open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Profesor Baltazar

***Profesor Baltazar*** je jugoslovenska animirana humoristična serija snimana od 1967. do 1971. u Zagreb filmu. Ima ukupno 59 epizoda koje traju od 5 do 10 minuta.

Serija je do danas ostala najuspješniji projekt Zagrebačke škole crtanog filma. Otac lika profesora Baltazara je Zlatko Grgić a u cijelom projektu je sudjelovala ekipa od 20 ljudi među kojima su se isticali Ante Zaninović, Pavao Štalter, Boris Kolar, Milan Blažeković i Zlatko Bourek uz glazbu Tomice Simovića. Simpatičnom znanstveniku, koji rješava probleme svojih sugrađana uz pomoć mašte i pozitivne energije, ime je dao Pavao Štalter.

Serija je postala vrlo popularna, a zabilježila je solidan uspjeh i u emitiranju u inozemstvu. Radnja se vrti oko neobičnog znanstvenika Baltazara koji uz pomoć svojih izuma olakšava živote drugih ljudi iz Baltazar-grada.

2005. godine krenulo se sa snimanjem novih nastavaka ovog u nas već kultnog crtića.

## Epizode
### Sezona 1
* Izumitelj cipela
* Hanibalove Alpe 
* Horacijev uspon i pad 
* Leteći Fabijan 
* Maestro Koko 
* Martin na vrhu
* O mišu i satovima 
* Rođendanska priča
* Sreća u dvoje 
* Tetke Pletke 
* Viktorov jajomat 
* Vjetrovita priča 
* Zvjezdani kvartet

### Sezona 2
* Alfred noćni čuvar
* Bim-Bum
* Čudotvorni kolač
* Doktor za životinje
* Duga Profesora Baltazara
* Figaro Hop
* Krojač Silvestar
* Ledeno vruće
* Lutke bez kose
* Oblačna priča
* Problem nespretnosti
* Zvonko sa zvonika
* Najveći snjegović

### Sezona 3
* Amadeusove Uši
* Drama oko cvijeća
* Gusarski problem
* Lavlje nevolje
* Maxol
* Neman Fu-Fu
* Oblačno sa Svađavinama
* Pepino Cicerone
* Pingvin Čarli
* Stonožica Bosica
* Svirka za Mirka
* Vatrogasna priča
* Veseli most

### Sezona 4
* Baltazarova ljubav
* Baltazarov sat
* Duhovita priča
* Dva cilindra
* Hik
* Izgubljeni zec
* Igrati se lovice
* Klaun Danijel
* Obućar Kroko
* Operna zvijezda
* Pingvin Axel
* Posao je posao
* Ptica
* Sportski život
* Šampion
* Ulični svirači
* Veliko hrkanje
* Violeta i Franc
* Vjetrenjača
* Zrak

## Vanjske veze
* www.dopmagazin.com - "Profesor Baltazar - Povratak kultnog lika Zg škole crtanog filma" 
* Detaljna lista svih epizoda: http://www.zagrebfilm.hr/baltazar_list.asp
Masakr u Stupnom Dolu

**Pokolj u Stupnom Dolu** bio je ratni zločin kojeg su počinili pripadnici HVO-a 23. listopada 1993. u Stupnom Dolu (Bosna i Hercegovina) kada su ubili između 31 i 38 Bošnjaka tijekom Bošnjačko-hrvatskog sukoba.

## Kronologija

U lipnju 1993., HVO u Varešu izdao je ultimatum Bošnjacima u selima Daštansko i Stupni Do prema kojem bi morali predati svoja oružja. Međutim, HVO je naknadno povukao ultimatum. Nakon što je Armija BiH napala položaje HVO-a u Varešu, Milivoj Petković je naredio Rajiću "preuzimanje kontrole u Varešu". 21. listopada Rajić je napustio Kiseljak sa otprilike 200-injak vojnika HVO-a, među njima postrojba Maturice i Apostoli, te prošao teritorij pod kontrolom bosanskih Srba te stigao u Vareš idućeg dana. Slobodan Praljak mu je naredio da "sredi situaciju u Varešu" te da "ne pokaže milosti prema nikome". Stupni Dol je tada brojao oko 250 stanovnika, od kojih je 35 bilo vojnika.

Postrojba zakrabuljenih vojnika HVO-a u uniformama, kasnije identificirana kao skupina tek pristigla iz Kiseljaka i Kaknja, ušla je u selo i napala tamošnje vojnike Armije BiH i civile. Rajić je potom svojim ljudima naredio pretraživanje bošnjačkih kuća i skupljanja svih vojno sposobnih muškaraca kako bi ih zadržali. Ni snage UNPROFOR-a, niti promatrači Europske unije, tri dana nisu uspjeli ući u selo i ispitati točnost tvrdnji o grozotama. Hrvatski napad je izveden u znak odmazde zbog toga što su Bošnjaci tjedan dana ranije osvojili hrvatsko selo Kopijare.

Osim što je selo Stupni Do imalo stratešku važnost, bilo je središte za krijumčarenje robe između triju zaraćenih strana. Hrvati su navodno uzimali postotak od trgovine, a kad su zatražili bitno veći postotak, Bošnjaci su odbili platiti. Napad na Stupni Do nije bila službena akcija HVO-a, već su ga poduzeli pripadnici HVO-a koji su, poput Ivice Rajića, duboko ogrezli u krijumčarenje na crnom tržištu, a cilj mu je bio dati lekciju Bošnjacima.

Prema izvještajima, vojnici HVO-a su prisilili Bošnjake da izađu iz svojih domova, potom ih opljačkali te samovoljno smaknuli muškarce, žene i djecu. Dvanaest seljaka je natjerano u štalu koju je HVO zapalio, ali su uspijeli pobjeći. Ipak, nekolicina leševa je nađeno zapaljeno u njihovim kućama. Gotovo cijelo selo je bilo razrušeno. Od 37 žrtava, samo su šestero bili vojnici.

Kako bi se prikrili zločini pred međunarodnom zajednicom, Rajić je pokrenuo lažnu istragu sa pogrešnim informacijama čiji je cilj bio sakriti pravu prirodu zločina u selu. U Stupnom se Dolu radilo tek o bitci bande kriminalaca. Haaški sud za to je optužio samo Rajića.

## Presuda

Međunarodni sud za ratne zločine počinjene na području bivše Jugoslavije osudio je 2006. zapovjednika HVO-a Ivicu Rajića na 12 godina zatvora zbog zločina i kršenja Ženevskih konvencija u Stupnom Dolu. Sud je izdao takvu kaznu jer je Rajić priznao krivnju i iskazao kajanje.

## Poveznice
* Rat u Bosni i Hercegovini
* Pokolj u Ahmićima
* Pokolj u Mokronogama

## Izvori

## Vanjske veze
* Sažetak presude Haaškog suda
* Video snimka sela nakon napada
Blago Zadro

**Blago Zadro** (Donji Mamići-Ledinac kraj Gruda, 31.3. 1944. - Vukovar, 16.10. 1991.) bio je vojnik i branitelj Vukovara tijekom bitke za grad 1991.

