open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Edward V od Engleske

**Edward V** (4. novembar 1470 - 1483?) bio je kratkotrajni kralj Engleske.

Bio je četvrto, ali najstarije muško, od desetero zajedničke djece Edwarda IV i Elizabeth Woodville. Rođen je u doba kratke restauracije Dinastije Lancaster na čelu sa Henrikom VI godine 1470. Povratkom Edwarda IV iz izbjeglištva na vlast godine 1471. godine postao je službeni nasljednik engleske krune i dobio titulu princa od Velsa.

Dana 9. aprila 1483. godine, smrću svog oca, naslijedio je krunu sa nepunih trinaest godina. Kako tada još nije bio punoljetan, njegovom amidži Richardu, vojvodi od Gloucestera, povjerena je uloga regenta i zaštitnika mladog kralja. Međutim, vojvoda od Gloucestera svoju ulogu nije izvršavao lojalno mladom kralju, nego je pred parlamentom pokrenuo postupak kojim je želio dokazati da njegov bratić nema legitimitet potreban za naslijeđivanje engleske krune.

Dana 25. juna 1483. godine parlament je proglasio mladog Edvarda i njegovog mlađeg brata Richarda, vojvodu od Yorka i Norfolka, zajedno sa njihovim sestrama, nelegitimnim nasljednicima krune, jer je njihov amidža dokazao da je njegov umrli brat u trenutku vjenčanja sa Elizabeth Woodville već bio vjenčan s Eleanor Butler, pa je stoga brak sa Elizabeth bio nevaljan i djeca rođena u tom braku nezakonita. Kako su druga Richardova braća umrla prije Edwarda IV, Richard je ostao jedini nasljednik krune.

Mladi kralj Edward i njegov brat Richard zatvoreni su, navodno radi vlastite sigurnosti, u Tower of London i nikada više nisu viđeni. O tome šta se poslije događalo može se samo nagađati, a smatra se da su najvjerovatnije ubijeni. Richarda III su optuživali za njihovu smrt, premda nikada ništa nije bilo dokazano. Richard se nakon njihovog zatvorenja dao okruniti za engleskog kralja, dana 6. jula 1483.

Godine 1674. neki radnici su, prilikom preuređenja Towera, iskopali kutiju sa dva dječija kostura. Stavili su ih na hrpu otpada dok se neko nije dosjetio da bi to mogli biti ostaci mladog kralja i njegovog brata. Tadašnji engleski kralj, Charles II, naredio je da se njihovi ostaci presele u Westminstersku opatiju i tamo dostojno sahrane gdje i danas leže, iako nikada nije sa sigurnošću utvrđeno da su to njihovi posmrti ostaci.
138 Tolosa

**138 Tolosa** je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 45,50 km.
Afel asteroida je na udaljenosti od 2,846 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,050 AJ.

Ekscentricitet orbite iznosi 0,162, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 3,207 stepeni, a orbitalni period iznosi 1399,045 dana (3,830 godine). 
Apsolutna magnituda asteroida je 8,75 a geometrijski albedo 0,269.

Asteroid je otkriven 19. maja 1874. godine.

## Povezano
* Asteroid
* Asteroidni pojas

## Vanjske veze
* JPL stranica za dinamiku solarnog sistema
* Orbitalni elementi asteroida sa orbitom bliskom Zemlji 
* Asteroidi i male planete, univerzitet Harvard

## Literatura
* JPL podaci o asteroidu
Tvrđava Osu

**Tvrđava Osu**, znana još i kao **Fort Christiansborg**, je tvrđava koja se nalazi u distriktu Osu (Accra) u Gani, na atlantskoj obali Gvinejskog zaljeva. Prvu verziju tvrđave izgradili su Danci sredinom XVII. vijeka, ali tvrđava je tokom historije često mijenjala vlasnike (Danska, Portugal, Akwamu, Britanski Imperij, nezavisna Gana) te je nekoliko puta renovirana. Tokom dobrog dijela historije, tvrđava je bila središte vlade u Gani, posljednji put kada je administracija Johna Kufuora preselila predsjedničku rezidenciju u Flagstaff House nakon 6. siječnja 2009. godine, no taj je akt nedugo zatim poništio novi predsjednik, John Atta Mills. Od 2013., sjedište vlade je ponovo Flagstaff House.
Tvrđava Cape Coast

**Tvrđava Cape Coast** je jedna od brojnih "robovskih tvrđava" u Gani što su ih izgradili švedski trgovci, isprva za trgovinu drvom i zlatom, a kasnije su korišteni tokom transatlanstke trgovine robljem. Ostale tvrđave ovoga tipa su portugalska tvrđava Elmina i Fort Christiansborg. U njima su boravili robovi prije nego ih se otpremalo na brodove koji su ih prevozili u Amerike i na Karibe. Cape Coast je bila posljednja postaja prije odlaska na Atlantik. Tvrđava se nalazi u istoimenom gradu.
Kuća slavnih Formule 1

**Kuća slavnih** je pojam koji označava "mjesto" u kojem su upisani najbolje osobe i/ili momčadi nekog sporta.

## Historija

U Svjetskom prvenstvu Formule 1 FIA nagrađuje najbolje vozače u sezoni (Svjetsko prvenstvo vozača) i konstruktore (Svjetsko prvenstvo konstruktora), a najboljim se smatraju oni koji su u sezoni osvojili najviše bodova. Svjetsko prvenstvo vozača započelo je od prve sezone Formule 1 1950, a Svjetsko prvenstvo konstruktora od sezone 1958.

Prije 1991 vozačima se nisu zbrajali svi bodovi osvojeni u sezoni, prvih sezona zbrajali su se bodovi samo 4 od 7 utrka, a u vrijeme kad je bilo 16 utrka u sezoni zbrajali su se bodovi samo njih 11. Od 1991 se zbrajaju svi bodovi osvojeni u jednoj sezoni.

Sistem bodovanja varirao je tijekom godina. U početku se bodovalo prvih pet vozača po sistemu 8-6-4-3-2, i jedan bod vozaču koji je odvozio najbrži krug. Od 1961 bodovalo se prvih šest vozača po sistemu 9-6-4-3-2-1. Od 1991 pobjednik je dobivao 10 bodova, a 2003 bodovanje je prošireno za prvih osam vozača 10-8-6-5-4-3-2-1. Zadnja promjena sistema bodovanja napravljena je 2010 zbog sve pouzdanijih bolida sa jako malo odustajanja u utrkama te da bi se nagradio veći broj vozača sistem je proširen na prvu desetoricu 25-18-15-12-10-8-6-4-2-1. Od 2019 dodjeljuje se još 1 bod za najbrži krug ako vozač završi utrku među prvom desetoricom.

Prvi svjetski prvak u Svjetskom prvenstvu vozača Formule 1 je bio talijan Nino Farina, prvi konstruktor koji je osvojio titulu Svjetskog prvaka konstruktora bio je Vanwall. Prvi vozač koji je osvojio višestruki naslov svjetskog prvaka bio je Alberto Ascari 1952 i 1953. Njemački vozač Michael Schumacher i britanac Lewis Hamilton osvojili su najviše titula Svjetskog prvaka među vozačima (7), a Ferrari najviše titula Svjetskog prvaka konstruktora (16).

