open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Miguel Trovoada

**Miguel dos Anjos da Cunha Lisboa Trovoada** (1936 -) je saotomeanski političar koji je bio premijer od 1975. do 1979. te predsjednik od 1991. do 2001. Trenutno vrši dužnost izvršnog sekretara Komisije Gvinejskog zaljeva.

Miguel Trovoada se školovao u Angoli i Portugalu. Godine 1960. je za vrijeme portugalske vlasti zajedno s Manuelom Pintom da Costom osnovao Odbor za oslobođenje Sao Tomea i Principea, koji će 1972. postati Pokret za oslobođenje Sao Tomea i Principea. Organizacija, koja je djelovala iz Gabona, je zahvaljujući Trovoadi službeno priznata od Organizacije afričkog jedinstva.

Nakon što je Sao Tome i Principe dobio nezavisnost, Pinto da Costa je 1975. postao predsjednik, a Trovoada postao premijerom. Odnosi dvojice suboraca su uskoro zahladili, te je 1979. da Costa ukinuo položaj premijera, te pod optužbom za zavjeru dao zatvoriti Trovoadu. Nakon 21 mjesec pritvora, Trovoada je otišao u egzil u Francusku.

Godine 1991. je nakon uspostavljanja višestranačja Trovoada izabran za predsjednika kao nestranački kandidat. Pred kraj prvog mandata je osnovao novu stranku pod nazivom Nezavisna demokratska akcija (ADI). U augustu 1995. ga je nakratko svrgnuo vojni udar. Godine 1996. ponovno je izabran, a pri isteku drugog mandata je 2001. predao vlast današnjem Fradiqeu de Menezesu.

Njegov sin Patrice Trovoada je također poznati političar.

## Reference
Homogena Srbija

***Homogena Srbija*** je spis četničkog ideologa Stevana Moljevića iz 1941. godine, kojim se zagovara stvaranje Velike Srbije i njeno etničko čišćenje od drugih naroda.

## Pozadina
Nakon izbijanja građanskog rata u Jugoslaviji (1941–1945), banjalučki advokat Stevan Moljević u Nikšiću 30. juna 1941. objavljuje spis *Homogena Srbija*, koji postaje programsko načelo četničkog pokreta. Formalno jugoslovenski opredeljen, četnički pokret zalagao se se za stvaranje Velike Srbije unutar Jugoslavije.

## Sadržaj spisa
U svome spisu, dr. Moljević piše:

Koncept „Homogene Srbije“ je zvanično zagovarao „Veliku Jugoslaviju“ i u njoj „Veliku Srbiju“. Moljević se nije suprotstavljao opstanku Jugoslavije, ali je insistirao da se unutar jugoslovenske države jasno omeđe sve srpske zemlje i one učine homogenim u etničkom pogledu:

## Pismo Dragiši Vasiću

U drugoj polovini decembra 1941. Stevan Moljević šalje pismo Dragiši Vasiću sa priloženom kartom o razgraničenju i sa uputstvima za etničko čišćenje:

## Posledice
Željena homogenost Moljevićeve Srbije se postizala sredstvima etničkog čišćenja i genocida. U tom cilju Draža Mihailović je 20. decembra 1941. godine poslao posebnu instrukciju komandantima četničkih odreda Đorđiju Lašiću i Pavlu Đurišiću na čijim područjima (Crna Gora, BiH, Sandžak) se nalazio velik broj muslimana. U tom dokumentu, između ostalog, naglašavaju se i ovi zadaci četničkog pokreta:
* Stvoriti veliku Jugoslaviju i u njoj veliku Srbiju, etnički čistu u granicama Srbije-Crne-Gore-Bosne i Hercegovine-Srema-Banata i Bačke.
* Borba za uključenje u naš državni život i svih još neoslobođenih teritorija pod Italijanima i Nemcima (Trst-Gorica-Istra i Koruška) kao i Bugarske, severne Albanije sa Skadrom.
* Čišćenje državne teritorije od svih narodnih manjina i nenacionalnih elemenata.
* Stvoriti neposredne zajedničke granice između Srbije i Crne Gore, kao i Srbije i Slovenačke, čišćenjem Sandžaka od muslimanskog življa, a Bosne od muslimanskog i katoličkog življa...
* U krajevima očišćenim od narodnih manjina i ne-nacionalnih elemenata, naseliti Crnogorce (u obzir dolaze siromašne i nacionalno ispravne i poštene porodice)...

U januaru i februaru 1943. Jugoslovenska vojska u otadžbini je sprovela opsežne operacije genocida i etničkog čišćenja u istočnoj Bosni i Sandžaku. Nakon operacije Đurišić je u izveštaju Mihailoviću napisao:

Polovinom januara 1944. u selu Ba održan je Svetosavski kongres pripadnika JVuO, koji je raspravljao o posleratnom uređenju Jugoslavije polazeći od Moljevićeve platforme. Na kongresu je usvojena Baška rezolucija, kojom je odlučeno da Jugoslavija bude nasledna parlamentrana monarhija, sa tri federativne jedinice: srpskom, hrvatskom i slovenačkom. Srpska jedinica je trebalo da obuhvati današnju Srbiju, Crnu Goru, Makedoniju, Bosnu i Hercegovinu i veći deo Hrvatske. Međutim, četnički projekat Velike Srbije u Drugom svetskom ratu doživeo je slom pobedom partizana i uspostavom 6 federalnih republika, te stvaranjem 2 autonomne pokrajine u okviru Srbije.

## Izvori

## Povezano
* Velika Srbija
* Zločini četnika u Drugom svetskom ratu

## Vanjske veze
* Хомогена Србија
Celestino Rocha da Costa

**Celestino Rocha da Costa** (1937 -) je saotomeanski političar koji se od 8. januara 1988. do 7. februara 1991. nalazio na mjestu premijera. Njegov mandat je bio posljednji u periodu jednopartijskog režima Pokreta za oslobođenje Sao Tomea i Principea (MLSTP).
Daniel Daio

**Daniel Lima dos Santos Daio** je bivši premijer Sao Tomea i Principea. Mandat mu je trajao od 7. februara 1991. do 16. maja 1992. Bio je prvi premijer nakon uspostavljanja višestranačja.
Norberto Costa Alegre

**Norberto José d'Alva Costa Alegre** (1951 -) je saotomeanski političar koji se nalazio na mjestu premijera Sao Tomea i Principea od 16. maja 1992. do 2. jula 1994. Član je Stranke demokratske konvergencije - Grupe odraza (PCD-GR) i oženjen za bivšu ministricu vanjskih poslova Aldu Bandeiru.
Carlos Graça

**Carlos Alberto Monteiro Dias da Graça** (1931 - 17.4. 2013) je saotomeanski političar. Od 1988. do 1990. je bio ministar vanjskih poslova. Dana 25. oktobra 1994. je postao premijer Sao Tomea i Principea|premijer. Mandat mu je prekinut vojnim udarom 15. augusta 1995. a nastavljen 21. augusta. Dužnost je napustio 31. decembra 1995. Godine 1996. se natjecao za Predsjednik Sao Tomea i Principea|predsjednika, ali je dobio samo 5,4% glasova.

Član je Pokreta za oslobođenje Sao Tomea i Principea - Socijaldemokratske stranke (MLSTP/PSD). 

## Reference
Raul Bragança Neto

**Raul Bragança Neto** (1946 -) je saotomeanski političar koji je služio kao premijer Sao Tomea i Principea od 19. novembra 1996. do 5. januara 1999. Član je Pokret za oslobođenje São Toméa i Príncipea - Socijaldemokratske stranke (MLSTP-PSD). Služio je i kao major u saotomeanskoj vojsci.
Guilherme Posser da Costa

**Guilherme Posser da Costa** (1953 -) je saotomeanski političar koji je bio premijer Sao Tomea i Principea od 1999. do 2001.

