open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jerzy Janowicz

**Ježi Filip Janovič** (; rođen 13. novembra 1990. godine u Lođu, Poljska) je poljski teniser. Najbolji plasman na ATP listi mu je 64. mesto u pojedinačnoj konkurenciji, a u parovima 257. mesto. Na turniru u Parizu 2012. godine, pobedio je Filipa Kolšrajbera, Marina Čilića i trećeg tenisera sveta Endija Marija.

## Juniorska karijera

Kao junior Janowicz je imao odnos pobeda i poraza 59 - 23 i bio je 5. junior sveta 2008. godine.

Juniorski rezultati na Grend Slem turnirima:

Otvoreno prvenstvo Australije: ČF (2008)

Rolan Garos: F (2008)

Vimbldon: 2. kolo (2008)

Otvoreno prvenstvo SAD: F (2007)

## Reference

## Spoljašenje veze
* ATP profil
* Dejvis kup profil 
* ITF profil 
* Zvanična internet prezentacija Ježija Janoviča
Ubu roi

**Kralj Ibi** () je pozorišni komad francuskog književnika Alfreda Žarija (1873–1907). Ova parodična drama prvi put je izvedena 10. decembra 1896. Bila je idejni preteča pokreta nadrealizma i dadaizma. Žari se kasnije sve više identifikovao sa svojim likom. Pred kraj života se potpisivao Ibi. 

Lik oca Ibija (*Père Ubu*) nastao je 1885. kao šala učenika gimnazije u Renu koji su hteli da ismeju svog profesora fizike Feliksa Ebera (*Felix Hébert*). On je za njih oličavao svu grotsknost sveta. Žarijev drug, Šarl Moran napisao je kratku lutkarsku farsu „Poljaci“ (*Les Polonais*). Ovaj, danas izgubljeni tekst, poslužio je kao osnova za pozorišni komad „Kralj Ibi“. Premijera komada „Kralj Ibi“ 1896. u Parizu bila je uspešna, ali i obeležena skandalom. Posle prvog uzvika „sranje!“ (*Merdre!*), predstava je prekinuta na petnaestak minuta zbog nereda u publici. Predstava je naredni put izvedena u lutkarskoj formi. Žari je zatim napravio još dva nastavka: „Ibi kukavica“ (*Ubu Cocu*) i „okovani Ibi“ (*Ubu enchaîné*). Njihovo scensko izvođenje autor nije doživeo.

## Radnja
Fransoa Ibi (otac Ibi, kralj Ibi) je u drami oficir kralja Venceslasa, odlikovan ordenom Crvenog zmaja Poljske, bivši kralj Aragona i grof Sandomira. Kasnije će postati kralj Poljske i doktor 'patafizike.

Primitivni, kukavički, pohlepni i slavoljubivi otac Ibi, na nagovor svoje žene, majke Ibi, ubija čestitog kralja Venceslasa i njegovu porodicu. Time Ibi postaje kralj Poljske. U početku je popularan kao vladar i obasipa podanike zlatnicima. Međutim, navukao je bes naroda kada je odlučio da pobije sve plemiće i državne službenike i uvede nerazumne poreze. Ruski car Aleksej kreće u vojnu akciju protiv krvavog despota Ibija. Posle poraza, Ibi sa ženom beži u Francusku.

U ovoj grotesknoj predstavi Žari koristi šokantno vulgaran jezik ismevajući društvene norme i plemstvo. Sa druge strane ismeva i konvencionalni teatar, parodirajući motive iz Šekspirovih komada (Makbet, Hamlet, Ričard III).

## Jugoslovenski film i predstava

**„Kralj Ibi“** je kultna predstava Ateljea 212 iz Beograda iz 1964. godine po tekstu Alfreda Žarija, u režiji Ljubomira Mucija Draškića, u kojoj je glavnu ulogu igrao čuveni Zoran Radmilović. Predstava je bila na repertoaru ovog pozorišta skoro 20 godina, do smrti čuvenog glumca, a 1973. godine snimljena je i za televiziju.

Ispred glavnog ulaza u pozorište „Atelje 212“ danas se nalazi spomenik Zoranu Radmiloviću u kostimu *Kralja Ibija*, glavnog lika iz ove predstave.

## Uloge

## Vanjske veze
* 

* Ubu-Roi
Rich Lowry

**Richard A. Lowry** (22. august 1968 -) je američki kolumnist i politički komentator, najpoznatiji kao urednik konzervativnog časopisa *[[National Review]]*.

## Vanjske veze
* National Review biography 
* National Review Columns 
* Columns at TownHall.com 
* Video discussion/debate with Lowry and Michael Tomasky on Bloggingheads.tv
Gunsmith Cats

**Gunsmith Cats** je japanska anime serija žanra akcijska komedija koju je režirao Takeshi Mori po istoimenoj mangi. Serija je objavljena isključiva na video tržištu i ima samo 3 epizode.

Philip Brophy je usporedio *Gunsmith Cats* sa ženskom verzijom serijala *[[Lethal Weapon|Smrtonosno oružje]]*. Autor mange Kenichi Sonoda iskoristio je Chicago kao nadahnuće za radnju. Radi potrebe animea, neki tmurniji konteksti stripa - ovisnost o drogama i dječja prostitucija - izbačeni su iz priče kako bi se naglasak stavio na humoristični ugođaj.

## Radnja

Chicago. Rally i May su dvije djevojke opsjednute oružjem pa stoga i vode malu trgovinu koja prodaje puške, pištolje i bombe. Usput dodatno zarađuju kao lovci na glave, a njihova prijateljica je plaha Becky. Jednog dana u njihovu trgovinu uđe inspektor Bill, zadužen za kontrolu oružja, te im "ponudi" da mu pomognu uhititi lokalnog kriminalca ili će im zatvoriti dućan zbog neposjedovanja dozvole i neplaćanja poreza. Rally i May nevoljko pristaju pomoči, no ubrzo se upletu u opasan milje kriminala u koji je upleten i sam političar Edward Haints koji se kandidira za gradonačelnika, pa im mafijaši pošalju rusku atentatoricu Natašu da ih likvidira.

## Glasovi

* Rally Vincent - Michiko Neya 
* Minnie May Hopkins - Kae Araki 
* Becky - Aya Hisakawa 
* Bill Collins - Hochu Otsuka 
* Jonathan Washington - Daisuke Gori

## Kritike

## Izvori

## Literatura
* 
* 

## Vanjske veze
* ''Gunsmith Cats'' na Internet Movie Databaseu
* ''Gunsmith Cats'' na Anime News Network
* ''Gunsmith Cats'' na AnimeNfo
* Online manga
Univerzitet u Bologni

**Univerzitet u Bologni** (talijanski:*Università di Bologna*, **UNIBO**) je javni univerzitet u Bologni koji je osnovan 1088. godine. Univerzitet u Bologni najstariji je postojeći univerzitet u Evropi i svetu sa kontuiranim radom, a bio je važno središte evropskoga intelektualnog života u srednjem veku. Laura Bassi je 1732. bila prva žena koja je službeno primljena na studij u Evropi. Uz kampus u Bologni ogranci univerziteta deluju i u Imoli, Ravenni, Forliju, Ceseni i Riminiju u Italiji kao i centar u Buenos Airesu u Argentini. Univerzitet u Bologni bio je prva obrazovna institucija koja je za sebe koristila naziv univerzitet.

