open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
OMC (bend)

**OMC**, odnosno **Otara Millionaires Club**, bio je novozelandski bend koji je djelovao od 1993. do 2010. godine. OMC je najveći uspjeh ostvario 1996. godine s pjesmom "How Bizarre", koja ih je učinila *One-hit Wonderom*. Iako su ostali poznati po akronimu, puni naziv benda zapravo je ironična referenca na jedno od najsiromašnijih predgrađa Aucklanda.

Bend je osnovan 1993. godine kao Otara Millionaires Club, od strane Phila Fuemane. Zajedno s mlađim bratom, Paulyjem, Fuemana je snimio dvije pjesme za producenta Alana Janssona. Kada je Pauly sugerirao da skrate ime benda samo na akronim, Jansson i on su od 1993. godine službeno postali OMC; Fuemana je bio vokal i frontmen benda, dok su pjesme pisali zajednički (Jansson je bio zadužen za aranžmane). Radeći za Huh! Simona Grigga, OMC je krajem 1995. godine izdao singl "How Bizarre", koji je ubrzo postao globalni hit.

Pjesma je isprva bila hit u Australiji i na Novom Zelandu, ali je ubrzo dosegla veliku popularnost i u Europi, prvo u Britaniji, a onda i na kontinentu. U Sjedinjenim Državama, pjesma se nalazila na top listama čak 32 tjedna, a u kolovozu 1997. godine je, zbog velike popularnosti na radiju, dosegla i prvo mjesto. OMC je na ovaj način postao prvi novozelandski bend (i glazbenik općenito) koji je bio na vrhu *[[Billboard]]ove* top liste.

Tokom 1996., OMC izdaje svoj prvi i jedini album, *[[How Bizarre (album)|How Bizarre]]*, koji je do 2000. godine prodan u 3-4 milijuna kopija. Nakon uspjeha prvog singla, bend je imao nekoliko regionalno uspješnih singlova, ali je 1998. godine u bendu došlo do sukoba oko tantijema, a koji je kulminirao sudskim postupkom. Nakon postignute nagodbe, Fuemana je dobio pravo koristiti naziv benda i kao solo izvođač.

Jansson i Fuemana su se ponovo okupili 2005. godine i 2007. godine snimili singl "4 All of Us", na kojemu je gostovala glumica Lucy Lawless. Dana 31. siječnja 2010. godine, Pauly Fuemana je umro od progresivne polineuropatije, čime je bend i službeno prekinuo s djelovanjem. U veljači 2010. godine, "How Bizarre" se nakratko pojavio na top listama povodom vijesti o Fuemaninoj smrti.

## Diskografija

### Studijski albumi

### Singlovi

## Reference
Una sull'altra

***Una sull'altra*** () je italijansko-francusko-španski igrani film snimljen 1969. godine u režiji Lucija Fulcija, poznat kao jedno od ranih ostvarenja *[[giallo]]* žanra, odnosno prvih mainstream ostvarenja žanra erotskog trilera. Protagonist, koga tumači Jean Sorel, je ljekar iz San Francisca kome supruga (čiji lik tumači Marisa Mell umre tokom astmatičnog napadaja, i to upravo u trenutku kada se provodio sa ljubavnicom (čiji lik tumači Elsa Martinelli). Radnja prikazuje kako zbog basnoslovne police osiguranja postane osumnjičen za njeno ubistvo te je prisiljen dokazati svoju nevinost.

*Una sull'altra* je nastao velikim dijelom zahvaljujući nedavnom uspjehu žanrovski i stilski srodnog filma *[[Il dolce corpo di Deborah]]* gdje je glavnu ulogu također bio tumačio Sorel. Producenti su, pak, dodatno iskoristili kolaps dotadašnjih cenzorskih standarda te ga napunili još eksplicitnijim erotskim sadržajima. Film je dijelom bio sniman na autentičnim lokacijama u San Franciscu, uključujući zatvor San Quentin čija je uprava producentima dozvolila da koriste njegovu gasnu komoru. Fulci, čija su specijalnost dotada bile komedije, se sa velikim oduševljenjem bacio na projekt, a u njemu je odao homage Hitchcockovoj *[[Vertigo|Vrtoglavici]]*. Kasniji kritičari su Fulcijevo ostvarenje proglasili jednim od uzora za hollywoodski erotski triler *[[Basic Instinct]]*.

## Cast
*Jean Sorel - George Dummurrier
*Marisa Mell - Susan Dummurrier/Monica Weston
*Elsa Martinelli - Jane
*John Ireland - Inspektor Wald
*Alberto de Mendoza - Henry Dumurrier
*Faith Domergue - Marta
*Riccardo Cucciolla - Benjamin Wormser
*Bill Vanders: Agent osiguravajućeg društva
*Franco Balducci: Officer Loveday
*John Douglas: Brent
*Felix De Fauce: Službenik Royal Insurance #1
*Jesús Puente: Narednik Rodriguez
*George Rigaud: Arthur Mitchell

## Izvori

## Vanjske veze
*
How Bizarre (pjesma)

**"How Bizarre"** je hit singl novozelandske grupe OMC. Singl je izdan u prosincu 1995. godine kao prvi i naslovni singl istoimenog debitantskog albuma OMC-ja, a tokom vremena je zasjeo na prvo mjesto u čak šest zemalja. Izvan Novog Zelanda, singl se smatra *[[One-hit Wonder]]om*, mada je OMC u matičnoj zemlji imao još nekoliko uspješnih singlova poput "Land of Plenty". Pjesma se pojavila u filmovima *[[Palmetto (film)|Palmetto]]* (1998.) i *[[The Parent Trap (film, 1998)|The Parent Trap]]*. 

Za pjesmu je snimljen i video spot koji uglavnom prikazuje pjevača Paulyja Fuemanu kako se vozi u Chevroletu Impali iz 1968. godine. 

Pjesma je 1996. godine nagrađena Novozelandskom muzičkom nagradom u kategoriji singla godine. U Australiji je dobila platinasti certifikat, dok je u matičnoj zemlji dobila trostruki platinasti certifikat. Povodom smrti Paulyja Fuemane, frontmena OMC-ja, tokom 2010. godine, pjesma se nakratko našla na top listama u Novom Zelandu i došla ostvarila 40. mjesto.
Nightcrawler (film)

***Noćne hronike*** () američki je neo-noar kriminalistički triler scenariste i reditelja Dena Gilroja, koji je ujedno i njegov rediteljski prvenac.

Radnja prati sitnog lopova Lua Bluma koji u potrazi za brzom zaradom počinje da snima scene nesreća i zločina širom Los Anđelesa, a snimke potom prodaje zainteresovanim TV stanicama. Glavnu ulogu tumači Džejk Džilenhol, dok pored njega u filmu nastupaju Rene Ruso, Riz Ahmed i Bil Pakston.

Film je premijerno prikazan na Filmskom festvalu u Torontu i naišao je na pozitivne reakcije kritičara, koji su posebno pohvalili Džilenholovu izvedbu i Gilrojev scenario koji je bio nominovan za Oskara u kategoriji "Najbolji originalni scenario". Film je pored ove bio nominovan za brojne druge prestižne nagrade, uključujući Zlatni globus, BAFTU i Nagradu Udruženja glumaca za najboljeg glumca u glavnoj ulozi.

