open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Svepravoslavna episkopska konferencija za Britanska ostrva

**Svepravoslavna episkopska konferencija za Britanska ostrva** okuplja sve pravoslavne episkope na teritoriji Velike Britanije i Irske.

Osnovana je 21. juna 2010. godine na osnivačkoj skupštini u Londonu, gde su se prvi put okupili svi kanonski episkopi pravoslavnih crkava pod čijom se jurisdikcijom nalaze Velika Britanija i Irska. Od tada, ova konferencija se sastaje redovno dva puta godišnje, a u okviru iste postoje tri odbora: bogoslovski, pastirski i obrazovni u kojima se razmatraju pitanja iz života i misije Pravoslavne crkve na Britanskim ostrvima.

Radu episkopske skupštine prethodi uvek zajedničko bogosluženje pravoslavnih episkopa Svete liturgije na svim bogoslužbenim jezicima koji se koriste na prostoru Britanskih ostrva.
La Belle Nivernaise

***La Belle Nivernaise*** () je francuski crno-bijeli nijemi film snimljen 1924. u režiji Jeana Epsteina. Po žanru je drama, a radnja, temeljena na motivima proze Alphonsea Daudeta, je smještena na teglenicu koja plovi Seinom od Pariza do Rouena. Protagonist je tegleničar koji posvoji napuštenog dječaka, koji će se deset godina kasnije zaljubiti u njegovu kćer. Film se smatra jednim od važnijih ostvarenja impresionističkog pravca u francuskoj kinematografiji 1920-ih.

## Vanjske veze
*
Nacionalna i sveučilišna knjižnica u Zagrebu

**Nacionalna i sveučilišna knjižnica** (*NSK*, ranije *Nacionalna i sveučilišna biblioteka*, *NSB*) je javna ustanova u Zagrebu, u Hrvatskoj, koja obavlja bibliotekarsku i informatičku djelatnost nacionalne knjižnice Republike Hrvatske i središnje knjižnice Sveučilišta u Zagrebu.

Osnovana je 1607. godine početkom rada Isusovačke gimnazije na Gradecu. U novu zgradu, u Ulicu bratske zajednice, preselila se 1995. godine i tu je smeštena i danas. Zgradu su osmislili čuveni hrvatski arhitekte Velimir Neidhardt, Marijan Hržić, Zvonimir Krznarić i Davor Mance u duhu 
Moderne arhitekture, a izgradnja je trajala šest godina (od 1978. do 1984). Nacionalna i univerzitetska biblioteka ima nekoliko delatnosti: izgrađivanje i organizovanje hrvatske nacionalne zbirke književne građe, čuvanje i obnavljanje književne građe, kao i izdavanje, izlaganje i promovisanje novih naslova. Biblioteka sadrži oko 2,5 miliona primeraka knjiga.

## Krađa knjiga 1980ih

U razdoblju između 1982. i 1987. godine, iz najveće hrvatske knjižnice je ukradeno oko 1300 knjiga, veduta, grafika, karata i ilustracija izdanja iz 16, 17 i 18. stoljeća. U pitanju je bila organizirna krađa starih i rijetkih (ili čak jedinstvenih) knjiga neprocjenjive kulturne vrijednosti, u cilju preprodaje na crnom tržištu. Većina knjiga je nepovratno izgubljena. NSK je u svom odštetnom zahtjevu navela štetu od milion tadašnjih njemačkih maraka (910 tisuća maraka za knjige i 98 tisuća maraka za ilustracije).

## Zbirke
;Zbirke građe posebne vrste
* Zbirka rukopisa i starih knjiga Nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu
* Grafička zbirka Nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu
* Zbirka zemljopisnih karata i atlasa Nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu
* Zbirka muzikalija i audiomaterijala Nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu

;Digitalne zbirke
* Digitalizirana baština
* Stare hrvatske novine
* Stari hrvatski časopisi
* Hrvatski arhiv weba
* Digitalni akademski repozitorij

;Zbirke u čitaonicama
* Referentna zbirka
* Zbirka knjižničarstva
* Zbirka doktorskih disertacija i magistarskih radova
* Zbirka knjižnične građe o Domovinskom ratu
* Zbirka službenih publikacija

## Povezano
* NSK, normativna kontrola osobnih i korporativnih imena i predmetnih odrednica knjižnice

## Izvori

## Vanjske veze

* Portal NSK
Ultravisoka frekvencija

**Ultravisoka frekvencija** () predstavlja raspon elektromagnetskih talasa sa frekvencijama između 300 MHz i 3 GHz (3.000 MHz). Drugi nazivi su decimetarski band ili decimetarski talas jer su talasne dužine u rasponu od 1 do 10 decimetara (10cm do 1 metar). 

Radio- talasi sa frekvencijama iznad UHF raspona spadaju u SHF (Supervisoka frekvencija) i EHF (Ekstremno visoka frekvencija) opsege, a svi spadaju u opseg mikrotalasnih frekvencija. Niži signali frekvencije spadaju u VHF (Veoma visoka frekvencija) niži bandovi.

## Upotreba
UHF i VHF su najčešće korišćeni frekvencijski opsezi za prenos televizijskih signala. 
Savremeni mobilni telefoni takođe odašilju i primaju u okviru UHF spektra. Najčešće koristeći modulacije uske frekvencije, UHF najšire koriste agencije javnog servisa za dvostranu radio komunikaciju, s tim što su digitalni servisi u porastu. Radio modemi uske frekvencije koriste UHF i VHF frekvencije za dalekosežnu komunikaciju podataka, na primer za nadgledanje i kontrolu mreža koje vrše distribuciju energije. Do skora, postojalo je jako malo radio prenosa u ovom opsegu; vidi Digital Audio Broadcasting za više detalja. GPS takođe koristi UHF.

## Karakteristike, prednosti i nedostaci
Odašiljanje i prijem TV i radio signala od tačke do tačke je podložno mnogim elementima: 
* Vlažnost vazduha, 
* sunčani vetar, 
* fizičke prepreke kao što su planine i zgrade, kao i 
* doba dana, 

imaće uticaj na prenos signala i smanjenje prijema signala. Svi radio-talasi su delimično apsorbovani od strane atmosferske vlage. Atmosfersko upijanje smanjuje jačinu radio-signala kada su u pitanju velike razdaljine. Efekat smanjivanja se povećava kada se signal prebacuje sa VHF TV na UHF TV signal. UHF TV signali su u principu više oslabljeni vlagom nego niži opsezi kao što su VHF TV signali. Radio-talase reflektuju naelektrisane čestice koje se nalaze u jonosferi, sloju Zemljine atmosfere. Reflektovanje radio-talasa može biti korisno kada je u pitanju odašiljanje VHF TV signala na velikim rastojanjima, zato što se talas iznova odbija od neba ka zemlji, što znači da su VHF TV signali u prednosti a UHF TV signali nemaju koristi od ove refleksije. Glavna prednost UHF odašiljanja je fizički kratak talas koji je dobijen visokom frekvencijom. 

