open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jindřich Matyáš Thurn

**Grof Jindřich Matyáš od Thurn-Valsassine** (), 24. februar 1567 - 26. januar 1640) bio je češki plemić, diplomat i vojskovođa, poznat kao jedan od pokretača i vođa ustanka protiv habsburške vlasti kojim je započeo Tridesetogodišnji rat.

Rođen u porodici protestantskih plemića, Thurn je karijeru započeo kao diplomat u službi katoličke dinastije Habsburg, te je kao mladić posjetio Siriju, Jeruzalem i Egipat pod tadašnjom osmanskom vlašću. Godine 1592. se nakon izbijanja rata sa Turcima priključio habsburškoj vojsci i sudjelovao u borbama u tadašnjoj Hrvatskoj, stekavši čin pukovnika. Po završetku rata je došao u Češku gdje se počeo baviti politikom, nastojeći spriječiti Habsburgovce da oduzmu pravo na slobodu vjeroispovjesti tamošnjem protestantskom stanovništva. To je u maju 1618. godine eskaliralo kada je, upravo na Thurnovo poticanje, došlo do Druge praške defenestracije kojim je simbolički započet ustanak, a Habsburzi svrgnuti sa mjesta čeških vladara.

Thurna su češki Državni staleži imenovali zapovjednikom ustaničke vojske. Thurn se protiv carskih i katoličkih trupa uglavnom borio na jugu Češke, sa promjenljivim uspjehom, na trenutke ugrozivši čak i hasburško sjedište Beč. Kada su Državni staleži za češkog kralja izabrali Friedricha V Falačkog, novim je zapovjednikom postao Christian od Anhalta. Nakon što je ustanička vojska poražena na Biloj hori u novembru 1620. godine, Thurn je izbjegao iz Češke, a svi njegovi posjedi su konfiscirani. Thurn je potom u izbjeglištvu nudio svoje usluge protestantskim i anti-habsburškim vladarima i državama sve dok ga 1630. godine u službu nije primio švedski kralj Gustav Adolf II te mu dodijelio zapovjedništvo nad dijelom svoje vojske. Thurn je sudjelovao u bitci kod Lützena 1632. godine, a sljedeće godine je poražen od Wallensteina u bitci kod Steinaua te zarobljen. Iz zarobljeništva je otkupljen, a potom je bez uspjeha pokušavao nagovoriti Wallensteina da prijeđe na protestantsku stranu. Kraj života je proveo u današnjoj Estoniji gdje mu je švedska vlada udijelila veleposjed.

## Vanjske veze

* Jindřich Matyáš Thurn na stránkách českého rozhlasu Brno
* Jindřich Matyáš hrabě z Thurnu a Valsassiny
Rodna binarnost

**Rodna binarnost** (ili samo binarnost) je klasifikacija pola i roda u dva različita, suprotna i nepovezana oblika maskuliniteta i feminiteta. Rodna binarnost je opšti tip rodnog sistema. Ponekad, ovaj binarni model podrazumeva slaganje pola, roda i seksualnosti. Od muškaraca/dečaka se očekuje da muževno izražavaju svoj rod, ponašanje i društvene uloge. Od žena/devojčica se očekuje da ženstveno izražavaju svoj rod, ponašanje i rodne uloge.

Termin opisuje sistem u kojem društvo deli svoje članove u jednu od dva seta rodnih uloga, rodnih identiteta i atributa zasnovanih na obliku genitalija. U slučaju ljudi rođenih sa organima koji ne spadaju u ovaj sistem (interseksualni ljudi), izvršavanje binarnosti često uključuje prinudno hirurško premeštanje pola. Rodne uloge su glavni aspekt rodne binarnosti. Rodne uloge oblikuju i ograničavaju životna iskustva ljudi, utičući na aspekte samoiskazivanja, od izbora odeće do zanimanja. Tradicionalne rodne uloge nastavljaju da sprovode mediji, religija, obrazovanje, politički i drugi kulturni i društveni sistemi. Veće religije poput islama i katolicizma se često ponašaju kao nadležne po pitanju rodnih uloga. 

## Reference

## Literatura

* 
*
B+ stablo

U računarstvu, **B+ stablo** je tip stabla koji predstavlja uskladištene podatke na način koji omogućava efikasno umetanje, pronalaženje i brisanje elemenata, od kojih svaki ima identifikator, *ključ*. To je dinamički indeks u više nivoa koji ima ograničen maksimum i minimum ključeva u svakom segmentu indeksa (koji se naziva blokom). Kod B+ stabla, za razliku od B-stabla, svi podaci se skladište u listovima; samo ključevi se skladište u unutrašnjim čvorovima.

Prvenstvena prednost B+ stabala je skladištenje podataka na način koji omogućava efikasno pronalaženje. Podaci se čuvaju u blokovima. Efikasnost B+ stabala prvenstveno potiče iz činjenice da za razliku od binarnog stabla pretrage ono ima vrlo veliku razgranatost (), obično reda 100 ili više, što umanjuje broj ulazno/izlaznih operacija neophodnih da bi se pronašao element u stablu.

Fajlsistemi NTFS, ReiserFS, NSS, XFS, i JFS koriste ovaj tip stabala za indeksiranje metapodataka. Sistemi za upravljanje bazama podataka kao što su PostgreSQL i MySQL takođe često koriste ovaj tip stabla za indekse tabela.

## Detalji
Red B+ stabla je mera kapaciteta njegovih čvorova (to jest broja sinova nekog čvora) Definiše se kao broj *d* takav da  \lceil d/2 \rceil \le m \le d, gde je *m* broj sinova svakog čvora. Na primer, ako je red B+ stabla 7, svaki unutrašnji čvor može da ima između 4 i 7 sinova. Koren može da ih ima između 2 i 7.

### Pretraga
Algoritam koji obavlja pretragu za unosom *r* preko pokazivača prati putanju do odgovarajućeg lista (u kome bi trebalo da se nalazi traženi podatak). Zatim se taj blok (list) pretražuje dok se podatak ne nađe (ili se ne ispostavi da podatka nema).

  **function** traži(unos r)
    u := koren
    **while** (u nije list) **do**
      izaberi pravi pokazivač u čvoru
      idi u prvi čvor u koji vodi pokazivač
      u := trenutni čvor
    pretraži u za r

Ovaj pseudokod pretpostavlja da ponavljanje nije dozvoljeno.

### Umetanje
* izvrši pretragu da utvrdiš u koji blok treba da se smesti novi unos
* ako odgovarajući blok nije pun, dodaj unos.
* u suprotnom, podeli blok.
* alociraj novi list i premesti polovinu elemenata iz starog lista u novi.
* dodaj ključ i adresu najmanjeg ključa novog bloka u roditeljski čvor.
* ako je roditeljski čvor pun, i njega podeli.
* premesti srednji ključ u roditeljski čvor.
* ponavljaj dok se ne pojavi roditelj koji ne mora da se deli.
* ako je potrebno da se koren podeli, napravi novi koren koji ima jedan ključ i dva pokazivača.