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* 
*
Les Belles au bois dormantes (film, 1970)

***Les Belles au bois dormantes*** () je francusko-špansko-italijanski igrani film snimljen 1970. godine u režiji Pierrea Chenala (pod pseudonimom "Dave Young"). Po žanru je triler, a radnja je smještena u sanatorij za bogatu klijentelu čija direktorica (čiji lik tumači Marisa Mell) smišlja plan da zajedno sa svojim ljubavnikom, kriminalcem (čiji lik tumači Robert Hossein) ukrade dragocjenu ogrlicu jedne od pacijentica.

## Vanjske veze
*
*Profil na portalu deliria-italiano.de
Zaglušivanje

**Zaglušivanje** () je skup metoda i tehnologija koje se koriste da bi se ometao rad nekog tehnološkog sustava (radio komunikacije, mobitelna mreža, Internet), politički ili državni sustav, religije, osoba, ili kao metoda za stvaranje ometanja preko audio-vidnog područja bilo na razini države, lokalno (grad ili naselje) ili osobnom prostoru osobe. Cilj zaglušivanja jest da se uvede pometnja unutar nekog sustava da bi se taj sustav zavarao, uništio ili zavarao tako da odluke koje bi se napravile u tako ometanom sustavu bi bile na korist onih koji su prouzrokovali ta ometanja. Zaglušivanje se koristi od pamtivjeka u kojem se ciljano napada na izabrane osobe ili skupine tako da se s uznemiravanjima bilo psihološkog ili fizičkog pritiska (buka, zvuk...) stvorili neravnotežu i tako naveli svoje suparnike/neprijatelje na pogrešnu odluku. Pojavom radio/TV tehnologije, tehnologije sonara, radara, i elektorničkih komunikacija zaglušivanje se koristi kao tehnika ratovanja, bilo da bi se omeo rad sustava ili da bi se uveli lažni signali u neki sustav da bi se ostvario zadati cilj: maskiranje objekata napadača (ratnih zrakoplova ili podmornica), ili da bi se totalno onesposobili ti sustavi u korist napadača.

## Historija

## Upotreba

### Ometanje radio komunikacija

### Ometanje rada sonara

### Ometanje radara

### Ometanje državnih sustava i organa

### Ometanje političkih stranaka i političara

### Metoda pritiska manjinskih skupina na širu javnost

## Izvori

## Bibliografija
* Richard Poisel, *Modern Communications Jamming Principles and Techniques*, Artech House, 2004.

## Povezano
* Specijalni rat
* Dezinformacija
Argumentum ad passiones

**Argumentum ad passiones** (poziv na emocije) je tip logičke greške. Budući da je namjerne vrste, spada u sofizme.

Ovim sofizmom se želi izvesti prividan dokaz, koji se oslanja na manipuliranje osjećajima onoga kojem je argument upućen. Vrsta je irelevantne konkluzije u koju spadaju još argumentum ad consequentiam, pozivanje na strah (argumentum ad metum, argumentum in terrorem), pozivanje na laskanje, argumentum ad misericordiam, argumentum ad absurdo (pozivanje na ruganje), argumentum ad odium (pozivanje na prkos), iluzorno razmišljanje.

Slična je logičkoj zabludi argumentum ad misericordiam.

## Reference

## Vanjske veze
* Tomislav Reškovac: Logika debate , Hrvatsko debatno društvo
Predacija

**Predacija** u ekologiji opisuje jedan od oblika interakcije između dva bića u datom ekosistemu. **Predator** napada i jede svoj **plijen**.

Predatori mogu, ali ne moraju ubiti svoj plijen prije nego što ga pojedu. Ali čin predatora uvijek, u krajnjoj liniji, izaziva smrt žrtve, a uzimajući plijen i u dijelovima tijela, on se unosi u tijelo predatora. Pravim predatorom se može smatrati ona životinja koja ubija i jede i druge životinje, ali mnoge životinje se ponašaju i kao predatori i kao lešinari.

Prema tome, **predator** je životinja koja lovi plijen i jede druge životinje. Na primjer, pauk jede muhu koju je uhvatio u svoju mrežui ili grupa lavova jede bizona. Životinje koje predator lovi se nazivaju **plijen**, a **[[apeks predator]]** (**alfa predator**) je ona koja nije žrtva drugih predatora.

Predatori su obično mesojedi ili svaštojedi (jedu biljke i druge životinje), loveći druge životinje za hranu. Primjeri predatora su mačke (*Felidae*), krokodili, zmije, vukovi, kitovi ubice, jastozi i ajkule.

## Predatori iz zasjede

Predatori iz zasjede ili **siti čekajući predatori** su životinje mesojedi ili drugi organizmi, kao što su neke biljke mesožderke. Oni potajno postavljaju ili u lovu imaju (instinktivnu) strategiju, a uspješnost u lovu ne zavisi samo od brzine ili snage.
Ovi organizmi obično sakrivaju i mirno čekaju plijen da se pojavi na uočljuvoj udaljenosti. Često su zaštitno obojeni, a mogu biti i usamljenici. To može biti sigurnije za predatora, jer dok vreba manje se svojim predatorima.

Kada predator ne može kretati brže od svojih žrtava, preferira sporiji plijen i/ili čeka u „zasjedi“, što mu daje veću šansu da bude efikasniji nego da je u potrazi. U suprotnom, aktivni lov obično je efikasniji. Međutim, postoje mnoge srednje strategije, kao što je , primjerice; slučaj kada je teži predator od mogućeg plijena na maloj udaljenosti, ali ne u dugoj potjeri, onda su, u sklopu strategije, potrebna ili uhođenja ili i zasjede.


Datoteka:Hawk eating prey.jpg|Mladi crvenorepi jastreb jede voluharicu
Datoteka:Lioness with buffalo carcass - Bostwana 2001.jpg|Lavica sa plijenom


## Povezano
* Ishrana
* Lov

## Reference

## Vanjske veze
* http://www.bgu.ac.il/~oferovad/library/Scharf06ForMod.pdf
Multikulturalizam

**Multikulturalizam** je ideologija koja potiče na institucionalizaciju zajednica koje imaju mnoge kulture. U suštini to se odnosi na demografsku sliku nekog mjesta, i to na organizaciji školstva, susjedstva, gradova, i nacija.

U političkom kontekstu, ovaj pojam se koristi na razne načine, s jedne strane traži se jednakost između raznih kultura unutar jednog društva, do poticanja čuvanja raznolikosti kultura.

Multikulturalizam je u kontrastu sa kulturnom asimilacijom i obično se naziva "salatnom zdjelom" za razliku od "kotla za taljenje"

## Povezano
* Višenarodna država
* Bratstvo i jedinstvo
* Višejezičnost

## Reference
Historia de una traición

***Historia de una traición*** () je špansko-italijanski triler film snimljen 1971. godine u režiji José Antonio Nievesa Condea. Protagonistica, čiji lik tumači Marisa Mell je kurtizana/elitna prostitutka koja materijalno iskorištava bogate i uticajne muškarce, a radnja prikazuje kako se upetlja u niz spletki koje će uključivati i lezbijsku vezu. *Historia de una traición* se isticao atraktivnim lokacijama i erotskim sadržajima i amoralnim protagonistima iz džet set miljea, karakterističnim za evropska triler ostvarenja sa početka 1970-ih.

