open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jean Vincent (fudbaler)

**Jean Vincent** (Labeuvrière, 29. studenog 1930. – Saint-Nazaire, 13. kolovoza 2013.) je bio francuski nogometaš i trener. Svoju četrnaestogodišnju karijeru Vincent je proveo igrajući samo za Lille  i Reims. Igrajući za reprezentaciju, Vincent je postigao ukupno 22 gola u 46 nastupa te je bio treći na Svjetskom prvenstvu 1958. te četvrti na Kupu nacija 1960. godine. 

Nakon umirovljenja, više od 20 godina se bavio trenerskim poslom.
Polidekt (spartanski kralj)

**Polidekt** () bio je legendarni spartanski kralj, šesti ili sedmi po redu, i poticao je iz loze Europontida. Prema Pausaniji, Polidekt je bio najstariji sin Eunoma, brat zakonodavca Likurga i otac Harilaja, koji ga je i nasledio na prestolu. S druge strane, Herodot navodi da je Polidekt bio sin Pritanisa i otac Eunomov. Pausanija kaže i to da se tokom cele Polidektove vladavine Sparta nalazila u miru.

## Reference
Pisidika

**Pisidika** () ime je nekoliko žena u grčkoj mitologiji.

*Kći Pelije, koja je, zajedno sa svojim sestrama, ubila oca, budući da su zbog Medejinog lukavstva poverovale da će ga na taj način podmladiti.

*Kći Nestorova.

*Kći Eola, sina Helenovog, majka Antifa i Aktora, koje je rodila Mirmidonu.

*Princeza iz Metimne na Lezbu, koja se zaljubila u Ahileja dok je ovaj opsedao njen grad, pa je obećala da će mu predati Metimnu ako se on zauvrat oženi njome. Ahilej je pristao na te uslove, no, čim je zavladao gradom, naredio je da se Pisidika kamenuje do smrti kao izdajnica.

*Kći Leukona i majka jednog sina koji se zvao Argin; nju je voleo Agamemnon, no utopila se u reci Kefisu u Beotiji.

*Drugo ime za Demoniku, majku Testija, koga je rodila Aresu.

## Reference
Alkiona

**Alkiona** () bila je, u grčkoj mitologiji, kći Eola, koju je rodila Enareta ili, prema drugima, Egijala. Udala se za Keika, trahinskog kralja, sina Eosfora, boga jutarnje zvezde. Brak Keika i Alkione bio je tako srećan da su ga upoređivali s brakom Zevsa i Here, i, prema Pseudo-Apolodorovoj *[[Biblioteka (Pseudo-Apolodor)|Biblioteci]]*, često su jedno drugo zvali "Zevs" i "Hera". Takva oholost razgnevila je Zevsa, pa su ih bogovi kaznili tako što su ih pretvorili u par ptica koje ne žive zajedno, i to Keika u gnjurca, a Alkionu u vodomara. Prema drugoj verziji, koju prenose Ovidije i Higin i u kojoj se ne spominje to da su Keik i Alkiona jedno drugo nazivali božanskim imenima, Keik je stradao u brodolomu, nakon čega se Alkioni u snu ukazao Keikov duh i obavestio je o svojoj sudbini, pa se ona od boli bacila u more; iz samilosti bogovi su ih oboje pretvorili u halkionske ptice (ἀλκυών). Da bi ove ptice mogle da se legu, bogovi su zaustavljali vetrove na četrnaest dana za vreme zimskog solsticija, kad se ove ptice gnezde.

## Druge ličnosti
***Alkiona** je bila megarska heroina, Skironova kći, koja je, kad joj je otac naredio da se uda, pošla za prvog muškarca na koga je naišla. To je razljutilo Skirona, koji je svoju kćerku bacio u more, pa se od tada deo Korintskog zaliva naziva Alkionejskim morem.
***[[Alkiona (Plejada)|Alkiona]]** je bila jedna od Plejada, kći Atlanta i Plejone, Posejdonova ljubavnica. Njeni su sinovi bili Hirijej i Anta, eponimni heroji gradova Hirije i Antedona.

## Reference

## Literatura
*

## Vanjske veze

* Predstave Keika i Alkione: Warburg Institute Iconographic Database 
__NOTOC__
12. dodjela Zlatnog globusa

**12. dodjela "Zlatnog globusa"**

održana 24. februara 1955.


Najbolji film: Drama 
 *Na dokovima New Yorka*

Najbolji film: Komedija ili mjuzikl 
*Carmen Jones* 


**12. dodjela "Zlatnog globusa"**, za filmska ostvarenja u 1954. godini, održana je 24. februara 1955. godine u organizaciji Udruženja holivudskih stranih novinara u Los Angelesu. Dodijeljen je ukupno 28 Zlatnih globusa u dvadeset jednoj kategoriji:

## Dobitnici

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica HFPA 
* Zlatni globus 1954.
Poštanska i carinska palača u Eckeru

**Poštanska i carinska palača** (, ) je građevina izgrađena 1828 godine, koja se nalazi u opštini Eckerö na Ålandu, autonomnom i demilitariziranom švedskom arhipelagu u Finskoj. Palača je izgrađena za vreme ruske vlasti u Finskoj na ruti između Štokholma na Turkua i namerno je izgrađena u grandioznim dimenzijama koje uveliko premašuju potrebe opštine. Zgrada danas služi kao poštanski muzej i umetnička galerija.
Kanski filmski festival 1955.

Osmi po redu **[[Kanski filmski festival|Kanski festival]]** () je bio održan od 26. marta do 10. aprila 1954. godine u Cannesu.

Na njemu je dotadašnja Velika nagrada festivala prvi put dodijeljena pod današnjim imenom Zlatna palme, a dobio ju je američki film *[[Marty]]*. Specifičnost festivala je bila i to da su dvije glavne glumačke nagrade podijeljene cjelokupnog glumačkog ansamblu sovjetskog filma *[[Velika porodica (film)|Velika porodica]]*.

Na festivalu je prikazan američki filmski mjuzikl Carmen Jones, koga je njegov bijeli režiser Otto Preminger došao promovirati zajedno sa svojom glavnom glumicom, crnkinjom Dorothy Dandridge, i pri tome objavio ljubavnu vezu, s obzirom da je tada još uvijek postojeći sistem rasne segregacije i anti-miscenegacijskih zakona na američkom Jugu predstavljalo veliki skandal.

