open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Francuska Kočinkina

**Kočinkina** (vijetnamski: *Nam Kỳ*; kmerski: *Kampuchea Krom*) je regija koja okrivno obuhvaća južnu trećinu današnjeg Vijetnama, a čiji je najvažniji grad Saigon. Od 1862. do 1949. godine, Kočinkina je bila francuska kolonija, a 1954. godine je pripojena Južnom Vijetnamu, zajedno s južnim dijelom tadašnjeg anamskog protektorata. Regija se danas, na vijetnamskom, naziva *Nam Bộ*, a službeni naziv za francuske uprave bio je *la Colonie de Cochinchine*. 

Naziv Kočinkina je tokom povijesti mijenjao značenje tako da je u današnjem geografskom kontekstu poznat tek od kolonijalnog perioda, odnosno od perioda francuske uprave. Taj najjužniji dio Vijetnama ranije je pripadao Kambodži, a središte mu je i onda bilo u Saigonu. U tom su periodu ostali dijelovi Vijetnama bili Annam i Tonkin.
RYK kinaza

**RYK kinaza** (*kinaza srodna sa receptorskom tirozinskom kinazom*, *RYK*) je gen koji kodira protein Ryk.

Ovaj protein je atipični član familije receptorskih proteinskih tirozinskih kinaza faktora rasta. On se razlikuje od drugih članova po broju konzerviranih ostataka u aktivacionom i domenu vezivanja nukleotida. Ovaj genski produkt pripada podfamiliji čiji članovi nisu regulisani fosforilacijom u aktivacionom segmentu. Pretpostavlja se da se regulacija biološke aktivnosti odvija na do sada nerazjašnjem način. Poznate su dve alternativne splajsne varijante koje kodiraju distinktne izoforme.

## Struktura
Poput drugih receptorskih tirozinskih kinaza RYK se sastoji od tri domena, N-terminusnog ekstracelularnog ligand-vezujućeg domena, transmembranskog domena i C-terminusog intracelularnog domena. Međutim, za razliku od drugih receptorskih tirozinskih kinaza C-terminalni domen RYK ne manifestuje kinazno dejstvo.

## Reference

## Literatura
Machine Gun Kelly

**George Francis Barnes Jr.** (18. jul 1900 - 18. jul 1954), poznatiji pod nadimkom **Machine Gun Kelly** () bio je američki profesionalni kriminalac, poznat kao jedna od prvih meta kampanje protiv gangstera i drugih "državnih neprijatelja" koju je 1930-ih vodio FBI pod vodstvom J. Edgara Hoovera.

Porijeklom iz irskoameričke porodice, Barnes je karijeru započeo kao krijumčar alkoholnhih pića za vrijeme Prohibicije 1920-ih. Godine 1928. je zbog krijumčarenja uhapšen, ali je rano pušten zbog uzornog vladanja. Po izlasku se oženio za Kathryn Thorne, te nabavio automat Thompson koga će koristiti u pljačkama banaka i po kome će dobiti nadimak. 

22. jula 1933. je zajedno sa Alanom L. Batesom u Oklahoma Cityju provalio u dom naftnog tajkuna Charlesa Urschela te ga oteo dok je sa prijateljem igrao bridž. Urschel je odveden na farmu u teksaškom gradu Paradise, te je pušten osam dana kasnije, nakon što je porodica platila otkupninu. Za cijeli slučaj se odmah zainteresirao Hoover, koji je nastojao preko istrage skrenuti pažnju javnosti na svoju dotada nepoznatu agenciju, kao i iskoristiti nove federalne zakone protiv otmičara, izglasane nakon slučaja Lindbergh. Istrazi je značajno pomogao Urschel koji se, iako sve vrijeme vezanih očiju, pobrinuo zapamtiti dovoljno detalja i ostaviti dovoljno diskretnih tragova da se identificira farma, uhapse njeni vlasnici, a potom lociraju Barnes i njegovi suradnici.

Barnesa i njegovu suprugu su agenti FBI uhapsili 26. septembra 1933. u Memphisu. Tom prilikom je Barnes navodno zavikao "Ne pucajte, v(ladini) ljudi" (), davši tako nadimak pripadnicima Hooverove agencije. 12. oktobra je Barnes osuđen na doživotni zatvor; proces je ušao u historiju kao prvi na kome je dozvoljen pristup filmskim kamerama u sudnicu i prvi u kome se optuženike prevozilo avionima. Barnes je sljedećih 17 godina proveo u zatvoru Alcatraz gdje je dobio reputaciju mirnog i uzornog zatvorenika. Godine 1951. je prebačen u Fort Leavenworth gdje je nekoliko godina kasnije umro od srčanog udara.

Barnes je kasnije postao predmetom odnosno likom brojnih knjiga, stripova i filmova. Vjerojatno najpoznatije ostvarenje od svih je film *[[Machine Gun Kelly (film)|Machine Gun Kelly]]* iz 1958. gdje ga je tumačio Charles Bronson.

## Vanjske veze

* 
* FBI file on George "Machine Gun Kelly" Barnes
Annam (francuski protektorat)

**Annam** (vijetnamski: *An Nam*) je bio francuski protektorat u današnjem centralnom Vijetnamu. Po ovoj pokrajini, Vijetnamci su jedno vrijeme bili poznati kao Anamci. Termin "Vijetnamac" usvojili su nacionalistički pisci tokom 1920-ih godina, a opću uporabu dobio je nakon revolucije u kolovozu 1945. godine. Danas se termin "Anamac" smatra uvredljivim. 

Francuzi su Annam kolonizirali 1884. godine, a tri godine kasnije je postao dio Francuske Indokine. Još dvije vijetnamske regije, Kočinkina na jugu i Tonkin na sjeveru su također bile dio Francuske Indokine. Regija je bila pod dvojnom francusko-vijetnamskom upravom. Dinastija Nguyễn je nominalno i dalje bila na čelu Annama sa središtem u Huếu, gdje je stolovao marionetski car. Godine 1949., protektorar je pripojen novonastalom Južnom Vijetnamu. Temeljem odredaba Ženevske konferencije iz 1954. godine, regija je podijeljena između Južnog i Sjevernog Vijetnama.
ROS1 (gen)

**Proto-onkogenska tirozinska proteinska kinaza ROS** je enzim koji je kod ljudi kodiran *ROS1* genom.

Ovaj proto-onkogen, koji je visoko izražen u ćelijama tumora, pripada *sevenless* podfamiliji tirozinskih kinaza insulinskih receptorskih gena. Protein kodiran ovim genom je tip I integralnog membranskog proteina sa tirozinskom kinaznom aktivnošću. Ovaj protein može da deluje kao receptor faktora rasta ili diferencijacije.

## Interakcije
ROS1 (gen) formira interakcije sa PTPN6.

## Reference

## Literatura
AXL receptorska tirozinska kinaza

**Tirozinski proteinski kinazni receptor UFO** je enzim koji je kod ljudi kodiran *AXL* genom.

## Funkcija
Protein kodiran ovim genom je član familije receptorskih tirozinskih kinaza. Mada je sličan drugim receptorskim tirozinskim kinazama, Axl protein ima jedinstvenu strukturu ekstracelularnog regiona koja postavlja jedno uz drugo IgL i FNIII ponavljanja. Ovaj receptor prenosi signale iz ekstracelularnog matriksa u citoplazmu u responsu na vezivanje faktora rasta. On učestvuje u stimulaciji ćelijske proliferacije. Ovaj receptor takođe može da posreduje ćelijsku agregaciju putem homofilnog vezivanja. Axl je onkogen asociran sa hroničnom mijelogenom leukemijom, kao i rakom debelog creva i melanomom. Njegov gen je lociran u blizini bcl3 onkogena, koje je u 19q13.1-q13.2. Axl gen je evoluciono konzerviran među kičmenjačkim vrstama. Poznate su dve različite alternativno splajsovane transkriptne varijante.

