open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dudi Sela

**David "Dudi" Sela** (Kiryat Shmona, 4. travnja 1985.) izraelski je tenisač rumunjskog podrijetla. Najbolji plasman karijere ostvario je 20. srpnja 2009. (29. mjesto ATP liste). S visinom od 174 cm jedan je od najnižih tenisača na Touru. Stariji brat Ofer također je bio tenisač.

Sela se tenisom profesionalno bavi od 2000., a 2003. je osvojio juniorski Roland Garros u konkurenciji parova. Dugi je niz godina reprezentativac Izraela u Davisovu kupu.

Osnovne karakteristike stila igre su mu velika brzina i servis-volej igra. Najviše voli tvrdu podlogu. Trener mu je sunarodnjak Yoav Schab.
 
## Izvori

## Vanjske veze
* Dudi Sela na stranici ATP-a
;Ostali projekti
George Marshall

**George Catlett Marshall, Jr.** (Uniontown, Pennsylvania, 31. prosinca 1880. - Washington, DC, 16. listopada 1959.) je bio američki general i političar koji je služio kao vrhovni zapovjednik američke vojske, Državni tajnik, te Ministar obrane Sjedinjenih Američkih Država. Dobivši naziv "organizator pobjede" od Winstona Churchilla zbog svog vodstva savezničkih pobjeda u Drugom svjetskom ratu, Marshall je postao vrhovni general američke vojske i osobni savjetnik predsjednika Franklina Delana Roosvelta. Kao Državni tajnik pomogao je u stvaranju američkog plana za poslijeratnu obnovu Europe, danas poznatog kao Marshallov plan. Zbog tog plana, George Marshall je 1953. dobio Nobelovu nagradu za mir.
## Vanjske veze
* Kratka biografija na Nobelprize.org
* Marshallova fondacija
De mésaventure van een Fransch heertje zonder pantalon aan het strand te Zandvoort

***De mésaventure van een Fransch heertje zonder pantalon aan het strand te Zandvoort*** () je nizozemska kratka crno-bijela nijema fimska komedija snimljena 1905. godine u režiji Willyja Mullensa. Naslovni protagonist, koga tumači sam Mullens, je turist koga, dok sjedi na stolici, iznenadi plima te koji, nastojeći se vratiti na kopno, skine hlače i izazove bijesnu reakciju drugih kupača i policije. Poznat je kao prvi igrani film u historiji nizozemske kinematografije, a prilikom snimanja u popularnom ljetovalištu Zandvoort braća Willy i Albert Mullens su se suočila s nizom poteškoća i problema koje su riješili na domišljati način; tako su kao statiste za masovne scene potjere koristili lokalne žitelje oduševljene s time da će sebe vidjeti na filmu. Samo snimanje filma je zbunilo tadašnji nizozemski tisak, pa su se 24. jula 1905. pojavili članci koji su radnju opisivali kao stvarni događaj senzacionalistički ga opisujući kao primjer društvenog nemorala i anarhističku provokaciju. Mullens je to vješto iskoristio kako bi film reklamirao kao prikaz stvarnih događaja te mu omogućio dodatnu gledanost. Zbog toga se ponekad naziva prvim primjerom mockumentaryja.

## Literatura
* Geoffrey Donaldson - *Of Joy and Sorrow, A Filmography of Dutch Silent Fiction* (Amsterdam, 1997)
* Rommy Albers, Jan Baeke, Rob Zeeman (red) - *Film in Nederland* (Amsterdam/Gent, 2004)
* Kees Driessen - *Canon van de Nederlandse Film* (Utrecht, 2007)

## Vanjske veze
*
Willy Mullens

**Willy Mullens** (Weesp, Sjeverna Holandija, 4. oktobar 1880 - Den Haag, 21. april 1952) bio je nizozemski filmski režiser i producent koji se smatra jednim od očeva, odnosno pionira nizozemske kinematografije. Odrastao u porodici cirkuskih zabavljača, godine 1899. je zajedno s bratom Albertom (1879 - 1941) osnovao kompaniju Alberts Frères, koja je ispočetka prikazivala strane filmove prije nego što ih je sam Mullens počeo snimati, pokazavši veliki talent za stvaranje publiciteta. Iako su njegovi prvi filmovi bili komedije, kasnije se preorijentirao na dokumentarce te za vrijeme prvog svjetskog rata počeo blisku suradnju s nizozemskom vladom koja je u filmu prepoznala propagandne mogućnosti. 1920-ih je putovao u Nizozemsku Istočnu Indiju te napravio prve poznate filmske zapise o današnjoj Indoneziji. Zaslužan je i za stvaranje nizozemskog Centralnog filmskog arhiva 1919. Njegova komapnija Haghefilm je dominirala nizozemskim filmskim tržištem u međuratnom periodu.

## Vanjske veze
* 
*
Nickelodeon (kino)

**Nickelodeon** je izraz kojim se početkom 20. vijeka u SAD označavale prve specijalizirane kino dvorane, a koje su bile prvenstveno namijenjene siromašnoj publici u velikim gradovima. Izraz dolazi od američke riječi *nickel* kojom se označavalo 5 centi, te grčke riječi *[[odeon]]* koja je označavala zatvoreni teatar. Sam izraz se u SAD prvi put koristio 1888. godine, ali ga je za filmsku dvoranu prvi iskoristio poduzetnik John P. Harris koji je otvorio prvi *Nickelodeon* u Pittsburghu 19. juna 1905. U samo dvije godine nastao je cijeli niz sličnih *Nickelodeona* u gotovo svim vodećim američkim gradovima. Za njih je bilo karakteristično da su naplaćivali niske cijene ulaznica za program koji je obično trajao od petnaest minuta do sat i pol vremena, i u kome se u pravilu prikazivalo nekoliko kratkih filmova različite tematike. Većinu publike su činili pripadnici niže klase, ali i imigranti koji nisu govorili engleski te im je tada još uvijek nijemi film postao pristupačan oblik zabave. Osnivanje niza *Nickelodeona* je za sobom povuklo potrebu za stalnim snimanjem novog materijala za publiku, te potaklo komercijalni razvoj američke filmske industrije, ali i sistema distribucije. *Nickelodeoni* su, s druge strane, bili čest predmet negativnih stereotipa u tadašnjoj mainstream javnosti - dijelom zbog "sirove" publike, a dijelom zbog toga što je niska cijena ulaznica kompenzirana postavljanjem publike na drvene klupe, te predstavama u lošim sanitarnim i sigurnosnim uvjetima. *Nickelodeoni* su počeli nestajati 1910-ih kada je publika počela zahtjevati cjelovečernje filmove koji su tražili više cijene, ali i udobnije uvjete gledanja. Tako su se već 1920-ih umjesto "sirovih" Nickelodeona počele graditi filmske palače koje su u svemu nastojale oponašati najprestižnija i najraskošnija kazališta.

Godine 1976. je američki sineast Peter Bogdanovich svoj film posvećen ranim danima američke kinemtaografije nazvao ''Nickelodeon''.

