Pointe-Noire (Republika Kongo)

**Pointe-Noire** je grad i općina od 1,398,812 stanovnika na jugu Republike Kongo, u Departmanu Pointe-Noire u kom je administrativni centar.

On je drugi po veličini grad u zemlji i njegova jedina i najveća luka.
## Geografske karakteristike

Pointe-Noire se prostire duž dubokog zaljeva Atlanskog oceana, udaljen. 150 km sjeverno od ušća rijeke Kongo i 394 km zapadno od glavnog grada Brazzavilla.

## Historija

Svoje prvo ime - **Punta-Negra** (Crna točka) dobio je po crnoj bitumenskoj stijeni koju su vidjeli portugalski i španjolski pomorci
u 15. i 16. vijeku ploveći tim krajem.
Kao *Punta-Negra* dokumentiran je na navigacijskim kartama  1484.

Pointe-Noire je nastao nakon što je francuski poručnik Cordiera 1883. jedrenjakom Sagittaire doplovio do zaljeva i sklopio ugovor o protektoratu sa kraljem
Kraljevstva Loango. Na bazi tog ugovora dozvoljeno mu je da podigne naselje za koloniste.
Službeno je osnovan u maju 1922., iako je već bio sagrađen, a 1921. se već gradila željeznička pruga duga 510 km do Brazzavilla. koja je dovršena 1934.

Luka je građena od 1934. do 1939., prvi gat otvoren je 1926., vodovod 1927. a aerodrom 1932.
Nakon tog je postao prozor u svijet velike kolonije Francuske Ekvatorijalne Afrike.
Ekspoatacija šuma započela je 1946. tad su proradile i prve zanatske pilane. Drvna industrija doživjela je pravi procvat krajem 1970-ih i početkom 
80-ih, kad su izrasla drva eukaliptusa na brojnim plantažama u okolici grada. 

Grad je 1939. još uvijek imao samo 8,000 stanovnika, ali je do 1952. njihov broj narastao na 75 000. Radikalno se povećao 1970-ih-80-ih za 
ekonomskog progresa , a nakon tog i 1990-ih, dolaskom brojnih migrantima koji su bježali od građanskih ratova.

U periodu 1950.-1958. Pointe-Noire je bio administrativni centar regije Moyen Congo u Francuskoj Ekvatorijalnoj Africi. 
Nakon proglašenja nezavisnosti 1958. više nije bio prijestolnica koja je preseljena u Brazzaville, ali je ostao glavna luka .

Istraživanja nafte počela su 1947., a prve količine pronađene su 1957., dvadesetak km sjeverno od grada. Proizvodnja je započela 1960. sa količinom od 51,847 tona sirove nafte, a vrhunac je dosegla 1962. sa 123,393 tona.
Nakon tog su otkrivena brojna druga nalazišta, kako na kopnu tako i u moru. 
Zbog tog je Pointe-Noire od 1970-ih poznat kao - grad nafte, jer u njemu djeluju velike svijetske kompanije kao što su francuski Total, talijanski 
Eni i američki Chevron. U njegovoj okolici se dnevno proizvodi oko 300,000 barela sirove nafte, a to je oko
62% BDP-a i više od 80% državnog budžeta.

Od 1969. započela je eksploatacija rudnika potaše Makole,  30 km istočno od grada. Zbog tog je 1967. podignuta nova luka.duga skoro 1700 metara, 
Proizvodnja je prestala, a rudnik zatvoren u julu 1977. nakon poplave.

Promet u luci se povećao nakon što je 1986. dovršen krak pruge do Moande u Gabonu kojom se transportira mangan.

Kao i većina afričkih gradova i Pointe-Noire je naslijedio kolonijalnu strukturu koja ga dijeli na dva dijela. Na uredan evropejski centar i siromašni
sirotinjski slum za domorodačke radnike.

## Privreda

Pointe-Noire je danas grad rudarstva, naftne i drvne industrije. 
Pored luke, koja je najveći poslodavc on je i snažan industrijski centar (rafinerija nafte, tvornicei za preradu minerala)

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Ville de Pointe-Noire''