open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kosti lica

**Kosti lica** () čine prednje-donji deo kostura glave. Ima ih ukupno petnaest (šest parnih i tri neparne).

Parne kosti:

* gornja vilica (),
* nepčana kost (),
* nosna kost (),
* suzna kost ()
* donja nosna školjka () i
* jagodicna kost ().

Neparne kosti:

* ralasta kost (),
* donja vilica ()  i
* podjezična kost ().

Jedina pokretna kost je donja vilica, koja se sa bazom lobanje spojena preko viličnog zgloba ().

## Reference

## Vanjske veze

*  - "Facial Bone Anatomy"
VEGF receptor

**VEGF receptori** su receptori za vaskularni endotelni faktor rasta (VEGF). Poznata su tri glavna podtipa VEGFR. Oni su numerisani sa 1, 2 i 3. Oni mogu da budu vezani za membranu (mbVEGFR) ili rastvorni (sVEGFR), u zavisnosti od alternativnog splajsovanja.

## VEGF

Vaskularni endotelni faktor rasta (VEGF) je značajan signalni protein koji učestvuje u vaskulogenezi (formiranju cirkulatornog sistema) i angiogenezi (rastu krvnih sudova iz postojeće vaskulature). Dejstvo VEGF je ograničeno uglavnom na ćelije vaskularong endotela, mada ima uticaja na ograničeni broj drugih ćelijskih tipova (e.g. stimulacija migracije monocita/makrofaga). *In vitro* je pokazano da VEGF stimuliše mitogenezu endotelnih ćelija i ćelijsku migraciju. VEGF takođe pospešuje mikrovaskularnu permeabilnost, te se ponekad naziva faktorom vaskularne permeabilnosti.

## Receptorska biologija

Svi članovi VEGF familije stimulišu celularne response vezivanjem za tirozinske kinazne receptore (VEGFR) na ćelijskoj površini, čime uzrokuju njihovu dimerizaciju i aktivaciju putem transfosforilacije. VEGF receptori imaju ekstracelularnu komponentu koja se sastoji od 7 imunoglobulinu sličnih domena, jednoprolaznog transmembranskog regiona i intracelularnog dela koji sadrži tirozin kinazni domen. 

VEGF-A se vezuje za VEGFR-1 (Flt-1) i VEGFR-2 (KDR/Flk-1). VEGFR-2 posreduje skoro sve poznate ćelijske response na VEGF. Funkcija VEGFR-1 je manje poznata, mada se smatra da moduliše VEGFR-2 signalizaciju. Jedna dodatna funkcija VEGFR-1 receptora je da deluje kao maketa/lažni receptor, čime sprečava vezivanje VEGF za VEGFR-2 (postoje indikacije da je to posebno važno tokom embrionske vaskulogeneze). Jedna alternativno splajsovana forma VEGFR-1 (sFlt1) je za membranu nevezani protein, koji se izlučuje i prvenstveno funkcioniše kao lažni objekat. Treći receptor (VEGFR-3) je poznat, međutim, VEGF-A nije ligand tog receptora. VEGFR-3 posreduje limfangiogenezu u responsu na VEGF-C i VEGF-D.

## VEGFR antagonisti
Pojedini VEGFR antagonisti (inhibitori) (na primer lenvatinib, motesanib) se izučavaju za moguću primenu u tretmanu raznih kancera. Pazopanib je odobren za karcinom renalnih ćelija 2009. Regorafenib je odobren za kolorektalni kancer septembra 2012.

## Reference

## Vanjske veze
* 
*  - the Vascular Endothelial Growth Factor Receptor Structure in Interactive 3D
Peronospora

**Peronospora** (latinski: *Plasmopara viticola*) ili **plamenjača** je bolest vinove loze koju uzrokuje istoimena gljivica.

Peronospora spada  među najštetnije bolesti u vinogradarstvu svijeta.Evropska loza (vitis vinifera), odnosno 
plemenita loza neće donijeti urod ako se ne zaštiti od peronospore. 
## Historija
Peronospora je bolest prenesena u Evropu (Francusku) oko 1874. iz Sjeverne Amerike.i to podlogama 
koje su se koristile za razmnožavanje evropske vrste loze (Vitis vinifera).  
Prve pojave te bolesti na istočnoj obali Jadrana zapažene su 1882. 
## Karakteristike
Preduvjeti za širenje ove bolesti nastupaju u proljeće kad loza potjera i kad padne dovoljno kiše, i ako je dovoljno toplo da oospore 
peronospore prokliju. Naime Gljivice prezimljuje u otpalom lišću u obliku oospora, one su otporne na hladnoću, 
vlagu i sušu. Tokom zime lišće se raspadne te se oospore nađu slobodne na tlu vinograda.
Idealni uvjeti za širenje peronospore obično nastuju sredinom maja i traju do 15. juna, kad su temperature tla iznad 8 °C i traju minimalno 24 sata, uz
oborine i vlagu na listu u trajanju od minimalno 4 do 6 sati, te da je listić loze narastao od 5 do 10&nbsp;cm.

Peronospora se pojavljuje na svim organima loze. Karakterističniji simptomi bolesti pojavljaju se na lišću, cvijetovima i 
grozdovima. Prvi znaci bolesti vide se na listovima, kao prozirne pjege, zvane - "uljaste pjege". Unutar tih pjega, s donje strane 
lista, za vlažnog vremena, stvara se bjeličasta paperjasta prevlaka, koja predstavlja najjasniji simptom peronospore. U kasnijoj fazi zaraženi 
dijelovi vrlo brzo potamne i sasuše se. Kod grozdova se peronospora pojavljuje od zametanja pa do šaranja bobica. Oboljele mlade 
bobice, kao i njihove peteljke, pokrivaju se bjeličastim paperjem, u kasnijoj fazi zaražene bobice, mijenjaju boju u plavičastu a zatim potamne, 
smežuraju se i sasuše.

Danas se uspješna zaštita od peronospore provodi prskanjem zaštitnih sredstava - preventivnim i sisteničnim fungicidima.
## Reference

## Vanjske veze
* ''Peronospora, plamenjača vinove loze ''  
* ''Species Fungorum''
Drowning Pool

**Drowning Pool** američki je heavy metal sastav osnovan 1996. u Dallasu. Nakom smrti izvornog vokala Davea Williamsa s kojim su snimili album *[[Sinner]]*, sastavu se 2003. pridružio Jason Jones (album *[[Desensitized]]*). Nakon njegovog odlaska 2005., nasljeđuje ga trenutačni glavni vokal, Ryan McCombs, s kojim je snimljen najnoviji album *[[Full Circle (Drowning Pool)|Full Circle]]*.

## Diskografija
* *[[Sinner]]* (2001.)
* *[[Desensitized]]* (2004.)
* *[[Full Circle (Drowning Pool)|Full Circle]]* (2007.)
* *[[Loudest Common Denominator]]* (2009.)

## Izvori
Ferryjevi zakoni

**Ferreyevi zakoni** ili **zakoni Julesa Ferryja** (francuski: *Lois Jules Ferry*) je kolektivni naziv za paket obrazovnih zakona koji su doneseni u periodu Treće Francuske Republike, a nazvani su po premijeru Julesu Ferryju, koji je bio najzaslužniji za njihovo donošenje. Prvi paket zakona izglasan je 16. lipnja 1881. godine, a značajan je po tome što je dječacima i djevojčicama omogućio slobodno osnovno obrazovanje te zaštitio plaće profesora. Drugi zakon donesen je 1882. godine. Imao je 18 članaka i uveo je obvezno i laičko (odnosno sekularno) osnovno školstvo. Radilo se tu o znakovitom koraku ka poptunoj sekularizaciji francuskog društva. Tadašnji dualni sustav crkveno-državnih škola s većinski klerikalnim nastavnim kadrom zamijenjen je jedinstvenim sustavom državnih škola s laicima u ulozi profesora.