## Uloge
* Marisa Mell ... Carla
* Stephen Boyd ... Arturo
* Fernando Rey ... Luis
* Massimo Serato ... Hugo
* Simón Andreu ... the pilot
* María Martín ... Regina
* Sylva Koscina ... Lola

## Izvori

## Vanjske veze
*
Marta (film)

***Marta*** je špansko-italijanski igrani film snimljen 1971. godine u režiji Joséa Antonija Nievesa Condea. Po žanru je mješavina drame i trilera, a temelji se na teatarskom komadu Juana Joséa Alonsa Millána. Radnja je smještena na imanje mladog aristokrata (čiji lik tumači Stephen Boyd), a naslovna protagonistica (čiji lik tumači Marisa Mell) je kriminalka u bijegu koja tamo pronalazi utočište i u koju se plemić zaljubi s obzirom da izgleda identično kao i njegova umrla supruga. *Marta* je zbog kompliciranog zapleta, kao i korištenja eksplicitno erotskih elemenata ponekad navođena kao ostvarenje *[[giallo]]* žanra, ali se od njega razlikuje po stilu. Predstavljala je španski kandidat za Oscar za najbolji strani film.

## Uloge
* Marisa Mell ... Marta & Pilar
* Stephen Boyd ... Don Miguel
* George Rigaud ... Arturo
* Howard Ross ... Luis
* Jesús Puente ... Don Carlos
* Isa Miranda ... Elena
* Nélida Quiroga ... Dona Clara

## Vanjske veze
*
Regnery Publishing

**Regnery Publishing** je američki izdavač knjiga sa sjedištem u Washingtonu. Osnovan je u Chicagu 1947. godine od strane Henryja Regneryja i fokusiran je na izdavanje djela o američkom konzervativizmu. U januaru 2014. izdavačku kuću kupila je medijska grupa Salem. Među istaknutim autorima čija je djela izdavao Regnery su Haley Barbour, Ann Coulter, Newt Gingrich, Michelle Malkin, Robert Spencer, David Horowitz i Barbara Olson. Čelnik kompanije je Marji Ross.

## Vanjske veze
*  Službene stranice Regneryja
Universitas Muhammadiyah Surakarta

**Universitas Muhammadiyah Surakarta** (, akr. **UMS**) je privatni univerzitet u indonezijskom gradu Surakarti, odnosno jedna od 164 podružnice krovne organizacije Muhamadije. Osnovan je 18. 9. 1958. godine, kampus mu je urbanog tipa i sastoji se od 11 fakulteta. Rektor univerziteta je Bambang Setiaji.

## Fakulteti
* Fakultet ekonomije
* Fakultet farmacije
* Fakultet geografije
* Fakultet inženjerstva
* Fakultet komunikacija i IT-a
* Fakultet prava
* Fakultet psihologije
* Fakultet medicine
* Fakultet zdravstva
* Islamski fakultet
* Učiteljski fakultet

## Vanjske veze
*  Universitas Muhammadiyah Surakarta
IslamOnline

**IslamOnline** je katarski web-sajt koji muslimanima i nemuslimanima pruža informacije o islamu. Utemeljen je 24. 6. 1997. od strane egipatskog teologa Jusufa al-Karadavija, sjedište mu se nalazi u Dohi, a stranicama upravlja Kulturno društvo al-Balag. Slogan sajta je "kredibilitet i ugled". *IslamOnline* sastoji se od foruma s raznim temama, među kojima je i sekcija "Pitaj učenjaka" () na kojoj laici postavljaju pitanja islamskim autoritetima. Između 2000. i 2003. na sajtu je objavljeno 306.691 raznih materijala, od čega je 233.223 na arapskom odnosno 73.486 na engleskom jeziku.

## Vanjske veze
*  IslamOnline
Mediamatic

**Mediamatic** (puno ime: *Stichting Mediamatic*) je nizozemska zaklada i kulturna institucija sa sjedištem u Amsterdamu. Osnovana je 1983. godine i isprva je djelovala kao kompanija za dizajn, izdavaštvo i konzultantske usluge, a dvije godine kasnije njeni članovi Willem Velthoven i Jans Possel pokrenuli su i časopis *Mediamatic Magazine*. Tokom 1990-ih Mediamatic se preusmjerio na umjetničke projekte, organiziranje seminara i izložbe o novim medijima, tehnologijama, umjetnosti i društvu. Poznati nizozemski i drugi umjetnici koji su surađivali s Mediamaticom su Henk Boverhoff, Young-Hae Chang, Martin Butler, Joff, Maurice Nio i Vittorio Santoro. Mediamaticov projekt je 2007. osvojio drugo mjesto Nizozemskih nagrada za dizajn (DDA), a godinu kasnije i SpinAwards u kategoriji najbolje inovacije.

## Vanjske veze

*  Stichting Mediamatic
Jesus Camp

***Jesus Camp*** () je američki dokumentarni film snimljen 2006. godine u režiji Heidi Ewing i Rachel Grady. Protagonistica radnje je propovjednica Becky Fischer koja u ljetnom kampu pokraj Devils Lakea odgaja vojsku mladih kršćana spremnih za rat protiv "fundamentalističkog islama" i "bogohulnog liberalizma". U kampu se propovijeda protiv evolucije, abortusa, globalnog zatopljenja, Galilea Galileija, Britney Spears i Harryja Pottera, a djeca zazivajući Busha i Boga pred kamerama padaju u trans. Film o fundamentalizmu i indoktrinaciji šokirao je američku javnost i izazvao niz kontroverzi, uključujući zatvaranje samog kampa. Na 88. dodjeli Oscara *Isusov kamp* je nominiran u kategoriji najboljeg dokumentarca, ali pobjedu je odnijela *[[An Inconvenient Truth|Neugodna istina]]*

## Vanjske veze
* ''Jesus Camp'' na Magnolia Pictures
* 
* 
* Kids in Ministry International (KIMI) &ndash; sponzorska organizacija kampa
Lucy (film)

**Lusi** () je francuski naučnofantastični film iz 2014. u režiji Lika Besona sa Skarlet Džohanson u naslovnoj ulozi. Protagonistkinja je devojka koju kao kurira koriste narkomafijaši i koja sticajem okolnosti konzumira eksperimentalnu "pametnu drogu". Radnja prikazuje kako zahvaljujući tome počne koristiti 100% kapaciteta svog mozga i tako stekne superiorne mentalne i fizičke moći.

Film je doživeo komercijalni uspeh, ali podelio kritiku koja je delom hvalila Džohansonin nastup, a delom kritikovao loš scenario, odnosno korištenje mit o korištenju 10% ljudskog mozga.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* International trailer
Someone at the Door (film, 1936)

***Someone at the Door*** () je britanska crno-bijela kriminalističkja filmska komedija snimljena 1936. godine u režiji Herberta Brenona. Temelji se na istoimenom komadu Campbella Christieja, koji je također napisao scenario. Protagonisti, koje tumače Aileen Marson i Billy Milton su osiromašena aristokratkinja i njen brat novinar koji dođe na ideju da fingira njeno ubistvo kako bi privukao znatiželjnike na zapušteno porodično imanje. Radnja prikazuje kako se plan komplicira kada na imanje dođe banda kradljivaca dragulja.

Godine 1950. je snimljen istoimeni remake u produkciji Hammer Filma.

