open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Main Prem Ki Diwani Hoon

***Main Prem Ki Diwani Hoon*** () je indijski filmski mjuzikl snimljen na hindiju 2003. godine u režiji Sooraja Barjatyae. Predstavlja remake filma *[[Chitchor]]* iz 1976. godine. Protagonistica, čiji lik tumači Kareena Kapoor, je Sanjana djevojka kojoj su roditelji dogovorili brak sa bogatim američkim poslovnim čovjekom indijskog porijekla pod imenom Prem. Radnja prikazuje kako se ona, ispočetka nezadovoljna, nakon susreta sa šarmantnim mladićem pod imenom Prem Kishen (čiji lik tumači Hrithik Rosha) u njega zaljubi, ali se na poslije otkrije da je pravi Prem u stvari njegov šef po imenu Prem Kumar (čiji lik tumači Abhishek Bachchan).

## Uloge
* Kareena Kapoor ... Sanjana Satyaprakash/Sanjana Prem Kishen
* Hrithik Roshan ... Prem Kishen
* Abhishek Bachchan ... Prem Kumar 
* Pankaj Kapur ... Satyaprakash 
* Himani Shivpuri ... Suseelah 
* Reema Lagoo ... Majka Prema Kumara
* Tanaaz Irani ... Roopa
* Upasna Singh ... Sekretarica
* Raju Shrivastava ... Shambhu
* Shobha Khote ... Remo Fernandes
* Farida Jalal ... Mrs. Kapoor
* Johnny Lever ... Johnny
* Ruby Bhatia ... sama sebe (specijalni nastup)
* Jaaved Jaaferi ... sam sebe (specijalni nastup)

## Izvori

## Vanjske veze
*
Zastava CZ999

**Zastava CZ999** se koristi kao oružje za samoodbranu. Zbog svojih odličnih ergonomskih i konstruktivnih rješenja i savremenih tehnoloških metoda izrade, oružje se ističe svojom preciznošću, tačnošću i funkcionalnošću.

## Karakteristike
Bravljenje se postiže vertikalnom oscilacjom cijevi, koja zalazi u otvor na navlaci. Hranjenje se vrši iz dvorednog magacina. Upravljačke komande su obostrane; mogu ih koristiti i ljevaci i dešnjaci. Nišani su četvrtasti, sa bijelim tačkama koje omogućavaju ciljanje pri slaboj vidljivosti. Navlaka pištolja je izrađena od legiranog čelika, ram je izrađen od Al legure, a korice se izrađuju od high-impact polimera. Standardna površinska zaštita je fosfatiranje i farbanje aluminijumskih dijelova, dok se čelični dijelovi bruniraju.

## Reference
Adam Žigmund Domjanić

**Adam Žigmund Domjanić** (oko 1660. - 1717.) hrvatski plemić, vojnik i književnik.

Istakao se u borbama protiv Turaka i stoga je 1712. izabran da za izbivanja bana I. Pálffyja upravlja javnim poslovima Hrvatske.

Autor je kronostihova, kronograma i pjesmica što ih je posvetio »časti Velike Majke Bistričke«, no nije jasno da li je ta zbirka bila napisana hrvatskim ili latinskim jezikom i da li je ikad bila tiskana.

Iz prijateljske povezanosti s Pavlom Ritterom Vitezovićem, čijem je kulturnom krugu Adam Žigmund Domjanić pripadao, sačuvana je jedna njegova latinska pjesnička poslanica (NSB u Zagrebu, Zbirka rijetkosti, sign. R 6683). To su latinski utješni stihovi refleksivna sadržaja, kojima on 1710. Vitezoviću, »prognaniku u Beču« čestita Božić i Novu godinu. 

Na nju je upozorio njegov potomak, pjesnik Dragutin Domjanić dva stoljeća nakon nastanka, odabravši nekoliko njezinih stihova kao motto svoje zbirke "Pjesme" (Zagreb, 1909).

## Literatura
Ivo Kalinski: Poetika i jezik kajkavskih pjesama Dragutina Domjanića, Zagreb, 1988., str. 8–10, 65

## Vanjske veze

*Adam Žigmund Domjanić na Wikicitatu
Zastava EZ9/EZ40

**Zastava EZ9/EZ40** je pištolj koji se koristi kao lično i službeno odbrambeno oružje. Zbog svojih konstruktivnih, ergonomskih rješenja i savremenih tehnoloških metoda izrade, pištolj se ističe svojom tačnošću, preciznošću i funkcionalnošću.

## Karakteristike
Zastava EZ9 se od EZ40 razlikuje samo po kalibru. Funkcioniše po principu kratkog trzaja cijevi. Bravljenje se postiže vertikalnom oscilacijoim cijevi koja zalazi u otvor na navlaci. Hrenjenje se vrši iz dvorednog odvojivog magacina. Upravljačke komande su obostrane, mogu ih koristiti i ljevaci i dešnjaci. Nišani su četvrtasti, sa bijelim tačkama i olakšavaju nišanjenje pri slaboj vidljivosti. Navlaka pištolja je izrađena od kvalitetnog legiranog čelika, ram je izrađen od Al legure a korice od polimera. Standardna površinska zaštita je fosfatiranje i farbanje aluminijumskih dijelova, a dok se čelični dijelovi bruniraju.

## Varijante
Zastava EZ9 Kompakt je varijanta zastave EZ9 samo sa skraćenom dužinom, sve ostale karakteristike su iste. Isto važi i za EZ40.

## Reference
Zastava M93 (BGA)

Automatski bacač granta M93 je pješadijsko oružje namjenjeno uništavanju otkrivene i zaklonjene žive sile na daljinama do 1700 m, kao i za uništavanje lako oklopljenih borbenih sredstava na daljinama do 1000.
Pouzdanost funkcionisanja u ekstremnim klimatskim i terenskim uslovima je potvrđena strogim metodama ispitivanja, u skladu sa vojnim standardima.

## Karakteristike
M93 funkcionše samo saa rafalnom paljbom, ali se brzina paljbe može mijenjati od 50 do 400 granata u minuti. Unutrašnjost cijevi je hromirana, čime je osigurana dugotrajnost i velika preciznost. Punjnje se obavlja iz redenika kapaciteta 29 granata, smještenog u municijsku kutiju. Može da koristi granate sa  projektilima parčadnog dejstva, kumulativnog dejstva i vježbovne projektile. Konstrukcija tronožnog postolja omogućava brzu promjenu borbenog položaja. Zavisno od taktičkih zahteva i na zahtev kupca automatski bacač granata može se montirati na različite tipove borbenih vozila. Kao municija se kortiste granate kalibra 30mm TG-М93  koje su rasprskavajuće, kao i vježbovne ВХ-М93

## Reference
Skylab

**Skajlab** () je bila prva američka svemirska stanica. Lansirana je 14. maja 1974. sa Kenedijevog svemirskog centra.

Svemirska stanica je bila oštećena prilikom lansiranja kada se štit od mikrometeorita odvojio od radionice i otpao, ponevši za sobom jedan od dva glavna solarna panela i zaglavivši drugi solarni panel tako da se nije mogao otvoriti. Ovo je Skaljlabu oduzelu većinu električne energije potrebne za njegov rad, a takođe je uklonilo zaštitu od inztezivnog Sunčevog zagrevanja, pretivši da svemirsku stanicu učini neiskoristivom. Međutim, prva posada je uspela da spase Skajlab razvivši zamenski suncobran i oslobodivši zaglavljeni solarni panel. Ovo je bio prvi put da je popravka ove razmere vršena u svemiru.

