open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Als twee druppels water

***Als twee druppels water*** () je nizozemski crno-bijeli igrani film snimljnen1963. u režiji Fonsa Rademakersa. Po žanru je mješavina drame i ratnog filma, a temelji se na romanu *[[De donkere kamer van Damokles]]* Willema Frederika Hermansa. Protagonist, čiji lik tumači Lex Schoorel, je Ducker, skromni trgovac duhanom kome za vrijeme njemačke okupacije u Drugom svjetskom ratu u dvorište padobranom upadne tajanstveni neznanac po imenu Dorbeck (koga također tumači Schoorel) te ga uvjeri kako se treba priključiti pokretu otpora. Radnja prikazuje kako Ducker za njega obavlja sve opasnije akcije, uključujući atentate, ali kako nakon oslobođenja postane optužen za izdaju, a nitko nema pojma o nikakvom Dorbecku.

Originalni scenario je napisao Hermans, ali je Rademakers od njega odustao, smatrajući da bi film po njemu trajao 18 sati. Snimanje je velikim dijelom omogućio pivski tajkun Freddy Heineken, koji je uložio novac u produkciju pod uvjetom da glavna ženska uloga pripadne njegovoj tadašnjoj ljubavnici Nan Los. *Als twe druppels water* je imao izuzetan komercijalni uspjeh, ali je 1969. godine povučen iz distribucije, što je Heineken tumačio "ličnim razlozima", odnosno odmazdom prema Los koja ga je napustila. Film je publici postao dostupan tek nakon Heinekenove smrti 2002. godine.

## Uloge
### Glavne uloge
* Lex Schoorel - Hennie Ducker / Dorbeck
* Nan Los - Marianne
* Van Doude - Inspecteur Wierdeman
* Guus Verstraete sr. - Oberstürmführer Ebernuss

### Sporende uloge
* Mia Goossen - Ria, Duckers vrouw
* Elise Hoomans - Duckers moeder
* Ina van der Molen - Elly
* Sacco van der Made - een Duitse officier
* Ko Arnoldi - de huisdokter
* Jos Gevers - oom Frans
* Hans Polmans - Turlings
* André van den Heuvel - Tonino 
* Jules Royaards - Hubach
* Frans van der Lingen - Eckener
* Piet Römer - een marechaussee
* Marianne van Waveren - pseudo-Jeugdstormleidster
* Siem Vroom - de pater
* Freddy Heineken - een toeschouwer
 
## Vanjske veze
* Achter de schermen tijdens de montage van de film (NTR) 
*
* Hans Schoots, ''Van Fanfare tot Spetters'' over ''De donkere kamer van Damokles'' en ''Als twee druppels water''.
Linz-Land

**Linz-Land** je jedan od 190 austrijskih okruga (bezirka) od 142,903 stanovnika.

## Geografija

Okrug Linz-Land leži na istoku Gornje Austrije, administrativni centar okruga je statutarni grad - Linz.

Linz-Land sa sjevera graniči sa Okrugom Urfahr-Umgebung i 
statutarnim gradom Linzom, sa sjeveroistoka sa Okrugom Perg i saveznom zemljom Donjom Austrijom.
 
Sa jugoistoka graniči sa Okrugom Steyr-Land, sa juga sa Okrugom Kirchdorf an der Krems i sa istoka sa okruzima Wels-Land i Eferding.

## Administrativna podjela okruga

Okrug Linz-Land je administrativno podjeljen na 22 općina od kojih 4 ima status grada, 7 ima status trgovišta, a njih 11 su obične općine;

### Gradovi

*Ansfelden
*Leonding
*Enns
*Traun

### Trgovišta

*Asten 
*Hörsching 
*Kronstorf
*Neuhofen an der Krems 
*Pucking 
*Sankt Florian 
*Wilhering 
	
### Općine

*Allhaming 
*Eggendorf im Traunkreis
*Hargelsberg 
*Hofkirchen im Traunkreis 
*Kematen an der Krems 
*Kirchberg-Thening 
*Niederneukirchen 
*Oftering 
*Pasching 
*Piberbach 
*Sankt Marien

## Reference

## Vanjske veze
* ''Službene stranice Okruga Linz-Land''
Twisted Sister

**Twisted Sister** je američki glam metal sastav koji se smatra osnivačem tog žanra. Formalno je osnovan 1972., a vrhunac popularnosti su uživali ranih 1980-ih, sa pet albuma na kome su se miješali elementi hard rocka, shock rocka, heavy metala, i blues rocka. Twisted Sister je nastupao na turnejama od 1972. do 1980. godine, da bi se od 1981. u potpunosti posvetio snimanju u studiju. Nakon sticanja vjernih pratioca tijekom svoje uloge u razvoju glam metala u 1970-ima, sastav je uspješno proširio publiku u 1980-ima, stičući pritom brojne nove obožavatelje.

Njihova glazbena evolucija tijekom godina ih je učinila velikim inovatorima u američkom hard rocku. U svojoj glazbenoj karijeri objavili su šest studijskih albuma.

## Članovi sastava

#### Sadašnja postava
* Jay Jay French - Gitara
* **Eddie Ojeda** - Gitara
* Dee Snider - Vokal
* **Mark Mendoza** - Bas-gitara

## Originalna postava grupe
* Jay Jay French - Gitara
* **Mel Anderson**- Bubnjevi
* **Kenny Neill** - Bas-gitara
* **Michael O'Neill** - Vokal
* **Billy Stiger** - Gitara, vokal

## Diskografija
*Podrobniji članak o temi:[[Diskografija Twisted Sister]]*

### Studijski albumi
* *[[Under the Blade]]* (1982.)
* *[[You Can't Stop Rock 'n' Roll]]* (1983.)
* Stay Hungry (1984 album)
* *[[Come Out and Play]]* (1985.)
* *Love Is for Suckers* (1987.)
* *Still Hungry* (2004.)
* *A Twisted Christmas* (2006.)

## Vanjske veze
* Official website 
* Official Dee Snider website
* Official Eddie Ojeda website
* Official A.J. Pero website 
* Dee Snider interview on Sleaze Roxx 
* Twisted Sister - S.M.F.'s Slovakia
Horace Tabor

**Horace Austin Warner ("Haw") Tabor** (26. novembar 1830 - 10. april 1899) bio je američki istraživač, poslovni čovjek i republikanski političar koji je nakratko zastupao državu Kolorado u federalnom Senatu, danas najpoznatiji po živopisnom privatnom životu koji je postao predmetom brojnih književnih djela i filmova.

## Biografija
Rođen je u Vermontu i u mladosti se školovao za kamenoresca te radio u kamenolomima Nove Engleske. Godine 1855. je emigirao u Kansas (tadašnju federalnu teritoriju) kao dio grupe organizirane od strane abolicionista koji su nastojali osigurati da se u njoj ne uvede ropstvo. Sljedeće je godine izabran za člana Topečke skupštine koju je federalna vlada, na čelu sa pro-južnjačkim predsjednikom Franklinom Pierceom odbila priznati te je rastjerala oružanom silom.

