open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Furlanski jezik

**Furlanski** (furlanski: *marilenghe*, talijanski: *friulano*; ISO 639-3: ) ili **frijulski jezik**, jedan je od reto-romanskih jezika. 

Furlanskim govori oko 794.000  Furlana u talijanskim provincijama Udine, Pordenone, Gorica i Trst u autonomnoj regiji Furlanija-Julijska krajina, na furlanskom jeziku *Friûl-Vignesie Julie*. 

Zbog siromaštva koje je vladalo do 1960-tih godina, mnogi su se Furlani iseljavali u druge zemlje, posebno u Francusku, Belgiju i Švicarsku, i prekomorske zemlje;Australiju, Kanadu, Argentinu, Brazil, Ameriku i Južnoafričku Republiku. Furlanski jezik ima četiri dijalekta: 
* **centralni** karakterističan je po tome što mu ženske imenice završavaju na - e. Govori se oko Udina do Palmanove na istok.
* **concordiese** ili **zapadni** karakterističan je po tome što mu ženske imenice završavaju na - a. Govori se oko Portogruara, zove se "concordiese" zbog rimskog grada Concordia Sagittaria.
* **istočni** ili Gorički karakterističan je po tome što mu ženske imenice završavaju na - a, i što se dugi vokali izgovaraju kao kratki.
* **carnico** karakterističan je po tome što mu ženske imenice završavaju na - o, ima puno diftonga i najarhaičniji je od svih furlanskih dijalekata.
Furlanski jezik u području oko Gorice govore i Slovenci kao drugi ili treći jezik. Većina Furlana zna i govori standardni talijanski.

## Furlanski i slovenski
Zbog blizine sa Slovencima u furlanski je ušlo dosta slovenskih (slavenskih) riječi kao; *colaç* (kolač), *cudiç* (hudič), *britule* (britva) i *cos* (koš). Slovenci su pak iz furlanskog prezeli riječi; čebula (crni luk), punca (djevojka), raca (patka), fant (momak)...

## Prostranost

## Reference

## Vanjske veze

* Ethnologue report for language code: fur 
* Friulian language, alphabet and pronunciation 
* Società Filologica Friulana 

## Bibliografija
* Paola Benincà, Laura Vanelli, *Linguistica friulana*, Unipress, Padova, 2005.
* Franc Fari (cur.), *Manuâl di lenghistiche furlane*, Forum, Udine, 2005.
* Giuseppe Francescato, *Dialettologia friulana*, Società Filologica Friulana, Udine, 1966.
* Giovanni Frau, *I dialetti del Friuli*, Società Filologica Friulana, Udine, 1984.
* Sabine Heinemann, *Studi di linguistica friulana*, Società Filologica Friulana, Udine, 2007.
* Carla Marcato, *Friuli-Venezia Giulia*, Laterza, Roma - Bari, 2001.
* Georg Pagitz: *Friaulisch Wort für Wort*, Bielefeld, Reise Know-How, 2007.
* Piera Rizzolati, *Elementi di linguistica friulana*, Società Filologica Friulana, Udine, 1981.
* Paolo Roseano, *[http://prosodia.upf.edu/home/arxiu/publicacions/roseano/CeFastu_007_034_Roseano.pdf La pronuncia del friulano standard: proposte, problemi, prospettive]*, Ce Fastu?, LXXXVI (2010), n. 1, p. 7-34. 
* Federico Vicario (cur.), *Lezioni di lingua e cultura friulana*, Società Filologica Friulana, Udine, 2005.
* Federico Vicario, *Lezioni di linguistica friulana*, Forum, Udine, 2005.
Latisana

**Latisana** (furlanski: *Tisane*, lokalni furlanski: *Tisana*) je grad na rijeci Tagliamento u regiji Furlanija-Julijska krajina u Sjevernoj Italiji.

## Historija
Latisana je vjerojatno za rimskih vremena bila samo odmorište na Via Annii koja je povezivala Concordiu Sagittariu i Akvileju.

Latisana je prvi put spomenuta u historijskim zapisima 1072. godine. Tokom 12. i 13. vijeka, za vrijeme vladavine goričkih grofova, postala je značajna riječna luka na rijeci Tagliamento za trgovinu, osobito solju. Luka u Latisani spomuta je prvi put u službenom dokumentu iz 27. oktobra 1226. godine. U tom dokumentu gorički grof Mainardo il Vecchio prepustio je prava i prihode od luke u Latisani patrijarhu Akvileje Bertoldu. Već od 12. vijeka imala je status autonomne komune, od 1420. postala je dio Mletačke Republike.

Trgovina solju zamrla je pred kraj postojanja Mletačke Republike, a 1797. postala je dio Austrijskog Carstva nakon potpisivanja Mira u Campo Formiju. Od 1814. bila je u sastavu habsburgške marionetske tvorevine Kraljevstvo Lombardija-Venecija. Nakon tog je 1866. ušla u novoosnovanu Kraljevinu Italiju. Tokom ratova vođenih u 20. vijeku Latisana je pretrpila velika oštećenja, naročito za savezničkog bombardiranja 19. maja 1944. kada je totalno porušen historijski dio grada. Grad je teško nastradao i za velikih poplava Tagliamenta 1965. i 1966. godine.

## Znamenitosti
Gradska katedrala (Duomo) kompletno je obnovljena je u 18. vijeku u neoklasicističkom stilu, na mjestu starije bazilike iz 1504 godine. U njoj je vrijedna oltarna slika Paola Veronesea *Krštenje Isusovo* (1567) i drveno raspelo (1566), rad kipara iz Faenze Andrea Fosca. U crkvi je vrijedan pažnje i prvi lijevi bočni oltar rad sa slikom *Sveta obitelj sa svecima* (1568) udineškog slikara Giovani Battista Grassija.

## Reference

## Vanjske veze

* Portal Latisane
Schönbrunn

**Dvorac Schönbrunn** (njemački *Schloss Schönbrunn*), jedan od najvažnijih kulturnih spomenika u Austriji, a od sloma monarhije na početku 20. vijeka i jedna od glavnih turističkih atrakcija Beča. Palača i vrtovi odražavaju ukus, zanimanje i težnje habsburgovaca kojima je Schönbrunn bio rezidencija od 18. vijeka do 1918 godine.

## Historija

Maksimilijan II car Svetog Rimskog Carstva, je 1569. godine u poplavnoj dolini rijeke Wien dao izgraditi kraljevski lovački ljetnikovac *Katterburg* čije je ograđeno lovno područje bilo ispunjeno fazanima, patkama, jelenima i veprovima, ali i egzotičnim pticama poput purana i paunova. Tokom sljedećeg vijeka, za ovo područje ustalio se naziv *Schonbrunn*, po arteškom bunaru iz kojeg se crpila voda za dvor. 

Ovo lovište osobito je obožavala druga žena Ferdinanda II, Eleonora Gonzaga koja je mnogo vremena provodila loveći tu. Ona je pored lovačkog ljetnikovca dala dograditi oranžeriju i palaču koja se gradila od 1638. do 1643. godine.

Josip I, car Svetog Rimskog Carstva, je koncem 17. vijeka odlučio obnoviti dvorac i napraviti od njega rezidenciju austrijskih careva. Arhitekti Johann Bernhard Fischer von Erlach i Nicolaus Pacassi zaslužni su za projekt dvorca i njegovo uređenje u stilu dekorativnog baroka. Francuski vrtni arhitekt Jean Trehet je 1695. godine oko palače zasadio francuski park s labirintom. Zajedno sa svojim vrtovima i prvim zoo vrtom na svijetu iz 1752, palača je savršen primjer Gesamtkunstwerka (sjedinjenja svih umjetnosti).