## Interakcije
AXL receptorska tirozinska kinaza formira interakcije sa TENC1. Axl je regulator indukovanja esencijalni epitelijalno mesenhimalne tranzicije kod matastaze raka dojke.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Ugovor iz Brétignya

**Ugovor iz Brétignya** (engleski: *Treaty of Brétigny*, francuski: *Traité de Brétigny*) poznat i kao 
**Ugovor iz Calaisa** je naziv za sporazum o prekidu neprijateljstava potpisan 25. maja 1360. između Engleske 
i Francuske u selu Brétigny kod Chartresa. 

Ugovor su ratificirali kraljevi Jeana II i Edward III u Calaisu 24. oktobra iste godine.
## Karakteristike i historija
Tim ugovorom završila je prva faza Stogodišnjeg rata, koja je završila vrlo loše za Francuze.
Ugovor je potpisan, nakon što je Edward Crni princ uspio pobijediti Francuze u Bitci kod Poitiersa 19. septembra 1356. i zarobiti njihova kralja 
Jeana II.

Na osnovu tog ugovora Francuska je morala Engleskoj ustupiti velik dio svog teritorija na sjeverozapadu zemlje, i pristala platiti otkupninu za zatvorenog Jeana II u visini od tri milijuna zlatnih kruna. S druge strane kralj Edward III odrekao se svojih prava na francusko prijestolje. Ipak ugovor nije uspio uspostaviti trajni mir, pa su ratne operacije obnovljene 1369.
## Izvori

## Vanjske veze
* ''Treaty of Brétigny'' na portalu Encyclopædia Britannica
MuSK protein

**MuSK** (mišićno specifična kinaza) je receptorska tirozinska kinaza koja je neophodna za formiranje i održavanje neuromaskularnih spojeva. Ona se aktivira destvom nervnog proteoglikana, zvanog agrin.

## MuSK je neophodna za formiranje neuromuskularnih spojeva
Tokom razvića, rastući kraj motorno neuronskih aksona izlučuje protein agrin. Ovaj protein se vezuje za nekoliko receptora na površini skeletalnih mišića. Receptor koji je neophodan za formiranje neuromuskularnog spoja, dela nervno-mišićne sinapse, je  MuSK. MuSK je receptorska tirozinska kinaza, te indukuje ćelijsku signalizaciju putem adicije fosfatnih molekula na specifične tirozine na sebi, i na proteinima koji se vezuju za citoplazmični domen receptora.

## Reference

## Literatura

* N. Singhal, P. T. Martin: *Role of extracellular matrix proteins and their receptors in the development of the vertebrate neuromuscular junction.* In: *Developmental neurobiology.* Band 71, Nummer 11, November 2011, S.&nbsp;982–1005, . . . . (Review).
* N. Ghazanfari, K. J. Fernandez u.&nbsp;a.: *Muscle specific kinase: organiser of synaptic membrane domains.* In: *The international journal of biochemistry & cell biology.* Band 43, Nummer 3, März 2011, S.&nbsp;295–298, . . . (Review).
* R. Madhavan, H. B. Peng: *Molecular regulation of postsynaptic differentiation at the neuromuscular junction.* In: *IUBMB life.* Band 57, Nummer 11, November 2005, S.&nbsp;719–730, . . . (Review).
* L. Strochlic, A. Cartaud, J. Cartaud: *The synaptic muscle-specific kinase (MuSK) complex: new partners, new functions.* In: *BioEssays : news and reviews in molecular, cellular and developmental biology.* Band 27, Nummer 11, November 2005, S.&nbsp;1129–1135, . . . (Review).
Jonás Gutiérrez

**Jonás Manuel Gutiérrez** (Sáenz Peña, Argentina, 5. srpnja 1983.), je argentinski nogometaš koji trenutačno igra u Premier League za nogometni klub Newcastle United F.C.. Gutiérrez bio je član argentinsku reprezentacije koja je nastupila na  Mundijalu 2010.

Na kraju 2013-14 engleske nogometne sezone, Gutiérrez doživio bol jetre i oticanje limfnih čvorova nakon uzimanje pauze, te je započeo na kemoterapija.

Dana 16. rujna 2014., Gutiérrez priopćiti da je se liječi od raka testisa i imao jednu završnu sjednicu kemoterapije, a nakon čega slijedi dva mjeseca oporavka

Dana 3. studenog 2014. Jonah oporavio od raka.

## Izvori
Bitka kod Poitiersa (1356)

**Bitka kod Poitiersa** održala se 19. septembra 1356. u njoj su Francuzi na čelu sa svojim kraljem - Jeanom II, doživjeli katastrofalan poraz.

Ta bitka označila je kraj prve faze Stogodišnjeg rata između Engleske i Francuske. 
## Tok bitke
Edward Crni Princ, sin i nasljednik engleskog kralja Edwarda III krenuo je u invaziju Francuske iz Bordeauxa, s engleskim trupama koje je vodio John Chandos uz pomoć gaskonjskih snaga koje je vodio Captal de Buch, sa ukupno 7.000 vojnika.

Isprva je udario prema centru Francuske, ali se zatim okrenuo prema zapadu i jugu, marširajući donjim dijelom doline rijeke Loire nastojeći uhvatiti vjerojatno veće snage Jeana II.  Dvije vojske stupile su u kontakt 17. septembra 1356. istočno od Poitiersa, ali se nisu sukobile jer su za nedjelju 18. septembra sklopile primirje.

To kratkotrajno primirje pomoglo je Englezima da zauzmu prijevoj Maupertuis južno od Poitiersa, koji je okružen šikarama i močvarama, koje formira rijeka Miosson na svom ušću 
u rijeku Clain.

Francuzi kao da su zaboravili na poraz i lekciju koju su doživjeli u Bitci kod Crécyja - 1346., već su olako krenuli u seriju 
konjaničkih napada, u kojima su njihovi vitezi sa svojim konjima zaglibili u blato, i tako postali laka meta strijelaca 
Crnog princa. Na kraju je i sam kralj Jean II poveo posljednji francuski juriš, pa je i on zaglibio i bio
zarobljen, zajedno s hiljadama svojih vitezova. 
Ti katastrofalni gubitci ostavili su Francusku nebranjenu od brutalnih pljačkaških racija koje su provodile trupe Crnog Princa, a one su izazvale seljake pritisnute nevoljama i pljačkama da podignu brojne bune.

Francuzi koji više nisu mogli uspostaviti red u zemlji, nakon tog su bili 
primorani potpisati - Mirovni sporazum iz Brétignya - 1360.
Tim sporazumom su prepustili Englezima gotovo jednu trećinu svog teritorija uključujući provincije: Bearn, Gaskonju, Poitou 
i Rouergue. Uz tu nesreću morali su platiti i enormno visoku otkupninu za svog kralja Jeana II sve to natjeralo ih je da uvedu 
stalni porez (što je za ono vrijeme bila bogohulna zamisao).
## Reference

## Vanjske veze

* ''Battle of Poitiers'' na portalu Encyclopædia Britannica
Leonard Read

**Leonard Ernest "Nipper" Read**,  (Nottingham, 31. ožujka 1925. – Ujedinjeno Kraljevstvo, 7. travnja 2020.) je bivši britanski policijski inspektor i boksački službenik.

