open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Milan Ćurčin

**Milan Ćurčin** (Pančevo, 14. novembar 1880 — Zagreb, 20. januar 1960), bio je pesnik, književni kritičar, publicista i prevodilac.

Jedan je od predstavnika srpske moderne i značajan književni istoričar.

## Biografija

Rođen 27. studenoga 1880. god. u Pančevu. Osnovnu školu učio je u Pančevu, a gimnaziju u Novom Sadu. Studirao je u Zagrebu i Beču. Završio je pravo, ali se čitavog života bavio novinarstvom, pjesništvom i prijevodima.

Ćurčin je 1904. doktorirao germanistiku i slavistiku u Beču sa tezom *Srpska narodna poezija u nemačkoj literaturi*. Teza je 1905. godine objavljena u Lajpcigu (na srpskohrvatski je prevedena tek 1987). Radio je i kao docent Beogradskog univerziteta na Katedri za nemački jezik i književnost, obrađujući južnoslovensko-nemačke literarne veze. Tada izdaje i uređuje dve knjige Srpskohrvatskog almanaha (Beograd – Zagreb, 1910. i 1911). Bavio se i prevođenjem (sa nemačkog, na engleski, francuski, rumunski, češki, italijanski...).

Za vrijeme prvoga svjetskog rata, od 1916. do 1919. živio je u Londonu. Ovdje se družio s jugoslavenskom emigracijom. Došavši u Zagreb 1920. godine, započeo je te godine samostalno izdavati nezavisan časopis »Nova Evropa«.

Sve do izbijanja rata, Ćurčin u Zagrebu uređuje i izdaje časopis Nova Evropa, ”za kulturna, politička i društvena pitanja”. Početkom 1936. godine dr Ante Ciliga se obratio iz Pariza Ćurčinu za suradnju. Od tog će se vremena pa sve do 1940. godine oni dopisivati, a Ćurčin će u svom časopisu objavljivati opširne Ciligine članke o stradanjima drugova u staljinskim čistkama u SSSR-u. Zbog objavljivanja tih tekstova dospeo je pod pritisak KPJ.

Za vrijeme drugoga svjetskog rata M. Ćurčin je živio u Splitu u kući Ivana Meštrovića. Nakon rata, od 1947. god. dalje, živi i radi u Zagrebu. Kao penzioner bio je još aktivan u Jugoslavenskom leksikografskom zavodu. Umro je u Zagrebu 20. siječnja 1960. godine.

## Bibliografija
# *Pesme*, 1902-1905, Beograd, 1906. 
# *Nemačka romantika*, Beograd, 1906.
# *Gete i gospođa Štajn*, Beograd, 1908. 
# *Versifikacija Milana Rakića*, Beograd, 1912.
# *Druge pesme*, Beograd, 1912. 
# *Jampski stil u srpskom pesništvu*, Beograd, 1914. 
# *Ivan Meštrović*, studija, London, 1919. 
# *Obračun sa M. Krležom*, Zagreb, 1928. 
# *Jedan prijedlog za nacrt Ustava, sa prijateljima*, Zagreb, 1937.

## Reference

## Vanjske veze
* Milan Ćurčin (enciklopedija Krležijana)
The Pebble and the Penguin

***The Pebble and the Penguin*** (u Hrvatskoj prevedn kao ***Šljunčana i pingvin***) je američko-irski cjelovečernji animirani film snimljen 1995. u režiji Dona Blutha i Garyja Oldmana. Po žanru je humoristični mjuzikl za za porodicu, a scenario je inspiriran stvarnim ritualima parenja adelijskih pingvina s Antarktike.

## Rollista

## Izvori

## Vanjske veze
*
*
*
*
ZKR

**ZKR** može značiti:
*kratica na hrvatskom jeziku za Zagrebačke književne razgovore
*kratica na njemačkom jeziku za Zentralkommission für die Rheinschifffahrt
*kratica na njemačkom jeziku za Zentrales Kontrollgerätkartenregister
Nadbiskupska klasična gimnazija (razvrstavanje)

**Nadbiskupska klasična gimnazija** može značiti:

* Nadbiskupska klasična gimnazija s pravom javnosti, javna ustanova u Zagrebu,
* Nadbiskupska klasična gimnazija s pravom javnosti u Zadru, danas Klasična gimnazija Ivana Pavla II. s pravom javnosti, javna ustanova u Zadru.
* Nadbiskupijska klasična gimnazija "Don Frane Bulić" Split
Hrvatski pokret

**Hrvatski pokret** može značiti:
*Hrvatski pokret (Zagreb, 1925.), hrvatski dnevni list
*Hrvatski pokret (Zagreb, 1910.), hrvatski dnevni list
Medveščak (razvrstavanje)

**Medveščak** može značiti:
*Medveščak, zagrebačka ulica, potok, dio grada Zagreba i nekadašnja zagrebačka gradska općina 
*klub hokeja na ledu Medveščak
*rukometni klub Medveščak
*vaterpolski klub Medveščak
Stari boljševici

**Stari boljševici** (), rjeđe **stara garda**, je izraz koji se u Sovjetskom Savezu koristio za članove vladajuće Komunističke partije, a koji su svoje članstvo započeli u Ruskoj socijaldemokratskoj partiji (boljševika) prije Ruske revolucije, odnosno njenog dolaska na vlast u Oktobarskoj revoluciji 1917. godine. S obzirom da je Partija u tadašnjem Ruskom Carstvu bila relativno malena, odnosno bila izložena brojnim progonima i zatvaranjima, članstvo u njoj se smatralo izrazom iskrene vjere u njenu ideološke temelje; zato su se "Stari boljševici" smatrali elitom i "najpravovjernijim" od svih članova, kao i najautentičnijim tumačima njene ideologije. Sve to, međutim, nije spriječilo da se u Partiji nakon smrti njenog vođe Lenjina razvije žestoka borba za njegovo nasljedstvo i vlast, pri čemu se stvorilo nekoliko frakcija oko tadašnjih partijskih i državnih čelnika kao što su Grigorij Zinovjev, Lav Trocki i Nikolaj Buharin,  a koje su sa vremenom dobile i ideološku komponentu (tzv. Lijeva i Desna opozicija). Te su borbe do kraja 1920-ih formalno završile sa dolaskom Staljina na vlast, koji se nametnuo kao neupitni vođa sovjetske Partije i države. Pod njegovim vodstvom je u drugoj polovici 1930-ih pokrenuta Velika čistka u kojoj je stradao veliki broj Starih boljševika, odnosno većina onih koji su prije tog perioda držali najviše funkcije.

## Povezano
* Jugoslaveni u Oktobarskoj revoluciji
* Alter Kämpfer
Rat preko posrednika

**Zamjenski rat**, **surogat rat** ili **rat preko posrednika** je izraz koji se koristi za oružani sukob koga njegovi neposredni sudionici, odnosno zaraćene strane vode za račun, odnosno uz logističku, propagandnu, obavještajnu ili drugu pomoć trećih strana, odnosno država koje u njemu neposredno ne sudjeluju.