## Biografija
Rođen u Bosni i Hercegovini, kao desetogodišnjak doselio se iz rodne Hercegovine zajedno s obitelji u Borovo Naselje, gdje je završio školu, zaposlio se u tvornici "Borovo" i osnovao obitelj. 1990-ih aktivno se uključio u politički život toga kraja i postao prvi dopredsjednik HDZ-a u Vukovaru te se aktivno uključuje u organiziranje obrane. 
Po izbijanju Bitke za Vukovar zbog svojih izuzetnih organizacijskih sposobnosti i hrabrosti preuzima zapovijedanje obranom čitavog Borova Naselja. Iako nije bio vojno školovan, kao zapovjednik 3. bojne legendarne 204. vukovarske brigade pokazao se izvrsnim organizatorom obrane Borova Naselja. Pod njegovim vodstvom na Trpinjskoj cesti, koja je zbog toga i prozvana "Groblje tenkova", zaustavljena je oklopna sila JNA i uništeno na desetke srpskih tenkova i oklopnih transportera. Bio je odlučan zapovjednik koji je u borbu kretao prvi, no iz jedne se nije vratio. Poginuo je 16. listopada 1991. godine blizu Trpinjske ceste, pokošen rafalom iz puškostrojnice dok je junački vodio svoje suborce u akciju.

Od trojice sinova dvojica najstarijih također su se uključili u obranu, najstariji Robert (1969.) kasnije je poginuo u borbama kod Kupresa, upavši sa suborcima u tenkovsku zamku. Kasnije je kod Kupresa podignut spomenik "petorici Vukovaraca".

Blago Zadro pokopan je na vukovarskom Novom groblju 16.10. 1998. nakon što su njegovi posmrtni ostaci ekshumirani u ljeto '98. Njegov sin Robert godinu dana poslije, identificiran je iz zajedničke grobnice u Zagrebu nakon što je godinama njegova sudbina bila nepoznata. Otac i sin Zadro počivaju na vukovarskom Memorijalnom groblju žrtava iz Domovinskog rata, u Aleji hrvatskih branitelja.

## Naslijeđe

Ime Blage Zadre nosi Zapovjedno stožerna škola 'Blago Zadro' te Osnovna škola 'Blago Zadro' u Borovom naselju.

Po njemu je imenovana i jedna ulica u Grudama, Splitu i Zagrebu.

## Dužnosti
* 1991. - Predsjednik MZ "Bratstvo i jedinstvo" 
* 1991. - Zapovjednik obrane Borovog Naselja
* 1991. - Zapovjednik 3. bojne 204. brigade HV za Borovo Naselje i Trpinjsku cestu

### Činovi
* General bojnik, posmrtno

## Vanjske veze
* Prije 21 godinu poginuo je Blago Zadro Jutarnji list
* Blago Zadro na Vojska.net
Referendum o hrvatskoj samostalnosti

**Referendum o hrvatskoj samostalnosti** održan je 19. V. 1991. godine. Na tom su referendumu građani Republike Hrvatske odlučivali o budućnosti Hrvatske odgovarajući na dva ponuđena pitanja.

Predsjednik Republike Hrvatske donio je 25. travnja 1991. godine Odluku o raspisu referenduma u Republici Hrvatskoj za dan 19. V 1991. godine, a u vezi s pregovorima o razrješenju nacionalističke krize u SFRJ.

## Referendumska pitanja
Na referendumu su građani odgovarali na sljedeća pitanja: 

Na oba pitanja građani su odgovarali zaokruživanjem "ZA" ili "PROTIV".

## Rezultati referenduma
Na referendum je izašlo 83,56 posto birača. Njih čak 94,17 posto izjasnilo potvrdno na prvo pitanje. Za ostanak Republike Hrvatske u Jugoslaviji kao jedinstvenoj saveznoj državi, što je bila druga ponuđena opcija, glasalo je tek 1,2 posto birača.

Predsjednik Republike objavio je 23. svibnja 1991., na temelju "izvješća" Republičke komisije za provedbu referenduma od 22. V 1991., da su na referendumu građani Republike Hrvatske donijeli Odluku: "*1. Republika Hrvatska, kao suverena i samostalna država, koja jamči kulturnu autonomiju i sva građanska prava Srbima i pripadnicima drugih nacionalnosti u Hrvatskoj, može stupiti u savez suverenih država s drugim republikama. 2. Republika Hrvatska ne ostaje u Jugoslaviji kao jedinstvenoj saveznoj državi.*".

Sabor Republike Hrvatske donio je 25. VI 1991. Ustavnu odluku o suverenosti i samostalnosti Republike Hrvatske, u kojoj se utvrđuje da "*ovim činom Republika Hrvatska pokreće postupak razdruživanja od drugih republika i SFRJ. Republika Hrvatska pokreće postupak za međunarodno priznavanje*". Na istoj je sjednici sva tri vijeća Sabora donio i Deklaraciju o proglašenju suverene i samostalne Republike Hrvatske. Ishod referenduma bio je polazište donošenja i Odluke o raskidu državno-pravne sveze sa ostalim republikama i pokrajinama SFRJ koju je Hrvatski sabor usvojio 8. X iste godine, čime je Republika Hrvatska i formalno-pravno postala samostalna i suverena država.

Pitanje o suverenitetu i neovisnosti Republike Hrvatske

Pitanje o ostanku Hrvatske u federativnoj Jugoslaviji

## Reference
Operacija Zima '94

**Operacija Zima '94** bila je zajednička vojna ofenziva hrvatske vojske (HV) i Hrvatskog vijeća obrane (HVO) na jugozapadu Bosne i Hercegovine između 29.11. i 24.12. 1994. Bila je i dio Rata u Hrvatskoj i Rata u Bosni i Hercegovini koji su se odvijali istodobno između dvije sukobljene strane: vlade Bosne i Hercegovine i Hrvatske s jedne i dvije nepriznate para-države koje su proglasile hrvatski i bosanski Srbi s druge strane. Obje para-države je podupirala i pomagala Srbija.

Operacija Zima '94 bila je prva u nizu uspješnih napredovanja HV-a i HVO-a u okolici Livanjskog polja, polja koje je okruženo planinama i gorjem. Krenula je po teškom snijegu i niskim temperaturama od oko -20 stupnjeva Celzijevih. Regiju je formalno kontrolirao HVO, ali je HV-ov doprinos bio značajan u snagama i oficirima. Glavni cilj napada bio je da Vojska Republike Srpske (VRS) prekine opsadu Bihaća i okolice. Drugi cilj bio je zaprijetiti opskrbnom rutom između Drvara u Republici Srpskoj i Knina, glavnog grada Republike Srpske Krajine (RSK).

Operacija Zima '94 pomaknula je liniju bojišta sa VRS-om za oko 20&nbsp;km, te je osvojila Livanjsko polje. Napad nije uspio ostvariti glavni cilj, prestanak opsade Bihaća, ali je hrvatske snage doveo do kritične blizine ceste Drvar–Knin. Poginulo je 29 hrvatskih vojnika, a 58 je ranjeno, dok je troje zarobljeno. Gubici na strani VRS-a su nepoznati. Nakon nje, usljedile su *Operacija Skok&nbsp;1* 7.4. 1995., u kojoj je HV ojačao pozicije kraj Dinare sa koje se dobio pregled na glavni grad RSK, te *Operacija skok 2*, između 4. i 10.6. 1995., nakon čega se Bosansko Grahovo našlo na izravnoj meti. Razmještanje hrvatskih snaga na Livanjskom polju upotrijebljeno je kao odskočna daska za dalnje ofenzive, kada se odigrala Operacija Zima '95.