Rođen u Nottinghamu, Read je tokom Drugog svjetskog rata služio kao časnik u *[[Royal Navy]]ju*. Godine 1947. pridružio se Metu, a 1967. je premješten u Odjel za ubojstva gdje mu je prvi zadatak bilo rušenje zloglasne braće Kray. Ronnie i Reggie Kray su bili zloglasni londonski mafijaši koji su širili strah i trepet u londonskom East Endu. Iako su indikacije i upletenost u zločine bile jasne, atmosfera straha koju su Krayjevi stvorili, kao i njihove političke veze, onemogućila je vođenje efektivne policijske istrage. Također, nitko se nije usudio svjedočiti protiv Krayjevih. Read nije podlegao pritisku te je nastavio istragu i skupio dovoljno dokaza protiv Krayjevih, no nedovoljno za formalno podizanje optužnice. Pritisak je s vremenom postao sve snažniji tako da je Read formalno zatvorio istragu.

Ipak, to se pokazala kao genijalna farsa koju je Read izveo kako bi dokrajčio Krayjeve. Od vrha Odjela za ubojstva je dobio 3 mjeseca da dotuče Krayjeve u sklopu tajne misije. Naime, Read je okupio tim u Tintangel Houseu odakle su vršili sve informacije. Službeno, tim nije postojao i gotovo nitko nije znao da je Readova istraga još u tijeku. Krayjevi su tako stekli osjećaj lažne sigurnosti što je Read iskoristio i tokom 1968. godine skupio dovoljno dokaza da izvede Krayjeve pred sud. Ronnie, Reggie i Charlie su na koncu osuđeni, a Read je slavljen kao jedan od najgenijalnih detektiva u historiji britanske policije.

Tokom života je bio član uprave nekoliko boksačkih organizacija, uključujući Nadzorni odbor britanskog boksa, Svjetsko boksačko vijeće (potpredsjednik) i Svjetski boksački savez (potpredsjednik). Umro je 7. travnja 2020. godine, tjedan dana nakon svog 95. rođendana od kratke bolesti.

Za života je objavio dvije autografije (koje je zapravo napisao James Norton) - *Nipper* (1991.) i *Nipper Read: The Man Who Nicked the Krays* (2001.). Godine 2015., "Nippera" Reada je u filmu *[[Legend (2015)|Legend]]* tumačio Christopher Eccleston, poznat kao deveta inkarnacija Doktora u popularnoj seriji *[[Doctor Who]]*.

## Reference
RET proto-onkogen

***RET*** **proto-onkogen** kodira receptorsku tirozinsku kinazu za koju se vezuju članovi familije ekstracelularnih signalnih molekula, neurotrofnih faktora (GDNF) izvedeni iz glijalnih ćelija.
*RET* mutacije sa gubutkom funkcije su asocirane sa razvojem Hirschsprung bolesti, dok su mutacije sa sticanjem funkcije praćene razvojem raznih tipova ljudskih kancera, uključujući medularni tiroidni karcinom, multiple endokrine neoplazije tipa 2A i 2B, feohromocitom i paratiroidnu hiperplaziju.

## Interakcije
RET proto-onkogen formira interakcije sa GRB10, STAT3, DOK5, Grb2, GRB7, DOK1, SHC1 i GDNF familijom receptora alfa 1.

## Reference

## Literatura

## Vanjske veze
*  GeneReviews/NCBI/NIH/UW entry on Multiple Endocrine Neoplasia Type 2
*
Bitka kod Crécyja

**Bitka kod Crécya** održala se 26. augusta 1346. u njoj su Englezi teško porazili Francuze. Ta bitka označila je kraj prve dekade Stogodišnjeg rata između Engleske i Francuske. 
## Tok bitke
Engleski kralj Edward III, krenuo je u invaziju Francuske. Nakon što se sredinom jula 1346. iskrcao na 
poluotoku Cotentin na čelu snaga od oko 4.000 oklopnika i 10.000 strijelaca, opustošio je donju Normandiju. Nakon tog i krajeve
zapadno od Seine, a zatim se uputio prema jugu sve Poissya, skoro do Pariza. Zbog tog je francuski kralj 
Philippe VI, neznajući točno u kom će smjeru Edward III navaliti da ga zauzme, krenuo na njega sa vojskom od oko 12.000 oklopnika i brojnim drugim jedinicama.

Edward je tad naglo skrenuo na sjeveroistok prešavši Seinu kod Poissya a zatim i Sommu nizvodno od Abbevillea  i zauzeo položaje u namjeri da se brani kod Crécy-en-Ponthieua. Svoje oklopnike postavio je u centar, a konjanike na oba krila, desnima je komandirao njegov sin Crni Princ)
a lijevima  grofovi od Arundela i Northamptona. Svoje strijelce sa dugim lukovima, razmjestio je na oba krila.
 
genoveški samostreličari u Philippovoj službi, - prvi su otpočeli sa napadom na engleske položaje, ali su ih engleski strijelci potisnuli pa su se povukli natrag prema francuskoj konjici. Tad je ona otpočela sa napadima na engleski centar; koji se čvrsto ukopao i branio, dok su istovremeno engleski strijelci tukli sa oba boka po konjanicima, koji su morali jurišati uzbrdo i to po blatu. Uzastopni uzaludni juriši francuske 
konjice, koju su sistematski trijebili engleski strijelci trajali su sve do sumraka.

Do kraja dana poginuli su Philipov brat - Charles Alençon, sa svojim saveznicima češkim kraljem Janom Luksemburškim i Louisom Flandrijskim, ali je isto tako poginulo i oko 1.500 drugih vitezova i njihovih štitonoša. Kralj Philip uspio je pobjeći sa ratišta teško ranjen.
 
Nakon te bitke Edward je otišao na sjever opsjedati Calais.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Battle of Crécy'' na portalu Encyclopædia Britannica
STYK1

**Tirozinska proteinska kinaza STYK1** je enzim koji je kod ljudi kodiran *STYK1* genom.

## Reference

## Literatura
8. crnogorska brigada

**Osma crnogorska brigada** formirana je 25. februara 1944. u Beranama od ljudstva Lovćenskog, Nikšićkog, Zetskog, Durmitorskog, Komskog i Kolašinskog NOP odreda. Imala je 4 bataljona sa oko 900 boraca. U sastav 37. divizije ušla je 4. marta i bila do sredine avgusta, kada je ušla u sastav Prve proleterske divizije, a od marta 1945. u sastavu Jedanaeste krajiške divizije.

