open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gvanako

**Gvanako** (latinski: *Lama guanicoe*) je južnoamerička životinja iz porodice deva (Camelidae), bliski srodnik alpake, ljame i vikunje, koji su poznati kao lame. Za razliku od deva, lame nemaju karakteristične devinu grbu.
## Karakteristike
Gvanako je životinja vitka tijela, dugih nogu i vrata, kratka repa, male glave i velikih načuljenih ušiju. 
Prosječni odrasli gvanako visok je oko 110&nbsp;cm, i težak 90&nbsp;kg.

Boja krzna ne razlikuje se previše između jedinki, varira od svijetlosmeđe do tamno crvenkaste po leđima, po trbuhu i nogama ima bijelo krzno, a lice sive boje. Boja krzna ne razlikuje se previše između jedinki, varira od svijetlosmeđe do tamno crvenkaste po leđima, po trbuhu i nogama ima bijelo krzno, a lice sive boje.

Kao i ljame, i gvanako je prekriven dvostrukim slojem krzna, koji se sastoji od grubog vanjskog sloja i mekanog unutrašnjeg sloja. Mladi gvanako (španjolski: guanaquito), ima oko 10 do 20 % podkrzna (koje se sastoji od mekanih pahuljastih vlakana). Ona se upotrebljavaju u tekstilnoj industriji od sredine 19. vijeka, i od tad se zbog eksluzivnosti i fine nježne teksture upotrebljavaju za luksuzne tkanine. Vlakna gvanaka se smatraju finijim od alpakinih, ali grubljim i jeftinijim od vikunjina. Krzna gvanaka, naročito guanaquita, koriste se u krznarstvu jer liče krznu crvene lisice, odpatci se upotrebljavaju u tekstilnoj industriji.

## Habitat i način života

Gvanako je životinja južnoameričkih Anda (Bolivija, Peru, Ekvador, Čile, Argentina) i tu se najbolje osjeća, ali se zna spustiti i do nizina (ima ih po Patagoniji i Ognjenoj zemlji, gdje su se odlično prilagodili). Najviše ih ima po Čileu i Argentini, dok ih po Boliviji u novije vrijeme uzgajaju bolivijski Indijanci, koji žele obnoviti njihovu populaciju. Gvanako je kao i vikunja divlja životinja, koja živi u malim krdima od 4 do 10 ženki i jednog mužjaka.

Kada se nađe u opasnosti ili kad je ljut, gvanako pljuje, nastojeći tako zastrašiti protivnika. Gvanako je biljožder, koji pase travu i drugo bilje.
## Razmnožavanje
Gvanako spolnu zrelost dosegne nakon 2-3 godine. Sezona parenja traje tijekom čitave godine, a ženka mladunče nosi 320-330 dana. 
## Reference

## Vanjske veze
* Guanaco (na portalu Encyclopædia Britannica)  
* ''Guanacos, The original inhabitants of Patagonia''
Vojna služba Elvisa Presleya

Američki rock muzičar Elvis Presley je od marta 1958. do marta 1960. služio kopnenu vojsku SAD. U vrijeme službe je bio jedan od najpoznatijih američkih i svjetskih zabavljača, a najvjerojatno i najpoznatiji vojni obveznik na svijetu. Njegova vojna služba se često navodi kao ne samo važan događaj njegove biografije, nego i ključan događaj za dalji razvoj zabavne muzike u SAD i ostatku svijeta.

U trenutku kada je Presley otišao služiti vojni rok, predstavljao je najpoznatijeg izvođača novog muzičkog stila zvanog rock and roll te uživao ogromnu popularnost među američkim tinejdžerima i omladinom; starije generacije, koje su u njegovim scenskim nastupima prepoznali aluzije na seks, su ga smatrale antiestablišmentskim buntovnikom koji im djecu "odvlači na krivi put". Upravo na vrhuncu Presleyeve popularnosti se na njega počela odnositi opća vojna obaveza, uvedena u SAD tokom drugog svjetskog rata. U ranijim slučajevima su glumačke, pjevačke i sportske zvijezde zahvaćene regrutacijom dobivale mogućnost da se prijave u Specijalne službe, odnosno svoju vojnu obavezu ispune kroz koncertne, kazališne i slične turneje kojima su zabavljali ljudstvo po vojnim bazama. Slična je opcija bila ponuđena i Presleyu, ali je on umjesto toga inzistirao da vojsku služi kao redovan, odnosno običan vojnik. Ta mu je odluka donijela poštovanje kako kod vojnika i oficira koje je služio, tako i kod dotada sumnjičave javnosti i starijih generacija koje je postepeno uspio uvjeriti da je patriot, odgovorni građanin i "normalan dečko".

Presleyev vojni rok je započeo u SAD odakle je nakon šest mjeseci poslan u Zapadnu Njemačku, koju je 1960. napustio sa činom narednika, a završio nedugo nakon što mu je u New Yorku priređen svečani doček. Za to vrijeme su se zbili događaji koji će značajno uticati na Presleyev život. U augustu 1958. mu je iznenada umrla majka Gladys, a što je predstavljalo najtraumatičniji događaj Presleyevog života. U Njemačkoj je, pak, na manevrima konzumirao amfetamine te tako stekao prva iskustva s drogama koja će nepune dvije decenije doprinijeti njegovoj smrti. U jesen 1959. se, pak, upoznao sa Priscillom Beaulieu, 14-godišnjom kćeri američkog zrakoplovnog oficira s kojom je otpočeo ljubavnu vezu i s kojom se 1966. vjenčao.

Presleya je tokom služenja vojske mučila stalna bojazan o tome da će dvogodišnja pauza okončati njegovu karijeru. S druge strane, njegov menadžer pukovnik Tom Parker se za to unaprijed pripremio akumulirajući muzičke kompozicije koji su kao ploče izdavani za Presleyevog odustva, ali i vješto manipulirajući medijima stvarajući od najbanalnijih detalja Presleyevog vojničkog života senzaciju. Bojazni o kraju karijere su se pokazale potpuno neopravdanim, jer je njegov "povratnički" album Elvis is Back! postao veliki hit. Većina muzikologa, međutim, drži da je Presley s njim, a i pločama koje su slijedile, počeo napuštati svoj originalni "buntovnički" rock and roll, i okretati se "mekšim" i "sladunjavijem" mainstream žanru popa.

## Izvori
Elvis is Back!

***Elvis is Back!*** je album Elvisa Presleya izdan 1960. Snimljen je izdan neposredno nakon završetka Presleyevog odsluženja vojnog roka i njime je Presley javnosti, ali i samom sebi, nastojao dokazati kako je još uvijek u stanju stvarati nove hitove nakon dvogodišnje pauze. Projekt je u stilskom smislu označio njegovo postepeno okretanje od "izvornog" i "buntovničkog" rock and rolla prema "mekšem" popu. Jedan od angažiranih muzičara je bio i Charlie Hodge, s kojim se sprijateljio u vojsci i koji će postati jedan od najvažnijih članova njegove svite, Memfiške mafije. Album je doživio veliki uspjeh i u mnogo čemu otklonio sumnje u to da će Presley pasti u zaborav, odnosno da će rock and roll - čiji je najvažniji predstavnik još uvijek - brzo izaći iz mode.

