open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Departman Ocotepeque

**Departman Ocotepeque** (španjolski: *Departamento de Ocotepeque*) je jedan od 18 departmana Hondurasa. Prostire se na krajnjem zapadu zemlje, na granici s Gvatemalom i Salvadorom. U njemu prema podacima iz 2018. živi 159.816 stanovnika, na površini od 1630 km² (što iznosi 98.05 stan/km²).

## Geografija
Ocotepeque se prostire po planinskoj unutrašnjosti, sa sjevera graniči sa Departmanom Copán, sa juga sa Republikom Salvador sa istoka sa departmanima; Lempira i Copán i sa zapada sa Gvatemalom. Administrativno je podijeljen na 16 općina, 129 sela i 884 zaseoka (farmi).

Administrativni centar departmana je Ocotepeque, ona je 7. juna 1934. uništena razornom poplavom rijeke Lempa. Bujica je potkopala brdo San Cristobal, koje je zatrpalo grad. Preživjeli stanovnici preselili su nešto sjevernije podalje od rijeke i ponovno izgradili grad. Nakon nešto više od godinu dana od tragedije, 17. septembra 1935. novi grad je i formalno osnovan pod imenom *Nueva Ocotepeque*, a istovremeno je proglašen i administrativnim centrom departmana Ocotepeque. Nacionalni kongres Hondurasa 1958. ukinuo je ime *Nueva Ocotepeque*, pa je grad ponovno uzeo svoje staro ime *Ocotepeque*.

## Historija
Departman Ocotepeque je osnovan 17. februara 1906. za devete političke podjele zemlje, dekretom tadašnjeg šefa države generala Manuela Bonille.

## Privreda
Privreda departmana bazira se na stočarstvu, poljoprivredi, najviše se uzgaja; duhan, kava, kukuruz, pšenica, krumpir, luk i kupus. Za privredu departmana od velike važnosti je njena prijestolnica Ocotepeque, jer se nalazi na tromeđi Gvatemale, Hondurasa i Salvadora, pa je važan trgovački centar.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Departamento de Ocotepeque''
Kancelarijska romansa. Naše vrijeme

***Kancelarijska romansa. Naše vrijeme*** (, ) je rusko-ukrajinska filmska komedija snimljena 2011. godine u režiji Sarika Andreasjana. Predstavlja remake popularne sovjetske komedije *[[Kancelarijska romansa]]*. Protagonistica, čiji lik tumači Svetlana Hodčeknova, je direktorica agencije za kreditni rejting koja za novog uposlenika dobije ekonomnista (čiji lik tumači Volodomir Zelenski). Radnja prikazuje kako se njih dvoje zbog razlika u karakterima i životnom stilu ispočetka ne podnose, da bi na kraju shvatili da su jedno za drugo.

## Izvori

## Vanjske veze
*
Kancelarijska romansa

***Kancelarijska romansa***  je sovjetska filmska komedija snimljena 1977. godine u režiji Eldara Rjazanova. Temelji se na teatarskom komadu *Kolege* koji je Rjazanov napisao zajedno sa Emilom Braginskim. Naslovni likovi, koje tumače Alisa Frajndlih i Andrej Mjagkov su Ljudmila Kalugina, direktorica statističkog zavoda, i njen potčinjeni, ekonomist Anatolij Novoselcev. Radnja prikazuje kako njihov odnos počinje neprijateljski, da bi na kraju shvatili kako su stvoreni jedno za drugo. Film, u kome se na blag i implicitan, ali efektan način ismijavala tadašnja sovjetska birokacija, je stekao izuzetnu popularnost te postao jedan od najgledanijih filmova u historiji sovjetske kinematografije.

Godine 2011. je u rusko-ukrajinskoj koprodukciji snimljen remake pod naslovom *[[Kancelarijska romansa. Naše vrijeme]]*.

## Vanjske veze
*
*
*
*A Tribute to the Film 
*Film Gallery 1 
* Film Gallery 2
Barchessa di Villa Thiene

**Barchessa di Villa Thiene** je jedno krilo nikad dovršene renesansne vile koju je za porodicu Thiene projektirao Andrea Palladio u sjevernotalijanskom gradiću Villafranca Padovana, nedaleko od Padove.

## Historija i karakteristike
Postojeća *barchessa* (gospodarska zgrada tj. štala) je jedini je trag ambicioznog projekta za vilu koji je osmislio Palladio za Francesca Thiena i njegove sinove Odoarda i Teodora. Prema onom što je Palladio objavio u svom traktatu *[[I quattro libri dell'architettura|I Quattro Libri]]*, sam Francesco Thiene je zapačeo graditi tu vilu, a kako se zna da je on umro 1556. godine, za pretpostaviti je da je Palladio projekt napravio nešto ranije.

Gradilište je 1563. bilo u punom pogonu, a i sljedećih godina, no gradnja je naglo zaustavljena 1567. kada je Odoardo zbog vjerskih razloga naglo pobjegao iz Vicenze prema nekoj od protestantskih zemalja. Palladio koji je vjerojatno je bio lični prijatelj Odoarda, pomogao mu je u tom paničnom bijegu, a i kasnije angažirajući se da mu se nekretnine ne oduzmu. Bio je svjedok kod notara koji je imenovao njegova brata Teodora legalnim zastupnikom napuštenog imanja.

Palladio je skice za vilu Thiene objavio u traktatu *[[I quattro libri dell'architettura|I Quattro Libri]]*. Ona je trebala biti monumentalna vila s velikom lođom, zatvorena tornjevima s četiri strane. Barchessa je s centralnom zgradom vile trebala biti povezala sa dva zakrivljena portika. Palladio je nešto slično gotovo iste godine napravio za Villu Badoer u Fratta Polesine.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Barchessa di Villa Thiene, Villafranca Padovana (PD)'' (na portalu Palladio museum)
Let's Scare Jessica to Death

***Let's Scare Jessica to Death*** () je američki horor film snimljen 1971. godine u režiji Johna D. Hancocka. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Zohra Lampert, je mentalno nestabilna žena koju muž iz duševne bolnice vodi na seosko imanje. Radnja prikazuje kako se tamo suočava sa zastrašujućim vizijama.

## Uloge
*Zohra Lampert ... Jessica
*Barton Heyman ... Duncan
*Kevin O'Connor ... Woody
*Gretchen Corbett ... Djevojčica
*Alan Manson ... Sam Dorker
*Mariclare Costello ... Emily / Abigail

## Vanjske veze
*
*
*
*
*Let's Scare Jessica To Death.net
Principio y fin

***Principio y fin*** () je meksički igrani film snimljen 1993. godine u režiji Artura Ripsteina. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju istoimenog romana egipatskog književnika Nagiba Mahfouza. Radnja, premještena u suvremeni Meksiko, prikazuje jednu porodicu iz srednje klase koju iznenadna smrt oca ostavi bez novca, te su njeni članovi odjednom prisiljeni za život zarađivati slabo plaćenim poslovima, a što ih sa vremenom odvede kriminalu.