Tabor se nakon toga vratio u Maine, gdje se oženio za Augustu Pierce, kćer svog nekadašnjeg poslodavca. Godine 1859. se nakon vijesti o pronalasku zlata na zapadu tadašnjeg Kansasa zaputio u Pike's Peak Country. Nakon kraćeg boravka u Denveru, Taborovi su se smjestili u danas napuštenom gradu Buckskin Joe, gdje su otvorili trgovinu. Neko vrijeme su boravili u Oro Cityju, prije nego što su se skrasili u današnjem Leadvilleu, gdje je Augusta vodila trgovinu, dok se Horace bavio istraživanjem ruda. Tabor se često smatra osnivačem grada, i to zato što su u njegovoj okolici 1878. pronađene naslage srebra, a što je dovelo do Srebrnog buma u Koloradu. Tabor, koji je imao udjele na rudarskim parcelama, se zahvaljujući tome obogatio. Tako stečeno bogatstvo je iskoristio da osnuje novine, banku ali i sagradi niz građevina koje dan-danas po njemu nose ime. 1878. je izabran za viceguvernera Kolorada, i na tom je mjestu ostao sve do 1884. godine, uz kraći interval kada je postavljen za senatora, kako bi zamijenio Georgea M. Chilcotta, koji je mjesto guvernera napustio kako bi preuzeo dužnost federalnog ministra unutarnjih poslova.

Taborov pad se tradicionalno vezuje uz Elizabeth McCourt, poznatiju pod nadimkom Baby Doe, ljubavnicu zbog koje se razveo od žene (sa kojom je imao sina Maxeya) i za koju se vjenčao tokom senatskog mandata u Washingtonu, izazvavši skandal. Godine 1893. je odluka federalnih vlasti da obustave otkup srebra izazvao ekonomsku krizu tokom koje je cijena srebra naglo pala, a Tabor naglo osiromašio. Sugrađani su mu se pred kraj života odužili izabravši ga za upravnika lokalne pošte.

Nakon smrti je njegova ljubavnica Baby Doe, sa kojom je imao kćer poznatu pod nadimkom "Silver Dollar", osiromašila te sljedeće decenije provela živeći u kolibi. Priča o Taboru je historičara Davida Karsnera nagnala da napiše knjigu po čijim je motivima 1932. godine snimljen film ''Silver Dollar'', gdje je lik nalik na Tabora tumačio Edward G. Robinson. Život Baby Doe, je, pak, postao predmetom opere *[[The Ballad of Baby Doe]]* Douglasa Moorea.

## Vanjske veze
* The Political Graveyard's entry, protected by a Creative Commons License
* Contemporary biography 
* Tabor's wives:
** Site devoted to Baby Doe Tabor
** Find A Grave: Elizabeth "Baby Doe" Tabor
** Find A Grave: Augusta Pierce Tabor
* Matchless mine website
Makedonska umjetnost (bizantska)

**Makedonska umjetnost** (ponekada zvana **[[makedonska renesansa]]**) bio je period u bizantskoj umjetnosti koji je počeo sa vladavinom cara Vasilija I makedonske dinastije 867. godine. Taj period uslijedio je nakon ukidanja zabrane slikanja ikona (ikonoklazam) i trajao je do pada dinastije sredinom jedanaestog vijeka. Podudario se sa otonskom renesansom u Zapadnoj Evropi. Kasnije, u devetom i desetom vijeku, vojna situacija Bizantskog Carstva se poboljšala, a slikarstvo i arhitektura su oživjele. Crkve su se ponovo gradile, a bizantski crkveni mozaički stil je standardiziran. Najočuvaniji primjeri su u manastiru Hosios Lukas u kopnenom dijelu Grčke i katolikon Nea Monija na ostrvu Hios. Mnogi historičari umjetnosti povezuju vrlo slobodno oslikane freske u Castelsepriju u Italiji sa umjetnošću Konstantinopolja u istom periodu. Došlo je do oživljavanja interesa za teme grčko-rimske baštine (kojih je pariški psaltir važno svjedočanstvo) i koristile su se sofisticiranije tehnike za predstavljanje ljudskih likova. Također je postojao i naturalističan stil, a koristile su se složenije tehnike iz grčke i rimske umjetnosti pomiješane sa kršćanskim temama.

Iako je monumentalna skulptura izuzetno rijetka u bizantskoj umjetnosti, u makedonskom periodu došlo je do prethodno neviđenog cvjetanja umjetnosti vajanja bjelokosti. Sačuvani su mnogi kitinjasti triptisi i diptisi od bjelokosti, na kojima je centralna ploča često predstavljala ili deisis (kao u slučaju triptiha iz Harbavillea) ili bogorodicu (kao u slučaju triptiha u Luton Hoou, nastalom za vladavine Nikifora Foke). S druge strane, kovčezi od bjelokosti (prije svega kovčeg iz Verolija, sada u Muzeju Viktorije i Alberta) često prikazuju sekularne motive koji slijede helenističku tradiciju, svjedočeći utjecaj sklonosti klasici u bizantskoj umjetnosti.

Postoji nekolicina sačuvanih građevina iz tog perioda. Pretpostavlja se da je Vasilijeva I zavjetna crkva bogorodice na Forosu (sada nepostojeća) služila kao model za većinu križno-kupolastih svetilišta tog vremena, uključujući i manastirsku crkvu Hosios Lukas u Grčkoj (ca. 1000), Nea Moni na Hiosu (projekat Konstantina IX) i manastir Dafni u blizini Atine (ca. 1050).

## Povezano
* Makedonska renesansa
* Pariški psaltir
* Jošuin svitak
* Gunthertuch

## Reference

* J. Durand, L'art byzantin, Terrail, Pariz, 2001
* J-M. Spieser, "L'art de Byzance", u C. Heck (dir.) Moyen âge, chrétienté et Islam, flammarion, Pariz, 1996

## Dodatna literatura
*
Pariški psaltir

**Pariški psaltir** (Pariz, Bibliothèque Nationale, MS. gr. 139), označen inicijalom **1133** (Rahlfs), je bizantski iluminirani manuskript sa 449  i 14 minijatura na čitavoj stranici oslikanih u "veličanstvenom, gotovo klasičnom stilu", prema opisu *[[Encyclopædia Britannica]]*. Zajedno sa Vasilijevim propovijedima sv. Grigorija Nazijanskog, pariški psaltir se smatra ključnim trenutkom takozvane makedonske renesanse u bizantskoj umjetnosti tokom 10. vijeka.

Najpoznatija minijatura prikazuje Davida dok svira harfu pored sjedećeg ženskog lika "Melodije" (*ilustracija desno*). Oko te centralne grupe su lik nimfe Eho, razne životinje koje uživaju u muzici, pa čak i muški lik koji simbolizira grad Betlehem. Čitava kompozicija vjerojatno je stvorena na osnovu grčko-rimskih zidnih slika koje su prikazivale Orfeja dok privlači životinje svojom muzikom.

