open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
17. venecijanski filmski festival

**17. izdanje [[Venecijanski filmski festival|Međunarodne smotre filmske umjetnosti u Veneciji]]** () je bio filmski festival održan u Veneciji od 28. augusta do 9. septembra 1956. godine.

Na njemu nije bila dodijeljena glavna nagrada, odnosno Zlatni lav. Kup Volpi su osvojili francuski glumac Bourvil za nastup u filmu *[[La Traversée de Paris (film)|La Traversée de Paris]]* i austrijska glumica Maria Schell za nastup u filmu *[[Gervaise (film)|Gervaise]]*.

## Nagrade
* Kup Volpi:
** najbolji glumac - Bourvil - (*[[La Traversée de Paris (film)|La Traversée de Paris]]*)
** najbolja glumica- Maria Schell - (*[[Gervaise]]*)
** poseban spomen - *[[Street of Shame|Ulica srama]]* - (Kenji Mizoguchi), *[[The Captain from Köpenick (1956 film)|Kapetan iz Köpenicka]]* - (Heinz Rühmann), *[[Suor Letizia]]* - (Anna Magnani), *[[L'impero del sole]]* - (Franco Bernetti, Mario Craveri, Ubaldo Marelli, Giovanni Raffaldi), *[[Torero (film)|Torero]]* - (Carlos Velo), *[[The Immortal Garrison|Besmrtni garnizon]]* - (Zahar Agranenko & Eduard Tise), *[[Calle Mayor]]* - (Betsy Blair), *[[The Burmese Harp (1956 film)|Burmanska harfa]]* - (Kon Ichikawa), *[[Calle Mayor]]* - (Juan Antonio Bardem)
* Nagrada za novi film
** najbolji film - Juan Antonio Bardem - (*[[Calle Mayor]]*)
** najbolji glumac - Heinz Rühmann - (*[[The Captain from Köpenick (1956 film)|Kapetan iz Köpenicka]]*)
** najbolja glumica - Maria Schell - (*[[Gervaise (film)|Gervaise]]*)
* Nagrada San Giorgio
** *[[The Burmese Harp (1956 film)|Burmanska harfa]]* (Kon Ichikawa)
* Nagrada FIPRESCI 
** *[[Calle Mayor]]* (Juan Antonio Bardem)
** *[[Gervaise]]* (René Clément)
* Nagrada OCIC
** *[[Calabuch]]* (Luis García Berlanga)
** Poseban spomen - *[[The Burmese Harp (1956 film)|Burmanska harfa]]* (Kon Ichikawa)
* Nagrada Pasinetti
** *[[Attack (film)|Attack]]* (Robert Aldrich)

## Reference

## Vanjske veze
* 1956 Venice Film Festival at IMDB
* Venice Film Festival 1956
* Venice Film Festival 1956
Attack!

***Attack*** (), također poznat i pod naslovom ***Attack!***, je američki crno-bijeli ratni film snimljen 1956. u režiji Roberta Aldricha, koji je također bio producent. Predstavlja adaptaciju teatarskog komada *Fragile Fox* Normana Brooksa. Radnja se događa u Belgiji krajem 1944. godine neposredno pred i za vrijeme Ardenske kontraofenzive. Protagonisti su pripadnici američke vojne jedinice koji se osim o neprijatelju moraju brinuti o kapetanu Cooneyu (čiji lik tumači Eddie Albert), kukavičkom, nesposobnom i tiranskom komandantu zbog koga su stradali mnogi njihovi drugovi. *Attack* je zbog kontroverznog sadržaja - prije svega toga što je američki vojni oficir prikazan kao negativac - izazvao nezadovoljstvo Ministarstva obrane, koje je Aldrichu odbilo pružiti logističku i drugu pomoć, te ga natjeralo da film uz nizak budžet snima u studijima RKO i Universal Pictures. Usprkos toga, *Attack* je imao komercijalni uspjeh, i danas se smatra jednim od klasičnih ostvarenja žanra.

## Uloge

* Jack Palance ... Por. Joe Costa
* Eddie Albert ... Kap. Erskine Cooney
* Lee Marvin ... Potpuk. Clyde Bartlett
* William Smithers ... Por. Harold "Harry" Woodruff
* Robert Strauss ... Redov Bernstein
* Richard Jaeckel ... Redov Snowden
* Buddy Ebsen ... Narednik Tolliver
* Jon Shepodd ... Kaplar John Jackson
* Peter van Eyck ... SS kapetan
* James Goodwin ... Redov Ricks
* Steven Geray ... Otto, njemački podoficir

## Reference

## Vanjske veze

* 
* "Universal Backlot"
La Traversée de Paris

***La Traversée de Paris***  () je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1956. u režiji Claudea Autant-Lare. Predstavlja adaptaciju romana *Traversée de Paris* Marcela Ayméa, a po žanru je mješavina drame i komedije. Radnja je smještena u Pariz za vrijeme njemačke okupacije u Drugom svjetskom ratu, a protagonisti - koje tumače Bourvil i Jean Gabin - su dva neznanca koji, sticajem okolnosti, jedne noći zajedno moraju dostaviti meso nabavljeno na crnoj burzi te prolaze kroz brojne pustolovine. U *La Traversée de Paris* se u ulozi piljara pojavljuje Louis de Funès, koji će sa Bourvilom kasnije tvoriti uspješni komičarski tandem. Bourvil je za svoju ulogu osvojio Kup Volpi na venecijanskoj Mostri.

## Uloge
*Jean Gabin : Grandgil, slikar
*Bourvil : Marcel Martin, nezaposleni taksist
*Louis de Funès : Jambier, piljar
*Jeannette Batti : Mariette Martin, Marcelova supruga
*Jacques Marin : gazda u restoranu
*Robert Arnoux : Marchandot, mesar
*Georgette Anys : Lucienne Couronne, proizvođač kave
*Jean Dunot : Alfred Couronne, vlasnik
*Monette Dinay : Mrs Jambier, l'épicière
*René Hell : otac Jambier
* Myno Burney : Angèle Marchandot, la bouchère, charcutière
* Harald Wolff : njemački komandant (van špice)
* Bernard Lajarrige : policajac
* Anouk Ferjac : la jeune fille lors de l'alerte (van špice)
* Hubert Noël : le gigolo arrêté (uncredited)
* Béatrice Arnac : prostitute (uncredited)
* Jean/Hans Verner : le motard allemand
* Laurence Badie : la serveuse du restaurant
* Claude Vernier : le secrétaire allemand de la Kommandantur
* Hugues Wanner : le père de Dédé

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* La Traversée de Paris (1956) at the *Films de France*
Irački dinar

**Irački dinar** (ISO 4217: **IQD**, ) je valuta Iraka. Dijeli se na 1000 filsa i izdaje ga Iračka centralna banka.

Irački dinar predstavljen je 1931. kada je zamijenio indijsku rupiju. Dinar je bio vezan za britansku funtu sve do 1959. godine, otkad se tečaj veže uz američki dolar. Nakon Zaljevskog rata, dinar vrlo brzo gubi na vrijednosti, tako da već 1995. godine jedan američki dolar vrijedi 3000 iračkih dinara. Trenutno irački dinar nije konvertibilan za druge valute.

U opticaju se nalaze novčanice od: 50, 250, 500, 1000, 5000, 10000 i 25000 dinara.

## Vanjske veze

* Coalition Provisional Authority and the Iraqi dinar
Tamirij

**Tamirij** () bio je, u grčkoj mitologiji, slavni pevač iz Trakije, sin pesnika Filamona i nimfe Argiope. 

## Mitologija
Tamirij je bio toliko drzak da se hvalio kako peva bolje i od samih Muza, a kad su ga ove pobedile u nadmetanju održanom u Doriju kraj Pila, kaznile su ga tako što su ga oslepile i oduzele mu glas.