## Karakteristike
Za B+ stablo reda *b* sa *h* nivoa indeksa:
* Maksimalan broj unosa koji mogu da se uskladište je n = b^h
* Minimalan broj ključeva je 2(b/2)^{h-1}
* Prostor neophodan za skladištenje stabla je O(n)
* Umetanje unosa zahteva O(\log_bn) operacija u najgorem slučaju.
* Pronalaženje unosa zahteva O(\log_bn) operacija u najgorem slučaju.
* Brisanje (prethodno pronađenog) unosa zahteva O(\log_bn) operacija u najgorem slučaju.
* Pronalaženje svih unosa koji odgovaraju opsegu sa *k* elemenata u opsegu zahteva O(\log_bn+k) operacija u najgorem slučaju.

## Povezano
*Binarno stablo pretrage
*B# stablo
*B-stablo
*Strategija podeli pa vladaj
Pseudokod

**Pseudokod** je programski kod napisan običnim jezikom koji se koristi u udžbenicima programiranja da bi se objasnio određeni algoritam bez korištenja konkretnog programskog jezika. Poželjno je, ali ne i obavezno, da pseudokod koristi dosljednu sintaksu. Pseudokod se najčešće piše na jeziku čitaoca.

Riječ pseudokod potiče od starogrčke riječi *pseudēs* - *laž* i riječi *kod*, te bi bukvalan prevod na srpski bio „lažni kod“.

Slijedi primjer koda u programskom jeziku C i odgovarajućeg pseudokoda na srpskohrvatskom jeziku, koji služe za opis algoritma izračunavanja faktorijela cijelog broja:

Pseudokod u mnogim slučajevima može biti još deskriptivniji i slobodnijeg stila nego ovaj dat u primjeru.

U pisanju pseudokoda se često koriste i sintakse postojećih programskih jezika, kao što su se u datom primjeru koristile C-ove vitičaste zagrade za početak bloka i obične zagrade za ograničavanje izraza. Drugi autori će pozajmljivati sintaksu iz programskih jezika koji su najsrodniji njima ili čitaocima kojima je pseudokod namijenjen.

Pri pisanju pseudokoda se najčešće izbjegava opisivati dijelove algoritma koji nisu vezani za suštinu rješenja ili koji su vezani za gradivo koje potencijalni čitalac vjerovatno nije savladao. Tako, najčešće se ne opisuje memorijska alokacija, tipovi podataka, tip rezultata funkcije itd.
Objekt (računarstvo)

**Računarski objekat** () je konkretna reprezentacija klase u računarskom programu. Odnos klase i objekta u računarstvu je poput odnosa arhitektonskog nacrta zgrade, po kojoj graditelj (kompajler i linker), tj. izvođač radova (runtime) je u stanju da izgradi objekat te zgrade.

Primjer objekta u Java programskom jeziku:


```
// Deklaracija klase Osoba u datoteci Osoba.java
public class Osoba {
  /**
    * Javni konstruktor (engleski constructor) sa kojim se prave objekti ove klase.
    */
  public Osoba(String imeArg) {
    this.ime = imeArg;
  }
  .......
  private String ime;
}
```


Upotreba ove klase u nekoj drugoj klasi bi onda bila sljedeća:


```
Osoba dino = new Osoba("Dino");  // new znači da pravimo novi objekat ove klase i da sistem treba da namjeni memorijski blok za ovaj objekat
Osoba isaak = new Osoba("Isaak");
```


U navedenom primjeru imamo 2 objekta klase `Osoba`, tj. `dino` i `isaak`, gdje obadva objekta od trenutka stvaranja imaju različite *živote*. Ukratko, računarski objekat je primjena šablona, tj. klase koji modelira neki objekat iz pravog života.

### Objekt, instanca
Instanca klase opisuje stvarni činjenični objekat. Dok je klasa apstraktna predstava objekta, pri tome je instanca ili objekat konkretna reprezentacija. Da bi iz klase proizveli jedan objekat, moramo iz klase "preslikati" objekat.
Objekat cemo prizvesti uz pomoć operatora new te cemo stim rezervirati memoriju u kojoj ce biti memorisana vrijednost objekta.
Iz jedne klase mozemo proizvesti bezgranično mnogo objekata. Svaki objekat je jedinstven. Objekti koji budu prizvedeni iz iste klase posjeduju osobine(atribute), koji su definirani u klasi. U svakom objektu ovi atributi mogu primiti različite vrijednosti.


```
Primjer 2: Konto-Objekat

class Konto  {
    int kontoBr;
    double kontostanje;
    void uplata (double iznos) {
       ...
    }
    
    void isplata (double iznos) {
       ...
    }

    double kontostanjePreispitati() {
       ...
    
    }
    
    public static void main (String[] args)  {
        Konto konto1 = new Konto(); 
        konto1.kontoBr = 552454;
        konto1.kontostanje = 1700.0;
        Konto konto2 = new Konto();
        konto2.kontoBr = 777777;
        konto2.kontostanje = 7000.0;
    }

}
```

Referenc varijabla je varijabla, koja upućuje na objekt u memoriji. U ovom primjeru su konto1 i konto2 referenc varijable.

## Povezano
* Računarska dizajn šema
Klasa (informatika)

**Klasa** (na engleskom, *class*) je struktura podataka u objektno-orijentiranim programskim jezicima (C++, Visual Basic, C#, Java...) što nam omogućava da podatke (*atribute*) i operacije (*[[računarska metoda|metode]]*) posmatramo kao jedan objekat čije su osobine upravo opisane u tim atributima, a kojima pristupamo pomoću operacija/metoda.

Primjer (C++ klasa):


```
class Auto
{
  private:
    int mBrojVrata;
    int mBrojSjedista;
    //...
  public:
    int vratiBrojVrata();
    void odrediBrojVrata(int);
}
```


Riječ **private** u ovom slučaju kazuje da atributima mozemo pristupati samo metodama koje su definisane unutar klase Auto. Riječ **public** omogućava da se atributima i/ili metodama pristupa javno. U računarstvu ovo se zove zatvorenost.

Primjer:


```
#include <iostream>
#include "Auto.h" // pretpostavimo da je nasa klasa definisana u datoteci Auto.h

using namespace std;

int main()
{
  Auto auto1 = new Auto();

  auto1.odrediBrojVrata(5);
  // pošto su atributi privatni, ne možemo im pristupati direktno
  // auto1.mBrojVrata = 5;

  return 0;
}
```


### C++ Pristup
Slovo **m** ispred svakog atributa bi značilo da se radi o članu (*member*) klase. Naravno ovo nije strogo propisano. Klase su obično deklarisane u .h (*header*) datotekama, a njihovu implementaciju pišemo u istoimene datoteke sa ekstenzijom .cpp. Pa ako se header datoteka zove Auto.h, onda bi implementaciju naše klase pisali u Auto.cpp datoteku.

## Povezano
* Objektno orijentisano programiranje
Lista (informatika)

**Lista** je struktura podataka koja se odlikuje linearnim rasporedom pripadajućih elemenata. Po svojoj prirodi, lista je najsrodnija nizu, ali se uglavnom implementira koristeći dinamičko alociranje memorije i pokazivače.

## Osobine
Svaka lista mora da zadovoljava sljedeće osobine:
* Lista može biti prazna
* Moguće je ubaciti novi element na bilo koju poziciju u listi
* Moguće je izbaciti bilo koji element iz liste
* Lista ima svoju *veličinu*, tj. broj elemenata
* Svakom elementu liste se može pristupiti preko rednog broja, tj. *indeksa*

Lista se može sastojati od elemenata različitih tipova, a može biti *tipizirana*, tj. imati ograničenje da svi pripadajući elementi moraju biti istog, određenog unaprijed, tipa.