U vrijeme vladavine carice Marije Terezije, u Schönbrunnu je na 60 metara visokom brdu izgrađen 1775. - Glorijet, slavoluk izgrađen od kamena sa srušenog dvorca *Neugebäude*. Carica je posvetila taj slavoluk habsburškoj moći i "Pravednom ratu" (katolička doktrina o ratu za pravdu ili istinu). Po caričinoj želji je Johann Ferdinand Hetzendorf von Hohenberg je izgradio seriju slikovitih ruina nazvanih "Rimske ruševine" ili "Ruševine Kartage" 1778. godine, ali i fontanu s obeliskom kao simbolom stabilnosti i trajnosti.

Nakon propasti Austro-Ugarskog carstva 1918. godine, novoosnovana austrijska vlada je sačuvala Schönbrunn kao muzej. Nakon Drugog svjetskog rata služio je kao sjedište Savezničke komisije za Austriju i smještaj malog britanskog garnizona. Kasnije se koristila za susret američkog i sovjetskog predsjednika, Kennedyja i Hruščova 1961. godine.

Palača Schönbrunn je zajedno sa parkom 1996. godine uvrštena na UNESCOvu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi. Schönbrunn je 2009. posjetilo više od 2 467 000 posjetioca, a zajedno sa zoološkim vrtom i paviljonom palmi bilo ih je više od 5 mlijuna, što ga čini najvećom austrijskom atrakcijom.

## Galerija sika

datoteka:Orangerie (Schönbrunn) 20080216.jpg|Oranžerija
datoteka:Vena 04.jpg|Paviljon palmi
datoteka:Vena 11.jpg|Glorijet iznad parka
datoteka:Vena 10.jpg|Rimske ruševine


## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice 
* Interaktivna panorama Dvorca od 360° stupnjeva
410.

__NOTOC__
Godina **410.** (**[[rimske brojke|CDX]]**) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Honorija i Teodozija** (ili, rjeđe, **godina 1163. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 410. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

== Događaji ==
<onlyinclude>
* [[Vizigoti|Vizigotski]] poglavica [[Alarik I]] svrgava [[Priscus Attalus|Priska Atala]] sa mjesta [[Zapadno Rimsko Carstvo|zapadnorimskog]] [[car]]a.
* [[24.8.]]&ndash;[[27.8.]] - Vizigoti pod Alarikom zauzimaju i [[Pljačka Rima (410)|pljačkaju Rim]]. Iako sa sobom odnose brojna blaga, oštećenja javnih zgrada su relativno malena; međutim, s obzirom da je ovo prvi slučaj da je [[Rim]] pao pod stranu vlast od [[390. pne.]], građani Rima i Carstva ga doživljavaju kao nezamislivu katastrofu i smrtni udarac vlastitom moralu. 
* Zapadnorimski car [[Honorije]] poručuje rimskim građanima u [[Rimska Britanija|Britaniji]] da se pri obrani od barbara ubuduće oslanjaju isključivo na vlastite snage, čime *de facto* prestaje [[Rimsko Carstvo|rimska]] vlast nad [[Britanija (otok)|Britanijom]].
* Honorije imenuje svog [[general]] [[Konstancije III|Konstancija III]] za *magister milituma''.
* Ataulf nasljeđuje svog šurjaka Alarika na mjestu vizigotskog kralja.
* Sabor u Seleukiji-Ktesifonu, na kome perzijski kršćani, uz blagoslov sasanidskog kralja Jezdigerda I organiziraju vlastitu nacionalnu crkvu i prihvaćaju Nikejsko vjerovanje. 
* Prithivisena postaje kralj države Vakataka na Dekanskoj visoravni.
* Grad Alalija na otoku Korzika pogođen katastrofalnim požarom pri čemu je uništena luka.


## Rođenja

## Smrti
* Sveta Marcela, kršćanska mučenica
* Alarik I, kralj Vizigota
* Kumarajiva, budistički redovnik koji je djelovao u Kini i Kašmiru
* Murong Chao, posljednji vladar države Južni Yan
* Yujiulü Shelun, poglavica Rourana

## Reference
Suze

**Suze** su bistra, bezbojna, vodenasta tjelesna tekućina slankastog okusa koju, kod ljudi i sisavaca, luče suzne žlijezde. U tankom sloju oplakuju rožnicu i spojnicu oka (vežnjaču, konjunktivu) te ih čuvaju od isušenja. Zaštićuju i čiste oko od prašine i mikroorganizama te poboljšavaju optička svojstava površine rožnice. Za vrijeme spavanja suze se ne luče.

## Poremećaj suzenja

Poremećaji u sustavu suzenja mogu dovesti do sindroma suhog oka, što u krajnjim slučajevima može dovesti do oštećenja rožnice s gubitkom njene prozirnosti i sljepoćom.
Aléria

**Alerija** () je naselje i opština u Francuskoj u regionu Korzika, u departmanu Gornja Korzika koja pripada prefekturi Kor.

Po podacima iz 1999. godine u opštini je živelo 1966 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 33&nbsp;stanovnika/km². Opština se prostire na površini od 58,33&nbsp;km². Nalazi se na srednjoj nadmorskoj visini od 10 metara (maksimalnoj 102 m, a minimalnoj 0 m).

U antičko doba je bila poznata kao Alalija ().

## Demografija


:*Grafik promene broja stanovnika u toku poslednjih godina*

ImageSize = width:250 height:200
PlotArea = left:40 right:10 top:10 bottom:20
TimeAxis = orientation:horizontal
AlignBars = justify
Colors =
  id:gray1 value:gray(0.9)                           
                                                  
DateFormat = yyyy
Period = from:1960 till:2010
ScaleMajor = unit:year increment:10 start:1960
                                    
PlotData =
  bar:3900 color:gray1 width:1       
  from:start till:end             
  bar:2600 color:gray1              
  from:start till:end            
  bar:1300 color:gray1           
  from:start till:end         
  bar:0 color:gray1       
                       
                    
LineData =
  layer:front    
  points:(48,54)(84,103) color:blue  width:2 #1962 tot 1968. Inwonertal 1962: 778 1968: 1913
  points:(84,103)(100,146)    color:blue    width:2 #1975: 2885
  points:(100,146)(128,125)   color:blue    width:2 #1982: 2410
  points:(128,125)(160,108)   color:blue    width:2 #1990: 2022
  points:(160,108)(196,106)   color:blue    width:2 #1999: 1966
  



## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Baza podataka: Insee 
* Alerija na stranici Nacionalnog geografskog instituta Francuske  
* Alerija na stranici organizacije INSEE  
* Alerija na sajtu Quid 
* Plan naselja Alerija na mapi (Mapquest)
Sabor u Seleukiji-Ktesifonu

**Sabor u Seleukiji-Ktesifonu**  je bio skup vodećih kršćana u Perzijskom Carstvu, održan 410. u gradu Seleukija u današnjem Iraku. Sazvan pod pokroviteljstvom kralja Jezdegerda I, koji je obustavio dotadašnje progone kršćana pod perzijskom vlašću, sve perzijske kršćane je stavio pod nadležnost jedinstvene crkvene organizacije, kasnije poznate kao Crkva Istoka, a na njeno čelo je stavio Maar Isaka, biskupa Seleukije-Ktesifona. Sabor je nadalje organizirao Crkvu podijelivši je na biskupije, po uzoru na njenu organizaciju u susjednom Rimskom Carstvu. Važna je odluka bila i ta da istočni kršćani ubuduće prihvaćaju nikejsko vjerovanje.