Iz današnje perspektive, Ferryjevi obrazovni zakoni se gledaju u kontekstu šire antiklerikalne i sekularne reforme koju je Ferry provodio kao premijer.
Gostionica

**Gostionica** (od praslavenskog: *gostь*= stranac) je javni ugostiteljski objekt namjenjen da putnicima namjernicima pruži smještaj, jelo i piće a 
ponekad i zabavu.

U današnje vrijeme ulogu gostionica u velikoj mjeri preuzeli su hoteli i moteli, iako oni još uvijek uživaju popularnost zbog svoje tradicionalne 
gostoljubivosti.

Ponekad se za gostonicu kaže i **krčma** (od praslavenskog: *kъrčьma* = krkati, jesti ) iako je to priprosto ugostiteljsko mjesto u kojem se pije vino i rakija, i nije isto.
## Historija
Gostionice su se razvile u antičkom svijetu, na svim onim mjestima gdje su postojali namjernici koji su putovali zbog svog posla. Kako je u 
drevnoj Perziji postojao opsežan sistem puteva, uz njih su izgrađene gostionice karavansaraji i to prosječno na svakih osam milja. Oni su često građeni kao utvrde sa karaulama. Za razliku od tog po gradovima su za istu namjenu građeni manji 
objekti zvani **hanovi**.

Rimske gostionice bile su nalik na antičke vile. Staje i prostorije za spavanje i smještaj putnika 
građene su oko jednog ili više centralnih dvorišta. Tokom ranog srednjeg vijeka, putnici su smještaj obično mogli naći samo po
samostanima. Ali se kasnije zbog kombiniranog utjecaja oživljavanje trgovine, križarskih ratova, te porasta
popularnosti hodočašća, počelo graditi gostionice (osterie), koje su podizali samostani, bratovštine i privatni 
poduzetnici.

Krajem 16. vijeka po Britanskom otočju bilo je oko 6.000 gostionica. U isto to vrijeme po ostaloj Evropi građeni su 
poprilično veliki objekti čak od više katova oko zatvorenog dvorišta, sa istaknutim arkadama ili galerijima na balustradama iznad razine 
tla.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Inn'' na portalu Encyclopædia Britannica
C-Met

**c-Met** (*MET*, *receptor hepatocitnog faktora rasta*, *HGFR*), protein je koji je kod ljudi kodiran **MET** genom (*MET proto-onkogena receptorska tirozinska kinaza*). U ranijem razdoblju istraživačkog procesa takođe je nazivan *MNNG HOS transformišući gen*. Ova protein deluje kao tirozinska kinaza. Primarni jednolančani prekursorni protein se posttranslaciono preseca i time se formiraju alfa i beta podjedinica, koje se disulfidno vezuju pri formiraju krajnjeg oblika receptora.

MET je membranski receptor koji je esencijalan za embrionsko razviće i zarastanje rana. Hepatocitni faktor rasta (HGF) je jedini poznati ligand MET receptora. MET je normalno izražen u ćelijama epitelnog porekla, dok je izražavanje HGF ograničeno na ćelije mesenhimalnog porekla. Nakon HGF stimulacije, MET indukuje nekoliko bioloških responsa koji kolektivno formiraju program poznat kao invazivni rast.

## Interakcije
Met formira interakcije sa:

* CDH1, 
* Cbl gen, 
* GLMN, 
* Grb2, 
* Hepatocitni faktor rasta, 
* PTPmu, and
* RANBP9 

## Povezano
* c-Met inhibitori
* Tpr-met fuzioni protein

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
*
*
*
*
*
*

## Vanjske veze
* 
* UniProtKB/Swiss-Prot entry P08581: MET_HUMAN, ExPASy (Expert Protein Analysis System) proteomics server of the Swiss Institute of Bioinformatics (SIB)
* A table with references to significant roles of MET in cancer
Miraž

**Miraž** (franc. *mirage*, od *mirer* 
Datoteka:Desertmirage.jpg|Donji miraž u pustinji Mojave u proljeće.
Datoteka:Hot road mirage.jpg|Vodeni miraž ("lokva vode") usred vrućeg dana na cesti je tipičan primjer donjeg miraža.
Datoteka:MirageAntarctique.jpg|Gornji miraž na ledenoj površini.
Datoteka:Sunset inferio mirage.jpg|Gornji miraž kod zalaska Sunca (Havaji).
Datoteka:Farallons islands miragep.jpg|Razni prikazi fatamorgane na otocima Farallon, kako se vidi iz San Francisca.


## Izvori
A Modern Hero

***A Modern Hero*** () je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1934. u režiji Georga Wilhelma Pabsta. Po žanru je drama, a protagonist, čiji lik tumači Richard Barthelmess, je cirkuski zabavljač koji će se obogatiti kada započne karijeru proizvođača bicikla. Radnja prikazuje njegov uspon i pad kroz prizmu odnosa sa ženom (čiji lik tumači Jean Muir) koju je učinio trudnom. A Modern Hero je predstavljao jedini zvučni film koji je Pabst napravio u Hollywoodu.

## Uloge
* Richard Barthelmess ... Pierre Radier alias Paul Rader
* Jean Muir ... Joanna Ryan Croy
* Marjorie Rambeau ... Madame Azais
* Verree Teasdale ... Lady Claire Benston
* Florence Eldridge ... Leah Ernst
* Dorothy Burgess ... Hazel Flint Radier
* Hobart Cavanaugh ... Henry Mueller
* William Janney ... Mladi Pierre Croy
* Arthur Hohl ... Homer Flint
* Theodore Newton ... Elmer Croy
* J. M. Kerrigan ... Mr. Ryan
* Maidel Turner ... Tetka Clara Weingartner
* Mickey Rentschler ... Mladi Pierre kao dijete
* Richard Tucker ... Mr. Eggelson
* Judith Vosselli ... Mrs. Eggelson

## Reference

## Vanjske veze
*
Tonkinska afera

**Tonkinska afera** (francuski: *L’affaire du Tonkin*) je naziv za veliku političku krizu u Francuskoj koja je izbila tokom završnih tjedana Sino-francuskog rata. Afera je efektivno dokončala političku karijeru tadašnjeg premijera Julesa Ferryja te dovela do kraja niza republikanskih vlada koji je započeo izborom Léona Gambette za premijera. Afera je započela nakon kontroverznog telegrama iz Lạng Sơna, a koji je potaknuo političku krizu koja je u Francuskoj stvorila dojam kako se u Vijetnamu zbila katastrofa. Visoki troškovi kolonizacije Tonkina, kao i sumnja francuske javnosti kako država šalje trupe u smrt daleko od domovine, bio to Tonkin ili neko drugo mjesto, a bez nekog jasnog dugoročnog cilja dovela je do stagnacije francuskog kolonijalizma tokom sljedećih godina.
Salonique, nid d'espions

***Salonique, nid d'espions*** (), također poznat i pod naslovom ***Mademoiselle Docteur*** je francuski crno-bijeli špijunski film snimljen 1937. u režiji Georga Wilhelma Pabsta. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Dita Parlo, je Mademoiselle Docteur, legendarna njemačka obavještajka iz vremena Prvog svjetskog rata. Radnja prikazuje kako odlazi na misiju u Solun gdje će se, sticajem, okolnosti zaljubiti u mladog francuskog oficira koji radi za Deuxième Bureau. Paralelno sa *Salonique, nid d'espions* je u Britaniji Edmond T. Gréville režirao verziju na engleskom jeziku pod naslovom *[[Under Secret Orders]]*.

