open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bitka kod Mas Deua

**Bitka kod Mas Deua** (), ponekad navođena i kao **Bitka kod Mas d'Eaua** (), se odigrala od 17. do 19. maja 1793. godine između španskih snaga pod generalom Antoniom Ricardosom na jednoj, i francuskih republikanskih snaga pod generalom Louzis-Cahrelsom de Flersom na drugoj strani, te je predstavljala prvi značajniji okršaj Pirinejskog rata, odnosno na južnom bojištu Rata Prve koalicije.

Do bitke je došlo nekoliko mjeseci nakon što je francuska revolucionarna vlada Kraljevini Španiji, svom višedecenijskom savezniku iz ideoloških razloga, ohrabrena dotadašnjim uspjesima protiv Austrijanaca i Prusa,  objavila rat. Usprkso toga, francuske trupe na južnoj granici su početak sukoba dočekale potpuno nespremne, dijelom zbog revolucionarnog kaosa, a dijelom zbog značajnog slabijeg broja i kvalitete ljudstva, odnosno oficirskog kadra u odnosu na druga bojišta. To su Španci iskoristili kako bi na proljeće pokrenuli ofanzivu pod generalom Ricardosom, čiji je cilj prodrijeti u oblast Rousillona, koja je tradicionalno pripadala Španiji. 17. aprila su prilikom napredovanja španske snage na rijeci Tech u potpunosti razbile jedan francuski bataljon, a nakon čega je general Mathieu Henri Marchant de La Houlière, ostarjeli zapovjednik francuske Pirinejske armije 30. aprila počinio samoubistvo.

Francuske snage na Pirinejima su nakon toga podijeljena na Zapadnopirinejsku i Istočnopirinejsku armiju, pri čemu je potonju preuzeo mladi i energični de Flers. Njegove snage, koje su pojačali kontingenti dovučeni sa italijanske granice, su zauzeli utvrđeni logor na mjestu nekadašnjeg templarskog zamka Mansus Dei. De Flers je planirao izvesti komplicirani napad na Špance, iako je raspolagao sa značajno manjim efektivima u ljudstvu. Ricardos je, pak, koristeći tu nadmoć u ljudstvu, 16. maja otpočeo operacije poslavši dio svojih snaga na sjever da zauzmu selo Thuir i tako zatvore dio odstupnice francuskim snagama na sjeveru. Sljedeći je dan Ricardos nastojao Francuze natjerati na povlačenje artiljerijskim bombardiranjem zamka, ali su oni, zaštićeni utvrdom, ostali na svojim položajima. Ricarods je opći napad naredio 18. maja; Francuzi su pružali otpor, ali su Španci isto tako uspješno odbili njihove pokušaje kontranapada; borba se nastavila do duboko u noć, kada je postalo jasno da su francuske linije previše rastegnute i da će španska nadmoć u ljudstvu doći do izražaja. Incident u kome su neiskusne francuske snage tokom noći pucale jedni na druge je doveo do panike u njihovim redovima, a potom do kaotičnog povlačenja prema Peripgnanu, gdje se panika proširila i na lokalno stanovništvo.

Ricardos je, međutim, odbio priliku da de Flersu zada odlučujući udarac. Umjesto toga je, u nastojanju da osigura komunikacijske linije preko teško prohodnih planina, svoje snage okrenuo na jug prema francuskom garnizonu u tvrđavi Bellegarde, koga će staviti pod opsadu. On se predao tek 24. juna, omogućivši de Flersu da konsolidira svoju vojsku i sa njom nanese Špancima poraz u bitci kod Perpignana.

## Literatura
*
*
*
*
*
*
Esme Sultanije džamija

**Esme Sultanije džamija** (Gradska džamija), nalazi se u staroj gradskoj jezgri, između Višegradske i Banjalučke kapije, u Jajcu, Bosna i Hercegovina. Ovo je u Bosni i Hercegovini jedina džamija koja nosi ime po jednoj ženi. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 21. do 27. januara 2003. godine je donijela odluku da se džamija sa pratećim objektima: šadrvanom, stambenim objektom, mektebom i haremom, proglasi za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), Ljiljana Ševo i Tina Wik. 
## Historija
Esma sultanija je bila supruga bosanskog namjesnika Mehmed paše Muhsinovića i sagradila je ovu džamiju i dva mosta na Vrbasu. Mehmed paša Muhsinović bio je namjesnik Bosne u dva navrata – prvi put 1760. do 1763. godine, a drugi put od 1770. do1772. godine. Na mjestu današnje, ranije postojala je džamija, a koju je, prema natpisu iznad portala podigao čauški čehaja Emir Mustafa 1749./50. godine. Ova džamija spada među posljednje izgrađene džamije u Bosni i Hercegovini koje su pokrivene kupolom.
 
U potpunosti srušena je 1993. godine. Svi fragmenti su uklonjeni sa lokacije i odvezeni u nepoznatom pravcu. Obnovljena je 2010. godine
## Opis
Pripada centralnom potkupolnom tipu džamije, sa natkrivenim sofama i kamenom munarom. Kupola je izdužena. Zauzima prostor od 9,49 X 9,55, a umjesto tambura ima u izduženju osam prozora. Kod ove džamije kupola oslonjena je na četverougaonu bazu i njena visina od poda do vrha iznosi 13 m.

Munara je vitka i vrlo proporcionalna, izgrađena od istog kamena od koga i džamija. Baza munare je osmostrana dok je tijelo sa šesnaest strana. Baza je dekorirana motivima u formi pupoljka. Ovaj motiv se u stiliziranoj formi javlja i na dnu i pri vrhu tijela munare, ispod šerefeta. Ima stalaktitne ukrase ispod šerefe. Stranice ograde munare su sa reljefnim dekoracijama na kojima se javljaju motivi kruga, zvijezde i heksagona. Svaka stranica ograde je dekorirana na drugačiji način.I

Iznad ulaza u džamiju nalazio se natpis dimenzija 43x80 cm u nesh-talik pismu, isklesan u četiri reda, u prozi na turskom jeziku.

Uz ovu džamiju se nalazi dvadesetak nišana, a među njima osam nišana imaju epitafe. Najstariji datirani spomenik je iz 1822 godine, a najmlađi je datiran sa 1875 godinom.
## Literatura
* Mehmed Mujezinović - Islamska epigrafika Bosne i Hercegovine
## Reference

## Vanjske veze
* Džamija Esme sultanije
Čaršijska džamija u Prijedoru

**Čaršijska džamija** nalazi se u centru grada, u Prijedoru, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 4. do 8. marta 2003. godine je donijela odluku da se džamija i groblje uz džamiju proglase za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), Ljiljana Ševo i Tina Wik. 
## Historija
Grad Prijedor je osnovan u vrijeme Bečkog rata (1683-1699), a nastao je doseljavanjem muslimanskog stanovništva iz Like. Jezgro grada je bilo izgrađeno na jednom ostrvu kojeg su opasavale rijeka Sana i Jendek (Berek-Žabljak). Na ostrvcetu je, za vrijeme vladavine sultana Mahmuda I (1730-1754), sagrađena tvrđava. Oko nje se formiralo podgrađe, Pridor, iz dva dijela: Turska varoš i Srpska varoš. Pridor je vremenom postao Prijedor sa mahalama Grad, Zagrad, Ograde, Čaršija, Majkovaca, Urije i Puharska.