## Nagrade
*Zlatna palma: *[[Marty (film)|Marty]]*, rež. Delbert Mann
*Specijalna nagrada žirija: *[[Lost Continent (1954 film)|Izgubljeni kontinent]]*, rež. Leonardo Bonzi, Mario Craveri, Enrico Gras, Angelo Francesco Lavagnino i Giorgio Moser
*Najbolji glumac:
**Spencer Tracy for *[[Bad Day at Black Rock]]*
**Sergej Lukjanov, Boris Andrejev, Aleksej Batalov, Sergej Kurilov, Vadim Medvjedev, Boris Bitjukov, Nikolai Gricenko, Pavel Kadočnikov, Boris Kokovkin i Nikolaj Sergejev za *[[Boljšaja semja]]*
*Najbolja glumica: Jelena Dobronravova, Vera Kuznjecova, Klara Lučko, Jekaterina Savinova, Ija Arepina i Larisa Kronberg za *[[Boljšaja semja]]*
*Najbolji režiser:
**Jules Dassin za *[[Rififi]]*
** Sergej Vasiljev za *[[Heroji Šipke]]*
*Poseban spomen:
**Naaz za dječju ulogu u *[[Boot Polish (film)|Boot Polish]]*
**Pablito Calvo za dječju ulogu u *[[The Miracle of Marcelino|Marcelino pan y vino]]*
*Palme d'Or za kratki film: *[[Blinkity Blank]]*
*Posebno priznanje za kratki film: *[[Zolotaja antilopa]]*, rež. Lev Atamanov
*Najbolji kratki dokumentarni film: *[[Isole di fuoco]]*, rež. Vittorio De Seta
*Najbolji dramski film: *[[East of Eden (film)|East of Eden]]*, rež. Elia Kazan
*Najbolji lirski film: *[[Romeo i Džuljeta (film)|Romeo i Džuljeta]]*, rež. Lev Arnštam i Leonid Lavrovski
*Nagrada FIPRESCI:
***[[Death of a Cyclist|Muerte de un ciclista]]*, rež. Juan Antonio Bardem
***[[Raíces (film)|Roots]]*, rež. Benito Alazraki
*Nagrada OCIC: *[[Marty (film)|Marty]]*, rež. Delbert Mann
*Nagrada OCIC - poseban spomen: *[[The Miracle of Marcelino|Marcelino pan y vino]]*, rež. Ladislao Vajda

## Vanjske veze
*1955 Cannes Film Festival 
*Cannes Film Festival 1955
*Cannes Film Festival:1955  at Internet Movie Database
* 8ème Festival de Cannes
Abasi (novac)

**Abasi** () je kovani zlatnik ili srebrnjak korišten u Iranu tokom novog vijeka. Uveo ga je Abas I Veliki (vl. 1588–1629) neposredno nakon stupanja na prijestolje, zamijenivši kovanicu duplog šahija četverostrukim šahijem tj. abasijem. Kovanice abasija dominirale su otpicajem među srebrnjacima do kasnog 18. vijeka u Iranu odnosno do decimalizacije 1925. u Afganistanu.

Iranski zlatnici i srebrnjaci ovog vremena nisu nosili lica, već vladarevu genealogiju sa šijitskim precima na aversu odnosno šahadu i imena dvanaest imama na reversu. Zlatnici su bili visoke čistoće i standardizirane mase, no vladari najčešće nisu određivali omjer vrijednosti zlata i srebra nego su to prepuštali tržištu. U knjigovodstvu se javlja više termina za specifične mase dvaju metala, ali te jedinice su primjenjivane različito ovisno o centralnom ili lokalnim računovodstvenim sistemima. Također, navedeni termini nisu štampani na kovanicama i procjena njihove kvalitete je ostavljana trgovcima.

Prije Abasove vladavine monetarni standardi su izražavani u tomanima koji je vrijedio 10.000 dinara odnosno 200 šahija. Do pojave abasija, šahi je bio najveći srebrni novac u safavidskom opticaju. Tokom vladavine Muhameda Hodabande (vl. 1578–1587) počeli su se kovati srebrnjaci u apoenima od 2 šahija (*došahi*) odnosno 100 dinara, a nazivani su kao muhamediji (mahmadiji ili mahmudiji).

Abasove monetarne reforme provedene su između 1615. i 1620. kada je revidiran čitavi računovodstveni sistem s ciljem uniformiranja cijele zemlje. Šah je podigao propisanu masu kovanica u opticaju, iako jedinstvena masena jedinica nije uvedena. Termin abasi primijenjen je za dva srebrnjaka i dva zlatnika mase od 144 odnosno 120 grana (9,33 odnosno 7,78 grama). Oba srebrna abasija imala su vrijednost od 200 dinara (50 abasija = 1 toman), a dva zlatnika 2000 dinara.

Nakon reformi, sve kovanice revidirane na gornji način nazivane su abasijima tokom ostatka safavidskog perioda. Maseni izuzeci od navedenih standarda bili su zlatnici od 54 grana (3,5 grama), kovani po uzoru na kalifatske dinare i venecijanske dukate, no takvi se nisu nazivali abasijima već ašrafijima (originalno mamelučki zlatnik široko rasprostranjen Jugozapadnom Azijom od 15. vijeka).

Za vrijeme vladavine šaha Sulejmana I (vl. 1666–1694) postojale su dvije vrste abasija – jedan u tradicionalnoj vrijednosti od 200 dinara, a drugi od 250 dinara (tzv. veliki abasi ili pandž-šahi). Nakon monetarne krize iz 1687/1688. godine, vrijednost srebrnih i zlatnih abasija pala je na 114 grana (7,4 grama), te je 1717. dodatno opala na 84 grana (5,44 grama) odnosno 1721. na 54 grana (3,5 grama). Ova devalvacija bila je prouzročena financiranjem vojnih pohoda protiv afganskih Hotakija zbog kojeg je starom tipu safavidskih kovanica došao kraj. Usprkos tome, stari abasiji su i dalje bili u opticaju, a termin je među narodom korišten kao sinonim za svaki iznos od 200 dinara.

## Povezano
* Ekonomija Irana

## Literatura

*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  

## Vanjske veze
;Ostali projekti
Abasi

**Abasi** (, ) se može odnositi na:
* **[[Abasi (porodica)]]**, arapska porodica iz ranoislamskog perioda, osnivači Abasidskog Kalifata
* **[[Abasi (novac)]]**, kovanice korištene u Iranu tokom novog vijeka
* **[[Hotel Abasi|Abasi (hotel)]]**, hotel u iranskom gradu Isfahanu
* **[[Abasi (Bušeherska pokrajina)]]**, iransko selo u Bušeherskoj pokrajini
* **[[Abasi (Huzestan)]]**, iransko selo u Huzestanu
* **[[Abasi (Luristan)]]**, iransko selo u Luristanu
* **[[Abasi (Karnataka)|Abasi (Indija)]]**, selo u Indiji
* **[[Abasi (prezime)]]**, učestalo prezime u Jugozapadnoj i Južnoj Aziji
* **[[Abasi (mitologija)]]**, stvoriteljsko božanstvo u efičkoj mitologiji
122. lovačka avijacijska eskadrila

**122. lovačka avijacijska eskadrila (LAE)** je bila eskadrila Jugoslovenskog ratnog vazduhoplovstva i protiv vazdušne odbrane (RV i PVO).

122. LAE je formirana u Skopju tj. na aerodromu Skopski Petrovec u aprilu 1961 godine u okviru 94. lovačkog avijacijskog puka (LAP). 122. LAE je tokom postojanja bila naoružana lovcima F-86 Sabre. Poslije rasformiranja matičnog puka 1964 godine, 122. LAE je spojena sa 123. LAE.

## Reference

## Literatura
*
5. berlinski filmski festival

**Berlinski međunarodni filmski festival 1955.** () je bilo peto po redu izdanje Berlinskog filmskog festivala (Berlinale), održano od 24. juna do 5. jula 1955. godine u tadašnjem Zapadnom Berlinu. Predstavljao je prvi festival koga je službeno financijski potpomogla vlada tadašnje Zapadne Njemačke.

Glavnu nagradu - Zlatni medvjed - osvojila je zapadnonjemačka drama *[[Die Ratten (film, 1955)|Die Ratten]]* u režiji Roberta Siodmaka.

