open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ivan Ferenčak

**Ivan Ferenčak** (Kraljev Vrh, 9. svibnja 1894. – Virovitica, 13. travnja 1969.), jugoslavenski komunista i učesnik Oktobarske revolucije.

## Biografija

### Ruska revolucija

Ferenčak je bio časnik Jugoslavenskog dobrovoljačkog korpusa, a potom jedan od osnivača Jugoslovenske komunističke grupe u Moskvi.

Prvi je urednik „Revolucije", kasnije „Svjetske revolucije", organa Jugoslovenske komunističke grupe u Moskvi. Član Komiteta Grupe postao je u kolovozu 1918.

### Povratak u Jugoslaviju

Potkraj 1918. godine Ferenčak se vraća u domovinu. U Zagrebu je 5. prosinca sreo povratnika Franju Drobnog, nakon čega se povezuju s mjesnim drugovima: A. Cesarcem, M. Krležom, S. Miljušem i F. Ljuštinom. Njihova glavna zadaća bila je organiziranje ćelija i stvaranje Komunističke partije Jugoslavije. Limarski pomoćnik Rudolf Antolić, preratni socijaldemokrat, radio je na organizaciji radnika u Rijeci, Sušaku i Požegi, gdje je bio vezan s Ferenčakom.

Nakon pobede revolucije u Mađarskoj 1919. godine, Ferenčak i Drobni su prebacivali novac iz Sovjetske Mađarske za pripremu revolucije u Jugoslaviji:

### Kasniji život

Kasnije se pasivizirao i nije učestvovao u NOP-u. Nakon rata živio je u Golom Brdu kod Virovitice.

Umro je 13. travnja 1969. godine u Virovitici.

## Izvori

## Povezano

* Jugosloveni u Oktobarskoj revoluciji
* Afera Diamantstein
Josip Metzger

**Josip Metzger** (Kačarevo, 17. kolovoza 1883. - Zagreb, svibanj 1945.) je bio austrougarski oficir, u vreme osnivanja Kraljevine SHS naklonjen komunistima, kasnije pripadnik ustaškog pokreta, general Nezavisne Države Hrvatske i ratni zločinac.

## Biografija
Josip Metzger rodio se u Franzfeldu, današnjem Kačarevu, u južnom Banatu u Vojvodini. Završio je Kadetsku školu austrougarske vojske u Trstu. U austrougarskoj vojski imao je čin pješačkog satnika.

### Prosinačke žrtve
Nakon poraza Austro-Ugarske, Država Slovenaca, Hrvata i Srba je proglasila nezavisnost 1. oktobra 1918. Međutim, 1. decembra regent Aleksandar je proglasio njeno ujedinjenje sa Kraljevinom Srbijom u Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca. 5. decembra Metzger je vodio manju pobunu hrvatskih vojnika u Zagrebu, koja je ugušena u krvi (vidi prosinačke žrtve).

### Afera Diamantstein

1919. godine jugoslovenski komunisti su pripremali revoluciju u Kraljevini SHS. Grupa sovjetskog povratnika Vladimira Ćopića je ilegalno radila u vojsci, koja se trebala pripremiti za učešće u ustanku. Prema materijalima sa potonjeg procesa, ova grupa je skupa sa kapetanom Metzgerom trebalo da osnuje 4 kompanije:

Kapetan Metzger je služio u Dopunskom bataljonu 35. pješadijskog puka u Zagrebu i preuzeo zadatak da s pomoću vojske povede revoluciju. Metzger je imao razgranatu mrežu, bio je povezan s poručnicima Petrom Cikom i avijatičarom Vučetićem, te njegovim bratom koji je služio u Međimurju, časničkim zamjenikom iz Osijeka Golubčićem i narednicima Stevanom Kopčinovićem i Kuzmanovićem. Novac iz Sovjetske Mađarske Metzgeru je donosio Alfred Diamantstein.

Metzger je govorio da »*Ima u vojarnama nekoliko stotina koji imaju u mene slepo poverenje, koji idu samnom kada i kamo hoću*.« On je u vojarnu donosio komunističke letke i brošure. Rad u vojsci nije bio težak jer su vojnici i oficiri bili nezadovoljni. Prema riječima Metzgera, »časnici već više meseci nemaju nikakve plate, momčad nema pristojbu.«

Metzgeru je sudjeno u Zagrebu u aferi Diamantstein, ali je presudom od 7. travnja 1920. oslobodjen optužbe.

### Emigracija u Mađarsku
Po izlasku iz zatvora je emigrirao u Mađarsku, gdje je jedno vrijeme bio mađarski časnik. Među prvima se priključio ustaškom pokretu. Bio je zapovjednik logora za vojnu obuku Zalaegerszeg, a zatim i Janka-puszta.

Godine 1933. Ante Pavelić mu dodjeljuje čin ustaškog potpukovnika.

### Period NDH
Nakon proglašenja NDH imenovan je zapovjednikom Graničnih odreda Mostar, Livno, Glamoč, osiguranja crte Sunja – Bosanski Novi, Bihać – Banja Luka, potom Kordunskoga i 3. stajaćeg zdruga u Karlovcu (1943.), i sektora Sinj (1944.), te IV. hrvatskoga zbora (1945.).

Pod njegovim zapovjedničtvom hrvatske se jedinice u travnju povlače s srijemske fronte.

### Smrt
Vojni sud Komande grada Zagreba osudio ga je u ljeto 1945. na smrt.

## Reference

## Povezano
* Afera Diamantstein
Tunel Sozina

**tunel Sozina** može značiti:

* cestovni tunel Sozina, tunel na cesti Virpazar–Sutomore
* željeznički tunel Sozina, tunel na pruzi Beograd–Bar

## Povezano

* Sozina
Zoltán Gera

**Zoltán Gera** (; Pécs, 22. travnja 1979.) je umirovljeni mađarski nogometaš i reprezentativac, aktualni izbornik U-21 reprezentacije Mađarske. Nakon početka karijere u Harkányju, Pécsu i Ferencvárosu, Gera je u dva navrata igrao za West Bromwich Albion i za Fulham prije nego se 2014. godine vratio u Ferencváros, gdje je igrao do 2018. godine, kada se umirovio. Nakon umirovljenja se posvetio trenerskom poslu.

Tokom 2002., 2004. i 2005. je imenovan nogometašem godine u Mađarskoj, a 2010. godine je imenovan igračem sezone od strane Fulhama. 

Za reprezentaciju je debitirao 2002. godine te je sudjelovao na Euru 2016. godine, gdje je, postigavši gol protiv Portugala, postao drugi najstariji strijelac u historiji turnira iza Ivice Vastića i ispred Garetha McAuleyja.
Lista tunela u Crnoj Gori

**Lista tunela u Crnoj Gori**, lista uređenih prokopa cjevastog oblika u Crnoj Gori koji služe kao prolaz za Automobilski saobraćaj, željeznicu, plovni put, pješačku stazu (*saobraćajni tunel*), za dovod i odvod vode u hidrocentralama, vodovodima, kanalizacijama (*hidrotehnički tunel*), za provođenje komunalnih ili industrijskih instalacija (*instalacijski tunel*), kao sklonište ili smještaj osoba i stvari i dr. (*tunel posebne namjene*). Ovdje se navode svi tuneli bez obzira na dužinu.

