open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zaprežna kola

**Zaprežna kola** su  drveno vozilo na četiri kotača, osmišljeno tako da ga mogu vući životinje.

## Historija

Poznato je da su se koristila još u 1. vijeku pne., i to sa takvim inovacijama kao što su žbice i metalni obruči kotača. Čak i vrlo stari 
primjerci imali su takve pojedinosti kao što je rotirajuća prednja osovina i klin za osiguranje od ispadanja kotača iz osovina. Dakle u svom esencijalnom obliku, zaprežna kola su u općoj upotrebi već oko 2.000 godina.

Tokom 9. vijeka kreirano je nekoliko dodatnih poboljšanja kod tijela i konstrukcije, pa su zaprežna kola istisnula dvokolice kao prijevozno sredstvo
za putnike i međugradski prijevoz. Iako su ona zbog same konstrukcije bila teža, njihovo kutijasto tijelo bilo je puno korisnije za prijevoz tereta
i poljoprivrednih proizvoda, a zbog četiri kotača (a ne dva) bila su puno stabilnija  i mirnija u vožnji.

Zaprežna kola su se proizvodila u raznim veličinama i tipovima, kao i ona koja su se koristila za prijevoz putnika, a ta su imala opruge između okvira i podvozja.
Tek od 16. vijeka pojavile su se kočije koje su iz tog posla izbacile.
Jedna vrsta zaprežnih kola - conestoga, postala je poznata kao teretno vozilo 18. vijeka, a njen nastavljač prerijska škuna, bilo je najčešće vozilo 
koje su koristili američki doseljenici u selidbi na zapad.
## Reference

## Vanjske veze

*''Wagon''
Borivoje Bora Stojanović

**Borivoje „Bora“ Stojanović** (Beograd, 5. oktobar 1929 — Beograd, 1. mart 2008) je bio srpski glumac.

## Uloge

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1950.-te
|-
| 1958. || Te noći || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1960. || Bolje je umreti || 
|-
| 1963. || Čudna devojka || Milicioner
|-
| 1967. || Kad budem mrtav i beo || 
|-
| 1968. || Sile (TV) || 
|-
| 1969. || Rađanje radnog naroda (serija) || Konobar Pirke
|-
| 1969. || Muzikanti (serija) || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1971. || Don Kihot i Sančo Pansa (TV) || 
|-
| 1971. || S vanglom u svet (serija) || 
|-
| 1971. || Diplomci (serija) || Budina mušterija
|-
| 1971. || Hronika palanačkog groblja (mini-serija) || 
|-
| 1972. || Majstori (serija) || Muž od džudistkinje
|-
| 1973. || Kamiondžije (serija) || 
|-
| 1975. || Otpisani (serija) || Čovek
|-
| 1975. || Pozorište u kući 3 (serija) || Popadićkin advokat
|-
| 1976. || Disput u noći (TV) || Franjevac
|-
| 1978. || Stići pre svitanja || Stražar
|-
| 1978. || Povratak otpisanih (TV serija) (serija) || Kapetan Šmit / Slikar
|-
| 1979. || Slom (serija) || General
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1983. || Kakav deda takav unuk || Lekar
|-
| 1984. || Tajni dnevnik Sigmunda Frojda (jug.-amer. film) || Profesor Von Šmirc
|-
| 1984. || Banjica (TV serija) || Ministar prosvete Velibor Jonić
|-
| 1987. || Bolji život (serija) || Glumac epizodista
|-
| 1988. || Četrdeset osma — Zavera i izdaja (serija) || Andrej A. Ždanov
|-
| 1989. || Švedski aranžman || 
|-
| 1989. || Balkan ekspres 2 (serija) || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1991. || Mala šala (TV) || Direktor škole
|-
| 1991. || Kabuto (japansko-američki film) || 
|-
| 1993. || Raj (TV) || 
|-
| 1995. || Teatar u Srba (serija) ||
|-
| 1995. || Kraj dinastije Obrenović (serija) || Doktor Vladan Đorđević
|-
| 1996. || Očevi i oci (TV) || Slobodan Jovanović
|-
| 1997. || Gore Dole || Vlasnik pekare
|-
| 1998. || Bekstvo (TV) ||
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2000.-te
|-
| 2001. || Harold i Mod (TV) || 
|}

## Vanjske veze
*
Kad se setim sreće

***Kad se setim sreće*** je jugoslovenska TV drama emitovana 1967. godine. Režirao ju je Mario Faneli, a scenario je pisao Aleksandar Popović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Tristan Bernard

**Tristan Bernard**, pravim imenom Paul Bernard (7. septembar 1866 - 7. decembar 1947) bio je francuski pisac koji se isticao izuzetnom žanrovskom raznovrsnošću, ali je najveću popularnost stekao komedijama i humoreskama. Za vrijeme Drugog svjetskog rata su ga zbog jevrejskog porijekla višijske vlasti smjestile u zloglasni koncentracioni logor Drancy, ali je odatle, zbog protesta javnosti, izvučen prije nego što je razliku od većine zatvorenika, bio deportiran u njemačke logore smrti. Umro je nekoliko godina kasnije, a što se pripisuje posljedicama zarobljeništva.

## Vanjske veze
*
Le Petit Café

***Le petit café*** () je komedija francuskog pisca Tristana Bernarda prvi put izvedena 1911. godine. Protagonist je Albert Loriflan, konobar u jednoj pariškoj kavani koji iznenada naslijedi veliku sumu novca, ali je još uvijek ugovorom vezan za vlasnika kavane koji ga, pak, ne želi razvgrnuti, nadajući se da će tako od Alberta ishoditi novac. Radnja prikazuje kako Albert umjesto odlučuje nastaviti služiti kao konobar, a na kraju se i zaljubi u vlasnikovu kćer Yvonne.

*Le petit café* je nekoliko puta bio ekraniziran - u Francuskoj kao istoimeni nijemi film sa Maxom Linderom u glavnoj ulozi i režiji Bernardovog sina Raymonda, te u Hollywoodu kao zvučni film *[[Playboy of Paris]]* i njegova francuska verzija *[[Le Petit Café (film, 1931)|Le Petit Café]]*. Godine 1967. je po njoj u Jugoslaviji snimljena i na programu JRT emitirana TV-drama *[[Kafanica na uglu]]*.
Kafanica na uglu

***Kafanica na uglu*** je jugoslovenska TV drama napravljena u produkciji RTV Beograd i emitovana 1967. godine. Režirao ju je Ljubomir Draškić, a scenario je pisao Miroslav Karaulac prema komediji *[[Le Petit Café]]* francuskog pisca Tristana Bernara.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Kad budem mrtav i beo

***Kad budem mrtav i beo*** je jugoslovenski crno-beli igrani film iz 1967. godine. Režirao ga je Živojin Pavlović, a scenario su pisali Ljubiša Kozomara i Gordan Mihić. Često se navodi kao jedno od najpoznatijih ostvarenja Crnog talasa.

Prema nekim navodima, britanski režiser Džon Šlezindžer je izjavio da je *Kad budem mrtav i beo* bio jedna od inspiracija za njegov mnogo poznatiji film *[[Ponoćni kauboj]]*.

Uloga Džimija Barke je proslavila Dragana Nikolića. Originalno je namenjena za Borisa Dvornika, koji je tokom snimanja filma bio u vojsci.