## Nagrade
Sljedeće nagrade su osvojene na temelju glasanja publike:
* Zlatni medvjed: *[[Die Ratten]]*, rež. Robert Siodmak
* Srebrni medvjed: *[[The Miracle of Marcelino|Marcelino pan y Vino]]*, rež. Ladislao Vajda
* Brončani medvjed: *[[Carmen Jones (film)|Carmen Jones]]*, rež. Otto Preminger
* Velika zlatna medalja (dokumentarni i kulturni filmovi): *[[The Vanishing Prairie]]*, rež. James Algar
* Velika srebrna medalja (dokumentarni i kulturni filmovi): *[[Lost Continent (1954 film)|Continente perduto]]*, rež. Enrico Gras, Giorgio Moser
* Velika brončana medalja (dokumentarni i kulturni filmovi): *[[In the Shadow of the Karakoram|Im Schatten des Karakorum]]*, rež. Eugen Schuhmacher
* Mala zlatna medalja (kratki film): *[[Zimmerleute des Waldes]]*, rež. Heinz Sielmann
* Mala srebrna medalja (kratki film): *[[Siam (film)|Siam]]*, rež. Ralph Wright
* Mala brončana medalja (kratki film): *[[Pantomimes (film)|Pantomimes]]*, rež. Paul Paviot

## Reference

## Vanjske veze
* 4th Berlin International Film Festival 1954
* 1954 Berlin International Film Festival 
* Berlin International Film Festival:1954  at Internet Movie Database
16. venecijanski filmski festival

**16. izdanje [[Venecijanski filmski festival|Međunarodne smotre filmske umjetnosti u Veneciji]]** () je bio filmski festival održan u Veneciji od 25. augusta do 9. septembra 1955. godine.

Veliku nagradu za najbolji film je osvojila danska drama *[[Ordet]]* u režiji Carla Theodora Dreyera. Glumačku nagradu Kup Volpi su podijelili njemački glumac Curd Jürgens za svoj nastup u filmu *[[Les héros sont fatigués]]* i britanski glumac Kenneth More za ulogu u filmu *[[The Deep Blue Sea (film, 1955)|The Deep Blue Sea]]*.

## Nagrade
Nagrade za 1955. goduinu

## Reference

## Vanjske veze
* http://www.labiennale.org/en/cinema/
* Venice Film Festival 1955
Andrea Feldman

**Andrea Feldman** (1. april 1948 &ndash; 8. august 1972) bila je američka filmska glumica, poznata kao jedna od Warholovih superzvijezda. Karijeru, obilježenu ovisnošću o drogama, a posebno amfetaminima, prekinulo je samoubistvo koje je izvela skokom sa nebodera, neposredno prije premijere svog posljednjeg filma *[[Heat (1972 film)|Heat]]*.

## Filmografija
**[[Four Stars (film)|****]]* (*Four Stars*) alias  *24 Hour Movie* (1967)
**Groupies* (1970), dokumentarni film
**[[Trash (1970 film)|Trash]]* (1970)
**[[Heat (1972 film)|Heat]]* (1972)

## Reference

## Vanjske veze
*
Andrea Feldman (povjesničarka)

**Andrea Feldman** (Zagreb, 22. listopada 1960 - ) je hrvatska povjesničarka i političarka, poznata kao jedna od osnivača stranke ORAH. Prije ulaska u ORAH bila je članica Liberalne stranke.

U ljeto 2014. je napustila ORAH zbog neslaganja s načinom sa kojim je Mirela Holy vodila stranku, odnosno njenim stavovima kojima se kritizirao EU i NATO.

## Bibliografija
	
* Liberalna misao u Hrvatskoj. Prilozi povijesti liberalizma od kraja 18. do sredine 20. stoljeća, Friedrich-Naumann-Stiftung, Zagreb, 2000.
* Žene u Hrvatskoj. Ženska i kulturna povijest, Institut „Vlado Gotovac“, Ženska infoteka, Zagreb, 2004. (prevedena na mađarski "A. Feldman, Szerkesztette. (2008.): A nők Horvátországban: Nőtörténelem és női művelődés, Balassi Kiadó, Budapest")
* Zov Sirakuze ili zašto sam u politici, Ženska infoteka, Zagreb, 2003.
* Povijesno gledamo. Razgovori s povjesničarima, Izdanja Antibarbarus, Zagreb, 2007.
* Imbro I. Tkalac (1824.-1912.): Europsko iskustvo hrvatskog liberala, Izdanja Antibarbarus, Zagreb, 2012.
Familija

**Familija** može biti:

*Porodica, ljudska zajednica
*Familija (biologija), jedna od taksonomskih kategorija
*Familija (matematika)
*Familija (muzički sastav)

## Povezano
* Porodica (razvrstavanje)
Ostojićevo

**Ostojićevo** može da bude:

* Ostojićevo (Čoka), naselje u opštini Čoka, Republika Srbija
* Ostojićevo (Bijeljina), naselje u opštini Bijeljina, Republika Srpska, BiH
Srpska vojska

**Srpska vojska** može se odnositi na:

* Vojsku Kneževine Srbije, oružanu silu Kneževine Srbije
* Vojsku Kraljevine Srbije, oružanu silu Kraljevine Srbije
* Vojsku Srbije, oružanu silu Republike Srbije

A takođe i:

* Srpska ustanička vojska (1804—1817), ustaničku vojsku iz Prvog i Drugog srpskog ustanka
* Srpska ustanička vojska (1848—1849), ustaničku vojsku iz Revolucije iz 1848.
* Srpska vojska Krajine, oružanu silu Republike Srpske Krajine
Potisje (razvrstavanje)

Reč ***Potisje*** vezuje se reč *[[Tisa]]* i u osnovnom znači:

* Potisje, kao geografska oblast oko reke Tise.

Pored toga, reč ***Potisje*** može se odnositi i na:

* Potisje (Kanjiža), preduzeće za proizvodnju crepa iz Kanjiže, deo korporacije Tondah.
* Potisje (Bečej), konjički klub iz Bečeja.
* Potisje (Senta), lučko preduzeće iz Sente.

## Povezano
* Tisa.
* Potiski okrug.
* Potisko-pomoriška granica, deo Vojne granice na području reka Tise i Moriša.
Kupusina

**Kupusina** može biti:

*Kupusina (Apatin), naselje u opštini Apatin
*Kupusina (Velika Plana), naselje u opštini Velika Plana, Podunavski upravni okrug
Kolut

**Kolut** može da se odnosi na:
*Kolut (Sombor), naselje u opštini Sombor
***Kolut**, pljosnata okrugla ploča ili okrugla površina
*Kolut (sport), gimnastička vežba
Youri Djorkaeff

**Youri Raffi Djorkaeff** (Lyon, 9. ožujka 1968.) je umirovljeni francuski nogometaš ili reprezentativac koji je igrao kao napadač ili centarfor. Vrhunac karijere ostvario je u reprezentaciji, s kojom je 1998. godine postao svjetski, a 2000. i europski prvak.

Njegov otac, Jean Djorkaeff, također je bio profesionalni nogometaš i jedno vrijeme kapetan francuske reprezentacije. Mlađi brat, Micha, također je bivši nogometaš.
Béla Tarr

**Béla Tarr** (Pečuh, 21. srpnja 1955. – Budimpešta, 6. siječnja 2026.), mađarski filmski redatelj i scenarist. Poznat je po art filmovima sa dugim kadrovima koji znaju trajati i po 10-11 minuta. Napustio je zanimanje filmskog redatelja 2011.

