open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Seppuku

**Sepuku** (切腹) je vrsta ritualnog samoubistva, karakteristična za kulturu Japana. Sepuku je jedan od ključnih delova bušida, kodeksa japanskih ratnika samuraja. Samoubistvo su činile osobe koje su izgubile čast ili im je to naredio gospodar, te kao izraz protesta u slučajevima kada se vlastita moralna načela nisu slagala s gospodarovom naredbom.

U Evropi i Americi je raširen izraz **harakiri** (腹切り) (iz jap. *hara* = trbuh i *kiru* = seći), no on opisuje samo jedan deo rituala i njegovo korišćenje u Japanu može biti uvredljivo. Žene su počinjavale sepuku zabadanjem noža u srce.

## Historija
Prvi zabilježeni slučajevi takvog samoubistva sežu u 11 vek, i prodor Budizma u Japanu, te prihvaćanja Bušida. Svi detalji i formalnosti oko izvršenja tog čina su usvojeni i propisani tokom 15. i 16. veka. i od tada se nisu menjali.

Valja napomenuti da su sepuku vršili pripadnici klase samuraja, te plemići, a u određenim, ipak retkim slučajevima, i njihove žene i deca. Premda su se žene najčešće ubijale zabijanjem bodeža ili dugačke igle za kosu u srce.

Postojali su mnogobrojni razlozi za sepuku, kao npr. kazna za razne zločine, za koje bi običan građanin bio smaknut, a pripadnicima navedenih klasa se ostavljala mogućnost da izvrše časno samoubistvo. Zatim, smrt gospodara - slučaj kod samuraja (mada niti on nije bio tako čest kako se to misli), zatim kao izraz neslaganja sa nekom gospodarevom odlukom, ili jednostavno kao prikaz vlastite rezignacije određenim situacijama, zatim, kako bi se izbeglo zarobljavanje (po bušidu najveća sramota koja može zadesiti samuraja je da padne u zarobljeništvo).

## Ritual

Sam ritual se odvijao u zoru, te bio prakticiran u vrtovima, budističkim hramovima ili sudnicama. Svako ko bi se krenuo ubiti mogao je izabrati pomagača - kaiškunina, ili profesionalca, kako se to onda zvalo specijalistu za ubijanje jednim potezom mača iaijutsuka ili nekog svog prijatelja, kojemu je tako iskazivao veliku čast, a ponekad se on i zvanično dodeljivao od strane suda.

U globalu, sepuku se i nije sastojao u doslovnom samoubistvu, već u zadavanju smrtonosnih rana, ubodom bodeža u levu donju stranu trbuha i paranjem u desnu stranu, nakon čega bi mu pomagač odsekao glavu. No. «po pravilima» glava je morala ostati visiti na jednom komadiću kože.

Nakon obreda, u kojem su nerijetko učestvovali i gledaoci, bodež, katana te drveni stolić bili bi uništeni jer su na sebi nosili pečat smrti.

## Nestanak sepukua
Godine 1868. Sepuku je zabranjen u Japanu. Kad je car Hirohito, 10. avgusta 1945. objavio kapitulaciju u ratu protiv Sjedinjenih Američkih Država, poraz je značio izgubljenu čast i dosta Japanaca je vjerovalo da će car počiniti sepuku, što on nije učinio.

Posljednji počinilac ove krvave tradicije bio je japanski pisac Jukio Mišima. 1970. počinio je pred novinarima najavljeni sepuku, a asistirao mu je jedan prijatelj.

## Vanjske veze
Murder in the Cathedral

***Murder in the Cathedral*** () je historijska drama u stihu koju je napisao engleski pjesnik T.S. Eliot i koja je praizvedena u Canterburyjskoj katedrali 15. juna 1935. godine.

Radnja se temelji na stvarnim događajima, odnosno odigrava od 2. do 29. decembra 1170. godine te opisuje događaje koji će kulminirati ubistvom Thomasa Becketa, nadbiskupa Canterburyja koji je, zalažući se za primat crkvene nad svjetovnom vlašću došao u sukob sa engleskim kraljem Henryjem II.

*Murder in the Cathedral* je napisana na poticaj Georgea Bella, anglikanskog biskupa Chichestera koji je također uredio da se predstava odigra na autentičnom mjestu događaja koje prikazuje. Dio autora vjeruje da je Eliot djelomično bio inspiriran političkim zbivanjima u tadašnjoj Evropi, odnosno da je kroz motiv pojedinca koji se odupire tiranskoj vlasti i za svoje stavove spreman umrijeti mučeničkom smrću izrazio vlastite bojazni vezane uz rast fašizma i drugih totalitarnih pokreta. Eliot je, međutim, nekoliko godina kasnije izrazio nezadovoljstvo kvalitetom svog djela.

*Murder* je nakon Canteburyja bila prikazivana na pozornicama u Londonu, a već 1936. je dobila svoju prvu ekranizaciju u obliku televizijske drame prikazane na programu BBC Television Service. Godine 1951. je pak snimljena istoimena filmska ekranizacija u kojoj je jedan od glasova likovima posudio sam Eliot.

## Povezano
* *[[Becket ou l'Honneur de Dieu]]*

## Izvori
Murder in the Cathedral (film)

***Murder in the Cathedral*** () je britanski crno-bijeli historijski film snimljen 1951. godine u režiji Georgea Hoelleringa. Predstavlja adaptaciju istoimene drame T.S. Eliota, koji je također sudjelovao u pisanju scenarija i posudio glasove likovima. Glavni lik, koga tumači anglikanski svećenik i socijalni aktivist George Groser, je Thomas Becket, nadbiskup Canterburyja koji se godine 1170. sukobio sa engleskim kraljem Henryjem II. Radnja prikazuje događaje koji će kulminirati njegovim ubistvom u Canterburyjskoj katedrali. Film je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio nagradu za scenografiju. Kritičari mu, međutim, nisu skloni. U svome originalnom obliku više ne postoji, te se smatra djelomično izgubljenim; godine 2015. je na DVD-u izdana skraćena verzija.

## Uloge
* Otac John Groser ... Thomas Becket, Archbishop of Canterbury
* Alexander Gauge ... Kralj Henry II
* David Ward ... Prvi izazivač
* George Woodbridge ... Drugi izazivač
* Basil Burton ... Treći izazivač
* T. S. Eliot ... Glas Četvrtog izazivača
* Donald Bisset ... Prvi svećenik
* Clement McCallin ... Prvi vitez
* Michael Aldridge ... Drugi vitez
* Leo McKern ... Treći vitez
* Paul Rogers ... Četvrti vitez
* Alban Blakelock ... Biskup Foliot
* Niall MacGinnis ... Glasnik

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* St John Beverley Groser (1890-1966) and Michael Groser (1918-2009) na web-stranici anglikanske župe St. George-in-the-East
Winnetou und Shatterhand im Tal der Toten

***Winnetou und Shatterhand im Tal der Toten*** () je zapadnonjemačko-italijansko-jugoslavenski vestern film snimljen 1968. godine u režiji Harald Reinla, poznat kao posljednji iz ciklusa temeljenog na motivima djela Karl Maya.

Naslovni protagonisti, koje tumače Lex Barker i Pierre Brice, su pustolov Old Shatterhand i apački poglavica Winnetou, a radnja prikazuje kako mladoj djevojci (koju tumači Karin Dor) pomažu
u tome da spere ljagu sa oca optuženog za krađu državnog zlata, te zbog toga odlaze u tajanstvenu Dolinu smrti.

