open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Guido Guerrini

**Guido Guerrini** (Arezzo, 12. januara 1976), italijanski reli-vozač i prva osoba koja je putovala iz Evrope do Kine autom koji ide uz pomoć zemnog gasa.

Kao dijete, Guerrini je često putovao autom sa svoji ocem, a kasnije i sa prijateljima. Godine 2008. organizirao je projekt pod imenom *Torino–Pechino, La Macchina della pace* (*Torino–Peking, mašina mira*). Guerrini i Andrea Gnaldi Coleschi (Arezzo, 27. oktobar 1978), prešli su 25.852 km sa Fiat Marea 1.6 16V iz 1999. godine od Torina, mjesta gdje su se 2006. održale Zimske olimpijske igre, do Pekinga, mjesta Ljetnih olimpijskih igara iz 2008. godine, te potom nazad u Italiju. Putovanje je krenulo 6. jula 2008. godine, prolazeći kroz 17 zemalja i završilo se 21. septembra 2008. godine, koristeći tečni prirodni gas kao gorivo za 95% putovanja. Ovaj projekt je opisan u knjizi *Aregolavanti* (*Uvijek naprijed*) iz 2008. godine.

Godine 2010. Guerrini prisustvuje na FIA Alternativnom kupu energičara, koristeći ponovo auto na zemni gas, te osvaja 3. mjesto u poretku svjetskog prvenstva.

## Literatura

*  Andrea Gnaldi Coleschi, Guido Guerrini, Nicola Dini, *Aregovalanti*, Città di Castello, 2008
*  Emanuele Calchetti, Guido Guerrini, *Via Stalingrado*, Petruzzi Editore, Città di Castello, 2011, 216&nbsp;pp. .
*  Guido Guerrini, *Eurasia. Dall'Atlantico al Pacifico con il gas naturale*, Sansepolcro, 2018. .
Ivan Sokolov

**Ivan Sokolov** (rođen 13. juna 1968. u Sarajevu) je šahista koji igra za Holandiju.

1995. i 1998. godine bio je šampion Holandije.

## Vanjske veze
* Šahovske partije Ivana Sokolova
Venko Markovski

**Venko Markovski** (; Skoplje, 15. mart 1915 - Sofija, 7. januar 1988) je bio makedonski i bugarski poeta, dramski pisac i jedan od osnivača savremene makedonske literature.

Markovski je rođen u Skoplju, 15. marta 1915. godine. Gimnaziju je završio u Skoplju, a slovensku filologiju je studirao u Sofiji. Bio je član Makedonske literaturne grupe, osnovane u Skoplju (1931) i Makedonskog literaturnog kruga (1938-1941). Učesnik u NOB-u, član Vrhovnog štaba NOV i POJ, član Inicijativnog odbora za ASNOM-a i član Predsedništva ASNOM-a. U periodu 1944-1945. Aktivno učestvuje u radu komisije za nostrifikaciju makedonskog književnog jezika.

1956. godine je osuđen na petogodišnju robiju na Golom otoku, a 1965. godine se preselio u Bugarsku gde piše dela posvećene istoriji bugarskog naroda u kojima smatra da su Makedonci deo bugarskog naroda.

## Stvaralaštvo
Zbirke stihova "*Narodni bigori*" i "*Oginot*", izdati 1938. godina, su prve stihovne knjige na makedonskom jeziku. Od 1939. do 1954. godine u Sofiji i u Skoplju su izdate, između ostalih, i "*Elegii*", "*Goce*", "*Ilinden*", "*Čudna e Makedonija*", "*Orlicata*", "*Glamji*", romanot u stihovim "*Klime*", "*Nad plamnati bezdni*", "*Skazna za rezbarot*".

U "*Narodnoj bigori*" i "*Oginot*", pesme Markovskog su narodne, po karakteru ljubavne pesme isprepletene nacionalno-oslobodilačkim motivima. Kasnije, Markovski potpadna pod snažni uticaj socijalističkog realizma i sa socijal-realističkim stilom piše pohvalne pesme posvećene Titu.

1967. godine u Sofiji je objavio "*Epopeja nezaboravljenih*", 1975. godine - "*Izabrani dela*".

## Izvori


## Vanjske veze
* Venko Markovski - informacija
* Biografija Markovskog na DPM
Dešat

**Dešat** ( makedonski: *Дешат*, albanski: *Deshat*, ili *Mali i Deshatit* ) je planina na granici Republike Makedonije i Albanije. 
## Geografija
Ova planina je dio planinskog lanca Šara - Korab - Dešat - Stogovo - Karaorman.
Najviši vrh planine je **Velivar** ( Veli vrv ) sa 2 373 metra, slijede vrhovi **Deli Senica** i **Suva Bara**. Na planini se nalaze nekoliko malih ledenjačkih (glacijalnih ) jezera, najposjećenije je **Lokuv**, koje se nalazi na sjevernoistočnom dijelu planine, na 1 560 metara nadmorske visine. U istočnom podnožju planine, je kanjon rijeke Radike, koji dijeli planinu Dešat od planina; Bistra i Stogovo.
Veliki dio Dešata, je uključen u nacionalni park Mavrovo, najbliži grad, planini je Debar u kanjonu Radike.

## Najviši vrh
*Velivar ( Veli vrv )* - 2,375 metara

## Flora i fauna
Planina je dobro pošumljena. Na planini žive raznovrsne divlje životinje; medvjedi, vukovi, risovi, lisice, divlje svinje, jeleni, srne.

## Literatura
* Евгений Динчев, Петър Атанасов, Високите планини на Република Македония, Пътеводител, Sofija, 1998.
Bora Đorđević

**Borisav "Bora" Đorđević** (rođen 1. novembra 1952. u Čačku, a preminuo 4. septembra 2024. u Ljubljani), poznat i kao **Bora Čorba**, bio je pevač rok grupe Riblja čorba od njenog osnivanja 1978.

Bio je član brojnih čačanskih i beogradskih pop i rok grupa tokom 1970ih kao što su Zajedno, Suncokreti i Rani mraz (sa Đorđem Balaševićem).

15. septembra 1978. osnovao je grupu Riblja čorba, koja je postala vrlo popularna tokom sledećih nekoliko meseci. Popularnost grupe se takođe počela manifestovati u Borinom alkoholizmu, što je, zajedno sa provokativnim društveno-orijentisanim pesmama, prouzrokovalo da on postane jedan od najkontroverznijih muzičara u Jugoslaviji. Po izdanju albuma „Koza nostra“, 1990. godine, bio je optužen za „vređanje radničke klase Jugoslavije“, ali su optužbe odbačene.

Nakon početka građanskog rata u bivšoj Jugoslaviji, Đorđević je bio pristalica srpskih vojnika u Republici Srpskoj i Republici Srpskoj Krajini. Bio je i veliki protivnik vlasti Slobodana Miloševića, i taj svoj stav je izrazio albumom Njihovi dani koji je izdao samo pod svojim imenom, bez etikete "Riblja čorba".

Član je Gradskog odbora DSS-a. Nakon političkih promena u Srbiji, bio je neko vreme na poziciji savetnika ministra kulture u Vladi Srbije 2004, ali je već sledeće godine bio prinuđen da podnese ostavku, nakon što je optužio novinare televizije B92 nazvao "izdajničkom stokom".

Bio je oženjen Draganom Đorđević sa kojom je imao sina Borisa, a sa njima je živela i Tamara, Draganina kćerka iz prethodnog braka. Borisav i Dragana su se sporazumno razveli 5. februara 2007, a Borisav joj je ostavio stan u kojem su živeli.
Dragana Đorđević je izvršila samoubistvo 23. marta 2007.

