open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Farewell Again

***Farewell Again*** (), također poznat i pod naslovom ***Troopship*** () je britanski crno-bijeli snimljen 1937. u režiji Tima Whelana. Radnja prikazuje nekoliko britanskih vojnika i oficira koji su se nakon petogodišnje službe u Indiji vratili u domovinu, ali odmah po pristajanju dobijaju naredbe o prekomandi, odnosno preostaje im samo šest sati da se ponovno sretnu i oproste sa svojim bližnjima. *Farewell Again* je postigao veliki uspjeh i predstavljao jedan od najvećih hitova predratne britanske kinematografije.

## Uloge
* Leslie Banks - Pukovnik Harry Blair
* Flora Robson - Lucy Blair
* Sebastian Shaw - Captain Gilbert Reed
* Patricia Hilliard - Ann Harrison
* Robert Cochran - Carlisle
* Anthony Bushell - Roddy Hammond
* René Ray - Elsie Wainwright
* Robert Newton - Jim Carter
* Leonora Corbett - Lady Joan
* J.H. Roberts - Doctor Pearson
* Eliot Makeham - Major Swayle
* Martita Hunt - Adela Swayle
* Edward Lexy - Narednik Brough
* Maire O'Neill - Mrs Brough
* Wally Patch - Sergeant Major Pearson
* Margaret Moffatt - Mrs Billings
* Gertrude Musgrove - Lily Toff
* Alf Goddard - Redov Bulger
* John Laurie - Redov McAllister
* Jerry Verno - Redov Judd
* William Hartnell - manja uloga

## Izvori
Unternehmen Michael

***Unternehmen Michael*** () je njemački crno-bijeli ratni film snimljen 1937. u režiji Karla Rittera. Temelji se na istoimenom kazališnom komadu Hansa Fritza von Zwehla. Radnja je smještena u vrijeme prvog svjetskog rata i prikazuje pripreme i izvođenje velike njemačke ofenzive protiv Britanaca u proljeće 1918. godine. Protagonist, čiji lik tumači Mathias Wieman je štapski oficir koji se kao dobrovoljac javlja da zamijeni ranjenog komandanta jedinice čiji je zadatak osvojiti strateško selo Beaurevoir te tako omogućiti proboj britanske fronte.

*Unternehmen Michael* je bio drugi film iz Ritterove trilogije posvećene ratu, a u kojoj se, u skladu s službenom nacističkom ideologijom, veličao patriotizam i spremnost na žrtve njemačke vojske, uključujući herojsku smrt. Ritter ga je snimio za potrebe Ministarstva propagande, a premijeru je imao na velikom zboru Nacističke stranke u Nürnbergu. Dio oficira Wehrmachta se, međutim, usprotivio filmu držeći da se njime sugerira kako je njemačka vojska spremna na "samoubilačke" i posve nepotrebno žrtvovanje svojih vojnika; jedna takva kritika, iz pera Carla Bloema, veterana i autora popularnih ratnih romana, je čak bila pročitana na programu radio-stanice u Kölnu, ali je Goebbelsovo ministarstvo službenim pohvalama brzo ušutkalo sve kritičare.

Nakon drugog svjetskog rata se *Unternehmen Michael* našao na popisu *[[Vorbehaltsfilm]]ova*, odnosno ostvarenja čije je prikazivanje dozvoljeno isključivo u obrazovne svrhe.

## Uloge
* Heinrich George ... Genearl
* Mathias Wieman ... Major zur Linden
* Willy Birgel ... Major Graf Schellenberg
* Hannes Stelzer ... Poručnik Prinz Erxburg
* Heinz Welzel ... Poručnik von Treskow
* Paul Otto ... Potpukovnik Hegenau
* Ernst Karchow ... Kapetan Noack
* Otto Wernicke ... Pukovnik Berg
* Christian Kayßler ... Konjički kapetan von Wengern
* Kurt Waitzmann ... Poručnik Weber
* Malte Jäger ... Komandir 2. čete
* Beppo Brem ... Redov Kollermann
* Josef Dahmen ... Defetist
* Josef Renner ... Kapetan Hill
* Jim Simmons ... Poručnik Mertens
* Carl John ... Poručnik Hassenkamp
* Otto Graf ... Kapetan von Groth
* Otto Krone ... Komandir 1. čete
* Friedrich Berger ... Podoficir Henke
* Adolf Fischer ... Bolničar
* Lutz Götz ... Strijelac Raspe
* Paul Schwed ... Podoficir u štabu
* Arthur Wiesner ... Golubar
* Hans Bergmann ... Jurišnik
* Franz Ernst Bochum ... Stari Francuz
* Elsa Wagner ... Stara Francuskinja
* Otz Tollen ... Komandant pješadijskog bataljona
* Max Hiller ... Engleski zarobljenik

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Unternehmen Michael'' at the Friedrich Wilhelm Murnau Foundation
Dürrüşehvar Sultan

**Hatice Hayriye Ayşe Dürrüşehvar Sultan** (خدیجه خیریه عائشه درشهوار سلطان, **Hatidža Hajrija Ajša Durušehvar Sultan**), takođe poznata kao **Princeza Durru Shehvar**, (rođena 26.01.1914, umrla 7.2.2006) bila je kći Abdula Medžida II, sina osmanskog sultana Abdula Aziza.

## Vanjske veze

* Telegraph: Obituary for Princess Dürrühsehvar of Berar 
* The Calcutta Telegraph: ''Goodbye, sweet princess - India’s great beauties before the pageant came in''
* NewKerala.com: ''Nizam's daughter-in-law passes away''
* Deccan Chronice: ''Princess Durru dead''
* When marriage brought continents closer
Spencer (rt)

**Spencer** (engleski: *Cape Spencer*) je rt na jugoistočnoj obali Aljaske koji duboko zadire u Pacifik, na početku uskog obalnog pojasa zvanog Aljaska Panhandle. 

## Geografija
Rt Spencer nalazi se na zapadnom ulazu u zaljev Cross, na dnu kojeg leži Juneau, glavni grad Aljaske. Uski kameni poluotok dio je Nacionlnog parka Glacier Bay. Kako je rt Spencer neobično važan za promet brodovima jer se južno od njega nalazi Aljaški unutrašnji prolaz (Inside Passage), već je 1906. bilo zahtjeva da se igradi svjetionik. Godine 1913. stoga je postavljen mali svjetionik bez posade. Kako on nije bio dovoljan, od maja 1924. do decembra 1925. izgrađen je veliki svjetionik od armiranog betona, u kom je 1926. instaliran prvi radio far na Aljasci, dometa od 322 km.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Karta Rta Spencer'' na portalu Collins Maps
Kilómetro 111

***Kilómetro 111*** () je argentinski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1938. godine u režiji Marija Sofficija. Temelji se na kazališnom komadu *[[La tercera invasion inglesa]]* Carlosa A. Olivarija. Radnja prikazuje kako dobronamjerni šef željezničke stanice, prkoseći naredbama svojih britanskih poslodovaca, odlučuje pomoći siromašnim seljacima da prevezu svoju robu u Buenos Aires i tako ostvare profit. Kilometro je karakterističan kao jedan od rijetkih argentinskih filmova svog vremena koji je kroz naizgled eskapistički medij filmskog mjuzikla eksplicitno progovarao o ozbiljnim ekonomskim i socijalnim problemima tadašnje Argentine.