## Historija
Tačan datum osnivanja institucije nije poznat ali se veruje da je to bilo u 1088. godini. Univerzitet je primio povelju kralja Friedricha I Barbarosse 1158. godine, ali je u XIX veku grupa istoričara, predvođena od strane Giosuèa Carduccija sledila prošlost univerziteta sve do 1088. godine što instituciju čini univerzitetom sa najdužim neprekinutim radom na celom svetu.

## Akademsko osoblje i studenti

### Studenti
* Guglielmo Marconi (1874—1937)
* Inocent IX. (1519-1591)
* Aleksandar VI. (1431-1503)
* Grgur XV. (1554-1623)

### Akademsko osoblje
* Irnerije (1050-1125)
* Guillaume od Tira (1130-1186)
* Dante Alighieri (1265-1325)
* Francesco Petrarca (1304-1374)
* Leon Battista Alberti (1404-1472)
* Nikola Kopernik (1473-1543)
* Albrecht Dürer (1471—1528)
* Paracelsus (1493-1541)
* Giovanni Domenico Cassini (1625-1712)
* Luigi Galvani (1737-1798)
* Carlo Goldoni (1707-1793)
* Guglielmo Marconi (1874—1937)
* Umberto Eco (1932)
* Pier Paolo Pasolini (1922-1975)
* Romano Prodi (1939)

## Rangiranja

2010. *QS World University Rankings* rangirao je Univerzitet u Bologni kao 176. univerzitet u svetu, i 32. u svetu kada su u pitanju pravne studije.

## Povezano
* Bologna
* Bolonjski proces

## Reference

## Vanjske veze

* Università di Bologna
Univerzitet u Genovi

**Univerzitet u Genovi** () je jedan od najvećih univerziteta u Italiji. Univerzitet je osnovan 1481. godine i nalazi se u regiji Liguriji na Talijanskoj rivijeri. Na univerzitetu radi oko 1700 profesora i istraživača. Kao i u slučaju mnogih drugih evropskih unierziteta, kampus Univerziteta u Genovi nije koncentrisan na jednome mjestu, već se različiti fakulteti i odjeli nalaze u različitim dijelovima grada. Uz odjeljenja i fakultete koji se nalaze u Genovi, lokalni kampusi nalaze se i u Savoni, Imperiji, Santa Margheriti Ligurskoj, Ventimigliji i La Speziji.

## Vanjske veze

* www.unige.it
Volta (rijeka)

**Volta** je jedna od najvećih afričkih rijeka. Uvire u Gvinejski zaljev, a duga je 1600&nbsp;km.

## Ime
Donji tok Volte dobro su još od 15. vijeka poznavali Portugalci koji su joj i dali ime volta (dosl. prevrtljiva), zbog njenog prevrtljivog kovitlajućeg toka.

## Hidrografija

Volta se formira spajanjem rijeka Crne i Bijele Volte, koje u Burkini Faso gdje izviru zovu Mouhoun odnosno Nakambe. One se spajaju negdje oko 480&nbsp;km od mora u sredini Gane. Gotovo četiri petine doline rijeke na jugu Gane pokriva jezero Volta, danas jedno od najvećih na svijetu. Akumulaciono jezero nastalo je gradnjom brane Akosombo, dovršene 1965. u kanjonu gdje je rijeka Volta probila svoje korito kroz masiv Atakora na putu prema moru.

Ispod brane, rijeka naglo skreće prema istoku i teče preko visoravni Accra prije svog uvira u Atlantski ocean kod mjesta Adi. Volta ima porječje veliko 398.000 km² koje se proteže preko Burkine Faso, Malija, Obale Slonovače, Toga i Gane. Najveće pritoke su rijeke Daka, Pru i Oti.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Volta River,'' na portalu Encyclopædia Britannica
Univerzitet Sapienza u Rimu

**Univerzitet Sapienza u Rimu** (, )  poznat i pod kraćim imenom **Sapienza** ili Univerzitet u Rimu, autonomni je javni univerzitet koji se nalazi u glavnom gradu Italije Rimu. Sapienza je najveći univerzitet u Italiji i u Evropi po broju studenata, i najstariji od četiri javna rimska univerziteta. Riječ *sapienzna* znači *mudrost* ili *znanje*. Prema *QS World University Rankings* iz 2010. ovaj je univerzitet smješten na 190. mjesto u svijetu. Osnutak institucije seže u daleku 1303. godinu što ju svrstava među starije univerzitete na kontinentu i svijetu. Sapienza je široko priznata kao jedan od najuglednijih univerziteta na evropskom kontinentu.

## Historija
Univerzitet Sapienza u Rimu osnovan je 1303. godine na osnovi papinske bule koju je 20. aprila iste godine izdao papa Bonifacije VIII. Papina namjera je bila da pokrene teološke studije koji će biti pod njegovom izravnijom kontrolom od sličnih studija na Univerzitetu u Bologni i Padovanskom univerzitetu. 1431. godine papa Eugen IV u potpunosti je reorganizirao studij sa novom bulom kojom je studentima i predavačima dodijelio najšire privilegije i odlučio da univerzitet treba organizirati u četiri odvojene škole; pravnu, medicinsku, teološku i filozofsku. Isti je papa uveo i novi porez na vino kroz koji su sakupljana sredstva za rad univerziteta. Od novca sakupljenog porezom kupljena je i palača *Sant'Ivo alla Sapienza* koja je kasnije pretvorena u crkvu.

Dani blagostanja završili su 1527. godine kada su španjolske i svete rimske snage izvršile Pljačku Rima. Te je godine studij zatvoren, a neki od njegovih profesora i studenata su stradali. Papa Pavao III ponovno je otvorio univerzitet nedugo nakon početka njegova pontifikata 1534. godine.

U 1650-im godinama univerzitet je postao poznat pod nazivom Sapienza *(mudrost)* te je takav naziv zadržan do danas. 1870. godine, po završetku procesa ujedinjenja Italije, institucija je prestala biti papinski univerzitet i postala je javni unierzitet talijanskog glavnog grada.

## Povezano
* Rim

## Reference

## Vanjske veze

*  Službena stranica
Crna Volta (rijeka)

**Crna Volta** (engleski: *Black Volta*, francuski: *Volta Noire*) je afrička rijeka duga 1160&nbsp;km, koja uz rijeku Bijelu Voltu formira rijeku Voltu.

## Hidrografija

Crna Volta izvire u brdima Burkine Faso kao **Baoulé**, kod grada Bobo Dioulasso. Od izvora teče oko 320&nbsp;km u smjeru sjeveroistoka, zatim oštro skreće prema jugu i tako teče nekih 550&nbsp;km, u donjem dijelu sad pod imenom **Mouhoun** formira granicu između Gane i Burkine Faso, a nakon toga i granicu između Gane i Obale Slonovače. Kod mjesta Bamboi u Gani ponovo zavija prema sjeveru, a zatim prema istoku i teče narednih 130&nbsp;km do uvira u jezero Volta u Gani.

Crna Volta teče relativno sporo, svega 40&nbsp;cm na km, i ima mali dotok voda jer joj je porječje relativno suh kraj za taj dio svijeta, tako da za vrijeme velikih suša gotovo i ne teče. Crna Volta ima porječje veliko 140.000 km², koje se proteže od Burkine Faso, Obale Slonovače do Gane.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Black Volta'' na portalu Encyclopædia Britannica
Moja Republika

**Himna Republike Srpske** je kompozicija „Moja Republika” autora Mladena Matovića. Ranija himna do 2008. je bila „Bože pravde“, kompozitora Davorina Jenka i tekstopisca Jovana Đorđevića iz 1872. godine.

