open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
On a volé la Joconde (film)

***On a volé la Joconde*** () je francusko-italijanska filmska komedija snimljena 1966. u režiji Michela Devillea. Radnja, inspirirana stvarnim događajima, se odvija 1910. godine, a protagonist, koga tumači George Chakiris, je kolekcionar umjetnina koji odlučuje svojoj kolekciji pridodati *[[Mona Lisa|Mona Lisu]]* te zato organizira njenu krađu iz Louvrea.

## Uloge
* George Chakiris : Vincent, le collectionneur de tableaux
* Marina Vlady : Nicole, la jolie soubrette
* Margherita Malerba : Mme. Lemercier
* Margaret Lee : Titine
* Jean Lefebvre : le gardien
* Paul Frankeur : M. Lemercier, l'encadreur
* Henri Virlojeux le conservateur du Louvre
* Alberto Bonucci : l'illusionniste
* Jacques Échantillon : Ernest
* Jess Hahn : le milliardaire noctambule
* Gianrico Tedeschi
* Mino Doro
* Umberto d'Orsi
* Renzo Palmer
* Alberto Sorrentino
* Renato Terra

## Vanjske veze
*
Banderola

**Banderola** (od talijanske riječi *banderuola* - zastavica) je naziv za traku koja se pojavljuje u slikarstvu, kiparstvu, tapiseriji i grafici, a na kojoj se nalazi neki natpis koji donosi objašnjenje o prilazu ili liku uz koji se nalazi.

Banderola se prvi put se javlja u kasnom srednjem vijeku, a u heraldici se često koristi i danas.

## Izvori

## Literatura
* Damjanov / Radulić 1967 - Damjanov, Jadranka; Radulić, Ksenija: Banderola, Umjetnost (Likovne umjetnosti), 3. izdanje, Zagreb, 1967., str. 31.
* ELU 1959 - Banderola, Enciklopedija likovnih umjetnosti, sv. 1, Zagreb, 1959., str. 226.-227.
Empora

**Empora** je naziv za galeriju koja se nalazi iznad bočnih brodova u građevinama bazilikalnog tlocrta, otvorenu prema središnjem brodu.

U početku uglavnom služi kao mjesto za žene i redovnice - matronej, a kasnije za dvor i odličnike.

Otvor empore prema glavnom brodu ili koru često nose stupovi s lukovima (arkade). Empora je nastala kao posljedica istočnjačkog shvaćanja o potrebi odvajanja ženskih od muških vjernika u sinagogama, džamijama i kršćanskim crkvama u kojima se mjestimice taj običaj sačuvao do danas.

Najstarije empore nalazimo u bazilikama, bizantskim crkvama (san Vitale, Ravena, oko 547. god.) i ranosrednjevjekovnim karolinškim crkvama (Aachen), no osobito je učestala u francuskim romaničkim crkvama od 11. st. nadalje, osobito u Normandiji, odakle je preuzimaju Englezi. Česte su i u romanici Porajnja i Lombardije.

Svojim raščlambama masivnih zidova, empore usmjeravaju razvoj crkvene arhitekture prema gotici, u kojoj su otvorene tribine, često kao triforiji povrh bočnih brodova jadan od tipičnih elemenata.

U gotičkim i baroknim crkvama na prostranoj empori obično iznad ulaza nalazi se pjavalište s orguljama.
 
## Napomene

## Literatura
* Batušić 1962 – Batušić, Slavko: Empora, Enciklopedija likovnih umjetnosti, sv. 2, Zagreb, 1962., str. 198-199
* Damjanov / Radulić 1967 - Damjanov, Jadranka; Radulić, Ksenija: Empora, Umjetnost (Likovne umjetnosti), 3. izdanje, Zagreb, 1967., str. 71
* Müller/Vogel 1999 - Werner Müller; Gunther Vogel: Atlas arhitekture 1, preveo Milan Pelc, Zagreb, 1999., str. 265, 269, 271

## Galerija

File:Pražský hrad, Bazilika sv. Jiří, interiér 04.jpg|Praški stari grad, bazilika sv. Jurja
File:Notredame nave.JPG| Empora katedrale Notre Dame u Parizu, pogled iz glavnog broda
File:Château de Versailles - La Chapelle.jpg|Empora dvorske kapela u Versillesu
File:Frauenkirche DResden 77.jpg|Višekatna empora, Gospina crkva, Dresden
File:Habsthal Empore.jpg|Empora koju koriste redovnice, Samostan Habsthal, St. Stephanus
Matronej

**Matronej** (srednjevjekovno-latinslki: „matroneum“, od: *matrona* - gospođa) je naziv za prostor u ranokršćanskim i srednjevjekovnim crkvama određen za žene (*locus mulierum*).

Već najstarije kršćanske crkve imale su dijelove određena za žene.

U kasnijim bazilikama (npr. sv. Demetrije, Solun, 7. st.), za žene je bila određena galerija (empora) sagrađena iznad pobočnih brodova crkve.
U crkvama sa centralnim tlocrtom ta galerija teče u obliku prstena oko središnjega prostora (npr. Crkva sv. Donata u Zadru).

Takve galerije, tj. tribine, grade se i kasnije u crkvama, ali više nemaju prvobitnu namjenu matroneja.

## Napomene

## Literatura
* ELU 1964 – Matronej, Enciklopedija likovnih umjetnosti, sv. 3, Zagreb, 1964., str. 425
* Damjanov/Radulić 1967 - Damjanov, Jadranka; Radulić, Ksenija: Matronej, Umjetnost (Likovne umjetnosti), 3. izdanje, Zagreb, 1967., str. 71
* Müller/Vogel 1999 - Werner Müller; Gunther Vogel: Atlas arhitekture 1, preveo Milan Pelc, Zagreb, 1999., str. 265
Dienst (arhitektura)

**Dienst** (njemački: služba) je naziv za građevni element gotičke sakralne arhitekture. Riječ je o tankom polustupu presjeka polovice, četvrtine ili tri četvrtine kruga koji je jedan od sastavnih dijelova svežnjastog stupa ili pilastra (francuski: *fascicule*).

Dienst se u pravilu pruža od dna, preko čitave mase zida, dopirući sve do svoda gdje prelazi u svijeno rebro – svodni nosač. Dienst stoga vizualno i konstrukcijski čini jedan od najvažnijih elemenata interijera gotičke sakralne arhitekture, osobito naglašavajući tipično-gotičku vertikalnost volumena i konstrukcije.

## Diensti katedrale u Amiensu

File:S03 06 01 006 image 1813.jpg
File:S03 06 01 010 image 1212.jpg
File:S03 06 01 006 image 1820.jpg
File:Amiens cathédrale18.JPG


## Napomene

## Literatura
* Damjanov/Radulić 1967 - Damjanov, Jadranka; Radulić, Ksenija: Matronej, Umjetnost (Likovne umjetnosti), 3. izdanje, Zagreb, 1967., str. 143.
* ELU 1964. – Krater, Enciklopedija likovnih umjetnosti, sv. 3, Zagreb, 1964., str. 243.
Lezena

**Lezena** je naziv za plitki vertikalni istak u obliku pilastra, koji istodobno ojačava i ukrašava te raščlanjuje zidnu plohu.

