open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sampo (film)

***Sampo*** () je sovjetsko-finski fantastično-pustolovni film snimljen 1958. u režiji Aleksandra Ptuška i Riste Orka. Predstavlja adaptaciju drevnog finskog epa *[[Kalevala]]*. Protagonist, čiji lik, tumači Andris Ošiņš, je mladić po imenu Lemminkäinen (čiji lik tumači Andris Ošiņš) koji odlazi u daleku zemlju Pohjolu kako bi iz ruku zle čarobnice Louhi (loju tumači Ana Oročko) izbavio svoju zaručnicu Annikki (koju glumi Eve Kivi). Radnja prikazuje kako Louhi Annikkinog brata, vječnog kovača Ilmarinena, nastoji natjerati da joj izgradi Sampo, čarobni mlin koji donosi blagostanje svakome koji ga posjeduje.

Sampo je predstavljao prvu poratnu koprodukciju sovjetske kinematografije sa kinematografijom zemlje izvan tadašnjeg Istočnog bloka. Sniman je istovremeno u četiri različite verzije - na finskom i ruskom jeziku, odnosno u widesceen i 1,37:1 formatu (kako bi se naknadno bez problema mogao prikazivati na tadašnjim televizorima).

U SAD je godine 1964. prikazan u bitno skraćenoj verziji pod naslovom ***The Day the Earth Froze*** (). Ona je, pak, nekoliko decenija kasnije postala predmetom epizode TV-serije *[[Mystery Science Theater 3000]]* poznatoj po tome što njeni komentatori nisu uopće znali što je to "Sampo".

## Glavne uloge
* Andris Ošiņš – Lemminkäinen
* Eve Kivi – Annikki
* Ana Oročko – Louhi
* Ivan Voronov – Ilmarinen
* Urho Somersalmi – Väinämöinen
* Ada Vojtsik – Lemminkäinenova majka
* Georgij Miljar – Čarobnjak
* Mihail Trojanovski – Predskazivač
* Marvin Miller – narator (u američkoj verziji)

## Izvori

## Vanjske veze
*
*  ''Кадр из советско-финского фильма «Сампо»''
* ''Эве Киви в фильме «Сампо»''
*  ''Илмаринен'', ''Анники'' и ''Леминкяйне''
* Finska verzija sa engleskim titlovima na YouTube
*SciFilm.org musing 
*kiddiematinee.com review
*The Monster Shack review
Škotski parlament

**Škotski parlament** (škotsko-gelski: *Parliamaid na h-Alba*) je ime parlamenta Kraljevine Škotske
koji je egzistirao od oko 1235. do 1707. kad ga je nakon Zakona o uniji naslijedio Parlament Ujedinjenog Kraljevstva, obnovljen je 2000.
## Historija
Škotski parlament prvi se put spominje u 13. vijeku (1235.) kad je zabilježena njegova prva sjednica u Kirklistonu (današnje predgrađe Edinburgha.

Prvi službeni dokument koji je on izdao zabilježen je 1293. za vrijeme vladavine kralja Johna Balliola (vladao od 1292. do 1296.) 
U to vrijeme bio je savjetodavno tijelo monarha sastavljeno od visokih crkvenih prelata.

Od 1357. zove se *Three Estates* jer su u njemu su zastupljena tri staleža; svećenici, plemići i
i predstavnici građanstva.
## Povezano
* Parlament Ujedinjenog Kraljevstva

## Reference

## Vanjske veze
* ''Scottish Parliament records'' na portalu National Archives of Scotland
La Joconde: Histoire d'une obsession

***La Joconde: Histoire d'une obsession*** () je francuska kratka filmska komedija snimljena 1958. u režiji Henrija Gruela. Protagonist je čovjek opsjednut Da Vincijevom *[[Mona Lisa|Mona Lisom]]* i njenim zagonetnim smješkom. La Joconde je osvojila Palme d'Or za kratki film na Kanskom festivalu.

## Vanjske veze
*
Giovani mariti

***Giovani mariti*** () je italijansko-francuska crno-bijela filmska komedija snimljena 1958. u režiji Maura Bologninija. Naslovni protagonisti su četvorica mladića, nerazdvojnih prijatelja čiji se živote vrte oko noćnih izlazaka, zabave i zavođenja djevojaka. Radnja prikazuje kako se počnu razdvajati kada se jedan od njih odluči oženiti. Giovani mariti je na Kanskom festibvalu osvojio nagradu za najbolji scenario, koju su dobili Bolognini, Pasquale Festa Campanile i Pier Paolo Pasolini.

## Izvori


## Vanjske veze
*
15. dodjela Zlatnog globusa

**15. dodjela "Zlatnog globusa"**

održana 22. februara 1958.


Najbolji film: Drama 
 *Most na rijeci Kwai*

Najbolji film: Komedija ili mjuzikl 
*Les Girls* 


**15. dodjela "Zlatnog globusa"**, za filmska ostvarenja u 1957. godini, održana je 22. februara 1958. godine u organizaciji Udruženja holivudskih stranih novinara u Los Angelesu.

## Dobitnici
### Filmske kategorije

### Televizijske kategorije

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica HFPA 
* Zlatni globus 1957.
Wild Is the Wind

***Wild Is the Wind*** (), na prostoru bivše Jugoslavije poznatiji pod naslovom ***Divlji vjetar***, je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1957. u režiji Georgea Cukora. Predstavlja remake italijanskog filma *[[Furia (film, 1947)|Furia]]* iz 1947. godine. Protagonist, koga tumači Anthony Quinn, je italijanski imigrant koji iz domovine dolazi u Nevadu kako bi uzgajao konje. Radnja prikazuje kako se njegova zanemarena supruga (čiji lik tumači Anna Magnani) zaljubi u mladog pomoćnika na ranču (koga tumači Anthony Franciosa). Za *Wild Is the Wind* je komponirana istoimena pjesma koju je izvodio Johnny Mathis, a kasnije obradili brojni drugi pjevači i muzičari. Za svoj nastup u filmu je Magnani na berlinskom festivalu sljedeće godine nagrađena Srebrnim medvjedom.

## Uloge
* Anna Magnani - Gioia
* Anthony Quinn - Gino
* Anthony Franciosa - Bene
* Joseph Calleia - Alberto
* Dolores Hart - Angela "Angie"
* Lili Valenty - Teresa
* James Flavin - Kupac vune
* Dick Ryan - Priest
* Iphigenie Castiglioni - Gošća na zabavi
* Joseph Vitale - Gost na zabavi
* Ruth Lee - Gošća na zabavi
* Frances Morris - Gošća na zabavi
* Highland Dale - Trkaći konj

## Reference

## Vanjske veze
*
Furia (film, 1947)

***Furia*** je italijanski crno-bijeli film snimljen 1947. u režiji Goffreda Alessandrinija. Scenario je napisao Vittorio Nino Novarese po motivima djela *[[La lupa]]* Giovannija Verge. Radnja je smještena u milje uzgajivača konja i prikazuje ljubavni trokut. Danas je Furia najpoznatija po tome što je 1957. poslužila kao predložak za hollywoodski remake pod naslovom *[[Wild Is the Wind]]*.