## Vrste
Po vrsti povezanosti, liste se najčešće dijele na *jednostruko povezane* i *dvostruko povezane*. Po svom obliku, dijele se na *linearne* i *kružne* liste.

Dvostruko povezane liste su liste po kojima je moguće pretraživanje pripadajućih elemenata u dva smjera. Ovo se u programiranju najčešće implementira postojanjem dva pokazivača u svakom elementu liste, od kojih jedan pokazuje na prethodni, a drugi na sljedeći element u listi. Ova vrsta liste je jako udobna za rad, i u većini slučajeva olakšava rješenje u odnosu na jednostruko povezanu listu.

Jednostruko povezane liste podržavaju pretraživanje elemenata samo u jednom smjeru. Kod implementacija liste pomoću pokazivača i dinamičke memorije, svaki element sadrži po tačno jedan pokazivač koji pokazuje na sljedeći element u listi. Najčešće se koriste u situacijama kada je jednosmjerno pretraživanje dovoljno za dati problem. Iako ograničene jednim smjerom, one imaju uštedu od po jednog pokazivača po elementu što, u slučajevima sa velikim brojem elemenata, može biti značajno.

Kružne liste se odlikuju odsustvom *početka* liste. Naime, za razliku od običnih listi koje imaju jasno izražen početni element i krajnji element, čiji pokazivač je jednak nuli, poslednje ubačeni element liste se uvijek postavlja da pokazuje na prvi, a prvi element može da *šeta*, tj. u svakom trenutku bilo koji element može da se proglasi za prvi bez remećenja strukture. Na ovaj način se postiže da se iteracija po listi ne mora nikada završiti, jednostavno prelazeći svaki put na sljedeći element, što čini određene algoritme jednostavnijim.

## Povezano
* Dvostruko povezana lista
* Struktura podataka
* Stek
* Stablo

## Vanjske veze
Kursor

**Kursori** ili **pokazivači** (grafički) su mesta označena strelicom ili nekim drugim karakterom koji pokazuju gde će se sledeći ulazni podatak ili slovo pojaviti na ekranu.

Kod operativnih sistema sa komandnom linijom se odmah iza znaka spremnosti (prompt) vidi trepćuća donja crta ili kod nekih komandnih interpretera pun blok. Sledeće ukucano slovo se pojavljuje na mestu gde stoji kursor, a kursor se pomera za jedno mesto udesno.

Kod editora i drugih programa za unos teksta se kursor nalazi na mestu gde će se pojaviti sledeće ukucano slovo. Obično se kod ovih programa kursor pojavljuje u obliku uspravne crte koja se mišem ili kursorskim tasterima može pomerati duž teksta.

**Kursori** (memorijski) su delovi računarske izdvojene memorije (instance) gde se vrši obrada redova iz zbirke rezultata. Moglo bi da se objasni i kao struktura koja označava rezultat vraćen posle izvršavanja SQL (*Structured Querry Language*) *Select* iskaza. Jedna od promenljivih je pokazivač ka sledećem podatku koji treba da bude obrađen (*fetched*) u rezultatu iskaza.

## Vanjske veze

*Zašto je kursor miša nagnut? (B92, 1. mart 2014)
Melvyn Richardson

**Melvyn Richardson** (Marseille, 31. siječnja 1997.) je francuski rukometaš i reprezentativac koji igra za Barcelonu kao desni vanjski. Melvyn Richardson je sin slavnog francuskog rukometaša Jacksona Richardsona, a rukomet je počeo igrati s osam godina. Nakon deset godina u amaterskim sekcijama, godine 2015. potpisao je profesionalni ugovor za Chambéry Savoie, gdje je igrao dvije godine, prije nego je potpisao za Montpellier početkom 2017. godine. S Montpellierom je 2018. godine osvojio Ligu prvaka. Nakon četiri godine u klubu, godine 2021. prelazi u Barcelonu.

Za reprezentaciju je debitirao 17. lipnja 2017. godine u posljednjoj kvalifikacijskoj utakmici za EHF Euro 2018., zajedno sa Julienom Meyerom; na istoj utakmici postigao je i svoj prvi gol. Debi na velikom natjecanju imao je 17. siječnja 2019. godine na Svjetskom prvenstvu u Njemačkoj i Danskoj te je bio najbolji strijelac u pobjedi nad Rusijom (23:22) sa četiri postignuta gola. Bio je dio reprezentacije koja je osvojila olimpijski turnir 2020. godine u Tokyu.
Nasumičan pristup podacima

U računarskoj tehnici, **nasumičan pristup** (nekada nazvan **direktan pristup**) je sposobnost pristupu nekom podatku iz niza jednovremeno. Suprotan je postupni pristup, gdje je potreban veći period da se pristupi udaljenim podacima. Tipičn primjer je poređenje drevnih svitaka (postupno; sav tekst prije traženog podatka mora biti odmotan) i knjige (nasumično: direktno može biti okrenuta određena stranica. Moderniji primjer je audio-kaseta (postupno–mora biti premotavana od ranijih pjesama na naknadne) i kompaktni disk (nasumičan pristup–može se preskočiti na bilo koju pjesmu). Izraz **nasumično dostupna memorija** (RAM), se koristi za poluprovodničku memoriju korištenu u računarima.

Kod Struktura podataka, nasumičan pristup ukazuje na mogućnost pristupanju *N*-tom podatku na listi u konstantnom vremenu. Veoma malo struktura podataka mogu obezbijediti ovo,
Domet (informatika)

U Informatici termin **domet** može da označava:
# Moguće vrednosti koje mogu da budu smeštene u promenljivoj.
# Gornju i donju granicu niza.
# Pomoćne iteratore.

## Domet promenljivih
Domet promenljivih su sve moguće vrednosti koje promenljiva može da ima. Ako je promenljiva ceo broj, njena vrednost mora da bude ceo broj, i domet obuhvata sve brojeve koji su u okviru njega(podrazumevajući najmanji i najveći). Na primer, domet označenog 16-bitnog celog broja promenljive su svi celi brojevi od −32,768 do +32,767.

## Domet niza

Kada je niz brojevno indeksiran, njegov domet je donja i gornja granica niza. U zavisnosti od okruženja, upozorenja, fatalnih greški ili neprevidivog ponašanja, desiće se da niz pristupi elementu izvan njegovog dometa. U nekim programskim jezicima, kao sto je C, nizovi imaju fiksi donji deo granice (nula) i sadržaće podatke na svakoj poziciji do gornje granice (tako će niz sa 5 elemanata imati opseg od 0 do 4). U drugim, kao sto je PHP, niz može imati rupe u kojima nije definisan nijedan element, a samim tim, niz sa dometom od 0 do 4 će imati do 5 elemetanata (a najmanje 2).

## Domet kao pomoćni iterator
Drugi smisao dometa u Računarstvu je iterator. Kada se definiše u ovom smislu, domet se definiše kao „par početak–krajiteratora upakovanih zajedno“. Raspravljeno je  da "Dometi su superiorne apstrakcije" (u poređenju sa iteratorima) iz nekoliko razloga, uključujući i bolju sigurnost.

Posebno, takve domete podržavaju Boost C++ Libraries i D standardna biblioteka.