Najduži tunel u Crnoj Gori je željeznički tunel Sozina dug 6170 m na pruzi Beograd–Bar.

## Tuneli u Crnoj Gori

### Hidrotehnički tuneli

### Saobraćajni tuneli

### Tuneli posebne namjene

## Povezano

* lista mostova u Crnoj Gori

## Referencije

## Vanjske veze
Emilie de Ravin

**Emili de Ravin** (; 27. decembar 1981) australijska je glumica najpoznatija po ulogama u Ej-Bi-Si-jevim serijama *[[Izgubljeni (TV serija)|Izgubljeni]]* i *[[Jednom davno (TV serija)|Jednom davno]]* i filmovima *[[Brda imaju oči]]* i *[[Seti me se (film iz 2010)|Seti me se]]*.

## Izvori

## Vanjske veze

*
*
Nagrada BFCA za najboljeg mladog izvođača

**Nagrada Udruženja televizijskih filmskih kritičara za najboljeg mladog glumca/glumicu** () jedna je od nagrada koju dodeljuje „Udruženje televizijskih filmskih kritičara“.

## 1996-2003 (Najbolji dečji glumac/glumica)

## 2004-2007 (Najbolji mladi glumac i glumica)

## 2008-2015 (Najbolji mladi glumac/glumica)

## Izvori
Nagrada BFCA za najbolji film

**Nagrada Udruženja televizijskih filmskih kritičara za najbolji film** () jedna je od nagrada koju dodeljuje „Udruženje televizijskih filmskih kritičara“.
### 1990e

### 2000e

### 2010e
The Imitation Game

***The Imitation Game*** () istorijski je film iz 2014. u režiji Mortena Tilduma, snimljen po scenariju Grejama Mura koji je delimično zasnovan na knjizi *Alan Tjuring: Enigma* Endrua Hodžiza.

Radnja prati matematičara, logičara, kriptografa i pionira modernog računarstva Alana Tjuringa koji za vreme Drugog svetskog rata uspeo da dešifruje nemačku Enigmu što je pomoglo Saveznicima da pobede u ratu, ali je kasnije osuđen za delo „velike nepristojnosti“ zbog svoje homoseksualnosti. Ulogu Alana Tjuringa tumači Benedikt Kamberbač, dok pored njega u filmu nastupaju Kira Najtli, Metju Gud, Mark Strong i Čarls Dans.

*Igra kodova* ostvarila je dobru zaradu na bioskopskim blagajnama, naišla na pozitivne reakcije kritičara i našla se na listi deset najboljih filmova 2014. po izboru Američkog filmskog instituta. Takođe je nominovana za brojna prestižna priznanja uključujući osam Oskara, devet nagrada BAFTA, pet Zlatnih globusa i tri Nagrade Udruženja glumaca.

U Srbiji je prikazan pod naslovom ***Igra kodova***.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
* 
* ''The Imitation Game'' at History vs. Hollywood
The Imitation Game (TV drama)

***The Imitation Game*** () je britanska TV-drama premijerno prikazana na programu BBC One 1980. godine kao dio antologije *[[Play for Today]]*. Scenario je napisao ugledni pisac Ian McEwan inspiriran stvarnim događajima za vrijeme Drugog svjetskog rata, odnosno radom britanskih kriptografa u Bletchley Parku. Protagonistica, čiji lik tumači Harriet Walter, je mlada djevojka koja se zaposli u kriptografskom centru, ali je frustrirana time što joj muški kolege kao ženi ne ukazuju nikakvo povjerenje. Radnja prikazuje njenu vezu sa briljantnim kriptografom (čiji lik tumači Nicholas LePrevost, i koji se temelji na stvarnom liku Alana Turinga), ali koja će loše završiti.

## Vanjske veze
* 
* Ian McEwan writes about his television plays · LRB 5 February 1981
O Palácio dos Anjos

***O Palácio dos Anjos*** (; ) je brazilsko-francuski igrani film snimljen 1970. godine u režiji Waltera Huga Khourija. Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Geneviève Grad, je Francuskinja zaposlena u investicijskoj kompaniji u Sao Paulu. Radnja prikazuje kako izgubi posao i nakon toga, odlučna da zadrži svoj životni stil, odlučuje vlastiti stan preurediti u luksuzni bordel gdje će zajedno sa dvije poznanice pružati usluge elitnoj klijenteli.

## Uloge
* Geneviève Grad ... Bárbara
* Adriana Prieto ... Ana Lúcia
* Rossana Ghessa ... Mariazinha
* Luc Merenda ... Ricardo
* Norma Bengell ... Dorothy
* Joana Fomm ... Rose
* John Herbert ... Carlos Eduardo
* Alberto Ruschel ... José Roberto
* Sérgio Hingst ... Mr. Strauss
* Pedro Paulo Hatheyer ... Dr. Luiz
* Zózimo Bulbul ... Senegalski ambasador

## Vanjske veze
*
Balázs Dzsudzsák

**Balázs Dzsudzsák** (; Debrecen, 23. prosinca 1986.) je mađarski nogometaš i reprezentativni kapetan koji trenutno igra kao krilo za klub Al Wahda. 

Karijeru je započeo u lokalnom klubu Debreceni VSC, s kojim je tri godine za redom bio prvak prije nego je prešao u nizozemski PSV Eindhoven u siječnju 2008. godine; tu je sezonu završio s titulom prvaka Nizozemske. Nakon kratkog perioda u Anžiju, godine 2012. potpisao je za Dinamo Moskvu, za koju je igrao do 2015. godine, kada prelazi u turski Bursaspor. 

Za mađarsku reprezentaciju debitirao je 2007. godine te je sudjelovao na Euru 2016. godine, gdje je bio reprezentativni kapetan.
OSS 117 tue le taon

***OSS 117 tue le taon*** ()  je francuski televizijski film snimljen 1971. godine u režiji Andréa Lerouxa. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Jeana Brucea o američkom obavještajcu Hubertu Bonisseuru de la Bathu alias OSS 117, a za koju je na scenariju surađivala Bruceova udovica Josette Bruce. Radnja prikazuje kako naslovni protagonist, koga tumači Alan Scott nastoji otkriti pozadinu nestanka nekoliko američkih državljana na putu po Evropi. *OSS 117* je predstavljao posljednju ekranizaciju romana iz ciklusa OSS 117 sve do 2006. godine i parodijskog filma *[[OSS 117 : Le Caire, nid d'espions]]*.

## Izvori
* 
* ''OSS 117 tue le taon''  sur Cinemotions
Doctor Morelle

***Doctor Morelle*** je britanski crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1949. godine u režiji Godfreya Graysona. Predstavlja adaptaciju teatarskog komada Wilfreda Burra, koji je također služio i kao predložak za popularnu BBC-jevu radio seriju. Naslovni protagonist, koga tumači Valentine Dyall, je privatni detektiv koji pomaže svojoj sekretarici (koju tumači Julia Lang) da pronađe svoju nestalu prijateljicu.