*Salonique* je bio drugi po redu film posvećen *Mademoiselle Docteur*, snimljen nakon hollywoodskog filma *[[Stamboul Quest]]* iz 1934. godine, a prije italijansko-jugoslavenskog filma *[[Gospođica doktor (film)|Gospođica doktor]]* iz 1969. godine. U *Salonique* se za *Madomoiselle Docteur* navodi fiktivno ime Anne-Marie Lesser, s obzirom da je njen pravi identitet potvrđen tek nakon što su njemačke arhive postale dostupne nakon Drugog svjetskog rata.

## Uloge

* Pierre Blanchar ... Grégor Courdane
* Dita Parlo ... Mademoiselle Docteur
* Pierre Fresnay ... Le capitaine Georges Carrère
* Roger Karl ... Le colonel Bourget
* Viviane Romance ... Gaby
* Jean-Louis Barrault ... Le client fou
* Marcel Lupovici ... Alexandre
* Gaston Modot ... Le patron du café

* Robert Manuel ... Un invité au consulat
* Ernest Ferny ... Le capitaine Louvier
* Georges Colin ... Le major Jacquart
* Georges Péclet ... Gregorieff
* Jacques Henley ... Le consul des États-Unis
* Charles Dullin ... Mathésius
* Louis Jouvet ... Simonis

## Reference

## Vanjske veze
*
*
Under Secret Orders

***Under Secret Orders*** (), također poznat i kao ***Mademoiselle Doctor***, je britanski crno-bijeli špijunski film snimljen 1937. godine u režiji Edmonda T. Grévillea. Predstavlja englesku verziju francuskog filma  *[[Salonique, nid d'espions]]* paralelnog snimanog u režiji Georga W. Pabsta. Dita Parlo ponavlja ulogu Mademoiselle Docteur, znamenite njemačke obavještajke iz doba Prvog svjetskog rata. Radnja prikazuje kako je kao briljantnu liječnicu regrutira šef njemačke obavještajne službe (koga tumači Erich von Stroheim) te šalje na opasne zadatke u neprijateljsku pozadinu, prilikom kojih će ona početi preispitivati smisao onoga što radi.

*Salonique* i *Under Secret Orders* su bili drugi, odnosno treći film posvećen Mademoiselle Docteur (iza hollywoodskog *[[Stamboul Quest]]*, a prije italijansko-jugoslavenskog *[[Gospođica doktor (film)|Gospođica doktor]]*. U oba filma se za njen lik koristi fiktivno ime Anne-Marie Lesser, s obzirom da je njen pravi identitet potvrđen tek kada su njemačke arhive postale dostupne iza Drugog svjetskog rata.

## Uloge

* Erich von Stroheim as Puk. W. Mathesius / Simonis 
* John Loder as Lt. Peter Carr
* Dita Parlo as Dr. Anne-Marie Lesser 
* Claire Luce as Gaby, Reneova djevojka
* Gyles Isham as Por. Hans Hoffman 
* Clifford Evans as Rene Condoyan 
* John Abbott as Armand 
* Anthony Holles as Mario 

* Edward Lexy as Carrov posilni
* Robert Nainby as Francuski general
* Bryan Powley as Puk. Burgoyne, francuska tajna služba
* Molly Hamley-Clifford as Madame Samuloi, vlasnica Plavog pauna
* Raymond Lovell as Puk. von Steinberg 
* Frederick Lloyd as Puk. Marchand, Carrov pretpostavljeni
* Claude Horton as Kapetan Fitzmaurice

**Napomena:**
* U jednoj od malih uloga se pojavljuje Stewart Granger

## Izvori

## Vanjske veze
*
Michel Hazanavicius

**Michel Hazanavicius** (Pariz, Francuska; 29.3. 1967., - ) je francuski filmski režiser, producent, scenarist i montažer. Najpoznatiji je po modernom nijemom filmu *[[Umjetnik (film)|Umjetnik]]* iz 2011., za kojeg je osvojio Oscara, nagradu BAFTA i nagradu César za najbolju režiju. Njegova obitelj je židovskog podrijetla te se doselila u Francusku iz Litvanije. Oženjen je za glumicu Bérénice Bejo.

## Filmografija

## Vanjske veze
* 
* Michel Hazanavicius na WN-u
Stamboul Quest

***Stamboul Quest*** () je američki crno-bijeli špijunski film snimljen 1934. u režiji Sama Wooda. Protagonistica, čiji lik tumači Myrna Loy, je znamenita njemačka obavještajka Mademoiselle Docteur koju 1915. godine za vrijeme Prvog svjetskog rata šalju u misiju protiv savezničkih obavještajaca u Tursku. Radnja, prikazana zbog flashbackove, prikazuje kako se prilikom misije zaljubila u mladog Amerikanca (koga tumači George Brent) i koji je stradao zbog njenih obavještajnih aktivnosti.

*Stamboul Quest* je bio prvi film posvećen Mademoiselle Docteur. U vrijeme snimanja njen identitet još nije bio poznat, te su se autori, slično kao i kod francuskog filma *[[Salonique, nid d'espions]]* tri godine kasnije, oslanjali na fikciju i urbane legende.

## Uloge
*Myrna Loy ... Annemarie alias Fräulein Doktor alias Helena Bohlen
*George Brent ... Douglas Beall
*Lionel Atwill ... Von Sturm
*C. Henry Gordon ... Ali Bey
*Rudolph Amendt ... Karl
*Mischa Auer ... Ameel Roberts, Ali Beyov pomoćnik
*Leo G. Carroll ... Kruger, #117 alias Bertram Church *(van špice)*

## Izvori

## Vanjske veze
*
*
Le Drame de Shanghaï

***Le Drame de Shanghaï*** () je francuski crno-bijeli film snimljen 1938. u režiji Georga Wilhelma Pabsta. Po žanru je drama, a radnja je smještena u Šangaj u milje tamošnjih postrevolucionarnih ruskih emigranata. Protagonistica, čiji lik tumači Christl Mardayn je pjevačica u noćnom klubu, čija kćer (koju tumači Elina Labourdette) dolazi u opasnosti zbog spletki tajnih kriminalnih organizacija.

## Uloge
* Raymond Rouleau ... Franchon
* Louis Jouvet ... Ivan
* Christl Mardayn ... Kay Murphy, kabaretska pjevačica (koa Christiane Mardayne)
* Elina Labourdette ... Nana, bolničarka
* Valéry Inkijinoff ... Agent Crnog zmaja
* Dorville ... Bill, vlasnik kabarea
* André Alerme ... Mac Tavish (kao  Alerme)
* Suzanne Desprès ... Vera
* Gabrielle Dorziat ... Nadzornica škole
* Marcel Lupovici ... Ubica u službi Crnog zmaja
* Robert Manuel ... Napadnuti klijent
* PierreasLouis ... Američki marinac
* LinhasNam ... Cheng
* FounasSen ... Supruga agenta Crnog zmaja
* Mila Parély ... Plesačica

## Vanjske veze
*
Dita Parlo

**Dita Parlo** (4. septembar 1906 - 13. decembar 1971) bila je njemačka filmska glumica, koja je uživala veliku popularnost u međuratnom periodu, a koja je danas poznata po nastupima u nekim od najznačajnijih ostvarenja francuske kinematografije 1930-ih.