## Filmografija
* *[[Family Nest|Családi tűzfészek]] / Obiteljsko gnijezdo (1977)
* *Szabadgyalog / The Outsider* (1981)
* *Panelkapcsolat / The Prefab People* (1982)
* *Őszi almanach / Autumn Almanac* (1985)
* *Kárhozat / Damnation* (1988)
* *Sátántangó / Satan's Tango* (1994)
* *Werckmeister harmóniák / Werckmeister Harmonies* (2000)
* *A londoni férfi / The Man from London* (2007)
* *A torinói ló / The Turin Horse'' (2011)
## Vanjske veze

* 
* Béla Tarr na Cine Foundation International 
* Brightlightsfilm.com Intervju
* Kinoeye esej
Stade de France

**Stade de France** nacionalni stadion Francuske koji se nalazi u općini Saint-Denis, sjeverno od Pariza. S kapacitetom od 81,338 sjedećih mjesta, Stade de France je šesti stadion po veličini u Europi, a za svoje međunarodne utakmice koriste ga nogometna i ragbijaška reprezentacija Francuske. Stadion je izgrađen za FIFA Svjetsko prvenstvo 1998, a sam naziv predložio je Michel Platini. Stade de France je stadion četvrte kategorije prema UEFA-inim standardima, a osim nogometnih natjecanja, stadion je bio domaćin ragbijaškim i atletskim natjecanjima. 

Osim za sportska natjecanja, stadion služi i kao koncertna lokacija, a među izvođače koji su svirali na stadionu spadaju Roger Waters, The Rolling Stones, U2, Céline Dion, Muse, Beyoncé, Jay Z,  Rihanna, Coldplay, Eminem, Lady Gaga, Paul McCartney, Madonna i Mylène Farmer. Stadionom upravlja Konzorcij Stade de France.
Trofej Artemio Franchi

**Trofej Artemio Franchi** (francuski: *Coupe intercontinentale des nations*; španjolski: *Copa Artemio Franchi*) je bilo natjecanje koje se u dva navrata (1985. i 1993.) održalo između nogometnih prvaka Europe i Južne Amerike. U to je vrijeme to bio reprezentativni pandan Interkontinentalnom kupu, dok se danas načelno smatra pretečom Kupa kralja Fahda, odnosno Kupa konfederacija, kako se turnir zove od 1997. godine. 

Trofej je nazvan u čast Artemija Franchija, predsjednika UEFA-e od 1972. do 1983., koji je poginuo u prometnoj nesreći.

## Trofej Artemio Franchi 1985

Prvo izdanje natjecanja odigralo se 21. kolovoza 1985. na stadionu Parc des Princes u Parizu. Domaćini, Francuska, pobjednici Eura 1984., igrali su protiv Urugvaja, pobjednika Cope Américe 1983. godine. Pobjedom od 2:0, Francuska je osvojila naslov prvaka.

## Trofej Artemio Franchi 1993

Estadio José Maria Minella u gradu Mar del Plata bio je domaćin utakmice između Argentine, osvajača Cope Américe 1991., i Danske, europskih prvaka iz 1992. godine. Kada je i nakon produžetaka rezultat bio 1:1, pristupilo se izvođenju jedanaesteraca, pri čemu je Argentina bila bolja s 5:4 i tako osvojila trofej.

|}

## Izvori
*RSSSF.com
Oker

**Oker** ( 2O), a sadrži i nešto manganovih i kalcijevih spojeva. Porastom udjela željeza (i mangana) boja okera prelazi iz žute u smeđu i crvenosmeđu. Boju mijenja i žarenjem; najprije postaje intenzivnijom, a zatim prelazi i tamnije nijanse uz istodobno povećanje pokrivne moći.

U prahistoriji se oker upotrebljavao za bojenje i slikanje, ali i u obredne svrhe. Crveni oker simbolizira boju života i stari su mu narodi pripisivali snagu krvi. Već od paleolitika rabio se za posipanje tijela pokojnika ili se pokojniku prilagao u grob kao grumen. Zbog toga su i neke prahistorijske zajednice dobile ime prema tom običaju, primjerice kultura grobova s okerom. Poslije se rabio kao važan pigment za boje i lakove, a danas su ga iz uporabe gotovo potpuno istisnuli sintetski željezni oksidi, pa se žuti sintetski željezni oksid također naziva okerom.

## Izvor
* Hrvatska enciklopedija (LZMK), Broj 8 (O-Pre), str. 59., Za izdavača: Leksikografski zavod Miroslav Krleža, Zagreb, 2006.,
Posjed

**Posjed** je faktičko stanje zaštićeno pravom, tj. faktička vlast na stvari koju štiti zakon. Kod svih stvarnopravnih odnosa, uz odnose među ljudima s obzirom na stvari, postoji i fizički odnos čovjeka i same stvari, odnosno faktički odnos. Važno je da posjed nije pravo već činjenica.

Između čovjeka i stvari može nastati faktički odnos, ali da to nije stvarnopravi odnos. Primjer za takav odnos je odnos između kradljivca i ukradene stvari.

Razlika između ***posjeda*** i ***vlasništva*** jest ta što je posjed pravna činjenica, odnosno pretpostavka pojedinih stvarnih prava, dok je vlasništvo jedno od stvarnih prava.

## Vrste posjeda
Posjed može biti:
***neposredan** ili **posredan**;
***individualan**;
***suposjed** - isti posjed stvari ili prava ima više osoba;
***samostalan** - posjed je samostalan kad posjednik posjeduje stvar kao da je njezin vlasnik ili posjeduje pravo kao da je nositelj toga prava. Posjed će se smatrati samostalnim, ako se ne dokaže suprotno;
***nesamostalan** - posjed je nesamostalan kad posjednik posjeduje stvar priznajući višu vlast posrednoga posjednika;
***posjed stvari**;
***posjed prava**;
***zakonit** ili **nezakonit** - posjed je zakonit ako posjednik ima valjani pravni temelj toga posjedovanja;
***istinit** ili **neistinit** - posjed je istinit ako nije pribavljen ni silom, ni potajno ili prijevarom, ni zlouporabom povjerenja. Posjed koji je pribavljen silom, potajno ili prijevarom, ili zlouporabom povjerenja, postaje miran kad osobi od koje je tako pribavljen prestane njezino pravo da štiti svoj posjed koji joj je tako oduzet;
***pošten** ili **nepošten** - posjed je pošten ako posjednik kad ga je stekao nije znao niti je s obzirom na okolnosti imao dovoljno razloga posumnjati da mu ne pripada pravo na posjed, ali poštenje prestaje čim posjednik sazna da mu pravo na taj posjed ne pripada. Posjed se smatra poštenim, osim ako se dokaže suprotno.
***kvalificirani posjed** je onaj posjed koji je zakonit, istinit i pošten

## Povezano
* Deložacija

## Izvori
* Zakon o vlasništvu i drugim stvarnim pravima
Kaluđerovo

**Kaluđerovo** može biti selo u Srbiji:

* Kaluđerovo (Bela Crkva), selo u opštini Bela Crkva u Južnobanatskom okrugu,
* Kaluđerovo (Babušnica), selo u opštini Babušnica u Pirotskom okrugu.
Pastir