Ratovi preko posrednika su fenomen koji datira još od Starog vijeka, a čija je karakteristika obično bila ta da su velike države, odnosno carstva koje bi došle u sukob oko nekog područja ili ekonomskih interesa, a iz ekonomskih ili političkih razloga nastojali izbjeći otvorena neprijateljstva, kao svoje "posrednike" koristili vazalne, tributarne države i klijentske države, odnosno međusobno suprotstavljene frakcije, klanove, dinastije ili političke stranke unutar jedne države. Taj je fenomen postao posebno vidljiv u vrijeme Hladnog rata u Trećem svijetu kada su SAD i SSSR, najčešće na ideološkoj bazi, ali nekada i na osnovu raznih "pragmatičnih" kriterija oružjem, opremom, vojnim savjetnicima i na druge načine pomagale međusobno suprostatvljene države, odnosno zaraćene strane u građanskim ratovima.

Nakon završetka Hladnog rata, odnosno u današnjem svijetu, najvažnijim primjerima rata preko posrednika se smatraju Građanski rat u Siriji gdje sirijske pobunjenike podržava blok koji čine SAD, EU, Turska, Saudijska Arabija i Katar, dok režim predsjednika Bašara al-Asada podržavaju Rusija i Iran. Ratom preko posrednika se također smatra i rat u Istočnoj Ukrajini gdje pro-zapadnu i pro-evropsku vladu podržavaju SAD i EU, dok pro-ruske separatiste u Donbasu podržava Rusija.

## Povezano
*Velika igra
*Nova velika igra

## Izvori
Slavjansk

**Slavjansk** (ukrajinski: *Слов'янськ*, ruski: *Славянск*) je ukrajinski grad na istoku zemlje, u Donečkoj oblasti. Prema popisu stanovništva iz 2001., imao je 129.600 žitelja. 

Bio je jedan od uporišta proruskih pobunjenika 2014. u ratu u istočnoj Ukrajini
## Vanjske veze

* // Official website
Mariupolj

**Mariupolj** (, , ) je grad u istočnoj Ukrajini u (Donečkoj oblasti). Zemljopisni položaj mu je .

Osnovao ga je 1778. 1948. godine postaje **Ždanov** (), a 1989. postaje **Mariupolj**. Staljinovo brzo industrijaliziranje SSSR-a preobrazilo je usnuli grad u veliko industrijsko središte 1930-ih. U gradu se nalaze Mariupoljski kovinokombinat i kovinokombinat “Azovstal”.

## Stanovništvo
1. srpnja 2009. godine, gradskog stanovništva ima 492.450.  Za prošlog stoljeća populacija je narasla gotovo 12 puta. Grad je naseljen Ukrajincima, Rusima, Grcima, Bjelorusima, Armencima, Židovima, itd. Glavni jezik je ruski.

***Popis stanovništva 2002. godine**

 


## Izvor

## Vanjske veze

*  Mariupolj gradski portal 
*  Ilyich Mariupol steel and iron works
Fani Kaplan

**Fani Jefimovna Kaplan** (), rođena kao **Fejga Hajmovna Rojtbljat** (; 10. februar 1890 – 3. septembar 1918) bila je ruska revolucionarka i teroristkinja, najpoznatija po pokušaju atentata na boljševičkog vođu Lenjina nekoliko mjeseci nakon Oktobarske revolucije.

Rodila se u jevrejskoj porodici, a kao adolescentica se, za vrijeme Prve ruske revolucije priključila Partiji socijalista-revolucionara (SR ili eseri). Sudjelovala je u njihovim terorističkim akcijama kojima se pokušavao svrgnuti tadašnji carski režim. Godine 1906. je uhapšena i osuđen na doživotni zatvor. Kaznu je izdržavala u kažnjeničkom naselju u Sibiru. Tokom sljedećih nekoliko godina je u zatvoru bila zlostavljana, odnosno narušeno joj je zdravlje i vid.

Iz zatvora je puštena godine 1917. temeljem amnestije poslije Februarske revolucije. Sljedećih nekoliko mjeseci je provela na liječenju u Simferopolju.

30. augusta 1918. je u Moskvi na Lenjina, koji je u to vrijeme držao govor radnicima, ispalila tri metka iz pištolja "Browning". Od njih je jedan promašio, a dva pogodila - jedan u rame, a drugi Lenjinu probio pluća. Kaplan je odmah uhapšena, te je istražiteljima Čeke izjavila kako je na Lenjina atentat izvršila sama, smatrajući da su on i boljševici "izdali Revoluciju". Tokom istrage nije priznala tko joj je dao oružje.

Atentat se dogodio nedugo nakon neuspješnog ustanka u Moskvi kojim su eseri pokušali svrgnuti boljševike i ponovno uvesti Rusiju u Prvi svjetski rat. Na isti dan je u Petrogradu ubijen Mojsej Uricki, šef tamošnje ČEKA-e, također od strane eserskog terorista. Nakon nekoliko dana su sovjetske vlasti odlučile Kaplan likvidirati bez suđenja - ubijena je hicem iz pištolja u potiljak, a truplo joj je poliveno benzinom i zapaljeno. U toj je akciji, između ostalih, sudjelovao i Jakov Jurovski, čekist poznat po likvidaciji carske porodice mjesec dana ranije.

Lenjin je preživio atentat, ali se nikada nije oporavio od rana, i vjeruje se kako su njegove posljedice posredno doprinijele njegovoj bolesti i smrti 1924. godine, a koje su imale teške posljedice na dalju historiju Rusije i SSSR. I neposredne posljedice atentata su bile značajne - on je sovjetskom predsjedniku Jakovu Sverdlovu poslužio kao povod da donese ukaz o Crvenom teroru, odnosno masovnim likvidacijama esera i drugih anti-boljševičkih opozicionara na područjima pod svojetskom vlašću.

## Vanjske veze
* Fanya Kaplan on Spartacus
* Fanya Kaplan Biography  at J-Grit: The Internet Index of Tough Jews
* The location in Moscow where Fanny Kaplan shot Lenin
Alter Kämpfer

**Alter Kämpfer** (na njemačkom doslovno "stari borac"; mn. *Alte Kämpfe*) je izraz kojim su se u nacističkoj Njemačkoj označavali veterani, odnosno najraniji članovi vladajuće Nacionalsocijalističke radnničke partije (NSDAP). Njime se prije svega odati priznanje članovima koji su se Partiji priključili prije dolaska na vlast, u vrijeme kada je bila u opoziciji i smatrala se malom i minornom strankom na rubu weimarske politike; status *Alter Kämpfer* je također trebao isticati njihovu iskrenu privrženost nacionalsocijalističkim idealima i spremnost na žrtvu za razliku članova koji su se kasnije priključili iz ličnih oportunističkih motiva.

Status *Alter Kämpfer* je bio prije svega rezerviran za sve one koji su članovima postali prije izbora za Reichstag u septembru 1930. godine, na kojima je NSDAP iznenada postala druga najjača stranka u Njemačkoj. Tada je zabilježen masovni priliv novog članstva, a oni koji su se tada priključili su u Partiji dobili nadimak "septembarci" (). Oni su, pak, imali bolji status od članova koji su se NSDAP prikuljučili u prva dva mjeseca nakon dolaska na vlast - u februaru i martu 1933. godine, a zbog čega su dobili ironični nadimak "Martovske ljubičice" ().

Nacistički režim je "starim borcima" davao određene privilegije, kao i brojna priznanja i ordene, odnosno spomenice. U propagandi su bili prikazivani kao heroji, a često i kao mučenici, odnosno vrijeme prije dolaska NSDAP na vlast se nazivalo "vrijeme borbe" ().

