open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
LGBTQ prava u Bahreinu

**[[LGBT]] osobe u [[Bahrein]]u** nemaju jednaka prava kao ostali građani i građanke.

## Krivični zakon

Kao deo Britanskog carstva, Brahrein je 1956. godine dobio Indijski krivični zakon, koji je zabranjivao istopolne odnose između muškaraca, predviđajući kaznu zatvora do 10 godina, deportaciju ili novčanu kaznu. Prema izveštajima ILGA-e homoseksualnost je dekriminalizovana 1976. Međutim, postoje izveštaji o primeni anti-gej zakona. U praksi, primena anti-gej zakona je retka,, ali prema izveštajima vlada može da deportuje strance koji stupaju u istopolne odnose.

Cross-dressing je zabranjen zakonom i postoji bar jedan poznat slučaj kada je muškarac uhapšen zbog nošenja tradicionalno ženske odeće i optužen za "nemoral".

Godine 2008. vlada je dobila zadatak da ispita problem homoseksualnosti i način borbe protiv te pojave. Prvi odgovor vlade je bio da ministarstvo unutrašnjih poslova već ne dozvoljava ulaz u zemlju strancima koji deluju "sumnjivo" (feminizirani muškarci). Problem sa ovim, kako navodi ministarstvo, jeste to što se mnogi "pretvaraju da nisu gej, tako što se ponašaju muževno dok ne pređu graničnu kontrolu" Drugo rešenje je predloženo u stalnoj kontroli frizerskih salona, salona lepote i za masažu, jer gej muškarci najčešće biraju da rade u njima.

## Mediji

U medijima se retko govori o homoseksualnosti ili LGBT osobama, iako ovo nije zabranjena tema. Od 1990-ih novine su počele da pišu o homoseksualnosti kao o pojavi u inostranstvu, najčešće vezujući ovu temu za show business, kriminal ili epidemiju AIDS-a. Tek u poslednjih par godina seksualna orijentacija, rodni identitet ili HIV/AIDS su počeli da se pominju vezano za ostrvo. 

## Vidi dalje

* Politika Bahreina
* Ljudska prava u Bahreinu

## Reference
LGBTQ prava na Maldivima

Homoseksualnost je ilegalna na Maldivima. Prema podacima krivični zakon ne sadrži odredbe vezane za seksualne odnose, ali se primenjuje nekodifikovani šerijatski zakon.

## Reference
Carl von Clausewitz

**Carl Philipp Gottlieb von Clausewitz** (Burg bei Magdeburg, 1. 7. 1780. — Breslau, 16. 11. 1831.) pruski general, vojni teoretičar i povjesničar koji se smatra jednim od najuticajnijih vojnih mislilaca. Njegovo je glavno dijelo *O ratu* (njem. *Vom Kriege*).

## Vanjske veze

* Stranica posvećena Clausewitzu
LGBTQ prava u Bruneju

Homoseksualnost je zabranjena u Bruneju, a kazna može iznositi do 10 godina zatvora uz novčanu kaznu.

## Reference
Regenbogenparade

**Regenbogenparade** je naziv za povorku ponosa LGBT osoba koja se od 1996.godine održava u Beču.

## Vidi dalje
* Položaj LGBT osoba u Austriji
* Spisak LGBT manifestacija
EuroPride

**EuroPride** (izgovor: *evroprajd*) je panevropski međunarodni LGBTI događaj koji se svake godine održava u drugom evropskom gradu. Grad domaćin je obično onaj koji ima ustanovljenu tradiciju održavanja parade ponosa ili jaku LGBT+ zajednicu. Prilikom izbora domaćina u obzir se uzima iskustvo organizatora, politički značaj događaja za region i nivo prijateljske nastrojenosti grada prema LGBT+ populaciji.

Licenca za EuroPride je u vlasništvu Evropske asocijacije organizatora prajdova (EPOA), krovne organizacije za sve organizatore parada ponosa u Evropi. Organizacije članovi donose odluku o izboru grada domaćina.

EuroPride je prvi put organizovan u Londonu 1992. godine na kojem je prema procenama prisustvovalo više od 100.000 ljudi. Od tada nastavlja da raste i po broju učesnika i političkom značaju, mada ne uvek istovremeno. U Parizu, 1997. godine, preko 300.000 ljudi marširalo je do Bastilje, dok je 2011. godine, u Rimu, oko milion ljudi prisustvovalo ceremoniji ponosa. Manji EuroPride se održao u Varšavi gde je 10.000 ljudi, uprkos protestima, prošetalo glavnim gradskim ulicama što se pokazalo kao ključna tačka za LGBT prava u Poljskoj. Godine 2015, EuroPride je prvi put održan u nekoj bivšoj sovjetskoj republici, tačnije Rigi, glavnom gradu Letonije.

Evropska asocijacija organizatora prajdova je donela odluku da svaki Svetski prajd koji bude organizovan u Evropi automatski nosi naziv i EuroPride tako da u istoj godini ne postoje dva međunarodna događaja LGBTI ponosa u Evropi.

Godine 2022. EuroPride je održan u Beogradu. Prajd je najpre dobio službenu podršku, ali je kasnije najavljeno otkazivanje i zabrana šetnje. Uprkos tome, šetnja je održana i uz očekivane kontraproteste i napade. Predstavljao je prvi marš Evroprajda van EU. Godine 2023. EuroPride je održan u Valeti na Malti. Malta službeno podržava LGBT+ prava najbolje u EU, ali je lokalna zajednica znatno konzervatinija u pogledu prava LGBT+ osoba. Nastup Nete Barzilai, pobjednice Pjesme Eurovizije, na EuroPrideu u Malti bio je kritiziran zbog njene podrške izraelskoj službenoj politici. Kritizirani su i promjena lokacije otvаrаnja i proširenje prajd događanja na Gozo Pride.

## Galerija slika

File:Europride 2007 Madrid.JPG
File:EuroPride 2018 Stockholm 12.jpg
File:EuroPride_2010_(4819096121).jpg
File:EuroprideLondon2006ellgc.JPG
File:Europridelondon2006-01.JPG
File:Roma gAy Pride 2000 colosseo.JPG
File:Europride 2007 Madrid.JPG


## Reference

## Vidi dalje

* Parada ponosa LGBT osoba
* Spisak LGBT manifestacija
Alma mater

**Alma mater** (; rjeđe: **), alegorijska je fraza za univerzitet odn. sveučilište, školu ili fakultet koji je neko ranije pohađao. Izraz se na različite načine prevodi kao „majka hraniteljica“, „dojilja“ ili „hraniteljica“, što upućuje da škola pruža intelektualnu hranu svojim učenicima.

To je i ime više hrvatskih i stranih časopisa sveučilištaraca, npr. *Alma mater* (Zagreb, 1935); *Alma mater croatica* (Zagreb, 1937-1938), kao i njihovih udruženja.

