open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Teritorijalna agenda

**Teritorijalna agenda** je novi krovni dokument Evropske unije iz oblasti prostornog planiranja. Ovaj dokument je usledio nakon donošenja i postepene implementacije Perspektive prostornog razvoja EU iz 1999. godine, Vodećih smernica za prostorni razvoj evropskog kontinenta od strane CEMATa 2000. godine, uspešne realizacije niza projekata u okviru incijative Interreg i istraživanja u okviru programa ESPON (Evropska mreža opservatorija prostornog planiranja). Teritorijalna agenda je usaglašena tokom neformalnog ministarskog sastanka o urbanom razvoju i teritorijalnoj koheiziji u Lajpcigu 24. i 25. maja 2007. godine. Teritorijalna agenda ima osam strana na kojima su određeni zadaci, ciljevi i osnovne aktivnosti za njeno ostvarivanje, a zasniva se na analitičkom dokumentu pod nazivom Stanje i perspektive razvoja EU. 

**Zadaci** prostornog razvoja EU definisani u Teritorijalnoj agendi: 
* jačanje teritorijalne kohezije 
* jačanje regionalnog identiteta, bolje korišćenje prostorne raznolikosti 

**Ciljevi** prostornog razvoja postavljeni u Teritorijalnoj agendi: 
* jačanje policentričnog razvoja i inovacija kroz umrežavanje gradova-regiona i drugih gradova 
* novi oblici partnerstva i teritorijalnog upravljanja između ruralnih i urbanih područja 
* promocija konkurentnih i inovativnih regionalnih klastera u Evropi * podrška jačanju transevropskih mreža 
* promovisanje transevropskog upravljanja rizicima, uključujući i rizike od uticaja klimatskih promena 
* jačanje ekološke strukture i kulturnih resursa kao dodatna vrednost razvoja 

**Sprovođenje** Teritorijalne agende: 
* aktivnosti institucija Evropske unije 
* aktivnosti namenjene tešnjoj saradnji između Evropske komisije i država članica EU 
* aktivnosti namenjene jačanju teritorijalne kohezije u državama članicama EU 
* zajedničke aktivnosti ministara

Za vreme mađarskog predsedavanja EU, u Godolu 19. maja 2011. godine, revidirana je Teritorijalna agenda iz 2007. godine i usklađena sa ciljevima i prioritetiam strategije Evropa 2020.

## Reference

prevod Teritorijalne agende na srpski jezik - Inženjerska komora, Matična sekcija planera, Beograd 2008. 
sajt na kome se može naći tekst Teritorijalne agende na engleskom jeziku http://www.bmvbs.de/territorial-agenda 

* Teritorijalna agenda EU 2020.
Prostorni plan Republike Srpske

**Prostorni plan Republike Srpskeza period do [[2025]]. godine**  izrađen je 2015. godine kao strateški dokument iz oblasti prostornog planiranja za teritoriju Republike Srpske (RS). Ovaj treći prostorni plan Republike Srpske usvojila je Narodna skupština RS 18. februara 2015. godine i objavljen je Službenom Glasniku Republike Srpske broj 15/2015. Plan se sastoji iz dva dela - tekstualnog i grafičkog. U svom sadržaju obrađuje sledeće tematske oblasti u skladu sa paradigmom održivog razvoja:

* priroda i predio
* zaštita i unapređenje okoliša
* socijalni razvoj i kulturna baština
* ekonomski razvoj
* infrastruktura
* prekogranična saradnja

Prostorni plan se sastoji iz sledećih delova:

* opšta ocijena stanja teritorije RS
* opšta načela i koncepcija prostornog razvoja RS
* planska rješenje i politike prostora RS
* implementacija prostornog plana RS

**Prostorni plan Republike Srpske za period do [[2015]]. godine** izrađen je 2008. godine kao drugi prostorni plan Republike Srpske.

Ovim prostornim planom su bili utvrđeni:

* funkcionalna i regionalna organizacija i korišćenje raspoloživog prostora
* dobra u opštoj upotrebi
* prirodni resursi
* materijalne, kulturne i ekonomske vrednosti
* racionalno korišćenje energije
* zaštita i unepređenje životne sredine

Prostorni plan iz 2008. godine je sadržao:

* ciljeve daljeg prostornog razvoja
* planska rešenja
* odredbe i smernice za sproveđenje plana

**Prostorni plan Republike Srpske za period od [[1996.]] do. [[2001]]. godine** bio je prvi prostorni plan za teritoriju RS, prethodio je Prostornom planu iz 2008. godine  i imao je epitet etapnog prostornog plana.

## Izvori
* Novi urbanistički zavod Republike Srpske 
* Prostorni plan Republike Srpske do 2015. godine
* Prostorni plan Republike Srpske do 2025. godine
Čurug

**Čurug** je naselje u Bačkoj, u severnom delu Šajkaške, u opštini Žabalj, na desnoj obali reke Tise, na pruzi Bečej-Novi Sad.

## Historija
Arheološka iskopavanja oko Čuruga pokazuju da su ljudi ovde živeli u praistoriji, rimsko doba i u srednjem veku.
Pominje se prvi put 1238. godine. Oko 1440. godine pripadao je kao posed despotu Đurađu Brankoviću. Za vreme Turaka pripadao je titelskoj nahiji. Od 1669. godine pripadao je vojnoj granici i imao oko 80 graničara- Šajkaša.

Pored poljoprivrede stanovnici Čuruga su se bavili zanatstvom i trgovinom. Kao veliko selo Čurug je među prvima imao svoju školu, koja je prema podacima počela sa radom 1730. godine.

Posle Prvog svetskog rata Čurug postaje deo Kraljevine SHS (Dunavska banovina).
Pred početak Drugog svetskog rata Čurug je imao oko 10.000 stanovnika (oko 75% Srba, a od drugih nacionalnih zajednica najviše je bilo Mađara). Raspadom Kraljevine Jugoslavije aprila 1941. godine, u Čurug je ušla mađarska fašistička vojska. Okupatorska fašistička vojska uz saradnju dela domaćih Mađara izvršila je Raciju za pravoslavni Božić 1942. godine, kada je u Čurugu pobijeno prema najnovijim istraživanjima оko 893 ljudi (muškaraca, žena i dece), i bačeno pod led Tise. Krajem 1944. godine u okolini Čuruga pobijeno je u znak odmazde oko 300 Mađara.

## Poznati Čuružani
* dr Jovan Tucakov- akademik, farmakolog
* dr Lazar Paču- državnik i lekar, ministar finansija u Vladi Nikole Pašića
* Petar Konjović- kompozitor
* Miloš Cvetić- dramski pisac i glumac
* Teodor Ilić Češljar- slikar
* Radivoj Ćirpanov- Narodni heroj
* dr Milenko Braca Berić- lekar ginekolog
* vikarni episkop jegarski Porfirije(Perić)
* episkop dalmatinski Fotije(Sladojević)
* Zdravko Rajkov - sportista, fudbaler
* Uroš Vasin - Profesor književnosti, dugogodišnji direktor Gimnazije u Bečeju
* Lazar Lečić - akademski slikar i ikonopisac.