Lezene su vrlo često povezane nizovima slijepih lukova (arkade), osobito u romanici. U jednostavnoj formi javljaju se još u kasnoj antici (npr. Aja Sofija, oko 537. god), na pročeljima, bočnim stranama i apsidama, a osobito su česte u romanici . U gotici imaju sličnu funkciju kao i ranije, ali u kojoj više dominira konstruktivni nego dekorativni element. Lazene su česte i u arhitekturi kasnijih stilskih epoha, osobito na pročeljima monumentalnih zdanja renesanse, baroka, neoklasicizma i neostilova historicizma.

## Napomene

## Literatura
* ELU 1962 – Lezena, Enciklopedija likovnih umjetnosti, sv. 3, Zagreb, 1964., str. 311.
* Damjanov/Radulić 1967 - Damjanov, Jadranka; Radulić, Ksenija: Lezena, Umjetnost (Likovne umjetnosti), 3. izdanje, Zagreb, 1967., str. 151.
* Müller/Vogel 1999 - Werner Müller; Gunther Vogel: Atlas arhitekture 1, preveo Milan Pelc, Zagreb, 1999., str. 257.
Oculus (arhitektura)

**Oculus** (lat. oko) ili **okulus** je naziv za prozor kružnoga oblika, često manjih dimenzija, obično na vrhu kupole, premda se može nalaziti i na tamburu, ili na nekom od zidova.

Javlja se već u Rimu (Panteon), kontinuira u srednjem vijeku, a osobito čest je u arhitekturi renesanse (Bramanteov Tempietto) i baroka. Srodan mu je oeil-de-buef. Zanimljivo je da glasoviti enciklopedijski Atlas arhitekture pojam *oculus* uopće ne spominje.

## Napomene

## Literatura
* Damjanov/Radulić 1967. - Damjanov, Jadranka; Radulić, Ksenija: Oculus, Umjetnost (Likovne umjetnosti), 3. izdanje, Zagreb, 1967., str. 178
* Deanović 1960. – Deanović, Ana: Srednjevjekovna arhitektonska plastika u Stjepanovoj kapeli na Kaptolu, Iz starog i novog Zagreba, II, Zagreb, 1960., 67.-84.
* ELU 1964. - Oculus, Enciklopedija likovnih umjetnosti, sv. 3, Zagreb, 1964., str. 584.
* Müller/Vogel 1999. - Werner Müller; Gunther Vogel: Atlas arhitekture 1, preveo Milan Pelc, Zagreb, 1999.
* Müller/Vogel 2000. - Werner Müller; Gunther Vogel: Atlas arhitekture 2, preveo Milan Pelc, Zagreb, 2000.
Fijala

**Fijala** (grč. *fiale*, njem. *Fiale*, eng. *pinnacle*) je naziv za vitki, uglavnom kameni tornjić na vrhu potpornog stuba (kontrafora) crkve, zabata ili učelka (wimperge).
Jedan je od najčešćih elemenata u sakralnoj arhitekturi gotike i neogotike.

Fijala se najčešće sastoji od četverostranog ili osmerostranog trupa, ponekad u formi tabernakula, koji je zaključen piramidalnim izdankom, na vrhu kojega se nalazi **[[križni cvijet]]**.

Bridovi izdanka ukrašeni su trakama rakovica (penjačica).

Fijala najčešće ima tri uloge:

* funkcionalnu: služi kao kompenzacijsko vertikalno opterećenje
* dekorativnu: skladno dovršava snažno uzlazno kretanje masivnog stupa (kontrafora) kojeg zaključuje
* kompozicijsku: na harmoničan način integrira kontrafor u sveukupno obličje katedrale

Fijale se također koriste kao ukrasi završetka zabata, prozora, ciborija, oltara i crkvenog namještaja, te posuđa.

Ponekad se koriste i u profanoj arhitekturi u koju su preuzete iz sakralne (npr. Tržnica sukna i gradski toranj u Brugesu).

## Napomene

## Literatura
* Paulić 1962 – Paulić, Jelka: Fijala, Enciklopedija likovnih umjetnosti, sv. 2, Zagreb, 1962., str. 271
* Damjanov/Radulić 1967 - Damjanov, Jadranka; Radulić, Ksenija: Fijala, Umjetnost (Likovne umjetnosti), 3. izdanje, Zagreb, 1967., str. 77
* Müller/Vogel 1999 - Werner Müller; Gunther Vogel: Atlas arhitekture 1, preveo Milan Pelc, Zagreb, 1999., str. 64-65
* Müller/Vogel 2000 - Werner Müller; Gunther Vogel: Atlas arhitekture 2, preveo Milan Pelc, Zagreb, 2000., str. 327, 349, 399
Križni cvijet

**Križni cvijet** (njem. *Kreuzblume*, eng. *Cross flower*, rus. *Krestotsvet*) je naziv za ukrasni element gotičke i neogotičke arhitekture u obliku četiriju stiliziranih latica ili listova koji sačinjavaju križ. Motiv se nerijetko umnažao, pa tako postoje mnogi primjeri dvostrukih križnih cvjetova.

Obično se nalazi na vršku tornjeva, fijala, zabata ili učelka (*wimperge*).

Obzirom da su često bili izrađivani od poroznoga kamena, rijetko su sačuvani u izvornom obliku, tim prije što su zbog bogate skulpturalne modelacije pri kojoj su bila primjenjivana značajna istanjenja i preforacije, vrlo skloni pucanju, te stoga sačuvani samo fragmentarno.

Dva križna cvijeta na glavnim tornjevima Kölnske katedrale, oblikovani u neogotičkom stilu i postavljeni 1880. imaju promjer 6,40 i visinu od oko 9,50 metara.

Upravo kao što mu to kaže i naziv, vrh križnog cvijeta u pravilu je u formi cvijeta ili pupoljka što svakako ima simboličko značenje, koje vjerojatno ima odraza u riječima sv. Terezije Avilske: * „Sinovi zemlje svoju ljubav izražavaju ružama, a Gospodin, kao poruku svoje ljubavi, šalje trnje.“* Na taj način križ povezuje dva svijeta: zemaljski i nebeski, spajajući njihove suprotnosti.

