open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vladimir Metikoš

**Vladimir Metikoš** (Banja Luka, 7. srpnja 1899. - 1945.), hrvatski domobranski general iz doba NDH. Uz Marka Pavlovića zapovijedao je ustaškim i domobranskim postrojbama u velikoj pobjedi nad četnicima od 30. ožujka do 8. travnja 1945. godine na Lijevča polju. Bio je zapovjednik 6. divizije IV. ustaškog zbora Hrvatskih oružanih snaga od početka prosinca 1944., te zapovjednik Banjalučkog pothvatnog zdruga. Sudjelovao je u bitkama na Neretvi, u dolini Drine i u Lici.

Tijekom Prvog svjetskog rata boravio je na talijanskom bojištu kao poručnik austro-ugarske vojske. Kasnije je bio časnik kraljevske jugoslavenske vojske.

Prvih mjeseci nakon stvaranja NDH služio je kao časnik za vezu s njemačkim zapovjedništvom na području Bosne. Postigao je značajne uspjehe u borbama u istočnoj Bosni kao zapovjednik *7. Jaeger pješačke pukovnije* u svibnju 1942. Od 3. lipnja 1944. zapovjednik je Operativnog područja Lika (4. ustaški pothvatni zdrug), a od listopada 1944. vrši dužnost zapovjednika brigade u Banjoj Luci. Godine 1945. Metikoš je bio jedan od predstavnika HOS-a koji su pokušali ispregovarati predaju Britancima na Bleiburgu.

Vrhovni sud Demokratske Federativne Jugoslavije osudio ga je na smrt 19. rujna 1945. godine.

## Literatura

* Tko je tko u NDH, Zagreb, 1997 p. 268 
* Jug, Damir: Oružane snage NDH: Sveukupni ustroj

## Izvori
Södermanland

**Södermanland** zvan često *Sudermannia* i *Sudermania* je jedna od 25 švedskih historijskih pokrajina (švedski: *landskap*) na istoku središnjeg dijela zemlje, on danas više nema nikakvu administrativnu funkciju.
## Geografija
Okrug Södermanland imao je površinu od 8,169  km² na kojoj živi 1,193,583 stanovnika.

Södermanland graniči na jugu sa pokrajinom Östergötland, na zapadu sa Närkeom, sa sjeverozapada sa Västmanlandom i na sjeveru sa Upplandom.

Södermanland leži nedaleko Stockholma uz Baltičko more, omeđen jezerima Mälaren i Hjälmaren graniči sa pokrajinom Södermanland, sa zapada sa Västmanlandom i sa sjevera sa Gästriklandom.

Södermanland se prostirao uglavnom po teritoriju današnje istoimene grofovije (švedski: *län*) - 
Södermanland.

Teren pokrajine je ravničarski, sa puno malih jezera. Södermanland je i rudarski kraj u kom se kopa 
željezna ruda.
## Privreda
Na plodnim ravnicama uzgajaju se najviše žitarice i voće, a razvijeno je i stočarstvo.

Industrija Södermanlanda svodi se uglavnom na drvoprerađivačku i proizvodnju papira. Za kraj je značajan kanal 
Södertälje koji povezuje Jezero Mälaren sa Baltikom. Urbani centri Södermanlanda su Nyköping (administrativni centar), Eskilstuna (inženjering), Katrineholm željezničko čvorište i industrijski grad i baltička luka Oxelösund iz koje se izvozi željezna ruda i čelik iz Bergslagena.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Södermanland'' na portalu Encyclopædia Britannica
Södermanland (grofovija)

**Grofovija Södermanland** je jedna od 21 grofovije (švedski: *Södermanlands län*, *län* znači leno) 
na koji je Švedska administrativno podjeljena, koja se prostire na istoku središnjeg dijela zemlje.
## Geografija
Grofovija Södermanland prostire se gotovo po istom teritoriju kao i historijska pokrajina Södermanland, ima površinu 
od 6,607 km² na kojoj živi 270,738 stanovnika.

Grofovija Södermanland graniči sa grofovijama Östergötland, Örebro, 
Västmanland, Uppsala i Stockholm, omeđena sa istoka 
Baltičkim morem.

To je kraj uz Baltičko more pored Stockholma , omeđen jezerima Mälaren i Hjälmaren.

Teren  je uglavnom ravničarski, sa puno malih jezera to je i rudarski kraj u kom se kopa željezna ruda.
## Privreda
Na plodnim ravnicama uzgajaju se najviše žitarice i voće, a razvijeno je i stočarstvo.

Industrija gofovije svodi se uglavnom na drvoprerađivačku i proizvodnju papira. Za kraj je značajan kanal Södertälje koji povezuje Jezero Mälaren sa Baltičkim morem.

Urbani centri Södermanlanda su Nyköping (administrativni centar), Eskilstuna, Katrineholm i baltička luka Oxelösund.
## Reference

## Vanjske veze
* Službene stranice Grofovije Södermanland 
* ''Södermanland'' na portalu Encyclopædia Britannica
343743 Kjurkchieva

**343743 Kjurkchieva** je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,693 astronomskih jedinica (AJ). Apsolutna magnituda asteroida je 16.60 mag.

## Povezano
* Asteroid
* Asteroidni pojas

## Vanjske veze

* JPL podaci o asteroidu
Vide etiam

**vide etiam** ˈvideː ˈet͡siam (lat.: vidi također, vidi i, vidi još), kratica **v. et.**; uputa čitatelju da vidi navedeno djelo, izraz i sl. Često se upotrebljava u naučnoj literaturi ili drugim djelima, a ponekad se u istom značenju prevodi s latinskog jezika na jezik dotičnog djela, npr. *see also* (engl.), *siehe auch* (njem.), *voir aussi* (franc.), *vedi anche* (tal.), *смотри также* (rus.).

## Povezano
* confer
* nota bene
* scilicet

## Reference
Muharice

**Muharice** () su porodica ptica iz reda vrapčarki (*Passeriformes*). Ima 330 vrsta i dijeli se na dvije potporodice od kojih svaka ima niz rodova s većim brojem vrsta u rodovima. 

## Neke vrste muharica
**Muscicapa striata* - siva muharica
**Erithacus rubecula* - crvendać
* *Ficedula albicoliis* - bjelovrata muharica 
* *Ficedula hypoleuca* - šarena muharica 
* *Ficedula parva* - mala muharica