Prema rimskim izvorima, održavanje sabora je izazvalo veliko nezadovoljstvo među zoroastričkim svećenstvom.

## Reference

*
Južni Yan

**Južni Yan** (; 398-410) je bila kratkotrajna Xianbei država u Kini u doba Šesnaest Kraljevstava. Osnovao ju je Murong De, princ nekadašnje države Raniji Yan, te brat Murong Chuija, osnivača države Kasniji Yan. Kada mu je godine 398. brat doživio poraz u sukobu sa državom Sjeverni Wei, Murong De je samoincijativno sa svojim trupama krenuo na jug i osvojio područje koje otprilike odgovara današnjoj provinciji Shandong, gdje se proglasio carem. Uspio je očuvati svoju nezavisnost, ali njegov nesposobni nasljednik Murong Chao je 410. isprovocirao južnu kinesku dinastiju Jin da s njim uđe u oružani sukob. To je kineskom carskom regentu Liu Yuu dalo priliku da pokrene vojni pohod u kome je država Južni Yan pokorena i stavljena pod vlast dinastije Jin.
Petar Iberijac

**Petar Iberijac** ili **Petar od Iberije**, () (cca. 411-491) bio je gruzijski kršćanski redovnik, a prema nekim navodima i teolog koji je pisao pod imenom Pseudo-Dionizije Areopagit. Odrastao je u porodici kraljeva Kavkaske Iberije, vazala Bizantskog Carstva gdje je nosio ime Murvan. Godine 423. u mladosti kao talac poslan u Konstantinopol gdje ga je filozofiji i govorništvu osobno podučavala carica Elija Eudokija. Iz palače je pobjegao u Palestinu gdje se zaredio, a 430. je osnovao i vlastiti manastir u Betlehemu, koga je nazvao "Gruzijskim manastirom". 445. je postao svećenik, a potom biskup grada Majuma kraj Gaze.

Gruzijska pravoslavna crkva ga je proglasila svecem.

## Izvori

## Literatura

* David Marshall Lang, "Peter the Iberian and His Biographers". Journal of Ecclesiastical History, vol. 2 (1951), pp 156–168
* Jan-Eric Steppa, John Rufus and the World Vision of Anti-Chalcedonian Culture, (Gorgias Press, 2002), xxvii + 199 pp.&nbsp;
* Ernest Honigmann, *Pierre l'iberian et les ecrits du Pseudo-Denys l'Aréopagite*, Bruxelles, 1952 (French)
* Petre Iberi. Works, Tbilisi, 1961 (Georgian)
* Shalva Nutsubidze. Mystery of Pseudo-Dionys Areopagit, Tbilisi, 1942 (Georgian, English summary)
* Shalva Nutsubidze. Peter the Iberian and problems of Areopagitics. - Proceedings of the Tbilisi State University, vol. 65, Tbilisi, 1957 (Russian)
* A. Kofsky. "Peter the Iberian and the Question of the Holy Places," Cathedra 91 (1999), pp.&nbsp;79–96 (Hebrew).
Gruzijska pravoslavna crkva

**Gruzijska pravoslavna crkva** je pomjesna autokefalna crkva. Nalazi se na 9. mjestu u diptihu pravoslavnih crkava. Ima rang patrijaršije.

## Pregled
Zametki datiraju u 1. vijek nove ere, kada je misiju u tim krajevima imao apostol Andrej. Autokefalnost je dobila u 4. vijeku, kada postaje zvanična crkva Gruzije. Gruzijska pravoslavna crkva ima oko 3,5 miliona vjernika. Na čelu Gruzijske pravoslavne crkve se nalazi patrijarh-katolikos sve Gruzije, arhiepiskop mchetski i tbiliski Ilija II.

## Historija
Kada su apostoli krenuli da šire Jevanđelje u rejon Kavkaza, pošao je i apostol Andrej. U te krajeve je navodno otišao i Simon od Kanana i apostol Matija. Prvu eparhiju u tim krajevima je podigao sam apostol Matija, u gradu Atskurija. Najstarija crkva je podignuta u 3. vijeku u selu Nastakisi. Od godine 303, Sveta Nina propovedala je jevanđelje u Gruzijskom carstvu (istočni deo) i za njeno vrijeme (327) hrišćanstvo je preuzeto kao državna religija, za vladavine Mirijana III i kraljice Nane. Zapadni deo Gruzije je tada bio ispod Rimskog carstva, koji je hrišćanstvo jedno vreme progonio, zato je hrišćanstvo došlo kasnije, zvanično 523. godine, pod carem Egrisijem. Kao patrona države odabrali su Svetog Đurđa.

## Povezano
* Ruska pravoslavna crkva

## Vanjske veze

* Zvanična stranica Gruzijske pravoslavne crkve
Gundomar I

**Gundomar I** (također Gundimar, Godomar ili Godemar) je bio najstariji sin i nasljednik Gebike, kralja Burgunđana. Svog oca je naslijedio 406. ili 407. i vladao sve do 411. Naslijedio ga je brat Giselher. Za vrijeme njegove vladavine ili neposredno nakon nje su Burgundi stekli formalni status zapadnorimskih *[[federati|federata]]*, odnosno naselili se na području oko današnjeg Wormsa.

Spominje se u *[[Nibelungenlied|Pjesmi Nibelunga]]* pod imenom **Gernot** (ponkead Gernoz) gdje se opisuje kao brat Gunthera, Giselhera i Kriemhilde. 

U nordijskj mitologiji se navodi kao **Guthormr**, i opisuje se kao ubica Sigurda (Sigfried), zmajoubice.
Jovin

**Jovin** (lat: *Iovinus*, umro 413. godine) bio je zapadnorimski uzurpator od 411. do svoje smrti 413. godine.

U rimskoj Galiji je od 406. godine vladala pometnja pošto je nekoliko većih grupa varvara prešlo Rajnu (Vandali, Alani, Burgundi...), a 407. britanske legije su proglasile za cara Konstantina III. Konstantin je najzad savladan 411. od strane Honorijevog vojskovođe Flavija Konstancija. Međutim, galo-rimski aristokrata Jovin je iste te godine proglašen za cara u Majncu na Rajni uz podršku Burgunda i Alana. Jovin je potom u svojstvu rimskog cara dozvolio Burgundima da se nasele na teritoriji carstva u okolini Vormsa. Nakon toga, Jovin je pridobio podršku vizigotskog kralja Ataulfa, ali se sa njim posvađao 412. kada je svog brata Sebastijana proglasio za savladara. Ataulf je prešao na Honorijevu stranu i 413. pomogao carevoj vojsci da porazi uzurpatore. Sebastijan je odmah pogubljen, a Jovin je uhvaćen i ubijen u Valentiji u južnoj Galiji. Glave dvojice braće su odsečene i poslate prvo na Honorijev dvor u Raveni, a potom u Kartaginu kao potvrda njihovog poraza.
412.