## Uloge
* Valentine Dyall – Doctor Morelle 
* Peter Drury – Peter Lorrimer 
* Hugh Griffith – Bensall, batler
* Julia Lang – Miss Frayle 
* Jean Lodge – Cynthia Mason 
* Philip Leaver – Samuel Kimber 
* Sidney Vivian – Inspektor 
* James Raglan   
* Bruce Walker

## Izvori


## Vanjske veze
*
Lista tunela na Kosovu

**lista tunela na Kosovu**, lista uređenih prokopa cevasta oblika na Kosovu koji služe kao prolaz za cestu, železnicu, plovni put, pešačku stazu (*saobraćajni tunel*), za dovod i odvod vode u hidrocentralama, vodovodima, kanalizacijama (*hidrotehnički tunel*), za provođenje komunalnih ili industrijskih instalacija (*instalacijski tunel*), kao sklonište ili smeštaj osoba i stvari i dr. (*tunel posebne namene*). Ovde se navode svi tuneli bez obzira na duljinu.

## Tuneli na Kosovu

### Hidrotehnički tuneli

### Saobraćajni tuneli

### Tuneli posebne namene

## Povezano

* lista mostova na Kosovu

## Referencije

## Vanjske veze

* Infrakos, preduzeće za železničku infrastrukturu na Kosovu
Aleksandar Dragović

**Aleksandar Dragović** (srpski: Александар Драговић; Beč, 6. ožujka 1991.) je austrijski nogometaš i reprezentativac srpskog porijekla koji trenutno igra kao stoper za Austriju Wien. Za austrijsku reprezentaciju debitirao je 2009. godine te je sudjelovao na Euru 2016. godine u Francuskoj; na tom je prvenstvu dobio crveni karton u prvoj utakmici protiv Mađarske te promašio jedanaesterac u odlučujućoj utakmici protiv Islanda, koju je Austrija izgubila 2:1.
Jón Daði Böðvarsson

**Jón Daði Böðvarsson** (Selfoss, 25. svibnja 1992.) je islandski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra kao krilo ili napadač za njemački klub 1. FC Kaiserslautern. Za islandsku reprezentaciju debitirao je 2012. godine, a sudjelovao je i na Euru 2016. godine.
Arnór Ingvi Traustason

**Arnór Ingvi Traustason** (Keflavík, 30. travnja 1993.) je islandski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra kao napadač za švedski klub IFK Norrköping. Izrazito talentiran, Traustason je 2013. godine imenovan najperspektivnijim igračem islandske nogometne lige. Za reprezentaciju je debitirao 2015. godine, a sudjelovao je i na Euru 2016. godine, gdje je postigao pobjednički gol protiv Austrije, koji je Islandu donio prolaz u osminu finala.
Ricardo Quaresma

**Ricardo Andrade Quaresma Bernardo** (; Lisabon, 26. rujna 1983.) je portugalski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra kao krilo za turski Beşiktaş J.K.

Quaresma je karijeru započeo u Sportingu iz Lisabona, a kasnije je igrao za Barcelonu, Inter, Chelsea i Al-Ahli iz Dubaija, s tim da je najbolje godine svoje karijere proveo u Portu. Najčešće krilo, Quaresma je poznat po svojoj brzini i tehničkim sposobnostima, što često stvara probleme protivnicima.

Redovni reprezentativac od 2003. godine, Quaresma je predstavljao Portugal na Europskim prvenstvima 2008., 2012. i 2016. godine. Na potonjem je u 117. minuti produžetaka postigao pobjednički gol protiv Hrvatske koji je Portugalce odveo u četvrtfinale.
Duncan James

**Duncan Matthew James Inglis** (7. april 1978), poznatiji kao **Duncan James** je engleski pjevač, glumac i televizijski voditelj. Posebno je poznat kao član grupe Blue od 2000. godine do 2005. godine pa ponovo od 2009. godine. 

2009.Izjasnio se kao biseksualac, a 2012. kao gay.

## Reference
 

## Vanjske veze

*
Alessandro Schöpf

**Alessandro Schöpf** (Umhausen, 7. veljače 1994.) je austrijski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra kao vezni igrač za njemački Schalke 04. Izdanak Bayernove omladinske škole, Schöpf je jedno vrijeme igrao u Bayernovoj drugoj momčadi prije nego je prešao u 1. FC Nürnberg, odakle je 2016. godine otišao u Gelsenkirchen. 

Za seniorsku reprezentaciju Austrije debitirao je 2016. godine i sudjelovao je na Euru 2016. godine, gdje je postigao jedini austrijski gol na tom turniru, u porazu od Islanda 2:1.
Le gendarme se marie

***Le gendarme se marie*** () je francusko-italijanska filmska komedija snimljena 1968. u režiji Jeana Giraulta. Predstavlja nastavak filma *[[Žandar u New Yorku]]*, odnosno treći dio serije o zastavniku Ludovicu Cruchotu. U njemu Louis de Funes ponavlja naslovnu ulogu, a radnja prikazuje kako upoznaje udovicu Joséphu (čiji lik tumače Claude Gensac) te se u nju zaljubi i odluči je oženiti, a što izaziva nezadovoljstvo njegove kćeri Nicole (čiji lik tumači Geneviève Grad) koja ne bira sredstva kako bi sabotirala vjenčanje.

Snimanje filma su obilježili problemi izazvani štrajkom tokom burnih zbivanja u maju 1968. godine kao i smrt jednog od kaskadera. Sa druge strane, de Funes je u ovom filmu, više nego ranije, sudjelovao na scenariju odnosno sam smišljao brojne gegove. U filmu je Grad posljednji put nastupila u ulozi protagonistove kćeri.

## Uloge
* Louis de Funès: Ludovic Cruchot
* Michel Galabru: Jérôme Gerber
* Jean Lefebvre: Lucien Fougasse
* Christian Marin: Albert Merlot
* Guy Grosso: Gaston Tricard
* Michel Modo: Jules Berlicot
* Geneviève Grad: Nicole Cruchot, kćer Ludovica Cruchota
* Claude Gensac: Josépha Cruchot
* Mario David: Frédo
* Nicole Vervil: Madame Gerber, Jérômeova supruga
* France Rumilly: redovnica

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* The Gendarme Gets Married at Uni France
Osnivački kongres Pelagićevaca

**Osnivački kongres »[[Jugoslovenski komunistički revolucionarni savez Pelagić|Pelagićevaca]]«**, tajne revolucionarne komunističke organizacije, održan je na brdu Stražilovu na Fruškoj gori 9. marta 1919.

## Pozadina

Jugoslovenski veterani iz ruske revolucije nameravali su da dignu sovjetsku revoluciju u Kraljevini SHS. U Moskvi su organizovali Komitet buduće Komunističke partije Srba, Hrvata i Slovenaca, kojom je trebao da upravljaju prvenstveno bivši sudionici oktobarske revolucije i ruskog građanskog rata.

Po povratku u zemlju, 27. februara 1919. održana je sednica Komiteta u Novom Sadu, na kojoj je doneta odluka da se sazove ilegalni kongres na Fruškoj gori.