## Radnja

Janko Bugarski, zvani Džimi Barka, mora da napusti zajedno sa svojom devojkom Lilicom privremeno zaposlenje kao sezonski radnik. Bez posla, kreće sa Lilicom u neizvesnost. Majka, siromašna pralja, ne može da mu pomogne, a u fabrikama i preduzećima nema mesta. Da bi došao do para, Džimi potkrada radnike na jednom gradilištu i bežeći od gonilaca, izgubi Lilicu. 
Tada započinje odiseja Džimija Barke. Sreće kafansku pevačicu, Dušku, postaje njen ljubavnik i uči da peva. Peva veoma rđavo, ali to mu ne smeta da putuje po varošicama, peva na vašarima i po zabačenim vojnim garnizonima. U jednoj varošici sreće mladu zubotehničarku Bojanu, i sa njom odlazi u Beograd na takmičenje mladih pevača. 
Umesto aplauza i afirmacije, dočekuju ga zvižduci i uvrede. Džimi beži sam i na jednom brodu ponovo sreće Lilicu, koja živi od džeparenja i simuliranja trudnoće. Oboje odlaze kod upravnika bivšeg gradilišta Milutina, u pokušaju da ga ucene: mlada žena navodno nosi njegovo dete. Milutin otkriva da su ga prevarili. Pokušava da siluje Lilicu, ali ga Džimi sprečava. Pokušava da ga ubije i ismeva ga pred radnicima. Poniženi i iznervirani direktor, uzima svoju pušku i ubija Džimija.

## Uloge

## Nagrade

* Pula - Zlatna Arena za film, Zlatna Arena za režiju (Živojin Pavlović), Specijalna nagrada za najboljeg glumca (Dragan Nikolić), Najbolji film godine
* Niš - Specijalna nagrada za najboljeg glumca - Dragan Nikolić, Specijalna nagrada za najbolju glumicu - Ružica Sokić, Zlatna medalja Politike Ekspres

## Kulturno dobro

* Jugoslovenska kinoteka je, u skladu sa svojim ovlašćenjima na osnovu Zakona o kulturnim dobrima, 28. decembra 2016. godine proglasila sto srpskih igranih filmova (1911-1999) za kulturno dobro od velikog značaja. Na toj listi se nalazi i film "Kad budem mrtav i beo".
* 2018. godine Jugoslovenska kinoteka u saradnji sa kompanijom A1 i Centar filmom obnovila je i digitalno restaurisala ovaj filmski naslov. Restaurisana verzija filma je prikazana na filmskom festivalu u Berlinu u okviru prestižnog oficijalnog programa *Forum* a za publiku u Srbiji specijalna projekcija je održana 21. februara u svečanoj sali Jugoslovenske kinoteke.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Kad budem mrtav i beo - Centar film
* Kad budem mrtav i beo - filmska banka
Aplec del Caragol de Lleida

L’ **aplec del Caragol** je gastronomska manifestacija koja se anualno održava od 1980. jednog vikenda u maju, na obalama reke Segre i Champs Elysees u Lleidi. Osim gastronomije, manifestacija uključuje i muziku, limene orkestre i paradu kroz gradske ulice. Godine 2010. na ovoj manifestaciji prisustvovalo je 200.000 posjetilaca i konzumirano je dvanaest tona puževa.

## Historija
Godine 1980. godine na prvom festivalskom okupljanju učestvovalo je oko 300 grupa, a blizu 4000 posjetilaca je učestvovalo na prvoj gastronomskoj manifestaciji ovog tipa u Lleidi. Grupa koja je nosila naziv *L’Ordre del Caragol* bila je prva grupa na Aplecu. L’Ordre del Caragol je okupio 18 grupa i proveli su dan uz rijeku Segru. Zatražili su suradnju i dozvolu od Gradskog vijeća Lleide kako bi mogli da se okupe u naselju Cappont.

Dana 1. 4. 1981. l'Ordre del Cargol je poslao prvo cirkularno pismo grupama gdje ih informira o glavnim odlukama donesenim na posljednjem sastanku predstavnika grupa i o registraciji 34 grupe i 2300 učesnika sljedećeg *Aplec del Caracola*. Iste godine rodio se i *Aplequet* ili Jesenje okupljanje, koje je okupljalo zainteresirane prvog vikenda oktobra i do 60 grupa i 3000 članova za odavanje počasti originalnom dnevnom okupljanju i slavlju. U slavlju četvrtog l’Aplec del Caragola snimnjene su i popularne pjesme o Lleidi, među kojima je jedna posvećena puževima. Godine 1986. l'Aplec del Caragol se uključuje u program *Festa Major de Lleida*. Sedmicu dana prije proslave l’Apleca, dana 8. maja 1988 godine, Lleida je ušla u Guinnessovu knjigu rekorda postigavši svjetski rekord u najvećem konzerviranju puževa. Na festivalu 1990. je predstavljeno novo izdanje albuma s novih devet pjesama čiju su muziku i tekst pisala braća Àngel i Joan Martínez, a među njihovim kooperantima bili su i Manuel Peralta, Eduardo Quijada, te Federació de Colles de l'Aplec.
 
Godine 1994. formirana je prva demokratska uprava l’Aplec. Godine 2002. Đeneralitat Katalonije proglasio je l’Aplec proslavom nacionalnog interesa.

## Reference
Kineski zid (TV drama)

***Kineski zid*** je jugoslavenska TV-drama emitirana  1967. godine. Režirao ga je Berislav Makarović, a predstavlja adaptaciju istoimenog komada švicarskog pisca Maxa Frischa.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Die Chinesische Mauer

***Die Cinesische Mauer*** () je drama švicarskog pisca Maxa Frischa premijerno prikazana u Zürichu 1946. godine. Radnja se događa u drevnoj Kini za vrijeme gradnje Velikog zida kada Qin Shi Huang nastoji otkriti budućnost te mu se javlja niz ličnosti iz kasnijih epoha, uključujući ženu iz sadašnjosti koja ga pokušava spriječiti da vlada tiranski i tako započne ciklus nasilja koji bi doveo do stvaranja nuklearnog oružja i uništenja čovječanstva.
The Cocktail Party

***The Cocktail Party*** () je drama britanskog pisca T. S. Eliota prvi put izvedena 1949. godine u Edinburghu. Protagonisti su Edward i Lavinia Chamberlayne, bračni par iz koji već duže vremena živi odvojeno i sprema razvod, ali se radi očuvanja društvenog statusa zajedno pojavljuje na koktel-zabavi. Radnja prikazuje kako ih na zabavi pronalazi tajanstveni gost koji ih pokušava uvjeriti da razmisle o tome da ipak ostanu zajedno. Drama stilski lavira između parodije salonskih komedija tipičnih za britanski predratni teatar i mračnih drama gdje se ozbiljno prespituju filozofska pitanja. Nakon brodvejske premijere je godine 1951. osvojila nagradu Tony.

Godine 1967. je u tadašnjoj Jugoslaviji prikazana adaptacija u obliku TV-drame *[[Koktel (TV drama)|Koktel]]*.

