open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ba (država)

**Ba** (巴) je bila drevna država u istočnom Sečuanu, današnjoj kineskoj provinciji. Njen prvotni glavni grad je bio Zhi (Fuling), Chongqing. Ba je osvojila Država Qin godine 316. pne.. Suvremena etnička grupa Tujia vuče korijene od naroda Ba.

Ba se često navodi kao labava konfederacija ili skup plemenskih saveza sastavljenih od nekoliko slabo vezanih klanova koji bi priznali zajedničkog kralja. Klanovi Ba su bili prilično raznovrsni i sastavljeni od više etničkih grupa. Arheološki dokazi navode kako su se narodi Ba uglavnom bavili lovom i ribolovom, s niskom razinom poljoprivrede (s nimalo dokaza o navodnjavanju).

Ba su mogli biti među narodima koji su pomogli osnivačima dinastiji Zhou da zbaci dinastiju Shang u bitci kod Muyea; međutim, Ba se prvi put nedvosmisleno pojavljuju u pisanoj historiji godine 703. pne.; Zuo Zhuan navodi kako su Ba uzeli učešća u pohodu države Chu protoiv Denga.

Teritorija Ba se originalno zauzimala teritorije u dolini rijeke Han; uspon Chua je Ba potisnuo na zapad u područje Sečuanskih bazena. Ekspanzija Chua je tjerala Ba da svoj glavni grad premještaju nekoliko puta. Prema Chang Quu, glavni gradovi ili upravna središta Ba su uključivala Jiangzhou (Chongqing), Dianjiang (Hechuan) i Pingdu (Fengdu), a posljednji glavni grad je bio Langzhong (閬中). Za vrijeme perioda Zaraćenih država, Ba se graničila s državama Qin, Chu i Shu, od kojih je svaka bila jača od Ba.

Iako su Chu ponekad upadali na teritoriju Ba, narod i država Ba su sa Chuima imali složen odnos, odnosno snažne trgovačke, pa i bračne veze. Chu je također u svojoj vojsci angažirala mnogo Ba najamnika. Zbog toga je Chu nekada imao problema; jednom prigodom su se Ba najamnici pobunili protiv svojih Chu poslodavaca i opsjeli glavni grad Chua 676. ili 675. pne.

Ba i Zu su se udružili Qinom kada je Qin preduzeo invaziju na Shu. Nakon uspješne invazije, Qin je odmah izvršio invaziju svoja dva saveznika i zarobio posljednjeg Ba kralja. Ba je tada pretvorena u prefekturu Qina. Za razliuku od Shua, Qin je dozvolio plemstvu Ba da sačuva svoju autonomiju i nije proveo masovnu kolonizaciju naroda Qin na teritoriju Ba. Plemstvo Ba je kasnije marginalizirano politikom podijeli pa vladaj.

## Ba kultura
Važan dio Ba mitologije je bio tigar, s time da se najviše cijenio bijeli tigar. Artefakti sa arheoloških lokaliteta Ba često koriste motive tigra. Ostale posebitosti Ba kulture čine zakrivljena sječiva, lijesovi u obliku čamaca i brončani bubnejevi (*chunyu* 錞于), s kojima se komuniciralo u bitci.

Ratovanje je igralo važnu ulogu u druzštvu Ba. Narod Ba je bio poznat po ratnim pjesmama i plesovima.

Ba i Shu su razvili vlastita pisma, čiji su znakovi pronađeni na brončanim predmetima. Postoje tri pisma. Kedno piktografsko je bilo specifično za Ba, a dva (moguće fonetska) pisma su pronađena na lokalitetima Ba i Shu. Sva tri do danas nisu dešifrirana.

## Izvori
* Sage, Steven F., *Ancient Sichuan and the Unification of China*, 
* Kleeman, Terry F., *Great Perfection: Religion and Ethnicity in a Chinese Millennial Kingdom*,
Bitka kod Paretakene

**Bitka kod Paretakene** se godine 317. pne. odigirala između snaga zaraćenih generala Aleksandra Velikog - dijadoha, s time da je na jednoj strani bio Antigon I Monoftalmos, a na drugoj Eumen. Bitka je završila bez pobjednika, te se drugi rat dijadoha nastavio još godinu dana.

## Vanjske veze
* Lecture Notes for Week Fourteen
Bitka kod Gabijene

**Bitka kod Gabijene** se odigrala 316. pne. te predstavljala drugi veliki okršaj između zaraćenih dijadoha, odnosno nasljednika Aleksandra Velikog - Antigona na jednoj i Eumena na drugoj strani.

Bojno polje je bilo vrlo suho i oblaci prašine su onemogućavali čist pregled nad bitkom. Nadmoćna Antigonova konjica na njegovom desnom krilu je porazila Eumenov konjicu.

Iako neodlučna u vojnom smislu, predstavljala je Antigonovu pobjedu, jer je Eumenova vojska izgubila volju za borbu i neposredno nakon bitke predala svog komandanta.

## Vanjske veze
* Lecture Notes for Week Fourteen 
## Reference
Arsinoja II

**Arsinoja II** (; oko 316. pne. – umrla oko 270. pne.) je bila egipatska kraljica. Bila je kćerka egipatskog kralja Ptolemeja I Sotera. Udala se za tračkog kralja Lizimaha, a posle njegovnj pogibije za Ptolomeja Kerauna.

Kada je ovaj ubio njene i Lizimahove sinove, pobegla je u Egipatna dvor svoga brata Ptolemeja II, za koga se udala pošto je on proterao svoju ženu Arsinoju I.

Imala je veliki uticaj na politiku Egipta.

## Izvori
* .
Ptolemej II

**Ptolemej II Filadelf** (grč. Πτολεμαῖος Φιλάδελφος, 309. pne. – 246. pne.), bio je kralj Ptolemejskog Egipta u periodu 283. do 246. godine pne. Bio je sin osnivača Ptolemejske dinastije Ptolemeja I Sotera i Berenike od Egipta. Njegova vladavina se često navodi kao zlatno doba Ptolemejskog Egipta, s obzirom da je Egipat postao najveća pomorska sila Istočnog Mediterana, a njegov dvor bio jedno od središta kulturnog života tadašnjeg antičkog svijeta. 

## Vladavina
Ptolemej II Filadelf je počeo svoju vladavinu kao ko-regent sa njegovim ocem Ptolemejem I Soterom od 290. pne. do 283. pne. Egipat je bio umešan u nekoliko ratova za vreme njegove vladavine. Magas iz Kirene je započeo rat sa njegovim polubratom 274. pne., i seleukidski kralj Antioh I Soter (Soter u prevodu znači spasitelj), je napao uskoro, za vreme Prvog sirijskog rata. Dve ili tri godine rata su usledile. 

Egipćani su nizali pobedu za pobedom što ih je učinilo neospornom pomorskom silom u istočnom Mediteranu. Njegova flota (od 112 brodova) je važila za najjaču pomorsku opsadnu jedinicu ikada. Osiguravši pristup primorskim gradovima njegove imperije Ptolemej II Filadelf je proširio ptolemejsku sferu preko Kiklade do Samotrake, i luke i obalne gradove Kilikije Trakeje, Pamfilije, Licije i Karije.

