open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tersandar

**Tersandar** () ime je nekoliko ličnosti iz grčke mitologije, od kojih je najpoznatiji Polinikov sin Tersandar.

## Polinikov sin
U Homerovoj *[[Ilijada|Ilijadi]]* Tersandar je jedan od Epigona, sinova Sedmorice protiv Tebe koji su preduzeli novi pohod na Tebu da bi osvetili svoje očeve. Tersandar je bio sin Polinika i Argije, kćeri Adrastove.

Proročište je objavilo da će novi pohod na Tebu biti uspešan jedino ako ga bude predvodio Alkmeon, sin Amfijaraja i Erifile. Kad je Alkmeon odbio da krene u rat, Tersandar je Harmonijinim peplosom podmitio Erifilu, koja je nagovorila sina da se stavi na čelo pohoda protiv Tebe. Posle osvajanja grada Tersandar je postao kralj Tebe. 

Kasnije se pričalo da je Tersandar krenuo s Grcima u trojanski rat predvodeći pedeset lađa. Kad su se Grci greškom iskrcali u Miziju, napao ih je Heraklov sin Telef i usmrtio mnoge junake, među njima i Tersandra. Diomed je izneo njegovo mrtvo telo s bojnog polja, opakao ga i svečano pokopao. Tersandra je nasledio njegov sin Tisamen, čija je majka bila Demonasa.

Pindar za Tersandra kaže da je stekao slavu nakon Polinikove smrti i da je očuvao Adrastovu liniju.

## Druge ličnosti
* **Tersandar**, sin Sizifov, brat Glaukov, Ornitionov i Almov. Tersandrovi su sinovi bili Hilijart i Koron, eponimni heroji gradova Hilijarta i Koroneje u Beotiji, kao i Pret, koji je će postati tirintski kralj i dobiti kćer Meru, koja je celog života ostala devica i bila Artemidina pratilja.
* **Tersandar**, jedan od Heraklida, sin Agamedidin. Njegove kćerke bliznakinje, Anaksandra i Latrija, udale su se za sinove Aristodemove, Prokla i Euristena, koji su takođe bili blizanci.
* **Tersandar** s Krita, kome je Aretusa rodila sina Hila (koga ne treba mešati s istoimenim Heraklovim sinom). Hila je ubio Eneja tokom trojanskog rata.

## Reference
7-Hlorokinurenska kiselina

**7-Hlorokinurenska kiselina** (7-CTKA) je antagonist NMDA receptora sa antidepresantskim dejstvom na pacovima.

## Reference
Racemorfan

**Racemorfan** je racemska smeša dva stereoizomera jedinjenja 17-metilmorfinan-3-ol, svako od kojih ima različitu farmakologiju i efekte:

* Dekstrorfan - disocijativni halucinogen (antagonist NMDA receptoraa) i supresant kašlja.
* Levorfanol - potentan opioid analgetik.

## Reference

## Povezano
* Metorfan
* Morfinan
Eurijal

**Eurijal** () ime je nekoliko ličnosti u grčkoj mitologiji i antičkoj književnosti:

# Eurijal je bio Argivac, sin Mekistejev. Učestvovao je u pohodu Argonauta, kao i u pohodu Epigona na Tebu, koji su uspeli osvojiti grad i tako osvetiti smrt svojih očeva, Sedmorice protiv Tebe. U Homerovoj *[[Ilijada|Ilijadi]]* Eurijal se borio u trojanskom ratu, u kome mu je glavni saborac bio Diomed, a bio je i jedan od Ahejeca sakrivenih u drvenom konju. U pogrebnim igrama priređenim u Patroklovu čast pobedio je Epeja u pesničanju. Higin kaže da su Eurijalovi roditelji bili Palas i Diomeda.
# Eurijal je bio sin Euipe i Odiseja i nesrećnim slučajem stradao je od očeve ruke.
# Eurijal je bilo ime dvojice Penelopinih prosaca, od kojih je jedan poticao sa Zakinta, a drugi iz Dulihija.
# Eurijal je bio jedan od Hipodamijinih prosaca, koga je, kao i sve Pelopove prosce, ubio Enomaj.
# Eurijal je bio je jedan od osam sinova Melanta, koji su kovali raveru protiv svog ujaka Eneja i potom stradali od Tidejeve ruke.
# Eurijal je bio sin Naubola i jedan od Feačana koje je Odisej sreo u *[[Odiseja|Odiseji]]*. Bio je najlepši od svih Feačana i vrlo vešt rvač. Za vreme Odisejevog boravka u Alkinojevom dvoru na ostrvu Sheriji Eurijal je izazvao došljaka da se bori s njim u rvanju, a kad je ovaj to odbio, pred svima ga je izvređao; kralj Alkinoj naredio je Eurijalu da se zbog tog ispada izvini Odiseju.
# Eurijal (ili Agrolas) bio je brat Atinjanina Hiperbija; njima dvojici pripisivao se pronalazak tehnike zidanja s ciglama, kao i izgradnja prvih kuća od cigle u Atini.
# U Vergilijevoj *[[Eneida|Eneidi]]* Nis i Eurijal su veliki prijatelji i ljubavnici, koji su izgubili život tokom sukoba s Rutulima.
# Eurijal je bio i jedan od Apolonovih epiteta.

## Reference
Amfiloh (Alkmeonov sin)

**Amfiloh** () bio je, u grčkoj mitologiji, sin Alkmeona, jednog od Epigona, i Mante, kćeri tebanskog proroka Tiresije. Prema Pseudo-Apolodorovoj *[[Biblioteka (Pseudo-Apolodor)|Biblioteci]]*, mit o Amfilohu obradio je Euripid, najverovatnije u jednoj izgubljenoj tragediji pod naslovom *[[Alkmeon u Korintu (Euripid)|Alkmeon u Korintu]]*.

Nakon Mantinog odlaska u Delfe i potom u Kariju, Alkmeon je mladog Amfiloha i njegovu sestru, Tisifonu, poverio na staranje korintskom kralju Kreontu, ali tebanska kraljica je Tisifonu prodala u ropstvo; Alkmeon je naposletku uspeo izbaviti svoju decu. Tu je priču obrađivala izgubljena Euripidova tragedija *[[Alkmeon u Korintu (Euripid)|Alkmeon u Korintu]]*. Ovaj Amfiloh (ili možda njegov stric, sin Amfijaraja i Erifile te brat Alkmeonov, koji se takođe zvao Amfiloh) osnovao je grad Arg u Etoliji (tzv. Amfilohijski Arg u Ambrakijskom zalivu).

Nakon trojanskog rata ubio ga je ili Apolon ili, prema drugima, njegov mlađi polubrat Mops (sin Mante i Rakija s Krita), s kojim se sukobio oko vlasti nad gradom Malom u Kilikiji te su u tom obračunu dvojica junaka ubili jedan drugoga. No i tu je možda došlo do mešanja ovog Amfiloha s njegovim istoimenim stricem.