## Vanjske veze
*
La Marseillaise (film)

***La Marseillase*** () je francuski crno-bijeli historijski film snimljen 1938. u režiji Jeana Renoira. Radnja je smještena u prve godine Francuske revolucije, odnosno prikazuje zbivanja u prijelaznom periodu od vremena pada Bastille 1789. do napada sankilota na dvorac Tuileries 1792. godine. Renoir je film zamislio kao svojevrsni mozaik, odnosno zbivanja nastojao prikazati iz perspektive velikog broja različitih likova - od aristokrata na čelu sa kraljem Louisom XVI (koga tumači Renoirov brat Pierre Renoir), običnog naroda do revolucionara, uključujući marseilleske dobrovoljce koji su došli u Pariz braniti Revoluciju, i među čijim redovima je nastala znamenita *[[Marseljeza]]*. Renoiru, kome je inspiraciju dala pobjeda ljevičarskog Narodnog fronta na izborima 1936. i dalekosežne socijalističke reforme, nastojao je od *Marseljeze* stvoriti alegoriju na trenutna zbivanja, a duh "modernosti" i suvremenosti postići tako što je historijske događaje prikazivao u stilu tadašnjih filmskih žurnala.

## Vanjske veze
*
Ibrahim-beg Firdus

**Ibrahim-beg II Firdus** (Livno, kraj XVIII veka – Travnik, 22. V. 1837) je bio livanjski kapetan, saborac Husein-kapetana Gradaščevića, poznatiji kao Zmaj od Bosne, koji se borio za bosansku autonomiju u Osmanlijskom carstvu. Ibrahim-beg Firdus je bio pripadnik bosanske begovske porodice, koja vodi poreklo od starog bosanskog plemstva iz okoline Livna. Bio je sin Ahmed-bega III i od 1804. njegov naslednik na položaju livanjskoga kapetana. Za vreme vezirovanja Ali Džemaludin-paše (1820–22) sklonio se iz Bosne. 

Husein-kapetan Gradaščević je Ibrahim-beg Firdusa 1832. godine imenovao za glavnog zapovednika vojske livanjskoga, duvanjskog, glamočkog i svih hercegovačkih kadiluka i poverio mu vođenje vojnih operacija protiv Ali-age Rizvanbegovića, u kojima je bio poražen. Nakon sloma Gradaščevićeva pokreta neko vreme se sklonio na područje pod austrijskom vlašću, a 1834. godine ponovno je stekao livanjsku kapetaniju. Kada su kapetanije u Bosni bile ukinute 1835. godine, Ibrahim-beg Firdus je postao privremeni upravnik livanjskog sandžaka, a 1836. protiv njega su se pobunili Livnjaci pa je bio smijenjen s položaja.

Svoje poslednje dane, pre odlaska u emigraciju, proveo je na svom imanju u Crnom Lugu na severu Livanjskog polja. Prema zapisu Maria Petrića on se u Crni Lug sklonio bežeći iz Čelebića pred pobunom livanjskih begova. Nakon kraćeg boravka u Crnom Lugu, dobio je azil od Austrije i prešao u Dalmaciju. Umro je 1837. godine u Travniku.

## Izvori
San Donà di Piave

**San Donà di Piave** je grad u Provinciji Venecija u Regiji Veneto u Sjevernoj Italiji od 40 014 stanovnika.
## Geografija
*San Donà di Piave* leži pored Venecijanske lagune  na lijevoj obali rijeke Piave, udaljena oko 40 km sjeveroistočno od Venecije i oko 30 istočno od Trevisa.
## Historija
Za rimskih vremena, tu se nalazio cvjetajući Altinum.

U srednjem vijeku to je još bilo selo, na desnoj obali rijeke Piave, sa malom kapelom posvećenom svecu zaštitniku San Donatu, dok se na suprotnoj obali nalazilo selo Musile.
Čitav taj i inače močvarni kraj pogodila je velika prirodna katastrofa - 1250., tad se izlila rijeka Piave i promjenila tok, pa se kapela našla na lijevoj obali, umjesto na desnoj. Od tad se naselje zove *San Donato di Piave* da ga se razlikuje od starog naselja - San Donato (današnji Musile di Piave), koje je sad ležalo preko Piavea, - vremenom se to skratilo na *San Dona di Piave*. 

Naselje se počelo pretvarati u grad krajem 19. vijeka, kad su poduzeti radovi na hidromelioraciji rijeke i čitavog kraja.

Za Prvog svjetskog rata grad je pretrpio velika oštećenja jer se nakon velikog prodora austrougarske vojske - 1917. našao na prvoj liniji fronte.
## Privreda
*San Donà di Piave* je prije svega industrijski grad, obrada metala, tekstil, prehrambeni proizvodi, građevinarstvo. Okolica je bogat poljoprivredni kraj poznat po svojim vinima. 
## Gradovi prijatelji
* , Villeneuve-sur-Lot
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice 
* ''San Dona di Piave'' na portalu Enciclopedia Italiana Treccani
Aljaška struja

**Aljaška struja** (engleski: *Alaska Current*) je jugozapadna morska struja Tihog oceana, duž obala Britanske Kolumbije preko Panhandla sve do Aljaskog zaljeva.
## Karakteristike
Ona je zapravo samo rukavac hladne struje zapadnih vjetrova, koja nakon što udari sjevernoamerički kontinent skreće prema Aljaski, gdje uzrokuje kružno gibanje voda u smjeru suprotnom od kazaljki sata u Aljaskom zaljevu.

Za razliku od tipičnih subarktičkih pacifičkih voda, ona je topla - prosječno iznad 4&nbsp;°C, a salinitet joj je ispod 32.6 %. Njena brzina, mjerena na dubini od 5 metara iznosi 3 km na sat (ili 1.7 čvorova).

Ona pokreće između 10 000 000 do 20 000 000 m<sup>3</sup>/s vode.
## Reference

## Vanjske veze
* ''Alaska Current'' na portalu Encyclopædia Britannica
Stambol kapija (Beograd)

**Stambol kapija** je jedna od četiri kapije Beograda na izlasku iz varoši. Budući da je kroz nju vodio drum u pravcu Istanbula (Stambola), po tome je dobila i naziv. Ostale tri su Sava-kapija, Varoš-kapija i Vidin-kapija.

Beogradska varoš je u 18. i prvoj polovini 19. veka od Save do Dunava bila opasana dubokim rovom, u kome se nalazila voda, i visokim šancem u koji su bili zabodeni visoki palisadi, tj. hrastove oblice sa šiljkom na vrhu. Bila je to izvesna zaštita varoši od eventualnog napada, pri čemu je glavna odbrana bila tvrđava u pozadini (*grad*), tj. današnji Kalemegdan.

Nalazila se između današnjih Narodnog pozorišta i spomenika knezu Mihailu na Trgu republike. Od svih kapija, Stambol kapija bila je najčvršće zidana. Ostale su otkrivale svoje tursko poreklo i bile obične rupe u polupropalom palisadu sa nekoliko balvana iznad rupe (Feliks Kanic).

Stambol kapiju napravili su Austrijanci za vreme svoje vladavine severnom Srbijom 1718-1739. godine, a legenda kaže da je kapiju podigao Laudon, koje izgradio i rov oko šireg Beograda nazvan *[[Laudonov šanac]]*.

