open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kaédi

**Kaédi** (arapski: أطار) je grad na jugu Mauritanije od 45,539 stanovnika. On je i administrativni centar regije Gorgol.

## Geografija
Kaédi leži na sjevernoj obali rijeke Senegal, udaljen od glavnog grada Nouakchotta i Atlantika oko 435 km jugoistočno. Kod Kaédija ušće u Senegal ima Gorgol i puno manjih pritoka, koje ljeti često presuše, ali zimi najčešće plave pa je čitav kraj pod vodom. Iz ovih razloga je i plodan i ujedno izuzetno gusto naseljen (za mauritanske prilike).

## Historija
Kaédi je iznikao kao trgovište poljoprivredno-stočarskog kraja, a to je i danas. Pored ceste koja vodi do glavnog grada Kaédi ima i aerodrom (IATA: GQNK, ICAO: KED) a ima i bolnicu koja služi čitavoj regiji.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Kaédi''
Marin Šparada

**Marin Šparada** (Šibenik, 6. rujna 1996.), hrvatski je vaterpolist. Igra za VK Solaris Šibenik. Visok je 198 cm i težak 102 kg. Njegov brat, Toni Šparada, također je vaterpolist.

## Izvori
Toni Šparada

**Marin Šparada** (Šibenik, 25. kolovoza 2000.), hrvatski je vaterpolist. Igra za VK Solaris Šibenik. Visok je 190 cm i težak 91 kg. Njegov brat, Marin Šparada, također je vaterpolist.

## Izvori
Tristan i Izolda (razvrstavanje)

**Tristan i Izolda** može biti:

*Tristan i Izolda, staru keltsku sagu o ljubavi dvoje mladih (Tristan i Izolda)
*''Tristan i Izolda'' (opera), operu nemačkog kompozitora Riharda Vagnera
*''Tristan i Izolda'' (TV drama), jugoslovenski film iz 1970. godine
*''Tristan i Izolda'' (film), američki film iz 2006. godine
Ludwig Schnorr von Carolsfeld

**Ludwig Schnorr von Carolsfeld** (2. jul 183621. jul 1865) bio je njemački operni pjevač, najpoznatiji kao prvi koji je tumačio lik Tristana u Wagnerovoj operi *[[Tristan und Isolde|Tristan i Izolda]]*. Rođen je kao sin poznatog slikara Juliusa Schnorra von Carolsfelda, a godine 1860. se oženio za deset godina stariju portugalsko-dansku pjevačicu Malvinu Garrigues, koja će u istoj operi tumačiti lik Isolde. Nedugo nakon što je tumačio Tristanov lik, Ludwig Schnorr von Carolsfeld se iznenada razbolio i umro, a što se često tumači kao posljedica fizičkih napora koja je iziskivala uloga u Wagnerovoj operi. 

## Vanjske veze

*  www.mild-und-leise.de: Biography of Malvine Schnorr von Carolsfeld
Tristan i Izolda (TV drama)

***Tristan i Izolda*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1970. godine. Režirala ju je Vera Belogrlić a scenario je napisao Aleksandar Popović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Tristan & Isolde (film)

***Tristan & Isolde*** () je američko-britansko-njemačko-češki igrani film snimljen u režiji Kevina Reynoldsa i premijerno prikazan početkom 2006. godine. Temeljen na srednjovjekovnoj legendi o Tristanu i Izoldi, radnjom je smješten na Britansko Otočje u mračnom ranom srednjem vijeku. Naslovni protagonisti su mladi vitez Tristan (čiji lik tumači James Franco) i irska princeza Isolde (čiji lik tumači Sophia Myles) koja se uda za cornwallskog vladara i Tristanovog sizerena Lorda Markea (čiji lik tumači Rufus Sewell), iako je zaljubljena u Tristana. Film je nastao u produkciji Ridleya Scotta koji je legendu o Tristanu i Izoldi prije toga bio pokušavao ekranizirati nekoliko decenija. Doživio je loše kritike i imao slabu gledanost.

## Uloge
* James Franco ... Tristan
** Thomas Sangster ... mladi Tristan
* Sophia Myles ... Isolde
* Rufus Sewell ... Lord Marke od Cornwalla
* Mark Strong ... Lord Wictred
* Henry Cavill ... Melot
* David O'Hara ... Kralj Donnchadh
* Bronagh Gallagher ... Bragnae

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
*
Henry Cavill

**Henry William Dalgliesh Cavill** (; 5. maj 1983 -) je britanski glumac, najpoznatiji po ulozi Supermana u seriji filmova *[[DC Extended Universe]]*. Poznat po ulogama u filmovima "Rat bogova: besmrtni", "usred bijela dana", "Čovjek od čelika", " Agenti A. N. K.L.", "Batman Vs Superman: U zoru pravde", "Justice League", "Mission Impossible: implikacije", u seriji "Tudors" i "Witcher".

## Filmografija

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
*
Feuer und Schwert – Die Legende von Tristan und Isolde

***Feuer und Schwert – Die Legende von Tristan und Isolde*** () je zapadnonjemačko-irski igrani film snimljen 1981. godine u režiji Veitha vona Fürstenberga. Predstavlja adaptaciju srednjovjekovne legende o Tristanu i Izoldi. U njemu Christoph Waltz tumači lik mladog viteza [Tristan] kojeg ranjenog pronađe i njeguje djevojka [[Isolde] (čiji lik tumači [Antonia Preser), a u koju se zaljubi ne znajući da je ona irska princeza. 

## Uloge
*Christoph Waltz – Tristan
*Antonia Preser – Isolde
*Peter Firth – Dinas
*Leigh Lawson – King Mark
*Brendan Cauldwell – Prvi baron
*Walo Lüönd – Gorvenal
*Kurt Raab – Ganelon
*Vladek Sheybal – Andret

## Vanjske veze
*
Minouche Barelli

**Minouche Barelli** (13. prosinca 1947. - 20. veljače 2004.), rođena kao Mary-Pierre Barelli, bila je francuska pjevačica, međunarodno poznata zbog sudjelovanja na Eurosongu 1967. godine.

Barelli je rođena u Parizu ,kao kći pjevačice Lucienne Delyle i jazz glazbenika Aimé Barelli.

Godine 1967. predstavljala je Monako na Eurosongu u Beču pjesmom "Boum-Badaboum", koju je napisao Serge Gainsbourg,.Tom prilikom za Monako dirigent orkestra na Eurosongu bio je njen otac. Pjesma je završila na petom mjestu od 17 pjesama.

Godine 1980. Barelli je sudjelovao u procesu odabira za francusku pjesmu na Euroviziji s pjesmom "Viens dans ma farandole", koja je u drugom polufinalu završila tek šesta.

Barelli, dugogodišnja voditeljica za Radio Monako, uzela je državljanstvo Monaka 2002. godine i umrla je u kneževini 20. veljače 2004. u dobi od 56 godina.
Alenka Gotar

**Alenka Gotar** (23. avgust 1977, Rodica) je slovenačka operna pevačica.

Gotar je sa pesmom "Cvet z juga " ("Cvet sa juga") predstavljala Sloveniju na pesmi Evrovizije 2007. u Helsinkiju.

