open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Berberište

**Berberište** je naselje u opštini Leposavić na Kosovu i Metohiji. Površina katastarske opštine Berberište gde je atar naselja iznosi 760 ha. Pripada mesnoj zajednici Lešak. Ovo naselje je pripojeno području Kosova i Metohije tek 1955. godine, do tada bilo u sastavu Deževskog sreza, tj području centralne Srbije. Nalazi se na istočnim padinama Rogozne, 16 km zapadno od Leposavića, između Vučje Lokve (prirodna granica Berberištanska reka), Opava i Odojevića (sva u Gradu Novi Pazar), Kaljina (zaselak Rvatske) i Potkomlja. Po položaju spada u brdsko-planinska sela. Srednja nadmorska visina sela je 918 metara. Po položaju kuća i njihovoj međusobnoj udaljenosti selo spada u razbijeni tip naselja. Selo je seoskim putem niz Berberištansku reku povezano sa asfaltnim putem Leposavić– Crnac. Naziv sela potiče od imena biljke žutika (vrsta žbunaste biljke sa malim žutim cvetovima), koja se upotrebljava za bojenje tkanina, vune. Priroda ovog kraja Rogozne oduvek je upućivala stanovništvo na stočarstvo i zemljoradnju koje su bile i ostale glavne privredne grane sela. U selu postoji i osnovna četvororazredna škola, koja danas ne radi jer nema đaka.

## Demografija
* popis stanovništva 1948: 128
* popis stanovništva 1953: 142
* popis stanovništva 1961: 149
* popis stanovništva 1971: 91
* popis stanovništva 1981: 100
* popis stanovništva 1991: 84

U naselju 2004. godine živi 81 stanovnik od toga 61 Musliman i 20 Srba i broji 18 domaćinstava. Današnji rodovi su: Osmanovići, Muminovići, Zenovići, Hasanovići, Trifunovići, Milunovići, Sekulići.
Babudovica

**Babudovica** je naselje u opštini Zubin Potok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Češanoviće. Istorijski i geografski pripada Ibarskom Kolašinu. Naselje je na južnim obroncima Rogozne. Selo je na prisojnim stranama u dolini Babudovičke reke (Bubskog potoka), leve peritoke Ibra. Iznad sela se uzdižu veliki vrhovi visine preko 1000 m, pa je selo dosta izolovano. Posle oslobađanja od turske vlasti mesto je u sastavu Raškog okruga, u srezu deževskom, u opštini rajetićskoj i 1912. godine ima 51 stanovnika.

## Demografija

Naselje ima srpsku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 66
* popis stanovništva 1953. godine: 80
* popis stanovništva 1961. godine: 81
* popis stanovništva 1971. godine: 51
* popis stanovništva 1981. godine: 37
* popis stanovništva 1991. godine: 30
Babiće (Zubin Potok)

**Babiće** je naselje u opštini Zubin Potok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Oklace. Često se smatra zaseokom Oklaca. Nalazi se skoro na samom ušću Babićke (Oklačke) reke u Ibar tj. u jezero Gazivode. Deo naselja je poplavljen izgradnjom hidroakumulacije Gazivode.

## Demografija

Naselje ima srpsku etničku većinu.
Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 86
* popis stanovništva 1953. godine: 92
* popis stanovništva 1961. godine: 88
* popis stanovništva 1971. godine: 96
* popis stanovništva 1981. godine: 34
* popis stanovništva 1991. godine: 21
Babimoci

**Babimoci** (srpskohrvatski: *Babin Most*; ćirilica: Бабин Мост), selo na Kosovu u općini Obiliqi.

## Geografija
Nalazi se na kilometar i po severoistočno od reke Lab, sa desne strane puta Priština - Kosovska Mitrovica, u podnožju Kopaonika. Zbijenog je tipa. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Babin Most površine 803 ha.

## Historija
Pominje se u turskom popisu Oblasti Brankovića 1455. godine kao *Babinos* sa 33 srpske kuće i popom Radivojem. Benedikt Kuripešić, austrijski putopisac, na putu iz Carigrada prenoćio je 13. januara 1530. godine u selu „Babinos na Kosovu polju“. Zabeleženo je više Srba priložnika iz ovoga mesta u Devičkom katastihu između 1779. i 1789. godine.
Crkva Bogorodičinog pokrova podignuta je na osnovama stare crkve-mauzoleja koju je, po predanju, posle Kosovske bitke izgradila kneginja Milica nad moštima izginulih junaka. Od te stare crkve bio je ostao deo oltarskog prostora, pa su meštani 1927. godine dogradili hram. Godine 1984. dozidan je novi oltarski prostor u koji je uklopljen stari. Pored stare crkve-mauzoleja sa moštima kosovskih junaka, posle Prvog svetskog rata sahranjene su kosti srpskih ratnika koji su oslobodili Kosovo 1912., onosno 1918. godine. Pred crkvom i parohijskim domom je 1989. godine postavljena mermerna Trpeza kneza Lazara, na mestu na kome se pretpostavlja da je bila Kneževa večera uoči Kosovske bitke 1389. godine. Većina srpskog stanovništva je nakon 1999. godine ostala bez posla, samo je Elektroprivreda iz Obilića otpustila 450 radnika iz ovog mesta, što samo ubrzava njihovo iseljavanje.
U Babinom Mostu se nalazi Osnovna škola „Milan Rakić“, sa oko stotinak đaka, ambulanta za primarnu zdravstvenu zaštitu i nekoliko prodavnica. Seoski putevi su asfaltirani.  Selo ima još oko 120 domaćinstava. Deo Srba meštana bavi se poljoprivredom, a višak proizovda prodaju. Imaju plodno zemljište i dosta prinosa, proizvode se: žitarice, voće, povrće. Imaju problema sa organizovanim otkupom proizvoda. Jedina dostupna tržišta su severni deo Kosovske Mitrovice i Gračanica.

## Stanovništvo

## Reference
Bilince

**Bilince** ( ili *Bilinica*; do 1975. godine ***Bilinca***, ) je naselje u opštini Gnjilane na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Bilince površine 1.569 ha. Na desetak kilometara od Gnjilana nalazi se srpsko-albansko selo Bilince. U selu je porušena crkva nepoznatog svetitelja, a na brdu Kaljaja, iznad naselja, ruševine nekog velikog manastira.

## Poreklo stanovništva po rodovima
Podaci iz 1929
  
**Srpski rodovi**:
* Strušković (1 k., Sv. Arhanđeo), starosedeoci iz Zakošnika.

* Stambolići (2 k., Sv. Nikola), starosedeoci iz Selišta.
 
* Velikići (14 k., Sv. Arhanđeo), preseljeni iz Mučibabe u Zaskošnik.

* Gajtanići (10 k., Sv. Arhanđeo), doseljeni sa Velikićima iz Mučibabe.

* Jovinci (10 k., Sv. Nikola), doveo ih beg Kumardžija iz Lopardinca kod Bujanovca za sluge.

