open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
La Chienne

***La Chienne*** () je francuski crno-bijeli film snimljen 1931. u režiji Jeana Renoira. Po žanru predstavlja kombinaciju drame i crne komedije, a temelji se na istoimenom romanu Georgesa de La Fouchardièrea. Protagonist, koga glumi Michel Simon, je sredovječni blagajnik koji bijeg od depresivne svakodnevnice i nesretnog braka pronalazi u amaterskom slikanju. Radnja prikazuje kako na ulici slučajno sreće lijepu djevojku Lulu (koju glumi Janie Marèse), u koju se zaljubi ne shvaćajući da je ona zapravo prostitutka) i da ga namjerava bezdušno iskorištavati za račun svog makroa Dedea (čiji lik tumači Georges Flamant).

*La Chienne* je predstavljao drugi zvučni film u Renoirovoj filmografiji, ali je danas poznat i po zbivanjima izvan ekrana. Renoiru se zbog njega raspao brak sa glumicom Catherine Hessling, jer je ona doznala kako će naslovna uloga umjesto njoj pripasti debitantici Marèse. Na samom snimanju se Simon, poput lika koga je tumačio, zaljubio u Marèse; ona je, pak, isto kao i lik iz filma, počela vezu s Flamantom. Potonju je vezu podržavao sam Renoir, smatrajući kako bi nastup oboje glumaca biti autentičniji. Sve je to dobilo tragičnu dimenziju kada je poslije snimanja Flamant, koji je jedva znao voziti, pozvao Marèse u svoj automobil i izazvao nesreću u kojoj je ona poginula. Simon je bio shrvan bolom, ali i držao Renoira krivcem za njenu smrt; poslije je Renoiru s revolverom u ruci prijetio da će ga ubiti, na što je Renoir stoički odgovorio "Ubij me ako želiš, ali ja sam napravio film".

Godine 1945. je snimljen hollywoodski remake pod naslovom *[[The Scarlet Street]]* u režiji Fritza Langa.

## Uloge (po redoslijedu na špici)
* Michel Simon ... Maurice Legrand
* Janie Marèze ... Lucienne 'Lulu' Pelletier
* Georges Flamant ... Andre 'Dede' Govain
* Magdeleine Berubet ... Adele Legrand
* Roger Gaillard ... Alexis Godard
* Jean Gehret ... Dugodet
* Alexandre Rignault ... Langelard
* Lucien Mancini ... Wallstein
* Marcel Courmes ... Pukovnik
* Max Dalban ... Bonnard
* Henri Guisol ... Amedee
* Romain Bouquet ... Henriot
* Pierre Desty ... Gustave
* Jane Pierson ... Concierge
* Christian Argentin ... Istražni suadc
* Sylvain Itkine ... Dedeov advokat
* Colette Borelli ... Lily
* Mademoiselle Doryans ... Yvonne

## Reference

## Vanjske veze
*
Dishonored

***Dishonored*** je stealth akciono-avanturistička video igra koju je razvio Arkane Studios i 2012. izdao Bethesda Softworks. U oktobru 2012. je postala dostupna u verzijama za Microsoft Windows, PlayStation 3 i Xbox 360. Radnja joj je smještena u fiktivnim, kugom pogođeni industrijski grad Dunwall, *Dishonored*, a protagonist je Corvo Attano, legendarni tjelohranitelj njegove Carice. Lažno je optužen za njeno ubistvo te je natjeran postati ubica kako bi se osvetio protiv onih koji su protiv njega urotili. Corvu u njegovoj potrazi pomažu Lojalisti - pokret otpora koji nastoji vratiti legitimnu vlast u Dunwall - i Outsider, tajanstveno biće koje Corvu daje magične moći. Nekoliko uglednih glumaca kao što su Susan Sarandon, Brad Dourif, Carrie Fisher, Michael Madsen, Lena Headey i Chloë Grace Moretz su posudili glasove likovima u igri.

Igra se iz perspektive prvog lica i omogućava igraču da obavi niz atentata na različite načine ovisne o njegovom izboru. Misije se mogu obaviti kradomice, kroz borbu ili kombinacijom oba pristupa. Istraživanje svake razine otvara nove staze i alternative za ispunjavanje ciljeva misije, i moguće ih je dovršiti, te eliminirati sve Corvove mete, bez ubijanja. Priča i msiije se mijenjaju s obzirom da li i koliko igrač koristi nasilje. Magične mogućnosti i oprema su dizajnirane kako bi se kombinirali i stvorili nove efekte.

*Dishonored* je primio uglavnom pozitivne kritike, koje su se uglavnom odnosile na individualne priče vezane uz misije i slobodu danu za njihovo ispunjavanje. Loše kritike su se uglavnom odnosile na osnovnu priču, koja se smatrala predvidljivom, kao i probleme sa kontroliranjem igrača. Nakon što je izdana, Dishonored je dobila niz nagrada kao što su Spike 2012. i godine i nagrada BAFTA za najbolju igru 2013. godine. Nakon osnovnog izdanja *Dishonored* je dobio dodatni sadržaj koji prikazuje atentatora Dauda (Madsen) i njegov put prema iskupljenju.

## Izvori

## Vanjske veze
*
Die Spionin

***Die Spionin*** () je njemački nijemi film snimljen 1921. u režiji Ludwiga Wolffa. Poznat je prije svega kao prvo filmsko ostvarenje posvećeno životu znamenite zavodnice i špijunke Mate Hari, a čiji lik tumači danska glumica Asta Nielsen. S obzirom da se tek naknadno distribuirao s naslovom *Mata Hari*, neki izvori kao prvi film o Mati Hari navode nijemi film ''Mata Hari'', također snimljen u Njemačkoj, ali šest godina kasnije sa Magdom Sonjom u glavnoj ulozi.

## Vanjske veze
*
Mata Hari, die rote Tänzerin

***Mata Hari, die rote Tänzerin*** () je njemački nijemi film snimljen 1927. u režiji Friedricha Fehera. Naslovni lik, koji tumači Feherova supruga Magda Sonja je znamenita nizozemska plesačica i špijunka Mata Hari. Često se navodi kao prvo cjelovečernje ostvarenje posvećeno njenom životu, iako je 1921. godine, također u Njemačkoj, snimljen *[[Die Spionin]]* sa Astom Nielsen u glavnoj ulozi.

## Uloge
* Magda Sonja - Mata Hari 
* Wolfgang Zilzer - Erzherzog Oskar 
* Fritz Kortner - Graf Bobrykin 
* Mathias Wieman - Grigori 
* Emil Lind - Verteidiger 
* Alexander Murski 
* Hermann Wlach 
* Lewis Brody
* Eduard Rothauser - Militär Auditor 
* Max Maximilian - Kosaken Unteroffizier 
* Leo Connard - Poliziehofrat 
* Elisabeth Bach - Indische Dienerin Mata Haris 
* Eberhard Leithoff 
* Georg Paeschke 
* Zlatan Kasherov 
* Carl Zickner 
* Nico Turoff 
* Dorothea Albu - Dancer 
* Georg Gartz

## Literatura
* Kelly, Andrew. *Cinema and the Great War*. Routledge, 1997.

## Vanjske veze
*
The Champ (film, 1931)

***The Champ*** () je američki crno-bijeli dramski film snimljen 1931. u režiji Kinga Vidora. Naslovni protagonist, koga tumači Wallace Beery je bokser koga su upropastili ovisnost o alkoholu i kocki, i koji na poticaj svog malog sina (koga glumi Jackie Cooper) pokušava promijeniti svoj život. Iako se sredovječni Beery i 9-godišnji Cooper, prema vlastitim svjedočanstvima, na snimanju nisu podnosili, kritičari su ih kasnije proglasili jednim od najimpresivnijih filmskih tandema u historiji Hollywooda. Film, koji je Berry reklamirao pilotirajući vlastitim avionom, postigao je ogroman uspjeh i pomogao obojici glumaca; Beery je za njega sljedeće godine podijelio Oscar za najboljeg glumca s Fredricom Marchom, a Cooper je postao prva dječja zvijezda iz doba zvučnog filma. Usprkos toga što mu se ponekad zamjera prevelika količina patetike i melodrame, *The Champ* se smatra jednim od uspješnijih ostvarenja u karijeri Kinga Vidora.