## Tekst

## Historija
Ustavni sud BiH je 20. juna 2007. godine objavio odluku da je dotadašnja himna „Bože pravde“ neustavna, tako da je Narodna skupština Republike Srpske bila pozvana da je promijeni. Pokušaj Narodne skupštine Republike Srpske da himna bude melodija „Bože pravde”, ali bez teksta, osporen je u Ustavnom sudu Republike Srpske. Narodna skupština Republike Srpske je usvojila novu himnu 15. jula 2008. godine. Sadašnja himna Republike Srpske je „Moja Republika“. Istog dana je usvojen i novi prijedlog za grb Republike Srpske koji je 22. decembra 2008. godine ponovo neustavnim proglasio Ustavni sud Republike Srpske, tako da se umjesto grba još uvijek upotrebljava amblem Republike Srpske.

Usvojena himna zvanično je u upotrebi posle odluke Veća za zaštitu vitalnog interesa Ustavnog suda Republike Srpske koje je 22. decembra 2008., nakon pokušaja osporavanja od strane Kluba Bošnjaka u Veću naroda Republike Srpske, potvrdilo njenu ustavnost . Ustavni sud je utvrdio da nema povrede vitalnog nacionalnog interesa bošnjačkog naroda, jer himna u tekstualnom i melodijskom delu ne slavi, niti veliča bilo koji od konstitutivnih naroda Republike Srpske.

Himna Republike Srpske „Moja Republika” prvi put je izvedena 9. januara 2009. godine na svečanoj akademiji u Koncertnoj dvorani Banskog dvora u Banjoj Luci, u okviru proslave Dana Republike Srpske.

## Zanimljivosti
Na konkurs za izbor himne bilo je pristiglo 27 predloga. U uži izbor je, uz izabranu kompoziciju „Moja Republika”, ušla i pesma „Majko zemljo” banjalučkog kompozitora Dušana Šestića, koji je autor aktuelne himne Bosne i Hercegovine.

## Povezano
* Republika Srpska
* Himna Srbije

## Reference

## Vanjske veze
* Himna „Moja Republika” - instrumental 
* Himna „Moja Republika” - instrumental, skraćena verzija
* Himna „Moja Republika” - mešoviti hor i simfonijski orkestar 
* Himna „Moja Republika” - partitura za simfonijski orkestar i hor
* Himna „Moja Republika” - notni izvod za mešoviti hor
Bijela Volta (rijeka)

**Bijela Volta** (engleski: *White Volta*, francuski: *Volta Blanche*) je afrička rijeka duga 640&nbsp;km, koja uz rijeku Crnu Voltu formira rijeku Voltu.

## Hidrografija

Bijela Volta izvire na visoravni između dva masiva u Burkini Faso, sjeverno od glavnog grada Ouagadougou, kao **Nakambe**. Od izvora teče u smjeru juga, prema Gani nakon ulaska u Ganu prima svoju najveću pritoku Crvenu Voltu, zatim se malo zavija prema zapadu, a onda ponovo teče prema jugu do uvira u jezero Volta. Bijela Volta teče relativno sporo, svega 40&nbsp;cm na km, i ima mali dotok voda jer joj je porječje relativno suh kraj za taj dio svijeta.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''White Volta'' na portalu Encyclopædia Britannica
Ozren (Bosna i Hercegovina)

**Ozren** je planina u sjevernom dijelu Bosne i Hercegovine. Geografska cjelina Ozrena je administrativno i teritorijalno podijeljena u okvirima općina: Doboj, Gračanica, Lukavac, Banovići, Zavidovići i Maglaj. Najviši vrh se zove Velika Ostravica i ima nadmorsku visinu od 918 metara. To je ujedno i jedini vrh čija visina prelazi 900 metara. Ostali značajni ozrenski vrhovi su: Krstata Ploča 893 m.n.v., Kraljica 883 m.n.v., Bojište 848 m.n.v., itd.

## Ime

Prema legendi kada je kraljica Katarina bježala od svojih neprijatelja, dođe na vrh planine, obazre se na sve četiri strane. Pošto joj se dopala okolina, uzvikne: "*Mili Bože divna obazraja!*". Dalje od riječi *obazraj* narodi izvodi ime *Оzren*. . Ozren je skraćenica od riječi *ozaren*.

## Reference

## Vanjske veze

* Karta sa označenom širom regijom oko planine
Volta (jezero)

**Volta** je akumulaciono jezero na rijeci Volti u Gani. Najveće je jezero takve vrste u svijetu i nastalo je izgradnjom brane Akosombo između 1961. i 1965. godine.

## Hidrografija
Jezero Volta prostire se po sredini Gane, između Ajene na jugu gdje je podignuta brana, te Yapeia na sjeveru gdje su se nekad spajale rijeke Crna i Bijela Volta. Jezero je dugo 400 km i široko do 25 km, s površinom od 8502 km² što je oko 3,6 % površine države. Jezero ima kapacitet od 153 km³ vode. Podignuto je prvenstveno za potrebe hidroelektrane, ali i za navodnjavanje suhe ganske savane nizvodno.

Zbog izgradnje jezera se moralo potopiti 15.000 kuća i 740 sela, a 78.000 ljudi se moralo preseliti. Jezero je povećalo plovnost rijeke Volte i na taj način omogućilo jeftin transport između sjevernih savana i obale Gane. Osim hidroelektrane koja proizvodi 912 megavata struje, prvenstveno za potrebe elektrolize aluminija u pogonima kod lučkog grada Teme, jezero se koristi i za ribolov, ali i za navodnjavanje velikih plantaža suhe visoravni Accra koja leže ispod brane.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Lake Volta'' na portalu Encyclopædia Britannica
Susan George

**Susan George** (1934 - ) je poznata franko-američka politologinja, sociologinja, aktivistica i spisateljica u čijem se primarnom interesu nalaze socijalna pravda, neimaština u trećem svijetu, nerazvijenost i dug.

## Biografija
Rodila se 1934. u Akronu u američkoj državi Ohio u episkopalnoj porodici kao kćer Edith i Waltera Akersa, prodavača osiguranja. Prema vlastitom svjedočenju, odrasla je u relativnom blagostanju, a roditelji su ohrabrivali njeno obrazovanje i bavljenje "muškim" poslovima. Godine 1954/55. je u okviru razmjene studenata otišla u Pariz gdje se obrazovala na Sciences Po i Sorbonnei, gdje je diplomirala filozofiju. Prilikom studija je upoznala advokata Charlesa Henryja, za koga se 1956. udala i kome je kasnije rodila troje djece.

1960-ih se počela baviti političkim aktivizmom, prije svega protiv francuskog vojnog angažmana u Alžiru, a potom je postala jedan od najžešćih kritičara vijetnamskog rata. Bila je jedan od osnivača Transnacionalnog instituta, čiji je danas predsjednik. Također je i počasni predsjednik Udruženja za oporezivanje financijskih tranzakcija i građansku akciju (ATTAC).