Kapija je bila izrađena od tesanog kamena i cigle. Imala je prostorije za smeštaj vojnika koji su držali stražu. Kroz Stambol kapiju se ulazilo na tri ulaza: u sredini je bio veliki za kola, a sa obe strane po jedan manji za pešake. Sva su vrata bila od debelih hrastovih greda po kojima je prikovana jaka gvozdena oplata. Na njoj su se videle rupe od kuršuma pri napadima.

Ispred kapije nalazilo se polje obraslo travom. Trga republike još nije bilo, kao ni današnjeg centra Beograda. Put koji je iz varoši izlazio na Stambol kapiju delio se odmah na dva kraka: jedan je išao desno ka Terazijama, a drugi levo ka Tašmajdanu i Paliluli.

U blizini Stambol kapije Turci su nabijali na kolac buntovne Srbe. Stoga je kapija bila krajnje ozloglašena među Srbima i predstavljala je simbol stradanja pod Osmanskim carstvom. Stoga je srušena 1866. godine, po naredbi kneza Mihaila. Rušenje je počelo polovinom aprila, a dovršeno 19. maja 1866. (po starom kalendaru).

## Povezano
* Stambol
* Carigradski drum

## Literatura
* Ljubinka Rajković, Još jedanput oko dva spomenika iz starog Beograda, Godišnjak grada Beograda XX , Beograd 1973, 229-242.
Eiður Guðjohnsen

**Eiður Smári Guðjohnsen** (Reykjavík. 15. rujna 1978.) je prvi Islanđanin koji je igrao u redovima Barcelone, dolazi iz zemlje u kojoj nogomet nije najpopularniji sport. Karijeru je počeo u ranoj dobi, inspiriran od strane oca, koji je bio islandski reprezentativac. Sa 16 godina debitirao je u islandskoj prvoj ligi, sezonu je završio sa 7 golova u 17 utakmica. Odličnim igrama privukao je pozornost na sebe, te je prešao u redove PSV Eindhovena. Sezone 1997.-1998. vratio se u svoju domovinu te prešao u KR Reykjavik. Potom odlazi u Bolton Wandererse, gdje je odigrao dvije sezone, nakon čega prelazi u Chelsea. U Barcelonu je otišao kao zamjena za Larssona. Nakon odlaska iz Barcelone u francuski AS Monaco posuđen je engleskom Tottenham Hotspur F.C..

## Reprezentativna karijera
Za reprezentaciju Islanda je nastupao od 1996. do 2016. te je glavna zvijezda reprezentacije i okosnica momčadi za koju je zabilježio 88 nastupa uz 26 golova.

## Vanjske veze
* Profil Soccerbase
* Profil  BBC
Kenai (masiv)

**Masiv Kenai** (engleski: *Kenai Mountains*) je planinski masiv, koji leži na jugozapadu Aljaske i proteže se od južnog kraja Poluotoka Kenai sve do Masiva Chugach, koji počinje od Zaljeva Turnagain (rukavac Zaljeva Cook).
## Geografija
*Masiv Kenai* prostire se po Poluotoku Kenai u dužinu od nekih 430 km u smjeru istok-zapad, širok je 230 km u smjeru sjever - jug, a površina mu iznosi nekih 26 592 km²  Planine *Masiva Kenai* visoke su od 914 do 1524 metara, a najviši vrh Truuli ima 2015 metara.

Masiv presjecaju velika ledena polja i brojni glečeri od kojih su najveći Sargent i Harding, i brojne rijeke, a najveće su Kenai i Russian.

Prvi koji je zabilježio ime masiva, bio je Rus Konstantin Grivingko, koji je 1849. pisao o njemu, na osnovu izvještaja dobivenih od ekspedicije po Poluotoku Kenai koju je vodio Ilja Gavrilovič Voznesenski 1842.
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Kenai Mountains'' na portalu Peakbagger
Nacionalni konzervativizam

**Nacionalni konzervativizam** ili **nacional-konzervativizam** je varijanta konzervativizma koja kombinuje elemente nacionalizma.

Za razliku od konzervativnih partija koje ne stavljaju nacionalni identitet i patriotizam na prvo mesto, nacional-konzervativci donose ove koncepte u centar svog političkog delovanja, iako manje radikalni od nacionalista i još više od šovinista i fašista.

U Srbiji su nacional-konzervativne partije Demokratska stranka Srbije, Nova Srbija i Srpski pokret obnove.

## Povezano
* Konzervativizam
* Patriotizam
* Nacionalizam
Panafrikanizam

**Panafrikanizam** je ideologija i pokret koji ima podstiče na jedinstvo stanovnika afričkog kontinenta s ciljem ostvarenja ekonomskog, socijalnog i političkog napretka. Panafrikanizam takođe potiče afričku dijasporu da gradi i održava veze sa svojim kontinentom.

Idejni začetnici panafrikanizma bili su ganski vođa Kvame Nkruma i libijski Muamer el Gadafi. Ova politika se zasniva na „kolektivnoj samoodrživosti“, odnosno na ideji da će solidarnost među afričkim narodima obezbediti samoodrživost, što bi automatski dovelo do jačanja uticaja i snage svih Afrikanaca u svetu.

U kontekstu filozofije, panafrikanizam predstavlja agregaciju istorijskog, kulturnog, duhovnog, umetničkog, naučnog i filozofskog nasleđa svih afričkih naroda od davnina do danas, te je tako objedinjujući faktor svih afričkih civilizacija i njihove borbe protiv ropstva, rasizma, kolonijalizma i neokolonijalizma.

Najveća panafrikanistička organizacija je Afrička unija.

## Reference

## Povezano
* Afrička unija
* Organizacija afričkog jedinstva
* Panarabizam

## Vanjske veze
* African Union 
* African Code Unity Through Diversity
* A-APRP Website
* The Major Pan-African news and articles site
* [ Pan-Africanism and the Politics of Liberation by [Hakim Adi]]
Sindikalizam

**Sindikalizam** je tip ekonomskog sistema predložen kao zamena za kapitalizam i državni socijalizam. To je oblik ekonomskog korporativizma koji se zalaže za interes agregacije više nekonkurentnih kategorizovanih jedinica, kao za njihovo pregovaranje i upravljanje ekonomijom.

## Reference
Mita Rakić

**Dimitrije "Mita" Rakić** (Mionica, 15/27. oktobar 1846 — Beograd, 5/17. mart 1890) je bio srpski književnik, prevodilac, političar i ekonomista, ministar finansija.

## Biografija
Rođen je u Mionici kao sin Jevrema (1818–1879), sreskog kapetana u Mionici i kasnije u Šapcu, i Marte Rakić rođene Mihailović. Pravo ime mu je bilo Dimitrije ,a nadimak Mita. Osnovnu školu je pohađao u Mionici i Valjevu, a gimnazijsko školovanje i studije završio je na Velikoj školi u Beogradu. Studirao je u Minhenu, Cirihu, Getingenu i Londonu.

U Srbiju se vratio 1871. godine i dobio prvo radno mesto u Gimnaziji u Šapcu. Sledeće 1872. godine izabran je za redovnog člana Srpskog učenog društva. Od 1873. radio je kao profesor u Drugoj polugimnaziji u Beogradu. Bio je urednik političkog lista „Vreme“ (1874. godine). U periodu od 1873. do 1879. radio je u Ministarstvu finansija, a od 1881. je bio sekretar u Ministarstvu spoljnih poslova. Bio je 1885. u Privilegovanoj Narodnoj banci Kraljevine Srbije vladin komesar. Od 1886. bio je predsednik poreske uprave, a 1888. je postao načelnik statističkog odeljenja u Ministarstvu narodne privrede.

