Blagoje Parović

**Blagoje Parović Šmit** (Biograd, kod Nevesinja, 25. mart 1903 — Viljanueva de la Kanjada, 6. jul 1937) je bio vodeći jugoslovenski komunista, član Politbiroa CK KPJ. Za vreme Španskog građanskog rata bio je politički komesar 13. internacionalne brigade.

Njegova supruga, Anka Butorac (1903 — 1942) je takođe bila poznata revolucionarka, članica CK KP Hrvatske, učesnica NOB-a i narodni heroj Jugoslavije.

## Biografija
Rođen je 25. mart 1903. godine u selu Biogradu, kod Nevesinja. Potiče iz siromašne seljačke porodice. Za vreme Prvog svetskog rata, ostao je bez oba roditelja. Obućarski zanat je izučio u Vinkovcima.

### Partijski rad

Od 1921. godine učestvuje u radničkom pokretu, a član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) je od 1923. godine. Godine 1924. i 1925. je bio hapšen zbog revolucionarne delatnosti. Od 1926. do 1928. godine radio je u zagrebačkoj partijskoj organizaciji zajedno sa Josipom Brozom Titom. U Zagrebu se Blagoje upoznao, a potom i oženio sa Ankom Butorac. Posle zavođenja Šestojanuarske diktaure, 1929. godine, povlači se u ilegalnost, a 1930. odlazi u Sovjetski Savez.

Posle završene "Lenjinove škole“ u Moskvi, Kominterna ga je uputila, kao svog delegata, u Nemačku.

U lipnju. 1932. Kominterna je raspustila tadašnje vodstvo KPJ i postavila Josipa Čižinskog, Blagoja Parovića i Vladimira Ćopića u tročlano Privremeno rukovodstvo KPJ. U narednom periodu je često dolazio u Jugoslaviju radi oživljavanja partijskih organizacija. Na Četvrtoj zemaljskoj konferenciji KPJ 1934. godine izabran je u Politbiro Centralnog komiteta.

Juna 1935. godine učestvovao je na Partijskom plenumu održanom u Splitu, na kojem je podneo referat „O frontu narodne slobode“. A iste godine bio je i delegat KPJ na Sedmom kongresu Kominterne.

### Španski građanski rat

Po izbijanju španskog građanskog rata, u sovjetskom je gradu Rjazansku završio tromjesečni vojni tečaj i početkom 1937. preko Pariza krenuo prema Pirenejima. Godine 1937. stigao je u Španiju, kao predstavnik Gorkićev CK KPJ pri CK KP Španije. U Španiji je Parović pokrenuo i uređivao dobrovoljački list „Dimitrovac", u kome su tekstovi objavljivani na srpsko-hrvatskom, češkom, španjolskom i slovenskom jeziku.

Njegovom inicijativom formiran je bataljon "Đuro Đaković", sastavljen od dobrovoljaca iz Jugoslavije. U ofanzivi republikanaca kod Bruneta, početkom srpnja 1937. postavljen je za političkog komesara 13. internacionalne brigade. Bio je veoma cenjen i poštovan od strane svojih saboraca:

### Pogibija

Blagoje Parović poginuo je u borbi protiv španskih fašista kod Viljanueve de la Kanjade, tokom bitke za Madrid, 6. jula 1937. godine. Vlajko Begović je posthumno optužen da je tokom Španskog građanskog rata ubio svog saborca Blagoja Parovića. Tu tvrdnju su publicisti poput Vladimira Dedijera širili po tabloidnoj štampi, dok su istoričari Vladan Vukliš i Stefan Gužvica pokazali da se radi o teoriji zavere za koju ne postoje dokazi i koja protivreči širem kontekstu Parovićeve smrti i poznatim podacima o Begovićevom radu u Španiji.

Parovićevo telo je bilo izloženo u bazi interbrigadista u Madridu. Pokraj odra je prodefilovala masa madridskih radnika. Veličanstveni pogreb je organizovan na madridskom groblju Fuenkaral. Na sahrani su bili mnogobrojni madridski radnici, predstavnici svih interbrigada i vod jugoslovenskih dobrovoljaca iz bataljona "Đuro Đaković", koji mu je odao vojne počasti.

Nakon smrti Blagoja Parovića, na njegovo mesto je postavljen Božidar Maslarić, kao predstavnik CK KPJ.

## Dela
* *Izabrani spisi* (objavljeni posthumno), Beograd, 1976.

## Povezano
* Jugosloveni u Španskom građanskom ratu
* KPJ tokom Velike čistke
* Petko Miletić

## Izvori

## Literatura

* *[[Mala enciklopedija Prosveta]]*. Beograd 1959. godine
* *[[Vojna enciklopedija]]* (knjiga šesta). Beograd 1973. godine
* 
*