## Uloge
* Isa Pola ... Clara  
* Rossano Brazzi ... Antonio 
* Gino Cervi ... Oreste  
* Adriana Benetti ... Marietta 
* Checco Durante ... Poštar
* Paolo Ferrara ... Ljekar
* Camillo Pilotto ... Svećenik 
* Cesare Polacco ... Advokat
* Umberto Spadaro ... Rocco 
* Bella Starace Sainati ... Svećenikova sestra
* Attilio Torelli
* Pina Piovani
* Armando Guarnieri

## Izvori


## Literatura
* Dick, Bernard F. *Hal Wallis: Producer to the Stars*. University Press of Kentucky, 2004.

## Vanjske veze
*
Do Aankhen Barah Haath

***Do Ankhen Barah Haath*** (, ) je indijski crno-bijeli igrani film snimljen na hindiju 1957. u režiji V. Shantarama. Radnja je inspirirana stvarnim događajima, odnosno Swantrapurom, eksperimentalnim otvorenim zatvorom koga su dvije decenije prije podigle vlasti Države Aundh, vazalne kneževine unutar tadašnje Britanske Indije. Protagonist, koga tumači sam Shantaram, je idealistički upravnik zatvora koji odluči osnovati poljoprivredno imanje na koje dovodi šest okorjelih ubica osuđenih na doživotnu kaznu, uvjeren kako će ih kombinacijom svakodnevnog rada i humanim pristupom uspjeti dovesti na pravi put. *Do Ankhen Barah Haath* je sljedeće godine prikazan na berlinskom festivalu gdje je duboko impresionirao kritiku svojom humanističkom porukom, ali i žiri koji mu je dao nekoliko nagrada.

## Uloge
*V. Shantaram ... Adinath, upravnik zatvora
*Sandhya ... Champa
*Baburao Pendharkar ... nadzornik
*Ulhas ... Shanker Passi
*B.M. Vyas ... Jalia Nai
*Paul Sharma
*S. K. Singh
*Gajendra
*G. Ingawale
*Chandarkar
*Tyagraj
*Asha Devi ... Majka zatvorenika
*Shankarrao Bhosle
*Samar
*Sunil
*Keshavrao Date

## Vanjske veze
*
Jakub Čelebi

**Jakub Čelebi** (na turskom: *Yakub Çelebi* Bursa 1359 - Kosovo 1389) je bio sin osmanskog sultana Murada I i brat od Bajezida I.

Rođen je u Bursi kao najstariji Muradov sin. Takođe je i učestvovao u Bitci na Kosovu polju. Ubio ga je upravo njegov brat sultan Bajazid kako bi se lako popeo na presto. Jakub je jako ličio na Murada Sultana i verovatno bi Murat načinio Jakuba sultanom da nije ubijen. Sahranjen je u Bursi. Imao je jednu ženu i trojicu sinova nepoznatih imena, ali najverovatnije da je sultan Bajazid pobio i njegove sinove i njegovu ženu.
Perth i Kinross

**Perth i Kinross** (engleski: *Perth and Kinross*, škotski: *Pairth an Kinross*, 
škotsko-gelski: *Peairt agus Ceann Rois*) je jedno od 32 područnih vijeća (council area / jedinica lokalne uprave) i namjesništva u sredini Škotske.
## Geografija
Perth i Kinross graniči sa teritorijima područnih vijeća; Aberdeenshire, Angus, Argyll i Bute, Clackmannanshire, Dundee, Fife, Highland i Stirling.

Pretežno brdski teren Pertha i Kinrossa smješten je od Highlanda na sjeverozapadu do Sjevernog mora na 
jugoistoku. Glavni grad je Perth. Zauzima površinu od 5,285.81km² i ima 147,750 stanovnika.

Teritorija uglavnom odgovara površinama koje su imale nekadašnje grofovije Perthshire i Kinross-shire, koje su od 1929. do 1975. imale zajedničko vijeće. One su nakon  teritorijalne reorganizacije 1975. ujedinjene u jednu administrativnu 
jedinicu.
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice vijeća
Kanski filmski festival 1958.

Jedanaesti po redu **[[Kanski filmski festival|Kanski festival]]** () je bio održan od 2. do 18. maja 19578 godine u Cannesu. 

Zlatnu palmu je osvojio *[[Ždralovi lete]]*, sovjetska ratna drama u režiji Mihaila Kalatozova. 

Nagradu za najbolju režiju je osvojio švedski filmaš Ingmar Bergman za *[[Brink of Life|Nära livet]]*, dramu
koja je također donijela nagradu za najbolju glumicu koju su podijelile Bibi Andersson, Eva Dahlbeck, Barbro Hiort af Ornäs i Ingrid Thulin. Nagradu za najboljeg glumca je osvojio Paul Newman za nastup u filmu *[[The Long, Hot Summer]]*.

Na samom festivalu je mini-skandal izavao mladi filmski kritičar François Truffaut proglasivši ga izbor filmova "elitističkim" i zastarjelim; zbog toga je umalo bio izbačen sa festivala. Truffaut će sljedeće godine biti spektakularno rehabilitiran dobivši nagradu za najbolju režiju za svoj debi *[[400 udaraca]]*.

## Nagrade
*Palme d'Or: *[[Ždralovi lete]]*, rež. Mihail Kalatozov
*Nagrada žirija:
***[[Goha]]*, rež. Jacques Baratier
***[[Visages de bronze]]*, rež. Bernard Taisant
*Specijalna nagrada žirija: *[[Mon Oncle]]*, rež. Jacques Tati
*Najbolji glumac: Paul Newman u *[[The Long, Hot Summer]]*
*Najbolja glumica: Bibi Andersson, Eva Dahlbeck, Barbro Hiort af Ornäs i Ingrid Thulin u *[[Brink of Life|Nära livet]]*
*Najbolja režija: Ingmar Bergman u *[[Brink of Life|Nära livet]]*
*Najbolji scenario: Massimo Franciosa, Pasquale Festa Campanile i Pier Paolo Pasolini za *[[Young Husbands|Giovani mariti]]*
*Poseban spomen: Tatjana Samojlova za *[[Ždralovi lete]]*
*Palme d'Or za kratki film: *[[La Joconde: Histoire d'une obsession]]*, rež. Henri Gruel i Jean Suyeux

## Vanjske veze
*1958 Cannes Film Festival 
*Cannes Film Festival 1958
*Cannes Film Festival:1958  at Internet Movie Database
*11ème Festival International du Film - Cannes
8. berlinski filmski festival

**Berlinski međunarodni filmski festival 1958.** () je bilo osmo po redu izdanje Berlinskog filmskog festivala (Berlinale), održano od 27. juna do 8. jula 1958. godine u tadašnjem Zapadnom Berlinu. Službeno ga je otvorio novoizabrani gradonačelnik Willy Brandt.

Glavnu nagradu - Zlatni medvjed - osvojila je švedska drama *[[Divlje jagode (film)|Divlje jagode]]* u režiji Ingmara Bergmana.

## Nagrade
Sljedeće nagrade su osvojene na temelju odluke žirija:
* Zlatni medvjed: *[[Divlje jagode (film)|Smultronstället]]*, rež. Ingmar Bergman
* Srebrni medvjed za najbolju režiju: Tadashi Imai za *[[Jun'ai Monogatari]]*
* Srebrni medvjed za najbolju glumicu: Anna Magnani u *[[Wild Is the Wind]]*
* Srebrni medvjed za najboljeg glumca: Sidney Poitier u *[[The Defiant Ones]]*
* Srebrni medvjed kao specijalna nagrada žirija: *[[Do Aankhen Barah Haath]]*, rež. Rajaram Vankudre Shantaram
* Nagrada FIPRESCI
** *[[Ice-Cold in Alex]]*, rež. J. Lee Thompson i *[[Wild Strawberries (film)|Smultronstället]]*, rež. Ingmar Bergman
* Nagrada OCIC
** *[[Do Aankhen Barah Haath]]*, rež. Rajaram Vankudre Shantaram

## Reference

## Vanjske veze
* 8th Berlin International Film Festival 1958
* 1958 Berlin International Film Festival 
* Berlin International Film Festival:1958  at Internet Movie Database
John Balliol

**John Balliol**  (?, oko 1250.  - Dvorac Galliard, Normandija, 
april 1313.) bio je kralj Škotske, od 1292. do 1296. nakon tog ostatak života proveo je u progonstvu.

