open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
It Had to Be You

**It Had to Be You** se može odnositi na:
* ''It Had to Be You'' (1947 film)
* ''It Had to Be You'' (1989 film)
* ''It Had to Be You'' (2000 film)
* *[[It Had to Be You!]]* (2005 film)
* ''It Had to Be You'' (TV serija)
* "It Had to Be You" (pjesma)
* "It Had to Be You" (pjesma Hawthorne Heights)
* "It Had to Be You" (pjesma Motion City Soundtracka)
* ''It Had to Be You'' (Gossip Girl), roman iz 2007. iz serije *Gossip Girl*
* ''It Had to Be You'' (Susan), ljuvavni roman Susan Elizabeth Phillips
* *[[It Had to Be You (album)|It Had to Be You]]*, album Harryja Connicka Jr. iz 1991.
* *[[It Had to Be You: the Great American Songbook]]*, album Roda Stewarta iz 2002.
It Had to Be You (pjesma)

***It Had to Be You*** je američka zabavna pjesma iz 1924. za koju je muziku komponirao Isham Jones, a tekst napisao Gus Kahn. Tekst govori o ljubavi prema partneru koji je nesavršen i izaziva probleme, ali i tome da je to cijena koja se mora platiti za ljubavnu sreću. Među prvim izvođačima su bili Marion Harris i orkestar Paula Whitemana. Stekla je veliku popularnost i obrađivana je mnogo puta od poznatih izvođača kao Billie Holiday, Frank Sinatra, Tony Bennet, Barbra Streisand, John Travolta i Liza Minelli.

Popularnost je uživala i među filmašima, te se može čuti u nizu poznatih filmova; tako ju je Priscilla Lane izvodila u gangsterskom filmu *[[The Roaring Twenties]]* 1939. godine, Dooley Wilson u *[[Casablanca (film)|Casablanci]]* 1942. godine i Diane Keaton u filmu *[[Annie Hall]]* 1977. godine. Verzija Harryja Connicka Jr. predstavlja jednu glavnih tema soundtracka popularne komedije *[[When Harry Met Sally...|When Harry Met Sally]]*.

## Literatura
* *Who Wrote that Song?* Dick Jacobs & Harriet Jacobs, published by Writer's Digest Books, 1993
Joseph Meyer (kompozitor)

**Joseph Meyer** (12. mart 1894 – 22. jun 1987) bio je američki autor zabavnih pjesama koji je napisao niz hitova iz prve polovice 20. vijeka. Meyer je surađivao s nizom autora kao što su Buddy DeSylva, Al Lewis i Al Sherman. Njegove najpoznatije pjesme su "California, Here I Come", "My Honey's Lovin' Arms" (1922) i "If You Knew Susie" (1925). Meyerove pjesme tvore soundtrack na čak 120 filmova.

## Izvori

## Vanjske veze
*
Buddy DeSylva

**George Gard "Buddy" DeSylva** (27. januar 1895 - 11. jul 1950) bio je američki tekstopisac, filmski producent i diskograf. Poznat je kao autor niza hit-pjesama svog vremena, ali i po tome što je zajedno sa Johnnyjem Mercerom i Glennom Wallichsom osnovao diskografsku kuću Capitol Records.

Rodio se u New Yorku porodici portugalskog glumca Aloysius J. De Sylve, ali je odrastao u Hollywoodu gdje mu je otac pod imenom Hal De Forrest postao jedna od prvih filmskih zvijezda. Mladi DeSylva je pak karijeru prvo izgradio na Broadwayu te se tek kasnije vratio u Hollywood, gdje je postao jedan od važnih šefova studija.

Život mu je 1956. postao predmetom holivudskog biografskog filma *[[The Best Things in Life Are Free (film)|The Best Things in Life Are Free]]* gdje je njegov lik tumačio Gordon MacRae.

## Literatura
* Ewen, David (1970). *Great Men of American Popular Song* ASIN: B000OKLHXU
* Green, Stanley (1984). *The World Of Musical Comedy*. Publisher: Da Capo Press. 

## Vanjske veze
* 
* 
*
California, Here I Come

***California, Here I Come*** je američka zabavna pjesma iz 1924. godine koju su napisali Buddy DeSilva i Joseph Meyer. Iako se prvi put 1921. izvela za potrebe brodvejskog mjuzikla Bombo sa Alom Jolsonom, prvi put ju je Jolson snimio 1924. Tekst u kome se slavi Kalifornija kao mjesto na koje se treba doći iz "hladnih i snježnih krajeva" (naslov doslovno znači "Kalifornijo, evo dolazim") ju je učinio neslužbenom, odnosno alternativnom himnom te američke savezne države.

Filmski studio Warner Bros. ju je koristio u animiranim filmovima kako bi označio nagli odlazak nekog lika. Za vrijeme drugog svjetskog rata, odnosno pred bitku kod Midwaya 1942. ju je svirao orkestar nosača aviona *[[USS Yorktown (CV-5)|Yorktown]]* prilikom isplovljavanja iz Pearl Harbora u nadi da će japanski špijuni zaključiti kako plovi prema Kaliforniji na istok umjesto prema japanskoj floti na zapad.

## Izvori
Does Your Chewing Gum Lose Its Flavour (On the Bedpost Overnight?)

***Does Your Chewing Gum Lose Its Flavour (On the Bedpost Overnight?)*** je američka šaljiva (''novelty'') pjesma iz 1924. godine koju je originalno izvodio duet *[[The Happiness Boys]]*. Tekst je za temu imao gume za žvakanje, i i originalni naslov je umjesto riječi "chewing gum" (guma za žvakanje) koristio riječ *[[Wrigley's Spearmint|Spearmint]]*, odnosno najpoznatiji brend tvrtke Wrigley's. Iako je pjesma postala popularna i dosta popularizirala Wrigleyev proizvod, pala je u zaborav sve do 1959. kada ju je na svoj način obradio britanski skiffle muzičar Lonnie Donegan. Tada je, zbog BBCjeve zabrane korištenja robnih marki u naslovima pjesama, Donegan promijenio naslov u "chewing gum". Pjesma je došla na vrhove britanskih top-lista 1959. te američkih 1961. godine.

## Reference
Žvaka

**Guma za žvakanje**, **žvakaća guma** ili **žvaka** je naziv za vrstu slatkiša izrađenog od gume, ili sličnog elastičnog materijala namijenjenog žvakanju. Tragovi predmeta slični žvakaćim gumama datiraju još iz vremena neolita, ali je žvakaća guma u svom modernom obliku stvorena u SAD u drugoj polovici 19. vijeka. Američka vojska ju je u 20. vijeku davala svom ljudstvu kao sredstvo za olakšanje stresa, a odatle se proširila širom svijeta.

Posebne vrste žvakaćih guma se danas koriste u medicinske svrhe.

## Povezano

* Bubblegum

## Reference
Isham Jones

**Isham Jones** (31. januar 1894 &ndash; 19. oktobar 1956) je bio američki saksofonist, basist, vođa orkestra i kompozitor. Poznat je kao autor nekoliko hitova sredine 1920-ih, među kojima se ističe *[[It Had to Be You (pjesma)|It Had to Be You]]*. Sa svojim orkestrom je često eksperimentirao sa raznim muzičkim stilovima, te ga se ponekad smatra jednim od pionira swinga.