## Borbeni put brigade
Značajnije borbe vodila je zajedno s Petom proleterskom crnogorskom, Trećom proleterskom sandžačkom i Sedmom crnogorskom omladinskom udarnom brigadom od 11. do 24. aprila oko Brodareva, Bijelog Polja i Mojkovca protiv Nemaca, četnika i muslimanske milicije. U sadejstvu sa Petom crnogorskom brigadom 28/29. aprila razbile su nemačko-četničke snage i zauzele Bijelo Polje i odbacile neprijateljeve snage prema Sjenici i Brodarevu. Potom su 2/3. maja zauzele Brodarevo, a sutradan se povukle pošto su nemačke snage s tenkovima intervenisale iz Prijepolja. Ponovno su 5. maja zauzele na juriš Brodarevo koje je branilo oko 100 nemačkih vojnika i 300 pripadnika legije „Krempler“. Tada je zaplenjen 1 tenk, 2 oklopna automobila, 1 top, 2 mitraljeza, 1 minobacač, 2 puškomitraljeza i ostali materijal. Sa Sedmom crnogorskom omladinskom brigadom vodila je teške četvorodnevne borbe od 19. do 22. juna na mostobranu na desnoj obali Lima kod Bijelog Polja protiv Nemaca i muslimanske mi¬licije u jačini od oko 1800 ljudi. Poslednjeg dana Nemci su ovladali mostobranom.

Od sredine avgusta, u sastavu Prve proleterske divizije borila se na području istočnog dela Sandžaka i u jugozapadnoj Srbiji, u septembru na Mokroj gori, oko Užica i na Ravnoj gori, zatim je učestvovala u oslobođenju Valjeva i Uba. U Beogradskoj operaciji, napadala je pravcem Rakovica—Dedinje—Slavija—Kalemegdan. Naročito se istakla u prodoru kroz Beograd 16. oktobra kad je ovladala Dečanskom ulicom (ulica Moše Pijade) i 17. oktobra, kad je zauzela Igumanovu palatu i izbila na Terazije, koje su Nemci uporno branili. Početkom decembra prebačena je na Sremski front, gde vodi teške borbe u Matoroj šumi, oko Šida i Tovarnika, a kasnije na liniji Seljani—Gunja. Učestvovala je i u proboju Sremskog fronta 12. aprila i u gonjenju neprijatelja na zapad, vodeći s njim oštre borbe kod Slavonskog Broda i Pleternice. Početkom maja istakla se u borbama u rejonu Klanjec, a u rejon Celja izbila je 12. maja gde je učestvovala u zarobljavanju odsečenih neprijateljevih snaga na prostoriji Celje—Šoštanj.

Odlikovana je Ordenom bratstva i jedinstva.

## Reference
Jean Casimir-Perier

**Jean Paul Pierre Casimir-Perier** (Pariz, 8. studenog 1847. – Pariz, 11. ožujka 1907.) je bio francuski političar iz perioda Treće Republike koji je služio kao premijer (1893. – 1894.) i predsjednik Francuske (1894. – 1895.).

Rođen je 1847. godine u Parizu u obitelji s dugogodišnjom političkom tradicijom. Njegov otac, Auguste Casimir-Perier, bio je ministar unutarnjih poslova u vladi Armanda Dufaurea, a njegov djed, Casimir Pierre Périer, bio je premijer Louisa-Philippea I tokom Julske Monarhije. Svoju političku karijeru započeo je kao očev tajnik u Ministarstvu unutarnjih poslova.

Aktivnu političku karijeru započinje 1874. godine, a dvije godine kasnije postaje zastupnik u Zastupničkom domu. Na to će mjesto biti biran sve do izbora za predsjednika 1894. godine. Unatoč obiteljskoj tradiciji, Casimir-Perier se pridružio republikancima te je bio jedan od 363 zastupnika koji su se usprotivili Mac Mahonu tokom krize ''Seize-Mai'' 1877. godine. Ipak, 1883. nije glasovao za "izbacivanje prinčeva" te je dao ostavku nakon izglasavanja zakona zbog osobnnih veza s obitelji Orléans.

Iste godine, postao je tajnik u Ministarstvu rata. Od 1890. do 1892. je bio potpredsjednik Zatupnničkog doma, a 1893. je imenovan predsjednikom. Dana 3. prosinca 1893. imenovan je predsjednikom Vijeća te ministrom vanjskih poslova. U svibnju 1894. daje ostavku zbog ponovnog izbora na mjesto predsjednika Zastupničkog doma.

Dana 24. lipnja 1894., nakon što je Sante Geronimo Caserio ubio predsjednika Carnota, Casimir-Perier je s 451 glasom izabran za predsjednika ispred Henrija Brissona (195) i Charlesa Dupuyja (97). Njegov predsjednički mandat trajao je samo šest mjeseci i dvadeset dana, što je najkraći predsjednički mandat u povijesti Francuske; ostavku podnosi u siječnju 1895. godine. Casimir-Perier je svoju odluku opravdao ignoriranjem od strane svojih ministara, koji ga nisu konzultirali pri donošenju odluka niti ga informirali o političkim zbivanjima, posebice na polju vanjskih poslova.

Nakon ostavke, Casimir-Perier se potpuno povlači iz politike i posvećuje se biznisu, posebice rudarstvu. Tokom suđenja Alfredu Dreyfusu u Rennesu, njegovo je svjedočenje imalo velik značaj u oslobađanju Dreyfusa od optužbi. Također, tokom krize 1899., predsjednik Loubet mu je ponudio mjesto premijera, ali je odbio.

Umro je 11. ožujka 1907. godine u Parizu od posljedica angine pektoris.
Asocijacija koledža i škola saveznih država srednjeg Atlantika

**Asocijacija koledža i škola saveznih država srednjeg Atlantika** () je jedna od šest priznatih regionalnih agencija *(uz regionalne postoje i priznate nacionalne agencije)* za akreditaciju institucija koje pružaju visoko, srednjoškolsko i osnovno obrazovanje u Sjedinjenim Američkim Državama. Asocijacija djeluje na području saveznih država srednjeg Atlantika na istočnoj obali SAD-a. Uz ovu asocijaciju, postoji i slična nepriznata asocijacija pod nazivom *Odbor za akreditaciju saveznih država srednjeg Atlantika* () čije akreditacije škola nisu priznate.

## Povezano

*Akreditacija institucija za visoko obrazovanje u SAD-u
Google Translate

**Google Translate** je višejezična usluga koju pruža kompanija Google koja prevodi pisani tekst sa jednoga jezika na drugi. Google Translate pri prevođenju ne primjenjuje gramatička pravila već se prevod zasniva na statističkim analizama. Prijevodi čitatelju pomažu da razumije tekst na stranom jeziku, ali servis ima svoja ograničenja i ne pruža uvijek tačne prevode. Kvaliteta prevoda se razlikuje među različitim kombinacijama jezika.
Zastupnički dom (Francuska)

**Zastupnički dom** (francuski: *la Chambre des députés*) je naziv koji se koristio za nekoliko zakonodavnih tijela u parlamentarnoj povijesti Francuske. Zastupnički dom je bio prisutan kroz XIX. i XX. vijek te je uvijek bio organiziran kao donji dom. Zastupničkom domom predsjedao je Predsjednik Doma. Zastupnički dom je bio prisutan tokom sljedećih perioda:

* Tokom **[[Bourbonska restauracija|Bourbonske restauracije]]** (1814. – 1830.) i **[[Julska Monarhija|Julske Monarhije]]** (1830. – 1848.), Zastupnički dom je bio donji dom parlamenta čiji su zastupnici bili birani na izborima temeljem propisanih cenzusa. Puni naziv doma od 1814. do 1830. bio je *Chambre des députés des départements*, a kratki prekid bio je tokom 1815. godine i Napoleonovih Sto dana, kada je donji dom parlamenta bio Predstavnički dom. Ovlasti i organizacija doma propisani su poveljama iz 1814., odnosno iz 1830. godine, a stupanjem na snagu Ustava iz 1848., zamijenjen je s *[[Assemblée Nationale]]* kao jedinim domom.

