open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Scutellosaurus

***Scutellosaurus*** ("gušter sa malim štitom") bio je rod dinosaura biljojeda koji su prije 200 do 196 miliona godina (rana jura) nastanjivali Sjevernu Ameriku.

Klasificira se u skupinu Thyreophora, oklopljene dinosaure; njegovim najbližim srodnicima smatraju se *[[Emausaurus]]* i *[[Scelidosaurus]]*, još jedan oklopljeni dinosaur koji je bio četveronožac, za razliku od dvonožnog *Scutellosaurusa*. Jedan je od najranijih i najprimitivniji do sada zabilježeni predstavnik oklopljenih dinosaura.

## Opis

*Scutellosaurus* je bio lako građen i vjerovatno sposoban da hoda na zadnjim nogama. Imao je dužinu od oko 1,2 metra, visinu od 50 cm u kuku i težinu od oko 10 kg. U fosilne ostatke spadaju dva skeleta pronađena 1981. u Kayenti (Arizoni), mada je od lubanje pronađena samo donja vilica. Duž vrata, leđa i repa imao je više od 300 malenih, rožinom pokrivenih pločica. One su formirale paralelne redove, čak do pet sa svake strane tijela. Najveće pločice tvorile su jedan ili dva reda uz sredinu leđa od vrata do repa. Neke od njih bile su ravne, druge udubljene. Imao je neobično dug rep, vjerovatno radi uravnoteživanja cijelog oklopljenog tijela i dugih ruku, koje ukazuju na to da je stajao na četiri noge za vrijeme hranjenja. Imao je jednostavne zube koje je koristio za mljevenja i usitnjavanje mekog niskog raslinja. Vjerovatno nije imao mesnate obraze.

## Izvori

* *The Illustrated Dinosaur Encyclopedia*, D. Dixon, 1998 ()
Antoine François Prévost

Antoan Fransoa Prevo (; 1697 – 1769) je bio francuski književnik i povremeni član benediktanskog reda.

## Biografija

Prevo je rođen u Edenu, u pokrajini Artoa, gde mu je otac bio sudski činovnik. Porodica ga upisuje na jezuitski kolež u Edenu, želeći da postane sveštenik, ali ga on napušta (1712) da bi stupio u vojsku kao dobrovoljac. Kada je rat završen odlazi u Pariz, u kolež Arkurt. Godine 1717. ulazi u novicijat kod jezuita, u kolež La Fleš, ali posle godinu dana napušta red, opet stupa u vojsku, da bi je 1720. napustio i prešao u Holandiju. Odatle se brzo vraća i traži utočište kod benediktanaca. Tu piše satirične portrete svoje manastirske sabraće, a u potaji radi na svom prvom avanturističkom romanu. Iste godine Prevo beži iz manastira i sklanja se od policijske potere u Englesku, gde je proveo dve godine. Bavi se pisanjem, učenjem engleskog jezika, a izdržava se radeći kao kućni učitelj. London napušta 1730. i odlazi ponovo u Holandiju, da bi se tri godine kasnije vratio u London sa svojom prijateljicom Lenki Ekhart, bežeći od zajmodavaca. Ova londonska epizoda se umalo završila kobno. U krajnjoj materijalnoj krizi Prevo falsifikuje menicu na ime svog bivšeg učenika, zbog čega ga hapse. Kazna predviđena za ovaj prekršaj je tada bila smrt vešanjem, ali je, na intervenciju svog učenika i njegovog oca, oslobođen. Vraća se u Francusku i uz pomoć svojih pariskih prijatelj, kao pokajnik, ponovo stupa u red benediktanaca. Nastojeći da se materijalno osigura Prevo postaje tajni saradnik pamfletiste Gotjea. Kada je policija uhvatila pamfletistu i Prevoova aktivnost je bila otkrivena, pa je morao da pobegne u Brisel, a zatim u Frankfurt. Kada se afera stišala, vratio se u Pariz (1742) i posvetio mirnijem životu, najviše se posvetivši prevođenju raznih dela sa engleskog. Poslednje godine života provodi u svojoj kući u Sen-Firmenu kod Šantija, gde i umire.

## Literatura

* Francuska književnost, knjiga druga, u okviru Edicije strane književnosti, Izdavačko preduzeće „Nolit“, Beograd, 1976.
Manon Lescaut

***Histoire du chevalier Des Grieux et de Manon Lescaut*** (), poznatiji pod skraćenim naslovom ***Manon Lescaut***, je roman francuskog književnika Antoinea Françoisa Prévosta objavljen 1731. godine. Predstavlja sedmi i posljednji tom lažnih memoara pod naslovom *Mémoires et aventures d'un homme de qualité*. U njoj narator, vitez Des Grieux, opisuje kako je izgubio porodično nasljedstvo i razočarao oca pobjegavši sa svojom ljubavnicom, lijepom prostitutkom Manon Lescaut. Radnja opisuje kako Des Grieux, u nastojanju da osigura luksuzne predmete i lagodni životni stil Manon, mora varati prijatelje i činiti svakojake zločine; dvoje ljubavnika na kraju završe u (tada francuskom) New Orleansu gdje će na početku idilični boravak završiti tragedijom. Prévostov roman je zbog svoje teme izazvao senzaciju, ali i kontroverze te ga je tadašnja kraljevska cenzura dala zabraniti; usprkos toga je stekao popularnost zahvaljujući tome što se ilegalno preštampavao i distribuirao. Godine 1753. je Prévost izdao novu verziju očišćenu od "pikantnih" detalja i u kojoj protagoniste osuđuje sa stajališta katoličkog morala.

*Manon Lescaut* je kasnije postala poznata po tome što su je mnogi ugledni književnici citirali i navodili u svojim djelima, za što je vjerojatno najpoznatiji primjer *[[Dama s kamelijama]]* Alexandrea Dumasa sina, kao i inspiracija za balete, opere, brojne filmove i TV-serije.

## Vanjske veze
*  Manon Lescaut, version audio <nowiki/>
*  Manon Lescaut, texte version image
COPUOS

**COPUOS** (engl. *United Nations Committee on the Peaceful Uses of Outer Space*, poznato kao i **Vijeće Ujedinjenih naroda za miroljubivo korištenje vanjskog svemira** ili **Komitet OUN o mirovnom korišćenju svemira**) osnovano je 1958. godine (ubrzo nakon lansiranja Sputnjika) kao *ad hoc* vijeće. Godine 1959. službeno je uspostavljeno od strane Ujedinjenih naroda rezolucijom Opće skupštine br. 1472. Povjerenstvo ima dva podvijeća, znanstveno-tehnološko i pravno podvijeće.