## Povezano
*Stari boljševici
Veslački klub Jadran (razvrstavanje)

**Veslački klub Jadran** može značiti:

* Veslački klub Jadran Rijeka.
* Veslački klub Jadran Zadar.
Hrvatsko pravo (razvrstavanje)

**Hrvatsko pravo** može značiti:
*hrvatsko državno pravo

Tiskovine:
*Hrvatsko pravo (Valencia), mjesečnik (1982.-1990.)
*Hrvatsko pravo (Varaždin), tjednik (1914.-1918.)
*Hrvatsko pravo (Zagreb), povremenik, 1895.-1993.
Peruća (razvrstavanje)

**Peruća** može značiti:

* Perućko jezero, akumulacijsko jezero
* HE Peruća, brana i hidroelektrana na rijeci Cetini
* Operacija Peruća, operacija HV-a iz 1993. kojom je oslobođena brana Peruća
Kamerlengo

**Kamerlengo** može značiti:

*Kula Kamerlengo, tvrđava u jugozapadnom dijelu Trogira
*Kardinal kamerlengo, komornik kardinalskog zbora u Katoličkoj Crkvi
Kardinal kamerlengo

**Kardinal kamerlengo** ili **komornik svetog Kardinalskog zbora** naziv je za kardinala koji u Katoličkoj Crkvi vrši službu rizničara Kardinalskog zbora. Njegov je zadatak voditi sve prihode i rashode Zbora, kao i brinuti se o njegovu vlasništvu. On također predvodi misu zadušnicu za pokojnog kardinala, te je zadužen za vođenje konzistorijalnih zapisnika. U vrijeme ispražnjene papinske stolice, do završetka konklave i izbora novog pape, on upravlja apostolskom stolicom.

Papa Eugen III. ustanovio je 1150. godine službu kamerlenga ili komornika svetog Kardinalskog zbora, istovremeno kad je odredio da i biskup Ostije bude dekan Zbora.

Sadašnji kamerlengo je talijanski kardinal Tarcisio Bertone, koji je do ostavke pape Benedikta XVI. 28. veljače 2013., obnašao i dužnost državnog tajnika Svete Stolice.
Muraj (Krk)

**Muraj** (talijanski, dalmatski: *Valdimaùr*, *Murai di Veglia*, *Vallio di Murco*) je zaseok naselja Kornić, koji je pak samo četvrt grada Krka u Primorsko-goranskoj županiji, na otoku Krku .

## Odlike

*Muraj* se nalazi na brdu iznad naselja Kornić, na cesti Punat – Muraj – Lakmartin - Krka. *Muraj* je udaljen od Kornića svega 1 km, tako da je danas gotovo spojen s tim krčkim naseljem. U prošlosti je bio selo, danas je to naselje vikendica, sa svega 11 stalnih stanovnika. Ljeti Muraj oživi, do mora ima 2,2 km, površina sela je 8,80 km2. Najbolje godine Muraja bile su 1900-te , tad je selo imalo 70 stanovnika.

*Muraj* je udaljen je 1,1 km od Lakmartina, 2,2 km od mora, 6,6 od Krka, te 5,4 km od Punta .
NHK

je japanska nacionalna javna radiodifuzijska organizacija.NHK, koja se uvijek identicirala se engleskim izgovorom svoje latinične skraćenice, se, poput sličnih organizacija u svijetu, financira putem televizijske pretplate.

NHK trenutno vodi dva zemaljska televizijska kanala (NHK General TV i NHK Educational TV), dva satelitska kanala (NHK BS-1 i NHK BS Premium, obad danas u H-DTV formatu), i tri radio-mreže (NHK Radio 1, NHK Radio 2, and NHK FM).

NHK također ima međunarodnu radiodifuznu mrežu, poznatu kao NHK World. NHK World se sastoji od NHK World TV, NHK World Premium i kratkovalne radio-stanice NHK World Radio Japan. World Radio Japan je također dostupan i na Internetu.

NHK je nastala u augustu 1926. godine spajanjem nekoliko ranih japanskih radio-stanica, pri čemu je kao organizacijski model poslužio britanski BBC. Godine 1950. je počela sa eksperimentalnim, a 1953. sa redovnim televizijskim programom. U svijetu je prethodnih decenija stekla veliki ugled dokumentarnim TV-serijama kao što su *[[Legacy for the Future|Ostavština]]* i *[[Put svile (TV serije)|Put svile]]*.

## Izvori
Tomislav Rukavina (razvrstavanje)

**Tomislav Rukavina** može značiti:

* Tomislav Rukavina (*1974.), hrvatski nogometaš
* Tomislav Rukavina (*1975.), hrvatski televizijski i filmski redatelj
* Tomislav Rukavina, hrvatski arhitekt
Radoslav Čelnik

**Radoslav Čelnik** je bio vladar Srema, odnosno, vojvoda Sremskog vojvodstva u 16. veku.

## Historija
U početku, Radoslav Čelnik je bio vrhovni komandant vojske Cara Jovana Nenada. Kada se 1527. godine, posle ubistva Cara Jovana Nenada, njegova vojska raspala, Radoslav Čelnik je sa delom nekadašnje careve vojske prešao iz Bačke u Srem i tamo stupio u tursku službu. Čelnik je zatim vladao Sremom kao turski vazal i uzeo je za sebe titulu sremskog vojvode, a rezidencija mu se nalazila u gradu Slankamenu.

Iako je bio vazal Osmanskog carstva, Radoslav Čelnik je takođe održavao tajne veze sa Habsburškom Monarhijom. Kada je turska vojska prolazila kroz Srem, Radoslav Čelnik se povukao na habsburšku teritoriju, ali kad su se Turci vratili iz svog pohoda, Čelnik se takođe vratio u Srem. Međutim, posle ovog povratka, njegova se vlast više nije protezala nad celim Sremom, a rezidencija mu se više nije nalazila u Slankamenu, nego u gradu Nebojcu, na reci Vuci u blizini Vukovara.

1530. godine, Čelnik je sklopio sporazum sa Habsburzima, prešao iz Srema na habsburšku teritoriju i, javno se odričući svog saveza sa Turcima, stupio u habsburšku službu.

## Narodno predanje

Radoslav Čelnik je ostao zapamćen u narodnoj tradiciji kao junak narodne pesme „Od Srijema Rajko“, u kojoj je izložen razgovor između „Margite devojke“ i „Rajka vojevode“.

Na početku pesme Margita devojka šeta gradom Slankamenom i kune vojvodu Rajka ovim rečima:
* "... Bog  ubio Rajka vojevodu!
* Čim ti nasta na Srijem vojvoda,
* Tako nama Turci dodijaše..."
* "... Turski konji noge iskidaše
* Šetajući jutrom i večerom
* Na pločama polje razniješe
* Mećući se džide i lobuda..."

Kada je čuo šta Margita devojka govori, vojvoda Rajko joj odgovara:
* "... Sele moja, Margita đevojko!
* Nemoj kleti vojevodu Rajka!..."

Zatim se dalje u pesmi pominju gotovo sve najvažnije ličnosti naše prošlosti i njihove zadužbine, a pošto je nabrojao junake, sve „boljeg od boljega“, vojvoda Rajko svoj odgovor Margiti devojci završava ovako:
* "... Sve to bjehu naše vojevode
* Sve su bili, pa su preminuli
* Koji, sele, oni počinuše,
* A koji li oni izginuše,
* Danas toga nema nijednoga,
* Sam ostade u Srijemu Rajko,
* Kao suvo drvo u planini:
* Šta će sebe, a šta li će Srijemu?
* A šta li će u Srjemu Turcima!..."