Rodila se kao Grethe Gerda Kornstädt u Stettinu (današnji Szczeczin u Poljskoj). Karijeru je započela pred kraj nijeme ere, a popularnost brzo stekla nastupom u filmu *[[Heimkehr (film, 1928)|Heimkehr]]*. Njena popularnost se proširila i izvan njemačkih granica, a posebno u Francuskoj, gdje je nastupila u filmovima kao *[[L'Atalante]]* i *[[La Grande Illusion]]*. Na karijeru joj je značajno uticao Drugi svjetski rat zbog koga se vratila u domovinu, i nakon koga je snimila tek dva filma.

Bila je gotovo zaboravljena sve dok joj 1992. Madonna nije odala počast uzevši njeno ime kao vlastiti alter ego u knjizi *[[Sex (knjiga)|Sex]]* i albumu *[[Erotica (album, Madonna)|Erotica]]*. Izvođačica Dita von Tiesse je vlastito umjetničko ime uzela upravo prema njoj.

## Filmografija
* *[[Secrets of the Orient]]* (1928)
* 1928 *[[Heimkehr (film, 1928)|Heimkehr]]*
* 1928 *Die Dame mit der Maske*
* 1928 *Ungarische Rhapsodie*
* 1929 *Manolesu - Der König der Hochstapler*
* 1929 *[[Melody of the Heart]]*
* 1930 *[[Kismet (1930 film)|Kismet]]* (njemačka verzija koju je proizveo Warner Brothers)
* 1930 *Au bonheur des dames*
* 1931 *Die heilige Flamme*
* 1931 *Menschen hinter Gittern*
* 1931 *[[Tropical Nights]]*
* 1931 *Honor of the Family*
* 1931 *Tänzerinnen für Süd-Amerika gesucht*
* 1931 *Wir schalten um auf Hollywood*
* 1933 *Rapt*
* 1933 *[[Mr. Broadway (1933 film)|Mr. Broadway]]* (američki film, ul. Ed Sullivan)
* 1934 *[[L'Atalante]]*
* 1937 *[[Mademoiselle Docteur (film, 1937)|Mademoiselle Docteur]]*
* 1937 *[[La Grande Illusion]]*
* 1937 *[[Under Secret Orders]]* (engleska verzija *[[Mademoiselle Docteur|Mademoiselle Docteur]]*)
* 1938 *L'affaire du courrier de Lyon*
* 1938 *[[Ultimatum (1938 film)|Ultimatum]]*
* 1938 *La rue sans joie*
* 1938 *Paix sur le Rhin*
* 1938 *L'inconnue de Monte Carlo*
* 1940 *[[Cristobal's Gold]]*
* 1950 *[[Justice est faite]]*
* 1965 *La dame de pique*

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* 
*Photograph and brief biography of Dita Parlo
*Virtual History - Tobacco cards
Trk receptor

**Trk receptori** su familija tirozinskih kinaza koje regulišu sinaptičku jačinu i plastičnost u nervnom sistemu sisara. Trk receptori utiču na neuronski opstanak i diferencijaciju putem nekoliko signalnih kaskada. Aktivacija tih receptora takođe ima značajan uticaj na funkcionalna svojstva neurons.

Zajednički ligandi trk receptora su neurotrofini, familija faktora rasta koja je kritična za funkcionisanje nervnog sistema. Vezivanje tih molekula je visoko specifično. Svaki tip neurotrofina ima različit afinitet vezivanja za svoj korespondirajući Trk receptor. Aktivacija Trk receptora putem neurotrofinskog vezivanja može da dovede do aktivacije signalne kaskade, koja rezultira u promovisanju opstanka i drugim oblicima funkcionalne regulacije ćelija.

## Povezano
*TrkB receptor

## Reference
The Search (film, 2014)

***Potraga*** (engleski *The Search*) francuski je dramski film iz 2014. koji je režirao i napisao Michel Hazanavicius. Glavne uloge tumače Bérénice Bejo, Annette Bening i Maksim Emeljanov. Radnja se odvija oko žene koja radi za nevladinu udrugu te razvije prijateljski odnos za dječakom tijekom drugog čečenskog rata. Film je nominiran za Zlatnu palmu u Cannesu.

## Glavne uloge
* Bérénice Bejo - Carole
* Annette Bening - Helen 
* Maksim Emelyanov - Kolja
* Abdul Khalim Mamutsiev - Hadži
* Zukhra Duishvili - Raïssa 
* Lela Bagakashvili - Elina  
* Yuriy Tsurilo - Pukovnik   
* Anton Dolgov - Vojnik
* Mamuka Matchitidze - Otac 
* Rusudan Pareulidze - Majka

## References

## Vanjske veze
*
Elsbeth Schragmüller

**Elsbeth Schragmüller** (Schlüsselburg, 7. august 1887 - München, 24. februar 1940), poznatija pod pseudonimima **Fräulein Doktor**, **Mademoiselle Docteur** ili **Gospođica Doktor**, bila je njemačka obavještajka u Prvom svjetskom ratu, a koja se smatra jednom od najvećih legendi u historiji špijunaže.

Rođena je kao najstarije dijete pruskog oficira i državnog službenika Carla Antona Schragmüllera, a još od ranog djetinjstva je dobila izvrsno obrazovanje te je 1913. godine diplomirala politologiju na Univerzitetu u Freiburgu, postavši jedna od prvih njemačkih žena s tom akademskom titulom. Nakon izbijanja Prvog svjetskog rata ju je Colmar von der Goltz, njemački guverner okupirane Belgije angažirao u svojoj upravi, gdje je bila zadužena za otvaranje i presretanje pisama, a potom i za obavještajni rad. Godine 1915. ju je pod svoje uzeo pukovnik Walter Nicolai, šef vojne obavještajne službe Abteilung IIIb, i imenovao načelnicom odjela u Antwerpenu, odakle je rukovodila obavještajnim operacijama protiv sila Antante na Zapadnom frontu i pozadini. Iz rata je izašla sa činom poručnika i Željeznim križem. 

Po završetku rata se posvetila akademskoj karijeri i radila kao profesorica na Frajburškom univerzitetu. Otac i brat Konrad su se priključili nacistima, pri čemu je Konrad postao šef Jurišnih odreda (SA) za Magderburg. Obojica su stradala u Noći dugih noževa 1934. godine. Nekoliko godina kasnije je Schragmüller umrla od tuberkuloze kostiju.

Schragmüller je, kao jedna od prvih žena na visokom položaju neke obavještajne službe, izazvala veliku pažnju kako protivničkih obavještajaca, tako i javnosti, ali je usprkos tome njen pravi identitet do kraja života ostao tajnom. Njeno pravo ime je potvrđeno tek nakon poraza Njemačke u Drugom svjetskom ratu, kada su američkim istražiteljima postale dostupne službene arhive. U međuvremenu su aktivnosti i identitet Schragmüller postale predmetom špekulacija i urbanih legendi koje su se pretočile u romane, filmove i druge oblike popularne kulture, gdje je obično prikazivana kao femme fatale i svojevrsni pandan mnogo poznatijoj Mata Hari.

