open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alfreð Gíslason

**Alfreð Gíslason** (; Akureyri, 7. rujna 1959.), islandski rukometni trener i bivši igrač koji je igrao na poziciji lijevog vanjskog. Igračku i trenersku karijeru većinom je proveo na Islandu i u Njemačkoj, a od 2020. godine izbornik je reprezentacije Njemačke. 

## Igračka karijera

Za vrijeme igračke karijere, Gíslason je igrao kao lijevi vanjski. Do 1980. godine igrao je u KA Akureyriju, klubu iz svog rodnog grada. Nakon toga prelazi u Knattspyrnufelag Reykjavík, gdje igra do 1983. godine, kada prelazi u Njemačku i potpisuje za TUSEM Essen. S Essenom je dva puta bio nacionalni prvak te osvajač kupa 1988. godine. Iste godine vraća se ponovo, na jednu sezonu, u Reykjavík, nakon čega odlazi u španjolski klub Bidasoa Irún. Tamo igra do 1991. godine, nakon čega se vraća u svoj matični KA Akureyri kao trener-igrač, u kojem se 1995. godine i umirovio. 

Gíslason je bio i islandski reprezentativac, skupivši 190 nastuoa uz 542 gola za reprezentaciju. 

## Trenerska karijera

Gíslasonov prvi trenerski angažman došao je 1991. godine, kada je kao trener-igrač vodio KA Akureyri do 1995. godine, a do 1997. godine samo kao trener. Tada je dobio svoj prvi inozemni angažman, u njemačkom prvoligašu SG VfL/BHW Hamelnu, s kojim nije osigurao ostanak u prvoj ligi te je dobio otkaz, a naslijedio ga je njegov pomoćnik Frank-Michael Wahl. Međutim, Gíslason je već tokom te sezone dogovorio posao u SC Magdeburgu, u koji tako prelazi 1999. godine i ostaje kao glavni trener sve do 2006. godine; naslijedio ga je njegov pomoćnik, Gheorghe Licu. 

Kao i ranije, Gíslason je već imao dogovoreno preuzimanje VfL Gummersbach od početka 2007. godine, međutim već je početkom sezone 2006./2007. preuzeo klub nakon što je njegov prethodnik, Velimir Kljaić, morao otići zbog zdravstvenih i obiteljskih razloga. Paralelno je od 2006. godine vodio i islandsku reprezentaciju, ali je dobio otkaz 2008. godine nakon Eura 2008. godine. U istom periodu, THW Kiel otkupljuje njegov ugovor i dovodi ga kao glavnog trenera u klubu. Kiel je vodio sve do 2019. godine, a 2020. godine preuzeo je klupu njemačke reprezentacije, nakon što je Christian Prokop dobio otkaz. 

## Privatni život

Alfreð Gíslason završio je studij povijesti te je, osim rukometni trener, po zanimanju i povjesničar. Do njezine smrti 31. svibnja 2021. godine bio je u braku s Karom Guðrún Melstað, s kojom ima i troje djece. 

## Reference

## Literatura
* D. Lange: *Ein sturer Isländer.* u: *[[Handballwoche]].* Izdanje 4/2008, S. 14.
* 

## Vanjske veze

* Persönliche Daten auf der Seite des THW Kiel
*
Licitari

**Licitari** (**licidari**) su šareno ukrašena peciva od slatkog medenog tijesta (medenjaci). Koriste se kao ukrasni poklon, i često se daju na proslavama ljubavi kao što su vjenčanja i svadbe. Zanatlije licitari, poznati kao medičari, bili su veoma cijenjeni u društvu, a njihovi licitari veoma traženi (bili su sentimentalniji od poklanjanja buketa ruža). I danas se tradicija održava, a metode proizvodnje jedva da su se promijenile. Za izradu jednog licitara potrebno je više od mjesec dana.

## Historija
Zanat se pojavio već u srednjem vijeku, a u 16. i 17. stoljeću u mnogim su se evropskim samostanima pripravljali kolači s pomoću bogato ukrašenih drvenih kalupa. U istočnoalpskome području, takva je izrada kolača ubrzo prerasla u zanat, koji se postupno proširio i na druga područja srednje Evrope i Panonije.

Vrhunac licitarskog zanata je bio u doba Austrougarske monarhije. U Hrvatskoj su licitari postali poznati po tome što su se prodavali u marijanskom svetištu Marija Bistrica (kod Zagreba) u koje su hodočasnici dolazili. Iako nisu vjerski simbol, licitari su se često kupovali i nosili kući, jer su zbog jednostavog oblik, atraktivnih boja i ukrasa bili zanimljiv suvenir za pokazivanje svojim porodicama i komšijama.

U Srbiji se, osim u Beogradu, ovaj zanat javlja tek u drugoj polovini 19. veka i to kao voskarsko-licitarski. Praktično je prenijet iz Vojvodine gde je bio razvijen u 18. vijeku. Ova dva veoma različita zanata i po materijalima i po alatima su spojeni potrebama tržišta. Tražnja je bila mala pa su zanatlije bili primorane da se bave sa oba zanata. Interesantno je da su se licidarskim zanatom bavili Nemci a Srbi voskarskim.
## Proizvodnja
Nekad se tijesto za licitare utiskivalo u ručno izrađene (drvene) kalupe, a danas se oblikuje u limenim kalupima i nakon toga peče, boji voćnim bojama (crvena, žuta, zelena, bijela) i ukrašava šećernom smjesom, ogledalcima i dr. Pecivo je najčešće u obliku srca, bebe, konja, ptice, gljive, vijenca te manji komadići kojima se ukrašavaju božićna ili novogodišnja drvca. 

Licitarska peciva su više za gledanje nego za jelo. Neki uopšte nisu za jelo jer sadrže pored brašna i gips (da bi bili ljepši i čvršći). Osnovna namjena im je da budu ukras i da se okače oko vrata ili na zid. Zato nije bitno da li su svježi ili ukusni već kako izgledaju.

## Nematerijalna svjetska baština
Licitarsko zanatsvvo na području sjeverne Hrvatske nalazi se UNESCO-voj Reprezentativnoj listi nematerijalnog kulturnog naslijeđa čovječanstva kao element kulturne baštine u Hrvatskoj. Odluku o upisu donio je Međuvladin komitet za očuvanje nematerijalnog kulturnog naslijeđa na zasjedanju koje je održano od 15. do 19. novembra 2009. u Najrobiu, Kenija 

## Izvori
Ljudska situacija

**Ljudsko stanje** čine karakteristike i ključni događaji ljudskog života, uključujući rođenje, učenje, emocije, težnje, moral, sukob i smrt. Ovo je vrlo široka tema o kojoj se razmišljalo i dalje se razmišlja i analizira iz mnogih perspektiva, uključujući umjetnost, biologiju, književnost, filozofiju, psihologiju i religiju.

Kao književni pojam, "ljudska situacija" obično se koristi u kontekstu dvosmislenih tema, kao što su smisao života ili moralna pitanja.

## Neke perspektive
Svaka glavna religija ima konačna vjerovanja u vezi s ljudskim stanjem. Na primjer, budizam uči da je postojanje vječni ciklus patnje, smrti i ponovnog rađanja od kojih se ljudi mogu osloboditi putem plemenitog osmostrukog puta. Mnogi kršćani, pak, vjeruju da su ljudi rođeni u grešnom stanju i da su osuđeni na propast u zagrobnom životu osim ako ne zadobiju spasenje kroz Isusa Krista.

