open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Janez Drnovšek

**Janez Drnovšek** (Celje, 17. 5. 1950. — Zaplana, 23. 2. 2008.) je bio slovenski političar i državnik.

Kao mladi ekonomist se nakon dobijanja diplome 1973. godine zaposlio u poduzeću IGM Zagorje i 1981. godine magistrirao na temu analize organizacijskog razvoja tipičnog građevinskog poduzeća.

U početku 1980. je bio zaposlen kao direktor Ljubljanske banke u Trbovlju. Jednu godinu je radio kao ekonomski savjetnik jugoslavenskog veleposlanstva u Kairu, Egipat.

Godine 1986. je doktorirao s temom *Međunarodni novčani sustav i Jugoslavija*. Iste godine je postao slovenski delegat Odbora republika i pokrajina SFRJ; Na toj dužnosti je bio do 1989. godine, kada je bio na prvim izborima sa više kandidata u Socijalističkoj Republici Sloveniji izabran za člana predsjedstva SFRJ.

15. svibnja 1989. je postao predsjednik Predsjedništva SFRJ; na dužnosti predsjednika je bio do 15. svibnja 1990. 1992. godine je postao predsjednik stranke LDS, što je bio do 2003. Iste godine je postao predsjednik Vlade Republike Slovenije; na tom položaju je bio do 2002. 

1999. godine su mu otkrili rak na bubregu, nakon čega su mu odstranili jedan bubreg.

Predsednik Republike Slovenije je postao 2003. godine s predviđenim krajem mandata 2008. godine.

U prosincu 2005. je potvrdio, da ima sina Jaše, i također nezakonitu kči, skladateljicu Nanu Forte.

17. siječnja 2006. je u intervjuu za hrvatski tjednik *[[Nacional (hrvatski tjednik)|Nacional]]* izjavio, da su mu 2001. godine otkrili novonastale metastaze na jetri; protiv raka se od siječnja 2004. bori pomoću alternativne medicine.

30. siječnja 2006. je poslije 14 godina formalno istupio iz stranke LDS. U skladu s zakonom je članstvo zamrznuo po imenovanju za predsjednika Slovenije. Kao razlog je naveo, da se želi potpuno posvetiti novoustanovljenomu civilno-društvenom Pokretu za pravičnost i razvoj.
Borisav Jović

**Borisav Jović** je rođen 19. 10. 1928. u selu Nikšić (opština Batočina) u Srbiji. Studirao je na Ekonomskom fakultetu Univerziteta u Beogradu, diplomirao 1952. a doktorirao 1965. godine. Tokom karijere bio je na različitim visokim državnim funkcijama, uglavnom iz oblasti društveno-ekonomskog razvoja. Bio je ambasador SFRJ u Italiji u periodu od 1975. do 1979. Godine 1983. je izabran za potpredsednika Skupštine Srbije.

Dana 28. 3. 1989. izabran je za predstavnika Srbije u Predsedništvu SFRJ. Bio je potpredsednik Predsedništva SFRJ od 15. maja 1989. do 15. maja 1990. a potom predsednik Predsedništva SFRJ od 15. maja 1990. do 15. maja 1991. Bio je predsednik Socijalističke partije Srbije od 24. maja 1991. do 24. oktobra 1992, što je prethodno bio Slobodan Milošević koji je formalno otišao s te funkcije (ali je nezvanično zadržao presudni uticaj u njoj) jer po Ustavu nije mogao istovremeno da bude predsednik SPS-a i predsednik Srbije. Kada se Milošević zvanično vratio na čelo stranke, Borisav je postao potpredsednik SPS-a i ostao na toj funkciji do kraja novembra 1995.

Napisao je sedam knjiga, među kojima su i *Poslednji dani SFRJ* (1995) i *Knjiga o Miloševiću* (2001).

Umro je u Beogradu 13. septembra 2021.
Khendjer

**Khendjer** je bio egipatski kralj (prijestolno ime: **Userkare**) iz 13. dinastije. O tom faraonu, kao i svim faraonima iz dinastije, se relativno malo zna.

Ime Khendjer je rijetko. Khendjer je protumačen kao lokalna verzija semitskog imena *hnzr* odnosno *h(n)zr*, [za] **'vepar**'" perema danskom egiptologu Kimu Ryholtu.

Najkasniji datum njegove vladavine je 15. dan četvrtog mjeseci sezone Akheta (poplave), u njegovoj petoj godini vladavine.

Khendjer je najpoznatiji po svom kompleksu piramida koga je iskopao G. Jequier u Saqqari. Također je poznat po nekoliko natpisa po njegovom imenu. To uključuje kanopu pronađenu u Saqqari, na kojoj je djelomično ispisano ime njegove supruge, **Seneb ...** (K.S.B. Ryholt tvrdi da se zvala "Sonbhenas"). Stela iz Abydosa spominje kako je kralj sagradio Ozirisov hram u Abydosu te kao njegovog vezira spominje Ankhua. Stela u Liverpoolu (uništena u drugom svjetskom ratu), spominje ime kraljevog sina **Khedjera**, zakoga neki vjeruju da je Khendjerov sin.

## Povezano
* Popis faraona

## Reference
Lazar Koliševski

**Lazar Koliševski** (mak. **Лазар Колишевски** [ˈlazar kɔˈliʃɛfski]; pravo ime **Lazar Panev Kolišev**; Sveti Nikole, 12. februara 1914. – Skoplje, 6. jula 2000.), jugoslovenski političar. Član KPJ je postao 1935. godine. Bio je organizacioni sekretar OK KPJ za Kragujevac i delegat na Petoj zemaljskoj konferenciji KPJ. Od aprila 1941. godine po zadatku CK KPJ radi na organizovanju ustanka u Makedoniji. Kada su u septembru partijske organizacije Makedonije vraćene iz sastava Bugarske radničke partije komunista u sastav KPJ postaje skretar PK KPJ za Makedoniju. Bio je uhapšen i osuđen na smrt a zatim na doživotnu robiju. Posle rata nalazi se na raznim značajnim funkcijama u Makedoniji i SFRJ kao što su predsednik Izvršnog veća Makedonije, Sobranja Makedonije, sekretar Izvršnog komiteta CK SK Makedonije, član CK SKJ, predsednik saveznog odbora SSRNJ i član Predsedništva SKJ. U maju 1974. je izabran za člana Predsedništva CK SKJ i člana Predsedništva SFRJ. Kada je umro Josip Broz Tito 4. maja 1980. godine, Koliševski je bio potpredsednik Predsedništva i postao je predsednik a na toj dužnosti ostao je samo do 15. maja 1980. godine kada ga je zamenio predstavnik BiH Cvijetin Mijatović. Nosilac je ordena narodnog heroja. 

Umro je 6. Jula 2000. godine u Skoplju.
Imyremeshaw

**Imyremeshaw** (egipatski: *Nadzornik trupa*) **Smenkhkare** bio je egipatski kralj iz 13. dinastije, poznat iz Torinskog popisa kraljeva kao i dvije masovne statue, tze jednoj bisti. Dužina vladavine nije poznata, ali se pretpostavlja da je trajala nekoliko godina.

S obzirom na ime se pretpostavlja da je bio general, a postoje špekulaije da je na vlast došao vojnim pučem protiv svog prethodnika Khendjera.

## Povezano
* Popis faraona

## Literatura
* K.S.B. Ryholt, *The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period* (*Carsten Niebuhr Institute Publications*, vol. 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997).
Antef V

**Antef V** (prijestolno ime: Sehetepkare) bio je egipatski kralj 13. dinastije, poznat iz Torinskog popisa kraljeva, i statui iz Medinet Madija, danas u u Egipatskom muzeju u Kairu. Vladao je vrlo kratko.