Bio je ministar finansija u kabinetu Nikole Hristića od 14/26. aprila 1888. dok nije podneo ostavku 8/20. oktobra 1888. Penzionisan je 1889. godine.

Uz pisanje književnih dela i ekonomskih rasprava, prevodio je različita dela sa više stranih jezika: ruskog, francuskog, engleskog i nemačkog. Preveo je Igoove „Jadnike“, izašlo je 20. svezaka prevoda od 1872. do 1886. godine. To je prvi prevod ovog romana na srpski jezik i jedini do Drugog svetskog rata. Njegovo delo je i nacrt Zakona o slobodi štampe iz 1881. godine. Odlikovan je Takovskim krstom i drugim odlikovanjima.

Bio je oženjen Anom, ćerkom Milana Đ. Milićevića. Njihov sin je poznati pesnik Milan Rakić (1876-1938), a ćerka Ljubica bila je udata za Milana Grola.

Knjige:
* 1876. Porezi - pokušaj za studiju
* 1877. Jedan list iz fizike socijalne 
* 1881. Železničko pitanje

## Povezano
* Rakići

## Reference

## Vanjske veze
* Biografija na sajtu SANU
* Staniša Vojinović: Rukopis dnevnika Mite Rakića sa puta po krajevima oslobođenim 1877–1878. godine
Operacija Seeräuber

Pokušaj komande XV brdskog korpusa da ustaškim snagama izvrši desant i zauzme Brač krajem oktobra 1943. dobio je od nemačke komande kodni naziv **Operacija Seeräuber** (Morski razbojnik). Operacija je preduzeta je po naređenju komande XV brdskog korpusa, u skladu sa planom komande Druge oklopne armije, u sklopu napora za ovladavanjem zonom između Splita i Stona. Operaciju su izveli delovi Drugog ustaškog prometnog zdruga, i ona je okončana neuspehom.

Ustaške snage su iz Makarske 22. oktobra iskrcane na Brač u cilju ovladavanja ovim ostrvom. Kod Milne na Braču 22. oktobra rano ujutru iskrcala se sa dva broda četa ustaša 2. prometnog zdruga jačine 120-160 ustaša. Ustaše su zauzele Milnu i ubile 11 civila. Brzom intervencijom 3. čete bataljona "Josip Bodlović" Dvanaeste dalmatinske brigade, ustaše su razbijene i prinuđene na povlačenje prema Splitu uz gubitke od 35 mrtvih i 17 zarobljenih. Pri kraju borbe kod Milne, pristigla je i 2. četa bataljona "Matija Ivanić" Dvanaeste brigade, koja je transportovana brodom s Hvara. Sa njom je stigao i deo štaba brigade sa komandantom i komesarom brigade. Akcijom uništenja ustaša kod Milne neposredno je rukovodio Josip Marinković-Bepo, zamjenik komandanta brigade. U borbi s ustašama poginulo je sedam boraca brigade.

Drugi ustaški delovi pokušali su da se iskrcaju kod Sumartina i kod Pučišća, ali su odbijeni odbranom sa kopna i vraćeni prama Makarskoj.

XV brdski korpus je istovremeno na kopnu snagama 7. SS divizije pokrenuo operacije Herbstgewitter i Landsturm.

## Izvori

## Literatura
* 
* 
* 
*
Ismet Popovac

Dr. **Ismet Popovac** (umro 21. avgusta 1943) je bio bosanski muslimanski četnički komandant koji je vodio Muslimansku nacionalnu vojnu organizaciju.

Uoči četničke mobilizacije za osovinsku operaciju Vajs, 31. decembra 1942. godine Ismet Popovac, Mustafa Pašić i Fehim Musaikadić su u svojstvu članova Izvršnog odbora objavili rezoluciju Muslimanske nacionalne vojne organizacije. U njoj se, između ostalog, ističe da je muslimanska nacionalna vojna organizacija »sastavni dio četničkog pokreta pod Vrhovnom komandom Gospodina Ministra Vojske, Mornarice i Vazduhoplovstva, armijskog đenerala Draže Mihailovića« i da je njen cilj »čvrsta saradnja Srba obiju vjera udruženih u borbi za Kralja i oslobođenje porobljene Otadžbine... na čelu sa narodnim Kraljem Petrom II Karađorđevićem«.

Muslimani u BiH bili su pritisnuti da pristupe nekoj od zaraćenih strana. Približno u to vreme, učinjen je četnički pokolj u oblasti Pljevalja, Priboja, Čajniča i Foče.

## Izvori
Toma Magistar

**Toma Magistar** (grčki: Θωμᾶς ὁ Μάγιστρος: latinski: *Thomas Magister*, rođen u Solunu krajem 13. veka, umro oko 1330), u monaštvu poznat kao **Teodul**, bio je vizantijski filolog i gramatičar. Jedno vreme bio je savetnik i pomoćnik (*[[magister officiorum]]*, odakle mu i nadimak) vizantijskog cara Andronika II Paleologa (vladao 1282–1328), ali se onda povukao u manastir i posvetio se filološkom radu.

## Dela

Njegovo najvažnije delo, *Izbor atičkih imenica i glagola* (Ἐκλογὴ ὀνομάτων καὶ ῥημάτων ἀττικῶν, lat. *Ecloga vocum Atticarum*), predstavlja zbirku odabranih atičkih reči i izraza, delom poređanih alfabetskim redosledom, a prikupljenih kao pomoć u pisanju. Kao izvor poslužili su uglavnom Frinih, Amonije, Herodijan i Merid.

Priredio je tekstove, i uz njih napisao sholije, Eshila, Sofokla, Euripida (sa životopisom) i tri Aristofanove komedije. Sholije uz Pindara, koje mu se pripisuju u dva rukopisa, danas neki smatraju delom Dimitrija Triklinija. Toma dobro poznaje antička *realia*, uglavnom je upućen u retke reči i izraze (glose), dok mu je metrika sasvim strano područje.

Njegovi govori i pisma sastoje se delom od deklamacija na uobičajene sofističke teme, a delom se bave savremenim događajima. Na primer, tu su: rasprava između Cinegirovog oca i Kalimahovog oca (dva Atinjanina koja su poginula u maratonskoj bici) o tome kome od njih dvojice treba prvome održati nadgrobni govor; delo *O kraljevanju* (Περὶ βασιλείας), upućeno Anroniku II Paleologu; odbrana nekog vizantijskog vojskovođe pred carem; pismo o okrutnim postupcima koje Katalonci i Turci vrše u Tesaliji i Makedoniji; pismo čestitke upućeno Teodoru Metohitu; panegirici o slavnim likovima iz prošlosti, npr. o Grigoriju Nazijanskom.

## Povezano
* Renesansa Paleologa
* Vizantijski renesansni filolozi

## Reference

## Izvori
* Paola Volpe Cacciatore, *Toma Magistro. La Regalità.* Testo critico, introduzione e indici, Napoli 1997.
Partikularizam

**Partikularizam** je sklonost odvajanju, odnosno čuvanju pojedinačnih interesa; 

* u politici: shvatanje da povlastice ili samostalnost jednog dela ne treba podređivati niti žrtvovati interesu neke veće celine; težnja za što većom samostalnošću država članica u nekoj saveznoj državi.
 
