open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zaghouan (vilajet)

**Vilajet Zaghouan** (arapski: ولاية زغوان / Wilāyat Zaghwān) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

## Geografija

Vilajet Zaghouan prostire se na sjeveru Tunisa na površini od 2,820 km² na kojoj živi 186,210 stanovnika.

Smješten je pedesetak km južnije od glavnog grada Tunisa.

Sa sjevera graniči sa vilajetima; Ben Arous, Manouba i Nabeul, sa juga sa Soussom i Kairuanom i sa zapada sa Silianom i Béjom.

Zaghouan se u novije vrijeme jako industrijalizira u gotovo 300 poduzeća zaposleno je 24.000 ljudi, ili 34,3% svih zaposlenih, u poljoprivredi radi 13,1%, u uslužnom sektoru 37,3% i u svim ostalim sektorima 15,3%.

## Historija
Vilajet je osnovan u novembru 1976., sa administrativnim centrom u istoimenom gradu Zaghouanu. Administrativno je podjeljen na 6 distrikta (tamadijada) i 8 općina.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Zaghouan''
Djebel Zaghouan

**Djebel Zaghouan** (arapski: جبل زغوان, čita se *Džebel Zagvan*) je planina na sjeveroistoku Tunisa visoka 1295 metara.

## Geografija
Planina leži pedesetak km južnije od glavnog grada Tunisa. Administrativno podpada pod vilajet Zaghouan, a najbliži grad je Zaghouan.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Excursion to : Hiking in Zaghouan mount''
Kasserine (vilajet)

**Vilajet Kasserine** (arapski: ڨصرين / Wilāyat al-Gaṣrīn) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

## Geografija

Vilajet Kasserine prostire se na zapadu Tunisa na površini od 8,260 km² na kojoj živi 455,193 stanovnika.

Kasserine se nalazi pored alžirske granice u stepskom kraju, znanom po najvišoj planini u Tunisu Djebel Chambi. To je kraj koji ima relativno dosta padavina oko 335 mm, pa je pored stočarstva razvijeno i ratarstvo (žitarice). Temperature se ljeti kreću od 30 do 40 °C, a zimi od 2 do 12 °C.
   
## Historija

Vilajet je osnovan u 1956., sa administrativnim centrom u istoimenom gradu Kasserine. Administrativno je podjeljen na 13 distrikta (tamadijada) i 19 općina.

Kasserine je poznat kao neformalna prijestolnica tuniske stepe. On je još antičkih vremena bio raskršće između sjevera i juga sa jedne i istoka i zapada sa druge strane. Mjesto iz kojeg su kretale invazije od prahistorije, antike do srednjeg vijeka.

Ostali veći urbani centri su Thala, Sbeitla i Feriana.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Kasserine''
Siliana

**Siliana** (arapski: سليانة ) je grad od 31,251 stanovnika na sjeveru Tunisa u Vilajetu Siliana, u kom je i administrativni centar.

## Geografija
Grad se prostire na zapadnom rubu Tuniskog grebena u plodnoj dolini okružen planinama.

Od glavnog grada Tunisa sa kojim je povezana cestom C49, udaljena je 120 km jugozapadno.

## Historija

Siliana je novi grad, izrastao iz sela u kom je tek početkom 18. vijeka podignuta prva džamija.

Nalazi se nedaleko od antičkog Maktara, arheološkog nalazišta brojnih megalita i ruševnih ostataka numidijskih i rimskih spomenika.

Krajem 1950-ih, nakon proglašenja nezavisnosti tuniska vlada je zamijenila dotadašnje plantaže pšenice i ječma drugim kulturama, kao što su masline, bademi i kajsije.

## Privreda

Siliana je prije svega administrativno - trgovački centar poljoprivredne okolice

Pored poljoprivrede Siliana je i grad rudarstva i prehrambene industrije.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Commune de Siliana''
Tuniski greben

**Tuniski greben** (arapski: الظهير التونسي) je planinski masiv na sjeverozapadu Tunisa.

## Geografija
Geografi su mu dali ime Tuniski greben zbog linije reljefa jugozapad-sjeveroistok. 
Masiv se proteže od alžirske granice kao nastavak Saharskog Atlasa i zadržava istu orijentaciju do brda na 
Poluotoku Bon koja pripadaju drugom sistemu.

Karakterizira ga postepeno smanjenje visine od Djebel Chambia na zapadu, koji je sa svojih 1544 metara najviša tuniska planina, do Djebel Boukornine (576 m) na istočnom kraju.

Sjeverni dio masiva kojim dominira Djebel Zaghouan služi još od antike kao vodovodni toranj za Kartagu i Tunis.

Centralni dio Tuniskog grebena naseljen je od ranog neolita (lokalitet *Kef el Gueria*), upravo su kod Maktara (Vilajet Siliana) nalaze najvažniji megalitski spomenici Sjeverne Afrike.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Dorsale tunisienne''
Béja (vilajet)

**Vilajet Béja** (arapski:  ولاية باجة / Wilāyat Bājah) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

## Geografija

Vilajet Béja prostire se na sjeverozapadu Tunisa na površini od 3740 km² na kojoj živi 306.913 stanovnika. Od ukupnog broja stanovnika njih 108.228 je zaposleno.

Sa sjevera graniči sa Sredozemnim morem i Vilajetom Bizerta, s istoka s vilajetima Manouba i Zaghouan, sa zapada s Jendoubom i s juga s Vilajetom Siliana.

Vilajet je odavnina znan kao bogat poljoprivredni kraj, a u novija vremena po arheološkom nalazištu Dougga, kog je UNESCO 1997. uvrstio na Listu mjesta svjetske baštine u Africi.

## Historija

Vilajet je osnovan 1956., s administrativnim centrom u istoimenom gradu **[[Béja]]**. Administrativno je podjeljen na 8 distrikta (tamadijada) i 12 općina.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Béja''
Béja

**Béja** (arapski: باجة / Bāja) je grad od 62,303 stanovnika na sjeveru Tunisa u Vilajetu Béja, u kom je i administrativni centar.

## Geografija
Beja leži u brdima masiva Tel Atlas na sjevernom rubu doline rijeke Majardah.

Od glavnog grada Tunisa udaljena je 105 km jugozapadno.

## Historija

Beja je izrasla na mjestu antičke **Vage** - feničkog grada i kasnije rimske kolonije. *Vagu* koja je još početkom 1. vijeka bila značajno trgovište za poljoprivredne proizvode, razorili su Vandali, pa ju je dijelom obnovio Justinijan u 6. vijeku. 
Za osmanske vladavine tokom 16. vijeka izrasla je u snažan garnizon i značajni administrativni centar.
 
Vijekovima je poznata po pšenici iz doline Majardaha, koju su arapski geografi 11. vijeka opisivali kao *Žitnicu Tunisa*.

## Znamenitosti

Njaveća atrakcija je kazba na brdu iznad grada podignuta u 2. vijeku kao rimska citadela, kasnije obnavljana i dograđivana za Bizanta i Osmanlija.

## Privreda

Današnja Beja je i nadalje relativno prosperitetno trgovište i centar prehrambene industrije (mlinovi, šećerana). 
Pored toga grad ima i agronomski fakultet (Ecole Supérieure des Ingénieurs de Medjez El Bab)

Šira okolica obuhvaća pored već navedene doline Majardah i obalnu ravnicu Sredozemnog mora i planine na jugoistoku obrasle Hrastom plutnjakom.