* Tokom **[[Treća Francuska Republika|Treće Republike]]** (1875. – 1940.), Zastupnički dom je također bio donji dom, čiji su zastupnici birani na općim izborima. Zastupnički dom Treće Republike imao je zakonodavne ovlasti, koje su, kao i ostala važna pitanja, bile regulirane Ustavnim zakonima iz 1875. godine. Od 1870. do 1875., *[[Assemblée Nationale]]* je bio jedini dom parlamenta. Zajednička sjednica donjeg i gornjeg doma u Trećoj Republici zvala se *[[Assemblée Nationale]]*, a sazivana je kako bi se izabrao predsjednik.

Striktno govoreći, termin ***députés*** se prevodi kao **delegati**, mada se u političkoj terminologiji ustalio (pogrešan) prijevod "zastupnici" (od engleskog "deputy"). Francuski termin za zastupnika je "*adjoint*".
Türkiye Bursları

**Türkiye Bursları** () je program stipendiranja međunarodnih studenata na preddiplomski (BA, BS ali i dvogodišnim studijima), diplomskim (MA, MS) i postdiplomskim studijima (PHD) koji žele studirati na državnim ili privatnim univerzitetima u Republici Turkoj. Cilj programa je stvaranje međusobnog razumijevanja između Turske i drugih zemalja i doprinos globalnom znanju.

## Preddiplomske stipendije za zemlje Balkana
Preddiplomske stipendije za zemlje Balkana otvorene su za kandidate iz Albanije, Bosne i Hercegovine, Bugarske, Crne Gore, Hrvatske, Kosova, Makedonije, Srbije, Slovenije i Grčke. Stipendije na višim razinama studija nisu geografski ograničene.

## Izvori

## Vanjske veze
* Türkiye Bursları
*Facebook
Charles Dupuy

**Charles-Alexandre Dupuy** (Puy-en-Velay, 5. studenog 1851. – Ille-sur-Têt, 23. srpnja 1923.) je bio francuski političar iz razdoblja Treće Republike koji je u tri navrata bio premijer i vršitelj dužnosti predsjednika Francuske. Dupuy je bio premijer u jeku afere Dreyfus, tokom koje su njegove vlade demonstrirale nesposobnost nošenja s teškim političkim i društvenim problemima koji su se pojavili tokom kontroverzne afere.

Profesor filozofije prije ulaska u Zastupnički dom 1885. godine, Dupuy se u parlamentu pridružio Ferryjevim umjerenim republikancima. Od 1892. do 1893. je obnašao dužnost ministra obrazovanja. U travnju 1893. je prvi put imenovan premijerom, ali već u prosincu podnosi ostavku te, nedugo zatim, potaje predsjednik Doma. Tokom prvoga tjedna na mjestu predsjednika, anarhist Auguste Vaillant je bacio bombu na njega, no promašio je. Dupuyjeva mirna replika ("*Gospodo, rasprava se nastavlja*") donijela mu je veliko poštovanje. U svibnju 1894. ponovo postaje premijer i ministar unutarnjih poslova. Dupuy je bio uz predsjednika Carnota kada je potonjeg u lipnju 1894. upucao Sante Geronimo Caserio. Tada je prvi put postao vršitelj dužnosti predsjednika.

Jean Casimir-Perier ga je pobijedio u izboru za Carnotova nasljednika tako da je Dupuy ostao premijer. Za vrijeme njegove vlade, Alfred Dreyfus je uhapšen i u prosincu 1894. godine i osuđen, što je bio početak najveće afere u historiji Francuske. U siječnju 1895., Dupuy podnosi ostavku.

Nakon što je tokom 1898. godine premijer Henri Brisson potpomogao da slučaj Drefyus dođe na reviziju, Dupuy je u studenom iste godine ponovo postao premijer. Donesen je posebni zakon koji je odluku u slučaju Dreyfus delegirao s kaznenog odjela žalbenog suda na zajedničku sjednicu svih odjela istoga suda. Žalbeni sud je odlučio da predmet treba vratiti na ponovno suđenje pred vojni sud jer se ispostavilo kako je ključni dokaz protiv Dreyfusa zapravo djelo Ferdinanda Esterhazyja. Takav je potez razbijesnio Dreyfusove protivnike koji su organizirali demonstracije i napade na novog predsjednika, Émilea Loubeta, koji je podržavao Dreyfusa. Kao jedan od protivnika Alfreda Dreyfusa, Dupuy je u lipnju 1899., kada je odluka žalbenog suda bila službena, odmah podnio ostavku. Godine 1900. izabran je za senatora.

Umro je 23. srpnja 1923. godine.
Golgotha (film, 1935)

***Golgotha*** je francuski crno-bijeli historijski film snimljen 1935. u režiji Juliena Duviviera, poznat kao prvi zvučni film u kome se kao lik pojavljuje Isus Krist (a koga glumi Robert Le Vigan). Radnja se događa u Palestini u 1. vijeku, odnosno neposredno pred Isusovu smrt i razapinjanje. Nekoliko godina nakon francuske premijere je prikazan u nekoliko evropskih zemalja, ali ne i u Britaniji gdje je Britanska uprava filmskih cenzora zaključila da vrijeđa vjerske osjećaje.

## Uloge
*Harry Baur ...  Herod Antipas
*Jean Gabin ...  Poncije Pilat
*Robert Le Vigan ...  Isus Krist
*Charles Granval ...  Kaifa
*André Bacqué ...  Anas (kao Andre Bacque) 
*Hubert Prélier ...  Petar (kao Hubert Prelier) 
*Lucas Gridoux ...  Juda
*Edmond Van Daële ...  Gerson (kao  Van Daele) 
*Edwige Feuillère ...  Claudia Procula 
*Juliette Verneuil...  Marija
*Marcel Chabrier ...  Josip iz Arimateje (kao Chabrier) 
*Georges Saillard ...  Un Sanhédrite (kao Saillard) 
*Marcel Carpentier ...  Le scribe 
*Victor Vina ...  Un Sanhédrite 
*François Viguier ...  Un Sanhédrite (kao Viguier)

## Izvor

## Vanjske veze
*
Machine-Gun Kelly (film)

***Machine-Gun Kelly*** je američki crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1958. u režiji Rogera Cormana. Radnja je inspirirana životom znamenitog gangstera Georgea "Machine Gun" Kellyja čiji lik tumači Charles Bronson, kome je to bila prva glavna uloga u karijeri. Film je snimljen s niskim budžetom, a scenario, iako je gotovo u potpunosti odstupao od historijskih činjenica, se odlikovao nastojanjem da zloglasnog gangstera opiše kao svojevrsnog "papučara" koji je iza maske "tvrdog momka" bio u strahu od djevojke (čiji lik tumači Susan Cabot). Uloga Kellyja je originalno bila namijenjena Dicku Milleru koji će kasnije postati česti Cormanov suradnik.

## Uloge
* Charles Bronson ... George R. 'Machine Gun' Kelly  
* Susan Cabot ... Florence 'Flo' Becker  
* Morey Amsterdam ... Michael Fandango  
* Richard Devon ... Apple  
* Jack Lambert ... Howard  
* Frank DeKova ... Harry  
* Connie Gilchrist ... 'Ma' Becker  
* Wally Campo ... Maize  
* Barboura Morris ... Lynn Grayson  
* Lori Martin ... Sherryl Vito (kao Dawn Menzer)  
* George Archambeault ... Frank  
* Robert Griffin ... Mr. Andrew Vito  
* Michael Fox ... Detektiv Clinton  
* Larry Thor ... Detektiv Drummond  
* Shirley Falls ... Martha

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
LMTK2

**Serin/treoninska proteinska kinaza LMTK2**, takođe poznata kao **Lemur tirozinska kinaza 2** (LMTK2), enzim je koji je kod ljudi kodiran *LMTK2* genom.