## Demografija
Prema popisu iz 2002. Čurug je imao 8882 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 8987 stanovnika).

U naselju Čurug živi 6846 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,7 godina (37,4 kod muškaraca i 40,0 kod žena). U naselju ima 2831 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,07.

Stanovništvo Čuruga u velikoj većini čine Srbi, kojih ima oko 93% (prema popisu iz 2002. godine)

## Zanimljivosti
Prva pravoslavna crkva u Čurugu sagrađena je 1774. godine (1849. godine ona je spaljena). tek 1862. godine podignuta je današnja crkva, a ikonostas je izradio slikar Đorđe Krstić 1894. godine. To je jedna od najlepših srpskih crkava sa najvećim zvonikom na Balkanu.

Čurug je bio i ostao poznat po vetrenjačama. Danas je ostala još jedna "Rođina" vetrenjača (nalazi se na izlasku iz sela prema Bačkom Gradištu).

Čurug se svojim severnim delom naslanja na Staru Tisu (Mrtva Tisa), što mu daje specifičnu lepotu. Preko puta se nalazi Biserno ostrvo.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain) 
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest) 
* Curug Info Portal - Sve o Čurugu na jednom mestu 
* Curug Inn nezavisni portal 
* Vetrenjača u Čurugu
Gospođinci

**Gospođinci** su selo u južnoj Bačkoj, u Vojvodini, koje pripada opštini Žabalj. Od Žablja je udaljeno 8 km. Prema poslednjem popisu iz 2002. godine selo ima 3.896 stanovnika. Veliku većinu čine Srbi.

Gospodjinci su jedno malo, ravnicarsko selo u okolini Novog Sada. Pripada opstini Zabalj.

## Historija
Gospođinci kao naselje u bačkoj županiji prvi put je zabeleženo 1341. godine pod imenom BOLDOGASONJFALVA (bogorodičino selo). Pominje se da je ugarski kralj Albert 1440. godine ovo naselje darovao despotu Đurđu Brankoviću. Od 1769. godine Gospođinci postaju graničarsko mesto u sastavu Šajkaškog bataljona do 1873. godine. Iz tih vremena ostao je šanac (jarak) koji se pruža u pravcu sever-jug kao granica Austrije i Turske. Današnje naselje Gospođinci počelo se podizati krajem 18. i početkom 19. veka. Izgrađeno je na desnoj pritoci Jegričke.

Ratni vihor 1914. i 1941. godine nije zaobišao ni Gospođince, ni Gospođinčane. Iz tog vremena i danas se čuva u srpskoj pravoslavnoj crkvi barjak sa 98 pločica - imena dobrovoljaca iz I svetskog rata. Borba protiv fašističkog terora odnela je 71. žrtvu ovog malog bačkog sela.

## Demografija
U naselju Gospođinci živi 3029 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,6 godina (37,4 kod muškaraca i 39,9 kod žena). U naselju ima 1293 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,01.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain) 
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest) 
* Gospodinci
240. pr. n. e.

Godina **240. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Centona i Tuditana** (ili, rjeđe, **godina 514. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 240. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.





__NOTOC__
== Događaji ==

* [[Najamnički rat]]: Pobuna najamnika protiv [[Kartagina|Kartagine]] eskalira kada njihovo vođe [[Spendije]] i [[Mat (Kartagina)|Mat]], usprkos kartaginskog pristanka na zahtjeve o isplati zaostalih plaća, u [[Tunis (grad)|Tunisu]] zarobljavaju glavnog kartaginskog pregovarača Geskona te nagovore ne samo [[Libija|libijske]] regrute, nego i libijske gradove da se priključe pobuni. Gradovi [[Utika]] i [[Hipakrita]], koji su se odbili priključiti pobuni, su stavljeni pod opsadu.
* [[Rimska Republika]] dovršava preuzimanje nadzora nad [[Sicilija|Sicilijom]], gdje je kao garnizon postavljena jedna legija.
* [[Najamnički rat]]: Kartagina komandu nad sebi lojalnim snagama daje [[Hanon Veliki|Hanonu Velikom]]. On je, međutim, ubrzo nakon toga poražen u [[Bitka kod Utike|bitci kod Utike]].
* Praizveden *Ahilej* *(Achilles)* [[Livije Andronik|Livija Andronika]], prva poznata [[Fabula crepidata|tragedija]] na [[latinski jezik|latinskom jeziku]]. 
* [[Najamnički rat]]: Kartagina komandu nad svojim snagama predaje [[Hamilkar Barka|Hamilkaru Barki]]. On sa svojom vojskom odlazi u pomoć opsjednutoj Utici te tuče najamnike [[Bitka na rijeci Bagradi|na rijeci Bagradi]]. 
* [[Kina|Kineski]] [[astronom]]i prvi put u historiji bilježe prolazak [[Halejeva kometa|Halejeve komete]].
* [[Najamnički rat]]: Naravas, dotada pobunjeni vođa [[Numidija|numidijskih]] najamnika, zajedno s 2000 ljudi prelazi na stranu Hamilkara Barke koji, zahvaljujući tom pojačanju, nanosi još jedan poraz pobunjenicima. Hamilkar nakon toga daje amnestiju zarobljenim pobunjenicima -dio se priključuje njegovoj vojsci, a dio, koji se odbija boriti, je prognan.

== Rođenja ==
*

== Smrti ==
* [[Arat iz Solija|Arat]] iz [[Soli (Kilikija)|Solija]] u [[Kilikija|Kilikiji]], grčki pjesnik poznat po astronomskoj pjesmi *Phaenomena'' (r. cca. 315. pne.)
* Zou Yan, kineski filozof (r. 305. pne.)
Soli (Kilikija)

**Soli** (također *Soloi*) bio je drevni grčki grad u Kilikiji, smješten u blizini suvremenog grada Mersina u Turskoj. Osnovan je oko godine 700. pne. kao rodoska kolonija. U 1. vijeku pne. je bio uništen, ali ga je obnovio Pompej Veliki i dao mu ime **Pompeiopolis** (ne miješati s Pompeiopolisom u Paflagoniji). Po njemu je nastao izraz solecizam, i to zahvaljujući tome što su Atenjani lokalni dijalekt Solija smatrali iskvarenim oblikom atičkog grčkog.

