open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
En kvinnas ansikte

***En kvinnas ansikte*** () je švedski crno-bijeli film snimljen 1938. u režiji Gustafa Molandera. Po žanru je drama, a temelji se na kazališnom komadu *Il etait une fois* francuskog pisca Francisa de Croisseta. Naslovna protagonistica, koju tumači Ingrid Bergman, je žena kojoj je u djetinjstvu unakaženo lice te je odrasla u okorjelu kriminalku koja se bavi ucjenama. Radnja prikazuje kako joj se život promijeni nakon plastične operacije, poslije koje odlučuje živjeti pošteno. Na venecijanskog Mostri je dobila Specijalnu preporuku žirija. Godine 1941. je u SAD snimljen remake pod naslovom *[[A Woman's Face (1941 film)|A Woman's Face]]*, gdje je glavnu ulogu tumačila Joan Crawford.

## Uloge
* Ingrid Bergman ... Anna Holm, aka Anna Paulsson
* Tore Svennberg ... Magnus Barring
* Anders Henrikson ... Dr. Wegert
* Georg Rydeberg ... Torsten Barring
* Gunnar Sjöberg ... Harald Berg
* Hilda Borgström ... Emma
* Karin Kavli ... Mrs. Wegert
* Erik 'Bullen' Berglund ... Nyman
* Sigurd Wallén ... Miller
* Gösta Cederlund ... The Count
* Magnus Kesster ... Lijepi Herman
* Göran Bernhard ... Lars-Erik Barring
* Bror Bügler ... Georg Mark

## Reference

## Vanjske veze
*
Les Gens du voyage

***Les gens du voyage*** () je francusko-njemački crno-bijeli film snimljen 1938. u režiji Jacquesa Feydera. Radnja je smještena u putujući cirkus gdje krotiteljica lavova (čiji lik tumači Feyderova supruga Françoise Rosay) pruža utočište odbjeglom kriminalcu i svom bivšem ljubavniku (čiji lik tumači André Brulé). Les gens du voyage je poznat po tome što je prilikom snimanja Rosay inzistirala da u opasnim scenama kroćenja lavova nastupa bez dublera. Istovremeno s francuskom verzijom snimljena je i alternativna verzija na njemačkom pod naslovom ***Fahrendes Volk*** sa Hansom Albersom u glavnoj muškoj ulozi, a Rosay ponovila svoju ulogu. Njemačka verzija je dobila priznanje žirija na venecijanskoj Mostri.

## Vanjske veze
* 
*
Međunarodna klasifikacija bolesti

**MKB-10** (*Međunarodna klasifikacija bolesti i srodnih zdravstvenih problema*); ili *(engl. International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems - ICD)* je klasifikacija koja je kod nas i u svijetu našla široku primjenu. Postoji potreba za kvalitetnim pokazateljima s područja mortalitetne i morbiditetne statistike. Upravo upotreba četveroznakovne šifre MKB-10 je bolja i preciznija od dijagnoze na latinskom ili nekom drugom jeziku. **MKB** je međunarodna klasifikacija bolesti i srodnih zdravstvenih problema. MKB sadrži kodove za klasifikaciju bolesti i ostale znakove, simptome, abnormalnosti itd. MKB izdaje Svjetska zdravstvena organizacija (engl. WHO) i koristi se diljem svijeta. MKB je osmišljen zbog međunarodne usporedbe klasifikacije i ostale statistike.

## Historija
Začetak ovog medicinskog klasifikacijskog sistema je u 1900. godini, a danas je u upotrebi deseta revizija (ICD-10) koju je 1992. godine objavila Svjetska zdravstvena organizacija.
Dosada su izdane sljedeće MKB klasifikacije:
* MKB-9 je izdana 1977. Godine i koristi se još uvijek u SAD-u
* MKB-10 je započeta 1983. godine i završena 1992. godine
* MKB-11 prvi nacrti se očekuju 2008. godine, a izdavanje 2011. i 2013. godine

## Način klasificiranja
MKB predstavlja tipičnu hijerarhijsku klasifikaciju. Sve medicinske bolesti, stanja i postupci u prvoj su nivou klasifikacije podijeljeni na 21 kategoriju, pretežno prema etiologiji (npr. zarazne bolesti, zloćudne novotvorine, ozljede i trovanja) i anatomskom sistemu (npr. bolesti probavnog sistema, bolesti urogenitalnih organa). U sljedećim nivoima podjele glavne se kategorije dalje hijerarhijski dijele sve do definiranja egzaktnih dijagnoza.
Šifra MKB-10 je alfanumerička oznaka koja se sastoji od četiri polja, od kojih je prvo polje slovno, preostala tri polja su brojčana, a zadnje polje je od ostalih odijeljeno točkom. Troznakovne kategorije MKB-10 šifriraju sve osnovne skupine dijagnoza bolesti, stanja i postupaka, a četveroznakovne kategorije šifriraju zadnju razinu podjela bolesti, stanja i postupaka. Brojčani dio šifre odgovara sistemu serijskog šifriranja s unaprijed zadanim rasponom brojeva, što omogućuje buduća proširenja i promjene bez korjenite izmjene šifrarnika.

## MKB-10 klasifikacija i [[DRG]] klasifikacijski sistem

Diagnosis-Related Group je sistem koji klasificira sve bolničke slučajeve u oko 500 grupa. DRG se zasniva na “grupiranju “ baziranom na MKB dijagnozi, proceduri, starosti i spolu te prisustvu komorbiditeta. Svrha sistema je da procijeni koliko se u pojedinim bolnicama plaća za istu uslugu jer se očekuje da iste bolesti trebaju koštati isto u različitim zdravstvenim ustanovama. Kod nas se koristi Australska verzija bazirana na MKB-10 verziji dok je DRG klasifikacija u SAD-u bazirana na starijoj MKB-9 verziji.

## Vanjske veze
* Službena stranica za MKB-10 
* Službena stranica WHO za MKB
Klasifikacija enzima

**EC broj**, *broj enzimske komisije* (), je numerička klasifikaciona šema za enzime, koja je bazirana na hemijskim reakcijama koje oni katalizuju. U ovom sistemu **enzimske nomenklature**, svaki EC broj je asociran sa preporučenim imenom respektivnog enzima.

Striktno govoreći, EC brojevi ne specifiraju enzime, nego enzimom katalisane reakcije. Ako različiti enzimi (na primer iz različitih organizama) katalizuju istu reakciju, oni dobijaju isti EC broj. U kontrastu sa tim, UniProt identifikatori jedinstveno specificiraju protein na osnovu njegove aminokiselinske sekvence.

## Format broja

Svaki enzimski kod se sastoji od slova "EC" kojima slede četiri broja odvojena tačkama. Ti brojevi predstavljaju progresivno finiju klasifikaciju enzima.

Na primer, tripeptid aminopeptidaze imaju kod "EC 3.4.11.4", čije komponente indiciraju sledeće grupe enzima:

* *EC 3* enzimi su hidrolaze (enzimi koji koriste vodu da razlože neki drugi molekul)
* *EC 3.4* hidrolaze koje dejstvuju na peptidnu vezu
* *EC 3.4.11* su hidrolaze koje odvajaju amino-terminalnu aminokiselinu iz polipeptida
* *EC 3.4.11.4* su enzimi koji odvajaju amino-terminalni kraj iz tripeptida

## Reference

## Literatura
* 

## Vanjske veze

* Enzimska Nomenklatura
* Baza podataka enzimske nomenklature – ExPASy
* Lista svih EC brojeva  – BRENDA
IntEnz

**IntEnz**, *integrisana relaciona enzimska baza podataka* (), sadrži podatke o enzimima organizovane po enzimskom EC broju. Ona je zvanična verzija sistema enzimske nomenklature razvijenog od strane Međunarodne unije za biohemiju i molekularnu biologiju ().

