open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tozeur

**Tozeur** (arapski: توزر‎, antički **Thusuros**) je grad od 37.365 stanovnika na jugozapadu Tunisa, u vilajetu Tozeur u kom je administrativni centar.

## Geografija
Tozeur leži na sjeverozapadu slanog jezera Šot al-Džaríd u istoimenoj oazi, udaljen 450 km jugozapadno od glavnog grada Tunisa. Oaza Tozeur u kojoj živi 70 000 stanovnika, prostire na površini od 10 km² na kojoj raste oko 400 000 palmi navodnjavanjih iz oko 200 izvora. Zbog tog je najveći proizvođač datula u Magrebu, cijenjene sorte "déglet-nour". Oaza je čuvena i po složenom sistemu navodnjavanja, koji je podignut još u 13. vijeku, a vodu dobija iz 200 izvora. Kraj u kom leži Tozeur poznat je i po miražima (fatamorganama) zbog vrelog zraka i areflektiranja sa slaništa, one su često zavarale karavane koje bi tako zalutale.

## Historija
Pretpostavlja se da je Tozeur niknuo kao berbersko naselje. Brzo je postao živahni centar transsaharske karavanske trgovine kog su posjećivali i Kartažani, Rimljani su se tu naselili 33. pne. i nazvali ga *Thusuros*, ono što je neobično je da ima vrlo malo ostataka iz tog vremena.

Grad je postao trgovište na saharskoj granici specijaliziran za trgovinu datulama, ali i robovima na rimskom putu od Gabesa do Baskre. Za Ranog kršćanstva podignuta je crkva, njeni ostaci su i danas vidljivi na džamiji al-Kasr u koju je pretvorena. Sve do vladavine kalifa iz hafsidske dinastije krajem srednjeg vijeka - Tozeur je egzistirao gotovo kao nezavisna država.

Grad je svoj zenit doživio tokom 14. vijeka kad je bio živahno trgovište i centar berberskog otpora arabizaciji Tunisa. Status općine dobio je 23. jula 1888. Sve do 19. vijeka bio je polazna (ili dolazna) točka velikih karavana, nakon tog ponovno se posvetio datulama. Razvojem obližnjih rudarskih gradova Métlaoui i Redeyef 1950-ih opao je broj stanovnika Tozeura. Od 1980. grad ima i međunarodni aerodrom Tozeur-Nefta  (IATA: TOE, ICAO: DTTZ), koji služi cijelom jugu i razvoju saharskog turizma.

## Znamenitosti
Tozeur je poznat po karakterističnoj arhitekturi od žute opeke i bogato dekoriranim fasadama sa reljefima stiliziranih geometrijskih formi. To se vidi na zavijskoj džamiji Sidi  Abid, kao i na Velikoj džamiji (podignuta 1030.) i grobnici sveca (marabouta) Ali Abu Lifaha izgrađena 1282.)

## Značajne osobe
* Abu Yazid (873 - 947) haridžitski berberski vođa iz plemena Banu Ifran

## Reference

## Vanjske veze

* ''Commune Tozeur''
Hafsidi

**Hafsidi** (arapski: الحفصيون / al-Ḥafṣiyūn) zvani i *Banu Ḥafs* bila je dinastija berberskog porijekla koja je od 13 do 16. vijeka vladala Ifrikijom (zapadna Libija, Tunis, istočni Alžir)

## Historija

Dinastiju je osnovao almohadski valija Abu Zakarija Jaḥja oko 1229. U 20 godina svoje vladavine - Abu Zakarija je uspio držati pod kontrolom različite plemenske sporove i spletke, istovremeno je trgovačkim sporazumima sa apeninskim, iberijskim i provansalskim 
komunama, grofovijama i kraljevstvima osigurao ekonomski prosperitet Ifrikije. Čak je uspio proširiti svoju vlast po sjevernom Maroku i 
Iberijskom poluotoku.
Naslijedio ga je sin, al-Mustansir koji je od 1249. do 77), vladao kao kalif, njegova vladavina bila je zenit dinastije.
Nakon njega usljedio je period unutrašnjih neslaganja, dinastičko jedinstvo privremeno je obnovio Abu Ḥafṣ (1284.-95), a nakon njega i  Abu Jaḥja Abu Bakr (1318–46).

Vladavina Abu al-Abbasa (1370.- 94) protekla je u miru, on je čak uspio vratiti dio sjaja kalifata iz zlatnih vremena al-Mustansira, iako je bio izložen stalnim provalama Marinida iz Maroka, a imao je i problema zbog aktivnosti pirata iz ifrikijskih luka.

Hafsidi su za vladavine Uthmana (1435.- 88) uspjeli zadržati svoju moć, usprkos pobune koja je vladala od 1435.do 52, ali su nakon njegove vladavine, dinastičke borbe nagovjestile kraj Ḥafṣidske moći. Zemlja je pala u arapske ruke, a nešto kasnije Španjolci su se uspjeli učvrstiti duž obale. 
Nakraju je borba između Španjolaca i Osmanlija završila osmanlijskom pobjedom i proglašenjem Tunisa  Osmanskim pašalukom 1574.

Ḥafṣidska dinastija ostavila je nekoliko baština, za njihove vladavine je Tunis utvrđen kao prijestolnica, a na vjerskom planu usvojen Malikijski mezheb kao temelj društvenog života.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Ḥafṣid dynasty, Berber dynasty''
Tozeur (vilajet)

**Vilajet Tozeur** (arapski: ولاية توزر) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

## Geografija

Vilajet Tozeur prostire se na jugozapadu Tunisa na površini od 5,593 km² u kojoj živi 113,444 stanovnika.

Tozeur leži duž alžirske granice i obala slanog jezera Šot al-Džaríd.

Vilajet  je administrativno podjeljen na 6 tamadijada (distrikta); Tozeur, Nefta, Deguache, Hezoua, Tameghza i Hammet Djerid.

## Historija

Tozeur je osnovan još 1956,, ali je 1958. ukinut i ukorporiran u Vilajet Gafsa. Ponovno je obnovljen 1980., sa administrativnim centrom u istoimenom gradu Tozeuru.

## Privreda

Za privredu Tozeura najvažnija je proizvodnja datula.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Tozeur''
Goran Čengić

**Goran Čengić** (Sarajevo, 1946. – Sarajevo, 14. juna 1992.) bio je jugoslavenski i bosanskohercegovački rukometaš i reprezentativac SFR Jugoslavije. Rođen je u Sarajevu, gdje je i započeo rukometnu karijeru (RK Bosna, RK Mlada Bosna), a kasnije je igrao još i za Crvenu zvezdu. Sredinom 1992. godine, Čengić je tragično ubijen od strane Veselina Vlahovića, nakon što je stao u obranu svog susjeda, Husniju Ćerimagića.

## Rani život i rukometna karijera

Goran Čengić rodio se 1946. godine u Sarajevu. Njegovi roditelji, Ferid (*Fićo*) i Nataša (djevojački Zimonjić), bili su partizani u Drugom svjetskom ratu. Otac mu je bio prvi gradonačelnik Sarajeva nakon Drugog svjetskog rata, a kasnije je sedam godinja proveo na Golom otoku, jer je odbio naređenje partije da uhapsi svoje prijatelje. Ime je dobio po Ivanu Goranu Kovačiću, uglednom hrvatskom pjesniku i istaknutom partizanu, kog su 1943. godine ubili četnici. Bio je najstariji od trojice braće, a mlađa braća su mu bili Rodoljub (1956.) i Igor (1958.). Obitelj Čenigć je stanovala u gradskoj četvrti Grbavica.