## Prvaci po godinama

## Po broju osvojenih naslova svjetskog prvaka

### Vozači

### Konstruktori
Tvrđava Elmina

**Tvrđava Elmina** je tvrđava što su je portugalske kolonijalne vlasti 1482. godine izgradile na području današnje Elmine u Gani. Tvrđava je izvorno izgrađena pod imenom **São Jorge da Mina**. Kao prva trgovačka postaja na obalama Gvinejskog zaljeva, tvrđava Elmina je zapravo najstarija europska građevina ispod Sahare. Iako je isprva bila trgovačka tvrđava, Elmina je postala jedna od najvažnijih postaja u sklopu transatlanstke robovske rute. Nizozemci su utvrdu osvojili 1637. godine, a 1642. godine i cijelu Zlatnu Obalu. Nizozemci su trgovinu robljem nastavili voditi sve do 1814. godine, a 1872. je nizozemska Zapadna Obala potpala pod vlast Britanskog Imperija. 

Kada je Zlatna Obala 1957. stekla nezavisnost od Britanije, uprava tvrđave pripala je nezavisnoj Gani. Danas je Elmina popularno historijsko odredište, a bila je jedna od važnijih lokacija snimanja filma *[[Cobra Verde]]* (1987) Wernera Herzoga. Danas je tvrđava Elmina organizirana u sklopu lokacija svjetske baštine UNESCO-a.
Gornja Budrika

**Gornja Budrika** (; do 1975. – Gornja Budriga) je naselje u opštini Vitina, Kosovo.

## Stanovništvo

## Reference
Požaranje

**Požaranje** (; do 1975 – Požeranje) je naselje u opštini Vitina, Kosovo.

## Stanovništvo

## Reference
Vitale II Michiel

**Vitale II Michiel** (rani 12. vijek - Venecija, 28. maj 1172.), bio je 38. mletački dužd koji je vladao od 1156. do svoje smrti - 1172., kad je ubijen u atentatu koji je izvršio neki Marco Casola.

## Biografija
Vitale Michiel trudio se prije svega da postigne nešto pregovorima tako je ušao u probleme sa gotovo svim relevantnim političkim faktorima onog vremena, od cara Fridrika I. Barbarosse, akvilejskog patrijarha, normanskog kralja Sicilije Vilijama I, ugarskog kralja do Bizantskog Carstva.

Koflikti sa Bizantom naročito su se zakomplicirali u martu 1171. kad je tadašnji bizantski car Manojlo I Komnin konficirao svu imovinu mletačkih trgovaca po Bizantu, a nešto kasnije ih i pohapsio. Nesretni Michiele nije imao izbora već je morao udovoljiti razjarenim Venecijancima i organizirati kaznene ekspedicije, koje su od 1171. počele napadati bizantske gradove po Jadranu i Egeju sa njim kao komandantom. Međutim, ti napadi uopće se nisu dojmili cara Manojla koji nije htio pregovarati sa Michieleom. 
Druga i treća ekspedicija su bile potpuna katastofa, jer su se zbog lošeg vremena i epidemija, flote raspale.

Svi ti neuspjesi rezultirali su tolikim nezadovoljstvom među građanima, da ga je razjareni Marco Casola izbo mačem nedaleko od crkve San Zaccaria i Duždeve palače.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Michièl, Vitale II'' na portalu Treccani
1384 Kniertje

**1384 Kniertje** je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 27,51 km, 
a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,676 astronomskih jedinica (AJ).

Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 11,851 stepeni, a orbitalni period iznosi 1599,657 dana (4,379 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,181. 
Apsolutna magnituda asteroida iznosi 9,70 a geometrijski albedo 0,307.

Asteroid je otkriven 9. septembra 1934. godine.

## Povezano
* Asteroid
* Asteroidni pojas

## Vanjske veze

* JPL stranica za dinamiku solarnog sistema
* Orbitalni elementi asteroida sa orbitom bliskom Zemlji 
* Asteroidi i male planete, univerzitet Harvard
* JPL podaci o asteroidu
1392 Pierre

**1392 Pierre ** je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 26,44 km.
Afel asteroida je na udaljenosti od 3,135 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,083 AJ.

Ekscentricitet orbite iznosi 0,201, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 12,264 stepeni, a orbitalni period iznosi 1539,574 dana (4,215 godine).
Apsolutna magnituda asteroida je 11,72 a geometrijski albedo 0,051.

Asteroid je otkriven 16. marta 1936. godine.

## Povezano
* Asteroid
* Asteroidni pojas

## Vanjske veze

* JPL stranica za dinamiku solarnog sistema
* Orbitalni elementi asteroida sa orbitom bliskom Zemlji 
* Asteroidi i male planete, univerzitet Harvard
* JPL podaci o asteroidu
Strop

**Strop** ili **plafon** je dio međukatne konstrukcije koji zatvara prostoriju s gornje strane, odnosno donja obrada međukatne konstrukcije. Strop ima estetsku svrhu, ali i toplinsku i zvučnu izolaciju. Mogu biti horizontalni, kosi ili specijalno oblikovani.

## Vrste
Vrsta stropa zavisi od funkcije objekta u kojem se nalazi.

* Ugrađeni strop čini jednu cijelinu s međukatnom konstrukcijom.
* Priljubljeni strop može biti jednoslojan ili višeslojan, a međukatna konstrukcija služi mu kao oslonac.
* Odvojeni strop je odvojen od međukatne konstrukcije zračnim slojem od 2,8 do 10 cm, a za odvajanje stropa upotrebljavaju se elementi od metala, drveta, aluminija i td. Na taj se način povećava zvučna i termička izolacija.
* Viseći (spušteni) strop načinjen je od lamela ili aluminijskih ploča koje čine stropnu površinu i nosive konstrukcije koja služi kao nosač za lamele i ploče.
*Spušteni strop je konstrukcija platna pričvršćena na metalni (aluminijski) ili plastični profil (Baguette) ispod glavnog stropa.

## Materijali i obrada

Pri izboru materijala za strop bitni su estetski razlozi, kao i akustični. Prema načinu obrade završni sloj stropa moze biti liven svim vrstama stropnih žbuka ili se na njega mogu postaviti elementi od čvrstih materijala kao što su izolacijske ploče načinjene od gipsa, stiropora, drveta, aluminija.

Pri završetku međukatne konstrukcije strop se može samo bojom obraditi ili se prvo ožbukati, pa onda nanijeti boju. Žbuka se moze nanijeti i direktno na armirano betonsku tavanicu. Kad se izrađuje strop gdje imamo drvene međukatne konstrukcije s donje strane stropnih greda pričvrste se letve, a na njih se postavi nosilac žbuke, pa žbuka. Na stropne grede mogu se postaviti građevinske i izolacijske ploče koje se mogu ožbukati ili ostaviti vidljive.

## Dekoracija stropa

Stropovi se najčešće boje, ali mogu se i oslikati što je bio čest slučaj u prošlosti, a jedan od najpoznatijih stropova je onaj u Sikstinskoj kapeli. Pri bojenju stropova obično se koristi bijela boja, ali ni druge boje nisu zanemarive. Ploče koje se postavljaju na strop pored izolacijske funkcije, mogu imati i dekorativnu funkciju. Rasvjeta prostorije usko je povezana sa stropom, budući da se najčešće nalazi na njemu.

