open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Port Glasgow

**Port Glasgow** (škotsko-gelski: *Port Ghlaschu*) 
je grad i luka na zapadu Škotske od 15,414 stanovnika, on je drugi po veličini u područnom savjetu Inverclyde.
## Geografija
Port Glasgow leži u estuariju rijeke Clyde na njegovoj južnoj obali, pored historijskog centra Glasgowa, sa kojim je spojen u veliku konurbaciju. Od Port Glasgowa do centra Glasgowa ima dvadesetak km a do regionalnog centra Greenocka 6&nbsp;km.
## Historija
Port Glasgow bio je selo zvano **Newark**, izraslo oko istoimenog zamka iz 15. vijeka, kad je 1668., zbog povećane 
trgovačke razmjene odlučeno da se tu izmjesti glazgovska luka, jer veći brodovi nisu mogli ploviti uzvodnije po često plitkom 
Clydu. Ubrzo je postao najznačajnija luka čitavog sliva rijeke Clyde, pa mu je 1775. promjenjeno ime u današnji - *Port Glasgow*. Uz luku se razvila i brodogradnja po kojoj je postao poznat širom svijeta.

Od kako je počela kriza pomorstva i brodogradnje krajem 20. vijeka, počelo sa rušenjem starih lučkih postrojenja uz rijeku, umjesto toga na njihovom mjestu niču trgovački centri (Tesco) i stambene zgrade, a to se zove reobnova grada.
## Privreda
Od nekad slavnih brodogradilišta preživjelo je samo jedno - Ferguson (Ferguson Marine Engineering Ltd), pored toga u današnjem Port Glasgowu ima i nešto 
industrijskih pogona koji se bave proizvodnjom i servisiranjem.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Port Glasgow''
Il vetturale del Moncenisio (film, 1954)

***Il vetturale del Moncenisio*** () je italijanski crno-bijeli film snimljen 1954. u režiji Guida Brignonea. Predstavlja adaptaciju drame *Jean le Cocher* francuskog pisca Josepha Bouchardyja, koja je prije toga u nijemim verzijama dva puta bila ekranizirana u Italiji - 1916. i 1927. godine. Radnja se događa na početku 19. vijeka u italijanskim Alpama za vrijeme Francuskim revolucionarnim ratovima i prikazuje kako je lokalni prijevoznik lažno optužen da je francuske tajne izdao neprijatelju, te kako pravi krivac nastoji zavesti njegovu ženu.

## Uloge
* Roldano Lupi ... Jean Claude Thibaud  
* Virna Lisi ... Jeanne Thibaud, figlia di Jean Claude 
* Arnoldo Foà ... conte di Brissac  
* Jean Chevrier ... Colonnello napoleonico  
* Rosario Borelli ... Henri Roger  
* Georges Bréhat ... Morel  
* Elisa Cegani 
*Anita Durante 
*Checco Durante 
*Enrica Dyrell 
*Luciano Fatur 
*Cristina Grado 
* Eugenio Maggi
* Renato Malavasi 
* Maria Grazia Monaci 
* Luciana Paluzzi 
* Gustavo Serena
* Mirco Testi
* Catherine Zago

## Izvori

  
## Vanjske veze
*
Kriza 6. februara 1934.

**Kriza 6. veljače 1934.** (francuski: *Crise du 6 février 1934*) godine je naziv za antiparlamentarnu uličnu demonstraciju u Parizu koju je organizirao ultradesničarski blok, a koja je ubrzo kulminirala bunom na *[[Place de la Concorde]]*, nedaleko od zgrade Narodne skupštine. Bila je do jedna od velikih političkih kriza Treće Republike koja je u svijesti francuskog naroda, posebice ljevice, ostala urezana kao pokušaj fašističkog državnog udara u Francuskoj.

Kriza je izbila u periodu kada je Francuska bila pogođena Velikom depresijom, koja se u toj zemlji javila nešto kasnije nego u ostalima - 1931. godine. Došlo je do serije financijskih skandala, poput afere Marthe Hanau, Oustricove afere i afere Stavisky. Potonja je poslužila kao direktni katalizator, posebice nakon što je njezin glavni lik, Alexandre Stavisky, umro pod sumnjivim okolnostima. Vlada Camillea Chautempsa je pala, no i njegov nasljednik, Édouard Daladier, našao se u problemima. Od 9. siječnja 1934., u Parizu je organizirano čak 13 demonstracija od strane radikalne desnice, a istima su dominirale fašističke ideje poput ksenofobije i antisemitizma. Masoni su također bili meta napada. Iako je Stavisky bio katalizator, konačni povod za masovne demonstracije koje su izbile 6. veljače bila je smjena policijskog prefekta Jeana Chiappea, koji je bio deklarirani desničar.

Ultradesničarska organizacija *[[Action Française]]* bila je najzaslužnija za pokretanje i vođenje demonstracija koje su izbile u utorak, 6. veljače. Policija i straža uspjela je obraniti strateški važan most Concorde, iako su bili meta raznoraznih projektila. Nemiri su trajali do nekih 2:30 u srijedu ujutro, 7. veljače. Ubijeno je 16, a ranjeno oko 2,000 ljudi, mahom članova *[[Action Française]]*.

Pobuna je imala cijelu seriju posljedica. Kao reakcija na jačanje radikalne desnice u Francuskoj, dolazi do osnivanja serije antifašističkih organizacija poput *[[Comité de vigilance des intellectuels antifascistes]]*. Također, izrazito popularni premijer, Édouard Daladier, bio je prisiljen dati ostavku, a zamijenio ga je konzervativni Gaston Doumergue, koji je uspio smiriti situaciju, ali ne i stabilizirati istu. Bio je ovo prvi put u historiji Francuske da je vlada pala zbog uličnih demonstracija.

Vrijeme je pokazalo kako profašističke demonstracije ipak nisu bile dio veće fašističke zavjere i kako dugoročna opasnost ipak nije bila prisutna, što je posljedica serije faktora. Ipak, desnica u Francuskoj se dodatno radikalizirala i, iako većih incidenata nije bilo, Francuska se sve do početka Drugog svjetskog rata nalazila u periodu stalne političke nestabilnosti koji je kulminirao podjelom zemlje nakon njemačke okupacije i osnivanja profašističkog režima u Vichyju.
Neokomunizam

**Neokomunizam** je izraz koji u najširem smislu, prije svega u kontekstu postkomunističke Evrope, označava nastojanja da se komunizam kao ideologija rehabilitira ili prilagodi novim okolnostima, odnosno djelomično ili potpunosti restaurira kao jedan od oblika društveno-političkih uređenja evropskih država. U tom smislu se razlikuju dva osnovna značenja.

Neokomunizam je u prvom smislu pežorativni izraz, te se, obično iz krugova desnice, koristi kako bi se opisala nastojanja dijela evropske ljevice da neke temelje modernog kapitalizma i liberalne demokracije dovedu u pitanje; tim se izrazom implicitno ili eksplicitno sugerira kako ljevičari kao "neokomunisti" kao svoj krajnji cilj imaju obnovu totalitarnog društvenog poretka, odnosno da bi on nastao ukoliko se njihovim nastojanjima ne bi stalo na put. U nešto užem smislu se pod tim izrazom podrazumijevaju "nereformirane" komunističke partije, odnosno nasljednice nekadašnjih vladajućih stranaka u bivšem Istočnom bloku, opozicijskih komunističkih partija u Zapadnoj Evropi koje svoju platformu nakon Pada komunizma 1989. nisu pomakle prema centru (socijaldemokracija, liberalizam i slobodno tržište) nego su i dalje ostale vjerne načelima marksizma-lenjinizma; kao jedan od najpoznatijih primjera se navodi Komunistička partija Češke i Moravske.