## Vanjske veze
* 
* The T.S. Eliot Page
Robert C. Jones

**Robert Clifford Jones** (30. 3. 1936., - ) je filmski montažer, scenarist, sveučilišni profesor na University of Southern California. 1978. dobio je Oscar za najbolji originalni scenario za film *[[Coming Home (1978 film)|Coming Home]]* (1978). Njegov jedini drugi film za koji je napisao scenarij je *[[Being There]]* (1979), ali je nagrade za tu kategoriju dobio autor romana Jerzy Kosinski jer je Jones bio nepotpisan suradnik. Ostatak karijere fokusirao je na montažu, te je bio jedan od glavnih suradnika režisera Arthura Hillera (sedam filmova od 1967. do 1992.) i Hala Ashbya (četiri filmova od 1973. do 1982). Jones je tri puta nominiran za Oscar za najbolju montažu (*[[It's a Mad, Mad, Mad, Mad World]]* (1963), *[[Guess Who's Coming to Dinner]]* (1967), *[[Bound for Glory (film)|Bound for Glory]]* (1976).

## Reference

## Vanjske veze
*
*Robert C. Jones at Imsdb.com
*Robert C. Jones Awards
Kravata u šarenom izlogu

***Kravata u šarenom izlogu*** je jugoslovenska TV drama iz 1967. godine. Režirao ju je Berislav Makarović, a scenario je pisao Mile Stanković.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Kuda posle kiše

***Kuda posle kiše*** () je jugoslovenski igrani film snimljen na makedonskom jeziku 1967. godine. Režirao ga je Vladan Slijepčević, a scenario je pisao Jovan Ćirilov.

## Radnja

Stanislava Pešić igra romantičnu mladu ženu želi da nema malograđanski mentalitet svojih roditelja.
Njeni roditelji su članovi društvene elite i uživaju u blagodatima novca i političkih veza.
Njen verenik je ranije delio njene progresivne ideale, ali se postepeno udaljavao od tog uverenja.
Iako pokušava da ne postane poput njenih roditelja, ona neizbežno postaje deo grupe od koga je dugo bežala.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Kroz šibe

***Kroz šibe*** je jugoslavenska TV-drama emitirana 1967. godine. Režirao ju je Joakim Marušić, a predstavlja adaptaciju istoimenog romana Ulderika Donaldinija.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Nada Subotić

**Nada Subotić** (Bošnjaci, 11. listopada 1931. – Zagreb, 28. siječnja 2016.), bila je hrvatska kazališna, televizijska i filmska glumica.

## Biografija

Nada Subotić rođena je 11. listopada 1931. godine u Bošnjacima kod Županje. Osnovnu školu i gimnaziju pohađala je  u Vinkovcima. Glumom se počela baviti još za vrijeme gimnazijskog školovanja. Akademiju dramske umjetnosti  završila je 1954. u Zagrebu, a od rujna iste godine članica je kazališta ''Gavella'', na čijoj je pozornici provela cijeli svoj radni vijek, sve do odlaska u mirovinu 1990. Nastupala je na radiju i televiziji ("Posljednji Stipančići", "Sezona lova", "U registraturi", "Čovik i po"). Potkraj 2005. proslavila je pedesetu godišnjicu umjetničkoga rada u kazalištu ulogom Mag Folan u predstavi "Ljepotica iz Leenanea" Martina McDonagha u kazalištu Mala scena u Zagrebu.

U Parizu se udala za književnika Juru Kaštelana s kojim je dobila jedno dijete, kćer Ladu, dramaturginju i dramatičarku. Umrla je 28. siječnja 2016. godine u Zagrebu u 85. godini života.

## Filmografija
### Televizijske uloge
* "Večernja zvona" (1988.)
* "Nepokoreni grad" (1982.)
* "U registraturi" (1974.)
* "Kruh" (1968.)
* "Kroz šibe" (1967.)

### Filmske uloge
* "Kotlovina" kao doktorica Perak (2011.)
* "Ispod crte" kao Irma Požgaj (2003.)
* "Put u Raj biznis klasom" (2002.)
* "Krhotine - Kronika jednog nestajanja" (1991.)
* "Adagio" (1989.)
* "Sokol ga nije volio" kao Staza (1988.)
* "Večernja zvona" kao časna sestra (1986.)
* "Crveni i crni" (1985.)
* "Nitko se neće smijati" kao Marija (1985.)
* "Istarska rapsodija" (1978.)
* "Slučaj maturanta Wagnera" (1976.)
* "Basna" (1974.)
* "Zaista zamršen slučaj" (1973.)
* "Putovanje" (1972.)
* "U gori raste zelen bor" (1971.)
* "Mirisi, zlato i tamjan" (1971.)
* "Overnjonski senatori" (1970.)
* "Čamac za kron-princa" (1969.)
* "Sezona lova" (1968.)
* "Posljednji Stipančići" (1968.)
* "Protest" kao Marija (1967.)
* "Cintek" (1967.)
* "Službeni položaj" (1964.)
* "Pred smrt" (1964.)
* "Arina" (1963.)
* "Ženidba" (1960.)

## Nagrade
1997. je dobila nagradu Vladimir Nazor za životno djelo u području kazališne umjetnosti.

## Reference

## Vanjske veze
*
Iva Marjanović

**Iva Marjanović** (Zagreb, 6. lipnja 1939.) je hrvatska kazališna, televizijska i filmska glumica.

## Filmografija
### Televizijske uloge
* "Ptice nebeske" (1989.)
* "Nepokoreni grad" (1982.)
* "U registraturi" kao Ivičina majka (1974.)
* "Prosjaci i sinovi" kao Nuša (1972.)
* "Dobro jutro, gospodine Karlek" (1970.)
* "Sumorna jesen" (1969.)
* "Kratak susret" (1968.)
* "Kroz šibe" (1967.)

### Filmske uloge
* "Anđele moj dragi" (1995.)
* "Orao" kao Jasna (1990.)
* "Nadvožnjak" (1987.)
* "San o ruži" kao Ljuba (1986.)
* "Rani snijeg u Münchenu" kao Katica (1984.)
* "Pod starim krovovima" (1984.)
* "Car se zabavlja" (1975.)
* "Overnjonski senatori" (1970.)
* "Zlostavljanje" (1970.)
* "Moja strana svijeta" (1969.)
* "Žeđ" kao žena (1990.)
* "Donator" (1969.)
* "Poštanski sandučić" (1968.)
* "Žur u Magdelandu" (1968.)
* "Ladanjska sekta" (1967.)
* "Đavolji rep" (1967.)
* "Škorpion u znaku vage" (1967.)
* "Pred svakim pragom" (1964.)

## Vanjske veze
*
Koraci kroz magle

***Koraci kroz magle*** je jugoslovenski partizanski film iz 1967. godine. Režirao ga je Žorž Skrigin, kome je to bio poslednji igrani film u filmografiji, a scenario su pisali Mihajlo Renovčević i Branko Savić. Protagonisti su petorica partizana - tri ranjenika i dva zdrava borca - koji se, koristeći maglu, pokušavaju probiti kroz obruč nemačkih esesovaca, a pri čemu ih progoni esesovski oficir (koga glumi Voja Mirić).

## Uloge

## Vanjske veze
*
Koktel (TV drama)

***Koktel*** je jugoslovenska TV drama napravljena u produkciji RTV Beograd i emitovana 1967. godine. Režirala ga je Mira Trailović, a predstavlja adaptaciju pozorišnog komada *[[The Cocktail Party]]* britanskog pisca Tomasa Sternsa Eliota.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Mirko Vojković

**Mirko Vojković** (Vis, 25. rujna 1925. – Zagreb, 25. rujna 1988.), hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.