## Bibliografija
* *[[How the Other Half Dies|How the Other Half Dies: The Real Reasons for World Hunger]]* (Penguin) 1976. Reprinted 1986, 1991 
* *Ill Fares the Land* (Penguin) 1984. Revised and expanded 1990 
* *A Fate Worse Than Debt* (Penguin) 1988 
* *The Debt Boomerang* (Pluto Press) 1992 
* *Faith and Credit: The World Bank's Secular Empire* (ko-autor: Fabrizio Sabelli) (Westview Press) 1994 
* *The Lugano Report: On Preserving Capitalism in the 21st Century* 1999 
* *Another World Is Possible If* (Verso Books) 2004 
* *Hijacking America: How the Secular and Religious Right Changed What Americans Think* 2008 
* *We the Peoples of Europe* 2008 
* *Whose Crisis? Whose Future?* 2010 

## Vanjske veze

* Susan George's home page at Transnational Institute.
* Full biography at Transnational Institute
* Another world is possible, if... Interview with Caspar Henderson of openDemocracy, 12 October 2004
Akosombo (brana)

**Brana Akosombo** (engleski: *Akosombo Dam*) je brana na rijeci Volti pored naselja Akosomba u Gani.

## Historija
Izgradnju brane Akosombo zajednički su financirali vlada Gane, Svjetska banka, Sjedinjene Američke Države i Ujedinjeno Kraljevstvo. Brana je podignuta između 1961. i 1965. od nasutog kamena i betona. Brana je 671 m duga i 134 m visoka. Nakon izgradnje brane nastalo je akumulaciono jezero Volta, dugo 400&nbsp;km i široko do 25&nbsp;km, površine od 8502 km², te kapaciteta od 153 km³ vode za potrebe hidroelektrane od 912 megavata, ali i za navodnjavanje suhe ganske savane nizvodno. Brana i danas zadovoljava sve državne potrebe za električnom energijom. Najveći dio se troši za potrebe elektrolize aluminija u pogonima kod lučkog grada Teme, a dio se i izvozi u susjedne zemlje. Hidroelektrana je 2006. povećana na snagu od 1020 megavata.

## Povezano
* Volta (jezero)
* Volta (rijeka)

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice ''Akosombo Dam''  
* ''Akosombo Dam'' na portalu Encyclopædia Britannica
Dugi predudar

**Dugi predudar** (, ) je ukras koji se sreće u muzici baroka i rane klasike (XVIII vek), zaključno sa Mocartom. To je naglašeni ton, zapisan sitnim notnim znakom (uvek sa notnom crtom naviše!). Izvodi se u trajanju polovine vrednosti sledeće glavne note. Znači, sledećoj noti oduzima polovinu njenog trajanja, što ilustruju sledeći notni primeri:

*  = 
*  = 
*  = 

Posle Mocarta, umesto *dugog predudara* piše se odgovarajuća notna vrednost.

## Izvori

## Povezano
* Ukrasi u muzici
* Kratki predudar
* Dvostruki predudar
* Višestruki predudar
* Grupeto
* Praltriler
* Mordent
* Triler (muzika)
Savezničko bombardiranje Zadra

**Savezničko bombardiranje Zadra** označava niz zračnih napada (bombadiranja) Zadra koje su tokom drugog svjetskog rata od novembra 1943. do oktobra 1944. izvele savezničke (uglavnom američke i britanske) zračne snage. Oni su izvedeni kao dio šire kampanje strateškog bombardiranja osovinskih ciljeva na Balkanu i Evropi pod njemačkom okupacijom; bombardiranja Zadra se, pak, među njima ističu svojom učestalošću (najmanje 30, odnosno 54 prema nekim italijanskim izvorima), razmjerima razaranja te velikom broju žrtava zbog kojih se Zadar ponekad naziva "jadranskim Dresdenom". Ti se događaji općenito smatraju najvažnijima u historiji Zadra, a njegove dalekosežne demografske i ekonomske posljedice su potakle brojna revizionistička tumačenja i teorije zavjere.

## Povezano
* Savezničko bombardovanje Vermahta u Jugoslaviji
* Bombardovanje Beograda 1944.
* Operacija Ratweek

## Vanjske veze
* Images of bombing damage in Zadar
Susan George (razvrstavanje)

**Susan George** se može odnositi na:

* Susan George (politolog) (1934 -), francusko-američka politologinja i aktivistica
* Susan George (glumica) (1950 -), engleska filmska i televizijska glumica
* Susan Elizabeth George (1949 -), američka autorica kriminalističkih romana
Partizanski film (film, 2009)

***Partizanski film*** je srpski dokumentarni film snimljen 2009. u režiji Igora Stoimenova. Posvećen je partizanskom filmu kao žanru specifičnom za jugoslavenskom kinematografijom te, koristeći inserte, dokumentarne snimke i intervjue s glumcima, sineastima i kasnijim kritičarima i komentatorima, daje osvrt na neke od najpopularnijih i najpoznatijih ostvarenja među kojima se ističu ostvarenja Veljka Bulajića i Hajrudina Krvavca.

## Vanjske veze
*
Nada Topčagić

**Senada "Nada" Topčagić** (1953, Modriča, SR BIH ) je bosanskohercegovačka i srpska pjevačica narodne muzike. Mlađim generacijama je poznata po nastupu u televizijskom reality showu *[[Farma (TV serija)|Farma]]*.

## Reference

## Vanjske veze
* Profil na last.fm
Elizabeth George

**Susan Elizabeth George** (26. februar 1950 -) je američka spisateljica kriminalističkih romana, poznata kao autor serije romana o britanskom policijskom inspektoru Lynleyu. Njega je kao lik prvi put koristila u svom romanu *A Great Deliverance* iz 1988. koji je dobio nekoliko nagrada; romani su kasnije adaptirani u BBC-jevu TV-seriju.

## Bibliografije

### Romani o inspektoru Lynleyu
* 1988: *A Great Deliverance* — ()
* 1989: *Payment in Blood* — ()
* 1990: *[[Well-Schooled in Murder]]* — ()
* 1991: *A Suitable Vengeance* — ()
* 1992: *For the Sake of Elena* — ()
* 1992: *Missing Joseph* — ()
* 1993: *Playing for the Ashes* — ()
* 1996: *In the Presence of the Enemy* — ()
* 1997: *Deception on His Mind* — ()
* 1999: *In Pursuit of the Proper Sinner* — ()
* 2001: *A Traitor to Memory*— ()
* 2003: *A Place of Hiding* — ()
* 2005: *With No One as Witness* — ()
* 2006: *What Came Before He Shot Her* — ()
* 2008: *Careless in Red* — ()
* 2010: *This Body of Death* — ()
* 2012: *Believing The Lie* — ()

### Ostali romani
* 2001: *The Evidence Exposed* — (; Short story collection UK)
* 2002: *I, Richard* — (; short story collection)
* 2004: *A Moment on the Edge: 100 Years of Crime Stories by Women* — (editor; )
* 2012: *The Edge of Nowhere* (*The Edge of Nowhere: Saratoga Woods* or *The Edge of Nowhere 01: The Dog House*) — ()

### Publicistika
* 2004: *Write Away* — ()

## Izvori

## Vanjske veze
*
Završne operacije za oslobođenje Jugoslavije

**Završnim operacijama** 2. sv. rata u Jugoslaviji nazivamo ratne operacije za oslobođenje zemlje između 20. ožujka i 15. svibnja 1945. godine.

U završnim operacijama Jugoslovenska armija zarobila je oko 150.000 nemačkih vojnika.

## Uvod

Od Staljingrada 1943. Sile osovine gube bitke i teritorij, sredinom ožujka bojišnica Crvene armije ide od rijeke Odre-Slovačke Rudne planine-Estergom-Blatno jezero-Drava, gdje kod Barcsa kontakt uspostavljaju Crvena armija i JA, bojišnica dalje vodi na Jadransko more južno od Karlobaga. Zapadni saveznici u Njemačkoj su na Rajni, u Italiji na crti Bolonja-Toskansko-emilijski Apenini.

