open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
U boj, u boj

**U boj, u boj** je hrvatska domoljubna pjesma. Napisao ju je 1866. Franjo Marković, skladao Ivan Zajc 1866., a kasnije je pjesma uklopljena u njegovu operu *[[Nikola Šubić Zrinski (opera)|Nikola Šubić Zrinjski]]* (1876)., gdje ju izvodi muški zbor.

Izvan Hrvatske je stekla veliku popularnost u Japanu gdje su je izvodili lokalni pjevački klubovi. Vjeruje se da su je tamo za vrijeme ruskog građanskog rata doveli bivši austro-ugarski ratni zarobljenici hrvatske nacionalnosti, dok su se zajedno sa Čehoslovačkom legijom evakuirali iz Sibira.

## Tekst

U boj, u boj!
Mač iz toka, braćo,
nek dušman zna kako mremo mi!

Grad naš već gori,
stiže do nas već žar:
rik njihov ori,
bijesan je njihov jar!

K'o požar taj grudi naše plamte,
utiša rik mača naših zvek!

K'o bratac brata
Zrinskog poljub'te svi!
Za njim na vrata,
vjerni junaci vi!

Sad, braćo!
Pun'mo puške, samokrese,
naše grome, naše

Sad zbogom bud',
dome naš zauvijek,
oj, zbogom,
od svud i svud
na te dušman ide prijek.
I već u grob
sveti trup sklada tvoj,
al' neće!
Za te sin svak u boj se kreće!
Dome naš, ti vijekom stoj!

Hajd' u boj, u boj!
Za dom, za dom sad u boj!
Ma paklena mnoš
na nj diže svoj nož;
Hajd' u boj!
Nas mal, al' hrabar je broj!
Tko, tko će ga strt'?
Smrt vragu, smrt!

Za dom, u boj, za dom u boj

Za domovinu mrijeti kolika slast!

Prot dušmaninu! Mora on mora past'!

## Vanjske veze
* Youtube video of Japanese choir composed of 1000 singers conducted by maestro Katsuaki Kozai singing *U boj, u boj* in the Kokugikan Hall in Tokyo on February 26, 2006
Lazar Krstić

**Lazar Krstić** (Niš, 1984.) je srpski ekonomist koji je od 26. avgusta 2013. do 12. jula 2014. vršio dužnost ministra finansija Srbije, prvo u vladi Ivice Dačića, a potom u vladi Aleksandra Vučića.

Pre sedam godina je svoje intelektualne usluge ponudio vladi tadašnjeg premijera Vojislava Koštunice, ali je odbijen. Posle diplome na Jejlu je radio u njujorškoj konsultanskoj firmi McKinsey & Company.

Ostavku je obrazložio time da je premijer odbio njegove predloge mera štednje koje su trebale poboljšati finansijsku situaciju Srbije, a koje su uključivala masovna otpuštanja državnih službenika, smanjenje penzija i povećanje cena električne energije.

## Reference

## Vanjske veze

* Lazar Krstić potvrdio, biće ministar finansija
Telepatija

**Telepatija** je sposobnost razmjene misli između dviju osoba bez posredovanja poznatog medija. 

Iako su postojala istraživanja, nije utvrđeno njeno postojanje stoga nije priznata od strane znanosti. Vise pokusaja je bilo da se razotkrije istina.

Iako je koncept telepatije nazočan u ljudskoj povijesti od njenih samih početaka, riječ telepatija (grč. *tele* = udaljenost, daljina; *pathe* - osjećaj) uvodi se tek pred kraj 19. stoljeća, točnije 1882. godine, kada se na engleskom sveučilištu Cambridge putem donacija osniva Društvo za psihička istraživanja, koje ima za cilj na znanstveni način proučavati psihičke i paranormalne fenomene kako bi utvrdili istinu o njima.

Društvo je odmah podijeljeno na šest odjela ovisno o grani paranormalnih pojava kojima su se bavili. Tako su nastali odjeli za telepatiju, mesmerizam, iluzije i pojave duhova, fizičke fenomene povezane s osjetilima te odjel za povijest svih tih fenomena. Tri godine kasnije osniva se i Američko društvo za psihička istraživanja.
 
John E. Coover, psiholog sa Stanfordskog sveučilišta gotovo dvadeset i pet godina kasnije prvi put izvodi eksperimente s telepatskim vježbama pogađanja karata. Te karte su bile napravljene tako da je šansa da se pogodi određena karta iznosila 1:160.

J. B. Rihne sa sveučilišta Duke napravio je špil od dvadeset i pet karata s pet različitih simbola. Svaki se simbol nalazio na pet karata, a redom su to bili *krug*, *plus*, *valovite linije*, *kvadrat* i *petokraka zvijezda* . Te karte bile su poznate i pod nazivom **Zenerove karte**.
C. a k. polní maršálek

***C. a K. polní maršálek*** () je čehoslovačka crno-bijela filmska komedija snimljena 1930. u režiji Karela Lamača, poznata kao prvo zvučno ostvarenje čehoslovačke kinematografije. Radnja se događa u doba Austro-Ugarske, a protagonist, koga glumi Vlasta Burian, je penzionirani konjički kapetan koji sticajem okolnosti preuzima identitet feldmaršala. *C. a K. polní maršálek* je snimljen u još dvije verzije - 1930. godine kao *[[K. und K. Feldmarschall]]* na njemačkom) i 1931. *[[Monsieur le maréchal]]* na francuskom.

## Vanjske veze
* 
* 
*
Der falsche Feldmarschall

***Der falsche Feldmarschall*** () je čehoslovačko-njemačka crno-bijela filmska komedija snimljena 1930. u režiji Karela Lamača. Predstavlja remake, odnosno specijalnu njemačku filma *[[C. a k. polní maršálek]]* snimljenog nedugo prije. Vlasta Burian u njemu ponavlja ulogu penzioniranog austro-ugarskog kapetana koji sticajem okolnosti preuzima identitet feldmaršala. Film je doživio veliki uspjeh u Njemačkoj, potakavši producente da sljedeće godine snimi i francusku verziju pod naslovom *[[Monsieur le Marechal]]*.

## Vanjske veze
* film na CSFD
* film na anglické IMDb
Sean O'Casey

**Seán O'Casey** (, ; roešna kao John Casey, 30. mart 1880 – 18. septembar 1964) bio je irski književnik, poznat kao autor kazališnih drama i memoara, ali i po socijalističkim uvjerenjima koja su se odrazila na njegov opus.

