open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Paratiroidni hormon

**Paratiroidni hormon** (paratireoidni hormon) ili **parathormon**, skraćeno **PTH**, je polipeptidni hormon kojeg luče doštitne žlijezde, a djeluje tako da povećava koncentraciju kalcija u krvi čovjeka. Prosječna koncentracija PTH u čovjeka je 10-60 pg/ml.

Parathormon se sastoji od 84 aminokiselina, a izlučuju ga glavne stanice doštitne žlijezde. Izlučivanje PTH regulirano je koncentracijom kalcija u krvi, putem negativne povratne sprege, što se postiže putem receptora za kalcij. Sekundarni glasnik u izlučivanju PTH je cAMP.

Lučenje PTH stimulira:
* pad serumskog Ca2+
* blagi pad serumskog Mg2+

Lučenje PTH inhibira:
* povećanje serumskog Ca2+
* značajniji pad serumskog Mg2+, koja također uzorkuje simptome hipoparatiroidizma (kao što je hipokalcijemija)

## Funkcija
Paratiroidni hormon djeluje na nekoliko tkiva:
* kost - PTH povećava oslobađanje kalcija iz kostiju gdje se nalaze najveće zalihe kalcija. Resporpcija kosti je fiziološki proces u kojem stanice osteoklasti destruiraju kost. PTH se veže na stanice osteoblaste, koje stvaraju kost. Vezanje PTH na osteblaste povećava ekspresiju RANKL i inhibira ekspresiju osteoprotegrina (OPG). Vezanje RANKL sa RANK što je pospješeno smanjenom raspoloživom količinom OPG (koji bi se vezao na RANKL), stimulira prekursore osteoklasta da međusobno spajaju čime nastaju zreli osteoklasti koji na kraju povećavaju resorpciju kosti
* bubreg - PTH povećava aktivno reapsorpciju kalcija i magnezija u distalnim tubulima i debelom uzlaznom karaku. Kako dolazi do razgradnje kosti nastaju kalcij i fosfati. PTH smanjuje reapsorpciju fosfata, što dovodi do smanjenja koncentracije fosfata u plazmi. Povećavanjem omjera kalcij:fosfat u plazmi, više slobodnog kalcija se nalazi u krvotoku.
* crijeva - PTH neizravno povećava apsorpciju kalcija u crijevima povećavanjem proizvodnje aktivnog oblika vitamina D. Aktivni vitamin D povećava apsoprciju u crijevu putem bjelančevine kalbindina. Aktivacija vitamina D odvija se u bubregu, gdje PTH povećava količinu enzima koji aktivira vitamin D.
Živac

**Živac**, latinski naziv **nerv** (), deo je perifernog nervnog sistema, koga sačinjavaju snopovi produžetaka (aksona) nervih ćelija različitog volumena i brojnosti. Osim toga u sastav živca ulaze i vezivne ćelije, kolagena vlakna i krvni sudovi, koji se jednim imenom nazivaju endoneurijum. Oko živca se nalazi vezivni omotač epineurijum i od njega polaze vezivni izdanci koji grade perifascikularne omotače ili perineurijum.

Živci povezuju centralni nervni sistem sa periferijom, tj. sa svim tkivima i organima. Aferentni nervi donose signale (nervne impulse) u centralni nervni sistem, gde se informacije obrađuju i odakle se šalju povratni signali preko eferentnih nerava u odgovarajuće strukture (mišiće, žlezde, organe itd).

Na osnovu lokalizacije tela nervnih ćelija čiji aksoni grade živce, oni se dele u dve osnovne grupe:

* moždane živce () kojih ima 13 pari, i
* kičmene živce (), kojih ima 31 par.

## Izvori

## Literatura
* 
* 

## Dodatne slike

Datoteka:Complete neuron cell diagram de.svg|mini|300px|Shema živčane stanice
File:Nerve impulse.gif|Živčani impuls
File:Gray636.png|Histološki presjek kroz živac
Kolagen

**Kolagen** je jak i dugačak molekul (300 nm, prečnika 1,5 nm), karakterističan za životinje, koji čini čak 25% svih proteina organizma sisara.

Kolagen se stvara u cisternama granulisanog endoplazmatičnog retikuluma kao *prokolagen*. Prokolagen je izgrađen od tri levogira polipeptidna lanca, koji su međusobno desnogiro uvijeni i stabilizovani vodoničnim vezama, sa slobodnim krajevima. Kada se dejstvom enzima uklone krajevi, dobija se strukturna jedinica kolagena zvana *tropokolagen*. U ekstracelularnom matriksu jedinice tropokolagena se spontano udružuju u izdužena vlakna kolagena.

Postoji 28 tipova kolagena, opisanih u literaturi. Najzastupljeniji je kolagen I, koji čini osnovna vlakna vezivnog tkiva. Pored njega česti su kolagen II, III i IV. Kolagena vlakna su glavna strukturna komponenta ekstracelularnog matriksa, za koju se vezuju druge strukture (elastin, proteoglikani, adhezivni proteini ekstracelularnog matriksa), ali vlakana ima i u nekim ćelijama. Jako je važan u hrskavici, ligamentima, tetivama, kostima, zubima, omogućava zategnutost kože i krvnih sudova. Prisutan je i kao *kristalin* u očnom sočivu.

## Galerija

Datoteka:Fibers of Collagen Type I - TEM .jpg|Slika tankog presjeka kroz vezivno tkivo pluća sisavca.Veliko povećanje prkazuje vlakna kolagena tip I (snimano pomoću transmisijskog elektronskog mikroskopa).
Datoteka:1K6F Crystal Structure Of The Collagen Triple Helix Model Pro- Pro-Gly103 04.png|1K6F Kristalna struktura modela trostruke zavojnice kolagena (tip Pro- Pro-Gly103 04)
Datoteka:1bkv collagen 04.png|Jednostavniji prikaz trostruke zavojnice kolagena


## Izvori
Alvise Contarini

**Alvise Contarini** (Venecija, 24. oktobar 1601. - Venecija, 15. januar 1688.) bio je 106 mletački dužd koji je vladao od 26. augusta 1676. do svoje smrti.

## Biografija
Contarini nije bio potomak neke osobito bogate i uticajne venecijanske porodice. Prije nego što je izabran za dužda bio je providur po manjim mjestima mletačke terraferme, zatim ambasador i predstavnik republike na pregovorima koji su doveli do Westfalskog mira - 1648, pored tog bio je i savjetnik Savjeta desetorice, a na kraju i Prokurator Bazilike sv. Marka.

Za dužda je izabran da zaliječi rane poraza u Ratu za Kandiju koji je ispraznio mletačke trezore.
Njegova osmogodišnja vladavina prošla je u strogoj mletačkoj neutralnosti, i mirnom promatranju sukoba koji su se odvijali između Osmanlija i Svetog Rimskog Carstva.

Svega par dana prije svoje smrti ipak je odlučio da se pridruži protuturskoj koaliciji Papinske države, Kraljevine Poljske i Svetog Rimskog Carstva.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Contarini, Alvise'' na portalu Treccani
Eisack

**Eisack** ili **Izark** (njemački: *Eisack*, talijanski: *Isarco*, latinski: *Isarcus*, starogrčki: Ἴσαρχος) je rijeka u sjevernoj Italiji, druga po veličini rijeka u Južnom Tirolu. Njezin je izvor u blizini Brennerskog prijevoja i nalazi se na nadmorskoj visini od oko 1.990 metara. Rijeka crpe vodu iz oblasti površine od oko 4.200&nbsp;km². Nakon oko 96&nbsp;km utječe u rijeku Adige južno od grada Bolzana. Rijeka prvo teče kroz dolinu Wipptal, a nakon naselja Vahrn kroz Eisacktal. Izvor ove rijeke opjevan je u pjesmi *[[Bozner Bergsteigerlied]]* () kao sjeverna granica južnotirolske domovine.
 