## Biografija

Alenka Gotar je rođena 1977. godine u mjestu Rodica pri Domažah u Sloveniji. U nižoj muzičkoj školi je učila svirati klavir i gitaru, čak je i pohađala Gimnaziju Poljane i Srednju muzičku i baletnu školu u Ljubljani. Nakon mature 1996. upisala je studije pevanja na Muzičkoj akademiji u Bazelu (Švajcarska). Magistrirala je 2006. godine.

Alenka Gotar kao stalna gošća sarađuje sa mariborskom Operom, a kao solista peva i u Državnom pozorištu u Salzburgu i ljubljanskoj Operi. Nastupila je sa orkestrima i kamernim grupama u Sloveniji, Austriji, Švajcarskoj, Njemačkoj, Hrvatskoj i Skandinaviji.

Gotar je pobjedila na Emi 2007, slovenačkom izboru za pjesmu Evrovizije 2007. u Helsinkiju sa pesmom "Cvet z juga", snažnom, brzom i ritmičkom baladom, sa primjetnim uticajima izvorne muzike i visokim operskim završetkom. Muziku i tekst je radio Andrej Babić, a aranžman Aleksandar Valenčić. Ema 2007. je bilo prva izdanje Eme, na kojem je pobednik odabran teleglasanjem. Gotar je pobedila sa 44.636 glasova prema 31.324. Gotar je po broju glasova bila četvrta u prvom polufinalu i druga u prvom krugu finala. Za pobedu je osim trofeja dobila i slovenačko-finski rečnik od finske ambasade u Sloveniji.

Pesma "Cvet z juga" je treća pesma hrvatskog kompozitora Andreja Babića, koja je učestvovala na pjesmi Evrovizije, nakon pjesme "Više nisam tvoja "koju je Klaudija Beni pevala za Hrvatsku 2003. i "Call me" za Feminem, predstavnice Bosne i Hercegovine 2005. Pesma "Cvet z juga" je na takmičenju za pjesmu Evrovizije 2007. održanom u Helsinkiju osvojila petnaesto mjesto.

Alenka Gotar je učestvovala na Splitskom festivalu 2008. godine sa pjesmom "Nek te voli kao ja".

Gotar je u ljubljanskoj operi tumačila uloge Barbarine ("Figarova ženadba", Mozart),Hane Glavari ("Vesela udovica", Lehar), Pamine ("Papageno svira na čarobni fruli" / Štrojl). U sezoni 2004/05. bila je stalni član njihovog solističkog ansabla.

U salcburškoj operi Gotar je pevala ulože Suzane ("Figarova žena", Mozart), Parmine ("Čarobna frula", Mozart), Arminde ("Lažna bašvananka" Mozart), Hijakinte ("Apolo i Hijakint", Mocart)
Srbija na istoku

**Srbija na istoku** može označavati:

*''Srbija na istoku'' (knjiga), djelo srpskog publicista Svetozara Markovića iz 1872. godine;
*''Srbija na istoku'' (TV drama), biografska TV-drama o Svetozaru Markoviću iz 1970. godine.
Srbija na istoku (knjiga)

***Srbija na istoku*** je knjiga srpskog socijalističkog publicista Svetozara Markovića objavljena 1872. godine. U njoj se daje detaljan prikaz ekonomskih i političkih prilika u tadašnjoj Kneževini Srbiji sa posebnim naglaskom na dramatične promene do kojih je došlo u godinama nakon oslobođenja od turske vladavine. Marković je pri tome nedavnu istoriju nastojao tumačiti sa socijalističkih pozicija, odnosno tvrdio da je Prvi srpski ustanak svoje motive imao pre svega u ekonomskom ugnjetavanju, a ne verskim razlikama sa Turcima i muslimanima koji su činili povlaštenu manjinu u Smederevskom sandžaku. Marković se izuzetno kritički osvrnuo na promene do kojih je došlo nakon uspostavljanja srpske države, pre svega na raslojavanje srpskog stanovništva na sve siromašnije seljaštvo i tanak sloj gradskog stanovništva koga čine bogati trgovci i korumpirani činovnici; Marković je za to krivio kapitalizam i smatrao da se srpsko društvo mora organizovati na tradiciji seoskih zadruga. Markovićeva knjiga je predstavljala jedan od prvih ozbiljnijih socioloških radova u Srbiji i na prostorima bivše Jugoslavije, odnosno prvi pokušaj da se istorija tumači iz socijalističke perspektive.

## Vanjske veze
*Prikaz knjige
Sedmorica mladih (TV film)

***Sedmorica mladih*** je jugoslovenski muzički televizijski film snimljen 1970. godine u produkciji RTV Beograd i režiji Jovana Ristića. U njemu nastupaju članovi popularnog benda Sedmorica mladih.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Šapni mi na zdravo uvo

***Šapni mi na zdravo uvo*** je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1970. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada američkog pisca Vilijama Hanleja. Režirao ju je Petar Teslić.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Poezija Ogdena Neša

***Poezija Ogdena Neša*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1970. godine. Predstavlja adaptaciju poezije američkog pisca Ogdena Neša. Režirao ga je Zdravko Šotra, a scenario su napisali Dragoslav Andrić i Slobodan Novaković.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Nedelja u predgrađu

***Nedelja u predgrađu*** je jugoslovenska TV drama film iz 1970. godine. Režirao ga je Zdravko Šotra a scenario je napisao Slobodan Novaković.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Karavan – Pohorje

***Karavan – Pohorje*** je jugoslovenski crno-beli televizijski dokumentarni film snimljen 1970. godine u produkciji RTV Beograd i režiji i po scenariju Zvonka Simonovića. Posvećen je Pohorju u tadašnjoj SR Sloveniji, a takođe predstavlja deo ciklusa, odnosno epizodu putopisno-obrazovne TV-serije *[[Karavan (TV serija)|Karavan]]*.

## Vanjske veze
*
Srbija na Istoku (TV drama)

***Srbija na istoku*** je jugoslovenska crno-bela biografska TV drama u produkciji TV Beograd emitovana 1970. godine. U njoj se prikazuju poslednji meseci u životu srpskog filozofa i socijalističkog aktivista Svetozara Markovića (čiji lik tumači Petar Kralj, odnosno progon kome je bio izložen od vlasti Kneževine Srbije.

O Svetozaru Markoviću je 1980. godine snimljen biografski film ''Svetozar Marković gde je njegov lik tumačio Lazar Ristovski.

## Uloge

## Vanjske veze
Oujda

**Oujda** čita se *Udžda* (berberski: ⵡⴻⵊⴷⴰ / wəʒda, arapski: وجدة‎)  je grad 
u Maroku od 494,252 stanovnika.
Ona je i administrativni centar vlastite provincije.

## Geografija
Oujda leži na krajnjem sjeveroistoku zemlje, pored alžirske granice od koje je udaljena 15 km a do obale Sredozemnog mora 55 km. Iako ima ostatke drevnih bedema i fortifikacija Oujda danas ima izgled modernog grada, širokih bulevara i velikih parkova.