## Djela
* *Lament for Thomas Ashe* (1917), kao Sean O'Cathasaigh
* *The Story of Thomas Ashe* (1917), kao Sean O'Cathasaigh
* *Songs of the Wren* (1918), kao Sean O'Cathasaigh
* *More Wren Songs* (1918), kao Sean O'Cathasaigh
* *The Harvest Festival* (1918)
* *The Story of the Irish Citizen Army* (1919), kao Sean O'Cathasaigh
* *[[The Shadow of a Gunman]]* (1923)
* *Kathleen Listens In* (1923)
* *[[Juno and the Paycock]]* (1924)
* *Nannie's Night Out* (1924)
* *[[The Plough and the Stars]]* (1926)
* *[[The Silver Tassie (drama)|The Silver Tassie]]* (1927)
* *Within the Gates* (1934)
* *[[The End of the Beginning (drama)|The End of the Beginning]]* (1937)
* *A Pound on Demand* (1939)
* *The Star Turns Red* (1940)
* *[[Red Roses for Me (play)|Red Roses for Me]]* (1942)
* *Purple Dust* (1940/1945)
* *Oak Leaves and Lavender* (1946)
* *[[Cock-a-Doodle Dandy]]* (1949)
* *Hall of Healing* (1951)
* *Bedtime Story* (1951)
* *Time to Go* (1951)
* *The Bishop's Bonfire* (1955)
* *A Sad Play within the Tune of a Polka * (1955)
* *The Drums of Father Ned* (1959)
* *Behind the Green Curtains* (1961)
* *Figuro in the Night* (1961)
* *The Moon Shines on Kylenamoe* (1961)
* *Niall: A Lament* (1991)
* Autobiografija (6 tomova):
** *I Knock at the Door*
** *Pictures in the Hallway*
** *Drums Under the Window*
** *Inishfallen Fare Thee Well*
** *Rose and Crown*
** *Sunset and Evening Star*

## Izvori

## Vanjske veze
* website devoted to Seán O'Casey with an extensive iconography of programmes 
* link to the Fales library guide to the David H. Greene Collection of Sean O'Casey Letters 
* Seán O’Casey and the 1916 Easter Rising
* O'Casey at Today in Literature
* O'Casey on the Faber and Faber website  - link to 'About O'Casey' by Victoria Stewart
Juno and the Paycock

***Juno and the Paycock*** je kazališna drama irskog književnika Seana O'Caseya premijerno izvedena u Dublinu 3. marta 1924. Radnja joj je smještena u dublinsko radničko naselje za vrijeme građanskog rata i prikazuje porodicu Boyle koja grca u neimaštini, i koju će umjesto obećanog bogatog nasljedstva pogoditi tragedija. *Juno and the Paycock* uz *[[The Shadow of a Gunman]]* (1923) i *[[The Plough and the Stars]]* (1926) predstavlja dio dublinske trilogije koja prikazuje život običnih ljudi za vrijeme irske borbe za nezavisnost. Smatra se jednim od najpopularnijih i najčešće izvođenih irskih kazališnih tekstova.

*Juno and the Paycock*, u čijoj je originalnoj postavi bio nastupio poznati irski glumac Barry Fitzgerald, je godine 1930. u Britaniji ekranizirana u istoimeni film Alfreda Hitchocka. Nekoliko puta je bila adaptirana za televiziju (uključujući ranu TV-dramu na BBC-ju 1938. godine), a 1959. je adaptirana u neuspjeli broadwayski mjuzikl *[[Juno (mjuzikl)|Juno]]*.

## Vanjske veze
* ''Juno and the Paycock'' at IBDB
* Andrew E. Malone:''Ireland Gives a new Playwright to the World''
* Photos of a production of ''Juno and the Paycock''
Popis stanovništva u SFR Jugoslaviji 1971.

1971. odigrao se četvrti popis stanovništva SFRJ. Prema tom popisu, Jugoslavija je imala 20.522.972 stanovnika, što je gustoča naseljenosti od 80 stanovnika na km2 i povećanje za 10,6% u odnosu na prošli popis iz 1961. Narodni sastav bio je sljedeći: Srbi 39,7%, Hrvati 22,1%, Muslimani/Bošnjaci 8,4%, Slovenci 8,2%, Albanci 6,4%, Makedonci 5,8%, Crnogorci 2,5%, Mađari 2,3%, Jugoslaveni 1,3%, Turci 0,6%, Slovaci 0,4%, Romi 0,4%, Bugari 0,3%, Rumunji 0,3%, Česi 0,1% i drugi.

Šest glavnih naroda je činilo 86,7% stanovništva države.

## Reference

## Literatura

* 

## Povezano
* Demografija Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije
The Adventure of the Reigate Squire

**"The Adventure of the Reigate Squire"** (srpskohrvatski: *Rejgejtska vlastela*), poznata i pod naslovima **"The Adventure of the Reigate Squires"** i **"The Adventure of the Reigate Puzzle"** je jedna od 56 pričao o Sherlocku Holmesu što ih je napisao Arthur Conan Doyle. Izvorno objavljena u *[[Strand]]u* 1893. godine, uz ilustracije Sidneyja Pageta, priča čini sastavni dio zbirke *[[The Memoirs of Sherlock Holmes]]*. Doyle je ovo priču naveo kao dvanaestu od svojih dvanaest najdražih priča.

## Slučaj

U travnju 1887., dr. Watson vodi svog prijatelja Sherlocka Holmesa na odmor nakon napornog slučaja u Francuskoj. Njihov domaćin je pukovnik Hayter, čije se imanje nalazi u blizini Reigatea u Surreyju. U večernjim satima, pukovnik svojim gostima priča o nedavnoj provali na imanju Acton, u kojoj su lopovi ukrali šarolik asotriman predmeta, ali ništa vrijedno.

Sljedećeg jutra, Hayterov batler govori o ubojstvu na još jednom obližnjem imanju, onom obitelji Cunningham. Žrtva je bio kočijaš, William Kirwan. Inspektor Forrester preuzima slučaj, čiji je jedini trag komadić papira s nekoliko ispisanih riječi pronađen u ruci Williama Kirwana. Sherlock Holmes se zainteresira za slučaj i ubrzo zaključi kako su riječi na papiru ispisala dvojica muškaraca, svaki različite riječi. Holmes kasnije odlazi analizirati mjesto ubojstva, a kasnije se vraća po Watsona i Haytera. Nakon toga, sva četvorica odlaze do kuće Cunninghamovih, tokom čega Holmes dijeli svije misli i činjenice, uključujući i otkriće o postojanju pravnog spora između Actonovih i Cunninghamovih oko vlasništva gotovo polovice imanja Cunninghamovih.

Nakon razmišljanja, Holmes je zaključio kako je neophodno da pronađu ostatak poruke pronađene kod Kirwana. Detektiv vjeruje kako Cunninghamovi znaju gdje je i što u njoj piše. Koristeći niz lukavstava, Holmes je uspio izvući potrebne podatke od Aleca Cunninghama i njegovog starog oca. Znajući to, Cunninghami su pokušali ubiti Holmesa, ali to su spriječili Watson i Forrester.

Kako se ispostavilo, Cunninghamovi su provalili na imanje Actonovih, gdje se nalazio sporni dokazni papir važan za parnicu. Njihov kočijaš, Kirwan, tomu je posvjedočio te ih je počeo ucjenjivati. Ipak, kako su Cunninghamovi bili osobe s kojima se ne treba igrati, Kirwan je izgubio svoj život.

## Vanjske veze
Emil Artur Longen

**Emil Artur Longen** (rođen kao *Emil Artur Pittermann*; Pardubitz, Češka, 29. srpnja 1885. - Beneschau, Češka, 9. listopada 1936.), češki producent, scenarist, dramaturg, pisac, slikar i glumac.