*The Champ* je poslužio kao model za brojne slične filmove, odnosno uspostavio kliše u kojima "problematčne" odrasle protagoniste lik dražesnog djeteta vraća na pravi put. Snimljena su njegova dva remakea - godine 1953. *[[The Clown (film, 1953)|The Clown]]* sa Redom Skeltonom i godine 1979. *[[The Champ (film, 1979)|The Champ]]* sa Jonom Voightom u glavnoj ulozi.

## Uloge (redoslijed na špici)
* Wallace Beery ... Champ
* Jackie Cooper ... Dink
* Irene Rich ... Linda
* Roscoe Ates ... Sponge
* Edward Brophy ... Tim
* Hale Hamilton ... Tony
* Jesse Scott ... Jonah
* Marcia Mae Jones ... Mary Lou

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
The Front Page

***The Front Page*** () je kazališna komedija američkih pisaca Bena Hechta i Charlesa MacArthura, premjerno prikazana na Broadwayu 1928. godine. Radnja se događa u zgradi čikaškog suda gdje su se okupili novinari kako bi izvijestili o pogubljenju Earla Williamsa, navodnog komunističkog revolucionara osuđenog za ubistvo crnog policajca. Protagonist je novinar Hildy Johnson kome bi taj izvještaj trebao biti posljednji zadatak prije nego što se oženi i zauvijek napusti novinarstvo radi "pristojnog" posla; međutim, kada Williams uspije pobjeći, Hildyjevi novinarski instinkti ponovno prorade, te počinje otkrivati dokaze kako je presuda bila donesena na temelju lažnih dokaza. Hecht i MacArthur, obojica iskusni čikaški novinari, su u radnju i dijaloge unijeli mnoge autentične detalje, a kombinacija realizma, humora i satire na tadašnje novinarstvo se prilično dopala publici i *The Front Page* učinila jednom od najpopularnijih predstava svog doba. Hecht i MacArthur su na temelju nje stekli veliki ugled u Hollywoodu gdje će postići još veće uspjehe kao scenaristi.

The Front Page je bila predmetom brojnih adaptacija na radiju i televiziji. Već 1931. godine je snimljena prva filmska verzija, a potom 1940. godine pod naslovom *[[His Girl Friday]]* gdje je izmijenjen spol protagonista. Godine 1974. je snimljena još jedna verzija, a 1988. pod naslovom *[[Switching Channels]]*, smještena u televizijski milje. Godine 1982. je po njenim motivima napisan i postavljen mjuzikl *[[Windy City (mjuzikl)|Windy City]]*.

## Vanjske veze
* 
* ''The Front Page'' at the Internet Movie Database
* 
*
Kameradschaft

***Kameradschaft*** (), također poznat i pod naslovom ***La Tragédie de la mine*** () je njemačko-francuski crno-bijeli film snimljen 1931. u režiji Georga Wilhelma Pabsta, poznat kao jedan od po političkom angažmanu najeksplicitnijih ostvarenja u njegovoj karijeri.

Radnja se događa u rudniku ugljena koji su promjene granica nakon prvog svjetskog rata podijelile na francuski i njemački dio; kada u francuskom dijelu dođe do eksplozije i veliki broj rudara ostane zarobljen, grupa njemačkih rudara sa druge strane, motivirana isključivo željom da pomogne svojim kolegama, kreće u opasnu spasilačku misiju. *Kameradschaft*, za koji je Pabst inspiraciju pronašao u događajima vezanim uz rudarsku katastrofu u Courrièresu 1906. godine, je scene u rudniku snimio u studiju; usprkos toga, kritika je hvalila njihovu uvjerljivost i autentičnost detalja rudarskog života te u Pabstovom pristupu pronašla neke od korijena budućeg italijanskog neorealizma. *Kameradschaft* je, ipak poznatiji po tome što je u njemu Pabst eksplicitno propovijedao internacionalizam, međunarodnu radničku solidarnost i prevladavanje ratnom prošlošću stvorenog jaza između evropksih država.

## Uloge

* Alexander Granach ... Kasper
* Fritz Kampers ... Wilderer
* Ernst Busch ... Wittkopp
* Elisabeth Wendt ... Frau Wittkopp
* Gustav Puttjer ... Kaplan
* Oskar Hocker ... Obersteiger
* Daniel Mendaille ... Jean Leclerc
* Georges Charlia ... Emile

* Andree Ducret ... Francoise
* Alex Bernard ... Grand-Pere, Le Vieux Mineur
* Pierre-Louis ... Georges - Le Petit Galibot
* Helena Manson ... Rose, La Femme Du Mineur Blesse
* Willem Holsboer ... Ingenieur Des Deutschen Bergwerks
* Marcel Lesieur ... Albert
* Georges Tourreil ... L'Ingenieur
* Fritz Wendhausen ... Direktor Des Deutschen Bergwerks

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Kameradschaft'' at Film Reference
* ''Kameradschaft''  na Cinegraphu 
* ''Kameradschaft'' opening titles at YouTube
Katastrofa u Courrièresu

**Katastrofa u Courrièresu** ) je naziv za eksploziju u rudniku ugljena na sjeveru Francuske koja se zbila 10. marta 1906. godine i izazvala smrt 1099 rudara, što je čini najgorom rudarskom nesrećom u historiji Evrope i drugom najgorom u historiji svijeta (iza eksplozije u kineskom rudniku Benxihu 1942. godine).

Rudnikom je upravljala kompanija *Compagnie des mines de houille de Courrières* i bio je smješten u departmanu Pas-de-Calais, oko 220&nbsp;km sjeverno od Pariza. U njemu je u 6:30 eksplodirala ugljena prašina. Uzrok eksplozije nikada nije utvrđen, iako postoje pretpostavke da bi mogao biti u korištenju svjetiljki s otvorenim plamenom od strane rudara, a od čega se zapalila ugljena prašina. Akcija spašavanja je počela već istog jutra, ali ju je značajno usporio nedostatak za nju izvježbanog ljudstva, kao i to da je dvije trećine svih rudara poginulo ili zarobljeno ispod zemlje. Tek dva dana kasnije su došli izvježbani spasioci iz Pariza i susjedne Njemačke. Na sam dan eksplozije je do površine uspjelo doći oko 600 rudara, od koji su mnogi bili teško ozlijeđeni. 30. marta je pronađena grupa od 13 preživjelih, a 4. aprila posljednji preživjeli.

Katastrofa je duboko pogodila francusku javnost i izazvala humanitarne akcije za pomoć porodicama nastradalih rudara, ali i kritike uprave rudnika od strane socijalističkih političara i aktivisti za radnička prava.