## Galerija

Datoteka:Chateau Thal Ceiling.jpg|Oslikan plafon, "Ikar", zamak Thal, Belgija
Datoteka:wells.cathedral.roof.arp.jpg|Plafon Velške katedrale, Engleska
Datoteka:Streched ceiling.jpg|Produženi strop
Datoteka:Isfahan Lotfollah mosque ceiling symmetric.jpg|Strop u Džamiji šejha Lotfolaha, Iran
Datoteka:Klosterkirche Einsiedeln - Oktogon-Gewölbe 2009-05-27 17-26.jpg|Freske na stropu u opatiji Einsiedeln u Švicarskoj
Datoteka:Ceiling in Agadir.jpg|Visoko ukrašen strop u Morijevom stilu u Agadiru, Maroko
Datoteka:Trier.ceiling.jpg|Pokazna rekonstrukcija spuštenog rimskog stropa u carskim palačama
Datoteka:United States Library of Congress building ceiling.jpg|Strop u Kongresnoj Bibilioteci u SAD


## Literatura

* Najdhart, Tatjana (2001): *Građevinske konstrukcije*, Svjetlost, Sarajevo. 

## Reference
Ljuskaste konstrukcije

**Ljuskasta konstrukcija** ili **tankoljusne strukture** se može definirati kao zavijene, valovite strukture sposobne prenijeti veće količine tereta u više od dva smjera u potpornje. Ona nastaje ako se betonira napeta čelična mreža čime se iskorištava elastičnost čelika do maksimuma i čvrstoća betona, a mogu se dobiti vrlo tanke opne – ljuske različitih oblika (ravne, povijene, hiperboličnog paraboloida i dr.). Prvi ih je koristio B. Laffaitte u Francuskoj 1935. god. iako je ruski arhitekt Vladimir Gligorijevič Šuhov pravio takve slobodne građevine bez betona još koncem 19. stoljeća.

Ljuskasta konstrukcija omogućuje *slobodan tlocrt*, tj. potpuno slobodno komponianje prostora. Na takvim građevinama konstrukcija je izjednačena s oblikom zgrade i osim ljuske i zakrivljenih oblika ne postoje drugi elementi. Razlika između zda i krova u potpunosti nestaje kontinuitetom tereta u nosače.

## Poznati objekti

* Eero Saarinen, *[[TWA]] terminal zračne luke [[John F. Kennedy]] u [[New York]]u* i *Washingtonska zračna luka Dulles* 
* Buro Happold i Norman Foster, *Dvorište kraljice Elizabete II.*, Britanski muzej, London
* Buro Happold i Richard Rogers, *[[Millennium kupola]]*, London
* Ove Arup i Jørn Utzon, *[[Sydney Opera House]]*
* Frank Gehry, *Zgrada DG Banke*, Berlin
* Le Corbusier i Iannis Xenakis, na, EXPO-u 1958, Bruxelles
* Gyo Obata, *McDonnellov planetarij* u St. Louisu, Missouri
* Frei Ottoov hiperbolični krov *[[Olimpijski stadion u Münchenu|Olimpijskog stadiona u Münchenu]]*
* hiperbolično paraboloidni krov *[[Pengrowth Saddledome]]a*, Calgary
* *Berlinska glavna postaja* (*Berlin Hauptbahnhof*)
* *[[Kingdome]]*, Seattle, Washington
* Putrajaya centar, Malezija
* Buro Happold i "Edward Cullinan Architects", Muzej na otvorenom "Weald and Downland", Chichester, Engleska

## Reference

## Vanjske veze

* Paysonov višenamjenski centar, Payson, Arizona
* Planetarij, Carl-Zeissova šetnica, Jena, Njemačka
* Muzej švicarskog ratnog zrakoplovstva, Zürich
* Aquatoll rešetkasta ljuska
* Krov Dos Hermanas Velodrome
* Dortmundska opera 
* Vela - Milanski sajam, Milano
* Ministarstvo umjetnosti i znanosti (L'Oceanogràfic), Valencia
Paroda

**Paroda** ili **parod** ili **parodos** (grčki: ἡ πάροδος = ulaz) označavao je u teatru drevne Grčke kako bočni ulaz na pozornicu ili scenu, tako i prvu pesmu koju je hor pevao izlazeći na pozornicu.

## Bočni ulaz na pozornicu

Paroda je bočni ulaz na pozornicu (za glumce), odnosno prolaz između gledalaca i scene koji vodi u orhestru (za hor). Sa svake strane pozornice nalazila se po jedna paroda, tačnije između pozornice i *[[theatron]]a* (gledališta). Parode treba razlikovati od ulaza koji su na pozornicu vodilu iz *[[Skena|skene]]* (pozorišne zgrade). U helenističkom periodu parode su bile ukrašene bogato izrezbarenim drvenim vratima. Ponekad se za parodu koristi i termin eisodos.

## Ulazna pesma hora

U grčkoj tragediji horski element deli se na parodu (ulaznu pesmu) i stasimone (stajaće pesme). Paroda je ulazna pesma hora koja se peva pri ulasku u orkestru. Aristotel u *[[Poetika (Aristotel)|Poetici]]* kaže: "Od horskih partija paroda je prvi govor celoga hora". U Eshilovim tragedijama i u Sofoklovom *[[Ajant (Sofokle)|Ajantu]]* parodu izvode i horovođa, koji uz frulu recituje anapeste dok hor ulazi, a kad hor dođe do orhestre, svi horeuti (članovi hora) pevaju melski deo, koji ima karakter stasimona (stajaće pesme). U kasnijim tragedijama nema horovođinog anapestičkog dela, nego hor ulazi samo uz pratnju frule, a kad stigne na svoje mesto, peva parodu. U nekim kasnijim dramama paroda, umesto da predstavlja puko ponavljanje prologa u lirskom obliku, dobija dramski karakter i uz učešće glumaca uvodi nove elemente u dramu, uslovljava i započinje radnju.

U komediji paroda, tj. "ulazak hora", jeste scena u kojoj hor dolazi na pozornicu i predstavlja se publici. Na ovom mestu hor obično svom snagom oponira glavnom junaku ili junakovim protivnicima. Paroda se završava nekom kratkom scenom koja omogućuje prelaz na sledeći deo – agon. Tako paroda u komediji ima i lirski i dramski efekat, jer dramska radnja dalje napreduje u parodi. U Aristofanovim *[[Žabe (Aristofan)|Žabama]]*, na primer, Dionis sa svojim slugom Ksantijom i za vreme parode putuje u Had i prelazi reku Stiks.

## Reference
Pasquale Malipiero

**Pasquale Malipiero** (Venecija, oko 1392. - Venecija, 5. maj 1462.), kog su zvali *dux pacificus* (miroljubivi vođa) bio je 66 mletački dužd koji je vladao od 30. oktobra 1457. do svoje smrti - 7. maja 
1462.
## Biografija
*Pasquale Malipiero* izabran je za dužda 30. oktobra 1457. sa 25 glasova, od prisutnih 41.
*Malipiero* su za dužda izabrale moćne venecijanske porodice koje su dotad bile vezane uz starog dužda Foscarija, tako da je čitavo vrijeme svoje vladavine, ostao vezan uz njih - pa su mnogi njegovu vladavinu smatrali neodlučnom i slabom. 
Često je odbijao donositi uzeti čak i najednostavnije odluke, ili ih beskonačno odgađao - ukoliko to nije odgovoralo interesima njegovih pokrovitelja.