U svom drugom značenju, a koje se prije svega koristi u kontekstu postsovjetskih država, pod neokomunizmom se podrazumijevaju nastojanja da se stvori nova ideologija, odnosno društveno uređenje koje bi se dijelom temeljilo na nekadašnjem komunizmu, ali također prilagodilo novoj tehnologiji i ekonomskim okolnostima, odnosno usvojilo načela decentralizacije i drugih ideologija kao što su anarhizam i zelena politika.

## Povezano
* postkomunizam
* neonacizam
* neofašizam
* neokonzervativizam
* neoliberalizam
* lustracija

## Literatura
* 
* James Lewis The evidence for Neocommunism American Thinker, 25th August 2010
Vijeće grada Glasgowa

**Vijeće grada Glasgowa** (škotski: *Glasgow City Council*, škotsko-gelski: *Comhairle Baile Ghlaschu*, 
škotski: *Glesga Ceetie Cooncil*) je jedno od 32 područnih vijeća i namjesništva 
na zapadu Škotske i odnosi se na sam uži centar grada Glasgowa i njegove kvartove.

## Geografija
Vijeće grada Glasgowa graniči sa  područjim vijećima; Istočni Dunbartonshire, Istočni Renfrewshire, Sjeverni Lanarkshire, 
Renfrewshire, Južni Lanarkshire i Zapadni Dunbartonshire.

Teritorij te nove administrativne jedinice nastale 1996. bio je prije toga poznat kao Distrikt grada Glasgowa.

Glasgow zauzima površinu od 175.49 km² i ima 593,245 stanovnika, a administrativni centar mu je Glasgow. 
## Reference

## Vanjske veze
* Službene stranice vijeća
Al Capone (film)

***Al Capone*** je američki crno-bijeli kriminalističko-biografski film snimljen 1959. u režiji Richarda Wilsona. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Rod Steiger, je zloglasni vođa čikaških gangstera Al Capone. Radnja, koja započinje 1919. godine, prikazuje njegov dolazak u Chicago, ulazak i preuzimanje tamošnje italoameričke gangsterske organizacije, sukobe sa suparničkim irskim i drugim gangsterima koji će kulminirati Svetovalentinskim masakrom te pad. Iako je snimljen sa relativno niskim budžetom, *Al Capone* je uglavnom vjerno rekonsturirao najvažnije događaje iz Caponeovog života. Najveći dojam je, međutim, ostavio Steiger u naslovnoj ulozi, koji je naslovni lik, koga je, prema vlastitim tvrdnjama, nastojao "lišiti glamura", prikazao  sa izuzetnim intenzitetom i primjenom tada popularne metodske glume.

## Uloge
* Rod Steiger ... Al Capone
* Nehemiah Persoff ... Johnny Torrio
* Fay Spain ... Maureen Flannery
* Joe DeSantis ... Big Jim Colosimo
* Martin Balsam ... Mac Keely
* James Gregory ... Schaefer
* Murvyn Vye ... Bugs Moran
* Clegg Hoyt ... Lefty (van špice)

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* Overview and ratings from TCM
Il vetturale del Moncenisio (film, 1916)

***Il vetturale del Moncenisio*** () je italijanski crno-bijeli  nijemi film snimljen 1954. u režiji Guida Brignonea. Predstavlja adaptaciju drame *Jean le Cocher* francuskog pisca Josepha Bouchardyja. Radnja se događa na početku 19. vijeka u italijanskim Alpama za vrijeme Francuskim revolucionarnim ratovima i prikazuje kako je lokalni prijevoznik lažno optužen da je francuske tajne izdao neprijatelju, te kako pravi krivac nastoji zavesti njegovu ženu. Isti predložak će biti ekraniziran još dva puta -  kao nijemi film 1927. i zvučni film 1954. godine.

## Uloge
* Achille Majeroni 
* Lina Millefleurs
*Elda Bruni 
* Luigi Serventi
* Tranquillo Bianco 
*Agostino Borgato 
*A. Cesari 
* Bonaventura Ibáñez 
 
## Izvori


## Literatura
* Goble, Alan. *The Complete Index to Literary Sources in Film*. Walter de Gruyter, 1999.

## Vanjske veze
*
Il vetturale del Moncenisio

***Il vetturale del Moncenisio*** () je naziv za tri italijanska filma temeljena na drami *Jean le Cocher* francuskog pisca Josepha Bouchardyja.

**[[Il vetturale del Moncenisio (film 1916)|Il vetturale del Moncenisio]]*, nijemi, film, rež. Leopoldo Carlucci (1916)
**[[Il vetturale del Moncenisio (film 1927)|Il vetturale del Moncenisio]]*, nijemi film, rež.  Baldassarre Negroni (1927)
**[[Il vetturale del Moncenisio (film 1954)|Il vetturale del Moncenisio]]*, zvučni film, rež. Guido Brignone (1954)
Il vetturale del Moncenisio (film, 1927)

***Il vetturale del Moncenisio*** () je italijanski crno-bijeli  nijemi film snimljen 1927. u režiji Guida Brignonea. Predstavlja drugu po redu adaptaciju drame *Jean le Cocher* francuskog pisca Josepha Bouchardyja. Radnja se događa na početku 19. vijeka u italijanskim Alpama za vrijeme Francuskim revolucionarnim ratovima i prikazuje kako je lokalni prijevoznik, čiji lik tumači Bartolomeo Pagano, lažno optužen da je francuske tajne izdao neprijatelju, te kako pravi krivac nastoji zavesti njegovu ženu. Film, u kome je Pagano, popularan po seriji filmova o Macisteu, nastupio pred kraj svoje karijere, izazvao je publicitet zbog snimanja na alpskim lokacijama, gdje se ekipa služila avionima, ali i zbog korištenja eksperimentalnih scena u boji.

Isti predložak je prije toga bio ekraniziran **1916.** godine, a 1954. je snimljena i zvučna verzija

## Uloge
* Bartolomeo Pagano ... Gian-Claudio Thibaut  
* Rina De Liguoro ... Genoveffa  
* Umberto Casilini ... Ludovico, conte di Arezzo 
* Alex Bernard ... Pietruccio, il campanaro  
* Cellio Bucchi ... Il colonello Rouger  
* Giuseppe Brignone ... Il parroco di S. Martino  
* Mimi Dovia ... Giovanna Thibaut  
* Manlio Mannozzi ... Enrico Rouger  
* Oreste Grandi ... Morel  
* Carlo Valenzi ... Napoleone  
* Felice Minotti
* Andrea Milano

## Izvori


## Literatura
* Moliterno, Gino. *The A to Z of Italian Cinema*. Scarecrow Press, 2008. 
 
## Vanjske veze
*
James V od Škotske

**James V** (Linlithgow, Zapadni Lothian, 10. april 1512.  - Falkland, Fife, 
14. decembar 1542.), bio je kralj Škotske, od 1513. - 1542. 
## Biografija
U svojoj mladosti, koja obuhvaća prvu polovicu njegove vladavine, James je bio pijun u borbi između pro-francuske i pro-engleske frakcije, ali nakon što je preuzeo vlast, svrstao se na prokatoličku stranu protiv 
protestantskog plemstva i postao francuski saveznik.