Ta i ostale minijature tako su helenističke u izvedbi i toliko različite od uobičajenog viđenja srednjovjekovne umjetnosti općenito, a naročito bizantske umjetnosti, da je većina autoriteta u 19. vijeku smatrala da je taj manuskript nastao u vrijeme Justinijana. Međutim, Hugo Buchthal i Kurt Weitzmann su neoborivo dokazali da je ta knjiga stvorena u 10. vijeku.

## Povezano
* Castelseprio (freske u sličnom stilu)
* Makedonska renesansa
* Makedonska umjetnost (bizantska)

## Reference
* Kaya, İlkgül. "Paris Psalterionu (Cod. Gr. 139, Paris-Ulusal Kütüphane) ve Makedonyan Rönesansı." Sanat ve Estetikte Asal Değerler, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Sanat Tarihi Bölümü, Ankara 2015.
* Walther, Ingo F. and Norbert Wolf. *Codices Illustres: The world's most famous illuminated manuscripts, 400 to 1600*. Köln:Taschen, 2005.
* Steven H. Wander, “The Paris Psalter (Paris, Bibliothèque Nationale, cod. gr. 139) and the Antiquitates Judaicae of Flavius Josephus,” Word & Image: A Journal of Verbal/Visual Inquiry svezak 30:2 (juni, 2014), str. 90-103

## Vanjske veze

* Digitalizacija pariškog psaltira od strane Bibliothèque nationale de France.
* https://www.academia.edu/16355712/Paris_Psalterionu_Cod._gr._139_Paris-Ulusal_Kütüphane_ve_Makedonyan_Rönesansı_full_paper_text_ članak, İlkgül Kaya Zenbilci
* ''The glory of Byzantium: Art and Culture of the Middle Byzantine Era, A.D. 843-1261'', izložbeni katalog iz The Metropolitan Museum of Art (sasvim dostupan online kao PDF), koji sadrži materijal o pariškom psaltiru (katalog br. 163)
David Karsner

**David Fulton "Dave" Karsner** (1889–1941) bio je američki književnik, novinar i publicist socijalističke orijentacije, danas najpoznatiji kao autor biografija američkih historijskih ličnosti. Socijalizmu se priklonio kao mladi novinar u Chicagu pod uticajem Uptona Sinclaira i Jacka Londona. Godine 1907. se formalno priključio Socijalističkoj partiji Amerike a od 1908. pisao za njen dnevni list *[[New Yokr Call]]*. Sa strankom se razišao 1923. godine smatrajući da je, u nastojanju da se ogradi od boljševičke Sovjetske Rusije skrenula suviše udesno, a iz *New York Calla* izašao zbog odbijanja da objavi antisovjetski članak čiji je autor bila britanska tajna služna. Poslije se uglavnom prepustio pisanju biografija ličnosti kao što su predsjednik Andrew Jackson, John Brown i Horace Tabor. Neke od njih su kasnije poslužile kao predložak za hollywoodske filmove u predkodovskom periodu.

## Vanjske veze
* Kelli Piotrowski, "Guide to the David Karsner Papers,"  Tamiment Library and Robert F. Warner Labor Archives, New York University.
Silver Dollar (film)

***Silver Dollar*** () je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1932. godine u režiji Alfreda E. Greena. Temelji se na istoimenoj knjizi Davida Karsnera koja se bavila životom Horacea Tabora, rudara, istraživača i tajkuna u Koloradu 19. vijeka. Scenario je, međutim, promijenio brojne detalje, uključujući ime protagonista, čiji lik tumači Edward G. Robinson. Radnja prikazuje njegov put od siromašnog farmera do vlasnika rudnika srebra koji će mu donijeti bogatstvo i politički uticaj, skandaloznu vezu sa ljubavnicom (čiji lik tumači Bebe Daniels) te kako će uvođenjem zlatnog standarda doživjeti poslovni, a potom i mentalni krah i umrijeti u siromaštvu.

## Uloge
* Edward G. Robinson ... Yates Martin
* Bebe Daniels ... Lily Owens Martin
* Aline MacMahon ... Sarah Martin
* DeWitt Jennings ... George, poslovođa rudnika
* Robert Warwick ... Pukovnik Stanton
* Russell Simpson ... Hamlin
* Harry Holman ... Adams
* Charles B. Middleton ... Jenkins (kao Charles Middleton)
* Emmett Corrigan ... Predsjednik Chester A. Arthur
* Christian Rub ... Rische
* Lee Kohlmar ... Hook
* Wade Boteler ... Mike, rudar

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
Ansfelden

**Ansfelden** je grad na sjeveru Austrije od 15,833 stanovnika.

Ansfelden administrativno podpada pod Okrug Linz-Land, a najpoznatiji je po tome što je rodno mjesto Antona Brucknera.

## Geografija

Ansfelden leži u Gornjoj Austriji u dolini rijeke Traun, nedaleko 
od ušća Rijeke Krems udaljen desetak km južno od Linza.

Ansfelden je danas zajedno sa Traunom Leondingom i Paschingom spojen sa Linzom u jednu konurbaciju.

Pored grada prolazi autoput A1 Salzburg - Beč.
## Historija

Ansfelden je prvi put dokumentiran 777. pod imenom *Albinsvelt*. Ćitav srednji vijek bio selo, pa se tek od 1950-ih počeo transformirati u satelitsko naselje Linza. Status grada dobio je 1988.

## Znamenitosti

Pored gotičko -barokne parohijska crkve (prvi put dokumentirane 1113.), najveća znamenitost Ansfeldena je Brucknerov memorijalni centar iz 1996. i njegova rodna kuća danas pretvorena u muzej. 
Uz to tu su i ruševine zamka Ziehberg.

## Privreda

Od 4,822 zaposlenih koliko ih je bilo 1992., njih 2,381 radilo u industriji i trgovini.
Najveći industrijski pogon je tvornica celuloze i papira - Nettingsdorf, pored tog grad ima drvnu industriju (pilane, proizvodnja montažnih kuća i prozora) a proizvodi se i nakit i lake metalne 
konstrukcije.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada Ansfeldena''
Le Petit Café (film, 1919)

***Le Petit Café*** () je francuska crno-bijela nijema filsmka komedija snimljena 1919. u režiji Raymonda Bernarda. Predstavlja prvu po redu ekranizaciju istoimenog komada Raymondovog oca Tristana Bernarda. Protagonist, koga tumači Max Linder je Albert, siromašni konobar koji iznenada naslijedi ogromnu količinu novaca, ali je ugovorom vezan za poslodavca koji mu nudi njegovo raskidanje u zamjenu za dio novca. Radnja prikazuje kako Albert umjesto toga nastavlja raditi kao konobar.

## Uloge
* Max Linder : Albert
* Armand Bernard : Bouzin
* Joffre : Philibert
* Wanda Lyon : Yvonne
* Flavienne Merindol : Edwige
* Halma : Bigredon
* Major Heitner : le pianiste tzigane
* Andrée Barelly : Bérangère d'Aquitaine
* Henri Debain : le plongeur

## Vanjske veze
*
Le Secret de Rosette Lambert

***Le Secret de Rosette Lambert***  () je francuski crno-bijeli nijemi kriminalistički film snimljen 1920. u režiji Raymonda Bernarda.

