open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Normandija (razvrstavanje)

**Normandija** se može odnositi na:

* Normandija, region u Francuskoj

ili:

* Gornja Normandija, bivši region u Francuskoj
* Donja Normandija, bivši region u Francuskoj

ili:

* Vojvodstvo Normandija, bivša država

## Povezano
* Normandi, razvrstavanje
Quillacollo

**Quillacollo** je grad i općina od 117,859 stanovnika u sredini Bolivije u Departmanu Cochabamba i Istoimenoj provinciji u kojoj je 
administrativni centar.

## Karakteristike

Quillacollo se nalazi 13 km istočno od svog centra departmana Cochabambe pa je njegovo satelitsko predgrađe i dio je te metropole.

Općina Quillacollo je osnovana 1905. kao ruralno predgrađe Cochabambe.

Danas je poznata po neoklasicističkoj crkvi sv. Ildefonsa, koja je proglašena nacionalnim spomenikom.
 

Na brdu južno od grada nalazi se arheološko nalazište *Cotapachi* iz vremena Inka (1450.), poznato po ostatcima **colci** (ambara) u kojima su Inke čuvale kukuruz i druge usjeve. Njih je navodno bilo gotovo 2,500, danas na tom lokalitetu postoje samo ruševni temelji i nekoliko novoizgrađenih replika tih objekata.

Privreda se bazira na ratarstvu (krumpir, kukuruz, povrće), govedarstvu, peradarstvu i svinjogojstvu.
U Quillacollu postoje manji pogoni za proizvodnju cigli, gipsa i vapna.
## Izvori

## Vanjske veze

* ''El municipio de Quillacollo''
Pedro Domingo Murillo (provincija)

**Provincija Pedro Domingo Murillo** (španjolski: *Provincia Pedro Domingo Murillo*) je jedna od 18 provincija bolivijskog Departmana La Paz.

## Karakteristike
Pedro Domingo Murillo ima površinu od 3,825 km², na kojoj živi 1,669,807 stanovnika.
Prostire se na sjeveru  zemlje po Altiplanu na prosječnoj nadmorskoj visini od  4,296 metara.

Administrativni centar provincije je grad Palca koji ima 17,707 stanovnika.

Provincija je administrativno podjeljena na 5 općina to su;
*La Paz 779,728
*Palca 17,707
*Mecapaca 16,324
*Achocalla 22,594
*El Alto 860,062

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de La Paz'' (službene stranice)
Opservatorija Şamaxı

**Šamakhijska astrofizička opservatorija, nazvan po Nasredinu Tusiju iz Nacionalne akademije nauka Azerbejdžana** (**ANAS ShAO**; ) je osnovan 17. novembra 1959. godine, po dekretu Br. 975 Saveta ministara Azerbejdžanske SSR. ShAO deluje kao istraživački institut u okviru Odeljenja za fizičke, matematičke i tehničke nauke ANAS. Opservatorija se nalazi na severoistoku Velikog Kavkaskog lanca, 150&nbsp;km od grada Bakua, u istočnom delu planine Pirkuli, na nadmorskoj visini od 1435–1500 m, u geografskim koordinatama λ = 48⁰ 35' 04" E, φ = 40⁰ 46 '20"N. Ovde broj vedrih noći pogodnih za posmatranje dostiže 150-180 godišnje.

U septembru 2008. godine u opservatoriji su izvršene znatne popravke.

## Izvori

## Vanjske veze

* Službena stranica
Colcapirhua

**Colcapirhua** je grad od 51,896 i općina od 59,172 stanovnika u sredini Bolivije u Departmanu Cochabamba.

## Karakteristike

Colcapirhua se nalazi 9 km istočno od svog administrativnog centra Cochabambe pa je njegovo satelitsko predgrađe i dio je te metropole.

Općina Colcapirhua je osnovana tek 1985., kao najmlađa općina u Departmanu Cochabamba, nakon 27- godišnje borbe sa općinom Quillacollo, koja se tome protivila..

Ime je dobila po kečuanskoj riječi - **qollqe** (ambar, skladište) od trske i blata.
Taj kraj je Carstva Inka bio važan proizvođač i skladište žitarica koje su kasnije distribuirale po cijelom carstvu, pa je na terenu pronađeno puno ostataka tih qollqi, a najviše na arheološkom nalazištu *Cerro Kenamari*.

Još od tih vremena stanovnici su bili poznati kao vrsni grnčari, ta tradicija održala se do danas.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de Colcapirhua''
Choqueyapu

**Choqueyapu** (španjolski: *Río Choqueyapu*, u donjem toku znana kao Río de La Paz) je rijeka na zapadu Bolivije, duga 44 km, najveći vodotok grada La Paza.

## Hidrologija

Rijeka izvire na obroncima planine Chacaltaya u masivu Cordillera Real 35&nbsp;km sjeverno od La Paza.
Protiče kroz njegov centar i po južnoj periferiji, kad izađe iz grada kod lokaliteta Aranjuez i primi najveću pritoku Irpavi, mjenja ime i zove se La Paz,
  
Od izvora na 5,500 metara nadmorske visine do ušća Irpavija na 3,100 metara, ima pad od 2,372 m.

Čitavo porječje rijeke površine 535 km², prostire po Departmanu La Paz u kom živi 813,811 stanovnika pretežno u gradu La Pazu, pa su njene vode neobično važne za snabdjevanje grada.

Najveći vodostaj ima u januaru, kad na Altiplanu padne prosječno 124,1 mm padavina, a najmanji u junu kad gotovo presuši, samo 6,2&nbsp;mm.
Vode su joj jako zagađene kanalizacijom i svim vrstama otpadnih voda tog velikog grada.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Choqueyapu River'' (na portalu Mapcarta)
Illimani

**Illimani** (španjolski: *Nevado Illimani*) je 2 najviša planina u Boliviji, visoka 6,438 metara, koja se nalazi pored grada La Paza u masivu Cordillera Real. 

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Nevado Illimani, Bolivia'' (na portalu Peakbagger)
Široke (Prešov)

**Široke** () je naseljeno mjesto u okrugu Prešov, u Prešovskom kraju, Slovačka Republika.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze
* 
*  
* Naselja okruga Prešov
Tiquipaya

**Tiquipaya** je grad od 49,237 i općina od 54,875 stanovnika u sredini Bolivije u Departmanu Cochabamba.

## Karakteristike

Tiquipaya se nalazi 11 km sjeverno od svog administrativnog centra Cochabambe pa je njegovo satelitsko 
predgrađe i dio je te metropole.

Na teritoriju općine ima više od 111 jezera, a najveća su; Escalerani, Toro, Sayto Cocha, Mayu, Matara, Huara Huarani, Torzeni Kjocha, Rumi Plaza i Pujru Kjocha.
## Historija
Općina Tiquipaya je osnovana  1957., nakon upornih zahtjeva građana koji su započeli još 1946.

Ime - Tiquipaya je ajmarskog porijekla, a znači *Ravno [[ušće]] dviju [[rijeka]]*. Za Carstva Inka bio je zvan kao *Kraljevski grad Indijanaca*, jer je pripadao njihovim vladarima Inca Yupanqu i Huayna Kapacu, koji su ga koristili za poljoprivredu.

