open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dan državnosti (Slovenija)

**Dan državnosti** je praznik u Republici Sloveniji koji se obilježava **[[25. lipnja|25.VI]]**, na dan kada je 1991. godine Slovenska skupština donijela odluku o samostalnosti i suverenosti. Dan državnosti je službeni državni blagdan i neradni dan.
Herman Potočnik

**Herman Potočnik** (pseudonim **Hermann Noordung**) (Pula, 22. prosinca 1892. – Beč, 27. kolovoza 1929.), slovenski stručnjak za raketnu tehniku i pionir astronautike.

## Biografija
Herman Potočnik, kapetan inženjerijskih postrojbi Austro-Ugarske vojske, jedan od osnivača moderne astronautike. Rodio se 22. prosinca, 1892. godine u Puli, Istra, Hrvatska. Tijekom prvog svjetskog rata služi u Galiciji, Srbiji i Bosni, da bi onda bio premješten na Soču. Nakon završetka rata biva umirovljen iz zdravstvenih razloga. Fascinira ga raketna tehnika te pred kraj 1928. godine objavljuje knjigu: *Das Problem der Befahrung des Weltraums - der Raketen-motor* (O problemu svemirskog leta - raketni motor). Radi se o jednom od temeljnih fundamentalnih dijela u kojem se elaborira modularna svemirska stanica, geostacionarna orbita i komunikacijski sateliti. Kao malo koje djelo, ova je knjiga imala je snažan učinak na rusku i njemačku astronautičku grupu. Shrvan tuberkulozom i bijedom, umire, 27. kolovoza, 1929. godine u Beču. Mnogo godina kasnije doživljava priznanje za razvoj astronautike, pa se kod izgradnje prve svemirske stanice razmišljalo da ona nosi njegovo ime.

## Kulturno središte europske svemirske tehnologije

Već 2006. godine se Hermanu Potočniku Noordungu u Vitanju otvorila spomen soba, koja je kasnije bila temelj za proširenje na Kulturno središte europske svemirske tehnologije.

Zgradnja Kulturnog središta europske svemirske tehnologije (Kulturnega središča evropskih vesoljskih tehnologij – KSEVT) u Vitanju je završena 2012. godine. Otvoren je projekat izvanjsko rađanje iluzije rotiranja i plutanja u bestežinskog stanu. Objekt je prvi stalni postav pod nazivom Herman Noordung: 100 monumentalnih utjecaja otvoren 6. rujna 2012., a na samo otvaranje razvili su još neke ideje o formiranju prostora i umjetnosti. Nastupni se performansi i događaji Orbitalne oscilacije nastavljaju do 22. prosinca 2012., kad će se obilježiti 120 godina od rođenja slovenskoga raketnoga inženjera i pionira svemirskih letova, u Puli. 

## Vanjske veze
* Web stranice o Hermanu Potočniku Noordungu: Home page
* American Institute of Aeronautics and Astronautics o Hermanu Potočniku: http://www.flight100.org/history/aus.html 
* O Potočniku na stranicama Austrian Space Agency (ASA): http://www.asaspace.at/history/potocnik.html# 
* Engleski prijevod potočnikove knjige (sažetak): http://www.hq.nasa.gov/office/pao/History/gpo/travel.html 
* Potočnikova knjiga The Problem of Space Travel, u elektroničkom obliku (u cijelosti): http://www.hq.nasa.gov/office/pao/History/SP-4026/contents.html 
* Potočnikova knjiga na hrvatskom (sažetak): http://www.kgz.hr/prinove/arhiva/prinove.asp?dob=o&m=6&g=2005 
;Ostali projekti
Lumbardska psefizma

**Lumbardska psefizma** je starogrčki epigrafski povijesni dokument iz 3. vijeka. Sadrži odluku kojom se reguliraju imovinski odnosi grčkih naseljenika na Korčuli. Osim toga, na njoj se nalazi popis naseljenika. Pronađena je koncem 19. stoljeća. Pronašao ju je mještanin 1877. na vrhu brežuljka Koludrta kod mjesta Lumbarde na Korčuli.

Josip Brunšmid je 1898. ustvrdio da je psefizma zapravo epigrafski dokument o utemeljenju starogrčke kolonije, dotada nepoznate znanosti. Brunšmid je datirao psefizmu u 4. vijek pne., a tu je procjenu poslije ispravio Dujam Rendić Miočević. Psefizma je kamenoj steli čiji je gornji završetak profiliran. Stela je od domaćeg crvenkasto-smeđeg vapnenca. Psefizma se sastoji od dva dijela. Jedan je zaključak kojim je narodna skupština utemeljila koloniju i podijelila zemlju doseljenicima. U drugom je dijelu popisano dvjesta kolonista koji su razvrstanih u trima dorskim plemenima Dimanima, Hilima i Pamfilima.

## Izvori

## Vanjske veze
* Fotografija
Željeznički kolodvor Zaprešić

**Željeznički kolodvor Zaprešić** je željeznički kolodvor u Hrvatskoj. Nalazi se na istočnom rubu Zaprešića, u blizini raskrsnica pruge M101 i R201. 

## Pruge
; Hrvatske željeznice (HŽ)　　　
* Željeznička pruga M101 (Savski Marof-Zaprešić-Zagreb GK)　　　
* Željeznička pruga R201 (Zaprešić-Čakovec)　

## Izvori

## Vanjske veze

* www.hznet.hr - Hrvatske željeznice (HŽ) 
* Željeznički kolodvor Zaprešić (vlakovi.com)
Horvatska domovina

***Horvatska domovina***, pjesma preporodnog pjesnika Antuna Mihanovića, dala je riječi za hrvatsku državnu himnu *[[Lijepa naša domovino]]*. Za himnu su uzeta prva i druga, te posljednja i pretposljednja kitica. Pjesma je prvi put objavljena u *[[Danica (časopis)|Danici]]* br. 10 od 14. ožujka 1835. godine.

Postoji i prijevod na ruski, koji je napravio Maksim Gorki. Mihanović je pjesmu napisao u Rijeci u staroj guvernerovoj palači.

## Tekst



Lěpa naša domovino,
Oj junačka zemljo mila,
Stare slave dědovino,
Da bi vazda čestna bila!

Mila, kano si nam slavna,
Mila si nam ti jedina,
Mila, kuda si nam ravna,
Mila, kuda si planina!

Vedro nebo, vedro čelo,
Blaga persa, blage noći,
Toplo lěto, toplo dělo,
Bistre vode, bistre oči:

Vele gore, veli ljudi,
Rujna lica, rujna vina,
Silni gromi, silni udi; —
To je naša domovina!

Ženju serpi, mašu kose,
Děd se žuri, snope broji,
Škriplju vozi, brašno nose,
Snaša preduć málo doji:

Pase marha, rog se čuje,
Oj, oj zvenči, oj, u tmine,
K ognju star i mlad šetuje; —
Evo t’ naške domovine!

