open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Slovački verbunk

**Slovački verbunk** (češki: *slovácký verbuňk*; ) je improvizirani ples koji izvode mladići i muškarci u češkoj pokrajini Južnoj Moravskoj i okolici grada Zlína (Zlínski kraj), tj. historijske pokrajine *Slovácko*.

*Verbunk* je naziv koji potječe od njemačke riječi *werbung*, što znači „regrutacija”, jer ples ima svoje korijene u 18. vijeku kada su se u vojsku regrutirali i plesači za zabavu vojnika.

Danas ga izvode skupine narodnih plesača u većini regija gdje žive Moravci (Moravska Slovačka) i to tokom festivala kao što je seosko slavlje Hody (češ. „gozba”).

Slovački verbunk se izvodi uz muziku koja se naziva „novomađarskom pjesmom” (mađarski: *[[verbunkos]]*) i obično se sastoji od tri dijela; na početku se izvodi pjesma koju prate lagani pokreti, a potom slijede brži plesni dijelovi. Ples ne prati točna koreografija nego je obilježen spontanošću, improvizacijama i osobnim izričajem svakog plesača uključujući natjecanje u skakanju. Obično ga izvode skupine u kojima svaki plesač interpretira glazbu na svoj način.

Postoji šest regionalnih vrsta slovačkog verbunka u kojima je nastalo mnoštvo različitih plesnih figura i plesnih ritmova. Ove vrste su se razvile početkom 20. vijeka i nastavljaju se razvijati i dan danas. Ovi plesovi su ključni dio lokalnih običaja, ceremonija i slavlja, te se izvode na godišnjim natjecanjima najboljih plesača i na Internacionalnom festivalu folklora u mjestu Strážnice.

Ovoj vrsti plesa, i njegovoj bogatoj raznolikosti, najviše prijeti seoba mladih i srednjovječnih iz sela u urbana središta. Druge vrste prijetnje je nedostatak financijske potpore plesačima za njihovu narodnu odjeću koja se uglavnom pravi ručno i zahtjeva održavanje.

Od 2005. godine slovački verbunk je upisan na UNESCO-v popis nematerijalne svjetske baštine u Europi.

## Reference

## Vanjske veze
* Nacionalni institut za narodnu kulturu    
* Video primjeri slovačkog verbunka
Kraljević Marko po drugi put među Srbima (TV drama)

***Kraljević Marko po drugi put među Srbima*** je jugoslovenska TV drama emitovana 1968. godine. Režirao ju je Vladimir Andrić, a scenario je napisao Zoran Popović, po istoimenoj satiri čiji je autor Radoje Domanović

## Uloge

## Vanjske veze
*
Klášterec nad Ohří

**Klašterec na Ohri** (, ) je grad u Češkoj Republici, u okviru istorijske pokrajine Bohemije. Klašterec na Ohri je grad u okviru upravne jedinice Ustečki kraj, gde pripada okrugu Homutov.

## Prirodni uslovi
Klašterec na Ohri se nalazi u severozapadnom delu Češke republike, blizu granice sa Nemačkom - 13 kilometara severozapadno od grada. Grad je udaljen od 110&nbsp;km severozapadno od glavnog grada Praga, a od obližnjeg Usta na Labi 85&nbsp;km jugozapadno.

Grad Klašterec na Ohri se nalazi u severnom delu istorijske oblasti Bohemije. Grad se nalazi u dolini reke Ohre, na približno 320 m nadmorske visine. Severno od grada uzdižu se Krušne gore, a južno Lipske gore.

## Historija
Područje Klaštereca na Ohri bilo je naseljeno još u doba praistorije. Naselje pod današnjim nazivom prvi put se u pisanim dokumentima spominje u 1352. godine. Već tada pretežno stanovništvo grada i okoline su Nemci.

1919. godine Klašterec na Ohri je postao deo novoosnovane Čehoslovačke. 1938. godine Klašterec nad Ohri, kao naselje sa nemačkom većinom, je otcepljen od Čehoslovačke i pripojeno Trećem rajhu u sklopu Sudetskih oblasti. Posle Drugog svetskog rata mesni Nemci su se prisilno iselili iz grada u maticu. U vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan. Posle osamostaljenja Češke došlo je do opadanja aktivnosti teške industrije i do problema sa prestrukturiranjem privrede.

## Stanovništvo
Klašterec na Ohri danas ima oko 16.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika u gradu stagnira. Pored Čeha u gradu žive i Slovaci i Romi.

## Zbirka slika

Datoteka:Klášterec nad Ohří square 2008-07-15.jpg|Benešov trg, glavni u gradu
Datoteka:Klášterec nad Ohří gardens1 2008-07-15.jpg|Gradska bašta
Datoteka:Blick zum Rathaus Klösterle1.jpg|Gradska kuća Klaštereca
Datoteka:Klášterec nad Ohří chateau 2008-07-15.JPG|Klašterečki dvorac


## Vanjske veze

* www.muklasterec.cz Zvanična stranica grada Klaštereca na Ohri
Kruh (TV drama)

***Kruh*** je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1968. godine. Režirao ju je Vanča Kljaković, a scenario je pisao Čedo Prica.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Laura (TV drama)

***Laura*** je jugoslavenska TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1968. godine. Režirala ju je Ljiljana Bilus, a scenario je pisala Anastazija Šubić.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Ratko Buljan

**Ratko Buljan** (Runović, 21. travnja 1943. - Zagreb, 29. svibnja 1989.), hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.

## Televizijske uloge
* "Ptice nebeske" (1989.)
* "Dirty Dozen: The Series" kao svećenik (1988.)
* "Nepokoreni grad" (1982.)
* "Velo misto" kao Toni (1980.-1981.)
* "Đavolje sjeme" (1979.)
* "Nikola Tesla" (1977.)
* "Kapetan Mikula Mali" (1976.)
* "U registraturi" (1974.)
* "Fiškal" (1970.)
* "Sumorna jesen" kao Svileni (1969.)
* "Laura" (1968.)

## Filmske uloge
* "Luda kuća" (1980.)
* "Povratak" (1979.)
* "Novinar" (1979.)
* "Posljednji podvig diverzanta Oblaka" (1978.)
* "Vlak u snijegu" kao učitelj (1976.)
* "Kapetan Mikula Mali" kao Andro (1974.)
* "Crni kišobran" (1969.)
* "Posljednji Stipančići" (1968.)
* "Žur u Magdelandu" (1968.)
* "Sjenke" (1968.)
* "Đavolji rep" (1967.)

## Vanjske veze
*
Lelejska gora (roman)

***Lelejska gora*** je roman crnogorskog književnika Mihaila Lalića objavljen 1957. Prerađeno izdanje izašlo je 1962. Roman pripoveda sudbinu partizana Lada Tajovića koji se tokom leta 1942. vraća u svoj zavičajni kraj, tražeći prijatelja Nika Doselića. Pošto je saznao da mu se prijatelj predao i suočen sa samoćom, on doživljava krizu svojih ubeđenja. „Lelejska gora“ je po izlasku pozitivno dočekana od strane književne kritike, osvojivši  Njegoševu i Nolitovu nagradu. Književni kritičar Dragan Jeremić je roman u prikazu za časopis NIN opisao kao: *veliku poemu o mnogim vidovima postojanja i ispoljavanja prirode po sebi i u odnosu na čoveka*. 

