open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pretraga struktura podataka

**Pretraga strukture podataka** u računarstvu je svaka struktura podataka koja dozvoljava povraćaj specifičnih elemenata iz skupa elemenata, kao što je baza podataka.

Najjednostavnija, najopštija, a najmanje efikasna pretraga struktura je samo neuređena sekvenciona lista svih elemenata. Lociranje željene stavke u takvoj listi, sa metodom linearne pretrage, neminovno zahteva niz operacija proporcionalnih broju *n* stavki, u najgorem mogućem slučaju kao i u prosečnom slučaju. Korisne pretrage strukture podataka omogućavaju bržu pretragu; međutim, oni su ograničeni na upite neke specifične vrste. Štaviše, pošto troškovi izgradnje takvih struktura su barem proporcionalni* N*, oni će se isplatiti samo ako se nekoliko upita treba izvršiti na istoj bazi podataka (ili na bazi podataka koja se malo menja između upita).

**Statičke** pretrage struktura podataka su dizajnirane za odgovaranje mnogih upita ka fiksnoj bazi podataka; **Dinamičke** strukture takođe omogućavaju umetanje, brisanje ili izmenu stavki između uzastopnih upita. U dinamičnom slučaju, moraju se takođe uzeti u obzir troškovi popravljanja struktura pretrage za odgovarajuće promene u bazi podataka.

## Klasifikacija
Najjednostavnija vrsta upita je da se pronađe zapis koji ima specifičnu oblast (tj. *ključ*) jednak određenoj vrednosti *V*. Druge uobičajene vrste upita su "pronađi stavku sa najmanjom (ili najvećom) vrednosti ključa", "naći stavku sa najvećom vrednosti ključa koja ne prelazu *V*", "naći sve stavke sa vrednostima ključa između navedenih granica *V*min and *V*maks".

U nekim bazama ključne vrednosti mogu biti tačke u nekim dimenzionim prostorima. Na primer, ključ može da bude geografski položaj (geografska širina i geografska dužina) na Zemlji. U tom slučaju, najčešći tipovi upita su *nađi zapis sa vrednosti ključa najbližoj datoj tački *V*", ili "nađi sve stavke čiji ključ leži u određenom rastojanju od *V*", ili "nađi sve stavke unutar određenog prostora* R* ".

Specijalni slučaj su istovremeni opseg upita sa dva ili više jednostavnih ključeva, kao što su "nađi sve podatke o zaposlenima sa platom između 50.000 i 100.000 i ѕaposlenim između 1995 i 2007".

=== Pojedinačni uređeni ključevi ===
* Niz
* Po prioritetu sortirana lista; pogledati Linearna pretraga
* Po ključu sortirani niz; pogledati binarna pretraga
* Binarno stablo pretrage
* Heš tablice

==== Asimptotska analiza najgoreg mogućeg scenarija ====
U ovoj tablici, asimptotska notacija O(*F*(*N*)) znači "ne prelazi neki fiksni množioc od *F*(*N'') u najgorem mogućem scenariju."

Ova tablica je samo aproksimativna; za svaku strukturu podataka postoje posebne situacije i varijante koje mogu dovesti do različitih rezultata. Takođe, dve ili više strukture podataka mogu se kombinovati da dobiju niži troškovi.
Germania anno zero

***Germania anno zero*** (; ) je italijanski crno-bijeli film snimljen 1948. godine u režiji Roberta Rosselinija, poznat kao završni dio njegove ratne trilogije, odnosno jedno od najznačajnijih ostvarenja italijanskog neorealizma.

Radnja filma se događa u Berlinu, koji se nakon Drugog svjetskog rata našao pod okupacijom i čiji stanovnici žive među ruševinama, mučeni siromaštvom, oskudicom stanova i potpunim beznađem. Protagonist je 13-godišnji dječak koji nastoji pomoći svojoj porodici, ali čiju naivnost zloupotrebljavaju beskrupulozni kriminalci, a što će na kraju dovesti do tragičnih posljedica.

Rosselini je, kao i svoja prethodna dva filma iz trilogije - *[[Roma, citta aperta]]* i *[[Paisa]]* - nastojao snimiti sa što više realizma i autentičnosti. Zato je veći dio filma sniman u samom razrušenom Berlinu, a umjesto profesionalnih glumaca je koristio ljude koje je slučajno sreo na ulici. Dio materijala je, međutim, odlučio nadosnimiti u Rimu, odnosno tamošnjim studijima, a što je dovelo do problema, s obzirom da se njemački glumci nisu htjeli vratiti u razrušeni Berlin, a dijelom što ga je dio kritičara optužio da kompromitira svoja umjetnička načela. U samoj Njemačkoj je film prvi put prikazan tek nekoliko godina kasnije, i nije uživao popularnost među kritičarima, koji se nisu slagali sa krajnje pesimističnim prikazom prilika u poratnoj Njemačkoj. Usprkos toga, *Germania anno zero* je kod dijela kritičara dobio povoljne ocjene, a 1949. godine je nagrađen Zlatnim leopardom na Filmskom festivalu u Locarnu.

## Uloge
* Edmund Moeschke ... Edmund Kohler (naveden kao Edmund Meschke)
* Ernst Pittschau ... Herr Kohler
* Ingetraud Hinze ... Eva Kohler (navedena kao Ingetraud Hinz)
* Franz-Otto Krüger ... Karl-Heinz Kohler (naveden kao Franz Grüger)
* Erich Gühne ... Herr Henning - Il maestro

## Povezano
**[[Allemagne année 90 neuf zéro]]*
*Stunde Null

## Literatura
* Serceau, Michel. *Roberto Rossellini*. Paris: Les Editions du Cerf, 1986.
* Guarner, Jose L. *Roberto Rossellini*. Trans. Elizabeth Cameron. New York: Praeger, 1970.
* Brunette, Peter. *Roberto Rossellini*. New York: Oxford University Press, 1987.
* Rossellini, Roberto. *My Method: Writings and Interviews*. Adriano Aprà, ed. Trans: Annapaola Cancogni. New York : Marsilio Publishers, 1992.

## Vanjske veze
* 
* 
* 
*
Kamniške Alpe

**Kamniške Alpe** ili **Kamniško-Savinjske Alpe** kako ih Slovenci zovu (njemački: *Steiner Alpen* ili po novom *Kamniker Alpen*) je planinski masiv na sjeveru Slovenije duž granice sa Austrijom.
## Geografija
*Kamniške Alpe* su krajnji jugoistočni dio dugog vapnenačkog masiva - Jugoistočne Alpe.
Po izgledu jako nalikuju susjednim Julijskim i Karnijskim Alpama jer su strme i robustne, s visokim i gotovo okomitim sjevernim padinama, koje se uzdižu poput zida, i sa puno blažim južnim padinama.

One imaju površinu od nekih 900 km² i popularno su turističko odredište, naročito među planinarima i alpinistima.
Iako im vrhovi nisu izrazito visoki, izgledaju vrlo impresivno, jer se uzdižu gotovo okomito iz svojih dolina, tako se naprimjer vrh Jezerska Kočna, uzdiže nekih 1800 m iznad Doline Kokra, a Grintovec dobrih 1900 m iznad kotline rijeke Kamniška Bistrica.

Najviši vrh tog masiva je Grintovec 2558 m, ostali značajni vrhovi su; Jezerska Kočna (2540 m), Skuta (2532 m), Koroška Rinka (2433 m),Ojstrica (2350 m), Brana (2253 m), Kalški Greben (2224 m), Storžič (2132 m) i Krofička (2083 m).