**Arnabaški rodovi**:
* Munišović (16 k.) i Ljamić (12 k.) od fisa Beriš, doveo ih beg Kumardžija iz Mučibabe, a u Mučibabu su doseljeni sa Kosova iz sela Matičana.

* Kuknica (9 k.), od fisa Beriš: preseljeni iz Karadaga, iz Ranatovca oko 1850. godine.

## Demografija

Naselje ima albansku etničku većinu.
Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 686
* popis stanovništva 1953. godine: 704
* popis stanovništva 1961. godine: 766
* popis stanovništva 1971. godine: 753
* popis stanovništva 1981. godine: 701
* popis stanovništva 1991. godine: 635

## Reference
Babljak (Uroševac)

**Babljak** () je naselje u opštini Uroševac na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Babljak površine 368 ha. U selu je u nemanjićko vreme postojala pravoslavna crkva. Godine 1455, kada je rađen turski katastarski popis- defter, selo Babljak je imalo 7 srpskih kuća i pravoslavnog popa. Za vreme austrijskih pohoda krajem 17. i početkom 18. veka crkva je sa celim selom bila razorena. Kasnije su je seljani obnovili i posvetili je Sv. Trojici.

Do rata na Kosovu i Metohiji u selu je živelo preko 300 Srba u 60 domaćinstava, koji su tokom rata napustili selo. Prvi Srbi povratnici su se vratili u selo 2004. godine i zatekli opljačkano selo i porušene kuće. Do 2012. godine u selo se vratilo 30-ak Srba, a obnovljeno je 56 kuća.
## Poreklo stanovništva po rodovima

Podaci iz 1931

Selo je od HIH veka bilo čiflik nekih Imeraginih iz Prištine. Sada u selu nema starinaca, jer se na čifliku stanvništvo smenjivalo.

**Srpski rodovi**:
* Denić ili Dzrzda (1 k., Sv. Nikola). Preseljeni početkom XIX veka iz Livađa.
* Orloćevi (4 k., Sv. Arhanđeo). Doseljeni od istoimenog roda iz Vrbeštice u Sirinićkoj Župi oko 1840. godine za sluge. Dalja starina im je u Gusinju.
* Šindari (2 k., Sv. Arhanđeo). Doseljeni sredinom XIX veka od istoimenog roda iz Jažinca u Sirinićkoj Župi za sluge.
* Prljinčevići (5 k., Sv. Nikola).

## Demografija

Naselje je mešovito srpsko - albansko.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 302
* popis stanovništva 1953. godine: 330
* popis stanovništva 1961. godine: 361
* popis stanovništva 1971. godine: 370
* popis stanovništva 1981. godine: 388
* popis stanovništva 1991. godine: 451

## Reference
Belica (Istok)

**Belica** () je naselje u opštini Istok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Belica površine 1045 ha. U pisanim izvorima selo Belica se prvi put pominje 1485. godine, kada je rađen turski popis. Tada je imalo 25 srpskih domaćinstava. U selu se nalazi crkva Lazarica, kraj koje se na Vidovdan (28. juna) održava sabor. Stariji patron crkve je bio Sveti Đorđe. Crkva je verovatno podignuta u 14. veku. Potom je bila razorena, pa je obnavljana u 16, 17. i 18. veku. Stručna obnova izvršena je 1966-68. godine. Oko crkve su ostaci starog srpskog groblja. U albanskom delu sela su očuvani ostaci jednog crkvišta za koje se ne zna kome je bilo posvećeno i kada je crkva srušena.

## Demografija

Naselje ima albansku etničku većinu, do 1999. godine u selu je bilo oko 70% Srba.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 388
* popis stanovništva 1953. godine: 419
* popis stanovništva 1961. godine: 529
* popis stanovništva 1971. godine: 586
* popis stanovništva 1981. godine: 566
* popis stanovništva 1991. godine: 494
Belo Polje (Istok)

**Belo Polje** () je naselje u opštini Istok na Kosovu. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Belo Polje površine 444 ha.

## istorija
Selo je podeljeno na srpsko i albansko naselje. Prvi put pominje u povelji srpskog kralja Stefana Uroša I, izdatoj 1254/64. godine. U srpskom Belom Polju postoje ostaci pravoslavne crkve na mestu zvanom Crkvenjak. Po predanju, tu se nalazio manastir sa crkvom Sv. Spasa.

## Demografija
Naselje ima albansku etničku većinu, do 1999. godine u selu je bilo oko 50% Srba.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 175
* popis stanovništva 1953. godine: 189
* popis stanovništva 1961. godine: 239
* popis stanovništva 1971. godine: 247
* popis stanovništva 1981. godine: 283
* popis stanovništva 1991. godine: 293
Barane (Peć)

**Barane** () je naselje u opštini Peć na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Barane površine 603 ha. U vreme turskog popisa iz 1485. godine u Baranima je bilo preko 50 srpskih kuća, a postojao je i istoimeni manastir koji je već tada bio opusteo. U selu postoji mesto gde je nekada bilo srpsko groblje.

## Demografija

Naselje ima albansku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 834
* popis stanovništva 1953. godine: 813
* popis stanovništva 1961. godine: 909
* popis stanovništva 1971. godine: 1169
* popis stanovništva 1981. godine: 1140
* popis stanovništva 1991. godine: 1119
Belo Polje (Peć)

**Belo Polje** (alb. ***Bellopojë***) je naselje u opštini Peć na Kosovu. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Belo Polje površine 2883 ha.

## Historija

U turskom popisu iz 1485. godine u selu je zabeleženo ukupno 129 hrišćanskih obveznika, među kojima su poimence pomenuta dva pravoslavna popa i jedna kaluđerica udovica.

U selu i njegovoj neposrednoj okolini postoje ostaci triju crkava. Prva je Crkva Vavedenja presvete Bogorodice, o kojoj nema nikakvih pisanih dokumenata. Jedini podatak koji vremenski određuje podizanje prvobitne crkve u 14. vek je pominjanje sela Belo Polje, u Povelji Stefana Dečanskog iz 1327. godine, kao i nadgrobna mermerna ploča sa uklesanim natpisom iz 14. veka naknadno ugrađena u pod crkve. Oko crkve se nalazi staro groblje sa nekoliko nadgrobnih spomenika u vidu kamenih krstova. Starija crkva je porušena u nekom od perioda turske okupacije. Nova crkva je podignuta 1868. godine, na temeljima starije crkve, angažovanjem dečanskog arhimandrita Kirila Andrejevića, a uz materijalnu pomoć tadašnje ruske carice Marije Aleksandrovne. U crkvi se nalazila i zbirka od 30 ikona, neproučenih i neobjavljenih, sa
natpisima na srpskoslovenskom i grčkom jeziku, a ima i natpisa na arabici i turskom jeziku. Ova crkva je 1964. godine registrovana kao spomenik kulture . Crkva je paljena 1999. godine, a 2013. su stručnjaci čistili njene freske.