## Galerija

File:Orna111-Kreuzblumen.png|Crteži križnih cvjetova, Franz Sales Meyer: Systematisch geordnetes Handbuch der Ornamenti, 1888.
File:Finial rathaus aachen.jpg|Križni cvijet, gradska vijećnica u Aachenu
File:Kölner Dom - Spitze des Nordtumes 1881.jpg|Križni cvijet Kölnske katedrale, 1881. god.
File:Kreuzblume Nachbildung vor Kölner Dom 3.jpg|Betonska kopija križnog cvijeta Kölnske katedrale
File:Cruz cuatro brazos.jpg|Antoni Gaudi: Križni cvijet, vratareva kuća, Park Güell (1908. – 1915.), Katalonija
File:TÅRNA SKARPT FIKSA.jpg|Antoni Gaudi: Križni cvjetovi Sagrada familija, Barcelona


## Napomene

## Literatura i izvori
* Becker 2000 - Becker, Udo: The Continuum Encyclopedia of Symbols, New York, 2000., str. 74
* Cirlot 2001 - Cirlot, J. E.: A Dictionary of Symbols, translated by Jack Sage, London 2001., str. 68-71
* Damjanov/Radulić 1967 - Damjanov, Jadranka; Radulić, Ksenija: Križni cvijet, Umjetnost (Likovne umjetnosti), 3. izdanje, Zagreb, 1967., str. 144
* Kappelmayer 2000 - Barbara Kappelmayr (ur.): Leksikon umjetnosti, preveo Roman Habunek, Rijeka, 2000., str. 255
* Müller/Vogel 2000 - Werner Müller; Gunther Vogel: Atlas arhitekture 2, preveo Milan Pelc, Zagreb, 2000., str. 321, 327, 401
Stargate SG-1 (sezona 2)

**Druga sezona** američko-kanadske naučnofantastične TV-serije *[[Stargate SG-1]]* se sastojala od 22 epizode. Započela se premijerno emitirati 26. jula 1998.  na programu kanadske mreže Showtime, a nakon duže pauze 22. januara 1999. na programu britanskog satelitskog kanala Sky One gdje je emitiranje i završeno 10. februara 1999. 

Prva epizoda *The Serpent's Lair* predstavlja neposredni nastavak epizode *Politics* u prethodnoj sezoni *Within the Serpent's Grasp*, odnosno cliffhangera. Radnja epizoda prikazuje kako se četveročlani izviđački tim američkog ratnog zrakoplovstva SG-1 na čelu sa pukovnik Jackom O'Neillom nastavlja boriti protiv zlih vanzemaljskih Goa'ulda, prvo na čelu sa Apofisom, a potom i drugih sistemskih lordova. Sezona, slično kao i prethodna, završava cliffhangerom u epizodi *Out of Mind*, a koja se nastavlja u sljedećoj sezoni.

## Glavna glumačka postave

* Richard Dean Anderson ... Pukovnik Jack O'Neill
* Michael Shanks ... Dr. Daniel Jackson
* Amanda Tapping ... Kapetan Samantha Carter
* Christopher Judge ... Teal'c
* Don S. Davis ... General-major George Hammond

Predstavlja jedinu sezonu u kojoj se pet glavnih članova glumačke postave pojavljuje u svim epizodama. 

## Epizode



Epizode sa naslovima u kurzivu pripadaju trodijelnim ili dvodijelnim narativnim cjelinama.

## Napomene

## Vanjske veze
* Season 2  on GateWorld
* Season 2 on IMDb
* Season 2  on TV.com
*
Palladijev motiv

**Palladijev motiv** je naziv dan od Francuza (*motif Palladio*) kombinaciji luka i stupova koju je Andrea Palladio, posljednji veliki arhitektonski teoretičar renesanse primijenio u oblikovanju pročelja „Bazilike“ , zapravo gradske vijećnice okružene trgovinama u Vicenzi.

Dvoetažne lođe koje se pružaju uokolo sva četiri pročelja zdanja, oblikovao je detaljno proporcijski strukturiranim rasporedom odabranih elemenata koji čine „palladijev motiv“ – osnovnu jedinicu čijim su umnažanjem kao kod rimskog amfiteatra formirane sve vanjske vizure „Bazilike“.

Paladijev motiv zapravo se sastoji od spoja širokog i visokog, lučno zaključenog polja s dva uska bočna polja, iznad kojih se nalazi ravna arhitravna greda trabeacije.

Motiv je vjerojatno izveden iz rimske arhitekture slavoluka. Potječe još od Bramantea, upotrebljavao ga je i Sebastiano Serlio.

Potaknut glasovitom Sansovinovom Bibliotekom Marcianom u Veneciji, Palladio motiv razvija u dva duga niza, jedan iznad drugog, omeđujući ga polustupovima prislonjenim na masivne zidane pilone, dok drugi polustupovi, oni s čelne tj. pročelne strane pilona, za trećinu viši od unutarnjih, omeđuju umnožene jedinice osnovnoga motiva.

## Napomene

## Literatura
* Müller/Vogel 2000. - Werner Müller; Gunther Vogel: Atlas arhitekture 2, preveo Milan Pelc, Zagreb, 2000., str. 421.
* Summerson 1991. – Summerson, John: The Classical Language of Architecture, London, 1991., str. 129.-130. (s. v. Palladian motif)
Satelit za opservaciju Zemlje

**Satelit za opservaciju Zemlje** je umjetni satelit specijalno projektiran za opservaciju Zemlje iz orbite, sličan je izviđačkom satelitu, ali namijenjen je za civilne svrhe odnosno ekološki nadzor, meteorologiju, kartografiju, itd.

### Sateliti za klimu i vrijeme
Oni prikupljaju podatke ne samo o vremenu, nego i podatke o osvjetljenju gradova, požarima, efektima zagađenja, polarnom svjetlu, pješčanim olujama i olujama prašine, snježnom pokrivaču, mapiranju leda, granicama oceanskih struja, tokovima energije, itd.

### Okolišna opservacija
Sateliti za okolišno nadgledanje asistiraju pri praćenju stanja okoline, tako što uočavaju promjene u Zemljinoj vegetaciji, stanju mora, boji oceana, i ledenom pokrovu. Prateći vremenske promjene vegetacije, moguće je pratiti suše, poređenjem starih i novih podataka.

## Povezano
* Lista satelita za opservaciju Zemlje
* Meteorološki satelit
* Daljinska istraživanja
Navid (satelit)

**Navid** (, dosl. "Obećanje") je bio iranski promatrački satelit lansiran 3. 2. 2012. godine. Četvrti je operativni iranski satelit u svemiru, odnosno treći koji je uspješno lansiran iz Svemirskog centra Imam Homeini u Semnanskoj pokrajini uz pomoć domaće rakete-nosača tipa Safir-1B. Lansiran je u nisku orbitu na visinu između 250 i 375 km pod inklinacijom od 55 stupnjeva, a zadatak mu je satelitsko snimanje Zemljine površine odnosno opservacija prirodnih katastrofa. Satelit je razvijen na Iranskom univerzitetu nauke i tehnologije (IUST). Misija Navida završena je padom iz orbite 1. 4. 2012. godine, nakon gotovo dva mjeseca provedenih u niskoj orbiti.

## Povezano
* Iranska svemirska agencija

## Vanjske veze
*  
*  
*  
*  Real Time Navid (praćenje satelita)
Duvanska industrija Vranje

**Duvanska industrija Vranje** (skraćeno *DIV*) se bavi proizvodnjom cigareta i nalazi se u Vranju.

## Historija

Duvanska industrija Vranje (DIV) je preduzeće koje je osnovano 1885. godine. Dugo je bila jedina industrija na jugu Srbije, posle 125 godina, odlazi u istoriju, promenom imena u British American Tobaco (BAT). BAT je u Srbiji prisutan od 1996. godine, a Duvansku industriju Vranje kupio je 2003. godine. Danas kompanija zapošljava oko 300 ljudi u Srbiji.