Kod Jezerskog na visini od 1218 m, se nalazi prijevoj između Slovenije i Austrije. U Kamniškim Alpama kod Kranja leži planina i najveće slovensko skijalište Krvavec.

Kamniške Alpe je na sjeveru, odnosno u Austriji vrlo teško razlikovati od Karavanki sa kojima se pretapaju.
## Reference

## Vanjske veze

* '' Kamnik-Savinja Alps'' na portalu SummitPost
Kamniška Bistrica

**Kamniška Bistrica** je rijeka na sjeveru Slovenije duga 33 km lijeva pritoka Save.
## Geografija
Kamniška Bistrica nastaje (izvire) u podnožju Kamniških Alpa kod planinarskog doma na nadmorskoj visini od 600 m gdje se sastaje više potoka. Nedaleko od doma nalaze se sutjeske Mali i Veliki Predaselj koje imaju dubinu i do 30 m. Nakon što protekne kroz grad Kamnik i istoimenu općinu rijeka uvire u Savu kod Ljubljane (Beričevo).

Sliv rijeke velik je oko 530 km² i prostire se zapadnim dijelom Općine Kamnik. Prosječni istjek kod ušća iznosi oko 20,9 m<sup>3</sup>/s.

Vode rijeke danas se koriste za pokretanje triju malih hidroelektrana, od kojih su dvije kod Kamnika i jedna kod Količeva.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Znamenitosti v dolini Kamniške Bistrice'' na portalu Velika Planina
Ljubljana (općina)

**Općina Ljubljana** (slovenski: *Mestna občina Ljubljana*) je jedna od **11** Gradskih općina od 282 994 stanovnika, administrativni centar općine je istoimeni grad **[[Ljubljana]]** koji je i glavni grad Slovenije.
## Geografija
Općina Ljubljana leži u centru Slovenije i statistički podpada pod regiju Centralna Slovenija, ona ima površinu od 275 km². Nekadašnje gradske općine kojih ima 17, danas se zovu četrtne skupnosti (zajednice kvartova) to su; Bežigrad, Center, Črnuče, Dravlje, Golovec, Jarše, Moste, Polje, Posavje, Rožnik, Rudnik, Sostro, Šentvid, Šiška, Šmarna gora, Trnovo i Vič.

Centralni najgušće naseljeni dio općine je kotlina rijeke Save i njene pritoke Ljubljanice. 
## Naselja Općine Ljubljana

Besnica, Brezje pri Lipoglavu, Dolgo Brdo, Dvor, Češnjica, Črna vas, Gabrje pri Jančah, Janče, Javor, Lipe, **[[Ljubljana]]**, Mali Lipoglav, Mali Vrh pri Prežganju, Malo Trebeljevo, Medno, Pance, Podgrad, Podlipoglav, Podmolnik, Prežganje, Ravno Brdo, Rašica, Repče, Sadinja vas, Selo pri Pancah, Spodnje Gameljne, Srednje Gameljne, Stanežiče, Šentpavel, Toško Čelo, Tuji Grm, Veliki Lipoglav, Veliko Trebeljevo, Vnajnarje, Volavlje, Zagradišče, Zgornja Besnica, Zgornje Gameljne.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Općine Ljubljana
Djeca neba

**Djeca neba** ili **Djeca raja** (perzijski بچه‌های آسمان; *Bačeha-je Aseman*) je iranski dramski film iz 1997. za koji scenarij i režiju potpisuje Madžid Madžidi.

Film je svojom toplinom i jednostavno ispričanom pričom skrenuo pažnju svjetske kritike na tu kinematografiju i njene autore.

## Radnja

Mali Ali (Hašemijan) nesretnim slučajem izgubi jedine cipele svoje sestrice Zahre (Sediki) u velikom Teheranu. Ali djeca odluče to zatajiti pred svojim roditeljima, naročito prema ocu (Nadži) koji je ionako van sebe zbog nezaposlenosti i svog jadnog položaja. Pri tom doživljavaju mnoge nezgode, jer moraju dijeliti jedan jedini par dobrih tenisica koje imaju, a trebaju svaki dan ići u školu. Aliju se ukaže prilika da razriješi tu njihovu noćnu moru, ako pobijedi na regionalnom dječjem maratonu, ali se događaji na nesreću Alija počnu odvijati u neželjenom pravcu...

## Produkcija
Film je snimljen u Teheranu sa malom ekipom sastavljenom većinom od naturščika, pa su troškovi bili izuzetno mali, svega 180.000 USD.

## Nagrade i nominacije
Film je nominiran 1999. za Oscara za najbolji strani film ali ga nije dobio jer je pobjedio *[[La vita è bella]]*, film Roberta Benignija.

## Veze
* Iranska kinematografija

## Reference

## Vanjske veze
*  
* 
* 
* 
*
Ljubljanica (rijeka)

**Ljubljanica** je rijeka u sredini Slovenije duga 41 km desna pritoka Save poznata po tome što protiče kroz Ljubljanu.
## Geografija
Ljubljanica izvire kod lokaliteta Verd (Vrhnika) na nadmorskoj visini od 300 m, iz 11 kraskih vrela, od kojih je Močilnik glavni. Prije nego što uplovi u Ljubljanu teče kroz poznato Ljubljansko barje, koje je poznata močvara još od antike.
Nakon što protekne kroz Ljubljanu uvire u Savu kod naselja Podgrad.

Sliv rijeke velik je oko 1890 km² i prostire se južnim dijelom Ljubljanske kotline. Prosječni istjek kod ušća iznosi oko 25 m<sup>3</sup>/s.

Kako je često plavila, korito u samom centru Ljubljane joj je regulirano između 1762. - 1780. po projektu i jezuita Matije Grubara, odtad je plovna za manje brodove.

Nekad su Ljubljanicu namakali sve one trgovce, koji nisu poštovali cehovska pravila, kad bi ulovili takvog stavili bi ga u kavez i potopili ga sa tržnice u Tromostovju u rijeku.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Slovenski vodni krog: Ljubljanica''
Politika bijele Australije

**Politika bijele Australije** je termin koji se odnosi na niz političkih doktrina u Australiji koje su namjerno favorizirale imigraciju iz konkretnih europskih zemalja, posebice Velike Britanije. Početak ove politike datira u osnivanje federacije [1901.] godine, dok se njezino krahiranje može pratiti u periodu od 1949. do 1973. godine.