## Reference

## Literatura
* Gantz, Timothy, *Early Greek Myth*. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1993.
* 
*
Amfiloh

**Amfiloh** se može odnositi na:
* U grčkoj mitologiji:
** Amfiloh (Amfijarajev sin) 
** Amfiloh (Alkmeonov sin)
** Alkinojin muž
* ''Amphilochus'' (genus), rod rakova
Pierre Mauroy

**Pierre Mauroy** (Cartignies, 5. jul 1928 – Clamart, 7. jun 2013), je bio francuski političar.

Godine 1951, Mauroy osnovao "Nacionalna federacija Leo Lagrange", pokret za popularni obrazovanja u Francuska. Mauroy postao je premijer Francuska 21. maj 1981, na toj dužnosti ostao je do 17. jul 1984.
Luke Shaw

**Luke Paul Hoare Shaw** (Kingston upon Thames, 12. srpnja 1995.) je engleski nogometaš i reprezentativac koji od 2014. godine igra za Manchester United, primarno kao lijevi bek. Prelaskom u Manchester iz Southamptona za iznos od £30,000,000, Shaw je svojedobno postavio novi rekord u iznosu plaćenog za jednog tinejdžera, rekord kojega je prethodno držao Wayne Rooney. Za reprezentaciju je debitirao 2014. godine, tokom koje je iz reprezentacije "izgurao" legendu Ashleyja Colea.
Amfiloh (Amfijarajev sin)

**Amfiloh** () bio je, u grčkoj mitologiji, Argivac, stariji sin Amfijaraja i Erifile te brat Alkmeonov.

## Mitologija

Erifila je nagovorila Amfijaraja da se pridruži pohodu Sedmorice protiv Tebe, premda je on, kao prorok, znao da je taj rat osuđen na propast i da će u njemu izgubiti život. Erifila je to učinila jer ju je Polinik podmitio ogrlicom koja je nakada pripadala Harmoniji , kćeri Afrodite i Aresa. Pre odlaska u rat Amfijaraj je, znajući za to da mu je supruga podmićena, zatražio od svojih sinova, Alkmeona i Amfiloha, da, kad vide da se on ne vraća kući, ubiju majku i tako osvete njegovu neumitnu smrt. U bici pod Tebom Amfijaraj je u jednom trenutku hteo da pobegne od Periklimena, Posejdonovog sina, koji je namerio da ga ubije, no Zevs je munjem rasekao zemlju, koja se otvorila i progutala Amfijaraja i njegove dvokolice. Amfijaraj je poštovan kao heroj, a njegov heroon funkcionisao je kao svetilište.

Nakon Amfijarajeve smrti Alkmeon je ubio svoju majku, kako je otac od njega i tražio, a zatim otišao u dobrovoljno izgnanstvo bežeći po celoj Grkoj od Erinija. Premda je i Amfiloh podržao čin materoubistva, sam u tome nije učestvovao, pa je izbegao progon Erinija. Amfiloh je učestvovao u pohodu Epigona na Tebu, a spominje se i kao jedan od Heleninih prosaca koji je pošao u trojanski rat. S drugim ahejskim junacima nalazio se u drvenom konju, a nakon razaranja Troje s Kalhantom je dopešačio do Klara, gde su se Kalhant i Mops takmičili u proricanju; kad je Mops pobedio, Amfiloh je s njim otišao u Pamfiliju i Kilikiju.

### Osnivanje gradova

Neki su pripovedali da je nakon trojanskog rata Amfiloh otišao s Teukrom daleko na zapad i umro na Pirinejskom poluostrvu, te da je po njemu jedno pleme nazvano Arhilosima (Ἀμφίλοχοι). Drugi kažu da je Amfiloh (ili možda njegov bratanac, sin Alkmeona i proročice Mante, koji se takođe zvao Amfiloh) osnovao grad Arg u Etoliji (tzv. Amfilohijski Arg u Ambrakijskom zalivu) te da je potom, zajedno s Mopsom, podigao Mal u Kilikiji i tu vladao. Kad se jednog dana odlučio vratiti u Arg, predao je vlast Mopsu, no ovaj je odbio povući se s prestola kad se Amfiloh vratio u Mal. Tu su se njih dvojica sukobili i u obračunu usmrtili jedan drugoga. 

### Proricanje

Amfiloh je od oca nasledio proročki dar i osnovao je nekoliko proročišta, od kojih je najvažnije bilo ono u Malu, prehelenskom lokalitetu u Kilikiji. Sa Mopsom je utemeljio Apolonovo proročište u Kolofonu u Lidiji. Herodot kaže da je Amfiloh išao još dalje na istok i osnovao "Posidejev grad" (Ποσιδηίου πόλιος) na granici izmežu Kilikije i Sirije.

## Kult
Amfilohu su se ukazivale počasti kao heroju po celom grčkom svetu, od Male Azije do Pirinejskog poluostrva. U Sparti je imao svetilište, u Atini mu je podignut žrtvenik, a u Oropu je poštovan zajedno s Amfijarajem.

## Reference

## Literatura
* 
*
Oksikam

**Oksikam** je klasa nesteroidnih antiinflamatornih lekova (NSAID) koji se vezuju za proteine plazme. Većina oksikama su neselektivni inhibitori ciklooksigenaznih (COX) enzima. Izuzetak je meloksikam sa malom (10:1) preferencijom za COX-2, što je klinički značajno samo pri niskim dozama.

Primeri oksikama:
* Piroksikam
* Tenoksikam
* Droksikam
* Lornoksikam
* Meloksikam

## Hemija
Fiziko-hemijske karakteristike ovih molekula znatno variraju u zavisnosti od okruženja.

U kontrastu sa većinom drugih NSAID lekova, oni nisu karboksilne kiseline. Oni imaju kiseli karakter zato što sadrže vinilogne karbogne karboksilne grupe koje manifestuju formu keto-enolnog tautomerizma, što je ovde ilustrovano primerom lornoksikama:

## Reference
Topikalni lek

**Topikalni lek** je lek koji se primenjuje na telesnim površinama kao što je koža ili mukozna membrana za lečenje bolesti širokog opsega klasa. Ovaj tip lekova obuhvata kremove, pene, gelove, losione, i masti.

Većina topikalnih lekova je epikutana (i.e. oni se primenjuju direktno na kožu). Topikalni lekovi mogu da budi i inhalacioni, kao što su lekovi za astmu, ili se mogu primenjivati na površini drugih tkiva, kao što su kapi za oči koje se nanose na konjunktivu, ili kapi za uši koje se stavljaju u uvo, ili lekovi koji se primenjuju na površini zuba. U pogledu načina primene leka, topikalni lekovi su u kontrastu sa enteralnim (deluju u digestivnom traktu) i intravaskularno/intravenoznim (injekcije u cirkulatorni sistem) primenama.

Topikalni efekat, u farmakodinamičkom smislu, se može odnositi na lokalne, umesto sistemičkih, ciljeva lekova. Međutim, mnoštvo topikalno administriranih lekova ima sistemičko dejstvo.

Neke hidrofobne hemikalije, kao što su steroidni hormoni, mogu da budu apsorbovani u telo nakon primene na koži u obliku krema, gelova, ili losiona. Transdermalni flasteri su postali popularni način administacije pojedinih lekova za kontrolu rađanja, terepije hormonske zamene, i sprečavanje bolesti kretanja. Primer antibiotika koji mogu da budu primenjeni topikalno je hloramfenikol.

## Reference

## Literatura

* 
* Dr. David Edwards - Dentistry Microbiology Lecture series

## Vanjske veze
* History of ointments
William Fox (producent)

**William Fox** ((Tolcsva, 1. januar 1879 - New York, 8. maj 1952) bio je američki filmski producent, najpoznatiji kao osnivač hollywoodskog studija Fox Film Corporation od koga potiče današnji 20th Century Fox, odnosno američka TV-mreža Fox i međunarodna medijska korporacija 21st Century Fox.