## Literatura

## Dodatna literatura

*
BRENDA

**BRENDA** () je enzimski informacioni sistem. BRENDA je jedna od najpotpunijih enzimskih baza podataka.

## Uvod
BRENDA elektronski informacioni resurs koji se sastoji od molekularnih i biohemijskih informacija o enzimima koji su klasifikovani od strane IUBMB. Svaki klasifikovani enzim je karakterisan u pogledu biohemijskih reakcija koje katalizuje. Kinetičke osobine korespondirajućih reaktanata, supstrata i produkata su detaljno opisani..

## Sadržaj i osobine

Baza podataka sadrži viče od 40 parametara sa enzim-specifičnim informacijama o više od 4800 EC brojeva koji su klasifikovani po IUBMB sistemu. Enzimski rekordi sadrže reference, informaciju o izvornom organizmu, i, gde je to moguće, proteinsku sekvencu enzima.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Official BRENDA vebsajt
* Enzimska Nomenklatura
MKB-10 Poglavlje XXII: Kodovi za posebne svrhe

## Šifre za specijalne potrebe (U00-U99)

Podgrupe
### Dodatno dodeljivanje šifara za nove bolesti nejasne etiologije (U00-U49)
* U04: Teški akutni respiratorni sindrom (SARS)

### Bakterijski uzročnici otporni na antibiotike (U80-U89)
* U80: Uzročnik otporan na penicilin i srodne antibiotike
** Beta-laktamaze 
* U81: Uzročnik otporan na vankomicin i srodne antibiotike
** Enterococcus otporan na vankomicin
* U88: Uzročnik otporan na više antibiotika
** Otpornost na antibiotike
* U89: Uzročnik otporan na druge i nespecificirane antibiotike
Beta-laktamaza

**Beta-laktamaza** (, *penicilinaza*, *cefalosporinaza*, *neutrapen*, *penicilinska beta-laktamaza*, *eksopenicilinaza*, *ampicillinaza*, *penicilin amido-beta-laktamhidrolaza*, *penicilinaza I, II*, *beta-laktamaza I-III*, *beta-laktamaza A, B, C*, *beta-laktamaza AME I*, *cefalosporin-beta-laktamaza*) je enzim sa sistematskim imenom *beta-laktam hidrolaza*. Ovaj enzim katalizuje sledeću hemijsku reakciju

: beta-laktam + H2O \rightleftharpoons supstituisana beta-aminokiselina

Ova grupa enzima ima promenljivu specifičnost hidrolize beta-laktama.

## Reference

## Literatura
* 
* 

## Vanjske veze
*
Pomorski i povijesni muzej Hrvatskog primorja

**Pomorski i povijesni muzej Hrvatskog primorja** je muzej u Rijeci jedno od važnijih stjecišta kulture u gradu. Smješten je u Guvernerovoj palači.

## Muzej
Svojim se stalnim postavom i mnogim izložbama iz svog ili fundusa ostalih hrvatskih muzeja uključuje u obilježavanje važnih događanja vezanih za povijest i kulturu Rijeke, Primorsko-goranske županije i Hrvatske, otkrivajući i tako djeliće nedovoljno poznate prošlosti.

Pomorski i povijesni muzej smješten izvan Hrvatskog primorja sljednik je dviju muzejskih ustanova. Prva od njih je *Museo Civico* - Gradski muzej uz čiji se osnutak 1893. godine vezuje priča o čaši koju car Franjo Josip I. poklanja Gradu sa željom da bude pohranjena u gradskom muzeju. Druga je ustanova Gradski muzej Sušak, osnovan 1933. godine.

Oba muzeja 1949. prelaze pod istu upravu i dobivaju zajednički naziv Muzej hrvatskog primorja, koji se krajem 1953. mijenja u Narodni muzej, a potom je 28. lipnja 1961. osnovan Pomorski i povijesni muzej Hrvatskog primorja s postavom u nekadašnjoj Guvernerovoj palači gdje kao središnja muzejska ustanova Primorsko-goranske županije djeluje i danas.

## Guvernerova palača

Gradnju jednog od najljepših arhitektonskih ostvarenja u Rijeci s kraja 19. stoljeća za potrebe rezidencije kraljeva namjesnika potiče riječki guverner Lajos Batthyány, a projektiranje palače i nadzor gradnje mađarska vlada povjerava profesoru Alajosu Hauszmannu, uglednu mađarskom arhitektu. Izgrađena kao rezidencija u parku, neorenesansnoga stila, dijelom ambijentalno sačuvana interijera u čijem su oblikovanju sudjelovali poduzetnici te slikari i kipari iz Rijeke, Budimpešte i Trsta, Guvernerova je palača svjedok vremena u kojem je nastala, ali i burnih povijesnih događanja čije je nerijetko bila središte. Na njoj su vijorile zastave riječkih vladara, bila je središte guvernera, Narodnog vijeća SHS, u njoj su povijest ispisivali D'Annunzio i Zanella.

Danas je to palača muzeja koji prikuplja, čuva, obrađuje i prezentira predmete vezane uz povijest i kulturu područja Primorsko-goranske županije i grada Rijeke kao njezina središta od vremena prve naseljenosti u prapovijesti do 20. stoljeća.

U njoj se danas, osim muzejske djelatnosti, održavaju i razne kulturne manifestacije, koncerti, balovi pod maskama i sl. Isto tako u njoj se sklapaju građanski brakovi.

## Zanimljivosti

U parku ispred muzeja nalaze se cijevi za lansiranje torpeda koje nas podsjećaju da je ovo oružje zamišljeno, razvijeno, prvi put isprobano a zatim i niz desetljeća proizvođeno u Rijeci.

## Povezano
* Rijeka
* Primorsko-goranska županija
* Pomorski muzej
* Povijesni muzej Istre

## Literatura
* Marica Balabanić Fačini: *Svjedočanstva jednog zdanja: prigodom 100. obljetnice izgradnje palače Pomorskog i povijesnog muzeja Hrvatskog primorja*, Rijeka, 1996. ()

## Vanjske veze
* Pomorski i povijesni muzej Hrvatskog primorja Rijeka
;Ostali projekti
PEEK&POKE

**PEEK&POKE** je jedinstven "muzej" starih računala i informatičke tehnologije u Rijeci koji je u 10 godina postojanja (2017.) zabilježio 30.000 uglavnom inozemnih posjetilaca.

## Historija
Otvoren je 22. IX. 2007. godine na prostoru od tri stotine kvadratnih metara, u centru grada u blizini katedrale sv. Vida. U ovom stalnom izložbenom postavu je izloženo preko 1000 eksponata (od fundusa od 7.000 izložaka) svjetske i domaće (jugoslavenske i hrvatske) kompjutorske povijesti.

PEEK&POKE - *Retro Computer Club* je projekt iniciran od udruženja *Calculus* u partnerstvu s DIR-om - klubom *Darovitih informatičara Rijeke* i multimedijalnom agencijom *Kreativni odjel*. Projekt je edukativnog i neprofitnog karaktera. Dugoročno, ideja je stvoriti omiljeno mjesto okupljanja računalnih entuzijasta radi učenja i zabave. Udruženje ljubitelja računala Calculus osnovana je u veljači 2007. godine s ciljem promicanja informatičke kulture i očuvanja kompjuterske povijesti.