Najpoznatija ličnost iz Solija je bio helenistički pjesnik Arat.
Bitka kod Utike

**Bitka kod Utike** se može odnositi na:
* Bitka kod Utike (najamnički rat), cca. 238. pne. za vrijeme najamničkog rata;
* Bitka kod Utike (49. pne.), za vrijeme Cezarovog građanskog rata.
Prostorni plan područja posebne namene

**Prostorni planovi područja posebne namene** ili **obilježja** su vrsta prostornih planova u zemljama bivše Jugoslavije koji se donose za područja sa specifičnim obeležjima. Specifična područja su slično određena u svim državama u kojima se ova vrsta planova izrađuje. To su sledeće kategorije specifičnih područja: 

* zaštićena prirodna ili kulturna baština (nacionalni parkovi, parkovi prirode, specijalni rezervati, spomenici kulture, arheološka nalazišta)
* značajni objekti infrastrukture (koridori puteva i železničkih pruga, polovni putevi, plovni kanali i luke, aerodromi, naftovodi, gasovodi, elektroenergetski objekti i vodovi, međuregionalni i regionalni objekti vodosnabdevanja i navodnjavanja, regulacioni radovi za zaštitu od velikih voda itd.)
* vodoakumulacije  
* područja obimne eksploatacije mineralnih sirovina 
* turistička područja 
* područja određena planom višeg reda 
* objekati ili sistemi od nacionalnog interesa 

U *tekstualnom delu* plana, pored elemenata koje sadrže i druge vrste prostornih planova (analizu teritorije, ciljeve plana, pravila uređenja, korišćenja i zaštite prostora i smernice za implementaciju plana), prostorni planovi područja posebne namene sadrže i: 
* granice celina i podcelina posebne namene i zona zaštite 
* položaj i regionalne aspekte razvoja područja posebne namene 
* namenu površina posebne namene sa bilansima planiranih namena i sadržaja 
* procenu ekonomske opravdanosti i socijalne prihvatljivosti planiranih aktivnosti, objekata i funkcija posebne namene 

U *grafičkom delu* plana prostorni planovi sadrže referalne karte koje se rade u razmeri 1:25 000 ili 1:50 000, a izuzetno u razmeri 1:100 000.
Bitka kod Utike (Najamnički rat)

**Bitka kod Utike** se odigrala oko godine 238. pne. za vrijeme najamničkog rata između kartaginskih snaga pod Hanonom Velikim na jednoj, i pobunjenih najamnika na drugoj strani. Pobunjenici, kojima su se priključili brojni libijski gradovi, su opsjedali grad Utika koji je ostao vjeran Kartagini. Kartagina je poslala Hanona da razbije opsadu, što je on i učinio, ali su pobunjenici odmah izvršili protivnapad, zauzeli i opljačkali Hanonov logor te prisilili njegovu vojsku da pronađe utočište iza zidina grada koga je namjeravala osloboditi. Hanonu je, međutim, u pomoć stigao dodatni kontingent na čelu s Hamilkarom Barkom koji je opsadu razbio po drugi put, i to trajno.

Bitka nije riješila rat, ali je imala značajne političke posljedice za Kartaginu i Mediteran uopće, s obzirom da dotada uticajni Hanon izgubio svoj prestiž u korist Hamilkara, čija će porodica Barkidi - početi dominirati Kartaginom i znatno doprinijeti izbijanju drugog punskog rata.

## Fusnote

## Vanjske veze
Utika

**Utika** () je drevni grad koji je bio smješten u današnjem Tunisu, na ušću rijeke Medjerda u Sredozemno more. Osnovan je kao prva fenička kolonija u Sjevernoj Africi - prema navodima nekih antičkih autora - oko godine 1100. pne. Ime mu dolazi od drevne feničke riječi *atiq* (istovjetne suvremenoj arapskom عُتَيقة) što je doslovno značilo "stari [grad]," za razliku od kasnije kolonije Kartagine, koja je značila "novi grad." Zahvaljujući povoljnom geostrateškom položaju i bogatstvu stečeneom trgovinom dugo je vremena održala nezavisnost, ali je do 4. vijeka pne. pala pod uticaj Kartagine. Za vrijeme najamničkog rata je bila jedan od rijetkih gradova koji se nije priključio pobunjenicima, da bi se potom ipak okrenuo protiv Kartagine. Utika je Kartaginu izdala i za vrijeme trećeg punskog rata, a za što su je Rimska Republika|Rimljani nagradili dodjelom većeg dijela teritorije uništene Kartagine. Utika je nakon toga postala jedan od najvažnijih gradova rimske Afrike, te s vremenom postala kolonija, koja je, pak, puno građansko pravo dobila tek u doba Septimija Severa, cara rodom iz tog grada. Godine 439. su je zauzeli Vandali, a 534. Bizantinci. Oko godine 700. su je uništili Arapi.

Današnje ruševine - koja se sastoje od nekoliko vila iz rimskog perioda - su na brdu relativno udaljenom od mora, što je posljedica sedimentacije rijeke Medjerda kroz vijekove.

## Fusnote
Bitka na Bagradi

**Bitka na Bagradi** je naziv za tri antičke bitke koje su se vodile kraj rijeke Bagrada (Bagradas) u blizini grada Utika u današnjem Tunisu:
* Bitka kod Tunisa (255. pne.) - također poznata i kao bitka na Bagradi, za vrijeme prvog punskog rata.
* Bitka na Bagradi (239. pne.) - za vrijeme najamničkog rata, a nakon koje su Kartaginjani pod Hamilkarom Barkom zauzeli Utiku i protjerali pobunjene najamnike.
* Bitka na Bagradi (49. pne.) - za vrijeme Cezarovog građanskog rata.
Najamnički rat

**Najamnički rat** (cca. 240. pne.) - a koga Polibije naziva **Libijski** ili **Rat bez primirja** - bio je ustanak najamnika u kartaginskoj službi protiv svojih poslodavaca, a kome su se priključili libijski gradovi pod kartaginskom vlašću. Uzrok pobune je bilo loše stanje kartaginskih financija nakon isplate odštete Rimu poslije poraza u prvom punskom ratu, odnosno nesposobnost isplate velikog broja najamnika angažiranih u tom sukobu. Iako se ispočetka činilo da će Kartagina nakon nekog vremena moći isplatiti najamnike, pobuna je eskalirala kada su na njeno čelo stali Spendije i Mat, te nagovorili Libijce da im se pridruže. Kartagina, financijski, materijalno i ljudski iscrpljena našla se u teškoj situaciji i na početku sukoba trpila niz poraza, ali je angažman darovitog i iskusnog vojskovođe Hamilkara Barke doveo do pobjede nad pobunjenicima i gušenja ustanka.

## Vanjske veze
* Account of the War at UNRV history.
* Appian's summary of the war at Livius.org
Apeninsko poluostrvo

**Apeninsko poluostrvo** ili **Italijansko poluostrvo** je jedno od tri poluostrva u južnoj Evropi, proteže se u dužini od oko 1.000 km od doline rijeke Po na sjeveru do Sredozemnog mora na jugu. Poluostrvo je poznato po svom obliku čizme. U formiranju ovog karakterističnog oblika učestvuju tri poluostrva Calabria, Salento i Gargano.

Skoro cijelo poluostrvo je u sastavu Italije, iako se na poluostrvu nalaze dvije mikronacije San Marino i Vatikan.

Na zapadnoj strani poluostrva se nalaze Ligursko i Tirensko more, na južnoj je Jonsko more, a na istočnoj Jadransko more. Unutar poluostrva se nalaze Apeninske planine, po čemu je poluostrvo i dobilo ime.
Hannover

**Hannover** [] ([//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/07/De-Hannover.ogg izgovor]), donjonjemački:*Hannober*, je glavni grad njemačke pokrajine (*Landeshauptstadt*) Donje Saske. U gradu živi preko pola milijuna stanovnika.