Na kraju pesme, vojvoda Rajko poteže nož iza pojasa i ubija se, a i Margita devojka, koju su dirnule bolna prošlost našeg naroda i Rajkova smrt, uzima i sama Rajkov nož, te se i ona ubija.

## Literatura
* Dr. Aleksa Ivić, Istorija Srba u Vojvodini, Novi Sad, 1929.
* Dr. Dušan J. Popović, Srbi u Vojvodini, knjiga 1, Novi Sad, 1990.

## Povezano
* Srem
* Istorija Vojvodine
* Istorija Srbije
* Sremsko Vojvodstvo
* Carstvo Jovana Nenada
Laura Pausini

**Laura Pausini** (rođena 16. svibnja 1974. u *Faenzi*, provincija Emilia-Romagna, Italija) talijanska je pjevačica. Njen glazbeni stil, zbog raznolikosti pjesama, ne može se svrstati samo u jedan. Snima pjesme na talijanskom, španjolskom, portugalskom, engleskom i francuskom jeziku.

## Diskografija
* 1993: *Laura Pausini*
* 1994: *Laura*
* 1994: *Laura Pausini* (španjolska verzija)
* 1996: *Le cose che vivi* / *Las cosas que vives*
* 1998: *La mia risposta* / *Mi respuesta*
* 2000: *Tra te e il mare* / *Entre tú y mil mares*
* 2002: *From the Inside (Laura Pausini album)*
* 2004: *Resta in ascolto* / *Escucha*
* 2006: *Io canto* / *Yo canto*
* 2008: *Primavera in anticipo* / *Primavera anticipada*
* 2011: *Inedito* / *Inédito*

## Vanjske veze

*Službena stranica Laure Pausini 
*Laura Pausini – IMDb 

## Izvori
Sremsko vojvodstvo

**Sremsko vojvodstvo** je bilo kratkotrajna srpska država nastala na teritoriji Srema u 16. veku. Postojala je od 1527. godine do 1530. godine, sa statusom vazalne države u okviru Osmanskog carstva, da bi potom pala pod direktnu osmansku vlast.

## Historija
Osnivač Sremskog vojvodstva bio je Radoslav Čelnik. On je prvobitno službovao kao vrhovni komandant vojske Carstva Jovana Nenada. Posle pada Nenadove države, Čelnik je prišao Turcima i osnovao Sremsko vojvodstvo, vazalnu državu Osmanskog carstva. Prva prestonica Srema je bio grad Slankamen, gde se i danas nalaze ostaci srednjovekovne tvrđave.

Vojvoda Čelnik je tajno pregovarao sa Habzburzima. Prilikom jednog turskog pohoda, vojvoda je otišao u egzil. Kada se vratio u Srem, njegovo vojvodstvo je bilo u znatno manjim granicama, a nova prestonica vojvodstva je postao grad Nebojc, u blizini Vukovara. Vojvodstvo je postojalo do 1530. godine, kada je vojvoda Čelnik sklopio sporazum sa Habzburzima i povukao se na habzburšku teritoriju, odričući se Sremskog vojvodstva.

## Literatura
* Dr. Aleksa Ivić, Istorija Srba u Vojvodini, Novi Sad, 1929.
* Dr. Dušan J. Popović, Srbi u Vojvodini, knjiga 1, Novi Sad, 1990.

## Povezano
* Vojvodina
* Spisak srpskih vladara
* Istorija Vojvodine
* Istorija Srbije
* Srpske zemlje
* Carstvo Jovana Nenada
Kraljevina Kurdistan

**Kraljevina Kurdistan** () je bila kratkotrajna samoproglašena kraljevina na sjeveroistoku današnjeg Iraka, oko grada Sulejmanije.

## Historija

Samo tri dana nakon početka turskog rata za nezavisnost 19. maja 1919. godine, kadirijski sufija i utjecajni kurdski vođa Mahmud Barzandži iz Sulejmanije podiže ustanak protiv britanske vlasti u Mezopotamiji koji se ubrzo rasplamsava i do Mosula i Arbila. Britanci iskorištavaju svoju premoć u vojnoj tehnologiji i potiskuju pobunjenike koordiniranim korištenjem artiljerije, te kopnenih i zračnih snaga. Već u junu iste godine Barzandži je poražen i uhićen, a 1921. godine prognan je u britansku Indiju. Ipak, u nemogućnosti da se nose sa brojnim segmentiranim kurdskim plemenima kao i zbog straha od turskih teritorijalnih pretenzija na Kirkuk i Mosul, Britanci u septembru 1922. godine vraćaju Barzandžija na vlast s ciljem da im pomogne u ratu protiv Turaka. Došavši na vlast, Barzandži nakon samo dva mjeseca prekida suradnju s Britancima, proglašava se „kraljem Kurdistana” (iako je kontrolirao samo manja područja oko Sulejmanije) i traži vojno-političku potporu Turske kako bi osigurao režim pod turskim protektoratom. Ovaj plan završio je debaklom jer su Britanci sljedeće godine zaustavili turske prodore i uspostavili potpunu kontrolu nad mandatom Mezopotamije (današnji Irak). Barzandži potom bježi iz Sulejmanije u okolne planine i gubi svaki politički utjecaj nad Kurdima, a britansko-turske granice se definiraju ugovorom iz Lausanne.

## Izvori

### Reference

### Literatura

*  
*
Crveni Kurdistan

**Crveni Kurdistan** je naziv za administrativnu oblast u sastavu sovjetskog Azerbejdžana, koja je postojala od 1923. do 1929. godine. Administrativni centar oblasti bio je grad Lačin. Oblast je ukinuta 1929. godine, ali je sledeće (1930.) godine obnovljena sa proširenim granicama i zvanično je nazvana Kurdistanski okrug. Iste (1930.) godine, oblast je ponovo i definitivno ukinuta. Po popisu iz 1926. godine, Kurdi su činili 72,3% stanovništva ove regije. Posle ukidanja ove oblasti, većina lokalnog kurdskog stanovništva je deportovana u Kazahstan. Danas se ovo područje nalazi u sastavu faktički nezavisne jermenske države Nagorno-Karabah.

## Povezano
* Kurdi
* Kurdistan
* Azerbejdžanski teritorij pod jermenskom kontrolom van Nagorno-Karabaha
Turski Kurdistan

**Turski Kurdistan** je deo istorijske regije Kurdistan, koji se nalazi u sastavu Turske. Prostor je poznat i kao **Severni Kurdistan** i obuhvata južne i istočne delove Turske. Prema procenama, u Turskoj živi između 10.000.000 i 14.600.000 Kurda.

## Historija
U novom veku su na ovom području postojale vazalne ili polu-nezavisne kurdske države, koje su nominalno bile podređene Osmanskom carstvu, a u jednom periodu su uživale i nezavisnost. Od 19. veka, Osmansko carstvo sprovodi politiku likvidacije ovih država i jačanja centralne vlasti. U vreme raspada Osmanskog carstva, Mir u Sevru iz 1920. godine predvideo je formiranje kurdske države na ovom području, ali je njeno uspostavljanje osujetila Ataturkova nacionalistička pobuna. Politika Ataturkove Turske prema Kurdima rezultovala je kurdskim pobunama tokom 1920-ih i 1930-ih godina, koje su ugušene silom, a turske vlasti su potom zabranile upotrebu kurdskog jezika, izbrisale reči "Kurdi" i "Kurdistan" iz rečnika i istorijskih knjiga i zvanično koristile naziv "Planinski Turci" za Kurde. Od 1983. godine Kurdi u Turskoj vode gerilski rat protiv Turske države.