Prema kasnijem predanju, Tamirij se s Muzama pre nadmetanja dogovorio da će mu one, u slučaju njegove pobede, podariti ljubav, odnosno da ga, u slučaju njegova poraza, mogu kazniti po svojoj volji. Kad su Muze pobedili i oslepile ga, Tamirij je razbio liru i bacio je u reku, koja se od tada naziva Balira (Βαλύρα, od βάλλειν = odbaciti i λύρα = lira). I nakon smrti Timarij u podzemnom svetu ispašta zbog svoje arogancije, a Polignot ga je na knidskoj riznici u Delfia naslikao kako duge kose i brade sedi pokunjeno, dok mu se pored nogu nalazi odbačena lira sa slomljenim vratom i pokidanim žicama. 

Timarija je njegova majka Argiopa rodila i odgojila kad se već rastala od Filamona i preselila se Odrišanima u Trakiju. Kao Timarijev otac spominje se i Endimionov otac Etlije, a kao majka jedna od Muza ― Erato ili Melpomena.

Prema Diodoru Sicilijskom, Timarij je bio učenik čuvenog pevača Lina, koji je podučavao i Herakla i Orfeja. Osim talentom za muziku, bio je obdaren i velikom lepotom, a pričalo se da je bio zaljubljen u Hijakinta i da je bio prvi muškarac koji je voleo muškarce. Kasnije se pričalo da je Orfejeva majka Menipa bila Tamirijeva kći i da je slavni pevač Muzaj bio njegov sin.

Sofokle je napisao tragediju *Tamirij*, koja nije sačuvana, a u kojoj je sam pisac tumačio ulogu nesrećnog pevača. Priča o Tamirijevoj kazni u podzemnom svetu bila je obrađena u izgubljenom epu pod naslovom *[[Minijada]]*, koji se pripisivao Prodiku Fojekaninu.

## Reference

## Literatura
*
*

## Vanjske veze
*Myth Index - Thamyris 
__NOTOC__
Polimela

**Polimela** () ime je nekoliko žena u grčkoj mitologiji.

*Polimela, kći File, kralja Efire u Tesprotiji. Ona je Hermesu rodila sina Eudora, koji će se boriti u trojanskom ratu. Kasnije se udala za Aktorovog sina Ehekla.

*Polimela, kći Eola, boga vetrova. Ona se zaljubila u Odiseja dok je ovaj boravio na dvoru njegon oca. Nakon Odisejevog odlaska otac ju je hteo kazniti zato što je predala svoju ljubav strancu, ali ju se spasio njen brat Dior, koji je od svog oca zatražio da mu dopusti da se oženi Polimelom, u skladu s običajem da se deca bogova vetrova međusobno žene i udaju.

*Polimela, kći Aktorova, prva supruga Pelejeva i majka Polidorina. Prema drugima, Polimela je bila Pelejeva kći, Menetijeva supruga i Patroklova majka.

*Polimela, koja je Testoru rodila Kalhanta.

*Polimela, kći Autolikova i jedna od žena koja se spominje kao Jasonova majka.

## Reference

## Literatura
*

## Vanjske veze
*Myth Index - Polymela 
__NOTOC__
Laomedont (mitologija)

**Laomedont** () bio je, u grčkoj mitologiji, kralj Troje, sin Ilov i Euridikin, jedan od Dardanovih potomaka. Za vreme njegove vladavine Troja je izrasla u moćnu državu, koja se prostirala do tračke reke Peneja. 

## Mitologija
Kao Laomedontova supruga spominje se više žena ― Strimo (ili Rojo), Plakija, Toja, Zeuksipa ili Leukipa. Laomedont je imao mnoge sinove i kćeri, od kojih su neki stekli veliku slavu ― Prijam, Titon, Lampo, Klitije, Hiketaon i Bukolion. Pseudo-Apolodor spominje i tri Laomedontove kćeri ― Hesionu (ili Tejaniru), Kilu i Astiohu, no drugi izvori umesto njih navode Etilu, Medesikastu i Prokleju. Prema Cecesu, Prijama je rodila Leukipa, a Titona Roja ili Strimo, kći Skamandrova. Bukoliona mu je rodila nimfa Kaliba. Diktis Krićanin dodaje i Timeta popisu Laomedontovih sinova.

Zevs je Posejdona i Apolona zbog neke njihove neposlušnosti kaznio time što su dugo godina morali da služe Laomedontu i da njegov grad utvrde bedemima. Oni su poslušno izvršavali Laomedontove naloge, a Apolon je i čuvao njegovu stoku na planini Idi. Međutim, kad su odradili kaznu, Laomedont ih je, umesto da ih nagradi, oterao iz Troje uz pretnju da će ih baciti u okove i pretvoriti u robove. Prema drugoj verziji, Posejdon i Apolon su služili Laomedonta da bi iskušali, a kad ih je ovaj lišio nagrade, Apolon je na Troju poslao kugu, a Posejdon strašnu morsku neman koja je gutala ljude i životinje. Da bi umirio gnev bogova, Laomedont je, po savetu proročišta, morskom čudovištu morao žrtvovati svoju kćer Hesionu. Kad je ona već bila prikovana za hrid, Laomedont je objavio da će njenom oslobodiocu dati svoje božanske konje, koje je Zevs nekada dao Laomedontovom dedi Troju kao naknadu za to što mu je oteo Ganimeda. 

Hesionu je tad oslobodio Herakle, koji se upravo vraćao sa svog pohoda protiv Amazonki, no prevrtljivi Laomedont odbio mu je dati obećanu nagradu. Stoga je Herakle došao pred Troju sa šest lađa, osvojio grad i uz Telamonovu pomoć ubio Laomedonta i sve njegove sinove, osim Prijama. Hesiona se udala za Telamona. Laomedontov je grob pokazivan blizu Skejskih vrata i verovalo se da je Troja sigurna sve dok taj grob stoji neokrnjen.

## Genealogija

## Reference

## Literatura
*
*

## Vanjske veze
*Myth Index - Laomedon 
__NOTOC__
Eurinoma (Nisova kći)

**Eurinoma** () bila je, u grčkoj mitologiji, kći megarskog kralja Nisa te majka Belerofonta, koga je rodila bogu Posejdonu. Prema *[[Katalog žena|Katalogu žena]]*, koji se u antici pripisivao Hesiodu, sama boginja Atena podučila je Eurinomu ručnom radu. Sizif je pokušao Eurinomi ukrasti njenu stoku, no umešao se Zevs i sprečio krađu. Ali, zato je Sizif uspeo da pridobije Eurinomu za brak s njegovim sinom Glaukom, za koga je Eurinoma pošla voljom Atene. Međutim, kako je Zevs odlučio da Sizif neće imati nikakvog poroda, Eurinoma je vodila ljubav s Posejdonom i rodila mu Belerofonta.