Danas je poznata kao *Prijestolnica cvijeća*, zbog brojnih rasadnika tog ukrasnog bilja.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de Tiquipaya''
Palca (La Paz)

**Palca** je grad i općina od 17,707 stanovnika na zapadu Bolivije u Departmanu La Paz i Provinciji Pedro Domingo Murillo u kojoj je administrativni centar.

## Karakteristike
Palca se prostire u planinskom klancu na 3,600 metara nadmorske visine, udaljena 52 km jugoiistočno od glavnog grada La Paza. 

## Historija
Palcu su osnovali španjolski konkvistadori, tragajući za zlatom po obroncima planine Illimanija.
Za vladavine Vicekraljevstva Peru grad je imao ekonomsku.važnost, jer se nalazio na trasi puta između rudnika zlata i srebra u Potosíju i luke u Arici.

Tim putem koji su koristili još Inke, Španjolci su karavanama prebacili  tone tih plemenitih metala.
U ta vremena osnivali su se prvi rudnici i rančevi.

Za ustanka Túpac Amarua 1781. protiv kolonijalnog režima, Palca je bila jedan od njegovih epicentara na jugu. Ustanak je ugušen nakon što je lokalni vođa Juan Buitrón poražen i ubijen u Tarapaci.
Kod Palce se vodila bitka i za Pacifičkog rata 1880. između čileanskih i bolivijskih snaga.

Od 1934. u gradu djeluje tvornica sumpora Gloria.

Palca je gradska prava dobila 1959.
## Privreda
Danas se malobrojno stanovništvo Palce pored tradicionalnog ratarstva i stočarstva još uvijek bavi
i rudarstvom, iskapa se zlato, volfram i cink.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municipalidad Distrital de Palca'' (službene stranice)
Viacha

**Viacha** je grad od 62,516i općina od 81,668 stanovnika na sjeveru Bolivije u Departmanu La Paz i Provinciji Ingavi u 
kojoj je administrativni centar.

## Karakteristike
Viacha se prostire na Altiplanu na 3,871 metara nadmorske visine, udaljena 25 km jugozapadno od glavnog grada La Paza i 18 od El Alta

## Historija

Viacha koja je osnovana 1551. dugo je tavorila kao selo, pa je status ville dobila tek 1841. nakon što je Bolivija postala administrativni centar novoosnovane Provincije Ingavi.

U grad je izrastati kad je početkom 20. vijeka postala jedna od željezničkih stanica na pruzi La Paz -luka Guaqui na Jezeru Titicaca.
Tako da je gradska prava dobila već 1906.

## Privreda i transport
Viacha je dom velike cementare, pivovare i nekoliko tvornica keramike i cigli.
Pored tog za privredu je važno i stočarstvo (govedarstvo i svinjarstvo) u okolici

Cestama 1 i 19 povezana je sa gradom El Alto a željeznicom sa La Pazom i Guaqujem. 

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autonomo Municipal de Viacha'' (službene stranice)
Sacaba

**Sacaba** je grad od 149,563 i općina od 175,758 stanovnika u sredini Bolivije u Departmanu Cochabamba i Provinciji Chapare u kojoj je administrativni centar

## Karakteristike

Sacaba se nalazi 13 km istočno od dministrativnog centra departmana Cochabambe, u kojoj radi dobar dio njenih stanovnika, tako da je rezidencijalno predgrađe te metropole.

## Historija

Za Predkolumbovskih vremena teren današnje općine bio je naseljen Ajmarama, oko 1210. godine nastalo je kečuonsko selo Sacaba. 
Nakon dolaska Španjolaca konkvistador Diego Alemán podigao je 1560. vojni logor kako bi zaštitio ekspedicije koje su tragale za mitskim Paititijem i njegovim zlatom, od napada Indijanaca.

Današnja  Sacaba osnovana je tek 1761. pod imenom *Villa de San Pedro de Sacaba*.

Oko 1800. podignuta je crkva San Pedro, gradić je brzo napredovao osnivanjem hacijendi pa je 1854., postao administrativni centar novoosnovane Provincije Chapare. Nakon tog je 1905. dobio status grada.

Nakon agrarne reforme 1953. došlo je do propadanja hacijendi, i njihove podjele siromašnim Ajmarama, koji su na tim malim farmama počeli uzgajati koku.
 
Kad je zatvorena tržnica koke i počelo uništavanje tih nasada, došlo je do velikih demonstracija 2002. u kojima je poginulo nekoliko ljudi.
Budući predsjednik Evo Morales koji je tad bio vođa uzgajivača koke i protivnik zatvaranja tržnice u Sacabi, morao je zbog tog podnjeti ostavku na mjesto potpredsjenika parlamenta.

## Privreda

Najveće tvornice u gradu su *Europlast* (plastični proizvodi), *Agusbro s.r.l.* (metale konstrukcije, industrijska oprema) i *Vicsum máquinas* (Industrijske mašine za ugostiteljstvo).
Općina je poznata kao žitorodni kraj.
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de Sacaba''
Ingavi (provincija)

**Provincija Ingravi** (španjolski: *Provincia de Ingravi*) je jedna od 20 provincija bolivijskog Departmana La Paz.

## Karakteristike
Ingravi ima površinu od 4,101 km², na kojoj živi 146,888 stanovnika.
Prostire se na sjeveru  zemlje po Altiplanu i duž jugoistočne obale Jezera Ticicaca na prosječnoj nadmorskoj visini od 3,882 metara.

Administrativni centar provincije je grad Viacha koji ima 62,516 stanovnika.

Provincija je administrativno podjeljena na 7 općina to su;
*Viacha
*Guaqui
*Tiahuanaco
*Desaguadero
*San Andrés de Machaca
*Jesús de Machaca
*Taraco

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de La Paz'' (službene stranice)
El Alto

**El Alto** (prevedeno:**Visoki**) je grad i općina od 842,378 stanovnika na zapadu Bolivije u Departmanu La Paz. Po tome je drugi po veličini grad u zemlji nakon Santa Cruz de la Sierre.

Kako se nalazi u metropolitanskom području La Paza, zajedno sa njim i ostalim gradovima formira konurbaciju koja ima 2,225,000 stanovnika.

## Karakteristike
El Alto se prostire na visoravni Altiplano na 4,150 metara nadmorske visine, udaljen dvadesetak km istočno od glavnog grada La Paza. 

## Historija

Historija El Alta povezana je sa  La Pazom, jer je nikao kao njegovo predgrađe.

Sve do početka 20. vijeka, taj dio Altiplana bio je gotovo nenaseljen, prvi stanovnici naselili su se kad je izgrađena željeznička pruga La Paz-Titicaca 1905. Prava urbanizacija počela je kad je izgrađen aerodrom 1925.

Nukleus današnjeg grada dogodio se 1948. kad je osnovano vijeće kvarta *Alto Lima*.

U aprilu 1970. je osnovan ured vicegradonačelnika *El Alto de La Paza*.
El Alto je velik demografski rast doživio između 1976.-1986., kad se doselilo puno osiromašenih seljaka sa planina.
Tad se od 95,000 - 1976. broj stanovnika popeo na 307,000, a četiri godine kasnije na 405,000.

Taj velik rast rezultirao je osnivanjem Općine El Alto 1985., pa je i mjesto početkom 1988. dobilo status grada.