## Umjetnički radovi
* 1914, *Pula / Schiffe vor der Küste Kroatiens*, ulje na kartonu, 49,5×66&nbsp;cm
* 1914, *Panorama von Prag*, ulje na kartonu, 65×80&nbsp;cm
* 1915, *Namestí*, miješana tehnika, 48×56&nbsp;cm
* 1916, *Panorama von Prag*, ulje na kartonu, 65×81,5&nbsp;cm
* 1916, *Rue dorée*, ulje na platnu, 68,5×85&nbsp;cm
* 1916, *St Nikolauskirche in Prag*, ulje na platnu, 80×62&nbsp;cm
* 1917, *Landschaft*, ulje na kartonu, 51×72&nbsp;cm
* 1918, *Flaneure im Parc*, ulje na kartonu, 68,5×89,5&nbsp;cm
* 1919, *Landschaft um Marseille*, ulje na kartonu, 69,5×98,5&nbsp;cm
* 1924, *Stillleben mit Tasse und Früchten*, ulje na platnu, 55×71&nbsp;cm
* 1926, *Stillleben mit Kerzenleuchter und Früchten*, ulje na platnu, 40,5×47&nbsp;cm
* 1926, *Stillleben mit Blumen, Orangen und Tasse*, ulje na platnu, 45×47&nbsp;cm
* 1927, *Zimmer Smi*, ulje na platnu, 58×69&nbsp;cm
* 1932, *Landschaft*, ulje na platnu, 51×36&nbsp;cm
* 1933, *Stadtansicht, ulje na platnu, 42×52 cm
* 1933, *Fruehlingsallee*, ulje na platnu, 54×65 cm
* 1933, *Weg in Sommerlandschaft*, ulje na kartonu, 65,5×71,5 cm
* 1935, *Landschaft mit Pinien*, ulje na platnu, 42×52 cm
* 1935, *Landschaft*, ulje na platnu, 49×58 cm
* 1935, *Repose*, ulje na platnu, 80×100 cm
* 19xx, *Landschaft*, ulje na platnu, 35×40 cm
* 19xx, *Meeresbucht*, ulje na kartonu, 50×70 cm
* 19xx, *Vysehradsky pristav*, ulje na platnu, 59×60 cm
* 19xx, *Treiben in der Altstadt*, ulje na kartonu, 69×89 cm
* 19xx, *Tschechischer Impressionist*, ulje na kartonu, 69×89 cm
* 19xx, *Treiben in der Altstadt*, ulje na kartonu, 69×89 cm
* 19xx, *Pilzsammler'', ulje na platnu, 96×65&nbsp;cm

## Galerija

Datoteka:Pittermann-1914.01.jpg|Schiffe vor Pula, 1914.
Datoteka:Pittermann-1926.1.jpg|Fabrik am Ufer, 1926.
Datoteka:Pittermann-1926.2.jpg|Stillleben, 1926.
Datoteka:Pittermann-19xx.02.jpg|Hafen in Prag, 19xx.
Datoteka:Pittermann-1933.01.jpg|Weg im Sommerwald bei Prag, 1933.
Datoteka:Pittermann-1936.jpg|Wegzweigung, 1936.


## Vanjske veze

* http://sbirky.cmvu.cz/index.php?request=list_artworks&param=Pittermann-Longen+Emil+Artur&sf_queryLine=...+hledej&qsf_where=on, Češki muzej lijepih umjetnosti u Pragu
* http://www.moravska-galerie.cz/igalerie/output/en_author000117_1.html , iGalerie
* https://web.archive.org/web/20070928174946/http://www.hka.cz/_kultura/gal_muzea/gmu/2006/061129_pitterman-longen_e_a_primorska_zatoka.jpg, GALERIE MODERNÍHO UMĚNÍ VYSTAVUJE OBRAZY E.A.LONGENA
Kraljevina Velika Britanija

**Kraljevstvo Velika Britanija**, takođe poznato kao **Ujedinjeno Kraljevstvo Velike Britanije**, bivša je država u zapadnoj Evropi, koja je postojala od 1707. do 1801. godine. Nastala je spajanjem Kraljevine Škotske i Kraljevine Engleske po Aktu o Uniji iz 1707, kako bi bila stvorena jedna država koja bi obuhvatala celo ostrvo Velika Britanija. Novi jedinstveni parlament i vlada, sa sedištem u Vestminsteru u Londonu, su upravljali novim kraljevstvom. Dva odvojena kraljevstva Škotska i Engleska su imale zajedničkog vladara još od Jamesa VI, koji je postao kralj Engleske 1603. godine kao James I, nakon smrti kraljice Elizabete I.

Kraljevstvo Velike Britanije je nasledilo Ujedinjeno Kraljevstvo Velike Britanije i Irske 1801. kada je Kraljevina Irska postala deo Ujedinjenog Kraljevstva po Aktu o uniji iz 1800. nakon gušenja irskog ustanka 1798.
## Vladari
* Anne od Velike Britanije (1707-1714), prethodno kraljica Engleske, kraljica Škotske i kraljica Irske od 1702.
* George I (1714-1727)
* George II (1727-1760)
* George III (1760-1801), nastavio kao kralj Ujedinjenog Kraljevstva Velike Britanije i Irske do 1820.
Irski rat za nezavisnost

**Irski rat za nezavisnost** (; ), također poznat i kao **Anglo-irski rat** () je bio oružani sukob koji se od 1919. do 1921. vodio u Irskoj između irskih nacionalista okupljenih u Irsku republikansku armiju (IRA) na jednoj, i britanskih vojnih, policijskih i paravojnih formacija te unionističkih milicija na drugoj strani. Uzroci sukoba su bili u višedecenijskom nezadovoljstvu većine irskog (katoličkog) stanovništva britanskom vladavinom, odnosno političkom unijom sa pretežno protestantskom Velikom Britanijom, kao i neuspjeh pokušaja britanske vlade da spor otkloni projektom irske autonomije; tome je u velikoj mjeri pridonijelo izbijanje prvog svjetskog rata čije su političke i ekonomske posljedice, ali i krvavo gušenje Uskršnjeg ustanka 1916. godine dodatno radikalizirale brojne Irce te ih okrenuli prema dotada marginalnoj stranci Sinn Fein. Njeni predstavnici su na britanskim parlamentarnim izborima 1918. godine osvojili 70 % svih mjesta u Irskoj, te se potom okupili u Dublinu i 21. januara 1919. donijeli deklaraciju o nezavisnosti irske, a što je datum koji se tradicionalno uzima kao početak sukoba. Njegov tok je karakteriziralo odsutstvo konvencionalnih okršaja, s obzirom na to da je IRA koristila gerilsku strategiju usmjerenu na policiju i vojne jedinice u izoliranim oblastima; britanske vlasti su na to nastojale odgovoriti korištenjem paravojnih formacija od kojih su na zao glas došli dobrovoljci iz Britanije poznati kao *[[Black and Tans]]*. Sukob, koji je eskalirao od decembra 1920. godine je osim vojnih akcija uključivao i brojne likvidacije civila na obje strane, a u pretežno protestantskom Ulsteru su njene glavne žrtve bili manjinski katolici. U Britaniji, koja se još ekonomski i psihološki oporavljala od prvog svjetskog rata rata, sukob u Irskoj je s vremenom postao izuzetno nepopularan; njena vlada je stoga pristala na primirje proglašeno 11. jula 1921. godine. Slijedili su pregovori tokom kojih je postignut kompromisni Anglo-irski sporazum u decembru 1921. kojim je Irska podijeljena na južni dio - Irsku Slobodnu Državu kao *[[de facto]]* nezavisni britanski dominion - i Sjevernu Irsku koja je ostala pod neposrednom britanskom vlašću. Iako današnji teoretičari znaju ishod rata nazivati prvim uspješnim primjerom strategije asimetričnog ratovanja, veliki dio stanovnika nove države njime nije bio zadovoljan, što je dovelo do kratkog ali krvavog građanskog rata, a pola vijeka kasnije u Ulsteru i do dugotrajnog sukoba katolika i protestanata.

