open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cuéllar

**Cuellar** je općina od 9,607 i grad od 8,395 stanovnika u centru Španjolske u Provinciji Segovia.

## Geografija
Cuellar se prostire na brdu udaljen 60 km sjeveroistočno od svog administrativnog centa Segovie.

Zbog bedema, zamka i crkve sv. Martina - 1931. proglašen je nacionalnim spomenikom.

## Historija

Pored današnjeg grada kod lokaliteta Erijuelas de San Andrés još za vrijeme željeznog doba u 8. vijek pne. postojalo je naselje sa nekrepolom. Na tom je lokalitetu pronađena keramika i predmeti od željeza.

Neki historičari smatraju da je Cuéllar bio rimska Colenda koju je zauzeo Tit Didije, i njegove stanovnike prodao kao roblje. 
Ali je sigurno da mu ime - Cuéllar potječe od latinske riječi - collis=brdo.

Za srednjeg vijeka ponovno se javlja njegovo ime, kao mjesta koje je često napuštana i ponovno naseljavano u ratovima između Al-Andalusa i Kastilje.
U vrijeme vladavine Fernanda III od Kastilje postao je jedan od najvažnijih gradova na visoravni Duero.
U njegovoj se crkvi sv. Martin 1354. vjenčao Pedro I od Kastilje sa Juanom de Castro.

Nakon njegova ubistva postao je domena novog kralja Enriquea II. Kasnije je često mjenjao feudalne gospodare.

Od 17. vijeka Cuéllar je kao i čitava Kastilja, počeo propadati zbog depopulacije, uzrokovane ratovima, porezima, epidemijama i iseljavanjem u Amerike.

Za Španjolskog građanskog rata Cuéllar je stao na Frankističku stranu, zamak je pretvoren u kasarnu talijanske vojske, a kasnije i zatvor za političke zatvorenike, sanatorij za tuberkulozne bolesnike i nakraju u zatvor za obične kriminalce. 
Danas je u njemu smještena srednja škola, arhiv zamka i turistički ured.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Ayuntamiento de Cuellar'' (službene stranice)
Kujata

**Kujata** je subarktičko poljoprivredno područje dužine od oko 100 kilometara koje se nalazi između gradova Narsaq i Qaqortoq u južnom dijelu Grenlanda, Danska. Razvoj poljoprivrede odvijao se u dva različita perioda i kulture: 
* dolazak lovaca-farmera s Islanda u desetom stoljeću, 
* stvaranje eskimskih (inuitskih) lovačkih i poljoprivrednih zajednica u kasnom osamnaestom stoljeću.

Usprkos njihovim razlikama, ove dvije kulture su stvorile kulturno područje koje se temeljilo na poljoprivredi, ispaši stoke i izlovu morskih sisavaca. Kujata područje predstavlja prvi primjer uvođenja poljoprivrede na Arktiku i prva nordijska naselja izvan Evrope.

Istorija Kujate počela je naseljavanjem Vikinga na Grenlandu oko 985. godine kada su osnovali „Istočno naselje”, prvu od tri velike kolonije na Grenlandu, a koja se rasprostirala na području današnje grenlandske općine Kujalleq. Posljednji pismeni zapis iz tog vremena je zapis o vjenčanju u crkvi iz 1408. god.  Krajem 19. stoljeća otkrivene su ruševine oko 500 farmi i 16 crkava u nekoliko naselja. Jedno vrijeme na Kujati je boravilo oko  4.000 ljudi.

## Svjetska baština
Pet područja Kujate, koji se odlikuju arheološkim nalazištima starih poljoprivrednih zemljišta i uzgoja ovaca starih preko 1000 godina, upisano je 2017. godine na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine: 
* Qassiarsuk je smješten u fjordu Tunulliarfik. Ova plodna dolina uz more je bilo naselje koje je osnovao Erik Crveni. Tu se nalaze ostaci nekoliko zgrada (kuće, štale i crkva - najstarija u Americi). Današnje selo na ovom mjestu je osnovano kao prva moderna farma ovaca 1924. god. Qassiarsuk je 2010. imao 89 stanovnika.
* Igaliku je bilo sjedište biskupije na Grenlandu (naselje Garðar), kao i lokaciju prve moderne eskimske farme na Grenlandu
* Sissarluttoq
* Tasikuluulik (Vatnahverfi) je područje prvih nordijskih doseljenika za koje arheolozi smatraju da su imali najbolje pašnjake u koloniji. Rasprostiralo se na oko 500&nbsp;km² od Labradorskog mora preko 60&nbsp;km istočno do ledenjaka Jespersens. Sadrži najduži ruralni put Grenlanda, koji povezuje više eskimskih farmi ovaca.
* Qaqortukulooq (Hvalsey) Sadrži 11 nordijskih i 2 mjesta Thule, uključujući najbolje očuvane nordijske ruševine na Grenlandu i mjesto posljednjeg zabilježenog spominjanja Evropljana na Grenlandu.
## Izvori
San Juan del Sur

**San Juan del Sur** je općina i lučki grad od 15,997 na jugu Nikaragve u Departmanu Rivas.

## Geografija
San Juan se nalazi u malom pacifičkom zaljevu, na prevlaci između Jezera Nikaragva i Pacifika, udaljen 27 km jugoistočno od administrativnog centra Rivasa.

## Historija
U tom se zaljevu iskrcao Gil González Dávila 1523. i krenuo u ekspediciju po Nikaragvi.

Naselje je nastalo u 16. vijeku uz luku, Španjolci su ga tako nazvali da bi ga razlikovali od luke San Juan del Norte na Atlantiku.

Mjesto sa malenom ribarskom lukom je 1830. nazvano *Puerto de la Independencia*, od 1840. luka je dobila pravo na uvoz i izvoz, pod novim imenom: *San Juan de la Concordia*.

Od 1851. iz njegove luke se počela izvoziti kava, indigo i kakao. iste te godine mjesto je dobilo status grada a luka je nazvana *Puerto Mayor*.

U periodu 1851.-1869. za vrijeme Kalifornijske zlatne groznice iz njegove luke krenulo je preko 84,000 putnika na plovidbu za Kaliforniju i oko 75,000 na putu za istok Sjedinjenih Američkih Država. Tad su podignuti prvi hoteli i restorani.

San Juan del Sur bio je mjesto u kom je 1856. rođena *Nikaragvanska [[ratna mornarica]]*, nabavom prvog broda škune *Granada*, iste te godine odvila se ispred zaljeva prva pomorska bitka sa kostarikanskim brikom *Once de Abril*.

Danas je San Juan del Sur jedna od najpoznatijih turističkih destinacija u zemlji.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municipio de San Juan del Sur''
San Juan del Norte

**San Juan del Norte** (znan i kao **San Juan de Nicaragua** i **Greytown**) je općina i lučki grad od 2,634 na jugu Nikaragve u Departmanu Rio San Juan.

## Geografija
San Juan se nalazi na ušću Rijeke San Juan u Karipsko more, pored granice sa Kostarikom, udaljen 485 km od glavnog grada Managve.

## Historija
San Juan je od 1538. u španjolskim rukama, a ime je dobio po jednom od ekspedicije koja je istraživala tok rijeke 
San Juan.