## Historija

Oujdu su osnovali Berberi 944. nakon tog napadali su je u valovima i razarali Arapi i Turci, toliko često da je zbog tog stekla nadimak **Madīnat al-Ḥairah** (*Grad straha*). U jednom od današnjih predgrađa (nekadašnjoj oazi) po lokalnoj legendi nalazi se grob Sidi Yahia to je lokalno ime za Jahju ibn Zakarija odnosno Ivana Krstitelja.

Kod Oujde se 1844. zbila Bitka kod Islya, u kojoj je francuska kolonijalna vojska porazila snage marokanskog sultana. Na njen razvoj značajno je utjecalo rudarstvo u rudnicima južno od grada gdje se iskapao ugljen, olovo i cink.

Današnja Oujda je prije svega trgovački centar svoje okolice i pogranična stanica, mjesto gdje se spajaju marokanska i alžirska  željeznička mreža. Pored toga grad ima i međunarodni aerodrom a sa ostalim gradovima u zemlji povezan je i dobrom cestom i željeznicom preko Taza.

## Privreda
Kako leži u plodnoj ravnici, Oujda je centar poljoprivrednog kraja u kom se uzgajaju žitarice (najviše pšenica), masline i grožđe. I stočarstvo (ovčarstvo i kozarstvo) je solidno razvijeno, a samonikle esparto trave (sirovina za celulozu i papir) ima posvuda pa se izvozi.

Kod Jerada leže velike naslage antracitnog ugljena, a u nedalekom Touissitu iskapa se olovo, koje se tali i prerađuje u El-Heimeru.

## Pobratimski gradovi

## Reference

## Vanjske veze

* ''Oujda''
Taza

**Taza** (berberski: ⵜⴰⵣⴰ / taza, arapski: تازة‎)  je grad na sjeveru Maroka od 148,456 stanovnika. Ona je i administrativni centar vlastite provincije.

## Geografija
Taza leži u brdima nešto južnije od Rifa   udaljena 120 km od Fesa i 210 km do Oujde. Sastoji se od dva odvojena grada izgrađena na vlastitim terasama, sa kojih puca pogled na planinsku dolinu. Stari grad (medina) opasan bedemima; prostire se na prosječnoj nadmorskoj visini od oko 580 metara, za razliku od tog novi dio grada kog su osnovali francuski kolonisti 1920. leži u plodnoj ravnici na visini od 450 metara.

## Historija

Ostaci fosil]]a po okolnim spiljama dokaz su da je taj kraj bio naseljen već za paleolita. Tazu su osnovali Berberi iz Meknesa krajem 7. vijeka, u vrijeme arapsko-muslimanske ekspanzije, pa se i Taza 790. udružila i postala saveznik dinastije Idrisida, nešto kasnije postala je saveznik Fatimida iz Kairuana. Kako se grad nalazi pored istoimenog planinskog prijevoja preko kojeg su svako malo prolazili valovi osvajača na svom pohodu prema zapadu i atlanskoj obalnoj ravnici sjeverozapadne Afrike, vijekovima je živjela na vjetrometini.

Od 1074. Tazom vladaju članovi dinastije Almoravida, njih su 1132. smjenili Almohadi, sve dok ih 1248. nisu izbacili Marinidi koji odtad vladaju gradom. Grad je godinama sprečavao daljnji prodor Osmanlijama iz Alžira u Maroko, ali je 1914. pokleknuo u napadu francuske vojske. Medina iz Taza je bogata spomenicima, pored izuzetne džamije tu se nalazi i medresa iz 14. vijeka. Medina i džamija su 1995. ušle su na popis potencijalnih kandidata koji će biti uvršteni na Listu mjesta svjetske baštine u Africi.

## Pobratimski gradovi
*  Dole, Francuska
*  Srebrenica, Bosna i Hercegovina

## Reference

## Vanjske veze

* ''La ville de Taza'' (službene stranice)
Sve će to narod pozlatiti (TV drama, 1971)

***Sve će to narod pozlatiti*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1971. godine. Predstavlja drugu po redu ekranizaciju istoimene pripovetke Laze Lazarevića. Režirao ju je Jovan Aćin koji je napisao i scenario.

## Uloge

## Vanjske veze
*
TV telefoniranje

***TV telefoniranje*** je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1971. godine.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Videotelefonija

**Videotelefonija** predstavlja tehnologiju, odnosno uređaje koji omogućavaju dvosmjernu, odnosno istovremenu daljinsku komunikaciju putem audiovizualnih signala, odnosno koja istovremeno koristi zvučni signal poput telefona i vizualni signal poput televizije. Za takve se uređaje u 20. vijeku koristio izraz **videotelefon**. Sve do 21. vijeka se videotelefonija najčešće primjenjivala za službene i neslužbene sastanke grupa čiji su članovi bili iz različitih spriječeni neposredno prisustvovati te su se takvi sastanci zvali **videokonferencije** ili **telekonferencije**. Prva nastojanja da se stvore praktični videotelefonski uređaji datiraju od 1950-ih, ali su zbog izuzetno visoke cijene, odnosno složene infrastrukture u pravilu bili ograničeni na društvenu elitu ili poslovne klijente. Tek je 1990-ih razvoj Interneta i mobilne telefonije stvorio preduvjete za širu primjenu videotelefoniju u svakodnevnom životu, a čemu je značajan doprinos dao servis Skype. Za videotelefonsku komunikaciju preko Interneta i mobilnih mreža se ponekad koristi izraz **videochat**.

## Vanjske veze

* Debut of the First Picturephone, 1970 video courtesy of AT&T Archives and History Center, Warren, N.J.
* British Pathé news clip: Videophone 1970, a movie reel news clip on the assembly and demonstration of a prototype British General Post Office 'Viewphone' at Taplow, Buckinghamshire; (February 1, 1970; video, 1:16 seconds length)
* TVTropes.org: Video Phone, includes extensive lists of videophones used in popular culture
* Wirlpool Forums: Movies that feature videophones
* Finnish 1980s videophone development at YLE Elävä arkisto (YLE Living Archives) 
* Histoire de la télévision (includes numerous texts of proposals of vision apparatus  at the end of the 19th century)
Prvi Njuport džez festival: Beograd 1971

***Prvi Njuport džez festival: Beograd 1971*** je jugoslovenska muzička specijalna TV-emisija u produkciji RTV Beograd emitovana u jesen 1971. godine. Napravljena je za vreme koncerta koje je tada u Beogradu održala grupa tada najistaknutijih američkih džez muzičara, poznatih po sudelovanju na znamenitom Njuport džez festivalu, a koji su 1971. godine, pod pokroviteljstvom američke vlade i Stejt Diparmenta bili na turneji po Jugoslaviji i komunističkim državama Istočnog bloka. Emisiju je režirao Jovan Ristić.

## Uloge

## Povezano
*Beogradski džez festival

## Vanjske veze
*
Beogradski džez festival

**Beogradski džez festival** je festival džez muzike koji se održava godišnje u Beogradu. U oktobru 2007. godine održan je 23. put.

Festival je pokrenut 1971. godine, a na njemu su nastupali poznati džez-muzičari: Luj Armstrong, Dizi Gilespi, Majls Dejvis, Čarli Parker. Prekid u održavanju festivala je nastao 1991. godine i trajao je do 2005, kada je ponovo pokrenut.