## Osoblje
* Elvis Presley - vokali, gitara
* Scotty Moore - električna gitara
* Hank Garland - gitara, bas
* Floyd Cramer - klavir
* Bob Moore - bas
* D. J. Fontana - bubnjevi
* Buddy Harman - bubnjevi
* The Jordanaires - prateći vokali
* Boots Randolph - saksofon
* Charlie Hodge - gitara, vokali na "I Will Be Home Again"

## Popis pjesama
### Strana A

### Strana B

## Literatura

## Vanjske veze
* LSP-2231 Elvis Is Back! Guide part of the The Elvis Presley Record Research Database
Shakin' All Over

"**Shakin' All Over**" je rock and roll pjesma iz 1960. koju je originalno izveo britanski bend Johnny Kidd and the Pirates. Pjesmu je napisao njegov frontmen Johnny Kidd, prema vlastitim riječima inspiriran "osjećajima koji je kod njega izazivao pogled na lijepe djevojke". Jednostavni tekst se svidio britanskoj publici, koja je pjesmu u augustu 1960. dovela na vrh domaće top-liste, i to kao jedno od prvih domaćih rock and roll ostvarenja. Pjesma je bila hit u Evropi, ali uglavnom nepoznata u Sjevernoj Americi sve dok je 1965. nije obradio kanadski bend *[[The Guess Who]]*.

## Izvori

## Vanjske veze
* http://www.musicdish.com/mag/index.php3?id=5302
Boban Bajković

**Boban Bajković** (srpski: **Бобан Бајковић**; Cetinje, 15. ožujka 1985.) je bivši srpsko-crnogorski nogometni golman koji trenutno je trener golmana omladinaca u beogradsku Crvenu zvezdu.
Johnny Kid & The Pirates

***Johnny Kidd & The Pirates*** je bio engleski rock and roll bend koji je djelovao od 1959. do 1966. Ime je dobio po svom frontmenu Johnnyju Kiddu. Bend je poznat po tome što je izdao ploče koje se smatraju među prvima od "autentičnih" britanskih rock and roll hitova kao što su *[[Please Don't Touch]]* i *[[Shakin' All Over]]*. U svoje vrijeme se isticao za tadašnje doba neobično teatralnim nastupom, pri čemu je Johnny Kidd, poput pravog pirata, nosio povez preko oka. Njihov stil muzike je imao značajan uticaj na kasnije britanske bendove, među kojima se ističe *[[The Who]]*. Bend je prestao s radom nakon što je 1966. poginuo u prometnoj nesreći. Kasnije se ponovno okupio i povremeno nastupao, kao i niz drugih bendova koji, u većoj ili manjoj mjeri njeguju tradiciju, originalnih *Piratesa*.

## Vanjske veze
* www.johnnykidd.co.uk - Fan site
* www.thepirates.co.uk - Official band site
Johnny Kidd (pjevač)

**Johnny Kidd** (23. decembar 1935 - 7. oktobar 1966) bio je britanski rock and roll pjevač i kantautor, poznat kao frontmen rock benda *[[Johnny Kidd & the Pirates]]*. Rodio se pod imenom Frederick Albert Heath i s njim otpočeo karijeru, ispočetka svirajući u vlastitoj skiffle grupi i komponirajući niz pjesama, od kojih se *[[Please Don't Touch]]* 1959. sljedeće godine postati veliki hit. Još veći hit je postala Shakin' All Over, koja se smatra jednom od prvih "autentičnih" britanskih rock and roll pjesama; nakon nje je ime benda promijenio u the Pirates (Pirati), te u skladu s njim, počeo nastupati s "piratskim" povezom preko oka. Uspjeh te pjesme se, međutim, nije ponovio; njegove napore da promjena postave benda ponovno dođe na vrh je prekinuo automobilski sudar u kome je poginuo. U istoj nesreći je ozlijeđen basist The Piratesa Nick Simper, koji će kasnije postati član originalne postave *[[Deep Purple]]a*.

## Izvori

## Vanjske veze
*
The Sound of Fury (album)

***The Sound of Fury*** je debitantski album engleskog rock and roll muzičara Billyja Furyja. Karakterističan je po tome što je sve pjesme na njemu napisao sam Fury, a što je bila rijetkost među engleskim rock muzičarima kraja 1950-ih i početka 1960-ih. Pjesme se svojim stilom uglavnom oslanjaju na američki rockabilly, uz primjese bluesa. Imao je relativno skroman uspjeh, ali se danas smatra jednom od najvažnijih ploča ranog engleskog rocka.

## Popis pjesama

# That's Love (Fury)
# My Advice (Wilberforce)
# Phone Call (Wilberforce)
# You Don't Know (Wilberforce)
# Turn My Back On You (Wilberforce)
# Don't Say It's Over (Fury)
# Since You've Been Gone (Wilberforce)
# It's You I Need (Fury)
# Alright, Goodbye (Wilberforce)
# Don't Leave Me This Way (Fury)

## Izvori

## Vanjske veze
* Billy Fury Record Data
Billy Fury

**Billy Fury**, rođen kao **Ronald Wycherley** (17. april 1940 - 28. januar 1983) bio je engleski rock and roll pjevač i muzičar, koji je uživao vrhunac popularnosti od kraja 1950-ih do sredine 1960-ih. Zbog, za tadašnje standarde seksualno provokativnih scenskih nastupa je često nazivan "britanskim Elvisom". Bio je poznat kao jedan od prvih engleskih rock muzičara koji je sam komponirao svoje pjesme. Na karijeru su mu značajno uticali zdravstveni problemi, vezani uz reumatičnu groznicu koju je prebolio kao dijete. Zbog njih je od 1960-ih sve manje nastupao, te se sve više posvećivao zaštiti okoline. Umro je 1983. godine od srčanog udara.

## Literatura
* *Halfway to Paradise* (1996) - Spencer Lee

## Vanjske veze

* 
* 
* Billy Fury biography
* Official website
* 'Sound of Fury' fan club 
* Billy Fury In Thoughts Of You fan club 
* ''The Billy Fury Story'', a show featuring Fury's Tornados, former backing band founded in the 1970s
* BBC Archive - Mersey - BBC Interview with Fury
953.

__NOTOC__
Godina **953.** (**[[rimske brojke|CMLIII]]**) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru.

## Događaji
* Liudolf, vojvoda od Švapske i Konrad Crveni dižu ustanak protiv njemačkog kralja Otona I.
* U Portugalu pod imenom Villa Euracini se prvi put spominje grad Póvoa de Varzim.

## Rođenja

* Charles, vojvoda od Donje Lorene
* Fujiwara no Korenari, japanski dvorjanin iz Heianskog perioda
* Fujiwara no Michitaka, japanski plemić iz Heianskog perioda
* Herbert III, grof od Vermandoisa
* Al-Karaji. perzijski matematičar i inženjer
* Kisai Marvazi, perzijski pjesnik

## Smrti

* Abas I od Armenije, kralj Armenije
* Ismail al-Mansur, treći fatimidski kalif
* Carica majka Yingtian iz dinastije Liao
* Mastalus I od Amalfija, pretposljednji ''patricius'' Amalfija
* Muhammad bin Musafir, salaridski vladar Taruma i iranskog Azerbejdžana
* Rasso, bavarski grof, vojskovođa, hodočasnik i svetac.
* Rhodri ap Hywel, kralj Deheubartha

## Reference
Apache (instrumental)

***Apache*** je rock and roll instrumental koji je komponirao engleski rock muzičar Jerry Lordan, a koji je najpoznatiji zahvaljujući izvedbi rock benda *[[The Shadows]]* koja je postala veliki hit 1960. godine. Lordanu je kao inspiracija poslužio američki vestern-film ''Apache'' iz 1954. godine. Predstavlja jednu od najuspješnijih i najprepoznatljivijih instrumentalnih kompozicija u historiji rock muzike. U SAD je, pak, 1961. uspjeh postigla verzija jazz gitarista Joergena Ingmanna.