## Svrha
Cilj COPUOS-a jest:

## Ugovori i sporazumi
COPUOS nadgleda sprovođenje pet ugovora i sporazuma:
* *[[Ugovor o svemiru]]* - ugovor o principima koji reguliraju aktivnosti država u istraživanju i korištenju svemira, uključujući Mjesec i druga nebeska tijela
* *[[Sporazum o spašavanju]]* - sporazum o spašavanju astronauta, povratku astronauta i povratku objekata lansiranih u svemir
* *[[Konvencija odgovornosti]]* - konvencija o međunarodnoj odgovornosti za štetu prouzročenu objektima u svemiru
* *[[Registarska konvencija]]* - konvencija objekata lansiranih u svemir
* *[[Ugovor o Mjesecu]]* - sporazum koji regulira aktivnosti država na Mjesecu i drugim nebeskim tijelima

## Zemlje članice
Vijeće COPUOS-a ima 68 članica:

***[[Afrika]]***:
:Alžir, Benin, Burkina Faso, Čad, Kamerun, Egipat, Južna Afrika, Kenija, Libija, Maroko, Niger, Nigerija, Senegal, Sijera Leone i Sudan

***[[Azija]]***:
:Filipini, Indija, Indonezija, Iran, Irak, Japan, Južna Koreja, Kazahstan, Kina, Libanon, Malezija, Mongolija, Pakistan, Saudijska Arabija, Sirija, Tajland, Turska i Vijetnam

***[[Europa]]***:
:Albanija, Austrija, Belgija, Bugarska, Češka, Francuska, Grčka, Italija, Mađarska, Nizozemska, Njemačka, Poljska, Portugal, Rumunjska, Rusija, Slovačka, Španjolska, Švedska, Švicarska, UK i Ukrajina

***[[Južna Amerika]]***:
:Argentina, Bolivija, Brazil, Čile, Ekvador, Kolumbija, Peru, Urugvaj i Venezuela

***[[Sjeverna Amerika]]***:
:Kanada, Kuba, Meksiko, Nikaragva i SAD

***[[Oceanija]]***:
:Australija

## Međunarodne organizacije sa statusom stalnog promatrača
Sljedeće organizacije izvan UN-a imaju stalni status promatrača u vijeću:

## Izvori

## Vanjske veze
*  Službene stranice COPUOS-a
*  International Institute of Space Law
*  Press Release: Committee on the Peaceful Uses of Outer Space Concludes 48th Session in Vienna (20. 6. 2005.) 
*  Prezentacija o COPUOS-u
Manon Lescaut (razvrstavanje)

*[[Manon Lescaut]]* (u originalu istoire du Chevalier Des Grieux et de Manon) je roman francuskog književnika Antoine-Françoisa Prévosta objavljen 1731. godine. Po njemu je napravljen niz opera, baleta, filmova i TV-serija.

* ''Manon Lescaut'' (balet) (1830), koreografija Jean-Pierre Aumer, muzika Jacques-Fromental Halévy
* ''Manon Lescaut'' (Auber) (1856), komična opera koju je napisao Daniel Auber
* *[[Manon]]* (1884), opera koju je napisao Jules Massenet
* ''Manon Lescaut'' (Puccini) (1893), opera koju je napisao Giacomo Puccini
* *[[Le Portrait de Manon]]* (1894), komična opera koju je napisao Jules Massenet

## Filmovi

* 1912 - *[[Manon Lescaut (film, 1912)|Manon Lescaut]]*, francuski film, rež. Albert Capellani
* 1914 - *[[Manon Lescaut (film, 1914)|Manon Lescaut]]*, američki film, rež. Herbert Hall Winslow
* 1918 - *Manon Lescaut*, italijanski film, rež. Mario Gargiulo
* 1919 - *[[Manon. Das hohe Lied der Liebe]]*, njemački film, rež. Friedrich Zelnik
* 1926 - *[[Manon Lescaut (film, 1926)|Manon Lescaut]]*, njemački film, rež. Arthur Robison
* 1940 : *[[Manon Lescaut (film, 1940)|Manon Lescaut]]*, italijanski film, rež. Carmine Gallone; ul. Alida Valli i Vittorio de Sica
* 1949 - *[[Manon (film, 1949)|Manon]]*, rež. Henri-Georges Clouzot
* 1951 - *[[Boulevard Solitude]]*, folmska opera, rež.- Hans Werner Henze
* 1954 - *[[Gli amori di Manon Lescaut]]*, italijanski film, rež. Mario Costa
* 1968 - *[[Manon 70]]*, francuski film, rež. Jean Aurel, ul. Catherine Deneuve

## Televizija
* 1975 - *Manon Lescaut*, TV-serija, rež. Sandro Bolchi
* 1978 - *Histoire du chevalier Des Grieux et de Manon Lescaut*, TV-serija, rež. Jean Delannoy
* 1990 - *Manon Lescaut*, TV-serija, rež. Liliana Cavani i Manuela Crivelli
* 1998 - *Manon Lescaut*, TV-serija, rež. Pierre Jourdan
* 2005 - *Manon Lescaut*, TV-serija, rež. Félix Breisach
* 2011 - *Manon Lescaut*, TV-serija, rež. Gabriel Aghion, ul.Samuel Theis i Céline Perreau
Manon Lescaut (balet)

***Manon Lescaut*** je pantominski balet u 3 čina za koga je koreografiju postavio Jean-Pierre Aumer, muziku komponirao Jacques-Fromental Halévy a libreto napisao Eugène Scribe i koji je premijerno izveden u Opéra de Paris 3. maja 1830. godine. Predstavlja prvu važniju scensku adaptaciju znamenitog romana *[[Manon Lescaut|Histoire du chevalier Des Grieux et de Manon Lescaut]]* Antoinea Françoisa Prévosta. Prilikom premijere su nastupali neki od najpoznatijih francuskih plesača tog vremena - Madame Montessu, Ferdinand, Marie Taglioni i Amélie Legallois .

Muzički historičari su tu predstavu označili kao prekid s dotadašnjim estetskim načelima predrevolucionarne Francuske, odnosno početak tranzicije prema romantičnim baletima. 

Osim ovog, pod istim imenom su postavljeni sljedeći baleti :
* 1846 : koreografija Giovanni Casati, muzika Vincenzo Bellini
* 1852 : koreografija Giovanni Colinelli, muzika Matthias Strebinger
* 1974 : koreografija Kenneth MacMillan, muzika Jules Massenet
Jean-Pierre Aumer

**Jean-Pierre Aumer** (Strassbourg, 21. april 1774. – Saint-Martin-de-Boscherville, jul 1833) bio je francuski plesač i koreograf. Karijeru mu je označilo dugogodišnje suparništvo sa Pierreom Gardelom, direktorom baleta Pariške opere, zbog koga je često nastupao izvan Francuske. Nakon što je njegovo mjesto naslijedio 1820. godine, u repertoar te kuće je donio neke moderne trendove, među kojima se ističe *[[Manon Lescaut (balet)|Manon Lescaut]]* iz 1830.

## Djela
  
* 1804 *La Fille mal gardée*, poslije Daubervala (Théâtre de la Porte Saint-Martin)
* 1805 *Rosina et Lorenzo* (Théâtre de la Porte St-Martin)
* 1805 *Robinson Crusoé* (Théâtre de la Porte St-Martin)
* 1805 *Le Page inconstant*, after Dauberval (Théâtre de la Porte St-Martin)
* 1806 *Jenny ou le Mariage secret* (Théâtre de la Porte St-Martin)
* 1806 *Les Deux Créoles* (Théâtre de la Porte St-Martin)
* 1808: *Les Amours d'Antoine et de Cléopâtre* (Opéra de Paris)
* 1814 *Zéphire et Flore* (Beč)
* 1814 *Louise et Alexis*, after *Le Déserteur* de Dauberval (Beč)
* 1814 *Myrsile et Antéros* (Beč)
* 1815 *La Fête de la rose* (Beč)
* 1815 *Les Bayadères* (Beč)
* 1816 *Les Noces de Thétis et de Pélée* (Beč)
* 1816 *Les Deux Tantes* (Beč)
* 1817 *Amour et Psyché* (Beč)
 
* 1817 *Érigone ou le Triomphe de Bacchus* (Beč)
* 1818 *Le Sommeil enchanté* (Beč)
* 1818 *Aline, reine de Golconde* (Beč)
* 1819 *Ossian* (Beč)
* 1820 *Emma ou le Mariage secret* (Beč)
* 1820 *Alfred le Grand* (Beč)
* 1820 *Les Pages du duc de Vendôme* (Paris Opera Ballet)
* 1821 *Jeanne d'Arc* (Paris Opera Ballet)
* 1824 *Le Songe d'Ossian* (London)
* 1825 *Cléopâtre, reine d'Égypte* (London)
* 1827 *Astolphe et Joconde* (Paris Opera Ballet)
* 1827 *[[La Somnambule ou L'Arrivée d'un nouveau seigneur]]* (Paris Opera Ballet)
* 1828 *Lydie* (Paris Opera Ballet)
* 1829 *La Belle au bois dormant* (Paris Opera Ballet)
* 1830 *[[Manon Lescaut (balet)|Manon Lescaut]]* (Paris Opera Ballet)
Instituto Federal da Bahia

**Instituto Federal da Bahia** je brazilski univerzitet u gradu Salvadoru u saveznoj državi Bahia. 

Univerzitet je osnovan 1910. godine i danas ga pohađa oko 31.000 studenata.