## Beogradski džez festival 2007. godine
Od 24. do 29. oktobra 2007. godine, festival je održan po 23. put, u organizaciji beogradskog Doma omladine, pod sloganom: *Striktno džez*. Najpoznatiji izvođači tog izdanja festivala su bili: Di Di Bridžvoter, Marija Žoao, Bred Meldau i Đanluiđi Trovezi.

## Reference
Karavan – Omiš

***Karavan – Omiš*** je jugoslovenski crno-beli televizijski dokumentarni film snimljen 1971. godine u produkciji RTV Beograd i režiji Miladina Tešića. Posvećen je Omišu u tadašnjoj SR Hrvatskoj i predstavlja deo ciklusa, odnosno epizodu putopisno-obrazovne TV-serije *[[Karavan (TV serija)|Karavan]]*.

## Vanjske veze
*
Nador

**Nador** (berberski: ⴻⵏⵏⴰⴹⵓⵔ / Ennaḍur, arapski: الناظور)  je lučki grad 
u Maroku od 161,726 stanovnika.

On je i administrativni centar vlastite provincije.

## Geografija
Nador leži na sjeveroistoku zemlje, u laguni *Mar Chica* (prevedeno sa španjolskog: *Malo more*, berberski: *Buɛerg*) nedaleko od alžirske granice.

## Historija

Nador je najvjerojatnije iznikao kao luka berberskih pirata, kasnije su ga razni marokanski vladari koristili kao odskočnu dasku za (neuspješno) zauzimanje Melille. Službeno osnivanje (naseljavanje) počelo je 1722. U periodu između 1912. i 1956. Nador je bio dio Španjolskog Maroka. Današnji Nador je trgovački centar specijaliziran za ribu, voće i stoku.

Cestom i željezničkom prugom povezan sa španjolskom ekslavom Melillom koja leži 15 km sjevernije.

Nova željeznička pruga kojom je povezan sa marokanskim gradovima u unutrašnjosti Oujdom i Rabatom izgrađena je 2009.
Pored toga ima i međunarodni aerodrom (IATA: NDR, ICAO: GMMW)

## Pobratimski gradovi
*  Marseille, Francuska
*  Bruxelles, Belgija
*  Rotterdam, Nizozemska

## Reference

## Vanjske veze

* ''Nador''  
* ''Nador'' (službene stranice) (be)
Kenitra

**Kenitra** (berberski: Qniṭra, arapski: القنيطرة‎)  je grad na sjeveru Maroka od 431,282 stanovnika.

Ona je i administrativni centar vlastite provincije.

## Geografija
Kenitra leži 16 km južnije od ušća rijeke Sebou u Atlanski ocean, udaljena pedesetak km sjeverno od Rabata.

## Historija

Desetak km uzvodno uz rijeku kod Mehdye leže ruine kartažanskog naselja koje je izgleda bilo nukleus današnjeg grada. 
Kenitru je službeno osnovao francuski maršal Lyautey 1912., nakon sklapanja Sporazuma o protektoratu u Fesu 30. marta 1912.
On je tadašnju malu kazbu odabrao kao mjesto iz kojeg će se širiti buduća mreža željezničkih pruga, zbog njenog riječnog estuarija u kog se može smjestiti sigurna luka. 
Sve do 1932. mjesto je nosilo svoje arapsko ime - Kenitra, tad je promjenjeno u čast maršala u **Port-Lyautey**, to ime koristilo se do 2. januara 1958., tad je gradu vraćeno 
njegovo staro ime - *Mali most* (Kenitra).

Za Operacije Torch 8. novembra 1942. jedan dio američkih trupa jačine 9000 vojnika desantirao je kod Kenitre.

Kenitra je danas mjesto velike  vojne baze koja je sve do 1963. bila u rukama Američke ratne mornarice.

## Privreda
Kenitra je luka iz koje se uglavnom izvoze poljoprivredni proizvodi (najviše voće), ribe, drvo, ali i olovna i cinkova ruda.
Industrijska zona prostire se uzvodno od luke.
Tu se od 2012. nalazi Atlanska Slobodna zona u kojoj se proizvode elektroničke komponente dijelovi za automobile i sklapaju automobili PSA Grupe.

Kako leži u dobro navodnjavanoj plodnoj ravnici - neposredna okolica je bogat poljoprivredni kraj, poznat po proizvodnji agruma i žitarica (ponajviše pšenice). Dalje po unutrašnjosti ljudi se bave stočarstvom i uzgajaju ovce, koze i goveda.

Kenitra ima snažnu ribarsku flotu koja lovi duž atlanske obale sjevernije od grada.

### Transport
Grad je povezan željeznicom i cestom sa Sidi Kacemom i Meknesom, a samo cestom sa Casablancom i Laracheom.

## Pobratimski gradovi
*  Hammam-Lif, Tunis
*  Tavira, Portugal
*  Konya, Turska
*  Sint-Jans-Molenbeek, Belgija

## Reference

## Vanjske veze

* ''Kenitra''  
* ''La ville de Kenitra'' (službene stranice)
Sebou

**Sebou** (berberski: *Asif en Sbu*, arapski: سبو) je četvrta po veličini rijeka u Maroku duga 450 km, koja se ulijeva u Atlanski ocean kod Kenitre.

## Hidrografija
Rijeka izvire pod imenom **Guigou** u Masivu Srednji Atlas, od tamo teče u smjeru sjevera prema Fesu, zatim skreće prema zapadu prema Mehdiji i ušću u Atlanski ocean. Šesnaestak km južnije leži luka Kenitra za prekooceanske brodove.
Sliv rijeke je vrlo plodni kraj u kom se uzgaja pšenica, riža, šećerna repa, agrumi, masline i grožđe. Sebou je važan za sjeverni Maroko, jer navodnjava obronke Atlasa i atlansku obalnu ravnicu Gharb.

Najveće pritoke Seboa su R'Dom na kom je kod Sidi Kacema podignuta termoelektrana i Behta na kojoj je kod Sidi Slimane podignuta brana **El Kansera** sa hidroelektranom akumulacionim jezerom. 

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Sebou River'' na portalu Encyclopædia Britannica
Zasluge (TV drama)

***Zasluge*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Aleksandra Vuča. Režirao ju je Aleksandar Đorđević koji je takođe napisao scenario.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Lana Karaklajić

**Lana Adžić** (rođ. Karaklajić, Beograd, 1989.), glumica. Kćerka je poznate srpske glumice Tanje Bošković i Dejana Karaklajića, poznatog reditelja, producenta i scenariste.

Iako je upisala filozofski fakultet (smjer sociologija), Lana se na kraju shvatila da ipak želi u životu da se bavi glumom. Odrastanje uz pozorište i majku glumicu, jako je uticalo na odluku da gluma bude njen životni put. Porijeklom iz glumačke porodice, Lana se našla u svijetu predsrasuda i samim tim njen glumački život je dodatno zahtjevniji.

Lana je igrala u filmu Peti leptir. Ostvaruje se i u pozorištu, kao i u predstavama za djecu.

## Povezano
* Peti leptir
* Tanja Bošković

## Reference

## Vanjske veze
*
Sin (TV drama)

***Sin*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd i režiji Dejana Karaklajića emitovana 1972. godine.

## Vanjske veze
*
Đorđe Karaklajić

**Đorđe Karaklajić** (Užice, 24. mart 1912 – Beograd, 3. april 1986) bio je srpski kompozitor, dirigent, aranžer, muzički urednik Radio Beograda.

