open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Polana

**Polana** može značiti:

**[[Slovenija]]**:
* Polana (Hoče-Slivnica, Slovenija), naselje u sastavu općine Hoče-Slivnica
* Polana (Laško, Slovenija), naselje u sastavu općine Laško
* Polana (Murska Sobota, Slovenija), naselje u sastavu općine Murska Sobota

**[[Slovačka]]**:
* Poľana mala planina u središnjoj Slovačkoj
Kupšinci

**Kupšinci** (mađarski: *Murahalmos*, prekomurski: *Küpšinci, prije Kopšinci*, njemački: *Küpschintzen*) je naselje u slovenskoj Općini Murska Sobota. Kupšinci se nalazi u pokrajini Prekomurju i statističkoj regiji Pomurju. 

## Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 411 stanovnika.

## Izvor
Pušča (Murska Sobota)

**Pušča** (prekomurski *Püšča*) je romsko naselje u slovenskoj Općini Murska Sobota. Pušča se nalazi u pokrajini Prekomurju i statističkoj regiji Pomurju. Naselje je osnovano 2002. godine izdvajanjem iz naselja
Černelavci.

## Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 547 stanovnika.

## Izvor
Afrički kup nacija 1963.

**Afrički kup nacija 1963.** je bilo četvrto izdanje Afričkog kupa nacija, kontinentalnog natjecanja CAF-a. Domaćin turnira, prvi put, bila je Gana, koja je ujedno bila i prvak. Prva titula za Ganu bila je ujedno i treća uzastopna titula što ju je osvojio domaćin prvenstva. Sudjelovalo je ukupno šest ekipa, a format natjecanja promijenjen je u odnosu na ranije godine - igralo se u dvije skupine po tri ekipe, svak sa svakim po jedan put; pobjednici skupina međusobno su igrali u finalu, a drugoplasirani za treće mjesto.

Finale turnira odigrano je u Accri uz pobjedu Gane 3:0 protiv Sudana. Najbolji igrač i strijelac (6 golova), bio je Hassan El-Shazly iz Ujedinjene Arapske Republike.

## Kvalificirane momčadi

Na turinru je sudjelovalo ukupno šest ekipa. Etiopija (kao branitelj naslova) i Gana (kao domaćin) imale su direktan plasman na glavni turnir, dok su ostale četiri ekipe prošle kroz kvalifikacije. Konačno, šest momčadi na glavnom turniru bile su:

*  (branitelji)
*  (domaćin)
* 

* 
* 
* 

## Lokacije




## Faza po grupama

#### Grupa A

----

----

#### Grupa B

----

----

## Utakmice za odličja

### Utakmica za treće mjesto

### Finale

## Strijelci

;6 golova
*  Hassan El-Shazly

;4 gola

*  Edward Acquah

*  Jaxa

*  Riza

;2 gola
*  Mohamed Salah Jedidi

;1 gol

*  Girma Tekle
*  Girma Tesfaye
*  Mengistu Worku
*  Edward Aggrey-Fynn

*  Wilberforce Mfum
*  ... Bassey
*  ... Okepe
*  ... Onya

*  Ibrahim Yahia El-Kuwarti
*  Jakdoul
*  Abdelmajid Chetali
*  Taha Ismail
Veščica

**Veščica** može značiti:

**Naselja u [[Slovenija|Sloveniji]]**:

* Veščica (Razkrižje, Slovenija), naselje u općini Razkrižje
* Veščica (Murska Sobota, Slovenija), naselje u općini Murska Sobota
Sredanci

**Sredanci** su naselje u sastavu općine Donji Andrijevci u Brodsko-posavskoj županiji, Hrvatska. Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazili su se u sastavu stare opštine Slavonski Brod.
Sredanci su poznati po tome što se tamo križaju autoceste A3 i A5.

## Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine, Sredanci su imali 322 stanovnika.

## Popis [[1991]].

Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mesto Sredanci je imalo 381 stanovnika, sledećeg nacionalnog sastava:

## Sport
* NK Šokadija Sredanci
NK "Šokadija" Sredanci osnovana je 1927. godine, pod imenom "Sloga". Prvi predsjednik je bio Josip Samardžić, a blagajnik Zdenko Fuks.Prva službena utakmica odigrana je protiv Garčina i završila je rezultatom 1:1.
Klub 1928. god. mijenja ime u "Concordiju", a od 1930. god. pa sve do danas nosi ime "Šokadija".
Lovčevi zapisi

***Lovčevi zapisi*** naslov je zbirke pripovedaka ruskog pisca Ivana Sergejeviča Turgenjeva (1852, kanonsko izdanje 1880). Bez stroge narativne veze, pripovetke su povezane jedinstvenim kazivačem-lovcem, opštim tonom i tematikom seoskog ambijenta. Pretežno mesto imaju likovi seljaka, slikani bez idealizacije, grubi i primitivni, ali bliski prirodi, vezani za svoju sredinu i svoje viđenje sveta. Posebno mesto pripada pejzažu, bilo da je čist opis ili podređen čoveku, te se, ne bez razloga, pominje da je priroda osnovni predmet ovih pripovedaka.
1936. na televiziji

## Globalni televizijski događaji
* 7. jul – Američka radio-mreža NBC na zahtjev Davida Sarnoffa emitira eksperimentalni program u elektronskom sistemu tvrtke RCA - 30-minutni varijete koji uključuje govore, plesne točke, monologe i filmske inserte. Slika od 343 linija i 30 sličica u sekundi je dostupna na 225 RCA-inih televizijskih aparata.
* 1 - 16. august - Ljetne olimpijske igre u Berlinu su prve koje su direktno prenošene televizijskim kamerama; njemačka državna kuća Fersehsender Paul Nipkow emitira ukupno tokom trajanja Igara emitira 72 sata olimpijskog programa, dostupnih gledateljima u Berlinu i Pottsdamu preko privatnih i javnih TV-prijemnika; računa se da je Igre preko televizije gledalo 150.000 ljudi.
* 2. novembar – BBC Television Service (BBC-jeva televizijska usluga) je prva TV-stanica koja službeno (nakon eksperimentalnog emitiranja u augustu) započinje redovni televizijski program u "visokoj definiciji" (prema tadašnjim standardima sa više od 200 linija po slici). Emitiranje svakog tjedna rotira između mehaničkog sistema Johna Logieja Bairda od 240 linija i potpuno elektronskog sistema tvrtki Marconi-EMI od 405 linija. Program se emitira iz studija u londonskom Alexandra Palaceu po četiri sata od ponedjeljka do subote, - u intervalima od 15 do 16 i od 20 do 22 sata.
* 6. novembru – NBC u New Yorku pred pozvanim novinarima demonstrira novi televizijski sistem prikazujući 40-minutni program sastavljen od nastupa uživo i filmova; on se prikazuje na televizijskim ekranima od 30&nbsp;cm.
* Kompanija AT&T postavlja prve koaksijalne kabele između New Yorka i Philadelphije koji će, osim telefonskih, prenositi i televizijske signale.
* Do kraja godine u svijetu postoji oko 2.000 televizijskih aparata.