## Vanjske veze
* soul-sides.com: All Roads Lead to Apache (history of various versions of "Apache", including audio samples)
Salaridi

**Salaridi** (također poznati i kao **Musafiridi** ili **Langaridi**) su iranska lokalna dinastija koja je od 941. do 979. godine vladala područjima u današnjoj Armeniji i iranskoj regiji Azarbajdžan. Bili su delamitskog podrijetla, a religijski su pripadali sunitskom islamu. Osnivač salaridske dinastije bio je Muhamed ibn Musafir, lokalni zapovjednik (perz. *Sallār*) iz grada Taruma koji je proširio svoj politički utjecaj na Šamiran i oženio se plemkinjom iz susjedne iranske dinastije Džustanida čime je još više osnažio svoj položaj u regiji. Njegovi nasljednici vladali su još približno pola stoljeća sve dok ih susjedni Šadadidi nisu učinili svojim vazalima. Salaridi su lokalno nastavili vladati sve do pojave Seldžuka sredinom 11. stoljeća.

## Literatura

*  
*  
*  
*  
*
Azarbajdžan (Iran)

**Azarbajdžan** (perz. آذربايجان) kao regija Irana odnosi se na sjeverozapadna područja zemlje u kojima je većinom naseljeno azersko stanovništvo. Regija se okvirno sastoji od tri iranske administrativne pokrajine:
* Zapadni Azarbajdžan
* Istočni Azarbajdžan
* Ardabilska pokrajina
Azarbajdžan je povijesno značajan s obzirom da se u njemu dodiruju iranska, armenska, turkijska i arapska kultura. Regija obuhvaća područje od približno 105.000 četvornih kilometara, a broji oko sedam milijuna ljudi od čega su većina Azeri. Osim u iranskom Azarbajdžanu, azersko stanovištvo naseljava i ostale krajeve Irana te broji između 12 i 18 milijuna ljudi. Među poznatim iranskim Azerima je i Ali Hamenei, trenutni vrhovni vođa Irana. Azarbajdžan je jedna od najbogatijih iranskih regija s razvijenom industrijom i velikim brojem profesionalnih tkalaca.

## Veze
* Atropatena
* Azeri

## Literatura
*
Muhamed ibn Musafir

**Muhamed ibn Musafir** (? - 953) bio je salaridski vladar muslimanskog dijela srednjovjekovne Armenije (Tarum) od 916. do 941., te iranskog Azerbejdžana oko 949. godine.

Vladarom Taruma je postao oko 916. godine. Preko braka se povezao sa dejlamitskom dinastijom Džustanida, što mu je omogućilo da, uplićući se u njene unutrašnje sukobe, proširi salaridsku teritoriju. 930. je ustanički vođa Asfar iz Irana poslao Mardavidža da zauzme njegove teritorije, ali je Muhamed uspio nagovoriti Mardavidža da se okrene protiv svog gospodara i osnuje vlastitu dinastiju Zijarida. Njegov okrutni način vladanja je protiv njega okrenuo vlastitu porodicu; godine 941. su ga svrgnuli i u zamak zatočili sinovi Marzuban i Vahsudan. Kada su Marzubana 949. zatočili Bujidi, Muhamed je oslobođen te je vodio pohod na Azarbajdžan. Dejlamiti su ga, međutim, odatle prognali, pa je pao u ruke Vahsudana. Umro je u zatočeništvu.

## Literatura
* Bosworth, Clifford Edmund. *New Islamic Dynasties: A Chronological and Genealogical Manual.* Great Britain: Columbia University Press, 1996. 
* Madelung, Wilferd. "Minor Dynasties of Northern Iran." *[[Cambridge History of Iran]], Volume 4: The Period From the Arab Invasion to the Saljuqs.* Ed. R. N. Frye. New York, New York: Cambridge University Press, 1975.
Yingtian

**Yingtian** može označavati:

* Carica majka Yingtian, carica majka dinastije Liao
* Yingtian (dinastija Song) (應天府), ime za Shangqiu u doba dinastije Song
* Yingtian (dinastija Ming) (應天府), ime za Nanjing u doba dinastije Ming
Rasso

**Sveti Rasso od Andechsa** (također *Rasso od Grafratha, [[Graf]] Ratt, Ratho, Grafrath, Rasso von Andechs*) (cca. 900-953) bio je bavarski grof i vojskovođa, hodočasnik i svetac. Po predaji je bio grof (*Graf*) od Dießen-Andechsa, te vodio Bavarce u borbi protiv Mađara u 10. vijeku. O njemu nema podataka od strane suvremenika, i umjesto toga se historičari moraju oslanjati na legende koje su nastale krajem srednjeg vijeka. Većina, međutim, drži da se one temelje na stvarnoj ličnosti, odnosto da je doista postojao grof Rasso koji se 950-ih borio protiv Mađara.

Prema legendi kao je sredovječni čovjek pohodio Svetu zemlju i Rim i prikupljao relikvije; po povratku je osnovao benediktinsku opatiju u Wörthu, kasnije po njemu nazvanu Grafrath.
                   
Vjeruje se da je bio krupan čovjek. Njegove relikvije su ekshumirane 1468. godine; tada je utvrđšeno da je bio visok 2 metra; vjerovalo se da je viši, jer su razmjeri grobnice bili primjereniji čovjeku od 2 i pol metra visine.

## Reference

## Vanjske veze
* Saints of May 17 
*  Rasso von Andechs
*  „Rasso wahrscheinlich älter“ – aktuelle Wertung von Ungereimtheiten der Quellen (Dr. Ernst Meßmer ist auch Author der beiden Rasso-Monografien, die bei der Deutschen Nationalbibiothek unter dem Stichwort *Rasso* verzeichnet sind)
*  „Der heilige Rasso kämpft gegen die Ungarn“, Fresken in der Stiftskirche Andechs von Johann Baptist Zimmermann, 1751–1754
Rhodri ap Hywel

**Rhodri ap Hywel** (? - 953) je bio kralj južne velške države Deheubarth, odnosno sin i nasljednik velškog hegemona Hywela Ddaa.

Nakon što je Hywel 950. umro, Deheubarth se podijelio između Rhodrija i njegova dva brata - Edwina i Owaina. Hywelovi sinovi, međutim, nisu pod svojom vlašću uspjeli zadržati sjevernu velšku državu Gwynnedd, gdje se na prijestolje vratila stara dinastija Aberffraw preko braće Iago ap Idwala i Ieuaf ap Idwala, sinova kralja Idwal Foela.

Godine 952. su Iago i Ieuaf napali jug i doprli sve do Dyfeda. Godine 954. su se Hywelovi sinovi osvetili prodrijevši na sjever sve do doline Conwy, prije nego što su poraženi kod Llanrwsta i natjerani da se povuku u Ceredigion.