## Vanjske veze
* Na vrhu Malog Maglaja obilježena 17. obljetnica akcije Zima '94 Slobodna Dalmacija
* Operacija 'Zima '94' - akcija koja je oslobodila Livanjsko polje i spasila Bihać Dnevno.hr
Bizon

**Bizon** (lat. *Bison*) je rod goveda (*Bovinae*) iz porodice šupljorožaca (*Bovidae*) kratkih nogu, široka čela sa snažnim i prema gore savinutim rogovima, te vrlo razvijena prednjeg dijela tijela obrasla dugom, jednoliko tamnosmeđom dlakom. Živi u krdima, mužjaci narastu do 3.5 m dužine i 2 m u visini ramena, a teži od 800 do 1000&nbsp;kg.

Bizon je potomak vrste *Bison occidentalis* koja se u velikim krdima, u potrazi za ispašom, kretala velikim azijskim ravnicama te je prije milijun godina prešla iz Azije u Ameriku. I američki i europski bizon nekoć su bili vrlo rasprostranjeni, no početkom 18. stoljeća započinje njihovo istrebljivanje zbog ukusna mesa i kože, a već u 19. stoljeću lovci su ih gotovo istrijebili. Danas je bizon zakonom zaštićen i brojčano se povećava.

U Europi slobodno živi samo u nacionalnom parku Beloveškoj šumi na granici (Poljska) (veći dio parka) i (Bjelorusija) te u Slovačkoj i na Kavkazu.

U sjevernoj Americi su se divovska krda bizona procjenjivala na 60 milijuna životinja, a danas su gotovo potpuno uništena. Sve što je ostalo od šumskoga bizona (*Bison bison athabascae*), podvrste bizona je dvjestotinjak životinja blizu Velikog robovskog jezera (*Great Slave Lake*), u zabačenom dijelu nacionalnog parka Wood Buffalo u Kanadi.
Filip od Belgije

**Filip od Belgije** (15. april 1960) je kralj Belgije od 2013. godine. Do stupanja na presto nosio je titulu princa i vojvode od Brabanta. Filip je najstarije dete Alberta II i kraljice Paole. Njegov otac je abdicirao u njegovu korist 21. jul 2013. i time je Filip postao kralj Belgije.

## Biografija

U trenutku njegovog rođenja Belgijom je vladao kralj Boduen I, a njegovi roditelji su bili poznati kao princ i princeza od Liježa. Njegovo puno ime na francuskom je Philippe Léopold Louis Marie, a na holandskom Filip Leopold Lodewijk Maria. Studirao je u Belgiji, Ujedinjenom Kraljevstvu i Kaliforniji.

Filip je postao belgijski prestolonaslednik kada je 1993. godine umro Boduen I, koji nije imao dece s kraljicom Fabiolom, odnosno kada je belgijsku krunu nasledio njegov otac. Kao belgijski prestolonaslednik nosio je titulu vojvode od Brabanta.

Dana 4. decembra 1999. godine oženio je belgijsku groficu Matildu. Dve godine kasnije dobili su svoje prvo dete, princezu Elizabetu. Godine 2003. dobili su svog prvog sina, princa Gabrijela, a dve godine kasnije drugog sina, princa Emanuela. Najmlađe dete vojvode i vojvotkinje od Brabanta, princeza Eleonor, rođena je 2008. godine. Zbog promene zakona o nasleđivanju belgijske krune, koju su od osnivanja Kraljevine Belgije do 1991. godine mogli naslediti samo muški patrilinearni potomci kralja Leopolda I, belgijsku krunu danas nasleđuje najstarije dete bez obzira na pol i u naslednom nizu princeza Elizabet se nalazi odmah nakon svog oca.

Kralj Filip je takođe u nizu naslednika saskoburggotskog prestola, koje je upražnjeno od 1918. godine.

## Vanjske veze

* Zvanična biografija
Beli Potok

**Beli Potok** može biti:

* Beli Potok (Voždovac), naseljeno mesto u opštini Voždovac
* Beli Potok (Knjaževac), naseljeno mesto u opštini Knjaževac
* Beli Potok (Sokobanja), naseljeno mesto u opštini Sokobanja
* Beli Potok (Leskovac), naseljeno mesto grada Leskovca,
Beli Potok (Leskovac)

**Beli Potok** je naseljeno mesto grada Leskovca u Jablaničkom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 629 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 646 stanovnika).
## Demografija
U naselju Beli Potok živi 509 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,0 godina (39,6 kod muškaraca i 40,3 kod žena). U naselju ima 161 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,91.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Garras de oro

***Garras de oro*** () je kolumbijski crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. u režiji sineasta pod pseudonimom "PP. Jambrina". Zaplet filma se događa godine 1914. za vrijeme dovršetka Panamskog kanala, a sadržaj ima eksplicitno politički sadržaj, uključujući scene u kojima "Ujka Sam" (kao apoteoza SAD) krade Panamu od Kolumbije, a što je očigledna referenca na odvajanje Paname od Kolumbije, odnosno proglašenje nezavisnosti Paname pod američkim pokroviteljstvom 1921. godine. S obzirom da je kolumbijska vlada nekoliko godina ranije, u zamjenu za financijsku odštetu, formalno priznala nezavisnost Paname, autori i članovi filmske ekipe su, bojeći se cenzure i represalija, film snimali isključivo pod pseudonimima. Film je svejedno bio zabranjen, a tek je mnogo godina kasnije restauriran u okljaštrenom obliku.

## Vanjske veze
* 
* Ficha de restauración de la fundación Patrimonio Fílmico Colombiano
Marie Adelaide Belloc Lowndes

**Marie Adelaide Elizabeth Rayner Lowndes**, rođ. **Belloc** (5. august 1868 – 14. novembar 1947) je bila engleska spisateljica, poznata po izuzetnom plodnom opusu, od kojih je najpoznatiji roman *The Lodger*, inspiriran ubistvima Jacka Trbosjeka, a kasnije adaptiran u istoimeni rani film Alfreda Hitchcocka.

Rodila se u izuzetno uglednoj porodici; djed s očeve strane joj je bio francuski slikar Jean-Hilaire Belloc, a s majčine strane britanski naučnik Joseph Priestly. Otac joj je bio francuski advokat Louis Belloc, a majka Bessie Parkes je bila britanska feministička aktivistica. Mlađi brat Hillaire Belloc je kasnije postao poznat kao političar i katolički filozof.

## Bibliografija

## References

## Vanjske veze
* 
*
The Mountain Eagle

***The Mountain Eagle*** () je britansko-njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. u režiji Alfreda Hitchcocka, poznat kao jedino cjelovečernje ostvarenje Hitchcockove filmografije koje se smatra izgubljenim.