## Borbe u Jugoslaviji početkom 1945.

## Izvori

## Povezano
* Sremski front
* Kninska operacija 1944.
* Mostarska operacija
* Sarajevska operacija
* Karlovačka operacija
* Treća Armija JNA

## Literatura
* Vojni istorijski institut: ZAVRŠNE OPERACIJE ZA OSLOBOĐENjE JUGOSLAVIJE 1944-45, Vojnoistorijski institut, Beograd 1957.
Sulejman Kupusović

**Sulejman Kupusović**, rođen 7. aprila 1951. u Kladnju, je bosanskohercegovački pozorišni i filmski režiser.

Diplomirao je pozorišnu, filmsku, televizijsku i radio režiju na Akademiji pozorišne i filmske umjetnosti u Zagrebu 1974. godine, a filozofiju i komparativnu književnost na zagrebačkom Sveučilištu. Režirao je u pozorištima širom bivše Jugoslavije, te u Rumuniji, Bugarskoj i Turskoj. Njegove predstave su izvođene u Meksiku, Gvatemali, Francuskoj, Njemačkoj, Španiji, Turskoj, Mađarskoj, Rumuniji, Bugarskoj, Švedskoj, Italiji i Austriji.

Režirao je i prvu bošnjačku operu, "Hasanaginicu", koja je premijerno izvedena u Sarajevu 18. marta 2000. U naslovnoj ulozi nastupila je primadona sarajevske Opere Amila Bakšić. Autor je i pozorišnog hita "Ženski turbofolk bend" kojeg izvodi ansambl Kamernog teatra 55. Režirao je predstavu "Krokodil Lacoste" po nagrađivanom tekstu Zlatka Topčića, također u Kamernom teatru 55, 2011. godine.

Pored pozorišnih predstava, režirao je i nekoliko TV-drama, TV-serija, dokumentarnih i muzičkih programa. 

## Filmografija
* "Viza za budućnost" (2002) 
* "Memoari porodice Milić" (1990) 
* "Zajedno" (1981) 
* "Tale" (1977)
Napad NOVJ na Sanski Most 1943.

**Bitka za Sanski Most** je vođena krajem oktobra 1943. godine između jugoslovenskih partizana i okupacionih snaga. Okončana je velikom pobedom NOVJ, čime je Sanski Most oslobođen.

U bici je zarobljeno preko 1000 osovinskih vojnika i oficira (nemačkih i NDH). Bitku je vodio Peti bosanski korpus NOVJ.

## Pozadina

Nakon povratka Četvrte krajiške divizije iz Dalmacije, gde je učestvovala u odbrani Splita, Peti krajiški korpus NOVJ preuzeo je inicijativu u svoje ruke. Snage pod komandom 15. brdskog korpusa (373. divizija i 3. brdski zdrug NDH) više puta su tučene na komunikacijama i u garnizonima. Ovim dejstvima glavnina snaga 15. korpusa priseljena je na odbranu Banjaluke, Prijedora i unske komunikacije, čime je garnizon Sanski Most ostao izolovan.

## Tok operacije

Glavnina Četvrte krajiške divizije (6. i 8. brigada) i 13. brigada Desete krajiške divizije, sa Sanskim i Podgrmečkim odredom i Udarnim bataljonom Drvarskog odreda, izvršile su noću 20/21. oktobra 1943. napad na osovinski garnizon Sanski Most i oslobodile grad. Usled demoralizacije i svesti da im neće biti upućena pomoć, garnizon je pružio slab otpor i savladan je u jednosatnoj borbi. Tom prilikom predala se glavnina 3. gorske pukovnije NDH.

## Gubici

Prema izveštaju štaba Petog korpusa NOVJ, u Sanskom Mostu zarobljeno je 1100 neprijateljskih vojnika i 28 oficira, dok ih je 70 poginulo. Zaplenjeno je 906 pušaka, 5 topova, 66 puškomitraljeza, 6 teških mitraljeza i tri vagona municije. U borbi je poginulo 5, a ranjeno 12 boraca 4. divizije.

Partizanski izveštaj se prilično poklapa sa nemačkim izveštajem. Prema izveštaju komandanta 373. divizije komandantu 15. brdskog korpusa, izgubljeno je 1000 ljudi i 5 artiljerijskih oruđa.

## Posledice

Nakon niza neuspeha 15. korpusa, na zahtev komandanta Armijske grupe F feldmaršala fon Vajhsa 24. oktobra smenjen je komandant 15. brdskog korpusa Rudolf Liters (). Na čelo korpusa stupio je 29. oktobra generallajtnant Ernst Lejzer ().

Snage 15. brdskog korpusa uspele su da stabilizuju svoju odbranu dolaskom 264. divizije krajem oktobra, tako da do očekivanih neposrednih napada na Prijedor i Banjaluku nije došlo. Banjaluka je napadnuta krajem decembra 1943. u Prvoj banjalučkoj operaciji.

U oslobođenom Sanskom Mostu održano je 30. juna/2. jula 1944. drugo zasedanje Zemaljskog antifašističkog veća narodnog oslobođenja Bosne i Hercegovine.

## Reference

## Literatura
* Drago Karasijević: PETI UDARNI KORPUS NOVJ, Vojnoizdavački zavod, Beograd 1985
* Drago Karasijević: ČETVRTA KRAJIŠKA NOU DIVIZIJA, Vojnoizdavački i novinski centar, Beograd 1988.
* ŠESTA KRAJIŠKA NOU BRIGADA - RATNA SJEĆANjA, GRO Proleter, Bečej 1985.
* Izudin Čaušević: OSMA KRAJIŠKA NOU BRIGADA, Vojnoizdavački zavod, Beograd 1981.
* OSMA KRAJIŠKA BRIGADA - SJEĆANjA BORACA, Vojnoizdavački zavod, Beograd, 1982.
* Franz Schraml: KRIEGSSCHAUPLATZ KROATIEN, Kurt Vowinckel Verlag, Neckargemünd 1962, strane 170-171
Akif Šeremet

**Akif Šeremet** (Kladanj, 1895 - Moskva, 19. april 1939) bio je bosanskohercegovački komunistički aktivist, poznat kao "crveni profesor".

## Biografija

Rođen je 1899. u Kladnju. Član KPJ je bio od njenog osnivanja 1919. godine. Završio je Filozofski fakultet u Zagrebu 1919. godine (Odsjek za pedagogiju). 1920-1921. godine bio je član rukovodstva SKOJ-a na Zagrebačkom univerzitetu.

Kratko vreme je predavao po gimnazijama u Srbiji (Prahovo, Čačak), a potom 1924. godine dobija mesto profesora u gimnaziji u Banjaluci. Družio se sa Veselinom Maslešom. Predavao je istoriju i geografiju. Zbog iznošenja komunističkih stavova je stekao nadimak "crveni profesor". Svojim đacima je držao predavanja "u čisto materijalističkom duhu".

Zbog svojih političkih uvjerenja bio je stalno proganjan od jugoslavenskih vlasti, premještan iz mjesta u mjesto. Profesor Akif Šeremet i njegova žena Nafija su iz Banjaluke 1927. godine došli u Gospić, sa dva kofera. Tijekom 1928. godine bio je jedan od glavnih organizatora rada KP u Gospiću. Kao sposoban čovjek i dobar govornik, postao je član CK KPJ 1929. godine. Svojim đacima je držao nadahnuta predavanja o buni Matije Gupca, o križarskim ratovima, o razvitku mlade buržoazije koja ide da otkriva nove zemlje i da ih pljačka i bogati se. Ubrzo, vlasti Kraljevine SHS su ga internirale u Livno.