Rodio se kao Wilhelm Fried u Mađarskoj u porodici njemačkih Jevreja, sa kojom je emigrirao u New York. Kao mladić je radio u novinama i tekstilnoj industriji, prije nego što je 1900. osnovao svoju prvu tvrtku. Nju je prodao kako bi 1904. godine otvorio svoje prvu *[[nickelodeon (kino)|nickelodeon]]* kino-dvoranu. Godine 1915. je osnovao Fox Film Corporation, čija su specijalnost postali raskošni historijski spekatkli i koji je brzo postao jedan od najznačajnijih i najuticajnijih studija tadašnjeg Hollywooda.

Fox je godine 1925. otkupio patentna prava na niz tehničkih inovacija zahvaljujući kojima je stvorio Movietone, sistem zvučnog filma koji se pokazao superiornijim u odnosu na Vitaphone suparničkog studija Warner Bros.. Fox je sa njime postigao takav uspjeh, da je 1929. godine, koristeći kao priliku smrt Marcusa Loewa, jednog od osnivača studija MGM, pokušao preuzeti kontrolu nad tim studijem. To je dovelo do sukoba sa Louisom B. Mayerom i Irvingom Thalbergom koji su preko svojih političkih veza ishodili intervenciju federalnog Ministarstva pravde kroz antitrustovni postupak. Ona na kraju nije urodila plodom, ali je Foxov pokušaj preuzimanja MGM-a propao zbog sticaja nesretnih okolnosti - u ljeto iste godine Fox je doživio tešku prometnu nesreću, te je bio prisiljen dugo vremena oporavljati s eu bolnici; u međuvremenu je krahirala njujorška burza pri čemu je Fox izgubio skoro svoje cjelokupno bogatstvo.

Zbog toga je Fox toliko osiromašio, da se sljedeće godine nije mogao oduprijeti neprijateljskom preuzimanju vlastitog studija, a potom se godinama na sudu borio da izbjegne lični bankrot. Pri tome je pokušao podmititi federalnog suca Johna Warrena Davisa i počinio krivokletstvo, za što je proglašen krivim te odležao zatvorsku kaznu od šest mjeseci. Nakon toga se povukao iz svijeta filma; na njegov pogreb nije došla nijedna važnija hollywoodska ličnost.

U međuvremenu se Fox Film Corporation spojila sa novim studijem 20th Century Pictures u 20th Century Fox. Producent Daryl F. Zanuck, koji je bio glavni pokretač spajanja, u to vrijeme je bio oženjen za glumicu Virginiju Fox, koja, inače, nije bila u rodu sa William Foxom, ali zbog čega se Zanuck često pogrešno navodi kao zet Williama Foxa.

## Vanjske veze
* 
* Historical Article on William Fox 
*
Tebanski ciklus

__NOTOC__

**Tebanski ciklus** () skupni je naziv za četiri izgubljene starogrčke epske pesme, koje su činile deo kikličkih epopeja u grčkoj književnosti i opevale su mitsku istoriju beotskog grada Tebe. Sve četiri pesme bile su napisane u daktilskim heksametrima i verovatno su nastale u periodu između 750. i 500. pne.

Priče koje je obrađivao tebanski ciklus bile su tradicionalne i velikim su delom bile poznate već pesniku *[[Ilijada|Ilijade]]* i *[[Odiseja|Odiseje]]*. Najpoznatije legende ticale su se Edipa, pohoda Sedmorice protiv Tebe i Alkmeonovog ubistva vlastite majke, i kasnije su često bile obrađivane u grčkoj tragediji.

Tebanskom su ciklusu pripadala ova četiri epa:

* *[[Edipodija]]*, koja se pripisivala Kinetonu iz Sparte, pripovedala je o tome kako je Edip u neznanju ubio svog oca, Laja, potom rešio Sfinginu zagonetku, stupio u incestuozan brak s majkom, Jokastom, i naposletku umro. Ovaj je mit kasnije obradio Sofokle u svojim tragedijama *[[Kralj Edip]]*, *[[Edip na Kolonu]]* i *[[Antigona (Sofokle)|Antigona]]*.
* *[[Tebaida]]*, koja se u antici ponekad pripisivala Homeru, pevala je o sukobu između Edipovih sinova, Eteokla i Polinika, i o neuspešnom pohodu koji je Polinik pokrenuo protiv Tebe s još šest vojskovođa ("Sedmorica protiv Tebe"), u kojemu su život izgubili obojica braće. Ovaj je mit kasnije poslužio kao inspiracija Eshilu za tragediju *[[Sedmorica protiv Tebe]]* i Euripidu za njegove *[[Feničanke]]*.
* *[[Epigoni (ep)|Epigoni]]*, koji su se u antici pripisivali čas Antimahu iz Tesoa čas Homeru, predstavljali su nastavak *Tebaide* i obrađivali su rat sinova Sedmorice protiv Tebe, koji su naposletku uspeli osvojiti Tebu.
* *[[Alkmeonida]]*, čiji je autor nepoznat, pripovedala je mit o Alkmeonu, sinu Amfijarajevom, o tome kako je ubio svoju majku, Erifilu, i zatim se čistio od greha.

## Izdanja i prevodi
### Kritička izdanja
* .
* .
* .
* .

### Prevodi na engleski
* . (Poveznica vodi na 1. izdanje iz 1914). Izvorni grčki tekst s engleskim prevodom; ovo je izdanje danas zastarelo osim kad se radi o prevodima citata iz drugih antičkih autora.
* . Izvorni grčki tekst s engleskim prevodom.

## Reference

## Literatura
* 
* 
* 
*
Prezviter Kozma

**Prezviter Kozma** () bio je srednjovekovni bugarski pisac i sveštenik, najpoznatiji po svom spisu *[[Beseda na jeres]]*, usmerenom protiv bogumila, koji se obično datira u 10. vek. Taj je spis važan izvor informacija za nastanak bogumilstva u Bugarskoj, ali i uopšte za srednjovekovno bugarsko društvo.

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Elmo Lincoln

**Elmo Lincoln** (6. februar 1889 - 27. jun 1952) je bio američki filmski glumac, koji je slavu stekao u nijemoj eri, a koji je najpoznatiji kao prvi tumač lika Tarzana u filmovima. Njega je glumio u filmu Tarzan of the Apes 1918. godine i pri tome postigao takav uspjeh da je snimljen nastavak *[[The Romance of Tarzan]]*, a potom i filmski serijal *[[The Adventures of Tarzan]]*. Hollywoodsku karijeru je prekinuo nakon uvođenja zvučnog filma te se neko vrijeme bavio rudarstvom prije povratka u Hollywood, gdje je do kraja života tumačio sporedne uloge, uključujući i neke o zvučnim filmovima o Tarzanu.