Filozofi su dali mnoge perspektive. Utjecajno drevno gledište bilo je ono o *[[Država (Platon)|Republici]]* u kojem je Platon istraživao pitanje "šta je pravda?" i postulirao da to nije prvenstveno nešto među pojedincima, već se tiče društva u cjelini, što ga je navelo da osmisli utopiju. Dvije hiljade godina kasnije René Descartes je izjavio: " Mislim, dakle jesam" jer je vjerovao da je ljudski um, posebno njegova sposobnost razuma, primarni odreditelj istine; zato se često smatra ocem moderne filozofije. Jedna takva moderna škola, egzistencijalizam, pokušava pomiriti osjećaj dezorijentacije i konfuzije pojedinca u svemiru za koji se vjeruje da je apsurdan .

Mnoga književna djela pružaju perspektivu o ljudskom stanju. Jedan od poznatih primjera je Šekspirov monolog " Sav svijet je pozornica " koji sažima promišljanje o sedam faza ljudskog života.

Psihologija ima mnogo teorija, uključujući Maslowljevu hijerarhiju potreba i pojmove krize identiteta i upravljanja strahom . Također koristi različite metode, npr. logoterapiju koju je razvio Viktor Frankl koji je preživio holokaust kako bi otkrio i potvrdio osjećaj smisla. Druga metoda, kognitivna bihejvioralna terapija, postala je široko rasprostranjena terapija za kliničku depresiju.

Još od 1859. godine, kada je Charles Darwin objavio *[[On the Origin of Species|Porijeklo vrsta]]*, biološka teorija evolucije bila je značajna za promišljanje ljudske situacije. Teorija evolucija tvrdi da je ljudska vrsta povezana sa svim ostalim vrstama, živim i izumrlim, te da je prirodna selekcija primarni faktor preživljavanja. Ovo je pružilo osnovu za nova vjerovanja, kao što su socijalni darvinizam i teistička evolucija.

## Reference
João IV od Portugala

**João IV od Portugala** (Vila Viçosa, 18./19. mart 1604.-Lisabon, 6. novembar 1656.) znan kao *João Obnovitelj* (portugalski: João Restaurador) bio je Portugalski kralj od 1640. nakon ustanka, kojim je okončana 60 godišnja španjolska vladavina.

Za svoje vladavine  uspio je odbiti sve španjolske pokušaje da ga se svrgne, zahvaljujući sklopljenim savezima i tako postao osnivač 
Dinastije Bragança koja je vladala Portugalom do kraja monarhije.

## Biografija

João je kao vojvoda od Bragançe, bio najbogatiji plemić u Portugalu, svoj položaj dodatno je učvrstio 1633 ženidbom sa Luisom de Guzmán, kćerkom moćnog španjolskog vojvode od Medine Sidonie. Njegovo Vojvodstvo Bragança, osnovano 1461., bilo je logičan nasljednik izumrle portugalske kraljevske Dinastije Aviz.
Zbog tog su mu ustanici koji su 1. januara 1640. istjerali španjolskog guvernera ponudili krunu. 
Uz odobrenje Cortesa (dijete) okrunjen je 15. januara kao João IV.

Po stupanju na tron poslao je diplomate u Kraljevinu Francusku, Kralevinu Englesku i 
Nizozemsku Republiku.da ishode priznanje portugalske nezavisnosti.
Njegovo savezništvo sa engleskim Stuartima iz 1642.propalo je zbog Engleskog građanskog rata. 
Zbog tog je 1654. sklopio novo savezništvo sa Republikom Commonwealth, čime je dobio vojnu pomoć u zamjenu za 
trgovačke privilegije. 
U to su vrijeme Nizozemci uspjeli zauzeli Pernambuco na sjeveroistoku Brazila i Angolu, pa ih je João uspio istjerati, ali ne iz Istočne Indije u kojoj su zadržali vlast. 
Uspio je poraziti Španjolce u Bitci kod Montija (26. maj 1644.) i tako spriječiti daljnju invaziju.

João je zajedno sa krajicom Luisom vladao uz pumoć dvorskog savjeta i trostaležnog parlamenta (Cortesa).
Vještom diplomacijom uspio se othrvati španjolskim pokušajima u Vatikanu da se izolira portugalska crkva.
Kolonijama je vladao uz pomoć novoosnovanog Prekomorskog savjeta.

Ono što se manje zna da je bio dobar kompozitor, kao i to da je preživio nekoliko pokušaja atentata.

Kad je umro naslijedila ga je žena koja je kao regent vladala umjesto sina Afonsa VI (vladao 1656.-83). 
Njegova kći Catherine od Braganze udala se 1662. za Engleskog kralja  Charlesa II 

## Reference

## Vanjske veze

* ''John IV king of Portugal''
Festival svetog Trifuna

**Fešta i kolo Svetog Trifuna** predstavlja kulturnu baštinu koju čuva zajednica bokeljskih Hrvata doseljenih u Hrvatsku iz Boke Kotorske u Crnoj Gori, najvećim dijelom nakon raspada Jugoslavije. Zajednica je organizirana u bratstva pod zajedničkim nazivom “Hrvatsko bratstvo Bokeljske mornarice 809” i djeluje u Zagrebu, Rijeci, Puli, Splitu i Dubrovniku.

Duhovnost bokeljskih Hrvata je povezana sa Svetim Trifunom, zaštitnikom Kotora, Kotorske biskupije i Bokeljske mornarice. Tu je i kolo posvećen Svetom Trifunu, koje se često naziva i „Kolo Bokeljske mornarice“ jer ga plešu samo čete Bokeljske mornarice.

Proslava počinje odlaskom u crkvu u kojoj se recituju pohvale svetom Trifunu i odaje počast preminulim članovima Bokeljske mornarice. Zatim se čitaju poruke onima članovima mornarice koji su odsutni (uglavnom raseljeni širom svijeta). Po okončanju svečanog dijela, okupljeni pred crkvom plešu kolo uz tradicionalna bokeljska jela.

Bokeljska zajednica organizuje i tradicionalnu noć Boke koja uključuje ples, izložbe i koncerte. Noć Boke se organizuje u različitim gradovima, ali na različite datume u periodu od februara do aprila. 
## Nematerijalna svjetska baština
Fešta i kolo Svetog Trifuna nalaze se na UNESCO-voj Reprezentativnoj listi nematerijalnog kulturnog naslijeđa čovječanstva kao element kulturne baštine u Hrvatskoj. Odluku o upisu donio je Međuvladin komitet za očuvanje nematerijalnog kulturnog naslijeđa na zasjedanju koje je održano od 28. novembra do 3. decembra 2022. u Rabatu, Maroko 

## Izvori
Međimurska popevka

**Međimurska popevka** je narodna pjesma koja se izvodila najviše u ruralnim sredinama, u različitim prilikama (prazničke proslave, krštenja, svadbe, žetve, berba grožđa i sl.). Pjevanje je ponekad bilo praćeno tradicijskim plesom – međimurskim kolom. Pretežno je solistički vokalni žanr kojim su se bavile žene međimurskog kraja, u sjeverozapadnom dijelu Hrvatske. Danas je izvode i muškarci i žene, pojedinačno i u grupama, u vokalnim, vokalno-instrumentalnim, instrumentalnim, monofonim i višeglasnim izvedbama, kao muzički žanr ili uklopljeno u ples. Najaktivniji izvođači su članovi kulturno-umjetničkih društava i udruženja sa dugom tradicijom u zemlji, u kojima pojedini solisti imaju ključnu ulogu.