## Literatura
* John Davies (2007) *A History of Wales* (Penguin) 
* John Edward Lloyd (1911) *A history of Wales from the earliest times to the Edwardian conquest* (Longmans, Green & Co.)

|-
Mastalo I od Amalfija

**Mastal** ili **Mastalo I** (; ? - 953) bio je pretposljednji ''patricius'' Amalfija, odnosno poglavar Republike Amalfi, srednjovjekovnog grada-države na jugu Italije. Otac mu je bio Manso I, posljednji čelnik grada koji je nosio titulu prefekta.

Godine 946. je došao u pomoć princu Gisulfu I od Salerna, koji je bio napadnut od Landulfa II od Beneventa i Giovannija III od Napulja. Mastalo je Landulfove snage dočekao u zasjedi u prijevoju La Cava.

Mastala je na čelu grada nslijedio Mastalo II, koji je prvi za sebe uzeo titulu *[[dux]]*. 

## References
* Excerpt from the Chronicon Salernitanum.
Abas I od Armenije

**Abas I od Armenije** () je bio kralj Armenije iz dinastije Bagratida, koji je vladao od 928. do 953. Bio je sin kralja Smbata I i brat kralja Ashota II, koga je naslijedio na prijestolju. Njegova duga vladavina je, za razliku od prethodnika, predstavljala period mira. Razlog tome je bilo nastojanje da ostvari mir sa arapskim emirima. Iz svoga sjedišta - tvrđave Kars - je putovao u Dvin gdje je postigao sporazum sa arapskim guvernerom. Mnogo je lošije odnose imao sa Bizantskim Carstvom, koje je tada bilo u ofenzivi na istok, te je uz arapsko-muslimanske, nastojalo sebi pripojiti i armenske teritorije. Abas se od Bizantinaca spasio prije svega zahvaljujući žestokom otporu koji su Bizantincima pružali hamdanidski emiri iz Sirije. Opasnost po Armeniju je, pak, došla sa sjevera, iz Abhazije. Godine 943. je Abas sagradio crkvu u Karsu, ali se tada na rijeci Araks pojavila vojska abhaškog kralja Bera koji je inzistirao da se ona posveti po halkedonskom umjesto armenskom mijafizitskom obredu. Došlo je do sukoba u kome je Ber zarobljen, a potom oslijepljen i poslan natrag u Abhaziju. Abas je umro 953. i ostavio prijestolje sinovima Ashotu III i Musheghu.
Póvoa de Varzim

**Povoa de Varzim** () je značajan grad u Portugaliji, smešten u njenom severozapadnom delu. Grad je važno naselje u sastavu okruga Porto, gde čini jednu od opština.

Povoa de Varzim je najpoznatije primorsko letovalište severne Portugalije. Razvoju turizma doprinosi i to što je grad jedno od retkih mesta u državi gde se može zakonito kockati.

## Prirodni uslovi
Grad Povoa de Varzim se nalazi u severozapadnom delu Portugalije. Od glavnog grada Lisabona grad je udaljen 350 kilometara severno, a od Portoa grad 35 severno.

**Reljef**: Povoa de Varzim se na severu portugalskog primorja, u priobalnom delu istorijske oblasti Minjo. Grad se obrazovao duž obale mora, koja je ovde ravna i peščana, te povoljna z razvoj turizma.

**Klima**: Klima u Povoi de Varzim je blaga umereno kontinentalna klima sa značajnim uticajem Atlantika i Golfske struje (velike količine padavina).

**Vode**: Povoa de Varzim leži na na obali Atlantskog okeana. Obala je ravna i peskovita, pa je izvanredna za primorski turizam.

## Historija
Područje Povoe de Varzim naseljeno još u vreme praistorije. Sve do početka 19. veka naselje je bilo nevažno ribarsko selo, a zatim je počeo razvoj turizma, prvo domaćeg, a u 20. veku i međunarodnog. To je i uticalo da grad u 20. veku zabeleži brz razvoj i rast stanovništva.

Grad je dobio gradska prava tek 1984. godine.

## Stanovništvo
Po poslednjih procenama iz 2011. g. opština Povoa de Varzim ima oko 67 hiljada stanovnika, od čega oko 38 hiljada živi na gradskom području. Opština je gusto naseljena.

## Zbirka slika

Datoteka:Agro-velho.JPG|Rivijera u Povoi
Datoteka:Antigo Hotel Largo de Sao Roque Povoa Varzim.JPG|Trg u starom delu grada
Datoteka:Avenida Mousinho de Albuquerque Povoa Varzim.jpg|Glavna gradska ulica
Datoteka:Câmara Municipal da Póvoa de Varzim.jpg|Gradska kuća


## Vanjske veze

* www.cm-pvarzim.pt Zvanična stranica grada Povoe de Varzim
Liudolf od Švapske

**Liudolf** (930 – 6. septembar 957) je bio vojvoda Švapske od 950. do 954. Bio je sin njemačkog kralja Otona&nbsp;I i njegove supruge Eadgyth, kćeri engleskog kralja Edwarda Starijeg.

Liudolf se oženio za Idu, kćer švapskog vojvode Hermana&nbsp;I. Kada je Herman died, Oton je svog najstarijeg sina imenovao vojvodom Švapske. Liudolf se pokazao popularnim vladarom. Kada je godine 951. Berengar II uzurpirao italijansko prijestolje, Liudolf je pokrenuo invaziju kako bi ga zbacio; međutim trupe njegovog oca su bile brže, ostavivši ga bez plijena. Liudolf se nakon očeve ženidbe za Adelaide, udovicu italijanskog kralja, osjetio ugroženim. Zbog toga je 953. protiv oca podigao ustanak, kojemu se, osim matičnog vojvodstva, priključio i njegov šurjak, lotaringijski vojvoda Konrad Crveni. U kompliciranom dinastijskom sukobu Konradovi podanici u Lotaringiji su se opredijelili za Otona, dok su Bavarci stali na stranu Liudolfa, iako je njihov vojvoda, Liudolfov stric Heinrich ostao vjeran bratu. Na kraju je Oton porazio ustanike, a Liudolfu je oduzeto vojvodstvo. Liudolf se nešto kasnije pomirio sa ocem. Kada je Berengar u Italiji digao novi ustanak, Liudolf je za račun oca napao Italiju i osvojio niz gradova. Usred uspješnog pohoda ga je iznenada pogodila groznica od koje je umro u Pombiji kraj Novare. Sahranjen je u opatiji sv. Albana u Mainzu.

Sa idom je imao sina po imenu Otto, koji je kasnije postao vojvoda Švapske i Bavarske. Njegova kćer Mathilde je postala opatica samostana u Essen. 

Poznat je i kao osnivač grada Stuttgart u južnoj Njemačkoj.
Konrad Crveni

**Konrad Crveni** (; cca. 922 - 10. august 955) bio je vojvoda Lotaringije iz Salijske dinastije, koji je vladao od 945. do 953.

Bio je sin Wernera V, grofa od Nahegaua, Speyergau i Wormsgaua. Majka mu je bila sestra njemačkog kralja Konrada I. Oca je naslijedio 941. te dobio dodatne teritorije u Nidagauu. Godine 944. ili 945. ga je kralj Oton I imenovao vojvodom Lotaringije.