## Premijere TV-serija i redovnih emisija
* 8. oktobar – *[[Picture Page]]*, kao dio eksperimentalnog emitiranja BBC, kasnije redovan (1936–1939; 1946–1952)
* 3. novembar – *[[Starlight (TV serija)|Starlight]]*, britanska zabavna emiija na BBC (1936–1939; 1946–1949).
* *[[Theatre Parade]]*, britanska dramska TV-serija/antologija na BBC (1936–1938).

## Izvori
Marconi Company

**Marconi Company** je bila britansko poduzeće za telekomunikaciju i strojarstvo, koje je postojalo od 1897. do 2006. te u tom periodu prošlo kroz brojne promjene, korporativna spajanja i prestrukuriranja. Osnovao ju je italijanski pronalazač Guglielmo Marconi i ispočetka je bila poznata kao **The Wireless Telegraph & Signal Company**. Poduzeće je bilo pionir u djelatnosti bežične (radio) komunikacije, kao i masovne radiodiofuzije, pa je s vremenom postalo jedno od najuspješnijih britanskih industrijskih poduzeća. Godine 1999. je njen odjel za proizvodnju obrambenih (vojnih) sistema - Marconi Electronic Systems, - spojen sa kompanijom British Aerospace u BAE Systems. Godine 2006. su financijski problemi doveli do kolapsa preostalog dijela kompanije, pri čemu je najveći dio njenih resursa preuzeo Ericsson.

## Izvori
* Ericsson press release about the acquisition
* Catalogue of the Marconi Archives  At the Department of Special Collections and Western Manuscripts, Bodleian Library, University of Oxford
* Marconi Calling The Life, Science and Achievements of Guglielmo Marconi
* History of Marconi House

## Literatura

* Baker, W. J. (1970, 1996) *History of the Marconi Company 1894-1965*.
405 linija

**Televizijski sistem od 405 linija** ili, skraćeno, **405 linija** () je sistem za prikazivanje i prijem monokromatske (crno-bijele) analogne televizije, poznat kao prvi standard koji se koristio u redovnom emitiranju javnog televizijskog programa. Ponekad poznat i kao **Sistem Marconi-EMI** (), razvijen je 1934. godine od strane britanskih poduzeća Marconi i EMI po narudžbi vlade za potrebe BBC-ja, a s obzirom na tadašnje standarde se smatrao "televizijom visoke definicije". Godine 1936. ga je počela koristiti BBC-jeva Televizijska Služba (preteča današnjeg BBC One) kao svoj standard, i takvim je ostao sve do 1964. godine, kada je uveden standard od 625 linija, koji je omogućavao prijem slike u boji; program od 405 linija je, međutim, zadržan radi publike opremljene starijim TV-prijemnicima sve do 1985. godine. Isti je televizijski standard korišten u Irskoj od 1957. do 1973. te u Hong Kongu od strane tamošnje TV-stanice Rediffusion Television.

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* 
* 
* Lines frames and Frequencies
Spilja Apokalipse

**Spilja Apokalipse** (grčki: Σπήλαιο Αποκάλυψης) ili **Sveta spilja** je hodočasničko svetište na otoku Patmos, koje je 2006. uvršteno na UNESCO-vu Lista mjesta svjetske baštine u Evropi.

Spilja se nalazi na pola puta između Hore i najveće otočke luke Skale, na brdu iznad mora.
## Opis
To je rupa u stijeni duga 6,60 m, a široka 5,50 m, koja je danas obzidana - tako da predstavlja njeno svetišta. U pećini se ne smije fotografirati, jer je to bio dom Apostola Ivana (Jovana Bogoslova) kad ga je na Patmos prognao rimski car Domicijan. On je u njoj doživio objavu, koju je kasnije izdiktirao svom učeniku Prohorusu, i to je danas posljednja knjiga Novog zavjeta Apokalipsa.

Spilja je osvjetljena sa sedam srebrnih svjetiljaka koje vise sa stropa, a najveća osvjetljava mjesto gdje je navodno sv. Apostol spavao koristeći stijenu kao jastuk. Danas neki od monaha sjedi na toj stijeni i priča turistima priču o Apokalipsi i kako je ona napisana.

Spilja ima nekoliko kamenih niša, po legendi u jednoj od njih je Apostol polagao glavu, a u drugoj plićoj ruke. U jednoj trostruko lomljenoj je čuo glas Boga, preko Svetog Trojstva.

Spilja ima slavu (Panagia Erimitiriou) 26. septembra tad dolaze mnogobrojni hodočasnici slaviti sveto mjesto.

Pored spilje je Makarios Kalogeras - 1713. osnovao bogosloviju koja je imala veliki značaj za Dodekanez.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Patmos Cave Of Apocalypse''
Picture Page

**Picture Page** () bila je britanska televizijska emisija magazinskog tipa koja se emitirala na programu BBC Television Service (današnji BBC one) od 1936. do 1939. te od 1946. do 1952. godine, poznata kao prva redovna emisija u historiji televizije.

*Picture Page* je prvi put emitirana 8. oktobra 1936. godine, kao dio eksperimentalnog programa, odnosno mjesec dana prije službenog početka rada BBC Television Service iz studija u londonskom Alexandra Palaceu. Otada se emitirala svaki tjedan u trajanju od dva sata; sadržaj se obično svodio na intervjue sa poznatim ličnostima, odnosno debate o važnim društvenim pitanjima. Na samom početku je kanadska glumica Joan Millner glumila telefonisticu koja gledatelje "spaja" sa gostima u studiju. Njoj su pomagali voditelji Leslie Mitchell i Jasmine Bligh.

*Picture Page* se redovno emitirala od 1936. do 1939. kada je drugi svjetski rat izazvao privremeno gašenje televizijskog programa, a s emitiranjem je počela 1946. godine. Sve emisije su se emitirale uživo, a do 1949. godine nijedna nije snimljena na magnetoskopsku ili filmsku vrpcu.
Starlight (TV serija)

***Starlight*** () je bila britanska zabavna televizijska emisija, koja se redovno emitirala na programu BBC Television Service (današnji BBC One) od 1936. do 1939. godine, te od 1946. do 1949. godine, i koja se smatra jednom od najstarijih redovnih emisija tog tipa.

Prva je emisija prikazana 3. novembra, odnosno dan nakon službenog početka emitiranja BBC-jevog televizijskog programa. Sadržaj se sastojao plesnih i muzičkih točaka koje su se izvodile uživo pred kamerama. U prvom periodu (koji je prekinulo izbijanje drugog svjetskog rata), *Starlight* je ugošćavao mnoge ugledne londonske izvođače, a jedna od njegovih prvih zvijezda je bila pjevačica Gracie Fields. Starlight je bla jedna od rijetkih predratnih emisija čije je prikazivanje nastavljeno nakon što je BBC obnovio televizijski program iza rata.
Theatre Parade

***Theatre Parade*** () je bila britanska televizijska antologija emitirana na programu BBC Television Service od 1936. do 1938. godine, poznata kao prva redovna emisija dramskog tipa u historiji britanske televizije. Njen sadržaj se sastojao od inserata iz kazališnih predstava tada popularnih u Londonu (obično u trajanju od 20 do 25 minuta) koji su se izvodili pred kamerama u studiju Alexandra Palace. Pažnju kritičara su posebno privukle prve televizijske adaptacije Carrollovih knjiga *[[Through the Looking-Glass]]* (22. januar 1937) i *[[Alice's Adventures in Wonderland]]* (29. april, 1. maj i 26. decembar 1937). Historičarima je značajna i zbog toga što se u okviru nje 18. juna 1937. emitirala *[[Wasp's Nest]]*, prva televizijska adaptacija teksta Agathe Christie. S obzirom da su se sve emisije prikazivale uživo, danas nema njenih sačuvanih snimaka.
Regulator kiselosti

**Regulatori kiselosti** (*agensi za pH kontrolu*) prehrambeni aditivi se dodaju da bi se promenila ili održala pH vrednost (kiselost ili baznost). Oni mogu da budu organske ili mineralne kiseline, baze, neutralizacioni agensi, ili puferski agensi.