Posser da Costa je služio kao ministar vanjskih poslova u tri navrata: 1987.-1988., 1990.-1991. i 1994.-1996. Premijerski mandat mu je trajao od 5. januara 1999. do 26. septembra 2001.

U novembru 2004. je optužen za vandaliziranje kancelarije vrhovnog državnog tužitelja, a za što je 2005. godine kažnjen uvjetnom kaznom od dvije godine zatvora.

27. februara 2005. je na kongresu Pokreta za oslobođenje Sao Tomea i Principea izabran za novog predsjednika stranke, naslijedivši njenog osnivača Manuela Pintu da Costu.

## Reference
Armindo Vaz d'Almeida

**Armindo Vaz d'Almeida** (1953 - 2016) je saotomeanski političar koji je služio kao premijer Sao Tomea i Principea od 31. decembra 1995. do 19. novembra 1996. Bio je član Pokreta za oslobođenje São Toméa i Príncipea - Socijaldemokratske stranke (MLSTP-PSD).
Gabriel Costa

**Gabriel Arcanjo Ferreira da Costa** (1954 -) je saotomeanski političar koji je bio premijer Sao Tomea i Principea od 26. marta 2002. do 7. oktobra 2002. Član je Pokreta za oslobođenje São Toméa i Príncipea - Socijaldemokratske stranke (MLSTP-PSD).
Evaristo Carvalho

**Evaristo do Espírito Santo Carvalho** je saotomeanski političar koji je u dva navrata bio premijer Sao Tomea i Principea. Prvi put je na dužnosti bio od 7. jula do 25. oktobra 1994. Drugi put je na dužnosti bio od 26. septembra 2001. do 26. marta 2002. Član je Nezavisne demokratske akcije (ADI).
Maria das Neves

**Maria das Neves Ceita Baptista de Sousa** (1958 -) je saotomeanska političarka, poznata po tome što je bila žena premijer u historiji Sao Tomea i Principea. 

Član je Pokreta za oslobođenje São Toméa i Príncipea - Socijaldemokratske stranke (MLSTP-PSD).

Političku karijeru je započela kao službenica u Ministarstvu financija, a potom Afričkoj banci za razvoj. Od 1999. do 2001. je služila kao ministrica ekonomije, a 2002. godine kao ministrica trgovine, industrije i turizma. Nakon kolapsa vlade Gabriela Coste, predsjednik Fradique de Menezes ju je 3. oktobra 2002. imenovao premijerkom. Za vrijeme mandata se dogodio državni udar, prilikom koga je de Neves doživjela srčani udar i podnijela ostavku 1. augusta 2003. Nakon okončanja državnog udara, predsjednik Menezes ju je 9. augusta ponovno imenovao na mjesto premijera. Menezes ju je, pak, 15. septembra 2004. smijenio zbog optužbi za korupciju. Zamijenio ju je Damião Vaz d'Almeida.

## Reference
Damião Vaz d'Almeida

**Damião Vaz d'Almeida** (28. april 1951 - ) je saotomeanski političar koji se trenutno nalazi na mjestu potpredsjednik Pokreta za oslobođenje Sao Tomea i Principea - Socijaldemokratske stranke, a koji je bio na mjestu premijera od 2004. do 2005.

Karijeru je započeo u regionalnoj vladi otoka Principe, a potom bio ministar u kabinetima Gabriela Coste i Marije de Neves. Premijerom ga je 15. septembra 2004. imenovao predsjednik Fradique de Menezes, prethodno smijenivši Mariju de Neves zbog korupcije. D'Almeida je vladu sastavio uz pomoć vlastite stranke i Nezavisne demokratske akcije (ADI). 2. juna 2005. je podnio ostavku navevši kao razlog neslaganje s predsjednikom oko štrajka državnih službenika.

## Reference
Maria do Carmo Silveira

**Maria do Carmo Trovoada Pires de Carvalho Silveira** (1962 -) je saotomeanska političarka koja je bila na mjestu premijera od 2005. do 2006. Članica je Pokreta za oslobođenje Sao Tomea i Principea - Socijaldemokratske stranke (MSLTP - PSD). Od 1999. do 2005. je bila guverner Centralne banke. Na mjesto premijera je imenovana 8. juna 2005. i na njemu je ostala sve do 21. aprila 2006. godine, nakon što je njena stranka poražena na parlamentarnim izborima 2006. godine. Na mjestu premijera ju je naslijedio Tomé Vera Cruz.
Grof Đorđe Branković

**Đorđe Branković** (1645-1711) je bio transilvanijski grof i navodni daleki potomak srpske srednjevekovne vladarske porodice Brankovića.

1683. godine, u vreme dok su Turci opsedali Beč Branković je austrijskom caru Leopoldu I izložio ideju o stvaranju srpske države, na čijem bi čelu bio on kao legitimni naslednik srpskih despota. Branković je nameravao da uz austrijsku pomoć podigne Srbe na sveopšti ustanak protiv Turaka i da obnovi srpsku despotovinu koja bi sprečila dalje turske prodore u centralnu Evropu. U tu svrhu, austrijski car Leopold I, preko Ugarske dvorske kancelarije, je dodelio Brankoviću 20. septembra 1688. grofovsku titulu (titulu barona dobio je 7. juna 1683).

Srpski patrijarh Arsenije III Čarnojević je 5. maja 1688. godine uputio pismo Đorđu Brankoviću u kome mu šalje blagoslov i želje za uspeh njegove misije, kao vođe srpskog naroda i čuvara svetog prestola, nazivajući ga *Bogoizabrani predvoditelj novoga Izrailja i Gospodar cele Srpske zemlje*. Na osnovu pisma srpskog patrijarha i carskog priznanja, u Beču je vladalo uverenje da Đorđe Branković, kao potomak loze srpskih vladara, može uticati na podjarmljene Srbe da se dignu protiv Turaka i tako pomognu Veliki bečki rat (1683-1699). Međutim, kada su Turci uz srpsku pomoć potisnuti, Branković je počeo da predstavlja problem austrijskim vlastima. Po završetku rata sa Turcima, Branković je uhapšen u Kladovu 29. oktobra 1689, odakle je sproveden u Beč. Naredne 22 godine grof Đorđe Branković je držan u zatočeništvu, odakle je održavao veze sa srpskim glavarima.

Tokom svog zatočeništva Branković je održavao veze sa Isaijom Đakovićem, patrijarhom Arsenijem III Čarnojevićem, Jovanom Monastirlijom i drugima. Pomagao im je u sastavljanju zahteva austrijskim vlastima i imao važnu ulogu u srpsko-habzburškim pregovorima u vreme Velike seobe Srba 1690. godine. Srbi su od cara Leopolda tražili dozvolu da se nasele i da im garantuje crkveno-školsku autonomiju. Leopold je Srbima dozvolio da se nasele sve do Budima i Komorana i garantovao im je željenu autonomiju uz uslov da budu austrijski vojnici graničari.