Datoteka:Kurdish states 1835.png|Kurdske kneževine oko 1835. godine
Datoteka:Kurdistan1920.png|Predložene granice kurdske države prema mirovnom ugovoru u Sevru 1920. godine


## Povezano
* Kurdistan
* Irački Kurdistan
* Sirijski Kurdistan
* Iranski Kurdistan
* Crveni Kurdistan
Iranski Kurdistan

**Iranski Kurdistan** je dio historijske regije Kurdistan koji se nalazi u sastavu Irana. Prostor je poznat i kao **Istočni Kurdistan** i obuhvaća zapadne dijelove Irana, odnosno Kurdistansku pokrajinu i Kermanšašku pokrajinu, te dijelove Zapadnog Azarbajdžana i Ilamske pokrajine. Prema procjenama, u Iranu živi između 6,500.000 i 7,900.000 Kurda od čega veći dio na području Iranskog Kurdistana, a manji (ali značajni) u Horasanu.

## Historija
Na području sjevernog Iranskog Kurdistana je 1946. godine uz podršku Sovjetskog Saveza formirana kratkotrajna marionetska Republika Mahabad, koja je prestala da postoji iste godine.  

## Povezano
* Kurdistan
* Irački Kurdistan
* Sirijski Kurdistan
* Turski Kurdistan
* Crveni Kurdistan
Međunarodna lenjinska škola

**Međunarodna lenjinska škola** (; *skraćeno — MLŠ*) je bila škola osnovana pri Kominterni, koja je služila za marksističko obrazovanje partijskog kadra iz zemalja Evrope i Amerike. Delovala je od 1926. do 1938. godine sa središtem u Moskvi.

## Istorijat
Škola je osnovana 1926. godine odlukom Petog kongresa Kominterne za potrebe školovanja partijskih kadrova iz zemalja Evrope i Amerike. Imala je tri vrste kursa — „kratkoročni“, koji je trajao godinu dana; „viši“, koji je trajao dve godine i „dvogodišnju aspiraturu“. Predmeti koji su izučavani u školi su bili: politička ekonomija, dijalektistički i istorijski materijalizam, lenjinizam, istorija SKP(b), socijalistička izgradnja u SSSR i drugo. Predavači u školi su bili poznati teoretičari međunarodno radničkog pokreta. U periodu od 1926. do 1938. godine ovu školu je završilo oko 3.000 polaznika iz 59 zemalja. Prvi rektor škole je bio Nikolaj Buharin.

Među poznatijim polaznicima škole nalazili su se i kasniji komunistički lideri, kao npr. Vladislav Gomulka iz Poljske, Erih Honeker i Valter Ulbriht iz Istočne Nemačke i dr.

## Jugoslovenski sektor

Ovu školu su pohađali i mnogi jugoslovenski komunisti, među kojima: Đuro Đaković, Josip Broz Tito, Blagoje Parović, Miloš Marković, Vladimir Čopić, Božidar Maslarić, Rodoljub Čolaković, Sreten Žujović, Milan Blagojević, Edvard Kardelj, Ivan Lavčević-Lučić, Ivan Gošnjak, Barica Debeljak, Anka Butorac, Zdenka Kidrič, Anka Gržetić, Vukica Mitrović, Julka Pibernik, Spasenija Cana Babović i dr.

Među predavačima na jugoslovenskom sektoru nalazili su se: Filip Filipović, Vladimir Čopić, Božidar Maslarić, Rodoljub Čolaković i dr.

1930-ih je rukovodilac jugoslavenskog sektora Međunarodne lenjinske škole bio Vilim Horvaj.

## Povezano
* Komunistički univerzitet nacionalnih manjina Zapada
* Jugoslovenska politička emigracija u SSSR

## Literatura
* *Pregled Istorije Saveza komunista Jugoslavije*. „Institut za izučavanje radničkog pokreta“, Beograd 1963. godina.
Bataljon Đuro Đaković

**Internacionalni bataljon „Đuro Đaković“** () bio je vojna jedinica u sastavu Internacionalnih brigada, sastavljena od jugoslovenskih dobrovoljaca na strani Španske republike u građanskom ratu.

Dobio je ime po jugoslovenskom borcu za radnička prava i žrtvi Šestojanuarske diktature 1929. godine, Đuri Đakoviću.

Bataljon „Deda Blagoev“ bio je spojen sa bataljonom „Đuro Đaković“ prilikom organizacije brigada. Od 1664 jugoslovenska dobrovoljca u Španiji, njih 543 borilo se u bataljonima „Đaković“, „Dimitrov“ i „Masarik“.

## Sastav
Bataljon je tokom rata bio u sastavu različitih jedinica: 
* nezavisan (10. april – 28. april 1937)
* 150. internacionalna brigada (28. april – 4. avgust 1937)
* 45. internacionalna divizija (4. avgust – 19. oktobar 1937)
* Rezervna grupa 45. divizije (19. oktobar 1937 – 13. februar 1938)
* 129. internacionalna brigada (13. februar – 5. oktobar 1938)

## Borbeni put bataljona

Bataljon je formiran decembra 1936. godine. U bataljonu su se borili i neki Španci, poput Luisa Alvareza Justea, *pesnika gerilaca*, koji je u bici kod Brunete bio zamenik komesara.

Bataljon je učestvovao u odbrani Madrida, u bitkama na Harami i Bruneti, gde je pretrpeo teške gubitke. Posle toga je, u sastavu 15. internacionalne brigade vodio borbe na Aragonskom frontu, a polovina njegovih boraca izginula je u Saragoškoj ofanzivi. Nakon reorganizacije brigada, bataljon je došao u sastav 129. internacionalne brigade i pretrpeo gubitke u Aragonskoj ofanzivi. Bitka na Ebru bila je poslednji veći oružani sukob u kojem su učestvovali borci bataljona, koji se zatim povukao na aragonsku obalu, gde su njegovi borci demobilisani u septembru 1938. godine. Uprkos tome, većina njih morala je da se bori tokom Katalonske ofanzive i da pređe francusku granicu.

Mnogi borci bataljona su po prelasku u Francusku bili zatvoreni u logore, ali je većina njih bila oslobođena od strane Komunističke partije Jugoslavije i do 1941. godine prebačena u okupiranu Jugoslaviju. Borci su se tamo priključili Narodnooslobodilačkoj vojsci Jugoslavije i borili se za oslobođenje od fašizma.

## Borci bataljona
Neki od poznatijih boraca bataljona „Đuro Đaković“ bili su:


* Blagoje Parović
* Peko Dapčević
* Fadil Jahić Španac
* Otmar Kreačić
* Kosta Nađ
* Blagoje Nešković
* Đorđije Đoko Kovačević

* Franjo Ogulinac Seljo
* Marko Orešković
* Ivan Rukavina
* Aleksa Demnievski
* Vojo Todorović Lerer
* Nikola Car Crni
* Alekso Demnievski
* Đorđe Andrejević-Kun


## Reference

## Literatura
* 
*
Opsada Slavjanska

***Opsada Slavjanska*** ili **bitka za Slavjansk** odnosi se na okršaj i bitku za Slavjansk, grad na istoku Ukrajine kojeg su preuzeli proruski separatisti i proglasili dijelom samoproglašene separatističke "Donjecke narodne republike", u sklopu rata na istoku Ukrajine. Opsada je otpočela 12.4. 2014., te trajala dva mjeseca, dok je grad pretprio velike štete i razaranja.