Pobeda koju je makedonski kralj Antigon II Gonata izvojevao kod Kosa (između 258. i 256. pne.) nije dugo ometala ptolemejsku dominaciju nad Egejskim morem. U Drugom sirijskom ratu sa Seleukidskim kraljevstvom, pod Antiohom II Teosom (posle 260. pne.), Ptolemej je neprekidno gubio na primorju Male Azije i pristao je na mir koji je bio uslovljen venčanjem Antioha i Ptolemejeve ćerke Berenike (250. pne.)
Ajde Jano

**Ajde Jano** je jedna od najpoznatijih srpskih starogradskih pesama. Odlikuje je klasičan ritam od 7/8, koji se obično sreće na cijelom Južnom Balkanu. 

Mnogi poznati domaći i strani autori su je uvrstili u svoj redovan muzički program, na primer Aleksandar Šišić, Nenad Vasilić, Nataša Atlas, Talita Makenzi, Najdžel Kenedi ali i klezmer sastavi kao što je Kroke (The Cracow Klezmer Band). 

Originalni tekst ove pesme je: 

'Ajde Jano, kolo da igramo. 

'Ajde Jano, 'ajde dušo kolo da igramo.

'Ajde Jano, da se pogledamo.

'Ajde Jano, 'ajde dušo da se pogledamo.

'Ajde Jano, pesme da pevamo.

Da pevamo Jano dušo, da ih sačuvamo.

Da pevamo Jano dušo, da ih sačuvamo.

'Ajde Jano konja da sedlamo.

'Ajde Jano, 'ajde dušo konja da sedlamo.

'Ajde Jano, da se prošetamo.

Do Bistrice da idemo, da se umijemo.

'Ajde Jano kuću da ne damo.

'Ajde Jano, 'ajde dušo kuću da ne damo.

Da ne damo, da je ne prodamo.

Kad prodamo Jano dušo, kako da igramo?

Kad prodamo Jano dušo kako da igramo?

## Reference
315. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **315. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Kurzora i Filona** (ili, rjeđe, **godina 439. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 315. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.



== Događaji ==
* [[Antigon I Monoftalmos]] nakon završetka [[drugi rat dijadoha|drugog rata dijadoha]] ulazi u [[Susa|Susu]], preuzima nekadašnju riznicu [[Aleksandar Veliki|Aleksandra Velikog]] te tako postaje gospodar azijskog dijela nekadašnjeg Aleksandrovog carstva i najmoćniji od svih [[dijadosi|dijadoha]]. Iz Suse dolazi u [[Babilon]] odakle tjera tamošnjeg satrapa i bivšeg saveznika [[Seleuk I Nikator|Seleuka]] koji je prisiljen bježati u [[Ptolemejski Egipat|Egipat]] i tražiti utočište kod tamošnjeg satrapa [[Ptolemej I Soter|Ptolemeja]].
* Antigonov saveznik i satrap Medije [[Piton (satrap)|Piton]] konsolidira vlast nad istočnim dijelovima nekadašnjeg Aleksandrovog carstva.
* [[Poliperhon]], nominalni regent Aleksandrovog carstva, se utvrđuje u nekoliko preostalih položaja na [[Peloponez]]u, te započinje pregovore s Antigonom o eventualnom savezu.
* U [[Epir (drevna država)|Epiru]] izbija pobuna protiv kralja [[Eakid]]a koji je prisiljen ići u egzil. Njegovog dvogodišnjeg sina [[Pir Epirski|Pira]] od ubistva spašavaju vjerne sluge.
* [[Kasandar]] u počast svoje supruge [[Tesalonika od Makedonije|Tesalonike]] podiže istoimeni grad, danas poznat kao [[Solun]].
* [[Agatoklo]], tiranin [[Sirakuza|Sirakuze]], zauzima [[Messina|Mesinu]].
* Nakon što je Antigon postao najmoćniji od svih dijadoha, protiv njega se počinju okretati saveznici - Ptolemej, Kasandar i [[Lizimah]] od [[Trakija|Trakije]]. 
* Antigon poduzima pohod na egejske otoke i odatle tjera garnizone vjerne Kasandru te organizira "Savez otočana" s ciljem da pripremi invaziju [[Antička Grčka|Grčke]]. Na Antigonovu stranu dolazi [[Rodos]] gdje se počinje graditi velika flota.
* Ptolemejeva vojska na [[Cipar|Cipru]] guši ustanak koji su započele Antigonove pristaše


== Rođenja ==
* [[Arat iz Solija]], grčki matematičar, astronom, meteorolog, botaničar i pjesnik (u. [[240. pne.]])

== Smrti ==
* [[Zhou Shen Jing Wang]], vladar [[Kina|Kine]] iz [[dinastija Zhou|dinastije Zhou]]

== Fikcija ==
* U *Funeral Games'', historijskom romanu Mary Renault, Kasandar posjećuje Licej u Ateni te Teofrastu iznosi niz kleveta i laži na račun Aleksandra Velikog.
Bitka kod Lautule

**Bitka kod [[Lautulae|Lautula]]** se odigrala godine 316. ili 315. pne. između rimskih snaga koje je vodio *[[rimski diktator|diktator]]* Quintus Fabius Maximus Rullianus) i Samnita. Samniti su izvojevali veliku pobjedu i prodrli 32 km od Rima.
Lucera

**Lucera** je grad i općina (*comune*) u Italiji, koja administrativno pripada Foggijskoj provinciji u Apuliji na jugu zemlje.

U antici je bila poznata kao Lucera, odnosno mjesto oko koga su Rimljani i Samniti vodili borbe u samnitskim ratovima. Godine 320. pne. su se tamo naselilo 2500 rimskih kolonista te je postao jedan od glavnih saveznika.

1224. je sveti rimski car Friedrich u Luceri nakon neuspjelog ustanka naselio oko 20.000 sicilijanskih muslimana, držeći da će ih tako lakše držati pod kontrolom. Kolonija je prosperirala do 1300. kada ju je uništio Karlo II Napuljski.

## Izvori i reference
* Alexander Knaak: *Prolegomena zu einem Corpuswerk der Architektur Friedrichs II. von Hohenstaufen im Königsreich Sizilien 1220–1250,* Marburg 2001.  (For the medieval Lucera Castle of the Hohenstaufen see pp.&nbsp;24–38)
* Aalulbayt Library, ''An Introduction to the Spread of Islam'' 
* Taylor, Julie. *Muslims in Medieval Italy: The Colony at Lucera*. Lexington Books, 2005.
* University of Michigan-Dearborn, ''UM-Dearborn professor publishes history of Muslim community in medieval Italy''  (press release), 20. 11. 2003.
A3 – Rock'n'Roll uzvraća udarac

**Rokenrol uzvraća udarac**, poznat i kao **Mi nismo anđeli 3** je treći nastavak filma *[[Mi nismo anđeli]]*. Međutim, ovaj nastavak odstupa od prethodna dva, jer se zasniva na priči Srđana Dragojevića „Dan kad je crk‘o Maršal“, i glumi značajno izmenjena glumačka postava u odnosu na prethodna dva filma.

Režiser ovog nastavka je Petar Pašić. Kao i prethodna dva i ovaj nastavak je tinejdžerska komedija. Jedna od protagonista filma je i folk pevačica Seka Aleksić koja ima manju ulogu.

## Radnja

Borko Pavlović Dorijan je sredinom sedamdesetih godina prodao dušu Đavolu kako bi u Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji postao rok zvezda i stekao bogatstvo i slavu. Ali u današnjoj Srbiji uspeh i slava više ne žive u rokenrolu.
To zna najbolje Marko, nekadašnji Dorijanov obožavalac, koji ga se odrekao kada je njegov idol prešao u turbo folk. Kako su Anđeo i Đavo uvek u akciji tako Markova velika želja da dobije "Telekaster" gitaru dovodi do toga da i on proda dušu Đavolu.