## Vanjske veze

* IFBA  (portugalski jezik)
Posljednji dani Pompeja (razvrstavanje)

**[[The Last Days of Pompeii|Posljednji dani Pompeja]]** () je historijski roman britanskog književnika Edwareda Bulwer-Lyttona objavljen 1834. godine. Osim toga može označavati nekoliko filmskih i TV-adaptacija:
* ''Gli ultimi giorni di Pompei'' (film, 1908), italijanski nijemi film, rež. Arturo Ambrosio
* ''Gli ultimi giorni di Pompei'' (film, 1913), italijanski nijemi film, rež. Eleuterio Rodolfi
* ''Gli ultimi giorni di Pompei'' (film, 1926), italijanski nijemi film, rež. Carmine Gallone & Amleto Palermi
* ''The Last Days of Pompeii'' (film, 1935), američki igrani film, rež. Ernest B. Shoedsack & Merian C. Cooper
* *[[Les Derniers Jours de Pompéi]]* (1950), francusko-italijanski film, rež. Marcel L'Herbier & Paolo Moffa
* ''Gli ultimi giorni di Pompei'' (film, 1959), italijanski igrani film, rež. Mario Bonnard & Sergio Leone
* ''The Last Days of Pompeii'' (1984), američka televizijska miniserija

## Povezano
* *[[Posljednji dan Pompeja]]*, slika koju je izradio Karl Brjuljov
* **, BBC-jev igrano-dokumentarni film iz 2003. godine
* *[[L'ultimo giorno di Pompei]]* (1825), opera koju je napisao Giovanni Pacini
* Pompeji
* Vezuv
Manon Lescaut (Auber)

***Manon Lescaut*** je opera u tri čina za koju je muziku komponirao Daniel Auber, a libreto napisao Eugène Scribe, a koja je premijerno izvedena u Parizu 1856. Predstavlja prvu od tri opere temeljene na istoimenom romanu Antoinea Françoisa Prévosta. Radnja opere je u mnogo čemu izmijenjena u odnosu na originalni roman. Od sve tri opere se najmanje izvodi, a što se dijelom temelji prilično visokim pjevačkim zahtjevima za glavnu žensku ulogu.

## Povezano
* ''Manon Lescaut'' (1893)
* *[[Manon]]* (1894)
Manon

***Manon*** je lirska opera za koju je muziku komponirao Jules Massenet, a libreto napisali Henri Meilhac i Philippe Gille, te koja je premijerno izvedena 1884. Predstavlja drugu operu temeljenu na romanu *[[Histoire du chevalier des Grieux et de Manon Lescaut]]* Antoinea Françoisa Prévosta. Radnja se događa u Francuskoj za vrijeme vladavine Luja XV i opisuje tragičnu ljubav mladog plemića i lijepe prostitutke. *Manon* je nakon premijere postigla veliki uspjeh i brzo osvojila sve važnije pozornice svijeta; danas se smatra jednom od najpopularnijih francuskih opera iz doba Belle Epoquea. Massenet je deset godina kasnije napisao njen nastavak pod naslovom *[[Le portrait de Manon]]*.

## Uloge

## Vanjske veze
*  
* Livret (avec une traduction en espagnol)
* Libretto in italiano , dal Fondo Ghisi della Facoltà di Musicologia dell'Università di Pavia
Jules Massenet

**Žil Masne** (; , 12. maj 1842 – , 13. avgust 1912) je bio francuski kompozitor. Najpoznatiji je po svojim operama, koje su bile veoma popularne krajem 19. i početkom 20. veka; nakon toga su pale u zaborav, ali su imale periodične preporode od sredine sedamdesetih godina.

## Biografija
Masne je rođen u Montou, tada malom selu, a danas delu grada Sent-Etjen. Kada je imao jedanaest godina njegova porodica se preselila u Pariz, tako da je mogao da studira na Konzervatorijumu. Godine 1862. osvojio je Rimsku nagradu (Grand Prix de Rome) i proveo je tri godine u Rimu. Njegova prva opera u jednom činu izvedena je u Opéra-Comique 1867, ali njegov dramatični oratorijum *Marie-Magdeleine* doneo mu je pohvale Čajkovskog i Gunoa.

Masne je prekinuo sa komponovanjem kako bi služio kao vojnik u francusko-pruskom ratu, ali se nakon završetka sukoba 1871. godine vratio svojoj umetnosti. Od 1878. bio je profesor kompozicije na Pariskom konzervatorijumu. Najveći uspeh postigle su njegove opere *Manon* (1884), *Werther* (1892) i *Thaïs* (1894). Među kasnijim zapaženim operma ističu se *Le jongleur de Notre-Dame* (1902) i *Don Quichotte* (Monte Karlo, 1910).

Pored opera, Masne je komponovao koncerte, baletsku muziku, oratorijume, kantate i oko dvesta pesama. Neka od njegovih nevokalnih ostvarenja postigla su široku popularnost i često se izvode: *Méditation religieuse* iz opere *Thaïs*, *Aragonaise* iz opere *Le Cid* i *Élégie* za solo klavir.

## Stvaralaštvo

### Opere
* *La grand'tante* - 1867
* *Don César de Bazan* - 1872
* *Le roi de Lahore* - 1877
* *Hérodiade* - 1881
* *[[Manon]]* - 1884
* *Le Cid* - 1885
* *Esclarmonde* - 1889
* *Le mage* - 1891
* *Werther* - 1892
* *[[Thaïs (opera)|Thaïs]]* - 1894
* *[[Le portrait de Manon]]* - 1894
* *La Navarraise* - 1894
* *Sapho* - 1897
* *Cendrillon* - 1899
* *Grisélidis* - 1901
* *Le jongleur de Notre-Dame* - 1902
* *Chérubin* - 1903
* *Ariane* - 1906
* *Thérèse* - 1907
* *Bacchus* - 1909
* *Don Quichotte* - 1910
* *Roma* - 1912
* *Panurge* - 1913
* *Cléopâtre* - 1914
* *Amadis* - 1922

### Oratorijumi i kantate
* *David Rizzio* - 1863
* *Marie-Magdeleine* - 1873
* *Ève* - 1875
* *Narcisse* - 1877
* *La Vierge* - 1880
* *Biblis* - 1886
* *La Terre Promise* - 1900

### Baleti
* *Le Carillon* - 1892
* *Cigale* - 1904
* *Espada* - 1908
* *L'histoire de Manon (arr. Lejton Lukas)- 1974

=== Orkestarska dela ===
* *Première suite d'orchestre* - 1867
* *Scènes hongroises* - 1870
* *Scènes pittoresques* - 1874
* *Scènes dramatiques* - 1875
* *Scènes napolitaines* - 1876
* *Scènes de féerie* - 1881
* *Scènes alsaciennes* - 1882
* *Fantaisie pour violoncelle et orchestre* - 1897
* *Concerto pour piano et orchestre'' - 1903

## Vanjske veze

* Veb sajt posvećen Žilu Masneu 
* Méditation religieuse iz opere Thaïs
Manon Lescaut (Puccini)

**Manon Lesko** (*Manon Lescaut*) je opera (*dramma lirico*= u četiri čina za koju je muziku komponovao Đakoma Pučinija, premijerno izvedena 1893. Predstavlja treću po redu i najpopularniju od svih opera temeljenih na istoimenom romanu Antoana Fransoa Prevosta.