Ipak se pokazao vješt i lukav, da mirnim metodama očuva imperij koju su mu predhodnici ostavili, - uostalom njegov moto bio je - "Me duce pax patriae data est" (Zadatak mene kao vođe je mir domovine) on se nalazi njegovom portretu u dvorani Velikog vijeća - Duždeve palače.

Bio je sušta suprotnost u odnosu na svog predhodnika, koji je vladao odlučno i samouvjereno, pa ga ni Venecijanci nisu previše cijenili. Ipak nije bio baš potpuno neaktivan, jer je 1458. progurao set zakona, kojima je bitno ograničena moć Savjeta desetorice. Ali je 1459. ponovno pokazao svoju poslovičnu neodlučnost, kad ga je papa Pio II. zatražio da Mletačka Republika da svoje galije za novi Križarski rat protiv nevjernika, - toliko je otezao sa odlukom, da je na kraju sve palo u vodu.

Sljedećih nekoliko godina njegove vladavine do njegove smrti - 1462 prošlo su mirno, pokopan je kao i brojni drugi venecijanski duždevi u crkvi Zanipolo.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Malipiero, Pasquale'' na portalu Treccani
Kneževina Vlaška

**Kneževina Vlaška** (rum. *Țara Românească*, rum. ćir. *Ца́ра Ромѫнѣ́скъ*) je naziv za rumunsku državu koja je postojala od 1330. do 1859. godine. Kneževina je bila u vazalnom odnosu prema Osmanskom carstvu od 1417. godine, a 1859. se ujedinila sa Kneževinom Moldavijom, čime su udareni temelji današnje Rumunije kroz stvaranje Ujedinjene Kneževine Moldavije i Vlaške.

Geografski se Kneževina Vlaška nalazila severno od donjeg toka Dunava i južno od južnih Karpata. Vlaška se tradicionalno deli na dva dela, Munteniju (Velika Vlaška) i Olteniju (Mala Vlaška). Dobrudža, regija između Dunava i Crnog mora, ponekad se smatrala trećim delom Vlaške zbog svoje blizine i kratke uprave nad njom.

1859. godine Vlaška se ujedinila s Moldavijom u Ujedinjene Kneževine, koje su 1866. godine prihvatile ime Rumunija, a 1881. službeno postale Kraljevina Rumununija. Kasnije, po završetku Prvog svetskog rata i rezolucije izabranih predstavnika Rumuna, regije Bukovina, Transilvanija i delovi Banata, Krišana i Marmaroša su 1918. također postali deo Kraljevine Rumunije čime je nastala moderna rumunska država.

## Značajni vlaški vladari
* Litovoj, na istočnoj strani rijeke Olt, 1247-1277,
* Seneslau, na zapadnoj strani rijeke Olt, kod Argeša, oko 1247.
* Barbat, oko 1277 - oko 1290
* Tokomerijus ili *Tihomir*, oko 1290 - oko 1310
* Basarab I, oko 1310 - 1352
* Vladislav I (*"Vlajku-Voda"*), 1364 - oko 1377
* Mirća ćel Batrn (*"Mirća Stariji"*), 1386-1418
* Vlad Cepeš (*Car Vlad*), 1448, 1456-1462, 1476
* Njagoe Basarab, 1512-1521 
* Mihaj Hrabri (*"Mihael Hrabri"*), 1593 - 1601
* Konstantin Brankovjanu 1688 - 1714
* Aleksandar Jon Kuza, 1859 - 1866

## Galerija

Datoteka:Flag of Wallachia.svg|Zastava Autonomne Kneževine Vlaške
Datoteka:Coat of arms of Wallachia.svg|Grb Autonomne Kneževine Vlaške


## Reference
Svjetska prijestolnica knjige

**Svjetska prijestolnica knjige** je naslov kojeg UNESCO dodjeljuje gradovima kao priznanje kvalitete njihovih programa promocije knjiga i čitanja.

Gradovi se mijenjaju svake godine, a titulu nose od 23. 4. (Svjetski dan knjige i autorskih prava) do 22. 4. iduće godine.

## Svjetske prijestolnice knjige
Gradovi koji su izabrani kao svjetske prijestolnice knjige su:

## Izvori

## Vanjske veze
* Amsterdam - Svjetska prijestolnica knjige 2008  Službena stranica
* Beirut - Svjetska prijestolnica knjige 2009  Službena stranica
* Ljubljana - Svjetska prijestolnica knjige 2010  Službena stranica
* Buenos Aires - Svjetska prijestolnica knjige 2011  Službena stranica
* Erevan - Svjetska prijestolnica knjige 2012. Službena stranica
* Bangkok - Svjetska prijestolnica knjige 2013.  Službena stranica
* Port Harcourt - Svjetska prijestolnica knjige 2014. Službena stranica
* Incheon - Svjetska prijestolnica knjige 2015.  Službena stranica
* Wrocław - Svjetska prijestolnica knjige 2015.  Službena stranica
* Conakry  - Svjetska prijestolnica knjige 2015. Službena stranica
Savjet desetorice

**Savjet desetorice** venecijanski: *Consejo dei Diese*, talijanski: *Consiglio dei Dieci* ) bio je od 1310 do propasti 1797. jedan od najviših organa Mletačke Republike, zadužen za političku sigurnost republike.

Njegovih deset operativaca birali su između sebe članovi Velikog savjeta na mandat od jedne godine.

## Karakteristike
Savjet desetorice bio je nešto između suda i političke tajne službe, imao je vrlo široke ovlasti, kojima je po samoj prirodi stvari bilo vrlo teško precizno utvrditi operativne granice, pa se često mješao u rad ostalih organa Mletačke Republike. 
 
Unatoč tome Savjet desetorice je uvijek mogao računati na podršku velike većine venecijanske političke elite, koja je shvaćala svrsishodnost njegovih akcija, jer su one vijekovima osiguravale politički integritet Mletačke Republike.

Imformacije o subverzivnim aktivnostima, nakon koje bi oni kretali u akciju dobijali su od vođa sestiera (Capi di Sestiere) i špijuna, ali i od anonimnih dojava običnih građana koje su oni ubacivali u Bocche di Leone kojih je po Veneciji bilo poprilično.

## Historija
Savjet desetorice osnovan je 10. jula 1310. sa zadatkom da pronađe i kazni sudionike urote Bajamonta Tiepola protiv Mletačke Republike 5. januara 1310. Iako je osnovan kao provizorno tijelo, njegov rad je produžen do 1335., kad je odlučeno da to postane stalno tijelo republike.

Nakon što je postao stalno tijelo, Savjet desetorice preuzeo je odgovornost za zaštitu sigurnosti države, zadatak koji je ranije pripadao Odjelu za kriminal (Quarantia al Criminal).

## Reference

## Vanjske veze
* ''Consiglio dei Dieci'' na portalu Treccani 
* Le origini del Consiglio na portalu Repubblica Serenissima
147 Protogeneia

**147 Protogeneia** je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 132,93 -{km}-, 
a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,135 astronomskih jedinica (AJ).

Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 1,929 stepeni, a orbitalni period iznosi 2027,549 dana (5,551 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,030. 
Apsolutna magnituda asteroida iznosi 8,27 a geometrijski albedo 0,049.

Asteroid je otkriven 10. jula 1875. godine.

## Povezano
* Asteroid
* Asteroidni pojas

## Vanjske veze
* JPL stranica za dinamiku solarnog sistema
* Orbitalni elementi asteroida sa orbitom bliskom Zemlji 
* Asteroidi i male planete, univerzitet Harvard
* JPL podaci o asteroidu
148 Gallia

**148 Gallia** je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 97,75 km.
Afel asteroida je na udaljenosti od 3,283 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,259 AJ.

Ekscentricitet orbite iznosi 0,184, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 25,317 stepeni, a orbitalni period iznosi 1684,886 dana (4,612 godine). 
Apsolutna magnituda asteroida je 7,63 a geometrijski albedo 0,164.

Asteroid je otkriven 7. avgusta 1875. godine.

## Povezano
* Asteroid
* Asteroidni pojas

## Vanjske veze
* JPL stranica za dinamiku solarnog sistema
* Orbitalni elementi asteroida sa orbitom bliskom Zemlji 
* Asteroidi i male planete, univerzitet Harvard
* JPL podaci o asteroidu
FIFA Svjetsko prvenstvo 1962.

**Svjetsko prvenstvo u nogometu - Čile 1962.**, službenog naziva **1962 FIFA World Cup**, održalo se u Čileu od 30. svibnja do 17. lipnja **[[1962]]**. godine. Glavni organizator prvenstva je svjetska nogometna federacija FIFA.

## Kvalifikacije
Ukupno je 56 nacionalnih reprezentacija učestvovalo u kvalifikacijama za svjetsko prvenstvo 1962. godine igranom u Čileu. Ukupno je odigrano 92 kvalifikaciona meča gdje je dato 325 golova. Od 56 reprezentacija koliko ih je učestvovalo u kvalifikacijama samo 14 njih je obezbjedilo učešće na završnom turniru. Domaćin Čile i aktuelni šampion Brazil su bili automatski kvalifikovani na turnir bez kvalifikacija.

## Gradovi-domaćini i stadioni

## Finale

## Konačni poredak

## Vanjske veze
* Svetsko prvenstvo 1962. na FIFA sajtu 
* RSSSF arhiva - Čile 1962.
* Istorija Svetskog prvenstva - Čile 1962.
Pietro Mocenigo

**Pietro Mocenigo** (Venecija, 1406. - Venecija, 23. februar 1476.) bio je 70. mletački dužd koji je vladao od 14. decembra 1474. do svoje smrti - 23. februara 1476.

## Biografija
Pietro je bio drugi dužd iz aristokratske venecijanske porodične dinastije Mocenigo.
Pietro Mocenigo bio je jedan od najsposobnijih mletačkih admirala, koji se proslavio u ratovima sa Osmanlijama između 1471. - 1474. pobjedama kod Antalye i Smirne - 1472.

Za dužda je izabran tek nakon trećeg pokušaja - 1476., nakon što je dva puta 1471. i 1473. nije prošao.

Svoju kratkotrajnu vladavinu proveo je u naporima da uspostavi mir sa Osmanskim Carstvom. Za njegove vladavine venecijanska Zecca iskovala je srebrnu kovanicu, koja je kasnije nazvana Mocenigo.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Mocenigo, Pietro'' na portalu Treccani
Karnitin

**Karnitin**, **C<sub>7</sub>H<sub>15</sub>NO<sub>3</sub>**, najčešće se definira kao „tvar slična aminokiselinama“. Karnitin se sintetizira u tijelu čovjeka i to iz aminokiselina L-lizin i L-metionin. Životinjsko meso sadrži velike količine karnitina, naročito crveno meso krave i ovce. Brojne su funkcije karnitina u ljudskome organizmu, a najpoznatija je njegova uloga kao nosača masnih kiselina kroz staničnu membranu u procesu njihovog sagorijevanja (oksidacije) u staničnim organelama nazvanim mitohondriji. Postoje podaci, da karnitin stimuliše i sekretornu funkciju pankreasa i pokazuje pazitivan uticaj na spermatogenezu i pokretljivost spermatozoida. Karnitin omogućava normalizaciju proteinskog i lipidnog metabolizma, omogućava redukciju alkalne rezerve krvi, smanjuje građenje ketokiselina. Zatim pozitivno utiče na razvitak ploda, rast i razvitak životinja. Kod dece, ranog i mlađeg uzrasta izaziva poboljšanje apetita, prirast mase tela, stimulaciju rasta.

Karnitin se proizvodi u jetri i bubrezima pa se transportira u tkiva koja koriste masne kiseline kao izvor energije, a to su prvenstveno srčani mišić i skeletni mišići (mišići sustava za kretanje). Za proizvodnju L-karnitina, osim aminokiselina lizina i metionina, potrebni su i vitamin C, vitamin B6, niacin i željezo.

Acetil-karnitin (acetil-L-karnitin, poznat i kao ACL) je derivat L-karnitina sintetiziran u mozgu i jetri.

Karnitin je bio poznat kao vitamin B20 pre nego što je njegova hemijska struktura ustanovljena. Iako danas postoje nedoumice u pogledu toga da li se smatra vitaminom ili ne, dugo je svrstavan u tu grupu molekula. Zbog toga je njegov prvobitni naziv bio vitamin Bt (20). Biološki aktivan karnitin je L- oblik karnitina. Karnitin učestvuje u prenosu lanca acil- i acetil- masnih kiselina, kroz lipidnu fazu membrana mitohondrija, a možda i drugih organela. Stoga, karnitin pokazuje izraziti uticaj na proces oksidacije masnih kiselina i dobijanje energije iz njih.

Karnitin stimuliše regenerativne procese u obolelom miokardu.

U medicinskoj praksi karnitin se primenjuje za stimulaciju mišićnog rada i sekreciju pankreasa i pri distrofičnim procesima u miokardu.

## Avitaminoza
U slučajevima gde se javlja nedostatak karnitina javlja se bolest skeletnih mišića i tom prilikom dolazi do mišićne slabosti (distrofije).

Uvođenjem karnitina u ishranu čoveka i životinja povećava se građenje enegije u disajnom lancu mitohondrija različitih organa.

Deficit lizina u hrani slabi obezbeđenost organizma karnitinom.

## Hipervitaminoza
Nema podataka o toksičnosti karnitina.

## Reference

## Vanjske veze
Hidroksil

**Hidroksil** je u kemiji spoj koji se sastoji od atoma kisika vezanog kovalentnom vezom na atom vodika. Neutralan oblik ove skupine je hidroksilni radikal. Hidroksilni anion (OH−) zove se hidroksid; to je dvoatomni ion sa negativnim nabojem 1-. U terminima kemijske sinteze hidroksilna skupina (**–OH**) je funkcionalna skupina, kada je vezana za veću organsku molekulu.