## Uloge

## Povezano
* Mi nismo anđeli
* Mi nismo anđeli 2

## Vanjske veze
* 
*
Pogrebne igre

**Pogrebne igre** je izraz kojim se opisuju ritualna natjecanja koja se održavaju u počast nedavno preminule osobe. Ona su karakteristična za antiku, a od takvih pogrebnih igara u drevnom Rimu su se razvile daleko poznatije gladijatorske igre.

*Pogrebne igre* () je naslov romana Mary Renault iz 1981. te drame Joea Ortona iz 1968.

## Povezano

* Funeral Games
Funeral Games (roman)

***Funeral Games*** (doslovno: "Pogrebne igre") je historijski roman engleske spistaljice Mary Renault izdan 1981. godine čija se radnja odigrava nakon smrti Aleksandra Velikog te opisuje raspad njegovog carstva. Predstavlja treći, odnosno završni dio trilogije romana posvećene Aleksandru.
Simetrični deseterac

**Simetrični deseterac** je stalan oblik u poeziji koji se ponavlja u velikom broju slučajeva. Simetrični deseterac ima utvrdjenu metričku formu. Zove se još i "lirski deseterac" i ima deset slogova.

Cezura se javlja iza petog sloga, pa mu je šema (5 + 5). Redovna nenaglašenost je petog i desetog sloga. Svaki polustih mu se razdvaja na dve akcenatske celine: jednu dvosložnu i jednu trosložnu.Ima jampsku intonaciju-pomeranje akcenta za jedan slog unapred. Nema rime i astrofičan je.
Njegov stih je izrazito lirski.

Javljao se u oblicima usmenog porekla. U pisano pesništvo dolazi sa romantizmom.

Pisali su ga: Laza Kostić, Đura Jakšić,...

Simetrični deseterac je i najčešći stih srpske stihovane drame u romantizmu.

## Povezano

* Lirika
* Simetrični osmerac
* Stih bugarštice
Stih bugarštice

**Stih bugarštice** je stalan oblik u poeziji,koji se javlja u velikom broju slučajeva. 
Nije silabičan, ni tonski. Bugariti znači tužno pevati, naricati. Ima 15 ili 16 slogova. Cezura je nestalna, nekad iza sedmog a nekada iza osmog sloga. Može da se pojavi veći ili manji broj slogova, na primer dvanaest. Ima rimu-embrionalna (gramatička).

Prema nekim ispitivanjima "bugarštica" je mladja od deseterca, zato što ona ima rimu , a deseterci ne.

Kod stiha bugarštice, redovan je priložak, ili pripev od 5 ili 6 slogova. On se javlja iza prvog, pa svaka dva naredna stiha, ali ne i iza poslednjeg.

To je stih koji se javlja samo u usmenoj književnosti. Sačuvane su i u pisanom izvoru,zapisivali su ih primorski pesnici iz 16., 17. i 18. veka.

Petar Hektorović „Ribanje i ribarsko prigovaranje“ - najstarija bugarštica iz 1555. godine.
Nestanak stiha bugarštice vezuje se za 18. vek.

## Povezano

* Lirika
* Simetrični deseterac
* Simetrični osmerac
Simetrični osmerac

**Simetrični osmerac** je vrsta stiha koja se javlja u poeziji u velikom broju slučajeva i ima utvrdjenu metričku formu.

Ima osam slogova. Cezura se javlja iza četvrtog sloga, pa mu je šema (4 + 4). Redovna je nenaglašenost četvrtog i osmog sloga. Ima trohejsku intonaciju. Rima mu je parna. Srpski simetrični osmerac je pouzdano poreklom iz usmenog pesništva.

Sa Gundulićevim „Osmanom" potiskuje svog suparnika - dvostruko rimovani dvanaesterac. Pod uticajem narodne poezije bio je jedan od najraširenijih stihova srpske poezije od Radičevića do Jakšića.

Takođe možemo ga naći i u Vukovoj knjizi lirskih, narodnih, ženskih pesama.

## Povezano

* Lirika
* Simetrični deseterac
* Dvostruko rimovani dvanaesterac
Potaša

**Potaša** je mešavina nekoliko hemijskih jedinjenja kalijuma, sa najvećim udelom kalijum karbonata, kalijum hidroksida i kalijum oksida.

Potaša se dobija iz pepela nastalog spaljivanjem drveta i uglja, a takođe i prženjem stena koje poseduju veliku koncentraciju kalijuma. Potaša se u prošlosti koristila za proizvodnju sapuna, stakla, predmeta od keramike i kao đubrivo. Nju su produkovali proizvođači smole i drvenog uglja za koje je on bio sporedni produkat.

Sastav potaše se razlikuje u zavisnosti od izvora iz kojeg je dobijena.

U sastavu potaša skoro uvek su prisutni:
* kalijum oksid (K2O)
* kalijum hidroksid (KOH)
* kalijum karbonat (K2CO3)
* kalijum hlorat KClO3
* kalijum hlorid KCl
* kalijum nitrat KNO3 i
* kalijum sulfat K2SO4

## Vanjske veze
Trohej

Trohej je dvosložna stopa u antičkoj metrici, u kojoj je prvi slog dug a drugi kratak (U-). U akcenatskoj metrici, prvi slog u troheju je naglašen a drugi nenaglašen, suprotno od jamba.

Trohej se u srpskoj poeziji pojavljuje češće nego jamb, zbog prirode srpskog akcenta koji se ne može nalaziti na poslednjem slogu.

Najpoznatiji stih koji primenjuje trohej u srpskom jeziku je epski deseterac, koji ispred cezure sadrži po pravilu dva trohejska sloga. Tim stihom napisana je skoro cela srpska narodna epska poezija i dobar deo lirske, a u pisanoj poeziji naročito su ga koristili Njegoš, Branko Radičević, Zmaj, Laza Kostić i drugi, prevashodno romantičarski pesnici.
Jamb (metrika)

**Jamb** je dvosložna stopa u antičkoj metrici, u kojoj je prvi slog kratak a drugi dug (U-). U akcenatskoj metrici, prvi slog u jambu je nenaglašen a drugi naglašen, suprotno od troheja.

Zbog prirode srpskog akcenta koji se ne može nalaziti na poslednjem slogu, kao i zbog činjenice da se naglasak na prvom slogu u rečima pojavljuje češće nego na drugom, jamb se u srpskoj poeziji primenjuje ređe nego trohej.

Primera radi, Branko Radičević je sa jampskog jedanaesterca pod uticajem Vukovih zbirki epskih pesama sve više prelazio na epski deseterac.

Laza Kostić je jedan od prvih srpskih pesnika koji su pokušavali da jamb ožive u srpskoj poeziji.
Mary Renault

**Mary Renault** (Meri Renolt) ) (4. septembar 1905 – 13. decembar 1983) rođena kao**Mary Challans**, bila je engleska spisateljica najpoznatija po historijskim romanima s radnjom smještenom u Antičku Grčku. Osim što je napisala fiktivne portrete ličnosti kao što su Tezej, Sokrat, Platon i Aleksandar Veliki, napisala je i historijsku biografiju Aleksandra Velikog.