## [[Libreto]]
Ruđero Leonkavalo (*Ruggiero Leoncavallo*), Marko Praga (*Marco Praga*), Domeniko Oliva (*Domenico Oliva*), Luiđi Ilika (*Luigi Illica*), Đuzepe Đakoza (*Giuseppe Giacosa*) i Đulio Rikordi (*Giulio Ricordi*) prema romanu „*Priča o vitezu de Grijeu i Manon Lesko*” (*L’historie du chevailer des Grieux et de Manon Lescaut*) Antoana-Fransoa Prevosta (*Antoine-François Prévost*).

## Praizvedba
1. februar 1893., Torino u *Teatro Regio*.

## Likovi i uloge

devojke, građani, narod, studenti, muzičari, gospoda, sveštenici, dvorske dame, strelci, mornari, pomorci (hor)

## Mesto i vreme
Francuska i Severna Amerika, druga polovina XVIII veka.

## Sadržaj
### I čin
Na trgu ispred krčme u Amjenu, velika grupa ljudi, uključujući i de Grijea, čeka putničku kočiju. Među putnicima je i glavni rizničar Žeron, narednik Lesko i njegova sestra Manon. Muškarci uđu u krčmu, dok Manon ostaje napolju. De Grije se na prvi pogled zaljubi u nju. U razgovoru mu saopštava da prema očevim željama je obavezna da ode u samostan. Dolazi Edmondo, prijatelj de Grijea, i govori mu da Žeron planira da otme Manon. De Grije joj izjavljuje ljubav i poziva je da zajedno odbegnu. Dok studenti zadržavaju Leskoa i Žerona klađenjem, zaljubljeni par beži u Žeronovoj kočiji.

### II čin
Manon živi u Žeronovoj kući u Parizu, nakon što je napustila de Grijea kada mu je nestalo novaca. Umara je veličanstvenost zdanja i ponovo žudi za de Grijeovom ljubavi. Od brata saznaje da je on još voli, i uz Leskoovu pomoć se oni sastaju u istoj kući, ali ih Žeron iznenadi. De Grije požuruje Manon da pobegnu. Dok ona skuplja svoj nakit, straža i Žeron upadnu u sobu. On optužuje Manon za krađu i ona biva uhapšena i osuđena na progonstvo.

### III čin
De Grije pokušava da je spase potkupljujući stražu, ali bezuspešno: Manon mora brodom otići u Ameriku. Oni se opraštaju i narednik bukvalno mora da otrgne Manon iz zagrljaja; kapetan broda dozvoljava da de Grije ode sa njom.

### IV čin
Želja Manon za luksuzom primorava de Grijea na krađu u Nju Orleansu i oni beže iz grada. U pustinji, Manon pada od umora. De Grije zalud traži vodu i ona, poslednjim dahom ga uveravajući u svoju ljubav, umire na njegovim rukama.

## Poznate muzičke numere
* *Donna non vidi mai simile a questa!* (*Ženu još ne videh takvu*) – de Grijeov solilokvijum (I čin) 
* *In quelle trine morbide* (*Među ovim zidovima*) – arija Manon (II čin)
* *Sola, perduta, abbandonata* (*Sama, zaboravljena, napuštena*) – arija Manon (IV čin)

## Vanjske veze
The Triumph of the Rat

***The Triumph of the Rat*** () je britanski crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. godine u režiji Grahama Cuttsa. Predstavlja nastavak filma ''The Rat'', koji je prethodne godine bio veliki hit. Ivor Novello ponavlja ulogu Pierrea Boucherona, mladog pariškog kriminalca i samozvanog "kralja" podzemlja velikih zavodničkih sposobnosti. Na samom početku radnje njegov lik preko bogate ljubavnice Zélie de Chaumet pronalazi put do "pristojnog" društva i ostavlja kriminalni polusvijet iza sebe, ali nakon što je iznevjeri zbog mlađe žene, suočava se s njenom okrutnom osvetom. Za razliku od prethodnog filma, u *The Triumph* nije nastupila američka glumica Mae Marsh u liku Pierreove djevojke Odille, pa je zato Novellov lik završio sa Zélie, jer je glumica Isabel Jeans bila dostupna. Posljednji film iz serije, *[[The Return of the Rat]]*, je snimljen tri godine kasnije.

## Uloge
* Ivor Novello ... Pierre Boucheron
* Isabel Jeans ... Zélie de Chaumet
* Nina Vanna ... Madeleine de l'Orme
* Marie Ault ... Mère Colline
* Julie Suedo ... Mou Mou
* Lewin Mannering ... Grof Henri Mercereau
* Adeline Hayden Coffin ... Vojvotkinja de l'Orme
* Charles Dormer ... René Duval

## Vanjske veze
* 
* ''The Triumph of the Rat''  at BFI Film & TV Database
Nelson (film, 1926)

***Nelson*** je britanski crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1926. u režiji Waltera Summersa. Temelji se na biografskoj knjizi Roberta Southeya i prikazuje život znamenitog britanskog flotovođe Horatia Nelsona, čiji lik tumači Cedric Hardwicke. *Nelson* predstavlja jedan od rijetkih Hardwickeovih filmova iz nijeme ere.

## Vanjske veze
* 
* ''Nelson'' at British Pathé
Nevski prospekt (Gogolj)

**Nevski prospekt** () je novela ruskog književnika Nikolaja Gogolja objavljena 1835. Radnja je smještena na istoimenu aveniju u Sankt Peterburgu i prikazuje kako dva sasvim različita muškarca - romantični umjetnik Piskarjov i cinični poručnik Pirogov - doživljavaju različite sudbine nakon što budu pratili žene u koje su se tamo zaljubili.

## Vanjske veze
* Online text (Russian) from public-library.ru
Nevski prospekt

**Nevski Prospekt** () ili **bulevar Neve**, je glavna i najpoznatija ulica u Sankt Peterburgu. Petar Veliki je planirao da ova ulica bude početak puta za Novgorod i Moskvu.

Ruski pisac Gogolj je napisao priču „Nevski Prospekt“ kojom opisuje vatren život njenih stanovnika.
 
Tokom rane sovjetske ere (1918-44) ova ulica je bila poznata kao bulevar 25-og oktobra, aludirajući na dan Oktobarke revolucije.

Danas je Nevski najzačajnija ulica u gradu. Mnoge poznate prodavnice su smeštene ovde, kao i najskuplji apartmani u gradu.