## Izvori
Serijski film

**Serijski film** može označavati:

* filmski serijal, niz s radnjom povezanih kratkih igranih filmova, karakterističan za prve decenije 20. vijeka
* arhaični, danas uglavnom napušteni, naziv za dramsku TV-seriju.
Šaman

**Šaman** označava čovjeka, koji stoji u središtu vjerskog i kulturnog fenomena šamanizma. Sljedbenici šamanizma šamana smatraju vračom ili čudotvorcem koji ima mogućnost tijekom svojih putovanjima u stanju transa stupiti u kontakt sa "svijetom duhova".

Riječ *šaman* vjerojatno proizlazi iz sanskritskog srmana (asketski), a prema Campbellu iz tunguskog jezika ili mandžurskog *saman* (*onaj koji zna kroz ekstatičko iskustvo*), odnosno osobu čije su moći zasnovane na ekstatičkom iskustvu.

## Imenovanje šamana

Prema mišljenju mnogih šamanskih tradicija šaman može biti muškarac ili žena. Mogućnost postati šaman se temelji na sposobnosti, u snovima i vizijama spoznati poruke duhovnog svijeta. Budućeg šamana (najčešće kao dijete) nazivaju duhovi u snovima, vizijama ili u stanju trance i čak daju i naloge. Svaki šaman ima najmanje jednog "učitelja-duha". U obiteljima u kojima je predak bio šaman, mogućnost kontaktiranja svijeta duhova se nasljeđuje.
Mladi šamani uče od fizičkih učitelja (starijih iskusnih šamana) ispravnu provedbu rituala i interpretacije poruka iz duhovnog svijeta.

Stariji šamani ispituju sposobnosti učenika. Kad stekne određene vještine, posebnim ritualima postane imenovan šamanom.

## Uloga šamana u zajednici

Šaman djeluje kao metafizički iscjeljitelj bolesnih, provodi rituale oko umiranja i smrti, obrana od "zlih duhova", vremenske prognoze, pronalazi divljač, proroštvo, tumačenje snova, socijalne regulacije i bavljenje s duševno poremećenim osobama.
Osim toga šaman djeluje i kao nastavnik u nekim područjima života, koja se odnose neposredno na socijalno okruženje.

Isto tako, on djeluje kao pripovjedač, pjesnik i pjevač mitova i priča i poprima ulogu očuvatelja znanja zajednice.

## Vanjske veze
* Shamanism in Siberia
* Foundation for Shamanic Studies (english)
* Foundation for Shamanic Studies Europa (deutsch)
Slobodan Tišma

**Slobodan Tišma** (Stara Pazova, 14. maj 1946) je pisac i muzičar, osnivač kultnih novotalasnih bendova Luna i La strada.

## Biografija
Slobodan Tišma je počeo da se bavi muzikom ranih 1960-ih osnovavši par bendova koji nisu imali većeg uspeha. Povukao se iz muzike i posvetio pisanju i objavljivanju poezije u literarnim časopisima i studentskim novinama. Pošto je na njega uticala poezija Artura Remboa, često je koristio pseudonim *Artur*.

Sa pojavom panka i novog talasa 1979. godine je osnovao sastav La strada, u kome su bili i basista Borislav Oslovčan, bubnjar Ivan Fece Firči i gitaristi Dragan Nastasić i Siniša Ilić. Studentski snimci „On“ i „Sat“ objavljeni su na kaseti „Hokej klub Virginitas“ (Ding Dong, 1980). 1980. godine La strada je prerasla u Lunu koju su sem Tišme činili i Zoran Bulatović Bale, Ivan Fece Firči, Jasmina Mitrušić i Marko Vukomanović Mare. Grupa Luna je izdala jedan album, i to pošto se već raspala 1984. godine, pod imenom „Nestvarne stvari“. Tekstove pesama na ovom albumu pisao je Tišma. Iste godine taj album u Zagrebu je dobio priznanje 7 sekretara SKOJ-a.

Posle raspada Lune Tišma je sa Jasminom Mitrušić obnovio La stradu, kojoj su se pridružili još i Robert Radić, Zolt Horvat i Danijel Stari. Njihov jedini album „La strada“ snimljena za jedan dan, a objavio ga je 1987. godine M produkcija Radija Novi Sad.

Godine 1989. La strada se rasformirala i Tišma se povukao se iz muzičkog sveta. Vratio se literaturi i objavio knjige poezije „Marinizmi“ (Ruža lutanja, 1995) i „Vrt kao to“ (Ruža lutanja, 1997) i „Urvidek“ (2005), za koju je dobio nagradu Stevan Sremac. U književnim časopisima povremeno je objavljivao dnevničke zapise pod nazivom „Bluz dajari“ (Blues diary). Godine 2009. za izdavačku kuću Laguna objavljuje roman "Quattro stagioni" za koju 2010. dobija nagradu "Biljana Jovanović".

Godine 2011, objavljuje roman "Bernardijeva soba" (izdavač Kulturni centar Novog Sada), za koji dobija NIN-ovu nagradu.

## Povezano
* Luna
* La strada

## Reference

## Vanjske veze
* Beleška o „Urvideku“ i drugim fenomenima Slobodana Tišme  
* Intervju sa Slobodanom Tišmom  
* Nezvanična Fejsbuk strana Slobodana Tišme
Luk (biljka)

**Luk** (obični) ili **crveni luk** (lat. *Allium cepa*), biljka je iz porodice *[[Alliaceae]]*. Srodna je češnjaku, poriluku i vlascu. Upotrebljava u kulinarstvu i medicini.

Pojam "luk", kada je vezan za biljku koristi u imenu mnogih vrsta iz roda *[[Allium]]*, ali samo ime "luk" bez pridjeva obično se odnosi na *Allium cepa*.

Biljna vrsta *Allium cepa* poznata je samo kao kultivirana biljka, ali njezini divlji srodnici u prirodi se pojavljuju u središnjoj Aziji. Među najsrodnijim vrstama u prirodi smatraju se *Allium vavilovii* Popov & Vved. i *Allium asarense* R.M. Fritsch & Matin iz Irana., makar neki autori ističu mogućnost da su te vrste nastale sjemenskim uzgojem već kultiviranih sorti .

## Reference

## Vanjske veze
Џ

Slovo **Џ џ** je dvadeset i deveto slovo Vukove ćirilice. Vuk Karadžić ga je tokom svoje jezičke i pravopisne reforme u 19. veku preuzeo iz rumunske ćirilice.

Oblik slova Џ potiče iz staroslovenskog slova đerv (Ꙉ).

Slovo Џ se koristi u srpskom, makedonskom i abhaskom jeziku.