## Povezano
* Intervali

## Reference
Tenacious D in Post-Apocalypto

***Tenacious D in Post-Apocalypto*** () je američka animirana web serija koja je 2018. godine premijerno prikazana na YouTubeu. Nastao je u produkciji Jacka Blacka i Kyle Gassa, dvojice komičara koji čine muzički duo Tenacious D, a koji su zajedno nastupili u igranom filmu *[[Tenacious D in the Pick of Destiny]]*. U filmu njih dvojica tumače fiktivne verzije same sebe, a radnja prikazuje kako, skrivajući se u hladnjaku, preživljavaju nuklearni Treći svjetski rat te potom putuju opustošenom Amerikom doživljavajući svakojake crnohumorne pustolovine.

## Izvori

## Vanjske veze
*
Bitka kod Novog Jičína

**Bitka kod Novog Jičína** ili **bitka kod Neu Titscheina** se odigrala 25. jula 1621. godine na sjeveru Moravske za vrijeme Tridesetogodišnjeg rata između protestantskih snaga pod grofom Johannom Georgom od Jägerndorfa (Brandeburga) na jednoj, i snaga odanih katoličkom rimsko-njemačkom caru Ferdinandu II na drugoj strani. Do nje je došlo nekoliko mjeseci nakon što je Ferdinand ugušio protestantski ustanak u Češkoj, te se nakon toga krenuo obračunavati sa drugim pobunjenim protestantskim vođama u Carstvu. Dio ustaničke vojske je utočište pronašao u susjednoj Šleskoj, gdje ih je reogranizirao jägerndorfski (krnovski) vojvoda Johann Georg, vođa tamošnjih protestanata. Sa njima je krenuo u pohod sa ciljem da ponovno digne ustanak. Kod Novog Jičyna su mu se suportstavile carske katoličke snage, sastavljene pretežno od španskih vojnika iz Napulja. Prilikom bitke je došlo do požara u gradu, zbog čega su branitelji bili dezorganirani, a potom razbijeni i prisiljeni da se povuku u Olomouc. Zahvaljujući toj pobjedi, protestanti su ovladali sjevernom Moravskom, ali je taj uspjeh bio kratkog vijeka. Johann od Brandenburga nije napao Olomouc i umjesto toga se sa svojim snagama uputio na istok u Slovačku da pomogne transilvanijskom protestantskom knezu Gaboru Bethlenu; nakon sklapanja Nikolsburškog mira krajem godine protestantske snage su se povukle iz Moravske.
Nový Jičín

**Novi Jičin** (, ) grad je u Češkoj Republici, u okviru istorijske pokrajine Šleske. Novi Jičin je grad koji pripada upravnoj jedinici Moravsko-Šleski kraj, u okviru kojeg je sedište istoimenog okruga Novi Jičin.

## Geografija
Novi Jičin se nalazi u istočnom delu Češke republike. Grad je udaljen 350&nbsp;km istočno od glavnog grada Praga, a od prvog većeg grada, Ostrave, 40&nbsp;km južno.

Novi Jičin se nalazi u istorijskoj pokrajini Moravskoj. Grad leži u velikoj dolini severne Moravske, okruženoj pobrđem, dok se na istoku izdižu zapadni ogranci Karpata. Nadmorska visina grada je oko 280 m.

## Historija
Područje Novog Jičina bilo je naseljeno još u doba praistorije. Naselje pod današnjim nazivom prvi put se u pisanim dokumentima spominje u 1313. godine Novi Jičin je uskoro dobio gradska prava. U srednjem veku se podiže staro gradsko jezgro, koje je očuvano do danas.

1919. godine Novi Jičin je postao deo novoosnovane Čehoslovačke. Međutim, deo mesnog stanovništva su bili Nemci, koji se nisu lako mirili sa odvojenošću od matice. Stoga je 1938. godine Novi Jičin ocepljen od Čehoslovačke i pripojeno Nemačkoj, u sklopu izdvajanja Sudetskih oblasti. Posle Drugog svetskog rata grad je ponovo vraćen Čehoslovačkoj, a mesni Nemci su prisilno iseljeni u maticu. U vreme komunizma grad je naglo industrijalizovan. Posle osamostaljenja Češke došlo je do opadanja aktivnosti teške industrije i do problema sa prestrukturiranjem privrede.

## Stanovništvo
Novi Jičin danas ima oko 27.000 stanovnika i poslednjih godina broj stanovnika u gradu stagnira. Pored Čeha u gradu žive i Slovaci i Romi.

## Partnerski gradovi
*  Gerlic
*  Novelara (Ređo Emilija)
*  Ludvigsburg
*  Svjentohlovice
*  Kremnjica
*  Epinal
*  Venisje

## Galerija

Slika:FontankyNJ.JPG|Stari gradsko jezgro noću
Slika:Žerotín.jpg|Žerotinski zamak
Slika:Dům u jelena - Nový Jičín.JPG|"Dom u jelena“
Slika:Stará pošta.JPG|Stara pošta


## Povezano
* Bitka kod Novog Jičina

## Vanjske veze

* Zvanični veb-sajt
Johann Georg od Jägerndorfa

Markgrof **Johann Georg od Jägerndorfa** (; ; 16. decembar 1577 - 2. mart 1624) bio je njemački plemić, koji je služio kao administrativni biskup Strasbourga od 1592. do 1604. godine, te bio vojvoda Jägerndorfa (Krnova) u Šleskoj od 1607. do smrti.

Rođen uWolmirstedtu, Johann Georg je bio drugi sin izbornog kneza Joachima Friedricha od Brandenburga u Katharina von Brandenburg-Küstrin. Kao i svi muški članovi porodice, držao je kurtoaznu titulu markgrofa Brandenburga. Zajedno sa bratom Johannom Sigismundom je 1588. godine poslan na studij u Strasbourški univerzitet. Tamo su braća, odgojena kao luterani, došli pod uticaj kalvinističkog nauka.

Nakon smrti biskupa Johanna von Manderscheida, protestantska većina u biskupiju Strasbourg je 20. maja 1592. godine izabrala 15-godišnjeg Johanna Georga kao administratora biskupije. Ta je odluka za svrhu imala ujediniti sve njemačke protestante iza jedne ličnosti ili porodiuce. Katolička manjina je, pak, za biskupa izarbala Charlesa od Lorrainea nasuprot Johannu. To je u Strasbourgu dovelo do dvanaestogodišnjeg oružanog sukoba poznatog kao Biskupski rat. On je 22. novembra 1604. godine okončan Sporazumom u Hagenauu kojim je Johann Charlesu prepustio biskupiju u zamjenu za financijsku i drugu kompenzaciju.

Godine 1607. je od oca dobio Vojvodstvo Jägerndorf, koje je prije toga pripadalo Georgu Friedrichu od Ansbacha. Car Rudolf II, vladar čeških krunksih zemalja u koje je spadao i Jägerndorf, odbio je to prihvatiti tražeći da mu se predaju Beuthen i Oderberg. Rudolfovi nasljednici Matija i Ferdinand II su, međutim, od Johanna primili zakletve vjernosti 1611.  i 1617. godine. Sva sporna pitanja su riješena 17. maja 1618. godine kada je Johannov posjed nad Jägerndorfom poostao konačan.