__NOTOC__
Godina **412.** (**[[rimske brojke|CDXII]]**) bila je prijestupna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Honorija i Teodozija** (ili, rjeđe, **godina 1165. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 412. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Vizigoti pod vodstvom Alarikovog nasljednika Ataulfa se naseljavaju u južnoj Galiji.
* Rimski uzurpator Jovin uz podršku germanskih plemena zauzima najveći dio Galije.
* Lazar, biskup Aix-en-Provencea i Herod, biskup Arlesa su protjerani sa svojih biskupskih stolica pod optužbom za maniheizam.
* Heraklijan se proglašava rimskim carem u Africi.
* Bizantinci obnavljaju tvrđave koja su Huni uništili na desnoj obali Dunava.
* Ataulf sklapa savez sa zapadnorimskim carem Honorijem, oženivši njegovu sestru Galu Placidiju.
* Kiril Aleksandrijski postaje novi patrijarh Aleksandrije.
* Honorije posebnim ukazom stavlja van zakona donatizam.


## Rođenja
* 8.2. &ndash; Proklo, neoplatonski filozof (u. 487)
* Carica majka Lu Huinan

## Smrti
* 15. oktobar &ndash; Teofil, patrijarh Aleksandrije
* Sar, gotski vojskovođa u rimskoj službi (borba)
* Uldin, poglavica Huna
* Qifu Gangui, vladar države Zapadni Qin
* Carica Wang Shen'ai

## Reference

## Vanjske veze

* http://www.unrv.com/government/consul-1-ad.php
* http://ancienthistory.about.com/library/bl/bl_consuls_table.htm 
* http://www.friesian.com/romconsl.htm
411.

__NOTOC__
Godina **411.** (**[[rimske brojke|CDXI]]**) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Teodozija bez kolege** (ili, rjeđe, **godina 1164. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 411. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Burgundi i Alani proglašavaju uzurpatora Jovina novim carem Zapadnog Rimskog Carstva.
* Alani doseljeni u Hispaniju uspostavljaju vlastitu državu u dotadašnjoj rimskoj provinciji Luzitanija (današnji Portugal južno od rijeke Duero i španska Ekstremadura).
* Rabula postaje episkop Edese.
* U Kartagini održan još jedan crkveni sabor posvećen donatističkoj herezi.


## Rođenja
* Petar Iberijac, gruzijski teolog

## Smrti
* Konstantin III, rimski uzurpator (pogubljenje)
* Yax Nuun Ayiin (I), kralj Tikala (vjerojatni datum)
* Gundomar I, kralj Burgunda

## Reference
Rabula

**Rabula** (, ponekad navođen i kao Rabula, ? - 435) bio je episkop grada Edesa u Mezopotamiji, poznat kao žestok borac protiv nestorijanstva. Odrastao je u porodici oca paganina i majke kršćanke, ali se na kršćanstvo preobratio tek kao odrasli i već oženjeni čovjek. Nakon toga se odrekao sveg svog bogastva, živio kao monah, a potom i kao pustinjak, prije nego što je 411/412. nakon smrti episkopa Diogena proglašen novim episkopom Edese. Posjetio je Konstantinopol gdje je bizantskog cara Teodozija II, dotle sklonog Nestoriju, vatrenim govorom odgovorio od nestorijanstva. Bio je blizak prijatelj Kirila Aleksandrijskog sa kojim se dopisivao i čija je djela prevodio na sirijski jezik.

## Vanjske veze
*
Qifu Gangui

**Qifu Gangui** ili **Qifu Qiangui** (乞伏乾歸) (? - 412), formalno **Princ Wuyuan od Henana** (河南武元王), bio je princ kineske/Xianbei države Zapadni Qin. Bio je brat njenog osnivača Qifu Guorena (Princ Xuanlie), koga je naslijedio nakon njegove smrti 388. godine, s obzirom da je Qifu Guorenov sin Qifu Gongfu (乞伏公府) bio premlad za vodstvom. Proširio je teritoriju i uticaj države, ali kada je 400. doživio niz poraza od strane države Kasniji Qin, predao joj se i poslije služio kao njen general. Međutim, nakon što je Kasniji Qin oslabljen u sukobu sa pobunjenim generalom Liu Boboom i njegovom državom Xia, ponovno je proglasio nezavisnost 409. Vladao je samo tri godine prije nego što ga je u puču ubio Qifu Gongfu Njegov sin Qifu Chipan (Princ Wenzhao) je potom porazio Qifu Gongfua i zavladao kao princ.

|-
Carica majka Lu Huinan

**Carica majka Lu Huinan** (路惠男) (412 – 24. februar 466), formalno **Carica majka Zhao** (昭太后, doslovno "postižuća carica majka"), poluformalno**Carica majka Chongxian** (崇憲太后), bila je carica majka kineske dinastije Liu Song. Bila je konkubina cara Wena, a status carice majke je dbila kada je njen sin Liu Jun postao car (kao car Xiaowu).

## Napomene
Heraklijan

**Heraklijan** (, , ? - Kartagina, 7. mart 413) bio je zapadnorimski velikodostojnik koji se nakratko proglasio za rimskog cara. Prvi put se spominje godine 408. kao jedan od ubica vojskovođe Stilihona, a za čiji je čin ga je car Honorije nagradio mjestom guvernera Afrike. Na tom je mjestu svojom kontrolom opskrbe Rima žitom zaustavio planove vizigotskog kralja Alarika da preko marionetskog cara Priska Atala upravlja carstvom. Honorije je, nastojeći osigurati njegovu odanost, ukazom privremeno legalizirao donatističku herezu koja je u Sjevernoj Africi imala veliki broj pristalica. Heraklijan je proglašen konzulom. Kada su se Vizigoti povukli iz Italije, Heraklijan se 412. proglasio carem, te sa vojskom iskrcao u Italiji. Poražen je u borbi sa Honorijevim trupama, te pogubljen u Kartagini.
Valence

**Valence** (okcitanski: *Valença*) je komuna u jugoistočnoj Francuskoj, odnosno sjedište departmana Drôme, smještena na lievoj obali rijeke Rhône, 65&nbsp;km južno od Lyona, na pruzi za Marseilles. U prošlosti je bila poznata kao **vojvodstvo Valentinois**, te je njime vladao vojvoda od Valentinoisa, što je titula koju još uvijek koristi suvereni princ od Monaka, iako nema nikakvu vlast nad područjem.

Valence se nalazi na krajnjem sjeveru područja na kome se uzgajaju masline; zbog toga lokalno stanovništvo koristi izreku *à Valence [[le Midi]] commence*, "u Valenceu počinje Midi (Jug)".

## Vanjske veze

* Official website
* Office of Tourism 
* Nariné Simonian concert at the Notre-Dame de Valence church
Qiao Zong

**Qiao Zong** () (? 413) bio je kineski oficir koji je služio Istočnoj dinastiji Jin, prije nego što se od nje godine 405. odmentnuo, proglasio Princom od Chengdua (成都王 Chéngdū Wáng) i na prostoru današnje provincije Sečuan osnovao državu koju su kasniji historičari nazvali **Zapadni Shu**. Godine 409. je kao svog sizerena priznao Yao Xinga, vladara države Kasniji Qin, koji mu je dao titulu "Princ od Shua" (蜀王 Shù Wáng). Uz pomoć Kasnijeg Qina je pokušavao ugroziti dinastiju Jin napadima duž doline rijeke Yangtze, ali je carski regent Liu Yu na njega poslao vojsku koja ga je 413. porazila i uništila njegovu državu.