## Historija
Hannover je osnovan u ranom srednjem vijeku na lijevoj obali rijeke Leine kao maleno selo na križanju dvaju trgovačkih puteva, čiji su stanovnici živjeli od ribarenja i prevoženja putnika preko rijeke. Prvi put se spominje 1241 u dokumentu kojim mu vojvoda Otto I, zvan Otto das Kind, priznaje gradske privilegije. U 14. vijeku grad je zaštićen zidinama, a u njega se moglo ući kroz troja gradska vrata koja su se zvala Leintor, Aegidientor i Steintor. U istom stoljeću izgrađene su i tri gradske crkve Aegidienkirche, Marktkirche i Kreuzkirche (crkva Svetog križa).

Grad je mnogo stradao u bombardiranjima u vrijeme Drugog svjetskog rata, kada je porušeno i popaljeno dvije trećine zgrada, a velika je većina građana ostala bez krova nad glavom.   

EKONOMIJA

Najveća tvornica u gradu je **Volkswagen**, koja ima pogon za proizvodnju privrednih vozila u Hannover-Stöckenu, on zapošljava najviše ljudi. Druga velika tvornica u gradu je tvornica automobilskih guma **Continental AG**, osnovana još 1871, koja je danas u velikoj krizi i prijeti joj preuzimanje.
Veliki njemački turistički operater **TUI AG** ima sjedište u Hannoveru.
Hanover je sjedište brojnih osiguravajućih kuća, od kojih je najveći **Hannover Re**.

## Gradovi prijatelji
Hanover ima potpisane ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima:
*  Bristol
*  Perpignan
*  Rouen
*  Blantyre
*  Poznań
*  Hiroshima
*  Leipzig
*  Kansas City
*  Hanover Park, Illinois

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Službena stranica
Otrantska vrata

**Otrantska vrata** su morski prolaz (moreuz) između Apeninskog poluostrva (juž. Italija) i Balkanskog poluostrva (juž. Albanija s grčkim ostrvom Krfom). Spaja Jadransko i Jonsko more. Prolaz je širok 75–140&nbsp;km, a dubok do 1000 m.

Kroz Otrantska vrata ulazi u Jadransko more ogranak glavne mediteranske struje. Površinska ulazna struja teče uz istočnu, a izlazna uz zapadnu obalu. Značajno je sezonsko kolebanje površinskih struja (brzina i razvijenost).

Otrantska vrata imaju veliki morsko-strateški značaj, jer blokadom relativno uskog prolaza zatvara se jadranski prostor.

## Povezano
* Moreuz
Student

**Student** (od  — „stremiti (nečemu), interesovati se (za nešto)“) je osoba koja pohađa ustanovu višeg obrazovanja, obično fakultet ili institut u okviru nekog univerziteta, sa ciljem sticanja višeg ili visokog obrazovanja.

Studenti prve godine fakulteta ili više škole se nazivaju *brucošima*, a studenti koji su odslušali sve studijske predmete, ali ne i položili, *apsolventima*. Studenti koji su upravo položili posljednji ispit, i kojima je za svršetak studija ostao samo diplomski ispit, nazivaju se *diplomcima*.

## Studentski domovi

Studentski domovi (u studentskom žargonu često samo „domovi“) su ustanove posebne namjene, smještene u gradu u kojem se nalazi fakultet, sa ciljem da se obezbijedi stanovanje za studente koji dolaze iz drugih gradova i nemaju drugi smještaj na raspolaganju. U njima grupe od dva, tri, četiri ili više studenata mogu živjeti zajedno u istoj sobi (kaže se da su *cimeri*/*cimerke*), ili u zasebnim, jednokrevetnim sobama. Domovi su obično izdijeljeni na ženske i muške blokove ili, u slučaju da postoji samo jedna zgrada, ženske i muške spratove.

Iako su na teritoriji bivše Jugoslavije u domovima živjeli isključivo studenti koje finansira država (studenti na budžetu), i ova ustanova je doživjela određenu komercijalizaciju od raspada zajedničke jugoslovenske države; danas se često određeni dijelovi studentskog doma, pa i cijeli blokovi, namjenjuju za komercijalno izdavanje stranim ili domaćim državljanima, obično po znatno višoj cijeni od one koju plaćaju redovni studenti koje finansira država i koji obično plaćaju samo participaciju.

## Studentska menza

Studentska menza, ili studentski restoran, obično se nalazi u sklopu studentskog doma, ali može biti i odvojena od njega. Kao i smještaj u studentskim domovima, studenti plaćaju samo dio realne cijene obroka. U studentskim menzama su obezbijeđena sva tri obroka za studente — doručak, ručak i večera, a svakom studentu koji stekne pravo na menzu je dozvoljeno jesti samo po jedan od ovih obroka dnevno.

Studentska menza je, kao i studentski dom, prvenstveno namijenjena studentima čije stalno prebivalište se nalazi van grada u kojem je smješten fakultet, a studentima čije stalno prebivalište je u tom gradu se dozvoljava da biraju jedan od obroka — doručak ili ručak.

## Povezano
* Visoko obrazovanje
239. pr. n. e.

Godina **239. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Turina i Faltona** (ili, rjeđe, **godina 515. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 239. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

__NOTOC__
## Događaji
* Najamnički rat: Zabrinuti da bi in zbog blagosti Hamilkara Barke prema zarobljenicima ljudstvo moglo prebjeći Kartaginjanima, vođe pobunjenih najamnika Mat i Spendije naređuju da se osakati i pogubi 700 zarobljenih Kartaginjana, uključujući vojskovođu i političara Geskona. Pobunjenici, bojeći se kartaginske odmazde, prestaju s dezertiranjem.
* Antigon II, kralj Makedonije, umire, a nasljeđuje ga sin Demetrije II.
* Ahajskom savezu, pod vodstvom Arata iz Sikiona, se priključuje Etolija, te njihove snage zajednički napadaju makedonske garnizone u Ateni i Argu.
* Antioh Hijeraks, seleukidski potkralj Male Azije i brat kralj Seleuka II šalje vojsku u Siriju pod izlikom da bratu pomogne protiv Egipćana. Te snage, međutim, napadaju Seleukove garnizone, a Seleukovim protivnapadom započinje tzv."Rat braće".
* Diodot od Baktrije nanosi poraz partskoj vojsci, ali ubrzo nakon toga umire te ga nasljeđuje sin Diodot II.
* Najamnički rat: Grad Utika iznenada diže ustanak protiv Kartagine, a što pobunjeni najamnici koriste kako bi opsjeli sam grad Kartaginu. Kartaginjani se za pomoć protiv najamnika obraćaju sirakuškom vladaru Hijeronu II i Rimljanima. Pobunjeni najamnici nakon toga odbijaju rimski pokušaj posredovanja.
* Haemosu, potomak naroda koji je vladao carstvom Gojoseon, uspostavlja drevno korejsko kraljevstvo Bukbuyeo na području suvremene Mandžurije.
* Koristeći zauzetost matice najamničkim ratom, Sardinija diže ustanak protiv Kartagine, što Rim koristi kao izliku za anektiranje otoka.