## Reference

## Vanjske veze

* War Of Independence website for Clare and Galway 
* Chronology of Irish History 1919 - 1923 
* Cork's War of Independence 
* Eleven killed in an IRA gun ambush outside Dromkeen  3 February 1921, on the Limerick Leader web site.
* The Irish Story archive on the war
* The Irish War website
* of I. War memorials related to the Irish War of Independence 
* Irish History Links for the War of Independence
Irski građanski rat

**Irski građanski rat** (; ) je oružani sukob koji se od 1922. do 1923. vodio na prostoru novostvorene Irske Slobodne Države (današnja Republika Irska) između njenih redovnih oružanih snaga (tzv. Nacionalna vojska i policija) s jedne, i radikalnih irskih nacionalista na čelu sa Irskom republikanskom armijom (IRA) s druge strane. Uzrok je bilo neslaganje oko kompromisnog Anglo-irskog sporazuma kojim je prethodne godine okončan irski rat za nezavisnost, a koji su radikalni pripadnici IRA zbog očuvanja državnopravnih veza sa Britanijom i podjele otoka na katolički i protestantski dio smatrali izdajom. Povod za sukob je bio spor oko nadzora nad bivšim kasarnama i oružjem Britanske vojske koje je Irska Slobodna Država preuzela temeljem Sporazuma; niz manjih incidenata je 28. juna 1922. je u Dublinu eskalirao u Bitku za Dublin, odnosno krvave ulične borbe u kojima je Nacionalna vojska, dijelom zahvaljujući artiljeriji i drugom teškom oružju koje su im dostavili Britanci, porazila republikance. Iako je IRA bila brojčano jača i na početku kontrolirala najveći dio irske teritorije, Nacionalna vojska je relativno brzo uspostavila svoju vlast po svim većim gradovima. IRA je na to reagirala preorijentiranjem na gerilsku strategiju, čija je najpoznatija žrtva bio Michael Collins, komandant Nacionalne vojske. Na njuj je vlada odgovorila uvođenjem prijekih sudova i masovnim pogubljenjima zarobljenih pripadnika IRA-e. To, kao i eksplicitno stavljanje Katoličke crkve na stranu vlade, je za nekoliko mjeseci dovelo do slabljenja i osipanja redova IRA-e, čiji su predstavnici na proljeće prihvatili ponudu da polože oružje. Irski građanski rat, iako je izazvao daleko brojnije ljudske i materijalne žrtve od rata za nezavisnost, je u samoj Irskoj dugo vremena bio tabu tema, dijelom i zbog toga što su u njemu jedni druge na brutalne načine ubijali nekadašnji suborci i prijatelji. Njegove posljedice su se, pak, očitovale kroz sve donedavno neupitnu dominaciju stranaka Fianna Fail i Fiana Gael - stvorenih od nekadašnjih ratnih protivnika - irskom politikom.

## Izvori

## Vanjske veze
* Historical artefacts from the Irish Civil War 
* The Irish Story archive on the Irish Civil War
* North Kerry in the Irish Civil War
* The final siege of Limerick City from 7 July until 21 July 1922, on the Limerick Leader web site. 
* The Dáil Treaty Debates 1921–22.  From the Official Report of the Parliamentary Debates of the Houses of the Oireachtas
* List of National Army soldiers killed in action 
* War Memorials of the Civil War 
* Map of Europe  during Irish Civil War at omniatlas.com
Iskustvo bliske smrti

**Iskustvo bliske smrti (IBS)** () je termin koji se odnosi na širok spektar ličnih iskustava u vezi sa neposredne smrti, doživljaja mnogih neverovatnih osećanja, poput napuštanja tela ili stanja ekstremnog straha, kompletne umrtvljenosti, toplote, osećaj umiranja, pojave jakog belog sveta, i sl.

Ovi fenomeni, obično se javljaju neposredno nakon konstatacije kliničke smrti ili ono se osoba na neki drugi način približi „stanju smrti“. Sa najnovijim dostignućima u oblasti reanimacije, broj takvih iskustava je značajno povećan. Mnogi naučnici smatraju da se radi o halucinogenim iskustvima, dok parapsiholozi i neke konvencionalni naučnici stoje iza stava da je to dokaz postojanja života posle smrti.

Iako je IBS uglavnom u oblasti proučavanja parapsihologije, proučavaju ga i psihologija, psihijatrija i klinička medicina.

## Karakteristike

Zajedničke karakteristike većine iskustva bliske smrti su:

* Telepatsko primanje poruka.
* Osećaj / svest da si mrtav.
* Osećaj mira, udobnosti i blagostanja. 
* Osećaj napuštanja tela. Praćenje tela u prostoru. Ponekad čak i posmatranje medicinskih sestara i lekara koji pokušavaju da vrate osobu u život.
* Osećaj prolaza u „drugi svet“, opisanu kao stanje usisavanja od strane izuzetno tamne oblasti ili tunela.
* Kretanje ogromnom brzinom ka svetlosti ili iznenadnog potapanja u njoj, komunikacija sa svetlom.
* Viđenja „Duha u belom“ ili drugih duhovnih ličnosti. Ponekad i viđenje sa voljenim licima.
* Snažno osećanje bezuslovne ljubavi.
* Filmski prikaz sopstvenog života.
* Stanje oklevanja.
* Približavanje granici.

Smatra se da postoji veza između popularne kulture i verskih ubeđenja. Često, iskustva pojedinaca tumači u skladu sa narodnim verovanjima, koja postavljaju granice onoga što je rekao.
 
Klinički iskustva u tom pogledu se uglavnom odnose na prekid protoka krvi do srca i stanja kliničke smrti, šok postoperativnog gubitka krvi, septički ili anafilaktički šok, komatozna stanja kao rezultat teškog oštećenja mozga, obilna krvarenja, infarkt, pokušaj samoubistva, stanja davljenja ili gušenja, apneja i teška depresija.

## Vanjske veze

* IANDS Internacionalna asocijacija za studije IBS
Borgia

**Borgia** (španolski: *Borja*) je ime porodične dinastije koja je odigrala značajnu ulogu u crkvenim i političkim prilikama na Apeninskom poluotoku u 15. i 16. vijeku.

Dinastija *Borgia* dala je dvoje papa i brojne političke i crkvene lidere. Pojedini članovi porodice postali su poznati po brojnim spletkama, pa je ime *Borgia* postalo sinonim za razvrat, nepotizam, korupciju brojne spletke i mračna ubojstva. Četiri člana porodice *Borgia* postali su historijski slavni 
## Historija
**Borgie** su porijeklom bili feudalci iz Játive (Valencia), prezime su dobili po svom vlastelinstvu - *Borja*, koje se tada nalazilo u Kraljevini Aragon u Španjolskoj.
### [[Kalist III.|Alfonso de Borgia]]

Osnivač dinastije, prvi značajni član porodice bio je Alfonso de Borgia (1378. - 1458.) koji se preko položaja profesora, diplomata i kardinala (1444.) uspio u podmakloj dobi od 77 godina uspeti na papski tron - 1455. pod imenom Kalist III. 
On je u svega tri godine svog pontifikata uspio učvrstiti položaj svoje porodice u Italiji.
### [[Aleksandar VI.|Rodrigo Borgia]]

Papa Kalist III. godinu dana nakon svog ustoličenja, postavio je svog usvojenog nećaka - Rodriga Borgiu (pravim imenom *Rodrigo de Boria y Borja*) za kardinala 20. februara 1456. sa samo 24 godina, a odmah nakon toga 1. maja 1457. na utjecajan položaj vicekancelara Vatikana.