## Povezano
* Dž

## Reference
LGBTQ prava na otoku Man

Ostrvo Man zaostaje za svojim zapadnoevropskim susedima po pitanju LGBT prava. Istopolni odnosi su legalizovani 1993. godine, ali zakoni za sada ne priznaju nijedan oblik istopolnih partnerstava, dok antidiskriminacioni zakoni ne obuhvataju sve vidove diskriminacije nad LGBT osobama. U aprilu 2010. godine podnet je predlog zakona o neregistrovanim zajednicama, koji bi se odnosio i na istopolne parove. Zakon je predložila većinska Socijaldemokratska humanitarna partija, dok je zakon podržalo i šest manjih opozicionih stranaka levog centra. Od 1998. godine na Ostrvu Man je dozvoljena terapija korekcije pola za transrodne osobe, kao i promena zvaničnog pola/roda u dokumentima.
LGBTQ prava u Demokratskoj Republici Kongu

Istopolni odnosi u DR Kongu su legalizovani 2003. godine. Uzrast seksualne saglasnosti je 2008. godine izjednačen za sve. Kongo nema značajnu LGBT scenu. Postoji nekoliko neformalnih grupa koje okupljaju homoseksualce iz ruralnih sredina, u cilju zaštite od nasilja i diskriminacije. U Kongu nije bilo mnogo slučajeva javnog outovanja LGBT osoba. Jedan lokalni političar, Gotor Nmalenka, je 2007. godine javno priznao da je gej, nakon čega je razrešen sa funkcije gradonačelnika gradića Futalkara. Druga javna ličnost koja se outovala, fudbaler Džejdon Gvil, ubijen je 13. novembra 2004. godine, nedugo nakon svog *[[coming out]]a*.
Aistulf

**Aistulf** (749-756) je bio vojvoda Furlanije od 774, kralj Langobarda od 749. i vojvoda Spoleta od 751.

Nakon što je njegov brat Rahis postao kralj, Aistulf ga je nasledio u Furlaniji. Kasnije ga je nasledio na mestu kralja kada je Rahis abdicirao i povukao u manastir Monte Kazino.

Stupajući na presto, Aistulf je nastavio osvajačku politiku prema posedima Svete Stolice i Vizantije u Italiji. Na početku svoje vladavine zauzeo je gradove Komaču i Feraru, 750. godine konačno zauzeo Ravenu. To osvajanje je nateralo papu Zaharija da se u borbi protiv Langobarda obrati najpre franačkom dvoru, a zatim u Carigradskom.

Papa se obratio za pomoć franačkom kralju Pipinu Malom, a pre toga ga je krunisao u Soasonu kraljevskom titulom novembra 751. Kralj Pipin je obećao da će papstvu vojno pomoći protiv kralja Aistulfa. U decembru 751. Aistulf je zauzeo vojvodstvo Spolento i proglasio za kralja Langobarda i vojvodu Spolenta.
 
U junu 752. je krenuo prema Rimu. Tada je umrlog papu Zaharija zamenio papa Stefan II i odmah poslao poruku Pipinu da pošalje svoje izaslanike koji će u ime franačkog kralja objaviti da se grad Rim nalazi pod zaštitom franačke države. Papa Stefan se obratio i vizantijskom caru Konstantinu V, ali mu je stigao odgovor da mu Vizantija ne može vojno pomoći, već da, ako je to moguće, sam natera Aistulfa da se odrekne pohoda prema Rimu.

U međuvremenu, Pipinovi izaslanici su potvrdili zaštitu papskih gradova od strane franačke države, i zajedno sa Papom i nešto franačkih vojnika u oktobru 753. tražili su od Aistulfa da obustavi napad na Rim. Sam Aistulf se u međuvremenu povukao u Paviju gde je i primio delegaciju.

Aistulf je pristao da obustavi napad na Rim, ali je odbio da vrati teritorije koje je oduzeo od Carstva. Franački izaslanici su ga naterali da odbaci mogućnost da ide kralju Pipinu zajedno sa papom jer su se bojali prevare. Aistulf je predlagao da se on i papa Stefan zajedno pojave pred kraljem Pipinom i da mu saopšte odluku o prekidu neprijateljstva. Kada je ovaj njegov predlog odbijen, kralj je doveden u nezgodnu situaciju. Papstvo je imalo čvrstu zaštitu franačke države.

Konačno, Pipinova miroljubiva politika je prerasla u ratnu. On je sa svojom vojskom krenuo u Italiju i porazio kralja Aistulfa u blizini severnih Alpa. Tada je Pipin počeo opsedati Paviju i rekao Aistulfu da će to činiti sve dok se ne obaveže da vrati osvojene gradove, među njima i Ravenu. Aistulf je na kraju obećao da će to učiniti, pa se Pipin povukao.

Međutim, 756. godine Aistulf je organizovao novi pohod na Rim. Papa Stefan se ponovo obratio Pipinu, koji je zatim po drugi put upao u Italiju. Čak je zarobio Aistulfa nedaleko od Pavije i obećao mu život ako vrati zauzete gradove i prekine pohod na Rim. Kada je Aistulf vratio Ravenu i oduzete gradove, Pipin ga je naterao da preda franačkoj državi 1/3 svog kraljevskog bogatstva u Paviji, kao i da plaća godišnji danak od 12.000 zlatnih solida.

Ovo je bilo pravo ponižavanje langobardskog kralja. Nedaleko zatim, kralj Aistulf je stradao nesrećnim slučajem u lovu decembra 756.
LGBTQ prava u Centralnoafričkoj Republici

Položaj LGBT osoba u Centralnoafrickoj Republici je iznad proseka za afrički kontinent, iako zakoni ne priznaju istopolne zajednice. Homoseksualni odnosi su dekriminalizovani 1973. godine, dok je uzrast seksualne saglasnosti izjednačen na 15 godina 1980. godine, i za homoseksualne i za heteroseksualne parove. Dana 22. septembra 1996. godine donet je novi zakon o vojsci kojim je gejevima omogućeno otvoreno služenje vojnog roka. Usvajanje dece od strane istopolnih parova nije dozvoljeno, mada pojedinac moze usvojiti dete bez obzira na seksualnu orijentaciju. U ustavu Centralnoafricke Republike ne postoji izričita zabrana istopolnih brakova, ali do sada nije bilo inicijative da se oni legalizuju. Procenat podrške unapredjenju LGBT prava u Centralnoafrickoj Republici je najveći u Africi, odmah posle Juznoafričke Republike i Obale Slonovače: 28% građana podržava istopolne brakove, dok 17,5% podržava usvajanje dece od strane homoseksualnih parova (istraživanje je rađeno 2005. godine).
Srpstvo

**Srpstvo** (ćir. **српство**), apstraktan je pojam srpskog nacionalizma koji se koristi za ukupnost "srpskih" naroda i zemalja. Upotrebljava se i kao sinonim za Veliku Srbiju ("ujedinjeno srpstvo").

Takođe označava skup željenih vrednosti koje nekoga definišu Srbinom. Za ideologe nacionalizma glavni indikator „srpstva“ je pripadnost pravoslavlju, na osnovu čega dele stanovništvo Srbije na „Srbe“ i „ostale građane“.