## Tok kongresa

9. marta na Stražilovu održana je osnivački kongres Jugoslavenskog komunističkog revolucionarnog saveza Pelagićevaca. Saboru su prisustvovali ne samo povratnici iz ruske revolucije, nego i socijaldemokrati iz zemlje.

Kongres je otvorio Nikola Grulović izlaganjem o međunarodnoj situaciji. Predsjedavali su N. Grulović i M. Mijatov, a sekretari su bili: L. Vukićević i J. Šipoš.

Dnevni red imao je pet točaka: 
* Izvještaj inicijativnog komiteta; 
* Program — deklaracija; 
* Zadaća momenta; 
* Statut; 
* O jedinstvu radničkog pokreta, izbor delegata za kongres ujedinjenja i izbor Centralnog vijeća.

## Delegati

U sačuvanom izvještaju se kaže da je na kongresu sudjelovalo 48 delegata. Nikola Grulović u memoarima navodi imena 32 delegata, među kojima: 
* Lazar Vukićević, 
* Nikola Grulović, 
* Franjo Drobni, 
* Ljubo Mojin, 
* Milan Govorčin, 
* Jovan Šipoš, 
* Spasoje Stejić, 
* Andrija Mihajlović, 
* Aleksandar Tajkov, 
* Nikola Vitas, 
* Sava Lazić, 
* Žarko Tabaković, 
* Ljubica Zaklanović, 
* Adela Pavošević, 
* Mladen Dunđerov, 
* Milivoje Mijatov, 
* Živanko Stepančević, 
* Petar Mihalčić, 
* Aćim Grulović, 
* Miloš Zlatar, 
* Nikodim Rafailović, 
* Nikola Kovačević, 
* Petar Jeremić, 
* Lazar Bugarski, 
i drugi. Po nacionalnom sastavu, kongres pelagićevaca je nosio opće jugoslavensko obilježje.

## Odluke

Na kongresu su usvojeni statut i program organizacije. Na kongresu su usvojene četiri odluke.

* da se ide na Kongres ujedinjenja: »Da se učestvuje u socijalističkom kongresu koji organiziraju jugoslavenske socijalističke struje na 20—21—22. aprila ove godine s time da se na njemu predloži stvaranje komunističke partije. A u slučaju ako ovaj prijedlog neće biti primljen, da se naša grupa pretvori u partiju i produži rad samostalno.« 
* da se ne pristupa socijaldemokratama dok ne prihvate diktaturu proletarijata: »neulaženju u redove Srpske socijal-demokratske organizacije, dok god se u njenim redovima nalaze elementi koji ne stoje na platformi diktature proletarijata.«
* da se izdaje vlastiti list i literatura, jer se socijalistička štampa u zemlji ne upravlja »parolama revolucionarne borbe«.
* da se »hitno započne organizacija Crvene armije«.

U počasni prezidij izabrani su Lenjin, Bela Kun i drugi.

## Izvori

## Povezano
* Jugoslovenski komunistički revolucionarni savez Pelagić
* Jugosloveni u Oktobarskoj revoluciji
Lista tunela u Bosni i Hercegovini

**Lista tunela u Bosni i Hercegovini**, lista uređenih prokopa cjevasta oblika u Bosni i Hercegovini koji služe kao prolaz za cestu, željeznicu, plovni put, pješačku stazu (*saobraćajni tunel*), za dovod i odvod vode u hidrocentralama, vodovodima, kanalizacijama (*hidrotehnički tunel*), za provođenje komunalnih ili industrijskih instalacija (*instalacijski tunel*), kao sklonište ili smještaj osoba i stvari i dr. (*tunel posebne namjene*). Ovdje se navode svi tuneli bez obzira na duljinu.

Najduži tunel u Bosni i Hercegovini je tunel Goleš dug 4964 m na željezničkoj pruzi Beograd–Bar.

## Tuneli u Bosni i Hercegovini

### Hidrotehnički tuneli

### Cestovni tuneli

### Planirani cestovni tuneli

### Željeznički tuneli

### Tuneli posebne namjene

## Povezano
* Lista mostova u Bosni i Hercegovini

## Reference

## Vanjske veze
Le Gendarme en balade

***Le gendarme en balade*** (), na području bivše Jugoslavije prikazan pod naslovom ***Žandar u mirovini***, je francusko-italijanska filmska komedija snimljena 1970. godine u režiji Jeana Giraulta. Predstavlja nastavak filma *[[Žandar se ženi]]*, odnosno četvrti film iz o ciklusa o žandarmerijskom zastavniku Ludovicu Cruchotu. Naslovnu ulogu ponavlja Louis de Funès, a radnja pokazuje kako je zbog starosti otišao u mirovinu, ali i kako će se sa svojim nekadašnjim kolegama ponovno obući žandarsku uniformu i početi uredovati na ulicama Saint-Tropeza kako bi jednom od njih pomogao da se izliječi od amnezije. Nakon *Le Gendarme en balade* je došlo do duže pauze u seriji, prekinute 1979. godine sa filmom *[[Le Gendarme et les Extra-terrestres|Žandar protiv vanzemaljaca]]*.

## Uloge
* Louis de Funès : Ludovic Cruchot
* Michel Galabru: Jérôme Gerber
* Claude Gensac: Josépha
* Jean Lefebvre: Fougasse
* Christian Marin: Merlot
* Guy Grosso: Tricard
* Michel Modo: Berlicot
* France Rumilly: Sestra Clothilde
* Nicole Vervil: Madame Gerber
* Dominique Davray: Opatica
* Yves Vincent: Pukovnik

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*''Le gendarme en balade'' at *Cinema-français*
Der neue Schulmädchen-Report. 2. Teil: Was Eltern den Schlaf raubt

**Der neue Schulmädchen-Report. 2. Teil: Was Eltern den Schlaf raubt** (), u Jugoslaviji prikazan pod naslovom ***Istinite priče 2. dio***, je zapadnonjemački erotski omnibus film snimljen 1971. godine u režiji Ernsta Hofbauera. Predstavlja drugi dio serije započete prethodne godine sa filmom *[[Schulmädchen-Report: Was Eltern nicht für möglich halten]]*. Osnovna tema, u obliku pseudodokumentarnog filma o seksualnom životu tadašnjih njemačkih gimnazijalki, se provlaći kroz deset vinjeta u kojima se prikazuje kako one svojim provokativnošću, egzibicionizmom i promiskuitetom izluđuju nastavnike i druge osobe od autoriteta, ponekad i sa tragičnim posljedicama. Kao i prethodni film, napravljen u jeku seksualne revolucije i nedugo nakon kolapsa dotadašnjih cenzorskih standarda, vješto je iskoristio glad publike za dotada nedostupnim sadržajima te je postao najgledanije ostvarenje godine u tadašnjoj Zapadnoj Njemačkoj.

## Vanjske veze
* 
*
Istočna Engleska

**Istočna Engleska** () je jedna od devet službenih regija Engleske. Regija je formirana 1994. godine, a prilagođena je i počela se primjenjivati za statističke potrebe 1999. godine. 2011. godine Istočna Engleska je imala populaciju od 5,847,000 stanovnika. Istočna Engleska pretežno je ravničarski kraj sa najvišim uzvišenjem na lokaciji od 249 metara. Najveću populaciju u regiji ima Essex. Najjužniji dio regije dolazi do Šireg Londona.

