open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Diksmuide (arondisman)

**Arondisman Diksmuide** (nizozemski: *Arrondissement Diksmuide*, francuski: *Arrondissement de Dixmude*) je jedan od 43 
Belgijskih arondismana i jedan od 8 arondismana Provincije Zapadna Flandrija.

## Karakteristike

Arondisman Diksmuide prostire se na zapadu zemlje po Regiji Flandrija, na površini od 362.4 km² na kojoj živi 51,774 stanovnika.

## Administrativna podjela

Teritorij arondismana je administrativno podjeljen na 5 općina, a administrativni centar arondismana je grad Diksmuide u kom je 2021. živjelo 16,815 stanovnika.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Carte géographique - Arrondissement administratif de Dixmude (Arrondissement Diksmuide)''
Aleksander Majkowski

**Aleksander Majkowski** (17. jul 1876. – 10. februar 1938.) bio je kašupski pisac, pjesnik, urednik, aktivist i liječnik. Majkowski je bio najvažniji učesnik u kašupskog kulturnog pokreta koji se razvijao prije Drugog svjetskog rata. Bio je urednik magazina "*Gryfa*" i autor vjerovatno najpoznatije kašupskog romana "*Żëcé i przigodë Remusa*" ("*Remusov život i pustolovine*") kao i autor knjige Istorija Kašuba.

## Biografija
Aleksander Majkowski je rođen u zemljoradničkoj porodici 17. jula 1876. u Kościerzyni (tada dio Zapadne Pruske), kao najstarije dijete te je imao dvije sestre i tri brata. U Kościerzyni (tada se naselje zvalo Berent) je završio osnovnu školu (*Volksschule*), a 1885-90 upisao je njemačku gimnaziju. Dobio je stipendiju *Towarzystwo Pomocy Naukowej* (*Društvo obrazovne pomoći*) sa sjedištem u Chełmnu. Godine 1891. započeo je školovanje u gimnaziji u Chojnicama, živeći u tamošnjem samostanu. Tamo se upoznao s poljskom književnošću i istorijom, a maturirao je 1895. godine. Isprva je namjeravao studirati teologiju i postati sveštenik, ali je umjesto toga upisao Berlinski univerzitet i 1897. godine počeo studirati medicinu. U Berlinu se uključio u društvene aktivnosti i držao predavanja za Poljake koji su tamo živjeli. 1898. godine sudjelovao je na svečanosti postavljanja spomenika Adamu Mickiewiczu u Varšavi što je u njemu pobudilo snažan osjećaj i interes za vlastiti slavenski identitet. 1899. objavio je svoju pjesmu "*Pielgrzymka Wejherowska*" ("*Hodočašće Wejherowo*") i satiru "*Jak w Koscérznie koscelnygo obrele, abo Pięc kawalerów a jedna jedyno brutka*" ("*Kako su u Kościerzyni birali obrele, pet neženja i samo jedna udavača*").

Majkowski se preselio 1900. u Greifswald kako bi tamo nastavio studij. Uključio se u aktivnosti rane poljske socijalističke organizacije pod nazivom Zet i lokalnog studentskog društva pod nazivom "Adelphia". Budući da je pokušao osnovati i vlastitu političku organizaciju, 1901. je izbačen sa univerziteta. Kasnije se preselio u München kako bi tamo nastavio studij, a osim redovnog nastavnog plana i programa, nastavio je sa svojim ranijim kulturnim interesima te radio za *Towarzystwo Studentów Polaków* (*Društvo poljskih studenata*) i osnovao društvo "*Vistula*". Godine 1903. konačno je diplomirao i preselio se u Zürich gdje je napisao svoju doktorsku disertaciju o krvnim stanicama u plumizmu. 1904. obranio je diplomu doktora medicine i, krajem godine, vratio se u Kašubiju. U Gdanjsku je završio svoj jednogodišnji medicinski praktikum, a ostao je i intenzivno uključen u kulturne i društvene aktivnosti u svom zavičaju.

## Povezano
* Kašubi
* Kašupski jezik
* Pomeranija
Diksmuide

**Diksmuide** - nizozemski (francuski: *Dixmude*) je grad i općina od 16,815 stanovnika na zapadu Belgije u Regiji Flandrija u Provinciji Zapadna Flandrija, on je administrativni centar istoimenog Arondismana.

## Geografija
Diksmuide leži na ušću potoka Handzamevaart u rijeku Yser, udaljen 42 km jugozapadno od Bruggea. 
U kraju koji se nalazi na granici obalnih pješčanih poldera i regije sa ilovačom.

On je tipičan belgijski ravničarski grad, koji se sastoji od petnaest razbacanih naselja, a sam Diksmuide je centar.
## Historija

Diksmuide je niknuo u 9. vijeku, naselje se razvilo u luku u kojoj su oko 960. izgrađena kapela i tržnica, na mjestu gdje se danas nalazi kvart Esen. 
Tokom 12. vijeka Diksmuide ne samo što je postao samostalna župa, već je dobio i status grada. 
Zemljani bedem izgrađeni su oko grada 1270.

Trgovina mliječnim proizvodima i tkaninama bila su dva stupa prosperiteta Diksmuida. Nakon seljačkog ustanka kog je u početkom 14. vijeka poveo Nikolaas Zannekin u Flandriji, i njegove pogibije u bitci kod Cassela počeo je mračni period grada.

Tokom 15. vijeka opao je interes za tkaninama, a druga polovica 17. vijeka protekla je uglavnom u ratovima i opsadama.
Period  vladavine Austrijske Nizozemske u 18. vijeku bio je doba političke i ekonomske stabilnosti.

I 19. vijek je protekao relativno mirno, ali je 20. i Prvi svjetski rat donio najveće nevolje. U oktobru 1914. Diksmuide, kog su branili belgijski i francuski vojnici, zauzela je vojska Carske njemačke. Nijemci su po Schlieffenovom planu trebali što brže preći preko rijeke Yser i zauzeti Dunkerque i Calais. Zbog tog su saveznici otvorili ustave na Yseru kod ušća u Sjeverno more i tako poplavili čitav kraj, pa je Diksmuide četiri godine bio na prvoj crti fronta.Rezultat je bio da je Diksmuide iz rata izašao potpuno razoren. 
Ni Drugi svjetski rat nije poštedio grad, ali razaranja nisu dosegla razmjere onog što se dogodilo između 1914.-1918.

Nakon rata grad se prvi put proširio 1964. kad su kooptirane općine Esen i Kaaskerke, i još više 1977. kooptiranjem sela Beerst, Driekapellen, Leke, Pervijze, Vladslo i Woumen.

## Pobratimski gradovi
*  Ploemeur, Francuska (1967.)

## Reference

## Vanjske veze

*''Diksmuide'' (službene stranice)
Yser

**Yser** - francuski (nizozemski: *IJzer*) je rijeka na sjeveroistoku Francuske i zapadu Belgije duga 70,32 km, od tog 46,1 km u Francuskoj.

## Hidrologija

Yser izvire u francuskoj općini Buysscheure u Departmanu Nord, nešto sjevernije od Depatmana Pas-de-Calais.  
Od tamo teče prema sjeveroistoku preko Francuskih regija Hauts-de-France i Nord-Pas-de-Calais i općina; Broxeele, Esquelbecq, Bollezeele, Bambecque. Nakon tog protiče po Belgijskoj provinciji Zapadna Flandrija do ušća u Sjeverno more kod grada Nieuwpoorta.