## Vanjske veze

* Centre historique minier de Lewarde  
* "Commemorating France’s Worst Mining Tragedy: 1099 Workers Perished to Profit the Bosses" , article from *[[L'Humanité]]*
The Front Page (film, 1931)

***The Front Page*** () je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1931. u režiji Lewisa Milestonea. Predstavlja prvu filmsku adaptaciju istoimene kazališne predstave Bena Hechta i Charlesa MacArthura. Radnja je smještena u zgradu čikaškog suda gdje su se okupili novinari kako bi pratili senzacionalno pogubljenje. Protagonist, koga glumi Pat O'Brien je istraživački novinar Hildy Johnson koji radi braka misli napustiti profesiju, ali tokom noći pomaže odbjeglom osuđeniku "nanjušivši" još senzacionalniju priču.

## Uloge (redoslijed na špici)

* Adolphe Menjou - Walter Burns
* Pat O'Brien - Hildebrand 'Hildy' Johnson
* Mary Brian - Peggy Grant
* Edward Everett Horton - Roy V. Bensinger
* Walter Catlett - Jimmy Murphy
* George E. Stone - Earl Williams
* Mae Clarke - Molly Malloy
* Slim Summerville - Irving Pincus
* Matt Moore - Ernie Kruger
* Frank McHugh - 'Mac' McCue

* Clarence Wilson - Šerif Peter B. 'Pinky' Hartman
* Fred Howard (actor)|Fred Howard - Schwartz
* Phil Tead - Wilson
* Eugene Strong - Endicott
* Spencer Charters - Woodenshoes
* Maurice Black - Diamond Louie
* Effie Ellsler - Mrs Grant
* Dorothea Wolbert - Jenny
* James Gordon - Fred, gradonačelnik

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
Die Dreigroschenoper (film, 1931)

***Die Dreigroschenoper*** () je njemačko-francuski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1931. u režiji Georga Wilhelma Pabsta. Predstavlja adaptaciju istoimenog kazališnog mjuzikla Bertolta Brechta i Kurta Weilla. Radnja se događa u Londonu na početku 20. vijeka i prikazuje kako se "kralj" razbojnika bori za ruku kćeri "kralja" prosjaka. Pabst je u svojoj verziji izmijenio mnoge detalje predstave, učinivši Brechta prilično nezadovoljnim. Kritičari su, međutim, *Die Dreigroschenoper* proglasili uspjehom, a čemu je dosta pridonijela njegova aktualnost, odnosno tadašnjom ekonomskom krizom potaknuti ljevičarski stavovi, izraženi još eksplicitnije nego u originalu. Pabst je, u skladu, s tadašnjom praksom, istovremeno snimio još jednu verziju filma na francuskom, koja je imala naslov ***L'Opéra de quat'sous*** (); planirana verzija na engleskom jeziku nije snimljena. Kada su nacisti 1933. došli na vlast u Njemačkoj, *Die Dreigroschenoper* je bio zabranjen.

## Uloge
;verzija na njemačkom jeziku
* Rudolf Forster ... Mackie Messer
* Carola Neher ... Polly
* Reinhold Schünzel ... Tiger-Brown
* Fritz Rasp ... Peachum
* Valeska Gert ... Frau Peachum
* Lotte Lenya ... Jenny
* Hermann Thimig ... Pfarrer
* Ernst Busch ... Moritatensänger
* Vladimir Sokoloff ... Smith, Gefängniswärter
* Paul Kemp ... Mackie Messers Platte
* Herbert Grünbaum ... Filch
* Sylvia Torff ... Bordellbesitzerin

;verzija na francuskom jeziku
* Florelle ... Polly Peachum
* Albert Préjean ... Mackie
* Gaston Modot ... Peachum
* Margo Lion ... Jenny
* Vladimir Sokoloff ... Smith, geôlier
* Lucy de Matha ... Mme. Peachum
* Jacques Henley ... Tiger-Brown
* Bill-Bocketts ... chanteur de rues
* Hermann Thimig ... pasteur
* Antonin Artaud ... nouveau mendiant
*  ... mendiant
* Marie-Antoinette Buzet ... fille à Turnbridge
* Arthur Duarte, Marcel Merminod, Pierre Léaud (the father of Jean-Pierre Léaud), Albert Broquin ... bande à Mac

## Vanjske veze
* 
*
Limite (film)

***Limite*** () je brazilski nijemi film snimljen 1931. u režiji Marija Peixota. Radnja se događa na moru gdje muškarac i dvije žene dijele čamac koji besciljno pluta, a svaki od tri lika kroz flashbackove proživljava svoj život. *Limite* je predstavljao prvi i jedini film Peixota, koji je po zanimanju bio književnik i režiju prihvatio tek nakon što su drugi, iskusniji sineasti odbili njegov scenario. Napravljen pod uticajem francuske filmske avangarde 1920-ih, *Limite* predstavlja jedan od najpoznatijih primjera "čistog filma", te je tokom sljedeće decenije dobio pohvale od strane nekih od najvećih tadašnjih sineasta i kritičara kao što su Sergej Ejzenštejn, Georges Sadoul i Orson Welles.

## Uloge (redoslijed po abecedi)
* Iolanda Bernardes
* Edgar Brasil
* Olga Breno ... Žena #1
* Brutus Pedreira .. Muškarac #2
* Mário Peixoto
* Taciana Rey ... Žena #2
* Carmen Santos
* Raul Schnoor ... Muškarac #1

## Izvori

## Vanjske veze
*
Tell England (film)

***Tell England*** () je britanski crno-bijeli ratni film snimljen 1931. u režiji Anthonyja Asquitha i Geoffreya Barkasa. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Ernesta Raymonda. Radnja prikazuje dva najbolja školska prijatelja koji se po izbijanju prvog svjetskog rata priključuju britanskoj vojsci i sudjeluju u krvavoj invaziji Galipolja 1915. godine. Oba režisera su lično bilo vezana uz bitku - Asquithov otac Herbert Asquith je tada bio britanski premijer, dok je Barkas bio veteran borbi u zaljevu Suvla. Originalno je bio zamišljen kao nijemi film, ali je odgoda snimanja omogućila da se dobavi oprema za zvučno snimanje; kao dio lokacija je korištena (tada britanska) Malta koja je "glumila" Galipolje. *Tell England* se odlikovao za tadašnje scene prilično realističnim scenama borbi, a kasnije su mnoge od njih korištene u dokumentarnim filmovima posvećenim galipoljskoj operaciji.

## Uloge
* Fay Compton ... Mrs. Doe 
* Tony Bruce ... Rupert Ray 
* Carl Harbord ... Edgar Doe 
* Dennis Hoey ... Padre
* C.M. Hallard ... Pukovnik 
* Gerald Rawlinson ... Por. Doon 
* Frederick Lloyd ... Kap. Hardy 
* Sam Wilkinson ... Redov Booth 
* Wally Patch ... Narednik 
* Hubert Harben ... Mr. Ray

## Izvori


## Vanjske veze
*
Anthony Asquith

**Entoni Eskvit** () rođen je u Londonu 9. novembra 1902. godine, kao sin H. H. Askvita, inače premijera Ujedinjenog Kraljevstva za vreme Prvog svetskog rata, i Margot Eskvit. Obrazovanje stekao je na koledžima Vinčester i Beliol u Oksfordu.

