Aleksandar Mišić

**Aleksandar - Aca Mišić** (Beograd, 1891. — Valjevo, 18. decembar 1941) je bio srpski oficir u ratovima 1912-1918. godine i četnički komandant i obaveštajac tokom ustanka u Srbiji 1941. godine.

Zarobljen je od strane Nemaca 6. decembra 1941. godine tokom operacije Mihailović, i potom streljan.

Major Aleksandar Mišić bio je sin slavnog vojvode Živojina Mišića.

## Predratna biografija

Aleksandar Mišić je rođen u Beogradu, kao peto od šestoro dece Živojina i Lujze Mišić. Čim je napunio 18 godina odlazi Rusiji.Tamo upisuje Vojnu akademiju u Vilnu. 1912. se razboleo, nakon čega se vraća u Srbiju, koja se tada spremala za rat protiv Osmanskog carstva. Stupio je kao oficir u Srpsku vojsku. Učestvovao je u brojnim bitkama u Balkanskim ratovima kao i Prvom svetskom ratu.

Od 1928. do 1930. godine bio je vršilac dužnosti upravnika Vrnjačke Banje.

## Drugi svetski rat

Nakon aprilskog sloma, pukovnik Mihailović sa svojom grupom oficira formirao četničku komandu na Ravnoj gori maja 1941. godine. Major Mišić je odmah pristupio organizaciji. Bio je komandant Ribničkog četničkog odreda u Četničkim odredima Jugoslovenske vojske.

Na dan formiranja Nedićeve vlade Draža Mihailović je u Beograd poslao svoju delegaciju, koju je predvodio major Aleksandar Mišić. Ona se u Beogradu zadržala od 31. avgusta do 5. septembra. Tom prilikom vođeni su razgovori o saradnji, pa je u tom cilju postignut sporazum o saradnji četnika sa Nedićevom vladom. O uspostavljanju veze majora Mišića sa generalom Nedićem, u svom izveštaju je pisao nemački general Harold Turner:

Tito je, po dolasku kod valjevskih partizana, zatražio sastanak sa Mihailovićem, oko organizovanja zajedničke borbe protiv Nemaca. Sastanak je održan u kući Mišića u Struganiku, 19. septembra 1941. godine. Sa partizanske strane sastanku su osim Tita prisustvovali Miloš Minić, Obrad Stefanović i nekoliko partizana koji su obrazovali pratnju, dok su sa druge strane, pored Mihailovića, bili prisutni Dragiša Vasić, major Aleksandar Mišić i četnička pratnja. Sastanak je dao slabe rezultate. Prema sećanju Voje Rafajlovića, Tito je odgovorio da je zaista neprijatelj jak, ali borba se s neprijateljem mora voditi, jer na taj način mi pomažemo saveznicima da se fašizam što pre sruši. Draža je rekao da je naša pomoć mala i skoro nikakva, saveznici su daleko i u njih se ne možemo uzdati. Na kraju je usmeno dogovoreno da Mihailovićevi četnici neće ratovati protiv partizana, kao što su to činili četnici vojvode Pećanca.

Posle neuspešnog sastanka u Brajićima sa Titom i Hadsonovog dolaska koji ga je uverio da ima legitimitet od izbegličke vlade, Mihailović je odlučio da se obračuna sa partizanima. Prema sećanju Branislava Pantića, Draža Mihailović je 27. oktobra 1941, dan nakon održanog sastanka sa partizanskim predstavnicima u Brajićima, održao sastanak sa najbližim saradnicima u kući majora Aleksandra Mišića u Struganiku. Sastanku su pored Mihailovića i Mišića prisustvovali i Dragiša Vasić, potpukovnik Dragoslav Pavlović, pukovnik Branislav Pantić i kapetan Nenad Mitrović. Govoreći o trenutnoj situaciji, Mihailović je istakao da četničke jedinice nemaju dovoljno oružja, ni municije, za razliku od partizana, koji svakim danom postaju sve snažniji. Mihailović je stoga saopštio da je odlučio da se obrati za pomoć Nemcima i ponudi im četničke odrede za borbu protiv partizana, s tim da ih Nemci naoružaju i snabdeju municijom. Na kraju je naglasio da je to jedini način da se suzbije narastanje i omasovljavanje partizanskih snaga ili, čak, da se one unište. Neki su da se ne bi trebalo obraćati Nemcima, već da bi oružje i municiju trebalo tražiti od Nedića. Tome su se suprotstavili Mihailović i Mišić. Branislav Pantić navodi sledeće Mihailovićeve reči:

Dva četnička oficira za vezu su 28. oktobra stupili u vezu sa Nedićem, a sutradan sa nemačkim oficirom Jozefom Matlom, sa Mihailovićevom ponudom zajedničku borbu protiv partizana u zamenu za oružje. Međutim, partizani su odbili četničke napade i ugrozili četničke položaje na Ravnoj gori. Zbog toga je Mihailović 3. novembra 1941. odložio sastanak sa nemačkim oficirima za 11. novembar. Na sastanku u selu Divcima, kom su prisutvovali Mihailović, Mišić i jedan zvaničnik Abvera, četnici su se ponudili Nemcima za borbu protiv partizana. Major Mišić je pokušavao da ubedi Nemce da će im biti lojalni saborci protiv partizana ("Mi vam nećemo biti neverni"), pa je čak predlagao razmenu oficira za vezu:

Međutim, nikakav sporazum nije postignut zbog nemačkog zahteva za kompletnom predajom četnika. Posle zauzimanja partizanskog Užica, Nemci su 3. decembra izdali naređenje za operaciju Mihailović, potragu za četnicima na Ravnoj gori. Mihailović se sklonio kod Mišića u Struganiku. Tu su opkoljeni, ali je Mihailović uspeo pobeći. Nemci su zarobili Mišića i Fregla i kasnije ih 17. decembra 1941. streljali.

7. januara 1942. godine Draža Mihailović je izbegličkoj jugoslovenskoj vladi tražio odlikovanja za Mišića i Fregla:

## Reference

## Literatura

* 
* 

## Povezano
* Ustanak u Srbiji 1941.
* Sastanak u Brajićima
* Sastanak u Divcima
* Operacija Mihailović

## Vanjske veze
* Zapisnik sa sastanka Mihailovića sa nemačkim predstavnicima u selu Divci 11.11.1941.