Na početku 1989. osnovan je Tehnički univerzitet, današnji Autonomni univerzitet El Alto.

El Alto je 2003. bio poprište velikih demonstracija, kad se tražila nacionalizacija svih izvora nafte i plina i zabrana prodaje Čileu, kao zahtjev za Ustavotvornu skupštinu.
Bilansa tih ubijenih, 400 ranjenih, i ostavka predsjednika Gonzalo Sánchez de Lozada.

## Privreda i transport

El Alto je 2020. imao 28,510 registriranih firmi, od kojih su gotovo 86% bile male, sa par zaposlenih. 

trgovinom i uslugama se bavi 75% firmi, Industrijskom i zanatskom proizvodnjom 16%, a poljoprivredom ni 1%.
Uz nekoliko većih pogona kemijske industrije, ima puno manjih pogona prehrambene, tekstilne, građevinske i Industrije kože i obuće.

Grad je dobro povezan željeznicom i autocestama sa gradovima u zemlji i inozemstvu. 
Veliki *Internacionalni [[aerodrom]] La Paz/El Alto* (IATA: **LPB**, ICAO: **SLLP**). nalazi se 6 km jugoistočno od centra.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de El Alto'' (službene stranice)
Cordillera Real (Bolivija)

**Cordillera Real** (kojiput zvana i *Cordillera Oriental*) je veliki planinski masiv, najistočniji od dva u Boliviji Boliviji.

## Karakteristike
Proteže u smjeru sjever-jug u dužinu od nekih 1,200 km preko čitave zemlje. 
Masiv razdvaja ravnicu sliva rijeke Amazone na istoku od visoravni Altiplana na zapadu.  

Cordillera Real ima dvije karakteristične fiziografske regije; viši **[[Valles (Bolivija)|Valles]]**, sa visoravnima od 2,500 do 3,500 m, i niži **[[Yungas]]** sa visoravnima između 1,000 - 2,000 m.   

Glavni hrbat masiva koji se proteže od masiva Vilcanota na sjeveru do prijevoja San Francisco na jugu, sastoji se od šest manjih masiva: Cordillera de La Paz, Cordillera Tres Cruces; dva paralelna masiva, Azanaque (istok) i Frailes (zapad), te Chichasa i Lípeza, koji se proteže prema jugozapadu i pretapaju se sa drugim, zapadnijim planinskim masivom Bolivije - Cordillerom Occidental. 

Cordillera de La Paz je najviši dio masiva, sa planinama kao što je Illampu, koja ima 6,421 m.

Po obrancima masiva nižu se indijanska sela domorodaca Ajmara i Kečua.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Cordillera Real mountains, Bolivia'' (na portalu Encyclopaedia Britannica
Ljevičarska omladina (Kina)

**Ljevičarska omladina** (kin. 左派青年) je zajednica mladih u Narodnoj Republici Kini poznata po prosvjedima za prava radnika u Šenženu Jasicu 2018.

## Pregled
Kineska ljevičarska omladina uglavnom su mladi studenti rođeni 1990-ih (v. Milenijalci i G-Z), i oni čine vrlo malu manjinu među kineskim studentima. Ti su studenti obično organizirani u ime čitateljskih klubova i studentskih društava, smještenih na velikim sveučilištima, različitih veličina i naziva. Ono što je zajedničko tim studentskim organizacijama je da se protive marksizmu kao službenoj kineskoj ideologiji i zagovaraju marksizam "buntovničke revolucije". Ove studentske udruge uključuju Marksističko društvo Pekinškog sveučilišta, Udrugu za civilni razvoj Kineskog sveučilišta Renmin Xinguang, Udrugu mladih Xinxin Sveučilišta jezika i kulture u Pekingu, i druge. Budući da su njihovi članovi podržavali radnički pokret Šenžen Jasic, Kinezi su očistili te ljevičarske udruge komunističke vlasti.

## Recepcija
Slovenski radikalni ljevičarski filozof Slavoj Žižek raspravljao je o nestanku Yue Xina u članku objavljenom u The Independentu, tvrdeći da on odražava inherentne kontradikcije u kineskom društvu, naime da se službena državna ideologija marksizma smatra opasnim oblikom subverzije režima.

## Izvori
Husein Bašić

**Husein Bašić** (Brezojevica, 1938. – Podgorica, 2007.) bio je književnik, pedagog, povjesničar i sakupljač narodne književnosti.

## Život
Rođen 1948. kod Plava, gimnaziju je pohađao u Ivangradu i Novom Pazaru, da bi diplomirao na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Vrlo rano je se počeo baviti poezijom.

Radio je kao profesor u gimnaziji, a zatim kao službenik u Ministarstvu prosvjete, nauke i kulture Republike Crne Gore. Prvu zbirku pjesama (*Od sunca ogrlica*) je objavio 1970., u periodu kada je se pozanimao za narodnu usmenu književnost (zbirke *Crni dukati*, *Ispod zlatnih streh*, *Bestražje*).

Od početka 1990-ih aktivno je se zalagao za kulturni razvoj i emancipaciju Bošnjaka u Sandžaku. U toj svrsi je 1993. godine osnivao zajedno sa drugim Kulturno društvo *Almanah*. Udruga je počela izdavati istoimeni časopis, a u prvoj godini postojanja (1994.) urednik je bio isti Bašić. Od 1996. godine bio je predsjednik Zajednice KUD Bošnjaka Sandžaka „Preporod“ (KUD Bošnjaka Sandžaka „Preporod“). Godine 1990. je istupio iz Udruženja književnika Crne Gore zbog drugačijeg stava prema politici Slobodana Miloševića. U narednom desetljeću je postao (2002.) predsjednik iste ustanove. Bio je redoviti član Dukljanske akademije nauka i umjetnosti.

Umro je 4. novembra 2007. u Podgorici.

## Djela
* *Od sunca ogrlica* (Pljevlja 1970), zbirka poezije
* *Bestražje* (Cetinje 1972), zbirka poezije
* *Neviđena zemlja* (Titograd 1973), kratka proza
* *Prošle oči* (Bijelo Polje 1974), zbirka poezije
* *Utra* (Beograd 1979), zbirka poezije
* *Tuđe gnijezdo* (Sarajevo–Titograd 19801, Nikšić 19902), roman
* *Jato u nevidjelu* (Cetinje–Beograd 1980), zbirka poezije
* *Trpija* (Titograd 1984), zbirka pripovijedaka i novela
* *Vjetar s Prokletija* (Sarajevo 1985), kratka proza
* *Krivice* I–II (Banjaluka–Sarajevo–Mostar–Tuzla 1986), roman
* *Uzma* (Titograd 1986), zbirka poezije
* *Breme* (Beograd 1986), zbirka poezije
* *Istorija bolesti i smrt duše* (Cetinje–Novi Pazar 1992), kratke proze
* *Kolovrat* (Novi Pazar 1993), roman
* *Kad su gorjele božje kuće* (Podgorica 1994), zbirka poezije
* *Crnoturci* (Novi Pazar 1996, Podgorica 2012, Cetinje–Podgorica 2017), roman
* *Čuma* (Podgorica 1996), zbirka poezije
* *Trag po tragu* (Cetinje 1997), kratka proza
* *Pusta vrata* (*Krivice* III; Podgorica 1998), roman
* *Bijeli Azijati* (Podgorica 2000), roman
* *Kosti i vrane* (Podgorica 2000), roman
* *Kapija bez ključa* (Podgorica 2000), roman
* *Pusto tursko* (Podgorica 2000), roman
* *Kad su gorjele božije kuće* (Podgorica 2002), zbirka poezije
* *Nebeski sužanj* (Podgorica 2015), kratka proza

## Napomene

## Reference

## Bibliografija
Aerodrom Melilla

**Aerodrom Melilla** (IATA: **MLN**, ICAO: **GEML**) (službeno španjolski *Aeropuerto de Melilla)* je aerodrom koji se nalazi 3&nbsp;km jugozapadno od grada Melilla, španske eksklave, na obali Maroko.