Godine 947. se oženio za Liutgarde, kćer Otona i Edith, kćeri engleskog kralja Edwarda Starijeg. Sa Liutgard je imao sina Otta, kasnijeg vojvodu od Švapske i Koruške. 

Godine 953. se Konrad pridružio Otonovom sinu, švapskom vojvodi Liudolfu, u ustanku protiv Otona. Za razliku od Švapske, podanici u Lotaringiji se nisu pridružili svom vojvodi. Oton je pobunjenike porazio, a Konradu je vojvodstvo oduzeto i predano Otonovom bratu, kelnskom nadbiskupu Brunu I.

Već sljedeće godine se Konrad pomirio sa svojim tastom. Sudjelovao je u pohodu protiv slavenskog plemena Ukrani u današnjem Uckermarku. Sljedeće godine je u sudjelovao u bitci kod Lechfelda. Tokom bitke je, prema navodima Widukinda od Corveya, bilo strahovito vruće, te je u jednom trenutku Konrad počeo skidati oklop kako bi se malo rashladio. U tom trenutku ga je pogodila mađarska strijela u vrat, a od čega je poginuo.

Konradovo tijelo je preneseno u Worms, gdje je sahranjen u tamošnjoj katedrali. 

## Literatura
* Weinfurter, Stefan. *The Salian Century: Main Currents in an Age of Transition*, 1999
Muhtar

**Muhtar** (turski: *Muhtar*, od arapskog **مختار‎** (muḫtār) - *izabrani*) je naziv za starješinu mahale u gradu, ili seoskog starješinu, kneza (administrativnog činovnika). 

Funkcija muhtara postoji i danas po Turskoj i Bliskom Istoku, a za Osmanskog Carstva poslojala je i po čitavom Balkanu i južnim državama nekadašnjeg Sovjetskog Saveza.
## Historija
Muhtari su se po balkanskim zemljama i Turskoj pojavili od kraja 18. vijeka kad su mahale i službeno postale administrativne jedinice Osmanskog Carstva. Po kršćanskim mahalama je njihov naziv službeno bio - muhtar, iako su ih običajno zvali; knez, kmet ili drukčije u skladu sa lokalnim običajima i tradicijom. 

Muhtar je načelno bio indirektno zadužen za red i mir u svojoj mahali (trebao je paziti i upozoravati) kao i za provođenje zakona i naredbi viših vlasti. Kao potvrdu svog službenog statusa, imali su - muhur (pečat), kojim su ovjeravali svoje spise. Muhtare su birali sami građani pojedine mahale, na svojoj skupšini (medžlisu). Oni su ga bili dužni i plaćati, po selima se to obično svodilo na plaću u naturalnim dobrima i to na dogovorni rok od godinu dana, od Đurđevdana do Đurđevdana. Onda bi jedna i druga strana vidjela koliko je zadovoljna, pa bi se ili produžavao ugovor, ili bi se tražio novi muhtar. Po većim gradskim mahalama dobijali bi i nešto novca, za toškove poslovanja, - u svakom slučaju plaća im je bila mala, kao i ovlasti i administrativna jedinica. 

Muhtari su nestali iz balkanskih zemalja, kako bi se koja zemlja oslobađala od osmanske vlasti.
### Muhtari po Bosni i Hercegovini
Po Bosni i Hercegovini su se muhtari zadržali i nakon austro-ugarske aneksije 1878., sve do reforme uprave 1907. Jedina promjena je bila što njih više nije birala općinska skupština, već su ih postavljali kotarski načelnici na neodređeno vrijeme. 
### Muhtari po Turskoj
U današnjoj Turskoj muhtari su nešto kao načelnici mjesne zajednice. Njih biraju građani pojedine mahale, a oni se načelno brinu za život u svojoj zajednici, vode evidenciju o stanovništvu, izdaju kojekakve potvrde (o imovinskom stanju - za socijalnu pomoć i slično). 
## Izvori
Kisai Marvazi

**Abul Hasan Abu Ishaq Kisa'i Marvazi** (&lrm;; 953 - ?) bio je perzijski pjesnik iz 10. vijeka. Bio je rodom iz Merva. Karijeru je započeo na dvoru Samanida, potom Abasida, a na kraju i Gaznavida, odnosno Mahmuda Gaznevija. U kasnijim periodima života se preobratio na šijitski islam.

## Literatura
* Jan Rypka, *History of Iranian Literature*. Reidel Publishing Company. 1968 . 
* Mohammad-Amin Riahi, *Kisai Marvazi, his life and poetry*, Tehran 1988
Herbert III od Vermandoisa

**Herbert III od Vermandoisa** (953–1015) je bio grof Vermandoisa od 987. do smrti. Bio je sin grofa Adalberta I od Vermandoisa i Gerberge od Lotaringije. Oženio se za Ermengard od Bara (946 &ndash; iza 1035), a s kojom je imao sljedeću djecu:

* Adalbert II od Vermandoisa (cca. 980-1015)
* Landulf, biskup Noyona
* Otton od Vermandoisa (cca. 1000-1045)
Fujiwara no Korenari

**Fujiwara no Korenari** (藤原 惟成) (953–989) bio je japanski carski dvorjanin iz vremena Heianskog perioda. Bio je sin Fujiwara no Masakija, te je služio cara Kazana. Kada je car abdicirao kako bi postao redovnik u hramu Kazan-in, Fujiwara no Korenari mu se tamo pridružio 986.

## Literatura
* Papinot, Edmond (1910). Historical and geographical dictionary of Japan. Tokyo: Librarie Sansaisha.
Fujiwara no Michitaka

je bio *[[Kugyō]]* (japanski plemić) iz Heianskog perioda. Bio je prvi sin Kaneieja te služio kao regent (*[[Sesshō i Kampaku|Sesshō]]*) za cara Ichijoa, a kasnije i kao *Kampaku*. Ichijō je oženio Michitakinu kćer Teishi (Sadako), čime je nasavljena čvrsta veza carske porodic e i klana Fujiwara.

Za njega se ponekad koriste i nazivi *Nijō Kampaku* (二条関白) ili *Naka-no-Kampaku* (中関白).

## Literatura
* Frederic, Louis (2002). "Japan Encyclopedia." Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
* Papinot, Edmond (1910). Historical and geographical dictionary of Japan. Tokyo: Librarie Sansaisha.
* Owada, T. et al. (2003). ‘’Nihonshi Shoka Keizu Jimmei Jiten’’. Kōdansya. (Japanese)
* Kasai, M. (1991). ‘’Kugyō Bunin Nenpyō’’. Yamakawa Shuppan-sha. (Japanese)
* Hioki, S. (1990). ‘’Nihon Keifu Sōran’’. Kōdansya. (Japanese)
Dick Clark

**Richard Wagstaff** "**Dick**" **Clark** (30. novembar 1929&nbsp;– 18. april 2012) bio je američki radio i TV-voditelj i poduzetnik. Služio je kao predsjedatelj i generalni direktor Dick Clark Productions. Najpoznatiji je kao voditelj popularnih i dugovječnih TV-emisija kao što su *[[American Bandstand]]*, pet verzija kviza *[[Pyramid (kviz)|Pyramid]]* i *[[Dick Clark's New Year's Rockin' Eve with Ryan Seacrest|Dick Clark's New Year's Rockin' Eve]]*.