James je imao samo 17 mjeseci, kad je formalno naslijedio svog oca Jamesa IV (vladao 1488. - 1513.) na prijestolju. U borbi za vlast koja se razbuktala nakon tog između pro - francuskog regenta Johna Stewarta, vojvode od Albanyja, i lidera pro - engleske frakcije Archibalda Douglasa, earla od Angusa, svaka strana nastojala je steći naklonost mladog vladara. Jamesovu poziciju dodatno je zakomplicirala njegova majka - Margaret Tudor, zaljubivši se u Johna Stewarta, na čiju se stranu priklonila, umjesto na stranu svog novog muža Archibalda Douglasa.

Nakon tog zaokreta je John Stewart - 1524. izbjegao u Francusku, pa je vlast preuzeo Archibald Douglas koji je Jamesa držao u pritvoru od 1526. do 1528. Tad je mladi James uspio pobjeći i nakon borbi prisiliti Douglasa na bijeg u Englesku. Negdje oko 1530. James je uspio konsolidirati svoju vlast po Škotskoj. Nakon tog je 1534. potpisao mirovni ugovor sa svojim stricem engleskim kraljem Henryem VIII Ali je tu solidnu poziciju doveo u pitanje, kad se 1538. oženio sa francuskom plemkinjom Madeleine od Valoisa, i nakon toga ušao u savez s Francuskom protiv 
Kraljevine Engleske.

Po prirodi osoran i nemilosrdan, posljednje godine svoje vladavine vladao je Škotskom poput tiranina, pa su ga njegovi visoki financijski prohtjevi, učinili su ga omraženim među podanicima.

Kad je Henry VIII - 1542. napao Škotsku, James se usprkos tome što je uspio okupiti male snage, jer mu se nisu pridružili nezadovoljni protestantski plemići krenuo u pohod na Englesku ali je teško poražen 24. novembra 1542. u Bitci kod Solway Mossa. Nakon te katastrofe doživio je živčani 
slom, pa je nedugo iza toga 14. januara 1542. umro. Točno  tjedan dana nakon rođenja svoje jedine zakonite kćeri - Mary Stuart koja ga je naslijedila na tronu.

Imao je nekoliko vanbračne djece, među njima i James earla od Moraya (umro 1570), koji je bio škotski regent kad je Mary Stuart morala abdicirati 1567.
## Reference

## Vanjske veze

* ''James V'' na portalu Encyclopædia Britannica
Darby O'Gill and the Little People

***Darby O'Gill and the Little People*** () je američki igrani film snimljen 1959. u režiji Roberta Stevensona i produkciji Walta Disneya. Radnja, temeljena na pričama britanske spisateljice Herminie Templeton Kavanagh, je smještena u Irsku na kraj 19. vijeka i prikazuje kako se ostarjeli upravnik seoskog imanja Darby O'Gill (koga tumači Albert Sharpe) nadmeće s lokalnim vilenjacima na čelu sa kraljem Brianom (koga tumači Jimmy O'Deal). Film, u kome je Disney koristio trikove s kamerom kako bi stvorio iluziju minijaturnih vilenjaka, je imao određenog uspjeha; Disney ga je, međutim, naskinkronizirao za američko tržište, jer originalni dijalozi tamošnjoj publici nisu bili potpuno razumljivi zbog "teškog" irskog naglaska i korištenja lokalnog dijalekta. *Darby O'Gill* je, danas, pak, najpoznatiji po tome što je, zahvaljujući njemu, tada relativno nepoznati glumac Sean Connery, koji se pojavljuje u ulozi mladog radnika, na sebe skrenuo pažnju producenta Alberta R. Broccolija i tako dobio priliku da utjelovi lik Jamesa Bonda u filmu *[[Dr. No (film)|Dr. No]]* nekoliko godina kasnije.

## Uloge
* Albert Sharpe ... Darby O'Gill
* Janet Munro ... Katie O'Gill
* Sean Connery ... Michael McBride
* Jimmy O'Dea ... Kralj Brian
* Kieron Moore ... Pony Sugrue
* Estelle Winwood ... Udovica Sheelah Sugrue
* Walter Fitzgerald ... Lord Fitzpatrick
* Denis O'Dea ... Otac Murphy
* Jack MacGowran ... Phadrig Oge (pomoćnik kralja Briana)

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
Mädchen in Uniform (film, 1958)

***Mädchen in Uniform*** () je zapadnonjemačko-francuski igrani film snimljen 1958. u režiji Geze von Radvanyja. Predstavlja adaptaciju istoimene drame njemačke spisateljice Christe Winsloe, odnosno remake istoimenog crno-bijelog filma iz 1931. godine. Radnja je smještena u njemački ženski internat na početku 20. vijeka u kome vladaju stroga pravila ponašanja. Protagonistica, koju tumači Romy Schneider, je jedna od učenica koja se zbliži sa mladom i slobodoumnom nastavnicom (čiji lik tumači Lilli Palmer), a čiji odnos postane izvorom nesporazuma i umalo ne dovede do tragedije. *Mädchen in Uniform* je premijerno prikazan na berlinskom filmskom festivalu. Karakteriziralo ga je daleko implicitnije korištenje lezbijskih motiva, ikonografije i tumačenja odnosa dvoje glavnih likova u odnosu na prethodni film.

## Uloge
* Lilli Palmer ... Fräulein Elisabeth von Bernburg
* Romy Schneider ... Manuela von Meinhardis
* Therese Giehse ... Direktorica škole
* Margaret Jahnen ... Miss Evans
* Blandine Ebinger ... Fräulein von Racket
* Adelheid Seeck ... Princeza
* Gina Albert ... Marga
* Sabine Sinjen ... Ilse von Westhagen
* Christine Kaufmann ... Mia
* Danik Patisson ... Alexandra von Treskow
* Ginette Pigeon ... Edelgard von Kleist
* Marthe Mercadier ... Madame Aubert
* Regine Burghardt
* Ulla Moritz ... Jossy
* Lou Seitz ... Kuhar

## Vanjske veze
* 
* ''Mädchen in Uniform'' bei Filmportal.de
The New Yorker

***The New Yorker*** [ðə nuː ˈjɔɹkəɹ], američki magazin sa sjedištem u New Yorku koji sadži reportaže, kolumne, (književna) kritike, eseje, fikciju, satiru, stripove i poeziju. Magazin izlazi 47 puta godišnje, po pet brojeva u periodu od dvije sedmice.

## Vanjske veze

* The New Yorker
The Young Philadelphians

***The Young Philadelphians*** () je američki crno-bijeli film snimljen 1959. u režiji Vincenta Shermana. Po žanru je drama i predstavlja adaptaciju romana The Philadelphian Richarda P. Powella. Protagonist, čiji lik tumači Paul Newman, je siromašni mladić koji kao građevinski radnik financira studij prava, a potom gradi karijeru advokata kako bi se pokušao probiti u otmjeno društvo Philadelphije. Radnja prikazuje kako mi pri tome probleme stvori ljubavna veza sa bogataškom kćeri (čiji lik tumači Barbara Rush), spletke njene rodbine, ali i korejski rat.