## Галерија

Datoteka:Ficedula albicolis, Srbija (52).jpg| *Ficedula albicolis* 
Datoteka:Muharica, Muscicapa striata, Đerdap.jpg| *Muscicapa striata* - NP Đerdap 
Datoteka:Muscicapa striata, Kanjon reke Jerme, Srbija (229).jpg| *Muscicapa striata* - Јerma 
Datoteka:Muscicapa striata, Kanjon reke Jerme, Srbija (230).jpg| *Muscicapa striata* - Јerma 
Datoteka:Muscicapa striata, Kanjon reke Jerme, Srbija (233).jpg| *Muscicapa striata* - Јerma 
Datoteka:Muscicapa striata, Kanjon reke Jerme, Srbija (249).jpg| *Muscicapa striata* - Јerma 
Datoteka:Muscicapa striata, Kanjon reke Jerme, Srbija (250).jpg| *Muscicapa striata* - Јerma 
Datoteka:Muscicapa striata, Kanjon reke Jerme, Srbija (251).jpg| *Muscicapa striata* - Јerma 
Datoteka:Muscicapa striata, Kanjon reke Jerme, Srbija (259).jpg| *Muscicapa striata* - Јerma 
Datoteka:Muscicapa striata, Kanjon reke Jerme, Srbija (260).jpg| *Muscicapa striata* - Јerma 
Datoteka:Muscicapa striata, Srbija (100).jpg| *Muscicapa striata* - NP Đerdap 
Datoteka:Muscicapa striata, Srbija (107).jpg| *Muscicapa striata* - NP Đerdap 
Datoteka:Muscicapa striata, Srbija (125).jpg| *Muscicapa striata* - Stara planina 
Datoteka:Muscicapa striata, Srbija (109).jpg| *Muscicapa striata* - Sopotnica 
Datoteka:Muscicapa striata, Srbija (138).jpg| *Muscicapa striata* - Stara planina 
Datoteka:Muscicapa striata, Srbija (139).jpg| *Muscicapa striata* - Prebreza 
Datoteka:Muscicapa striata, Srbija (35).jpg| *Muscicapa striata* - Ripaljka 
Datoteka:Muscicapa striata, Srbija (70).jpg| *Muscicapa striata* - Ripaljka 
Datoteka:Muscicapa striata, Srbija (81).jpg| *Muscicapa striata* - Stara planina 
Datoteka:Muscicapa striata, Srbija (99).jpg| *Muscicapa striata* - Sićevačka klisura 


## Izvori

## Vanjske veze
;Ostali projekti
Ilija Šaula

**Ilija Šaula** (Karlovac, Hrvatska, 4. decembra 1963), književnik. Djetinjstvo proveo na Kordunu u selu Dugi Dol, osnovnu školu završio u Krnjaku, a srednje obrazovanje u Karlovcu.

Ilija Šaula se pojavio kao pjesnik u srednjoj školi, u Karlovcu. Iz njegove zdrave mladosti nastajala je pobuna i revolt protiv svega što nije bilo onako kako je zamišljao. Skoro od samog osnivanja postao je član karlovačkog književnog kluba, „25 Oktobar“. U okviru aktivnosti kluba nastupao je na mnogobrojnim pjesničkim susretima širom Balkana, od Karlovca, Zagreba, Križevaca, Velike Kladuše, Rijeke, Selca i Punta, preko Mostara, Sarajeva, Struge, Kruševca, Trstenika, Gornjeg Milanovca, Čačka, Beograda, Novog Sada, Kikinde, Subotice, Vukovara i Vinkovaca pa sve do Goranovog Lukovdola, pronoseći svojim stihovima magiju mladosti izmješanu snovima i javom.

Tu svjetlost, koju je zračila njegova poezija, uočena je od najeminentnijih pjesnika tog vremena, Desanke Maksimović, Tanasija Mladenović, Vesne Parun, Giacomo Scotti... Giacomo Scotti mu je pomogao oko uređivanja prve knjige, zbirke pjesama iz 1989. godine, *Na zgarištu samoće*.

17. marta 1990. sudjeluje u osnivačkoj skupštini SKD "Sava Mrkalj" u Topuskom, član je upravnog odbora i aktivno učestvuje u prikupljanju i očuvanju kulturne baštine i stvaranju novih kulturnih vrednosti srpskog naroda Krajine.

Zla kob i smutno vrijeme nisu dali da se život uređuje po umjetnikovoj želji. Napustio je svoj zavičaj progonom srpskog stanovništa hrvatskom vojno redarstvenom akcijom "Oluja" augusta 1995. god. u izbegličkoj koloni sa preko 200 hiljada svojih sunarodnika.

Poezija Ilije Šaule prevedena je na italijanski, engleski, španski, poljski i albanski jezik. On danas živi i stvara u pensilvaniskom gradu Philadelphia (SAD). Šaula je član udruženja književnika Srbije  i Srpsko - Kanadskog udruženja pisaca „Desanka Maksimović“ u Torontu.

Pored pisanja bavi se i izdavaštvom, osnivač je i vlasnik Književne radionice Kordun koja objavljuje prvence onih stvaraoca čije pisanje zaslužuje da bude u korpusu umjetničke književnosti.

## Opus
Objavio je do sada sedam knjiga:
* *Na zgarištu samoće*, poezija, LA SFINGA Napoli, 1989.
* *Piramida misli*, poezija, DTA Beograd, 2007.
* *Moj dio neba*, poezija i proza, Catawba Charlotte NC, 2008.
* *Žena u meni ili ja u ženi*, poezija, Grafičar Užice 2014.
* "Duše su bešumne, tihe" poezija, Grafičar Užice, 2016
* "Bulevar svetlosti" promisli o životu, ALMA Beograd, 2017
* "Midar" roman, ALMA Beograd 2018
Barbro Hiort af Ornäs

**Barbro Hiort af Ornäs** (28. august 1921. – 27. novembar 2015) bila je švedska glumica.. Zajedno sa Bibi Andersson, Evom Dahlbeck i Ingrid Thulin je godine 1958. na Kanskom festivalu osvojila nagradu za najbolju glumicu za nastup u filmu *[[Brink of Life|Nara Livet]]*.

## Djelomična filmografija
* *[[While the City Sleeps (1950 film)|While the City Sleeps]]* (1950)
* *[[Barabbas (1953 film)|Barabbas]]* (1953)
* *[[Das Fräulein von Scuderi]]* (1955)
* *[[Brink of Life]]* (1958)
* *[[All These Women]]* (1964)
* *[[Shame (1968 film)|Shame]]* (1968)
* *[[The Passion of Anna]]* (1969)
* *[[The Touch (1971 film)|The Touch]]* (1971)
* *[[Scenes from a Marriage]]* (1973)
* *[[Den ofrivillige golfaren]]* (1991)

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Až přijde kocour

***Až přijde kocour*** () je čehoslovačka fantastična filmska komedija snimljena 1963. godine u režiji Vojtěcha Jasnýja. Radnja je smještena u gradić u koji dolazi grupa tajanstvenih cirkuskih zabavljača sa mačkom po imenu Mokol, koji nosi naočale, i koji može žitelje gradića "obojati" u skladu s njihovim istinskim osjećajima i karakterom. *Až přijde kocour* se odlikovao za tadašnje standarde vrlo dobrim specijalnim efektima i kombiniranjem igranih sa animiranim scenama. Premijerno je prikazan na Kanskom festivalu gdje je dobio Specijalnu nagradu žirija.

## Uloge
* Jan Werich - Mađioničar / Oliva
* Emília Vášáryová - Diana (kao Emilie Vasáryová)
* Vlastimil Brodský - Učitelj Robert
* Jirí Sovák - Direktor škole
* Vladimír Mensík - Domar škole
* Jirina Bohdalová - Julie
* Karel Effa - Janek
* Vlasta Chramostová - Marjánka
* Alena Kreuzmannová - Tračara
* Stella Zázvorková - Ruzena
* Jaroslav Mares - Vlasnik restorana
* Jana Werichová - Predsjednikova supruga
* Ladislav Fialka - Lopov
* Karel Vrtiska - Miller
* Václav Babka - Policajac

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* České filmové nebe – ocenění
Marko Pavlović

**Marko Pavlović** (Kompolje kraj Otočca, 26. listopada 1900. - Celje, svibanj 1945.), ustaški pukovnik. Uz Vladimira Metikoša zapovijedao je ustaškim i domobranskim postrojbama u velikoj pobjedu nad četnicima od 30. ožujka do 8. travnja 1945. godine na Lijevča polju. Bio je zapovjednik 17. divizije u II. zboru Hrvatskih oružanih snaga.

