open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Slobodan Škerović

**Slobodan Škerović** (rođen 1954. u Beogradu) je srpski slikar, pesnik, prozaista, esejista i urednik. Studirao slikarstvo na Fakultetu primenjenih umetnosti u Beogradu i Kunstakademie u Diseldorfu. Član Udruženja likovnih umetnika Srbije od 1996. godine, član Udruženja književnika Srbije od 2008.

Pesme i tekstove objavljuje od 1976. (*Haiku, Student, Vidici, Književna Reč, Koraci, Stvaranje. Signal, Rukovet, Savremenik, Književne novine* ...) Urednik u *Studentu* i *Vidicima* 1980-1982.

Kao autor i urednik aktivno učestvuje u signalističkom pokretu od 2001. godine i u „Projektu Rastko“ od 2007.

Književni opus mu odlikuju duži poetski oblici, kao i intenzivno razmatranje odnosa tradicionalne duhovnosti i visoke tehnologije, kako u pesmama, tako i u esejima i naučnofantastičnoj prozi.

## Samostalne izložbe
* 1988. - Beograd, galerija NU „Braća Stamenković“ - slike
* 1992. - Beograd, galerija „Sunce“ - slike
* 1994. - Beograd, galerija „Paleta“ (KCB) - slike
* 1996. - Beograd, „Kuća Đure Jakšića“, Skadarlija - slike
* 1996. - Beograd, galerija NU „Braća Stamenković“ - minijature

## Grupne izložbe
* 1992. - Kovin, Oktobarski likovni salon
* 1996. - Beograd, NU „Braća Stamenković“, „Erotika“
* 1996. - Beograd, galerija „Kosančićev venac“, pejsaž
* 1996. - Beograd, galerija ULUS, „Novi članovi“
* 2002. – Solun, „1st Interbalkan Forum of Contemporary Miniature Art“

## Knjige
* *Poklon* (poema) na singl-ploči, *Vidici*, br. 3. 1980, str. B (strana A: VIS „Idoli“, pesme „Pomoć, pomoć“ i „Retko te viđam s devojkama“)
* *Rečnik Tehnologije*, *Vidici*, specijalni broj, jedan od autora, br. 1-2, 1981. 
* *Srca* (zbirka pesama), Supernova, Beograd, 1987. .
* *Indigo* (zbirka pesama), Biblioteka Signal, Beograd, 2005, ; COBISS.SR-ID 120854284. 
* *Sve boje Arkturusa* (eksperimentalna proza), Svetske sveske Beogradske manufakture snova, Beograd, 2006, , COBISS.SR-ID 132078348.
* *Himera ili Borg* (eseji), Zlatna edicija, Tardis, Beograd, 2008.
* *Crna kutija* (poezija), Tardis, Beograd, 2010. 
* *Zagrljena deca* (poezija), Tardis, Beograd, 2010. 
* *[[Stripovi koje smo voleli (knjiga)|Stripovi koje smo voleli: Izbor stripova i stvaralaca sa prostora bivše Jugoslavije u XX veku]]* (kritički leksikon), autori i priređivači Živojin Tamburić, Zdravko Zupan i Zoran Stefanović, „Omnibus“, Beograd 2011. Leksikon sadrži i Škerovićeve kritike jugoslovenskog stripa. 
* *Šamanijada* (roman), edicija „Znak Sagite“, knjiga 59, „Everest Media“, Beograd 2012. 
* *Tamna strana sile* (roman), edicija „Znak Sagite“, knjiga 69, „Everest Media“, Beograd 2013. 

## Studijska putovanja
Berlin, Minhen, Keln, Diseldorf, Amsterdam, Pariz, London, Milano, Venecija, Prag, Budimpešta, Moskva, Lenjingrad, Sofija, Istanbul, Atina, Krit, Sri Lanka...

## Nagrade i priznanja
* Nagrada „Lazar Komarčić“ za najbolju domaću priču objavljenu 2006. („Bler Alfa“)

## Vanjske veze
* Slobodan Škerović: osnovna biobliografija i elektronska biblioteka (Projekat Rastko)
* Sajt Slobodana Škerovića - signalizam - poezija i proza
* Signalizam @ Projekat Rastko 
* Signalism: Essays
* Blog, Živan Živković
Vlada Stojiljković

**Vlada Stojiljković** (1938—2002) je bio srpski pesnik, prozni pisac, prevodilac i likovni umetnik. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Nišu. Diplomirao je engleski jezik na Filološkom fakultetu u Beogradu. Član Udruženja književnika Srbije i Udruženja likovnih umetnika primenjene umetnosti Srbije. Radni vek je proveo u redakciji Dečjeg programa Radio Beograda. Autor je brojnih dečjih i drugih radio-drama izvođenih na gotovo svim jugoslovenskim radio stanicama.

Izlagao je na izložbama ULUPUS-a "Zlatno pero" i preveo sa engleskog više knjiga od kojih romane „Vrli novi svet“ Oldusa Hakslija i „1984“ Džordža Orvela, "Lesi se vraća kući" Erika Najta, "Guliverova putovanja" Džonatana Svifta i "Ibi ponovo jaše" Alfreda Žarija. Bio je član redakcije Internacionalne revije *SIGNAL*, a sedamdesetih godina aktivno je učestvovao u signalističkom pokretu.

## Objavljene knjige:
* „Kišobran je rasprodan“, 1972;
* „Zamislite jedan datum“, 1974;
* „Sijalica od sto konjskih snaga“, 1976;
* „Da li da se ponašam“, 1978;
* „Odavde dovde“, 1978;
* „Blok 39“, 1979;
* „Pegava i debeli“, 1982;
* „Pismopisac“, 1995.

## Zastupljen u antologijama:
* Miroljub Todorović, „Signalistička poezija“, 1971;
* Miroljub Todorović, „Konkretna, vizuelna i signalistička poezija“, 1975;
* Duško Radović, "Antologija srpske poezije za decu" 1990.
* Dimitrije Milenković, „Sve što cveta“ (antologija poezije za decu), 1996;
* Milutin Lujo Danojlić, „Al se nebo osmehiva“ (antologija srpske poezije za decu), 2002;
* Milivoje R. Jovanović, „Antologija niških pesnika za decu“, 2004;
* Dejan Bogojević, „Moć čigre“ (antologija srpske poezije za decu), 2004;
* Tihomir Petrović „Antologija srpske poezije za decu“, 2006.

## Literatura:
* Miroljub Todorović, „Vlada Stojiljković“ u knjizi „Signalizam“, 1979, str. 30-31;
* Tihomir Petrović, „Vlada Stojiljković“ u knjizi „Istorija srpske književnosti za decu“, 2001, str. 475-476.
Zvonimir Kostić Palanski

**Zvonimir Kostić Palanski** (Bela Palanka, 1948) je srpski dečiji pesnik.

Diplomirao je na Odseku za germanistiku Filološkog fakulteta u Beogradu. Književnim i prevodilačkim radom bavi se više od 35 godina. Prevashodno je poznat kao dečiji pesnik. Zastupljen je u više antologija. Prevođen je na engleski, nemački, hebrejski, italijanski, slovački, bugarski i makednoski jezik.
Jaroslav Supek

**Jaroslav Supek** (* 1952. Odžaci - † 2009. Novi Sad ) bio je slikar i jedan od naših najznačajnijih istraživača na polju novih umetnosti u Srbiji i jedan od najznačajnijih slikara iz reda vojvođanskih Slovaka.