## Uloge
* Paul Newman ... Anthony "Tony" Judson Lawrence / Narator
* Barbara Rush ... Joan Dickinson
* Alexis Smith ... Carol Wharton
* Brian Keith ... Mike Flanagan
* Diane Brewster ... Kate Judson Lawrence
* Billie Burke ... Mrs. J. Arthur Allen, vlasnica Allen Oil Co.
* John Williams ... Gilbert Dickinson
* Robert Vaughn ... Chester A. "Chet" Gwynn
* Otto Kruger ... John Marshall Wharton, partner u advokatskoj firmi Wharton Biddle Clayton
* Paul Picerni ... Louis Donetti
* Robert Douglas ... Morton Stearnes
* Frank Conroy ... Dr. Shippen Stearnes
* Adam West ... William Lawrence III
* Anthony Eisley ... Carter Henry
* Richard Deacon ... George Archibald

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
Rafal u nebo

**Rafal u nebo** je jugoslovenski film iz 1958. godine, sniman je u režiji Vojislava Bjenjaša po scenariju Bogdana Jovanovića.

## Radnja

Partizanski oficir nailazi na spaljenu kuću i pobijenu decu, i odlučuje da se osveti ubici, četniku Malivuku na isti način. Međutim uviđa, da ne može da puca zbog zločina oca u nejaku decu, i rafal ispaljuje u nebo.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
*
Kroz granje nebo

***Kroz granje nebo*** je jugoslovenski crno-beli ratni film snimljen 1958. godine u režiji Stoleta Jankovića. Temelji se na istoimenoj pripovetci Antonije Isakovića, koji je takođe napisao scenario. Radnja se događa za vreme bitke na Sutjesci i prikazuje kako se grupa ranjenika našla odsečena od glavnine partizanskih snaga, te pokušava preživeti mučena glađu, žeđu, očajem i progonom od strane nemačkih esesovaca. *Kroz granje nebo* je dobio nekoliko nagrada na Filmskom festivalu u Puli. Sledeće godine je predstavljao Jugoslaviju na prvom međunarodnom filmskom festivalu u Moskvi.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Glenrothes

**Glenrothes** (škotsko-gelski: *Gleann Ràthais*) je grad na istoku 
Škotske od 39,277 stanovnika, on je i administrativni centar područnih vijeća (council area) i 
namjesništva (lieutenancy area) - Fife.
## Geografija
Glenrothes leži u centru savjeta Fife podjednako udaljen nekih 48 km od Edinburgha (jug) i Dundeea (sjever).
## Historija
Glenrothes je drugi novoizgrađeni grad Škotske, osnovan 1948. da osigura smještaj za rudare eksperimentalnog rudnika uglja Rothes.

Kad je rudarstvo propalo, razvijene su nove industrije; proizvodnja elektroničkih komponenti, kompjutora, plastike i rudarskih strojeva.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Glenrothes'' na portalu Encyclopædia Britannica
The Last Days of Pompeii (film, 1935)

:*Za ostale upotrebe, v. [[The Last Days of Pompeii (razvrstavanje)]].*

***The Last Days of Pompeii*** () je američki crno-bijeli historijski film snimljen 1935. godine u režiji Ernesta B. Schoedsacka. Predstavlja prvu zvučnu adaptaciju istoimenog romana britanskog pisca Edwarda Bulwera-Lyttona, iako ga je scenarij Ruth Rose koristio samo u najokvirnijim detaljima, poput mjesta i vremena radnje. Protagonist, čiji lik tumači Preston Foster, je profesionalni gladijator koji je, sticajem okolnosti, svjedočio razapinjanju Krista u Palestini te koji, mnogo decenija kasnije, živi u Pompejima gdje njegov odrasli sin (koga tumači John Wood) prihvaća kršćanstvo. *The Last Days of Pompeii* je izazvao pažnju prije svega za tadašnje standarde izuzetno naprednim i impresivnim specijalnim efektima, korištenima u završnim scenama koje prikazuju erupciju Vezuva i uništenje grada; dobre kritike je dobio i Basil Rathbone u neobičnoj ulozi ostarjelog i grižnjom savjesti mučenog Poncija Pilata. Sa druge strane, nije imao veliki komercijalni uspjeh. Dio snimljenog materijala je 1952. recikliran u filmu *[[Androcles and the Lion (1952 film)|Androcles and the Lion]]*, adaptaciji istoimene Shawove drame.

## Uloge
* Preston Foster ... Marcus
* Alan Hale ... Burbix
* Basil Rathbone ... Poncije Pilat
* John Wood ... Flavius kao odrasli muškarac
* Louis Calhern ... Prefekt (Allus Martius)
* David Holt ... Flavius kao dječak
* Dorothy Wilson ... Clodia, robinja koju Flavius spasi i u koju se zaljubi
* Wyrley Birch ... Leaster
* Gloria Shea ... Julia
* Frank Conroy ... Gaius Tanno
* William V. Mong ... Cleon, trgovac robljem
* Murray Kinnell ... Simon, judejski seljak
* Henry Kolker ... Pozornik
* Edward Van Sloan ... Calvus
* Zeffie Tilbury ... Mudra starica
* Ward Bond ... Murmex iz Kartage, gladijator koji porazi Marcusa

## Reference

## Vanjske veze

* 
*
Les Derniers Jours de Pompéi (film, 1950)

***Les Derniers Jours de Pompéi*** (; ) je francusko-italijanski crno-bijeli dramski film snimljen 1950. u režiji Marcela L'Herbiera. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana britanskog književnika Edwarda Bulwer-Lyttona. Radnja je smještena u rimski grad Pompeji pred erupciju Vezuva 79. godine. Protagonist, koga tumači George Marchal, je mladi Grk po imenu Liziju koji lijepu djevojku po imenu Helena (čiji lik tumači *Micheline Presle*) nastoji izbaviti iz ruku Arbaksa (čiji lik tumači Marcel Herrand), zlog svećenika kulta Izide. *Les Derniers Jours* je za tadašnje prilike bila izuzetno skupa produkcija, a snimanje, napravljeno u Cinecitti i pariškim studijima, te lokacijama Veronske arene, se odužilo preko dvije godine; također je sadržavao tada impresivne specijalne efekte. L'Herbier je film zamislio kao dio ciklusa *Chroniques filmées* ("filmske kronike"), odnosno nastojao dati "polu-dokumentarni" karakter kroz prikazivanje svakodnevnog života drevnih Rimljana.

## Vanjske veze
* 
* ''Les Derniers Jours de Pompéi'' (1950) at Films de France
House on Haunted Hill

***House on Haunted Hill*** () je američki crno-bijeli horor film snimljen 1959. u režiji Williama Castlea. Glavni lik, koga tumači Vincent Price, je ekscentrični bogataš koji okuplja grupu neznanaca i nudi im veliku novčanu nagradu ukoliko uspiju jednu noć zaključani preživjeti u kući za koju se tvrdi da je opsjednuta zlim duhovima. Film je snimljen sa prilično niskim budžetom, ali se Castle, koji je također bio producent, njime dobro poslužio, a prije svega vještom i agresivnom promocijom, koja je uključivala *Emergo*, ili plastični skelet koji je iskakao na ekran kino dvorane u najnapetijim trenucima filma. Takvi postupci su urodili plodom, te je House doživio veliki komercijalni uspjeh. Među impresioniranom publikom se našao i Alfred Hitchcock, koji je došao na zamisao da snimi sličan "crno-bijeli niskobudžetni horor film", te je sljedeće godine režirao kultni *[[Psycho (film, 1960)|Psycho]]*.