Njega su njegovi zemljaci zvali **Toom Tabard** (škotsko-gelski: *Prazni kaput*) jer je usprkos tome što je bio favorit engleskog kralja Edwarda I (i njegova marioneta), nakraju izgubio sve.
## Biografija
John je bio najmlađi sin Johna od Balliola i Dervorguille kćeri lorda od Gallowaya. Kako su mu braća pomrla bez djece, on je 1278 naslijedio sve porodične feude po Engleskoj i Francuskoj a 1290. naslijedio je i Galloway.

Te iste godine umrla je Margaret, pa je škotski tron ostao upražnjen, pa je Balliol postao jedan od 13 pretendenata za taj položaj. On se već prije toga razmetao svojim kraljevskim porijeklom, na 
osnovu rodoslovlja svoje majke, ona je naime bila kći Margarete, najstarije kćeri Davida, grof od Huntingdona, koji je pak bio brat kralja Malcolma IV i Williama I. U tom nadmetanju glavni suparnik bio mu je Robert Bruce.

Engleski kralj Edward I sastao se sa škotskim plemstvom u dvorcu Norham (Northumberland) i inzistirao da on bude taj koji će presuditi - tko od kandidata treba postati škotski kralj.

Njegov dvorski savjet u kom je bilo 104 ljudi, raspravljao je o kraljevskim kandidatima više od godinu dana, na kraju su dali prednost - Balliolu na osnovu 
njegove jednostavne tvrdnje, - da on po krvnoj liniji ima prednost. 
Edward I je tu odluku potvrdio 17. novembra 1292, a Balliol je okrunjen u Sconu, nakon tog je 26. decembra posjetio Edwarda u Newcastlu.

John se međutim, ubrzo pokazao nezahvalnim jer kad je u junu 1294. Edward zatražio od njega da Škotska da vojsku za njegov planirani pohod na Gaskonju, Škoti su umjesto toga sklopili ugovor o uzajamnoj pomoći sa Francuzima.
Kad je u januaru 1296. - Edward sam poslao vojsku na Gaskonju, Škoti su provalili u sjevernu Englesku. Na tu provokaciju Edward je brzo reagirao, tako da je već 30. marta napao Škote i preoteo im Zamak Berwick, nakon tog su u njegove ruke padale jedna za drugom i sve druge škotske utvrde, a na kraju i Montrose u kojoj je John Balliol pred Edwardom podnio abdikaciju. Na toj ceremoniji 
oduzet mu je i vitez položaj a morao je (u znak poniženja) i skinuti oklop - zbog tog je zaradio nadimak *Toom Tabard* (Prazni kaput).

Na kraju je zatvoren u londonski Tower u kom je ostao do jula 1299, kad je na intervenciju pape oslobođen, ostatak života proveo je u Normandiji. 
## Reference

## Vanjske veze

* ''John Balliol'' na portalu Encyclopædia Britannica
Februarski pohod

**Februarski pohod** 1944. godine je bila ofanziva makedonskih partizana na teritoriji istočne, centralne i zapadne Makedonije.

Nakon februarskog pohoda makedonski partizani su oslobodili deo Makedonije, i pojavili se kao faktor na jugoslovenskom frontu.

## Situacija pre pohoda
U drugoj polovini decembra 1943. godina i u januaru 1944. godine, glavnina jedinica NOV i POM, zajedno sa partijskim i vojnim rukovodstvom, nalazila se na području Meglena, Egejska Makedonija, južno od planine Kožuf. Nakon formiranja Druge makedonske brigade 20. decembra 1943. godine u tom reonu, kod sela Fuštani, Glavni štab NOV i PO Makedonije formirao je tri borbene grupe od partizanskih jedinica koje su tamo bile prisutne i dao im zadaću da krenu u napad na okupatorske snage kod Tikveša, Đevđelije i Mariova.

Aktivnosti jedinica NOV i POM prinudile su nemačke i bugarske snage da pokrenu dve ofanzivne operacije protiv partizana u rejonu Meglena, gde se nalazila njihova operativna baza. U Prvoj ofanzivi, koja je trajala od 4. do 8. januara 1944. godine, učestvovali su samo nemački vojnici iz Soluna i Vodena, a u Drugoj ofanzivi, uz nemačke, učestvovale su i bugarske jedinice iz 17. divizije u Štipu, a koja je trajala od 16. do 20. januara 1944. godine.

## Februarski pohod

Po završetku ovih ofanziva u kojima su partizanske snage pobedile, Glavni štab Makedonije ocenio je da su obezbeđeni uslovi za jedinice NOVJ s područja Meglena da pokrenu vojne operacije i tako se probiju prema centralnoj, zapadnoj i istočnoj Makedoniji. Glavni štab je izradio sledeći plan:

* Prva borbena grupa, koju je sačinjavala Prva makedonsko-kosovska brigada, trebala je da ujutro 31. januara 1944. godine od sela Bahovo krene preko Mariova, Azota i Poreča prema zapadnoj Makedoniji.
* Druga borbena grupa, koju je sačinjavala Druga makedonska brigada, trebala je ujutro 31. januara 1944. godine da  krene od sela Zborsko u borbene akcije u rejon Tikveša i Đevđelije, sa zadaćom da na sebe privuče što više neprijateljskih snaga s ciljem olakšanja proboja Prvoj i Drugoj borbenoj grupi.
* Treća borbena grupa, Tičova grupa, koju su činili jedan makedonski bataljon i bugarski bataljon „Hristo Botev“, trebala je da zajedno sa Glavnim štabom krene istog dana u isto vreme od Zborskog preko Belasice, Plačkovice i Osogova te da dođe do Kumanova.

Tako je započeo period vojnih operacija širokih razmera koje su izvršili makedonski partizani, poznat pod imenom Februarski pohod. Uspešno sprovođenje pohoda imalo je velik politički i vojni značaj za razvoj NOB-a u Makedoniji.

Nakon Prolećne ofanzive koja je usledila nakon Februarskog pohoda 1944. godine, bile su formirane krupne slobodne teritorije čime su bili obezbeđeni uslovi za održavanje Prvog zasedanja ASNOM-a.

## Reference

## Vanjske veze
* Fevruarski pohod
Administrativna podjela Škotske

Škotska je administrativno podjeljena na 32 **područna vijeća** (engleski: *council area*, škotsko-gelski: *comhairle*) kojima upravljaju njihova vlastita lokalna vijeća.

Ona se znatno razlikuju, kako po površini tako i po broju stanovnika, od svih je površinom najveći Highland koji ima 26.136 km², a najmanji je Dundee sa svega 65 km².

S populacijom od oko 600.000 stanovnika - Glasgow je najmnogoljudnije područno vijeće, dok su najmanje naseljeni Orkneyski otoci, koji imaju oko 20.000 stanovnika.

Po zakonu o gelskim nazivima iz 1997. područna vijeća sama odlučuju o svom službenom imenu, pa su dosad jedino Vanjski Hebridi odlučili da se zovu po gelskom **Na h-Eileanan Siar**.