Jazz muzičar Rusty Jones je njegov pranećak.

## Vanjske veze

* Isham Jones on RedHotJazz.com  biography with photos and .ram audios of his early recordings
* Isham Jones on Shellac.org
* Isham Jones at Find-A-Grave
Hijerokle iz Aleksandrije

**Hijerokle** (Ίεροκλῆς /Hijerokles/) je bio neoplatonista **iz [[Aleksandrija|Aleksandrije]]**, koji je živeo sredinom 5. veka i po svoj prilici uživao visoku reputaciju. 

Smatra se da je sastavio komentare na zlatne Pitagorine stihove, u kojima je pokušao da sažeto i na shvatljiv način prikaže celokupnu Pitagorinu filozofiju. Otuda je i toliki značaj tog njegovog dela, koje služi kao neka vrsta vodiča kroz pitagorejsku filozofiju. Ti komentari su prvo objavljeni u prevodu na latinski, koji je uradio G. Aurispa, u Padui (1474), potom u Rimu (1475, 1494, 1495), a naposletku i u Bazelu (1543). Tekst na grčkom s novim latinskim prevodom uredio je J. Curterius, a objavljen je u Parizu (1583). Bolje izdanje, koje sadrži i fragmente iz ostalih Hijeroklovih dela, objavio je J. Pearson u Londonu (1654 i 1655), a P. Needham ga je dopunio i pobošljao, da bi ga objavio u Kembridžu (1709). Takođe, i R. Warren je priredio svoje izdanje (London, 1742), premda bez latinskog prevoda, koje L. Schmitz smatra mnogo boljim. 

Hijerokle je i autor izgubljenog dela u sedam knjiga, koje je posvetio Olimpiodoru iz Tebe i čiji naslov glasi *O proviđenju, sudbini i izmirenju čovekove slobodne volje sa božanskom vlašću sveta*. Ono je sačuvano samo u vidu izvoda koji se mogu naći u Fotijevoj *Biblioteci*. Te izvode je F. Morelli objavio zasebno u svojoj zbirci *MSS* (Paris, 1593 i 1597). Oni su se takođe našli i u Pearsonovom i Needhamovom izdanju *Komentara o Pitagori*. Iz njih se može videti kako Hijerokle nastoji da izmiri Platona i Aristotela da bi ih suprotstavio stoičarima i epikurejcima, ne bi li na taj način opovrgao one koji pokušavaju da poreknu Božje proviđenje.

Treće po redu delo etičke prirode poznato je na osnovu brojnih izvoda sačuvanih kod Stobeja. Ono obrađuje pitanja o pravdi, o odnosu prema bogovima, prema užoj i široj familiji, prema domovini, o braku itd. Maksime koje imaju za cilj da poduče izuzetno su cenjene, a delo koje je bilo sačinjeno od njih verovatno je nosilo naslov *Ta filosofumena*. Maksime se takođe mogu naći i u Pearsonovom i u Needhamovom izdanju *Komentara*. Postoji još jedno delo pod naslovom *Oikonomikos*, ali pre će biti da je ono bilo sastavni deo *Ta filosofumene*.

Na kraju se valja podsetiti da je Teosebije, učenik Hijeroklov, objavio komentare o Platonovom Gorgiji, koji su, kako Fotije navodi, u stvari beleške sa predavanja koje je Hijerokle svojevremeno držao svojim učenicima. 

Postoji delo pod naslovom *Asteja*, koje predstavlja kolekciju smešnih priča i anegdota, šaljivih dosetki, blesavih govora itd. Ono je svojevremeno pripisivano neoplatoničaru Hijeroklu, ali očigledno je da se radi o delu neke neznatne osobe. Objavio ga je Marq. Freherus (Ladenburg, 1605), a docnije i J. A. Schier (Leipzig, 1750). Našlo se takođe i u Pearsonovom i u Needhamovom izdanju Komentara o Pitagori, ali i u J. de Rhoerovom *Observationes Philologicae* (Groningen, 1768).
Hijerokle (gramatičar)

**Hijerokle** (Ίεροκλῆς /Hijerokles/) je bio grčki gramatičar iz 6. veka za kog se zna na osnovu njegovog dela čiji naslov glasi *Sinekdemos* (Putujuće društvo), koje je zbilja bio neka vrsta priručnika za one koji su putovali provincijama Istočnog rimskog carstva. Najverovatnije da je napisan početkom 6. veka. Zbog toga što sadrži popis 64 istočnorimske eparhije ili provincije, kao i 935 gradova, zajedno s njihovim kratkim opisom, on je mnogo važan za one koji se bave geografijom carstva tog vremena.

Prvo izdanje Hijeroklovog *Sinekdemosa* objavljeno u C. a S. Paulovoj *Geograph. Sacr.* (Paris, 1641 i Amsterdam, 1704) je nepotpuno. Po L. Schmitzu, bolja izdanja su objavljena u drugom tomu E. Schelstratenove *Antiquitas Eccles. Illustr.* (Rim, 1697) i u prvom tomu Bandurijeve *Imperium Orient.*, ali daleko bolje izdanje je ono koje je objavio P. Wesseling u svojoj *Veterum Romanorum Itineraria* (Amsterdam, 1735).
678.

__NOTOC__
Godina **678.** (**[[rimske brojke|DCLXXVIII]]**) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 678. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Bizantsko-arapski ratovi: Prva arapska opsada Carigrada nakon četiri godine završava neuspjehom.
Bizantinci osvajaju Rodos i uz pomoć grčke vatre razbijaju Arape na moru.
* 27. 4. &ndash; Japanski car Temmu vodi ritual s ciljem odlaska u Palaču odricanja.
* 3. 5. &ndash; Upravo u trenutku kada se japanski car sa službenicima priprema otići u Palaču odricanja, njegova kćer princeza Tōchi iznenada pozli i umre. Zbog tog razloga žrtvovanja božanstvima Neba i zemlja nisu održanja.
* 10. 5. &ndash; Princeza Tōchi sahranjena u palači *Akō*. 
* 27. 6. &ndash; Agaton nasljeđuje Donusa kao 79. papa. Nakon dugo vremena postaje prvi papa koji je poslije izbora prestao plaćati danak bizantskom caru.


## Rođenja
* K'inich Ahkal Mo' Naab III, majanski vladar Palenquea

## Smrti
* Kralj Uija od Baekjea
* 3. 5. &ndash; Princeza Tōchi, bivša carica Japana
* 30. 9. &ndash; Zhang Wenguan, kancelar dinastije Tang
* Abdullah ibn Aamir, arapski vojskovođa, ashabi i guverner Busre

## Reference
Zhang Wenguan

**Zhang Wenguan** (張文瓘) (606 – 30. septembar 678), kurtoazno ime **Zhigui** (稚圭), bio je kineski velikodostojnik u službi dinastije Tang, koji je kao kancelar služio cara Gaozonga. Bio je poznat po svojoj pravičnosti kada je predsjedao tadašnji vrhovnim sudom. Pred smrt je upozorio cara da ne pokreće novi pohod protiv korejske države Silla na istoku dok Kini prijete Tufani sa zapada. Car je poslušao njegov savjet i odustao od pohoda.