## Historija
Aerodrom je 31. jula 1969. otvorio ministar vazduhoplovstva José Lacalle Larraga, kako bi trajno zamijenio aerodrom Tauima.

## Reference

## Vanjske veze

* Melilla Airport guide
Chapare (provincija)

**Provincija Chapare** (španjolski: *Provincia de Chapare*) je jedna od 16 provincija bolivijskog Departmana Cochabamba.

## Karakteristike
Chapare ima površinu od 15,823 km², na kojoj živi 263,137 stanovnika.

Prostire se u sredini zemlje po ravnici sliva Amazone.

Administrativni centar provincije je grad Sacaba koji ima 149,563

Provincija je administrativno podjeljena na 3 općine to su;
*Sacaba
*Colomi
*Villa Tunari

## Vanjske veze

* ''Provincia Chapare (Mapa)''
Institut za fiziku u Zagrebu

**Institut za fiziku u Zagrebu** javni je institut za naučna istraživanja u teoretskoj i eksperimentalnoj fizici čvrstog stanja, fizici površina, statističkoj fizici, biološkoj fizici, atomskoj i molekulskoj fizici i fizici plazme.
Institut se nalazi na Bijeničkoj cesti 46.

Institut je osnovan kao dio Sveučilišta u Zagrebu na temelju mišljenja Savjeta za naučni rad SR Hrvatske i odluke Sveučilišnog vijeća koju je 9. veljače 1960. potvrdio Sveučilišni savjet. Planirano je da se istraživanja na Institutu odvijaju u tijesnoj suradnji s Institutom Ruđer Bošković, uz znanstvenu komplementarnost, što je poslije pet godina i formalizirano osnivanjem Zajednice instituta prirodnih nauka SR Hrvatske. Težište rada stavljeno je na fiziku čvrstoga stanja, a u manjoj mjeri i na fiziku izboja u plinovima. Institut se sastoji od tri povezana paviljona, sagrađena u blizini Instituta Ruđer Bošković na zemljištu koje je bilo predviđeno za Prirodoslovno-matematički fakultet, prema projektu Arhitektonskog biroa Centar 51 pod vodstvom Kazimira Ostrogovića. Institut u osnivanju opremljen je vrijednim uređajima, dijelom nabavljenim u inozemstvu, a dijelom izrađenim u Jugoslaviji.
Istraživanja su posvećena fizici metala i poluvodiča te spektroskopiji za određivanje vjerojatnosti prijelaza u plinovima. S Tvornicom poluvodiča Radioindustrije Zagreb (RIZ) sklopljen ugovor o suradnji i opremanju laboratorija skupom specijalnom opremom. Za potrebe obrazovanja mladih fizičara osnovani su studentski laboratoriji za fiziku čvrstog stanja, atomsku fiziku, nuklearnu fiziku, dozimetriju i zaštitu od zračenja, elektroniku i nuklearnu elektroniku u kojima su studenti mogli izrađivati i svoje diplomske, magistarske i doktorske radove. Primljene su i donacije UNESCO-a, Međunarodne atomske agencije iz Beča, francuske vlade...

Promjenom *Zakona o znanosti* 1993. godine Institut postaje javni institut u vlasništvu Republike Hrvatske, a službeno mijenja ime iz Institut za fiziku Sveučilišta (IFS) u Institut za fiziku (IF) promjenom statuta 1997. godine.
Institutom upravljaju upravno vijeće, ravnatelj i znanstveno vijeće, a ocjenjuje ga međunarodni znanstveni savjet.

### Znanstvenici
Na Institutu je stalno zaposleno oko 40 znanstvenika u raznim znanstvenim zvanjima. Najcitiraniji znanstvenici potekli s Instituta s više od 1500 citata tijekom karijere prema podacima dostupnim u Googleovoj bazi *Scholar*, uz stanje u augustu 2023. godine:

* Babić, Emil (3300)
* Barišić, Osor (1700)
* Barišić, Slaven (2500)
* Batistić, Ivo (2000)
* Biljaković, Katica (2600)
* Forro, Laszlo (37800)
* Gumhalter, Branko (2700)
* Hamzić, Amir (5100)

* Kralj, Marko (2600)
* Milat, Ognjen (1900)
* Milošević, Slobodan (2600)
* Milun, Milorad (3000)
* Pervan, Petar (2800)
* Petravić, Mladen (3000)
* Pichler, Goran (4300)
* Pletikosić, Ivo (3300)

* Smontara, Ana (1600)
* Šiber, Antonio (1800)
* Šunjić, Marijan (2000)
* Tomić, Silvia (2800)
* Tutiš, Eduard (2500)
* Vala, Tonica (9300)
* Zlatić, Veljko (4100)

## Vanjske veze
* Službene stranice Instituta za fiziku 

## Reference
Riberalta

**Riberalta** je grad od 78,754 i općina od 101,755 stanovnika na sjeveroistoku Bolivije u Departmanu Beni i Provinciji Vaca Díez u kojoj je 
administrativni centar

## Karakteristike

Riberalta se prostire u amazonskoj ravnici na ušću rijeke Madre de Dios u Rijeku Beni.

Ona je drugi po veličini grad u Departmanu Ben, nakon administrativnog centra Trinidada i neformalna prijestolnica bolivijske Amazone. 
Dom je brojnih višokoškolskih institucija kao što su; Autonomni univerzitet Beni, Univerzitet bolivijske Amazone, Vojna inženjerska škola, Pedagoška akademija i Visoki Tehnološki Institut Amazone.

## Historija

Riberalta je službeno osnovana u februaru 1894. kad je imala oko 2,500 stanovnika pod imenom *Villa Riberalta*. Prvi kolonisti počeli su se naseljavati krajem 19. vijeka, u naselje koje se ispočetka zvalo *Barranca Colorada*, nakon tog *La Cruza* pa *Ribera-Alta*.

Gradić je brzo napredovao ekspoatacijom tropskih šuma pa je 1900., postao administrativni centar novoosnovane Provincije Vaca Díez.
Nakon Prvog svjetskog rata zapala je u krizu jer je opala potražnja za kaučukom.

Između 1950. i 1960. počeo se ekspoatirati brazilski orah koji se ispočetka izvozio u Brazil, 1970-ih su osnovane prve firme koje su se time sistematski bavile.

Danas je Riberalta velik izvoznik brazilskog oraha, koji je 2015. donio 192 miliona $.
Pored tog privreda tog grada bazira se na šumarstvu i tropskom voću.