Kraj serije o Winnetouu je u martu 1967. godine originalno bio najavio producent Horst Wendlandt u omladinskom časopisu *[[Bravo (časopis)|Bravo]]*, a nakon čega je "uskočio" producent Artur Brauner i najavio snimanje još jednog filma. Na kraju su bile korištene lokacije u tadašnjoj Jugoslaviji, a što je uključivalo Vransko jezero, okolicu Benkovca, Dubrovnika i Trebinja. Snimanje se odužilo zbog bolesti glumca Rika Battaglie.

## Vanjske veze
* 
* ''Winnetou und Shatterhand im Tal der Toten'' bei Filmportal.de
Eko Fresh

**Ekrem Bora**, poznatiji kao **Eko Fresh** ili **Elektro Eko**, je njemački reper turskog podrijetla.
## Diskografija

* 2003: *Ich bin jung und brauche das Geld*
* 2004: * L.O.V.E.* - with Valezka
* 2004: *Dünya Dönüyor - Die Welt dreht sich* - with Azra
* 2006: *Hart(z) IV*
* 2007: *Ekaveli*
* 2010: *Was kostet die Welt*
* 2011: *Frezy burmaye*
* 2011: *Ekrem*
* 2012: *Ek to the Roots*
* 2013: *Eksodus*
* 2014: *Deutscher Traum*

## Vanjske veze
* ekofresh.de (Official Website)
*
Južna Orknijska ostrva

**Južna orknijska ostrva** (engl. *South Orkneys*) je grupa ostrva u Južnom okeanu, jugoistočno od Južne Amerike. Površina im je 622 km². Otkrio ih je *[[George Powel]]* 1821. godine.

## Vanjske veze
Hrvatska znanstvena bibliografija

**Hrvatska znanstvena bibliografija** (**CROSBI** - **Croatian Scientific Bibliography**), online bibliografska baza podataka, osnovana 1997. godine pri Institutu Ruđer Bošković u Zagrebu.

## CROSBI baza podataka
U Hrvatsku znanstvenu bibliografiju je prvih 20 godina postojanja uvršteno gotovo pola milijuna bibliografskih jedinica, među kojima se nalazi preko 30.000 cjelovitih tekstova radova pristupačnih besplatno za čitanje svakome zainteresiranom, najčešće u PDF formatu. Radi se o djelima hrvatskih znanstvenika: člancima u stručnim i znanstvenim časopisima i zbornicima, znanstvenim monografijama, disertacijama i slično. Upisivati svoje radove mogu samo oni hrvatski državljani kojima je ministarstvo dodijelilo identifikacijski broj znanstvenika.
Podatke Hrvatske znanstvene bibliografije moguće je pretraživati, filtrirati i redati po temama. Pored standardnih bibliografskih podataka i cjelovitih tekstova radova i multimedijskih priloga, CROSBI sadrži i podatke o patentima i kompjuterskim programima.

## Historija
Projekt Hrvatske znanstvene bibliografije pokrenut je 1997. godine inicijativom zaposlenika Instituta Ruđer Bošković, koji su uz podršku resornog ministarstva realizirali tu ideju. Time je osiguran cjelovit uvid u znanstvenu publicistiku akademske i istraživačke zajednice Republike Hrvatske. Također je unaprijeđena znanstvena komunikacija te osiguran odgovarajući uvid u rad znanstvenika. Projekt je od osnutka vodila Jadranka Stojanovski.

## Povezano

* Open Library
* Bibliotečna klasifikacija
* Deweyjeva decimalna klasifikacija
* Klasifikacija Kongresne knjižnice
* WorldCat

* ISBN
* Bibliotekarstvo
* Znanost
* Institut Ruđer Bošković

## Reference

## Vanjske veze
* Hrvatska znanstvena bibliografija (CROSBI) 
* Jadranka Stojanovski, ''Hrvatska znanstvena bibliografija CROSBI, plan budućeg razvoja i suradnje'', www.academia.edu
* Markus Schatten, ''What do Croatian Scientist Write about? A Social and Conceptual Network Analysis of the Croatian Scientific Bibliography'', Hrčak
Udruženje Sloboda

**Udruženje građana "Sloboda"** (skraćeno **Sloboda**) je vanparlamentarno registrovano političko udruženje, ono je jedno od opozicionih političkih udruženja u Republici Srbiji, demokratsko socijalističke političke orijentacije. Udruženje građana "Sloboda" je osnovano 3. marta 2007. godine u znak sećanja na bivšeg predsednika Srbije i Jugoslavije Slobodana Miloševića.

## Politički program
Politički program Udruženja građana "Sloboda" sličan je programu reformisanih komunističkih partija u svetu. Udruženje građana "Sloboda" podržava socijalistički režim koji kombinuje elemente reformisanog kapitalističkog i nacionalističkog ideološkog koncepta; kao i većina reformisanih bivših komunističkih političkih partija i pokreta u Evropi i svetu.

### Istaknuti članovi
* Mira Marković
* Momir Bulatović
*Uroš Šuvaković

## Povezano
* Spisak levičarskih partija u Srbiji

## Reference

## Vanjske veze

* Udruženje građana "Sloboda"
* Izvod iz registra udruženja građana na kome se nalazi i Udruženje građana "Sloboda"
Ernst Thälmann – Führer seiner Klasse

***Ernst Thälmann – Führer seiner Klasse*** () je istočnonjemački biografski film snimljen 1955. u režiji Kurta Maetziga. Predstavlja nastavak filma *[[Ernst Thälmann – Sohn seiner Klasse]]* i prikazuje život njemačkog komunističkog vođe Ernsta Thälmanna (čiji lik tumači Günther Simon. Radnja započinje 1930. godine u Velikom krizom pogođenoj Weimarskoj Republici i prikazuje kako Thälmann i njegova Komunistička partija Njemačke pokušavaju stvoriti antifašistički front sa socijaldemokratima, ali u tome ne uspijevaju te socijaldemokrati omoguće dolazak Hitlerovih nacista na vlast, čiji će režim Thälmanna zatvoriti i nakon višegodišnjeg zatočeništva u koncentracionom logoru pogubiti; paralelna radnja prati kako Thälmannov najbolji prijatelj Fiete Jansen (čiji lik tumači Hans-Peter Minetti) vodi njemačke antifašiste koji se bore na strani Republike u španskom građanskom ratu, a potom i Crvene armije sa kojom će na kraju Drugog svjetskog rata osloboditi Njemačku.

Kao i prethodni film, *Führer seiner Klasse* je predstavljao izuzetno skup i ambiciozan projekt istočnonjemačke kinematografije, nastao kao dio nastojanja tadašnjeg komunističkog režima da se oko Thälmanna koji se slavio kao mučenik i simbolički otac tadašnje države stvori svojevrsni kult ličnosti. Historičari i kritičari na Zapadu su filmu zamjerali "kreativan" odnos prema historijskim činjenicama, odnosno nastojanja da se socijaldemokrati prikažu kao krivci za dolazak Hitlera na vlast. Na festivalu u Karlovym Varyma je Simon za svoj nastup, pak, dobio nagradu za najboljeg glumca.