Veći gradovi i sela duž toka rijeke su Sterzing, Franzensfeste, Bressanone (Brixen), Klausen, Waidbruck te Bolzano ‒ glavni grad pokrajine. U Brixenu se rijeka stapa s Rienzom. Među manjim pritokama su Ridnauner Bach, Pflerscher Bach, Pfitscher Bach, Villnößer Bach, Derjon, Braibach (poznat i kao Tierser Bach), Eggentaler Bach te Talfer koji istječe iz Sarentina.

Vodeni tok Eisacka intenzivno se koristi za proizvodnju električne energije. U blizini Franzensfestea, Klausena i Waidbrucka postavljene su brane za hidrolektrane.

## Vanjske veze

* Izvješće o kvaliteti vode rijeke Eisacka
Kolagena vlakna

**Kolagena vlakna** su vrsta vlakana u vanćelijskom matriksu vezivnih tkiva izgrađena od fibrilarnog proteina kolagena. U vanćelijskom matriksu ima najviše ovih vezivnih vlakana. Imaju prečnik od 50 do 150&nbsp;nm i mogu se organizovati u snopove različite debljine.

## Sinteza kolagenih vlakana
Sinteza kolagenih vlakana odvija se u dve faze:
* sinteza prokolagena u ćelijama vezivnih tkiva, a i u mnogim drugim vrstama ćelija
* fibrilogeneza u vanćelijskom matriksu.

### Sinteza prokolagena

Kolageni fibrili nastaju polimerizacijom molekula kolagena u paralelne nizove (polipeptidne lance). Susedni paralelni nizovi povezani su kovalentnim vezama. Za čvrsto povezivanje polipeptidnih lanaca neophodna je aktivnost određenih enzima koji zahtevaju prisustvo vitamina C kao kofaktora. Nedostatak ovog vitamina, koji se javlja pri oboljenju skorbut, ispoljava se u stvaranju nedovoljno čvrstih kolagenih vlakana.

Polipeptidni lanci kolagena tipa I (predstavljaju oko 90% telesnih kolagena) sintetišu se na ribozomima hrapavog endoplazmatičnog retikuluma i ubacuju u šupljine njegovih cisterni, gde se tri lanca međusobno povezuju čime nastaje protokolagen. Protokolagen se pomoću transportnih vezikula prenosi do Goldžijevog aparata. Polipeptidni lanci protokolagena u njegovom centralnom, najvećem delu su raspoređeni u obliku trostrukog heliksa, dok na krajevima to nije slučaj. Procesom egzocitoze molekuli protokolagena se oslobađaju u vanćelijski matriks.

### Fibrilogeneza
Obuhvata skraćivanje molekula protokolagena tako što se njihovi krajevi dejstvom enzima, protokolagen peptidaza, cepaju i svode na dužinu koja omogućava njihovo lateralno povezivanje i obrazovanje kolagenih fibrila. Skraćeni molekuli su sada molekuli zrelog kolagena, tropokolagena. Posle toga dolazi do obrazovanja poprečnih kovalentnih veza između fibrila što im daje čvrstinu pa se uspešno mogu suprotstaviti silama istezanja.

* Videti još:
* kolagen
* elastična vlakna
* retikularna vlakna

## Literatura
* Guyton,A. C, Hall, J. E:*Medicinska fiziologija*, Savremena administracija, Beograd, 1999.
* Davidović, Vukosava: Uporedna fiziologija, ZUNS, Beograd, 2003.
* *Pantić, V:Biologija ćelije, Univerzitet u Beogradu, Beograd, 1997.*
* *Pantić, V: Embriologija, [[Naučna knjiga]], Beograd, 1989.*
* Petrović, V. M, Radojčić, R, M: Uporedna fiziologija (drugi deo), ZUNS, Beograd, 1994.
* *Popović S: Embriologija čoveka, Dečje novine, Beograd, 1990.
* *Trpinac, D: Histologija, Kuća štampe, Beograd, 2001.''
* Šerban, M, Nada: Pokretne i nepokretne ćelije - uvod u histologiju, Savremena administracija, Beograd, 1995.

## Vanjske veze
* BioNet škola
Metropolitan Nocturne

***Metropolitan Nocturne*** () je američki kratki crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1935. u režiji Leigha Jasona. Godine 1936. je na venecijanskoj Mostri dobio priznanje žirija.

## Vanjske veze
*
Pompei (film, 1936)

***Pompei*** je italijanski crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1936. u režiji Giorgia Ferronija, kojem je predstavljao režijski debi. Iste godine je prikazan na venecijanskoj Mostri, gdje je dobio priznanje žirija.

## Vanjske veze
*
The Robber Symphony

***The Robber Symphony*** () je britanski crno-bijeli film snimljen 1936. u režiji Friedricha Fehera. Po žanru predstavlja kombinaciju komedije i mjuzikla, a radnja mu je smještena u Alpe i prikazuje kako grupa razbojnika sticajem okolnosti skriva vrijedan dragulj u instrumentima družine putujućih muzičara. Feher je za *The Robber Symphony* okupio nekoliko kolega koje su, poput njega, u Britaniju izbjegle iz Njemačke poslije Hitlerovog dolaska na vlast; Robert Wiene je nadgledao produkciju, a glavnu ulogu je tumačio Feherov sin Hans. Film se odlikovao za tadašnje doba neobičnim odsustvom dijaloga i inzistiranju na nadrealnim situacijama i ekspresionističkim stilom. Feher ga je pod pritiskom distributera morao nekoliko puta kratiti. Iako je dobio priznanje žirija na venecijanskoj Mostri, *The Robber Symphony* je doživio neuspjeh, a matični studio Concordia Films bankrotirao.

Snimljena je i verzija na francuskom pod naslovom *La symphonie de brigands* gdje je nastupila Françoise Rosay.

## Izvori


## Vanjske veze
*
Raklet

**Raklet** () je – pored fondija – jedno od švajcarskih nacionalnih jela, koja se prave od otopljenog sira. Sir koji se koristi za pripremu ovog jela često se naziva raklet.

## Poreklo
Raklet se pominje prvi put u srednjovekovnim manastirskim zapisima u kantonima Obvalden i Nidvalden. U njima se izveštava o „siru za prženje“, koji ima izuzetnu prehrambenu vrednost. U poznatoj dečjoj knjizi „Hajdi“ Johane Spiri govori se o rakletu kao „siru za prženje sa livade“.

## Priprema
Danas se u raklet uglavnom dodaju još i krompir, kiseli krastavci i luk, s time što su dozvoljene razne kombinacije povrća. Na tržištu se mogu pronaći mnogobrojne vrste raklet sira, koji su začinjeni belim lukom, biberom ili paprikom, ili su napravljeni od kozjeg mleka.
 
## Varijante

* **Vališki raklet** ()
Na vališki način, raklet se pravi tako što se pola koluta posebno lako topljivog punomasnog sira „goms“ stavi blizu vatre tako da se lagano počne topiti. Kada sir počne da se topi, istruže se na tanjir i tako služi.