Književnik i vladika Petar II Petrović Njegoš u svom delu "Gorski vijenac" učestalo rabi pojam srpstva. Za Njegoša je srpstvo prvenstveno religiozna kategorija. Pojam "srpstva" se često vezuje za pravoslavlje, preciznije za srpsko pravoslavlje (ili svetosavlje), odnosno za pripadnost Srpskoj pravoslavnoj crkvi, kako to tvrde njeni predstavnici:

Izjednačavanjem srpstva i pravoslavlja, Crkva se predstavlja kao legitimni predstavnik nacije i zastupnik nacionalnog interesa. Teolog Zoran Krstić smatra da je poistovećivanje vere i nacije u Srba ostavština turskog nasleđa. Kritičari upozoravaju da je ovakvo izjednačavanje neopravdano, jer se radi o različitim stvarima - pravoslavlje je religija koju čine pripadnici brojnih naroda i nacija, a srpstvo je nacija u kojoj može postojati više (ne)veroispovesti. Profesor Ljubiša Rajić smatra da su "*političari dopustili Srpskoj pravoslavnoj crkvi da izjednači Srbe sa pravoslavljem i time otera i isključi iz nacionalnog korpusa sve muslimane Srbe, sve katolike Srbe i sve Srbe ateiste i agnostike, i onda sebe predstavi kao jedinu instituciju koja stolećima štiti srpske nacionalne i kulturne interese i etničku samobitnost srpskog naroda*". Usled poistovećivanja srpstva s pravoslavljem, promena religije je, po pravilu, značila i promenu etniciteta. Iako postoje brojni istorijski primeri prelaska Srba u katoličanstvo ili islam, danas ne postoje Srbi katolici niti Srbi muslimani, već se smatra da su asimilovani u Hrvate i Bošnjake. S druge strane, prihvatanje srpskog pravoslavlja je često značilo posrbljavanje.

Za razliku od srpstva i hrvatstva koji su poistovećeni s religijom, neki drugi nacionalni koncepti su znatno šire definisani. Tako je npr. albanstvo definisano kao nadreligijska kategorija, koja objedinjuje katolike, muslimane i pravoslavce izrekom: "*Vera Albanca je albanstvo*."

Srpstvo se često povezuje sa kosovskim mitom, po kojem se Srbi stalno žrvuju za "carstvo nebesko". Borka Pavićević smatra da "srpstvo treba redefinirati", jer "dok se kod nas Srba ne dokine ta mitologija dželata i žrtava, mi nećemo nikuda stići".

Pojmu srpstvo se nekad suprotstavlja pojam srbijanstvo, kao ukupnost stanovnika Srbije, bez obzira na etničku pripadnost.

## Povezano
* Srbi
* Srbijanci
* Srbizacija
* Srbofobija

## Reference

## Vanjske veze

* Holm Zundhausen, Srpstvo, jugoslovenstvo i panslavizam
* Svetozar Stijović, Srpstvo u pesničkom delu Petra II Petrovića Njegoša 
* Zora Latinović, Kukavno Srpstvo
* Živko Andrijašević, Srpstvo u Crnoj Gori
* Jeremija Mitrović, Srpstvo Dubrovnika
LGBTQ prava u Alžiru

**[[LGBT]] osobe u [[Alžir]]u** se suočavaju sa pravnim problemima sa kojima se ne suočavaju ostali građani i građanke. I muška i ženska homoseksualnost su ilegalni, kao i transseksualnost.

## Krivični zakon
Homoseksualnost je zabranjena zakonom iz 1966. godine, po članu 338. Predviđena kazna iznosi od 2 meseca do 2 godine uz novčanu kaznu. Ukoliko je jedna osoba mlađa od 18 godina, onda se starija osoba može kazniti zatvorskom kaznom do 3 godine. Transseksualnost se zakonski ne razlikuje od homoseksualnosti, tako da se primenjuju iste kazne. 

## Uslovi života
Društvo u Alžiru nije tolerantno prema homoseksualnim osobama i opisivano je kao "nasilnički homofobično". Islamski fundamentalisti neretko ubijaju LGBT osobe, a takođe su česta i ubistva iz časti od strane porodice. 

## Vidi dalje
* Politika Alžira
* Ljudska prava u Alžiru

## Reference
LGBTQ prava u Obali Slonovače

Obala Slonovače je bila prva afrička drzava koja je dekriminalizovala homoseksualnost 1968. godine. Od tada se odnos društva prema LGBT populaciji nije bitnije menjao, iako je poslednjih godina LGBT zajednica postala vidljivija u prestonici Jamasukru i ostalim većim gradovima. U Abidžanu je 2008. godine otvoren jedan gej-klub sa dozvolom od strane države, ali ga je ubrzo zatvorila policija na zahtev suseda. Danas izlazi jedan gej-magazin, *Modern gay life*, a u manjem tiražu se mogu naći i lezbejski porno-časopisi *Queeron*, *Coocke* i *Lesbtape*. Ovi časopisi se mogu nabaviti samo preko tajnih veza jer vlada cenzuriše 'nemoralne' medijske sadržaje, a nijedna izdavačka kuća u Obali Slonovače do sada nije pristala da objavljuje listove LGBT populacije. Obala Slonovače kažnjava homoseksualne odnose pri vojnoj službi, kaznama do 6 meseci zatvora. Društveni odnos prema LGBT populaciji se poslednjih godina popravlja i prema istraživanju obavljenom početkom 2009. godine 37% građana podržava istopolne brakove, dok 20% smatra da istopolnim parovima treba dati mogućnost da usvajaju decu, što Obalu Slonovače čini zemljom sa najvećim procentom podrške LGBT pravima u Africi, posle Juznoafričke Republike.
LGBTQ prava u Maroku

**[[LGBT]] osobe u [[Maroko|Maroku]]** nemaju jednak položaj kao ostali građani i građanke. I muška i ženska homoseksualnost je zabranjena.

## Krivični zakon
Homoseksualnost je zabranjena u Maroku prema krivičnom zakonu iz 1962. godine. Međutim, zakon se retko primenjuje i istopolni odnosi su uobičajeni, posebno u turističkim mestima, kao što je Marakeš. Istopolni odnosi u ovim mestima su često povezani sa prostitucijom.

## Vidi dalje
* Ljudska prava u Maroku
* Ljudska prava u Zapadnoj Sahari (80% teritorije kontroliše Maroko)

## Vanjske veze
* Marokanska LGBT online zajednica 
* GayMaroc.org; Morokanski LGBT forum 

## Reference
Stevan Pešić

**Stevan Pešić** (Donji Kovilj, 1939 - Beograd, 1994) je bio srpski i jugoslovenski pisac i pesnik. Posebno je poznat po svojim putopisima sa Nepala, Tibeta i Šri Lanke.

## Život

Stevan Pešić je rođen 1936. godine u Kovilju, gde je završio osnovnu školu, a u Sremskim Karlovcima gimnaziju. Živeo je i stvarao u Beogradu, kao slobodan umetnik. 1965. godine mu je objavljenja prva zbirka poezije pod naslovom Mesečeva enciklopedija.