## Fiktivni portreti
**[[Stamboul Quest]]*, hollywoodski film iz 1934. godine gdje ju je glumila Myrna Loy
**[[Salonique, nid d'espions]]*, francuski film iz 1937. godine i njegova britanska verzija pod naslovom *[[Under Secret Orders]]* gdje ju je glumila Dita Parlo
**[[Gospođica doktor (film)|Gospođica doktor]]*, italijansko-jugoslavenski film iz 1969. gdje ju je glumila Suzy Kendall
* *Annemarie Lesser*, zapadnonjemački TV-film iz 1971. godine gdje ju je tumačila Christine Wodetzky
* *[[Mata Hari (film, 1985)|Mata Hari]]*, američki igrani film iz 1985. godine gdje ju je glumila Gaye Brown

## Vanjske veze
* The Films of 'Fraulein Doctor'
Ultimatum (film, 1938)

***Ultimatum*** je francuski crno-bijeli historijski film snimljen 1938. godine u režiji Roberta Wienea i Roberta Siodmaka. Predstavlja adaptaciju romana *Days Before the Storm* Ewalda Bertrama. Radnja se događa u Srbiji neposredno pred Prvi svjetski rat, odnosno u vrijeme krize izazvane Sarajevskim atentatom koja je eskalirala u Julski ultimatum. Protagonistica, čiji lik tumači Dita Parlo, je austrijska supruga srpskog oficira koja je uvučena u obavještajne i druge spletke između Srbije i Austro-Ugarske.

Film je snimljen u vrijeme diplomatske krize koja će dovesti do Münchenskog sporazuma, a za koju su se mnogi pribojavali da bi mogla dovesti do novog sukoba. Robertu Wieneu je to bio posljednji film; umro je prije njegovog završetka te ga je morao dovršiti Robert Siodmak. Nakon premijere su zbog teme i angažmana Dite Parlo bile česte usporedbe s daleko poznatijim Renoirovim filmom *[[La Grande Illusion]]*.

## Uloge
* Dita Parlo ... Anna Salic 
* Erich von Stroheim ... General Simovic 
* Abel Jacquin ... Captain Karl Burgstaller 
* Bernard Lancret ... Cmdr. Stanko Salic 
* Georges Rollin ... Lt. Ristic 
* Marcel André ... Legrain 
* Raymond Aimos ... Usir 
* Lila Kedrova ... Irina  
* Pierre Nay ... Officier serbe 
* René Alié ... Officier serve 
* Nino Constantini ... Officier serbe 
* Lucien Pascal ... Colonel serbe 
* André Nox ... L'excellence 
* Georges Vitray ... Le général autrichien 
* Jacques Henley ... Le général serbe 
* Georges Paulais ... Le médecin major 
* Frédéric Mariotti ... Le chef de patrouille 
* Frédéric O'Brady ... Journaliste serbe 
* Louis Vonelly ... Diplomate 
* Marcel Pérès ... Soldat autrichien

## Izvori

## Literatura
* Jung, Uli & Schatzberg, Walter. *Beyond Caligari: The Films of Robert Wiene*. Berghahn Books, 1999.

## Vanjske veze
*
* "Politika", 23. jun 1938
Ari Folman

**Ari Folman** (Haifa, Izrael; 17.12. 1962., - ) je izraelski filmski režiser,  scenarist i skladatelj. Najpoznatiji je po antiratnom animiranom filmu *[[Valcer s Bashirom]]* iz 2008., za koji je nominiran za nagradu BAFTA za najbolji strani film, dok je osvojio nagradu César i drugo mjesto nagrade udruženja njujorških filmskih kritičara za istu kategoriju.

## Filmografija
**Sha'anan Si* (1991, krati dokumentarac)
**[[Saint Clara (film)|Saint Clara]]* (1996)
**Made in Israel* (2001)
**[[Waltz with Bashir]]* (2008)
*  *[[The Congress (2013 film)|The Congress]]* (2013)
*''Anne Frank 
## Vanjske veze
*
Dementia (film)

***Dementia*** (), također poznat i pod naslovom ***Daughter of Horror*** () je američki crno-bijeli film snimljen u režiji Johna Parkera i premijerno prikazan 1955. godine. Po žanru predstavlja kombinaciju film noira i horora,  a protagonistica, koju tumači Adrienne Barrett, je mlada žena koja jedne noći, naoružana nožem, odlazi u provod u "problematičnu" gradsku četvrt te doživljava niz neobjašnjivih i zastrašujućih događaja koji ostavljaju pitanje da li je riječ o stvarnosti, noćnoj mori ili potpunom gubitku razuma. Radnja je prikazana bez ijedne izgovorene riječi, iako se u filmu koriste zvučni efekti kao i jazz muzika koju je napisao George Antheil.

*Dementia* je napravljena u nezavisnoj produkciji s niskim budžetom, a samo snimanje je dovršeno 1953. godine. Na premijeru je, međutim, morala čekati dvije godine, dijelom zbog problema sa cenzurom koja je u državi New York tražila drastično kraćenje zbog nasilnog i "uznemirujućeg sadržaja", a dijelom zbog inzistiranja distributera United Artists da se dosnimi naracija koju je pružao budući televizijski voditelj Ed McMahon. I u takvoj verziji je doživio loše kritike, a publika ga je uglavnom ignorirala (a u Velikoj Britaniji ga je BBFC svejedno odbila odobriti sve do 1970. godine). Poznatim je postao tek tri godine kasnije zahvaljujući popularnom SF-horor filmu *[[The Blob|Gruda]]*, i to sceni u kojoj posjetioce kino-dvorane istoimeno čudovište napada upravo u trenutku dok se prikazuje *Dementia*. Kasniji kritičari su ga često uspoređivali sa klasičnim nijemim filmom *[[Kabinet dr. Caligarija]]*, odnosno *[[Repulsion (film)|Odvratnošću]]* Romana Polanskog.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* *[http://www.rottentomatoes.com/m/1100005-dementia/ Dementia] * at Rotten Tomatoes
Mike Nichols

**Mike Nichols** (6. studenog 1931. - 19. studenog 2014.) bio je američki kazališni i filmski redatelj, scenarist i producent.

Rođen kao Michael Igor Peschowsky u Berlinu, u Njemačkoj, on i njegova njemačko-ruska židovska obitelj preselili su se 1939. u Sjedinjene Države u bijegu pred nacistima. 1944. je postao naturalizirani Amerikanac. Dok je pohađao sveučilište u Chicagu u pedesetima, počeo je raditi na improviziranim komedijama s glumačkom družinom Compass Players, pretečom The Second City, a poslije je radio na radiju WFMT.

Nichols je s Elaine May formirao komičarsku družinu, s kojom je nastupao u noćnim klubovima, na radiju, gostovao je na nekoliko televizijskih programa, a imali su vlastiti show na Broadwayu, koji je režirao Arthur Penn. Udružili su se s čikaškim pijanistom Martyjem Rubensteinom, domaćinom televizijske emisije *Marty's Place*. 1961. se duo raspao zbog neslaganja u mišljenjima (što je kulminiralo tenzijama na izvedbi predstave *A Matter of Position*, koju je napisla May, a u glavnoj ulozi je nastupao Nichols). Poslije su se pomirili i radili zajedno, a May je napisala scenarije za njegove filmove *[[Krletka]]* i *[[Predsjedničke boje]]*.