Rodrigo Borgia imao je devetero izvanbračne djece, četvoro mu je rodila ljubavnica - Vannozza Catanei (Cesare, Giovanni, Lucrezia i Goffredo), troje nepoznata ljubavnica, a dvoje je napravio za vrijeme svog pontifikata, sa ljubavnicom - Giuliom Farnese, ženom Orsina Orsinija.
Rodrigo Borgia postao je papa - 1492.
### [[Cesare Borgia]]

Cesare Borgia (1475. - 1507.), Rodrigov sin, domogao se kao vrlo mlad ogromne političke moći, i nemilosrdno (i bezuspješno) pokušao uspostaviti svoje vlastito vojvodstvo u Centralnoj Italiji.
### [[Lucrezia Borgia]]

Lucrezia Borgia (1480. - 1519.), Rodrigova kćer postala je slavna kao mecena umjetnosti i vještini u političkim intrigama.
### Kraj dinastije
*Borgie* su izrodili još puno članova manjeg značaja, ipak jedan od njih zaslužuje pažnju, to je - Francesco Borgia (1510. - 1572.), praunuk Rodriga koji je proglašen svecem.
Porodica Borgia počela je gubiti snagu krajem 16. vijeka. Sredinom 18. vijeka porodica je izumrla.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Borgia'' na portalu Treccani 
* ''Borgia Family'' na portalu Encyclopædia Britannica
Flatulencija

**Flatulencija** (kolokvijalno **prđenje**) jest ispuštanje gasova kroz anus.

Gasovi u probavni trakt uglavnom dolaze na tri načina. Prvi je gutanje vazduha kod jela i govora, drugi je rad bakterija u crevima, a treći je difuzija gasova iz krvi. U želucu su dva glavna gasa azot i kiseonik. Oni se izbacuju kada se podrigne ili prelaze u tanko crevo sa ostalim sadržajem želuca. Ulazak u tanko crevo apsorbuje male količine ovih gasova. U toku dana u crevu se nalazi 7 do 10 litara gasa, a izluči se svega pola litre. Kusur se resorbuje. Oni koji često i puno prde nemaju mnogo veću bakterijsku aktivnost, nego im je peristaltika u području debelog creva snažnija i većina gasova ne stigne da se apsorbuje. Gasovi unutar probavnog sistema sastoje se uglavnom od bezmirisnih gasova kao što su kiseonik, azot, ugljen dioksid, vodonik i metan. Manji deo gasova koji se ispuštaju kroz želudac i koji većini ljudi neprijatno mirišu čini sumpor, produkt bakterija koje normalno žive u debelom crevu. Kada se vodonik i metan pomešaju nastane eksplozivna smesa koja širi creva pa prdonja oseća nadutost, a neretko i bolove u stomaku. Ljudi koji nemaju nikakvih tegoba u području želuca i creva prdnu 14 do 23 puta dnevno, što ovisi i o ishrani. Kao kuriozitet navodi se informacija da je prđenje češće na većim nadmorskim visinama (iznad 3300 metara) zbog razlike u pritisku u crevima i u okolnom vazduhu. Smatra se da ishrana prdonja uključuje sveži hleb, krastavce, kupus, crveni i beli luk, žitarice, pasulj, boraniju, grašak, soju, sočivo, jaja, masne mlečne produkte poput šlaga i sladoleda, gazirana pića i veštačke zaslađivače. Neke ličnosti smatraju kako preko mere prde što zna da izazove depresiju i druge psihičke tegobe i stres jer se u većini civilizacija prđenje smatra gadnim i nepristojnim i izaziva prezir ličnosti koja je u blizini.

Prosečan prdež sastoji se od 59% azota, 21% vodonika, 9% ugljen dioksida, 7% metana i 4% kiseonika. Manje od 1% prouzročava većini ljudi neprijatan miris. Temperatura prdeža u nastajanju je 37 celzijusa. Prdež je prosečno brz 30 metara u sekundu. Jednako prde i žene i muškarci. Prdež je zapaljiv jer sadrži metan i vodonik. U evropskoj tradiciji je uobičajeno kontrolisati i obuzdavati prdeže u blizini drugih ljudi, jer su neprijatnog mirisa. U nekim zemljama drugih kulturnih krugova, na primer na Tajlandu, prđenje na javnim mestima, ili bilo gde u kući i radnim prostorijama, smatra se sasvim normalnim i poželjnim, te je simbol otvorenosti i prisnosti u društvu. Pod uticajem Evropljana ova tajlandska tradicija polako nestaje. Žene u evropskoj civilizaciji smatraju prđenje i podrigivanje jednom od 5 navika muškaraca koje im idu na nerve. U američkoj saveznoj državi Virdžiniji formalno je kazna za prđenje na poslu 25 godina robije.

## Reference
Imola

**Imola** je grad od 66.340 stanovnika i sjedište biskupije u talijanskoj provinciji Bologni u regiji Emiliji-Romagni. Imola je svjetski poznata po svom Autodromo Enzo e Dino Ferrari na kojoj se sve donadavno vozila Velika nagrada San Marina, utrka Formule 1.

## Geografija
Imola leži duž rijeke Santerno, jugoistočno od Bologne.

## Historija
Imola je izrasla u grad iz antičkog naselja *Forum Cornelii* na rimskom putu Via Aemilia. Bizantski car Justinijan razorio je grad u 6. vijeku, grad su nakon toga ponovno izgradili i utvrdili Langobardi. Od 1084. Imola je postala samostalna komuna. Od 13. vijeka gradom vladaju brojni feudalni vladari i kondotjeri, više manje uspješno, sve do 1499. kada ju je zauzeo Cesare Borgia i od tada postaje dio Papinske Države.

## Znamenitosti

Najveće znamenitosti Imole su srednjovjekovna citadela Rocca Sforzesca i palače Sersanti, Calderini i Della Volpe iz 15. vijeka. Značajna je i crkva San Domenico sa gotičkim portalom iz 1430. i romanička katedrala San Cassiano, temeljno restaurirana u 18. vijeku. Grad ima poznati muzej i biblioteku s finom kolekcijom inkunabula i manuskripta.

## Privreda i transport
Imola je industrijski grad u kom se proizvodi keramika, staklo i poljoprivredna mehanizacija. U okolici se crpi prirodni plin. Okolica grada poznata je po proizvodnji voća, osobito jagoda. Imola leži na magistralnoj željezničkoj pruzi Bologna–Bari.

## Gradovi prijatelji

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada 
* ''Imola'' na portalu Encyclopædia Britannica
Danna Paola

**Danna Paola Rivera Munguía** (Ciudad de México, 23. lipnja 1995.), znana kao **Danna Paola**, je meksička glumica i pjevačica. Popularnost je stekla ulogama u dječjim serijama, *María Belén*, *Amy, la niña de la mochila azul* i *[[Atrévete a soñar]]*.