Za španjolske vladavine San Juan se izrastao u respektabilno trgovište, što mu je omogućilo da  1796. postane porto franco, sa istim privilegijama koje su u to vrijeme imale luke Omoa u Hondurasu i Santo Tomás de Castilla u Gvatemali.

Espanzija luke nije dugo potrajala jer su Miskiti sa Obale komaraca blokirali ušće rijeke San Juan, i tako blokirali luku. 
Kad se 1839. počelo raspravljati o ideji da se rijeka San Juan iskoristi za gradnju budećeg kanala do Pacifika, kralj Miskita, darovao je 
Velikoj Britaniji pravo na eksploataciju šuma na teritoriju općine, što je Britance dovelo u povoljan položaj da izgrade kanal.
On je ionako bio naklonjen Britancima, koji su mu pomagali da se odupre Španjolcima, pa je ime mjesta promjenio u **Greytown** u čast britanskog guvernera Jamajke Charlesa Graya.

I pored tog je Velika Britanija u januaru 1848. zauzela San Juan (odnosno Greytown), koji je pod njenom vladavinom zaista postao 
porto franco, grad sa nekoliko konzulata.

Nakon incidenta u kojem je američki brod Routh, kojim je putovao američki ministar Slon Bolrand, nehotice izazvao pogibiju jednog domoroca, nastao 
je kaos, kad je Bolrand odbio da se kapetan uhapsi. Razjareni domoroci ranili su ministra, zbog čeg je američka vlada zatražila visoku odštetu i 
to za 24 sata kao ultimatum.
 
Kako na ultimatum nije odgovoreno 13. jula 1854. fregata Cyane američke mornarice bombardirala je grad i 
razorila 80 kuća.

Luka se oporavila za vrijeme Kalifornijske zlatne groznice, jer su se tu putnici sa parobroda prekrcavali u manje brodiće i rijekom San Juan plovili do i preko Jezera Nikaragva, a nakon tog pješačili do luke San Juan del Sur na Pacifiku odakle su parobrodima nastavljali put za Kaliforniju

San Juan pretrpio je još jedno razaranje za  građanskog rata 1983., kad je većina stanovnika pobjegla u Kostariku, a dio u Managvu, Granadu i Bluefields. 
Obnova grada započela je 1990., tad se u grad vratilo nešto porodica.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Municipio de San Juan del Norte''
Gil González Dávila

**Gil González Dávila** (Ávila, oko 1480. - Ávila, 21. april 1526.) bio je španjolski istraživač i konkvistador, koji je između 1519.-1523. istražio 
pacifičke obale Kostarike i Nikaragve.

## Biografija

Gonzáleza je pod svoju zaštitu uzeo i odgojio utjecajni biskup Burgosa Juan Rodríguez de Fonseca, što mu je omogućilo dobro obrazovanje i položaj, pa je 1511. dobio mjesto rizničara Hispaniole i odlazak u Ameriku.

Kako je bio ambiciozan i on je zaželio da osvoji i zagospodari neistraženim krajevima *Tierra Firme*. Zbog tog je otputovao u Španjolsku i uz pomoć svog mecene dobio dozvolu od samog kralja da može poduzeti vlastitu ekspediciju.

Na svoju nesreću González se sukobio sa tiranskim guvernerom Paname Pedrom De Ávilom, koji je odgodio njegovu ekspediciju za tri godine.

González je 1522. isplovio sa brodovima nedavno pogubljenog Vasca Núñeza de Balboe i stigao do Kostarike. Kako ondje nije pronašao ništa što bi omogućilo da se brzo obogati, ipak je načuo od zarobljenih indijanaca da postoji bogatija zemlja na sjeveru.
Zbog tog je napustio svoje brodove, i nastavio je pješice do prevlake između Pacifika i Jezera Nikaragva (današnji Departman Rivas) gdje je upoznao indijanskog caciqu - *Nicaraua* (Nikaragvu), po kom je nazvao čitav taj kraj **Nikaragva**. Njegova posada nije imala puno vremena da iskoristi svoju novu koloniju, jer ih je 17. aprila 1522. napao rivalski cacique Diriangen, pa su se morali povući.

Nakon povratka u Ciudad Panamu González je guverneru prenio svoja otkrića i uspjehe, od Jezera Nikaragva, do velike teritorije koju je zauzeo za kralja, i to kako je pokrstio oko 32,000 indijanaca i dokopao se njihova zlata. Zauzvrat je zatražio da mu se prizna pravo da on vlada tim novotkrivenim teritorijem, jer je to napravio po nalogu kralja, što je Pedro De Ávila glatko odbio. 
Nakon natezanja oko prava na jurisdikciju, što je bila uobičajena pojava među konkvistadorima, sukob je završio tako da je De Ávila to dao Franciscu Hernándezu de Córdobi. González je uspio pobjeći iz Paname sa nešto zlata koje je ugrabio u Nikaragvi u Santo Domingo. Tu je slijedećih nekoliko godina, planirao kako da ostvari svoje pravo.

González je sa svojim pristalicama 1525. porazio odred Hernándezovih vojnika, što je potaknulo Hernándeza da se pobuni protiv De Ávile. Tad je počela trostruka borba za Nikaragvu koja je završila 1526. Hernándezovim pogubljenjem i time da je De Ávila otišao u Nikaragvu i preuzeo položaj guvernera.

González se vratio u Ciudad Panamu 1532., godinu dana nakon smrti svog rivala De Ávile. Nastavio se boriti za svoja prava i sklopio savez sa Hernánom Cortésom, koji mu je usprkos tome što je proglašen krivim za ubistvo njegova pomoćnika Cristóbala de Olida, omogućio da otplovi u 
Španjolsku, gdje je proveo ostatak života kao bogat i ugledan i građanin.

## Reference

## Vanjske veze

* ''González Dávila, Gil (1490-1550)''
Magas

Riječ **Magas** može imati više značenja:

## Naseljena mjesta
* Magas (Kraljevina Alanija), glavni grad Kraljevine Alanije;
* Magas (Ingušetija), glavni grad Ingušetije;
* Magaš, naselje blizu Bojnika u Srbiji;
* Magas, naselje u mehrestanskom okrugu u Iranu;
* Magās, naselje blizu Semnana u Iranu; 
* Magasa, Brescia, naselje kod Brescie u Italiji;
* Magas Arriba, naselje na južnoj obali Portorika;

## Osobe
* Magas od Kirene, vladar Kirene;
* Magas od Egipta, egipatski princ; 
* Magas Makedonski (Mάγας), makedonski plemić iz 4. v. pne.;
* Ljubomir Magaš, kriminalac;
* István Magas, vaterpolista;
* Emir Magas, vođa Ingušetskog džemata;
Aasivissuit – Nipisat

**Aasivissuit – Nipisat** je kulturno područje sa sedam ključnih lokaliteta, od Nipisata na zapadu do Aasivissuita, u blizini ledene kape na istoku, unutar arktičkog kruga u središnjem dijelu Zapadnog Grenlanda, Danska. To je kulturni krajolik čiji arheološki ostaci svjedoče o 4.200 godina ljudske istorije, iz paleo-eskimskih i eskimskih kultura, o bogatoj i dobro očuvanoj materijalnoj i nematerijalnoj kulturnoj baštini vezanoj za klimu, plovidbu i medicinu, o |lovu na kopnene i morske životinje i sezonskim migracijama.