Ubrzo nakon toga je u susjednoj Češkoj izbio protestantski ustanak protiv Habsburgovaca. Johann se pridružio češkim ustanicima, ali ispočetka nije igrao važnu ulogu u ratu. Kada je godine 1620. ustanak skršen, Ferdinand II mu je formalno oduzeo Jägerndof 29. januara 1621. godine. Johann je to odbio prihvatiti te se zajedno sa vojskom najamnika nastavio boriti u Šleskoj, a potom se sa svojim snagama priključio transilvanijskom knezu Gaboru Bethlenu u Mađarskoj. Sa njime je ostao nakon Nikolsburšjog mira te umro u slovačkom mjestu Levoča.

## Izvori

## Literatura

* 
*
Charles Bonaventure de Longueval

**Charles Bonaventure de Longueval, grof od Bucquoya** (, , puno ime , ) (Arras, 9. januar 1571  – Nové Zámky, 10. jul 1621) bio je vojskovođa u habsburškoj službi rodom iz današnje Francuske, koji se istakao u Osamdesetogodišnjem i Tridesetogodišnjem ratu.

Rodio se u Arrasu, koji je tada pripadao Španskoj Nizozemskoj i kao adolescent priključio tamošnjim španskim vojnim formacijama poznatim kao Fladnrijska armija. U Osamdsesetogodišnjem ratu se istakao kao zapovjednik artiljerije pod znamenitim vojskovođomn Spinolom. Po sklapanju primirja je obavljao nekoliko diplomatskih funkcija za Španiju i bio imenovan guvernerom Grofovije Hainaut.

Godine 1614. ga je rimsko-njemački car Matija imenovao zapovjednikom carske vojske. Na tom mjestu ga je zatekao ustanak u Češkoj 1618. godine, kojim je počeo Tridesetogodišnji rat. Ispočetka nije imao uspjeha protiv čeških ustanika, ali je njegova pobjeda u bitci kod Sablata 1619, godine preokrenula tok sukoba. Sudjelovao je u bitci na Biloj hori kojom je ustanak skršen, a potom zajedno sa carskom vojskom otišao u Mađarsku kako bi ugušio ustanak transilvanijskog princa Gabora Bethlena. Poginuo je prilikom pokušaja da od Bethlena preotme grad Nove Zamky u današnjoj Slovačkoj. Tom prilikom je njegov zamjenik Torquato Conti pokušao preoteti njegovo truplo od pobunjenika, ali je zarobljen i naknadno pušten.

Njegov sin Charles Albert je poslije služio kao guverner Hainauta.

## Literazura
* Rahl, Charles. *Les Belges en Bohême* (Brussels, Leipzig and Ghent, 1850).
Bizant (razvrstavanje)

**Bizant** se može odnositi na:
*Bizantijum, antički grad-država
*Bizantsko Carstvo, carstvo iz kasne antike i srednjeg vijeka
## Povezano
*Vizant (razvrstavanje)
Bitka kod Trnave (1621)

**Bitka kod Trnave** se odigrala 5. oktobra 1621. godine kod Trnave u današnjoj Slovačkoj za vrijeme Tridesetogodišnjeg rata između snaga transilvanskog protestantskog princa Gabora Betlena na jednoj, i snaga carske katoličke vojske pod Rudolfom von Tiefenbachom na drugoj strani. Do nje je došlo nakon što je Betlen pokrenuo ofenzivu sa ciljem povrati dijelove zapadne Slovačke iz koje su ga carske trupe bile izbacile prethodne godine. Pri tome je ključni bio grad Trnava koji je stavio pod opsadu, a koji je Tiefenbach pokušao deblokirati. Prilikom bitke se ispostavilo da su carske snage brojčano nadjačane te su u potpunosti razbijene. Betlen, međutim, nije nastojao dalje eksploatirati tu pobjedu nego je umjesto toga sa carem Ferdinandom II započeo pregovore koji će rezultitati Nikolsburškim mirom.
Bitka kod Hotina (1621)

**Bitka kod Hotina** ili **Chochima**, na srpskohrvatskom govornom području poznata i kao **Bitka kod Hoćima**, a u Turskoj kao **Hotinski rat** (} se odigrala od 2. septembra do 9. oktobra 1621. godine na jugozapadu današnje Ukrajine za vrijeme Poljsko-osmanskog rata između poljsko-litvanskih snaga na čelu sa velikim hetmanom Janom Karolom Chodkiewiczem na jednoj, i osmanskih snaga na čelu sa sultanom Osmanom II na drugoj strani. Do nje je došlo kada je osmanska vojska (koja je zajedno sa vazalnim kontingentima Krimskog Kanata, Moldavije i Vlaške brojala više od 100.000 ljudi krenula osvojiti južnu Poljsku, ali im se kod Hotinske tvrđave ispriječila poljska vojska kojoj su se pridružili i kozaci, i koja je brojala oko 45.000 ljudi. Usprkos brojčane inferiornosti, poljsko-kozačke snage su, koristeći kombinaciju poljske fortifikacije i agresivnih konjičkih kontranapada, više od mjesec dana odbijale osmanske napade. Na kraju su obje strane bile iscrpljene, te je 9. oktobra bitka završena i potpisan Hotinski sporazum kojim je formalno završen rat; njime je Osmansko Carstvo steklo Hotin i obavezu da se poljski magnati neće više miješati u unutrašnje stvari Vlaške i Moldavije, a što je bio povod za izbijanje rata. Usprkos toga, bitka, koja je bila dotada najveća u poljskoj vojnoj historiji, u Poljskoj i ostatku kršćanske Evrope shvaćena kao velika pobjeda nad "nevjernicima"; odredbe mira, su, pak, kod osmanskih velikodostojnika smatrane preblagima te je sljedeće godine Osman II svrgnut i pogubljen.

Bitka kod Hoćima je, između ostalog, inspirirala dubrovačkog pjesnika Ivana Gundulića da napiše znameniti spjev *[[Osman (ep)|Osman]]*.

## Izvori

## Literatura
* Leszek Podhorodecki, *Wojna chocimska 1621 roku*, Wydawnictwo Literackie, 1979,  (Polish)
* Janusz Pajewski, *Buńczuk i koncerz: z dziejów wojen polsko-tureckich*, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1997 (Polish)
* Necdet Sakaoglu (1999) *Bu Mulkun Sultanlari (Sultans of This Realm)*, Istanbul:Oglak  (Turkish)
* Stanford. J. Shaw (1976), *History of the Ottoman Empire and Modern Turkey Vol.1 Empire of Ghazis*, Cambridge: Cambridge University Press  pp.&nbsp;191–2
Villa Caldogno

**Villa Caldogno** (poznata i kao *Caldogno Nordera*) je vila u Caldognu kod sjevernotalijanskog grada Vicenze, koju je projektirao Andrea Palladio.

## Historija i karakteristike
Vičenski aristokrat i trgovac svilom Losco Caldogno naslijedio je 1541. poljoprivredno imanje s kućom u Caldognu, nekoliko kilometara sjeverno od Vicenze. Najvjerojatnije je od Palladija naručio rekonstrukciju postojeće kuće. Radovi su izgleda počeli 1542. godine, 1567. je već bila useljiva, a 1570. kompletno dekorirana. O tome svjedoči natpis na latinskom *Angelus Calidonius Luschi Filius MDLXX*, isklesan na fasadi.