Najveće pritoke rijeke su: Peene Becque (23,9&nbsp;km), Ey Becque / Heidebeek (19,5&nbsp;km), Ieperlee (15&nbsp;km), Sale Becque (14&nbsp;km) i Haende Becque (12&nbsp;km).

Porječje rijeke prostire se po površini od 1101 km², od tog  2/3 po Belgiji. Prosječni godišnji protok na ušću je 3 m³/s.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Yser''
Nieuwpoort, Belgija

**Nieuwpoort** - nizozemski (francuski: *Nieuport*) je grad i općina od 11,667 stanovnika na zapadu Belgije u Regiji Flandrija u Provinciji Zapadna Flandrija.

## Geografija
Nieuwpoort leži na ušću rijeke Yser u Sjeverno more, udaljen 37 km sjeverno od Ypresa i 34 jugozapadno od Bruggea.

## Historija

Nieuwpoort je osnovan početkom  12. vijeka, kao nova luka za grad Ypres, umjesto dotadašnje Lombardsijde. 
Prije nego što su izgrađeni bedemi 1163., pretrpio je desetak napada i opsada.

Kod grada se 1600. odvila bitka u kojoj su koalicione nizozemsko-engleske snage odnjele važnu pobjedu protiv snaga Španjolskog Carstva.

Nieuwpoort je bio ključ obrane Ypresa u Prvom svjetskom ratu, kad su saveznici otvorili njegovih 6 ustava na rijeci Yser i poplavili čitav kraj i tako zaustavili napredovanje njemačke vojske. Grad je obnovljen nakon 1918.
## Privreda
Današnji Nieuwpoort je važna ribarska luka i poznati centar za Kavezni uzgoj oštriga. 
Tri kilometra sjeverozapadno od centra grada nalazi se ljetovalište Nieuwpoort-Bad.

## Reference

## Vanjske veze

 *''Stad Nieuwpoort'' (službene stranice)
Veurne

**Veurne** - nizozemski (francuski: *Furnes*) je grad i općina od 12,172 stanovnika na zapadu Belgije u Regiji Flandrija u Provinciji Zapadna Flandrija, on je administrativni centar 
istoimenog Arondismana.

## Geografija
Veurne se nalazi na raskršću četiri kanala, udaljen svega 8 km od granice sa Francuskom (20&nbsp;km od Dunkerqua i 5&nbsp;km od Sjevernog mora.

## Historija

Veurne je prvi put dokumentiran 877. pod imenom *Furnae*.

Izrastao je pored utvrde izgrađene za obranu od Normana, koju je podigao oko 870. prvi flandrijski grof Baldwin I. 
Kao jedno od najbolje utvrđenih naselja u Flandriji status grada dobio je u 12. vijeku.

Za 12. i 13. vijeka grad je prosperirao na trgovini sa Londonom, ali je nakon prekida 1270. zapao u krizu koja je potrajala do kraja 16. vijeka.
Tokom 15. i 16. vijeka grad i regiju opustošili su brojni ratovi.

Kao važan grad Španjolske Nizozemske, tokom 17. vijeka često je bio napadan i opsjedan.  
Za Prvog svjetskog rata bio je centar onog dijela Belgije kog Njemačko Carstvo nije uspjelo okupirati.

U Belgiji je poznat je po dvije procesije u maj i  julu, koje datiraju iz srednjeg vijeka.

## Znamenitosti

Od historijskih građevina koje su grupirane oko starog Grote Markta (trga) ima gotički Španjolski paviljon iz 15. vijeka, koji je sve do 1586. služio kao gradska vijećnica. Paviljon za tržnicu mesa iz 1615., koji danas služi kao teatar. Tu je i crkva sv. Nikole iz 15. vijeka sa masivnim tornjevima, španjolska stražarska kuća iz 1636., Novu gradsku vijećnicu podignutu između 1596.-1612. (obnovljena 1880.), Palaču pravde iz 1612., gotički zvonik iz 1628., koji je izgorio 1940., pa je restauriran i crkvu sv. Walburge podignutu oko 1230.-80.

U nedalekom Koksijdu iskopana je često pljačkana cistercitska opatija iz 12. vijeka.

## Privreda
Kako se nalazi u pojasu obalnih poldera, Veurne je u prvom redu trgovačko-servisni centar poljoprivrednog kraja.
Od industrije ima ciglanu i tvornicu keramičkih pločica.

## Pobratimski gradovi
*  Goes, Nizozemska

## Reference

## Vanjske veze

 *''Veurne'' (službene stranice)
Roeselare

**Roeselare** - nizozemski (francuski: *Roulers*) je grad i općina od 63,763 stanovnika na zapadu Belgije u Regiji Flandrija u Provinciji Zapadna Flandrija, on je i administrativni centar 
istoimenog Arondismana..

## Geografija
Roeselare leži na rijeci Mandel udaljen 33 km južno od Bruggea.

## Historija
Roeselare je još za srednjeg vijeka izrastao u važno trgovište za tkanine.

Za Francuskih revolucionarnih ratova - 1794. bio je poprište odlučujuće bitke u kojoj su francuske snage pobjedile austrijsku vojsku.

Izgradnja kanala do rijeke Lys 1872. pospješila je njegov industrijski razvoj. 
Teško je razoren za Prvog svjetskog rata, nakon rata je obnovljen kao grad tekstilne, metalne i [kemijske industrije.

== Znamenitosti ==

Od [Historija|historijskih građevina Roeselare ima crkvu sv. Mihovila (1497.-1504.) sa fino izrezbarenom propovjedaonicom iz 17. vijeka, gradsku vijećnicu i crkvu sjemeništa (obje iz 18. vijeka) i dvorac iz 16. vijeka u obližnjem Rumbekeu.

## Poznati sugrađani

* Adriaan Willaert (1490.-1562.), kompozitor
* Albrecht Rodenbach (1856.-1880.), pjesnik

## Reference

## Vanjske veze

*''Roeselare'' (službene stranice)
Mandel (rijeka)

**Mandel** je rijeka na zapadu Belgije duga 40 km, lijeva pritoka rijeke Lys.

## Hidrologija

Mandel izvire kod sela Passendale u općini Zonnebeke, u Belgijskoj provinciji Zapadna Flandrija.  
Od tamo teče prema jugoistoku preko grada Roeselare do ušća u rijeku Lys kod grada 
Waregema.

Nekad je imao brojne meandre, ali je danas uveliko izravnan i kanaliziran.

## Reference

## Vanjske veze

* ''De Mandel''
Waregem

**Waregem**  je grad i općina od 38,535 stanovnika na zapadu Belgije u Regiji Flandrija u Provinciji Zapadna Flandrija.

## Geografija
Waregem leži na ušću rijeke Mandel u rijeku Lys Mandel udaljen 36 km jugozapadno od Genta.

## Reference

## Vanjske veze

*''Waregem'' (službene stranice)
Tielt (arondisman)

**Arondisman Tielt** (nizozemski: *Arrondissement Tielt*, francuski: *Arrondissement de Tielt*) je jedan od 43 Belgijskih arondismana i jedan od 8 arondismana Provincije Zapadna Flandrija.

## Karakteristike

Arondisman Tielt prostire se na zapadu zemlje po Regiji Flandriji, na površini od 329.8 km² na kojoj živi 93,726 stanovnika.