## Povezano
* Sečuan
* Dinastija Jin (265-420)

## Reference
Kumaragupta I

**Kumaragupta I** **(Mahendraditya)** je bio vladar Gupta Carstva u periodu 415-455. Smatra se, da je, isto kao i njegov otac i prethodnik Chandragupta II, bio sposoban vladar. Uspio je očuvati ogromne teritorije od Sjevernog Bengala do Kathiawara, te od Himalaja od rijeke Narmada. Njegova vladavina od četiri decenije je pred kraj ugrožena ustankom Pušjamitra u centralnoj Indiji kao i najezdom Bijeli Huna. Kumaragupta je uspio suzbiti obje opasnosti.
Los Ricos También Lloran

***Los Ricos También Lloran*** je popularna meksička telenovela originalno emitirana godine 1979. Na prostoru bivše Jugoslavije je poznata pod nazivom ***I bogati plaču***; pod njime je prikazivana u Hrvatskoj početkom 1990-ih na programu HRT-a, odnosno 1992. u Srbiji na Trećem kanalu Radio-televizije Srbije.

Sredinom 1990-ih je u Meksiku snimljen remake pod nazivom *[[María la del barrio|Maria la del Barrio]]*.

## Sinopsis
Marijana Viljareal ostala je bez doma, jer joj je umro otac, a maćeha preuzela njegovu hacijendu. Devojka beži u Meksiko, a sveštenik moli milionera don Alberta Salvatijera da o njoj vodi računa. Don Alberto je prihvata kao svoje dete i brine se o Marijani, dok njegov sin Luis Alberto, inače ženskaroš, pokušava da je zavede. Luis Albertova daleka rođaka Ester doseljava se u vilu Salvatjerovih sa namerom da se uda za njega. Ipak, iako to nije planirao, Luis Alberto se ludo zaljubljuje u Marijanu. Ljubav ga „tera“ da život menja iz korena.

## Uloge

## Vanjske veze
* 
* Profil  na ruskoj web-stranici 
* Profile on *Alma Latina*.
Rosa salvaje

**Divlja ruža** (šp. **Rosa Salvaje**) je meksička telenovela produkcijske kuće Televisa koja je bila emitirana 1987. u Meksiku. Glavne uloge imali su Verónica Castro i Guillermo Capetillo.

Osim u Meksiku, telenovela je postigla uspjeh u zemljama Latinske Amerike, Bugarskoj, Hrvatskoj, Kini, Rusiji, Srbiji, Bosni i Hercegovini i Sjedinjenim Američkim Državama.

## Sinopsis
U središtu ove predivne priče je Rosa García, koja živi s kumom Tomasom koja ju je odmalena odgajala iako su obje siromašne. Rosa je naivna i neuka, kada joj netko smeta počne psovati i udarati. Stoga su joj ljudi nadjenuli nadimak "divlja". Jednoga dana, Rosa s prijateljicama iz susjedstva kreće u bogatašku kuću i susreće Dulcinu Linares, ambicioznu ženu kojoj je stalo samo do novca i položaja u društvu, i njenu sluškinju Leopoldinu koje joj zaprijete da će je prijaviti policiji. Tada dolazi Ricardo Linares, Dulcinin brat i pomaže Rosi. Nedugo kasnije, oni se zaljube na Dulcinio nezadovoljstvo.

## Uloge

## Izvori
*
Marcelin od Kartagine

**Marcelin od Kartagine** (Toledo, 4. vijek - Kartagina, 6. april 413) bio je zapadnorimski velikodostojnik koga Rimokatolička crkva slavi kao sveca. Bio je porijeklom iz porodice Flavijevaca. Vodio je korespondenciju sa Jeronimom i bio blizak prijatelj kršćanskog teologa Augustina. Služio je kancelar na dvoru cara Honorija.

Kada su 409. Vizigoti provalili u Italiju, Honorije je na Marcelinov prijedlog donio ukaz kojim donatistima, koji su se tada smatrali hereticima dozvoljava slobodno ispovijedanje vjere. Razlog je bio u brojnosti donatista među kršćanskim vjernicima strateški važne provincije Afrike koja je Rim i Italiju opskrbljivala žitom. Donatisti su to iskoristili kako bi pravovjerne, odnosno katolike tjerali iz njihovih crkava. Katolici su se požalili Honoriju, koji je godine 411. u Afriku poslao Marcelina da osobno arbitrira u sporu. Marcelin se tada okrenuo protiv donatista i stao ih progoniti sa takvom žestinom da je čak i Augustin, koji se godinama borio protiv donatista, protestirao zbog nasilnog postupanja.

Donatisti su, pak, priliku za odmazdu dobili kada se guverner Heraklijan 412. pobunio protiv Honorija i proglasio carem. Godinu dana kasnije je poražen, a rimski general Marin, koji je simpatizirao donatiste, je dao Marcelina i njegovog brata Apringija uhapsiti na osnovu optužbi da su šurovali sa Heraklijanom. Usprkos Augustinove intervencije, oba brata su pogubljena 6. aprila. 

Augustin mu je posvetio prvu knjigu svog znamenitog djela *[[De civitate Dei|Civitas dei]]*.
Žrtvovanje

**Žrtvovanje** je čin darivanja predmeta božanstvu, čineći time predmet svetim. Motiv za prinošenje žrtve je produživanje, podsticanje i ponovno uspostavljanje veze između ljudskog i božanskog. Često je svrha prinošenja žrtve dobijanje božje milosti ili ublažavanje božjeg gneva. Postupak cenjen u pojedinim kulturama i među pojedincima kao najviši oblik služenja drugima i etički princip zaštite ugroženih.

## Reference

## Povezano
* Žrtvenik
Umberto II

**Umberto II.** (15. rujna 1904. – 18. ožujka 1983), posljednji kralj Italije, poznat i kao *Majski kralj* (tal. *Re di Maggio*), rođen kao princ od Pijemonta. Treće je dijete kralja Viktora Emanuela III. i Jelene Petrović od Crne Gore. 

Na prijestolje je došao nakon abdikacije svoga oca 9. svibnja 1964. i kraljem je bio do 12. lipnja 1946. (33 dana) zbog čega je i dobio svoj nadimak.

Nakon što su Talijani na referendumu glasovali za republiku, monarhija je formalno okončana 12. lipnja 1946., a kralj Umberto II otišao je u egzil, napustivši Italiju zauvijek.
De frente al Sol

**De frente al Sol** je meksička telenovela originalno emitirana godine 1992. Seriju je producirala Carla Estrada, a sastojala se od 95 epizoda. Sljedeće godine je snimljen njen nastavak *[[Más allá del puente]]* (Sa one strane mosta).