Područna vijeća egzistiraju od 1. aprila u skladu sa Zakonom o lokalnoj samoupravi iz 1994.

Unutar lokalnih područnih vijeća, postoji na stotine zajednica, uključujući gradove, sela i gradske kvartove.
Zajednice mogu izabrati svoja vijeća da rade na dobrovoljnoj bazi, pa ona u tom slučaju imaju uglavnom savjetodavnu ulogu, pa se uglavnom bave ekologijom i planiranjem razvoja svoje zajednice.
### Lista područnih vijeća

## Sudstvo i policija
Škotska za razliku od ostale Britanije, ima različit pravni i pravosudni sistem koji se temelji na rimskom pravu. 
Zemlja je podijeljena u šest šerifata (engleski: sheriffdoms) to su; Glasgow, Grampian Highland i otoci, Lothian i granice, Sjeverni Strathclyde, Južni Strathclyde, Dumfries i Galloway, Tayside, Central i Fife.

Na čelu svakog šerifata je glavni šerif (glavni sudac) i različit broj šerifa.
Po šerifatima ima ukupno 49 šerifskih sudova.

## Namjesništva
Pored toga Škotska je u ceremonijalno - tradicijske svrhe podjeljena i na **namjesništva** (engleski: *ieutenancy areas*) 
kojima je na čelu Lord namjesnik kao predstavnik kralja.
### Lista škotskih namjesništva

## Reference

## Vanjske veze
* ''Scotland Government and society'' na portalu Encyclopædia Britannica
Highland (vijeće)

**Highland** (škotsko-gelski: *A' Ghàidhealtachd*) je jedno od 32 područnih vijeća (council area / jedinica 
lokalne uprave) i namjesništva na krajnjem sjeverozapadu Škotske.
## Geografija
Highland graniči sa teritorijima područnih vijeća; Aberdeenshire, Argyll i Bute, Moray i Perth i Kinross.

Highland je površinom najveće područno vijeće škotske, nalazi se u brdovitom Highlandu okružen Irskim i 
Sjevernim morem. Glavni grad je Inverness. Zauzima površinu od 25,659.34 km² i ima 232,950 stanovnika.

Teritorija uglavnom odgovara površinama koje su imale nekadašnje grofovije Inverness-shire, Ross i Cromarty, Caithness, Nairnshire i Sutherland i manjim dijelom 
po Argyllu i Morayu. One su nakon  teritorijalne reorganizacije 1975. ujedinjene u jednu administrativnu 
jedinicu.
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice vijeća
FLT

**FLT** se može odnositi na:

* FLT1, proteinski kinazni receptor
* FLT, IATA kod aerodroma za Flat, Alaska
Galloway

**Galloway** (škotsko-gelski: *an Gall-Ghaidhealaibh*) je ime historijske regije na 
jugozapadu Škotske. 
## Geografija
Teritorij regije poklapa se nekadašnjim grofovijama Kirkcudbrightshire i Wigtownshire, a danas je to zapadni dio 
područnog vijeća - Dumfries i Galloway. Galloway je sa sjevera graničio sa grofovijom
Ayrshire, sa istoka sa Dumfriesshirom, sa jugoistoka sa Solway Firthom i Irskim morem, a sa na jugozapada sa 
Sjevernim kanalom .
## Historija
Ime Galloway je derivat imena Gallgaidhel ili Gallwyddel, što je za orginalne keltske stanovnike značilo - Strani Gali, njih su
Rimljani zvali - Novantae. 
Posljednji kralj Gallowaya umro je 1234. Tokom 14. vijeka tom regijom vladale su porodice Balliols i Comyns, njih je negdje
oko 1369 zamjenio klan Douglas (vladali do 1458.). Nakon njih Gallowayom su do 1623. vladali Stewarti.

Za vrijeme 17. vijeka škotski prezbiterijanci poznati kao Kovenanteri imali su veliku podršku u toj regiji.

Ekonomija Gallowaya bazira se na stočarstvu, poznata je Galovejska krava. 
## Reference

## Vanjske veze
* ''Galloway'' na portalu Encyclopædia Britannica 
}
Highlands, Škotska

**Highlands** zvan i **Scottish Highlands** (prevedeno *Škotsko gorje*, škotsko-gelski: *A' Ghàidhealtachd*) je planinski kraj na sjeveru Škotske.
## Geografija
Highlands se geografski i kulturološki jako razlikuje od ostale Škotske. Granica Highlandsa teče od grada Dumbartona, blizu vrha Firth of Clyde na zapadnoj obali, sve do grada Stonehavena, na istočnoj obali. Duž zapadne 
obale leže otoci Unutrašnjih i Vanjskih Hebrida a ponekad se i otoci Arran i Bute uvrštavaju u Highlands.

U Highlandsu planine često imaju više od 1000 metara, a tu leži i najviša planina Britanije - Ben Nevis koja ima 1343 metra.

Sjeverni dio Highlanda administrativno podpada pod Područno vijeće Highland, dok južni dio pripada područnim vijećima; Argyll i Bute, Stirling, Perth i Kinross, Angus, Aberdeenshire, Aberdeen i Moray.

U Highlandsu se se još do danas sačuvali gelski običaji i jezik.

## Povezano
* Central Lowlands / Centralne nizine
* Southern Uplands / Južne visoravni

## Reference

## Vanjske veze
* ''Highlands'' na portalu Encyclopædia Britannica 
}
Jun'ai Monogatari

je japanski igrani film snimljen 1957. u režiji Tadashija Imaija. Po žanru je drama, a radnja prikazuje tragičnu ljubavnu priču između mladića i djevojke (čiji lik tumači Hitomi Nakahara) koja je hibakusha (preživjela atomsko bombaridranje) te umire od posljedica izloženosti radijacije. Imai, poznat po svojim ljevičarskim stavovima i socijalnom angažmanu, namjerno je iskoristio taj motiv, odnosno zamijenio tuberkulozu kao bolest protagonistice u predlošku. *Jun'ai Monogatari* je sljedeće godine prikazan na berlinskom festivalu gdje je Imai osvojio Srebrni medvjed za najbolju režiju.

## Uloge
* Shinjiro Ebara
* Hitomi Nakahara
* Eiji Okada
* Isao Kimura
* Yoshi Katō
* Seiji Miyaguchi
* Eijirō Tōno
* Toshiko Kobayashi
* Michiko Araki
* Teruko Kishi
* Teruko Nagaoka

## Reference

## Vanjske veze
*
*
19. venecijanski filmski festival

**19. izdanje [[Venecijanski filmski festival|Međunarodne smotre filmske umjetnosti u Veneciji]]** () je bio filmski festival održan u Veneciji od 24. augusta do 7. septembra 1958. godine.

Na njemu je Zlatni lav dobio *[[Čovjek s rikšom]]*, japanski film u režiji Hiroshija Inagakija. Kup Volpi su osvojili britanski glumac Alec Guiness za nastup u filmu *[[The Horse's Mouth]]* te italijanska glumica Sophia Loren za nastup u filmu *[[The Black Orchid (film)|Crna orhideja]]*.