## Povezano
*Grindhouse

## Vanjske veze
* The Nickelodeons , written by Joseph Medill Patterson and published in the November 23, 1907 issue of *[[The Saturday Evening Post]]*
* "Story films" distributed by the Miles Brothers, from the American Film Institute Catalog of Feature Films
1906. na filmu

## Događaji
* 21. mart - U Mannheimu Paul Davidson otvara prvu stalnu kino-dvoranu u Njemačkoj, od koje će nastati veliki lanac kino-dvorana u Evropi.
* U Austriji Johann Schwarzer osniva Saturn-film, prvu filmsku kompaniju u historiji austrijske kinematografije, ali i prvu čija će specijalnost biti filmovi erotskog sadržaja.
* 6. novembar - Ole Olsen u Danskoj osniva Nordisk Film, najstariji danas postojeći filmski studio na svijetu.
* oktobar - Louis Feuillade angažiran kao režiser od francuske kompanije Gaumont.
* 26. decembar - Premijerno prikazivanje australskog filma *[[The Story of the Kelly Gang]]*, koji se smatra prvim cjelovečernjim filmom u historiji.
* George Albert Smith razvija tehniku filma u boji poznatu kao Kinemacolor.
* Aleksandar Hanžonkov u Rusiji otvara prvo specijalizirano kino-poduzeće.

## Filmovi
* *[[The Automobile Thieves]]*
* *[[Dream of a Rarebit Fiend (1906 film)|Dream of a Rarebit Fiend]]*
* *[[Humorous Phases of Funny Faces]]*
* *[[The Story of the Kelly Gang]]*
* *[[A Trip Down Market Street]]*

## Debiji
* Louis Feuillade (režija)
* Aleksandar Hanžonkov (produkcija)
* Florence Lawrence

## Rođenja

## Reference

## Vanjske veze
* 1906  na Internet Movie Database
A Trip Down Market Street

***A Trip Down Market Street*** je američki kratki crno-bijeli nijemi dokumentarni film snimljen 1906. u režiji braće Miles. Film traje 13 minuta i sastoji se od vožnje, tj. snimke kamerom postavljene na prednji dio tramvaja na ulici Market Street u San Franciscu; film i vožnja počinju u 8. ulici i nastavljaju na istok sve do skretanja u Embarcaderou, ispred zgrade Ferry Buildinga.

Kada je točno film snimljen nije poznato; smatralo se da je snimljen 1905. godine. Historičar David Kiehn na temelju vlastitog proučavanja novina, vremenskih izvještaja i registarskih tablica na vozilima smatra kako je *A Trip Down Market Street* snimljen samo nekoliko dana prije katastrofalnog zemljotresa 18. aprila 1906.

U svakom slučaju, film predstavlja izuzetno vrijedan dokument ne samo o San Franciscu prije katastrofe, nego i kaotičnom prometu na ulicama vodećih američkih i drugih zapadnih gradova na početku 20. vijeka.

## Izvori

## Vanjske veze
* A Trip Down Market Street video clip on YouTube.com. Last accessed 2010-12-29
* A Trip Down Market Street DV25 (editable quality) (2.3GB) at archive.org. Last accessed 2012-03-20
* ''60 Minutes'' segment on the film, dated July 10, 2011. Last accessed 2012-03-20
*
1907. na filmu

## Događaji
* 7. januar - U američkom časopisu *[[Variety]]* prvi put objavljena filmska recenzija.
* 20. jun - U Parizu premijerno prikazan *[[L'Enfant prodigue (film, 1907)|L'Enfant prodigue]]*, prvi cjelovečernji film u historiji evropske kinematografije.
* 28. novembar - U gradu Haverhill u američkoj državi Massachusetts staretinar Louis B. Meyer otvara kino-dvoranu od koje će se razviti lanac kino-dvorana u Novoj Engleskoj, a potom i kompanija Metro-Goldwyn-Mayer.
* U Beču pokrenut specijalizirani filmski časopis *Kinematographische Rundschau*.
* Josip Karaman u Splitu otvara Grand Electric Cinema, prvu kino-dvoranu.
* U Chicagu osnovana kompanija Essanay Studios.
* U Sankt Peterburgu Aleksandar Drankov osniva filmsku kompaniju Atelje Drankova i započinje žestoko suparništvo sa Aleksandrom Hanžonkovim i njegovom filmskom kompanijom .

## Filmovi
* *[[20,000 Lieues Sous les Mers (film, 1907)|20,000 Lieues Sous les Mers]]*
* *[[Ben Hur (1907 film)|Ben-Hur]]*
* *[[L'Enfant prodigue (film, 1907)|L'Enfant prodigue]]*
* *[[Løvejagten]]*
* *[[Salaviinanpolttajat]]*
* *[[El Sartorio]]*
* *[[Le Tunnel sous la Manche ou le Cauchemar franco-anglais]]*
* *[[Fiskerlivets farer]]*

## Debiji
* Robert Harron

## Rođenja

## Reference

## Vanjske veze
* 1907  na Internet Movie Database
Josip Karaman

**Josip Bepo Karaman** (Split, 18. rujna 1864. - Beč, 11. srpnja 1921.), hrvatski filmski poduzetnik i snimatelj. Godine 1907. otvorio je i vodio prvo stalno kino u Splitu (*Grand Elektro Bioskop*).

Godine 1910. nabavio je vlastitu kameru i snimio nekoliko povijesno dragocjenih dokumentaraca, koji spadaju među prve domaće filmove.

## Napomene

## Literatura

* *[[Opća i nacionalna enciklopedija|Opća i nacionalna enciklopedija u 20 svezaka]], sv. X, Pro Leksis, Zagreb, 2006.*
Apostol Sila

**Sila** ili **Silvan** () je bio jedan od Sedamdeset apostola, blizak saradnik apostola Pavle, koji je živeo u I veku.

## Život

Apostol Sila je u ranoj Crkvi u Jerusalimu bio veoma poštovan „među braćom“ (Dela Apostolska, 15:22). Nakon službe u Jerusalimu, 51. godine je zajedno sa Pavlom poslat u Antiohiju, da propoveda Jevanđelje. U Antiohiji je revnosno pomagao apostolu Pavle u službi i misionarskim putovanjima na kojima su zajedno propovedali Jevanđelje. U svojim putovanjima zajedno su prošli Siriju, Kilikiju, Makedoniju, i Filipima, gde su pretrpeli teška mučenja zbog svojih propovedi.

U Korintu je apostol Sila rukopoložen za episkopa. Tamo je služio do kraja života.

On je pomogao apostolu Pavlu u pisanju 1. i 2. Poslanice Solunjanima

## Povezano
* Silvanovo učenje
Atman

**Atman** (sanskrt: आत्म‍ *ātman* - sopstvo) ili **ata** (pali: *atta*) je filozofski pojam koji se koristi u hinduizmu, vedanti i drugim darmičkim religijama. Prevodi se kao sopstvo, svest, duh ili duša, prema evropskim analogijama u različitim sistemima. Duh ili duša odgovara smislu atmana u njaja-vaišešika učenju. Termin svest najbolje odgovara sistemu vedante, gde učenje o atmanu izražava panteistički identitet individualne ili parcijalne svesti sa apsolutnom ili sveobuhvatnom svešću (*paramatman*), koja je identična s postojanošću bitka (brahman), prema kojem je tok pojavnog bića prividan.

## Indijska filozofija

U indijskoj filozofiji se često naglašava da postoji samo jedno sopstvo (*atman*), da se sve ono što se spoznaje nalazi u njemu, te da je razlika između dve osobe nestvarna. Indijska filozofija obično koristi alegoriju po kojoj je univerzalna, kosmička svest kao okean, a pojedinačna svest talas tog okeana. I kao što talas duguje svoj postanak okeanu, iz njega izvire i u njega se vraća, ali može da pomisli da je odvojen od njega i da postoji nezavisno sam po sebi, tako i pojedinačna svest, atman, može umisliti da postoji nezavisno od bramana, odnosno univerzalne svesti. Međutim, samospoznajom svest uviđa istinu da nikad nije ni bila odsečena od kosmičke svesti već je oduvek bila večna i nepropadljiva po svojoj prirodi.