Područje je bilo povremeno nastanjeno počevši oko 2000. godine p.n.e., dolaskom kulture Saqqaq na obalu. Radiokarbonski datumi na ostrvu Nipisat sugeriraju da su ljudi Saqqaq kulture ostali u ovom području do najmanje 700. godine p.n.e, što je duže nego bilo gdje na drugom mjestu na Grenlandu. Ubrzo nakon toga, naslijedili su je nosioci kulture Dorset, koja se proširila dublje u unutrašnjost.

## Svjetska baština
Kulturno područje sadrži 7 arheoloških nalazišta i jedno savremeno naselje, koji svjedoće o različitim aspektima hronološke istorije područja i pokazuju raznolikost kultura (Saqqaq, Dorset i Thula) na Grenlandu koje su se pojavile tokom vremena. Godine 2017. upisani su na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine: 
* Aasivissuit je smješten na istoku, sa nalazima koji datiraju iz 1250. godine, i potvrđuju postojanje naselja kulture Thule tokom 15. do 19. stoljeća. Tu se nalaze ostaci 22 šatorska mjesta, kamenih skrovišta za skladištenje mesa i primitivnih grobnica.
* Itinnerup Tupersuai je tipičan primjer inuitskog ljetnog naselja iz 18. i 19. stoljeća. Predstavljalo je vjerovatno međustanicu prilikom seobe s obale u unutrašnjost tokom sezone lova na karibue.
* Saqqarliit Saqqarliit sadrži ruševine kapele i temelje mnogih drugih kolonijalnih građevina, pored kršćanskih i pretkršćanskih groblja. Napušten je 1961. 
* Sarfannguit je jedino naseljeno naselje na listi svjetske baštine. Sa populacijom od 96 stanovnika 2020. godine, grad je osnovan 1843. godine i sadrži nekoliko originalnih zgrada iz kolonijalnog doba
* Arajutsisut je bilo veliko zimsko naselje koje je koristio narod Thule. U njemu su ruševine pet zajedničkih kuća tipičnih za 17. i 18. vijek. Ove kuće su obično bile dugačke 8-10 m i široke 4-5 m i primale su do 30 osoba. Svaka porodica bi stanovala u dijelu kuće od 1-2 metra, odvojena od ostalih porodica skrivenim pregradama. Na ovom lokalitetu se nalaze i četiri manje, pravougaone zimnice i jedna okrugla kuća iz ranog perioda Thule.
* Innap Nuua je zimsko naselje iz perioda Thule. Sadrži tri velike, dobro očuvane zajedničke kuće (jedna je duga 25 metara) i nekoliko različitih objekata, grobova i dokaza o velikom ribolovu i lovu iz vremena Thule.
* Nipisat ostrvo sadrži izuzetno dobro očuvane artefakte iz kulture Saqqaq, koja je postojala na Grenlandu između 2500. i 800. godine p.n.e.
## Izvori
Granično utvrđenje Elvas

**Granični grad Elvas i njegova utvrđenja** nalazi se u distriktu Portalegre in Alentejo, u istočnom centralnom dijelu Portugala. Smješten je oko 200 &nbsp;km. istočno od Lisabona i 8 &nbsp;km. zapadno od španske tvrđave Badajoz, na pruzi Madrid - Lisabon. Nekada je bio episkopski centar i pogranična tvrđava. Prema podacima iz 2011. god. grad je imao 16.640 stanovnika

## Svjetska baština
Lokalitet je najvećim dijelom utvrđen od 17. do 19. veka, i predstavlja najveći sistem suhih jaraka sa bedemima na svijetu. Gradnja utvrđenja je počela kada je Portugal povratio nezavisnost 1640, prema projektu nizozemskog jezuite Cosmander. Predstavlja najbolje sačuvani primjer nizozemske škole utvrđenja bilo gde. Lokalitet sadrži akvadukt Amoreira dužine 7 &nbsp;km, izgrađen krajem 16-og i početkom 17-og vijeka da bi se obezbijedila opskrba vodom u slučaju dugotrajnih opsada.

Unutar svojih zidina, grad sadrži kasarne i druge vojne zgrade, kao i crkve i manastire. 

Dana 30. juna 2012. godine lokalitet je uvršten na UNESCO-ov popis svjetske baštine.
## Izvori
Palača u Mafri

**Kraljevska rezidencija Marfa** nalazi se 30 &nbsp;km sjeverozapadno od Lisabona, Portugal. Izgradio ju je kralj João V od Portugala  počevši od 1711., a završena je 1755 godine po njegovom shvatanju koncepcije monarhije i države.

U ovoj impozantnoj četvorougaonoj građevini nalaze se kraljeva i kraljičina palata, kraljevska kapela u obliku rimske barokne bazilike, franjevački samostan i biblioteka koja sadrži 36.000 svezaka.

## Svjetska baština
Kompleks se  sastoji od Cerco vrta geometrijskog rasporeda i kraljevog lovnog parka (Tapada) što je sve zajedno ilustracija moći portugalskog kraljevstva. Žoao V je usvojio rimske i italijanske barokne arhitektonske i umjetničke modele i naručio umjetnička djela koja Mafru čine izuzetnim primjerom italijanskog baroka. 

Ovaj ogromni kompleks, većim dijelom izgrađen od lokalnog *lioz* krečnjaka, s površinom od skoro 40.000 m² jedna je od najvećih kraljevskih palača. Pročelje je dugo 220 metara, a cijeli kompleks obuhvata 37.790 &nbsp;m² s oko 1.200 soba, više od 4.700 vrata i prozora, te 156 stepeništa.

Projektovao ju je njemački arhitekt Johann Friedrich Ludwig kao simetričan kompleks u kojem sredinju osu zauzima bazilika i nastavlja se po dužini kroz glavnu fasadu (dugu 220 m) do dva tornja s gomoljastom kupolom. Zgrade samostana nalaze se iza glavne fasade, a u njima se nalazi i velika biblioteka s oko 30.000 rijetkih knjiga. Bazilika je ukrašena s nekoliko italijanskih kipova i uključuje šest orgulja i dva kariljona od 98 zvona u tornjevima bazilike.
### Palača
Prostrani kraljevski apartmani smješteni su na drugom spratu, kraljevi na kraju palače, a kraljičini udaljeni 200 m na drugom kraju. Lovačka trofejna soba (*Sala dos Troféus*) ukrašena je brojnim lobanjama jelena, namještaj je izrađen od rogova i prekriven jelenjom kožom, a čak su i svijećnjaci napravljeni od jelenjih rogova. Galerija Benedikta (*Sala da Benção*) graniči s gornjim nivoom bazilike. Kraljevska porodica mogla je ovdje prisustvovati molitvi, sjedeći kraj prozora koji se otvarao u baziliku.

Godine 2019. rezidencija je uvrštena na UNESCO-ov popis svjetske baštine.