Ostaci druge crkve, koja je verovatno bila posvećena Bogojavljenju, nalaze se iznad sela, na brdu zvanom Krst. Iznad sela su i ostaci pećine Careve stolice, za koju predanje kaže da je bila isposnica neke carice.

Mada je u ovom naselju bilo većinsko srpsko stanovništvo, sa oko 300 kuća i 1200 stanovnika, tokom 1999, većinsko stanovništvo je „napustilo“ Belo Polje. Već 2003. godine organizovan je njihov nadgledani povratak, zašta su izgrađene 73 nove kuće, koje su zatim zapaljene od strane albanskih demonstranata u martovskom pogromu Srba 2004. Zapravo, u dva navrata su spaljeni celo selo, crkva i školski objekat. Za ovaj zadnji je planirano da se uredi i osposobi. Povratnici su pretežno starije osobe, njih oko 60, odnosno sada u selu ima oko 20 srpskih porodica. U zadnjih par godina rođene su dve bebe, kojima se zajednica ponosi. Povratnici međutim i dalje žive u strahu i pod pretnjama.
## Infrastruktura i organizacija
Mesto ima dobru vezu sa gradom, električnu, vodovodnu i kanalizacionu mrežu. Postoji lekarska ambulanta i organizovane su lekarske posete jednom nedeljno. Ljudi pretežno žive od socijalne pomoći, penzija i manjim delom od poljoprivrede. Mnogi često putuju za Srbiju i nemaju stalan boravak u ovom naselju. Ovo  prigradsko naselje Peći je na oko dva kilometra jugozapadno od grada.

## Demografija

Naselje je do 1999. godine imalo 90% srpskog i crnogorskog stanovništva.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 588
* popis stanovništva 1953. godine: 672
* popis stanovništva 1961. godine: 883
* popis stanovništva 1971. godine: 1496
* popis stanovništva 1981. godine: 772
* popis stanovništva 1991. godine: 971

## Izvori
Banjska (Zvečan)

**Banjska** () je naselje u opštini Zvečan na Kosovu i Metohiji.

## Geografija
Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Banjska površine 1766 ha. Banjska se nalazi na 12 kilometara severno od Zvečana i 4 kilometra od magistralnog puta Kosovska Mitrovica – Kraljevo. Banjska se nalazi i na trasi puta Carigrad - Dubrovnik popločanog kamenom poznatim kao kaldrma.

## Historija
Teritorija koju danas zauzima naselje Banjska pominje se još u doba Rimljana (I vek p. n. e.) i pretpostavke ukazuju na to da su oni u to vreme koristili postojenje termomineralne izvore u lekovite svrhe. U toku velike seobe naroda, vizantijski izvori i kasnija arheološka istraživanja potvrđuju prisustvo slovenskog stanovništva od doseljavanja na Balkansko poluostrvo i njihovo naseljavanje Kosova (VI – VII vek) pa sve do kraja srednjeg veka.

Poseban razvoj mesta u istoriji Banjska beleži se izgradnjom manastira, zadužbine Kralja Milutina u periodu od 1313. do 1317. godine. Monumentalno zdanje sa crkvom Sv. Stefana, trpezarijom bibliotekom, manastirskim konacima i platom carskom Banjska je počela da propada dolaskom Turaka vrlo rano posle 1389. godine. U izvorima se pominje da je u prvoj polovini XV veka požar zahvatio crkvu i knjige, a u drugoj polovini ovog veka manastir i naselje je opusteo i sve do 1912. godine je živelo malo srpskog stanovništva i oko 200 domaćinstava turskog porekla. Nakon Prvog svetskog rata u Banjskoj se značajno povećao broj srpskog stanovništva.

Banjska je veoma često menjala svoj status (varošica- grad - selo) pa je tako do 1956. godine bila opština u sastavu Zvečanskog sreza za naselja: Banjska, Banjska Reka, Banjski Suvi Do, Bresnica, Valač, Vilište, Grižani, Izvori, Jankov Potok, Joševik, Kamenica, Kula, Lipovica, Lovac, Lozište, Lokva, Meki Do, Oraovica, Rudine (iz današnje opštine Zvečan) i naselja Vojmisliće, Žarevi, Junake, Kozarevo, Paruci i Šipovo iz današnje opštine Zubin Potok. Od tada delovi opštine zapadno od Bresnice (Žerovnica, Banov Do, Lokva, Lipovica, Rujište, Kozarevo i druga naselja) se pripajaju opštini Kosovska Mitrovica, a Banjska ostaje sa mesnom kancelarijom i dobija status sela i od tada počinje stagnirati u svakom pogledu razvoja.

U naselju postoji objekat: pošte, mesne kancelarije, ambulante, banja (bazeni kupatila sa kadama i deo za smeštaj gostiju), objekat restorana, stari hotel i sanatorijum (objekti vezani za banjski kompleks su danas u veoma lošem stanju). Banjska ima poseban vodovod. Većina domaćinstava ima fiksne telefone.

Naselje ima osnovnu školu „Banović Strahinja“.

## Demografija

Naselje ima srpsku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 81
* popis stanovništva 1953. godine: 129
* popis stanovništva 1961. godine: 253
* popis stanovništva 1971. godine: 308
* popis stanovništva 1981. godine: 355
* popis stanovništva 1991. godine: 331
* opštinska procena 2011. godine: 465

## Povezano
* Manastir Banjska
Berivojce

**Berivojce** () je naselje u opštini Kosovska Kamenica na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Berivojce površine 812 ha. Prvi put selo Berivojce se pominje u turskom popisu iz 1455. godine. Tada je imalo 22 srpska domaćinstva. Verovatno je imalo i crkvu, jer se pominje pravoslavni pop. Na tri kilometra zapadno od sela nalazi se crkva Globarica, Ćelija Globarička ili crkva Svetog Jovana koja se prvi put pominje u zapisu patrijarha Pajsija, početkom 17. veka.
Iznad ulaza u naos crkve sačuvani su delovi ktitorskog natpisa iz kojeg se vidi da je bilo više ktitora. Crkva je stručno konzervirana i obnovljena 1966/67. godine, ali je ostala usamljena i bez opsluženja.

## Demografija

Naselje ima etnički mešovito.
Broj stanovnika na popisima:
* popis stanovništva 1948. godine: 696
* popis stanovništva 1953. godine: 773
* popis stanovništva 1961. godine: 979
* popis stanovništva 1971. godine: 1003
* popis stanovništva 1981. godine: 1465
* popis stanovništva 1991. godine: 1520

## Nacionalni sastav

### Popis [[1981]].

### Popis [[1971]].

### Popis [[1961]].

## Izvori
* http://pod2.stat.gov.rs/ObjavljenePublikacije/G1991/pdf/G19914018.pdf Savezni zavod za statistiku i evidenciju FNRJ i SFRJ, popis stanovništva 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. i 1991. godine
Bela Crkva (Orahovac)

**Bela Crkva** () je naselje u opštini Orahovac na Kosovu. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Bela Crkva površine 1096 ha.