Proputovao je mnoge zemlje, a najviše vremena je proveo na Tibetu, u Indiji, Nepalu, Sri Lanki. Posebno je poznat po svojim poetičnim putopisima sa Nepala i Šri Lanke (Katmandu 1982, Svetlo ostrvo 1984.), u kojima iznosi i izbiljne filozofske misli.

Stevan Pešić je jedan od legata Gradske biblioteke Novog Sada. Njegova majka Darinka poklonila je 1988. godine novosadskoj biblioteci veliki broj knjiga iz njegove lične biblioteke, od kojih mnoge imaju posvete i potpise autora.

Iako je za života objavio više knjiga, umro je u nemaštini 1994. godine u Beogradu.

## Dela
Pešić je uglavnom pisao romane, putopise, poeziju, drame i dela za decu.

### Knjige

* Mesečeva enciklopedija, 1965, zbirka poezije :)
* Katmandu, 1982, putopis
* Svetlo ostrvo, 1984, putopis
* Sarat i Vipuli, 1984, roman
* Tibetanci, 1988, roman
* Put u Radžastan
* Velika knjiga ili knjiga o Kovilju
* Dopisivanje s Bogom, njegova poslednja zbirka pripovedaka

### Drame

* Krilate krave
* Lovačka priča
* Čudesni vinograd
* Plava ptica
* Kurir Jovica
* Omer i Merima
* Tesla ili prilagođavanje anđela, koja se smatra "jednim od najlepših dramskih tekstova napisanih na našem jeziku".

### Drame za decu

* Guska na mesecu
* Grad sa zečjim ušima 
* Kad je Dunav bio mlad

## Nasleđe

Gradska biblioteka Novog Sada i Savet Mesne zajednice Kovilj su 1995. godine ustanovili književnu nagradu “Stevan Pešić”, za prozu, poeziju, esej, putopis i dramu. Njegova drama Nikola Tesla ili prilagođavanje anđela je već nekoliko sezona na repertoaru Narodnog pozorišta u Beogradu. Ulica u kojoj je odrastao u Kovilju sada nosi njegovo ime.

## Napomene
 
## Vanjske veze
* Stevan Pešić na IMDb-u
* O Svevanu Pešiću ukratko
* Tesla ili prilagođavanje Anđela
* Guska na mesecu
Novica Cerović

**Cerović Novica** (* 1805 Tušina kod Šavnika - † 1895. Šavnik) je bio crnogorski vojvoda, senator i ban.

Osnovnu školu je završio u Župskom manastiru, gde mu je učitelj bio Panto Ćuk iz Mostara. U 27. godini je izabran za drobnjačkog kneza. Sa Njegošem je bio u prijateljstvu i izvršavao je njegova naređenja u turskom Drobnjaku. 

U septembru 1840. po nalogu sa Cetinja, a zajedno sa Šujom Karadžićem i Mirkom Aleksićem organizovao je ubistvo bosanskog velikaša i otomanskog vojskovođe Smail-age Čengića. Njegovu ulogu u pogibiji Smail-age Čengića pesnički je prikazao Ivan Mažuranić u epu "*[[Smrt Smail-age Čengića]]*" (*Noćnik*), a o tome pevaju i neke narodne pesme.

Početkom 1841. postavljen je za vojvodu, a u julu iste godine za senatora Crne Gore. Tada se nastanjuje na Cetinju. 

Dobar poznavalac crnogorskog običajnog prava, upućivan je u sve krajeve Crne Gore kada je trebalo rešavati neki međuplemenski spor. 

U ratu 1876-1878. bio je član Vrhovne komande knjaza Nikole u Hercegovini i u operacijama prema Baru i Ulcinju.

Saradnik je Valtazara Bogišića na prikupljanju podataka za *Opšti imovinski zakonik*.

## Literatura
* S. Martinović, Dragoljub 1868 1-4
* Avgust Šenoa, Vienac 1878 7
* Novica Cerović, vojvoda crnogorski (nekrolog) Zastava 1895 12
* A. Makanec, Historijska pozadina Mažuranićeva epa, Obzor 1924, 179.
* Tekst Jagoša Jovanovića, Beograd za Enciklopediju Jugoslavije JLZ Zagreb 1982 godine
Ali-paša Rizvanbegović

**Ali-paša Rizvanbegović-Stočević** (1783 - 1851) je bio stolački kapetan.

Rođen je u Stocu oko 1783. godine kojim je upravljao od 1813. do 1833. godine. Bio je protivnik poretka Husein-kapetana Gradaščevića i u početku pokreta stao je na čelo sultanove strane. Za zasluge koje je pokazao u borbi protiv Gradaščevića imenovan je 1833. godine hercegovačkim vezirom i od tada pa sve do smrti 1851. godine gotovo je samostalno upravljao Hercegovinom koja je 1833. godine izdvojena iz Bosanskog pašaluka i pretvorena u poseban ajalet.

## Povezano
* Pad Osmanlijskog carstva
* Historija Bosne i Hercegovine

## Reference

## Vanjske veze
* Zadužbine Ali-paše Rizvanbegovića
Horst Köhler

**Horst Keler** () je bivši predsednik Nemačke.

Rođen je 22. februara 1943.  u Skjerbješovu, Poljska -  1 februara  2025. Doktorirao je ekonomiju i političke nauke na Univerzitetu u Tibingenu. Obavljao je mnogobrojne funkcije među kojima je najznačajnija mesto direktora Međunarodnog monetarnog fonda, na koju je izabran 2000. Član je Hrišćansko-demokratske unije (CDU).

Prvi put je na mesto predsednika izabran 23. maja 2004.

Za novi mandat izabran je 23. maja 2009.

Podneo je ostavku 31. maja kada su ga kritičari napali zbog izjave koju je dao po porvratku iz posete trupama u Avganistanu da države okrenute izvozu, kao što je Nemačka, ponekad moraju braniti svoje ekonomske interese na način da preventivno deluju u nestabilnim regijama jer takve regionalne nestabilnosti "imaju negativan uticaj na Nemačku kroz trgovinu, zapošljavanje i prihode".

Nasledio ga je kao vršilac dužnosti, Jens Bernzen, predsednik Bundesrata.

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanična prezentacija
Burebista

**Burebista** (starogrčki: "Βοιρεβίστας", ? - 44. pne.) bio je kralj Geta i Dačana, poznat po tome što je 82. pne. njihova plemena ujedinio u državu pod svojom vlašću. Tokom duge vladavine je vodio niz pohoda kojima je opljačkao ili pod svoju vlast stavio niz susjednih plemena širom Centralne i Jugoistočne Evrope. Godine 44. pne. je ubijen u dvorskoj zavjeri, nakon koje je njegovo kraljevstvo podijeljeno u nekoliko manjih država.