## Reference
Eurinoma

**Eurinoma** (, od εὐρύς = širok + νομός = paša ili νόμος = zakon) ime je nekoliko žena u grčkoj mitologiji.
#Eurinoma (Okeanida), titanka, kći Okeana i Tetije, pripadnica generacije bogova koja je vladala svetom pre olimpskih božanstava.
#Eurinoma ili Eurimeda, kći megarskog kralja Nisa, koja je Posejdonu rodila Belerofonta i bila udata za Glauka, sina Sizifova.
#Eurinoma, koja je babilonskom kralju Orhamu rodila Leukoteju, u koju se zaljubio bog Helije.
#Eurinoma ili Kleofila, supruga arkadskog kralja Likurga i majka Amfidamantova, Epohova, Ankejeva i Jasova. Kao njeno ime navodi se i Antinoja.
#Eurinoma, kći Ifitova i majka argivskog kralja Adrasta, koga je rodila Talaju.
#Eurinoma, jedna od Penelopinih sluškinja u *[[Odiseja|Odiseji]]*.
#Eurinoma, sluškinja Harmonijina.
#Eurinoma, žena s Lemna. Boginja Fama posetila ju je prerušena u njenu prijateljicu Neeru kako bi je obavestila da je njen suprug Kodro vara s jednom Tračankom.
#Eurinoma, drugo ime za Ejdoteju, kćerku Protejevu.
#Eurinoma, kći Asopova i majka Ogigije, koga je rodila Zevsu, prema jednom poznoantičkom izvoru.

## Reference
Eurinoma (Okeanida)

**Eurinoma** () bila je, u grčkoj mitologiji, titanka, kći Okeana i Tetije, pramajke bogova i svih živih bića. Eurinoma je Zevsu rodila harite i rečnog boga Asopa.

## Mitologija
Eurinoma je s Ofionom vladala svetom sve dok ih s prestola nisu svrgli Kron i Reja. Kad je Hera tek rođenog Hefesta bacila s Olimpa u Okean, prihvatile su ga na dnu mora Tetija i Eurinoma. Eurinoma je pomogla i Dionisu kad ga je progodnio trački kralj Likurg.

Na Peloponezu je Eurinoma uživala božanske počasti, i to u jednom svetilištu blizu Figalije, čiji su stanovnici verovali da je "Eurinoma" jedan od Artemidinih nadimaka. Tu se nalazila i njena kultna statua od drveta, koja je Eurinomu do kukova prikazivala kao ženu, a naniže kao ribu.

## Gravesova hipoteza
Britanski pesnik Robert Graves u svojoj knjizi *[[Grčki mitovi (Robert Graves)|Grčki mitovi]]* dao je maštovitu konstrukciju "pelaškog mita o postanju sveta", u kojem Eurinoma zauzima centralno mesto kao stvoriteljica i "boginja svega". Prema Gravesovoj konstrukciji, Eurinoma je naga izašla iz Haosa te razdvojila more od neba kako bi mogla plesati na morskim talasima. Uhvatila je severac, protrljala ga rukama i tako zagrejala *[[pneuma|pneumu]]* te spontano stvorila zmiju Ofiona, koji je potom vodio ljubav s njom. U obliku golubice iznad talasa izlegla je kosmičko jaje i zatim ga dala Ofionu da ga drži toplim tako što će se sedam puta omotati oko njega sve dok se jaje nije raspolovilo, nakon čega su iz njega izašle "sve stvari koje postoje ... sunce, mesec, planete, zvezde, zemlja s planinama i rekama, drvećem, biljkama i živim bićima". Na tlu Arkadije od Ofionovih zuba nastali su Pelazgi, nakon što ga je Eurinoma prignječila petom, izbila mu zube i bacila ga s planine Olimpa jer se hvalio da je on zaslužan za postanak svih stvari. Nakon toga Eurinoma, čije ime Graves tumači kao "velika lutalica", stvara Titane i Titanke za svako nebesko telo: Teju i Hiperiona za Sunce; Febu i Atlanta za Meseca; Metidu i Koeja za Merkur; Tetidu i Okeana za Veneru; Dionu i Krija za Mars; Temidu i Eurimedonta za Jupitera; te Reju i Krona za Saturna.

Klasičari su u potpunosti odbacili ovu Gravesovu hipotezu kao maštovitu pesničku konstrukciju, koja spada u domen "autorove lične mitologije".

## Reference

## Literatura
*
*
__NOTOC__
Sennen Joyū

japanski je anime humorni dramski film iz 2001. koji je režirao Satoshi Kon a napisao Kon i Sadayuki Murai. Radnja se odvija oko ostarjele japanske glumice, Chiyoko Fujiwara, koja jednom obožavatelju priča svoju životnu priču radi potrebe snimanja dokumentarnog filma, ali se pritom scene iz njenog života miješaju sa scenama iz filmova u kojima je glumila. Kritike su uglavnom bile pohvalne. Bio je to drugi Konov dugometražni film, te je nastavio uspješnu karijeru u anime branši. Uzor za fiktivnu glavnu junakinju bile su stvarne japanske glumice: Setsuko Hara i Hideko Takamine.

## Radnja

Jedan stari japanski filmski studio se ruši, a dokumentarni filmaš Genya Tachibana to uzima kao izvrsnu priliku da krene u potragu za slavnom japanskom glumicom, 70-godišnjom Chiyoko Fujiwara, koja je prije 30 godina iznenada prekinula svoju filmsku karijeru te se povukla iz javnosti. Zajedno sa kamermanom, Kyojijom, ju pronalazi u njenom domu, i ona pristaje na intervju. Ona Genyu priča o svojem životu, pri čemu se crtice iz njene mladosti često miješaju sa vrlo sličnim scenama iz filmova u kojima je glumila. Dok je još bila tinejdžerica, u kaosu Drugog svjetskog rata je naišla na mladog slikara, kojeg je tražila japanska vojska zbog toga što je bio disident. Prilikom posljednjeg susreta s njim u jednom skladištu, slikar je rekao da ključ, kojeg nosi oko vrata, predstavlja "ključ za najvažnije". Vojska je potom otkrila njegovo sklonište i on je pobjegao, ali je izgubio ključ. Chiyoko je uzela ključ i odlučila krenuti u potragu za njim. Pošto je sumnjala da je on otišao u Mandžuriju, prihvatila je ponudu jednog filmskog producenta i odigrala ulogu u jednom japanskom filmu koji se snimao baš na tim lokacijama.

Prolazile su godine, a Chiyoko je nastupala u raznim popularnim filmovima, u nadi da će ih slikar vidjeti i kontaktirati ju. Prilikom jednog snimanja, potres je razorio set filma, ali ju je spasio tada mladi Genya, koji je bio filmski asistent u nadi da će sresti svoj idol. Pri tome je Chiyoko izgubila svoj ključ i prekinula karijeru sa 40, jer je zaključila da više nikad neće sresti slikara. Genya je međutim našao ključ. Natrag u sadašnjosti, potres ponovno dovodi do kolapsa kuće, te Chiyoko ranjena odlazi u bolnicu. Na putu u bolnicu, Genya ispriča kamermanu da ga je davno kontaktirao umirovljeni vojnik koji mu je ispričao sudbinu slikara: vojnici su ga mučili do smrti. Genya je dakle cijelo vrijeme znao da Chiyokina ljubav nije preživjela rat, ali nije imao srca to joj priznati. U bolnici Chiyoko zahvali Genyi što joj je vratio ključ. Spremna na smrt, ona se prisjeća scene iz jednog SF filma u kojem je glumila astronautkinju koja odlazi u nepoznati svemir.

