Milorad Umjenović

**Milorad Umjenović Mićo** (Pervan Donji, kod Banjaluke, 24. jun 1920 – okolina Prijepolja, 4. decembar 1943), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.

## Biografija
Rođen je 24. juna 1920. godine u Donjem Pervanu, kod Banjaluke. Potiče iz siromašne seljačke porodice. Osnovnu školu je završio u Bronzanom Majdanu, a potom je preko „Privrednika“ otišao na zanat. Godine 1934. se zaposlio u Beogradu, gde se kasnije uključio u radnički pokret.

Kao mladi radnik pristupio je Komunističkoj partiji Jugoslavije (KPJ), a kasnije je zbog svoje partijske aktivnosti bio upućen na partijsko-omladinski kurs. Krajem 1940. godine bio je određen za rukovodioca oragnizacije Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ) u preduzeću u kom je radio.

Posle Aprilskog rata i okupacije Kraljevine Jugoslavije, 1941. godine, ostao je u okupiranom Beogradu, gde je najpre učestvovao u organizovanju otpora okupatoru, a kasnije i u organizovanju i izvršenju prvih diverzija i sabotaža. Zbog učestalih hapšenja, od strane Gestapoa, njegova grupa je bila otkrivena, pa je zbog toga, u jesen 1941. godine, morao napustiti Beograd. Tada je otišao u Kosmajski partizanski odred.

Po dolasku u Odred, koji je dejstvovao u okolini Beograda, Milorad se u prvim akcijama istako hrabrošću, zbog čega je postavljen za mitraljesca. Naročito se istakao u borbama, koje je Kosmajski odred, vodio tokom Prve neprijateljske ofanzive. Posle sloma ustanka u Srbiji, krajem 1941. godine, zajedno sa glavninom partizanskih snaga povukao se u Sandžak. Kada je u Čajniču 1. marta 1942. godine formirana Druga proleterska udarna brigada, Milorad je ušao u njen sastav i postavljen za političkog komesara Treće takovske čete u Drugom čačanskom bataljonu.

Kao borac Druge proleterske brigade isticao se u mnogim borbama, a posebno tokom pohoda proleterskih brigada u Bosansku krajinu, avgusta 1942. godine, kada je učestvovao u napadima na Livno, Kupres i Bosansko Grahovo. Pored hrabrosti, isticao se i kao iskusan politički rukovodilac. U borbama, tokom Četvrte neprijateljske ofanzive, početkom 1943. godine, istako se u borbi tokom prelaska reke Neretve, kada je sam naišao na četu Italijana. Pošto je ostao neopažen, bacio je na njih bombe, čime ih je iznendaio i pozvao na predaju. Prvim Italijanskim vojnicima koji su se odlučili na predaju, naredio je da razoružaju ostale.

Zbog iskazane hrabrosti i poltičke svesti, tokom ofanzive na Neretvi, Milorad je postavljen za zamenika političkog komesara Drugog bataljona Druge proleterske brigade. Poginuo je 4. decembra 1943. godine, prilikom iznenadnog nemačkog napada na Prijepolje. Nemačke snage tada su prodrle u Prijepolje i opkolile Prvi i Drugi bataljon Druge proleterske, na Koševinama i delove Prve šumadijske brigade u Prijepolju. Prilikom ove neravnopravne borbe, partizanske snage su pružile odlučan otpor, a Milorad je pao predvodeći svoju četu u jurišu.

Posle oslobođenja Jugoslavije, njegovi posmrtni ostaci su preneseni i sahranjeni na Partizanskom groblju u Banjaluci.

Ukazom Predsedništva Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ), 13. marta 1945. godine, među prvim borcima Narodnooslobodilačke vojske, proglašen je za narodnog heroja.

## Literatura

*