## Vanjske veze

* East of England
Sjeverozapadna Engleska

**Sjeverozapadna Engleska** () je jedna od devet službenih regija Engleske. Godine 2011. Sjeverozapadna Engleska je imala populaciju od 7,052.000 stanovnika i bila je treća najnaseljenija engleska regija. Najveći gradovi ove regije su Manchester i Liverpool.

## Lokalna uprava

metropolitanska grofovija

## Vanjske veze
Aleksandar Tajkov

**Aleksandar Tajkov (1877 - 1941)** je bio štampar, jugoslovenski komunista i revolucionar.

Živeo je u Slavonskoj Požegi, gde je bio poznat kao vlasnik tiskare i istaknuti socijalista.

1919. bio je sekretar Oblasnog odbora SDS iz Požege, kada je komunistička frakcija preuzela odbor. Ljevičari odnosno komunisti, prometnuli su pod vodstvom Alekandra Tajkova socijalističko glasilo »Narodna volja« u komunističko. Približno u to vreme prisustvovao je zavereničkom sastanku u Zagrebu, na kojem su pored njega bili Josip Sorić, Alfred Diamantstein i Simo Miljuš. Na sastanku je bilo govora o osnutku štamparije u kojoj bi se tiskali ilegalni listovi i letci.

Početkom marta 1919. godine išao je na Frušku goru, kao delegat na Osnivačkom kongresu Pelagićevaca, tajne revolucionarne komunističke organizacije.

Uoči Kongresa ujedinjenja aprila 1919. godine, sazvao je oblasno savjetovanje Požeške županije, na kojem je su izabrani delegati za Kongres.

1920. je bio na izbornoj listi KPJ za izbornu jedinicu Požeške županije.
Don Stannard

**Don Stannard** (1916 – 9. jul 1949) bio je britanski glumac, najpoznatiji po ulozi tajnog agenta Dicka Bartona u istoimenoj seriji niskobudžetnih filmova kompanije Hammer Film Productions krajme 1940-ih. Nedugo nakon zabave kojom se obilježilo snimanje trećeg filma *[[Dick Barton Strikes Back]]* Stannard je sa svojim automobilom sletio sa ceste i poginuo. 

## Izabrana fiolmografija
* *[[Pink String and Sealing Wax]]* (1945)
* *[[Don Chicago]]* (1945)
* *[[Caesar and Cleopatra (film)|Caesar and Cleopatra]]* (1945) 
* *[[Death in High Heels]]* (1947)
* *[[Dick Barton: Special Agent]]* (1948)
* *The Temptress* (1949)
* *[[Dick Barton Strikes Back]]* (1949)
* *[[Dick Barton at Bay]]* (1950)

## Izvori


## Vanjske veze
*
The Jack of Diamonds

***The Jack of Diamonds*** () je britanski crno-bijeli pustolovni film snimljen 1949. godine u režiji Vernona Sewella. Protagonisti, koje glume Cyril Raymond i Joan Carroll, su nekoć bogati bračni par koji se našao u financijskim nevoljama, te je prisiljen iznajmljivati svoju jahtu. Radnja prikazuje kako ih jedan od potencijalnih klijenata (čiji lik tumači Nigel Patrick) nagovori da mu pomognu u potrazi za blagom skrivenim na belgijskoj obali za vrijeme evakuacije pred njemačkom ofenzivom u Drugom svjetskom ratu 1940. godine.

## Uloge
* Nigel Patrick - Alan Butler 
* Cyril Raymond - Roger Keen 
* Joan Carroll - Joan Keen 
* Dolly Bouwmeester - Giselle 
* John Basings - Parsons 
* Darcy Conyers - Colin Campbell 
* Vernon Sewell - Inženjer 
* Edwin Richfield - George Paxton 
* Guy Romano - Douamier

## Reference

## Vanjske veze
*
The Man in Black

***The Man in Black*** () je britanski crno-bijeli triler film snimljen u režiji Francisa Searlea i premijerno prikazan početkom 1950. godine. Predstavlja adaptaciju BBC-jeve radio serije *[[Appointment with Fear (radio)|Appointment with Fear]]*  čija se zvijezda Valentine Dyall u filmu pojavljuje kao uvodni narator. Radnja prikazuje kako mlada nasljednica nakon smrti oca postane izložena zbunjujućim i zastrašujućim događajima iza kojih stoji njena zla pomajka koja je nastoji učiniti ludom i tako preuzeti nasljedstvo. Velikim dijelom inspiriran znamenitom dramom *[[Gas Light]]* od koje je posudio osnovni zaplet, *Man in Black* se odlikovao daleko nižim budžetom. Kasnijim kritičarima je postao zanimljiv kao jedno od prvih ostvarenja studija Hammer koje je žanrovski bilo blisko hororu, koji će brzo postati njegova specijalnost.

## Reference

## Vanjske veze
*
Gli uomini dal passo pesante

***Gli uomini dal passo pesante*** () je italijansko-francuski vestern film snimljen 1965. godine u režiji Marija Sequija. Predstavlja adaptaciju romana *The Guns of North Texas* Willa Cooka. Protagonist, koga tumači Gordon Scott, je bivši južnjaćki vojnik koji se po završetku građanskog rata vraća kući. Radnja prikazuje kako se njegov otac (koga tumači Joseph Cotten) nikako ne može pomiriti sa južnjačkim porazom, a zbog čega će sa sinom doći u sukob. *Gli uomini* je predstavljao jedan od najranijih špageti vesterna, iako sa njima nije dijelio kasnije prepoznatljiv stil. Zbog sličnosti lika koji je tumačio Joseph Cotten, često se uspoređivao s kasnijim filmom *[[The Hellbenders]]*.

## Uloge
*Gordon Scott ... Lon Cordeen
*Joseph Cotten ... Temple Cordeen
*Muriel Franklin ... Alice Cordeen
*James Mitchum ... Hoby Cordeen
*Ilaria Occhini ... Edith Wickett
*Franco Nero (kao Frank Nero) ... Charley Garvey
*Emilio Giordana (kao Emil Jordan) ... Fred Wickett
*Franco Balducci ... Pete Wiley
*Silla Bettini ... Hogan
*Carla Calò (kao Caroll Brown) ... Mrs. Temple Cordeen
*Aldo Cecconi ... Jim Hennessy
*Georges Lycan ... Longfellow Wiley
*Dario Michaelis ... Bert Cordeen
*Edith Peters ... Emma
*Romano Puppo ... Payne Cordeen
*Giovanni Ivan Scratuglia (kao Ivan Scratuglia) ... Adrian Cordeen
*Emma Valloni ... Bess Cordeen
*Ken Wlaschin ... Vlasnik saluna
*Lino Desmond ... Šerif
*Giovanni Cianfriglia

## Vanjske veze
* 
* Profil na comingsoon.it
* ''Die Trampler'' bei Cinema Italiano mit deutschen Synchronsprechern
Marcus Rashford

**Marcus Rashford** (Manchester, 31. listopada 1997.) je engleski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Manchester United kao napadač. Od 2025. godine na posudbi je u Barceloni.