Od 50-ih godina 20. veka raklet se više ne pravi na vatri, već u posebnoj vrsti uređaja pravljenog samo za raklet, i od tada se više ne koristi samo u Švajcarskoj. Ovaj električni uređaj se sastoji uglavnom od jednog grejača u horizontalnoj kutiji, nekoliko posuda za hranu i regulatora za podešavanje visine grejnog tela. Kolut raklet sira se stavi u posudu i postavi ispod grejnog tela. Čeka se dok se gornji sloj ne počne topiti. U najboljem slučaju, sloj sira bi trebalo da postane smeđe boje. Zatim se sir pomeri od izvora toplote, posuda se prevrne i „rakletira“, što znači da se sa odgovarajućom viljuškom, tvz. raklet viljuškom, servira na tanjir.

* **Raklet sa šporeta** ()
Već izvesno vreme, takođe netradicionalno, prave se stoni uređaji, u kojima nije moguće topiti čitav kolut sira, već samo isečene komade raklet sira. Na tom uređaju je na obično okrugloj ili ovalnoj podlozi montirano grejno telo. Ispod njega mogu da stanu dve do deset malih posuda, koje se pojedinačno pune sa sirom. Iznad grejnog tela nalazi se najčešće poklopac od kamena ili metala, kako bi se sprečio direktan dodir sa vrelinom i kako bi se toplota zadržavala u uređaju. Budući da se taj poklopac takođe zagreva, često ima udubljenja, koja omogućavaju dodatno grilovanje mesa ili jaja. 
Prednost ovih uređaja jeste što se u tim posudama mogu pripremati povrće i ostali prilozi istovremeno sa sirom.

## Ime
U Švajcarskoj bi raklet sir trebalo da ima zakonom zaštićeno poreklo – budući da je raklet tipično vališko jelo, raklet sirom bi se smeo nazivati samo onaj sir koji je proizveden u kantonu Valis.

Međutim, u junu 2006. godine, Komisija za reviziju, koju je formiralo Ministarstvo ekonomije, odlučuje da je pojam raklet izvorno označavao samo jelo a ne sam sir, i da ga zbog toga nije moguće zaštititi. 
U novembru 2007. godine, švajcarski Savezni sud odlučuje da je raklet jelo, i da se ne može koristiti kao zaštićeno ime. Dakle, ime „raklet“ za sir može slobodno da se koristi. Savezni sud je ipak odlučio da se sir proizveden u kantonu Valis treba zaštiti posebnim imenom ().

## Veze
* Fondi

## Vanjske veze
* Hronologija uređaja za raklet
The Ghost Goes West

***The Ghost Goes West*** () je britanski crno-bijeli film snimljen 1935. u režiji Renea Claira, poznat kao prvi Clairov film na engleskom jeziku. Po žanru predstavlja kombinaciju fantastičnog filma i romantične komedije. Radnja prikazuje kako par bogatih Amerikanaca kupuje škotski zamak te ga - ciglu po ciglu - premješta i ponovno gradi na Floridi, dovevši sa sobom duha koji ga je vjekovima opsjedao. Film je uživao veliku popularnost u Britaniji, a prikazan je i na venecijanskoj Mostri 1936. godine.

## Uloge
* Robert Donat ... Murdoch Glourie i Donald Glourie
* Jean Parker ... Peggy Martin
* Eugene Pallette ... Mr. Martin
* Elsa Lanchester ... Miss Shepperton
* Ralph Bunker ... Ed Bigelow, Martinov rival
* Patricia Hilliard ... Pastirica
* Everley Gregg ... Mrs. Martin
* Morton Selten ... The Glourie
* Chili Bouchier ... Cleopatra
* Mark Daly ... Murdoch's Groom
* Herbert Lomas ... Fergus
* Elliott Mason ... Mrs. MacNiff
* Hay Petrie ... The McLaggen
* Quentin McPhearson ... Mackaye

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* ''The Ghost Goes West'' on Screen Guild Theater: 21 August 1944
Ivan Šarić

**Ivan Šarić** (Dolac kod Travnika, 27. septembar 1871 – Madrid, 16. jul 1960) je bio je nadbiskup vrhbosanski. Tokom Drugog svetskog rata podržavao ustaški režim Ante Pavelića i istrebljenje Srba i Jevreja u NDH.

Napisao je nekoliko pesama posvećenih ustaškom vođi Anti Paveliću, od kojih je najpoznatija „Kad sunce sja“, koja je izašla u njegovim novinama na Božić 1941. godine. Tu svoju podršku zadržao je do samog kraja rata.

Po završetku rata, beži u Frankovu Španiju. Umire u Madridu 16. jula 1960. godine.

## Reference

## Literatura
*
Miroljub Lešo

**Miroljub Lešo** (Beograd, 27. jul 1946 - Beograd, 5. mart 2019) bio je srpski glumac.

## Uloge

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1968. || Bekstva || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1972. || Kamiondžije || Milan Kačavenda
|-
| 1973. || Dimitrije Tucović || 
|-
| 1973. || So || 
|-
| 1973. || Paja i Jare || Milan Kačavenda
|-
| 1973. || Bombaši || 
|-
| 1973. || Sutjeska || 
|-
| 1974. || Kapelski kresovi || 
|-
| 1975. || Đavolje merdevine || 
|-
| 1975. || Kičma || 
|-
| 1975. || Doktor Mladen || Rade
|-
| 1975. || Zimovanje u Jakobsfeldu || Pera Maljević
|-
| 1975. || Salaš u Malom Ritu (TV serija) || Pera Maljević
|-
| 1975. || Otpisani || Slavko
|-
| 1976. || Salaš u Malom Ritu (film) || Pera Maljević
|-
| 1976. || Devojački most || 
|-
| 1977. || Ančika Dumas || milicioner
|-
| 1977. || Pas koji je voleo vozove || 
|-
| 1978. || U predahu || 
|-
| 1978. || Razmena || 
|-
| 1978. || Boško Buha || Bata
|-
| 1978. || Boško Buha || Bata
|-
| 1978. || Sudbine || 
|-
| 1978. || Pucanj u šljiviku preko reke || 
|-
| 1979. || Njen prijatelj Filip || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1980. || Hajduk || Žandarm Gvozden Krstović
|-
| 1980. || Snovi, život, smrt Filipa Filipovića || Lazar Manojlović
|-
| 1981. || Kumovi || 
|-
| 1981. || Kraljevski voz || 
|-
| 1981. || Poslednji čin || Budimir Gajić
|-
| 1981. || Neka druga žena || 
|-
| 1981. || Svetozar Marković || 
|-
| 1982. || Zalazak sunca || Steva „Konj“
|-
| 1982. || Progon || Živin prijatelj u beloj košulji
|-
| 1982. || Miris dunja || Boro
|-
| 1983. || Mahovina na asfaltu || 
|-
| 1984. || Kraj rata || Jozo
|-
| 1984. || Banjica (TV serija) || 
|-
| 1984. || Ljubezen || 
|-
| 1985. || Soldatska balada || 
|-
| 1985. || -{Quo Vadis?}- || Efrem
|-
| 1985. || Brisani prostor || Mika Dali
|-
| 1985. || Crveni i crni || Rudar
|-
| 1986. || Divlji vetar || 
|-
| 1987. || Mesto susreta Beograd || Zarić, Nenadov brat
|-
| 1987. || Hudodelci || 
|-
| 1987. || Vuk Karadžić || 
|-
| 1987. || Bolji život || Stanko Marjanović
|-
| 1988. || Portret Ilije Pevca || Radule
|-
| 1988. || Četrdeset osma — Zavera i izdaja || general Otmar Kreačić
|-
| 1989. || -{Beyond the Door III}- || železničar
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1992. || Bulevar revolucije || taksista
|-
| 1993. || Tesla || 
|-
| 1994. || Vukovar, jedna priča || pljačkaš
|-
| 1995. || Treća sreća || sveštenik
|-
| 1995. || Kraj dinastije Obrenović || 
|-
| 1995. || Paket aranžman || 
|-
| 1996. || Gore dole || Avramov stari kompanjon
|-
| 1997. || Ptice koje ne polete || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2000.-te
|-
| 2002. || Država mrtvih || pijanac
|-
| 2003. || -{Il Papa buono}- || 
|-
| 2004. || Tragom Karađorđa || Prota Aleksa Lazarević
|-
| 2007. || Pozorište u kući || službenik
|-
| 2007. || Vratiće se rode || poštar
|}