## Izvori

## Vanjske veze
* Dick Clark Productions
* Dick Clark Papers at Syracuse University
* 
* 
* Dick Clark's Rock, Roll and Remember newspaper comic strip series
* Dick Clark interviewed on the Pop Chronicles (recorded 3.11.1968)
*
Dom omladine Beograda

**Dom omladine Beograda** (DOB) je kulturni centar u Beogradu prvenstveno posvećen omladini. U okviru svoje delatnosti, organizuje brojne programe u oblasti savremene umetnosti i kulture, kao i obrazovno-debatne programe: oko 1.000 različitih programa godišnje, koje poseti preko 180.000 mladih. DOB se trudi da obuhvati sve umetničke discipline: prozu, poeziju, muziku, pozorište, film, vizuelne umetnosti, nove medije i druge.

Dom omladine nastoji da funkcioniše kao platforma za promovisanje novih umetnika, ideja i inicijativa. Takođe, Dom omladine nastoji da bude ključna tačka susreta za domaće i strane umetnike, zbog čega je DOB član brojnih lokalnih, regionalnih i međunarodnih mreža.

Osnovan je 1964. pod pokroviteljstvom Sekretarijata za kulturu Skupštine Beograda, koja je i dalje njegov finansijer.

## Organizacija
Aktivnosti DOB-a su organizovane u 5 centara:
* Centar za razvoj muzike,
* Centar za vizuelne umetnosti i multimediju,
* Centar za edukaciju i interaktivnu komunikaciju,
* Centar za izdavačku delatnost, i
* Laboratorija inicijativa - *Art & creativity unlimited*.

## Prostor
Dom omladine se nalazi u poslovnoj zgradi u centru Beograda, nedaleko od Trga Republike. Za održavanje svojih programa, na raspolaganju ima sledeće:
* Velika sala (520 mesta za sedenje ili 1200 mesta za stajanje)
* Sala Amerikana (300 mesta za sedenje ili 800 mesta za stajanje)
* Klub (100 mesta za sedenje ili 300 mesta za stajanje)
* Galerija
* Tribinska sala (60 mesta za sedenje)
* Američki kutak
* Holovi

Izdvojeno od ove zgrade, DOB poseduje i "Magacin" u ulici Kraljevića Marka - preuređeni magacin sa preko 5000 kvadratnih metara prostora.

## Vanjske veze

* Zvanični sajt Doma omladine Beograda
Univerzitet u Nottinghamu

**Univerzitet u Nottinghamu**  () je univerzitet u Nottinghamu, Velika Britanija. Osnovan je 1948. godine, s time da je njegova preteča - University College Nottingham - osnovan 1881. Posjeduje kampuse u Kini i Maleziji.

## Reference

## Vanjske veze

* University of Nottingham website
* Highfields and Nottingham University Parks. Information and pictures 
* Photographs of Highfields Park from Nottingham21
Univerzitet u Barceloni

**Univerzitet u Barceloni** (; ; ) je javni univerzitet u Barceloni. Osnovan je 3. novembra 1450. godine, što ga čini petim najstarijim univerzitetom u Španiji i jednim od najstarijih univerziteta na svijetu. Sa svojih 75 preddiplomskih, 353 diplomskih i 96 doktorskih programa institucija je 2012. rangirana kao najbolji univerzitet u Španiji i ukupno 176. u svijetu na osnovu *QS World University Rankings-a*.

## Izvori

## Vanjske veze
* University of Barcelona Website
Univerzitet u Bukureštu

**Univerzitet u Bukureštu** (), je javni univerzitet u Bukureštu u Rumuniji. Osnovan je 1864. ukazom princa Alexandreua Ioana Cuze. Njime je transformiran Akademija Svetog Save, koja je do tada predstavljala glavnu obrazovnu instituciju u Vlaškoj. Univerzitet u Bukureštu drugi je najstariji univerzitet na području današnje Rumunije i današnja vodeća institucija visokog obrazovanja u zemlji. Na univerzitetu je moguće završiti 97 programa preddiplomskog obrazovanja *(bachelor)*, 211 programa na diplomskom nivou *(master)* i 21 poslediplomski program *(doktorat)*.

## Historija

1694. u Bukureštu je osnovana Akademija Svetog Save na kojoj su predavanja izvođena na grčkom jeziku. 1776. vladar Vlaške Alexandru Ipsilanti inicirao je reforme u kojima su na akademiju uvedeni kolegiji francuskog, italijanskog i latinskog jezika. 1987. Carol Davila osnovao je *Nacionalnu školu medicine ui farmacije*, a iste je godine položen i kamen temeljac *Univerzitetske palače u Bukureštu*. 1859. osnovan je i pravni fakultet.

1864. je objedinjavanjem tri postojeća fakulteta *(pravni, naučni i humanistički)*, osnovan Univerzitet u Bukureštu. U narednim su godinama osnivani i drugi fakulteti u okviru Univerziteta. 1884. osnovan je *Teološki fakultet*, 1906. *Geološki fakultet*, 1913. je osnovan *Akademski institut elektrotehnologije*, 1921. *Fakultet veterinarske medicine*, 1923. *Farmacijski fakultet* i 1924. *Mina Minovici institut forenzičke medicine*.

1956. na univerzitetu su organizovane mirne demonstracije protiv komunističkog režima u Narodnoj Republici Ruminiji.

## Reference

## Vanjske veze
*  Službena stranica
Al-Karadži

***' (ili***'; Karadž ili manje izglednije Karh, cca. 953 &ndash; cca. 1029) bio je perzijski matematičar i inženjer. Najpoznatiji je po tri knjige *Al-Badi' fi'l-hisab* (*Predivna o računanju*), *Al-Fakhri fi'l-jabr wa'l-muqabala* (*Slavna o algebri*) i *Al-Kafi fi'l-hisab* (*Dovoljna o računanju*). Uglavnom se bavio algebrom i polinomima. Njegovi izvorni tekstovi nisu sačuvani.

## Reference

## Literatura i vanjske veze
* 
* J. Christianidis. *Classics in the History of Greek Mathematics*, p.&nbsp;260
* Carl R. Seaquist, Padmanabhan Seshaiyer, and Dianne Crowley. "Calculation across Cultures and History"  (*Texas College Mathematics Journal* 1:1, 2005; pp 15&ndash;31) [PDF]
* Matthew Hubbard and Tom Roby. "The History of the Binomial Coefficients in the Middle East"  (from "Pascal's Triangle from Top to Bottom")
* Fuat Sezgin. *Geschichte des arabischen Schrifttums* (1974, Leiden: E. J. Brill)
* James J. Tattersall. *Elementary Number Theory in Nine Chapters*, p.&nbsp;32
* Mariusz Wodzicki. "Early History of Algebra: a Sketch" (*Math* 160, Fall 2005) [PDF]
* "al-Karaji"  — *Encyclopædia Britannica* Online (4 April 2006)
* F. Woepcke, in *Extrait du Fakhri, traité d'Algèbre par Abou Bekr Mohammed Ben Alhacan Alkarkhi* (Paris, 1853)
Charles od Donje Lotaringije

**Charles od Donje Lotaringije** (; Laon, 953&ndash;Orléans 993) bio je francuski princ iz dinastije Karolinga. Bio je sin kralja Louisa IV i kraljice Gerberge od Saksonije, odnosno mlađi brata kralja Lothaira. Pripadao je šestoj generaciji potomaka Karla Velikog. Charlesu je zapriječeno nasljedstvo francuskog prijestolja, ali ga je zato rimsko-njemački car Otto II proglasio vojvodom Donje Lotaringije 977.