Ne zna se kada je džamija podignuta. Na hronogramu iznad ulaznih vrata pominju se 1840. i 1904. godina kao godine u kojima je džamija obnavljana. Najstariji sačuvani nišan datuje iz 1832. godine.

Čarsijska džamija zapaljena je 30. maja 1992. godine, potom je srušena, a materijal je odvezen na različita mjesta izvan grada, a na njenom mjestu napravljen je park.

Ponovo je izgrađena 2008. godine u prvobitnom obliku i položaju. Obnova je trajala 4-5 godina sredstvima prijedorčana, i Rijaset Islamske zajednice u BiH.
## Opis
Džamija je jednoprostorna, vanjskih gabaritnih dimenzija 11,25 x 16,73 m, ima je dva pojasa prozorskih otvora,  zidana je od kamena. 
Središnji dio ulazne fasade je istaknut plitkim rizalitom, a u nivou etaže mahvila izveden je dekorativni vijenac u vidu niza lukova koji svojom plastikom odstupaju od pozadine. Način na koji je naglašena ulazna partija, kao i prisustvo potkovičastih lukova na prozorima, ukazuju da je fasada, a i sam objekat, doživio određene transformacije i izmjene u austrougarskom periodu. Ulazni portal vrata zasveden je polukružnim lukom. 

Ukupna visina munare je 20 metara (mjerena od nivoa drvene plafonske konstrukcije do alema munare). Munara, u osnovi jednakostraničnog četrnaestougaonika, je širine 1,60 m u dnu, na galeriji širine 1,30 m, a pri vrhu, ispod kupe je široka 1,10 m. Srednji drveni jarbol je postavljen u osovini prednjeg desnog drvenog stuba koji nosi mahfil. Munara je izvedena od 14 drvenih rubnih stubova koji su zakošeni sa spoljne strane, a poprečni presjek ovih drvenih stubova se postepeno sužavao idući od baze munare prema njenom vrhu. 
           
U enterijeru  se nalazi mihrab, member, ćurs i mahfil.

Mahvil se oslanja na dva reda drvenih stubova sa sedlima, a ispod dubokog mahfila, na koti centralnog prostora, nisu izvedene sofe sa ogradom, jer se željelo da ostvari jedinstvo unutarnjeg prostora. Sa mahfila se drvenim merdevinama penjalo na munaru.  Mihrab, gabaritnih dimenzija 100x270 cm, je izveden u formi niše, eleptičnog udubljenja, nadsvedene prelomljenim lukom, a ukrašena sa dva horizontalna pojasa trouglastih ukrasa postavljenih u podnožju prelomljenog luka.
## Reference
Savska (Atik) džamija

**Savska džamija u Brčkom** (Atik džamija), nalazi se u centru grada, u arhitektonskoj cjelini Konačkog brda u Brčkom, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika na sjednici održanoj od 6. do 10. jula 2004. godine je donijela odluku da se džamija proglasi za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), Ljiljana Ševo i Tina Wik.

## Historija
U osmanskom periodu Brčko se razvilo u pet mahala: Atik, Džedid, Varoš, Karanfil i Kolobara. Već po samom imenu Atik, što na turskom znači stari, može da se zaključi da je riječ o najstarijoj džamiji u Brčkom. Izgrađena je dolaskom Osmanlija u ovag grad, 1528/9. godine.
 
Prvobitno je bila napravljena od drveta i vremenom je proširivana. Neposredno uz džamiju nalazilo se mezarje (groblje), koje je prekopano prilikom izgradnje brčanske zelene pijace.  Na austrijskom geodetskom snimku iz 1882. godine, džamija ucrtana je zajedno sa dućanima koji su je okruživali. Uz džamiju bio je podignut i mekteb. 

Džamija je u cjelini srušena 17. jula 1992. godine. Obnovljena je 2006. godine u izvornom obliku.

## Opis
Savska (Atik) džamija pripada tipu jednoprostornih džamija natkrivenih četvorovodnim krovom.

Fasada džamije je horizontalno raščlanjena nizom fasadnih otvora i fasadnim vijencima. Prvi fasadni vijenac se nalazi na polovini visine zidanog dijela, dok je drugi ispod same strehe.
Osobenost ove džamije je da je imala neku vrstu podrumskih prostorija smještenih ispod centralnog molitvenog prostora, a koje su služile da spriječe prodor podzemnih voda u objekat.  Konstruktivni sistem kojim je ovako veliki raspon bio riješen izvorno se sastojao od sistema stubova i greda postavljenih u oba pravca. Kasnije je ova konstrukcija zamijenjena betonskom.

Munara džamije ima dvije šerefe i ozidana je ciglom, sa spoljne strane omalterisana i obojena. Donji dio munare je kvadratne osnove, dok je osnova gornjeg dijela osmostranična. Munara ima nekoliko nivoa sa dekoracijama, od kojih se prvi nalazi ispod samog krova. Drugi niz se nalazio ispod šerefe, dok je treći u sredini tijela munare. Posljednji nivo se nalazio u nivou strehe i predstavlja nastavak krovnog vijenca.

## Reference

## Literatura

* Mehmed Mujezinović - Islamska epigrafika Bosne i Hercegovine
Opsada Bellegardea (1793)

**Opsada Bellegardea** se odigrala od 23. maja do 24. juna 1793. kada su za vrijeme Pirinejskog rata španske trupe pod generalom Antoniom Ricardosom nastojale zauzeti Fort de Bellegarde, strateški važnu tvrđavu na francusko-španskoj granici, koju je branio francuski republikanski granizon pod pukovnikom Boisbruleom. Do opsade je došlo nešto više od mjesec dana od početka španske ofenzive čiji je cilj bio prodor u špansku oblast Rousillon, i u kojoj je Ricardos, koristeći sporedne puteve i brojčanu nadmoć, uspio prodrijeti na francusku teritoriju i nanijeti niz poraza francuskim snagama, uključujući bitku kod Mas Deusa gdje je 19. maja razbijena francuska Istočnopirinejska armija generala de Flersa. Ricardos, međutim, nije odlučio nastaviti napredovanje i zauzeti Perpignan, jer je smatrao da za nastavak ofenzive mora prethodno osigurati komunikacije u svojoj pozadini, uključujući onu koju je kontrolirala Fort de Bellegarde, tvrđava izgrađena po nacrtima znamenitog Vaubana i čiji je garnizon, usprkos malobrojnosti, raspolagao značajnim brojem artiljerijskih oruđa. Zbog toga se opsada izuzetno odužila, te je francuski zapovjednik kapitulirao tek 24. juna, nakon šti su Španci uspjeli napraviti prolaz u njenim zidovima, odnosno ušutkali francusku artiljeriju. Tako dugotrajni otpor je omogućio de Flersu da reorganizira svoje redove i Špancima nanese poraz u bitci kod Perpignana. Španci su Bellegarde držali sve do sljedeće godine, kada su je nakon opsade ponovno zauzeli Francuzi.