## Historija
 
Pod današnjim imenom selo se prvi put pominje 1327. godine, u povelji Stefana Dečanskog manastiru Hilandaru. U selu su ostaci nekoliko hrišćanskih crkava. Najstarija je ranovizantijska crkva posvećena Sv. Vračima, uz koju je otkopana nekropola iz 12. veka. Druga je crkva Sv. Ilije, koja se pominje u Dečanskoj hrisovulji iz 1330. godine. U zaseku Popovići, koji je u 19. veku prešao u muslimansku veru, nalazila se crkva Sv. Jelene. Na brežuljku poviše sela postojala je i crkva posvećena Sv. Arhanđelu, u narodu poznatija kao Sveti Ranđo. Do godine 1975. u Beloj Crkvi kod Orahovca bilo je 30 srpskih kuća.

## Demografija

Naselje ima albansku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 620
* popis stanovništva 1953. godine: 680
* popis stanovništva 1961. godine: 874
* popis stanovništva 1971. godine: 1336
* popis stanovništva 1981. godine: 1797
* popis stanovništva 1991. godine: 2299
Banjica (Istok)

**Banjica** () je naselje u opštini Istok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Banjica površine 316 ha.

## Historija
Prema turskom popisu iz 1455. godine u selu je bilo oko 30 srpskih kuća, na čelu sa seoskim popom. Na prostoru bogatom termalnim vodama, na Banjskom brdu nalaze se ostaci ranohrićanske crkve. Tamo je prilikom iskopavanja otkriven sakralni kompleks: kripta sa dve ozidane grobnice i još jednom pokrivenom pločama. U šutu su pronađeni delovi rimske are posvećene Silvanu i deo stele sa ornamentikom u vidu kantarosa iz koga izlaze dve grane loze. Otkriven je i novac Konstancija II. Veruje se da je kripta podignuta u 4. i trajala je i u 5. veku, a u njoj su sahranjivani stanovnici iz obližnjeg naselja. Lokalitet je registrovan je kao spomenik kulture 1967. godine.

## Napomene

## Demografija

Naselje ima albansku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 403
* popis stanovništva 1953. godine: 455
* popis stanovništva 1961. godine: 485
* popis stanovništva 1971. godine: 612
* popis stanovništva 1981. godine: 710
* popis stanovništva 1991. godine: 794

## Reference
Biluša

**Biluša** () je naselje u opštini Prizren na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Biluša površine 984 ha. U pisanim izvorima selo se prvi put pominje 1308/9. godine, u povelji kralja Stefana Milutina kojom se manastir Sv. Dimitrija u Biluši prilaže hilandarskom pirgu Hrusiji. Lokalitet ovog manastira, o kome govori Milutinova darovnica, do danas nije utvrđen. U blizini sela, na mestu koje se zove Kaluđerski krš, još se nalaze ostaci nekadašnje isposnice. Sedamdesetih godina 19. veka ruski konzul u Prizrenu zapisao je da je u selu Biluši zatekao srpski živalj, ali da neće proći ni deset godina kada će srpski jezik tu postati tuđim.

## Demografija

Naselje ima albansku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 664
* popis stanovništva 1953. godine: 728
* popis stanovništva 1961. godine: 804
* popis stanovništva 1971. godine: 1002
* popis stanovništva 1981. godine: 1241
* popis stanovništva 1991. godine: 1363
Banjski Suvi Do

**Banjski Suvo Do** (često samo **Suvi Do**; ) je naselje u opštini Zvečan na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Banjska površine 1766 ha. Selo Banjska Suvi Do nalazi se na 15 kilometara severno-zapadno od Zvečana i 3 kilometra od Banjske u podnožju planine Cerovik na obroncima Rogozne. Većinom su kuće grupisane. Za ovo selo je malo pouzdanih podataka jer se ne pominje u istorijskim spisima i o njemu se veoma malo zna, a po narodnom predanju u selo je došla krajem XVIII veka jedna porodica i od nje potiču svi kasniji žitelji ovog sela. Posle Drugog svetskog rata do ukudanja opštine Banjska broj stanovnika je bio u porastu, ali od tada broj stanovnika sela se smanjuje i ostala su staračka domaćinstava. Nema asfaltnog puta, a malo kuća ima vodovod, praktično selo će ostati bez stanovnika. 

Selo sada sluzi samo za jagnjece brigade. 

## Demografija

Naselje ima srpsku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 105
* popis stanovništva 1953. godine: 106
* popis stanovništva 1961. godine: 99
* popis stanovništva 1971. godine: 89
* popis stanovništva 1981. godine: 46
* popis stanovništva 1991. godine: 51
* opštinska procena 2011. godine: 4
Banjska Reka

**Banjska Reka**, arhaično **Bištanska Reka** () je naselje u opštini Zvečan na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Banjska površine 1766 ha. Selo Banjska reka nalazi se na 15 kilometara severno od Zvečana i 3 kilometra od Banjske u podnožju planine Rogozne, uvučeno u dolini istoimene reke. Većina kuća je grupisana u zaseoke sa leve strane toka reke. Za ovo selo je malo pouzdanih podataka, ali je po narodnom predanju postojalo uz sačuvani običaj „nošenja krsta“ u izmenjenom obliku posle zabrane Turaka da se u Manastiru Banjska obavljaju pravoslavni obredi. Povećanje broja srpskog stanovništva, kao i kod većine sela ovog prostora bilo je krajem XVIII veka. Posle Drugog svetskog rata do ukidanja opštine Banjska broj stanovnika je bio u porastu, ali od tada broj stanovnika sela se smanjuje i ima dosta staračkih domaćinstava. Selo nema školu, deca odlaze u osnovnu školu „Banović Strahinja“ u Banjskoj. Nema asfaltnog puta, a malo kuća ima vodovod i malo je fiksnih telefona.

## Demografija

Naselje ima srpsku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 146
* popis stanovništva 1953. godine: 161
* popis stanovništva 1961. godine: 151
* popis stanovništva 1971. godine: 115
* popis stanovništva 1981. godine: 67
* popis stanovništva 1991. godine: 50
* opštinska procena 2011. godine: 57
Banov Do

**Banov Do** arhaično **Bando** () je naselje u opštini Zvečan na Kosovu i Metohiji.

## Geografija
Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Banov Do površine 379 ha, po opštinskim podacima 367 ha. Selo Banov Do nalazi se na 5 kilometara severozapadno od Zvečana u podnožju planine Rogozne, uvučeno u dolini Kozarevske reke. Većina kuća je podignuta sa leve starne toka Kozarevske reke i pripada grupi starih srpskih naselja.