## Uloge
* Günther Simon : Ernst Thälmann
* Hans-Peter Minetti : Fiete Jansen
* Karla Runkehl : Änne Jansen
* Paul R. Henker : Robert Dirhagen
* Hans Wehrl : Wilhelm Pieck
* Karl Brenk : Walter Ulbricht
* Gerd Wehr : Wilhelm Florin
* Walter Martin : Hermann Matern
* Theo Shall : Marcel Cachin
* Georges Stanescu : Georgi Dimitrov
* Nikolaj Krjučkov : Sovjetski tenkistički pukovnik
* Carla Hoffmann : Rosa Thälmann
* Angela Brunner : Irma Thälmann
* Erich Franz : Arthur Vierbreiter
* Erika Dunkelmann : Martha Vierbreiter
* Raimund Schelcher : Krischan Daik
* Herbert Richter : Kruczinski
* Michel Piccoli : Maurice Rouger
* Wilhelm Koch-Hooge : Hauptmann Schröder
* Paul Pfingst : Kulle
* Fritz Diez : Adolf Hitler
* Kurt Wetzel : Hermann Göring
* Hans Stuhrmann : Joseph Goebbels
* Walter Jupé : Diebold
* Werner Peters : Quadde
* Fred Kötteritzsch : Franz von Papen
* Hanns Anselm Perten : Vlasnik terena
* Frithjof Rüde : Général
* Martin Flörchinger : Delegat iz Saara
* Gerry Wolff : Delegat iz Saara
* Fred Delmare : Vojnik
* Jochen Thomas : Rudar
* Albert Hetterle : Rudar
* Steffie Spira : Prolaznica
* Joachim Tomaschewsky : Prolaznik

## Vanjske veze
* ''Ernst Thälmann – Führer seiner Klasse'' bei filmportal.de
*
Jevrejska filozofija

**Jevrejska filozofija** se odnosi na specifičan spoj filozofije i teologije u jevrejskom svijetu. Po mnogima jevrejska filozofija počinje sa Filonom od Aleksandrije (oko 20 pne. - 40). Filon je koristio stoičke tehnike za stvaranje alegorija koje bi transformisale biblijske ličnosti i mjesta u univerzalne simbole i vrijednosti. Iako zadržava određenu tačku gledišta po kojoj je Bog transcendentalan, Filon identifikuje platonski svijet ideja sa umom ili glagolom Božijim, smatrajući Boga nekom vrstom kreativnog posrednika u odnosu na svijet. Ova doktrina logosa je bila od značajnog uticaja na hrišćansku teologiju ali je u isto vrijeme vrlo malo uticala na jevrejsku misao. Rabinski judaizam se striktno ograđivao i čak bio agresivno raspoložen prema bilo kakvom vidu izraza grčke filozofije, uključujući i tekstove Filona.

Tradicija jevrejske filozofske teologije koja koristi Filonove tekstove potiče tek iz 9. vijeka, i tek poslije njihovog prihvatanja u islamskom svijetu. Sadiha Gaon (Saadiha Gaon, 882-942) je uobličio svoje filozofsko djelo preko teoloških traktata muslimanskih teologa koji su branili „slobodu razuma“, odnosno „liberum arbitrijum“ na latinskom.

## Reference
Ostrva (film)

***Ostrva*** ili ***Verführung am Meer*** () je jugoslavensko-zapadnonjemački crno-bijeli igrani film snimljen 1963. godine u režiji Jovana Živanovića. Protagonist, koga tumači Peter van Eyck je muškarac iz Zapadnog Berlina koji, duboko razočaran svojim brakom i životom, odlazi na jedan od otoka Jadrankog mora živjeti kao pustinjak. Radnja prikazuje kako mladićeva majka (čiji lik tumači Blaženka Katalinić) u nastojanju da ga vrati plaća mladu djevojku (čiji lik tumači Elke Sommer) kako bi ga zavela. Film se snimao u okolici Splita, a karakterističan je po tome što su se likovi neposredno obraćali publici u kameru, što se ponekad tumači kao jedan od primjera uticaja Novog vala. Usprkos toga je dobio loše kritike.

## Vanjske veze
* 
*
Plava grobnica

**Plava grobnica** je naziv koji se koristi za more oko ostrvceta Vida, u gradu Krfu, u koje su tokom Prvog svetskog rata sahranjivani preminuli srpski vojnici zbog velikog broja nastradalih Srba to povlacenje dobilo je ime „Albanska golgota”. Iscpljeni srpski vojnici i civili savezničkim brodovima prevezli su ih na grčka ostrva Krf i Vido u Jonskom moru. Dio vojnika nije preživelo pa su tela pokojnika spuštana u more koje je pesnik Milutin Bojić nazvao „Plavom grobnicom”.

Ovo potresno mesto inspirisalo je Milutina Bojića da napiše svoju čuvenu pesmu *Plava grobnica*.
Kada su se srpski vojnici povukli iz Albanije otišli su na ostrvo Vido. Zbog raznih bolesti i gladi mnogo ljudi je umrlo. Kako na ostrvu nije bilo dovoljno mesta da se dostojno sahrane, njihova tela puštena su u Jonsko more.

*Plava grobnica* je objavljena u zbirci pesama * Pesme bola i ponosa* 1917. u Solunu, neposredni pred pesnikovu smrt. U ovoj zbirci se nalaze 34 pesme koje je napisao na Krfu i Solunu. Pesme ove zbirke, nastale su u toku rata, inspirisane su glogotom srpskog naroda, koja je započela 1914. godine, i nastavljena je povlačenjem preko Albanije i masovnim umiranjem na Krfu. To su pesme bola zbog stradanja sopstvenog naroda, ali i pesme ponosa što je taj narod podneo sva stradanja i bio spreman da, odmoren i osvežen, krene u oslobađanje svoje zemlje. *Plava grobnica*, jedna od najboljih i najpouzdanijih iz ove predsmrtne Bojićeve zbirke, ima istorijsku osnovu: peva o nesvakidašnjem groblju u dubinama Jonskog mora, pored obala ostrva Krfa, gde je od januara do marta 1916. godine sahranjeno 4.847 srpskih vojnika. Na način na koji je opevao patnje i stradanje srpskog naroda on je zauvek ovekovečio jezivu viziju plave grobnice kod ostrva Vida-ostrvo smrti. Za sobom je ostavio nezaboravne stihove u jednom tragičnom delu srpske istorije.

Pesma ima osobenu strukturu. Svih četrnaest strofa su katreni, ali se međusobn o razlikuju po vrsti stiha: deset strofa se sastoji iz dvanaesteračnih stihova, a u četiri strofe se smenjuju sečetrnaesterci i sedmerci .

## Povezano
* Srpsko vojničko groblje na Zejtinliku
Ernst Thälmann – Sohn seiner Klasse

***Ernst Thälmann – Sohn seiner Klasse*** () je istočnonjemački biografski film snimljen 1954. godine u režiji Kurta Maetziga i Johannesa Arpea. Protagonist, čiji lik tumači Günther Simon je njemački komunistički vođa Ernst Thälmann. Radnja započinje 1918. godine kada na samom kraju Prvog svjetskog rata Thälmann kao vojnik carske vojske na Zapadnom frontu čuje vijesti o Kielskoj pobuni te napušta položaj, vraća se u domovinu, te se priključuje Spartakističkoj ligi i sudjeluje u burnim događajima tokom prvih godina Weimarske Republike boreći se ne samo sa krvoločnim desničarskim Freikorpsom nego i sa izdajničkim socijaldemokratima koji koriste svaku priliku da izdaju radnike i novoosnovanu Komunističku partiju Njemačke, a što će na kraju kulminirati Hamburškim ustankom 1923. godine kojim završava film.

*Sohn siner Klasse* je predstavljao jedan od najambicioznijih i najprestižnijih projekata Istočne Njemačke, a tome je dosta pripomoglo i to što je komunistički režim Thälmanna, koga su 1944. godine bile pogubile nacističke vlasti, smatrao svojevrsnim ocem svoje države i oko njega izgradio kult ličnosti. Rad na filmu je započet još 1948. godine, ali su ga dosta usporile nedoumice oko sadržaja - da li da se prikažu samo kasnije Thälmannove godine ili njegova mladost - a kasnije i zamjerke vladajuće Jedinstvene socijalističke partije Njemačke da film koristi "formalistički" pristup umjesto socrealizma. Producenti su na kraju bili prisiljeni ubaciti i scene u kojima se Thälmann u SSSR-u sreće sa tamošnjim komunističkim vođama Lenjinom i Staljinom; dio tih scena je kasnije izbačen nakon što je 1956. godine započeo proces destaljinizacije.