Tekstovi popevke su od velikog značaja i predstavljaju osnovu za razvrstavanje, između ostalih, na ljubavne, tužno-melanholične, duhovite i crkvene popevke. Najstariji sačuvani tekstualni zapisi popevke potieču iz 16. stoljeća.

## Nematerijalna svjetska baština
Međimurska popevka nalazi se UNESCO-voj Reprezentativnoj listi nematerijalnog kulturnog naslijeđa čovječanstva kao element kulturne baštine u Hrvatskoj. Odluku o upisu donio je Međuvladin komitet za očuvanje nematerijalnog kulturnog naslijeđa na zasjedanju koje je održano od 15. do 19. novembra 2018. u Port Louisu, Mauricijus 
## Izvori
Grajaú (rijeka)

**Grajaú** (portugalski: *Rio Grajaú*) je rijeka na sjeveroistoku Brazila u Saveznoj državi Maranhão, duga 783 km, pritoka Rijeke Mearim.
## Hidrologija
Grajaú izvire u planinama Olho D’água i Cinta. Od teče prema sjeveroistoku do ušća u Mearim
preko kanala Rigô.

Porječje rijeke prostire se na površini od 22,960 km² po Državi Maranhão.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Grajaú River'' (na portalu Mapcarta)
Martim Costa

**Martim Mota da Costa** (Vila Nova de Gaia, 27. rujna 2002.), portugalski rukometaš i reprezentativac koji igra kao vanjski igrač. Profesionalnu karijeru započeo je kao igrač Porta (iako je prve dvije profesionalne sezone proveo na posudbi u Gaiji), a 2021. godine prešao je u Sporting CP, gdje igra i danas. Od 2022. godine igra za reprezentaciju Portugala. 

Njegov otac, Ricardo, bivši je rukometaš, dok je njegov mlađi brat, Francisco, također rukometaš i portugalski reprezentativac.
Marechal Deodoro, Alagoas

**Marechal Deodoro** je grad od 49,880 i općina od 60,370 stanovnika. na sjeveroistoku Brazila u Saveznoj državi Alagoas.

## Geografija

Grad se nalazi na lijevoj (zapadnoj) obali Lagune Manguaba udaljen 28 km zapadno od svog 
administrativnog centra Maceia i desetak km od Atlantskog oceana.

## Historija
Osnovan je 1591. kao feud (sesmaria) Dioga de Melo Castra pod imenom *Santa Madalena do Sumaúma*.

Od 1636. se zove *Vila Santa Madalena da Lagoa do Sul*.
Između 1817. - 1839. je bio administrativni centar Provincije Alagoas, u tom periodu je dobio i status grada 1823.

Općina je osnovana 1939. sa novim imenom Marechal Deodoro, u čast maršala Deodora da Fonseca, prvog predsjednika Brazilske republike koji je rođen u gradu 1827.
Ministarstvo kulture je grad 2006. proglasilo mjestom od nacionalne historijske važnosti.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura Municipal do Marechal Deodoro'' (službene stranice)
Laguna Manguaba

**Laguna Manguaba** (portugalski: *Lagoa Manguaba*) je laguna Atlantskog oceana na istoku Brazila.

## Karakteristike

Laguna je svojom površinom od 42 km² najveća u Saveznoj državi Alagoas.
Duga je 17 i široka do 4,5 km. Ona je estuarij rijeka Paraíba do Meio i Sumaúma a kanalima je spojena sa 
oceanom i susjednom zapadnom Lagunom Mundaú.

Na njezinoj obali se nalazi grad Marechal Deodoro, nekadašnja Vila Madalena prva prijestolnica Države Alagoas

Iako je naizgled lijepa, vrlo je zagađena kanalizacijom pa se ne preporuča kupanje, pa čak ni jedenje riba.
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Manguaba Lagoon''
Laguna Mundaú

**Laguna Mundaú** (portugalski: *Lagoa Mundaú*) je laguna Atlantskog oceana na istoku Brazila u Saveznoj državi Alagoas.

## Karakteristike

Laguna ima površinu od 23 km², obale su joj obrasle mangrovim šumama. Plitka je i bogata ribama, rakovima i 
mekušcima.
Duga je 5 i široka do 3,5 km, kanalima je spojena sa 
oceanom i susjednom istočnom većom Lagunom Manguaba.

Duž njenih zapadnih obala prostire se grad Maceió, današnji administrativni centar Države Alagoas.
Zbog tog je i poprilično zagađena kanalizacijom, tog velikog grada.
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Mundaú Lagoon''
Santa Maria da Vitória (rijeka)

**Santa Maria da Vitória** (portugalski: *Rio Santa Maria da Vitória*) je rijeka na istoku Brazila u Saveznoj državi Espírito Santo duga 122 km.
## Hidrologija
Rijeka izvire na terenu općina Santa Maria de Jetibá. Od tamo teče prema jugoistoku do ušća u Zaljev Vitória kod grada 
Vitória.

Sliv rijeke prostire se na površini od 1,876 km² po Državi Espírito Santo.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Santa Maria da Vitória River'' (na portalu Mapcarta)
Afonso VI od Portugala

**Afonso VI od Portugala** (Lisabon, 21. august 1643.-Sintra, 12. septembar 1683.) bio je Portugalski kralj De jure od 1656. do 1683., iako je De facto to bio samo do 1667. kad je natjeran da napusti tron.

Vladavina mu je bila obilježena rivalskim sukobom između njegovihh i simpatizera njegova brata Pedra II.
O njemu postoje brojne priče od tog da je bio djetinjast do tog da je bio mentalno poremećen.

## Biografija

Afonso je naslijedio svog oca João IV 1656., kad je imao samo 13 godina, pa je umjesto njega vladala njegova majka kao regent do 1662.

Za njegove kratke vladavine portugalska vojska izvojevala je niz pobjeda protiv španjolske vojske, u bitkama kod 
Ameixala (1663.), Castelo Rodriga (1664.) i Montes Clarosa (1665.). ), što je 1668. dovelo do španjolskog priznanja portugalske nezavisnosti.

Za Afonsa su stvari krenule loše kad ga je 1667. napustila žena Maria Francisca od Savoje, sa kojom se vjenčao 1666. 
Ona je od crkve dobila poništenje braka, jer nije bio konzumiran zbog njegove impotencije. 
Maria Francisca se 1668. udala za njegova brata Pedra II, koji je proglašen princom regentom.
Na taj je način Afonso proglašen nesposobnim i natjeran da abdicira i preda tron.

Nakon tog je Afonso je držan kao zarobljenik na Azorima iu Sintri sve do svoje smrti.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Afonso VI king of Portugal''
Dinastija Bragança

**Dinastija Bragança** (portugalski: *Sereníssima Casa de Bragança*) je ime porodične dinastije koja je vladala Kraljevinom Portugal od 1640. do 1910. i Brazilskim Carstvom od 1822. do 1889.

## Historija

Osnivač dinastije i 1 vojvoda od Bragançe bio je Afonso (umro 1461.), nezakoniti sin Portugalskog kralja João I.
Kada je Portugal stekao nezavisnost od Španjolskog Carstva 1640. njegov nasljednik 8 vojvoda od Bragançe João
stupio je na portugalski tron kao João IV. Nakon toga je titulu vojvode od Bragançe nosio prestolonasljednik. 
Dinastija je trajala do smrti kraljice Maria II 1853.