U mladosti se bavio rukometom, a 1963. godine, sa 17 godina, igrao je za ekipu RK Bosne, kada su nakon pobjede nad bjelovarskim Partizanom u produžecima osvojili prestižnu titulu u finalu Kupa Jugoslavije. Paralelno s rukometom, Čengić je završio studije na Likovnoj akademiji u Sarajevu, smjer industrijski dizajn. Oženio se Goranom i imao dva sina, Vladimira i Srđana.

## Smrt

Dana 14. lipnja 1992. godine, kriminalac Veselin Vlahović ubio je Gorana Čengića u Sarajevu, nakon što je ovaj pokušao zaštiti svog starog susjeda, profesora Husniju Ćerimagića. Goran je u to vrijeme boravio sam u ratnom Sarajevu; supruga je sa sinovima već bila otišla u Beograd, a Goran im se trebao uskoro pridružiti. Prijatelji su mu savjetovali da s ulaznih vrata skine pločicu s natpisom Čengić i da stavi majčino djevojačko prezime, Zimonjić. Čuvši da se nešto događa na stepeništu zgrade, otvorio je svoja vrata i, vidjevši naoružane muškarce kako odvode susjeda, povikao je na njih. Vidjevši Čegnića, Vlahović ga je oteo i odveo, zajedno s Ćerimagićem. Upucao ih je obojicu i bacio na smetlište. Goran je umirao dva dana, a onda se ubojica, posumnjavši da je Goran živ, vratio i dokrajčio ga. Goranovo tijelo je pronađeno nakon devet godina u jami ispod Trebevića i pokopano.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* 
*
Sanitarije

**Sanitarije** (od latinskog: *sanitas* = zdravlje) je kolektivno ime za opremu i uređaje namjenjene održavanju higijene.

## Karakteristike
 
Sanitarije se ugrađuju u stanove i javne prostore po kupatilima i klozetima, a izrađuju se od fine keramike, plastike ili emajliranoga lijevanog željeza. U novije vrijeme i od
inoksa, kamena, stakla i drugih materijala.

Pod sanitarijama se najčešće ubraja; umivaonik, kada, wc školjka, bide, pisoar i slična oprema za liječenje ili njegu bolesnika po ordinacijama i bolnicama.

I sve [kanalizacione i [vodovodne cijevi se također ubrajaju u sanitarije, kao i sklavine.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Sanitarije''
Esparto

**Esparto** zvan i *španjolska trava*, *halfa* (alfa), je bilo koja od dvije vrste sivo-zelenih igličastih trava (Stipa tenacissima i Lygeum spartum) iz porodice Poaceae.

To je starosjedilačko bilje na jugu Španjolske i Sjeverne Afrike, a raste i po Sardiniji i Siciliji.

*Esparto* je i naziv za vlakna dobivena iz tih trava, koja su poznata po velikoj čvrstoći i fleksibilnost, pa se već vijekovima koriste za izradu konopa, sandala, košara, podmetača i drugih trajnih proizvoda.
Esparto se također koristi kao sirovina u proizvodnji papira.

## Karakteristike

**Lygeum spartum** je višegodišnja trava čvrstih i hrapavih listova, koja naraste visoka do 70 cm. Biljka raste po krševitim visoravnima i može se Vegetativno razmnožavati svojim razgranatim rizomima.

Klasje okruženo karakterističnim dugom braktejom, ima po nekoliko dugih vlasi.

**Stipa tenacissima** naročito raste po posnom i krševitom tlu Regija Murcije i Valencije i u Alžiru po suhom pjeskovitom tlu duž morske obale. Najčešće naraste do visine  1 - 1,2 metra. 
Stabljike su cilindrične i rastu u grozdovima u opsegu do 3 metra.

Mlade biljke koriste se kao [hrana za [životinje, ali nakon nekoliko godina rasta postaju neprobavljive.

*Stipa tenacissima* se koristi i kao lažna konjska dlaka (halfa).


Datoteka:Esparto espadrilles.jpg|Espadrile
Datoteka:Esparto_distribution.jpg|Karta rasprostranjenosti
Datoteka:Esparto_textil.jpg|Vlakna
Datoteka:Pleita_artesania_esparto.jpg|Košara

## Reference

## Vanjske veze

* ''Esparto'' (na portalu Leksikografski zavod Miroslav Krleža)
Nefta, Tunis

**Nefta** (arapski: نفطة‎, antička **Aggarsel Nepte**) je oaza i grad od 21.654 stanovnika na jugozapadu Tunisa u vilajetu Tozeur.

## Geografija
Nefta leži na sjeverozapadu slanog jezera Šot al-Džaríd u istoimenoj oazi, udaljena 24 km sjeveroistočno od svog administrativnog centra i puno veće oaze Tozeur. Oaza Nefta živi zahvaljujući jezeru kog zbog forme zovu Košara. Ono se puni vodom iz 152 izvora. Iskapanjem novih bušotina za navodnjavanje 1980-ih, počeli su problemi sa jezerom, jer su izvori jedan za drugim počeli presušivati. Problem je zasad saniran i jezero ponovno ima vodu. Oaza je vijekovima bila polazna (dolazna) točka transsaharskih karavana. Grad je važan sufijski centar zbog brojnih malih džamija, svetišta i grobnica svetaca.

U Tunisu je poznat po Palminom vinu, koje se pravi od datula.

## Historija
Nefta postoji još od prahistorije kao libijsko naselje. Rimljani su zauzeli taj kraj 38. pne., pred kraj njihove vladavine raširilo se kršćanstvo. Krajem 7. vijeka Neftu su zauzeli Arapi muslimani. Negdje oko 710. Tarik ibn Zijad krenuo je iz Nefte sa vojskom od 12 000 Berbera u osvajanje Iberijskog poluotoka.

Početkom 9. vijeka gradom vladaju Aglabidi iz Kairuana, a od polovice 10. vijeka Abadidi. Posljednji kršćani napustili su Neftu 1050. a Židovi 1948. Dolaskom Bou Alija (kasniji svetac) u 13. vijeku - suniti su postali dominantni. Prva škola podignuta je po nalogu osmanskog bega 1642.

Pošta i prva svjetovna škola otvorene su za Francuske kolonijalne uprave 1889. godine. Mjesto je dobilo vodovod 1948. a struju tek 1950-e.

## Privreda i transport
Stanovništvo se tradicionalno bavilo poljoprivredom (datule) i zanatsvom (tkanjem vunenih i svilenih tkanina).
U novija vremena glavna privredna aktivnost je iskapanje i transport fosfata sa slaništa oko jezera.

Nefta se služi zajedničkim aerodromom sa Tozeurom Tozeur-Nefta (IATA: TOE, ICAO: DTTZ).

## Reference

## Vanjske veze

* ''Commune Nefta''
Marinidi

**Marinidi** (zvani i *Banu Marin*) bila je dinastija berberskog porijekla koja je u 13. vijeku svrgnula Almohade i do 15. vijeka vladala Marokom i dijelovima Sjeverne Afrike.