Sa bratom je 977. došao u sukob, kada je njegovu suprugu Emmu, kćer Lotara II od Italije optužio za preljub, odnosno ljubavnu vezu sa biskupom Adalberonom od Laona. Sinod sazvan od strane nadbiskupa Adalberona od Reimsa je kraljicu proglasio nedužnom; kada je Charles nastavio tvrditi da je Emma preljubnica, protjeran je iz Francuske. Utočište je našao u Njemačkoj kod rođaka Otta koji mu je dao vojvodsku titulu.

U augustu 978. je Lothair napao Njemačku i zauzeo prijestolnicu Aachen; i Otto i Charles su, međutim, uspjeli pobjeći. U oktobru iste godine su napali Francusku te opustošili zemlje od Reimsa, Soissonsa i Laona. U Laonu je, pak, biskup Thierry I od Metza Charlesa okrunio za francuskog kralja. Međutim, već u novembru je Lothair krenuo u još protuofenzivu te potjerao Charlesa i Otta natrag u Njemačku.

Kada je Lothair 986. umro, to što je kao vazal stranog kralja napao Francusku je proglašeno izdajom, te mu je zapriječeno nasljedstvo prijestolja. Magnati su za novog kralja proglasili malodbnog Luja V, a nakon njegove smrti Huga Capeta, čime je na vlast došla dinastija Capet. 26. marta 991. je na prevaru zarobljen i doveden u Orleans gdje je umro dvije godine kasnije.

Charles je bio oženjen dva puta. Prvi put za kćer grofa Roberta Vermandoisa, a potom za Adelais, kćer niskog plemića i vazala Huga Capeta. Djeca su mu bili:

* Otto, naslijedio ga je kao vojvoda Donje Lotaringije
* Adelaide
* Gerberga od Donje Lotaringije, grofica od Bruxellesa, udala se za Lamberta I od Leuvena
* Louis, umro s ocem u zatvoru
* Charles (r. 989)
* Ermengarde, vjenčala se za Alberta I od Namura (različiti izvor da je otac Ermengarde bio Charles, odnosno njegov sin Otto)

## Preci



## Reference
Univerzitet u Belgranu

**Univerzitet Belgrano** je privatni univerzitet osnovan 1964. godine i nalazi se u Buenos Airesu (Argentina), zapadno od centra grada u distriktu Belgrano.

Univerzitet ima 9 fakulteta:
* Arhitektura i urbano planiranje
* Pravo i političke nauke
* Ekonomija
* Humanističke studije
* Inžinjerstvo i Kompjuterska tehnologija
* Agrikultura 
* Jezičke nauke 
* Zdravstvene nauke
* Primijenjene nauke

Univerzitet ima vlastitu svakodnevnu radiostanicu s programom BBC-a.

## Vanjske veze

* Oficijelni sajt
Univerzitet u Sao Paulu

**Univerzitet u Sao Paulu** (port. *Universidade de São Paulo*) je javni univerzitet u gradu Sao Paulu u Brazilu. Osnovan je 1934. godine i 2010. pohađalo ga je oko 92.800 studenata.

## Vanjske veze

* Službena stranica
Universidad Nacional Autónoma de México

**Universidad Nacional Autónoma de México** je javni istraživački univerzitet u gradu Meksiku, Meksiko. Njaveći je i najstariji univerzitet u Latinskoj Americi. Univerzitet je osnovan 1910. godine kao liberalna alternativa **Kraljevskom i papinskom univerzitetu Meksika** (*Real y Pontificia Universidad de México*) koji je funkcionirao u periodu od 1551 do 1865. Od 1929. univerzitetu je zagarantirana autonomija u definiranju nastavnih programa i raspolaganju budžetom od strane vlasti što je osnažilo akademske slobode i neovisnost. Tri dobitnika Nobelove nagrade studirali su na univerzitetu: Alfonso García Robles (za mir), Octavio Paz (za književnost), Mario J. Molina (za hemiju). Veliki kampus sa zgradama dekoriranim muralima zaštićen je kao Svjetska baština od strane UNESCO-a. UNAM je široko priznat kao najprestižniji univerzitet španjolskog govornog područja u svijetu.

## Historija

Univerzitet je 22. septembra 1910. otvorio Justo Sierra, ministar obrazovanja u vladi Porfiria Diaza. Nova institucija trebla se fundamentalno razlikovati od svoje prethodnice, blisko povezane sa rimokatoličkom crkvom i osnovane po odluci Felipa II od Španjolske, a u ime Karla V. Nasuprot tome, novi univerzitet trebao je biti po prirodi sekularan i trebao je odgovarati na potrebe cijele nacije.

Izazovi sa kojima se suočio novi univerzitet bili su u prvom redu političke prirode budući da je u toku bila Meksička revolucija, a federalne vlasti su imale direktnu kontrolu nad univerzitetskim pravilima i nastavnim programom. Pobune su povremeno prekidale rad novoosnovanog univerziteta (naročito nakod pada federalne vlade). Prvi studenstki protest organiziran je 1912. i rezultirao je osnivanjem samostalne pravne škole zvane Slobodna pravna škola (*Escuela Libre de Derecho*) u koju je odlučila preći većina studenata prava. Prvi pokušaj osiguravanja autonomije za univerzitet propao je 1914. godine, da bi se krajem dvadesetih godina izborila autonomija kao rezultat pokreta koji se za to zalagao kroz čitavu deceniju. 1943. donijeta je odluka da se univerzitet premjesti iz zgrada širom grada u jedinstveni novi kampus nazvan Univerzitetski grad. Studentski protesti organizirani su i 1966. i pred otvaranje ljetnih olimpijskih igara 1968 (koje su otvorene na univerzitetskom stadionu), za vrijeme kojih je nastava na univerzitetu bila obustavljena. Posljednje velike demonstracije organizirane su u školskoj godini 1999-2000. kada su studenti blokirali univerzitet na 292 dana zbog najava povećanja prosječnih školarina sa 0.02$ na 150$ po semestru za studente koji si mogu priuštiti plaćanje školarine u tom iznosu.

## Vanjske veze
* Službena stranica
954.

__NOTOC__
Godina **954.** (**[[rimske brojke|CMLIV]]**) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru.

## Događaji
* Škotski kralj Mael Coluim I (Malcolm) ubijen u borbi protiv Brđana (Highlanders). Na prijestolju ga nasljeđuje Indulf I. 
* Nakon smrti vikinškog kralja Erika Krvave sjekire koji je vladao sjeverom zemlje, Edred postaje jedini kralj u Engleskoj.
* Grof Theobald I od Bloisa gradi zamak Chinon.
* Grofovi Ventimiglie u sjevernoj Italiji predaju grad Seborga i okolne teritorije benediktincima u samostanu Lerino; time Seborga, prema nekim suvremenim tumačenjima, počinje svoj život kao samostalni državnopravni entitet.