## Uloge

* Lois Meredith ... Rosette Lambert
* Sylvia Grey ... Claire
* Paul Amiot ... Lambert
* Camille Bert ... Branchu

* Charles Dullin ... Bertrand
* Henri Debain ... James Janvier
* Jacques Roussel ... Henri

## Vanjske veze
*
Urfahr-Umgebung

**Urfahr-Umgebung** je jedan od 190 austrijskih okruga (bezirka) od 82,809 stanovnika.

## Geografija

Okrug Urfahr-Umgebung leži na sjeveru Gornje Austrije, administrativni centar okruga je statutarni grad - Linz.

Urfahr-Umgebung sa sjevera graniči sa Češkom, sa istoka sa 
Okrugom Freistadt, sa jugoistoka sa Okrugom Perg.
 
Sa juga graniči sa Okrugom Linz-Land i statutarnim gradom Linzom i sa zapada i jugozapada sa okruzima Rohrbach i Eferding.

## Administrativna podjela okruga

Okrug Urfahr-Umgebung je administrativno podjeljen na 27 općina od kojih 3 ima status grada, 
12 ima status trgovišta, a njih 12 su obične općine;

### Gradovi

* Bad Leonfelden 
* Gallneukirchen 
* Steyregg

### Trgovišta

* Alberndorf in der Riedmark 
* Feldkirchen an der Donau 
* Gramastetten 
* Hellmonsödt 
* Oberneukirchen 
* Ottensheim 
* Reichenau im Mühlkreis 
* Reichenthal 
* Schenkenfelden 
* Vorderweißenbach
* Walding 
* Zwettl an der Rodl 
	
### Općine

* Altenberg bei Linz 
* Eidenberg 
* Engerwitzdorf 
* Goldwörth 
* Haibach im Mühlkreis 
* Herzogsdorf 
* Kirchschlag bei Linz 
* Lichtenberg
* Ottenschlag im Mühlkreis 
* Puchenau 
* Sonnberg im Mühlkreis 
* Sankt Gotthard im Mühlkreis

## Reference

## Vanjske veze
* ''Službene stranice Okruga Urfahr-Umgebung''
Le Miracle des loups (film, 1924)

***Le Miracle des loups*** () je francuski crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1924. godine u režiji Raymonda Bernarda, poznat kao jedno od najskupljih i najambicioznijih ostvarenja francuske kinematografije u nijemoj eri. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Henryja Dupuis-Mazela i radnjom je smješten u Francusku u drugoj polovici 19. vijeka. Protagonist, koga glumi Charles Dullin, je  kralj Louis XI koji nastoji ujediniti zemlju pri čemu mu glavni protivnik postaje burgundski vojvoda Charles Neustrašivi. *Le Miracle des loups* je nastao u produkciji Société des Films Historiques, poduzeća čija su specijalnost bile ekranizacije najvažnijih događaja francuske historije. Kao takav je imao snažan patriotski naboj, te su producenti uživali podršku vlasti, što je posebno došlo do izražaja u sceni opsade Beauvaisa gdje su 4000 vojnika korišteni kao statisti. Premijera je, pak, predstavljala važan društveni događaj kome je prisustvovale tadašnje vodstvo zemlje. Film je doživio izuzetnu gledanost, ali i oduševljenje kod kritičara koji su ga proglasili francuskom verzijom *[[Rađanje nacije|Rađanja nacije]]*. Godine 1930. je distribuiran u skraćenoj verziji kojoj je naknadno dodan zvuk.

Godine 1961. je u italijansko-francuskoj koprodukciji snimljen istoimeni remake.

## Uloge
* Jean-Emile Vanni-Marcoux: *[[Charles le Téméraire]]*
* Charles Dullin: *Le roi [[Louis XI od Francuske|Louis XI]]*
* Yvonne Sergyl: *Jeanne Fouquet, buduća [[Jeanne Hachette]]*
* Romuald Joubé: *Le chevalier Robert Cottereau*
* Armand Bernard: *Bische*
* Ernest Maupain: *Fouquet*
* Fernand Mailly: *[[Philip Dobri|Philippe Le Bon]]*
* Gaston Modot: *Le comte du Lau, sire de Châteauneuf*
* Philippe Hériat: *Tristan l'Ermite*
* Raymond Bernard: *Le joueur d'échec*
* Albert Préjean: *Un soldat*
* Robert Guilbert: *Le duc de Bourbon*
* Pierre Denols: *[[Jacques Coitier|Coitier]]*
* Émilien Richard: *Commines*
* Halma: Olivier le Daim
* Maud Richard: (van špice)

## Izvori

## Vanjske veze
* Le Miracle des loups (1924) at the *Films de France* 
* Das Wunder der Wölfe  at Filmkultur 
* "« Le Miracle des Loups », histoire d’une restauration"  at centrimage.com
Freistadt (okrug)

**Freistadt** je jedan od 190 austrijskih okruga (bezirka) od 65,261 stanovnika.

## Geografija

Okrug Freistadt leži na sjeveroistoku Gornje Austrije, administrativni centar okruga je grad - Freistadt.

Freistadt sa sjevera graniči sa Češkom, sa istoka sa Donjom Austrijom, sa juga sa Okrugom Perg, a sa zapada graniči sa Okrugom Urfahr-Umgebung.

## Administrativna podjela okruga

Okrug Freistadt je administrativno podjeljen na 27 općina od kojih dvije imaju status grada, 17 ima status trgovišta, a njih 8 su obične općine;

### Gradovi

* Freistadt 
* Pregarten

### Trgovišta

* Bad Zell 
* Gutau 
* Hagenberg
* Kefermarkt 
* Königswiesen
* Lasberg 
* Leopoldschlag 
* Liebenau
* Neumarkt im Mühlkreis 
* Rainbach im Mühlkreis 
* Sankt Leonhard bei Freistadt 
* Sankt Oswald bei Freistadt
* Tragwein 
* Unterweißenbach 
* Wartberg ob der Aist
* Weitersfelden 
* Windhaag 
	
### Općine

* Grünbach 
* Hirschbach 
* Kaltenberg 
* Pierbach 
* Sandl 
* Schönau 
* Unterweitersdorf 
* Waldburg

## Reference

## Vanjske veze
* ''Službene stranice Okruga Freistadt''
Leonding

**Leonding** je grad na sjeveru Austrije od 26,939 stanovnika, koji administrativno podpada pod Okrug Linz-Land.

Na području općine leži vojni poligon *Alharting* i dječje selo *Sankt Isidor*.

## Geografija

Leonding leži u Gornjoj Austriji udaljen svega 5 km zapadno od centra Linza, pa je zapravo samo njegovo predgrađe.
Iznad grada uzdiže se šumovito brdo Kürnberg, poznata rekreaciona zona građana Linza.