## Literatura
### Primnarni izvori
*  English text.
* Jordanes, *[[Getika|Getica]]: The origin and deeds of the Goths*, translated by Charles C. Mierow. (Chapter XI )

### Sekundarni izvori
* Lucian Boia, *History and Myth in Romanian Consciousness*, Budapest: Central European University Press, 2001;
* Hadrian Daicoviciu, *Dacii*, Editura Enciclopedică Română, Bucharest, 1972.
Jens Böhrnsen

**Jens Böhrnsen** (Bremen, 12. jun 1949 -) je njemački socijaldemokratski političar. Od 2005. je služio kao predsjednik Senata i gradonačelnik Bremena, odnosno kao poglavar grada-države Bremen. Godine 2009. je postao predsjednik Bundesrata i na temelju toga postao vršilac dužnosti državnog poglavara Njemačke nakon što je predsjednik Horst Köhler podnio ostavku 31. maja 2010.

Po struci je pravnik, a u Bremenu je od 1978. do 1995. služio kao sudac prije početka političke karijere.

## Vanjske veze

* CityMayors profile
82. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **82. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Marija i Karbona** (ili, rjeđe, **godina 672. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 82. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.




== Događaji ==

* [[Sulin drugi građanski rat]]: Vođa populara [[Gaj Marije Mlađi]] je opsjednut u tvrđavi [[Praeneste|Preneste]] u [[Lacijum]]u gdje nakon žestokog otpora, ne želeći pasti živ u ruke [[optimati]]ma, čini samoubistvo.
* [[Burebista]] ujedinjuje sva dačka plemena stvorivši tako prvo (i najveće) ujedinjeno dačko kraljevstvo na području današnje [[Rumunjska|Rumunjske]] i okolnih zemalja.
* Aurigidska kometa C/1911 N1 (Kiess) se vraća u unutrašnjost solarnog sistema koji će jednu revoluciju kasnije uzrokovati aurigidske meteorske pljuskove po Zemlji godine 1935, 1986, 1994. i 2007.
* novembar - [[Sulin drugi građanski rat]]: [[Bitka kod Kolinskih vrata]] u kojoj optimatske vojske [[Sula|Sule]] i [[Marko Licinije Kras|Marka Licinija Krasa]] pred samim [[Rim]]om uništavaju pro-popularsku [[Samniti|samnitsku]] vojsku. Sula ulazi u grad i započinje strahovladu čije su žrtve populari i njihove pristaše.
* Sula naređuje [[Pompej|Gnej Pompeju]] da likvidira ostatke popularskih snaga na [[Sicilija|Siciliji]] i u Africi, što Pompej i čini stekavši nadimak *adulescentulus carnifex'' (mladenački koljač).

## Rođenja
* Marko Celije Ruf, rimski orator i političar (u. 48. pne.)
* Varon Atacinije, rimski pjesnik (u. cca. 35. pne.)

## Smrti
* Kvint Mucije Scevola Pontifeks,rimski političar (ubistvo)
* Gaj Marije Mlađi, rimski političar i sin Gaja Marija
* Gnej Papirije Karbon, rimski političar (pogubljenje)
Bitka kod Kolinskih vrata

**Bitka kod Kolinskih vrata** se odigrala za vrijeme drugog rimskog građanskog rata u novembru 82. pne. između optimati|optimatske vojske na čelu sa Sulom i Krasom na jednoj i pro-popularske samnitske vojske na čelu sa Poncijem na drugoj strane. Bitka je završila pobjedom optimata te označila završetak građanskog rata i uspostavu Suline diktature u Rimu.
Marko Celije Ruf

**Marko Celije Ruf** (*Marcus Caelius Rufus*, 82. pne. - 48. pne.) bio je rimski orator i političar iz doba kasne Republike. Poticao je iz viteške porodice u današnjem Teramu. Na početku političke karijere je bio blizak Katilininim zavjerenicima, ali se kasnije okrenuo Krasu i Ciceronu. S potonjim je bio blizak prijatelj, o čemu svjedoči međusobna korespondencija. Historičari vjeruju da se i među njegovim bliskim prijateljima nalazio i Katul. Oko godine 57. pne. je započeo ljubavnu vezu sa zloglasnom Klodijom, a koja nije završila međusobnom svađom. Klodija ga je preko svojih prijatelja nastojala optužiti za ubistvo, zbog čega ga je Ciceron branio u jednom od svojih najpoznatijih govora poznatom pod naslovom *[[Pro Caelio]]*.

Ruf je godine 50. pne. izabran za tribuna, a godine 50. pne. za edila. Za vrijeme građanskog rata je prešao na stranu Julija Cezara, a za što je nagrađen mjestom *praetora peregrinusa* - suca zaduženog za strance. Godine 48. pne. se, nezadovoljan Cezarovim odbijanjem da prihvati njegov program oprosta dugova, priključio ustanku Tita Anija Milona, nakon čega je uhapšen i pogubljen.

## Vanjske veze
* Encyclopaedia Britannica Marcus Caelius Rufus
Status quo

:*Za muzičku grupu, pogledajte [[Status kvo (grupa)]]*

***Status kvo*** () je latinski izraz koji znači - sadašnje trenutno, postojeće stanje stvari. Održati status kvo znači održati stanje onakvim kakvo trenutno jeste. Slično kao *[[status quo ante]]*, što znači "stanje stvari kakvo je bilo ranije".

Koncept *status kvo*-a dolazi od diplomatskog izraza *[[status quo ante bellum]]*, a znači "kao što je bilo pre rata", i odnosi se na povlačenje neprijateljskih trupa i povraćaj vlasti predratnom rukovodstvu.

Težnja da se održi *status kvo* je se obično javlja kao suprotnost potrebi za velikim i često radikalnim promenama. Izraz se često koristi da označi status bitnih pitanja, kao što je trenutna kulturna ili društvena klima celokupnog društva ili nacije.

Političari često koriste termin *status kvo*. Ponekada postoji politika namernog održavanja ambivalentnog statusa umesto njegovog formalizovanja. Ovakav primer u politici je politički status Tajvana. Priča se da je Klark Ker rekao, "*Status kvo* je jedino rešenje na koje ne može biti stavljen veto," što znači da se ne može jednostavno odlučiti protiv *statusa kvo*, već se mora preduzeti akcija da bi se on izmenio.
1198.

## Događaji
* 8. 1. - Inocent III nasljeđuje Celestina II i postaje 176. rimski papa.
* 1. 6. - Vizantijski car Aleksije III izdao povelju o izgradnji manastira Hilandar.

## Rođenja

*24. 1. - kralj Aleksandar II od Škotske († 1249)
*Ertuğrul, turski vođa, otac Osmana I (alternativni datum)

## Smrti

*8. januar - Papa Celestin III (* 1106)
*7. jul - Georgije II Carigradski
*2. decembar - Ruaidrí Ua Conchobair, kralj Connachta
*10. decembar - Ibn Rušd, također poznat i kao Averoes, arapski filozof, astronom i ljekar (* 1126)
*William od Newburgha, engleski historičar (približan datum)

## Vanjske veze
80. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **80. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Sule i Metela** (ili, rjeđe, **godina 674. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 80. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.