Konkurencija u rudnicima zlata koja je nastala između Britanaca i Kineza kao i protivljenje radničkih unija uvozu radnika s pacifičkih otoka koji bi radili na plantažama šećera u Queenslandu pojačalo je zahtjeve da se eliminira ili maksimalno minimizira imigracija jeftine radne snage iz Azije i Pacifika. Nedugo nakon što je Australija 1901. godine postala federacija, izglasan je Zakon o ograničenju useljavanja. Ovaj zakon se smatra službenim početkom politike bijele Australije. Do početka Drugog svjetskog rata dolazi do usvajanja cijelog niza zakona koji su dodadno ojačali navedenu politiku. Posljedica ove politike bilo je očito privilegiranje britanskih migranata u odnosu na sve ostale tokom prvih desetljeća XX. vijeka. Tokom Drugog svjetskog rata, premijer John Curtin dodadno je ojačao ovu politiku, rekavši jednom prilikom: "*Ova zemlja će zauvijek biti dom potomaka onih ljudi koji su ovdje došli u miru kao bi u južnim morima uspostavili novi dom za britansku rasu.*"

Poltika je postepeno ukidana u godinama nakon Drugog svjetskog rata, što je bio rezultat rada nekoliko uzastopnih vlada. Ukidanje je započelo poticanjem, prvo, nebritanske, onda i nebjelačke imigracije, a onda i konačnim poslijeratnim programom poticanja multietničke imigracije. Vlade premijera Menziesa i Holta učinkovito su ukinule politiku u razdoblju od 1949. do 1966., a konačni krah politike dogodio se 1973. godine kada je premijer Whitlam sa svojom vladom donio zakon koji je rasu proglasio nebitnim kriterijem za imigraciju u Australiju. Godine 1975., Whitlamova vlada je izglasala i Zakon o rasnoj diskriminaciji kojim je svaki oblik selekcije temeljem rase proglašen ilegalnim. U sljedećim desetljećima, Australija uspjela izgraditi kompleksno multietničko društvo. Aktualna australska politika migracije dozvoljava svakome, neovisno o kriterijima poput rase, narodnosti ili religije, da se prijavi za ulazak u Australiju ukoliko zadovoljava zakonski zadane kriterije.

## Reference
Sebastián Piñera

**Miguel Juan Sebastián Piñera Echenique** (fon. **Miguel Huan Sebastijan Pinjera Ečenike**; Santijago de Čile, 1. decembar 1949. – 6. februar 2024.) je bivši predsednik Čilea. Po drugi put pobedio je na izborima i funkciju je preuzeo 11. marta 2018. g. On je poznati ekonomista, biznismen, bivši senator, i lider Koalicije za Promene.

Pinjera je rođen u Santijagu kao treće od petoro dece Magdalene Ećenikue Rozas i Hosea Pinjere Karvalja, koji je bio čileanski ambasador u Belgiji i Ujedinjenim nacijama. Oženjen je Sesilijom Morel Montes sa kojom ima petoro dece.

Diplomirao je ekonomiju na Katoličkom univerziteu Čilea, a kao Fulbrajtov stipendista nastavio je školovanje na Univerzitetu Harvard. Nakon doktoriranja na Harvardu 1976. g. vratio se u Čile. Predavao je ekonomiju na Univerzitetu Čilea, Katoličkom univerzitetu Čilea i Univerzitetu Adolfo Ibanjez.

Pinjera je vlasnik 100% akcija Čilevižna, nacionalne televizijske mreže; 27% akcija LAN erlajnsa; 13% akcija fudbalskog kluba Kolo-Kolo, kao i još par poznatih čileanskih kompanija. Prema izveštaju časopisa Forbs poseduje bogatstvo od milijardu dolara.

### Politička karijera
Pinjera je 1990. g. izabran u Senat, gde je do 1998. g. predstavljao oblast Istočni Santijago, a kasnije te godine ulazi u
partiju Nacionalne Obnove. Bio je predsednik ove stranke od 2001. do 2004. g. Bio je kandidat na predsedničkim izborima 2005. g. U prvom krugu osvojio je drugo mesto, osvojivši 25 % glasova. Kako niko od kandidata nije osvojio većinu, otišlo se u drugi krug, u kome je Pinjera izgubio od Mišel Bašele.

### Predsednički izbori 2009-2010
Pinjera se ponovo kandidovao na predsedničkim izborima 2009. g. Od avgusta 2009. g. on vodi u istraživanjima javnog mnjenja ispred bivšeg predsednika Eduarda Freja. Na izborima u decembru 2009. g. osvaja najveći broj glasova oko 44%, dok Frej osvaja 29%. Pošto ponovo niko nije osvojio većinu ušlo se u drugi krug. U drugom krugu Pinjera pobeđuje sa 51% osvojenih glasova.

### Predsedništvo
Pinjera je inaugurisan u 35. predsednika Republike Čile, 11. marta 2010. g. na ceremoniji održanoj u Valparaisu. Ceremoniju je obeležio zemljotres od 6.9 stepeni, koji je uznemirio zvanice.

## Reference

## Vanjske veze

* Forbs-spisak milijardera
Tepih

**Tepisi** su tekstilije, koje pokrivaju podove ili zidove. U prvobitnoj formi to su bili komadi ka kojim se prilagođava celokupna dekoracija, uzorak i konstrukcija. Od 50-ih godina se proizvodi tepih u proizvoljnoj dužini odnosno traka u raznim širinama čak do 6 metara koja se seče po potrebi korisnika.

Prvi tepisi su se verovatno izrađivali u Srednjoj Aziji pre 4- 5 hiljada godina. Zasad najstariji nalaz je iz okoline Pasirika u jednoj dolini Altaja.

## Literatura
* Zbirka autora: *Gewebetechnik, Fachbuchverlag* Leipzig 1978. str. 378-419.

## Vanjske veze

* Books.google.com, "What Makes A Rug Good", February 1946, Popular Science]
Gadolinit

**Gadolinit**, također znan kao **iterbit**, je gotovo crni silikatni mineral koji se uglavnom sastoji od silikata cerija, lantana, neodimija, itrija, berilija i željeza ((Ce,La,Nd,Y)2FeBe2Si2O10). Naziva se gadolinit-(Ce) ili gadolinit-(Y), ovisno o varijabilnoj zastupljenosti cerija, odnosno itrija u danomu mineralu. Često sadrži tragove torija. Pronalazi se u Švedskoj, Norveškoj i SAD-u (Teksas i Kolorado).

## Značajke
Gadolinit je relativno rijedak i obično se javlja u fino oblikovanim kristalima. Gotovo je crne boje, staklenoga sjaja. Tvrdoća gadolinita se kreće između 6.5 i 7 po Mohsovoj ljestvici. Kala se po konhoidalnom obrascu. Ostavlja sivo-zelen ogreb. Postaje usijan pri niskim temperaturama.

## Ime i otkriće
Gadolinit je 1800. godine nazvan po Johanu Gadolinu, finskom minerologu-kemičaru koji je prvi izolirao oksid rijetkog zemnog metala itrija 1792. godine. Iako je i element gadolinij dobio ime po znamenitom kemičaru, gadolinit ne sadrži gadolinij više nego u tragovima.

## Upotreba
Gadolinit i euksenit zajedno su dosta rasprostranjeni u Zemljinoj kori i budući su izvor itrija i susjednih mu metala. 
## Vanjske veze
* Gadolinit u priručniku mineralogije
Tekući dušik

**Tekući [[dušik]]** (**LN<sub>2</sub>**, LIN, LN, UN broj 1977) je dušik u tekućem stanju na izuzetno niskoj temperaturi. Proizveden je industrijski destilacijom tekućeg zraka. Prilikom skladištenja u određenim uvjetima ima temperaturi od -196&nbsp;°C.
Najviše se koristi u medicini za spaljivanje bradavica.

## Vanjske veze
* Koliko je opasan tekući dušik? BBC News
* Tekući dušik - pravila skladištenja
Contaminatio

***Contaminatio*** (, od  = "kvariti") moderni je termin kojim se označava praksa rimskih pisaca palijate da zaplete dveju ili više grčkih komedija spajaju u jednu novu rimsku komediju ili da u komediju, koju pišu na osnovu jednog grčkog izvornika, unose pojedine scene ili likove iz drugog grčkog komada.