## Vanjske veze
*
Clarity Press

**Clarity Press** je američki progresivistički izdavač knjiga sa sjedištem u Atlanti. Osnovan je u 1984. godine i primarne teme koje obrađuje su razvojne studije, ekonomija, globalizacija, ljudska prava, autohtoni narodi, međunarodni odnosi, manjine, politika, siromaštvo, socijalna pravda i zemlje u razvoju. Clarityjeve knjige dosad su s engleskog prevođene arapski, češki, kineski, francuski, indonezijski, japanski, njemački, portugalski, španski i urdski jezik. Glavni urednik Clarityja je Diana G. Collier, a ostali članovi uredničkog odbora su Čanda Muzafar iz Malezije, Heba Rauf Ezat iz Egipta, te Jan Nederveen Pieterse, Robert C. Smith i Joseph Wronka iz SAD-a.

## Literatura
*  

## Vanjske veze
*  Službene stranice Clarity Pressa
Vrij Nederland

***Vrij Nederland*** (, akr. **VN**) je nizozemski politički časopis lijeve orijentacije. Utemeljen je 31. 8. 1940. od strane lokalnog pokreta otpora (Drugi svjetski rat) i isprva je funkcionirao kao dnevne novine, a kasnije se preobrazio u jedan od četiri vodeća časopisa u zemlji (uz *[[HP/De Tijd]]*, *[[De Groene Amsterdammer]]* i *[[Elsevier (časopis)|Elsevier]]*). Vlasnik časopisa je kompanija WPG Uitgevers i sjedište mu se nalazi u Amsterdamu. Godine 2015. *Vrij Nederland* je štampan u prosječno 22.937 primjeraka sedmično.

## Glavni urednici
* 1940–1942: Frans Hofker
* 1941–1950: Henk van Randwijk
* 1950–1955: Johan Winkler
* 1955–1969: Mathieu Smedts
* 1969–1991: Rinus Ferdinandusse
* 1991–1997: Joop van Tijn
* 1998–2000: Oscar Garschagen
* 2001–2004: Xandra Schutte
* 2004–2005: Gerard van Westerloo (privremeni)
* 2005–2008: Emile Fallaux
* 2008–2015: Frits van Exter
* 2016–danas: Robert van de Griend (privremeni)

## Vanjske veze

*  Vrij Nederland
Someone at the Door (film, 1950)

***Someone at the Door*** () je britanska crno-bijela kriminalistička filmska komedija snimljena 1950. godine u režiji Francisa Searlea. Predstavlja adaptaciju istoimenog komada Campbella Christieja, odnosno remake istoimenog filma iz 1936. godine. Protagonist, koga tumači Michael Medwin je siromašni novinar koji radi karijere odluči fingirati ubistvo vlastite sestre (koga tumači Yvonne Martin), ali čiji život dolazi u stvarnu opanost kada na njihovo imanje dođe banda kriminalaca.

## Uloge
* Michael Medwin - Ronnie Martin 
* Garry Marsh - Kapel 
* Yvonne Owen - Sally Martin 
* Hugh Latimer - Bill Reid 
* Danny Green - Price 
* Campbell Singer - Inspektor Spedding 
* John Kelly - Policajac

## Vanjske veze
*
Franco, Ciccio e le vedove allegre

***Franco, Ciccio e le vedove allegre*** () je italijanska omnibus filmska komedija snimljena 1968. godine u režiji Marina Girolamija. Sastoji se od tri priče kojima su zajednički protagonisti koje glumi popularni komičarski tandem Franco Franchi i Ciccio Ingrassia. U prvoj se ispostavi da su oženjeni za istu ženu te se bore za skrbništvo nad dvoje blizanaca; u drugoj jednoj ženi trebaju pružiti nasljednika muževljevog bogatstva, a u trećoj se mlada i bogata američka udovica (koju glumi Margaret Lee) dolazi na Siciliju i na kraju uda za vlastitog praunuka. Godine 1975. je Girolami završnu priču preradio u cjelovečernji film *[[Grazie... nonna]]*.

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* 
* 
*
Generalni sekretar NATO-a

**Glavni tajnik NATO-a** visoki je međunarodni dužnosnik, imenovan od strane vlada država članica NATO-a. Trenutačno je na dužnosti glavnog tajnika Jens Stoltenberg. 

Glavni tajnik predsjedatelj je Sjevernoatlantskog vijeća, Odbora za obrambeno planiranje i Skupine za nuklearno planiranje. Titularni je predsjedatelj drugih visokih NATO-ovih odbora, glavni je tajnik i izvršni šef NATO-a. Također je predsjedavatelj Euroatlantskog partnerskog vijeća te Skupine za mediteransku suradnju te zajednički predsjedavatelj (s predstavnikom Rusije te počasnim predsjednikom - predstavnikom države članice NATO-a) Stalnog združenog vijeća NATO-Rusija. Zajedno s ukrajinskim predstavnikom, zajednički je predsjedavatelj Komisije NATO-Ukrajina. 

Glavni tajnik je odgovoran za unapređivanje i upravljanje procesom savjetovanja i donošenja odluka unutar Saveza. Može predlagati teme za diskusiju i odlučivanje i ima pravo pomoći savjetom u slučajevima neslaganja među zemljama članicama. Odgovoran je za upravljanje međunarodnim osobljem i glavni je predstavnik Saveza bilo za vanjske odnose bilo za komunikaciju ili za kontakte s vladama članicama, te s medijima. Glavni tajnik je odgovoran za upravljanje međunarodnim osobljem kao cjelinom. Pod njegovim izravnim upravljanjem je Osobni ured i Ured glavnog tajnika.

## Popis glavih tajnika NATO-a
Budući da je tradicionalno zapovjednik Vrhovnog stožera savezničkih snaga u Europi (SHAPE) Amerikanac, tako je tradicionalno glavni tajnik Europljanin. 

Trenutačno dužnost glavnog tajnika obnaša Jens Stoltenberg, što je odlučeno na sastanku na vrhu Sjevernoatlantskog vijeća 2014. godine.

## Izvori

## Vanjske veze

* Ured glavnog tajnika NATO-a
* Mario Galić: ''Kako djeluje NATO'', Hrvatski vojnik, broj 235/2009
Anders Fogh Rasmussen

**Anders Fog Rasmusen** ( ; Ginerup, 26. januar 1953) je danski političar, vođa levice. Fog Rasmusen je bio premijer Danske od novembra 2001. do aprila 2009, i potom 1. avgusta 2009. preuzeo dužnost generalnog sekretara NATO-a. Na mestu premijera nasledio ga je Lars Loke Rasmusen.

On je lider Liberalne stranke (Venstre), i vođa koalicije desnog centra njegove Liberalne stranke i konzervativne Narodne stranke, koje su preuzele vlast 2001, i osvojile drugi i treći mandat u februaru 2005, i u novembru 2007. Ovo je manjinska vlada koja se oslanja na podršku Danske narodne partije. Njegova vlada je uvela oštra ograničenja na imigraciju a poreze je zamrznula na nivou pre dolaska na vlast.

Ipak pod Fogom, određeni porezi su smanjeni, ali Konzervativci zahtevaju dodatno smanjivanje kao i fiksnu poresku stopu ne veću od 50%. Fog je sproveo administrativnu reformu smanjenja broja opština (kommuner) i zamene trinaest županija (amter) sa pet regija. Rasmusen je ove reforme opisao kao „najveće u poslednjih trideset godina“. Nadalje, sprovedena je i reforma sistema policije i pravosuđa, promenjen je broj policijskih opština i gradskih sudova sa 54 na 12 i sa 82 na 22.