Usprkos tome nema pouzdanog dokaza da je Palladio projektirao vilu (nije je ni spomenuo u svojoj *[[I quattro libri dell'architettura|Quattro libri]]*), na osnovu stilske analogije ona se uvrštava u njegova djela. Iako je projekt bio vrlo jednostavan, prostorije nisu ispale baš proporcionalne, vjerojatno zato jer se koristio postojećim zidovima. Vila je ostala u vlasništvu porodice Caldogno više od tri vijeka. Nakon nekoliko promjena vlasnika od 1987. je vlasništvo općine Caldogno.

Villa Caldogno je 1994. (odnosno 1996) uvrštena na UNESCO-vu listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedan od objekata lokaliteta pod nazivom historijski centar Vicenze i Palladijeve vile.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Villa Caldogno, Caldogno (VI)'' (na portalu Palladio museum)
Južna Sardinija (provincija)

**Južna Sardinija** (talijanski: *Provincia del Sud Sardegna*, sardinski: *Provìntzia de Sud Sardìgna*) je jedna od pet talijanskih provincija otočke regije Sardinije. Administrativni centar provincije je grad Carbonia (28.265 stanovnika).

## Geografija

Provincija Južna Sardinija na sjeverozapadu graniči s provincijom Oristanom, na sjeveroistoku s provincijom Nuorom i na jugu s provincijom Cagliarijem. Sa zapada i istoka izlazi na Sredozemno more. Površina provincije iznosi 6525 km², a broj stanovnika 353.830 (2017. godine).

## Historija
Provincija je osnovana 4. februara 2016. i najmlađa je talijanska provincija. Nastala je fuzijom dotadašnjih provincija Carbonia-Iglesias i Medio Campidano koje su rasformirane nakon rezultata referenduma provedenog 2012. godine.

## Općine i naselja
Provincija ima 107 općina (talijanski: *comuni*). Pored Carbonia, drugi veći urbani centri su Iglesias (26.784 stanovnika), Villacidro (14.019), Guspini (11.725), Dolianova (9696), Serramanna (9110), San Gavino Monreale (8594), Sanluri (8464), San Sperate (8318), Muravera (5273), Samassi (5110) i Serrenti (4808).

## Izvori

## Vanjske veze

* Provincia del Sud Sardegna
Nightmare in Wax

***Nightmare in Wax*** () je američki horor film snimljen 1969. godine u režiji Buda Townsenda. Protagonist, čiji lik tumači Cameron Mitchell, je bivši stručnjak za specijalne efekte koji je, nakon nesreće u kojoj je unakažen, napustio filmski studio i otvorio muzej voštanih figura. Radnja prikazuje kako najveće zvijezde njegovog bivšeg studija misteriozno nestaju, dok se istovremeno povećava broj voštanih figura u muzeju.

## Uloge
*Cameron Mitchell ... Vincent Renard 
*Anne Helm ... Marie Morgan 
*Scott Brady ... Detektiv Haskell 
*Berry Kroeger ... Max Black 
*Johnny Cardos ... Narednik Carver
*Victoria Carroll ... Theresa
*Kent Osborne ... Barmen

## Vanjske veze
*
Cameron Mitchell

**Cameron Mitchell** (4. novembar 1918 - 6. jul 1994) bio je američki glumac, koji je slavu stekao nastupima na Broadwayu, među kojim ase posebno ističe uloga Happyja Lomana u originalnoj postavi *[[Death of a Salesman|Smrti trgovačkog putnika]]*. Mitchell je poslije toga nastupao u Hollywoodu, ali je najveći dio karijere proveo glumeći u eksploatacijskim filmovima.

## Vanjske veze

* 
* 
* 
*
Cameron Mitchell (razvrstavanje)

Cameron Mitchell može označavati:

*Cameron Mitchell (glumac) (1918 - 1994)
*Cameron Mitchell (pjevač) (1989 - )
*Cameron Mitchell (SG-1), fiktivni lik iz TV-serije *[[Stargate SG-1]]*
Anne Helm

**Anne Helm** (12. septembar 1938 -) je bivša kanadska glumica, koja je uglavnom nastupala na televiziji. Nakon što je okončala glumačku karijeru, napisala je nekoliko knjiga za djecu.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* The Private Life and Times of Anne Helm
Siroče (TV film)

***Siroče*** je jugoslovenski TV film snimljen 1978. godine u produkciji RTV Beograd i režiji Zdravka Šotre po scenariju Slobodana Stojanovića. Radnja se događa u vreme za i neposredno nakon Drugog svetskog rata te prikazuje te burne događaje iz perspektive jednog dečaka.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Pucanj u šljiviku preko reke

***Pucanj u šljiviku preko reke*** je jugoslovenski televizijski film snimljen 1978. godine u produkciji RTV Beograd i režiji Zdravka Šotre. Po žanru je drama, a radnja je smeštena u izolovano planinsko selo gde nakon Drugog svetskog rata dolazi mladi idealistički učitelj, član Partije, koji je dobio zadatak otvoriti školu, ali koji dolazi u sukob sa meštanima.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Portret kompozitora Darka Kraljića

***Portret kompozitora Darka Kraljića*** je jugoslovenski muzičko-dokumentarni film snimljen 1978. godine u produkciji RTV Beograd. Posvećen je Darku Kraljiću, jednom od tvoraca najvećih hitova jugoslovenske zabavne muzike 1950-ih i 1960-ih. Režirao ga je Dejan Ćorković a scenario je napisao Momo Kapor.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Darko Kraljić

**Darko Kraljić** (Zagreb, 18. februar 1920. – Beograd, 16. jul 1998) bio je jugoslovenski kompozitor.

## Biografija
Darko Kraljić se smatra pionirom jugoslovenske zabavne muzike. Rođen u Zagrebu, u srpskoj porodici. Po izbijanju Drugog svetskog rata beži iz NDH i dolazi u Beograd. Još kao maturant komponovao je „Zašto si pospan, Čo?“ koji brzo postaje jedan od najvećih domaćih šlagera onog vremena. Tokom karijere je napisao muziku za 50 filmova, od kojih su 32 igrana.

Takođe je komponovao muziku za prvi srpski crtani film Zvonimira Majdaka, ali i za prvi domaći film koji nije govorio o ratu, a koji je doživeo nezapamćenu popularnost: „Ljubav i moda.“ Sledili su filmovi „Zvižduk u osam“, „ Čudna Devojka “ itd. Na prvi Opatijski festival, 1958. godine, Darko šalje pesmu „Mala tema iz Srema“ (Hej, momci mladi...) koju je žiri odbio. Ovu pesmu snima Vokalni kvartet Predraga Ivanovića.

Posle toga Darko Kraljić nije učestvovao na festivalima, sve dok Slađana Milošević nije prijavila njegovu pesmu „Bez nad“ na MESAM ’87. Potom su njih dvoje objavili LP „Slađana i Darko“ sa džez baladama, a o Slađani je govorio kao o „zvuku koji je 50 godina tražio".

„Zašto si pospan, Čo“, „Adio“, „Dve kišne noći u septembru“, „Kišobran za dvoje“, „Oprosti“ (što ti stvaram jad), „Ljubavna pesma“ (Da li znaš šta je čežnja), „San ili život“, „Plavetna“, „Mala tema iz Srema“, „Devojko mala“, „Ljubav i moda“, „Čamac na Tisi“, „Somborske ruže“, „Zvižduk u osam“, „Marike“, „Posle mene“ – neke su od kompozicija Darka Kraljića.