## Rođenja

* Alphege, nadbiskup Canterburya (u. 1012)
* Wang Yucheng, kineski pjesnik

## Smrti

* 10. 9. &ndash; kralj Louis IV od Francuske (r. 920)
* Kralj Erik I od Norveške
* Guo Wei, također poznat kao Car Taizu od Kasnijeg Zhoua
* Feng Tao, kineski velikodostojnik i pronalazač novih tehnika štampe
* Liu Min, osnivač kineske/Shatuo države Sjeverni Han

## Reference
Indulf

**Ildulb mac Causantín**, angliciziran kao **Indulf**, s nadimkom **An Ionsaighthigh**, "Aggressor" (? - 962) bio je kralj Škota iz dinastije Alpin, koji je vladao od 954. do smrti. Bio je sin kralja Constantinea II (Causantín mac Áeda); prema nekim pretpostavkama, majka mu je bila kćer sjevernoengleskog earla Eadulfa I od Berncije, koji je u mladosti boravio u izgnanstvu na škotskom dvoru.

Neki od ranih škotskih historičara, kao John od Forduna, tvrdili su da je Indulf u vrijeme svog prethodnika - kralja Malcolma I - bio kralj Strathclydea, a što se temelji na tome da je kraljevina Strathclyde upravo tada, odnosno 940-ih, postala dio Kraljevine Alba. Taj su stav, međutim, odbacili suvremeni historičari.

Na prijestolje je došao nakon Malcolmove smrti. Jedini važniji događaj tokom njegove vladavine, prema navodima Chronicle of the Kings of Alba jest, preuzimanje grada napuštenog grada *oppidum Eden* od strane Škota. Dio historičara vjeruje da je u pitanju današnji Edinburgh, odnosno da je Lothian ili veći dio te oblasti pao pod Indulfovu, odnosno škotsku vlast.

Indulf je umro 962. godine, a o mjestu i uzroku smrti postoje proturječni detalji. *[[Chronicon Scotorum]]* navodi kako je poginuo boreći se protiv Vikinga u bitci kod Baudsa. Prophecy of Berchán, pak, navodi da je umro u samostanu St Andrews.

U svakom slučaju ga je naslijedio Dub (Dub mac Maíl Coluim), sin njegovog prethodnika. Njegovi sinovi Cuilén i Amlaíb su kasnije postali kraljevi. Eochaid, treći sin, je zajedno sa Cuilénom ubijen u borbi protiv Strathclydea 971.

## Izvori

## Literatura
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History AD 500&ndash;1286*, volume 1. Reprinted with corrections. Paul Watkins, Stamford, 1990. 
* Duncan, A.A.M., *The Kingship of the Scots 842–1292: Succession and Independence.* Edinburgh University Press, Edinburgh, 2002. 
* Smyth, Alfred P. *Warlords and Holy Men: Scotland AD 80-1000.* Reprinted, Edinburgh: Edinburgh UP, 1998. 
* Walker, Ian W., *Lords of Alba: The Making of Scotland.* Sutton, Stroud, 2006. 

## Vanjske veze
* CELT: Corpus of Electronic Texts at University College Cork includes the *Annals of Ulster*, *Tigernach*, *the Four Masters* and *Innisfallen*, the *Chronicon Scotorum*, the *Lebor Bretnach* (which includes the *Duan Albanach*), Genealogies, and various Saints' Lives. Most are translated into English, or translations are in progress.
* (CKA) The Chronicle of the Kings of Alba
* Find-A-Grave
Aelfheah od Canterburyja

**Ælfheah** (, "elf-high"; 954&nbsp;– 19. april 1012), službeno slavljen pod imenom **Alphege** u nekim crkvama, također poznat kao **Elphege**, **Alfege** ili **Godwine**, bio je anglosaksonski biskup Winchestera, a kasnije i nabdiskup Canterburyja. Bio je anahoret prije nego što je izabran za opata samostana Bath Abbey. Njegova pobožnost i "svetost" ga je učinila biskupom, a na kraju i nadbiskupom.Ælfheah je promovirao kult svetog Dunstana te također poticao obrazovanje. Godine 1011. su ga zarobili vikinški pljačkaši; sljedeće godine je ubijen nakon što je odbio ponudu da se za njega plati otkupnina. Ælfheah je kanoniziran kao svetac 1078. Thomas Becket, kasniji nadbiskup Canterburyja, molio se upravo njemu prije nego što je ubijen u Canteburyjskoj katedrali.

## Reference

## Vanjske veze
* Prosopography of Anglo Saxon England: Ælfheah
Wang Yucheng

**Wang Yucheng** (ili **Yu-Ch'eng**) (王禹偁, 954–1001) bio je kineski pjesnik iz doba dinastije Song. Bio je rodom iz Chuyeha u provinciji Shandong. Bio je zaposlen u državnoj upravi; zbog kritika vladine politike je protjeran u južnu Kinu.
Seborga

**Seborga** je gradić u Italiji, smješten u sjeverozapadnoj regiji Liguriji, nedaleko od francuske granice. U administrativnom smislu predstavlja općinu (*[[comune]]*) unutar provincije Imperije. Glavne ekonomske djelatnosti su hortikultura i turizam. Najpoznatiji je, međutim, po tome što njegovi stanovnici, na temelju specifičnih historijskih okolnosti, sebe drže nezavisnim od Italije, odnosno dijelom nezavisne Kneževine Seborga.

## Izvori

## Vanjske veze

*  Službena stranica
* Giorgio Carbone, Elected Prince of Seborga, Dies at 73
955.

__NOTOC__
Godina **955.** (**[[rimske brojke|CMLV]]**) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru.

## Događaji
* Pleme Banu Ya'la uništava grad Oran u današnjem Alžiru.
* 10. 8. &ndash; Bitka kod Lechfelda u kojoj njemački kralj Oton I Veliki nanosi odlučujući poraz Mađarima, čime je trajno otklonjena njihova prijetnja istočnim granicama Njemačke.
* Eadwig postaje kralj Engleske.
* 16. 12. &ndash; Ivan XII nasljeđuje Agapeta II kao 130. papa.

## Rođenja

* Ælfric od Eynshama, engleski opat

## Smrti

* 8. 11. &ndash; Papa Agapet II
* 23. 11. &ndash; Edred, kralj Engleske

## Reference
Bitka na Leškom polju

**Bitka na rijeci Lech** ili **bitka na Leškom polju** (), u mađarskoj historiografiji poznata i kao **Bitka kod Augsburga** (), se odigrala 10. augusta 955. u Njemačkoj između istočnofranačko-češke feudalne vojske pod istočnofranačkim (njemačkim) kraljem Otonom I na jednoj, i mađarske vojske pod harka Bulcusom i poglavicama Lelom i Surom na drugoj strani. U njoj su Nijemci ostvarili veliku pobjedu u kojoj je mađarska vojska potpuno razbijena. Ishod bitke je imao izuzetan značaj za dalji tok evropske historije; njome su trajno zaustavljeni mađarski pljačkaški pohodi koji su decenijama pustošili Centralnu Evropu, a Mađari potaknuti da se preuzmu sjedilački način života i kršćanstvo, čime se Evropa prvi put demografski stabilizirala od vremena seobe naroda; autoritet koji je Oton stekao svojom pobjedom mu je donio ne samo titulu rimskog cara, nego i autoritet kojim je stvorio jezgru buduće njemačke nacionalne države.

## Fusnote