Nichols se ženio četiri puta, a najpoznatija supruga mu je televizijska novinarka Diane Sawyer, s kojom se vjenčao 29. travnja 1988. Imaju troje djece, Daisy (rođena 1964.), Maxa (1974.) i Jenny (1977.).

## Izabrana filmografija

*1966.: *[[Tko se boji Virginije Woolf?]]*
*1967.: *[[Diplomac (1967)|Diplomac]]* 
*1970.: *[[Kvaka 22 (film)|Kvaka 22]]*
*1971.: *[[Seksualno saznanje (film, 1971)|Seksualno saznanje]]*
*1973.: *[[Dan delfina]]*
*1983.: *[[Silkwood]]*
*1986.: *[[Žgaravica (film)|Žgaravica]]*
*1988.: *[[Zaposlena djevojka]]*
*1990.: *[[Razglednice iz pakla]]*
*1991.: *[[Henryjev povratak]]*
*1994.: *[[Vuk (film)|Vuk]]*
*1996.: *[[Krletka (film)|Krletka]]*
*1998.: *[[Predsjedničke boje (film)|Predsjedničke boje]]*
*2003.: *[[Anđeli u Americi (TV serija)|Anđeli u Americi]]*
*2004.: *[[Bliski odnosi (film)|Bliski odnosi]]*
*2007.: *[[Rat Charlieja Wilsona]]*

## Vanjske veze

* 
* 
* Senses of Cinema: Great Directors Critical Database
Porte des Lilas (film)

***Porte des Lilas*** () je francusko-italijanski crno-bijeli film snimljen 1957. u režiji Renea Claira. Po žanru je drama i predstavlja adaptaciju romana *La Grande Ceinture* Renéa Falleta. Protagonisti - koje tumače Pierre Brasseur i Georges Brassens - su dva pariška siromaha, besposličara i pijanice koji, nastojeći prekinuti monotoniju, pružaju utočište odbjeglom kriminalcu i ubici (koga tumači Henri Vidal). Radnja prikazuje kako se situacija zakomplicira kada se jedan od njih zaljubi u kriminalčevu djevojku (koju tumači Dany Carrel).

## Uloge
* Pierre Brasseur ... Juju
* Georges Brassens ... Artiste
* Henri Vidal ... Pierre Barbier
* Dany Carrel ... Maria
* Raymond Bussières ... Alphonse
* Gabrielle Fontan ... Madame Sabatier
* Amédée ... Paulo - redovni gost kavane
* Annette Poivre ... Nénette
* Alain Bouvette ... Paulov prijatelj
* Alice Tissot ... kućepazitelj

## Vanjske veze
*
Efrinski receptor

**Efrinski receptori** (**Eph**) su grupa receptora koji se aktiviraju u responsu na vezivanje efrina. Efrinski receptori formiraju veliku podfamiliju receptorskih tirozinskih kinaza (RTK). Efrinski receptori i njihovi korespondirajući efrinski ligandi su za membranu vezani proteini, te je za aktivaciju ovih receptora neophodna direktna međućelijska interakcija. Signalizacija posredstvom efrinskih receptora učestvuje u regulaciji procesa koji su kritični za embrionsko razviće, uključujući vođenje aksona, formiranje tkivnih granica, ćelijsku migraciju, i segmentaciju. Osim toka, Eph/eferin signalizacija učestvuje u održavanju nekoliko procesa kod odraslih osoba, uključujući dugotrajnu potencijaciju, angiogenezu, i difenrencijaciju matičnih ćelija i kancera.

## Reference

## Vanjske veze
*
Leukocitna receptorska tirozinska kinaza

**Leukocitna receptorska tirozinska kinaza** je enzim koji je kod ljudi kodiran *LTK* genom.

Protein kodiran ovim genom je član ALK/LTK receptorske familije receptorskih tirozinskih kinaza (RTK). Njegov ligand nije poznat. Ovaj receptor je srodna sa insulinskom receptorskom familijom. Specifična tirozinska fosforilacija proteina je ključna za kontrolu raznovrsnih signalnih puteva, koji dovode do ćelijskog razvića i diferencijacije. Dve alternativno splajsovane transkriptne varijante koje kodiraju različite izoforme su poznate.

## Interakcije
LTK formira interakcije sa IRS-1, Shc, i PIK3R1.

## Reference

## Literatura
Portir

**Portir** (od starofrancuske: *Portier*= čuvar vrata, vratar , u naše krajeve prenešeno od istoimene austrijske 
riječi  koja se inače ne upotrebljava po njemačkim zemljama, već oni koriste riječ pförtner) je profesionalno 
zanimanje - vratar, čuvar.

Portire obično imaju hoteli, moteli, važnije javne i državne ustanove, poduzeća i luksuzne zgrade za stanovanje. Njihova zadaća je da 
kontroliraju tko ulazi u povjereni im objekt.
## Historija
To zanimanje potječe još iz vremena Plauta i Rimske Republike a tad se je zvalo **ianitor** (od latinske riječi 
za vrata ianua, isti korijen ima i riječ januar). 
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Portiere'' na portalu Treccani Enciclopedia Italiana
Angiopoietinski receptor

**Angiopoietinski receptori** su receptori za koje se vezuje angiopoietin.

TIE-1 i TIE-2 su receptori na ćelijskoj površini koji se aktiviraju vezivanjem angiopoietina, (Ang1, Ang2, Ang3, Ang4). Angiopoietini su proteinski faktori rasta koji su neophodni za formiranje krvnih sudova (angiogenezu).

## Angiopoietini
Angiopoietini su proteinski faktori rasta koji pospešuju angiogenezu, formiranje krvnih sudova. Poznata su četiri angiopoietina:
Ang1, Ang2, Ang3, Ang4. Ang1 i Ang4 deluju kao agonistički i aktivirajući ligandi za Tie2, dok su Ang2 i Ang3 kompetitivni antagonisti. Oni se vezuju za Tie-1 i Tie-2. Ovi receptori su tirozinske kinaze koji posreduju prenos signala indukovanjem fosforilacije ključnih tirozina, čime iniciraju proces ćelijske signalizacije. 

## Reference

## Vanjske veze
*
ROR receptor

U polju molekularne biologije, **receptorskoj tirozinskoj kinazi slični orfan receptori** (ROR) su familija tirozinskih kinaznih receptora koji su važni u regulaciji skeletalnog i neuronskog razvića, ćelijske migracije i ćelijske polarnosti. ROR proteini mogu da moduliraju Wnt signalizaciju putem sekvestriranja Wnt liganda.

## Reference
Ignacije Loyola

**Ignacije Loyola** (Azpeitia, 1491. - Rim, 31. jul 1556.) rođen kao *Íñigo López de Loyola*) bio je  španjolski vojnik 
i vjerski lider, poznat kao osnivač i prvi general jezuitskog reda u Parizu 1534.

Loyolu je katolička crkva (papa Grgur XV.) proglasila svetim 22. maja 1622.
 