## Administrativna podjela

Teritorij arondismana je administrativno podjeljen na 9 općina, a administrativni centar arondismana je grad Tielt u kom je 2021. živjelo 20,390 stanovnika.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Carte géographique - Arrondissement administratif de Tielt (Arrondissement Tielt)''
Tielt

**Tielt** - nizozemski (francuski: *Thielt*) je grad i općina od 20,390 stanovnika na zapadu Belgije u Regiji Flandrija u Provinciji Zapadna Flandrija, on je i administrativni centar 
istoimenog Arondismana..

## Geografija
Tielt se nalazi udaljen tridesetak km zapadno od Ghenta.

## Historija

Tielt je vjerojatno nastao u 9. vijeku, ali se tek u 13. vijeku, razvio u grad zahvaljujući svojim tkalcima tkanina od lana. 
Flandrijska grofica Margareta od Konstatinopola podigla je 1245. bolnicu, trideset godina kasnije njena nasljednica grofica Beatrice od Brabanta dala je sagraditi palaču tkalačkog ceha, na glavnom gradskom trgu. Od nje je ostao samo zvonik, koji je danas simbol grada.

Nakon godina prosperiteta došle su godine katastrofa, 1579. epidemija od koje je puno građana pomrlo, 1585. požar koji je poharao centar grada, nakon tog 1631. epidemija kuge i još jedan požar 1645.

Franjevci su 1686. otvorili školu, odtad je Tielt stalno rastao zahvaljujući trgovini i proizvodnji tekstila i obuće.

U Prvom svjetskom ratu njemačka vojska odabrala je Tielt za sjedište svog belgijskog štaba, što mu je pružilo određeni stupanj zaštite. Ona je izostala za Drugog svjetskog rata, kada je Tielt bio žestoko bombardiran. 
Grad je od njemačke okupacije oslobodila 8. septembra 1944. 1. poljska oklopna divizija, kojom je zapovijedao general Stanislaw Maczek.

## Reference

## Vanjske veze

*''Tielt'' (službene stranice)
Azerbejdžanfilm

**Azerbejdžanfilm** (, ) je filmska kompanija sovjetskom Azerbejdžanu osnovana 1920. godine. To je danas najstarija filmska kompanija u nezavisnom Azerbejdžanu.

Prvi film tog studija bio je "Legenda o Djevojačkoj kuli" (, ) iz 1924. godine.

## Izvori

## Vanjske veze

* Službena web stranica Azerbejdžanfilm    
* [Azerbejdžanfilm studio — [IMDb]]
Reichskommissariat Ostland

***Reichskommissariat'' Ostland''' ('''RKO''') bio je naziv za civilnu [[okupacija|okupacijsku]] upravu [[Treći Reich|Trećeg Reicha]] na području [[Baltičke države|Baltika]] i zapadnog dijela bivše [[Bjeloruska SSR|Bjeloruske SSR]]. Iako su izvorni dokumenti koristili naziv ***Reichskommissariat* Baltenland*', kada je uprava uspostavljena 1941. godine, uspostavljena je pod nazivom Ostland. Politička organizacija za ovaj teritorij, koji je netom prije bio pod kratkom vojnom upravom, uključivala je njemačku civilnu administraciju koja je bila direktno podređena Ministarstvu za okupirane istočne teritorije na čijem je čelu bio nacistički ideolog Alfred Rosenberg, ali je njome faktički upravljao Hinrich Lohse, koji je imenovan za *[[Reichskommissar]]a*. 

Temeljni politički ciljevi njemačke uprave u *[[Reichskommissariat]]u*, kako ih je Ministarstvo izradilo u sklopu nacističkih okvira Hitlerove ideologije, bili su istrebljenje židovske populacije, stvaranje *[[Lebensraum]]a* za etničke Nijemce kao i protjerivanje dijela domaćeg stanovništva, te germanizacija preostalog stanovništva. Ove su se stavke, dakako, odnosile i na druga sovjetska područja pod njemačkom okupacijom. Korištenjem bataljuna *[[Ordnungspolizei]]a* kao i *[[Einsatzgruppen]]* A i B, uz aktivnu podrušku lokalnih kolaboracionista, nacisti su na području Ostlanda ubili preko milijun Židova. Politika germanizacije, čiji su temelji postavljeni u dokumentu znanom kao *[[Generalplan Ost]]*, provođena je nešto kasnije kroz niz posebnih edikta i načela za naseljavanje Ostlanda. 

Tokom 1943. i 1944. godine, sovjetska Crvena armija vratila je većinu teritorija Ostlanda pod svoju kontrolu tokom svog prodora na Zapad, međutim *[[Wehrmacht]]* je držao Kurlandijski džep sve do svibnja 1945. godine. Porazom Trećeg Reicha i završetkom Drugog svjetskog rata u Europi, *Reichskommissariat* Ostland* prestao je postojati. 

== Reference ==


== Literatura ==
*Arnold Toynbee, Veronica Toynbee, et al., *Hitler's Europe* (Spanish: *La Europa de Hitler*, Ed Vergara, Barcelona, 1958), Section VI: "Occupied lands and Satellite Countries in East Europe", Chapter II: "Ostland", p.&nbsp;253-259 and footnotes.
**Ostland - Verwaltungskarte''. Herg. vom Reichskommissar f. d. Ostland, Abt. II Raum. Stand der Grenzen vom 1. Nov. 1942 (map, in German)

## Vanjske veze
*Statistical and Cartographic Report on the Reichskommissariat Ostland published in 1942
*"Deportationen in das "Reichskommissariat Ostland", 1941/42"
*"Reichskommissariat Ostland" (map)
Katoličanstvo u Azerbejdžanu

**Rimokatolička crkva u Azerbejdžanu** dio je svjetske Rimokatoličke crkve. Ovo je katolička vjerska zajednica u Azerbejdžanu u punom zajedništvu s papom, trenutno Franjom (od 17. oktobra 2016.).

## Historija
U ovoj islamiziranoj zemlji rimokatoličke misije od 14. stoljeća održavaju dominikanci, kapucini, augustinci i jezuiti. Rad Bartula, dominikanskog misionara iz Bolonje u 14. i 15. stoljeću, urodio je plodom. 28 naselja u Nahičevanu prešlo je u rimokatoličanstvo. Uprkos teškim odnosima i pritiscima Jermenske apostolske crkve, rimokatolicizam je tamo opstao više od tri stoljeća, nakon čega je uslijedio pad i do 1800-ih godina više nije bilo vjernika.

Dolazak ruske vlasti stvorio je povoljnije okruženje za kršćane. Postalo je omiljeno odredište za različite kršćanske denominacije. Rimokatolike su predstavljali Poljaci koji su emigrirali u Bakuu i Šamakhi sredinom 19. veka, zatim ukrajinci, gruzijci katolici, jermeni katolici i Zapadni Evropljani koji su se trajno nastanili u Bakuu.

Od 1880-ih svećenika koji poslužuje selo asirskih kaldejskih kršćana Siyaqut zaređuje rimokatolički biskup.

U Bakuu je postojala crkva Bezgrešnog začeća Blažene Djevice Marije. Staljin je naredio rušenje te crkve 1931. godine. Zgrada više ne postoji.