Član Manchester Uniteda od svoje sedme godine, Rashford je u veljači 2016. godine postigao gol na svom prvom nastupu za seniorsku momčad i u svom prvom nastupu u Premier Ligi; nedugo zatim je postigao gol u svom prvom Mančesterskom derbiju u pobjedi Uniteda 1:0. 

U svibnju 2016. godine, osamnaestogodišnji Rashford je postigao gol u svom debiju za englesku reprezentaciju, postavši tako najmlađi strijelac u povijesti reprezentacije. Bio je dio momčadi na Euru 2016. godine u Francuskoj, gdje je također bio najmlađi igrač s nastupom.
Marijan Stilinović

**Marijan Stilinović** (Sv. Nedelja, kod Samobora, 27. novembar 1904. – Zadar, NR Hrvatska, 6. decembar 1959), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i društveno-politički radnik FNR Jugoslavije i NR Hrvatske.

## Biografija
Rođen je 27. novembra 1904. godine u Sv. Nedelji kod Samobora. Školovao se u Ogulinu i Zagrebu.

### Period Kraljevine

Po svršetku Velikog rata, kao šesnaestogodišnjak postaje član Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ). Zbog učešća u radu organizacije „Crvena pravda“ bio je 1921. godine prvi put osuđen.

1920-ih je studirao režiju u Glumačkoj školi u Zagrebu. Povremeno je radio kao pomoćni režiser i spiker na zagrebačkoj Radio-stanici. Sarađivao je u ilegalnoj „Borbi“ i „Radničkoj štampi“. Bio je drug i saborac ubijenih sekretara SKOJ-a Zlatka Šnajdera i Janka Mišića. Godine 1929. je uhapšen kao član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) i osuđen od Suda za zaštitu države na tri godine robije, a 1933. na deset godina.

### Drugi svetski rat

Avgusta 1941. godine, učestvovao je u bekstvu iz zatvora u Sremskoj Mitrovici s grupom političkih zatvorenika-komunista, nakon čega se priključio Prvom fruškogorskom partizanskom odredu. Iste godine u Srbiji, u oslobođenom Užicu, postao je član redakcije „Borbe“, da bi zatim u toku Narodnooslobodilačke borbe vršio razne vojne i političke funkcije. Bio je politički komesar Treće operativne zone Hrvatske, većnik AVNOJ-a i ZAVNOH-a, te glavni urednik lista „Naprijed“. Godine 1943. bio je teško ranjen u Slavoniji i jedva ostao živ, zbog čega je bolovao do smrti.

### Posleratni period

Posle rata bio je glavni urednik „Borbe“, predsednik Komiteta za škole i nauku FNRJ, ambasador u Pragu i Buenos Ajresu, od 1952. do 1956. godine zastupnik u Saboru NR Hrvatske, pa poslanik Savezne skupštine.

Umro je 6. decembra 1959. godine u Zadru.

## Spisi
Pisao je memoarske i publicističke spise, od kojih su neki štampani posle njegove smrti. Neki od njih su:
* „Sumrak u Pragu“, Zagreb 1952.
* „Zagreb kroz stoljeća“, Zagreb 1961.
* „Ratni dnevnik“, Zagreb 1965.
* „Bune i otpori“, Zagreb 1969.

## Odlikovanja
Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja.

## Povezano
* Borba (novine)
* Crvena pravda
* Beg iz sremskomitrovačkog zatvora

## Literatura

* *[[Enciklopedija Jugoslavije]]* (knjiga osma). „Jugoslavenski leksikografski zavod“, Zagreb 1971. godina.
Giorgio Chiellini

**Giorgio Chiellini** (; Pisa, 14. kolovoza 1984.), umirovljeni talijanski nogometaš i reprezentativac koji je posljednje igrao kao branič za Los Angeles FC. Karijeru je započeo kao lijevi bek, međutim proslavio se kao agresivni i fizički snažni stoper, poznat po postizanju golova glavom iz različitih prekida. Bivši talijanski nogometaš, Walter Mazzarri, jednom ga je prilikom opisao kao "silu prirode" i igrača "s drugog planeta, koji sam može čuvati trojicu". Popularan među navijačima, Chiellini je poznat i po svojim sposobnostima vođe te je klupski vicekapetan, iza Gianluigija Buffona. 

Za reprezentaciju Italije debitirao je 2004. godine; sudjelovao je na Olimpijskim igrama 2004., gdje je osvojio broncu, tri Europska prvenstva te po dva Svjetska prvenstva i Kupa konfederacija; s reprezentacijom je igrao finale Eura 2012. godine i osvojio broncu na Kupu konfederacija 2013. godine. Klupsku karijeru započeo je u Livornu, a kasnije je igrao za Romu i Fiorentinu, prije nego je 2005. godine potpisao za Juventus. S tim je klubom od 2012. do 2016. godine pet puta za redom bio prvak Italije, a osvojio je i dva Talijanska kupa i tri superkupa. 

Chiellini se danas smatra jednim od najboljih braniča na svijetu; *[[The Guardian]]* ga je 2012. godine imenovao 50. najboljimj igračem na svijetu, dok ga je Bloomberg godinu dana kasnije proglasio sedmim najboljim igračem u Europi.
Stephan Lichtsteiner

**Stephan Lichtsteiner** (Adligenswil, 16. siječnja 1984.) je umirovljeni švicarski nogometaš i reprezentativac koji je igrao kao desni bek ili desno krilo. Ofenzivno nastrojeni desni bek, Lichtsteiner je poznat po energičnim trkovima po desnoj strani, ali i po izdržljivosti i atletskim sposobnostima, zbog čega je dobio nadimke "Forrest Gump" i "Švicarski Express". 

Profesionalnu karijeru započeo je u Grasshopperu iz Züricha, s kojim je 2003. postao švicarski prvak, da bi 2005. godine preselio u Lille, s kojim je u prvoj sezoni izborio nastup u Ligi prvaka. Godine 2008. potpisao je za Lazio, s kojim je naredne godine osvojio Talijanski kup i superkup. Otkako se 2011. godine pridružio Juventusu, Lichtsteiner je osvojio deset odličja, među kojima je i pet uzastopnih naslova prvaka Italije. Za Arsenal je potpisao 2018. godine, ali je napustio klub već naredne sezone kao slobodan igrač. Nakon jedne sezone u Augsburgu, Lichtsteiner se 2020. umirovio.

Lichtsteiner je 2006. godine debitirao za Švicarsku te je trenutno treći po broju nastupa za reprezentaciju. Nastupio je na dva Europska i tri Svjetska prvenstva.
Ricardo Rodríguez (fudbaler)

**Ricardo Iván Rodríguez Araya** (Zürich, 25. kolovoza 1992.) je švicarski nogometaš i reprezentativac koji igra kao lijevi bek za Real Betis.

Sin Španjolca i Čileanke, Rodríguez je karijeru započeo u rodnom Zürichu 2010. godine, nakon što je osam godina igrao u omladinskom pogonu. Nakon što se probio u prvu momčad, Rodríguez je u siječnju 2012. godine za £7,500,000 prodan u VfL Wolfsburg. Često je opisivan kao uspješan branič, a posebno se ističu njegove vještine igranja glavnom i centaršutevi. Poznat je i kao dobar izvođač jedanaesteraca, zbog čega je i prvi Wolfsburgov izbor za izvođenje istih. Godine 2017., prešao je u talijanski A.C. Milan.