Na njoj se nalazila laboratorija za izučavanje mikrogravitacije i izvršeno je nekoliko Sunčevih eksperimenata, među kojima i analiza mekih iks-zraka sa Sunca talasne dužine 6-49 angstrema. Skajlab je uleteo u atmosferu i sagoreo iznad Australije 11. jula 1979. Skajlab stanica je bila dizajnirana  da posmatra Sunce na različitim talasnim dužinama. Služila je kao solarna opservatorija i  bila je operativna samo jednu godinu (1973-1974).

## Literatura
* 

## Vanjske veze
Dimitrios Ioannidis

**Dimitrios Ioannidis** ( ; 13. mart 1923 – 16. august 2010), također poznat kao **Dimitris Ioannidis**, bio je grčki vojni oficir, poznat kao jedan od vođa pukovničke vojne hunte koja je vladala Grčkom od 1967. do 1974. godine.

Odrastao je u bogatoj porodici porijeklom sa Epira, a u Drugom svjetskom ratu za vrijeme osovinske okupacije služio kao pripadnik desničarske organizacije pokreta otpora EDES, grčkog ekvivalenta jugoslavenskih četnika. Kao oficir redovne vojske je sudjelovao u građanskom ratu.

Ioannidis je 1967. sudjelovao u puču kojim je svgrnuta demokratska vlast. Tada je imao čin brigadira i bio načelnik Vojne akademije. U novostvorenoj hunti je mjesto neslužbenog vođe preuzeo pukovnik Jorgos Papadopulos, ali se Ioannidis sa vremenom nametnuo kao siva eminencija, ali i ideološki najisprofiliraniji pripadnik hunte, kojim je osim fanatičnog antikomunista i grčkog nacionalista propovijedao ultra-konzervativnu preobrazbu grčkog društva i zatvaranje prema vanjskom svijetu čije je utjecaje krivio za nemoral u grčkom društvu.

Ioannidis je sa vremenom došao u sukob sa Papadopulosom koji je pod stranim pritiscima i nakon krvavog gušenja pobune na atenskoj Politehnici 1973. godine namjeravao "olabaviti" represiju i dati koncesije protivnicima režima. Te je planove preduhitrio beskrvnim pučem kojim je preuzeo mjesto de facto šefa grčke države i vlade.

Ioanndis se potom okrenuo prema Cipru nastojeći dovršiti proces *[[enosis]]a* ujedinjenja tog otoka sa maticom Grčkom. Kao glavnu smetnju je vidio ciparskog predjsednika, arhiepiskopa Makariosa III, koga je smatrao "kriptokomunistom". U tu je svrhu potakao tamošnju radikalno desnu paravojnu formaciju EOKA B da izvrši puč 15. jula 1974. godine kojim je Makarios svrgnut, a vlast preuzeo radikalni nacionalist Nikos Sampson. Taj je događaj, međutim, poslužio kao izgovor turskoj vladi da pod parolom zaštite lokalne turske manjine izvrši invaziju koja je dovela do podjele otoka i okupacije koja dan-danas traje.

Ioannidis na to nije moago reagirati te se ne samo osramotio, nego izgubio posljednje zalihe političke podrške ne samo u narodu nego i u vojsci. Grupa generala ga je svrgnula u još jednom puču te započela proces povratka demokraciji. Ioannidis je 1975. uhapšen te osuđen na smrt zbog veleizdaje i kršenja ljudskih prava za vrijeme diktature. Kazna mu je preinačena u doživotni zatvor koga je izdržao do kraja.

## Izvori

## Vanjske veze
* loannidis: Power in the Wings , *TIME*, 10 December 1973
Francisco Martínez de la Rosa

**Francisco de Paula Martínez de la Rosa Berdejo Gómez y Arroyo** (10. mart 1787 - 7. februar 1862) bio je španski književnik i liberalni političar, poznat kao prvi predsjednik Savjeta ministara, odnosno premijer Španije, a na kome je mjestu služio od 1834. do 1835. godine.

Rođen je u plemićkoj porodici u Granadi. Pažnju je privukao kao izuzetno nadareno dijete, te je već sa 12 godina primljen na pravni fakultet Granadskog univerziteta, a u dobi 18 godina je tamo stekao zvanje profesora. Godine 1812. je bio jedan od zastupnika Kadiškog kortesa koji je za vrijeme rata sa francuskim okupatorima donio prvi španski ustav i uveo ustavnu monarhiju. Po povratku kralja Ferdinanda VII na prijestolje i restauraciji apsolutizma, de la Rosa je bio protjeran na otok Gomera na obali Sjeverne Afrike. 1820. je vraćen u Madrid, a godine 1822. ga je kralj imenovao ministrom vanjskih poslova. 1823. je pao u nemilost i bio prisiljen bježati u Pariz, gdje se počeo zanimati za romantičarski književni pokret. 

Nakon Ferdinanodve smrti se vratio u Španiju i bio izabran u Cortes, gdje će ostati do smrti. Godine 1834. je imenovan premijerom. Njegov kratki mandat je obilježilo formalno ukidanje Španske inkvizicije.

## Vanjske veze
José María Queipo de Llano

**José María Queipo de Llano y Ruiz de Saravia, 7. grof od Torena** (25. novembar 1786 &ndash; 16. septembar 1843) bio je španski političar i historičar koji je 1835. služio kao premijer Španije.

Odrastao je u jednoj od najbogatijih plemićkih porodica Asturije, ali su mu na političke stavove daleko veći uticaj imala djela Voltairea i Rousseaua sa kojima se upoznao u djetinjstvu. Godine 1808. je bio jedan učesnika ustanka protiv Francuza koji će prerasti u dugogodišnji oslobodilački rat. Quiepo de Llano je kao liberal podržavao liberalni ustav iz 1812. godine, te je nakon povratka Ferdinanda na vlast bio u egzilu sve do 1820. godine i uspostave kratkotrajnog liberalnog režima koga je ukinuti francuska vojna intervencija. Quiepo de Llano je ponovno išao u egzil i tamo ostao do amnestije 1832. godine.

Ponovno se uključio u politiku, sada kao umjerenjak te postao ministar u vladi Francisca Martineza de la Rose, te jedan od najvatrenijih pristaša malodobne kraljice Isabelle II oko koje su se okupljali liberali, nasuprot konzervativnih karlista. Njegov kratkotrajni mandat je prekinula svađa sa Isabellinom majkom, regenticom Marijom Christinom koja je nastojala uvesti apsolutnu monarhiju. Quiepo de Llano je otišao u dobrovoljni egzil u Francusku te se posvetio pisanju knjige u kojoj je opisao historiju Poluotočkog rata.
Miguel Ricardo de Álava

**Miguel Ricardo de Álava y Esquivel** (7. jul 1770 – 14. jul 1843) bio je španski vojskovođa, političar i diplomat koji je nakratko 1835. godine služio kao premijer Španije.