Regulatori kiselosti se identifikuju putem E brojeva, kao što je E260 (sirćetna kiselina), ili se jednostavno nazivaju "prehrambeni aditivima". Neki od često korištenih regulatora kiselosti su limunska, sirćetna i mlečna kiselina.

## Literatura

*  (Previous edition published as )
* 
*  (Non-aqueous solvents)
*  (translation editor: Mary R. Masson)
* 

## Povezano
* Sirćetna kiselina
* E broj
* Limunska kiselina
* Natrijum bikarbonat

## Vanjske veze
* E-brojevi
* Kontrola kvaliteta
The Bernie Mac Show

***The Bernie Mac Show*** je bio američki televizijski sitkom koji se originalno prikazivao od 2001. do 2006. godine na programu TV-mreže Fox. U njemu je američki komičar Bernie Mac tumačio fiktivnu verziju samog sebe, a zaplet se ticao njegovih nastojanja da zajedno sa suprugom odgoji svoje tri nećake, čija je majka (Berniejva estra) završila u klinici za odvikavanje od droge.

## Vanjske veze
* 
*
Afrički kup nacija 1978.

**Afrički kup nacija 1978.** bilo je jedanaesto izdanje Afričkog kupa nacija, službenog kontinentalnog natjecanja Afrike. Domaćin je, po drugi put, bila Gana, a kao i 1963. godine, utakmice su se odigravale u Accri i Kumasiju. Za razliku od 1976., format natjecanja ponovo je promijenjen - osam momčadi raspoređeno je u dvije skupine po četiri, ali je finalna faza po grupama zamijenjena fazom na izbacivanje. Prvak je, po treći put, postala Gana, nakon pobjede nad Ugandom u finalu.

## Kvalificirane momčadi

Od ukupno osam momčadi, dvije momčadi imale su direktan plasman - Gana, kao domaćin, i Maroko, kao branitelj naslova. Ostalih šest momčadi izborilo je nastup na završnici nakon dva kruga kvalifikacija. Ipak, dogodilo se da su, u drugom krugu kvalifikacije, reprezentacije Obale Bjelokosti i Malija diskvalificirane, a njihovo mjesto dano je reprezentaciji Gornje Volte, koja je ispala u prvoj kvalifikacijskoj fazi od Obale Bjelokosti. Osam momčadi na prvenstvu bile su:

* 
*  (domaćin)
*  (branitelji)
* 

* 
* 
* 
* 

## Lokacije




## Faza po grupama

### Grupa A

----

----

----

----

----

### Grupa B

----

----

----

----

----

## Faza na izbacivanje

### Polufinale

----

#### Utakmica za treće mjesto

1Utakmica je prekinuta u 42. minuti pri rezultati 1:1, nakon što su igrači Tunisa napustili teren kao znak protesta sucima. Utakmica je registrirana 2:0 u korist Nigerije, a Tunis je dobio dvogodišnju suspenziju iz svih CAF-ovih natjecanja.

#### Finale

## Strijelci

* Strijelci iz utakmice za treće mjesto nisu pribrojeni
;3 gola

*  Opoku Afriyie

*  Segun Odegbami

*  Phillip Omondi

;2 gola

*  Karim Abdul Razak
*  George Alhassan

*  Hassan "Acila" Amcharrat
*  Abderraouf Ben Aziza

*  Godfrey Kisitu

;1 gol

*  Jacques Mamounoubala
*  Willie Klutse
*  Mohammed Ahmed Polo
*  Adokiye Amiesimaka
*  Christian Chukwu
*  Martins Eyo

*  Ali Kaabi
*  Mohsen Labidi
*  Samuel Musenze
*  Abdulla Nasur
*  Moses Nsereko
*  Edward Semwanga

*  Hubert Hien
*  Mamadaou Koïta
*  Obby Kapita
*  Bizwell Phiri
*  Patrick Phiri

## Momčad turnira

**Golman**
*  Mohammed Al-Hazaz

**Obrana**
*  Mokhtar Dhouieb
*  James Kuuku Dadzie
*  Al-Qasmy
*  Al-Araby

**Vezni red**
*  Moses Nsereko
*  Abdul Razak
*  Adolf Armah
*  Phillip Omondi

**Napad**
*  Segun Odegbami
*  Mohammed Polo

## Reference
Asamoah Gyan

**Asamoah Gyan** (Accra, 22. studenog 1985.), ganski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Shànghǎi SIPG. Gyan igra na poziciji napadača. 

Na reprezentativnom nivou, Gyan je predstavljao Ganu na svjetskim prvenstvima 2006. i 2010. godine. U Južnoafričkoj Republici je postigao ukupno 3 gola, ali i promašio ključni jedanaesterac u posljednjim minutama produžetaka u četvrtfinalnoj utakmici protiv Urugvaja. Nakon toga, neko se vrijeme povukao iz reprezentacije, a vratio se 2012. godine.
Friz iz Base

**Friz iz Base** je friz sa grčkog hrama Apolona Epikura koji se danas nalazi u londonskom Britanskom muzeju kao jedan od njegovih najvrednijih eksponata.

## Opis
Taj mramorni friz kog su nosili jonski stupovi bio je glavna dekoracija hrama, njegovog centralnog unutrašnjeg dijela naosa. On je dug 31 m, sastojao se od 23 mramorne ploče visoke 63 cm, na 12 ploča je prikazan boj između Argonauta i Amazonki - *Amazonomahija* a na preostalih 11 bitka između lapita i kentaura - *Kentauromahija*.

Pretpostavlja se da je to rad Pajonija, kome se pripisuje i slavni kip Nike iz Olimpije.

## Historija
Hram Apolona Epikura izgrađen je između 420. - 400. pne., podigli su ga stanovnici Mesenije u antičkoj Arkadiji kao zahvalu Apolonu Epikuru za prestanak epidemije kuge. I to na vrlo neobičnom mjestu, na planinskoj goleti na nadmorskoj visini od 1130 m  u pustome kraju bez ljudi.

On je bio u funkciji i za helenističkog i rimskog doba, pa mu je krov višekratno obnavljan. Nakon tog je napušten pa mu se urušio krov, i počeo je brže propadati, stanje su pogoršali lopovi koji su pokrali metalne klinove koji su vezivali kamene blokove, pa su se kameni dijelovi raspali, a vremenom ih je zatrpala zemlja i pokrila trava.

Kako se nalazio izvan naseljenih mjesta, ostao je dugo neotkriven, - sve do 1765., kad ga je slučajno otkrio francuski arhitekt Bôcher.