Udruženje kompozitora Srbije dodeljuje nagradu „Darko Kraljić”. Prvi dobitnik 2016. godine bio je Kornelije Kovač. Jedan od dobitnika ove nagrade je Vojkan Borisavljević 2018. godine.

## Povezano
* *[[Portret kompozitora Darka Kraljića]]*

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Sećanja
Lista epizoda Crna hronika

Crna hronika je bila bosanskohercegovačka kriminalistička TV-serija koja se originalno emitirala od 20. septembra 2004. do 2007. godine na programu Federalne televizije. Prva sezona je emitovana od 24. septembra 2004. godine do 7. aprila 2005. godine, druga od 19. septembra 2005. godine do 10. aprila 2006. godine, a treća od 18. septembra 2006. godine do 2007. godine.

## Pregled




## Epizode
### Sezona 1 (2004–05)

### Sezona 2 (2005–06)

### Sezona 3 (2006–07)

## Vanjske veze
*
Crna hronika (sezona 1)

Prva sezona serije *[[Crna hronika (TV serija)|Crna hronika]]* je premijerno emitovana na kanalu FTV od 20. septembra 2004. do 7. aprila 2005. godine.

## Radnja sezone
Radnja prati nastanak posebne bosanskohercegovačke policijske agencije Multifors i živote glavnih ljudi iste i njihovih najbližih. Uporeod sa tom pričom, prva sezona prati i borbu dvojice zaraćenih mafijaških vođa i napore trećeg da ne dozvoli da dragocenost iz njegove i prošlosti jednog od mafijaških vođa padne u pogrešne ruke. Treća priča sezone prati jednog krijumčara i čoveka koga je uspeo da uvuče u svoje poslove.

## Uloge
### Glavne
*Tatjana Šojić - Inspektorka Dušica Duška Terzić
*Dragan Bjelogrlić - Inspektor Goran Latinović 
*Mirsad Tuka - Inspektor Adem Kovačević
*Frano Lasić - Jeff Polanski 
*Ljubiša Samardžić - Komesar Boris Filipović
*Slaven Knezović - Bešir Kamas (epizode 85-116)
*Ivo Gregurević - Mate Šampion Bošnjak 
*Ana Karić - Hana Golbijak 
*Dragan Jovičić - Ramo Kajtaz 
*Haris Burina - Tarik Malkoč 
*Izudin Bajrović - Mirko Terzić 
*Mirvad Kurić - Arif "Ake" Kovačević
*Rade Čolović - Jusuf "Jusufbej" Farbaš
*Emir Hadžihafizbegović - Zaim Biber
*Jasna Diklić - Fatima Kovačević
*Enis Bešlagić - Inspektor Damir Streho
*Nada Đurevska - Dara

### Epizodne
*Mirsad Zulić - Menso Huskić (epizode 15, 34, 43-44, 48-49, 59, 65-82, 58-89, 101-114, 116)
*Miodrag Trifunov - Smajo Kodrić (epizode 9, 13-14, 17-21, 23, 25, 31, 35-37, 43-44, 46, 53, 55-56, 65-66, 80-86, 92, 103, 113, 116)

## Epizode




## Vanjske veze
*
Zauzimanje Bad Kreuznacha

**Opsada** ili **Zauzimanje Bad Kreuznacha** se dogodila 10. septembra 1620. godine kada je za vrijeme Tridesetogodišnjeg rata španska vojska zauzela njemački grad Bad Kreuznach, tada pod vlašću protestantskih falačkih izbornih knezova. Do njega je došlo nakon pohoda koji je španska vojska pokrenula na Njemačku iz Španske Nizozemske (današnja Belgija) kako bi pomogla habsburškom caru Ferdinandu II, odnosno slomila otpor falačkog kneza Friedricha V, koji je bio vođa pobunjenih protestanata u Carstvu. Iako je Španija bila dinastijski i savezom povezana sa Carstvom, formalno nije objavila Falačkoj rat, te je vrhovni španski zapovjednik Ambrozije Spinola nastojao izbjeći otvorena neprijateljstva. Tako je na Bad Kreuznach, falački grad koji je kontrolirao strateški važan kameni most preko rijeke Nahe poslao svog zamjenika Carlosa Colomu, koji je, pak sa svojim *[[tercio]]m* stigao pred grad i postavio ultimatum tražeći predaju. Nakon ambivalentnog odgovora, Coloma je pred grad postavio topove. Branitelji su na Špance otvorili paljbu iz mušketa, na što je odgovoreno artiljerijskom paljbom. Za samo nekoliko minuta branitelji su se predali. Osvajanje Bad Kreuznacha je Špancima omogućilo da sa glavninom snaga falačke protestantske snage izmanevriraju i nekoliko dana kasnije zauzmu Oppenheim.

## Izvori

## Literatura
* de Ibarra, Francisco *Relación de las campañas del Bajo Palatinado*. Published in Morel-Fatio, Alfred (1978) *L' Espagne au XVIe et au XVIIe siècle documents historiques et littéraires.* Heilbronn: Henninger
Dmitrij Žitnjikov

**Dmitrij Valerijevič Žitnjikov** (ruski: Дмитрий Валерьевич Житников; Zvolen, 20. studenog 1989.) je ruski rukometaš i reprezentativac koji igra na poziciji srednjeg vanjskog. Od 2017. godine je član mađarskog Pick Szegeda, odakle je prešao iz poljskog kluba Wisła Płock. Rukomet je počeo igrati s osam godina u Krasnodaru, a 2010. godine je debitirao za seniorsku momčad Čehovskih medvjeda. Nakon nekoliko trofejnih sezona u Rusiji, Žitnjikov je 2015. godine prešao u Poljsku, gdje je igrao dvije godine, prije nego je preselio u Pick Szeged. 

Žitnjikov je rođen u tadašnjoj Čehoslovačkoj, međutim nastupa za rusku reprezentaciju, s kojom je igrao na nekoliko velikih natjecanja. Njegov otac, Valerij Žitnjikov, bio je rukometni trener. 

Žitnjikov je oženjen te ima magisterij iz kineziologije.
Paweł Adamowicz

**Paweł Bogdan Adamowicz** (2. novembar 1965 - 14. januar 2019) bio je poljski liberalni političar, poznat po tome što je od 1998. do smrti vršio dužnost gradonačelnika Gdanjska, ali i po tome što je pao kao žrtva prvog politički motiviranog atentata u historiji postkomunističke Poljske. Adamowicz, koji je karijeru započeo pred kraj komunističkog perioda kao organizator studentskih štrajkova protiv tadašnje vlasti, se isticao zalaganjem za prava LGBT, migranata i drugih manjina, a što ga je od 2015. godine učinilo jednim od najpoznatijih oponenata vladajuće konzervativne stranke Pravo i pravda.

## Povezano
* Walter Lübcke

## Izvori

## Vanjske veze
* Arhivirani službeni website
Midas Run

***Midas Run*** () je američka kriminalistička filmska komedija snimljena 1969. godine u režiji Alfa Kjellina. Radnja započinje kada veteran britanske Tajne službe (čiji lik tumači Fred Astaire), nezadovoljan time što nije dobio plemićku tizlu, odluči opljačkati avion, pri čemu bi mu pomoć trebao pružiti američki književnik (čiji lik tumači Richard Crenna).