## Historija
Pominje se u Svetostefanskoj povelji kralja Stefana Milutina iz 1313. godine kao „ Banje Polje“. Narodno predanje ime sela vezuje za Stahinjića Bana, a i u turskom popisu iz 1455. godine popisano je 17 hrišćanskih kuća, a popisani su vinogradi. U kasnijim popisima pominje se kao *Dol* sa tri hrišćanske kuće. Selo je posle velike seobe 1690. godine opustelo i po narodnim predanja u ovom selu povećanje broja srpskog stanovništva započinje krajem XVIII veka vraćanjem ljudi na svoja vekovna ognjišta. Selo nema školu, deca odlaze u osnovnu školu „Sveti Sava“ u Žirovnici.

Od 1978. godine do sela postoji asfaltni put izgrađen samodoprinosom građana i kojim je selo povezano sa Zvečanom, a od pre nekoliko kroz naselje prolazi asfaltni put koji povezuje opštine Zvečan i Zubin Potok. Selo je povezano na gradski vodovod, a delovi imaju seoske vodovode. Većina domaćinstava ima fiksne telefone. U selu postoji Crkva posvećena Svetom Caru Konstantinu i Carici Jeleni po raspoloživim podacima iz 14. veka koja je tri puta rušena i obnavljana.

## Demografija

Naselje ima srpsku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 155
* popis stanovništva 1953. godine: 167
* popis stanovništva 1961. godine: 230
* popis stanovništva 1971. godine: 223
* popis stanovništva 1981. godine: 220
* popis stanovništva 1991. godine: 180
* opštinska procena 2011. godine: 260
Bellea

**Bellea** (srpskohrvatski: *Belaje*; ćirilica: Белаје), selo na Kosovu u općini Deçani.
 	
## Stanovništvo

## Reference
Batusha (Gjakova)

**Batusha** (srpskohrvatski: *Batuša*; ćirilica: Батуша), selo na Kosovu u općini Gjakova.
 
## Geografija
Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Batuša površine 943 ha. 

## Historija
Godine 1330. srpski kralj Stefan Dečanski je selo i seosku crkvu Sv. Nikole darovao manastiru Dečanima, čiji je bio ktitor. Selo se spominje uU turskom popisu iz 1485. godine.

## Stanovništvo

## Reference
Berevce

**Berevce** () je naselje u opštini Štrpce, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.

## Poreklo stanovništva po rodovima
Podaci iz 1938:

* Đurići (13 kuća, Sv. Nikola), starosedeoci.
* Mutavdžići (1 kuća, Sv. Nikola), starosedeoci.
* Šarkočevići (13 kuća, Sv. Nikola) su nepoznate starine.
* Kovačevići (11 kuća, Vavedenje), doseljeni iz okoline Kačanika.
* Popovići (6 kuća), Krpačevići (4 kuća) i Boškoći (5 kuća): sva tri roda slave sv. Dimitrija. Starinom su iz Crne Gore, odakle su se preselili u Mušutište u Metohiji, pa odatle u Berevce krajem XVIII veka. Imaju zajedničko poreklo sa Popovićima iz Gornje Bitinje.

## Demografija

 
       
## Povezano
* Štrpce

## Reference

## Vanjske veze
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)

__BEZSADRŽAJA__
Bare (Kosovska Mitrovica)

**Bare** () su naselje u opštini Kosovska Mitrovica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.

## Stanovništvo

 

## Reference
Bakshia

**Bakshia** (srpskohrvatski: *Bakšija*; ćirilica: Бакшија), selo na Kosovu u općini Obiliqi.
 	
## Stanovništvo

## Reference
Bardhi i Madh

**Bardhi i Madh** (srpskohrvatski: *Veliki Belaćevac*; ćirilica: Велики Белаћевац) je selo na Kosovu u općini Kosovo Polje.

## Stanovništvo

## Reference
Baballoqi

**Baballoqi** (srpskohrvatski: *Babaloć*; ćirilica: Бабалоћ), naselje na Kosovu u općini Deçani.
	
## Stanovništvo

## Reference
Baks (Srbica)

**Baks** () je naselje u opštini Srbica, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.

## Stanovništvo

 

## Reference
Bardhi i Vogël

**Bardhi i Vogël** (srpskohrvatski: *Mali Belaćevac*; ćirilica: Мали Белаћевац) je naselje u općini Kosovo Polje, na Kosovu.
 
## Stanovništvo

## Reference
Batllava

**Batllava** (srpskohrvatski: *Batlava*; ćirilica: Батлава), naselje na Kosovu u općini Podujeva.
	
## Geografija
Nalazi se na istoimenoj reci, na kojoj je podignuta brana kojom je napravljeno Batlavsko jezero.

## Stanovništvo

## Reference
Bellopoja (Podujeva)

**Bellopoja** (srpskohrvatski: *Belo Polje*; ćirilica: Бело Поље), naselje na Kosovu u općini Podujeva.
 	
## Stanovništvo

## Reference
Banulla

**Banulla** (srpskohrvatski: *Bandulić*; ćirilica: Бандулић), selo na Kosovu u općini Lipjani.

## Geografija
Nalazi se oko 17 km od Prištine.

## Stanovništvo

## Reference
Balince (Vučitrn)

**Balince** () je naselje u opštini Vučitrn, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.

## Stanovništvo

## Reference

## Povezano
* Opština Suva Reka
Baćka

**Baćka** () je naselje u opštini Gora na Kosovu i Metohiji. Po zakonima privremenih institucija Kosova ovo naselje je u sastavu opštine Dragaš. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Baćka površine 373.88 ha. Baćka je goransko selo udaljeno 6 do 7 kilometara od Dragaša, smešteno na maloj zaravni iznad strmih strana duboke doline Leve reke na čijoj je desnoj strani selo Dikance. 

## Znamenitost
Na severnoj strani sela postoji stablo graba starog nekoliko stotina godina koje seljani zovu *gabor* i kazuju da je to najstarije drvo u Gori, staro oko 400 godina.Drvo GABOR je unisteno od strane nesavesnog komsije koji je sipao vrelu vodu u koren drveta da se ne bi drvo vise razvijalo i tako  temelj svoje kuce.Ovo nedelo poznatog pocinioca nikada nije dokazano. 

## Demografija

Naselje ima goransku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 222
* popis stanovništva 1953. godine:
* popis stanovništva 1961. godine: 259 
* popis stanovništva 1971. godine: 311
* popis stanovništva 1981. godine: 381
* popis stanovništva 1991. godine: 210
Belobrod

**Belobrod** ili **Belobrad** je seosko naselje u opštini Prizren, u Opoljskoj župi. Nalazi se sa desne strane reke Opolje na nadmorskoj visini od oko 1000 m. U Belobrodu živi oko 1.250 stanovnika (120 porodica). Omladina čini oko 50% stanovništva. Postoji visoka stopa nezaposlenosti.