Umro je u Ljubljani od teške bolesti 4. septembra 2024.

## Diskografija
### [[Riblja čorba]]

### Solo albumi

Bora Đorđević:
* 1987. Arsen & Bora Čorba – -{Unplugged}- ’87
* 1988. Bora priča gluposti
* 1996. Njihovi dani (SIM Radio Bijeljina)
Vicko Milatović:
* 1986. U ritmu srca malog dobošara (PGP RTB)
* 2003. Dečaci o devojčicama (Kanal D)
Vicko i Masterblastersi:
* 2012. Rok zoo (RTV Stara Pazova)
* 2013. Zaljubljeno voće (Fidbox)
Rajko Kojić:
* 1983. Ne budi me bez razloga (PGP RTB)

## Povezano
* Riblja čorba

## Reference

## Vanjske veze

* Borisav Bora Đorđević  
* Dajmak, Mihajlo. ''Kad može čiča Džeger, mogu i ja'' , intervju Bore Đorđevića za Ilustrovanu politiku, 31.08.2002 
* Borisav Bora Đorđević
Rok Petrovič

**Rok Petrovič** (* 5. februar 1966. u Ljubljani; † 16. septembar 1993. u Veloj Luci, Hrvatska) je bio slovenački skijaš.

Njegov otac je bio sportski psiholog iz Hrvatske. Prvi njegov veći uspjeh je bilo osvajanje prvog mjesta na juniorskom svjetskom prvenstvu u slalomu u Sestrijereu, 1983. godine.

Specijalizovao se za slalom. U sezoni 1985/1986 osvojio je pet trka za Svjetski kup, jedan put je bio drugi (u austrijskom Svetom Antonu) i jedan put treći (u norveškom Gajlu). Postao je prvi Jugosloven koji je osvojio Svjetski kup. 
Kasnije nije uspio ponoviti taj uspjeh. Jedini kasniji uspjeh bilo mu je drugo mjesto u slalomu u Kranjskoj Gori 1987. godine, kada je prvi bio Bojan Križaj.

Karijeru je završio 1988. godine, kada počinje studirati na sportskom fakultetu ljubljanskog univerziteta. Diplomirao je 1991. na temu *Kršenje ljudskih prava u sportu*, kada nastavlja sa postdiplomskih studijama. U jesen 1993. godine, kratko prije odbrane magistarskog rada, za vrijeme odmora na hrvatskom ostrvu Korčuli gine pri ronjenju na dah.

## Pobjede u svjetskom kupu

## Vanjske veze
* Desetogodišnjica smrti Roka Petroviča
Šljivovica (razvrstavanje)

**Šljivovica** može biti:

* Šljivovica, piće, vrsta rakije od šljive

ili:
* Šljivovica (Vučitrn), naselje u opštini Vučitrn
* Šljivovica (Čajetina), naselje u opštini Čajetina

## Povezano
* Slivovica (razvrstavanje)
Franjo Bosanac

**Franjo Bosanac** (*Franciscus Bossinensis*) prvo je poznato ime jednog bosanskog kompozitora. Zna se da je živio i djelovao u Veneciji u prvoj polovini XVI stoljeća gdje su štampane i prve njegove zbirke.Ima stotine djela za koje je sam komponovao predigre ili međuigre za lutnju.

## Reference

## Vanjske veze Franjo Boasanac prvo je poznato ime jednog boasnskog kompozitora. Zna se da je živio i djelovao u Veneciji u prvoj polovini XVI stoljeća gdje su štampane i prve zbirke- obrade italijanskih višeglasnih svjetovnih pjesama, koje je prerađivao za jedan glas uz pratnju lutnje. Ima oko stotinu ovakvih djela za koje je sam komponovao predigre ili međuigre za lutnju. Ricercari (ričerkari) su predigre frotolama.
*
Zebra

**Zebra** (*Hippotigris*) je naziv za nekoliko vrsta životinja koje pripadaju porodici *Equidae* (porodici konja) i koje žive u centralnoj i južnoj Africi.

Obuhvaća dva podroda s ukupno tri žive vrste, a to su:
* *[[Hippotigris]]* Smith, 1841 (dvije vrste)
* Dolichohippus Heller, 1912 (jedna vrsta)

Njihovi najbliži srodnici su podrod pravih konja (*Equus*) i podrod magarci (*Asinus*).

## Opis
Odrasle zebre teže do 300 kg i uglavnom se nalaze u stepama i retkim šumama. Jedna porodica se obično sastoji od pastuva, nekoliko kobila i njihovih ždrebadi. Grupe porodica formiraju krdo. Ženke imaju trudnoću od otprilike 12 meseci i daju obično samo jedno ždrebe, obično u toku kišne sezone. Mladunče je svetlije nego odrasle životinje i pruge su mu tamnosmeđe i bele.
Zebru love lavovi i pegava hijena. Zebre ponekad uspeju da se odbrane pošto imaju odlična čula vida, mirisa i sluha, a i uspešno se služe kopitama i zubima kada su napadnute.niti jedna zebra nema indentične pruge.

## Vrste
Obična ili Burčelova zebra (*Equus burchelli*) je jedini predstavnik Equidae na teritoriji Zimbabvea. U Zimbabveu se nalazi u priličnom broju u skoro svim nacionalni i safari parkovima a potisnuta je sa centralnog platoa. U skorije vreme se gaji na privatnim rančevima i zaštićenim područjima zbog svoje turističke vrednosti.

U Africi žive još dve vrste zebri: planinska zebra (*Equus zebra*) i Grevijeva zebra (*[[Equus grevyi]]*). Vrste zebri se međusobno razlikuju po prugama. Pruge planinske zebre su široke i naizmenično crne i bijele, pruge Grevijeve zebre su takođe naizmenično crne i bijele ali veoma uske, dok se kod obične zebre između širokih crnih i belih pruga nalaze i svetlije smeđe pruge.

## Reference
Carl Orff

**Carl Orff** (čita se *Karl Orf*; München, 10. jul 1895. – München, 29. mart 1982) bio je njemački kompozitor, najpoznatiji po kantati za orkestar, zbor i solo pjevače **[[Carmina Burana (kantata)|Carmina Burana]]** praizvedenu 1937. u u frankfurtskoj operi.

## Biografija
Carl Orff studirao je muziku na Minhenskoj muzičkoj akademiji, nakon tog je radio kao dirigent u Münchenu, Mannheimu i Darmstadtu. Nakon velikog uspjeha koji je postigao sa Carminom Burana, još intenzivnije se bacio na istaživanje grčkog teatra i srednjovjekovnih mističnih pjevanja. U tom duhu komponirao je svoja slijedeća djela: *Catulli carmina* (Katulove pjesme, 1943) i *Trionfo di Afrodite* (Afroditin trijumf, 1953), djela koja formiraju trilogiju Carmina Burana. Pored toga komponirao je i kantate *Comoedia de Christi Resurrectione* (1956) i *Ludus de nato infante mirificus* (1960) i trilogiju muzičkih drama: *Antigonae* (1949), *Oedipus der Tyrann* (1959) i *Prometheus* (1966).