## Povezano
* Popis faraona

## Literatura
* K.S.B. Ryholt, *The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period* (*Carsten Niebuhr Institute Publications*, vol. 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997), 342, File 13/24.
Sobekhotep IV

**Sobekhotep IV Khaneferre** bio je egipatski faraon koji se smatra najmoćnijim vladarom Trinaeste dinastije. Bio je sin 'Božjeg oca' Haankhefa i 'kraljeve majke' Kemi, te brat Neferhotepa I, koga je naslijdio na prijestolju.

Dvor Sobekhotepa IV je činila 'kraljeva supruga' **Tjan**, te nekoliko djece. Vezir je bio **Neferkare Iymeru**, blagajnik**Senebi**, a vrhovni upravitelj dvora **Nebankh**.

Kralj je vladao 10 godina i iza sebe ostavio brojne spomenike. Gradio je uglavnom po Abydosu i Karnaku. Spominju se također i vojni pohodi protiv Nubije.

Židovski pisac Artapan spominje kralja Chenephresa koji je napao Nubiju, te tvrdi da je bio Mojsijev suvremenik.

## Povezano
* Popis faraona

## Literatura
* K.S.B. Ryholt, *The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period* (*Carsten Niebuhr Institute Publications*, vol. 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997).
* Sobekhotep IV
Gorica (provincija)

**Provincija Gorica** (talijanski: *Provincia di Gorizia*, slovenski: *Goriška pokrajina*, furlanski: *Provincie di Gurize*) je bila jedna od talijanskih provincija u okviru autonomne regije Furlanija-Julijska krajina u Sjevernoj Italiji. Sjedište provicije i najveće naselje bio je istoimeni grad Gorica.

Površina provincije Gorica iznosila je 466&nbsp;km², a broj stanovnika 142.627  (podatci iz 2009. godine).

## Geografija

Bivša provincija Gorica je zapadni dio povijesne regije Julije koji je pripao Italiji i samo je manji dio nekadašnje Goriška. Sa zapada graniči sa provincijom Udine, sa jugoistoka sa provincijom Trst sa istoka s Občinom Nova Gorica u Sloveniji, a sa juga sa Jadranskim morem.

Provincija Gorica nalazi se na krajnjem Sjeveroistoku Italije uz obale Jadranskog mora. Teren provincije je većinom brdovit a uz obale Jadranskog mora ravničarski.

## Stanovništvo
Provincija Gorica bila je gusto naseljen kraj sa prosječno 293 st/km², a administrativno je bila podjeljena na 25 općina (talijanski: comuni). Najveća općina i administrativni centar provincije bio je grad Gorica (35.980 stanovnika). Drugi po veličini bio je grad Monfalcone (28.043), luka na Jadranskom moru. Oko 11% stanovnika bili su slovenske narodnosti kojih je najviše bilo u 9 od 25 općina provincije. Dio stanovnika govori furlanski, Jezici ovih zajednica su zaštićeni i predaju se osnovnim školama.

### Općine i naselja
Općine i naselja u bivšoj provinciji Gorizia veći od 5.000 stanovnika:

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Provincije Gorizia
Neferhotep I

Kralj **Neferhotep I** bio je egipatski faraon iz Trinaeste dinastije.

Neferhotep je poticao iz vojničke porodice. Djed Nehy mu je nosio titulu "oficira gradske pukovnije". Baka Senebitsy, Nehyjeva supruga, je nosila titulu "gospođa Kuće". Njihov sin Haaknef (poslije navođen kao "Božji otac") se oženio za izvjesnu Kemy i s njom imao nekoliko djece, uključujući i budućeg faraona Sobekhotepa IV.

Neferhotepu Torinski popis kraljeva pripisuje vladavinu od jedanaest godina, jednu od najdužih u uglavnom nestabilnom periodu Trinaeste dinastije. Iza faraona je ostao niz spomenika, ne samo u Egiptum, nego i u Donjoj Nubiji, tada pod egipatskom okupacijom. Stela s faraonovim imenom se nalazi i u Byblosu, što svjedoči o trgovačkim vezama Egipta i Fenicije u tom periodu.

Kako je faraon došao na vlast i kako je umro, nije poznato

## Povezano
* Neferhotep I 
* Popis faraona

## Literatura
* K.S.B. Ryholt, *The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period* (*Carsten Niebuhr Institute Publications*, vol. 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997).
John Glover

**John Glover** (rođen 7. avgusta, 1944 u Salisburyu u Marylandu) američki je glumac poznat po ulogama negativaca u filmovima i na televiziji.

Godine 1995. nagrađen je nagradom Tony Award za najboljeg glumca u predstavi za dve uloge u *[[Love! Valour! Compassion!]]*, koje je kasnije ponovio u istoimenom filmu.

Glover je otvoreno gej i od sredine 1990-ih živi sa svojim partnerom, skulptorom Adamom Kurtzmanom.

Pored redovne uloge negativca Lionela Luthora u seriji *[[Smallville]]*, Glover je imao uloge u *[[Gremlins 2: The New Batch]]*, *[[Batman & Robin (film)|Batman & Robin]]*, *[[Low & Order: Criminal Intent]] *, *[[Star Trek:Deep Space Nine]]*, *[[Brimstone (TV serija)|Brimstone]]*, *[[Caroline in the City]] *, * *, *[[Chicago Hope]]*, *[[Murder, She Wrote]]* itd.

## Vanjske veze

* John Glover na IBDb-u
* 
* Official John Glover Website 
* Interview with John Glover 
* Q&A: John Glover at Broadway.com
Sobekhotep III

**Sobekhotep III** (prijestolno ime: Sekhemresewdjtawy) bio je egipatski kralj iz 13. dinastije.

Sobekhotep III je vladao samo tri godine, odnosno jednu (prema Torinskom kanonu). Međutim, ostavio je relativno veliki broj predmeta i natpisa, kao što su hram Menthua u Madamudu and built a chapel at Elkab  . U Sehelu  je pronađen oltar s njegovim imenom.

I kraljevska porodica je relativno dobro poznata. Otac mu se zvao Mentuhotep, a majka Jewetibaw. Kralj je imao dvije supruge - Senebhenas i Neni. S potonjom je imao kćeri Jewetibaw i Dedtanuq. Jewetibaw je ime ispisana u kartušu, što je drugi takav slučaj u egipatskoj historiji.

Postoje mnogi Sobekhotepovi skarabeji s natpisom *službenik vladarovog stola*. To neke egiptologe navodi na pomisao da je Sobekhotep III bio službenik prije dolaska na prijestolje.

Sa Sobekhotepom III se relativno stabilizirao autoritet Trinaeste dinastije, o čemu svjedoči da su njegovi nasljednici ostavili relativno veliki broj spomenika kojima se može datirati njihova vladavina.

## Povezano
* Sobekhotep III
* Popis faraona

## Napomene


## Literatura
* K.S.B. Ryholt, *The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period* (*Carsten Niebuhr Institute Publications*, vol. 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997), 343-44, File 13/26.
Zvezdan Jovanović

**Zvezdan Jovanović** (Peć, 19. 7. 1965) je bivši pripadnik Crvenih beretki (Jedinice za specijalne operacije (JSO) Republike Srbije), koji je osuđen u prvostepenom postupku kao ubica predsednika Vlade Srbije − Zorana Đinđića.

## Biografija
Jovanović je rođen u Peći, na Metohiji. Radio je kao bravar. Godine 1991, pridružio se paravojnim srpskim dobrovoljačkim jedinicama Željka Ražnatovića Arkana. Bio je član paravojne formacije Crvene beretke u kojoj je stekao čin potpukovnika. Bio je aktivan u ratovima širom Jugoslavije, a naročito na Kosmetu. Kasnije je postao član Jedinice za specijalne operacije Republike Srbije.