Njegov prvi uspešni film bio je *[[Pygmalion (film, 1938)|Pigmalion]]* iz 1938. godine zasnovan na delu Džordža Bernard Šoa. Bio je dugogodišnji prijatelj sa Terensom Ratigenom i Anatolom de Grunvaldom, i njih trojica su sarađivali na mnogim filmovima. Jedan od njegovih najpoznatijih filmova je i film iz 1952. godine, koji je snimio u saradnji sa Terensom, "Važno je zvati se Ernest" zasnovano na delu Oskara Vajlda. Takođe jedan od njegovih poznatijih filmova je i "Žuti Rols-Rojs" iz 1964. godine.

Smatra se, bar je tada bilo, da je bio umešan u Profumov skandal, u kome je bio poznat kao čovek sa maskom. Zapravo veruje se da je bio prisutan na orgijama koje su organizovali Stefan Vord, Kristin Kiler i Mendi Rajs-Dejvis, a gde su glavni akteri bili tadašnji ministar rata Ujedinjenog Kraljevstva, Džon Profumo, i sovjetski mornarički ataše, Jevgenije Ivanov.

Kao večiti neženja, za koga se sumnjalo da ima homoseksualne sklonosti, umrao je u 65. godini života od limfoma.

## Vanjske veze
* 
* Biografija Entoni Eskvita na strani BFI Screenonline
Mädchen in Uniform (film, 1931)

***Mädchen in Uniform*** () je njemački crno-bijeli film snimljen 1931. u režiji Leontine Sagan, poznat kao jedno od prvih ostvarenja svjetske kinematografije koje je na eksplicitan način prikazivalo lezbijsku ljubav i koje zbog toga danas uživa kult status u lezbijskim krugovima.

Temelji se na istoimenoj drami Christe Winsloe, koja je napisala i scenarij zajedno sa F. D. Andamom. Radnja je smještena u Prusku prije prvog svjetskog rata i prikazuje kako mlada, slobodoumna i osjećajna djevojka (čiji lik tumači Hertha Thiele) dolazi u strogi internat gdje stiče naklonost mlade učiteljice (koju tumači Dorothea Wieck).

*Mädchen in Uniform* je bio neobičan film za svoje doba ne samo zbog teme, nego i zbog toga što su i režiser i glavna scenaristica bile žene, što u njemu nije bilo muških uloga, a i po tome što su se svi glumci i članovi ekipe bili vlasnici udjela u poduzeću osnovanom za potrebe njegovog snimanja (iako kasnije nisu dobili obećani udio od zarade). Film je doživio komercijalni uspjeh te bio hvaljen od kritike i prikazivan u nizu zemalja, iako ponekad u cenzuriranoj verziji. Njegov uspjeh je u sljedećih nekoliko godina potakao snimanje nekoliko filmova slične tematike, a vjeruje se da je i američki producent Irving Thalberg njime bio ohrabren da ubaci implicitne lezbijske sadržaje u znameniti film *[[Queen Christine]]* sa Gretom Garbo.

U samoj Njemačkoj je zabranjen nakon dolaska nacista na vlast; vjeruje se da je razlog manje bio u lezbijskom sadržaju, koliko u kritike pruskog autoritaritarnog sistema i jevrejskog porijekla velikog broja glumaca i članova ekipe.

Godine 1951. je u Meksiku snimljen remake pod naslovom *[[Muchachas de uniforme]]*. U Zapadnoj Njemačkoj je 1958. snimljen *[[Mädchen in Uniform (film, 1958)|Mädchen in Uniform]]*, iako su u njemu lezbijski sadržaji bili daleko implicitniji.

## Uloge
* Hertha Thiele ... Manuela von Meinhardis
* Dorothea Wieck ... Učiteljica Fräulein von Bernburg
*  ... Majka Fräulein von Nordeck zur Nidden, upravnica škole
* Gertrud de Lalsky ... her Excellency von Ehrenhardt, Manuelina tetka
* Marte Hein ... vojvotkinja, pokroviteljica škole
* Hedwig Schlichter ... Fräulein von Kesten
* Lene Berdolt ... Fräulein von Garschner
* Lisi Scheerbach ... Mademoiselle Oeuillet
* Margory Bodker ... Miss Evans
* Erika Mann ... Fräulein von Atems (ili Attems)
*  ... Elise, upravnica garderobe
*  ... Ilse von Westhagen
* Ilse Winter ... Marga von Rasso
*  ... Ilse von Treischke
* Erika Biebrach ... Lilli von Kattner
*  ... Oda von Oldersleben
* Annemarie von Rochhausen ... Edelgard Komtessse von Mengsberg
* Ilse Vigdor ... Anneliese von Beckendorf
* Barabara Pirk ... Mia von Wollin
* Doris Thalmer ... Mariechen von Ecke

## Vanjske veze
* 
*  (u.a. zeitgenössische Rezension, Uraufführungsplakat, Fotos)
* www.deutsches-filminstitut.de 
* www.latrobe.edu.au  Mädchen in Uniform, von Heide Schlüpmann und Karola Gramman
* Fotos und Literatur
Alam Ara

***Alam Ara*** (, , doslovno: *Ukra svijeta*) je indijski crno-bijeli film snimljen 1931. godine u režiji Ardeshira Iranija, poznat kao prvo zvučno ostvarenje u historiji indijske kinematografije.

Radnja se temelji na parsi drami koju je napisao Joseph David i prikazuje suparništvo između dviju kraljevskih supruga u fiktivnom kraljevstvu Kumarpur. Naslovna protagonistica, koju tumači Zubeida, je prognana kćer kraljevog premijera koja mora živjeti među putujućim zabavljačima. Irani je inspiraciju za film pronašao u američkom (djelomično zvučnom) filmu *[[Show Boat (film, 1929)|Show Boat]]*, ali je također bio motiviran željom da snimi prvi indijski zvučni film. U tu je svrhu otputovao u London kako bi se u tamošnjim studijima što bolje upoznao s najnovijim tehnikama. Alam Ara je na kraju postigao ogroman uspjeh, a što se često tumači time što je Irani inzistirao na velikom broju muzičkih brojeva. Zbog toga se ovaj film smatra začetnikom filmi muzike u Indiji, kao i Bollywooda.

Irani je kasnije setove filma "reciklirao" za film *[[Kalidas (film)|Kalidas]]* snimljen na telugu i tamilskom jeziku.

Danas ne postoji nijedna sačuvana kopija, te se smatra izgubljenim.

## Uloge

* Master Vithal
* Zubeida ... Alam Ara
* Jillo
* J. Sushila ... Sushila
* Prithviraj Kapoor (posthumno dobio nagradu Dadasaheb Phalke Award za doprinos indijskom filmu.)
* Elizer	
* Wazir Mohammed Khan	
* Jagdish Sethi	
* L. V. Prasad (1982. dobio nagradu Dadasaheb Phalke Award za doprinos indijskom filmu.)

## Reference

## Vanjske veze

*
Kalidas (film)

***Kalidas*** je indijski biografski film snimljen 1931. u režiji H. M. Reddyja, koji se često naziva prvim zvučnim ostvarenjem južnoindijske kinematografije, odnosno prvim filmom na tamilskom jeziku. Radnja prikazuje život drevnog indijskog književnika Kalidase. Napravljen je u produkciji Ardeshira Iranija, koji je iskoristio setove svog filma *[[Alam Ara]]*, prvog zvučnog indijskog filma. Film je sadržavao veliki broj popularnih pjesama, ali i patriotsku pjesmu Vande Mataram, a jedna od scena je predstavljala alegorijsku podršku Gandhiju i njegovom pokretu za nezavisnost od britanske vlasti. Kao i *Alam Ara*, i *Kalidas* je danas izgubljen.