## Literatura
*
*
*
*
Svjetska izložba u Barceloni 1888.

**Expo 1888** (španjolski: *Exposición Internacional de Barcelona 1888*) bila je prva od dvije Svjetske izložbe iz 1888. godine, održana u katalonskoj prijestolnici Barceloni.

## Historija i karakteristike

Izložba je održana od 8. aprila do 10. decembra 1888. a teme su bile Primijenjena umjetnost i industrija. Izložba je održana na prostoru od 46.50 hektara i posjetilo ju je 2,300.000 posjetilaca. Expo iz 1888. obilježio je nagli progres Barcelone i njenu transformaciju u snažan centar industrije, financija i kulture. Na izložbi je sudjelovalo 30 država, među njima i tad vrlo daleke i tajanstvene zemlje kao Japan, Kina i Sjedinjene Američke Države.

Expo je održan na prostoru novog parka *Ciutadella* koji je sve dotad bio vojna utvrda. Najimpresivniji paviljon bila je Palača industrije dimenzija 120 x 34 m, u kom su izlagali španjolski izlagači. Pored tog atraktivni su bili i veliki paviljoni likovne umjetnosti, mašinstva, nauke i pomorstva. Na mjestu glavnog ulaza podignut je slavoluk koji je postao jedan od glavnih simbola grada.

U barcelonskoj luci bila je usidrena sva sila brodova brojnih zemalja izlagača, dok su u paviljonu kompanije Trasatlántica izgrađenom u maurskom stilu izlagane umanjene replike poznatih brodova. Ipak, glavna atrakcija tog Expa bila je rasvjeta električnim sijalicama koje su postavljene duž dviju glavnih ulica Ramble i Gran Vie, ona je posjetiocima omogućila da ih razgledaju i noću.

Od vanjskih građevina podignutih za Expo treba spomenuti neogotički zamak Tri zmaja (*Castell dels Tres Dragons*), kog je projektirao Lluís Domènech i Montaner kao kafe-restoran. U njemu je danas zoološki muzej. Tu je i amblematski spomenik Kristofora Kolumba, podignut da obilježi mjesto gdje se iskrcao nakon plovidbe do Amerike.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Universal Exhibition of Barcelona 1888''
Opasni susreti

***Opasni susreti*** je jugoslavenska igrana televizijska serija u produkciji TV Sarajevo originalno emitirana na programu JRT 1973. godine. Po žanru pripada kriminalističkom, odnosno špijunskom žanru, a radnja je smještena u Jugoslaviju prvih pet godina nakon završetka Drugog svjetskog rata. Protagonisti su pripadnici službi bezbjednosti nove komunističke Jugoslavije - OZNA-e, odnosno UDBA-e - koji se suprostavljaju ostacima u ratu poraženih ustaša i četnika.

## Epizode

## Uloge

 Ostale uloge ▼




Kompletna TV ekipa ▼




## Vanjske veze
*
Odbornici (TV serija)

***Odbornici*** je jugoslavenska igrana televizijska serija u produkciji TV Sarajevo originalno emitirana 1975. godine na programu JRT. Sastoji se od šest epizoda, a radnja joj je smještena u malo bosanskohercegovačko mjesto nakon završetka Drugog svjetskog rata i prati uspostavu nove vlasti.

## Epizode

## Uloge

 Ostale uloge ▼




Kompletna TV ekipa ▼




## Vanjske veze
*
Lluís Domènech i Montaner

**Lluís Domènech i Montaner** (Barcelona, 1850. - Barcelona, 1923.), bio je španjolski i katalonski arhitekt apoznat i kao političar i profesor arhitekture.

Njegova dva barcelonska objekta Palača katalonske muzike (Palau de la Música Catalana) i i Bolnica sv. Pavla (Hospital de Sant Pau) su 1997. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.

## Biografija
Lluís je počeo u studirati fiziku, ali se ubrzo prebacio na studij arhitekture u Madridu (Real Academia de Bellas Artes de San Fernando) koji je završio 1873.

Dvije godine kasnije - 1873. Domènech se zaposlio na tadašnjoj Višoj tehničkoj školi za arhitekturu u Barceloni, u kojoj je 1900. postao dekan.
U to vrijeme Domènech se aktivno uključio u politiku, pa je izabran za poslanika, pa je vrijeme između 1901. - 1905. proveo u madridskom parlamentu. Po završetku mandata vratio se u Barcelonu, i nastavio raditi na fakultet]]u kao dekan sve do 1920.
Iako je njegova nastavna karijera trajala 45 godina, Lluís Domènech je također uspio istovremeno projektirati mnoge građevine.

Uz sav rad i angažman na projektiranju, obrazovanju i politici, Domènech je uspjevao i dosta pisati, objavio je puno stručno - tehničkih knjiga, ali i brojne političke članke i eseje i kritička djela o ulozi katalonske arhitekture poput *En busca d'arquitectura nacional* iz 1878.

Domènechov prvi veliki projekt bio je upravna zgrada za izdavačku kuću Montaner i Simon (vlasnici su mu bili rođaci). Na tom je objektu spojio elemente Bečke secesije sa maurskim dekoracijama. Nakon tog se još više priklonio modernizmu i počeo raditi na raznim projektima za Exposición Universal de Barcelona - 1888. U isto vrijeme nadgledao je i restauraciju Gradske vijećnice u Barceloni.

Tad se etablirao i kao realizator vrlo kompleksnih građevina, uspio je tadašnji Hotel Internacional (danas srušen) podići za svega 53 dana.

Od građevina koje je podigao za Expo treba spomenuti  - Zamak Tri zmaja (*Castell dels Tres Dragons*), kog je projektirao za  kafe-restoran, u njemu je kasnije bio smješten Zoološki muzej, a nakon tog Prirodoslovni muzej.

Nakon tog se Domènech bacio na projektiranje privatnih rezidencija koje je bogato dekorirao skulpturama, mozaicima i vitrajima. Među njima se ističu barcelonske; Casa Navàs i Rull, Casa Lleó Morera i Casa Thomasi.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Lluís Domènech i Montaner (1850-1923)''
The Amy Fisher Story

***The Amy Fisher Story*** () je američki televizijski film snimljen u režiji Andyja Tennanta i premijerno prikazan na programu mreže ABC. Predstavljao je jedan od tri filma koje su tri vodeće američke Tv-mreže snimile potaknute medijskom histerijom izazvanom slučajem Amy Fisher, 17-godišnjakinje koja je bila pokušala ubiti suprugu svojeg dvije decenije starijeg ljubavnika Joeya Buttafuoca. *The Amy Fisher* je emitiran tjedan dana nakon NBC-jevog *[[Amy Fisher: My Story]]* u kome je taj lik tumačila Noelle Parker, te iste večeri kad i CBS-ov *[[Casualties of Love: The Long Island Lolita Story]]* sa Alyssom Milano u glavnoj ulozi. Tennantov i ABC-jev se film, u kome je Amy Fisher tumačila Drew Barrymore, a Buttafuoca Anthony John Dennison jhe za razliku od dva suparnička filma, koji je zbivanja prikazivao iz perspektive Amy Fisher i Buttafuoca, prikazujući ih kao žrtve svojih partnera, držao tada poznatih činjenica te se smatra najobjektivnijim i najboljim od sva tri.