Rodríguez je predstavljao Švicarsku na svim nivoima, a 2009. je osvojio FIFA U-17 Svjetsko prvenstvo. Za seniorsku reprezentaciju nastupa od 2011. godine, a sudjelovao je na Svjetskom prvestvu 2014. godine i Euru 2016. godine. Tokom 2014. godine je imenovan nogometašem godine u Švicarskoj.
Kamil Glik

**Kamil Jacek Glik** (Jastrzębie-Zdrój, 3. veljače 1988.) je poljski nogometaš i reprezentativac. Iako ima i njemačko državljanstvo, Glik od 2009. nastupa za poljsku reprezentaciju.
La La Land (dokumentarni film)

**La La Land** je bosanskohercegovački crno-bijeli dokumentarni film snimljen 2016. godine u režiji Dalibora Miljevića. U njemu autor, prikazujući vlastite pokušaje da pronađe posao u institucijama Republike Srpske i grada Banja Luke, nastoji prikazati nepotizam, korupciju i slične probleme. Film je napravljen uz pomoć organizacije Transparency International BiH.

## Vanjske veze
*
*
*Dalibor Miljević: Zbog korupcije ne mogu doći do zaposlenja 5 godina!, intervju s autorom, Frontal 23. V 2016
Grzegorz Krychowiak

**Grzegorz Krychowiak** ( ; Gryfice, 29. siječnja 1990.) je poljski nogometaš i bivši reprezentativac.

Formiran u Bordeauxu, Krychowiak je igrao za Reims prije nego je 2014. godine potpisao za Sevillu za iznos od €3,500,000; u svojoj prvoj sezoni s klubom osvojio je Europa ligu. 

Za reprezentaciju je debitirao 2008. godine, a sudjelovao je i na Euru 2016. godine u Francuskoj.
Bane Andrejev

**Bane Andrejev** (; Veles, 12. avgust 1905 – Beograd, 5. novembar 1980), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i društveno-politički radnik FNR Jugoslavije.

## Biografija
Rođen je 12. avgusta 1905. godine u Velesu.

Član Saveza komunističke omladine Jugoslavije postao je 1922, a Komunističke partije Jugoslavije 1923. godine. Godine 1924. postao je član Mesnog komiteta KPJ za Veles i Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Makedoniju. Učestvovao je kao delegat na Pokrajinskoj konferenciji SKOJ za Makedoniju i 1926. godine izbran za člana Centralnog komiteta SKOJ-a.

Studirao je na Beogradskom univerzitetu. Za vreme studija bio je, takođe, aktivan u SKOJ-u i revolucionarsnom studentskom pokretu. Januara 1929. godina, posle uvođenja Šestojanuarske diktature, uhapšen je u velikoj provali komunista u Beogradu. Izveden je pred Državni sud za zaštitu države i osuđen na 15 godina zatvora. Kaznu je izdržavao u zatvorima u Lepoglavi i Sremskoj Mitrovici.

Avgusta 1941. godine, nalazio se u grupi od 32 robijaša komunista, koji su 22. avgusta pobegli iz sremskomitrovačkog zatvora. Posle bega iz zatvora, kratko vreme se, sa ostalim robijašima, nalazio u partizanima na Fruškoj gori. Potom je, sa jednim delom, bivših robijaša, prešao u Srbiju. Tamo je, septembra 1941. godine, upućen u Makedoniju, da radi na pripremama ustanka.

Posle hapšenja, Lazara Koliševskog, 6. novembra 1941. godine, Bane je preuzeo rukovođenje Pokrajinskim komitetom KPJ za Makedoniju. Od novembra 1941. do maja 1942. godine bio je politički sekretar PK KPJ za Makedoniju. Godine 1943. uhapšen je, od strane bugarske policije u Bitolju i interniran u selo Šijakovo, u severnoj Bugarskoj.

Marta 1943. godine, kada je osnovana Komunistička partija Makedonije, izabran je za člana Centralnog komiteta. Godine 1944. izabran je za političkog komesara Glavnog štaba NOV i PO Makedonije, delegata ASNOM-a i člana AVNOJ-a.

Marta 1945. godine, kada je formirana Privrmena vlada Demokratske federativne Jugoslavije, Bane je postavljen za ministra rudarstva. Na izborima za Ustavotvornu skupštinu, novembra 1945. godine, izabran je za narodnog poslanika. Posle formiranja prve Vlade FNRJ, ponovo je izabran za ministra rudarstva.

Na Petom kongresu KPJ, održanom juna 1948. godine u Beogradu, bio je kandidat za člana Centralnog komiteta. Decembra 1949. godine, zbog podrške politike Sovjetskog Saveza i Rezolucije Informbiroa, isključen je iz KPJ i razrešen svih političkih funkcija.

Kasnije je ponovo primljen u članstvo Saveza komunista, ali se nije aktivno bavio politikom. Radio je u Institutu za ekonomska istraživanja Socijalističke Republike Srbije. Umro je 5. novembra 1980. godine u Beogradu.

## Literatura
* *[[Enciklopedija Jugoslavije]]* (knjiga prva). „Jugoslovenski leksikografski zavod“, Zagreb 1955. godina.
Jordan Nikolov

**Jordan Nikolov Orce** (Skoplje, 7. januar 1916 – Vladičin Han, 4. januar 1942), radnički aktivist, učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.

## Biografija
Rođen je 7. januara 1916. godine u Skoplju. Posle završene osnovne škole, izučio je krojački zanat.

Kao radnik pristupio je sindikalnopm pokretu i bio član Međustrukovnog sindikalnog odbora i odbora za štrajkove. Za člana Komunističke partije Jugoslavije primljen je 1935. godine. Tokom 1937. godine služio je vojni rok u Zagrebu.

Godine 1939. vraća se u Skoplje, gde nastavlja sa partijskim radom i postaje sekretar Mesnog komiteta KPJ za Skoplje i član Pokrajinskog komiteta KPJ za Makedoniju. Posle ilindanskih demonstracija, 1940. godine policija ga hapsi. Sud za zaštitu države ga je tada osudio na dve godine zatvora, koje je izdržavao u zatvorima u Kikindi i Sremskoj Mitrovici.

Okupacija Kraljevine Jugoslavije zatekla ga je na robiji u Sremskoj Mitrovici. Jedan je od učesnika bega 32 robijaša-komunista, avgusta 1941. godine, iz zatvora u Sremskoj Mitrovici. Posle bega, jedno vreme sa nalazio na Fruškoj gori, a potom se prebacio u Srbiju. Vrhovni štab ga je tada uputio u Makedoniju, da radi na organizovanju ustanka.

Pošto su Bugari, dobro čuvali granicu između njihove i nemačke okupacione zone, na jugu Srbije, svaki ilegalni prelazak je bio gotovo nemoguć. U prvom pokušaju Jordan nije uspeo i morao je sa se vrati. Ponovni prelaz je pokušao, noći između 3. i 4. januara 1942. godine, kod Vladičinog hana, uz pomoć mesne partijske organizacije, ali je i ovog puta naišao na graničnu policiju. Bio je prinuđen da prihvati neravnopravnu borbu i poginuo.