Nakon tog su na lokalitet otišli 1811. dvoje arhitekta i arheologa njemac Karl Haller i Englez
Charles Cockerell, i shvatili o kako se bogatom otkriću radi. Već slijedeće godine organizirano je iskapanje koje su vodili Haller i Otto Magnus. Oni su potpuno iskopali hram, pa je na svijetlo dana izašao i taj veličanstveni unutrašnji friz, koji je prije svima promakao.

Friz su po nalogu budućeg kralja Georga IV. kupili Englezi - 1814. i odnjeli u Britanski muzej. Samo osam fragmenata ostalo je u Grčkoj, oni su danas izloženi u Nacionalnom arheološkom muzeju Atene.

## Table friza

## Veze
* Hram Apolona Epikura u Basi

## Izvori

## Vanjske veze

* Bassai sculptures (British Museum)
Bernie Mac

**Bernard Jeffrey** "**Bernie**" **McCullough** (Chicago,5. listopada 1957. - 8. kolovoza 2008.) je američki glumac i komičar, dva puta nominiran za nagradu Emmy.

## Biografija
Rođen je u Chicagu, a odgojila ga je samohrana majka Mary, koja je umrla od raka kad je Bernie imao 16 godina.

Priznao je da su ga i majka i baka tukli remenom dok je bio dijete. Prije nego što je postao glumac, radio je razne poslove, uključujući prodaju kruha i prenošenej pokućstva. Počeo je kao stand-up komičar, a na listi Comedy Centrala zauzima 72. mjesto. Prvi poznanici iz glumačkog svijeta bili su mu Spike Lee i Ice Cube. Glumi od 1979. godine, a do sada je ostvario 20-ak uloga. Imao je i svoj kratkotrajni show koji se ugasio 2006. godine. Slavnom voditelju Davidu Lettermanu rekao je da se uskoro želi povući u mirovinu.

Oženjen je od 1977. godine. Ima kćerku, a postao je i djed.Umro je 8. kolovoza 2008.godine.
Naos

**Naos** (grčki: *Ναός*) ili **cela** (latinski: *cella*) u antičkoj klasičnoj arhitekturi je najveći i glavni prostor hrama, svetište gdje se nalazi kip božanstva kojem je posvećen hram.

U starogrčkoj i rimskoj arhitekturi to je bila jednostavna soba, obično pravokutnog oblika, sa ulazom na jednom kraju i bočnim zidovima koji su često produživali do pronaosa. U većim hramovima, gdje je naos bio otvoren prema nebu, ponekad bi gradili mali hram unutar naosa.

U bizantskoj arhitekturi kod crkava centralnog tlocrta grčkog križa *naos* je prostor gdje se nalazi kor i svetište, gdje se obavlja liturgija.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Cella'' na portalu Encyclopædia Britannica
Pronaos

**Pronaos** (grčki: *ὁ πρόναος*=prije naosa) ili **portik** (latinski: *porticus*) u antičkoj klasičnoj arhitekturi je prostor prije naosa, glavnog prostora hrama, svetišta gdje se nalazio kip božanstva kojem je posvećen hram. 

*Pronaos* je bio jedna od glavnih karakteristika grčkoga hrama pa je time bio model za rimsku i sve naknadne stilove inspirirane klasičnom arhitekturom. Postojala su dva osnovna tipa pronaosa; anta i prostilos.

* Ako su se uzdužni zidovi hrama produživali od naosa sve do pronaosa i bili bočni nosači krova, tad se takav prostor zvao anta, između zidova stajao je jedan do maksimalno četiri stupa da osiguraju nošenje krovišta. Ovisno o broju stupova takav pronaos zvao se henostilni (jedan stup), distilni (dva), tristilni (tri) i tetrastilni (četiri).
* Prostilos, drugi tip pronaosa, bio je otvoren sa tri strane, najmanji broj stupova koji su nosili njegov krov bio je četiri do najviše 14.

Hramovi koji su imali pronaose (portike) i na prednjoj i stražnoj strani zvali su se amfiprostilos, primjer za to je Hram Atene Nike na Akropoli.

Pronaos je ostao sastavni dio bizantske crkvene arhitekture kao predvorje prije ulaska u naos gdje se obavlja liturgija.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Portico'' na portalu Encyclopædia Britannica
Merdare (Kuršumlija)

**Merdare** je naselje u Srbiji u opštini Kuršumlija u Topličkom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 139 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 222 stanovnika).

## Demografija
U naselju Merdare živi 118 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,2 godina (43,6 kod muškaraca i 46,7 kod žena). U naselju ima 52 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,67.

Ovo naselje je u uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (-{Fallingrain}-)
* Satelitska mapa (-{Wikimapia}-)
* Gugl satelitska mapa (-{Maplandia}-)
* Plan naselja na mapi (-{Mapquest}-)
Bogojevo

**Bogojevo** () je naselje u Srbiji u opštini Odžaci u Zapadnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1744 stanovnika (prema popisu iz 2002. bilo je 2120 stanovnika). Nalazi se 15 km od Apatina.

## Historija
Početkom XVIII veka uz obalu Dunava, blizu današnjeg Bogojeva, ležalo je istoimeno naselje srpskog življa izbeglog ispod Turaka iz raznih krajeva u tek oslobođenu Bačku. Po svemu slično okolnim naseljima - uboge poluzemunice nerazvijeno stočarstvo, zemljoradnja. Tegoban i mukotrpan život od koga stanovnici nisu hteli da odustanu boreći se sa prirodnim nedaćama nerazumevanjem vlasti, pljačkom moćnih pojedinaca. Veliki tereti, vanredna davanja i dažbine arendatorima nisu iscrpla kmetove. Ali 1753. godine kada je Bogojevo brojalo 50-ak domova, imalo pristojna stada na pašnjacima, već kultivisane oranice, prve zanatlije, crkvu i crkvenjaka, mehanu i mehandžije strane čelebdžije raseljeno je radi kolonizacije stanovništva iz zapadnih krajeva Carevine.

## Demografija
U naselju je popisano 696 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,51.
U naselju Bogojevo 2002. živelo je 1696 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosila je 41,5 godina (39,8 kod muškaraca i 43,2 kod žena).

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja četiri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Saobraćaj

## Reference

## Vanjske veze

* Informacije o selu  
* Gomboš portal  
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Manastir Jasenovac

**Manastir Jasenovac** sa crkvom posvećenom Rođenju Svetog Jovana Preteče pripada Slavonskoj eparhiji SPC i predstavlja njeno sedište.

Crkva je sagrađena 1775. godine. Razorena je na početku Drugog svetskog rata 1941. godine rukama prvih jasenovačkih logoraša. Garaža koja je bila u sastavu crkve bila je deo Koncentracionog logora Jasenovac.

Hram je obnovljen i ukrašen 1984. godine.

Tokom ratnih sukoba pri raspadu bivše SFRJ 1991. godine crkva je ponovo oštećena u raketiranje banjalučkog korpusa koji je gađao crkvu, a maja 1995. u operaciji Bljesak je crkva čuvana od strane Hrvatske policije da ne bi bila ponovno oštećena i razorena. 

Godine 2000. crkva je ponovo obnovljena i tada episkop slavonski Sava Jurić proglašava jasenovačku crkvu Rođenja Svetog Jovana Krstitelja za manastir. Danas je ovaj manastir istovremeno i rezidencija Episkopa slavonskog.