## Biografija
Rođen 1952. godine u Odžacima. Bavio se vizuelnom i zvučnom poezijom, umetničkim akcijama, teoretskim radom i mejl-artom. Jaroslav Supek je na jugoslovenskoj i srpskoj art sceni bio prisutan gotovo četiri decenije.

Multimedijalni umetnik i književnik Jaroslav Supek, nakon kraće bolesti, umro je 9. 7. 2009.

## Literatura
# Novy život - č. 5 sept.- okt. 1983 Novi Sad

## Povezano
* Mejl-art
* Signalizam

## Vanjske veze
* http://www.artmagazin.rs/index.php?option=com_content&task=view&id=1065&ac=0&Itemid=116
Ilija Bakić

**Ilija Bakić** (rođen 1960 u Vršcu) je srpski pesnik, pripovedač, romansijer, kritičar i urednik. Veliki deo književnog opusa mu je vezan za fantastiku i avangardnu književnost, naročito signalizam. Član je Društva ljubitelja fantastike „Lazar Komarčić“ i Srpskog književnog društva. Saradnik mnogih eminentnih izdavačkih kuća i periodičnih izdanja u Srbiji.

Bibliografija
Objavljene knjige
* Resurekciona seča početnog položaja (poezija), Nezavisna biblioteka „Ugao“, Vršac, 
* Ortodoksna opozicija alternative slobodnog izbora - Artefakt 1 (poezija), samizdat, Vršac, 1995.
* Prenatalni život (roman), edicija Znak Sagite, Beograd, 1997. 2. izdanje: Narodna knjiga - Alfa, 2005. Elektronsko izdanje: „Projekat Rastko“ u Biblioteci srpske fantastike, Beograd, 1999.
* Želite li besplatno da letite (poezija), koautorski sa Zvonkom Sarićem, samizdat, Subotica-Vršac, 1997.
* Novi Vavilon (proza brutalis), samizdat, Vršac, 1998.
* Koren ključa, naličje ravnodnevnice (poezija), Umetnička radionica „Kanjiški krug“, Kanjiža, 1999.
* Dole, u Zoni (izabrane priče, priredio Zoran Stefanović), elektronsko izdanje: „Projekat Rastko“ u Biblioteci srpske fantastike, Beograd, 2000.
* Slava dekadnog sistema ili o A E I O U (poezija), 2000. 
* 2002 (vizuelna poezija) 2002. 
* Protoplazma (poezija 2003) .
* Jesen Skupljača (izabrane priče), Tardis, Beograd 2007.

#### Važnije antologije i književni izbori
* *Tamni vilajet* 2, uredio Boban Knežević, Znak Sagite, Beograd, 1992.
* *Tamni vilajet* 3, Znak Sagite, Beograd, 1993.
* *Tamni vilajet* 4, Znak Sagite, Beograd, 1996.
* *Nova srpska fantastika*, uredili Boban Knežević i Sava Damjanov, SIC, Beograd, 1994.
* „Fantastična reč“, *Književna reč*, br. 492/493, Beograd, 1997.
* *[[Ugriz strasti (priče erotske fantastike)]]*, uredio Pavle Zelić, Društvo ljubitelja fantastike „Lazar Komarčić“, 2007.

### Nagrade
* 1998 - Nagrada Srpskog društva za naučnu fantastiku iz Beograda za najbolju srpsku dugu priču: „Više od 90 fragmenata povratka“ (*Književna reč*, br. 492/493, Beograd, 1997).
* 1999 - Nagrada društva za naučnu fantastiku iz Beograda „Lazar Komarčić“ za najbolju kratku srpsku priču: „Istinite laži o ratu svetova“ (časopis *Znak Sagite*, br. 5, Beograd, 1998).

## Vanjske veze
* Prenatalni život, roman (Projekat Rastko) 
* Dole, u Zoni, izabrane priče (Projekat Rastko) 
* Izdavačka kuća „Tardis“ 
* "Društvo ljubitelja fantastike „Lazar Komarčić“
Projekat Rastko

**Projekat Rastko - Elektronska biblioteka srpske kulture** je naziv za neprofitni i nevladini izdavački, kulturni i obrazovni projekt posvećen srpskoj kulturi i umjetnosti. Ime je dobio po Rastku Nemanjiću.

Njegov najpoznatiji je segment digitalna biblioteka, prva na srpskom jeziku.

## Neki od učesnika projekta Rastko
* Milinko Stefanović
* Slobodan Škerović
* Dejan Ajdačić 
* Dušan-Vladislav Pažđerski
* Spomenka Stefanović-Pululu
* Srbislav Bukumirović
* Milorad Simić

## Vanjske veze

* Zvanični sajt projekta Rastko
210. pr. n. e.

Godina **210. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Marcela i Levina** (ili, rjeđe, **godina 544. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 210. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

__NOTOC__
## Događaji

* Drugi punski rat: Nakon što su mu Kartaginjani ubili oca Publija i strica Gneja, mladi Publije Kornelije Scipion preuzima komandu nad rimskim trupama u Španiji. Dužnost preuzima od propretora Gaja Klaudija Nerona sa čijom strategijom držanja trupa sjeverno od rijeke Ebro nije bio zadovoljan rimski Senat.
* Napravljena Vojska od terakote i smještena u mauzolej kineskog cara Shihuangdija u Lintongu u provinciji Shaanxi (približni datum).
* Nakon iznenadne smrti oca Shi Huangdija i intriga u kojima je uklonjen njegov stariji brat Fusu, mladi princ Qin Er Shi postaje drugi i posljednji car kineske dinastije Qin.
* Drugi punski rat: Kartaginski vojskovođa Hanibal nanosi još jedan težak poraz rimskoj vojsci u drugoj bitci kod Herdonije u Apuliju, a pri čemu je ubijen konzul Gnej Fulvije Centumal Maksim.
* Drugi punski rat: Pošiljke žita i ratni plijen sa pacificirane Sicilije otklanjaju glad i posljedice inflacije u Rimu.
* Arsinoja III, supruga i sestra egipatskog kralja Ptolemeja IV rađa sina i budućeg kralja Ptolomeja V. Odmah nakon toga je stavljena u kućni pritvor, a kralj potpada pod uticaj svojih korumpiranih i razvratnih miljenika. 
* Prvi makedonski rat: Makedonski kralj Filip V napada rimske garnizone u Iliriji, ali ne može zauzeti Korkiru i Apoloniju zbog nadmoći rimske flote koja mu također priječi slanje pojačanja Hanibalu u Italiji. Rimljanima, koji uza sebe kao saveznike imaju Etolski savez i Spartu, priključuje se i Pergam pod kraljem Atalom, te je Filip prisiljen obustaviti pohod na Iliriju.
* Drugi punski rat: Marko Klaudije Marcel, koji je po četvrti put izabran za konzula, u Apuliji zauzima grad Salapija, koji je bio prešao na Hanibalovu stranu.

## Rođenja

* Hui, drugi car kineske dinastije Han (u. 188. pne.)
## Smrti

* 10.9. – Qin Shi Huang, prvi car Kine (r. 260. pne.)
* Fusu, prvi sin Qin Shi Huanga i kineski prijestonasljednik
* Meng Tian, general kineske dinastije Qin
Koncert za violinu i orkestar (Nilsen)

**Koncert za violinu i orkestar**, *op. 33, FS 61* je jedini koncert za ovaj intstrument danskog kompozitora Karla Augusta Nilsena.