Godine 1999. je snimljen istoimeni remake koji je imao daleko manje uspjeha.

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* ''House on Haunted Hill'' on YouTube
* ''House on Haunted Hill''  on  VincentPrice.org
Katastrofa poljskog Tu-154 u Smolensku

U subotu 10. travnja 2010. Tupoljev Tu-154M *36. Specijalne pukovnije Poljske* srušio se u prilazu na Zračnu luku Smolensk (Smolenska oblast) pri čemu je poginulo svih 96 putnika i članova posade uključujući poljskog predsjednika Lecha Kaczynskog i dostojanstvenike gornjeg i donjeg doma poljskog parlamenta, vlade, vojske i pripadnika vjerskih zajednica. Poljska delegacija bila je na putu za obilježavanje 70. obljetnice Masakra u Katynskoj šumi.

Poljske i ruske vlasti potvrdile su da su svih 96 osoba u avionu poginuli pri padu. To je bila jedna od najgorih nesreća u povijesti Poljske po broju poginulih.

Nakon pogibije predsjednika, dužnost je privremeno preuzeo predsjednik Sejma Bronislaw Komorowski, koji će nakon nekoliko mjeseci biti izabran na redovnim predsjedničkim izborima.

Službena istraga poljske vlade je nakon nekoliko mjeseci uzrok nesreće pripisala lošim vremenskim prilikama u Smolensku, kao i grešci pilota koji je prilikom slijetanja avion spustio prenisko, te udario u šumu kraj aerodroma. Alternativna istraga, koju je provela desničarska stranka Pravo i pravda, kojoj joj je pripadao predsjednik Kaczynski, je, pak, sugerirala da je do pada došlo uslijed eksplozije. U poljskoj i javnosti brojnih drugih država su česte teorije zavjere koji pad aviona tumače kao atentat, odnosno djelo bilo ruske vlade na čelu sa Vladimirom Putinom, bilo političkih protivnika samog Kaczynskog u Poljskoj.

## Povezano
*Pad B-24 u Gibraltaru (1943)

## Izvori
Katinj

**Katinj** (ruski: **Каты́нь**; poljski: **Katyń**) je naselje u Smolenskoj oblasti u Rusiji.

## Geografija
Katinj se nalazi oko 20&nbsp;km zapadno od Smolenska i oko 60&nbsp;km od granice sa Bjelorusijom jedan je od stanica na međunarodnoj željezničkoj pruzi Berlin-Varšava-Minsk-Moskva.

## Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Katinj je imao 1.737 stanovnika.

## Historija

### Masakr u Katynskoj šumi
U masakru u Katinjskoj šumi jedinice sovjetskog Ministarstva unutrašnjih poslova  (poznatije kao NKVD) ubile su oko 22.000 poljskih časnika.

### Zrakoplovna nesreća poljskog aviona

Tupoljev Tu-154M  *36. Specijalne pukovnije Poljske* srušio se u prilazu na Zračnu luku Smolensk (Smolenska oblast) pri čemu je poginulo svih 96 putnika i članova posade   uključujući poljskog predsjednika Lecha Kaczynskog.

## Izvor

## Vanjske veze
* Memorijalni centar «Katyn» 

### Ostali projekti
Masakr u Hatinu

**Hatinjski masakr** ili **masakr u Hatinui** bio je ratni zločin koji su 22.3. 1943. počinili pripadnici SS-a i Schutzmannschafta, nacističke kolaboracione milicije - sastavljene od ukrajinskih krajnje desnih nacionalista i sovjetskih ratnih zarobljenika/dezertera - u selu Hatin, Minska oblast, Bjeloruskoj SSR, u SSSR-u, tokom drugog svjetskog rata. Cjelokupna populacija sela je pogubljena. 156 ljudi je pogubljeno, a selo je zapaljeno i uništeno zbog suradnje sa partizanima.

Nakon rata, na toj lokaciji je sagrađeno spomen-groblje. Zbog naslova sela, ovaj masakr se često miješa sa Katinjskim masakrom iz 1940.

## Vanjske veze

* Khatyn Museum 
* Hatinski masakr u Bjelorusiji: kontroverze
Nel segno di Roma

***Nel segno di Roma*** () je italijansko-francusko-zapadnonjemačko-jugoslavenski historijski film snimljen 1959. u režiji Guida Brignonea, kome je predstavljalo posljednje ostvarenje u karijeri. Radnja je smještena na Bliski istok u vrijeme krize 3. vijeka i prikazuje kako Zenobija, vladarica Palmirskog Kraljevstva (čiji lik tumači Anita Ekberg) diže ustanak protiv rimske vlasti, ali i njen odnos sa rimskim konzulom (koga tumači Georges Marchal). *Nel segno di Roma* je, između ostalog, bio sniman u Zagrebu u studijima tadašnjeg Dubrava Filma, a u pauzama je Ekberg posjećivala tadašnje kavane, gdje, prema svjedočenju Željka Senečića, ostali gosti, na njeno veliko zaprepaštenje, nisu uopće obraćali pažnju. *Nel segno di Roma*, čije je snimanje velikim dijelom potakao uspjeh filma *[[Le fatiche di Ercole]]*, odnosno slična ostvarenja koji će kasnije postati poznata kao peplum, izazvao je veliku pažnju zbog raskošne produkcije, kao i toga da se Ekberg u svakoj različitoj sceni pojavljuje u različitom, u pravilu "egzotičnom" kostimu.

Veliki je uspjeh doživio i sa druge strane Atlantika, gdje ga je za prikazivanje u SAD otkupila mlada nezavisna kuća American International Pictures. Prvo je prikazan pod naslovom ***Sheba and the Gladiators*** (), a potom ***Sign of the Gladiators*** (), pri čemu ispočetka nikome nije smetalo što se u filmu uopće ne pojavljuju gladijatori; to je ispravljeno naknadnom nasinkronizacijom dijela dijaloga. Usprkos tih detalja, američkoj publici se film svidio, a tome je doprinijela pjesma *Zenobia* koju je u svrhu promocije snimio pjevač Bill Lee.

## Uloge
* Anita Ekberg ... Zenobia
* Georges Marchal ... Consul Marcus Valerius
* Folco Lulli ... Zemanzius
* Chelo Alonso ... Erica
* Gino Cervi ... Aurelian
* Jacques Sernas ... Julianus
*Lorella De Luca ...  Batsheba
*Alberto Farnese ...  Marcello
*Mimmo Palmara ...  Lator

## Reference

## Vanjske veze
*
Vijeće grada Aberdena

**Vijeće grada Aberdena** (engleski: *Aberdeen City Council*, škotsko-gelski: 
*Comhairle Cathair Obar Dheathain*, škotski: *Aiberdeen Ceitie Cooncil*) je jedno od 32 područnih vijeća (council area) i namjesništva (lieutenancy area) na istoku Škotske, ograničeno na sam grad Aberdeen.