Grad je željeznicom i autoputem A3 povezan sa gradom Tunisom.

## Pobratimski gradovi
* Beja, Portugal od 1993.
* Gibellina, Italija od 2012.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Commune de Béja''
Feriana

**Feriana** (arapski: فريانة‎ / Firyanah) je grad od 29,572 stanovnika na zapadu Tunisa u Vilajetu Kasserine.

## Geografija

Feriana leži u brdima Tuniskog grebena na 745 metar nadmorske visine pored alžirske granice. 
Od svog administrativnog centra Kasserine udaljena je 35 km jugozapado, a veća Gafsa se nalazi sedamdesetak km južnije na istoj cesti P15.

## Historija

Historija Feriane povezuje se sa svega par kilometara udaljenijom rimskom Thelepteom, osnovanom krajem 1. vijeka. Za razliku od nje ona je izrasla kao berbersko naselje, mjesto za susrete i razmjenu raznih nomadskih plemena.

Krajem 18. početkom 19. vijeka lokalni šeik *Ahmad al-Talili* osnovao je sufističku školu, koja je izvršila utjecaj na dizanje vjerske i nacionalne svijesti toga kraja. Iz nje su izašli brojni borci protiv francuske kolonijalne vlasti.
Ipak je Feriana i pored toga ostala malo mjesto, jer je početkom 20. vijeka imala samo 1100 stanovnika i 120 kuća.

U grad je izrasla nakon oslobođenja zemlje kad je podignuta cementara.

## Privreda

Najveći privredni pogon je cementara Sotacib Feriana.

Okolica je polupustinjski kraj poznat po nomadskom stočarstvu i travi esparto.
## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Comune de Feriana''
Manouba (vilajet)

**Vilajet Manouba** (arapski: ولاية منوبة‎ / Wilāyat Mannūbah) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

## Geografija

Vilajet Manouba prostire se na sjeveru Tunisa na površini od 1,137 km² na kojoj živi 410,104 stanovnika.

Sa sjevera graniči sa Vilajetom Bizerta sa istoka sa vilajetima Ariana, Tunis i Ben Arous, sa zapada sa Vilajetom Béja i sa juga sa Vilajetom Zaghouan. Kako se nalazi u neposrednoj blizini glavnog grada Tunisa, njen krajni istok je zapravo periferija tog grada, jer 15 % njegovih stanovnika radi u glavnom gradu. Za pretpostaviti je da će taj procenat rasti zbog širenja glavnog grada.

Manouba ima dosta snažnu industriju, naročito tekstilnu razmještenu u 8 industrijskih zona. Pored nje razvijeno je i tradicionalno zanatstvo (tepisi, odjeća).

Ratarstvo obrađuje 26 000 hektara dobro navodnjavanih oranica u dolini rijeke Majardah.

Kako je periferija glavnog grada puno državnih institucija i fakulteta ima sjedište u Vilajetu Manouba.

## Historija

Vilajet je osnovan u julu 2000., sa administrativnim centrom u istoimenom gradu **[[Manouba]]**. Administrativno je podjeljen na 8 distrikta (tamadijada) i 9 općina.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Manouba''
Siliana (vilajet)

**Vilajet Siliana** (arapski: ولاية سليانة‎ / Wilāyat Silyānah) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

## Geografija

Vilajet Siliana prostire se na sjeverozapadu Tunisa na površini od 4,642 km² na kojoj živi 227,264 stanovnika. Od ukupnog broja stanovnika njih 59.000 je zaposleno.

Sa sjevera graniči sa vilajetima; Béja i Jendouba, sa istoka Kairuanom i Zaghouanom, sa zapada sa Kefom i Kasserinom i sa juga sa Vilajetom Sidi Bouzid.

Kako se nalazi u srcu Tunisa, udaljena 127 km od glavnog grada Tunisa, specifičan geografski položaj osigurao joj je poziciju tranzitne zone.

Regiju karakterizira niz planina (Djebel Bargou, Djebel Serj...) Tuniskog grebena koji razdvaja nizinski sjever od centralne stepske visoravni 

## Historija
Vilajet je osnovan 1974., sa administrativnim centrom u istoimenom gradu **[[Siliana]]**. Administrativno je podjeljen na 11 distrikta (tamadijada) i 10 općina.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Siliana''
Sbeitla

**Sbeitla** (arapski: سبيطلة) antička **Sufetula** je grad od 24,597 stanovnika na zapadu Tunisa u Vilajetu Kasserine.

## Geografija

Sbeitla leži udaljena tridesetak km istočno od svog administrativnog centra Kasserine, i 260 km jugozapadno od glavnog grada Tunisa.

## Historija
 
 
Historija Sbeïtle seže do numidijskih vremena i 1. milenija pne..

U grad *Sufetula* je izrasla iz rimskog kastruma kog su oni podigli za kampanje protiv numidijskog pobunjenika Takfarinata (17.-24).

Za vladavine cara Vespazijana (69.-79.) *Sufetula* je dobila status municipija, a za vladavine Marka Aurelija (161.-180.) ili njegova 
sina Komoda status kolonije.

Egzarh Afrike Grigorije Patricij se 646. otrgao od Bizanta i proglasio carem Numidije (današnji Tunis) sa prijestolnicom u *Sufetuli*.
Pozadina toga bila je prijetnja sa istok]]a, snaga arapskih muslimana koje su zauzimale jednu za drugom zemlje Bizanta (Tripoli su opkolili 642).
To mu nije pomoglo jer je 647. teško poražen i ubijen od muslimanske vojske, a njegova prijestolnica razorena.

Nakon razaranja, ponovno je naseljen ali je dugo tavorio kao selo. Ponovno je oživio u vrijeme Francuskog protektorata u Tunisu kad je 1908. do njega došla željeznica, pruga je 1909. produžena prema Kasserini.

## Znamenitosti
Zenit grada bilo vrijeme od 2. do 3. vijeka kad su podignute građevine koje su preživjele do naših dana; forum, bazen termi sa mozaikom, Dioklecijanov slavoluk i raspored ulica.

Najveća atrakcija grada je *[[Rimski forumi|Forum]] Sufetule* sa gotovo tri netaknuta hrama. Od njih je Minervin u najboljem stanju, Jupiterov pored njega i danas ima gotovo sve zidove, dok je u najlošijem Junonin.

## Privreda

Okolica je poljoprivredni kraj poznat po maslinama, pored nje za privredu grada začajan je turizam.
## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Comune de Sbeitla''
Manouba

**Manouba** (arapski: منوبة / Manūbā) je grad od 41,670 stanovnika na sjeveru Tunisa u Vilajetu Manouba, u kom je i administrativni centar.

## Geografija

Manouba leži na zapadnoj periferiji glavnog grada Tunisa udaljena od samog centra svega 7 km.

## Historija

Manouba je krajem 19. vijeka bila ladanjsko predgrađe u kom su bogatiji građani podizali svoje vile.

Prva veća institucija koja se izgradila bila je psihijatrijska bolnica 1931.
Kako je postajala sve urbaniziranija Manouba je u julu 1942. proglašena općinom.