## Fotogalerija

Mafra-Klosterpalast-22-Westseite-2011-gje.jpg
Mafra-Klosterpalast-30-Kreuzgang-2011-gje.jpg
Mafra-Klosterpalast-62-Kirche-Mittelschiff-2011-gje.jpg
Mafra-Klosterpalast-64-Monstranzen und Heilige-2011-gje.jpg
Mafra-Klosterpalast-68-Apotheke-2011-gje.jpg
Mafra-Klosterpalast-82-Spiel-2011-gje.jpg
Mafra-Klosterpalast-90-Sitzgruppe aus Geweihen-2011-gje.jpg
Mafra-Klosterpalast-Bibliothek-08-2011-gje.jpg


## Izvori
Nemrut Dağ

**Nemrut Dağ** je planina u planinskom lancu Taurus na jugoistoku Turske. Poznata je po brojnim velikim statuama oko kraljevske grobnice iz 1. vijeka p.n.e, podignutim na vrhu.. Neki od kamenih blokova teški su oko 9 tona.

Zajedno sa mauzelojem predstavljaju jedan od najambicioznijih građevina helenističkog perioda koji je podigao Antioha I (69–34. p.n.e.), vladar Komagena, kraljevine osnovane sjeverno od Sirije i rijeke Eufrata nakon raspada carstva Aleksandra Velikog. Karakteristike mauzoleja i loza sahranjenih kraljeva, pripadaju dvostrukoj, grčkoj i perzijskoj kulturi.

### Arheologija
Njemački inženjer Karl Sester, prilikom projektovanja saobraćajnica za Osmanlijsko Carstvo, otkrio je lokalitet je 1881. godine. Arheolog Theresa Goell je iskopavanja na lokalitetu počela 1954. god. Ni njena ni kasnija iskopavanja nisu uspjela otkriti Antiohovu grobnicu jer se vjeruje da je ovo mjesto njegovog sahranjivanja. 

## Svjetska baština
Nemrut Dağ zauzima površinu prečnika 145&nbsp;m, sa tri strane okruženu terasama. Sa istočne i zapadne terase su dva odvojena reda. Pet divovskih sjedećih kipova od krečnjaka, identificiranih po svojim natpisima kao božanstava, okrenuto je prema van od tumula na gornjem nivou istočne i zapadne terase. Na krajevima su okružene statuama životinja čuvara – lava i orla.

Kipovi su bili u sjedećem položaju, a njihova imena su bila uklesana u njihova postolja. Glave su im naposljetku odvojene od tijela, najvjerojatnije tokom kršćanskog ikonoklazma, i danas leže razbacane po cijelom lokalitetu. Uništenje kipova ubrzava i činjenica da svake godine provedu pola godine zatrpane snijegom. 

Glave kipova su otpale na donji nivo, i nikad nisu vraćene u prvobitno stanje. Na donjem dijelu su dva reda stela od pješčenjaka, postavljenih na postolje sa oltarom ispred svake stele. U jednom redu nalaze se reljefni kipovi Antiohovih perzijskih predaka po ocu, a u drugom njegovih makedonskih predaka po majci. 

Nemrut Dağ je 1987. godine uvršten na listu UNESCO-ove svjetske baštine.
## Izvori
Estelí (departman)

**Departman Estelí** (španjolski: *Departamento de Estelí*) je jedan od 15 departmana i dvije autonomne regije na koji je Nikaragva 
podjeljena.

## Karakteristike

Estelí se nalazi na brdovitom sjeverozapadu zemlje, kraju poznatom po duhanu.
Sa sjevera graniči sa Departmanom Madriz, sa zapada sa Departmanom Chinandega, sa istoka sa Departmanom Jinotega i sa juga sa departmanima León i Matagalpa.

Departman ima površinu od 2,230 km², na kojoj je 2021. živilo 230,953 stanovnika.

## Administrativna podjela
Departman je podjeljen na 6 općina (španjolski: *municipalities*), to su; Estelí, Pueblo Nuevo, Condega, San Juan de Limay, La Trinidad i San Nicolás.

Administrativni centar departmana je grad Estelí koji ima 110,329 stanovnika.

## Historija

Departman Estelí je osnovan 1891. istovremeno kad je i njegova prijestolnica Esteli dobila status grada.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Departamento de Estelí''
Estelí

**Esteli** službeno *Villa de San Antonio de Pavia de Estelí* je općina od 130,380 i grad od 110,329 stanovnika. na sjeverozapadu Nikaragve u Departmanu Esteli u kom je administrativni centar.

## Geografija
Esteli se prostire u dolini Rijeke Esteli na nadmorskoj visini od 815 metara, na trasi Panameričkog autoputa, udaljen 150 km sjeverno od glavnog grada Manague

Poznat je kao prijestolnica Duhanske industrije i po megalitskim skulpturama iz pretkolumbovskog doba.

O duhanu zavisi 65 % privrede Estelía, u gradu postoji oko 60 manufaktura u kojima radi 30,000 ljudi i proizvodi cigare.
## Historija

Esteli su osnovali španjolski kolonisti u junu 1685. pod imenom *Villa de San Antonio de los Esterillos*, to naselje zvano i *Villa Vieja* kasnije je 
prezvano u *Villa de San Antonio de Estelí*, nakon preseljenja na današnju lokaciju.
Mjesto je dobilo status grada - 1891. iste godine kad je i osnovan Departman Estelí. Status je izgubio 1897. zbog sudjelovanja u ustanku protiv vlade generala José Santosa Zelaye, status mu je 
službeno vraćen 1900.

Poprilično je stradao za vrijeme borbi između Sandinista i vladinih snaga (1978.-1979.)

U posljednjih 15 godina, Estelí je nakon Manague - grad koji je najviše narastao.

## Privreda
Današnji Esteli je trgovački centar stočarsko- ratarskog kraja, koji pored duhanske industrije ima i štavionice, 
pilane i firme koje proizvode šešire.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcadia de Esteli''
Esteli (rijeka)

**Esteli** (španjolski: *Río Esteli* je rijeka na sjeverozapadu Nikaragve, desna pritoka Rijeke Coco duga 93 km.

## Hidrologija

Rijeka izvire u *[[Rezervat prirode|Rezervatu prirode]] Tisey-Estanzuela* u planinama Centralnih kordiljera na nadmorskoj visini od 1,500 metara. 
Nedaleko od izvora ima vodopad *Estanzuela*, zatim protiče kroz grad Esteli. Na svom toku prema jugu do ušća, jako meandrira i prima pritoke Sirenu, Tular, Pire i Pueblo Nuevo.
Ušće ima kod sela Lirios u Departmanu Madriz.

Porječje rijeke površine 1,326 km², prostire se po departmanima Esteli i Madriz.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Esteli River'' (na portalu Mapcarta)
Anastasio Somoza García

**Anastasio Somoza García** znan po nadimku *Tacho* (San Marcos, 1. februar 1896. -Ancón, 29. septembar 1956.)  bio je general i političar koji je kao diktator vladao Nikaragvom 20 godina.