## Manifestacija Peek@Moon i Rijeka 2010

Postavljanjem monolita na glavnom gradskom šetalištu Korzu u noći s 20. na 21. maja 2010. započela je dvomjesečna manifestacija nazvana "Rijeka 2010". Odabrani datum izabran je zbog programa "Peek@Moon" koji je također započeo 20. V. 2009. godine.

## Izvori

## Vanjske veze

* Službene stranice PEEK&POKE "muzeja"
Riječka krpica

**"Riječka krpica"**, u historiografiji i pravu, naziv je za umetak kojim je na bečkom dvoru promijenjen izvorni članak 66 Hrvatsko-ugarske nagodbe iz 1868. godine. Time je Rijeka prepuštena Ugarskoj.

Hrvatsko-ugarskom nagodbom, grad Rijeka je 1868. pripao ugarskom dijelu Austro-Ugarske Monarhije i započela je jaka mađarizacija grada i građanstva iako pitanje o vladnju gradom u Hrvatskom saboru nije bilo u potpunosti rješeno.

*Riječka krpica* redstavlja završetak višegodišnjih prijepora u pregovorima između Hrvatske i Ugarske, kojoj je Rijeka trebala poslužiti kao izlaz na more i važna trgovinsko-prometna luka. Kako pregovori nisu uspjeli, dogovoreno je da Rijeka ostane corpus separatum, ali je, prema kojemu je proglašeno da grad, luka i kotar riječki čine.

U postupku sankcioniranja Nagodbe, bečki je dvor promijenio hrvatski izvornik i na nj prilijepio novi *članak 66*, poznat kao *Riječka krpica*. Tim su činom grad, njegova luka i cjelokupni riječki kotar, pripali Ugarskoj uz dopuštenje da o riječkoj autonomiji odluku donesu zastupnici grada, ugarskog i hrvatskog sabora (“posebno s ugarskom krunom pridruženo tijelo”). Zastupnici Ugarske i Rijeke su primorali Hrvatski sabor da prihvati upravu središnje ugarske vlade nad Rijekom, ali da takvo stanje bude privremeno. Ovu odluku je u srpnju 1870. potvrdio i car Franjo Josip.

## Literatura
* *[[Opća i nacionalna enciklopedija]]*: Riječka krpica, Corpus separatum

## Vanjske veze
* Tekst Hrvatsko-ugarske nagodbe iz 1868.
Biskupska palača u Šibeniku

**Biskupska palača u Šibeniku** je gotičko-renesansna građevina iz druge polovice 15.st., koja se prislanja na južni zid katedrale. Kasnijim građevinskim zahvatima izgubila je izvorni izgled. Njezina nekadašnja ljepota sačuvana je na pročelju gdje se ističe lijepa gotička trifora s grbom biskupa Jurja Šižgorića i gradskog kneza, te portal koji je izradio šibenski majstor Andrija Budčić. Kroz navedeni portal ulazi se u malo dvorište, koje je također sačuvalo dijelove nekadašnjeg gotičko-renesansnog izgleda. U sredini dvorišta, kojim dominiraju arkade s jednostavnim, stiliziranim kapitelima, nalazi se bunar. Na jednom kapitelu isklesan je reljef dvojice bradatih staraca u togama, a iznad arkada nalazi se trifora nad kojom je postavljen veliki kameni kip Sv. Mihovila, zaštitnika Šibenske biskupije. Iz dvorišta se unutarnjim, renesansno stiliziranim, portalom ulazi u palaču.
Guvernerova palača u Rijeci

**Guvernerova palača** je bivša rezidencija guvernera, namjesnika Ugarske krune sv. Stjepana u Rijeci.

## Historija
Guverneri Rijeke ranije su stolovali u staroj guvernerovoj palači izgrađenoj u 18. stoljeću, koja se nalazila na današnjem Jadranskom trgu. Kratko vrijeme tu je funkciju imala i zgrada pošte na Korzu. Riječki su guverneri tradicionalno potjecali iz Mađarske, a naročito nakon sklapanja Hrvatsko-ugarske nagodbe u 1869. godine, kada je aneksom, "Riječkom krpicom", uspostavljena mađarska uprava. Ona je trajala sve do 1918. godine.

Guverner, grof Ljudevit Batthyány, povjerio je 1892.-1893. godine projektiranje nove palače vodećem budimpeštanskom arhitektu i pedagogu Alajosu Hauszmannu. Radove, koji su trajali do 1897. godine, nadzirao je Ferenc Jablonszky, suradnik Hauszmannova atelijera. 
Rabeći jedinstvenu lokaciju, autor je za stil odabrao visoku renesansu *zbog plemenite jednostavnosti *, te tako ostvario najkvalitetniju upravnu građevinu toga doba u Rijeci. Postavljena na uzvisini, s pročeljem obloženim svijetlim kamenom, okrenuta prema luci, Guvernerova palača ističe se u slici grada. U njenoj su unutrašnjosti na prvom katu prostrani atrij i reprezentativni saloni (Crveni i Zeleni salon), budoar te Mramorna dvorana, sve s izvornim pokućstvom, izvedenim po ukusu "kraja stoljeća". Zanimljivo je da su za unutrašnju opremu angažirani mahom domaći obrtnici.
 
Ta je palača sve do 3. svibnja 1945. godine bila svjedokom sudbonosnih događanja u povijesti Rijeke. Godine 1955. postaje vlasništvom Pomorskog i povijesnog muzeja, koji u njoj ima svoje sjedište i danas.

## Povezano
* Pomorski i povijesni muzej Hrvatskog primorja

## Izvor
* Službene stranice Grada Rijeke

## Literatura

* Marica Balabanić Fačini: *Svjedočanstva jednog zdanja: prigodom 100. obljetnice izgradnje palače Pomorskog i povijesnog muzeja Hrvatskog primorja*, Rijeka, 1996. ()
* Daina Glavočić: "Poslovne palače", u: *Arhitektura historicizma u Rijeci: 1845. - 1900. Arhitektura i urbanizam = Architecture of Historicism in Rijeka: 1845. - 1900. Architecture and town planning*, Moderna galerija Rijeka i Muzej moderne i suvremene umjetnosti, Rijeka, 2002. ()
* Radmila Matejčić: *Kako čitati grad: Rijeka jučer, danas*, Rijeka, 2007. ()
Kosilica bleni

**Salarias fasciatus** (kosilica bleni), vrsta morske ribe porodice Blenniidae, red Perciformes. Živi u Indopacifiku Crveno more i istočna Afrika do Samoe, sjeverno do otočja Ryukyu, južno do elikog koraljnog grebena i Nove Kaledonije. Kod nas je poznat kao kosilica bleni, zato što se ova riba - vegetarijanac hrani algama koje struže sa stakla i kamenja. Vlasnici akvarija mogu ga naučiti da im jede iz ruku.

Naraste do 14&nbsp;cm. Klasificirao ju je Bloch, (1786).