Topografski i po pojedinim likovima, roman se uklapa u jedninstven ciklus romana ovog srpskog književnika koji tematizuju narodnooslobodilačku borbu partizana na prostorima Crne Gore. Radnja se nastavlja na događaje ispripovedane u romanu „Zlo proljeće“ i priča o daljoj sudbini Lada Tajovića. „Lelejska gora“ takođe objašnjava događaje koji su prethodili patnjama i lutanjima Nika Doselića iz Raskida i pripoveda kako je došlo do toga da se on pokoleba i donese bezumnu odluku o predaji neprijatelju.

Na osnovu romana snimljen je istoimeni film 1968. u režiji Zdravka Velimirovića. „Lelejska gora“ je dugo  bila obavezna lektira u srednjim školama.

## Reference

## Literatura
* 
## Vanjske veze
Lelejska gora

***Lelejska gora*** je jugoslovenski crno-beli ratni film snimljen 1968. godine u režiji Zdravka Velimirovića. Scenario je napisao Branimir Šćepanović, po istoimenom romanu Mihaila Lalića.

## Radnja

Lado Tajović po zadatku Partije odlazi u svoj rodni kraj, u crnogorske planine, da kao ilegalac izvrši propagandu oslobodilačkog pokreta. Okružen neprijateljima, večito budan i na oprezi da izbegne zasede i hajke, Lado se bori protiv ljudi koji su kukavice, spremni na izdaju, bori se protiv sopstvenih iskušenja, protiv halucinacija koje ga u njegovoj samoći neprestano posećuju. I mada se istrajno pridržava partijskih direktiva, ne ubij i ne sveti se - Lado u jednom trenutku slabosti podleže iskonskom ljudskom činu - osveti.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Lelejska gora - Port. rs
Pokladni običaji u području Hlinecko

**Pokladni običaji u području Hlinecko** (češki: *masopust v regionech Hlinecko*) je skupina narodnih običaja koji se izvode u završnici poklada, tijekom pokladnog utorka (*mesopusta*) prije Čiste srijede, u gradu Hlinsko i šest susjednih sela (uključujući Hamry, Blatno, Studnice i Vortová) područja Hlinecko u istočnoj Češkoj.

Ova procesija se sastoji od muškaraca i dječaka maskiranih krabuljama koje predstavljaju tradicionalne likove (crne za oženjene muškarce i crvene za mladiće), a koji obilaze od kuće do kuće uz pratnju limenog orkestra. Ispred svake kuće zastanu i uz dozvolu ukućana četvorica maškara odigraju ritualni ples (koji uključuje valjanje maškara sa ženama na tlu i skupljanje slame sa maski kako bi se nahranile guske ili kokoši) kojim se osigurava bogata žetva i prosperitet obitelji. Tijekom plesa „mala žena” (muškarac odjeven u ženu) i „pjegavo lice” i četiri „Turčina” moraju podizati noge što više mogu simbolizirajući visinu usjeva i mašu svojim drvenim sabljama. Zauzvrat ukućani počaste maškare darovima ili novcem. Procesija završava nakon obilaska posljednje kuće tradicionalnim „ubijanjem kobile” tako što se lutka kobile optuži za navodne grijehe i pročita se njezina smiješna i kritička oporuka. Nakon njezina „pogubljenja” ona se oživljava alkoholom, čime započinje veseli ples maškara ispred brojne publike.

Ove pokladne običaje je u nekoliko navrata zabranila katolička Crkva u 18. i 19. vijeku, ali i komunističke vlasti u 20. vijeku. No, kako su jako važni za očuvanje jedinstva seoske zajednice i prijenosa običaja s oca na sina (koji zajedno pripremaju procesiju a očevi prave maske za svoje sinove) običaji pokladne procesije u području Hlinecka su upisani na popis nematerijalne svjetske baštine 2010. godine.

**Pokladni pribor iz Hlinecka:**


datoteka:Letohrádek Kinských - Musaion 704.jpg|Tradicionalna pokladna maska *slaměný* iz Hlinecko područja u etnografskom muzeju Letohrádek Kinských u Pragu
Image:Letohrádek Kinských - Musaion 694.jpg|Drveni mačevi za ples
Image:Letohrádek Kinských - Musaion 692.jpg|Mesopusna kapa
Image:Letohrádek Kinských - Musaion 693.jpg|Obredna kapa
Image:Letohrádek Kinských - Musaion 683.jpg|Pokladna kapa


## Reference
Eisenerz

**Eisenerz** (prevedeno *[[Rudnik]] [[željezo|željeza]]*) je grad u sredini Austrije od 4,330 stanovnika, koji administrativno podpada pod Okrug Leoben u Saveznoj zemlji Štajerska.

## Geografija

Eisenerz leži pored masiva Eisenerzer, u dolini potoka Erzbach, u podnožju planina Pfaffenstein (1871 m) i Kaiserschild (2084 m).

Eisenerz je udaljen od administrativnog centra Leobena 25 km sjeverozapadno.

## Historija

Mjesto je prvi put dokumentirano 1230, pod imenom *Aerze*, a - 1293. pod imenom *Eisenärzt*. Eisenerz je status trgovišta dobio 1453., a 1948. i status grada.

Još od ranog srednjeg vijeka se u mjestu iskapa željezna ruda, ali je rudarstvo doživjelo pravi procvat  tek početkom 16. vijeka. Procjenjuje se da je oko 1500. rudnik Eisenerz podmirivao oko 16 % svih evropskih potreba za željeznom rudom, a 1550. oko 20 %

## Znamenitosti

Najveća znamenitost Eisenerza je parohijska crkva sv. Osvalda, podignuta tokom 15 - 16. vijeka  Ona je i danas svojim dimenzijama - najveći utvrđeni sakralni objekt u Štajerskoj (bedemi oko nje su podignuti između 1532. -1534.). Ona ima impresivni kor iz 1513. -1517., ali je između 1890.-1899. restaurirana u neogotičkom stilu.

Na centralnom trgu se koči crkva iz 1435., preuređena u baroknom stilu i renesansni toranj sa zvonikom iz 1581.

U okolici leži spilja Frauenmauerhöhle duga 664 m sa stalaktitima, a 4 km prema sjeveru  jezero Leopoldsteiner, a 7 km južnije planinski prijevoj Präbichl  na visini od 1232 m, pored kog se nalazi skijalište.

Atrakcija za turiste je i sam rudnik, čiji su pojedini napušteni rovovi otvoreni za posjetioce, a u gradu postoji i muzej posvećen historiji 
rudarstva u Eisenerzu.

## Privreda

Najveći poslodavac u Eisenerzu i danas je rudnik, koji je u vlasništvu domaćeg koncerna *Voest-Alpine AG*. To je jedini površinski kop u Austriji, u kom se godišnje iskopa do 3,5 milijuna tona siderita, koji sadrži oko 33% željeza. Ruda se prevozi do čeličana u Linzu i Leobenu gdje se tali. 
Pored rudnika veliki poslodavac je i tvornica stakla *Voest-Alpine Glas GmbH*, a ima i manjih pogona koji proizvode poljoprivredne alatke.

## Pobratimski gradovi
* , Steyr
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Eisenerza''
Željezna ruda

**Željezna ruda** je ime za stijene i minerale iz kojih se željezo kao metal može ekonomično vaditi. 
Te rude su obično bogate željeznim oksidima i variraju u boji od tamno  sive, svijetlo  žute, tamno 
ljubičaste do zagasito  crvene.