## Vanjske veze

*
Ivan Jagodić

**Ivan Jagodić** (Zrenjanin, 7. maj 1936 – Beograd, 14. jul 2010) je bio srpski pozorišni, filmski glumac. Umro je u 74. godini.

## Život
Jagodić je bio član Jugoslovenskog dramskog pozorišta u Beogradu. Naročito je bio angažovan u dramskom programu Radio Beograda i iza sebe je ostavio veliki broj snimljenih radio-drama.

Na velikom platnu debitovao je 1962. godine u filmu *[[Prekobrojna]]*. Uz epizodne uloge u više igranih filmova, glumio je i u serijama *[[Salaš u Malom Ritu (TV serija)|Salaš u malom ritu]]* i *[[Vuk Karadžić (serija)|Vuk Karadžić]]* i drugim.

## Filmografija

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1962. || Prekobrojna || 
|-
| 1967. || Tergovci || 
|-
| 1967. || Probisvet || 
|-
| 1968. || Kalendar Jovana Orlovića (TV) || Dr Šulc
|-
| 1968. || Naši sinovi || 
|-
| 1969. || Frak iz Abacije || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1971. || Kapetan iz Kepenika || 
|-
| 1972. || Afera nedužne Anabele || 
|-
| 1972. || Devojka sa Kosmaja || Lule
|-
| 1973. || Devičanska svirka (TV) || Bartolomeo
|-
| 1973. || Diogenes (TV) || 
|-
| 1973. || Dubravka (TV) || 
|-
| 1974. || Užička republika || Ilija
|-
| 1974. || Dimitrije Tucović || Triša Kaclerović
|-
| 1975. || Svedoci optužbe || 
|-
| 1976. || Ozračeni || 
|-
| 1976. || Salaš u malom ritu (film) || Artiljerac
|-
| 1976. || Četiri dana do smrti || 
|-
| 1977. || 67. sastanak Skupštine Kneževine Srbije || 
|-
| 1978. || Stići pre svitanja || Arsen
|-
| 1978. || Dvoboj za južnu prugu || Četnički vojvoda
|-
| 1978. || Povratak otpisanih (TV serija) || Ratko Dvokrilac
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1980. || Biseri od pesama || 
|-
| 1980. || Dunja || 
|-
| 1981. || Pesničke vedrine || 
|-
| 1982. || Savamala || 
|-
| 1983. || Malograđani || 
|-
| 1985. || Tombola || 
|-
| 1985. || Crvena baraka || 
|-
| 1985. || Slučaj Laze Kostića || 
|-
| 1986. || Neozbiljni Branislav Nušić (TV) || Kralj Milan Obrenović
|-
| 1988. || Vuk Karadžić || Stevan Radičević
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1990. || Kolubarska bitka (TV) || Vukašin Katić
|-
| 1992. || Duga u crnini (TV) || Pripovedač
|-
| 1993. || Ogledalo pesnika — Marija Čudina || Pripovedač
|-
| 1993. || Kralj linije — Slava Bogojević || Pripovedač
|-
| 1993. || Mediala — kob dva merila || Pripovedač
|-
| 1999. || Tajni plamen || Pripovedač
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2000.-te
|-
| 2000. || Sužanj (emisija) || Pripovedač
|-
| 2000. || Anđeo (emisija) || Pripovedač
|-
| 2000. || Eho (emisija) || Pripovedač
|-
| 2000. || Stari vruskavac || 
|-
| 2000. || Dug iz Baden Badena (TV) || Ivan Aleksandrovič
|-
| 2007. || Tegla puna vazduha (TV) || Dušan
|-
| 2008. || Zaboravljeni umovi Srbije || Stanoje Stanojević
|}

## Vanjske veze
*
Opsada Beograda

Bitke ili opsade Beograda se mogu odnositi na:

* Opsada Beograda (488)
* Opsada Beograda (504)
* Opsada Beograda (584)
* Opsada Beograda (630)
* Opsada Beograda (827)
* Opsada Beograda (971)
* Opsada Beograda (1316)
* Opsada Beograda (1382)
* Opsada Beograda (1440) – odbijen turski napad.
* Opsada Beograda (1456) – odbijen turski napad.
* Opsada Beograda (1521) – pad Beograda pod tursku vlast. 
* Opsada Beograda (1688) – Austrijska vojska pod komandom Maksimilijana Bavarskog osvaja Beograd.
* Opsada Beograda (1690)
* Opsada Beograda (1717)
* Opsada Beograda (1739)
* Opsada Beograda (1789)
* Opsada Beograda (1804)
* Oslobođenje Beograda 1806.
* Borbe oko Beograda 1914.
* Bitka za Beograd 1915.
* Beogradska operacija
Podgora (razvrstavanje)

**Podgora** može značiti:

**[[Hrvatska]]**:
* Podgora, naselje i općina južno od Makarske, (Splitsko-dalmatinska županija, Hrvatska)
* Podgora (Dubrovačko primorje), naselje u općini Dubrovačko primorje
* Podgora (Kumrovec), naselje u općini Kumrovec
* Podgora Krapinska, gradsko naselje Krapine
* Podgora Turkovska, gradsko naselje Delnica
* Donja Podgora, naselje u sastavu Grada Donje Stubice
* Gornja Podgora, naselje u sastavu Grada Donje Stubice
* Podgora (Hrvatsko primorje), predio južnih obronaka Velebita, oko Starigrada-Paklenice

**[[BiH]]**:
* Podgora (Breza, BiH), naselje u općini Breza
* Podgora (Fojnica, BiH), naselje u općini Fojnica
* Podgora (Lopare, BiH), naselje u općini Lopare
* Podgora (Milići, BiH), naselje u općini Milići

**[[Crna Gora]]**:
* Podgora (Žabljak, Crna Gora), naselje u općini Žabljak

**[[Slovenija]]**:
* Dolenja Podgora, naselje u općini Črnomelju 
* Gorenja Podgora, naselje u općini Črnomelju 
* Podgora (Gorenja vas - Poljane, Slovenija), naselje u općini Gorenjoj vasi - Poljane 
* Podgora pri Ložu, naselje u općini Loškoj dolini 
* Podgora (Ravne na Koroškem, Slovenija), naselje u općini Ravne na Koroškem
* Podgora (Straža, Slovenija), naselje u općini Straži
* Podgora (Šmartno ob Paki, Slovenija), naselje u općini Šmartnom ob Paki.