*Sohn seiner Klasse* je bio jedan od rijetkih filmova koji je simultano imao premijeru i u Istočnoj i u Zapadnoj Njemačkoj. U Istočnoj Njemačkoj je postao jedan od najgledanijih filmova godine. Sljedeće godine je snimljen nastavak pod naslovom *[[Ernst Thälmann – Führer seiner Klasse]]* koji prikazuje Thälmannov život pred kraj weimarskog perioda i zatočeništvo pod nacističkim režimom.

## Distribution
* Gunther Simon : Ernst Thälmann
* Hans-Peter Minetti : Fiete Jansen
* Erich Franz : Arthur Vierbreiter
* Erika Dunkelmann : Martha Vierbreiter
* Raimund Schelcher : Krischan Daik
* Karla Runkehl : Änne Harms
* Gerhard Bienert : Otto Kramer
* Robert Trösch : Kuddel Riemöller
* Wolf Kaiser : Major Zinker
* Werner Peters : Kapetan Quadde
* Johannes Arpe : Komesar Höhn
* Martin Flörchinger : Karl Liebknecht
* Judith Harms : Rosa Luxemburg
* Steffie Spira : Clara Zetkin
* Peter Schorn : Vladimir Iljič Lenjin
* Hans Flössel : Philipp Scheidemann
* Gerd Jaeger : Josif Staljin
* Rudolf Klix : Willbrandt
* Frithjof Rüde : Général Vogt

## Vanjske veze
* Ernst Thälmann bei filmportal.de
*
Merrill's Marauders (film)

***Merrill's Marauders*** () je američki ratni film snimljen 1962. godine u režiji Samuela Fullera. Temelji se na istinitim događajima koji su se zbili u Burmi za vrijeme Drugog svjetskog rata te prikazuje aktivnosti 5307. mješovite jedinice američke vojske, koja je pod vodstvom generala Franka Merrilla (čiji lik u filmu tumači Jeff Chandler djelovala dubokoj u pozadini japanskih snaga te stekla nadimak "Merrillovi pljačkaši". Radnja, prikazana iz perspektive jednog od Merrillovih nižih oficira (koga tumači Ty Hardin) pokazuje kako Merrill i njegovi ljudi suočavaju sa nizom iskušenja, što uključuje ne samo borbe sa neprijateljem, nego i kretanje kroz nepristupačne džungle i močvare, kao i izloženost gladi, žeđi i raznim tropskim bolestima koje će potpuno iscrpiti ljudstvo, uključujući samog Merrilla koji dobije srčani udar neposredno pred odlučujuću bitke za strateški važan aerodrom Myitkyna.

Fuller, kome je ponuđeno da režira film, ispočetka to nije htio učiniti, ali ga je Jack Warner, šef studija Warner Bros. nagovorio na to sugerirajući da će projekt biti proba za autobiografski film koji je Fuller decenijama htio napraviti, a koji će poslije biti poznat kao *[[Big Red One (film)|Velika prva divizija]]*. Film je sniman na lokacijama na Filipiniima, a kao statisti i tehnička ispomoć su poslužile jedinice filipinske vojske, ali i američke oružane snage stacionirane u tamošnjim bazama, te bazama na Okinawi. Warner je, pak, nastojeći smanjiti troškove produkcije, odlučio "reciklirati" materijal iz ranijih filmova, pa se tako koristi muzika Franza Waxmana iz ranijeg i tematski srodnog filma *[[Objective Burma]]*, kao i scene borbi iz filma *[[Battle Cry (film)|Battle Cry]]*. Fuller se tokom filma sukobljavao sa Warnerom, koji je neke od njegovih scena smatrao "previše umjetničkim" te je dio filma napravljen protiv njegove volje. Tokom snimanja je, igrajući bejzbol sa vojnicima, Jeff Chandler ozlijedio kralježnicu, ali je svejedno nastavio snimati, a zbog čega se vidi da u pojedinim scenama trpi bol (što je, u mnogo čemu, njegov nastup učinilo još realističnijim, s obzirom na zdravstvene tegobe lika koji tumači); nakon povratka u SAD je Chandler umro usljed komplikacija izazvanih kirurškom operacijom.

## Uloge
* Jeff Chandler ... brig. gen. Frank D. Merrill
* Ty Hardin ... potpor. Lee Stockton
* Peter Brown ... Bullseye
* Andrew Duggan ... kap. Abraham Lewis Kolodny, ljekar
* Will Hutchins ... Chowhound
* Claude Akins ... nar. Kolowicz
* Paul Edwards ... Chris
* Pancho Magalona ... Taggy
* Luz Valdez ... Burmanka
* John Hoyt ... gen. Joseph Stilwell
* Charlie Briggs ... Muley
* Chuck Roberson ... Zapovjednik bataljona
* Chuck Hayward ... Oficir
* Chuck Hicks ... kaplar Doskis
* Samuel Vaughan Wilson ... potpuk. Bannister
* Jack Williams ... Bolničar

## Izvori


## Vanjske veze
* 
* 
* Merrill's Marauders at the Movies 
* 
* Strip o filmu 
* Podaci o filmu na sajtu Petera Browna
Hell Is for Heroes (film)

***Hell Is for Heroes*** () je američki crno-bijeli ratni film snimljen 1944. godine u režiji Dona Siegela. Radnja se događa za vrijeme Drugog svjetskog rata na Zapadnom frontu odnosno njemačko-francuskoj granici u jesen 1944. godine kada se mala jedinica američke vojske čiji su pripadnici vjerovali da će biti povučeni u SAD sticajem okolnosti moraju braniti izolirani položaj od višestruko nadmoćnijih njemačkih snaga. Nomilani protagonist, čiji lik tumači Steve McQueen je vojnik koji je za kaznu zbog svojeglavosti i pijanstva bio degradiran od čina podoficira, ali koji se svojim snalažljivošću i borbenim talentom nameće pretpostavljenima i nudi plan za preživljavanje.

Jedan od autora scenarija za film bio je Robert Pirosh, veteran koji je svoja iskustva sa Zapadnog fronta bio iskoristio za Oscarom nagrađeni film *[[Battleground (film)|Battleground]]*. Njegov novi film se odlikovao realističnim, ali i daleko mračnijim prikazom ratnih zbivanja, koji je uključivao za tadašnje standarde eksplicitno nasilje i prikaz izuzetno neugodnih i uznemirujućih načina na koji se u ratu može poginuti. Snimanje je, pak, bilo obilježeno tehničkim i drugim problemima koji su se kasnije tumačili izuzetno niskim budžetom; korištene su lokacije u Kaliforniji i snimalo se uglavnom noću, oružje i drugi rekviziti su bili neispravni. Najviše je problema, prema svjedočenjima članova ekipe, pravio McQueen, i to zato što se smatrao glavnom zvijezdom te nije trpio svoje kolege - popularnog pjevača Bobbyja Darina i komičara Boba Newharta - koje je smatrao konkurencijom. Film se najviše istakao neuobičajenom završnicom, odnosno time što naprasno završava u sceni borbe, a što se često tumačilo kao najjednostavnije rješenje problema koje je donijelo prekoračenje budžeta.