Bio je časnik u kraljevskoj jugoslavenskoj vojsci, a početak Drugog svjetskog rata dočekao je u činu kapetana na dužnosti u mostarskom popunidbenom zapovjedništvu. Nakon proglašenja NDH pristupa Hrvatskom domobranstvu i dobiva čin satnika. Godine 1942. primljen je u Ustašku vojnicu, a u listopadu iste godine preuzima zapovjedništvo Ustaškim obrambenim zdrugom sa sjedištem u Lipiku.

U lipnju 1943. unaprijeđen je u čin bojnika, a 1944. u ustaškog pukovnika. Na mjestu zapovjednika Ustaškoga obrambenoga zdruga ostaje do travnja 1945. Tada je stupio na dužnost zamjenika zapovjednika Ustaškog zbora sa sjedištem u Sisku, Vjekoslava ''Maksa'' Luburića.

General Pavlović je 2. travnja 1945. u Bosansku Gradišku prebacio oklopni sklop iz Novske i topnički sklop iz Nove Gradiške te poslao još dvije pješačke bojne. Metikoš i Pavlović sastali su se u Bosanskoj Gradiški i dogovorili plan napada. Tako su 5. bojnu 10. stajaćeg djelatnoga zdruga postavili u mjesto Vrbačko kao osiguranje od mogućeg partizanskoga napada. Inače su partizanske su postrojbe svo vrijeme bile u blizini, ali se u sam tijek bitke nisu uplitale. Toga istoga dana, u 12:00 sati, ustaško je topništvo s tri mjesta započelo paljbu na četnički Sandžački korpus. Istodobno je ustaški oklopni sklop od 24 oklopna vozila i četiri tenka „Tigar” punom brzinom ušao u Doline i vatrom iz strojnica započeo pucati po četnicima koji su počeli bježati. Nakon sat vremena borba je okončana. Ustaške snage zarobile su 400 četnika, među njima i nekoliko časnika, dok je na bojnom polju ostalo ležati oko 2 000 mrtvih i ranjenih četnika.

Pri povlačenju u svibnju 1945. izvršio je samoubojstvo u blizini Celja.

## Literatura

* Tko je tko u NDH, Zagreb, 1997 str. 314. 

## Izvori
Švedske grofovije

**Švedske grofovije** (švedski: *Sveriges landsting*) su administrativne jedinice lokalne 
samouprave prvog stupnja Švedske. Nakon reforme provedene krajem 20. vijeka ima ih ukupno - **21**.

Njihov teritorij se često preklapa i u dosta slučajeva podudara sa 26 grofovija (län) nastalih krajem srednjeg vijeka. Njihovo švedsko ime **län** znači leno što jasno ukazuje na njihovo feudalno porijeklo.

Iako ima prijedloga da se Švedska reorganizira na veće jedinice (regije) kojih bi bilo 9, - grofovije su ipak zadržane.

## Karakteristike
U svakoj grofoviji postoji lokalni upravni odbor (*länsstyrelse*) na čelu s guvernerom kog imenuje švedska vlada, kao i zasebno
Vijeće grofovije (skupština).

Djelatnost upravnog odbora se svodi na nadzor lokalne državne administracije, te koordiniranje njenog rada sa političkim ciljevima 
grofovije.
Vijeće grofovije (*landstingsfullmäktige*) je izabrana regionalna politička skupština koja odlučuje o zajedničkim poslovima
vezanim za grofoviju, prije svega o javnom zdravstvu, transportu, obrazovanju i kulturi.
I brojne državne agencije organizirene su na razini grofovija, uključujući policiju, zavode za zapošljavanje, socijalno osiguranje i 
one koje vode brigu o šumama.

## Lista švedskih grofovija

## Historija
Švedska je još od vremena prije Vikinga bila podjeljena na 25 - landskapa (okruga), koje su bile prilično 
samostalni entiteti, sa vlastitim zakonima, sucima i vijećima.

Ipak današnje švedske grofovije - vuku porijeklo s kraja 17. i početka 18. vijeka, kad su reorganizirane u skladu sa tadašnjim evropskim trendovima.
## Reference

## Vanjske veze

*Popis švedskih grofovija  
*''Landskap'' na portalu Encyclopædia Britannica
Harakiri (film)

je japanski crno-bijeli *[[jidaigeki]]* film snimljen 1962. godine u režiji Masakija Kobayashija. Radnja je smještena u Japan 1630. godine, odnosno nekoliko decenija nakon što je Tokugawa šogunat okončao građanske ratove i ostavio na hiljade samuraja bez posla, prisilivši ih da kao siromašni ronini lutaju zemljom. Protagonist, koga tumači Tatsuya Nakadai je jedan od takvih ronina koji dolazi na imanje uticajnog klana Ii i od njegovog gospodara traži da mu, u skladu sa samurajskim kodeksom bušida dozvoli da izvrši ritualno samoubistvo, odnosno harakiri, a što je samo izgovor da pokuša osvetiti svog zeta.

Kobayashi, čiji su filmovi imali običaj odražavati njegov ljevičarski svjetonazor, je, prema mišljenju kasnijih kritičara, nastojao žanr *jidaigekija* iskoristiti na sličan način. Tako je svijet feudalnog Japana prikazan izuzetno mračnim tonovima, a protagonist je antiestablišmentski buntovnik. Kritičari su tako Kobayashijev pristup popularnom japanskom žanru usporedili sa onim koji je u SAD doveo do stvaranja revizionističkih vesterna. *Harakiri* je godine 1963. prikazan na Kanskom festivalu gdje je osvojio Nagradu žirija.

## Uloge
*Tatsuya Nakadai - Tsugumo Hanshirō
*Rentarō Mikuni - Saitō Kageyu
* Akira Ishihama - Chijiiwa Motome
*Shima Iwashita - Tsugumo Miho
*Tetsurō Tamba - Omodaka Hikokuro
* Ichiro Nakatani - Yazaki Hayato
* Yoshiro Aoki - Kawabe Umenosuke
* Masao Mishima - Tango Inaba
* Kei Sato - Masakazu
* Yoshio Inaba - Jinai Chijiiwa

## Izvori

## Vanjske veze
*
*Criterion Collection essay by Joan Mellen 
*
Ingrid Thulin

**Ingrid Lilian Thulin** (27. januar 1926 - 7. januar 2004) bila je švedska glumica, poznata po nastupima u filmovima Ingmara Bergmana koji su je učinili jednom od najuglednijih imena švedske i evropske kinematografije 1960-ih i 1970-ih.

Od 1956. do 1989. je bila u braku sa Harryjem Scheinom, publicistom i osnivačem Švedskog filmskog instituta. Posljednje decenije života je provela u italijanskom mjestu San Felice Circeo.

