Trollflöjten

***Trollflöjten*** () je švedski igrani film snimljen u režiji Ingmara Bergmana i premijerno prikazan početkom 1975. godine, koji se smatra jednim od najboljih opernih filmova u historiji, kao i jednim od najpopularnijih ostvarenja Bergmanove filmografije.

Predstavlja adaptaciju istoimene opere Wolfganga Amadeusa Mozarta. Radnja se događa u drevnoj fiktivnoj zemlji gdje se princ po imenu Tamino (čiji lik tumači Josef Köstlinger) zaljubi u princezu Paminu (čiji lik tumači Irma Urilla), ali i bude upetljan u sukob Paminine majke, Kraljice noći (koju glumi Birgit Nordin) sa kraljem Sarastrom (koga tumači Ulrik Cold).

Bergman je nastojao adaptirati *Čarobnu frulu* decenijama, još otkako je kao dječak prvi put pogledao Mozartovu operu u teatru. Kada je konačno dobio priliku, odlučio se za stil koji je kombinirao teatarske sa filmskim tehnikama, odnosno njegov film vjerno prikazuje operu, ali i to da se ona izvodi u teatru, pa se osim zbivanja na pozornici prikazuju ratne tehnike kojim se, isto kao i u 18. vijeku, simulirala izmjena dana i noći, ali i reakcije publike, među kojima se najviše ističe lik djevojčice. Bergman je film snimio u Drottnigholmskom dvorskom teatru jedinom očuvanom švedskom teatru iz doba baroka. Bergman je, sa druge strane, inzistirao da se glumačka postava prilagodi filmu, te je namjerno angažirao mlađe i fotogeničnije pjevače. Film je nastao u produkciji državne televizije Sveriges Radio i premijerno je prikazan na njenom programu na Novu godinu 1975. U njega su uložena velika sredstva, a predstavljao je i prvi televizijski film napravljen u stereo tehnici.

Sveriges Radio je tokom same produkcije bila predmetom kritika zbog izuzetno visokih troškova. Premijera je, međutim, predstavljala trijumf te je *Trollflöjten* pogledala trećina svih stanovnika tadašnje Švedske. Ohrabreni time, producenti su film distribuirali u kino-dvoranama u Švedskoj i svijetu, gdje je postigao priličnu gledanost i zbog toga brzo pokrio troškove produkcije. Sličan entuzijazam su iskazali i brojni tadašnji kritičari.

## Uloge

* Josef Köstlinger – Tamino
* Britt-Marie Aruhn; Kirsten Vaupel; Birgitta Smiding – Tri dame
* Håkan Hagegård – Papageno
* Birgit Nordin – Kraljica noći
* Irma Urrila – Pamina
* Ragnar Ulfung – Monostatos
* Ulrik Cold – Sarastro
* Elisabeth Erikson – Papagena
* Erik Saedén – Govornik
* Gösta Prüzelius – Prvi svećenik
* Ulf Johanson – Drugi svećenik
* Hans Johansson i Jerker Arvidson – Dva oklopljena stražara
* Einar Larson, Siegfried Svensson, Sixten Fark, Sven-Eric Jacobsson, Folke Jonsson, Gösta Bäckelin, Arne Hendriksen, Hans Kyhle, Carl Henric Qvarfordt – Devet svećenika
* Urban Malmberg, Ansgar Krook, Erland von Heijne – Tri dječaka
* nepoznato - Prvi, drugi i treći rob 
* Lisbeth Zachrisson, Nina Harte, Helena Högberg, Elina Lehto, Lena Wennergen, Jane Darling, Sonja Karlsson – Sedam djevojaka
* Helene Friberg – Djevojčica u publici

Švedski filmski institut navodi nekoliko osoba koje su se nakratko pojavile u uvertiri: sam Ingmar Bergman, njegov sin Daniel Bergman, njegova supruga Ingrid Bergman, Erland Josephson, Lisbeth Zachrisson, direktor fotografije Sven Nykvist, János Herskó, Magnus Blomkvist, koreograf Donya Feuer i Lars-Owe Carlberg.

## Reference

## Literatura
*Steene, Birgitta (2005) *Ingmar Bergman:  A reference guide*, Amsterdam: Amsterdam University Press. Excerpt on line at https://books.google.com/books?id=eJCGNAlqB0gC&pg=PA428&dq=bergman+magic+flute&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwiXk6Kan5XRAhWKwVQKHfPDBDsQ6AEILTAD#v=snippet&q=friberg&f=false.

## Vanjske veze
* 
* 
* Vincent Canby, ''"The Magic Flute (1975)"'', ''The New York Times'', 12 November 1975