Karijeru je započeo kao marinski oficir te se godine 1805. borio protiv Britanaca u Trafalgarskoj bitci. Kada je godine 1808. Napoleonova Francuska instalirala Josepha Bonapartea na špansko prijestolje, Alava je ispočetka podržao novi režim, ali se nakon francuskog poraza u bitci kod Bailena priključio patriotima. Oni su ga poslali kao oficira za vezu vojvodi od Wellingtona, zapovjedniku britanskog ekspedicionog korpusa na Iberijskom poluotoku. Alava je postao njegov blizak prijatelj i suradnik, te je pod njegovom komandom sudjelovao u nizu bitaka Poluotočkog rata. Nakon povratka kralja Ferdinanda VII na vlast 1814. godine je uhapšen, ali potom pušten na Wellingtonovu intervenciju. Kralj ga je imenovao španskim ambasadorom u Nizozemskoj gdje ga je 1815. zatekla vijest o Napoleonovom povratku as Elbe. Odatle je pratio nizozemskog kralja Willema I u pohodu kojim će na kraju zapovijedati njegov stari prijatelj Wellington; njemu se priključio i sudjelovao u odlučnoj bitci kod Waterlooa.

Alava je godine 1820. podržao liberalni režim Trienio liberal, nakon čijeg sloma ga je kralj Ferdinand dao u odsutstvu osuditi na smrt. Alava je spas pronašao u Gibraltaru, odatle je otišao u Englesku gdje će neko vrijeme živjeti uz Wellingtonovu podršku. U Španiju se vratio nakon Ferdinandove smrti, a Ferdinandova udovica Maria Christina ga je 1835. imenovala premijerom. Sa tog je mjesta ubrzo smijenjen, a ono je preuzeo ekonomist Juan Álvarez Mendizábal.

## Vanjske veze
Juan Álvarez Mendizábal

**Juan de Dios Álvarez Mendizábal** (25. februar 1790 - 3. mart 1853) bio je španski političar i ekonomist, koji je od 1835. do 1836. služio kao premijer Španije, i koji je najpoznatiji po velikim konfiskacijama crkvene imovine.

Kao mladić je sudjelovao u ratu protiv francuskih okupatora stekavši iskustva radeći u banci koja je financirala patriotske snage. Godine 1820. je podržao ustanak Rafaela del Riega i liberalni režim nakon čijeg je sloma 1823. morao tražiti utočište u Gibraltaru. Otišao je u Englesku gdje se obogatio trgujući vinom, te planirao tako stečeno bogatstvo iskoristiti za revoluciju protiv kralja Ferdinanda. Nakon njegove smrti regentica Maria Christina ga je pozvala da se priključi kao ministar financija vladi grofa od Torenoa. U njoj se istakao nastojanjima da financijsku krizu izazvanu karlističkom pobunom riješi masovnom konfiskacijom zemljišta i imovine Katoličke crkve čiji je veliki dio poslije razdijeljen zemljoposjednicima i građanima, te je tako Marijin režim stekao političku podršku u obračunu sa karlistima. Na mjestu ministra financija je ostao sve do 1843. godine, kada je prisiljen otići u egzil. U Španiju se vratio četiri godine kasnije.  
 
## Vanjske veze
*Biography of Mendizábal
Francisco Javier de Istúriz

**Francisco Javier de Istúriz Montero** (31. oktobar 1790 - 2. april 1871) bio je španski političar i diplomat koji je u tri navrata - 1836. godine, od 1846. do 1847. godine, te 1858. godine - nakratko bio premijer Španije.
José María Calatrava

**José María Calatrava y Peinado** (26. februar 1836 - 16. januar 1846) bio je španski političar i pravnik, koji je od 1836. do 1837. služio kao premijer Španije. Calatrava, koji je bio pristaša Napredne stranke je za vrijeme svoga mandata uspio progurati novi demokratski ustav kojim je u Španiji i formalno okončana 
apsolutna monarhija. Od 1840. do 1843. je služio kao predsjednik Vrhovnog suda Španije.
Aleksej Leonov

**Aleksej Arkipovič Leonov** (; 30. maj 1934 — 11. oktobar 2019) bio je ruski kosmonaut i general vazduhoplovstva koji je 18. marta 1965. postao prvi čovek koji je boravio u otvorenom svemiru.

Izabran je u prvoj grupi od dvadeset kosmonauta 1960. godine. Njegova svemirska šetnja trebalo je da se odigra tokom misije Vostok 11, ali je otkazana. Uspešno se prošetao svemirom tokom misije Voshod 2. U otvorenom svemiru proveo je 12 minuta. Leonov je trebalo da bude prvi Sovjet koji se iskrcao na Mesec, ali ta misija je otkazana.

Od 1976. do 1982. bio je komandant tima kosmonauta i jedan od rukovodilaca Trening centra za kosmonaute Jurij Gagarin. Penzionisan je 1991. godine.

Leonov je poznat i kao umetnik. Objavio je više knjiga i albuma, koje je zajedno sa Andrejem Sokolovom ukrasio umetničkim slikama svemirskih prostranstava.

Umro je 11. oktobra 2019. godine pod nepoznatim okolnostima.

## Reference

## Vanjske veze

* Video prve šetnje svemirom 
* Misija Voshod 2
* Naučno-fantastične slike Leonova i Sokolova. Galerija. 
* "I could see Armstrong bouncing on the moon" – Alexey Leonov
* Alekseй Leonov: kosmonavt-hudožnik (*[[Jutjub]]*)
Baldomero Espartero

**Joaquín Baldomero Fernández-Espartero y Álvarez de Toro, princ od Vergare, 1. vojvoda od la Victorije, 1. vojvoda od Morelle, 1. grof od Luchane, 1. vikont od Banderasa** (27. februar 1793 - 8. januar 1879) bio je španski vojskovođa, političar i državnik, koji je slavu stekao pobijedivši karlističke pobunjenike u Prvom karlističkom ratu te od 1840. do 1843. služio kao regent Španije. Espartero je u tri navrata služio kao premijer - 1837. godine, od 1840. do 1841. te od 1854. do 1856. godine. Iako nije bio uspješan kao političar, uživao je izuzetnu popularnost u najširim slojevima španskog društva, a 1870. ga je kralj Amedeo imenovao princom, iako nije bio rodbinski vezan za kraljevsku porodicu.