## Historija

Mjesto je prvi put dokumentirano 1013. pod imenom *Liutmuntinga*, tek od 1667. počelo se koristiti ime *Londing*.

Nakon napoleonskih ratova na terenu Leondinga podignuti su bedemi za zaštitu Linza.

Leonding je 1850. postao općina, a 1858. do mjesta je stigla željeznica, pa se počeo transformirati u predgrađe Linza.

Između 1898. - 1905. u Leondingu je živio Adolf Hitler kao dijete sa svojim roditeljima. Ta kuća još uvijek postoji i trenutačno je koriste gradski grobari. Roditelji koji su mu pomrli 1903. -  1907., pokopani su na mjesnom groblju, ali im je grob. 2012. uništen jer je postao mjesto okupljanja neonacista.

Leonding je tek 1976. dobio status grada.

## Znamenitosti

Najveće znamenitosti Leondinga su parohijska crkva, naknadno barokizirana, tornjevi bedema Linza iz 1830. - 1833. i palača *Holzheim*, temeljno obnovljena 1726.

## Privreda

Od 8,932 zaposlenih koliko ih je bilo 1991. zaposlenih u Leondingu, oko 55%  radilo u trgovini i industriji koja je proizvodila baterije, vatrogasne aparate, mašine za predenje, industrijske peći i elektroničke komponente.

U Leondingu je posljednjih dekada podignuto puno trgovačkih centara i uradi sam centara.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada Leondinga''
Spa, Belgija

**Spa** je grad na istoku Belgije od 10,489 stanovnika.

## Geografija

Spa leži u Valoniji, u kraju šumovitih brežuljaka sjevernih Ardena, udaljen 35 km jugoistočno od Lièga.

Grad je poznat po termalnim izvorima koje lokalno zovu pouhons i termalnom kupalištu, pa je vremenom njegovo ime postalo sinonim u anglosaksonskom svijetu za - terme, koje oni zovu - **Spa**.

## Historija

Spa je bio poznat još za rimskih vremena po svojim termalnim izvorima i mineralnoj vodi, o njemu je pisao Plinije Stariji. Izvori su ponovno otkriveni 1326., pa je grad još od 16. vijeka postao ladanjsko mjesto i lječilište. Spa je svoj zenit doživio u 18. vijeku, kad su u njega dolazile brojne evropske kraljevske dinastije.

Spa je bio sjedište štaba Njemačke carske vojske - 1918., a nakon toga i mjesto Konferencije vrhovnog vijeća Antante - 1920.

Danas je Spa lječilišni centar pod kontrolom belgijske države, ali je još uvijek i turistički centar - naročito zimi, i grad zabave. U njemu se održavaju brojne utrke konja i automobila (Francorchamps).

## Znamenitosti

Iz zlatnih vremena ostala je palača kazina, orginalno podignuta 1763., rekonstruirana između 1919. - 1921., kompleks zatvorenih i otvorenih bazena (1866. -68) i perivoj - Parc des Sept Heures.

## Privreda
Grad pored turizma ima i nešto metalurške industrije i poznatu punionu mineralne vode - Spa.

## Gradovi prijatelji

* , La Garde
* , Cabourg
* , Eguisheim

## Reference

## Vanjske veze

* Službeni portal grada 
* Spastory.it Informacije o festivalu muzike
Pasching

**Pasching** je trgovište na sjeveru Austrije od 6,971 stanovnika.

Pasching administrativno podpada pod Okrug Linz-Land.

## Geografija

Pasching leži u Gornjoj Austriji zapadno od Linza od  kog je udaljen desetak km.

Pasching je danas zajedno sa Traunom, Leondingom i Ansfeldenom spojen sa Linzom u jednu konurbaciju.

Na području općine leži aerodrom *[[Linz]]-Hörsching*.
## Historija

Pasching je čitav srednji vijek bio selo, sve do 18. vijeka, kad je na prijedlog carice Marije Theresije u skladu sa novom administrativnom podjelom  zemlje proglašen općinom. Iako je i tad - 1755. imao samo 40 kuća, razmještenih oko crkve čiji početci sežu u 12. vijek.

## Znamenitosti
 
Najveća znamenitost Paschinga je njegova bivša  parohijska crkva iz 15. vijeka, sa vitražima iz srednjeg vijeka.

## Privreda

Od 3,487 zaposlenih koliko ih je bilo 1991., najviše ih je radilo u trgovini i transportu, jer se duž njegove ulice Kremstal nalaze veliki trgovački centri i skladišta namjenjeni kupcima iz Linza.

Industrijski pogoni Paschinga proizvode mliječne artikle, precizni tokarski alat, mašinske dijelove i plastiku.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Paschinga''
Tarakanova (film)

***Tarakanova*** je francuski crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1930. godine u režiji Raymonda Bernarda. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Édith Jéhanne, je princeza Tarakanova, mlada Ciganka koja postaje dio zavjere sa ciljem da se svrgne ruska carica Katarina Velika (čiji lik tumači Paule Andral, te se u tu svrhu na evropskim dvorovima predstavlja kao vanbračna kćer prethodnog cara, odnosno pretendent na prijestolje. Radnja prikazuje kako Katarina u Veneciju šalje grofa Orlova (koga glumi Olaf Fjord) da je zavede i na prevaru zarobi. *Tarakanova* je bio napravljen na samom kraju nijeme, odnosno prijelazu na zvučnu eru, te mu je djelomično dodan zvuk.

Godine 1938. je snimljen potpuno zvučni remake pod naslovom *[[Tarakanowa (film)|Taraknowa]]* u italijansko-francuskoj koprodukciji.

## Uloge
* Édith Jéhanne - Tarakanova / Soeur Dosithée 
* Paule Andral - L'Impératrice Catherine II 
* Olaf Fjord - Le Comte Alexis Orlof 
* Rudolf Klein-Rogge - Le Comte Chouvalof 
* Charles Lamy - Le Prince Charles Kradziwell 
* Camille Bert - L'Amiral Greigh 
* Antonin Artaud - Le jeune tzigane 
* Ernest Ferny - Le Comte Potemkine 
* Andrew Brunelle - Kansoff

## Izvori

## Literatura
* Powrie, Phil & Rebillard, Éric. *Pierre Batcheff and stardom in 1920s French cinema*. Edinburgh University Press, 2009

## Vanjske veze
*
I Loved a Woman

***I Loved a Woman*** () je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1933. godine u režiji Alfreda E. Greena. Predstavlja adaptaciju romana *Red Meat* Davida Karsnera. Protagonist, čiji lik tumači Edward G. Robinson, je vlasnik čikaške mesnice koji na prijelazu iz 19. u 20. vijek postaje tajkun. Radnja prikazuje kako se zaljubi u lijepu opernu pjevačicu (čiji lik tumači Kay Francis), a koja će mu postati utjeha kada izgubi bogatstvo. *I Loved a Woman* je historičarima filma zanimljiv kao jedna od mogućih inspiracija za motive radnje znamenitog filma *[[Građanin Kane]]*.