## Biografija
Rođen je 1912. godine u Užicu. Dečačke i gimnazijske dane Đorđe je proveo u rodnom gradu. Po završenoj gimnaziji, došao je u Beograd na studije prava, ali mu muzika i violina i dalje nisu davale mira. Uskoro postaje član studentskog džez-orkestra Džoli bojs (*Jolly Boys*). Godine 1933. otvaraju mu se vrata Radio Beograda. Postaje povremeni, honorarni violinista u Narodnom orkestru Vlastimira Pavlovića Carevca.

Saradnja sa ovim bardom naše narodne muzike, kao i sa drugim vrsnim muzičarima i radio-pevačima, za Đorđa je bila veoma dragocena. Ubrzo dolazi burna 1941. godina i odlazak u ratno zarobljeništvo, gde provodi pune četiri godine po logorima širom Nemačke. Imao je sreće da tu upozna profesora Predraga Miloševića, istaknutog kompozitora i dirigenta, koji mu je i u tim teškim vremenima pomogao da proširi i obogati svoje muzičko znanje.

Posle oslobođenja 1945. godine, dolazi u Radio-Beograd i zapošljava se u Redakciji narodne muzike. Vremenom postaje i njen urednik, a uporedo počinje i njegov stvaralački rad – kompozitorski, dirigentski i etnomuzikološki. Osniva veliki narodni orkestar Radio-Beograda i grupu pevača, te postaje i njihov prvi dirigent. Okupio je nenadmašnu, "zlatnu" generaciju radio-pevača, kojoj su pripadali: Danica Obrenić, Dušica Stefanović, Anđelija Milić, Radmila Dimić, Vule Jevtić i drugi. Vredno i predano sakuplja narodne i gradske pesme, kao i kola, umetnički ih obrađuje, snima ih za radio-programe i našu diskografiju i štampa ih u brojnim zbornicima i zbirkama. Komponovanje muzike za mnoge pozorišne predstave, za filmove i televiziju, za značajne festivale i smotre, kao i njegov angažovani rad u Udruženju i Savezu kompozitora – deo su njegove svakodnevne aktivnosti. Pred kraj radnog veka sa mladalačkom energijom i entuzijazmom oformio je vrsnu žensku grupu "Šumadija" sa kojom je radio i nastupao i kao penzioner, sve do smrti, koja ga je zadesila 1986. godine u Beogradu.

## Reference
* Đorđe Karaklajić | RAZGRANALA GRANA JORGOVANA | Za izdavača Ljubiša Stojanović, direktor | Nota 1991, Knjaževac

## Vanjske veze
* RTS, Trezor | 100 godina od rođenja Đorđa Karaklajića, kompozitora i dirigenta, muzičkog urednika Radio Beograda
Oktoberfest (razvrstavanje)

**Oktoberfest** se može odnositi na:

* Oktoberfest, festival piva u Minhenu, Nemačka

## Filmovi
* , jugoslovenski film
* , nemački film
R'Dom

**R'Dom** ili *Oued Rdom*, *Rdom* - *Redom*, arapski: سبو) je jedna od pritoka rijeke Sebou u Maroku.

Na rijeci je kod Sidi Kacema podignuta termoelektrana. 

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Oued Rdom'' na portalu Geoview
Bassikounou

**Bassikounou** ili **Bacikounou** (arapski: باسكنو)  je grad na jugoistoku Mauritanije u kom živi 9897 stanovnika.

## Geografija
Bassikounou leži pored granice s Malijem, udaljen od glavnog grada Nouakchotta i Atlantika oko 1300 km prema istoku.

## Historija
Mjesto je nastalo kao odmorište na karavanskom putu kroz Saharu.

Osamnaet kilometara istočnije nalazi se izbjeglički logor **Mbera** u kom danas boravi 47.725 izbjeglica iz Malija. Izbjeglički logor osnovan je 2012 od strane UNHCR-a. Mnogi od njih su bili robovi koji su pobjegli zbog tortura, hodajući više od stotinu kilometara da bi došli do logora.

Logor se prostire na površini od 415 hektara, na njoj je do 2015. podignuto je 11.327 improviziranih skloništa i zgrada od kojih neke služe za škole, bolnice i skladišta.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Mbera Refugee Camp, Bassikounou, South-Eastern Mauritania''
Néma

**Néma** (arapski: النعمه) je najveći grad na jugoistoku Mauritanije sa svojih 21,708 stanovnika.

## Geografija
Néma leži na trasi ceste route de l’Espoir nedaleko od granice sa Malijem, od glavnog grada Nouakchotta udaljena  je oko 1,085 km.

## Historija
Néma je iznikla kao odmorište i trgovište na karavanskom putu kroz Saharu, kasnije je postala administrativni centar regije.

Pored ceste Néma je povezan sa svijetom i malim aerodromom (IATA: EMN, ICAO: GQNI).

## Reference

## Vanjske veze

* ''Where is Nema, Mauritania?''
Sarajevski atentat (razvrstavanje)

**Sarajevski atentat** može da bude:
*Sarajevski atentat, događaj od 28. juna 1914. u Sarajevu

## Filmovi
*Sarajevski atentat (film iz 1964)
*Sarajevski atentat (film iz 1968)
*Sarajevski atentat (film iz 1972)
*Sarajevski atentat (film iz 1975)
Mehdya, Maroko

**Mehdya** (arapski: المهدية‎)  je grad na sjeveru Maroka od 28,636 stanovnika.

## Geografija
Mehdya leži 16 km sjeverno od centra Kenitre na samom ušću rijeke Sebou u Atlanski ocean, udaljena pedesetak km sjeverno od Rabata.

## Historija

Historija današnje Mehdije počela je sa kartažanskim naseljem, nakon njih njome su vladali Rimljani, Vandali. Od 12. vijeka njome vladaju  Almohadi za čije je vladavine podignuta kazba čije se ruine nalaze na brdu iznad grada.

U 16. vijeku kad su njome vladali Portugalci, bila je poznata pod imenom **São João da Mamora**, a u 17 kad su njome vladali Španjolci kao **La Mamora**.
Nakon njih jedno vrijeme bila je slavna kao piratska utvrda.

Mehdya je danas popularno ljetovalište zbog pješčanih plaža.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Mehdya (Commune Urbaine)'' (na portalu Mapcarta)  
* ''La ville de Mehdya'' (službene stranice)
Sidi Kacem

**Sidi Kacem** (arapski: سيدي قاسم)  je grad u Maroku od 75,672 stanovnika.

On je i administrativni centar vlastite provincije.

## Geografija
Sidi Kacem je smješten na mjestu na kom rijeka R'Dom (pritoka Seboa) napušta visoravan kod Meknesa i spušta se u atlansku obalnu ravnicu Gharb. Grad je udaljen od Meknesa 45 km, Tangera 210 km, Fesa 85 km i od Rabata 120 km.