## Biografija
Glumačku školu pohađao u je Zagrebu. Od 1951. do 1954. nastupao je u Istarskom narodnom kazalištu (tada Narodnom kazalištu u Puli), potom od 1954. do 1959. u Zagrebačkom gradskom kazalištu Komedija, a od 1959. bio je član Dramskoga kazališta Gavella. Bio je vrsni tumač komičnih likova. Široj javnosti poznat je po ulozi *Pošćera Andrije Bombište* u televizijskoj seriji *[[Naše malo misto]]*.

## Reference

## Vanjske veze
*
Kasarne Moncada

**Kasarne Moncada** su bile kasarne u Santiagu de Cubi, nazvane po generalu Guillermu Moncadu, heroju Kubanskog rata za nezavisnost. Kasarne su najpoznatije po tome što su 26. srpnja 1953. godine bile meta napada kubanskih revolucionara predvođenih Fidelom Castrom. Iako je napad bio neuspješan, odnosno vladine snage su prisilile revolucionare na povlačenje, historičari ga danas smatraju početkom Kubanske revolucije.

Nakon neuspjelog napada, većina preživjelih revolucionara je uhapšena i izvedena pred sud u Santiagu, dok se ostatak povukao ili otišao u egzil, izbjegavši suđenje. Suđenje je započeo 21. rujna 1953. godine, a zaključeno je 6. listopada iste godine nakon 11 ročišta. Interesantno je primijetiti kako je kubansko pravo bilo temeljeno na *[[Code civil]]u*, a ne na anglosaksonskom pravu susjednih Sjedinjenih Država, tako da je revolucionarima sudilo tročlano vijeće. Fidel Castro je zastupao samog sebe te je lagao pred sudom kako bi spasio svoje suborce; posljedica toga bilo je razdvajanje procesa protiv Castra u zasebno suđenje. Po zaključenju procesa, 19 pobunjenika je oslobođeno zbog nedostatka dokaza, dok su ostali osuđeni na zatvorske kazne.

Castro je, kao školovan pravnik, iskoristio vrijeme u zatvoru kako bi napisao svoj poznati govor, *[[La historia me absolverá]]*, koji je krijumčaren iz zatvora stranicu po stranicu od strane revolucionarke Haydée Santamaría, nakon čega je i objavljen. Vlada je brzo popravila štetu nastalu u napadu, međutim Castro je 1960. godine utvrdu kasarni pretvorio u školu. Tri tjedna nakon, osobno je vozio buldožer kojim je srušio vanjske zidove kasarni. Godine 1978. došlo je do njihove obnove, a polovica glavne zgrade je pretvorena u Muzej 26. srpnja. Castrov *[[Movimiento 26 de Julio]]* nazvan je u čast datuma napada na kasarne.
Ladanjska sekta

***Ladanjska sekta*** je jugoslavenska TV-drama nastala u produkciji Radiotelevizije Zagreb i premijerno prikazana 1967. godine. Režirao ju je Joakim Marušić, a scenario je napisao Ivica Ivanec po istoimenoj pripovjetci Ante Kovačića.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Nemirni

***Nemirni*** je jugoslovenski crno-beli igrani film snimljen 1967. godine u režiji Kokana Rakonjaca.

## Kratak sadržaj

Dogodila se teška saobraćajna nesreća, a od svedoka, milicija saznaje da je nesreću izazvao vozač ukradenog Pežoa 334-72. Vozač je bila devojka i da su u kolima bila četiri maloletna lica. Počinje potera na autostradi. Devojka koja je bila za volanom napušta kola i nestaje u noći, a odmah zatim auto doživljava težak udes. Milicija nalazi unesrećene u olupini, ali među njima nema devojke. Potraga za nepoznatom devojkom se nastavlja i u Beogradu. Ona uspeva da se sakrije u kabini jedne hladnjače, rekavši vozaču da je šumareva ćerka. Tokom vožnje on se zaljubljuje u nju. U motelu, milicija saznaje da je devojka otišla sa vozačem hladnjače, ali u trenutku kada patrola stigne hladnjaču devojka neopaženo uspeva da pobegne u šumu. Potera se nastavlja.

## Uloge

## Vanjske veze
* 
* Nemirni - filmska banka
Ana Krasojević

**Ana Krasojević** (Kragujevac, 20. novembar 1922 – Beograd, 20. februar 2010) je bila srpska filmska i televizijska glumica.

## Filmografija

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1950.-te
|-
| 1958. || Gospođa ministarka || 
|-
| 1959 - 1960. || Servisna stanica || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1961. || Prvi građanin male varoši || 
|-
| 1961. || Serafimov klub || 
|-
| 1967. || Muzička bajka ||
|-
| 1967. || Nemirni || Ana Bogojevic 
|-
| 1968. || Pusti snovi || Zoričina kuma
|-
| 1969. || Kros contri || 
|-
| 1969. || Ubistvo na svirep i podmukao način i iz niskih pobuda || svedok
|-
| 1969. || Silom otac || Arsina žena
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1971. || Opklada || 
|-
| 1974. || SB zatvara krug || 
|-
| 1976. || Čuvar plaže u zimskom periodu || Ljubičina majka
|-
| 1977. || Leptirov oblak || 
|-
| 1978. || Miris zemlje || 
|-
| 1978. || Zapach ziemi || Agata
|-
| 1979. || Nacionalna klasa || Šiljina majka
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1985. || Tajvanska kanasta || Sašina majka
|}

## Vanjske veze
*
Nož (film, 1967)

***Nož*** je jugoslovenski crno-beli kriminalistički film snimljen 1967. u režiji Žike Mitrovića. U njemu se Mitrović, čija su specijalnost dotada popularni, ali konvencionalni akcioni filmovi okušao u novom žanru, i to u stilu koji je sledio modernističke trendove tadašnjeg evropskog i svetskog filma. To se odnosi na poludokumentaristički pristup i inzistiranje na realizmu i autentičnosti, pa tako tada izuzetno popularni makedonski pevač Zafir Hadžimanov tumači lik veoma nalik na samog sebe. Mitrović je nekoliko godina kasnije isti pristup iskoristio u svom filmu *[[Ubistvo na svirep i podmukao način iz niskih pobuda (film)|Ubistvo na svirep i podmukao način iz niskih pobuda]]*.

## Sadržaj filma

Misteriozno ubistvo mladog pevača zabavne muzike u koje je upleteno nekoliko ličnosti, dugo predstavlja nerešivu zagonetku za iskusnog islednika. On upoznaje svet muzičara, producenata gramofonskih ploča, manekena i kockara, upadajući povremeno u opasne situacije, da bi na kraju otkrio ubicu u ličnosti u koju niko nije sumnjao.

## Uloge

## Vanjske veze
* 
* Nož - filmska banka
Zafir Hadžimanov

**Zafir Hadžimanov** (; Kavadarci, 25. decembar 1943 - Beograd, 27. mart 2021) bio je makedonski pjevač, kompozitor i pjesnik.

Bio je u braku je sa srpskom pjevačicom Senkom Veletanlić (sestrom Bisere Velentanlić) sa kojom ima sina Vasila, džez-muzičara.