Fog Rasmusen je jedan od učesnika skandala oko karikatura Muhameda iz 2005. godine.

## Vanjske veze

* Lična prezentacija
Marina Eraković

**Маrina Eraković** (Split, 6. ožujka 1988.) je novozelandska profesionalnа tenisačica porijeklom iz Hrvatske. Do šeste godine je s obitelji živjela u Hrvatskoj, a onda se preselila na Novi Zeland.

Тrenutačno živi u Aucklandu. Najbolji plasman na WTA listi joj je 39. mjеstо (7. svibnja 2012.)

Profesionalnu karijeru počela je 2005. godine, kada je osvojila titule u Warrnamboolu i Yarrawongu, а nakon plasmana u polufinale turnira u Fukuoki, ušla je među 300 tenisačica svijeta. Dobivanjem pozivnice za turnir u Aucklandu, debitira na WТА turnirima.

U 2006. godini osvaja tri ITF turnira, što joj omogućava plasman među 200 tenisačica svijeta.

Godine 2007., pet je puta igrala u glavnom ždrijebu WTA turnira.

Na početku 2008. godine је u Aucklandu postala prva novozelandska tenisačica koja je, od 1990. godine, izborila polufinale nekog WTA turnira. Na Grand Slam turnirima, Eraković nikada nije išla dalje od trećeg kola, što je plasman kojeg je ostvarila na Roland Garrosu i Wimbledonu.

## Izvori

## Vanjske veze

*WTA profil
Susilo Bambang Yudhoyono

**Susilo Bambang Judojono** (indon. *Susilo Bambang Yudhoyono*) (rođen 9. decembra 1949.) bio je predsednik Indonezije od oktobra 2004. a reizabran je 2009. godine. U prvom mandatu potpredsednik mu je bio Jusuf Kala a u drugom Budiono. Nalazi se na čelu Demokratske stranke. Mandat je završio u oktobru 2014. kada ga je nasledio Džoko Vidodo.

Po zanimanju on je general indonežanske vojske u penziji.

Judojono nije njegovo prezime, većina ljudi sa Jave nema prezime, već nadimak iz vojske. Oženjen je i ima dva sina.

## Vanjske veze

* Zvanična prezentacija
GroenLinks

**Zelena levica** (, akr. **GL**) je holandska zelena partija. Oformljena je 1989. godine ujedinjenjem Komunističke partije Holandije, Pacifističke socijalističke partije, Političke partije radikala i Evangelističke narodne partije.

Posle loših rezultata na izborima 1989. i 1994. godine, partije je ostvarila relativno dobre rezultate na izborima 1998. i 2002. godine. Predsednik partije Paul Rosenmeler smatran je za vođu opozicije za vreme vlade Vima Koka. Femke Halsema preuzima upravljanje partijom 2002. godine. Naglašava toleranciju, slobodu i emancipaciju kao glavne vrednosti partije.

Zelena levica opisuje sebe kao *zelenu*, *socijalnu* i *tolerantnu*. Smatraju sebe tradicionalnom levicom.

U donjem domu Holandskog parlamentu imaju 10 poslanika, u Senatu 4, a u Evropskom parlamentu tri predstavnika. Femke Halsema je takođe i šefica poslaničke grupe u Donjem domu. Partija je u opoziciji prema četvrtoj vladi Jan Petera Belkenendea. Stranka ima oko 100 lokalnih većnika i učestvuje u vlasti u šesnaest od dvadeset najvećih gradova u Holandiji. Glasači Zelene levice uglavnom su koncentrisani u velikim univerzitetskim gradovima.

## Vanjske veze

* GroenLinks.nl Zelena levica
* http://www.planeetgroenlinks.nl/  Blog članova Zelene levice
Femke Halsema

**Femke Halsema** (rođ. 25. aprila 1966. godine) je holandska političarka. Poslanica u donjem domu Holandskog parlamenta od 1998. godine, i lider poslaničke grupe Zelene levice od 2002. do 2010. godine, kada se iznenadno povukla iz politike.

## Politička karijera
Do 1997. godine bila je članica holandske Radničke partije, koju napušta usled neslaganja sa policijskom represijom tokom protesta zbog održavanja Evropskog samita u Amsterdamu 1997. godine. Na izborima 1998. godine postaje kandidat Zelene levice. Kao treća na listi osvojila je najviše glasova, a Zelena levica je osvojila jedanaest poslaničkih mandata. U novembru 2002. godine posle ostavke Paula Rosenmelera, Halsema postaje lider Zelene levice. Halsema poziva na saradnju između Zelene levice, Socijalističke partije i Radničke partije, međutim Vuter Bos vođa najjače partije levice Radničke partije odbija saradnju i ulazi u koaliciju sa konzervativnim demohrišćanima. U julu 2018. postala je gradonačelnica Amsterdama.

## Reference

## Vanjske veze

* Biografije Femke Halsema na Parlement.com (na holandskom)
* Linkse Lente, veb-blog Femke Halsema (na holandskom)
Centraal Joods Overleg

**Centralni jevrejski odbor** (, akr. **CJO**) je savez jevrejskih organizacija u Nizozemskoj. Utemeljen je 1998. godine s ciljem zastupanja interesa jevrejske zajednice, suzbijanja antisemitizma i organiziranja obrazovnih projekata odnosno raznih drugih kulturnih manifestacija. CJO na suzbijanju diskriminacije usko surađuje s ostalim vjerskim manjinama u državi. Sjedište odbora nalazi se u Amsterdamu, a dužnost predsjednika obnaša Ron van der Wieken.

## Organizacije
Pridružene organizacije CJO-u su:
* Nizozemsko-jevrejska zajednica (NIK)
* Portugalsko-jevrejska zajednica (PIK)
* Udruga liberalnih Jevreja u Nizozemskoj
* Federacija nizozemskih cionista (FNZ)
* Jevrejska zaklada za socijalni rad (JMW)
* Centar za informiranje i dokumentaciju o Izraelu (CIDI)
* Nizozemska jevrejska mladež (NJJ)
* Zaklada za život i socijalnu skrb (BLEW)

## Vanjske veze
*  Centraal Joods Overleg
Nederlandse Moslimraad

**Nizozemska muslimanska skupština** (, akr. **NMR**) je savez nizozemskih muslimanskih organizacija sa sjedištem u Den Haagu. Utemeljen je 1992. godine i okuplja razne islamske vjerske, kulturne, obrazovne i omladinske institucije, uglavnom sunitske denominacije. NMR je nastao kao reakcija na Nizozemsku islamsku skupštinu (IRN) koju su prozivali zbog čvrstih veza sa stranim državama. Godine 2008. Nizozemska muslimanska skupština brojala je preko 100 pridruženih organizacija, uključujući udruženja etničkih manjina poput Turaka, Marokanaca, Surinamaca, Bošnjaka, Indonežana, itd. Od 1993. do 2010. NMR je upravljao i Nizozemskom muslimanskom radio-televizijom (NMO). Dužnost predsjednika NMR-a obnaša Abdelmadžid Hajrun, a prije njega skupštinu su vodili Abdulah Haselhoef i Derviš A. Madoe.