Film je po žanru melodrama, a radnja je smještena u planine američke države Kentucky. Protagonist, koga tumači njemački glumac Bernard Goetzke je gorštak traumatiziran smrću supruge, a potom razbješnjen time da ga je lijepa učiteljica (čiji lik tumači Nita Naldi) odbacila radi vlastitog obogaljenog sina (čiji lik tumači John F. Hamilton). Film se snimao na lokacijama u selu Obergugl u austrijskom Tirolu, pri čemu je Hitchcockova ekipa trpjela stalna kašnjenja i druge probleme vezane uz nepredvidljive vremenske prilike. Iako je bio drugi po redu film u Hitchcockovoj filmografiji, u kina je poslan tek nekoliko mjeseci nakon kasnije snimljenog filma *[[The Lodger: A Story of a London Fog|The Lodger]]*, koji je postao iznenađujući hit.

S izuzetkom nekoliko fotografija, danas nije sačuvan nijedna snimka *The Mountain Eaglea*. Sam Hitchcock je francuskom sineastu Françoisu Truffautu u njegovoj knjizi *Hitchcock/Truffaut* izjavio da zbog toga nimalo ne žali, jer je *The Mountain Eagle* bio "banalna melodrama".

## Uloge
* Nita Naldi – Beatrice
* Malcolm Keen – John 'Fear o' God' Fulton
* John F. Hamilton – Edward Pettigrew
* Bernhard Goetzke – J.P. Pettigrew
* Ferdinand Martini – (undetermined role)

## Vanjske veze
* 
* Kate Connolly "Austrian village holds out hope for lost Hitchcock film", *[[The Guardian]]*, 28 December 2012
Opština Sokobanja

**Opština Sokobanja** je opština u Zaječarskom okrugu u istočnoj Srbiji. Središte opštine je grad Sokobanja.

## Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine opština je imala 18.571 stanovnika.

## Naselja

## Vanjske veze
* Službena stranica općine

## Izvor
The Lodger: A Story of the London Fog

***The Lodger: A Story of London Fog*** () je britanski crno-bijeli nijemi filmski triler snimljen u režiji Alfreda Hitchcocka i premijerno prikazan 1927. godine. Predstavlja adaptaciju romana *The Lodger* britanske književnice Marie Belloc Lowndes, koji je, pak, inspiraciju pronašao u nerazjašnjenim ubistvima Jacka Trbosjeka. Naslovni lik, koga tumači Ivor Novello, je stanoprimac u jednoj londonskoj kući koga njegovi stanodavci počinju sumnjičiti da bi mogao biti ubica mladih žena. Iako je *The Lodger* bio treći po redu film u Hitchcockovoj filmografiji, često se navodi kao prvi "pravi" Hitchcockov film; najviše zbog toga što je njime ustanovio svoje žanrovske i tematske preokupacije, a dijelom i zbog toga što je kao običaj uveo vlastito cameo pojavljivanje pred kamerama.

## Uloge
* Marie Ault - Stanodavka (Mrs. Bunting)
* Arthur Chesney - Njen suprug (Mr. Bunting)
* June - Daisy Bunting, manekenka
* Malcolm Keen - Joe Chandler
* Ivor Novello - Jonathan Drew (Stanar)
* Reginald Gardiner - (van špice)
* Eve Gray - Ubijena plesačica (van špice)
* Alfred Hitchcock - Statist u novinskom uredu (van špice)

## Vanjske veze
* 
*  (black and white)
*  (colored)
* Essay: The Lodger: The First 'Hitchcock' Film
Tematinski zamak

**Tematinski zamak** () je zamak u Slovačkoj, koja se nalazi nedaleko od Novog Mesta na Vahu u Trenčinskom kraju na zapadu zemlje. Podignut je u drugoj polovini XIII veka u gotskom stilu, a od 1524. godine se nalazi u posedu porodice Turzo koja izvodi njegovu značajnu obnovu. Njegov veći deo je razoren 1710. godine tokom opsade i od tada nije obnavljan ili korišćen. On se tada nalazio u posedu Mikloša Berčenjija () koji je bio jedan od zapovednika pobune protiv Habzburga, tako da su ga njihove snage opsele i spalile tokom gušenja pobune. Nlazi se na nadmorskoj visini od 590 metara, u zapanom delu Povaškog Inoveca.

Nedaleko od ostataka Tematinskog zamka, kod sela Hradok, pronađeni su novčići u obliku sekire iz vremena Velikomoravske kneževine. U njemu su pronađeni utvrđenog naselja iz tog doba, ali su oni ljudskim nemarom uništeni.

## Povezano
* Zamkovi u Slovačkoj

## Vanjske veze

* Tematinski zamak(www.castles.sk)
Ljubomir Dukanac

**Ljubomir Dukanac** (Beograd, 29. novembar 1910 – Beograd, 5. april 1949) je bio srpski pravnik i ekonomista.

Na Pravnom fakultetu u Beogradu diplomirao je 1932, a 1938. izabran za docenta na katedri ekonomskih nauka.

Kao istaknuti teoretičar, učestvovao je u stvaranju novog monetarnog i finansijskog sistema Jugoslavije posle Drugog svetskog rata. Bio je veoma angažovan u struci i objavio je više zapaženih radova iz ekonomske teorije, privredne istorije i ekonomske politike.

## Bibliografija
* *Prevaljivanje poreza* (disertacija), Beograd 1935.
* *Osnovni problemi oporezivanja*, Beograd 1938;
* *Porez na promet*, Beograd 1938;
* *Uvod u narodnu ekonomiku*, Beograd 1940;
* *Indeksi konjukturnog razvoja Jugoslavije 1919—41*, Beograd 1946;
* *Saveznički novčani planovi u Drugom svetskom ratu*, Beograd 1946.

## Povezano
* Spisak srpskih ekonomista

## Literatura
* *Srpska porodična enciklopedija Di—E* tom 8 str 101. Narodna knjiga i Politika 2006.
Božidar Purić

**Dr Božidar Purić** (19. februar 1891. godine u Beogradu – 28. oktobar 1977. godine u Čikagu), bio je srpski i jugoslovenski političar i diplomata.

Kao premijer i ministar inostranih dela emigrantske vlade Kraljevine Jugoslavije (od 10. avgusta 1943. do 1. juna 1944. godine) u Londonu, podržavao je četnike tokom Drugog svetskog rata.

Nakon rata, na beogradskom procesu 1946. godine, osuđen je u odsustvu od strane novih jugoslovenskih vlasti na 16 godina robije. Nije se vraćao u Jugoslaviju. Umro je u Čikagu 1977.

## Drugi svetski rat

U vreme borbe četnika i Nemaca protiv partizana, Purićeva vlada je 22. maja 1944. godine izdala naredbu protiv partizana, koja je u vidu letaka izbacivana iz aviona nad okupiranom Jugoslavijom:

Purić je smenjen sa funkcije istog meseca, nakon formiranja vlade Ivana Šubašića, koja je podržala Narodnooslobodilačku vojsku Jugoslavije kao legitimnu oružanu silu (vidi Sporazumi Tito-Šubašić).