Početkom 20. veka u Bakuu je postojala mala zajednica poljaka, nemaca i ruskih doseljenika za čije je potrebe ova crkva podignuta 1912. godine. Drugi je izgrađen u Qusaru , gdje je bio sjedište poljskog puka. Godine 1917. rimokatolička zajednica imala je 2.500 članova. Početkom 1930-ih, po nalogu staljinističke vlade, pogubljen je jedini sveštenik ove male zajednice Stefan Demurov. Godine 1931. komunističke vlasti su srušile crkvu.

Danas u Azerbejdžanu ima 570 lokalnih rimokatolika (od 2016.). Azerbejdžan je u potpunosti pokriven jednom apostolskom prefekturom od 2011. goodine. Služi ga sedam salezijanaca i još dva fratra. Pored njih, ovdje djeluje i misija Misionar ljubavi.

## Reference

## Vanjske veze
* Katolička Crkva u Azerbajdžanu
Zona naseljavanja

**Zona naseljavanja** (, , , ) postojala je u promenjivim granicama na zapadu Ruske Imperije u periodu od 1791. do 1917. godine. U ovoj je zoni bilo dozvoljeno stalno naseljavanje jevrejskog stanovništva dok je u ostalim delovima imperije ono bilo u navjećem broju slučajeva zabranjeno. Veliki broj Jevreja je i u samoj zoni bio sprečen u stalnom boravku u brojnim gradskim naseljima. Manjoj grupi Jevreja u isto je vreme bilo dozvoljeno da borave i van Zone naseljavanja pod uslovom da su visoko obrazovani, imaju status plemstva, članovi su najbogatijih trgovačkih cehova, imaju određeni vojni status ili su članovi porodica ili sluge navedenih. U geografskom je smislu zona dozvoljenog stalnog naseljavanja Jevreja uključivala prostor cele današnje Belorusije, Litvaniju, Moldaviju, veći deo Ukrajine, istočnu i centralnu Poljsku kao i manje delove Latvije i zapadne pogranične delove Rusije. Zona je pokrivala oko 20% evropskog dela Ruske Imperije i velikim se delom poklapala sa prostorom nekadašnje Poljsko-Litvanske Unije. Kozačkog hetmanata, Krimskog Kanata i Kneževine Moldavije.

Ekonomski život jevrejske zajednice u Zoni naseljavanja bio je oskudan i velikim je delom bio usmeren na sitne uslužne i zanatlijske delatnosti koje nisu mogle da osiguraju egzistenciju velikom broju stanovnika. Ta je situacija mnoge motivisala na emigraciju, naročito krajem XIX veka. Uprkos tome jevrejska se kultura na jidišu uspešno razvijala u malim mestima poznatim kao *štetlovi*, dok se intelektualna kultura razvijala i u *ješivot* verskim školama odakle se širila i u inostranstvo.

Dok je Ruska Imperija kao celina u verskom smislu bila pretežno pravoslavna, sama Zona naseljavanja je uključivala veliku zajednicu Jevreja, rimokatolika, a do sredine XIX veka i unijata (iako su danas najveći deo Ukrajinaca, Belorusa i Moldavaca pravoslavci). I dok je postojala jasna verska priroda edikta kojom je stvorena Zona naseljavanja (*želja da Jevreji pređu na pravoslavlje kao državnu veru koja ih oslobađa ograničenja*), brojni istoričari tvrde da stvarna motivacija osnivanja i održavanja zone nije bila verske već ekonomske i nacionalističke prirode.

## Povezano
* Guslač na krovu
* Isaac Bashevis Singer (romani)

## Reference
Dječje odmaralište-lječilište Krvavica

**Dječje odmaralište i lječilište**, odmarališno-lječilišni arhitektonski kompleks u Krvavici, zaštićeno kulturno dobro.

## Opis dobra
Dječje odmaralište - lječilište u Krvavici izgrađeno je 1963. – 1964. za potrebe liječenja i rehabilitacije djece vojnih osiguranika, usred guste borove šume na obali mora. Projektant je Rikard Marasović. Kružni lebdeći volumen na stupovima dominira kompleksom. U prizemnom dijelu nalazi se polifunkcionalni prostor za odmor i igru djece „L“ oblika koji diferencira unutrašnji prostor kružnog dvorišta od prirodnog krajolika borove šume. Gospodarsko servisni blok, funkcionalno odvojen od lječilišnog i djelomično ukopan u teren, izveden je u ortogonalnom rasteru. Decentan postav građevine unutar šume u neposrednoj blizini morske obale, dinamična spirala kretanja koja sve prostore čini aktivnima,“lebdeća“ struktura s otvorenim prostorom u sredini koja rastvara volumen omogućavajući njegovo povezivanje s prirodom, inventivna konstrukcija i iznad svega suptilan odgovor na imaginaciju dječjeg svijeta, čine ovaj objekt izuzetnim primjerom skladnog i organičnog odnosa arhitekture, njezine funkcije i krajolika. Riječ je o jedinstvenom primjeru moderne lječilišne arhitekture druge faze modernizma i jednom od kanonskih djela hrvatske moderne arhitekture koje je relevantno i u internacionalnom kontekstu.

## Zaštita
Pod oznakom Z-6385 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "profana graditeljska baština". Nije pod UNESCO-ovom zaštitom.

## Recentni angažmani
Iako je glavna zgrada zapuštenom stanju, povremeno je predmetom umjetničkih, zaštitarskih, aktivstičkih i komunalnih akcija koje nastoje oplemeniti i sačuvati prostor od propadanja.

Koncem listopada 2021. godine međunarodni projekta GRADOVI-BOLNICE (inspirirani lječilišnim gradovima) udruge f.act iz Graza (Austrija) u suradnji s udrugom Intermundia iz Zagreba i udrugom mART iz Makarske realizirao je dvodnevni program čišćenja, performansa, kreativnih radionica, izložbenih prezentacija, vođenih tura, ali kolektivnog odmora i okrijepe pod nazivom *Liječenje lječilišta*, kojeg su prenijeli lokalni i nacionalni mediji. Udruge su najavile daljnji rad na oživljavanju objekta, medijaciji kulturne baštine i participativnog rada u zajednici.

## Izvori

## Vanjske veze
Međunarodni dan žena i djevojaka u nauci

**Međunarodni dan žena i djevojaka u znanosti** ustanovljen je 11. veljače, odlukom Opće skupštine Ujedinjenih naroda 22. prosinca 2015. Danom se prepoznaje presudna uloga žena i djevojaka u znanosti i tehnologiji.

Međunarodni dan žena i djevojaka u znanosti provode UNESCO i UN Women, u suradnji s međuvladinim agencijama i institucijama, kao i s partnerima civilnog društva, čiji je cilj promicanje žena i djevojaka u znanosti. Svrha je dana promicati pun i jednak pristup sudjelovanju u znanosti za žene i djevojke.

## Historija
Dana 11. veljače ustanovljen je dan za obilježavanja poticanja vidljivosti žena i djevojaka u području znanosti. Opća skupština UN-a donijela je za to rezoluciju pod nazivom A/RES/70/212 22. prosinca 2015. Kasnije su UN Women, entitet Ujedinjenih naroda za ravnopravnost spolova i osnaživanje žena, u suradnji s partnerima iz civilnog društva, UNESCO-om i drugim institucijama prihvatile istu.