**[[Srbija]]**:
* Podgora (oblast), oblast u Metohiji
* , ranije samo *Reka*, oblast u Leskovačkoj kotlini
Opernring

***Opernring*** je austrijski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1936. u režiji Carminea Gallonea. Protagonist, koga tumači Jan Kiepura je taksist koji sticajem okolnosti postaje pjevač. Opernring je dobio priznanje žirija na venecijanskoj Mostri 1936. godine.

## Vanjske veze
* 
* Profil na portalu fdb.cz
Podgora (Dubrovačko primorje)

**Podgora** je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Dubrovačko primorje, Dubrovačko-neretvanska županija. 

Seoske kuće su raštrkane, a na predjelu zvanom Miholj krst nalazi se crkva s grobljem. Miholj krst je i poprište bitke iz 1806. odakle su Primorci (prema narodnoj predaji najistaknutiji su u borbi bili Pavline i Gunjine) potjerali crnogorsku vojsku prema uvali Budimi u Banićima gdje su se nalazili ruski brodovi admirala Senjavina.

## Stanovništvo

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 33 stanovnika te 9 obiteljskih kućanstava.


:**Napomena:** U 1857. i 1869. podaci su sadržani u naselju Lisac.

## Izvori
Čepikuće

**Čepikuće** su malo naselje u Dubrovačko-neretvanskoj županiji u zaleđu općine Dubrovačko primorje, u neposrednoj blizini granice sa Bosnom i Hercegovinom.

## Geografija
Čepikuće se nalaze uz lokalnu cestu koja vodi od Slanog prema BiH , u zaleđu Dubrovačkog primorja.

## Historija
U naselju su sačuvane Pasarićeva kula i cisterna, te kuće obitelji Andrijašević sa stražarskom kulom. U crkvi Sv.Martina nalaze se ostaci starokršćanske arhitekture. U stijeni pored crkve Sv.Roka nalazi se uklesani natpis na bosančici, koji spominje epidemiju kuge sa početka 17. st. Na nekoliko mjesta nalaze se grupe stećaka.

Tijekom Domovinskog rata u Čepikućama se dogodila Bitka za Čepikuće, jedna od najpoznatijih akcija Hrvatske vojske tijekom koje je zaustavljeno napredovanje JNA i četničkih dragovoljaca iz Crne Gore i Trebinja. Tijekom akcije kojom su zapovjedali general Mate Šarlija Daidža i pukovnik Marko Mujan neprijateljske postrojbe su pretrpjele velike gubitke.

Čepikuće su nakon 53 dana obrane pale u ruke neprijatelja te je mjesto u potpunosti opljačkano i uništeno.

## Gospodarstvo

Gospodarstvo u Čepikućama je nerazvijeno a malobrojno stanovništvo se bavi poljodjeljstvom i vinogradarstvom.

## Stanovništvo
Čepikuće prema popisu stanovnika iz 2001. godine broje 95 stanovnika, Hrvata, katoličke vjeroispovjesti.

## Vanjske veze
Doli

**Doli** je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Dubrovačko primorje, Dubrovačko-neretvanska županija. 

## Stanovništvo

Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje je brojalo 189 stanovnika


:**Napomena:** U 1981. povećano pripajanjem naselja Đonta Doli koje je prestalo postojati. Za to bivše naselje sadrži podatke od 1857. do 1971.

## Izvori
Polesie (film)

***Polesie*** je poljski crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1936. u režiji Maksimiliana Emmera i Jerzyja Maliniaka. Bio je etnografske prirode i prikazivao život u Polesju, odnosno oblastima današnje Bjelorusije i Ukrajine koji su u međuratnom periodu bili pod poljskom vlašću. Godine 1936. je dobio priznanje žirija na venecijanskoj Mostri.

## Vanjske veze
*
Polesje

**Polesje** (; ; ; ) istorijsko-kulturna i fizičko-geografska je oblast i jedno od najvećih evropskih močvarnih područja u jugozapadnom delu Istočnoevropske nizije. Smešteno je u području Poleske nizije duž tokova Pripjata i Desne. Zauzima površinu od oko 130.000&nbsp;km² na severu Ukrajine, jugu Belorusije, istočnim delovima Lublinskog Vojvodstva Poljske i zapadne delove Brjanske oblasti Rusije.

## Etimologija
U osnovi termina Polesje na svim jezicima leži koren *les* što aludira da je Polesje teritorija „pod lesom“. Po jednoj varijanti termin „les“ je slovenskog porekla i označava šumu ( - šuma), dok je prema drugom shvatanju reč o baltičkoj reči „pol-/pal-“ koja u osnovi označava močvaran kraj.

## Granice oblasti i geografija
Najveći deo Polesja obuhvata područja severne Ukrajine i krajnjeg juga Belorusije, te manje delove Vojvodstva Lublinskog u Poljskoj i Brjanske oblasti u Rusiji. Oblast se nalazi u vegetacionoj zoni mešovitih listopadnih šuma, a južna granica oblasti predstavlja ujedno i granicu između listopadnih šuma i šumostepe. U osnovi močvarna oblast je obimnim meliorativnim radovima u periodu od 60-ih do 80-ih godina prošlog veka pretvorena u plodno obradivo tlo.

### Belorusko Polesje
Belorusko Polesje zauzima južne delove Brestske i Gomeljske oblasti površine oko 61.000&nbsp;km² (ili nešto manje od trećine državne teritorije Belorusije). Regija se od zapada ka istoku proteže dužinom od oko 500&nbsp;km, dok je širina u proseku oko 200&nbsp;km. uslovno rečeneo deli se na zapadno i istočno Polesje, a granica između njih su reke Jaseljda i Gorinj.

Belorusko Polesje deli se na 5 fizičko-geografskih celina: Brestsko, Pripjatsko, Zagorodje, Mazirsko i Gomeljsko. Belorusko Polesjeo pripada slivovima reka Pripjat, Ščara, Muhavec, Braginka i Bug. Reke Dnjepar i Bug su međusobno povezane kanalom Dnjepar-Bug koji ide preko ovog dela Polesja.

### Ukrajinsko Polesje
Ukrajinsko Polesje obuhvata prostrano područje na sveru Ukrajine širine oko 100&nbsp;km, i čini oko 20% celokupne državne teritorije. Reka Dnjepar deli ga na dva dela Pravoberežno i Levoberežno Polesje.

### Lublinsko Polesje
Polesju pripadaju istočni delovi Lublinskog Vojvodstva, krajevi uz srednji tok reke Bug. Zapadna granica poljskog polesja ide rekom Vepš.

## Demografske osobenosti Polesja
Mnogi etnolozi smatraju stanovnike Polesja posebnom etničkom grupom nezavisnom od Ukrajinaca i Belorusa, označavajući ih kao Poleščuke.

## Reference
Children's Corner (film)

***Children's Corner*** () je francuski kratki crno-bijeli snimljen 1936. u režiji Marcela L'Herbiera. Predstavlja dio ciklusa *[[Cinéphonie]]* u kome su francuski sineasti "ilustrirali" klasične muzičke kompozicije. U slučaju Children's Corner je to bila istoimena kompozicija Claudea Debussyja, koju je na klaviru izvodio Alfred Cortot. Children's Corner je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio priznanje žirija.

## Vanjske veze
*
Ave Maria (film, 1936)

***Ave Maria*** je njemačko-italijanski crno-bijeli film snimljen 1936. u režiji Johanessa Riemanna. Po žanru je melodrama. Protagonist, koga glumi Beniamino Gigli je uspješni i bogati operni pjevač koji dolazi u Pariz posjetiti grob supruge. Radnja prikazuje kako ga pokvareni vlasnik kabarea nastoji opljačkati "podmetnuvši" mu vlastitu lijepu zabavljačicu, čiji lik tumači Käthe von Nagy. Ave Maria je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio priznanje žirija.