Luč iz mraka dalko sija,
Po veseloj livadici,
Pěsme glasno brěg odbija,
Ljubni poje k tamburici:

Kolo vode, živo kolo,
I na berdu, i v dolini,
Plešu mladji sve okolo; —
Mi smo, pobre, v domovini!

Magla, što li, Unu skriva?
Ni l’ to našiu jauk turobni?
Tko li moleć smert naziva?
Il’ slobodni, il’ su robni?

»Rat je, bratjo, rat junaci,
Pušku hvataj, sablju paši,
Sedlaj konjče, hajd pešjaci,
Slava budi, gdi su naši!«

Buči bura, magla projde, —
Puca zora, tmina běži, —
Tuga mine, radost dojde, —
Zdravo slobost, — dušman leži!

Veseli se, tužna mati,
Padoše ti verli sini,
Ko junaci, ko Horvati,
Ljaše kervcu domovini!

Teci, Sava hitra, teci
Nit’ ti Dunaj silu gubi,
Kud li šumiš, světu reci:
Da svog’ doma Horvat ljubi,

Dok mu njive sunce grije,
Dok mu hrastje bura vije,
Dok mu mertve grob sakrije,
Dok mu živo serdce bije!



## Povezano

* *[[Lijepa naša domovino]]*

## Izvori
Vinodolski zakonik

**Vinodolski zakonik** je hrvatski pisani popis običajnog prava koji datira iz 1288. godine.

## O zakoniku
Zakonik iz Novog najstariji je cjelovito sačuvan zapis običajnog prava, i od sličnih dokumenata na slavenskim jezicima od njega je možebitno starija samo Ruska pravda (koja se datira od 11. do 13. stoljeća). Zakonik je pisan glagoljicom.

Antun Mažuranić 1843. godine u Kolu o Vinodolskom zakoniku ovako piše:

## Izdanja i prijevodi
Prvo izdanje Vinodolskoga zakonika objavio je Antun Mažuranić 1843. godine u Kolu. Tri godine kasnije (1846.) Osip Bodnjanski preveo je zakonik na ruski, Wacław Alexander Maciejowski na poljski 1856. godine. A. M. Evreinova 1878. godine je u Petrogradu izdala fototipsko izdanje izvornika s latiničnom i ćiriličnom transkripcijom. Dvije godine kasnije (1880.) Vatroslav Jagić izdaje izvornik i ruski prijevod s filološkim i pravnim tumačenjima. Jules Preux izdaje 1896. godine francuski prijevod, Marko Kostrenčić 1931. godine njemački prijevod, Lujo Margetić 1981./1982. izdaje talijanski prijevod, te 1983. godine slijedi prijevod na engleski jezik. Josip Bratulić priredio je 1988. faksimil-diplomatičko izdanje s kritičkim tekstom, tumačenjem i rječnikom.

## Izvori

## Vanjske veze
* Izvornik  Vinodolskog zakona (rtf datoteka, izvadak iz teksta) na stranicama Instituta za hrvatski jezik i jezikoslovlje .
* Vinodolski zakonik , internetski izložak na stranicama Nacionalne i sveučilišne biblioteke u Zagrebu.
Srpanjske žrtve

**Srpanjske žrtve** je naziv za žrtve pokolja koji se zbio 29. 7. 1845. godine u Zagrebu prilikom protumađaronskih prosvjeda.

## Historija
Na pripremama skupštine zagrebačke županije 1845. godine krivotvoreni su potpisi, kako bi bilo više mađarona a manje narodnjaka. Kraljevom naredbom popis plemića za skupštinu napravljen je prema onim iz 1835. godine, što je također išlo na ruku mađaronima. Skupština je počela s radom 28. 7., dan kasnije, 29. 7. 1845. na Trgu svetog Marka u Zagrebu oko 19 sati oficir je ranio Mirka Bogovića, potom su vojnici zapucali na zapovijed pukovnika. Poginulo je 10 (15) ljudi te ranjeno tridesetak ljudi. Prvi hitac ispaljen je iz kuće mađaronskog odvjetnika Tadije Ferića koja se nalazila na kutu Trga svetog Marka i Mletačke ulice.

Na pogrebu srpanjskih žrtava se okupilo mnoštvo naroda te su demonstrirali odlučnost u borbi protiv mađarskog hegemonizma u Hrvatskoj. Žrtve su pokopane na Jurjevskom groblju, a potom premještene na Mirogoj.

## Izvori
Zahtijevanja naroda

"**Zahtijevanja naroda**" naziv je za političku peticiju, odnosno proglas prihvaćen 25. ožujka 1848. koji je u 30 točaka sadržavao načela i program hrvatskog građanstva, odnosno nacionalna, državno-pravna, socijalna i liberalna traženja za promjenu položaja Hrvatske u Austrijskoj Monarhiji, kao i za promjenu državne strukture i socijalnih pitanja unutar Hrvatske. Njime se zahtijevao izbor Josipa Jelačića za hrvatskoga bana, što brže sazivanje sabora, pripojenje Dalmacije i Vojne krajine Hrvatskoj, hrvatska samostalnost od Ugarske glede financija, jezika i školstva, sloboda pisanja i govora, jednakost pred sudovima, opće izborno pravo te ukidanje staleških povlastica i kmetstva. *Zahtijevanja naroda* prihvaćena su u Narodnom domu u Zagrebu.

## Početak modernog Sabora

Zasjedanje Narodne skupštine 25. ožujka 1848. godine u dvorani Narodnog doma u Zagrebu, kao posljedica ilirskog pokreta i društvenih prevrata diljem Europe polovinom 19. stoljeća, smatra se početkom modernog hrvatskog parlamenta. Zasjedanje je važno zato što su prvi put na zasjedanju sudjelovali svi društveni slojevi koji su predstavljali Trojednu Kraljevinu Hrvatske, Dalmacije i Slavonije. Osim pripadnika raznih staleža (kao isključivo do tada) zasjedanju su prisustvovali i zagrebački narodnjaci, studenti Pravoslavne akademije te pitomci biskupskog sjemeništa. Značenje zasjedanja je i u prihvaćanju dokumenta *Zahtijevanja naroda*.

Dokument se sastoji od 30 točaka, a njime se zahtijevao izbor Josipa Jelačića Bužimskog za hrvatskoga bana, što brže sazivanje sabora, pripojenje Dalmacije i Vojne krajine Hrvatskoj, hrvatska samostalnost od Ugarske glede financija, jezika i školstva, sloboda pisanja i govora, jednakost pred sudovima, opće izborno pravo te ukidanje staleških povlastica i kmetstva. Zahtievanja sadrže elemente emancipacije židovske zajednice u Hrvatskoj, jer su sadržavale točke "*Slobodu štampe, věre, učenja i govora.*" i "*Jednakost sviuh bez razlike stališa i věre pred sudom, zajedno javnost, usmenost, porota i odgovornost sudacah.*"

*Zahtijevanja naroda* bila su, u stvari, politički program Narodne stranke. Da bi se s njim upoznao što veći broj ljudi, tiskan je u obliku letka u nakladi od 15.000 primjeraka (jedan dio i na njemačkom jeziku). Te je zahtjeve i neposredno 29. ožujka 1848. godine posebna hrvatska delegacija na čelu s Ljudevitom Gajem predala kralju u Beču.