## Uloge
* Richard Crenna - Mike Warden
* Anne Heywood - Sylvia Giroux
* Fred Astaire - Joseph Pedley
* Ralph Richardson - Lord Henshaw
* Cesar Romero - Carlo Dodero
* Adolfo Celi - General Ferranti
* Maurice Denham - Charles Crittenden
* John Le Mesurier - Wells
* Jacques Sernas - Paul Giroux
* Karl-Otto Alberty - Mark Dietrich
* George Hartmann - Anton Pfeiffer
* Carolyn De Fonseca - Ingeborg Pfeiffer (kao Caroline De Fonseca)
* Aldo Bufi Landi - Karabinjer
* Stanley Baugh - Pilot
* Fred Astaire Jr. - Ko-Pilot
* Bruce Beeby - Gordon
* Robert Henderson - Đakon
* Roddy McDowall - Wister

## Izvori

## Vanjske veze
*
Otac ili samoća

***Otac ili samoća*** je jugoslovenski televizijski film snimljen 1978. godine u produkciji RTV Beograd i režiji Karolja Vičeka po scenariju Mirka Kovača.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Najlepša soba

***Najlepša soba*** je jugoslovenski televizijski film snimljen 1978. godine u režiji Slobodana Šijana, a po scenariju Zvonimira Kostića. Po žanru je mešavina socijalne drame i crne komedije. Radnja prikazuje porodicu siromašnog radnika koja je nakon sedamnaest godina boravka u napuštenom železničkom vagonu od preduzeća na korištenje dobila moderan i komforan stan; otac nakon toga odlučuje svu svoju ušteđevinu potrošiti kako bi kupio luksuzan nameštaj, ne sluteći da će njegov 5-godišnji sin, igrajući se majstora, izazvati katastrofu. Šijan je uloge u svom filmu umesto profesionalnim glumcima prepustio naturščcima.

## Uloge

Ostale uloge ▼




## Vanjske veze
*
Misao (priča)

**Misao** () je priča ruskog književnika Leonida Andrejeva originalno objavljena 1902. godine u časopisu *Mir Božji*. Protagonist je dr. Keržencev, ljekar koji je ubio svog prijatelja Alekseja Savelova, te se nastoji braniti fingirajući duševnu bolest. Radnja, prikazana u obliku njegovih zabilješki, prikazuje kako za vrijeme boravka u istražnom zatvoru stvarno duševno oboli.

Godine 1978. je u Jugoslaviji RTV Beograd priču adaptirala u obliku istoimene TV-drame.
Misao (TV drama)

***Misao*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1978. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene priče ruskog književnika Leonida Andrejeva. Režiju i scenario je napisao Ljubomir Draškić.

## Sadržaj filma

Radnja se odigrava u Petrogradu 1902. godine. Doktor Keržencev je usamljenik koji proučava majmune oboljeva od psihoze. On je zaljubljen u Tatjanu Nikolajevnu koja je već u ljubavnoj vezi sa Aleksejem. Kereženceva upada sve dublje u svoju psihozu i rešava da učini krvavi zločin.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Maska (drama, Miloš Crnjanski)

***Maska*** je drama srpskog književnika Miloša Crnjanskog originalno objavljena u Zagrebu 1918. godine. Crnjanski ju je po žanru odredio kao "poetičku komediju", a radnju smestio u Habsburšku Monarhiju sredinom 19. veka, pri čemu je protagonistkinja žena jednog njenog generala. *Maska* je bila prvo objavljeno delo Crnjanskog, i on ju je nekoliko puta prerađivao, a nije bila izvedena za njegovog života.

Ekranizovana je dva puta - godine 1978. kao istoimena TV-drama u režiji Mire Trailović, a godine 2007. kao istoimeni TV-film.

## Vanjske veze
*Profil na portalu Goodreads
Maska (TV drama, 1978)

**Maska** je jugoslovenska televizijska drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1978. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene drame Miloša Crnjanskog. Radnja je smeštena u Habsburšku Monarhiju sredinom 19. veka. Režirala ju je Mira Trailović po scenariju koga je napisala zajedno sa Jovanom Ćirilovom.

Godine 2007. je u Srbiji snimljen istoimeni televizijski film.

## Sadržaj film

Drama iskazuje stanje jedne generalice koja oseća da stari i njeno nastojanje da održi mladost. U ponoru svog promiskuiteta generalica za vreme bala čini niz poniženja svoje ličnosti, u želji da zadrži mladost koja joj izmiče.

## Uloge

## Kritike
Olga Božičković:

## Reference

## Vanjske veze
*
Alexander von Bach

**Aleksandar frajher fon Bah** (; Lusdorf, 4. januar 1813 — Šengrabern, 12. novembar 1893) je bio austrijski političar. Njegov najveći doprinos politici je uvođenje institucije centralizivane političke kontrole na početku i za vreme vladavine Franc Jozef I.

U vladi Austrije je služio kao Ministar pravde u periodu od 1848 — 1849. i posle kao ministar unutrašnjih poslova od 1849. do 1859.. Poznat kao Liberalni advokat, prvo je dobio nadimak *ministar barikada*, ali je postepeno usvojio konzervativne poglede.

Posle smrti Feliksa, princa od Švarcenberga, 1852. godine, on je takoreći diktirao politiku Austrijskog carstva. Bah je centralizovao administrativnu politiku Austrijskog carstva, smanjio je slobodu štampe i ukinuo javne sudove. Bah je predstavljao klerikoapsolutiste, koji su kulminirali u konkordonatu iz 1855. koja je dala katoličkoj crkvi kontrolu obrazovanja i porodičnog života. 
 
Na drugoj strani data je sloboda u ekonomoji koja je od 1850. godine bila u uzlaznoj putanji. Carine su u tom vremenskom periodu bile ukinute.

Bah je kreirao pojam i ozvaničio titulu Barona (*Freiherr*), slobodnjaka 1854. godine, takođe je bio pokrovitelj Akademije nauke (*Akademie der Wissenschaften*) tokom 1849 - 1859.

Zatvori su u periodu njegove vladavine bili puni političkih zatvorenika, češki nacionalista Karel Havliček Borovski *(Karel Havlíček Borovský)* (1851 - 1855) i Jovan Andrejević, jedan od osnivača Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu, su bili jedni od poznatijih. Stubovi nosilje bahovog režima su bili po rečima Adolfa Fišhofa:„stojeća armija vojnika, sedeća armija činovnika, klečeća armija sveštenika i podla armija zmija udvarača“.

Bahov pad sa vlasti 1859. godine uzrokovan je porazom u ratu protiv Italije, kraljevine Sardinije i Napoleona III. Posle ovoga je bio ambasador u periodu 1859-1867., a umro je u samoći 1893. godine

## Reference

## Literatura
* Hugo Hantsch (Hrsg.): *Gestalter der Geschicke Österreichs*. Tyrolia-Verlag, Innsbruck 1962.
* Ilwof, Franz: Bach, Alexander Freiherr von. 
* Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Bd. 46, Leipzig 1902, S. 158–172. 
* Eintrag über Alexander von Bach im Österreich-Lexikon von aeiou 

## Vanjske veze