## Atentat na Zorana Đinđića

Dana 12. 3. 2003. godine, Jovanović je, pucajući iz puške „Hecler&Koh-G3“ , Nemačke proizvodnje, iz zgrade Zavoda za fotogrametriju u Ulici admirala Geprata u Beogradu, ubio premijera Srbije − Zorana Đinđića. Prvi metak pogodio je Đinđića u srce, a drugi teško ranio Đinđićevog telohranitelja Milana Veruovića. Zajedno sa drugim pripadnicima kriminalne grupe Zemunski klan, Jovanović je pobegao sa mesta zločina, ali je uhapšen 25. marta, tokom policijske akcije „Sablja“.

Uprkos prethodnom priznanju da je izvršio ubistvo premijera, Jovanović se na suđenju branio ćutanjem, a na kraju postupka porekao da je ubio Đinđića. Dana 23. 5. 2007. godine, osuđen je na maksimalnu kaznu od 40 godina zatvora.
Tony Award za najboljeg glavnog glumca u predstavi

**[[Tony Awards|Tony Award]] za najboljeg glavnog glumca u predstavi** () dodjeljuje se od 1947. godine najboljem glumcu bilo u originalnoj ili obnovljenoj postavi predstave. 

## Dobitnici i nominacije
### 1940-e

### 1950-e

### 1960-e

### 1970-e

### 1980-e

### 1990-e

### 2000-e

### 2010-e

## Višestruki dobitnici
; 2 nagrade
* Alan Bates
* Brian Dennehy
* José Ferrer
* Judd Hirsch
* James Earl Jones
* Fredric March
* Mark Rylance

## Višestruke nominacije

; 7 nominacija
* Brian Bedford 
* Jason Robards, Jr. 

; 6 nominacija
* Christopher Plummer

; 4 nominacije
* Philip Bosco
* Hume Cronyn 
* James Earl Jones
* Frank Langella 
* Donald Pleasence 
* George C. Scott

; 3 nominacije
* Ben Gazzara 
* Judd Hirsch
* John Lithgow
* Alec McCowen
* Brían F. O'Byrne
* Ralph Richardson 
* Mark Rylance 

; 2 nominacije
* Alan Bates
* Richard Burton
* Tom Courtenay
* Billy Crudup
* Jim Dale
* Brian Dennehy
* Ralph Fiennes
* Albert Finney
* John Gielgud
* Philip Seymour Hoffman
* Bill Irwin
* Derek Jacobi
* Jack Lemmon
* Fredric March
* Ian McKellen
* Alfred Molina
* Zero Mostel
* Liam Neeson
* Milo O'Shea
* Al Pacino
* Roger Rees
* Alan Rickman
* Cyril Ritchard
* Liev Schreiber
* Wilfrid Hyde-White
* Nicol Williamson
* John Wood

## Povezano
* Tony Awards

## Vanjske veze
* Službene stranice nagrada Tony
Tony Awards

**Tony Awards** ili u punom nazivu **[[Antoinette Perry]] Awards for Excellence in Theatre** su nagrade za postignuća u radu američkog teatra, koje dodeljuje American Theatre Wing i League of American Theatres and Producers na godišnjoj svečanosti u New Yorku. Nagrađuju se samo broadwayske predstave.

Nagrade koje dodeljuje žiri od oko 700 članova i članica smatraju se pandanom Oscara (koji se dodeljuje za film), Emmya (za televiziju) i Grammyja (za muziku). Nagradu je osnovao American Theatre Wing 1947. godine, a prvi medaljon je dodeljen 1949. Prenos svečanosti dodele nagrada emituje se od 1967. godine.

## Kategorije nagrada

Nagrada se dodeljuje u 25 različitih kategorija, uz još sedam specijalnih nagrada. Nazivi nagrada su se menjali od 1947., kao što se menjao i broj kategorija (1947. dodeljeno je 11 nagrada).

Danas se dodeljuju nagrade u sledećim kategorijama:


* Najbolja predstava
* Najbolji mjuzikl
* Najbolji scenario za mjuzikl
* Najbolja originalna muzika
* Najbolja nova postavka predstave
* Najbolja nova postavka mjuzikla
* Najbolji glavni glumac u predstavi
* Najbolja glavna glumica u predstavi
* Najbolji glavni glumac u mjuziklu
* Najbolja glavna glumica u mjuziklu
* Najbolji sporedni glumac u predstavi
* Najbolja sporedna glumica u predstavi
* Najbolji sporedni glumac u mjuziklu
* Najbolja sporedna glumica u mjuziklu
* Najbolja režija predstave
* Najbolja režija mjuzikla
* Najbolja koreografija
* Najbolja orkestracija
* Najbolji scenski dizajn u predstavi
* Najbolji scenski dizajn u mjuziklu
* Najbolji kostim u predstavi
* Najbolji kostim u mjuziklu
* Najbolje svetlo u predstavi
* Najbolje svetlo u mjuziklu
* Najbolji posebni pozorišni događaj
Specijalne nagrade
* Tony Award za regionalna pozorišta
* Posebna Tony Award
** *uključujući i nagradu za životno delo*
* Tony Honors for Excellence in Theatre
Ukinute nagrade:
* Najbolji dirigent


## Povezano
* Drama Desk Awards
* Laurence Olivier Awards
* Obie Awards
* Off-Broadway
* Off-off-Broadway

## Vanjske veze

* Zvanični sajt
Tony Award za najbolju glavnu glumicu u predstavi

**[[Tony Awards|Tony Award]] za najbolj glavnu žensku ulogu u predstavi** () dodjeljuje se od 1947. godine, a imena nominiranih glumica koje nisu dobile nagradu objavljuju se od 1956. godine.

## Dobitnici i nominacije
### 1940-e

### 1950-e

### 1960-e

### 1970-e

### 1980-e

### 1990-e

### 2000-e

### 2010-e

## Višestruke dobitnice

; 5 nagrada
* Julie Harris

; 3 nagrade
* Jessica Tandy
* Zoe Caldwell

; 2 nagrade
* Cherry Jones
* Glenn Close
* Helen Hayes
* Irene Worth
* Margaret Leighton
* Shirley Booth
* Uta Hagen

## Višestruke nominacije

; 9 nominacija
* Julie Harris

; 8 nominacija
* Rosemary Harris

; 7 nominacija
* Colleen Dewhurst

; 6 nominacija
* Jane Alexander

; 5 nominacija
* Stockard Channing
* Cherry Jones

; 4 nominacije
* Eileen Atkins
* Irene Worth
* Jessica Tandy
* Linda Lavin
* Margaret Leighton
* Estelle Parsons
* Maureen Stapleton

; 3 nominacije
* Diana Rigg
* Geraldine Page
* Glenda Jackson
* Helen Hayes
* Kate Nelligan
* Laura Linney
* Lynn Redgrave
* Madeline Kahn
* Maggie Smith
* Mary Louise Parker
* Vanessa Redgrave
* Zoe Caldwell

; 2 nominacije
* Amanda Plummer
* Amy Morton
* Anne Bancroft
* Barbara Bel Geddes
* Blythe Danner
* Claudia McNeil
* Cynthia Nixon
* Elizabeth Ashley
* Eve Best
* Frances McDormand
* Gladys Cooper
* Glenn Close
* Helen Mirren
* Janet McTeer
* Jayne Atkinson
* Joan Allen
* Kate Burton
* Kathleen Turner
* Kim Stanley
* Lindsay Duncan
* Liv Ullmann
* Marian Seldes
* Mercedes Ruehl
* Nina Arianda
* Phylicia Rashad
* Shirley Booth
* Siobhán McKenna
* Swoosie Kurtz
* Tovah Feldshuh
* Uta Hagen

## Povezano
* Tony Awards

## Vanjske veze
* Službene stranice nagrada Tony
Prvi hrvatski gardijski zdrug

**Prvi hrvatski gardijski zdrug** je jedinica Hrvatske vojske u rangu brigade koja je za vrijeme rata u Hrvatskoj djelovala neposredno pod Glavnim stožerom Hrvatske vojske.