## Nagrade
* Zlatni lav:
** *[[Čovjek sa rikšom]]* (Hiroshi Inagaki)
* Specijalna nagrad žirija:
** *[[The Lovers (1958 film)|The Lovers]]* (Louis Malle)
** *[[La sfida]]* (Francesco Rosi)
* Kup Volpi:
** Najbolji glumac - Alec Guinness - (*[[The Horse's Mouth (film)|The Horse's Mouth]]*)
** Najbolja glumica - Sophia Loren - (*[[The Black Orchid (1958 film)|Crna orhideja]]*)
* Nagrada novog filma
** Najbolji film - *[[Vlcí jáma (film)|Vlcí jáma]]* (Jiří Weiss)
** Najbolja glumica - Jeanne Moreau - (*[[The Lovers (1958 film)|The Lovers]]*)
* Nagrada San Giorgio
** *[[La sfida]]* (Francesco Rosi)
* Nagrada FIPRESCI
** *Vlcí jáma* (Jiří Weiss)
* Nagrada Pasinetti
** *[[Das Mädchen Rosemarie]]* (Rolf Thiele)
** Paralelne sekcije - *[[Wild Strawberries (film)|Divlje jagode]]* (Ingmar Bergman) & *[[Weddings and Babies]]* (Morris Engel)
* Nagrada italijanskih filmskih klubova
** *[[Weddings and Babies]]* (Morris Engel)

## Reference

## Vanjske veze
* 1958 Venice Film Festival at IMDB
* Venice Film Festival 1958
* Venice Film Festival 1958
Weddings and Babies

***Weddings and Babies*** () je američki crno-bijeli film snimljen 1958. u režiji Morrisa Engela. Po žanru je drama, a radnja prikazuje probleme u odnosu njujorškog profesionalnog fotografa (koga glumi John Myhers) sa njegovom švedskom djevojkom (koju glumi Viveca Lindfors) izazvane njegovim odgađanjem odluke da sa snjom stupi u brak. Weddings and Babies je snimljen u nezavisnoj produkciji i sa niskim budžetom. Kritičarima je izazvao pažnju Engelovim korištenjem "kamere iz ruke" i inzistiranjem da se u potpunosti snima na lokacijama. Premijerno je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio nekoliko manjih nagrada. Redovnu je distribuciju imao tek dvije godine. Ispostavilo se da je to Engelu bio posljednji cjelovečernji film.

## Izvori


## Vanjske veze
* 
*
Dactylo

***Dactylo*** je francuski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1931. u režiji Wilhelma Thielea. Predstavlja francusku verziju filma *[[Die Privatsekretärin (film, 1931)|Die Privatsekretärin]]*, koju je također režirao Thiele. Protagonistica, čiji lik tumači Marie Glory, je djevojka iz provincija koja pronalazi posao sekretarice u banci. Uz njemačku i francusku, snimljene su i britanska verzija *[[Sunshine Susie]]* i italijanska verzija *[[La segretaria privata]]*. Za razliku od njih, Dactylo je 1934. dobila nastavak pod naslovom *[[Dactylo se marie]]*.

## Uloge
* Marie Glory : Simone Dupré
* Jean Murat : Paul Derval
* Armand Bernard : Jules Fanfarel
* Marie-Antoinette Buzet : la secrétaire
* Jean Boyer : Moreau
* Albert Broquin : un choriste
* André Michaud : le garçon de restaurant
* Vony Myriame
* Paul Boyer

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Dactylo'' sur BiFi.fr
* ]
Die Privatsekretärin (film, 1931)

***Die Privatsekretärin*** () je njemački crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1931. u režiji Wilhelma Thielea. Predstavlja adaptaciju istoimene operete Istvána Békeffyja. Protagonistica, koju tumači Renate Müller, je djevojka koja iz provincije dolazi u grad i dobija posao daktilografkinje u banci. Kao i kod mnogih sličnih filmova tog doba, snimljeno je nekoliko različitih verzija na različitim jezicima - Thiele je režirao francusku verziji *[[Dactylo]]*,  u Italiji je snimljen *[[La segretaria privata]]* dok je Müller svoj nastup pomovila u britanskom filmu *[[Sunshine Susie]]*.

1953. je snimljen istoimeni remake u Zapadnoj Njemačkoj.

## Vanjske veze
*
Sunshine Susie

***Sunshine Susie*** (), također poznat i pod naslovom ***The Office Girl*** () je britanski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1931. u režiji Victorea Savillea. Predstavlja adaptaciju operete *Die Privatsekretärin* Istvána Békeffyja, odnosno englesku verziju istoimenog njemačkog filma. U njemu Renate Müller ponavlja glavnu ulogu, odnosno nastupa kao djevojka koja iz provincije dolazi u grad i dobija posao daktilografkinje u banci. Sunshine Susie je imao komercijalnog uspjeha u Britaniji. Snimljene su još dvije verzije - u Francuskoj snimljen pod naslovom *[[Dactylo]]* i u Italiji pod naslovom *[[La segretaria privata]]*.

## Uloge
* Renate Müller – Susie Surster 
* Jack Hulbert – Herr Hasel 
* Owen Nares – Herr Arvray 
* Morris Harvey – Klapper 
* Sybil Grove – Secretary 
* Gladys Hamer – Maid 
* Daphne Scorer – Elsa 
* Barbara Gott – manja uloga

## Vanjske veze
*
La segretaria privata

***La segretaria privata*** () je italijanski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1931.  u režiji Goffreda Alessandrinija. Predstavlja italijansku verziju njemačkog filma *[[Die Privatsekretärin (film, 1931)|Die Privatsekretärin]]*. Protagonistica, koju tumači Elsa Merlini, je djevojka iz provincije koja dobija posao sekretarice u banci. La segretaria privata je predstavljao prvi cjelovečernji film u karijeri Alesandrinija i jedan od prvih italijanskih zvučnih filmova. Publici se izuzetno dopao te je predstavljao jedan od velikih hitova svog doba, a njegov stil i teme su u mnogo čemu uticale na filmove bijelih telefona u drugoj polovici 1930-ih.

## Uloge
* Elsa Merlini -  Elsa Lorenzi  
*  Nino Besozzi - Il banchiere Roberto Berri  
*  Sergio Tofano - Otello, l'usciere  
*  Cesare Zoppetti - Rossi, il capo del personale  
* Umberto Sacripante - Il direttore del 'Pergolato'  
* Ermanno Roveri - Il gagà alla stazione  
* Marisa Botti - La signorina Botti, segretaria
* Renato Malavasi - Un signore che riceve uno schiaffo al 'Pergolato' 
* Alfredo Martinelli - Un cliente del 'Pergolato'  
* Noemi Orsini - Padrona della Pensione Primavera

## Izvori


## Literatura
*Gundle, Stephen. *Mussolini's Dream Factory: Film Stardom in Fascist Italy*. Berghahn Books, 2013.

## Vanjske veze
*
The Black Orchid (film)

***The Black Orchid*** () je američki crno-bijeli film snimljen 1958. u režiji Martina Ritta. Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Sophia Loren je udovica ubijenog gangstera koja pokušava ponovno započeti život kao vlasnica cvjećarnice. Radnja prikazuje kako se zaljubi u udovca (čiji lik tumači Anthony Quinn), a što zakomplicira odnos sa njenom djecom. The Black Orchid je premijerno prikazana na venecijanskoj Mostri gdje je Loren za svoj nastup dobila Kup Volpi.