## Karakteristike

Prirodna legura željeza - *Nikl-željezo*, kog ima po zemaljskim nalazištima, sadrži od 21-64 % željeza i 
77-34 % nikla, u meteoritima kao što je taenit ima čak 62-75 % željeza i 37-24 % nikla.

Meteoriti se klasificiraju prema svom relativnom udjelu željeza i silikata i ostalih minerala na; željezo, 
željezni kamen ili kamen. 
Željeza također ima u kombinaciji s drugim elementi i u stotinama drugih minerala; ali su od najveće važnosti kao željezne rude; 
* hematit (željezni oksid, kemijska formula: Fe2O3)
* magnetit (triiron tetraoksid, formula: Fe3O4),
* limonit (hidratizirani željezov oksid hidroksid, formula: FeO(OH)·nH2O) i 
* siderit (željezov karbonat, formula: FeCO3)

Magmatske stijene prosječno sadrže oko 5 % željeza. Metal se iz rude izdvaja taljenjem sa ugljikom (koks i vapnenac).

## Reference

## Vanjske veze
*''Iron (Fe), Chemical element''
Purkersdorf

**Purkersdorf** je grad na istoku Austrije od 9409 stanovnika, koje administrativno podpada pod okrug Wien-Umgebung.

## Geografija
Purkersdorf leži na istoku Donje Austrije, 18 km zapadno od Beča, na razmeđi Wienerwalda i Bečke kotline Danas je praktički spojen sa Bečom i njegova je rezidecijalna zona.

## Historija
Mjesto je prvi put dokumentirano između 1125. i 1135. pod imenom *Purchartesdorf*. Od 1938. do 1954. Purkersdorf je bio u sastavu grada Beča. Nakon tog je postao samostalna općina, a status grada dobio je 1966.

## Znamenitosti
Od znamenitosti Purkersdorf ima parohijsku crkvu sa gotičkim i baroknim elementima i zamak adaptiran tokom 17 i 18. vijeka.

## Privreda
Od 2130 zaposlenih koliko ih je bilo 1991. oko 62% je radilo u tercijarnom sektoru, najviše u trgovini. Ostali su radili po pogonima koji proizvode elektroničke komponente i materijala za pakiranje i po velikim štamparijama i radionicama za popravak željezničkih lokomotiva i teških građevinskih mašina.

## Pobratimski gradovi
*  Bad Säckingen
*  Sanary-sur-Mer
*  Göstling an der Ybbs

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Purkersdorfa''
Boro Begović

**Boro Begović** (Danilovgrad, 16. mart 1932 – Podgorica, 8. januar 1993) je bio crnogorski filmski glumac.

## Filmografija

|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1950.-te
|-
| 1955. || Lažni car ||
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1965. || Provereno nema mina ||
|-
| 1968. || Lelejska gora || Drvoseča
|-
| 1969. || Sramno leto ||
|-
| 1969. || Nizvodno od sunca || Sredoje, Danilov brat
|-
| 1969. || Horoskop ||
|-
| 1969. || Most || Tihi
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1971. || Dan duži od godine || Lučara
|-
| 1972. || Valter brani Sarajevo || Boro
|-
| 1972. || Živjeti za inat || Savo
|-
| 1973. || Bombaši || Bombaš
|-
| 1973. || Sutjeska || Đuro
|-
| 1974. || Uprkos svemu || Sovo
|-
| 1974. || Crveni udar || Seljak
|-
| 1975. || So ||
|-
| 1976. || Četiri dana do smrti ||
|-
| 1977. || Salajko (serija) ||
|-
| 1977. || Porobdžije (serija) || Hasan
|-
| 1977. || Jakov grli trnje (TV) ||
|-
| 1977. || Hajka || Bajo Baničić
|-
| 1977. || Na putu do Atlantide || Turski oficir
|-
| 1977. || Pas koji je voleo vozove || Stražar
|-
| 1978. || Tamo i natrag || Nikola Mađeli „Nik“
|-
| 1978. || Kvar ||
|-
| 1978. || Vučari Donje i Gornje Polače (TV) ||
|-
| 1979. || Jovana Lukina ||
|-
| 1979. || Čovjek koga treba ubiti ||
|-
| 1979. || Usijanje || Andrija
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1980. || Prkosna delta ||
|-
| 1981. || Kumovi (kratak film) ||
|-
| 1981. || Dvoboj za južnu prugu || Komandir voda Maksim
|-
| 1981. || Ljubi, ljubi, al' glavu ne gubi || Kockar na primorju
|-
| 1981. || Pusta zemlja (TV) ||
|-
| 1981. || Čeličenje Pavla Pletikose (TV) ||
|-
| 1981. || Dorotej || Bogdan
|-
| 1981. || Duvanski put (mini-serija) || Andrija
|-
| 1981. || Vojnici (mini-serija) || Pade
|-
| 1982. || 13. jul || Kartaroš
|-
| 1982. || Smrt gospodina Goluže || Frizer
|-
| 1983. || Igmanski marš || Seljak u Bosni
|-
| 1984. || Čudo neviđeno || Đoko
|-
| 1984. || Vojnici || Mišin otac
|-
| 1985. || Nije lako sa muškarcima || Čovek na plaži
|-
| 1985. || Brisani prostor (TV serija) || Stipe Silver
|-
| 1986. || Dobrovoljci || Vojnik
|-
| 1987. || U ime naroda || Đuro
|-
| 1988. || Lepota poroka || Gorčin
|-
| 1988. || Za sada bez dobrog naslova ||
|-
| 1988. || Đekna još nije umrla, a ka' će ne znamo (serija) ||Petko
|-
| 1988. || Vuk Karadžić (serija) || Starac Milija
|-
| 1988. || Ispočetka (TV) ||
|-
| 1988. || Tamna strana sunca || Meštanin
|-
| 1989. || Dome slatki dome (serija) || Vukašin
|-
| 1989. || Stare granice očevog imanja (TV) || Ljubeta
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1991. || Iskušavanje đavola || Krsto Krstović
|}