## Izabrana filmografija
* *[[Leva på 'Hoppet']]* (1951)režija: Göran Gentele
* *[[Foreign Intrigue (film)|Foreign Intrigue]]* (1956)  ul. Robert Mitchum režija: Sheldon Reynolds
* * Smultronstället / [[Wild Strawberries (movie)|Wild Strawberries]] * (1957)  ul. Victor Sjöström režija: Ingmar Bergman
* * Ansiktet / [[The Magician (1958 film)|The Magician]] * (1958)  režija: Ingmar Bergman
* *Domaren* / *[[The Judge (1960 film)|The Judge]]* (1960) režija: Alf Sjöberg
* * [[Four Horsemen of the Apocalypse (film)|Four Horsemen of the Apocalypse]] * (1962) ul. Glenn Ford režija: Vincente Minnelli
* *Nattvardsgästerna / [[Winter Light]]* (1962) ul. Gunnar Björnstrand, Max von Sydow i Gunnel Lindblom
* *[[Agostino (film)|Agostino]]* (1962) režija: Mauro Bolognini
* * Tystnaden / [[The Silence (1963 film)|The Silence]]* (1963) ul. Gunnel Lindblom režija: Ingmar Bergman
* *La guerre est finie / [[The War Is Over (film)|The War Is Over]] * (1966) ul. Yves Montand režija: Alain Resnais
* * Vargtimmen / [[Hour of the Wolf]]* (1968) ul. Max von Sydow režija: Ingmar Bergman
* *La caduta degli dei / [[The Damned (1969 film)|The Damned]]* (1969) ul. Dirk Bogarde, Helmut Berger  režija: Luchino Visconti
* *Viskningar och Rop / [[Cries and Whispers]]* (1972) ul. Liv Ullmann, Harriet Andersson režija: Ingmar Bergman
* *La corta notte delle bambole di vetro / [[Short Night of Glass Dolls]]* (1972) ul. Jean Sorel, Mario Adorf, Barbara Bach režija: Aldo Lado
* *En handfull kärlek / [[A Handful of Love (film)|A Handful of Love]]* (1974) režija: Vilgot Sjöman
* *[[Salon Kitty (film)|Salon Kitty]]* (1976) ul. Helmut Berger režija: Tinto Brass
* ** (1976) ul. Lino Ventura režija: Pierre Granier-Deferre
* *Efter repetitionen / [[After the Rehearsal]]* (1984) ul. Erland Josephson režija: Ingmar Bergman
* *[[Il Giorno prima|Il Giorno Prima]] / Contrôle* (1987) ul. Ben Gazzara, Burt Lancaster, Kate Nelligan režija: Giuliano Montaldo

## Izvori

## Literatura
* Cowie, Peter (1970): *Sweden 1. An Illustrated Guide ... to the Work of the Leading Directors, Players, Technicians, and other Key Figures in Swedish Cinema, with Credits and Plot outlines to more than seventy important Films, and Index to 1,000 Titles*,  A. Zwemmer Ltd., London
* Cowie (1970): *Sweden 2. A Comprehensive Assessment of the Themes, Trends, and Directors in Swedish Cinema*, A. Zwemmer Ltd., London
* Cowie (1977): *Film in Sweden. Stars and Players*, Tantivy Press, London ()

## Vanjske veze

* 
* 
*Ingrid Thulin Official Website (Swedish) 
* Ingmar Bergman Face to Face on Ingrid Thulin 
* Bergman's leading lady dies at 76
* Bergmanorama on Ingrid Thulin 
* Ingrid Thulin: Northern Light 
*
Luleå

**Luleå** čita se **Luleo** je lučki grad i općina na sjeveru Švedske od 46,607 stanovnika u užem centru, 
dok kao općina ima 74,178.

Luleå je i administrativni centar grofovije Norrbotten koja ima 248,609 stanovnika.

## Geografija
Luleå leži na ušću rijeka Lule u Botnijski zaljev.
## Historija

Grad je osnovao 1621 - kralj Gustav Adolf, ali 11 km dalje do rijeke  1649. preseljen je na današnju lokaciju. Luleå  je 1887. gotovo u potpunosti uništena u razornom požaru.

Današnja Luleå je sjedište luteranske biskupije i obrazovni centar, sa više od 10 škola koje nude različite vrste stručnog obrazovanja. Stara crkva - Gammelstad, izgrađena oko 1400. i čitavo naselje uz nju danas je prevorena u Zavičajni muzej. 
Grad ima i Tehnološki univerzitet.
## Privreda
Luleå je industrijski grad poznat po željezari, ali i po brodogradilištu. Uz to tu se proizvode i strojevi i obrađuje drvo. Iz gradske luka Svartöstaden izvozi se željezna ruda, pa je ona tokom 
onih mjeseci kad nije zaleđena jedna od najprometnijih švedskih luka.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada'' 
* ''Luleå'' na portalu Encyclopædia Britannica
The Cardinal

***The Cardinal*** () je američki igrani film snimljen 1963. u režiji Otta Premingera. Po žanru je drama, i predstavlja adaptaciju istoimenog romana Henryja Mortona Robinsona, inspiriranog životom njujorškog kardinala Francisa Spellmana, jednog od najuticajnijih ličnosti tadašnjih SAD.  Naslovni protagonist, čiji lik tumači Tom Tryon je Stephen Fermoyle, mladi američki katolički svećenik irskog porijekla koji polako napreduje kroz crkvenu hijerarhiju, radeći kao vatikanski diplomat. Radnja prikazuje njegovu karijeru od zaređenja u vrijeme Prvog svjetskog rata pa sve do krize koju je izazvao Anschluss, odnosno probleme s kojima se suočavao kao što su međuvjerski brak, abortus, rasizam i nacizam.

*The Cardinal* je snimljen u vrijeme kada se u Rimu održavao Drugi vatikanski koncil, a što je izazvalo veliko zanimanje šire javnosti za djelatnost Katoličke crkve. I sama Crkva je pomagala snimanje filma, a pri tome je vatikanski službenik za vezu bio mladi njemački svećenik Joseph Ratzinger koji će kasnije postati papa Benedikt XVI. *The Cardinal* je predstavljao posljednji nastup u karijeri Dorothy Gish, znamenite glumice iz nijeme ere, ali i prvu značajniju ulogu Johna Hustona, koji je dotada bio poznat gotovo isključivo po radu iza kamere. Za glavnog glumca Tryona je, pak, *The Cardinal* predstavljao izuzetno traumatično iskustvo, s obzirom da se stalno sukobljavao sa Premingerom; to je svoju eskalaciju dobilo kada je dobio otkaz upravo na dan kada su mu set došli posjetiti roditelji, a što je Preminger povukao sljedeći dan, obrazloživši da je Tryona "takvim poniženjem htio naučiti pameti". Tryon se nakon tog iskustva odlučio povući iz svijeta glume te posvetiti književnom radu.

Sljedeće je godine osvojio Zlatni globus za najbolji dramski film, ali poslije nije bio nominiran za Oscar (a što je bio posljednji takav slučaj).

## Uloge

* Tom Tryon ... Stephen Fermoyle
* Carol Lynley ... Mona Fermoyle / Regina Fermoyle
* Dorothy Gish ... Celia Fermoyle
* Maggie McNamara ... Florrie Fermoyle
* Bill Hayes ... Frank Fermoyle
* Cameron Prud'Homme ... Din Fermoyle
* Romy Schneider ... Annemarie von Hartman
* Peter Weck ... Kurt von Hartman
* Cecil Kellaway ... Monsignor Monaghan
* Ossie Davis ... Otac Gillis
* Loring Smith ... Cornelius J. Deegan
* John Saxon ... Benny Rampell
* James Hickman ... Otac Lyons
* Berenice Gahm ... Mrs Rampell
* John Huston ... Cardinal Glennon
* Jose Duvall (kao Jose Duval) ... Ramon Gongaro
* Peter MacLean ... Father Callahan
* Robert Morse ... Bobby and His Adora-Belles
* Burgess Meredith ... Otac Ned Halley
* Josef Meinrad ... Kardinal Innitzer
* Erik Frey ... Seyss-Inquart
* Wolfgang Preiss ... SS major
* Jill Haworth ... Lalage Menton
* Raf Vallone ... Kardinal Quarenghi

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
Ronin

**Rōnin** (japanski: 浪人, otprilike *okolo lutajuća osoba*) je naziv za samuraja bez gospodara u feudalnom Japanu. U početku je naziv korišten za kmeta koji je napustio ili pobjegao od svoga gospodara.