## Glasovne uloge
* Fumiko Orikasa - Chiyoko Fujiwara (tinejdžerica)
* Mami Koyama - Chiyoko Fujiwara (20 do 40 godina)
* Miyoko Shoji - Chiyoko Fujiwara (70 godina) 
* Shozo Iizuka - Genya Tachibana
* Masaya Onosaka - Kyoji Ida, kamerman
* Koichi Yamadera - Čovjek sa ključem

## Kritike

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* ''Millennium Actress'' na Anime News Network
* ''Millennium Actress'' na Rotten Tomatoes
Jobat

**Jobat** () bio je, u grčkoj mitologiji, likijski kralj, tast Pretov i Belerofontov.

## Mitologija

Jobatova kći Anteja (ili Stenebeja) bila je udata za mikenskog kralja Preta. Kad je na Pretov dvor stigao Belerofont, ona se zaljubila u njega i pokušala ga zavesti, no mladić ju je odbio. Stoga je ona Belerofonta oklevetala kod muža da je on zapravo hteo nju da zavede i tražila je od Preta da mladića ubije. Pret je poslao Belerofonta svom tastu Jobatu u Likiju sa zapečaćenim pismom u kome je pisalo da donosioca pisma treba ubiti. Jobat je odlučio da Belerofontu postavi zadatke za koje je mislio da ih je nemoguće izvršiti. Prvo ga je poslao da ubije strašnu Himeru, neman koja je živela u blizini glavnog grada Likije i koja je bljujući vatru ubijala svakog ko se približi njenom skrovištu. Belerofont je znao da ju je nemoguće ubiti sa zemlje, pa joj je zato uz pomoć krilatog konja Pegaza prišao iz vazduha, ubio je i odneo kralju Jobatu.  Iznenađeni Jobat poslao je onda Belerofonta da se bori protiv Solimljana, divljeg plemena u Likiji, a zatim i protiv Amazonki. Nakon što je i njih savladao, na povratku su ga iz zasede napali Likijci koje je Pret poslao da bi ga ubili, ali ih je Belerofont sve pobio. Videvši da ne može ubiti junaka, Jobat mu je pokazao Pretovo pismo i dao mu svoju kćer (Filonoju, Antikleju ili Kasandru) za ženu, a na samrti mu je ostavio i svoje kraljevstvo. 

Sofokle je napisao jednu tragediju pod naslovom *Jobat*, koja nije sačuvana.

## Reference

## Literatura
*
*
__NOTOC__
Nioba (Foronejeva kći)

**Nioba** () bila je, u grčkoj mitologiji, kći Foroneja i nimfe Teledike. Bila je prva smrtnica koju je voleo Zevs, kome je rodila Arga, eponimnog heroja grada Arga. U nekim se izvorima Nioba navodi i kao Pelazgova majka. Prema Pausaniji, stanovnici Arga su u njegovo doba pričali da je Nioba imala i kćer Melibeju, koja je kasnije prozvana Hlorida i čiji je kip načinio Praksitel za Letino svetilište u Argu.

Ovu Niobu ne treba mešati s poznatijom Niobom, koja je kažnjena zbog toga što se hvalila time što ima više dece od boginje Lete.

## Reference

## Literatura
*
*
* .
Jasen (razvrstavanje)

**Jasen** može biti:

* Jasen, biljka iz roda drvenastih skrivenosemenica
* Beli jasen, vrsta drveta
* Jasen (ime), srpsko muško ime

ili

* Jasen (Pljevlja), naselje u opštini Pljevlja, Republika Crna Gora
* Jasen (Trebinje), naselje u opštini Trebinje, Republika Srpska, BiH
* Jasen (Vlasenica), naselje u opštini Vlasenica, Republika Srpska, BiH
* Jasen (Istočna Ilidža), naselje u opštini Istočna Ilidža, Republika Srpska, BiH

## Povezano
* Jasenje
* Jasik
* Jasenova
* Jasenovo
* Jasenovac
* Jasenovik
Jasenova

**Jasenova** može biti:

* Jasenova (Teslić), naselje u opštini Teslić, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina
* Jasenova (Kolašin), naselje u opštini Kolašin, Crna Gora
* Jasenová (Dolný Kubín), naselje u okrugu Dolni Kubin, Žilinski kraj, Slovačka

## Povezano
* Jasen (razvrstavanje)
* Jasenovo (razvrstavanje)
* Jasenovac (razvrstavanje)
Bourvil

**André Bourvil**, rođen kao **André Robert Raimbourg** (27. jul 1917 - 23. septembar 1970) bio je francuski pjevač i glumac, najpoznatiji po komičnim ulogama u filmovima, a posebno onima gdje mu je partner bio Louis de Funes. Specijalnost su mu bile uloge malih i naivnih ljudi čija je prostodušnost svejedno kvarila planove prepredenih negativaca.

## Filmografija

* 1941 : *[[Croisières sidérales]]*
* 1945 : *[[La Ferme du pendu]]*
* 1946 : *[[Pas si bête]]*
* 1947 : *[[Le Studio en folie]]*
* 1947 : *[[Par la fenêtre]]*
* 1947 : *[[Blanc comme neige]]*
* 1948 : *[[Le Cœur sur la main]]*
* 1949 : *[[Le Roi Pandore]]*
* 1950 : *[[Miquette (1950 film)|Miquette]]* 
* 1950 : *[[Le Rosier de Madame Husson]]*
* 1950 : *[[Le Passe-muraille]]*
* 1951 : *[[Seul dans Paris]]*
* 1952 : *[[Le Trou normand]]*
* 1952 : *[[Cent francs par seconde]]*
* 1953 : *[[The Three Musketeers (1953 film)|Les Trois Mousquetaires]]*
* 1954 : *[[Si Versailles m'était conté ...]]*, rež. Sacha Guitry
* 1954 : *[[Poisson d'avril (film)|Poisson d'avril]]* (1954)
* 1954 : *[[Cadet-Rousselle]]*
* 1954 : *[[Le Fil à la patte]]*
* 1955 : *[[Les Hussards]]*
* 1956 : *[[La Traversée de Paris (film)|La Traversée de Paris]]*
* 1956 : *[[Le Chanteur de Mexico]]*
* 1958 : *[[Les Misérables (1958 film)|Les Misérables]]*, rež. Jean-Paul Le Chanois
* 1958 : *[[Le Miroir à deux faces]]*
* 1958 : *[[Sérénade au Texas]]*
* 1958 : *[[Un drôle de dimanche]]*
* 1959 : *[[Le Chemin des écoliers]]*
* 1959 : *[[Le Bossu (1959 film)|Le Bossu]]*
* 1959 : *[[La Jument verte]]*
* 1960 : *[[Captain Blood (1960 film)|Le Capitan]]*
* 1960 : *[[Fortunat]]*
* 1961 : *[[Tout l'or du monde]]*
* 1961 : *[[Le Tracassin|Le Tracassin ou les plaisirs de la ville]]* ("The Busybody", Alex Joffé) 
* 1962 : *[[Les Culottes rouges]]*
* 1962 : *[[Les Bonnes Causes]]*
* 1962 : *[[The Longest Day (film)|The Longest Day]]*
* 1962 : *[[Tartarin de Tarascon]]*
* 1962 : *[[Un clair de lune à Maubeuge]]*
* 1963 : *[[Le Magot de Josepha]]*
* 1963 : *[[Un drôle de paroissien]]*
* 1963 : *[[La Cuisine au beurre]]*
* 1964 : *[[La Grande Frousse]]*
* 1964 : *[[Le Corniaud]]* (The Sucker), rež. Gérard Oury
* 1965 : *[[Guerre secrète]]*
* 1965 : *[[La Grosse Caisse]]*
* 1965 : *[[The Wise Guys|Les Grandes Gueules]]* 
* 1966 : *[[La Grande Vadrouille]]*, rež. Gérard Oury
* 1966 : *[[Trois enfants dans le désordre]]*
* 1967 : *[[Les Arnaud]]*
* 1967 : *[[Les Cracks]]*
* 1968 : *[[La Grande Lessive]]*
* 1968 : *[[Le Cerveau]]* directed by Gérard Oury
* 1969 : *[[Monte Carlo or Bust]]* (*Gonflés à bloc*), rež. Ken Annakin
* 1969 : *[[The Christmas Tree (1969 film)|The Christmas Tree]]* (L'Arbre de Noël), rež. Terence Young
* 1969 : *[[L'Étalon]]*, rež.  Jean-Pierre Mocky
* 1970 : *[[Le Cercle rouge]]*, rež. Jean-Pierre Melville
* 1970 : *[[Le Mur de l'Atlantique]]* (Atlantic Wall), rež. Marcel Camus