Od kraja 1960-ih počelo je seljenje (i osnivanje novih) fakulteta u Manoubu, tako da danas u njoj djeluje univerzitet sa pripadajućim kampusom.

 
Metro linija do centra duga 5.3 km otvorena je 2009./>

## Znamenitosti

Najveća atrakcija je Muzej vojske otvoren u nekadašnjoj *[[palača|Palači]] ruža*.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Commune de Manouba''
Belzebub

**Belzebub**, ređe **Velzevul** (heb. *בעל זבוב‎*, *Ba‘al Zəbûb*, grč. *βεελζεβούβ*, arap. *بعل ألذباب*, "Gospodar muha"), drevno je semitsko božanstvo štovano u filistejskom gradu Ekronu. U kasnijoj judeo-kršćanskoj tradiciji spominje se kao demon i jedan od sedam prinčeva pakla. Ime mu je izvedeno od kanaanskih riječi *Baal*, što znači "gospodar" i *zebub*, što znači "muha".

## U ''Bibliji''

Belzebub se poimenice spominje na više mjestu u *[[Biblija|Bibliji]]* kao jedan od vrhovnih demona. U Starom zavjetu, u Drugoj knjizi o Kraljevima (*2 Kr 1,2*), spominje se kao ekronski bog *Baal Zebub*. Na njegov spomen nalazimo i u Evanđelju po Mateju (*Mt 12,24*), Evanđelju po Marku (*Mk 3,22*) i u Evanđelju po Luki (*Lk 11,15-19*), gdje je opisan kao demon. Farizeji su govorili da pomoću njega Isus tjera zle duhove.

## U okultizmu i demonologiji

Većina demonologa slaže se u tome da on predstavlja gospodara pakla, no suglasni su u tome da nije moćniji od Sotone. Opisuju ga kao diva s ognjenim vijencem oko glave, s dva roga na glavi, blještavim očima, krilima šišmiša, pačjim nogama i lavljim repom.

Prema vjerovanju, vještice ga prizivaju za vrijeme sabata, slave ga i spolno opće s njim na orgijama.

U Knjizi svete magije Abra-Melina maga koju je izdao S. L. MacGregor Mathers, Belzebub se spominje u *XIX poglavlju* Druge knjige.

## Napomene

## Literatura

* *[[Biblija|Biblija, Sveto pismo Staroga i Novoga zavjeta]], Hrvatsko biblijsko društvo, Zagreb, 2007.* 
* *Knight, Thomas H., Demoni, Zagrebačka naklada, Zagreb, 2003.* 
* *[[Samuel Liddell MacGregor Mathers|Mathers, S. L. MacGregor]] (ur.), [[Knjiga svete magije Abra-Melina maga]], Nova Arka, Zagreb, 2000.* 

## Vanjske veze

* Catholic Encyclopedia 
* deliriumsrealm.com - Beelzebub 
* Jewish Encyclopedia
Thelepte

**Thelepte** (arapski: تلابت) je grad od 6,932 stanovnika na zapadu Tunisa u Vilajetu Kasserine.

## Geografija

Thelepte leži u brdima Tuniskog grebena na nadmorskoj visini od 944 metara, udaljena 6 km sjeverno od svog općinskog centra Feriane, sa kojim je danas gotovo povezan u jedinstveno naselje.

## Historija

Za Antičkog Rima izrasla je u važan grad između Provincije Afrika i Numidije na raskršću puteva za Capsu (Gafsu) i Tacapau (Gabes)
Uz to Thelepta je bila važna Rimljanima i zbog izvora vode i obilja maslina, zbog tog su joj u 2. vijeku dali status rimske kolonije.

Za bizantske vladavine u vrijeme cara Justinijana izgrađena je utvrda koja je trebala štititi od provala Numidijskih plemena.

Danas su od te slavne rimske historije ostale samo ruševine tog nekad velikog grada.
Ipak se još mogu razabrati dijelovi foruma, ulica, a najbolje je očuvana crkva sa apsidom, sa polomljenim stupovima.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Comune de Thelepte''
Ettadhamen-Mnihla

**Ettadhamen-Mnihla** (arapski: التضامن المنيهلة‎) zvan i **At-Tadaman** je sa svojih 142,953 stanovnika četvrti grad u Tunisu.

## Geografija
Nalazi se na sjeveru zemlje a administrativno pripada Vilajetu Ariana.
S druge strane on je fizički dio tuniske metropole sa kojim je praktički spojen.

Ettadhamen-Mnihla leži na sjeverozapadnoj periferiji glavnog grada Tunisa udaljena od samog centra svega 3 km.
Općina Ettadhamen-Mnihla u svom sastavu ima puno urbanih urbanih kvartova kao što su; Bardo, El Omrane, El Menzah i Ennasr na jugu i istoku ali i ruralne kao Kalaat El Andalous i Sidi Thabet na sjeveru.
## Historija

Prve kuće na tom terenu niknule su vjerovatno još za kartažansko - rimskih vremena, tim se može objasniti velik broj bunara.

Nagla urbanizacija sjeverozapadne periferije grada Tunisa, desila se između 1975. - 1986. kad se puno ljudi naselilo, tako da je na kraju tog perioda to bio četvrti grad u Tunisu, zajedno sa Arianom. Čak 3 / 4 tih doseljenika doselilo se iz samog grada Tunisa, zbog nedostatka (i skupe) zemlje (stana) u centru, a samo 1 / 4 došla je sa sela u potrazi za boljim životom.

Državna administracija priznala je novu realnost pa je 1984. dekretom osnovana općina Ettadhamen, koja je novim dekretom 2001 prezvana u sadašnje ime 
Ettadhamen-Mnihla.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Commune de Ettadhamen''
Modesto Cortázar

**Modesto Cortázar y Leal** (Briviesca (Burgos), 15. jun 1783 – Madrid, 25. januar 1862) bio je španski političar i pravnik, koji je 1840. godine nakratko služio kao premijer Španije. was a Spanish politician and Prime Minister.

Cortázar je po struci bio pravnik i pripadao Naprednoj stranci. Na mjesto premijera je došao nakon pada vlade Valentina Ferraza, kada ga je kao v.d. premijera imenovala regentica María Cristina de Borbón. Nakon dva tjedna ga je zamijenio Vicente Sancho y Cobertores.

Za vrijeme Umjerene dekade je u januaru 1847. postao predsjednik Kongresa deputata, a u septembru 1847. ministar vanjskih poslova u vladi Florencija Garcije Goyene.
José Ramón Rodil y Campillo

**[[Don (titula)|Don]] José Ramón Rodil y Campillo, 1. markiz od Rodila i 3. vikont od Troba** (Santa María de Trovo, , 5. februar 1789 &ndash; Madrid, 20. februar 1853) bio je španski vojskovođa i političar koji je od 1842. do 1843. godine služio kao premijer Španije.

Za vrijeme Borbe za nezavisnost Latinske Amerike bio je komandant španskih lojalističkih trupa u peruanskoj luci Callao. Nakon Bitke kod Ayacucha i kapitulacije španske vojske u Peruu, odbio je prihvatiti predaju te je pružao otpor južnoameričkim snagama iz utvrde Real Felipe, koja se bila posljednje lojalističko uporište u Južnoj Americi. Na kraju je prisiljen kapitulirati 1826. godine, a po povratku u Španiju je stako brojne počasti i plemićku titulu. Godine 1829. je osnovao paravojnu formaciju Carabinerosa. 