## Rođenja
* Kvint Enije, latinski pjesnik i pisac koji se smatra ocem rimske poezije (u. 169. pne.)

## Smrti
* Antigon II Gonata, kralj Makedonije od 277. pne. koji je obnovio makedonsku hegemoniju nad Grčkom (r. cca. 319. pne.)
* Diodot I, osnivač i kralj Grčko-Baktrijskog Kraljevstva (približan datum)
Diodot II

**Diodot II** (cca. 252. pne. - cca. 223. pne.) bio je grčko-baktrijski kralj od 239. pne. Rodio se kao sin kralja Diodota I i njegove supruge. Za vrijeme vladavine je sklopio savez sa partskim kraljem Arsak, kako bi spriječio seleukidskog kralja Šeleuka II da svom carstvu ponovno pripoji Baktriju i Partiju.

Oko godine 230. pne. ili 223. pne. je Diodota ubio uzurpator, njegov šurjak Eutidem I, te osnovao novu vladarsku dinastiju.

## Napomene
Regionalni prostorni plan

**Regionalni prostorni plan** je vrsta planskog dokumenta u prostornom planiranju. Ova vrsta prostornih planova se izrađuje za teritorijalne jedinice koje su između državnog nivoa i lokalnog nivoa. U Evropskoj Uniji se regionalne prostorne jedinice definišu Nomenklaturom teritorijalno statističkih jednica - NUTS. U državama manjim državama koje nemaju definisane regione nivoa NUTS 1 definisane su regionalne jedinice u skladu sa standardom NUTS 2 i NUTS 3. Prostorni planovi regionalnog nivoa se izrađuju za teritorijalne jedinice ovih nivoa ili jednog od njih.

U Srbiji se regionalni planovi rade za autonomne pokrajine, grad Beograd ili jedan ili više okruga. Usvojeni regionalni prostorni planovi u Srbiji su: Regionalni plan Južnog Pomoravalja (za Pčinjski i Jablanički okrug, usvojen 2010. godine), Regionalni plan Timičke krajine (za Borski i Zječarski okrug, za administrativno područje grada Beograda, za AP Vojvodinu, usvojeni 2011. godine).

U Hrvatskoj se prostorni plan na regionalnom nivou zove Prostorni plan županije. Prostorni planovi za sve županije i Grad Zagreb su izrađeni usvojeni u periodu od maja 2000. do oktobra 2002. godine. U svrhu praćenja realizacije plana Zakonom iz 2007. godine predviđeni su Izveštaji o stanju u prostoru za četvorogodišnje periode (u prethodnom zakonu se radilo o dvogodišnjim periodima).

U Bosni i Hercegovini se prostorni plan na regionalnom nivou radi za Kantone u Federaciji Bosne i Hercegovine dok, u Republici Srpskoj ne postoji posebna vrsta prostornog plana za ovaj nivo, već se za koriste prostorni plan područja u slučaju da je teritorijalni obuhvat nekoliko opština.

U Crnoj Gori se na regionalnom nivou izrađuju Detaljni prostorni planovi. Detaljni prostorni plan donosi se za područja na kojima treba da se izgrađuju objekti i izvode drugi radovi na uređenju prostora, ako uslovi za izgradnju i uređenje prostora nisu
utvrđeni u drugom planskom dokumentu, a od posebnog su značaja za republiku ili su od regionalnog značaja.

Sadržaj prostornog plana koji se radi na regionalnom nivou sadrži tekstualni i grafički deo. Tekstualni deo se sastoji od analize postojećeg stanja u prostoru u svim razvojnim sektorima u skladu sa principima održivog razvoja i od sinteznog dela sa predlozima planskih mera koje treba da se implementiraju u budućem uređenju prostora. Grafički deo prostornog plana sastoji se od kartografskih priloga koji ilustruju raspored budućih aktivnosti u prostoru.
Prostorni plan opštine

**Prostorni plan opštine** ili **općine** je dokument prostornog planiranja na nivou jedinice lokalne samouprave. Za gradske opštine se ne rade posebni prostorni planovi, nego se radi prostorni plan za teritoriju grada. Ovim planom se određuju: namena površina, pravila za razvoj i uređenje mreža naselja, prostorni razvoj i razmeštaj javnih službi, razmeštaj i korišćenje infrastrukturnih sistema, pravila korišćenja i zaštite prirodne i kulturne baštine, zaštita od elemntarnih nepogoda i usmerava se razvoj i razmeštaj privrednih delatnosti. Prostorni plan opštine treba da bude usklađen sa prostornim planovima višeg reda (prostorni plan republike ili entiteta, regionalni prostorni plan, prostorni plan područja posebne namene). On sadrži mere i instrumente za neposrednu primenu pravila uređenja i korišćenja prostora u planovima nižeg reda (urbanistički planovi) kao i pravila za uređenje prostora koji u urbanističkim planovima nije obuhvaćen. Tematske karte kao grafički prilozi u prostornom planu opštine rade se u razmeri 1 : 25 000 ili 1 : 50 000.
Prirodni resursi

**Prirodni resursi** su pojave, procesi ili objekti u prirodi koji utiču konstruktivno ili destruktivno na razvoj živih bića i njihovih aktivnosti. Čovek može koristiti prirodne resurse kao potencijale za razvoj. Prirodni resursi čoveku koriste za stanovanje, ishranu, proizvodnju energije i eksploataciju. Šteta koju čoveku nanose prirodni resursi se ispoljava u vidu bolesti, prirodnih nepogoda ili ugrožavanja životne sredine. 

Osnovni prirodni resursi su: 
* zemljište (poljoprivredno, građevinsko i šumsko) 
* stene, minerali, fosilna goriva 
* voda 
* klima (sunce, vetar, plima i oseka) 
* flora i fauna 

Prirodni resursi se mogu podeliti na više načina na: 
* ograničene i neogranične 
* obnovljive i neobnovljive 
* biotičke i abiotičke 

Prirodni resursi su ekonomska interpretacja prirodnog potencijala u smislu iskorištavanja prirode od strane čoveka. Prisustvo prirodnim resursima predstavlja mogućnost za njihovu ekspoloataciju. Prirodni resursi su definisani ljudskom percepcijom, navikama i potrebama, ono što predstavlja resurs u jednoj kulturi ne mora biti percipirano kao potencijal za stvaranje bogatstva u drugoj kulturi.
Fauna

**Fauna** (po imenu rimske boginje Faune) je naziv za celokupan životinjski svet jednog područja ili čitave Zemlje. Ovako široko posmatrane, faune se mogu svrstati po različitim kriterijumima: 
* sistematski (npr. fauna ptica tj. avifauna); 
* teritorijalno
** fizičko-geografski: npr. fauna Dinare;
** političko-administrativno: fauna Makedonije;
* vremenski (npr. fauna Mezozoika);
* stanišno (npr. fauna plavnih livada);
* utilitarno (npr. fauna štetočina, fauna lovne divljači). 

Fauna u užem smislu označava istorijski i koevoluciono uzrokovan sastav životinjskih zajednica određene teritorije ili akvatorije. Fauna je takođe i naziv za izdanje u kome je publikovan spisak životinjskih vrsta određenog područja.

## Literatura
Bukbuyeo

**Bukbuyeo** (Hangul: 북부여, Hanja: 北夫餘) (239. pne. - 58. pne.) je bilo drevno korejsko kraljevstvo koje neki izvori smještaju na područje današnje Mandžurije. Godine 239. pne. ga je osnovao Haemosu, bivši general i član vladarske obitelji države Gojoseon.