## Historija
Sidi Kacem je nastao iz dva odvojena naselja – Zavije i Suka. Ime je dobio po Kacemu, sinu Idrisa II, koji je osnovao grad Fes u 8. vijeku.
Kasnije je dobio prefiks *sidi* (sveti) jer se Kacem počeo smatrati svetim. Njegov grob (zavija) podignut u 17. vijeku postao je mjesto kulta, kog hodočasnici posjećuju u junu.

Pored grada nalazi se arheološki lokalitet Volubilis koji je 1997. uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Africi.

## Privreda
Kacem je trgovački centar poljoprivrednog kraja u kom se uzgaja pšenica, riža, šećerna repa, agrumi, masline i pamuk. Od industrije Sidi Kacem ima rafineriju nafte i termoelektranu.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Sidi Kacem''
Gharb

**Gharb** ili **Rharb** (arapski: غرب) je obalna ravnica na sjeverozapadu Maroka, koju od istoka prema zapadu presjeca rijeka Sebou.

## Karakteristika

Gharb se proteže duž obale Atlantika oko 80 km, a prema unutrašnjosti 110 km.
Ta aluvijalna dolina koja na sjeveroistoku graniči sa planinama masiva Rif, neobično je plodna i odlična za poljoprivredu. Centar doline je grad Souk El Arbaa poznat po uzgoju agruma.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Gharb''
Selca

**Selca** mogu biti:

* Selca, manja sela bez prelaska *L* u *O*

ili:

* Selca (opština), naseljeno mesto i opština, ostrvo Brač, Splitsko-dalmatinska županija, Hrvatska
* Selca (Buzet), naseljeno mesto grada Buzeta, Istarska županija, Hrvatska

: ili:

* Selca kod Starog Grada, naseljeno mesto grada Starog Grada, ostrvo Hvar, Splitsko-dalmatinska županija, Hrvatska
* Selca kod Bogomolja, naseljeno mesto u opštini Sućuraj, ostrvo Hvar, Splitsko-dalmatinska županija, Hrvatska

## Povezano
*Selce
*Seoca
*Seoce
Souk El Arbaa

**Souk El Arbaa** (arapski: سوق الاربعاء)  je grad u Maroku od 69,265 stanovnika.

## Geografija
Souk El Arbaa leži u dolini rijeke Sebou udaljen četrdesetak km od Atlantika.
On je centar plodne obalne ravnice Gharb, poznat po proizvodnji agruma.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Carte Souk-el-Arba-du-Gharb''
6 sati Šangaja

**6 sati Šangaja** utrka je svjetskog prvenstvu sportskih automobila u izdržljivosti poznato kao **World Endurance Championship** (WEC).

## Pobjednici
### Ukupni pobjednici po godinama
#### 6 sati Šangaja

#### 4 sata Šangaja

## Višestruki pobjednici

### Vozači

### Proizvođači
Temara

**Temara** (arapski: سوق الاربعاء)  je grad u Maroku od 313,510 stanovnika.

Ona je i administrativni centar prefekture Skhirat-Témara.

## Geografija
Temara leži duž atlanske obale udaljena 6 km od centra Rabata, prema jugu.

## Historija
Temara je niknula u 12. vijeku za vladavine Almohada, pet vijekova kasnije za Mule Ismaila opasana je bedemima i postala je ribat. Eksplozivan rast 70-ih prošlog vijeka pretvorio je Témaru od sela u industrijsko-stambeno predgrađe Rabata. Nakon formiranja prefekture Skhirat-Témara, čiji je administrativni centar postala Témara 1983. dobila je i status grada. Sve to dogodilo se kao dio politike decentralizacije i reforme državne administracije. Kako Témara leži na glavnoj marokanskoj ekonomskoj transvezali Rabata – Casablanca svoju novu poziciju odlično je iskoristila privukavši brojne investitore. Temara je 1982. imala 48.644 stanovnika, 1994. 130.793, a 2004. 225.497, taj snažan razvoj rezultat je naglog rasta industrije 1990-ih.

## Privreda
Danas je za privredu najznačajniji sektor uluga uz još uvijek jaku tešku industriju koja proizvodi; cement, mramor, pluto i koks. Pored tog industrija Témare proizvodi dijelove za automobile i avione i brojne druge proizvode visoke tehnologije.

## Pobratimski gradovi
*  Saint-Germain-en-Laye, Francuska

## Reference

## Vanjske veze

* ''Temara''
Aleg

**Aleg** (arapski: ألاك) je grad na jugu Mauritanije sa svojih 15.521 stanovnika. On je i administrativni centar regije Brakna.

## Geografija
Aleg leži na trasi ceste route de l’Espoir, udaljen od glavnog grada Nouakchotta 262 km.

## Historija
Aleg je iznikao krajem 19. vijeka kao odmorište na karavanskom putu kroz Saharu, između 1903. i 1904. za francuske kolonijalne vlasti postao je i lokalni administrativni centar.

Pored ceste Aleg je povezan sa svijetom i malim aerodromom (IATA: LEG, ICAO: -).

## Reference

## Vanjske veze

* ''L'homme et l'eau à Aleg (Mauritanie)''
Milorad Mažić

**Milorad Mažić** je fudbalski sudija iz Srbije. Rođen je 23. marta 1973. godine u Vrbasu.

## Karijera
Postao je sudija organizacije FIFA 2009. godine. Postao je elitni sudija UEFA 2012. godine, pošto je dve godine bio sudija kategorije jedan. Sudio je mečeve kvalifikacija i na Svetskom prvenstvu u Brazilu 2014. godine, Ligu Evrope i Ligu šampiona. U karijeri je više puta sudio srpski večiti derbi između Partizana i Crvene zvezde.

Delio je pravdu u finalu Kupa konfederacija 2017. između Nemačke i Čilea, a bio je glavni arbitar i u finalu Superkupa Evrope 2016. između  Reala i Sevilje. Dana 29. marta 2018. godine, FIFA je odredila Mažića da  sudi na Svetskom prvenstvu 2018. godine, zajedno sa Milovanom Ristićem i Daliborom Đurđevićem, koji su mu pomoćnici.

Evropska fudbalska unija (UEFA) objavila je da će Mažić suditi finale Lige šampiona 26. maja 2018. u Kijevu između Real Madrida i Liverpula.

U Ferbuaru 2019 napušta srpski fudbal i odlazi da profesonalno sudi za Kinesku Fudbalsku Asocijaciju (CFA), da bi već iste godine bio izabran za najboljeg sudiju kineske Superlige i time postao prvi stranac koji je osvojio to priznanje.

## Privatno
Oženjen je sa Brankicom Mažić i imaju dva sina Ognjena i Gordana. Po zanimanju je doktor ekonomskih nauka, pored srpskog tečno govori i engleski jezik.

## Povezano

* Finale Lige šampiona 2018.
* Večiti derbi

## Reference

## Vanjske veze

* Biografija na sajtu ceroacero.es
* Mažićeva azbuka: Od L(oka) do K(ijeva) 
* Profesionalci: Milorad Mažić, međunarodni fudbalski sudija, RTS Prikazuje — Zvanični kanal
* Profesionalci: Fudbalske sudije, RTS Prikazuje — Zvanični kanal
Route de l’Espoir

**Route de l’Espoir** (*Put nade* prevedeno sa francuskog / arapski: طريق الأمل) ili **Transmauritana** je asfaltna cesta na jugu Mauritanije.