## Vanjske veze
* Manastir Jasenovac 
* Manastir Jasenovac eparhija-slavonska.com 
* Manastir Jasenovac, IDENTITET broj 132., mart 2009
* Manastir Jasenovac jasenovac-info.com
Put 22 (Iran)

**Cesta 22** (perz. جاده ۲۲) je državna cesta u sjevernom Iranu koja spaja Sarahs u Razavi Horasanu (na turkmenistanskoj granici) s Halhalom u Ardabilskoj pokrajini. Prolazi kroz šest pokrajina (Razavi Horasan, Sjeverni Horasan, Golestan, Mazandaran, Gilan i Ardabilsku) odnosno više od pedeset gradova među kojima su najbitnije pokrajinske metropole Mašhad, Bodžnurd, Gorgan, Sari i Rašt. Prometnica ima duljinu od 1327 km i geografski se istočnim dijelom proteže masivima Kopet-Daga i Alborza (do ), centralnim uz priobalje Kaspijskog mora (), te zapadnim preko Tališkog masiva (do ). Dio trase od Gorgana do Sarija predstavlja segment međunarodnog koridora AH70 (Inčeborun – Bandar-e Abas).

## Veze
* Popis iranskih cesta
* Transport u Iranu

## Literatura
*  
;Ostali projekti
Hionid

**Hionid** (grč. Χιωνίδης ili Χιονίδης, 5. vek pne.) bio je atinski komediograf, jedan od najstarijih pesnika stare atičke komedije. 

## Hronologija

*[[Suda]]* naziva Hionida "prvakom stare komedije" (πρωταγωνιστὴν τῆς ἀρχαίας κωμῳδίας) i dodaje da je jednu predstavu izveo na pozornicu osam godina pre persijskih ratova, dakle 486. pne. S druge strane, prema jednom navodu u Aristotelovoj *[[Poetika (Aristotel)|Poetici]]*, "Epiharm je živeo *mnogo ranije* nego Hijonid i Magnet". Na osnovu ovog navoda Augustus Meineke smatra da se Hionid ne može datirati mnogo pre 460. pne. i u prilog tome citira iz Ateneja jedan odlomak iz Hionidove komedije *Prosjaci* (Πτωχοί), u kome se spominje Gnesip, pesnik koji je živeo u isto vreme kad i Kratin. Miloš Đurić naziva Hionida najstarijim atičkim komediografom, koji je prvu nagradu stekao 486. pne., te ističe da se to dakle dogodilo iste one godine kad je "najzad i prikazivanje komedija država primila u svoje ruke", odnosno kada je među liturgije uvedena i horegija.

## Delo

Bez obzira na razliku od oko 20 godina u preciznom datiranju, ostaje činjenica da je Hionid, uz Magneta, najstariji pesnik stare atičke komedije. U hronološkom smislu pre njega su živeli i Susarion i Euet i Euksenid i Milo, ali u književnom smilu Hionid je bio onaj koji je atičkoj komediji dao onaj oblik koji će ona zadržati sve do Aristofana i koji se samo labavo zasnivao na starim komičnim lirskim pesmama koje su pevane u Atici i na megarskoj lakrdiji koju je u Atinu uveo Susarion. 

Od Hionidovih komedija sačuvani su ovi naslovi:

* *Junaci* (Ἥρως)
* *Prosjaci* (Πτωχοί)
* *Persijanci* ili *Asirci* (Πέρσαι ἢ Ἀσσύριοι)

Od ove posldenje nije ostao niti jedan fragment. Druge dve još su postojale u helenističko doba, no i od njih je sačuvano tek nekoliko neznatnih stihova.

## Reference
Gnesip

**Gnesip** (grč. Γνήσιππος), sin Kleomahov, bio je dorski pesnik lirske poezije. Prema Meinekeu, Gnesipova laka i slobodoumna ljubavna poezija bila je na meti napada atičkih komediografa Hionida, Kratina i Eupolida.

Međutim, čini se da stihovi koje citira Atenej opravdavaju Welcherovu sugestiju da je Gnesip zapravo bio tragički pesnik te da se Atenejev opis njegove poezije (παιγνιαγράφου τῆς ἱλαρᾶς Μούσης = "igrarija vesele Muze") odnosι na Gnesipove horske partije, koje su u grčkoj tragediji tradicionalno pisane dorskim dijalektom.

## Reference
Horgoš

**Horgoš** (mađarski: *Horgos*) je naselje u Srbiji u opštini Kanjiža u Severnobanatskom okrugu. Pored sela se nalazi i granični prelaz između Srbije i Mađarske sa nazivom *Horgoš* na auto-putu E-75, kao i železnička pruga Subotica—Segedin.

Prema popisu iz 2002. bilo je 6325 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 7201 stanovnika).

Selo je poznato po proizvodnji mlevene paprike, pod nazivom *horgoška*.

## Demografija

U naselju Horgoš živi 5043 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,2 godina (38,1 kod muškaraca i 42,1 kod žena). U naselju ima 2439 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,59.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Mađarima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Saobraćaj

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Dvorac u mestu
8. dodjela Oscara

**8. dodjela Oscara** je održana 5. marta 1936. u Hotelu Biltmore u Los Angelesu. Na njoj je losanđeleska Akademija odala priznanje najboljim filmskim ostvarenjima premijerno prikazanim u periodu od 1. januara do 31. decembra 1935. godine. Poznata je kao prva na kojoj se za nagradu Akademije koristilo njeno neformalno ime "Oscar".

*[[Mutiny on the Bounty (film, 1935)|Mutiny on the Bounty]]* je postao posljednji film koji je osvojio Oscar za najbolji film i nijednu drugu nagradu (prije toga se to dogodilo s filmovima *[[The Broadway Melody]]* 1930. i ''Grand Hotel'' 1932. godine). *Mutiny* je također bio jedini film koji je imao tri glumačke nominacije.

Prije 8. dodjele je glasačima Akademije posljednji put bilo dozvoljeno da uz službeno nominirane naslove na listićima nadopisuju vlastite kandidate. *[[A Midsummer Night's Dream (film, 1935)|A Midsummer Night Dream]]* je tako postao jedini film koji je nagrađen Oscarom (za najbolju fotografiju), a da nije bio službeno nominiran.

Za 8. dodjelu je bila uvedena nova kategorija - Oscar za najbolju režiju plesa, ali je ona ukinuta nakon tri godine, nakon lobiranja Režiserskog ceha Amerike (DGA).

## Nagrade

Pobjednici su navedeni prvi i oznčaeni **podebljanim tekstom.**

## Počasni Oscar

* D. W. Griffith - "Za njegova istaknuta kreativna dostignuća kao režiser i producent i njegove neprocjenjive doprinose napretku filmske umjetnosti."