Za vrijeme Prvog karlističkog rata je ostao odan vladi regentice Marije Christine, a sa vremenom se priključio i Naprednoj stranci. Premijerom je postao pod regentsvom popularnog generala Baldomera Espartera prema kome je iskazivao neprijateljstvo. Bio je aktivan u masonskom pokretu i vodio vodeću špansku ložu od 1837. do 1851. godine.
Joaquín María López

**Joaquín María López y López** (15. august 1798 – 14. novembar 1855) bio je španski književnik, novinar i političar koji je u dva navrata 1843. godine nakratko služio kao premijer Španije.

Rođen u porodici bogatih aragonskih plemića, u mladosti je prihvatio liberalne ideje te podržao režim Liberalnog troljeća, nakon čijeg sloma je bio prisiljen otići u egzil u Francusku. Iz njega se vratio 1830-ih te se priključio Naprednoj stranci. Njegov mandat je obilježila odluka da se kraljica Isabella II proglasi punoljetnom, čime je okončano dugogodišnje regentstvo. Nakon toga se uglavnom povukao iz politike, iako se u svojim spisima nastavio zalagati za napredne ideje, prije svega po pitanju prava žena.

## Bibliografija
**El juramento*
**Discursos pronunciados en las Cortes de 1836, 37 y 38*
**Lecciones de elocuencia general, de elocuencia forense, de elocuencia parlamentaria y de improvisación*
**Colección de discursos parlamantarios, Defensas Forenses y producciones literarias*

## Vanjske veze
*www.xtec.es Joaquín María López
*na web stranici španskog Senata
Álvaro Gómez Becerra

**Álvaro Gómez Becerra** (Cáceres, 26. decembar 1771 – Madrid, 23. januar 1855) bio je španski političar, koji je 1843. godine nakratko služio kao premijer Španije.

Bio je član Napredne stranke te je u dva navrata u ranijim vladama služio kao ministar pravosuđa. Prije i poslije njega je kao premijer služio Joaquín María López.
Rizo Hamidović

**Rizo Hamidović** (rođen u Novom Pazaru) je jugoslavenski i bosanski folk pjevač i interpretator sevdalinki. Neke od najpoznatijih izvedbi Hamidovića su *Ah, šta će ti, lolo, ahmedija*, *Otvori karte Ciganko*, *Čudna žena*, *Oči moje*, *Samo sam jednom ljubio*, *Dok me nose na tabutu*, *Prebrojana leta* itd.

## Biografija
Rođen je u mjestu Kruševo kod Novog Pazara. Imao je problema sa edukacijom, ali je ipak završio mašinbravarski zanat i nakon toga upisao Višu upravnu školu – koju je prekinuo u korist muzičke karijere.

### Karijera
Počeo je da pjeva na jugoslavenskoj muzičkoj sceni 1980-ih. Prve ploče izdao je za Jugoton, a sadržavale su pjesme *Rodnom kraju, rodnom zavičaju*, *Graničar* i *Dugo te, dugo, očekujem*. Prvi studijski album Hamidovića zvao se *Čudna nasta ova godina* (1984, Jugoton); izdvojile su se pjesme *Zapjevala sojka ptica*, *Kiša pada, trava raste*, *Tamna noći, tamna li si* i druge. Poslije ovog albuma objavio je još oko 15 (uključujući kompilacije) do 2017. godine. Bio je učesnik festivala i održavao koncerte, te sarađivao sa Safetom Isovićem.

### Privatni život
Supruga mu se zove Ismeta i imaju dvoje djece.

## Diskografija
* 1984. *Čudna nasta ova godina*
* 1985. *Zašto te dugo nema*
* 1987. *Sad i trebaš / Otvori karte Ciganko*
* 1988. *Sandžački biseri*
* 1990. *Samo sam jednom volio* (sa grupom Saga)
* 1994. *Sandžački biseri 2*
* 1996. *Eh da je meni* (s Orkestrom Zlaje Sjerića)
* 2000. *Ne znam ja*
* 2002. *Bolujem ti*
* 2004. *Gdje si*
* 2004. *Sandžački biseri 3*
* 2007. *Sevdalinke 1*
* 2007. *Sandažački biseri 4*
* 2009. *Loše karte*

; Singlovi, kompilacije i EP-ovi
* 1980. *Rodnom kraju, rodnom zavičaju / Graničar*
* 1980. *Dugo, te dugo očekujem*
* 1982. *Sevdalija Kompilacije*
* 1997. *Crna ženo prokleta bila*
* 1998. *Želim topli dom*
* 2015. *Sevdalinke 1*
* 2017. *Hitovi 1*

## Povezano
* Zaim Imamović

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* Intervju o povezanosti sa Šabanom Šaulićem
* Intervju, opšti
Kef (vilajet)

**Vilajet Kef** (arapski: ولاية الكاف / Wilāyat el-Kāf) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

## Geografija

Vilajet Kef prostire se na sjeverozapadu Tunisa na površini od 4,965 km² na kojoj živi 246,602 stanovnika.

Sa sjevera graniči sa Vilajetom Jendouba sa istoka sa Vilajetom Siliana, sa zapada sa Alžirom i sa juga sa Vilajetom Kasserine. Kef leži u planinama Masiva Tel Atlas, udaljen 165 km od glavnog grada 
Tunisa.

Kako je to planinski kraj i temperature su nešto umjerenije nego po nizinama. 
Prosječna temperatura zimi je 7,3 °C (između 7 i 9 °C), a ljeti 26,5 °C (od 25 do 27 °C) i padavina ima nešto više između 384,1 i 406,4 mm.

## Historija

Vilajet je osnovan u septembru 1981., sa administrativnim centrom u gradu **[[El Kef]]**. Administrativno je podjeljen na 12 distrikta (tamadijada) i 15 općina.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat du Kef''
Vicente Sancho

**Vicente Sancho y Cobertores** (Petrés, 1792 &ndash; Madrid, 1860) bio je španski političar koji je 1840. godine nakratko služio kao premijer Španije.

Karijeru je započeo za vrijeme Liberalnog troljeća 1820-ih, a nakon sloma tog režima je neko vrijeme bio u egzilu u Francuskoj i Ujedinjenom kraljevstvu. Bio je član Napredne stranke. Njegov mandat na mjestu premijera je trajao pet dana, a nakon toga ga je zamijenio Baldomero Espartero.

## Izvori
*Famous people from Petrés. D. Vicente Sancho 
*Spanish Senate. Personal dossier of D. Vicente Sancho
Joaquín María Ferrer

**Joaquín María de Ferrer y Cafranga** (Pasajes de San Pedro, 8. decembar 1777 &ndash; Santa Águeda, 30. septembar 1861) bio je španski vojskovođa, političar i diplomat koji je 1841. godine nakratko služio kao premijer Španije.

Karijeru je nakon vojne službe u Peruu 1810-ih, a poslije je bio pristaša Liberalnog troljeća. Nakon sloma liberalnog režima je završio u egzilu, vrativši se u zemlju poslije smrti apsolutističkog kralja Fernanda VII, postavši zastupnik u Cortesu te ministar u nekoliko vlada. Priključio se Naprednoj stranci i postao blizak generalu Esparteru pod čijim je regentsvom 1841. i postao premijer. Poslije završetka Esparterovog regenstva se bavio diplomacijom.
El Kef

**El Kef** (arapski: منوبة / al-Kāf, antička **Sicca Veneria**) je grad od 54,690 stanovnika na sjeverozapadu Tunisa u Vilajetu Kef, u kom je i administrativni centar.