## Povezano
* Spisak ministara inostranih poslova Jugoslavije
* Spisak predsednika vlada Jugoslavije
* Saveznici i Jugoslavija
* Sporazumi Tito-Šubašić
* Beogradski proces

## Reference

## Vanjske veze

* „Dr Božidar Purić“ , kratka biografija na saju MIP-a.
* „Imenovanje Dr. Božidara Purića“ , Ambasada Republike Srbije u Sjedinjenim Američkim Državama.
* PAD PURIĆA
Moby-Dick

***Mobi Dik*** je roman američkog pisca Hermana Melvila, izdat 1851. godine.

## Radnja

Priča prati avanture mornara Išmaela i njegovu plovidbu na brodu kitolovcu „Pikvod“, koji isplovljava sa ostrva Nentaket u Masačusetsu. Brodom komanduje kapetan Ahab. Išmael ubrzo saznaje da kapetan Ahab traži jednog specifičnog kita, zvanog Mobi Dik. To je beli kit ulješura, neobične veličine i snage. Na prethodnoj plovidbi, Mobi Dik je uništio Ahabov brod i odgrizao mu nogu, zbog čega kapetan žudi za osvetom.

## Pozadina

Dva događaja su uticala na nastanak ovog romana. Jedan je potonuće broda kitolovca „Eseks“ sa Nentaketa 1820. godine, uništenog od strane kita ulješure. Jedan od 8 preživelih članova posade je sledeće godine napisao knjigu o tome. Drugi događaj je ulov ogromne bele (albino) ulješure krajem 1830-ih u vodama čileanskog ostrva Moča. Taj kit, nazvan Moča Dik, preživeo je mnogo pokušaja lova i velikom silinom je napadao brodove. Preko 100 puta se borio sa kitolovcima. O njemu je pisano u njujorškim novinama.

## Reference

## Vanjske veze

* Mobi Dik na Projektu Gutenberg
; Filmske adaptacije
*  (1926) 
*  (1930)
*  (1956)
*  (1978) 
*  (1998)
The Sea Beast

***The Sea Beast*** () je američki crno-bijeli nijemi pustolovni film snimljen 1926. u režiji Millarda Webba. Predstavlja prvu, i prilično slobodnu, adaptaciju znamenitog romana *[[Moby Dick]]* američkog književnika Hermana Melvillea. Protagonist, čiji lik tumači John Barrymore, je kapetan kitolovačkog broda opsjednut time da uhvati ogromnu albino ulješuru koja ga je svojevremeno osakatila. Scenario Bess Meredyth je osnovnom zapletu dodao melodramatske elemente, ali i hepi end koga nema u originalnom predlošku. Barrymore, koji je u vrijeme snimanja bio jedan od najuglednijih američkih glumaca, kod studija Warner Bros. je inzistirao da se ovaj film snimi prije planiranog *[[Don Juan (1926 film)|Don Juana]]*, pa je vjerojatno samo zbog toga potonji postao prvi cjelovečernji film za koga se koristio zvučni sistem Vitagraph. Barrymore je također inzistirao da se sa seta otpusti prethodno angažirana glumica Priscilla Bonner kako bi njegovu filmsku partnericu mogla tumačiti njegova tadašnja ljubavnica Dolores Costello. Studio je pristao, ali ga je Bonner tužila, što je na kraju završilo sudskom nagodbom. Usprkos kontroverzi, a vrlo vjerojatno upravo zbog nje, *The Sea Beast* je postigao veliki komercijalni uspjeh. Četiri godine kasnije je Barrymore nastupio u zvučnom remakeu pod naslovom *[[Moby Dick (1930 film)|Moby Dick]]*.

## Cast
* John Barrymore ... Kapetan Ahab Ceeley
* Dolores Costello ... Esther Harper
* George O'Hara ... Derek Ceeley
* Mike Donlin ... Flask
* Sam Baker ... Queequeg
* Kamiyama Sojin ... Fedallah
* George Berrell ... Perth/sam sebe
* Sam Allen ... Kapetan
* Frank Nelson ... Stubbs
* Mathilde Comont ... Mula
* James O. Barrow ... Vlč. Harper
* Vadim Uraneff ... Pip
* Frank Hagney ... Daggoo
* Joyzelle Joyner ... Plesačica u prologu

## Literatura

* 

## Vanjske veze
* 
* The Sea Beast at SilentEra.com
When a Man Loves

***When a Man Loves*** () je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. u režiji Alexa Croslanda. Predstavlja adaptaciju romana *[[Manon Lescaut]]* francuskog književnika Abe Prevosta, a po žanru je kostimirana melodrama. Radnja je smještena u Francusku u 18. vijeku, a protagonist, koga tumači John Barrymore, je pustolov koji pokušava od propasti spasiti prostitutku u koju je zaljubljen. Snimanje filma je potakao uspjeh njemačkog filma *[[Manon Lescaut (film, 1926)|Manon Lescaut]]* snimljenog prethodne godine, kao i uspjeh filma *[[Don Juan (film, 1926)|Don Juan]]*, u kome je Barrymore pokazao veliki talent za kostimirane melodrame. Slično kao i *Don Juan*, i *When a Man Loves* je koristio sistem Vitaphone za reprodukciju zvuka na filmskoj vrpci, a što je iskorišteno za muziku i zvučne efekte. Kako bi u to uvjerili tada na zvučni film nenaviknutu publiku (i uvjerenu da je radnju pratio skriveni orkestar), u završnoj sceni filma je prikazano kako muziku izvodi orkestar kompanije Vitaphone.

## Uloge
* John Barrymore - Chevalier Fabien des Grieux
* Dolores Costello - Manon Lescaut
* Warner Oland - Andre Lescaut
* Sam De Grasse - Comte Guillot de Morfontaine
* Holmes Herbert - Jean Tiberge
* Stuart Holmes - Louis XV
* Bertram Grassby - Le Duc de Richelieu
* Tom Santschi - Kapetan kažnjeničkog broda
* Eugenie Besserer - Landlady (van špice)
* Marcelle Corday - Marie, sluškinja (van špice)
* Myrna Loy - Zatvorenica iza Manon (van špice)
* Kalla Pasha - Mornar na zatvoreničkom brodu (van špice)
* Rose Dione - Nana (van špice)
* Noble Johnson - Apač (van špice)
* Henry Hadley - Muzičar
* The Vitaphone Symphony Orchestra - sami sebe na kraju filma (van špice)

## Vanjske veze
*
The Ring (film, 1927)

***The Ring*** () je britanski crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. u režiji Alfreda Hitchcocka, poznat kao jedini Hitchcockov film za koji je Hitchcock napisao vlastiti scenario. Po žanru je sportska drama, a zaplet pokazuje ljubavni trokut koji tvore sajamski bokser, njegova supruga i profesionalni bokser. Hitchcock se odlučio film snimiti nakon što je, gledajući bokserske mečeve u Londonu, zapazio kako publiku čine pripadnici društvene elite, a da se borci u pauzama prskaju šampanjcem. *The Ring* je Hitchcock snimio za novosonovanu kompaniju British International Pictures. Nije postigao neki naročiti komercijalni uspjeh i smatra se manje važnim djelom u Hitchcockovoj filmografiji; Hitchcock je, pak, u njemu primijenio neke tehnike koje će usavršiti u svom zvučnom trileru *[[The Man Who Knew Too Much (1934 film)|The Man Who Knew Too Much]]*.