* u hrišćanstvu, učenje o nekoj naročitoj milosti, naime da je Isus Hristos umro samo nekih radi, i da će samo neki doći u Carstvo nebesko; 

* mišljenje Jevreja po kome su oni „izabrani narod Gospodnji“, tj. da Bog daje prvenstvo njima nad svima ostalim narodima i da će samo oni imati udela u večnom blaženstvu;
Politički spektar

**Politički spektar**, a možemo ga savremenije zvati i **politički kompas** je dvodimenzionalni model, sa dve ose pomoću kojeg možemo razvrstati i organizovati političke ideje u više ravni. Ovo je noviji način razvrstavanja političkih ideja, pošto se originalni francuski sistem sa jednom osom (levica nasuprot desnice), koji je bio u širokoj upotrebi stolećima, pokazao nedovoljno preciznim.

Termin politički kompas vodi poreklo od veb-sajta politički kompas koji prati programe raznih političkih partija, izjave zvaničnika političkih partija i na osnovu toga razvrstava partije po dve ose, i to ekonomskoj (levica - desnica) i društvenoj (liberalno - autoritativno).

Glavni princip na kojem se zasniva politički kompas jeste da politička gledišta mogu biti svrstana na dve nezavisne ose. Ekonomska (levica-desnica) osa određuje nečije mišljenje o tome kako bi trebalo voditi ekonomiju: „Levica“ je definisana kao pogled da ekonomiju treba da vodi kooperativno kolektivno telo (najčešće država, ali može da se posmatra i kao komuna), dok je „desnica“ definisana kao pogled na ekonomiju kao sistem konkurentskih pojedinaca i organizacija. Druga osa pokušava da svrsta nečije mišljenje o društvu i nivou individualnih sloboda dozvoljenih u društvu: „liberalizam“ tako predstavlja uverenja da lične slobode treba da budu uvećane do svojih maksimuma, dok je „autoritarijanizam“ definisan kao verovanje da autoritet i tradicija moraju biti poštovani nauštrb ličnih sloboda. 

Prednost ovog modela je u tome što mnogo preciznije svrstava političke ideje. Kritičari ovog modela smatraju da on služi za razumevanje politike sa aspekta političkog liberalizma.

Da bismo bolje shvatili ideju političkog kompasa, imamo sliku na kojoj su raspoređene granični slučajevi političkih ideja. U većini slučajevi, sve današnje političke ideje su unutar „graničnih oblasti“ koje smo definisali idejama Staljina kao ekstremne autoritativne levice, Hitlera kao ekstremnog autoritativnog centra, Tačerke kao radikalne autoritativne desnice, Fridmana kao radikalne liberalne desnice i Gandija kao radikalne liberalne levice.

Današnje političke partije možemo razvrstati ovako: kabinet predsednika Džordža V. Buša nalazi se na sličnom mestu kao i M. Tačer. Francuska, britanska i italijanska vlada donekle su bliže centru, dok je nemačka vlada najbliže centru. Sadam Husein i Robert Mugabe svrstani su u autoritativnu levicu, dakle, najbliže Staljinu, dok Nelson Mendela i Dalaj Lama predstavljaju liberalnu levicu, dakle najbliže Gandiju.
Dan nezavisnosti (Crna Gora)

**Dan nezavisnosti Crne Gore** obeležava se 21. maja, jer je na taj dan 2006. Crna Gora proglasila nezavisnost od Srbije, nakon čega je nestalo i državne zajednice koja je bila poznata pod imenom Savezna Republika Jugoslavija (1992–2003), odnosno Srbija i Crna Gora (2003–2006).
Internat

**Internat** je izraz kojim se opisuje škola koja učenicima, uz obrazovne usluge, pruža i smještaj, odnosno u kojoj učenici borave preko noći i/li tokom cjelokupne školske godine. U nekim internatima zajedno sa učenicima žive i njihovi nastavnici, odnosno članovi školskog osoblja.

Internati se razlikuju od zemlje do zemlje, ovisno o tradiciji, odnosno različitim kulturnim i ekonomskim uvjetima. U užem smislu se, pogotovo pod uticajem popularne kulture, pod time podrazumijevaju privatne škole namijenjene učenicima porijeklom iz više klase.

## Povezano
* Učenički dom
* Studentski dom
Camille Flammarion

**Nicolas Camille Flammarion** (Montigny-le-Roi, Haute-Marne, 26. februar 1842 - Juvisy-sur-Orge, 3. junj 1925) bio je francuski astronom, književnik i publicist.

## Život i djelo

Flammariona je od malih nogu privlačila astronomija. Kao mladić je napisao dugi traktat o svemiru. Rukopis je vidio njegov ljekar, i tako mu se dopao, da mu je 1868. pomogao dobiti mjesto u Opservatoriji u Parizu, gdje je dugo vremena radio

Bio je osnivač i prvi predsjednik Francuskog astronomskog društva (Société Astronomique de France), koje je od godine 1887. izdajalo nezavisni časopis *BSAF* (*Bulletin de la Société astronomique de France*).

Godine 1883. je osnovao posebnu Opservatoriju u Juvisyju, koju je vodio do smrti. Često je letio balonom i uključio se u raspravu o postojanju kanala na Marsu, koju je godine 1881. otpočeo Schiaparelli. U njoj je zdušno stao na stranu onih koji su kanale tumačili kao dokaz postojanja inteligentnog života na Marsu, a koji je možda bio razvijeniji od ljudskog. Također je tvrdio da je jedan od Mjesečevih kratera nastao djelovanjem vegetacije u prošlosti. Do kraja života je vjerovao u postojanje drugih živih bića u svemiru.

Kasnije se počeo baviti i istraživanje parapsiholoških fenomena, duhovnosti i reinkarnacije. Njegove ideje o duhovnosti su uticale i na njegova književna djela, koja su kasnije postala dio žanra znanstvene fantastike. Bio je velik popularizator astronomije. Njegova knjiga *Popularna astronomija* iz 1879. godine se smatra najboljom knjgom te vrste u 19. vijeka

Njegova druga žena Gabrielle Renaudot je također bila istaknuta astronomkinja.

## Spomeni

Po njemu je imenovan meteorski krater na Mjesecu (Flammarion) i na Marsu (Flammarion), te asteroid glavnog pojasa 1021 Flammario.

## Vanjske veze
La Fin du monde (roman)

***La Fin du monde*** () je science fiction roman francuskog astronoma Camillea Flammariona objavljen 1894. godine. Radnja prikazuje kako se Zemlja ulazi u putanju komete čiji se rep sastoji od ugljičnig monoksida, a što će dovesti do uništenja cjelokupnog života, te kakve će filozofske i posljedice to imati po čovječanstvo. *La Fin du monde* je značajno uticao na histeriju stvorenu prolaskom Halleyeve komete 1910. godine.

Godine 1931. je francuski sineast Abel Gance po njemu snimio istoimeni film.
La Fin du monde (film)

***La Fin du monde*** () je francuski crno-bijeli science fiction film iz 1931. godine, poznat kao prvo zvučno ostvarenje u filmografiji Abela Gancea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Camillea Flammariona. Protagonist, čiji lik tumači sam Gance, je astronom koji uspije otkriti kometu koja će se sudariti sa Zemljom i izazvati kataklizmičke posljedice. Radnja prati protagonistove pokušaje da na to upozori svijet, ali i vlade i brojnih moćnika koji ga nastoje ušutkati kako bi zaustavili paniku. *La Fin du monde* se snimao dvije godine i predstavljao je jedan od najambicioznijih projekata Ganceove karijere. Nakon premijere je, međutim, doživio komercijalni krah, a bio i odbačen i od strane kritike.