::Ovaj članak je spojen s člankom *[[Čoban]]*

***Pastir*** je sinonim u srpskohrvatskom jeziku za riječ *[[čoban]]*. Glas *čoban* je turcizam, *pastir* ima latinksku etimologiju prema imenici *pastor* i glagolu *pascĕre*. Za daljnji opis pojma, pogledajte članak čoban.
Zasavica

**Zasavica** može da bude:

* Zasavica I, naselje u opštini Sremska Mitrovica, Sremski okrug, Republika Srbija
* Zasavica II, naselje u opštini Sremska Mitrovica, Sremski okrug, Republika Srbija
* Zasavica (Šamac), naselje u opštini Šamac, Republika Srpska, BiH
* Zasavica (Dobretići), naselje u opštini Dobretići, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH

ili

* Zasavica (reka), mrtvo korito reke Save, 
* Specijalni rezervat prirode Zasavica, prirodni rezervat južnom Sremu i severnoj Mačvi
Pomorski muzej Ålanda

**Pomorski muzej Ålanda** (, ) je pomorski muzej u Mariehamn na Ålandu, autonomnom i demilitariziranom švedskom arhipelagu u Finskoj. Uz Muzej Ålanda, Pomorski muzej Ålanda najvažniji je muzej na arhipelagu, a osnovan je 1954. godine sa glavninom osnovne kolekcije koju je od 1920. skupljao kapetan Carl Holmqvist. On je 1953. bio jedan od osnivača *Ålandskog nautičkog kluba* koji je okupljen i radi osnivanja lokalnog pomorskog muzeja. Uz početnu kolekciju, dodatne predmete klub je muzeju predao i 1986. godine. Najpoznatiji eksponat u kolekciji muzeja je brod Pommern koji je 1903. izgrađen u Glasgowu.

## Reference

## Vanjske veze

* Pomorski muzej Ålanda
Muzej Ålanda

**Muzej Ålanda** (, ) je muzej u Mariehamn na Ålandu, autonomnom i demilitariziranom švedskom arhipelagu u Finskoj. Muzej izlaže eksponate od prethistorijskog do modernog perioda. Dana 26. aprila 1983. muzeju je dodeljena nagrada Veća evropskih muzeja.

## Povezano
* Pomorski muzej Ålanda

## Reference

## Vanjske veze

* Muzej Ålanda
Kalika (mitologija)

**Kalika** () ime je nekoliko žena u grčkoj mitologiji.

*Kći Eola i Enarete. Prema nekim izvorima, ova je Kalika bila majka Endimiona, kralja Elide, koga je rodila svome suprugu, elidskom kralju Etliju. Prema drugima, Endimiona je rodila Zevsu. Ima ih i koji kažu da je Kalika bila Etlijeva majka, a ne supruga, da mu je otac bio Zevs, a o tome da je rodila Endimiona ne navode ništa. 

*Jedna od Nisejskih nimfi, koje su odgojile Dionisa.

*Majka Kikna, koga je rodila Posejdonovu i koja je poznata i kao Harpala ili Skamondrodika. Za ovu Kaliku kažu da je bila kći Hekatonova. Kikna je rodila u tajnosti i ostavila ga je da umre na obali, no on je preživeo i na kraju postao kralj grada Kolona u Troadi.

*Devica koja se zaljubila u nekog Euatla i molila se Afroditi da bude njegova supruga, a ne samo ljubavnica. No, Euatlo ju je odbio, pa se ona bacila s litice.

## Reference
Kanaka

**Kanaka** () bila je, u grčkoj mitologiji, kći Eola i Enarete, te ljubavnica Posejdonova. Kanakina su braća bili Atamant, Kretej, Dejonej, Magnet, Perijer, Salmonej i Sizif, a sestre su joj bile Alkiona, Arna, Kalika, Pisidika, Perimeda i Tanagra. Kanaka je Posejdonu rodila Aloeja, Epopeja, Nireja, Triopa i Hopleja.

Prema drugoj, poznatijoj verziji mita, koju daje Ovidije, Kanaka nije bila Posejdonova ljubavnica, nego je strasno volela svog brata Makareja. Kanaka se zaljubila u Makareja i stupila s njim u incestuoznu vezu, pa je ona zatrudnela. Makarej je obećao da će se oženiti njome, no naposletku nije to učinio. Kad im se rodilo dete, Kanakina ga je dojilja pokušala kriomice izneti u košari, praveći se da nosi zavetne darove za žrtvovanje, no beba je u jednom trenutku zaplakala i tako se otkrila. Eol se razbesneo i poslao Kanaki mač naredivši joj da njime izvrši samoubistvo. Novorođenče je ostavio da umre. Ovaj je mit bio obrađen i u Euripidovoj izgubljenoj tragediji *Eol*, koja je, kako se čini, poslužila kao temelj za kasnije pisce koji su obrađivali taj mit.

## Reference
Perimeda (mitologija)

**Perimeda** () ime je nekoliko žena u grčkoj mitologiji.

*Perimeda, kći Eola i Enarete, majka Hipodama i Oresta, koje je rodila rečnom nogu Aheloju. Prema drugom izvoru, bila je Foronejeva žena.

*Perimeda, kći Eneja i majka Astipaleje i Europe, koje je rodila Feniku.

*Perimeda, sestra Amfitrionova i supruga Likimnijeva.

*Perimeda, čarobnica koja je bila naročito vešta u mešanju raznih trava i spravljanju napitaka i otrova, a koja je opisana kao "svetlokosa". Prema jednom izvoru, ova Perimeda bila je ista osoba kao i Agameda.

*Perimeda, kći Agamemnonova i Klitemnestrina, bolje poznata kao Ifigenija.

*Perimeda, kći Alkejeva i unuka Perseja i Andromede.

## Reference
Ćorkovac

**Ćorkovac** je lijeva pritoka Vrbanje, Bosna i Hercegovina. Izvire na sjevero-istočnim padinama vlašićkog masiva, a ušće je u Šipragama (u blizini mjesne pilane). Izvor mu je na 1150 m n/v, a dužina  oko 6 km. Do ušća teče između uzvisina  Bunijevac – Jasen i Stražbenica.

U relativno uskom području je vodno bogato i široko razvođe između Ćorkovca, sliva Ilomske, Čudnića, Kovačevića potoka  Grabovičke rijeke, Kobilje, Ugrića i drugih pritoka Ugra i  Vrbanje. Greben ovog razvođa  se pruža u pravcu: Petrovo Polje – Imljani – Vlatkovići –  Kneževo, na prosječnih oko 1100 m n/v.

U neposrednoj blizini ispod grebana izviru bezimeni potok (lijeva pritoka), a preko puta sela Ćorkovići i (desni) Slatki (Zuhrića) potok.