## Biografija
Kao sin bogatog plantažera kave, Somoza se školovao u Nikaragvi i Sjedinjenim Američkim Državama. Ženidbom sa Salvadorom Debayle 
iz utjecajne nikaragvanske porodice osigurao si je sigurnu političku karijeru. 
Brzo se probio u političkoj hijerarhiji, jer je 1933. postao je komandant nikaragvanske vojske (Guardia Nacional). Sa vojskom iza sebe, tri godine kasnije svrgnuo je 
tek izabranog predsjednika, svog ujaka Juana Bautistu Sacasu, i sam sebe proglasio predsjednikom, i preuzeo dužnost 1. januara 1937. 
Iako službeno nije bio predsjednik vladao je zemljom od 1947. do 1950. Pozicija vrhovnog komandanta osigurala mu je kontinuiranu, čvrstu vladavinu u naredne dvije dekade 
sve dok nije umro.
 
Kao političar bio je skloniji korupciji i podmićivanju nego gruboj sili, na taj način je stvorio porodičnu dinastiju koja je nastavila vladati 
zemljom, i nakon njegove smrti. Na mjestu predsjednika nasljedio ga je stariji sin Luis Somoza Debayle (1956.-63.), a njegov mlađi sin Anastasio Somoza Debayle, 
isprva je bio komandant Guardije Nacional, a nakon tog je vladao kao predsjednik u dva mandat]]a (1967.-72. i 1974.-79.).

Somoza se za svoje vladavine angažirao na unapređenju ratarstva, stočarstva i rudarstva i kao mecena javnih radova, kako bi Nikaragvu 
učinio manje zavisnom o izvozu banana. 
Istovremeno se jako obogatio kao jedan od najvećih veleposjednika i vlasnik brojnih firmi, pa je protjerao većinu svojih političkih protivnika. 
Sebe je zamišljao kao paternalističkog vođu zaduženog da se brine za svoj potišteni narod.

Pobjedio je na izborima 1950., ali ga je 21. septembra 1956. iz pištolja ustrijelio mladi atentator, umro je nekoliko dana kasnije u američkoj vojnoj bolnici.

Ni danas nije potpuno jasno dali je on lično naredio da se  otme i ubije Augusto Sandino.

## Izvori

## Vanjske veze

*''Anastasio Somoza president of Nicaragua'' (na portalu Encyclopaedia Britannica)
Madriz (departman)

**Departman Madriz** (španjolski: *Departamento de Madriz*) je jedan od 15 departmana i dvije autonomne regije na koji je Nikaragva podjeljena.

## Karakteristike

Madriz se nalazi na brdovitom sjeverozapadu zemlje, kraju poznatom po dva arheološka nalazišta sa petroglifima iz 
predkolumbovskih vremena.

Sa sjevera graniči sa Departmanom Nueva Segovia, sa juga sa departmanima Estelí i 
Chinandega, sa istoka sa Departmanom Jinotega i sa zapada sa Republikom Honduras.

Departman ima površinu od 1,708 km², na kojoj je 2021. živilo 176,920 stanovnika.

## Administrativna podjela
Departman je podjeljen na 9 općina (španjolski: *municipalities*), to su; Somoto, San Lucas, Las Sabanas, San José de Cusmapa, Yalagüina, Palacagüina, Telpaneca, San Juan Del Rio Coco i Totogalpa.

Administrativni centar departmana je grad Somoto koji ima 21,117 stanovnika.

## Historija

Departman Madriz je osnovan 1936. od dijela dotadašnjeg Departmana Nueva Segovia.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Madriz''
Somoto

**Somoto** službeno *Villa de Santiago de los Caballeros de Somoto Grande* je općina od 40,074 i grad od 21,117 stanovnika. na sjeverozapadu Nikaragve u Departmanu Madriz u kom je administrativni centar.

## Geografija
Somoto se prostire u dolini Centralnih Kordiljera na nadmorskoj visini od 711 metara, na trasi Panameričkog autoputa, udaljen 216 km sjeverno od glavnog grada Manague.

## Historija
Njegovo orginalno ime na nahuatlanskom bilo je *Tepecxomonth* što je značilo *Dolina gusaka* (ili Brdo gusaka).

Status ville (gradića) dobio je 1867., a status grada - 1895. Od 1936. kad je osnovan Departman Madriz je administrativni centar.

Današnji Somoto je trgovački centar stočarsko- ratarskog kraja.
## Izvori

## Vanjske veze

* ''El municipio de Somoto''
San Marcos (Nikaragva)

**San Marcos** je općina od 33,147 i grad od 21,781 stanovnika na jugu Nikaragve u Departmanu Carazo.

## Geografija
San Marcos se nalazi udaljen 45 km od glavnog grada Managve.

## Historija
Kao pretežno indijansko naselje tek je 1820. dobio status sela, nakon tog je 1905. dobio status ville (gradića), a 1916. i status grada.

Privreda se bazira na poljoprivredi, koja na velikim plantažama uzgaja kavu, žitarice, povrće i agrume.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municipio de San Marcos''
Anastasio Somoza Debayle

**Anastasio Somoza Debayle** znan po nadimku *Tachito* (León, 5. januar 1925. - Asunción, 17. septembar 1980.)  bio je nakon oca i brata Luisa Somoze treći pripadnik porodične dinastije Somaza, koji je kao predsjednik vladao Nikaragvom u dva mandata (1967.-72. i 1974.-79.).

Kao general i komandant nikaragvanske vojske (Guardia Nacional) de facto je vladao zemljom i u periodu 1972.-74. kad je zemljom de jure vladala Vojna hunta.

## Biografija

Anastasio je nakon diplome na američkoj Vojnoj akademiji West Point, brzo napredovao u nikaragvanskoj vojnoj hijerarhiji, za vrijeme očevog (1933.-56.) i bratovog (1956.-63.) mandata. 
Kao komandant Nacionalne garde pomagao je Sjedinjenim Američkim Državama kod Invazije u Zaljevu svinja na Kubi i za intervencije u Dominikanskoj Republici 1965. godine. 

Kako je zakonski bio onemogućen da se kandidira za predsjednika, direktno nakon brata, u tom periodu 1963.-67.) Nikaragvom su vladale njegove marionete. 
Za svog prvog predsjedničkog mandata, Anastasio se angažirao na poboljšanju zdravstva i obrazovanja i na modernizaciji poljoprivrede i industrije, pa je i uspio povećati skromni BDP za 8 %.

Ostavku je podnio 1972., ali se nakon razarnog potresa 1972. ponovno kandidirao na izborima 1974. Prije tog je ukinuo ustavnu zabranu na uzastopne mandate i zabranio svim ostalim partijama osim dviju velikih (Liberalnoj i Konzervativnoj) sudjelovanje na izborima. Zbog tog je veći dio njegovog drugog mandata protekao u Izvanrednom stanju, jer je svojom politikom čvrste ruke izazvao revolt Sandinista, koje je pomagala Kuba.  

Anastasijeva administracija nastavila je raditi na agrarnoj reformi i poboljšanju života seljaka, pokušala je i ekonomski unaprijediti zemlju, ali nije uspjela rješiti problem velike socijalne nejednakosti i obnoviti Managvu, koja je još uvijek bila ruševina pet godina nakon potresa 1972. 