## Vanjske veze

* Sajt o ulici 
* Noćni pogledi na Nevski bulevar
* Palate na Nevskom Prospektu
Matematički fakultet Univerziteta u Beogradu

**Matematički fakultet Univerziteta u Beogradu** zvanično je osnovan 1995. godine izdvajanjem iz Prirodno-matematičkog fakulteta Univerziteta u Beogradu. Prva katedra za matematiku osnovana je 20. decembra 1873. godine na tadašnjem prirodno-matematičkom odseku Filozofskog fakulteta, pa se taj datum slavi kao „Dan Matematičkog fakulteta“. Nalazi se na adresi „Studentski trg 16“ u Beogradu.

Ovaj fakultet je matični fakultet za matematiku, informatiku i astronomiju u Srbiji.

## Smerovi
Trenutno na ovom fakultetu postoje tri odseka, podeljena na ukupno devet smerova:
* Odsek za matematiku
** Teorijska matematika i primene (4+1 godina)
** Numerička matematika i optimizacija (4+1 godina)
** Statistika, aktuarska i finansijska matematika (4+1 godina)
** Računarstvo i informatika (4+1 godina)
** Profesor matematike i računarstva (4+1 godina)
** Mehanika (4+1 godina)
* Odsek za informatiku
** Informatika (4+1 godina)
* Odsek za astronomiju i astrofiziku
** Astronomija (4+1 godina)
** Astrofizika (4+1 godina)

## Katedre
Fakultet ima nekoliko matematičkih, jednu računarsku i jednu katedru za astronomiju.

Na Katedri za računarstvo i informatiku su profesori Dušan Tošić, Gordana Pavlović-Lažetić, Duško Vitas, Miodrag Živković, Nenad Mitić, Predrag Janičić, Vladimir Filipović, Filip Marić, Miroslav Marić i Saša Malkov. Katedra je osnovana 1987. i njen prvi šef bio je Nedeljko Parezanović, redovni profesor, sada u penziji.

Na Katedri za astronomiju radi desetak nastavnika i saradnika. Šef Katedre je Dejan Urošević. Na Katedri su predavali poznati srpski profesori: Milan Nedeljković, Đorđe Stanojević, Milutin Milanković, Vojislav Mišković i drugi.

## Dekani

* Dr Zoran Kadelburg (1995-1998)
* Dr Neda Bokan (1998-2001)
* Dr Zoran Kadelburg (2001-2002)
* Dr Aleksandar Lipkovski (2002-2004)
* Dr Vladimir Janković vršilac dužnosti 2004.
* Dr Neda Bokan (2004-2007; od decembra 2006. do februara 2007. kao vršilac dužnosti)
* Dr Dragoljub Kečkić kao vršilac dužnosti od februara do novembra 2007.
* Dr Miodrag Mateljević (2007-danas)

## Povezano
* Spisak srpskih matematičara
* Spisak srpskih astronoma
* Katedra za astronomiju, Beograd

## Vanjske veze
* Matematički fakultet Univerziteta u Beogradu
1298 Nocturna

**1298 Nocturna** je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 40,04 km, 
a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,124 astronomskih jedinica (AJ).

Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 5,492 stepeni, a orbitalni period iznosi 2016,947 dana (5,522 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,152. 
Apsolutna magnituda asteroida iznosi 10,70 a geometrijski albedo 0,057.

Asteroid je otkriven 7. januara 1934. godine.

## Povezano
* Asteroid
* Asteroidni pojas

## Vanjske veze
* JPL stranica za dinamiku solarnog sistema
* Orbitalni elementi asteroida sa orbitom bliskom Zemlji 
* Asteroidi i male planete, univerzitet Harvard
* JPL podaci o asteroidu
Manon Lescaut (film, 1926)

***Manon Lescaut*** je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. u režiji Arthura Robisona. Radnja se temelji na istoimenom romanu francuskog književnika Antoinea Françoisa Prévosta i smještena je u Francusku u 18. vijeku. Naslovna protagonistica je glamurozna kurtizana koja se zaljubi u mladog i pustolovnog, ali siromašnog plemića koji je bez uspjeha pokušava spasiti. Film je značajan jer se u njemu u jednoj manjih uloga pojavila buduća hollywoodska diva Marlene Dietrich. Njegov uspjeh na evropskom tržištu je sljedeće godine potakao hollywoodske producente da snime vlastite verziju pod naslovom *[[When a Man Loves]]*.

## Uloge
* Lya De Putti – Manon Lescaut
* Vladimir Gajdarov – Des Grieux
* Eduard Rothauser – Marschall des Grieux
* Fritz Greiner – Marquis de Bli
* Hubert von Meyerinck – Der Jung de Bli
* Frida Richard – Manons Tante
* Emilie Kurz – Manons Tante
* Lydia Potechina – Susanne
* Theodor Loos – Tiberge
* Sig Arno – Lescaut
* Trude Hesterberg – Claire 
* Marlene Dietrich – Micheline
* Olga Engl –
* Karl Harbacher –
* Hans Junkermann –
* Hermann Picha –

## Vanjske veze
* 
* ''Manon Lescaut; allmovie.com
Rien que les heures

***Rien que les heures*** () je francuski crno-bijeli nijemi dokumentarni film snimljen 1926. u režiji Alberta Cavalcantija. U njemu se prikazuje svakodnevni život Pariza tokom 24 sata, i to perspektive običnih građana na njegovih ulicama. Cavalcantiju, koji je ranije sudjelovao u produkciji niza avangardnih filmova, *Rien que les heures* je predstavljao režijski prvijenac. Često se navodi kao jedan od najpoznatijih primjera dokumentarnog podžanra *[[gradska simfonija (žanr)|gradske simfonije]]*.

## Povezano
* *[[Berlin – Die Sinfonie der Großstadt]]* (1927)

## Vanjske veze
* 
* Film at Google Video
Šinjel (film, 1926)

***Šinjel*** () je sovjetski crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. u režiji Grigorija Kozinceva i Leonida Trauberga. Scenarij se temelji na motivima Petrogradskih priča Nikolaja Gogolja, odnosno pripovjetki *[[Nevski prospekt (Gogolj)|Nevski prospekt]]* i *[[Šinjel (Gogolj)|Šinjel]]*. Radnja je smještena u Sankt Peterburg u 19. vijeku i prikazuje isprazni život državnog službenika.

## Vanjske veze
*
Miss Mend

***Miss Mend*** (na Zapadu poznat i pod naslovom **Pustolovine tri reportera**) je sovjetski crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. u režiji Fjodora Ocepa i Borisa Barneta. Temelji se na pripovjetkama Marjete Šaginjan, a po žanru predstavlja kombinaciju špijunskog trilera i pustolovnog filma. Naslovna protagonistica je američka sekretarica koja uz pomoć trojice reportera, koji su odreda zaljubljeni u nju, pokušava zaustaviti dijaboličnu zavjeru američkih kapitalista koji žele uništiti Sovjetski Savez aktiviranjem bombi s bio-kemijskim oružjem. Film je izuzetno dug, a originalno se prikazivao u tri dijela. Usprkos toga je uživao ogromnu popularnost, a što se najčešće tumači time da sadrži brojne i za tadašnje standarde izuzetno spektakularne i atraktivne akcijske scene. Kasniji kritičari su u njima prepoznali uticaj klasičnih Feuilladeovih serijala, ali i novijih filmova kao što su Langovi trileri, kao i komedije Harolda Lloyda. Usprkos svega, na Zapadu je bio gotovo potpuno nepoznat sve dok 2009. na DVD-u nije izdana restaurirana verzija.