### Upanišade

Upanišade govore da u nama deluje tajanstveni princip, koji nevidljiv održava naš i univerzalni život. One nazivaju taj postojani princip atmanom, koji nije pojavno sopstvo, neko ko se rađa, troši i umire, ko ima ime, koga pokreću osećanja i gnev, već je to jedno tajanstveno prisustvo, neprijemčivo za okolnosti prostora i vremena, prisustvo izvan svake strasti. Ono nije mnogoliko, iako je prisutno u svemu, već jedno, te se stoga poistovećuje s Brahmanom.

Atman se našao zatočen u prostorno-vremenskoj ograničenosti usled karme (dela) i neznanja (nepoznavanje realnosti). Neznanje je uzrok delu, a svako delo nosi u sebi vlastiti plod, te tako nastaje lančana veza misli i zbivanja. Spasenje nije u obrednom činu, već samo saznanje otvara put oslobođenju. Onaj ko sazna istinu može da se oslobodi proticanja prostora-vremena.

Tako se dolazi do dualizma — s jedne strane biće i večnost, s druge bivanje i vremenski sled. Isticanje nepostojanosti onoga što biva i podleže zubu vremena dovešće kasnije do vedantskog nedualizma, koji svetu čulnog iskustva negira svaku realnost, no ta negacija u upanišadama još nije izrečena u konačnom obliku, već samo ponegde naznačena.

## Budizam

U budizmu, neosnovano verovanje u atman je osnovni uzrok zablude koja stvara samsaru. Buda je smatrao da je pojam metafizičkog sopstva zapravo plod pogrešne spekulacije o individualnom sopstvu, podstaknute strahom od smrti, željom za zadovoljstvima i žudnjom za večnim postojanjem. Nasuprot verovanju u atman on je formulisao učenje o anatmanu.

## Izvori

## Povezano
* Braman
* Anatman
* Tat tvam asi
Jednostruki jezičak

*Jednostruki trščani instrument* je onaj drveni duvački instrument koji koristi samo jednu trsku, **jednostruki (prost) jezičak** (, , , ) da bi proizveo zvuk.

## Istorijat
Najranije instrumente sa jednom trskom nalazimo u drevnom Egiptu, kao i na Bliskom istoku, Grčkom i Rimskog carstvu. Najranije vrste *jednotrščanih instrumenata* koristile su *idioglotalne* jezičke, koji su bili načinjeni i oblikovani na samoj cevi svirale od trske (trščani jezičak je zasečen na delu tela svirale). Mnogo kasnije jednotrščani instrumenti počeli su da koriste *heteroglotalne jezičke*, gde je trska isečena i odvojena od cevi trske i stavljena na neku vrstu usnika.

Nasuprot tome, na *[[Trska za klarinet|dvotrščanom]] instrumentu* (kao što je oboa i fagot), ne postoji usnik; dva dela trske vibriraju jedna nasuprot druge. Trske se tradicionalno prave od biljke trska i proizvode zvuk kada se duva vazduh na ili kroz njih.

Većina jednotrščanih instrumenata potiču od jednotrščanih idioglotih instrumenata zvanih "memet", nađenih u Egiptu još 2700 pne. Zbog svoje krhkosti, instrumenati iz doba antike nisu sačuvani, ali zato preovladavaju ikonografski dokazi o njima. Tokom Starog Kraljevstva u Egiptu (2778-2723 p.n.e), memeti su oslikani na reljefima sedam grobnica , šest grobova i na piramidama. Većina memeta su bili "dvostruki klarineti", gde su dve cevi bile vezane ili slepljene da formiraju jedan instrument. Višestruke svirle su korišćene da pojačaju zvuk ili da stvaraju snažan ton sa neznatnim varijacijama u štimovanju među sviralama. Jedna od cevi je obično izdržavala samo ton. Dizajn ovih jednostavnih instrumenata beskrajno je varirao.

Ove vrste "dvostrukih-klarineta" su i danas rasprostranjene, ali su se takođe razvile i u pojednostavljene jednostruke-klarinete i *hornpajpe* (stari engleski duvački instrument). Savremeni idiogloti pronađeni u Eigptu uključuju *arghul*  i *zumaru*.

Primeri uključuju klarinete, saksofone, i neke gajde.

### Moderni instrumenti
* Klarinet
* Saksofon
* Taragot

### Istorijski
* Mock Trumpet
* Šalmaj

### Tradicionalni
; Evropski
* Alboka
* Aulos
* Duplika
* hornpajp

; Bliskoistočne
* Arghul
* Double clarinet
* Mijwiz
* Sipsi

## Povezano
* Muzički instrumenti
* Podela muzičkih instrumenata
* Tehnika daha
* Muziciranje

## Izvori
Binač

**Binač** ( ili *Binça*) je naselje u opštini Vitina na Kosovu. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Binač površine 1.236 ha. Selo Binač kod Vitine se prvi put pominje 1019. godine, u povelji vizantijskog cara Vasilija II. Pretpostavlja se da je u to vreme sedište episkopije bio manastir Sv. Arhanđela Mihaila, poznat kao Binač. Današnji manastirski kompleks ima crkvu skromnih dimenzija, konake i zvonaru. Očuvan je mlađi sloj živopisa iz 16. veka, a od vrednih predmeta jedna kadionica iz 14. veka. U manastiru borave 2 ili 3 monahinje. U selu i okolini se nalaze ostaci crkava Sv. Petke, Sv. Stefana i Sv. Nikole.

## Poreklo stanovništva po rodovima
Podaci iz 1929

**Srpski rodovi**:
* Mirčevići (7 kuća, Sv. Jovan), doseljeni u prvoj polovini XVIII veka iz Kačanika.

* Šorlići (13 kuća.), Đurići (8 kuća.), Ilići (9 kuća.) i Milkići (10 kuća.), svi slave Sv. Nikolu; doseljeni iz Bresta kod Skoplja), odmah posle Mirčevića.

* Cajkići (1 kuća.) i Miranovići (1 kuća.), doseljeni zajedno sa gornjim rodovima iz Bresta. Za Cajkiće i Miranoviće koja su u Brestu bili jedan rod veli se, da su starinom iz Binača, iz ovog sela, i da je neka njihova baba, koja je izdala grad Turcima, iz njihovog roda. Zbog toga se drži da su oni prokleti te nikako ne mogu da imaju više od dve kuće.

* Nišići (1 k., Sv. Đorđe), preseljeni iz Đelekara oko 1780. godine, zbog albanskog zuluma.

* Dafinići (3 k., Sv. Petka), doseljeni oko 1830. godine iz Žegre kao momci.

* Mulić (1 k.), preseljeni iz Raniluga u Gnjilanu oko 1860. godine, a 1913. godine doseljen u Binač kao bakalin i mehandžija.

**Rodovi Hrvata katolika**:
* Lukići (4 k.), Balaban (3 k.), slave Sv. Nikolu i Sv. Franciska, preseljeni iz Vrnavokola 1895. god. Izdaju se za fis Gaš.

* Šašarci (3 k., Velika Gospođa), preseljeni iz Šašara oko 1860. god. Izdaju se za fis Beriš. Starinom iz Bosne. 