## Uloge
* Ernesto Laguardia ... Gabriel Botero
* Julieta Egurrola ... Ignacia Botero
* Blanca Guerra ... Julia
* Verónica Merchant ... Natalia
* Bruno Bichir ... Nicolás Botero
* Alberto Estrella ... Guama Botero
* Alonso Echánove ... Cariñoso
* Lucía Muñoz ... Mireya Botero
* Luis Felipe Tovar ... César
* Julián Pastor ... Luján
* Luisa Huertas ... Isabel

## Vanjske veze
*
Sara (film)

***Sara*** () je iranski igrani film snimljen 1993. godine u režiji Dariusha Mehrjuija. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju drame *[[Kuća lutaka (drama)|Kuća lutaka]]* norveškog pisca Henrika Ibsena. Radnja je smještena u suvremeni Iran, a naslovna protagonistica (čiji lik tumači Niki Karimi), je naizgled savršena supruga za koju se ispostavi da prikriva nečasne aktivnosti svoga muža. *Sara* je prikazana na Filmskom festivalu u San Sebastianu gdje je osvojila Zlatnu školjku.

## Vanjske veze
*
Mi hermano del alma

***Mi hermano del alma*** () je španski igrani film snimljen u režiji Mariana Barrosoa i premijerno prikazan početkom 1994. godine. Po žanru je mješavina drame i trilera, a protagonisti, koje tumače Juanjo Puigcorbé i Carlos Hipólito su dva brata koja se bave prodajom osiguranja. Radnja prikazuje kako njihov odnos zakompliciraju osjećaji prema jednoj te istoj ženi. *Mi hermano del alma* je na festivalu u Karlovym Varyma osvojio Kristalni globus.

## Vanjske veze
*
Lempa

**Lempa** (španjolski: *Río Lempa*, je rijeka u Gvatemali, Hondurasu i Salvadoru duga 422 km, od tog 360,2 u Salvadoru.
## Hidrologija

Lempa izvire na obroncima Masiva Sierra Madre de Chiapas na terenu Općine Esquipulas u 
Gvatemalskom departmanu Chiquimula.

Od tamo teče prema istoku do Honduraškog departmana Ocotepeque, u njemu skreće prema  jugu do 
Salvadorskog departmana Chalatenango. Nadalje teče prema jugu duž granice departmana Santa Ana-Chalatenango, zatim skreće na istok i teče do akumulacionog jezera Cerron Grande formiranog 1970-ih, nakon izgradnje brane visoke 90 duge 800 metara, sa hidroelektranom snage 135 MW.

Nakon tog jednim dijelom toka formira granicu između Salvadora i Hondurasa, zatim skreće prema jugu  gdje ima hidroelektranu 5. novembar, 81,4 MW podignutu 1950-ih, kao prvu u nizu od 4 hidroelektrana.

Zatim skreće prema jugozapadu i teče duž granice između departmana San Vicente i Usulután do ušća u Pacifik kod sela Montecristo.

Lempa je najveća i jedina plovna rijeka u Salvadoru, njeno porječje prostire se na površini od 17,790 km², od tog 10,082&nbsp;km² u Salvadoru, 5,251 u Hondurasu i 2,457 u Gvatemali.

Duž njenog donjeg južnog toka ima puno plantaža sisala, za razliku od gornjeg gdje ima hidroelektrana.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Río Lempa'' (na portalu EcuRed)
Ocotepeque

**Ocotepeque** je grad od 13.310 i općina (municipio) od 25.207 stanovnika na zapadu Hondurasa u departmanu Ocotepequa čiji je administrativni centar.

## Geografija
Ocotepeque leži u planinskoj unutrašnjosti u kotlini rijeke Lempe, nedaleko od tromeđe Guatemale, Hondurasa i Salvadora. Od karipske luke Puerto Cortés udaljen je 206 km južno, a od glavnog grada Tegucigalpe 215 km prema zapadu.

## Historija
Ocotepeque je osnovan 1530. U vrijeme prve političke podjele zemlje 1825. administrativno je podpadao pod Santa Rosa de Copán. Status gradića (ville) dobio je 13. aprila 1843., a u julu 1870. i status grada. Sve do februara 1906. administrativno je bio općina u departmanu Copán.

Velika poplava koju je uzrokovala rijeka Lempa 7. juna 1934. totalno je razorila grad, pa je odlučeno da Sinuapa bude privremeni administrativni centar departmana Ocotepeque. Nakon godinu dana podignut je i osnovan novi grad nazvan **Nueva Ocotepeque**, koji je proglašen novim (starim) administrativnim centrom.

Kako se do 1958. ime *Ocotepeque* udomaćilo za novi grad (Nueva Ocotepeque), a za orginalni star grad se uvriježilo ime *Antigua Ocotepeque*, Nacionalni kongres Hondurasa je priznao činjenično stanje i 1958. ukinuo ime *Nueva Ocotepeque*. Ono što je do danas preostalo od prije poplave u starom gradu je crkva i veliko stablo u centru grada. Ocotepeque je 1969. postala vijest dana svih svjetskih medija, kao prva linija fronta za četverodnevnog Nogometnog rata između Hondurasa i Salvadora.

## Privreda
Pored poljoprivrede za ekonomiju grada značajna je i trgovina jer leži na tromeđi.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Mi Ocotepeque''
Pred doždot

**Pre kiše** (,) je makedonsko-britansko-francuski igrani film snimljen 1994. godine koji je kao režiser i scenarista potpisao Milčo Mančevski, poznat kao jedno od najuspešnijih ostvarenja makedonske kinematografije. Velikim delom je inspirisan tada aktualnim događanjima , odnosno jugoslovenskim ratovima kojih je tadašnja Makedonija bila pošteđena. Premijerno je prikazan na venecijanskoj Mostri gde je osvojio Zlatni lav.

## Radnja

Film je podeljen u tri dela *„Zborovi“* (*Reči*), *„Lica“* i *„Sliki“* (*Slike*) koji za svoju središnju radnju imaju tragične i nesrećne ljubavi.

*„Reči“* prate *monaha Ćirila* koji se zavetovao na ćutanje u manastiru negde u vrletima Makedonije i njegovo ustajanje u odbranu *Zamire*, mlade Albanke u bekstvu pred ruljom koja je optužuje za ubistvo. Zajedno napuštaju manastir i beže kroz makedonske vrleti, ali se njihova priča završava iznenada i brutalno.

*„Lica“* su smeštena u užurbani London i prate *Anu* koja je rastrzana između svoje ljubavi prema svom suprugu *Niku* sa jedne i privlačnosti ka razočaranom makedonskom ratnom fotografu *Aleksandru*. Ona biva uvučena u čitav niz tragičnih događaja kroz pucnjavu u jednom restoranu nedaleko od nje.

*„Sliki“* prate *Aleksandra* koji se vraća u svoje rodno selo koje je rat podelio na nacionalnoj osnovi i u kome se na komšije Albance gleda kao na neprijatelje. On se u selu susreće sa svojom starom ljubavlju albankom *Hanom*, koja ga moli da pomogne i sačuva njenu ćerku *Zamiru* i dok *Aleksandar* kreće u potragu za *Zamirom*, na horizontu se stvara oluja (*kiša*), a film se vraća na svoj početak (*pre kiše*).

## Glavni likovi

Glavni likovi u filmu su:
* *Otac Marko*, Josif Josifovski
* *Otac Damjan*, Kiro Ristevski
* *Monah Ćirilo*, Gregor Kolin ()
* *Zamira*, Labina Mitevska
* *Ana*, Ketrin Kartlidž ()
* *Aleksandar*, Rade Šerbecija
* *Anina majka*, Filida Lo ()
* *Nik*, Džej Vilers ()
* *Hana*, Silvija Stojanovska

## Povezano
* Milčo Mančevski
* Bifor d rejn (), muzika iz filma
* Anastasija

## Vanjske veze
*
Vive L'Amour

***Vive L'Amour*** () je tajvanski igrani film snimljen 1994. godine u režiji Tsai Ming-lianga. Radnja se odvija oko jednog stana čiji je ključ ostao u bravi, a u koji slučajno dolaze i koriste ga dva muškarca i jedna žena, ulazeći u neobične međusobne odnose. *Vive L'Amour* je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je osvojio Zlatni lav.