## Reference

## Vanjske veze
* Academy Awards Database
Casta Diva

***Casta Diva*** () je arija koju je italijanski kompozitor Vincenzo Bellini komponirao godine 1831. kao dio opere **[[Norma (opera)|Norma]]**. Tekst predstavlja molitvu koju naslovna protagonistica, galska svećenica, upućuje boginji Mjeseca tražeći da joj domovinu oslobodi rimske vladavine. Bellini ju je komponirao posebno za Giudittu Pastu, koja je predstavljala najdarovitiju opernu pjevačicu njegovog vremena. *Casta Diva* se smatra jednom od najzahtjevnijih opernih arija, ali je također uživala status najpopularnije operne arije 19. vijeka. Često se koristi kao dio soundtrack-a u filmovima.
Susarion

**Susarion** (grč. Σουσαρίων, 6. vek pne.) smatra se grčkim komičkim pesnikom i jednim od tvoraca metričke komedije, odnosno osnivačem atičke komedije. Za njega se u *[[Parska hronika|Parskoj hronici]]* kaže da je u nekoj godini između 581. i 560. pne. prvi put prikazao komediju u atičkoj demi Ikariji. Prema istom izvoru, tom prilikom organizovano je nadmetanje, u kome su za prvu nagradu bile predviđene korpa smokava i amfora vina.

Prema jednoj kasnijoj predaji, rođen je u selu Tripodisku na području Megare, odakle se preselio u atičku opštinu Ikariju, koja je bila najstarije središte Dionisovog kulta. Ta predaja slaže se sa tvrdnjom Megarana da su oni stvorili komediju, tvrdnjom koja je uostalom i bila široko prihvaćena u antici. Ova teorija zasniva se na jednom jedinom citatu koji se navodno sačuvao iz njegovog dela, a u kojem Susarion za sebe kaže da je "sin Filina iz Megare, iz Tripodiska" (υἱὸς Φιλίνου Μεγαρόθεν Τριποδίσκιος). Ovaj je citat pisan običnim atičkim dijalektom i njegova je autentičnost vrlo malo verovatna. Zapravo, neki ispitivači smatraju da se može dovesti u sumnju i samo Susarionovo postojanje te da se možda radi o fiktivnoj osobi.

Pre Susariona praktikovale su se po atičkim selima improvizovane rugalice i lakrdije karakteristične za svetkovine povezane s Dionisovim kultom, no Susarion je navodno bio prvi koji je tu vrstu zabave uredio i tako udario temelje pravoj atičkoj komediji. Ako je i postojao, malo je verovatno da je svoje komedije zapisivao, već ih je prikazivao putem hora, za koji je bez sumnje definisao neka pravila. Posebnog glumca i narativnog zapleta nije bilo. Prema ovoj teoriji, Susarion je adaptirao megarsku farsu, koju je preneo u Atiku, tako što je improvizovane rugalice zamenio planski smišljenim metričkim stihovima i tako što je donekle uredio funkcionisanje hora. No prošlo je dosta vremena dok taj novi žanr nije uhvatio korena, jer o njemu ne čujemo ništa narednih 80 godina, sve dok ga nisu obnovili Euet, Euksenid i Milo upravo u vreme kad je Epiharm začeo dorsku komediju na Siciliji.

## Napomene


## Reference
Kolonada

**Kolonada** (od francuskog: *colonnade* = stup) je naziv u arhitekturi za niz stupova koji nose trabeaciju (krovnu konstrukciju). One su podizane da nose krovišta hramova, portika ali i kao nezavisni objekti da naglase prilaze objektima ili spomenicima.

## Historija
Prve kolonade počele su se primjenjivati kod gradnje antičkih hramova, još i danas ima brojnih primjera takvih kolonada po sačuvanim grčkim i rimskim hramovima.

Izvrstan primjer primjene kolonada bile su atenske stoe koje su se koristile za trgovinu.

Kolonade su se osobito gradile za baroka i neoklasicizma, sjajan primjer za to su Berninijeve kolonade na rimskom trgu Piazza San Pietro ispred Bazilike sv. Petra dovršene 1667.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Colonnade'' na portalu Encyclopædia Britannica
Casta diva (film)

***Casta Diva*** () je italijanski crno-bijeli biografski film snimljen 1935. u režiji Carminea Gallonea. Protagonist, čiji lik tumači Sandro Palmieri, je poznati kompozitor Vincenzo Bellini. Radnja prikazuje njegovu ljubav prema Maddaleni Fumaroli (čiji lik tumači Martha Eggerth, a koja će ga inspirirati da napiše znamenitu ariju *[[Casta Diva]]* za operu *[[Norma (opera)|Norma]]*. Film je na 3. venecijanskom festivalu nagrađen Mussolinijevim kupom za najbolji italijanski film.

Istovremeno sa italijanskom, snimljena je i verzija na engleskom pod naslovom *[[The Divine Spark]]*.

Godine 1954. Gallone je snimio istoimeni remake u boji.

## Izvori


## Literatura
* Franco La Magna, "Vi ravviso, o luoghi ameni. Vincenzo Bellini nel cinema e nella televisione", Città del Sole Edizioni, Reggio Calabria, 2007.

## Vanjske veze
*
Tetanure

**Tetanure** (lat. Tetanurae, "kruti repovi") su kladus u koji spada većina dinosaura teropoda, zajedno sa pticama. Tetanure (ili tetanurini) prvi put se javljaju tokom perioda rane do srednje jure.

## Definicija
Jacques Gauthier je 1986. tetanurama dao njihov naziv iz kladističkih razloga i okarakterisao ih kao veliku grupu dinosaura teropoda. Gauthierov članak bila je prva ozbiljna primjena kladistike u paleontologiji kičmenjaka.

Tetanure se definira kao sve teropode koji su u bližem srodstvu sa današnjim pticama nego s rodom *[[Ceratosaurus]]* (npr. Padian et al., 1999). Gauthier je smatrao da se ona sastoji od skupina Carnosauria i Coelurosauria, mada kasniji istraživači smatraju mnoge "karnosaure" celurosaurima ili primitivnim tetanurama (međutim, vidjeti Rauhut, 2003). Paul Sereno (1999) je stvorio naziv **Neotetanurae** za čvor koji spaja skupine Carnosauria (kod njega Allosauroidea) i Coelurosauria, a isključuje druge tetanure poput megalosauroida. Padian et al. (1999) su dali sinonimnu definiciju za **Avetheropoda** Gregoryja Paula (1988), ali je ta definicija objavljena malo kasnije.

## Raspon
Porijeklo tetanura još uvijek nije sigurno utvrđeno. Tvrdi se da je *[[Cryolophosaurus]]* bio prvi pravi pripadnik te grupe (mada su neki osporili takvu identifikaciju, te se čini da je *Cryolophosaurus* u bližem srodstvu sa dilofosauridima). Čak i ako je *Cryolophosaurus* zaista pripadnik tetanura, prema tome ne bi postojali fosili tetanura iz trijasa, kada je ta grupa trebalo da je nastala, s obzirom na prisustvo celofisoida (ukoliko se koristi stara definicija ceratosaura). To daje veću validnost novijem viđenju da tetanuri i ceratosauri dijele zajedničkog pretka i zajedno formiraju kladus naprednih teropoda.

Veliki grabežljivi spinosauridi i alosauridi raširili su se tokom kasne jure i rane krede, naročito u Gondvani, ali čini se da su izumrli prije kraja krede, moguće zbog kompeticije sa abelisauridima i tiranosauridima. Raznoliki celurosauri opstali su do kraja mezozoika, nakon kojeg su izumrli svi osim krunske grupe ptica. Današnje ptice jedini su živući predstavnici kladusa Tetanurae.