## Reference
Velika pljačka Brink'sa

**Velika pljačka Brink'sa** () bila je oružana pljačka izvedena 17. januara 1950. u Bostonu u sjedištu tamošnje filijale Brink'sa, tvrtke za prijevoz novca. Izvela ju je grupa od jedanaest profesionalnih kriminalaca na čelu sa Josephom "Big Joe" McGuinessom, koja je nakon pažljivih priprema prodrla na drugi kat zgrade i na prepad zarobila petoricu zaposlenika koji su prebrojavali novac. Tokom akcije, koja je trajala pola sata, otuđeno je 1,218.211,29 US$ u gotovini i 1,557.183,38 US$ u vrijednosnim papirima, a što je predstavljalo dotadašnji rekord, i zbog čega je događaj proglašen "pljačkom stoljeća". Iako je Brink's raspisao nagradu od 100.000 US$ za informacije i iako se u istragu uključio FBI, istraga ispočetka nije dala rezultata, dijelom i zbog toga što su se počinitelji dogovorili da šest godina neće koristiti novac, a nakon čega bi trebala nastupiti zastara od krivičnog progona. Nekoliko članova bande je, međutim, u junu 1950. uhapšeno u Pensilvaniji i osuđeno na višegodišnje kazne zatvora zbog provale. Jedan od njih je bio Joseph "Specs" O'Keefe, koji se tokom suđenja posvađao s McGuinessom, te je postao metom plaćenog ubice; nakon što je preživio pokušaj ubistva, pristao je svjedočiti za FBI, zahvaljujući čemu su preostali članovi bande uhvaćeni i na kraju (osim O'Keefea, koji je dobio 4 godine) osuđeni na doživotni zatvor (iz koga su uvjetno pušteni) 1971. godine, s izuzetkom McGuinessa koji je umro u zatvoru).

Pljačka Brink'sa je kasnije postala predmetom nekoliko igranih filmova, uključujući *[[The Brink's Job]]* iz 1978. godine u režiji Williama Friedkina.

## Vanjske veze
* Article on the Great Brink's Robbery
* FBI - The Brinks Robbery
* Historical Photos: Boston's Great Brinks Robbery
The Country Girl (film, 1954)

**Provincijalka** () je američki film iz 1954. koji je režirao Džordž Siton. Glavne uloge tumače Grejs Keli, Bing Krozbi i Vilijam Holden. Po žanru je drama i predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada Kliforda Odetsa Na 27. ceremoniji Oskara je bio nominovan za nagrade u sedam kategorija, uključujući za najbolji film, osvojio je nagrade za najbolji scenario i najbolju glumicu. Keli, čija se uloga u izuzetno mračnom i realističnom filmu smatra najmanje "glamuroznom" i najmanje tipičnom za njenu karijeru, osvojila je Oskara uz veliko iznenađenje, pobedivši Džudi Garland koja se smatrala favoritom zbog uloge u mjuziklu *[[A Star Is Born (film, 1954)|Zvezda je rođena]]*.

## Radnja

Pozorišni glumac, Frenk Elgin, kome karijera stagnira, pada pod uticaj alkohola i sve više oseća krivicu zbog smrti jedinog sina. Berni Dod njegov menadžer i supruga Džordži, pokušavaju da ga oraspolože i izvuku iz teškog stanja, ali to naizgled deluje kao nemoguća misija...

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
*
*
*
Der Mann, der seinen Mörder sucht

***Der Mann, der seinen Mörder Sucht*** () je njemačka crno-bijela filmska komedija snimljena 1931. u režiji Roberta Siodmaka. Temelji se na istoimenom teatarskom komadu Ernsta Neubacha koga su scenaristički bradili Ludwig Hirschfeld, Billy Wilder i Siodmakov brat Curt. Naslovni protagonist, koga tumači Heinz Rühmann, je samoubica koji, ne mogavši prikupiti hrabrost da lično digne ruku na sebe, angažira plaćenog ubicu. Radnja prikazuje komplikacije koje nastanu kada se predomisli i nastoji spriječiti vlastitu likvidaciju. Danas je sačuvano samo 50 od originalnih 97 minuta filma, dok se ostatak smatra izgubljenim.

Postoje navodi, iako pogrešni, da je poslužio kao predložak za znameniti američki film noir *[[D.O.A. (film, 1950)|D.O.A.]]* iz 1950. godine.

## Uloge
* Heinz Rühmann ... Hans Herfort 
* Lien Deyers ... Kitty 
* Raimund Janitschek ... Otto Kuttlapp 
* Hans Leibelt ... Adamowski 
* Hermann Speelmans ... Jim 
* Friedrich Hollaender ... predsjednik 'Weisse Weste'
* Gerhard Bienert ... Policajac
* Eugen Boral ... Član 'Weisse Weste' 
* Otti Dietze ... Gostioničar
* Victor Palfi ... Hans' Friend 
* Greta Keller ... Pjevačica
* Franz Fiedler   
* Eberhard Mack   
* Erik Schuetz  
* Roland Varno   
* Wolfgang von Waltershausen   
* Hermann Blaß   
* Fritz Odemar

## Izvori

## Literatura
* Hardt, Ursula. *From Caligari to California: Erich Pommer's life in the International Film Wars*. Berghahn Books, 1996.
* Kreimeier, Klaus. *The Ufa Story: A History of Germany's Greatest Film Company, 1918-1945*. University of California Press, 1999.

## Vanjske veze
*
Zolotaja antilopa

***Zlatna antilopa*** () je sovjetski kratki animirani film snimljen 1954. u režiji Ljeva Atamanova. Predstavlja indijskih narodnih priča. Sljedeće godine je prikazan na Kanskom festivalu gdje je dobio posebno priznanje kao kratki film.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* Золотая антилопа: немного экзотики на заснеженных просторах Статья на сайте НашФильм.ру 
* myltik.ru
Graničar (razvrstavanje)

**Graničar** je izveden pojam od reči *[[granica]]*. On se može odnositi na:

* Graničar (lice), čuvar granice, lice koje nadzire državnu ili neku drugu područnu granicu;
* Graničar (Vojna krajina), naziv za stanovnika u okviru nekadašnje Vojne krajine;

ili

* Graničar (Gakovo), poljoprivredno dobro u blizini Gakova, opština Sombor, Srbija;
* Graničar (Konak), poljoprivredno dobro u blizini Konaka, opština Sečanj, Srbija;
* Graničar (Šid), poljoprivredno dobro u blizini Šida, opština Šid, Srbija;

ili

* FK Graničar (Đala), fudbalski klub sela Đala, opština Novi Kneževac, Srbija;
* FK Graničar (Riđica), fudbalski klub sela Riđica, opština Sombor, Srbija;

ili

* Graničari, selo u opštini Đir, Tamiški okrug, Rumunija.
Graničar (Vojna krajina)

**Graničari** ili **krajišnici** je naziv za stanovništvo nekadašnje Vojne krajine u okviru Habzburškog carstva. Graničari su uglavnom poticali iz redova Srba, Bunjevaca i Hrvata.

Graničari su bili stanovništvo posebnog položaja u okviru Habzburškog carstva, budući da su kao stalno vojna lica imali dužnost ratovanja za potrebe carstva. Sa druge strane graničari su i uživali i određene povlastice u oblasti nameta i obaveza vezanih za feudalni sistem.

Graničari su nastali od pandura, kao nezvanične vojne posade pograničnih krajeva Habzburškog carstva prema Otomanskom. u 18. veku graničari su činili trećinu habzburške vojske. U vreme ratova uglavnom su bili pešadija. Tokom 19. veka, s opadanjem opasnosti od Turaka, njihov broj je stalno smanjivan, da bi bili potpuno ugašeni sa raspadom Austrougarske.