## Funkcija
LMTK2 enzim pripada familiji proteinskih tirozinskih kinaza. On sadrži N-terminusne transmembranske heliksae i dug C-terminusni citoplasmatični rep sa serin/treonin/tirozinskom kinaznom aktivnošću. Ovaj protein formira interakcije sa nekoliko drugih proteina, kao što su inhibitor-2 (Inh2), protein fosfataza-1 (PP1C), p35, i miozin VI. On fosforiliše druge proteine, i biva fosforilisan posredstvom ciklin zavisne kinaze 5 (cdk5)/p35 kompleksa. Ovaj protein učestvuje u signalizaciji nervnog faktora rasta (NGF)-TrkA, kao i u endozomnoj membranskoj razmeni. Studije na miševima sugerišu da ovaj protein ima esencijalnu ulogu u spermatogenizi.

## Interakcije
LMTK2 formira interakcije sa PPP1CA, ciklin zavisnom kinazom i PPP1R2.

## Reference

## Literatura
Predstavnički dom (Francuska)

**Predstavnički dom** (francuski: *Chambre des représentants*) je bio donji dom parlamenta Francuske tokom Stotinu dana vladavine Napoleona I. Struktura i organizacija Predstavničkog doma uređeni su Poveljom iz 1815. godine, koja je propisivala da Predstavnički dom ima 629 izabranih zastupnika čiji je mandat trajao pet godina. Gornji dom, prema Povelji, bio je Dom perova. 

Izborni kolegij za izbor predstavnika organiziran je 30. travnja 1815., a izbori su održani 8. i 22. svibnja. Prvi saziv doma sa zasjedanjem je započeo 3. lipnja, samo dva dana nakon što je Povelja potvrđena na plebiscitu. Tri primarne parlamentarne skupine bili su liberali, jakobinci i bonapartisti. Za predsjednika doma izabran je Jean-Denis Lanjuinais, a za potpredsjednika Gilbert du Motier de La Fayette. 

Djelovanje Predstavničkog doma bilo je kratkoga vijeka. Na samom kraju Stotinu dana, nakon Napoleonova poraza kod Waterlooa, Predstavnički dom je caru uputio zahtjev za abdikaciju. Dana 22. lipnja, Dom je izabrao tri - Carnota, Fouchéa i Greniera - od planiranih pet članova Vladine komisije koja je trebala izabrati novu vladu, a sljedećega dana je potvrdio Napoleona II kao francuskog cara. 

Nakon što je Sedma koalicija došla do Pariza, Predstavnički dom se 3. srpnja predao. Dana 8. srpnja, vlasti Restauracije zabranile su predstavnicima sastajanje. Predstavnički dom je službeno ukinut 13. srpnja 1815. godine temeljem uredbe Louisa XVIII. 

Poredak kakvog je propisivala Napoleona Povelja ukinut je još tokom 1815. godine, kada je vraćeno stanje uređeno Poveljom iz 1814. godine. Predstavnički dom je ukinut, a vraćen je Zastupnički dom.
Catherine Hessling

**Catherine Hessling** (rođena kao Andrée Madeleine Heuschling; 22. jun 1900 - 29. septembar 1979) bila je francuska filmska glumica, najpoznatija po nastupima u ranim ostvarenjima svog supruga, režisera Jeana Renoira.

Rodom iz oblasti Champagne-Ardenne, kao tinejdžerica je tokom Prvog svjetskog rata kao izbjeglica došla u Nicu. Tamo ju je zbog izuzetne ljepote zapazio slikar Henri Matisse, a potom poslao svom daleko poznatijem kolegi Pierre-Augusteu Renoiru, kome je pozirala kao model. Njegov mladi sin se u nju zaljubio te su se 1920. vjenčali, a sljedeće godine mu je rodila sina po imenu Alan. Otkrili su da oboje dijele sklonost prema filmu. Svoju prvu ulogu je imala 1924. u filmu *Catherine ou Une vie sans Joie* Alberta Dieudonnéa, te je potom nastupila u još tri muževa filma. Brak sa Renoirom joj se počeo raspadati navodno zato što je 1931. godine nije htio angažirati za svoj poznati film *[[La Chienne (film, 1931)|La Chienne]]*, te je umjesto toga angažirao Janie Marèse; tada su se rastavili, a razvod je postao konačan tek 1943. godine. Nakon nastupa u nekoliko filmova, i pokušaja da radi kao plesačica, povukla se iz javnog života.

## Filmografija
* 1924 : *Catherine ou Une vie sans Joie* - rež. Albert Dieudonné
* 1925 : *[[La Fille de l'eau]]* - rež. Jean Renoir
* 1926 : *[[Nana (1926 film)|Nana]]* - rež. Jean Renoir
* 1927 : *La P'tite Lili* - rež. Alberto Cavalcanti
* 1927 : *Sur un air de charleston* - rež. Jean Renoir
* 1928 : *Yvette* - rež. Alberto Cavalcanti
* 1928 : *La Petite Marchande d'allumettes* - rež. Jean Renoir
* 1928 : *En rade* - rež. Alberto Cavalcanti
* 1928 : *Tire-au-flanc* - rež. Jean Renoir
* 1929 : *Le Petit Chaperon rouge* - rež. Alberto Cavalcanti
* 1929 : *Vous verrez la semaine prochaine* - rež. Alberto Cavalcanti
* 1930 : *[[Chasing Fortune]]* - rež. Rochus Gliese, Carl Koch i Lotte Reiniger
* 1933 : *[[High and Low (1933 film)|Du haut en bas]]* - rež. Georg Wilhelm Pabst
* 1933 : *Coralie et Cie* - rež. Alberto Cavalcanti
* 1935 : *Crime et châtiment* - rež. Pierre Chenal

## Vanjske veze
*Catherine Hessling at IMDB
Ma nuit chez Maud

***Moja noć kod Maud*** (francuski *Ma nuit chez Maud*) francuski je dramski film iz 1969. koji je režirao i napisao Éric Rohmer. Glavne uloge tumače Jean-Louis Trintignant, Françoise Fabian, Marie-Christine Barrault i Antoine Vitez. Radnja se odvija oko religioznog mladića koji upozna slobodoumnu ženu, Maud, koja promijeni njegovo razmišljanje. Ovo je treći film iz Rohmerovog filmskog niza *Šest moralnih priča*. Pobrao je pohvale kritika te je nominiran za nekoliko nagrada.

## Radnja
Jean-Louis, izrazito katolički mladić, primjeti prilikom posjete u crkvi lijepu plavušu Françoise, te se zaljubi u nju, ali je odveć sramežljiv da porazgovara s njom. Kasnije ponovno sretne starog prijatelja, liberalnog Vidala, u Clermont-Ferrandu uoči Božića. Vidal ga upozna sa također vrlo liberalnom i nedavno razvedenom devojkom Maud, te njih troje razgovara otvoreno o religiji, ateizmu, moralu, filozofiji pa i ljubavi i seksualnosti. Prilikom razgovora u njenom domu, Vidal iznenada odlazi te Jean-Louis ostane sam sa Maud. Ona ga pozove da prenoći kod nje, na platonskoj osnovi, te on sramežljivo prihvati. On ostane odjeven u njenom krevetu te noć provedu i dalje razgovarajući, o fiozofiji ali i životu uopšte. Idućeg jutra, Jean-Louis stekne hrabrosti razgovarati sa Françoise. Njih dvoje se na kraju vjenčaju. Pet godina kasnija, Jean-Louise slučajno ponovno sretne Maud te se otkriva da je sa Françoise u međuvremenu dobio dijete.