## Reference

* 
* 
* 
* 
*
Casta diva (razvrstavanje)

**Casta diva** se može odnositi na:
* *[[Casta Diva]]* ("Prečista boginjo"), arija iz opere Norma Vincenza Bellinija;
* ''Casta diva'' (film), biografski film posvećen Belliniju; rež. Carmine Gallone
* ''Casta diva'' (film, 1954), remake prethodnog filma; rež. Carmine Gallone
Paula Wessely

**Paula Wessely**, (20. januar 1907 - 11. maj 2000) bila je austrijska kazališna i filmska glumica, koja je uživala status najpopularnije i najuglednije austrijske glumice u drugoj polovici 20. vijeka.

Godine 1935. je na Venecijanskom filmskom festivalu nagrađena Volpi kupom za ulogu Valerie Gärtner u filmu *[[Episode (film)|Episode]]*.

## Izabrana filmografija
* *[[Maskerade (film)|Maskerade]]* (1934)
* *[[Episode (film)|Episode]]* (1935)
* *[[Harvest (1936 film)|Harvest]]* (1936)
* *[[Heimkehr (film, 1941)|Heimkehr]]* (1941)
* *[[Different from You and Me]]* (1957)
* *[[Die unvollkommene Ehe]]* (1959)

## Izvori

## Literatura
* Georg Markus: *Die Hörbigers. Biografie einer Familie*. Wien: Amalthea Verlag, 2006. 
* Edda Fuhrich & Gisela Prossnitz (Hg.): *Paula Wessely, Attila Hörbiger. Ihr Leben – ihr Spiel. Eine Dokumentation*. München: Langen Müller, 1985. 
* André Müller: *Entblößungen*. München: Goldmann, 1979. 
* Elisabeth Orth: *Märchen ihres Lebens. Meine Eltern Paula Wessely und Attila Hörbiger*. Wien: Molden, 1975. 
* Maria Steiner: *Paula Wessely. Die verdrängten Jahre*. Wien: Verlag für Gesellschaftskritik, 1996. 

## Vanjske veze
* 
* 
* Photographs and bibliography
* German Disney dubbings
Euksenid

**Euksenid** (grč. Εὐξενίδης) bio je atinski komički pesnik, savremenik Epiharmov, što znači da njegov vrhunac delovanja pada oko 485. pne. Nakon Susariona antički izvori ne govore ništa o daljem razvoju komedije tokom narednih osamdeset godina, sve dok je nisu oživeli Epiharm na Siciliji te Euet, Euksenid i Milo u Atini. Jedini izvor koji spominje Eueta i Euksenida jeste *[[Suda]]*, dok se za Mila zna i iz drugih izvora.

## Reference
Prostilos

**Prostilos** (grčki: *πρόστυλος* je sintagma od riječi προ = ispred + στῦλος = stup) je naziv u arhitekturi za kolonadu od najmanje četiri slobodna stupa na portiku (ili pronaosu) na ulazu u hram.

Prostilos je dakle bio otvoreni predprostor, i to ne samo od sprijeda, već i sa bokova, najmanji broj stupova koji su nosili njegov krov bio je četiri do najviše 14.

## Historija
Taj način gradnje izgleda da se razvio po grčkim otocima istočnog Egeja u 8. vijeku pne., kasnije je prihvaćen kod gradnje grčkih i etrurskih i rimskih hramova.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Prostilo'' na portalu Treccani Encyclopedia Italiana
Crime et Châtiment (film, 1935)

***Crime et Châtiment*** () je francuski crno-bijeli film snimljen 1935. u režiji Pierrea Chenala. Predstavlja adaptaciju romana *[[Zločin i kazna]]* Fjodora Dostojevskog. Radnja prikazuje kako se protagonist, siromašni student Rodion Raskoljnikov (čiji lik tumači Pierre Blanchar) suočava s posljedicama ubistva koje je počinio. Blanchar je za svoju ulogu nagrađen Volpi kupom na 3. venecijanskoj Mostri.

Iste godine je u Hollywoodu Joseph von Sternberg snimio adaptaciju pod naslovom *[[Crime and Punishment (film, 1935)|Crime and Punishment]]*.

## Vanjske veze
*
Milo (pesnik)

**Milo** (grč. Μύλλος) bio je atinski komički pesnik, savremenik Epiharmov, što znači da njegov vrhunac delovanja pada oko 485. pne. Prema *[[Suda|Sudi]]*, on je sa Euetom i Euksenidom oživeo Susarionovu atičku komediju u isto vreme kad je i Epiharm stvarao svoje komedije na Siciliji. Čini se da je bio posebno vešto u nekom komadu predstavio gluvog čoveka koji ipak sve čuje, pa je odatle nastala poslovica: "Milo sve čuje" (Μύλλος πάντ’ ἀκούει). Prema Evstatiju Solunskom, Milo ne samo da je pisao komedije, nego je u njima i glumio, a kod prikazivanja svojih komedija pridržavao se stare prakse, pa su glumci svoja lica mazali oker-crvenom bojom.

Neki ispitivači sumnjaju u to da je ovaj komediograf ikada postojao i pretpostavljaju da Μύλλος zapravo znači "razrok" i da je to jedan od tipskih likova u grčkoj farsi.

## Reference
Maskerade (film)

***Maskerade***, također poznat i kao ***Maskerade in Wien*** () je austrijski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1934. u režiji Willija Forsta. Radnja je smještena u bečko visoko društvo na početku 20. vijeka i prikazuje kako komične komplikacije koje nastanu kada poznati slikar napravi sliku jedne dame odjevene u masku i muf. Maskerade je postao jedan od najpopularnijih operetnih filmova 1930-ih, te se smatra jednim od klasika austrijske kinematografije. Zahvaljujući njemu se Paula Wessely etablirala kao velika austrijska i evropska filmska zvijezda. Na 2. venecijanskoj Mostri je dobio nagradu za najbolji originalni scenario.

Sljedeće godine je u Hollywoodu snimljen remake pod naslovom ''Escapade''.

## Izvori
;Napomene

;Literatura
* Fritz, Walter: *Im Kino erlebe ich die Welt - 100 Jahre Kino und Film in Österreich* (pp.&nbsp;157–159). Vienna, 1995

## Vanjske veze
* 
* Filmportal.de: Maskerade
Pierre Blanchar

**Pierre Blanchar** (30. jun 1892 - 21. novembar 1963) bio je francuski filmski glumac i režiser. Rođen je u francuskom Alžiru, a obrazovan je u pariškom Konzervatoriju. 1930-ih i 1940-ih je imao niz zapaženih uloga, uključujući Raskoljnikova u *[[Crime et Châtiment (film, 1935)|Crime et Châtiment]]*, za koji je nagrađen Volpi kupom na 3. venecijanskoj Mostri. Za vrijeme njemačke okupacije se priključio pokretu otpora, odnosno njenoj filmsko-propagandnoj organizaciji Comité de libération du cinéma français.

Bio je oženjen za glumicu Marthe Vinot, s kojom je imao kćer Dominique Blanchar, također etabliranu glumicu.