Iako će ga kasniji kritičari hvaliti zbog naturalističkog prikaza ratne stvarnosti i odbacivanja romantičnih i patriotskih motiva karakterističnih za tadašnja hollywoodska ostvarenja, *Hell Is for Heroes* je doživio neuspjeh. Siegelu je bio jedini ratni film u karijeri. Usprkos toga, sa vremenom, a pogotovo nakon iskustava vijetnamskog rata, je počeo dobijati sve bolju reputaciju. *[[The Siege of AR-558]]*, epizoda TV-serije *[[Star Trek: Deep Space Nine]]*, je velikim dijelom inspiriana radnjom filma i odaje mu homage brojnim detaljima. Po naslovu filma je ime dobio i američki rock bend *[[Hell Is for Heroes (bend)|Hell Is for Heroes]]*.

## Uloge
* Steve McQueen ... Redov John Reese
* Bobby Darin ... Redov Dave Corby
* Fess Parker ... Narednik Bill Pike
* Harry Guardino ... Narednik Jim Larkin
* James Coburn ... Kaplar Frank Henshaw
* Bob Newhart ... Razvodnik James E. Driscoll
* Mike Kellin ... Redov Stan Kolinsky
* Joseph Hoover ... Kapetan Roger Loomis
* Bill Mullikin ... Redov Joe Cumberly
* L.Q. Jones ... Intendantski narednik Frazer
* Michele Montau ... Monique Ouidel
* Don Haggerty ... Kapetan Mace
* Nick Adams ... Redov Homer Janeczek

## Vanjske veze
* 
*
Rafles sur la ville

***Rafles sur la ville*** () je francuski crno-bijeli kriminalistički film snimljen u režiji Pierrea Chenala i premijerno prikazan 1958. godine. Radnja prikazuje kako opasni gangster (čiji lik tumači Charles Vanel) pobjegne iz zatvorske bolnice i pri tome ubije policajca, a nakon čega policijski inspektor (koga glumi Michel Piccoli) postane odlučan u namjeri da ga uhvati.

## Uloge
* Charles Vanel : Léonce Pozzi dit "Le Fondu" un truand
* Bella Darvi : Cri-cri, la jeune maîtresse du "Fondu"
* Danik Patisson : Lucie Barot, la femme de Gilbert
* Michel Piccoli : l'inspecteur Paul Vardier
* François Guérin : l'inspecteur Gilbert Barot
* Marcel Mouloudji : Jeannot Donati dit "Le Niçois"
* Jean Brochard : le commissaire René Brévet
* Monique Tanguy : Lucienne Véron dite "Loulou"
* Georges Vitray : l'inspecteur Taillis
* Albert Dinan : Emile, le patron du café
* Georges Douking : le fou
* Marcel Lupovici : Dédé
* Albert Rémy : Gus
* Gina Manès : Marie, la prostituée du commissariat
* Lucien Raimbourg : Truffault, le joueur de cartes
* Pierre Sergeol : Fernand
* Renée Passeur : une joueuse
* Marie Grant : l'infirmière
* Alain Bouvette : La Gambille
* Marie Glory : la patronne du bistrot
* Gaby Basset : l'habilleuse de Cri-Cri
* Jany Clair : Pauline Robert
* Lucien Barjon : Pandraz
* Jean-Jacques Lecot : Falzer
* Paul Bonifas : Renaud
* François Joux : l'inspecteur Muffieux
* Pierre Paulet : Dufour
* Henri Allaume : Didier
* Alain Reynaud : Lebouvier
* Jacques Morlaine : le chauffeur
* Gabriel Gobin : le gardien du garage
* Alfred Goulin : le gendarme à l'hôpital
* Michel Nastorg : le directeur de la prison
* Daniel Mendaille : l'ami de Pozzi
* André Chanu : le speaker
* Fulbert Janin : un joueur
* Henri Coutet : un homme à l'hôtel
* Les 4 Calypsos : l'attraction
* Paul Demange
* Franck Maurice
* Jack Ary
* Agnès Alma

## Vanjske veze
*
Mick Jones

**Michael Leslie "Mick" Jones** (Somerton, Somerset, Engleska, 27. decembar 1944) je engleski muzičar, pjevač, tekstopisac i producent najpoznatiji kao osnivač i član rock grupe Foreigner.

## Diskografija
## [[Foreigner]]

### Studijski albumi
* *[[Foreigner (album)|Foreigner]]* (1977.) #4 SAD 5x Platinasti
* *[[Double Vision (album Foreignera)|Double Vision]]* (1978.) #3 SAD; #32 VB 7x Platinasti
* *[[Head Games]]* (1979.) #5 SAD 5x Platinasti
* *[[4 (album)|4]]* (1981.) #1 SAD; #4 VB 6x Platinasti
* *[[Agent Provocateur]]* (1984) #4 SAD; #1 VB 3x Platinsati
* *[[Inside Information]]* (1987) #15 SAD; #64 VB Platinasti
* *[[Unusual Heat]]* (1991.) #117 SAD; #56 VB
* *[[Mr. Moonlight]]* (1994.) #136 SAD; #59 VB
* *Untitled* (2008.)

### Uživo Albumi
* *[[Classic Hits Live/Best of Live]]* (1993.)
* *Live in '05 (2006.)*

### Kompilacije
* *[[Records (album)|Records]]* (1982.) #10 SAD 7x Platinasti, #58 VB
* *[[The Very Best of]]* (1992.)
* *[[The Very Best of... and Beyond]]* (1992.) #123 SAD 2x Platinasti, #19 VB
* *[[JukeBox Hero: Best of]]* (1994.)
* *[[The Platinum Collection (album Foreignera)|The Platinum Collection]]* (1999.)
* *[[Rough Diamonds No. 1 (album Foreignera)|Rough Diamonds #1]]* (1999.)
* *[[Hot Blooded and Other Hits]]* (2000.)
* **' (2000.)
* ''[[Complete Greatest Hits (album Foreignera)|Complete Greatest Hits]]'' (2002.) #80 SAD Platinasti
* ''[[The Definitive]]'' (2002.) #33 VB
* ''[[The Essentials (album Foreignera)|The Essentials]]'' (2005.)
* ''[[Extended Versions]]'' (2006.)
* ''[[The Definitive Collection (album Foreignera)|The Definitive Collection]]'' (2006.)

=== DVD ===
* 2001: ''[[Foreigner (DVD)|Foreigner]]''
* 2001: ''[[4 (DVD)|4]]''
* 2003: **'
* 2007: *[[Alive & Rockin']]*

## Vanjske veze
* Službene stranice sastava 
* Foreigner Discography
Who's Been Sleeping in My Bed?

***Who's Been Sleeping in My Bed?*** () je američka filmska komedija snimljena 1963. godine u režiji Daniela Manna. Protagonist, koga tumači Dean Martin, je glumac koji je stekao popularnost tumačeći lik ljekara u TV-seriji, i kome se zbog toga brojne žene bacaju u naručje. Radnja prikazuje kako je u stvarnosti ima probleme u vezi sa dugodgodišnjom djevojkom (čiji lik tumači Elizabeth Montgomery), a koja zajedno sa prijateljicom smisli komplicirani plan da ga učini ljubomornim.