## Vanjske veze
*
Vieste

**Vieste** je turistički gradić u talijanskoj provinciji Foggia u regiji Apulija od 13 619 stanovnika.
## Geografija
*Vieste* leži na jugoistoku Italije na samoj špici planinskog poluotoka Gargano , na 50 metara visokom stijenovitom rtu iznad Jadranskog mora, udaljen oko 92 km sjeveroistočno od provincijskog centra Foggie. 
## Historija

*Vieste* je bio biskupsko sjedište od 993. do 1817. Kao i svi ostali apulijski gradovi, prolazio je sličnu sudbinu; od bizantske, langobardske, normanske, preko anžuvinske vlasti, sve dok nije postao dio Napuljskog kraljevstva.

Više puta je orobljen sa mora od raznoraznih strana, a najteže1554. od strane Osmanlija. 
## Znamenitosti
Najveća znamenitost *Viestea* je njegova katedrala *Santa Maria Assunta* građena u stilu apulijske romanike.
## Privreda
*Vieste*' je sve do nedavno bio uglavnom poljoprivredno - ribarski gradić, koji se danas prevorio u značajnu turističku destinaciju. On je centar *Nacionalnog parka Gargano*, i polazišna točka za obilazak tog parka. 
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada  
* ''Vieste'' na portalu Treccani
Arauco (provincija)

**Provincija Arauco** (španjolski: *Provincia de Arauco*) je jedna od 56 provincija na koje je Čile administrativno podjeljen. Ona je jedna od tri provincije Regije Bío Bío, ostale dvje su; Concepción i Bío Bío.

## Karakteristike

Provincija Arauco se nalazi u sredini zemlje duž pacifičke obale južno od Rijeke Biobío. Prostire se na površini od 5,46 km² u kojoj živi 176,547 stanovnika.

## Administrativna podjela
Teritorij je podjeljen na 7 općina a administrativni centar provincije je grad Lebu u kom živi 20,989 stanovnika

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Gobernación Provincia de Arauco''
Dena Paona

***Dena Paona*** je crno-bijeli indijski film snimljen 1931. u režiji Premankura Atorthyja, poznat kao jedan od prvih zvučnih filmova na bengalskom jeziku i jedan od prvih zvučnih filmova indijske kinematografije.

Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Saratchandre Chattopadhyaya, a radnja mu je smještena u bengalsko selo u 19. vijeku, gdje prikazuje odnos alkoholu lokalnog plemića (zamindar) i moralno besprijekorne seoske svećenice. Film je doživio uspjeh, omogućivši Atorthyjevom studiju New Theatres da postane jedna od najznačajnijih institucija bengalske kinematografije.

## Uloge
* Bhanu Bannerjee ... Nirmal
* Durgadas Bannerjee ... Jibananda
* Nibhanani Devi ... Shoroshi
* Jahar Ganguli ... Sagar Sardar
* Amar Mullick ... Ekkari
* Bhumen Roy ... Nirmal
* Shishubala ... Haimabati
* Umasashi ... u masovnim scenama

## Reference

## Vanjske veze
* 

## Povezano
* *[[Alam Ara]]*
* *[[Jamai Shashthi]]*
Jamai Shashthi

**Jamai Shashthi** (; doslovno "Dan zetova") je indijski kratki crno-bijeli film snimljen 1931. u režiji i produkciji Amara Choudhuryja, poznat prije svega kao prvi zvučni film na bengalskom jeziku, odnosno bengalske kinematografije. Napravljen je nedugo nakon prvog idnijskog zvučnog filma *[[Alam Ara]]*, i nekoliko mjeseci prije nešto poznatijeg bengalskog filma *[[Dena Paona]]*.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* Članak u Times of India
Galipoljska operacija

**Galipoljska bitka** jedna je od najkrvavijih bitaka Prvog svjetskog rata. Vodila se od 25. travnja 1915. do 6. siječnja 1916. Odluku da se desantom osvoji Galipoljski poluotok saveznički zapovjednici su donijeli nakon niza uzaludnih pokušaja bombardiranja s mora po vanjskim utvrdama koje su štitile ulaz u tjesnac Dardaneli. 

Osvajanjem poluotoka Saveznici bi sebi omogućili pristup Carigradu, s konačnim ciljem njegovog zauzimanja, čime bi se iz daljnjeg toka rata izbacilo Osmansko Carstvo i ponovno otvorila ruta za opskrbu Rusije.

Snage Antante su mahom sačinjavale trupe Britanskog Carstva izvan Engleske (Irska, Australija i Novi Zeland) koje su činili dobrovoljci i neredovna vojska, što se ranije smatralo za jedan od glavnih razloga katastrofalnog poraza Saveznika. Danas se smatra da razlog potpune propasti invazije leži u nizu grešaka koje su načinili zapovjednici operacije. 

Tursku vojsku je predvodio Kemal Atatürk, kasniji utemeljitelj turske republike te njen prvi predsjednik, koji je svoj vojni ugled stekao upravo na bojnom polju kod Galipolja.

Danas Galipolje u Australiji i Novom Zelandu predstavlja simbol velikog, nepotrebnog i uzaludnog stradanja, te se u tim zemljama 25. travnja svake godine obilježava Anzac Day, spomen na žrtve Galipolja.

Osim pod nazivom **Galipoljska bitka** ova se bitka još zove, prema turskim izvorima, **Çanakkale Savaşları**, "Bitke kod Čanakkale" (prema gradu Çanakkale na južnoj azijskoj strani Dardanela) te **Dardanelles Campaign**, "Dardanelski pohod", prema američkim izvorima.

O bitci je snimljeno nekoliko filmova, od kojih je Galipolje, australskog redatelja Petera Weira, zasigurno najpoznatiji.

## Vanjske veze
* Visit Gallipoli: australska stranica o bitci  
* Turska stranica o bitci  
;Sestrinski projekti
Cerignola

**Cerignola** je drugi po veličini grad u talijanskoj provinciji Foggia u regiji Apulija od 56 816 stanovnika.
## Geografija
*Cerignola* leži na jugoistoku Italije na južnoj granici Apulijske ravnice, udaljena oko 30 km od Jadranskog mora i oko 38 km jugoistočno od provincijskog centra Foggie. 
## Historija

*Cerignola* je bila municipij za rimskih vremena.
Kod grada su 28. aprila 1503. Španjolci pobjedili Francuze i tako zagospodarili Napuljskim kraljevstvom za puno narednih vijekova. Samim gradom vladale su plemićke porodice Caracciolo i Pignatelli.

U *Cerignoli* je rođen čuveni talijanski filolog Nicola Zingarelli - 1860. a kompozitor Pietro Mascagni komponirao je svoju slavnu operu Cavalleria rusticana upravo tu 1890.
## Znamenitosti
Najveća znamenitost *Cerignole* je barokna crkva *Beata Vergine del Monte Carmelo* iz 16. vijeka.
## Privreda
*Cerignola*' je značajan transportni i trgovački centar vunom tog dijela Apulije i centar poljoprivrednog kraja, u kom se proizvodi maslinovo ulje, vino, bademi, pšenica, zob i lan.
## Gradovi prijatelji
* , Vizzini
* , Montilla
* , Nemours
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada  
* ''Cerignola'' na portalu Encyclopædia Britannica
Billwamangal

***Billwamangal*** (bengalski: বিল্লমঙ্গল, izgovor ) je indijski nijemi film snimljen 1919. u režiji Rustomjija Dhotiwale, poznat kao prvo ostvarenje bengalske kinematografije.