## Uloge
*Sophia Loren ... Rose Bianco
*Anthony Quinn ... Frank Valente
*Peter Mark Richman ... Noble
*Virginia Vincent ... Alma Gallo
*Frank Puglia ... Henry Gallo
*Jimmy Baird ... Ralph Bianco
*Naomi Stevens ... Giulia Gallo
*Whit Bissell ... Mr. Harmon
*Robert Carricart ... Svećenik
*Joe Di Reda ... Joe
*Jack Washburn ... Tony Bianco
*Ina Balin ... Mary Valente

## Uloge

## Vanjske veze
*
Čovjek sa rikšom

je japanski igrani film snimljen 1958. u režiji Hiroshija Inagakija. Predstavlja remake istoimenog filma iz 1943. godine. Protagonist, koga tumači Toshiro Mifune, je skromni vozač rikše koji krajem 19. vijeka postaje svojevrsni poočim djetetu nedavno obudovjele žene (koju tumači Hideko Takamine). *Čovjek sa rikšom* je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je osvojio Zlatni lav.

## Vanjske veze
*
*  http://www.jmdb.ne.jp/1958/ch001710.htm
*
Ugovori iz Locarna

**Ugovori iz Locarna** je zbirni naziv za sedam ugovora ispregovaranih u Locarnu, Švicarska, od  5. do 16. listopada 1925. godine, službeno potpisanih u Londonu 1. prosinca iste godine. Ovim sporazumima su Ujedinjeno Kraljevstvo, Francuska, Njemačka, Belgija i Italija dogovorile kako će jamčiti za mir i stabilnost u Zapadnoj Europi, obnoviti odnose s poraženom Njemačkom i uključiti novonastale zemlje Centralne i Istočne Europe u održavanje poslijeratnog poretka.

Ugovori koji su sačinjavali paket su:
#Sporazum o međusobnom jamstvu između Njemačke, Belgije, Francuske, Ujedinjenog Kraljevstva i Italije
#Arbitražni sporazumi između Njemačke i Belgije, odnosno Njemačke i Francuske
#Nota bivših Saveznika Njemačkoj koja objašnjava sankcije protiv zemlje koja krši Povelju Lige naroda temeljem članka 16. Povelje
#Arbitražni sporazumi između Njemačke i Čehoslovačke, odnosno Njemačke i Poljske
#Sporazumi o međusobnom jamstvu između Francuske i Čehoslovačke, odnosno Francuske i Poljske

Ratificirani sporazumi razmijenjeni su među zemljama 14. rujna 1926. godine u Ženevi, kada su i formalno stupili na snagu. Istoga dana, ugovori su deponirani u Ligi naroda. Ugovor je imao dalekosežne posljedice na europsku politiku, ali i po glavne sudionike pregovora. Austen Chamberlain je 1925. godine, a Aristide Briand i Gustav Stresemann su 1926. godine dobili Nobelovu nagradu za mir zbog svojih mirotvornih napora.

Ipak, domet sporazuma bio je relativno kratkog vijeka. Naime, nakon Stresemannove smrti 1929. godine, Njemačka je postala manje kooperativna, a smrt Aristidea Brianda 1932. godine dokinula je i volju s francuske strane. Dolazak na vlast Adolfa Hitlera 1933. godine potpuno je okrenuo njemačku politiku, a 1935. godine Francuska sa Sovjetskim Savezom sklopila ugovor o zajedničkoj suradnji. Hitler je to iskoristio kako bi rekao da je Francuska prekršila ugovore iz Locarna te 7. ožujka 1936. poslao vojsku u demilitarizirani Ruhr, tvrdeći kako je to reakcija na francusko kršenje ugovora. Tim je činom *de facto* dokinuto važenje ugovora iz Locarna.
Dactylo se marie

***Dactylo se marie*** () je francusko-njemački crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1934. u režiji Joea Maya i Renéa Pujola. Predstavlja nastavak filma *[[Dactylo]]* iz 1931. godine i u njemu Marie Glory ponavlja ulogu sekretarice koja se udala za svog šefa.

## Uloge
* Marie Glory : Simone
* Jean Murat : Paul Derval
* Armand Bernard : Jules Fanfarel
* Mady Berry : Thérèse
* André Berley : Bloch
* Marcel Maupi : le chauffeur
* Pierre Palau (navedn kao Palau)
* Raymond Rognoni : Gaillard (naveden kao Rognoni)
* Léon Larive : le maître d'hôtel
* Pierre Huchet : le commissaire
* Nichette Yvon
* Teddy Dargy
* Lucien Pardies
* Andrée Dorns

## Izvori


## Vanjske veze
*
Die Privatsekretärin (film, 1953)

***Die Privatsekretärin*** () je zapadnonjemačka crno-bijela filmska komedija snimljena 1953. godine u režiji Paula Martina. Predstavlja remake istoimenog filma iz 1931. godine. Protagonistica, koju tumači Sonja Ziemann, je mlada djevojka koja dolazi iz provincije u veliki grad i dobija posao u banci.

## Izvori


## Vanjske veze
*
Lupanar (Pompeji)

**Lupanar u Pompejima** naziv je za najpoznatiji bordel u porušenom rimskom gradu Pompejima. Naročito je zanimljiv zbog erotskih slika koje ukrašavaju njegove zidove. *Lupanar* je latinska reč za "bordel", a ovaj bordel u Pompejima poznat je i kao *Lupanare Grande* ().

## Lokacija
Lupanar (klasifikovan kao VII, 12, 18–20) nalazi se neke dve ulice istočno od foruma na križanju *Vico del Lupanare* ("Klančić bordela") i *Vico del balcone pensile* ("Klančić viseće terase").

## Bordeli

Bordel se u antičkom Rimu obično zvao *lupanar* ili *lupanarium* (= "vučja jazbina"), a termin za prostituku bio je *lupa* (= "vučica"). Kad su počela iskopavanja u Pompejima, istraživači su svaku zradu s erotskim slikama na zidovima klasifikovali kao bordel, što bi značilo da je, po toj računici, u Pompejima postojalo 35 bordela. S obzirom da je u 1. veku nove ere u Pompejima živelo oko 10.000 stanovnika, to bi značilo da je jedan bordel dolazio na 286 stanovnika, odnosno na 71 odraslog muškarca. Ako se primene stroži kriteriji za klasifikaciju bordela, njihov je broj bio manji, uključujući i devet ustanova od po samo jedne sobe, kao i najpoznatiji Lupanar. Bordeli su u to doba bili dosta mali i obično su se sastojali od samo nekoliko soba. Lupanar je najveći od bordela otkrivenih u Pompejima, a ima deset soba. Kao i u drugim bordelima, sobe su i u Lupanaru bile opremljene dosta jednostavno. Jedan madrac na uzdignutoj kamenoj podlozi služio je kao krevet.

## Grafiti

Zabeleženo je više od stotinu grafita sa zidova Lupanara u Pompejima. Neki od njih glase:

:::::::::::**Hic ego puellas multas futui* ("Ovde sam mnoge devojke jebao").
:::::::::::**Felix bene futuis* ("Srećo, fino jebeš", pohvala prostitutke upućena njenom klijentu).
:::::::::::**Hic ego, cum veni, futui, deinde redei domum* ("Ovde sam, kad sam došao, jebao, a onda sam se vratio kući").
:::::::::::**Fututa sum hic* ("Ovde sam pojebana").
:::::::::::**Myrtis, bene felas*. ("Mirtido, dobro pušiš").
:::::::::::**Hinc ego nun futui formosam puellam laudatam a multis, sed lutus intus erat*. ("Ovde sam jebao prelepu devojku koju mnogi hvale, ali iznutra je bila blatnjava").