## Izvori

## Vanjske veze
* slike

Datoteka:Salarias fasciatus Aquarium DG.jpg|
Datoteka:Algae blenny.jpg|
Datoteka:Lawnmower Blenny Smile.jpg|
Romuald Gantkowski

**Romuald W. Gantkowski** (14. jul 1903 - 17. mart 1989) bio je poljski kazališni i filmski režiser, scenarist i glumac. Glumačku karijeru i školovanje je započeo 1923. u rodnom Poznańu, gdje je privukao pažnju javnosti izrugivanjem lokalnih vlasti, koje je uspio uvjeriti da predstavlja izaslanika nepostojeće orijentalne države Belučistan. Poslije se školovao u Berlinu kod Maxa Reinhardta. Radio je na sinkronizaciji njemačkih i hollywoodskih filmova prije nego što je 1937. debitirao kao filmski režiser. Najpoznatije djelo mu je *[[Geniusz sceny]]*, dokumentarac posvećen uglednom glumcu Ludwiku Solskom, nagrađen na venecijanskoj Mostri 1938. godine. Karijeru mu je prekinuo drugi svjetski rat, iako je tokom njega snimio dva dokumetarna filma u izbjeglištvu.

## Filmografija
**[[1944 na filmu|1944]]**
* *[[Polski ruch podziemny]]* – ko-režiser: Bill Donovan, dokumentarac (USA)
**[[1941 na filmu|1941]]**
* *[[The Land of My Mother]]* - dokumentarni
**[[1939 na filmu|1939]]**
* *[[Geniusz sceny]]*
* *[[Przybyli do wsi żołnierze]]* - nedovršeni
* *[[Święty Andrzej Bobola (film)|Święty Andrzej Bobola]]* - planirani
**[[1938 na filmu|1938]]**
* *[[Dziewczyna szuka miłości]]* - (u SAD *Girl Looking For Love*)
**[[1937 na filmu|1937]]**
* *[[Płomienne serca]]* – (u SAD *Hearts Aflame*)

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Płomienne serca'' w YouTube
* ''The Land of My Mother'' w YouTube
*
ExPASy

__NOTC__
**ExPASy** () je proteomski server Švajcarskog instituta za bioinformatiku (SIB) koji analizira proteinske sekvence i strukture i podatke 2D gel elektroforeze (elektroforeze 2D stranice). Ovaj server funkcioniše u kolaboraciji sa Evropskim bioinformatičkim institutom. ExPASy takođe proizvodi bazu-znanja proteinskih sekvenci, UniProtKB/Swiss-Prot, i njen računarski komentarisan dodatak, UniProtKB/Trembl.

Između instalacija od 1. avgusta 1993 i 5. aprila 2007, ExPASy je bio konsultovan 1 milijardu puta.

## Literatura

## Vanjske veze
* ExPASy
Ludwik Solski

**Ludwik Solski** (pravo ime Ludwik Napoleon Sosnowski; 20. januar 1855 - 19. decembar 1954) bio je poljski kazališni i filmski glumac, odnosno režiser, poznat po izuzetno dugoj i plodnoj karijeri tokom koje je nastupio u preko 1000 različitih uloga, kao i izjavi da bi "najviše volio umrijeti pred svojom publikom". Solski je svoj glumački debi imao 1875. godine, a već sljedeće godine je dobio svoju prvu glavnu ulogu. Od 1915. do 1913. je bio generalni direktor Teatra Juliusz Slowacki u Krakowu, a poslije toga je nastupao i vodio kazališta širom Poljske. Godine 1938. mu je režiser Romuald Gantkowski posvetio igrano-dokumentarni film *[[Geniusz sceny]]* koji je nagrađen na venecijanskoj Mostri. Karijeru mu je nakratko prekinuo tek drugi svjetski rat, da bi je nastavio 1944. nakon oslobođenja Krakowa. Posljednju ulogu je odigrao nekoliko mjeseci pred smrt, odnosno prije svog 100. rođendana.

Bio je u braku s Irenom Solskom, koja je također poznata kao ugledna glumica.

Po njemu ime nosi Viša nacionalna škola dramskih umjetnosti Ludwik Solski (PWST) u Krakowu.

## Vanjske veze
* Biography  
* Biography  
* 
*
Irena Solska

**Irena Solska** (pravo ime **Karolina Flora Poswick**; Varšava, 27. oktobra 1877. – Skolimów-Konstancin, 8. marta 1958.), poljska kazališna glumica. Na pozornici je debitirala 1896. godine u Lodzu. Kasnije se udala za uglednog glumca Ludwika Solskog. Za svoj rad je primila brojne nagrade. Posthumno su joj objavljeni memoari i knjiga pisama.

Godine 1899. je slikar Leon Wyczółkowski napravio njen portret koji je danas izložen u Narodnom muzeju Krakowa.

## Vanjske veze
* 
* 
* 
*
PRIAM enzim specifični profili

**PRIAM enzim specifični profili** () je metod za automatsku detekciju mogućih enzima u proteinskim sekvencama. PRIAM koristi poziciono-specifične matrice bodovanja (takođe poznate kao profili) koji su automatski generisani za svaki enzimski unos.

## Literatura

## Vanjske veze

*
Hanno rapito un uomo

***Hanno rapito un uomo*** () je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1938. u režiji Gennara Righellija. Protagonist, koga glumi Vittorio De Sica, je filmski glumac koga ruska princeza (koju tumači Caterina Boratto), angažira kako bi prevarila roditelje koji je namjeravaju udati protiv njene volje. Premijerno je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio priznanje žirija.

## Vanjske veze
*
PubMed Central

**PubMed Central** je slobodna digitalna bibliografiska baza podataka naučne literature sa fokusom na biomedicinu i nauke o životu. Ona je proizašla iz onlajn Entrez PubMed biomedicinskog sistema za pretragu literature. PubMed Central je razvila američka Nacionalna medicinska biblioteka (NLM) kao onlajn arhivu biomedicinskih naučnih publikacija.

Pun tekst svih PubMed Central članaka je slobodno dostupan. Neke participirajuće izdavačke kuće, međutim, odlažu oslobađanje njihovih članaka tokom određenog vremenskog perioda nakon objavljivanja publikacije (često šest meseci).

Sredinom 2011. arhiva je sadržala oko 2,2 miliona unosa, uključujući artikle, editorijale i pisma. Ona raste najmanje 7% godišnje. Septembra 2004, PubMed Central, PubMed, i srodni NLM servisi su opsluživali oko 1,300 zahteva u sekundi, i isporučivali 1,3 terabajta podataka dnevno.

## Reference

## Povezano
* MEDLINE, međunarodna baza podataka za literaturu o životnim naukama i biomedicinskim informacijama
* PMID (PubMed identifikator)

## Vanjske veze

* PubMed Central
* PubMed Central FAQ
PubMed

**PubMed** je slobodno dostupna baza podataka iz prirodnih nauka i biomedicine, koja sadrži citate, apstrakte i za izvestan broj članaka pun tekst. Američka Nacionalna biblioteka za medicinu (NLM) pod pokroviteljstvom Nacionalnog instituta za zdravlje (NIH) održava PubMed kao deo Entrez sistema za pretragu informacija. Pored MEDLINE datateke, PubMed daje pristup:

* OLDMEDLINE za pre-1966 citate. 
* Citate svih članaka iz pojedinih MEDLINE žurnala, prvenstveno najvažnijih iz opšte nauke i hemije. 
* Citacije u pripremi koje daju uvid u članak pre nego što je uvršten u MeSH indeks i dodat u MEDLINE.
* Citacije pre datuma od koga je žurnal uključen u MEDLINE indeks.