Srbi su na saboru u Budimu, marta 1691. godine izabrali Brankovića za srpskog despota, pokazujući na taj način želju da, pored crkvenog, dobiju i svetovnog gospodara. Tražili su i da se pitanje Brankovićevo izvede na čisto, a dok to ne bude želeli su, da mu mogu izabrati zamenika. Brankoviću je bilo dozvoljeno da stanuje u hotelu, da prima kontrolisane posete i da se poluslobodno kreće, ali ga osloboditi sasvim nisu nikako hteli. Verujući da se postepeno približuje svom cilju on se smatrao kao neka vrsta gospodara i titulisao se kao "*samodržavni despot zemlji slavenosrpskoj i vsego Ilirika*", i to "*milostiju božijeju*". Pod uticajem Đorđa Brankovića Srbi su kasnije 1694. godine tražili i zasebnu teritoriju a ne samo versku autonomiju.

Umro je u zatočeništvu u Hebu 1711.

## Izvori

## Povezano
* Velika seoba Srba
* Austrijsko-turski ratovi
* Arsenije III Čarnojević
* Kraljevina Srbija (1718-39)
Ubistvo braće Bitići

**Ubistvo braće Bitići** se odigralo u julu 1999. godine u Petrovom Selu, blizu Kladova, u istočnoj Srbiji.

Braća Ilija, Mehmet i Agron Bitići su bili  američki državljani, albanskog porekla, koji su se tokom Kosovskog rata borili u redovima terorističke organizacije Oslobodilačke Vojske Kosova. Po završetku kosovskog rata i NATO bombardovanja SRJ, oni su krijumcarili dve romske porodice iz Prizrena da sa Kosova pređu u Srbiju. 26. juna 1999. uhapšeni su od strane srpskih vlasti na administrativnoj granici sa Srbijom zbog ilegalnog ulaska u zemlju. Prekršajno su osuđeni u Prokuplju 27. juna na 15 dana zatvora. Na zahtev za uslovno puštanje, odobreno im je da izađu tri dana ranije. Obavešten da će biti pušteni na slobodu, komšija Miroslav ih čeka na glavnom ulazu. Međutim, oni su 8. jula 1999. godine izvedeni na sporedni izlaz zatvora u Prokuplju, odakle su ih predstavnici srpskih vlasti odveli u Petrovo Selo, ilegalno zadržali i kasnije pogubili. Odvedeni su u bazu Specijalnih antiterorističkih jedinica MUP-a Srbije gde su, nakon dva dana, ubijeni mecima u potiljak, a potom pokopani u masovnu grobnicu u kojoj su već bila tela ubijenih kosovskih Albanaca.

Tela trojice braće su otkrivena jula 2001. u masovnoj grobnici u Petrovom Selu, blizu policijske stanice. Tela su pronađena sa vezanim rukama i sa ranama od ispaljenih metaka na glavi. U grobnicama u Petrovom Selu pronađena su tela još 67 muškaraca i sedam žena sa Kosova. Tela su dovezena u hladnjači, preko Istočne Srbije, a na njihovom ukopavanju u masovnim grobnicama u Petrovom Selu, su bili angažovani komunalni radnici.

Veće za ratne zločine je u Beogradu 2009. oslobodilo krivice Sretena Popovića i Miloša Stojanovića, optužene za pomaganje u ubistvu braće Bitići. Tužilaštvo za ratne zločine Srbije podnelo je žalbu na presudu kojom su ova dvojica bivših pripadnika MUP-a Srbije oslobođeni optužbi za ratni zločin u predmetu "braća Bitići".

U sredu, 9. maja 2012. godine, pred Većem za ratne zločine Višeg suda u Beogradu izrečena je oslobađajuća presuda optuženima za pomaganje u ubistvu braće Bitići, jer nije dokazano da su izvršili krivična dela za koje se terete. U presudi stoji da nema dokaza ko je i gde ubio braću Bitići, niti da je za ubistva odgovoran MUP Srbije. Zvaničnici i analitičari smatraju presuda za ubistvo braće Bitići oslikava nespremnost Republike Srbije da se suoče sa velikim ratnim zločinima koje je počinila na tlu bivše države.

## Izvori

## Povezano
* Masakri Albanaca u Kosovskom ratu
* Ratni zločini u Kosovskom ratu
* Udruženi zločinački poduhvat

## Vanjske veze
* Slučaj Bitići - zločin i tajna
* AMBASADA SJEDINJENIH DRŽAVA OBELEŽAVA GODIŠNJICU EGZEKUCIJE BRAĆE BITIĆI U SRBIJI
Joaquim Rafael Branco

**Joaquim Rafael Branco** (1953. -) je saotomeanski političar koji trenutno vodi Pokret za oslobođenje São Toméa i Príncipea - Socijaldemokratsku stranku (MLSTP/PSD) te se trenutno nalazi na mjestu premijera.

Branco je od 2000. do 2001. služio kao ministar vanjskih poslova. U julu 2003. je bio ministar vanjskiuh radova, kada ga je nakratko zatvorila vojska za vrijeme kratkotrajnog državnog udara koga je vodio Fernando Pereira.

Nakon što je tadašnjem premijeru Patriceu Trovoadi u maju 2008. na prijedlog tada opozicijskog MLSTP/PSD izglasano nepovjerenje u Nacionalnoj skupštini, predsjednik Fradique de Menezes je u junu 2008. pozvao MLSTP/PSD da formira vladu, a Branca imenovao novim premijerom. Trovoadina Nezavisna demokratska akcija (ADI) je Menezesov poziv MLSTP/PSD-u da formira vladu proglasila neustavnim.

## Reference

|-
Manuel Pinto da Costa

**Manuel Pinto de Kosta** (rođen 1937.) je ekonomista koji je bio predsednik Sao Tome i Principe od proglašenja nezavisnosti 1975. do 1991. godine. Godine 1960. je zajedno s Miguelom Trovoadom osnovao Odbor za nezavisnost Sao Tomea i Principea, koji će kasnije postati politička stranka Pokret za oslobođenje Sao Tomea i Principea (MLSTP). Nakon sticanja nezavisnosti ta je stranka uvela jednopartijski socijalistički sistem, koji je potrajao sve do 1991. Godine 1979. se posvađao s Trovoadom koji će poslije postati prvi demokratski predsjednik.

Neuspešan je bio na demokratskim predsedničkim izborima 1996. godine. (48 % glasova) i 2001. (39 %).

Na vanrednom kongresu svoje partije 1998. godine, Manuel Pinto de Kosta je izabran kao neopozivi predsednik partije, što je i bio do februara 2005. kada ga je nasledio Guljerme Pozer da Kosta. http://www.afriquecentrale.info/fr/news/news.asp?rubID=1&srubID=10&themeID=1&newsID=1974 

## Reference
Fradique de Menezes

**Fradik de Menezes** (rođen 21. mart, 1942) je bivši predsednik Sao Tome i Principe (2001 - 2003, 2003 - 2011).

Fradik de Menezes je rođen na ostrvu Sao Tome 1942. godine, pre nego je Sao Tome i Principe dobio nezavisnost od Portugala. Diplomirao je na Univerzitetu u Briselu. Menzes je uspešan biznismen. Bio je ministar inostranih poslova od 1986 do 1987. Izabran je za predsednika u julu 2001. sa 55,2% glasova, pobedivši bivšeg predsednika Manuela Pinta de Kostu, koji je imao oko 40% glasova. Pre nego je postao predsednik, morao se odreći portugalskog državljanstva. 16. 7., 2003. godine, dok je bio u Nigeriji, dogodio se vojni udar koji je vodio Fernando Pereira, ali se Menzes vratio na vlast 23. 7. 2003, nakon pregovora.