## Nagrade
*Moja noć kod Maud* je nominiran za dva Oscara: za najbolji strani film i izvorni scenarij (Rohmer).

Nominirana je i za Zlatnu palmu u Cannesu.

Osvojila je Nagradu udruženja njujorših filmskih kritičara za najbolji scenarij te 2. mjesto za najbolju sporednu glumicu (Françoise Fabian).

## Glavne uloge
* Jean-Louis Trintignant: Jean-Louis
* Françoise Fabian: Maud
* Marie-Christine Barrault: Françoise
* Antoine Vitez: Vidal
* Leonid Kogan: on sam
* Guy Léger: Propovjednik

## Kritike

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* Criterion Collection - esej Kenta Jonesa
Sporazum iz Northamptona

**Sporazum iz Northamptona** poznat i kao **Sporazum iz Edinburgh-Northamptona** je naziv za mirovni ugovor ratificiran 3. maja 1328. između 
Kraljevine Engleske i Kraljevine Škotske na osnovu kojeg je Škotska ponovno postala nezavisna, a Robert Bruce priznat kao škotski kralj.
## Historija
Nakon debakla kojeg su doživjeli u svojoj kontraofenzifi protiv Škota, u koju su gurnuli tek okrunjeneg maloljetnog engleskog 
kralja Edwarda III, stvarni vladari; majka i regentica Isabella i njen ljubavnik Roger Mortimer grof od Marcha, shvatili su da su pogriješili i počeli razmišljati o miru kao jedinoj preostaloj opciji. 

Zbog tog su u oktobru 1327 poslali izaslanike u Škotsku da počnu pregovore sa Škotima. Nakon tog su pripremili nacrt budućeg mirovnog ugovora, kog je Edward III iznio pred parlamentom u Yorku 1. marta 1328. Škoti su usvojili taj ugovor 1. marta iste godine u Opatiji Holyrood u Edinburghu, pa ga je nakon tog 3. maja u Northamptonu ratificirao Engleski parlament.

Treba naglasiti da se mladi Edward III svemu tome duboko opirao, i da je na to pristao tek nakon velikog uvjeravanja od strane majke Isabelle i Mortimera. 
## Izvori

## Vanjske veze
* ''Treaty of Northampton'' na portalu Encyclopædia Britannica
Dunkirk (film, 1958)

***Dunkirk*** je britanski crno-bijeli ratni film snimljen 1958. u režiji Leslieja Normana. Radnja, koja se događa na početku Drugog svjetskog rata opisuje znamenitu evakuaciju savezničkih, pretežno britanskih snaga iz sjeverne Francuske 1940. godine. Protagonist, koga tumači John Mills, je vojnik čiji je pretpostavljeni oficir poginuo, te koji preuzima vodstvo nad svojim drugovima kako bi ih doveo do plaža u Dunkerqueu i evakuacija, dok istovremeno u Britaniji novinar (čiji lik tumači Bernard Lee), nastoji pratiti grozničave napore sugrađana da pomognu evakuaciji vojske kojoj uništenjem prijete njemačka vojska i Luftwaffe. *Dunkirk*, koji je u velikoj mjeri koristio arhivski materijal i filmske žurnale kako bi nalikovao dokudrami i u kojoj dio stvarnih ličnosti glume same sebe, doživio je veliku popularnost nakon premijere u Britaniji.

## Uloge

* John Mills ... Kaplar "Tubby" Binns
* Robert Urquhart ... Redov Mike
* Ray Jackson ... Redov Barlow
* Meredith Edwards ... Redov Dave Bellman
* Anthony Nicholls ... Vojni glasnogovornik
* Bernard Lee ... Charles Foreman
* Michael Shillo ... Jouvet, francuski reporter
* Richard Attenborough ... John Holden
* Sean Barrett ... Frankie
* Victor Maddern ... Pripadnik Trgovačke mornarice u pubu (Maddern je u ratu stvarno bio pripadnik Trgovačke mornarice)
* Maxine Audley ... Diana Foreman, Charlesova supruga
* Bud Flanagan ... sam sebe
* Chesney Allen ... sam sebe
* Kenneth Cope ... Por. Lumpkin
* Denys Graham ... Redov Fraser
* Barry Foster ... Kurir koji Tubbyja šalje u artiljerijski logor
* Warwick Ashton ... Narednik baterije
* Peter Halliday ... Narednik baterije u Franceuskoj
* Ronald Hines ... Redov Miles (posada baterije)
* Roland Curram ... Redov Harper (posada baterije)
* John Welsh ... Pukovnik u štabu
* Lloyd Lamble ... Pukovnik u štabu
* Cyril Raymond ... General Viscount Gort, VC
* Nicholas Hannen ... Viceadmiral Ramsey u Doveru
* Eddie Byrne ... Komandant (Tough's Yard)
* Patricia Plunkett ... Grace Holden, Johnova supruga
* Michael Gwynn ... Komandant u Sheernessu
* Michael Bates ... Froome
* Christopher Rhodes ... Narednik na plažama
* Lionel Jeffries ... Sanitetski pukovnik
* Harry Landis ... Dr. Levy, vojni ljekar koji radi na plaži
* John Horsley ... Padre
* Patrick Allen ... Narednik na vježbalištu

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Dunkirk'' at BFI Screenonline
Die Jagd nach dem Glück (film)

***Die Jagd nach dem Glück***  () je njemački crno-bijeli igrani film snimljen 1930. u režiji Rochusa Gliesea. Po žanru je drama, a radnja prikazuje život putujućeg zabavljača Marquanta, koga tumači Alexander Murski, i nastojanje njegove kćeri i pomoćnika da stvore nove, modernije atrakcije. Film je originalno snimljen u nijemoj verziji, te je sadržavao animiranu sekvencu koju je dizajnirala Lotte Reiniger. Producenti su ga, međutim, odlučili preraditi u zvučni film, te su nasinkronizirali muziku i dijaloge s drugim glumcima. Zbog toga je doživio komercijalni neuspjeh, a slično su mišljenje imali i kritičari.

## Uloge
* Catherine Hessling ... Catherine 
* Alexander Murski ... Marquant 
* Amy Wells ... Jeanne, Marquantova kćer
* Berthold Bartosch ... Mario 
* Jean Renoir   
* Lionel Royce
* Hilde Körber   
* Hans Rehmann

## Izvori

## Literatura
* Grange, William. *Cultural Chronicle of the Weimar Republic*. Scarecrow Press, 2008.

## Vanjske veze
*
*
Sikhi

**Sikh** ili **Sik** (;  **' ) je izraz koji se koristi za sljedbenika [[sikizam|sikhizma]], [[monoteizam|monoteističke]] [[religija|religije]] koja je nastala tokom 15. vijeka u [[Punjab (regija)|oblasti Punjab]]. Izraz "Sikh" počite iz [[sanskrit]]skih riječi  शिष्य (**'; učenik) ili शिक्ष (**; podučavanje). Sikh je sljedbenik gurua. Prema čl. 1 *[[Sikh Rehat Maryada]]* (sikhskog kodeksa ponašanja), Sikh je "bilo koje ljudsko biće koje vjerno vjeruje u Jedno Besmrtno Biće; deset Gurua, od Guru Nanaka do Guru Gobind Singha; Guru Granth Sahiba; učenja deset Gurua i krštenje od desetog Gurua".