## Vanjske veze
*
Veljko Mandić

**Veljko Mandić** (Nikšić, 10. oktobar 1924. – Nikšić, 19. novembar 1988.) je bio crnogorski filmski glumac.

## Uloge

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1950.-te
|-
| 1956. || Zle pare || Sinovac
|-
| 1956. || U mreži || Žandar
|-
| 1958. || Četiri kilometra na sat || Narednik 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1968. || Lelejska gora || Jakša
|-
| 1969. || Sramno leto || 
|-
| 1969. || Nizvodno od sunca || Jovan
|-
| 1969. || Horoskop || 
|-
| 1969. || Most || Nemački stražar na mostu
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1972. || Tišine (kratak film) || 
|-
| 1973. || Bombaši || Milicajac u vozu
|-
| 1974. || Uprkos svemu || Bogdan 
|-
| 1974. || Derviš i smrt || Karazaim 
|-
| 1975. || Svadba || Četnički major
|-
| 1975. || Pesma (serija) || 
|-
| 1975. || Doktor Mladen || Crkvenjak
|-
| 1976. || Vrhovi Zelengore || Veljko, partizanski mitraljezac
|-
| 1977. || Šta se dogodilo sa Filipom preradovićem (TV) || 
|-
| 1977. || Salajko (serija) || 
|-
| 1977. || Marija (serija) || 
|-
| 1977. || Jakov grli trnje (serija) || 
|-
| 1977. || Hajka || Dušan
|-
| 1977. || Nikola Tesla (serija) || Sluga kod Teslinih
|-
| 1978. || Tamo i natrag || Gastarbajter Raka
|-
| 1978. || Kvar || 
|-
| 1978. || Okovani šoferi || Kosta 
|-
| 1978. || Ljubav i bijes || 
|-
| 1978. || Vaskrsenje zmaja (TV) || 
|-
| 1979. || Vrhovi Zelengore || Veljko
|-
| 1979. || Čovjek koga treba ubiti || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1980. || Petrijin venac || Kamenče
|-
| 1980. || Hajduk || Kondićev Kum
|-
| 1980. || Prkosna delta || 
|-
| 1980. || Sudbine || 
|-
| 1981. || Dvoboj za južnu prugu || Banetov otac
|-
| 1981. || Pusta zemlja (TV) || 
|-
| 1981. || Svetozar Marković (serija) || 
|-
| 1981. || Dorotej || Nikanor 
|-
| 1981. || Imamo nastup (TV) || 
|-
| 1982. || 13. jul || Đed
|-
| 1982. || Maratonci trče počasni krug || Rajkovićev brat
|-
| 1982. || Dečak je išao za suncem || 
|-
| 1982. || Progon || 	Ciganin sa tamburicom
|-
| 1983. || Kako sam sistematski uništen od idiota || Recepcioner
|-
| 1983. || Dani AVNOJ-a (mini-serija) || 
|-
| 1984. || Čudo neviđeno || Željov otac
|-
| 1984. || Opasni trag ||
|-
| 1985. || Šest dana juna || Kondukter u vozu
|-
| 1985. || Ukazivanje Gospe u selu Grabovica (TV) ||
|-
| 1986. || Otac i sin (TV) || 
|-
| 1986. || Lovac protiv topa (TV) || 
|-
| 1986. || Misija majora Atertona (serija) || Starac
|-
| 1987. || Strategija svrake || 
|-
| 1987. || Vuk Karadžić (serija) || 
|-
| 1987. || Zaljubljeni || Stari Ivo 
|-
| 1987. || U ime naroda || Milun 
|-
| 1988. || Lepota poroka || Miladin muž 
|-
| 1988. || Svetlosna garda || 
|-
| 1988. || Đekna još nije umrla, a ka' će ne znamo (serija) ||Miladin
|}

## Vanjske veze

*
Radstadt

**Radstadt** (čita se *Radštad*) je grad u Austriji od 4,829 stanovnika, koji administrativno podpada pod Okrug Sankt Johann im Pongau.

Radstadt u Austriji neslužbeno zovu *Drevni grad u [[planina]]ma*, poznat je po skijalištima.

## Geografija

Radstadt leži u sredini Savezne zemlje Salzburg, nasuprot ušća potoka Taurach u rijeku Enns, u podnožju planine Rossbrand.

Kod Radstadta se ukrštaju brojni antički putevi koji su vodili u sva četiri smjera Alpa, jer se od njega moglo produžiti prema dolinama Ennsa i Salzacha na sjeveru ili prema Tirolu na zapad i prema Lungau i Koruškoj na jugu.

## Historija

Radstadt je osnovan u 13. vijeku pod imenom - *Altenmarkt*, a status grada dobio je 1289. 
On je bio važna utvrda na strateškom mjestu koje štiti planinski prijevoj u Visokom Tauernu prema dolinama rijeka Enns i Salzach.

Za velikog seljačkog ustanka 1526., velika vojska ustanika je opsjedala Radstadt, ali ga nije uspjela zauzeti.
Na račun toga grad je dobio za svoju vjernost brojne privilegije od salzburgških nadbiskupa.

## Znamenitosti

Radstadt i danas ima sačuvan velik dio gradskih bedema iz 1289. i tornjeve, nekadašnji zamak iz 1629. (obnovljen 1980.), 
kasnoromaničko - gotičku parohijsku crkvu, sa korom iz 1417., restauriranu u neoromaničkom stilu, nakon 1872. i nekadašnji kapucinski samostan sa crkvom iz 1629. koja je barokizirana 1677.

## Privreda

Ekonomija Radstadta bazira se na šumarstvu (*Österreichische Bundesforste AG*), drvnoj industriji i turizmu, grad je 1992. posjetilo 454,183 turista.

Pored toga grad ima i tvornicu koja proizvodi auto dijelove i tvornicu suhomesnatih proizvoda.

Radstadt ima dvije skakaonice za skijaške skokove visoke 40 i 30 metara a okolo Radstadta uzdižu se brojne visoke planine sa skijalištima, od već spomenute Rossbrand (1768 m) do Kemahdhöhe (1557 (m), Predigtstuhla (1305 m), Seekarspitze (2350 m) i Seekarecka (2217 m).

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Radstadta''
Nezaposleni ljudi

***Nezaposleni ljudi*** je jugoslovenski kratki crno-beli dokumentarni film snimljen 1968. godine u režiji Želimira Žilnika. Navodi se kao jedno od ostvarenja Crnog talasa, s obzirom da je njegova tema ***—*** nezaposlenost u tadašnjoj Jugoslaviji, čiji je socijalistički poredak nastojao da ukloni takve fenomene — dotada predstavljala tabu za umetnike.

## Radnja

Film se bavi socijalnom tematikom, odnosno problemima nezaposlenih u Jugoslaviji. U njemu je prikazan život nezaposlenih koji žive u privremenom kolektivnom smještaju Zavoda za zapošljavanje. Nezaposleni govore o svojim problemima, o nejednakosti u društvu, crvenoj buržoaziji, o velikim platama jednih i malim platama drugih, o tome kako beskućnici spavaju po željezničkim stanicama i drugim socijalnim problemima. Posebno je simboličan prikaz nezaposlenog koji se kamenom udara u glavu dok drugi recituje Šantićevu pjesmu *[[Ostajte ovdje...|Ostajte ovdje]]*.

## Reference

## Vanjske veze
*
The Night of the Following Day

***The Night of the Following Day*** () je britanski kriminalistički film snimljen 1968. godine u režiji Huberta Cornfielda. Predstavlja slobodnu adaptaciju romana *The Snatchers* Lionela Whitea. Radnja filma prikazuje kako tajkunska kćer (čiji lik tumači Pamela Franklin) prilikom dolaska na jug Francuske postane oteta od strane bande kojoj pripada i njen vozač (čiji lik tumači Marlon Brando), te svjedoči kako se prilikom njenog zarobljeništva među njenim otmičarima javlja napetost i međusobni sukobi.

Whiteov roman je prethodne decenije prije namjeravao ekranizirati Stanley Kubrick, ali je, suočen s načinom na koji je prikaz otmice tadašnji strogi hollywoodski cenzorski kodeks, od toga odustao i umjesto toga snimio *[[The Killing (film)|The Killing]]*. Cornfield, sa druge strane, nije imao takvih problema, ali su njegovi originalni planovi da glavnu mušku ulogu tumači Richard Boone promijenjeni kada se ispostavilo da bi Brando, koji je uživao status mnogo veće zvijezde, mogao ući u projekt. Brando je, pak, na setu iskazivao duboki prijezir prema scenariju, režiseru i ostatku ekipe, pa se tako namjerno na setu pojavljivao pijan, smijao u kadrovima, a na kraju čak pokušao zavesti Cornfieldovu suprugu u isključivoj namjeri da ga ponizi. Na kraju je Boone, angažiran za ulogu psihopatskog negativca, a koji je sa Brandom bio u boljim odnosima, dovršio režiju nekih scena.