Karl Nilsen je bio nadahnut letom 1911. godine tokom poseta Bergena - mesta, gde je umro Edvard Grig, po pozivu njegove udove, Nine.

13. decembra završio je koncert. Pisao je koncert za čuvenog violinistu Pedera Melera (dan: *Peder Møller*). Prvi put je koncert izvoden u Kopenhagenu Pedrom Melerom i Danskim Kraljevskim orkestrom 28. februara 1912. godine sa 3. simfonijom Nilsena.

Nakon toga Meler je putovao u Stokholm, Geteborg i je svirao koncert i tamo.
Carl Nielsen

**Karl August Nilsen** (danski: *Carl August Nielsen*; 9. juna 1865., selo Sortelung, ostrvo Fin - 3. oktobra 1931., Kopenhagen) je danski kompozitor.

Rođen je kao 7. dete u bednoj porodici. Karl Nilsen se oženio 1891. Anom Marijom Karl-Nilsenom. Imaju kćer - Anu Mariju Frederiku Telmani. Kompozitor je prikazan na novčanici od 100 danskih kruna.

## Dela
* Koncert za violinu i orkestar
* 6. simfonije
* *Aladin*
Stari Aerodrom

**Stari Aerodrom** je naselje u gradu Podgorici. Nalazi se uz stari vojni aerodrom (otuda i ime "Stari Aerodrom"). To je jedna od rijetkih četvrti koja je doživjela veliko građevinsko širenje. 

Na Starom se nalaze OŠ “Pavle Rovinski”, državni vrtić i nekoliko privatnih vrtića. U ovom naselju se nalazi i sjedište Univerziteta “Mediteran”sa nekoliko fakultetskih jedinica.

U ovom naselju nalazi se glavna Vatrogasna stanica Podgorica, Dom zdravlja Stari Aerodrom, više velikih poslovnih jedinica poput kompanija Okov, Yisk, Voli, Voli Motors BMW, Subaru, Toyota i druge.

Ovđe je smješten i Fudbalski savez Crne Gore i nekoliko fudbalskih terena za fudbalski klub Titograd, Mladost i Stari Aerodrom kao i pomoćni tereni reprezentacije.

Stari Aerodrom ima i nekoliko hotela i to Aurel, Kostas, Bristol i Septembar. 

Ovđe je smješten i Dom starih Podgorica. 

Na Starom u dijelu Ćemovskog polja planirana je izgradnja Centralnog parka koji bi ujedno bio najveći uređeni park u Crnoj Gori.

## Pozicija
Stari Aerodrom se nalazi u istočnom dijelu Podgorice. 
Predstavlja najveće naseljeno mjesto u Podgorici koje se graniči na zapadu sa i/ili jugozapadu sa naseljima Cvijetin Brijeg, Tuški put, željenička pruga ga dijelu od Bastona, Drpa Mandića.
Na śeveru i śeveroistoku se graniči sa Konikom i Vrelima ribničkim dok se na istoku graniči sa teritorijom opštine Tuzi.
Kroz ovo naselje prolazi jedna od glavnih podgoričkih saobraćajnica bulevar Josipa Broza Tita, koji se dalje nadovezuje na druge bulevare koji predstavljaju ulaznu i izlaznu rutu iz Podgorice.
Kroz Stari Aerodrom prolazi i glavna saobraćajnica za opštinu Tuzi.
Kroz Stari Aerodrom prolazi nekoliko bulevara: Pera Ćetkovića, dr Ibrahima Koristovića, Veljka Vlahovića, Radomira Ivanovića, Iva Andrića, Josipa Broza Tita do bulevara Peka Dapčevića.

## Kultura
Na Starom Aerodromu se nalazi OŠ "Pavle Rovinski" koja je poznata po rusu Pavelu i koja je jedna od glavnih uporišta kulture u Podgorici. Ova skola je iznjedrila brojne doktore.
Davidovac

**Davidovac** je naziv za nekoliko naselja u Srbiji:
* Davidovac, selo u opštini Paraćin,
* Davidovac, selo u opštini Kladovo,
* Davidovac, selo u opštini Svrljig ili
* Davidovac, selo u opštini Vranje u Pčinjskom okrugu.

## Povezano
* Davidijanci
Brisanje identiteta

**Brisanje identiteta** ili **čišćenje identiteta** je naziv za strategiju sistematskog uništavanja ličnih podataka koju je primenjivala srpska vlast na Kosovu tokom kosovskog rata.

Korišćenje ove strategije pokazuje da su srpske vlasti sistematskim uništavanjem dokumenata i drugih dokaza o državljanstvu nastojale da spreče povratak prognanih kosovskih Albanaca na Kosovo.

Ova kriminalna strategija je dobro dokumentovana raznim nezavisnim izveštajima (Human Rights Watch, OEBS, itd.) i potvrđena sudskim presudama.

## Oduzimanje dokumenata

Tokom kosovskog rata 1999, srpske i jugoslovenske snage su hotimično sprovodile kampanju "brisanja identiteta" u kojoj su kosovskim građanima albanske nacionalnosti oduzimana i uništavana lična dokumenata i drugi dokazi o državljanstvu. Izbeglicama proteranim u pravcu Albanije oduzimani su svi dokumenti (lična karta, pasoši, itd.) a prilikom prelaska granice bili su primoravani da uklanjaju registarske tablice s automobila i traktora. Vojska Jugoslavije i MUP Srbije, koji su vršili oduzimanje dokumenta na izlasku iz zemlje, kosovskim izbeglicama su govorili da više nikada neće smeti da se vrate.

Stotine izbeglica koje su dolazile u Albaniju posvedočile su da su, pre nego što im je dozvoljeno da pređu granicu, primoravane da predaju lične karte, pasoše, vozačke dozvole i druge dokumente, koji su često bili cepani pred njima. Prema anketi koju su sproveli Lekari za ljudska prava, skoro 60 posto ispitanika je izjavilo da su im srpske snage oduzele ili uništile lična dokumenta. Human Right Watch zaključuje da je očito da službenici na granici nisu sprovodili praksu “čišćenja identiteta” po sopstvenom nahođenju.

Nasuprot tome, mnogim prognanicima u Makedoniju je bilo dozvoljeno da zadrže svoja dokumenta, čak i nakon što su ih pregledali pripadnici srpske policije. Human Rights Watch smatra da ova razlika u praksi činjena jer se prognanici u Albaniju lakše mogu okarakterisati kao Albanci iz Albanije, što bi sprečilo njihov povratak, dok Makedonija nije bila spremna na to da se veliki broj Albanaca s Kosova naseli tu za stalno.

## Skidanje registracija

Srpska policija je masovno skidala registarske tablice albanskim izbeglicama, sa kola i traktora kojima je bilo dozvoljeno da pređu granicu. Oni koji su granicu prelazili vozilima dobijali su šrafcigere i naređeno im je da sa vozila skinu registarske tablice.

Nakon rata, na graničnim prelazima s Albanijom i na drugim mestima na Kosovu su otkrivene hrpe registarskih tablica i spaljenih dokumenata.