## Literatura

*  
*  
*  
*  

## Vanjske veze
*  Nederlandse Moslimraad
Nederland Bekent Kleur

**Nizozemska priznaje boje** (, akr. **NBK**) je nizozemska organizacija čija je misija borba protiv svih oblika rasizma, ksenofobije, diskriminacije, antisemitizma i islamofobije, odnosno promoviranje multikulturalnog društva. Počeci organizacije sežu u rane 1990-e kada je došlo do naglog porasta ultradesničarskog nasilja po Nizozemskoj i susjednoj Njemačkoj. Dana 21. marta 1992. godine, na UN-ov dan eliminacije rasne diskriminacije, utemeljen je "Komitet 21. marta" koji je organizirao prosvjed protiv rasizma i uspješno okupio između 300 i 500 ljudi. Sljedeće godine na isti datum u Amsterdamu se skupila masa od 50.000 do 100.000 prosvjednika, što je organizatore (René Danen i Abdou Menebhi) nagnalo da osnuju *Nederland Bekent Kleur*. Udruga je vremenom počela organizirati i marševe na obljetnicu Kristalne noći, a kasnije se istaknula i angažmanom protiv anti-islamskih političara poput Pima Fortuyna i Geerta Wildersa. Glavni ured NBK-a nalazi se u Amsterdamu.

## Vanjske veze
*  Nederland Bekent Kleur
Fredrik Reinfeldt

**John Fredrik Reinfeldt** (Haninge, 4. 8. 1965), švedski političar. Nakon što su politička desnica i Alijansa za Švedsku dobili najviše glasova na izborima 2006. postaje švedski premijer i tu dužnost obnaša od 6. listopada 2006. Vođa je Stranke umjerenih od 2003. godine.

Reinfeldt postaje članom omladine Stranke umjerenih 1983., a njen vođa postaje 1992. sve do 1995. Bio je član riksdaga od 1991., kao predstavnik okruga svog grada. Poslije gubitka izbora 1994. od strane Stranke umjerenih, Reinfeldt počinje kritizirati vođu stranke Carla Bildta, okrivljujući ga za izborni poraz. Poslije smjene generacija u stranci 1999. i izbora 2002. Reinfeldt postaje sve utjecajnija osoba u Stranci umjerenih.

Izabran je za vođu stranke 25. 10. 2003. godine, a na toj funkciji zamjenio je Boa Lundgrena. Pod njegovim vođstvom stranka se naginje prema političkom centru. Poslije izbora održanih 17. 9. 2006. godine, Reinfeldt postaje premijer Švedske 5. listopada. Zajedno s tri druge stranke centra-desnice, Rheinfeldt upravlja jednom koalcijskom vladom koja ima većinu u riksdagu. Ovu funkciju je počeo obnašati kao 41-godišnjak i to ga čini trećim najmlađim premijerom Švedske poslije Roberta Themptandera i Rickarda Sandlera.

Stanuje u mjestu Täby sjeverno od Stockholma a oženjen je s Filippom Reinfeldt, koja obnaša dužnost u komunalnom vijeću Stranke umjerenih za Stockholms län. Par ima troje djece.

## Vanjske veze

* Fredrik Reinfeldt na stranicama švedske vlade
* Fredrik Reinfeldt  na stranicama švedskog parlamenta 
* Fredrik Reinfeldt na stranicama Stranke umjerenih
Novozelandski dolar

**Novozelandski dolar** zakonsko je sredstvo plaćanja na Novom Zelandu. Kod valute je NZD. Dijeli se na 100 centi, a oznaka novozelandskog dolara je $ ili NZ $, kako bi se razlikovao od drugih nacionalnih valuta.

Uz Novi Zeland zakonsko je sredstvo plaćanja na: Pitcairnu (prekomorsko područje Ujedinjenog Kraljevstva) i na zavisnim teritorijima Novog Zelanda u Tihom oceanu: Niue, Tokelau i Kukovi otoci (paralelno s novozelandskim dolarom, na Kukovim otocima koristi se i dolar Kukovih otoka, koji je lokalna inačica novozelanskog dolara, koji vrijedi samo na Kukovim otocima i čvrsto je povezan s novozelandskim dolarom). 

Novozelandski dolar pušten je u promet 1967., kada je zamijenio novozelandsku funtu. Tečaj je bio 1:2, tj. 1 novozelandska funta mijenjala se za 2 novozelandska dolara.

Novozelandski dolar ima kovanice u vrijednosti od 10, 20 i 50 centi, te 1 i 2 dolara. Novčanice su izdane u apoenima od 5, 10, 20, 50 i 100 dolara.

## Vanjske veze

* Novozelandski dolar (Novčanice)
Landelijk Beraad Marokkanen

**Marokanska nacionalna skupština** (, akr. **LBM**) je nizozemska organizacija utemeljena 8. 2. 2010. s ciljem obrane ljudskih prava marokanske manjine, ugroženih zbog ispada ultradesničarskih i populističkih političara (poput Geerta Wildersa). Osnivači udruge su marokansko-nizozemski političari Muhamed Rabai, tadašnji parlamentarac iz Zelene ljevice i čelnik LBM-a, te Brahim Burzik, član gradske skupštine Rotterdama i sekretar udruge. Marokanska nacionalna skupština okuplja 200 različitih marokanskih udruženja, od čega 25 registriranih. Sjedište LBM-a nalazi se u Rotterdamu.

## Literatura

*  
*  

## Vanjske veze
*  Landelijk Beraad Marokkanen 
*  Landelijk Beraad Marokkanen  na stranicama Nederland Bekent Kleur
Radnička partija (Nizozemska)

**Radnička partija** (, akr. **PvdA**) je nizozemska politička stranka socijaldemokratske orijentacije. Vođa stranke je od 2021. godine Lilianne Ploumen, dok njome od iste godine predsjedava Esther-Mirjam Sent.

Stranka je osnovana 9. 2. 1946. godine, a od osnivanja je zastupljena u Gornjem i Donjem domu nizozemskog parlamenta. Od 1946. do 2017. sudjelovala je u trinaest vlada. Willem Drees, Joop den Uyl i Wim Kok predsjednici su nizozemskih vlada iz redova Radničke partije.

Na izborima 2021. godine stranka je osvojila 9 od ukupno 150 zastupničkih mandata. U sazivu Evropskog parlamenta od 2019. godine stranka ima šest zastupnika.

Na međunarodnom planu stranka je 1990. godine utemeljila Zakladu Alfred Mozer (AMS) kojom podupire sestrinske stranke u Centralnoj i Istočnoj Evropi. Navedena se zaklada ujedinila 2013. sa Zakladom Evert Vermeer čime je nastala Zaklada Max van der Stoel (FMS).

## Reference

## Vanjske veze

*  Službene stranice stranke
*  Stranica zastupnika PvdA u Evropskom parlamentu
Socijalistička partija (Nizozemska)

**Socijalistička partija** (, akr. **SP**) je socijaldemokratska politička stranka u Nizozemskoj. Nastala je 22. 10. 1971. izdvajanjem iz Pokreta komunističkog jedinstva (KEN) i prvotna ideologija bila je zasnovana na maoizmu i marksizmu-lenjinizmu. Kasnih 1980-ih odnosno ranih 1990-ih SP se okrenuo socijaldemokraciji i demokratskom socijalizmu, a kasnije i lijevom populizmu odnosno evroskepticizmu. Na nizozemskim generalnim izborima 2010. i 2012. SP je dobio po 15 zastupnika u Donjem domu. Također, ima i devet zastupnika u Senatu odnosno dvojicu u Evropskom parlamentu. Od 5. 3. 2010. stranku vodi Emile Roemer. Sjedište SP-a nalazi se u gradu Amersfoortu.