## Reference

## Vanjske veze
*
*Biography Site 
*Bourvil on Encinematheque
Jasenje

**Jasenje** može da bude:

* Jasenje (Aleksinac), naselje u opštini Aleksinac, Republika Srbija
* Jasenje (Kozarska Dubica), naselje u opštini Kozarska Dubica, Republika Srpska, BiH
* Jasenje (Ugljevik), naselje u opštini Ugljevik, Republika Srpska, BiH
* Jasenje (Teočak), naseljeno mjesto u opštini Teočak, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH
* Jasenie (Brezno), naseljeni mjesto u okrugu Brezno, Banskobistrički kraj, Slovačka Republika

## Povezano
* Jasen (razvrstavanje)
L'Assommoir

**Jazbina** () je sedmi roman ciklusa Rugon-Makarovi francuskog pisca Emila Zole. Napisan je 1877. godine, a priča romana se odvija u siromašnim distriktima Pariza sa akcentom na analizu problematike zavisnosti od alkohola tadašnje pariske radničke klase. Smatra se Zolinim remek-djelom i bio je odskočna daska za Zolinu reputaciju širom Francuske i svijeta, sa značajnim komercijalnim uspjehom.

## Vanjske veze
* Jazbina na Projektu Gutenberg
Gervaise

***Gervaise*** je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1956. u režiji Renéa Clémenta. Predstavlja adaptaciju romana *[[L'Assommoir]]* Emilea Zole. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Maria Schell, je radnica u Parizu sredinom 19. vijeku, a radnja prikazuje probleme koje nastaju kada njen suprug (koga tumači François Périer) postane žrtvom alkoholizma. Schell je za svoju ulogu osvojila Kup Volpi na venecijanskoj Mostri.

## Uloge

* Maria Schell: Gervaise Macquart Coupeau, strpljiva i hrabra pralja
* François Périer: Henri Coupeau, Gervaisein suprug, krovopokrivač
* Suzy Delair: Virginie Poisson, stara suparnica koja mrzi Gervaise
* Armand Mestral: Lantier, Gervaisein bivši ljubavnik
* Jany Holt: Mme Lorilleux, Henrijeva temperamentna sestra
* Mathilde Casadesus: Mme Boche, kućepaziteljica
* Florelle: Maman Coupeau, Henrijeva stara majka
* Micheline Luccioni: Clémence, pralja koja radi sa Gervaise
* Lucien Hubert: Monsieur Poisson, a policijac i Virginiein muž
* Jacques Harden: Goujet, kovač, prijatelj Henrija i Gervaise
* Jacques Hilling: Monsieur Boche, kućepaziteljičin muž
* Hélène Tossy: Mme Bijard
* Amédée: Mes Bottes, Henrijev prijatelj u piću
* Hubert de Lapparent (kao Hubert Lapparent): Monsieur Lorilleux, proizvođač lanaca, muž Mme Lorilleux
* Rachel Devirys: Mme Fauconnier 
* Jacqueline Morane: Mme Gaudron
* Yvonne Claudie: Mme Putois
* Georges Paulais: Otac Bru
* Gérard Darrieu: Charles, pralac
* Pierre Duverger: Monsieur Gaudron
* Marcelle Féry: Vlasnik praone
* Denise Péronne: Pralja
* Simone Duhart: Trgovac ribom
* André Wasley: Otac Colombe
* Ariane Lancell: Adèle
* Aram Stéphan: gradonačelnik
* Georges Peignot: Monsieur Madinier
* Max Elbèze: Zidore
* Jean Relet: *sergent de ville* (policajac)
* Roger Dalphin: radnik
* Armand Lurville: predsjedatelj an saslušanju
* Jean Gautrat: Bec Salé
* Christian Denhez: Étienne, Gervaisein i Lantierov mlađi sin, u dobi od 8 godina
* Christian Férez: Étienne u dobi od 13 godina
* Patrice Catineaud: Claude, Gervaisin i Lantierov stariji sin, u dobi od 6 godina
* Chantal Gozzi: Nana, Gervaisina i Henrijeva kćer, u dobi od 5 godina
* Michèle Caillaud: Lalie
* Gilbert Sanjakian: sin Bochesovih u dobi od 6 godina
* Yvette Cuvelier: Augustine, šegrtkinja u praonici, u dobi od 13 godina
* Paul Préboist: član publike u kabareu
* Jacques Bertrand: predradnik u tvornici

## Povezano
*L'Assommoir

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Ulica srama

, također poznata i kao ***Crvena četvrt***, je japanski crno-bijeli igrani film snimljen 1956. u režiji Kenjija Mizoguchija, poznat kao posljednje ostvarenje njegove filmografije.

Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju romana *[[Susaki no Onna]]* književnice Yoshiko Shibaki. Radnja se događa u vrijeme tada aktualnih parlamentarnih debata o zakonu kojim bi se u Japanu zabranila dotada legalna prostitucija, odnosno prikazuje kako se ti događaji odražavaju na pet mladih žena zaposlenih u Dreamlandu, legalnom bordelu smještenom kraj tokijskog hrama Sensōji.

Godine 1974. je snimljen remake pod naslovom *[[Red Light District: Gonna Get Out]]* u režiji Tatsumija Kamashire.

## Uloge
* Machiko Kyō ... Mickey
* Ayako Wakao ... Yasumi
* Aiko Mimasu ... Yumeko
* Michiyo Kogure ... Hanae
* Kumeko Urabe ... Otane
* Yasuko Kawakami ... Shizuko
* Hiroko Machida ... Yorie
* Eitarō Shindō ... Kurazō Taya
* Sadako Sawamura ... Tatsuko Taya
* Toranosuke Ogawa ... Mickeyin otac
* Bontarō Miyake ... noćobdija
* Daisuke Katō ... predsjednik Udruženja vlasnika bordela
* Kenji Sahara

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* The Criterion Collection : ''Street of Shame''
Arg (argivski kralj)

**Arg** () bio je, u grčkoj mitologiji, kralj grada Arga i njegov eponimni heroj, sin Zevsa i Niobe, prve smrtnice s kojom je Zevs vodio ljubav, pa se stoga u nekim verzijama mita navodi i kao brat Pelazgov. To se, izgleda, slaže s podacima koji se navode u *[[Katalog žena|Katalogu žena]]*, koji se u antici pripisivao Hesiodu. Arg je kao vladar na Peloponezu nasledio svog dedu po majci, Apisa, sina Foronejevog, i svoje je kraljevstvo nazvao prema vlastitom imenu. Na jednoj sholiji kaže se da je Arg bio Apisov sin i naslednik. Hijeronim i Evsevije, pozivajući se na danas izgubljeno delo Kastora Rođanina, slažu se da je Arg, sin Zevsa i Niobe, bio naslednik Apisov te kažu da je vladao Argom sedamdeset godina.

Arg se oženio Euadnom, kćerkom Strimonovom i Neerinom, ili, prema drugima, Pejtom, kćerkom Okeanovom. Supruga mu je rodila šest sinova: Krijasa, Ekbasa, Jasa, Pirena, Epidaura i Tirinta. Prema Pausaniji, Argov je sin bio i Forbant, koji se u drugim izvorima spominje kao Krijasov sin.

Argov je grob pokazivan u gradu Argu još u doba Pausanije, koji spominje i jedan gaj u Lakoniji posvećen Argu, u kome je nekih pet hiljada Argivaca potražilo zaštitu kad su pretrpeli poraz od spartanskog kralja Kleomena, ali su svi izgoreli kad je kralj naredio helotima da zapale sveti gaj.