## Reference

## Vanjske veze
* President Menezes' address to the 63rd session of the United Nations General Assembly, September 26, 2008
Manuel Quintas de Almeida

**Manuel Quintas de Almeida** (1957 &ndash; 26. decembar 2006) bio je poručnik u vojsci Sao Tomea i Principea. Najpoznatiji je po tome što je u augustu 1995. vodio kratkotrajni vojni puč kojim je privremeno svrgnuta demokratska vlast predsjednika Mighuela Trovoade.

1970-ih Almeida je bio član omladinske organizacije MLSTP. U Luandi se 1978. u *Escola Comandante Benedito* školovao za artiljerijskog oficira, da bi poslije postao pripadnikom predsjedničke garde Manuela Pinta da Coste.

15. augusta je svrgnuo predsjednika Trovoadu, ali se nakon nekoliko dana pregovora povukao s vlasti, dozvolivši tako ponovnu uspostavu demokratsku poretka.

Umro je 26. decembra 2006. u Portugalu iz neutvrđenih zdravstvenih razloga.

## Reference
Fernando Pereira (major)

**Fernando "Cobo" Pereira** (1963 -) je major u vojsci Sao Tomea i Principea. Odrastao je u porodici kapverdskog i angolskog porijekla." 16. jula 2003. je vodio državni udar protiv demokratski izabrane vlade predsjednika Fradiquea de Menezesa koji se u to vrijeme nalazio u službenom posjetu Nigeriji. Vojna hunta s njim na čelu je 23. jula vratila vlast de Menezesu nakon što je s njime postigla sporazum.

Pereira je otac desetoro djece.

## Reference
Fernando Pereira

**Fernando Pereira** (10. maj 1950&ndash;10. jul 1985) bio je slobodni (freelance) nizozemski fotograf portugalskog porijekla, poznat po tome što se utopio nakon što je francuska obavještajna služba DGSE eksplozivom potopila Greenpeaceov brod *[[Rainbow Warrior (1978)|Rainbow Warrior]]* (v. potapljanje ''Rainbow Warriora'').


CharlotteRhodes9Oct1979.jpg|*Charlotte Rhodes* (1979)
Luigi Nono (1979).jpg|Luigi Nono (1979)
Boutros Boutros-Ghali (1980).jpg|Boutros Boutros-Ghali (1980) 
Blokkade kerncentrale Dodewaard door leden aktiegroep Breek Atoomketen Nederland, Bestanddeelnr 930-8444.jpg|Dodewaard (1980)


## Vanjske veze

* "Death of a Rainbow Warrior,"  July 10, 2005 (20th anniversary), Greenpeace website.
* www.rainbow-warrior.org.nz  - article on the twentieth anniversary (2005).
Tomé Vera Cruz

**Tomé Soares da Vera Cruz** (1955 -) je saotomeanski političar koji se trenutno nalazi na mjestu generalno sekretara Demokratskog pokreta snage za promjene - Liberalne stranke (MDFM-PL). Od aprila 2006. do februara 2008. je bio premijer Sao Tomea i Principea, a u svom kabinetu je držao i resor informacija i regionalnih integracija.

Prije ulaska u politiku se školovao u Rumunjskoj za inženjera, Od 9. augusta 2003. do 5. marta 2004. je služio u MLSTP-ovoj vladi kao ministar turizma.

Njegova je stranka u koaliciji s Strankom demokratske konvergencije (PCD) na parlamentarnim izborima 26. marta 2006. osvojila najveći broj mandata (23) u Nacionalna skupština Sao Tomea i Principea|Nacionalnoj skupštini, te je nakon toga Vera Cruz postao premijerom 21. aprila 2006.

Mandat mu je obilježila posjeta Angoli 2007. godine. Dana 7. februara 2008. je obznanio svoju ostavku  and was succeeded by Patrice Trovoada on February 14.

## Reference
Patrice Trovoada

**Patrice Emery Trovoada** (18. mart 1962 -) je saotomeanski političar, najpoznatiji po tome što je bio premijer São Toméa i Príncipea od februara do juna 2008.

Rodio se kao sin Miguela Trovoade, saotomeanskog borca za nezavisnost i predsjednika u mandatu 1991 - 2001  a ime dobio po Patriceu Emeryju Lumumbi, prvom premijeru Konga.

Služio je kao ministar vanjskih poslova od septembra 2001. do 4. februara 2002. Također je služio kao savjetnik za naftu predsjedniku Fradiqueu de Menezesu dok ga Menezes u maju 2005. godine nije smijenio, optuživši kao mjesto zloupotrebljava za lične interese.

Trovoada je generalni sekretar stranke Nezavisna demokratska akcija (ADI) party. Natjecao se na predsjedničkim izborima u julu 2006., ali je poražen od Menezesa. Pri tome je osvojio 38,82% glasova.

14. februara 2008. Trovoada je od strane Menezesa imenovan premijerom, nakon što je njegov prethodnik Tomé Vera Cruz podnio ostavku.

Trovoadinoj vladi je, pak, nakon tri mjeseca na vlasti, izglasano nepovjerenje 20. maja 2008. u Nacionalnoj skupštini. Prijedlog za nepovjerenje je uputio opozicijski Pokret za oslobođenje São Toméa i Príncipea - Socijaldemokratska stranka (MLSTP/PSD), a njega je podržalo 30 zastupnika, uz 23 glasa protiv i 2 suzdržana. U junu je Menezes pozvao MLSTP/PSD da formira novu vladu, čiji je vođa Joaquim Rafael Branco postao premijer.

## Reference
236. pr. n. e.

Godina **236. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Kaudina i Vara** (ili, rjeđe, **godina 518. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 236. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

__NOTOC__

## Događaji
* Antioh Hijeraks, seleukidski princ i guverner Male Azije na nagovor majke Laodike I uz podršku Galaćana i drugih maloazijskih država diže pobunu protiv svog brata, kralja Seleuka II Kalinika. Uz pomoć svojih saveznika Antioh nanosi težak poraz bratu u bitci kod Ankire i širi svoju vlast na sva područja sjeverno od Gorja Taurus. 
* Eratosten je egipatskog kralja Ptolemeja III Euergeta imenovan upravnikom Aleksandrijske biblioteke.

## Rođenja
* Scipion Afrikanac, rimski vojskovođa iz perioda drugog punskog rata i državnik (u. 183. pne.) (približan datum) 

## Smrti
*
Scipion Afrikanac

**Publije Kornelije Scipion Afrikanac** () (236. pne.—183. pne.), bio je čuveni rimski vojskovođa i političar. Poznat je po tome što je pobedio Hanibala u Drugom punskom ratu, zbog čega je i dobio nadimak Afrikanac (*Africanus*). To dostignuće ga je učinilo jednim od najvećih vojskovođa u historiji, a kasnije njegovu porodicu, odnosno ogranak *Scipiones* učinilo jednim od najuglednijih i političkih najuticajnijih u Republici.

## Povezano
* Porodično stablo Scipio-Paullus-Gracchus

## Napomene

## Literatura
### Primarni izvori
* Livy, *Ab urbe condita libri xxvi, xxxviii*
* Orosius, *Historiae adversus paganos libri iv*
* Valerius Maximus, *Factorum et dictorum memorabilium libri iii, iv, vii, viii*

### Sekundarni izvori
* Theodore Ayrault Dodge, *Hannibal*, Da Capo Press; Reissue edition, 2004. 
* H. H. Scullard, *Scipio Africanus: Soldier and Politician*, Thames and Hudson, London, 1970. 
* H. H. Scullard, *Scipio Africanus in the Second Punic War* Thirlwall Prize Essay (University Press, Cambridge, 1930)
* B.H. Liddell Hart, *Scipio Africanus: Greater Than Napoleon*, W Blackwood and Sons, London, 1926; Biblio and Tannen, New York, 1976. .