Premda je Gnej Nevije prvi za koga se može sa određenim stupnjem pouzdanosti tvrditi da je primenjivao kontaminaciju, taj se postupak najviše vezuje za Terencija, koji i sam, u prologu komediji *[[Devojka s Androsa (Terencije)|Devojka s Androsa]]*, kaže da je za taj svoj komad iskoristio ne samo Menandrovu istoimenu komediju, nego i njegovu *Devojku iz Perinta*, "pa ga zbog toga protivnici napadaju i tvrde da se komedije ne smeju na takav način kvariti" *(contaminari)*, a pesnik se brani tvrdnjom da su takav postupak primenjivali i Nevije, Plaut i Enije. U prologu komediji *[[Samomučitelj (Terencije)|Samomučitelj]]* isti pesnik kaže da "zlonamerni" i inače šire glasine o tome kako je pesnik "spojio mnoge grčke komedije da bi napravio malo latinskih" *(multas contaminasse Graecas dum facit paucas Latinas)*. Osim toga, Terencije je u svoju *[[Braća (Terencije)|Braću]]*, koja je prerada Menandrove *Braće*, uneo i jednu scenu iz Difilove komedije *U smrti zajedno*, a u svog *[[Evnuh (Terencije)|Evnuha]]*, preradu Menandrovog istoimenog komada, uneo je i deo iz komedije *[[Laskavac (Menandar)|Laskavac]]* istoga pisca. 

Ovakvu kontaminaciju možda je primenjivao i Plaut, premda dokazi za to koji se mogu pronaći u samim njegovim komedijama i izvan njih nisu do kraja uverljivi. Kontaminacijom se, u nešto širem smislu, smatra i postupak kojim pesnik u izvornu grčku komediju, koju prerađuje, uvodi samo poneki prizor ili lik iz neke druge komedije, a tim se postupkom Plaut, kako se čini, obilno služio.

Funkcija kontaminacije u rimskoj komediji bila je da se kombinovanjem dveju (pa i više) grčkih komedija i odabirom njihovih najzanimljivijih delova "zgusne" radnja i dramatika komada i da se "pojača" dinamika smešnih scena na račun psihološke karakterizacije likova i finog sentimentalnog humora, a sve s ciljem da se rimskoj publici pruži što više smeha.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
*
Rita Ora

**Rita Sahatčiju Ora** (; Priština, 26. novembar 1990) je britanska pevačica, tekstopisac i glumica. Živi i radi u Londonu. Njen prvi album, koji je objavila 2012. pod nazivom *Ora*, dospeo je na prvo mesto top liste u Ujedinjenom Kraljevstvu. S tog albuma proizašla su tri hita: *Hot Right Now*, *How We Do (Party)* i *R.I.P.*, zbog čega je Rita postala izvođač sa najviše hitova na prvom mestu u Velikoj Britaniji 2012. godine.

## Rani život i početak karijere

Rita Ora rođena je u Prištini 26. novembra 1990. godine. Njeni roditelji, Besnik i Vera Sahatçiu, su kosovski Albanci, a ima i stariju sestru Elenu i mlađeg brata Dona. Kad je imala jednu godinu, sa roditeljima se preselila u London. Odrasla je u Portobello Road u zapadnom Londonu, gde je pohađala osnovnu školu "St Cuthbert with St Matthias" (u kvartu Earls Court), a potom je završila Syvia Young Theatre School Teatarsku školu Sylvije Young, St Charles Catholic Sixth Form College. Danas živi u Kensingtonu, London.

Ora je počela sa pevanjem od malih nogu. Godine 2004. pojavila se u britanskom filmu *[[Spivs (film)|Spivs]]*. Prijavila se na audiciju *Eurovision: Your Country Needs You* na BBC One za britanskog predstavnika za Eurosong 2009, ali se kasnije povukla iz takmičelja objašavajući da se nije osećala spremnom.

Muzičku karijeru započela je 2007, kad je sarađivala u pesmi Craiga Davida "Awkward", a onda i 2008. u pesmi "Where's Your Love", u čijem se video-spotu takođe pojavljuje. Ora je počela da peva po barovima u Londonu i okolini, a 2009. primetili su je ljudi iz diskografske kuće *[[Roc Nation]]*. Nekoliko dana kasnije, Ora leti u Njujork gde upoznaje Jay-Zija. Godine 2009. Ora se pojavljuje u Jay-Zijevom spotu za pesmu *Young Forever*, kao i u spotu za Drakeovu pesmu *Over*. Jay-Z se zainteresovao za Oru i ona potpisuje ugovor sa kućom *Roc Nation*.

## Diskografija
### Albumi
* Ora (2012)

### Singlovi
* Where's Your Love (Craig David feat. Tinchy Stryder e Rita Ora) (2008)
* Hot Right Now (DJ Fresh feat. Rita Ora) (2012)
* R.I.P. (feat. Tinie Tempah) (2012)
* How We Do (Party) (2012)
* Shine Ya Light (2012)
* Radioactive (2012)
* Shine Ya Light(2013)
* Poison(2015)
* Body on me (2015)

## Filmografija
* Spivs (2004)
* 90210 (2013)

## Galerija




## Reference

## Vanjske veze

*
Crveni tepih

**Crveni tepih** se tradicionalno se koristi označavanje puta kojim prolaze šefovi država na svečanim prigodama, a posljednjih nekoliko desetljeća se također koristi i za VIP osobe i slavne osobe na događajima formalne prirode.

Najranija poznata referenca na prolazak crvenim tepihom u knjiženovnosti jest u Eshilovoj drami Agamemnon napisanoj 458. godine pr.n.e. Povratkom protagonista djela iz Troje pozdravlja ga osvetoljubiva supruga Klitemnestra koja mu nudi crveni tepih da po njemu kroči.
Karavanke

**Karavanke** (njemački: *Karawanken*, talijanski: *Caravanche*) je planinski masiv između Austrije i Slovenije.

## Geografija
Karavanke se protežu u dužinu od nekih 120 km u smjeru zapad-istok, počinju od tromeđe Austrije, Slovenije i Italije, točnije od koruškog sela Thörl-Maglern (Vrata-Megvarje) na zapadu i završavaju na padinama kod grada Slovenj Gradec.

One su zapravo samo dio Jugoistočnih Alpi, vapnenačkog masiva, pa su slične susjednim Julijskim, Kamniškim i Karnijskim Alpama, iako su malo niže, pa su tako mnogi od njenih značajnih vrhova, obrasli travom na južnim obroncima, a stjenoviti su samo sa sjevera.

Sjevernu granicu masiva formira rijeka Drava i ona se jasno vidi, ali to nije slučaj sa zapadnom i južnom, koju formira Sava. Ona se još jasno vidi sve do Jesenica, ali kad se rijeka spusti južnije, granica se počinje gubiti jer se pretapa sa Kamniškim Alpama.

Karavanke predstavljaju pravi raj za planinare i skijaše. Gotovo do svih njenih vrhova može se doći relativno lagano dobro označenim stazama. Sa njih pucaju prekrasni vidici, naročito prema susjednim Julijskim i Kamniškim Alpama, dok se panorame prema sjeveru pretapaju sa beskrajem. Pojedini vrhovi Karavanki popularni su među alpinistima za penjanje.

## Vrhovi
Masiv se geografski da generalno podijeliti na dvije cjeline, Zapadne i Istočne Karavanke. Dolje je lista sa najvišim visovima (planinama) na masivu.