## Reference

## Literatura
*
*
* .
Piren (mitologija)

**Piren** （) ime je dve ličnosti u gčkoj mitologiji:

#Piren, otac Ijin, koji je tako nazvan u Pseudo-Hesiodovom *[[Katalog žena|Katalogu žena]]*, a inače se obično zove Inah. Bio je unuk Zevsa i Foronejeve kćeri Niobe, Argov i Euadnin sin, te brat Krijasov, Ekbasov, Epidaurov, Forbantov i Tirintov.
#Piren, sin korintskog kralja Glauka, Sizifova sina. Pirena je nehotice ubio njegov brat Belerofont. 

## Reference

## Literatura
*
*
Lidija Ruslanova

**Lidija Andrejevna Ruslanova** (; Čornivka, 27. 10. 1900. – Moskva, 21. 9. 1972.) bila je popularna glumica i pjevačica ruskih folk pjesama. Tijekom Drugog svjetskog rata, izvodila je pjesme za vojnike na fronti od 1941. Pjevala je i na stepenicama Reichstaga u Berlinu dok su dijelovi zgrade još gorili. Bila je prijateljica i maršala Žukova.

Usprkos popularnosti, i ona je postala žrtva zloglasnih Staljinovih hapšenja u SSSR-u: njen suprug, pukovnik Vladimir Krijukov, je uhićen i osuđen zbog tobožnje izdaje na 25 godina zatvora. I ona kao njegova supruga je osuđena 1948., i to na 10 godina zatvora, zbog navodnih veza sa SAD-om. Kada je poslala pismo u kojem je zatražila da se njen slučaj preispita, kazna joj je povišena na 25 godina. Tako je slavna zvijezda završila u gulagu, zajedno s milijunima drugih. Nakon Staljinove smrti, potpuno je rehabilitirana te puštena na slobodu. Nastavila je pjevati sve do svoje smrti 1973.

## Izvori

## Literatura
*
*
Wilhelm Voigt

**Friedrich Wilhelm Voigt** (13. februar 1849 - 3. januar 1922) bio je njemački obućar i profesionalni kriminalac, poznat po tome što je 16. oktobra 1906. godine, izdajući se za njemačkog carskog oficira, pod svoju komadnu uzeo grupu vojnika i sa njima okupirao gradić Köpenick, iskoristivši priliku da iz gradske blagajne otuđi 4000 maraka. Voigt je nedugo nakon toga uhvaćen i osuđen na četiri godine zatvora, ali je drskost sa kojom je izveo čin izazvalu veliku pažnju javnosti, kao i simpatije zbog kojih je dobio status narodnog junaka i nadimak **Kapetan iz Köpenicka** (). Dvije godine kasnije je njemački car Wilhelm II dao Voigta pomilovati, a nakon čega je on svoj pothvat unovčio izdajući knjigu memoara i držajući predavanja.

Slučaj Wilhelma Voigta je kasnije poslužio kao inspiracija brojnim umjetnicima, prije svega onima koji su u njemu vidjeli oličenje militarizma i bespogovornog slušanja autoriteta karakterističnih za Njemačku u prvoj polovici 20. vijeka. Među njima je najpoznatija komedija *[[Der Hauptmann von Köpenick (Zuckmayer)|Der Hauptmann von Köpenick]]* Carla Zuckmayera, koja je kasnije poslužila kao predložak za nekoliko igranih filmova.

## Vanjske veze

* Wilhelm Voigt: Captain von Köpenick (sniggle.net)
* The Captain of Kopenick (koepenickia.de)
* Köpenicki kapten (nukufilm.ee)
*
Carl Zuckmayer

**Carl Zuckmayer** (Nackenheim, 27. prosinca 1896. - Visp, Švicarska, 18. siječnja 1977.), njemački književnik.

Bio je dobrovoljac u Prvom svjetskom ratu, zatim student biologije. Surađivao je s Bertoldom Brechtom. Istaknuti je antifašist, pa nacisti zabranjuju izvođenje njegovih djela. Godine 1933. emigrirao je u Austriju, 1938. u Švicarsku, a 1939. u Ameriku. U svojem dramskom radu prošao je utjecaje od ekspresionizma do nadrealizma, a svjetski uspjeh postigao je dramom "***Vražji general***", koja je snažna kritika njemačkog militarizma.

## Djela
* *Veseli vinograd*
* *[[Der Hauptmann von Köpenick (Zuckmayer)|Kapetan zapovijeda u Köpenicku]]*
* *Ulla Winblad*
Der Hauptmann von Köpenick (Zuckmayer)

***Der Hauptmann von Köpenick*** () je komedija njemačkog pisca Carla Zuckmayera, premijerno izvedena 1931. godine. Radnja prikazuje stvarne događaje koji su se zbili 1906. godine u njemačkom gradu Köpenick kada je nezaposleni obućar Wilhelm Voigt, koristeći uniformu carskog oficira uzeo pod komandu grupu vojnika, okupirao grad i opljačkao gradsku blagajnu. Zuckmayer u svom tekstu nastoji dati širu pozadinu tih događaja, odnosno objasniti kako je Voigta nemogućnost pošetnog zaposlenja natjerala na taj čin, a militarizam i sklonost bespogovornom slušanju autoriteta pružila priliku za drsku pljačku.

Komad je već iste godine adaptiran u igrani film, a poslije su bile zapažene još dvije adaptacije ''The Captain of Köpenick'' u Hollywoodu 1941. i ''Der Hauptmann von Köpenick'' u Zapadnoj Njemačkoj 1956. Godine 1971. ga je RTV Beograd prikazala kao TV dramu pod naslovom *[[Kapetan iz Kepenika (TV drama)|Kapetan iz Kepenika]]*.
Der Hauptmann von Köpenick (film, 1956)

***Der Hauptmann von Köpenick*** () je zapadnonjemačka filmska komedija snimljena 1956. u režiji Helmuta Käutnera. Temelji se na istoimenom teatarskom komadu Carla Zuckmayera, koja je, pak, bila inspirirana stvarnim događajima koji su se bili dogodili u njemačkom gradu Köpenick 1906. godine. Protagonist, koga tumači Heinz Rühmann, je Wilhelm Voigt, nezaposleni obućar i bivši robijaš koji sticajem okolnosti dolazi u posjedi uniforme njemačkog carskog oficira a što mu daje ideju da preuzme njegov identitet i iskoristi je za drsku pljačku. *Der Hauptmann von Köpenick* je postigao veliki uspjeh i u značajnoj mjeri preporodio karijeru Heinza Rühmanna, koja je dugo vremena bila pod sjenom njegovog sudjelovanja u kinematografiji Trećeg rajha. Film je dobio brojna priznanja u Zapadnoj Njemačkoj te bio kandidat za Oscar za film na stranom jeziku.