## Festivali
* 1965. Opatija- Zašto dolaziš samo s kišom
* 1965. Zagreb - Čovjek kao ja
* 1966. Opatija - Tamara
* 1966. Split - Vražja Mare, druga nagrada publike
* 1966. Split - Trešnja (uz trio "Jeka")
* 1967. Split - Riđe kose
* 1967. Split - Do viđenja u jesen (sa Senkom Veletanlić)
* 1968. Skopje - Sramežlivi lugje (sa Ljupkom Dimitrovskom), Grand Prix
* 1969. Opatija - Bio je maj
* 1970. Skopje - Zošto
* 1970. Zagreb - Mari, Mari, Mari
* 1971. Skopje - Panagur
* 1972. Skopje - Kako Vardar
* 1973. Opatija - Ukrašću te
* 1973. Beogradsko proleće - Ciganske oči
* 1973. Skopje - Zošto, nagrada "Srebrni most"
* 1973. Zagreb - Ima -nema
* 1974. Opatija - Hajde da se igramo mala (duet sa Senkom Veletanlić)
* 1974. Skopje - Tuđa si
* 1975. Beogradsko proleće - Od sunca do sna
* 1976. Beogradsko proleće - Spavaj (sa Vladom i Bajkom, i ansamblom Lole)
* 1978. Beogradsko proleće - Plavi žaket
* 1978. Skopje - Ljubov neverna, pobednička pesma
* 1980. Beogradsko proleće - Sviraj svirče dok zora ne svane (sa Tamburicom 5)
* 1981. Zagreb - Golubice, pobednička pesma (duet sa Senkom Veletanlić)
* 1982. Beogradsko proleće - Beograd, stari bekrija (duet sa Senkom Veletanlić)
* 1984. Opatija - Pesma ljude voli (sa Senkom i Biserom Veletanlić)
* 1985. Festival radničke pesme, Niš - Crvena je krvca
* 1985. Zagreb - Treba nam love (sa Vladimirom Savčićem Čobijem)
* 1986. Beogradsko proleće - Dokle tako Sonja, prva nagrada
* 1986. Makfest - Pusta bila
* 1986. Niška jesen - Romska pesma, apsolutni pobednik
* 1989. Valandovo - Od ljubov se ne bega, pobednik
* 1990. Makfest - Januarska noć
* 1991. Beogradsko proleće - Jani Baći, nagrada za interpretaciju
* 1993. Beogradsko proleće - Sviraj moj maestro

## Vanjske veze
* Službena stranica  
*
Palma među palmama

***Palma među palmama*** je jugoslovenski crno-beli igrani film iz 1967. godine. Režirao ga je Milo Đukanović, a scenario je napisao Slobodan Novak.

## Radnja

Bivša prostitutka, traži penziju za svoj nekadašnji rad, što joj socijalizam, svojim humanim principima, ne osporava. Da bi ostvarila svoje pravo, potrebna su joj dva svedoka, a ona ih ima mnogo više. Međutim problem je jer niko neće da svedoči. Celo društvo pokazuje svoju sebičnost, lažni moral, predrasude i licemerje a ona potom umire ne uspevši da ostvari svoju veliku želju.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
*
Zvonko Lepetić

**Zvonimir Lepetić** (Berane, Kraljevina SHS, 17. novembar 1928. – Zagreb, SFRJ 4. januar 1991), hrvatski i jugoslovenski glumac.

Rođen je u Beranama u mešovitom braku: naime, Lepetićev otac je bio Hrvat, a majka Crnogorka. Glumom je počeo da se bavi relativno kasno. Svoju prvu ulogu ostvario je 1966. godine u filmu „Konjuh planinom“, a zadnja uloga pred smrt mu je bila u filmu „Gluvi barut“ 1990. godine, po istoimenom delu Branka Ćopića. Za života je ostvario uloge u 58 filmova i 11 igranih serija.

Jugoslovenskoj gledalačkoj publici je ostao u sećanju po maestralnim tumačenjima svojih likova. Njegova najpoznatija uloga je svakako ona Đure Čvorovića u Balkanskom špijunu Dušana Kovačevića. Pored nje tu su uloge predsednika mesnog odbora druga Radiše u filmu „O pokojniku sve najbolje“, sadističkog ustaše Gavrana u Zafranovićevoj „Okupaciji u 26 slika“ i veselog ekonoma Brke u seriji „Kapelski kresovi“.

I drugi članovi porodice Lepetić su se bavili glumom. Zvonkov brat Jozo i Zvonkova žena Terezija su takođe bili glumci, ali ne tako uspešni i poznati kao Zvonko.

Umro je u Zagrebu 4. januara 1991. godine.

U novembru 2005. godine plasirao se 8. na listi „Najbolji hrvatski glumac svih vremena“ koju je sastavio hrvatski filmski časopis „Holivud“.

## Filmografija (izbor)
* *[[Gluvi barut]]* (1990.)
* *[[Belle epoque]]* (1990./2007.) 
* *[[Krivda]]* (1989.) TV
* *[[Čovjek koji je znao gdje je sjever a gdje jug]]* (1989.) TV
* *[[Leo i Brigita]]* (1989.) TV
* *[[Braća po materi]]* (1988.) 
* *[[Tajna manastirske rakije]]* (1988.) 
* *[[Večernja zvona]]* (1988.) TV 
* *[[Azra (1988.)|Azra]]* (1988.)
* *[[Marjuča ili smrt]]* (1987.)
* *[[Život radnika]]* (1987.)
* *[[Misija majora Atertona]]* (1986.) TV - četnički vojvoda Spasoje Dakić
* *[[Balkanski špijun]]* (1984.)
* *[[Okupacija u 26 slika]]* (1978)
* *[[Ludi dani (1977.)|Ludi dani]]* (1977.)
* *[[Punom parom (TV serija)|Punom parom]]* (1978.)

## Vanjske veze
*
Lopovi, talenti i obožavaoci

**Lopovi, talenti i obožavaoci** je jugoslovenska TV-drama emitovana 1967. godine. Režirao ju je Radivoje Lola Đukić koji je napisao i scenario.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Iluzija (film)

***Iluzija*** je jugoslavenski crno-bijeli igrani film snimljen 1967. godine u režiji Krste Papića, kome je predstavljao prvi samostalni cjelovečernji film (nakon omnibusa *[[Ključ (film, 1965)|Ključ]]* iz 1965. godine). Protagonisti, koje tumače Vanja Drach i Slobodan Dimitrijević, su dvojica braće porijeklom iz zaostalog dinarskog kraja koji pripadaju različitim generacijama i svjetonazorima - Branko je situirani partijski funkcionar i direktor, a Ivo je buntovni nonkonformistički student. Radnja prikazuje kako zbližavanje Ive sa Brankovom prijateljicom Elom (čiji lik tumači Marija Lojk) izaziva nepremostiv jaz među braćom. *Iluzija* je nakon premijere dočekana negativnim kritikama, da bi pohvale dobila tek tridesetak godina kasnije.

## Uloge

## Reference
Pošalji čoveka u pola dva

***Pošalji čoveka u pola dva*** je jugoslovenski crno-beli kriminalistički film iz 1967. godine. Režirao ga je Dragoljub Ivkov, a scenario su pisali Milan Nikolić i Dušan Janićijević.