Veličina antena za odašiljanje i prijem je povezana sa talasnom dužinom radio-talasa. UHF antena je kratka. Glavni nedostatak UHF signala je njegov ograničeni raspon prenosa i prijema, što se često naziva linija vidika ili optička vidljivost između antene odašiljača i antene prijemnika, u suprotnosti od veoma dugačkog raspona prenosa koji ima VHF. UHF se naširoko koristi u dvosmernim radio sistemima i bežičnim telefonima čije su antene za odašiljanje i prijem na malom rastojanju. Odašiljanja proizvedena od strane dvosmernih radio sistemima i bežičnih telefona ne putuju dovoljno daleko da bi se mešale sa lokalnim odašiljanjima. Veliki broj javnih komunikacija za bezbednost i poslovanje se rukovode sa UHF-om. Civilne aplikacije kao što su GMRS, PMR446, UHF CB, i 802.11b ("WiFi") su popularne upotrebe UHF frekvencija.
Ballet Mécanique

***Ballet Mécanique*** () je francuski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1924. u režiji Fernanda Légera i Dudleya Murphyja. Predstavlja umjetničko ostvarenje dadaističkog pravca, a za njega je George Antheil napisao avangardni sountrack koji je, međutim, svojim trajanjem nadmašio sam film. *Ballet Mécanique*, u čijoj izradi je sudjelovao i znameniti fotograf Man Ray, se smatra jednim od najpoznatijih ostvarenja ranog eksperimentalnog filma.

## Vanjske veze
* 
* Paul Lehrman's website about ''Ballet Mécanique'' both Leger's film and Antheil's music
* ''Unseen Cinema'' official website 
* YouTube video of Ballet Mecanique played at the American National Gallery of Art
* Watch Ballet Mecanique
The Thief of Bagdad (film, 1924)

***The Thief of Bagdad***  je američki crno-bijeli nijemi fantastično-pustolovni film snimljen 1924. u režiji Raoula Walsha. Radnja je inspirirana znamenitom zbirkom priča *[[Hiljadu i jedna noć]]*, te smještena u srednjovjekovni Bagdad. Naslovni protagonist, koga glumi Douglas Fairbanks, je lopov koji provali u kalifovu palaču gdje slučajno sretne lijepu kalifovu kćer (čiji lik tumači Julanne Johnston, u koju se zaljubi. Radnja prati njegove napore da osvoji njeno srce, spriječi njenu udaju za jednog od troje prinčeva, i, na kraju, spašavanje grada od stranih osvajača. Snimljen u vrijeme kada je Fairbanks bio na vrhuncu popularnost, *The Thief of Bagdad* je predstavljao njegov dotada najambiciozniji i najskuplji projekt. U hollywoodskim studijima su izgrađene izuzetno raskošne i skupe kulise dizajnirane od strane Williama Camerona Menziesa, te inspirirane orijentalnom epizodom njemačkog filma *[[Der müde Tod]]* iz 1921. godine, koji je na Fairbanksa bio ostavio snažan dojam. U filmu su također upotrijebljeni i tada prilično impresivni specijalni efekti, uključujući scene putovanja letećim sagom. Sam Fairbanks je u naslovnoj ulozi još jednom prikazao izuzetne atletske vještine, koje su još jednom potvrdile njegov status jednog od najpopularnijih glumaca tadašnjeg doba. Visoka cijena filma je, međutim, čak i uz visoku gledanost, *The Thief of Bagdad* učinila jednim od komercijalno manje uspješnih filmova njegove karijere. Usprkos toga je, prema svjedočanstvu njegovog sina Douglas Fairbanksa Juniora, upravo *The Thief of Bagdad* smatrao svojim najdražim filmom. Kasniji filmski historičari su ga prozvali jednim od najboljih hollywoodskih filmova nijeme ere.

*The Thief of Bagdad* je postao predmet nekoliko novih verzija od kojih je možda najpoznatija verzija iz 1940. godine u kojoj je naslovnu ulogu tumačio indijski glumac Sabu.

## Uloge
* Douglas Fairbanks ... Bagdadski lopov
* Snitz Edwards ... njegov zli suučesnik
* Charles Belcher ... Sveti čovjek
* Julanne Johnston ... Princeza
* Sojin ... Mongolski princ
* Anna May Wong ... Mongolska robinja
* Brandon Hurst ... Kalif
* Tote Du Crow ... Vidilac
* Noble Johnson ... Indijski princ

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
* *[http://www.rottentomatoes.com/m/1028714-thief_of_bagdad/ The Thief of Bagdad]* at Rotten Tomatoes
* ''The Thief of Bagdad'' at Virtual History
Sherlock, Jr.

***Sherlock, Jr.*** (prevođen i pod naslovom ***Detektiv Buster***) je američka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1924. u režiji Bustera Keatona, koji u njoj također tumači naslovnu ulogu. Protagonist je mladi kino-operater koji se bori za naklonost lijepe djevojke (čiji lik tumači Kathryn McGuire), a kome suparnik (čiji lik tumači Ward Moore) podmetne dokaze za krađu. Radnja, između ostalog, prikazuje kako sanja da tokom projekcije ulazi u film i preuzima ulogu filmskog detektiva. *Sherlock, Jr.* se ističe izuzetnim Keatonovim atletskim vještinama, te sadrži scenu u kojoj je Keaton, ne znajući, teško ozlijedio vratne pršljenove. Još više pažnje su izazvali za tadašnje standarde prilično impresivni specijalni efekti, odnosno scena ulaska iz "stvarnosti" u film u filmu; zbog nje je snimanje bilo dugo, kao i zbog čestih test projekcija nakon kojih je nemilosrdno rezao snimljeni materijal i zbog kojih predstavlja jedan od njegovih najkraćih cjelovečernjih filmova. *Sherlock, Jr.* nije postigao neki izuzetan uspjeh kod tadašnje publike, ali ga je zato hvalila kritika. Kasniji historičari filma su ga proglasili jednim od najboljih Keatonovih ostvarenja, odnosno jednom od najboljih nijemih filmskih komedija uopće.

## Uloge
* Buster Keaton ... Kino-operater / Sherlock, Jr.
* Kathryn McGuire ... Djevojka
* Joe Keaton ... Djevojčin otac
* Erwin Connelly ... Najamni radnik / Batler
* Ward Crane ... Lokalni zavodnik / Negativac

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
*
Entr'acte (film)

***Entr'acte*** () je francuski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1924. u režiji Renea Claira. Nastao je kao dadaistički eksperiment po zamisli likovnog umjetnika Francisa Picabije, odnosno kao *entr'acte* (međučin) avangardnog baleta *[[Relâche (ballet)|Relâche]]* Erika Satieja, premijerno izvedenog u pariškom kazalištu Théâtre des Champs-Élysées u izvedbi trupe Ballets suédois. Sastoji se od niza kratkih nadrealističkih prizora, od kojih dio njih predstavlja referencu na ranija kratka ostvarenja Georgesa Meliesa. *Entr'acte* je uticao na kasnije sineaste, uključujući Dzigu Vertova i njegovo ostvarenje *[[Čovjek s kamerom]]*.

## Vanjske veze
* 
* Watch the film
* Music Clip 1  Music Clip 2
Relâche (balet)

***Relâche*** ( je balet koji je osmislio francuski umjetnik Francis Picabia, a muziku komponirao Erik Satie, premijerno prikazan u Parizu 4. decembra 1924. Nastao kao plod suradnje nekoliko avangardnih umjetnika i sljedbenika dadaizma, sadržavao je kratki eksperimentalni film *[[Entr'acte (film)|Entr'acte]]* Renea Claira prikazan između činova. Naslov je bio dadaistička šala, s obzirom da je riječ *relâche* na plakatima sugerirala otkazivanje predstave. Premijera je bila originalno planirana 27. novembra, ali je na kraju stvarno morala biti otkazana zbog bolesti Jeana Börlina, direktora baletne trupe Ballets suédois. *Relâche* je poznat kao jedan od prvih baleta u kome se koristila improvizacija samih plesača.
Au secours !