## Značaj
Opća skupština UN-a odlučila je 22. prosinca 2015. da je potrebno godišnje obilježavanje kako bi se prepoznala uloga koju žene i djevojke imaju u znanosti i tehnologiji. Od tada se ovaj dan koristi za promicanje "punog i jednakog pristupa znanosti i sudjelovanja žena i djevojaka u znanosti".

## Izvori

## Vanjske veze

*
Bojana Mašković

**Bojana Mašković** (ćir. Бојана Машковић; Beograd, 7. oktobar 1985), srpska pevačica, kompozitor i tekstopisac. Idejni je tvorac projekta i humanitarnog koncerta *Dete od snova*, koji je posvećen deci oboleloj od raka.

## Obrazovanje
Sa devet godina upisuje muzičku školu Josip Slavenski u Beogradu, smer klavir. Srednju muzičku školu Josip Slavenski i gimnaziju Sveti Sava pohađala je paralelno, da bi se potom upisala na Fakultet Muzičke Umetnosti na kome je diplomirala sa prosečnom ocenom 9,5 na smeru za Opštu muzičku pedagogiju. Uporedo sa teorijskim smerom u srednjoj muzičkoj školi pohađala je i smer za solo pevanje u muzičkoj školi Stevan Stojanović Mokranjac. U toku školovanja na Fakultetu Muzičke Umetnosti osvojila je prvo mesto na republičkom takmičenju solfeđa mladih studenata Srbije.

## Pedagoški rad
Pedagoškim radom se bavi punih deset godina. Pet godina je u Srednjoj školi Artimedija radila kao profesor predmeta solfeđo, teorija muzike, istorija muzike, muzičko i pevanje. Obučava mlade pop pevače. Zajedno sa kompozitorom i muzičkim producentom Markom Konom i mladim kompozitorom dečijih pesama Nemanjom Mihajlovićem osnivač je škole Voice Stars Factory.

## Muzička karijera
Od četvrte godine bavi se pevanjem i glumom. Bila je član dečjeg hora Pozorišta Puž. Bavi se komponovanjem i pisanjem tekstova kao i pevanjem pratećih vokala. Kao vokalni solista nastupala je na mnogim omladinskim muzičkim festivalima u Srbiji i regionu. Bila je vokalni solista u emisiji *Pazi sveže obojeno* koja se od 1996 — 1998. godine emitovala na Prvom programu RTS-a. Nastupila je, 2019. godine, i kao jedan od gostujućih solista Rok opere novosadskog Big benda. Bila je prateći vokal na koncertima grupe Hari Mata Hari i Riblje Čorbe u emisiji Luda Narodna Noć.

### Muzički festivali
Kao kompozitor i tekstopisac večera mladih zvezda bila je, 2011. godine, učesnik muzičkog festivala Sunčane skale u Crnoj Gori. Tada je bila i član žirija glavne večeri festivala.

### Pesma za Evroviziju
Debitovala je na takmičenju Beovizija 2020. sa pesmom *Kao muzika* za koju je napisala tekst. Drugi put je, 2022. godine, učestvovala na izboru za Pesmu za Evroviziju sa pesmom *Dama*.

## Humanitarni rad
Bavi se humanitarnim radom, realizator je i idejni tvorac projekta i humanitarnog koncerta Dete od snova, koji je posvećen deci oboleloj od raka i udruženju Uvek sa decom. Komponovala je i napisala tekst za numeru *Dete od snova* koju izvode mnoge poznate ličnosti.

## Reference

## Vanjske veze
* Dete od snova
* Bojana Mašković na TV Happy o pesmi ''Dete od snova''
* RTS: Beovizija 2020, Bojana Mašković — Kao muzika
* RTS: Pesma za Evroviziju 2022, Bojana Mašković — Dama
* 
* 

]
Ingelmunster

**Ingelmunster**  je grad i općina od 11,189 stanovnika na zapadu Belgije u Regiji Flandrija u Provinciji Zapadna Flandrija.

## Geografija
Ingelmunster leži na rijeci Mandel udaljen desetak km istočno od Roeselarea. 
## Historija

Historija tog mjesta usko je povezana sa zamkom (kasnijim dvorcem) kojeg je negdje oko 1075. sagradio flandrijski grof Robrecht De Fries, na ruševinama engleskog samostana, kog je prema legendi osnovao u 7. vijeku Sveti Amand (kasnije kanoniziran).

Po nekima hipotezama tako je i nastalo ime tog mjesta - Ingelmunster (*anglo-monasterium*-engleski samostan).
Zbog svog strateškog položaja na rijeci Mandel i na trasi puta Brugges-Kortrijk-zamak je igrao važnu ulogu za srednjeg vijeka. 
Pet godina prije bitke kod Kortrijka -1297.,  Philippe IV (Philipp Lijepi), uzeo je taj zamak za svoju rezidenciju nakon zauzimanja Flandrijske grofovije.

U 16. vijeku u vrijeme Francuskih vjerskih ratova Ingelmunster je postao predmet borbi zaraćenih strana. Kod njega se 1580. odigrala bitka između vojske Francuskih hugenota, kojima je zapovijedao François De La Noue i španjolskog kralja, u kom je Ingelmunster potpuno razoren. General Noue je zarobljen u i predan španjolskom guverneru. Nakon tog su francuski kraljevi u potrazi za prihodima prodavali feud Ingelmunster i njegov zamak raznim velikašima, među inima i porodici von Plotho koja ga je preuredila u današnji dvorac. On je od 1986. vlasništvo pivarskih magnata porodice Van Honsebrouck.

Kad je Prva Francuska Republika 1794. anektirala južnu Nizozemsku izbila je seljačka buna, koju su Francuzi slomili u Ingelmunsteru u oktobru 1798.

Krajem 19. vijeka krenuli su bolji dani za Ingelmunster nakon izgradnje željezničke pruge 1847. i [kanala [1872.

Za Prvog svjetskog rata grad je prošao relativno dobro jer nije bio na prvoj liniji fronta, već je služio kao logistička baza.

Na samom početku Drugog svjetskog rata u šumi pored Ingelmunstera odigrala se u maju 1940. bitka u kojoj je belgijska vojska neuspješno pokušala zaustaviti napad Wehrmachta, pritom je poginulo 34 belgijska vojnika.

Današnji Ingelmunster je zapravo stambeno predgrađe ekonomski snažnog trokuta Kortrijk-Roeselare-Waregem.

## Reference

## Vanjske veze

 *''Ingelmunster'' (službene stranice)
Zonnebeke

**Zonnebeke**  je općina od 12,511 stanovnika na zapadu Belgije u Regiji Flandrija u Provinciji Zapadna Flandrija.

## Geografija
Zonnebeke se nalazi na izvoru rijeke Mandel udaljen 10 km istočno od Ypresa. To je raštrkana općina koja se sastoji od slijedećih naselja; *Passchendaele*, *Zonnebeke*, *Beselare*, *Geluveld* i *Zandvoorde*.
## Historija

Mjesto je prvi put dokumentirano oko 1072. pod imenom *Sinnebeke*, u povelji biskupa Droga koji ga je donirao kastelanu iz Ypresa koji je živio u Zonnebekeu. Punih sedam vijekova mjestom je dominirala augustinska opatija, sve do 1797. kad ju je ukinula Prva Francuska Republika.

Za Prvog svjetskog rata Zonnebeke se 1914. našao na prvoj liniji fronta, jer su tu Francuzi i Britanci zaustavili njemačku ofenzivu. 
Mjesto je za četiri godine rata potpuno uništeno, pa je većina stanovnika pobjegla u Francusku, vratili su se tek 1919.