*The Night of the Following Day* se isticao izuzetno neobičnom završnicom, ali je uglavnom dobio loše kritike i mnogi su držali da njime počinje sumrak Brandove karijere. U SAD je, pak, studio Universal Pictures nekoliko godina kasnije napravio specijalnu verziju filma namijenjenu prikazu na tamošnjim TV-stanicama, a iz koje su izbačene sve scene eksplicitnog nasilja i konzumacije droge; s obzirom da je film bio prekratak, jednostavno su odlučili dosnimiti scene koje okvirno imaju neke veze sa zapletom, ali sa potpuno novim glumcima i u losanđeleskim studijima koji su izgledom potpuno odudarali od francuskih lokacija korištenih za originalnu verziju. Ta je verzija, međutim, odbačena kada se film konačno pojavio na DVD-izdanju koje koristi originalni materijal.

## Uloge
*Bud, šofer - Marlon Brando
*Leer - Richard Boone
*Vi, stjuradesa/suučesnica - Rita Moreno
*Dupontova kćer - Pamela Franklin
*Wally, praznoglavi suučesnik - Jess Hahn
*Žandar/ribar - Gerard Buhr
*Vlasnik kavane - Jacques Marin
*Dupont - Huques Wanner
*Pilot - Al Lettieri

## Reference

## Vanjske veze
*
Operacija Beograd

***Operacija Beograd*** je jugoslovenski crno-beli akcioni (partizanski) film snimljen 1968. godine u režiji Žike Mitrovića.

## Radnja

Za vreme Drugog svetskog rata septembra 1943. godine iznad okupirane Jugoslavije je oboren američki avion u kojem se nalazio visoki sovjetski oficir za vezu koji je leteo na sastanak Velike trojke u Teherannu. Teško ranjen sovjetski oficir prebačen je u bolnicu u Beogradu gde će nakon medicinskog tretmana biti podvrgnut ispitivanju od strane Gestapoa. Beogradski ilegalci dobili su zadatak da oslobode sovjetskog oficira i da ga prebace na slobodnu teritoriju. Grupa aktivista, radnika beogradske fabrike šećera i železničke stanice, upušta se u neravnopravnu borbu s okupatorom. Ali, nepredviđene teškoće dovode ih, uprkos hrabrosti i upornosti, u tešku moralnu dilemu: činiti krajnje napore i žrtve da bi se jedan čovek spasao ili žrtvovati njega kako bi se spasli mnogobrojni drugi životi.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Podne (film)

***Podne*** je jugoslovenski igrani film snimljen 1968. godine u režiji Puriše Đorđevića po sopstvenom scenariju. Predstavlja svojevrsni nastavak njegovog prethodnog filma *[[Jutro (film)|Jutro]]*, odnosno završni deo ciklusa koji čine *[[Devojka (film)|Devojka]]* i *[[San (film)|San]]* i koji su na ironičan i ikonoklastički način obrađivali naličje dolaska komunista na vlast u Drugom svetskom ratu i poratnom periodu. *Podne* je značajan i kao prvi film koji je za temu imao sukob Tita i Staljina, te je tako, kao i mnoga tadašnja ostvarenja Crnog talasa, srušio jedan od dotadašnjih tabua u jugoslovenskoj kinematografiji.

## Radnja

Film govori o ljubavi između Rusa koji je službenik sovjetske ambasade i devojke iz Jugoslavije. Kada se venčaju odmah prve bračne noći radio javlja vest o sukobu između komunističkih partija njihovih zemalja. Ta vest je značila rastanak u kojem ima malo nade da će se ponovo sresti.

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze
*
Opava

**Opava** (njemački **Troppau**), grad u sjeveroistočnoj Češkoj u Moravsko-šleskoj pokrajini.

## Geografija
Opava se nalazi na Opavskim brdima (češki: Opavská pahorkatina, dio Šleske nizine) na rijeci Opavi (lijeva pritoka rijeke Odre) i Moravici (desna pritoka rijeke Opave).
## Historija
Opava se prvi put spominje u dokumentu iz 1195. godine, a gradska prava dobio je 1224. Bio je glavni grad Šleske, Bohemije i konačno austrijskog Vojvodstva Opava.

Godine 1614. Karlo I., knez Lihtenštajna postao je vojvoda od Opave. Nakon što je većina Šleske pripojena Kraljevini Pruskoj tijekom Austrijskog nasljednog rata nakon 1740., preostali dio šleskog teritorija koji je još uvijek bio pod kontrolom Habsburške Monarhije postaje poznat kao Austrijska Šleska, s sjedištem u Troppau (1742.-1918.). Kongres u Troppau održan je od 27. listopada do 17. prosinca 1820.

Prema austrijskom popisu stanovništva iz 1910. godine, grad je imao 30.762 stanovnika, od kojih je 29.587 imalo prebivalište u gradu. Na popisu se izjašnjavalo prema materinjem jeziku, tako je 27.240 (92%) bilo govornika njemačkog jezika, 2.039 (6,9%) češkog i 274 (0,9%) poljskog. Židovi se nisu mogli izjasniti da im je jidiš materinji jezik, te ih se većina izjasnila da im je njemački maternji jezik. Glavna vjerska skupina bili su rimokatolici s 28.379 (92,2%) stanovnika,  zatim slijede protestanti s 1.155 (3,7%) i Židovi s 1.112 (3,6%).

Nakon poraza Austro-Ugarske u Prvom svjetskom ratu, Troppau je postao dio Čehoslovačke 1919. godine kao Opava.

Od 1938. do 1945. Opava je bila dio nacističke Njemačke prema Münchenskom sporazumu. Već dan prije njemačke aneksije Sudeta 1938., grad je odcijepljen od svojeg okresa te je postao vlastiti Stadtkreis. Nakon završetka Drugog svjetskog rata cijelo njemačko stanovništvo Opave je nasilno protjerano, a grad je naseljen Česima. Mnogi od protjeranih Nijemaca naselili su Bamberg.

Iako je Vojvodstvo Opava prestalo postojati, naslov vojvode od Troppau živi i danas, Ivan Adam II., knez Lihtenštajna nosi titulu vojvode od Troppaua.

## Ekonomija i kultura
Opava je trenutno važan poslovni i kulturni centar Šleske. Dom je nekoliko ekonomskih i kulturnih ustanova koje služe cijeloj regiji, uključujući Šleski muzej koji je najstariji muzej u Češkoj , te Šlesku akademiju znanosti. Opava je dom jedinom javnom sveučilištu u zemlji koji se ne nalazi u regionalnoj prijestolnici. Gradska industrijska zona nalazi se uz rijeku Ostravu. Šlesko kazalište u Opavu osnovano je 1805. godine, a predstave su prikazivane na njemačkom jeziku do kraja Drugog svjetskog rata.