## Izvori
* Neda Engelsfeld: "Povijest hrvatske države i prava: razdoblje od 18. do 20. stoljeća", Pravni fakultet, Zagreb, 2002.
* "Zahtijevanja naroda" - početak modernog Sabora
Juraj Dobrila

**Juraj Dobrila** (Veli Ježenj, 16. travnja 1812. - Trst, 13. siječnja 1882.) bio je istaknuti biskup, tiskar i dobročinitelj iz Istre te preporoditelj istarskih Hrvata.

## Biografija

Dobrila se rodio u selu Velom Ježenju, u području Tinjanštine u središnjoj Istri, koja je tada bila dio Ilirskih provincija, da bi ubrzo prešla u Habsburšku Monarhiju (a danas je u Hrvatskoj). Bio je iznadprosječno inteligentan, pa je prvo pohađao njemačku osnovnu školu u Tinjanu i Pazinu, a zatim gimnaziju u Goriziji i Karlovcu, gdje je išao i u sjemenište.

Zaredio se 1837. godine i službovao od 1837. do 1838. u Munama i Hrušićima. Od 1839. studirao je teologiju u bečkom Augustineumu i diplomirao 1842. Nakon studija je postao kapelan u Trstu i ravnatelj djevojačke škole.

U razdoblju 1857-1875. bio je biskup porečko-pulski, a od 1875. do smrti biskup tršćansko-koparski.

Dobrilin studijski kolega i prijatelj bio je Josip Juraj Strossmayer, najveći hrvatski biskup i dobročinitelj u 19. stoljeću. Dobrila je glasno zastupao prava Hrvata i Slovenaca i bio predvodnik Hrvatskoga narodnog preporoda u Istri.

Za vrijeme Revolucije 1848., Dobrila se učlanio u *Slavjansko društvo* u Trstu. Zalagao se za uvođenje slavenskih jezika u škole i u javni život, financirao školovanje djece u hrvatskom dijelu monarhije (u Rijeci i Kastvu) te je poticao hrvatske i slovenske seljake u Istri da čitaju knjige na materinskom jeziku i da ih ne tlače politički i kulturno snažniji Talijani.

Dobrila je 1854. tiskao molitvenik *Oče, budi volja tvoja* na hrvatskom i podupirao je izdavanje prvih hrvatskih novina u Istri, *[[Naša sloga|Naše sloge]]* 1870. Također je objavio zbirku narodnih bajka i poslovica, *Različno cvijeće*. Njegov drugi molitvenik, *Mladi bogoljub*, objavljen je 1889.

Bio je član Regionalnog vijeća Poreča od osnutka vijeća 1861. i njegov predstavnik u bečkom parlamentu do 1867. Također je, po svojoj službi, bio zastupnik u Istarskom saboru. Sudjelovao je u Prvom vatikanskom saboru (1870.), gdje je podupirao Strossmayerove stavove o budućnosti Crkve.

Dobrila je postumno darovao cijeli svoj posjed u dobrotvorne svrhe. Njegova se slika nalazi na novčanici od 10 kuna. Po njemu se zovu dvije osnovne (u Rovinju i Puli) te dvije srednje škole (u Pazinu i Puli). Sveučilište u Puli također nosi njegovo ime.

Pripadao je najznamenitijim Istranima svog vremena koji su branili, čuvali i štitili hrvatski nacionalni duh za burnih vremena talijanizacije Istre. Karakteriziralo ih je da su bili članovima Matice hrvatske: Matko Brajša, Dinko Trinajstić, Viktor Car Emin, Ivan Cukon, Ivo Glavina, Antun Kalac, Luka Kirac, Eugen Kumičić, Šime Kurelić, Matko Laginja, Matko Mandić, Fran Matejčić, Ivan Rendić, Josip Ribarić, Vjekoslav Spinčić, Vinko Šepić, Tone Peruško, Zvane Črnja. Dobrila ne samo da je bio član, nego je bio povjerenikom Matice hrvatske za Istru.

Na stotoj obljetnici (1912.) njegovog rođenja objavljena je spomen-knjiga kojoj je urednik bio hrvatski preporoditelj s Istre Antun Kalac.

## Reference
Hrvatski nacionalni parkovi i parkovi prirode

**Hrvatski nacionalni parkovi i parkovi prirode** su zaštićena podruja definisana Zakonom o zaštiti prirode
## Nacionalni parkovi
Nacionalni park u Hrvatskoj se definiše:
* To je prostrano, pretežno neizmijenjeno područje kopna i/ili mora iznimnih i višestrukih prirodnih vrijednosti koje obuhvata jedan ili više sačuvanih ili neznatno izmijenjenih ekosistema, a prvenstveno je namijenjen očuvanju izvornih prirodnih i pejzažnih vrijednosti.
* Nacionalni park ima i naučnu, kulturnu, odgojno-obrazovnu te rekreativnu namjenu.
* U nacionalnom parku su dopušteni zahvati i djelatnosti kojima se ne ugrožava izvornost prirode.
* U nacionalnom parku je zabranjena ekonomska upotreba prirodnih dobara.
* Iznimno, može se dopustiti obavljanje ugostiteljsko-turističkih i rekreacijskih djelatnosti koje su u ulozi posjećivanja.

Do 2021. god. status nacionalnog parka imaju:
# Nacionalni park Brijuni
# Nacionalni park Kornati 
# Nacionalni park Krka
# Nacionalni park Mljet
# Nacionalni park Paklenica
# Nacionalni park Plitvička jezera
# Nacionalni park Risnjak
# Nacionalni park Sjeverni Velebit

Upravljanje nacinalnim parkovima je na državnom nivou.
## Parkovi prirode
* Park prirode je prostrano prirodno ili dijelom kultivirano područje kopna i/ili mora velike bioraznolikosti i/ili georaznolikosti, s vrijednim ekološkim obilježjima, naglašenim krajobraznim i kulturno-povijesnim vrijednostima.
* Park prirode ima i znanstvenu, kulturnu, odgojno-obrazovnu te rekreativnu namjenu.
* U parku prirode dopuštene su gospodarske i druge djelatnosti i zahvati kojima se ne ugrožavaju njegova bitna obilježja i uloga.
Na spisku parkova prirode su:
* Park prirode Biokovo 
* Park prirode Kopački rit 
* Park prirode Lastovsko otočje
* Park prirode Lonjsko polje
* Park prirode Medvednica
* Park prirode Papuk (2006. ga se predložilo za UNESCO-v geopark)
* Park prirode Telašćica
* Park prirode Velebit
* Park prirode Vransko jezero 
* Park prirode Učka
* Park prirode Žumberak – Samoborsko gorje