## Reference

## Vanjske veze
*
Yi jian mei

***A Spray of Plum Blossoms*** () je kineski nijemi film snimljen 1931. u režiji Bu Wancanga, poznat kao jedina filmska adaptacija Shakespearove komedije *[[The Two Gentlemen of Verona|Dva plemića iz Verone]]*. Radnja je smještena u (tada) suvremenu Kinu, a protagonisti, koje tumače Wang Cilong i Jin Yan su dva kadeta šangajske vojne škole od kojih će jedan nakon diplome dobiti premještaj u Guangdong i tamo se zaljubiti u lijepu komandantovu kćer (koju glumi Ruan Lingyu). A Spray of Plum Blossoms je zanimljiv i po tome što su ga autori nastojali približiti zapadnoj publici, pa tako osim kineskih sadrži i engleske međutitlove na kojima su likovi dobili imena istovjetna svojim ekvivalentima iz Shakespeareovog predloška.

## Vanjske veze
* 
* ''A Spray of Plum Blossoms''  from the Chinese Movie Database (incorrectly referred to as *The Peach Girl*)
* Cinema Epoch's  collection of Chinese and other foreign films
Zbor iz Tokija

je japanski nijemi film snimljen 1931. u režiji Yasujiroa Ozua. Po žanru predstavlja kombinaciju socijalne drame i crne komedije. Protagonist, koga glumi Tokihiko Okada, je mladi službenik osiguravajućeg društva koji zbog tvrdoglavosti gubi posao te je prisiljen obavljati ponižavajuće poslove kako bi prehranio porodicu. Vjeruje se da je Ozuu kao uzor za njegovo ostvarenje poslužio Vidorov hollywoodski film *[[The Crowd]]*.

## Uloge
* Tokihiko Okada ... Shinji Okajima
* Emiko Yagumo ... Sugako, Shinjijeva supruga
* Hideo Sugawara ... njihov sedmogodišnji sin
* Hideko Takamine ... Miyoko, njihova kćer
* Tatsuo Saitō ... Ōmura Sensei, učitelj
* Chōko Iida ... Gospođa Ōmura
* Takeshi Sakamoto ... Yamada, stariji zaposlenik
* Reikō Tani ... predsjednik kompanije
* Ken'ichi Miyajima ... predsjednikov sekretar
* Kanji Kawara ... ljekar
* Isamu Yamaguchi ... Shinjiev kolega

## Reference

## Vanjske veze
* 
* ''Tokyo Chorus'' at Ozu-san.com
A Severa (film)

***A Severa*** je portugalski crno-bijeli biografski film snimljen 1931. u režiji Leitãoa de Barrosa, poznat kao prvo zvučno ostvarenje portugalske kinematografije, odnosno prvi zvučni film na portugalskom jeziku. Radnja, temeljena na romanu Julija Dantasa, prikazuje život portugalske pjevačice Marije Severe Onofriane, poznate pod nadimkom *A Severa*, koja je u 19. vijeku učinila popularnim portugalski muzički stil poznat kao fado.

## Vanjske veze
*
Maria Severa Onofriana

**Maria Severa Onofriana** (1820. - 30. studenog 1846.) ili jednostavno **A Severa** je portugalska pjevačica fada koja je postala slavna, poslije smrti.

## Biografija

Maria Severa je rođena u Lisabonu, Portugal u četvrti Madragoa 1820. 
Roditelji su joj bili Severo Manuel i Ana Gertrudes. Njena majka je bila vlasnica taverne i imala je nadimak *A Barbuda* ("bradata žena"). Za Severu se pričalo da je bila visoka i graciozna prostitutka, i da je pjevala fado u tavernama, i svirala portugalsku gitaru. Umrla je od tuberkuloze, 30. studenog 1846.g. u Lisabonu.

Njena slava proizlazi iz romana Júlio Dantasa, *A Severa*, koji je 1901. postao i predstava. Godine 1931. redatelj Leitão de Barros pretvorio je predstavu u film. Bio je to prvi portugalski zvučni film, a zvao se također *[[A Severa (film)|A Severa]]*.
Odna

***Sama*** () je sovjetski nijemi film snimljen 1931. u režiji Grigorija Kozinceva i Leonida Trauberga. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Jelena Kuzmina, je mlada lenjingradska učiteljica koja nevoljko pristaje preuzeti posao u zabačenom selu u Altajskim planinama (u današnjem Kazahstanu). Radnja prikazuje kako dolazi u sukob sa lokalnim begom koji želi da djeca čuvaju ovce umjesto da pohađaju školu.

Sama je bila djelomično inspirirana stvarnim događajima, a odlikuje se izuzetno realističnim pristupom, kao i prikazom života altajskih stanovnika koji danas ima izuzetnu etnografsku vrijednost. Iako je *Sama* napravljena u skladu sa službenom sovjetskom politikom, a što se prvenstveno odnosi na borbu protiv kulaka (čiji ekvivalent u filmu predstavlja lokalni beg), takođe sadrži i scene koje bi se mogle shvatiti kao posredna kritika tadašnjih prilika, prije svega u prikazu nesposobnog i kukavičkog partijskog funkcionara.

Kao i mnogi filmovi u tom periodu, ispočetka je bio zamišljen kao potpuno nijemi film, ali mu je na kraju dodan zvučni zapis u obliku muzike, zvučnih efekata i naknadno dosnimljenih dijaloga. Danas je najpoznatiji po tome što je muziku napisao Dmitrij Šostakovič. Dio filma je izgubljen tokom opsade Lenjingrada. Usprkos toga se danas u krnjem obliku prikazuje na festivalima i filmskim retrospektivama.

## Povezano
**[[Prvi učitelj (film)|Prvi učitelj]]*

## Vanjske veze
*
Đubrovnik

**Đubrovnik** je radni alat koji služi za čišćenje, najčešće se koristi u kombinaciji sa metlom ili četkom. Đubrovnik je napravljen najčešće od plastike ili metala, na njemu se sa zadnje strane na vrhu nalazi drška od istog ili drvenog materijala. Postoji đubrovnik sa malom drškom koji se uglavnom koristi za kućnu upotrebu, dok se đubrovnik sa dugom drškom ili štapom, koji liči na lopatu koristi u industrijska i komercijalna preduzeća, kako onaj ko ga koristi ne bi morao stalno da se saginje. Đubrovnik je patentirao američki pronalazač Lojd Raj 9. avgusta 1817. godine.

## Slike


畚斗.jpg|Đubrovnik sa dugačkom drškom
Stofferenblik.jpg|Đubrovnik sa četkom
Chinese broom and sweeping tool.jpg|Đubrovnik i metla



## Reference
Radiometar

**Radiometar** je uređaj koji služi za merenje fluks zračenja (moći) elektromagnetne radijacije. Uopšteno, termin radiometar se označava infracrveni detektor zračenja, ali to uključuje detektore koji rade na bilo kojoj elektromagnetnoj talasnoj dužini.