Orff je bio jedan od značajnijih kompozitora 20. vijeka, koji se pored komponiranja i dirigiranja bavio se i pedagoškim radom, naročito sa djecom, za koju je razvio i vlastiti sistem edukcije. On se bazirao na razvijanju osjećaja za ritam, grupnom radu u kom su djeca vježbala na udaraljkama specijalno prilagođenih njima. Orff je 1924. u Münchenu osnovao škole za muziku, ples i gimnastiku Günther, za nju je napisao puno kompozicija i didaskalija, nazvanih *Schulwerk* (Školski radovi). Oni su 1949. objavljeni kao knjiga pod naslovom - *Musik für Kinder* (Muzika za djecu).

## Reference

## Vanjske veze

* Portal posvećen Carlu Orffu
Legio II Adiutrix

**Legio secunda ''Adiutrix*** (doslovno: *'Druga *spasilačka* legija*') je bila [[legija|rimska legija]] koju je godine 70. formirao car [[Vespazijan]] od [[marinci|marinaca]] stacioniranih na brodovima [[Classis Ravennatis|Ravenske flote]]. Legija se u rimskim izvorima posljednji put spominje u 4. vijeku.

II *Adiutrix'' je formirana kako bi pod Kvintom Petilijem Cerijalisom pomogla u gušenju Batavskog ustanka. Nedugo potom je poslana u Britaniju gdje je sudjelovala u gušenju brigantske pobune pod Venucijem. Pod Domicijanom, a kasnije i Trajanom, je sudjelovala u Dačkim ratovima. Hadrijan je neko vrijeme bio njen tribun. Nakon toga je ona, ili neki njeni dijelovi, sudjelovala u pohodima protiv Germana i Parta. Godine 193. je pomogla Septimiju Severu da dođe na vlast.

## Vanjske veze

* livius.org account of Legio II Adiutrix 
* Familia Gladiatoria - Hungary , Hungarian reenactment group
Classis Ravennatis

**Classis Ravennatis** (doslovno: "Ravenska flota") bila je jedna od dvije glavne flote u rimskoj carskoj mornarici. Sjedište joj je bilo u Ravenni, a područje djelovanja istočni dio Mediterana. Osnovao ju je car August u okviru svojih vojnih reformi 27. pne. zajedno sa *[[Classis Misenensis]]om* (Mizenskom flotom), zaduženom za kontrolu zapadnog dijela Mediterana. 

Kao i ostali dio carske mornarice, Ravenska flota u decenijama i vijekovima koje su slijedile uglavnom nije sudjelovala u borbenim operacijama zahvaljujući dugotrajnom periodu mira poznatom kao *[[pax Romana|pax romana]]*. Umjesto toga je njeno ljudstvo, uglavnom regrutirano iz Egipta i istočnih dijelova Carstva, korišteno za javne radove ili *naumahije*, popularne rekonstrukcije pomorskih bitaka za javnu zabavu. Godine 70. car Vespazijan je dio njenog ljudstva iskoristio kako bi formirao novu legiju poznato kao II ''Adiutrix''. 

Jedina važnija operacija se zbila 193. kada su njene jedinice pomagale Septimiju Severu da dođe na vlast, a nekoliko decenija kasnije i u ratovima protiv Sasanidskog Carstva. 

Godine 324. je rasformirana kada je Konstantin premjestio carsku prijestolnicu u Bizantij, koji je učinio glavnom bazom sada jedinstvene carske flote. 

## Izvori
* 
*
Maslinova gora

**Maslinova gora** je brdoviti venac (vrh 830 m), dug jednu milju, 1&nbsp;km istočno od Jerusalima, odvojena od njega Kedronskom dolinom. Na podnožju brda je Getsimanski vrt, voćnjak sa maslinama (Mt 24,3).


Datoteka:Yad Avshalom.JPG
Datoteka:Jerusalem - Pyramide de Zacharie.jpg
Datoteka:Zkharia Hezir tombs.JPG
Datoteka:Jerozolima, 23 X 2007 r., cmentarz żydowski na stoku Góry Oliwnej..JPG
Datoteka:Jerusalem Church of all nations BW 7.jpg
Datoteka:Church of Mary Magdalene1.jpg


Prema biblijskom predanju, sa Maslinove gore je David pobegao od Avesaloma (2 Sam 15,30). Sa nje je Isus putovao za Jerusalim (Mk 11,1-11) i odatle se vazneo na nebo (Dap 1,11).
Pokretni zid

**Pokretni zid** (, , "plašt") je naziv za specifičan oblik poljske fortifikacije, odnosno svojevrsni veliki štit koji služi za zaštitu vojnika od strijela, metaka i drugih manjih projektila. Obično se izrađivao od drva te pružao zaštitu samo s jedne strane. Sastojao se od jednostavne drvene pregrade, na koju su, radu pokretanja ili fiksiranja bili povezani klinovi ili kotači. Uglavnom se koristio u opsadama. Posljednji put je primjenjivan u prvom svjetskom ratu od vojnika Antante koji su uz pomoć njega nastojali probiti prolaze kroz bodljikavu žicu.
Udarni ovan

**Ovan** se koristio većinom za probijanje vrata a retko za probijanje slabih zidova. Vrlo je proste građe i obično se pravio po potrebi, materijala je bilo svuda. Sastoji se od jednog brvna koji može biti na točkovima (a ne mora) i daskama postavljenim iznad radi zaštite od strela, kamenja, vrelog ulja... Potrebno je više snažnih ljudi za korišćenje. Ti ljudi bi se zaletali i brvnom razvaljivali vrata. Prestankom korišćenja zamkova ovan prelazi u policijsku upotrebu radi razvaljivanja manjih vrata.
Bezetha

**Bezetha** je naziv za predgrađe antičkog Jeruzalema. Prema Flaviju Josipu se nalazilo sjeverno od Herodovog hrama, odnosno u prostoru između Trećeg i Drugog zida. Neki historičari vjeruju da se uopće nije nalazilo u Jeruzalemu, nego da je u pitanju današnji Bezeth u blizini izraelsko-libanonske granice.
Tvrđava Antonija

**Tvrđava Antonija** je naziv za kasarnu u antičkom Jeruzalemu koju je u drugoj polovici 1. vijeka pne. podigao judejski vladar Herod Veliki. Nalazila se u sjeveroistočnom dijelu grada, odnosno na istočnom dijelu Drugog zida, u blizini Herodovog hrama. Herod ju je bio podigao na mjestu ranijih ptolomejskih, odnosno hasmonejskih utvrđenja, a ime joj dao po svom pokrovitelju, rimskom vojskovođi i državniku Marku Antoniju.

Po tradiciji se smatra da je ta tvrđava služila kao sjedište Poncija Pilata u vrijeme kada je sudio Isusu.

Tvrđavu su Rimljani uništili za vrijeme opsade Jeruzalema godine 70.

## Vanjske veze
* Jewish Encyclopedia: Antonia
* Bible History Online: Antonia Fortress
Jamnija

**Jamnija** se može odnositi na:
* današnji grad Yavne u Izraelu;
* Jamnijski sabor, hipotetsko okupljanje vodećih jevrejskih vođa koje je u 1. vijeku donijelo buduće kanone judaizma.
Yavne

:*Za vjerski kibuc v. [[Kvutzat Yavne]]. Za grad sličnog imena v. [[Gan Yavne]].*

**Yavne** () ( يبنة, *Yibnah*) je grad u Centralnom distriktu Izraela. Prewma Izraelskom centralnom birou za statoistiku (CBS), krajem 2007. je imao 32,200. stanovnika

## Gradovi-pobratimi
Yavne je zbratimljen sa gradom:
*  - Speyer, Njemačka

## Reference

## Vanjske veze
 
* City website 
* Tel Yavne
Hodočasnik

**Hodočasnik** je osoba koja ide na religijsko hodočašće. To je obično poseta mestu od nekog religijskog značaja. Na primer hrišćani i Jevreji posećuju Jerusalim, a muslimani Meku. Mesta na koja Budisti hodočaste su Kapilavastu i Gaja.