## Uloge
*Heinz Rühmann ... Wilhelm Voigt
*Martin Held ... Dr. Obermüller
*Hannelore Schroth ... Mathilde Obermüller
*Willy A. Kleinau ... Friedrich Hoprecht
*Leonard Steckel ... Adolph Wormser
*Friedrich Domin ... Direktor zatvora
*Erich Schellow ... Kap. von Schlettow
*Walter Giller ... Willy Wormser
*Wolfgang Neuss ... Kallenberg
*Bum Krüger ... Schutzmann Kilian
*Joseph Offenbach ... Wabschke
*Ilse Fürstenberg ... Marie Hoöprechtr, Voigts Schwester
*Maria Sebaldt ... Auguste Viktoria Wormser, seine Tochter
*Edith Hancke ... Sick girl
*Ethel Reschke ... Pleureusenmieze
*Siegfried Lowitz ... Stadtkämmerer Rosenkranz
*Willi Rose ... Policijski narednik
*Willy Maertens ... Prokurist Knell
*Kurt Fuß
*Karl Hellmer ... Nowak
*Robert Meyn ... Polizeipräsident von Jagow
*Otto Wernicke ... Schuhmachermeister
*Ludwig Linkmann ... Betrunkener Zivilist
*Wolfgang Müller
*Rudolf Fenner ... Polizeioberwachtmeister in Potsdam
*Reinhard Kolldehoff ... Pijani vojnik
*Kurt Klopsch ... Polizei-Inspektor von Köpenick
*Helmut Gmelin ... Kürassier-Oberst
*Reinhold Nietschmann
*Jutta Zech
*Jochen Blume ... Paß-Kommissar
*Peter Ahrweiler ... Anstaltsgeistlicher
*Jochen Meyn ... Von Schleinitz
*Werner Schumacher ... 2.Gefreiter
*Joachim Hess ... 1.Gefreiter
*Balduin Baas ... Ostpreußischer Grenadier
*Peter Franz
*Joachim Wolff ... 2.Bahnbeamter
*Erich Weiher ... Dorfschulze
*Holger Hagen ... Dr. Jellinek
*Eddi Thomalla ... 1. Bahnbeamter

## Vanjske veze
*
*
*Der Hauptmann von Köpenick at Filmportal.de
Epaf

**Epaf** () bio je, u grčkoj mitologiji, kralj Egipta, sin Zevsa i Ije, te stoga predak Danajev i Kadmov.

## Mitologija
Kad je Ija nakon mnogih lutanja u obličju krave došla do ušća reke Nila, Zevs joj je vratio ljudski lik i razum, a zatim je lakim dodirom oplodio i ona je začela Epafa. Međutim, ljubomorna Hera i dalje je progonila svoju suparnicu. Kureti su po Herinom nalogu sakrili Ijino tek rođeno dete, pa se Ija dala u potragu za svojim detetom. Našla ga je u Siriji, kod kraljice grada Bibla. Po povratku u Egipat Ija se udala za kralja Telegona, koji je i odgojio Epafa. Nakon Telegonove smrti Epaf je zavladao Egiptom. 

Epaf se oženio Memfidom, Nilovom kćerkom, ili, po drugoj verziji, Kasiopejom. S njom je imao tri kćerke ― Libiju, Lisijanasu i Tebu. U Memfidinu čast podigao je grad Memfis. Kasnije je Epaf poistovećen s egipatskim herojem Apisom.

## Reference

## Literatura
*
*
FK Gorštak Kolašin

**FK Gorštak** je fudbalski klub iz Crne Gore, koji se trenutno takmiči u trećoj ligi Crne Gore. Od nezavisnosti Crne Gore 2006. je redovan takmičar u Centralnoj regiji. Klub je osnovan 1927. godine, i jedan je od najstarijih klubova u zemlji. Klub je u SFRJ imao veću reputaciju, jer se takmičio u Trećoj Saveznoj ligi. Danas klub nema dovoljno finansijskih sredstava da bi prošao u drugu ligu, ali su igrači veoma ambiciozni. Boje kluba su narandžasta i plava. 
 Gorštakov stadion je Stadion u Lugu. Stadion je mlađi od kluba, pa je Gorštak prije izgradnje stadiona igrao na poljima u blizini Kolašina. Stadion danas nije u upotrebi, jer se renovira. Ali izgradnja je stala usljed nedostatka novca za završetak radova. Klub je imao nekretnine u Kolašinu koje je prodao da bi radovi bili uspješni. Klub sada igra ligaške utakmice na stadionu hotela Bjanka.
 Gorštak takođe ima i mlade selekcije koje se takmiče u ligama za mlađe kategorije. Gorštakova škola je pružila i par dobrih igrača koji su se kasnije takmičili i u drugim evropskim ligama.
Suor Letizia

***Suor Letizia - Il più grande amore*** () je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1956. u režiji Marija Camerinija. Po žanru je drama, a naslovni lik, koji tumači Anna Magnani, je katolička redovnica koja nakon službe u afričkim misijama dolazi u Kampaniju brinuti se o siročadi. Radnja prikazuje kako se zbliži sa dječakom (koga glumi Piero Boccia). *Suor Letizia* je imala uspjeha kod kritike, a Magnani je za svoj nastup dobila Nastro Argento za najbolju glumicu.

## Vanjske veze
*
L'impero del sole

***L'impero del sole*** () je italijansko-francuski dokumentarni film snimljen 1956. u režiji Enrica Grasa, Marija Craverija i Giorgija Mosera. U njemu se prikazuje Peru, sa posebnim naglaskom na običaje i muziku lokalnog stanovništva, ali i artefakte drevnih Inka.

## Vanjske veze
*
*
Aerodrom Abu Dabi

**Međunarodni aerodrom Abu Dabi** (, IATA: **AUH**, ICAO: **OMAA**) je aerodrom u Abu Dabiju, najvećem gradu Emirata Abu Dabi u Ujedinjenim Arapskim Emiratima.

Aerodrom Abu Dabi je drugi po veličini u Ujedinjenim Arapskim Emiratima, i jedan od najbrže rastućih aerodroma na svijetu. Na aerodrom slijeće 41 avioprijevoznika, koji lete za 90 gradova u 54 države svijeta.

Aerodrom se nalazi 30,6 km jugoistočno od centra grada Abu Dabija, a prostire se na površini od 60 km².

Kroz njega je 2013. prošlo više od 16.5 milijuna putnika, što je 12,4% više nego 2012. i gotovo trostruko više nego 2006. kad je kroz aerodrom prošlo 5.4 milijuna putnika.
Aerodrom ima tri operativna putnička terminala; Terminal 1 (podijeljen na terminale 1A i 1B), Terminal 2 i Terminal 3. Posljednji u nizu, otvoren u januaru 2009., podigao je kapacitet aerodroma na oko 12,5 milijuna putnika godišnje Aerodrom gradi novi terminal *Midfield* (između dvije piste), zapravo čitav kompleks terminala, koji će kad bude otvoren 2017., moći prihvatiti 17 milijuna putnika godišnje, a kad bude potpuno dovršen čak 30 do 40 milijuna.

## Historija
Prije izgradnje današnjeg aerodroma Emirat Abu Dabi služio se manjim aerodromom al-Batin, koji je imao samo jednu pistu i malu zgradu za prihvat putnika. Od 1982. aerodrom se nalazi na današnjem mjestu.

Novi aerodrom dobio je kružni satelitski terminal u koji su putnici preko mostova, ulazili (i izalazili) direktno sa aviona. Taj projekt omogućavao je obradu više aviona istovremeno. Velike dogradnje aerodrom je doživio krajem 1990-ih i početkom 2000-ih, kad je dobio svoj današnji izgled.

## Izvori

## Vanjske veze

* Aerodrom Abu Dabi
Ski Dubai

**Ski Dubai** () je skijalište u gradu Dubaiju, najvećem gradu Emirata Dubai u Ujedinjenim Arapskim Emiratima. Skijalište se nalazi u okviru Mall of Emirates koji je najveći zatvoreni trgovački centar izvan Sjeverne Amerike.

## Opis

Ski Dubai je prvo zatvoreno skijalište na Bliskom Istoku na površini od 2,25 km², otvoreno krajem 2005. godine.

Skijalište Dubai ima 5 staza, različite težina, najduža ima 400 m sa padom od 60 metara, pa je po tim karakteristikama to prva dvoranska crna staza na svijetu. Pored skijaša na njima mogu uživati i snouborderi za koje je izgrađena rampa od 90 metara, na kojoj mogu vježbati akrobatske skokove. Skijalište je opremljeno žičarama, a na njegovim stazama ima 6000 tona umjetnog snijega.