***Au secours !*** () je francuska kratka crno-bijela nijema horor filmska komedija snimljena 1924. u režiji Abela Gancea. Nastala je po zamisli poznatog filmskog komičara i režisera Maxa Lindera koji se, nakon povratka iz SAD, okladio sa svojim prijateljem i kolegom Abelom Ganceom, tada poznatim po epskim i spektakularnim filmovima, da ne može snimiti film za manje od tri dana. Gance mu je nastojao dokazati suprotno, te je na brzinu snimio kratki film u kome se Linder pojavljuje u ulozi svog najpoznatijeg lika "Maxa". Radnja prikazuje kako "Max", prihvativši okladu, odlazi u ukleti zamak gdje mora provesti jedan sat (od 23 do ponoći), a bez da ikoga pozove u pomoć. *Au secours!*, koji predstavlja posljednje sačuvano ostvarenje Linderove filmografije, se odlikuje morbidnim prizorima i jezovitom atmosferom; kasnijim gledateljima je efekt postao još snažniji u kontekstu saznanja da je Linder nedugo nakon snimanja izvršio samoubistvo.

## Vanjske veze
*
The White Shadow (film)

***The White Shadow*** () je britanski crno-bijeli nijemi film snimljen 1924. u režiji Grahama Cuttsa. Radnja se temelji na romanu *Children of Chance* Michaela Mortona, a u njemu američka glumica Betty Compson tumači lik dviju sestara blizanki - jednu dobru, a jednu amoralnu zavodnicu. Radnja prikazuje nezgode koje nastaju kada se u njih zaljubi mladi Amerikanac koga tumači Clive Brooks. Film je snimljen nedugo nakon *[[Woman to Woman (1923 film)|Woman to Woman]]*, Cuttsove adaptacije Mortonove drame s Betty Compson u glavnoj ulozi koja je doživjela neočekivan uspjeh u kino-dvoranama. S obzirom da se Compson vraćala u domovinu, Cutts je na brzinu osigurao prava za još jedan Mortonov tekst te snimio film. Ovaj put je film doživio neuspjeh, a što je Michael Balcon godine 1969. pripisao brzini i pohlepi. Filmskim historičarima je prvenstveno zanimljiv po tome što je na njemu kao Cuttsov asistent radio mladi Alfred Hitchcock. Smatrao se izgubljenim; godine 2011. su na Novom Zelandu pronađeno tri od originalnih šest rola.

## Uloge
* Betty Compson ... Nancy Brent / Georgina Brent
* Clive Brook ... Robin Field
* Henry Victor ... Louis Chadwick
* A. B. Imeson ... Mr. Brent
* Olaf Hytten ... Herbert Barnes
* Daisy Campbell ... Elizabeth Brent

## Literatura
* Rachel Low, *The History of British Film: Volume IV, 1918–1929* (Routledge, 1997)

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* ''The White Shadow'' at SilentEra
L'Inhumaine

***L'Inhumaine*** () je francuski crno-bijeli nijemi film snimljen 1924. u režiji Marcela L'Herbiera. Po žanru predstavlja kombinaciju melodrame i znanstvene fantastike, a naslovna protagonistica, koju tumači operna pjevačica Georgette Leblanc, je slavna, ali naizgled bezosjećajna operna diva, koja zavodi pripadnike otmjenog društva, uključujući indijskog maharadžu i švedskog znanstvenika koji eksperimentira sa metodama oživljavanja mrtvaca. L'Inhumaine je nastao po ideji same Leblanc, ali ju je L'Herbier učinio jednim od najambicioznijih projekata tadašnje francuske kinematografije, odnosno pokušaj da stvori film kao "sintezu svih postojećih umjetnosti". *L'Inhumaine* je tako trebao poslužiti kao svojevrsni uvod u Međunarodnu izložbu dekorativne umjetnosti koja se trebala održati u Parizu sljedeće godine, odnosno kao film koji bi trebao dostignuća tadašnje francuske umjetnosti. Zbog toga su kao scenografi, kostimografi i dizajneri u filmu sudjelovala slavni umjetnici kao što su Fernand Léger, Robert Mallet-Stevens, Alberto Cavalcanti, Claude Autant-Lara, Paul Poiret i René Lalique. Nakon premijere je, međutim, doživio potpuni neuspjeh; protiv njega se okrenula kritika, ali i publika. Prema novinskim izvještajima, prilikom projekcija je dolazilo do svađa i fizičkih obračuna između većine koja je izražavala negodovanje i manjine koja je fanatično nastojala braniti film. Izvan Francuske je, međutim, nešto bolje primljen. Bio je dugo vremena zaboravljen, prije nego što je ponovno otkriven. Godine 1972. je resaturiran, a potom 1975. uspješno prikazan na svečanosti 50. godišnjice Međunarodne izložbe.

## Uloge
* Georgette Leblanc ... Claire Lescot
* Jaque Catelain ... Einar Norsen
* Léonid Walter de Malte ... Wladimir Kranine
* Fred Kellerman ... Frank Mahler
* Philippe Hériat ... Djorah de Nopur
* Marcelle Pradot ... Slaboumnik

## Vanjske veze
* 
* ''L'Inhumaine'' et ''Les Arts décoratifs'': Marcel L'Herbier's 1925 article in *Comoedia*, reproduced at Éclairages. [In French]
Carlos od Asturije

**Carlos, princ od Asturije**, također poznat i kao **Don Carlos** (8. jul 1545 &ndash; 24. jul 1568) bio je španski prijestonasljednik. Rodio se kao najstariji sin kralja Filipa II i Marije Manuele od Portugala, kćeri kralja Joaoa III. Carlos je, prema službenim španskim historijama, bio mentalno neuravnotežen, te ga je početkom 1568. dao zatvoriti. Nakon šest mjeseci je umro. Njegova sudbina je bila čest motiv Crne legende o Španiji, te je inspirirala niz književnihi umjetničkih djea, među kojima se ističu Schillerova drama *[[Don Carlos (Schiller)|Don Carlos]]* i istoimena opera Giuseppea Verdija.

## Preci



## Literatura
* Marshall, Peter: *The Magic Circle of Rudolf II: Alchemy and Astrology in Renaissance Prague*. Walker & Company. 2006. 
* Parker, Geoffrey: *Philip II: Fourth Edition*. Open Court. 2002. 

## Vanjske veze

* Henry Kamen: *Philip of Spain*. New Haven: Yale University Press (1997) 
* Radiolab's program A Clockwork Miracle
Carlos und Elisabeth

***Carlos und Elisabeth*** () je njemački crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1924. u režiji Richarda Oswalda. Predstavlja adaptaciju znamenite drame *[[Don Karlos (drama)|Don Karlos]]* Friedricha Schillera. Radnja je smještena u Španiju u 16. vijeku, a naslovni protagonist, čiji lik tumači Conrad Veidt, je mladi prijestonasljednik Carlos od Asturije kome otac, kralj Filip II od Španije (čiji lik tumači Eugen Klöpfer, preotme zaručnicu Elisabeth od Valoisa (čiji lik tumači Dagny Servaes). Oswald je prilikom režije film modelirao prema kazališnoj verziji koju je postavio Max Reinhardt u Deutsches Theateru.