1930. uspio je pobjeći u Beč. U Beču je radio u emigrantskoj komisiji CK KPJ i bio dopisnik Telegrafske agencije Sovjetskog Saveza (TASS). Krajem 1931. je pozvan u Moskvu, optužen za "trockizam", isključen iz KPJ, a sovjetske vlasti su ga protjerale u Kazahstan, pa u Dnjepropetrovsk i Alma Atu. Godine 1935. mu je odobren povratak u Moskvu, i stavljen je na raspolaganje Kominterni.

Jedno vreme je boravio u Parizu, gde se tada nalazilo sedište KPJ.

19. jula 1938. godine za vrijeme Velike čistke je uhapšen u Moskvi. Šeremet je izbačen iz KPJ odlukom Centralnog komiteta pod vođstvom Josipa Broza Tita 15. marta 1939. godine, zajedno sa grupom jugoslovenskih komunista uhapšenih u SSSR-u. Streljan je u Moskvi 19. aprila 1939. godine, na temelju zajedničke odluke Politbiroa SKP(b)-a, NKVD-a i državnog tužitelja o streljanju 198 pripadnika „kontrarevolucionarne desno-trockističke konspirativne organizacije“ od 9. aprila 1939. godine. Ranija literatura je ovu odluku smatrala posledicom isključenja uhapšenih jugoslovenskih komunista iz marta 1939. godine, međutim novija istraživanja o odnosima Kominterne i CK KPJ dovode u pitanje ovu vezu, kao i Titov kapacitet da utiče na odluke NKVD-a u tom trenutku. Oni su posle streljanja kremirani u krematorijumu Donskog groblja u Moskvi, gde su njihovi posmrtni ostaci sahranjeni u kolektivnu grobnicu.

Kada se njegova žena Nafija vratila iz SSSR-a, potpuno se promenila. "*Psuje Rusiju, psuje Staljina!*", zabeležili su tada njeni poznanici.

Nakon smrti Staljina, na inicijativu žene Nafije, Akif Šeremet rehabilitovan je 26. decembra 1963. godine prema odluci Vojnog kolegijuma Vrhovnog suda SSSR.

Po njemu je nazvana Osnovna škola "Akif Šeremet" u Kladnju.

## Izvori

## Povezano
* KPJ tokom Velike čistke
Napad NOVJ na Cazin novembra 1944.

Prva i Druga udarna brigada (4. i 5. kordunaška brigada) 8. kordunaške divizije NOVJ zajedno sa Drugom muslimanskom brigadom Unske operativne grupe napale su tokom noći 6/7. novembra 1944. nemačko-ustaško uporište Cazin. Prva brigada Sedme divizije (Sedma banijska brigada) i Prva muslimanska brigada Unske operativne grupe štitile su napad iz pravca Ostrošca i Bihaća.

Tri brigade koje su napadale Cazin, nisu postigle odlučujući uspeh tokom noći, pa je tokom sledećeg dana Cazin držan u blokadi.

Tokom jutra 7. novembra borbena grupa 373. legionarske divizije od oko 600 ljudi krenula je iz Bihaća u proboj u cilju deblokade Cazina. Nakon potiskivanja Prve muslimanske brigade i dostizanja Ostrošca, dva bataljona Sedme banijske brigade zabacila su se u pozadinu ove dorbene grupe. Istovremenim napado sa čela i iz pozadine 7. novembra oko 13:30 ova osovinska grupacija potpuno je razbijena i naterana u bekstvo, trpeći teške gubitke.

To je omogućilo trima brigadama koje su držale Cazin u blokadi da obnove napad i da ga okončaju sa velikim uspehom tokom sledeće noći i prepodneva 8. novembra. Prema izveštaju jedinica koje su učestvovale u borbama, Nemci i ustaše imali su 722 vojnika i oficira izbačena iz stroja, a 267 ih je zarobljeno. Jedinice NOVJ su imale 51 mrtvog i 244 ranjena borca.

Prema zabelešci Franca Šramla, od ojačane čete 373. divizije koja se sa ustašama nalazila u Cazinu, spasila su se samo dva borca koji su se sakrili kod prijateljski raspoloženih civila.

Ovo je bio treći napad na Cazin u toku 1944: napad 9-11. aprila je odbijen, dok je napad 13. septembra uspešno okončan.

Jedinice 373. divizije ponovo su zauzele Cazin 13. novembra.

## Reference

## Literatura
* Oslobodilački rat naroda Jugoslavije, knjiga 2 - Vojni istorijski institut, Beograd 1957.
* 
* HRONOLOGIJA NARODNOOSLOBODILAČKOG RATA 1941-1945, Vojnoizdavački zavod, Beograd 1964.
* Ljuban Đurić: SEDMA BANIJSKA BRIGADA, Vojnoizdavački zavod, Beograd 1985.
* Joco Tarabić, Ignjatije Perić: ČETVRTA KORDUNAŠKA NOU BRIGADA, Vojnoizdavački zavod, Beograd 1977.
* Ignjatije Perić: OSMA KORDUNAŠKA UDARNA DIVIZIJA, Karlovački tjednik, Karlovac 1982.
* 
* Franz Schraml: KRIEGSSCHAUPLATZ KROATIEN, Kurt Vowinckel Verlag, Neckargemünd 1962.
Ulan Bator

**Ulan Bator** (prevedeno *Crveni junak*) je glavni i najveći grad Mongolije. Prema popisu stanovništva iz 2010. imao je 1,240.037 stanovnika.

## Geografija
Grad leži uz obale rijeke Tuul, na vjetrovitoj visoravni visine 1350 metara, na željezničkoj pruzi Moskva–Peking.

## Historija
Ulan Bator je nastao iz sezonskog nomadskog prebivališta mongolskih prinčeva koje se tek 1639. ustalilo kao njihovo trajno stanište kad je tu izgrađen budistički samostan Da Khure. Samostan je postao rezidencija Žavzandamba hutagta, visokog budističkog svećenika (Mongoli su većinom budisti) i ostao punih 200 godina. Oko samostana je izraslo je istoimeno naselje Da Khure koji su Rusi (i ostali Evropljani) zvali **Urga**, te se razvio kao trgovačko središte između Kine i Rusije.

Kad je 1911. Vanjska Mongolija proglasila nezavisnost od Kine, grad je preimenovan u **Niislel Khureheh** (*Glavni grad Mongolije*). Grad su 1921 . zauzele snage mongolskog vođe sovjetske revolucije, Damdinija Suhbatara i sovjetske Crvene armije. Kad je 1924. Mongolija proglašena Narodnom Republikom po uzoru na SSSR, grad je preimenovan u *Ulan Bator* (Crveni heroj).

## Znamenitosti, kultura i školstvo
Ulan Bator je novi grad koji je izrastao tokom 20. vijeka uz sovjetsku pomoć. Najveća znamenitost grada je trg Suhbatar, okružen neoklasicističkim vladinim palačama, muzejem i nacionalnim teatrom. Pored tog ističe se kompleks budističkog samostana Gandan na brdu u centru grada, gdje se nalazi i najveća pagoda u zemlji, izgrađena 1913. godine. U gradu od 1942. djeluje Nacionalni univerzitet Mongolije, uz nekoliko stručnih i tehničkih škola, kao i Akademija nauke Mongolije.

## Privreda
Ulan Bator je najveći industrijski centar u zemlji, u kom djeluju brojne tvornice obuće i odjeće, prehrambenih proizvoda, cementara, ciglana i željezara.