I za ove parkove nivo upravljanja je na državnom nivou.
## Regionalni parkovi
Zakon reguliše i treću kategoriju parkova - regionalni perk, čiji je nivo upravljanja na županijskom nivou:
* Regionalni park je prostrano prirodno ili dijelom kultivirano područje kopna i/ili mora velike bioraznolikosti i/ili georaznolikosti, s vrijednim ekološkim obilježjima i krajobraznim vrijednostima karakterističnim za područje na kojem se nalazi.
* U regionalnom parku dopuštene su gospodarske i druge djelatnosti i zahvati kojima se ne ugrožavaju njegova bitna obilježja i uloga
### Ostalo
* Government of the Republic of Croatia - Nature  (engleski)
## Reference
Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology

***Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*** (, objavljen 1849, a prvi put 1844. pod nešto drugačijim naslovom) jeste enciklopedija i bibliografski leksikon izdata u Velikoj Britaniji. Ova knjiga, koju je uredio William Smith, izašla je u tri toma i ukupno zauzima 3.700 stranica, te predstavlja jedno od klasičnih dela leksikografije 19. veka. To delo čini celinu sa Smithovim *[[Dictionary of Greek and Roman Antiquities|Leksikonom grčkih i rimskih starina]]* i *[[Dictionary of Greek and Roman Geography|Leksikonom grčke i rimske geografije]]*.

## Autori i sadržaj
Osim samog urednika, članke u ovom leksikonu pisalo je još 35 drugih autora. Autori su bili klasični filolozi, uglavnom sa Univerziteta u Oksfordu, škole Rugby i Univerziteta u Bonu, ali i iz nekih drugih naučnih institucija. Veliki broj članaka o mitologiji napisao je nemački emigrant Leonhard Schmitz, koji je doprineo popularizaciji nemačke škole klasičnih nauka u Velikoj Britaniji. Što se tiče uključenih biografija, Smith je želeo da knjiga bude sveobuhvatna, te je u njenom uvodu zapisao:


"Biografski članci u ovom delu uključuju imena svih osoba makar i male važnosti koja se pojavljuju kod grčkih i rimskih pisaca, od najstarijih vremena do propasti zapadnog carstva 476. godine naše ere i do propasti istočnog carstva padom Carigrada pod tursku vlast 1453. godine".


I novija dela često se pozivaju na definicije i članke u ovom *Leksikonu*, a Robertu Gravesu je prebačeno da je "svoje impresivno referenciranje izvornog materijala" preuzeo iz tog leksikona "bez ikakve provere" kad je pisao svoje *[[Grčki mitovi (Robert Graves)|Grčke mitove]]*.

## Današnja vrednost
*Leksikon* se danas nalazi u javnom vlasništvu i dostupan je na internetu. S činjenične strane ovo delo i dalje zadržava svoju upotrebnu vrednost, budući da je od njegovog nastanka otkriveno samo malo novih antičkih tekstova koji bi zahtevali promenu biografskih informacija. Međutim, u *Leksikonu* danas mnogo toga nedostaje, posebno materijala u vezi s novijim otkrićima (kao što su Aristotelov *[[Ustav atinski]]* ili dešifrovanje lineara B), kao i epigrafskog materijala. Osim toga, od vremena nastanka *Leksikona* do danas promenio se kontekst u kojem se posmatraju i tumače podaci iz antičkih izvora.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.'' Vol. I online at University of Michigan Library. (Entries: Abaeus – Dysponteus)
* ''Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.'' Vol. II online at University of Michigan Library. (Entries: Ea'rinus, Fla'vius – Nyx)
* ''Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.'' Vol. III online at University of Michigan Library. (Entries: Oarses – Zygia and Zygius)
Hrvatsko kraljevsko vijeće

**Hrvatsko kraljevsko vijeće**, odnosno **Kraljevsko vijeće u kraljevinama Dalmaciji, Hrvatskoj i Slavoniji** osnovala je kraljica Marija Terezija 1767. kao neku vrstu zemaljske vlade za Kraljevinu Dalmaciju, Hrvatsku i Slavoniju, koje je po svom sastavu i djelovanju bilo slično Ugarskom namjesničkom vijeću. Kraljevsko vijeće predstavljalo je prvu ustanovu izvršne kraljevske vlasti na području Banske Hrvatske, odnosno prvu moderniju vladu. Nakon što je utemeljeno, vijeće je preuzelo od Hrvatskog sabora sve upravne ovlasti. Sjedište mu je bilo u Varaždinu, a nakon velikog varaždinskog požara 1776. preseljeno je u Zagreb.

Vijeće je obavljalo političko-gospodarstvene i vojničke poslove te vođenje nadzora nad kaznenim postupkom županija, slobodnih kraljevskih gradova i zemljišne gospode. Na čelu Vijeća bio je ban, a uz njega se postavljalo pet savjetnika, koje imenovala kraljica (jedan iz staleža višeg plemstva (prelata), jedan iz staleža velikaša i tri od plemstva, a među njima jedan od strane komore). Vijeće je ojačalo središnju vlast u Beču i povećalo nadzor nad plemstvom, budući da je dotad Hrvatski sabor imao i zakonodavnu i izvršnu vlast. Uskoro je Hrvatska izgubila i svoj proračun jer se čitav porez ubirao u ime državne blagajne. Time je Sabor izgubio svoje značajno pravo. Zbog smanjivanja značenja Sabora hrvatsko plemstvo nije bilo zadovoljno Vijećem kao oruđem središnje vlasti. S druge pak strane ugarskom plemstvu Vijeće je smetalo kao hrvatska nezavisna vlada.

Kraljevsko vijeće Marija Terezija ukinula je 1779. i sve njegove ovlasti prenijela na Ugarsko namjesničko vijeće u koje je imao pristup samo hrvatski ban i to samo da iznese neko mišljenje. Učinila je to na vlastitu ruku, ne zatraživši prethodno suglasnost Hrvatskog sabora. Hrvatska je na taj način prvi put u svojoj povijesti potpala pod ugarsku vladu, a tako je ostalo sve do 1848. godine.