## Historija
Marinidi su bili pleme i dio većeg plemenskog saveza Zenata, te kao takvi tradicionalni saveznici Omejadskog Kalifata iz Córdobe na Iberijskom poluotoku. Marinidi su više od jednog vijeka vladali istočnim Marokom, kad je 1248. njihov vladar Abu Jaḥja zauzeo Fes i pretvorio ga u marinidsku prijestolnicu. Nakon što su 1269. porazili posljednjeg almohadskog kalifa i zauzeli Marakeš, Marinidi su pod vodsvom Abu Jusufa Jakuba postali vladari Maroka.

Da bi ispunili ono što su smatrali svetom muslimanskom dužnošću i stekli vjerski ugled, proglasili džihad (sveti rat) u al-Andalusu koji je trajao do sredine 14. vijeka. Iako je rat pomogao nasridskim vladarima iz Emirata Granada da učvrste svoj položaj i usporio napredovanje kršćanskih snaga prema Gibraltarskom tjesnacu, nijedan teritorij nije oduzet od kršćana. Sa druge strane Marinidi nisu uspjeli niti u svojim vojničkim kampanjama po Africi trajno zauzeti niti jednu zemlju i tako obnoviti sjaj i veličinu Almohadskog Kalifata.

Najmoćniji marinidski sultan Abu al-Hasan uspio je 1337. zauzeti abdalvadidsku prijestolnicu Tlemcen u Alžiru, ali ni on niti njegov nasljednik Abu Inan nisu bili u stanju srušiti vladavinu Hafsida u Tunisu. Uzaludne kampanje su međutim iscrpile resurse dinastije, pa se u 15. vijeku Marinidski Sultanat našao u stanju anarhije. To su iskoristili Vatasidi (Banu Vaṭas), sporedna grana marinidske dinastije, te preuzela vlast nad Marokom 1465. godine, ali su srušeni sa trona 1548. kad su Sadidi zauzeli Fes.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Marīnid dynasty, Berber dynasty''
Kairuan (vilajet)

**Vilajet Kairuan** (arapski: ولاية توزر) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno 
podjeljen.

## Geografija

Vilajet Kairuan prostire se na sjeveru Tunisa na površini od 6,712 km² u kojoj živi 589,481 stanovnika.

Kairuan leži u stepskoj unutrašnjosti, administrativno je podjeljen na 11 tamadijada (distrikta).

## Historija

Kairuan je osnovan u junu 1956., sa administrativnim centrom u istoimenom gradu Kairuanu.

Grad kog je osnovao legendarni Ukba ibn Nafi 671. izrastao je u 9. vijeku za Aglabidske dinastije u prijestolnicu Magreba.

Danas ga zvog njegovih historijskih i vjerskih spomenika posjećuje puno turista i hodočasnika, po nekim analizama više od polovice turista koji posjete Tunisa odu i do Kairuana.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Kairuan''
Tataouine

**Tataouine** (arapski: تطاوين, čita se *Tatavin*, nekadašnji *Foum Tataouine*) je grad od 66.924 stanovnika
 na jugoistoku Tunisa, u vilajetu Tataouine u kom je administrativni centar.

## Geografija
Tataouine leži na raskršću starih karavanskih puteva za Alžir i Libiju, udaljen 531 km južno od glavnog grada Tunisa.

## Historija
Tataouine je nikao kao garnizon 1882. nakon Francuske okupacije Tunisa. Francuzi su izgradili sve važnije objekte u gradu, 1892. otvoren je suk, a 1898. džamija, pošta, osnovna škola, ambulanta. U to vrijeme podignuti su i prvi privredni objekti; silos za žitarice, klaonica.

Pored grada leži Oued Dkouk on je 2009. proglašen Rezervat prirode koji se prostire na površini od 57,5 km². Nakon tog je 2012. uvršten u listu lokaliteta Ramsara.

## Privreda
Tataouine je pored tog što je regionalni administrativno-trgovački centar u novije vrijeme postaje i turistička destinacija poznat kao vrata Sahare. Turisti rado posjećuju njegov suk sa berberskim rukotvorinama.

U novije vrijeme pored Alžirske granice pronađene su zalihe plina.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Commune de Tataouine''
Tataouine (vilajet)

**Vilajet Tataouine** (arapski: ولاية تطاوين) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

## Geografija

Vilajet Tataouine prostire se na jugu Tunisa na površini od 38,889 km² i po tom je najveću u Tunisu. Na tom terenu živi samo 150,761 stanovnika, što iznosi manje od 4 stanovnika na km², pa je i po tom prvi.

Tataouine leži u spustinjskoj unutrašnjosti, administrativno je podjeljen na 7 tamadijada (distrikta).

## Historija

Tataouine je osnovan u januaru 1981., sa administrativnim centrom u istoimenom gradu Tataouineu.

Tataouine je tokom historije bio dom u kom se izmjenilo nekoliko civilizacija, uključujući feničansku, rimsku berbersku i konačno arapsko-muslimansku.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Tataouine''
Ofanziva

**Ofanziva** ili **ofenziva** (njemački: *offensive*, francuski: *offensive*, od srednjovjekovnog latinskog: *offensīvus* = napadati, raniti) u vojnoj taktici - opći napad na protivnika kojim se nastoje postići strateški ili operativni ciljevi s odlučujućim utjecajem na rezultat operacije u vojnoj kampanji ili ratu.

Antonim za ofanzivu je **defanziva**.

To je princip ratovanja po kom neka oružana sila ima inicijativu, koristeći se vatrom i manevrom, i tako održava slobodu svog djelovanja, a protivnika dovodi u defanzivni položaj tako da može samo odgovarati na napade, ali ne pokretati vlastite.

Ofenziva je i pridjev kojim se opisuju karakteristike nekih oružja ili sportska taktika i igrači., a u prenesenom značenju i aktivnost u politici.

## Povezano

*Stodnevna ofenziva
*Ofenziva Meuse-Argonne
*Nivelleova ofenziva
*Brusilovljeva ofenziva
*Sedam neprijateljskih ofanziva

## Reference

## Vanjske veze

* ''Why Advance?: Tactics'' (na portalu VirtueScience)  
* ''Ofenzíva'' (na portalu Leksikografski zavod Miroslav Krleža)
Médenine

**Médenine** (arapski: مدنين) čita se *Medenin*)  je grad od 71,406 stanovnika
 na jugoistoku Tunisa u Vilajetu Médenine u kom je administrativni centar.

## Geografija

Medenin leži u polupustinskoj ravnici Djeffara, udaljen 64 km jugoistočno od Gabesa.

## Historija

Odavnina je znan kao neslužbena prijestolnica berberske plemenske konfederacije Vargama.
U vrijeme Francuskog protektorata u Tunisu (1881]]. - 1955]].) bio je administrativni centar južnog vojnog sektora.

Najveća atrakcija grada su tradicionalne berberske saćaste kuće - Gorfe.

## Privreda

Po polupustinskoj okolici stanovnici se bave nomadskim stočarstvom i ratarstvom; masline, žitarice, datule i esparto.
Tako da je i današnji Médenine prije svega trgovački centar za poljoprivredne proizvode svoje okolice.