**Rodovi Albanaca katolika**:
* Dodići (4 k.), Simonovići (2 k.), Nujić (4 k.) i Kurtovići (5 k.), svi od fisa Sop. Doseljeni oko 1750. godine iz Malesije u Albaniji kao katolici, potom prešli u islam, ali ga prividno ispovedovali. Pred kraj prve polovine 19. veka su se isponjili za katolike i bili internirani kao ovi iz Stuble. Iz prividnog islama su ostala i prezimena rodova Nujića i Kurtovića.

**Rod Albanaca muslimana**:
* Šuškovi (7 k.), od fisa Beriš. Preseljeni iz Korbulića oko 1830. god. Stariңom iz Albanije.

**Rod Roma muslimana**:
* Brajini (3 k.); kao kovači seljakaju se po selima Gornje Morave.

## Demografija

Naselje ima mešovit etnički sastav.
Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 742
* popis stanovništva 1953. godine: 828
* popis stanovništva 1961. godine: 914
* popis stanovništva 1971. godine: 1.086
* popis stanovništva 1981. godine: 1.223
* popis stanovništva 1991. godine: 1.300

## Reference
Hanau

**Hanau** zapravo **Hanau na Majni** (Hanau am Main) je grad u njemačkoj pokrajini Hessen od 88 897 stanovnika, poznat kao rodno mjesto *[[Braća Grimm|Braće Grimm]]*. 
## Geografija
*Hanau* leži na desnoj obali Majne kod ušća rijeke Kinzig u Majnu, udaljen 25 km istočno od Frankfurt na Majni sa kojim je spojen u konurbaciju Frankfurt Rajna-Majna u kojoj živi čak 5 600 000 stanovnika .
## Historija
Najstariji dio grada - *Altstadt* izrastao je oko feudalnog zamka grofova hanauskih, on je 1303. dobio status grada.

Protestanski izbjeglice iz Holandije i Valonije osnovali su 1597. svoje naselje - *Neustadt*, pored starog *Hanaua* (ta dva naselje spojila su se jedno u 19. vijeku).
*Hanau* je 1736. postao dio Kneževine Hessen-Kassel. Kod *Hanaua* se 1813. odigrala bitka između napoleonske vojske i austrijsko - bavarskih snaga, koje su izgubile.
Posljednjih dana Drugog svjetskog rata grad je gotovo sravnjen sa zemljom od strane savezničke avijacije. Jedan dio građevina je rekonstruiran u istom stilu nakon rata.
## Znamenitosti

Najveća znamenitost grada su crkve *sv. Marija* iz 14. vijeka. i holandsko -valonska crkva) Johanneskirche iz 1658. uz dvije gradske vijećnice novu i staru. Za turiste je atraktivan spomenik Braće Grimm i dvorac grofova hanauskih Philippsruhe, podignut između 1701. - 1715. u tada obližnjem Kesselstadtu (danas je to jedan od kvartova grada).

Pored grada nalazi se termalno lječilište Wilhelmsbad.
## Privreda
*Hanau* je velika luka na rijeci Majni, pored tog on je značajni industrijski centar, poznat po proizvodnji nakita i preciznim instrumentima iz metala koja datira još iz 16. vijeka  (iz vremena doseljenja protestanskih izbjeglica) i optičkim instrumentima. U gradu djeluje i velika tvornica autoguma Dunlop.
## Gradovi partneri
*Hanau* je grad prijatelj slijedećih gradova:


Datoteka:Grimm-Hanau.JPG|Spomenik Braći Grimm
Datoteka:Hanau-Kesselstadt Schloss Philippsruhe 20101209.jpg|Dvorac Philippsruhe pored Hanaua
Datoteka:Johanneskirche Hanau2.jpg|Johanneskirche
Datoteka:Goldschmiedehaus Hanau.jpg|Goldschmiedehaus (zlatarska kuća)


## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Službene stranice grada 
* ''Hanau'' na portalu Encyclopædia Britannica
Kuća u kojoj se rodio Dimitrije Davidović

**Kuća u kojoj se rodio Dimitrije Davidović** je spomenik kulture. Predstavlja kulturno dobro od velikog značaja za Beograd i nalazi se u Zemunu u ulici Glavna br. 6.

## Opis
Kuća se nalazi na uglu Glavne i Davidovićeve ulice, orijentisana je oko unutrašnjeg dvorišta i predstavlja složenu zgradu koja je razvijana od kraja XVIII do sredine XIX veka. Tipična stambena jednospratnica dvotraktnog tipa, koja je u početku imala šest prozora prema Glavnoj i tri prozora prema Davidovićevoj ulici, dograđivanjem je dobila mnogo duže frontove prema obema ulicama, tako da sa glavne ulice sada ima 10 prozora, a na Davidovićevu ulicu gleda 12 prozora. Jedinstveno obrađenim fasadama obuhvaćene su sve razvojne faze kuće i time je postignut celovit prostorni utisak. Predstavlja skromniju varijantu gradske klasicističke kuće.

U kući je 20. oktobra 1789. rođen Dimitrije Davidović, književnik i novinar, srpski diplomata, ministar prosvete obnovljene Srbije i pisac Sretenjskog ustava.

Kuća se nalazi u očajnom stanju i potrebna joj je temeljna restauracija. Krov je dotrajao, fasada je oronula, a sa dvorišne strane su propali balkoni.

## Galerija

Datoteka:Kuća D Davidovića (1).JPG|Izgled iz Davidovićeve ulice
Datoteka:Kuća D Davidovića (2).JPG|Spomen ploča
Datoteka:Kuća D Davidovića (8).JPG|Izgled iz Glavne ulice
Datoteka:Kuća D Davidovića (7).JPG|Ulaz u dvorište i stepenište
Datoteka:Kuća D Davidovića (3).JPG|Dvorišni izgled kuće
Datoteka:Kuća D Davidovića (5).JPG|Dvorišni izgled kuće


## Povezano
* Dimitrije Davidović
* Spisak spomenika kulture u Beogradu

## Vanjske veze
* Kuća u Zemunu Glavna 6
* Plan Grada-Donji Grad Zemun
Vika (razvrstavanje)

**Vika** može označavati:
* fonetski oblik izraza Wicca

## Ličnosti
;Ime
* Vika, česta skraćenica za ime Viktorija u Istočnoj Evropi
** Viktorija Azarenka, bjeloruska profesionalna teniserka.
** Viktorija Jermoljeva (* 1978), ukrajinska pijanistica
;Prezime
* Ludo Vika (* 1955), dominikanska glumica

## Lokacije
* Vika (Oslo), naselje u općini Frogner u Oslu
** Vika (linija), željeznička linija u naselju Vika
* Vika (Troms), selo kraj Harstada u Norveškoj
* Vika (Švedska), selo kraj Faluna u Švedskoj
* Vika (sudski distrikt) ili *Vika tingslag*, bivši sudski distrikt u Švedskoj
* *Vika*, mađarsko ime za selo Vica u rumunjskoj Gurasadi

## Ostalo
* Vikafestivalen, norveški festival pop muzikea Norwegian pop music festival
* VIKA, naziv aerodrom Kanpur u Indiji
* Vika (generator kisika), sistem za održavanje života tokom svemirskih letova

## Povezano
* Vikas
* Viken
Arena (tjednik)

**Arena** je bivši hrvatski obiteljski tjednik s dugom povijesti izlaženja. Prvi broj Arene izašao je 26. travnja 1959. godine. Posljednji broj Arene objavljen je 29. prosinca 2009. godine, nakon 50 godina neprekinutog izlaženja. Posljednji glavni urednik Arene bio je Mark Cigoj.