Pobunjenici su zauzeli grad 12.4. Dočekala ih je gradonačelnica, Nelja Štepa, koja je rekla da se "ne može protiviti njima". Izjavila je da su zgrade preuzeli "dobrovoljci" i "aktivisti". "Ne mogu im se buniti, jer Slavjansk smatra da je Rusija njegov stariji brat i neće se boriti sa Rusijom." Među gomilom, ispred zgrade, našao se velik broj ljudi koji su pozdravili militante. Rekli su ukrajinskim novinarima da se "vrate natrag u Kijev". Ipak, Štepa je usprkos tome kasnije privedena te zamijenjena samoproglašenim "narodnim gradonačelnikom", Vječeslavom Ponomarevom. Separatisti su preuzeli i policijsku stanicu iz koje su pokupili oružje. Ukrajinski protunapad započeo je idućeg dana. 

Slavjansk je postao snažno separatističko uporište u istočnoj Ukrajini i baza Girkova, samoproglašenog ministra obrane samoproglašene narodne republike Donjeck. Borbe su trajale sve do 5.7. između ukrajinskih i proruskih snaga, kada je Slavjansk pao. Prema procjenama, oko 15-20.000 mještana je raseljeno zbog bitke. Ukrajinski ministar unutarnjih poslova rekao je kako je veliki broj proruskih separatista pobjegao iz grada nakon velikog artiljerijskih napada ukrajinskih snaga. Pobunjenici pokušali napasti Vladine snage, ali su odbijeni minobacačkom vatrom.

Ukrajinske snage na kraju su vratile Slavjansk pod svoju vlast dok su se proruski pobunjenici povukli.
## Izvori
Bataljon Dimitrov

**Internacionalni bataljon „Georgi Dimitrov“** () bio je vojna jedinica u sastavu Internacionalnih brigada, sastavljena uglavnom od od bugarskih, grčkih i jugoslovenskih dobrovoljaca na strani Španske republike u građanskom ratu.

Bio je osamanesti po redu formirani bataljon. Dobio je ime po bugarskom revolucionarnu Georgi Dimitrovu, koji je u to vreme bio sekretar Kominterne.

## Borbeni put bataljona
Bataljon je formiran je decembra 1936. godine. U njemu se u vreme formiranja nalazilo oko 800 boraca, od kojih su 400 bili Bugari, 160 Grci i 25 Jugosloveni.

Dana 31. januara 1937. godine, ušao je u sastav Petneste internacionalne brigade. Njegovi borci su se borili zajedno sa dva legendarna bataljona, Britanskim i bataljonom Linkoln. Prvi put su se zajedno borili u bici na Harami, februara 1937. godine. U borbama koje su se vodile na rijeci Jarami bataljon Dimitrov se posebno istakao. Sedamdeset i sedam dana i noći branili su prilaz k rijeci. Brigada je tada pretrpela teške gubitke. O hrabrosti boraca na ovoj fronti pisao je komandant 15. brigade Vladimir Ćopić u listu »Dimitrovac«:

Dana 20. septembra 1937, bataljon „Dimitrov“ bio je premešten u Rezervnu grupu 45. internacionalne divizije, gde je popunjen novim borcima. Dana 21. februara 1938. godine, bataljon je ušao u sastav 129. internacionalne brigade, koja je bila sastavljena uglavnom od srednjoevropskih bataljona. Bataljon je bio u sastavu 129. brigade, sve do demobilizacije Internacionalnih brigada 5. oktobra 1938. godine. Njegov poslednji komandant, Jozef Pavel, kasnije je bio ministar u vladi Aleksandra Dubčeka 1968. godine.

## Borci bataljona
Neki od poznatijih jugoslovenskih boraca bataljona „Dimitrov“ bili su:


* Božo Bilić Marjan
* Veljko Vlahović
* Ratko Vujović
* Jože Gregorčič
* Aleksa Demnievski
* Ilija Engel


* Mirko Kovačević
* Franc Rozman Stane
* Ivan Rukavina
* Ivan Turk
* Miljenko Cvitković
* Josip Čubrić


## Reference

## Literatura

* 
* Hugh Thomas, *The Spanish Civil War*, 4th Rev. Ed. 2001.
* Antony Beevor, *The Battle for Spain*, 2006.
Sirijski Kurdistan

**Sirijski Kurdistan**, **Rožava** ili **Zapadni Kurdistan** () je samoproglašeni autonomni region u Siriji. Deo je istorijske regije Kurdistan, čiji se jugozapadni deo nalazi u sastavu Sirije. Ovaj prostor obuhvata severne i istočne delove Sirije. Prema procenama, u Siriji živi između 1.750.000 i 2.200.000 Kurda.

## Historija
Ovo područje ulazi u sastav Sirije nakon Prvog svetskog rata. Tokom Sirijskog građanskog rata 2011—2013. godine, sirijski Kurdi su formirali svoje oružane snage pod nazivom Narodne zaštitne jedinice, koje su uspostavile kontrolu nad velikim delom Sirijskog Kurdistana. Takođe je formiran i Kurdski vrhovni komitet, kao upravno telo na teritoriji Sirijskog Kurdistana pod kontrolom kurdskih oružanih snaga. Za sedište komiteta određen je grad Kobane (na arapskom: Ajn al-Arab). U novembru 2013. godine, Kurdski vrhovni komitet je proglasio autonomiju regije, a tada je formirana i regionalna vlada.


File:Rojava february 2014.png|Sirijski Kurdistan, 2014
File:Rojava june 2015.png|Sirijski Kurdistan, 2015

## Teritorija
Do juna 2015. godine, područja pod kontrolom Kurda su faktički bila podeljena u četiri teritorijalno odvojene enklave, dok su ostatak proklamovane teritorije Sirijskog Kurdistana pod kontrolom držale vojne snage Asadove vlade, pobunjenika i ISIL-a.

U junu 2015. kurdske oružane snage su preuzele kontrolu nad područjem uz tursku granicu, koje je razdvajalo kantone Džezira i Kobani, čime su ovi kantoni teritorijalno povezani. Izvan ove kontinuirane kurdske teritorije ostalo je područje kantona Efrin, kao i kurdska enklava u gradu Alep.

## Administrativna podela

Sirijski Kurdistan je tokom 2014. godine administrativno podeljen na tri kantona: 
*Džezira (istočni)
*Kobane (centralni)
*Efrin (zapadni)

## Gradovi
U junu 2015. pod kontrolom Kurda su se nalazili sledeći značajniji gradovi na severu Sirije:
*Afrin (Efrin)
*Ajn al-Arab (Kobane)
*Tel Abjad (Gire Spi)
*Ras al-Ajn (Serekanije)
*Amuda (Amude)
*Al-Malikijah (Derik)
*Kamišli (Kamišlo) - deo grada
*Haseke (Hesice) - deo grada
*Alepo (Heleb) - deo grada


Datoteka:Battle of Hasakah.svg|Bitka za Haseke - delovi grada pod kontrolom oružanih snaga Zapadnog Kurdistana
Datoteka:Battle of Qamishli.svg|Bitka za Kamišli - delovi grada pod kontrolom oružanih snaga Zapadnog Kurdistana
Datoteka:Rif Aleppo2.svg|Bitka za Alep - delovi grada pod kontrolom oružanih snaga Zapadnog Kurdistana


## Demografija

Područje Sirijskog Kurdistana pored Kurda nastanjuju i Arapi, Asirci, Turkmeni i drugi. Glavna religija je sunitski islam, a zastupljeni su i hrišćanstvo i jezidizam.