## Uloge
* Conrad Veidt - Don Carlos 
* Eugen Klöpfer - Princ, kasniji kralj Filip od Španije
* Aud Egede Nissen - Princeza Eboli 
* William Dieterle - Markiz Posa 
* Adolf Klein - Veliki inkvizitor 
* Robert Taube - Vojvoda od Albe
* Friedrich Kühne - Don Perez, vojvodin ministar
* Rudolf Biebrach - Vojvoda od Valoisa 
* Dagny Servaes - Elisabeth od Valoisa 
* Martin Herzberg - Don Carlos kao dječak

## Izvori

## Literatura
* Eisner, Lotte H. *The Haunted Screen: Expressionism in the German Cinema and the Influence of Max Reinhardt*. University of California Press, 2008.

## Vanjske veze
*
Don Karlos (Schiller)

***Don Karlos***, punim naslovom ***Don Karlos, Infant von Spanien*** () je drama njemačkog književnika Friedricha Schillera, premijerno izvedena 1787. godine. Radnja, djelomično inspirirana stvarnim historijskim događajima, je smještena u Španiju u 16. vijeku. Protagonist je princ Carlos od Asturije, sin i nasljednik kralja Filipa II, koji na kraju završava zatvoren u tamnici, a otac se ženi za njegovu zaručnicu, francusku princezu Élisabeth de Valois. U drami je Carlos prikazan kao romantični junak, odnosno slobodoljubivi buntovnik koji se buni ne samo protiv oca, nego protiv tlačiteljskog poretka čiji je dio i zloglasna španska Inkvizicija. *Don Karlos* je bila jedna od najpopularnijih Schillerovih drama, a kasnije je doživjela niz adaptacija od kojih je najpoznatija Verdijeva opera *[[Don Carlos (opera)|Don Carlos]]*.

## Vanjske veze
* 
* „Don Carlos“ beim Projekt Gutenberg
* Don Carlos als kostenloses und gemeinfreies Hörbuch bei LibriVox
* Text, Zusammenfassungen, Hintergründe (Zusammenfassung nur Akt 1 bis 4)
* Inhaltsangabe (Komplett)
Der letzte Mann

***Der letzte Mann*** () je njemački crno-bijeli nijemi flm snimljen 1924. u režiji F. W. Murnaua. Po žanru je drama, a protagonist, čiji lik tumači Emil Jannings, je ostarjeli portir koga je uprava hotela degradirala u čuvara zahoda. Radnja prati njegovu reakciju na tragičan gubitak prestižnog posla i uniforme s kojom se nekada tako ponosio. Murnauu, koji je uživao status najuglednijeg njemačkog sineasta, je to bilo prvo ostvarenje snimljeno za veliki studio Universum Film AG (UFA). U njemu je primijenio dotada neviđene metode snimanja pokretnom kamerom, kao i veliku vještinu u stvaranju ugođaja. Film se također odlikuje izuzetno dojmljivom Janningsovom glumom, ali i time da se u filmu koristi samo jedan jedini međutitl (koji je dotada bio norma u nijemim filmovima). *Der letzte Mann* je postigao veliki uspjeh, i omogućio Murnauu da za UFA-u snimi još dva skupa, prestižna filma. Mnogo je važniji, međutim, po tome što je pokrenuo *[[Kammerspielfilm]]a*, odnosno "komornih igranih filmova" koji su 1920-ih počeli imitirati njegov stil.

## Uloge
* Emil Jannings ... Hotelski portir
* Maly Delschaft ... njegova nećaka
* Max Hiller ... njen mladoženja
* Emilie Kurz ... mladoženjina tetka
* Hans Unterkircher ... Upravnik hotela
* Olaf Storm ... Mladi gost
* Hermann Vallentin ... Gojazni gost
* Georg John ... Noćni čuvar
* Emmy Wydaa ... Mršavi susjed

## Vanjske veze
* 
* Literature on The Last Laugh
Orlacs Hände

***Orlacs Hände*** () je austrijski crno-bijeli nijemi SF-horor film snimljen 1924. u režiji Roberta Weinea. Radnja se temelji na romanu *Les Mains d'Orlac* francuskog književnika Mauricea Renarda. Protagonist, koga glumi Conrad Veidt, je vrhunski pijanist koji je u željezničkoj nesreći izgubio obje ruke i kome ljekar umjesto toga prišije ruke mrtvaca za koga se ispostavi da je bio osuđeni ubica. Radnja prikazuje kako se pijanist počinje bojati kako je preko novih ruku dobio ubilački karakter njihovog prethodnog vlasnika. *Orlacs Hände* je prvi film koji je koristio motiv transplantiranih udova i dijelova tijela koji mijenjaju karakter osobe na koju su transplatirani, a koji će poslije postati izuzetno čest u horor žanru. Sam film je imao dva neposredna remakea - američki film ''Mad Love'' iz 1935. i britansko-francuski *[[The Hands of Orlac (film, 1960)|The Hands of Orlac]]* iz 1960.

## Uloge
* Conrad Veidt ... Paul Orlac
* Alexandra Sorina ... Yvonne Orlac
* Fritz Kortner ... Nera
* Carmen Cartellieri ... Regine
* Fritz Strassny ... Paulov otac
* Paul Askonas ... Sluga

## Vanjske veze
* 
* 
* Stummfilm.at   
* Arcor.de   
* Zelluloid.de   
* Película en línea en inglés y en español
Symphonie Diagonale

***Symphonie diagonale*** ili ***Diagonal-Symphonie*** () je njemački kratki crno-bijeli nijemi animirani film snimljen 1924. u režiji švedskog avangardnog likovnog umjetnika Vikinga Eggelinga. Film prikazuje kako neobična figura, odnosno figure u Art Deco stilu nastaju i nestaju. *Symphonie diagonale* je predstavljalo primjer apsolutnog filma, odnosno pravca koji je postao popularan u njemačkim avangardnim krugovima 1920-ih. Eggeling je umro nedugo nakon javne premijere filma.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* ''Symphonie diagonale''  is available to be watched for free on Europa Film Treasures
*
Das Wachsfigurenkabinett

***Das Wachsfigurenkabinett*** () je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1924. u režiji Paula Lenija. Po žanru predstavlja kombinaciju fantastike i hororaa, a po strukturi je omnibus priča kojoj okvir daje protagonist - pjesnik (koga glumi William Dieterle) unajmljen od vlasnika muzeja voštanih figura da napiše priče o tri njegova eksponata. Film se sastoji od tri priče - o bagdadskom kalifu Harun al-Rašidu (koga glumi Emil Jannings, ruskom caru Ivanu Groznom (koga glumi Conrad Veidt) i Jacku Trbosjeku (koga glumi Werner Krauss). Leniju je ovo bio posljednji film napravljen u Njemačkoj, odnosno prije odlaska u Hollywood.