Sličnih primera ima i s drugih lokaliteta u Pompejima. Imućniji ljudi uglavnom nisu posećivali bordele, budući da su im na raspolaganju stajale hetere, ljubavnice i robinje, pa se imena nađena na natpisima ne mogu povezati s poznatim ličnostima rimske historije. I pored toga, ovi grafiti pričaju priču o rimskom društvu, a ima slučajeva i kad se nakon početnog grafita nižu novi, koje razni ljudi ostavljaju na zidu kao svoj odgovor, čime nastaje neka vrsta dijaloga pisanog na kamenu.

## Povezano

* Erotska umetnost u Pompejima i Herkulaneju
* Prostitucija u antičkom Rimu
* ''Sex in the Ancient World ― Pompeii'' ("Seks u antičkom svetu ― Pompeji"), dokumentarni film na History Channel 

## Reference
Inverness, Škotska

**Inverness** (škotsko-gelski: *Inbhir Nis* što znači Ušće rijeke Ness) je grad na sjeveru
Škotske od 62,156 stanovnika, on je i administrativni centar područnog savjeta 
Highlands, kraljevski grad u historijskoj grofoviji *Inverness-Shire*.
## Geografija
Inverness se odavno formirao kao centar škotskog Highlandsa, jer se nalazi na najboljem mjestu za prijelaz preko rijeke Ness, 
koja istječe iz Loch Nessa na istočnom kraju kotline Glen Mor.

Smješten između rijeke i Kaledonijskog kanala, on je ulazna točka plovnih trasa sjeverne Škotske. 
## Historija
Inverness je bio prijestolnica Pikta za vladavine kralja Brideja I, kog je po predanju 565. posjetio i obratio na kršćanstvo Sveti Kolumbo.
 
Tokom 12. vijeka Inverness je izrastao u grad, u podnožju zamka čija se izgradnja pripisuje kralju Malcolmu III, on je 
odtad čitav niz vjekova bio kraljevska rezidencija.
## Znamenitosti

Današnji dvorac iz 19. vijeka, koji dominira nad gradom i rijekom, sagrađen je na istom mjestu gdje je postojala utvrda koju su 1746. razorili Jakobiti. 
Uz taj dvorac svega nekoliko starijih građevina preživjelo je do današnjeg dana to su; Town Cross (podignut 1685.), Town Steeple (bivši zatvor), stara crkva High (1769. - 1772), te katedrala  Sveti Andrija(1866. iz 1871. 
## Privreda i obrazovanje
Inverness je trgovački, obrazovni i turistički centar velikog (ali slabo naseljenog) područja, uz to on je i industrijski centar 
sa pogonima; lake, tekstilne (vuna) i prehrambene industrije. Uz to za ekonomiju grada važne su i naftna industrija koja ima brojne platforme u obližnjem Sjevernom moru, pa se dobar dio ljudi bavi njihovom opskrbom i servisiranjem.

Grad ima i aerodrom u nedalekom Dalcrossu, udaljenom oko 13 km sjeveroistočno od centra, iz kog postoje letovi za domaće destinacije.
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada  
* ''Inverness'' na portalu Encyclopædia Britannica
HER2/neu

**Receptorska tirozinska proteinska kinaza erbB-2** (*CD340*, klaster diferencijacije 340, *proto-onkogen Neu*, *Erbb2* (glodari), ili *ERBB2* (ljudi)) protein je koji je kod ljudi kodiran ***ERBB2*** genom. Ona se često naziva ***HER2*** (od ) ili ***HER2/neu***. 

HER2 je član familije receptora epidermalnih faktora rasta (HER/EGFR/ERBB). Amplifikacija ili prekomerno izražavanje ovog onkogena ima važnu ulogu u razviću i progresiji pojedinih agresivnih tipova raka dojke. Zadnjih godina ovaj protein je postao važan biomarker ili meta u lečenju oko 30% pacijenata sa kancerom dojke.

## HER2 interakcije

HER2/neu formira interakcije sa:

* CTNNB1, 
* DLG4, 
* Erbin, 
* GRB2, 
* HSP90AA1, 
* IL6ST, 
* MUC1, 
* PICK1 and 
* PIK3R2, 
* PLCG1,  and
* SHC1.

## Reference

## Literatura

*
*
*
*
*
*
*

## Vanjske veze
* ERBB2 expression across human cancerous and healthy tissues
* AACR Cancer Concepts Factsheet on HER2 
* Her2/neu Vaccine Protects Against Tumor Growth  
* Chimeric molecules and Methods of Use 
* Breast Friends for Life Network - A South African Breast Cancer Support Forum for HER2 Positive Women 
* HerceptinR : Herceptin Resistance Database for Understanding Mechanism of Resistance in Breast Cancer Patients. Sci. Rep. 4:4483 
*
Receptor 1 faktora stimulacije kolonija

**Receptor 1 faktora stimulacije kolonija** (*CSF1R*, *receptor faktora stimulacije makrofagnih kolonija*, M-CSFR, *CD115*, **K**laster **D**iferencijacije **115**), je protein sa ćelijske površine koji je kod ljudi kodiran *CSF1R* genom. On je receptor za citokin sa imenom faktor stimulacije kolonija 1.

## Interakcije
Ovaj receptor formira interakcije sa:
* Cbl gen,
* FYN,
* Grb2,
* Supresor citokinske signalizacije 1,

## Povezano
* Klaster diferencijacije

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze
*
CSFR

**CSFR** se može odnositi na:

* Receptor 1 faktora stimulacije kolonija, receptorska tirozinska kinaza
* Češka i Slovačka Federativna Republika
Češka i Slovačka Federativna Republika

**Češka i Slovačka Federativna Republika** (**ČSFR**; češki: *Česká a Slovenská Federativní Republika (ČSFR)*, slovački: *Česká a Slovenská Federatívna Republika (ČSFR)*) je bio službeni naziv Čehoslovačke od 23. travnja 1990. godine do njezina raspada 31. prosinca 1992. godine, kada nastaju nezavisne Češka i Slovačka.

Od komunističkog puča 1948. godine pa do Baršunaste revolucije 1989. godine, Čehoslovačka je bila pod strogom vladavinom Komunističke partije Čehoslovačke. Od 1960. godine i novog ustava, službeni naziv zemlje bio je Čehoslovačka Socijalistička Republika. Međutim, nakon reformske Baršunaste revolucije, koja je *[[de facto]]* označila raskid s komunizmom, novoizabrani predsjednik Václav Havel je najavio kako će se pridjev "socijalistička" ukloniti iz imena države. Određena logika nalagala je da se ime države vrati na izvorno Čehoslovačka Republika (češki i slovački: *Československá republika (ČSR)*), međutim takva je solucija izazvala negodovanje slovačkih političara. Inicijalno kompromisno rješenje bio je Ustavni zakon 81/1990, donesen i stupio na snagu 29. ožujka 1990. godine, kojim je ime države postalo **Čehoslovačka Federativna Republika** (**ČSFR**; češki: *Československá federativní republika (ČSFR)*, slovački: *Česko-slovenská federatívna republika (ČSFR)*). Tim je nazivom eksplicitno priznat federalni karakter države.

Međutim, čak je i ta solucija, iako kompromis, dovela do problema. Naime, činjenica da su Slovaci u svojoj varijanti naziva (*Česko-slovenská*) stavili spojnicu izazvala je negodovanje češke i konflikt koji će ostati zapamćen kao "rat spojnicom" (češki/slovački: *pomlčková válka/vojna*). Česi su se ovakvoj varijanti mahom protivili jer je podsjećala na službeni naziv države u vrijeme druge republike, koja je izdržala samo godinu dana prije nego je potpuno rascijepljena od strane Trećeg Reicha. Nakon razvoja konflikta, novi kompromis bio je Ustavni zakon 101/1990, donesen 20. travnja, a stupio na snagu 23. travnja 1990. godine, a kojim je ime države postalo **Češka i Slovačka Federativna Republika**, priznajući tako jednak status obaju federalnih jedinica.