Njezina dva sina (Pedro i Louis), unuk (Carlos) i praunuk (Manuel), koji su vladali do kraja monarhije 1910., po očevoj liniji bili su članovi njemačke dinastije Saxe-Coburg-Gotha-Koháry.

## Reference

## Vanjske veze

* ''House of Bragança Portuguese family'' (na portalu Encyclopædia Britannica)
Cuiabá (rijeka)

**Cuiabá** (portugalski: *Rio Cuiabá*) je rijeka na jugozapadu Brazila u Saveznoj državi Mato Grosso duga 480 km. 
## Hidrologija
Rijeka izvire na terenu općine Rosário Oeste u Brazilskoj visoravni vododjelnici slivova Amazone i Parane.

Od tamo teče uz brojne meandre isprva prema jugozapadu, zatim prema jugoistoku i ponovno prema jugozapadu.
Protiče preko gradova  Cuiabá i Varzea Grande, zatim skreće prema jugu i teče nekih dvjestotinjak kilometara do ušća rijeke 
São Lourenço. Zajedno sa njom teče preko poplavne paragvajske ravnice do ušća u rijeku 
Paragvaj.

Porječje rijeke prostire se na površini od 22,851 km²  po Državi Mato Grosso.

Na rijeci i njenim pritokama dosad je podignuto pedesetak hidroelektrana. Najnoviji projekt izgradnje 6 hidroelektrana na dionici od ušća pritoke Manso do aglomeracije Cuiabá-Varzea Grande, trenutačno je stopiran, zbog protesta lokalnog stanovništva i ekoloških organizacija.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Cuiabá River'' (na portalu Mapcarta)
Niels Versteijnen

**Niels Gerardus Versteijnen** (Tilburg, 3. veljače 2000.), nizozemski rukometaš i reprezentativac koji igra na poziciji desnog vanjskog. Profesionalnu karijeru započeo je 2019. godine kao član Flensburga, za koji je igrao do 2022. godine, s tim da je dvije sezone (od 2020. do 2022.) proveo na posudbi u Lübecku. Nakon toga prelazi u TBV Lemngo, gdje igra i danas. 

Za reprezentaciju Nizozemske debitirao je 2018. godine kao junior u utakmici protiv Estonije. Sudjelovao je na nekoliko međunarodnih natjecanja, a na EHF Euru 2024. godine postigao je 15 golova u porazu od Slovenije u drugom krugu natjecanja. 

Njegov brat blizanac, Arjen, također je rukometaš i nizozemski reprezentativac. 

## Vanjske veze
* Niels Versteijnen u bazi podataka Bundeslige
Arjen Versteijnen

**Arjen Versteijnen** (Tilburg, 3. veljače 2000.), nizozemski rukometni golman i reprezentativac. Profesionalnu karijeru započeo je 2016. godine kao član nizozemskog kluba HV Tachos, odakle je 2019. godine prešao u Bevo HC; nakon samo godinu dana odlazi u belgijski HC Achilles Bocholt, gdje igra do 2022. godine, kada se vraća natrag u Bevo. 

Za reprezentaciju Nizozemske debitirao je 2019. godine u utakmici protiv Rumunjske. Sudjelovao je na nekoliko međunarodnih natjecanja.

Njegov brat blizanac, Niels, također je rukometaš i nizozemski reprezentativac. 

## Vanjske veze
* Arjan Versteijnen u bazi podatka portala handball-world.news
* Arjan Versteijnen u bazi podataka EHF-a
Alexander Blonz

**Alexander Christoffersen Blonz**, ponekad i **Alexandre Blonz** (Clamart, 17. travnja 2000.), norveško-francuski rukometaš i reprezentativac koji igra na poziciji lijevog krila. Trenutno igra za danski GOG Håndbold. 

Rođen je 2000. godine u Clamartu. Njegov je otac Francuz, a majka Norvežanka; upoznali su tijekom studija u Parizu. U njegovom su se domu govorili norveški i engleski, tako da je francuski naučio tek u osnovnoj školi. Dok je bio dijete, obitelj se preselila u Stavanger. Tamo se Blonz počeo i baviti rukometom te je 2016. godine postao igrač Vikinga. Nakon tri sezone odlazi u Elverum Håndball, s kojim osvaja dva norveška prvenstva i jedan kup. Godine 2021. prelazi u Pick Szeged, s kojim osvaja jedan naslov prvaka, a od 2023. godine igra za GOG Håndbold.

Od 2019. godine igra za reprezentaciju Norveške.

## Napomene
Anhandui

**Anhanduí** (portugalski: *Rio Anhanduí*) je rijeka na jugozapadu Brazila u Saveznoj državi Mato Grosso do Sul duga 390 km, desna 
pritoka rijeke Pardo (pritoka Parane).
## Hidrologija
Rijeka se formira sutokom potoka Segredo i Prosa sjeverno od grada Campo Grande, kroz koji protiče na svom toku prema jugu.

Od tamo teče uz brojne meandre prema jugoistoku do ušća u rijeku Pardo.

Porječje rijeke po gradu Campo Grande u kom je najveći vodotok procjenjuje se na 40,72 km².

Najveće pritoke su rijeke Anhanduizinho i Ribeirão da Lontra.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Anhanduí River'' (na portalu Mapcarta)
Rosário Oeste

**Rosário Oeste** (Zapadni Ružičnjak) je naselje od 9,790 i općina od 16,999 stanovnika. na jugozapadu Brazila u Saveznoj državi Mato Grosso.

## Geografija
Rosário Oeste se prostire u duž lijeve (zapadne) obale rijeke Cuiabá, udaljen stotinjak km istočno od mjesta gdje se ona formira sutokom tri potoka.
Od svog administrativnog centra grada Cuiabá je udaljen 103 km sjeverno

## Historija

Nukleus današnje općine bila je plantaža porodice Tourino osnovana 1757. Uz nju je izraslo naselje *Monjolo* sa kapelom i ikonom Gospe od ružarija, koje je postalo odmorište brojnih avanturista koji su išli u potragu za zlatom u Diamantino, pa se i dobar dio stanovnika odselio u Diamantino.

Druga plantaža osnovana 1812. na današnjem mjestu, pokazala se otpornijom jer se u nju preselio ostatak stanovnika Monjola, zajedno sa ikonom i tako je nastalo naselje *Arraial do Rosário*. Ono je 1883. dekretom br. 30 postala parohija *Rosário do Rio Acima*.

Ime joj je službeno promjenjeno 1915. u Rosário Oeste (Zapadni ružarij), a 1918 je dobilo i povelju 

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura Municipal de Rosário Oeste'' (na portalu Mapas)
João III od Portugala

**João III od Portugala** zvan *Piedoso*-Pobožni (Lisabon, 6. jun 1502.-Lisabon, 11. jun 1557.) bio je Portugalski kralj od 1521. do 1557.

Za njegove duge vladavine portugalska mornarica koja je dominirala Indijskim oceanom dospjela je i do obala Brazila kog je počela kolonizirati. Istovremeno na unutašnjem planu osnovana je i proradila Inkvizicija i Družba Isusova.