## Cast
* Carl Brisson &mdash; 'One-Round' Jack Sander
* Lillian Hall-Davis &mdash; Mabel (kao Lilian Hall Davis)
* Ian Hunter &mdash; Bob Corby
* Forrester Harvey &mdash; James Ware
* Harry Terry &mdash; Šoumen
* Gordon Harker &mdash; Jackov trener
* Charles Farrell &mdash; Sekundant (van špice)
* Clare Greet &mdash; Gatara (van špice)
* Tom Helmore &mdash; (van špice)
* Minnie Rayner &mdash; Bokserova supruga (van špice)
* Brandy Walker &mdash; Gledatelj (van špice)
* Billy Wells &mdash; Bokser (van špice)

## Izvori

## Literatura
* Ryall, Tom. *Alfred Hitchcock and the British Cinema*. Athlone Press, 1996.

## Vanjske veze
* 
* 
*
Downhill (film)

***Downhill*** () je britanski crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. u režiji Alfreda Hitchcocka. Po žanru je drama, a glavni protagonist, čiji lik tumači Ivor Novello je mladi sin aristokratske porodice i učenik elitne škole koji, nastojeći spasiti prijatelja od izbacivanja iz škole, lažno svjedoči da je konobarici napravio dijete. Radnja prikazuje kako ga otac razbaštini, a potom nevjerna supruga ukrade novac, te je prisiljen zarađivati novac za život kao žigolo u Parizu. *Downhill* se ponekad navodi kao jedno do Hitchcockovih ostvarenja pod najsnažnijim uticajem njemačkog ekspresionizma.

## Uloge
* Ivor Novello - Roddy Berwick
* Robin Irvine - Tim Wakely
* Isabel Jeans - Julia
* Ian Hunter - Archie
* Norman McKinnel - Sir Thomas Berwick
* Annette Benson - Mabel
* Sybil Rhoda - Sybil Wakely
* Lilian Braithwaite - Lady Berwick
* Violet Farebrother - The Poet
* Ben Webster - Dr. Dawson
* Hannah Jones - The Dressmaker
* Jerrold Robertshaw - Velečasni Henry Wakely
* Barbara Gott - Madame Michet
* Alf Goddard - Šveđanin
* J. Nelson - Hibbert

## Vanjske veze
* 
* 
*
La hermana San Sulpicio

***La hermana San Sulpicio*** () je španski crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. u režiji Floriana Reya. Temelji se na istoimenom romanu Armanda Palacija Valdesa, a po žanru je kombinacija komedije i drame. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači argentinska glumica Imperio Argentina, je mlada djevojka iz bogate andaluzijske porodice koja odlazi u samostan, ali se, njegujući bolesnike u toplicama, zaljubi u jednog pacijenta te poslije čini sve kako bi se za njega udala. *La hermana San Sulpicio* je postigao veliki uspjeh, a od Imperio Argentina učinio najveću zvijezdu španske kinematografije.

## Izvori

## Vanjske veze
*
Svengali (film, 1927)

***Svengali*** je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. u režiji Gennara Righellija. Predstavlja adaptaciju romana *[[Trilby (roman)|Trilby]]* britanskog pisca Georgea Du Mauriera. U njemu Paul Wegener tumači lik mistika koji svojim hipnotičkim moćima stiče kontrolu nad mladom opernom pjevačicom čiji lik tumači Anita Dorris.

## Uloge
* Paul Wegener - Svengali 
* Anita Dorris - Trilby 
* André Mattoni - Maler Billy 
* Teddy Bill - Maler Leard 
* Hans Brausewetter - Maler Taffy 
* Paul Biensfeldt - Modell Martine 
* Alexander Granach - Geiger Gecko 
* Alice Torning - Martines Frau 
* Hertha von Walther - Tänzerin Sascha 
* Irma Green - Studentin 
* Hermann Picha - Caféhauswirt 
* Emil Heyse

## Vanjske veze
*
Jackson County, Arkansas

**** () je okrug u američkoj saveznoj državi Arkanzas.

## Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u okrugu je živelo 17.997, što je 421 (-2,3 %) stanovnika manje nego 2000. godine.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* United States Census Bureau
Arecibo, Puerto Rico

**** () je okrug u američkoj ostrvskoj teritoriji Portoriko, ostrvskoj državi Kariba.

## Demografija
Po popisu iz 2010. godine broj stanovnika je 96.440, što je 3.691 (-3,7 %) stanovnika manje nego 2000. godine.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* United States Census Bureau
Proces nacionalne reorganizacije

**Proces narodne reorganizacije** ( šp. *El Proceso de Reorganización Nacional* ) je naziv koji je dat paketu socijalnih i ekonomskih mjera i politika koje su se provodile tijekom vojne diktature u Argentini između 1976 . i 1983 . Dana 24. ožujka 1976 . godine dolazi do državnog udara koji je smijenio demokratsku vladu Marije Estele Martínez de Perón i na njeno mjesto doveo vojnu huntu na čijem čelu su se nalazili zapovjednici tri roda vojske: Jorge Rafael Videla ( pješaštvo ), Emilio Edurardo Masera ( mornarica ) i Orlando Ramón Agosti ( avijacija ).

Pored užasne ekonomske krize i rata za Falklande , vojna diktatura je također rezultirala u desetinama tisuća otetih, mučenih, ubijenih, kao i nestalih ili izgnanih.

Točan broj nestalih još uvijek nije utvrđen: prema organizacijama za ljudska prava, taj broj se procjenjuje na 30.000; Nacionalna komisija za nestale osobe (šp. *Comisión Nacional sobre la desaparición de Personas - CONADEP* ) dokumentirala je 8.961 slučaj; do 2007. godine, Podsekretarijat za ljudska prava ima oko 15.000 registriranih žrtvi diktature. Među žrtvama se nalaze i djeca, čiji se broj procjenjuje između 250-500. Mnoga od te djece su bila usvojena pošto im se identitet izbrisao, s obzirom da su bila djeca nestalih. Postoji organizacija koja se zove Bake sa Svibanjskog trga ( šp. Abuelas de Plaza de Mayo ), koja se bavi traženjem i identificiranjem te djece. Do siječnja 2007. pronađeno je njih 85.
Između 1976 . i 1983 . godine funkcioniralo je oko 610 tajnih zatvora. Zatvorenici, nakon što su bili najzverskiji mučeni, ubijani su u letovima smrti ( šp. vuelos de la muerte ), pri kojima su bili drogirani i bacani iz vojnih zrakoplova u more. U svim slučajevima, umirali su od utapanja.

Godine 1984. Nacionalna komisija za nestale osobe ( šp. *Comisión Nacional sobre la desaparición de Personas - CONADEP* ) je istražila zločine protiv čovječnosti koji su bili počinjeni tijekom Procesa. Rezultat te istrage je čuveni izvješće pod imenom *Nikad više* ( šp. *Nunca Más* ).

Jorge Rafael Videla , Emilio Edurardo Masera i Orlando Ramon Agosti su bili izvedeni pred sud i osuđeni na doživotnu robiju zbog zločina počinjenih tijekom vojne diktature 1984. godine. Drugi odgovorni su također bili izvedeni pred sud i osuđeni kako u Argentini tako iu drugim zemljama. Procesi su trajali oko deset godina nakon događaja. Carlos Menem , argentinski predsjednik između 1989 . i 1990 , je pomilovao sve osuđene za zločine tijekom ove vojne diktature.

