LGBTQ prava u Francuskoj

Francuska je tradicionalno prilično tolerantna po pitanjima koja se tiču privatnosti, pa tako i homoseksualnosti. Francuska zabranjuje svaku vrstu diskriminacije na osnovu seksualne orijentacije i priznaje registrovana partnerstva istopolnih parova. 

## Legalizacija homoseksualnosti

Pre Francuske revolucije homoseksualnost je bio ozbiljan zločin zbog koga se sudilo pred crkvenim sudovima. Jean Diot i Bruno Lenoir su poslednja dvojica homoseksualaca koji su spaljeni, januara, 1750. Francuska revolucija je ukinula verske sudove i donela je krivični zakonik, 1791. godine u kome se homoseksualnost nije tretirala kao zločin i istopolni seksualni odnosi između odraslih (21+) osoba su bili legalni. Napoleonov zakonik donet 1810. godine takođe nije kriminalizovao homoseksualnost, što je rezultiralo u dekriminalizaciji homoseksualnosti u drugim državama koje su prihvatile Napoleonov zakonik. Ipak, u drštvu su se homoseksualnost i cross-dressing smatrali nemoralnim i LGBT osobe su bile diskriminisane na osnovu drugih zakona o javnom redu i moralu. LGBT osobe su bile proganjane za vreme nacističke okupacije Francuske.

## Anti-diskriminacioni zakoni

Svaki oblik diskriminacije u javnom ili privatnom sektoru je zabranjen zakonom od 1985. godine. Gejevi i lezbejke mogu da služe vojsku. Starosna granica za stupanje u seksualne odnose iznosi 15 godina i za heteroseksualne i homoseksualne osobe od 1982. godine.

### Zločin iz mržnje

Decembra, 2004. godine skupština je donela zakon koji zabranjuje homofobične i seksističke komentare. Maksimalna kazna iznosi 45.000€ i/ili 12 meseci zatvora. Ovaj zakon su kritikovale neke grupe, uključujući i grupe koje se zalažu za građanske slobode, kao što su Reporteri bez granica kao zakon koji ugrožava slobodu govora. Konzervativna vlada tadašnjeg predsednika Chiraca navodila je porast anti-gej nasilja kao glavni razlog za usvajanje ovakvog zakona. Prva osoba kažnjena po ovom zakonu bio je Christian Vanneste, član parlamenta i Chiracove partije, UMP.

## Registrovano partnerstvo

Pacte civil de solidarité (PACS) je oblik registrovanog partnerstva koji postoji u Francuskoj od 1999. godine i koji je dostupan i heteroseksualnim i istopolnim parovima. PACS-om se garantuju većina prava koja se garantuju i brakom. Zakonom je bilo predviđeno da se zajednički porez plaća tek nakon tri godine zajedničkog života, ali je ovo promenjeno 2005. godine, od kada poreske olakšice važe odmah po sklapanju PACS-a. PACS ne daje pravo na zajedničko usvajanje dece, kao ni na veštačku oplodnju.

## Društveni odnos

U velikim gradovima postoje veoma razvijene LGBT zajednice. Premda homoseksualnost nije jednako prihvaćena kao u Španiji, Skandinaviji ili zemljama Beneluksa, istraživanja pokazuju da se odnos društva prema LGBT osobama značajno menja poslednjih godina. Primera radi, 1997. godine 55% ispitanika je smatralo da je homoseksualnost "prihvatljiv način života", dok 2006. 78% smatra da je homoseksualnost "jednako dobar način života".

Sadašnji gradonačelnik Pariza, Bertrand Delanoë se javno deklarisao kao gej 1998. godine, pre nego što je prvi put izabran na funkciju gradonačelnika. Godine 2008. ponovo je izabran na istu funkciju.

## Vidi dalje

* Ljudska prava u Francuskoj

## Reference