## Izvori

## Vanjske veze
*
Prkosna delta

**Prkosna delta** je jugoslavemski igrani film snimljen 1980. godine u režiji i po scenariju Vesne Ljubić. Po žanru je drama koja alegorijski progovara u sudbini običnih ljudi u Bosni i Hercegovini u kontekstu njene burne historije. Protagonisti su stanovnici jednog sela u dolini Neretve koje stalno pati zbog suša, poplava, ali i dolaska brojnih vojski koje ga pljačkaju i pale. Film, za koji je muziku napisao ugledni grčki kompozitor Vangelis se odlikovao neobičnim stilom, ali i anakronističkim korištenja uniforma vojski iz 18., 19. i sa početka 20. vijeka koje seljani imaju prilike upoznati u roku od nekoliko godina.

## Radnja

Ovo je priča o stanovnicima južne Hercegovine koji žive na području delte Neretve kraja u kojem su se više nego igde smenjivale vojske, države, poplave, bolesti i suše.
Seoska devojka, sama žrtva poplave i vojske, veruje da bi se prokopavanjem tunela i spajanjem delte s morem njeno selo sačuvalo od poplava.
Traži od vojske eksploziv, ali jedna vojska zamenjuje drugu, a sve pljačkaju i pale, pa se stanovnici dovijaju kako da spase čast i ognjište.

## Uloge

## Vanjske veze
* http://bhfilm.ba/bs/film/638  - Sinopsis filma na sajtu UFR BIH 
*
Strategija švrake

***Strategija švrake*** je jugoslavenski igrani film snimljen 1987. godine u režiji Zlatka Lavanića. Po žanru je drama, a protagonist, liji lik tumači Predrag Laković je penzionirani podoficir JNA kome švraka ukrade zlatni sat koji je dobio za četrdeset godina vjerne službe. Radnja prikazuje njegovo nastojanje da pronađe zlatni sat, a koje se pretvara i u borbu da ostvari ideale jugoslavenskog socijalističkog društva u koje nitko osim njega samog više ne vjeruje.

Godine 1990. je proširena verzija filma emitirana kao istoimena TV serija u produkciji TV Sarajevo.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Teversenove bajke

***Teversenove bajke*** je jugoslavenska humoristička TV-serija u produkciji TV Sarajevo originalno emitirana 1976. godine na programu JRT. Sastojala se od epizoda u trajanju od po trideset minuta, čiji su sadržaj bili međusobno nepovezani skečevi, ali i muzičke točke koje su izvodili tada najpopularniji sarajevski rock i pop muzičari. Pažnju je privukla neobičnim, anarhoidnim humorom temeljenim na apsurdu, a koja je bila pod snažnim uticajem britanske TV-serije *[[Monty Python's Flying Circus|Leteći cirkus Monty Pythona]]*. Kasnije su postali česti navodi da su *Teversenove bajke* osam godina kasnije postale inspiracija za stilom i strukturom sličnu, ali mnogo poznatiju *[[Top lista nadrealista|Top listu nadrealista]]*.

## Uloge

Kompletna TV ekipa ▼




## Vanjske veze
* 
*
Casualties of Love: The Long Island Lolita Story

***Casualties of Love: The "Long Island Lolita" Story*** () je američki televizijski film snimnljen u režiji Johna Herzfelda i premijerno prikazan na programu mreže CBS početkom 1993. godine. Predstavlja jedan od tri filma koje su vodeće tri američke TV-mreže napravile potaknute medijskim cirkusom koji je prethodne godine izazvao slučaj Amy Fisher, 17-godišnjakinje koja je pokušala ubiti suprugu svoga 20 godina starijeg ljubavnika Joeya Buttafuoca. U njemu lik Amy Fisher tumači Alyssa Milano, ali se radnja prikazuje iz perspektive Buttafuoca (čiji lik tumači Jack Scalia) koji je prikazan kao žrtva manipulacije o drogi ovisne sociopatske tinejdžerice. Emitiran je tjedan dana nakon ABC-jevog  filma *[[Amy Fisher: My Story]]*, odnosno istu večer kad i ABC-ov *[[The Amy Fisher Story]]*.

## Uloge
*Jack Scalia -  Joseph 'Joey' Buttafuoco
*Alyssa Milano -  Amy Fisher
*Phyllis Lyons - Mary Jo Buttafuoco
*Leo Rossi - Bobby Buttafuoco
*J.E. Freeman - Det. Marty Algar
*Peter Van Norden - Joey's Attorney
*Lawrence Tierney - Otac Joeya Buttafucca
*Michael Bowen - Paul Makely
*Jack Kehler - Elliot Fisher

## Vanjske veze
*
Strategija švrake (TV serija)

***Strategija švrake*** je jugoslavenska televizijska miniserija u produkciji TV Sarajevo originalno emitirana 1990. godine. Predstavlja proširenu verziju istoimenog igranog filma iz 1987. godine.

## Uloge

Kompletna TV ekipa ▼




## Vanjske veze
*
Girona-Costa Brava

**Aerodrom Girona-Costa Brava** (IATA: GRO, ICAO: LEGE) španjolski: *Aeropuerto de Gerona-Costa Brava*, katalonski *Aeroport de Girona-Costa Brava* je drugi po veličini katalonski aerodrom i drugi (rezervni) barcelonski nakon El Prata. Aerodrom leži 13 km jugozapadno od centra Girone, 92&nbsp;km sjeverno od Barcelone.

## Historija i karakteristike
Aerodrom Girona-Costa Brava podignut je 1965. godine, ali sve dok se njime nije počeo koristiti irski Ryanair, imao je katostrofalno malo putnika – prosječno samo oko 275.000. Nakon tog je od 2002. do 2008. broj putnika porastao deset puta, ali je smanjen nakon 2012. godine, tako da se danas njime koristi oko dva milijuna putnika na godinu.

U planu je da Girona-Costa Brava do 2026 postane 4 pista barcelonskog El Prata, u tu svrhu planira se izgraditi prugu lake gradske željeznice od El Prata do Girone-Costa Brave i novi terminal od 60.000 m².