## Radnja

Organizovana međunarodna grupa kriminalaca pokušava da preko teritorije Jugoslavije služeći se mitom i korupcijom distribuira veliku količinu lažnih funti. Na njihovom tragu je Interpol. Inspektori pokušavaju da razotkriju aktere ove akcije i otkrivaju vođu bande čiji je identitet iznenadio i agente Interpola.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Pošalji čoveka u pola dva (www.ideaplus.rs)
Praznik (film)

***Praznik*** je jugoslovenski crno-beli igrani film iz 1967. godine. Režirao ga je Đorđe Kadijević, kome je to bio celovečernji debi i koji je zajedno sa Aleksandrom Petkovićem napisao scenario. Poznat je kao jedno od prvih ostvarenja jugoslovenske kinematografije koja je zbivanja iz Drugog svetskog rata prikazivala na način, koji je, doduše, implicitno, odudarao od službenog režimskog stava, pa se zbog toga ponekad smešta u ostvarenja Crnog talasa. Muzička numera koja se provlači kroz čitav film je srpska narodna pjesma *[[Na Uskrs sam se rodila]]*.

## Radnja

Radnja se dešava za vrijeme Drugog svjetskog rata i govori o dilemi kako sačuvati narod usred njemačke okupacije i ideoloških podjela. U srpskom selu na Badnji dan 1943, kapetan JVuO odlazi u grad na proslavu, a komanadu prepušta svom zamjeniku naredniku Katiću. Nijemci obaraju američki avion, a četnici prihvataju dvojicu oborenih polota. Čitavo selo vjeruje da su američki saveznici poslali delegaciju. Uskoro u selo u pratnji dolazi Nedićev major koji traži kola i izručenje američkih pilota. Pošto narednik Katić odbija izručenje pilota, a seljaci odbijaju da daju kola, Nedićev major ubija seoskog starješinu Nikolu. Ovo izaziva gnjev četnika koji streljaju majora i hapse njegova dva vojnika. Katić u strahu da će uhapsiti pilote, naređuje da skinu pilotske uniforme. Pošto u selu niko ne govori engleski, četnici vjeruju da su saveznici njima poslali delegaciju, dok poloti misle da su među partizanima. Iz predostrožnosti, četnici zatvaraju pilote, koji tokom noći bježe iz sela. Idućeg dana na Božić, Katić odlučuje da zarobljene nedićevce preobuče u američke uniforme i likvidira. Vidjevši šta će se desiti, okuplja se čitavo selo, a gazda Stevo moli da ne kolju zarobljene nedićevce. Ubrzo nakon što su nedićevci likvidirani, u selo dolazi kapetan Stojadinović sa Nijemcima, koji su u međuvremenu zarobili prave pilote. U svom raportu kapetanu, narednik izvještava o tome kako su američki piloti stradali prilikom pokušaja bjekstva. Nijemci napuštaju selo, a kapetan koji je shvatio da to nisu piloti, pred čitavim selom dovodi u pitanje narednikovu odluku o likvidaciji zarobljenih nedićevaca. Pred ogorčenim selom koje traži da se pred njih izvede narednik Katić, kapetan drži govor o tome kako su nepotrebno stradala četiri čovjeka: „*Ja sam danas hteo da vam čestitam praznik. Da ga zajedno provedemo, da zaigramo, zapevamo, a evo šta se dogodilo, zlo i naopako. Od juče u selu padoše četiri čoveka, crn nam praznik osvanuo. Na praznik pade krv.*“

## Uloge

## Vanjske veze
*
Smeđe oko, zlo oko

***Smeđe oko, zlo oko*** () je američko-jugoslovenski igrani film iz 1967. godine. Režirao ga je Robert Angus, a scenario su pisali Robert Angus i Harwey Alan Clich. Radnja prikazuje neobično prijateljstvo starca i 6-godišnje devojčice. Jednu od uloga u filmu tumači rok-muzičar Ron Tompson koji je snimio istoimenu pesmu.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Oberpullendorf (okrug)

**Okrug Oberpullendorf** (mađarski: *Felsőpulyai járás*, hrvatski: *Kotar Gornja Pulja*) je jedan od 190 austrijskih okruga (bezirka) 
od 37,622 stanovnika.

## Geografija

Okrug Oberpullendorf leži u Gradišću, administrativni centar je grad Oberpullendorf.

Oberpullendorf sa sjevera graniči sa Okrugom Mattersburg, sa zapada sa Štajerskom sa juga graniči sa Okrugom Oberwart i sa istoka graniči sa 
Mađarskom.

## Administrativna podjela okruga

Okrug Oberpullendorf je administrativno podjeljen na 28 općina od kojih jedna ima status grada, 13 ima status trgovišta, a njih 14 su obične općine;

### Gradovi

* Oberpullendorf

### Trgovišta

* Deutschkreutz
* Draßmarkt
* Horitschon
* Kobersdorf
* Lockenhaus
* Lutzmannsburg
* Markt Sankt Martin
* Neckenmarkt
* Raiding
* Steinberg-Dörfl
* Stoob
* Unterfrauenhaid
* Weppersdorf

### Općine

* Frankenau-Unterpullendorf
* Großwarasdorf
* Kaisersdorf
* Lackenbach
* Lackendorf
* Mannersdorf an der Rabnitz
* Neutal
* Nikitsch
* Oberloisdorf
* Pilgersdorf
* Piringsdorf
* Ritzing
* Unterrabnitz-Schwendgraben
* Weingraben
## Reference

## Vanjske veze
* ''Službene stranice Okruga Oberpullendorf''
Hasanaginica (film)

**Hasanaginica** (*Kameni despot ili jedna mogućnost narodne pjesme Hasanaginica*) je jugoslovenski igrani film iz 1967. godine. Scenario i režiju je uradio Miodrag Mića Popović prema motivima istoimene južnoslovenske narodne pjesme.

## Radnja
Radnja se odvija za vremene osmanske vlasti na Balkanu i prikazuje tragičnu sudbinu supruge lokalnog feudalca.

## Uloge

## Izvori
* Film na Jutjubu

## Vanjske veze
* IMDb: Hasanaginica (1967)
Crne ptice

***Crne ptice*** je jugoslavenski crno-bijeli igrani film snimljen 1967. godine u režiji Eduarda Galića kome je to bio cjelovečernji debi. Po žanru je mješavina drame i ratnog filma, a temelji se na istinitim događajima u kojima je sudjelovao Grgo Gamulin, Galićev tast, koji je pred sam kraj Drugog svjetskog rata uspio pobjeći iz ustaškog logora Stara Gradiška. Radnja je smještena u neimenovani ustaški logor čije se zatvorenike, potaknuti napredovanjem partizana, vlasti namjerava likvidirati tako što će ih utrpati u teretni vlak i dići u zrak zajedno sa strateški važnim mostom. Protagonisti su grupa zatvorenika koja to nastoje spriječiti. Prilikom snimanja filma je došlo do svađe između Gamulina, koji je namjeravao napraviti konvencionalni akcioni film i Galića, koji je to shvatio kao priliku da snimi autorski "umjetnički film" velikim dijelom nalik na ostvarenja koja će kasnije biti poznata kao crni val. Film, usprkos toga, nije bio naročito zapažen, ali je potakao kasnije karijere Fabijana Šovagovića koji se pojavljuje u ulozi ustaše koji citira psalme, te mladog Rade Šerbedžije u ulozi enigmatskog logoraša.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
*
Četvrti suputnik

***Četvrti suputnik*** je jugoslavenski crno-bijeli igrani film iz 1967. godine. Režirao ga je Branko Bauer, a scenario su pisali Branko Bauer i Slavko Goldštajn. Po žanru je politička drama koja se tematski velikim dijelom naslanja na njegov prethodni film *[[Licem u lice (film, 1963)|Licem u lice]]*, odnosno prikazuje probleme i mračnu stranu tadašnjeg socijalističkog samoupravnog sistema. Protagonist je partijski funkcionar koji se suprotstavlja svojim korumpiranim kolegama nastojeći osigurati da se društvena sredstva ulože u izgradnju sportske dvorane.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Džandrljivi muž (TV-drama, 1967)

***Džandrljivi muž*** je jugoslovenski televizijski film iz 1967. godine. Režirao ga je Zdravko Šotra, a scenario je pisan prema istoimenom delu Jovana Sterije Popovića.