## Izvori
* Ivana Horbec: "Stvaranje jedne institucije prosvijećenog apsolutizma: Kraljevsko vijeće za Kraljevine Dalmaciju, Hrvatsku i Slavoniju" 
* Trpimir Macan: "Povijest hrvatskog naroda"

## Vanjske veze
* Hrvatsko arhivističko društvo  
* Hrvatski državni arhiv
Ugarsko namjesničko vijeće

**Ugarsko namjesničko vijeće** ili **Ugarsko kraljevsko namjesničko vijeće** (mađarski: Magyar Királyi Helytartótanács, njemački: Königlich Ungarischen Statthalterei, latinski: Consilium Regium Locumtenentiale Hungaricum) bilo je tijelo izvršne vlasti na području Kraljevine Ugarske u sastavu Habsburške Monarhije u 18. i prvoj polovini 19. stoljeća. Osnovano je na Ugarskom saboru 1723. godine zakonskim člancima 97, 98, 101, 102, 105, 112/1723. Ugarsko namjesničko vijeće predstavlja prvu zemaljsku vladu Ugarske, na čelu s palatinom kao kraljevskim namjesnikom. Uz palatina u sastav tog tijela ulazila su 22 savjetnika (kasnije taj broj raste na 25) koje je imenovao kralj iz redova prelata, magnata, i plemstva. Ugarsko namjesničko vijeće bilo je izravno podređeno kralju. Ukidanjem Hrvatskog kraljevskog vijeća 1779. godine Ugarsko namjesničko vijeće širi nadležnost i na teritorij Hrvatske. Od 1791. godine u radu vijeća sudjeluju i dva predstavnika hrvatskih staleža (hrvatski ban i jedan velikaš). Sjedište Vijeća bilo je isprva u Požunu (Bratislavi), da bi 1784. godine bilo preseljeno u Budim. Ugarsko namjesničko vijeće imalo je u svojoj nadležnosti sve javne poslove osim sudstva, te vojne i financijske administracije. Osnovni zadatak Vijeća bila je organizacija obznanjivanja, poštivanja, i provođenja zemaljskih zakona i kraljevih naloga na cijelom području Ugarske, a od 1780. godine i Hrvatske. Vijeće je također kralju predlagalo i nove odredbe kojima bi se poslovi u nadležnosti Vijeća bolje provodili.

Ugarsko namjesničko vijeće prestaje djelovati 1848. godine kada u revolucionarnim zbivanjima izvršnu vlast na području Ugarske počinje vršiti nova vlada odgovorna zakonodavnom tijelu. Poslove vrhovne uprave u Hrvatskoj preuzima pak novoosnovano Bansko vijeće.

## Literatura
* Beuc, Ivan. "Povijest institucija državne vlasti Kraljevine Hrvatske, Slavonije i Dalmacije". Zagreb: Pravni fakultet, 1985.
* Kontler, Laszlo. "Povijest Mađarske: tisuću godina u Srednjoj Europi". Zagreb: Srednja Europa, 2007.

## Vanjske veze
* ARHiNET - arhivski informacijski sustav, "Ugarsko namjesničko vijeće".
Dictionary of Greek and Roman Geography

***Dictionary of Greek and Roman Geography*** (, prvo izdanje 1854) bio je poslednja od tri enciklopedije o antici koje je uredio britanski naučnik William Smith (1813–1893). Druge dve bile su *[[Dictionary of Greek and Roman Antiquities|Leksikon grčkih i rimskih starina]]* i *[[Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology|Leksikon grčke i rimske biografije i mitologije]]*. Kako je sam Smith zapisao u predgovoru, "cilj leksikona grčke i rimske geografije poglavito se sastoji u tome da posluži kao ilustracija delima grčkih i rimskih pisaca i da marljivom čitaocu omogući da iz čitanja tih dela izvuče najveću moguću korist". Knjiga taj cilj i postiže, budući da u dva ogromna toma obrađuje sve važne zemlje, oblasti, gradove, naselja i geografske značajke koji se pojavljuju u grčkoj i rimskoj književnosti, a pri tom ne propušta ni one koji se spominju jedino u *[[Biblija|Bibliji]]*. Najnovije izdanje objavljeno je 2005. godine.

## Reference
* Smith, William; *[http://www.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0064 Dictionary of Greek and Roman Geography]*, London, 1854.
* "Smith's Dictionary of Greek and Roman Geography" u: *[[North American Review]]*, July 1855, str. 268–271.

## Vanjske veze

* Na Google Book Search:
** (1854) ''Dictionary of Greek and Roman Geography, Vol. I: Abacaenum – Hytanis''
** (1857) ''Dictionary of Greek and Roman Geography, Vol. II Iabadius – Zymethus''
* Internet Archive sadrži nekoliko izdanja, uključujući:
** 
** 
** 
** 

__NOTOC__
Dictionary of Greek and Roman Antiquities

***Dictionary of Greek and Roman Antiquities*** () je enciklopedija čije je prvo izdanje objavljeno 1842. u Velikoj Britaniji. Drugo, prošireno i popravljeno izdanje izašlo je 1848, a do 1890. objavljeno je još revidiranih izdanja. Ta je enciklopedija obrađivala antičko pravo, religiju, arhitekturu, ratove, svakodnevni život i druge slične teme s tačke gledišta klasičnog filologa. Enciklopediju je uredio William Smith i ona je činila celinu s njegovim *[[Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology|Leksikonom grčke i rimske biografije i mitologije]]* i *[[Dictionary of Greek and Roman Geography|Leksikonom grčke i rimske geografije]]*. Knjiga je danas u javnom vlasništvu i dostupna je na internetu.

## Povezano
* *[[Bibliotheca Classica]]*
* *[[Dictionnaire des Antiquités Grecques et Romaines]]*
* *[[Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft]]*

## Reference

## Vanjske veze

* Izdanje iz 1890. na Perseus Project
Internet Archive sadrži skraćene verzije:
* Smith, William (1854). *[https://archive.org/details/schooldictionary00smituoft A School Dictionary of Greek and Roman Antiquities abridged from the larger dictionary]*. New York : Harper & Brothers
* Smith, William (1874). *[https://archive.org/details/adictionaryroma01richgoog A Dictionary of Roman and Greek Antiquities with Nearly 2000 Engravings on Wood from Ancient Originals illustrative of the industrial arts and social life of the Greeks and Romans]*. New York : D Appleton & Co.
* Smith, William (1884). *[https://archive.org/details/smallerdictionar00smitiala A Smaller Dictionary of Greek and Roman Antiquities]*. London : J. Murray
* Warre Cornish, Francis; Smith, William (1898). *[https://archive.org/details/concisedictionar00smit A Concise Dictionary of Greek and Roman Antiquities based on William Smith's larger dictonary, and incorporating the results of modern research]*. London : Murray
Bodroška županija

**Bodroška županija** () je bila županija, odnosno upravna jedinica srednjovekovne Kraljevine Ugarske (11-16. vek) i Habzburške Ugarske (17-18. vek). U srednjem veku je obuhvatala zapadne i severne delove današnje Bačke. U 16. veku, ovo područje ulazi u okvir Osmanskog carstva, koje tu uspostavlja Segedinski sandžak. Uspostavom habzburške uprave krajem 17. veka Bodroška županija se obnavlja, ali sa drugačijim granicama u odnosu na srednjovekovnu županiju. Umesto zapadnih i severnih delova Bačke, obnovljena županija je obuhvatala južne delove ove regije. U 18. veku, Bodroška županija je spojena sa Bačkom županijom u novu Bačko-bodrošku županiju.
Evroazijski Avari