Sikhski muškarci najčešće imaju "Singh" (lav), a sikhske žene imaju "Kaur" (princeza) kao srednje ime ili prezime. Sikhi koji su prošli kroz *khanḍe-kī-pahul* (sikhsku ceremoniju inicijacije) mogu također biti prepoznati po pet K: neošišanoj kosi (''kesh''); željeznom ili čeličnom narukvicom (''kara''); *[[kirpan]]om* (mačem koje nose u futroli zvanoj *gatra*); *kachehri*, pamučnem rublju, i *kanga*, malom drvenom češčlju. Kršteni sikshi muškarci svoju kosu moraju kriti sa turbanom, dok je se sikhskim ženama ostavlja da odluče žele li ga nositi. Šira oblast Punjaba je historijska domovina Sikha, iako značajne zajednice postoje širom svijeta.

## Reference

## Vanjske veze

* DiscoverSikhism.com
* Sikhs.org
* The BBC page on Sikhism
* SikhPhilosophy.net
* Sikh-History.com
Le Beau Serge

***Le Beau Serge*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1958. godine u režiji Claudea Chabrola, koji se tradicionalno smatra prvim ostvarenjem francuskog Novog vala.

Po žanru je drama, a protagonist, čiji lik tumači Jean-Claude Brialy je François, koji se, kako bi se izliječio iz tuberkuloze, nakon dvanaest godina iz grada vraća u rodno selo. Radnja prikazuje kako otkriva da selo polako nestaje, kao i da je njegov nekoć najbolji prijatelj Serge (čiji lik tumači Gérard Blain) postao alkoholičar.

Chabrolu, koji je također napisao scenario i producirao film, je *Le Beau Serge* bilo prvi ostvarenje u karijeri. Originalno je kao svoj prvi film namjeravao snimiti *[[Les Cousins (film)|Les Cousins]]*, ali je, s obzirom da se njegova radnja događa u Parizu, zaključio kako bi mogao imati problema s budžetom. Umjesto toga je, radi daleko nižih troškova, Le Beau Serge snimio u svom rodnom mjestu Sardent gdje je, između ostalih, koristio svoje sugrađane i prijatelje kao statiste i naturščike.

*Le Beau Serge* je premijerno prikazan u Vichyju, a tokom godine na festivalu u Locarnu. Izazvao je pažnju svojom "grubom" montažom, neobičnim tehnikama naracije, mladim "neprilagođenim" naslovnim likom i završnicom koja omogućava različita tumačenja. Službenu francusku premijeru je imao početkom 1959. godine, te tako dao prilike za usporedbe sa sličnim ostvarenjima kao što je Truffautovih *[[400 udaraca]]*.

## Vanjske veze
* 
* 
*
Le fatiche di Ercole

***Le fatiche de Ercole*** (), u međunarodnoj distribuciji poznat i pod naslovom ***Hercules***, je italijanski fantastično-pustolovni film snimljen 1958. u režiji Pietra Francisija. Temelji se na drevnim grčkim mitovima, a naslovni protagonist, čiji lik tumači američki bilder Steve Reeves, je polubog i heroj Heraklo (). Radnja prikazuje kako, u nastojanju da osvoji ruku princeze Jole od Jolka (čiji lik tumači Sylva Kosczina), pristaje na ponudu kralja Pelije (čiji lik tumači Ivo Garrani) da dobavi Zlatno runo, te se u svrhu priključi Argonautima. Scenarij je u mnogo čemu skrenuo s klasičnih mitoloških predložaka, odnosno koristio motive različitih mitova i miješao njihove likove. Publika je, međutim, bila daleko više impresionirana scenama u kojima mišićavi i oskudno odjeveni Reeves u naponu snage sudjeluje u dojmljivim akcijskim scenama. Film je doživio veliki komercijalni uspjeh, uključujući SAD gdje je potakao izdavanje istoimenog stripa u izdanju Dell Comics. Sljedeće je godine snimljen nastavak pod naslovom *[[Ercole e la regina di Lidia]]*  gdje su Reeves i Koscina ponovili svoje uloge. Uspjeh *Le fatiche de Ercole* je potakao brojne druge italijanske filmaše da počnu snimati niskobudžetne pseudohistorijske i historijske filmove s radnjom smještenom u Stari vijek i grčko-rimski svijet, odnosno pokrenuo specifičan žanr mačeva i sandala ili *peplum*.

## Reference

## Vanjske veze

* ''New York Times'' Tribute to Steve Reeves Retrieved 29 August 2008.
*
RTM Mostar

RTM Mostar također poznat kao RTM je bosanski lokalna komercijalna televizija sa sjedištem u Mostaru, u Bosni i Hercegovini.Program se uglavnom proizvodi na Bosanskom jeziku. Televizija Kanal je pokrenut u 1995. lokalnoj radio postaji Radio Mostar je osnovan 1992. godine, a to je također dio tog društva. RTM je co-osnivač prvog bosanskog televizijske mreže pod nazivom Mreža plus.

Danas, RTM je aktivan član i jedan od osnivača nove TV1Mreža

TV1Mreža je televizijski program gotovo nacionalne pokrivenosti u Bosni i Hercegovini, a zajednički u partnerstvu sa TV 1 emitiranja nekoliko regionalnih javnih i privatnih TV postaja.TV1Mreža emitira popularne serije, filmove i sportske programe za gledatelje u BiH.

## Vanjske veze

* RTM
Hercegovačka radiotelevizija Mostar

**Hercegovačka radiotelevizija Mostar**, također poznata i kao **HTV Mostar**, je bila televizijska stanica sa sjedištem u Mostaru koja je od 1998. do 2011. emitirala program na hrvatskom jeziku.

## Vanjske veze
*U ponedjeljak se gasi HRT Mostar, Hercegovina info, 17.06.2011
HTV Oscar C

**HTV Oscar C** je bosanskohercegovačka lokalna komercijalna televizija sa sjedištem u Mostaru. Program se uglavnom proizvodi na hrvatskom jeziku. U srpnju 2019.godine Radiotelevizije Herceg-Bosne (RTVHB) je kupila zemaljske frekvencije što je ujedno bio i prestanak emitiranja signala HTV Oscar C Mostar.
HTV Oscar C trenutno pruža audio i video produkcijske usluge raznih događaja.

## Vanjske veze
* Stranice HTV Oscar C na Archive.org
Herceg TV

**Herceg TV** (srpski ćirilica: Херцег ТВ) je Bosanska komercijalna televizija sa sjedištem u Ul. Trebinjskih brigada 3 u Trebinju, Bosni i Hercegovini. Program se uglavnom proizvodi na Srpskom jeziku. TV stanica je osnovana 2008. godine. Trenutni generalni direktor Bjelaković Đorđe. Pokrivenost DVB-T2 signalom BiH - Republika Srpska. Program prisutan na Mtel-u, BHT-u, Blicnet, Telerad Net, Telekom Srbija....https://www.herceg.tv/

## Vanjske veze
* Herceg TV