## Reference

## Vanjske veze

* ''Saint Ignatius of Loyola'' na portalu Encyclopædia Britannica
Sluis

**Sluis** je grad od 1815 stanovnika i općina (gemeente) od 23.820 stanovnika. u nizozemskoj provinciji Zeelandu.

## Geografija
Sluis leži na krajnjem jugozapadu Nizozemske, u Zelandskoj Flandriji, u širem predgrađu Rotterdama.

## Historija
Suis je status grada dobio još za srednjeg vijeka, točnije 1290. godine. Kod tadašnjeg flamanskog Sluisa se u junu 1340. zbila pomorska bitka u kojoj je osobno sudjelovao i engleski kralj Edward III. U njoj su Englezi uništili glavinu francuske flote.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice općine
Le Grand Jeu (film, 1954)

***Le Grand Jeu*** () je francusko-italijanski film snimljen 1954. u režiji Roberta Siodmaka. Predstavlja remake francuskog istoimenog crno-bijelog filma iz 1934. godine. Protagonist, koga tumači Jean-Claude Pascal, je nekada Pierre Martel, uspješni pariški advokat koga je uništila ljubavna veza sa Sylvia Sorrego (čiji lik tumači Gina Lollobrigida). Radnja prikazuje kako odlazi u Alžir započeti novi život u Legiji stranaca, ali kako tamo sreće djevojku koja izgleda isto kao i Sylvia.

## Uloge
* Gina Lollobrigida ... Sylvia Sorrego / Helena Ricci
* Jean-Claude Pascal ... Pierre Martel
* Arletty ... Blanche
* Raymond Pellegrin ... Mario
* Peter van Eyck ... Fred
* Jean Témerson ... Xavier Noblet
* Jean Hébey ... Brigadir
* Paul Amiot ... Kapetan
* Odette Barencey ... Gertrude
* Charles Bayard
* Gérard Buhr ... legionar
* Jo Dest ... vlasnik bistroa
* Leila Farida ... Aïcha
* Gabrielle Fontan ... sestra
* Lila Kedrova ... Rose
* Odette Laure ... Mariova djevojka
* Darling Légitimus
* Margo Lion ... čistačica
* Alix Mahieux ... Mado
* Umberto Melnati
* Bernard Musson ... slikar
* Marcel Rouzé ... recepcionar
* Roger Vincent ... vlasnik hotela
* Georges Vitray

## Reference

## Vanjske veze
*
Azpeitia

**Azpeitia** je grad  i općina od 14 509 stanovnika u španjolskoj provinciji Baskija.
## Geografija
*Azpeitia* leži na krajnjem sjeverozapadu Španjolske, na rijeci  Urola 
nedaleko od San Sebastiána.
## Historija
Suis je status grada dobio još za srednjeg vijeka - 1310. 
Grad je poznat po tome što se u njemu 1491. rodio osnivač jezuitskog reda - Ignacije Loyola. Tako da je danas hodočasničko mjesto za brojne katoličke 
vjernike.
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada
The Blob

***The Blob*** () je američki science fiction horor film snimljen 1958. u režiji Irwina Yeawortha, poznat kao jedno od najuspješnijih žanrovskih ostvarenja 1950-ih, kao i film koji je pokrenuo karijeru poznatog glumca Stevea McQueena.

Radnja je smještena u provincijski pensilvanijski gradić koji nakon udara meteora postane metom vanzemaljskog stvorenja nalik na amebu koje usisava i proždire ljude naglo rastući do divovskih razmjera. Protagonist, koga glumi McQueen, je tinejdžer koji je ispočetka bio jedini svjedok ubilačkog pohoda čudovišta i koji o tome bez uspjeha pokušava upozoriti vlasti prije nego što jedini uspije shvatiti način na koje se može zaustaviti.

*The Blob* je snimljen s niskim budžetom u nezavisnoj produkciji u Pensilvaniji. McQueenu, kome je nastup u filmu predstavljao prvu glavnu ulogu u karijeri, kao honorar se ponuđene opcije od fiksnog honorara u iznosi 3000 US$ i manjeg iznosa u zamjenu za 10 % zarade na kino-blagajnama. McQueen se, uvjeren da *The Blob* neće imati nikakvu zaradu i motiviran željom da što prije plati račune za stan i hranu, odlučio za prvu opciju. Film je na kraju doživio izuzetan uspjeh, uključujući i naslovnu ironičnu (novelty) pjesmu koja je postala hit i za koju se danas često pogrešno navodi da je pokrenula karijeru poznatog kompozitora Burta Bacharacha. Posebnu pažnju je, pak, izazvala antologijska scena u kojoj posjetitelje gradske kino dvorane čudovište napada upravo u trenutku dok se pokazuje horor film *[[Daughter of Horror]]*; zahvaljujući *The Blobu* je i taj zaboravljeni film dobio kult status.  Kao i kod mnogih popularnih SF-horor filmova 1950-ih, uspjeh *The Bloba* se često tumačio hladnoratovskom tjeskobom, odnosno u njemu se vidjela alegorija na prijetnje koje su nuklearna apokalipsa i navodna komunistička subverzija predstavljala na tadašnje američko i zapadno društvo.

Godine 1972. je snimljen nastavak pod naslovom *[[Beware! The Blob]]* koji je režirao popularni glumac Larry Hagman.

Godine 1988. je snimljen istoimeni remake u režiji Chucka Russella, koji je propao kod publike i kritike.

## Uloge
*Steve McQueen ... Steve Andrews (naveden kao Steven McQueen)
*Aneta Corsaut ... Jane Martin
*Earl Rowe ... Por. Dave
*Olin Howland (njegova posljednja filmska uloga) ... Starac
*Stephen Chase ... Dr. Hallen
*John Benson ... Nar. Jim Bert
*George Karas ... Policajac Ritchie
*Lee Payton ... Kate
*Elbert Smith ... Mr. Martin
*Hugh Graham ... Mr. Andrews

## Izvori

## Literatura
*Magrì, Antonio. *Di Blob in Blob. Analisi di semiotica comparata. Cinema Tv e Linguaggio del corpo*, Aracne editrice, Roma, 2009

## Vanjske veze
*
*
* *The Blob* (1958) nasinkroniziran sa humoruiističkim soundtrackom.
*The Blob Site&nbsp;– Location tour, trivia, Blobfest
*Criterion Collection essay by Bruce Kawin
*The Colonial Theatre in Phoenixville, PA&nbsp;– An historic, non-profit theatre and location in The Blob
*Monstrous Movie Music, a soundtrack label that released the complete music score from The Blob in 2008
*<u>From Silicone To The Silver Screen</u>&nbsp;– Book about the making of The Blob
Les Dents longues

***Les Dents longues*** () je francuski crno-bijeli film snimljen 1953. u režiji Daniela Gelina. Po žanru je mješavina drame i komedije, a radnja se temelji na istoimenom Jacquesa Roberta, koji je, pak, bio inspiriran Maupassantovim *[[Bel-Ami]]jem*. Protagonist, koga tumači sam Gelin, je ambiciozni mladi novinar koji dolazi u Pariz te se zapošljava u tamošnjim novinama i započinje munjeviti uspon u karijeri. Radnja prikazuje kako njegov nedostatak skrupula i spremnost na šurovanje sa kompromitiranim političarima izaziva krizu u braku sa suprugom (čiji lik tumači Danièle Delorme). Gelinu je *Les Dents longues* bio jedini film koji je režirao u karijeri.