## Reference

## Vanjske veze

 *''Zonnebeke'' (službene stranice)
Gent (arondisman)

**Arondisman Gent** (nizozemski: *Arrondissement Gent*, francuski: *Arrondissement de Gand*) je jedan od 43 Belgijskih arondismana i jedan od 6 arondismana Provincije Istočna Flandrija.

## Karakteristike

Arondisman Gent prostire se na sjeveru zemlje po Regiji Flandriji, na površini od 943,6 km² na kojoj živi 565,061 stanovnika.

## Administrativna podjela

Teritorij arondismana je administrativno podjeljen na 17 općina, a administrativni centar arondismana je grad Gent u kom je 2021. živjelo 263,703 stanovnika.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Carte géographique - Arrondissement administratif de Gand (Arrondissement Gent)''
Oudenaarde

**Oudenaarde** (francuski: *Audenarde*) je grad i općina od 31,650 stanovnika na zapadu Belgije u Regiji Flandrija u Provinciji Istočna Flandrija.
On je i administrativni centar Arondismana Oudenaarde.
## Geografija
Oudenaarde leži na rijeci Scheldt, udaljen 25 km južno od Genta i 49&nbsp;km od Bruggea.

Pored samog grada Oudenaardea, u općini su i gradovi; Bevere, Edelare, Eine, Ename, Leupegem, Nederename i Volkegem.

## Historija

Za srednjeg vijeka Oudenaarde je prosperirao kao tkalački centar tapiserija, kad je potražnja za njima opala tokom 15. vijeka, postao je čuven po 
tkalcima goblena, od kojih su mnogi otišli u Pariz u kom su se proslavili.

U vrijeme Rata za španjolsko naslijeđe kod Oudenaardea se 1708. odvila bitka u kojoj su koalicione austrijsko-engleske 
snage Eugena Savojskog i Vojvode od Marlborougha pobjedile francusku vojsku.

## Znamenitosti
Najveća znamenitost grada je Gradska vijećnica (1526.-36.) sa petorokatnim zvonikom koji su 1999. uvršteni na UNESCO-vu listu Svjetske baštine kao 
kolektivni lokalitet Zvonici u Francuskoj i Belgiji.

Pored tog grad ima i palaču suknarskog ceha iz 13. vijeka, crkvu sv. Walburge sa karijonom, crkvu Gospe od Pamele iz 1325. i palaču nekadašnje 
biskupske rezidencije iz 1600. u kojoj je rođena Margareta od Parme, kćerke Svetorimskog cara 
Karla V.

## Privreda
Oudenaarde je grad tekstilne industrije i pivovara.

## Pobratimski gradovi
Oudenaarde ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;
*  Arras, Francuska
*  Bergen op Zoom, Nizozemska
*  Buzău, Rumunjska
*  Castel Madama, Italija
*  Coburg, Njemačka
*  Hastings, Ujedinjeno Kraljevstvo

## Reference

## Vanjske veze

*''Oudenaarde'' (službene stranice)
Vukajlija

**Vukajlija** je veb-sajt na srpskohrvatskom jeziku, prvobitno zamišljen kao rečnik slenga nadahnut engleskim sajtom Urban Dictionary. Međutim, s vremenom je postao zbirka uglavnom duhovitih definicija raznih pojmova, izreka i opservacija iz svakodnevnog života. Sam naziv Vukajlija je igra rečima koja se zasniva na premeštanju slova u prezimenu srpskog leksikografa Milana Vujaklije. U ranijim danima, tipografske greške kod pretrage ovog prezimena su možda sajtu doprinele popularnosti.

Odlikuje se aktuelnošću i duhovitim osvrtima na društvene, kulturne, sportske i političke događaje. Sajt je nastao početkom 2007. godine inicijativom programera Dejana Simića iz Pančeva, koji je ujedno i vlasnik portala. S vremenom, osim „definicija”, korisnicima je do početka 2017. godine bila otvorena i mogućnost postavljanja „postera” (duhovitih slika s propratnim tekstom) i „reakcije” (kratak gif s odgovarajućim opisom). Sajt poseduje i propratni forum.

Proleća 2019. ukinuti su moderatorski nalozi, te trenutno jedan administrator (Kaizen) upravlja celim sajtom.

Mnogi drugi humoristički projekti, poput „Tarzanije” (i posle „Dnevnjaka”) i „Puje Šotke”, nastali su na temelju Vukajlije. Sajt su pohvalili brojni portali.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Politika: Čitate li Vukajliju?
Eeklo

**Eeklo**  je grad i općina od 21,549 stanovnika na sjeverozapadu Belgije u Regiji Flandrija u Provinciji Istočna Flandrija.
On je i administrativni centar Arondismana Eeklo.
## Geografija
Eeklo leži nedaleko od granice sa Nizozemskom, udaljen 18 km istočno od Genta i 24&nbsp;km od Bruggea.
Grad je poznat po vijećnici sa zvonikom koji su 1999. uvršteni na UNESCO-vu listu Svjetske baštine kao kolektivni lokalitet Zvonici u Francuskoj i Belgiji.

## Historija

Pretpostavlja se da je Eeklo nastao za rimskih vremena na putu od mora za Antwerpen.

Status grada dobio je 1240. od flandrijske grofice Johanne od Konstantinopola.

Za srednjeg vijeka Eeklo je bio domena kastelana iz Brugga (Brugse Vrije) a nakon tog je bio feud raznoraznih feudalaca sve do Francuske revolucije.

U vrijeme Vjerskih ratova u 16. vijeku, Eeklo se našao na prvoj liniji fronta između protestantskog sjevera i katoličkog juga pa je poprilično razoren, a stanovništvo mu se razbježalo.
Nakon smirivanja stanja grad se obnovio zahvaljujući tekstilnoj industriji koja se razbuktala tokom 19. vijeka.

Nakon odvajanja od Nizozemske postao je administrativna i vjerska prijestolnica regije Meetjesland.  Iz tog perioda potječu brojne neogotičke zgrade i nizovi radničkih kuća koje još uvijek dominiraju gradom.

Tokom 20. vijeku Eeklo se postepeno transformirao iz grada tekstilne industrije u centar trgovine, usluga i obrozovanja.

## Pobratimski gradovi
Eeklo ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;
*  Bagnols-sur-Cèze, Francuska
*  Newbury, Ujedinjeno Kraljevstvo

## Reference

## Vanjske veze

 *''Eeklo'' (službene stranice)
Aalst

**Aalst** (francuski: *Alost*) je grad i općina od 87,978 stanovnika na zapadu Belgije u Regiji Flandrija.
On je drugi po veličini grad u u Provinciji Istočna Flandrija i administrativni centar Arondismana Aalst.
## Geografija
Aalst leži na rijeci Dender, udaljen 24 km sjeverozapadno od Bruxellesa.

## Historija

Aalst  je već za srednjeg vijeka postao centar regije između rijeke Scheldt i Dender.

Danas je poznat po najstarijoj gradskoj vijećnici u Belgiji čija je gradnja započela sredinom 12. vijeka. U njenom arhivu ima manuskripta iz 12. vijeka. Opustošena požarom 1360., naknadno je obnovljena, a njen zvonik iz 13. vijeka obnovljen je u 15. vijeku. U zvoniku se nalazi karijon od 52 zvona.