## Historija i karakteristike
Magistrala ide od zapada i Nouakchotta na atlanskoj obali, preko Boutilimita, Alega, Kiffe, Ayoun el Atrousa, Timbedra sve do Néma nedaleko od granice s Malijem na istoku.

Kad je Mauritanija 1960. godine postala nezavisna, projekt izgradnje ceste kojom bi se povezuo novi glavni grad Nouakchott s istokom zemlje postao je glavno političko pitanje. Izgradnja je započela početkom 1970-ih, a kad je cesta dovršena kod Néma početkom 1980-ih, obuhvatila je 1200 km i postigla fizičko ujedinjenje zemlje, spajajući šest najbogatijih ratarsko-stočarskih regija. Oko 1000 km ceste prolazi preko vrlo vjetrovitih krajeva.

Postojanje ove ceste i usputnih stanica, odmorišta duž nje s pitkom vodom, pogodovali su procesu promjena životnih navika dotadašnjeg nomadskog stanovništva koje je postalo sjedilačko i trajno se naselilo na tim mjestima. Radikalan rast tih naselja donio je kao negativnost deforestaciju velikih površina oko tih naselja, pa je taj proces uz velike i duge suše 1970-ih i 1980-ih godina, kad je manjak padavina iznosio 40 do 50 % doveo do širenja pustinje i pojasa dina, koje zatrpavaju cestu. Tako je 1991. preko 60 % dužine dionice ceste od Nouakchotta do Boutilimita bilo zatrpano dinama.

## Reference

## Vanjske veze
* ''La Route de l'Espoir''
Boutilimit

**Boutilimit** (arapski:  بوتلميت)  je grad na jugu Mauritanije u kom živi 15.536 stanovnika.

## Geografija
Boutilimit leži na trasi ceste Route de l’Espoir (Put nade), udaljen od glavnog grada Nouakchotta 154 km.

## Historija
Boutilimit je vrlo staro selo, podignuto oko plemenskog bunara. Za francuske kolonijalne vlasti početkom 20. vijeka postao je lokalni administrativni centar.

Izgradnja Puta nade 1970-ih, pretvorila je dotadašnje selo u trgovište sa brojnim dućanima duž ceste, a brojni dotašnji nomadski stočari trajno su se naselili u Boutilimitu. Od decembra 1987. Boutilimit je općina sa vijećem od 21 izabrana člana.

Stočarstvo je uz rad u državnoj administraciji jedino čime se stanovnici tog siromašnog mjesta mogu baviti, pa su mnogi prisiljeni raditi u Nouakchottu.

Boutilimit inače znači *mjesto gdje sve raste*, a mislilo se na travu koja je do 1960-ih znala izrasti i 1 metar visoka. 
Danas nakon dekada suša tome nije tako, nađe se tu  i tamo poneki čuperak izrastao u pijeska između dviju dina zaštićen bagremovim stablima. Mada ukoliko padne dosta kiše (što je rijetkost) od jula do septembra pašnjaci i danas zazelene i stoka ima dosta paše.

## Pobratimski gradovi
*  Savigny-le-Temple, Francuska

## Reference

## Vanjske veze

* ''Boutilimit''
Baja Papaja

**Baja Papaja** je naziv pesme koju je srpska pevačica Milice Pavlović objavila 19. decembra 2016. godine za Grand Produkciju kao peti singl sa njenog drugog studijskog albuma Boginja.*

== O singlu ==
Pesma *Baja Papaja* je već u promotivnoj najavi drugog albuma [[Milica Pavlović|Milice Pavlović]] izazvala veliku pažnju i interesovanje publike u Eks-Ju regionu, budući da je reč o izrazu koji se prvi put pojavio na ovim prostorima i tematici koja se bavi kritikom modernog društva i aktuelnim trendovima ponašanja kod mladih ljudi.

== O autorima ==
Nakon što je obnovila saradnju sa novosadskim kompozitorom [[Vladimir Uzelac|Vladimirom Uzelcem]] Milica je rešila da publici ponudi potpuno drugačije pesme, od melodija do tekstova, i kako je priznala dosta dugo je rezmiljala o tome da li će publika prepoznati *Baju Papaju* i shvatiti poruku na pravi način. Uzelac je ubedio Milicu da je pesma nesvakidašnja i da je tekst inovativan, te da je vredno da rizikuju i pesmu uvrste na album, što se ispostavilo kao pun pogodak. Tekst je napisao [[Nemanja Trbojević Konte|Konte]], sa kojim je Pavlovićeva i ranije sarađivala.

== Kontroverze oko pesme "Baja Papaja" ==
Stihovi "Diploma sa Sorbone, voli silikone, izgleda je utripovao da je Al Kapone" su izazvali oprečna mišljenja, kao i nastavak pesme "Velika mu udica, al mu mamac mali, rekla sam mu smesta Papaja pali". Publika je tekst pesme tumačila na razne načine i bilo je raznih teorija o čemu to zapravo Milica peva i ko je uopšte Baja Papaja.   pevačica objasnila da je kroz moderne stihove i primere predstavljen muškarac koji nije vredan ženske pažnje jer nudi samo površne stvari.  

== Spot i nastup za pesmu "Baja Papaja ==
Pesmu *Baja Papaja'' prati i video spot u kojem je Milica u pojedinim scenama pozirala i na leđima zgodnog i obnaženog muškarca, i to dok radi sklekove. Publiku je posebno intrigiralo to što Pavlovićeva u pesmi pominje reč "Papaja", a u spotu se pojavljuje plod ananasa, što je zapravo bila još jedna zagonetka za publiku. Milica je pesmu izvela samo jednom u emisiji "Zvezde Granda - Specijal", gde se na sceni pojavila u pratnju pet obnaženih manekena koji su je u toku pesme fotografisali i muvali.  

## Uspeh pesme "Baja Papaja
Spot za pesmu na sajtu Jutjub za manje od dve godine broji oko 20 miliona pregleda, dok je nastup pogledalo više od 5 miliona ljudi.

## Reference
Peti leptir (film)

***Peti leptir*** je srpski igrani film iz 2014. godine. Ovo je prvi film u srpskoj kinematografiji snimljen u 3D tehnologiji. Film je režirao Milorad Milinković, po scenariju koji je uradio zajedno sa Sarom Radojković, a po motivima istoimenog romana Uroša Petrovića.

Film je svoju premijeru imao u Beogradu 23. decembra 2014. godine.

## O filmu

Aleksa, trinaestogodišnjak bez roditelja, zajedno sa svojim prijateljima iz Doma za nezbrinutu decu biva upleten u misterioznu igru sa onostranim, iza koje stoji zli mag, advokat Jovica Vuk. Lukavi starac koristi vidovitog dečaka da dopre do Zlodolaca, pripadnika tajnog reda srednjovekovnih ratnika kadrih da vidaju smrtonosne rane i tako menjaju tok istorije.

Očajnički želeći da se domogne njihove tajne besmrtnosti, Jovica Vuk sa hordom svojih jezivih poslušnika kreće na mistične vitezove. Tu, na drevnim vrletima planine Tare, dogodiće se nešto što niko nije očekivao...