## Suđenja
Ova kriminalna praksa se našla, zajedno sa drugim zločinima, našla u optužnici za ratne zločine rukovodstvu Srbije:

Praksa prisilnog i nelegalnog oduzimanja dokumenata kasnije je potvrđena i pravosnažnim sudskim presudama.

## Izvori

## Povezano
* Etničko čišćenje
* Operacija Potkovica
* Udruženi zločinački poduhvat
* Ratni zločini u Kosovskom ratu

## Vanjske veze
* Brisanje istorije - etničko čišćenje na Kosovu
Davidovac (Paraćin)

**Davidovac** je naselje u Srbiji koje administrativno pripada opštini Paraćin u Pomoravskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 461 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 554 stanovnika).

## Demografija
U naselju Davidovac živi 379 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,3 godina (42,4 kod muškaraca i 44,3 kod žena). U naselju ima 127 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,63.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain) 
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Pokret za oslobođenje São Toméa i Principea/Socijaldemokratska stranka

**Pokret za oslobođenje Sao Tomea i Principea/Socijaldemokratska stranka** (, MLSTP/PSD) je vodeća politička stranka na Sao Tomeu i Principeu.

Osnovana je godine 1960. pod nazivom **Komitet za oslobođenje Sao Tomea i Principea** (CLSTP), kao nacionalistički pokret kome je cilj bio okončanje tadašnje portugalske kolonijalne vlasti. Sljedeće se godine priključio organizaciji CONCP, koju su činili ljevičarski pokreti u portugalskim kolonijama. Godine 1972. je promijenio ime u Pokret za oslobođenje Sao Tomea i Principea (MLSTP). Godine 1974. je portugalska vlada, nakon revolucije karanfila, pristala predati vlast na Sao Tomeu i Principeu predstavniucima MLSTP.

Nakon sticanja nezavisnosti 12. jula 1975. održani su izbori za konstituanta|ustavotvornu skupštinu na kojoj je svih 16 mjesta osvojila MLSTP. Novim je ustavom uveden jednopartijski režim, sa MLSTP kao jedinom strankom. 1970-ih i 1980-ih MLSTP je održavala bliske odnose s komunizam|komunističkim partijama i režimima Sovjetskog Saveza, Kube, Istočne Njemačke i NR Kine.

Nedugo nakon pada komunizma u Istočnoj Evropi u MLSTP je uticaj stekla progresivna frakcija koja je u augustu 1990. referendumom donijela novi ustav kojim je uvedeno višestranačje, a sama MLSTP se na kongresu 1990. reformirala u socijaldemokratsku stranku.
Nikolaj Plovdivski

**Njegovo visokopreosveštenstvo Nikolaj Plovdivski** (bug: *Nikolaй Metodiev Sevastiяnov*; 19. jula 1969., Sofija) je bugarski pravoslavni duhovnik, Znepolski episkop (2001-07) i Plovdivski mitropolit (2007-).

## Biografija
Diplomirao je na Bogoslovskom fakultetu Sofijskog univerziteta, a posle je studirao u Moskovskoj duhovnoj akademiji, gde je dobio stepen *kandidat bogoslovskih nauka*.

Postao je monah u Vraci, 6. decembra 1990. godine, a episkop Znepolski episkop 2001. godine

4. februara 2007. godine je bio izabran za Plovdivskog mitropolita.

## Izjave
2002. godine, tokom liturgije u crkvi *Sveta Nedelja* u Sofiji sveštenik hrama donosi sto do carskog trona da bi seo papski nuncij Antonio Menini kao visoko poštovani gost. Tada episkop Nikolaj je izvukao sto i nuncij je stajao prav.

Dana 14. februara 2007. godine mitropolit Nikolaj je nazvao papu Jovana Pavla ІІ i njegove kardinale jereticima, jer oni ispovedaju drugi simvol vere. Mitropolit kaže, da taj zaključak se izvlači od crkvenih kanona i ne on ih naziva jereticima, a crkva.

Mitropolit Nikolaj tokom liturgije u Krdžaliju 2008. godine se zalaže protiv članstva Bugarske u Evropski uniji - „Zašto nam je potrebna integracija u EU - da ne bismo mogli zabraniti gej-parade, parade razvrata u gradovima?“. Što se tiče novog bugarskog porodičnog kodeksa, mitropolit kaže da „on uvodi novu formu zajedničkog života - blud i preljub se legalizuju bugarskom državom i zakonom.“ Mitropolit Nikolaj je osudio diskoteke kao „brloge besova i razvrata, pijanstva i zla“.

Dana 6. septembra 2009. godine, nakon molitve za 15 bugarskih građana, koji su se udavili u Ohridskom jezeru, mitropolit Nikolaj je rekao da je ova tragedija najverovatnije Božja kazna zbog masovog padanja naravi, uključujući i koncert Madone na dan Jovana Krstitelja.

## Izvori
Mihailo Marković

Akademik **Mihailo Marković** (Beograd 24. 2. 1923. — Beograd 7. 2. 2010.) bio je jedan od najznačajnijih srpskih filozofa XX veka, marksisitičko humanističke orijentacije.

## Karijera
Mihailo Marković je bio redovni član Srpske akademije nauka i umetnosti (SANU), a mnoge od njegovih knjiga, kao što su Dijalektička teorija značenja (1961) i Filozofski osnovi nauke (1981), spadaju u svetsku filozofsku baštinu.

Doktorirao je 1957. godine u Londonu. Predavao je na više univerziteta u Evropi, Kanadi i SAD.

Mihailo Marković bio je predsednik Jugoslovenskog udruženja za filozofiju, dekan Filozofskog fakulteta u Beogradu i upravnik Instituta za filozofiju beogradskog Filozofskog fakulteta, jedan od organizatora Korčulanske letnje škole u 1960-tim, član Saveta znamenitog filozofskog časopisa „Praksis” i mnogih drugih stručnih časopisa.

## Politička karijera
Tokom 1960-tih Marković je postao jedan od glavnih kritičara Josipa Broza Tita i Saveza komunista Jugoslavije, učesnik i strateg demonstracija 1968. na Beogradskom univerzitetu. U januaru 1975. je iz političkih razloga suspendovan na Filozofskom fakultetu i potom postao jedan od poznatijih disidenata. 1980-tih bio je jedan od autora Memoranduma SANU o poziciji srpskog naroda u jugoslovenskoj federaciji. Početkom rata u Hrvatskoj je javno istupao tražeći izmenu međurepubličkih granica:

Marković je tvrdio da su zahvaljujući "borbi srpskog naroda i JNA oslobođene teritorije u Hrvatskoj na kojima kao većinski narod žive Srbi", a poznat je i po čuvenoj tvrdnji da “Srbija nije bila u ratu“.

Mihailo Marković je bio jedan od osnivača Socijalističke partije Srbije (SPS) i autor programskih načela SPS, važio je za ideologa partije dok novembra 1995. nije bio isključen iz SPS. Razlog za isključenje bilo je njegovo suprostavljanje osnivanju Jugoslovenske levice (JUL) stranke kojom je rukovodila Mira Marković. Posle toga nije ima zapaženiji politički angažman, a u novembru 2004. bio je svedok odbrane na suđenju Slobodanu Miloševiću u Haškom tribunalu.