## Uloge
*Yang Kuei-mei (楊貴媚) ... May Lin, agentica za prodaju nekretnina
*Lee Kang-sheng (李康生) ... Hsiao-kang, prodavač osuarija (納骨塔)
*Chen Chao-jung (陳昭榮) ... Ah-jung, ulični prodavač
*Lu Yi-ching (陸弈靜) ... vlasnik kavane

## Reference

## Vanjske veze
*
Ćup (film)

***Ćup*** (, fonetski: ***Homre***) je iranski igrani film snimljen 1992. godine u režiji Ibrahima Foruzeša. Po žanru je drama, a radnja je smještena u jednu školu u pustinjskoj oblasti i prikazuje kako učenici pokušavaju popraviti ćup koji su koristili za držanje dragocjene vode. *Ćup* je godine 1994. na Festivalu u Locarnu osvojio Zlatni leopard.

## Vanjske veze
* 
*
Danlí

**Danlí** je grad od 72,320 i općina (municipio) od 214,566 stanovnika na jugu Hondurasa u Departmanu El Paraíso u kom je najveći, iako nije i njegov administrativni centar već je to Yuscarán.
## Geografija

Danlí leži u kotlini Jamastran okružen brdima i planinama, od kojih su najveće San Cristobal i Piedra de Apagüiz, zbog tog ga zovu *Grad u [[brdo|brdima]]* (Ciudad de las Colinas).
Od glavnog grada Tegucigalpe udaljen je stotinjak km istočno, a od nikaragvanske granice 35 km.

## Historija
Danlí je osnovao franjevački redovnik Fernando Espino - 1667. pod imenom *San Buenaventura*.
Od 1791. je sjedište parohije, od septembra 1820., konstituiran je kao općina pod imenom *Danlí*, a od 1843. ima status grada.

Danli je 1910. imao samo 8.477 stanovnika, da bi 2001. njihov broj narastao na 134.792.

## Privreda

Pored poljoprivrede (duhan, kukuruz, pšenica) i stočarstva za ekonomiju grada značajna je i tvornica cigara, koje se izvoze u Evropu i Sjedinjene Američke Države.

## Reference
 
## Vanjske veze

* [''Danlí''](https://www.ecured.cu/Danl%C3%AD_(Honduras)) 
* ''Mi Danlí''
Richard Fariña

**Richard George Fariña** (8. mart 1937 – 30. april 1966) bio je američki književnik i folk muzičar, poznat po romanu *[[Been Down So Long It Looks Like Up to Me]]*, izdanom neposrednom prije njegove smrti u prometnoj nesreći, a koji ga je učinio jednim od ikona kontrakulture 1960-ih.

## Vanjske veze
* Richard and Mimi Fariña website 
* Pynchon on Fariña 
* 
* 
* The Road Where Richard Fariña Died?
* Negatively 4th Street (archived)
* A few original letters written by Richard Fariña
Barry Primus

**Barry Primus** (16. februar 1938 - ) je američki glumac koji je imao nekoliko zapaženih filmskih uloga 1970-ih. Primus, koji se nakon toga uglavnom pojavljivao u karakternim ulogama, je godine 1992. režirao film *[[Mistress (1992 film)|Mistress]]*.

## Filmografija
Najznačajniji filmovi:

**[[The Brotherhood (1968 film)|The Brotherhood]]* (1968) - Vido
**[[Puzzle of a Downfall Child]]* (1970) - Aaron Reinhardt
**[[Von Richthofen and Brown]]* (1971) - Hermann Goering
**[[Been Down So Long It Looks Like Up to Me (film)|Been Down So Long It Looks Like Up to Me]]* (1971) - Gnossos 'Paps' Pappadopoulis
**[[Boxcar Bertha]]* (1972) - Rake Brown
**[[The Gravy Train]]* (1974) - Tony
**[[Autopsy (1975 film)|Autopsy]]* (1975) - Otac Paul Lenox
**[[New York, New York (1977 film)|New York, New York]]* (1977) - Paul Wilson
**[[Avalanche (1978 film)|Avalanche]]* (1978) - Mark Elliott
**[[Heartland (film)|Heartland]]* (1979) - Jack
**[[The Rose (film)|The Rose]]* (1979) - Dennis
**[[Night Games (1980 film)|Night Games]]* (1980) - Jason St. John
**[[Les Uns et les Autres]]* (1981)
**[[Absence of Malice]]* (1981) - Waddell
**Over Here, Mr. President* (1983) - Mike Yaeger
**[[The River (1984 film)|The River]]* (1984) - Roy
**[[Down and Out in Beverly Hills]]* (1986) - Lou Waltzberg
**[[Jake Speed]]* (1986) - Lawrence
**[[SpaceCamp]]* (1986) - Brennan
**Talking Walls* (1987) - Profesor Hirschen
**[[The Stranger (1987 film)|The Stranger]]* (1987) - Narednik Drake
**[[Big Business (1988 film)|Big Business]]* (1988) - Michael
**[[Cannibal Women in the Avocado Jungle of Death]]* (1989) - Ford Maddox
**[[Denial (1990 film)|Denial]]* (1990) - Jay
**Torn Apart* (1990) - Arie Arnon
**Final Stage* (1990) - Detektiv #1
**[[Guilty by Suspicion]]* (1991) - Bert Alan
**[[Night and the City (1992 film)|Night and the City]]* (1992) - Tommy Tessler
**[[Mistress (1992 film)|Mistress]]* (1992, scenarist, režiser, producent)
**Flipping* (1996) - Joey, Leo's Crew
**[[Black and White (1999 drama film)|Black and White]]* (1999) - Svećenik
**[[15 Minutes]]* (2001) - Taksist
**[[Life as a House]]* (2001) - Tom
**[[Frankie and Johnny Are Married]]* (2003) - Barry Primus
**Cross Bronx* (2004) - Mary Green
**[[When Will I Be Loved (film)|When Will I Be Loved]]* (2004) - Victor Barrie
**Break a Leg* (2005) - Ira Goldstein
**[[Mustang Sally (film)|Mustang Sally]]* (2006) - Dr. Koshansky
**[[Jackson (2008 film)|Jackson]]* (2008) - Donald
**[[Righteous Kill]]* (2008) - Prosky
**[[The Legend (2012 film)|The Legend]]* (2012) - Arnold
**[[Memoirs (2013 short film)|Memoirs]]* (2013, Short) - Ray Harris
**[[American Hustle (2013 film)|American Hustle]]* (2013) - Tellegiov consigliere
**[[Grudge Match (film)|Grudge Match]]* (2013) - Joey Barmen
**[[Redemption (2013 film)|Redemption]]* (2013) - Scott McCabe
**[[The Next Cassavetes]]* (2013) - 	Fire Marshal
**[[Small Time (2014 film)|Small Time]]* (2014) - Jerry
**[[The Longest Week]]* (2014) - Bernard (šofer)
**[[Bad Hurt]]* (2015) - Marty
**[[Joy (film)|Joy]]* (2015) - Rudyjev advokat
**[[Breakable You (film)|Breakable You]]* (2017) - Dr. Chazen
**[[The Irishman (2019 film)|The Irishman]]* (2019) - Ewing

## Vanjske veze
*
Kotch

***Kotch*** je američki igrani film snimljen 1971. godine u režiji Jacka Lemmona, kome je to bilo jedino režijsko ostvarenje u filmografiji. Po žanru je mješavina drame i komedije, a predstavlja adaptaciju istoimenog romana Katharine Hopkinsg. Protagonist, čiji lik tumači Walter Matthau, je 72-godišnji muškarac koji se sve teže nosi sa sinom i snahom, te, nakon što mu sugeriraju odlazak u starački dom, naglo dopusti dom i odlazi na putovanje na Floridu.