## Vanjske veze
Zastava M808

**Zastava M808** je karabin koji je proizveden u Zastavi.

## Karakteristike
Cijev je izrađena metodom hladnog kovanja, od hrom-vanadijum čelika što joj daje visoku preciznost i tačnost. Osnova obog karabina je autentičan Mauser sistem. Ovaj karabin oblikuju; pouzdana konstrukcija, robusnost i dugotrajnost. Metalni dijelovi su fino obrađeni i imaju zaštitu koja ne reflektuje svjetlost. Sanduk oružje je poligonalnog oblika i ima Pikatini šinu (oba dijela izrađena iz jednog komada čelika). Šina omogućuje nisku montažu optičko-elektronskih uređaja, a njihovom upotrebom se povećavaju tačnost i preciznost oružja. Sklop cijev-sanduk obezbjeđuje kontinuirano kretanje zatvarača pri repetiranju. Mehanizam za okidanje - DAT (mogućnost predokidanja potiskivanjem obarače unaprijed, nakon čega je sila okidanja mala). Okvir je odvojiv, napravljen od polimera. Kundak je izrađen od kvalitetnog orahovog drveta u dvije verzije:
* "Varmint" kundak sa otvorom za palac
* "Bavarski" kundak sa visokom obrazinom

## Tehničke karakteristike
Tehničke karakteristike ove puške su:

## Reference
Tuniski zaljev

**Tuniski zaljev** (arapski: خليج تونس‎) je veliki plitki zaljev na jugu Sredozemnog mora na sjeveru Tunisa.

## Geografija
Zaljev se proteže u širinu od nekih 150 km duž obale Tunisa u smjeru  istok- zapad, od Rta Sidi Ali El Mekki na zapadu do Poluotoka Bon na istoku.

U zaljev nedaleko od arheološkog nalazišta feničanske Kartage utječe najveća tuniška rijeka Majardah.

Na dnu zaljeva u plitkoj laguni leži grad Tunis koji je sa zaljevom spojen kanalom dugim 10 km.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gulf of Tunis'' na portalu Marine Organisation
Majardah (rijeka)

**Majardah** (arapski: واد مجردا‎), zvan i kao *Vadi Mejerda* ili *Oued Medjerda* (za rimskih vremena *Bagradas*), najveća je rijeka u Tunisu, duga 460 km.

## Karakteristike
Majardah izvire na sjeveroistoku Alžira u masivu Majardah (dio Tel Atlasa), od tamo teče u pravcu sjeveroistoka do ušća u Tuniski zaljev.

Sliv rijeke velik je oko 23 000 km², najveće pritoke su Vadi Mallāq i Vadi Tassah, a najveći urbani centri duž njenog toka su Souk Ahras u Alžiru i Jendouba u Tunisu.

Majardah je zapravo jedini stalni vodotok u Tunisu, iako i njemu protok ljeti padne na svega 4 kubnih metara u sekundi, ali mu zimi naraste na  1.500 do 2.500 kubnih metara. Zbog tog su na rijeci podignute brojne brane i formirana akumulaciona jezera.

Dolina rijeke vrlo je plodna i poznata po uzgoju pšenice.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Wadi Majardah'' (na portalu Encyclopaedia Britannica)
Tunisko jezero

**Tunisko jezero** (arapski: البحيرة, *El Bhayra*) je plitka laguna na samom dnu Tuniskog zaljeva na sjeveroistoku Tunisa u kojoj leži glavni grad Tunis.

## Karakteristike
Tunisko jezero nastalo je u 11. vijeku pne. taloženjem.

Na samom početku Francuske kolonijalne uprave 1881. prokopan je kanal kako brodovi mogli doploviti do luke grada Tunisa, pa je odtad laguna podjeljena na sjevernu i južnu.
U laguni zimi boravi više od 100 vrsta ptica, a ribari u njenim vodama izlove do 500 tona riba godišnje.

Laguna je kao vlažno područje jedan od lokaliteta Ramsara i Međunarodne unije za zaštitu prirode i prirodnih resursa, a od 1993. je proglašena i Prirodnim rezervatom.

U 2. vijeku pne. kad je laguna bila puno otvorenija prema Tuniskom zaljevu, tu se nalazila luka Kartage čije se ostatci i danas vidljivi. Aglabidi su na otočiću Chikly između 800. i 900. podigli utvrdu, koja je kasnije napuštena, nju su u 16. vijeku  obnovili Španjolci i prezvali Santiago. Utvrda je obnovljena 1990-ih.

Zbog nekontrolirane i nagle urbanizacije Tunisa laguna je tokom 20. vijeka poprilično degradirana, pa je već krajem tog vijeka počelo njeno čišćenje.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Tunis Lake, Tunisia'' na portalu MedWet
Jendouba

**Jendouba** (arapski: الحمامات), nekada znana kao **Souk El Arba**, je grad od 45,431 stanovnika) na sjeverozapadu Tunisa u Vilajetu Jendouba čiji je administrativni centar.

Njeno današnje ime je sintagma od berberskog *jen* (trgovište) + *douba* (pšenica).

## Geografija

Jendouba leži u dolini rijeke Majardah, udaljena 150 km zapadno od grada Tunisa..

## Historija

Jendouba je izrasla u grad kao jedna od stanica na željezničkoj pruzi od Tunisa do Alžira, podignuta u vrijeme Francuskog protektorata (1881. - 1955.). Današnja Jendouba je još uvijek važna raskrsnica na ruti od Tunisa do alžirske granice i administrativno - trgovački centar, poznat po žitaricama (naročito po 
pšenici).

## Znamenitosti

Oko 8 km sjeverno od centra grada nalaze se ruševine numidijskog, a kasnije i rimskog grada Bulla Regia.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Commune de Jendouba''
Jendouba (vilajet)

**Vilajet Jendouba** (arapski: ولاية سوسة) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno 
podjeljen.

## Geografija

Vilajet Jendouba prostire se na krajnjem sjeverozapadu Tunisa duž alžirske granice (135 km) i obale Sredozemnog mora (25 km), na površini od 3102 km² u kojoj živi 403,930 stanovnika.

Vilajet je osnovan za prve podjele zemlje 1956. a administrativni centar je istoimeni grad Jendouba.
Administrativno je podjeljen na 9 tamadijada (distrikta).

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Jendouba''
Trudovi

**Trudovi** ima više značenja:

* trud, množina su *trudovi* – ljudski rad
* trud, množina su *trudovi* – trudnoća

## Povezano
* Trud
Hamametski zaljev

**Hamametski zaljev** (arapski: خليج الحمامات‎) je veliki zaljev na jugu Sredozemnog mora na sjeveroistoku Tunisa.

## Geografija
Zaljev se proteže u smjeru sjever- jug, od Poluotoka Bon koji ga razdvaja od Tuniskog zaljeva. 

Najveći urbani centri duž zaljeva su i poznata ljetovališta; Nabeul, Hammamet, Sousse i Monastir.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gulf of Hammamet: Tunisia'' na portalu National Geospatial-Intelligence Agency
Nabeul

**Nabeul** (arapski: نابل) rimski **Neapolis** je grad od 70,437 stanovnika) na sjeveroistoku Tunisa u Vilajetu Nabeul čiji je administrativni centar.

## Geografija

Nabeul leži duž obale Hamametskog zaljeva na jugu Poluotoka Bon, udaljen 65 km jugoistočno od glavnog grada Tunisa..

## Historija

Nabeul je izrasao kao feničko naselje kog su Rimljani razorili 146. pne., pa ga kasnije obnovili kao rimsku koloniju pod imenom *Neapolis*.

U grad je izrasao za Francuske kolonijalne uprave kao posljednja istočna stanica na pruzi Alžir - Tunis.