## Reference

## Vanjske veze

* ''Girona-Costa Brava Airport''
Josep Puig i Cadafalch

**Josep Puig i Cadafalch** (Mataró, 1867. - Barcelona, 1957.), bio je utjecajni španjolski i katalonski arhitekt jedan od važnijih predstavnika Katalonskog modernizma. Uz to bio je poznat i kao političar, urbanist, arheolog, historičar umjetnosti i učitelj.

Većina zgrada koje je podigao u Barceloni proglašena je historijskim spomenicima.

## Biografija

Nakon studija arhitekture u Barceloni i Madridu, zaposlio se u rodnom Mataru kao urbanist i radio na projektiranju i gradnji kanalizacione mreže.

Njegovo remek djelo je Casa Martí, građevina koju je kao mladi arhitekt projektirao u neogotičkom stilu. Objekt je stekao kultni status od kad je 1897. u njegovom parteru otvoren restoran *Els Quatre Gats* (Četiri mačke). On je postao mjesto u kom su se okupljali intelektualci, umjetnici i 
dramski pisci onog vremena.

Puig se kod dekoriranja svojih enterijera rado koristio enterijera predmetima od željeza (po tom je bio prepoznatljiv) a posebnu pažnju posvećivao je unutarnjoj rasvjeti. Dugo je radio na planovima i realizaciji Svjetske izložbe u Barceloni - 1929. manifestacije koja je puno doprinjela modernizaciji Barcelone.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Josep Puig i Cadafalch's Barcelona''
Ryanair

**Ryanair** je najstarija, najveća  i najpoznatija niskotarifna avio-kompanija sa sjedištem u Dublinu - Irska. 

## Historija

Ryanair je osnovan 1985. od tad do danas izrastao je u najmoćniju evropsku avio-kompaniju koja ima flotu od 451 aviona.

Ryanair je danas kompanija koja prevozi više od 13 000 000 putnika na godinu, sa 2000 letova dnevno prema 216 destinacija u 37 država.

## Izvori

## Vanjske veze
 
* ''Ryanair'' (službene stranice)
Život radnika

***Život radnika*** je jugoslavenski igrani film snimljen 1987. godine u režiji Miroslava Mandića, apo scenariju koga je nspisao zajedno sa Emirom Kusturicom. Po žanru je drama, radnjom smještenom u mali bosanski grad gdje se život vrti oko lokalne fabrike. Protagonist, čiji lik rtumači Istref Begolli, je nekoć ugledni radnik koji se isticao svojom vrijednošću, ali koji ostaje bez posla nakon što je sudjelovao u štrajku.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Mathé Altéry

**Mathé Altery**, rođena kao **Marie-Thérèse Altare** (Pariz, 12. rujna 1927) je francuska sopranistica, pjevačica i glumica popularna tokom 1950-ih i 1960-ih godina. 

Kao kći slavnog tenora Marija Altéryja, rano je došla u kontakt s pjevanjem. Nakon završene muzičke akadmije, dobila je angažman u zboru pariškog *[[Théâtre du Châtelet]]*, u opereti *Annie du Far-West*. Godine 1956. je sudjelovala na prvom Eurosongu sa šansonom "Le temps perdu"; njezina kolegicana prvom Eurosongu je bila Dany Dauberson.

U narednim godinama pojavili su se različiti EP i singlovi sa muzičkim, šansonskim i melodijama opereta koje je pjevala. U prosincu 2006. godine, uručen joj je Orden Legije časti.
Onyar

**Onyar** (španjolski *Oñar*,  latinski *Undarius*) je rijeka na sjeveroistoku Španjolske u Kataloniji, 
duga 24 km, pritoka rijeke Ter.

## Karakteristike
Rijeka izvire u obalnim brdima posljednjim obroncima Pirineja u Provinciji Gerona na nadmorskoj visini od 220 metara.
Od tamo teče prema jugoistoku, do ušća u rijeku Ter kod grada Gerone.

Sliv rijeke velik je 340 km² i proteže se preko provincije Gerone.

## Reference

## Vanjske veze

* ''The Houses on the River Onyar''
Nekropola žrtvama fašizma u Novom Travniku

**Nekropola žrtvama fašizma u Novi Travniku** nalazi se 3&nbsp;km zračne linije od središta Novog Travnika, u pravcu sjeveroistoka, na lokalitetu Ćamića brdo, Bosna i Hercegovina. Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika, na sjednici održanoj od 26. do 28. marta 2012. godine je donijela odluku da se nekropola proglasi za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Martin Cherry, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo. Nacionalni spomenik čini: dvanaest skulptura poredanih u prostoru sa pristupnim stazama, platoom i krajolikom (brežuljak sa okolnim livadama).
## Historija
Spomenik Nekropola žrtvama fašizma u Travniku podignut je 1975. godine u spomen na 700 žrtava fašističkog terora iz Drugog svjetskog rata.  
Spomenik je izveden prema projektu arhitekte Bogdana Bogdanovića, jednoga od najvećih jugoslavenskih graditelja memorijalne arhitekture. Većina njegovih spomenika posvećena je žrtvama fašističke ideologije, a oblikovna izražajnost i ukupan umjetnički izraz memorijala koje je projektovao imaju univerzalnu vrijednost.
## Opis dobra
Elementi Nekropole žrtvama fašizma u Novom Travniku su: pristupna staza u vidu terasastog stubišta; brežuljak sa krajolikom i grupa od dvanaest skulptura. Koncept spomenika proizilazi iz odnosa ovih elementa tj. iz odnosa prirode i autorove imaginacije. Skulpture su postavljene u parovima u dva nepravilna niza. Razdaljine između parova skulptura su nepravilne i kreću se između 2 m i 3 m.

Bogdan Bogdanović u primjeru Nekropole žrtvama fašizma postavlja dvanaest kamenih vojnika stražara koji zauvjek trebaju ostati na tom mjestu, širom otvorenih očiju. Oni su čuvari nedužnih, na straži sa zadatkom da spriječe stradanje.

Skulptura su izgrađene od kamena (bihacit)a dok je terasasto stubište kombinacija kamena (stube) i tucanika (terase). Širina pristupne staze je 2,60 m.
 
Svaka od dvanaest skulptura predstavlja glavu vojnika sa široko otvorenim očima koje su ujedno i dominantni motiv spomenika. Postavljene su na postolje kvadratne osnove, koji ima značenje tijela. Sve ivice skulpture su zaobljene bez oštrih pregiba. Skulpture su prividno istovjetne, ali se razlikuju u dimenzijama, što je autorov pokušaj individualizacije skulptura. Ovakvim postupkom on sugerira osobnu svjesnost da svaka od skulptura predstavlja čovjeka vojnika.