U Aalstu je 1473. Thierry Martens (kasniji profesoru na Katoličkom univerzitetu Leuven) osnovao prvu štampariju u Niskim zemljama. 
U vrijeme Devolucionog rata Kraljevina Francuska je 1667. zauzela Aalst i anektirala južnu Flandriju.

I za Prvog i Drugog svjetskog rata grad su okupirali Nijemci.

## Znamenitosti
Pored gradske vijećnice koja je 1999. uvrštena na UNESCO-vu listu Svjetske baštine kao kolektivni lokalitet Zvonici u Francuskoj i Belgiji., najveća znamenitost je nedovršena gotička crkva sv. Martina, čija je gradnja započela oko 1480.
U njenom enterijeru nalazi se Rubensova slika i lijepi tabernakul iz 1605. sa skulpturama koje je izveo Hieronymus Duquesnoy Stariji.

## Privreda
Aalst je grad tekstilne, prehrambene i mašinske industrije koja proizvodi mašine za tekstilnu industriju.
Okolica je poznata po proizvodnji hmelja, a grad po specijalnim pivima i čokoladi.

## Pobratimski gradovi
Aalst ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;
*  Gabrovo, Bugarska
*  Worcester, Južna Afrika

## Reference

## Vanjske veze

*''Aalst'' (službene stranice)
Reli Hrvatska

**Reli Hrvatska** je utrka svjetskog reli prvenstva.
## Pobjednici

### Po godinama

### Višestruki pobjednici (vozači)

### Višestruki pobjednici (proizvođači)
Himna Jugoslavije

**Himna Jugoslavije** se može odnositi na:
* Himna Kraljevine Jugoslavije (1918.–1941.), službena himna Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca i Kraljevine Jugoslavije
* *[[Hej, Slaveni]]* (1945.–1992.), himna FNR i SFR Jugoslavije službeno usvojena 1977. godine, takođe ostala himnom SR Jugoslavije i Srbije i Crne Gore do raspada 2006. godine.

Postojalo je par predloženih zamena za tada privremenu "Hej, Slaveni" pre nego je službeno usvojena:
*  (1946.), za koju postoji samo tekst
* ** (1959.), za koju postoji i tekst i kompozicija ali je odbijena
* *[[Jugoslavijo]]* (1974.), potaknuta konkursom za novu himnu početkom 1970-ih
Gvozdena vrata

**Gvozdena vrata**, ili **Železna vrata** (ek.) ili **Željezna vrata** (ijek.) se može odnositi na:

* Đerdapska klisura (*Đerdap (klisura)*)
*  (*Demir Kapija (klisura)*)
Velika nagrada San Marina

**Velika nagrada San Marina** bila utrka je Formule 1 u razdoblju od 1981. do 2006. godine.
## Pobjednici
### Po godinama

## Višestruki pobjednici

### Vozači

### Konstruktori
Durme

**Durme** je rijeka na sjeveru Belgije duga 23 km, lijeva pritoka rijeke Scheldt.

## Hidrologija

Durme se formira sutokom potoka Zuidlede i Moervaarta kod sela Daknam u općini Lokeren, u Belgijskoj provinciji Istočna Flandrija.  
Od tamo teče prema istoku do grada Hamme gdje ima ušće u rijeku Scheldt.
Ako se računa i dužina Moervaarta, tad Durme ima 43 km.

Durme je nekad imao brojne meandre, ali je danas uveliko kanaliziran i služi kao retencija za vode Scheldte.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Durme''
Lista državnih poglavara Mađarske

Ovo je spisak **[[Mađarska|mađarskih]] šefova države** od Lajosa Kossutha do danas.

## [[Kraljevina Ugarska (1526–1867)|Kraljevina Ugarska]] (1848–1849)

## [[Zemlje Krune Svetog Stjepana]] (1867–1918)

## [[Demokratska Republika Mađarska|Prva mađarska republika]] (1918–1919)

## [[Mađarska Sovjetska Republika]] (1919)

## [[Demokratska Republika Mađarska|Prva mađarska republika]] (1918–1919)

## [[Kraljevina Mađarska]] (1920–1946)

## Privremena republikanska vlada (1944–1946)

## [[Republika Mađarska (1946-1949)|Druga mađarska republika]] (1946–1949)

## [[Narodna Republika Mađarska|Treća mađarska republika]] (1949–1989)

## [[Mađarska|Četvrta mađarska republika]] (od 1989. do danas)

## Vanjske veze
* 

## Povezano
*Spisak vladara Mađarske
*Spisak predsjednika Vlade Mađarske
*Ugarski sabor
Johanna od Konstantinopola

**Johanna od Konstantinopola** znana i kao *Johanna od Flandrije*, *Johanna od Belgije*, rođena oko 1200. - umrla 5. decembra 1244. (ili 1245.) bila je grofica Flandrije i Hainauta od 1205. do 1244.

Za svoje vladavine potakla je ekonomski razvoj Flandrije, osnivanjem gradova.

## Biografija

Rođena je kao prvo dijete flandrijskog grofa Balduina I i Marije od Champagne. 
Njen otac otišao u Četvrti križarski rat u aprilu 1202., kad je imala dvije godine, slijedeće godina i njena majka otišla je da se pridruži ocu, ali je umrla od epidemije 
po dolasku u Akru. Otac Balduin je 9. maja 1204. okrunjen za prvog cara Latinskog Carstva u Konstatinopolu, ali je već 1205. umro kao bugarski zarobljenik.

Tako su Johanna i njezina sestra Margareta (1202.-1280.) postale siročad, a Johanna legalna nasljednica očevih domena Flandrije i Hainauta. 
Nekoliko godina o sestrama je vodio brigu biskup iz Liègea Hugo od Pierreponta, dok je Balduinov brat Philip od Namura, vladao kao regent Johanninim domenama. 
Kad su one bile ugrožene od brabantskog vojvode, potražio je zaštitu od svog punca, francuskog kralja Philippa II (njegova supruga bila je kćer Philippa II), na kraju je 1208. Johannu i Margaretu dao pod zaštitu Philippa II.

Pronicljivi i ambiciozni Philipp II, bio je više zainteresiran za Flandriju i Hainault, nego za dobrobit Johanne i MMargarete.
Zbog tog je u januaru 1212. Johannu udao za Ferdinanda od Portugala (1188.-1233.), koji je pobjegao iz domovine zbog tiranije svog brata Afonsa II.
Iako se Ferdinand zakleo na vjernost Philippu II - 1213. se udružio sa brabantskim vojvodom i engleskim 
kraljem Johnom protiv Philippa II. Kad je njihov savez doživio katastrofalan poraz u Bitci kod Bouvinesa 27. jula 1214. Ferdinand je pao u francusko zarobljeništvo.

S druge strane Philipp je dozvolio Johanni da zadrži svoje domene, pod uvjetom da sruši sve svoje utvrde i ne gradi nove, ali je odbio Johanninu otkupninu za supruga. Tako je Johanna bila prisiljena da sama vlada sve nemirnijom Flandrijskom grofovijom u kojoj je 1225. izbila pobuna koju je poveo 
*Lažni Balduin*, koji se predstavljao kao njen otac koji se vratio iz Križarskog rata.
Johanna pobjegla je u Tournai i zatražila pomoć od novog francuskog kralja Louisa VIII. Pobuna je ugušena, pa je Johanna nastavila vladati.