U feudalnom Japanu ronin je bio predmetom ismijavanja i ponižavanja, pošto je tradicija zahtijevala da samuraji koji su napustili svoga gospodara počine ritualno samoubojstvo seppuku. Tijekom Tokugawa perioda dramatično je porastao broj ronina budući da je tada postalo nezakonito samurajima promijeniti gospodara bez gospodarevog pristanka. Oni rijetki koji su imali daimyo (feudalnog gospodara) za gospodara, imali su još uvijek dobre uvjete.

U prijenosnom smislu pojam ronin se koristi za studente koji se nisu uspjeli položili prijemni ispit za sveučilište na koje su se željeli upisati i čekaju sljedeći prijemni rok da ponovo pokušaju. Ponekad se pojam ronin koristi općenito i za osobu koja nije iskoristila ponuđenu priliku i koja čeka novu šansu.

## Izvori
*Papinot, Edmond. *Historical and geographical dictionary of Japan*, *Rutland*,
Norrbotten (grofovija)

**Grofovija Norrbotten** je jedna od 21 grofovije (švedski: *Norrbottens län*) na koji je Švedska administrativno podjeljena, koja se prostire na sjeveru zemlje.
## Geografija
Norrbotten je svojom površinom od 98,249 km² najveća švedska grofovija, i najsjevernija, koja se proteže iznad Arktičkog kruga.

Grofovija Norrbotten prostire se najvećim dijelom po teritoriju historijske pokrajine Norrbotten (istok), ali i po 
nekadašnjem Lapplandu (zapad) u njoj živi 248,609 stanovnika.

Grofovija Norrbotten prostire se duž Botnijskog zaljeva, sa istoka
graniči sa Finskom, sa zapada sa Norveškom, a sa juga sa grofovijom 
Västerbotten.

Norrbotten se uzdiže od obalne ravnice do golih planina na granici sa Norveškom, tu se nalazi najviši vrh Švedske - Kebnekaise visok 2111 metara.

## Privreda
Kako vrlo malo usjeva može dozrijeti za kratkog ljeta - poljoprivreda je vrlo slaba, a i drvoprerađivačka industrija, jer su drva niska i sporo rastu. Zato je Norrbotten vrlo bogat željeznom rudom koja se iskapa kod Kirune, Gällivare i Malmbergeta. Ta se ruda tali u željezari u administrativnom centru - 
Luleå.
## Reference

## Vanjske veze
* Službene stranice Grofovije Norrbotten 
* ''Norrbotten'' na portalu Encyclopædia Britannica
Almafuerte (film)

***Almfuerte*** je argentinski crno-bijeli biografski film snimljen 1949. godine u režiji Luisa Cesara Amadorija. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Narciso Ibanez Menta, je argentinski pjesnik Pedro Bonifacio Palacios. Almafuerte je premijerno prikazan na Kanskom festivalu, a sljedeće godine dobio nacionalnu nagradu Srebrni kondor za najbolji film.

## Vanjske veze
*
* ''Almafuerte'', Cine Nacional.
A Walk in the Sun

***A Walk in the Sun*** () je američki crno-bijeli ratni film snimljen 1945. godine u režiji Lewisa Milestonea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Harryja Browna, novinara tadašnjeg američkog vojnog časopisa *[[Yank, The Army Weekly|Yank]]*. Radnja se događa tokom i neposredno nakon savezničkog iskrcavanja u Italiju za vrijeme Drugog svjetskog rata. Protagonisti su pripadnici jednog voda američke 36. divizije kojima je na čelo, nakon što su zapovjedni oficiri izbaečni iz stroja, stao narednik Tyne (čiji lik tumači Dana Andrews), a koji usprkos toga nastoje izvršiti zadatak, odnosno zauzeti farmu koju brane Nijemci.

Ideju za film je dao glumac Burgess Meredith (koji u filmu služi kao narator), i koji je uspio nagovoriti producenta Samuela Bronstona da pokrene projekt; Bronston je na kraju morao odustati zbog financijskih razloga, te je *A Walk in the Sun* preuzeo Milestone. Film je snimanje započeo kada je Drugi svjetski rat još uvijek bio u toku, te je američka vojska pomagala njegovu produkciju tehničkim savjetima i opremom; time se, pak, objašnjava da Nijemci u filmu koriste američko oružje i opremu. Kritičari su, međutim, izuzetno hvalili izuzetno realistički prikaz ratovanja, odnosno načina na koji se vojnici odnose prema ratu. Zbivanja u filmu je, poput grčkog zbora, uokvirila istoimena balada koju pjeva Kenneth Lee Spencer, a što je tehnika koju je kasnije iskoristio mnogo poznatiji *[[High Noon]]*.

Prije nego što je film dovršen, Drugi svjetski rat je završen, te je Daryl F. Zanuck, šef matičnog studija 20th Century Fox, obustavio snimanje svih ratnih filmova. To se nije odnosilo na *A Walk in the Sun*, koji je sljedeće godine prikazan sa velikim uspjehom te se smatra jednim od klasičnih hollywoodskih ostvarenja ratnog žanra.

## Uloge

* Dana Andrews ... Stariji narednik Bill Tyne
* Richard Conte ... Redov Rivera
* George Tyne ... Redov Jake Friedman
* John Ireland ... Redov prve klase Windy Craven
* Lloyd Bridges ... Viši narednik. Ward
* Sterling Holloway ... McWilliams
* Norman Lloyd ... Redov Archimbeau
* Herbert Rudley ... Viši narednik Eddie Porter 
* Richard Benedict ... Redov Tranella
* Huntz Hall ... Redov Carraway

* James Cardwell ... Nar. Hoskins
* George Offerman Jr. ... Redov Tinker
* Steve Brodie ... Redov Judson
* Matt Willis ... Narednik Pete Halverson
* Chris Drake ... Rankin
* Alvin Hammer ... Johnson
* Victor Cutler ... Cousins
* Jay Norris ... James
* John Kellogg ... Riddle

## Vanjske veze
* 
* 
* ''A Walk in the Draft''
Escuela de campeones

***Escuela de campeones*** () je argentinski crno-bijeli historijski film snimljen 1950. godine u režiji Ralpha Pappiera. Radnja se događa u Buenos Airesu na prijelazu iz 19. u 20. vijek i prikazuje osnivanje gimnazije Buenos Aires English High School, te njenog legendarnog fudbalskog kluba Alumni. Protagonist, koga tumači Jorge Rigaud je Alexander Watson Hutton, škotski doseljenik koji je osnovao školu, ali i stekao reputaciju "oca argentinskog fudbala". *Escuela de campeones* je dobila Srebrni kondor za najbolji film.

## Vanjske veze
*
* ''Escuela de campeones''  Cine Nacional.
Dios se lo pague

***Dios se lo pague*** () je argentinski crno-bijeli igrani film snimljen 1948. godine u režiji Luisa Cesara Amadorija. Po žanru je drama, i predstavlja adaptaciju istoimenog komada brazilskog pisca Joracyja Camarga. Protagonist, koga tumači Arturo de Córdova, je Juca, radnik kome je šef ukrao ideju za pronalazak i tako skrivio smrt supruge. Radnja prikazuje kako se Juca, gonjen željom za osvetom, presvlači u prosjaka, ali i kako njegove planove pokvari to što mu prosjačenje donese neočekivano bogatstvo, ali i ljubav prema prostitutki (čiji lik tumači Zully Moreno). *Dios se lo pague* je premijerno prikazan na nacionalnom filmskom festivalu u Mar del Plati, a iste godine je osvojio i Srebrni kondor za najbolji film. Predstavljao je jedan od najpopularnijih argentinskih filmova svog vremena.