## Uloge
* Abel Gance ... Jean Novalic
* Colette Darfeuil ... Genevieve de Murcie
* Sylvie Gance ... Isabelle Bolin (kao Sylvie Grenade)
* Jeanne Brindeau ... Mme. Novalic
* Samson Fainsilber ... Schomburg
* Georges Colin ... Werster
* Jean d'Yd ... M. de Murcie
* Victor Francen ... Martial Novalic

## Vanjske veze

*
Deforestacija

**Deforestacija** ili **krčenje šuma** je uklanjanje šume, kako bi se šuma i šumsko zemljište prenamijenili u druge svrhe, ponajviše u poljoprivredno zemljište ili za izgradnju cesta.

Pojam "krčenje šume" obično se odnosi na aktivnost, prilikom koje se uklanjaju sva stabla. Uklanjanje svih stabala u nekoj šumi u umjerenim klimatskim područjima može biti dio uobičajene i normalne šumarske prakse. To se naziva završni sijek i dio je prirodnog pomlađivanja stare šumske sastojine regularnih šuma. Nakon takve sječe ponovno će se podići nova šuma i neće se šumsko zemljište prenamijeniti u druge svrhe. 

Krčenje šuma radi se iz više razloga: zbog prodaje drveta, prenamjene šume u pašnjake ili plantaže, zbog gradnje naselja, cesta, brana i dr. Uklanjanje stabala bez pošumljavanja uzrokuje gubitak biljnih i životinjskih staništa, narušavanje biološke raznolikosti i negativan utjecaj na klimu, okoliš i zdravlje ljudi. Ima negativne učinke na vezivanje atmosferskog ugljičnog dioksida. U obešumljenim područjima mogu se javiti erozije i odroni tla.

Krčenje šuma najviše se događa u slabo razvijenim državama s mnogo šuma i prašuma, gdje se šume krče kako bi se ostvarila zarada na prodaji drva te se dobivaju nove poljoprivredne površine. Koristi se metoda Posijeci-i-spali.
Vladajuće telo Jehovnih svedoka

**Vladajuće telo Jehovinih svedoka** upravni je organ Jehovinih svedoka sa sedištem u njujorškoj četvrti Bruklinu. To je telo odgovorno za definisanje politike i doktrine ove denominacije, za pripremu materijala za publikacije i konvencije, te za upravljanje osobljem širom sveta. Članovi ovog upravnog organa kažu da su oni Hristovi sledbenici, a ne verske vođe. 

Veličina ovog upravnog organa se menjala, između sedam (2010‒2012) i osamnaest (1974‒1980) članova. U oktobru 2012. bilo je osam članova. Članovi ovog upravnog organa se ne biraju, već se inkorporiraju na predlog postojećih članova.

## Reference
Elije Merid

**Elije Merid** (grčki: Αἴλιος Μοῖρις, verovatno 2. vek n.e.) bio je starogrčki gramatičar i leksikograf aticističkog pravca, zbog čega je poznat i pod nadimkom **Aticista** (Ἀττικιστής).

## Delo

Merid je autor sačuvanog *Atičko-helenskog alfabetskog rečnika* (Λέξεις Ἀττικῶν καὶ Ἑλλήνων κατὰ στοιχεῖον). U tom rečniku atički oblici, većinom poređani alfabetskim redom, dati su uz Meridu savremene oblike helenističkog grčkog jezika (*[[Koine grčki|koinē]]*). Pri tom su posebno jasno i sažeto istaknute razlike u rodu, akcentu i značenju.

Kao glavni uzori za ovo delo poslužili su Dionisije Tračanin, Frinih Arabijac, Filemon iz Atine, te delo *Sinonimi* Herenija Filona iz Biblosa. Merid uočava razlike između starog i novog atičkog; za uzorne autore uzima Platona, Aristofana, Tukidida, Ksenofonta, atičke govornike, Herodota i Homera, ali (za razliku od Friniha) nikoga od tragičara; obojica odbacuju pisce srednje i nove atičke komedije.

## Reference
Obala u magli

***Le Quai des brumes*** () je francuski crno-bijeli film snimljen 1938. u režiji Marcela Carnea, koji se smatra jednim od najpoznatijih ostvarenja poetskog realizma, odnosno najuticajnijih ostvarenja međuratne francuske kinematografije.

Predstavlja ekranizaciju istoimenog romana Pierrea Mac Orlana. Protagonist, čiji lik tumači Jean Gabin, je dezerter iz francuske vojske koji dolazi u Le Havre kako bi se pokušao ukrcati na brod za Južnu Ameriku. Radnja prikazuje kako se upozna s mladom djevojkom (čiji lik tumači Michèle Morgan) koja je pobjegla od kuće, te zbog koje će se sukobiti s lokalnim gangsterima.

*Obala u magli* je, usprkos toga što joj je scenarij bio prepun pesimizma, postigla veliki komercijalni uspjeh i godine 1939. osvojila prestižnu nagradu Prix Louis-Delluc. Njen uticaj na francusku javnost i tadašnju kulturu je bio toliki, da je nekoliko godina jedan od vichyjskih funkcionara upravo taj film optužio za široko rasprostranjeni defetizam na početku drugog svjetskog rata, odnosno poraz u sukobu s Nijemcima 1940. godine.

## Uloge
* Jean Gabin ... Jean 
* Michel Simon ... Zabel 
* Michèle Morgan ... Nelly 
* Pierre Brasseur ... Lucien 
* Édouard Delmont ... Panama 
* Raymond Aimos ... Quart Vittel 
* Robert Le Vigan ... Le peintre 
* René Génin ... Le docteur 
* Marcel Pérès ... Le chauffeur 
* Léo Malet ... Le soldat
* Jenny Burnay ... L'amie de Lucien 
* Roger Legris ... Le garçon d'hôtel 
* Martial Rèbe ... Le client

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Le Quai des brumes/Port of Shadows''  at filmsdefrance.com
*
Klinički bolnički centar Split

**Klinički bolnički centar Split** je najveći bolnički centar u Dalmaciji, smješten u splitskoj gradskoj četvrti Firule. Bolnica zapošljava približno 3200 djelatnika i raspolaže sa 1854 kreveta, 20 operacijskih dvorana i dvije endoskopske dvorane. Bolnici su 1. 1. 1993. pridružene Splitske toplice (fizikalna medicina, rehabilitacija i reumatologija), smještene u blizini izvora hipotermalne sumporne vode u centru grada, te bolnica Križine (poznata kao Vojna bolnica).