## Vanjske veze
* 
* Информация о фильме в базе данных сайта «Кино-Театр. РУ»
Jagodka ljubvi

***Jagodka ljubvi*** () ili ***Jagidka kohanja*** (, doslovno ***Plod ljubavi***) je sovjetska crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1926. u režiji Aleksandra Dovženka, kome je to predstavljao režijski prvijenac. Protagonist je frizer koji se uporno pokušava riješiti svog vanbračnog djeteta sve do trenutka kada majka na sudu dobije izdašnju alimentaciju, a nakon čega je pokušava oženiti. Dovženko je u svom filmu koristio akcione scene pod uticajem zapadnih filmova kojima je bio izložen kao član diplomatske misije u Varšavi.

## Literatura
* Одеська кіностудія
* Госейко Л., «Історія українського кінематографа. 1896&nbsp;— 1995», К.: KINO-КОЛО, 2005&nbsp;р. ISBN 966-8864-00-Х.

## Vanjske veze
*
Čjortovo koleso (film, 1926)

***Čjortovo koleso*** (, u prijevodu *Đavolje kolo*) je sovjetski crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. u režiji Grigorija Kozinceva i Leonida Trauberga. Temelji se na pripovjesti *Konjec hazji* Venjamina Kaverina. Protagonist, čiji lik tumači Pjotr Soboljevski, je mornar sa sovjetske krstarice *[[Aurora (krstarica)|Aurora]]* koji tokom noćnog izlaska u Lenjingradu bude privučen lijepom djevojkom te "zaglavi". Radnja prati njegove pustolovine među pripadnicima gradskog podzemlja koje će na kraju odati vlastima. Film, koji se odlikovao u kasnijim periodima rijetko viđenom iskrenošću pri prikazu siromaštva i društvene patologije u sovjetskom društvu je danas najvećim dijelom izgubljen, te su očuvane samo dvije role. Od njih je napravljena verzija 2002. prikazana na kanalu Rosija Kuljtura s novom muzikom.

## Vanjske veze
*
Mihajlo Pjanović

**Mihajlo Pjanović** (rođen 13. februara 1977. u Prijepolju) je nekadašnji srpski fudbaler, a igrao je na poziciji napadača. 
__SADRŽAJ__

## Karijera
Prve fudbalske korake je napravio u lokalnom Polimlju iz Prijepolja, da bi karijeru nastavio u Javoru iz Ivanjice (1994/95.). Prvoligaški debi imao je u dresu OFK Beograda (1995-1999) i za „romantičare“ sa Karaburme odigrao 82 prvoligaška meča i postigao 19 golova. Kao golgeter se potpuno arfimisao u beogradskoj Crvenoj zvezdi (1999-2003) u kojoj je na 111 prvoligaških utakmica postigao čak 80 golova. Dva puta prvak Jugoslavije (2000, 2001.) i triput osvajač kupa Jugoslavije (1999, 2000 i 2002.).

Pjanović je posle obećavajućih partija OFK Beogradu i Crvenoj zvezdi otišao u Rusiju, ali tamo nije ostavio dublji trag. Nekoliko sezona proveo je u moskovskom Spartaku (2003-2006) i Rostovu (2007) u kome je i okačio kopačke o klin.

### Reprezentacija
Za reprezentaciju Jugoslavije je odigrao pet susreta. Debitovao je 13. decembra 2000. protiv Grčke (1-1) u Ksantiju, a poslednji put nastupio 19. maja 2002. protiv Rusije (1-1) u Moskvi.

## Izvori

## Vanjske veze
* Mihajlo Pjanović na sajtu totalfootball.ru
Spartak (film, 1926)

***Spartak*** () je sovjetski crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1926. u režiji turskog sineasta Muhsina Ertugrula. Predstavlja adaptaciju romana italijanskog književnika Raffaella Giovagnolija. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Nikolaj Dejnar je Spartak, gladijator koji je u 1. vijeku pne. digao veliki ustanak protiv rimske vlasti. *Spartak* je sniman u produkciji odeskog studija VUFKU i predstavljao je jedan od njegovih najambicioznijih i najskupljih projekata; tom za pojedine scene je angažirano preko 3000 statista. Tom prilikom su se zbile financijske malverzacije koje će kasnije sovjetski spisateljski duo Iljf i Petrov iskoristiti kao inspiraciju za dio zapleta romana ''Zlatno tele''. Par godina kasnije je ukrajinski pisac Jurij Janovski snimanje opisao u poluautobiografskom romanu *Master korablja*.
130 Elektra

**130 Elektra** () je asteroid glavnog asteroidnog pojasa. Približan prečnik asteroida je 182,25 km, 
a srednja udaljenost asteroida od Sunca iznosi 3,122 astronomskih jedinica (AJ).

Inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike je 22,873 stepeni, a orbitalni period iznosi 2015,508 dana (5,518 godina). Ekscentricitet orbite asteroida iznosi 0,208. 
Apsolutna magnituda asteroida iznosi 7,12 a geometrijski albedo 0,075.

Asteroid je otkriven 17. februara 1873. godine.

## Povezano
* Asteroid
* Asteroidni pojas

## Vanjske veze
* JPL stranica za dinamiku solarnog sistema
* Orbitalni elementi asteroida sa orbitom bliskom Zemlji 
* Asteroidi i male planete, univerzitet Harvard
* JPL podaci o asteroidu
1300 Marcelle

**1300 Marcelle** je asteroid glavnog asteroidnog pojasa sa prečnikom od približno 27,84 km.
Afel asteroida je na udaljenosti od 2,806 astronomskih jedinica (AJ) od Sunca, a perihel na 2,754 AJ.

Ekscentricitet orbite iznosi 0,009, inklinacija (nagib) orbite u odnosu na ravan ekliptike 9,538 stepeni, a orbitalni period iznosi 1693,666 dana (4,637 godine). 
Apsolutna magnituda asteroida je 10,90 a geometrijski albedo 0,099.

Asteroid je otkriven 10. februara 1934. godine.

## Povezano
* Asteroid
* Asteroidni pojas

## Vanjske veze
* JPL stranica za dinamiku solarnog sistema
* Orbitalni elementi asteroida sa orbitom bliskom Zemlji 
* Asteroidi i male planete, univerzitet Harvard
* JPL podaci o asteroidu
Muhsin Ertuğrul

**Muhsin Ertuğrul** (), poznat i kao **Ertuğrul Muhsin Bey** () (7. mart 1892 - 29. april 1979) bio je turski kazališni i filmski glumac i režiser, poznat kao jedno od najznačajnijih imena turske kinematografije u prvoj polovici 20. vijeka.

Karijeru je započeo u kazalištu, a potom je radi daljeg usavršavanja boravio i radio u nizu evropskih država. 1910-ih je studirao kazališne tehnike kod Maxa Reinhardta, prije nego što je počeo nastupati u njemačkim filmovima, uključujući ostvarenja F. W. Murnaua. Svoj redateljski debi 1920. godine - film *[[Die Teufelsanbeter]]* - je snimio u Njemačkoj, a potom se vratio u domovinu gdje je osnovao studio Kemal Film. 1920-ih je kraće vrijeme radio u SSSR-u. Po povratku je sudjelovao u proizvodnji mnogih od najznačajnijih turskih filmova 1920-ih i 1930-ih.