## Sadržaj film

Jovan Sterija Popović opisuje namćora Maksima i njegovo nekorektno ponašanje prema svojoj drugoj ženi, Sofiji. Bilo šta što Sofija uradi, ili kaže, izaziva provalu ljutnje kod Maksima. Mada se Sofija svim silama trudi da ugodi mužu, on je sve nezadovoljniji. Međutim, i Sofijina trpeljivost ima granica, posle razgovora s Maksimovim bratom Jevremom, Sofija odlučuje da promeni ponašanje. Suprotstavlja se Maksimovoj kućnoj tiraniji i započinje bitku za priznanje prava žene, domaćice. Ta njena borba postaje joz zasnovanija, kada mesne vlasti odluče da izaberu najbolju ženu u varošici.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Džandrljivi muž

**Džandrljivi muž** može biti:

* Džandrljivi muž (drama), drama Jovana Sterije Popovića,

ili

* Džandrljivi muž (film iz 1967), TV-drama Zdravka Šotre po istoimenoj drami Jovana Sterije Popovića, u kojem igraju Franja Živni, Dobrila Šokica i mnogi drugi.
* Džandrljivi muž (film iz 1998), TV-drama Milana Kneževića po istoimenoj drami Jovana Sterije Popovića, u kojem igraju Svetislav Gončić, Branka Šelić i mnogi drugi.
Sallie McFague

**Sallie McFague** (Quincy, 25. 5. 1933. – ), američka feministička teologinja, spisateljica i ekološka aktivistkinja. Završila je studij engleske književnosti na Koledžu Smith u Northamptonu 1955. odnosno teologije na Univerzitetu Yale 1959. godine. Na istom univerzitetu magistrirala je 1960. i doktorirala 1964. godine (teza: "Literatura i kršćanski život", ). Za vrijeme boravka na Yaleu na nju je duboko utjecala dijalektička teologija K. Bartha, kao i učenja njenog profesora H. R. Niebuhra. Na Koledžu Smith stekla je i titulu *Litterarum doctor* (Litt. D.) 1977. godine. Godine 1959. udala se za Eugenea TeSellea kojem je rodila dvoje djece.

## Opus
Sallie je potpisivala svoje radove pod prezimenom McFague do 1977. godine, a kasnije kao TeSelle ili McFague-Teselle. Djelomična lista radova:
* *Literature and the Christian Life*. Yale: Yale University Press (1966)
* *Speaking in Parables: A Study in Metaphor and Theology*. Philadelphia: Fortress Press (1975)
* *Metaphorical Theology: Models of God in Religious Language*. Philadelphia: Fortress Press (1982)
* *Models of God: Theology for an Ecological, Nuclear Age*. Philadelphia: Fortress Press (1987)
* *The Body of God: An Ecological Theology*. Minneapolis: Fortress Press (1993)
* *Super, Natural Christians: How we should love nature*. London: SCM (1997)
* *Life Abundant: Rethinking Theology and Economy for a Planet in Peril (Searching for a New Framework)*. Minneapolis: Augsburg Fortress (2000)
* *A New Climate for Theology: God, the World and Global Warming*. Minneapolis: Augsburg Fortress (2008)

## Vanjske veze
*  Sallie McFague, The Boston Collaborative Encyclopedia of Modern Western Theology
*  Sallie McFague, Augsburg Fortress
*  Sallie McFague, Project MUSE
Honorarni kralj

***Honorarni kralj*** je jugoslovenska TV-drama emitovana 1967. godine. Režirao ju je Aleksandar Đorđević, a scenario je pisao Matija Bećković.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Operacija Mongoose

**Operacija Mongoose** (španjolski: *Operación Mangosta*), znana i kao **Kubanski projekt**, bila je tajna operacija CIA-je razvijena tokom prve godine mandata predsjednika Johna F. Kennedyja. Kennedy je 30. studenog 1961. godine odobrio seriju agresivnih tajnih operacija protiv vlasti Fidela Castra na Kubi. Operaciju je predvodio Edward Lansdale, general Američke ratne avijacije, a službeno je započela nakon neuspjele invazije u Zaljevu svinja. 

Operacija Mongoose je bila tajni program protiv komunističke vladavine na Kubi, a za cilj je imala rušenje Castrove vlasti; harvardski historičar Jorge Domínguez izjavio je kako je svrgavanje komunističke vlade na Kubi bio primarni fokus Kennedyjeve administracije. Jedan od dokumenata Državnog tajništva Sjedinjenih Država otkrio je kako je operacija doista imala za cilj "pomoći Kubi u svrgavanju komunističkog režima", uključujući i Fidela Castra, i "organizirati pobunu na Kubi do listopada 1962." Američki političari su htjeli "novu vladu, s kojom bi Sjedinjene Države živjele u miru". Među brojnim planovima bili su i neuspjeli pokušaji atentata na Fidela Castra. 

Operacija Mongoose se, kao i ranija invazija u Zaljevu svinja, pokazala neuspješnom i još jednom krahom američke vanjske politike prema Kubi. Operacija, koja je od 1961. do 1975. godine bila tajna, imala je, prema Noamu Chomskom, proračun od $50,000,000 godišnje te je zapošljavala oko 2,500 ljudi, među kojima 500 Amerikanaca. Akcija je javnosti otkrivena djelomično od strane Churchove komisije, a djelomično od strane istraživačkih novinara. Chomsky je tokom 1989. godine spekulirao kako operacija službeno možda još uvijek traje, međutim ne postoje jasni dokazi u prilog te teze.

## Reference

## Vanjske veze
* http://www.marxists.org/history/cuba/subject/cia/mongoose/c-project.htm *Operation Mongoose: The Cuba Project*, Cuban History Archive, 20 Feb 1962.
* http://www.gwu.edu/~nsarchiv/nsa/cuba_mis_cri/chron.htm *The Cuban Missile Crisis, 1962*, The National Security Archive.
* http://www.gwu.edu/~nsarchiv/nsa/cuba_mis_cri/620119%20Meeting%20with%20the%20Attorney%20Gen..pdf *Meeting with the Attorney General of the United States Concerning Cuba*, CIA minutes, 19 January 1962.
* http://www.gwu.edu/~nsarchiv/news/20010430/doc1.pdf *Justification for US Military Intervention in Cuba*, Joint Chiefs of Staff, 13 March 1962.
* http://www.gwu.edu/~nsarchiv/nsa/cuba_mis_cri/621004%20Minutes%20of%20Meeting%20of%20Special.pdf  *Minutes of Meeting of the [[NSC 5412/2 Special Group|Special Group]] on Operation Mongoose*, 4 October 1962.
* http://www.maryferrell.org/mffweb/archive/viewer/showDoc.do?docId=9983 *CIA Inspector General's Report on Plots to Assassinate Fidel Castro*, CIA Historical Review Program, 23 May 1967. (HTML version )
Mattersburg (okrug)

**Okrug Mattersburg** (mađarski: *Nagymartoni járás*, hrvatski: *Kotar Matrštof)*) je jedan od 190 austrijskih okruga (bezirka) 
od 39,364 stanovnika.