Uobičajeni primer je Kruksov radiometar, jedan od prvih modela uređaja čiji se rotor (sa krilcima koja su sa jedne strane obojena crnom, a sa druge belom bojom) u delimičnom vakuumu okretao pri izlaganju svetlosti. Postoji populatni mit da impuls apsorbovane svetlosti na crnim licima pokreće radiometar, budući da crna boja upija fotone, dok ih bela odbija. Međutim, ako je to tačno, radiometar bi morao da se okreće daleko od ne-crnih lica, zato što fotoni koji se odbijaju od belih lica šire još veći moment sile, nego fotoni koje upije crna strana.

Nikolsov radiometar radi na drugom principu i osetljiviji je od Kruksovog.

Mikrotalasni radiometar radi na mikrotalasnim dužinama i sadrži plemeniti gas argon koji omogućava njegovo rotiranje.

## Vanjske veze
Objašnjenje principa rada Kruksovog radiometra
Posteljina

**Posteljina** se odnosi se na materijal koji je postavlja iznad dušeka kreveta zbog higijenskih razloga, topline, da štiti dušek i za dekorativni efekat. Posteljina se skida i pere. 
Ljudi uglavnom imaju više kompleta različitih posteljina za svaki krevet i često ih peru i menjaju sezonski kako bi poboljšali udobnost spavanja na različitim sobnim temperaturama.

Set posteljine se obično sastoji od čaršava koji prekriva dušek, ravnog čaršafa koji se stavlja na dušek, jednog ćebeta ili jorgana, nekoliko jastuka sa jastučnicama. Dodatna ćebad i jorgani mogu da obezbede neophodnu izolaciju u hladnim spavaonicama. Uobičajena praksa za decu i neke odrasle je da ukrase krevet sa plišanim igračkama, lutkama, i slično.

## Materijali posteljine

Najčešći tipovi su svetlo bele, čisto bele boje ili sa određenim dizajnom, pamučne ili od pamuka i poliestera, satenske... Perje guske ili patke se često koristi zarad topline. Ali takva punjenja mogu biti iritirajuća za mnoge ljude, posebno za one koji imaju alergije. Najčešće se koriste pamučne, vunene ili od poliestera.

## Veličine posteljine

Veličine posteljine se razlikuju uzimajući u obzir dimenzije kreveta i dušeka za koje treba da se koristi. Veličine kreveta variraju širom sveta, sa zemljama koje imaju svoje standarde i terminologiju. Veličina dušeka se može svrstati po svojoj zemlji prodaje.

## Historija

Oko 3400 p.n.e. Egipatski faraoni su premestili krevete sa zemlje i krenuli da spavaju na podignutoj površini.

Dušeci iz doba Rimskog carstva su punjeni vunom, perjem, trskom ili senom. Kreveti su bili ukrašeni bojom, bronzom, srebrom, nakitom i zlatom.

Tokom renesanse dušeci su punjeni slamom i perjem, a zatim prekrivenii svilom, satenom i svilom.

Dolazak 18. veka donosi doneli okvire kreveta napravljene od livenog gvožđa i dušeke koji su napravljeni od pamuka.

19. vek je vek pronalaska madraca.

20. vek je doneo futon, vodeni krevet (počevši od 1960), vazdušne jastuke, madraci sa gumenom penom i jastuke.

## Reference
# "Bedding - Definition". Merriam-Webster Online Dictionary. Merriam-Webster. Retrieved 15 December 2011.
# "Bedclothes - Definition". Merriam-Webster Online Dictionary. Merriam-Webster. Retrieved 15 December 2011.
# Oxford English Dictionary: "A collective term for the articles which compose a bed, esp. the mattress, feather-bed, or other article lain upon, and the bed-clothes."
# a b "Common Linen Terms" . Beddingtons.com. Retrieved 2013-06-13.
# "Peruvian Pima Cotton - Fiber & Product Info - About PC" . Peruvianconnection.com. Retrieved 2013-06-13.
Zvonko Bušić

**Zvonko Bušić - Taik** (Gorica kraj Gruda, 23. siječnja 1946. – Zadar, 1. rujna 2013.), hrvatski nacionalistički aktivist i terorist, poznat po tome što je u vrijeme SFRJ godine 1976. kao pripadnik radikalne emigracije izveo terorističku akciju prilikom koje je je otet američki putnički avion i postavljena bomba od koje je poginuo njujorški policajac Brian Murray. Bušić je za svoj čin, zajedno sa suprugom Julienne Eden Bušić, pred američkim federalnim sudom osuđen na doživotni zatvor. Od stjecanja hrvatske nezavisnosti su trajala nastojanja hrvatskih vlasti da se Zvonku Bušiću, čija je sestra Zdravka Bušić postala istaknuti član vladajuće stranke HDZ, ishodi uvjetno puštanje na slobodu. Ona su urodila plodom tek 2008. godine, kada je pušten, ali i protjeran u Hrvatsku gdje ga je dio javnosti, pogotovo desne i nacionalističke orijentacije, slavio kao heroja i mučenika. Godine 2013. je u Zadru izvršio samoubojstvo vatrenim oružjem.

O Zvonku Bušiću je njegova supruga Julienne napisala nekoliko knjiga, uključujući memoare *Ljubavnici i luđaci* 2000. godine, temeljem kojih je 2013. snimljen istoimeni dokumentarni film.

## Vanjske veze
Julienne Bušić

**Julienne Eden Bušić** (rođena kao *Julienne Eden Schultz*, 1948 - ) je američka spisateljica, aktivistica i publicistica koja radi u Hrvatskoj, poznata kao supruga radikalnog hrvatskog nacionalističkog aktivista Zvonka Bušića, sa kojim je 1976. sudjelovala u otmici američkog putničkog aviona i za to bila osuđen na doživotni zatvor. Godine 1989. je uvjetno puštena iz zatvora, a nakon stjecanja hrvatske nezavisnosti je došla u Hrvatsku gdje se zaposlila u uredu predsjednika Franje Tuđmana.

Napisala je nekoliko knjiga posvećena svom mužu, od kojih je *Ljubavnici i luđaci* iz 2000. godine poslužila kao predložak za istoimeni dokumentarni film 2013. godine.

## Vanjske veze
* Dokumentarni film ''Ljubavnici i luđaci'' na YouTube-u
Pepeljara

**Piksla** ili **pepeljara** je vrsta posude koja služi za pepeo od cigareta, cigara i tompusa. Pepeljare su uglavnom napravljene od vatrostalnog materijala kao što je staklo otporno na toplotu ili od plastike, keramike, metala. Pepeljare mogu biti različitih boja, dizajna i veličine. Najčešće su kružnog oblika sa ravnim dnom i plitkim stranicama sa zaobljenim i uskim žljebom koji služi za čuvanje cigarete.

Pepeljara se nije zvanično upotrebljavala do 1926. godine.

Osim kod kuće koristi se na svim javnim mestima. Pošto u mnogim restoranima i drugim javnim mestima nije dozvoljeno pušenje postoje pepeljare na kojima se nalazi simbol zabranjenog pušenja, iste se postavljaju zbog običaja i estetike. Postoje pepeljare koje se često ugrađuju u kolima, kantama za smeće, kao i na nekim drugim javnim mestima. Postoje kolekcionari koji ih skupljaju u različitim bojama, veličinama i oblicima.

Pepeljare koje se nalaze na podu uglavnom dostižu visinu čovekovog struka. Takve pepeljare se uglavnom nalaze u prostorijama koje su predviđene za pušenje ili na izlazima iz restorana, kancelarije, sudovima, kompanijama i drugim sličnim mestima, takve pepeljare omogućavaju pušačima lakše korišćenje za vreme stajanja.