## Vanjske veze
* Istanbul City Theatres - ''Muhsin Ertuğrul'' 
*
Ljesnaja bilj

***Ljesnaja bilj*** (; ) je sovjetski crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. godine u režiji Jurija Tariča, koji se smatra prvim igranim ostvarenjem bjeloruske kinematografije. Radnja se temelji na pripovjetci Mihasa Čarota i smještena je u vrijeme sovjetsko-poljskog rata 1920. godine, kada se tadašnja Bjelorusija našla pod poljskom vlašću. Protagonist je mladić koji se priključuje partizanima koji nastoje istjerati poljskog okupatora.

## Literatura
* Все белорусские фильмы: Том 1. Игровое кино (1926–1970). Минск: Беларуская навука, 1996. 

## Vanjske veze
* ''«Лесная быль» — первый белорусский фильм, просмотр только для избранных''  статья на сайте телеканала СТВ.
* Минск боевой: пехота идет к цирку, а на Октябрьской площади подстрелили красного кавалериста 
*
Nikab

**Nikab** (arapski: نقاب , "veo" ili "maska") je tkanina kojom neke muslimanske žene Arapskog svijeta pokrivaju lice. Po pravilu se radi od crne tkanine.

## Porijeklo

Porijeklo nikaba je predislamsko – Tertulijan je još početkom 3. vijeka pisao da Arapkinje u potpunosti prekrivaju lice, ponekad i jedno oko.

## Rasprostranjenost

Nikab je najviše rasprostranjen u zemljama Arapskog poluotoka kao što su: Saudijska Arabija, Jemen, Katar, Kuvajt, Oman, Bahrein i Ujedinjeni Arapski Emirati.

Prema predvladavajućem tumačenju koncepta hidžaba, žene bi trebale prekrivati isključivo kosu. Jusuf Karadavi, egipatski islamski teolog, smatra da nošenje nikaba nije obvezno niti poželjan način odijevanja žena islamske vjeroispovijesti. S druge strane, brojni teolozi iz Arabije zagovaraju nikab pa tako u Saudijskoj Arabiji sve muslimanke moraju nositi veo preko lica u svetim mjestima kao što su Meka i Medina. Godine 2008., vjerski poglavar Meke Muhamed Habadan, pozvao je žene da nose veo koji će im otkrivati samo jedno oko, da bi ostale muslimanke bile obeshrabrene i prestale se šminkati.

U mnogim zemljama zapadnog svijeta postoje antimaskirni zakoni odnosno zabrana nošenja nikaba i drugih pokrivala lica na javnim mjestima. Neki drugi arapski odjevni predmeti koji također pokrivaju lice su bušija i batula. Nikab se u zapadnom svijetu često miješa s burkom, paštunskom tradicionalnom odjećom koja pokriva cijelo tijelo uključujući i oči.

## Izvori

## Vanjske veze
Prometejizam

**Prometejizam** () je naziv za poljsku vanjskopolitičku doktrinu koja je kao cilj imala razbijanje ili slabljenje ruske odnosno sovjetske države kroz potporu secesionističkih nacionalističkih pokreta, odnosno stvaranje što je moguće većeg broja suverenih nacionalnih država na njenoj teritoriji. Koncept je ime dobio po Prometeju, mitskom grčkom polubogu koji je ljudima poklonio vatru i tako ih oslobodio ovisnosti o bogovima. Njegov autor i glavni podstrekač je bio poljski vojskovođa i državnik Jozef Pilsudski, a od njegovog dolaska na vlast 1925. do izbijanja drugog svjetskog rata je, u manjoj ili većoj mjeri, predstavljala neslužbenu politiku Druge poljske republike koja je prometeističke napore nastojala potpomoći pružanjem financijske, logističke i obavještajne pomoći različitim secesionističkim organizacijama.

Glavni izvor podataka o prometeizmu je bio poljski vojni obavještajac Edmund Charaszkiewicz, koji je od 1927. do njemačke invazije bio zadužen za koordinaciju i vođenje prometeimstičkih aktivnosti. Nakon odlaska u emigraciju u Francuskoj je cijeli koncept opisao u knjizi izdanoj u februaru 1940.

## Povezano
* Poljski mesijanizam
* Međumorje
* Blisko inostranstvo
Kraljevska institucija Velike Britanije

**Kraljevska institucija Velike Britanije** (), skraćeno **Kraljevska institucija** (; **RI**) je organizacija za promoviranje nauke i obrazovanja koje djeluje u Ujedinjenom Kraljevstvu. Osnovala ju je godine 1799. grupa vodećih britanskih naučnika na čelu sa Henryjem Cavendishem, a prvi predsjednik je bio George Finch. Tokom historije su njeni članovi bili neki od najistaknutijih britanskih naučnika, uključujući fizičara Michaela Faradaya, koji je od 1825. uveo tradiciju božićnih predavanja kojim se nastojala popularizirati nauka. Među članovima Kraljevske institucije je bilo 15 dobitnika Nobelove nagrade.

## Vanjske veze

* The Royal Institution of Great Britain
* The Ri Channel
* The Davy Faraday Research Laboratory
* All parts and information you will need to build a Faraday DC Homopolar Magnet Motor. 
* The Science Media Centre
Prognostička karta

**Prognostička karta** grafički je prikaz meteoroloških elemenata u prostoru, u nekom budućem vremenu. Prognostičke karte se danas općenito izrađuju pomoću računala, i to na način da sustav diferencijalnih jednadžbi, kojim se simulira ponašanje atmosfere tijekom vremena, svoje rezultate računanja prosljeđuje softveru za analizu i grafički prikaz. Nakon grafičke obrade, prognostičke karte se ispisuju na papir ili, češće, spremaju u digitalnom obliku pogodnom za prikaz na računalu.

Prognostičkih karata ima svakojakih, onih koje prikazuju prizemne meteorološke parametre (npr. prizemni atmosferski tlak, temperaturu na 2 metra visine, količinu akumulirane oborine tijekom određenog razdoblja i sl.), te onih koje prikazuju vrijednosti meteoroloških elemenata na visini (npr. gibanja zraka, temperaturu, geopotencijal, relativnu topografiju, vrtložnost i sl.). Visinske karte mogu biti za određenu izobarnu plohu (npr. 500hPa) ili pak prikazuju razliku nekog parametra između dvije izobarne plohe (npr. relativna topografija 1000/500 hPa).

Prognostičke karte se, također, najčešće odnose na određeni termin u budućnosti, ali mogu prikazivati i promjenu nekog meteorološkog elementa u određenom periodu. Moguće je i prikazivanje uprosječenih podataka, kako prostorno, tako i vremenski. Uz kvalitetan softver za analizu i grafički prikaz, mogućnosti su praktički neograničene. Vrlo popularan softver za ovu namjenu su GEMPAK i GrADS.

Prognostičke karte omogućuju prognostičaru da "vizualizira" ponašanje atmosfere tijekom prognoziranog razdoblja, dobije uvid o kretanju zračnih masa, kretanju frontalnih zona i baričkih sustava, promjeni količine vlage u atmosferi, da identificira područja s uzlaznim gibanjima zraka, procijeni stabilnost atmosfere, smicanje vjetra po visini i druge bitne parametre za prognozu vremena.

Prognostička karta nipošto nije potpuno točna; svaki prognostički materijal zavisi o kvaliteti prognostičkog softvera, a zbog nepoznavanja točnih početnih uvjeta i determinističkog kaosa, nijedan softver, ma koliko bio kvalitetan, nikad ne može sa 100-postotnom sigurnošću predvidjeti stanje atmosfere u budućnosti. Zbog toga, prognostičar ne smije slijepo vjerovati prognostičkoj karti, već ju uzimati samo kao nužan orijentir za postavljenje vremenske prognoze.