Pokopale su ga informacije da on i njegova porodica ima (ili kontrolira) 50 % sve zemlje u Nikaragvi, kao i to da je zgrnuo veliko bogatstvo.
Zbog tog se do 1977. rasplamsala sandinistička gerila, dok je s druge strane njihov protivnik  Nacionalna garda optužena za masovne torture, silovanja i ubistva. U tom sukobu je poginulo oko 50,000 ljudi. 

I on je poput oca i brata kao vatreni antikomunist, uživao podršku 
američke vlade. Međutim kad je na vlast došao Jimmy Carter ona je prestala (zbog tog je Anastasio za svoj pad direktno okrivio Cartera) iako su tad i konzervativci, a ne samo sandinisti tražili da podnese ostavku. Pod tim pritiskom je i podnio 17. jula 1979. i pobjegao pred Sandinistima u Miami, nakon tog na Bahame i nakraju u Paragvaj, gdje je ubijen u atentatu u septembru 1980.

## Izvori

## Vanjske veze

*''Anastasio Somoza Debayle president of Nicaragua'' (na portalu Encyclopaedia Britannica)
Nueva Segovia (departman)

**Departman Nueva Segovia** (španjolski: *Departamento de Nueva Segovia*) je jedan od 15 departmana i dvije autonomne regije na koji je Nikaragva podjeljena.

## Karakteristike

Nueva Segovia se nalazi na planinskom sjeveru zemlje, ime je dobio po gradu Segoviji koji se nalazi sjeverozapadno od Madrida.

Departman sa sjevera i zapada graniči sa Republikom Honduras, sa istoka i juga sa Departmanom Jinotega, i sa juga sa Departmanom Madriz.

Departman ima površinu od 3,491 km², na kojoj je 2021. živilo 275,291 stanovnika.

## Administrativna podjela
Departman je podjeljen na 12 općina (španjolski: *municipalities*), to su; Ciudad Antigua, Dipilto, El Jícaro, Jalapa, Macuelizo, Murra, Ocotal, Quilalí, San Fernando, Santa María, Wiwillí De Nueva Segovia i Mozonte.

Administrativni centar departmana je grad Ocotal koji ima 47,988 stanovnika.

## Historija
Španjolski kolonisti počeli su pristizati u taj kraj tokom 16. vijeka, ali su se zbog otpora indijanaca i provala gusara često napuštali svoja naselja i selili se prema zapadu.

Departman je osnovan 1858. u to vrijeme pokrivao je čitav sjever zemlje.
Godine 1891. od njega se odvojio Departman Esteli, a nakon toga 1936. i Departman Madriz.

## Izvori

## Vanjske veze

* Segovia/ ''Nueva Segovia''
Ocotal

**Ocotal** je općina od 49,296 i grad od 47,988 stanovnika. na sjeveru Nikaragve u Departmanu Nueva Segovia u kom je administrativni centar.

## Geografija
Ocotal se prostire duž potoka Dipilto (pritoka Rijeke Coco) na nadmorskoj visini od 611 metara, udaljen 226 km sjeverno od glavnog grada Manague.
U Nikaragvi je poznat kao *Grad [[Bor (biljka)|borova]]*.

Zapadno od grada nalazi se vrlo prometni granični prelaz *Las Manos*, prema Hondurasu.

## Historija

Prvo naselje španjolskih kolonista *Nueva Segovia* osnovao je kapetan Diego de Castañeda na ušću rijeke Jícaro u Rijeku Coco 1543. Od njega su ostale samo ruševine danas poznate kao *Ciudad Vieja*. Njegovi stanovnici su se 1611. preselili blizu današnjeg grada Ciudad Antigua, ali je to naselje gusar Morgan gotovo potpuno razorio 1654.

Stanovnici su se ponovno preselili na teritorij današenjeg grada i 1780. službeno osnovali *Ocotal*, koji je dekretom 1847. postao općina.

Ocotal je bio mjesto u kom se u julu 1927. odvila bitka između gerilaca Augusta Sandina koji su napali kasarnu Američkih marinaca. Marincima je na kraju pomogla mornarička avijacija tako što je bombardirala grad. Pritom je poginulo oko 300 ljudi, među njima i civili, tako je Ocotal postao prvi grad u Latinskoj Americi kog su bombardirali Amerikanci.

Današnji Ocotal je administrativno-trgovački centar, čija industrija proizvodi namještaj, obuću i alkoholna pića.
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcadia Municipal de Ocotal''
Ciudad Antigua

**Ciudad Antigua** je općina i grad od 7,086 stanovnika na sjeveru Nikaragve u Departmanu Nueva Segovia.

## Geografija
Ciudad Antigua se nalazi udaljena 28.7 km od svog administrativnog centra Ocotala i 250 km od glavnog grada Manague.

## Historija

Ciudad Antigua je osnovana je 1543. kao treći grad u Nikaragvi, nakon Granade i Leóna.

Privreda se bazira na poljoprivredi, koja uzgaja kukuruz, grah i povrće.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Municipio de Ciudad Antigua''
Luis Somoza Debayle

**Luis Somoza Debayle** (León, 18. novembar 1922. - Managua, 13. april 1967.) bio je drugi član porodične dinastije Somaza, koji je kao predsjednik vladao Nikaragvom od 1956. do 1963. nakon što mu je otac Anastasio Somoza García ubijen u atentatu.

## Biografija

Luis je kao najstariji sin svog oca, školovan na vojnoj akademiji La Salle u New Yorku, tako da je sa 18 godina postao je kapetan Nikaragvanske nacionalne garde. Od 1950. je poslanik u parlamentu, a nakon tog i u senatu. 

Za svog predsjedničkog mandata bio je poznat po liberalno orijentiranoj administraciji. Za njegove vladavine kontrola opozicije nije bila toliko snažna i kruta. Pokušao je modernizirati zemlju pa je pokrenuo brojne ekonomske i [društvene [reforma|reforme. Ponovno je zabranio da se bivši predsjednici ponovno kandidiraju, kao i to da ih bliski rođaci nesmiju direktno nasljeđivati na toj funkciji.
Angažirao se na unapređenju domaće privrede i na gradnji boljih veza sa drugim centralnoameričkim državama.

Kad je 1963. podnio ostavku nastavio je vladati iz sjene, jer je odabrao tko će ga naslijediti, isprva je to bio René Schick Gutiérrez (1963.-66.) a nakon njega Lorenzo Guerrero Gutiérrez (1966-67.).

Formalno se povukao u senat, u kom je ostao do svoje smrti. 
Iako je naizgled imao relativno progresivne stavove, nikada nije dopustio da se pozicija njegove porodice i njen utjecaj na politiku Nikaragve dovede u pitanje.

## Izvori

## Vanjske veze

*''Anastasio Somoza Debayle president of Nicaragua'' (na portalu Encyclopaedia Britannica)
Carazo (departman)

**Departman Carazo** (španjolski: *Departamento de Carazo*) je jedan od 15 departmana i dvije autonomne regije na koji je Nikaragva podjeljena.

## Karakteristike

Carazo se nalazi na jugu zemlje, sa sjevera graniči sa Departmanom Masaya, sa jugozapada sa Pacifikom, sa istoka sa Granadom i Rivasom i sa zapada sa Departmanom Managua.