## Vanjske veze
*
Verräter (film)

***Verräter*** ( je njemački crno-bijeli film snimljen 1936. godine u režiji Karla Rittera, poznat kao prvo ostvarenje špijunskog žanra u doba Trećeg rajha. Radnja prikazuje kako se grupa agenata strane neimeovane sile infiltirira među dužnosnike njemačke vojne industrije kako bi dobila podatke o najnovijim tenkovima i avionima, i kako ih u tome na kraju uspije zaustaviti Gestapo. *Verräter* je historičarima zanimljiv zbog toga što je u njemu Ritter pokušao pomiriti u Njemačkoj dotada napušten špijunski žanr sa potrebama nacionalsocijalističke propagande, te kao jedan od rijetkih filmova koji pokazuje kako se u Trećem rajhu mogao svirati kasnije proskribirani jazz (iako u kontekstu "dekadencije" lika koji se odaje izdaji). Historičarima je zanimljiv i zbog rijetkih scena u kojima se pojavljuje Focke-Wulf Fw 56, jedan od prvih borbenih aviona napravljenih u Trećem rajhu. Premijeru je imao na venecijanskoj Mostri gdje je dobio priznanje žirija.

## Uloge
* Lída Baarová ... Marion
* Willy Birgel ... Agent Morris
* Irene von Meyendorff ... Hilde Körner
* Theodor Loos ... Dr. Auer
* Rudolf Fernau ... Fritz Brockau
* Herbert A.E. Böhme ... Agent Schultz
* Heinz Welzel ... Hans Klemm
* Paul Dahlke ... Agent Geyer
* Josef Dahmen ... Ein Helfer
* Hans Zesch-Ballot ... Dr. Wehner
* Sepp Rist ... Commissioner Kilian
* Volker von Collande ... Referendar Kröpke
* Ernst Karchow ... Major Walen
* Siegfried Schürenberg ... Lt. Col. Neumann
* Otto Graf ... Captain Dressler
* Heinrich Schroth ... General manager T-Metallwerke
* Karl Junge-Swinburne ... Tank division commander
* Hans Henninger ... Max
* Carl Auen ... Detective Assmann
* Ewald Wenck ... Detective Schober
* Willi Rose ... Ede
* Gisela von Collande ... Trude
* Ernst Behmer ... Photographer
* Max Hochstetter
* Hans Meyer-Hanno
* Hans Reinhold Hauer
* Hellmuth Passarge

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Verräter'' bei murnau-stiftung.de
Anthony Adverse

***Anthony Adverse*** je američki crno-bijeli film snimljen 1936. godine u režiji Mervina LeRoya. Predstavlja adaptaciju popularnog istoimenog romana Herveya Allena. Naslovni protagonist, koga glumi Fredric March je nezakoniti sin dvoje Engleza koji je odrastao kod okrutnog očuha, španskog plemića (koga glumi Claude Rains). Radnja, koja se odvija na prijelazu iz 18. u 19. vijek i na nekoliko kontinenata, prati njegove pokušaje da stekne bogatstvo i osvoji srce lijepe Angele Giuseppe (koju glumi Olivia de Havilland). *Anthony Adverse* je, usprkos relativne kratkoće, uspio sažeti sve glavne elemente romana, te je postigao uspjeh, osvojivši čak četiri Oscara, uključujući prvi Oscar za sporednu glumicu, koji je osvojila Gale Sondegaard. Današnji kritičari mu, međutim, nisu skloni, te je pao u relativni zaborav u usporedbi s drugim sličnim epskim melodramama klasičnog Hollywooda.

Poznati glumac Tony Curtis je ime dobio po naslovnom liku filmu, te je godine 2010. sahranjen zajedno s kopijom originalnog romana.

## Uloge
* Fredric March ... Anthony Adverse
* Olivia de Havilland ... Angela Giuseppe
* Donald Woods ... Vincent Nolte
* Anita Louise ... Maria
* Edmund Gwenn ... John Bonnyfeather
* Claude Rains ... Marquis Don Luis
* Gale Sondergaard ... Faith Paleologus
* Akim Tamiroff ... Carlo Cibo
* Pedro de Cordoba ... Brat François
* Louis Hayward ... Denis Moore
* Ralph Morgan ... Debrulle
* Henry O'Neill ... Otac Xavier
* Billy Mauch ... Anthony Adverse (u dobi od 10 godina)
* Joan Woodbury ... Polutanska plesačica
* Marilyn Knowlden ... Florence Udney

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* ''Anthony Adverse'' at Virtual History
5. venecijanski filmski festival

**5. [[venecijanski filmski festival]]** održan je od 10. augusta do 3. septembra 1937. Za njegove potrebe je u Veneciji sagrađena dvorana Palazzo del cinema ("Palača filma"), koja je, izuzev perioda od 1940. do 1948. godine, ostala u upotrebi do današnjih dana. Najvažniju nagradu - Mussolinijev kup - osvojili su Scipione l'africano u kategoriji italijanskog filma, te francuski film *[[Un carnet de bal]]* u kategoriji najboljeg stranog filma.

## Nagrade
* najbolji strani film: *[[Un carnet de bal]]*, rež. Julien Duvivier
* najbolji italijanski film: *[[Scipio Africanus (film)|Scipione l'africano]]*, rež. Carmine Gallone
* Kup Volpi:
** najbolji glumac: Emil Jannings u *[[Der Herrscher]]*
** najbolja glumica: Bette Davis u *[[Kid Galahad (1937 film)|Kid Galahad]]* i *[[Marked Woman]]*
* posebna preporuka:
** *[[Battalion (film)|Batalión]]*, rež. Miroslav Cikán
** *[[Kōjō no Tsuki (film)|Kōjō no Tsuki]]*, rež. Keisuke Sasaki
** *[[Sister Maria|Mária növér]]*, rež. Viktor Gertler
** *[[Sant Tukaram (film)|Sant Tukaram]]*, rež. Vishnupant Govind Damle, Sheikh Fattelal
** *[[The Flying Doctor]]*, rež. Miles Mander
* počasni spomen:
** *[[Love or a Kingdom|Barbara Radziwillówna]]*, rež. Joseph Lejtes
** *[[Trzy etiudy Chopina]]*, rež. Eugeniusz Cekalski, Stanislaw Wohl
* najbolja režija: *[[Elephant Boy (film)|Elephant Boy]]*, rež. Robert J. Flaherty, Zoltán Korda
* najbolji scenario: *[[Pearls of the Crown|Les perles de la couronne]]*, autori: Sacha Guitry, Christian-Jaque
* najbolja fotografija: *[[Winterset (film)|Winterset]]*, J. Peverell Marley

## Vanjske veze
* Venice Film Festival:1937  at Internet Movie Database
* Venice Film Festival 1937
Kid Galahad (film, 1937)

***Kid Galahad*** je američki crno-bijeli snimljen 1937. godine u režiji Michaela Curtiza. Po žanru predstavlja kombinaciju kriminalističkog filma i sportske drame. Protagonist, čiji lik tumači Edward G. Robinson, je boksački menadžer koji dolazi u sukob sa gangsterom (čiji lik tumači Humphrey Bogart). Radnja pokazuje kako slučajno otkrije boksački talent u anonimnom portiru (koga glumi Wayne Morris) te ga nastoji iskoristiti kako bi se osvetio Morganu. Bette Davis je za ulogu protagonistove djevojke (kao i nastup u filmu *[[Marked Woman]]*) dobila nagradu na venecijanskoj Mostri.