## Napomene i reference

* *[[Knjiga Tanga]]*, vol. 85.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/tan10.htm 
* *[[Nova knjiga Tanga]]*, vol. 113.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/ntan15.htm 
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 201, 202.
Uija od Baekjea

**Uija od Baekjea** (? - 660?) je bio 31. i posljednji vladar države Baekje, jednog od Tri kraljevstva Koreje. Njegova vladavina je trajala od 641. pa sve do 660. kada su državu Baekje osvojile savezničke vojske korejske države Silla i carske Kine pod dinastijom Tang.

O Uiji postoje kontradiktorni podaci. *[[Samguk Sagi]]* navodi kako je bio najstariji sin prethodnog kralja Mua, a *[[Samguk Yusa]]* da je bio obični seljak koji se oženio za princezu države Silla. U svakom slučaju, Mu ga je 632. proglasio krunskim princom i nasljednikom. Na prijestolje je došao devet godina kasnije.

Vladavinu mu je označio permanentni rat među Tri kraljevstva Koreje. Na samom početku je Uija bio u dobrim odnosima sa Kinezima, ali se kasnije okrenuo protiv njih i za saveznike uzeo sjevernu državu Goguryeo. Država Silla se zbog toga udružila sa Kinezima. U dva pohoda - 642. i 645. godine - je uspio preoteti dio teritorija Sille, a godine 655. je zajedno sa Goguryeom napao sjevernu granicu Sille. U tim godinama su Baekje mučili i unutrašnji sukobi, izazvani otporima plemstva njegovim planovima za jaču centralizaciju.

Godine 660. su Kinezi, nakon neuspješnih pokušaja da zauzmu Goguryeo sa sjevera, odlučili napasti i zauzeti Baekje kako bi je ugrozili sa juga. Kineska flota je porazila flotu Baekjea, a potom su kopnene trupe Sille pod generalom Kim Yu-Sinom porazile trupe Baekjea pod generalom Gye Baekom. Potom je pala prijestolnica Sabi, a kralj se sklonio u tvrđavu Ungjin, gdje se, shvativši da je dalji otpor besmislen, predao Kinezima. Oni su ga odveli u prijestolnicu Chang'an zajedno sa sinovima Buyeo Hyom i Buyeo Yungom, 88 slugu i 12.807 seljaka.

Njegov sin Buyeo Pung je nekoliko godina kasnije, uz pomoć Japana, pokušao dići ustanak i obnoviti državu Baekje, ali je poražen u bitci kod Baekganga.

Godine 2000. su njegovi posmrtni ostaci iz Kine dovedeni u Južnu Koreju i svečano pokopani u današnjem Okrugu Buyeo.

## Izvori
ISU-152

**JSU-152** je sovjetski jurišni top u upotrebi od 1943. do 1970ih. JSU-152 je bilo jedno od najjačih samohodnih artiljerijskih oruđa u naoružanju Crvene armije tokom Drugog svetskog rata. Proizvedena 1943. na šasiji tenka KV-1 pod oznakom SU-152, ova samohotka je tokom 1944. prerađena za šasiju teškog tenka JS-2 i dobila je oznaku JSU-152. Bila je odlično oklopljena i naoružana topom kalibra 152 -{mm}-, koji je koristio dvodelne granate velike razorne moći. Zbog svoje sposobnosti da bez problema izbaci iz stroja najteže nemačke tenkove i samohodne topove kao što su Tigar, Panter i Elefant, sovjetski vojnici nadenuli su joj nadimak „Zveroboj“ (ubica zveri).

## Varijante
Početna varijanta, razvijena 1943. dobila je oznaku objekt 241. Bio je naoružan s topom od 152,4&nbsp;mm ML-20S topom-haubicom. Pištolj je imao maksimalni domet od 6200 metra, maksimalna penetracija je 125&nbsp;mm RHA na 90° na udaljenosti od 500 metara. ISU-152 je imao različite promjene u vezi s pištoljem (novije izmjene), broju grotla, ili trupa, na temelju jednog od IS-1, IS-2 ili IS-2. Do maja 1944. glavno naoružanje je top 152,4&nbsp;mm ML-20 Model 1937. Kasniji ISU-152 prepravci s novijim pištoljem i nešto duže cijevi, do više od 4,9 metara (32.3 kalibara), imala je maksimalni domet od 13.000 metara.

## Korisnici
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze
Rukoljub

**Rukoljub** je jedan od rituala i gesti između ljudi; vrsta poljupca.

## Historija
Feudalno je društvo zahtijevalo da vazal ljubi ruku svog gospodara. Negdje je postojao običaj rukoljuba prema svećeniku i drugim crkvenjacima.

Izuzev toga, rukoljub nije bio čest.

## Sadašnjost
Danas rukoljub također nije čest. Uglavnom je izraz poštovanja prema papi ili kardinalu. U islamskim zemljama to je znak poštovanja prema roditeljima.

U zapadnoj civilizaciji rukoljub je znak poštovanja prema ženama.

## Vanjske veze

* Rukoljub u rimokatoličkoj Crkvi (engleski)
* Savršeni rukoljub (njemački)
Hijerokle

**Hijerokle** ili **Hijeroklo** () se može odnositi na:
* Hijerokle (stoik), stoički filozof iz 2. vijeka
* Hijerokle (kočijaš), dvorjanin i navodni ljubavnik cara Elagabala
* Sosijan Hijerokle, prokonzul Bitinije i Aleksandrije za vrijeme cara Dioklecijan
* Hijerokle, mogući ko-urednik *[[Philogelos]]a* iz 4. vijeka
* Hijerokle iz Aleksandrije, grčki neoplatonski pisac iz 5. vijeka
* Hijerokle (gramatičar), bizantski geograf iz 6. vijeka, autor *Synecdemus*
* Hijerokle, lik iz drame Aristofanove komedije *[[Mir (predstava)|Mir]]*
Abdulah ibn Amir

**Abdulah ibn Amir** () je bio arapski vojskovođa i velikodostojnik, koji je pod rašidunskim kalifom Osman ibn Affanom služio kao guverner Basre od 647. do 656. Bio je poznat po vojničkom umijeću, s kojim je ugušio nizpobuna u novoosvojenoj Perziji i doprinio da se tamošnje perzijsko stanovništvo preobrati sa zoroastrizma na islam te proširio vlast Kalifata na dijelove Centralne Azije. Također se cijenio i zbog administrativnih vještina. Zbog rodbinskih veza sa Osmanom se smatra ashabijem.
K'inich Ahkal Mo' Naab' III

**K'inich Ahkal Mo' Naab' III** (13. septembar 678 &ndash; cca. 730) je bio monarh majanskog grada države Palenque. Na prijestolje je stupio 3. januara 722, te vladao do ne prije od 729. godine; datum njegove smrti nije poznat. Prije nego što je njegovo ime na drevnom Maja jeziku dešifrirano, u modernoj literaturi o Palenqueu se za njega koristilo ime **Chaacal III**.

## Vanjske veze

* K'inich Ahkal Mo' Naab' III: Just who was this amazing king?
* Famsi.org page with his portrait and glyphs
679.

__NOTOC__
Godina **679.** (**[[rimske brojke|DCLXXIX]]**) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 679. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Hrvati sklopili mirovni sporazum sa papom Agatonom.
* Adamnan postaje opat keltskog samostana Iona.
* Bitka kod Trenta u kojoj mercijski kralj Aethelred nanosi poraz nortumbrijskom kralju Ecgfrithu i preuzima kontrolu nad Kraljevinom Lindsey.