## Hidroksilna skupina

Hidroksilna skupina je funkcionalna skupina –OH u većem organskom spoju. Organski spojevi koji sadrže hidroksilnu skupinu su alkoholi (najjednostavniji od njih imaju formulu C*n*H2*n*+1–**OH**). Hidroksilne skupine su od velike važnosti u biokemiji zbog toga što formiraju vodikove veze i kao donori i akceptori. To je svojstvo također vezano za njihovu sposobnost povećanja hidrofilnosti i topljivosti vode. Hidroksilna skupina posebno je dominantna u skupini ugljikohidrata.

## Povezano
* Hidroksilni radikal
* Hidronijum
* Oksid

## Reference
Andrea Vendramin

**Andrea Vendramin** (Venecija, 1393. - Venecija, 5. maj 1478.) bio je 71 mletački dužd koji je vladao od 4. marta 1476. do svoje smrti - 5. maja 1478.
## Biografija
Prije izbora za dužda - *Vendramin* je obavljao brojne dužnosti za Mletačku Republiku kao ambasador, a od 1467. kao prokurator Bazilike sv. Marka.

Za njegove kratkotrajne vladavine Osmanlije su u nekoliko navrata provalili u Furlaniju. Pokopan je kao i brojni ostali duždevi, u venecijanskoj bazilici - Zanipolo, u grobnici, koju su isklesali Pietro i Tullio Lombardo.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Vendramìn, Andrea'' na portalu Treccani
Mileševo (Prijepolje)

**Mileševo** je naselje u jugozapadnoj Srbiji (Sandžak) u opštini Prijepolje, Zlatiborski okrug. Mileševo je najpoznatije u svetu umetnosti po medievalnom manastiru i ciklusu fresaka i XIV. veka.

## Demografija
U naselju Mileševo prema popisu iz 2002. živi 121 stanovnik, od toga 91 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,1 godina (37,1 kod muškaraca i 40,8 kod žena). U naselju ima 43 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,65.

Ovo naselje je u uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

{| width="50%" style="background:transparent; "
| valign="top" width="50%" style="border:1px solid gray; " |


:*Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka*



| valign="down" width="50%" |

## Historija

## Spomenici i znamenitosti

* manastir
* 
* 

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
Pokrajine Irana

**Iranske pokrajine** ili **ostani** (perz. استان; *ostān*, množ. استان‌ها; *ostānhā*) su prvi stupanj državnih administrativnih podjela u Iranu. Svakom od njih upravlja namjesnik (perz. *ostāndār*) iz sjedišta koji je najčešće najveći grad pokrajine (perz. *markaz*). Čitavo područje Irana podijeljeno je na ukupno 31 pokrajinu (ili *ostan*).

## Administrativna historija

### Starovjekovna administracija

### Srednjovjekovna administracija

### Novovjekovna administracija

Prema Encyclopædia Britannici, Iran se 1908. godine pod kadžarskom dinastijom sastojao od 34 upravne jedinice podijeljene na 26 pokrajina i osam zavisnih teritorija:

U prvoj polovici 20. vijeka pod dinastijom Pahlavi zemlja se sastojala od 12 pokrajina:

Godine 1950. njihov broj smanjen je na deset pokrajina:

Od 1950. godine broj se pokrajina povećavao razdvojbama postojećih i od 2010. godine Iran se sastojao od ukupno 31 pokrajine.

## Današnja administrativna struktura

## Popis pokrajina

## Opća statistika


Datoteka:Pie_chart_of_Iran_population_by_province.png|Tortni grafikon udjela pokrajina u ukupnom broju iranskog stanovništva
Datoteka:Provinces of Iran GDP 2004 (Cro).jpg|Iranske pokrajine prema udjelu u ukupnom gospodarstvu Irana


## Veze
* Iranski okruzi
* Politika Irana
* Geografija Irana
* ISO 3166-2:IR

## Vanjske veze
*  Iranski Kulturni Centar: Pokrajine 
*  Statistical Centre of Iran 
*  Trade Promotion Organization of Iran 
*  Statoids: Provinces of Iran
;Ostali projekti
Alvise I Mocenigo

**Alvise I Mocenigo** (Venecija, 26. oktobar 1507. - Venecija, 4. jun 1577.) bio je 85 mletački dužd koji je vladao od 11. maja 1570. do svoje smrti - 1577.
## Biografija
*Alvise I* je bio četvrti dužd iz aristokratske venecijanske porodične dinastije *[[Mocenigo]]*.
Prije izbora za dužda - *Mocenigo* je obavljao brojne dužnosti za Mletačku Republiku od Cividalea (1535.), Vicenze (1540.), Cremone (1552.- 1554.), Padove (1560. - 1562.) i same Venecije.

Nakon tog je - 1545. poslan za ambasadora na dvor Karla V., kojeg je upravo on 1548. ustoličio za Grofa palatina, zatim je od 1557. ambasador kod pape Pavla IV., a na kraju i ambasador na dvoru Maximiliana II. 

Po povratku u Veneciju bio je predsjednik Savjeta desetorice a od 1566. je jedan od prokuratora Bazilike sv. Marka. 
Sudjelovao je u izboru za dužda - 1567., ali je tad više glasova dobio njegov rival Pietro Loredan, nakon njegove smrti izabran je za dužda 1570.

Vladao je u razdoblju kad je Mletačka Republika - 1570. pretpila veliki poraz i gubitak Cipra od Osmanlija, ali i u doba velike pobjede nad osmanskom mornaricom u Bitci kod Lepanta - 1571.

Pokopan je kao i brojni drugi duždevi, u venecijanskoj bazilici - 
Zanipolo.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Mocenigo, Alvise I'' na portalu Treccani
15 Eunomia

**15 Eunomia** je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 255,33 km.
Afel asteroida je na udaljenosti od 3,139 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,145 AJ.

Ekscentricitet orbite iznosi 0,188, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 11,738 stepeni, a orbitalni period iznosi 1568,930 dana (4,295 godine). 
Apsolutna magnituda asteroida je 5,28 a geometrijski albedo 0,209.

Asteroid je otkriven 29. jula 1851. godine.

## Povezano
* Asteroid
* Asteroidni pojas

## Vanjske veze

* JPL stranica za dinamiku solarnog sistema
* Orbitalni elementi asteroida sa orbitom bliskom Zemlji 
* Asteroidi i male planete, univerzitet Harvard
* JPL podaci o asteroidu
1501 Baade

**1501 Baade** je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 11,05 km, 
a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 2,544 astronomskih jedinica (AJ).

Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 7,323 stepeni, a orbitalni period iznosi 1482,554 dana (4,059 godine). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,241. 
Apsolutna magnituda asteroida iznosi 12,10 a geometrijski albedo 0,209.

Asteroid je otkriven 20. oktobra 1938. godine.

## Povezano
* Asteroid
* Asteroidni pojas

## Vanjske veze
* JPL stranica za dinamiku solarnog sistema
* Orbitalni elementi asteroida sa orbitom bliskom Zemlji 
* Asteroidi i male planete, univerzitet Harvard
* JPL podaci o asteroidu
1554 Yugoslavia

**1554 Yugoslavia** je ime asteroida kojeg je 6. septembra 1940. otkrio čuveni srpski astronom Milorad B. Protić. Dobio je ime po Jugoslaviji.