U leto 2003. Vlada Srbije raspisala je tender za prodaju duvanskih industrija u Nišu i Vranju, pa su u jesen iste godine one prešle u ruke multinacionalnih kompanija Philip Morris i British American Tobacco. Philip Morris tada je preuzeo Duvansku industriju Niš za ukupno 518 miliona evra, dok je **BAT** preuzeo **DIV** iz Vranja za 87 miliona evra. Više od 100 miliona evra investicija kompanije BAT u DIV rezultiralo je četvorostrukim porastom proizvodnje i utrostručenom produktivnošću fabrike u Vranju od 2003. godine.

## British American Tobacco
British American Tobacco predstavlja najinternacionalniju duvansku grupaciju na svetu, koja posluje u više od 180 zemalja. Kompanija zapošljava više od 56 hiljade ljudi, poseduje 44 fabrike cigareta u 39 zemalja. Na našem tržistu prisutan sa globalnim i dobro poznatim brendovima kao što su Dunhill, Kent, Lucky Strike, Pall Mall, Viceroy i Vogue.

## Duvanske industrije u Srbiji

U našoj zemlji cigarete trenutno proizvode Duvanska industrija Niš u vlasništvu kompanije Philip Morris, Duvanska industrija Vranje, koju je kupio British American Tobacco, Japan Tobbaco u Senti, Monus u Inđiji, a cigarete na tržište Srbije plasiraju i TDR i Imperial Tobacco.

## Reference
Trouble with the Curve

***Trouble with the Curve*** ( je američki igrani film snimljen 2012. godine u režiji Roberta Lorenza. U njemu Clint Eastwood, kome je to bio prvi glumački nastup nakon najavljenog prekida glumačke karijere u Gran Torino 2008. godine, tumači lik ostarjelog skauta za bejzbolski tim Atlanta Braves. Radnja prikazuje kako odlazi na put kako bi tražio mlade talente, a pri čemu ga, zabrinut za njegovo zdravlje i vid, prati kćer (čiji lik tumači Amy Adams), koja tom prilikom upozna njegovog mladog suparnika i bivšeg igrača (čiji lik tumači Justin Timberlake). *Trouble with the Curve* je podijelio kritičare, dok je publika uglavnom ostala ravnodušna, učinivši *Trouble* jednim od komercijalno najlošijih ostvarenja u Eastwoodovoj karijeri.

U Srbiji je prikazan pod naslovom ***Povratak u igru***, a u Hrvatskoj pod naslovom ***Ponovno u igri***.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
*
Se non avessi più te

***Se non avessi più te*** () je italijanski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1965. u režiji Ettorea Marije Fizzarottija. Predstavlja nastavak filma *[[Non son degno di te]]*, odnosno završni dio trilogije započete sa *[[In ginocchio da te]]*. U njemu Gianni Morandi ponavlja ulogu mladog pjevača koji se tokom služenja vojnog roka zaljubio u kćer svog narednika (čiji lik tumači Laura Efrikian. Radnja prikazuje kako ga, tamana kada se priprema za vjenčanje, menadžeri pošalju na turneju gdje će postati metom tabloida koji mu "pripisuju" nevjeru. Nedugo nakon snimanja filma su se Morandi i Efrikian vjenčali u stvarnom životu.

## Uloge
*Gianni Morandi	...	Gianni Traimonti
*Laura Efrikian	... 	Carla Todisco
*Anna Maria Polani	... 	Isabel de Villalba
*Nino Taranto	...	Por. Antonio Todisco
*Gino Bramieri	...	Gino Traimonti
*Dolores Palumbo	...	Santina Todisco
*Raffaele Pisu	...	Raffaele Traimonti
*Enrico Viarisio	...	Pukovnik
*Aroldo Tieri	...	Neris
*Vittorio Congia	...	Nando Tazza
*Stelvio Rosi	...	Giorgio
*Nino Terzo	... 	La Bennola
*Dino Mele	...	Ciccio
*Carlo Taranto	... 	Nar. Scannapieco
*Daniele Vargas	...	Menadžer hotela u Barceloni

## Vanjske veze
Se permettete parliamo di donne

***Se permettete parliamo di donne*** () je italijanska crno-bijela omnibus filmska komedija snimljena 1964. u režiji Ettorea Scole, kome je to predstavljao cjelovečernji debi. Sastoji se od devet kratkih priča u kojima različite protagoniste tumači Vittorio Gassman. Napravljen je u tada popularnom stilu *[[commedia all'italiana]]*, a dio kritike ga je proglasio vulgarnim, ali istovremeno i zabavnim. Sljedeće je godine Lina Wertmüller snimila svojevrsni odgovor u obliku filma *[[Questa volta parliamo di uomini]]* ()

## Vanjske veze
*
Sunshine Cleaning

***Sunshine Cleaning*** (), na prostoru bivše Jugoslavije distribuiran pod naslovom ***Veselo čišćenje***, je američki igrani film snimljen u režiji  Christine Jeffs i premijerno prikazan početkom 2008. godine. Po žanru je mješavina drame i crne komedije, a protagonistica, čiji lik tumači Amy Adams, je samohrana sobarica, koja, suočena sa time da nema novaca za školovanje sina, odlučuje zajedno sa sestrom (čiji lik tumači Emily Blunt), pokrenuti tvrtku za postoforenzičko čišćenje.

## Uloge
* Amy Adams ... Rose Lorkowski
* Emily Blunt ... Norah Lorkowski
* Alan Arkin ... Joe Lorkowski
* Mary Lynn Rajskub ... Lynn
* Eric Christian Olsen ... Randy
* Jason Spevack ... Oscar Lorkowski
* Kevin Chapman ... Carl Swanson
* Steve Zahn ... Mac
* Clifton Collins Jr. ... Winston

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* Original Story on NPR
*
Questa volta parliamo di uomini

***Questa volta parliamo di uomini*** () je italijanski crno-bijeli omnibus film snimljen u režiji Line Wertmüller. Po žanru je mješavina tragedije, drame i crne komedije, i zamišljen je kao svojevrsni odgovor na*[[Se permettete parliamo di donne]]* (), omnibus komediju Ettorea Scole iz prethodne godine. Sastoji se od četiri različite priče u kojima Nino Manfredi tumači različite muškarce koji imaju bizarne odnose sa ženama. Dio filmskih historičara *Questa volta* navodi kao jedan od prvih eksplicitno feminističkih filmova italijanske kinematografije, odnosno jedini feministički film u filmografiji Line Wertmüller.

## Uloge
*Nino Manfredi	... 	razne uloge
*Luciana Paluzzi	... 	La moglie dell'industriale
*Milena Vukotic
*Margaret Lee
*Tony Anthony
*Alfredo Bianchini
*Giulio Coltellacci
*Patrizia De Clara

## Izvori

## Vansjke veze
*
I due sergenti del generale Custer

***I due sergenti del generale Custer*** () je italijansko-španska vestern filmska komedija snimljena 1965. u režiji Giorgia Simonellija. Protagonisti, koje tumače tada popularni italijanski komičari Franco Franchi i Ciccio Ingrassia su dva sicilijanska doseljenika koji su za vrijeme američkog građanska rata završili u sjevernačkoj vojsci.