## Uloge
* Edward G. Robinson as John Mansfield Hayden
* Kay Francis as Laura McDonald
* Genevieve Tobin as Martha Lane Hayden
* Robert Barrat as Charles Lane (špica), Phineas D. Lane (u filmu)
* Murray Kinnell as Davenport
* Robert McWade as Larkin
* J. Farrell MacDonald as Shuster
* Henry Kolker as Mr. Sanborn
* George Blackwood as Henry
* Walter Walker as Oliver
* Henry O'Neill as Mr. Farrell
* E. J. Ratcliffe as Theodore Roosevelt
* William V. Mong as Bowen

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
Swamp Water

***Swamp Water*** () je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1941. godine u režiji Jeana Renoira. Po žanru je drama sa elementima kriminalističkog filma i predstavlja adaptaciju istoimenog romana Verena Bella. Radnja se odvija u močvari Okefenokee na jugu Džordžije gdje se sakrio Tom Keefer (čiji lik tumači Walter Brennan), odbjegli osuđenik na smrt koji pokušava pronaći pravog krivca za zločin koji nije počinio. Radnja prikazuje kako mu u skrivanju pomaže mladi traper Ben (čiji lik tumači Dana Andrews), koji u zamjenu preuzima krzno životinja koje ulovi Tom, ali i kako njihov odnos zakomplicira to da se Ben zaljubi u Tomovu kćer (čiji lik tumači Anne Baxter). *Swamp Water* je Renoir režirao nedugo po dolasku u SAD, odnosno bijega iz domovine koja se tada nalazila pod njemačkom okupacijom. Iako je Renoir već bio izgradio reputaciju jednog od najvećih francuskih sineasta, kritičari su bili impresionirani lakoćom sa kojom se prilagodio Hollywoodu. Godine 1952. je snimljen remake pod naslovom *[[Lure of the Wilderness]]* gdje je Brennan ponovio svoju ulogu. Navodi se da je *Swamp Water* velikim dijelom inspirirao i film ''Mud'' iz 2012. godine koji ima sličan zaplet.

## Uloge
* Walter Brennan ... Tom Keefer
* Walter Huston ... Thursday Ragan
* Anne Baxter ... Julie
* Dana Andrews ... Ben
* Virginia Gilmore ... Mabel MacKenzie
* John Carradine ... Jesse Wick
* Mary Howard ... Hannah
* Eugene Pallette ... Šerif Jeb McKane
* Ward Bond ... Tim Dorson
* Guinn 'Big Boy' Williams ... Bud Dorson (kao Guinn Williams)
* Russell Simpson ... Marty McCord
* Joe Sawyer ... Hardy Ragan (kao Joseph Sawyer)
* Paul E. Burns ... Tulle McKenzie (kao Paul Burns)
* Dave Morris ... Brijač
* Frank Austin ... Fred Ulm

## Reference

## Vanjske veze

* 
*
Sur un air de charleston

***Sur un air de Charleston*** () je francuski crno-bijeli kratki nijemi SF-film snimljen u režiji Jeana Renoira i premijerno prikazan 1927. godine. Radnja se odvija 2028. godine kada crni svemirski istraživač (koga tumači Johnny Huggins) dolazi na primitivnu planetu za koju se na kraju ispostavi da predstavlja apokaliptičnim ratom uništenu Zemlju i gdje u ostacima Francuske pronalazi primitivnu domorotku (koju tumači Renoirova supruga Catherine Hessling) koja izvodi "autentični" ples charleston.

## Vanjske veze
*
Catherine ou Une vie sans joie

***Catherine ou Une vie sans joie*** () je francuski crno-bijeli nijemi film snimljen u režiji Alberta Dieudonnéa i Jeana Renoira i premijerno prikazan 1927. godine, poznat kao debitantsko ostvarenje u Renoirovoj filmografiji. Nastao je po Dieudonnéovom dramskom predlošku godine 1924. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači tadašnja Renoirova supruga Catherine Hessling, je mlada sobarica koja pokušava preživjeti radeći za, u pravilu bahate i zlonamjerne poslodavce na Jugu Francuske. Catherine je nedugo nakon završetka postala predmetom spora oko autorstva između Renoira i Dieudonnéa i zbog toga je njeno prikazivanje moralo čekati tri godine.

## Uloge
## Distribution
* Catherine Hessling : Catherine Ferrand
* Albert Dieudonné : Maurice Laisné
* Eugénie Nau : madame Laisné
* Louis Gauthier : Georges Mallet
* Maud Richard : Madame Mallet 
* Pierre Champagne : le fils Mallet
* Pierre Philippe (Pierre Lestringuez) : Adolphe, le maquereau
* Georges Terof : Gédéon Grave
* Jean Renoir : le sous-préfet
* Oléo : une prostituée

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Catherine ou Une vie sans joie'' sur cinéma-français.fr
Marquitta

***Marquitta*** je francuski crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. u režiji Jeana Renoira. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Marie-Louise Iribe je ulična pjevačica koja postaje ljubavnica princa (čiji lik tumači Jean Angelo. Radnja prikazuje kako postaje žrtvom spletke i lažne optužbe za krađu dragulja. *Marquitta* je bila prvi film u Renoirovoj filmografiji napravljen bez sudjelovanja njegove tadašnje supruge i muze Catherine Hessling. Danas se smatra izgubljenim.

## Vanjske veze
*
This Land Is Mine (film)

***This Land Is Mine*** () je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1943. godine u režiji Jeana Renoira. Napravljen je u vrijeme kada se Renoir nalazio u hollywoodskom egzilu gdje je došao uslijed njemačke okupacije njegove domovine Francuske, ali i nakon što su SAD ušle u Drugi svjetski rat, te je imao snažni propagandni naboj. Radnja se događa u neimenovanoj evropskoj zemlji koja je napadnuta i okupirana od nacističke Njemačke. Protagonist, koga tumači Charles Laughton, je stidljivi nastavnik u školi koga svi smatraju slabićem, ali koga ljubav prema lijepoj kolegici (čiji lik tumači Maureen O'Hara) potakne da se priključi pokretu otpora. Film je doživio nakon premijere u SAD doživio priličan komercijalan uspjeh te osvojio Oscar za najbolje miksanje zvuka. U Francuskoj je, pak, prikazan tek nekoliko godina nakon oslobođenja, godine 1946. Tamo je doživio porazne kritike, pri čemu se Renoiru zamjeralo da je zbivanja i život pod nacističkom okupacijom prikazao sasvim drukčijih od onakvih kakvima su stvarno bila.

## Uloge
* Charles Laughton ... Albert Lory
* Maureen O'Hara ... Louise Martin
* George Sanders ... George Lambert
* Walter Slezak ... Major Erich von Keller
* Kent Smith ... Paul Martin
* Una O'Connor ... Mrs. Emma Lory
* Philip Merivale ... Prof. Sorel
* Thurston Hall ... Gradonačelnik Manville
* Ivan F. Simpson ... Sudac
* George Coulouris ... Thanh Dep Trai
* Nancy Gates ... Julie Grant
* John Donat ... Edmund W. Lorraine

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
Sander Sagosen

**Sander Sagosen** (Trondheim, 14. rujna 1995.) je norveški rukometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Aalborg Håndbold na poziciji srednjeg vanjskog. Karijeru je započeo 2012. godine u Norveškoj da bi 2014. godine potpisao za danski klub. 