## Filmografija
### Televizija

### Film

### Teatar

## Diskografija
#### Albumi
* *Mi globo azul* (2001.)
* *Océano* (2004.)
* *Chiquita pero picosa* (2005.)
* *Danna Paola* (2012.)
* *Sie7e* (2019.)

## Reference

## Vanjske veze

* Službena web stranica 
* 
* 
* Danna Paola na Vevu
* Danna Paola na YouTubeu
*
Manastir Gomirje

**Manastir Gomirje** je najzapadniji srpski manastir u Evropi. Nalazi se u Gorskom Kotaru u Republici Hrvatskoj i pripada Gornjokarlovačkoj eparhiji Srpske pravoslavne crkve.

U okviru manastirskog kompleksa nalazi se hram Roždenija svetog Jovana Preteče.

## Historija
Manastir Gomirje je nastao u vreme kada su se formirala prva srpska naselja u Gomirju, Vrbovskom i Moravicama krajem 16. veka. Osnovan je 1600. godine, a njegovi prvi graditelji bili su kaluđeri koji su došli iz manastira Krka i koji su počeli gradnju manastira 1601. godine. Tokom 17. veka svi manastirski objekti bili su sagrađeni od drveta.

Početkom 18. veka otpočinju pripreme za izgradnju zidane crkve i manastirskog konaka. Sazidana je 1719. godine nova manastirska crkva, a 1730. i manastirsko zdanje sa 12 kelija i trpezarijom. Na manastirskom groblju na Veliku Gospojinu 1747. godine osveštao je vladika Pavle Nenadović, kasniji karlovački mitropolit, kapelu posvećenu Uspeniju Presvete Bogorodice. Na ovaj praznik u Gomorju se od tada održava veliki narodni sabor.

## Kultura i obrazovanje

Manastir je svoje najbolje razdoblje imao tokom 18. veka kada je postao prvorazredno kulturno i obrazovno središte Srba u ovom delu Habzburške monarhije. U Gomirju je delovala ikonografska škola koju je ustanovio Simeon Baltić i iz koje potiču mnogi ikonostasi i ikone u crkvama Gornjokarlovačke eparhije. Ovde je bio razvijen i prepisivački rad.

Tokom 19 veka nekoliko eminentnih i značajnih osoba je živelo u Gomirju. Između ostalih Josif Rajačić, mitropolit i srpski patrijarh, Sava Mrkalj, reformator srpskog pisma, a nakratko ovde je na proputovanju boravio i Nikola Tesla, kod svog ujaka, arhimandrita Nikolaja Mandića.

## Stradanja i obnova

Najteži period manastir je prošao u 20. veku. Tokom Prvog svetskog rata bio je pretvoren u logor za politički optužene srpske sveštenike. U Drugom svetskom ratu ustaše su 1943. godine manastir zapalile. Samo je ostala demolirana manastirska crkva. Iguman Teofan Kosanović je ubijen. Vredno kulturno blago i biblioteka preneti su u Zagreb gde se i danas nalaze. Posle Drugog svetskog rata obnovljena je manastirska crkva, a od 1967. i ceo manastirski kompleks.

## Vanjske veze
* Zvanični sajt Eparhije gornjokarlovačke 
* Radio televizija Republike Srpske: Manastir Gomirje (istorija manastira, video prilog) 27. januar 2011.
Masakr u Kandaharu 2012.

**Masakr u Kandaharu 2012.** je događaj koji se desio 2012. godine u provinciji Kandahar, Islamska Republika Avganistan. Na dan 11. marta 2012. pripadnik Oružanih snaga SAD je izašao iz vojne baze u provinciji Kandahar, i u selima Alkozaj i Nadžiban koja su od baze udaljena oko 500 metara, ubio 16 civila i više ranio u njihovim kućama. Među ubijenima su starci, žene i devetoro djece.

Vojnik koji je počinio ubistvo civila je ostao u pritvoru američke vojne baze u Kandaharu do 14. marta 2012, nakon čega je na osnovu „pravne preporuke“ prebačen u Kuvajt. Poslanici u Skupštini Avganistana su prethodno tražili da se počiniocu sudi u Avganistanu.

## Posljedice
Talibani su dan nakon pokolja civila najavili osvetu protiv pripadnika Oružanih snaga SAD.

## Povezano
* Rat u Avganistanu (od 2001)

## Reference

## Vanjske veze
* Radio-televizija Srbije: Talibani najavljuju krvnu osvetu, 12. 3. 1012.
Always Tell Your Wife

***Always Tell Your Wife*** () je britanska kratka nijema filmska komedija snimljena 1923. u režiji Alfreda Hitchcocka i Seymoura Hicksa. Predstavlja remake istoimenog filma iz 1914. godine. Hitchock i Hicks su režiju preuzeli nakon što se Croise razbolio tokom produkcije. Danas je sačuvan samo jedna od originalne dvije role. It was a remake of the 1914 film of the same name.

## Uloge
* Seymour Hicks ... Suprug
* Gertrude McCoy ... Supruga

## Izvori

## Vanjske veze
*
Seymour Hicks

**Sir Edward Seymour Hicks** (30. januar 1871 &ndash; 6. april 1949), poznatiji kao **Seymour Hicks**, bio je britanski kazališni i filmski glumac, zabavljač u music hallovima, dramski pisac, scenarist i producent. Slavu je stekao po pisanju, produciranju i nastupima u edvardijanskim mjuziklima na kraju 19. i početku 20. vijeka, gdje mu je česta partnerica bila njegova jednako slavna supruga Ellaline Terriss. Najpoznatija od svih uloga mu je bio lik Ebenezera Scroogea u adaptacijama Dickensovom klasičnog romana *[[A Christmas Carol]]*.

Hicks je historičarima filma zanimljiv i zbog toga što se 1920-ih nastojao okušati kao sineast, te 1923. pružio priliku mladom i tada nepoznatom Alfredu Hitchcocku da zajedno s režira danas izgubljeni kratki film *[[Always Tell Your Wife]]*.

## Vanjske veze
* 
* Seymour Hicks at the IBDB Broadway database
* 
* Biography of Hicks 
* Brief profile of Hicks focusing on film career
* Information about Hicks's film career 
* Photos and information about Hicks and Terriss's home at "Quality Street" in Merstham
* Listing and information of some of Hicks' shows, Flyrope.com
* List of some of Hicks' performances, Theatre Archive, University of Bristol
* List of some plays that Hicks wrote, Theatre Archive, University of Bristol
* Website of the Great Granddaughter of Seymour Hicks 
* Youtube recording of Terriss and Hicks song medley
Elstree Calling

***Elstree Calling*** je britanski filmski mjuzikl snimljen 1930. u režiji Andrea Charlota, Jacka Hulberta, Paul Murraya i Alfred Hitchcocka. Producirao ga je studio British International Pictures (BIP) i reklamirao kao "filmsko-radijsku reviju"; u suštini je predstavljao ništa drugo do svojevrsnu reviju najpoznatijih londonskih zabavljača svog vremena, snimljena u zvuku i boji. Okvirni zaplet se, pak, ticao televizijskog prijenosa predstave i nevolja koje je izazivao nadobudni šekspirijanski glumac. Današnjim historičarima je zanimljiv zbog Hitchcockovog angažmana, ali i kao prvo filmsko ostvarenje u kome je televizija - tada široj javnosti uglavnom nepoznat koncept - predstavljala element zapleta. at Elstree Studios. U nastojanju da se natječe sa hollywoodskim Technicolor filmovima, BIP je dvije scene mehanički obojao tehnikom poznatom kao Pathécolor.