## Povezano
* DOI
* Entrez
* JournalReview.org
* PMID 
* Pubget

## Literatura

## Vanjske veze

* MEDLINE/PubMed
* iPubMed 
* PubMed onlajn tutoriali
* PubMed pomoć
* Napredno PubMed pretraživanje
* PubFocus  
* PubMeddy  
* GoPubMed  
* NextBio  
* Novoseek  
* XTractor  
* PubCrawler 
* PubMed čitač  
* PubMed mašna za pretragu - vodič 
* Pubget 
* PubAnatomy  
* PubRad
Michelangelo. Das Leben eines Titanen

***Michelangelo. Das Leben eines Titanen*** () je njemačko-švicarski crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1938. u režiji Curta Oertela. Posvećen je životu znamenitog italijanskog renesansnog umjetnika Michelangela Buonarottija. Prikazan je na venecijanskoj Mostri gdje je osvojio priznanje žirija. U Njemačkoj je, međutim, premijerno prikazan tek dvije godine kasnije.

Danas je, pak, najpoznatiji po tome što je iza drugog svjetskog rata njegov materijal iskoristio znameniti dokumentarist Robert J. Flaherty, odnosno skratio i premontirao u film *[[The Titan: Story of Michelangelo]]* s kojim je 1952. osvojio Oscar za najbolji dokumentarni film.

## Vanjske veze
*
KEGG

**KEGG** (*Kjoto enciklopedija gena i genoma*) je kolekcija onlajn baza podataka koje obuhvataju oblasti genoma, enzimatskih puteva, i bioloških jedinjenja. *PATHWAY* baza podataka sadrži mrežu molekulskih interakcija u ćelijama, i njihovih varijanti u specifičnim organizmima.

## Historija

Japanski program za ljudski genom je osnovao KEGG, Kjoto enciklopediju gena i genoma, 1995. godine. Njeni osnivači smatraju KEGG "računarskom reprezentacijom" biološkog sistema. KEGG nalazi primenu u modelovanju i simulacijama, kao i u pregledu i pretraživanju podataka. On je komponenta sistemsko biološkog pristupa.

KEGG sadrži pet glavnih baza podataka:
* KEGG Atlas
* KEGG Put
* KEGG Geni
* KEGG Ligand
* KEGG BRITE

## Povezano

* Komparativna toksikogenomska baza podataka 
* Konsenzus PathDB
* UniProt
* Ontologija gena

## Literatura

## Vanjske veze

* KEGG Put baza podataka
* Kjoto enciklopedija gena i genoma
MetaCyc

__NOTC__
**MetaCyc** baza podataka sadrži opširne informacije o metaboličkim putevima i enzimima mnogih organizama. MetaCyc storira eksperimentalno određene metaboličke puteve.

MetaCyc može da služi kao izvor referentnih podataka za računska predviđanja metaboličkih puteva organizama na osnovu njihovih sekvenciranih genoma. Ova baza podatak je bila korišćena za predviđanje metaboličkih puteva mnogobrojnih organizama.

MetaCyc sadrži ekstenzivne podatke o individualnim enzimima, kojima se opisuje njihova struktura, kofaktori, aktivatori i inhibitori, supstrat specifičnost, i, u nekim slučajevima, kinetička konstante. Ova baza takođe sadrži komentare i reference.

## Literatura

## Vanjske veze
* MetaCyc
Natur und Technik

***Natur und Technik*** () njemački je crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1938. u režiji Ulricha K.T. Schultza. Na 6. Mostri nagrađen je Medaljom žirija.

## Vanjske veze
*
Sotto la croce del sud (film, 1938)

***Sotto la croce del sud*** () je italijanski crno-bijeli pustolovni film snimljen 1938. u režiji Luigija Chiarellija. Radnja je smještena u Italijansku Istočnu Afriku, a protagonisti su dva poslovna partnera koja se nakon rata vraćaju na plantažu gdje ih obojicu intrigira egzotična domorotkinja (koju tumači Doris Duranti). Film je sniman na lokacijama u Etiopiji (koja je tri godine ranije bila osvojena od Italije). Prikazan je na venecijanskoj Mostri gdje je dobio nagradu za tehničku izvedbu.

## Vanjske veze
*
Thema's van de inspiratie

***Thema's van de inspiratie*** () je belgijski crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1938. u režiji Charlesa Dekeukeleirea. U njemu se prikazuje flandrijska likovna umjetnost. Na venecijanskoj Mostri je dobio preporuku žirija.

## Vanjske veze
*
Zlatna Obala (britanska kolonija)

**Zlatna Obala** je bila britanska kolonija na obalama Gvinejskog zaljeva u Zapadnoj Africi koja je 1957. godine postala, prvo krunska zemlja, a onda i nezavisna republika Gana.

Prvi Europljani koji su došli na područje Zlatne Obale bili su Portugalci 1471. godine. Tamo su susreli niz plemenskih kraljevstava od koji su neka raspolagala pozamašnim količinama zlata. Godine 1482., Portugalci su izgradili utvrdu Elmina, prvu europsku utvrdu na tom području, čime je započela kolonizacija. Zlatna Obala postala je važno trgovačko središte, a vijest se ubrzo proširila i ostatkom Europe. Ubrzo su stigli i britanski, danski, nizozemski, pruski i švedski trgovci. Dolazak Europljana pospiješio je izgradnju utvrda i dvoraca u narednom razdoblju. Zlatna Obala je u tom periodu i dobila ime, a ono je rezultat činjenice da je to područje bilo bogato zlatom. Glavna djelatnost je, tokom mnogih godina, bila trgovina robljem.

Britanska Zlatna Obala formalno je uspostavljena 1867. godine nakon što je Britanija već 1821. godine ukinula Afričku trgovačku kompaniju i preuzela cijeli niz privatnih posjeda uz obalu. Tokom godina su i pridobili posjede ostalih europskih sila, stekavši teritorij Danske Zlatne Obale 1850. godine te Nizozemske Zlatne Obale 1872. godine, uključujući i utvrdu Elmina. Postepeno, Britanci su se širili i na teritorij lokalnih kraljevstava, a najžešći sukobi vodili su se s Carstvom Ashanti, koje je kontroliralo veliki teritorij prije dolaska Europljana. Vođena su ukupno četiri sukoba s narodom Ashanti od 1821. do 1896. godine. Godine 1900., izbio je ustanak naroda Ashanti koji je završio britanskim osvajanjem Kumasija, a narod je 1902. godine postao dio britanskog protektorata.

Do kraja 1901. godine, cijela Zlatna Obala bila je britanska kolonija, a sva njezina kraljevstva i plemena smatrala su se jedinstvenom cjelinom unutar kolonije. Kolonija je postala važno trgovačko središte, a došlo je i do modernizacije prometne infrastrukture te izgradnje bolnica i škola.