## Vanjske veze

* 
*
Jugozapadni region (Sjeverna Makedonija)

**Jugozapadna statistička oblast** jeste jedna od 8 statističkih oblasti Republike Makedonije.

Upravno središte oblasti je grad Ohrid.

## Položaj
Jugozapadna statistička oblast se nalazi u jugozapadnom delu zemlje i ima državnu granicu na zapadu sa Albanijom.

Sa drugih strana oblast se graniči sa drugim oblastima:
* sever - Pološka oblast
* severoistok - Grad Skoplje
* istok - Vardarska oblast
* jugoistok - Pelagonijska oblast

## Opštine
* Opština Vevčani
* Opština Vraneštica
* Opština Debar
* Opština Debarca
* Opština Drugovo
* Opština Zajas
* Opština Kičevo
* Opština Makedonski Brod
* Opština Ohrid
* Opština Oslomej
* Opština Plasnica
* Opština Središte Župa
* Opština Struga

## Stanovništvo
Jugozapadna statistička oblast imala je po poslednjem popisu iz 2002. g. 221.651 stanovnika, od čega u samom gradu Ohridu 42.033 st. 

Prema narodnosti sastav stanovništva bio je sledeći:
Pološki region

**Pološka statistička oblast** jeste jedna od 8 statističkih oblasti Republike Makedonije.

Upravno središte oblasti je grad Tetovo.

## Položaj
Pološka statistička oblast se nalazi u severozapadnom delu zemlje i ima državnu granicu na zapadu sa Albanijom i na severu sa Srbijom.

Sa drugih strana oblast se graniči sa drugim oblastima:
* istok - Grad Skoplje
* jug - Jugozapadna oblast

## Opštine
* Opština Bogovinje
* Opština Brvenica
* Opština Vrapčište
* Opština Gostivar
* Opština Želino
* Opština Jegunovce
* Opština Mavrovo i Rostuša
* Opština Tearce
* Opština Tetovo

## Stanovništvo
Pološka statistička oblast imala je po poslednjem popisu iz 2002. g. 304.125 stanovnika, od čega u samom gradu Tetovu 52.915 st. 

Prema narodnosti sastav stanovništva bio je sledeći:

## Povezano
* Polog
Pelagonijski region

**Pelagonijska statistička oblast** jeste jedna od 8 statističkih oblasti Republike Makedonije.

Upravno središte oblasti je grad Bitolj.

## Položaj

Pelagonijska statistička oblast se nalazi u južnom delu zemlje i ima državnu granicu na jugu sa Grčkom.

Sa drugih strana oblast se graniči sa drugim oblastima:
* sever i istok - Vardarska oblast
* zapad - Jugozapadna oblast

## Opštine
* Opština Bitolj
* Opština Demir Hisar
* Opština Doljneni
* Opština Krivogaštani
* Opština Kruševo
* Opština Mogila
* Opština Novaci
* Opština Prilep
* Opština Resan

## Stanovništvo
Pelagonijska statistička oblast imala je po poslednjem popisu iz 2002. g. 221.019 stanovnika, od čega u samom gradu Bitolju 74.550 st. 

Prema narodnosti sastav stanovništva bio je sledeći:

## Povezano
* Pelagonija
Jugoistočni region (Sjeverna Makedonija)

**Jugoistočna statistička oblast** jeste jedna od 8 statističkih oblasti Republike Makedonije.

Upravno središte oblasti je grad Strumica.

## Položaj

Jugoistočna statistička oblast se nalazi u jugoistočnom delu zemlje i ima državnu granicu na istoku sa Bugarskom i na jugu sa Grčkom.

Sa drugih strana oblast se graniči sa drugim oblastima:
* sever - Istočna oblast
* zapad - Vardarska oblast

## Opštine
* Opština Bogdanci
* Opština Bosiljovo
* Opština Valandovo
* Opština Vasiljevo
* Opština Đevđelija
* Opština Konče
* Opština Novo Selo
* Opština Radovište
* Opština Dojran
* Opština Strumica

## Stanovništvo
Jugoistočna statistička oblast imala je po poslednjem popisu iz 2002. g. 171.416 stanovnika, od čega u samom gradu Strumici 35.311 st. 

Prema narodnosti sastav stanovništva bio je sledeći:
Istočni region (Sjeverna Makedonija)

**Istočna statistička oblast** jeste jedna od 8 statističkih oblasti Republike Makedonije.

Upravno središte oblasti je grad Štip.

## Položaj
Istočna statistička oblast se nalazi u istočnom delu zemlje i ima državnu granicu na istoku sa Bugarskom.

Sa drugih strana oblast se graniči sa drugim oblastima:
* sever - Severoistočna oblast
* jug - Jugoistočna oblast
* jugozapad - Vardarska oblast
* zapad - Grad Skoplje

## Opštine
* Opština Berovo
* Opština Vinica
* Opština Delčevo
* Opština Zrnovci
* Opština Karbinci
* Opština Kočani
* Opština Lozovo
* Opština Makedonska Kamenica
* Opština Pehčevo
* Opština Probištip
* Opština Sveti Nikola
* Opština Češinovo-Obleševo
* Opština Štip

## Stanovništvo
Istočna statistička oblast imala je po poslednjem popisu iz 2002. g. 203.213 stanovnika, od čega u samom gradu Štipu 40.016 st. 

Prema narodnosti sastav stanovništva bio je sledeći:
Skopski region

**Grad Skoplje** () ili **Skopska statistička oblast** jeste jedna od 8 statističkih oblasti Republike Makedonije.

Grad Skoplje obuhvata sam grad Skoplje u upravnim granicama i njegovo okruženje.

## Položaj
Grad Skoplje se nalazi u severnom delu zemlje i ima državnu granicu na severu sa Srbijom.

Sa drugih strana oblast se graniči sa drugim oblastima:
* severoistok - Severoistočna oblast
* istok - Istočna oblast
* jug - Vardarska oblast
* jugozapad - Jugozapadna oblast
* zapad - Pološka oblast

## Opštine

* Gradske opštine - opštine Velikog Skoplja:
** Opština Aerodrom
** Opština Butel
** Opština Gazi Baba
** Opština Đorče Petrov
** Opština Karpoš
** Opština Kisela Voda
** Opština Saraj
** Opština Centar
** Opština Čair
** Opština Šuto Orizari
* Prigradske opštine:
** Opština Aračinovo
** Opština Zelenikovo
** Opština Ilinden
** Opština Petrovec
** Opština Sopište
** Opština Studeničani
** Opština Čučer-Sandevo

## Stanovništvo

Grad Skoplje imao je po poslednjem popisu iz 2002. g. 571.040 stanovnika, od čega u samom gradu Skoplju 506.926 st.

Prema narodnosti sastav stanovništva bio je sledeći:

Prema veroispovesti sastav stanovništva bio je sledeći:
Ivan Kožarić

**Ivan Kožarić** (Petrinja, 10. 6. 1921. — 15. 11. 2020.) bio je hrvatski kipar.

Kiparstvo na Akademiji likovne umjetnosti u Zagrebu upisuje 1943. gdje je postao član prosvjetničke bojne  
, a diplomira 1947. Godine 1949. završava specijalizacju kod Antuna Augustinčića. Izlagati počinje 1953. godine, a samostalno izlaže od 1955. godine.