U *Kotchu* je glavnu ulogu originalno trebao tumačiti Lemmon, ali se on umjesto toga odlučio okušati iza kamere, te je inzistirao da ga zamijeni njegov dugogodišnji suradnik i prijatelj Matthau, a ulogu Kotchove snahe je tumačila Lemmonova supruga Felicia Farr. Film je postigao uspjeh kod publike, ali je Lemmon bio toliko iscrpljen svojim iskustvima iza kamere, te je odlučio da više neće režirati.

## Uloge

*Walter Matthau ... Joseph P. Kotcher
*Deborah Winters ... Erica Herzenstiel
*Felicia Farr ... Wilma Kotcher
*Charles Aidman ... Gerald Kotcher
*Ellen Geer ... Vera Kotcher
*Donald i Dean Kowalski ... Duncan Kotcher
*Arlen Stuart ... Mrs. Fisher
*Jane Connell ... Miss Roberts
*James E. Brodhead ... Mr. Weaver
*Jessica Rains ... Dr. McKernan
*Darrell Larson ... Vincent Perrin
*Biff Elliot ... Upravnik motela
*Paul Picerni ... Dr. Ramon Caudillo
*Lucy Saroyan ... Sissy
*Kim Hamilton ... Emma Daly
*Amzie Strickland ... Bolničarka Barons
*Larry Linville ... Peter Stiel
*Jack Lemmon ... Spavajući putnik u autobusu (nenaveden na špici)

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
Días contados (film)

***Días contados*** () je španski triler film snimljen 1994. godine u režiji Imanola Uribea. Protagonist, čiji lik tumači Carmelo Gómez, je ETA-in terorist koji zajedno sa nekoliko drugova dolazi u Madrid sa zadatkom da digne u zrak policijsku stanicu. Radnja pokazuje kako njegovu misiju zakomplicira to što se zaljubio u prostitutku (čiji lik tumači Ruth Gabriel). *Días contados* je premijerno prikazan na Filmskom festivalu u San Sebastianu gdje je osvojio Zlatnu školjku, a poslije je osvojio niz prestižnih nagrada.

## Uloge
* Carmelo Gómez : Antonio
* Ruth Gabriel : Charo
* Javier Bardem : Lisardo
* Karra Elejalde : Rafa
* Candela Peña : Vanesa
* Elvira Mínguez : Lourdes
* Pepón Nieto : Ugarte
* Mariola Fuentes : Ulični umjetnik

## Vanjske veze
*
Been Down So Long It Looks Like Up to Me

***Been Down So Long It Looks Like Up to Me*** () je roman američkog književnika i folk muzičara Richarda Fariñe. Dijelom inspiriran autorovim iskustvima za vrijeme studija, predstavlja kombinaciju humorističkog i pikarskog romana s radnjom smještenom na kraj 1950-ih i početak 1960-ih. Protagonist je Gnossos Pappadopoulis, mladić anarhističkih i antiestablišmentskih sklonosti, koji zbog njih dolazi u nevolje, te nakon kratkog sudjelovanja u Kubanskoj revoluciji, sticajem okolnosti postaje vođa studentske pobune. *Been Down So Long It Looks Like Up to Me* je Fariñi bio jedini roman; nedugo nakon objavljivanja je poginuo u prometnoj nesreći. Roman je nakon toga postao jedna od najpopularnijih književnih djela američke kontrakulture 1960-ih.

Godine 1971. je snimljen istoimeni igrani film.

## Vanjske veze
* Pynchon's Introduction to the novel
* An analysis of the novel 
* Information on the film version
Been Down So Long It Looks Like Up to Me (film)

***Been Down So Long It Looks Like Up to Me*** () je američki igrani film snimljen 1971. godine u režiji Jeffreya Younga. Predstavlja adaptaciju **istoimenog** romana Richara Farine. Po žanru je drama, a protagonist, čiji lik tumači Barry Primus je amoralni i hedonistički student koji se 1959. godine ulazi u probleme prilikom pokušaja da završi studij. Za razliku od romana koji je bio stekao popularnost u kontrakulturnim krugovima, film je loše prošao kod kritike, pri čemu mu se najviše zamjeralo izbacivanje svih humorističkih elemenata iz predloška, kao i anakronističko ubacivanje elemenata pop kulture s kraja 1960-ih.

## Uloge
*Barry Primus ... Gnossos 'Paps' Pappadopoulis
*David Downing ... Heff
*Susan Tyrrell ... Jack
*Philip Shafer ... Flip
*Bruce Davison ... Fitzgore
*Zack Norman ... Mojo
*Raúl Juliá ... Juan Carlos Rosenbloom

## Reference

## Vanjske veze
*
Afera Hattab-Sarraud-Subra

**Afera Hattab-Sarraud-Subra** (), također poznata i kao **Afera Mamac** ) je naziv za slučajeve ubistava u Parizu 1984. godine koji su izazvali medijski cirkus u Francuskoj, a kasnije inspirirali igrani film *[[L'Appât (film, 1995)|Mamac]]*.

Ime je dobila po troje počinitelja - 18-godišnjoj djevojci Valerie Subra i njenim prijateljima 19-godišnjom Laurentu Hattabu i 21-godišnjom Jeanu Sarraudu. Njih troje su u septembru 1984. smislili plan prema kojima je Subra trebala zavoditi starije bogate muškarce, te tako omogućiti Hattabu i Sarraudu da provale u njihove stanove, te opljačkaju i ubiju njihove vlasnike; trojici je krajnji motiv bio novac s kojim bi financirali putovanje u Ameriku i početak novog života. Njihova prva žrtva je bio 50-godišnji advokat Gérard Le Laidier ubijen 7. decembra, a 16. decembra je ubijen 29-godišnji direktor modne kuće. Za 20. decembra je bilo planirano ubistvo Paula Taicleta, glasnogovornika restorana Jardin de La Boëtie; ono je spriječeno jer je policija u rokovnicima prethodne dvije žrtve uspjela pronaći ime Valerie Subra, te isti dan uhapsiti nju, a potom i njene suučesnike.

Suđenje je počelo četiri godine kasnije, i sve troje suučesnika su osuđeni na doživotni zatvor. Subra je, međutim, iz zatvora puštena 2001. godine, dok su njeni suučesnici pušteni 2003. godine.

## Afera u popularnoj kulturi

Godine 1990. je na temelju afere književnik Morgan Sportès napisao roman pod naslovom *L'Appât*, koji je pet godina poslužio kao predložak za istoimeni nagrađeni film u režiji Bernarda Taverniera.
Roatán (grad)

**Roatán** ili **Coxen Hole** kako se donedavno zvao je grad od 13,670 i općina (municipio) od 49,079 stanovnika na sjeveru Hondurasa na istoimenom u otoku u Departmanu Islas de la Bahía u kom je i administrativni centar.

## Geografija

Roatán leži u južnoj strani otoka Roatán u zaljevu koji je sigurna i duboka luka u koju uplovljavaju i najveći kruzeri.