## Klinike, zavodi i odjeli

* Klinika za unutarnje bolesti
* Klinika za dječje bolesti
* Klinika za kožne i spolne bolesti
* Klinika za neurologiju
* Klinika za psihijatriju
* Klinika za kirurgiju
* Klinika za ženske bolesti i porode
* Klinika za bolesti uha, nosa i grla s kirurgijom glave i vrata
* Klinika za očne bolesti
* Klinika za plućne bolesti
* Klinički zavod za dijagnostičku i intervencijsku radiologiju
* Klinički zavod za patologiju, sudsku medicinu i citologiju
* Klinički zavod za kliničku patofiziologiju
* Odjel za zarazne bolesti i mikrobiologiju s parazitologijom
* Jedinica za znanstveni rad
* Odjel za kardiokirurgiju
* Odjel za urologiju
* Odjel za ortopediju, fizikalnu medicinu, rehabilitaciju i reumatologiju
* Odjel za anesteziju i intenzivno liječenje
* Odjel za onkologijiu i radioterapiju
* Odjel za medicinsko laboratorijsku dijagnostiku
* Odjel za transfuziju krvi
* Odjel za lijekove, sanitetski materijal i centralnu sterilizaciju
* Odjel za hitni prijem
* Odjel za prehranu i dijetetiku
* Odjel za gospodarsko financijske poslove
* Odjel za opće, pravne i kadrovske poslove
* Odjel za tehničke poslove
* Odjel za informatiku

## Veze
* Popis bolnica u Hrvatskoj

## Vanjske veze
* Službene stranice KBC Split
Le Puritain

***Le Puritain*** () je francuski crno-bijeli film snimljen 1938. u režiji Jeffa Mussoa. Predstavlja adaptaciju romana *The Puritan* irskog književnika Liama O'Flahertyja. Protagonist, čiji lik tumači Jean-Louis Barrault, je dublinski novinar koji, vođen fanatičnim katoličanstvom ubije mladu prostitutku nakon što je ona u njemu izazvala požudu. Radnja prikazuje kako on luta Dublinom nastojeći opravdati svoj čin, dok policija strpljivo čeka da se preda. *Le puritain* je godine 1938. osvojio prestižnu nacionalnu nagradu Prix Louis-Delluc. Zbog kontroverznog sadržaja je, međutim, bio službeno zabranjen od vlasti američke države New York.

## Vanjske veze
*
Elije Dionisije

**Elije Dionisije** (grčki: Αἴλιος Διονύσιος) bio je starogrčki retor, gramatičar i muzikolog, koji je živeo u doba cara Hadrijana. Prema *[[Suda|Sudi]]*, bio je veoma vešt muzičar i napisao je nekoliko spisa o muzici i njenoj istoriji Uglavnom se pretpostavlja da je bio potomak starijeg Dionisija Halikarnašanina, autora *Rimskih starina* (istorije Rima od osnivanja do polovine 3. veka pne.), pa se stoga ponekad naziva i **Dionizije Halikarnašanin Mlađi**. 

## Delo

O njegovom životu ništa se drugo ne zna. U antici su mu se pripisivala ova dela, koja su danas sva izgubljena:

* *[[Atički dijalekt|Atičke]] reči* (Ἀττικὰ ὀνόματα, 5 knjiga), delo posvećeno nekom Skimnu. Fotije pohvalno govori o koristi ovoga dela i kaže da je sam Elije Dionisije priredio dva izdanja, od kojih je drugo predstavljalo značajno poboljšanje u odnosu na prvo. Čini se da su u Fotijevo doba (9. vek) još uvek postojala oba izdanja. Izgleda da je zbog ovoga dela Elije Dionisije ponekad nazivan nadimkom "Aticista".
* *Istorija muzike* (Μουσικὴ ἱστορία, 36 knjiga), gde "priča o sviračima na aulosu i na kitari te o svim vrstama pesnika".
* *Traktati o ritmu* (Ῥυθμικὰ ὑπομνήματα, 24 knjige). 
* *Muzičko obrazovanje* (Μουσικῆς παιδεία, 22 knjige.
* Delo u 5 knjiga o tome šta je Platon rekao o muzici u svojoj *[[Država (Platon)|Državi]]*.
* Johannes Meursius je smatrao da je Elije Dionisije autor i dela *O nepromenljivim glagolima i enklitičkim rečima* (Пερὶ ἀκλίτων ῥημάτων και ἐγκλινομένων λέξεων), koje je Aldo Manuzio tiskao u Veneciji 1496. u zbirci nazvanoj *Horti Adonidis*, ali za tu pretpostavku nema dokaza.

## Reference
Profesor Mamlock

**Profesor Mamlock** () se može odnositi na:
* ''Profesor Mamlock'' (drama), komad njemačkog pisca Friedricha Wolfa iz 1934. godine;
* njene dvije filmske ekranizacije:
** ''Profesor Mamlok'' (film, 1938), sovjetski igrani film 
** ''Professor Mamlock'' (film, 1961), istočnonjemački igrani film
Profesor Mamlock (drama)

***Profesor Mamlock*** () je kazališni komad njemačkog književnika Friedricha Wolfa, napisan 1933. i premijerno prikazan 1934. godine, poznat kao jedno od prvih književnih djela koje je prikazivalo antisemitske progone u nacističkoj Njemačkoj.

Naslovni protagonist je ugledni i uspješni jevrejski ljekar, koji zbog svojih konzervativnih stavova ignorira upozorenja svog komunističkog sina na predstojeću nacističku diktaturu. Radnja prikazuje kako ga se nakon dolaska na vlast odriču dotadašnji prijatelji te kako shvaća kako je sve vrijeme bio u zabludi.

Wolf je tekst napisao nedugo nakon paleža Reichstaga, kada je bio prisiljen emigrirati iz Njemačke. Predstava je prvi put postavljena u Varšavi na jidišu pod naslovom *Das Gelbe Fleck* ("Žuta značka"). Prva predstava na njemačkom je održana u Zürichu 8. decembra 1934. kada je policija bila prisiljena čuvati teatar od napada lokalnih nacista. U samoj Njemačkoj je prvi put prikazana nakon drugog svjetskog rata, odnosno u Berlinu 9. januara 1946.

Snimljene su dvije adaptacije drame - godine 1938. u SSSR-u, te godine 1961. u Istočnoj Njemačkoj, kada je režiju potpisao Wolfov sin Konrad.

## Vanjske veze

* *[http://www.friedrichwolf.de/picture/upload/file/Professor_Mamlock.pdf Friedrich Wolf: Professor Mamlock, A Play.] * Full text on friedrichwolf.de.
Healy, Alaska

**Healy** je gradić u američkoj saveznoj državi Aljaska od 1 021 stanovnika, administrativno samo dio većeg Okruga Denali. 
## Geografija
*Healy* leži u sredini Aljaske na sjevernim obroncima Aljaškog masiva, u kotlini rijeke Nenana, na magistralnoj cesti Parks Highway koja povezuje unutrašnjost i obalu Aljaske.

Udaljen je oko 177 km južno od Fairbanksa i oko 402&nbsp;km sjeverno od Anchoragea , danas je poznat kao glavni ulaz u Nacionalni park Denali. 
## Historija
Za razvoj *Healya* bila je važno osnivanje Nacionalnog parka McKinley - 1917., koji je 1980. postao Nacionalni park Denali.
## Privreda
Velik dio ekonomije *Healya* vezan je uz turizam i obližnji Nacionalni park Denali, jer se tu nalaze smještajni kapaciteti za posjetitelje parka. 
## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Karta i informacije o gradiću na portalu Motel Nord Haven
Filemon (vizantijski filolog)

**Filemon** (grčki: Φιλήμων, možda 7. vek), rođen u Atini, bio je vizantijski filolog pod čijim su imenom sačuvani fragmenti jednog starogrčkog rečnika pod naslovom **Sistemski rečnik** (Λεξικὸν τεχνολογικόν). U predgovoru vidimo da se zapravo radi o sažetku jednog starijeg dela (Ἡ τοῦ Ἀλεξανδρέως Ύπερεχίου όνομάτων τεχνολογία κανονικὼς συντεθεῖσα), čiji je autor bio Hiperehije Aleksandrijski, koga spominje *[[Suda]]* i koji je živeo u doba cara Markijana. Hiperehijevo delo bilo je podeljeno u 8 knjiga, u skladu s podelom na osam vrsta reči, koju je uveo Dionisije Tračanin. Od Filemonovog rečnika sačuvana je prva knjiga i početak druge (*o imenicama*, περὶ ὀνομάτων), no to se delo često citira u *Velikoj etimologiji* *([[Etymologicum Magnum]])*. Hiperehije iz Aleksandrije živeo je u 5. veku, a Filemon pripada srednjevizantijskom periodu, ali precizno datiranje nije moguće.