## Biografija

Ubrzo nakon što je naslijedio svog oca Manuela I., João se oženio Katarinom, sestrom 
Svetorimskog cara i Španjolskog kralja Karla V., dok je Karlo oženio Joãovu sestru Isabelu. Ti su brakovi utrli put konačnom pravu Felipea II na portugalski tron 1580.

Sporazumom iz 1529. osigurao je Portugalu pravo na Molučki arhipelag važan zbog začina (danas dio Indonezije), zauzvrat je priznao Španjolskoj pravo na Filipine.

Taj proces je kulminirao Sporazumom iz Tordesillasa, kojim je Novi svijet podjeljen između Iberijskih velesila.

João se od 1533. snažno angažirao u kolonizaciji Brazila, zbog tog je 1549. osnovao vlast u Bahiji. U Indiji je Portugal zauzeo Diu 1535, u Goi i počeo trgovati sa  Sijamom i Makaom u Kini.
Za razliku od tog napustio je neke od fortifikacija po Sjevernoj Africi jer su bile preskupe za održavanje.

João je uspio zadržati kontrolu nad trgovinom začinima, ali je profit opao, a troškovi porasli, pa je i država zapala u dugove.

Iako je u mladosti bio naklonjen Erazmu Roterdamskom, kasnije je bio sklon vjerskoj ortodoksiji, zbog tog je 1536. uveo inkviziciju, a Jezuitima povjerio rad nad Univerzitetom u Coimbri i misijama po kolonijama.

Kad je umro 1557. naslijedio ga je unuk Sebastião, jer mu je sin i prestolonasljednik João Manuel umro 1554.
Kako je Sebastião tad imao samo 3 godine, umjesto njega vladala je njegova žena kao regent.

## Reference

## Vanjske veze

* ''John III king of Portugal''
Dinastija Aviz

**Dinastija Aviz** (portugalski: *Dinastia de Avis*) je ime porodične dinastije koja je vladala Kraljevinom Portugal od 1385. do 1580.
## Historija

Kad je umro Fernando I bez nasljednika, završila je i vladavina Burgundske dinastije.
Zbog tog se Cortes sastao u Coimbri od marta do aprila 1385. i na kraju izabrao Velikog majstora Viteškog reda od Aviza za kralja, koji je vladao kao João I od Portugala.

João je tako postao osnivač nove dinastije koja je dala devet monarha.
Njegov izbor nije prošao bez otpora, jer su brojni plemići i kler još uvijek smatrali kraljicu Kastilje zakonitom nasljednicom. Ipak je narod bio više za portugalskog kralja, uz to je João imao dobre i odane saveznike u vojskovođi *Nunu Álvaresu Pereiri* i *Joãu das Regrasu*, dvorskom kancelaru i pravniku.

Kad je umro Sebastião I naslijedio ga je ujak, kardinal Henrique I (1578.-80), brat Joãoa III.
Zbog njegove podmakle dobi i zavjeta na celibat bilo je sigurno da će portugalski tron pripasti španjolskom kralju
Felipeu II, koji je bio i nećak Joãoa III.

Kad je umro Henrique, jedini koji se pobunio protiv tog i smatrao da ima pravo na ton, bio je António, prior od Cratoa, sin Joãova brata Luísa. 
Njega je vojska Vojvode od Albe lako pobjedila kod Santaréma i ušla u Lisabon.

Tako je Felipe II postao portugalski kralj Felipe I i vladao do 1598.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Dinastia de Avis''
Pedagoške discipline

**Pedagoške naučne discipline** su istraživačke naučne oblasti pedagogije.

## Sistem pedagoških disciplina

a) osnovne pedagoške discipline

* Opća pedagogija :
** Osnove pedagogije
** didaktika (teorija nastave) - bavi se nastavnim procesom, načinom prenošenja znanja i vještina od strane nastavnika i načinom primanja ovih informacija od učenika.
** Teorija obrazovanja - bavi se odgojnim utjecajem pojedinaca i društvenih grupa na mlade
* Istorija pedagogije - je nauka koja se bavi razvojem pogleda na obrazovanje i vaspitanje, bavi se značajnim ličnostima pedagogije, ispituje prednosti i slabosti obrazovnog sistema u prethodnim periodima.
* Komparativna pedagogija - je pedagoska disciplina koja u našim uslovima, ona poredi školske sisteme sa drugim zemljama, među zemljama.
* Metododologija pedagogije  

b) primijenjene pedagoške discipline:

* prema uzrastu učenika:
** pedagogija predškolskog uzrasta (3-6)
** pedagogija najmlađeg školskog uzrasta (6-11)
** pedagogija puberteta:
*** pedagogija srednjoškolskog uzrasta (11-15)
*** pedagogija školskog uzrasta (15-18,19)
** adolescentna pedagogija (18-22)
** andragogija (nauka o odgoju, obrazovanju i savjetovanju odraslih) više nije među primijenjenim pedagoškim naukama, već je posebna naučna disciplina u okviru obrazovnih nauka – antropogogija. Geragogija je sastavna nauka andragogije, koja se fokusira na specifičnosti obrazovanja i obuke starijih osoba. )
* prema vrsti društvene aktivnosti:
** korporativna pedagogija
** vojne pedagogije
** dramska pedagogija
** muzička pedagogija
** sportska pedagogija
** pedagogija slobodnog vremena
* prema obrazovnim institucijama:
** porodična pedagogija
** školske pedagogije
** pedagogije dječjih i omladinskih organizacija

c) Specijalna pedagogija - bavi se učenicima sa smetnjama u razvoju (vizuelni - tifusni, slušni - gluvi, govorno - logopedski, mentalno - psihopedski) i terapijska pedagogija - bavi se osobama sa kratkotrajnim invaliditetom (povrede...)

d) Druge nauke – koje pedagogiji pružaju informacije o ljudima, o mogućnostima obrazovanja i osposobljavanja. To uključuje: psihologiju, filozofiju, sociologiju, biologiju i ekonomiju .

e) Pogranične nauke - njihov sadržaj pripada i pedagogiji i nekoj drugoj naučnoj disciplini. To nisu zasebne discipline jer se preklapaju u dvije ili više nauka, kao npr :

* Pedagoška psihologija (pedagogija i psihologija) – bavi se mentalnim procesima koji se dešavaju u mozgu tokom učenja i obrazovanja.
* Socijalna pedagogija (sociologija i pedagogija) – pruža informacije o uticaju okruženja na obrazovanje i obuku
* školska higijena (biologija i pedagogija) – zdravstveni uslovi u kojima se odvija obrazovanje i obuka
* filozofija obrazovanja (filozofija i pedagogija) - bavi se položajem obrazovanja i nastavnika u društvu
* ekonomija obrazovanja (ekonomija i pedagogija) - u kojim ekonomskim uslovima se odvija obrazovni proces, bavi se finansijskim obezbjeđenjem ovog procesa.
* organizacija i upravljanje školom – bavi se pripremom nastavnika za rukovodeće pozicije. 

## Povezano
* Pedagogija

## Reference
Dragan Pechmalbec

**Dragan Pechmalbec** (srpski: Драган Пешмалбек; 5. siječnja 1996.), francusko-srpski rukometaš koji igra na poziciji pivota. Trenutno nastupa za Telekom Veszprém i reprezentaciju Srbije.

## Karijera
Rođen je u Cahorsu od oca Francuza i majke Srpkinje. Do svoje 16. godine trenirao je nogomet i igrao za omladinske pogone Rennesa, ali se odlučio za rukomet.