Dana 25. travnja 2007 . argentinski vrhovni sud je opozvao ovo pomilovanje, proglasio ga protivustavnim, i ponovno stavio na snagu presude protiv čovječnosti iz 1984. godine.
Jorge Videla je 13. listopada 2008. godine prebačen iz kućnog pritvora u zatvor na izdržavanje doživotne kazne.
Nakon pet godina, 5. srpnja 2012 . godine, argentinski sud osudio ga je na 50 godina zatvora zbog naredbe o otimanju i odvajanju 500 beba od porodica ljevičarskih političkih disidenata koji su bili nezakonito uhićeni i zatvarani tijekom njegove vladavine u Procesu narodne reorganizacije.

## Povezano
* Prljavi rat

## Reference
Električni izolator

**Izolator** je dielektrični materijal koji pruža vrlo veliki električni otpor prolazu slobodnih elektrona (ili jona).

Materijali koji su dobri električni izolatori su vakuum, vazduh, staklo, keramika, plastika, guma i drugi. Zbog toga se izolacija električnih žica i kablova najčešće pravi od gume ili plastike, a visokonaponski vodovi nemaju nikakvu izolaciju osim vazduha. Za metalne, betonske i drvene stubove su povezani preko keramičkih izolatora.

Značajne osobine izolatora su njegov otpor (tipično reda gigaoma) i naponska izdržljivost (otpornost na napon prije probijanja iskre).

Na nivou atomske strukture, izolatori imaju vrlo malo slobodnih elektrona, i više od 4 valentna elektrona u posljednjoj elektronskoj ljusci.

## Nadzemne mreže elektroenergetskih vodova
Izolatori su elementi nazdemne mreže elektro energetskih vodova koji služe da omoguće fizičko odvajanje provodnika i stuba i istovremeno omogućavaju montažu provodnika na stub. Izolatori se rade od porcelana, stakla i u novije vrijeme od sintetickih materijala.

Razlikujemo izolatore za:
* niski
* srednji i
* visoki napon.
Izolatori se na stub montira preko nosača i može se mehanički i električno pojačati. Mehanički pojačati izolator znači umjesto jednog upotrijebiti dva ili više, a električno pojačati izolator znači povećati jednominutni podnosivi napon po kiši pri frekvenciji od 50&nbsp;Hz, za 15 % u odnosu na jednominutni podnosivi napon preostalog dijela voda

Izolatori za niski napon:
* U upotrebi su izolator za noseći stub Ņ95 i izolator za zatezni stub N80
* U srednjenaponskim vodovima (10, 20, 35 kV) upotrebljavaju se potporni i viseći izolatori. Potporni izolatori se pričvršćuju čvrsto u stubnu konstrukciju, a viseći se upotrebljavaju u obliku izolatorskog lanca i slobodno se njišu oko tačke vješanja.
* Potporni izolatori se primjenjuju smao u vodovima srednjeg napona dok se viseći upotrebljavaju i u vodovima srednjeg i visokog napona.

Najpoznatiji potporni izolatori su: Ps i LSP. Ps izolatori su ređe upotrebljavaju u odnosu na LSP, jer su LSP izolatori znatno bolje mehaničke čvrsoće i izolacione moći i mogu da idu na sve vrste regulisanog i ne regulisanog terena.

## Literatura
* Principles of Electric Circuits, 7th edition, Thomas I. Floyd, Prentice Hall, , strane 25 do 27

## Povezano
* Električni provodnik
* Poluprovodnik

## Vanjske veze
Ada Kale

**Ada Kale**, **Adakale** ili **Ada-Kale** (tur. *ada* – "ostrvo" + *kale* – grad), je nekadašnje ostrvo i naselje na Dunavu u Tekijsko-oršavskoj dolini, između gornje klisure Kazana i nizvodne Sipske klisure, kod ušća reke Černe na granici prema Rumuniji. Bilo je dugo 1750 m. a široko 500 m. Ada Kale su još Rimljani utvrdili i na temeljima tih utvrđenja građena su druga, tako je ono uvek služilo u vojne svrhe, jer je onaj ko je bio njegov gospodar, gospodario je plovidbom kroz Đerdap. Austrijanci poslednji obnavljaju drevna utvrđenja najpre 1689. kada car Leopold I gradi utvrđenje koje naziva Nova Oršava, jer se nalazio 3 km nizvodno od rumunskog grada Oršave, a zatim i znatno pojačanje 1718-1738. kada je imalo 5 kula, od kojih 4 ugaone, a jednu sa šančevima na najistaknutijem delu, bregu Alion. Godine 1718. tu je bio carski stan odakle je car Josif I posmatrao borbu sa Turcima. Turci su ga naselili posle Austrijske okupacije 1718-1739, pa do njegovog potapanja tu je bilo tursko naselje. Ada Kale je često menjalo gospodare. Bilo je srpsko, tursko, austrougarsko i na kraju rumunsko. Tek 1878. po Berlinskom ugovoru Turska napušta Ada Kale. Posle Balkanskih ratova od 1913. je u posedu je Austrougarske, a posle Prvog svetskog rata pripalo je Rumuniji. Na ovom ostrvu je 25. jula 1804. za vreme Prvog srpskog ustanka, srpska potera predvođena Milenkom Stojkovićem, uhvatila je i pogubila četvoricu beogradskih dahija Aganliju, Kučuk Aliju, Mula Jusufa i Fočić Mehmed-agu. 

Ostrvo je bilo čuveno po vinovoj lozi zvanoj adakalka.

Potopljeno je 1971. godine izgradnjom hidroelektrane Đerdap.

## Reference

## Vanjske veze

* http://www.rastko.rs/rastko/delo/12985
* http://www.banater-aktualitaet.de/banburg04.htm 
* Centrul Cultural Mehedinţi - Viaţa şi opera insulei Ada Kaleh 
* Aşa a fost pe Ada Kaleh , Jurnalul Naţional
Casanova (film, 1927)

***Casanova*** je francuski crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. u režiji Aleksandra Volkova. Predstavlja biografiju znamenitog italijanskog pustolova Giacoma Casanove, čiji lik tumači ruski glumac Ivan Mozžuhin. Često se navodi kao jedna od rijetkih Mozžuhinovih komičnih uloga i jedan od posljednjih francuskih nijemih filmskih sepkatakala.

## Uloge
* Ivan Mosjoukine : Casanova
* Suzanne Bianchetti : Katarina II
* Diana Karenne : Maria, vojvotkinja Lardija
* Jenny Jugo : Thérèse
* Rina De Liguoro : Corticelli
* Nina Koshetz : Grofica Vorontzoff

## Vanjske veze
*  *[http://www.imdb.com/title/tt0017736/combined Casanova]* sur l'Internet Movie Database.
It (film, 1927)

***It*** () je američka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1927. u režiji Clarencea G. Badgera. Po žanru je romantična komedija, a temelji se na romanu britanske književnice Elinor Glyn koja je također napisala scenario. Protagonistica, čiji lik tumači Clara Bow, je lijepa prodavačica u robnoj kući koja nastoji po svaku cijenu zavesti svog direktora, pri čemu je neće spriječiti ni društvene razlike ni nesporazumi. *It* je postao jedan od najpopularnijih filmova godine i potvrdio je Claru Bow kao jednu od najvećih ženskih zvijezda Hollywooda. Također je dodatno popularizirao Glynin koncept seksepila (koga je eufemistički prozvala "to"), a Bow je dobila nadimak "It girl" ("To djevojka") koji će kasnije nositi američki ženski seks-simboli. *It* je također poznat kao jedan od prvih značajnijih hollywoodskih filmova koji je koristio *[[product placement]]*, s obzirom da se u njemu često pojavljuje časopis *[[Cosmpolitan]]*.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
*
Sporazum u Sèvresu

**Ugovor iz Sevra** je potpisan 10. avgusta 1920. godine u Sevru između zemalja Antante i Otomanskog carstva (Turske). 
Ovo je jedan od mirovnih ugovora kojima je završen Prvi svetski rat, a koji su na Pariskoj mirovnoj konferenciji (od 18. januara 1919. do 28. juna 1919. u Parizu) zaključeni su sa svakom pobeđenom državom posebno.