Godine 1941. je snimljen remake pod naslovom *[[The Wagons Roll at Night]]*, smješten u cirkuski milje gdje je Bogart tumačio glavni lik. Godine 1962. je snimljena još jedna verzija pod naslovom *[[Kid Galahad]]*, ali u obliku filmskog mjuzikla sa Elvisom Presleyem u glavnoj ulozi. S obzirom da je ona postala daleko poznatija, za televizijsko prikazivanje se ponekad za stariju verziju koristi alternativni naslov ***The Battling Bellhop*** ().

## Uloge

* Edward G. Robinson ... Nick Donati
* Bette Davis ... Fluff [Louise Phillips]
* Humphrey Bogart ... Turkey Morgan
* Wayne Morris ... Ward Guisenberry
* Jane Bryan ... Marie Donati
* Harry Carey ... Silver Jackson
* Ben Welden ... Buzz Barett
* William Haade ... Chuck McGraw
* Soledad Jiménez ... Mrs. Donati
* Joe Cunningham ... Joe Taylor, reporter
* Joseph Crehan ... Brady
* Veda Ann Borg ... Riđokosa
* Frank Faylen ... Barney
* Harland Tucker ... Revolveraš
* Bob Evans ... Sam

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Winterset (drama)

***Winterset*** je kazališni komad američkog pisca Maxwella Andersona, premijerno izveden u New Yorku 1935. godine. Radnja je inspirirana slučajem italijanskih imigranata Sacca i Vanzettija, radikalnih ljevičara koji su 1920-ih bili pogubljeni nakon kontroverzne osude za ubistvo u Bostonu. Protagonist drame je Mio Romagna, sin italijanskog imigranta koji je bio pogubljen za ubistvo, i koji pokušava ukloniti ljagu sa porodičnog imena i razotkriti prave krivce, čime na sebe navlači pažnju gangstera. Godine 1935. je osvojio nagradu Kruga njujorških dramskih kritičara. *Winterset* je sljedeće godine adaptiran u istoimeni hollywoodski film, gdje je Burgess Meredith ponovio ulogu iz originalne kazališne postave.

## Vanjske veze
* 
* 1952 radio adaptation at ''Best Plays'' at Internet Archive

## Reference
9. dodjela Oscara

**9. dodjela Oscara** je održana 4. marta 1937. u Hotelu Biltmore u Los Angelesu. Na njoj je losanđeleska Akademija odala priznanje najboljim filmskim ostvarenjima premijerno prikazanim u periodu od 1. januara do 31. decembra 1936. godine. Poznata je kao prva na kojoj su dodijeljeni Oscari za najboljeg sporednog glumca i sporednu glumicu.

*[[My Man Godfrey]]* je postao prvi film koji je nominiran u sve četiri kategorije, ali i jedini takav koji nije osvojio nominaciju Oscar, odnosno nije dobio nijednu nagradu.

Oscara za najbolju glumicu je osvojila austrijska glumica Luise Rainer za nastup u filmu *[[The Great Ziegfeld]]* te u ovom trenutku (decembar 2013) u dobi od 103 godine predstavlja najstarijeg živućeg dobitnika Oscara.

## Nagrade

Pobjednici su navedeni prvi i označeni **podebljanim slovima**.

## Počasne nagrade

* W. Howard Greene
* Harold Rosson
* *[[The March of Time]]*

## Višestruke nominacije i nagrade

Sljedećih dvadeset filmova je dobilo višestruke nominacije:

* **7 nominacija:** *Anthony Adverse*, *Dodsworth* i *The Great Ziegfeld*
* **6 nominacija:** *My Man Godfrey* i *San Francisco* 
* **5 nominacija:** *Mr. Deeds Go to Town*
* **4 nominacije:** *Romeo and Juliet* i *The Story of Louis Pasteur*
* **3 nominacije:** *The Charge of the Light Brigade*, *The General Died at Dawn* i *Three Smart Girls*
* **2 nominacije:** *Born to Dance*, *Come and Get it*, *Garden of Allah*, *The Gorgeous Hussy*, *Lloyds of London*, *Swing Time*, *A Tale of Two Cities*, *Theodora Goes Wild* i *Winterset*

Sljedeća tri filma su dobili više od jedne nagrade:

* **4 nagrade:** *Anthony Adverse*
* **3 nagrade:** *The Great Ziegfeld* i *The Story of Louis Pasteur*

## Reference

## Vanjske veze
* Academy Awards Database
Anjou otoci

**Anjou otoci** (ruski: *острова Анжу*, jakutski: *Анжу арыылара*) jesu podgrupa većeg arhipelaga koji se naziva Novosibirskim otocima. Anjou otoci nalaze se između Laptevskog mora i Istočnosibirskog mora u ruskom dijelu Arktiku. Ukupna površina otoka je oko 29.000 km².

Idući od zapada prema istoku, glavni otoci u podskupini Anjou jesu ovi:

* Belkovski
* Cijelina koju čine otoci Koteljni, Bungeova zemlja i Fadejevski.
* Novi Sibir

Anjou otoci dobili su to ime po ruskom istraživaču Pjotru Anžuu, potomku protestantskih izbjeglica iz francuske pokrajine Anjou.

Ova otočna skupina je praktički nenaseljen prostor. Upravno pripada Jakutskoj Republici unutar Ruske Federacije.

## Reference

* Lokacije
Novosibirski otoci

**Novosibirska otoci** (ruski: *Новосиби́рские острова́*, jakutski:*Саҥа Сибиир арыылара*) jesu otočna skupina u Arktičkom oceanu sjeverno od obale istočnog Sibira, između Istočnosibirskog mora na istoku i Laptevskog mora na zapadu. Od Sibira ih odvaja Laptevski prolaz.

Otoci imaju površinu od oko 38.400&nbsp;km2.

Arhipelag se sastoji od tri skupine otoka: Anžuovih otoka (Novosibirski otoci u užem smislu površine od 29.000&nbsp;km2), Ljahovskih otoka (6.095&nbsp;km2) i De Longovih otoka (228&nbsp;km2). Veći otoci su Koteljni, Novi Sibir i Veliki Ljahovski. Čitava otočna skupina pripada ruskoj republici Jakutskoj.

Otočje je nisko, s najvišom kotom od 374 m (otok Koteljni). To je tundra koja je većim dijelom godine (preko devet mjeseci) prekrivana snijegom i ledom. Otoke naseljavaju sjeverni jeleni, polarne lisice i mnogo raznovrsnih ptica.

Na otocima se nalaze manja naselja i polarne stanice.

## Izvori

## Vanjske veze

* https://web.archive.org/web/20101223020313/http://oceandots.com/arctic/new-siberian/
Sacco i Vanzetti

** Nicola Sacco** (22. april 1891&nbsp;– 23. august 1927) i **Bartolomeo Vanzetti** (11. jun 1888&nbsp;– 23. august 1927) bili su dva radikalna italijanska anarhista koji su osuđeni za ubistvo dva čovjeka prilikom oružane pljačke tvornice cipela u američkom gradu South Braintree 1920. godine. Njihovo suđenje i višegodišnji žalbeni postupak, prilikom koga su tvrdili da su nedužne žrtve političkog progona, je izazvalo veliku pažnju u američkoj i međunarodnoj javnosti, postavši cause celebre i jedan od najkontroverznijih kriminalističkih slučajeva u historiji SAD. Nakon što su pogubljeni na električnoj stolici 1927. godine, stekli su status mučenika među američkom i svjetskom ljevicom. Njihov slučaj dan-danas izaziva rasprave među historičarima oko toga da li su obojica ili barem jedan od njih bili uistinu odgovorni za zločin zbog koga su pogubljeni.