## Poznati hodočasnici

Mnoge nacionalne i međunarodne vođe su išle na hodočašća iz ličnih, verskih ili političkih razloga.
* Mahatma Gandhi
* Ignacije Loyola
* Sv. Jakov
* Papa Ivan Pavao II
* Junichiro Koizumi
* Malcolm X

## Reference
Testudo

***Testudo*** (na latinskom: **kornjača**) je naziv za taktičku formaciju koju je koristila rimska vojska. Činili su je gusto zbijeni legionari koji su držali svoje štitove ispred, ali i iznad sebe na način da sebi i svojim drugovima daju maksimalnu zaštitu od neprijateljskih strijela i drugih projektila. Testudo je obično pružao zaštitu samo s prednje strane, ali su u nekim slučajevima legionari znali postavljati štitove na bokove i pozadinu tako da svojoj formaciji pruže potpunu zaštitu.

Testudo se nije uvijek koristio, jer je, usprkos pružanja zaštite, imao ozbiljne nedostatke u obliku smanjene mobilnosti i manevarske sposobnosti rimskih trupa, kao i u tome da se u njemu bilo prilično teško boriti prsa o prsa. Zbog toga je uglavnom primjenjivan prilikom opsada, kada je rimskim legionarima i inženjercima omogućavao da se približe neprijateljskim utvrđenjima bez straha od projektila.
Državno geslo

**Državna krilatica** ili **nacionalno geslo** je simboličan izraz koji se rabi za opisivanje namjere ili motivacije države u kratkoj frazi.

Geslo može se nalaziti na državnim simbolima: zastavi, grbu i biti dio državne himne, na kovanicama ili novčanicama. 
Pojedine države nemaju nacionalno geslo.

## Povezano
* Lista državnih krilatica
Anastas Byku

**Anastas Byku** () (? - 1878) je bio publicista i izdavač koji je 1861. godine počeo da izdavao jednu od prvih periodičnih publikacija, Pelasgos, u kojoj je bilo i tekstova na albanskom jeziku. Prekinuo je da objavljuje tekstove na albanskom jeziku 1878. godine i nameravao je da počne da izdaje drugi časopis, Promytheus o Pelasgos, ovog puta isključivo na grčkom jeziku. Biki je smatrao da su Albanci potomci i Pelazga i Ilira koji su jedan narod, iako različite vere, neodvojih od Grčke nacije. Zbog ovakvih stavova je bio otuđen od ostalih aktivista pokreta Albanskog nacionalnog preporoda.

## Biografija
Biku je rođen u selu Lekel, u oblasti Tepelene, tada u Osmanskom carstvu a danas u Albaniji. Završio je Zosimaja školu na grčkom jeziku u Janjini. Radio je kao učitelj u različitim školama na grčkom jeziku i kao novinar. Objavio je skriptu za učenike pod nazivom Gramë për shqipëtarët (Gramatika za Albance).
Tiša beav

**Tiša beav** (jevr. תשעה באב) - na jevrejskom ovaj izraz znači „deveti dan /meseca/ ava“. 
Dan posta, kada Jevreji oplakuju razorenje jerusalimskog hrama. Prema tradiciji toga dana je Navuhodonosor razorio hram 586. pne., a na isti dan je to učinio Tit 70. n.e. Neki Jevreji smatraju da se progon iz Španije dogodio, takođe na taj dan. U Bibliji se ovaj dan pominje kao „post petog dana“ (Zah 8,19). Ukoliko post padne na šabat odlaže se do nedelje. U Sinagogama se čita Plač Jeremijin, a tada se vrše i pomeni na grobljima. Jevreji u Jerusalimu tada posećuju Zid plača.
Zosimaja škola

**Zosimaja škola** () u Janjini, Epir, Osmansko carstvo, je bila najvažnija srednjoškolska ustanova u kojoj se nastava odvijala na grčkom jeziku tokom poslednjeg perioda vladavine Osmanskog carstva nad Epirom u periodu od osnivanja škole 1828. godine do priključivanja Epira Kraljevini Grčkoj 1913. godine.
Debre Zejit

**Debre Zejit** (Geez: ደብረ ዘይት, oromifski: **Bišoftu**) je grad u središnjoj Etiopiji. Nalazi se u Zoni Misrak Šoa u Regiji Oromija, oko 44&nbsp;km jugoistočno od Adis Abebe. Grad leži na 1920 metara nadmorske visine. Upravno je sjedište worede Adva Čukala.

## Historija
Debre Zejit se kao grad razvio tek nakon Drugog svjetskog rata, iz sela *Bišoftu* (do 1955 tako se i zvao). Naselje se počelo razvijati kad je talijansko poduzeće *Azienda Agraria di Biscioftu dell'Opera Nazionale per i Combattenti* na zemljištu od 15,000 ha, koje je inače bilo posjed cara Haile Selasija započelo izgradnju eksperimentalnog poljoprivrednog dobra decembra 1937 Za potrebe dobra izgrađeno je manje stambeno naselje sa upravnim i gospodarskim zgradama.

Nakon Drugog svjetskog rata Debre Zejit je odabran za sjedište obuke etiopske avijacije, 1946 došla je prva skupina od 19 švedskih instruktora pod vodsvom grofa Carla Gustafa von Rosena. Uz njihovu pomoć izgrađeni su objekti Centra za obuku pilota.

Nakon toga je 1956 uz veliku pomoć švedskih, norveških i 
njemačkih Evangeličkih misionara osnovana *Srednja škola* (Evangelical College), a 1958 *Viša tehnička škola*, te 1963 i *Veterinarska škola* uz pomoć Ujedinjenih nacija.

U Debre Zejitu je car Haile Selasije, podigao svoj ljetnikovac koji se zvao *Fairfield*.

## Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005, Debre Zejit je imao 131,159 stanovnika, od toga 64,642 muškaraca i 66,517 žena.

Tri najveće etničke grupe u gradu su; Amharci (42.86%), Oromci (39.4%), Gurage (8.3%), sve ostale etničke grupe imaju 9.44%% stanovništva. amharski kao materinski jezik govori 71.95%, oromifu govori 20.12% a ostatak od 7.93% ostale manje jezike. Najveći broj stanovnika grada su vjernici Etiopske tevahedo Crkve, njih 87.87%, 6.93% su protestanti a 4.02% su katolici.

## Ekonomija
Najveći privredni objekt u gradu je Tvornica Gafat, koja proizvodi oružje i opremu za Etiopske oružane snage (između ostalog i automatsku jurišnu pušku AK-47 po sovjetskoj licenci). Ostali značajni pogoni u gradu su; Tvornica brašna i tjestenine Ada, Pasqua Giuseppe PLC, Tvornica kože Salmida, Ratson i Winrock International Ethiopia.

Od 1953 u gradu djeluje *Etipski Institut za poljoprivredu* 

Grad ima velik *[[aerodrom]] - Harar Meda* (ICAO kod HAHM, IATA kod QHR) koji je i sjedište Etiopske ratne avijacije.