## Rođenja

## Smrti
* 16. 3. - Dai Zhide, kineski kancelar
* 23. 6. - Æthelthryth, supruga kralja Ecgfritha od Northumbrije, kasnija svetica
* Cenn Fáelad mac Aillila, irski plemić i učenjak
* Xu Yushi, kineski kancelar
* 23. 12. - Dagobert II, franački kralj Austrazije

## Reference
Besokatra (Madagaskar)

**Besokatra** je najmanja rijeka Sliva Masiva Ambre na sjeveroistoku Madagaskara duga 40&nbsp;km.
## Geografija

Rijeka *Besokatra* izvire u podnožju vrha *Velika Bésokatra* u Masivu Ambohitra (1 475), na nadmorskoj visini od 1 100 m (10&nbsp;km jugozapadno od gradića Ambohitra).

Od izvora *Besokatra* teče isprava na sjever u dubokom kanjonu, pored tri vrha Andhranotsiamalona i lagano zavija prema zapadu obilazeći planinu Bianentsindra u veličanstvenom klancu, uklesanom u bazalte stijene. Korita prepunog velikih kamenih blokova, koju njegove divlje vode valjaju i drobe na svom putu u dolinu. U tom dijelu korito rijeke je osobito strmo sa jednim vodopadom.

Do 300 m nadmorske visine, *Besokatra* je pravi planinski brzak, mijenja karakter, na nadmorskoj visini od 100 m, između mjesta Betankilotrabe i Besokatra, *Besokatra* ulazi u obalnu ravnicu- Nivato. Odatle pa sve do ušća u Zaljevu Rigni, rijeka ima široko korito.
Dvije najveće pritoke s lijeve strane, su joj Antsahasifotra i Sakarami a sa desne Sandrambata i Sandrangotiki. 
Rijeka *Besokatra* ima ušće u Indijski ocean u *Zaljevu Rigni*, udaljeno svega 200 metara do ušća potoka Sankazo.

Ukupna duljina rijeke *Besokatra* je 40&nbsp;km, a površina njegova sliva je oko 3300&nbsp;km².
* Vode rijeka *Besokatra* i Saharenana, koriste se za snabdjevanje grada Antsiranane.
## Povezano
* Rijeke Madagaskara
## Napomene

## Vanjske veze
Cenn Fáelad mac Ailella

**Cenn Fáelad mac Ailella** (alias Cennfaeladh) (? -679) bio je irski plemić i učenjak, poznat po tome što je iznenada stekao neuobičajeno dobro pamćenje nakon što je teško ranjen u glavu u borbi.

Bio je član klana Cenél nEógain, unuk kralja Báetán mac Muirchertaiga i daleki potomak Niall Noígiallacha. Bio je u rodu sa svojim suvremenicima - kraljem Aldfrithom od Northumbrije i biskupom Cuthbertom od Lindisfarnea. Otac Ailill mac Báetán mu je ubijen, a i sam Cenn Faelad je umalo stradao nasilnom smrću zahvaljujući svom sudjelovanju u velikoj bitci kod Mag Ratha. Tada je dobio udarac u glavu, te je sa bojišta odveden u obližnji samostan Tomregan kako bi se oporavio. Prema tradiciji, u samostanu su se u to vrijeme nalazile tri škole - jedna za "latinsko znanje", jedna za irsko pravo i jedna za irsku poeziju.

Kada se oporavio, Cenel Faelad je, prema predaji, mogao ponoviti svaku riječ koju su redovnici i njihovi učenici recitirali, odnosno "udarac mu je izbacio zaboravljanje iz glave". Zbog toga je postao učen čovjek, odnosno jedan od najvećih mudraca svog vremena. Svoja znanja je počeo bilježiti u knjige. Jedan tekst koji mu se pripisuje se danas čuva u Dublinu.

## Izvori

## Literatura

* *The Encyclopedia of Ireland,* 2003; .
* *The Irish Tradition,* Robin Flower, 1947: 
* O’Reilly, Eugene & O’Reilly, John: Saint Bricin of Tomregan, pp.&nbsp;464–488, in Breifne Journal, Volume VII, Number 25,1987.
* Eugene O'Curry: On the Manners and Customs of the Ancient Irish, pp.&nbsp;92–95.
* Full text of "On the Manners and Customs of the Ancient Irish" in various formats (PDF, JP2, etc)
* Eugene O'Curry: Lectures on the Manuscript Materials of Ancient Irish History, pp.&nbsp;48–51 and 418-419.
* Full text of "Lectures on the Manuscript Materials of Ancient Irish History" in various formats (PDF, JP2, etc)
* John O'Donovan: Cath Muighe Rath, pp.&nbsp;279–285
* Full text of "Cath Muighe Rath" in various formats (PDF, JP2, etc)
* Book of Aicill
* Auraicept na N-Éces (The Scholar's Primer)
* Full text of the "Auraicept na N-Éces" (Calder's 1917 edition) in various formats (PDF, JP2, etc)
* David Georgi: A Stunning Blow on the Head: Literacy and the Anxiety of Memory in the Legend of Cenn Faelad's Brain of Forgetting, in Proceedings of the Harvard Celtic Colloquium, Vol. 16/17, (1996/1997), pp.&nbsp;195–205. Published by: Department of Celtic Languages & Literatures, Harvard University *http://www.jstor.org/stable/20557322
* Eoin Macneill: A Pioneer of Nations *http://www.jstor.org/pss/30093100
* Philip O'Connell: The Diocese of Kilmore, pp 116–121
* Full text of the "The Diocese of Kilmore"
* "Why Cenn Faelad 'lost' his 'Brain of Forgetting' ". Hildegard L.C. Tristram (Hrsg.), Germans, Celts and Irish (anniversary publication for Gearóid Mac Eoin), Hamburg: Buske 1990, 207-248.
Xu Yushi

**Xu Yushi** (許圉師) (? - 679), formalno **Vojvoda Jian od Ping'ena** (平恩簡公), je bio kineski velikodostojnik u službi dinastije Tang, koji je nakratko kao kancelar služio cara Gaozonga. U vrhove državne uprave je stupio 659. godine, a 662. mu je povjereno uređivanje najvažnijih carskih dokumenata. Iste godine je, pak, njegov sin Xu Ziren prilikom lova došao u sukob s jednim seljakom; Xu Yushi je svog sina išibao, ali o tome nije izvijestio cara. Kada je car to doznao, Xu Yushi je pao u njegovu nemilost, te je smijenjen i poslan za prefekta Qianga (u današnjoj provinciji Jiangxi); tamo se istakao svojom čestitošću i borbom protiv korupcije.

Nedugo nakon smrti, unuka mu se udala za znamenitog pjesnika Li Boa.

## Napomene i izvori

* *[[Knjiga Tanga]]*, vol. 59.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/tan07.htm 
* *[[Nova knjiga Tanga]]*, vol. 90.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/ntan14.htm 
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 200, 201.
Dai Zhide

**Dai Zhide** (戴至德) (? - 16. mart 679), formalno **Vojvoda Gong od Daoa** (道恭公), bio je kineski velikodostojnik u službi dinastije Tang, koji je kao kancelar služio cara Gaozonga.