## Gradovi prijatelji
* Zabrze, Poljska

## Značajne osobe
* Joy Adamson, prirodoslovac
* Franz Bardon, mađioničar
* Petr Bezruč, pjesnik
* Eduard von Böhm-Ermolli, austrijski feldmaršal
* Helmut Niedermeyer, austrijski poduzetnik
* Martin iz Opava, povjesničar i svećenik
* Joseph Maria Olbrich, arhitekt
* Zuzana Ondrášková, tenisačica
* Johann Palisa, astronom
* Boris Rösner, glumac
* Bohdan Sláma, filmski redatelj
* Pavel Složil, tenisačica
* Josef Gebauer, povjesničar

## Reference

## Vanjske veze
*Službena stranica  
### Ostali projekti
Vojislav Govedarica

**Vojislav Govedarica** (Gacko, 1940 - ) je bosansko-američki glumac i kaskader, poznat po marknatnom fizičkom izgledu koji mu donio brojne uloge snagatora i negativaca, a među kojima je vjerojatno najpoznatiji sovjetski narednik Jušin u akcionom filmu *[[Rambo II]]*.

Prije bavljenja filmom je živio u Beogradu te zarađivao za život kao spasilac na plaži i izbacivač iz noćnih lokala. Njegova biografija je već u mladosti imala niz živopisnih detalja, poput druženja sa ličnostima koje će kasnije postati istaknuti kriminalci poput Ćente i Ljube Zemunca, ali i izuzetne lične hrabrosti i viteškog odnosa prema ženama u nizu anegdota zbog kojih su ga u novinama proglasili "Kolosom nežnog srca". Te priče su fascinirale poznatog režisera Purišu Đorđevića koji je počeo angažirati u svojim filmovima i tako mu je omogućio početak karijere.

1981. godine je emigrirao u SAD i došao u Los Angeles gdje se zaposlio kao tjelohranitelj, a potom postao i lični prijatelj Sylvestera Stallonea, koji će mu kasnije dati ulogu u *Rambu II*. Njegov sljedeći zapaženi nastup je bio lik narednika Legije stranaca u filmu *[[Lionheart (film, 1990)|Lionheart]]* sa Jean-Claudeom Van Dammeom. U njemu je njegov lik, iako se njegova nacionalnost ne spominje, izgovara nekoliko živopisnih replika na srpskohrvatskom, a zbog kojih je *Lionheart* dobio svojevrsni kult status među ljubiteljima Van Dammeovih filmova na području bivše Jugoslavije.

## Literatura
* Ljubiša Stavrić: Krstarica u Holivudu (NIN, 8.12.2005) - internet strana

## Vanjske veze
* 

1960 godine je zivio u Vogosca  (BiH) imao je dve sestre Zora i Natalija i brata kojem se ne sjecam imena koji je bio razvijen kao i Vojo.Druzio se sa Centom i Ljubom koji su dosli u Sarajevo da se obracunaju sa bracom Todorivic Novak i Novica.Poslije te tuce nikad vise nije dosao u Sarajevo i Bosnu vec je ostao u Beogradu do odlaska u USA.Glumio je u filmu indijanskog poglavice ne mogu da se sjetim Naslova.Brat se zove Nole,završio je prava i živi u Beogradu.
Glumio je u Winnetou  i Odiseju sa Bekim Fehmiom.
Brat doktora Homera

***Brat doktora Homera*** je jugoslovenski igrani film snimljen 1968. godine u režiji Živorada "Žike" Mitrovića.

Uvodnu špicu filma (*Balada o Simonu Bitangi*) izvodi Arsen Dedić. Žanrovski je blizak partizanskom filmu, te se kao još tri ranija filma u Mitrovićevoj karijeri događa na Kosovu u vreme neposredno nakon Drugog svetskog rata, i odaje snažan uticaj holivudskih vesterna. *Brat doktora Homera* je takođe velikim delom inspirisan holivudskim filmom *[[Bad Day at Black Rock|Loš dan u Blek Roku]]*, ali je u svom scenariju odao i određen uticaj tada aktualnog Crnog talasa, pre svega u dotada nezamislivom prikazu korupcije među predstavnicima novouspostavljene komunističke vlasti u Jugoslaviji.

## Radnja

Radnja se događa na Kosovu 1945. godine, nekoliko meseci nakon završetka rata čije se posledice još uvek osećaju, bilo kroz sveopštu neimaštinu, epidemije tifusa, ali i aktivnosti ostataka poraženih balista koji se skrivaju u planinama. Protagonist Simon Petrović je mladi muškarac koji se vraća u svoj rodni grad posle četiri godine provedene u nemačkom zarobljeničkom logoru te se suočava sa time da ga je verenica Vera napustila i udala se za njegovog brata Homera. Simona još više pogađa to što mu je otac, ugledni sudija, ubijen u sumnjivim okolnostima te, iako je za taj zločin pronađen i uhvaćen krivac, odlučuje otkriti pravu istinu te se na kraju osvetiti počiniteljima.

## Uloge

* Velimir Bata Živojinović: Simon Petrović
* Voja Mirić: doktor Homer
* Jovan Milićević: Kapetan Vuk
* Ljuba Tadić: kaluđer
* Pavle Vuisić: Atanas
* Zdravka Krstulović: Ana
* Jelena Žigon: Vera
* Petre Prličko: doktor
* Stole Aranđelović: Kurteš
* Boris Beginov
* Faruk Begoli: seljakt
* Istref Begoli
* Milan Bosiljčić Beli
* Darko Damevski: bandit
* Vukan Dinevski
* Panče Kamdžik
* Dragi Kostovski
* Todor Nikolovski
* Abdurahman Šalja: Major Fadilj
* Zlatibor Stoimirov
* Minja Vojvodić
* Janez Vrhovec: Pera Špricer

## Izvori


## Vanjske veze
*
Prava adresa

***Prava adresa*** je jugoslovenska televizijski u produkciji RTV Beograd emitovana 1968. godine.  Predstavlja drugu epizodu TV-antologije *[[Samci (TV serija)|Samci]]*. Režirao ga je Aleksandar Đorđević, a scenario je napisao Gordan Mihić.

## Sadržaj film

Provodadžija želi da mladu i lepu devojku oženi za svog pomalo tunjavog druga. Međutim, njeni prohtevi su u suštoj suprotnosti od onoga što mladoženja jeste, zato će provodadžija morati da promeni čitavu mladoženjinu ličnost.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Pre istine

***Pre istine*** je jugoslovenski crno-beli igrani film  snimljen 1968. godine u režiji Vojislava Kokana Rakonjca. Po žanru je drama, a protagonist, koga tumači Branko Pleša, je funkcioner iz provincijskog mesta koji je pao u nemilost Partije i poslan u prevremenu penziju te dolazi u Beograd tražiti pomoć od svojih nekadašnjih partizanskih saboraca i prijatelja koji ga odbacuju. Radnja prikazuje kako igrom slučaja završi u hotelu Mažestik gde sreće nekadašnjeg četnika (čiji lik glumi Ljuba Tadić) kome je na kraju rata poštedio život, a koji je sada postao uspešni i uticajni advokat te mu na kraju jedini ponudi pomoć.