Za reprezentaciju je debitirao 2013. godine protiv Hrvatske, a tri godine kasnije imao je debi na velikom natjecanju tokom EHF Eura u Poljskoj. Norveška je na tom turniru osvojila četvrto mjesto, a Sagosen je uvršen u momčad turnira kao najbolji srednji vanjski. Godine 2015., stranica Handball-Planet.com proglasila ga je najboljim mladim rukometašem svijeta.
Le Joueur d'échecs (film, 1927)

***Le Joueur d'échecs*** () je francuski crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1927. godine u režiji Raymonada Bernarda. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Henryja Dupuy-Mazuela. Radnja se događa 1776. godine kada je Poljska počela dolaziti pod rusku vlast i prikazuje kako baron von Kempelen (čiji lik tumači Charles Dullin) koristi svoj znameniti šahovski automat kako bi od mladog poljskog patriota (čiji lik tumači Pierre Blanchar) spasio od pogubljenja. Kao i  prethodni Bernardov film *[[Le Miracle des loups (film, 1924)|Le Miracle des loups]]*, i *Le Joueur* je snimljen sa izuzetno velikim budžetom, što je uključivalo rekonstrukciju petrogradskog Zimskog dvorca u studijima u Joinvilleu, ali i prikaz bitaka za koje su se koristile lokacije u tadašnjoj Poljskoj gdje je vlada producentima omogućila da hiljade vojnika koriste kao statiste. Film je postigao ogroman uspjeh i kod publike i kod kritike. Tokom sljedećih godina su se njegovi dijelovi zagubili, te je uz dosta napora i korištenje materijala iz nekoliko evropskih kinoteka restauriran tek 1990. godine.

Godine 1938. je snimljen **istoimeni** zvučni remake.

## Uloge
* Pierre Blanchar ... Boleslas Vorowski
* Charles Dullin ... Baron von Kempelen; 
* Édith Jéhanne ... Sophie Novinska
* Camille Bert ... Major Nicolaïeff
* Pierre Batcheff ... Prince Serge Oblonoff
* Marcelle Charles-Dullin ... Katarina II, carica Rusije.

## Reference

## Vanjske veze
*
Les Misérables (film, 1934)

***Les Misérables*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1934. godine u režiji Raymonda Bernarda. Predstavlja prvu zvučnu adaptaciju istoimenog romana Victora Hugoa, ali i prvu koja je nastojala što vjernije prenijeti predložak, uključujući dotada uglavnom ignorirane podzaplete i likove, a zbog čega je njegovo trajanje naraslo na gotovo pet sati i prisililo distributere da ga prikazuju u tri dijela. Protagonist, koga tumači Harry Baur, je Jean Valjean, odbjegli zatvorenik koji u Francuskoj početkom 19. vijeka pokušava pronaći iskupljenje pomažući drugim ljudima dok ga istovremeno progoni policajac Javert (koga tumači Charles Vanel). Iako je Bernard nastojao biti vjeran predlošku, u nekim detaljima je uveo promjene, pa je Javert prikazan kao daleko negativniji lik nego u romanu. Usprkos toga, film je dobio brojne pohvale. Kasnije su, međutim, nekih od dijelova postali izgubljeni. Bernard je posljednje godine života proveo nastojeći ga restaurirati i konačna verzija je 1977. godine emitirana na francuskoj televiziji nedugo prije njegove smrti.

## Ulopge
* Harry Baur ... Jean Valjean & Champmathieu
* Charles Vanel ... Javert
* Florelle ... Fantine
* Josseline Gaël ... Cosette
** Gaby Triquet ... Cosette (dijete)
* Jean Servais ... Marius
* Orane Demazis ... Éponine
** Gilberte Savary ... Éponine (dijete) 
* Charles Dullin ... Thénardier
* Marguerite Moreno ... Madame Thénardier
* Émile Genevois ... Gavroche
* Robert Vidalin ... Enjolras
* Henry Krauss ... Monseigneur Myriel
* Denise Mellot ... Azelma
** Jacqueline Fermez ... Azelma (child)
* Cailloux ... Mabeuf
* Ginette d'Yd ... Sestra Simplice
* Pierre Piérade ... Bamatabois
* Charlotte Barbier-Krauss ... Toussaint
* Roland Armontel ... Félix Tholomyès

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Entry at The Criterion Collection homepage
Djevojčica sa šibicama

**Djevojčica sa šibicama** () je kratka priča danskog pisca Hansa Kristijana Andersona iz 1845. godine. Tema dječijih snova i nade prilagođena je različitim medijima, uključujući i animirani film i televizijski mjuzikl.

## Radnja
Tokom Badnje večeri, siromašna mlada devojčica, promrzla od zimske hladnoće, pokušava da proda šibice na ulici. Plaši se odlaska kući jer zna da će je otac istući ukoliko ne proda šibice. Nakon mnogo pokušaja da proda te jadne šibice, djevojčica se predaje i u hladnoj noći legne kraj jednog dućana. Pošto joj je bilo hladno, počela je paliti šibice ne bi li se ugrijala. Svaki put kada bi upalila šibicu, vidjela bi nešto o čemu je oduvijek sanjala, hrana, odjeća, ali čim bi poletjela to dohvatiti, šibica bi se ugasila i čar bi nestala. Zadnja šibica koju je upalila, joj osvijetli njenu pokojnu baku, koja je u toj hladnoj noći povela sa sobom na nebo. Time su brige jadne djevojčice nestale. Tako je jutro svanulo nad malim, mrtvim tijelom koje je sklupčeno ležalo kraj ulice.

## Objavljivanje
Devojčica sa šibicama je prvi put objavljena 1845. godine za „Dansk Folkekalender}-“ za 1846. godinu. Djelo je reizdano 4. marta 1848. godine u sklopu edicije „New Fairy Tales}-“ 1848. i ponovo nakon toga 18. decembra 1849. godine kao dio „Fairy Tales}-“ 1850. Devojčica sa šibicama je objavljena i 30. marta 1863. godine u sklopu „Fairy Tales and Stories}-“.

## Adaptacije
Tema Hansovog dela adaptirana je u tri igrana filma 1902, 1928. i 1988. godine. Takođe, snimljeno je i  šest animiranih filmaova. Najmanje deset pjesama bavilo se temom djevojčice sa šibicama i snimljeno je najmanje pet različitih TV formata.

## O knjizi
O knjizi Devojčica sa šibicama Tiodor Rosić kaže: Andersen je verovao da o čovekovoj sudbini odlučuje Bog. U Devojčici sa šibicama, potresnoj bajci o promrzloj, gladnoj devojčici koja u novogodišnjoj noći bezuspešno paljenjem šibica pokušava da zagreje promrzle prste, Andersen je izneo plemenito verovanje u svet bolji i pravedniji od sveta u kojem vladaju glad, hladnoća, nesreća. Devojčica se smrzla u novogodišnjoj noći. Pričinila joj se mrtva baka: –- Ona – veli Andersen,  – diže devojčicu u naručje i polete u sjaj, visoko, visoko; više nije bilo ni hladnoće, ni gladi, ni straha.