Dimenzije skulpture: visina je 200&nbsp;cm, širina 140&nbsp;cm, a dubina 75&nbsp;cm. Dimenzije postolja visina 80&nbsp;cm, širina 140&nbsp;cm i dubina 140&nbsp;cm.  
## Reference

## Vanjske veze
* Spomenici Bogdana Bogdanovića
Liceu

**Liceu** (službeno katalonski *Gran Teatre del Liceu*) je operna kuća u srcu Barcelone, u ulici La Rambla.

## Historija

Liceu se razvio iz - Društva ljubitelja teatra (*Sociedad Dramática de Aficionados*) osnovanog 1837. na inicijativu Manuela Giberta u bivšem samostanu Montsióa, od članova Nacionalne milicije. 
Kako je u to vrijeme Barcelona zahvaljujući industriji, brzo izrasla u velik grad, osjetila se potreba za konzervatorijem i nekom institucijom koja bi se bavila muzikom. To je dovelo do transformacije Sociedad Dramátice u *Liceo Filármonico Dramático Barcelonés de Su Majestad la Reina Isabel II* (Barcelonsko dramatičko društvo i filharmonički licej njenog veličanstva kraljice Isabele II).

Tako se uz postojeću teatarsku aktivnost, nova organizacija bavila i muzikom, naročito operom, odnosno kako se tad govorilo pjevanjem i muzikom u talijanskom stilu.

Prva orginalna zgrada svečano je otvorena 4. aprila 1847. po projektu Miquel Garriga i Roca, kom je pomogao Josep Oriol Mestres. Gradnja je financirana prodajom dionica, što je značilo da su brojne lože i sjedala bili privatno vlasništvo. Dioničari su formirali *Societat del Gran Teatre del Liceu*, poznat kao "Societat de Propietaris" (Udruženje vlasnika), koje je od 1855. kad je konzervatorij pravno izdvojen iz kuće bilo jedino zaduženo da upravlja Liceom. Društvo je operativno vođenje opere povjeravalo odabranim *impresarij*ima, taj sistem vođenja opere trebao je trajati do 1980, ali je u posljednjem kvartalu 20. vijeka postalo očigledno da više ne valja.

Zbog tog je 1980. katalonski Generalitat (vlada), da izbjegne urušavanje kuće i nestanak institucije takvog ugleda - formirao konzorcij (*Consorci del Gran Teatre del Liceu*) u kog su uključeni Gradsko vijeće Barcelone i Udruženje velikog teatra Liceu. Nakon tog je 1985. Provincijsko vijeće Barcelone ušlo u konzorcij, a 1986. i Španjolsko ministarstvo kulture.

Požar koji je zahvatio zgradu - 31. januara 1994., uništio je gledalište i pozornicu, uz to imao je velik odjek u katalonskom društvu, mnogi su se pobojali da će na isti način nestati i sam Liceu. Zbog tog se nije pristupilo samo obnovi zgrade, već i načinu na koji će ta institucija biti organizirana, tako da je 1994. nastala Fondacija Liceu (*Fundació del Gran Teatre del Liceu*) kojoj su dotadašnji formalni vlasnici Societat del Gran Teatre del Liceu sva svoja prava konačno prenjeli 1997. 
Zgrada je restaurirana i proširena po projektu Ignasia de Solà-Moralesa iz 1986. i kasnijim doradama Xaviera Fabréa i Lluísa Dilmé. Obnovljeni i bitno proširen Liceu (zgradama u susjedstvu) otvorio je vrata publici 7. oktobra 1999.

Liceu se prostire na 36,000 m², od tog čak 70% koristi za pozornicu, izvođače  i tehničke svrhe a samo 30% za publiku. Danas u njemu ima mjesta za 2,292 gledatelja, što ga čini jednim od najvećih opernih kuća u Evropi.

## Reference

## Vanjske veze
 
* ''Gran Teatre del Liceu'' (službene stranice)
Žena s krajolikom

**Žena sa krajolikom** je jugoslavenski igrani film snimljen u režiji i po scenariju Ivice Matića i premijerno prikazan 1989. godine. Film je originalno sniman 1976. godine, ali je neposredno pred završetak produkcije Matić, kome je to bio jedini dugometražni igrani film u karijeri,  iznenada umro od srčanog udara; snimljeni materijali su nakon toga više od deceniju i pol bili u skladištu, sve dok se grupa Matićevih kolega i prijatelja nije odlučila od njih premontirati verziju koja je prikazana na Pulskom festivalu te je osvojila specijalnu Zlatnu arenu. Film je nakon toga bio prikazivan i na drugim  na Međunarodnom filmskom festivalu u Montrealu 1990. godine gdje je osvojio Nagradu ekumenskog žirija.

## Sadržaj filma

Film prati Šumara, samoukog slikara sa velikom strašću za slikanjem nagih žena. Šumar odlazi u zabačeno bosansko selo gde nagovori mnoge meštane da mu poziraju nage, na šta one pristaju. Kada su saznali za poziranje žena, njihovi muževi postaju besni i uvereni da se između Šumara i njihovih žena odvija mnogo više od umetnosti.

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze
*
Ivica Matić

**Ivica Matić** (Vareš, 13. maj 1948 - Sarajevo, 28. oktobar 1976) bio je bosanskohercegovački i jugoslavenski filmski scenarist i režiser, najpoznatiji po svom jedinom dugometražnom igranom filmu *[[Žena s krajolikom]]*. Matić, koji je prije toga režirao preko tridesetak kratkih i dokumentarnih filmova, je za vrijeme njegove produkcije iznenada umro; njegovi prijatelji su od snimljenih materijala trinaest godina kasnije sastavili verziju koja je prikazana na Pulskom festivalu gdje je posthumno osvojio Specijalnu zlatnu arenu.

## Biografija
Rođen je 13. maja 1948. godine u selu Ivančevo, općina Vareš. Već kao srednjoškolac počinje se baviti filmom, a od 1968. započinje s profesionalnim radom na Televiziji Sarajevo kao snimatelj. Uporedo, ostvaruje se kao autor izuzetnih amaterskih ostvarenja. Godine 1976. godine diplomira na Odsjeku za kameru Akademije dramske umjetnosti Sveučilišta u Zagrebu. 
Snimio je jedan dugometražni film, Žena s krajolikom koji predstavlja jedno od značajnih umjetničkih ostvarenja bosanskohercegovačke kinematografije. Pored dugometražnog filma, snimio je više kratkih i dokumentarnih filmova. Za film Žena s krajolikom dobio je više međunarodnih nagrada.

Ivica Matić je iznenada umro u Sarajevu 3. oktobra 1976. u svojoj 28. godini.

Udruženje filmskih radnika Bosne i Hercegovine ponovo je uspostavilo  2003. godine priznanje Nagrada "Ivica Matić" koja se do 1992. dodjeljivla za doprinos bosanskohercegovačkom filmu. Nagrada "Ivica Matić" dodjeljuje se članu ili članovima Udruženja za istaknuto filmsko djelo u toj godini, te članu Udruženja za ukupan doprinos bosanskohercegovačkoj kinematografiji.