Formirana je 18. 4. 1994. od Specijalne postrojbe Ministarstva obrane Republike Hrvatske, "Bojne Zrinski", dijela Specijalnih postrojbi Glavnog stožera Hrvatske vojske, bojni: "Frankopan", "Ban Jelačić", "Matija Vlačić", "Ferdo Sučić" i dijelova "Lakojurišne brigade Hrvatske vojske

Nakon osnivanja 1. HGZ je bio najelitnija jedinica Hrvatske vojske. Kao jedina od jedinica HV-a u svom sklopu integrirala raznovrsne vojne formacije: padobransku bojnu (bataljon), oklopno mehanizirane bojne, a, uz Hrvatsko ratno zrakoplovstvo, i vlastite borbene i transportne helikoptere, te vlastitu vojno-obavještajnu bojnu iz koje je kasnije nastala 350.vojno-obavještajna bojna HV-a.

Pripadnici te visokoprofesionalne elitne jedinice - koja je odgovarala isključivo vrhovnom zapovjedniku RH - sudjelovali u važnim bitkama u završnoj fazi rata u Hrvatskoj, kao i rata u Bosni i Hercegovini.

Nakon 2000. godine Prvi hrvatski gardijski zdrug je uklopljen u ostale postrojbe HV-a.

## Vanjske veze
* http://www.vojska.net/hrv/oruzane-snage/hrvatska/ustroj/1998/ Ustroj 1.HGZ unutar OS RH
* http://www.domovinskirat.com/content/view/634/374/lang,hr/ Portal Domovinskirat.com o 1.HGZ
* http://arhiva.glas-javnosti.co.yu/arhiva/2000/02/22/srpski/sp00022104.shtm  Glas javnosti o 1. HGZ
* http://en.allexperts.com/e/l/li/list_of_special_forces_units.htm  Postrojbe za specijalna djelovanja u svijetu
Tony Award za najbolju režiju mjuzikla

**[[Tony Awards|Tony Award]] za najbolju režiju mjuzikla** nagrada se dodeljuje svake godine za najbolju režiju muzičke predstave. Pre 1960. dodeljivala se samo jedna nagrada za režiju.

## 1960-e
* **1960 [[George Abbott]], ''[[Fiorello!]]''
* **1961 Gower Champion, *[[Bye Bye Birdie]]*
* **1962 [[Abe Burrows]], ''[[How to Succeed in Business Without Really Trying]]''
* **1963 George Abbott, *[[A Funny Thing Happened on the Way to the Forum]]*
* **1964 [[Gower Champion]], ''[[Hello, Dolly! (mjuzikl)|Hello, Dolly!]]''
* **1965 Jerome Robbins, *[[Fiddler on the Roof]]*
* **1966 [[Albert Marre]], ''[[Man of La Mancha]]''
* **1967 Harold Prince, *[[Cabaret (mjuzikl)|Cabaret]]*
* **1968 [[Gower Champion]], ''[[The Happy Time]]''
* **1969 Peter Hunt, *[[1776 (mjuzikl)|1776]]*

## 1970-e
* **1970 [[Ron Field]], ''[[Applause (mjuzikl)|Applause]]''
* **1971 Harold Prince, *[[Company (mjuzikl)|Company]]*
* **1972 [[Harold Prince]] i [[Michael Bennett]], ''[[Follies]]''
* **1973 Bob Fosse, *[[Pippin (mjuzikl)|Pippin]]*
* **1974 [[Harold Prince]], ''[[Candide (opereta)|Candide]]''
* **1975 Geoffrey Holder, *[[The Wiz]]*
* **1976 [[Michael Bennett]], ''[[A Chorus Line]]''
* **1977 Gene Saks, *[[I Love My Wife]]*
* **1978 [[Richard Maltby, Jr.]], ''[[Ain't Misbehavin']]''
* **1979 Harold Prince, *[[Sweeney Todd (mjuzikl)|Sweeney Todd]]*

## 1980-e
* **1980 [[Harold Prince]], ''[[Evita (mjuzikl)|Evita]]''
* **1981 Wilford Leach, *[[The Pirates of Penzance]]*
* **1982 [[Tommy Tune]], ''[[Nine (mjuzikl)|Nine]]''
* **1983 Trevor Nunn, *[[Cats (mjuzikl)|Cats]]*
* **1984 [[Arthur Laurents]], ''[[La Cage aux Folles]]''
* **1985 Des McAnuff, *[[Big River (mjuzikl)|Big River]]*
* **1986 [[Wilford Leach]], ''[[The Mystery of Edwin Drood]]''
* **1987 Trevor Nunn i John Caird, *[[Les Misérables (mjuzikl)|Les Misérables]]*
* **1988 [[Harold Prince]], ''[[The Phantom of the Opera (1986 musical)|The Phantom of the Opera]]''
* **1989 Jerome Robbins, *[[Jerome Robbins' Broadway]]*

## 1990-e
* **1990 [[Tommy Tune]], ''[[Grand Hotel (mjuzikl)|Grand Hotel]]''
* **1991 Tommy Tune, *[[The Will Rogers Follies]]*
* **1992 [[Jerry Zaks]], ''[[Guys and Dolls]]''
* **1993 Des McAnuff, *[[The Who's Tommy]]*
* **1994 [[Nicholas Hytner]], ''[[Carousel (mjuzikl)|Carousel]]''
* **1995 Harold Prince, *[[Show Boat]]*
* **1996 [[George C. Wolfe]], ''[[Bring in 'da Noise/Bring in 'da Funk]]''
* **1997 Walter Bobbie, *[[Chicago (mjuzikl)|Chicago]]*
* **1998 [[Julie Taymor]], ''[[The Lion King]]''
* **1999 Matthew Bourne, *[[Swan Lake]]*

## 2000-e
* **2000 [[Michael Blakemore]], ''[[Kiss Me, Kate]]''
* **2001 Susan Stroman, *[[The Producers]]*
* **2002 [[John Rando]], ''[[Urinetown|Urinetown The Musical]]''
* **2003 Jack O'Brien, *[[Hairspray]]*
* **2004 [[Joe Mantello]], ''[[Assassins]]''
* **2005 Mike Nichols, *[[Monty Python's Spamalot]]*
* **2006 [[John Doyle]], ''[[Sweeney Todd (mjuzikl)|Sweeney Todd]]''
* **2007 Michael Mayer, *[[Spring Awakening (mjuzikl)|Spring Awakening]]*
George C. Wolfe

**George C. Wolfe** (rođen 23. septembra, 1954.) – afroamerički dramski pisac i reditelj.

Wolfe je rođen u Frankfortu, u veoma velikoj afroameričkoj zajednici, tako da se u toku odrastanja nije susretao sa konceptom rasne inferiornosti. Međutim, osetio je rasizam sa još sedam godina, kada nje mogao da uđe u bioskop i gleda crtani *[[101 Dalmations]]*, zato što je bio crn. Ovo ocenjuje kao presudan događaj u životu, koji ga je naveo na odluku da postigne savršenstvo u svemu što radi, kako bi mogao da uđe svugde gde poželi. Pohađao je privatnu crnačku školu, a kasnije i istorijski crnački univerzitet Kentucky State University, sve dok se nije preselio u Californiju, gde je diplomirao na pozorištu. Neko vreme je predavao u Los Angelesu i pisao je predstave.