U ljeto 2016. godine postao je član Nantesa. U prosincu iste godine potpisao je prvi profesionalni ugovor s klubom.

U ožujku 2018. godine prvi je put pozvan u reprezentaciju Francuske. Nakon tri odigrane utakmice odlučio je da želi igrati za Srbiju. Zbog IHF-ovih pravila, morao je čekati tri godine prije nego je 2021. godine debitirao za srpsku reprezentaciju, čiji je danas redoviti član.

## Izvori

## Vanjske veze
* EHF profil
* handball-News 
* Statistika
Kurentovanje

**Kurentovanje** je najpopularniji i etnološki najznačajniji karnevalski događaj u Ptuju, Slovenija. Kao domaćin festivala, Ptuj je 1991. primljen u Federaciju evropskih karnevalskih gradova. Prvi put je organizovn 1960. tokom pokladne nedelje. Proslava je posvećena proljeću i plodnosti i svake godine privlači desetine hiljada učesnika. Lonli planet ga je 2016. proglasio za 7. najvećih karneval na svijetu.

Kurent ili Korant, kako je danas poznat, svoje porijeklo ima u narodnoj tradiciji. Tradicionalno, Kurentova odeća je bila rezervisana za neoženjene muškarce, ali danas Kurenti mogu biti neoženjeni ili oženjeni muškarci, kao i žene, deca i životinje. Njegovo porijeklo još nije objašnjeno, postoje neke pretpostavke vezane za:
* ilirsko-keltske tradicija, sa mitskim pratiocima boginje Kibele, koji su se obožavali na našim prostorima u kasnoj antici, 
* sa precima Slavena, 
* sa naseljavanjem uskoka u 16. vijeku itd.

Grupe koje se sastoje od kurentija i jednog ili više đavola trče od kuće do kuće, prave krug u dvorištu i skaču oko vlasnika. Po njihovom vjerovanju, bučna zvonjava i mahanje drvenim štapom tjeraju sve zlo i donose sreću onima koje posjete. Muškarci, žene i djeca aktivno su uključeni u sve aktivnosti vezane za običaj.

## Nematerijalna svjetska baština
Kurentovanje se nalazi UNESCO-voj Reprezentativnoj listi nematerijalnog kulturnog naslijeđa čovječanstva kao element kulturne baštine u Sloveniji. Odluku o upisu donio je Međuvladin komitet za očuvanje nematerijalnog kulturnog naslijeđa na zasjedanju koje je održano od 4. do 9 decembra 2017. na ostrvu Jeju, Koreja

U Mađarskoj, u gradu Mohaču, južnoslovenski Šokci imaju sličnu tradicionalnu karnevalsku manifestaciju Procesija bušara. Takođe su opremljeni maskama s rogovima, rijetko dodatno ukrašene perjem i vrpcama, krzno koje je kraće od kurenta i manji broj zvona od slovenačkih kurenta. Uglavnom su uključeni u karnevalske festivale u gradu.

## Izvori
Sergipe (rijeka)

**Sergipe** (portugalski: *Rio Sergipe*) je rijeka na istoku Brazila u Saveznoj državi Sergipe duga 210 km koja se kod grada Aracaju uljeva estuarijem u Atlanski ocean.
## Hidrologija
Rijeka izvire u brdima masiva Negro, na terenu općine Nossa Senhora da Glória. Od tamo teče prema jugoistoku, na svom toku prima pritoke; Pomonga, Parnamirim, Ganhamoroba i Cágado sa lijeve strane, a sa desne: Poxim, Sal, Contiguiba, Jacarecica, Morcego, Jacoca, Campanha, Lajes i Melancio.

Sliv rijeke ima površinu od 3,673 km², što predstavlja 16,7% Države Sergipe

## Reference

## Vanjske veze

* ''Sergipe River'' (na portalu Mapcarta)
Francisco Costa (rukometaš)

**Francisco Mota da Costa**, poznat i kao **Kiko Costa** (Vila Nova de Gaia, 16. veljače 2005.), portugalski rukometaš i reprezentativac koji igra kao desni vanjski. Trenutno igra za Sporting CP. Profesionalnu karijeru započeo je 2020. godine u Portu, a nakon jedne sezone odlazi u Sporting. 

Za reprezentaciju Portugala debitirao je 2022. godine te je bio član reprezentacije na EHF Euru 2024. godine. 

Njegov otac, Ricardo, bivši je rukometaš, dok je njegov stariji brat, Martim, također rukometaš i portugalski reprezentativac.
Barra dos Coqueiros

**Barra dos Coqueiros** je grad od 26,290 i općina od 41,511 stanovnika. na istoku Brazila u Saveznoj državi Sergipe.

## Geografija

Barra dos Coqueiros se prostire se duž lijeve (istočne) obale estuarija rijeke Sergipe, prekoputa svog 
administrativnog centra grada Aracaja sa kojim je povezan mostom, pa do centra nema više od 3 km.

Dio je metropolitanskog Aracaja koji ima 1,019,011 st.

## Historija
To ribarsko selo sa kapelom Nossa Senhora dos Mares, je 1875. dobilo status parohije. 
Do 1953. je toliko naraslo da je zakonom br. 525 dobilo status općine.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura Municipal de Barra dos Coqueiros'' (službene stranice)
Nossa Senhora da Glória

**Nossa Senhora da Glória** je grad od 25,090 i općina od 41,212 stanovnika. na istoku Brazila u Saveznoj državi Sergipe.

## Geografija

Nossa Senhora da Glória se nalazi brdima nedaleko od izvora rijeke Sergipe, udaljena 117 km sjeverno od svogadministrativnog centra Aracaja.

## Historija

Nukleus današnjeg grada bilo je selo *Boca da Mata*, nastalo između 1600.-1620. kao odmorište u kraju prvih rančeva.
Ime mu je promjenjeno u *Nossa Senhora da Glória* (Preveta Bogorodica) kad je župnik nabavio ikonu Svete Marije.

Sa novim imenom je 1928. dobio status vile, a 1929. prvom gradonačelnika koji je podigao vijećnicu.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura Municipal de Nossa Senhora da Glória'' (službene stranice)
Potengi (rijeka)

**Potengi** (portugalski: *Rio Potengi*) je rijeka na sjeveroistoku Brazila u Saveznoj državi Rio Grande do Norte duga 136 km koja kod grada Natal uvire u Atlanski ocean.

## Hidrologija
Rijeka izvire u brdima masiva Santana, na terenu općine Cerro Corá. Od tamo teče prema istoku, na tom toku pregrađena je branama za  dvadesetak akumulacionih jezera, jer ljeti ima malo vode.

Sliv rijeke ima površinu od 4,093 km², što predstavlja 7,7% Države Rio Grande do Norte.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Potenji River'' (na portalu Mapcarta)
Paraíba do Norte

**Paraíba do Norte** ili samo **Paraíba** (portugalski: *Rio Paraíba do Norte*) je rijeka na sjeveroistoku Brazila u Saveznoj državi Paraíba duga 316 km koja se kod grada João Pessoa uljeva estuarijem u Atlanski ocean.

## Hidrologija
Rijeka izvire u brdima masiva Jabitacá, na terenu općine Iguaracy. Od tamo teče prema sjeveroistoku, na svom toku prima pritoke; Taperoá (112 km), Umbuzeiro (53), Boa Vista (52), Ingá (42) i Sucuru (41)..