Godine 1959./60. Kožarić nekoliko mjeseci boravi u Parizu kao stipendist Fonda Moša Pijade. To je razdoblje vrlo važno za njegovo bolje upoznavanje s evropskom umjetnošću, ali i za provjeru vlastitih kreativnih potencijala. Posredstvom francuskog kritičara Jacques Lassaignea, koji ga posebno uvažava, surađuje s *Galerijom Maguy* čiji mu vlasnik otkupljuje više radova. Unatoć povoljnim okolnostima i mogućnosti ostanka u Parizu, Kožarić se vraća u Zagreb odlučivši nastaviti karijeru. Početkom šezdesetih Kožarić je član neformalne grupe *[[Grupa Gorgona|Gorgona]]*, zajedno sa slikarima Marijanom Jevšovarom, Julijem Kniferom, Đurom Sederom i Josipom Vaništom, arhitektom Miljenkom Horvatom, povjesničarem umjetnosti i konceptualnim umjetnikom Dimitrijem Bašičevićem Mangelosom, te kritičarima Matkom Meštrovićem i Radoslavom Putarom.

Izlagao je na mnogim važnim međunarodnim izložbama kao što su npr. Biennale u Veneciji (1976.) i Biennale u Sao Paolu (1979.). Djela mu se nalaze u brojnim privatnim zbirkama, kao i u muzejima u zemlji i svijetu. Zastupljen je u antologijama svjetske i evropske skulpture (Michel Seuphor: La sculpture de ce siecle; Nouveau dictionnaire de la sculpture moderne, izdanje Fernand Hazan, 1970.). Više njegovih skulptura trajno je postavljeno u vanjskim prostorima među kojima i one najpoznatije, spomenik A.G. Matošu i Prizemljeno sunce u Zagrebu. Dosad je izlagao na šezdesetak samostalnih i oko dvije stotine skupnih izložbi, u Jugoslaviji i inozemstvu.

Dobitnik je brojnih nagrada za svoj rad. Posljednju, Nagradu "Vladimir Nazor" za životno djelo, dobio je 1997. godine. Iste godine postao je i redovni član Hrvatske Akademije znanosti i umjetnosti.

## Izvori

## Vanjske veze
Biografska stranica HAZU
Dječje kazalište Dubrava

**Dječje kazalište Dubrava** utemeljeno je 1955. godine pod nazivom Dječje kazalište Donji grad.

Osnivač i prvi umjetnički voditelj bio je gospodin Mladen Širola čiji je tekst "Dugonja, Trbonja i Vidonja" premijerno izveden 12. prosinca 1955. godine, u režiji samog autora, kao prva predstava ovog kazališta. 

Nekoliko godina kasnije, kazalište mijenja ime u DK Centar, a 1962. godine seli u prostorije u Vodnikovoj ulici. 

Od 1976. naše kazalište djeluje u sklopu Narodnog sveučilišta Dubrava jedine kulturne ustanove u ovom dijelu grada koji broji 150 000 stanovnika, od čega 20 000 djece i mladeži. Djelovanju ovog kazališta svoj su prinos dala mnoga velika imena hrvatskog kazališta za djecu: Mladen Širola, Borislav Mrkšić, Rudolf Zubčić, Boris Kovačević, Franka Perković i mnogi drugi.
U našoj dvorani, koja ima 200 mjesta, izvodimo oko 200 predstava godišnje, uglavnom za škole i vrtiće Zagreba i okolice, a svake nedjelje od 18.00 sati dajemo predstave za građanstvo.

U sklopu DKD-a djeluje i Dramski studio od dvjestotinjak članova podijeljenih u 16 skupina. 

## Predstave na repertoaru u sezoni 2008./2009.:
* Janoch: **Oh, kako je lijepa Panama**, redatelj: Marius Schiener, premijera: 26. travnja 2009. 
* Mario Kovač: **Povuci-potegni**, redatelj: Mario Kovač, premijera: 26. veljače 2009. 
* Italo Calvino/Ivor Martinić: **Vitez od pola**, redatelj: Ivan Plazibat, premijera: 19. siječnja 2009. 
* Melita Rundek: **Psima ulaz zabranjen**, redateljica: Lana Bitenc, premijera: 19. lipnja 2008.
* Jostein Gaarder/Dario Harjaček: **Hej! Ima li ovdje koga?**, redatelj: Dario Harjaček, premijera: 4. travnja 2008. 
* Pavo Marinković: **Gašpar i napitak zločestoće**, redatelj: Marius Schiener, premijera: 16. studenog 2007.
* Ratko Zvrko/Jelena Kovačić/Anica Tomić: **Grga Čvarak**, redateljica: Anica Tomić, premijera: 30. listopada 2007.
* Ivana Brlić Mažuranić: **Regoč i Kosjenka**, redatelj: Mario Kovač, premijera: 21. lipnja 2007.
* Erich Kastner: **Blizanke**, redatelj: Oliver Frljić, premijera: 4. svibnja 2007.
* Engelbert Humperdinck: **Ivica i Marica**, redateljica: Franka Perković, premijera: 14. veljače 2007.
* Ivica Ivanac: **Maturanti**, redatelj: Boris Kovačević, premijera: 14. studenog 2006.
* Mario Kovač: **Igra**, redatelj: Mario Kovač, premijera: 25. studenog 2005.
* Damir Miloš: **Bijeli klaun**, redatelj: Mario Kovač, premijera: 9. listopada 2004.
* August Šenoa: Postolar i vrag, redateljica: Dora Ruždjak Podolski, premijera: 16. siječnja 2004.
* Radica Jurkin/Stjepan Matanović: **Športice i športići**, redatelj: Stjepan Matanović, premijera: 3. srpnja 1999.
* M. Gernetova/T. Gurevičova: **Patkica Žutkica**, redatelj: Rudolf Zubčić, premijera: 6. ožujka 1986.

## Vanjske veze
* Službena web stranica 
* Dječje kazalište Dubrava na KAMO.hr
Vardarski region

**Vardarska statistička oblast** jeste jedna od 8 statističkih oblasti Republike Makedonije.

Upravno središte oblasti je grad Veles.

## Položaj
Vardarska statistička oblast se nalazi u središnjem delu zemlje i ima državnu granicu na jugu sa Grčkom.

Sa drugih strana oblast se graniči sa drugim oblastima:
* sever - Grad Skoplje
* severoistok - Istočna oblast
* istok - Jugoistočna oblast
* jugozapad - Pelagonijska oblast
* zapad - Jugozapadna oblast

## Opštine
* Opština Veles
* Opština Demir Kapija
* Opština Gradsko
* Opština Kavadarci
* Opština Negotino
* Opština Rosoman
* Opština Čaška

## Stanovništvo
Vardarska statistička oblast imala je po poslednjem popisu iz 2002. g. 133.248 stanovnika, od čega u samom gradu Velesu 35.311 st. 

Prema narodnosti sastav stanovništva bio je sledeći:
Tošo Dabac

**Tošo Dabac** (Nova Rača, 18. svibnja 1907 – Zagreb, 9. svibnja 1970), hrvatski fotograf priznat u svijetu, jedan je od začetnika i glavnih predstavnika Zagrebačke škole fotografije.

## Biografija

Rođen je u Novoj Rači kraj Bjelovara. Krsno mu je ime Teodor Eugen Maria Dabac. Osnovnu školu završio je u Novoj Rači. S obitelji se preselio u Samobor. Pohađao je Kraljevsku klasičnu gimnaziju u Zagrebu koju je završio 1925. godine. Upisao je studij prava u Zagrebu, ali ga nije završio. Radio je za *Fanamet film* i *[[Metro-Goldwyn-Mayer|MGM]]-ov* ured u Zagrebu kao prevoditelj i osoba zadužena za odnose s javnošću. Uređivao je časopis "Metro-Megafon". Prvi dodir s fotografijom 1924. imao je kod školskog kolege Ivice Sudnika iz Samobora. 