## Povezano
* Vojna krajina
* Panduri

## Reference

## Literatura
* Nikolić D. Odevanje graničara Vojne krajine u XVIII i XIX veku. Beograd: Srpska akademija nauka i umetnosti, 1978. 216 s.
Boot Polish

***Boot Polish*** () je indijski crno-bijeli film snimljen 1954. na hindiju u režiji Praksaha Arore i produkciji Raya Kappora. Protagonisti - koje tumače Baby Naaz i Ratan Kumar - su dvoje siročadi koje njihova tetka tjera da prose na ulicama. Radnja prikazuje kako ih dobronamjerni čistač cipela John Chacha (koga tumači David Abraham) nauči svom zanatu i potakne da pokušaju preživjeti poštenim radom. Iako je sadržavao muzičke brojeve karakteristične za Bollywood, sadržaj mu se odlikovao socijalnom notom, a stil djelomično odavao uticaj italijanskog neorealizma, a pogotovo filma *[[Čistači cipela (film)|Čistači cipela]]* koji je služio kao uzor. Godine 1955. je dobio Filmfare za najbolji film, a Baby Naaz je na Kanskom festivalu dobila posebno priznanje za svoju ulogu.

## Uloge
* Baby Boy (na početku filma) ... Narendra Rupani
* Kumari Naaz            ...	Belu (kao Baby Naaz)
* Rattan Kumar  	 ...	Bhola Bhandari
* David Abraham Cheulkar 	 ...	John (kao  David)
* Chand Burke	 ...	Kamla Devi (kao Chand Burque)
* Veera		
* Bhupendra Kapoor		
* Shailendra		
* Mohanbali		
* Nissar		 (kao Master Nisar)
* Bhudo Advani	 ...	Pedro (kao Budho Advani)
* Prabhu Arora		
* Prithviraj Kapoor	 ...	sam sebe (van špice)
* Raj Kapoor	 ...	Čovjek koji spava u vlaku (van špice)

## Reference

## Vanjske veze
*
Marcelino, pan y vino

***Marcelino, pan y vino*** () je španski crno-bijeli film snimljen 1955. u režiji Ladislaoa Vajde, poznat kao jedno od najuspješnijih ostvarenja španske kinematografije. Naslovni protagonist, koga tumači Pablito Calvo, je šestogodišnji dječak koji je kao siroče odrastao u katoličkom samostanu iz koga izlazi u obližnji grad kako bi se igrao sa vršnjacima, i koji zbog toga zapada u niz neprilika. Film je doživio ogroman komercijalni uspjeh, ne samo u Španiji, nego i u nizu drugih država. Prikazan je na Kanskom festivalu gdje je dobio nagradu OCIC, kao i posebno priznanje za Pablita Calva. *Marcelino, pan y vino* je kasnije obrađen kao remake na Filipinima, u Italiji i Meksiku.

## Izvori

## Vanjske veze
*
*
Continente perduto

***'Continente perduto***' () je italijanski dokumentarni film snimljen u režiji Enrica Grasa, Giorgija Mosera i Leonarda Bonzija i premijerno prikazan 1955. godine. U njemu su prikazani narodi i običaji na obalama Jugoistočne Azije, pri čemu je za tadašnje gledatelje atrakciju osim korištenja filma u boji trebala predstavljati i tehnika Cinemascope. Premijerno je prikazan na Kanskom festivalu, gdje je osvojio specijalnu nagradu žirija.

## Vanjske veze
*
Romeo i Džuljeta (film)

***Romeo i Julija*** () je sovjetski baletni film snimljen 1955. u režiji Leva Arnštama i Leonida Lavrovskog. Predstavlja adaptaciju istoimenog baleta Sergeja Prokofjeva, koji je, pak, temeljen na istoimenoj tragediji Williama Shakespearea. U glavnim ulogama su nastupili Jurij Ždanov i Galina Uljanova. Prikazan je na Kanskom festivalu gdje je dobio priznanje kao "najbolji lirski film".

## Uloge
* Galina Ulanova - Julija
* Yuri Zhdanov - Romeo 
* I. Olenina - Julijina dojilja
* Aleksandr Radunski - Gospodin Capuletti (as A. Radunsky)
* Je. Ilyushchenko - Gospođa Capulet
* Aleksej Yermolayev - Tybalt
* Sergej Korjen - Merkucije 
* V. Kudrjašov - Benvolio
* L. Loščilin - Fra Lovro
* Aleksandr Lapauri - Paris

## Reference

## Vanjske veze
*
Raíces (film)

***Raíces*** () je meksički crno-bijeli igfrani film snimljen 1955. u režiji Benita Alazrakija. Po strukturi je omnibus koji se sastoji od četiri priče, čiji je zajednički motiv život meksičkih Indijanaca, odnosno sukob njihove tradicije sa modernom civilizacijom. Prikazan je na Kanskom festivalu.

## Uloge
* Beatriz Flores - Martina (segment "Las vacas")
* Juan de la Cruz - Esteban (segment "Las vacas")
* Juan Cano - Don Remigio (segment "Las vacas")
* Rafael Ramírez - The Cousin (segment "Las vacas")
* Conchita Montes - Gradska žena (segment "Las vacas")
* Eduardo Urruchua - Gradski muškarac (segment "Las vacas")
* Olimpia Alazraki - Jane Davis (segment "Nuestra Señora")
* Doctor González - sam sebe (segment "Nuestra Señora")
* Juan Hernández - Mariano (segment "Nuestra Señora")
* Ángel Lara - Svećenik (segment "Nuestra Señora")
* Miguel Ángel Negrón - Jednooko dijete (segment "El tuerto")
* Antonia Hernández - Majka (segment "El Tuerto")
* Mario Herrera - Majčin prijatelj (segment "El tuerto")
* Alicia del Lago - Xanath (segment "La potranca")
* Carlos Robles Gil - Eric (segment "La potranca")
* Teódalo González - Teódulo (segment "La potranca")
* Laura Holt - Vivian (segment "La potranca")
* Fernando Marcos - Narrator (prologue)

## Reference

## Vanjske veze
*
Prva Francuska Republika

**Prva Francuska Republika**, službeno **Francuska Republika** (francuski: *République française*) osnovana je 22. rujna 1792. godine proglasom Nacionalnog konventa te je bila prvi oblik republikanskog uređenja u historiji Francuske. Prva Republika bila je direktna posljedica Francuske revolucije, odnosno političkih struja koje su se zalagale za rušenje Monarhije i liberalizaciju francuske države. 

U konfliktu koji je nastao između Jakobinaca i Žirondinaca ubrzo nakon donošenja prvog ustava, pobijedili su Jakobinci. Dana 21. rujna 1792., Louis XVI je službeno oboren kao kralj, a monarhiju je sljedećega dana zamijenila Prva Republika. Novi republikanski režim sudio je kralju i kraljici zbog izdaje revolucionarnih ideala te ih je proglasio krivima i giljotinirao tokom 1793. godine (kralja u siječnju, kraljicu u listopadu). Jakobinska prevlast ubrzo je dovela do formiranja Komiteta javnoga spasa, osnovanog kako bi se razračunao sa svim problemima koji su se javili u postrevolucionarnom razdoblju. Predvođen Maximilienom Robespierreom, Komitet je ubrzo postao sredstvo terora, a Jakobinska diktatura koja je proizašla iz tog terora odnijela je na desetke tisuća života u dvogodišnjem periodu. Tokom iste godine, Konvent je izglasao i Montanjarski ustav, koji je, iako je išao na ruku Komitetu, deklarirao brojna nova politička i socijalna prava za francuske građane.

Narod je, ipak, postajao sve nezadovoljniji jakobinskom vladom tako da se ona postupno počela urušavati. Godine 1793., Charlotte Corday je u atentatu ubila Jean-Paula Marata, a 1794. godine Georges Danton, prvi predsjednik Komiteta javnoga spasa, giljotiniran je iz političkih razloga. Tako je Robespierre ubrzo ostao sam, a sintagma "Revolucija jede svoju djecu" postala je surova stvarnost. 