## Reference

## Vanjske veze
* http://www.filmofil.ba/trazi-se-ivica-matic/ 
* https://www.vares.pp.se/bobovac/boblist/broj152/152_17.htm 
* https://radiobobovac.com/portal/index.php/vijesti/drustvo/item/3518-opca-biblioteka-vares-realizirala-projekta-zadrzimo-u-sjecanju-ivicu-matica
*
Porobdžije

***Porobdžije*** je jugoslavenska televizijska miniserija u produkciji TV Sarajevo premijerno emitirana na programu JRT u proljeće 1977. godine. Temelji se na motivima djela Svetozara Ćorovića, a radnjom je smještena u Mostar pod austro-ugarskom vlašću krajem 19. i početkom 20. vijeka. Protagonist je dječak sa sela koji dolazi raditi kod bogatog, ali pohlepnog trgovca od koga sa vremenom naslijedi radnju, udovicu, ali i loše navike.

Po motivima istog djela je godine 1954. bio snimljen crno-bijeli film *[[Stojan Mutikaša]]*.

## Epizode

## Uloge

 Ostale uloge ▼




Kompletna TV ekipa ▼




## Vanjske veze
*
Azra (film)

***Azra*** je jugoslavenski igrani film snimljen 1988. godine u režiji Mirze Idrizovića po scenariju Zlate Kurt. Po žanru je drama, radnjom smještena u razdoblje neposredno nakon Drugog svjetskog rata. Protagonistkinja, čiji lik tumači Dara Džokić, je mlada žena koja se za vrijeme rata borila u partizanima i stekla čin majora, te koja se nakon toga vraća civilnom životu u svom rodnom selu gdje, pak, shvaća da je sumještani ne žele prihvatiti kao ravnopravnu muškarcima.

## Uloge

|Željko Kecojević ||Rusmir

## Vanjske veze
*
Dom za vešanje

***Dom za vešanje***, u međunarodnoj distribuciji poznat pod engleskim naslovom ***Time of the Gypsies*** () je jugoslavensko-britansko-italijanski film snimljen 1988. godine u režiji Emira Kusturice, koji se smatra jednim od najuspješnijih ostvarenja njegove filmografije. Po žanru je drama sa elementima fantastike. Protagonist, čiji lik tumači Davor Dujmović, je Perhan, mladi Rom sa telekinetičkim sposobnostima. Radnja prikazuje kako ga Ahmed, vođa grupe Roma, na prevaru odvede u Milano gdje je prisiljen da se bavi kriminalom, dok u međuvremenu sanja o povratku u matičnu čergu gdje ga čeka buduća supruga po imenu Azra (čiji lik tumači Sinolička Trpkova). Snimljen nekoliko godina nakon Kusturučinog međunarodnog uspjeha sa *[[Otac na službenom putu]]*, te uz pomoć uglednog britanskog producenta Harryja Saltzmana, *Dom za vešanje* je izazvao veliku pažnju i očekivanja jugoslavenske javnosti, a koje je velikim dijelom i potvrdio na Kanskom festivalu gdje je Kusturica dobio Nagradu za najbolju režiju. Popularnosti filma je dosta pomogao i istoimeni soundtrack koji je po motivima romske muzike komponirao Goran Bregović, uključujući pjesmu *[[Ederlezi (pesma)|Ederlezi]]* koja je postala veliki hit i kasnije često bila obrađivana.

## Uloge

## Vanjske veze
* http://www.yugopapir.com/2017/09/pocelo-je-snimanje-filma-dom-za.html - Reportaža sa snimanja
*
Vlado Gaćina

**Vladimir „Vlado” Gaćina** (Sarajevo, 1942 – Sarajevo, 1987) je bio jugoslavenski i bosanskohercegovački filmski i pozorišni glumac, najpoznatiji kao član glumačke postave u humorističkoj TV-seriji *[[Teversenove bajke]]*.
 
## Glumac

|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1970.e_
|-
| 1975. || Odbornici (TV serija) || /
|-
| 1975. || Pisaća mašina (TV film) || /
|-
| 1976. || Odlikaši (TV serija)|| Dugi
|-
| 1976. || Teversenove bajke (TV serija) || /
|-
| 1977. || Autogram (TV film) || /
|-
| 1979. || Tale (TV mini serija)|| Rakonja
|-
| 1979. || Njen prijatelj Filip (TV film) || /
|-
| 1979. || Čovjek u neispravnom stanju (kratki film)|| /
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1980.e
|-
| 1984. || Tajna starog tavana || Mornar s „Barakude” (kao Vladimir Gaćina)
|-
| 1986. || Vrijeme prošlo — vrijeme sadašnje (TV serija) || /
|}

## Vanjske veze
*
Tale (TV serija)

***Tale*** je jugoslavenska televizijska miniserija od osam epizoda u produkciji TV Sarajevo emitirana 1979. godine. Serija je snimljena po romanu Derviša Sušića i po žanru predstavlja spoj drame i komedije. Glavni protagonista Tale, čiji lik tumači Miralem Zupčević, je partizan koji se po završetku rata vraća u svoje rodno mjesto u unutrašnjosti BiH gdje njegov povratak među sumještanima izaziva niz reakcija, od pozitivnih pa do negativnih.

Serija *Tale* je poznata i po tome što prve epizode, koje se odigravaju u Sloveniji pri samom kraju rata,  odnosno tokom završnih partizanskih operacija, prikazuju masovno zarobljavanje osovinskih vojnika i civila poznatih kao Blajburška predaja, a čija je sudbina u Jugoslaviji sve do kraja 1980-ih i početkih 1990-ih godina bila tabu tema.

## Uloge

 Ostale uloge ▼




Kompletna TV ekipa ▼




## Vanjske veze
*
Odlikaši

***Odlikaši*** je jugoslavenska humoristička televizijska serija u produkciji TV Sarajevo emitirana 1976. godine .

## Uloge

Kompletna TV ekipa ▼




## Vanjske veze
*
Pukotina raja (TV drama)

***Pukotina raja*** je jugoslovenska crno-bela televizijska drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1959. godine. Režirao ju je Slavoljub Stefanović Ravasi, a scenario je napisao Milan Tutorov.

Iste je godine Tutorovljev predložak ekranizovan u obliku istoimenog celovečernjeg filma u režiji Vladimira Pogačića.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Somasakanda

**Somaskanda** je oblik prikazivanja hinduističkih božanstva Šive i njegove supruge Ume (Parvati) sa Skandom kao djetetom. Prikaz Šivine božanske porodice se počeo pojavljivati u Južnoj Indiji između 6. i 8. vijeka za vrijeme vladavine dinastije Pallava. 

## Literatura
*Dictionary of Hindu Lord and Legend () by Anna Dallapiccola
Monsieur Joseph (TV film)

***Monsieur Joseph*** () je francusko-belgijski televizijski film snimljen 2007. godine u režiji Oliviera Langloisa. Predstavlja slobodnu adaptaciju romana *[[Le Petit Homme d'Arkhangelsk]]* Georgesa Simenona. Protagonist, čiji lik tumači Daniel Prévost je knjižar iz grada na sjeveru Francuske, koji je usprkos miješanog kabilsko-francuskog porijekla stekao poštovanje svojih sugrađana. Radnja prikazuje kako njegova lijepa i daleko mlađa supruga, sa kojom je imao dogovor da će tolerirati njene vanbračne izlete, iznenada nestane, a on sam postane osumnjičenik za njeno ubistvo i u samo tri dana postane najomraženija ličnost u gradu.