## Bibliografija
Objavio je knjige: 
* Filozofski osnovi nauke 
* Dijalektička teorija značenja
* Formalizam u savremenoj logici
* Determinizam i sloboda
* Kritička društvena nauka
* Humanistički smisao društvene teorije
* Etika i politika

Niz njegovih dela preveden je u inostranstvu.

## Reference

## Vanjske veze
The Life and Times of Judge Roy Bean

***The Life and Times of Judge Roy Bean*** je američki western film snimljen 1972. godine. U njemu je Paul Newman tumačio stvarni lik ekscentričnog teksaškog mirovnog suca Roya Beana. Scenarij je napisao John Milius, a film režirao John Huston.

Film je poznat po muzičkoj temi Maurice Jarrea, koja se često koristila u *[[TV-kalendar]]u*, emisiji Hrvatske televizije.

## Glumačka postava
* Paul Newman kao sudac Roy Bean
* Victoria Principal kao Maria Elena (glumački debi)
* Anthony Perkins kao Velečasni LaSalle
* Ned Beatty kao Tector Crites
* Jacqueline Bisset kao Rose Bean
* Tab Hunter kao Sam Dodd
* John Huston kao Grizzly Adams
* Ava Gardner kao Lillie Langtry
* Richard Farnsworth kao Razbojnik
* Stacy Keach kao Bad Bob
* Michael Sarrazin as Rosein suprug

## Povezano
* ''Judge Roy Bean'' (TV serija)

## Vanjske veze
*
Dolina sunca (telenovela)

**Dolina sunca** je hrvatska telenovela koju je napisala Dijana Pečkaj Vuković. Glavni redatelj je Branko Ivanda. Telenovela je s emitiranjem krenula 21. rujna 2009. na prvom programu HRT-a u terminu 18:40. Snimanje telenovele počelo je potkraj kolovoza. U Srbiji, serija se emitira na televiziji B92, a u Crnoj Gori na TV Atlas.

## Sinopsis
Okosnica telenovele su dvije žene Eva i Julija, koje žive u malom provincijskom gradiću Jablanovu, te tamo pronađu ljubavnu sreću u šarmantnim Kristijanu i Andriji. Eva Kralj je udovica koja se seli iz Zagreba u živopisno mjesto Jablanovo, u kojem je radio njen pokojni suprug i pri tom otkriva da je on vodio dvostruk život. U Jablanovu živi njegova ljubavnica Julija i njihovo dijete. Julija je gradonačelnica Jablanova, iz bogate obitelji Vitezović, koja vodi veliko imanje. U Evin život ulaze dva muškarca - Julijin brat Kristijan i šarmantni Andrija, koji se tek vratio iz zatvora. Serija prati padove i uspone triju generacija koje će se udružit da bi spasile Jablanovo od obitelji Tomek.

## Uloge
### Glavna glumačka postava
{|class="wikitable sortable"
|- bgcolor="#CCCCCC"
! Glumac/ica !! Lik
|-
| Bojana Gregorić || Julija Vitezović
|-
| Ana Vilenica || Eva Kralj
|-
| Ivan Herceg || Kristijan Vitezović
|-
| Robert Kurbaša || Andrija Bukovac
|-
| Marija Omaljev-Grbić || Nataša Sever-Vitezović
|-
| Petar Ćiritović || Juran Vitezović
|-
| Barbara Nola || Sofija Sever
|-
| Csilla Barath Bastaić || Lada
|-
| Zijad Gračić || Nikola Bukovac
|-
| Višnja Babić || Ruža Bukovac
|-
| Nives Čanović || Augustina Tina Vitezović
|-
| Ozren Domiter || Karlo Sever
|-
| Petar Cvirn || Lovro Bukovac
|-
| Barbara Prpić || Stela
|-
| Vlasta Ramljak || Adela Vitezović
|-
| Krunoslav Šarić || Ivan Vitezović
|-
| Mirna Medaković || Sonja Čavar
|-
| Otokar Levaj || Dr. Otto Čavar
|-
| Vinko Kraljević || fra Ante
|-
| Tamara Šoletić || Loreta
|-
| Sandra Lončarić || Višnja
|-
| Marija Tadić || Irena
|-
| David Ćuk || Petar Vitezović
|-
| Alan Katić || Kruno "Kroni" 
|-
| Nikša Marinović || fra Jakov
|-
| Buga Župarić || Sara Banić
|-
| Adriana Šnajder || Lara Banić
|-
|-Nadežda Perišić || Renata Vitezović

### Gostujuće uloge

## Reference

## Vanjske veze
* Web stranica serije
Fran Perea

**Francisco Manuel Perea Bilbao** (Málaga, 20. novembar 1978), poznat pod umjetničkim imenom **Fran Perea**, španski je glumac i pjevač.

## Filmografija
### Televizija
* *[[Al salir de clase]]* (2001-2002) kao Hugo
* *[[Los Serrano]]* (2004-2008) kao Marcos Serrano

### Gostujuće uloge
* *[[El comisario]]* (2002, 2003) kao Guti
* *[[Los Serrano]]* (2007, 2008) kao Marcos Serrano
* *[[Muchachada nui]]* (2007) kao Marcial Ruíz Escribano
* *[[Hospital central]]* (2007) kao Javi
* *[[Hospital central]]* (2008) kao Dr Enrique Trujillo
### Filmovi
* *[[Los Mánagers]]* (2006) kao David
* *[[El camino de los ingleses]]* (2006) kao El Garganta
* *[[Perez, el ratoncito de tus sueños]]* (2007) (glas)
* *[[Las 13 rosas]]* (2007) kao Teo
### Kratki filmovi
* *[[Tu mismo]]* (2000)
* *[[Cañí]]* (2000)
* *[[Final feliz para un crimen de Aure Roces]]* (2001)
* *[[La aventura de Rosa de Ángela Armero]]* (2008)
## Diskografija
### Studijski albumi
* 2003: *[[La chica de la habitación de al lado]]* #2 Španija, #10 Finska
* 2005: *[[Punto y Aparte]]* #8 in Spain
### Koncertni albumui
* 2004: *Fran Perea, en concierto* #60 Španija
### Kompilacijski albumi
* 2006: *Fran Perea, singles, inéditos & otros puntos* #57 Španija
## Nagrade i nominacije
### Muzika
* 2003: Premios Amigo – najbolji debitant – **nominacija**
## Izvori

## Vanjske veze
* Fran Perea na IMDb
Lintong (distrikt)

**Distrikt Lintong** je distrikt u Xi'anu, glavnom gradu kineske provincije Shaanxi. Najpoznatiji je po tome što su njegovoj blizini u martu 1974. pronađeni Vojska od terakote i Mauzolej Prvog cara Qina.
Nacionalni centar vremenske službe pri Kineksoj akedemiji nauka (中国科学院国家授时中心), nekoć poznat kao Astronomska opservatorija Shaanxi Astronomical (陕西天文台), je ustanovljena godine 1966. u Lintongu kako bi uvela standardno vrijeme u kopnenoj Kini. U današnje ime je preimenovan 2001.

Ime distrikta dolazi od dvije rijeke - Lin u istočnom i Tong u zapadnom dijelu distrikta.

## Vanjske veze
* Službeni website vlasti Distrikta Lintong
Gaj Klaudije Neron

**Gaj Klaudije Neron** (*Gaius Claudius Nero*, 3. vijek pne.) bio je rimski vojskovođa i političar iz vremena drugog punskog rata.