## Geografija

Kef leži u planinama Tel Atlasa na nadmorskoj visini od 780 metara, udaljen 38 km istočno od alžirske granica i 
175 km zapadno od glavnog grada Tunisa.

## Historija
Kef što na je arapskom znači stijena izrastao je kao berbersko naselje na temeljima antičkog kartažanskog naselja i kasnije rimske kolonije - *Sicca Veneria*. 
Tokom 3. vijek pne. bio je centar Najamničkog rata kog su poveli kartažanski najamnici zbog neisplaćene plaće.

Kartažani su svoje naselje zvali *Cirta* (Chirta), nakon njih njime vlada numidijski kralj Sifaks, kom je ona od 205. pne. prijestolnica.

Jugurta je 112. pne. opkolio Cirtu i nakraju je zauzeo nakon što je porazio i ubio Adherbala.

Rimljani su zauzeli Cirtu 108. pne. i pored nje podigli kastrum za vođenje Rata protiv Jogurte.

Grad je status kolonije dobio početkom 1. vijeka. Prvi kolonisti te nove kolonije su najvjerovatnije bili legionari Gaja Marija, veterani Jugurtinog rata. Službeno se zvala *Colonia Julia Veneria Cirta Nova Sicca*, jer je prvi status dobila za Julija Cezara, a *Nova Sicca*, da se razlikuje od Siccenne, na kraju je to skraćeno na *Sicca Veneria*, a sami stanovnici su je kolokvijalno nazivali *Sicca*, ali i po starom *Cirta*.

Antički geografi nazivali su grad - Sicca, a lokalni stanovnici Cirta i to sve do 4. vijeka, bez obzira na ime on je bio najvažnija stanica na putu od Kartage do Constantine (Cirte).

Sicca je vrlo rano prihvatila kršćanstvo, pa je već 256 postala biskupija.

Za bizantske vladavine podignute su utvrde i crkve, a promjenjeno je i ime pod kršćanskim utjecajem, iz Sicca Veneria (časni grad) u *Sikka Beneria* (blagoslovljeni grad), ime koje će arapski osvajači izgovarali - *Čakbanarija*. Arapske trupe zauzele su grad kao posljednji u Tunisu tek krajem 8. vijeka.

Tek od 16. vijeka udomaćilo se ime Kef, dotad su ga lokalni stanovnici zvali *Čakbanarija*.
Dolaskom Osmanlija već 1600. sagrađena je prva utvrda, a od 1637. instaliran je stalni garnizon.

Za vrijeme Francuskog protektorata u Tunisu postao je rudarski centar i snažni garnizon, pa je 1884. dobio status općine i postao administrativni centar III Regije.

Za Drugog svjetskog rata bio je privremena prijestolnica Tunisa, jer ostao izvan područja koje su okupirale vojske Sila Osovina.

## Znamenitosti

Za rimskih vremena podignuti su forum, hramovi, slavoluci, teatar, akvadukt, amfiteatar, a tokom 3. vijeka i velike terme.

Od svih tih građevina preostale su ruševine bedema, termi, hrama i velike cisterne ispod osmanske kazbe (citadele), koja se koči na vrhu stjenovitog brda u centru grada..
Atrakcija je i medina sa džamijom koja se prostire na 40 hektara.

## Privreda
Kef je danas regionalno trgovište i važna raskrsnica puteva prema Alžiru. 
Okolica je ratarsko-stočarski kraj poznat kao žitnica.

## Pobratimski gradovi

*  Bourg-en-Bresse, Francuska

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Bienvenue sur le site du Kef''
God Bless Fiji

"**God Bless Fiji**" (srpskohrvatski: "Bože blagoslovi Fidži") je državna himna Fidžija. Usvojena je 1970. godine, kada je Fidži stekao nezavisnost od Ujedinjenog Kraljevstva u vidu statusa dominiona; dotadašnja himna bila je "God Save the Queen". Glazba je adaptacija himne *[[Dwelling in Beulah Land]]* američkog kompozitora C. Austina Milesa, napisane 1911. godine, dok je engleski tekst napisao Michael Francis Alexander Prescott. Zanimljivo je kako tekst himne na fidžijskom nije prijevod engleskog teksta; te dvije varijante, zapravo, imaju vrlo malo zajedničkih elemenata. 

Tokom 2008. godine se pojavio prijedlog o izmjeni himne, kako bi ona reflektirala i prezentirala tri službena fidžijska jezika - engleski, fidžijski i hindski.
Radès

**Radès** (arapski:  رادس‎) rimski **Maxula Prates** je lučki grad od 59,794 stanovnika na sjeveru Tunisa u Vilajetu Ben Arous.

## Geografija

Radès leži na južnoj periferiji glavnog grada Tunisa udaljen od samog centra 10 km pa je zapravo dio tuniske metropole.

Prostire se od obale Tuniskog zaljeva do obala Tuniskog jezera kao prirodni produžetak La Goulette. 
Urbanistički je podjeljen na zone; rezidencijalnu, industrijsku, petrokemijsku, kupališnu i sportsku.

Svovremeno je bio poznat kao grad jasmina, a danas je poznat kao grad sporta, na njegovim terenima održane su Mediteranske igre 2001, Afrički kup nacija 2002. i Svjetsko rukometno prvenstvo 2005.
Ime *Maxula Prates* dao mu je car August.

## Historija

Kroz bogatu historiju grada izredale su se brojne civilizacije od Feničana koji vladaju od 846 do 147. pne., preko Rimljana (147. pne. - 439.) do Vandala i Bizanta (439. - 670.).

Nakon tog se redaju islamske dinastije Aglabidi, Fatimidi, Hafsidi. Zatim slijedi dugi period osmanske vladavine i Francuskog protektorata u Tunisu.

Radès je postao općina u martu 1899. za francuske kolonijalne uprave.

## Privreda

Luka Radès zauzima važno mjesto u tuniskom transportu. Preko nje se odvija 21% ukupnog brodskog transporta, 79% tonaže kontejnerske robe, 76% tonaže rasutih tereta.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Official Site of The Municipality of Rades''
Univerzitet na Fidžiju

**Univerzitet na Fidžiju** (engleski: *University of Fiji*) je privatni univerzitet sa sjedištem u Lautoki, na Fidžiju. Univerzitet na Fidžiju osnovan je u prosincu 2004. pod akademskim vodstvom Fidžijskog instituta za primijenjene studije te financijskim sponzorstvom hinduske udruge Arya Pratinidhi Sabha, koja je posvećena obrazovanju. 

Univerzitet nudi diplomske i postdiplomske studije iz sljedećih oblasti: računovodstvo, ekonomija, menadžment, računarstvo, informacijske tehnologije, matematika, jezici i književnost, fidžijski jezik i kultura, hindski jezik i kultura, medicina i pravo. Nastava se odvija na engleskom i fidžijskom jeziku. 

Uz kampus u Lautoki (Saweni), Univerzitet ima i kampus u Suvi (Samabula).