U Los Angelesu je naučio da pozorište koristi kao političku i društvenu snagu. Takođe, tamo je stupio u kontakt sa zajednicama koje nije mogao upoznati u rodnom gradu, između ostalog i sa gejevima, od kada počinje njegov coming out.

Godine 1979. odlazi u New York, gde nastavlja sa studijama i dobija MFA u dramaturgiji i muzičkom pozorištu na New York University, 1983.

Njegovi prvi radovi, mjuzikl *Paradise* (1985) i predstava *[[The Colored Museum]]* (1986), prikazani su u off-broadwayskoj produkciji i dobili su različite kritike. Godine 1989. Wolfe je primio Obie Award za predstavu *[[Spunk]]*, adaptaciju tri priče Zore Neale Hurston.

Nacionalnu reputaciju zaradio je mjuziklom *[[Jelly's Last Jam]]*, iz 1991. godine o životu jazz muzičara Jelly Roll Mortona. Posle premijere u Los Angelesu, predstava je premeštena na Broadway, gde je dobila 11 nominacija za Tony Award. Dve godine kasnije Wolfe je režirao Kushnerovu predstavu *[[Angels in America: A Gay Fantasia on National Themes|Angels in America: Millennium Approaches]]* za koju je dobio Tony Award za najbolju režiju predstave. Režirao je i drugi deo predstave *[[Angels in America: A Gay Fantasia on National Themes|Angels in America: Perestroika]]*.

Od 1993. do 2004. Wolfe je radio kao umetnički direktor i producent New York Shakespeare Festivala/Public Theatera, gde je 1996. napravio mjuzikl *[[Bring in 'Da Noise, Bring in 'Da Funk]]* u kome je glumio Savion Glover. Predstava je premeštena u broadwayski Ambassador Treatre i donela mu je drugu po redu nagradu Tony za režiju, kao i veliki finansijski uspeh.

Krajem 2004. Wolfe je najavio da ostavlja pozorište kako bi se posvetio filmskoj režiji, započinjući sa televizijskim filmom *[[Lackawanna Blues]]*, koji je bio dobro prihvaćen.

Uprkos filmu, Wolfe je nastavio da režira predstave, kao što su Kushnerova *[[Caroline, of Change]]* i predstava nagrađena Pulicerovom nagradom *[[Topdog/Underdog]]* spisateljice Suzan-Lori Parks. U leto 2006. režirao je novi prevod Brechtove *[[Mutter Courage und ihre Kinder]]* u kojoj glume Meryl Streep, Kevin Kline i Austin Pendleton.

## Vanjske veze
* George C. Wolfe na IBDb-u
* 
* George C. Wolfe  na glbtq.com-u

## Reference
Sobekhotep V

**Sobekhotep V** je bio egipatski kralj iz 13. dinastije. Rodno ime mu je bilo**Sobekhotep**, a prijestolno ime**Khahetepre**

Sobekhotep V se spominje u Torinskom popisu kraljeva kao nasljednik Sobekhotepa IV. Prema ovom dokumentu je vladao samo četiri godine. Sobekhotep IV je možda bio njegov otac, s obzirom da je imao sina po imenu 'Sobekhotep'. Sobekhotep V je poznat po statui pronađenoj u Kermi i nekoliko skarabejskih pečata.

## Povezano
* Popis faraona

## Literatura
* K.S.B. Ryholt, *The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period* (*Carsten Niebuhr Institute Publications*, vol. 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997).
Wahibre Ibiau

**Wahibre Ibiau** je bio egipatski kralj iz 13. dinastije, koji je, po Torinskom popisu kraljeva, vladao 10 godina, 8 mjeseci i 29 dana. Nije iza sebe ostavio mnogo spomenika. Postoji nekoliko skarabejskih pečata s njegovim imenom, kao i stela koja spominje njeghovog službenika.

## Povezano
* Popis faraona

## Literatura
* K.S.B. Ryholt, *The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period* (*Carsten Niebuhr Institute Publications*, vol. 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997), 353-54, File 13/32.
Sankhenre Sewadjtu

**Sankhenre Sewadjtu** je egipatski faraon iz 13. dinastije, o kome se vrlo malo zna, s obzirom da je u njegovo doba naglo počela slabiti centralna vlast. Torinski kanon mu pripisuje vladavinu od 3 godine i 2-4 mjeseca. (Ryholt: p.192)

## Literatura
* Kim Ryholt, The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period c.1800-1550 B.C." (Museum Tuscalanum Press:1997), 463 pages ()
Sewadjkare Hori

**Sewadjkare Hori** je bio egipatski faraon s kraja Trinaeste dinastije. Sve što se o njemu zna jest da mu Torinski kanon pripisuje vladavinu od pet godina. (Ryholt: p.192).

## Literatura
* Kim Ryholt, The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period c.1800-1550 B.C." (Museum Tuscalanum Press:1997), 463 pages ()
Četrnaesta dinastija Egipta

Jedanaesta, Dvanaesta, Trinaesta i **Četrnaesta dinastija** drevnog Egipta se često smještaju pod zajednički nazivnik Srednje kraljevstvo.

**Četrnaesta dinastija** je vladala istovremeno s Trinaestom i/li Petnaestom dinastijom, u doba poznato kao Drugi prijelazni period. 

## Vladari

Četrnaesta dinastija se vezuje uz oblast Delte u Egiptu, a kao prijestolnica se spominje grad Xois. Dinastija je vladala oko 100 godina, a njeni vladari se često navode kao srodni Hiksima, odnosno vladari semitskog porijekla, s obzirom na semitske tragove u imenima kao što je Yakobaam.

Različiti popisi kraljevi spominju čak 76 različitih vladara (Manethon; Torinski kraljevski kanon spominje 32), ali je samo nekolicina potvrđena u suvremenim izvorima. Egiptolozi pretpostavljaju da mnogi od njih nisu bili vladari, odnosno da je riječ o pseudonimima. Najvjerojatnije je riječ o tome da su mnogi od "kraljeva" u stvari bili tek lokalni velmože povezani s kraljevskom obitelji.

Od svih imena je najzanimljiviji Nehesy (ili Nehesi), koji je ostavio dva spomenika u Avarisu. Ime mu značji "Nubijav" na egipatskom.
Merneferre Ai

**Merneferre Ai** ili **Ay** bio je egipatski vladar iz 13. dinastije. Na prijestolje je došao oko 1700. pne..

O dužini njegove vladavine postoji spor među egiptolozima, zbog oštećenja na papirusu poznatom kao Torinski popis kraljeva. Ranije mu se pripisivalo 13 godina, dok se danas govori o 23 godine, zbog čega bi imao rekord kao najdugovječniji faraon 13. dinastije.

Iako je poznat po brojnim skarabejskim pečatima, najvažniji spomenik njegove vladavine je piramidion grobnice s njegovim imenom, otkriven u Avarisu. Postoji spor oko toga je li sam faraon imao grobnicu u Avarisu, ili su ga tamo iz Gornjeg Egipta doveli Hiksi nakon pljačke faraonove grobnice.

U svakom slučaju Mernefere Ai je posljednji faraon iz 13. dinastije iza kogha su ostali spomenici i u Donjem i Gornjem Egiptu, što navodi na zaključak da je za vrijeme njegove vladavine još uvijek postojala centralna vlast.

Ovaj faraon je također poznat pod imenima **Aya** ili **Eje**.

Često ga se miješa s Kheperkheprure Aijem, vladarom s kraja 18. dinastije.