### Zapadne Karavanke
* Peč/Dreilaendereck/Monte Forno (1510 m) na tromeđi Austrije i Slovenije i Italije
* Vošca (1737 m)
* Kepa/Mittagskogel (2143 m) 
* Dovška Baba/Frauenkogel (1891 m) 
* Hruški vrh i Klek (1776 m) 
* Golica/Kahlkogel (1835 m) 
* Struška/Baerentaler Kotchna (1944 m)
* Vajnež (2104 m) 
* Stol/Hochstuhl (2236 m)
* Kozjak/Kosiak (2016 m)
* Vrtača/Wertatscha (2181 m) 
* Begunjščica (2060 m)

### Istočne Karavanke
* Košuta/Koschuta (2133 m)
* Setiče/Freiberg (1922 m) 
* Obir/Hochobir/ (2139 m) 
* Olševa/Ouschewa (1929 m) 
* Peca/Petzen (2125 m)
* Uršlja gora (1696 m)

## Reference

## Vanjske veze

* ''Karavanke / Karawanken'' na portalu SummitPost
Melanokortin

**Melanokortini** su grupa peptidnih hormona u koje se ubrajaju adrenokortikotropski hormon (ACTH) i razne forme melanocit-stimulišućeg hormona (MSH). Oni mogu biti sintetički (kreirani u laboratoriji) ili endogeno proizvedeni iz proopiomelanokortina (POMC) u pituitarnoj žlezdi. Melanokortini dejstvuju putem vezivanja za i aktiviranja melanokortinskog receptora.

## Literatura

## Vanjske veze
*
Melanokortinski receptor

**Melanokortin receptori** su članovi rodopsin familije 7-transmembranskih G protein-spregnutih receptora.

Pet članova melanokortin receptorskog sistema je poznato svaki od kojih ima osobenu specifičnost za melanokortine,

* . MC1R je asociran sa genetikom pigmentacije.
* . MC2R je takođe poznat kao ACTH receptor ili kortikotropin receptor.
* . MC3R
* . MC4R defekti su uzrok autozomalno dominantne gojaznosti, koja sačinjava 6% svih slučajeva rane gojaznosti.
* . MC5R
Ovi receptori su inhibirani endogenim inverznim agonistima agouti signalni peptid i agutiju srodni peptid, i aktivirani sintetičkim (ie: afamelanotid) i endogenim agonistima melanocit-stimulišući hormonima.

## Selektivni Ligandi
Više selektivnih liganda melanokortin receptora je poznato, i neka sintetička jedinjenja su bila istražena kao potencijalna sredstva za dobijanje tena, i kao lekovi protiv gojaznosti. Potamnjivanje kože je prvenstveno uzrokovano MC1 stimulacijom, dok su anoreksični efekti posredovani MC3 i MC4 receptorima. MC1, MC3 i MC4 su široko izraženi u mozgu, i smatra se da su odgovorni za razne efekte raspoloženja i spoznaje.

## Literatura
Aguti signalni peptid

**Aguti signalni peptid** je peptid koji sadrži 131 aminokiseline. Njegovo otkriće i opis funkcionalnih osobina su objavljeni 1994 u naučnom žurnalu Nature. On deluje kao inverzni agonist na melanokortinske receptore, specifično, MC1. Njega kodira aguti gen .

## Funkcija
Kod miševa, agouti gen kodira parakrini signalni molekul koji stimuliše melanocite folikula dlake da sintetišu feomelanin, žuti pigment, umesto crnog ili smeđeg pigmenta, eumelanina. Pleiotropni efekti konstitutivnog izražavanja ovog gena kod miševa obuhvataju gojaznost, povećanu podložnost tumorima, i preranu neplodnost.

## Povezano
* Agutiju srodni peptid

## Reference

## Literatura

* 

## Vanjske veze
*
Den hemmelighetsfulle leiligheten

***Den hemmelighetsfulle leiligheten*** () je norveški crno-bijeli film snimljen 1948. godine u režiji Tancreda Ibsena. Predstavlja adaptaciju novele Kristiana Elstera d.y.. Protagonist, koga glumi Ola Isene, je sredovječni konzervativni neženja koji se useljava u stan čiji je prethodni stanar bio iznenada preminuli umjetnik. Radnja prikazuje kako, nakon što upozna umjetnikovu djevojku (čiji lik tumači Sonja Wigert), ali i bude izložen atmosferi stana, počinje preuzimati pokojnikove navike, životni stil, a na kraju i identitet.

## Vanjske veze
* 
*
Agutiju srodni peptid

**Agutiju srodni peptid** (*Agutiju srodni protein*, *AgRP*) je neuropeptid koji proizvode AgRP/NPY neuroni u mozgu. Njega jedino sintetišu ćelije koje sadrže NPY, koje su locirane u ventromedijalnom delu arkuatnog nukleusa u hipotalamusu. AgRP se koizražava sa neuropeptidom Y i doprinosi povećanju apetita i umanjenju metabolizma i utroška energije. On je jedan od najpotentnijih i najdugotrajnijih stimulatora apetita. Kod ljudi, agutiju srodni peptid je kodiran  genom.

## Struktura
AgRP je parakrini signalni molekul koji se sastoji od 132 aminokiseline. Njega su nezavisno identifikovala dva tima 1997. na osnovu sličnosti njegove sekvence sa aguti signalnim peptidom (ASIP), proteinom koji se sintetiše u koži i kontroliše boju dlake. AgRP je aproksimativno 25% identičan sa ASIP. Mišji homolog AgRP peptida se sastoji od 131 aminokiseline i ima 81% identičnih aminokiselina sa humanim proteinom. Biohemijske studije indiciraju da je AgRP veoma stabilan u pogledu termalne denaturacije i kiselinske degradacije. Njegova sekundarna struktura sadrži uglavnom randomne zavoje i β-ravni. AgRP je nalazi na humanom hromozomu 16q22, i mišjem hromozomu 8D1-D2.

## Povezano
* Aguti signalni peptid‎‎

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* http://zootekni.comu.edu.tr/a_kadro/yayin/pala/agouti%20pakistan.pdf 
* http://www.endotext.org/obesity/obesity5/obesity5.htm 

## Vanjske veze
* 
* Aguti domen
Agenzia Nazionale Stampa Associata

**ANSA** () je italijanska novinska agencija, osnovana 15. januara 1945. u Rimu. Predstavlja kooperaciju 36 izdavačkih kuća, među kojima su i najveće novinske kuće Italije.

Posjeduje 22 predstavništva u Italiji i 81 u inostranstvu u 78 zemalja svijeta. Prosljeđuje oko 2000 vijesti dnevno. Kao prva novinska agencija u Italiji, ANSA počinje 1996. godine sa slanjem vijesti putem SMS poruka.

## Reference

## Vanjske veze
* Zvanični vebsajt agencije
Senza pietà

***Senza pietà*** () je italijanski crno-bijeli film snimljen 1948. u režiji Alberta Lattuade. Radnja se događa u Livornu pred kraj, odnosno neposredno nakon Drugog svjetskog rata gdje je za vrijeme Italijanske kampanje boravio veliki broj crnih američkih vojnika. Protagonist, čiji lik tumači John Kitzmiller, je crni vojnik koji, kao i neki njegovi suborci, odlučuje ostati Italiji umjesto da se vrati u domovinu gdje bi ga ponovno dočekala rasna segregacija; nakon toga upoznaje i zaljubljuje se u italijansku djevojku (koju tumači Lattuadina supruga Carla Del Poggio), koju je siromaštvo natjeralo u prostituciju.