## Vanjske veze
* The University of Fiji (official website)
* Fiji Institute of Applied Studies
Sidi Bouzid (vilajet)

**Vilajet Sidi Bouzid** (arapski: ولاية سيدي بوزيد‎ / Wilāyat Sīdī Bū-Zaid) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

## Geografija

Vilajet Sidi Bouzid prostire se u sredini Tunisa na površini od 7,405 km² na kojoj živi 449,026 stanovnika.

Sa sjevera graniči sa Vilajetom Siliana, sa zapada sa vilajetima Gafsa i  Kasserine, sa sjeveroistoka sa Kairouanom i Sfaxom i sa juga sa Vilajetom Gabes.

Sidi Bouzid je polupustinjski kraj u kom je jedini veći vodotok vadi Zeroud, na kom je 1980-ih podignuta brana i formirano akumulacijsko jezero Sidi Saad. Ono danas omogućuje navodnjavanje pa se razvila poljoprivredna proizvodnja. Danas se na osnovu tog nade polažu u strane ivestitore koji bi zbog blizine luke u Sfaxu, trebali omogućiti razvoj prehrambene industrije.

## Historija

Vilajet je osnovan 1973., sa administrativnim centrom u gradu **[[Sidi Bouzid]]**. Administrativno je podjeljen na 13 distrikta (tamadijada) i 17 općina.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Sidi Bouzid''
Sidi Bouzid

**Sidi Bouzid** (arapski: سيدي بوزيد‎) je grad od 48,284 stanovnika u sredini Tunisa u Vilajetu Sidi Bouzid u kom je i administrativni centar..

## Geografija

Sidi Bouzid leži u planinama Tuniskog grebena na raskršću puteva na sve četiri strana svijeta. Od Sfaxa i Gabeskog zaljeva udaljen je 135 km, od Kasserine 67, od Gafse 100, od Kairouana 135 a od glavnog grada Tunisa 260&nbsp;km.

## Historija

Sidi Bouzid je počeo izrastati u grad u vrijeme Francuskog protektorata, kad su početkom 20. vijeka podignute prve škole i javne zgrade.

Kod grada se za Drugi svjetski rat - 1943. dogodila bitka između Rommelovih tenkista i američke vojske, koja je završila Američkim povlačenjem.

Sidi Bouzid je 17. decembra 2010. bio poprište demonstracija, koje su izbile kao revolt zbog pokušaja samoubistva spaljivanjem, siromašnog uličnog trgovca Mohameda Bouazizija, revoltiranog postupkom policije. Taj događaj bio je početak vala masovnih demonstracija koje su dovele do svrgavanja predsjednika Zine El Abidine Ben Alia i njegovog bijega u Saudijsku Arabiju.

## Pobratimski gradovi

*  Bilecik, Turska (od 1994.)

## Reference

## Vanjske veze

* ''La Commune de Sidi Bouzid''
Zeroud

**Zeroud** (arapski: واد زرود‎), zvan i *Zurud*, je vadi (povremeni vodotok) u Tunisu.
Prosječno teče do četrdeset kilometara prije nego što ishlapi, a za najvećih kiša dosegne i do 150 kilometara.

## Karakteristike
Zeroud se formira od više manjih vadija koji se spuštaju sa planina Tuniskog grebena Djebel Nara i Djebel Tazza. Od tamo teče prema Kairouanu, nekih 45 km jugozapadno od Kairouana 1980-ih je podignuta brana i formirano akumulacijsko jezero *Sidi Saad*. 
Desetak kilometara nizvodno Vadi Zeroud se razdvaja u više rukavaca, od kojih su najveći Hathob na sjeveru Hadjel na jugu.

Sliv Zerouda (zajedno sa akumulacijskim jezerom Sidi Saad) velik je 8,650 km².

Zeroud i njegov sliv donosi samo 4% vode u Tunisu, ali u centralnom Tunisu to iznosi 55% vode.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Surface Water and RelatedClimate Features of the Sahil Susah Area, Tunisia''
Maktar

**Maktar** ili **Makthar** (arapski: مَكْثَر) je arheološko nalazište i grad od 13,542 stanovnika na sjeverozapadu Tunisa u Vilajetu Siliana.

## Geografija
Grad leži na sjevernom rubu Tuniskog grebena na nadmorskoj visini od 900 metara, na brdu koje dominira krajem.

Od svog administrativnog centra Siliane, udaljen je tridesetak km jugozapadno.

## Historija

Maktar je jedan od najbolje očuvanih rimskih gradova u Tunisu, koji je uspio živjeti duže od većine rimskih gradova sve do 10. vijeka, kad ga je razorio arapski plemenski savez Banu Hilal.

Čini se da je grad izrastao u 1. vijeku pne., dolaskom kartažanskih kolonista ili Kartažana iz Numidije. 
Rimljani su ga zauzeli početkom 1. vijeka, vrhunac je dostigao u periodu od 2 do 3. vijeka. Od 4. vijeka počeo je propadati zbog napada Vandala i bizantskih vojski.

Od spomenika vrijednih pažnje ima gradska vrata, amfiteatar, terme (ukupno 4), forum sa impozantnim Trajanovim slavolukom, hramove, bazilike, mauzoleje...

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Le site archéologique de Mactaris Makthar''
Ben Arous (vilajet)

**Vilajet Ben Arous** (arapski: بن عروس / Wilāyat Bin ‘Arūs) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

## Geografija

Vilajet Ben Arous prostire se na sjeveroistoku Tunisa na površini od 761 km² na kojoj živi 691,113 stanovnika.

Ben Arous leži udaljen svega desetak kilometara od glavnog grada Tunisa. Zbog te blizine doabr dio njegovih stanovnika radi, uči ili je na neki drugi način jako povezan sa glavnim gradom.

Sa sjevera graniči sa Sredozemnim morem, sa sjeverozapada sa Vilajetima Tunis i  Manouba, sa istoka sa Vilajetom Nabeul i sa jugoistoka sa Vilajetom Zaghouan.

Vilajet Ben Arous ima snažnu industriju u njemu se nalazi trgovačka luka Radès, a preko njega prelazi autoput Tunis–Sfax i željeznička pruga koja povezuje obalne gradove juga sa 
glavnim gradom.

## Historija

Vilajet je osnovan u decembru 1983., sa administrativnim centrom u gradu **[[Ben Arous]]**. Administrativno je podjeljen na 12 distrikta (tamadijada) i 11 općina.

## Pobratimske regije

*  Nord-Pas-de-Calais, Francuska
*  Lazio, Italija

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Ben Arous''
Ben Arous

**Ben Arous** (arapski: بن عروس‎) sve do 1957 znan kao **Fochville-Ben Arous** je grad od 88,322 stanovnika na sjeveru Tunisa u Vilajetu Ben Arous u kom je i administrativni centar..

## Geografija

Ben Arous leži na južnoj periferiji glavnog grada Tunisa udaljen od samog centra svega 5 km pa je zapravo dio tuniske 
metropole.

## Historija

Sve do početka 1950-ih Ben Arous odnosno *Fochville* kako se tada zvao bio je selo u kom je živjelo manje od 1000 stanovnika i to uglavnom 
Francuza. U donjem dijelu živjeli su Tunižani uz nešto malo Talijana, Španjolaca i Maltežana, taj donji dio - odnosno donje selo zvalo se *Ben Arous*, po imamu Ahmedu Ben Arousu.