Godine 1981. je u Argentini snimljen remake u obliku istoimene novele, a 1998. godine je snimljena još jedna verzija u Kolumbiji.

## Vanjske veze
* 
*Članak  na stranici Universidad de Antioquia
Pedro Bonifacio Palacios

**Pedro Bonifacio Palacios** (13. maj 1854 - 28. februar 1917), poznatiji pod pseudonimom **Almafuerte**, je bio argentinski književnik i novinar, najpoznatiji po zbirkama poezije koje su mu dale reputaciju jednog od najvećih argentinskih pjesnika.

O njemu je 1949. godine snimljen biografski film pod naslovom *[[Almafuerte (film)|Almafuerte]]*.

## Reference

## Vanjske veze

* Poesías de Almafuerte.
Los isleros

***Los isleros*** () je argentinski crno-bijeli igrani film snimljen 1951. godine u režiji Lucasa Demarea. Po žanru je drama, i predstavlja adaptaciju istoimenog romana Ernesta L. Castra koji je također napisao scenario. Protagonisti, koje tumače Tita Merello i Arturo García Buhr su Rosalia i Leandro, siromašni bračni par koji živi na jednom od otočića delte Rio Parane i kojima je svakodnevna borba za život ogrubila karakter. Radnja prikazuje probleme koji nastanju kada im sin u kuću dovede svoju mladu djevojku, a što izazove Rosalijinu ljubomoru. *Los isleros*, koji se isticao inzistiranjem na socijalnom realizmu, je prikazan na Kanskom festivalu. Uloga Rosalije se smatra najboljom u karijeri Tite Merello. Los isleros je osvojio nacionalnu nagradu Srebrni kondor za najbolji film.

## Vanjske veze
* ''Los isleros'' Cine Nacional.
Ivan Matetić Ronjgov

**Ivan Matetić Ronjgov** (Ronjgi kraj Sv. Mateja, 10. travnja 1880. – Lovran, 27. lipnja 1960.), kompozitor i melograf. Život je posvetio proučavanju i promociji muzičkog folklora svojeg rodnog kraja, Istre i Hrvatskog primorja. Pritom je postavio teorijsku osnovu istarsko-primorske narodne muzike i uspostavio »istarsku ljestvicu«.

Njegove su kompozicije demonstrirale vrijednost muzičkih idioma njegova rodnog kraja, a dokazao je da oni koji žele stvarati na osnovi bogatstva narodne muzike, mogu pokrenuti nove pravce. Bio je prvi kompozitor koji je istarsko-primorski muzički idiom upotrijebio u vokalnoj muzici.

## Biografija

Ivan Matetić rodio se 10. travnja 1880. u zaseoku Ronjgima kraj Sv. Mateja (danas Viškovo), od oca Josipa Matetića i majke Marije rođ. Tibljaš. Po završetku učiteljske škole u Kopru, gdje se školovao u klasi A. Dekleve i J. Sokola, službovao je od 1899. kao učitelj u školama središnje Istre: u Žminju, Barbanu, Kanfanaru, Sv. Petru u Šumi, Gologorici i Pićnu te od 1912. do 1919. u Opatiji. Zbog talijanske okupacije Istre emigrirao je u Zagreb, gdje je na Muzičkoj akademiji u klasi Franje Dugana starijeg učio kompoziciju i diplomirao 1922. Od 1921. do 1925. bio je nastavnik muzike u gimnaziji u Šušaku, gdje je osnovao prvi privatnu muzičku školu. Vratio se ponovo u Zagreb gdje je do umirovljenja 1938. bio tajnik i bibliotekar Muzičke akademije u Zagrebu. Poslije umirovljenja odlazi u Beograd gdje je kod kćeri Ivke proveo ratne godine. Poslije rata vratio se u Zagreb i predavao je folklor na Muzičkoj akademiji 1945 – 1947. Od 1947. živio je u Rijeci, kraće vrijeme kao honorarni nastavnik u školi koja danas nosi njegovo ime, a nakon toga se potpuno posvetio kompozitorskom radu i skupljanju narodnih pjesama. Umro je u bolnici u Lovranu 27. lipnja 1960., a sahranjen je na groblju u Opatiji.

## Povezano

* istarska ljestvica
* Matetićevi dani
* Ustanova »Ivan Matetić Ronjgov«
* Večeri pul Matetićevega ognjišća

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Glazbena škola Ivana Matetića-Ronjgova u Puli
Topper Takes a Trip

***Topper Takes a Trip*** () je američka crno-bijela fantastična filmska komedija snimljena 1938. godine u režiji Normana Z. McLeoda. Predstavlja nastavak filma *[[Topper (film)|Topper]]* koji se temeljio na istoimenom romanu Thornea Smitha. Naslovni lik, koga tumači Roland Young, je uštogljeni bankar koji se razveo od stroge supruge (čiji lik tumači Billie Burke) zahvaljujući mahinacijama duha koga tumači Constance Bennett. Iako u nastavku nije nastupio popularni Cary Grant, Topper Takes a Trip je doživio komercijalni uspjeh, a 1940. godine je za rad na njemu Roy Seawright osvojio Oscar za najbolje specijalne efekte. Godine 1941. je snimljen još jedan nastavak pod naslovom *[[Topper Returns]]*.

## Uloge
* Constance Bennett ... Marion Kerby
* Roland Young ... Cosmo Topper
* Billie Burke ... Clara Topper
* Alan Mowbray ... Wilkins, Topper's butler
* Verree Teasdale ... Mrs. Nancy Parkhurst
* Franklin Pangborn ... Louis
* Alexander D'Arcy ... Baron de Rossi
* Skippy (pas) ... Mr. Atlas

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* ''Topper Takes a Trip'' Review  at TV Guide
Topper Returns

***Topper Returns*** () je američka crno-bijela fantastična filmska komedija snimljena 1941. u režiji Roya del Rutha. Predstavlja nastavak filma *[[Topper Takes a Trip]]*, odnosno trilogije u kojoj je Roland Young tumačio lik Cosma Toppera, bankara koji komunicira sa duhovima. Radnja novog filma prikazuje kako djevojka (čiji lik tumači Joan Blondell) greškom postaje žrtvom ubistva i postaje duh, te od Toppera traži da joj pomogne pronaći ubicu i zaštititi prijateljicu (čiji lik tumači Carole Landis), koja je bila pravi cilj ubice. Slično kao i prethodnik, i Topper Returns je osvojio Oscar za najbolje vizualne efekte, ali također i Oscar za najbolji zvuk. Uspjeh serije će nekoliko godina kasnije dovesti do njenog remakea u obliku istoimene TV serije.

## Uloge
* Joan Blondell ... Gail Richards
* Roland Young ... Cosmo Topper
* Carole Landis ... Ann Carrington
* Billie Burke ... Clara Topper
* Dennis O'Keefe ... Bob
* Patsy Kelly ... Emily
* H. B. Warner ... Henry Carrington
* Eddie Anderson ... Eddie
* George Zucco ... Dr. Jeris
* Donald McBride ... Police Sergeant Roberts
* Rafaela Ottiano ... Lillian
* Trevor Bardette ... Rama

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
* 
*
Barrio gris

***Barrio gris*** () je argentinski crno-bijeli igrani film snimljen 1954. godine u režiji Marija Sofficija. Po žanru je drama i predstavlja adaptaciju istoimenog romana Joaquina Gomeza Basa. Radnja je smještena u Sarandi, radničku četvrt Buenos Airesa te prikazuje kako se tamošnji stanovnici bore sa siromaštvom, poplavama i drugim problemima. Godine 1955. je osvojio nacionalnu filmsku nagradu Srebrni kondor.