## Znamenitosti
Debre Zejit je zbog ugodne klime i lijepe okolice, poznato etiopsko ljetovalište, u samom gradu nalazi se pet vulkanskih jezera: Bišoftu, Hora (poznato ljubiteljima vodenih sportova i ptica), Bišoftu Guda, Koriftu i sezonsko jezero Čeleklaka.

Pored grada nalazi se planina Jerer, sa svojim jezerima Zeleni Krater i Hora Kiloli.

## Reference

## Vanjske veze
* Debre Zejit na portalu TravelPod
* Fotografije iz Debre Zejita
Adigrat

**Adigrat** je grad sjevernoj Etiopiji, u Regiji Tigraj posljednji etiopski veći grad na granici s Eritrejom u Zoni Misrakavi, upravno središte worede Ganta Afeshum.

Grad leži na Etiopskoj visoravni na nadmorskoj visini od 2457 m, udaljen je oko 117&nbsp;km od Mek'elea u pravcu sjevera, 41&nbsp;km do granice s Eritrejom, te 843&nbsp;km sjeverno od glavnog grada Adis Abebe.

U novije vrijeme 1992, u Adigratu je podignuta najveća farmaceutska tvrtka u Etiopiji - *Addis Pharmaceuticals*.

## Gradske znamenitosti
Adigrat ima ostatke dvaju dvoraca iz perioda Zemene Mesafint; jedan kojeg je posjedovao Dej Desta i drugi koji je bio posjed rasa Sebhata Aregavija. Ostale znamenitosti grada su:
* *Crkva Adigrat Chirkos* - iz 19. vijeka pored dvorca Dej Desta
* Katolička katedrala *Krista iskupitelja* koju su podigli Talijani 1916 uz pomoć etiopskog umjetnika AfeverkaTeklea
* *Talijansko vojno groblje* ( za 765 Talijana palih između 1935 - 1938

## Historija
Adrigrat je počeo dobijati na važnosti kad ga je *[[Ras (titula)|ras]] Sabagadis* odabrao za svoje sjedište 1818, ali je odmah nakon njegove smrti izgubio značaj. Tako da je već u travnju 1842 kad ga je misionar *Johann Ludwig Krapf* posjetio, zapisao je da je "skoro cijeli u ruševinama", te da obližnje selo Kersaber "veće od Adigrata".

Za vrijeme Prvog talijansko-abesinskog rata, Talijani su okupirali Adigrat 25. marta 1895, i koristili ga kao bazu za prodor prema Mek'eleu. Nakon poraza u *Bitci kod Adve*, general Antonio Baldissera utvrdio se u Adigratu ali se nakon pregovora sa carem Menelikom II koji je ustrajao na predaji morao povući 18. maja 1896 godine.

Za Drugog talijansko-abesinskog rata Talijani su zauzeli Adigrat, bez ikakvog većeg otpora, odmah na početku rata 7. oktobra 1935 godine.
Adigrat su zauzeli pobunjenici 25. septembra 1943 za vrijeme *Pobune Vojane*, vladini funkcioneri su pobjegli u Eritreju.

Do 1970-ih, Adigrat je bio jedini etiopski grad na sjeveru koji je imao srednju školu istočno od Adve i sjeverno od Mek'elea.

## Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005., Adigrat je imao 65,237 stanovnika, od toga je 32,586 muškaraca i 32,651 žena.

## Reference

## Vanjske veze

* John Graham: "Tigray - Axum and Adua - Part 1" (Addis Tribune)
Arba Minč

**Arba Minč** (amharski: *četrdeset izvora*, engleski: *Arba Minch*) je grad na jugu Etiopije, znan i po imenima **Gantar** i **Minghi**. Grad se nalazi u Zoni Semien Omo u Regiji Južnih naroda, narodnosti i etničkih grupa oko 500 kilometara južno od Adis Abebe, na nadmorskoj visini od 1285 metara.

## Osobine
Arba Minč je dobio ime po brojnim izvorima kojima obiluje, obilje vode povoljno djeluje na rast šuma u okolici grada. Smješten u podnožju zapadne strane Velike rasjedne doline (Great Rift Valley), Arba Minč se zapravo sastoji od dva grada; *Šeče*, dijela grada sa zgradama uprave i *Sikelije* 4 kilometra udaljenog stambeno poslovnog dijela grada. Istočno od Sikelije nalazi se ulaz u Nacionalni park Nečisar, koji se prostire na prevlaci između jezera Abaja na sjeveru i jezera Čamo na jugu.

Arba Minč je sjedište kraja poznatog po proizvodnji brojnog voća; manga, banana, naranača, jabuka, gvajava i ananasa, poznat je i po svojim brojnim ribnjacima. Grad je sjedište Sveučilišta i Etiopske evangeličke crkve Mekane Jesus. Ima novu Aerodrom - Arba Minč (ICAO kod HAAM, IATA kod AMH)

## Historija
Arba Minč počeo se razvijati kad je umjesto dotadašnje Čenče postao upravno sjedište bivše Pokrajine Gamu-Gofa. Novim etipskim ustavom iz 1995 to više nije, već je samo sjedište Zone Semien Omo.
Norveški Luterani otvorili su svoju misiju u Arba Minču 1970, ona je ubrzo osnovala trgovačku školu, misiju i školu preuzela je Etiopska evangelička crkva Mekane Jesus.

Na velikoj svečanosti 6. maja 1992 na kojoj je prisustvovao i etiopski premijer Tamirat Layne otvorena je tekstila tvornica u Arba Minču, ona će proizvoditi mješane tkanine od poliestera i pamuka.

## Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005., Arba Minč imao je ukupno 72,507 stanovnika, od toga je 36,296 bilo muškaraca, i 36,211 žena.

## Događanja
Arba Minč je mjesto održavanja tradicionalnog godišnjeg festivala *Tisuću zvijezde glazbe i plesa*, koji nastoji očuvati i razviti autoktone plesove, pjesme, umjetnost i kulturu, više od 50 naroda i narodnosti Regije Južnih naroda, narodnosti i etničkih grupa. Festival organizira lokalna organizacija Gughe, udruga za autoktonu umjetnost i glazbu, uz novčanu potporu američke organizacije *The Christensen Fund* iz Palo Alta u Kaliforniji.

## Reference

## Vanjske veze
* Fotografije iz Arba Minča
* Gughe, udruga za autoktonu umjetnost i glazbu
Ambo, Etiopija

**Ambo** (znan i kao **Hagere Hivot**) je grad središnjoj Etiopiji, poznati je kupališni centar  Grad se nalazi u Zoni Mirab Šoa u Regiji Oromija, na nadmorskoj visini od 2101 m, udaljen oko 120&nbsp;km zapadno od glavnog grada Adis Abebe. Ambo je najveći grad i upravno središte worede Ambo.

Ambo je poznato termalno kupalište i grad za oporavak i odmor, poznat je i po svojoj mineralnoj vodi, koja je najpopularnija u Etiopiji. Ambo je poznat i zbog svojih prirodnih ljepota u neposrednoj okolici grada, južno od Amba, nalazi se Planina Venči sa lijepim jezerom u vulkanskom krateru, na planini se nalaze i atraktivni slapovi; Guder i Huluka. Ambo je grad u kojem se nalazi istraživačka stanica Etiopskog instituta za poljoprivredna istraživanja (od 1977), glavni cilj ovog instituta su istraživanja u zaštiti glavnih poljoprivrednih kultura Etiopije.