## Uloge
* María Sorté .... Alicia Sandoval
* Alfredo Adame .... Eduardo Fuentes
* Angélica Aragon .... Chole
* Lilia Aragón .... Ofelia Fuentes
* Itatí Cantoral .... Lupita
* José Elías Moreno ... Armando Morán Mariño
* Arcelia Ramírez .... Carolina Sandoval
* Ada Carrasco .... Lich
* Tomás Goros .... Eulogio Peredo
* Eric del Castillo .... Daniel Santana
* Sergio Klainer .... Adrián Bermúdez
* Lupita Lara .... Úrsula
* Mónica Miguel .... Amaranta
* Miguel Córcega .... Hernán
* Joel Núñez .... Humberto
* Sara Luz .... Adela
* Ariel López Padilla .... Juan Carlos Fuentes
* Alejandra Maldonado .... Sara
* René Muñoz .... Quijano
* Maritza Olivares .... Elena Santana
* Eduardo Santamarina .... Luis Enrique Bermúdez
* Anna Silvetti .... Noemí Serrano
* Romina Castro .... Tina
* Ricardo de Loera .... Zamudio
* Manuel Guizar .... Guzmán
* Gloria Jordán .... Mica
* Eduardo Rivera .... Jacinto
* Carlos Girón .... Carlos
* Leonardo Daniel .... Adrián Bermúdez (Joven)
* Ramiro Huerta .... Cheo
* Dinorah Cavazos .... Mela
* Andrés Gutiérrez .... Fayo
* Sofía Tejeda .... Victorina
* Rubén Trujillo .... Paco
* Germán Gutiérrez .... Hugo
* Mauricio Achar .... Alex
* Isadora González
* Rodrigo Zurita

## Vanjske veze
* Página de alma-latina.net
* Página oficial de Carla Estrada 
*
413.

__NOTOC__
Godina **413.** (**[[rimske brojke|CDXIII]]**) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Heraklijana i Lucija** (ili, rjeđe, **godina 1166. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 413. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* zima/proljeće - U Africi ugušena pobuna zapadnorimskog uzurpatora Heraklijana.
* 8. 5. &ndash; Honorije potpisuje ukaz kojim se područja Italije nedavno poharana od Vizigota oslobađaju od poreznih davanja.
* Ataulfovi Vizigoti osvojili Narbonne i Toulouse. 
* Vizigoti u Galiji uspješno opsjedaju današnji Valence gdje hvataju zapadnorimskog uzurpatora Jovina, te ga predaju zapadnorimskom oficiru Postumu Dardanu koji će ga pogubiti.
* Gundaharovi Burgundi uspostavili državu u Wormsu. 
* Carigradski bedemi: pod nadzorom prefekta Antemija završena gradnja Dvostrukih bedema Teodosija II, kojima je značajno uvećana površina Carigrada. 
* Kumara Gupta I nasljeđuje svog oca Čandraguptu II kao vladar Gupta Carstva.


## Rođenja

## Smrti

* 7. 3. &ndash; Heraklijan, rimski uzurpator
* 12. 9. &ndash; Marcelin od Kartagine, kršćanski svetac i mučenik
* Kumarajiva, redovnik
* Gwanggaeto Veliki, kralj države Goguryeo
* Chandragupta II, Gupta car
* Jovin, zapadnorimski uzurpator
* Qiao Zong, kineski vojskovođa i osnivač države Zapadni Shu

## Reference

## Vanjske veze

* http://www.unrv.com/government/consul-1-ad.php
* http://ancienthistory.about.com/library/bl/bl_consuls_table.htm 
* http://www.friesian.com/romconsl.htm
Más allá del puente

**Sa one strane mosta** () je meksička telenovela produkcijske kuće Televisa, snimana tokom 1993. godine. Predstavljala je nastavak telenovele *[[De frente al Sol|Del frente al Sol]]*. Originalno se emitirala u Meksiku u sezoni 1993/94. a u Srbiji na lokalnim TV-stanicama sredinom 1990-ih.

## Sinopsis
Alisija Sandoval i Eduardo Fuentes su venčani i srećni jer očekuju svoje prvo dete. Ovo će nagnati Ofeliju, Eduardovu majku, da se osveti Alisiji što joj je odvela sina.

Karolina i Luis Enrike su zaljubljeni par i planiraju venčanje po završetku škole. Ćole je srećna zbog braka svoje kćerke Lupite sa Hasintom i uzbuđena jer će Alisija dobiti dete.

Sa druge strane, Rosalija, Hasintova sestra, zaljubljuje se u Felipea, ali raskida sa njim kako bi se udala za Valerija, sina moćnog i opasnog biznismena.

Ofelija, namerna da rastavi Alisiju od Eduarda, sklapa dogovor sa Leonor Rivas, Alisijinom doktorkom, kako bi ubedila Eduarda da dete koje očekuje nije njegovo. Eduardo pada u depresiji i more sumnji, pa pronalazi utehu u Sari, koja je oduvek bila izgubljeno zaljubljena u njega. Alisija misli da ga je izgubila zauvek...

## Uloge

## Vanjske veze
* Página de alma-latina.net
* 
* Página oficial de Carla Estrada
Fernando Colunga

**Fernando Colunga Olivares** (Mexico City, 3. ožujka 1966.) je meksički glumac poznat po ulogama u meksičkim telenovelama. Po struci je diplomirani inženjer.

## Filmografija
### Uloge u telenovelama
* "Porque el amor manda" kao Hesus Garsija (2012 - 2013.)
* "Gospodarica tvoga srca" kao Jose Miguel Montesinos (2010.)
* "Odavde do vječnosti" kao Eduardo Juarez / Franco Santoro (2008.-2009.)
* "Strast" kao Ricardo de Salamanca / Ricardo Lopez de Carvajal (2007.-2008.)
* "Zora" kao Luis Manrique y Arellano (2005.-2006.)
* "Istinska ljubav" kao Manuel Fuentes Guerra (2003.)
* "Navidad sin Fin" kao Pedro (2001.)
* "Abrazame muy fuerte" kao Carlos Manuel Rivero (2000.-2001.)
* "Cuento de Navidad" kao Jaime Rodriguez Coder (1999.)
* "Nunca te olvidare" kao Luis Gustavo Uribe del Valle (1999.)
* "Otimačica" kao Carlos Daniel Bracho (1998.)
* "Esmeralda" kao Jose Armando Peñarreal De Velasco (1997.)
* "Alondra" (1995.)
* "María la del Barrio" kao Luis Fernando de la Vega (1995.)
* "Más allá del puente" (1994.)
* "Marimar" kao Adrian Rosales (1994.)
* "Madres Egoistas" (1993.)
* "María Mercedes" kao Chicho (1992.)
* "Cenizas y diamantes (1990.)

### Uloge u filmovima
* Ladrón que roba a ladrón (2007.)
Patricia Navidad

**Ana Patrisija Navidad Lara** (rođena 20. maja 1973. u El Karizalu, Sinaloa) je pevačica i glumica iz Meksika.

## Biografija

Patrisija je još kao dete počela da pokazuje interesovanje za muziku. Mnogi smatraju da je bila pod očevim uticajem. Na muzičku scenu, amterski, debitovala je sa svojih devet godina na školskom festivalu. Sa 17 godina postala je poznata široj javnosti učešćem u takmičenju Señorita Sinaloa, čija je glavna nagrada bila stipendija Centra za umetničko obrazovanje na televiziji. Početkom 1993. dobija ponude za nekoliko meksičkih filmova.