Pripadao je porodici Klaudijevaca. Godine 207. pne. je izabran za konzula zajedno s Markom Livijem Salinatorom. Njih dvojica su tada na čelu rimske vojske porazili kartaginskog vojskovođu Hazdrubala Barku u odlučujućoj bitci na Metauru.

Godine 204. pne. je zajedno sa Salinatorom izabran za cenzora. Mandat su mu obilježile stalne svađe s kolegom.
Bitka kod Herdonije (210. pr. n. e.)

**Druga bitka kod Herdonije** se odigrala za vrijeme drugog punskog rata godine 210. pne. između kartaginske vojske pod Hanibalom na jednoj, i rimske vojske na drugoj strani. Hanibal je u njoj uspio rimsku vojsku opkoliti i uništiti, pri čemu je ubijen njen komandant, prokonzul Gnej Fulvije Centumal. Bitka je predstavljala posljednju Hanibalovu pobjedu u ratu.

## Povezano
* Prva bitka kod Herdonije (212. pne.)
## Izvori
* *Appian*, Roman History, The Hannibalic War , Livius Articles on Ancient History
* *Eutropius*, Abridgement of Roman History, Book III (transl. J. S. Watson, London 1853), available on Corpus Scriptorum Latinorum - A Digital Library of Latin Literature
* *Livius*, Titus, The History of Rome, Vol. IV (ed. E. Rhys, translated by C. Roberts), University of Virginia Library Electronic Text Center
* *Caven*, Brian, The Punic Wars, Weidenfeld and Nicolson, London 1980, 
* *Delbrück*, Hans, Geschichte der Kriegskunst im Rahmen der politischen Geschichte, I Teil: Das Altertum, Walter de Gruyter & Co., Berlin 1964
* *Smith*, William (ed.), Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology , University of Michigan
* *Shepherd*, William, Historical Atlas, New York: Henry Holt and Company, 1911 (part of *Perry-Castañeda Library Map Collection* at the University of Texas Libraries, The University of Texas at Austin website)
## Fusnote
Meng Tian

**Meng Tian** (蒙恬) ( ? - 210. pne.) bio je general u službi drevne kineske dinastije Qin koji se istakao u pohodima protiv naroda Xiongnu kao i po početku gradnje Velikog kineskog zida. Bio je stariji brat Meng Yija, i poticao iz porodice koja je dala mnoge istaknute vojskovođe i graditelje. Otac Meng Wu je bio general države Qin pod Wang Jianom.

Meng Tian je nakon smrti cara Qin Shi Huanga pao kao žrtva spletki intriga glavnog eunuha Zhao Gaoa. Zatvoren je i naređeno mu je da izvrši samoubistvo. Nakon toga je likvidirana njegova porodica.

## U popularnoj kulturi
Meng Tian je jedan od 32 historijske ličnosti koje se pojavljuju kao specijalni likovi u video-igri *[[Romance of the Three Kingdoms XI]]* koju je izdala Koei. Također se pojavljuje kao i kao neigriv lik u video-igri *[[Prince of Qin]]*.

## Izvori
* Watson, Burton. (1993). *Records of the Grand Historian by Sima Qian*. Translated by Burton Watson. Revised Edition. Columbia University Press. .

## Vanjske veze
* greatwall-of-china.com 
* findarticles.com
* [encarta.msn.com](http://encarta.msn.com/text_761569621__1/Great_Wall_(China).html)(  2009-11-01)
* Asean Travel & Tours 
* Beck, S. ''China, Korea & Japan to 1875'' , World Peace Communications. .
Fusu

**Fusu** () (? - 210. pne.) bio je drevni kineski princ, prvi sin kineskog cara Qin Shi Huanga i prijestonasljednik dinastije Qin. Drevni kineski izvori ga opisuju kao prosvijećenog mladića koji se protivio okrutnoj politici svog oca, a zbog čega je poslan na sjevernu granicu.

Koristeći njegovu odsutnost, nakon iznenadne careve smrti u septembru 210. pne. moćni ministar Li Si i eunuh Zhao Gao su falsificirali carsku oporuku. Na temelju nje je za novog cara proglašen Fusuov mlađi brat Huhai, a Fusuu je naređeno da izvrši samoubistvo, što je on i učinio.

Fusuov sin Ziying je, prema tradiciji, kao nominalni vladar Qina nakon stričeve smrti osvetio oca pogubivši Zhao Gaoa, ali historičari sumnjaju, s obzirom da je u trenutku očeve smrti mogao biti tek malo dijete.

## U popularnoj kulturi
Fusu je glavni lik video-igre *[[Prince of Qin]]*, u kojoj uspijeva preživjeti zavjeru.

## Reference
Ptolemej V Epifan

**Ptolemej V Epifan** (grč: Πτολεμαῖος Ἐπιφανής) bio je kralj helenističkog Egipta iz dinastije Ptolemejida. Vladao je od 204. do 181. godine pre n. e.

Bio je sin Ptolemeja IV Filopatora i Arsinoje III. Otac mu je umro 204. god. pre n.e. kada je Ptolemej Epifan imao svega pet godina. Dvojica vodećih dvorana Ptolemeja Filopatora, Agatokle i Sosibije, plašeći se da će regentsvo preuzeti kraljica Arsinoja organizovali su njeno ubistvo i pre nego što je saznala za muževljevu smrt. Na kraju, Tlepolem, vojskovođa zadužen za tvrđavu Peluzij, podigao je pobunu 202. god. pre n. e. Tlepolem je uspeo da se nametne za regenta Ptolemeju Epifanu koji je zatim potpisao smrtnu presudu ubicama kraljice Arsinoje. Agatokle i njegovi saradnici su osuđeni na smrt i prepušteni razbesneloj aleksandrijskoj svetini.

Maloletstvo egipatskog vladara pokušali su da iskoriste seleukidski kralj Antioh III Veliki i makedonski kralj Filip V koji su sklopili savez kako bi podelili ptolemejidske posede. Filip V je zauzeo pojedina mesta i ostrava u Kariji i Trakiji, dok je Antioh III Veliki odneo pobedu kod Panija 198. god. pre n. e. Nakon toga Antioh je dobio Koele-Siriju čime je razrešen dugotrajni sukob oko ove oblasti između Ptolemejida i Seleukida. Sukob je završen time što je Antioh oženio svoju ćerku Kleopatru I za mladog Ptolemeja Epifana. Međutim, kada je Antioh Veliki zaratio sa moćnom Rimskom republikom, Ptolemej Epifan nije pomogao tastu, već se udružio sa Rimljanima.

Ptolemej Epifan je više uspeha imao u borbi sa vladarem Gornjeg Egipta, faraonom Ankmahidom. Ankmahid je zauzeo Likopolj 197. god. pre n. e, ali su ratnici Gornjeg Egipta brzo proterani odatle. Najzad, 185. god. Ankmahid je zarobljen, a Gornji Egipat je pružao otpor sve do 184/183. god. pre n.e. Pobunjenici su se tada predali pod časnim uslovima, ali je Ptolemej Epifan izigrao njihovo poverenje i naredi pogubljenje kolovođa pobune. Čuveni dvojezični natpis na Kamenu iz Rozete slavi pobedu nad Gornjim Egiptom i zahvaljuje egipatskom sveštenstvu na podršci Ptolemejidima tokom trajanja krize.