**Evroazijski Avari** mogu biti:

* Avari (*Panonski Avari*, *Karpatski Avari*)
* Avari (Kavkaz) (*Kavkaski Avari*)

## Povezano
* Avari (razvrstavanje)
The Cambridge History of Iran

***The Cambridge History of Iran*** () je višetomna naučna publikacija Univerziteta Cambridge na temu historije i historijske geografije Irana i drugih područja naseljenih iranskim narodima od prahistorije do danas. Serijal je izdavan od 1968. do 1989. u sedam kronoloških komada odnosno osam tomova, pri čemu je treći dio dvotoman. Projekt je planiran ne samo kao politička historija Irana već kao sveobuhvatni pregled kulture Velikog Irana i njenog utjecaja na svjetsku civilizaciju, zbog čega su sistematski obrađeni religijski, filozofski, ekonomski, naučni i umjetnički aspekti iranske civilizacije, s naglaskom na geografske i ekološke faktore.

## Historija projekta
Ideju ovog historijsko-kulturnog projekta 1959. inicirali su A. J. Arberry, profesor arapskog jezika na Cambridgeu, te K. Nahai, tadašnji iranski ambasador u Londonu. Projekt je proveden u djelo zahvaljujući iranskoj državnoj naftnoj kompaniji (NIOC) koja je donirala 25.000 funti, a dodatnu financijsku potporu kasnije su priložili Zaklada za iranske studije iz Washingtona (2. tom), Jaršaterova zaklada i Univerzitet Columbia (6. i 7. tom), te kadžarski princ A.-N. Azod (7. tom). Afilijacijska nakladnička kuća *[[Cambridge University Press]]* prihvatila je štampanje serijala i projekt je imenovan u skladu s ranijim publikacijama historijske tematike poput *[[The Cambridge Ancient History]]* ().

## Uredništvo
Arberry je pozvao brojne istaknute naučnike za formiranje uredništva, a prvi njihov sastanak održan je u januaru 1961. godine. Članovi uredništva bili su:

Profesor Sanai bio je službena veza između uredništva i naučnih centara u Iranu.

## Tomovi
Publicirano je sedam tomova od čega je treći dvotoman:
* Tom 1. *The Land of Iran*, ur. W. B. Fisher (1968.)
* Tom 2. *The Median and Achaemenian Periods*, ur. I. Gershevitch (1985.)
* Tom 3. *The Seleucid, Parthian and Sasanian Periods* (1. i 2. dio), ur. E. Jaršater (1983.)
* Tom 4. *From the Arab invasion to the Saljuqs*, ur. R. N. Frye (1975.)
* Tom 5. *The Saljuq and Mongol Periods*, ur. J. A. Boyle (1968.)
* Tom 6. *The Timurid and Safavid Periods*, ur. P. Jackson i L. Lockhart (1986.)
* Tom 7. *From Nadir Shah to the Islamic Republic*, ur. P. W. Avery, G. Hambly i C. P. Melville (1989.)

## Veze
* *[[Encyclopædia Iranica]]*, srodan iranistički projekt američkog Univerziteta Columbia

## Reference

## Vanjske veze
*  ''The Cambridge History of Iran''  na Cambridge University Press
Jakimovo

**Jakimovo** () je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Jakimovo je u sastavu opštine Vinica.

## Prirodni uslovi
Jakimovo je smešteno u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 15 kilometara istočno.

Naselje Jakimovo se nalazi na istočnom obodu Kočanskog polja, plodne doline koju gradi reka Bregalnica. Naselje je položeno na približno 390 metara nadmorske visine. Istočno od naselja izdiže se planina Golak.

Mesna klima je kontinentalna.

## Historija
Po statistici sekretara Bugarske egzarhije, 1905. godine Jakimovo je nacionalno mešovito selo sa 210 pravoslavnih Slovena i 50 Turaka.

## Stanovništvo
Jakimovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.101 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (99%), a ostalo su mahom Vlasi.

Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

## Izvori
* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

## Vanjske veze

* www.opstinavinica.gov.mk Zvanična stranica opštine Vinica
Jegunovce

**Jegunovce** () je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Jegunovce je sedište istoimene opštine Jegunovce.

## Prirodni uslovi
Naselje Jegunovce je smešteno u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova, naselje je udaljeno 17&nbsp;km severoistočno.

Jegunovce se nalazi u donjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno u severnom delu Pološkog polja. Oko naselja pruža se polje, a istočno se izdiže Žeden planina. Vardar protiče istočno od naselja. Nadmorska visina naselja je približno 390 metara.

**Klima** u naselju je umereno kontinentalna.

## Historija

## Stanovništvo
Jegunovce je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 846 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (95%), a ostalo su mahom Cigani i Srbi.

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

## Povezano
* Opština Jegunovce

## Izvori
* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

## Vanjske veze

* www.opstinajegunovce.gov.mk Zvanična stranica opštine Jegunovce
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
Josifovo

**Josifovo** (, ) je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Josifovo je naselje u okviru opštine Valandovo.

Josifovo ima veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, pošto Srbi čine manjinu u naselju.

## Ime

Do Balkanskih ratova, Josifovo je bilo tursko selo *Kavuskova*. Posle ratova, Turci su se iselili u Tursku, a na mestu sela formirano je novo srpsko kolonističko naselje *Karađorđevo*. U toku Drugog svetskog rata bugarski okupator je stanovništvo proterao u Srbiju, a ime selu promenio u *Krumovo*. Posle rata, u socijalističkom periodu selo dobija današnje ime po komunističkom narodnom heroju Josifu Josifovskom. Uz manji broj srpskih povratnika, veći deo sela naselili su Makedonci iz okoline.

## Prirodni uslovi
Josifovo je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Valandova, selo je udaljeno 10 kilometara zapadno.

Selo Josifovo se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Selo je položeno u dolini Vardara, na približno 70 metara nadmorske visine. Okolina naselja je na ravničarska i plodno poljoprivredno područje,

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

## Stanovništvo
Josifovo je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 1.730 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (73%), a manjina su Srbi (10%) i Turci (16%).

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje, a manjinska islam.

## Izvori
* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.
  
## Vanjske veze

* www.valandovo.gov.mk Zvanična stranica opštine Valandovo
Ljubaništa

**Ljubaništa** () je naselje u Republici Makedoniji, u jugozapadnom delu države. Ljubaništa pripadaju opštini Ohrid.

Pored Ljubaništa se nalazi čuveni **[[Manastir Svetog Nauma]]**, danas pod zaštitom UNESKO-a.