Od 1997. do 2008. sa Reneo Kasao digovala je u humorističko-muzičkoj emisiji *Pikardia Meksikana*. 
U telenovelama počela je da glumi sa 25 godina, od kojih je najpoznatija Marijana dete noći i Ružna Leti. Iako je glumila u oko 15 ekranizovanih dela, Ana Patrisija nije zanemarila uzičku karijeru. Prvi studijski album izdala je 1998, dok je četvrti u pripremi.
## Diskografija

* *Instantes* (1998)
* *Paty Navidad* (1999)
* *Patricia Navidad* (2000)

## Filmografija

* *[[Zacatillo, un lugar en tu corazon]]* (2010)
* *[[Zauvek zaljubljeni]]* (2008)
* *[[Ružna Leti]]* (2006)
* *La Otra Brenda* (2004)
* *[[Marijana dete noći]]* (2003)
* *Las Vias del amor* (2002)
* *El Manantial* (2001)
* *Ángela* (1998)
* *Picardía mexicana* (1997-2000)
* *El Alma no tiene color* (1997)
* *Cañaveral de pasiones* (1996)
* *Acapulco, Cuerpo y Alma* (1995)
* *Más allá del puente* (1994)
* *[[Maimar]]* (1994)
* *Los Parientes Pobres* (1993)
* *[[Marija Mercedes]]* (1992)

## Vanjske veze
* 
* Interview with Raul de Molina
Un nuevo amanecer

**Novo jutro** () je meksička telenovela produkcijske kuće Televisa, snimana tokom 1988 i 1989. godine. Prikazivana je sredinom 1990-ih u Srbiji na lokalnim TV-stanicama. Kasnije je stekla zanimljivost što je u njoj jednu od prvih uloga tumačila kasnije planetarno popularna meksičko-američka glumica Selma Hajek.

## Sinopsis

Ovo je priča o lepoj Lauri, starijoj i stidljivoj ženi, koja radi kao učiteljica u školi. Iz detinjstva nosi traume jer ju je majka maltretirala, a očuh silovao. Nakon smrti majke, Laura nasleđuje njeno bogatstvo i odlučuje da ode na putovanje. Tom prilikom upoznaje Herarda u koga se zaljubljuje, ali i dalji pati jer je podseća na očuha. Pored toga Laura će morati da se bori protiv osobe koja želi da je uništi i sa misterioznim pozivima koji će joj dolaziti, a za koje sumnja da su od mrtve majke.

## Uloge
Marimar (razvrstavanje)

**Marimar** može označavati:
* **[[Marimar]]**, meksička telenovela iz 1994. u kojoj nastupa Thalía.
* **[[Marimar (pjesma)|Marimar]]**, istoimena pjesma koju izvodi Thalía 
* *[[MariMar (filipinska TV serija)]]*, originalno emitirana 2007.
* **[[Marimar Montes|Marimar]]**, lik iz TV-emisije ''Camera Café' koju tumači Esperanza Elipe.
Talija (razvrstavanje)

**Talija** može značiti:

* Talija, jedna od devet grčkih Muza.
* Talija (nimfa), nimfa iz grčke mitologije.

Vidi i:
* Renault Thalia, Renaultov gradski automobil Clio, kojom je dotični model iz kombilimuzine pretvoren dodavanjem *repa* u malu limuzinu.
* Thalía, meksička pjevačica i glumica.
* Talia Shire, američka glumica.
Talia Shire

**Talia Shire** (25. april 1946 -) je američka glumica poznata po ulozi Adrian Balboa u seriji filmova o Rockyju, te po ulozi Connie Corleone u seriji filmova *[[The Godfather (film)|The Godfather]]*. Otac joj je dirigent i kompozitor Carmine Coppola, a brat slavni filmski režiser i producent Francis Ford Coppola.

Bila je udana za kompozitora Davida Shirea sa kojim ima sina Matthewa Orlanda Shirea, a potom za producenta Jacka Schwartzmanna sa kojim ima sinove Roberta i Jasona Schwartzmanna.

## Vanjske veze
*
Thalía

**Ariadna Thalía Sodi Miranda** (26. august 1971 -), poznata po umjetničkom imenu **Thalía**, je meksička glumica i pjevačica, koja je stekla svjetsku popularnost nastupima u uspješnim telenovelama.

## Diskografija

### Studijski albumi
* *[[Thalía (1990 album)|Thalía]]* (1990)
* *[[Mundo de Cristal]]* (1991)
* *[[Love (Thalía album)|Love]]* (1992)
* *[[En éxtasis]]* (1995)
* *[[Amor a la Mexicana]]* (1997)
* *[[Arrasando]]* (2000)
* *[[Thalía (2002 album)|Thalía]]* (2002)
* *[[Thalía (album na engleskom jeziku)|Thalía (engleski)]]* (2003)
* *[[El Sexto Sentido]]* (2005)
* *[[Lunada]]* (2008)
* *TBA* (2011)

### Kompilacijski albumi
* *[[Nandito Ako]]* (1997)
* *[[Thalía con banda: Grandes éxitos]]* (2001)
* *[[Thalía's Hits Remixed|Hits Remixed]]* (2003)
* *[[Greatest Hits (Thalía album)|Greatest Hits]]* (2004)

### Live albumi
* *[[Primera Fila (Thalía album)|Primera Fila]]* (2009)

### U bendovima
* *Din Din* (1981–1983) – (4 albuma)
* *[[Timbiriche]]* (1986–1989) – (3 albuma)

### Turneje
* *[[Cristal Tour]]* (1990–1993)
* *[[En éxtasis Tour]]* (1996–1997)
* *[[Amor a la Mexicana Tour]]* (1997–1998)
* *[[High Voltage Tour]]* (2004)

## Filmografija

### Telenovele

* *Pobre Señorita Limantour* (1987) – Dina
* *[[Quinceañera (telenovela)|Quinceañera]]* (1987–1988) – Beatriz Villanueva
* *Luz y Sombra* (1989) – Alma
* *[[María Mercedes (telenovela)|María Mercedes]]* (1992–1993) – María Mercedes Muñoz de Del Olmo
* *[[Marimar]]* (1994) – Maria del Mar "Marimar" Aldama Perez
* *[[María la del Barrio]]* (1995–1996) – María Hernández De la Vega
* *[[Rosalinda (telenovela)|Rosalinda]]* (1999) – Rosalinda Del Castillo de Altamirano

### Teatar
* *[[Grease (mjuzikl)|Vaselina]]* (1984) – Sandy

### Filmovi
* *La Guerra de los Pasteles* (1979)
* *[[Anastasia (1997 film)|Anastasia]]* (1997) – (izvođač soundtracka, španska verzija)
* *Mambo Café* (1999) – Nydia

### TV-emisije
* *VIP de Noche* (1991–1992)
* *Las Aventuras de Eebee y Thalia* (2009–2010)

### Radio-emisije
* *Conexión Thalía Radio Show* (2007–2010)

## Povezano
* Porodica Sodi
* Tommy Mottola

## Izvori

## Vanjske veze



U Wikimedijinom spremniku nalazi se još materijala vezanih uz temu:
******


* Thalia.com – Thalía official website
*
Madres egoístas

**Sebične majke** () je meksička telenovela produkcijske kuće Televisa, originalno emitovana tokom 1991. godine. U Srbiji se prikazivala 1992. na lokalnim TV-stanicama.

## Sinopsis
Nakon smrti roditelja, mlada Rakel Rivas Kantu nasledila je veliko bogatstvo. Odgajila ju je kućna pomoćnica Marijana, koja je potajno mrzi jer smatra da joj je porodica Rivas Kantu upropastila život. Rakel se udaje za Pabla, koji je, nakon što mu je umrla žena, sam podizao kćerku Karmen. Srećni par dobija dete, malu Gabi, ali nakon četiri godine braka Pablo umire od srčanog udara. Očajna Rakel ostaje sama i upisuje Gabi u privatnu školu, koju pohađa i Karmen, Pablova kćerka iz prvog braka. Njih dve su odrasle zajedno ne znajući da su polusestre. Po završetku studija Gabi se udaje za poznatog novinara Maksimilijana, dok njena majka upoznaje Viktora koji joj se dopao na prvi pogled. Nakon dužeg vremena, Rakel je ponovo srećna i zaljubljena....