1554 Jugoslavija je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa srednjom udaljenošću od Sunca koja iznosi 2,620 astronomskih jedinica (AJ). 
Apsolutna magnituda asteroida je 11,9.

## Povezano
* Asteroid
* Asteroidni pojas
* Milorad B. Protić
* Spisak asteroida

## Vanjske veze

* JPL stranica za dinamiku solarnog sistema
* Orbitalni elementi asteroida sa orbitom bliskom Zemlji 
* Asteroidi i male planete, univerzitet Harvard
* JPL podaci o asteroidu
1555 Dejan

**1555 Dejan** je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,691 astronomskih jedinica (AJ). 
Apsolutna magnituda asteroida je 11,7.

Asteroid je dobio ime po sinu srpskog astronoma Petra Đurkovića.

## Povezano
* Asteroid
* Asteroidni pojas

## Vanjske veze
* JPL stranica za dinamiku solarnog sistema
* Orbitalni elementi asteroida sa orbitom bliskom Zemlji 
* Asteroidi i male planete, univerzitet Harvard

## Literatura
* JPL podaci o asteroidu

## Reference
1564 Srbija

**1564 Srbija** je asteroid glavnog asteroidnog pojasa otkriven 15. oktobra 1936. Otkrio ga je srpski astronom Milorad B. Protić iz Beograda i dao mu naziv po Srbiji.

Asteroid 1564 Srbija obiđe oko Sunca za 5,65 godina. Od Sunca je u proseku udaljen 3,168 astronomskih jedinica. Apsolutna magnituda asteroida je 10,88.

## Povezano
* Milorad B. Protić
* Asteroid
* Asteroidni pojas

## Vanjske veze

* JPL stranica za dinamiku solarnog sistema
* Orbitalni elementi asteroida sa orbitom bliskom Zemlji 
* Asteroidi i male planete, univerzitet Harvard
* JPL podaci o asteroidu
Mileševo

**Mileševo** može biti:

* Mileševo (Bečej), naselje u opštini Bečej, Vojvodina, Srbija
* Mileševo (Prijepolje), naselje u opštini Prijepolje, Srbija
* Manastir Mileševo, manastir kod Prijepolja, Srbija

## Povezano
* Miloševo, razvrstavanje
* Maleševo, razvrstavanje
* Mališevo
Destry Rides Again

***Destry Rides Again*** () je američki crno-bijeli film snimljen 1939. u režiji Georgea Marshalla. Po žanru predstavlja kombinaciju vesterna i komedije, a temelji se na istoimenom romanu Maxa Branda koji je 1932. bio adaptiran u istoimeni film sa Tomom Mixom u glavnoj ulozi. Radnja je smještena u grad na Divljem zapadu kojim vladaju nasilje i korupcija sve dok u njega ne dođe pošteni zamjenik šerifa (čiji lik tumači James Stewart, i u koga se zaljubi salunska pjevačica čiji lik tumači Marlene Dietrich. Destry je postigao veliki uspjeh i kod publike i kod kritike, te je Marshall 1954. snimio remake pod naslovom *[[Destry (film)|Destry]]*. Godine 1959. je na Broadwayu adaptiran u mjuzikl *[[Destry (mjuzikl)|Destry]]*, a 1964. je snimljena TV-serija Destry gdje je John Gavin tumačio sina glavnog junaka.

## Uloge

* Marlene Dietrich ... Frenchy, salunska pjevačica
* James Stewart ... Thomas Jefferson "Tom" Destry, Jr., novi zamjenik šerifa
* Mischa Auer ... Boris Callahan, Rus "papučar"
* "Charlie" Winninger ... "Wash" (Washington Dimsdale), novi šerif
* Brian Donlevy ... Kent, vlasnik saluna
* Allen Jenkins ... "Gyp" Watson
* Warren Hymer ... "Bugs" Watson
* Irene Hervey ... Janice Tyndall
* Una Merkel ... Lily Belle, "Mrs. Callahan"
* Billy Gilbert ... "Loupgerou"
* Samuel S. Hinds ... Judge Slade, gradonačelnik
* Jack Carson ... Jack Tyndall
* Lillian Yarbo ... Clara

## Izvori

### Napomene

### Literatura

* Beaver, Jim. "James Stewart." *Films in Review*, October 1980.
* Coe, Jonathan. *James Stewart: Leading Man*. London: Bloomsbury, 1994. .
* Eliot, Mark. *Jimmy Stewart: A Biography*. New York: Random House, 2006. .
* "The Jimmy Stewart Museum Home Page." *jimmy.org*. Retrieved: February 18, 2007.
* Jones, Ken D., Arthur F. McClure and Alfred E. Twomey. *The Films of James Stewart*. New York: Castle Books, 1970.
* Pickard, Roy. *Jimmy Stewart: A Life in Film*. New York: St. Martin's Press, 1992. .
* Prendergast, Tom and Sara, eds. "Stewart, James". *International Dictionary of Films and Filmmakers, 4th edition*. London: St. James Press, 2000. .
* Prendergast, Tom and Sara, eds. "Stewart, James". *St. James Encyclopedia of Popular Culture, 5th edition*. London: St. James Press, 2000. .
* Quirk, Lawrence J. *James Stewart: Behind the Scenes of a Wonderful Life.* Montclair, New Jersey: Applause Books, 2000. .
* Riva, Maria. *Marlene Dietrich.* New York: Ballantine Books, 1994. .
* Robbins, Jhan. *Everybody's Man: A Biography of Jimmy Stewart*. New York: G.P. Putnam's Sons, 1985. .
* Thomas, Tony. *A Wonderful Life: The Films and Career of James Stewart*. Secaucus, New Jersey: Citadel Press, 1988. .

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* ''Destry Rides Again'' on Lux Radio Theater: November 5, 1945
Mileševo (Bečej)

**Mileševo** je naselje u Srbiji u opštini Bečej u Južnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1118 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1218 stanovnika).

## Demografija
U naselju Mileševo živi 901 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,5 godina (39,8 kod muškaraca i 43,3 kod žena). U naselju ima 451 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,48.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, uz mađarsku većinu, a u poslednja četiri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Dizocilpin

**Dizocilpin** (INN) (*MK-801*) je nekompetitivni antagonist N-metil-d-aspartat (NMDA) receptora, glutamatnog receptor. Glutamat je primarni pobuđivački neurotransmiter mozga. Kanal je normalno blokiran jonom magnezijuma i neophodna je depolarizacija neurona da se ukloni magnezijum i omogući glutamatu da otvori kanal, nakon čega dolazi do unosa kalcijuma, što dovodi do naknadne depolarizacije. MK-801 se vezuje unutar jonskog kanala receptora na nekoliko mesta vezivanja PCP-a čime se sprečava unos jona, uključujući kalcijuma (Ca2+), kroz kanal. Dizocilpin blokira NMDA receptore u upotrebnom i od napona zavisnom maniru, pošto kanal mora da bude otvoren da bi se lek vezao. Lek deluje kao potentan antikonvulsant i verovatno ima disocijativna anestetička svojstva, ali nema kliničku primenu za te svrhe jer može da uzrokuje povrede mozga. MK-801 je takođe asociran sa brojnim nuspojavama, među kojima su kognitivni poremećaj i niz psihotičkih reakcija. On isto tako inhibira indukciju dugotrajne potencijacije.

