Bubonska kuga

**Bubonska kuga** je naziv za najčešći i najpoznatiji oblik kuge. Izaziva je bakterija Yersinia pestis. Izraz *bubonska* dolazi od reči bubon, naziv za otečenu žlezdu, a odnosi se na jedan od njenih najpoznatijih siptoma, otečene limfne žlezde ispod pazuha. Ukoliko se bubonska kuga ne leči, izaziva smrt dve trećine svih pacijenata u roku od dva do šest dana od izbijanja simptoma. Nakon jednog do sedam dana od izlaganja bakteriji razvijaju se simptomi nalik gripu. Ovi simptomi obuhvataju groznicu, glavobolju, i povraćanje. Natekli i bolni limfni čvorovi javljaju se u oblasti najbližoj mestu gde je bakterija prošla kroz kožu. Ponekad, otekli limfni čvorovi pucaju.

Tri tipa kuge su rezultat načina infekcije: bubonska kuga, septikemijska kuga, i pneumonična kuga. Bubonska kuga se uglavnom širi putem inficiranih buva sa malih životinja. Ona isto tako može da bude rezultat izlaganja telesnim tečnostima mrtve životinje zaražene kugom. U bubonskoj formi kuge, bakterija ulazi kroz kožu putem buvljeg ujeda i putuje preko limfnih sudova do limfnih čvorova, uzrokujući oticanje. Dijagnoza se uspostavlja nalaženjem bakterije u krvi, ispljuvku, ili tečnosti iz limfnih čvorova.

Prevencija se ostvaruje putem mera javnog zdravlja kao što je nedolaženje u kontakt sa mrtvim životinjama u oblastima gde je kuga česta pojava. Utvrđeno je da vakcine nisu od velike koristi u prevenciji kuge. Nekoliko antibiotika je efektivno za tretman, uključujuči streptomicin, gentamicin, i doksiciklin. Bez tretmana, kuga dovodi do smrti od 30% do 90% zaraženih osoba. Smrt, ako do nje dođe, tipično se javlja u toku deset dana. Sa tretmanom rizik od smrti je oko 10%. Globalno se javi oko 650 dokumentovanih slučaja godišnje, što rezultira u ~120 smrtnih slučajeva. U 21. veku, ova bolest se najčešće javlja u Africi.

Smatra se da je kuga uzročnik crne smrti koja je Black Death migration|prošla kroz Aziju, Evropu i Afriku u 14. veku izazvala smrt oko 50 miliona ljudi, što je 30%-60% od ukupnog broja stanovnika Evrope tog perioda. Pošto je kuga usmrtila tako veliki deo radne populacije, plate su porasle usled velike potražnje za radnom snagom. Neki istoričari vide ovaj događaj kao prekretnu tačku u evropskom ekonomskom razvoju. Termin *bubonska* je izveden iz grčke reči , sa značenjem „prepona”. Termini „buboni” se isto tako koristi za otekle limfne čvorove.

## Znaci i simptomi
 nosa, usana, i prstiju i rezidualne modrice na podlaktice obe ruke kod osobe koja se oporavlja od bubonske kuge koja se proširila na krv i pluća. U jednom trenutku, celo telo pacijenta je bilo pokriveno modricama.]]

Najpoznatiji simptom bubonske kuge je jedan ili više inficiranih, uvećanih i bolnih limfnih čvorova, poznatih kao buboni. Nakon prenosa putem ugriza zaražene buve, bakterije vrste *Y. pestis* se lokalizuju u otečenim limfnim nodovima, gde počinju da kolonizuju i da se reprodukuju. Buboni asocirani sa bubonskom kugom su obično prisutni ispod pazuha, gornjem femoralnom, preponskom i vratnom području. Gangrena ekstremiteta (i.e., prstiju na rukama i nogama, usni i nosa) je još jedan čest simptom.

Usled njenog moda prenosa baziranog na ujedu buve, bubonska kuga je često prvi od progresivne serije bolesti. Simptomi bubonske kuge se naglo pojavljuju nekoliko dana nakon izlaganja bakteriji. Simptomi obuhvataju:

* Groznica
* Opšte loše osećanje (slabost)
* Visoka temperatura >39&nbsp;°C
* Grčevi mišića
* Epileptički napadi
* Glatko, bolno oticanje limfnih žlezda u vidu bubona, obično u regionima preponama, ali se može pojaviti pod pazuhom ili na vratu, najčešće u blizini mesta inicijalne infekcije (ujeda ili ogrebotina)
* Bol se može javiti na delu tela pre pojave otoka
* Gangrena ekstremiteta kao što su prsti nogu i ruku, usana i vrha nosa.

Drugi simptomi obuhvataju teško disanje, neprestano povraćanje krvi (hematemeza), bol u udovima, kašalj, ekstremni bol uzrokovan raspadanjem ili dekompozicijom kože dok je osoba još živa. Dodatni simptomi su ekstremni umor, gastrointestinalni problemi, lentikule (crne tačke rasute po telu), delirijum i koma.

## Dijagnoza
Neophodno je laboratorijsko testiranje da bi se uspostavila dijagnoza i potvrdila kuga. Idealno, potvrđivanje se vrši putem identifikacije *Y. pestis* kulture iz pacijentovog uzroka. Potvrđivanje infekcije se može obaviti ispitivanjem seruma uzetog tokom ranih i kasnih stupnjeva infekcije. Da bi se brzo testiralo za prisustvo *Y. pestis* antigena kod pacijenata, brzi testovi u vidu mernog štapića su razvijeni za terensku upotrebu.

Uzorici uzeti za testiranje obuhvataju: otekle limfne čvorove karakteristične za bubonsku kugu, pri čemu se uzorci uzimaju iz njih iglom, krv, i plućne uzorke.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* Little, Lester K. "Life and Afterlife of the First Plague Pandemic." In: Little, Lester K. editor. (2007), *Plague and the End of Antiquity: The Pandemic of 541–750*.  (paperback).
* McCormick, Michael "Toward a Molecular History of the Justinian Pandemic." In: Little, Lester K. editor. (2007), *Plague and the End of Antiquity: The Pandemic of 541–750*.  (paperback).
* "Bubonic Plague Originated in China" , Discovery News,1 November 2010. Pristupljeno 6 December 2011.
* "Bubonic Plague Fire Destroyed Honolulu's Chinatown" Hawaii for Visitors. Pristupljeno 6 December 2011.
* "Bubonic Plague and the Chinatown Fire Honolulu Advertiser, 7 July 2005. Pristupljeno 6 December 2011.
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*