Novi naziv kršio je pravila češkog i slovačkog pravopisa, no kako su tenzije između dvaju zemalja rasle, naziv države postao je praktički nebitno pitanje. S obzirom da je novi kompromis bio nemoguć, naziv je ostao nepromijenjen. Ustav iz 1960. ostao je na snazi kao privremeno rješenje, ali uz velike izmjene kako bi se eliminirao njegov komunistički karakter. Izrada novog ustava još uvijek je trajala kada se, 31. prosinca 1992. godine, ČSFR raspala na Češku i Slovačku.

## Vanjske veze
*   Transcription of Federal Assembly proceedings when adopting 81/1990.
Aberdeenshire

**Aberdeenshire** (škotsko-gelski: *Siorrachd Obar Dheathain*) je jedno od 32 područnih vijeća (council area / jedinica 
lokalne uprave) i namjesništva na sjeveroistoku Škotske.
## Geografija
Aberdeenshire graniči sa teritorijima područnih vijeća; Angus i Perth i Kinross sa juga, i Highland i Moray sa
sjevera.

Aberdeenshire je površinom srednje veliko područno vijeće škotske, prostire se po brdovitom kraju okružen Sjevernim morem. 
Glavni grad je Aberdeen. Zauzima površinu od 6,312.59 km² i ima 257,740 stanovnika.
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice vijeća
Glen Mor

**Glen Mor** što na gelskom znači  *Velika Dolina*) nazivan još kao *Great Glen* i *Glen Albyn* je 
dolina na sjeveru Škotske u područnom savjetu 
Highland.
## Geografija
Dolina Glen Mor duga je nekih 97 km, od zaljeva Moray Firth kod Invernessa na sjeveroistoku, do Fort Williama i 
zaljeva Loch Linnhe na jugozapadu.  Uzduž doline reda se čitav niz jezera, od kojih su najveća; Loch Ness, Loch Oich i 
Loch Lochy.

Ona su danas međusobno povezana Kaledonijskim kanalom koji na taj način povezuje Sjeverni Atlantik 
sa Sjevernim morem.
## Reference

## Vanjske veze
* ''Glen Mor'' na portalu Encyclopædia Britannica 
}
Receptor faktora rasta izvedenih iz trombocita

**Receptori iz trombocida izvedenih faktora rasta** (PDGF-R) su tirozinski kinazni receptori sa ćelijske površine za članove familije faktora rasta izvedenih iz trombocita (PDGF). PDGF podjedinice -A i -B su važni faktori regulacije ćelijske proliferacije, diferencijacije, ćelijskog rasta, razvića i mnogih bolesti uključujući kancer. Postoje dve forme PDGF-R, alfa i beta, koje su kodirane različitim genima. U zavisnosti od vezanog faktora rasta, PDGF-R se homo- ili heterodimerizuje.

## Povezano
* Receptorska tirozinska kinaza
* PDGF
* Imatinib
* PDGFRA
* PDGFRB
* Krenolanib (CP-868,596-26)

## Reference

## Vanjske veze
*
Čedomir Ljubo Čupić

**Čedomir Ljubo Čupić** (1913—1942) je bio komesar čete u nikšićkom partizanskom odredu i narodni heroj Jugoslavije. 

Zarobljen je i javno pogubljen tokom treće neprijateljske ofanzive u Crnoj Gori. Njegovo hrabro držanje i pobjedonosni osmjeh na gubilištu ovjekovječen je fotografijom, koja je postala jedan od simbola crnogorske antifašističke borbe.

## Ustanak u Crnoj Gori 1941.

Čupić je član ilegalne KPJ postao ratne 1941. godine. Početkom srpnja 1941. godine, izbjegao je iz okupiranog Nikšića, potom pristupio partizanskoj četi *[[Đuro Đaković]]*.

Zarobljen je travnja 1942. godine, nakon borbe protivu četnika na Kablenoj Glavici kod Nikšića.

U zatvoru, gdje je bio mučen, pokazao je junačko držanje i prkos. Četnički sud mu je javno sudio u okupiranom Nikšiću. Britkom riječju otvoreno je izvrgao ruglu vijećnike toga suda i četnike, koji su ga, skupa sa drugim zarobljenim partizanima, osudili na smrt.

9. svibnja 1942. godine izveden je na strjelište ispod Petrove Glavice kod Nikšića. I na strjelištu je nastavio bodriti drugove.

Za narodnog heroja proglašen je 10. lipnja 1953. godine.

## Povezano
* Ustanak u Crnoj Gori 1941.

## Literatura
* Narodni heroji Jugoslavije, "Mladost" Beograd, 1975. godina

## Vanjske veze
* Tekst na Montenegrini
Receptor kinaznog umetnutog domena

**Receptor kinaznog umetnutog domena** (*KDR*, tip III receptorske tirozinske kinaze, *receptor 2 vakkularnog endotelnog faktora rasta*, VEGFR-2, Flk1, fetalna jetrena kinaza 1) je VEGF receptor. *KDR* je ljudski gen koji kodira ovaj enzim. KDR se takođe označava sa **CD309** (klaster diferencijacije 309).

## Interakcije
Receptor kinaznog umetnutog domena formira interakcije sa SHC2, Aneksin A5 i SHC1.

## Povezano
* Klaster diferencijacije
* VEGF receptori

## Reference

## Literatura

## Vanjske veze
*
Kaledonijski kanal

**Kaledonijski kanal** (engleski: *Caledonian Canal*)  je kanal na sjeveru Škotske koji povezuje Sjeverni Atlantik sa Sjevernim morem.

## Karakteristike i historija gradnje
Kaledonijski kanal se proteže od Sjevernog Atlantika na jugozapadu duž kotline Glen Mor do sjeveroistoka i Sjevernog mora.

Još je James Watt 1773. dobio zadatak od britanske vlade da osmisli plovni kanal, povezujući niz slatkovodnih jezera; Loch Ness, Loch Oich i Loch Lochy. 
Izgradnja je započela tek 1803. pod vodstvom Thomasa Telforda, a kanal je otvoren za plovidbu 1822., iako još nije bio potuno ni dovršen sve do 1847. Od sjeveroistočnog ulaza kod zaljeva Moray Firth do izlaza na jugozapadu kod zaljeva Loch Linnhe, ukupna dužina tog plovnog puta iznosi oko 100 km, ali je od tog prokopano umjetnih kanala u dužini od samo 37&nbsp;km.

Nekada je Kaledonijski kanal bio od velike ekonomske važnosti, ali danas to više nije, jer se njime služe samo manji ribarski brodovi i plovila za 
razonodu. Danas je on preuski (i preplitki) da bi njime mogli ploviti suvremeni oceanski brodovi. Maksimalna dimenzija brodova koji mogu ploviti kanolom je 45.72 x 10.7 m. Na kanalu je izgrađeno ukupno 29 ustava koja omogućuju brodovima da premoste visinske razlike i deset mostova. Dva najveća grada su Inverness na istočnom ulazu, i Fort William na zapadnom izlazu.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Caledonian Canal'' na portalu Scottishcanals  }
* ''Caledonian Canal'' na portalu Encyclopædia Britannica }