## Filmografija
* 1913: *[[The Battle at Elderbush Gulch]]*
* 1913: *[[Judith of Bethulia]]*
* 1914: *[[Brute Force (1914 film)|Brute Force]]*
* 1915: *[[Buckshot John]]*
* 1915: *[[Birth of a Nation]]*
* 1915: *[[The Slave Girl (film)|The Slave Girl]]*
* 1916: *[[The Fatal Glass of Beer (1916 film)|The Fatal Glass of Beer]]*
* 1916: *[[Intolerance (film)|Intolerance]]*
* 1916: *[[Hoodoo Ann]]*
* 1917: *Aladdin and the Wonderful Lamp*
* 1917: *[[The Bad Boy (1917 film)|The Bad Boy]]*
* 1918: *[[Tarzan of the Apes (film)|Tarzan of the Apes]]*
* 1918: *[[The Kaiser, the Beast of Berlin]]*
* 1918: *[[The Romance of Tarzan]]*
* 1918: *[[Treasure Island]]*
* 1918: *[[The Greatest Thing in Life]]*
* 1919: *The Fall of Babylon* (premontirana *Intolerance*)
* 1919: *[[Elmo the Mighty]]*
* 1920: *[[The Flaming Disc]]*
* 1921: *[[Elmo the Fearless]]*
* 1921: *[[The Adventures of Tarzan]]*
* 1922: *Quincy Adams Sawyer*
* 1927: *[[King of the Jungle (serijal)|King of the Jungle]]*
* 1939: *[[Union Pacific]]*
* 1939: *[[The Hunchback of Notre Dame]]*
* 1939: *Colorado Sunset*
* 1939: *[[Wyoming Outlaw]]*
* 1942: *[[Tarzan's New York Adventure]]*
* 1944: *[[The Story of Dr. Wassell]]* (unbilled)
* 1944: *When the Lights Go on Again*
* 1945: *[[The Man Who Walked Alone]]*
* 1947: *Rolling Home*
* 1947: *A Double Life*
* 1948: *Tap Roots*
* 1949: *[[Tarzan's Magic Fountain]]*
* 1951: *Hollywood Story*
* 1952: *[[Carrie (1952 film)|Carrie]]*

## Vanjske veze

*
Basil Radford

**Basil Radford** (25. jun 1897 - 20. oktobar 1952) bio je britanski glumac čija su specijalnost bile karakterne uloge, a od kojih je najuspješnija bila lik Chartersa, fanatičnog ljubitelja kriketa u Hitchcockovom filmskom trileru *[[The Lady Vanishes (film, 1938)|The Lady Vanishes]]*. Iako je ona bila sporedna, publici se toliko dopala da ju je, zajedno sa Nauntonom Wayneom, koji je tumačio lik Chartersovog prijatelja Caldicotta, ponovio u još nekoliko filmova.

## Izabrana filmografija

 Filmovi sa Chartersom i Caldicottom

## Izvori

## Vanjske veze
*
Sight & Sound

***Sight & Sound*** () je britanski filmski časopis koji izlazi od 1932. godine, a koga od 1934. izdaje Britanski filmski institut (BFI), poznat kao jedna od najuglednijih publikacija takve vrste u svijetu. Tokom najvećeg dijela postojanja je izlazio kao tromjesečnik, da bi se od 1991. godine, nakon spajanja sa BFI-jevom stručnom publikacijom Monthly Film Bulletin, izdavao kao mjesečnik. *Sight & Sound* je najpoznatiji po anketi o najboljem filmu svih vremena, koju od 1952. godine provodi svakih deset godina, a koja se smatra jednom od najrelevantnijih izbora takve vrste u svijetu filma.

## Vanjske veze
* Sight & Sound official website
Pierre Renoir

**Pierre Renoir** (21. mart 1885 - 11. mart 1952) bio je francuski glumac, najpoznatiji po ulozi Jerichoa u znamenitom filmu *[[Djeca raja]]*. Rodio se u umjetničkoj porodici, odnosno kao sin znamenitog slikara Pierre-Augustea Renoira; mlađi brat mu je bio znameniti filmski režiser Jean Renoir. Ulogu Jerichoa je dobio nakon što je, prilikom snimanja, oslobođena Francuska, a dotadašnji glumac Robert Le Vigan pobjegao plašeći se odmazde zbog kolaboracije sa njemačkim okupatorima. Njegov sin Claude Renoir je bio istaknuti direktor fotografije.

## Izabrana filmografija
* *[[La Digue (film)|La Digue]]* (1911)
* *[[Madame Bovary (1934 film)|Madame Bovary]]* (1934)
* *[[Mollenard]]* (1938)
* *[[Le Pavillon brûle]]* (1941)
* *[[Les Enfants du paradis]]* (1945)
* *[[Dr. Knock]]* (1951)
* *[[Judgement of God]]* (1952)

## Vanjske veze
*
Felipe VI od Španjolske

**Filip VI od Burbona i Grčke** () je kralj Španije. Na presto je stupio 19. juna 2014, nakon abdikacije njegovog oca Huana Karlosa I koji je na prestolu bio 39 godina. Pri stupanju na presto odabrao je ime Filip VI.

Filip je rođen 30. januara 1968. u Madridu, kao treće dete i jedini sin (nakon dve starije sestre) španskog kralja Huana Karlosa I i grčko-danske princeze Sofije. Srednju školu je završio u Ontariju a studije u Madridu i SAD. Godine 1992. učestvovao je na Letnjim olimpijskim igrama, u Barseloni.

Dana 22. maja 2004. oženio se s nagrađivanom novinarkom Leticijom Ortic. Bračni par ima dve kćeri: Leonor, princezu od Asturije i naslednicu prestola (rođenu 2005) i Sofiju (rođenu 2007). Godine 1977. otac mu je dodelio titulu princa od Asturije, tradicionalnu titulu španskog prestonaslednika, koja potiče od kastiljskih prestonaslednika. Godine 1990. dobio je titulu princa od Đirone i Vijane, vojvode od Monblana, grofa od Kervere i gospodara Balaguera. Osim toga, Filip je i četvrti u legitimističkom nizu naslednika francuske krune.

## Porodica

### Roditelji

### Supružnik

### Deca

## Vanjske veze
Filmska cenzura

**Filmska cenzura** u najširem smislu predstavlja nastojanje da se spriječi ili ograniči prikazivanje filmova čiji se sadržaj iz različitih kriterija smatra štetnim po javnost, odnosno državu ili društvo. Filmska cenzura postoji od samih početaka filma kao djelatnosti, ali je svoj organizirani oblik dobila tek na prijelazu iz prve u drugu deceniju 20. vijeka, kada je filmska djelatnost postala predmetom specifične zakonske i druge regulacije, odnosno kada su se počele stvarati prve institucije zadužene za reguliranje filmskog sadržaja. Otada je filmska cenzura dobila različite oblike, koji značajno variraju od zemlje do zemlje s obzirom na to u čijoj je nadležnosti, postupak provođenja, njen opseg, odnosno kriterije po kojima se cenzurira neki sadržaj.

Filmska cenzura tako može biti u nadležnosti državne uprave, od strane nezavisnih strukovnih organizacija kojima je zakon dao cenzorske ovlasti, ali i od strane same filmske industrije koja provodi auto-regulaciju na dobrovoljnoj bazi (a za što je najpoznatiji primjer MPAA i njen sistem filmskih rejtinga u SAD). 

Kriteriji za cenzuriranje filmova se obično dijele na političke - odnosno na uklanjanje filmskih sadržaja koje određene države ili režimi smatraju subverzivnim, odnosno potiču na nasilje ili protivpravnu promjenu poretka, a u što bi se u vrijeme rata ili sličnim situacijama moglo uključiti i sadržaje čije prikazivanje samo po sebi ugrožava moral ili nacionalnu sigurnost - te na one koji se tiču zaštite javnog morala, odnosno na uklanjanje sadržaja koji bi mogli povrijediti, uznemiriti određene osjetljive dijelove publike (najčešće djecu i omladinu) ili ih potaknuti na neželjeno ponašanje. 

Najpoznatiji primjer filmske cenzure predstavlja Produkcijski kodeks MPAA, odnosno pravilnik o sadržaju filmova koji se primjenjivao u Hollywoodu od 1934. do 1968. godine.