Po završetku Drugog svjetskog rata, lokalno stanovništvo zahtijevalo je još veću autonomiju, što je označilo početak procesa dekolonizacije. Do kraja 1956. godine, Britanski Togoland i ostala lokalna kraljevstva pripojena su Zlatnoj Obali kako bi se stvorila jedinstvena cjelina. Godine 1957., tako ujedinjena kolonija postala je nezavisna krunska zemlja Commonwealtha, a 1960. i nezavisna republika.
Heimat

**Heimat** je riječ koja na njemačkom znači domovina. Pod time se još mogu podrazumijevati:
* Heimat (koncept), kulturni koncept specifičan za Njemačku, Austriju i dio Švicarske, odnosno pripadnost zavičaju koji može, ali ne mora imati nacionalističke konotacije;
* ''Heimat'' (drama), komad Hermanna Sudermanna iz 1893. godine;
** Heimat (film, 1938), njegova ekranizacija iz 1938. godine
* Heimatfilm, žanr filmova, odnosno sentimentalnih ruralnih drama specifičan za Austriju i Zapadnu Njemačku iza drugog svjetskog rata;
* ''Heimat'' (film), ciklus od 32 filma Edgara Reitza koji prikazuje historiju Njemačke od 1919. do 2000. godine kroz perspektivu jedne porodice
Heimat (film, 1938)

***Heimat*** () je njemački crno-bijeli film snimljen 1938. u režiji Carla Froelicha. Predstavlja adaptaciju drame *[[Heimat (drama)|Heimat]]* Hermanna Sudermanna. Glavni lik, koji tumači Zarah Leander, je uspješna pjevačica koja se vraća u svoj rodni grad i dolazi u sukob s konzervativnim ocem koji želi da prekine karijeru i zasnuje porodicu. Film je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je Froelich dobio nagradu za režiju; kasnije je dobio i Državnu nagradu Reicha. Leander je kasnije tvrdila da joj je to najdraži film.

## Uloge
* Zarah Leander - Magda von Schwartze 
* Heinrich George - Leopold von Schwartze 
* Ruth Hellberg - Marie 
* Lina Carstens - Fränze von Klebs 
* Paul Hörbiger - Franz Heffterdingk 
* Georg Alexander - Ludwig Prinz von Ilmingen 
* Leo Slezak - Rohrmoser 
* Hans Nielsen - Max von Wendlowsky 
* Franz Schafheitlin - Bankdirektor von Keller

## Izvori

## Literatura
* Reimer, Robert C. *Cultural History Through a National Socialist Lens: Essays on Cinema of the Third Reich*. Camden House, 2000.

## Vanjske veze
*
The Drum (film, 1938)

***The Drum*** () je britanski pustolovni film snimljen 1938. u režiji Zoltana Korde, poznat kao prvi film u boji koji je producirao njegov brat Alexander Korda. Radnja, temeljena na istoimenom romanu A. E. W. Masona, je smještena na Sjeverozapadnu granicu Britanske Indije i prikazuje grupu britanskih vojnika koja, nastojeći zaustaviti krijumčarenje oružja, u fiktivnom vazalnom kraljevstvu otkriva zavjeru kojoj je cilj ustanak protiv britanske vlasti. *The Drum*, koji je bio jedan od prvih britanskih cjelovečernjih filmova u boji, je djelomično sniman na autentičnim lokacijama na današnjoj granici Afganistana i Pakistana. Ponekad se navodi kao drugi dio Imperijalne trilogije pustolovnih filmova (koje čine *[[Sanders of the River]]* i *[[Four Feathers (film, 1939)|Four Feathers]]*), kojom je Korda tada veličao Britanski Imperij kao garant civilizacije i progresa.

## Uloge
* Sabu Dastagir ... Princ Azim
* Raymond Massey ... Princ Ghul
* Roger Livesey ... Kapetan Carruthers
* Valerie Hobson ... Mrs. Carruthers
* David Tree ... Poručnik Escott
* Desmond Tester ... Bill Holder
* Francis L. Sullivan ... Guverner
* Archibald Batty ... Major Bond
* Frederick Culley ... Dr. Murphy
* Amid Taftazani ... Mohammed Khan, vođa lojalista koga muči Ghul
* Lawrence Baskcomb ... Zarullah
* Roy Emerton ... Wafadar
* Michael Martin Harvey ... Mullah
* Martin Walker ... Herrick
* Ronald Adam ... Major Gregoff
* Charles Oliver ... Rajab
* Julien Mitchell ... Narednik (kao Julian Mitchell)
* Miriam Pieris ... Indijska plesačica

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* Criterion Collection Essay
Gonin no sekkōhei

je japanski crno-bijeli ratni film snimljen 1938. u režiji Tomotake Tasake. Radnja je smještena u Mandžuriju i prikazuje pet pripadnika japanske vojske koji dobijaju opasan zadatak za koga je malo vjerojatno da će ga preživjeti. Napravljen u jeku velikog rata protiv Kine, *Pet izviđača* je, s jedne strane, nastojao veličati patriotsku žrtvu japanskih vojnika, a s druge strane realistički prikazati psihološke i druge posljedice rata. Godine 1938. je bio nominiran za najbolji film na venecijanskoj Mostri, a 1939. ga je ugledni časopis *[[Kinema Junpo]]* proglasio najboljim japanskim filmom.

## Uloge
* Hikaru Hoshi
* Ichirō Izawa ... Redov Koguchi
* Shirō Izome ... Kaplar Nakamura
* Isamu Kosugi ... Vođa voda

## Vanjske veze
* 
* 
*
Tomotaka Tasaka

bio je japanski filmski režiser. Karijeru je započeo 1924. u filmskom studiju Nikkatsu, te je sa vremenom izgradio reputaciju sineasta specijaliziranog za realističke i humanističke filmove. Svjetski je poznat, međutim, postao zahvaljujući ratnom filmu *[[Five Scouts|Pet izviđača]]* iz 1938. godine. Pred kraj drugog svjetskog rata je postao žrtvom atomskog napada na Hiroshimu te se nekoliko godina morao oporavljati od posljedica, prije nego što je ponovno započeo karijeru. Godine 1958. je nagrađen za svoj film *[[A Slope in the Sun]]*.

Brat Katsuhiko Tasaka je također bio režiser, a supruga Hisako Takihana je bila glumica.

## Izabrana filmografija
* *[[Five Scouts]]* (五人の斥候兵, Gonin no sekkōhei) (1938)
* *[[Robō no ishi]]* (路傍の石) (1938)
* *[[Mud and Soldiers]]* (土と兵隊, Tsuchi to heitai) (1939)
* *[[The Baby Carriage]]* (乳母車, Ubaguruma) (1956)
* *[[This Day's Life]]* (今日のいのち Kyō no inochi) (1957)
* *[[A Slope in the Sun]]* (陽のあたる坂道, Hi no ataru sakamichi) (1958)
* *[[Lake of Tears (film)|Lake of Tears]]* (湖の琴, Mizuumi no Kin) (1966)

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
11. dodjela Oscara

**11. dodjela Oscara** je održana 23. februara 1939. u Hotelu Biltmore u Los Angelesu. Na njoj je losanđeleska Akademija odala priznanje najboljim filmskim ostvarenjima premijerno prikazanim u periodu od 1. januara do 31. decembra 1938. godine.

Bila je prva ceremonija koja nije imala službenog voditelja, kao i prva na kojoj je neki strani film (odnosno koje nije na engleskom) bio nominiran za glavnu nagradu (Renoirova *[[Velika iluzija]]*).

Predstavljala je također i prvi od dva slučaja kada su tri od četiri pobjednika u glumačkim kategorijama bili raniji pobjednici (sljedeći put će se to dogoditi na 67. dodjeli 1994. godine). Spencer Tracy je također postao prvi glumac koji je osvojio Oscara dva puta zaredom (sljedeći put će to uspjeti tek Tom Hanksu, također 1994. godine).

## Nagrade

Pobjednici su navedeni prvi i označeni **podebljanim slovima**.