## Uloge

## Zanimljivosti
* Kuriozitet ovog filma je i što je okupio tri glumačke porodice na jednom mestu. Naime, u filmu glume Tanja Bošković, Mihailo Janketić i Marko Nikolić, ali i njihova deca Lana Karaklajić, Marko Janketić i Mina Nikolić.
* Beli jež, koji se pojavljuje u ovom filmu, nazvan je Džarmuš po slavnom režiseru Džimu Džarmušu.
* Premijera filma u Sava Centru bila je prva 3D projekcija u istoriji te najveće bioskopske sale u Srbiji.

## Vanjske veze
* 
* Sajt filma 
* Najava filma Novosti
* Najava filma RTS
* Najava filma Glas Srpske
* Najava filma Laguna
Rešica (razvrstavanje)

**Rešica** se može odnositi na:
*Reșița, grad u Rumuniji
*Opština Reșița, Caraș-Severin, opština u Rumuniji
*Rešica (Košice-okolina), naselje u Slovačkoj

## Povezano
*Rešice, naselje u Češkoj
Sami bez anđela

***Sami bez anđela*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1972. godine. Režirao ju je Predrag Bajčetić a scenario je napisao Leonid Zuhovicki.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Portreti – Dr. Siniša Stanković

***Portreti – Dr. Siniša Stanković*** je jugoslovenski dokumentarni televizijski film u produkciji RTV Beograd emitovan 1972. godine. Posvećen je uglednom srpskom biologu Siniši Stankoviću. Režirao ga je Milan Topolovački a scenario je napisao Branko Popović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Pavle Radoman

**Pavle Radoman** (Braćeni, 13. jun 1913 – Beograd, 18. maj 2007) je bio doktor bioloških nauka, profesor Univerziteta u Beogradu.

## Biografija
Studije biologije okončao je na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu (grupa biologija) 1938. godine. Do izbijanja Drugog svjetskog rata bio je asistent na Medicinskom fakultetu u Beogradu. Učesnik je ustanka u Crnoj Gori, a u periodu 1942 – 1943. bio je interniran u zatvorima u Italiji. Poslije rata bavio se problemima vezanim za organizaciju Ministarstva prosvete Srbije, Sindikata prosvjetnih radnika Jugoslavije i Centralnog vijeća Saveza sindikata Jugoslavije. Za profesora srednje škole pri Univerzitetu u Beogradu postavljen je 1952. godine, a potom je biran za asistenta, docenta (1955), vanrednog (1960) i redovnog profesora (1967) u Institutu za zoologiju na Prirodno-matematičkom fakultetu u Beogradu. Bio je dekan Prirodno-matematičkog i Biološkog fakulteta, kao i dugogodišnji upravnik Instituta za zoologiju u Beogradu. Akademsku 1956/57. godinu proveo je na specijalizaciji u Oksfordu. Na matičnom fakultetu predavao je predmet "Organska evolucija".

Sa naučnog aspekta, prof. Radoman se naročito bavio evolucionom sistematikom, uporednom morfologijom i biogeografijom, prvenstveno različitih grupa slatkovodnih puževa hidrobiida (Hydrobiidae) – mahom endemita i relikata jugoistočne Evrope i Male Azije. Opisao je preko 70 vrsta i preko 20 rodova novih za nauku.

Napisao je veliki broj srednjoškolskih i univerzitetskih udžbenika, tri monografije i preko sedamdeset naučnih radova.

## Djela
* *Život i njegova evolucija*
* *Teorija organske evolucije*

## Vanjske veze
Siniša Stanković

**Siniša Stanković** (Zaječar, 26. mart 1892 – Beograd, 24. februar 1974) je bio srpski biolog, član Srpske akademije nauka i umetnosti i osnivač Instituta za ekologiju i biogeografiju SANU, direktor Biološkog instituta Srbije.

## Biografija
Prirodne nauke je studirao na univerzitetima u Beogradu i Grenoblu. Bio je predavač nekoliko bioloških disciplina na univerzitetu u Beogradu, gde je 1934. godine izabran za redovnog predavača.

Siniša Stanković je bio član SANU i dopisni član Akademije u Nansiju i Masarikove akademije u Pragu. Bio je predsednik akademskog saveta FNRJ.

Za dopisnog člana SANU izabran je 1934. godine, a za redovnog 1946. godine. Bio je član Komisije za obnovu univerziteta od 1944. godine.

Dok je Srbija bila okupirana u Drugom svetskom ratu bio je član Glavnog narodnoslobodlilačkog odbora. Veliki deo rata je proveo u koncentracionom logoru na Banjici odakle je krajem rata pobegao i ilegalno živeo u okupiranom Beogradu.

Posle oslobođenja bio je predsednik Narodnoslobodilačkog fronta Beograda, ASNOS-a, a od 1944. do 1953. godine bio je predsednik Prezidijuma Narodne skupštine Srbije.

U posleratnom periodu zastupao je Jugoslaviju na međunarodnim skupovima i radio na obnavljanju naučne delatnosti.

Siniša Stanković je jedan od utemeljivača ekološkog pravca u biologiji.

Bavio se i proučavanjem živih bića u jezerima, ali i u drugim slatkim vodama, kao i problemima biogeografije.

Njegovi najznačajniji radovi nastali su na osnovu ispitivanja života u Ohridskom jezeru.

Po njemu je jedna vrsta lažnih skorpija dobila ime, to je retka vrsta koja živi samo u Srbiji (Neobisium stankovici). Po njemu je takođe dobio ime Institut za biološka istraživanja „Siniša Stanković“.

## Dela
Siniša Stanković je napisao veliki broj naučnih radova i univerzitetskih udžbenika. Od krupnijih dela objavio je:
* „Životni prostor“ - delo u kome kritikuje rasizam i nacizam
* „Okvir života“ - popularna ekologija
* „Ohridsko jezero i njegov živi svet“ - monografija

## Povezano
* *[[Portreti — Dr. Siniša Stanković]]*

## Literatura
* *[[Mala enciklopedija Prosveta]] - Opšta Enciklopedija (A-Lj). Izdavačko preduzeće „Prosveta“, Beograd 1959.*

## Vanjske veze
* Institut za biološka istraživanja "Siniša Stanković"
Nesporazum (TV drama)

***Nesporazum*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1972. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada francuskog pisca Alber Kamia. Režirala ju je Mira Trailović. a scenario su napisali Borivoje Hanauska i Mira Trailović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Bouregreg

**Bouregreg** ili *Bou Regreg* (arapski: أبو رقراق) je osma po veličini rijeka u Maroku duga 240 km, poznata po ušću koje razvaja Salé od Rabata.

*Bouregreg* Izvire u masivu Srednji Atlas na nadmorskoj visini od 1.627 metara. Od tamo teče prema sjeveru do ušća u Atlanski ocean između Rabata i Saléa.

Bouregreg prosječno donosi vode vrlo malo svega 23 m³/s, ali zimi za velikih kiša to naraste na čak 1.500 m³/s.
Utjecaj plime osjeća se do 24 km uzvodno.

Ušće je tokom 17. vijeka postalo slavna luka berberskih pirata, koji su između 1627. - 1666. tu imali svoju piratsku - Republiku.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Bouregreg, fleuve chargé d'histoire''