Médenine je raskršće važnih puteva, sedamedesetak km sjevernije leži gusto naseljen mediteranski otok Djerba, a pedesetak južnije Tataouine, polazna je točka]] za transsaharskih karavana.

Za ekonomiju Médenine važna je nafta, otkrivena pored grada, koja se naftovodom transportira do luke Skhira u Gabeskom zaljevu. Odnedavno se eksploatira i zemni plin sa polja kod El Borma na alžirskoj granici.

## Pobratimski gradovi
* Bédarieux, Francuska od 1996.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Commune de Médenine''
Djeffara

**Djeffara** (arapski: الجفارة, al-Ǧifāra) ili **Jeffara** (čita se *Džefara*) je polupustinska ravnica na jugoistoku Tunisa i sjeverozapadu Libije.

## Geografija
Prostire se na površini od oko 10.000 km², u smjeru sjeverozapad  - jugoistok, u dužinu od gotovo 400 km duge i 30 do 180 km široke uz more duž Sredozemnog mora (Gabeski zaljev), nešto sjevernije od Gabesa do Tripolija. Široka je od 30 do 180 km.

To je suh kraj s prosječnom godišnjom količinom padavina od 100 mm, vodeni resursi su u osnovi podzemni. Zbog tog stručnjaci predlažu istraživanja i bušenja arteskih bunara.

Malobrojni stanovnici su Berberi, nekadašnji nomadski stočari koji se danas bave voćarstvom na vrlo malim parcelama uz rijetke bunare.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Djeffara''
Médenine (vilajet)

**Vilajet Médenine** (arapski: مدنين) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

## Geografija

Vilajet Médenine prostire se na jugoistoku Tunisa na površini od 9,167 km² na kojoj živi 507,673 stanovnika.

Médenine zauzima strateški položaj u centru Mediterana između Evrope, Magreba i Afrika. Sa sjevera graniči sa Vilajetom Gabes i Sredozemnim morem, sa juga sa Vilajetom Tataouine, na istoku sa Libijom i Sredozemnim morem i sa zapada sa Vilajetom Kébili.

## Historija

Médenine je osnovan u junu 1956., sa administrativnim centrom u istoimenom gradu Médenineu.

Vilajet Médenine je i poznata turistička destinacija zahvaljujući otoku Djerbi i poluotoku Zarzis, koji su dvoje od njegovih 9 distrikta (tamadijada), na koje je administrativno podjeljen.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Médenine''
Cory Booker

**Cory Anthony Booker** (27. april 1969 -) je američki demokratski političar koji od 2013. godine zastupa državu u New Jersey u američkom Senatu. Prije toga se istakao kao gradonačelnik Newarka, a u samom Senatu je stekao reputaciju jednog od najprogresivnijih senatora po svojim stavovima, posebno u društvenim pitanjima. 

1. februara 2019. godine je objavio početak kampanje za predsjednika SAD na izborima 2020. godine.

## Vanjske veze

* Senator Cory Booker official U.S. Senate site
* Presidential campaign website
* 
*
Konvencija u Vergari

**Konvencija u Vergari** (, ), također poznat i kao **Zagrljaj u Vergari** () je bio sporazum skopljen 31. augusta 1839. između predstavnika španske vlade, odnosno kraljice Isabelle II, na čelu sa generalom Esparterom na jednoj, te karlističkih pobunjenika na čelu sa generalom Rafaelom Marotom kojim je formalno okončan Prvi karlistički rat. Pobunjenici, čije je glavno uporište bio sjever zemlje, su u zamjenu sa manje ustupke po pitanju autonomije tih oblasti kao i opću amnestiju, pristali priznati Isabellu II kao legitimnu kraljicu umjesto njenog strica Don Carlosa. Sporazum je skopljen nakon što je Maroto, iako najuspješniji od svih karlističkih zapovjednika, shvatio da se vladine snage ne mogu poraziti. Konvencija u Vergari je okončala dugi, iscrpljujući i krvavi sukob, ali mir nije dugo potrajao, dijelom zbog želje fanatičnih karlista da nastave borbu, a što je 1846. godine dovelo do Drugog karlističkog rata.
Carlos María Isidro de Borbón

**Karlos, grof od Moline** (Aranhuez, 29. mart 1788 - Trst, 10. mart 1855) je bio španski princ iz dinastije Burbon i drugi sin Karla IV i Marije Lujze od Parme. Kao Karlos V bio je prvi od karlističkih pretendenata na presto Španije. Bio je reakcionar koji se suprotstavljao liberalizmu u Španiji i napadima na Katoličku crkvu. Zahtevao je španski presto nakon smrti svog starijeg brata Fernanda VII 1833. Njegove zahteve osporavali su liberalne snage odane Izabeli II, maloletnoj kćerci počivšeg kralja. Rezultat je bio krvavi Prvi karlistički rat (1833-1840). Karlos je imao podršku baskijskih provincija i većinu Katalonije, ali to nije bilo dovoljno, pa je izgubio rat i nikada postao kralj. Njegovi naslednici su nastavili njegove konzervativne ciljeve, borili su se u još dva Karlistička rata i bili su aktivni sve do sredine 20. veka, ali nisu nikada stupili na presto.

## Porodično stablo
Evaristo Pérez de Castro

**Evaristo Pérez de Castro y Colomera** (26. oktobar 1769 - 28. novembar 1849) bio je španski političar i diplomat koji je od 1839. do 1840. vršio dužnost premijera Španije.

Karijeru je započeo za vrijeme rata sa francuskim okupatorima kao jedan od zastupnika kadiškog Cortesa i zagovornika tamo donešenog Ustava. Nakon završetka rata je služio kao španski ambasador u gradovima Hanse, a u vrijeme liberalnog režima 1820. godine postao ministar vanjskih poslova. Po slomu liberalnog režima je otišao u egzil u Francusku, odakle se vratio po smrti kralja Ferdinanda VII.

Perez de Castro se priključio Umjerenoj stranci koja se zalagala za transformaciju Španije u ustavnu monarhiju po uzoru na francusku Julsku monarhiju. Njegovi su stavovi počeli skretati udesno nakon uvođenja Ustava 1837. godine. Bio je izuzetno blizak regentici Mariji Christini i zahvaljujući njoj je početkom 1839. postao premijer. Za vrijeme njegovog mandata je konvencijom u Vergari okončan iscrpljujući Prvi karlistički rat. Njegovi pokušaji da ojača položaj svoje stranke izbornim zakonima koji su favorizirali višu klasu su doveli do sukoba sa progresistima, pod čijim se pritiskom Maria Christina 1840. godine odrekla regenstva i prepustila ga popularnom progresističkom generalu Esparteru. Tada je Perez de Castro podnio ostavku i otišao ponovno u egzil. Iz njega se vratio 1843. godine.

## Vanjske veze
* 
* Expediente personal del Prócer del Reino D. Evaristo Pérez de Castro
Antonio González y González

**[[Don (titula)|Don]] Antonio González y González, 1. markiz od Valdeterraza** (5. januar 1792 - 30. novembar 1876) bio je španski političar, diplomat i pravnik koji je u dva navrata - 1840. te od 1841. do 1842. godine - služio kao premijer Španije.