## Bibliografija
### Suvremena fikcija
* *Purposes of Love* (američki naslov: *Promise of Love*) (1939)
* *Kind Are Her Answers* (1940)
* *The Friendly Young Ladies* (američki naslov: *The Middle Mist*) (1943)
* *Return to Night* (1947)
* *[[The North Face (roman)|The North Face]]* (1948)
* *[[The Charioteer]]* (1953)

### Historijski romani
* *[[The Last of the Wine]]* (1956) — s radnjom Ateni za vrijeme peloponeskog rata; narator je Sokratoiv učenik
* *[[The King Must Die]]* (1958) — mitski Tezej do ubistva njegovog oca
* *[[The Bull from the Sea]]* (1962) — ostatak Tezejevog života
* *[[The Mask of Apollo]]* (1966) — glumac u doba Platona i Dionizija Mlađeg (pred kraj knjige se nakratko pojavljuje Aleksandar Veliki)
* *[[Fire from Heaven]]* (1969) — Aleksandar Veliki od četiri godine života do očeve smrti
* *[[The Persian Boy]]* (1972) — iz Bagoasove perspektive; Aleksandar Veliki nakon osvajanja Perzije
* *[[The Praise Singer]]* (1978) — pjesnik Simonid sa Keja
* *[[Funeral Games (roman)|Funeral Games]]* (1981) — Aleksandrovi nasljednici

### Publicistika
* *[[The Nature of Alexander]]* (1975) — biografija Aleksandra Velikog
* *Lion in the Gateway: The Heroic Battles of the Greeks and Persians at Marathon, Salamis, and Thermopylae* (1964) — o grčko-perzijskim ratovima

### Radio
*The King Must Die* i *The Bull From the Sea* su adaptirani u 11-dijelnu radio-seriju na BBC Radio 4 pod naslovom *The King Must Die*.

## Reference

## Vanjske veze
* The Greek World of Mary Renault
* Review of ''The Friendly Young Ladies''
Dvostruko rimovani dvanaesterac

**Dvostruko rimovani dvanaesterac** je oblik koji se javlja u hrvatskoj poeziji u velikom broju slučajeva. 

Dvostruko rimovani dvanaesterac ima utvrdjenu metričku formu i 12 slogova. Cezura se javlja posle šestog sloga, pa mu je šema (6+6). Redovna je nenaglašenost šestog i dvanaestog sloga. Dvostruko je rimovan, jer je stih od 12 slogova sa jakom cezurom iza šestog sloga i sa parnim rimama.

Poreklo mu je nejasno, ali se smatra da je to hrvatska varijanta mletačko-starofrancuskog dvanaesterca. Dvostruko rimovani dvanaesterac je bio vladajući stih hrvatske pisane književnosti, koji se naglo javio i naglo nestao.

## Podvrste
* Dubrovački (južni) – prvi polustih prvog stiha, i prvi polsutih drugog stiha su povezani rimom A, a ostali rimom B. U dubrovačkom obliku još su vezani i parnom rimom krajevi stiha i prvi polustihovi u stihu.
* Marulićev (severni) – rime sa kraja prva dva stiha nastavljaju se još i na kraju polustihova sledeceg dvostiha.To je čakavski tip dvostruko rimovanog dvanaesterca. Sreće se u Marulićevoj *„[[Judita|Juditi]]“*.

## Povezano
* Lirika
* Simetrični deseterac
* Simetrični osmerac
Funeral Games

***Funeral Games*** (doslovno: "Pogrebne igre") može biti:
* Funeral Games (roman), čija je autorica Mary Renault;
* Funeral Games (drama), čiji je autor Joe Orton.
Etolija

**Etolija** je planinska oblast Grčke smještena na sjevernoj obali Korintskog zaljeva, koja čini suvremeni dio prefekture Etolija-Akarnanija.

## Povezano
* Etolski savez
Agrinion

**Agrinion** ili **Agrinio** (gr: Αγρίνιο - *Agrinio*) je grad u Grčkoj, u prefekturi Etolija Akarnija, u okviru periferije Zapadna Grčka. Grad nije njeno upravno sedište (to je Misolongi), iako je najveće naselje ove prefekture.

## Poreklo imena
Ime grada nesumnjivo je povezano za grčkom rečju za poljoprivredu "agros", a po predanju grad je dobio ime po legendarnom osnivaču grada, kralju Argiosu, sinu još poznatije mitološke ličnosti Tezeja.

## Prirodni uslovi
Grad Agrinion se nalazi u zapdnom delu istorijske pokrajine Etolije. Kroz njega prolazi put koji spaja Epir sa Atinom i Peloponezom. Grad je od mora udaljen oko 30&nbsp;km, a svega nekoliko kilometara od reke Ahelos. Oko grada pruža se polje, okruženo planinama.

Klima u Agrinionu je izmenjena sredozemna sa dugim i toplim letima i nešto oštrijim zimama u odnosu na obližnje primorje.

## Historija
Grad je osnovan u antičko vreme. Prvi podaci o postojanju grada vezani su za njegovo uništenje od strane vladara Kasandera 314. pne.

Tokom otomanskog razdoblja ravničarsko područje grada, kao veoma plodno, bilo je naseljeno Turcima. Tada je grad bio poznat pod turskim nazivom Karleli. Mesno stanovništvobilo je veoma aktivno tokom Grčkog ustanka 1821. g., a prisjedinjenje sa maticom usledilo je 1832. g. Ovo je dovelo do iseljavanja Turaka i naseljavanja Grka u gradu i okolini, a gradu je vraćen stari naziv "Agrinion".

Posle Grčko-turskog rata 1923. g. u gradu se naselilo mnogo grčkih prebeglica iz Male Azije. Tokom poslednjih decenija došlo do osavremenjavanja grada i okoline.

## Stanovništvo
Agrinion danas ima oko 50.000 stanovnika u gradu i okolini. To znači da svaki 4 stanovnik prefekture Etolija Akarnija živi u Agrinionu i bližoj njegovoj okolini. Stanovništvo su uglavnom etnički Grci. Kretanje stanovništva po poslednjim popisima bilo je sledeće:
* 1981. g., grad 35.773 st., opština 45.087 st.
* 1991. g., grad 39.638 st., opština 52.081 st.
* 2001. g., grad 42.390 st., opština 54.523 st.

## Privreda
Grad je središte poljoprivrednog područja, koje je posebno poznato po gajenju duvana i maslina. Sa tim u vezi u gradu se krajem 19. veka javila laka industrija, čiji se razvoj nastavio kroz 20 .vek.

## Povezano
* Prefektura Etolija Akarnija
* Periferija Zapadna Grčka

## Vanjske veze

* Zvaničan prezentacija grada
Joe Orton

**John Kingsley ("Joe") Orton** (Leicester, 1. januar 1933&ndash;Islington, London, 9. august, 1967.) bio je engleski dramatičar, čiju su opus obilježile zapažene crne komedije kojima je skandalizirana publika 1960-ih. Život i karijeru mu je obilježila homoseksualna veza s glumcem Kennethom Halliwellom koji ga je 1967. ubio u nastupu ljubomore.

Ortonov život je godine 1978. opisao John Lahr u knjizi *[[Prick Up Your Ears]]* na temelju koje je Stephen Frears 1987. režirao igrani film s Garyjem Oldmanom u ulozi Ortona.