Ptolemeja Epifana nasledio je njegov sin Ptolemej VI Filometor za vreme čijeg maloletstva je vladala njegova majka Kleopatra I.

## Vanjske veze
* Ptolemej V Epifan, poglavlje u knjizi Malona H. Smita
Car Hui od Hana

**Car Hui od Hana** (210. pne.&ndash;188. pne.) bio je kineski car, drugi po redu iz dinastije Han. Bio je drugi sin osnivača dinastije, Han Gaozua i njegove supruge Lü. Kineske historije ga opisuju kao slabu ličnost pod uticajem zlobne majke. Nakon što je umro bez nasljednika, Lü je za careve proglasila dva njegova mlađa brata.

## Izvori
* *[[Zapisi Velikog Historičara]]*, vol. 9.
* *[[Knjiga Hana]]*, vol. 2.
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 9, 11, 12.
200-e pr. n. e.

## Događaji i trendovi

* U Kini dolazi do kolapsa dinastije Qin koju zamjenjuje dinastija Han.
* 202. pne. - Završen drugi punski rat nakon koga Rimska Republika postaje neosporni hegemon Zapadnog Mediterana i supersila klasičnog svijeta.
Zamak Toplice Milana

**Zamak Toplice Milana** ili **Berkovac** je tvrđava koja se nalazi 20km jugoistočno od Valjeva. Danas ima ostataka utvrde.

## Literatura

* Aleksandar Deroko, *„Srednjevekovni gradovi u Srbiji, Crnoj Gori i Makedoniji"*, Beograd 1950

## Povezano
* Toplica Milan
ср:Замак Топлице Милана
Vojska od terakote

**Ratnici Sjena** ili **Glineni ratnici** je kolekcija od preko 7.000 skulptura vojnika i konja napravljenih od gline, nađena u grobnici prvog kineskog cara, Ćin Š’ huanga. 

Sve skulpture imaju prirodnu veličinu. Kolekcija skulptura se nalazila u grobnici i bila zakopana zajedno s prvim kineskom carem, Ćin Š’ huangom, koji je ujedinio Kinu 221. g. pne. Ratnici Sjena su otkriveni u martu 1974. Iskopavanja su započela ubrzo nakon otkrića. Glinena vojska se nalazi na 33 -{km}- od grada Sjen, u provinciji Šansi u Kini. Ratnici Sjena su nađeni oko 1,5 kilometara istočno od groba Ćin Š’ huanga, i na 3 nivoa. Prvo su iskopane skulpture koje su se nalazile na dubini 4 do 8 metara, a muzej pod imenom **Muzej prvog cara dinastije Ćin** postavljen je na ruševinama i otvoren za javnost 1979. Ceo muzej je kompletiran 1994.
  
U vreme kad je car Ćin Š’ huang umro i bio sahranjen, skulpture su pokopane zajedno s njim jer se verovalo da će tako i nakon smrti car imati vojsku kojom da zapoveda. Skulpture gledaju ka istoku i nalaze se u borbenoj formaciji. Svaka od skulpturi je jedinstvena, tako da ne postoje dve identične. Skulpture su naoružane lukovima i strelama, kopljima, mačevima i dr. Naoružanje je u vreme otkrića bilo još uvek veoma oštro.

Godine 1980. su otkrivene dve obojene bronzane kočije 20 metara zapadno od carevog groba. Svaka se sastojala od 3.000 raznih delova i vukla su je četiri konja.
## Svjetska baština
Muzej prvog kineskog cara je proglašen Svjetskom baštinom na zasjedanju komiteta UNESCO-a  1987. god.


Image:TERRACOTTA ARMY @ Gdynia 2006 - 01 ubt.jpeg
Image:Xian guerreros terracota detalle.JPG
Image:TERRACOTTA ARMY @ Gdynia 2006 - 06 ubt.jpeg
Image:TERRACOTTA ARMY @ Gdynia 2006 - 07 ubt.jpeg
Image:Officer Terrakottaarmén.jpg
Image:Terrakottaarmén.jpg
Image:Xian museum.jpg
Image:Qin_dynasty_bronze_chariot_and_horses.jpg

## Izvori

## Literatura
* Zvanična veb stranica (engl. i kineski)
Pjesma Eurovizije 1964.

**[[Eurosong]] [[1964]].** je bio 9. natjecanje za pjesmu Eurovizije održano 21. ožujka 1964. u Tivolis Koncertsalu, Kopenhagen, Danska. Danska je bila domaćin Eurovizije nakon prošlogodišnje pobjede Grethe & Jørgen Ingmann. Švedska se nije natjecala zbog bojkota pjevača. Njihov predstavnik je trebao biti Franco & Salazar s pjesmom København, ali nije nastupio. Italija je pobijedila prvi put s Gigliolom Cinquetti koja je pjevala pjesmu Non ho l'età. Njemačka, Portugal, Švicarska i Jugoslavija su osvojile nula bodova prvi put. Ovo je prvi put da je država koja je debitirala osvojila nula bodova.

Godine 1970. u studijima danske državne televizije Danmarks Radio je izbio požar u kome su, između ostalog, izgorjele magnetoskopske snimke natjecanja. Jedino su ostale očuvane audio-snimke, kao i snimka Gigliole Cinquetti kako na zahtjev publike po drugi put izvodi svoju pjesmu.

## Rezultati
Danmarks Radio

**Danska korporacija za radiodifuziju** (danski **DR**, poznata kao **Danmarks Radio** do 1996) je danska nacionalna korporacija za emitiranje radiotelevizijskog programa. Osnovana je kao javno uslužno poduzeće godine 1925. Danas predstavlja najstarije i najveće poduzeće za elektronske medije u Danskoj. Danmarks Radio je bio jedan od 23 radiodifuzijske organizacije koje su godine 1950. osnovale Evropsku radiodifuzijsku uniju.

DR se plaća preko radiotelevizijske pretplate koju plaćaju svi vlasnici radio-televizijskih aparata u Danskoj, a odnedavno i svih elektronskih uređaja koji mogu reproducirati radio i TV-program, uključujući i kompjutere.

DR vodi četiri nacionalne FM radio stanice, kao i ukupno 15 DAB stanica uz 15 dodatnih web radio stanica, tri televizijska kanala i website, čija je verzija dostupna preko mobitela.

## Historija
DR je osnovan kao *Radioordningen* 1. aprila 1925. godine, da bi 1926. promijenio ime u *Staatsordningen*. Naziv *Danmarks Radio* se koristi od 1959. godine.

Danmarks Radio je djelovao za vrijeme drugog svjetskog rata pod njemačkom okupacijom 1940-45, ali je bio izložen oštroj cenzuri od strane okupacijskih vlasti. Godine 1951. počeo se emitirati drugi nacionalni radio-program (P2), a od 1963. i P3. 

Eksperimenti s televizijskim programom su započeli već 1949. godine, da bi redovno emitiranje započelo 1951. godine, a svakodnevni program 1954. godine. 

Sve do 1988. godine DR je imala monopol na televizijski program u Danskoj, a tada je osnovana TV 2 kao alternativna javna TV-kuća. Od 1996. DR emitira drugi nacionalni TV-program DR2, a od 1. novembra tri digitalna kanala: DR K (emisije o kulturi), DR HD (emisije u visokoj definiciji) i DR Ramasjang (dječji TV-program).