U tjedniku Areni radili su mnogi respektabilni hrvatski novinari, a karijeru je tu ostvario i Tomislav Wruss, bivši glavni urednik i začetnik Jutarnjeg lista. Arena je izlazila utorkom, a obrađivala je teme iz obiteljskog i društvenog života, sudbine običnih ljudi i probleme iz svakodnevice. Distribuirala se diljem Hrvatske, ali velik krug čitatelja imala je i u drugim zemljama, poput Njemačke, Austrije, Slovenije, Bosne i Hercegovine te Australije, mahom među Hrvatima iz dijaspore. 

Arena d.d. poduzeće je u sklopu medijskog koncerna Europapress Holding (EPH).

## Izvori
Aschaffenburg

**Aschaffenburg** je grad na krajnjem sjeverozapadu njemačke pokrajine Bavarska od 68 607 stanovnika.
## Geografija
*Aschaffenburg* leži na obroncima planine Spessart, na desnoj obali Majne blizu ušća riječice Aschaff u Majnu, udaljen 30 km jugoistočno od Frankfurt na Majni sa kojim je spojen u konurbaciju Frankfurt Rajna-Majna u kojoj živi čak 5 600 000 stanovnika .
## Historija
*Aschaffenburg* je izrastao iz rimskog kastruma, još od 982. podpao je pod vlast Nadbiskupije Mainz. *Aschaffenburg* je status grada dobio 1173., - 1292. u gradu je održan sinod. A 1447. tu se sastala carska dijeta i pripremila konkordat između papa i Svetog Rimskog Carstva koji je 1448. potpisan u Beču.
*Aschaffenburg* je 1814. postao dio Kraljevine Bavarske. 
## Znamenitosti
Najveća znamenitost grada je renesansni dvorac *Johannisburg* podignut između 1605. - 1614. na mjestu nekadašnjeg rimskog kastruma, kao ljetna rezidencija biskupa Mainza. Uz dvorac interesantna je i samostanska crkva sv. Petra i Aleksandra, sa oltarnom slikom Matthiasa Grünewalda Kristovo raspeće.

## Privreda
*Aschaffenburg* je snažan
industrijski centar, poznat po strojogradnji i elektronici.

## Međunarodna saradnja




## Gradovi partneri
*Aschaffenburg* ima ugovore o bratimljenju sa slijedećim gradovima: 
* , Perth
* , St. Germain-en-Laye
* , Miskolc

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Službene stranice grada 
* ''Aschaffenburg'' na portalu Encyclopædia Britannica 
* Nem. Savezni zavod za statistiku 
* Stalna konferencija gradova i opština 
* KommOn  - Informacioni sistem gradova, opština i okruga.
Dnevni avaz

**Dnevni avaz** je najutjecajnija i najčitanija novina u Bosni i Hercegovini. Prvi broj "Dnevnog avaza" odštampan je 15. septembra 1993. godine u Sarajevu. Tiraž novine u 2005. godini iznosio je oko 90.000. Web portal avaz.ba, najposjećeniji je portal u Bosni i Hercegovini.

Dnevni avaz je dio izdavačke kuće "avaz-roto press", najveće medijske kuće u Bosni i Hercegovini.

## Historija
*"Dnevni avaz"* nastao je iz sedmične novine *"Bošnjački avaz"* koja je prvi put objavljena u septembru 1993. godine. Godine 1994. postala je poznata kao "Avaz" i objavljivana u Bosni i Hercegovini i Njemačkoj. Godine 1995. uspostavljena je kao dnevna novina.

## Povezano

* Novinsko izdavačka kuća Avaz
* Avaz Twist Tower
* Azra
* Bebe i mame
* Express
* Sport
* Vaša kuharica
* Zdravlje u kući

## Reference

*https://www.alexa.com/siteinfo/avaz.ba 

## Vanjske veze
* Online izdanje
Fokus (tjednik)

**Fokus** je bio hrvatski politički tjednik desne orijentacije koji je izlazio od 1999. do 2009. godine. Sjedište lista je bilo u Zagrebu. Izlazio je u nakladi od desetak tisuća primjeraka. Njegovu tradiciju nastavlja internetski portal Hrvatski fokus, koji je s radom počeo 2010. godine.

## Urednici
* Marijan Majstorović

## Poznati suradnici
* Stjepan Babić
* Emil Čić
* Radovan Pavić
* Vladimir Rem
* Davorin Rudolf
* Davor Runtić
* Zdravko Tomac
* Marko Veselica
* Mirko Vidović
* Marijan Horvat-Mileković
* Branimir Lukšić
* Josip Sanko Rabar

## Izvori

## Vanjske veze
* Službene stranice 
* Vjesnik  Nakon deset godina prestao izlaziti tjednik Fokus, 30. travnja 2009.
Glas Koncila

**Glas Koncila** je katolički tjednik sa sjedištem u Zagrebu. S izlaženjem je počeo 4. listopada 1962. temeljem odluke zagrebačkog nadbiskupa Franje Šepera, a na inicijativu zagrebačkih franjevaca. Prvotno je bio biltenom koji je izvješćivao o događanju Drugoga vatikanskog koncila, i bio je imena "Glas s Koncila".

Kao jedan od rijetkih časopisa koji nije bio pod neposrednom kontrolom tadašnjih bivših jugoslavenskih vlasti, relativno brzo je stekao popularnost, te je do 1970-ih postigao tiraž od 140.000 primjeraka. Do kraja 1984. je izlazio kao dvotjednik, a od 1. siječnja 1985. postaje tjednik. Pored Zagrebačke su ga izdavali i Splitsko-makarska, Vrhbosanska, Riječka i Zadarska nadbiskupija, a od 1987. do 1991. i na području Beogradske nadbiskupije. Od 2004. ga izdaje samo Zagrebačka nadbiskupija.

Glas Koncila izdaje svoj mjesečni časopis, magazin Priliku. Prvi broj magazina Glasa Koncila, Prilika, objavljen je 27. siječnja 2008.

Glas Koncila dodjeljuje na Danima hrvatskog filma nagradu Zlatnu uljanicu za promicanje etičkih vrijednosti na filmu.

*Glas Koncila* se u dijelu hrvatske javnosti, prije svega lijeve orijentacije, optužuje za promoviranje radikalno desnih, odnosno revizionističkih stavova o Drugom svjetskom ratu.

## Reference

## Vanjske veze
* Stranice Glasa Koncila
* O Glasu Koncila
Letnica (razvrstavanje)

**Letnica** može biti:

* Letnica (Vitina), naselje u opštini Vitina, Gnjilanski okrug/Kosovskopomoravski okrug, Kosovo/Srbija
* Letnica, grad i sedište istoimene opštine u Lovečkoj oblasti, Bugarska

ili:

* Opština Letnica, opština u Lovečkoj oblasti, Bugarska
Glas Istre

**Glas Istre** su hrvatske dnevne novine – nezavisni dnevnik iz Pule koji izlazi od 1943. godine. Nastao je za vrijeme drugog svjetskog rata kao partizansko glasilo, te je prvi broj tiskan u okolici Crikvenice. Tijekom rata objavljeno je 35 brojeva u ilegalnim tiskarama koje su se selile od sjeverne Istre do Gorskog kotara.