I pored tog što je Philipp umro 1223. - Ferdinand je ostao u francuskom zatvoru. 
Situacija se izmjenila kad je Bretanjski vojvoda ponudio Johanni da se uda za njega, ukoliko uspije dobiti poništenje svog braka od pape. 
Taj brak bi ojačalo Bretanju i Flandriju, zbog tog je Louis VIII pristao osloboditi Ferdinanda, nakon što je mu je Johanna isplatila 50.000 livra za otkupninu. 
Tako su Johanna i Ferdinand od 1226., ponovno bili zajedno nakon 12 godina. Dugi zatvor ostavio je posljedice na Ferdinanda koji je umro 1233.

Nakon Ferdinandove smrti 1233. Johanna se ponovno udala za Thomasa Savojskog. 
U novom braku nije imala djece, a umrla je 5. januara 1244.
Nakon njezine smrti na tron je stupila njena sestra Margareta od Konstantinopola.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Johanna of Flanders''
Sint-Niklaas (arondisman)

**Arondisman Sint-Niklaas** (nizozemski: *Arrondissement Sint-Niklaas*, francuski: *Arrondissement de Saint-Nicolas*) je jedan od 43 
Belgijskih arondismana i jedan od 6 arondismana Provincije Istočna Flandrija.

## Karakteristike

Arondisman Sint-Niklaas prostire se na zapadu zemlje po Regiji Flandriji na površini od 474,6 km² na kojoj živi 256,089 stanovnika.

## Administrativna podjela

Teritorij arondismana je administrativno podjeljen na 7 općina, a administrativni centar arondismana je grad Sint-Niklaas u kom je 2021. živjelo 
79,357 stanovnika.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Carte géographique - Arrondissement administratif de Saint-Nicolas (Arrondissement Sint-Niklaas)''
Liège (arondisman)

**Arondisman Liège** (francuski: *Arrondissement de Liège*, nizozemski: *Arrondissement Luik)*) je jedan od 43 Belgijskih arondismana i jedan od 4 u Provinciji Liège.

## Karakteristike

Arondisman Liège se prostire na istoku zemlje, po Valoniji na površini od 796.9 km² na kojoj živi 624,474 stanovnika.

## Administrativna podjela

Teritorij arondismana je administrativno podjeljen na 24 općina, a administrativni centar arondismana je grad Liège u kom je 2021. živjelo 196,296 stanovnika.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Carte géographique - Arrondissement administratif de Liège (Arrondissement de Liège)''
Balduin I od Konstatinopola

**Balduin I od Konstatinopola** znan i kao *Baldwin*, rođen 1172., Valenciennes - umro 1205. bio je grof Flandrije (kao Balduin IX) i Hainauta (kao Balduin VI) i jedan od lidera Četvrtog križarskog rata, koji je postao prvi car Latinskog Carstva u 
Konstatinopolu.

Čak su i njegovi neprijatelji cijenili zbog hrabrosti, suzdržanosti i pobožnosti.

## Biografija
Balduin je rođen kao sin grofa Balduina V od Hainauta i Margareta I flandrijske grofice.

Balduin je bio saveznik engleske kraljevske dinastije Plantageneta, boreći se na strani Richarda I protiv francuskog kralja Philippa II.

U vrijeme Četvrtog križarskog rata, kog je inicirao papa Inocent III. 1198., sudjelovao je u instaliranju prozapadnog Aleksija IV za Bizantskog cara u Konstatinopolu 1203. 
Nakon što su Aleksije i njegov otac Isak II, svrgnuti u februar 1204., i vlast preuzeli križari, Balduin je uz mletačku podršku izabran za prvog cara novog Latinskog Carstva.

Okrunjen je 16. maja 1204. u crkvi Aja Sofija. Papa koji je u početku bio šokiran pljačkom Konstatinopola od strane križara i zbunjen njihovim brzopletim konfuznim postupcima, bez konzultacije sa njim, brzo je uvidio da je Balduin pravi čovjek za taj položaj.

Balduin je formirao novu vlast baziranu na zapadnoevropskom feudalnom sistemu, kako bi zamijenio tradicionalnu]] hijerarhiju Bizantskog Carstva. U oktobru 1204. sa samo 600 vitezova zauzeo je zemlje koje su prije držali grčki feudalci.

Bizantska pobuna u Trakiji pružila je bugarskom caru Kalojanu povod za invaziju. Balduin je krenuo sa malom vojskom njemu u susret, ali je u mart 1205. u Bitci kod Adrianopola poražen, zarobljen i nakon tog pogubljen od strane Bugara.

Na latinskom tronu naslijedio ga je brat Henrik.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Baldwin I, Byzantine emperor''
Vlatko Stefanovski

**Vlatko Stefanovski** (Prilep, 24. januara/siječnja 1957.) je makedonski virtuoz na gitari. Javnosti je poznat kao nekadašnji frontmen grupe Leb i sol.

## Biografija
Rođen je u glumačkoj obitelji (otac redatelj i majka kazališna glumica) u Prilepu. Njegov stariji brat je poznati scenarist Goran Stefanovski. 1960 se seli u skopsko naselje Debar maalo, a nakon zemljotresa 1964. godine se seli u naselje Taftalidže, isto kod Skoplja.  

U petom razredu osnovne škole Jan Amos Komenski, sa budućim članom grupe Leb i sol Bodanom Arsovskim, formira sastav *VIS Jegulje*. U tom sastavu, Vlatko je svirao bubnjeve, da bi kasnije prešao na gitaru. Nakon osnovne škole, išao je u gimnaziju Georgi Dimitrov, a kasnije je upisao engleski jezik na Filozofskom fakultetu u Skoplju koji ga nije završio zbog posvećenosti prema glazbi. 

## Karijera
Karijeru je zvanično započeo oktobra/listopada 1974. godine. 1. januara/siječnja 1976. godine je osnovana grupa Leb i sol. Sa ovom grupom je izdao 10 studijskih, 3 uživo albuma i nekoliko kompilacija. Aprila/travnja 1994. godine, Vlatko izdaje solo prvenac Cowboys and Indians. U stvaranju tog albuma je pomogao i Goran Bregović. Nakon prvog odlaska iz Leb i sol, izdaje drugi solo album pod nazivom Sarajevo 1996. godine iako je materijal bio sniman početkom 1993. godine. Razlog zašto Sarajevo nije izašao ranije je to što Vlatko nije htio objaviti dok je trajao rat u Bosni. Posle je izdao soundtrack albume za filmove *Tri letnja dana* i *Ciganska magija*.   

Nakon razilašenja sa Leb i sol decembra/prosinca 1995, Vlatko formira 1996 sastav VS Trio. Sa triom je izdao prvenac novembra/studenog 1998. godine.    

Od kraja devedsetih do danas sarađuje sa gitaristom Miroslavom Tadićem.   

## Osoban život
1987. godine stupa u brak sa Gordanom (djevojačko Milić) (1960-2017). Par je dobio dvoje djece, kćer Anu i sina Jana. U jednom intevjuu iz 2012 je rekao da je kćer završila italijanski i španski, a u kasnije je doktorirala italijanski u Padovi 2019. Sin Jan je kao mali dječak slušao Stravinskog, te da ima 10 puta bolji sluh. Također studira jazz glazbu u Štipu i paralelno svira bubnjeve na nastupima.

## Reference