Od honduraškog kopna je udaljen nekih 80 km sjeverno, a od glavnog grada Tegucigalpe 260 km, a od najbližeg grada na kopnu La Ceibe 68 km.

Roatán ima Internacionalni aerodrom (IATA: RTB, ICAO: MHRO) Juan Manuel Gálvez koji leži svega 2.6 km od centra.

## Historija

Autoktoni stanovnici tog najvećeg otoka u arhipelagu bili su Maye, tokom 16. vijeka španjolski konkvistadori naselili su ga afričkim robovima. 
Kasnije tokom 17. vijek Englezi su zauzeli Roatán.

Španjolci su 2. marta 1782. ponovno zauzeli Roatán i pritom razorili 500 zgrada, do 1788. većina [Engleza napustila je Roatan. Ali su oni već [1796. ponovno zauzeli aripelag pa u se između 1827. - 1834. počeli ponovno naseljavati u Roatán, kojim su vladali sve do 21. aprila 1861., kad je potpisan 
sporazum o predaji aripelaga Hondurasu jer se nalaze u njihovim teritorijalnim vodama.

Britanski kolonisti su 1770. naselili crne Karibe sa Privjetrinskih otoka iz Svetog Vincenta. Istovremeno su se naselili i brojni bijelci sa Velikog Kajmana i evropskih zemalja poput Irske, Danske, Italije i drugih. 
Kako su Britanci dugo vladali engleski govori još puno njegovih stanovnika, iako je jedini službeni jezik španjolski.

Ujedinjeno Kraljevstvo Velike Britanije i Irske se 1859. službeno odreklo tog arhipelaga u Honduraškom zaljevu, pa ga je Honduras administrativno organizirao kao Departman Islas de la Bahía.

Kad je 1872. osnovan Departman Islas de la Bahía - Roatan je proglašen općinom i njegovim administrativnim centrom.

## Privreda

Turizam je najvažnija privredna grana, otok je zbog svojih bistrih voda jako popularan među roniocima.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Alcaldía Municipal de Roatán'' 
* ''Fotos Roatan, Islas de la Bahia, Honduras''
El Paraíso (El Paraíso)

**El Paraíso** je grad od 25,980 i općina (municipio) od 46,199 stanovnika na istoku Hondurasa u Departmanu El Paraíso nedaleko nikaragvanske granice.
## Geografija

El Paraíso leži u kotlini okružen planinama, od glavnog grada Tegucigalpe udaljen je 77 km jugoistoistočno, a od nikaragvanske granice 13 km.

## Historija
El Paraíso je od 1889., konstituiran je kao općina, od 1930. ima status gradića a od 1959. status grada.

## Privreda

Pored poljoprivrede za ekonomiju grada značajna je tvornica cigara - Nestora Plasencie.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''El Paraíso''
Petits arrangements avec les morts

***Petits arrangements avec les morts*** () je francuski igrani film snimljen 1994. godine u režiji Pascale Ferran. Po žanru je drama, a radnja prikazuje kako 40-godišnji muškarac gradi zamak od pijeska na plaži. Protagonisti su nekoliko likova koji ga promatraju, i koji se pri tome prisjećaju događaja vezanih uz smrt bliskih osooba. *Petits arrangements* je imao premijeru na Kanskom festivalu gdje je dobio nagradu za najbolju kameru.

## Uloge
* Didier Sandre : Vincent
* Alexandre Zloto : Vincent adolescent
* Catherine Ferran : Zaza
* Agathe De Chassey : Zaza adolescente
* Audrey Boitel : Lili
* Charles Berling : François
* Mathieu Robinot : François (enfant)
* Didier Bezace : Rene
* Nadia Barentin : la mère
* Jean Dautremay : le père
* Guillaume Charras : Jumbo
* Danièle Douet : la mère de Jumbo
* Bruno Todeschini : le père de Jumbo
* Guillaume Raynal : Bruno
* Dominique Constanza : la mère de Bruno
* Alain Pralon : le docteur Le Bihan
* Emmanuelle Bach : la journaliste 
* Marc Betton : le médecin de Zaza
* Jean Pélégri : le vieil homme du métro
* Muriel Mayette : la collègue de Zaza
* Louison Roblin : la grand-mère de Jumbo (glas)
* Luc Moullet : le commentateur de « La vie de l'abeille » (glas)

## Vanjske veze
*
Morgan Sportès

**Morgan Sportès** (12. oktobar 1947. – ) je francuski književnik, najpoznatiji po romanima koji su bili temeljeni na stvarnim kriminalističkim slučajevima. 

## Djela
* *Siam*, Paris, Éditions du Seuil, 1982.
* *La Dérive des continents*, Paris, Éditions du Seuil, 1984.
* *Je t'aime, je te tue*, Paris, Éditions du Seuil, 1985.
* *Comédie obscène d'une nuit d'été parisienne*, Paris, Éditions du Seuil, 1986.
* *Le Souverain poncif*, Paris, Éditions Balland, 1987.
* *Outremer*, Paris, Éditions Grasset & Fasquelle, 1989.
* *L'Appât*, Paris, Éditions du Seuil, 1990 
* *Pour la plus grande gloire de Dieu*, Paris, Éditions du Seuil, 1993.
* *Ombres siamoises*, Paris, Éditions Mobius/H. Botev 1995.
* *Tonkinoise…*, Paris, Éditions du Seuil, 1995.
* *Lu : roman historique d’inspiration marxiste-léniniste*, Paris, Éditions du Seuil, 1997.
* *Rue du Japon, Paris*, Paris, Éditions du Seuil, 1999.
* *Solitudes*, Paris, Éditions du Seuil, 2000.
* *Essaouira*, Paris, Éditions du Chêne, 2001.
* *Une fenêtre ouverte sur la mer*, Paris, Éditions du Seuil, 2002.
* *L'Insensé*, Paris, Éditions Grasset & Fasquelle, 2002.
* *Maos*, Paris, Éditions Grasset & Fasquelle, 2006 (Prix Renaudot des lycéens 2006).
* *Ils ont tué [[Pierre Overney]]*, Paris, Éditions Grasset & Fasquelle, 2008.
* *L'Aveu de toi à moi*, Paris, Fayard, 396
* *[[Tout, tout de suite]]*, Paris, Fayard, 2011 
* Ouvrage collectif, *In situs*, contribution de Morgan Sportès, Gruppen éditions, 2013.
* Revue *Gruppen* n°4, Hiver 2012, longue interview de Morgan Sportes.
* Revue *Atelier du roman* n° 87, septembre 2016, Flammarion.
* *Le ciel ne parle pas *, Paris, Éditions Fayard, 2017

## Izvori

## Vanjske veze

* Biographie, photos, documents 
* Site de Morgan Sportès 
* Site de la Villa Kujoyama
L'Appât (film, 1995)

***L'Appât*** () je francuski igrani film snimljen 1995. godine u režiji Bertranda Taverniera. Po žanru je mješavina drame i trilera, a temelji se na istoimenom romanu Morgana Sportesa, koji je, pak, bio inspiriran stvarnim slučajem u Parizu 1980-ih, odnosno aferom Mamac. Glavni lik, koji tumači Marie Gillain, je mlada prodavačica u butiku koja sanja o životu u Americi, te zajedno sa svojim momkom i njegovim prijateljem osmisli plan da se do potrebog novca dočepa pljačkom. Radnja prikazuje kako zavodi starije bogate muškarce kako bi svojim suučesnicima omogućila provalu u stan, ali i kako to dovede do krvoprolića. *L'Appât* je prikazan na Berlinskom festivalu gdje je osvojio Zlatni medvjed.