Bio je nećak Dai Zhoua, koji je kao kancelar služio prethodnog cara Taizonga. Dai Zhou nije imao djece, pa ga je usvojio. Dai Zhide je kancelarom postao 667. i na raznim kancelarskim dužnostima služio sve do smrti. Blisko je surađivao sa Liu Renguijem te su zajedno primali peticije podanika; za razliku od Liuija, nije bio sklon ohrabrivati ih.

## Reference

* *[[Knjiga Tanga]]*, vol. 70.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/tan08.htm 
* *[[Nova knjiga Tanga]]*, vol. 99.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/ntan14.htm 
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 201, 202.
680.

__NOTOC__
Godina **680.** (**[[rimske brojke|DCLXXX]]**) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 680. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Papa Agaton u pismu kao obraćene narode navodi Slavene, što se jedino može odnositi na Hrvate.
* Bugari pod Asparuhom prelaze Dunav, osvajaju tadašnje bizantske teritorije i osnivaju državu koja predstavlja zametak današnje Bugarske (ili 679).
* Pipin Herstalski postaje austrazijski majordom.
* Erwig svrgava Wambu i postaje vizigotski kralj.
* Omejadskog kalifa Muaviju nasljeđuje njegov sin Jezid I.
* Langobardski kralj Perctarit svog sina Cunincperta čini suvladarom.
* Carica Uno Sarara, supruga japanskog cara Temmua se teško razboli, te muž, kako bi odobrovoljio bogove da joj vrate zdravlje, daje sagraditi Hram Yakushiji u Asuki te 100 podanika prisilno regrutira u svećenike.
* 10. 10. &ndash; Bitka kod Karbale u kojoj šijitski imam Husein gine mučeničkom smrću.
* 12. 11. &ndash; U Konstantinopolu započinje Šesti ekumenski sabor (traje do 16. septembra 681).


## Rođenja
* Bonifacije, kršćanski misionar u današnjoj Njemačkoj
* Carica Genshō od Japana
* Wu Daozi, kineski slikar (u. 740)

## Smrti
* 30. 1. &ndash; Baltilda, kraljica Neustrije i Burgundije
* 6. 5. &ndash; Muavija I, sunitski kalif
* 10. 10. &ndash; Husayn bin Ali (*Mučenik*), unuk Muhamedov (v. Bitka kod Karbale)
* Wamba, kralj Vizigota

## Reference
Yakushi-ji

je jedan od najpoznatijih carskih budističkih hramova u Japanu, smješten u gradu Nara. Predstavlja sjedište Hossō škole japanskog budizma. Yakushi-ji predstavlja jednu od građevina koje je UNESCO proglasio Svjetskom baštinom pod zajedničkim nazivom "Historijski spomenici drevne Nare."

Predmet štovanja u hramu je Yakushi Nyorai, također poznat kao "Ljekoviti Buddha", jedno od prvih budističkih božanstava preuzetih u Japanu iz Kine; po njemu je hram dobio ime.

Originalno je sagrađen u Fujiwara-kyōu, japanskoj prijestolnici u Asuka periodu; izgradnju je godine 680. naredio car Temmu u svrhu molitve za zdravlje svoje bolesne supruge, kasnije carice Jito. Car je umro, prije nego što je carica Jito dovršila hram 698. Nakon što se dvor preselio u Naru, hram je razbijen na dijelove i ponovno sastavljen na novoj lokaciji 718. Neka od novih arheoloških istraživanja, pak, sugeriraju da su postojala dva hrama sa istim nazivom.

Godine 973. je požar uništio dio kompleksa, a glavnu dvoranu je požar uništio 1528. Kasnije je uložen veliki trud u rekonstrukciju. Hram u današnjem obliku postoji od 1970-ih.

## Reference

## Vanjske veze
* Yakushi-ji Homepage  (Flash)
* Yakushiji - An Imperial Healer
* Japan Guide
* Yakushiji Annual Events 
* Photos of Yakushiji
Ambohitra

**Ambohitra** znana i po svom francuskom nazivu **Joffreville**, je grad na sjeverozapadu Madagaskara od 5 000 stanovnika  u *Provinciji Antsiranana* i *Regiji Diana*, administrativni centar *Distinkta Antsiranana II*, koji se nalazi 25&nbsp;km južno od provincijskog središta Antsiranane.

*Ambohitra* je danas poznata kao polazni grad za ulaz u *[[Nacionalni park]] Montagne d'Ambre / Ambohitra*.

## Historija
*Ambohitru* je 1903. osnovao, kao sjedište lokalne administracije, i mjesto za odmor kolonijalnih oficira, francuski pukovnik Joseph Joffre, po kome je dugo nosila ime. Tad su izgrađene prve veće građevine u mjestu zgrade uprave, škola, ambulanta.

## Geografske i klimatske karakteristike
*Ambohitra* leži na sjevernim obroncima Masiva Ambohitra (1 475), 25&nbsp;km jugozapadno od provincijskog središta Antsiranane i mora. Gradić ima umjerenu tropsku klimu - s prosječnom temperaturom od 28&nbsp;°C.

## Transport i privreda
*Ambohitra* je udaljena 1,076&nbsp;km od glavnog grada Antananarivo, s kojim je povezan nacionalnim cestama br. 7. i 4 preko Antsiranane.
*Ambohitra* je grad u kome je većina aktivnosti vezana uz proizvodnju azijske trešnje liči, banana i povrća.

Većina stanovnika *Ambohitre*, njih 90 % bavi se poljoprivredom, a 8 % bavi se stočarstvom, u industriji upravi i uslugama radi 2 % stanovnika.

Na udaljenosti od desetak kilometaram u pravcu juga nalazi se *[[Nacionalni park]] Montagne d'Ambre / Ambohitra*, sa brojnim ugaslim vulkanskim kraterima, planinarskim jezerima i slapovima.

## Napomene

## Vanjske veze
* Visit Joffreville Ambohitra, na portalu Nord Audley Travel
Saharenana (Madagaskar)

**Saharenana** je jedna od rijeka Sliva Masiva Ambre na krajnjem sjeveroistoku Madagaskara duga 52&nbsp;km.
## Geografija
Rijeka *Saharenana* izvire oko 1&nbsp;km kod mjesta Col des Fougeres, ispod vrha Mala Besokatra u Masivu Ambohitra (1 475), na nadmorskoj visini od 1 100 m (desetak km jugozapadno od gradića Ambohitra). Od izvora brzo zavija prema jugu, i probija se kanjonom (na pojedinim mjestima dubokim do 100 m), između vulkanskih vrhova, koji se nižu s njene desne strane. Sa Masiva se spušta kod mjesta *Beharara* u dubokom kanjonu između stijena.

U prvom dijelu svog toka, od izvora do pada na nadmorsku visinu od 400 m, korito rijeke je prepuno velikih blokova bazaltnih stijana i šljunka. Između 400 m i 200 m smanjuje se broj kamenih blokova. Kod mjesta Amboni, su hrpe bazaltnih stijena toliko zapunile korito, da se rijeka razlila i napravila poplavu 1937., nakon tog je korito očišćeno.

I na nadmorskoj visini od 300 m, *Saharenana* ostaje neukroćena rijeka, koja se probija kroz bazaltne stijene, tu ima impozatno duboki *Golublji klanac*, stanište divljih golubova.