## Uloge
* Dean Martin ... Jason Steele
* Elizabeth Montgomery ... Melissa Morris
* Carol Burnett ... Stella Irving
* Martin Balsam ... Sanford Kaufman
* Jill St. John ... Toby Tobler
* Richard Conte ... Leonard Ashley
* Macha Méril ... Jacqueline Edwards
* Johnny Silver ... Charlie
* Louis Nye ... Harry Tobler
* Yoko Tani ... Isami Hiroti
* Jack Soo ... Yoshimi Hiroti

## Vanjske veze
* ''Who's Been Sleeping in My Bed?'' in the Internet Movie Database
*
Le Jour et l'Heure

***Le Jour et l'Heure*** () je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1963. godine u režiji Renea Clementa. Po radnji predstavlja kombinaciju drame, trilera i ratnog filma. Protagonistica, čiji lik tumači Simone Signoret je Parižanka koja za vrijeme njemačke okupacije od rodbine sa sela u grad kamionom prenosi hranu te otkrije da se u kamionu kriju oboreni saveznički piloti. Radnja prikazuje kako prilično nevoljko pristaje pomoći pokretu otpora da ih prokrijumčari u neutralnu Španiju preko Pirineja.

## Uloge

* Therese Dutheil : Simone Signoret
* le capitaine Allan Morley : Stuart Whitman
* Agathe : Geneviève Page
* Antoine : Michel Piccoli
* le policier allemand : Reggie Nalder
* Pat Riley : Billy Kearns
* l'inspecteur Lerat : Marcel Bozzuffi
* Legendre, le pharmacien : Henri Virlojeux
* la fille en bleu : Hénia Sucha
* Jasseron : Hubert de Lapparent
* le Major Gordon : Carl Studer
* un pilote anglais : Roger Kemp
* un milicien : Maurice Garrel
* un pilote anglais : Mark Burns
* Lucie : Colette Castel
* un membre du maquis : Clara Gansard
* la caissiere de la pharmacie: Yvette Etievant
* le lieutenant colonel : Anthony Stuart
* l'inspecteur Marboz : Pierre Dux
* Jacques Herlin
* le chef résistant réseau Pyrénées : Jean-Claude Michel
* la serveuse de la guinguette : Paulette Pastor

## Vanjske veze
*
La Chance et l'Amour

***La Chance et l'Amour*** () je francusko-italijanski crno-bijeli omnibus film snimljen 1964. godine u režiji Claudea Berrija, Charlesa Bitscha, Erica Schlumbergera i Bertranda Taverniera. Sastoji se od četiri priče koje za zajedničku temu imaju ljubav i način na koji na nju utječe igra slučaja.

## Uloge
* Françoise Arnoul
* Michel Auclair : Alain Lorrière
* Francis Blanche : L'adjudant
* Bernard Blier : Camille
* Antonello Campodifiori : Un truand
* Georges Carpentier : lui-même
* Raffaella Carrà : Lisa
* Sophie Desmarets : Léa Anders
* Jacques Perrin : Marc Bizet
* Michel Piccoli : Philippe Decharme
* Stefania Sandrelli : Hélène Feuillard
* Dani
* Paulette Dubost : Amélie Biget
* Jeanne Fusier-Gir
* Rellys

## Vanjske veze
* 
* Fiche du film sur ''unifrance.org''
De l'amour (film, 1964)

***De l'amour*** () je francusko-italijanska filmska komedija snimljena 1964. godine u režiji Jeana Aurela. Radnja je inspirirana istoimenom esejom Stendahla. Protagonist, čiji lik tumači Michjel Piccoli, je zubar izuzetnih zavodničkih vještina, a radnja prikazuje probleme koji nastanu kada po prvi naleti na ženu (čiji lik tumači Joanna Shimkus) koja se čini imunom na njegove pokušaje zavođenja.

## Uloge
* Anna Karina : Hélène
* Elsa Martinelli : Mathilde
* Michel Piccoli : Raoul
* Jean Sorel : Antoine
* Philippe Avron : Serge
* Joanna Shimkus : Sophie
* Bernard Garnier : Werther
* Katia Christine
* Bernard Nicolas : Frédéric

## Vanjske veze
* 
* ''De l'amour''  sur Telerama
Héctor Noguera

**Héctor Eugenio Noguera Illanes** (Santiago, 8. juli 1937 - 28. oktobar 2025.), je čileanski televizijski, kazališni i filmski glumac, također je kazališni redatelj.

## Filmografija
### Telenovele
* 1972 - La Sal del Desierto (TVN) - *Bernardo Covarrubias*
* 1985 - Matrimonio de Papel (Canal 13) - *Javier Moyano*
* 1988 - Semidiós (Canal 13) - *Ponce*
* 1992 - Trampas y Caretas (TVN) - *Américo*
* 1993 - Ámame (TVN) - *Américo de Bantes*
* 1994 - Rompecorazón (TVN) - *Alvaro Sulivan/Mario Barrientos*
* 1995 - Estúpido Cupido (TVN) - *Obispo*
* 1996 - Sucupira (TVN) - *Federico Valdivieso*
* 1997 - Oro Verde (TVN) - *Ignacio Meyer*
* 2000 - Romané (TVN) - *Melquiades Antich*
* 2001 - Pampa Ilusión (TVN) - *William Clark*
* 2003 - Machos (Canal 13) - *Ángel Mercader*
* 2004 - Tentación (Canal 13) - *Julián Domínguez*
* 2006 - Descarado (Canal 13) - *Franco Miretti*
* 2006 - Huaiquimán y Tolosa (Canal 13) - *Carlos Montoya*
* 2007 - Heroes - Ambrosio O'Higgins
* 2007 - 2008 - Lola (Canal 13) - *Carlos Aguirre*
* 2009 - Sin Anestesia (CHV) - *Dr. Alfonso Valenzuela*
* 2010 - Mujeres de Lujo (CHV) - *Ronny Palma*
* 2011 - Infiltradas (CHV) - *Faustino Santo Domingo*
* 2012 - La Sexóloga (CHV) - *Hernán "Nano" Hidalgo*
* 2014 - Las 2 Carolinas (CHV) - *Rolando Vallejos*

### Filmovi
* 1961 - Deja que los Perros Ladren, directed by Naúm Kramarenco
* 1969 - El Chacal de Nahueltoro, directed by Miguel Littin - *Chaplain*
* 1972 - État de Siège, directed by Costa-Gavras - *Tupamaro leader*
* 1983 - The Compass Rose
* 1991 - La Frontera, directed by Ricardo Larraín - *Father Patricio*
* 2000 - 30 ans, directed by Laurent Perrin - *Luis Miguel Suerte*
* 2003 - Sub Terra, directed by Marcelo Ferrari - *Luis Cousiño*
* 2006 - Fuga, directed by Pablo Larraín - *Klaus Roth*
* 2008 - Desierto Sur, directed by Shawn Garry - *Iñaki Martiarena*
* 2008 - El Regalo, directed by Cristián Galaz and Andrea Ugalde - *Nicolás*
* 2014 - Mr. Kaplan

## Vanjske veze
*
La Bête à l'affût

***La Bête à l'affût*** () je francuski crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1959. godine u režiji Pierrea Chenala. Protagonistica, čiji lik tumači Françoise Arnoul, je udovica u čijoj kući utočište pronalazi robijaš (čiji lik
tumači Henri Vidal) koji je prilikom bijega iz zatvora ubio čuvara. Radnja prikazuje kako se ona u njega zaljubi i povjeruje pričama da je nedužan, dok istovremeno policijski komesar (čiji lik tumači Michel Piccoli) istražuje razbojničku pljačku fonda za siročad ubijenih policajaca.