Sliv rijeke ima površinu od 19,456 km², po Državi Paraíba.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Paraíba do Norte River'' (na portalu Mapcarta)
Palmas, Tocantins

**Palmas** je grad od 304,310 i općina od 313,349 stanovnika u sredini Brazila u Saveznoj državi Tocantins u kojoj je administrativni centar.

## Geografija
Palmas se prostire duž istočne obale rijeke Tocantins., udaljen 808 km sjeverno od glavnog grada Brasilie.

Zapravo se od 2021. kad je izgrađena hidroelektrana Luis Eduardo Magalhães prostire duž velikog akumulacionog jezera (630 km²), dugog 170 i širokog do 8 km.
## Historija
Palmas je novi grad koji se počeo graditi tek od kraja 1980-ih kad je stvorena Država Tocantins sa ciljem da postane prijestolnica nove države. 

Kad je država Tocantins stvorena 1989., njen privremeni glavni grad bio je Miracema do Tocantins, koji se nalazi 88 sjeverno od Palmasa na rijeci Tocantins.

U to se vrijeme Palmas intenzivno gradio po planovima glavnih arhitekata Luísa Fernanda Cruvinel Teixeira i Walfreda Antunesa de Oliveira Filha. 
Izgradnja novog grada još bila u toku kad je administracija prebačena u Palmas 1990.

Iako je novi grad od 2000. je sjedište Federalnog univerziteta Tocantins.

Kao i svi veći brazilski gradovi i on ima i *[[Aerodrom]] Brigadeiro Lysias Rodrigues* (IATA: **PMW**, ICAO: **SBPJ**), udaljen 
dvadesetak km južno od centra grada.

Izgradnja novog aerodroma započela je u septembru 1999. godine, a završena je za 2 godine.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura de Palmas'' (službene stranice)
Franjevački samostan i crkva u Širokom Brijegu

**Franjevački samostan i crkva u Širokom Brijegu** pripadaju rimokatoličkoj crkvi, Mostarsko-duvanjska biskupija, Bosna i Hercegovina. 

Gradnja crkve blaženoj Djevici Mariji počela je 1846. god. Gradnju su odobrili sultan Abdul-Medžid fermanom  iz 1845. godine i hercegovački vezir Ali-paša Rizvanbegović bujruntijom iz 1846. godine. Već 1905 je srušena kada je počela i izgradnja današnje građevine. Do 1910. godine završeni su zidarski radovi i krov. Godine 1939. urađeni su od kamena svodovi bočnih lađa, kada je crkva i omalterisana iznutra. Sjeverni zvonik je dozidan 1927. godine a južni 1969. godine. Glavni oltar, koji je izrađen od kamena, postavljen je u decembru 1978. godine kao i postolje za svetohranište.

## Nacionalni spomenik
Samostan i crkva proglašeni su za nacionalni spomenik BiH na sjednici održanoj u Sarajevu od 22. do 28 maja 2007. godine. Odluku je donijela Komisija u sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), Ljiljana Ševo i Tina Wik. Nacionalni spomenik se sastoji od crkve, samostana i pokretnog naslijeđa koje čini:

U crkvi:
* 17 skulptorskih radova,
* 5 mozaika,
* 14 postaja križnog puta,
* vitraži.

U samostanu:
* 18 slika u zbirci starih majstora,
* 241 slika u zbirci savremene umjetnosti,
* 18 skulptura u zbirci skulptura,
* 23 skulpture u zbirci Sofije Naletilić-Penavuše,
* 50 predmeta iz zbirke predmeta izrađenih od metala,
* 41 knjiga iz zbirke starih knjiga,
* 10 predmeta u zbirci misnog ruha.

## Opis
Današnja (nova) crkva na Širokom Brijegu izgrađena je u neoromaničkom stilu. Uzdužna osovina crkve je orijentirana po pravcu istok-zapad, tako da se glavni ulaz u crkvu nalazi na istočnoj strani a apsida na zapadnoj. Dužina crkve iznosi cca 50 m a ukupna širina cca 21 m. Crkva je trobrodna sa glavnim brodom širine 10,30 m i dva bočna broda koji su širine 4,30 m. U produžetku glavnog broda nalazi se apsida dužine cca 14,50 m. Ulazni dio crkve, iznad kojeg je izrađena horska galerija, konstruktivno je bočno povezan sa dva kamena zvonika koji su završeni ravnim krovom.

## Izvori
Miracema do Tocantins

**Miracema do Tocantins** je grad od 15,290 i općina od 17,628 stanovnika u sredini Brazila u Saveznoj državi Tocantins.

## Geografija
Miracema do Tocantins se prostire duž zapadne obale rijeke Tocantins, udaljena 88 km sjeverno od 
administrativnog centra Palmasa.

## Historija

Prvi stanovnici Miracema naselili su se 1929. Selo je 1948. postalo distrikt pod imenom *Miracema do Norte*.

Kad je 1988. stvorena Država Tocantins, - Miracema do Norte (današnja Miracema do Tocantins), izabrana je da bude privremeni administrativni centar države. 
To je bila od 1. januara 1989]]. do 31. decembra iste godine, kada je administracija preselila u Palmas.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura de Miracema do Tocantins'' (službene stranice)
Meia Ponte

**Meia Ponte** (portugalski: *Rio Meia-Ponte*) je rijeka na sjeveroistoku Brazila u Saveznoj državi Goiás duga 415 km, desna pritoka rijeke Paranaibo.
## Hidrologija
Rijeka izvire u masivu Brandões, na terenu općine Itauçu. Od tamo teče prema jugu, protiče kroz grad Goiânia i teče do ušća u rijeku Paranaibo kod općine Cachoeira Dourada, na granici država Goiás i Minas Gerais.

Najveće pritoke rijeke su; Inhumas, João Leite, Caldas i Ribeirão Formiga sa lijeve strane, a sa desne Dourados i Ribeirão Boa Vista do Rancho.

Porječje rijeke ima površinu od 12,180 km², što predstavlja 4,2% Države Goiás.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Rio Meia Ponte'' (na portalu Mapcarta)
Nacionalni spomenici u Širokom Brijegu

Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za opštinu Široki Brijeg se nalaze sljedeći spomenici:
* Franjevački samostan i crkva u Širokom Brijegu, graditeljska cjelina
## Reference
Santa Catarina (otok)

**Santa Catarina** (portugalski: *Ilha de Santa Catarina*) je otok u Atlantskom oceanu na jugu Brazila u Saveznoj državi Santa Catarina.

## Karakteristike

Otok ima površinu od 424,4 km², dug je oko 54 (sjever-jug) i maksimalno širok (istok-zapad) -18 km. Taj vrlo razvedeni otok ima vlastiti arhipelag od 47 otočića.

Na jugozapadu otoka pored kopna prostire se grad Florianópolis, administrativni centar Države Santa Catarina.
Na otoku živi oko 300.000 ljudi.

## Historija
Prastanovnici otoka bili su Tupí-Guaraní indijanci, koji su zvali - Meiembipe. Tokom 16. vijeka zauzeli su ga Portugalci, i pretvorili u punkt za snabdjevanje vodom i hranom brodova na putu prema La Plati.