## Uloge
*Luis Arata ... Don García
*Vicente Ariño ... Don Avelino
*María Esther Corán ... Verdulera
*Carlos Cotto ... Padre de Zulema
*Alberto de Mendoza ... Claudio

## Vanjske veze
*
La Quintrala, doña Catalina de los Ríos y Lisperguer

***La Quintrala, doña Catalina de los Ríos y Lisperguer*** je argentinski crno-bijeli historijski film snimljen 1955. godine u režiji Huga del Carrila. Naslovni lik, koji tumači del Carrilova supruga Ana María Lynch je Catalina de los Ríos y Lisperguer, lijepa, ali i bezdušna kćer bogatog španskog plemića u kolonijalnom Čileu 17. vijeka. Radnja prikazuje kako ne preza ni od čega, uključujući ubistvo, kako bi uklonila suparnicu u borbi za srce katoličkog svećenika koga misli zavesti.

## Uloge
*  Antonio Vilar …Fray Pedro de Figueroa
*  Ana María Lynch …Catalina de los Ríos y Lisperguer, la Quintrala
*  Francisco de Paula … Enrique de Guzmán
*  Milagros de la Vega …Agueda
*  Andrés Mejuto …Pedro Lisperguer
*  Manuel Perales …Gonzalo de los Ríos
*  Iván Grondona …Rodrigo de Castro
*  Francisco López Silva …Obispo
*  Ricardo Mendoza …Ventura
*  Félix Tortorelli
*  Antonio Martiánez …Padre Javier
*  Enrique San Miguel
*  María Esther Álvarez …Rosa
*  Roldán Cobos
*  Domingo Garibotto …Hombre en carreta
*  Roberto Croharé
*  Yamandú Romero
*  Héctor Dávila
*  Hernaldo Hamze
*  José María Rossi
*  Pedro Lamarque
*  Amalia Britos …Monja
*  Oscar Guerrero …Voz en off
*  José Comellas …Gobernador Osores / Doblaje de Antonio Vilar
*  Roberto Germán …Hombre en taberna
*  María Ferez …Mujer en plaza
*  Pura Díaz …Mujer en plaza
*  Osvaldo Bruzzi
*  Sara Arrieta
*  Osvaldo Tempone
*  Osvaldo Cala
*  Aníbal Rodríguez
*  Armando Moreno
*  Ramón Marco
*  Antonio Pascual
*  Mario Díaz López
*  Fernando Peliche
*  Carlos Benso
*  María Arrieta
*  Harry Gainer
*  Ricardo Larson
*  Jaimito Cohen
*  Félix Galimi
*  Fulvio Galimi
*  Juan Villarreal

## Vanjske veze
*
* Información sobre ''La Quintrala, doña Catalina de los Ríos y Lisperguer'' en el sitio del cine nacional
The Thin Man Goes Home

***The Thin Man Goes Home*** () je američka crno-bijela kriminalistička filmska komedija snimljena u režiji Richarda Thorpea i premijerno prikazana početkom 1945. godine, a koja predstavlja peti po redu film iz popularne serije o detektivskom bračnom paru Nicku i Nori Charles. U njemu William Powell i Myrna Loy ponavljaju glavne uloge, a radnja je smještena u Nickov rodni gradić u provinciji gdje se Charlesovi upetljaju u rješavanje ubistva poznatog slikara te razotkriju međunarodne spletke. *The Thin Man Goes Home*, prvi koga nije režirao W. S. Van Dyke (umro dvije godine ranije) je predstavljao prvo značajnije odstupanje u odnosu na prva četiri filma serije. U njemu je scenario prvi put ignorirao, odnosno proturječio književnom predlošku Dashiela Hammeta, pa je tako Nick Charles prikazan kao "obični" WASP iz provincije, umjesto potomak grčkog imigranta.

## Vanjske veze
* 
* 
*
Las aguas bajan turbias

***Las aguas bajan turbias*** () je argentinski crno-bijeli igrani film snimljen 1952. godine u režiji Huga del Carrila. Po žanru je drama i predstavlja adaptaciju romana *El río oscuro* Alfreda Varele, koji je također napisao scenario. Radnja se događa na sjeveroistoku Argentine, na granici sa Paragvajom, gdje mensúi (sezonski radnici) rade u neljudskim uvjetima. Protagonist, koga tumači del Carril, je jedan od radnika koji odlučuje organizirati sindikat kako bi se izborio za prava svojih drugova. Varela je pred snimanje filma ležao u zatvoru zbog svojih komunističkih uvjerenja; Del Carril, koji je bio vatreni peronist je, međutim, u njegovom djelu pronašao elemente komplementarne sa peronističkom ideologijom, te je uspio nagovoriti tadašnjeg predsjednika Juana Perona da Varelu puste iz zatvora i omoguće mu rad na filmu. *Las aguas bajan turbias* je napravljen u stilu italijanskog neorealizma. Osvojio je nacionalnu filmsku nagradu Srebrni kondor.

## Uloge
*Hugo del Carril ... **Santos Peralta** 
*Adriana Benetti ...  **Amelia** 
*Raúl del Valle ... **Aguilera** 
*Pedro Laxalt ... **Rufino Peralta** 
*Gloria Ferrandiz ... **Doña Flora** 
*Eloy Álvarez ... **Alí** 
*Herminia Franco ...  **Flor de Lis** 
*Luis Otero ...  **Peon** 
*Joaquín Petrocino ...  **Barreiro** 
*Francisco Audenino   
*Carlos Escobares   
*Mecha López   
*Domingo Garibotto ... **Amelijin otac** 
*Jacinto Aicardi   
*Ricardo Carenzo

## Vanjske veze
*Film gallery of almost 100 pictures  
*
Caballito criollo

***Caballito criollo*** () je argentinski crno-bijeli igrani film snimljen 1953. godine u režiji Ralpha Pappiera. Radnja prikazuje je ostarjeli vojni zapovjednik odlučuje žrtvovati karijeru i porodicu kako bi se posvetio uzgoju konja.

## Vanjske veze
*
* Información sobre Caballito criollo en el sitio del cine nacional
Los tallos amargos

***Los tallos amargos*** () je argentinski crno-bijeli igrani film snimljen 1956. godine u režiji Fernanda Ayale. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju romana Adolfa Jasce. Protagonist, koga tumači Carlos Cores, je siromašni novinar koji uz pomoć imigranta otvara lažnu školu preko koje vara učenike. Radnja prikazuje kako ga okolnosti natjeraju da pokuša izvesti savršen zločin. Za *Los tallos amargos* se ponekad navodi da je pokušao kombinirati italijanskog neorealizma sa motivima film noira. Kasniji kritičari su posebno hvalili crno-bijelu fotografiju Ricarda Younisa. Godine 1957. je osvojio Srebrni kondor za najbolji film.