## Uloge
* Françoise Arnoul : *Elisabeth Vermont*
* Henri Vidal : *Daniel Morane*
* Michel Piccoli : *Commissaire Jacques Guimard*
* Gaby Sylvia : *Gilberte*
* Agnès Laury : *Agnès Le Guen*
* Jean Brochard : *Commissaire François*
* Madeleine Barbulée : *Maria*
* Lucien Barjon : *Fernand*
* Albert Dinan : *Yves Le Guen*
* Pierre Sergeol : *Inspecteur Beauvais*
* Jack Ary : *un inspecteur*
* Georges Douking : *le gardien du phare*
* Philippe Mareuil : *Alain de Bauvoir*
* Harry-Max : *Me Doucet, le notaire*
* Gabriel Gobin : *l'hôtelier*
* Jacques Marin : *Lesquet*
* Philippe Dumat
* Nicole Hanriot
* Ariane Lancell
* Hubert de Lapparent : ''un mondain''
* Jacqueline Marbaux
* Paul Mercey : ''un mondain''
* Colette Régis
* Jean-François Rémi : ''le prétendant offrant la cave à liqueurs''
* Georges Spanelly

## Vanjske veze
*
Le Rendez-vous (film, 1961)

***Le Rendez-vous*** () je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1961. godine u režiji Jeana Delannoya. Po žanru je mješavina melodrame i kriminalističkog filma, a radnja prikazuje kako slučajni susret dvoje bivših ljubavnika - koje tumače Annie Girardot i Jean-Claude Pascal - pokreće niz spletki u bogataškoj porodici koje će dovesti do ubistva.

## Uloge
* Annie Girardot : Madeleine
* Jean-Claude Pascal : Pierre
* Pascal Bressy : Bruno
* Marie-Claude Breton : Catherine
* Robert Dalban : Le patron du bistrot
* Lud Germain
* Grégoire Gromoff
* Patrice Habans
* Marcel Loche
* Elsa Maltzer : Ellen
* Tony Murena
* Philippe Noiret : Inspecteur Maillard
* Andréa Parisy : Daphné
* Michel Piccoli : Paul
* Jean-François Poron : Daniel
* George Sanders : J.K./Kellermann
* Odile Versois : Edith

## Vanjske veze
*
Moša Alkalaj

**Moša Alkalaj** (Beograd, 5. 5. 1878 - Koncentracijski logor Sajmište, ?), jugoslavenski lekar i sanitetski potpukovnik vojske Kraljevine Jugoslavije.

## Biografija
Dr. Moša Bukus Alkalaj je rođen 5. 5. 1878. godine u beogradskoj jevrejskoj porodici Avrama Alkalaja za vrijeme Kneževine Srbija. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Beogradu. Diplomirao je medicinu na Medicinskom fakultetu u Beču 21. 12. 1904, a potom se specijalizovao za bolesti uha, grla i nosa. Vojni rok služio je u Stalnoj vojnoj bolnici od 1903 do 1904, a u periodu od 1907 do 1908 volontirao je na Odeljenju za bolesti uha, grla i nosa Opšte državne bolnice u Beogradu. Od 1906 do 1920 radio je kao privatni lekar. Učestvovao je u sva tri rata u periodu od 1912 do 1918 godine. Bio je trupni lekar XII pešadijskog puka I poziva 1912, dok je u Drugom balkanskom ratu vodio centralnu ambulantu u Prizrenu. Tokom Balkanskih ratova imao je čin kapetana II, a zatim I klase. Sa XII pukom učestvovao je u Prvom svetskom ratu do 1916 godine. 1914 bio je ranjen prilikom eksplozije granate na položaju Tabanovce, u Mačvi za vreme rada u pukovskom previjalištu. Na Solunskom frontu radio je u II poljskoj bolnici Šumadijske divizije I poziva od 1916 do 1917. Zatim je premešten u Jugoslovenski puk u Bizerti gde je bio i lekar u vojnom logoru Nador. Po povratku u Solun, od 1918 do 1919, bio je šef otorinolaringološkog odeljenja bolnice "Prestolonaslednik Aleksandar". Posle rata radio je kao šef ušnog odeljenja Opšte vojne bolnice u Beogradu. Aprila 1920 postavljen je za honorarnog lekara Glavne vojne bolnice. Tokom 1924, u istoj ustanovi je angažovan kao kontraktualni lekar, da bi od 1932 bio zaposlen kao činovnik. Penzionisan je novembra 1938 godine. Osim za medicinu veoma se interesovao za strane jezike. Pored nemačkog, francuskog, portugalskog i španskog, poznavao je i arapski jezik. Prevodio je i sa grčkog jezika. Kao stručnjak za engleski jezik sarađivao je na izdanju Oksfordskog srpsko-engleskog rečnika. Dr.Alkalaj je za život bio dobitnik mnogih odlikovanja Kraljevine Srbije i Kraljevine Jugoslavije. Dr. Alkalaj je za vrijeme Drugog svjetskog rata i Holokausta bio zatvoren logoru Sajmište gdje je u logorskoj bolnici, smeštenoj u paviljonu "Zadužbine Nikole Spasića", radio kao lekar. Tu je vjerovatno i skončao 1940-ih.

## Odlikovanja
* Zlatna medalja za revnosnu službu
*  Krst milosrđa
*  Orden Svetog Save V reda
* Srebrna medalja za revnosnu službu
*  Orden Crvenog krsta
*  Albanska spomenica
*  Orden Svetog Save IV reda

## Djela
* *Primena Carrel-ove metode kod bolesti i povreda uva u ratu*
* *Istorija srpskog vojnog saniteta: Naše sanitetsko iskustvo*

## Reference

## Literatura
* 

* David Dača A. Alkalaj, MOJA JALIJA, Čigoja Štampa, Beograd, 2019.  (čš)

## Vanjske veze

* Znameniti Jevreji Srbije: biografski leksikon
Lista austrijskih vladara

Ovo je popis austrijskih vladara od formiranje te zemlje 976. pod Dinastijom Babenberg do 1918. i propasti Austro-Ugarske.

## [[Markgrofovija Austrija]]

### [[Babenbergovci|Dinastija Babenberg]]

## [[Austrijsko vojvodstvo]]

### [[Babenbergovci|Dinastija Babenberg]]

Markgrof Heinrich II uspio je 1156. dobiti od cara Svetog Rimskog Carstva Friedricha I Barbarosse titulu vojvode i tako je pretvoriti u Austrijsko vojvodstvo.

### Interregnum

Nakon pogibije Friedricha II 1246. posljednjeg babenbergovskog vojvode Austrijsko vojvodstvo ostalo je bez vladara i upalo u Interregnum. 
Od nekoliko pretendenata nakraju je pobjedio češki kralj Otakar II iz Dinastije Pšemisl, koji je službeno postao austrijski vojvoda 1260. Otakar je poražen i ubijen Bitci na Moravskom polju 1278., od strane novog njemačkog kralja Rudolfa Habsburgškog, nakon što je protjeran iz Austrije dvije godine ranije.

### [[Habsburg|Dinastija Habsburg]]

Na osnovu Rudolfovovih kućnih pravila (*Rudolfinische Hausordnung*) njegovi sinovi Albrecht III i Leopold III 1379. podjelili zemlju, tako što je Albrecht III nastavio vladati Austrijom a Leopold III je dobio Štajersku, Korušku, Kranjsku i Tirol.

#### Albrechtova grana

### Leopoldova grana

Leopoldova grana se 1406. podijelila na dvije podgrane;

* *Ernstovu granu* koja je dobila Štajersku, Korušku i Kranjsku

* *Friedrichovu granu* koja je dobila Tirol

Friedrich III., car Svetog Rimskog Carstva uspio je do 1457. steći sve zemlje Albrehtove grane, a do 1490. i one kojima je vladala Friedrichova grana.

## Austrijske [[nadvojvoda|nadvojvode]]

### [[Habsburg|Dinastija Habsburg]]

Od 1359 Habsburgzi službeno nose titule nadvojvoda koju im je priznao car Friedrich III.