Cestom N° 8 povezan je sa La Pazom i Brazilom, a pored tog ima i *[[Aerodrom]] Kapetan Selin Zeitun Lopez* (IATA: **RIB**, ICAO: **SLRI**). i rijeku Beni koja je plovna.
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de Riberalta'' (na Facebooku)
Vaca Díez (provincija)

**Provincija Vaca Díez** (španjolski: *Provincia de Vaca Díez*) je jedna od 8 provincija bolivijskog Departmana Beni.

## Karakteristike
Vaca Díez ima površinu od 16,228 km², na kojoj živi 146,201 stanovnika.

Prostire se na sjeveroistoku zemlje po ravnici sliva Amazone na prosječnoj nadmorskoj visini od 172 metara.

Administrativni centar provincije je grad Riberalta koji ima 78,754 stanovnika.

Provincija je administrativno podjeljena na 2 općine to su;
*Riberalta
*Guayaramerín

## Vanjske veze

* ''Provincia Vaca Díez (Mapa)''
Brazilski orah

**Brazilski orah** (latinski: *Bertholletia excelsa*) je južnoamerička biljka iz porodice Lecythidaceae, koja raste samoniklo u tropskim šumama sliva Amazone; Brazila, Perua, Bolivije, Kolumbije i Ekvadora

## Karakteristike
Po njemu je naročito znana brazilska država Pará, u kojoj se zove *Castanha do paará*, a uzgaja se kao jedan od glavnih izvoznih artikala.

Stablo naraste visoko i preko 49 metara, sa krošnjom širokom 30 metara i deblom dijametra 2-3 metra 
Ima jajaste listove i i cvjetove od bijele do oker boje.

Daje kuglaste plodove dijametra od 5 do 10 cm, koji imaju od 8 do 24 sjemenki raspoređenih kao kriške naranče. Ti su orašćići bogati proteinima, dijetalnim vlaknima,tiaminom, selenom, bakrom i magnezijem, pa se jedu sirovi ili blanširani.

Farmaceutska industrija puno koristi ulje Brazilskog oraha za proizvodnju šampona, sapuna, [regeneratora za [kosa|kosu i krema za njegu kože.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Brazil nut''
Kininovac

**Kininovac** (latinski: *Cinchona*) je ime za biljni rod oko 40 vrsta (ponajviše drveća) iz porodice Rubiaceae, porijeklom sa južnoameričkih Anda.

Kora nekih vrsta sadrži kinin koji je koristan protiv malarije. 
On se punih 300 godina sve do kraja Prvog svjetskog rata, koristio kao jedini efikasni lijek za malariju.

## Karakteristike
Kininovci su zimzeleni jednostavnog simetričnog lišća, malih bjelkasto-ružičastih cjevastih cvijetova u grozdovima, sa laticama karakterističnih dlakavih rubova. Plod im je mala čahura.

Stabla im narastu do visine 15 - 20 metara.
Kora im sadrži kinin, kinidin, cinhonin, cinhonidin i druge manje značajne alkaloide, kao što je tanin. 
Najveću koncentraciju imaju vrste *Cinchona succirubra* i *Cinchona ledgeriana*..

## Historija primjene
Malarija je vjerojatno bila nepoznata u Novom svijetu sve do dolaska prvih evropskih kolonista, koji su od nje oboljevali, ali su vrlo brzo prepoznali **peruansku koru**, kao efikasan lijek za tu bolest. Od 1650. kore kininovca redovito su slane u Španjolsku iz njenih kolonija.

Dugi niz godina nije bilo jasno od koje je vrste kininovca - kora najefikasniji lijek, pa se često prodavala kojekakva kora, sve do 1820. kad su kininovci ekstrahirani i sistematizirani po koncentraciji alkaloida i kinina. U narednih pet godina kininov prašak postao je standardni lijek za malariju.

Eksplozija potražnje za kininom među Evropljanima koji su živjeli po tropima navela je britanske i nizozemske botaničare da između 1850-ih i 60-ih prošvercaju sjeme kininovca iz Južne Amerike na plantaže po Aziji. Nakon intenzivnih istraživanja i eksperimenata stvoreni su novi  visokorodnisojevi i poboljšane metode uzgoja i prerade. Četiri vrste kininovca koje su uzgajale po plantaža na Javi, Indiji i Cejlonu, dugi niz godina bili glavni izvor kinina i kinidina, koji se uglavnom koristi za srčanu aritmiju.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Cinchona''
La Paz (Beni)

**La Paz** (španjolski: *Río de la Paz* - Rijeka mira) je rijeka na zapadu Bolivije, duga oko 155 km, koja nakon što primi pritoku Tamampayu sa lijeve strane mjenja ime u Boopi.

## Hidrologija

Rijeka je zapravo nastavak rijeke Choqueyapu, koja kad primi pritoku Irpavi na južnoj periferiji La Paza mijenja ime u La Paz. Od tamo teče prema jugoistoku, gje prima pritoku Aleluyani i protiče kroz akumulaciono jezero dugo 1.3&nbsp;km.

Kad primi pritoku Luribay sa desne strane, mjenja smjer i teče prema sjeveroistoku i probija se kanjonima kroz planine Masiva Cordillera Real do ušća Tamampaye.

Čitavo porječje rijeke površine 7,560 km², prostire po Departmanu La Paz.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Río de La Paz'' (na portalu Mapcarta)
Guaqui

**Guaqui** je grad i općina od 7,313 stanovnika na sjeveru Bolivije u Departmanu La Paz i Provinciji Ingavi.

## Karakteristike
Guaqui se prostire na Altiplanu na 3,900 m nadmorske visine, pored Jezera Titicaca udaljen 93 km jugozapadno od 
glavnog grada La Paza.

## Historija
Guaqui je nastao za kolonijalnih vremena, prva crkva izgrađena je 1649. Dugo je tavorio kao selo, sve dok nije na početku 20. vijeka izgrađena pruga do La Paza. 
Tad je postao glavna luka za izvoz ruda preko jezera do pacifičkih luka. Kad je Bolivija nakon Pacifičkog rata izgubila pristup 
Pacifiku počeo je opadati i promet u luci.

Danas se preko nje izvoze soja i žitarice iz Departmana Santa Cruz do 209 km udaljenog Puna u Peruu, sa kojim postoji i redovna  
trajektna veza.

Grad je teško stradao za velike poplave 1985.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autonomo Municipal de Guaqui'' (stranice na Facebooku)
Boopi

**Boopi** (španjolski: *Río Boopi*) je rijeka na zapadu Bolivije, duga oko 110 km, lijeva pritoka rijeke Beni

## Hidrologija
Rijeka Boopi je prirodni nastavak rijeka Choqueyapu i La Paz, koja mjenja ime u Boopi, kad sa lijeve strane primi pritoku Tamampaya kod La Asunte

Od tamo teče prema sjeveroistoku i sjeveru preko nizinskog Yungasa do Sapecha i ušća u rijeku Beni, koja se u gornjem toku zove **Alto Beni**.

Čitavo porječje rijeke površine 12,640 km². prostire se po Departmanu La Paz.