Nabeul je danas poznati turistički resort, a desetak km južnije leži još poznatiji Hammamet

## Privreda
Pored turizma za ekonomiju grada značajno je klesarstvo i kamenolomi. Okolica je poljoprivredni kraj poznat po vinogradarstvu, agrumima, cvijeću, parfemima i umaku od ljutih paprika - harissa.

Uz to poznat je po keramici i rukotvorinama.

## Pobratimski gradovi

*  Marbella, Španjolska 
*  Seto, Japan

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Commune de Nabeul''
Sidi Ali El Mekki

**Sidi Ali El Mekki** (arapski: رأس سيدي علي المكي‎) je rt u Sredozemnom moru na sjeveru Tunisa.

## Geografija
Sidi Ali El Mekki nalazi se udaljen pedesetak km sjeverozapadno od grada Tunisa. Rt formira zapadni kraj Tuniskog zaljeva, na njegovoj južnoj strani u istoimenoj laguni leži grad Ghar el-Melh. Pored grada duž lagune nalazi se istoimena pješčana plaža koja je vrlo popularna među Tunižanima.

## Historija
Feničani i Kartažani taj rt zvali su *Rusucmona*, što je značilo rt boga Eshmuna, koji je za antičke Grke i Rimljane bio Asklepije ili Apolon, pa se za rimskih vremena zvao *Apollinis Promontorium*.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Ras Sidi Ali el Mekki'' na portalu Geographic Names
Zastava Master FLG

**Zastava Master FLG** je poluautomatsko oružje zasnovano na smanjenom djelovanju AK-47 u kalibru 9X19 mm. U pošetku je bila izrađena za izvoz, ali je samo 20 komada napravljeno prije nego što je Zastava obustavila proizvodnju. Ovo oružje je napravljeno od plastike i čelika.

## Master FLG porodica
Master FLG porodica se sastoji od:
*Master FLG (obična varijanta)
*Master FLG P (varijanta sa prigušivačem)
*Master FLG K (varijanta sa skraćenom cijevi, sa zaštitom prstiju i bez kundaka za čuvare i za skrivano nošenje)

## Karakteristike
Ova puška funkcioniše po principu pozajmice barutnih gasova. Ova puška se može koristiti u bliskim borbama, padobranskim akcijama, protivterorističkim akcijama (kod spašavanja talaca), zaštita mjesta ili masovnog okupljanja ili za ličnu zaštitu pojedninih vojnika. Tokom izrade se pazilo na sigurnosne detalje. Da bi se spriječilo neželjeno pucanje (kada se ovo oružje ispusti ili udari), ovo oružje puca iz zatvorenog, potpuno zaključanog vijka. Unutrašnja ručica blokira mehanizam ako nije potpuno zatvoren. Sve operacije se mogu izvršiti bez pomjeranja prsta sa zaštite okidača. Ovaj automat je opremljen sa gornjom i donjom hvataljkom.

## Reference
Rukotvorine

**Rukotvorine** je zajedničko ime za proizvode tradicionalnog seoskog zanatstva, pa se smatraju dijelom folklora.

Rukotvorine se izrađuju još od prahistorije, kao utilitarni predmeti.
Čipkarstvo, ćilimarstvo, grnčarstvo, košaraštvo, drvorezbarstvo i ostali tradicionalni zanati su glavni za proizvodnju rukotvorina.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Rural Crafts Association'' 
* ''Sweet Art''
Marcus Thuram

**Marcus Lilian Thuram-Ulien** (Parma, 6. kolovoza 1997.) je francuski nogometaš  i reprezentativac koji igra na poziciji napadača, a trenutno je član Intera. Sin legendarnog francuskog braniča Liliana Thurama, Marcus je rođen u Parmi, gdje je njegov otac igrao 1997. godine; ime je dobio po aktivistu Marcusu Garveyju. Profesionalnu karijeru započeo je u Sochauxu, gdje je isprva igrao u mlađim uzrastima, a od 2015. do 2017. godine i u prvoj momčadi. Nakon toga dvije sezone provodu u Guingampu, odakle 2019. godine prelazi u Borussiju Mönchengladbach. Nakon četiri sezone ka slobodan igrač prelazi u Inter Milan

Od 2014. godine nastupao je za mlađe uzraste francuske reprezentacije, ali još nije dobio poziv za seniorsku momčad.

Njegov mlađi brat, Khéphren, također je profesionalni nogometaš.
Zastava LKP M2010

**Zastava LKP M2010** je karabin proizveden u Zastavi oružje.

## Karakteristike
Kalašnjikov sistem, najpopularniji princip funkcionisanja poluautomatskog i automatskog oružja, primenjen je kod Zastavinog  poluautomatskog lovačkog karabina M2010. Poluautomatski lovački karabin M2010 odlikuje funkcionalnost u svim terenskim i klimatskim uslovima, ima pouzdan i bezbedan tip mehanizma za okidanje, ima polimerski kundak, sa dobrim ergonomskim rješenjima i odlično je izbalansiran, što rezultira malim trzajem, malom masom i vrlo velikom kompaktnošću.
Cijev je izradjena metodom hladnog kovanja. Jedinačna poluautomatska paljba je način na koji se može dejstvovati iz ovog oružja. Bezbednosni automatski sistem  poluautomatskog lovačkog karabina onemogućava opaljenje pre nego što je došlo do zabravljenja. Punjenje  M2010 vrši se iz odvojivog, polimerskog magacina (okvira). Zadnji preklapajući nišan je podesiv, a prednji je podesiva mušica. Poluautomatski lovački karabin M2010 ima ugrađeno postolje optičkog nišana, a komplet može da sadrži nosač optičkog nišana i optički nišan.

## Reference
Monastir (Tunis)

**Monastir** (arapski: منستير) je lučko-turistički grad od 93.306 stanovnika na istoku Tunisa, u vilajetu Monastir u kom je administrativni centar.

## Geografija
Monastir leži na poluotoku koji se prostire na jugoistoku Hamametskog zaljeva, udaljen dvadesetak km istočno od grada Sousse i 162 kilometra južno od glavnog grada Tunisa.

## Historija
Nekih 5 km zapadno od centra grada nalaze se ruševine feničko - rimskog **Ruspinuma**, iz kog je iznikao današnji Monastir. Svoje ime dobio je od latinskog- *monasterium*, jer su upravo tu Bizantinci za svoje rekonkviste Africe Proconsolaris podigli manastir za život monaha.

Monastir je poznat po svom ribatu (utvrdi) koji je podignut 796. za dinastije Aglabida. On je i najveća atrakcija grada uz nekoliko starih džamija i modernu džamiju izgrađenu 1968. i posvećenu prvom predsjedniku Tunisa Habibu Burguibi, koji je i rođen u Monastiru.

Zahvaljujući Burgibinom patronatu Monastir se brzo razvijao, pa je tako među prvima dobio modernu marinu. Habib Burgiba je 2000. sahranjen u Monastiru u porodičnom mauzoleju.

## Privreda i transport
Današnji Monastir je prije svega poznati turistički resort, spojen sa nedalekom Skanesom u veliki hotelski kompleks. Sa njim dijeli i međunarodni aerodrom Habib Burgiba (IATA: MIR, ICAO: DTMB). Pojas hotela se prostire sve do Sousse.