## Prirodni uslovi
Naselje Ljubaništa je smešteno u krajnje jugozapadnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Albanijom (2&nbsp;km južno od sela). Od najbližeg grada, Ohrida, naselje je udaljeno 22&nbsp;km južno.

Ljubaništa su jedino naselje u istorijskoj oblasti Ohridske gore, koja se pruža između južnih obala Ohridskog i Prespanskog jezera. Naselje je smešteno na jugoistočnom uglu Ohridskog jezera. Istočno od naselja se strmo izdiže planina Galičica. Nadmorska visina naselja je približno 760 metara.

Klima u naselju, i pored znatne nadmorske visine, ima župne odlike, pa je pre umereno kontinentalna nego planinska.

## Historija
Po statistici sekretara Bugarske egzarhije, 1905. godine u selu je živelo 360 stanovnika, Grka, vernika Carigradske patrijaršije. Bugarska propaganda nazivala ih je grkomanima.

## Stanovništvo
Ljubaništa su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 171 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (98%).

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

## Sadržaji u naselju
Selo Ljubaništa ima manji gornji deo naseljen starosedeocima (uglavnom starijim ljudima) i veći, donji deo koga čini vikend-naselje. U letnjem razdoblju u njemu se mogu iznajmiti sobe i apartmani. Ljubanište ima nekoliko kupališta.
# Kamp „Ljubanište“ — duga peščana plaža;
# Plaža „Sveti Naum“ — nekada jedna od najposećenijih plaža, podno istoimenog manastira;
# Vojni kamp „Sveti Naum“ — peščana plaža;
# „Seoska-divlja plaža“ — pruža se između Kampa „Ljubanište“ i Plaže „Sveti Naum“ i nije uređena. Duga je, sa nepristupačnim delovima, ali i netaknutom prirodom.

## Zbirka slika

Image:Wild beach-selo Ljubanista Ohrid.jpg|Divlja plaža „Ljubaništa“
Image:Camp Ljubanista beach.jpg|Kamp „Ljubaništa“. plaža
Image:Camp Ljubanista2.jpg|Kamp „Ljubaništa“, pogled
Image:Black Drim wells.jpg|Izvori Crnog Drima, Sv. Naum


## Povezano
* Opština Ohrid

## Izvori
* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.


## Vanjske veze

* www.ohrid.gov.mk Zvanična stranica opštine Ohrid
Đavato (Bitolj)

**Đavato** () je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Đavato pripada opštini Bitolj.

## Prirodni uslovi
Naselje Đavato je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 20&nbsp;km zapadno.

Đavato se nalazi u oblasti Đavatkol, planinske oblasti između Pelagonije i basena Prespanskog jezera. Naselje je smešteno na jugoistočnim padinama planine Bigle, dok se istočno od sela pruža neveliko polje, koje gradi rečica Šemnica gornjim delom svog toka. Nadmorska visina naselja je približno 890 metara.

Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.

## Historija

## Stanovništvo
Đavato je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 122 stanovnika.

Pretežno stanovništvo su etnički Makedonci (100%).

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

## Zbirka slika

Image: Selo Gjavato - Poranesen internat.JPG|Selo sa planinskim okruženjem
Image: Sv. Bogorodica - Gjavato.JPG|Bogoridičina crkva u Đavatu
Image: Prevoj gjavato prostor kade porano bilo smesteno s.Gjavato.jpg|Đavatski prevoj više sela


## Povezano
* Opština Bitolj

## Izvori
* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

## Vanjske veze

* www.bitola.gov.mk Zvanična stranica opštine Bitolj
Ljubodrag

**Ljubodrag** () je naselje u Republici Makedoniji, u severnom delu države. Ljubodrag pripada opštini Kumanovo.

Ljubodrag ima veliki značaj za srpsku zajednicu u Republici Makedoniji, pošto Srbi čine značajnu manjinu u naselju.

## Prirodni uslovi
Ljubodrag je smešten u severnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno svega 5 kilometara jugozapadno.

Selo Ljubodrag se nalazi u istorijskoj oblasti Žegligovo, na približno 450 metara nadmorske visine. Područje oko naselja je ravničarsko, dok se na zapadu izdiže Skopska Crna Gora.

Mesna klima je kontinentalna sa slabim uticajem Egeja (žarka leta).

## Stanovništvo
Ljubodrag je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 686 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (64%), a manjina su Srbi (35%). Početkom 20. veka seosko stanovništvo je bilo podeljeno između onih koji su se izjašnjavali Srbima i drugih koji su se izjašnjavali Bugarima.

Savremeni etnički sastav:

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

## Povezano
* Srbi u Makedoniji
* Opština Kumanovo

## Izvori
* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

## Vanjske veze
* www.kumanovo.gov.mk Zvanična stranica opštine Kumanovo
Jelovjane

**Jelovjane** () je naselje u Republici Makedoniji, u severozapadnom delu države. Jelovjane pripada opštini Bogovinje.

## Prirodni uslovi
Naselje Jelovjane je smešteno u severozapadnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg većeg grada, Tetova naselje je udaljeno 18&nbsp;km južno.

Jelovjane se nalazi u gornjem delu istorijske oblasti Polog. Naselje je položeno visoko, na istočnim visovima Šar-planine, koje se par kilometara zapadno spuštaju u plodno i gusto naseljeno Pološko polje. Nadmorska visina naselja je približno 1.210 metara.

**Klima** u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.

## Historija

## Stanovništvo
Jelovjane je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 599 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su Goranci (90%), a u manjini su Albanci (7%). Goranci, koji su jedini i „staro stanovništvo“ u naselju, se izjašnjavaju kao Turci.

Većinska veroispovest je islam.

## Povezano
* Opština Bogovinje

## Izvori
* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

## Vanjske veze
* www.komunabogovine.gov.mk Zvanična stranica opštine Bogovinje
Ljubojno

**Ljubojno** () je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Ljubojno pripada opštini Resan.

## Prirodni uslovi
Naselje Ljubojno je smešteno u krajnje južnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Grčkom (4&nbsp;km južno od sela). Od najbližeg većeg grada, Bitolja, naselje je udaljeno 50&nbsp;km jugozapadno, a od opštinskog središta 27 južno.

Ljubojno se nalazi u oblasti Donje Prespe, oblasti oko severne obale Prespanskog jezera. Naselje je smešteno na zapadnim padinama planine Baba. Blizu sela su granice nacionalnog parka „Pelister“. Prespansko jezero se nalazi 4&nbsp;km zapadno od sela. Nadmorska visina naselja je približno 920 metara.

Klima u naselju je planinska zbog znatne nadmorske visine.

## Historija
Selo se prvi put pominje u povelji Cara Dušana 1337. godine. Negde se selo pominje i kao *Ljubovino*, po imenu seljanke Ljube, kod koje su prozivali vino „Ljube, vino!".