U to vrijeme Fochville je bio bastion francuske kolonijalne uprave, jer je u njemu živjelo samo 10 % Tunižana, i to uglavnom radnika na željeznici, dok su francuski kolonisti bili viši socijalni sloj državni službenici ili farmeri, vlasnici velikih 
poljoprivrednih imanja.

## Privreda

Danas je Ben Arous izrastao u jedan od najvećih tuniskih industrijskih centara. Od ukupno 1400 hektara gradske površine na 400 hektara smješteno je oko 400 poduzeća.

## Pobratimski gradovi

*  Saint-Étienne, Francuska (od 1994.)

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Commune Ben Arous''
La Marsa

**La Marsa** ili **Al-Marsā** (arapski: المرسى) je grad i općina od 92,987 stanovnika na sjeveru Tunisa u Vilajetu Tunis.

## Geografija
La Marsa leži udaljena 18 km sjeveroistočno od grada Tunisa, na obali Sredozemnog mora. Zbog tog i mnogi Tunižani misle da je ona samo sjeverno predgrađe glavnog grada, a ne samostalni grad.
U svakom slučaju La Marsa je dio metropole zvane Veliki Tunis.

Grad se proteže od brežuljka Sidi Bou Saïd na istoku do rta Gammarth na zapadu, duž obale gdje se nižu kvartovi; Marsa Ville, Marsa Plage, Marsa Ennassim, La Corniche, Marsa Cube.

La Marsa je mjesto u kom se nalaze rezidencije nekoliko ambasadora, francuski Licej Gustave-Flaubert, Univerzitet EFA i institut IPEST. To je grad tuniske elite i popularno kupalište ljeti.
Grad je Lakom gradskom željeznicom povezan sa Tunisom i La Goulettom.

## Historija

Početkom 16. vijeka La Marsa je bila selo ribara i ratara izraslo na terenu nekadašnje luke antičke Kartage.
U tom selu je hafsidski sultan Abu Abdulah Muhamed izgradio palaču za svoju bolesnu kćer, od nje je danas preostao samo jedan dio (od tri) - *Abdalija El Kobra*, koja je danas najpoznatiji spomenik islamske arhitekture.

Od tad su i drugi uglednici malo pomalo počeli graditi svoje ljetne rezidencije, pravi bum desio se polovicom 19. vijeka, kad je La Marsa izrasla u ladanjsko naselje bogatih Tunižana.

Toliko je narasla da je 1912 za Francuskog protektorata u Tunisu postala općina.
Palača Es-Saada bila je jedno kratko vrijeme službena rezidencija prvog tuniskog predsjednika Habiba Bourguibe.

## Reference

 
## Vanjske veze

* ''Commune La Marsa''
Branovo

**Branovo** (, ) je naseljeno mjesto u okrugu Nove Zamki, u Njitranskom kraju, Slovačka Republika.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* Naselja u Okrugu Nove Zamki
Douar Hicher

**Douar Hicher** (arapski:  دوار هيشر) je grad i općina od 59,794 stanovnika na sjeveru Tunisa u Vilajetu Manouba.

## Geografija

Douar Hicher smješten je sjeverozapadno od centra grada Tunisa, toliko blizu da je zapravo stopljen sa metropolskim Tunisom.

## Historija

Sve do 2000. Douar Hicher je administrativno podpadao pod Vilajet Ariana i bio samo distrikt u općini Ettadhamen-Douar Hicher. Tad je formiran Vilajet Manouba, pa je on postao samostalni grad u tom novom Vilajetu.

Dekretom od 10. aprila 2001. proglašen je općinom.

To je aglomeracija spontano nastalih naselja izraslih 1970-ih oko istoimenog zaselka (douar na arapskom znači zaselak). 
Njen ekplozivni rast na periferiji metropolskog Tunisa rezultat je ruralnog egzodusa koji je Tunis doživio od 1930-ih do 1980-ih, i raseljavanja stanovništva iz historijskog centra Tunisa (medine).

Douar Hicher je danas aglomeracija od 18 kvartova; Industrijska zona, Daour Hicher, Ali Balhouen, Elhbib Thamer, Bouchoucha, Mercure, Erriadh, Etahaoul, Elaahd Eljadid, Kaled ibn Walid, La Liberté, El Salem, Taib Elmhiri, Ali zouaoui, Cité Innasim La Jeunesse, Ettakadom i 7 Novembre.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Municipalité de Douar Hicher''
Premijer Fidžija

**Premijer Republike Fidži** (engleski: *Prime Minister of the Republic of Fiji*) je predsjednik vlade na Fidžiju. Funkcija premijera na Fidžiju utemeljena je 1970. godine, kada je arhipelaška država stekla status dominiona; iako faktički nezavisna država, Fidži je u tom periodu još uvijek imao formalne veze s Ujedinjenim Kraljevstvom; prvi premijer bio je Kamisese Mara.

Premijera formalno imenuje Predsjednik iz redova parlamentarnih zastupnika, međutim premijer mora imati podršku u Parlamentu kako bi opstao. Formalno, on je "prvi među jednakima" u kabinetu kojeg, na premijerov prijedlog, imenuje Predsjednik, međutim u praksi je premijer dominantna figura ne samo u vladi, već u cijeloj izvršnoj vlasti; unatoč ovlastima, funkcija predsjednika na Fidžiju je primarno ceremonijalna. U slučaju da nijedan premijerski kandidat ne uživa parlamentarnu podršku, Predsjednik dobiva veće ovlasti te je dužan raspustiti Parlament i sazvati nove izbore.

Aktualni premijer je Sitiveni Rabuka, koji je na funkciji od 24. prosinca 2022. godine.

## Povezano
* Spisak premijera Fidžija
* Predsjednik Fidžija
* Parlament Fidžija

## Reference
Kalaa Kebira

**Kalaa Kebira** (arapski:  القلعة الكبرى / Al-Qal'at al-Kabīrah) je grad i općina od 53,323 stanovnika na istoku Tunisa u Vilajetu Sousse.

## Geografija

Kalaa Kebira leži na sjeverozapadnoj periferiji grada Sousse udaljena od samog centra desetak km, pa je zapravo dio te metropole.
Njena medina prostire se na brdu iznad doline vadi Hammama.

Poznat je kao grad maslina, jer ima 873 000 stabala i 52 mlinica uljara.

## Historija

Historija Kalaa Kebire što na arapskom znači Velika utvrda seže do 9. vijeka pne. i Feničana koji su podigli prvu utvrdu, koja je trebala štititi *Hadrumèt* (današnja Sousse) i njihove trgovce na putu za Sahel.
Nakon njih redale su se druge civilizacije od Kartažana, Rimljana do Vandala koji su je razorili.

Obnovljena je za Bizanta u 6. vijeku pod imenom *El Bor*, nakon tog se za perioda islamskih dinastija Aglabidi, Fatimidi zove *El Manâa*. Ponovno je razorena sredinom 15. vijeka za invazije plemenskog saveza Banu Hilal, tek odtada se zove Kalaa Kebira zbog ruševina dviju feničkih i bizantskih utvrda.