## Uloge
La indomable

**La indomable** (španski: "Nesalomljiva") je naziv za dvije telenovele:
* La indomable (Venezuela), originalno prikazivana u Venuzeli 1974., kasnije obrađena kao remake u obliku meksičkih serija *[[La Venganza (1977)|La Venganza]]* (1977) i *[[Marimar]]* (1994) te filipinske serije *[[MariMar]]* (2007).
* La indomable (Meksiko), originalno prikazivana u Meksiku 1987.
Marimar

**Marimar** () je meksička telenovela produkcijske kuće Televisa, snimana tokom 1993 i 1994. godine. Predstavljala je remake venezuelanske telenovele *[[La indomable]]* iz 1974. a koja je u Meksiku prerađena u telenovelu *[[La Venganza (1977)|La Venganza]]* 1977. godine. Često se navodi kao drugi *trilogije Marija* koju uz nju čine *[[Maria Mercedes]]* i *[[María la del barrio|Maria la del Barrio]]*. Naslovnu je ulogu tumačila meksička pjevačica i glumica Thalía, koju je ta uloga učinila planetarno popularnom zvijezdom.

U Srbiji je tokom 2000. godine prikazivana na Televiziji Pink.

Godine 2007. je na Filipinima emitiran lokalni remake pod nazivom *[[MariMar]]*.

## Sinopsis
Marimar je siromašna, nevina devojka, koja živi sa bakom i dekom na plaži okeana. Ona se zaljubljuje u Serhija, sina bogatog čoveka, koji pristaje da se oženi njome uprkos negodovanju svog oca i maćehe. Serhio se vremenom iskreno zaljubljuje u Marimar i odlazi na neko vreme, kako bi zaradio novac i odveo svoju voljenu iz doma svog oca, gde Anhelika, njegova maćeha, konstantno ponižava Marimar. Kad on ode, Anhelika prijavljuje da joj je Marimar ukrala narukvicu, smešta je u zatvor i naređuje da se zapali koliba njenih bake i deke, koji tom prilikom umiru. Potpisujući se kao Serhio, Anhelika šalje Marimar pismo u zatvor u kom piše da je nikada nije voleo.
Marima izlazi iz zatvora zatrovana mržnjom, rešena da osveti smrt bake i deke. Put osvete vodi je u Meksiko Siti, gde upoznaje svog biološkog oca, koji je, ne znajući da mu je ona kćerka, uči kako da postane dama.
Jedom prilikom ona sreće Serhija, zavodi ga, a potom odbija. Iako ga iskreno voli, veruje da se on samo poigrao njenim osećanjima...

## Uloge

## Vanjske veze
*
Alondra

**Alondra** () je meksička telenovela produkcijske kuće Televisa, originalno emitovana tokom 1995. godine. U Srbiji se prikazivala tokom 1999. godine na Trećem kanalu Radio Televizije Srbije.

## Sinopsis
Posle smrti Alondrine maje, njen otac Baldomero, tužan i usamljen, odlučuje da dovede svoju sestru Loreto i njeno dvoje dece da žive sa njima. Nada se da će Loreto alondri zameniti majku, ali ispostavlja se suprotno – ona mrzi njegovu kćerku. Godine prolaze, Alondra izrasta u prelepu devojku, ali njena borba sa Loretom se nastavlja. Baldomero sve više vremena provodi sa ljubavnicom Karmelijom, ne mareći za to šta se dešava u kući. Alondra upoznaje Bruna i zaljubljuje se u njega, ali ubrzo saznaje da je on oženjen, da ima dvoje dece, kao i da joj se otac ženi po drugi put. Razočarana, kreće u Meksiko Siti u potrazi za boljim životom, karijerom i ljubavlju...

## Uloge

## Vanjske veze
* Página de alma-latina.net
* Alondra at the IMDB.
Katie Barberi

**Katie Barberi** (Saltillo, Meksiko - 22. siječnja 1972.) meksička je glumica. Profesionalnu karijeru je započela u dobi od deset godina. Nakon što je ostvarila uspješnu karijeru u Hollywoodu počela je glumiti u latino - američkim telenovelama. Sudjelovala je u mnogim telenovelama kao što su Inocente de ti, Doña Bárbara i Najljepši urok.
## Filmografija

## Izvori

*
Lucero

**Lucero Hogaza León** (Mexico City, 29. kolovoza 1969.), meksička je glumica, pjevačica i TV voditeljica.

## Filmografija
### Uloge u telenovelama
* "Zbog nje bit ću Eva" kao Helena Moreno (2012.)
* "Tvoja sam vlasnica" kao Valentina Villalba "La Dueña" (2010.)
* "Odavde do vječnosti (telenovela)" kao Rebeca Sánchez Frutos / Bárbara Greco de Elizalde "La Hiena" (2008.-2009.)
* "Zora (telenovela)" kao María Hipólita Díaz de Guzmán (2005.-2006.)
* "Moja sudbina si ti" kao Andrea Sanvicente Fernández (2000.)
* "Ljubavne veze" kao María Guadalupe Rivas Iturbe / María Fernanda Rivas Iturbe / María Paula Rivas Iturbe (1995.-1996.)
* "Los parientes pobres" kao Margarita Santos (1993.)
* "Cuando llega el amor" kao Isabel Contreras (1989.-1990.)
* "Vivir un poco" kao model (1985.)
* "Chispita" kao Isabel "Chispita" (1982.)

### Filmske uloge
* "" kao Esperanza (2004.)
* "Deliciosa sinvergüenza" kao Lucero (1990.)
* "Quisiera ser hombre" kao Manuelita/Manuel (1988.)
* "Escápate conmigo" kao Lucerito (1987.)
* "Fiebre de amor" kao Lucerito (1985.)
* "Delincuente" kao Cecilia (1984.)
* "Coqueta" kao Rocio (1983.)

## Kompletna diskografija
#### Studijski albumi

### Albumi uživo

### Filmska glazba

### Specijalna izdanja

### Dueti
Sentimientos ajenos

***Sentimientos ajenos*** je meksička telenovela produkcijske kuće Televisa, emitovana tokom 1996. godine. Temeljila se na čileanskoj radio-seriji *[[Dos mujeres y un hombre]]*.

U Srbiji prikazivala tokom 1996. i 1997. godine na lokalnim TV stanicama pod naslovom ***Zabranjena ljubav***. U Hrvatskoj se prikazivala na programu HRT-a pod naslovom ***Skrivene strasti***.

## Sinopsis
Ovo je priča o slatkoj i dobroj Sofiji, mladoj slikarki, koja se zaljubljuje u Renata ne sumnjajući da će ta ljubav probuditi mržnju njene sestre.

Leonor ne preza ni od čega da spreči njihovo venčanje. Pošto ne uspeva u toj nameri pokušava na hiljadu načina da otme muža svojoj sestri, što će odvesti u grob njihovog oca.

Leonor intigama osvaja Umberta, brzopletog i strastvenog mladića, predstavljajući se kao Sofija. Kada Renato načuje za „vezu“ njegove žene i Umberta, izbacuje je iz kuće i odvaja od malog deteta.

Zbunjena i povređena, Sofija se mora boriti kako bi povratila svoj život iz kandži neprijatelja za kog nikad nije sumnjala. Ali u njen život će ući Migel Anhel koji će joj, možda, pomoći da zaboravi Renata.

## Uloge