## Reference
La Zandunga (film)

***La Zandunga*** je meksički crno-bijeli film snimljen 1938. u režiji Fernanda de Fuentesa. Radnja je smještena u grad Tehuantepec u meksičkoj državi Oaxaca, gdje se lijepa djevojka po imenu Lupe (čiji lik tumači Lupe Vélez) zaljubi u tajanstvenog pomorca po imenu Juancho (čiji lik tumači Arturo de Córdova). Radnja pokazuje kako Lupe nakon Juanchovog višemjesečnog odudstva nevoljko pristaje na bračnu ponudu drugog muškarca. La Zandunga je predstavljao prvi film kojim je Lupe Velez nastojala u svojoj domovini iskoristiti svoj zvjezdani status stečen u Hollywoodu.

## Uloge
* Lupe Vélez ... Lupe
* Arturo de Córdova ... Juancho
* Joaquín Pardavé ... Don Catarino
* María Luisa Zea ... Marilú
* Rafael Falcón ... Ramón
* Carlos López "El Chaflán" ... Sekretar

## Vanjske veze
*
Filemon iz Atine

**Filemon** (grčki: Φιλήμων, 2. vek), rođen u Atini, bio je starogrčki gramatičar, autor jednog ili više dela o atičkom dijalektu. Veoma često ga citira Atenej u svojoj *[[Gozba sofista|Gozbi sofista]]*, te spominje naslove *Atičke reči* (Ἀττικαὶ λέξεις), *Atički glasovi* (Άττικαὶ φωναί), *Atričke imenice ili [[Glosa|glose]]* (Άττικὰ ὀνόματα ἢ γλῶσσαι), *O atičkim imenicama* (Περὶ Άττικῶν ὀνομάτων). Nije poznato da li su to sve različiti spisi ili se radi opisnim nazivima jednog te istog dela. Atenej spominje i Filemonovu zbirku proročanstava (Παντοδαπὰ χρηστήρια), ali ni za nju ne znamo da li se radilo o posebnom spisu. Iz Atenejevih reči može se zaključiti i to da je Filemon proučavao ne samo atički grčki, nego i latinski jezik.

## Reference
Pygmalion (film, 1938)

***Pygmalion*** () je britanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1938. u režiji Anthonyja Asquitha. Predstavlja adaptaciju istoimenog kazališnog komada Georgea Bernarda Shawa, koji je također sudjelovao u pisanju scenariju. Naslovni lik, koga tumači Leslie Howard, je londonski lingvist koji nastoji "priprostu" djevojku sa londonskih ulica (čiji lik tumači Wendy Hiller) naučiti "pravilnom" izgovoru engleskog i bontonu, odnosno transformirati u "pravu" damu. Film je doživio veliki uspjeh, te je godine 1939. osvojio Oscar za najbolji adaptirani scenario, a na Venecijanskom festivalu je Howard osvojio Volpi kup za svoju ulogu.

George Bernard Shaw je prije ovog filma prodao prava za ekranizaciju u nekoliko zemalja, a što je rezultiralo s njemačkom verzijom iz 1935. i nizozemskom verzijom iz 1937. godine. Za razliku od britanske, Shaw s obje verzije nije bio zadovoljan.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* 
* 
* Synopsis at filmsite.org
* Criterion Collection essay by David Ehrenstein
Denali, Alaska

**Denali** je grad i borough u američkoj saveznoj državi Aljaska od 1 893 stanovnika.
## Geografija
*Denali* leži u sredini Aljaske na sjevernim obroncima Aljaškog masiva, u kotlini rijeke Nenana, na magistralnoj cesti Parks Highway koja povezuje unutrašnjost i obalu Aljaske.

On je udaljen oko 177 km južno od Fairbanksa i oko 402&nbsp;km sjeverno od Anchoragea , danas je poznat kao glavni ulaz u Nacionalni park Denali u kom se nalazi najviša planina Sjeverne Amerike - McKinley. 
*Denali* je sastavljen od međusobno vrlo udaljenih naselja, od kojih je najveće Healy koje je i administrativni centar općine, i manjih Cantwella (222 stanovnika), Andersona i Cleara.
## Historija
*Denali* je nastao 1990. ujedinjenjem četiri veća naselja; Anderson, Clear, Cantwell i Healy, uz neka manja kao što je naselje na ulazu u Nacionalni park Denali.
## Privreda
Velik dio ekonomije *Denalija* vezan je uz turizam i obližnji Nacionalni park Denali, jer se u njegovim naseljima nalaze objekti vezani uz funkcioniranje parka i smještajni kapaciteti za posjetitelje. U naselju *Clear* postoji mali aerodrom - *Clear Air Station*, koji je uz nacionalni park najveći poslodavac u općini.
## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Službene stranice grada
Sixty Glorious Years

***Sixty Glorious Years*** () je britanski historijski film snimljen 1938. godine, poznat kao jedno od prvih cjelovečernjih ostvarenja britanske kinematografije u boji. Predstavlja remake, odnosno nastavak crno-bijelog filma *[[Victoria the Great]]* snimljenog prethodne godine. U njemu Anna Neagle ponavlja ulogu kraljice Viktorije, a radnja prikazuje najvažnije događaje njene duge vladavine. Poticaj za snimanje je dao veliki uspjeh prethodnog filma, odnosno zarada koja je omogućila da se raskošne scene historijske rekonstrukcije ponovno snime u boji.

## Uloge
* Anna Neagle ... Kraljica Victoria
* Anton Walbrook ... Princ Albert
* C. Aubrey Smith ... Vojvoda od Wellingtona
* Walter Rilla ... Princ Ernst
* Charles Carson ... Sir Robert Peel
* Felix Aylmer ... Lord Palmerston
* Lewis Casson ... Lord John Russell
* Pamela Standish ... Kraljevska princeza
* Gordon McLeod ... John Brown
* Henry Hallett ... Joseph Chamberlain
* Wyndham Goldie ... Arthur Balfour
* Malcolm Keen ... William E. Gladstone
* Frederick Leister ... Herbert H. Asquith
* Derrick De Marney ... Benjamin Disraeli
* Joyce Bland ... Florence Nightingale
* Frank Cellier ... Lord Derby
* Harvey Braban ... Lord Salisbury
* Aubrey Dexter ... Princ od Walesa
* Stuart Robertson ... Mr. Anson
* Olaf Olsen ... Prince Fredrick
* Marie Wright ... Maggie
* Laidman Browne ... Gen. Gordon
* Greta Schröder ... Baronin Lehzen

## Vanjske veze
* 
*