*Senza pietà*, na čijem je scenariju radio Lattuadin mnogo poznatiji prijatelj Federico Fellini (čija se supruga Giuletta Masina također pojavljuje u filmu), je inspiraciju pronašao u stvarnim događajima, te je sniman na autentičnim lokacijama. To je uključilo i šumu Pineta di Tombolo kraj Pise gdje su nakon rata odbjegli američki dezerteri podigli improvizirano naselje i neko vrijeme se uzdržavali crnom burzom i raznim vrstama kriminala. Kitzmiller je, pak, poput svog lika, u Italiju došao kao vojnik za vrijeme rata te je odlučio ostati, pri čemu mu je *Senza pietà* lansirala karijeru.

*Senza pietà* je premijerno prikazana na venecijanskoj Mostri i uglavnom je dobila dobre kritike, te se smatra jednim od značajnijih ostvarenja neorealizma. U SAD je, međutim, dočekan s velikom dozom neodobravanja, jer je ljubavna veza između crnca i bjelkinje, s obzirom na tada važeće rasne predrasude i institucionalnu segregaciju predstavljala tabu temu.
 
## Vanjske veze
* 
*
Virusni hepatitis

Virusni **hepatitisi**, u narodu poznati kao zarazna žutica, predstavljaju zapaljenje jetre koje zahvata jetru u celini. Virusi hepatitisa su dobili nazive prema abecedi: virus hepatitisa A, B, C, D, E, G, a u novije vreme pominje se i TT virus. Zajednička osobina im je da prvenstveno napadaju jetru, mada mogu dovesti do oštećenja i drugih organa i tkiva. Put infekcije je različit. Virusi hepatitisa A i E se izlučuju iz organizma stolicom, a unose preko usta. Virusi hepatitisa B, C, D, G i TT se unose parenteralnim putem, što znači putem zagađene krvi, sekreta ili ekskreta. Neki od njih daju samoograničavajuće zapaljenje jetre kao što je virus hepatitisa A i E. Nema hroničnog nosilaštva virusa, niti hroničnog zapaljenja jetre, ciroze jetre ili primarnog karcinoma jetre. Izuzetno retko oboleli od hepatitisa A može završiti nepovoljno, a E ima loš ishod samo za trudnice, što je opisano u endemičnim područjima, kao što je Azija. Hepatitis B, C i D mogu dati hronično nosilaštvo, hronično zapaljenje jetre, cirozu i primarni karcinom jetre.

Za hepatitis B postoji specifična prevencija - serum i vakcina.

Za hepatitis C nema ni seruma ni vakcine. To je veoma promenljiv virus koji ima šest osnovnih tipova i 100 podtipova. Ako se da vakcina za jedan, pacijent je nezaštićen za sve ostale. Radi se o virusu koji stalno mutira.

Na osnovu jednog od istraživanja došlo se do podatka da je od 70 ispitanika koji su bili zaraženi hepatitisom C, bio samo jedan koji je imao sidu. Hepatitisom B trenutno je y svetu hronično inficirano 350 miliona ljudi, a godišnja smrtnost je 1,3-1,5 miliona. Hepatitisom C je hronično inficirano 170 miliona, a godišnje umire oko 250 000 ljudi. Pojavljuje se podatak da virusom C u Srbiji ima zaraženih oko 80 000. Samo svaki četvrti pacijent svestan da ima hepatitis C ili B. Razlog za to je što ove infekcije dugo ostaju bez simptoma bolesti pa se ne prepoznaju.

Kod virusnih hepatitisa nespecifična prevencija se primenjuje kod svih. Kod A i E je bitno da ruke budu čiste, da hrana i voda budu higijenski ispravni. Postoji i specifična prevencija. Za hepatitis A cy serum (gamaglobulin) i vakcina. Za hepatitis E nema specifične prevencije. kad su u pitanju hepatitis B i C situacija je složenija jer se radi o daleko opasnijim virusima. Ovi virusi mogu da se spreče ako im se preseče put infekcije. Ovi virusi ne idu vazduhom i ne prenose ih komarci. He zna se pouzdano da li idu preko usta, ali se prenose seksualnim putem, posebno virus B.

## Galerija

File:Identification-of-a-Novel-Drug-Lead-That-Inhibits-HCV-Infection-and-Cell-to-Cell-Transmission-by-pone.0111333.s002.ogv
File:Viral hepatitis.webm


## Reference

## Vanjske veze

* WHO fact sheet of hepatitis
* Viral Hepatitis at the Centers for Disease Control
Karoten

Termin **karoten** (*karotin*, od , ili karot) se koristi za nekoliko srodnih nezasićenih ugljovodoničnih supstanci sa formulom C40Hx, koje sintetišu biljke. Karoten je narandžasti fotosintetički pigment koji je značajan za fotosintezu. Svi karoteni su obojeni. Oni su odgovorni za narandžastu boju šargarepa, kao i za boju mnogih vrsta voća i povrća (na primer, krompira i dinja). Karoteni su takođe odgovorni za naradžaste (mada ne za sve žute) boje suvog lišća. Oni takođe (u nižim koncentracijama) utiču na žutu boju mlečne masti i putera. Omnivorne životinjske vrste koje su relativno loši pretvarači obojenih prehrambenih karotenoida u bezbojne retinoide imaju žuto obojenu telesnu mast, što je posledica karotenoidnog zadžavanja.

Karoteni doprinose fotosintezi putem prenosa svetlosne energije koju oni apsorbuju od hlorofila. Oni takođe štite biljna tkiva tako što pomažu apsorbciju energije sa singletnog kiseonika, pobuđene forme kiseonika O2 koja se formiraju tokom fotosinteze.

β-Karoten se sastoji od dve retinilne grupe. On se razlaže u sluzokoži ljudskih tankih creva posredstvom β-karoten 15,15'-monooksigenaze do retinala, koji je forma vitamina A. β-Karoten može da bude uskladišten u jetri i telesnoj masnoći, i da se pretvori u retinal po potrebi. On je forma vitamina A za ljude i neke životinje. Karoteni α-karoten i γ-karoten, takođe deluju kao vitamin A, mada u manjoj meri od β-karotena. Isto važi za ksantofil, karotenoid β-kriptoksantin. Svi drugi karotenoidi, uključujući likopen, nemaju beta-ring i stoga ne deluju kao vitamin A. Oni mogu da imaju antioksidansno dejstvo i druge biološke aktivnosti.

Životinjske vrste se međusobno razlikuju u znatnoj meri u pogledu sposobnosti konvertovanja karotenoida koji sadrže retinil (beta-jonon) do retinala. Mesožderi ih generalno slabo konvertuju jer nemaju β-karoten 15,15'-monooksigenazu. Mačke mogu da konvertuju tragove β-karotena do retinola, mada je ta količina daleko manja od njihovih dnevnih potreba za retinolom.

## Reference

## Povezano
* Antioksidans

## Vanjske veze
* β-karoten
* Vodič za dijetarne suplemente
Elastin

**Elastin** je sastavna komponenta ekstracelularnog matriksa. Mnoga tkiva i organi u organizmu zahtevaju da budu jaki i ujedno elastični (krvni sudovi, koža, pluća...), što omogućavaju elasinska vlakna. Elastin se uvek nalazi uz nerstegljiviji kolagen kako bi se ograničilo rastezanje samog tkiva koje izgrađuje. Kod ljudi, elastin je kodiran  genom.