Novina je tijekom dužeg razdoblja djelovala u sklopu riječkog Novog lista, a s vremenom se suradnja svela na razmjenu priloga i tekstova. U razdoblju od 1979. do 1991. glavni urednici Novog lista bili su i urednici Glasa Istre. Tijekom devedesetih pulski se Glas Istre osamostalio po pitanju uređivanja svih stranica novine i pripreme za tisak. Najveću nakladu (oko 28.000 primjeraka) postignuo je 1988. godine.

Sjedište Glasa Istre nalazi se u Puli, ima dopisništva u Rovinju, Poreču, Pazinu, Labinu, Trstu i Zagrebu. Tiska se u Novom listu u Rijeci.

Satirično humoristični prilog lista La Kost izlazi četvrtkom, srijedom Trezor, zatim prilozi Sport nedjeljom i Sport ponedjeljkom, subotom izlazi urbani političko-fenomenološki podlistak Zoom a petkom Istra plus, prilog s istarskim temama, reportažama i zanimljivostima. Prilog Automoto izlazi svakog utorka na osam stranica i čitateljima redovito priređuje vijesti, testove automobila/motocikala i ostale teme iz auto-moto industrije te domaćeg automoto sporta. Jednom mjesečno objavljuje prilog za djecu Ružmarin i prilog More.

## Glavni urednici
* Ante Drndić Stipe (1943.-1944.)
* Ljubo Drndić
* Zvane Črnja
* Zdenko Štambuk
* Vladimir Švalba - Vid 
* Fedor Olenković
* Anđelka Turčinović Dodić (1946.-1948.)
* Šanto Kranjac (1948.-1949., 1952.-1953., 1963.-1966.)
* Just Ivetac (1950.)
* Ema Derossi (1953.)
* Mario Hrelja (1953.-1962.)
* Branka Mogorović (1966.-1968.)
* Željko Žmak (1968.-1971., 1975.-1979, 1993.-1994., 1999., 2006.)
* Ive Siljan (1971.-1973., 1975.-1976.)
* Milan Rakovac (1973.-1975.)
* Miroslav Sinčić (1991.-1992.)
* Igor Brajković (1994.-1999.)
* Eni Ambrozić (2000.-2006.)
* Dražen Dobrila (2006.-2010.). 
* Ranko Borovečki (2010. - 2018.)
* Robert Frank (2018. - 2023.)
* Tea Tidić (2024. - )

## Vanjske veze
* Službene stranice ''Glasa Istre''
Dnevni telegraf

***Dnevni telegraf*** su bile dnevne novine koje su izlazile u Srbiji od 1996. do 1999. te u Crnoj Gori od 1998. do 1999. Predstavljale su jedne od prvih srpskih dnevnih novina u privatnom vlasništvu nakon drugog svetskog rata. List je vrlo brzo stekao popularnost i uticaj, delom i zbog izuzetno kritičkog stava prema režimu Slobodana Miloševića, mada je sam osnivač i vlasnik Slavko Ćuruvija imao bliske odnose sa Mirom Marković te je koristio kao informacijski kanal prema državnom vrhu. *Dnevni telegraf* je, međutim, došao u otvoreni sukob sa vlastima za vreme eskalacije rata na Kosovu kada je detaljno izveštavao o srpskim vojno-policijskim operacijama i kritikovao Miloševićevu politiku. Zbog toga je došao pod udar drakonskih sudskih kazni i novog represivnog Zakona o informisanju iz jeseni 1998. godine, te je na kraju de facto zabranjen. Ćuruvija ga je, međutim, preselio u Crnu Goru i krišom distribuisao u Srbiju. Kada je postalo izvesno da će doći do bombardovanja SRJ od strane zapadnih saveznika, Ćuruvija je odlučio prekinuti izlaženje lista. Poslednji broj je izašao 24. marta 1999. na sam dan bombardovanja, a 11. aprila je Ćuruvija ubijen u nikad razjašnjenim okolnostima.
Ovaploćenje

**Ovaploćenje** ili **utelovljenje**, **inkarnacija** () je jedan od ključnih hrišćanskih teoloških pojmova. Ovaploćenje označava Boga koji je postao plot (telo).

Prema hrišćanskom učenju, to se zbilo rođenjem Isusa, sina božjeg, od device Marije, nazvane bogorodicom. Tako se naizgled daleki i bezlični Bog ovaplotio i postao čovek i ličnost. Hrišćani smatraju da je čovečanstvo, pre Hristovoga dolaska, bilo otuđeno od Boga, i da ljudima još uvek nije bilo dato puno otkrovenje Božje.

Zizjulas smatra da je dodir ranog hrišćanstva sa helenskom mišlju bio veoma značajan za formiranje temeljne hristološke ideje ovaploćenja, da je „logos postao telo“.

## Izvori

## Povezano
* Avatar

## Vanjske veze
* Ovaploćenje (pravoslavlje.net)
* Ovaploćenje  (pravoslavni rečnik)
* Ovaploćenje (katolička enciklopedija)
* Otelovljenje, otkrovenje i spasilac
Rüsselsheim

**Rüsselsheim** je grad u njemačkoj pokrajini Hessen od 61 074 stanovnika, svjetski poznat kao sjedište kompanije Adam Opel AG.
## Geografija
*Rüsselsheim* leži na lijevoj obali rijeke Majne blizu njenog ušća u Rajnu, udaljen 15 km istočno od Mainza, i 20&nbsp;km zapadno od Frankfurt na Majni, sa kojim je spojen u konurbaciju Frankfurt Rajna-Majna u kojoj živi čak 5 600 000 stanovnika .
## Historija
*Rüsselsheim* je nastao kao naselje oko dvorca grofa Katzenelnbogena. Od 15. vijeka poznat je kao vinogradarski kraj - po sorti rizling. Pravi razvoj *Rüsselsheima* počeo je - 1898.kad je pet braće Opel počelo proizvoditi - bicikle i šivaće mašine, prvi automobil proizveli su 1902. a već prije početka Drugog svjetskog rata, bili su najveći evropski proizvođač automobila.

## Privreda
Najveći industrijski pogon u *Rüsselsheimu* je tvornica
Opel.

## Gradovi partneri
*Rüsselsheim* ima ugovore o bratimljenju sa slijedećim gradovima: 
* , Rugby
* , Évreux

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Službene stranice grada 
* ''Opel AG'' na portalu Encyclopædia Britannica
Mićo Stanišić

**Mićo Stanišić** (30.6. 1954., Pale, Bosna i Hercegovina - ) je bio ministar unutrašnjih poslova (MUP) Republike Srpske 1992., tijekom rata u Bosni i Hercegovini. 1973. počeo je raditi u SUP-u Sarajevo i nakon što je završio Pravni fakultet 1982., postao je inspektor. Stanišić je prisustvovao prvom sastanku Savjeta ministara Skupštine bosanskih Srba. Na tom sastanku, prioritet je bila demarkacija granica nacionalne teritorije za Srbe, kao i uspostavljanje organa vlasti na toj teritoriji. Stanišić je učestvovao u osnivanju SDS-a i radio na širenju i sprovođenju njegove politike.

Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) je protiv njega i Stojana Župljanina podignuo optužnicu kojom se tereti da je krivično odgovoran za zločine počinjene na teritoriji 20 opština u Bosni tijekom rata, među kojima su i Prijedor, Kotor Varoš, Ključ, Sanski Most, Teslić, Višegrad, Zvornik i drugi. On je, kako se navodi, učestvovao u formiranju organa i snaga bosanskih Srba koji su provodili preuzimanje vlasti u opštinama uz primjenu sile, kao i u formulisanju politike bosanskih Srba na nivou rukovodstva radi osiguranja preuzimanja vlasti u opštinama i uklanjanja nesrpskog stanovništva uz primjenu sile. Takođe se navodi da je komandovao, upravljao i pomagao u koordinaciji snaga MUP-a koje su djelovale zajedno ili u koordinaciji sa kriznim štabovima, Vojskom Republike Srpske (VRS) i drugim srpskim snagama radi ostvarenja ciljeva UZP-a. Stanišić je, kako se navodi, omogućio osnivanje i funkcionisanje logora i zatočeničkih objekata u kojima su pripadnici srpskih snaga tukli, seksualno zlostavljali i ubijali zatočenike nesrbe. Shodno tome, u optužnici se navodi da, premda je kao ministar unutrašnjih poslova bio dužan da štiti stanovništvo, nije preduzeo odgovarajuće mjere da zaštiti bosanske Bošnjake, bosanske Hrvate i druge nesrbe. Pored toga, Stanišić je, kako se navodi, ohrabrivao i omogućavao počinjenje zločina od strane srpskih snaga time što nije preduzeo odgovarajuće korake u cilju istrage, hapšenja ili kažnjavanja počinilaca takvih zločina, a isto tako je doprinio održavanju kulture nekažnjivosti time što je učestvovao u tobožnjim istragama o tim zločinima. Optužnica je sadržavala imena 1.735 ubijenih.

11.3. 2005. predao se MKSJ-u i u Haagu izjasnio da nije kriv ni po jednoj optužbi. 27.3. 2013. proglašen je krivim za zločin protiv čovječnosti: za progone, ubistva, mučenje, okrutno postupanje i nehumana djela, protivpravno zatočenje, prisilno premještanje i deportacije, pljačkanje imovine, bezobzirno razaranje gradova. Osuđen je na zatvorsku kaznu od 22 godine.

## Izvori

## Vanjske veze
* Sažetak presude na MKSJ-u
Johann Gottfried von Herder

**Johann Gottfried von Herder**, (* 25. kolovoza 1744. Mohrungen, Pruska; † 18. prosinca 1803. u Weimaru) je bio njemački književnik, prevoditelj, teolog i filozof Weimarške klasike. Plemićki naslov nosi od 1802. godine. Često ga se naziva i tvorcem pojma kulturnog nacionalizma.

## Biografija
### Mladost
Johann Gottfried Herder rođen kao sin kantora i učitelja Gottfrieda Herdera i njegove druge žene Anne Elisabethe, rođene Peltz. Iz poštovanja prema vrlo religioznim roditeljima je studirao teologiju. Njegovo prvo djelo je posvečeno smrti brata Carla Friedricha stihom *Auf meinen ersten Todten! das Liebste, was ich auf dieser Welt verloren*.

### Filozofija

Iako je u mladosti bio pod utjecajem filozofa poput Kanta i Rousseaua kasnije je postao najveći intelektualni protivnik prosvetiteljstva i značajno utjecao na razvoj romantizma u Njemačkoj. Time što je naglašavao naciju kao organsku sukpinu čija su obilježja poseban jezik, kultura i duh, Hernder je pridonio kako nastanku povijesti kulture tako i posebnog oblika nacionalizma koji ističe urođenost vrijednosti nacionalne kulture i narodu u koje su ukorijenjeni.

Definicijom pojma *Volkgeist* (duša naroda) s njim započinje etnologija.

Herder govori o nacionalnom duhu i karakteru, u kojem sve vrijednosti, aktivnosti i tvorevine do njihove filozofije i poezije, imaju zajedničko težište i koji ovima daje specifični karakter.

## Vanjske veze

* Umfangreiche Herder-Gedenkseite
* Internationale Herder-Gesellschaft
Arena (mjesečnik)

***Arena*** je bio britanski mjesečni časopis za muškarce sa sjedištem u Londonu koji je izlazio od 1986. do 2009. godine. Stvorio ga je Nick Logan, također poznat po osnivanju časopisa *[[The Face (magazin)|The Face]]*. Grafički dizajn je osmislio Neville Brody. Sadržaj su uglavnom činili članci o hrani, filmovina, fitnessu, seksu, muzika, elektronskim uređajima i knjigama. Bio je prije svega namijenjen "višoj" čitalačkoj publici, nalik na čitatelje *[[GQ (magazin)|GQ]]*, te je pokušao ponuditi nešto ozbiljniji i odrasliji "sadržaj" od lad magova kao što su *[[Maxim (magazin)|Maxim]]* i *[[FHM]]*. Suočen sa sve većom konkurencijom Interneta, te nakon nekoliko bezuspješnih pokušaja rebrandiranja, časopis je ugašen. U trenutku gašenja su osim britanskog postojala i izdanja u Ukrajini, Turskoj, Južnoj Koreji i Tajlandu.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Arena Magazine Belek Turkey Official Website 
* Arena revamp targets 'urban playboys'—Article in *[[The Guardian]]*
* Man’s Evolution Gets Played Out In This Arena —Interview with the editorial directors of *Arena* from Marketing Interactive.
Glas javnosti

**Glas javnosti** je bio nacionalni dnevni list koji se štampao u Beogradu od 20. aprila 1998. godine, kada je izašao prvi broj, pod nazivom *Novi Blic*, odnosno od 25. aprila 1998, kada je izašao prvi broj pod sadašnjim imenom. Glas javnosti se pozivao na tradiciju istoimenih dnevnih novina čiji je prvi primerak izašao u Kragujevcu, 15. jula 1874. Sada funkcioniše kao portal vesti.

Pokretač novina je Radisav Rodić, istovremeno i pokretač dnevnih novina Kurir i nedeljnika Stil. *Glas javnosti* je bio u opoziciji prema režimu Slobodana Miloševića od 1998. do 2000. godine. Prvi Glavni i odgovorni uradnik Glasa javnosti bio je Manojlo Vukotić, koji je, sa ekipom novinara i urednika koje je doveo iz „Blica“ i napravio prvi broj obnovljenog izdanja. Drugi glavni i odgovorni urednici Glasa javnosti su bili, hronološki, Srećko Petrić, Milan Bečejić, Milan Mišić, Slavoljub Kačarević, Perica Gunjić, Maja Vojinović, Petar Lazić, Ivan Čorbić, Slavica Jovović, Rodoljub Gerić, Đuro Bilbija, Ljiljana Staletović, Slobodan Milošević, Igor Ćuzović.

Šesnaestog januara 2010. na kioscima se pojavio poslednji broj Glasa. U saopštenju redakcije objavljenom u tom broju navedeno je da će se Glas ponovo štampati posle modernizacije i redizajniranja lista. Glas javnosti trenutno izlazi samo na Internetu gde se publikuju agencijske vesti.

## Vanjske veze
* Glas javnosti
Politika ekspres

**Politika ekspres** bile su srpske novine koje su izlazile u Beogradu od 1963. do 2005. Pokrenute su kao večernje novine, odnosno svojevrsno večernje izdanje mnogo poznatije ''Politike'' te konkurencija ''Večernjim novostima''. Uprkos početnih poteškoća i toga da su bile četvrte po redu novine u Beogradu, sa vremenom su dosegle veliku tiražu, koja je 1980-ih imala 200.000 primeraka. Krajem 1980-ih je, kao i *Politika*, uvela uređivačku politiku blisku Slobodanu Miloševiću i njegovom režimu, a što je uzrokom brojnih kontroverzi i rasprava. Verovatno najkontroverzniji broj je izdan 5. aprila 1999. za vreme NATO-vog bombardovanja SRJ kada je objavljen urednički komentar *Ćuruvija dočekao bombe* kojim je opozicioni novinski izdavač Slavko Ćuruvija optužen da je srećan zbog početka napada; s obzirom da je 11. aprila Ćuruvija ubijen, taj se komentar često tumači pozivom na njegovu likvidaciju. Posle petooktobarskih promena je *Politika ekspres* izgubila čitateljstvo i pala u finansijske poteškoće, a posle neuspelog pokušaja WAZ-Mediengruppe da u partnerstvu sa Politika AD 2004. spase list, *Politika ekspres* je konačno prestala izlaziti 2005.