Prva njegova sačuvana fotografija  panorama je Samobora potpisana i datirana 7. ožujka 1925. Prvi put je izlagao fotografije na izložbi amatera u Ivancu 1932. Jedan je od začinjalaca i glavnih predstavnika *Zagrebačke škole fotografije*.

Nositelj je socijalnog smjera u fotografiji. Snima život ulice, prosjake, ljude iz naroda, sajmišta, procesije i putujuće cirkusante (ciklusi Bijeda i Život ulice, 1932. – 1935.) 
Slijede ciklusi portreta, folklora, životinja, arhitekture, krajolika i kulturnih spomenika na kojima radi do kraja života. 
Još od tridesetih godina 20. stoljeća, sudjelovao je na nizu izložbi u zemlji i inozemstvu (Prag, Philadelphia, Luzern, Antwerpen, Beč, Ljubljana, Frankfurt, München, New York) u društvu tada najznamenitijih svjetskih fotografa. 
Jedna od najznačajnijih nagrada je iz 1938. za najbolju fotografiju u mjesecu (Camera Craff). Imao je čast biti članomPhotographic Society of America. Godine 1951. Foto-savez Jugoslavije dodijelio mu je titulu majstora fotografije. Nagradu Vladimir Nazor za životno djelo dobio je 1967. Te je godine počeo mentorirati Mariju Braut.

Ukupno je uslikao oko 200 000 fotografija, najviše u gradu Zagrebu. Imao je atelijer u Ilici 17, u kojem je radio tridesetak godina. Oženio se opernom pjevačicom Julijom Grill 1937. godine. Sudjelovao je u Drugome svjetskom ratu na strani partizana od 1943.

Umro je u autobusu za zagrebački Gornji grad 9. svibnja 1970. godine. Dapčev atelijer nastavio je voditi njegov nećak, fotograf Petar Dabac, pod imenom *Arhiv Tošo Dabac*. U njemu 1980. otvaraju galeriju, gdje priređuju izložbe i organiziraju tečajeve fotografije. Zbirku od gotovo  predmeta 2005. otkupljuje Grad Zagreb te Arhiv daje na upravljanje Muzeju suvremene umjetnosti. Arhiv je 2002. priznat kao kulturno dobro Republike Hrvatske.

## Nasleđe

U povodu stogodišnjice rođenja, Arhiv Tošo Dabac i Muzej suvremene umjetnosti Zagreb predstavali su program *Stogodišnjica rođenja Toše Dabca*, koji se obilježavao od travnja 2007.

## Izvori

## Vanjske poveznice

*  archive.org
* Mikić, Krešimir. 2009. ''Majstori fotografije: Tošo Dabac'' fotografija.hr
Sarah Kane

**Sarah Kane** (Essex, 3. veljače 1971. - London, 20. veljače 1999.), britanska dramatičarka i redateljica

Njezin prvi komad ***Blasted*** premijerno je izveden 1995. godine u Royal Court Theatre Upstairs. Njezin drugi komad ***Phaedra’s Love*** doživio je premijeru 1996. godine u Gate Theatre. U travnju 1998. ***Cleansed*** je postavljen u Royal Court Theatre Downstairs, a u rujnu iste godine ***Crave*** je izveden u Traverse Theatre, Edinburgh u produkciji Paines Plougha i Bright d.o.o. Njezin posljednji komad ***4.48 Psychosis*** premijerno je izveden u Royal Court Jerwood Theatre Upstairs u lipnju 2000. godine. Njezin kratki film ***Skin*** u produkciji British Screen/Channel Four, premijerno je prikazan u lipnju 1997. godine.

Sarah Kane je izvršila samoubojstvo 1999. godine.
Ratko Zvrko

**Ratko Zvrko**

(Beograd, 20. travnja 1920. – Dubrovnik, 23. rujna 1998.), hrvatski književnik, novinar i boksač.

## Biografija
Rođen je 20. travnja 1920. Ne zna se točno mjesto rođenja, nagađa se o Drveniku kod Konavala, gdje je proveo djetinjstvo ili Beogradu. 
Kao gimnazijalac smislio je slogan „*Bilo kuda, Kiki svuda*” za tvornicu Union (danas Kraš).

### Boksačka karijera
Počeo se baviti boksom u Dubrovniku. Meč karijere imao je u Dubrovniku, 11. travnja 1943. protiv prvaka Italije Lodovica Giobbija. Pobijedio ga je, što se slavilo kao pobjeda nad Talijanima, koji su u to vrijeme za Drugog svjetskog rata okupirali Dalmaciju. Slijedećeg dana, talijanske vlasti su ga zatvorile na neko vrijeme u tvrđavu Lovrijenac.

Bio je prvak Hrvatske u boksu 1945.. Poslije Drugog svjetskog rata, imao je meč s višestrukim olimpijskim pobjednikom, mađarskim boksačem Lászlóm Pappom. Izgubio je, ali je izdržao borbu do kraja.

### Novinarska karijera
Počeo je novinarsku karijeru, javljajući rezultate boks mečeva za Vjesnik. Prekinuo je karijeru u boksu i bavio se novinarstvom. Pisao je za Vjesnik, Vjesnik u srijedu, Večernji list, Globus, Arenu, Modru lastu itd. Pokrenuo je trofej „Plava vrpca Vjesnika” za plemenite pothvate na moru, koji postoji i danas. Organizirao je dječje romobilske utrke oko HNK u Zagrebu pod motom „*Brzina, ali oprez*”.

Napisao je zbirku pjesama „*Grga Čvarak*”, prvi put je izdana 1967. Postala je jedna od najnakladnijih knjiga hrvatske književnosti za djecu i sastavni dio školske lektire. Pisao je pjesme i za odrasle. Napisao je biografiju slavnog hrvatskog boksača Mate Parlova „*Zlatne rukavice Mate Parlova*” 1978. Bio je prijatelj Dobriše Cesarića, dopisivao se s njim u stihovima.

## Nepotpun popis djela
* "Grga Čvarak" Zagreb 1- 1967., 2- 1970., 3- 1972., 4- 1974., 5- 1975., 6- 1977., 7- 1978., 8- 1979., 9- 1981., 10- 1985., 11- 1986., 12- 1988., 13- 1990., 14- 1995., 15- 1998., 16- 2000., 17- 2001., 18- 2002., 19- 2003., 20- 2004., 21- 2005., 22- 2006., 23- 2007.
* "Uzbuna u robnoj kući" Zagreb 1976.
* "Zlatne rukavice Mate Parlova" Sisak 1978. 
* "Smijeh nije grijeh" Zagreb 1990.
Modra lasta

**Modra lasta** je školski časopis u izdanju Školske knjige, koji izlazi od 1954. godine jednom mjesečno tijekom školske godine, na oko 52 stranice, a ima distribuciju po Hrvatskoj. Časopis slijedi nastavni program viših razreda osnovne škole, zanimljiv i poučan časopis za djecu od 5. do 8. razreda osnovne škole, ali i starijima te služi kao dopunski didaktički materijal na satovima hrvatskoga jezika, medijske, likovne i glazbene kulture te povijesti, zemljopisa, biologije i ostalih predmeta. Po naravi je za naobrazbu i zabavu. Bavi se razinim aktualnim temama vezanim uz znanost, obrazovanje, kulturu, glazbu, sport, film, modu, itd. Modra lasta potiče stvaralaštvo mladih kroz rubrike:
* Učenici suradnici,
* Gosti urednici,
* Prikazi školskih listova,
* Pljesak
* Glavna urednica
Sve to potiče se putem literarnih, likovnih, novinarskih, stripovskih i fotografskih nagradnih natječaja. U sadržaj Modre laste uvršteni su i sadržaji zabavnog karaktera kao što su modna i glazbena rubrika te enigmatski prilozi uz zabavne kvizove, nagradne zadatke i zabavne psihotestove.