## Vanjske veze

*  Službene stranice stranke
Big Hero 6 (film)

***Big Hero 6*** () je američki cjelovečernji animirani film snimljen 2014. godine u režiji Dona Halla i Chrisa Williamsa. Predstavlja adaptaciju istoimenog stripa izdavačke kuće Marvel Comics. Protagonist, kome u originalnoj verziji glas posuđuje Ryan Potter, je Hiro Hamada,  vunderkind koji sastavlja robote sa kojima će se kao superheroj boriti protiv zločina.

Film, nastao u produkciji Walt Disney Studios, je doživio izuzetan komercijalni uspjeh, ali i brojne pohvale kritičara, te je osvojio Oscar za najbolji animirani film.

U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom ***Ekipa za 6***, a u Srbiji pod naslovom ***Grad heroja***.

## Izvori

## Vanjske veze

*
*
*
*
*
*
*''Big Hero 6'' at Walt Disney Animation Studios
Kraljevina Galicija i Lodomerija

**Kraljevina Galicija i Lodomerija** je bila kraljevina u sastavu Austrije i Austrougarske koja je osnovana 1772, prilikom prve podjele Poljske.

## Geografija

Kraljevina Galicija i Lodomerija je zauzimala područja današnjih država: jugozapadnu Ukrajinu, jugoistočnu Poljsku i dijelove država koje graniče sa Ukrajionm i Poljskom (Mađarska, Rumunija i Slovačka) - područje istorijskih pokrajina Galicije i Lodomerije.

Površina Galicije i Lodomerije je 1914. bila 78.497&nbsp;km2

## Historija
Kraljevina Galicija i Lodomerija je nastala kada je prvi put podijeljena Poljska. Galicija sa gradom Lavovom je pripala Habzburškoj monarhiji. U Galiciji je osnovana grkokatolička crkva. Godine 1774. Habzburzi su zauzeli Bukovinu koja je sjedinjena s Galicijom i Lodomerijom. Trećom podjelom Poljske, grad Krakov je pripao Galiciji. Poslije Napoleonovih ratova Galicija je dala Rusiji oblast oko Lublina, ali je dobila Ternopoljsku oblast. 1849. je Bukovina ponovo postala austrijska krunska zemlja. u Prvom svjetskom ratu u Galciji i Lodomeriji su vođene teške borbe između Austrougarske i Rusije. 1918. Poljska je Galiciju pripojila sebi, a Ukrajinci su zbog toga osnovali nezavisnu državu Galiciju. 1921. sovjetsko-poljskim ugovorom je Galicija pripojena Poljskoj.

## Demografija

### Procjena stanovništva iz 1772. godine
Po procjeni iz 1772. godine u Galiciji i Lodomeriji živilo je oko 2.600.000 stanovnika.

### Popis stanovništva iz 1851. godine
Po popisu iz 1851. godine u Galiciji i Lodomeriji živilo je 4.555.477 stanovnika.

### Popis stanovništva iz 1857. godine
Po popisu iz 1857. godine u Galiciji i Lodomeriji živilo je oko 5.200.000 stanovnika.

### Popis stanovništva iz 1869. godine
Po popisu iz 1869. godine u Galiciji i Lodomeriji živilo je 5.444.689 stanovnika.

### Popis stanovništva iz 1880. godine
Po popisu iz 1880. godine u Galiciji i Lodomeriji živilo je 5.958.907 stanovnika.

### Popis stanovništva iz 1890. godine
Po popisu iz 1890. godine u Galiciji i Lodomeriji živilo je 6.607.816 stanovnika.

### Popis stanovništva iz 1900. godine
Po popisu iz 1900. godine u Galiciji i Lodomeriji živilo je 7.315.939 stanovnika.

#### Nacionalnost
Po nacionalnosti, na popisu 1900. godine većina su bili Poljaci (u zapadnom dijelu) i Ukrajinci-Ruteni (u istočnom dijelu).

#### Religija
Po religiji, na popisu 1900. godine većina su rimokatolici i grkokatolici. Poljaci su bili većinom rimokatolici, a Ruteni grkokatolici.

### Popis stanovništva iz 1910. godine
Po popisu iz 1910. godine u Galiciji i Lodomeriji živilo je 8.025.675 stanovnika.

#### Nacionalnost
U Galiciji i Lodomeriji su po popisu u Austrougarskoj 1910. godine većinu činili Poljaci i Ukrajinci (Rusini).

#### Religija
U Galiciji i Lodomeriji su po popisu u Austrougarskoj 1910. godine većinu činili rimokatolici i grkokatolici.

## Vladari

Vladari Kraljevine Galicije i Lodomerije:

## Reference
Venera u krznu

***Venera u krznu*** () je kratki roman austrijskog pisca Leopolda von Sacher-Masocha originalno objavljen 1870. godine. Zamišljen je kao drugi u nikada dovršenom ciklusu *[[Nasljedstvo Kaina]]*, a također je djelomično i autobiografskog karaktera, odnosno inspiriran autorovim ljubavnim odnosom sa barunicom Fanny Pistor. Protagonist je aristokrat po imenu Severin von Kusiemski postaje toliko općinjen sa ženom po imenu Wanda von Dunajew da je zamoli da ga drži kao roba. Radnja prikazuje kako se njihov odnos razvija dok ga ona vodi na putovanje Evropom davši mu lažni identitet sluge po imenu "Gregor".

*Venera u krznu* je postala najpoznatije djelo von Sacher-Masocha. Godine 1886. je austrijski psihijatar Richard von Krafft-Ebing upravo zahvaljujući njemu za parafiliju karakterističnu za protagonista počeo koristiti izraz mazohizam.

*Venera u krznu* je kasnije postala predmetom brojnih filmskih ekranizacija, a 1967. godine i pjesmu *[[Venus in Furs (pjesma)|Venus in Furs]]* američke rock-grupe *[[The Velvet Underground]]*.

## Vanjske veze

* 
* Leopold von Sacher-Masoch. ''Venus im Pelz''
Venus in Furs (film, 1969, Franco)

***Venus in Furs*** ((, također poznat pod naslovima ***Paroxismus*** () ili ***Schwarzer Engel*** () je britansko-italijansko-zapadnonjemački triler film snimljen 1969. godine u režiji Jesúsa Franca. Usprkos naslova, ne predstavlja adaptaciju istoimenog romana Leopolda von Sacher-Masocha, od koga je scenario preuzeo tek neke od sporednih motiva. Protagonist, čiji lik tumači James Darren, je jazz muzičar koji na plaži pronalazi truplo mlade žene (čiji lik tumači Maria Rohm, a kasnije sreće ženu koja joj je identična izgledom. Radnja prikazuje kako nije jasno da li je ona stvarna ili duh koji se sveti sadističkim ubicama. Film je kasnije postao zanimljiv zbog muzičke podloge koju je napisao Manfred Mann.

Iste je godine u Italiji snimljen još jedan film sa istim naslovom i daleko bliži književnom predlošku, gdje je glavnu ulogu tumačila Laura Antonelli.