Ukazom Predsedništva Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ), 29. jula 1945. godine, među prvim borcima Narodnooslobodilačke vojske, proglašen je za narodnog heroja.

## Literatura
* 

## Vanjske veze

* Biografija Jordana Nikolova  
* Biografija Jordana Nikolova
Jovan Trajković

**Jovan Trajković** (Pančevo, 27. novembar 1907 – okolina Morovića, 25. februar 1942), službenik, jedan učesnika bega robijaša-komunista iz Sremskomitrovačkog zatvora, avgusta 1941. godine.

## Biografija
Rođen je 27. novembra 1907. godine u Pančevu.

Revolucionarnom radničkom pokretu priključio se krajem dvadesetih godina, a član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) postao je 1929. godine. Zbog komunističke aktivnosti, uhapšen je i 11. decembra 1929. godine osuđen od Državnog suda za zaštitu države na 12 godina robije. Presudom Okružnog suda u Sremskoj Mitrovici, 21. juna 1934. godine, kazna mu je povećana za još dve godine, zbog učešća u martovskim demonstracijam osuđenika-komunsta. Kaznu je izdržavao u zatvorima u Sremskoj Mitrovici, Mariboru i Lepoglavi.

Jedan je od učesnika bega grupe od 32. robijša-komunista iz Sremskomitrovačkog zatvora, koje je itvršeno 22. avgusta 1941. godine. Posle bega se priključio Fruškogorskom partizanskom odredu. Poginuo je 25. februara 1942. godine, kod Morovića u sukobu s ustaškom patrolom.

Ekonomsko-trgovinska škola u Zrenjaninu nosi njegovo ime.

## Literatura
* *[[Mala enciklopedija Prosveta]]*. Beograd, 1959. godina.
Blagoja Fotev

**Blagoja Naumov Fotev** (German kod Lerina, 14. avgust 1900 — Bistrica kod Bitolja, 27. januar 1993), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i revolucionar. Od 1947. do decembra 1950. godine obavljao je funkciju predsednika Prezidijuma Narodne skupštine NR Makedonije.

## Biografija
Blagoja Fotev rođen je 14. avgusta 1900. godine je u selu German kod Lerina. U septembru 1914. godine njegova porodica preselila se u selo Bistricu kod Bitolja. Godine 1924. otišao je na pečalbu u Sjedinjene Američke Države, gde je bio dve godine. Član Komunističke partije Jugoslavije postaje 1938. godine, nakon čega osniva Mesni komitet KPJ u Bitolju i postaje njegov član. 

Godine 1940. policija je izvršila provalu u bitoljskoj organizaciji, nakon čega je Fotev u Beogradu osuđen na pet godina robije, koju je služio u Sremskoj Mitrovici. 22. avgusta 1941. godine, on i grupa robijaša organizovali su beg iz zatvora. Nakon toga se vraća u Bistricu, gde se priključuje Narodnooslobodilačkom pokretu. Stupio je u Fruškogorski partizanski odred. 

Pri pokušaju da se vrati u Makedoniju, uhapsila ga je bugarska policija, ali je u julu 1942. godine oslobođen zbog nedostatka dokaza. U leto 1943. godine ponovo je uhapšen i interniran u Bugarsku. U Makedoniju se vratio krajem godine i pridružio se Prvoj makedonsko-kosovskoj udarnoj brigadi. 

Od 1943. bio je član inicijativnog odbora za osnivanje ASNOM-a, a u avgustu 1944. godine učestvuje u Prvom zasedanju ASNOM-a. Izabran je u Prezidijum ASNOM-a kao poverenik za finansije, a kasnije za poljoprivredu u Vladi NR Makedonije. Godine 1947. postao je predsednik Prezidijuma NR Makedonije.

Nakon donošenja Rezolucije Informbiroa u junu 1948. godine, Fotev se kolebao između sovjetske i jugoslovenske pozicije. Zbog toga je došao u sukob sa partijskim rukovodstvom Makedonije na čelu sa Lazarom Koliševskim, pa je u decembru 1950. godine smenjen sa svih funkcija i penzionisan.

Početkom 1951. godine sa svojom se suprugom vratio u Bistricu. Godine 1990. je rehabilitovan, nakon čega je postao član Saveza komunista Makedonije – Partija demokratskih promena (SKM – PDP).

Umro je 27. januara 1993. godine u selu Bistrici kod Bitolja.

## Literatura
* *[[Enciklopedija Jugoslavije]]* (knjiga četvrta). „Jugoslavenski leksikografski zavod“, Zagreb 1986. godina.
* *[[Makedonska enciklopedija]]* (knjiga druga). „MANU“, Skoplje 2009. godina.
Mita Aleksić

**Mita Aleksić**, studet prava. Rođen 1907. u Velikom Bečkereku. Bio član KPJ, uhapšen 1929. i osuđen na 10 godina zatvora, a 1934. na još dve godine. Posle bekstva iz zatvora, pridružio se fruškogorskim partizanima i poginuo u toku Narodnooslobodilačkog rata.

## Literatura
* **[[Vojna enciklopedija]]**, Beograd 1975. godina
* **[[Narodni heroji Jugoslavije (knjiga)|Narodni heroji Jugoslavije]]**. „Mladost“, Beograd 1975. godina

## Povezano
* Beg iz sremskomitrovačkog zatvora 1941
Rafael Batino

**Rafael Batino**, službenik. Rođen 1910. u Bitolju. Član KPJ od 1935, a 1936. uhapšen i osuđen na pet godina zatvora. Posle bekstva iz zatvora, od strane Vrhovnog štaba upućen u Sandžak, gde je pod ilegalnim imenom Miša Cvetković radio kao politički sekretar OK KPJ za Sandžak. Uhvaćen od strane četnika i predat Italijanima, koji su ga streljali 1942. godine.

## Literatura
* *[[Vojna enciklopedija]]*, Beograd 1975. godina
* *[[Narodni heroji Jugoslavije (knjiga)|Narodni heroji Jugoslavije]]*. „Mladost“, Beograd 1975. godina

## Povezano
* Beg iz sremskomitrovačkog zatvora 1941
Vukadin Vukadinović

**Vukadin Vukadinović**, svršeni učenik gimnazije. Rođen 1915. u selu Maštu, kod Berana. Član KPJ od 1936, hapšen 1936. i 1940, kada je osuđen na godinu dana zatvora. Posle bekstva komunista iz zatvora, prešao u Srbiju, odakle se potom prebacio u Crnu Goru, gde je učestvovao u Narodnooslobodilačkoj borbi. Poginuo 1943. godine i proglašen je za narodnog heroja.

## Literatura
* **[[Vojna enciklopedija]]**, Beograd 1975. godina
* **[[Narodni heroji Jugoslavije (knjiga)|Narodni heroji Jugoslavije]]**. „Mladost“, Beograd 1975. godina

## Povezano
* Beg iz sremskomitrovačkog zatvora 1941