## Vanjske veze
Prognostičke karte za područje Hrvatske:
* Aladin (DHMZ)
NOFX

**NOFX** je punk rock bend iz San Francisca, Kalifornija, osnovan 1983. godine.

## Članovi
* Fat Mike 
* Eric Melvin 
* El Hefe
* Erik Sandin

## Diskografija

* 1988 - *[[Liberal Animation]]*	
* 1989 - *[[S&M Airlines]]* 		
* 1991 - *[[Ribbed]]* 	 	
* 1992 - *[[White Trash, Two Heebs and a Bean]]* 	
* 1994 - *[[Punk in Drublic]]* 	
* 1996 - *[[Heavy Petting Zoo]]* 	 	
* 1997 - *[[So Long and Thanks for All the Shoes]]* 	 	
* 2000 - *[[Pump Up the Valuum]]* 	 	
* 2003 - *[[The War on Errorism]]* 	 	
* 2006 - *[[Wolves in Wolves' Clothing]]* 	 	
* 2009 - *[[Coaster]]* 	
* 2012 - *[[Self Entitled]]*

## Vanjske veze

* Službena stranica
Nacionalna okeanska i atmosferska administracija

**Nacionalna oceanska i atmosferska administracija** (, skraćeno **NOAA**) je naučna agencija američkog Ministarstva trgovine zadužena za praćenje stanja svjetskih oceana i Zemljine atmosfere. NOAA kao svoj zadatak ima praćenje i upozoravanje na eventualne loše vremenske prilike, pravljenje atmosferskih i oceanskih karti, vodi zaštitu oceanskih resursa i provodi istraživanja sa ciljem zaštite okoline. Osim civilnih zaposlenika, NOAA čine još oko 300 uniformiranih pripadnika koji čine Oficirski zbor NOAA. Na čelu NOAA je trenutno kao vršilac dužnosti podsekretar trgovine za oceane i atmosferu, odnosno glavni administrator Kathryn Sullivan, nominirana 28. februara 2013.

NOAA je godine 1970. osnovao tadašnji predsjednik Richard Nixon objedinivši nadležnost i resurse tri dotadašnje federalne agencije - Obalne i geodetske službe SAD, Meterološkog biroa i Uprave za službe ekoloških nauka; sve tri agencije danas djeluju kao odjeli NOAA.

## Reference

## Vanjske veze
*
Kenjiro Takayanagi

bio je japanski inženjer, pronalazač i poslovni čovjek koji se smatra najznačajnijim japanskim pionirom televizije.  Krajem 1926. je prvi demonstrirao elektronski prikaz televizijskih slika. Kasnije je igrao važnu ulogu u razvoju televizijskog programa NHK, a nakon drugog svjetskog rata vodio JVC, gdje je sudjelovao u razvoju magnetoskopa. Iako nije poznat na Zapadu, u domovini se smatra "ocem japanske televizije".

## Izvori

## Vanjske veze
* Kenjiro Takayanagi: The Father of Japanese Television  - A tribute to Kenjiro Takayanagi at the NHK website
1927. na filmu

## Događaji
* 9. januar – Požar u Laurier Palaceu: U Montrealu prilikom projekcije filma *[[Get 'Em Young]]* izbija požar u kino-dvorani, prilikom koga će smrtno stradati 78 djece. Nakon tragedije će vlada provincije Kvebek, dijelom i pod pritiskom Katoličke crkve, donijeti restriktivni zakon kojim se zabranjuje prikazivanje filmova svima ispod 16 godina.
* 10. januar – U Berlinu održana premijera njemačkog filma ''Metropolis'', najpoznatijeg i najuticajnijeg science fiction ostvarenja 1920-ih.
* 7. april – U Parizu premijerno prikazan *[[Napoleon (film, 1927)|Napoleon]]* Abela Gancea, historijski spektakl koji se smatra najambicioznijim projektom francuske kinematografije u međuratnom periodu; slika je pomoću sistema poznatog kao Polyvison i tri projektora prikazana u formatu 4:1 (umjesto dotadašnjeg 1,33 :1).
* 11. maj – U Los Angelesu grupa sineasta na čelu sa Douglasom Fairbanksom osniva Akademiju filmskih nauka i umjetnosti (AMPAS), organizaciju koje će dvije godine početi dodjeljivati Oscare.
* 6. oktobar – U dvorani Warner Theater u New Yorku premijerno prikazan *[[The Jazz Singer|Pjevač jazza]]*, film koji se tradicionalno (iako pogrešno) smatra prvim cjelovečernjim zvučnim ostvarenjem u historiji filma.
* 27. oktobar – Fox Film Corporation u New Yorku prvi put prikazuje zvučni filmski žurnal *[[Fox Movietone News]]*.
* Čelnici vodećih hollywoodskih studija na upit predsjednika strukovne organizacije MPPDA Willa H. Haysa šalju prvi nacrt neslužbenih cenzorskih pravila koji će kasnije postati poznat kao Haysov kodeks.

## Filmovi
* *[[The Jazz Singer]]*
* *[[Metropolis (film)|Metropolis]]*
* *[[Napoleon (1927 film)|Napoleon]]*
* *[[Sunrise (film)|Sunrise]]*
* *[[The Unknown (1927 film)|The Unknown]]*
* *[[The Kid Brother]]*
* *[[Garras de oro]]*
* *[[Taras Trjasilo (film)|Taras Trjasilo]]*
* *[[The Lodger: A Story of the London Fog]]*
* *[[La hermana San Sulpicio]]*
* *[[Casanova (film, 1927)|Casanova]]*
* *[[Konjec Sankt-Peterburga]]*

## Filmske nagrade
* Oscar za najbolji film :
** *[[Wings (film)|Wings]]* (najbolja produkcija)
** *[[Sunrise (film)|Sunrise]]* (najviša umjetnička kvaliteta)
* Photoplayeva medalja za najbolji film - *[[Seventh Heaven (1927 film)|Seventh Heaven]]*, rež. Frank Borzage

## Debiji
* Robert Armstrong
* Claudette Colbert
* Mickey Rooney
* Barbara Stanwyck
* Lupe Vélez
* Fred Zinneman (režija i produkcija)

## Rođenja

## Smrti

## Reference

## Vanjske veze
* 1927  na Internet Movie Database
## Vanjske veze
Charles Emmett Mack

**Charles Emmett Mack** (25. novembar 1900 &ndash; 17. mart 1927) je bio američki filmski glumac iz nijeme ere. Pravo ime mu je bilo **Charles Emmett McNerney**, a rodio se u Scrantonu u Pensilvaniji. Karijeru je započeo 1916. i nastupio u ukupno 17 filmova. Bio je jedan od štićenika uglednog sineasta i filmskog pionira D. W. Griffitha. Nedugo nakon što je potpisao ugovor sa studijem Warner Brothers, Mack je poginuo u automobilskoj nesreći dok se vozio na trkalište kako bi snimio scenu za film *[[The First Auto]]* (1927).

## Izabrana filmografija
* *[[Dolly's Scoop]]* (1916)
* *[[Dream Street (film)|Dream Street]]* (1921) directed by D. W. Griffith
* *[[The Daring Years]]* (1923)
* *[[America (1924 film)|America]]* (1924)
* *[[The Devil's Circus]]* (1926)
* *[[The Rough Riders (film)|The Rough Riders]]* (1927)
* *[[Old San Francisco (film)|Old San Francisco]]* (1927)

## Izvori
* Rothwell-Smith, Paul. Silent Films! the Performers (2011) 

## Vanjske veze
*