## Geografija

Okrug Mattersburg leži u Gradišću, administrativni centar je grad Mattersburg.

Mattersburg sa sjevera graniči sa Okrugom Eisenstadt-Umgebung, sa zapada sa Štajerskom sa juga graniči sa Okrugom Oberpullendorf i sa istoka graniči sa Mađarskom.

## Administrativna podjela okruga

Okrug Mattersburg je administrativno podjeljen na 19 općina od kojih jedna ima status grada, 5 ima status trgovišta, a njih 13 su obične općine;

### Gradovi

* Mattersburg

### Trgovišta

* Neudörfl
* Pöttsching
* Rohrbach bei Mattersburg
* Schattendorf
* Wiesen

### Općine

* Antau
* Bad Sauerbrunn
* Baumgarten
* Draßburg
* Forchtenstein
* Hirm
* Krensdorf
* Loipersbach im Burgenland
* Marz
* Pöttelsdorf
* Sieggraben
* Sigleß
* Zemendorf-Stöttera
## Reference

## Vanjske veze
* ''Službene stranice Okruga Mattersburg''
Mattersburg

**Mattersburg** (mađarski: *Nagymarton*, hrvatski: *Matrštof*) je grad na istoku Austrije od 
7,182 stanovnika.

Mattersburg je administrativni centar Okruga Mattersburg.

## Geografija

Mattersburg leži u sredini Gradišću u dolini rijeke Wulka, na istočnim obroncima masiva Rosaliengebirge.

## Historija

Mattersburg je prvi put dokumentiran 1202. pod imenom **Villa Martini**, za srednjeg vijeka tu je bio zamak grofova od Mattersburga, koji je srušen 1294. pa su oni izgradili novi u Forchtensteinu.

Tadašnji *Mattersdorf* dobio je status trgovišta 1354. Nakon tog se dvaput dizao iz pepela, jer je izgorio 1774. i 1856.

Nakon Prvog svjetskog rata grad je pripao Mađarskoj, tek 1921. postao je austrijski, 1924. promjenjeno mu je ime u Mattersburg, a status grada dobio je 1926.

## Znamenitosti

Znamenitosti Mattersburga su utvrđena parohijska crkva podignuta između 14. i 15. vijeka, 
sa neogotičnim oltarom i baroknim enterijerom.

## Privreda

Od 2,505 zaposlenih koliko ih je bilo 1991. bilo zaposleno u Mattersburgu, oko 66% ih je radilo u uslužnom sektoru i administraciji, ostali su radili u građevinarstvu, proizvodnja betona, keramičke 
pločice i tvornici konzervi.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada Mattersburga''
Wulka

**Wulka** (mađarski i hrvatski: *Vulka*) je rijeka u austrijskom Gradišću duga 38 km, zapadna pritoka Nežiderskog jezera.

## Karakteristike

Wulka izvire kod Forchtensteina na obroncima masiva Rosaliengebirge (Okrug Mattersburg) na nadmorskoj visini od 343 metara.
Od tamo teče prema jugoistoku, preko sjevernog Gradišća i grada Mattersburga (258 m) do ušća u Nežidersko jezero.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Wulka''
Conestoga

**Conestoga** (engleski: *Conestoga wagon*) bila su zaprežna kola koja je vuklo 4 do 6 konja, razvijena tokom 18. vijeka u 
Sjedinjenim Američkim Državama duž rijeke Conestoga u Grofoviji Lancaster 
- Pennsylvania. 

## Historija i karakteristike

Conestoga su bila idealna kola za vuču tereta preko loših cesta Divljeg Zapada. Imala su kapacitet do šest tona, i 
pod zakrivljen prema gore s obje strane, koji je sprečavao da teret zbog trešnje ispadne iz kola, uz to i bijelu platnenu ceradu za zaštitu od nevremena.

Nasljednik Conestoge bila je Prerijska škuna, koju su također koristili američki pioniri za selidbu na zapad. Ime je dobila po svojoj bijeloj ceradi, koja je izdaleka podsjećala na jedra škune. Za razliku od Conestoge Prerijska škuna imala je ravno dno na stražnjem dijelu.

## Izvori

## Vanjske veze

*''Conestoga wagon''
Conestoga (rijeka)

**Conestoga** zvana često i *Conestoga Creek* je rijeka duga 104 km u Sjedinjenim Američkim Državama - Pennsylvania, desna pritoka rijeke Susquehanna.

## Karakteristike

Conestoga izvire kod grada Caernarvon u Grofoviji Berks, od tamo teče prema jugozapadu do ušća u Susquehannu  kod gradića Safe Harbor u Grofoviji Lancaster.

Kotlina rijeke je tokom historije bila važan put u prodoru na Divlji Zapad, u njoj su tokom tokom 18. vijeka, razvijena slavna zaprežna kola Conestoga, koja su ime dobila po njoj.

Sliv rijeke velik je 1230 km² i proteže se najvećim dijelom po Grofoviji Lancaster i sasvim malim dijelom po grofovijama Chester, Lebanon i Berks.

## Reference

## Vanjske veze

*  ''Conestoga River Watershed''
Let 455 kompanije Cubana de Aviación

**Cubana de Aviaciónov let 455** je bio kubanski avionski let iz Barbadosa na Jamajku koji je srušen 6. 10. 1976. godine usred terorističkog bombaškog napada. Svih 48 putnika i 25 članova posade su izgubili svoje živote kada je došlo do eksplozije u avionu marke Douglas DC-8-40; korišteni eksplozivi su različito identificirani kao dinamit ili C-4.

Dostupni dokazi su inkriminirali nekoliko antikastrovskih kubanskih emigranata povezanih s CIA-om te članove venezuelanske tajne policije DISIP-a. Nakon što je Kuba promptno optužila Sjedinjene Države za upletenost u rušenje, došlo je do značajnih političkih trzavica usred Hladnog rata. Dokumenti koje je CIA objavila 2005. godine otkrivaju kako je agencija već u lipnju 1976. godine imala čvrste dokaze o planovima kubanskih emigranata za napad na kubanski avion. Bivši CIA-jin operativac Luis Posada Carriles otkrio je mnoge detalje o napadu u svojoj knjizi *Caminos del Guerrero*, međutim je negirao bilo kakve teze o američkom sudjelovanju.

Ukupno četvocira muškaraca su uhapšeni zbog napada, a suđenje je održano u Venezueli. Freddy Lugo i Hernán Ricardo Lozano su osuđeni na 20 godina zatvora dok je Orlando Bosch oslobođen optužbi, nakon čega se preselio u Miami, FL, gdje je umro 2011. godine. Luis Posada Carriles je bio pritvoren osam godina, čekajući konačnu odluku, međutim je uspio pobjeći. Kasnije je otišao u Sjedinjene Države, gdje je pritvoren zbog ilegalnog prelaska granice, ali je konačno pušten 2007. godine.
## Reference