## Povezano
* Prva crvena panika

## Vanjske veze

* The Sacco-Vanzetti case at the Kate Sharpley Library
* Sacco and Vanzetti Documentary 
* The Sacco-Vanzetti Case: An Account , "Famous American Trials." - Overview of case by Professor Douglas O. Linder, UMKC School of Law
* Carol Vanderveer, "American Writers and the Sacco-Vanzetti Case," 2001 
* The Sacco and Vanzetti Commemoration Society
Sacco i Vanzetti (razvrstavanje)

'''Ferdinando Nicola Sacco''' i '''Bartolomeo Vanzetti''' su bili dva italijanska anarhista pogubljena zbog ubistva u SAD 1927.

**Sacco i Vanzetti** se također mogu odnositi na:
* ''Sacco e Vanzetti'' (film), italijanski igrani film iz 1971. godine
* *[[The Diary of Sacco and Vanzetti]]*, američki igrani film iz 2004. godine
* ''Sacco and Vanzetti'' (film), američki dokumentarni film iz 2006. godine
Margo (glumica)

**Margo** (10. maj 1917 &ndash; 17. jul 1985), ponekad navođena i pod imenom **Margo Albert**, bila je meksička plesačica i filmska glumica, poznata po nastupima u filmovima klasičnog Hollywooda.

Rođena je u Ciudad Mexicu pod imenom **María Marguerita Guadalupe Teresa Estela Bolado Castilla y O'Donnell**. U Hollywoodu je uglavnom nastupala u manjim ulogama, a važniji filmovi su joj *[[Lost Horizon (1937 film)|Lost Horizon]]* (1937), *[[The Leopard Man]]* (1943), *[[Viva Zapata!]]* (1952) i *[[I'll Cry Tomorrow]]* (1955).

Od 1937. do 1940. je bila u braku sa Francisom Ledererom. 5. decembra 1945. se udala za glumca Eddieja Alberta s kojim je ostala do smrti. S njime je imala dvoje djece, od kojih je sin Edward Albert također postao glumac.

## Filmografija

* *[[Crime Without Passion]]* (1934)
* *[[Rumba (film)|Rumba]]* (1935)
* *[[The Robin Hood of El Dorado]]* (1936)
* *[[Winterset (film)|Winterset]]* (1936)
* *[[Lost Horizon (1937)|Lost Horizon]]* (1937)
* *[[El Milagro de la calle mayor]]* (1939)
* *[[Miracle on Main Street]]* (1939)
* *[[The Leopard Man]]* (1943)
* *[[Behind the Rising Sun (film)|Behind the Rising Sun]]* (1943)
* *[[Gangway for Tomorrow]]* (1943)
* *[[Viva Zapata!]]* (1952)
* *[[I'll Cry Tomorrow]]* (1955)
* *[[From Hell to Texas]]* (1958)
* *[[Who's Got the Action?]]* (1962)

## Izvori


## Vanjske veze

* 
* 
* Margo Albert family information
Elephant Boy

**Elephant Boy** () je britanski crno-bijeli pustolovni film snimljen 1937. u režiji Roberta J. Flahertyja i Zoltana Korde. Temelji se na priči *[[Toomai, of the Elephants]]* Rudyarda Kiplinga. Protagonist, koga tumači indijski glumac Sabu, je sin profesionalnog goniča slonova koji nakon očeve smrti pokušava pronaći tajanstveno krdo divljih slonova koje traže britanske vlasti. Film je nastao u produkciji Alexandera Korde koji je u njega ukombinirao dokumentarni materijal koji je u Indiji bio snimio nagrađivani sineast Robert J. Flaherty; igrane scene je, pak, snimio njegov brat Zoltan. *Elephant Boy* je postigao veliki uspjeh i pomogao mladom Sabuu da postane prvi indijski glumac koji je postao međunarodna filmska zvijezda.

## Uloge
* Sabu ... Toomai
* W. E. Holloway ... Otac
* Walter Hudd ... Petersen
* Allan Jeayes ... Machua Appa
* Bruce Gordon ... Rham Lahl
* D. J. Williams ... Lovac
* Wilfrid Hyde-White ... Komesar
* Iravatha ... Kala Nag
* Harry Lane ... sporedna uloga

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* Criterion Collection Essay
Batalión

***Batalión*** je čehoslovački crno-bijeli film snimljen 1937. u režiji Miroslava Cikana. Temelji se na istoimenom romanu Josefa Hais-Týneckog. Glavni lik, koga tumači Frantisek Smolik, je nekoć ugledni advokat i političar koga je ženina nevjera natjerala da se oda alkoholu i sve vrijeme provodi u krčmi pod imenom "Batalión". Film je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio priznanje žirija.

## Vanjske veze
* 
* Profil na stranici febiofest.cz
Nicolò Sagredo

**Nicolò Sagredo** (Venecija, 24. oktobar 1606. - Venecija, 14. august 1676.) bio je 105 mletački dužd koji je vladao od 6. februara 1675. do svoje smrti.
## Biografija
Prije nego što je izabran za dužda *Sagredo* je bio mletački ambasador u Španjolskoj, Beču i u nekoliko navrata u Rimu, gdje je i štampao neke svoje zapise. Zatim je bio savjetnik u Velikom vijeću, a na kraju od 1655. i Prokurator Bazilike sv. Marka.

Njegova kratka jednogodišnja vladavina prošla je u teškim vremenima za Mletačku Republiku jer je izgubila Kandijski rat i Kretu.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Sagrédo, Niccolò'' na portalu Treccani
Winterset (film)

***Winterset*** je američki crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1936. u režiji Alfreda Santella. Temelji se na istoimenoj drami Maxwella Andersona koja je, pak, bila inspirirana kontroverznim suđenjem i pogubljenjem u slučaju Sacco i Vanzetti. Kao glavni glumac je angažiran Burgess Meredith, ponavljajući ulogu iz hvaljene brodvejske premijere. U filmu tumači lik Mia Romagne, sina radikalnog italijanskog imigranta koji je pogubljen zbog optužbe za ubistvo. Radnja prikazuje kako pokušava pronaći dokaze koji bi dokazali očevu nedužnost, a zbog čega dolazi u sukob sa gangsterima koji su uistinu počiniili zločin. Filmska verzija se od kazališne predstave razlikuje zbog toga što joj je dodan hepi end. Winterset je godine 1937. nagrađen za najbolju fotografijuna venecijanskoj Mostri.

## Uloge
* Burgess Meredith - Mio Romagna
* Margo - Miriamne Esdras
* Eduardo Ciannelli - Trock Estrella
* Maurice Moscovitch - Esdras
* Paul Guilfoyle - Garth Esdras
* Edward Ellis - Judge Gaunt
* Stanley Ridges - Shadow
* Mischa Auer - A radical
* Willard Robertson - Policeman
* Alec Craig - Oak
* John Carradine - Bartolomeo Romagna
* Myron McCormick - Carr
* Helen Jerome Eddy - Maria Romagna
* Barbara Pepper - Djevojka
* Fernanda Eliscu - Piny

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
*