## Povezano
* Film u bunkeru 

## Vanjske veze
* Australian Classification System: Why many Banned Films do not Show up in Figures on Banned Films 
* COLLATE - Portal for Film Censorship Documents
Letovi smrti

**Letovi smrti** (španjolski: *vuelos de la muerte*, arapski*رحلات الموت*, francuski:*vols de mort*) bili su oblik prisilnog nestanka rutinski prakticiran tokom argentinskog "prljavog rata", koje je započeo admiral Luis Maria Mendía. Žrtve letova smrti bivale su prvo drogirane do tromosti, ukrcane nepokretne u zrakoplov ili helikoptera, skinute do gola i bacane u Rio de la Plata ili Atlantski ocean gdje bi se utopile. Izvansudska ubojstva slična argentinskim letovima smrti, događala su se tokom Bitke za Alžir 1957. i drugih sukoba. 

## Letovi smrti tokom prljavog rata u Argentini
Prema svjedočenju Adolfa Scilinga, osuđenog u Španjolskoj za zločine protiv čovječnosti pod doktrinom univerzalne nadležnosti godine 2005., bilo je 180-200 smrti letovi u godinama 1977. i 1978. Scilingo je priznao da je sudjelovao u dvama takvim letovima, u kojima je stradalo 13 tj. 17 ljudi. 

Kao dodatni izopačenost, žrtve su ponekad načinjene da plešu od radosti u slavljenju slobode za koju im je rečeno ih očekuje. U ranijem intervjuu, godine 1996., Scilingo je rekao, "Njima je svirana glazba uživo i plesali su od radosti, jer su trebali biti prebačeni na jug. [...] Nakon toga, rečeno im je da moraju biti cijepiti zbog prijevoza te im je ubrizgavana sa pentotal. Ubrzo nakon toga, postali su jako pospani, a tada smo ih ukcali na kamione i krenuli na uzletište. "

Scilingo kaže da argentinska mornarica "još uvijek skriva ono što se dogodilo za vrijeme prljavog rata".  U svibnju 2010, Španjolska je izručila u Argentinu pilota Julio Alberta Pocha. Pocha, koji je rođen 1952, uhićen je u Valenciji, Španjolska, 23. rujna 2009., te je bio tražen u Argentini zbog navodnog sudjelovanja kao pilot u letovima smrti. U prosincu 2010. argentinski sudac je odbacio sve optužbe protiv Pocha zbog nedostatka dokaza i naložio njegovo puštanje tokom daljnje istrage. U studenom 2011. istražni sudac je optužio Pocha zbog njegove uloge u nestanku 41 ljudi, i naredio mu zadržavanje bez jamčevine.

## Korištenje u drugim sukobima

### Alžir
Letovi smrti su korišteni tokom alžirskog rata od strane francuskih padobranaca iz 10. padobranske divizije pod Jacquesom Massuom tokom bitke za Alžir. Nakon što je otkriveno da su leševi ponekad izranjali na površinu, krvnici su počeli vezivati dodavati betonske blokove na noge svojih žrtava. Ove žrtve postale su poznate kao "Bigeardovi škampi" ("crevettes Bigeard"), po jednom od od zapovjednika padobranaca, Marcelu Bigeardu. 

### Malgaški ustanak
Tokom malgaškog ustanka godine 1947, u Mananjary ubijeno je stotine Madagaskaraca među kojima 18 žena i skupina zatvorenika bačena iz zrakoplova. 

## Izvori
Jorge Anaya

Admiral **Jorge Isaac Anaya** (27. rujna 1926. - 9 siječnja 2008.) bio je bivši zapovjednik argentinske mornarice. Rođen je u Bahía Blanca, u pokrajini Buenos Airesu. On je sudjelovao u vojnoj diktaturi poznat kao Proces nacionalne reorganizacije (1976.-1983.) i, zajedno s Leopoldom Fortunatom Galtierijem i Basilijem Lamijem Dozom, bio je član Treće vojne hunte koja je vladala Argentinom između 1981 i 1982. On je bio glavni arhitekt i zagovornik vojnog rješenje dugogodišnjeg spora oko Falklandskog otočja što je dovelo do Falklandskog rata (španjolski: *Guerra de las Malvinas*).  

## Karijera

Godine 1955. kao poručnik Anaya je sudjelovao u vojnom puču tijekom kojeg je svrgnut Juan Domingo Peron.

Kasnije je služio kao argentinski vojni ataše u Londonu.

Godine 1976, tijekom prvog dijela novog vojnog režima, Anaya je načelnik pomorskih operacija.

U prosincu 1981 došlo je do promjene u diktaturi koja je donijela u ured novu huntu na čelu s generalom Leopoldom Galtierijem. Anaya je tada, kao vrhovni zapovjednik ratne mornarice naredio viceadmiralu Juanu Lombardu stvaranje plana za zauzimanje Falklandskih otoka koji su oba predstavila novom v.d. predsjednika. 

Tijekom rata iz 1982 je osmislio i naredio operaciju Algeciras, u kojoj su argentinski komandosi trebali sabotirati je britanski ratni brod usidren u Gibraltaru; Plan je bio spriječen u posljednji trenutak, kada su presretene komunikacije. 

Na suđenju huntama 1985. Anaya je oslobođen optužbi za otmice, mučenja, ropstva, skrivanje istine, uzurpaciju moći i lažne izjave. 
 
Godine 1997., španjolski sudac Baltasar Garzón zatražio je uhićenje i izručenje 45 članova argentinske vojske i jednog civila, za zločine genocida, državnog terorizma i mučenja počinjene tijekom "Prljavog rata" iz razdoblja de facto režima, uključujući i Anayu.  Zahtjev je odbijen u nekoliko navrata od strane demokratski izabranih argentinskom vladom, ono što je tvrdio da je nedopušten na temelju neprimjenjiva nadležnosti.

Dana 27. srpnja 2003., putem Uredbe 420/03, predsjednik Nestor Kirchner izmijenio je kriterije pod kojim je odbijen zahtjev za izručenje, odredivši da pravni postupci koje je tražio španjolski sud se nastave i tako omogućio mnastavak procesa izručenja. 

U kolovozu 2003., španjolski premijer José María Aznar naredio je prestanak izručenja za zločine počinjene u Argentini pod de facto režimom. Ta odluka je godine 2005. kasnije poništena od strane Vrhovnog suda,  koji je naredio da se Garzonovi zahtjevi za izručenjem nastave. U studenom 2006, dok je čeka ispitivanje istražnog suca, Anaya je doživio srčani udar te je hitno odvezen u mornaričku bolnici. Ostao je u kućnom pritvoru nakon puštanja iz bolnice ali nije smatran više sposobnim za suđenje 

Umro je 9. siječnja 2008. tijekom kućnog pritvora pod optužbama za kršenje ljudskih prava. 
## Izvori
Golotinja na filmu

**Golotinja na filmu** je izraz kojim se u najširem smislu opisuju svi filmovi koji sadrže prizore ljudskih bića koji su goli ili odjeveni u manjoj mjeri od one koja se smatra "pristojnom" u nekom prosječnom društvu. U najčešćem broju slučajeva takvi filmovi pripadaju erotskom ili pornografskom žanru, te je golotinja, s obzirom na ciljanu publiku jedna od njihovih glavnih karakteristika. Međutim, također su česti slučajevi da se golotinja na filmu pojavljuje i u drugim žanrovima - igranim koji nastoje postići realizam u prikazu određenih životnih situacija, dokumentarnim filmovima koji prikazuju nudistički životni stil ili plemenske zajednice koje ne prakticiraju nošenje odjeće, kao i kod obrazovnih filmova.
Golotinja na filmu se prije svega spominje u kontekstu filmske cenzure, odnosno primjerenosti ili opravdanosti njenog prikazivanja za svu ili dio određene publike. Da li se golotinja, ili u kakvoj mjeri, smatra opravdanom za prikazivanje, ovisi o cijelom nizu kriterija, prije svega vezanih za različite kategorije publike, kulturu ili moral nekog društva.