Teme su obrađivane na jednostavan i zanimljiv način te ih svi mogu shvatiti. Osim raznih tema koje se mijenjaju iz mjeseca u mjesec, tu su i stalne rubrike (Među nama, Lastanov kutak) i kutak za mlade enigmatičare. Modra lasta objavljuje i autorski strip najeminentnijih hrvatskih crtača stripova a strip lik Lastan je također neizostavni dio Modre laste, koji već godinama pomaže djeci na svoj humorističan/ozbiljan način. Na trećoj stranici časopisa nalazi se strip "Modra", čiji je glavni lik Modra, djevojka plave (modre) kose, koja razvrstava poštu i ne voli urednike. Hrvatska gospodarska komora je Modroj lasti dodijelila znak Izvorno hrvatsko  te je uz Smib jedini časopis sa tim znakom.

## Povezano
* Izvorno hrvatsko

## Reference

## Vanjske veze
* Modra lasta pri Školskoj knjizi
Ivica Ivanac

**Ivica Ivanac** (Zagreb, 24. listopada 1936. - Zagreb, 18. lipnja 1988.), hrvatski književnik i dramaturg.

Autor je kazališnih drama (**Zašto plačeš tata?**, *Odmor za umorne jahače ili Don Juanov osmjeh*, *Julija* i dr.), televizijskih serija (*Kapelski kresovi*, Nikola Tesla, i dr.), radio-drama (*Čovjek i njegova žena*, *Ponoćno sanjarenje* i dr.) te knjiga za djecu i mladež (*Najljepši posao na svijetu*, *Maturanti*, *Gospodar munja*, i dr.). Mnoge su mu drame prevedene i emitirane u inozemstvu.

## Izvor
* Sažetak iz knjige *Gospodar munja*
Anica Tomić

**Anica Tomić** (Zagreb, 13. 8. 1980.) je hrvatska kazališna redateljica i glumica.

Diplomirala je komparativnu književnost i kroatistiku na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, te kazališnu režiju i radiofoniju na Akademiji dramske umjetnosti u Zagrebu. Bila je stipendistica Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten, te je provela semestar na IUP - University of Pennsylvania, SAD; odsjek režije. Osnivačica je Theatre de femmes (amaterske kazališne skupine) koji je djelovao od 1995.–2003.

Gotovo redovito na svojim projektima surađuje sa dramaturginjom Jelenom Kovačić.

Kao glumica nastupa u kazalištu, te na filmu i televiziji.

## Profesionalne režije
* 2007. Jelena Kovačić/Anica Tomić: **Imitatori glasova**, Teatar ITD/KUFER *(po motivima [[Thomas Bernhard|Thomasa Bernharda]])*
* 2007. Jelena Kovačić/Anica Tomić: **Kučkini sinovi**, Teatar ITD *(po motivima [[Agota Kristof|Agote Kristof]])*
* 2007. Ratko Zvrko/Jelena Kovačić/Anica Tomić: **Grga Čvarak**, DK Dubrava
* 2008. Jelena Kovačić: **Cirkuski slonić Charlie**, Novi Život *(po motivima [[Helen Aberson]])*
* 2008. Petra Radin/Anica Tomić: **Grašak na zrnu kraljevne**, Tvornica Lutaka *(po motivima [[H.C. Anderson|H.C.Andersona]])*
* 2008. Albert Camus/Anica Tomić: **Kuga** *(u sklopu predstave: Didona i Eneja/Smrt u Veneciji)*, Teatar ITD
* 2008. Petra Radin/Anica Tomić: **Piratska Akademija**, Tvornica Lutaka/CeKaTe
* 2008. Anica Tomić/Jelena Kovačić: **Oprostite, mogu li vam ispričati...?**, ZKM
* 2009. Jelena Kovačić/Anica Tomić: **Menažerija**, HKD Teatar, Rijeka *(po motivima [[Tennessee Williams]]a)*
* 2009. August Strindberg: **Gospođica Julija**, CDU/ZKM/Autocesta znanja

## Vanjske veze
* Službena stranica
Zagrebačko kazalište mladih

**Zagrebačko kazalište mladih** (**ZeKaeM**) smješteno je u Zagrebu, na uglu Tesline i Gajeve ulice.

Zagrebačko kazalište mladih, nekadašnje Pionirsko kazalište, djeluje od 29. 3. 1948. godine.

## Ansambl ZKM-a

## Učilište
Pri Zagrebačkom Kazalištu Mladih (ondašnjem Pionirskom Kazalištu) je 1948. godine osnovano učilište. Danas pri ZKM-u djeluju tri studija za djecu i mlade. To su: dramski studio, lutkarski studio i plesni studio. U ta tri studija je danas okupljeno oko 1000 djece. Mnogi poznati, hrvatski glumci nekad su kao djeca bili polaznici dramskog studija pri ZKM-u. 

## Vanjske veze
* Zagrebačko kazalište mladih
* Zagrebačko kazalište mladih na KAMO.hr
Dora Ruždjak Podolski

**Dora Ruždjak Podolski** (Zagreb, 24. 8. 1971.) je hrvatska kazališna redateljica.

Završila je Školu za ritmiku i ples te klasičnu gimnaziju u Zagrebu. Studirala je latinski i grčki jezik na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, a 1997. diplomirala kazališnu režiju i radiofoniju na Akademiji dramske umjetnosti u Zagrebu. 

Do sada je režirala 40 naslova, a među najdraža ostvarenja ubraja: *Madama Butterfly* (G. Puccini), *Traviata* (G. Verdi), *Tragedija mozgova* (J. P. Kamov), *Lijepa Helena* (J. Offenbach), *Ježeva kućica* (B. Ćopić), *[[Chicago (mjuzikl)|Chicago]]* (Kander - Fosse - Ebb), *Aida* (Tim Rice - Elton John), *Priča o vojaku* (Stravinsky - Ramuz), "Ljepotica i zvijer" (Woolverton - Rice - Ashman), "La Boheme" (Puccini), "San ljetne noći" (Shakespeare). Režirala je u Hrvatskom narodnom kazalištu u Zagrebu, Splitu i Osijeku, na Dubrovačkim ljetnim igrama, u Gradskom kazalištu "Komedija", "Trešnji" i brojnim drugima diljem Hrvatske. 2002. godine postavlja operu "Nikola Šubić Zrinjski" u Missisauga Operi u Torontu, a 2007. "Chicago" u St.Petersburgu. Režirala je i dodjele *Novinarske rock-nagrade* "Crni mačak" (2000.) *Hrvatske diskografske nagrade* Porin (1999. i 2003.), *Nagrade hrvatskog glumišta* (2004.), te *Svečano otvaranje Dubrovačkih ljetnih igara* (2005.)

Zajedno s redateljicom Frankom Perković osnovala je *Kazališnu udrugu frustriranih redatelja* (**[[KUFER]]**). Autorica je i zbirke pjesama "Šetač", za koju je nagrađena Nagradom "Goran" za mlade pjesnike. Dobitnica je Nagrade hrvatskog glumišta za režiju mjuzikla "Chicago".

## Vanjske veze
* Dora Ruždjak Podolski (Hrvatsko narodno kazalište u Zagrebu)