Grad je povezan željeznicom sa Moskvom i Pekingom, a ima i međunarodni Aerodrom Džingis-kan (IATA kod: ULN, ICAO kod: ZMUB) s vezama prema svim većim gradovima u zemlji i inozemstvu.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada  (mongolski)
* ''Ulaanbaatar'' na portalu Encyclopædia Britannica
Phnom Penh

**Pnom Pen** ili **Phnom Penh** (po engleskoj transileteraciji) je glavni i najveći grad Kambodže od 1,157.000 stanovnika.

## Geografija
Grad leži na ušću rijeka Tonlé Sap, Mekong i Bassac na jugu zemlje.

## Historija

Pnom Pen je osnovan 1434. kao nova prijestolnica Kmera umjesto dotadašnje Angkor Thom, ali je napuštan više puta, dok ga konačno nije obnovio 1865. kralj Norodom, za francuske kolonijalne uprave. Grad je prije svega izrastao kao administrativno i kulturno-obrazovno središte zemlje, 1956. osnovan je Kraljevski kmerski univerzitet, sa fakultetima strojarstva, tehnologije, agronomije i umjetničkom akademijom. Istovremeno je izrasla industrija, ljuštionice riže, predionice, pilane i tvornice za preradu i konzerviranje voća.

## Znamenitosti, kultura i školstvo

Najveća znamenitost grada je Kraljevska palača iz 1919. i pagoda Preah Morokot.

## Privreda
Iako je udaljen čak 290&nbsp;km od mora, Phnom Penh je najveća luka na Mekongu sa kojim je preko Vijetnama povezan sa Južno kineskim morem. Pnom Pen je centar trgovine u zemlji, u kojoj se najviše trguje sušenom ribom, kukuruzom, pamukom i paprom.

Grad je sa četiri magistralne ceste i tri željezničke pruge povezan sa gradovima u zemlji i sa lukom Kâmpóng Saôm (bivši Sihanoukville) na Južnom kineskom moru. Sedam kilometara od centra grada nalazi se međunarodni Aerodrom Pnom Pen (IATA kod: PNH, ICAO kod: VDPP) sa vezama prema svim većim gradovima u zemlji i Aziji.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada 
* ''Phnom Penh'' na portalu Encyclopædia Britannica
San Carlos (Čile)

**San Carlos** je grad od 32,661 stanovnika i općina od 53.024 stan. u centru Čilea (Regija Ñuble) u Provinciji Punilla u kojoj je administrativni centar.

## Geografija

San Carlos leži u Centralnoj čileanskoj dolini u slivu rijeke Ñuble, udaljen oko 133 km sjeveroistočno od Concepcióna i svega 32 km sjeverno od svog regionalnog centra Chillána.

### Klima
Grad ima Mediteransku klimu sa kišovitim zimama i vrućim sušnim ljetima i prosječnom godišnjom temperaturom od 12 do 15 ° C.
Godišnje padne prosječno oko 1.346 mm kiše, i to od jeseni do zime.

## Historija

U 18. vijeku na mjestu današnjeg grada postojalo je naselje lokalnih indijanaca Mapucha - *Itihue*. Prvi španjolski kolonisti počeli su dolaziti u posljednjoj četvrtini tog vijeka, tako da je ono 1783. prvi put dokumentirano pod imenom *Villa San Carlos de Itihue*.

Dekret o osnivanju *Ville de San Carlos* potpisan je 3. jula 1800.

Prvi urbanistički plan sa ortoganalnim rasporedom ulica naselje je dobilo 1801.
Općina San Carlos osnovana je 1854., od tad se održavaju povremene sjednice kako bi se riješili problemi zajednice.

San Carlos je dobio status grada 9. juna 1865. kad je nakupio 5.456 stan.
Poprilično je stradao u potresu koji ga je pogodio 20. februara 1835.
Željeznička pruga do San Carlos izgrađena je 1874., ponovno je stradao u potresu 1939. ali je usprkos tome rastao zahvaljujući dolasku novih stanovnika i razvio se u respektabilno trgovište.

Danas je poznat po vinarstvu i voćarstvu.

## Pobratimski gradovi

*   Baena, Španjolska

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municipalidad de San Carlos'' (službene stranice)
Napad NOVJ na Cazin septembra 1944.

Snage Četvrtog korpusa NOVJ izvele su septembra 1943. napad na nemačko-ustaški garnizon u Cazinu. Napad na Cazin izvele su Prva brigada Osme divizije i Druga brigada Unske operativne grupe, dok je Druga brigada Osme divizije sprečavala intervenciju prema Cazinu iz Bihaća i Ostrošca.

Napad je počeo 13. septembra 1944. u 5:30 ujutro. Nakon tri sata borbe brigade NOVJ slomile su otpor i oslobodile Cazin, a borbe su se nastavile gonjenjem Pete ustaške bojne koja je pokušavala da se probije iz Cazina prema Bihaću. U toku dana ova grupacija je razbijena i najvećim delom uništena, a pokušaji prodora iz Bihaća prema Cazinu su odbijeni. U Cazinu je najvećim delom uništena Peta ustaška bojna.

Nemačko-ustaške snage uspele su da prodru u Cazin i ponovo ga posednu 14. septembra u 15 sati. Štab Četvrtog korpusa NOVJ naredio je nastavak napada prema Izačiću i Vagancu. Nemačko-ustaške snage napustile su Izačić pre planiranog napada, a napad na Vaganac okončan je neuspehom.

## Okolnosti
Nakon veoma uspešnih akcija po komunikacijama tokom operacije Ratvik, štab Četvrtog korpusa odlučio je da nastavi ofanzivna dejstva birajući isturena osovinska uporišta prema slobodnoj teritoriji. Pripremljeni su i izvedeni napadi na Cazin u Cazinskoj krajini, Vaganac u Kordunu, Sunju na Baniji i manja osovinska uporišta južno od Zagreba.

Cazinski garnizon imao je važnu ulogu u zaštiti unske komunikacije koja je za 15. nemački korpus u tom periodu imala rastući značaj. Napad na Cazin nadovezao se na operacije Petog korpusa NOVJ i oslobođenje Prijedora i predstavljao je dodatni pritisak na 15. korpus pred Drugu banjalučku operaciju.

## Literatura
* 
* 

## Reference

## Povezano
* Napadi na garnizone Nezavisne Države Hrvatske
Yungay (Čile)

**Yungay** je grad i općina u Čileu. Prema proceni iz 2002. u gradu je živelo 16.814 stanovnika.

## Geografija
Koordinate je 

## Vanjske veze
* Gradska internet prezentacija  

## Napomene
Praltriler

**Praltriler** - *neprecrtani [[mordent]]* (, ) je ukras koji se sastoji od brze jednokratne smene glavnog tona i njegovog susednog višeg tona. Beleži se sledećim znakom:  nad notom.