Za dizocilpin je nađeno da deluje kao antagonist nikotinskog acetilholinskog receptora. Isto tako je pokazano da se vezuje i inhibira serotoninske i dopaminske trasportere.

## Reference

## Literatura

* 

## Povezano
* Ketamin
* Fenciklidin
* Glutamat
* NMDA receptor
Bromokriptin

**Bromokriptin** (INN) (*Parlodel*, *Cikloset*), je derivat ergolina. On je dopaminski agonist koji se koristi za lečenje tumora hipofize, Parkinsonove bolesti, hiperprolaktinamije, neuroleptičkog malignog sindroma, i tipa 2 dijabetesa.

## Farmakologija
Bromokriptin je potentan agonist dopaminskog D2 receptora i raznih serotoninskih receptora. On takođe inhibira oslobađanje glutamata, promenom smera glutamat GLT1 transportera.

## Hemija
Poput svih ergopeptida, bromokriptin je ciklol. Dve peptidne grupe njegovog tripeptidnog strukturnog segmenta su umrežene, čime je formirana >N-C(OH)< veza između dva prstena sa amidnom funkcionalnom grupom.

Bromokriptin, 2-bromoergokriptin, je semisintetički derivat prirodnog ergot alkaloida, ergokriptina (derivata liserginske kiseline), koji se sintetiše brominacijom ergokriptina koristeći N-bromosukcinimid.

## Izvori

## Povezano
* Kabergolin

## Vanjske veze
* Bromokriptin
Ketanserin

hinazolin-2,4(1*H*,3*H*)-dion
| image = Ketanserin.png
| width =
| image2 =
| width2 =

| tradename =  
| Drugs.com = 
| pregnancy_AU = 
| pregnancy_US = 
| pregnancy_category =  
| legal_AU = 
| legal_CA = 
| legal_UK = 
| legal_US = 
| legal_status =  
| routes_of_administration =

| bioavailability =  
| protein_bound =  
| metabolism =  
| elimination_half-life =  
| excretion =

| CASNo_Ref = 
| CAS_number_Ref = 
| CAS_number = 74050-98-9
| ATC_prefix = C02
| ATC_suffix = KD01
| ATC_supplemental =   
| PubChem = 3822
| IUPHAR_ligand = 88
| DrugBank_Ref = 
| DrugBank =  
| ChemSpiderID_Ref = 
| ChemSpiderID = 3690
| UNII_Ref = 
| UNII = 97F9DE4CT4
| KEGG_Ref = 
| KEGG = D02363
| ChEBI_Ref = 
| ChEBI = 6123
| ChEMBL_Ref = 
| ChEMBL = 51

| chemical_formula =  
| C=22 | H=22 | F=1 | N=3 | O=3 
| molecular_weight = 395,43 g/mol
| smiles = c1ccc2c(c1)c(=O)n(c(=O)[nH]2)CCN3CCC(CC3)C(=O)c4ccc(cc4)F
| InChI = 1/C22H22FN3O3/c23-17-7-5-15(6-8-17)20(27)16-9-11-25(12-10-16)13-14-26-21(28)18-3-1-2-4-19(18)24-22(26)29/h1-8,16H,9-14H2,(H,24,29)
| InChIKey = FPCCSQOGAWCVBH-UHFFFAOYAA
| StdInChI_Ref = 
| StdInChI = 1S/C22H22FN3O3/c23-17-7-5-15(6-8-17)20(27)16-9-11-25(12-10-16)13-14-26-21(28)18-3-1-2-4-19(18)24-22(26)29/h1-8,16H,9-14H2,(H,24,29)
| StdInChIKey_Ref = 
| StdInChIKey = FPCCSQOGAWCVBH-UHFFFAOYSA-N
}}
**Ketanserin** (R41468) je lek sa afinitetom za više G protein spregnutih receptor (GPCR). Inicijalno se smatralo da je visoko selektivan antagonist za serotoninske 5-HT<sub>2A</sub> receptore, međutim to nije slučaj. Ketanserin ima samo umerenu selektivnost za 5-HT<sub>2A</sub> receptore u odnosu na 5-HT<sub>2C</sub> receptore (~20-30 puta). Ketanserin isto tako ima visok afinitet za alfa-1 adrenergički receptore, i veoma visok afinitet za histaminske H1 receptore. Stoga se ketanserin ne može koristiti za pouzdano određivanje razlike u delovanju 5-HT2A i 5-HT2C receptora kad su oba prisutna u eksperimentalnom sistemu. Kad su alfa-1 i H1 receptori prisutni, dejstvo ketanserina potencijalno može da predstavlja kompleksnu interakciju serotoninskog, adrenergičkog, i histaminskog receptorskog sistema. Ketanserin ima umereni afinitet za alfa-2 adrenergički (~200 nM) i 5-HT<sub>6</sub> (~300 nM) receptore, kao i slab afinitet za dopaminske D1 i D2 receptore (~300 nM i ~500 nM respektivno). Ketanserin na nivoima 500 nM ili višim potencijalno utičen na bar 8 različitih GPCR receptori iz 4 različite familije.

## Reference

## Povezano
* Lidanserin
* Ritanserin
Padinska Skela

**Padinska Skela**, ili kolokvijalno **Padinjak**, je naselje u gradskoj opštini Palilula u Gradu Beogradu u Srbiji. Prema popisu iz 2002. bilo je 9836 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 10371 stanovnika).

## Demografija
U naselju Padinska Skela živi 7752 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,8 godina (35,7 kod muškaraca i 37,8 kod žena). U naselju ima 3314 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,97.

Ovo naselje je u uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze
Giovanni Mocenigo

**Giovanni Mocenigo** (Venecija, 1409. - Venecija, 14. septembar 1485.) bio je 72 mletački dužd koji je vladao od 18. maja 1478. do svoje smrti - 1485.
## Biografija
*Giovanni* je bio treći dužd iz aristokratske venecijanske porodične dinastije *[[Mocenigo]]*.
Prije izbora za dužda - *Mocenigo* je obavljao brojne dužnosti za Mletačku Republiku. Od 1453. bio je ambasador kod paše od Karamana, pa je zatim od 1455. bio kapetan galija iz Aleksandrije. Nakon tog bio je podesta Ravenne i Trevisa a zatim od 1470. komandant mletačkih snaga u Furlaniji.

Od 1471. postao je član Savjeta umoljenih, nakon tog je 1478. izabran za dužda.
Gotovo odmah nakon stupanja na dužnost - sklapio je mir sa Osmanskim Carstvom - 1479., koji je morao platiti bolnim gubitkom Skadra. Nakon tog se okrenuo teritorijalnom proširenju po Apeninskom poluotoku, i zaratio sa Ferrarom. Na kraju tog rata koji je trajao od 1482. do 1484. Venecija je zauzela bogate i plodne Polesine kod Roviga.

Kuriozum njegove vladavine bio je da se morao iseliti iz Duždeve palače, nakon što ju je zahvatio požar - 1479. i preseliti u susjednu Palaču Duodo.

Pokopan je kao i brojni drugi duždevi, u venecijanskoj bazilici - 
Zanipolo. 

## Reference

## Vanjske veze

* ''Mocenigo, Giovanni'' na portalu Treccani