Boopi je plovan za manje brodove jer je prosječno širok 210 metara i nema brzake jer ima blagi pad.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Río Boopi'' (na portalu Mapcarta)
Yungas

**Yungas** je vlažna suptropska regija na zapadu Bolivije. Ime je dobio po kečuanskoj riječi *Yunka* koja znači *Tople zemlje*.
## Karakteristika
Prostire se po istočnim padinama andskog Masiva Cordillera Real sjeveroistočno od gradova La Paz i Cochabamba. 
To je pojas kišnih šuma na kraškom tlu, zemlja dubokih dolina i kanjona razdvojenih oštrim grebenima koji se niže od Kolumbije, preko Ekvadora i Perua do Bolivije. 

Koloniste je u taj kraj prvo privuklo zlato, a nakon tog uzgoj unosnih kultura kave, kakaovca i koke.
Za razliku od drugih dijelova zemlje, gdje bolivijska vlada nastoji iskorjeniti sadnju koke, ona se u Yungasu još uvjek legalno uzgaja. 
To je vjerojatno zbog tog što je on još uvjek rjetko naseljen, ponajviše zato jer je teško dostupan pa vlada nastoji da poboljša cestovnu infrastrukturu.

Dva najveća grada u regiji su popularno lječilište Chulumani i Coroico, koji su izrasli u turističke destinacije, nakon što su izrađeni hoteli i asfaltirane ceste do njih.

Jeda od karakteristika Yungasa je i to što u njoj živi poprilična zajednica predaka afričkih negroida.

Yungas je širom svijeta bio poznat po svojim uskim prašnjavim cestama uklesanim u obronke planina kojima je bio  povezan sa La Pazom. 
Opasna cesta od Coroica do Caranavija vodila je do rudnika zlata; Guanay, Tipuani, Mapiri i Rurrenabaque. 

Danas su u Yungasu podignute brojne hidroelektrane na brzacima koji se spuštaju sa Anda.

## Povezano
* Cordillera Real

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Yungas region, South America''' (na portalu Encyclopædia Britannica)
Sorata

**Sorata** je grad od 2,788 i općina od 23,926 stanovnikana zapadu Bolivije u Departmanu La Paz i Provinciji Larecaja u kojoj je administrativni centar..

## Karakteristike
Sorata se prostire u kotlini Masiva Cordillera Real na 2,700 m nadmorske visine, istočno od Jezera Titicaca, udaljena 150 km sjeverozapadno od glavnog grada La Paza.

Iznad grada uzdiže se planina Illampu visoka 6,368 metara koja je zbog težine uspona popularna među alpinistima.

## Historija
Prvi španjolski kolonist Pedro de Candía, došao je do te kotline u potrazi za zlatom 1538., ali  je zbog otpora domorodaca odustao od tog da se naseli. Nakon njega to su bezuspješno pokušala još petorica, tako da je prvo naselje osnovano tek 1590.

Sorata je za Vicekraljevstva Peru postala važna citadela na putu do rudnika zlata. Zbog tog je napadnuta za ustanka Túpac Amarua II - 1781. Nakon opsade koja je trajala tri mjeseca, ustanici su podigli iznad nje branu sa jezerom, kad se posada odbila predati, srušili su branu koja je porušila sve pred sobom i pobili preživjele.

Ponovno je oživjela kad je u oktobru 1826. proglašena administrativnim centrom novosnovane Provincije Larecaja, pod imenom Sorata *Villa de Esquivel*.
Nakon tog je u januaru 1900. dobila i status grada.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de Sorata'' (službene stranice)
Illampu

**Illampu** (španjolski: *Nevado Illampu*, znana i kao *Nevado de Sorata*) je 4 najviša planina u Boliviji, visoka 6,368 metara, koja se nalazi u masivu Cordillera Real pored  gradića Sorate. 
## Karakteristike

Nevado Illampu se smatra se najtežim vrhom iznad 6,000 metara u Boliviji.

Uspon na Illampu i povratak sa nje iz Sorate i obično traje 5-6 dana. I najlakša ruta, po jugozapadnom grebenu, je prilično teška, sa snježnim nanosima do 65 cm. 
Naročito je teška 400 metara visoka ledena dionica po grebenu.

Na vrh su se prvi popeli njemački alpinisti Hans Pfann, Alfred Horescowsky, Hugo Hortnagel i Erwin Hein u junu 1928. 

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Nevado Illampu, Bolivia'' (na portalu Summit post)
Masakr u Mičivodama

**Masakr u Mičivodama** jest masovno ubistvo 42 bošnjačka civila, među kojima i nekoliko maloljetnih osoba, 20. septembra 1992. godine. Ovaj čin izvršili su pripadnici Vojske Republike Srpske (VRS) u selu Mičivode, koje se nalazi u opštini Sokolac u Bosni i Hercegovini.

Do masakra je došlo pošto su jedinice VRS-a počele granatirati bošnjačke kuće duž puta Sokolac – Han Pijesak. Poslije prvog granatiranja srpski vojnici su ušli u selo Mičivode, nakon čega je započet masakr. Selo se sastojalo od nenaoružanih civila, bez sredstava za odbranu. Merdan Murtić, jedan od preživjelih, izbjegao je masakr bježanjem u obližnju šumu. Pošto se nekoliko dana probijao kroz šumu, stigao je do sigurnog područja.

Uprkos proteku vremena, nema odgovornosti za ovaj masakr. Porodice žrtava pružile su informacije i dokaze nadležnim vlastima, pozivajući ih da pokrenu krivičnu istragu o ratnim zločinima počinjenim nad civilnim stanovništvom. Zaključno sa septembrom 2023. godine, preživjeli i njihove porodice odbijaju odustati dok se protiv odgovornih osoba ne pokrene krivična istraga.

## Povezano
* Masakr u Novoseocima

## Reference
Samo mi se spava

***Samo mi se spava*** je pesma srpskog kantautora -{Luke Black}-, objavljena 2. februara 2023. Pesma je predstavljala Srbiju na Pesmi Evrovizije 2023. pošto je odnela pobedu na Pesmi za Evroviziju ’23, srpskom nacionalnom finalu za . Pesma se iz prvog polufinala Pesme Evrovizije na 10. mestu plasirala za finale, u kom je završila na 24. mestu.

## Pozadina i kompozicija
U intervjuima, Luka je izjavio da je pesma napravljena u aprilu 2020. uz pomoć libanskog prijatelja, Madžeda Kfourija. Pesmu je odložio godinama, ali je posle pobede Konstrakte na Pesmi za Evroviziju ’22 sa pesmom *-{[[In corpore sano]]}-* pomislio da može da pošalje *Samo mi se spava* na takmičenje. 

Prema njegovim rečima, pesma opisuje njegovu izolaciju od sveta. Tokom pandemije kovida 19, postajao je „veoma odsečen od sveta”, te je samo igrao video-igrice i gledao animee u svom krevetu tokom karantina.Takođe je izjavio da „pesma govori o tome da ljudi moraju da se probude, jer se zlo množi kad se na njega zatvaraju oči.”

## Pesma Evrovizije 2023.

### Pesma za Evroviziju ’23
Pesma za Evroviziju ’23 je bilo drugo izdanje Pesme za Evroviziju, takmičenja kojim se odlučuje predstavnik Srbije na Pesmi Evrovizije 2023. Takmičenje se sastojalo od dve polufinalne večeri, koje su se održale 1. i 2. marta, kao i finalne večeri 4. marta. U polufinalima se takmičilo po 16 pesama, od kojih je iz svakog po 8 prošlo u finale.