Pored toga Monastir ima i značajnu tekstilnu industriju (predionice), uz to i tvornicu sapuna, uljaru i solanu.

Između Sousse, Monastira i Mahdije prometuje nadzemni metro i brojni autobusi.

## Pobratimski gradovi
*  Münster, Njemačka

## Poznati sugrađani
* Habib Burgiba prvi i dugotrajni predsjednik Tunisa, rođen je u Monastiru.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Commune Monastir''
Monastir (vilajet)

**Vilajet Monastir** (arapski: ولاية المنستير) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

## Geografija

Vilajet Monastir prostire se na istoku Tunisa duž obale Sredozemnog mora na površini od 1019 km² u kojoj živi 589,683 stanovnika.
Monastir je poznat kao jedna od Kolijevki čovječanstva, arheološkim iskopanjem pronađeni su i otkriveni tragovi civilizacije stare 25.000 godina.

Vilajet je osnovan u septembru 1974. godine, a administrativni centar je istoimeni grad Monastir.
Administrativno je podjeljen na 13 tamadijada (distrikta).

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Monastir''
Chiloé (provincija)

**Provincija Chiloé** (španjolski: *Provincia de Chiloé*) je jedna od 56 provincija na koje je Čile administrativno podjeljen. Ona je jedna od četiri provincije Regije Los Lagos, ostale tri su; Osorno, Llanquihue i Palena.

## Karakteristike

Provincija Chiloé se nalazi na jugu zemlje u Ahipelagu Chiloé, udaljena 87,99 km južno od administrativnog centra Regije Los Lagos - Puerto Montta. Ahipelag ima više od 30 otoka ukupne površine od 9,137 km² u kojoj živi 
168,185 stanovnika.

## Administrativna podjela
Teritorij je podjeljen na deset općina; Castro, Ancud, Chonchi, Dalcahue, Curaco de Vélez, Quemchi, Queilén, Puqueldón, Quellón i Quinchao.
A najveća je Quellón, koja zauzima 35% teritorija provincije (gotovo čitav jug) najvećeg otok Chiloé.  

Administrativni centar provincije je grad Castro u kom živi 34,044 stanovnika.
Sjedište biskupije je grad Ancud.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Gobernación Provincia de Chiloé''
Ghar el-Melh

**Ghar el-Melh** (arapski: غارالملح) za antike znan kao *Rusucmona* ili *Castra Delia*, a za 
francuske kolonijalne uprave kao *Porto Farina* je lučki gradić od 5,345 stanovnika na sjeveru Tunisa u Vilajetu Bizerta.
Njegovo današnje arapsko ime znači  *[[sol|slana]] [[spilja]]*, koje je dobio zbog brojnih prirodnih salina u laguni.

## Geografija

Ghar el-Melh leži na južnoj obali Rta Sidi Ali El Mekki u plitkoj laguni, udaljen 30 km jugoistočno od grada Bizerte.
Lagunu od Sredozemnog mora dijeli sprud dug 6 km.

## Historija

Rusucmona je svoju historiju započela kao fenička kolonija.

Scipion Afrički se za Drugog punskog rata dvije godine prije Bitke kod Zame 204. pne. iskrcao sa 35,000 legionara i zauzeo grad, opljačkao okolicu i zatim opsjeo Uticu.

Za rimskih vremena nazvan je *Castra Delia* i prosperirao je kao civitas sve do polovice 4. vijeka.

Tokom srednjeg vijeka postao je piratska baza, to je bio sve do polovice 19. vijeka.

Ghar El Melh je 2018. uvršten kao prvi grad u Tunisu kao jedan od lokaliteta Ramsara.

## Privreda

Privreda grada bazira se na ponajviše na poljoprivredi i nešto manje na ribolovu.

## Znamenitosti

Od historijskih znamenitosti Ghar el-Melh ima vrlo dobro očuvanu španjolsku utvrdu iz 15. vijeka, kao i osmanske utvrde, hamame i  podignute tokom 17. i 18. vijeka.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Ghar el Melh''
Eusebio Bardají Azara

**Eusebio Bardají y Azara** (Graus, Spain, 19. decembar 1776 &ndash; Huete, Spain, 7. mart 1842) bio je španski pravnik, diplomat i političar koji je u jesen 1837. godine nakratko služio kao premijer Španije.

## Vanjske veze

|-

|-
Isidro Alaix

**Isidro de Alaix Fábregas**, Grof od Vergare i Vikont od Villarrobledo, (Ceuta, 1790. &ndash; Madrid, 15. oktobar 1853) bio je španski vojskovođa i političar, koji je od 1838. do 1839. nakratko bio vršilac dužnosti premijera Španije. Alaix je u Prvom karlističkom ratu bio pristaša liberalne frakcije i kraljice Isabelle II. Igrao je važnu ulogu u završetku sukoba, odnosno sklapanju konvencije u Vergari kojom su glavne karlističke snage pristale na prestanak oružanog otpora.

## Vanjske veze

* Spain: Heads of Government: 1834-1868
*  Ficha histórica como senador
*  Notas biográficas
Kralovec

**Kralovec** može biti:

* Królewiec, poljski naziv za Kalinjingrad, grad u Kalinjingradskoj oblasti, Rusija
* , naselje u okrugu Trutnov, Češka
Mahdia (vilajet)

**Vilajet Mahdia** (arapski: ولاية المهدية) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

## Geografija

Vilajet Mahdia prostire se na istoku Tunisa duž obale Sredozemnog mora i po Sahelu na površini od 2,966 km² u kojoj živi 435,296 stanovnika.

## Historija

Vilajet je osnovan u martu 1974. podjelom dotadašnjeg Vilajeta Sousse na tri nova, za administrativni centar je proglašen istoimeni grad Mahdia.

Historija Mahdije počela je sa Berberima, a nastavila se sa Punima, koji su vladali tim krajem od 9. vijeka pne. do 2. vijeka. Za Rimljana koji su ih naslijedili, poljoprivreda je doživjela značajan rast, a naročito uzgoj maslina.
Aglabidi su u 7. vijeku bili prva arapska dinastija koja se tu naselila, naslijedili su ih Fatimidi koji su osnovali Mahdiju kao svoju prijestolnicu.

Ona je uskoro postala najveći privredni, trgovački, kulturni i vojnički centar južnog Mediterana prije nego što je to postao Tunis nakon španjolskog zauzimanja Mahdije.

Vilajet Mahdia je administrativno podjeljen na 13 tamadijada (distrikta).

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Mahdia''
Narciso Heredia

**[[Don (titula)|Don]] Narciso Fernández de Heredia y Begines de los Ríos, 2. grof od Heredia-Spínole [[grande Španije]], 1st Marquis of Heredia, [[grande Španije]]** i *[[iure uxoris]]* **grof od Ofalike** (Gines, Sevilla, 11. septembar 1775 &ndash; Madrid, 8. septembar 1847) je bio španski plemić, diplomat i političar koji je od 1837. do 1838. bio premijer Španije.