## Povezano
* Kurdistan
** Irački Kurdistan
** Turski Kurdistan
** Iranski Kurdistan
* Crveni Kurdistan
DAN

**Dan** može da se odnosi na:
* Dan, opšte značenje termina
* Zvezdani dan, razmak između dve uzastopne gornje kulminacije gama-tačke. 
* Pravi dan, razmak između dve uzastopne gornje kulminacije Sunčeva središta.
* Srednji dan, razmak između dve uzastopne gornje kulminacije ekvatorskog sunca.
* Sedmični dan, naziv dana u sedmici.
* Crkveni dan, posvednevna bogosluženja.
* Rođendan, dan sećanja na rođenje čoveka.
* Dan (nivo), majstorski nivo u raznim (najčešće borilačkim) japanskim veštinama.
* Dan (novine), novine.
* Dan (Biblija), biblijska ličnost.
* Dan (Pa de Kale), naseljeno mesto u Francuskoj, u departmanu Pa de Kale.
Aleksandar Borodaj

***Aleksander Jurjevič Borodaj*** (; Moskva, 25.7. 1972.) je ruski publicist, nacionalistički političar i militant, najpoznatiji kao prvi premijer samoproglašene separatističke Donjecke narodne republike, odnosno jedna od ključnih ličnosti u ratu na istoku Ukrajine.

Rodio se kao sin filozofa Jurja Borodaja. Još kao mladić se priključio nacionalističkim grupama te kao dobrovoljac sudjelovao na strani pro-ruskih separatista prilikom rata u Pridnjestrovlju. Tokom ustavne krize u jesen 1993. godine, podržavao je Vrhovni sovjet Rusije u njegovom bezuspješnom pokušaju da sruši prozapadnog predsjednika Borisa Jeljcina. Poslije tih događaja se posvetio studiju filozofija, a potom novinarstvu, surađujući najčešće u listovima ruske radikalne desnice, te radio kao u PR službama i kao konzultant poduzetnika Konstantina Malofejeva. Priikom sukoba u Dagestanu 1999. godine se upoznao sa Igorom Girkinom koji će kasnije postati vođa oružanih formacija DNR.

16. maja 2014. ga je Vrhovni sovjet DNR proglasio premijerom. 7. augusta 2014. je podnio ostavku na mjesto premijera, koje je preuzeo Aleksandar Zaharčenko, pri čemu je Borodaj izjavio kako će ostati u DNR "kao njegov savjetnik". 

## Vanjske veze
*Separatistički lider Aleksander Borodaj na "crnoj listi" EU-a Novi list
*Lider proruskih snaga 
*Profil na BBC News
Marušići

**Marušići** može značiti:

**[[Hrvatska]]:**
*Marušići (Buje), gradsko naselje Buja
*Marušići (Omiš), naselje kod Omiša
Barica Debeljak

**Barica Debeljak** je bila hrvatska komunistica, žena revolucionara Rudolfa Hercigonje. 

Barica Debeljak je bila radnica prehrambene industrije, i članica Centralnog radničkog sindikalnog odbora. Radila je na osnivanju komisija za rad među ženama, izvještavala o svom radu Mjesno radničko sindikalno vijeće, u kojem je bio i Josip Broz, te pratila rad komisija koje se osnivale u Beogradu, Zagrebu, Subotici, Novom Sadu. Zajedno sa Zorom Nikolić i Ankom Butorac upućuje se god. 1935.-36. u Sovjetski Savez, gdje pohađa Komunistički univerzitet nacionalnih manjina Zapada i ženski kurs pri Međunarodnoj lenjinskoj školi.

Bila je sa Rudolfom u Moskvi u noći 23. kolovoza 1937. kad je uhapšen, o čemu je ostavila svedočanstvo.
Veliko Brdo

**Veliko Brdo** može značiti:

* Veliko Brdo (Makarska), prigradski dio Makarske
* Veliko Brdo (Ilirska Bistrica, Slovenija), naselje u općini Ilirska Bistrica, Slovenija
Fran Pilepić (razvrstavanje)

**Fran Pilepić** može značiti:

* Fran Pilepić, hrvatski jezikoslovac
* Fran Pilepić (košarkaš), hrvatski košarkaš
Stara Lipa (razvrstavanje)

**Stara Lipa** može značiti:

**[[Hrvatska]]**:
* Stara Lipa, naselje u sastavu grada Požege, Požeško-slavonska županija

**[[Slovenija]]**:
* Stara Lipa (Črnomelj, Slovenija), naselje u sastavu općine Črnomelj
Bankovci

**Bankovci** može značiti:

**[[Hrvatska]]**:
* Bankovci (Požega), gradsko naselje Požege
* Bankovci (Zdenci), naselje u općini Zdenci
* Bankovci (Istra), naselje u Istri
Velika igra

**Velika igra** je bio naziv za strateško rivalstvo između Britanske imperije i Ruske Imperije zarad dominacije nad Centralnom Azijom. Za klasični period Velike igre se smatrao da je trajao približno od Rusko-persijskog sporazuma iz 1813. do Anglo-ruske konvencije iz 1907. Manje intezivna faza je trajala nakon Oktobarske revolucije 1917. U postkolonijalnom periodu, ovaj naziv je nastavio da se koristi za opisivanje geopolitičke mahinacije velikih i regionalnih sila za geopolitičkom moći u uticajem u regionu.

Smišljanje izraza „Velika igra“ se obično pripisuje Arturu Konoliju, obaveštajnom oficiru Šestog bengalskog lakog konjičkog puka Britanske istočnoindijske kompanije. Termin je u širu upotrebu uveo britanski književnk Radjard Kipling u svom romanu *[[Kim (roman)|Kim]]* (1901).

## Povezano
* Anglo-afganistanski ratovi
* Nova velika igra

## Reference

## Literatura
* 
*
Prvi splitski odred (film)

***Prvi splitski odred*** je jugoslavenski ratni film snimljen u režiji Vojdraga Berčića, kome je to bio jedini cjelovečernje ostvarenje u filmografiji i premijerno prikazan 1972. godine. Temeljio se na istinitim događajima sa samih početaka Drugog svjetskog rata u Dalmaciji, odnosno prikazivao kako je grupa mladih komunista,  kasnije poznata kao Prvi splitski odred u ljeto 1941. godine iz Splita pod talijanskom okupacijom pokušala probiti u Bosnu i priključiti tamošnjim partizanskim snagama, ali kako je zbog slabe organizacije i neiskustva već nakon nekoliko dana zarobljena od Talijana i predana vlastima NDH koje su ih nakon toga dale pogubiti. Berčić, koji je bio veteran partizanske borbe, je kasnije izjavio da nije bio zadovoljan filmom te se kasnije posvetio isključivo dokumentarnoj formi.