Dana 27. srpnja 1794., Termidorci su izvršili puč kojim je svrgnut Robespierre. Nepotkupljivi predvodnik Jakobinskog terora je uhapšen i giljotiniran sljedećega dana, ironično, kao i deseci tisuća ljudi koji su stradali pod njegovom strahovladom. Termidorci, nazvani po jedanaestom mjesecu revolucionarnog kalendara, dokidaju ostatke jakobinskog terora i donose novi ustav kojim je uspostavljen Direktorij. Direktorij je uveo dvodomnu strukturu parlamenta sa Savjetom drevnih i Savjetom pet stotina, no političke reforme nisu bile dovoljne da poprave ekonomske probleme (hiperinflacija, koja se pokušala riješiti uvođenjem pomoćne monete) i vojne neuspjehe.

Nesposobnost Direktorija da stabilizira situaciju u zemlji dovela je do novog vala nezadovoljstva koji je kulminirao pučem 18. Brumairea, kojega je predvodio mladi general Napoleon Bonaparte. Vodeći se izvornim revolucionarnim idealima, Napoleon je svrgnuo Termidorce i uspostavio Konzulat sa sobom kao Prvim konzulom. Uz njega, prvi sastav Konzulata sačinjavali su Emmanuel Joseph Sieyès i Roger Ducos. Ipak, Napoleon je ubrzo pokazao kako nema namjeru poštivati revolucionarne ideale te si je s vremenom pribavljao sve veće ovlasti, koristeći se pri tom perfidnim političkim metodama, što je kulminiralo njegovim proglašenjem carem, čime je Prva Republika efektivno dokinuta, a naslijedilo ju je Prvo Carstvo.
Asignat

**Asignat** (fran. *assignat*, od lat. *assigno* – doznaka) je pomoćni papirnati novac, koji je prvi put emitiran u Francuskoj 1789. godine, za vrijeme Francuske revolucije. Emitiran je u velikim nominalama, od po 10.000 franaka, a kao pokriće su mu služila zaplijenjena dobra plemstva i crkve. Od 1790. godine emitiraju se i male nominale i u optjecaju se nalaze zajedno s kovanim novcem. Uslijed inflatornog emitiranja, vrijednost im je stalno opadala, tako da im je 1791. godine vrijednosti bila 90% nominalne vrijednosti, krajem 1794. godine 17%, a 1797. godine svi su asignati proglašeni bezvrijednima.

## Vanjske veze
* Asignati
Konzulat (Francuska)

**Konzulat** je bio nositelj izvršne vlasti u Prvoj Republici od pada Direktorija u puču 18. Brumairea 1799. godine pa sve do proglašenja Napoleona carem 1804. godine. Kao opći pojam, Konzulat označava period francuske historije od 1799. do 1804. godine. 

Tokom petogodišnjeg perioda, Napoleon Bonaparte se, kao prvi od tri konzula, etablirao kao neupitni vođa konzervativnije, autoritarnije i centraliziranije republikanske vlasti u Francuskoj, iako se formalno nije proglasio državnim poglavarom. Konzulat je konačno dokinuo građanske nemire koji su se pojavili kao posljedica Francuske revolucije tako da se godina formiranja Konzulata ujedno smatra i posljednjom godinom Francuske revolucije. 

Na kraju se pokazalo kako je Konzulat samo služio kao paravan Napoleonu da se domogne vrhovne vlasti, što je i formalno učinio 18. svibnja 1804. godine, kada ga je Senat proglasio carem. Na taj je način ukinuta Prva Republika, a uspostavljeno Prvo Carstvo.
Aheloj

**Aheloj** () bio je, u grčkoj mitologiji, bog reke Ahelosa, koja je bila najveća i, prema tradiciji, najdrevnija reka u Grčkoj. Aheloj se, zajedno s 3.000 drugih rečnih bogovva, spominje kao sin Okeana i Tetide ili kao sin Okeana i Geje ili, pak, kao sin Helija i Geje.

## Mitologija
Aheloj je moćno božanstvo, koje se pokorava jedino Zevsu. Neka Muza ili, prema drugima, Steropa rodila mu je Sirene.Aheloj se spominje kao otac brojnih reka i izvora, posebno izvora Dirke u Tebi i Kastalije u Delfima.

Postanak pet Enahidskih ostrva na ušću Aspropotama vezuje se za Aheloja. kad su četiri nimfe prinosile žrtve na obali Ahelosa, zaboravile su da žrtvuju i bogu ove reke. Za kaznu Aheloj ih je odvukao svojim vodama do mora i tamo ih pretvorio u ostrva. Perimela, peto ostrvo ovog arhipelaga, bila je Ahelojeva ljubavnica; kad je Perimelin otac, Hipodamant, saznao za njihovu ljubav, bacio je kćerku u vodu, ali je Posejdon na Ahelojevu molbu pretvorio devojku u ostrvo.

Prema Serviju, Vergilijevom komentatoru, kad je jednom prilikom Aheloj izgubio svoje kćeri, Sirene, i u bolu zazvao svoju majku Geju, ona ga je prigrlila na svoje grudi i na tom mestu na kojem ga je primila potekla je reka koja je ponela njegovo ime. Priče o nastanku ove reke i njenom imenu daju i Stefan Bizantinac, Strabon i Plutarh. 

Aheloj se s Heraklom nadmetao za ruku Dejanire i u toj je borbi bio poražen, no kako je imao sposobnost preobražavanja u razne oblike, prvo se pretvorio u zmiju, a zatim u bika. No i tako je pretrpeo poraz od Herakla, koji mu je izbio jedan rog. Posle pobede Herakle je Ahelojov rog poklonio svom tastu Eneju ili ga je, prema drugoj verziji, vratio Aheloju, a ovaj mu je za uzvrat dao Amaltejin rog izobilja.

## Tumačenje
Strabon  iznosi mišljenje da su sve legende o Aheloju nastale zbog prirode same reke koju je taj bog simbolizovao: naime, huk vode ove reke nalikovao je bikovom glasu, a zbog njenih rukavac i zavoja nastala je priča o Ahelojevom pretvaranju u zmiju i u bika. Drugi pretpostavljaju da legende o Aheloju potiču iz Egipta i opisuju ga kao drugog Nila. U svakom slučaju, Aheloj se od najstarijih vremena poštovao u celoj Grčkoj, posebno u Akarnaniji. Zazivali su ga u molitvama, prinosili mu žrtve, kleli se njime, a svaki odgovor koji je davalo proročište Zevsa Dodonskog obično je sadržavalo i instrukciju da se prinese žrtva Aheloju. Ovo široko poštovanje Aheloja u grčkom svetu objašnjava i zašto je on smatran božanstvom svake sveže vode i izvorom sve hrane. Nadmetanje Aheloja i Herkla bilo je predstavljeno u reljefu na Apolonovom prestolu u Amikli, a u riznici Megarana u Olimpiji nalazio se njegov kip koji je od kedrovine i zlata izradio skulptor po imenu Donta. Na nekoliko novčića iz Akarnanije Aheloj je predstavljen u obliku bika s glavom starca.

## Reference

## Literatura
*

## Vanjske veze

* Theoi Project - Potamos Akheloios