## Literatura
* Kim Ryholt, The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period c.1800-1550 B.C." (Museum Tuscalanum Press:1997), 463 pages () 
* Merneferre Ay
Merhotepre Ini

**Merhotepre Ini** je bio sin i nasljednik Merneferre Aija te kralj Egipta u kasnom periodu 13. dinastije. Torinski kanon mu pripisuje kratku vladavinu od 2 godine, 3-4 mjeseca i 9 dana. Vladavina mu je spomenuta u Kairskoj pravnoj steli.

## Literatura
* Chris Bennett, A Geneaological Chronology of the Seventeenth Dynasty, JARCE 39 (2002), pp.123-155
* Kim Ryholt, The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period c.1800-1550 B.C." (Museum Tuscalanum Press:1997), 463 pages ()
Delta Nila

**Delta Nila** (arapski: دلتا النيل / *Delta an-Nīl*) je velika delta rijeke Nil na sjeveru Egipta koja tako uvire u Sredozemno more.

*Delta Nila* je arhetip za sve ostale delte na svijetu po njezinom trokutastom obliku je grčki historičar Herodot nazvao taj tip uvira- delta jer ga je asocirala na obrnuto grčko slovo **Δ** (delta).

## Karakteristike

Delta Nila duboka je nekih 161 km i široka duž Sredozemnog mora oko 290 km. U njoj živi oko 60 % stanovnika Egipta (oko 50 miliona), koristići se njenim blagodatima. 

Ukupna površina delte iznosi 22 000 km², to je danas najveće nalazište zemnog plina u Egiptu.

Danas Deltu Nila formiraju dva rukavca; *Rašid* i *Damijeta*, koja se razdvajaju sjeverno od glavnog grada Egipta - Kaira.

### Rukavac Rašid

*Rukavac Rašid* ili po francuskom - *Rosetta* teče do mora prema zapadu, prema Aleksandriji gdje kod grada Rašida uvire u more.

### Rukavac Damijeta

*Rukavac Damijeta* (Damietta) teče prema istoku do grada Damijete gdje uvire u more.

## Historija

Za Antike broj rukavaca Nila u delti se kretao od 3 do 16, jer je rijeka meandrirajući stalno zatrpavala stare i otvarala nove rukavce. 
Od najstarijih vremena Antičkog Egipta u delti se iskapaju kanali za navodnjavanje i transport, pa ih danas ima preko stotinjak većih.

### Antički rukavci
Po Pliniju Starijem - Nil je imao sedam rukavaca to su bili (od istoka prema zapadu);
*Peluzijski
*Tanitijski
*Mendesjanski
*Fatnitijski (ili Fatmetski)
*Sebenitiski
*Bolbitinski i
*Kanopski (koji je zvan i Herakleotski i  Agatodemonski)
Današnji rukavac Rašid, bio je antički - Bolbitin, a Damijeta - Fatnitik.

## Problemi

Visoka Asuanska brana - dovršena 1970., donijela je brojne koristi Delti Nila. Pored toga što omogućuje kontrolu poplava, pomaže u smanjenju suše i radu hidroelektrane. S druge strane brana ograničava donos plodnog mulja kog je rijeka donosila u svojim redovnim godišnjim poplavama. Brana također pridonosi eroziji u krajevima duž sredozemne obale. Pojedini naučnici smatraju da bi porast temperature zbog globalnog zatopljenja i viša razina moramogli negativno utjecati na Deltu Nila. Crne projekcije pokazuju da bi veliki dijelovi delte mogli nestati pod vodom, što bi bio veliki gubitak za poljoprivrednike u delti.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Nile Delta Facts'' 
* ''The Nile Delta''
Iagitlim

**Iagitlim** je bio kralj grada-države Mari u 19. vijeku pne. Pretpostavlja se da je bio amoritskog porijekla. O njegovoj vladavini se malo zna osim da je došao u sukob sa svojim saveznikom Ila-kabkabuom. Iagitlima je naslijedio njegov sin Iakhdunlim.
Šamši-Adad I

**Shamshi-Adad I** (vladao od 1813. do 1791. pne.) je vladar koji je stvorio veliko kraljevstvo u sjevernoj Mezopiotamiji.

Njegov otac Ila-kabkabu je vladao amoritskim kraljevstvom na granici Marija. Nakon očeve smrti kraljevstvo je naslijedio drugi brat, pa je Šamši-Adad morao stvoriti vlastitu državu ispočetka.

Prvo je osvojio područje oko grada Shekhna te ga pretvorio u svoju prijestolnicu pod nazivom Shubat-Enlil (današnji Tell Leilan). Zatim je pokušao osvojiti utvrdu Ekallatumna lijevoj obali Tigrisa. Ispočetka je bio poražen i prisiljen na bijeg u Babilon, ali se potom vratio i uspio osvojiti tvrđavu. To mu je omogućilo da stekne kontrolu nad gradom-državom Assur, koji je tada prosperirao trgujući s Anadolijom. Na čelo tvrđave je stavio svog sina Ishme-Dagana te nastavio osvajanja.

Sljedeča meta je bio grad Mari koji je kontrolirao karavane između Anatodije i Mezopotamije. Kralja Marija Iakhdunlima su ubili vlastiti sluge, a špekulira se da je iza toga stajao Šamši-Adad. U svakom slučaju Šamši-Adad je to iskoristio kako bi Mari stavio prod svoju vlasti. Marijev prijestonasljednik Zimri-Lim je bio prisiljen bježati u Aleppo, odnosno Yamkhad. Šamši-Adad je nakon toga na prijestolje Marija stavio svog drugog sina Yasmah-Adada te se vratio u Shubat-Enlil.

Nakon osvajanja Marija, Šamši-Adad je stekao kontrolu nad velikim kraljevstvom, odnosno cijelom Gornjom Mezopotamijom. U počast toga Šamši-Adad je počeo u svojim natpisima tvrditi kako je postavio stele na obali Mediterana, ali historičari vjeruju da je to bilo za vrijeme pljačkaških pohoda, a ne pokušaja osvajanja. Šamši-Adad se svejedno proglasio "kraljem svega", kao prvi vladar koji je koristio tu titulu nakon Sargona Akadskog.

Šamši-Adadov uspon je izazvao bijes i zavist kod susjednih vladara i plemena, te su on i sinovi morali braniti stečeno kraljevstvo. Dok je Ishme-Dagan vjerojatno bio sposoban vladar, brat mu je imao slab karakter; o tome svjedoči očevo pismo u kome ga pita: *Jesi li dijete, a ne muškarac, imaš li dlake na svojoj bradi*, a u drugom pismu tvrdi *Dok ti je brat nizao pobjede, ti si dolje ležao sa ženama.*

Šamši-Adad je pokazao dobre organizacijske sposobnosti i uložio veliki napor u imenovanje pouzdanih službenika i dijeljenje namirnica vojsci i stanovništvu. Vojni pohodi su bili dobro planirani, a vojska poznavala tehnike opsadnog ratovanja kao što je okruživanje zidina i korištenje ovnova za razbijanje gradskih vrata. Uz vojna sredstva Šamši-Adad I se koristio špijunima i propagandom.

Dok je Šamši-Adad živio, kraljevstvo mu je bilo snažno. Međutim, nakon smrti je nestao njegov autoritet, i čim su čuli za njegov nestanak, stari suparnici su krenuli njegove sinove srušiti s prijestolja. Iasmakh-Adada je u Mariju svrgnuo Zimri-Lim, a ostatak carstva je pao pod babilonskog kralja Hammurabija.