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
* *[http://www.missinglinkclassichorror.co.uk/leni.htm Paul Leni the forgotten master] *
Linije javnog prevoza u Beogradu

Javni prevoz je deo saobraćaja u Beogradu i on obuhvata prevoz javnog karaktera u gradu Beogradu i okolini, koji se ostvaruje autobusima, tramvajima, trolejbusima i prigradskim vozom (Beovoz, BG VOZ). Područje koje pokriva javni prevoz u Beogradu približno se poklapa sa područjem grada Beograda (tzv. Beogradski region).

Po svom načinu odvijanja i tarifiranja sve linije javnog prevoza u Beogradu i okolini mogu se podeliti na dnevne, noćne i školske.

## Dnevne linije
Dnevne linije pokrivaju vremensko razdoblje od 4 časa ujutru do ponoći. One se mogu podeliti na **gradske linije** (brojevi 2-99) i **prigradske linije** (preko 100). Gradske linije obuhvataju prevoz autobusom, tramvajom i trolejbusom, dok prigradske linije obuhvataju prevoz autobusom i prigradskim vozom (Beovoz, BG VOZ). Osnovna razlika između jednih i drugih linija je različito tarifiranje (tj. različita cena karte, koja je viša u slučaju prigradskih linija).

### Tramvajske linije

### Trolejbuske linije

### Autobuske linije (gradske)

### Autobuske linije (prigradske - prevoznik GSP - [[ITS]])

### Autobuske linije (prigradske - prevoznik Lasta - [[Beograd - Integrisani tarifni sistem|ITS]])

### Prigradski voz
Pogledati: 
* **[[Beovoz]]**
* **[[BG voz]]**

## Noćne linije
Noćne linije pokrivaju vremensko razdoblje od ponoći do 4 časova ujutro. One se mogu podeliti na **gradske linije** (brojevi 2n-99n) i **prigradske linije** (preko 100n).

### Noćne linije (gradske)

### Noćne linije (prigradske)

## Školske linije

### Prevoz dece sa posebnim potrebama

### Prevoz dece do redovnih osnovnih škola

## Povezano
* Saobraćaj u Beogradu
* Beovoz
* BG voz

## Izvor
* GSP - linije
* GSP - karta linija 

## Vanjske veze
* http://www.gsp.rs/naslovna.htm Gradsko saobraćajno preduzeće „Beograd“
Javni prijevoz

**Javni prevoz** je zajednički prevoz putnika odnosno usluga koja je dostupna za korišćenje, za razliku od privatnog transporta, kao što su taksi, minibus ili privatni autobusi.

Javni linijski prevoz putnika obavlja se na: 
* stalnim linijama (svakodnevno), 
* sezonskim linijama (školska, izletnička) i 
* vanrednim linijama (za vreme sajmova, manifestacija...).

## Plaćanje
Za korišćenje usluge prevoza putnik je dužan da u vozilu poseduje važeću voznu ispravu. Putnik je dužan da na zahtev ovlašćenog lica prevoznika pokaže važeću voznu ispravu. U slučaju prekida saobraćaja ili kvara vozila prevoznik je dužan da putnicima omogući da istim kartama mogu da nastave započetu vožnju drugim vozilom.

## Vozni park
Javni prevoz putnika u Beogradu vrši se:
* na gradskim dnevnim i noćnim linijama (autobusi, trolejbusi, tramvaji)
* na ekspresnim gradskim linijama (minibusevi)
* na prigradskim linijama (autobusi)
* gradskom železnicom

## Taksi
Taksi prevoz je vid javnog vanlinijskog prevoza putnika i stvari za koji putnik utvrđuje relaciju i za to plaća iznos koji pokaže taksimetar. Obavlja se motornim vozilima sa najviše 5 sedišta i sa najmanje 4 vrata.

## Povezano
* Autobus
* Tramvaj
* Minibus
* Železnica
* Metro
* Trajekt

## Vanjske veze

* Javni gradski prevoz - Grad Beograd
Michael (film, 1924)

***Michael*** (poznat i pod naslovom ***Mikäel***) je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1924. u režiji Carla Theodora Dreyera. Radnja se temelji na romanu *Mikäel* danskog književnika Hermana Banga. Protagonist, koga tumači Benjamin Christensen je uspješni i ugledni kipar koji živi sa svojim mladim muškim modelom; njihov odnos, međutim, poremeti osiromašena, ali lijepa grofica koja zavede mladića kako bi preko njega potkradala i iskorišataval umjetnika. *Michael* je bio mnogo vjerniji originalnom književnom predlošku od ranije švedske verzije *[[Vingarne]]* iz 1916. godine, kao i nešto eksplicitniji u prikazu homoseksualne prirode dva glavna muška lika, iako daleko implicitniji od današnjih standarda. *Michael* se zbog toga često naziva najvažnijim gej filmom iz nijeme ere.

## Uloge
* Walter Slezak ... Michael
* Benjamin Christensen ... Claude Zoret
* Nora Gregor ... Grofica Lucia Zamikow
* Robert Garrison ... Charles Switt, novinar
* Max Auzinger ... Jules, upravnik kuće
* Didier Aslan ... Vojvoda de Monthieu
* Alexander Murski ... G. Adelsskjold
* Grete Mosheim ... Gđa Alice Adelsskjold
* Karl Freund ... LeBlanc, trgovac umjetninama
* Wilhelmine Sandrock ... Udovica de Monthieu

## Vanjske veze
*
Die Stadt ohne Juden

***Die Stadt ohne Juden*** () je austrijski crno-bijeli nijemi film snimljen 1924. u režiji Hansa Karla Breslauera. Predstavlja ekranizaciju istoimenog satiričkog romana Huga Bettauera. Radnja je smještena u fiktivnu državu "Utopiju" (koja predstavlja tadašnju Austriju) u kojoj je na vlast došla antisemitski nastrojena stranka nalik na Kršćansku socijalnu stranku te donijela zakon prema kome se u roku od godinu dana moraju protjerati svi Jevreji; mjera koje je ispočetka dočekana s oduševljenjem od strane većine stanovništva se brzo pokaže katastrofalnom kada zemlju pogodi strahovita ekonomska i potpuno zamre kulturni život te se Jevrejima šalje poziv da se vrate natrag. Film je sadržavao scene egzodusa Jevreja u stočnim vagonima te se, u svjetlu kasnijih stvarnih događaja, često naziva "proročanskim". Snimanje je, pak, proteklo u stalnim svađama između Bettauera i Breslauera, koji je nastojao maksimalno "ublažiti" eksplicitno politički sadržaj predloška te filmu stavio hepi end koga nema u knjizi, a sve kako bi izbjegao kontroverze. Iako je uglavnom izbjegao probleme sa državnom cenzurom, *Die Stadt ohne Juden* je postao metom napada tada male, ali izuzetno ratoborne nacističke stranke čiji su članovi u nekoliko navrata bacali smrdljive bombe na projekcijama. Godinu dana nakon premijere je Bettauer ubijen od Otta Roshtocka, koji je bio nacistički simpatizer.