## Uloge
* Danièle Delorme: Eva Commandeur (supruga Louisa Commandeura)
* Daniel Gélin: Louis Commandeur (Evin suprug)
* Jean Chevrier: Mr Walter (glavni urednik "Paris-France")
* Louis Seigner: Antoine Josserand (direktor tjednika "Le Canut")
* Olivier Hussenot: André Maurienne (pravni dopisnik) 
* Jean Debucourt: Mr Goudal (bliski kolega Mr Waltera)
* René Hiéronimus: Mr Renoir (kolega Mr Waltera)
* Colette Mars: Carmen (partijski organizator)
* Louis de Funès: zaposlenik u foto-laboratoriju
* Gaby Bruyère: Maud (nastavnik Mr Brunija)
* Louis Bugette: "Papa" (novinski fotograf)
* Robert Rollis: Bob (barmen u plesnoj dvorani)
* Joëlle Bernard: Raymonde Josserand (Antoineova supruga)
* Roger Vadim: svjedok na vjenčanju Louisa i Eve
* Brigitte Bardot: supruga svjedoka na vjenčanju
* Judith Magre: sekretarica Mr Commandeura
* Yvette Etievant: Yvonne (sekretarica Mr Waltera)
* Christian Argentin: Mr Bruni (sumnjivi političar)
* Paul Ville: Mr Bourdon (menadžer "Le Canuta")
* René Lacourt: kućepazitelj

(Izvan špice se pojavljuje Bruno Cremer.)

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* Les Dents longues (1952) at the *Films de France*
Charles F. Urschel

**Charles F. Urschel** (7. mart 1890 - 16. septembar 1970) bio je američki poduzetnik i naftni tajkun, najpoznatiji kao žrtva otmice od strane gangstera George "Machine Gun Kelly" Barnesa koja je početkom 1930-ih potakla "Rat protiv kriminala" od strane FBI.

Urschel je svoje bogatstvo velikim dijelom dugovao ženidbi za Flored Slick, sestru Thomasa Slicka Seniora tajkuna koji se 1920-ih obogatio na naftnim izvorima u Oklahomi. Nakon što je Slick 1930. umro, Urschel je postao skrbnik njegove ostavine. Nakon što je Flored umrla 1931. godine, Urschel se oženio za Thomasovu udovicu Berenice.

22. jula 1933. je u njegov dom u Oklahoma Cityju, dok je igrao partiju bridža sa prijateljem Walterom Jarrettom, provalio Barnes i njegov pomoćnik Albert L. Bates te ga oteo uz prijetnju vatrenim oružjem. Urschel je s povezom na očima odveden na farmu u gradu Paradise u Teksasu. Osam dana kasnije je pušten nakon što je Urschelova porodica platila otkupninu u iznosu od 200.000 dolara. U međuvremenu je, pak, Berenice stupila u kontakt sa FBI, čiji je energični šef J. Edgar Hoover rukovodio istragom, nastojeći skrenuti pažnju javnosti na svoju dotada nepoznatu agenciju odnosno iskoristiti federalne zakone protiv otmice nedavno donesene nakon slučaja Lindbergh. Tome je dosta pomogao sam Urschel, koji se, iako sve vrijeme vezanih očiju, pobrinuo zapamtiti zvukove, mirise i druge detalje, odnosno ostaviti tragove koji bi se naknadno pronašli. Tako je identificirana farma na kojoj se skrivao, potom njeni vlasnici, a preko njih i počinitelji. 26. septembra su agenti FBI uhapsili Barnesa i njegovu suprugu, a 12. oktobra su oboje osuđeni na doživotni zatvor.

## Vanjske veze
*
Isabella Francuska

**Isabella Francuska** (Pariz, Francuska, 1292. - Zamak Rising (Norfolk), 22. august 1358.) bila je žena engleskog kralja Edwarda II, koga je zajedno s ljubavnikom Rogerom Mortimerom svrgnula s trona i ubila.

Nakon ustoličenja njena maloljetnog sina Edvarda III, vladala je kao regent od 25. januara 1308. do  20. januara 1327.
## Biografija
Isabella Francuska bila je kći francuskog kralja Philippa IV i španjolske princeze Juana od Navarre. Udala se Edwarda II 25. januara 1308. još kao djevojčica od 16 godina. Isabella je bila ljuta zbog ponašanja svog muža, dovođenja kojekakvih ljubimaca na dvor i davanja istaknutih položaja. Zbog tog se udružila sa grofom od Marcha Rogerom Mortimerom koji joj je postao i ljubavnik. Oni su ga svrgnuli s vlasti i ubili 1327. Nakon tog je tri godine vladala Engleskom, kao regent svog maloljetnog sina zajedno sa Mortimerom.

Ali kad joj je sin Edvard III oteo i ubio ljubavnika Mortimera 1330., njena moć je opala, iako joj se formalno ništa 
nije dogodilo (i nadalje je bila suvladar), ali više nije imala nikakva uticaja na politiku svoga sina, pa je do smrti živjela u izolaciji.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Isabella Of France'' na portalu Encyclopædia Britannica
Roger Mortimer

**Roger Mortimer** 1 grof od Marcha (1287.? - Tyburn (London), 19. novembar 1330.) bio je ljubavnik žene engleskog kralja Edwarda II - Isabelle Francuske s kojom je zajedno skovao urotu i pogubio ga 1327.

Nakon tog je gotovo tri pune godine vladao Engleskom, kao suvladar Isabelle u vrijeme dok je Isabellin i Edwardov sin 
Edward III bio još dijete. Zbog tog je zajedno s Isabellom obješen.
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Roger Mortimer, 1st earl of March'' na portalu Encyclopædia Britannica
Nachts, wenn der Teufel kam

***Nachts, wenn der Teufel kam*** () je zapadnonjemački crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1957. u režiji Roberta Siodmaka. Temelji se na istoimenom novinskom feljtonu Willa Bertholda (objavljenom pod pseudonimom Stephan Amberg), odnosno istinitim događajima koji su se zbili u nacističkog Njemačkoj tokom Drugog svjetskog rata. Protagonist, koga tumači Claus Holm je policijski komesar koji, istražujući ubistvo mlade žene, otkriva ne samo da je njegov počinitelj mentalno retardirani kočijaš po imenu Bruno Lüdke, nego i da je on ubio nekoliko desetaka ljudi tokom prethodnih godina. Radnja pokazuje kako istragu namjerno opstruriraju njegovi nacistički pretpostavljeni, koji drže da bi objavljivanje istine naškodila režimu, te umjesto toga zločin nastoje "spakovati" nedužnom lokalnom funkcionaru (čiji lik tumači Werner Peters).

*Nachts* je izazvao veliku pažnju, a posebno dobar dojam je izazvao mladi Adorf u ulozi serijskog ubice, a što mu je omogućilo međunarodnu karijeru. Sestra pravog Lüdkea, koja je u vrijeme premijere živjela u Istočnom Berlinu je, međutim, nastojala preko suda u Hamburgu ishoditi zabranu filma, ali je 1958. njen zahtjev odbijen.

## Uloge
* Claus Holm ... Kriminalkommissar Axel Kersten
* Annemarie Düringer ... Helga Hornung
* Mario Adorf ... Bruno Luedke
* Hannes Messemer ... SS-Gruppenfuehrer Rossdorf
* Carl Lange ... Major Thomas Wollenberg
* Werner Peters ... Willi Keun
* Walter Janssen ... Kriminalrat Boehm
* Peter Carsten ... Mollwitz
* Wilmut Borell ... SS-Sturmfuehrer Heinrich, Rossdorfov pomoćnik
* Monika John ... Lucy Hansen, konobarica
* Rose Schäfer ... Anna Hohmann
* Lukas Ammann ... Pflichtverteidiger von Keun
* Karl-Heinz Peters ... Hauswart

## Reference

## Vanjske veze
*