## Uloge/izvođači
* Teddy Brown
* Helen Burnell
* Donald Calthrop
* Bobbie Comber
* Cicely Courtneidge
* The 3 Eddies
* Will Fyffe
* Tommy Handley
* Gordon Harker
* Jack Hulbert
* Hannah Jones
* John Longden
* Ivor McLaren
* Lily Morris
* Nathan Shacknovsky
* John Stuart
* Gordon Begg
* Jameson Thomas
* Anna May Wong

## Izvori

## Vanjske veze
*
Murder!

***Murder!*** () je britanski crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1930. u režiji Alfreda Hitchcocka. Predstavlja adaptaciju kazališnog komada *Enter Sir John* Clemencea Danea i Helen Simpson. Radnja prikazuje kako je mlada i lijepa kazališna glumica (čiji lik tumači Norah Baring) optužena i osuđena na smrt zbog ubistva svoje kolegice. Protagonist, koga glumi Herbert Marshall, je ugledni glumac Sir John Menier, koji je sjedio u poroti koja je donijela presudu i koji, uvjeren u njenu nedužnost, odlučuje iskoristiti svoje glumačke vještine kako bi prije pogubljenja razotkrio pravog krivca. Hitchcock je tokom produkcije napravio niz izmjena u odnosu na izvorni tekst, a glavni lik je u mnogo čemu temeljen na Sir Geraldu du Maurieru koji je bio Hitchcockov lični prijatelj. British International Pictures je sljedeće godine distribuirao *[[Mary (film)|Mary]]*, remake na njemačkom, koji je također režirao Hitchcock.

## Vanjske veze
* 
* ''Murder!'' Eyegate Gallery
Orvieto

**Orvieto** (latinski: *Urbs Vetus*, dosl. gornji grad) je grad i sjedište biskupije u talijanskoj Ternijskoj provinciji u regiji Umbriji. Grad ima 20.909 stanovnika.

## Geografija
Orvieto se smjestio na vrhu usamljenog stjenovitog brda, kod ušća rijeke Paglije i Chianija. Udaljen je oko 72 km jugozapadno od regionalnog centra Perugije i oko 130&nbsp;km sjeverno od Rima.

## Historija
Orvieto je izrasao u grad iz etrurskog naselja, kojeg su Rimljani pred kraj svoje vladavine nazvali Urbs Vetus. Za ranog srednjeg vijeka postao je prijestolnica jedne od langobarskih kneževina, a nakon toga toskanske grofovije. Od 12. vijeka Orvieto je samostalna komuna. Nakon brojnih sukoba unutar samog grada i ratova sa susjednim gradovima, Orvieto je 1448. anektiran u Papinsku Državu.

## Znamenitosti

Najveća znamenitost Orvieta je njegova romaničko-gotička katedrala Santa Maria Assunta čija je gradnja započela 1290. u čast Čuda iz Bolsene (nedalekog gradića). Tamo se po legendi 1263. za vrijeme euharistije desilo da je po hostiji počela kapati krv. Naročito je impresivna trodijelna polikromna mramorna fasada. Unutrašnjost katedrale bogato je dekorirana radovima brojnih srednjovjekovnih kipara i slikara (freske u Cappella Nuova su rad Luke Signorellija i Fra Angelica). Brojne skulpture iz 16. vijeka krase katedralu, koja je dovršena 1580. godine.

Orvieto ima brojne građevine i palače iz 13. vijeka, među kojima se ističu Biskupska palača, Palazzo del Popolo i Palazzo dei Papi, u kojoj se danas gradski muzej s brojnim umjetničkim djelima, te zbirka artefakata iz obližnje etrurske nekropole Volsinii. 
Svojom arhitekturom se ističu i crkve San Andrea (11–12. vijek) i San Domenico (1233–1264), stara tvrđava iz 1364. čiji je park danas javni, u kojem se nalazi 53 m duboki bunar Pozzo di San Patrizio (građen 1527–1540. po nalogu pape Klementa VII) koji se danas više ne koristi, ali je velika atrakcija. Orvieto je 1970. pogodila katastrofa slijeganja tla i odrona zemlje, pa su nakon tog poduzete opsežne mjere na državnoj razini za konsolidaciju tla i temelja zgrada.

## Privreda i transport
Orvieto je centar poljoprivrednog kraja poznat po svojim bijelim vinima. Grad je poznat po svojim zanatskim proizvodima od metala i keramika i čipki. Orvieto je s Rimom povezan cestama i željeznicom, a i s Firencom preko Arezza.

## Gradovi prijatelji

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada  
* ''Orvieto'' na portalu Encyclopædia Britannica
Gerald du Maurier

**Sir Gerald Hubert Edward Busson du Maurier** (26. mart 1873 &ndash; 11. april 1934) bio je engleski kazališni glumac i producent. Bio je sin književnika Georgea du Mauriera i brat Sylvie Llewlyn Davies. Godine 1902. se oženio za glumicu Muriel Beaumont sa kojom je imao tri kćeri - spisateljice Angela du Maurier (1904–2002) i Daphne du Maurier (1907–1989) te slikaricu Jeanne du Maurier (1911–1996).

## Izabrana filmografija
* *[[Justice (1917 film)|Justice]]* (1917)
* *[[Unmarried (1920 film)|Unmarried]]* (1920)
* *[[Escape (1930 film)|Escape]]* (1930)
* *[[Lord Camber's Ladies]]* (1932)
* *[[I Was a Spy]]* (1933)
* *[[The Scotland Yard Mystery]]* (1934)
* *[[The Rise of Catherine the Great]]* (1934)
* *[[Jew Suss (1934 film)|Jew Süss]]* (1934)

## Literatura
* Sir Gerald du Maurier, Actor, Manager and Producer, Obituary, *The Times*, 12 April, 1934
* James Harding, "Du Maurier, Sir Gerald Hubert Edward Busson (1873–1934)", *Oxford Dictionary of National Biography*, Oxford University Press, 2004 http://www.oxforddnb.com/view/article/32928

## Vanjske veze

* "The Peter Pan Syndrome" , Camden New Journal, 14 January 2005
* 
* The Admirable Crichton  - 1902 production, *[[The Play Pictorial]]* No. XI (1903).
Juno and the Paycock (film)

***Juno and the Paycock*** je britanski crno-bijeli film snimljen 1930. u režiji i po scenariju Alfred Hitchocka. Predstavlja adaptaciju istoimene drame irskog književnika Seana O'Caseya, koji je tokom snimanja surađivao sa Hitchcockom. Radnja je smještena u siromašno radničko naselje u Dublinu za vrijeme irskog građanskog rata i prikazuje porodicu koja se nada bogatom nasljedstvu, ali je umjesto toga snalazi tragedija. *Juno and the Paycock* se obično kao jedan od manje tipičnih Hitchcockovih filmova, prije svega zbog toga što izgleda kao prilično "jednostavna" adaptacija kazališne predstave s mnoštvom statičkih scena. U njoj je Hitchock koristio dio glumaca iz originalne kazališne postave, uključujući irskog glumca Barryja Fitzgeralda kojemu je to bio glumački debi (iako u filmu, za razliku od predstave, nije tumačio glavnu ulogu).