## Vanjske veze

* History of Sex in Cinema
* History of Nudity in the Movies
David Peoples

**David Webb Peoples** (Middletown, Connecticut, 1940.-) je američki scenarist, najpoznatiji po pisanju prijelomnih filmova *[[Blade Runner]]*, *[[Unforgiven]]* i *[[Twelve Monkeys]]*.

## Filmografija
* *[[Blade Runner]]* (1982)
* *[[Ladyhawke]]* (1985)
* *[[Leviathan (1989 film)|Leviathan]]* (1989)
* *[[The Blood of Heroes]]* (1989) (ujedno i redatelj)
* *[[Fatal Sky]]* (1990) 
* *[[Unforgiven]]* (1992)
* *[[Hero (1992 film)|Hero]]* (1992)
* *[[Twelve Monkeys]]* (1995)
* *[[Soldier (1998 American film)|Soldier]]* (1998)

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Cinequest Film Festival - Intervju sa Janet i David Webb Peoplesom
* A Reluctant Hollywood Hero - 1992 LA Times intervju
Volja

**Volja** je sposobnost čoveka da svesno upravlja svojom delatnošću u postizanju postavljenog cilja.
Cilj koji čovek postavlja sebi u životu može da bude dalek ili blizak. Ponekad je za njegovo ostvarenje potreban i ceo život. Prepreke na putu do postavljenog cilja mogu biti minimalne ali ponekad zahtevaju i natčovečanske napore. Zato je potrebna volja, tj. ona strana psihičkog života čoveka koja se ispoljava kroz svesne i celishodne voljne radnje, koje su tesno povezane sa naporom volje usmerene na ostvarenje postavljenih ciljeva.

## Karakteristike volje
Volja je psihički proces koji spada u grupu konativnih funkcija, koje se odvijaju u tri faze;
* Prva faza je borba motiva.
* Druga faza je odluka o izboru cilja (selekcija)
* Treća faza je izvršenje donete odluke.
Bez izvršenja donete odluke nema ispoljavanja volje, i u tom slučaju govori se samo o postojanju želje.

Volja je vrlo specifičan psihički fenomen, koji karakterišu sledeće tri osobine;
* svesni doživljaji tokom sve tri faze,
* osećanje napora
* izvršenje donete odluke sa sa svesnom anticipacijom, predviđanjem i predočavanjem cilja.
Sobzirom da o volji prosuđujemo obavezno kroz njenu realizaciju, kroz izvršenje, onda se o volji, kao konačno merilo, uzima ponašanje 

Nema volje bez voljnih radnji tj bez akcije. Zato se sve čovekove radnje mogu podeliti na;
* voljne radnje i
* nevoljne radnje, koje su evoluciono prethodile pojavi voljnih i svesnih radnji.

## Poreklo volje
O poreklu volje postoje brojna neslaganja u psihologiji, a mnoge teorije pokušavaju da svedu voljni proces na neku drugu psihičku funkciju, kao što su emocije, percepcija, mišljenje, ili predstave sećanja.

Prema ruskom fiziologu Ivanu Pavlovu čovekovo ponašanje je određeno naučenim uslovnim refleksima, naučenim šablonima ponašanja koji određuju sve postupke pojedinaca.

Sigmund Frojd, psihijatar, u svojoj teoriji pretpostavlja da je osnovna čovekova motivacija snaga u sferi nesvesnog dela čovekove ličnosti.
Volja je površan fenomen i ona je mnogo više pod uticajem nesvesnih procesa, nego što sama može uticati na nesvesne sadržaje koji izbijaju u svesni deo ličnosti.
Zato se kaže da je poreklo volje, ili da su koreni njene energije duboko uronjeni u nagonsku sferu.

Volja je posebna karakteristika čoveka iako je njen koren u nagonima. Snagom volje čovek slobodno može izabrati svoj put. Volja je čovekova sloboda, i zato je čovek slobodniji od drugih živih bića zato što nije vezan samo za svoje nagone.

## Voljne radnje
Voljne radnje su one radnje koje su pri svome izražavanju, pa prema tome i pri dostizanju osnovnog cilja, povezane sa naporom volje. U svakoj voljnoj radnji može se razlikovati nekoliko etapa;
* cilj i težnja da se on postigne
* poznavanje niza mogućnosti za postizanje cilja,
* pojava motiva koji potvrđuju ili pobijajaju te mogućnosti,
* borba i izbor motiva,
* prihvatanje jedne od mogućnosti kao rešenje,
* ostvarivanje prihvaćenog rešenja.

## Reference

## Literatura
* Platonov I, *Psihologija letenja, Udžbenik za letače*, KRV i PVO, Zemun, 1964.
* Grupa autora, 1976. *Popularna enciklopedija.* BIGZ: Beograd.

## Povezano
* Psihopatologija volje
Konativan

**Konativan** je pojam koji se odnosi na osnovna voljna stremljenja pojedinca koja se izražavaju kroz ponašanje i predstavljaju sposobnost osobe da dela na osnovu onoga što već zna. Pojam konativnog (voljnog) zajedno sa afektivnom i kognitivnom konotacijom čini tri osnovna aspekta stavova i vrednosti.

## Literatura
*
Donja šuplja vena

**Donja šuplja vena** () je vena koja šalje redukovanu krv iz donjih delova tela ka desnoj pretkomori srca i zajedno sa gornjom šupljom venom čine dve najveće vene u organizmu. Nastaje na mestu koje je približno visini petog slabinskog pršljena spajanjem leve i desne bedrene vene. Prostire se duž desne strane kičmenog stuba, iza jetre i gušterače i preko otvora na dijafragmi ulazi u desnu pretkomoru srca, gde se uliva. Postoji veliki broj vena koje se ulivaju u nju, a među najvažnijim su bubrežne i vene jetre.

## Reference

## Povezano
* Gornja šuplja vena
Rođenje

**Rođenje** je predstavlja završetak procesa razvijanja nove jedinke vrste a manifestuje se njegovim izlaženjem iz okruženja u kojem se formiralo. Ovo okruženje može biti telo majke, jaje ili jaje koje se u toku razvoja nalazi u telu majke, u zavisnosti od čega se razlikuju tri vrste rođenja: viviparno, oviparno i ovoviviparno.

## Povezano
* Mladunče
* Novorođenče
* Prevremeno rođenje
* Rođendan
* Smrt

## Reference

## Vanjske veze

*
5-MeO-MiPT

**5-MeO-MiPT** je psihodelična i halucinogena droga, koja se ponekad koristi kao enteogen. Njene strukturne i farmakodinamičke osobine su slične sa drogama 5-MeO-DiPT, DiPT, i MiPT. Ovaj materijal se koristi kao "supstitucija" za 5-MeO-DiPT zbog veoma slične strukture i dejstva.

## Hemija
5-MeO-MiPT je klasa jedinjenja koja su zajednički poznata kao triptamini, i N-metil-N-izopropilni homolozi psihodelika 5-MeO-DMT. Puno ime ove hemikalije je 5-metoksi-N-metil-N-izopropiltriptamin.

5-MeO-MiPT uzrokuje da Erlihov reagens postanje ljubičast, a zatim pobledi do bledo plave boje. On daje markvisovom reagensu žutu do crne boje.