Osmansko carstvo se ovim ugovorom odreklo svih pretenzija na ne-turska područja. Turska je izgubila 4/5 svoje teritorije, a u Evropi joj je ostao samo Carigrada i uzan pojas oko moreuza Bosfor i Dardaneli, koji je trebao biti demilitarizovan i stavljen pod upravu Lige naroda. Grčka je dobila većinu ostrva u Egejskom moru i istočnu Trakija, ukl. grad Smirnu (Izmir), a sultan je osim isplate ratnih reparacija, morao da pristane i na ograničavanje armije na 50 000 vojnika i oduzimanje ratne mornarice.

Ugovor iz Sevra je međutim, pre svega zbog dobitaka Grčke, oštro odbijen od strane turskih nacionalista i parlament je odbio da ga ratifikuje. Nakon poraza Grčke u ratu s turskim nacionalistima je 24. jula 1923 zamenjen Sporazumom u Lozani.

## Povezano
* Grčko-turski rat (1919 - 1922)
* Ugovori kojima je okončan Prvi svetski rat
* Pariska mirovna konferencija 1919.

## Literatura

*
Versajski mirovni sistem

Prvi svetski rat je okončan ugovorima koje su zemlje Antante zaključile sa svakom pobeđenom stranom ponaosob na Pariskoj mirovnoj konferenciji (od 18. januara 1919. do 28. juna 1919. u Parizu), koje čine Versajski mirovni sistem, kao i drugim ugovorima.

## Mirovni ugovori iz Pariza
Mirovne ugovore iz Pariza zaključile su zemlje Antante, sa poraženim zemljama.
* Versajski sporazum — potpisan 28. juna 1919. godine u Versaju sa Nemačkom
* Sporazum u Sen Žermenu — potpisan 10. septembra 1919. godine u palati Sen Žermen-en-Laje (kod Pariza) sa Austrijom
* Nejski mirovni ugovor — potpisan 27. novembra 1919. godine u predgrađu Pariza Nej sur Sen sa Bugarskom
* Trijanonski sporazum — potpisan 4. juna 1920. godine u palati Trijanon u Versaju, sa Mađarskom
* Mirovni ugovor iz Sevra — potpisan 10. avgusta 1920. godine u Sevru sa Otomanskim carstvom (Turskom)

## Drugi ugovori
* Sporazum u Brest-Litovsku — zaključen 3. marta 1918. godine u Brestu (Belorusija), između Rusije i Centralnih sila (separatni mir)
* Mali sporazum u Sen Žermenu ili Sporazum u Sen Žermenu minor — potpisan 10. septembra 1919. godine u palati Sen Žermen-en-Laje (kod Pariza), između sila Antante i Čehoslovačke — o priključenju Zakarpatja Čehoslovačkoj.
* Rapalski sporazum — potpisan 12. novembra 1920. godine u gradu Rapalu pored Đenove, između Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca i Kraljevine Italije — kojim je rešeno *jadransko pitanje* (utvrđivanje međusobne granice).
* Lozanski mir 1923. — potpisan 24. jula 1923. u Lozani između Antante i sada već Republike Turske.
* Rimski sporazum (1924) — potpisan 27. januara 1924. godine između Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca i Kraljevine Italije — kojim je revidiran raniji Rapalski sporazum.
* Fejsal-Vajcmanov sporazum — potpisan 3. januara 1919. godine, vezan za Palestinu

## Povezano
* Pariska mirovna konferencija
Wendy Darling

**Wendy Moira Angela Darling** je izmišljeni lik i protagonist drame i romana *[[Peter and Wendy]]* britanskog književnika J. M. Barriea, odnosno protagonist najvećeg broja njegovih adaptacija. Njena doba u originalnoj drami i romanu nisu eskplicitno navedeni, ali se posredno da zaključiti da ima 12 ili 13 godina, s obzirom da je "Peterove veličine" i još uvijek ima mliječne zube. Wendy izražava nevino divljenje prema Peteru tokom susreta, te je iskrena prema sebi i drugima tokom radnje knjige, predstave i filmova. Kao djevojčica "koja počinje odrastati" predstavlja kontrast Peteru Panu koji to odbija učiniti, a što je glavna tema priča o Peteru Panu. Na početku Wendy oklijeva pobjeći u Nedođiju, brinuti se o braći i pratiti svoju majku, ali s vremenom pokazuje strast za magične događaje i pustolovine.

## Vanjske veze
Love (film, 1927)

***Love*** () je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. u režiji Edmunda Gouldinga. Predstavlja adaptaciju znamenitog romana *[[Ana Karenjina]]* ruskog pisca Lava Tolstoja. Naslovnu ulogu ruske plemkinje tumači Greta Garbo, a lik njenog ljubavnika, mladog konjičkog oficira Vronskog, tumači John Gilbert, koji je Garbo u to vrijeme bio ljubavnik i u stvarnom životu, i s kojim je prethodne godine nastupila u velikom hitu *[[Flesh and the Devil]]*. Film se originalno trebao zvati *Heat* ("vrućina"), ali je promijenjen nakon što je ustanovljeno da bi reklamna fraza "John Gilbert i Greta Garbo u *Heat** na engleskom mogla biti protumačena i kao "John Gilbert i Greta Garbo [[snošaj|se tjeraju]]". Film je poznat po tome što je scenario prilično odstupao od književnog predloška, a na inzistiranje MGM-ovog producenta [[Irving Thalberg|Irvinga Thalberga]] je snimljen i [[hepi end]] u verziji za američko tržište; u Evropi je distribuirana verzija sa originalnim završetkom iz romana. Tokom snimanja je [[Lionel Barrymore]], koji je tumačio lik Alekseja Karenjina, zamijenjen slabo poznatim [[Brandon Hurst|Brandonom Hurstom]] nakon što je Thalberg zaključio kako bi Barrymore previše zasjenio Gilberta na ekranu. Usprkos kontroverzi, *Love'' je postao jedan od najvećih hollywoodskih hitova svog vremena. Garbo je ulogu Ane Karenjine ponovila nekoliko godina kasnije u zvučnoj verziji.

## Uloge
* John Gilbert ... Kapetan grof Aleksej Vronski
* Greta Garbo ... Ana Karenjina
* George Fawcett ... Veliki knez Mihajlo
* Emily Fitzroy ... Velika vojvotkinja
* Brandon Hurst ... Senator Aleksej Karenjin
* Philippe De Lacy .. Serjoža Karenjin, Anino dijete

## Reference

## Vanjske veze
*