Aleksandar Belić

**Aleksandar Belić** (Beograd, 2. avgust 1876. - Beograd, 26. februar 1960) filolog i lingvist, profesor i rektor Beogradskog univerziteta, predsednik SANU i član mnogih akademija u Jugoslaviji i inostranstvu.

Osnovnu školu i Prvu beogradsku gimnaziju završio je u Beogradu. Studije filologije započeo je u Beogradu, a nastavio na univerzitetima u Moskvi i Odesi. Po završetku studija pozvan je da ostane na katedri na lingvistiku i filologiju Moskovskog univerziteta, međutim se vratio u Beograd, gde je 1899. postavljen za docenta Velike škole. Jednu je godinu proveo na usavršavanju u Nemačkoj na Univerzitetu u Lajpcigu, gde je napisao i odbranio doktorsku disertaciju o slovenskim sufiksima za umanjivanje i uvećavanje. Disertacija mu je štampana na nemačkom jeziku u dva dela (1901. i 1904). Pošto je najpre izabran za vanrednog profesora, 1906. je izabran za redovnog profesora Beogradskog univerziteta i to srpskohrvatskog jezika, slovenske filologije i lingvistike, što je predavao dugi niz godina.

Osnovao je 1905. časopis *Srpski dijalektološki zbornik* u izdanju Srpske kraljevske akademije, koji je pod njegovom redakcijom izlazio preko 50 godina.

Pisao je naučne studije o srpskohrvatskom jeziku, o njegovim dijalektima i istoriji. Mnogi radovi koje je objavljivao posvećeni su gramatičkim studijama slovenskih jezika. Bio je osnivač a potom i urednik časopisa *Južnoslovenski filolog* i *Naš jezik*. 
Glavna dela: 
* *Dijalekti istočne i južne Srbije*, Beograd, 1905.
* *Akcentske studije*, Beograd, 1914.
* *O dvojini u slovenskim jezicima*, Beograd, 1932.
* *O jezičkoj prirodi i jezičkom razvitku*, Beograd, 1941.
* *Pravopis srpskohrvatskog književnog jezika*, Beograd, 1923.

Glavni je i odgovorni urednik prve knjige još nedovršenog *Rečnika srpskohrvatskog književnog i narodnog jezika* (Beograd, 1959– ).

Dopisni član Srpske kraljevske akademije postao je 4. februara 1905, a redovni 3. februara 1906. Njegova pristupna beseda u Akademiju je *Osnovne crte istorijskog razvitka sprskog jezika*. Rektor Beogradskog univerziteta akademske 1933/34. godine. Predsednik Srpske kraljevske akademije postao je 1937., nasledivši na tome mestu Bogdana Gavrilovića. Na toj značajnoj poziciji ostaje do smrti, ukupno 23 godine. Ovaj period ostaće upamćen i po tome što je Akademija dva puta menjala ime, najpre u Srpska akademija nauka, a zatim u Srpska akademija nauka i umetnosti (kraće: SANU), kako se i danas zove. Aleksandar Belić dao je značajan doprinos radu Akademije kao njen predsednik s najvećim stažom dosad. Jedan je od potpisnika Novosadskog dogovora o zajedničkom srpskohrvatskom jeziku 1954. godine.

Bio je član nekoliko akademija nauka: Jugoslavenske, Slovačke, Češke, Poljske, Bugarske, Bavarske; član naučnih društava u Lavovu, Pragu i Danskog kraljevskog društva; počasni profesor Moskovskog univerziteta „Lomonosov“ i Univerziteta u Glazgovu.

## Povezano
* Spisak lingvista
* Srpskohrvatski jezik

## Vanjske veze

* 
* 
* Djela čiji je autor Aleksandar Belić  u međunarodnoj normativnoj datoteci VIAF
* Djela Aleksandra Belića u katalogu Kongresne biblioteke
* Njemačko izdanje djela Aleksandra Belića u katalogu Njemačke nacionalne knjižnice
* Лингвиста светског гласа (politika)
* Veliki Vukov sledbenik („Glas javnosti“, 9. novembar 2000.) 
* Doživotni predsednik SANU („Glas javnosti“, 10. novembar 2000.)