*Samo mi se spava* je smeštena u prvo polufinale pod brojem 8. Pre samog takmičenja, smatrano je da je ova pesma favorit za pobedu, te je pobedila na glasanjima više sajtova fanova Pesme Evrovizije.

Prošao je u finale, a kasnije je otkriveno da je završio na 6. mestu u polufinalu. U finalu je odneo pobedu, osvojio je drugo mesto kod glasanja žirija i drugo mesto kod glasanja publike. Pesma je tako izabrana da predstavlja Srbiju na Pesmi Evrovizije 2023. u Liverpulu.

### Na Pesmi Evrovizije

Prema pravilima Pesme Evrovizije, sve države osim domaćina i velike petorke moraju da se takmiče u jednom od polufinala kako bi prošle u finale. 10 pesama sa najviše poena iz svakog polufinala prolazi u finale. Evropska radiodifuzna unija deli zemlje u šešire na osnovu glasačkih saveza u prošlim izdanjima, tako da zemlje koje često glasaju jedne za druge budu u istom šeširu. Otprilike pola svakog šešira se nađe u jednom polufinalu, a druga polovina u drugom. U januaru 2022, odlučeno je da će se Srbija takmičiti u prvom polufinalu. Pesma se iz prvog polufinala plasirala za finale na 10. mestu, dok je u finalu završila na 24. mestu.

## Prijem
Pre Pesme za Evroviziju ’23, pesma je važila za favorita za pobedu među fanovima Pesme Evrovizije. Konstrakta je izjavila da je Srbija napravila dobar izbor na Pesmi za Evroviziju.

## Lestvice

## Reference
La Asunta

**La Asunta** je grad od 2,143 i općina od 42,644 stanovnikana zapadu Bolivije u Departmanu La Paz.

## Karakteristike
La Asunta se prostire u Yungasu na mjestu gdje počinje rijeka Boopiudaljena 200 km sjeverozapadno od glavnog grada La Paza, sa kojim je povezan cestom.
Ona je toliko uska da je i za lijepog vremena vrlo opasna, jer prolazi iznad velikih provalija, a za kišne sezone postaje gotovo neprohodna i po život opasna.
## Historija
Općina Asunta osnovana je u septembru 1899.
## Privreda
Privreda se bazira na poljoprivredi (kava, naranče, mandarine, mango) lovu i ribolovu, a ponajviše na uzgoju koke.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de La Asunta'' (službene stranice)
Pesma za Evroviziju

**Pesma za Evroviziju** je srpski muzički festival koji organizuje Radio-televizija Srbije u saradnji sa -{SkyMusic}-. Od svog osnivanja 2022. godine se koristi kao nacionalno finale Srbije za Pesmu Evrovizije.

## Pozadina
U oktobru 2021. godine je objavljeno da Beovizija više neće biti korišćena za izbor srpskog predstavnika, pošto je kompanija Megaton raskinula saradnju sa Radio-televizijom Srbije. Umesto nje, novi izbor predstavnika je bio planiran pod prvobitnim imenom RTS takmičenje za Pesmu Evrovizije u martu 2022. godine. Naziv novog izbora za srpskog predstavnika na Pesmi Evrovizije je otkriven kao Pesma za Evroviziju.

## Pravila
Takmičenje se sastoji od dve polufinalne večeri i finalne večeri. Svake večeri, žiri i publika dodeljuju 12, 10 i 8—1 poen za svojih 10 omiljenih pesama. U polufinalima, polovina pesama koja je ostvarila najbolji rezultat prolazi u finale. U finalu, pesma sa najviše poena je pobednik. U slučaju nerešenog rezultata, ona pesma koja je imala više poena publike je završila sa boljim rezultatom. U slučaju da dve ili više pesama imaju isti broj poena žirija, ona pesma koja je imala više 12 poena je završila sa boljim rezultatom. Ako je rezultat i dalje nerešen, proces se ponavlja sa 10 poena. Proces se ponavlja sa svim poenima sve dok izjednačenje nije rešeno. U slučaju da se izjednačenje ne može prelomiti na ovaj način, redosled kojim je predsednik žirija ocenio ove pesme se koristi da se izjednačenje prelomi. Ako predsednik žirija nije glasao ni za jednu od pesama u izjednačenju, mora pismeno da se izjasni o njihovom plasmanu odmah po dobijenim rezultatima žirija. U slučaju da dve ili više pesama imaju isti broj teleglasova, plasman se određuje brojem pristiglih glasova na desetominutnom preseku. Ako izjednačenje još uvek nije prelomljeno, isti proces se ponavlja sa petominutnim presekom. U slučaju da nije moguće dobiti rezultate glasanja publike, samo žiri odlučuje plasman pesama.

### Takmičari
Svi pevači moraju da imaju navršenih 16. godina na 1. maj godine održavanja tog izdanja Pesme za Evroviziju. Svi pevači moraju da budu državljani Srbije, dok ne postoje ograničenja na to ko može da bude kompozitor, tekstopisac ili aranžer. Najviše 6 ljudi može da izvodi neku pesmu.

### Pesme
Takmičarske pesme ne smeju da budu objavljene delimično ili u celini pre 1. septembra godine koja je došla pre Pesme za Evroviziju (npr, za Pesmu za Evroviziju ’22, pesme nisu smele da budu objavljene pre 1. septembra 2021). Pesme ne smeju da budu duže od 3 minuta. Tekstovi pesama moraju da budu na jezicima u zvaničnoj upotrebi u Republici Srbiji.

## Voditelji

Program svake godine vodi Dragana Kosjerina sa gostujućim voditeljem koji se menja jednom godišnje, dok su domaćini zelene sobe svake godine Kristina Radenković i Stefan Popović.

## Izdanja

## Galerija

File:Konstrakta with OGAE Serbia Awards.jpg|Konstrakta posle pobede na Pesmi za Evroviziju ’22
File:Luke Black with OGAE Serbia Awards 2023.jpg|-{Luke Black}- posle pobede na Pesmi za Evroviziju ’23


## Reference
Reli Čile

**Reli Čile** je utrka svjetskog reli prvenstva.
## Pobjednici

### Po godinama

### Višestruki pobjednici (vozači)

### Višestruki pobjednici (proizvođači)
Desaguadero (Titicaca)

**Desaguadero** (što prevedeno sa španjolskog znači *Odvod* je rijeka duga 436 km
## Hidrologija
Rijeka izvire na južnom kraju Jezera Titicaca na peruansko-bolivijskoj granici između peruanskog grada Desaguadera i bolivijskog Desaguadera.
Prvim dijelom svog toka u dužini od 14&nbsp;km  formira granicu, nakon tog ulazi u Peru i teče prema jugoistoku prema gradu Oruru do jezera i Uru Uru i Poopó gdje evaporira u slaništima Altiplana.

Rijekom se odljeva oko 5% vode Titicace.

Desaguadero je plovan 325&nbsp;km za manje brodove i čamce, kojima se koriste ponajviše domicilni Indijanci Uru.