Kao mladić se istakao u ratu protiv francuskih okupatora, a za vrijeme studija je prihvatio liberalne ideje te je služio administraciji liberalnog režima, nakon čijeg je sloma 1823. godine potražio utočište u Južnoj Americi, gdje su se u to vrijeme vodili ratovi od nezavisnost od Španije. Tamo se upoznao i sprijateljio sa Baldomerom Esparterom koji će kasnije postati jedan od vođa španskih liberala, odnosno Progresivne stranke. Za vrijeme Baldomerovog regenstva je u dva navrata služio kao premijer, a nakon toga se uglavnom istakao diplomatskom aktivnošću u Britaniji. Pred kraj života su njegovi stavovi postajali sve konzervativniji, te je počeo podržavati Umjerenu stranku
Valentín Ferraz

**Valentín Ferraz y Barrau** (14. februar 1792 - 31. august 1866) bio je španski vojskovođa i političar koji je 1840. godine nakratko služio kao premijer Španije. Bio je štićenik i pristaša generala Baldomera Espartera.
Kébili (vilajet)

**Vilajet Kébili** (arapski: ولاية ڨبلي‎) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

## Geografija

Vilajet Kébili prostire se na jugozapadu Tunisa na površini od 22,454 km² na kojoj živi 166,260 stanovnika.

Kébili se nalazi pored alžirske granice u pustinjskom kraju, znanom po slanim jezerima (Šot al-Džaríd) i slaništama.

## Historija

Vilajet je osnovan u septembru 1981., sa administrativnim centrom u istoimenom gradu Kébili.
Administrativno je podjeljen na 7 distrikta (tamadijada) i 5 općina.

Privreda vilajeta bazira se na stočarstvu i poljoprivredi; povrtlarstvo i voćarstvo, točnije datule, kojih se 
godišnje proizvede 79 900 tona.
U novije vrijeme razvija se turizam, posjet pustinji i oazama.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Kébili''
Ukba ibn Nafi

**Ukba ibn Nafi** (arapski: عقبة بن نا , ?- Biskra, 683.) bio je rašidunski general arapskog porijekla, centralna figura 
Muslimanskog osvajanja Sjeverne Afrike.

## Biografija

O Ukbi ima bezbroj legendi stvaranih vijekovima nakon njegove smrti, one su kombinacija činjenica i fantazije.
Ono što je pouzdano je da je negdje oko 660. postao je jedan od komandanata muslimanske vojske. Nakon tog je 667. zauzeo Gadames u libijskoj pustinji, iz njega se počeo pripremati za invaziju prema sjeveru i Tunisu.
Unutrašnjost Tunisa zauzeo je 670. tad je osnovao Kairuan kao svoju utvrdu. 

Kairuan je kasnije izrastao u jedan od islamskih svetih gradova. Razlog za to je legenda koja govori da je Ukba pronašao zlatni pehar izgubljen u Svetom izvoru Zemzem u Meki. Taj fantastični događaj objašnjen je postojanjem podzemne vode od Meke do izvora u Kairuanu. I danas jedan od postojećih bunar u centru Kairuana služi građanima za opskrbu pitkom vodom, a vjernici vjeruju da je sveta 
(*baraka*).

Negdje oko 681. nakon 5000 km dugačkog marša Ukba je stigao do Maroka i tako proširio islam.
Ubijen je iz zasjede 683. negdje pored Biskre u današnjem istočnom Alžiru.

Ukba ibn Nafi je i danas duboko cijenjen među muslimanima kao jedan od Muhamedovih pratilaca ali i kao žestoki borac protiv neprijatelja, kojima je bez milosti odsjecao glave.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Uqba ibn Nafi''
Kébili

**Kébili** (arapski: ڨبلي‎) je oaza i grad od 20,623 stanovnika na jugozapadu Tunisa u Vilajetu Kébili čiji je administrativni centar.

## Geografija

Kébili leži na jugu slanog jezera Šot al-Džaríd u istoimenoj oazi, udaljen 120 km jugozapadno od lučkog Gabesa.

Kébili je poznat po svom danas gotovo napušenom historijskom centru, malih kuća i uskih krivudavih uličica. 
Novi moderni dio grada građen je sa ortogonalnim rasporedom ulica
## Historija

Kébili je izrastao kao berbersko naselje. Vijekovima je bio usputna stanica i trgovište transsaharskih karavana.

## Privreda

Privreda grada bazira se na turizmu i poljoprivrednoj okolici poznatoj po proizvodnji datula.
U novije vrijeme razvija se turizam, posjet pustinji i oazama.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Commune de Kébili''
La Goulette

**La Goulette** (čita se *La Gulet*), službeno **Halq al-Wadi** (arapski حلق الوادي, čita se *Halk-el-Ued*) je lučki grad od 45.711 stanovnika na sjeveru Tunisa u vilajetu Tunis. Goulette je danas praktički spojena sa glavnim gradom Tunisom, kome služi kao luka.

## Geografija
Grad se prostire na uskom pješčanom pojasu zemlje između Tuniskog jezera i Tuniskog zaljeva, s gradom Tunisom povezan je kanalom dugim 11 km. Kanal su prokopali Francuzi 1881. na samom početku kolonijalne uprave kako bi brodovi mogli doploviti do luke u Tunisu.

## Historija

Goulette je vijekovima bila strateški važna kao ulaz u zemlju. Još su Aglabidi između 800. i 900. podigli utvrdu, koja je trebala spriječiti prolaz brodovima. Kad su Španjolci za Karla V 1535. zauzeli grad Tunis, podigli su utvrdu *Carraca*. Nju su Osmanlije dogradili 1574. kad su ponovno zauzeli grad. Gouletta je u 19. vijeku bilo popularno ljetovalište naročito kvart poznat kao *La Petite Sicile*, u kom je živjelo puno Židova, Talijana i Maltežana.

## Znamenitosti
Najveće atrakcije su hispano - osmanske utvrde smještene podaleko od luke 

## Privreda i transport
Preko luke u Gouletti odvija se najveći dio uvoza i dobar dio izvoza (uglavnom fosfati, željezna ruda, voće i povrće). Preko nje se odvija i najveći dio trajektnog prometa sa Evropom.

Na terenu grada smješteno je nekoliko velikih termoelektrana.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Commune de La Goulette''
Hurricane (srpski bend)

**Hurricane** (č. „herikejn”), takođe poznata i kao **Hurricane Girls** (č. „herikejn gerls”), jeste R&B-pop srpska djevojačka grupa koju je osnovao Zoran Milinković u novembru 2017. Čine je tri članice: Sanja Vučić, Ivana Nikolić i Ksenija Knežević.

Djevojke pjevaju uglavnom na engleskom; do sada imaju samo dvije pjesme na svom maternjem srpskom. Hurricane ima za cilj da postane prepoznat globalno; imaju dvije pjesme u planu sa Universalom (novembar 2019), a već su sarađivale sa jednim holivudskim producentom (Stephen Belafonte, septembar 2018).