O državi postoje relativno malo pouzdanih podataka, pa neki historičari smatraju kako je riječ o državi Jolbon, odnosno svojevrsnoj preteči Goguryeo, jednom od Tri kraljevstva Koreje.

Samguk Yusa navodi kako je Hae Buru, peti vladar dinastije, nakon što ga je oko 86. pne. porazio Go Dumak, zajedno sa dvorom i dijelom naroda preselio na istok prema obali Japanskog mora te osnovao državu Dongbuyeo. Go Dumak i njegovi potomci su nastavili vladati Bukbuyeom sve do 58. pne. kada je jedan od njih, Dongmyeong osnovao novu državu poznatu kao Goguryeo.

## Povezano
* Buyeo

## Vanjske veze
* http://cafe.naver.com/cafehistory
* http://blog.naver.com/vjinho?Redirect=Log&logNo=30009178206
Mjesna zajednica

**Mesna zajednica** ili **mjesna zajednica** (MZ) predstavlja najnižu jedinicu lokalne samouprave, odnosno lokalne uprave u Srbiji i Bosni i Hercegovini. Njena teritorijalna nadležnost je obično pokrivala jedno naselje. 

U SFRJ je mjesna zajednica predstavljala najnižu društveno-političku zajednicu iznad koje su bile općine. Nakon raspada SFRJ neke njene bivše republike su je ukinule i zamijenile novim jedinicama čiji je opis i nadležnost ovisio o tome je li naselje gradskog ili seoskog tipa.
Dani (magazin)

***Dani*** (prethodno *BH Dani*) mjesečni je informativno-politički magazin u izdanju najstarijeg bh. dnevnog lista Oslobođenje. Glavna i odgovorna urednica magazina Dani je Vildana Selimbegović, a izvršni urednik Saša Rukavina.

## Urednička politika
Neovisno i objektivno redakcija Dana istražuje i analizira aktuelne događaje, iz svih uglova, donosi ekskluzivne intervjue, zanimljive putopise, kolumne i priče o društvu, kulturi, biznisu, politici, sportu, tehnologiji, modi... Magazin ima nezavisnu uredničku politiku, fokus na građanske a ne nacionalne vrijednosti, te multilateralizam i zapadno orijentiranu viziju bosanskohercegovačkog društva.

## Analitičari i kolumnisti

* Svetlana Cenić
* Eldar Dizdarević
* Faruk Šehić
* Gordana Katana
* Ahmed Bosnić
* Mirela Dautbegović

U redakciji magazina Dani su i neki novinari dnevnog lista Oslobođenje.

## Vanjske veze
*
Hôtel-Dieu (Beaune)

**Hôtel-Dieu** je naziv za nekadašnju bolnicu smještenu u središtu francuskog grada Beaune. Sredinom 15. vijeka ju je, pod pokroviteljstvom tadašnjeg burgundskog vojvode Filipa Dobrog, sagradila dobrotvorna organizacija Hospices de Beaune koja njome danas upravlja kao muzejom. Iako je sagrađen uglavnom od drva, Hotel-Dieu se uspio sačuvati kroz vijekove te predstavlja jedan od najživopisnijih primjera tadašnje arhitekture. Unutrašnjost zgrade je ukrašena vrijednim umjetničkim djelima među kojima se ističe *Posljednji sud*, slika pripisana Rogieru van der Weydenu.

U dvorani Hotel-Dieua se neko vrijeme održavala znamenita vinska aukcija.

## Vanjske veze

* Official site
Hospices de Beaune

**Hospices de Beaune** je naziv za francusku dobrotovornu organizaciju koja djeluje u gradu Beaune, po kome je dobila ime. Godine 1443. ju je osnovao Nicolas Rolin, kancelar burgundskog vojvode Filipa Dobrog kako bi pružala zdravstvenu njegu hodočasnicima, odnosno siromašnim građanima. U tu je svrhu sredinom 1452. godine otvorena znamenita bolnica Hotel-Dieu, kojom Hospices de Beanue danas upravljaju kao muzejom. Hospices de Beaune, pak, zdravstvene usluge danas pruža u novim, suvremenim bolničkim zgradama. Od 1851. godine Hospices de Beanue organizira aukcije vina čiji je prihod namijenjen u dobrotvorne svrhe.

## Vanjske veze

* Hospices de Beaune official site
Beaune

**Bon** () je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Burgonja, u departmanu Zlatna obala.

Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 21.289, a gustina naseljenosti je iznosila 680 stanovnika/km².

Okolica grada je poznata po vinogradarstvu te uzgoju istoimene sorte vina, a u samom gradu se od 1851. godine održavaju znamenite vinske aukcije u dobrotvorne svrhe.

Glavna znamenitost grada je Hotel-Dieu, nekadašnja bolnica osnovana 1452. godine, a danas muzej kojim upravlja dobrotvorna organizacija Hospices de Beaune, i koji je poznat po nizu umjetničkih djela.

## Gradovi-pobratimi
Beaune je pobratimljen sa sljedećim gradovima:

## Demografija

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Izvor podataka: Insee
Tempio Malatestiano

**Tempio Malatestiano** je jednobrodna crkva koju je sagradio Leon Battista Alberti u Riminiju 1450. za naručitelja Sigismonda Malatestu. Crkva je trebala predstavljati svjetovnu moć naručitelja, a impresiju je pojačavao fantastičan ornament u interijeru s mističnom i tajnom ikonografijom.

U raščanjenju fasade očita je reminiscencija na antiku – pročelje ponavlja motiv trijumfalnog luka, a na bočnim stranama arkade oponašaju motiv antičkog akvedukta. U polukružnim nišama na pročelju trebali su biti smješteni sarkofazi Sigismonda Malateste i njegove ljubavnice Isotte degli Atti, a niše na bočnim stranama građevine bile su predviđene kao grobnice učenjaka i pjesnika s Malatestinog dvora. 

Katedrala je ostala nedovršena. Na istočnoj je strani trebala imati rotondu, te je brod trebao biti natkriven drvenim bačvastim svodom. Vrijedne građevne materijale koje je Malatesta skinuo s ravenatskih crkava, Alberti je koristio umjereno, posebno u inkrustaciji glavnog portala.

## Vanjske veze
;Ostali projekti
Kulturna baština

**Kulturna baština**, **kulturno nasleđe** ili **kulturno dobro**, podrazumeva dobra koja su nasleđena od prethodnih generacija ili koja nastaju u sadašnjosti, a imaju specifičnu vrednost za ljude i treba da budu sačuvana za buduće generacije. Ova dobra najčešće su pod režimom zaštite, imaju simbolički značaj u svesti ljudi, a sa ekonomske strane predstavljaju turistički potencijal. Kulturna baština utiče na identitet određenog naselja, regiona ili države, a kada su u pitanju objekti Svetske baštine oni imaju posebnu vrednost za celokupno čovečanstvo.

Kulturna baština se delu na materijalnu i nematerijalnu.