Posljednju barijeru *Saharenana* prolazi kod Saharainambanija, na 175 metara nadmorske visine, gdje se probija punih 5&nbsp;km preko barijere Sahafari. Kod mjesta *Antsaharena*, na 100 metara nadmorske visine, *Saharenana* ulazi u obalnu ravnicu, mijenja karakter i ima široko nisko korito, a nakon 6&nbsp;km dopire do Indijskog oceana južno od sela *Ambolobozo*. Teren oko ušća je za vrijeme velikih kiša prava močvara, ali je za sušnog perioda posijan brojnim malim jezerima i barama, krcatih krokodilima i ribama.

Glavna pritoka *Saharenane* je rijeka *Andranotsiamalona*, koja ima ušće malo iznad mjesta Saharainamboni. Ime *Andranotsiamalona* doslovno znači "voda u kojoj nema jegulja", iako rijeka obiluje njima, ali ih lokalno stanovništvo ne jede zbog vjerske zabrane - "fady". Andranotsiamalona izvire u istom planinskom masivu, ispod tri vulkanska vrha koji nose njegovo ime.

Ukupna duljina rijeke *Saharenane* je 52&nbsp;km, a površina njena sliva je oko 3 600&nbsp;km².

* Vode rijeka *Saharenana* i Besokatra, koriste se za snabdjevanje grada Antsiranane.
### Vodopadi na rijeci

U svom gornjem dijelu, iznad 500 metara nadmorske visine rijeka ima više vodopada: *Veliki slap*, visok 81 m, *Mali slap* (20 m).

## Povezano
* Rijeke Madagaskara
## Napomene

## Vanjske veze
* Lacs, fleuves et rivières, na portalu pnae.mg
Irodo (Madagaskar)

**Irodo** zvana i **Rodo**, je najveća rijeka Sliva Masiva Ambre  na krajnjem sjeveroistoku Madagaskara duga oko 80&nbsp;km.

## Geografija

Rijeka *Irodo* izvire na jugoistočnim padinama Masiva Ambohitra (1 475), na nadmorskoj visini od 800 m, petnaestak kilometara jugozapadno od gradića Ambohitra). Od izvora teče u pravcu jugoistoka, kod mjesta Amberi zavija u pravcu sjeveroistoka i uz velike meandre teče do mesta Ambodimadiro. Odatle ponovno zavija i relativno pravocrtno teče u obalnoj ravnici prema istoku do ušća kod mjesta Irodo u *Zaljev Irodo* u Indijski ocean.

Rijeka *Irodo* ima brojne male pritoke koje se spuštaju sa Masiva Ambohitra i Masiva Tsaratanana; Antsakoabe (38&nbsp;km), Antsalahi (25&nbsp;km), Marovato (14&nbsp;km) i Beanamalo (15&nbsp;km).

Ukupna duljina rijeke *Irodo* je oko 80&nbsp;km, a površina njegova sliva je oko 4300&nbsp;km².

U svom donjem dijelu, rijeka *Irodo* je sjeverna granica velikog *Rezervata prirode Analamerana* (34700 ha).

## Povezano
* Rijeke Madagaskara

## Napomene

## Vanjske veze
* Fotografije rijeke ''Irodo'', na portalu diegoguide.com
Državna uprava

**Državna administracija** ili **državna uprava**, ili, ponekad jednostavno, **administracija** ili **uprava**, je izraz pod kojim se podrazumijevaju sve ili redovne aktivnosti koje vrši neka država, odnosno pojedinci – državni službenici, funkcionari ili namještenici – i institucije (državni organi; državne agencije) koje ih obavljaju. S obzirom da se te djelatnosti vrše u javnom interesu, za državnu upravu se također ponekad koristi i izraz **javna uprava**.

Državna uprava se u suvremenim zemljama tradicionalno smatra dijelom izvršne vlasti, iako je neki teoretičari smatraju zasebnim ali i egzekutivi podređenim entitetom. Način organizacije, djelatnosti i metode rada državne uprave se razlikuju od zemlje do zemlje, ovisno o socioe-ekonomskim ili političkim prilikama, ali i državnom uređenju; tako u nekoj zemlji može postojati više državnih uprava sa različitim ovlastima (npr. federalna i državne uprave); najniža razina državne uprave se naziva lokalna uprava ili lokalna samouprava.

Djelatnost, ovlasti i rad državne uprave u većini zemalja regulira upravno pravo, isto kao što je državna uprava predmet proučavanja nauke o upravi.

## Povezano
* Lokalna samouprava
* Birokracija
* Kvazinevladina organizacija
Treći carigradski sabor

**Treći carigradski sabor** ili **Šesti vaseljenski sabor** bio je ekumenski Sabor službene ("pravovjerne") kršćanske Crkve koji se od 680. do 681. održao u Konstantinopolu, tadašnjoj prijestolnici Bizantskog Carstva, na poziv cara Konstantina IV. Svrha mu je bila okončanje spora oko monotelitske doktrine na kojoj su bili inzistirali Konstantinovi prethodnici Heraklije i Konstans II, nastojeći pomiriti halkedonsku s ne-halkedonskim crkvama u istočnim provincijama Carstva. Takva su nastojanja, međutim, izazvala negodovanje kod rimske i crkava u zapadnoj Evropi. Na Saboru su i car, i papa Agaton (koji je sudjelovao preko posrednika) i carigradski patrijarh Georgije I o tom pitanju pronašli suglasje, te osudili monoenergizam i monotelitizam kao heretičko učenje.

## Fusnote

## Literatura
* Ostrogorsky, George. *History of the Byzantine State*. New Brunswick: Rutgers University Press. 
* Ekonomou, Andrew J. 2007. *Byzantine Rome and the Greek Popes: Eastern influences on Rome and the papacy from Gregory the Great to Zacharias, A.D. 590-752*. Lexington Books.

## Vanjske veze
* *Original text taken from the Christian Classics Ethereal Library at http://www.ccel.org, which is in the public domain*
* Catholic Encyclopedia: Third Council of Constantinople
* Third Council of Constantinople
Kunipert

**Kunipert** ili **Kuninkpert** (*Cunipert*, *Cunincpert*; ; ? - 700) bio je kralj Langobarda od 688. do smrti. Bio je sin kralja Perktarita, koji mu je 678. dao kraljevstvo na zajedničko upravljanje. Samostalno je vladao od 688. i odmah tada se suočio s pobunom Alagisa, arijanskog vojvode od Trenta i Brescie. Pobijedio ga je u bitci kod Coronatea. Poslije se često suočavao s pobunama, od kojih je jednu vodio Ausfrid, vojvoda uzurpator Furlanije. Ostao je upamćen kao prvi langobardski kralj koji je iskovao novac sa svojim likom. Nakon smrti ga je naslijedio sin Liutpert.
Ervig

**Ervig**, takođe poznat i kao **Eurik II**, bio je vizigotski kralj u Hispaniji između 680. i 687. godine. Na presto je došao tako što je smenio kralja Vambu tokom građanskog rata. Zavera se sastojala u tome što su Vambu omamili, zatim vezali i prisilili da se zaredi, i time onemogućili da ponovo postane kralj. Veruje se da je u toj zaveri učestvovao i sam Ervig zajedno sa nadbiskupom iz Toleda, Julijanom II (680—690), koji ga je miropomazao kao kralja.