## Literatura
* Andersen, H. K: *Djevojčica sa šibicama*, Svjetlost Sarajevo, 1988.

## Vanjske veze
* Devojčica sa šibicama, Hans Kristijan Andersen. 

## Reference
La Petite Marchande d'allumettes

***La petite marchande d'allumettes*** () je francuski crno-bijeli kratki nijemi film snimljen 1928. godine u režiji Jeana Renoira. Predstavlja adaptaciju znamenite priče *[[Djevojčica sa šibicama]]* danskog pisca Hansa Christiana Andersena. Protagonistica, čiji lik tumači tadašnja Renoirova supruga Catherine Hessling, je djevojčica koja na Badnju večer bez uspjeha pokušava prodati šibice i zbog toga se smrzava na ulici, pri čemu na samrti doživljava fantastične vizije.

## Uloge
* Catherine Hessling : Karen, la petite marchande d'allumettes
* Jean Storm : le jeune homme et le soldat
* Manuel Raabi : l'agent de police et le hussard de la mort
* Amy Wells : la poupée mécanique
* Comtesse Tolstoï : la dame au chien
* Madame Heuschling : une passante
* Guy Ferrant
* Kira Makaroff

## References

## Vanjske veze
*''The Little Match Girl'' at IMDB
*''The Little Match Girl'' at the Internet Archive
Le Tournoi dans la cité

***Le Tournoi dans la cité*** () je francuski crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1928. u režiji Jeana Renoira. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Henrija Dupuy-Mazuela koji je također i producirao film. Radnja se događa 1565. godine kada francuski kralj Charles IX (čiji lik tumači Gérard Mock) zajedno sa majkom Catherine de Medicis (čiji lik tumači Blanche Bernis) pokušava zaustaviti sve veći sukob između katoličkih i hugenotski podanika, te u tu svrhu dolaze na jug zemlje u jednom gradu ugovoriti politički brak između Isabelle (čiji lik tumači Jackie Monier), djevojke iz katoličke porodice Ginori i Henrija de Rogiera (čiji lik tumači Enrique Rivero). Radnja prikazuje kako tome zapreku predstavlja to što je Isabelle u ljubavnoj vezi sa katoličkim plemićem (čiji lik tumači italijanski olimpijski mačevalac Aldo Nadi), a što na kraju dovede do krvoprolića.  *Le Tournoi dans la cité* je predstavljao izuzetno skup i ambiciozan projekt, pri čemu su producenti uživali podršku grada Carcassone koji je upravo slavio 2000 godina postojanja i služio kao lokacija, ali i državnih vlasti koje su posudile vojsku kao statiste. Iako je impresionirao dio kritike, zbog dolaska zvučnog filma je brzo zaboravljen. Kada je 1959. izbio požar u Francuskoj kinoteci, smatralo se da je trajno izgubljeno oko 30 minuta, ali je na kraju iz drugih izvora 1970-ih restaurirana originalna verzija.

## Distribution
* Jackie Monnier : Isabelle Ginori
* Aldo Nadi : François de Baynes
* Enrique Rivero : Henri de Rogier
* Blanche Bernis : Catherine de Médicis
* Manuel Raabi : Le comte Ginori
* Suzanne Desprès : La comtesse de Baynes
* Viviane Clarens : Lucrèce Pazzi, la Florentine
* Gérard Mock : Charles IX
* Le nain Marval : Antonio, le bouffon
* Henri Janvier : L'officier des gardes du roi
* William Aguet : Le grand écuyer
* Max Dalban : Le capitaine du guet
* Pierrette Debrèges
* Paul Jorge
* Albert Rancy et le cadre noir de Saumur

## Vanjske veze
*
Magnus Andersson

**Magnus Andersson** može se odnositi na sljedeće osobe:
*Magnus Andersson (fudbaler, rođen 1958.), švedski fudbaler
*Magnus Andersson (fudbaler, rođen 1981.), švedski fudbaler
*Magnus Andersson (gitarist) (rođen 1956.), švedski klasični gitarist
*Magnus Andersson (rukometaš) (rođen 1966.), švedski rukometaš
*Magnus Andersson (političar) (rođen 1981.), švedski političar
Ludvík Svoboda

**Ludvík Svoboda** (Hroznatín, 25. studenog 1895. &ndash; Prag, 20. rujna 1979.) bio je čehoslovački general i političar. Borio se u oba svjetska rata, te se stoga smatra narodnim junakom, te je bio predsjednik Čehoslovačke od 1968. do 1975.

1915. Svoboda se pridružio austro-ugarskoj vojsci te je zarobljen na istočnom bojištu. Nakon puštanja na slobodu, borio se za Čehoslovačku legiju u Rusiji, te sudjelovao u Bitci za Zborov i Bahmač. Kasnije je nastavio vojnu karijeru u Čehoslovačkoj armiji 1921.

Nakon njemačke okupacije Čehoslovačke u drugom svjetskom ratu, pridružio se skrivenom pokretu otpora *Obrana naroda*. Juna 1939. pobjegao je u Poljsku, u Krakov, ali je tamo pao pod sovjetsko zarobljeništvo nakon sovjetske invazije Poljske. Ipak, izbjegnuo je smaknuće. Nakon njemačke invazije SSSR-a, Svoboda je postao komandant 1. korpusa Čehoslovačke na istočnom bojištu. Prvi put je ušao u izravan okršaj sa njemačkom vojskom u bitci za Sokolovo 1943. Njegova jedinica je prvi put stupila na teritorij Čehoslovačke 1944. Nakon rata, postao je ministar obrane te dobio priznanja i nagrade kao ratni heroj. Formalno je stupio u članstvo komunističke partije Čehoslovačke. 1950-ih, postao je žrtva čistki, ali je taj postupak prekinut nakon što je novi sovjetski poglavar postao Nikita Hruščov.

Tijekom praškog proljeća, 1968. je postao predsjednik Čehoslovačke te je uživao veliku popularnost među stanovništvom. Te godine, odigrala se sovjetska invazija Čehoslovačke, a on je, poučen grozotama oba svjetska rata, izdao naredbu da se čehoslovački vojnici ne bore protiv invazije. Otišao je u Moskvu i žestoko prosvjedovao pred Leonidom Brežnjevom zbog sovjetskih postupaka, ali nije pomoglo, te je Prag bio prisiljen potpisati moskovske protokole kojima su zaustavljene socijalističke reforme praškog proljeća. Usprkos tome, Svoboda je smatrao da je spasio na tisuće živote od mogućeg sovjetskog krvoprolića. 1975. je napuistio mandat predsjednika. Umro je 1979.

## Reference

## Vanjske veze

* Ludvík Svoboda Site