Ukupan broj registrovanih zaposlenih je 183 od kojih 118 radi u javnom sektoru i 65 u privatnom sektoru. Većina stanovništva se bavi primitivnom poljoprivredom ili poljoprivrednim delatnostima (više od 60%). Postoji jedan broj ljudi samozaposlenih putem privatnih inicijativa. Ova situacija je dovelo do toga da najmanje polovina porodica u selu šalje najmanje jednu osobu u inostranstvo na rad (319 ljudi sada žive i rade u inostranstvu), što predstavlja glavni izvor prihoda za porodice u Bellobrodu. Određen broj porodica je takođe migriralo, uglavnom ka Prizrenu i Prištini, u potrazi za poslom.
Brnjak

**Brnjak** (kod lokalnog stanovništva uobičajeni su i nazivi Brnjaci i Brnjake) je naselje u opštini Zubin Potok na Kosovu i Metohiji.

## Geografija
Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Brnjak površine 2.981 ha. Nekada jedno od najvećih sela Ibarskog Kolašina, i nalazi se u slivu Brnjačke reke koja teče sa obronaka Mokre Gore. Nalazi se 25&nbsp;km zapadno od Kosovske Mitrovice. Delovi naselja su Bašča, Ćukovac, Popoviće, Jakovljeviće, Švikoviće... ovo su razbacani delovi koji zajedno čine Brnjak.

## Historija
Zbog puta koji je vodio iz Metohije u dolinu Raške i zbog neposredne blizine Jeleč grada (Jelenin Grad), Brnjak je postao jedno od važnijih naselja u Kolašinu. U Brnjacima, na mestu poznatom kao Jerinjino Selo ili Jelač Do je bio dvorac kraljice Jelene Anžujske, žene kralja Uroša I i majke kralja Milutina i kralja Dragutina. Kao dvor Jelenin Brnjaci se pominju već od 1267/68.
U okviru dvorca je bila čuvena kraljičina škola za vaspitavanje mladih devojaka. U mestu *Krnje* otkriveni su ostaci crkve i groblja u njenoj blizini. Drugi ostaci su vezani za Sastavce na razvođu Brnjačke i Oklačke reke pri samom ušću u Ibar. Tu je verovatno živela Kraljica Jelena, jer su otkriveni ostaci zgrada vrlo velikih dimenzija. U turskom popisu iz 1455. godine kaže se da Brnjak ima 30 srpskih kuća. Prema zapisima iz kasnijeg turskog doba, u blizini manastira Svetog Petra Koriškog i njegove isposnice pronađene su mošti ovog pustinjaka i svetitelja. U selu se nalazila crkva Sv. Nedelje od koje su danas ostale samo ruševine.
Selo je visećim mostom koji prelazi preko jezera Gazivode povezano sa magistralnim putem Ribariće-Kosovska Mitrovica na kojem je i kontrolni punkt i administrativni prelaz MUP Srbije. Posle oslobađanja od turske vlasti mesto je u sastavu Zvečanskog okruga, u srezu mitrovičkom, u opštini brnjačkoj i 1912. godine ima 473 stanovnika (zajedno sa zaseocima: Sašče, Dobrići, Jeremići, Popovići, Ćukovac i Švikovići). U periodu 1952-1955. godina Brnjak je bio sedište **Opštine Brnjak** u sastavu Zvečanskog sreza za današnja naseljena mesta: Babiće, Banja, Brnjak, Vitakovo, Vukojeviće, Gornje Varage, Dragalica, Klečke, Oklace i Preseka. Ukidanjem opštine Brnjak njena teritorija je ušla u sastav opštine Zubin Potok.

## Demografija

Naselje ima srpsku etničku većinu.
Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 531
* popis stanovništva 1953. godine: 560
* popis stanovništva 1961. godine: 550
* popis stanovništva 1971. godine: 472
* popis stanovništva 1981. godine: 272
* popis stanovništva 1991. godine: 207

## Reference

## Literatura
* 

## Vanjske veze

* RTRS: Pucnjava na Brnjaku, 26.07.2011. 
* RTRS: Dramatično na sjeveru Kosova, 26.07.2011.
Borčane

**Borčane** je naselje u opštini Leposavić na Kosovu i Metohiji. Površina katastarske opštine Borčane gde je atar naselja iznosi 7.888 ha. Pripada mesnoj zajednici Sočanica. Selo se nalazi 6 km istočno od Sočanice, i 23 kmjugoistočno od Leposavića. Zahvata prostor Borčanske visoravni koja je oivičena planinskim visovima Kopaonika. 
Po položaju i nadmorskoj visini 1138m Borčane spada u planinska sela. To je kraj prostranih pašnjaka pogodnih za gajenje ovaca i krupne stoke. Stanovništvo živi od stočarskih proizvoda mleka, sira, kože i vune. Ratarski proizvodi daju niske prinose pa ima manjih njiva pod raži, ovsom i krompirom.
Prema teritoriji koju zauzima Borčane spada među najveća sela u opštini. Borčne je van svih važniji komunikacija. Postoji put koji iz Sočanice vodi do sela i dalje do planinskog venca Šatorice. Planinski venac Šatorice je nadmorske visine 1750m čija je površina 2286 ha, od čega je pod šumom 1154 ha, a 1132 ha čine livade i pašnjaci. Borčane se prvi put pominje u Svetostefanskoj hrisovulji srpskog kralja Stefana Milutina iz 1315. godine.
Borčane je imalo osnovnu školu koja je radila punih 47 godina, da bi u septembru 1995. godine, zbog malog broja učenika prestala da funkcioniše.

## Demografija
* popis stanovništva 1948: 402
* popis stanovništva 1953: 474
* popis stanovništva 1961: 562
* popis stanovništva 1971: 483
* popis stanovništva 1981: 214 
* popis stanovništva 1991: 80

U selu 2004. godine živi 71 stanovnik i broji 33 domaćinstva. Uglavnom su staračka domaćinstva. Većina stanovništva je odseljena za Kragujevac. U Borčanu žive rodovi: Aksentijevići, Janićijevići,Vasiljevići, Simići, Dimitrijevići, Isailovići, Radenkovići, Petrovići, Milanovići, Blagojevići, Spasojevići, Milentijevići, Milenkovići, Radosavljevići, Nikolići, Mitrovići, Gaići, Matići. Doseljeni su rodovi: Anđelkovići, Nikolići i Radenkovići.
Iz sela Borčane potiče Tomo Radosavljević, autor pet romana: Godine užasa, Ciganče, Janičar, Osveta i Suđenje bogovima.
Borova (Leposavić)

**Borova** je naselje u opštini Leposavić na Kosovu i Metohiji. Površina katastarske opštine Borova gde je atar naselja iznosi 939 ha. Pripada mesnoj zajednici Lešak. Selo se nalazi 10 km severno od Leposavića, sa leve strane Ibra. Oko šireg seoskog atara su naselja: Beluće, Potkomlje i Gulije, sa zaseocima Drenovom i Jezerinama. Zapadno od sela su brda Spasevica i Gulijsko brdo (553 m), a na jugu i jugozapadu su Strmac (538 m) i Ravni (610 m). Srednja nadmorska visina sela je 538 metara. Seoskim i asfaltnim putem preko mosta na Ibru, selo je povezano sa Leškom i glavnom saobraćajnicom koja prolazi Ibarskom dolinom. Naziv sela je fitonim i potiče od četinarskog drveta bor. Nije isključena mogućnost da naziv sela potiče od muškog imena Boro (antroponim), verovatno ime starešine roda ili osnivač sela.