## Vanjske veze
* 
* ''Die Stadt ohne Juden'' bei Filmportal.de
* 
* Rezension von Guntram Geser und Armin Loacker (Hrsg.): ''Die Stadt ohne Juden''. Filmarchiv Austria, Wien 2000. 
* gutenberg.spiegel.de – digitalisierter Roman
* Artikel im Kurier über „Die Stadt ohne Juden“
Železnica (razvrstavanje)

Pojam **Železnica** ili **Željeznica** može se odnositi na sledeće:

* železnica ili železnički saobraćaj, kao vrsta saobraćaja;

## Reke
* Željeznica (pritoka Bosne), reka u Bosni i Hercegovini
* Željeznica (rijeka u Crnoj Gori), reka u Crnoj Gori.

## Naseljena mesta
*  Železnica (Blagoejvgradska oblast), selo u Blagojevgradskoj oblasti, Bugarska;
*  Železnica (Sofijska oblast), selo u Sofijskoj oblasti, Bugarska;
*  Železnica, Makedonija, selo u Opštini Kratovo, Republika Makedonija;
*  Železnice (Železnice), grad u Češkoj republici.
George Stephenson

**Džordž Stivenson** (; Wylam, 9. jun 1781 – London, 26. decembar 1848), engleski inženjer i pronalazač.

U Killingworthu je 1814. izumeo prvu sigurnosnu lampu za rudnike. Novčanu nagradu za taj izum uložio je u izgradnju radionice lokomotiva u Newcastlu. Njegova lokomotiva, kojom je upravljao, vukla je 27. septembar 1825. na pruzi  Stockton - Darlington prvi putnički voz na svetu. Na takmičenju za najbolju lokomotivu na pruzi Liverpool - Manchester, pobedila je 6. oktobra 1829. njegova "*Rocket*", koja je postizala brzinu od 30 kilometara na čas. Kao savetnik, Stivenson je sudelovao u izgradnji mnogih železničkih pruga u Engleskoj i Evropi.
New Castle, Pennsylvania

**Njukasl** () je grad u SAD u saveznoj državi Pensilvanija. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 23.273 stanovnika.

## Demografija
Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 23.273 stanovnika, što je 3.036 (11,5%) stanovnika manje nego 2000. godine.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Zvanična stranica grada
Potres u Dubrovniku 1667.

**[[Zemljotres]] u [[Dubrovnik]]u [[1667]]. godine** bio je jedan od najjačih zemljotresa koji su pogodili neko područje današnje Hrvatske.

Dana 6. aprila u 8 časova ujutro, Dubrovnik je zadesio kafastrofalan zemljotres. Ovo je bila najveća katastrofa u dotadašnjih 1.200 godina istorije Dubrovnika.

Golemo kamenje kotrljalo se s brda Srđ i rušilo sve pred sobom. Snažan cunami poharao je luku. More se nekoliko puta povlačilo i pri povratku razbijalo brodove o obalu. Pukotine su se pojavile u zemlji, a izvori vode su presušili. Uzvitlana prašina bila je toliko gusta da je zamračila nebo.

Snažan vetar je raspirio vatre s ognjišta i izazvao požar koji je goreo sledećih 20 dana i progutao neprocenjivo materijalno i kulturno blago koje je nastajalo tokom vekova.

Zemljotres je porušio gotovo ceo grad. Stradalo je oko 3.000 ljudi, što je bila polovina tadašnjeg stanovništva grada.

Zemljotres je pogodio grad u politički vrlo nezgodnom trenutku, usred Drugog kandijskog rata između Mlečana i Osmanlija. I jednima i drugima bi zauzimanje Dubrovnika dalo veliku prednost u ratu, no dubrovačka je diplomatija čak i u ovim okolnostima uspela da sačuva samostalnost Republike.

Dubrovnik je uspeo da se održi i ponovo izgradi, ali nikada nije vratio snagu kakvu je imao u najboljim danima.

## Zanimljivosti
Jedna od retkih prigoda kad se pucalo s dubrovačkih utvrda bila je neposredno nakon zemljotresa kad je zapovednik Lovrijenca Pero Ohmučević naredio da se puca na dve mletačke galije koje su počele s iskrcavanjem na najoštećenijem delu zidina, između bastiona sv. Andrije i tvrđave Bokar. Nakon paljbe iz Guštera galije su se povukle prema Gružu i dalje za Mletke.

## Povezano
* Potres u Zagrebu 1880.

## Reference
Lontra longicaudis

**Neotropska vidra** (*Lontra longicaudis*) je sisar iz reda zveri i porodice Mustelidae. 

## Ugroženost
Podaci o rasprostranjenosti ove vrste su nedovoljni. 

## Rasprostranjenje
Vrsta ima stanište u Argentini, Belizeu, Boliviji, Brazilu, Venecueli, Gvajani, Gvatemali, Ekvadoru, Kolumbiji, Kostarici, Meksiku, Nikaragvi, Panami, Paragvaju, Peruu, Salvadoru, Surinamu, Urugvaju, Francuskoj Gvajani i Hondurasu. 

## Populacioni trend
Populacija ove vrste se smanjuje, sudeći po raspoloživim podacima. 

## Stanište
Staništa vrste su šume, polja riže, močvarna područja, savane, rečni ekosistemi i slatkovodna područja. 
Vrsta je prisutna na području reke La Plata u Južnoj Americi. 

## Literatura
* IUCN crvena lista ugroženih vrsta, detaljniji podaci o vrsti 

## Reference
Minibus

**Minibus** je motorno vozilo koje služi za prevoz putnika. Najčešće je kraći od osam metara i služi u transportu na aerodromima, kao taksi, ili kao prevozno sredstvo u gradskom saobraćaju. Ovakva vozila namenski proizvode fabrike poput mercedesa, tojote i folksvagena. Ime je dobio zbog sličnosti sa autobusom, od koga je manji po kapacitetu.

## Povezano
* Autobus
* Tramvaj
Grímsvötn

**Grimsvetn** ( - „mrgodne vode“) je vulkan na severozapadnoj strani glečera Vatnajökull na Islandu. 
## Geografija
Nalazi se na platou nadmorske visine 1 725 metara ispod sistema glečerskih jezera. Vulkan je tokom 18. vijeka bio vrlo aktivan pa su erupcije bile učestale (1783, 1785). U novije doba, značajne aktivnosti zabeležene su 1998. godine kada je erupcija trajala nedelju dana i 2004. godine u istom vremenskom trajanju. U maju 2011. godine Grimsvetn je opet proradio izbacivši veliku količinu pepela u atmosferu, što je dovelo do obustave avio-saobraćaja na Islandu. Oblak pepela dostigao je visinu od oko 20 kilometara. Erupcija je bila praćena serijom potresa.

## Pogledjte i ove stranice
* Ejafjadlajekidl
* Vatnajökull

## Galerija


Datoteka:Iceland Grimsvoetn 1972-B.jpg|Vulkan i glečer
Datoteka:NASA Photo Grímsvötn Nov. 2004.jpg|NASA snimak 2004. godine
Datoteka:Grimsvotn sat.jpg|Satelitski snimak Grimsvetna


## Reference

## Vanjske veze

* Galerija slika erupcije 2011. godine 
* Video snimak erupcije i pepela 
* Vulkanska erupcija zatvorila avio-saobraćaj
Lovro Hacin

**Lovro Hacin** (Trata pri Velesovem, 23. avgust 1886 - Ljubljana, 4. septembar 1946) je bio slovenački pravnik i policijski službenik, šef ljubljanske policije za vreme Drugog svetskog rata.