== Događaji ==

* Rimski [[Populares|popularski]] vođa [[Quintus Sertorius|Kvint Sertorije]] s malom vojskom od 2.600 ljudi ulazi u [[Iberija|Iberiju]] i podiže ustanak protiv [[Sula|Sulinog]] režima.
* [[Ptolemej XII]] Aulet nasljeđuje [[Ptolemej XI Aleksandar II|Ptolemeja XI Aleksandra II]] na prijestolju [[Historija Ptolemejskog Egipta|Egipta]].
* Rimljani preuzimaju nadzor nad [[Aleksandrija|Aleksandrijom]].
* [[Meleagar od Gadare|Meleagar]] objavljuje svoj *Vijenac'', prvu poznatu antologiju grčke poezije.
* Rimski umjetnici počinju "proširivati" unutrašnjost prostorija slikajući pejzaže na zidovima.
* Bitka na rijeci Betis u kojoj Sertorije tuče rimsku vojsku Lucija Fulfidije u Hispaniji započevši tako Sertorijev rat. Kvint Metel Pij u Sulino ime preuzima nadzor nad Hispanijom.

## Rođenja
*

## Smrti
* Caecilia Metella Dalmatica, rimska plemkinja i supruga diktatora Sule
Gnej Papirije Karbon

**Gnej Papirije Karbon** (*Gnaeus Papirius Carbo*, cca. 135. pne. - 82. pne.) bio je rimski političar iz doba kasne Republike. Bio je nećak Gaja Papirija Karbona te pripadao stranci populara. Godine 87. pne. je nakon Sulinog odlaska u prvi mitridatski rat sudjelovao povratku populara na vlast u Rimu. Godine 85. pne. ga je Cina odredio za svog kolegu te je godine 85. pne. postao konzul. Okupio je veliku vojsku s kojom je prešao Jadransko more u namjeri da se obračuna sa Sulinom vojskom u Grčkoj, ali se, čuvši za Cininu pogibiju u vojničkoj pobuni, vratio natrag u Rim.

Godine 82. pne. je za vrijeme drugog građanskog rata izabran za konzula zajedno sa vođom populara Gajem Marijom Mlađim. Prvi pokušaj zaustavljanja Sule je završio neodlučnom bitkom kod Kluzija, ali je zato poražen kod Faventije u napadu na logor Sulinog generala Kvinta Cecilija Metela Pija. Neuspjeh da se njegov kolega Marije deblokira u Prenesti ga je obeshrabrio i natjerao da bježi iz Italije. Prvo se sklonio u Afriku, a potom na otok Kosira (Pantelleria) gdje je uhapšen i doveden pred Pompeja u Lilibej. Tamo je pogubljen.
81. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **81. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Dekule i Dolabele** (ili, rjeđe, **godina 673. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 81. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.




== Događaji ==

* [[Lucius Cornelius Sulla|Sula]] je imenovan za [[Rimska Republika|rimskog]] [[Rimski diktator|diktatora]] te provodi opsežnu reformu rimske državne uprave.
* [[Drugi mitridatski rat]] završava *status quoom'' između Rima i Ponta.
* Ciceron pobjeđuje u svojoj prvoj parnici.

## Rođenja
*

## Smrti
* Aršak I, kralj Kavkaske Iberije
Crnogorski Senat

**Crnogorski Senat** (u početku pod imenom ***Praviteljstvujušči senat crnogorski i brdski*** ) kao tijelo kombinirane upravne i sudske vlasti konstituiran je 1831. godine, kada i Garda i Perjanici, za doba vladara Petra II. Petrović Njegoša. 

## Ovlasti
Odluke *Crnogorskog Senata* imale su odraza na cjelokupni društveni i politički život Crne Gore. *Crnogorski Senat* sudio je u povodu svih vrsta sporova, od najmanjih do krvne osvete, izdavao isprave o vlasništvu, davao odličja, donosio odluke o pomilovanju i izgnanstvu, službeno komunicirao sa stranim vladama, verificirao propise o trgovini, javnim radovima, vojnim poslovima, mobiliziranju i slično.

Od 1868. *Crnogorski Senat* imao je ovlasti voditi državne financije, a 1874. formirane su i njegove posebne uprave: *Uprava za unutarnja djela, Uprava za financije, Uprava za vojne poslove, Uprava za prosvetu i Kancelarija za vanjske poslove*. Ne čelu ovih uprava bili su pojedini senatori koje je postavljao crnogorski monarh.

*Crnogorski Senat* imao je svoj pečat kojim je ovjeravao svoje dokumente, a nosio je naziv *Mohur vse Černie Gori*.

## Povijest i sastav
U početku je imenovano 16 crnogorskih senatora, narodnih prvaka, no u siječnju 1832. za predsjednika ovog tijela imenovan je Ivan Vukotić, a za podpredsjednika Matija (Mateja) Vučićević. I Vukotić i Vučićević, premda etnički Crnogorci, bili su ruski državljani. Njegoš ih je kao vladar osobno imenovao te potpisao ukaz o imenovanju Vukotića, Vučićevića i svih drugih senatora.

No, već 1834. Vukotić i Vučićević sukobili su se s Njegošem, tako da su bili smijenjeni. Tek su 1837. izabrani novi predsjednik, Pero Petrović (Njegošev brat), i podpredsjednik, Savo Petrović. Ostali su senatori bili: Stevan Vukotić, Filip Đurašković, Milo Martinović, Andrija Perović, Marko Plamenac, Mihailo Bošković, Todor Božović, Vukale Gađ, Mićo Vukmanović, Božo Đekić, Čoketa Uskoković, Spaho Drekalović.

Tijekom vladavine kneza (knjaza) Danila I. Petrovića brojnost je bila između 9-14 senatora, a *Crnogorski Senat* u tom je razdoblju dobio tajnika. Kako su senatori bili iz raznih crnogorskih plemena, nisu svi stalno bili u prijestolnici Cetinju, već su obično njih trojica ili četvorica obavljali poslove.

Crnogoski Senat djelovao je do ožujka 1879. kada je knez Nikola I. Petrović donio odluku o njegovu ukidanju, jer su umjesto njega osnovana crnogorska ministarstva i *Državni savjet*, a posljednji predsjednik *Crnogorskog Senata*, vojvoda Božo Petrović, postat će prvi predsjednik Ministarskog vijeća.

## Predsjednici Crnogorskog Senata
* Ivan Vukotić (1832. - 1834.)
* Pero Petrović (1837.- 1853.)
* Đorđije Petrović (1853. - 1857.)
* Mirko Petrović (1857. - 1867.)
* Božo Petrović (1867. - 1879.)

## Literatura
* *"Crnogorski Senat:Zbornik dokumenata (1857-1879)"*, prired. N. Rajkovic. PODGORICA, CID, 1997.g.
Crnogorska garda

**Crnogorska garda** ili prvotno **Gvardija**, bila je, skupa sa Perjanicima, specijalna vojno-policijska postrojba s zadaćom da čuva unutarnji mir, red i narodnu sigurnost.