Učestvovale su i pobijedile na Beoviziji 2020, pa su trebale predstavljati Srbiju na Eurosongu (), pjesmom *Hasta La Vista*. Međutim, takmičenje 2020. je otkazano zbog pandemije COVID-19. Dana 23. novembra 2020. potvrđeno je da je Hurricane izabran da predstavlja Srbiju na Eurosongu 2021, novom pjesmom; 5. marta 2021. godine objavljen je spot *LOCO LOCO* na YouTube kanalu ESC-a, pjesma čiji je tekst napisala članica benda Sanja Vučić. U finalu je Hurricane završio na 15. mjestu, uz osvojena 102 poena.

## Članice
*Sanja Vučić (rođena 8. avgusta 1993. g.) – glavni vokal (2017–danas)
::Roditelj Vučićeve je pjevač, a svoj alt rok bend imala je u osnovnoj školi. Doprinosila je u etno i džez bendovima, kao i u crkvenim horovima. Bila je članica benda ZAA pet godina; predstavljale su svoju zemlju Srbiju na takmičenju Eurosong 2016.
*Ivana Nikolić (rođena 16. aprila 1995. g.) – standardni vokal (2017–danas)
::Nikolićeva je poznata svijetu modernog plesa i muzike. Prvi put se na sceni pojavila u beogradskoj areni s jugoslavenskim zvijezdama ’90-ih. Sarađivala je sa Jala Bratom na njegovom singlu *Mlada i luda*.
*Ksenija Knežević (rođena 24. januara 1996. g.) – standardni vokal (2017–danas)
::Kneževićeva dolazi isto tako iz muzičke porodice (njen otac je crnogorski popularni pjevač Knez; kao prateći vokal učestvovala je sa svojim ocem na Eurosongu 2015). Takmičila se na dječijim festivalima kao mlada, a na Beoviziji pjesmom *Magija* kao srednjoškolka. Bila je dio ekipe Sevdah Baby prije pridruživanja Hurricaneu.

## Diskografija
Hurricane ima 30 izdanja do danas:
*2018: *Irma, Maria*; *Breathe* (kaver); *Corazon* (kaver); *The Show Must Go On* (kaver); *She Loves Control* (kaver); *Feel Right*; *Personal*; *Should've Listened* (audio); *Who To Love* (audio); *HURRICANE* (*introduction video*); *Live* (lajv iz Štark arene Beograd)
*2019: *Pain In Your Eyes*; *Liar* (audio); *Magic Night*; *Favorito* [prva pjesma na srpskom jeziku]; *Avantura*, *Brzi prsti*
*2020: *Hasta La Vista* (Eurosong 2020, otkazano), *Guallame El Pantalon*, *Roll The Dice*, *Tuturutu* (duet sa MC Stojanom), *Folir’o*, *Čaje šukarije*, *Lopove*, *Want Ya*
*2021: *Loco loco* (Eurosong 2021, 15. mjesto), *Do neba*, *Koraci*, *Legalan*, *Set the world on fire*, *’Ajde bre*

;Ostalo
Hurricane ima intervju-video *How It All Started? Interview 2019 IOTV* (’Kako je sve počelo? Intervju 2019 IOTV’), sniman na Karibima.

## Reference

## Vanjske veze
*
*
Zarzis

**Zarzis**, znan i kao **Jarjis** (arapski: جرجيس‎, antički *Gergis*), je turistički grad od 72.611 stanovnika na jugoistoku Tunisa u vilajetu Médenine.

## Geografija
Zarzis leži na istoimenom poluotoku Sredozemnog mora nedaleko od otoka Djerba koji je udaljen tridesetak km sjeverozapadno, a od svog administrativnog centra Médenina udaljen je 60 km.

## Historija

Antički *Gergis* su po svemu sudeći osnovali Feničani, kao i druga naselja duž Gabeskog zaljeva (Male Sirte). Naslijedili su ih Kartažani, iza kojih je ostalo nekoliko nekropola. Za rimskih vremena Zardis je bio dio Rimske provincije Afrika (današnja sjeverozapadna Libija, Tunis i istočni Alžir). Pod imenom *Zitha* bio je važna kolonija, na magistralnom putu od Kartage do Lebde (Leptis Magna).

Naročito je prosperirao za cara Karakale (212-217.), sina i nasljednika Septimija Severa koji je bio iz Lebde i graditelj puta *Zitha* - Lebda. Ponovno je cvjetao nekoliko godina kasnije za Konstantinove vladavine (306.-337). Iz tih vremena ostali su ostatci foruma, hrama uz nešto skulptura.

Nakon sloma Rimskog Carstva bio je dio Bizantskog Carstva pod imenom *Gergis* sve do 10. vijeka kad su tim krajem kao i čitavim Tunisom zavladali Arapi iz Egipta.

Kao svi obalni gradovi i otok Djerba, ni Gergis nije izbjegao španjolsku okupaciju koja se desila negdje oko 1540. godine. Osmansko Carstvo ponovno je zavladalo tim krajem 1573. i vladalo sve do 1881. odnosno do početka Francuskog protektorata u Tunisu.

## Privreda
Današnji Zarzis je uz Djerbu poznata turistička destinacija. Duž morske obale nižu se novoizgrađeni hoteli i resorti gotovo sve do Djerbe. Tu rivijeru posjetilo je 28.950 turista koji su ostvarili 207.306 noćenja.

Grad ima i malu ribarsku luku, u posljednje vrijeme trudi se privući investitore za druge poslove. Zbog tog je 2019. na površini od 600 km², započeo gradnju Poslovnog centra Zardis (nekadašnja Slobodna ekonomska zona). U njoj već danas radi 42 kompanije.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Commune de Zarzis''
Saće

**Saće** (od praslavenskog: sъtьje - sъtъ, ruski: *сот*, bugarski: *sъt*) su ćelije od voska koje grade pčele i ose u heksagonalnoj formi, pravilno raspoređene po redovima radi čuvanja meda i jaja.
 
## Karakteristike

Pčele grade saće, tako da se uhvate za strop košnice i vješaju se jedna za drugom da tako stvore - zavjesu. Zatim prave vosak i lijepe ga mukotrpno red po red i tako grade saće.

Jednoj pčeli treba oko 2 minute da preradi svoju malu kuglicu voska i zalijepi je, tako da u tom poslu mora sudjelovati velik broj radilica, koje se mjenjaju čim jedna završi svoj posao.

Vosak proizvode pomoću voštanih žlijezda koje imaju na stražnjem dijelu zatka.

## Povezano

*Med
*Pčele

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Honeycomb'' (na portalu Encyclopædia Britannica) 
* ''Saće'' (na portalu MyBeeLine)
Tunis (vilajet)

**Vilajet Tunis** (arapski: تونس‎) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno 
podjeljen.

## Geografija

Vilajet Tunis prostire se na sjeveru Tunisa na površini od 288 km² na kojoj živi 1,071,375 stanovnika. On je površinom najmanji, ali je brojem stanovnika najveći u zemlji.

## Historija

Vilajet je osnovan 1956., sa administrativnim centrom u istoimenom gradu Tunisu.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Tunis''
Sanja Vučić

**Sanja Vučić** (Kruševac, 8. avgust 1993) srpska je rege, ska, džez, dab i pank-rok pevačica i glavni vokal srpske R&B-pop grupe Hurricane. Prethodno je bila glavni vokal benda ZAA.

Sa bendom ZAA nastupala je na najznačajnijim regionalnim festivalima, poput Nišvila i Egzita. Pevala je na engleskom jeziku, a sa bendom do sada ima objavljen jedan album *What about*. Postala je član grupe Hurricane krajem 2017. godine.