Narciso Heredia je karijeru započeo u mladosti, te je do sredne 1800-ih služio kao pomoćnik ambasadora ili ambasadora na brojnim evropskim dvorovima. Za vrijeme francuske invazije je služio okupatorima i režimu Josepha Bonapartea, zbog čega je poslije stekao status izdajnika. U politiku se vratio nakon sloma kratkotrajnog liberalnog režima kada ga je apsolutistički režim Ferdinanda imenovao državnim ministrom 1823. godine. Na tom je mjestu pokušavao voditi umjerenu politiku, ali nije zadovoljio nijednu od frakcija te je smijenjen 1824. godine. Nakon kraćeg egzila je 1827. postavljen za ambasadora u Londonu, a potom u Parizu, gdje je doprinio poboljšanju odnosa sa Francuskom te nakon Julske revolucije pomogao priznanje novog režima.

Na mjesto premijera je imenovan pred kraj Prvog karlističkog rata gdje mu je glavni zadatak svojim diplomatskim iskustvom spriječiti stranu intervenciju na strani karlista. U tome je uspio, ali mu loše stanje financija i pobuna u Cadizu presudili, te je smijenjen. Poslije toga se povukao iz politike.
Bernardino Fernández de Velasco, 14. vojvoda od Fríasa

**[[Don (titula)|Don]] Bernardino Fernández de Velasco-Pacheco y Benavides, 14. vojvoda od Fríasa, [[grande Španije]],** KOGF (1783 &ndash; 1851) bio je španski plemić, diplomat i političar koji je godine 1838. služio kao premijer Španije.  

Rođen je kao sin Diega Pacheca Tellez-Giron Gomez de Sandovala, plemića koji je za vrijeme francuske invazije bio istaknuti *[[afrancesado]]*, odnosno pristaša okupatorskog režima Josepha Bonapartea. Za vrijeme rata je Fernandez de Velasco iz pro-francuske vojske prebjegao patriotima. Nakon povratka Ferdinanda VII je pod sumnjom da je liberal pao u nemilost. U politiku je ušao za vrijeme liberalnog režima (1820-1823), a nakon njenog sloma neko vrijeme proveo u egzilu u Francuskoj. Nakon Ferdinandove smrti 1834. je izabran u Cortes, a premijer Francisco Martinez de la Rosa ga je poslao u diplomatsku misiju da novoj vladi osigura podršku Francuske i drugih stranih sila u ratu protiv karlističkih pobunjenika. U toj je misiji uspio, a godine 1838. je imenovan premijerom. Na tom mjestu nije uspio osigurati da vodeće reakcionarne sile Evrope (Pruska, Austrija i Rusija) prestanu podržavati karliste, a pokušaji da prebrodi jaz između zavađenih frakcija Narvaeza i Espartera nisu uspjeli. Izgubivši podršku obje frakcije, prisiljen je na ostavku. Godine 1845. se nakratko vratio u politiku kao doživotni senator, ali se daleko više bavio književnošću.
Tuniski Sahel

**Tuniski Sahel** (arapski: السـاحـل, *Al-Saḥil*, za antike znan kao *Byzacium*) je obalna ravnica duž Sredozemnog mora na istoku Tunisa.

## Geografija
Tuniski Sahel je piješčani pojas sa velikim uvalama i lagunama između mora i stepa centralnog Tunisa. 
Regija se proteže od grada Enfidha na sjeveru, a to je negdje na sredini Hamametskog zaljeva do grada Gabesa u Gabeskom zaljevu na jugu.

Otok Djerba i arhipelag Kerkenna također se smatraju dijelom Tuniskog Sahela. Regija prima dovoljno kiše za navodnjavanje zbog čestog istočnog vjetra.

Kako *Al-Saḥil* na arapskom znači *[[obala]]* to se često odnosi samo na obalni pojas između gradova Sousse na sjeveru i Sfaxa na jugu.

## Historija
Sahel su prvi naselili Puni u 9. vijek pne.. Ratarstvo je odavnina vezano uz pšenicu i ječam, dok se maslinarstvo veže uz Hannibala koji ga je uveo u regiju oko 203. pne..

Veliki val muslimanskih izbjeglica sa Sicilije naselio se u regiji 1091.

## Privreda
Privreda se bazira na maslinarstvu i proizvodnji sapuna, uz to su važni zanatsko tkanje tekstila, ribarstvo i grnčarstvo.

Najveći urbani centri su Sousse, lokalno zvana biser Sahela, Monastir, rodno mjesto prvog tuniskog predsjednika Habiba Burgibe, Mahdija, lokalno trgovište i Sfax, važna luka i trgovački centar.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Al-Sāḥil plain, Tunisia''
Kerkenna

**Kerkenna** (arapski: جزر قرقنة / Juzur Qarqana) je mali arhipelag od 14 otoka u Sredozemnom moru uz istočnu obalu Tunisa.

## Geografija

Arhipelag Kerkennah, smješten je u Gabeskom zaljevu, oko 18 kilometara istočno od grada Sfaxa. 
To je izrazito niski arhipelag, najviša točka ne prelazi 13 metara

Od 181 kilometra ukupne obalne crte, na 84 km (46%) visina iznosi samo 30 - 60 cm, a ni more nije puno dublje, pa se između otoka može kretati hodajući.

Ukupna površina arhipelaga (svih 14 otoka) iznosi 156 km², ali se to odnosi uglavnom na dva najveća *Chergui* (110 km²) i *Gharbi* (36 km²). Otocima *Gremdi*, *Lazdad* i *Roumadiy*a je površina manja od 10 km², a ostali su još manji.
 
U arhipelagu živi 15,501 stanovnika u desetak naselja.
Na otocima nema tvornica, ni većih objekata osim nekoliko hotela, ali zato ima oko 900.000 palmi i 35 km pješčanih plaža.

Arhipelag je proglašen Prirodnim rezervatom a kao značajno zimovalište Ptica selica, jedinstveni ekosistem i vlažno područje je u februaru 2012. 
uvršten i kao jedan od lokaliteta Ramsarske konvencije.

## Historija

Arhipelag su naselili Puni oko 6. vijeka pne., za njega je znao Herodot i opisao ga kao *Kyrannis*, a za Rimljane je bio *Cercina*.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Les îles Kerkennah, petit archipel oublié'' na portalu Escapade Tunisie 
* ''Kerkenah Islands: Tunisia'' na portalu National Geospatial-Intelligence Agency
Gabeski zaljev

**Gabeski zaljev** (arapski: خليج قابس‎‎ / Khalīj Qābis) za antike poznat kao *Syrtis Minor* (*Mali Sirt*) je veliki zaljev na jugu Sredozemnog mora na istoku Tunisa.

## Geografija

Zaljev se proteže u dužinu od nekih 96 km, od arhipelaga Kerkenna na sjeveroistoku do otoka Djerba na jugoistoku. 
 
Najveći urbani centri duž zaljeva su Gabes, Sfax i Skhira.

Gabeski zaljev je pored Gibraltarskog tjesnaca i Venecijanski zaljev, jedini dio Sredozemnog mora u kom je razlika između plime i oseke velika (do 2, 5 m u proljeće) pa tad po plićacima izvire brojni pješčani sprudovi.

Ekonomija duž zaljeva tradicionalno se bazirala na ribarstvu (tune, spužve), danas je to promjenjeno jer su Istočno od Sfaxa pronađena ležišta nafte i zemnog plina.