## Geografija
Vijeće grada Aberdena leži duž obale Sjevernog mora, a sa kopna je okružen sa područnim vijećem - Aberdeenshire.

Teritorij te nove administrativne jedinice nastale 1996. bio je do tad grofovija poznata kao  **County of Aberdeen**, a u njoj su od 1975. bili i distrikti naselja; Bucksburn, Dyce, Newhills, Old Machar, Peterculter i Stoneywood.

Vijeće grada Aberdena zauzima površinu od 185.76 km² i ima 227,130 stanovnika, a administrativni centar mu je Aberdeen.
## Reference

## Vanjske veze
* Službene stranice vijeća
Leon Billewicz

**Leon Billewicz** (Werbiczna, Poljska (danas Ukrajina); 25.IV. 1870. - Harkiv, SSSR; IV-V 1940.) bio je poljski oficir i general poljske vojske. Borio se tijekom poljsko-boljševičkog rata 1919.-1920. na poljskoj strani. 1927. je umirovljen.

Nakon nacističko-boljševičke invazije i podjele Poljske 1939., uhićen je te je bio u zatvorima NKVD-a u SSSR-u. Pogubljen je u zatvoru u Harkivu u aprilu ili maju 1940., zajedno sa oko 22.000 Poljaka tijekom katinjskog masakra.

## Reference
Jumdžagin Cedenbal

**Jumdžagin Cedenbal** (mon. Ûmžaagijn Cédénbal; Uvs, 17. septembar 1916 – Moskva, 20. april 1991) bio je mongolski revolucionar i dugogodišnji *[[de facto|de fakto]]* vođa Narodne Republike Mongolije. Bio je sekretar vladajuće Mongolske narodne revolucionarne partije (1940-1954, 1958-1984), premijer (1952–1974) i predsednik države (1974–1984).

## Biografija
Rođen je 1916. godine u provinciji Uvs, u nomadskoj porodici mongolskog plemena Derved. Bio je peto od jedanaestoro dece u porodici. Bio je jedan od prvih upisanih učenika 1925. u novoosnovanoj školi u Ulangomu, koju je završio 1929. godine. Posle toga se devet godina školovao u Irkutsku i Ulan Udeu, gde je stekao diplomu na Sibirskom fakultetu finansija i Ekonomskom institutu.

Po povratku u Ulan Bator 1939, Cedenbal je isprva radio kao zamenik ministra, a zatim kao ministar finansija. Na Desetom kongresu MNRP 1940, u dobi od 23 godine, bio je izabran za generalnog sekretara Partije. Nakon smrti dugogodišnjeg mongolskog vođe Horlogina Čojbalsana, Cedenbal ga je nasledio na mestu premijera države i narednih godina s vlasti uklonio sve potencijalne rivale u borbi za vlast. Funkciju premijera je napustio 1974, kada je postao predsednik Mongolije.

Cedenbalova politika temeljila se na što bližoj saradnji sa Sovjetskim Savezom. On je po dolasku na vlast ubrzo stekao poverenje Sovjeta, koji su mu pomogli da se reši svih suparnika, posebno onih koji su zagovarali približavanje Kini nakon sovjetsko-kineskog rascepa posle 1960. godine. Navodno je tokom svoje vladavine između pet i osam puta podneo zahtev da Mongolija postane konstitutivna republika Sovjetskog Saveza, ali su Sovjeti odbili njegove zahteve. Uprkos tome, Cedenbal je ostao zapamćen kao vođa koji je vodio umerenu politiku tokom Hladnog rata.

Bio je prinuđen na penziju 1984. godine pod pritiskom Sovjeta. Smatrali su da je isuviše ostareo i nemoćan da se snalazi u novim međunarodnim uslovima. Naime, njegovo smenjivanje poklopilo se sa sovjetsko-kineskom politikom približavanja, koju je pokrenuo Leonid Brežnjev 1982. godine. Na funkciji sekretara partije nasledio ga je Jambin Batmunah.

Cedenbal je nakon penzionisanja živeo u Moskvi, sve do svoje smrti 1991. godine. Njegovo telo je zatim sahranjeno u Mongoliji.
Pierre-Étienne Flandin

**Gustave Pierre Étienne Flandin** (Pariz, 12. travnja 1889. – Saint-Jean-Cap-Ferrat, 13. lipnja 1958.) je bio francuski advokat, političar i premijer. Flandin je tokom 30-ih godina bio vođa desne frakcije liberala, a od studenog 1934. do lipnja 1935. je bio premijer. Godine 1938., Flandin je uputio kontroverznu osobnu čestitku Adolfu Hitleru za uspješno sklapanje Münchenskog sporazuma. U prosincu 1940., zamijenio je Pierrea Lavala na mjestu potpredsjednika i ministra vanjskih poslova u vladi Višijevske Francuske. Mandat mu je trajao 57 dana.

Flandin je od 1914. do 1940. godine bio zastupnik u Zastupničkom domu te je u tom periodu držao i nekoliko ministarskih pozicija. U vladi Frédérica François-Marsala, 1924. godine, pet dana je bio ministar trgovine. Ministar trgovine i industrije u vladi Andréa Tardieua bio je tokom 1931. i 1932. godine, a u međuvremenu je bio ministar financija u vladi Pierrea Lavala. U vladi Gastona Doumerguea iz 1934. godine bio je ministar javnih radova, samo da bi u studenom iste godine naslijedio Doumerguea na mjestu premijera. Iako mu je mandat završio već 1. lipnja 1935., kao premijer je sklopio nekoliko važnih sporazuma – Francusko-talijanski sporazum, sporazum iz Strese i Francusko-sovjetski sporazum.

U svibnju 1935. dolazi do špekulacija oko vrijednosti franka. Flandin u tom periodu doživljava tešku prometnu nesreću u kojoj lomi ruku, no čak i takav uspijeva spriječiti napad na nacionalnu valutu. Ipak, u procesu ostaje bez ministra financija tako da 1. lipnja 1935. odlazi s mjesta premijera. U vladu se vratio kao ministar bez portfelja u vladi Pierrea Lavala, odnosno ministar vanjskih poslova u vladi Alberta Sarrauta. Tokom njegova ministarskog mandata dolazi do njemačke reokupacije Rheinlanda 1936. godine. Flandin je zatražio vojnu intervenciju kako bi se Nijemci istjerali s tog područja, no naišao je na manjinsku podršku. Došavši do zaključka kako će svaki izostanak britanske i francuske reakcija dovesti do Hitlerove dominacije u Europi, Flandin je smatrao kako Francuska treba prihvatiti takvu konkluziju. Dvije godine kasnije, entuzijastično je dočekao sklapanje Münchenskog sporazuma te je čak uputio osobnu čestitku Adolfu Hitleru. Njegovo popuštanje nacistima bit će temeljna osnova za kritike koje će mu biti upućivane.

Godine 1940., Flandin je bio jedan od 569 zastupnika zajedničke Narodne skupštine koji je glasao za delegiranje ovlasti maršalu Pétainu. Nedugo nakon, Flandin se priklonio režimu Višijevske Francuske, mada je pripadao struji umjerenih kolaboratora. U prosincu 1940., Pétain ga je imenovao nasljednikom Pierrea Lavala na mjestu potpredsjednika vlade i ministra vanjskih poslova. Mandat mu je trajao tek 57 dana, nakon kojih ga je zamijenio François Darlan. Tokom Drugog svjetskog rata, pružao je i malenu pomoć pokretu otpora.