## Uloge
* James Darren ... Jimmy Logan
* Barbara McNair ... Rita
* Maria Rohm ... Wanda Reed
* Klaus Kinski ... Ahmed Kortobawi
* Dennis Price ... Percival Kapp
* Margaret Lee ... Olga
* Adolfo Lastretti ... Insp. Kaplan (kao Aldo Lastretti)
* Jesus Franco ... Jazz muzičar (van špice)
* Manfred Mann ... Jazz muzičar (van špice)
* Paul Muller ... Hermann (van špice)
* Mirella Pamphili (van špice)

## Reference

## Vanjske veze
*
Le Lit à deux places

***Le Lit à deux places*** () je francusko-italijanska omnibus filmska komedija snimljena 1965. godine u režiji Jeana Delannoya i François Dupont-Midi. Sastoji se od pet vinjeta kojima je zajedničko da se zaplet vrti oko kreveta.

## Uloge
*France Anglade	... 	Supruga
*Jacques Audoux	... 	(segment 3 "La répétition")
*Dominique Boschero	... 	Colette - zaručnica (segment 3 "La répétition")
*Lando Buzzanca
*Carla Calò	... 	Majka
*Jacques Charon	... 	zaručnik (segment 3 "La répétition")
*Darry Cowl	... 	zaručnikov brat (segment 3 "La répétition")
*Denise Gence	... 	Mamounette (segment 3 "La répétition")
*Margaret Lee	... 	Carmela
*Clément Michu	... 	(segment 3 "La répétition")
*Jean Parédès	... 	antikvar (segment 3 "La répétition")
*Jean Richard	... 	Otac
*Michel Sardou	... 	(segment 3 "La répétition")
*Michel Serrault	... 	Albert

## Vanjske veze
*
Ehsan Džami

**Ehsan Jami** (, Ehsan Džami; Mašhad, 20. 4. 1985. – ), nizozemski političar, autor i anti-islamski aktivist.

## Biografija
Jami je rođen 1985. u iranskom gradu Mašhadu i 1990-ih se zbog disidentskog političkog angažmana njegovog oca preselio s porodicom u Nizozemsku. Političku karijeru započeo je 2003. u Radničkoj partiji (PvdA) i 2006. izabran je za zastupnika gradskog vijeća u Leidschendam-Voorburgu. Od 2007. popularnost počinje graditi na desnom populizmu, osnivajući "Centralni odbor za bivše muslimane" 11. septembra (simbolički datum obljetnice napada na WTC) i udružujući snage s ekstremnim desničarom Geertom Wildersom iz anti-imigrantske Stranke za slobodu (PVV). Dvojac je krajem iste godine u *[[De Volkskrant]]u* potpisao zajednički članak u kojem se navodna prijetnja islamizacije Nizozemske uspoređuje s usponom nacizma u Njemačkoj, odnosno islamskog poslanika Muhameda s Adolfom Hitlerom. Poučen Wildersovim uspjehom prikupljanja političkih bodova uz pomoć *[[Fitna (film)|Fitne]]*, Jami krajem 2008. objavljuje vlastiti anti-islamski film (*Intervju s Muhamedom*), opisan vulgarnim i uvredljivim od strane lokalne muslimanske zajednice. Film je osudio i tadašnji premijer Jan Peter Balkenende. Jamija se navodi jednim od ključnih aktera za rasplamsavanje islamofobije u Nizozemskoj kasnih 2000-ih, zajedno s Wildersom i Hirsi Ali.

## Opus
* *Het recht om ex-moslim te zijn*, Kampen: Ten Have, 2007, 

## Izvori

## Vanjske veze

*  Ehsan Jami
Il morbidone

***Il morbidone*** () je italijanska filmska komedija snimljena 1965. godine u režiji Massima Franciose. Protagonist, čiji lik tumači Paolo Ferrari, je mladić koji usprkos svoje lijenosti i neodgovornosti uživa uspjeh kod žena. Radnja prikazuje kako ga njegova najnovija ljubavnica, poslovna žena (čiji lik tumači Anouk Aimée) nastoji transfomirati u vrijednog radnika.

## Uloge
*Paolo Ferrari ... Giovanni
*Anouk Aimée ... Valeria
*Sylva Koscina ... Irene
*Beba Loncar ... Laura
*Margaret Lee ... Daniela
*Guido Alberti ... Stric Marco
*Ferruccio De Ceresa ... Ettore
*Loredana Nusciak ... Donata
*Gina Rovere ... Bolničarka
*Jacques Herlin ... Marcello
*Giuliana Lojodice ... Paola
*Tatyana Pavlova ... Antonia
*Moa Tahi ... Orijentalna djevojka
*Renato Terra

## Vanjske veze
* 
* Profil na comingsoon.it
Hans Jansen

**Hans Jansen** (Amsterdam, 17. 11. 1942. – Amsterdam, 5. 5. 2015), nizozemski političar, lingvist, autor i novinar. Studirao je semitske jezike na Univerzitetu u Amsterdamu i Leidenu, nakon čega je radio kao direktor Nizozemskog instituta za arapski jezik u Kairu (1979–1982) i kao profesor na Univerzitetu Utrecht (do umirovljenja 2008). Nakon akademske karijere, Jansen se politički radikalizirao i učlanio se u ultradesničarsku Stranku za slobodu (PVV). U odnosu na PVV-ovog lidera Geerta Wildersa, Jansenovi stavovi o islamu drže se umjerenijim iz religiološke perspektive s obzirom da je sam kritizirao Wildersa zbog tendencioznih i anakronističkih prijevoda Kurana, međutim, obojica dijele jednako ksenofoban stav po pitanju imigracijske politike. Godine 2014. Jansen je postao zastupnikom Evropskog parlamenta i obnašao je tu dužnost do smrti 2015. godine.

## Opus
;Nizozemski jezik
* *Inleiding tot de Islam* (1987) 
* *De Koran uit het Arabisch Vertaald door Prof. dr. J.H. Kramers* (1992) (ur. Asad Jaber i Johannes J.G.Jansen)
* *Nieuwe Inleiding tot de Islam* (1998)
* *Het Nut van God* (2001)
* *God heeft gezegd: terreur, tolerantie en de onvoltooide modernisering van de islam* (2003)
* *De radicaal-islamitische ideologie: Van Ibn Taymiyya tot Osama ben Laden, Oratie Universiteit van Utrecht, 3 februari 2004* 
* *Islam: een hoorcollege over de islamitische godsdienst en cultuur* (2005, audio CD)
* *De historische Mohammed: de Mekkaanse verhalen* (2005)
* *De historische Mohammed: de verhalen uit Medina* (2007)
* *Bombrieven* (2008, koautor: Abdul-Jabbar van de Ven)
* *Islam voor varkens, apen, ezels en andere beesten* (2008)
* *Zelf Koran lezen* (2008)
* *Eindstrijd*, ur. Jansen i Snel (2009)

;Engleski jezik
* *The Interpretation of the Koran in Modern Egypt* (Leiden: E.J. Brill, 1974)
* *The Neglected Duty: The Creed of Sadat’s Assassins and Islamic Resurgence in the Middle East* (New York: Macmillan, 1986)
* *The Dual Nature of Islamic Fundamentalism* (London: Hurst & Company, 1997)

## Izvori

## Vanjske veze

*  Hans Jansen