## Uloge
* Marie Gillain - Nathalie
* Olivier Sitruk - Eric
* Bruno Putzulu - Bruno
* Richard Berry - Alain
* Philippe Duclos - Antoine
* Marie Ravel - Karine
* Clotilde Courau - Patricia
* Jean-Louis Richard - gostioničar
* Christophe Odent - Laurent
* Jean-Paul Comart - Michel
* Philippe Héliès - Pierre
* Jacky Nercessian - Monsieur Tapiro (Natalijin šef)
* Alain Sarde - Philippe
* Daniel Russo - Jean-Pierre
* Philippe Torreton - Glavni inspektor
* François Berléand - Inspektor Durieux

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* Critique sur film wikia
* Ultramoderne barbarie Le Nouvel Observateur, 1998
Cyclo (film)

***Cyclo*** (; ) je francusko-vijetnamsko-hongkonški igrani film snimljen 1995. godine u režiji Trần Anh Hùnga. Po žanru je mješavina drame i gangsterskog filma. Protagonist, koga tumači Le Van Loc je mladić koji je nakon očeve smrti prisiljen sa sela otići u Ho Chi Minh Grad gdje pokušava preživjeti kao vozač taksi-bicikla (). Radnja prikazuje kako je na prisiljen pridružiti se bandi kriminalaca koju vodi samozvani "pjesnik" (čiji lik tumači Tony Leung Chiu-wai). *Cyclo*, koji se isticao sporim ritmom i inzistiranjem na vizualnoj naraciji, je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je trijumfirao, osvojivši Zlatni lav.

## Uloge
* Le Van Loc: Cyclo
* Tony Leung Chiu-wai: Le poète
* Tran Nu Yên-Khê: La sœur
* Nguyen Nhu Quynh: Madame
* Nguyen Hoang Phuc: Dent
* Ngô Quang Hải: Couteau
* Nguyen Tuyet Ngan: La femme heureuse
* Ha Doan Viet: La femme triste
* Huy Bjuhoang: Le fils fou
* Phuc Vo Vinh: L'ami de Cyclo
* Huy Le Kinh: Le grand-père
* Lieu Pham Ngoc: La petite sœur
* Anh Le Tuan: L'homme menotté
* Anh Le Cong Tuan: Le danseur ivre

## Reference

## Vanjske veze
*
*
Siguatepeque

**Siguatepeque** je grad od 69,660 i općina (municipio) od 105,732 stanovnika u sredini Hondurasa u Departmanu Comayagua.

## Geografija

Siguatepeque leži u kotlini okružen planinama na nadmorskoj visini od 1,066 metara, od glavnog grada Tegucigalpe 
udaljen je 87 km sjeveroistoistočno. Da se doista nalazi u planinskom kraju govori i njegovo ime, koje je sintagma od nahuatlanskih riječi *cihuatl* (žena) + 
*tepec* (brdo) = žena brdo, bolje rečeno žena od brda odvaljena.

### Klima
Klima je umjerena i svježa zbog i velikih šuma koja ga okružuju, pa je to kraj sa tri godišnja doba. Za kišnog perioda između maja i novembra prilično je hladno, i u međuperiodu između novembra i februara je prohladno temperatura ponekad zna biti 8 °C. Toplo je za sušnog perioda od februara do maja, tad je temperatura tipična tropska oko 32 °C. Prosječno padne od 1200 do 1300 mililitara kiše.

## Historija

Siguatepeque su osnovali 1689. španjolski kolonisti kao religijski centar. Iako je njegova geneza znatno starija, jer je jedno od najvažnijih autohtonih naselja koje su osnovali Maje i Lenke u dolini Comayagua i kraju uz jezero Yojoa, o čemu svjedoče arheološki ostaci pronađeni u tom sektoru. 
Od 14. aprila 1861. egzistira kao općina pod Imenom *San José de Siguatepeque*, a od 12. novembra 1940. ima status grada u vlastitom okrugu.

## Privreda

Pored poljoprivrede i prateće prehrambene industrije za ekonomiju grada značajno je šumarstvo, zbog velikih šuma u okolici. Siguatepeque zbog tog ima šumarski fakultet.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Mi Siguatepeque'' ,
Yojoa

**Yojoa** (španjolski: *Lago Yojoa*) je jedino jezero u Hondurasu, koje leži na nadmorskoj visini od 700 metara u sredini zemlje. Ime jezera ima etimologiju u majanskoj riječi *Yoco-ha* što znači "akumulirana voda na zemlji".

## Hidrografija
 
Jezero je dugo 16 i široko 6 km, a površina mu iznosi 79 km². Proteže se preko tri honduraška departmana: Comayague, Cortésa i Santa Bárbare. Yojoa je vulkanskog porijekla, dokaz za to je velika količina taloga i vulkanskog pepela u jezeru, kao i dva velika neaktivna vulkanska kratera sjeverno od jezera, između naselja Dos Caminos i Peña Blanca. Sliv jezera ima površinu od 416 km², a glavne pritoke su mu rijeke Yure, Varsovia, Quebrada de Horconcitos, Jutosa, Balas, Pita i Raíces.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Lago Yojoa''
Mayfair

**Mayfair** predstavlja elitno bogataško područje londonskog West Enda, smješteno na istočnom rubu Hyde Parkau  Westminsteru, između ulica Oxford Street, Regent Street, Piccadilly i Park Lane, a koje se smatra najskupljim područjem Londona i jednim od najelitnijih gradskih četvrti u svijetu.

Nastalo je kao seoski veleposjed Eia i zadržalo ruralni karakter sve do početka 18. vijeka. Ime je dobilo po godišnjoj "Majskom sajmu" () koji se održavao od 1686. od 1764. na mjestu današnjeg trga Shepherd Market. Imanje je bilo u vlasništvu porodice Grosvesnor, koje je sa vremenom počelo kupovinom i brakovima sticati posjed nad okolnim zemljištem, te pod vodstvom Thomasa Barlowa u 18. vijeku izgradilo trgove kao što su Hanover Square, Berkeley Square i Grosvenor Square, oko kojih su sagrađene luksuzne kuće i stambene zgrade koje su do kraja 18. vijeka naselili pripadnici tadašnje više klase.

Mayfair je, za razliku od drugih elitnih područja sagrađenih u to vrijeme, svoj elitni status zadržao i do današnjih dana. Čak i kada je početkom 20. vijeka došlo do siromašenja tradicionalne britanske plemićke aristokracije, mnoge od njihovih kuća i stambenih zgrada su preuzele najmoćnije britanske i svjetske kompanije koristeći prestižnu adresu za svoja sjedišta i urede. Mayfair danas osim njih i stambenih zgrada sadrži i trgovine sa najluskuznijom robom, kao i najskuplje hotele. 

Prestižan status Mayfaira se očituje i kroz to da je po njemu ime dobila jedna od najprestižnijih ulica u popularnoj društvenoj igri *[[Monopoly]]*.

## Vanjske veze
* of the business directory
Robert Fleming (bankar)

**Robert Fleming** (1845 - 1933) bio je škotski poslovni čovjek i filantrop, najpoznatiji po osnivanju i vođenju komercijalne banke Robert Fleming & Co..