Skijaši mogu posuditi svu opremu na skijalištu, a okrijepiti se mogu u dva lokala – St Moritz Café (na ulazu) i Avalanche Caféu na sredini skijališta.
Na skijalištu se danju, kad je otvoreno drži stalna temperatura od -1°C, a noću kad se pravi umjetni snijeg -6°C.

Dubai planira izgraditi još jedno veće skijalište Ski Dome u zabavnom parku Dubailand. Ski Resort je otvoren svakodnevno od 10:00 ujutru do 12:00 ujutru, osim subote i nedjelje od 9:00 ujutru do 12:00 ujutru.

## Izvori

## Vanjske veze

* Ski Dubai
Istituto Nazionale di Statistica

**Istituto Nazionale di Statistica** (kratica: *Istat*) je talijanski državni statistički zavod. Utemeljen je 1926. radi prikupljanja i vođenja podataka od koji su predmetom državnog interesa. Vođenje popisa stanovništva je jedna od zadaća ove ustanove. Od 1989. Istat je dobio statutornu odgovornost za koordiniranje i standardiziranje službenih statistika prikupljenih ili objavljenih pod aegisom državnog statističkog sustava SISTAN-a, u čijem radu sudjeluju i statistički uredi ministarstava, državnih agencija, regija, pokrajina, komuna, trgovinskih komora i sličnih tijela.

## ISTAT kodovi za općine
ISTAT kod za općine su prva tri broja koji predstavljaju pokrajinu, jedan je primjer 017xxx za pokrajinu Brescia.

*001xxx - pokrajina Torino (Torino)
*004xxx - pokrajina Cuneo
*011xxx - pokrajina La Spezia
*014xxx - pokrajina Sondrio
*017xxx - pokrajina Brescia
*018xxx - pokrajina Bergamo
*019xxx - pokrajina Cremona
*030xxx - pokrajina Bologna
*035xxx - pokrajina Reggio Emilia
*039xxx - pokrajina Ravenna
*042xxx - pokrajina Macerata
*043xxx - pokrajina Ancona
*061xxx - pokrajina Caserta
*063xxx - pokrajina Napulj
*065xxx - pokrajina Salerno
*70xx - pokrajina Aosta
*082xxx - pokrajina Palermo
*083xxx - pokrajina Caltanissetta
*084xxx - pokrajina Agrigento
*086xxx - pokrajina Enna

## Reference
SISTAN 

## Vanjske veze

* Istatove službene stranice
* Demografska stranica
Torero (film)

***Torero*** () je meksički crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1956. u režiji Carlosa Vele. U njemu se prikazuje slavni meksički toreador Luis Procuna. Vela, koji je, inače, borbe sa bikovima smatrao barbarskim, film je snimao pune dvije godine.

## Nastupaju
* Luis Procuna 
* Consuelo Procuna 
* Ángel Procuna
* Antonio Sevilia
* José Farjat
* Arturo Fregoso
* Ponciano Díaz
* Paco Malgesto
* Manolete 
* Carlos Arruza 
* Luis Briones 
* Manuel Dos Santos 
* Luís Castro (kao El Soldado)
* Lorenzo Garza 
* Novillero Joselillo
* Dolores del Río 
* Miroslava

## Reference

## Vanjske veze
*
Miroslava (glumica)

**Miroslava Stern**, poznata i po umjetničkom imenu **Miroslava**, rođena kao Miroslava Šternová (26. februar 1925 - 9. mart 1955) bila je meksička filmska glumica rodom iz Češke, poznata po tome što je uživala vrhunac popularnosti početkom 1950-ih, odnosno nastupima u filmovima Luisa Buñuela. Nedugo nakon završetka filma *[[Ensayo de un crimen]]* izvršila je samoubistvo predoziranjem pilula za spavanje. Njen leš je prva pronašla meksička glumica Katy Jurado i poslije tvrdila da je u njenoj ruci pronašla sliku slavnog toreadora Luisa Miguela Dominguina; ona i njeni drugi prijatelji su vjerovali kako je razlog za samoubistvo neuzvraćena ljubav prema Dominguinu koji se nedugo prije bio oženio za italijansku glumicu Luciju Bosè.

Godine 1993. je o Miroslavi Stern snimljen biografski film pod naslovom *[[Miroslava (film)|Miroslava]]*, gdje je njen lik tumačila francusko-američka glumica Arielle Dombasle.

## Filmografija

### SAD
* *Adventures of Casanova* (1947) ... Casanijin sestra
* *[[The Brave Bulls]]* (1951) ... Linda de Calderón
* *[[Stranger on Horseback]]* (1955) ... Amy Lee Bannerman

### Meksiko

#### Dokumentarni filmovi
* *El charro inmortal* (1955)
* *[[Torero (film)|Torero]]* (1956)

#### Igrani filmovi
* *Bodas trágicas* (1946) ... Amparo
* *Cinco rostros de mujer* (1946) ... Beatriz
* *¡A volar joven!* (1947) ... María
* *Una aventura en la noche* (1947) ... Elena
* *Juan Charrasqueado* (1947) ... María
* *Nocturno de amor* (1947) ... Marta Reyes
* *Secreto entre mujeres* (1948) ... Claudia
* *La liga de las muchachas* (1949) ... Marta
* *La casa chica* (1949) ... Lucila del Castillo
* *La posesión* (1949) ... Rosaura
* *La muerte enamorada* (1950) ... Tacia, la muerte
* *Monte de piedad* (1950) ... Elena
* *Trotacalles* (1951) ... Elena
* *Cárcel de mujeres* (1951) ... Evangelina Ocampo
* *Ella y yo* (1951) ... Irene Garza
* *El puerto de los siete vicios* (1951) ... Colomba
* *Dos caras tiene el destino* (1951) ... Anita
* *La bestia magnífica* (1952) ... Meche
* *Sueños de gloria* (1952) ... Elsa
* *[[Las tres perfectas casadas]]* (1952) ... Leopoldina
* *Música, mujeres y amor* (1952) ... Elisa Méndez
* *Más fuerte que el amor* (1953) ... Bárbara
* *El monstruo resucitado* (1953) ... Nora
* *[[Reportaje]]* (1953) ... Nurse
* *La visita que no tocó el timbre* (1954) ... Emma
* *[[Escuela de vagabundos]]* (1954) ... Susana o Susi
* *[[Ensayo de un crimen]]* (1955) ... Lavinia

## Vanjske veze
* 
* Miroslava   at the Cinema of Mexico site of the ITESM
* 
*Miroslava Stern on the cover of ''Life'' magazine; July 10 1950
Besmrtni garnizon

***Besmrtni garnizon*** () je sovjetski crno-bijeli ratni film snimljen 1956. u režiji Zahara Agranenka i Eduarda Tisea. Radnja je smještena na sam početak sovjetsko-njemačkog rata, odnosno operacije Barbarossa u junu 1941. godine, te prikazuje kako je posada Brestske tvrđave na zapadnoj granici tadašnjeg SSSR-a našla na iznenadnom udaru njemačkih snaga. Protagonisti su vojnici Crvene armije i članovi njihovih porodica, koji, usprkos tome što su se našli opkoljeni od nadmoćnog neprijatelja, odlučuju pružiti žestoki otpor. *Besmrtni garnizon* je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje su Agranenko i Tise dobili posebno priznanje žirija.

Godine 2010. je na istu temu u Rusiji snimljen film *[[Brestska tvrđava (film)|Brestska tvrđava]]*.

## Vanjske veze
*
*