## Izvori

## Vanjske veze
*
Turnić (razvrstavanje)

**Turnić** može značiti:

* Turnić (Rijeka) - dio grada, (mjesni odbor), Rijeke 
* Turnić (Požega) - naselje kraj Požege
NK Zrinski

**NK Zrinski** može značiti:

* NK Zrinski (Stari Grad)
* NK Zrinski Bošnjaci
* NK Zrinski Drenje
* NK Zrinski Farkaševac
* NK Zrinski Jurjevac Punitovački
* NK Zrinski Kijevo
* NK Zrinski Mostar
* NK Zrinski Odra Sisačka
* NK Zrinski Ozalj
* NK Zrinski Stari Grad
* NK Zrinski Tordinci
* NK Zrinski Vinogradci
Mašinsko malterisanje

U poslednjih deset godina **mašinsko malterisanje** doživelo svoju punu afirmaciju na prostorima bivse Jugoslavije, a svakako se godinama primenjuje u zemljama zapadne Evrope. Mašinsko malterisanje se vrši pomoću mašine, odnosno pumpe za malter koja skraćuje vreme nanošenja ili popularno rečeno  "nabacivanja" malterske mase na podlogu. Mašinsko malterisanje svakako štedi vreme na završnim radovima u visokogradnji. Veoma lako, pomoću alata koji se ovom prilikom koristi, dobijamo izuzetne rezultate u kvalitetu samog malterisanja.

Unutrašnje površine zidova, tavanica, stepenišnih krakova i drugih konstrukcija moraju biti omalterisane bez talasa, udubljenja i ispupčenja. Ivice moraju biti oštre. Uglovi između dva zida, ili između zidova i tavanica moraju biti oštri, a ne zaobljeni.
Mate Balota (razvrstavanje)

**Mate Balota** može značiti:

* Mijo Mirković (pseudonim: *Mate Balota*), ekonomist i književnik
* Mate Balota (lik), književni lik iz članaka Benjamina Deprata u pulskom tjedniku *[[Hrvatski list]]*
* M/T Mate Balota, trajekt za lokalne linije
KUHT

**KUHT**, virtualni kanal i VHF digitalni kanal 8 () je američka televizijska stanica sa sjedištem u Houstonu, koja predstavlja dio javne mreže PBS. Osnovao ju je  Dr. John C. Schwarzwalder,  profesor na Radio-televizijskog katedri Univerziteta u Houstonu,  a sa redovnim emitiranjem je počela 25. maja 1953. godine, postavši prva javna, odnosno ne-komercijalna televizijska stanica u SAD. Također je bila prva od stanica koja se umrežila u Nacionalnu obrazovnu televiziju, od koje će kasnije nastati PBS.

## Izvori

## Vanjske veze
*KUHT - Houston Public Media
SRF 1

**SRF 1** je švicarski televizijski kanal na njemačkom jeziku koji predstavlja dio nacionalne radiodifuzne mreže SRG SSR, odnosno jedan od tri javna kanala na njemačkom jeziku (uz SRF zwei i SRF info). Sa eksperimentalnim radom je otpočeo kao televizijska stanica **TV DRS Schweizer Fernsehen** u Zürichu 1953. godine, a redovno emitiranje je započeo 1958. 

Godine 1963. je uveo emisije na romanš jeziku, a 1968. program u boji. 

## Vanjske veze
* SRF 1 - official site
* Schweizer Radio und Fernsehen (SRF) - official site
* The history of Schweizer Fernsehen
Opština Rekovac

**Opština Rekovac** se nalazi u centralnoj Srbiji, u Pomoravskom okrugu.

## Položaj
Opština Rekovac se nalazi u jugoistočnom delu Šumadije, u Pomoravskoj oblasti.
Opština Rekovac je 24 kilometara udaljena južno od Kragujevca, i 157 kilometara južno od Beograda sa svoje leve strane obuhvata deo Gledićkih planina, a sa desne strane obuhvata deo Juhora.
Sedište opštine Rekovac je gradić Rekovac.
Opština Rekovac obuhvata sasvim mali deo teritorije nekadašnjeg Levča, prema Vuku St. Karadžiću Levač obuhvata oko 190 naseljenih mesta uključujući i sam grad Jagodinu. Međutim iz raznih istorijskih okolnosti stanovnici opštine Rekovac sebe nazivaju Levčanima.

## Demografija
Opština Rekovac ima 12.170 stanovnika (2011. god).
Prema podacima iz 2011. godine broj stanovnika je u padu.
Prosečna gustina naseljenosti je 37 st/km².
Broj nezaposlenih osoba je 1404, dok su prosečna lična primanja u 2010. bila 29.786 dinara.

## Reljef i klima
U reljefu opštine Rekovac izdvajaju se dve prirodne celine: ravničarski deo koji se prostire na površini od oko 3.700 ha i brdsko-planinski deo, površine 32.000 ha (približne procene). Ističu se sledeći tektonski oblici: Juhor (stara gromadna planina), Gledićke planine (mlade venačne planine) i Levačka kotlina spuštena između pomenutih planina koja predstavlja granicu između starih rodopskih i mladih dinarskih planina. Od fluvijalnih oblika reljefa veći značaj imaju doline Kalenićke, Županjevačke i Dulenske reke, a manji doline Lomničke, Dobroseličke i Kruševičke reke.
## Privreda
Posle privatizacija propala su skoro sva preduzeća, koja su radila u opštini Rekovac, mođu kojima su :Fabrika kablova, Blagotin, podrum „Levač“, hotel „Levač“, „Kupres“, konfekcija „Trend kompani“...
Jedina firma koja radi u opštini je vinarija „Vineks“ (Levački grozd), iz Belušića.
Opština Rekovac je uglavnom voćarski kraj, a turizam se zasniva na seoskom i manastirskom turizmu.

## Znamenitosti

U opštini Rekovac se nalazi srednjovekovni manastir Kalenić iz vremena Despota Stefana Lazarevića, i srednjovekovni grad Županjevac, u kome je boravio Nikola Altomanović, a 1389. godine Kneginja Milica je u njemu napisala darovnu povelju manastiru Hilandaru.

## Povezano
* Rekovac
* Levač

## Reference

## Značajne osobe
* Dragoslav Stepanović , poznati fudbalski trener

## Vanjske veze
www.levackenovine.com
* Zvanični sajt Opštine Rekovac 
* http://www.drugastranasrbije.com/drugastranasrbije.html 
* Dokumentarni film o Opštini Rekovac (1. deo)“
* Dokumentarni film o Opštini Rekovac 2. deo“
Julius La Rosa

**Julius La Rosa** (2. januar 1930 -) je američki pjevač čija su specijalnost tradicionalne pop pjesme, i koji je vrhunac popularnosti uživao početkom 1950-ih.

Rodio se u italoameričkoj porodici, a kao tinejdžer se priključio ratnoj mornarici gdje je radio kao vezist i, u slobodno vrijeme, zabavljao drugove pjevanjem. La Rosu je jedan od drugova godine 1951. spojio sa Arthurom Godfreyem, popularnim zabavljačem. Tako je dobio angažman u Godfreyevoj TV-emisiji *[[Arthur Godfrey and Friends]]*, zahvaljujući kojoj je postao jedan od najpopularnijih zabavljača svog vremena. La Rosina popularnost je brzo zasjenila Godfreyevu, te je to pridonijelo sporu sa njegovim mentorom. 19. oktobra 1953. godine mu je Godfrey usred emisije, koja se prikazivala uživo, javno dao otkaz, a što je postao jedan od prvih skandala u historiji američke televizije. Usprkos toga, La Rosa je tokom sljedećih nekoliko godina nastavio uspješnu karijeru na radiju i televiziji.

## Reference

## Vanjske veze
*Official website 
*