Rođen je u Dundeeju kao sin knjigovođe, a u dobi od 13 godina se zaposlio u lokalnoj tekstilnoj tvrtki, da bi do 21. godine napredovao do mjesta sekretara. Vlastitu tvrtku, zamišljenu kao jedan od prvih škotskih investicijskih fondova je osnovao 1873. godine. Vrlo brzo se iskazao kao izuzetno sposoban poslovan čovjek, te je sa vremenom izgradio značajne veze sa najbogatijim i najuticajnijim poduzetnicima sa obje strane Atlantika, te je imao značajnu ulogu u financiranju izgradnje američke željezničke mreže. Svoje je bogatstvo velikim dijelom trošio na filantropske aktivnosti, kao što su izgradnja stambenih naselja za siromašne radnike i donacije univerzitetima.

Imao je dva sina - Philipa, koji će ga naslijediti na mjestu direktora tvrtke, a koji se prije toga istakao kao olimpijski veslač, te Valentina, pravnika i konzervativnog političara koji je od 1910. do smrti bio član parlameta; potonji je bio otac znamenitog književnika Iana Fleminga, autora romana o Jamesu Bondu.

Njegov mlađi brat John Fleming, bio je istaknuti liberalni političar i član Parlamenta od 1917. do 1918. godine.

## Vanjske veze
*Fleming Collection Gallery
Robert Fleming & Co.

**Robert Fleming & Co.** je bila komercijalna banka osnovana u škotskom gradu Dundeeju 1873. godine. Njen osnivač je bio Robert Fleming, škotski poduzetnik koji se obogao prodajući jutu na američkom tržištu za vrijeme velike potražnje tokom građanskog rata. Fleming, koji je tih godina stekao iskustvo, ali i poslovne veze s druge strane Atlantika, ju je započeo kao investicijski fond koji bi omogućio škotskim poslovnim ljudima ulaganja u različite projekte širom svijeta. Robert Fleming & Co. je do kraja 19. vijeka imala značajnu ulogu u razvoju željeznice u SAD, da bi se od početka 20. vijeka počela orijentirati na druge dijelove svijeta. Tvrtka je uspješno poslovala usprkos ratova i drugih burnih događaja, da bi se 1970. godine udružila sa kompanijom Jardine Matheson i nastavila ekspanziju na azijska i afrička tržišta. Svoj je vrhunac imala 1997. godine, ali ju je sljedećih godina teško pogodila azijska ekonomska kriza. Godine 2000. je prodana američkoj banci Chase Manhattan.

## Vanjske veze
* The Fleming Art Foundation
* Spinprofiles Robert Fleming and Co.
Badkonak-e sefid

***Bijeli balon*** () je iranski igrani film snimljen 1995. godine u režiji Jafara Panahija. Po žanru je drama za djecu, a protagonistica, čiji lik tumači Aida Mohammadkhani, je 7-godišnja djevojčica koja želi da joj porodica kupi zlatnu ribicu radi proslave Iranske nove godine. Radnja prikazuje kako odlazi na tržnicu gdje će doživjeti niz pustolovina. *Bijeli balon*, za koji je scenario napisao Abbas Kiarostami, se ističe time da se radnja odvija u realnom vremenu. Na Kanskom festivalu je dobio nagradu za najbolju fotografiju.

## Vanjske veze
*
Jízda

***Jízda*** () je češka filmska komedija snimljena 1994. godine u režiji Jana Svěráka. Velikim dijelom je inspirirana kultnim američkim filmom *[[Goli u sedlu]]*, a protagonisti, koje tumače Radek Pastrňák iJakub Špalek, su dva mladića koja se bezbrižno voze cestama južne Češke u kabrioletu. Radnja prikazuje kako im se pridruži lijepa autostopistica (čiji lik tumači Anna Geislerova). *Jízda* je postala poznata po izuzetno niskom budžetu, ali je izazvala pažnju. Sljedeće godine je na festivalu u Karlovym Varyma osvojila Kristalni globus.

## Vanjske veze
* 
* Jízda  na ČSFD
*
Philip Fleming (bankar)

**Philip Fleming** (15. august 1889 – 13. oktobar 1971) bio je britanski poslovni čovjek, bankar i veslač, poznat kao osvajač zlatne medalje na stockholmskoj Olimpijadi 1912. godine.

Rodio se kao mlađi sin Roberta Fleminga, poslovnog čovjeka poznatog po osnivanju investicijske banke Robert Fleming & Co.. 
Obrazovao se u elitnoj školi Eton College, kao i na Magdalenskom koledžu Univerziteta u Oxfordu. Tamo se priključio veslačkom klubu te godine 1910. sudjelovao u tradicionalnoj utrci u kome je Oxford pobijedio suparnički veslački klub iz Cambridgea. Kasnije se priključio Leander Clubu koji je bio temelj britanske olimpijske reprezentacije koja je 1912. godine osvojila zlatnu medalju. 

Po završetku sportske karijere, Philip Fleming je preuzeo očevu tvrtku. Oženio se za Jean Hunloke, kćer jedriličara i olimpijskog pobjednika Philpa Hunlokea.

Philipov stariji brat Valentine je bio pravnik i konzervativni političar, koji je od 1910. do pogibije u Prvog svjetskom ratu bio član Parlamenta. Valentinov sin i Philipov nećak bio je Ian Fleming, književnik poznat kao tvorac romana o Jamesu Bondu.

## Izvori

## Vanjske veze
*profile
Valentine Fleming

Major **Valentine Fleming**  (17. februar 1882 – 20. maj 1917) bio je britanski poslovni čovjek, pravnik i konzervativni političar koji je od 1910. do smrti kao član Parlamenta zastupao Henley. Valentine Fleming, čiju je karijeru prekinula pogibija u Prvom svjetskom ratu, najpoznatiji je kao otac Iana Fleminga, književnika koji je stvorio lik Jamesa Bonda.

## Biografija

Valentine Fleming se rodio kao sin Roberta Fleminga, škotskog poslovnog čovjeka i osnivača investicijske banke Robert Fleming & Co., i Sarah Fleming rođ. Hindmarsh. Njegov mlađi brat Philip se kasnije istakao kao olimpijski veslač te naslijedio očevu tvrtku. Valentine se, kao i brat, obrazovao u elitnoj školi Eton College te Magdalen Collegeu Oxfordskog univerziteta.

Godine 1906. se oženio za Evelyn St. Croix Rose, koja je uživala reputaciju jedne od najljepših žena britanskog otmjenog društva. Sa njom je imao četvoro sinova: Petera, koji će postati poznat kao novinar i putopisac; Iana, Richarda (čiji je sin poznati poslovni čovjek Adam Fleming) te Michaela. Porodica je od 1906. do 1911. živjela u veleposjedničkoj kući Braziers Park u Ipsdenu u grofoviji Oxfordshire.

Valentine se godine 1908. priključio Oxfordshireskim husarima, rezervnoj pukovniji Britanske vojske. Godine 1910. je izabran u Parlament, te se sa porodicom preselio u London. U Parlamentu se upoznao sa Winstonom Churchillom koji će mu postati blizak prijatelj, i sa kojim će do kraja života voditi korespondenciju.

Kada je godine 1914. izbio rat, Fleming je imao čin rezervnog kapetana. Ona je aktivirana, te je Valentine Fleming nakon mjesec dana obuke 22. septembra poslan u Francusku. Krajem oktobra je sudjelovao u kaotičnim borbama poznatim kao bitka kod Messinesa  
i Prva bitka od Ypresa, a o čemu je dao svjedočanstvo u pismima koja opisuju kako se zapadnom bojištu stvorila linija rovova i zavladao pozicijski rat. Valentine Fleming je u novembru unaprijeđen u čin majora te postao zapovjednik eskadrona "C" u svojoj pukovniji.