Da bi obezbedio podršku klera i plemstva, vratio je posede onima koji su učestvovali u ranijim nemirima. Uz podršku biskupije, sazvao je XII sabor u Toledu 681. godine, kako bi ozakonio svoje uzurpiranje i završio jednom za svagda sa Vambinim pokušajima da se vrati na presto. Vamba je pokušavao da proglasi nevažećim svoje zaređenje, s obzirom da je bilo pod prinudom, međutim, na saboru se potvrdio Ervigov položaj na prestolu i odbacili svi Vambini zahtevi.

Ervig je takođe bio aktivan na zakonodavnom polju. Smanjio je neke poreze, a neke je i ukinuo. Odobrio je zakon kojim se narod obavezivao na vojnu službu, reformisao je neke zakone po kojima je favorizovao plemstvo i iznad svega, kler, s obzirom da je na presto došao uz pomoć nadbiskupa iz Toleda.

Takođe je ostao poznat po veoma oštrim zakonima protiv Jevreja. Neke od zabrana su bile da se ne smeju posedovati knjige koje nisu u skladu sa hrišćanskim učenjem, zabrana upražnjavanja jevrejskih običaja, obaveza da se krste, da ne mogu imati robove hrišćane i dr. Proglasio ih je nepoželjnim u kraljevstvu i pozvao na njihovo izbacivanje iz kraljevstva. Iako je sličan proglas izdao i Ervigov prethodnik, Vamba, ni jedan ni drugi nisu imali mnogo efekta. Jevrejska zajednica je opstala uprkos kolektivnom nasilju, diskriminaciji i maltretiranju. Godine 681. izdat je novi dekret po kome su svi Jevreji morali ili da se pokrste ili da napuste kraljevstvo. Od tog trenutka pa na dalje, Jevreji su zvanično bili diskriminisani, a monarhija je svim snagama pokušala da smanji tregovačke aktivnosti Jevreja. Jevreji su na to odgovorili sklapanjem saveza sa Saracenima koji su sve češće upadali na teritoriju Vizigotskog kraljevstva da bi pustošili i pljačkali, u zamenu za zaštitu od Vizigota.

S ciljem da osegura presto, udao je svoju kćerku za Egiku, Vambinog nećaka, želeći na taj način da ujedini dve porodice i time da izbegne pokušaje plemića koji su bili Vambine pristalice da povrate presto nakon njegove smrti.

Godine 687. Ervig se teško razboleo, te je odredio Egiku kao svog naslednika, a potom abdicirao u njegovu korist. Umro je 15. novembra iste godine.

## Literatura
* Collins, Roger. *Visigothic Spain, 409&ndash;711*. Blackwell Publishing, 2004. 
* Murphy, Francis X. "Julian of Toledo and the Fall of the Visigothic Kingdom in Spain." *[[Speculum (časopis)|Speculum]]*, Vol. 27, No. 1. (Jan., 1952), pp 1&ndash;27. 
* Thompson, E. A. *The Goths in Spain*. Oxford: Clarendon Press, 1969.
Carica Genshō

bila je 44. car Japana, prema tradicionalnom popisu, koja je vladala od 715. do 724.

Rodila se kao kćer princa Kusakabea i njegove supruge princeze Abe, kasnije poznate kao Carica Gemmei. Prije dolaska na prijestolje joj je službena titula princeza Hidaka.

Nije imala ni muža ni djece. Njena majka, koja je vladala je 715. nakon osmogodišnje vladavine zbog vlastite starosti abdicirala u njenu korist. Gensho je preuzela prijestolje kao privremeno rješenje, odnosno zato što je njen nećak i krunski princ Obito, bio premlad. Njenim dvorom je dominirao Fujiwara no Fuhito, pod čijom je upravom doneseno niz reformi, uglavnom vezanih uz japansko pravo, odnosno sistem poznat kao *[[ritsuryo]]*. Važan događaj je bio i dovršetak službene historije *[[Nihon Šoki|Nihonshoki]]*, koja predstavlja dragocjen izvor za ranu japansku historiju. Godine 724. je abdicirala u korist Obito koji je preuzeo vlast kao Car Shommu. Nakon toga je živjela 25 godina.

## Napomene

## Literatura
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). ''Gukanshō: The Future and the Past.'' Berkeley: University of California Press. ; OCLC 251325323
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). ''The Imperial House of Japan.'' Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Odai Ichiran]]*; ou, ''Annales des empereurs du Japon.'' Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
* Varley, H. Paul. (1980). ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns.'' New York: Columbia University Press. ; OCLC 59145842
Sveti Bonifacije

**Sveti Bonifacije** () (c. 680 – 5 June 755 ), **Apostol Nijemcima**, rođen kao **Winfrid**, **Wynfrith** ili **Wynfryth** u kraljevini Wessex (najvjerojatnije Crediton u današnjoj engleskoj grofoviji Devon), bio je misionar koji je širio kršćanstvo u Franačkom Kraljevstvu tokom 8. vijeku. Bio je prvi nadbiskup Mainza, a danas se slavi kao svetac-zaštitnik Njemačke. Godine 755. je ubijen u Friziji zajedno sa još 52 ljudi. Njegovi ostaci su kasnije preneseni u Fuldu, gdje je njegov sarkofag postao mjestom hodočašća. Bonifacijev život i smrt su postali predmetom brojnih tekstova, pogotovo hagiografija među kojima se ističe *Vita Bonifatii auctore Willibaldi*, a iza sebe je ostavio i bogatu korespondeciju, kao i niz pravnih dokumenata.

## Izvori
;Napomene

;Literatura
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Mostert, Marco. *754: Bonifatius bij Dokkum Vermoord*. Hilversum: Verloren, 1999.
* 
* 
* 
* 
* 
* "St. Boniface", entry from online version of the *Catholic Encyclopedia*, 1913 edition.
* 
* 
* Talbot, C. H., ed. *The Anglo-Saxon Missionaries in Germany: Being the Lives of S.S. Willibrord, Boniface, Strum, Leoba and Lebuin, together with the Hodoeporicon of St. Willibald and a Selection from the Correspondence of St. Boniface*. New York: Sheed and Ward, 1954.
** The Bonifacian *vita* was republished in Noble, Thomas F. X. and Thomas Head, eds. *Soldiers of Christ: Saints and Saints’ Lives in Late Antiquity and the Early Middle Ages*. University Park: Pennsylvania State UP, 1995. 109-40.
* 
* 
* 

## Vanjske veze
* "St. Boniface, Archbishop of Mentz, Apostle of Germany and Martyr", *Butler's Lives of the Saints*
* Wilhelm Levison, ''Vitae Sancti Bonifatii''
680-e

**680-e** su decenija koja je počela 1. januara 680. i završila 31. decembra 689. 

## Događaji i trendovi
* 680 - Bitka kod Karbale u kojoj gine šijitski imam Husein.
* 680 - 681 - Treći carigradski sabor osuđuje monotelitizam.
* 681 - Asparuh ustanovljava državu koji tvori zametak današnje Bugarske.
* 684 - Wu Zetian preuzima vlast nad Kinom.
* 685 - U Jeruzalemu počinje izgradnja džamije Al Aksa.

## Reference
Božinci Donji

**Božinci Donji** su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 587 stanovnika.

## Geografija

## Historija

## Stanovništvo

## Privreda

## Reference

## Vanjske veze

* Sajt opštine Doboj
Rodna ravnopravnost

**Rodna ravnopravnost** (takođe **ravnopravnost polova** ili **jednakost polova**) je načelo socijalne filozofije koje podrazumeva jednakost muškaraca, žena i osoba drugačijih rodnih identiteta u društvenom i političkom životu.