## Vanjske veze
* 
*
Non son degno di te

***Non son degno di te*** () je italijanski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1965. godine u režiji Ettorea Marije Fizzarottija. Predstavlja nastavak filma *[[In ginocchio da te]]*, te je, slično kao i on, inspiriran istoimenom pjesmom Giannija Morandija. On, pak, ponavlja ulogu mladog pjevača koji se za vrijeme odsluženja vojnog roka zaljubio u kćer svog narednika (a čiji lik tumači Laura Efrikian). Radnja prikazuje kako njih dvoje postaju zaručeni, ali kako sticaj okolnosti izazove nesporazume koje prijete njihovoj sreći. Iste je godine snimljen i nastavak pod naslovom *[[Se non avessi più te]]* te je tako zaokružena trilogija.

## Vanjske veze
*
Lo scippo

***Lo scippo*** ( je italijanska filmska komedija snimljena 1965. u režiji Nanda Cicera kome je to predstavljao režijski debi. Radnja prikazuje kako se nekoliko likova sticajem okolnosti pokušava dočepati novca pronevjerenog iz banke.

## Vanjske veze
*
Fadžr (satelit)

**Fadžr** (, dosl. "Zora") je bio iranski promatrački satelit lansiran 2. 2. 2015. godine. Peti je operativni iranski satelit u svemiru, odnosno četvrti koji je uspješno lansiran iz Svemirskog centra Imam Homeini u Semnanskoj pokrajini uz pomoć domaće rakete-nosača tipa Safir-1B. Lansiran je u nisku orbitu na visinu između 231,2 i 476,7 km pod inklinacijom od 55,5 stupnjeva, a zadatak mu je satelitsko snimanje Zemljine površine. Prvi je iranski satelit koji je koristio mlaznice s hladnim plinom zbog stabilizacije visine, a bio je opremljen i solarnim ćelijama odnosno lokalno proizvedenim globalnim navigacijskim sistemom nalik GPS-u. Misija Fadžra završena je padom iz orbite 26. 2. 2015. godine, nakon 23,8 dana provedenih u niskoj orbiti.

## Povezano
* Iranska svemirska agencija

## Vanjske veze
*  
*  
*  
*  Real Time Fajr (praćenje satelita)
Srednja Zemljina orbita

**Srednja Zemljina orbita** ili **MEO** (iz ), je Zemljina orbita koja se nalazi između niske Zemljine orbite koja se završava na 2000&nbsp;km i geostacionarne Zemljine orbite koja počinje na 35.786&nbsp;km.

## Sateliti u srednjoj Zemljinoj orbiti
Sateliti koji kruže u ovoj orbiti se često nazivaju MEO sateliti. Prvi satelit u srednjoj Zemljinoj orbiti je Explorer 1 lansiran 1958. od strane SAD, kružio je na visini od oko 2500&nbsp;km. Prvi komunikacioni satelit Telstar lansiran je 1962. godine, i njime je napravljen prvi satelitski prenos slike, prvi satelitski poziv, i prvo slanje telefaksom, orbita satelita je 2,5 sata a visina 5500&nbsp;km. Tokom 1960-ih godina, SAD su stvorile MIDAS sistem, koji se sastojao od 12 satelita koji su leteli na visini od 3500&nbsp;km, i služili su da upozore na eventualni napad interkontinentalnim balističkim raketama. Danas se u srednjoj Zemljinoj orbiti nalaze sledeći navigacioni sistemi: američki GPS na visini od 20.300 km, ruski GLONASS na visini od 19.100&nbsp;km, kineski Beidou, na visini od 21.500&nbsp;km, i evropski Galileo na visini od 23.200&nbsp;km.

## Reference
Digitalni signal

**Digitalni signal** je u elektronici nivo napona ili struje čija se vrijednost može mijenjati samo u određenom ograničenom broju stanja ili koraka. Amplituda signala može imati samo neki ograničeni broj vrijednosti, za razliku od analognog signala.

Primjeri digitalnog signala su stanja prekidača (uključen ili isključen), binarni kod u računarima (0 ili 1), Morzeov kod i drugi.

Na slici se vidi primjer binarnog digitalnog signala, sa dva stabilna stanja, niskim i visokim. Prelazna stanja (ivice) nisu definisana kao dio signala, i digitalni uređaji su podešeni da ih ignorišu.

Kao prednost digitalnog signala se može navesti veća otpornost na šum i prigušenje signala.

## Povezano
* Analogni signal

## Literatura
* Louis E. Frenzel, Glencoe/McGraw-Hill: *Principles of Electronic Communication Systems*, , str. 9 i 10.
Tihomir Orešković

**Tihomir (Tim) Orešković** (Zagreb, 1. siječnja 1966.), hrvatsko-kanadski poduzetnik i političar. 2016. je tokom nekoliko mjeseci obnašao dužnost predsjednika Vlade Republike Hrvatske.

U globalnom farmaceutskom poduzeću Teva Pharmaceutical Industries radio je kao glavni financijski direktor, a prethodno kao glavni izvršni direktor i predsjednik nadzornog odbora Plive i bio čelnik financijskog menadžmenta za Tevu u Evropi.

Orešković se rodio 1966. u Zagrebu. Kemiju je diplomirao 1989. na McMasterovu univerzitetu u Kanadi. Magistarski stupanj (MBA) u financijama i informacijskim sistemima stekao je 1991. na istom univerzitetu. Profesionalnu karijeru počeo je 1992. u proizvodnom sektoru američke farmaceutske kompanije Eli Lilly, gdje je obnašao razne funkcije na polju financija i međunarodnog poslovanja. Posljednju poziciju u toj kompaniji imao je kao direktor za odnose s državnom upravom i ekonomske poslove.

Poslije napuštanja Eli Lillyja nastavio je karijeru u kanadskoj farmaceutskoj kompaniji Novopharm (sada Teva Canada), gdje je obnašao funkcije potpredsjednika za razvoj poslovanja, specijalne proizvode i funkciju glavnog financijskog direktora. Za Plivu je Orešković počeo raditi 2009. kao glavni financijski direktor za istočnu Evropu, a 2010. postavljen je na poziciju glavnog financijskog direktora za istočnu Evropu, Mediteran, Izrael i Afriku. Orešković posjeduje kanadsko državljanstvo.

Dana 23. prosinca 2015. saopćeno je da HDZ i MOST predlažu Oreškovića za mandatara za sastavljanje Vlade RH. Na mjesto premijera je izabran 22. siječnja 2016. sa 83 od 149 glasa nazočnih saborskih zastupnika. Orešković se izjašnjava kao nestranačka osoba i bio je prvi nestranački premijer u povijesti postkomunističke Hrvatske.

16. lipnja mu je, nakon višetjedne krize u vladajućoj koaliciji izazvane otkrićem afere u koju je bio upetljan potpredsjednik Tomislav Karamarko, Hrvatski sabor izglasao nepovjerenje, a što je prvi slučaj u povijesti Hrvatske da premijer napušta dužnost na takav način. U rujnu su održani izvanredni izbori na kojima je pobijedio HDZ čiji je vođa Andrej Plenković preuzeo mjesto novog premijera.