## Reference

## Vanjske veze
* 5-MeO-MiPT Entry in TIHKAL
* 5-MeO-MIPT Entry in TiHKAL • info
Koštani morfogenetički protein 2

**Koštani morfogenetički protein 2** ili *BMP-2* pripada TGF-β superfamiliji proteina.

## Funkcija
BMP-2 poput drugih koštano morfogenetičkih proteina, ima važnu ulogu u razviću kostiju i hrskavice. On učestvuje u hedgehog putu, TGF beta signalnom putu, i interakciji citokina sa citokinskim receptorom. On takođe učestvuje u diferencijaciji srčanih ćelija i epitelijalno mesenhimalnoj tranziciji.

BMP-2 i BMP-7 su osteoinduktivni BMP: demonstrirano je da oni potentno indukuju osteoblastnu diferencijaciju u brojnim tipovima ćelija.

## Interakcije
Koštani morfogenetički protein 2 formira interakcije sa BMPR1A.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 

## Vanjske veze
* BMPedia - the Bone Morphogenetic Protein Wiki
*
Koštani morfogenetički protein 7

**Koštani morfogenetički protein 7** ili *BMP7* (takođe poznat kao *osteogenski protein-1* ili *OP-1*) je protein koji je kod ljudi kodiran *BMP7* genom.

## Funkcija
Protein kodiran ovim genom je član TGF-β superfamilije. Poput drugih članova familije koštano morfogenetičkih proteina, on ima značajnu ulogu u transformaciji mesenhimalnih ćelija u kost i hrskavicu. Njega inhibira nogin i slični protein, hordin. Smatra se da BMP7 doprinosi koštanoh homeostazi. On je izražen u mozgu, bubrezima i bešiki.

BMP7 indukuje fosforilaciju SMAD1 i SMAD5, koji zatim indukuju transkripciju brojnih osteogenih gena. Pokazano je da je BMP7 tretman dovoljan da se indukuju svi genetički markeri osteoblastne diferencijacije u mnoštvu ćelijskih tipova.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze
* 
* BMP7 as Molecule of the Year 2011
Plućna vena

**Plućne vene** su vene plućne cirkulacije krvi. Nastaju spajanjem više manjih vena u ulaznom predelu pluća. Postoje dve leve i dve desne plućne vene. Prvobitna uloga ovih vena jeste da prenose oksidovanu krv iz pluća u levu pretkomoru srca. Jedine su vene u organizmu koje prenose oksidovanu krv, a ne redukovanu, i koje prenose krv u levu pretkomoru srca, a ne u desnu kako je slučaj sa drugim venama.

## Reference

## Povezano
* Plućne arterije
Agronomski fakultet u Zagrebu

**Agronomski fakultet u Zagrebu** je fakultet u Zagrebu.

Dijelom je Sveučilišta u Zagrebu.

## Ustrojstvo
Organizacijske cjeline su dekanat, zavodi, laboratoriji, pokušališta, 
centralna agronomska knjižnica i ured za međunarodne odnose.

Zavodi u sklopu ovog fakulteta su zavodi za:
* ekonomiku poljoprivrede i agrarnu sociologiju 
* fitopatologiju 
* herbologiju 
* hranidbu domaćih životinja 
* informatiku i matematiku 
* ishranu bilja 
* kemiju 
* marketing 
* mehanizaciju poljoprivrede 
* melioracije 
* mikrobiologiju 
* mljekarstvo 
* opće stočarstvo 
* opću proizvodnju bilja 
* oplemenjivanje bilja, genetiku, biometriku i eksperimentiranje 
* pedologiju 
* poljoprivrednu botaniku 
* poljoprivrednu tehnologiju, skladištenje i transport 
* poljoprivrednu zoologiju 
* povrćarstvo 
* ribarstvo, pčelarstvo i specijalnu zoologiju 
* sjemenarstvo 
* specijalno stočarstvo 
* specijalnu proizvodnju bilja 
* ukrasno bilje, krajobraznu arhitekturu i vrtnu umjetnost 
* upravu poljoprivrednog gospodarstva 
* vinogradarstvo i vinarstvo 
* voćarstvo

Pokušališta u sklopu ovog fakulteta su:

* Centar za povijesne vrtove i razvoj krajobraza
* Centar za travnjaštvo
* Jazbina
* Lovište Prolom
* Maksimir
* Šiljakovačka Dubrava

Laboratoriji u sklopu ovog fakulteta su za: 
* ampelografiju
* analitičku kemiju
* analizu faune tla i insektarij
* analizu gnojiva 
* analizu kvalitete poljoprivrednih proizvoda biljnog porijekla
* analizu tla i biljnog materijala
* analizu tla i vode
* analizu voluminozne krme
* biometriku
* enološki
* fitovirologiju i fitobakteriologiju
* fizikalno-kemijske analize stočne hrane
* fizikalnu analizu plodova voća
* fizikalnu i kemijsku analizu tla
* genetičku identifikaciju domaćih životinja
* gljivične bolesti bilja
* informatiku
* ispitivanje poljoprivrednih strojeva i oruđa
* kalibriranje vlagomjera
* mikrobiologiju
* mlijeko i mliječne proizvode 
* molekularnu genetiku
* ribarske analize s mrijestilištem
* sjemenarstvo

te kao posebne jedinice

* plastenici s kontroliranim uvjetima uzgoja
* pokusni pčelinjak
* pokusni podrum za mikrovinifikaciju

## Historija
Utemeljen je 1919., i najstarija je od svih akademskih ustanova u poljodjelstvu u RH.

## Vanjske veze
* Službena stranica Agronomskog fakulteta u Zagrebu
Imidazolinski receptor

**Imidazolinski receptori** su primarni receptori na koje deluje klonidin i drugi imidazolini.

## Klase
Postoje tri klase imidazolinskih receptora:
* I1 receptor – posreduje simpato-inhibitorna dejstva imidazolina čime snižava krvni pritisak
* I2 receptor – sadrži alosterno mesto vezivanja monoaminske oksidaze; učestvuje u modulaciji bola i neuroprotekciji
* I3 receptor – reguliše sekreciju insulina iz pankreasnih beta ćelija

Aktivirani I1-imidazolinski receptori iniciraju hidrolizu fosfatidilholina u DAG. Povišeni DAG nivoi zatim podstiču sintezu sekundarnih glasnika arahidonske kiseline i niza eikozanoida. Osim toga dolazi do inhibicije natrijum-vodonik antiportera, i indukovanja enzima kateholaminske sinteze. I1-imidazolinski receptor se može grupisati u familiju neurocitokinskih receptora, pošto su njegovi signalni putevi slični sa putevima interleukina.

## Selectivni ligandi
### Agonisti
* 7-Me-marsanidin 
* Agmatin (endogeni neselektivni agonist, takođe se vezuje za NMDA, nikotinski i adrenoceptore)
* Apraklonidin (I1 selektivan)
* Moksonidin
* Rilmenidin
* Klonidin obično se navodi da je alfa2 agonist. Nedavni nalazi ukazuju da je agonist imidazolnog receptora (I1).
* S-23515
* S-23757
* LNP-509
* MCPP (slab)
* 2-BFI (selektivan agonist I2 receptora, kao i NMDA antagonist )
* BU224 (selektivni agonist I2 receptora, niske efikasnosti)
* LNP-911

### Antagonisti
* Efaroksan (neselektivan, vezuje se za I1 receptor i α2 adrenoceptor)
* Idazoksan (neselektivan, vezuje se za I2 receptor i α2 adrenoceptor)
* BU99006 (alkilirajući agens, inaktivira I2 receptore)
Antagonisti imidazolinskog I2 receptora reverzibilno blokiraju NMDA receptorom posreduvan Ca2+ influks i stoga mogu da inhibiraju ekscitotoksičnost.