## Stanovništvo
Ljubojno je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 186 stanovnika.

Pretežno stanovništvo su etnički Makedonci (94%), a ostalo su mahom Albanci.

Većinska veroispovest je pravoslavlje.

## Zbirka slika

Image: Ljubojno, kostel z poc. 20. stol s prosklenou vezickou.jpg|Seoska crkva
Image: Ljubojno 011.jpg|Stara seoska gradnja
Image: Ljubojno kuča.JPG|Neke kuće imaju na fasadi napise sa imenom vlasnika i godinom (verovatno izgradnje)
Image: Ljubojno 08.jpg|Napuštena Osnovna škola u Brajčinu


## Povezano
* Opština Resan

## Izvori
* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

## Vanjske veze

* www.resen.gov.mk Zvanična stranica opštine Resan
Đulelija

**Đulelija** (, ) je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Đulelija je naselje u okviru opštine Valandovo.

## Prirodni uslovi
Đulelija je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Valandova, naselje je udaljeno 15 kilometara severozapadno.

Naselje Đulelija se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Naselje je položeno u južnoj podgorini planine Plavuš, na približno 110 metara nadmorske visine. Južno od naselja pruža se dolina reke Vardar.

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

## Stanovništvo
Đulelija je prema poslednjem popisu iz 2002. godine bila bez stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju bili su Turci (spontano se iselili u maticu posle Drugog svetskog rata), a pretežna veroispovest mesnog stanovništva islam.

## Izvori
* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.
  
## Vanjske veze
* www.valandovo.gov.mk Zvanična stranica opštine Valandovo
Ljubinci (Makedonija)

**Ljubinci** () su naselje u Republici Makedoniji, u severoistočnom delu države. Ljubinci su u okviru opštine Rankovce.

## Prirodni uslovi
Ljubinci su smešteni u severoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kumanova, selo je udaljeno 35 kilometara istočno.

Selo Ljubinci se nalazi u istorijskoj oblasti Slavište. Naselje je položeno u dolini Krive reke (tzv. Slaviško polje), na približno 530 metara nadmorske visine.

Mesna klima je umereno kontinentalna.

## Stanovništvo
Ljubinci su prema poslednjem popisu iz 2002. godine imali 164 stanovnika. Od toga ogromnu većinu čine etnički Makedonci (99%).

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

## Izvori
* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

## Vanjske veze
* rankovce.gov.mk Zvanična stranica opštine Rankovce
Đopčelija

**Đopčelija** (, ) je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Đopčelija je naselje u okviru opštine Dojran.

## Prirodni uslovi
Đopčelija je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije, blizu državne granice sa Grčkom (7&nbsp;km istočno od sela). Od najbližeg grada, Đevđelije, naselje je udaljeno 35 kilometara severoistočno.

Naselje Đopčelija se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Naselje je položeno u jugozapadnoj podgorini planine Belasice, na približno 320 metara nadmorske visine.

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

## Stanovništvo
Đopčelija je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 155 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su Turci (98%).

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.

## Izvori
* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.
  
## Vanjske veze
* dojran-info.com Zvanična stranica opštine Dojran
Jargulica

**Jargulica** () je naselje u Republici Makedoniji, u jugoistočnom delu države. Jargulica je naselje u okviru opštine Radovište.

## Prirodni uslovi
Jargulica je smeštena u jugoistočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Radovišta, naselje je udaljeno 13 kilometara južno.

Naselje Jargulica se nalazi u istorijskoj oblasti Strumica. Naselje je položeno u središnjem delu Radoviškog polja, koje tvori Stara reka. Severno od sela uzdiže se planina Plačkovica. Nadmorska visina naselja je približno 330 metara.

Mesna klima je blaži oblik kontinentalne zbog blizine Egeja (žarka leta).

## Stanovništvo
Jargulica je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 818 stanovnika.

Većinsko stanovništvo u naselju su etnički Makedonci. Do početka 20. veka polovinu stanovništva činili su Turci, koji su se spontano iselili u maticu.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

## Izvori
* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

## Vanjske veze
* www.radovis.gov.mk Zvanična stranica opštine Radovište
Đavato (Bogdanci)

**Đavato** () je naselje u Republici Makedoniji, u južnom delu države. Đavato je naselje u okviru opštine Bogdanci.

## Prirodni uslovi
Đavato je smešteno u južnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Bogdanaca, selo je udaljeno 5 kilometara zapadno.

Selo Đavato se nalazi u istorijskoj oblasti Bojmija. Selo je na strmoj obali Vardara, na približno 50 metara nadmorske visine. Istočno od sela se izdiže gorje.

Mesna klima je izmenjena kontinentalna sa značajnim uticajem Egeja (žarka leta).

## Stanovništvo
Đavato je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imalo 438 stanovnika.

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

## Izvori
* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.
  
## Vanjske veze
* www.valandovo.gov.mk Zvanična stranica opštine Bogdanci
Jastrebnik

**Jastrebnik** () je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Jastrebnik je u sastavu opštine Kočani.

## Prirodni uslovi
Jastrebnik je smešten u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Kočana, naselje je udaljeno 25 kilometara severno.

Naselje Jastrebnik se nalazi u istorijskoj oblasti Osogovo, na južnim visovima Osogovske planina. Podno naselja teče Crna reka, sastavnica Orizarske reke. Nadmorska visina naselja je približno 970 metara.

Mesna klima je planinska zbog znatne nadmorske visine.

## Stanovništvo
Jastrebnik je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imao 48 stanovnika.

Pretežno stanovništvo u naselju su etnički Makedonci (100%).

Većinska veroispovest mesnog stanovništva je pravoslavlje.

## Izvori
* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

## Vanjske veze

* www.kocani.gov.mk Zvanična stranica opštine Kočani
Junuzlija

**Junuzlija** () je naselje u Republici Makedoniji, u istočnom delu države. Junuzlija je selo u sastavu opštine Karbinci.

## Prirodni uslovi
Junuzlija je smeštena u istočnom delu Republike Makedonije. Od najbližeg grada, Štipa, naselje je udaljeno 25 kilometara istočno.

Naselje Junuzlija se nalazi u istorijskoj oblasti Jurukluk, koja predstavlja zapadni, brdski deo planine Plačkovice, čiji se najviši deo uzdiže ka istoku. Nadmorska visina naselja je približno 920 metara.

Mesna klima je umereno kontinentalna.

## Stanovništvo
Junuzlija je prema poslednjem popisu iz 2002. godine imala 35 stanovnika.

Većinsko stanovništvo su Turci (100%).

Pretežna veroispovest mesnog stanovništva je islam.

## Izvori
* Popis u Makedoniji 2002. - Knjiga 10.

## Vanjske veze
* www.opstinakarbinci.gov.mk Zvanična stranica opštine Karbinci