## Uloge
* Barry Fitzgerald ... Orator
* Maire O'Neill ... Maisie Madigan
* Edward Chapman ... Kapetan Boyle
* Sidney Morgan ... "Joxer" Daly
* Sara Allgood ... Mrs Boyle, "Juno"
* John Laurie ... Johnny Boyle
* Dave Morris ... Jerry Devine
* Kathleen O'Regan ... Mary Boyle
* John Longden ... Charles Bentham
* Dennis Wyndham ... Mobilizator
* Fred Schwartz ... Mr Kelly

## Vanjske veze
*
An Elastic Affair

***An Elastic Affair*** () je britanski kratki crno-bijeli film snimljen 1930. u režiji Alfreda Hitchcocka. U filmu u ulozi "Dečka" i "Djevojke" nastupaju Cyril Butcher (1909 - 1988) i Aileen Despard (rođ. 1909); njih dvoje su uloge dobili pobijedivši na natječaju koji je pod pokroviteljstvom studija British International Pictures organizirao časopis *Film Weekly*. Nagrade - u obliku ugovora o angžamanu sa studijem - su im udijeljene na svečanoj premijeri u London Palladiumu; usprkos toga nisu ostvarili karijeru, te je Affair, koji je u međuvremenu postao izgubljen, postao jedan od opskurnijih naslova u Hitchcokovoj filmografiji.

## Vanjske veze
*
Das Flötenkonzert von Sans-souci

***Das Flötenkonzert von Sans-souci*** () je njemački crno-bijeli historijski film snimljen 1930. u režiji Gustava Ucickog. Protagonist filma, čiji lik tumači Otto Gebühr, je pruski kralj Friedrich II Veliki. Radnja se događa 1756. godine kada Friedrich doznaje kako su se protiv Pruske tajno udružili Francuska, Austrija i Rusija te ih odlučuje preduhitrirti započevši sedmogodišnji rat. *Flötenkonzert* je poznat kao prvo zvučno ostvarenje iz ciklusa ''Fridericus-Rex'' filmova koji su uživali veliku popularnost u Njemačkoj međuratnom periodu i doba drugog svjetskog rata. Prilikom premijere je izazvao veliko oduševljenje, ali je dio njemačke javnosti protiv njega organizirao demonstracije, optuživši ga za militarističku propagandu, kao i zbog toga što su weimarske vlasti istovremeno zabranile američki antiratni film *[[Na zapadu ništa novo (film)|Na zapadu ništa novo]]*.

## Literatura
* Erwin Leiser: *Deutschland, erwache!. Propaganda im Film des Dritten Reiches.* Rowohlt, Reinbek 1978
* Axel Marquardt, Heinz Rathsack: *Preußen im Film. Eine Retrospektive der Stiftung Deutsche Kinemathek.* Reinbek 1981
* Eberhard Mertens (Zusammenstellung und Einleitung): *Filmprogramme. Bd. 5: Die großen Preußenfilme. I. Produktion 1921–1932.* Olms Press, Hildesheim, New York 1981
* Fred Gehler *Das Flötenkonzert von Sans-souci*. In Günther Dahlke, Günther Karl (Hrsg.): *Deutsche Spielfilme von den Anfängen bis 1933. Ein Filmführer.* Henschel Verlag, 2. Auflage, Berlin 1993, S. 238 ff. 

## Vanjske veze
*
Alraune (film, 1930)

***Alraune*** je njemački crno-bijeli science fiction-horor film snimljen 1930. u režiji Richarda Oswalda. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Hannsa Heinza Ewersa, koji je dvije godine ranije bio adaptiran kao istoimeni nijemi film sa Brigitte Helm u naslovnoj ulozi. U novoj verziji Helm ponavlja ulogu sociopatske djevojke umjetno stvorene oplodnjom prostitutke sa spermom osuđenog kriminalca.

## Uloge
* Brigitte Helm ... Alraune ten Brinken/Alma, djevojka iz bara
* Albert Bassermann ... Tajni savjetnik ten Brinken
* Harald Paulsen ... Frank Braun
* Adolf E. Licho ... Advokat Manasse
* Agnes Straub ... Fuerstin Wolkonski
* Bernhard Goetzke ... Dr. Petersen
* Martin Kosleck ... Wolfgang Petersen
* Käthe Haack ... Frau Raspe
* Ivan Koval-Samborsky ... Raspe
* Liselotte Schaak ... Olga Wolkonski
* Paul Westermeier ... Von Walter
* Henry Bender ... Gostioničar
* Elsa Basserman ... Dama
* Wilhelm Bendow

## Literatura
* Wingrove, David, *Science Fiction Film Source Book* (Longman Group Limited, 1985)
* Internet Movie Database

## Vanjske veze
*
Zwei Herzen im Dreiviertel-Takt

***Zwei Herzen im Dreiviertel-Takt*** () je njemački crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1930. u režiji Geze von Bolvaryja. Predstavlja primjer u tadašnje doba popularni operetnih filmova, odnosno prvu operetu komponiranu prvenstveno za film; njen autor Robert Stolz je, slično kao i producenti, iskoristio dolazak zvučne tehnologije. Radnja prikazuje kompozitora koji nastoji napraviti novu operetu, pri čemu mu kao muza služi sestra jednog od dvojice njegovih libretista.

*Zwei Herzen im Dreiviertel-Takt* je poznat i kao jedan od prvih titlovanih ostvarenja u historiji filma, s obzirom da je u jesen 1930. bio prikazan u SAD uz pomoć tada još uvijek rijetkih titlova s prevedenim tekstom.

## Vanjske veze
* 
* Film Portal
Die Drei von der Tankstelle

***Die Drei von der Tankstelle*** () je njemački crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1930. u režiji Wilhelma Thieleja. Protagonisti - koje glume Willy Fritsch, Heinz Rühmann i Oskar Karlweis - su tri bogata mladića koji odjednom ostaju bez ičega te su, prvi put u životu prisiljeni raditi za život, zaposlivši se na benzinskoj pumpi. Radnja prikazuje kako upoznaju lijepu bogatašicu (koju glumi Lilian Harvey) u koju se sva trojica zaljube. Film koji je svojom temom pogodio ukus njemačke publike, koja je tek bila počela osjećati efekte ekonomske krize, ali joj pružio izvrsnu eskapističku zabavu kroz dopadljive muzičke točke, predstavljao je komercijalni uspjeh za studio UFA, zaradivši više novca čak i od *[[Plavi anđeo|Plavog anđela]]*.

UFA je također snimila verziju na francuskom jeziku pod naslovom *[[Le chemin du paradis]]*. Godine 1955. je pak u Zapadnoj Njemačkoj snimljen remake *[[Die Drei von der Tankstelle (film, 1955)|Die Drei von der Tankstelle]]*.

## Uloge
* Lilian Harvey: Lilian Cossmann
* Willy Fritsch: Willy
* Heinz Rühmann: Hans
* Oskar Karlweis: Kurt
* Fritz Kampers: Konsul Cossmann
* Olga Tschechowa: Edith von Turkow
* Kurt Gerron: Dr. Kalmus
* Gertrud Wolle: Sekretarica dr. Kalmusa
* Felix Bressart: Sudski pristav
* Leo Monosson: Pjevač

## Izvori

## Literatura
* Hardt, Ursula. *From Caligari to California: Erich Pommer's Life in the International Film Wars*. Berghahn Books, 1996.

## Vanjske veze
*