U **[[materijalna kulturna baština|materijalnu kulturnu baštinu]]** spadaju: 
* izuzetne građevine (sakralne ili svetovne) 
* spomenici 
* materijalna umetnička dela

U  spadaju: 
* nematerijalna umetnička dela (muzika) 
* usmena predanja 
* način života, tradicija, običaji

Na listi Svetske baštine pod okriljem UNESCO-a nalazi se (2009. godine) 704 lokaliteta kulturne baštine. Cilj programa je da popiše, imenuje i čuva mesta od izuzetnog interesa na osnovu postavljenih kriterijuma. Mesta koja su na listi Svetske baštine mogu koristiti sredstva iz Fonda svetske baštine pod određenim uslovima. Međunarodne organizacije kao što je UNESCO kada je u pitanju kultura sarađuju sa nacionalnim institucijama u državama članicama.

## Povezano
* 
* 

## Vanjske veze

* UNESCO - Cultural Heritage
Briselska gradska vijećnica

**Gradska vijećnica** (francuski: *Hôtel de Ville*, nizozemski: ) Bruxellesa je gotička zgrada sagrađena u srednjem vijeku i smještena na znamenitom trgu Grand Place u glavnom gradu Belgije.

Najstariji dio zgrade je sagrađen između 1402. i 1420. pod vodstvom Jacoba van Thienena. Sredinom 15. vijeka je zgrada proširena, što je uključilo i 96 m visok toranj. 

Zgrada je godine 1695. bila zapaljena za vrijeme francuskog bombardiranja Bruxellesa pri čemu je izgorjela cjelokupna gradska arhiva te zbirka umjetničkih djela. Nakon tog događaja je početkom 17. vijeka unutrašnjost obnovljena, a zgrada dograđena. Godine 1830. se za vrijeme belgijske revolucije u njoj sastajala belgijska privremena vlada. 

## Vanjske veze

* Brussels Town Hall - Belgian Monarchy
* Brussels Town Hall - trabel.com
* Town hall and belfry, Brussels - Belgiumview
Ebeljah

**Ebeljah** (ruski: Эбелях; jakutski: Эбэлээх) jeste selo u Anabarskom rejonu, na severozapadu Republike Jakutije u Rusiji. Ebeljah se nalazi na desnoj obali Anabara, koji se uliva u Laptevsko more.

Gradonačelnik je Stepan Mihajlovič Rančinski.

Stanovništvo:
* 1000 (1989.)
* 914 (2001.)
* 772 (2007.)
Zamak u Malborku

**Zamak u Malborku** (, ) je u nekadašnjoj Istočnoj Pruskoj sagradio Teutonski viteški red kao križarsku utvrdu ili *Ordensburg*. Red mu je dao ime **Marienburg**, što doslovno znači *Marijin [[zamak]]*. Oko njega je narastao grad koji se također nazvao *Marienburg*, ali je od 1945. godine, kada je to područje došlo pod vlast Poljske, dobio naziv Malbork. 

Zamak predstavlja klasični primjer srednjovjekovne utvrde, te najveći od svih zamaka u podignut u gotičkom stilu od opeke. UNESCO je zamak i obližnji u decembru 1997. proglasio lokalitetom Svjetske baštine pod nazvom *Zamak Teutonskog reda u Malborku*. On je jedan od dva lokaliteta Svjetske baštine u regiji koji potječe od Teutonskog reda. Drugi je *Srednjovjekovni grad Toruń*, osnovan godine 1321. kao zamak Thorn (Toruń).

## Vanjske veze

* Malbork Castle Museum 
* Malbork general information
* The Malbork Castle Virtual Tour
Hae Mo-su od Buyeoa

**Hae Mosu** je bio drevni korejski general, princ i vladar koji je, prema predaji, oko 239. pne. osnovao Buyeo, državu koja se smatra jednom od preteča Goguryeoa, jednog od Tri kraljevstva Koreje. 

Hae Mosu je bio član vladarske porodice carstva Gojoseon i odrastao u Jinjoseonu, tadašnjoj prijestolnici. Istakao se vojničkim talentom te postao generalom u dobi od 23 godine, vjerno služeći Goyeolgu, posljednjeg gojoseonskog cara.

Hae Mosu Dangun je umro od starosti godine 195. pne. kada ga je naslijedio najstariji sin Mosuri od Buyeoa.
Malbork

**Malbork** (; ) je grad na sjeveru Poljske u regiji Żuławy. U njemu živi oko 41.000 stanovnika (2001). Administrativno od 1999  pripada Pomeranskom vojvodstvu, a ranije je pripadao Vojvodstvu Elblag (1975-1998). Predstavlja sjedište Okruga Malbork.

Malbork su pod imenom - Marienburg, osnovali u 13. vijeku Teutonski vitezovi kao rezidenciju i glavnu fortifikaciju, pa njihov impresivni zamak i danas predstavlja najveću atrakciju tog grada , kao jedna od najimpresivnijih srednjovjekovnih građevina tog tipa u Evropi.

## Svjetska baština
Tvrđava u Malborku ili Dvorac Marineburg ("Marijin dvorac") smješten je na istočnoj obali rijeke Nogat. Nalazi na listi svjetske baštine. Predstavlja klasični primjer srednjovjekovne tvrđave koji se gradio preko 230 godina, a po završetku izgradnje, 1406. godine, bio je najveći gotički dvorac u Europi, te najveći dvorac od opeke i dan danas. Dvorac zapravo čine tri dvorca jedan u drugome, a tokom Drugog svjetskog rata više od 50% dvorca je bilo uništeno. Obnovljen je u godinama nakon rata, osim katedrale koja se još uvijek obnavlja. Danas se u njemu nalazi Muzej dvorca s eksponatima o istoriji dvorca i grada Malbroka.

## Značajne osobe
* Bartholomäus Blume (pogubljen iza 1460.), gradonačelnik Marienburga
* Achatius Cureus (1531-1594) pisac i pjesnik
* Wilhelm von Schulte (1821 – 1894), kartograf i historičar
* Adalbert Krüger (1832-1896) astronom
* Bernhard Stadié (1833-1895 pastor i historičar
* Carl Legien (1861-1920), vodeći političar Socijaldemokratske partije Njemačke
* Phil Rosen (1888 – 1951), filmski režiser
* Erich Kamke (1890-1961) matematičar
* Erich Abraham (1895 – 1971), general 
* Heinz Galinski (1912-1992), predsjednik Zentralrat der Juden in Deutschland
* Alfred Struwe (1927-1998) glumac
* Hartmut Boockmann (1934 - 1998), historičar
* Klaus Ampler (1940- ) biciklist
* Wolfgang Barthels (1940- ) fudbaler 
* Grzegorz Lato (1950 -), bivši fudbaler poljske fudbalske reprezentacije
* Stanisław Taczak (1874-1960), general i vrhovni komadnat Velikopoljskog ustanka; umro u Malborku
* Izabela Bełcik (1980 -), odbojkašica
* Rafał Murawski (1981 -), fudbaler

## Međunarodni odnosi
### Gradovi pobratimi
Malbork je zbratimljen sa sljedećim gradovima:

## Izvori

## Vanjske veze
* Municipal website 
* Tourist Information 
* Malbork portal  
* The Malbork Castle Museum 
* The Malbork Castle Virtual Tour 
* Photos of Malbork Castle, May'2007 
* Photos of the Massgrave
Milanska katedrala

**Milanska katedrala** () je katedrala u Milanu, Lombardija, severna Italija. Sedište je milanske arhiepiskopije.
 
Katedrala je poznata širom sveta po svom značaju u promociji hrišćanske vere, po svojoj ulozi u zasnivanju katoličke tradicije obožavanja, i divnoj gotičkoj arhitekturi.