## Počasne nagrade
* J. Arthur Ball 
* Walt Disney "za stvaranje *[[Snow White and the Seven Dwarfs (1937 film)|Snow White and the Seven Dwarfs]]* [1937]
* Gordon Jennings, Jan Domela, Dev Jennings, Irmin Roberts, Art Smith, Farciot Edouart, Loyal Griggs, Loren Ryder, Harry D. Mills, Louis H. Mesenkop i Walter Oberst "za specijalne efekte u Paramountovoj produkciji *[[Spawn of the North]]*."
* Oliver Marsh i Allen Davey "za fotografiju u boji Metro-Goldwyn-Mayerove produkcije *[[Sweethearts (1938 film)|Sweethearts]]*." (Plaque)
* Harry M. Warner "kao priznanje patriotske službe prilikom produkcije historijskih kratkih filmova koji značajne epizode u ranoj borbi američkog naroda za slobodu."

## Memorijalna nagrada Irving G. Thalberg

* Hall B. Wallis

## Omladinski Oscari
* Deanna Durbin
* Mickey Rooney

## Višestruke nominacije i nagrade

Sljedećih dvadeset šest filmova je dobilo višestruke nominacije:

* **7 nominacija:** *You Can't Take it With You*
* **6 nominacija:** *Alexander's Ragtime Band*
* **5 nominacija:** *Boys Town*, *Four Daughters*, *Jezebel* i *Merrily We Live*
* **4 nominacija:** *The Adventures of Robin Hood*, *Algiers*, *The Citadel*, *If I Were King*, *Mad About Music*, *Marie Antoinette* i *Pygmalion*
* **3 nominacije:** *Angels with Dirty Faces*, *Army Girl*, *Carefree*, *The Cowboy and the Lady*, *The Great Waltz*, *Suez*, *Test Pilot* i *The Young in Heart*
* **2 nominacije:** *Blockade*, *The Goldwyn Follies*, *Sweethearts*, *That Certain Age* i *Vivacious Lady*

Sljedeća četiri filma su dobili više od jedne nagrade:

* **3 nagrade:** *The Adventures of Robin Hood*
* **2 nagrade:** *Boys Town*, *Jezebel* i *You Can't Take it With You*

## Reference

## Vanjske veze
* Academy Awards Database
Charles Dekeukeleire

**Charles Dekeukeleire** (27. februar 1905 - 2. jun 1971) bio je belgijski filmski režiser, koji se zajedno sa Henrijem Storckom smatra predvodnikom modernističkih trendova u belgijskoj kinematografiji. Karijeru je započeo 1920-ih pod snažnim uticajem francuske filmske avangarde, a posebno opusom Germaine Dulac. Tokom karijere koja je trajala četiri decenije je snimio preko 100 naslova.

## Filmovi

1927
* *[[Combat de boxe]]* - 35&nbsp;mm, crno-bijeli, nijemi, 7' 30".
1928
* *[[Impatience (1928 film)|Impatience]]* - 35&nbsp;mm, crno-bijeli, nijemi, 36'.
1929
* *[[Histoire de détective]]* - 35&nbsp;mm, crno-bijeli, nijemi, 49'.
1930
* *[[Witte vlam]]* - 35&nbsp;mm, crno-bijeli, nijemi, 11'.
* *[[Dixmude (1930 film)|Dixmude]]* - 35&nbsp;mm, crno-bijeli, nijemi.
1931
* *[[Santé, notre droit]]* - 35&nbsp;mm, crno-bijeli, nijemi.
* *[[Travailleurs! Ouvrez les yeux!]]* - 35&nbsp;mm, crno-bijeli, nijemi, 60'.
1932
* *[[Visions de Lourdes]]* - 35&nbsp;mm, crno-bijeli, nijemi, 18'.
1934
* *[[Terres brûlées]]* - 35&nbsp;mm, crno-bijeli, nijemi, 60'.
1936
* *[[Open signalen]]'
* *Symphonie florale*
* *De Wol*
1937
* *The Evil Eye* (*Het Kwade Oog* / *Le Mauvais oeil*) - 35&nbsp;mm, crno-bijeli, sound, 74'.
* *Het Albertkanaal*
* *Het Leder*
* *Processies en karnavals*
1938
* *Images du travail*
* *De Christelijke vakbeweging*
* *Thèmes d'inspiration*
* *Chanson de toile*
1939
* *La Conserve alimentaire*
* *Les Noirs évoluent*
* *L' Acier*
* *Stijl*
1942
* *Au service des prisonniers*
* *Entr'aide*
* *Secours d'hiver*
1943
* *Images de banque*
* *Nos enfants*
1945
* *L'Usine aux champs*
1946
* *Métamorphoses*
* *La Vie recommence*
1947
* *Maisons*
* *Féerie*
* *Le Fondateur*
1948
* *Diamant*
* *Le Trouble-fête*
* *Images de la création*
* *In het land van Thijl Uilenspiegel*
* *Prends garde*
* *Les Pères*
* *Les Usines de ACEC*
1949
* *21 juillet*
* *Le Capiage*
* *L'Espace d'une vie*
* *Neuf cents hommes*
* *Au-delà des saisons*
1950
* *Clôtures*
* *Métiers d'art de Flandres et de Wallonie*
* *Nocturne*
* *Notre grand patron*
* *Les Polders*
* *La Banque de Bruxelles*
1951
* *Une question de gros sous*
* *Beauté, mon souci*
* *Voyage au pays du rail*
* *L' Homme à la ville*
1952
* *Bloemen*
* *Danse en forme de poudrier*
* *Les Expériences du professeur Michotte*
* *Faire farce*
* *Hainaut, terre tenue des dieux et du soleil*
* *Installations pétrollières à Anvers*
* *Luchtmacht*
* *Chausseur, sachez chausser*
1953
* *L'Abbaye de Maredsous* - Made for TV
* *Humor in hout* - Made for TV
1954
* *Noblesse du bois*
* *L'Alerte*
* *Le Petit nuage/La chasse au nuage/Le nuage atomique*
1955
* *Trois villes d'eau belges*
* *Fil d'acier*
* *Vers un monde nouveau*
1956
* *Een Kermishoedje* - televizijski

* *Het Museum voor folklore* - televizijski

1957
* *Charles-Quint: destin d'un empire 1* - TV-serija
1958
* *Charles-Quint: destin d'un empire 2* - TV-serija
* *Kiemen van het licht*

1958
* *Thèmes d'inspiration* - 35&nbsp;mm., crno-bijeli, 9'.

1962
* *Poëzie in 625 lijnen'' - TV serija

## Literatura


## Vanjske veze
* http://www.davidbordwell.org/essays/dekeukeleire.php
*
Heimat (drama)

***Heimat*** (), također poznat pod naslovom ***Magda***, je kazališni komad njemačkog pisca Hermanna Sudermanna premijerno prikazan 1893. godine. Naslovna protagonistica je uspješna pjevačica koja dolazi u sukob sa svojim konzervativnim ocem koji inzistira da žrtvuje karijeru porodici. Predstava, koja je veličala individualizam, ali također pokazivala i njegova ograničenja, postigla je veliki uspjeh i Sudermanna učinila jednim od najpoznatijih njemačkih pisaca svog doba. Vrlo brzo je postavljena širom svijeta, a naslovnu junakinju su tumačile zvijezde kao Sarah Bernhardt i Eleonora Duse. Godine 1938. je snimljen istoimeni film sa Zarah Leander u glavnoj ulozi.
7. venecijanski filmski festival

**7. [[venecijanski filmski festival]]** je održan od 8. augusta do 1. septembra 1939. godine. Njegovo održavanje je koincidiralo sa diplomatskom krizom u Evropi koja će na posljednji dan festivala eskalirati njemačkom invazijom Poljske, odnosno početkom drugog svjetskog rata. Sadržaj i atmosfera festivala su bili pod značajnim uplivom fašističke propagande, te je većina filmova dolazila iz zemalja pod vlašću Sila Osovine. Tome je doprinijela i odluka američkih filmskih studija da bojkotiraju festival. Zbog toga je najprestižnija nagrada - Mussolinijev kup - dodijeljena jedino u kategoriji italijanskog filma, a dobio ju je propagandni film *[[Abuna Messias]]*.