## Povezano
* Imidazolin
* NISCH

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
Klaas-Jan Huntelaar

**Dirk Jan Klaas Huntelaar** (Voor-Drempt, 12. kolovoza 1983.) je nizozemski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Schalke 04 u njemačkoj Bundesligi. Karijeru je započeo u PSV-u, no slavu stječe tokom 2006. godine, kada kao igrač Ajaxa postaje igrač godine (za klub) i talent godine (za ligu) te europski U-21 prvaka i najbolji strijelac turnira. Na istom turniru, UEFA ga je uvrstila u najbolju momčad turnira. S 18 golova u 22 nastupa, Huntelaar je svojedobno postao najbolji strijelac u povijesti nizozemske U-21 reprezentacije. Njegov golgeterski uspjeh bio je vidljiv i u nizozemskoj Eredivisie, gdje je tokom sezona 2005/06 i 2007/08 bio najbolji strijelac lige. Nakon Ajaxa, Huntelaar je kratko igrao za Real Madrid i AC Milan prije nego je u kolovozu 2010. potpisao za Schalke, s kojim je u sezoni 2011/12 bio najbolji strijelac Bundeslige s 29 golova.
Carlo Costly

**Carlo Yaír Costly Molina** (San Pedro Sula, 18. srpnja 1982.) je honduraški nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra za klub C.D. Marathón u matičnom Hondurasu. Iako je jedan dio karijere proveo u Europi, Costly je uglavnom igrao po ligama Srednje Amerike, a kratko je igrao i u kineskom Guizhou Zhicheng F.C. Za Honduras je igrao na Svjetskom prvenstvu 2014., gdje je postigao gol protiv Ekvadora u porazu 2:1. Bio je to jedini gol Hondurasa na tom prvenstvu te prvi nakon 32 godine na jednom Svjetskom prvenstvu.
Reza Gučan-Nežad

**Reza Gučan-Nežad** (; Mašhad, 20. 9. 1987.) je nizozemsko-iranski nogometaš i reprezentativac Irana koji od 2016. igra kao napadač za Heerenveen. U mladosti, nastupao je za mlađe uzraste reprezentacije Nizozemske.
Marcos Rojo

**Faustino Marcos Alberto Rojo** (La Plata, 20. ožujka 1990.) je argentinski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Manchester United.
Bojanče Sibinovski

**Bojanče Sibinovski** (Orašac, Kumanovo, 30. 10. 1959 - Rožna dolina, Ljubljana, 27. 6. 1991), stariji vodnik Jugoslavenske narodne armije i letac-mehanicar poručnika Tonija Mrlaka čiji su nenaoružani helikopter SA 341 Gazelle srušili pripadnici slovenske Teritorijalne odbrane tokom Rata u Sloveniji 1991 godine..

## Biografija
Stariji vodnik Bojanče Sibinovski je rođen 30. 10. 1959. godine u selu Orašac (općina Kumanovo) u obitelji Borislava Sibinovskog. Školovao se u 28.klasi VTSVS RajlovacJugoslavenskog ratnog zrakoplovstva (JRZ). Bio je stacioniran u VP 3880 Pleso, Zagreb. Tokom Rata u Sloveniji, 1991 godine, bio je letac-mehanicar poručnika Tonija Mrlaka. Stariji vodnik Sibinovski je poginuo zajedno sa poručnikom Mrlakom prvog dana rata, 27. 6. 1991 godine, nakon što je njihov nenaoružani helikopter SA 341 Gazelle (*registracijska oznaka: 664*) srušila slovenska Teritorijalna odbrana ispalivši dvije rakete Strela-2. Sibinovski i Mrlak su bili poletili iz vojne pekare JNA u ljubljanskom kvartu Kodeljevo. Prevozili su kruh opkoljenim vojnicima JNA u kasarni na Krimu.

## Reference

## Literatura
*
Temišvarski sabor

**Temišvarski sabor** je bio raspravni sabor Srba u Habzburškoj monarhiji, održan u Temišvaru 1790. godine. Sazivanje ovog sabora je tražio srpski mitropolit Mojsije Putnik, a odobrio ga je habzburški car Leopold II. Međutim, ubrzo po odobrenju za sazivanje sabora, mitropolit Putnik je umro, pa je sabor postao i izborni. Na saboru je bilo prisutno stotinak poslanika.

Na Temišvarskom saboru je iznet zahtev da se Srbima dodeli Banat, kao posebna autonomna oblast - vojvodstvo, a zatraženo je i da se ponovo uspostavi posebna dvorska ustanova za održavanje privilegija (Ilirska dvorska kancelarija).

U širem političkom kontekstu, carev komesar prisutan na saboru je takođe podsticao Srbe da traže posebnu teritoriju, da bi ovim srpskim zahtevom bio izvršen politički pritisak na Mađare, koji su tada uslovljavali krunisanje Leopolda II za kralja Ugarske. 

Iako su srpski zahtevi sa Temišvarskog sabora načelno prihvaćeni od strane Beča, do formiranja posebne srpske teritorije tada nije došlo, već je samo, po odluci Leopolda II, 1791. godine osnovana Ilirska dvorska kancelarija. Međutim, nakon smrti Leopolda II, 1792. godine, ova kancelarija je ukinuta.

Na Temišvarskom saboru je za novog srpskog mitropolita izabran budimski episkop Stefan Stratimirović, koji je na čelu Karlovačke mitropolije ostao 46 godina.

## Literatura
* Vasilije Krestić, Iz prošlosti Srema, Bačke i Banata, Beograd, 2003.
* Milan Tutorov, Banatska rapsodija - istorika Zrenjanina i Banata, Novi Sad, 2001.
* Dimitrije Boarov, Politička istorija Vojvodine, Novi Sad, 2001.
* Čedomir Antić, Dosije Autonomna Pokrajina Vojvodina, Beograd, 2014.
* Miroslav Ilić, Vojvodina direktno, Novi Sad, 2012.
* Jovan M. Pejin, Poništenje srpskog obeležja Vojvodine, Novi Sad - Beograd, 2013.
* Vladan Gavrilović, Temišvarski sabor i Ilirska dvorska kancelarija (1790-1792), Novi Sad, 2005.
* J. H. Šviker, Politička istorija Srba u Ugarskoj, Novi Sad - Beograd, 1998.
* Čedomir Popov - Jelena Popov, Autonomija Vojvodine - srpsko pitanje, Sremski Karlovci, 2000.
* Dejan Mikavica, Srpska Vojvodina u Habsburškoj monarhiji 1690-1920, Novi Sad, 2005.
* Slavko Gavrilović, O Srbima Habzburške monarhije, Beograd, 2010.
Stella (TV serija)

**Stella** je prva hrvatska glazbeno-dramska serija autorice i producentice Jelene Veljače. Serija je sa snimanjem krenula u aprilu 2013. godine, a s emitiranjem 15. septembra 2013. na Novoj TV kada ju je ispred malih ekrana pratilo oko 730 000 ljudi što je ujedno čini i jednom od najpopularnijih hrvatskih serija u 2013. godini.

## Glumačka postava
### Kroz cijelu seriju

### Gostujuće uloge

## Međunarodna emitiranja

## Izvori