Nakon rata, Flandin je optužen za izdaju, no oslobođen je u srpnju 1946. godine i osuđen na pet godina zatvora zbog "nacionalne nedostojnosti", no i ta je kazna ukinuta na račun već spomenute pomoći koju je pružao pokretu otpora.

Umro je 1958. u mjestu Saint-Jean-Cap-Ferrat.
Giovanni Sforza

**Giovanni Sforza**  (Pesaro, 5. jul 1466.  –  27. jul 1510.), bila je talijanski plemić,  vladar od Pesaro i Gradara  između 1483. i 1510.

Giovanni je bio sin Costanzo I Sforza i unuk Alessandro Sforza. Godine 1493., nakon smrti svoje prve supruge Magdalena Gonzage, Sforza oženio se s Lucrezia Borgia. No, četiri godine kasnije, papa Aleksandar VI., otac Lucrezia, poništio brak. Kao rezultat toga, Giovanni je protjeran iz Pesara po nalogu Cesare Borgia, Lucrezia brata.

Godine 1502. Sforza oženio se s Ginevra Tiepolo. s koji ima sin, Giuseppe Maria (Costanzo Sforza II)

Giovanni je umro 27. jul 1510.
Zanat (Iran)

**Zanat** (, također latinizrano kao **Zanāt**; poznato i kao **Belādarzī**, **Belād-e Rāẕī** i **Belāderzī**) je naselje u Ramširskom okrugu na jugu iranske pokrajine Huzestan. Nalazi se uz desnu obalu rijeke Džarahi na nadmorskoj visini od 18 m, oko pola kilometra južno od većeg naselja Botlije odnosno oko 15 km jugozapadno od Ramšira. Prema popisu iz 2006. godine, imalo je 15 stanovnika odnosno 4 porodice.

## Reference
Caltiki, il mostro immortale

***Caltiki – il mostro immortale*** (; ) je italijansko-francuski crno-bijeli science fiction horor film snimljen 1959. u režiji Riccarda Frede. Radnja prikazuje kako grupa istraživača u ruševinama drevnog mezoameričkog grada Tikala pronalazi amorfno, ali smrtnosno stvorenje za koje se ispostavi da je imalo veze sa misterioznim nestankom civilizacije Maja prije više od hiljadu godina. Freda je na špici sebe i druge članove ekipe, kao i svog dugogodišnjeg suradnika, direktora fotografije Marija Bavu potpisao sa pseudonimom koji je sugerirao da je riječ o djelu američkog sineasta; razlog je bio u neuspjehu njegovog prethodnog horor filma *[[I vampiri]]*, koga je Freda pripisao nesklonosti italijanske publike da filmove takvog žanra prihvaća u domaćoj produkciji. Čudovište koje se pojavljuje u filmu je, pak, napravljeno po uzoru na naslovni "lik" znamenitog američkog filma *[[The Blob]]* iz prethodne godine. Usprkos toga, kritičari ga smatraju jednim od solidnijih primjera žanra. Freda je tokom produkcije režiju povjerio Bavi, koji je ostao nepotpisan na špici, ali koji sljedeće godine snimiti svoj "službeni" prvijenac ''La maschera del demonio'' i tako otpočeti karijeru jednog od najpoznatijih autora horor žanra.

## Uloge

* John Merivale ... Dr. John Fielding
* Didi Perego ... Ellen Fielding
* Gérard Herter ... Max Gunther
* Daniela Rocca ... Linda
* Giacomo Rossi-Stuart ... Pomoćnik prof. Rodrigueza
* Daniele Vargas ... Bob (član ekspedicije)
* Vittorio André ... Prof. Rodriguez
* Nerio Bernardi ... Policijski inspektor
* Arturo Dominici ... Nieto (član ekspedicije)

## Vanjske veze
*
Kartaši (komedija)

***Kartaši*** ili ***Kockari*** () je komedija ruskog književnika Nikolaja Gogolja, objavljena 1842. godine. Protagonist je profesionalni kockar iz Italije koji dolazi u tadašnju Rusiju kako varao naivne domaće kockare. Iako je tekst bio nedovršen, drama je prvi put postavljena 1843. godine. U 20. vijeku je poslužila kao predložak za istoimenu operu Dmitrij Šoštakoviča, kao i nekoliko filmskih i televizijskih ekranizacija.
Kartaši

**Kartaš** ili **kartaši** je izraz koji se koristi za igrače karata. Također može označavati:

*''Kartaši'' (komedija), komedija ruskog književnika Nikolaja Gogolja iz 1842. godine
*njene adaptacije:
**''Kartaši'' (opera), opera iz 1942. godine koju je napisao Dmitrij Šoštakovič
**''Les Joueurs'' (TV drama, 1950), francuska TV drama, ul. Louis de Funes
**''Kartaši'' (TV drama, 1959), jugoslavenska TV drama
**''Les Joueurs'' (TV drama, 1960), francuska TV drama, ul. Alfred Adam

## Povezano
**[[Ruska igra]]*, ruski igrani film iz 2007. godine
Kartaši (TV drama, 1959)

***Kartaši*** je jugoslovenska TV drama premijerno prikazana 1959. godine. Režirala ga je Mirjana Samardžić. Scenario se temelji na istoimenoj komediji ruskog pisca Nikolaja Gogolja.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Les Joueurs (TV drama, 1950)

***Les Joueurs*** () je francuska TV drama snimljena u režiji Claudea Barme i originalno emitirana programu RTF Télévision  1950. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene komedije ruskog pisca Nikolaja Gogolja. U njoj su glavne uloge imali Louis de Funes i Jacques Morel. Snimljena je na filmu od 16&nbsp;mm i predstavlja jednu od prvih sačuvanih TV-drama u historiji francuske televizije.

## Vanjske veze
*
Kirkwall

**Kirkwall** (škotsko-gelski: *Baile na h-Eaglais*) je grad u arhipelagu Orkney na sjeveru Škotske
od 7,045 stanovnika, on je i administrativni centar područnih vijeća (council area) i 
namjesništva (lieutenancy area) - Orkney.
## Geografija
Kirkwall leži na sjevernoj obali najvećeg otoka tog arhipelaga Mainland, i to gotovo u sredini, na mjestu gdje je on najuži.
## Historija
Norveški Vikinzi podigli su tokom 12. vijeka katedralu od crvenog pješčenjaka, posvećenu sv. Magnusu, ona je i danas dominantna građevina u mjestu.

Kirkwall je postao kraljevski grad 1486. tek kad je Arhipelag Orkney postao dio Kraljevine Škotske - 1472.
Kirkwall je pitoreskni gradić uskih kamenom popločenih uličica, ima nekoliko starih dobro očuvanih građevina iz 17. vijeka i ruševine biskupske i 
grofovske palače.