## Izvori

## Vanjske veze

* LinkedIn – Tim Oreskovic
* Otvoreno pismo premijeru: Družeći se s "kraljem ovrha" Hanžekovićem, nepovratno si rušite ugled
Miss Pettigrew Lives for a Day

***Miss Pettigrew Lives for Today*** (), na prostoru bivše Jugoslavije prikazan pod naslovom ***Živjeti za jedan dan***, je britansko-američka filmska komedija snimljena 2008. godine u režiji Bharata Nallurija. Predstavlja adaptaciju istoimene knjige Winifred Watson. Radnja je smještena u London krajem 1930-ih, a naslovna protagonistica, čiji lik tumači Frances McDormand, je nezaposlena guvernanta koju kao svoju osobnu pomoćnicu angažira živopisna hollywoodska zvijezda (čiji lik tumači Amy Adams. *Miss Pettigrew* je originalno trebala biti ekranizirati još krajem 1930-ih kao mjuzikl sa Billie Burke u glavnoj ulozi, ali je projekt odgodilo izbijanje Drugog svjetskog rata-

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze
* Official website 
*
Izviđački satelit

**Izviđački satelit** (ili **špijunski satelit**) je satelit za opservaciju Zemlje ili komunikacijski satelit koji se koristi za vojne ili obavještajne snimke. U prvu generaciju ovih satelita spadaju modeli Corona i Zenit koji su koristili fotografije izbacivane na limenoj kanti fotografskog filma, zatim su slane na Zemlju.

## Podvrste
Podvrste izviđačkih satelita prema funkciji su:
* Satelit za rano upozorenje raketnog napada (najstariji primjer: MIDAS)
* Satelit za detekciju nuklearne eksplozije (najstariji primjer: Vela)
* Satelit za fotografiranje (najstariji primjeri: Corona i Zenit)
* Satelit za elektroničko izviđanje (najstariji primjer: Samos-F)
* Sateliti za radarsko izviđanje (najstariji primjer: US-A)

## Literatura
* 
*  
*
Questo pazzo, pazzo mondo della canzone

***Questo pazzo, pazzo mondo della canzone*** () je italijanski omnibus filmski mjuzikl snimljen 1965. u režiji Bruna Corbuccija i Giovannija Grimaldija. Kao i kod mnogih sličnih filmova napravljenih u stilu poznatom kao *[[musicarelli]]*, zaplet je uglavnom izgovor za izvođenje tadašnjih pop hitova pri čemu brojni izvođači tumače sami sebe.

## Pjesme

**Ma questa sera* izvodi Lucio Dalla
**Così come sei* izvodi Dino
**Pagherai* izvodi Petula Clark
**Io lo so già* izvodi Luigi Tenco
**La tua mano* izvodi Françoise Hardy
**Sola nel sole* izvodi Jenny Luna
**Tu sei sempre* izvodi Roby Ferrante
**Lei non è per me* izvodi Lucio Dalla
**Peccato che sia finita* izvodi Udo Jürgens
**La vikinga* izvodi I Flippers
**La tremarella* izvodi Edoardo Vianello
**Angelita di Anzio* cantata dai Los Marcellos Ferial
**Cuore di negro* izvodi Ricky Gianco
**Sei diventata nera* cantata dai Los Marcellos Ferial
**Un tuffo al cuore* izvodi Rosy
**La fine di agosto* izvodi Little Tony
**Il surf della mattonella* izvodi La Cricca
**Vivere ancora* izvodi Gino Paoli
**Mi devi credere* izvodi Nico Fidenco
**Se vuoi uscire la domenica sola con me* izvodi Gianni Morandi
**Tra la-la Susy* izvodi Remo Germani

## Vanjske veze
*
New York chiama Superdrago

**New York chiama superdrago** () je francusko-italijansko-zapadnonjemački špijunski film snimljen 1966. u režiji Giorgija Ferronija. Naslovni protagonist, koga tumači američki glumac Ray Danton je tajni agent američke vlade, a radnja prikazuje kako odlazi u Amsterdam istražiti pozadinu tajanstvenih ubistava za koju se ispostavi da je odgovorna grupa kriminalaca koja pomoću droge za kontrolu uma nastoji zavladati svijetom. Napravljen u stilu eurospy filmova karakterističnih za svoje vrijeme, kasnijim generacijama je poznat i po parodijskom tretman u koji je dobio u američkoj kultnoj TV-seriji *[[Mystery Science Theatre 3000]]*.

## Uloge
*Ray Danton ... Bryan Cooper (Super Dragon)
*Marisa Mell ... Charity Farrel
*Margaret Lee ... Cynthia Fulton
*Jess Hahn ... Baby Face
*Carlo D'Angelo ... Fernand Lamas
*Adriana Ambesi ... Verna
*Marco Guglielmi ... Professor Kurge
*Solvi Stubing ... Elizabeth
*Gérard Herter ... Coleman
*Jacques Herlin ... Ross

## Vanjske veze
* 
*MST3K info
Tihomir Orešković (razvrstavanje)

**Tihomir Orešković** ima više značenja:

* Tihomir Orešković, hrvatski i kanadski poduzetnik
* Tihomir Orešković, hrvatski osuđeni ratni zločinac.
Dejan Brđović

**Dejan Brđović** (Kraljevo, 21. februar 1966 — 21. decembar 2015) bio je odbojkaški trener i nekadašnji kapiten odbojkaške reprezentacije SR Jugoslavije, za koju je odigrao 300 utakmica . Sa reprezentacijom osvojio je bronzanu medalju na Letnjim olimpijskim igrama 1996. održanim u Atlanti.

Oženjen, otac dvoje dece, sina Alekse i kćerke Aleksandre koji su krenuli očevim stopama.

## Igračka karijera
Prve odbojkaške korake je napravio u odbojkaškom klubu „Žiča“ koji je tada bio član Prve srpske lige.
 Posle matične „Žiče“ karijeru je nastavio u Odbojkaškom klubu Ribnica, u kome je izgradio svoju igračku karijeru i stigao do dresa državnog reprezentativca. Godine 1984, odlučio se na prelazak u beogradsku Crvenu zvezdu. Bila je to najveća afera u istoriji jugoslovenske odbojke, „crveno-beli“ su čak izbačeni u niži stepen takmičenja . Na čelu sa Dejanom Brđovićem, korifejem generacije, zvezda je slovila za ekipu koja je igrala značajnu ulogu u šampionatu Jugoslavije. U sezoni 1989/90, zauzeli su treće mesto u nacionalnom šampionatu, 1991/92 drugo i pehara pobednika Kupa . Nastupao je za timove iz Grčke i Italije. Igračku karijeru je završio u dresu Radničkog iz Kragujevca 2006. godine 

## Trenerska karijera
Brđović je trenersku karijeru započeo u Radničkom iz Kragujevca sa kojim je u sezoni 2006/07. osvojio prvo mesto u ligaškom delu šampionata i stigao do finala domaćeg plej-ofa i polufinala Kupa Srbije . Posle Radničkog iz Kragujevca, bio je trener ženskih klubova Asistela iz Novare i Baku Rabite iz Azerbejdžana, a potom trener ženskog odbojkaškog kluba Vizura  Krajem 2009. godine, preuzeo je funkciju generalnog direktora Odbojkaškog kluba „Ribnica“ iz Kraljeva. Proslavljeni reprezentativac imao je sa matičnim klubom ugovor na dve godine, ali se saradnja raskida godinu dana ranije 

Kao trener :
* OK Radnički - Kragujevac (2004 - 2007. god)
* ŽOK Asistel Novara - Italija (2008. god) - treći u Ligi šampiona 
* ŽOK Baku Rabita iz Azerbejdžana
* Ženski odbojkaški klub Vizura 
* Generalni direktor OK „Ribnica“ - Kraljevo 
* ŽOK Baku Rabita iz Azerbejdžana 

## Reference

## Vanjske veze
*
The Fault in Our Stars (film)

***Krive su zvezde*** () američka je ljubavna drama iz 2014. režisera Džoša Buna, snimljena po istoimenom romanu Džona Grina.