Departman ima površinu od 1,081 km², na kojoj je 2021. živilo 198,395 stanovnika.

## Administrativna podjela
Departman je podjeljen na 12 općina (španjolski: *municipalities*), to su; Diriamba, Dolores, Jinotepe, La Paz de Carazo, La Conquista, El Rosario, Santa Teresa i San Marcos.

Administrativni centar departmana je grad Jinotepe koji ima 40,101 stanovnika.

## Historija

Departman je osnovan 1891. i nazvan u čast predsjednika Evarista Caraza.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Departamento de Carazo''
Jinotepe

**Jinotepe** je općina od 54,885 i grad od 40,101 stanovnika. na jugu Nikaragve u Departmanu Carazo u kom je administrativni centar.

## Geografija
Jinotepe se prostire na nadmorskoj visini od 550 metara, udaljen 46 km južno od glavnog grada Manague.

Kako se nalazi na trasi Panameričkog autoputa i kraku Pacifičke željeznice dobro je povezan sa ostalim gradovima u zemlji.

## Historija
Domorodački stanovnici toga kraja bili su Chorotege, njihov cacique Diriangén, uspio je aprilu 1522. nanijeti prvi poraz španjolskim konkvistadorima na tlu Nikaragve.
Pored tog su Chorotege u nasljeđe ostavili i petroglife, megalite i puno toponima, iako je - Jinotepe iz nahuatlanskog i znači *[[Kukuruz]]no brdo*.

U vrijeme kad je Nikaragva bila španjolska kolonija Jinotepe je bio ruralno mjesto koje je proizvodilo kukuruz, pamuk, sol, perad, vosak i med.

Krajem 19. vijeka počela se uzgajati šećerna trska i kava Tad je osnovana i prva plantaža kave u Nikaragvi. Mjesto je počelo brzo rasti pa je 1882. dobilo i status grada. Kad je u aprilu 1891. osnovan Departman Carazo postao je njegov administrativni centar.

Jinotepe je 1979. bio poprište teških borbi između sandinističkih gerilaca i nikaragvanske vojske (Guardia Nacional).

Današnji Jinotepe je administrativno-trgovački centar, poznat po kavi, riži, šećernoj trski, sezamu, riži i stočarstvu.
## Izvori

## Vanjske veze

* ''El municipio de Jinotepe''
Chinandega (departman)

**Departman Chinandega** (španjolski: *Departamento de Chinandega*) je jedan od 15 departmana i dvije autonomne regije na koji je Nikaragva podjeljena.

## Karakteristike

Chinandega se nalazi na krajnjem sjeverozapadu zemlje, sa sjevera graniči sa Republikom Honduras, sa jugoistoka sa Pacifikom i sa istoka sa departmanima Nueva Segovia, Madriz, Estelí i León.

Departman ima površinu od 4,822 km², na kojoj je 2021. živilo 441,897 stanovnika.

Prostire se duž pacifičke obalne ravnice, od grada Leóna na istoku, do Zaljeva Fonseca na sjeverozapadu.
Chinandega ima tropsku savansku klimu, sušni period traje od novembra do aprila, a kišni od maja do oktobra. 

U Chinandegi se nalazi najviši vulkan u Nikaragvi - San Cristobal visok 1,745 m.

## Administrativna podjela
Departman je podjeljen na 13 općina (španjolski: *municipalities*), to su; Chinandega, Cinco Pinos, Corinto, El Realejo, El Viejo, Posoltega, Puerto Morazán, San Pedro de Potrero Grande, Santo Tomás del Nance, San Francisco del Norte, Somotillo i Villanueva.

Administrativni centar departmana je grad Chinandega koji ima 114,417 stanovnika.

## Historija

Departman je osnovan 1839. i nazvan *Chinandega* po nahuatlanskoj riječi - *chinantecal* koja znači *Mjesto okruženo trskom*.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Departamento de Chinandega''
Chinandega

**Chinandega** je općina od 137,170 i grad od 114,417 stanovnika. na zapadu Nikaragve u Departmanu Chinandega u kom je administrativni centar.

## Geografija
Chinandega se prostire po pacifičkoj obalnoj ravnici na nadmorskoj visini od 46 metara, udaljena 134 km zapadno od glavnog grada Manague. i 20&nbsp;km od luke Corinto

## Historija

Mjesto su osnovali Španjolski kolonisti u 16. vijeku i nazvali ga *Villa Chinandega*.
Ime Chinandega ima etimologiju iz nahuatlanske riječi - *chinantecal* koja znači *Mjesto okruženo trskom*.

Ono je toliko naraslo da je 1835. dobilo pravo da u januaru organizira sajam, nakon tog je martu 1836. dobilo status ville (gradića).
Tad mu je promjenjeno ime u *Villa Nuestra Señora Santa Ana*, po svetici zaštitnici. Nakon tog je 1839. dobilo status grada, a 1842 je proglašeno prijestolnicom kratkotrajne **Federacije Centralne Amerike** (Honduras, Salvador i Nikaragva). .

Snažni potresi 1885. i 1898. dobrano su oštetili grad.
Ponovno je razaran u vrijeme Američke okupacije Nikaragve, za dva građanska rata; -1912. i 1926.-1927., tad je zaradio ime - *grad mučenik*.

Velika poplava 1960. sa Pacifika porušila je sve mostove, pa je Chinandega neko vrijeme bila odsječena od svijeta.

Chinandega je između 1978. - 1979. bila poprište borbi između sandinističkih gerilaca i nikaragvanske vojske (Guardia Nacional), tad je centar grada pretrpio razaranja od bombardiranja vladine avijacije.

Uragan Mitch je 29. oktobra 1998. ozbiljno oštetio grad i pobio par hiljadu ljudi.

Potres magnitude 6° po Richteru u septembru 2016.sa epicentrom u tridesetak km udaljenom Puerto Morazánu ponovno je oštetio grad.

## Privreda i transport

Današnja Chinandega je trgovački i industrijski centar, koji prerađuje proizvode svoje agrarne okolice; pamuk, šećernu trsku, banane, kožu i drvo. Pored tog ima i tvornicu kozmetičkih proizvoda i pogone metaloprerađivačke industrije.

Grad se nalazi na trasi Pacifičke željeznice, jedan njen krak vodi do luke Corinto, autoputom je povezana sa Leónom i Managvom.
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcadia de Chinandega''
Corinto (Nikaragva)

**Corinto** je općina od 18,552 i lučki grad od 18,552 stanovnika. na zapadu Nikaragve u Departmanu Chinandega.

## Geografija

Corinto se nalazi na pacifičkom otoku povezan sa kopnom jedino mostom. Otok je odlična luka jer se nalazi u prostranom estuariju kog formiraju riječice; Estero Paso Caballos, Estero Esparta, Estero Amatia i Rio Posoltega.

Od svog administrativnog centra Chinandege udaljen je 15 km, od Leóna 33 i 152 km od glavnog grada Manague.

## Historija

Corinto je osnovan 1858., sa namjerom da zamjeni dotadašnju luku El Realejo, odabran je zbog svoje izvanredne lokacije. 
Vremenom je izrastao u najveću luku Nikaragve, iz koje se najviše izvozi i uvozi.