Tok rijeke može se podijeliti na tri sektora:
* ravničarski dug 63&nbsp;km od izvora do mosta kod lokaliteta Nazacara
* planinski od Nazacara do mosta kod lokaliteta Chilahuala na 226 kilimetru
* poplavni od Chilahuale do Jezero Poopó na 398 kilimetru

Porječje rijeke proteže se uglavnom po Bolivijeskim departmanima La Paz) i Oruro i sasvim malo po peruanskom Departmanu Puno.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Desaguadero River'' (na portalu Mapcarta)
Desaguadero (razvrstavanje)

**Desaguadero** se može odnositi na:
* Desaguadero, peruanski grad na bolivijskoj granici 
* Desaguadero, bolivijski grad na peruanskoj  granici
* Desaguadero, rijeku u Boliviji
* Desaguadero, rijeku u Argentini
* Desaguadero Indijanci, pleme Južnoameričkih Indijanaca
Desaguadero (Bolivija)

**Desaguadero** je grad od 2,788 i općina od 7,093 stanovnika na zapadu Bolivije u Departmanu La Paz i Provinciji Ingavi.

## Karakteristike
Desaguadero se prostire na jugu Jezera Titicaca na mjestu gdje izvire rijeke Desaguadero, udaljen 90 km od svog administrativnog centra Viache i 112&nbsp;km od La Paza.

On je pogranički grad, s druge strane rijeke nalazi se njegov peruanski pandan - Desaguadero, sa kojim je spojen sa dva mosta.
U oba se istovremeno u utorak i petak održavaju sajmovi, od koje živi većina stanovnika i oboje su nastradali za velike poplave 1986.

## Historija
I historija ta dva grada je povezana, nastali su kao naselje za Pretkolumbovskih vremena. Još su Inke na tom mjestu podigle viseći most, koji je zamjenio stari pontonski od splavi.

Desaguadero je danas jedan od najfrekventnijih graničnih prelaza prema Peruu, pa se i njegova privreda bazira na trgovini i uslugama (hoteli, restorani).

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de Desaguadero'' (na Facebooku)
Desaguadero Indijanci

**Desaguadero**, je ime izumrlog plemena Južnoameričkih Indijanaca iz grupe Nahua, porodica Juto-Asteci, koje je živjelo na ušću Rijeke San Juan (danas na 
granici Nikaragve i Kostarike).

Desaguadero bi mogli imati isto porijeklo kao i susjedna Nahuatlan plemena iz Nikaragve (Nicaraos i Nahuatlate), Bagaces ili Bagaz iz Kostarike i možda Sigua i Chuchures iz Paname. Sve ove grupe činile su malene enklave među lokalnim nesrodnim stanovništvom od kojih su kasnije, nakon gubitka kontakta sa Nahua-maticom, asimilirani i u postkolumbovsko doba hispanizirane.

## Izvori
Sapecho

**Sapecho** je gradić od 960 i općina od 10,000 stanovnika na zapadu Bolivije u Departmanu La Paz.

## Karakteristike
Sapecho se prostire u Yungasu na ušću rijeke Boopi u Rijeku Beniudaljen 270 km sjeverozapadno od glavnog grada 
La Paza.

## Historija
Prastanovnici toga kraja bili su Indijanci Mosetene, prvi španjolski kolonisti došli su iz  Orura i organizirali trajno naselje, koje je 1962. dobilo status općine.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Sapecho'' (na portalu Mapcarta)
Plava otrovna žaba

**Plava otrovna žaba** (*Dendrobates tinctorius "azureus"*) je podvrsta otrovne žabe koja živi u Sipaliwinijskoj savani na jugu Surinama i sjeveru Brazila. Lokalni nizozemski naziv za ovu podvrstu žabe je *blauwe pijlgifkikker*, dok je među lokalnim Indijancima poznata kao *okopipi*. Historijski se ova žaba smatrala zasebnom vrstom, ali je prema recentnim spoznajama klasificirana kao podvrsta žabe *[[Dendrobates tinctorius]]*. Plave otvorne žabe izrazito su sitne, s prosječnom masom od osam grama i duljinom od tri do četiri i pol centimetra. 

Plave otrovne žabe kopnene su životinje, iako im je stanište blizu vodenih površina. Tijekom dana su uglavnom budne. Vrlo su teritorijalne i agresivne, kako prema pripadnicima vlastite podvrste, tako i prema drugim vrstama. Kako bi otjerali uljeze, koriste niz različitih načina glasanja ili hrvanje. Plave otrovne žabe, kao i druge otrovne žabe, imaju otrovnu kožu, ali se njihov otrov ne koristi za izradu otrovnih strelica; u zatočeništvu gube toksičnost zbog drugačije prehrane (u divljni se uglavnom hrane kukcima koji imaju određene toksine, što i njima samima daje toksična svojstva).  

Razmnožavaju se uglavnom sezonski, najčešće tijekom veljače i ožujka, kada ima puno kiše. Prilikom jednog parenja nastaje pet do deset jajašaca, koja se odlažu na mužjakovom teritoriju. Mužjaci su zaduženi za zaštitu i skrb o jajašcima, a ponekad im se pridruži i ženka. Punoglavci se izlegnu nakon 14 do 18 dana, a u odrasle žabe razvijaju se nakon 10 do 12 tjedana. Spolnu zrelost dosežu s dvije godine. Očekivana životna dob u divljini im je četiri do šest godina, a u zatočeništvu do deset godina. 

## Reference

## Vanjske veze

*University of Michigan
Rizo Šurla

**Rizo Šurla** (crnogorski: Ризо Шурла; ; 12. januar 1922 – 11. februar 2003.), poznat i kao **Rizo Harapi**, bio je jugoslovenski i crnogorski fotograf, glumac i antifašistički borac koji se borio u redovima jugoslovenskih partizana tokom Drugog svetskog rata .

## Biografija
Rizo Šurla rođen je 12. januara 1922. godine u Ulcinju, tada bio u sastavu Kraljevine Jugoslavije. Njegova porodica pripadala je afro-albanskoj zajednici u Ulcinju. Afričke robove doveli su kapetani ulcinjske flote u 18. veku. U 19. veku su stekli slobodu i počeli da se integrišu u lokalnu zajednicu. Njegov otac, Saidi, bio je direktni potomak prvih Afrikanaca koji su se naselili u Ulcinju, a majka Fatima je bila meštanka Ulcinja. U mladosti se bavio boksom i radio kao konobar u Dubrovniku. Potom odlazi u Beograd, gde uči fotografski zanat. Tokom Drugog svetskog rata pridružio se jugoslovenskim partizanima. Nakon rata vratio se u Ulcinj, gde je otvorio prvi fotografski studio u gradu, koji je dugo bio jedini. Godine 1976. igra u filmu *Jagoš i Uglješa*. Oženio se Crnogorkom iz Ulcinja po imenu Nada Račić, sa kojom je imao dvoje dece.

Umro je 11. februara 2003. godine u svom rodnom gradu. Bio je jedan od posljednjih Afrikanaca u gradu.

## Reference
Velika nagrada Katara

**Velika nagrada Katara** utrka je Formule 1.
## Pobjednici
### Po godinama

## Višestruki pobjednici

### Vozači

### Konstruktori
Tjerjakovce

**Tjerjakovce** () je naseljeno mjesto u okrugu Prešov, u Prešovskom kraju, Slovačka Republika.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze
* 
*  
* Naselja okruga Prešov