#### [[Prednja Austrija]] i [[Tirol]]

#### [[Unutrašna Austrija]]

Od 17. vijeka vrijedi pravilo o nedjeljivosti habsburgških zemalja.

### [[Habsburg-Lothringen|Dinastija Habsburg-Lothringen]]

## [[Car]]evi [[Austrijsko Carstvo|Austrijskog Carstva]]
### [[Habsburg-Lothringen|Dinastija Habsburg-Lothringen]]

Od 1804. Austrija je postala Carevina pa je tako posljednji car Svetog Rimskog Carstva Franz II postao austrijski car pod imenom Franz I

Karl I abdicirao je 1918. nakon poraza u Prvom svjetskom ratu nakon tog je zemlja proglašena republikom.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Erzherzöge von Österreich''
Le Coup de grâce (film, 1964)

***Le Coup de grâce*** (), također poznat i pod naslovom ***Les temps héroïques*** () je francusko-kanadski crno-bijeli igrani film snimljen 1964. godine u režiji Jeana Cayrola i Claudea Duranda. Po žanru predstavlja kombinaciju drame i trilera, a radnja prikazuje kako se nekadašnji pripadnik pokreta otpora u Drugom svjetskom ratu, koji je izdao svoje drugove Gestapou, nakon četvrt vijeka poslije plastične operacije i sa novim identitetom vraća u rodni grad i susreće rodbinu i prijatelje svojih žrtava.

## Uloge
* Danielle Darrieux : Yolande
* Michel Piccoli : Capri / Bruno
* Olivier Hussenot : Germain
* Florence Guerfy : Liliane
* Jean-Jacques Lagarde : Jean-Baptiste
* Yves Létourneau : Ludovic
* Alain Saury : Miguel
* Bernard Tiphaine : Mario
* Emmanuelle Riva : Sophie
* Jacqueline Laurent

## Vanjske veze
*
Mechademia

***Mechademia*** je recenzirani naučni časopis koji izdaje američki University of Minnesota Press a koji proučava proizvode i utjecaj japanske popkulture na društvo, poglavito anime i mange. Časopis je uspostavljen 2006. a glavni urednik je Frenchy Lunning. Online verzije su dostupne.

Steve Raiteri je za Library Journal zapisao da je *Mechademia* "odličan prvi pokušaj [...] da se premosti jaz između akademika i obožavatelja".

## Vanjske veze
*zvanični website 
## Izvori
Mourir à Madrid

***Mourir à Madrid*** () je francuski crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1963. godine u režiji Frédérica Rossifa. U filmu se prikazuje Španski građanski rat, i kao materijal su korištene rijetke i dotada nepoznate snimke koje je autor pronašao nakon višegodišnjeg istraživanja po filmskimm arhivama u SAD, Španiji, Francuskoj, Zapadnoj Njemačkoj i SSSR-u. Film naglasak stavlja na prizore stradanja civilnog stanovništva, ali također sugerira kako je slom Republike bio posljedica intervencije nacističke Njemačke i fašističke Italije na strani nacionalističkih pobunjenika. Premijera filma je bila odgođena na zahtjev francuske vlade koja je od autora, želeći održati dobre odnose sa Francovim režimom zahtijevala uklanjanje pojedinih scena. Usprkos toga, kao i žestokih napada od strane radikalne desnice, ali i radikalne ljevice, *Mourir à Madrid* je dobio brojne pohvale i nagrade, uključujući Prix Jean Vigo, te nominaciju za Oscar za najbolji dokumentarni film.

Godine 1964. su scene iz filma "reciklirane" u hollywoodskom filmu *[[Behold a Pale Horse]]* kako bi gledateljima dali historijsku i političku pozadinu radnje.

## Vanjske veze
*
Bijeli brod (razvrstavanje)

**Bijeli brod** može označavati:

* Bijeli brod, normanski brod poznat po katastrofalnom brodolomu 1120. godine
* *[[La nave bianca]]*, italijanski ratni film iz 1941. godine
* *[[Bela lađa]]*, srpska TV-serija
Dom Juan ou le Festin de pierre (TV film, 1965)

***Dom Juan ou le Festin de pierre*** () je francusko-belgijsko-kandski crno-bijeli televizijski film premijerno prikazan na programu francuske TV-mreže ORTF 1965. godine. Režirao ju je Marcel Bluwal i predstavlja adaptaciju istoimene Moliereove komedije. Naslovni lik, koga tumači Michel Piccoli, je zloglasni zavodnik Don Juan čije će omaložavanje kršćanske kreposti dovesti do osvete Nebesa.

## Uloge
* Michel Piccoli : Dom Juan
* Claude Brasseur : Sganarelle
* Anouk Ferjac : Done Elvire
* Michel Le Royer : Dom Carlos
* Lucien Nat : Dom Luis
* Yves Arcanel : Dom Alonso
* Jean Obé : La Ramée
* Dominique Rozan : Gusman
* Angelo Bardi : Pierrot
* Josée Steiner : Charlotte
* Françoise Caillaud : Mathurine
* Paul Gay : Monsieur Dimanche
* Julien Verdier : Un pauvre
* Katia Cavaignac : Un spectre
* Philippe Chauveau : Ragotin
* Michel Muller : La Violette

## Vanjske veze
* 
* 
*
Asian Theatre Journal

***Asian Theatre Journal*** je recenzirani naučni časopis koji izdaje američki University of Hawaii Press a koji a koji je posvećen scenskoj umjetnosti Azije. Časopis je 1984. uspostavio James R. Brandon. Online verzije su dostupne.

*Asian Theatre Journal* se objavljuje dva puta godišnje: u martu i septembru.

## Vanjske veze
* 
* ''Asian Theatre Journal'' na Project MUSE
## Izvori
Nina Kraljić

**Nina Kraljić** (Lipovljani, 4. travnja 1992.) hrvatska je pjevačica. Dobila je prvu nagradu u natjecateljskoj emisiji *[[The Voice – Najljepši glas Hrvatske]]* 2015. nakon čega je izdala svoj prvi singl *Zaljuljali Smo Svijet*, modernu baladu.

17. ožujka 2016. Nini je uručena diskografska nagrada Porin: za novog izvođača godine, a nominirana je u još dvije kategorije (za najbolju žensku vokalnu izvedbu i najbolji aranžman za pjesmu *Zaljuljali smo svijet*).

Izabrana je kao predstavnica Hrvatske na Euroviziji 2016. u Stockholmu pjesmom *[[Lighthouse (pjesma Nine Kraljić)|Lighthouse]]*.

Predviđa se da će Nina prvi album izdati u rujnu 2016. Kroz dva singla na albumu, predstavit će se i kao glazbeni autor i tekstopisac. Izjavila je da će album sadržavati njen karakteristični etno-mistični prizvuk.

## Reference

## Vanjske veze

*Croatia: Nina Kraljić will sing "Lighthouse" Eurovision.tv
*Intervjuu  za *Story* (2016)
Geoffrey Lewis (glumac)

**Geoffrey Lewis** (rođen **Geoffrey Bond Lewis**;. 31. srpnja 1935 - 7. travnja 2015) - Američki glumac. Otac glumice Juliette Lewis. Tijekom svoje filmske karijere Geoffrey je glumio u više od 200 filmova. Godine 1981. bio je nominiran za "Zlatni globus" za svoju ulogu u mini-seriji "Flo".

Umro je u Los Angelesu, 7. travnja 2015.

## Vanjske veze
* 
* 
* Geoffrey Lewis; Aveleyman.com