## Demografija
* popis stanovništva 1948: 253
* popis stanovništva 1953: 276
* popis stanovništva 1961: 304
* popis stanovništva 1971: 264
* popis stanovništva 1981: 195
* popis stanovništva 1991: 298

U naselju 2004. godine živi 305 stanovnika i broji 74 domaćinstava. Današnji rodovi su: Veljovici,     Minići,  Ivanovići, Petrovići,, Markovići, Vučićevići, Vasiljevići, Petrovići, Ćirkovići, Anisijevići, Stefanovići, Radojevići, Uroševići, Avramovići, Stojanovići, Simonovići,Milosavljevici, Radosavljevici, Tomovici, Vuletici.
Bube

**Bube** su naselje u opštini Zubin Potok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Bube površine 1.315 ha. Istorijski i geografski pripada Ibarskom Kolašinu. Naselje je na južnim obroncima Rogozne. Selo leži na prostranoj površi-visoravni ispod Bubskog Šiljka (1.282 m). Bube imaju 2 zaseoka. 
Nekada je ovo selo bilo sedište *Bubske knežine*, po naselju se nalaze ostaci iz prošlosti, jer se na Bubskom Šiljku vide ostaci neke građevine ili utvrđenja, okolo su ostaci nekih drugih građevina ukrašenih reljefom. Posle oslobađanja od turske vlasti mesto je u sastavu Zvečanskog okruga, u srezu mitrovičkom, u opštini lučko-rečkoj i 1912. godine ima 132 stanovnika (zajedno sa zaseocima: Kopiloviće, Dražinoviće i Kijevce).

## Demografija

Naselje ima srpsku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 191
* popis stanovništva 1953. godine: 209
* popis stanovništva 1961. godine: 226
* popis stanovništva 1971. godine: 190
* popis stanovništva 1981. godine: 109
* popis stanovništva 1991. godine: 68
Burlate

**Burlate** (istorijski nazivu su i Burlete i Burlati) su naselje u opštini Zubin Potok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Bube. Istorijski i geografski pripada Ibarskom Kolašinu. Naselje je na južnim obroncima Rogozne. Naziv sela potiče od starijeg stanovništva sela, koje po svoj prilici nije bilo slovenskog porekla. Selo je podeljeno na dva zaseoka: Sovrliće i Kušoviće, koje odvajaju Radovo i Đurovo Brdo. Sovrlići se nalaze ispod Sovrlskog Krša (1.047 m), na strmoj padini ka Varaškoj reci, i okrenuti su ka selu Gornje Varage, Kušovići su sa suprotne strane i okrenuti su ka Štitskom potoku. Selo od Ibra i jezera Gazivode odvaja visok breg Kozarnik (841 m). Lošim planinskim putem selo je povezano za magistralni pravac Ribariće-Kosovska Mitrovica. Posle oslobađanja od turske vlasti mesto je u sastavu Raškog okruga, u srezu deževskom, u opštini rajetićskoj i 1912. godine ima 103 stanovnika.

## Demografija

Naselje ima srpsku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 81
* popis stanovništva 1953. godine: 92
* popis stanovništva 1961. godine: 89
* popis stanovništva 1971. godine: 85
* popis stanovništva 1981. godine: 97
* popis stanovništva 1991. godine: 75
Bojnoviće

**Bojnoviće** (sreće se i naziv Bojinoviće ili Bojnovići) je naselje u opštini Zubin Potok na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Češanoviće. Istorijski i geografski pripada Ibarskom Kolašinu. Naselje je na južnim obroncima Rogozne. Nalazi se na blagoj kosi iznad površi brda Moravca. Naziv naselja je vezan za ime starijeg stanovništva koje je u njemu živelo. Ostaci tog starijeg stanovništva su *Latinsko groblje* u Bojnovićkom Polju. Stanovništvo je doseljeno iz obližnjih sela Zagrađa i Babudovice. Posle oslobađanja od turske vlasti mesto je u sastavu Raškog okruga, u srezu deževskom, u opštini rajetićskoj i 1912. godine ima 23 stanovnika.

## Demografija

Naselje ima srpsku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 33
* popis stanovništva 1953. godine: 59
* popis stanovništva 1961. godine: 65
* popis stanovništva 1971. godine: 59
* popis stanovništva 1981. godine: 28
* popis stanovništva 1991. godine: 24
Boževce

**Boževce** () je naselje u opštini Kosovska Kamenica na Kosovu i Metohiji. Po zakonima samoproglašene Republike Kosovo naselje se nalazi u sastavu opštine Ranilug. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Boževce površine 828 ha. Na ataru sela se nalazi srednjovekovna tvrđava Prilepac.

## Demografija

Naselje ima srpsku etničku većinu.
Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 638
* popis stanovništva 1953. godine: 691
* popis stanovništva 1961. godine: 774
* popis stanovništva 1971. godine: 793
* popis stanovništva 1981. godine: 643
* popis stanovništva 1991. godine: 436

## Nacionalni sastav

### Popis [[1981]].

### Popis [[1971]].

### Popis [[1961]].

## Izvori
* http://pod2.stat.gov.rs/ObjavljenePublikacije/G1991/pdf/G19914018.pdf Savezni zavod za statistiku i evidenciju FNRJ i SFRJ, popis stanovništva 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. i 1991. godine
Donja Budriga

**Donja Budriga** () je naselje u Opštini Gnjilane, Kosovo i Metohija, Republika Srbija.

## Geografija
Nalazi se na oko 6&nbsp;km jugozapadno od grada Gnjilana. Naseljeno je isključivo srpskim stanovništvom. Na vrhu jednog brega pod imenom Glavičica nalazi se ruševina stare pravoslavne crkve. U selu postoji osmogodišnja škola koja nosi ime srpskog prosvetitelja i reformatora Dositeja Obradovića.

## Historija
Selo je staro i u selu ima mnogo starosedeoca. U opštem delu kod postanka nasilja je izneto, da se Budrezi pominju kao množina u doba kneza Lazara. Selo je vrlo davno bilo na mestu „Selište“. Odatle je preseljeno, kako kažu, što su im se deca davila u Moravi, a po jednoj priči i zato, što se voda rasplinjavala kad su ovu reku nekada zatvarali u Ugljarskoj Klisuri. Dok je selo bilo u Selištu, na mestu gde je sada selo, bio je lug koji je prokrčio neki gospodar Mitar i tu otvorio bunar. Po njegovu amanetu seoska preslava je Mitrovdan.