## Povezano
* Asirija
* Babilonija i Asirija
* Kraljevi Asirije
* Kronologija Babilonije i Asirije

## Literatura
* OBO (Orbis Biblicus et Orientalis) 160/4
* Larsen
* Veenhof
* Michel
* "Documents Epistolaires du Palais de Mari"
* E.Roux "Ancient Iraq" (Penguin, Harmondsworth)
Ilušuma

**Ilushuma** je bio kralj Asirije između 1945. i 1906. pne.. Najpoznatiji je po tome što je vodio asirsku vojsku u pljačkaški pohod na južnu Mezopotamiju, pri čemu se sukobio s babilonskim kraljem Sumuabuom. Dva njegova sina su postali kraljevi: Erishum I i Ikunum.

## Reference
Erišum I

**Erishum I** je bio kralj Asirije između 1906. i 1867. pne. Bio je sin prethodnog kralja Ilushume. Poznat je po tome što je sagradio hram boga Enlila. Hram je nekoliko puta srušen, ali ga je obnovio Shamshi-Adad I.

## Reference
Mikroskop

**Mikroskop** (grčki: *micron* = mali i *scopos* = ciljati) je instrument za posmatranje predmeta koji su previše mali da bi mogli da se vide golim okom. Nauka istraživanja malih predmeta koristeći ovakve instrumente se naziva mikroskopija, a termin mikroskopski nosi značenje "veoma mali", slabo vidljiv golim oko. Drugim riječima, potreban je mikroskop kako bi bili vidljivi.

Najuobičajeni tip mikroskopa - ujedno i prvi koji je pronađen - je optički mikroskop. Ovo je optički instrument koji sadrži jedno ili više sočiva koja proizvode uvećanu sliku predmeta postavljenog u žižnu ravan sočiva.

## Slike mikroskopa

Datoteka:LaborMik2.jpg| Mikroskop za laboratorij
Datoteka:LaborMik1.jpg| Dvogledni mikroskop za laboratorij
Datoteka:SidJen.jpg| Mikroskop sa dvostrukim okularom
Datoteka:SztereoMik.jpg| Stereo-mikroskop
Datoteka:Stereomic.png| Optički dizajn modernih stereomikroskopa
Datoteka:Objektiv2.jpg| Objektivi
Datoteka:Objektiv1.jpg| Objektivi
Datoteka:Objektiv4.jpg| Objektivi
Datoteka:Huygens.JPG| Okulari 
Datoteka:Merook.JPG| Mjerenje objektiva
Datoteka:Zeissok.JPG| Stereo-mikroskopski okulari
Datoteka:Okular02.jpg| Okular
Datoteka:Okular01.jpg| Okular


## Mehanički dijelovi mikroskopa

Datoteka:Korasztal.jpg| 
Datoteka:Revolver02.jpg| 
Datoteka:Tubustarto.jpg| 
Datoteka:MikTub.jpg| 
Datoteka:Talpazat.jpg| 
Datoteka:Rekesz.jpg| 
Datoteka:Kondenzor01.jpg|
Datoteka:Kondenzor.jpg| 
Datoteka:Foglec.jpg| 
Datoteka:Elesseg.jpg|
Datoteka:Asztal.jpg|


## Vanjske veze

* Hrvatsko mikroskopijsko društvo
Stereometrija

**Stereometrija** ( - prostorni, *μ&epsilon;&tau;&rho;&epsilon;&omega;* - merim) je deo elementarne geometrije koja izučava svojstva figura smeštenih u prostoru. Nasuprot stereometriji posmatra se planimetrija, gde se izučavaju svojstva figura smeštenih u ravni.
Ila-kabkabu

**Ila-kabkabu** je bio lokalni vladar amotirskog carstva u Gornjoj Mezopotamiji krajem 19.veka pne. Preci su mu verovatno bili semitski nomadi. Neko vreme je bio saveznik susjednog kralja Iagitlim grada-države Mari koji je kontrolisao karavane između Anatodije i Mezopotamije. Docnije je s njim ratovao. Ila-kabkabu je poznat kao otac znamenitog Šamši-Adada I, koji će docnije da stvori sopstveno carstvo i koji će da se proglasi "kraljem svega", kao prvi vladar koji je koristio tu titulu nakon Sargona Akadskog. Pokušao je u nekoliko navrata da se nametne za kralja Asirije, no osujetio ga je Zimrilimov otac ili stric. Vodio je niz pohoda s ciljem da uspostavi dominaciju u dolinama Eufrata i Rijeke Khabur.
Motörhead

**Motörhead** je Rock n Roll bend osnovan 1975 u Londonu, Engleskoj. Oni su jedan od bendova koji su pokrenuli "Novi val britanskog heavy metala" (eng. NWOBHM) početkom osamdesetih godina dvadesetog stoljeća.

## Sadašnji sastav
* **[[Lemmy Kilmister]]**, glavni vokal, bas-gitari (1975-2015)
* **Phil Campbell** na gitari (1984- )
* **Mikkey Dee** na bubnjevima (1992- )

## Diskografija
* 1977 - On Parole
* 1977 - Motörhead
* 1979 - Overkill
* 1979 - Bomber
* 1980 - Ace of Spades
* 1981 - No Sleep 'til Hammersmith
* 1982 - Iron Fist
* 1983 - Another Perfect Day
* 1984 - No Remorse
* 1986 - Orgasmatron
* 1987 - Rock 'n' Roll 
* 1988 - No Sleep at All
* 1991 - 1916
* 1992 - March or Die
* 1993 - Bastards
* 1995 - Sacrifice
* 1996 - Overnight Sensation
* 1998 - Snake Bite Love
* 1999 - Everything Louder Than Everyone Else
* 2000 - We Are Motörhead
* 2002 - Hammered
* 2003 - Live at Brixton Academy
* 2004 - Inferno
* 2005 - BBC Live & In-Session
* 2006 - Kiss of Death
* 2010 - The World Is Yours
* 2013 - Aftershock
* 2015 - Bad Magic

## Vanjske veze

* Službena web-stranica sastava
Puzur-Ašur II

**Puzur-Ashur II** bio je kralj Asirije od 1850. do 1830. pne. Njegov otac je bio kralj Sargon I. Nakon smrti Puzur Ashura II, Asirija je došla i utjecaj i vlast stranih vladara koji će potrajati skoro 500 godina.
Naram-Suen

**Naram-Suen** je bio vladar starog asirskog kraljevstva. Vladao je od cca. 1872. pne. do 1845. pne.-1843. pne.. Ne treba ga miješati s akadskim kraljem Naram-Sinom s kojim je dijelio ime.
Erišum II

**Erišum II** je bio kralj Asirije od 1815. do 1809. pne. Vladao je samo 6 godina, a svrgnuo ga je Shamshi-Adad I.
Išme-Dagan I

**Išme-Dagan** (oko 1780.-1741. pne.) bio je sin amorejskog kralja Ašura, Šamši-Adada I. Otac ga je postavio na prijestolje u gradu Ekalatum, a vladao je područjem gornjeg toka Tigrisa, uključujući i grad Ašur.

Istovremeno, njegov brat, Jasmak-Adad, vladao je u Mariju, gdje su nađeni i dokumenti o dopisivanju između oca i dvojice sinova.

Nakon Šamši-Adadove smrti, Išme-Dagan uspio je vladati još nekoliko godina, nakon čega ga, čini se, svrgavaju mjesni moćnici, premda prema Popisu asirskih kraljeva vlada još četrdeset godina. Bio je suvremenik Hamurabijev, te je gledao kako raste moć Babilonije. Asirija je, unatoč tome, u njegovo vrijeme ostala neovisna, izgubivši ipak mnogo od svoje nekadađnje moći.