## Drame
* *Fred and Madge* (napisan 1959, izdana 2001)
* *[[The Visitors (drama)|The Visitors]]* (napisana 1961, izdana 2001)
* *[[The Ruffian on the Stair]]* (praizvedba 1964)
* *[[Entertaining Mr Sloane]]* (praizvedba 1964)
* *[[Loot (drama)|Loot]]* (praizvedba 1965)
* *The Erpingham Camp* (praizvedba 1966)
* *The Good and Faithful Servant* (praizvedba 1967)
* *Funeral Games* (praizvedba 1968)
* *[[What the Butler Saw (drama)|What the Butler Saw]]* (praizvedba 1969)
* *[[Up Against It]]* (scenario)

## Romani
* *Head to Toe* (izdan 1971)
* *Between Us Girls* (izdan 2001)
* *Lord Cucumber* i *The Boy Hairdresser* (koautor: Kenneth Halliwell) (2001)

## Izvori

## Izvori

* Banham, Martin, ed. 1998. *The Cambridge Guide to Theatre.* Cambridge: Cambridge UP. .
* Bigsby, C. W. E. 1982. *Joe Orton.* Contemporary Writers ser. London: Routledge. .
* Burke, Arthur. 2001. *Laughter in the Dark - The Plays of Joe Orton.* Billericay, Essex: Greenwich Exchange. .
* Charney, Maurice. 1984. *Joe Orton.* Grove Press Modern Dramatists ser. NY: Grove P. .
* Coppa, Francesca, ed. 2002. *Joe Orton: A Casebook.* Casebooks on Modern Dramatists ser. London: Routledge. . 
* DiGaetani, John Louis. 2008. *Stages of Struggle: Modern Playwrights and Their Psychological Inspirations.* Jefferson: McFarland. .
* Fox, James. 1970. "The Life and Death of Joe Orton." *The Sunday Times Magazine* issue of 22 November. 
* Lahr, John. 1978. *Prick Up Your Ears: The Biography of Joe Orton.* London: Bloomsbury. .
* ---, ed. 1986. *The Orton Diaries.* By Joe Orton. London: Methuen. .
* ---. 1989. *Diary of a Somebody.* London: Methuen. .
* Orton, Joe. 1976. *The Complete Plays.* London: Methuen. .
* Ruskino, Susan. 1995. *Joe Orton.* Twayne's English Authors ser. Boston: Twayne. . 


## Vanjske veze
* Joe Orton Online
314. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **314. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Libona i Longa** (ili, rjeđe, **godina 440. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 314. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Suočeni s naglim jačanjem Antigona, koji je pod svoju vlast stavio najveći dio bivšeg carstva Aleksandra Velikog, ostali dijadosi formiraju koaliciju koju čine makedonski regent Kasandar, Lizimah, satrap Trakije te Ptolemej, satrap Egipta, kome se priključio Seleuk, prognani satrap Babilona. Stvaranjem koalicije započinje treći rat dijadoha.
* Smatrajući kako je Piton, satrap Medije postao previše jak, Antigon ga na prevaru poziva na svoj dvor gdje je zarobljen i pogubljen.
* Treći rat dijadoha: Antigon provaljuje u Siriju, koja je pod Ptolemejom kontrolom, te nakon opsade osvaja Tir i proglašava se regentom Aleksandrovog carstva.
* Treći rat dijadoha: Nastojeći potkopati Kasandrovu vlast, Antigon obećava obnovu drevnih sloboda grčkim polisima u zamjenu za podršku. Na Antigonovu stranu stupaju Etolci, zbog čega protiv njih Kasandar poduzima pohod zajedno sa svojim saveznicima Lizimahom, Ptolomejem i Seleukom te uništava grad Agrinion.
* Drugi samnitski rat: Samniti nižu uspjehe protiv Rimljana te dovode Kampaniju na rub otcjepljenja od rimske države. Rimljani nastoje spasiti što se spasiti da sklapajući separatne mirovne ugovore s nekim samnitskim gradovima.
* Zhou Nan Wang postaje vladar kineske dinasije Zhou.
* Dinastija Qin osniva grad Guilin.

## Rođenja
*

## Smrti
* Ksenokrat, grčki filozof, Platonov učenik i vođa Akademije (r. 396. pne.)
* Eshin, atenski orator i političar (r. 389. pne.)
Kralj Nan od Zhoua

**Kralj Nan od Zhoua**, kin. **周赧王**, py. zhōu năn wáng, Wade-Giles, **Kralj Nan od Choua**, ili, rjeđe **Kralj Yin od Zhoua**, trad. kin.: **周隱王**, poj. kin.: **周隐王**, py: zhōu yĭn wáng, Wade-Giles: **Kralj Yin od Choua** bio je trideset šesti i posljednji vladar kineske dinastije Zhou. 

## Osobne informacije

  
    Porodično ime
    Ji (姬 jī) na kineskom
  
    Osobno ime
    Yan (延 yán) na kineskom
  
    Ime ere
    nema
  
    Otac
    Kralj Shenjing od Zhoua
  
    Majka
    nepoznata
  
    Supruga
    nepoznata
  
    Djeca
    nepoznata
  
    Dužina vladavine
    314. pne. - 256. pne.
  
  Grob
    nepoznat
  
    Temple name
    unknown
  
    Kurtoazno ime
    nepoznato
  
    Posthumno ime
    赧 (pinyin năn), doslovno: "istjeran" or 隱 (pinyin yĭn), doslovno: "skrivajući"
Guilin

**Guilin** () je grad na razini prefekture u Kini, smješten na sjeveroistoku Autonomnne Oblasti Guangxi Zhuang na zapadnoj obali rijeke Li. Ime mu znači "šuma slatke masline", zahvaljujući velikom broju stabala posađenih u gradu. Grad je dugo vremena poznat po svojim živopisnim pejzažima.

## Gradovi-pobratimi
*  - Grad Nishikatsura (西桂町), Japan
*  - Hastings, Novi Zeland


Guilin-30-Bruecke-Berg-2012-gje.jpg
Guilin-24-Treiben am Seeufer-2012-gje.jpg
Guilin-18-Pavillon im See-Paar-2012-gje.jpg
Guilin-60-Blumenfahrrad-2012-gje.jpg
Guilin at night-30-Pagoden bei Nacht im See-2012-gje.jpg
Guilin-Streetfood-02-2012-gje.jpg
Guilin-Streetfood-16-2012-gje.jpg
Guilin-Reis-12-2012-gje.jpg


## Vanjske veze

* Official website of Guilin Government 
* Guilin Tourism Bureau 
* Guilin Tourism Network  - China Travel Service
*
Filip (sin Antipaterov)

**Filip** (na grčkom **Φιλιππoς**; 4. vijek pne.) bio je makedonski plemić i vojskovođa, sin Antipatera i brat Kasandra. Godine 313. pne. je za vrijeme treći rat dijadoha|trećeg rata dijadoha za račun svog brata vodio pohod na Etoliju. Tada je u Epiru izbila anti-makedonska pobuna, a iz izgnanstva se vratio kralj Eakid. Filip je vojsku iz Etolije premjestio u Epir, gdje je porazio Eakida, a potom ga gonio natrag u Etoliju gdje je ponovno vodio bitku, u kojoj je Eakid ubijen, a Etolci poraženi.

## Izvori
* Smith, William (editor); *[[Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology]]*, "Philippus (15)" , Boston, (1867)
312. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina danas poznata kao **312. pne.**, u Starom Rimu je bila poznata kao **Godina konzulata Korva i [[Publije Decije Mus (312. pne.)|Musa]]**.