## Historija
Ambo je bio mjesto gdje je svrgnuti etiopski car Lij Ijasu, prvotno zatvoren nakon zarobljavanja 1921, prije nego što je prebačen u kućni pritvor u Fike.
Tu je ranih 1930-ih, Mahtama Selasije Walda Mesqal, koji se vratio sa studija poljoprivrede u Francuskoj i Španjolskoj, osnovao svoju oglednu poljoprivrednu stanicu u neposrednoj okolici grada. Od 1933., Ambo se počeo razvijati kao ladanjsko i kupališno mjesto, tad su izgrađeni prvi betonski bazeni i kupališne kabine, te nekoliko hotela u evropskom stilu, a carski dvor izgradio je nekoliko jednostavnih vila za odmor svojih važnijih funkcionera i cara.

Talijani su za svoje kratkotrajne vladavine 1936-1941, nakon Drugog talijansko-abesinskog rata, izgradili dosta toga u Ambu; dvije vojne utvrde, poštu, telefon, manju bolnicu, restorane, hotel i spomenik palima iz *Pete planinske divizije Pusterija*.

Pored Amba podignuta je 1955, manja 170 KW hidroelektrana, koja je dograđena 1965 te sad ima kapacitet od 210 KW (godišnja proizvodnja je 132.000 KWh). Od 1965 u Ambu djeluju Poljoprivredna i Šumarska škola.

U posljednjim tjednima etiopskog građanskog rata, jedinice Etiopskog narodnog revolucionarnog demokratskog fronta zauzele su Ambo 25. aprila 1991 od demoraliziranih snaga režima Derg  To je bio dio njihove strategije potpunog okruženja i izolocije glavnog grada Adis Abebe, i slamanja režima Derg.

## Univerzitet Ambo
Ambo ima jedan od najbolje opremljenih Univerziteta u Etiopiji, koji je 2006 proslavio 50 godina rada, mnogi istaknuti etiopljani školovali su se na tom univerzitetu, poput bivšeg etiopskog premijera Tesfaye Dinka.

## Gradovi prijatelji
*  Xuchang, Kina od 18. decembra 2006 

## Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005. grad Ambo imao je 49,421 stanovnika, od toga 24,671 muškaraca i 24,750 žena.

## Reference

## Vanjske veze
* Informacije o jezeru Venči pored Amba 
* Službene stranice Sveučilišta Ambo
Camila

**Camila** je meksički glazbeni soft-rock sastav, osnovan 2006. godine, koji djeluje u glavnom gradu Meksika, Ciudad de Méxicu. Čine ga tri člana, Mario Domm, Samo i Pablo Hurtado. Naziv sastava smislio je prijatelj koji ih je tako nazvao jer njihovo ime *Camila* znači *blizak [[Bog]]u*.

## Uspjesi
Njihov prvi singl, *Abrázame* (*Zagrli me*), postao je veliki hit nakon objavljivanja. Pjesma je puštana na radiostanicama i prije nego što je skupina dobila svoj naziv. 2006. godine, sastav je nominiran za najbolji sastav u nagradama latinoameričke glazbe *Lo Nuestro* (*Naše*). Ono što je uslijedilo nakon njihovog prvog singla bila je pjesma *Coleccionista de Canciones* (*Sakupljačica pjesama*), koja je bila i soundtrack meksičke telenovele *Las Dos Caras de Ana* (*[[Las dos caras de Ana|Anin dvostruki život]]*). Prvi studijski album *Todo Cambió* (*Sve se promijenilo*) izdan je 2006. godine, a dobio je trostruku platinastu ploču od meksičke diskografske udruge AMPROFON za više od 300.000 prodanih primjeraka. Drugi album pod nazivom *Dejarte de Amar* (*Prestati voljeti te*), izašao u veljači 2010. godine, već je dobio zlatnu ploču za 30.000 prodanih primjeraka.

## Vanjske veze
* službene internetske stranice
* službeni YouTube kanal
814.

__NOTOC__
Godina **814.** (**[[rimske brojke|DCCCXIV]]**) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru.

## Događaji

* 28. 1. &ndash; **[[Karlo Veliki]] umire u [[Aachen]]u**, nakon čega ga na mjestu kralja i cara Franaka nasljeđuje Louis Pobožni (do 840). Borna i Ljudevit Posavski otišli da mu se poklone u Paderborn.
* 13. 4. - Tokom priprema za opsadu Carigrada umro bugarski car Krum, nasljeđuje ga sin Omurtag (do 831); Vizantinci ga porazili sledećeg leta kod Burtodizosa.
* Bizantski car Lav V se izjašnjava kao ikonoborac, čime ikonoborci ponovno dolaze na vlast. Patrijarh Nikifor I se, međutim, suprotstavlja ikonoborstvu, zbog čega dolazi do žestokog sukoba svjetovne i duhovne vlasti. Car daje svrgnuti patrijarha, dok patrijarh ekskomunicira cara.


Europe 814.png|Evropa 814.
Europe 814.svg|Evropa 814.



## Rođenja

* Wuzong, kineski car iz dinastije Tang (u. 846)

## Smrti

* 28. 1. &ndash; Karlo Veliki, kralj i car Franaka
* 18. 2. &ndash; Angilbert, franački političar
* mart &ndash; Opat Waldo od Reichenaua, savjetnik Karla Velikog
* 13. 4. &ndash; Krum, kan Bugarske (izliv krvi u mozak)
* Baizhang, kineski zen budistički monah (r. 720)
* Abd-Allah ibn Numayr, islamski učenjak

## Izvori
747.

__NOTOC__
Godina **747.** (**[[rimske brojke|DCCXLVII]]**) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 747. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina. 

## Događaji

* U Horasanu pod vodstvom Imama Ibrahima, sljedbenici klana Abasida započinju ustanak protiv omejadskih kalifa; iako je Imam Ibrahim uhvaćen, ustanici nastavljaju pružati otpor pod darovitim šijitskim vojskovođom Abu Muslimom koji u svoje redove prima pripadnike različitih klanova, naroda i religija.
* U Kini car Xuanzong od Tanga ukida smrtnu kaznu.
* Franački majordom Karloman se povlači u samostan, prepustivši svom bratu i dotadašnjem ko-majordomu Pipinu Malom da kao jedini preostali majordom preuzme potpunu vlast nad franačkom državom.
* U Japanu osnovan budistički hram *[[Shin-Yakushi-ji]]*.
* U Monemvasiji, Siciliji i Kalabriji izbijad epidemija kuge.


## Rođenja

* 2.4. - Karlo Veliki, franački sukralj od 768. - 771.

## Smrti

* Li Shizi, kineski pjesnik i kancelar u službi dinastije Tang

## Reference
Pirimidin

**Pirimidin** je heterociklično aromatično organsko jedinjenje slično benzenu i piridinu, koje sadrži dva azotna atoma u pozicijama 1 i 3 šestočlanog prstena. Ono je izomerno sa dvije druge forme diazina.

## Nukleotidi

Tri nukleobaze nađene u nukleinskim kiselinama, citozin
(C), timin (T), i uracil (U), su derivati pirimidina:

 

U molekulima DNK i RNK ove baze stvaraju vodonične veze sa njihovim komplementarnim bazama derivatima purina. Purinski adenin (A) i guanin (G) stvaraju vodoničnu vezu sa derivatima pirimidina timinom (T) i citozinom (C).
U molekulu RNK komplementarna baza adeninu je uracil (U) umjesto timina (T) i parovi koji se formiraju su adenin:uracil i guanin:citozin.