*Pre istine* je napravljen u vreme kada je jugoslovenski filmski pokret, koji će kasnije dobiti ime Crni talas, bio na vrhuncu, te se često navodi kao jedan od njegovih najtipičnijih predstavnika. To se odnosi kako na modernistički stil, koji je uključivao dokumentarni materijal sa scenama demonstracija protiv vijetnamskog rata na beogradskim ulicama, ali daleko više na razbijanje dotadašnjih tabua u kritičkom prikazu političkog poretka tadašnje Jugoslavije. Film kao mesto radnje koristi luksuzni beogradski hotel kao mesto gde se okuplja vladajuća elita i uživa u plodovima svoje vlasti bilo kroz modernu džez muziku, ali i usluge prostitutki. Najviše je pažnje, međutim, izazvao ironični obrat u kome nekadašnji "domaći izdajnik" i smrtni neprijatelj komunističkog režima postaje deo establišmenta, a nekadašnji borac za novo društvo od tog istog društva postaje tretiran kao otpadnik.

Rakonjac je lik kojeg tumači Ljuba Tadić iskoristio kao protagonistu *[[Zazidani]]h*, svog poslednjeg filma.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Politika: Kokan Rakonjac: šta je revolucija trebalo da bude, 25. 4. 2009. 
* Jorgoslovlje: Pre istine - Vojislav Kokan Rakonjac (1968)
Pusti snovi

***Pusti snovi*** je jugoslovenska filmska komedija snimljena 1968. godine u režiji Soje Jovanovića po scenariju Borivoja Razića.

## Radnja

Ljuba Popović je prodavac u jednoj robnoj kući velegrada, mogao bi da živi mirno i lepo ali slabost su mu glumci i njihov svet. U slobodno vreme piše scenarija, glumi u amaterskim pozorištima i sanja o svetu filma. Zaljubljen je u filmsku zvezdu sa kojom u snovima dolazi do nestvarnih susreta i doživljaja.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Pusti snovi - Port. rs
Světlá nad Sázavou

**Svjetla na Sazavi** () je grad u Češkoj Republici. Grad se nalazi u upravnoj jedinici kraj Visočina, u okviru kojeg pripada okrugu Havličkuv Brod.

## Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2014. godine grad je imao 6.735 stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze
Teplice

**Teplice** (, ) je grad u Češkoj Republici, u okviru istorijske pokrajine Bohemije. Teplice je četvrti po veličini grad upravne jedinice Ustečki kraj, u okviru kojeg je sedište zasebnog okruga Teplice.

Grad Teplice su poznata **[[banja]] u [[Češka|Češkoj Republici]]**.

## Prirodni uslovi
Teplice se nalaze u severnom delu Češke republike, blizu granice sa Nemačkom. Grad je udaljen od 90 -{km}- severozapadno od glavnog grada Praga, a od obližnjeg Usta na Labi 20&nbsp;km zapadno.

**Reljef**: Teplice se nalaze u severnom delu istorijske oblasti Bohemije. Grad se nalazi u dolini reke Biline na približno 220 m nadmorske visine. Grad sa severa oružuju Krušne gore (granične ka Nemačkoj), i Češko sredogorje južno.

**Klima**: Klima oblasti Teplica je umereno kontinentalna.

**Vode**: Grad Teplice se nalazi na reci Bilini, koja ovde teče dolinski.

## Historija
Područje Teplica bilo je naseljeno još u doba praistorije. Naselje pod današnjim nazivom prvi put se u pisanim dokumentima spominje u 762. godine kao slovensko naselje, a naselje je u 12. veku dobilo gradska prava. Tada su grad i njegovo područje bili naseljeno nemačkim stanovništvom.

1919. godine Teplice je postao deo novoosnovane Čehoslovačke. 1938. godine Teplice, kao naselje sa nemačkom većinom, je ocepljeno od Čehoslovačke i pripojeno Trećem rajhu u sklopu Sudetskih oblasti. Posle Drugog svetskog rata mesni Nemci su se prisilno iselili iz grada u maticu. U vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan. Posle osamostaljenja Češke došlo je do opadanja aktivnosti teške industrije i do problema sa prestrukturiranjem privrede.

## Stanovništvo
Teplice danas ima oko 53.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika u gradu stagnira. Pored Čeha u gradu žive i Slovaci i Romi.

## Slike gradskih građevina

Image:Teplice-Neues-Rathaus 02.jpg|Gradska većnica
Image:TEPKIRCH.jpg|Gradska crkva
Image:Teplice 25.5.2006.JPG|Dvorski trg
Image:Botanic garden in Teplice - front.jpg|botanička bašta


## Vanjske veze

* www.teplice.cz Zvanična stranica grada Teplica
Nikola Jovanović (glumac)

**Nikola Jovanović** (Beograd, 10. februar 1939 – Beograd, 20. mart 2015) bio je srpski glumac.

## Filmografija

|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1960-te
|-
| 1964. || Marš na Drinu || Velimir Veca Hadživuković
|-
| 1969. || Obično veče || stolar
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1970-te
|-
| 1971. || Diplomci || doktor prava
|-
| 1974. || Otpisani || Frank
|-
| 1976. || Dva drugara || Komandant omladinske brigade
|-
| 1977. || Više od igre || Doktorov brat
|-
| 1978. || Povratak otpisanih || Janko
|-
| 1979. || Sumnjivo lice || Josa pandur
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1980-te
|-
| 1980. || Vruć vetar || Brka
|-
| 1980. || Pripovedanja Radoja Domanovića || Milan Milanović
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 2000-te
|-
| 2001. || Porodično blago || službenik na parkingu
|-
| 2002. || Porodično blago || prodavac ordenja na pijaci
|-
| 2004. || Jelena || Nikola Despotović
|-
|2007-2008. || Seljaci || Deda Rade
|}

## Vanjske veze

*
Pohod (film)

***Pohod*** je jugoslovenski crno-beli igrani film snimljen 1968. godine u režiji Đorđa Kadijevića i po scenariju Branimira Torija Jankovića. Po žanru je drama koja se događa u Srbiji za vreme Drugog svetskog rata. Protagonist, koga glumi Slobodan Perović je seljak koji je jedini preživeo nemačku kaznenu ekspediciju te mu je od imovine ostalo jedno tele za koga se sa vremenom emocionalno veže te ga pokušava sačuvati, i pri čemu doživljava niz iskušenja, čak i nakon oslobođenja zemlje. *Pohod* se zbog svog mračnog tona često navodi kao jedno od ostvarenja Crnog talasa.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Valašské Meziříčí

**Valaške Meziriči** ili u svakodnevnom govoru skraćeno **Valmez** (, ) su grad u Češkoj Republici, u okviru istorijske pokrajine Moravske. Valaške Meziriči su četvrti po veličini grad upravne jedinice Zlinski kraj, u okviru kojeg je pripada okrugu Vsetin.

## Prirodni uslovi
Grad Valaške Meziriči se nalazi u istočnom delu Češke republike. Grad je udaljen od 330&nbsp;km jugoistočno od glavnog grada Praga, a od prvog većeg grada, Brna, 130&nbsp;km istočno.

Valaške Meziriči su smešteni u oblasti istočne Moravske, u delu koji je poznat kao Vsetinska Vlaška. Nadmorska visina grada je oko 300 m. Grad je smešten u usloj dolini reke Rožnovske Bečve, koja se nizvodno uliva u veću reku Moravu. Oko grada izdižu se planine Moravskošleski Beskidi.

## Historija
Područje Valaških Meziriča bilo je naseljeno još u doba praistorije. Naselje pod današnjim nazivom prvi put se u pisanim dokumentima spominje 1297. godine, a naselje je 1377. godine dobilo gradska prava.

1919. godine Valaške Meziriči su postali deo novoosnovane Čehoslovačke. U vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan. Posle osamostaljenja Češke došlo je do opadanja aktivnosti teške industrije i do problema sa prestrukturiranjem privrede.