Hacin je studirao pravo u Beču i tamo je doktorirao 1916. Godine 1936. je bio imenovan za upravnika policije Ljubljane. Za vreme okupacije sarađivao je sa okupatorom. Septembra 1943. je ponovo postao šef policije u Ljubljani. Hacin je bio oštar protivnik komunizma i proganjao je pripadnike i simpatizere Osvobodilne fronte. Na Rupnikovom procesu 1946. odine osuđen je na smrt vešanjem zbog kolaboracije.

## Literatura
*
Gandhijeva tri majmuna

***Gandhijeva tri majmuna*** su serija skulptura indijskog umjetnika Subodh Gupte koja prikazuje tri glave u različitoj vojnoj opremi. Skulpture su vizualna metafora vezana uz život poznatog indijskog mirotvorca, Mahatme Gandhija, reflektirajući na tri mudra majmuna, odnosno načelo "ne vidim zlo, ne čujem zlo, ne govorim zlo".

## Reference
Serie A

**Serie A**, zbog sponzorskih ugovora poznata i kao **Serie A TIM**, je profesionalno ligaško takmičenje za nogometne klubove, koji se nalaze u vrhu italijanskog nogometnog ligaškog sistema, staro osamdeset godina (igra se od 1929. godine). Takmičenje se nalazilo u organizaciji **[[Lega Calcio]]** do 2010. godine. Od sezone 2010/11 organizaciju preuzima **[[Legga Serie A]]**.

Smatra se jednom od najelitnijih liga u svijetu nogometa. Historijski, Serie A je proizvela najveći broj finalista Evropskog kupa. Ukupno, italijanski klubovi su osvojili 48 Uefinih trofeja i po tome su vodeći u Europi. A.C. Milan je sa 17 titula najuspješniji od svih klubova. Na trećem mjestu te liste je Juventus sa 11 pehara. Juventus je i dosada jedini klub koji je uspio osvojiti sve titule pod okriljem UEFA-e i FIFA-e, te je proglašen drugim *najuspješnijim klubom u 20. stoljeću* u Europi.

**Serie A** je od strane UEFA-e rangirana kao četvrta među evropskim ligama, na osnovu nastupa njenih klubova u Ligi prvaka i Europskoj ligi. I po najnovijoj listi IFFHS-a Serie A je na četvrtom mjestu.

Serie A je jedina liga koja u okviru grupe G-14, koja je okupljala najelitnije klubove na svijetu, imala tri predstavnika; Juventus, A.C. Milan i Internazionale. Također, to je liga koja je dala najviše dobitnika Zlatne lopte.

## Prvaci

:

* Titulu u sezoni 1926/27. prvobitno je osvojio Torino FC, ali ima je ista oduzeta zbog Allenadi prevare.
* Titule u sezonama 2004/05. i 2005/06. prvobitno je osvojio Juventus FC, ali su im iste oduzete zbog Calciopolija. Titula iz 2004/05. nije oduzeta, dok je titula iz sezone 2005/06. naknadno dodjeljena ekipi Internazionale.

## Serie A klubovi
:*Za više detalja, pogledajte članak [[spisak klubova italijanskog nogometnog prvenstva]]*
Prije 1929. godine, mnogi klubovi takmičili su se u najvišem nivou italijanskog nogometa, pošto su se ranije runde odigravale na regionalnom nivou do 1922. godine, a zatim na međuregionalnom nivou do 1929. godine. Ispod je spisak Serie A klubova koji su se takmičili u prvenstvu kada je isti dobio ligaški format (ukupno 60).

### Sezone u Serie A

**Boldirane** ekipe trenutno se takmiče u Serie A. Internazionale je jedina ekipa koja je u Serie A odigrala svaku sezonu.

### Ekipe u sezoni 2025/26

## Reference
;Specifične

## Vanjske veze

* Službena stranica
* FIGC službena stranica
* Football Italiano (na engleskom jeziku) 
* Serie A novosti, rezultati i tabele 

; Historija
* Serie A  – svi rezultati od 1929.
ACF Fiorentina

**ACF Fiorentina** je nogometni klub iz Firence, Italija. Klub je osnovan 26. kolovoza 1926. godine i trenutno se natječe u Seriji A. Fiorentina svoje mečeve odigrava na stadionu Stadio Artemio Franchi koji ima kapacitet od 47,282 mjesta. Fiorentina je titulu prvaka italije osvajala dva puta, u sezoni 1955/56 i u sezoni 1968/69. Kup Italije ovaj klub osvajao je 6 puta i to u sezonama: 1939/1940, 1960/1961, 1965/1966, 1974/1975, 1995/1996, 2000/2001.

## Poznati igrači

## Povezano
* Popis igrača ACF Fiorentine

## Vanjske veze

* Službene stranice
Torino FC

**Torino Football Club 1906** je talijanski nogometni klub iz Torina.

## Historija
Klub je osnovan 1906. pod imenom *Associazione Calcio Torino*. Godine 1970. mijenjaju ime u *Torino Calcio*, a sadašnje ime nose od 2005. Većinu svog postojanja proveli su u Seriji A, u kojoj se i trenutačno natječu. Najuspješnije razdoblje kluba bile su 1940.-te, kada su osvojili pet od ukupno sedam svojih naslova prvaka Italije. Era *Grande Torina* ("Veliki Torino"), kako su ih tada zvali, tragično je prekinuta 4. svibnja 1949., kada su u zrakoplovnoj nesreći u brdima Superge poginuli svi igrači Torina osim jednog, koji nije išao na put jer je bio ozljeđen. Torino je pet puta osvajao Talijanski kup, a najveći međunarodni uspjeh im je igranje u finalu Kupa UEFA sezone 1991./92., u kojem ih je porazio nizozemski Ajax. Svoje domaće utakmice igraju na Stadiu Olimpico, a najveći rival im je torinski Juventus, s kojim igraju *Derby della Mole*.

Torino ima svoju klupsku himnu. Zove se *Cuore Toro*, a izvodi ju sastav Statuto.

## Naslovi

### Domaći
* **[[Serie A]]**
:* **prvak (7)**: 1927./1928., 1942./43., 1945./46., 1946./47., 1947./48., 1948./49., 1975./76.
:* doprvak (7): 1907., 1914./1915., 1928./1929., 1938./1939., 1941./1942,. 1976./1977., 1984./1985.

* **[[Coppa Italia|Talijanski kup]]**
:* **prvak (5)**: 1935./36., 1942./43., 1967./68, 1970./71., 1992./93. 
:* doprvak (8): 1937./38., 1962./63., 1963./64., 1969./70., 1979./80., 1980./81., 1981./82., 1987./88.

* **[[Serie B]]**
:* **prvak (3)**: 1959./60., 1989./90., 2000./01.

* **[[Supercoppa Italiana|Talijanski Superkup]]**
:* doprvak (1): 1993./94.

### Međunarodni
* **[[Kup UEFA]]**
:* doprvak (1): 1991./92.

* **[[Mitropa kup]]**
:* prvak (1): 1990./91.

## Poznati bivši igrači

## Povezano
* Popis igrača Torina FC

## Vanjske veze

* Službena stranica
Hellas Verona F.C.