Prvu gardijsku je postrojbu organizirao Šćepan Mali a potom i Petar I. Petrović Njegoš no one nisu bile dugoga vijeka.

Za odista pravi datum osnivanja *Crnogorske garde* u povijesnici se uzima 2. listopad 1831. godine, za vlade mitropolita Petra II. Petrović Njegoša kada je na općem crnogorskom zboru na *Cetinju* donesena, pored ostalih, i odluka da se oformi *Gvardija* od 164 probrana pripadnika koji bi motrili na prilike, kako na području slobodne Crne Gore, tako i na području još neoslobođenih Crnogorskih Brda.

Pripadnici *Crnogorske garde* su za svoju zadaću dobijali plaće a imali su, ne samo vojno-policijske ovlasti, već izvjesne sudske kompetencije npr obavljati *umir krvi* među Crnogorcima, rješavati raznorazne sporove, te izricati presude za manje prestupe.

Hijerarhijski je *Crnogorska garda* bila podređena Crnogorskom Senatu koji je imao ovlasti rješavati krupne i najkrupnije prestupe, kao efektivno najviša sudska instanca.

Imali su pripadnici Crnogorske garde značajnu ulogu u nametanju centralne vlasti i državne svijesti među samovoljnim crnogorskim brđanima. Iz nje je koncem 19. stoljeća izrasla Crnogorska policija.

Suvremena *Uprava policije Crne Gore* 2. listopada 1831. godine, datum osnivanja *Crnogorske garde*, proslavlja kao *Dan policije*.

## Literatura
* Branko Pavićević *"Stvaranje crnogorske države"*, Beograd 1955.g.

## Vanjske veze
* Historijat crnogorske policije
Perjanici

**Perjanici** su organ policijske vlasti osnovan kad i Garda 1831. za doba crnogorskoga vladara Petra II. Petrovića Njegoša, najprije za potrebe njegove tjelesne zaštite.

U početku ih je bilo osmorica, no ubrzo je njihov broj povećan na 30 uz godišnju plaću od 80 fiorina. *Perjanicima* je zapovjedao perjanički kapetan koji je ima plaću od 140 fiorina, a prvi je bio *kapetan Nikola Kaluđerović*.

1837. su *Perjanici* uniformizirani a na crnogorskim kapama su nosili posebno uočljive grbove - dvoglavoga crnogorskog orla s jako raširenim i uzdignutim krilima.

Bili su i izvršioci kazni strijeljana počinitelja najtežih djela a egzekucije su obavljane kod *Vlaške crkve* na Cetinju.

U drugoj polovici 19. stoljeća, poput *Garde*, prestali su postojati kao posebna formacija.

Suvremena *Uprava policije Crne Gore*, odnosno njezina konjička postrojba, baštini tradiciju *Perjanika*.

Također su uniforme počasne garde rezidencije predsjednika Crne Gore na Cetinju skrojene po uzoru na perjaničke.

## Vanjske veze
* O perjaničkoj tradiciji Uprave policije Crne Gore
* Historijat crnogorske policije
Ichirō Ozawa

**Ichiro Ozawa** (24.5. 1942 - ) je moćni japanski političar koji je također poznat pod svojim nadimkom "šogun iz sjene" http://news.bbc.co.uk/2/hi/world/asia_pacific/10211314.stm

## Karijera

Ichiro Ozawa se rodio 24.5. 1942. godine u obitelji japanskog poslovnog čovjeka koji je nakon Drugog svjetskog rata bio izabran u parlament. Nakon očeve smrti u tipično japanskoj demokratskoj tradiciji Ichiro biva 1969. godine također izabran u parlament gdje ostaje sljedećih više od 40 godina.

U prvoj fazi svoje političke karijere Ichiro Ozawa je bio član Liberalna demokratska partija , a unutar stranke je spadao u frakciju proameričkog [Kakuei Tanake prvog šoguna iz sjene. Njegova sposobnost dogovora u tajnosti, organizaciju i manipulacije rezultiraju da bude nekoliko godina nakon pada svog zaštitnika izabran za generalnog sekretara stranka (1989.). Ovaj munjeviti uspjeh za Japan mladog političari dovodi do političke borbe unutar stranke sa starijim članovima i Ozavinog osnivanja Japanske stranke obnove čime ruši vladu LPDa 1993. godine. Sljedećih nekoliko godina Ozawa osniva nekoliko stranaka da bi na kraju završio u [Demokratska stranka Japana|Demokratskoj stranci Japana čiji šef postaje 7.4. 2006.. Zbog skandala Ozawa će podnesti ostavku na svoje mjesto u stranci, ali ostaje jedan od njenih najvažnijih članova tako da igra važnu ulogu u doba izborne pobjede DSJ u augustu/kolovozu 2009. godine nakon čega Yukio Hatoyama biva izabran za premijera. U odluci premijera od juna/lipnja 2010 godine da podnese ostavku zbog problema s američkim bazama Hatoyama zahtjeva i da Ichiro Ozawa to jest šogun iz sjene bude protjeran iz stranke http://news.bbc.co.uk/2/hi/world/asia_pacific/10211314.stm

## Kontroverze
Tijekom svoje političke karijere Ozawa je bio upleten u veliki broj financijskih skandala iz kojih se uvijek uspjeva izvući. Prvi od skandala se dogodio s Kakuei Tanakom njegovim zaštitnikom iz početka karijere koji se bio osuđen za korupciju. U drugoj polovici osamdesetih i prvoj devedesetih godina on veže svoju karijeru za Shin Kanemara koji je također osuđen za korupciju. Opravdani strah da će politički neprijatelji unutar Liberalno demokratske partije iskoristiti ovaj skandal za njegov poraz dovodi do odluke o osnivanju Demokratske stranke Japana 1993. godine. Protiv njega su se vodili višegodišnji sudski procesi u kojima su osuđeni njegovi pomoćnici, ali u kojema će on sam biti proglašen nevinim.

## Literatura
*  Službena stranica
*  
*  Ichirō Ozawa as an Actor in Japan's Foreign Policy Making 
*  From the DPJ for English readers
* Ichirō Ozawa, *Blueprint for a New Japan: The Rethinking of a Nation*; Introduction by US Senator John D. Rockefeller, IV; Kodansha, Hardcover,
Makaze

**Makaze** (tur. *makas* < arap. مقصّ, *miqaṣṣ*) ili **škare** (njem. *Schere* < stvnjem. *skāri*), alat za rezanje, koji se sastoji od dviju oštrica postavljenih jedna nasuprot drugoj. Sastoji se od dvije metalne oštrice spojene na takav način da se rubovima klize jedna o drugu. Makazama se sijeku papir, karton, plastika, metalne folije, tkanina, konopac i žica. Također služe za sječenje kose i hrane.

Makaze se razlikuju prije svega po djelatnosti za koju su namijenjene.

## Izvori

## Vanjske veze