## Uloge

* Carlos Cores (Alfredo Gasper)
* Aída Luz (Elena)
* Julia Sandoval (Susana)
* Vassili Lambrinos (Paar Liudas)
* Bernardo Perrone (Andreani)
* Virginia Romay (Madre de Alfredo)
* Gilda Lousek (Esther Gasper)
* Pablo Moret (Jarvis Liudas)
* Alfonso Pisano (Chávez)
* Jorge Villoldo (José)
* Jorge Hilton (Hombre en redacción)
* Otto Weber (Noriega)
* Carmen Giménez (Dueña de pensión)
* Adolfo Linvel (Editor)


## Reference

## Vanjske veze
*
*''Los tallos amargos'', Cine Nacional.
El jefe

***El jefe*** () je argentinski crno-bijeli igrani film snimljen 1958. godine u režiji Fernanda Ayale. Po žanru predstavlja kombinaciju drame i kriminalističkog filma. Protagonisti su grupa maloljetnih delinkvenata koje oko sebe okuplja karizmatski kriminalac. *El jefe* je predstavljao prvi film za koji je filmsku muziku napisao znameniti kompozitor Lalo Schifrin. Godine 1959. je osvojio Srebrni kondor za najbolji film.

## Uloge

*Alberto de Mendoza (Berger)
*Duilio Marzio (Carlos Solari)
*Orestes Caviglia (Sr. Soto)
*Leonardo Favio (Marcelo)
*Luis Tasca (Siruli)
*Graciela Borges (Mima)
*Ignacio Quirós (Ruiz mayor)
*Ana Casares (Linda)
*Violeta Antier (Estela)
*Pablo Moret (Müller)
*Héctor Rivera (Gomina)
*Emilio Alfaro (Ruiz menor)
*Marcela Sola (Elvira Soto)
*Fabio Zerpa (Policía)
*Rossana Zucker
*Isidro Fernán Valdez (Lic. Martínez Ronda)
*Chela Jordán
*Eduardo de Labar
*Rafael Diserio (Sr. Gramajo)
*Martha Williams (Modelo)
*Blanca Casanova
*Francisco Audenino (A. López Suárez)
*Cayetano Biondo (Sr. Pereyra)
*Santángelo
*Celia Geraldy (Sra. Gramajo)


## Vanjske veze
*
*''El jefe'' , Cine Nacional.
Blagodatni oganj

**Blagodatni oganj** je vatra koja silazi sa nebesa na molitvu Pravoslavog Partrijarha u Jerusalimu. Vatra se na čudotvoran način spušta sa nebesa na dan Velike subote u Jerusalimu. Pravoslavni jerusalimski Patrijarh uđe u prostoriju koja je bila na mjestu Hristovog groba i nakon priziva ognja, oganj se spušta i on iznosi vatru koju dalje preuzimaju na svoje sveće Sveštenici i vernici koji čekaju ispred. Jerusalimskog Patrijarha pre ulaska pretresaju i tako se uveruju u to da on sa sobom ne nosi ništa čime može sam upaliti vatru. Oganj se spušta svake godine, ali ne bez prethodne molitve Pravoslavnog Patrijarha. Vatra koja je preuzeta sa Blagodatnog Ognja ne može da ispeče, što svedoči o njenoj autentičnosti i istini, što može posvedočiti svaki Pravoslavni Hrišćanin koji je prisustvovao silasku Blagodatnog Ognja.   

. 

## Izvori
Shunko

***Shunko*** je argentinski crno-bijeli igrani film snimljen 1960. godine u režiji čileanskog glumca Lautara Murue, kome je to predstavljao režijski debi. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Jorgea W. Abalosa. Protagonist, koga tumači Murua, je učitelj koji je po kazni poslan u grad Santiago del Estero gdje mu je povjeren razred indijanske djece koja umjesto španskog govore kečua jezik. Radnja prikazuje probleme u komunikaciji koje će protagonist prevladati, slično kao i vlastite predradue. *Shunko* je 1961. godine osvojio nacionalnu filmsku nagradu Srebrni kondor.

## Vanjske veze
*
*''Shunko'' Cine Nacional.
Giuseppe Amico

**Giuseppe Amico** (1890 - † 1943.) je bio italijanski general, zapovednik divizije Marche na jugoslovenskom ratištu u drugom svetskom ratu.

## Biografija

Rodom iz Capue, karijeru je otpočeo 1909. upisavši se na Vojnu akademiju u Torinu. Iz Prvog svetskog rata, gdje je služio u artiljerijskim i konjičkim jedinicama, izašao je sa činom majora. 1921. je završio Ratnu školu, a posle je učestvovao u misiji određivanja granice albanske granice.

### Španski građanski rat

Godine 1937. je poslan u Španiju kao deo "dobrovoljačke" divizije "Littorio" koja je pomagala pobunjenike u građanskom ratu; u njoj je komandovao artiljerijskim pukom u činu pukovnika.

1939. godine je unapređen u brigadnog generala, a posle ulaska Italije u rat je u novembru 1940. godine imenovan komandantom 64. pešadijske divizije Catanzaro u Libiji. Njegova je divizija teško stradala u britanskoj ofanzivi krajem godine, pri čemu je sam Amico jedva izbegao zarobljavanje.

### Drugi svetski rat u Jugoslaviji

Na prostor bivše Jugoslavije je poslan posle završetka aprilskog rata, odnosno u julu 1941. godine, kada je dobio komandu nad divizijom Marche sa sedištem u Dubrovniku, koji je u to vreme formalno pripadao novouspostavljenoj NDH. Tamo je pokušao zaustaviti ustaške progone Jevreja, zbog čega je stekao neprijateljstvo kako vlasti NDH, tako i svojih nemačkih saveznika.

Početkom 1943. godine, kao italijanski zapovednik, učestvovao je u borbama na Neretvi protiv partizana. Kao nadležan za pomoćne italijanske jedinice MVAC, 21. februara general Đuzepe Amiko je izdao naređenje o opštem četničkom napadu na partizane:

Posle kapitulacije Italije u septembru 1943. godine je pokušao zaustaviti nemačku okupaciju Dubrovnika. Prilikom pregovora sa predstavnicima 7. SS divizije Prinz Eugen je na prevaru zarobljen 9. septembra, te strijeljan četiri dana kasnije.

## Povezano
* Italijanske jedinice u Jugoslaviji u Drugom svetskom ratu

## Izvori

## Vanjske veze
* Giuseppe Amico
* Generals.dk
Sultanija Bejhan

**Bejhan Sultanija**  (; 1497, Istanbul — 1559, Istanbul) bila je sultanija Osmanskog carstva i ćerka sultana Selima I i njegove supruge Hafse Hatun, koja je bila ćerka tatarskog kana s Krima, Mengli Giraja. Njene sestre su bile sultanija Hatidže, Fatma Sultanija i sultanija Šah a njen brat sultan Sulejman I. Njen suprug je bio Ferhat-paša. Bejhan je umrla 1559.

## Biografija

Sultanija Bejhan se u 1515. godini  udala za Ferhat pašu, trećega Vezira Osmanskog carstva za vrijeme Velikog Vezira Piri Paše, a poslije toga je smjenjen na komadanta Smederova. U tom braku je rodila sina Sultanzadeta Orhana.
Ferhat Paša je zbog prikupljanja mita, po naredbi Sulejmana I. Velicanstvenog, u 1524. godini bio pogubljen. 
U 1536. godini Bejhan se udala za Ajaz Pašu, koji je poslije pogubljena Velikog Vezira Ibrahim Paše i sam postao Veliki Vezir. U tom braku rodila je dvije kćerke, Geverhan Sultaniju i Sultaniju Rafije. 1539. godine Ajaz Paša umire od kuge i Sultanija Bejhan do svoje smrti ostaje udovica.

## Smrt
Sultanija Bejhan je umrla 1559. godine u svom Dvorcu.