 

* Eventualno povišenje ili sniženje pomoćnog tona označava se hromatskim znakom iznad oznake za praltriler, kao npr.:
 

Praltriler može biti i *dvostruk*, kao npr:

 

* Kod *dvostrukog praltrilera* povišenje ili sniženje pomoćnog tona označava se hromatskim znakom iznad oznake za *dvostruki praltriler*, kao npr.:

 

* Praltriler je naglašen ukras, tj. oduzima od vrednosti sledećoj noti (za razliku od dvostrukog kratkog predudara).
## Izvori

## Povezano
* Ukrasi u muzici
* Dugi predudar
* Kratki predudar
* Dvostruki predudar
* Višestruki predudar
* Grupeto
* Mordent
* Triler (muzika)
Thunderbolt (film, 1995)

***Thunderbolt*** (engleski naslov u međunarodnoj distribuciji; u originalu ; *Piklik Foh*) je hongkonški akcioni igrani film snimljen godine 1995. u režiji Gordona Chana sa Jackie Chanom u glavnoj ulozi. Radnja je smještena u svijet auto-utrka, a protagonist mehaničar i povremeni trkač koji se sukobljava sa okrutnim auto-trkačem Cougarom (čiji lik tumači Thorsten Nickell). Za film je karakteristično da se u njemu ravnopravno - i ovisno o nacionalnosti likova - koriste standardni kantonski, engleski i japanski.

U Srbiji je prikazan pod naslovom ***Kao grom iz vedra neba***.

## Vanjske veze
*
Mir Božji

**Mir Božji** (), ponekad navođen i kao **Mir i primirje Boga** je naziv za društveni pokret koji se, djelomično pod okriljem Rimokatoličke crkve, razvio u srednjovjekovnoj Evropi, i koristeći duhovne sankcije nastojao ograničiti ratovanje i nasilje koje je bilo karakteristično za tadašnje feudalno društvo. Historičari njegove začetke pronalaze u južnoj Francuskoj 989. godine, a u određenim oblicima se održao sve do 13. vijeka.

Mir Božji se obično proglašavao tako što bi crkveni velikodostojnici, najčešće opati samostana, sazivali velike narodne skupštine na otvorenom, na kome su osim seljaka bili pozivani i plemići; na njima bi se izlagale relikvije svetaca i učesnici pozivali da se, pod prijetnjom svetačke kazne, zaklinju kako nikada neće nauditi svećenicima, siromašnima, ženama ili djeci. Prekršiteljima zakletve je prijetila ekskomunikacija, ali su je u nekim slučajevima mogli izbjeći preko materijalne kompenzacije žrtvama. 

Širenju pokreta je značajno pomogla opatija Cluny, a njegove aktivnosti su bile blisko vezane za klinijevske reforme u 11. vijeku. 

Većina historičara drži da je pokret imao tek ograničene uspjehe u zaustavljanju nasilja, a o čemu svjedoči da su se zakletve i sinodi Mira Božjeg morali ponavljati svakih deset godina. 

Uz Mir Božji je vezan i koncept Primirje Božje (), kojim su se feudalci i njihovi vitezovi obavezivali na primirje, odnosno uzdržavanje od vojnih operacija nedjeljom, na kršćanske blagdane ili za vrijeme korizme.
Vujadin Popović

**Vujadin Popović** (14. ožujka 1957., Popovići, Bosna i Hercegovina) je bosanski Srbin koji je sudjelovao u ratu u Bosni i Hercegovini. Bio je potpukovnik i načelnik sigurnosti Drinskog korpusa Vojske Republike Srpske. 

26. ožujka 2002., Međunarodni sud za ratne zločine počinjene na području bivše Jugoslavije (MKSJ) podigao je optužnicu protiv njega za njegovu ulogu u masakru u Srebrenici. Predao se te je prebačen u Haag 14. travnja 2005. Četiri dana kasnije, pojavio se pred komorom te se izjasnio da "nije kriv". 10. lipnja 2010., MKSJ je donio presudu prema kojoj je on bio prisutan sa Vojskom bosanskih Srba na Potočarima 12. srpnja te je bio svjestan o broju muškaraca među tisućama Bošnjaka koje se okupilo na toj lokaciji tog dana. Sudska komora je neupitno ustanovila da je Popović bio uključen u organizaciju pothvata ubijanja koja se je izvršila u području Zvornika. Prema presudi, sudjelovao je u udruženom zločinačkom pothvatu ubijanja bošnjačkih muškaraca Srebrenice te da je djelovao sa namjerom progona. Proglašen je krivim za genocid, istrebljenje, ubojstvo i progon te osuđen na doživotnu kaznu u zatvoru. 

## Poveznice
* Ljubiša Beara
* Dragan Nikolić (vojnik)
## Reference
Ljubiša Beara

**Ljubiša Beara** (Sarajevo, 14. jula 1939. – Berlin, 9. februara 2017.), jugoslavenski i bosanskohercegovački oficir. U ratu u Bosni i Hercegovini sudjelovao je kao pukovnik i načelnik sigurnosti Glavnog štaba Vojske Republike Srpske. Također je neko vrijeme bio oficir u Lori.

26. 3. 2002., Međunarodni sud za ratne zločine počinjene na području bivše Jugoslavije (ICTY) podigao je optužnicu protiv njega za njegovu ulogu u genocidu u Srebrenici. Predao se te je prebačen u Haag 10. 10. 2004. Dva dana kasnije, pojavio se pred komorom ali se nije izjasnio o krivnji. 10. 6. 2010., ICTY je donio presudu prema kojoj je on "bio najstariji službenik u vojsci te imao najjasniju sliku o masovnom razmjeru i opsegu aktivnosti ubijanja. Od njegove prisutnosti na Bratuncu u noći 13. 7., do njegove osobne posjete raznim lokacijama za zatvaranje i pogubljenje te značajnim logističkim izazovima sa kojima je bio suočen, Beara je imao vrlo osoban uvid u zapanjujuć broj žrtava koje su određene za smaknuće. Beara je postao, prema mišljenju sudske komore, pogonska sila pothvata ubojstva". Komora se složila da je bio član udruženog zločinačkog pothvata sa ciljem umorstva bošnjačkih muškaraca iz Srebrenice, te da je sudjelovao sa namjerom progona. Prema presudi, "Bearina je namjera bila uništiti narodnu skupinu ubijanjem svih njenih članova u njegovom dosegu, te je, bez ikakve sumnje, imao genocidnu namjeru". Proglašen je krivim za genocid, istrebljenje, ubojstvo i progon te osuđen na doživotnu kaznu u zatvoru.

## Povezano

* Dragan Nikolić (vojnik)

## Reference
Drago Nikolić

**Drago Nikolić** (Brana Bačići, 9. novembra 1957. – Gornja Koviljača, 11. oktobra 2015.), bosanskohercegovački oficir. Bio je pukovnik i načelnik sigurnosti Glavnog štaba Vojske Republike Srpske. 
Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju osudio ga je na 35 godina zatvora zbog genocida u Srebrenici.

## Povezano

* Vujadin Popović
* Ljubiša Beara

## Izvori
Komanda Srednjeg Istoka

**Komanda Srednjeg Istoka** (en. *The Middle East Command*) je bila britanska vojna komanda formirana uoči II svetskog rata u Egiptu. Njena primarna uloga je bila komandovanje britanskim kopnenim snagama i koordinacija sa pomorskim i zračnim komandama radi odbrane britanskih interesa na Srednjem Istoku i Sredozemlju.

Zapovednik Komande Srednjeg Istoka bio je Henry Maitland Wilson.

## Povezano
* Operacija Ratweek
* Bitka za Srbiju 1944.
Masakr

**Masakr** (, pokolj, ubijanje, masakriranje, krvoproliće) je akt ubijanja većeg broja ljudi neselektivno i okrutno . Neke definicije unose pretpostavku da su žrtve masakra bespomoćne odnosno da nisu u mogućnosti da spreče masakr. O masakru se može govoriti i kada su žrtve životinje, a ne samo ljudi .

## Reference

## Povezano
* Etničko čišćenje
* Genocid