Mitar Bakić

**Mitar Bakić** (1908 – 1960), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik FNRJ i NR Crne Gore i narodni heroj Jugoslavije.

## Biografija
Rođen je 7. novembra 1908. godine u selu Berislavcima, kod Podgorice. Potiče iz zemljoradničke porodice. Osnovnu školu je završio u rodnom mestu, gimnaziju u Podgorici, a Pravni fakultet u Beogradu. Za vreme studija prišao je naprednom studentskom pokretu i 1932. godine postao član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). Izvesno vreme je radio u tehnici Mesnog komiteta KPJ u Beogradu.

Službovao je u Beogradu i Zagrebu, do 1936. godine. Po nalogu KPJ radio je u legalnim političkim strankama i bio član Centralnog odbora Jedinstvene radničke partije Jugoslavije. Godine 1936. Centralni komitet KPJ ga je uputio, kao svog delegata, u Crnu Goru, radi pomoći Pokrajinskom komitetu KPJ za Crnu Goru i formiranja organizacija „Crvene pomoći“. Mitar je bio član komisije za prebacivanje dobrovoljaca u Španiju.

Godine 1936. uhapšen je u Zagrebu i izveden pred Sud za zaštitu države, ali je oslobođen usled nedostatka dokaza. Tokom 1937. i 1938. godine aktivno je politički radio sa oficirima zagrebačkog garnizona. Učesnik je Pete zemaljske konferencije KPJ održane oktobra 1940. godinu u Zagrebu. A 10. aprila 1941. godine izabran je za člana Vojnog komiteta pri CK KPJ.

Aprilski rat i okupacija Kraljevine Jugoslavije zatekli su ga u Crnoj Gori na funkciji organizacionog sekretara Pokrajinskog komiteta KPJ za Crnu Goru. Aktivno je radio na pripremi i organizovanju Trinaestojulskog ustanka naroda Crne Gore. Do oktobra 1941. godine bio je član Glavnog štaba Crne Gore, a potom prelazi u Srbiju gde je bio član Izvršnog odbora Glavnog NOO Srbije. Početkom 1942. godine upućen je u Crnu Goru, kao delegat CK KPJ i Vrhovnog štaba. Kada je, aprila 1942. godine obrazovan novi Glavni štab NOP odreda Crne Gore, za komandata je postavljen Peko Dapčević, a za poltičkog komesara Mitar Bakić.

Juna 1942. godine postavljen je za političkog komesara Četvrte proleterske crnogorske NOU brigade. Sa brigadom je učestvovao u pohodu u Bosansku krajinu i nizu teških borbi u ovoj oblasti: Bugojno, Kupres, Bosansko Grahovo i dr. Novembra 1942. godine, kada su formirane prve divizije NOVJ, postao je poltički komesar Druge proleterske divizije. Sa divizijom je učestvovao u borbama na Neretvi, protivudaru kod kod Gornjeg Vakufa, prodoru u Hercegovinu, borbama na Drini, Sutjesci, Zelengori i istočnoj Bosni. Septembra 1943. godine postao je politički komesar Drugog udarnog korpusa NOVJ. Juna 1944. godine imenovan je za sekretara Nacionalnog komiteta oslobođenja Jugoslavije (NKOJ) i šefa Kabineta maršala Jugoslavije Josipa Broza Tita.

Posle oslobođenja Jugoslavije obavljao je mnoge odgovorne dužnosti. Bio je generalni sekretar prve Vlade FNRJ, formirane 1945. godine. Oktobra 1949. godine određen je za sekretara Koordinacionog komiteta Vlade FNRJ. Od 1950. do 1952. godine bio je član jugoslovenske delegacije na zasedanjima Generalne skupštine Organizacije Ujedinjenih nacija (OUN).

Bio je generalni sekretar Savezne skuštine, član CK SKJ i CK SK Crne Gore, predsednik Centralne revizione komisije SKJ i član Saveznog odbora SSRN Jugoslavije. Od 1945. godine biran je za narodnog poslanika Savezne skupštine. Imao je čin rezervnog general-potpukovnika JNA.

Umro je 25. novembra 1960. godine u Beogradu i sahranjen je na Novom groblju.

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 20. decembra 1951. godine.

## Literatura

* **[[Vojna enciklopedija]]** (knjiga prva), Beograd 1970. godina
* **[[Narodni heroji Jugoslavije (knjiga)|Narodni heroji Jugoslavije]]**. „Mladost“, Beograd 1975. godina.