Otoku je dao današnje ime venecijanski pomorac Sebastiano Caboto, po svojoj supruzi Catarini de Medrano. 
Efikasna kolonizacija otoka počela je tek 1679. kad je osnovano naselje Nossa Senhora do Desterro (današnji Florianópolis). On je službeno osnovan 1726., a svoje današnje ime dobio je po tadašnjem brazilskom predsjedniku - Florianu Peixotu, nakon sloma federalističke revolucije krajem 19. vijeka. To je bila želja njegovih otočkih simpatizera.

Danas je lokalno stanovništvo otoka gotovo u potpunosti rezultat portugalske kolonizacije, točnije Azoraca, čiji su običaji i tradicija i danas jasno vidljivi, po 
karakterističnom dijalektu, gastronomiji i tradicijskoj arhitekturi.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Ilha de Santa Catarina''
Televizija u Italiji

**Televizija** je jedna od omiljenih zabava Italijana koji je gledaju u proseku više od tri sata dnevno. Postoji mnogo televizijskih kanala koje možemo podeliti u ove kategorije:
* Državni kanali, odnosno RAI, osnovani 1954. Kažu se „državni” jer su pod upravom odbora izabraanog od vlade. Ovi kanali se finansiraju pretplatom koju Italijani plaćaju svake godine i oglašavanjem. R.A.I., pored tri glavna kanala (*[[Raiuno]]*, *[[Raidue]]*, *[[Raitre]]*), ima i neke satelitske kanale kao što su Railnternational, RaiEducational, RaiSport itd.
* Privatni kanali i, pre svega, tri Mediaset mreže: *[[Canale 5]]*, *[[Italia 1]]* i *[[Rete 4]]*. Ovde oglašavanje i poruke sponzora često prekidaju programe. Još jedan poznati privatni kanal je La7.
* Digitalna, satelitska ili zemaljska TV: pretplatnici koji imaju dekoder mogu birati između desetina filmova, sportskih programa i kanala za sve ukuse.
* Lokalni kanali koji, pored starih filmova i serija, prikazuju lokalne vesti i programe telešopinga.

Prva televizijska emisija je prikazana 3. januara 1954. kada je na prvom (državnom) kanalu Fulvija Kolombo objavila početak emitiranja.

Konačno, širenje brzog interneta i novih tehnologija u Italiji takođe menja način na koji gledamo televiziju.

## Napomene

## Reference

## Bibliografija
Cachoeira (Joinville)

**Cachoeira** (portugalski: *Rio Cachoeira*) je rijeka na jugu Brazila u Saveznoj državi Santa Catarina duga 16  km.
## Hidrologija
Rijeka izvire sjeverozapadno od grada Joinvilla. Od tamo teče prema jugoistoku, protiče kroz grad i uvire u zaljev Atlanskog oceana Babitonga.

Glavne pritoke su; Itaum (8,8 km), Bucarein (6 km), Mathias (3,3 km) i Morro Alto (5 km).

Sliv rijeke ima površinu od 81,4 km², u njemu živi 50% od 515.288 stanovnika Joinvilla. 

## Reference

## Vanjske veze

* ''Rio Cachoeira'' (na portalu Mapcarta)
Aleks Vlah

**Aleks Vlah** (Izola, 22. srpnja 1997.), slovenski rukometaš i reprezentativac koji igra na poziciji srednjeg vanjskog. Igrao je za Koper, Zagreb i Celje, a od 2023. godine igra za Aalborg Håndbold. Za reprezentaciju Slovenije debitirao je 2017. godine te je sudjelovao na nekoliko međunarodnih natjecanja.
Tangentni četverougao

**Tangentni četverougao** je svaki četverougao za koji postoji kružnica koja dodiruje sve njegove strane. Naziv tangenta dolazi od svojstva da je svaka strana četverougla tangenta na kružnicu.

Osobine:
Četvorokut je tangentan ako i samo ako se simetrale njegovih unutrašnjih uglova sijeku u jednoj tački.

Četvorougao ABCD je tangentan ako je 
|\overline{AB}|+|\overline{CD}|=|\overline{AD}|+|\overline{BC}|.
Vrijedi i obrnuto - ako je četverougao tangentan, onda je zbir suprotnih strana jednak jedna drugoj.
Posljedica

Ako su stranice označene sa a, b, c, d onda jeste
: a + c = b + d = \frac{a + b + c + d}{2} = o 

gdje je  **o** polovina obima.

Ako su stranice tangentnog četverokuta a, b, c, d, a r poluprečnik upisane kružnice, tada je njegova površina data formulom
: P = \frac{a + b + c + d}{2} \cdot r

Četvorouglovi u koje se može istovremeno upisati i opisati kružnica nazivaju se bicentrični četvorouglovi ili četvorouglovi-tangenti tetive.

## Neka svojstva tangentnog četvorougla
Neka je tangentni četverougao ABCD\, trapez (\overline{AB}\,||\,\overline{CD}), čije se dijagonale sijeku u tački  O\,

Ako su r_1\,, r_2\,, r_3\, i r_4\, polumjeri upisanih kružnica u trokutima \Delta ABO\,, \Delta BCO\,, \Delta CDO\, i \Delta DAO\,, onda jeste
: \frac{1}{r_1}+ \frac{1}{r_3} = \frac{1}{r_2}+ \frac{1}{r_4}
I također ako su s_1\,,s_2\,,s_3\, i s_4\, poluokruzi trokuta \Delta ABO\,, \Delta BCO\,, \Delta CDO\, i \Delta DAO\, , onda jeste
:\ s_1+s_3=s_2+s_4 
## Formule ugla
Ako su e, f, g i h tangentne dužine od vrhova A, B, C i D do tačaka u kojima je upisana kružnica tangenta na stranice tangencijalnog četvorougla ABCD, tada se uglovi četvorougla mogu izračunati iz

: \sin{\frac{A}{2}}=\sqrt{\frac{efg + fgh + ghe + hef}{(e + f)(e + g)(e + h)}},
: \sin{\frac{B}{2}}=\sqrt{\frac{efg + fgh + ghe + hef}{(f + e)(f + g)(f + h)}},
: \sin{\frac{C}{2}}=\sqrt{\frac{efg + fgh + ghe + hef}{(g + e)(g + f)(g + h)}},
: \sin{\frac{D}{2}}=\sqrt{\frac{efg + fgh + ghe + hef}{(h + e)(h + f)(h + g)}}.

: \sin{\varphi}=\sqrt{\frac{(e + f + g + h)(efg + fgh + ghe + hef)}{(e + f)(f + g)(g + h)(h + e)}}.

## Reference
São Francisco do Sul

**São Francisco do Sul** je lučki grad od 50,850 i općina od 54,751 stanovnika 54,751 na jugu Brazila u Saveznoj državi Santa Catarina .

## Geografija
São Francisco do Sul se nalazi na izlazu zaljeva Babitonga u Atlanski ocean, udaljen pedesetak km sjeveroistočno od Joinvilla.

## Historija
Prvi Evropljanin koji je doplovio do tog zaljeva bio francuski pomorac Binot Paulmier de Gonneville 1504. na jedrenjaku L'Espoir.

Kolonizacija se dogodila tek 1658., kad se sa porodicom i robovima naselio Manuel Lourenço de Andrade. Uz njegovu plantažu izraslo je naselje koje je 1660. dobilo status vile, a nakon tog 1665. i parohije.

São Francisco do Sul je status grada dobio je zakonom br. 249 1847.

Danas je glavna eksportna luka grada Joinvilla

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura São Francisco do Sul'' (službene stranice)