## Stanovništvo
Valaške Meziriči danas ima oko 27.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika u gradu opada. Pored Čeha u gradu žive i Slovaci i Romi.

## Slike gradskih građevina

Image:Church of the Assumption in VM.JPG|Crkva Voznesenja presvete Bogorodice
Image:Dům U Apoštolů.jpg|Apostolski dom
Image:Castle of Žerotínové.JPG|Žerotinov dvor
Image:Mariánský sloup ve Valašském Meziříčí.jpg|Marijanski stub


## Vanjske veze

* www.valasskemezirici.cz Zvanična stranica grada Valaških Meziriča
Okruzi Češke

**Okrug** (,  *okresy*) je administrativna jedinica u Češkoj Republici. Okruzi kojih ima 76, predstavljaju drugi stepen podele nakon krajeva, kojih ima 13 + Glavni grad Prag kao posebna upravna jedinica.

Nekoliko okruga čini jedan kraj, a jedan okrug se sastoji od više gradova, varošica i naseljenih mesta, koja imaju administrativni status seoske opštine (). Okruzi nose nazive po gradovima koji su administrativni centri tih okruga. Tri okruga se sastoje samo od jednog grada, oni su gradski okruzi ili takozvani zakonski (statutarni) gradovi. To su Brno, Ostrava i Plzen, koji stiču status okruga 1971. godine.

Današnji krajevi i okruzi su definisani zakonom iz 1960. godine. Zakon je više puta dopunjavan, poslednji put 2007. godine. 1996. godine osnovan je okrug Jesenjik, koji je ranije bio u sastavu okruga Šumperk. Češki okruzi su:

* Srednjočeški kraj: okrug Benešov, okrug Beroun, okrug Kladno, okrug Kolin, okrug Kutna Hora, okrug Mjelnjik, okrug Mlada Boleslav, okrug Nimburk, okrug Prag-zapad, okrug Prag-istok, okrug Pribram, okrug Rakovnjik.
* Južnočeški kraj: okrug Jindrihuv Hradec, okrug Pisek, okrug Prahatice, okrug Strakonjice, okrug Tabor, okrug Češke Budjejovice, okrug Češki Krumlov
* Plzenjski kraj: okrug Domažlice, okrug Klatovi, okrug Plzenj-grad, okrug Plzenj-jug, okrug Plzenj-sever, okrug Rokicani, okrug Tahov.
* Karlovarski kraj: okrug Karlove Vari, okrug Sokolov, okrug Heb.
* Ustečki kraj: okrug Dječin, okrug Litomjeržice, okrug Louni, okrug Most, okrug Teplice, okrug Usti na Labi, okrug Homutov.
* Liberečki kraj: okrug Jablonec na Nisi, okrug Liberec, okrug Semili, okrug Češka Lipa.
* Kralovehradečki kraj: okrug Jičin, okrug Nahod, okrug Rihnov na Knježnoj, okrug Trutnov, okrug Hradec Kralove.
* Pardubički kraj: okrug Pardubice, okrug Svitavi, okrug Usti na Orlici, okrug Hrudim.
* Kraj Visočina: okrug Ždjar na Sazavi, okrug Jihlava, okrug Pelhrimov, okrug Trebič, okrug Havličkuv Brod.
* Južnomoravski kraj: okrug Blansko, okrug Breclav, okrug Brno-grad, okrug Brno-okolina, okrug Viškov, okrug Znojmo, okrug Hodonjin.
* Olomoucki kraj: okrug Jesenjik, okrug Olomouc, okrug Prerov, okrug Prostjejov, okrug Šumperk.
* Moravskošleski kraj: okrug Bruntal, okrug Karvina, okrug Novi Jičin, okrug Opava, okrug Ostrava-grad, okrug Fridek-Mistek.
* Zlinski kraj: okrug Vsetin, okrug Zlin, okrug Kromjeržiž, okrug Uhersko Hradište.

## Vidi jos
* Češki krajevi
* Popis gradova u Češkoj

## Vanjske veze

* Indeks čeških okruga
Zlín

**Zlin** (, u razdoblju 1949—1989. *Gottwaldov*) je značajan grad u Češkoj Republici i veliki grad istorijske pokrajine Moravske. Zlin je najveći grad i sedište upravne jedinice Zlinski kraj, gde čini zaseban okrug Zlin.

Grad Zlin je poznat po svetski poznatoj fabrici obuće **"[[Bata Corporation|Bata]]"**, koja ovde začeta i razvijena u brend.

## Prirodni uslovi

Zlin se nalazi u istočnom delu Češke republike i udaljen je od glavnog grada Praga 300&nbsp;km istočno. Od Brna, prvog većeg grada, grad je udaljen 100&nbsp;km.

**Reljef**: Zlin se nalazi u istorijskoj oblasti Moravskoj. Grad se nalazi na zatalasanom terenu na približno 230 m nadmorske visine. Istočno od grada uzdižu se planine Vsetinske vrhi.

**Klima**: Klima oblasti Zlina je umereno kontinentalna.

**Vode**: Grad Zlin se nalazi na maloj reci Dřevnice, koja se zapadno od grada uliva u veću reku Moravu.

## Historija
Područje grad bilo je naseljeno još u vreme praistorije. Naselje pod današnjim nazivom prvi put se u pisanim dokumnetima javlja 1322. godine, a gradska prava stiče 1397. godine. Međutim, Zlin je sve do 20. veka bio malo središte zanatstva i trgovine.

Važna godina za razvoj Zlina bila je 1894. godine, kada je gradonačelnik Tomáš Baťa osnovao fabriku cipela „Bata“. Ona je tokom Prvog svetskog rata proizvodila obuću za vojsku Austrougarske. Industrija Bata je preobrazila grad. Arhitekte tada savremenog stila funkcionalizma, oblikovale su ga u novom ruhu, a stanovništvo se povećalo sa 3 na 35 hiljada u 1932. godine. Vlasnika Thomasa Batu Mlađeg proterali su nacisti 1939. godine, a posle rata fabrika je nacionalizovana. Po predsedniku Čehoslovačke Klementu Gotvaldu, 1949. godine grad je preimenovan u *Gotvaldov*. Ovo ime grad je nosio do 1990. godine, kada je vraćeno staro ime *Zlin*. Renome gradu su doneli filmski studiji, pre svega animirani filmovi 60-ih godina. Od 2000. godine. Zlin je sedište Univerziteta Tomaš Bata.

## Stanovništvo
Zlin danas ima oko 80.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika u gradu polako raste. Zahvaljujući Univerzitetu Tomaš Bata (od 01.01.2001), značajan deo populacije čine i studenti, njih oko 10 hiljada.

## Značajne osobe
* Tomáš Baťa, preduzetnik i osnivač fabrike Bata
* Tom Stoppard, britanski dramski pisac
* Ivana Tramp, američka poslovna žena

## Slike gradskih građevina

Image:Zlin-Kostel2.JPG|Rimokatolička crkva
Image:Zlin-Mestska-Knihovna.JPG|Gradska biblioteka
Image:Zlin-zlate jablko1.jpg|Pešačka ulica u gradu
Image:Zlin3.jpg|Uprava fabrike „Bata“


## Vanjske veze

* www.mestozlin.cz Zvanična stranica grada Zlina