U rijetkim slučajevima se timin pojavljuje u RNK ili uracil u DNK. Osim ove tri glavne pirimidinske baze, u nukleinskim kiselinama se mogu naći neke rjeđe primidinske baze. To su uglavnom metilovani derivati glavnih baza i dokazano je da imaju regulatornu funkciju.

Ovo uparivanje baza spada u Votson-Krikovo osnovno uparivanje baza. Mogući su i drugi načini uparivanja u molekulima DNK i RNK.

## Hemijske osobine

Pirimidin ima mnoge osobine koje su zajedničke sa piridinom. Kako se broj atoma azota u prstenu povećava π elektroni u prstenu postaju slabiji i zbog toga se teže odigravaju reakcije elektrofilne aromatične supstitucije dok se nukleofilna aromatična supstitucija odigrava lakše. Primjer za ove supstitucije je zamjena amino grupe u 2-aminopirimidinu sa hlorom i reakcije u obratnom smjeru. Smanjenje rezonantne stabilizacije elektrona u prstenu pirimidina dovodi da su moguće reakcije adicije i cijepanja prstena i da se radije odigravaju nego supstitucije.

U odnosu na piridin N-alkilacija i N-oksidacija se odigravaju teže, isto tako primidini imaju manje bazne osobine: konstanta disocijacije za protonizovani pirimidin je 1.23 dok je za piridin 5.30. 

Pirimidin je takođe nađen u meteorima iako naučnici još ne znaju njegovo porijeklo. Pirimidin se takođe fotolitički razlaže na uracil pod dejstvom UV svjetlosti. 

## Organske sinteze

Derivati pirimidina mogu biti pripremljeni u laboratoriji putem organske sinteze. 

Osnovni metod je reakcija određenih amida sa nitrilima pri čemu dolazi do elektrofilne aktivacije amida sa 2-hloro-pirimidinom i anhidridom triflormetanosulfona. 

## Vidi isto
* Biosinteza pirimidina
* Pirazin
* Piridazin

## Reference
Legio I Germanica

**Legio I Germanica** (doslovno: **Prva germanska** ili **Prva germanijska legija**) je bila rimska legija koja je služila, uglavnom u Donjoj Germaniji u prvom vijeku Carstva. Osnovana je 40-ih pne. - prema jednoj teoriji ju je formirao Julije Cezar 48. pne. radi borbe protiv Pompeja, a prema drugoj teoriji Gaj Vibije Pansa Cetronijan 43. pne. radi borbe u mutinskom ratu. U svakom slučaju je nakon toga počela služiti Oktavijanu; dio historičara vjeruje da ju je August nakon toga kaznio zbog neuspjeha u kantabrijski ratovi|kantabrijskim ratovima. Poslije toga je premještena na granicu s Germanima. Za vrijeme batavske pobune 69/70. se dio legionara priključio pobunjenim Batavcima, a nakon što je ustanak ugušen Vespazijan je za kaznu dao legiju raspustiti.

## Vanjske veze
* livius.org account 
* Legio I Germanica , Spanish Re-enactment Association
Legio III Macedonica

**Legio IIII Macedonica** (četvrta makedonska) je bila jedna od legija rimske vojske na polovini I stoljeća. Tačnije, ovu legiju je formirao Gaj Julije Cezar 48. godine pne. i u njenom sastavu su bili italijanski legionari. Simbol Legio IIII Macedonica bio je bik, kao i drugih Cezarovih legija. Vespazijan je ovu legiju raspustio 70. godine a od njenih ostataka formirao Legio IIII Flavia Felix iste godine. 

Rimska Republika je 48. godine pne. bila u odmakloj fazi propadanja. Prethodne godije Cezar je prešao rijeku Rubikon i započeo građanski rat. Pompej i ostali pripadnici konzervativne frakcije u rimskom Senatu su se sklonili u Grčku. Cezar je namjeravao da krene u potjeru za njima pa je u tu svrhu, između ostalog, formirao i Legio IIII Macedonica. Već u njenim prvim bitkama pod Cezarovom komandom kod Dyrrhachiuma (Drač, Albanija) i Farsale u Grčkoj slavilo se; Pompej je bio pobijeđen. Legija je kasnije bila stacionirana u rimskoj provinciji Makedoniji pa odatle i njen *cognomen* (prezime).

Legio IIII Macedonica je uvijek bila na strani Oktavijana, Cezarovog posinka, prvo u bici protiv Cezarovih ubojica a kasnije i protiv Marka Antonija u bici kod Akcija. 

Pod Oktavijanom legija se borila i na iberijskom poluostrvu a nakon pobjede u Kantabrijskom ratu 13. godine legija je ostala u Hispaniji ali su njeni dijelovi bili razasuti po cijeloj teritoriji poluorstva. 

Trideset godina kasnije, oko 43. godine, legija je prebačena u Gornju Germaniju, u garnizon kod današnjeg Mainza gdje je zamijenila Legio XIIII Gemina. U godini četiri imperatora Legio IIII Macedonica i Legio XXII Primigenia su podržale Vitelija, governera Gornje Germanije, no na kraju je Vespazijan odnio pobjedu.

Tokom pobune u Bataviji Legio IIII Macedonica se borila protiv pobunjenika i sačuvala Mainz, no Vespazijan ipak nije imao povjerenja u nju pa je raspustio 70. godine, vjerovatno zbog njene podrške Viteliju. 

## Izvori i vanjski linkovi

* O Legio IV Macedonica na livius.org (na engleskom jeziku) 
* Legio IV Macedonica - rekonstrukcija (na španskom jeziku)
Legio XIV Gallica

**Legio sexta decima ''Gallica*** (doslovno: *'Šesnaesta *galska* legija''') bila je rimska legija koja je djelovala u prvom vijeku Carstva. Osnovao ju je Oktavijan August 41/40. pne. a raspustio ju je car Vespazijan godine 70. i to najvjerojatnije zbog sudjelovanja dijela njenih legionara u batavskoj pobuni.

## Vanjske veze
* livius.org account
Nablus

**Nablus** (*ponekad* **Nābulus**;  ; ; , *Šəḫem*) (biblijski *[[Šehem]]*) je palestinski grad u sjevernom dijelu Zapadne obale, oko 63&nbsp;km sjeverno od Jeruzalem, gdje živi oko 126.132 stanovnika. Smješten je na strateškom položaju između planine Ebal i planine Gerizim, te predstavlja glavni grad gubernije Nablus te palestinsko privredno i kulturno središte.

Osnovao ga je rimski car Vespazijan godine 72. pod imenom *Flavia Neapolis*, a otada je imao bogatu historiju. U 5. i 6. vijeku se bilježe sukobi između kršćanskog i samaritanskog stanovništva koje će eskalirati u samaritanske ustanke protiv bizantske vlasti i njihovog krvavog gušenja godine 529. nakon čega je drastično opao broj pripadnika te zajednice u gradu. Godine 636. je *Neapolis*, zajedno s ostatkom Palestine, došao pod vlast islamskog Arapskog kalifata poidUmar ibn al-Khattabom; njegovo ime je tada arabizirano u *Nablus*. Godine 1099. križari su zauzeli grad i držali ga nešto manje od jednog vijeka, ostavivši miješano muslimansko, kršćansko i samaritansko stanovništvo uglavnom neuznemiravanim. Nakjon što su Saladinove ajubidske snage zauzele unutrašnjost Palestine 1187, islamska vlast je ponovno uspostavljena, te se nastavila pod Mamelucima i Otomanskim Carstvom.