## Pepeljare od različitih materijala

Glass ashtray (1).jpg|standardna staklena
R101ScrapAshtray.JPG|metalna
Doutor Coffee Ashtray.jpg|keramika
Cutted ashtray.jpg|kristalno staklo


## Reference
Rascal the Raccoon

je japanska anime dječja dramska serija koju je producirao Nippon Animation 1977. a režirali Hiroshi Haitô, Seiji Endô i Shigeo Koshi. Temelji se na autobiografskom romanu iz 1963., *[[Rascal (roman)|Rascal, memoari boljih vremena]]* kojeg je napisao Sterling North. 2005., **TV Asahi** je objavio dvije liste "100 najboljih animiranih ostvarenja". *Rascal the Raccoon* se našao i na jednoj i na drugoj: na listi koja je sastavljena prema anketi provedenoj diljem nacije, našao se na 76. mjestu a na listi sastavljenoj po online anketi Japanaca, završio je na 82. mjestu.

## Radnja
Wisconsin. U proljeće 1918., 11-godišnji Sterling North pronalazi sa svojim prijateljom Oscarom i psom Wowserom mladunče rakuna u šumi, čija je majka ustrijeljena. Sterling odluči usvojiti mladunče i tako ga spasiti od gladi, a u svojoj kući je već udomio nekoliko životinja od prije, među njima i tvora, mačke i pse. Ipak, Rascal, kako je nazvao rakuna, ubrzo zauzme posbeno mjesto u njegovom srcu. Nakon devet mjeseci pustolovina i prijateljstva, Sterling zaključi da ne može zauvijek zadržati Rascala, te ga pušta na slobodu, da živi sa svojom vrstom te da ima bezbrižan život.

## Glasovne uloge
* Masako Nozawa - Rascal
* Toshihiko Utsumi - Sterling North
* Akiko Tsuboi - Pripovjedač
* Akio Nojima - Carl
* Eken Mine - Federiko
* Hisako Kyouda - Clarissa
* Ichiro Nagai - Thurman

## Zanimljivosti
U Japanu, preko 1.500 rakuna je uvezeno u državu kao kućni ljubimci nakon uspjeha ove anime serije 1977. 2004., potomci tih pobjeglih rakuna je živjelo u 42 do 47&nbsp;prefectura Japana.

## Vanjske veze
* 
* ''Rascal the Raccoon'' na Anime News Network

## Reference
Markurells i Wadköping (film)

**Markurells i Wadköping** je švedsko-njemački crno-bijeli film snimljen 1931. u režiji Victor Sjöströma. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Hjalmara Bergmana, odnosno švedsku verziju filma se *[[Väter und Söhne]]* koga je Sjöström neposredno prije snimio na njemačkom jeziku. Radnja je smještena u mali švedski gradić gdje lokalni gostioničar strepi od rezultata mature koje polaže njegov sin. Njegov lik u ovoj verziji tumači sam Sjöström.

## Vanjske veze
* 
*
Vlada Divljan

**Vladimir (Vlada) Divljan** (Beograd, 10. maj 1958 - Beč, 4. mart 2015) je bio srpski muzičar. Krajem sedamdesetih godina bio je član džez-rok grupa Merlin i Zvuk Ulice, a od 1980. do 1984. godine bio je predvodnik vokalno-instrumentalnog sastava Idoli. Od 1985. godine krenuo je sa samostalnom karijerom, u okviru koje je nastavio sa pop-rok formom uporedo se baveći filmskom muzikom. Od avgusta 1991. do septembra 1997. godine živeo je u Australiji (Sidnej), nakon čega se vratio u Beograd. Od juna 1999. godine je živeo i radio u Beču.

## Diskografija

### Samostalni albumi
* „Tajni život A. P. Šandorova“ (PGP-RTB, 1988.)
* „Odbrana i zaštita“ (B 92, 1996.) - *uživo, kao Vlada Divljan Old Stars Band*
* „Sve laži sveta“ (Automatik, 2000.) - *kao Vlada Divljan Old Stars Band*
* "Vlada Divljan presents Die Tonzentrale" (B 92, 2003.) - *kao Die Tonzentrale*

### Zajednički radovi

#### albumi
* „Rokenrol za decu“ (PGP-RTB, 1989.) - *Vlada i Gile; muzika za decu*
* „Rokenrol bukvar“ (PGP-RTB, 1990.) - *Vlada i Gile; muzika za decu*
* „Lutka koja kaže ne“ (PGP-RTB, 1991.) - *Vlada, Gile, Piko, Švaba*
* "Recorded Supplement" (Avan Garde Records, 1997.) - *kao Aparatchiks (Vladimir Divljan i Kiril Džajkovski); objavljeno u Australiji*

#### EP (mini albumi)
* "Decade" (Avan Garde Records, 1997.) - *kao Aparatchiks (Vladimir Divljan i Kiril Džajkovski); objavljeno u Australiji*

### Filmska muzika
* „Šest dana juna“ (Jugoton, 1985.) - *učešće; album objavljen pod firmom VIS Idoli iako grupa nije postojala*
* „Crni bombarder“ (ZAM, 1992.) - *učešće*
* "3 palme za 2 bitange i ribicu“ (Favi, 1998.) - *učešće*
* "Donau, Duna, Dunaj, Dunav, Dunareau" 2003
* "Sedam i po" 2006
* „Čekaj me, ja sigurno neću doći" 2009.

### Ostalo
* Kao da je bilo nekad...(posvećeno Milanu Mladenoviću) (Circle Records, 2002.) - *učešće, pesma 'Radostan Dan', kao Vlada Divljan*

## Povezano
* Idoli

## Literatura
* 

## Vanjske veze

* Zvanične stranice
*
Maljčiki

**Maljčiki** ( - *momci*) je drugi singl jugoslovenskog novotalasnog benda Idoli. Takođe se našao na novotalasnoj kompilaciji Paket aranžman.

## Historija

Vlada Divljan, član Idola, želio je da napravi pjesmu koja bi bila parodija na sovjetski socijalistički realizam. Pjesma opisuje vrstu ljudi sličnih Andreju Stahanovu (junak socijalističkog rada) - proletere koji se svakog jutra bude sa entuzijazmom i odlaze da rade u rudnik ili metaluršku fabriku. Na oficijalnom izdanju pjesme pojavljuju se sljedeći stihovi: „Plamene zore bude me iz sna; Fabrička jutra, dim iz dimnjaka“.

Međutim, stihovi neizdate pjesme su bili: „Kakane zore, bude me iz sna; Kakana jutra, kakan sam i ja“. Ali kad je bend ušao u studio, sa Goranom Bregovićem kao producentom, izdavačka kuća Jugoton nije htjela da izda pjesmu sa tim stihovima, pa su oni promijenjeni.

Pjesma takođe uključuje i rusku narodnu muziku i neke nebulozne stihove na ruskom jeziku koji nikom iz benda nisu razumljivi. Dio na ruskom jeziku na zvaničnoj izdatoj verziji govorio je Dragan Papić koji je tada bio menadžer benda.

Re-izdata verzija pjesme se našla na kompilaciji „Paket aranžman“. Bend je tada svirao na skupljoj opremi što se može čuti na toj verziji pjesme. Taj album je producirao Enco Lesić.

Live verzija pjesme se našla na live albumu Vlade Divljana „Odbrana i Zaštita“.

## Literatura
* 

## Vanjske veze
* „Maljčiki“ na www.discogs.com