*Monsieur Joseph* je sniman na sjeveru Francuske, uključujući grad Lille gdje je za vrijeme snimanja 21. marta 2007. godine iznenada umrla Prevostova supruga Yvette..

## Uloge
* Daniel Prévost : M. Joseph 
* Julie-Marie Parmentier : Tina 
* Serge Riaboukine : le commissaire Boucheron 
* Catherine Davenier : Martine Palestri 
* Franckie Defonte : Fred 
* Didier Lafaye : Ancel 
* Jean-François Gallotte : Julien 
* Gabrielle Lopes Benites : Zoé 
* Peggy Leray : Marie Gadet 
* Bernard Graczyk : Fayard 
* Jean-Pol Brissart : le prêtre 
* Audrey Baulieu : Sandrine Delombre 
* Polerick : le policier 
* René Pillot : Jeannot 
* Anne Cuvelier : Mme. Lenoir 
* Marie Felix : la serveuse de la pizzeria 
* Nicolas Carpentier : Cédric Dufour 
* Claudine Vigreux : Mme. Devaux 
* Laurence Miot : Mme. Ancel

## Izvori


## Vanjske veze
*
Predsjednik Ukrajine

**Predsednik Ukrajine** () jest šef države Ukrajine. Glavna dužnost predsednika je da predstavlja državu u inostranstvu, da upravlja spoljnim političkim aktivnostima, da obavlja pregovore i zaključuje međunarodne ugovore u ime Ukrajine.

Predsednika bira narod na direktnim izborima. Bira se na mandat od pet godina na koji može biti biran dva puta.

Ceremonijalna rezidencija predsednika je dvorac „Marinski“ a kancelarije se nalaze u zgradi Administracije u Bankovoj ulici.

Predsednik Ukrajine je takođe i *[[eks oficio]]* predsednik Autonomne Republike Krim i ima pravo da poništava njene zakone za koje smatra da su u neskladu sa ukrajinskim Ustavom.

## Izbor i zakletva
Svako lice izabrano na ovu funkciju polaže zakletvu pred Vrhovnom radom (skupštinom) ovim rečima:

Zakletvom rukovodi predsedavajući Ustavnog suda. Predsednik zakletvu izgovara držeći ruku na Ustavu i Peresopnickom jevanđelju. Nakon potpisivanja zakletve, predaje je predsedniku Vrhovne rade.

## Spisak predsednika

## Reference

## Vanjske veze

*
Parvati

**Parvati** (sanskrit: पार्वती|पार्वती) je žena Boga Šive i jedno od mnogih božanstava štovanih u hinduističkom panteonu. Parvati je obožavana kao vrhovna božanska majka i sve druge boginje u hinduizmu se posmatraju kao jedna od njenih inkarnacija ili manifestacija. S druge strane, Parvati predstavlja i Šakti, tj. njen pozitivni i blagi aspekt, jer, Parvati je božanska majka. Dalje, ova boginja je utjelotvorenje sveukupne energije u univerzumu.

Parvati ima status druge pratilje Šive, hinduističkog boga uništenja i preporoda. Ipak, ona se ne razlikuje od Sati, bivše pratilje boga Šive, jer je Parvati njena reinkarnacija. Parvati je i majka dva važna božanstva u hinduizmu: Ganeše i Kartikeja. Prema nekim interpetacijma Parvati je sestra boga Višnua i kćer Himalaja.

Kada se prikazuje pored Šive, Parvati ima dvije ruke. Kada nije pored njega, prikazana je sa četiri ruke a uz nju su tigar ili lav. U principu, Parvati je dobra boginja ali, kao i mnoga druga hinduistička božanstva, ona ima i svoju tamnu stranu, svoje strašne aspekte poput Durge, Kali ili Čandi. Njeni pozitivni oblici su *Mahagauri*, *Šailputri* i Lalita.

## Povezano
* Kali (hinduizam)

## Izvori i vanjski linkovi
Igrani program Radio-televizije Srbije

**[[Igrani televizijski program|Igrani program]] [[Radio-televizija Srbije|Radio-televizije Srbije]]** označava sve igrane sadržaje, odnosno televizijske serije, TV-drame i TV-filmove koji su nastali u produkciji Televizije Beograd od njenog početka emitiranja 1958., kada je bila jedan od studija u okviru mreže JRT pa do 1991. godine, kada je transformisana u današnju Radio-televiziju Srbije. Od 1968. do 1991. godine su delovale i TV Novi Sad i TV Priština kao samostalne celine sa svojim igranim programima, da bi od 1991. postale deo RTS. Igrani program TV Beograd se smatrao jednim od najopsežnijih u okviru bivše jugoslovenske televizije, ali je najveći deo materijala emitovanih u prve dve decenije danas nedostupan, bilo zato što se emitovao isključivo uživo, bilo zbog tadašnje prakse brisanja i reciklovanja magnetoskopskih traka.

## Produkcija
### TV-drame i TV-filmovi

#### [[1950-e na televiziji|1950-e]]



#### [[1960-e na televizeviziji|1960-e]]

##### [[1960. na televiziji|1960]]

##### [[1961. na televiziji|1961]]

##### [[1962. na televiziji|1962]]

##### [[1963. na televiziji|1963]]

##### [[1964. na televiziji|1964]]

##### [[1965. na televiziji|1965]]

##### [[1966. na televiziji|1966]]

##### [[1967. na televiziji|1967]]

##### [[1968. na televiziji|1968]]

##### [[1969. na televiziji|1969]]

#### [[1970-e na televiziji|1970-e]]

##### [[1970. na televiziji|1970]]

##### [[1971. na televiziji|1971]]

##### [[1972. na televiziji|1972]]

##### [[1973. na televiziji|1973]]

##### [[1974. na televiziji|1974]]

##### [[1975. na televiziji|1975]]

##### [[1976. na televiziji|1976]]

##### [[1977. na televiziji|1977]]

##### [[1978. na televiziji|1978]]

##### [[1979. na televiziji|1979]]

#### [[1980-e na televiziji|1980-e]]

















### TV serije
Nacionalni spomenici u Brezi

Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za opštinu Breza se nalaze sljedeći spomenici:
* Ranokršćanska bazilika u Brezi (arheološko područje),
* Džamija u Podgori, 
* Nekropola sa stećcima na lokalitetu Brdo u zaseoku Lopate (historijsko područje),
* Nekropola sa stećcima na lokalitetu Hrasno, Slivno (historijsko područje),
* Nekropola sa stećcima na lokalitetu Kaursko groblјe, Koritnik (historijsko područje),
* Nekropole sa stećcima u Hočevlјu (historijsko područje).

## Reference