Status grada dobila je 1912. za Francuske kolonijalne uprave
Eksplozini rast doživjela je nakon 1970-ih dolaskom velikog broja ruralnog stanovništa.

## Privreda

Privreda grada bazira se na maslinarstvu i manufakturnoj proizvodnji tepiha. Od 1982. ima industrijsku zonu koja je dovršena 2002. u kojoj se najviše proizvodi tekstil.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Site officiel de la commune d'Elkalla kebira''
M'saken

**M'saken** (arapski: مساكن / Msākan) čita se *Masaken* je grad i općina od 60,165 stanovnika na istoku Tunisa u Vilajetu Sousse.

## Geografija

M'saken je grad u Tuniskom Sahelu, smješten oko dvanaest kilometara južno od grada Sousse i oko 140&nbsp;km]]j južno od prijestolnice Tunisa sa kojom je povezan autoputom  A1.

Ljeti se broj stanovnika višestruko uveća zbog povratka emigranata koji uglavnom rade u Francuskoj.

## Historija

Po tradiciji M'saken su osnovali početkom 8. vijeka nasljednici Proroka Muhameda (Šerifi) za Hidžre. 
Njihovi preci emigrirali su iz Hidžaza u Magreb u doba Dinastije Idrisida. 
Njihovo naselje okolni stanovnici nazvali su *M'saken al Ashraf*, što je prevedeno sa arapskog značilo *[[prebivalište]] [[Muhamed|Prorokovih]] [[nasljedno pravo|nasljednika]]*. Na kraju je to svedeno samo na M'saken (prebivalište).

Nakon što su se naselili u novom kraju, podijelili su se u pet plemena i izgradili pet palača koje su okruživale džamiju *Al Aousat*. Oko tih palača su vremenom izrasli kvartovi. To su današnja Njejra i Keblina južno od džamije, Menâama istočno od džamije, Jeblina sjeverno od nje i Jdidine zapadno Al Aousata.

Svaka od tih palača bila je mala utvrda, sa samo jednim vratima koja su se noću zatvarala.

Masaken je status grada dobio za Francuske kolonijalne uprave - dekretom obajvljenim 19. februara 1912.

## Privreda

Privreda grada bazira se na maslinarstvu, velik doprinos lokalnoj ekonomiji znače i doznake radnika emigranata.

## Pobratimski gradovi

*  Ronse, Belgija (1999.)
*  Anzin, Francuska (2002.)

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Municipalité de M'saken''
Predsjednik Fidžija

**Predsjednik Republike Fidži** (engleski: *President of the Republic of Fiji*) je državni poglavar Fidžija. Funkcija predsjednika na Fidžiju uspostavljena je po sticanju potpune nezavisnosti 1987. godine, a prvi predsjednik tada bio je Penaia Ganilau. U godinama turbulentne fidžijske historije, funkcija predsjednika prolazila je kroz određene promjene, da bi danas mahom bila ceremonijalna titula bez velikih stvarnih ovlasti.

Predsjednika Fidžija imenuje Parlament na trogodišnji mandat, a sve prema uvjetima propisanim u Ustavu iz 2013. godine. Unatoč ceremonijalnoj prirodi funkcije, Predsjednik ima vrlo značajne rezervne ovlasti u slučaju državne krize, a upravo su te ovlasti tokom turbulentnih godina bile najsporija odlika predsjedništva. Uz to, Predsjednik je i vrhovni zapovjednik oružanih snaga.

Od 2024. godine, aktualni predsjednik je Naiqama Lalabalavu.

## Povezano
* Spisak predsjednika Fidžija
* Premijer Fidžija

## Reference
El Mourouj

**El Mourouj** ili **Al Mourouj** (arapski: المروج) je grad i općina od 104,586 stanovnika na sjeveru Tunisa u Vilajetu Ben Arous.

## Geografija
El Mourouj prostire se na samoj sjevernoj granici Vilajeta Ben Arous, pa je zapravo jedno od južnih predgrađa glavnog grada Tunisa i dio te metropole zvane Veliki Tunis. Od historijskog centra Tunisa udaljen je desetak km.

## Historija

El Mourouj je novi grad, niknuo nakon eksplozivne urbanizacije 1970-ih. Općina Mourouj formirana je dekretom tek 31. maja 1991.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Municipalité d'El Mourouj''
Houmt Souk

**Houmt Souk** (arapski: حومة السوق / Ḥūmet es Sūq) čita se *Humt Suk* je grad od 44,555 i općina od 75,904 stanovnika na tuniskom otoku Djerba u Vilajetu Médenine.

## Geografija

Houmt Souk kog mnogi zovu samo - *Djerba*, jer je ne samo najveće mjesto na otoku, već i njegov administrativni centar.
Smješten je na sjeveroistoku otoka, udaljen 20 kilometara od trajektne luke Ajim i 22 km od Rimskog nasipa El Kantara kojim se i danas može doći do Houmt Souka.

Historijski centar grada prostire se na osi sjever-jug od Avenije Habib-Bourguiba na zapadu, do Avenije Abdelhamid-el-Kadhi na istoku.
Danas je poznata turistička destinacija, grad brojnih hotela i nove moderne marine.

## Historija

Houmt Souk je izrastao na mjestu antičkog rimskog grada - **Gerba** (Girba), po kom je čitav otok kasnije dobio ime, čuvenog po tom što su u njemu rođena dvojica rimskih careva, Trebonijan Gal i njegov sin Volusijan.

Naselja koje je bilo svjedok mnogih civilizacija, od Numidije, Kartage, Rima, do Vandala, Arapa, Španjolaca i Osmanlija. Nekoliko vijekova bio je baza Berberskih Pirata. Kod grada, točnije kod utvrde 
Borj El Kebir, odvila se čuvena Bitka kod Djerbe.

Krajem 16. vijeka arapski putopisac opisao ga je kao veliko selo pored utvrde u kom žive strani trgovci, Kršćani, Mauri, Turci sa sukom golemim kao neki sajam. Mjestom na kom se okupljaju svi stanovnici otoka, uz nešto arapskih trgovaca sa kopna koji dolaze sa stokom i velikom količinom vune.

Za vrijeme Francuskog protektorata u Tunisu (1881.-1956.) otok Djerba je administrativno podjeljen na dvanaest šeikata pa je Houmt Souk postao administrativni centar Tauritskog šeikata, sa sjedištem u utvrdi Borj El Kebir. Ona je bila i sjedište francuskog garnizona od kad je Francuska zauzela otok 28. jula 1881. pa sve do 1890., kada uprava otoka prepuštena civilnim vlastima.

Kad je Tunis stekao nezavisnost - 1956., Houmt Souk je postao administrativni centar jedinog distrikta (mutamadije) na otoku koji je kasnije podijeljen na još 
dva dodatna distrikta: Midoun i Ajim.

## Znamenitosti

Najveća atrakcija je njegov natkriveni suk između trga Mokhtar-Attia i trga Mongi-Bali. Uz to važna je i utvrda Borj El Kebir

## Privreda i transport

Privreda grada bazira se na turizmu i trgovini. 
Devet km zapadno od grada kod sela Mellita nalazi se internacionalni aerodrom Djerba-Zarzis (IATA: DJE, ICAO: DTTJ).

## Pobratimski gradovi

*  Itaka, Grčka
*  Agde, Francuska

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Commune houmt souk djerba''