## Izvori

## Vanjske veze

*  službena stranica
*  DR Byen
*  DAB stations
*  Facts on DR
*  About DR
*  Licensing information
Sabahudin Kurt

**Sabahudin Kurt** je bosanskohercegovački pjevač. Rođen je 18. jula, 1935. godine u Sarajevu. Prvi je bosanski pjevač koji je predstavljao Jugoslaviju na Eurosongu 1964. godine sa pjesmom: *Život je sklopio krug*. Otac je sarajevskog glumca Almira Kurta.

Umro je 30. marta 2018. godine.

## Vanjske veze
* IMDb - Sabahudin Kurt
* Jugoslavija na Eurosongu 1964 
* Nastup Sabahudina Kurta ESC-u 1964
* Historija BiH na Eurosongu
Gigliola Cinquetti

**Gigliola Cinquetti** (Verona, Italija 20. prosinca 1947) je talijanska pjevačica, TV voditeljica i novinarka.

## Karijera
Sa 16 godina nastupila je i pobijedila na Festivalu Sanremo 1964. pjevajući *Non Ho L'Età*, skladbom *Nicole Salerna* na stihove Marija Panzerija. *Gigliolina* izvedba ove pjesme bila je odličan spoj s lirikom a njezin dječji izgled, pravi odraz onog što pjeva, to joj je osiguralo pobjedu. Pobjeda joj je omogućila nastup na Eurosongu 1964., gdje je otpjevala istu pjesmu i donijela prvu pobjedu Italiji na tom natjecanju. Cinquetti je tada godinama držala rekord kao najmlađi pobjednik Eurosonga, sve do 1985. i pobjede Sandre Kim. Njen nastup na Eurosongu 1964. je zanimljiv i zbog toga što je jedini sačuvani, s obzirom da su magnetoskopske vrpce sa snimkom priredbe uništene u požaru studija Danmarks Radio šest godina kasnije.

Nakon toga uslijedio je *Gigliolin* međunarodni uspjeh, popela se i na britanske top liste. tržište nesklono talijanskoj glazbi. Godine 1966. otpjevala je pjesmu u istom stilu *Dio, come ti amo*, i ova pjesma požnjela je veliki uspjeh. Ponovno je predstavljala Italiju na Eurosongu 1974., otpjevavši pjesmu *Sì*, (skladba *Maria Panzeria*, *Danielea Pacea*, *Lorenza Pilata* i *Carrada Contia*), zauzela je drugo mjesto, iza grupe švedske grupe ABBA (oni su pobjedili sa pjesmom *Waterloo*).

## Giglioline izvedbe na [[Festival San Remo|Festivalu Sanremo]]
* 1964 "Non ho l'età (Per amarti)" - u alternaciji sa Patriciom Carli 
* 1965 "Ho bisogno di vederti" - u alternaciji sa Connie Francis
* 1966 "Dio come ti amo" - u alternaciji s Domenicom Modugnom
* 1968 "Sera" - u alternaciji sa Giulianom Valci
* 1969 "La pioggia" - u alternaciji sa France Gall
* 1970 "Romantico blues" u alternaciji s Bobbyem Solom
* 1971 "Rose nel buio" - u alternaciji s Ray Conniffom 
* 1972 "Gira l'amore (Caro bebè)"
* 1973 "Mistero"
* 1985 "Chiamalo amore"'
* 1989 "Ciao"
* 1995 "Giovane vecchio cuore"

Od 1990. radi kao novinar i TV voditelj na nacionalnoj televiziji RAI.

## Reference

## Vanjske veze

* IMDB entry
Kathy Kirby

**Kathy Kirby**, rođena kao **Kathleen O'Rourke** (London, 20. listopada 1938. – London, 19. svibnja 2011.) bila je engleska pjevačica, koja je stekla vrhunac slave početkom 1960-ih.

Međunarodnoj javnosti je poznata po nastupu na natjecanju za Pjesmu Eurovizije 1965. godine kada je tijesno izgubila prvo mjesto od France Gall. Nakon toga je imala sve manje uspjeha, da bi 1970-ih doživjela bankrot i niz mentalnih problema, zbog kojih se trajno povukla iz show-businessa 1983. godine.

Umrla je 2011. godine od posljedica srčanog udara.

## Izvori

## Vanjske veze

* "Official website" run by her media agent 
* "Official website" with her endorsement 
* "Authorised tribute page" run by a friend 
*
France Gall

** France Gall** (rođena **Isabelle Geneviève Marie Anne Gall** 9. oktobra 1947. u Parizu, umrla 7. januara 2018) je bila popularna francuska pjevačica poznata po yé-yé hitovima. Gall je surađivala s francuskim pop kantautorom Michelom Bergerom, za koga se i udala. Najpoznatija je po tome što je kao predstavnica Luksemburga godine 1965. s pjesmom *[[Poupée de cire, poupée de son]]* pobijedila na Eurosongu.

## Reference

## Vanjske veze

* Biography: France Gall , RFI Musique
Sestrinske serije

**Sestrinske serije** () je naziv za dvije ili više igranih ili animiranih TV serija koje kao mjesto i vrijeme radnje imaju zajednički fiktivni univerzum, i čiji likovi imaju običaj "posjećivati" jedni druge u obliku *[[fiktivni crossover|crossovera]]*. One u mnogo čemu predstavljaju svojevrsnu pod-kategoriju spin-offa, s obzirom da su namijeneni istovremenom prikazivanju umjesto da zamijene jedna drugu.
Green Acres

***Green Acres*** je američki televizijski sitkom koji se originalno prikazivao na programu mreže CBS od 1967. do 1971. godine. Protagonisti je bio sofisticirani njujorški advokat Oliver Wendell Douglas (koga je tumačio Eddie Albert) koji odlučuje ostvariti svoj životni san o mirnom životu na farmi, a na užas njegove mondene mađarske supruge Lise Douglas (koju je glumila Eva Gabor). Radnja je bila smještena u isti fiktivni univerzum kao tada popularni sitkom *[[Pettycoat Junction]]*, ali se od te serije uskoro počela isticati odmicanjem od tradicionalnog američkog sitkoma prema nadrealnom humoru. Zbog toga je stekla popularnost, ali je 1971. godine njeno snimanje obustavljeno u *[[ruralna čistka|ruralnoj čistki]]*.

1990. godine je snimljen nastavak u obliku TV-filma *Return to Green Acres*.

## Vanjske veze
* 
* ''Green Acres'' Home Page
* ''Green Acres'' on TV Land
* ''Green Acres'' on ION Television 
*
Regioni Srbije

**Рegioni Srbije** se može odnositi na:

* Geografski regioni Srbije
* Statistički regioni Srbije
** NUST statistički regioni Srbije

## Povezano
* Ujedinjeni regioni Srbije
Pjesma Eurovizije 1965.

**[[Eurosong]] [[1965|1965.]]** je bio 10. natjecanje za pjesmu Eurovizije održano 20. ožujka 1965. u Sala di Concerto della RAI, Napulj, Italija. Pobijedio je Luksemburg s pjesmom "*Poupée de cire, poupée de son*" koju je pjevala France Gall. Belgija, Finska, Njemačka i Španjolska su po drugi put završile s nula bodova. Debitirala je Irska, a Švedska se vratila u natjecanje, te su bile sve zemlje. Vice Vukov je predstavljao Jugoslaviju po drugi put nakon 1963.

## Rezultati