Film prikazuje vezu Hejzel Grejs Linkaster i Ogastusa Votersa koji se upoznaju u grupi za podršku tinejdžerima obolelim od raka. Glavne uloge tumače Šejlin Vudli i Ensel Elgort, a u filmu takođe nastupaju Net Vulf, Lora Dern, Sem Tramel i Vilem Dafo.

Kritičari su pozitivno ocenili film i nazvali ga vernom adaptacijom romana Džona Grina, a posebno su pohvalili izvedbu Šejlin Vudli u ulozi Hejzel Grejs. Publika je takođe pozitivno reagovala na film, koji je tokom prve nedelje prikazivanja bio najgledaniji u bioskopima širom sveta, i na kraju zaradio preko 286 miliona dolara.

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* ''The Fault in Our Stars'' at History vs. Hollywood
Circus of Fear

***Circus of Fear*** () ili ***Das Rätsel des silbernen Dreieck*** () je britansko-zapadnonjemački triler film snimljen 1966. godine u režiji Johna Llewellyna Moxeya. Predstavlja adaptaciju romana *Again the Three Just Men*' Edgara Wallacea. Radnja prikazuje kako kamion za prijevoz novca bude opljačkan na londonskom mostu, a počinioci plijen sakriju u cirkus čiji članovi potom postaju žrtava ubistava za koje osumnjičen postaje majstor za bacanje noževa (čiji lik tumači Christopher Lee). *Circus of Fear* je postao prvi film u kome su zajedno nastupili britanska glumica Margaret Lee i njemački glumac Klaus Kinski, a koji će poslije postati česti suradnici u ostvarenjima eksploatacijskog žanra.

## Uloge
* Christopher Lee - Gregor
* Leo Genn - Elliott
* Anthony Newlands - Barberini
* Heinz Drache - Carl
* Eddi Arent - Eddie
* Klaus Kinski - Manfred Hart
* Margaret Lee - Gina
* Suzy Kendall - Natasha
* Cecil Parker - Sir John
* Victor Maddern - Mason
* Maurice Kaufmann - Mario
* Lawrence James - Manley
* Tom Bowman  - Jackson
* Skip Martin - Mr. Big
* Nosher Powell - Red (kao Fred Powell)
* Gordon Petrie - Man
* Henry B. Longhurst - Hotelski portir
* Dennis Blakely - Čuvar oklopnog kamiona
* George Fisher - Četvrti čovjek
* Peter Brace - Čovjek na gliseru
* Roy Scammell - Čovjek na gliseru
* Geoff Silk - Čovjek iz osiguranja
* Keith Peacock  - Čovjek iz osiguranja
* John Carradine - Narator (van špice)

## Reference

## Vanjske veze
*
Djurado

**Djurado** je italijansko-španski vestern film snimljen 1966. godine u režiji Giovannija Narzisija. Protagonist, koga tumači Dante Posani, je profesionalni igrač pokera koji dolazi u gradić gdje se sukobiti sa lokalnim moćnikom (čiji lik tumači Luis Induni) koji zlostavlja druge građane.

## Vanjske veze
*
Dick Smart 2007

**Dick Smart 2007** je italijanski špijunsko-akcioni film snimljen 1967. u režiji Franca Prosperija. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Richard Wyler je američki tajni agent koji odlazi u Brazil razotkriti bandu kradljivaca dragulja.

## Vanjske veze
*
Le Soleil des voyous

***Le Soleil des voyous*** () ili ***Il più grande colpo del secolo*** () je francusko-italijanski kriminalistički film snimljen 1967. u režiji Jeana Delannoya. Predstavlja adaptaciju romana  *The Action Man* američkog pisca J.M. Flynna. Protagonist, koga tumači Jean Gabin, je ostarjeli kriminalac koji se uspješno skrasio u provincijskom gradiću gdje vodi hotel i uživa u mirovini, a dosadu krati smišljajući pljačku banke koja se nalazi u susjedstvu. Radnja prikazuje kako te planove mora sprovesti u djelo kada ga uspiju pronaći njegovi bivši prijatelji i suradnici koji su se našli u nevolji. *Le Soleil* je dobio loše kritike, prije svega zbog čestih negativnih usporedbi sa klasičnim gangsterskim filmom *[[Ne diraju u lovu]]* gdje je također nastupao Gabin. Američki glumac Robert Ryan je također kasnije iskazao nezadovoljstvo, rekavši da je u Francusku došao kako bi "glumio kod Truffauta, a završio kod Delannoya". *Le Solelil* je predstavljao posljednju zajednički suradnju Delannoya sa Gabinom.

## Uloge
* Jean Gabin : Denis Ferrand, aubergiste ex-truand dit "Le Fignoleur"
* Robert Stack : Jim Beckley, l'ami de Denis
* Margareet Lee : Betty, la maîtresse de Jim et associée de Denis
* Jean Topart : Monsieur Henri
* Walter Giller : Maurice Labrousse, l'homme recruté par Denis
* Lucienne Bogaert : La mère de M. Henri
* Georges Lycan : Tonio, un malfrat
* Albert Michel : Gaston, l'employé du garage
* Henri Coutet : Le vigile
* Bernard Musson : M. Charles Goulette, l'employé du "Crédit Industriel du Nord"
* Pierre Koulak : Ange Peresi, le Marseillais
* Mino Doro : Luigi Savani, le chef des truands
* Bob Ingarao : Un complice des malfrats
* Carlo Nell : Un malfrat
* Pierre-Jacques Moncorbier : Le client ivre
* Jo Dalat : Un faux éboueur
* Roger Fradet : Un faux éboueur
* Dominique Zardi : Un malfrat
* Suzanne Flon : Marie-Jeanne Ferrand, la femme de Denis
* Luce Fabiole : Angèle, la femme de ménage des "Ferrand"
* Olga Valery : La dame de l'auberge qui demande un "joint"
* Nicole Desailly : Hélène
* Micheline Sandrel : La présentatrice à la télévision
* Louis Viret : L'employé des immondices
* Yvon Sarray : Le directeur de la banque
* Edouard Francomme : Un client
* Bernard Charlan : Le commissaire Leduc
* Antoine Marin : Le chef cuisinier
* Paul Bisciglia : Le serveur qui revend de la drogue
* Roland Malet : Le brigadier
* Yves Barsacq : Le loueur de véhicules
* Michel Nastorg : M. Coulomb, le directeur du service de la voirie
* Maurice Seveno : Le journaliste à la télévision
* Antoine Baud : Un policier de la route
* Alain Janey : L'autre policier de la route
* Marcel Gassouk : Un truand complice de Luigi
* Yvan Chiffre
* Georges Aminel : "rôle coupé au montage"
* Michelle Bardollet : Elle double la voix de Betty
* Henry Djanik : Il double la voix de Luigi

## Vanjske veze
*
Filmska zvijezda

**Filmska zvijezda** () je izraz koji se koristi za glumca ili nekog drugog izvođača koji je stekao slavu, odnosno status celebrityja nastupima u filmu, odnosno za glumce koji čija se pojava u glavnim ulogama nekog filma koristi kao važan dio njegove marketinške promocije (na posterima, trailerima i sl.).