## Privreda i transport
Kirkwall je prije svega administrativno - trgovačko servisni centar cijelog Arhipelaga Orkney.
On ima malo brodogradilište, pored toga i pogone za obradu lokalnih poljoprivrednih proizvoda, destilerije whiskya, 
sirane, i pakirnice jaja. Pored tog za ekonomiju grada značajan je naftni terminal Flotta u zaljevu Scapa Flow, udaljen 19&nbsp;km
jugozapadno, u koji se doprema nafta sa polja u Sjevernom moru Piper i Claymore. Dio stanovnika bavi se snabdjevanjem 
i servisiranjem naftnih platformi.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Kirkwall'' na portalu Encyclopædia Britannica 
* ''Kirkwall - Orkney's Capital'' na portalu Orkneyjar
Ljubomir Didić

**Ljubomir Didić** (Beograd, 28. jul 1921. – Beograd, 9. decembar 1987) bio je srpski pozorišni, televizijski i filmski glumac.

## Filmografija

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1950.-te
|-
| 1950. || Govori Moskva || 
|-
| 1950. || Muva || 
|-
| 1950. || Plavi 9 || Pjero
|-
| 1952. || Ciguli Miguli || Ivan Ivanović
|-
| 1952. || U oluji || Stipe
|-
| 1952. || Svi na more || Ive
|-
| 1953. || Sinji galeb || 
|-
| 1956. || Cipelice na asfaltu || prodavac
|-
| 1958. || Hvezda jede na jih || 
|-
| 1959. || Kartaši || 
|-
| 1959. || Laža i paralaža || 
|-
| 1959. || Drug predsednik centarfor || Đole
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1960. || Diližansa snova || Petar
|-
| 1960. || Indeks i bubanj || 
|-
| 1959–1960. || Servisna stanica || 
|-
| 1960. || Ljubav i moda || Protokol
|-
| 1961. || Štrafta || 
|-
| 1961. || Nema malih bogova || drug sa seminara
|-
| 1961. || Serafimov klub || 
|-
| 1961. || Sreća u torbi || mušterija
|-
| 1962. || Varljivo jutro || 
|-
| 1962. || Junaci dana || 
|-
| 1962. || Cirkus Univerzal || 
|-
| 1963. || Vikend u nebo || 
|-
| 1963. || Detelina sa tri lista || 
|-
| 1962–1963. || Muzej voštanih figura (TV serija) || 
|-
| 1963. || Banket u Šarengradu || 
|-
| 1963. || Promaja (TV serija) || 
|-
| 1964. || Na mesto, građanine Pokorni! || službenik
|-
| 1964. || Ogledalo građanina Pokornog || službenik
|-
| 1965. || Šnajderski kalfa || 
|-
| 1965. || Licem u naličje || 
|-
| 1965. || Leđa Ivana Groznog || 
|-
| 1966. || Varteks || 
|-
| 1967. || Probisvet || 
|-
| 1968. || Parničari || Mladen
|-
| 1968. || Spavajte mirno || 
|-
| 1969. || Puslice sa obrstom || kapetan pešadije
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1972. || Ću, ćeš, će || 
|-
| 1972–1973. || Pozorište u kući || Stojan
|-
| 1974. || Nušić na filmu || Branislav Nušić
|-
| 1976. || Nevidljivi čovek || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1980. || Vruć vetar || Svetolik Popadić Baćko
|-
| 1980. || Avanture Borivoja Šurdilovića || Svetolik Popadić Baćko
|-
| 1983. || Čovek sa četiri noge || 
|-
| 1988. || Slučaj Harms || arhivar
|}

## Vanjske veze
* 
* Ljubomir Didić - filmska banka
Mainland (Orkney)

**Mainland** zvan i **Pomona** je centralni i najveći otok Arhipelaga Orkney koji leži u Sjevernom moru 
udaljen oko 32 km sjeverno od škotskoga kopna.
## Geografija
Njegova ukupna površina iznosi 532,25 km², na njoj živi 15,339 stanovnika.
Obale tog vrlo razvedenog otoka, nepravilnog su oblika, ispresjecane dubokim uvalama od sjevera do juga. Zaljevi Kirkwall  i Scapa Flow, 
smanjuju njegovu širinu na manje od 3 km  kod prevlake koja ga fizički dijeli na istočni i zapadni 
dio (West Mainland i East Mainland).

Mainland je nizak, najviša točka na otoku je brdo Ward, visoko je samo 269 m, i vrlo razvijen poljoprivredni kraj.
Otok ima brojna jezera od kojih su najveća Stenness i Harray, koja su dobro poribljena - pastrvama.

Po otoku ima puno arheoloških nalaza, koji pokazuju da je bio naseljen još od prahistorije, to su; neolitsko naselje 
Skara Brae, velika nekropola tumulusa na lokalitetu Maeshowe, megaliti kod Stennessa, kružni megaliti kod Brodgara i Odinov megalit.

Oni su 1999., uz još neke lokalitete na Arhipelagu Orkney zajednički uvršteni na UNESCO-vu Listu svjetske baštine pod imenom - Neolitski Orkney.

Najveća naselja na otoku su - Kirkwall, administrativni centar Područnog vijeća (council area) Orkney i Stromness, 
koji leži na zapadnoj obali.
 
U zaljevu Scapa Flow, na južnoj strani otoka, nekad je bila baza Britanske kraljevske ratne mornarice u kojoj se nakon 
Prvog svjetskog rata predala njemačka mornarica.
## Vanjske veze

* ''Mainland'' na portalu Encyclopædia Britannica }
Tver

**Tver** (ruski: Тверь) je grad na zapadu europskog dijela Rusije, administrativno središte Tverske oblasti. Nalazi se na obalama rijeke Volge na području ušća rijeka T'make i Tverce.

Tver osnovan 1135. godine na uskom poluotoku ušća rijeke T'make. Od 1247. godine je — središte Tverske kneževine; tijekom Mongolsko-tatarskog jarma bio je jedan od centara otpora (glavni ustanak u 1327. godine) i natjecala se s Moskvom za ulogu političkog centra sjevero-istočne Rus'; u 1304. godini knaez Mihail je dobio povelju na veliko kneževstvo i od tog trenutka do 1327. godine Tver je bio glavni grad ruskih zemalja, od 1485. godine je u sastavu Moskvovske države (kasnije — Rusija). Od 1796. do 1929. godine je — središte Tverske gubernije, a od 1935. godine je — administrativno središte Kalininske oblasti (nakon 1990. — Tverske oblasti). Od listopada do prosinca 1941. godine grad je bio okupiran od strane njemačkih vojnika, bio je teško oštećen tijekom okupacije i bojnih djelovanja, naknadno bio je obnovljen. U 1971. godini je bio nagrađen ordenom Radnog Crvenog Znamenja. 4. studenog 2010. godine je dobio počasni naslov «Grada vojne slave».

Tver — je veliki industrijski, znanstveni i kulturni centar, te glavno prometno čvorište na raskrižju željezničke pruge St. Petersburg — Moskva i autoceste «Rusija» s *Gornjom Volgom*. Područje grada zauzima — 152,22&nbsp;km², administrativno je grad podijeljen na četiri rajona (Zavolžski, Moskovski, Proleterski, Središnji). Populacija grada (prema preliminarnim rezultatima popisa stanovništva 2010.) ima 403.726 ljudi. Gradska vlast se sastoji od Tverskog gradskog vijeća, gradonačelnik se bira iz reda svojih članova i lokalne uprave.

## Izvori

## Vanjske veze

* Službene stranice grada Vologde