## Povezano
* Asirija
* Asirski vladari
Jasmak-Adad

**Yasmah-Adad** je bio sin amoritskog kralja Šamši-Adada I, piostavljen na prijestolje Marija poslije uspješnog vojnog pohoda. Nakon očeve smrti uspio je vladati samo ktraće vrijeme prije nego što ga je svrgnuo domaći velmoža Zimrilim. Brat Ishme-Dagan I je istovremeno vladao Ekallatumom. Korespondencija oca i sina je pronađena u Mariju i daje zanimljiv i na trenutke humoristički prikaz odnosa u kraljevskoj porodici.

## Literatura
* "Documents Epistolaires du Palais de Mari"
* E.Roux "Ancient Iraq" (Penguin, Harmondsworth)

## Povezano
* Asirija
* Babilonija i Asirija
* Kraljevi Asirije
* Kronologija Babilonije i Asirije
Iakhdunlim

**Iakhdunlim** je bio kralj Marija, grada-države u Gornjoj Mezopotamiji u 19. vijeku pne. Porijeklom je Amorit, a na prijestolje je došao nakon smrti oca Iagitlima. Iakhdunlim je od Marija stvorio regionalnu silu. Vodio je nekoliko uspješnih pohoda na obalu Mediterana. Kraljevstvo su mu ugrožavala nomadska plemena kao što su Kanaaniti, ali ih je porazio i prisilio na plaćanje danka. Nakon toga je sagradio hram bogu Shamashu.

U međuvremenu je Shamshi-Adad I postao kraljem Asirije, a Iakhdunlim je primio zahtjeve za pomoć od kraljeva ugroženih Shamshi-Adadovim ekspanzionističjkim planovima. Ali prije nego što je išta stigao učiniti, Iakhdunlima su ubile vlastite sluge. Nastao je kaos u kome je Shamshi-Adad okupirao Mari. Zimrilim, Iakhdunlimov sin i nasljednik, bio se prisiljen skloniti u Aleppo, gdje je ostao u izgnanstvu sve do Shamshi-Adadove smrti.
Ikunum

**Ikunum** je bio kralj Asirije između 1867. i 1860. pne. Bio je sin kralja Ilušume i brat kralja Erišuma I. Najpoznatiji je po izgradnji hrama bogu Ninkigalu.

## Reference
Sargon I Asirski

**Sargon I** je bio kralj starog Asirijskog Kraljevstva. Vladao je između cca. 1920. pne. i 1881. pne.. Ne treba ga se miješati s akadskim vladarom Sargobnom.
Zimrilim

**Zimrilim** je bio kralj grada-države Mari od oko 1779. do 1757. pne.

Bio je sin i nasljednik Iakhdunlima, ali je bio prisiljen pobjeći u Yamkhad nakon što su m oca ubile sluge u dvorskom puču. Grad je okupirao Shamshi-Adad I, kralj Assura, koji je na prijestio postavio svog sina Yasmah-Adada. Ubrzo nakon smrti Shamshi-Adada I, Zimrilim se vratio i izgnanstva te svrgnuo Yasmah-Adada uz pomoć Yarimlima, kralja Yamkhada.

Zimrilim je vladao Marijem oko dvadeset godina, te vodio niz pohoda s ciljem da uspostavi dominaciju u dolinama Eufrata i Rijeka Khabura. Proširio je gradsku palatu, učinivši je možda najvećom u tadašnjem svijetu, te predmetom zavisti svih drugih kraljeva.

Također je sudjelovao u zbivanjima na širem području, te je jednom (možda oko 1764. pne.) bio saveznik Hammurabija u njegovim ratovima protiv Eshnunne.

Zimrilimov lični život je poznat na osnovu pločica očuvanih u državnom arhivu Marija. Oženio je Shibtu, princezu Yakhmada, te imao najmanje osam kćeri s nekoliko žena. Neke od njih je dao udati za poglavare lokalnih gradova, a dvije su postale sveštenice. Korespondencija kralja i njegovih kčeri pokazuje da je Zimrilim cijenio njihove upravne sposobnosti, a kći Kiru je imenovao gradonačelnicom obližnjeg grada. Pretpostavlja se da se radilo o gradu imena Yarim-i-Adad, no klinasti zapisi su oštećeni i ne daju nedvosmislene podatke.

Godine 1757. pne. Hammurabi je osvojio i opustošio Mari (iako neki drže da se grad predao bez borbe). U tom trenutku Zimrilim nestaje iz istoriskih zapisa, te se pretpostavlja da je ubijen.
Pijaristi

**Pijaristi** su članovi katoličkog reda, koji je osnovao španski redovnik sveti Josip Kalasancijski (1557-1648). Tačan naziv reda: *Ordo Clericorum Regularium Pauperum Matris Dei Scholarum Piarum* (Red Siromačnih Kleričnih Popova Milosrdnih Škola nazvanih po Božjoj Majci). Pijarističke škole takođe nazivaju i *Milosrdnim Školama*.

Geslo: *Pietas et litterae* (Milosrđe i nauke)

## Osnivanje reda
Sveti Josip je svoju prvu školu otvorio 1597. godine u Rimu na obali Tibra. Njegovi đaci su poticali iz siromašnih porodica. Hteo im je omogućiti učenje, pa je njegov institut prva besplatna škola u Evropi – i ujedno u celom svetu. Josip Clasan je za svoj rad tražio pomoć Bogorodice i njoj se zakleo . Pijaristi su redovnici, kojima je glavni cilj obrazovanje i učenje dece. Njegova škola je postala veoma poznata, a red pijarista se sve više i više širio po Italiji, Španjolsoj, Poljskoj i Njemačkom Carstvu.

Međutim, o Josipu je jedan redovnik raširio glasine, da nemoralno i nesposobno vodi brigu o školama. Red je imao i problema sa inkvizicijom, jer su sakrivali velikog astronoma Galileja. Josipove škole su zatvorili, red su raspustili. Doživeo je psihički slom, ali je do kraja života ostao veran Bogu. Zbog toga ga i nazivaju hrišćanski Joba. Nakon njegove smrti se na sahrani pojavio veliki deo grada Rima. Njegove delove odeće i zemlju u kojoj je ukopan su šakama vadili, jer su smatrali, da pripada svetom čoveku.
Sto godina nakon njegove smrti su ga proglasili za blaženoga, a 1767. za sveca. Red pijarista je ponovo dobio dozvolu da osnuje škole u uči decu.

## Grb

Grb pijarista je oblika štita. U sredini se ukršćuje veliko slovo *M* i veliko slovo *A* - to je Bogordičin monogram. Na donjem delu se nalazi grčka skraćenica od reči *Marija Majka Božja*. A u gornjem delu je polegnuti polumesec polumesec sa krstom - to simboliše, da je Marija kraljica sveta.

## Pijaristi danas
Ovaj posao danas vrši 1.400 redovnika sa 8.000 kolega u 33 zemalja, 143 škola i 96 župa. U svetu preko 115.000 đaka pohađa pijarističke škole.

## Pijaristi u Mađarskoj
Prva pijaristička škola u Mađarskoj je osnovana 1642. godine u Podolinu. Red je cvetao u zemlji, međutim nakon Prvog i Drugog svetskog rata je sve više škola zatvoreno. Za verem hladnog rata su samo dve škole funkcionisale: budimpeštanska i kečkemetska.

Danas u Mađarskoj u šest gradova ima pijarističkih gimnazija (Segedin, Kečkemet, Budimpešta, Vac, Mošonmađarovar i Velika Kanjiža) U Gedu (Göd) održavaju stručnu srednju školu a u Šatoraljaujhelju imaju jedino đački dom. Mađarske pijarističke institute pohađa otprilike 3.000 đaka.
Direktor mađarske pijarističke provincije je Jožef Urban.