Filmske zvijezde su se pojavile tek par decenija nakon nastanka filma, prije svega zato što su prvi filmovi bili izuzetno kratki, te publika jednostavno nije imala prilike dobro upamtiti lice izvođača, a dijelom i zbog toga što su tada najugledniji glumci, koji su bili uživali ekvivalentni status zvijezda u teatru, filmsku djelatnost smatrali "prostačkom" zabavom za mase nedostojnom njihove umjetnosti. Tek kada su se krajem 1. decenije 20. vijeka počela snimati nešto duža ostvarenja, publika se počela zanimati za izvođače, a što su producenti počeli koristiti kako bi promovirali svoje proizvode. Kao prvi glumci koji su iskoristili taj fenomen su bili francuski komičar Max Linder koji je snimao filmove za Pathe, te Florence Lawrence, kanadska glumica koja je snimala filmove za američki studio Biograph Pictures. Fenomenu zvijezda je značajno pridonio i američki časopis *[[Photoplay]]*, originalno pokrenut kako bi promovirao filmove, ali čiji su urednici ubrzo shvatili da njihove čitatelje daleko više zanimaju informacije o glumcima. Upravo je američka kinematografija najbrže razvila fenomen zvijezda, što je posebno došlo do izražaja u Hollywoodu gdje se u međuratnom periodu razvio studijski sistem, odnosno gdje su veliki studiji upravo na zvijezdama temeljili svoju djelatnost, stvorivši sistem zvijezda, koji je svoj vrhunac imao u klasičnom Hollywoodu.

Filmske zvijezde su se ubrzo pojavile i u drugim kinematografijama, a što je uključivale i one gdje se iz ideoloških razloga odbacivala važnost glumca kao pojedinca (što je bio slučaj sa sovjetskom kinematografijom), odnosno smatrali ga tek oruđem režisera u skladu sa autorskom teorijom koja je dominirala francuskim Novim valom.  U samom Hollywoodu je sistem zvijezda počeo nestajati zajedno sa klasičnim Hollywoodom, a danas se filmovi najvećim dijelom promoviraju kao dio unaprijed stvorene medijske franšize gdje su izvođači, odnosno glavni glumci manje važni. Usprkos toga, fenomen zvijezda se zadržao do današnjih dana. U svom klasičnom obliku postoji u indijskoj kinematografiji, odnosno u Bollywoodu gdje filmske zvijezde uživaju popularnost koja ponekad doseže oblike doslovnog obožavanja.

## Povezano
* Hollywoodska staza slavnih
* 100 godina AFI-ja... 100 zvijezda
* Pop ikona
Kurijali

U antičkom Rimu, **kurijali** (lat. *curiales*; iz *co + viria* = "zbor ljudi, muškaraca") su u početku bili vodeči članovi *[[gens|gentes]]* (klanova) u gradu Rimu. Imali su i građansku i sakralnu ulogu. Svaki *gens curiales* imao je vođu, koji se nazivao *curio.* Čitavu organizaciju zborova vodio je i nadzirao *[[curio maximus]]*.

Ovaj rimski oblik građanstva preuzeli su i drugi gradovi i manja mjesta unutar Carstva kako su postepeno podpadali pod rimski utjecaj. U vrijeme kasnog Rimskog Carstva, naziv *curiales* koristio se za trgovce, poslovne ljude i zemljoposjednike s posjedima srednje veličine koji su služili u lokalnoj kuriji (lat. *curia*) kao suci i dekurioni. Od kurijala se očekivalo da osiguraju novac za javne građevinske radove, hramove, proslave, igre i mjesni sistem socijalne pomoći. Često su osobno plaćali ove projekte (često naglašavajući vlastitu darežljivost) s ciljem povećanja svog ličnog prestiža.

Kurijali su također bili odgovorni za prikupljanje carskog poreza, za dostavu hrane i opću opskrbu vojske i brinuli se za funkcioniranje carske pošte (*[[cursus publicus]]*).

S propašću Rimskog Carstva i njegovog gospodarstva, većina članova kurijalne klase financijski propada osim onih najimučnijih, koji su u mnogim slučajevima novcem kupovali izuzeće od svojih obaveza. Zbog toga su se mnogi prijavljivali za funkcije koje su im garantirale izbjegavanje kurijalne funkcije, kao što su pozicije u vojsci, carskoj vladi ili crkvi. Car Flavije Klaudije Julijan pokušao se oduprijeti ovom razvoju događaja povećavanjem veličine kurijalnih zborova, u pokušaju ravnomjernijeg raspršenja financijskih obaveza čineći kurijalnu funkciju manje skupom. Pokušaj nije uspio i sam Julian umire prije nego je vidio efekte svoje reforme. Kasniji pokušaji reforme su također propali i tokom kasnog rimskog razdoblja kurijalni zborovi postepeno gube na značenju.

## Vanjske veze
* Dekurioni i kurijali na livius.org , pristupljeno 25. decembra 2015.
Venecijanski prozor

**Venecijanski prozor** (ponekad zvan i *palladijevski prozor*) je naziv za trodijelni prozor, kod kojeg je središnji dio najširi, te na vrhu zaključen lučno, dok su uži bočni dijelovi zaključeni ravnom gredom.

Unatoč imenu, nije karakterističan samo za Veneciju i Veneto.

Premda se doimlje da proizlazi iz Palladijevog motiva, zapravo su ga, kao uostalom i Palladijev motiv, koristili već ranije Rafael i Bramante.

Kasnije ga osobito koristi Vincenzo Scamozzi, a preuzima Inigo Jones, te je vrlo čest u engleskoj arhitekturi 18.vijeka.

Javlja se i u verziji u kojoj ga reljefno obrubljuje veći vanjski luk. Tu je verziju razvio Lord Burlington iz crteža Andree Palladija, koristeći je u više svojih arhitektonskih ostvarenja, a nakon njega i mnogi drugi engleski arhitekti, do duboko u 19. vijek.

## Napomene

## Literatura
* Summerson 1991. – Summerson, John: The Classical Language of Architecture, London, 1991., str. 134. (s. v. Venetian window)

## Vidi tekođer
* Palladijev motiv