Građena od kraja 14. do sredine 19. veka (i, na neki način, nikada završena, s obzirom da se radovi i danas nastavljaju), katedrala u Milanu je jedna od najvećih crkava na svetu, druga po veličini u Italiji (od nje je veća samo Bazilika svetog Petra u Rimu), i druga po veličini gotička katedrala na svetu, posle katedrale u Sevilji, Španija.

Unutrašnju visinu centralnog broda katedrale nadmašuje samo katedrala Bove koja se nalazi u Francuskoj.

## Arhitektura i umetnost
Krov je otvoren za posete turista (uz naknadu), što omogućava da se izbliza vide mnoge izvanredne skulpture koje su tu smeštene.

Zgrada je izgrađena od cigala, a fasada joj je pokrivena belim mermerom.
Osnova je u obliku latinskog krsta i deli crkvu na 5 brodova, koji su razdvojeni sa 40 stubova.

Prvo je izgrađen istočni deo sa apsidom, koji ima najviše gotičkih karakteristika. Radovi na zapadnoj fasdadi su započeti oko 1650., a završeni tek u 19. veku, tako da ova fasada ima više klasičnih nego gotičkih karakteristika.

Izgradnja kupole počela je krajem 15. veka, a završena je izgradnjom tornja nad kupolom u 18. veku.

## Mere

* Spoljašnja dužina: 158 metara 
* Unutrašnja dužina: 148 metara
* Spoljašnja širina: 93 metra
* Unutrašnja širina: 66 metara
* Dužina fasade na ulazu: 67,9 metara
* Unutrašnja širina broda: 16,75 metara 
* Unutrašnja visina broda: 45 metara 
* Visina brodskih stubova: 24,5 metara
* Prečnik brodskih stubova: 3,4 metra
* visina centralnog dela katedrale: 65,5 metara
* Visina tornja: 106,5 metara 
* Dimenzije apsidalnih prozora: 20,7 x 8,5 metara
* Skulptura: 3400
* Tornjeva: 135
* Površina: 11,700 m2
* U katedralu može da stane 40.000 ljudi. 
* Geografski položaj:  .

## Zanimljivosti
Pesma Đovanija D'ancija iz 1934. "O mia bela Madonina" o zlatnoj statui Madone na tornju je i danas nezvanična himna Milana, koju pevaju i navijači FK Milan.

Većina ljudi koji govore milanskim dijalektom, zbog vekova koji su protekli dok je katedrala izgrađena, koriste izraz "gradnja katedrale" ("Fabbrica del Duomo") kad hoće da okarakterišu neki zadatak koji je previše složen, dugo traje ili ga je nemoguće završiti.

Milanska katedrala se pojavljuje kao jedan od motiva snoviđenja glavnog junaka Perhana u Kusturičinom filmu *[[Dom za vešanje]]* iz 1988. godine.

## Vanjske veze

* Mapa sa položajem milanske katedrale  
* Fotografije i detalji 
* Duomo na Google Maps 
* Virtuelni model milanske katedrale
Knole House

**Knole House** (doslovno: "Kuća Knole") je veleposjednička kuća smještena u gradiću Sevenoaks u engleskoj grofoviji Kent, okružena lovištem za jelene, poznata kao jedan od najbolje očuvanih primjera renesansne arhitekture u Engleskoj.

Između 1456. i 1486. ju je kao vlastitu rezidenciju sagradio Thomas Bourchier, tadašnji nadbiskup Canterburyja. Nakon Bourchierove smrti je vlasništvo nad njom preuzela Canterburyjska nadbiskupija, da bi je za vrijeme Thomasa Cranmera nadbiskupiji oduzeo kralj Henry VIII. Njegova kći i nasljednica Elizabeta ju je 1566. poklonila Thomasu Sackvilleu, čiji potomci - earlovi od Dorseta i baroni Sackville - dan-danas u njoj žive. Polovica kuće je otvorena za posjete javnosti.

## Vanjske veze

* Knole information at the National Trust
* Read a detailed historical record on Knole House
Sevenoaks

**Sevenoaks** je grad smješten na zapadu engleske grofovije Kent, koji služi kao sjedište istoimenog distrikta.  Grad se nalazi oko 34,6&nbsp;km jugoistočno od središta Londona, na južnom kraju jedne od glavnih željezničkih pruga prigradske mreže. Najpoznatiji je po Knole Houseu, renesansnoj veleposjedničkoj kući koja je u 15. vijeku sagrađena kao rezidencija kenterberijskog nadbiskupa.

## Gradovi pobratimi
*  Pontoise, Francuska
*  Rheinbach, Njemačka

## Reference
* *Kent History Illustrated* Frank W. Jessup (Kent County Council, 1966)
* *Railways of the Southern Region* Geoffrey Body (PSL Field Guide 1989)
Radio-televizija Priština

**Radio-televizija Priština** (RTP) je naziv za radio-difuzijsku kuću koja je djelovala u Prištini od 1975. do 1992. godine. S radom je započela krajem 1960-ih kao regionalna TV-stanica tadašnje Radiotelevizije Beograd. Nakon donošenja Ustava SFRJ 1974. se od nje osamostalila, postavši godine 1975. službenom medijskom kućom SAP Kosovo. Imala je jedan televizijski program, čiji je sadržaj bio na albanskom, uz pojedine emisije na srpskohrvatskom i turskom jeziku. Bila je dio mreže JRT sa čijim je stanicama povremeno dijelila razne emisije. Njen najskuplji i najambiciozniji projekt je bila mini-serija *[[Kur pranvera vonohet]]* iz 1980. godine, ekranizacija autobiografske knjige tadašnjeg partijskog čelnika Fadila Hoxhe. Nekoliko godina nakon ukidanja kosovske autonomije, početkom 1992. godine je RTP izgubila svoju samostalnost i ponovno postala postala regionalni studio Radio-televizije Srbije. S radom je prestala za vrijeme NATO-vog bombardiranja Srbije 1999. godine.

Poslije dolaska NATO-snaga na Kosovo, UNMIK je osnovao vlastitu radiodifuzijsku kompaniju koja danas djeluje kao Radiotelevizija Kosova.
Neljkan

**Neljkan** (ruski: Нелькан; jakutski: Нелькаан) jeste selo u Ojmjakonskom rejonu, na istoku Republike Jakutije u Rusiji. Neljkan se nalazi 78&nbsp;km. južno od Ust-Nere, centra rejona.

Stanovništvo:
* 1840 (1989.)
* 200 (1999.)
* 100 (2007.)

Kmet sela je bila Tatjana Ivanovna Maslenikova.

Selo je ukinuto 2007. godine.

## Izvori