## Događaji
* Treći rat dijadoha: Ptolemej, satrap Egipta zajedno sa Seleukom prognanim satrapom Babilonije, pokreću invaziju Sirije, koja je pod vlašću Antigona. Suprotstavlja im se Antigonov sin Demetrije Poliorket, što dovodi do bitke kod Gaze u kojoj je Demetrije poražen, zarobljen, ali ubrzo nakon toga pušten. Seleuk napušta Ptolemejevu službu kako bi poduzeo pohod na Babilon. 
* Građani Sirakuze, nastojeći se osloboditi tiranina Agatokla, u pomoć zovu Kartaginjane, koji na Siciliji iskrcavaju veliku vojsku čime počinje treći sicilijanski rat.
* Rimski cenzor, Apije Klaudije Ceko počinje mandat i te gradi znamenit Apijski put (Via Appia) između Rima i Kapue. Također poduzima niz reformi kojima je cilj bezemljaše. Apije također priznaje sinovima oslobođenika pravo da postanu članovi Senata kao i oslobođenicima da budu na javnim funkcijama.
* Dovršena Aqua Appia, prvi akvadukt, zahvaljujući kome Rim ima stalan izvor čiste pitke vode.
* 1.10. - Seleuk ulazi u Babilon, što se smatra službenim početkom Seleukidskog Carstva.

## Rođenja
*

## Smrti
*
Aqua Appia

**Aqua Appia** je bio prvi rimski akvadukt. Sagradio ga je godine 312. pne. Apije Klaudije, isti rimski cenzor zaslužan za izgradnju znamenite Via Appie. Izvor mu je, prema Frontinu bio oko 780 koraka od via Praenestine, koju je bio sagradio Caius Plautius Venox.

Aqua Appia se pružala dužinom od 16,4&nbsp;km u grad Rim kroz Porta Maggiore, te završavala na Forum Boariumu, kraj Porta Trigemine. Skoro cijelom dužinom je bila ispod zemlje, što je bilo nužno zbog reljefa, ali i zaštite od napada za vrijeme samnitskih ratova kada je trajala gradnja. Razlika između nadmorske visine na početku i na kraju je iznosila tek 10 m, što je predstavljalo jedno od najimpresivnijih građevinskih dostignuća tog doba.

Frontin je izračunao da je ona svaki dan mogla dovoditi 73.000 kubnih metara vode u Rim.

## Vanjske veze

* Aqua Appia entry on the Lacus Curtius website
* Information on Roman aqueducts
* Photographs of models showing the layout of Aqua Appia and Aqua Marcia in the city of Rome
*  Map of Roman aqueducts
* From a list of 25 aqueducts described in detail 
* http://academic.bowdoin.edu/classics/research/moyer/html/appia.shtml
Dinastija Qin

**Dinastija Qin** () je bila vladajuća kineska dinastija u periodu između 221. i 206. pne. Njeni vladari su poticali od vladara države Qin, nazvane po lenu "Qin" koje je njihovim precima dao mitski prvi car Kine. Nakon što je ta država u 4. vijeku pne. naglo ojačala pod gospodarom Shang Yangom u periodu Zaraćenih država, u 3. vijeku pne. je poduzela niz uspješnih pohoda na druge države, a kada je konačno pokorila državu Chu, ostatke nominalne vladarske dinastije Zhou, te druge države postala je neospornim gospodarom Kine.

Vladavina Qina nad Kinom je sa sobom dovela povećanje trgovine, poljoprivredne proizvodnje te vojne sigurnosti. Qin je to postigla ukidanjem feudalnih zemljoposjednika prema kojima su prethodno seljaci bili dužni iskazivati vjernost. Tako je centralna vlast stekla kontrolu nad masama, stekavši izvor radne snage. To je omogućilo niz ambicioznih građevinskih pothvata, od kojih je najpoznatiji Veliki kineski zid. Dinastija Qin je također uvela niz administrativnih reformi koji su se prije svega odnosili na standardizaciju mjera širom novostvorenog carstva. Qin je, s druge strane, nastojala svoju vlast legitimizirati pokušajem da se izbrišu svi tragovi prethodnih dinastija, što je dovelo do zloglasnog paljenja knjiga i pokapanja učenjaka, zbog čega je bila predmetom kritike budućih generacija historičara i učenjaka. Qin je također bila poznata po uvođenju niza inovacije u vojnoj tehnologiji - nova oružja, načina transporat i taktike.

Usprkos vojnoj moći, dinastija Qin nije dugo potrajala. Nakon smrti njenog prvog cara 210. pne. na prijestolje je došao njegov sin, ali su u stvarnosti vladala dva suparničkja savjetnika. Njihove svađe su dovele do smrti obojice, ali i smrti drugog cara. Nekoliko godina kasnije je izbio narodni ustanak, oslabio carstvo, te je vlast preuzeo Chu oficir koji će osnovati dinastiju Han. Usprkos brzog završetka, dinastija Qin je postala jednom od najpoznatijih i najvažnijih kineskih dinastija, prije svega zbog toga što je smatraju prvom pravom carskom dinastijom, ujediniteljem Kine te je upravo po njoj moderna Kina dobila ime.

## Napomene


## Vanjske veze
* Qin Dynasty Map
313. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **313. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Kurzora i Bruta** (ili, rjeđe, **godina 441. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 313. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Ptolemej guši ustanak na Cipru, kao i ustanak u Kireni.
* Treći rat dijadoha: Narod Epira, umoran od makedonske vlasti, poziva natrag u domovinu svog prognanog kralja Eakida. Makedonski regent Kasandar u Epir šalje svog brata Filipa koji je prije toga pokušao pokoriti Etoliju.
* Treći rat dijadoha: Filip u Epiru pobjeđuje Eakida u bitci, a nakon čega Eakid sa ostacima svojih snaga bježi u Etoliju. Filip kreće za njim i dolazi do nove bitke u kojoj je Eakid ubijen, a Etolci prisiljeni utočište pronaći u planinama.

## Rođenja
*

## Smrti
* Eakid, kralj Epira
Bitka kod Gaze (312. pr. n. e.)

**Bitka kod Gaze** odigrala se 312. pne. kod Gaze tokom rata dijadoha. Sukobljene strane su bile Ptolemej I, satrap egipatski i Demetrije Poliorket (Antigonov sin).
## Uvod
Postavši najmoćniji dijadoh Azije Antigon uzima blago iz Suze i ulazi u Vavilon 315. pne. , koji se nalazio u Seleukovoj satrapiji. Seleuk ulazi u savez sa Ptolemejem, Lizimahom i Kasanderom protiv Antigona. Antigon osvaja velik deo Sirije 314. pne. , i opseda Tir preko godinu dana. To je bilo Ptolemejevo područje. Antigon je bio zauzet borbama sa Kasanderom, pa Demetrija ostavlja da čuva osvojeno područje U Palestini.

Ptolemej se odlučuje da povrati Siriju pod svoju vlast. Sa 18.000 pešaka i 4.000 konjanika stiže u Gazu početkom 312. pne. , a Demetrije odlučuje da se suoči sa njim.

## Početni raspored
Demetrije Poliorket raspoređuje na:
* levo krilo: 2.900 konjanika, 1.500 lake pešadije i 30 slonova pod Demetrijevom komandom
* centar : 11.000 vojnika u falangi i 13 slonova
* desno krilo: 1.500 konjanika

Ptolemej raspoređuje na:
* levo krilo: 3.000 konjanika
* centar: 18.000 vojnika falange
* desno krilo: 1.000 konjanika

## Borba
Bitka je otvorena sukobima prethodnica jakih konjičkih krila, pri čemu Demetrije odgurava svoje protivnike. Ptolemej i Seleuk obilaze oko Demetrijevog levog krila da bi napali. Usledila je teška borba prsa u prsa.