## Funkcija
Ovaj gen kodira protein koji jedna od dve komponente elastičnih vlakana. On je bogat u hidrofobnim aminokiselinama kao što su glicin i prolin, koje formiraju mobilne hidrofobne regione povezane unakrsnim vezama između lizinskih ostataka. Višestruke transkriptne varijante koje kodiraju različite izoforme ovog gena su nađene. Drugo ime za elastin je tropoelastin.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze
* 
* Vilijams-Bjuren sindrom
ELN

Termin **ELN** ima više značenja.

* Elastin, protein
* Elektronska laboratorijska sveska, računarski program
WBS

Termin **WBS** ima više značenja.

* Elastin, protein
* Vilijams-Bjurenov sindrom, ratki genetički poremećaj
Talijum oksid

Talijum ima nekoliko oksida:
* Talijum(I) oksid Tl2O
* Talijum(III) oksid Tl2O3
* Talijum(IV) oksid ili talijum dioksid TlO2
* Tl4O3
Amatoksin

**Amatoksini** su grupa od osam ili više toksičnih jedinjenja koja se mogu naći u nekoliko otrovnih gljiva, prvenstveno u vrsti *[[Amanita phalloides]]* (zelena pupavka). Amatoksini su prisutni i u još nekoliko vrsta iz rodova *[[Amanita]]*, *[[Conocybe]]*, *[[Galerina]]* i *[[Lepiota]]*.

## Hemijska struktura
Ova jedinjenja imaju sličnu strukturu, koja se sastoji od makro-prstenova formiranih od osam aminokiselina. Heinrich Wieland i Rudolf Hallermayer sa Minhenskog Univerziteta su izolovali ova jedinjenja 1941. godine . 
Svi amatoksini su oligopeptidi sintentisani kao proproteini od 35 aminokiselina, od kojih se finalnih 8 aminokiselina odvoji uz pomoć prolil-oligopeptidaze.

Trenutno deset amatoksina je poznato:

Postojanje δ-Amanitina je postulisano, ali njegova hemijska struktura nije određena.

## Mekanizam akcije
Njihov glavni toksični mekanizam je inhibicija RNK polimeraze II, koja je vitalni enzim u sintezi informacione RNK (iRNK), microRNA i male jedarne RNK. U odsustvu iRNK, esencijalna proteinska sinteza, i zbog toga ćelijski metabolizam, se zaustave i ćelija ugine. 

## Klinički simptomi
Jetra je organ koji je prvenstveno ugrožen, zato što je to organ kroz koji sastojci hrane prvo prolaze nakon apsorpcije u gastrointestinalnom traktu. Nekoliko drugih organa, posebno bubrezi, su ugroženi u značajnoj meri. RNK polimeraza u zelenoj pupavci nije senzitivna na efekte amatoksina što omogućava tim pečurkama da normalno funkcionišu u prisustvu amatoksina.  Procenjena minimalna letalna doza za čoveka je 0,1&nbsp;mg/kg ili 7&nbsp;mg toksina u odraslim osobama. Njihova spontana interstinalna apsorpcija združena sa njihovom termostabilnošću dovode do brzog rezvoja toksičnih efekata. 

## Tretman
Tretman se sastoji of visokih doza penicilina kao i od dodatnih mera u slučajevima ozlede jetre i renalnog trakta. Posebna pažnja se daje održavanju hemodinamičke stabilnosti.

## Detekcija
Prisustvo amatoksina u uzorcima pečurki se može detektovati koristeći Meixner Test (koji je još poznat kao Wieland Test).

## Reference
Terapeutski indeks

**Terapeutski indeks** (*terapeutski odnos*) je poređenje količine terapeutskog agensa koji uzrokuje terapeutsko dejstvo i količine koja izaziva smrt (u studijama na životinjama) ili toksičnost (u studijama na ljudima). Kvantitativno, to je odnos letalne ili toksične doze podeljen sa terapetskom dozom.

U životinjskim studijama, terapeutski indeks je letalna doza leka za 50% populacije (LD<sub>50</sub>) podeljena minimalnom efektivnom dozom za 50% populacije (ED<sub>50</sub>).

## Reference

## Literatura
* 
* 

## Povezano
* Efektivna doza
* Letalna doza
* IC50
Efektivna doza

**Efektivna doza** (ED) u farmakologiji je doza ili količina leka koja proizvodi terapeutski odgovor ili željeni efekat kod dela korisnika.

*Srednja efektive doza* je doza koja deluje na 50% populacije koja koristi lek. Ona se označava sa **ED<sub>50</sub>**. ED50 vrednost se koristi kao mera razumnog očekivanje dejstva leka, mada ona ne mora da bude doza koju lekari koriste.

ED95 vrednost je doza koja je potrebna da se ostvari dejstvo kod 95% populacilacije izložene leku. ED95 vrednost je na primer važna za generalnu anesteziju.

## Reference

## Literatura
* 
* 

## Povezano
* Letalna doza
* Terapeutski indeks
ATMP

**ATMP** se može odnositi na:

* Metilenfosfonatna kiselina
* Advances in Theoretical and Mathematical Physics, matematički žurnal
Metabotropni glutamatni receptor 7

**Metabotropni glutamatni receptor 7** je protein koji je kod ljudi kodiran  genom.

## Funkcija
L-glutamat je jedan od glavnih ekscitatornih neurotransmitera u centralnom nervnom sistemu. On aktivira jonotropne i metabotropne glutamatne receptore. Glutamatergična neurotransmisija učestvuje u većini aspekata normalih moždanih funkcija i njena perturbacija se javlja kod mnogih neuropatoloških oboljenja. Metabotropni glutamatni receptori su familija G protein spregnutih receptora, koja se deli u tri grupe na osnovu homologije sekvenci, mehanizama prenosa signala, i farmakoloških svojstava. Grupa I obuhvata GRM1 i GRM5. Ti receptori aktiviraju fosfolipazu C. Grupa II obuhvata GRM2 i GRM3, dok grupa III obuhvata GRM4, GRM6, GRM7 i GRM8. Receptori grupe II i III su povezani inhibicijom kaskade cikličnog AMP-a ali se razlikuju u njihovim selektivnostima za agoniste.

## Ligandi
### Agonisti
* AMN082: alosterni agonist; indukuje brzu internalizaciju; non-glutamatergic binding component

### Antagonisti
* MMPIP: alosterni antagonist/inverzni agonist

## Interakcije
Metabotropni glutamatni receptor 7 formira interakcije sa PICK1.

## Reference

## Literatura

## Vanjske veze
*
Slovenj Gradec (općina)

**Općina Slovenj Gradec** (slovenski: *Mestna občina Slovenj Gradec*) je jedna od **11** Gradskih općina Slovenije od 16 870 stanovnika., administrativni centar općine je istoimeni grad Slovenj Gradec.
## Geografija
Općina Slovenj Gradec leži sjeveroistočno od Ljubljane i administrativno je podpadala do nedavno pod pokrajinu Štajersku, ona ima površinu od 173.7 km² na kojoj egzistira 22 naselja.
## Naselja Općine Slovenj Gradec
Brda, Gmajna, Golavabuka, Gradišče, Graška Gora, Legen, Mislinjska Dobrava, Pameče, Podgorje, Raduše, Sele, **[[Slovenj Gradec]]**, Spodnji Razbor, Stari trg, Šmartno pri Slovenj Gradcu, Šmiklavž, Tomaška vas, Troblje, Turiška vas, Vodriž, Vrhe, Zgornji Razbor

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Općine Slovenj Gradec
Pektin

**Pektin** ( – zgusnut, ščvrsnut) jeste dijetalno vlakno koje sadrže ćelijski zidovi biljaka. Prvi put ga je izolovao i opisao Anri Brakono 1825.