Načelo rodne ravnopravnosti i nediskriminacije je jedno od temeljnih ljudskih prava.
Pol se dobija rodjenjem i doživljava se kao dobijena biološka karakteristika.
Rod nema nikakve veze sa biologijom, vec se odonosi na sve razlike izmedju muškaraca i žena koje proističu iz društvenih očekivanja u vezi sa odgovarajucim ponašanjem, interosovanjima, spospbnostima, stavovima za muški i ženski indetitet.

Dok se pol dodjeljuje, rod se stiče, uglavnom prećutno, kroz iskustvo socijalizacije. Kada su rodni odnosi, u sportu ili inače, podređeni interesima jednog pola u odnosu na interese drugog pola, dolazi do neravnopravnosti.
## Izvori
Boljanić

**Boljanić** je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 2.327 stanovnika.

## Geografija
Boljanić je smješten ispod visa Gostilj i udaljen je 15 kilometara od Doboja. Selo je sastavljeno od sljedećih zaseoka: Potoci, Brđani, Zorani, Novo Selo, Tanasići, Kloč, Novi Boljanić, Orašje, Ostrevica (Ostrevice) i Konopljišta. Susjedna sela su mu Tekućica, Karanovac i Gornja Paklenica. Sa obronka Gostilja se rasprostiru naselja do rijeke Spriječe.

## Historija
Boljanić danas pripada opštini Doboj, a do raspada Jugoslavije se nalazio u sastavu opštine Gračanica.

## Stanovništvo

## Kultura
U Boljaniću više od sto godina postoji osnovna škola koja sada nosi naziv „Petar Petrović Njegoš“. Naselje ima srpsku pravoslavnu crkvu i svoju parohiju za čije je postojanje vezano ime čuvenog svešteničkog roda Sofrenića. Boljanić je smješten ispod visa Gostilj na kom se tradicionalno svake godine 11. septembra održava manifestacija „Dani čaja na Ozrenu“. Tog dana se bere trava iva koja ima ljekovita svojstva. O njenoj ljekovitosti svjedoči u narodu poznata izreka „trava iva od mrtva pravi živa“.

## Privreda
U naselju Konopljišta nalazi se farma jelena lopatara u vlasništvu Gospodina Dragana Vasiljevića. Većina jelena loptara dolaze na farmu iz Norveške i Bugojna. Jelenima lopatarima u Maju padaju rogovi , a rastu u avgustu.

## Značajne osobe
* Todor Panić, narodni heroj Jugoslavije
* Drago Ljubičić, bivši gradonačelnik Opštine Doboj
* Zdravko Petrović, zamjenik načelnika Opštine Doboj
* Miroslav "Mićan" Mićanović , privatni preduzetnik
* Dragan Anić, poznati atletičar AK Morava Ćuprija
* Petar Anić, atletičar
* Slaviša Simić, maketar
* Miroslav Kršić, fudbaler
* Gordana Babić,
* Vladan Nešić, pinkova zvjezda

## Reference

## Izvor
* Knjiga: "Nacionalni sastav stanovništva - Rezultati za Republiku po opštinama i naseljenim mjestima 1991.", statistički bilten br. 234, Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Bosne i Hercegovine, Sarajevo.

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (-{Fallingrain}-)
* Google satelitska mapa (-{Maplandia}-)
* Mićan d.o.o. - Drvene i etno kuće - Boljanić
Grapska Donja

**Grapska Donja** je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 494 stanovnika..

## Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 1991. godine, mjesto je imalo 494 stanovnika.

## Značajne osobe
* Sejad Krdžalić , atletičar

## Povezano
* Opština Doboj

## Reference
SU-122

**SU-122** je sovjetski jurišni top u upotrebi od 1942. do kraja 1940ih.

## Korisnici
* 
*  (zarobljeni primerci)

## Vanjske veze
Srbizam

**Srbizam** ili **serbizam** (nem. *Serbismus*, od lat. *Serbia*: Srbija), reč, izraz ili drugi element srpskohrvatskoga jezika svojstven njegovu srpskom standardnom varijetetu; upotrebljavaju ga Srbi osobito u Srbiji. Osim što označavaju jezičke značajke koje se koriste u srpskom standardnom srpskohrvatskom, a ne na čitavu srpskohrvatskom govornom području, srbizmima se nazivaju i reči koje su izvorno izvedene iz srpskoga varijeteta srpskohrvatskoga jezika, a koriste se u svim zemljama srpskohrvatskoga govornog područja. U tom slučaju, pojam je analogan rečima koje se koriste kao anglicizmi (cf. serbokroatizam).

## Povezano

* bosnizam
* čakavizam
* kajkavizam
* kroatizam
* štokavizam
* montenegrizam

## Izvori

* *[[Izvori#An-Gold|An-Gold]], [[Izvori#RMS|RMS]], [[Izvori#Simeon|Simeon]]*
Jabučić Polje

**Jabučić Polje** je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Doboj koja pripada entitetu Republika Srpska.

## Geografija
U naselju se nalazi željeznička stanica.

Jabučić Polje prema popisu iz 1991. godine ima 181-og stanovnika i svi su Srbi pravoslavne vjeroispovijesti.

Ova mala mjesna zajednica se nalazi na padinama planine Ozren, na desnoj obali rijeke Bosne. Sa sjevera se graniči sa mjesnom zajednicom Potocani,sa sjeveroistoka sa MZ Striježevica,sa istoka sa MZ Trbuk,sa juga i zapada sa MZ Šije (Federacija Bosne i Hercegovine). Jabučić Polje se nalazi oko 10 kilometara jugoistočno od grada Doboja, a oko 15 kolometara sjeverno od Maglaja(Federacija Bosne i Hercegovine). Kroz ovu MZ prolazi i regionalni put Doboj-Maglaj kao i željeznička pruga sa duplim kolosijekom koja takođe spaja Doboj i Maglaj.
Ovo selo je veoma bogato šumom kao i obradljivim zemljištem a takođe su razvijeni lov i ribolov, tako da mještani sa šireg područja Doboja dolaze ovdje da provode svoje slobodno vrijeme.
Selo ima jednu trgovinu i jednu manju pilanu tako da nije privredno razvijeno a većina mještana radi u Doboju, pa je veoma izražena dnevna migracija stanovništva selo-grad.

Jabučić Polje ima nekoliko zaseoka od kojih je najveći zaseok Marići koji se nalazi na istočnoj strani ovog sela koji je pretežno brdovit dio i koji ima dominantan pogled na na veći dio sela ali i na neka susjedna sela.Naime, u ovom zaseoku se nalazi i osveštani krst koji je podigao Đorđe Marić i koji dominira nad širom okolinom(vidljiv je i sa regionalnog puta iz Trbuka ali i iz sela koja se nalaze u Federaciji Bosne i Hercegovine). Svake godine kod ovog krsta se okupi veliki broj mještana uoči Petrovdana i mašući lile iskazuju stari srpski običaj.

Pored zaseoka Marići, postoje još zaseoci Božanovići,Brezici,Jovići,Mitrovići,Reljići kao i zaseok Bare ili još ga nazivaju Polje.

## Reference