Dok se odvijao konjički sukob na krilima Demetrije ubacuje slonove u bitku više da bi demoralizirao suprotnu stranu. Kako su se slonovi našli kraj stupica, tako su oni i njihovi vozači bili zasipani kišama strela. Kad su slonovi stali na stupice vozači su izgubili nad njima kontrolu. Kada suPtolemejevi strelci pobili svu poslugu na slonovima, mogli su lako zarobiti slonove.

Gubitak slonova je preplašio Demetrijevu konjicu. Pobeglo je nekoliko bataljona, pa se preostala konjica morala povlačiti. Većina ih je ostala u formaciji tokom povlačenja, tako da ih Ptolemej nije mogao ganjati. Međutim pešadija počinje bacati oružje i povlačiti se kaotično.
Dok su se vraćali u Gazu Ptolemej osvaja vrata grada Gaze.

## Rezultat
Demetrije je izgubio 500 ljudi, a 8.000 je zarobljeno.Izgubio je sve slonove. Bio je prisiljen da se vrati u Tripolis u Fenikiji. Ptolemej je zauzeo sve do Sidona i Tira. Seleuk dobija priliku i ulazi u Vavilon posle te bitke 312. pne. i to se smatra datumom osnivanja Seleukidskog carstva.

## Povezano
* dijadosi
Pirova pobjeda

**Pirova pobjeda** je izraz kojim se opisuju situacije za vrijeme rata ili oružanog sukoba u kojima je jedna strana ostvarila pobjedu u bitci, odnosno postigla taktičke i operativne ciljeve neke vojne akcije, ali je pri tome toliko materijalno i moralno iscrpljena da nije u stanju ostvariti strateške ciljeve kojima je ta akcija bila krajnja svrha.

Ime je dobila po Piru, kralj kralju Epira koji je početkom 3. vijeka pne. poduzeo veliki pohod na Italiju i porazio Rimljane u dvije velike bitke. Pir je, međutim, pri tome pretrpio ogromne gubitke koje, za razliku od Rimljana, nije mogao nadoknaditi te se, prema legendi, požalio svojim potčinjenima s riječima "Još jedna ovakva pobjeda i propali smo". Pir je nakon toga bio prisiljen napustiti Italiju.

Pirova pobjeda je koncept koji se u suvremenoj strategiji vezuje uz asimetrično i ratovanje iscrpljivanjem. Kao suvremeni primjeri Pirovih pobjeda se često navode američke odnosno sovjetske pojedinačne vojne akcije u Vijetnamu i Afganistanu koje su po konvencionalnim kriterijima predstavljali pobjede, ali koje nisu dovele do pobjede nad Vijetkongom odnosno mudžahedinima.

Kao svojevrsna suprotnost pojmu Pirove pobjede se navodi pojam herojskog poraza.

Izraz Pirova pobjeda se, kao i drugi izrazi iz vojne terminologije, ponekad koristi kako bi slikovito opisao slične fenomene u nekim drugim oblastima društvenog djelovanja kao što su politika, ekonomija ili sport.

## Literatura
* Denson, John, *The Costs of War: America's Pyrrhic Victories*. Transaction Publishers (1997). .
Stelvio Mestrović

### Biografija

Stelvio Meštrović, rođen 20 juna 1948 u Zadru, bivša Jugoslavija, danas Republika Hrvatska, od roditelja Italijana.
Svestrani intelektualac: pisac, muzikolog, pesnik i literarni kritičar.

Meštrović je uticajan muzički kritičar kasnog baroka, a posebno Antonija Salijerija ( zahvaljujući njegovom zalaganju 2000 godine je postavljena spomen ploča na fasadi zgrade, u ulici Goettweihergasse br.1, u kojoj je kompozitor iz Lenjana živeo preko trideset godina), Andrea Lukezija, Antona Dijabelija, Pjetra Alesandra Guljelma, Baldasara Galupija.

Meštrocvićevom zaslugom danas Mala scena pozorišta *[[Đuzepe Verdi]]* iz Trsta nosi ime dirigenta i kompozitora Viktora De Sabate. Dela Stelvija Meštrovića prevedena su na mnoge jezike. Pisac je uvršćen u razne antologije: italijanske, austrijske, nemačke, španske, albanske i bugarske.

Mnoge njegove lirske pesme, prevedene na nemački, godinama su objavljivane u bečkom časopisu LOG, pod pokroviteljstvom UNESKO-a.

Njegov prvi roman *Suor Franziska* osvojio je nagradu Vjaređo-Farabolina 1992.

O njemu su pisala Stampa, Republika, Tireno, Nacione, Viner Cajtung, Arena, Baso Adiđe i mnogi italijanski i strani dnevni listovi.

Meštrović je uvršćen u Dicionoar (Dizionoir -rečnik imena krimi pisaca), koji je izdao Delos Books, a priredio Mauro Smoković i Karlo Lukareli.

### Dela

* *Moja poslednja mesečina* (Poezije, Italija, 1974)
* *Most-die Bruecke (Poezije, Italija, 1979, )
* *Suor Franciska* (Roman, Italija, 1992)
* *Dnevnik Lučide Mansi* (Roman, Italija, 1995)
* *Antonio Dijabeli, mirni genije* (Esej, 2001)
* *Beleške iz muzičke arheologije* (esej, Italija 2002,)
* *Venecija, crvena od krvi*, (Roman kriminalistički, Italija, 2004,)
* *V.A.Mocart, Kaljostro u muzici* ( Esej, Italija, 2006 )
* *Zločin u kući Goldoni* (Kriminalistički roman, Italija, 2007 )
* *Jaelov sindrom''(Kriminalistički roman, Italija, 2009 )

Ostala dela online:
* Poezije 
* Priče 
* Muzika
311. pr. n. e.

__NOTOC__
Godina **311. pne.** bila je godina pred-julijanskog rimskog kalendara, u Starom Rimu poznata kao **Godina konzulata Bruta i Barbule**. 

## Događaji
* Treći rat dijadoha: Seleuk se, nakon što je sebe ponovno proglasio satrapom Babilonije pokreće pohod na istok i osvaja Mediju i Susijanu (Elam).
* Treći rat dijadoha: Ptolemej pokušava zauzeti Siriju, ali ga Demetrije Poliorket uz pomoć svog oca Antigona zaustavlja i nakon nekoliko mjeseci tjera na evakuaciju. 
* Sicilijanski ratovi: Kartaginski general Hamilkar prelazi Sredozemno more, iskrcava se na Siciliji i u bitci kod Himere odnosi pobjedu nad snagama sirakuškog tiranina Agatokla nakon čega otpočinje opsada Sirakuze.
* Treći rat dijadoha: Suočen s naglim jačanjem Seleuka na istoku, Antigon odlučuje prekinuti sukob sa drugim dijadosima, na što oni pristaju. Antigon se odriče titule regenta bivšeg Aleksandrovog carstva, a zauzvrat je kao strategos, odnosno komandant vojske priznat na području od Helesponta do Eufrata. Kasandar je priznat kao komandant vojske u Evropi, Ptolemej kao satrap Egipta, a Lizimah kao satrap Trakije. Sve se strane obavezuju kako će kao kralja priznati Aleksandra IV kada za šest godina postane punoljetan. Sporazum se ne odnosi na Seleuka, protiv koga Antigon vodi pohod poznat kao babilonski rat.
* Neprijateljstva među dojadosima ponovno iozbijaju, nakon što Ptolemej i Kasandar optuže Antigona da je, suprotno sporazumu, postavio garnizone u neke od grčkih gradova.