## Upotreba
Za tržište se proizvodi kao beli do svetlobraon prah, a većinom se dobija iz kore citrusnog voća, jer se ona satoji od oko 30% pektina. Koristi se kao zgušnjivač, naročito za džemove i žele. Sem toga, koristi se i u filovima, lekovima, kao stabilizator i kao izvor vlakana. U crevnom traktu, pektin vezuje holesterol, te smanjuje njegov nivo u krvi. Takođe, vezujući proste ugljene hidrate, pektin usporava rast nivoa šećera u krvi.

## Reference
Seskviterpen

**Seskviterpeni** su klasa terpena koji se sastoje od tri izoprenske jedinice i imaju molekulsku formulu C15H24. Kao i monoterpeni, seskviterpeni mogu da budu aciklični ili da sadrže prstene, uključujući mnoge jedinstvene kombinacije. Biohemijekse modifikacije kao što su oksidacija ili premeštanje proizvode srodne **seskviterpenoide**.

Seskviterpeni se prirodno javljaju u biljkama i insektima, npr. kao semiohemikalije, e.g. odbrambeni agensi ili feromoni.

## Aciklični
Kad geranil pirofosfat reaguje sa izopentenil pirofosfatom, rezultat je 15 ugljenika dug farnezil pirofosfat, which is an intermedijer u biosintezi seskviterpena kao što je farnezen. Oksidacija može da proizvede seskviterpenoide, npr. farnezol. 
:

## Monociklični
Sa povećanjem dužine lanca i dodatnim dvostrukim vezama, do ciklizacije može doći na brojne druge načine, te stoga postoji znatan broj cikličnih seskviterpena. Pored uobičajenih šestoatomskih prstena (npr. zingiberen), ciklizacija od jednog kraja lanca do drugog može da dovede do makrocikličnih prstenova kao što je humulen.

## Biciklični
:
Osim uobičajenih šestoatomskih prstenova (npr. kadineni), jedan od klasičnih bicikličnih seskviterpena je kariofilen, iz ulja klinčića, koji ima prsten sa devet atoma i ciklobutanski prsten. Dodatakom višestrukih veza se formiraju aromatični biciklični seskviterpenoidi kao što su vetivazulen i gvajazulen.

## Triciklični
Dodatak trećeg prstena dalje uvećava broj mogućih struktura. Primer takvih struktura su longifolen, kopaen i alkohol patholol.

## Diktioforin A i B
Dva nova seskviterpena su identifikovana iz gljivica, diktioforin A i B.

## Reference

## Vanjske veze
*
Hidroksieikozatetraenoiska kiselina

Termin **Hidroksieikozatetraenoinska kiselina** ima više značenja.
* 5-Hidroksieikozatetraenoinska kiselina
* 12-Hidroksieikozatetraenoinska kiselina
Intermedijer

Termin **intermedijer** ima više značenja:
* Metabolički intermedijer
* Reakcioni intermedijer
* Prelazni filamenti
Prelazni filamenti

**Prelazni filamenti** ili **intermedijerni filamenti** su grupa proteinskih niti (filamenata) koja čini deo citoskeleta. Ovo je grupa proteinskih niti koje su sličnih ultrastrukturnih svojstava, ali su izgrađene od različitih vrsta proteina. Imaju ulogu u pružanju potpore i zaštiti od istezanja ćelije, a ne učestvuju u pokretima ćelije. Naziv prelazini (intermedijerni) filamenti su dobili zbog toga što im je prečnik veći od mikrofilamenata, a manji od prečnika mikrotubula. NJihov prečnik se kreće od 8 do 10 nm. NJihovo prisustvo je utvrđeno samo u životinjskim ćelijama, ali kod njih su pronađeni i u citoplazmi i u jedru. Ova grupa filamenata pokazuje značajnu razliku u vrsti proteina koji je izgrađuju, a takođe i tkivnu posebnost. Uglavnom prožimaju citosol u vidu mreže ili snopova. Prelazni filamenti su najstabilniji deo ćelijskog skeleta pošto se njihove proteinske podjedinice ne polimerizuju niti depolimerizuju. 

Poznato je pet osnovnih klasa prelaznih filamenata:
# keratinski filamenti
# dezminski
# vimentinski
# neurofilamenti
# glijalni filamenti

Prelazni filamenti se mogu međusobno povezivati putem proteina kao što su npr. sinemin, filagrin i plektin. Sinemin pomaže u stvaranju mreža od dezminskih filamenata, plektrin stvaranju mreža od vimentinskih filamenata, dok filagrin pomaže u stvaranju snopova od keratinskih filamenata.

## Građa

Sem toga što su približno iste debljine prelazni filamenti imaju istu opštu građu. Podjedinice prelaznih filamenata se sastoje iz tri „dela“: centralnog jezgra koje sačinjava α spirala, i dva bočna dela (-C i N-). Centralni deo se sastoji od 4 α spirale koje su odvojene sa 3 nespiralizovana segmenta.

Kada se dve podjedinice udruže nastaje **dimer**. On nastaje tako što se dve podjedinice uvijaju jedna oko druge. Podjedinice u dimeru mogu biti postavljene paralelno (-C deo jedne podjedinice ide naspram -C dela druge podjedinice) ili antiparalelno (-C deo jedne podjedinice ide naspram N- dela druge podjedinice). Ukoliko se posmatra pod elektronskim mikroskopom dimer izgleda kao štapićast molekul sa loptastim (globularnim) domenima na krajevima.

Dimeri se bočno udružuju i nastaje **tetramer**. Kod tetramera su dimeri antiparalelno orijentisani. Potom se tetrameri spajaju krajevima te nastaje **protofilament**. Par protofilamenata se bočno udružuje i nastaje **protofibril**. Konačno, povezivanjem četiri protofibrila nastaje **prelazni filament**.

## Literatura
* Citologija - Animalni deo II; Dr. Radmila Glišić
Lančana reakcija

**Lančana reakcija** je niz reakcija gde reaktivni produkt ili među produkt prouzrokuje dalje
reakcije. Primeri lančanih reakcija su:

* Nuklerana fisija, gde se atom u toj reakciji raspada na nekoliko novih atoma, produkta, pritom oslobađajući nove neutrone, sposobne da daljen prouzrokuju fisionu lančanu reakciju sa drugim atomima. 
* Hemijska reakcija, gde je produkt reakcije i sam reaktivan i može da prouzrokuje dalje, slične, reakcije. Na primer, svaki korak lančane reakcije H2 + Cl2 utroši jedan molekul H2 ili Cl2, jedan slobodan radikal H ili Cl proizvodeći jedan molekul HCl i slobodan radikal.
* Elektronska lavina, gde udar slobodnih elektrona u jakom električnom polju formira nove elektrone koji će prozvesti istu uzastopnu, lančanu, reakciju.