20. maja 1917. je na farmi Gillemnont, nedaleko od mjesta Épehy u francuskom departmanu Somme poginuo u njemačkom artiljerijskom bombardiranju. Sahranjen je na britanskom vojničkom groblju u mjestu Templeux-le-Guérard. Posthumno je dobio odlikovanje Distinguished Service Order, a 1922. mu je ime upisano u Parlamentarni ratni memorijal, spomen-ploču posvećenu članovima Parlamenta poginulim u ratu.

Nedugo prije odlaska u rat je Valentine Fleming napisao oporuku kojom je londonsku kuću ostavio supruzi; najveći dio bogatstva je ostavio zakladi namijenjenoj djeci i budućim potomcima. Oporuka je također predviđala izdašnu svotu za uzdržavanje Eveyln, ali pod uvjetom da se nakon njegove smrti ne preuda, a što je Evelyn tokom kasnijih godina života bilo izvorom nezadovoljstva.

## Reference

## Vanjske veze
*
Guanaja

**Guanaja** je prvi otok sa istoka (i drugi po veličini) u honduraškom arhipelagu Islas de la Bahía.

## Geografija

Guanaja leži u Karipskom moru udaljena oko 70 km sjeverno od honduraškog kopna, i nekih 12 km od susjednog otoka Roatána.
Otok ima površinu od 55.4 km² i približno 4.545 stanovnika, koji žive u 4 naselja i 27 zaseoka.

Za razliku od Roatána turisti ga ne posjećuju u tolikoj mjeri, a ni nautičari.

Jedino naselje koje sliči na grad je Bonacca, koja leži na malom otočiću od nekih 100 hektara, udaljena 800 metara od glavnog otoka Guanaje. Zovu je *[[karibi|Karipskom]] [[venecija|Venecijom]]* jer u njoj nema ulica, pa nema ni automobila, čak ni bicikala.

Uz pomoć japanske vlade nedavno je izgrađen aerodrom (IATA: GJA, ICAO: MHNJ) pa se lokalne vlasti nadaju da će to pospješti dolazak turista.
## Historija

Prvi Evropljanin koji je doplovio do otoka bio je Kristofor Kolumbo 30. jula 1502., na svom četvrtom i posljednjem putovanju. 
Indijanci Maje dočekali su ga lijepo, i svojim čamcima dopratili do obale, gdje je našao vodu za koju je izjavio da je *izvrsna*. Otok je nazvao *Isla de Los Pinos* (Borov otok) jer je bio obrastao gustom borovom šumom.
Domoroci Maje zvali svoj otok *Guanaca*, a to su evropski kolonisti pogrešno čuli i izgovarali kao *Bonacca*.

Nažalost većinu borovih stabala porušio je 1998. Uragan Mitch koji je puna dva dana puhao brzinom većom od 300 km/h. Vegetacija se pomalo oporavlja, ali je to daleko od onog kako je otok nekad izgledao.

Guanaja je zajedno sa ostalim otocima Arhipelaga Bahía dijelila istu sudbinu, pa su izmjenjivale vlasti dvaju imperija španjolskog i britanskog, sve do 1859. kad je pripao Hondurasu.

Otok je 25. augusta 1887. proglašen općinom u Departmanu Islas de la Bahía.

## Privreda i transport

Uz turizam stanovnici se bave ribarstvom, poljoprivredom i trgovinom.

Aerodrom zasad nema redovne linije, a brodska veza između Guanaje i kopna ide iz Trujilla, a dva puta tjedno vozi i trajekt iz Roatána. 
## Reference
 
## Vanjske veze

* [''Guanaja (Honduras)''](https://www.ecured.cu/Guanaja_(Honduras))
The Last Rebel (film)

***The Last Rebel*** () je američki vestern film snimljen 1971. godine u režiji Larryja G. Spanglera. Radnja se događa u državi Missouri 1865. godine, neposredno nakon završetka građanskog rata. Protagonist, čiji lik tumači Joe Namath, je pripadnik poražene južnjačke vojske koji se zajedno sa svojim drugom (čiji lik tumači Jack Elam) odbija predati. Radnja prikazuje njihove pustolovine, prilikom kojih crnca (čiji lik tumači Woody Strode) spase od linča, a nakon čega im se on pridruži.

## Uloge
* Joe Namath ... "Kapetan" Hollis 
* Jack Elam ... Matt
* Woody Strode ... Duncan
* Ty Hardin ... Šerif
* Victoria George ... Pearl
* Renato Romano ... Zamjenik Virgil
* Marina Coffa ... Camelia
* Annamaria Chio ... Madam Dupres
* Michael Forest ... Kauboj (kao Mike Forrest)
* Bruce Eweka ... Crni dječak
* Jessica Dublin ... Ruby, Pearlina partnerica
* Herb Andress ... Čovjek u spavaćoj sobi (kao Larry Laurence)
* Sebastian Segriff ... Oficir Unije
* Al Hassan ... Al, loš čovjek
* Art Johnson ... Visoki vojnik
* Paul Sheriff ... Stari vojnik
* Troy Patterson ... Prvi rančer 
* Rick Wells ... Drugi rančer
* Dominic Barto ... Agent u poštanskoj kočiji
* James Garbo ... Zamjenik
* Thomas Rudy ... Zamjenik (kao Tomas Rudy)

## Reference

## Vanjske veze
*
*''The Last Rebel'' at TCMDB
*Review of film at New York Times
Skin Game

***Skin Game*** () je američka filmska komedija snimljena 1971. godine u režiji Paula Bogarta i Gordona Douglasa. Radnja je smještena na američki Jug 1857. godine, u vrijeme prije građanskog rata. Protagonisti, koje tumače James Garner i Louis Gossett Jr., su dva varalice - bijelac i crnac - koji se izdaju za robovlasnika i njegovog roba te koji putuju i po na tržnicama obavljaju prodaje nakon kojih lažni rob bježi svom "vlasniku" kako bi ponovili postupak u sljedećem mjestu.

Film je godine 1974. dobio remake u obliku televizijskom filmu *[[Sidekicks (1974 film)|Sidekicks]]* gdje je Gosset ponovio svoju ulogu.

## Uloge
* James Garner ... Quincy Drew / Kap. Nathaniel Mountjoy
* Louis Gossett, Jr. ... Jason O'Rourke (naveden kao Lou Gossett)
* Susan Clark ... Ginger / Miss Abigail Blodgett
* Brenda Sykes ... Naomi (robinja)
* Edward Asner ... Plunkett (odbjegli lovac na robove)
* Andrew Duggan ... Howard Calloway (vlasnik plantaže)
* Henry Jones ... Sam Cutler (kupac robova u Fair Shakeu)
* Dort Clark ... Pennypacker
* Neva Patterson ... Mrs. Claggart
* Parley Baer ... Mr. Claggart
* George Tyne ... Henry P. Bonner (čovjek koji je kupio Jasona u Dirty Shameu)
* Royal Dano ... John Brown (abolicionist)
* Pat O'Malley ... William (kupac robova u Fair Shakeu)
* Joel Fluellen ... Uncle Abram (glavni rob u Calloway Manoru)
* Napoleon Whiting ... Ned (Callowayev kuhar)
* Juanita Moore ... Viney (Callowayeva robinja)

## Vanjske veze
*