## Rođenja
*

## Smrti
*
Mladen Grdović

**Mladen Grdović** (Zadar, 28. srpnja 1958.), hrvatski pjevač zabavne muzike i skladatelj. Pjevanjem se bavi od najranijih dana, a prvu nagradu je osvojio na zadarskom Dječjem festivalu 1968. godine. Godine 1977. je snimio svoju prvu singlicu "Ona sada živi daleko", a 1987. je zajedno s Tomislavom Ivčićem snimio album poznat kao *[[Duo pegla]]*. Od 2000. je jedan od direktora Zadarskog festivala. Porijeklom je Arbanas, a u Crnoj Gori kod Ostrosa (blizu Skadarskog jezera) postoji selo Grdovići.

## Diskografija
* 1994. - *Nedjelja popodne*
* 1996. - *Nije u Šoldima sve - Mladen i [[Bepo Matešić|Bepo]]* - Croatia Records 5783909 EAN 3 850125 075776, CD
* 1997. - *18 Zlatnih Hitova* - 
* 1998. - *Za sva vrimena, Mix hitova* - 
* 1999. - *Vitar nek puše* -
* 2000. - *Kada se ljubav u vino pretvori* - 
* 2002. - *I za dušu i za tilo* - 
* 2003. - *Evo mene moji ljudi* - 
* 2004. - *20 Hitova* - 
* 2006. - *E, da mi je vratit vrime* -  
* 2007. - *Zlatna kolekcija* - Croatia Records 5734673 EAN 3 850125 734673, 2CD
* 2008. - *Da te nima* - Croatia Records 5783909 EAN 3 850125 783909, CD
* 2009. - *Dobro jutro ti, more* - Croatia Records 5783909 EAN 3 850125 874263, CD

## Izvori


## Vanjske veze
* Informacije na crosingers.com 
* Diskografija.com
* Discogs.com
Bitka kod Gaze

**Bitka kod Gaze** se može odnositi na:
* Bitka kod Gaze (312. pne.), koju su vodili Ptolemej I od Egipta i Demetrije I od Makedonije
* Bitka kod Rafije, također poznata kao *Bitka kod Gaze*, koju su vodili Ptolemej IV od Egipta i Antioh III Veliki godine 217. pne.
* U prvom svjetskom ratu su se kod Gaze vodile tri bitke između britanskih snaga i Otomanskog Carstva:
** Prva bitka kod Gaze (26. mart 1917), turska pobjeda
** Druga bitka kod Gaze (19. april 1917), turska pobjeda
** Treća bitka kod Gaze (31. oktobar – 7. novembar 1917), britanska pobjeda
* Bitka kod Gaze (2007), preuzimanje pojaasa Gaze od Hamasa
Bitka kod Himere (311. pr. n. e.)

**Bitka kod Himere** se odigrala godine 311. pne. na Siciliji između kartaginske vojske pod vodstvom Hamilkara, unuka Hanona Velikog na jednoj strani te snaga sicilijanskih Grka na čelu sa sirakuškim tiraninom Agatoklom. Kartaginjani su odnijeli pobjedu, a Agatoklo je prisiljen na povlačenje u Sirakuzu koja se našla pod kartaginskom opsadom.
Babilonski rat

**Babilonski rat** je naziv za oružani sukob koji se između 311. pne. i 309. pne. vodio na području Babilonije i okolnih satrapija bivšeg Aleksandrovog carstva, a u kome je na jednoj strani bio samozvani regent Antigon I Monoftalmos, a na drugoj Seleuk, bivši satrap Babilonije. Predstavljao je dio, odnosno nastavak trećeg rata dijadoha. Njegov rezultat je Seleuka učinio najjačim od svih dijadoha, odnosno omogućio stvaranje budućeg Seleukidskog Carstva.

## Reference

## Literatura
* T. Boiy, *Between High and Low. A Chronology of the Early Hellenistic Period* (2007).
* I. Finkel & R.J. van der Spek, *Babylonian Chronicles of the Hellenistisc Period* (= BCHP; forthcoming)
* A.K. Grayson, *Assyrian and Babylonian Chronicles* (= ABC; 1975, 1977)
* Pat Wheatley, "Antigonus Monophthalmus in Babylonia, 310-308 B.C." in: *Journal of Near Eastern Studies* 61 (2002), 39-47.
310. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **310. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Rulijana i Cenzorina** (ili, rjeđe, **godina 444. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 310. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Babilonski rat: Antigon naređuje Nikanoru, jednom od svojih generala, da napadne Babiloniju sa istoka, dok će njegov sin Demetrije Poliorket napasti sa zapada. Nikanor okuplja veliuku vojsku ali ga Seleuk dočekuje na rijeci Tigris, te su Nikanorove trupe ili uništene ili prelaze na Seleukovu stranu. Nakon toga i Demetrijev pohod na Seleuka doživljava neuspjeh.
* Ptolemej napada Kilikiju, teritoriju pod Antigonovom vlašću.
* Antigon podiže gradove Antigonija Troada (kasnije poznat kao Aleksandrija Troada) i Antigoneja (kasnije poznat kao Nikeja).
* Sicilijanski ratovi: Agatoklo, tiranin Sirakuze, probija kartaginsku opsadu svog grada kako bi se s vojskom iznenada iskrcao u Sjevernoj Africi i tako Kartaginjane natjerao da ratuju na svojoj teritoriji. 
* Drugi samnitski rat: Samniti nagovaraju Etrurce da prekinu savez sa Rimljanima i pridruže im se u ratu. Nakon toga rimska vojska pod komandom Fabija Maksima Rulijana nanosi Etrurcima poraz u bitci na jezeru Vadimo.

## Rođenja
* Aristarh sa Samosa, grčki astronom i matematičar (približan datum) (u. cca. 230. pne.)
* Xun Zi, kineski filozof (približan datum)

## Smrti
* Pitej, grčki trgovac, geograf i istraživač iz grada Masilija (današnji Marseille) (r. cca. 380. pne.)
Nikanor (satrap)

: *Za ime vidjeti članak [[Nikanor]]*

**Nikanor**  *Nikanōr*) (? - 310. pne.?) bio je makedonski oficir u službi samozvanog regenta Antigona I Jednookog. Dio historičara vjeruje da je to ista ličnost kao i Nikanor iz Stageire, koji je bio u službi Aleksandra Velikog.

Kao Antigonov pristaša je podjelom u Triparadisu dobio vlast nad satrapijom Kapadokijom. Potom je Antigona pratio u drugom ratu dijadoha, protiv Eumena. Sudjelovao je u bitci kod Gabijene 316. pne. i upravo njemu su Eumenovi vojnici predali svog komandanta, koji je naknadno pogubljen.

Nakon što je Antigon na prevaru ubio satrapa Pitona, Nikanor je preuzeo vlast u Mediji. Tamo je za vrijeme babilonskog rata 310. pne. skupio veliku vojsku s ciljem da porazi Seleuka u Babiloniji. Seleuk ga je, međutim, iznenadio na rijeci Tigris i uništio mu vojsku.

O tome što se dalje dogodilo sa Nikanorom, postoje različite verzije. Diodor tvrdi da je uspio pobjeći u pustinju i odatle poslati Antigonu poziv u pomoć. Apijan pak tvrdi da je poginuo u bitci.

## Vanjske veze
* Livius.org: Nicanor