Nakon što je postao dijelom Otomanskog Carstva 1517. godine, Nablus je određen za središte distrikta *Jabal Nablus* ("Planina Nablus"). Godine 1657. je nakon niza ustanaka u grad poslano nekoliko arapskih klanova sa sjevernog i istočnog Levanta da učvrste carsku vlast, i zahvaljujući njima se Carstvo uspjelo othrvati izazovima regionalnih vođa kao što su Dhaher al-Omar u 18. vijeku i Muhamed Ali – koji je nakratko vladao u 19. vijeku. Kada je otomanska vlast učvršćena 1841. godine, Nablus je prosperirao kao trgovačko središte. Nakon što su Britanci zauzeli grad u prvom svjetskom ratu, Nablus je 1922. godine inkorporiran u UN-ovom planu o podjeli alestine. Na kraju arapsko-izraelskog rata 1948. je umjesto toga potpsao pod vlast Jordana, te je jednostrano anektiran i pod jordanskom vlašću ostao sve do okupacije od strane Izraela u Šestodnevnom ratu 1967.

Danas u gradu živi pretežno muslimansko stanovništvo uz male kršćanske i samaritanske zajednice. Od 1995. grad vodi Palestinska nacionalna uprava, iako Izrael kontrolira ulazak i izlazak u grad. Postoje tri palestinska izbjeglička logora oko Nablus, uspostavljena 1949–50. U Starom gradu postoje brojna arheološka nalazišta, s artefaktima od 1. do 15. vijeka. U regiji je grad poznat po stakom *[[kanafeh]]u* te sapunskoj industriji.

## Vanjske veze

* Nablus Municipal Website
* A site explaining the reasons for the devastated Palestinian economy 
* Nablus the Culture, reviving cultural life in Nablus 
* Nablus after Five Years of Conflict December 2005 report by OCHA (PDF).
* Archaeological Remains Found in Nablus
* Picture showing Nablus from east (Panorama) 
* Picture showing east region of Nablus (Panorama) - The picture taken from Askar
Bitka kod Bedrijakuma

**Bitka kod Bedrijakuma** se može odnositi na:
* Prva bitka kod Bedrijakuma, 11.4. 69.
* Druga bitka kod Bedrijakuma, 24.10. 69.
Propolis

**Propolis** je smolasta smjesa koju pčele prikupljaju sa pupoljaka stabala, biljnih sokova ili drugih biljnih izvora. Koristi se kao sredstvo za brtvljenje neželjenih otvora na košnici.

Propolis je najistraživaniji pčelinji proizvod. Brojne studije pokazale su da djeluje protiv bakterija, gljivica, virusa i upala te da ima anestetički, antioksidacijski i antitumorski učinak, spriječava rast biljaka i klijanje sjemena, potiče regeneraciju tkiva i jača imunološki sustav. To je smolasta supstanca koju pojedine pčele radilice kada postanu izletnice (od 21 dana života) sakupljaju sa pupoljaka i kore drveća, kao i drugih biljaka. Time se bavi samo mali broj pčela koje imaju u košnici tu odgovornu zadaću. Unosom u košnicu upotrebljavaju ga za izgradnju ulaza, zatvaranje pukotina i rupa i skladištenje odnosno "sterilizaciju" ćelija sača... Ime propolis prema pojedinim tumačenjima dobio je od grčke riječi "pro" - prije ili ispred i "polis"- grad, zbog upotrebe propolisa za izgradnju i regulaciju ulaza u košnicu dok drugi misle da nosi naziv prema riječi *propoliso* koja bi na grčkom ili latinskom značila zamazivati-zaglađivati.

Propolis kao naziv sada se koristi u skoro svim dijelovima svijeta. Propolis je kao lijek poznat još od antičkih vremena, Aristotel ga spominje u svojoj "Priči (govoru) životinja" i zaključuje da se može koristiti u liječenju kožnih povreda, rana i infekcija. Velika upotreba propolisa zabilježena je za vrijeme Burskih ratova u Južnoj Africi (1899.-1902.), jer je pokazao odlične rezultate kod zacjeljivanja rana.

## Primjena

Preventivnom upotrebom propolis čuva zdravlje, ublažava tegobe u slučajevima Gripa, različitih oblika viroza, upalnih procesa Ždrela i usne šupljine.

Korisiti se i preventivno, te u akutnim stanjima promuklosti, parodontoze, pojave afti te neugodnog zadaha usne šupljine. Kao prirodni antibiotik djeluje protuupalno, potiče cirkulaciju krvi i epitelizaciju lakših opekotina, površinskih ranica, ogrebotina i herpesa.

## Sastav

Sastav propolisa sadrži preko 60 prirodnih, kemijskih supstanci, a ni dan danas nije u potpunosti istražen, a sadrži: 55% smola, 30% voska, 10% eteričnih ulja i 5% peludi te vitamine E i B, željezo, cink, enzime, organske kiseline...

## Djelovanje

Posebnost propolisa je što bakterije na njega ne stvaraju otpornost i što nema štetnih popratnih pojava, što je mana sintetskih antibiotika. Uspješno suzbija viruse gripe i herpesa, a preventivno djeluje kod upale grla i paradentoze. Izuzetne rezultate postiže u liječenju infekcija, opeklina, otvorenih rana, te čireva probavnog sustava. Uklanja otekline kod zubobolje. Redovnom upotrebom jača obrambenu sposobnost imunološkog sustava.

## Skladištenje i čuvanje

Gotove tinkture i propolis kao sirovina čuvaju se i skladište na tamnom mjestu izvan sunčeve svjetlosti, ne iznad sobne temperature.

## Vanjske veze

* Pčelarstvo.hr - internetske stranice sa svim obavijestima vezanim za pčelarstvo
* Propolis
Asela

**Asela** (engleski: Asella) je grad u središnjoj Etiopiji, u Regiji Oromija. 
Grad leži na Etiopskoj visoravni na nadmorskoj visini od 2430 m, udaljen oko 162&nbsp;km jugo-istočno od glavnog grada Adis Abebe. Asela je do ustavnih promjena 1995 i nove upravne podjele zemlje bila glavni grad Pokrajine Arsi, danas je upravno sjedište Zone Arsi (niža razina). 
Grad ima *[[Aerodrom]] Asela* (IATA kod ALK),

## Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005. Asela je imala 84,645 stanovnika, od toga 40,552 muškaraca i 44,093 žena. Asela je najveći grad u woredi Tijo.

## Historija
Područje oko današnjeg grada Asele bilo je poprište krvavih sukoba krajem 19. vijeka, taj kraj zauzela je vojska iz Šoe 1882, kao odgovor na brutalnu agresiju plemena Arsi Oromo. Grad Asela počeo se oblikovati nešto prije Drugog talijansko-abesinskog rata. Nakon zauzeća Ansele, Talijani su Aselu uzdignuli u pokrajinsko upravno središte, ali kako su kratko vladali, nisu uspjeli podići puno objekata. 
Aselu su oslobodile britanske jedinice 10. aprila 1941 i postavili štab brigade u gradu.

Odmah nakon drugog svjetskog rata 1946, švedski misionari položili su temelje za izgradnju bolnice i škole u Aseli, koje su dovršene tek 1966, uz pomoć vlade. Grad je zahvatila teška epidemija dizenterije tokom 1953, a u aprilu 1961 i velika najezda skakavaca.

Asela je grad iz kojeg potječu mnogi poznati etiopski atletičari, kao što su; Haile Gebrselassie, Kenenisa Bekele, Tirunesh Dibaba i Derartu Tulu.

## Reference