Pored luke koji je baza privrede, stanovnici se bave ribarstvom, trgovinom i nešto malo poljoprivredom.

U posljednje vrijeme razvija se i kao turistička destinacija- *Costa Azul*.

## Pobratimski gradovi
Corinto ima ugovore o bratimljenju sa slijedećim gradovima;
*  Köln, Njemačka
*  Bremen, Njemačka
*  Portland, Sjedinjene Američke Države
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municipio de Corinto''
Masaya (departman)

**Departman Masaya** (španjolski: *Departamento de Masaya*) je jedan od 15 departmana i dvije autonomne regije na koji je Nikaragva 
podjeljena.

## Karakteristike

Masaya se nalazi na jugozapadu zemlje, sa sjeverozapada graniči sa Departmanom Managua sa jugoistoka sa Departmanom Granada i sa jugozapada sa Departmanom Carazo.

Prostire se između jezera Managva i Nikaragva, udaljen svega dvadesetak km od glavnog grada Manague. 

Departman je svojom površinom od 611 km² najmanji, ali brojem stanovnika kojih ima 397,632 najnaseljeniji.

## Administrativna podjela
Departman je podjeljen na 9 općina (španjolski: *municipalities*), to su; Tisma, Nindirí, Masaya, Catarina, San Juan de Oriente, Niquinohomo, Nandasmo, Masatepe i La Concepción.

Administrativni centar departmana je grad Masaya koji ima 136,584 stanovnika.

## Historija

Departman je osnovan 1883. i nazvan je Masaya, a to je sintagma od nahuatlanskih riječi Mazalt i Yan, što znači *Mjesto jelena*. 

Departman Masaya je dio Nikaragve sa najvećom koncentracijom domorodačkog stanovništva a to su bili Chorotege koji su došli u taj kraj iz Meksika između 9-13. vijeka.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Departamento de Masaya''
Masaya

**Masaya** je općina od 188,990 i grad od 136,584 stanovnika. na jugu Nikaragve u Departmanu Masaya u kom je administrativni centar.

## Geografija
Masaya se nalazi u dolini između jezera Managva i Nikaragva.
Prostire se duž istočne obale istoimenog kraterskog jezera, udaljena 28 km jugoistočno od glavnog grada 
Manague.
Zapadno od grada nalazi se Vulkan Masaya i istoimeni nacionalni park.
## Historija
Masaya je postojala još za pretkolumbovskih vremena kao naselje domorodačkih Chorotega, koji su se doselili iz Meksika između 500 i 900.
Njeno ime - *Masaya* je sintagma od nahuatlanskih riječi Mazalt i Yan, što znači *Mjesto jelena*.

Masaya je kao važno raskršće puteva između Leóna i Granade, još za španjolskih kolonijalnih vremena izrasla u veliko trgovište.

Zbog tog je 1819. dobila status ville (gradića) i promjenila ime u *Villa de San Fernando de Masaya*, u čast kralja Fernanda VII.
Ubrzo nakon tog je 1839. dobila status grada, a od 1883. je i administrativni centar vlastitog departmana.

Za Masayu se vodila bitka 1856. godine, između invazionih snaga Williama Walkera i centralno američkih patriota, koji su ga branili i nakraju napustili.
Masaya je ponovno bila poprište krvavih borbi za građanska rata; -1912.

Bitke u samom gradu vodile su se i tokom 1978. - 1979., između sandinističkih gerilaca i nikaragvanske vojske (Guardia Nacional), tad je centar grada poprilično razoren.

## Privreda i transport

Masaya je trgovački i industrijski centar plodne poljoprivredne okolice.
Kvart Monimbó poznat je po, rukotvorinama i festivalima.

Cestama i željeznicom povezana je sa Managvom i ostalim gradovima.
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcadia de Masaya''
San Cristobal (vulkan)

**San Cristobal** (španjolski: *Volcán San Cristóbal* znan i kao *El Viejo*) je stratovulkan visok 1,745 metara u Nikaragvi, u
Departmanu Chinandega pored grada Chinandega.
## Karakteristike i historija
San Cristobal je najmlađi u kompleksu od pet vulkana, ima krater veličine 500 x 600 metara. Prva zabilježena erupcija datira iz 1528. godine, a češće su se erupcije događale u posljednjih 50 godina.

Vulkan je posljednji put eruptirao 26. juna 2022. tad se uz umjerenu eksploziju podigao oblak plina i pepela 1,5 km iznad kratera, nakon tog se smirio.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''San Cristóbal''
Tipitapa

**Tipitapa** je općina od 153,777 i grad od  stanovnika. na jugu Nikaragve u Departmanu Managua.

## Geografija

Tipitapa se nalazi na izvoru Rijeke Tipitapa iz Jezera Managva, udaljena 22 km sjeveroistočno od  glavnog grada Manague.

## Historija

Tipitapa je već postojala kad su došli prvi španjolski kolonisti kao naselje domorodačkih Chorotega, kojima je vladao njihov cacique - Tipitape.
Španjolci su je službeno osnovali 1755. i dali joj ime *San José de Tipitapa*. Dugo je bila relativno malo naselje pa jestatus grada dobila tek 1961.

Na periferiji se kod hacijende San Jacinto, 14. septembra 1856. odvila bitka u kojoj su centralnoameričke koalicione snage pobijedile invazione snage Williama Walkera, što je bila prekretnica u ratu sa njim.

Tipitapa je danas trgovački i industrijski centar poljoprivredne okolice.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcadia de Tipitapa''
Juan Bautista Sacasa

**Juan Bautista Sacasa** (León, 21. novembar 1874. - Los Angeles, 17. april 1946.) bio je nikaragvanski državnik koji je de jure bio predsjednik od 1932. do 1936. iako nije vladao ni godinu dana.

## Biografija

Sacasa je studirao u New Yorku od 1889. do 1901. i postao doktor medicine. 
Kao lider i kandidat liberalne partije izabran je za predsjednika 1924.
Već sljedeće godine je srušen u puču generala Emiliana Chamorra pa je otišao u egzil. 

Kad je umjesto Chamorra na vlast 1926. došao Adolfo Díaz, Sacasa se vratio u zemlju i zatražio da mu se vrati oduzeti predsjednički mandat. 
U tom ga je snažno podržao Meksiko ali su Sjedinjene Američke Države, bojeći se prevelikog utjecaja Meksika stale na stranu Díaza.

Zemlja se našla u nemirima a Augusto Sandino je poveo i oružanu pobunu

Pod izgovorom zaštite života i imovine američkih građana američka vlada poslala je marince da uvedu red u Nikaragvi i tako su de facto okupirale Nikaragvu. 

Nakon njihova dolaska u april 1927. Sacasa je nevoljko prihvatio kompromis koji su mu ponudile Sjedinjene Države, i povukao svoj zahtjev. 
Ponovno je izabran za predsjednika 1932., ali ga je ovaj put srušio sa vlasti u puču u junu 1936., njegov nećak general Anastasio Somoza García.

Nakon tog je Somoza otišao u Sjedinjene Američke Države gdje je i umro.

## Izvori

## Vanjske veze

*''Juan Bautista Sacasa president of Nicaragua'' (na portalu Encyclopaedia Britannica)