## Reference

## Vanjske veze
*
Episode (film)

***Episode*** () je austrijski crno-bijeli film snimljen 1935. godine u režiji Waltera Reischa, poznat kao jedini austrijski film čije je prikazivanje odobreno u tadašnjem Trećem rajhu usprkos toga što su ga producirali Jevreji. Po žanru je drama, a radnja je smještena u Beč 1922. godine, kada je Austrija bila pogođena inflacijom i teškom ekonomskom krizom. Protagonistica, čiji lik tumači Paula Wessely, je siromašna studentica umjetnosti koja pristaje dobivati financijsku pomoć od trgovca umjetninama, koga glumi Otto Tressler, iako sumnja u njegove motive. Za svoju ulogu je Wessely godine 1935. na venecijanskoj Mostri dobila Volpi kup za najbolju glumicu.

## Reference

## Literatura
* *Deutsche Tonfilme – Band 06 – 1935.* Ulrich J. Klaus Verlag, Berlin 1995 

## Vanjske veze
*
4. venecijanski filmski festival

**4. [[venecijanski filmski festival]]** je održan od 10. do 31. augusta 1936. godine. Na njemu je prvi put nagrade dodjeljivao međunarodni žiri. Glavne nagrade - Mussolinijev kup - su osvojili *[[Lo squadrone bianco]]* u kategoriji italijanskog i njemački film *[[Der Kaiser von Kalifornien]]* u kategoriji stranog filma.

## Nagrade
* najbolji strani film: *[[The Emperor of California|Der Kaiser von Kalifornien]]*, rež. Luis Trenker
* najbolji italijanski film: *[[Lo squadrone bianco]]*, rež. Augusto Genina
* Kup Volpi:
** najbolji glumac: Paul Muni u *[[The Story of Louis Pasteur]]*
** najbolja glumica: Annabella u *[[Sacrifice of Honor|Veille d'armes]]*
* poseban spomen:
** *[[Ave Maria (1936 film)|Ave Maria]]*, rež. Johannes Riemann
** *[[Children's Corner (film)|Children's Corner]]', rež. [[Marcel L'Herbier]], [[Emile Vuillermoz]]
** *Mary of Scotland*, rež. [[John Ford]]
** *Maryša*, rež. [[Josef Rovenský]]
** *Metropolitan Nocturne*, rež. [[Leigh Jason]]
** *Mr. Deeds Goes to Town*, rež. [[Frank Capra]]
** *Opernring*, rež. [[Carmine Gallone]]
** *Polesie*, rež. [[M. Emmer]], [[Jerzy Maliniak]]
** *Pompei*, rež. [[Giorgio Ferroni]]
** *Scrooge*, rež. [[Henry Edwards (glumac)|Henry Edwards]]
** *The Mine*, rež. [[J. B. Holmes]]
** *The Robber Symphony*, rež. [[Friedrich Feher]]
** *Verräter*, rež. [[Karl Ritter (režiser)|Karl Ritter]]
* animirani film: *Who Killed Cock Robin?*, prod. [[Walt Disney]]
* film u boji: *The Trail of the Lonesome Pine*, rež. [[Henry Hathaway]]
* najbolja režija: *La kermesse héroïque*, rež. [[Jacques Feyder]]
* najbolja fotografija: *Tudor Rose'', Mutz Greenbaum

## Vanjske veze
* Venice Film Festival:1936  at Internet Movie Database
* Venice Film Festival 1936
The Divine Spark

***The Divine Spark*** () je britansko-italijanski crno-bijeli biografski film snimljen 1935. u režiji Carminea Gallonea. Predstavlja verziju na engleskom Galloneovog filma *[[Casta diva (film)|Casta diva]]*. Protagonist, koga glumi Phillip Holmes je italijanski kompozitor Vincenzo Bellini koga ljubav prema lijepoj Madelenni Fumaroli (čiji lik tumači Martha Eggerth) potakne da napiše znamenitu ariju *[[Casta Diva]]*.

## Izvori


## Vanjske veze
*
Lo squadrone bianco

***Lo squadrone bianco*** () je italijanski crno-bijeli film snimljen 1936. godine. Po žanru je kombinacija pustolovnog i ratnog filma, a temelji se na romanu *L'escadron blanc* francuskog pisca Josepha Peyréa. Protagonist, čiji lik tumači Antonio Caenta, je bogati plejboj koji se nakon propasti ljubavne veze odluči priključiti italijanskim kolonijalnim trupama koje se u Tripolitaniji bore protiv domodoračkih pobunjenika. Radnja prikazuje kako postepeno stiče povjerenje svojih pretpostavljenih i suboraca. Film je sniman na autentičnim lokacijama u današnjoj Libiji. Napravljen je za vrijeme drugog abesinijskog rata, te je imao snažan propagandni naboj. Godine 1936. je na 4. venecijanskoj Mostri dobio Mussolinijev kup kao najbolji italijanski film.

## Vanjske veze
*
Put 17 (Iran)

**Cesta 15** (perz. جاده ۱۷) je državna cesta u zapadnom Iranu koja spaja Islamabad-e Garb u Kermanšaškoj pokrajini s Mehranom u Ilamskoj pokrajini. Ostali gradovi koje povezuje su Zarne, Ejvan, Čavar, Ilam i Salehabad. Prometnica ima duljinu od 252 km i geografski se proteže planinama Zagrosa. Nadmorska visina trase kreće se od 200 m na krajnjem južnom dijelu do 1950 m kod planine Kuh-e Kaladže. Dva tunela kroz koje prolazi su Renov i Salehabad.

## Veze
* Popis iranskih cesta
* Transport u Iranu

## Vanjske veze
;Ostali projekti
Put 18 (Iran)

**Cesta 18** (perz. جاده ۱۸) je državna cesta u sjevernom Iranu koja spaja Marave-Tape i Novkande u pokrajini Golestan. Ostali gradovi koje povezuje su Kalale, Gonbad-e Kabus, Ak-Kala, te luke Bandar-e Turkaman i Bandar-e Gaz na obali Kaspijskog mora. Prometnica ima duljinu od 268 km i geografski se proteže krajnjim zapadnim dijelovima Kopet-Daga odnosno uz sjeverne obronke Alborza, te nizinama rijeke Gorgan-Rud. Nadmorska visina trase kreće se od –25 m u kaspijskom priobalju do 850 m na planini Baba-Šamal. Manjim centralnim dijelom od Gonbad-e Kabusa do sela Bajdžeka preklapa se s cestom 83 duljinom od oko 7,2 km.

## Veze
* Popis iranskih cesta
* Transport u Iranu

## Vanjske veze
;Ostali projekti
Put 15 (Iran)

**Cesta 15** (perz. جاده ۱۵) je državna cesta u zapadnom Iranu koja spaja Kermanšah u Kermanšaškoj pokrajini sa Sakezom u Kurdistanskoj pokrajini. Trasa se proteže usporedno s cestom 21 koja također spaja dva navedena grada, a od sela Bijakare do grada Marivana preklapa se s cestom 46. Ostali gradovi koje povezuje su Ravansar, Džavanrud, Pave, Novsud, Kanidinar i Čenare. Prometnica ima duljinu od 375 km i geografski se proteže Zagrosom odnosno dolinama rijeka poput Dijale. Vožnja ovom cestom izuzetno je zahtjevna zbog brojnih zavoja i nadmorske visine koja se kreće od 1300 do 2600 m na planini Taht-e Uraman. Oko 2,0 km od ovog prijevoja nalazi se granica s Irakom.

## Veze
* Popis iranskih cesta
* Transport u Iranu

## Vanjske veze
;Ostali projekti