**FK Helas Verona** () ili samo **FK Verona**, je italijanski fudbalski klub iz Verone. Trenutno se takmiči u Seriji A.

## Historija
Verona je osnovana 1903. godine, a klub je nazvan „Helas“, što na grčkom znači „Grčka“. Na samom početku nije postojalo velikog interesovanja za fudbal u gradu, ali od 1906. godine interesovanje raste otkako su dva gradska tima počela da treniraju na starom rimskom amfiteatru.

Verona je debitovala u najjačem ligaškom takmičenju sezone 1912/13. Godine 1968. se vraća u Seriju A posle dužeg vremena, gde ostaje 6 sezona da bi opet ispala u Seriju B nakon skandala u vezi predsednika kluba. Naredne sezone Verona obezbeđuje plasman u Seriju A i sezone 1975/76. ostvaruje do tada svoj najveći uspeh plasiranjem u finale Kupa Italije, gde su izgubili od Napolija 4:0 tako što su primili sva 4 gola u poslednjih 15 minuta. Verona je na putu do finala izbacivala klubove poput Torina, Kaljarija i Intera. Tri sezone kasnije ispadaju iz Serije A, da bi se vratili sezone 1981/82. U naredne dve sezone klub završava na visokom četvrtom, odnosno šestom mestu. Takođe obe sezone su stizali do finala kupa gde su redom gubili od Juventusa (3:0 nakon produžetaka) i Rome (1:0).

Najveći uspeh Verone dogodio se sezone 1984/85. kada je osvojen prvi skudeto. Verona je imala tim sačinjen većinom od mladih igrača sa samo nekoliko iskusnih. Završila je ligu kao prva sa 4 boda više od Torina. Tri godine posle prve titule šampiona Italije Verona je došla do četvrtfinala Kupa UEFA, gde je ispala od Verdera iz Bremena.

Verona je naizmenično igrala u Seriji A i Seriji B, da bi sezone 2001/02. ispali iz Serije A. U toj sezoni igrali su igrači koji su kasnije postali zvezde poput Adrian Mutu, Massimo Oddo, Mauro Camoranesi, Martin Laursen i Alberto Gilardino. Nakon 11 godina klub se vraća u Seriju A.

## Uspesi
* **[[Serija A]]**
** *Prvak (1)*: 1984/85
* **[[Serija B]]**
** *Prvak (3)*: 1956/57, 1981/82, 1998/99
* **[[Kup Italije u fudbalu|Kup Italije]]**
** *Finalista (3)*: 1976, 1983, 1984
* **[[Kup UEFA]]**
** *Četvrtfinale (1)*: 1987/88

## Verona u evropskim takmičenjima

## Poznati bivši igrači
*  Paolo Rossi
*  Filippo Inzaghi
*  Angelo Peruzzi
*   Mauro Camoranesi
*  Alberto Gilardino
*  Massimo Oddo
*  Damiano Tommasi
*  Claudio Caniggia
*  Sébastien Frey
*  Adrian Mutu
*  Dragan Stojković
*  Martin Laursen
*  Boško Janković
*  Joe Jordan

## Povezano
* Spisak fudbalskih klubova u Italiji

## Vanjske veze

* Zvanični sajt kluba
Arhiepiskopija Italije i Malte

Arhiepiskopija Italije i Malte (), () je eparhija Vaseljenske patrijaršije koja je osnovana 1991 godine. Nadležni arhijerej je gospodin arhiepiskop i mitropolit Genadios.

## Historija

Prisustvo pravoslavnog hrišćanstva na Siciliji i Italiji ima svoju značajnu snagu u grčkoj dijaspori, gde gradovi poput Sirakuze, Messine i Raguse, koje su osnovali grčki kolonisti i koji su bili deo Magne Graecije pre osvajanja od strane Rimljana.

Nakon pada Zapadnog Rimskog carstva, južni delovi Italije kao što su Sicilija, Apulija, Kalabrija ostali su pod kontrolom Istočnog Rimskog carstva za vreme normanskih osvajanja u 11. veku. Raskol Istoka i Zapada 1054. godine podelio je Hrišćanstvo na Pravoslavnu i Rimokatoličku crkva, a pravoslavni episkopi su postali rimokatolički biskupi. Sve do 1200. godine ova podela je u suštini postojala samo na Siciliji i u južnoj Italiji sa posebnim imenovanjem normanskih careva od strane rimokatoličkih biskupa.

Italijansko-vizantijski manastir Svete Marije iz Grottaferrate, 20 kilometara južno od Rima, osnovao je Sveti Nil Rossano 1004. godine, 50 godina pre podele Crkve na Rimokatoličku i Pravoslavnu i ostaje do danas deo od vizantijske tradicije pod rimskom jurisdikcijom. Imigracija albanskih pravoslavanca u južnu Italiju doprinela je kratkom oživljavanju pravoslavlja u 15. veku, ali ubrzo su Albanci bili asimilovani od strane Rimokatoličke crkve, koja čuva svoju autonomiju stvarajući Italijansko-Albansku katoličku crkvu, koja vrši religijske obrede po vizantijskom stilu.
Neobičajnjije priključenja mistera Vesta v strane Boljševikov

***Neobični doživljaji gospodina Vesta u zemlji boljševika*** () je sovjetski crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1924. u režiji Leva Kulješova. Glavni protagonist, koga tučai Porfirij Podobed je John C. West, američki aktivist Kršćanskog udruženja mladih ljudi (YMCA) koji dolazi u SSSR kako bi u njoj osnovao podružnicu svoje organizacije. Radnja prikazuje kako nedugo pod dolasku grupa lokalnih kriminalaca koristi njegove antikomunističke i antisovjetskom propagandom stvorene predrasude o "strašnim", "divljim" i "barbarskim" bolješevicima kako bi mu na prevaru iznuđivala novac, prije nego što ih u tome spriječi sovjetska milicija. Film je u mnogo čemu predstavljao nastojanje sovjetskih sineasta da putem humora i satire odgovore na negativne stavove o mladoj državi u svjetskoj javnosti, ali i svojevrsni satirički komentar na dominaciju američke kinematografije na svjetskim tržištima, a koja nije zaobišla čak ni SSSR. Tako je glavni junak "modeliran" po uzoru na tada popularanog komičara Harolda Lloyda, a njegov najbolji prijatelj je stereotipni kauboj nalik na one iz vestern filmova. Često se navodi da su upravo *Neobični doživljaji gospodina Vesta* prvi eksplicitno antiamerički film u historiji.

## Vanjske veze
* 
* "Mr. West" Program Notes
Tkies khaf (film, 1924)

**Tkies khaf** (; ; ) je poljski crno-bijeli nijemi film snimljen 1924. u režiji Zygmunta Turkowa. Radnja se temelji na drami Peretz Hirschbeina i smještena je u jevrejski geto u Vilniusu. Protagonisti su mladić i djevojka čiji su se očevi - najbolji prijatelji - zavjetovali da će ih vjenčati kada odrastu; u tome ih spriječava niz nepredviđenih događaja prije nego što im pomogne Elijah (koga tumači sam Turkow). *Tkief khaf* se smatra važnim kao jedno od prvih filmskih ostvarenja na jidišu. Godine 1933. je u SAD grupa glumaca iz njujorških jidiš teatara nadosnimila zvuk, ali i okvirnu priču u kojoj događaje prepričavaju gosti u krčmi.

Godine 1937. je snimljen mnogo poznatiji zvučni remake.

## Vanjske veze
*