Maksimalna dubina iznosi 50 metara, a temperatura mora 31 °C.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gabes'' na portalu Leksikografski zavod Miroslav Krleža 
* ''Khalij Gabès: Tunisia'' na portalu National Geospatial-Intelligence Agency
Gabes (vilajet)

**Vilajet Gabes** (arapski: ولاية المهدية) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

## Geografija

Vilajet Gabes prostire se na istoku Tunisa duž obale Sredozemnog mora i po Sahelu na površini od 7,166 km² u kojoj živi 395,755 stanovnika.

Vilajet je osnovan u junu 1956., za administrativni centar je proglašen istoimeni grad Gabes.

Grad Gabes je za ranokršćanstva bio sjedište nadbiskupije, a nakon prodora islama, drugi najveći grad u zemlji iza Kairuana. 
Za Ibn Halduna Gabes  je bio prijestolnica mora i jedan od 
najvažnijih gradova Ifrikije.

Vilajet Gabes je administrativno podjeljen na 11 tamadijada (distrikta).

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Gabes''
Metalna zvijezda

**Metalna zvijezda** () može da bude:

*sleng termin za šerifa u SAD-u
*''Tin Star'' (igra), pucačina iz 1994. za Super NES
*Tin Star (bend), britanski tehno bend
**[[The Tin Star]]*, film iz 1957
*''Tin Star'' (TV serija), televizijska dramska serija
Sfax (vilajet)

**Vilajet Sfax** (arapski: ولاية صفاقس) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno podjeljen.

## Geografija

Vilajet Sfax prostire se na istoku Tunisa duž obale Sredozemnog mora na površini od 7,545 km² u kojoj 
živi 1,004,042 stanovnika.
Sfaxu administrativno pripada i arhipelag Kerkenna.

Vilajet je osnovan u junu 1956., za administrativni centar je proglašen istoimeni grad Sfax.

Privreda Sfaxa, se bazirala na fosfatima, ribarstvu i maslinarstvu, ali je od 1960-ih sve jači industrijski i uslužni sektor.

Poljoprivreda je još uvijek važna za Sfax, u njemu se proizvode oko 40% tuniskog maslinovog ulja i oko 30% badema.

Vilajet Sfax je Aadministrativno podjeljen na 16 tamadijada (distrikta).

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Sfax''
Gafsa

**Gafsa** (arapski: ڨفصة / Qafṣah) antička **Capsa** je rudarski centar Tunisa, grad od 95,242 stanovnika na jugozapadu zemlje u Vilajetu Gafsa u kom je administrativni centar.

## Geografija

Gafsa leži u unutrašnjosti nedaleko alžirske granice, udaljena 369 km jugozapadno od glavnog grada Tunisa.

## Historija

Njeno antičko ime koristi se za najraniju mezolitsku Kapsijsku kulturu koja se tu razvila  u 7. mileniju pne..

*Capsa* je izrasla kao numidijsko naselje koje su Rimljani razorili 106. pne., pa ga je kasnije obnovio car Trajan.
Prvi put je dokumentirana za Jugurtinog rata, između Rimske republike i Numidije.
   
Nakon Rimljana Gafsom vladaju bizantski, arapski, berberski i osmanski vladari.

Gafsa je 1980. bila poprište misteriozne diverzantske akcije, kad su diverzanti zauzeli sve važnije gradske institucije.
Tuniske snage uspjele su tek naredne večeri istjerati diverzante i ponovno zavesti red u gradu. Naknadno je ustanovljeno da se radilo o Tunižanima koji su obučavani u Libiji, zbog tog su dugi niz godina vladali zategnuti odnosi između Tunisa i Libije.

## Privreda i transport

Gafsa je poznata kao navodnjavana voćarska oaza i glavni centar za transport fosfata iskopanih sa slaništa oko jezera Šot al-Džaríd. 
Grad je cestama i željeznicom povezan sa lučkim Sfaxom, a ima i međunarodni aerodrom (IATA: GAF, ICAO: DTTF).

U okolici ima puno bogatih nalazišta fosfata. 
Malobrojni stanovnici koji su većinom nomadi uzgajaju žitarice, masline, esparto, datulje, pistacije, kajsije i ostalo voće.

## Pobratimski gradovi

* Napulj, Italija 
* Palma de Mallorca, Španjolska

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Commune Gafsa''
Šot al-Džaríd

**Šot al-Džaríd** (arapski: شط الجريد‎) je veliko slano jezero na jugozapadu Tunisa, to je bazen soli velik nekih 4.900 km².

## Hidrografija
Veći dio godine jezero ima vrlo malo vode i to samo u najnižim dijelovima, potpuno se napuni samo za velikih kiša.

*Šot al-Džaríd* je zajedno sa jezerima Šot al-Feđaj i Šot al-Rarsa u Tunisu i alžirskim jezerima Šot Melrhir i Merouane jedna velika geološka depresija, nekadašnji morski rukavac, koji se protezao gotovo 400 km zapadno od Gabeskog zaljeva.

  
Dno te kriptodepresije doseže 16 metara ispod razine mora kod Šot al-Džarída.

Prostrana slaništa Šot al-Džarída postala su važan izvor fosfata od otkrića tamošnjeg minerala 1949. Slaništa su danas premrežena cestama kojima dolaze i turisti. Oaze Tozeur (Tawzar) i Nefta na rubu jezera, poznate su po uzgoju palmi.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Chott el Jerid, Dry salt lake ''
Suk

**Suk** (arapski: سوق = tržnica) ili bazar je dio nekog grada (orijentalnog) namjenjen trgovini.

Bazari su rođeni trgovački kvart po perzijskim gradovima, kao kvartovi namjenjeni za trgovinu. 
Taj običaj proširio na Arabiju i  Sjevernu Afriku ali pod imenom *suk*.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Suk''
Gafsa (vilajet)

**Vilajet Gafsa** (arapski: ڨفصة) je jedan od 24 Tuniskih vilajeta na koji je Tunis administrativno 
podjeljen.

## Geografija

Vilajet Gafsa prostire se na jugozapadu Tunisa na površini od 7,807 km² u kojoj živi 349,385 stanovnika.

Gafsa leži u južnom sektoru Saharskog Atlasa, prostoru na granici visoke stepe i Saharske pustinje, koji je raskršće puteva prema zemljama Magreba i Afrike.

Vilajet je administrativno podjeljen na 13 tamadijada (distrikta).

## Historija

Vilajet je osnovan 1956., za administrativni centar je proglašen istoimeni grad Gafsa.

Gafsa (antička *Capsa*) je prvi put dokumentirana za Jugurtinog rata, između Rimske republike i Numidije.
Salustij je opisao kao veliki i moćan grad, smješten usred pustinje, o njoj je pisao i Strabon kao mjestu koje je Jugurta odabrao da sakrije svoje blago.

## Privreda

Za privredu Gafse najvažnije je rudarstvo (fosfati, koji se izvoze), a ima i nešto industrije koja proizvodi kablove za automobile, sanitarije, tekstil, eksplozive i municiju.

Poljoprivreda je vezana uz maslinarstvo i povrće.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Gouvernorat de Gafsa''