## Poreklo stanovništva po rodovima
Podaci iz 1929

* Vlajkovića (2 k. Sv.Jovan) starosedeoci.
* Stevići (1 k. Sv. Nikola) , došli iz  Gnjilana 1750.-e
* Živkovići (2 k., Sv. Jovan), starosedeoci.
* Dejanovići (7 k., Sv. Jovan), starosedeoci.
* Popovići (5 k., Sv. Jovan), star
* Urdarci (4 k., Sv. Jovan), starosedeoci.
* Bojkovići (7 k., Sv. Jovan), starosedeoci.
* Janjići (5 k., Sv. Petka), starosedeoci.
* Palivetrići (2 k., Sv. Nikola), starosedeoci.
* Magdini (2 k., Sv. Đorđe Alimpije), doseljeni iz Vitine oko 1810. godine.
* Kulajdžija (1 k., Sv. Đorđe), preseljen iz Devaje oko 1830. godine. Prezime je dobio što je kao sluga stanovao u begovskoj kuli.
* Popijarci (3 k., Sv. Arhanđeo), starosedeoci. Bili su preseljeni u Šilovo, vratili se oko 1830. god. Popijarcima su prozvani što im je neki predak mnogo pio.
* Adži-Perci (2 k., Sv. Đorđe), preseljeni od istoimenog roda iz Pasjana oko 1860. god. Starinom su iz Nosalja.
* Šijaci (3 k., Sv. Jovan), preseljeni iz Vitine oko 1860. god.
* Bajković (1 k., Sv. Nikola), preseljeni iz Domorovca oko 1860. god. na miraz kod Popovića.
* Ivković (1 k., Sv. Jovan), preseljen oko 1870. god. iz Vitine kao sluge.
* Jancići (3 k., Sv. Nikola), preseljeni iz Žegre oko 1890. godine od zuluma. Starinom su iz Vlaštice, kao i njihovi srodnici u Pasjanu.
* Livočki (1 k., Sv. Nikola), preseljen iz Donjeg Livoča oko 1890. god.
* Kamišević (1 k., Sv. Đorđe Alimpije), preseljen iz istoimenog roda kao sluge iz Pasjana početkom 20. veka. Starina im je u Donjoj Šipašnici kod Kosovske Kamenice.
* Daravci (2 k., Sv. Nikola), preseljeni iz Žegre kao sluge. Starinom su iz Vladova.
* Kostić (1 k., Mitrovdan), preseljen iz istoimenog roda iz Pasjana kao sluge 1905. god. Starinom su iz okoline Kosovske Mitrovice.
* Dišljenković (1 k., Sv. Nikola), doseljen iz Prizrena 1918. godine kao bakalin.
* Prezimena koja se javljaju u selu su: Stojanović, Stojković, Sentić, Stanković, Simić, Savić, Janković, Jovanović, Antonijević, Anđelković, Aksić, Panajotović, Mitrović, Đorđević, Vasić, Živković, Ljubisavljević i druga.

## Značajne osobe
* Blagoje Savić, srpski pesnik i pripovedač

## Reference

## Vanjske veze
* Facebook strana
Brzance

**Brzance** je naselje u opštini Leposavić na Kosovu i Metohiji. Površina katastarske opštine Borčane gde je atar naselja Brzance iznosi 7.888 ha. Pripada mesnoj zajednici Sočanica. Brzance je granično selo leposavske opštine prema opštini Kosovska Mitrovica. Nalazi se 15 km istočno od Sočanice odnosno 25 km jugoistočno od Leposavića. Po geografskom položaju spada u red planinskih sela sa prosečnom nadmorskom visinom 1177m. 
S obzirom da je udaljeno od važnijih puteva, a sa istočne strane zagrađenog planinom može se reći da Brzance spada u zabačena sela. 

## Demografija
* popis stanovništva 1948: 206
* popis stanovništva 1953: 242
* popis stanovništva 1961: 271
* popis stanovništva 1971: 220
* popis stanovništva 1981: 112 
* popis stanovništva 1991: 53

U selu 2004. godine živi 34 stanovnik. Uglavnom su staračka domaćinstva. U Brzancu žive rodovi: Anđelkovići, Aleksići, Leventijevići, Miladinovići, Milutinovići, Petrovići, Stefanovići, Janićijevići, Jankovići.
Bistrica (Leposavić)

**Bistrica** je naselje u opštini Leposavić na Kosovu i Metohiji. Bistrica se prvi put pominje 1315. godine, u Svetostefanskoj hrisovulji kralja Stefana Milutina. Površina katastarske opštine Bistrica gde je atar naselja iznosi 1.499 ha. Sedište mesne zajednice Bistrica. Nalazi se na 24 km severno od Leposavića, sa obe strane Bistričke reke. Oko sela su granična naselja Mure i Novo Selo (opština Raška), Ćirkoviće i Jarinje. Naselje je razbijenog tipa.
Seoskim putem je povezano sa glavnom saobraćajnicom koja ide dolinom Ibra. U selu se nalazi osnovna četvororazredna škola i Mesna kancelarija.
Naziv sela je hidronim; potiče od čiste, bistre i bele penušave reke koja protiče kroz selo. Na današnjem groblju vide se ostaci temelja stare crkve.

## Demografija
* popis stanovništva 1948: 122
* popis stanovništva 1953: 116
* popis stanovništva 1961: 212
* popis stanovništva 1971: 142
* popis stanovništva 1981: 65 
* popis stanovništva 1991: 50

U selu 2004. godine živi 54 stanovnika i broji 18 domaćinstava. Današnje stanovništvo čine rodovi: Milutinovići, Gašići, Stanići, Janoševići, Blagojevići, Karanovići.
Bob (Kačanik)

**Bob** () je naselje u opštini Kačanik na Kosovu i Metohiji. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Bob površine 433 ha. Selo je udaljeno nepun kilometar od naselja Kačnik. Staro selo je uništeno u Austrijsko-turskom ratu 1689/90. godine. Na mestu koje se zove Kiša (Crkva) nalaze se ostaci crkvene građevine koja je imala dve faze gradnje: stariju - ranoviznatijsku, i noviju - iz srpskog poznog srednjeg veka (14 -15. vek). Uz crkvu je i staro groblje.

## Demografija

Naselje ima albansku etničku većinu.

Broj stanovnika na popisima:

* popis stanovništva 1948. godine: 387
* popis stanovništva 1953. godine: 450
* popis stanovništva 1961. godine: 528
* popis stanovništva 1971. godine: 627
* popis stanovništva 1981. godine: 1070
* popis stanovništva 1991. godine: 1134
Bradashi

**Bradashi** (srpskohrvatski: *Bradaš*; ćirilica: Брадаш), naselje na Kosovu u općini Podujeva.
 	
## Geografija
Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske opštine Bradaš površine 1606 ha. 

## Historija
Nekada veliko naselje Bradaš kod Podujeva pominje se prvi put u turskom popisu iz 1455. godine. Nekada je Bradaš imao tri crkve, dok danas postoji samo jedno crkvište. Zna se da je u 19. veku sa najveće bradaške crkve uziman materijal, koji je dovlačen za zidanje velike Pašine vodenice. Ostaci druge dve crkve sada seljacima služe kao majdani kamena.

## Stanovništvo

## Reference