## Nagrade
* Mussolinijev kup
** najbolji film - *Abuna Messias* (Goffredo Alessandrini)
* Volpijev kup
** najbolji glumac - 
** najbolja glumica- 
* Brončana medalja
** *[[Girls in Distress]]* (Georg Wilhelm Pabst)

## Vanjske veze
* 1939 Venice Film Festival at IMDB
* Venice Film Festival 1939
Preddrednot

**Preddrednot** () se odnosi na klasifikaciju posljednje vrste bojnog broda prije izgradnje revolucionarnog britanskog HMS ''Dreadnoughta'' po kojem su nazvani drednoti. Preddrednoti su dizajnirani i građeni između 1890. i 1908. godine.

## Vanjske veze

* Britanski i njemački preddrednoti
* Američki preddrednoti
Abuna Messias

***Abuna Messias*** je italijanski crno-bijeli historijski film snimljen 1939. u režiji Goffreda Alessandrinija. Radnja se događa u drugoj polovici 19. vijeka i prikazuje kako italijanski kardinal Giuglelmo Massala, čiji lik tumači Camillo Pilotto, odlazi u Etiopiju kako bi tamošnje stanovništvo preobratio na katoličanstvo. Film je djelomično sniman na lokacijama u samoj Etiopiji, koja je prije tri godine bila nasilno pripojena Italijanskoj Istočnoj Africi, te je imao snažan propagandni naboj, implicitno veličajući ekspanzionističku politiku fašističke Italije. Na venecijanskoj Mostri, održanoj u samo predvečerje drugog svjetskog rata, osvojio je Mussolinijev kup u kategoriji najboljeg italijanskog filma.

## Vanjske veze
*
Jeunes filles en détresse

***Jeunes filles en détresse*** () je francuska crno-bijela filmska komedija snimljena 1939. u režiji Georga Wilhelma Pabsta. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Marcelle Chantall, je buntovna kćer koju njeni roditelji šalju u elitni internat. Tamo otkriva da su sve učenice djeca razvedenih roditelja, te, bojeći se da i nju zadesi ista sudbina, zajedno sa njima osniva ligu protiv razvoda. Filles je bio posljednji film koji je Pabst snimio u Francuskoj; nedugo nakon premijere je otišao u rodnu Austriju, tada pod vlašću Trećeg rajha, gdje ga je zateklo izbijanje drugog svjetskog rata.

## Vanjske veze
* 
*  
*
Minjin i Požarski (film)

***Minjin i Požarski*** () je sovjetski crno-bijeli historijski film snimljen 1939. u režiji Vsevoloda Pudovkina. Temelji se na romanu *Rusija na početku XVII vijeka* Viktora Šklovskog i opisuje događaje sa kraja perioda Smutnoe vremja (vremena nevolja) kada su, koristeći dinastijske borbe, Poljaci i Litvanci uspjeli zauzeti Moskvu. Protagonisti filma - koje tumače Aleksandar Hanov i Boris Livanov - su trgovac Kuzma Minjin i plemić Dmitrij Požarski, koji su podigli ustanak zahvaljujući kome su strani osvajači protjerani iz Rusije.

Film je napravljen u predvečerje, odnosno na samom početku drugog svjetskog rata te se ponekad tumači u kontekstu nastojanja sovjetskih vlasti, da kao u slučaju mnogo poznatijeg *[[Aleksandar Nevski (film)|Aleksandra Nevskog]]*, da podsjećanjem na primjere iz ruske historije upozori stanovništvo na opasnost od strane invazije.

Godine 1963. su mnogi dijelovi filma bili isječeni, a što se tumači političkim razlozima, odnosno nastojanjem tadašnjeg sovjetskog vlastodršca Nikite Hruščova da se ukloni implicitna glorifikacija njegovog prethodnika Staljina.

## Vanjske veze
*
Gana (krunska zemlja)

Službeno znana kao **Gana**, ta republika je u periodu od 1957. do 1960. godine bila **[[Komonveltska kraljevina|krunska zemlja Commonwealtha]]**, prije nego je 1. srpnja 1960. službeno postala nezavisna republika. Iako je status krunske zemlje imao svojevrsna ograničenja, smatra se kako je Gana ovime postala prva afrička zemlja koja je postigla nezavisnost od kolonijalnih upravitelja.

Kada je Ujedinjeno Kraljevstvo Gani priznalo nezavisnost 1957. godine, ona je sve do donošenja ustava 1960. godine imala status krunske zemlje (britanski monarh još je uvijek imao status ceremonijalnog poglavara, a Britanija je imala svoje upravitelje na teritoriju Gane). Kada je 27. travnja 1960. proveden narodni referendum, ukupno 88.47% glasača izjasnilo se za republiku, dok je protiv bilo njih 11.53%. Nakon uspjeha referenduma, Gana je stekla potpunu nezavisnost kao samostalna republika, što je značilo da britanski monarh više nije bio ceremonijalni poglavar, a generalni guverner nije više bio vanjskopolitički predstavnik zemlje.

Kwame Nkrumah, koji je bio premijer tokom perioda krunske zemlje, uvjerljivo je pobjedio na predsjedničkim izborima održanim u Gani te tako postao prvi predsjednik nezavisne republike.
Grande Arche

**Grande Arche** () jedna je od najprepoznatljivijih zgrada u Parizu. Nalazi se u poslovnom centru Defans, pa se naziva i **Arche de la Défense** (). Građena je kao moderna verzija Trijumfalne kapije, i nalazi se tačno na osi koja spaja Luvr, Trijumfalnu kapiju i Defans.

## Izgradnja
Na inicijativu francuskog predsednika Fransoa Miterana 1982. godine je raspisan konkurs za dizajnersko rešenje za glavni objekat u poslovnom centru Defans. Na konkursu je pobedio danski arhitekta Johan Oto von Sprekelsen sa idejom o "Trijumfalnoj kapiji 20. veka".

Konstrukcija je započeta 1985. godine. Johan je sva ovlašćenja preneo na svog pomoćnika Pola Andrua koji je sa inžinjerom Rejcelom radio do završetka zgrade. Zgrada je završena 1989. godine. Otvaranje zgrade jula 1989. je propratila vojna parada. Izgradnjom Kapije defansa završena je forma istorijske ose (linije) koja ide dužinom celog Pariza : od muzeja Luvra, pa kroz trg Konkord, preko Jelisejskih polja, zatim kroz Trijumfalnu Kapiju i Avenijom Šarla De Gola do Defansa i ove zgrade na kraju te linije. Ova linija je prikazana na sledećoj slici:

## Karakteristike
Kapija je oblika kocke sa sledećim dimenzijama: širine 108 m, visine 110 m u dužine 112 m. Konstrukcijski je sačinjena od rama od napregnutog betona prekrivena sa staklom i mermerom iz Italije. U bočnim stranicama ove zgrade smeštene su kancelarije u vlasništvu državne administracije. Deo zgrade koji predstavlja krov je zapravo izložbeni prostor koji je u vlasništvu Muzeja kompjutera.

## Povezano
* Defans

## Reference

## Vanjske veze

* Zvaničan sajt