## Vanjske veze
* Dnevne novosti i pregled štampe Politika Ekspres
WAZ-Mediengruppe

**WAZ-Mediengruppe** njemačka je medijska tvrtka sa sjedištem u Essenu. Izdaje novine i tjednike s ukupno više od 500 izdanja u devet država. U Njemačkoj se tvrtka nalazi na trećem mjestu po veličini.

Pored Njemačke djeluje na tržištima Austrije, Hrvatske, Mađarske, Bugarske, Srbije, Rumunjske, Albanije, Makedonije i Rusije. Posjeduje i dijelove austrijske Kronen Zeitung i Kuriera.

Od prosinca 1998. WAZ Media Group posjeduje udio od 49% Europapress Holdinga.

Grupa izdaje u zemlji i inozemstvu 38 dnevnih listova, 108 publikacija i stručnih časopisa kao i 133 listova za oglašavanja.

U privatnom je vlasništvu obitelji osnivača. Upravitelj je od 2002. Bodo Hombach (jedan od bivših najutjecajnijih političara njemačke Socijaldemokratske stranke (SPD) ) i od 2008. Christian Nienhaus.

## Izdanja u Hrvatskoj
Među WAZ ovim izdanjima su Jutarnji list, Slobodna Dalmacija, Sportske novosti, Slavonski dom, Dubrovački vjesnik, Šibenski list, Globus, Arena, Auto klub, Auto blic, Gloria, Cosmopolitain, Moto Klub, Teen, Moja tajna, O.K., Grazia, Playboy, Tena i Vita.

## Vanjske veze
* Službena stranica WAZ-Mediengruppe
Pobjeda (novine)

***Pobjeda*** su crnogorske novine koje izlaze od 1944. godine. Prvi broj je izdan za vrijeme Drugog svjetskog rata u Nikšiću, a nakon tri broja su se počele izdavati na Cetinju. Od 1954. se izdaju u Podgorici. Sve do 1975. su bile dvonedeljnik, a otada su prešle na dnevno izlaženje. Do 1990-ih su bile jedine dnevne novine u Crnoj Gori, a tek 2000-ih su im dio čitateljstva preuzele privatne novine ''Dan'' i ''Vijesti''. Sve do 2010. su se objavljivale na ćirilici kada je, nakon ankete čitatelja, odlučeno da se počnu objavljivati na latinici, jer su tako odustale od ćirilice.

Uz Pobjedu se izdaje *Arena*, jedini crnogorski sportski dnevni list, a od 2010. i *Magazin*.

## Izvori

## Vanjske veze
* Official website
Vijesti (Podgorica)

**Vijesti** su crnogorski nezavisni dnevnik. Prvi broj *Vijesti* izašao je u Podgorici 1. septembra 1997. godine. Izdavač lista je kompanija *Daily press*, koja je posljednjih godina razvila veoma zapaženu izdavačku djelatnost.

U periodu od osnivanja do proglašenja crnogorske nezavisnosti list je snažno podržavao proces zaokruživanja državnog suvereniteta Crne Gore, da bi u narednom periodu postao najuticajniji kritičar djelovanja Vlade Republike Crne Gore, konstantno ukazujući na propuste u procesu privatizacije, monopolizam i sporost u realizaciji reformi. 

Vijesti su najtiražniji dnevni list u Crnoj Gori. 

Izvršni direktor lista je Željko Ivanović, a glavni i odgovorni urednik Mihailo Jovović.
Jutarnji list (1912–1941)

***Jutarnji list***, dnevnik što je u Zagrebu izlazio od 28. veljače 1912. do 13. travnja 1941.

## Povezano

* *[[Jutarnji list]]*

## Izvor

* Katalog Nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu. URL:http://katalog.nsk.hr/
Melissa Leo

**Melissa Chessington Leo** (14. septembar 1960 -) je američka glumica, koja je postala poznata zahvaljujući ulozi policijske detektivke Kay Howard u TV-seriji **. Nakon toga je imala zapažen nastup 2008. u filmu *[[Frozen River]]*, za koji je nagrađena Oscar za najbolju sporednu glumicu.

## Izvori

## Vanjske veze
* Official Website
* 
* MediaRhyme Inc. 2011  83rd Annual Academy Awards – Oscar Results 2011
Bad Homburg vor der Höhe

**Bad Homburg vor der Höhe** ili samo **Bad Homburg** kako ga stanovnici zovu, je grad u njemačkoj pokrajini Hessen od 52 528 stanovnika, poznat kao ladanjski grad i termalno kupalište, a i po svom kasinu, kao njemački Monte Carlo.
## Geografija
*Bad Homburg vor der Höhe* leži na južnim obroncima masiva Taunus , udaljen 16 km sjeverno od Frankfurt na Majni, sa kojim je spojen u konurbaciju Frankfurt Rajna-Majna u kojoj živi čak 5 600 000 stanovnika .
## Historija
*Bad Homburg* se kao naselje prvi put spominje u zapisima iz 12. vijeka, često je mijenjao gospodare. Od 1521. postao je posjed landgrafova Hessena, pod njima je kasnije postao nezavisni grad, i bio od 1622. do 1866. dio Kneževine Hessen-Kassel.

Za grad je bila značajna 1834. kad su ponovno otkriveni elizabetanski termalni izvori, koje su inače koristili još Rimljani. Ubrzo nakon tog otkrića izgrađena su prva kupališta, a 1841. i prvi kasino oko kojeg je iznikao čitav novi ladanjski grad. *Bad Homburg* je postao destinacija međunarodne mondene elite (osobito su ga voljeli Rusi).

Jedan od njegovih čestih gostiju bio je i engleski princ Edvard VII.. Uz njega je vezana jedna zgoda iz 1890. on je *iz vica* posudio od lokalnog milicionera njegov neobični - šešir, koji mu se dopao pa ga je stalno nosio. Ubrzo je ušao u modu i bio poznat kao šešir Homburg
## Znamenitosti
Najveća znamenitost grada je *Palača [[landgraf]]ova* izgrađena 1680. - 1685. sa tornjem iz 12. vijeka i zgrada Kasina.

Pored *Bad Homburga* nalazi se arheološki lokalitet Saalburg, koji je za antičkog Rima bio granična utvrda. Ona je otkrivena i potpuno rekonstruirana u 19. vijeku.
## Privreda
Ekonomija *Bad Homburg* i danas se vrti oko kupališta i kasina, iako u najnovije vrijeme ima puno malih visokotehnoloških firmi koje se bave softverom i elektronikom.

Ipak dobar dio građana *Bad Homburga* samo spava u njemu, a radi u obližnjem Frankfurtu.
## Gradovi partneri
*Bad Homburg* ima ugovore o bratimljenju sa slijedećim gradovima:

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Službene stranice grada  
* ''Bad Homburg'' na portalu Encyclopædia Britannica