Muzički se obrazovala odmalena na odsecima solo pevanja, a zanimljivo je da su joj i roditelji pevači. Kao mala od njih je učila stare narodne pesme i sevdalinke. Sanja je pevala u više bendova (džez, rege, etno), a sa horom je nastupala u mnogo zemalja. Muzički se usavršavala sa operskom divom Katarinom Jovanović.

Studira arapski jezik i književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu. Pored srpskog jezika, govori i španski, italijanski, engleski i arapski jezik.

Dana 7. marta 2016. godine Radio televizija Srbije objavila je da će Sanja Vučić predstavljati Srbiju na Pesmi Evrovizije u Stokholmu 2016. godine, sa pesmom *[[Goodbye (Shelter)]]* čiji je kompletan autor Ivana Peters. Pesma je tematski bazirana na problemu nasilja nad ženama. Sanja je nastupila u drugom polufinalu 12. maja i po glasovima žirija i publike plasirala se u veliko finale koje je održano dva dana kasnije.

Od 2017. je članica devojačke grupe Herikejn.

## Povezano
* Srbija na izboru za Pesmu Evrovizije
* Pesma Evrovizije 2016.
* ''Šuška se, šuška'' (pesma iz 2018)

## Reference

## Vanjske veze

* Biografija na sajtu RTS-a
* Zvanični veb-sajt benda ZAA
Universal Music

**Juniversal mjuzik grup** () američko-francuska je muzička korporacija podružnica francuskog konglomerata Vivendi. To je najveća izdavačka kuća na svetu. Njeno sedište je u Santa Monici, Kalifornija (SAD).

## Pevači

Neki od pevača koji trenutno rade ili su nekada radili za Universal Music Group:

* 50 Cent
* ABBA
* Aleksander Ribak
* Arijana Grande
* Bitlsi
* Bjerk
* The Black Eyed Peas
* Bob Marli
* Bon Džovi
* Bridžit Mendler
* Bekstrit bojs
* Gans en' rouziz
* Gven Stefani
* Demi Lovato
* Dip perpl
* Dulse Marija
* Eminem
* Emeli de Forest
* Enrike Iglesijas
* Eros Ramacoti
* Igi Azalija
* Imagine Dragons
* Ina
* Koldplej
* Kvin
* Lejdi Gaga
* Lana del Rej
* Lil Kim
* LMFAO
* Lena Majer-Landrut
* Madona
* Merilin Menson
* Maroon 5
* Metalika
* M.I.A.
* Paulina Rubio
* Piksi Lot
* Polina Gagarina
* Pusiket dols
* Rijana
* Ringo Star
* Robi Vilijams
* Saj
* Sakis Ruvas
* Selena Gomez
* Selin Dion
* Tejlor Svift
* t.A.T.u.
* U2
* Džastin Biber
* Šanaja Tvejn
* Šeril Fernandez-Versini

## Vanjske veze
*
Ne bacajte bisere pred svinje

**Ne bacajte bisere pred svinje** je Isusova izreka sačuvana u više izvora.

## Izreka

U Evanđelju po Mateju ova izreka je zapravo jedna u nizu pouka koje je Isus dao svojim učenicima tokom Besede na gori:

Evanđelje po Tomi prenosi sličnu verziju:

## Tumačenja

Poruka je bila da se uzvišene stvari, božanske tajne koje im je Bog otkrio i samim tim svetinje, ne daju i ne otkrivaju onome ko ih ne zna ceniti, odnosno ko još uvek nije kadar da to primi. Onome ko je ogrezao u grehu nije uputno davati "tvrdu hranu", ono što je sveto, jer neće umeti da se prema tome odnosi sa poštovanjem, nego naprotiv. Okrenuće se i protiv tog dobra i protiv dobročinitelja.

Ova pouka se koristi i u profanom smislu, da ne treba otkrivati svoje najvrednije delove duše (dakle, ono što je za svakoga "svetinja") nekome ko to zbog svoje pokvarenosti neće umeti, tj. nije u stanju da poštuje, nego će još i zloupotrebiti protiv tebe.

## Izvori

## Povezano

* Isusove izreke
* Isusove parabole
Hurricane (američki bend)

**Hurricane** je hevi metal bend osnovan 1980-ih. Glavni vokal je Kelly Hansen, a ostali članovi su Robert Sarzo (gitara), Tony Cavazo (bas) i Jay Schellen (bubnjevi).

Hurricane ima četiri albuma: *Take What You Want* (1985), *Over the Edge* (1988), *Slave to the Thrill* (1990) i *Liquifury* (2001). *Over the Edge* im je bio najuspješniji album, a sadrži i jedinu njihovi pjesmu koja se našla na nekoj ljestvici, *I'm on to You* (33. pozicija na Billboard Mainstream Rock Tracks čartu, 1988).

## Reference
Mutevelija

**Mutevelija** (tur. *mütevelli* ← arap. *mutäwällı*) jeste zanimanje naročito u starom muslimanskom svijetu; njime se označava upravitelj nekretninama i pokretninama iz vakufa. U modernom svijetu, mutevelija vrši funkciju predsjednika odbora džemata džamije i zadužen je za njeno održavanje; bez njegove saglasnosti niko nema pravo da vrši ikakve vanredne radnje u džamiji ili radove na džamiji.

## Reference
Kasserine

**Kasserine** (arapski: ڨصرين / Gaṣrīn, čita se *Kaserin*) je grad od 83,534 stanovnika na zapadu Tunisa u Vilajetu Kasserine čiji je administrativni centar.

## Geografija

Kasserine leži na obroncima najviše tuniske planine Djebel Chambi na nadmorskoj visini od 656 metara. 
Od glavnog grada Tunisa udaljen je 298 km, od luka u Sfaxu i Soussi 200 km i od Gafse 110 km.

Grad je važno trgovište i značajno cestovno i željezničko čvorište.

## Historija

Kasserine je izrastao za antičkih vremena kao rimska kolonija pod imenom **Cilium**, za carskih vremena dobio je status municipija.
Za vrijeme Francuskog protektorata u Tunisu - 1906., bio je mjesto prvog oružanog otpora kolonijalnim vlastima.

Za Drugog svjetskog rata se u februaru 1943 kod nedalekog planinskog prijevoja, odigrala jedna od odlučujućih bitaka Tuniske kampanje u kojoj su Saveznici nakon početnih neuspjeha ipak uspjeli slomiti otpor jedinica Wehrmachta.

## Znamenitosti

Pored arheološkog nalazišta *Cilium*, poznat je i po nedalekom Nacionalnom parku Chambi staništu ugrožene Planinske gazele.

## Privreda

Privreda grada bazira se na poljoprivredi (masline, esparto i žitarice po navodnjavanim oranicama i na stočarstvu (ovce, goveda) po stepaskoj okolici.

Od industrije ima tvornicu celuloze i papira podignutu 1963.

Za ekonomiju Kasserine važna je i nafta, otkrivena na sjevernoj periferiji grada pored Douleba, koja se naftovodom transportira do luke Skhira u Gabeskom zaljevu.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Commune de Kasserine''
Djebel Chambi

**Djebel Chambi** (čita se *Džebel Šambi*) je planina na zapadu Tunisa visoka 1544 metara.

## Geografija
Djebel Chambi je najviša planina u Tunisu, produžetak planinskog masiva Tel Atlasa. Planina leži u istoimenom nacionalnom parku koji se proteže od grada Kasserine do alžirske granice. Iako u parku nema stalnih vodotoka, on je dobro pošumljen u višim djelovima crnikom i alepskim borom, a u nižim žbunjem, ružmarinima, klekom i espartom. Područje je jedno od posljednjih staništa planinske gazele. U parku živi oko 8000 ljudi (podatak iz 1999) koji se bave stočarstvom, ratarstvom, pčelarstvom i šumarstvo. Park je ugrožen naročito u svojim nižim djelovima prekomjernom ispašom i deforestacijom (zbog ogrjeva). 
U sklopu parka djeluje i ekološki muzej. Administrativno podpada pod vilajet Kasserine, a najbliži grad je Kasserine.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Djebel Chamb'' (na portalu Peakery)
Nacionalni park Chambi

**Nacionalni park Chambi** (francuski: *Parc national de Chambi*) je park u Vilajetu Kasserine na zapadu Tunisa.

## Karakteristike

Park se prostire na površini od 67,23 km², od grada Kasserine do alžirske granice.
U Parku se nalazi najviša planina u Tunisu Djebel Chambi visoka 1544 metara.
 
Iako u parku nema stalnih vodotokova, dobro je pošumljen u višim djelovima crnikom i alepskim borom, a u nižim žbunjem, ružmarinima, kleka i esparta. Crnika raste na nadmorskoj visini iznad 1100 metara na površini od 6723 hektara.

U parku živi 24 životinjske vrste, uključujući dvije zaštićene Planinske gazele i Berbersku ovcu.

U parku živi i oko 8.000 ljudi (toliko ih je bilo 1999.) koji se bave stočarstvom, ratarstvom, pčelarstvom i šumarstvo.

Park je ugrožen naročito u svojim nižim djelovima prekomjernom ispašom i deforestacijom (zbog ogrjeva). 
Zbog tog u sklopu Parka djeluje i ekološki muzej, koji bi trebao pomoći u edukaciji stanovništva.

Kako leži na relativno velikoj nadmorskoj visini zimi se planinski vrhovi zabijele od snijega.

## Historija

Park je osnovan 1980. a tri godine prije tog ga je UNESCO proglasio Rezervatom biosfere.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Le parc national de Chambi''
Thala, Tunis

**Thala** (arapski: تالة‎) čita se *Tala* je grad i općina od 18,230 stanovnika na zapadu Tunisa u Vilajetu Kasserine.

## Geografija

Thala leži u planinskom kraju na nadmorskoj visini od 1,017 metara pa je poznata kao najhladniji grad u zemlji.
Od glavnog grada Tunisa udaljena je 250 km, a od svog administrativnog centra Kasserine 50 km.

## Historija
 
Thala je izrasla za antičkih vremena kao jedno od naselja rimske kolonije **Thélepte**,

U nju se početkom 2. vijeka za Jugurtina rata Rimske republike i Numidije povukao Jugurta.
Na njegovo iznenađenje Kvint Cecilije Metel ga je slijedio kroz pustinju i opkolio grad. Jugurta je uspjeo pobjeći sa djecom i dijelom svog blaga. Grad se branio četrdeset dana, ali nakon što je Rimska vojska provalila u grad branitelji su se povukli u kraljevsku palaču koju su zapalili i tako pobili, umjesto da padnu u ruke Rimljana.

Poznata je i po tome što je zajedno sa Kasserinom u vrijeme Francuskog protektorata u Tunisu - 1906., bila poprište prvog oružanog otpora kolonijalnim vlastima, koji je loše završio za pobunjenike koji su obješeni.

Od 1933. je sjedište biskupije.
Thala je bila jedno od mjesta u kom se desio jedan od najčudesnijih događaja Arapskog proljeća, kad su njeni građani istjerali lokalne policajce i preuzeli vlast u gradu. To se desilo u januaru 2011. nakon demonstracija i nekoliko ubijenih demonstanata i nakon potpune blokade grada kog je opkolilo 1,800 policajaca.

Današnja Thala je i nadalje vrlo siromašno naselje, iako ima čak 350 arheoloških nalazišta.

## Privreda

Privreda se bazira na poljoprivredi i stočarstvu.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Thala, Freezing hill-top village''
Hurricane

**Hurricane** može da bude:

*Hurricane, Utah
*Hurricane, West Virginia
*Hurricane (američki bend)
*Hurricane (srpski bend)
*The Hurricane (film, 1999)
Skhira

**Skhira** (arapski: الصخيرة‎) je lučki grad od 11,912 stanovnika na jugoistoku Tunisa u Vilajetu Sfax.

## Geografija

Skhira leži u Gabeskom zaljevu udaljena 350 km jugoistočno od glavnog grada Tunisa.

## Historija
Skhira je novi grad koji je taj status dobio tek 1968., jer je sve do kraja 19. vijeka bila je ribarsko selo. Iako je zapravo vrlo staro naselje izraslo još antike kao fenička luka.

Danas je Skhira najveća luka u državi za transport nafte i naftnih derivata.

To je moderna luka sa jednim gatom za fosfate koji može primiti brodove gaza do 8.7 metara, i sa dva gata za tankere gaza do 15 metara, koji mogu primiti brodove do 120000 tona. Uz to ima i svu infrastrukturu za skladištenje sirove nafte koja se naftovodom doprema iz 
unutrašnjosti zemlje.

Okolica je poljoprivredni kraj poznat po maslinama, žitaricama i voću, a još uvijek se dio stanovnika bavi i ribarstvom.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Commune de Skhira''
Zaghouan

**Zaghouan** (arapski *Zaġwān* زغوان ) čita se *Zagvan*) je grad od 20,798 stanovnika na sjeveroistoku Tunisa u Vilajetu Zaghouan, u kom je i administrativni centar.

## Geografija

Grad se prostire na plodnom sjevernom obronku planine Djebel Zaghouan.

Od glavnog grada Tunisa udaljen je 55 km južno, od ljetovališta Hammamet 35 km zapadno, a od Sousse 70 km sjeverozapadno.

## Historija

Današnji Zaghouan podignut je na temeljima antičkog rimskog grada **Zigusa**.

Dijelovi rimske mreže akvadukata i kanala izgrađeni u 2. vijeku za vladavine cara Hadrijana još se uvijek koriste 130 km od Zaghouana do akvadukata.
Za Rimljane je planinska voda Zigusa imala sveto značenje pa su joj podigli i hram.

Grad je bio poprište teških borbi za Drugog svjetskog rata, prilikom povlačenja njemačke vojske iz Tunisa.

## Znamenitosti

Pored rimskog slavoluka, Hrama vode i ostataka akvadukata, atrakcija je i turbe lokalnog sveca Sidi Ali Aziza sa zelenim enterijerom.

## Privreda

Zaghouan je prije svega grad tekstilne i prehrambene industrije. Dok je okolica plodnih oranica i brojnih izvori premrežena brojnim vinogradima, maslinicima i povrtnjacima.
Grad je poznat i po proizvodnji ružinih mirisa.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Commune de Zaghouan''