open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rustenburg

**Rustenburg** je najveći grad u južnoafričkoj provinciji Sjeverozapad od 109 451 stanovnika,*Općina Rustenburg* ima 387 097 stanovnika.

*Rustenburg* je u Južnoafričkoj Republici poznat po najvećem rudniku platine koji se nalazi 13&nbsp;km istočno od grada.
## Historija
*Rustenburg* su osnovali Burski kolonisti 1850. na sigurnom mjestu od napada domorodačkog stanovništva, zbog tog su ga i nazvali Rust(odmorište)enburg. Grad je dobio na važnosti za vrijeme političkih previranja oko sudbine burske Južnoafričke Republike - Transvaal jer se tu na obližnjoj farmi - Boekenhoutfontein, nalazio dom predsjednika republike Paula Krugera (1883. - 1902.). Za vrijeme Drugog burskog rata okolica Rustenburga bila je prva linija fronta.
## Geografija

Općina Rustenburg leži na površini od 3 423.25 km²  u dolini ispod planine i rezervata prirode Magaliesberg na nadmorskoj visini od 1 200 m, udaljen oko 100&nbsp;km zapadno od Pretorije i 125&nbsp;km od Johannesburga.

## Znamenitosti
Najveća atrakcija grada je nekadašnja farma Paula Krugera *Boekenhoutfontein* sa kraja 19. vijeka, danas memorijalni muzej i spomenik južnoafričke nacionalne baštine.

Pored grada nalazi se veliki rezervat prirode Pilanesberg (Pilanesberg Game Reserve).
Rustenburg je danas poznat po svom stadionu *Bafokeng* (Royal Bafokeng Stadium), u obližnjem mjestu Phokeng, u kojem su se odigravale utakmice Svjetskog prvenstva u nogometu 2010. 

## Privreda i transport
U neposrednoj okolici *Rustenburga* nalaze se bogati rudnici nikla, kroma i granita, pored već spomenutog rudnika platine, tako da u gradu postoje pogoni za obradu tih ruda.

*Rustenburg* je centar bogatog poljoprivredno - stočarskog kraja, u kojem se na navodnjavanim plantažama proizvodi duhan, žitarice i voće.

Grad je izvrsno povezan autoputevima (4, R104, R509) i željeznicom sa gradovima Pretorijom i Johannesburgom i Gaboroneom u susjednoj Botswani.
## Klima
*Rustenburg* ima Vlažnu subtropsku klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime, sa blagim suhim zimama i toplim kišnim ljetima.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Rustenburg'' na portalu Encyclopædia Britannica 
* ''Rustenburg'' na portalu SA Places
Odnosi Rusije i Srbije

Srbija i Rusija uspostavljaju zvanične diplomatske odnose u godinama nakon Drugog srpskog ustanka, 1838. godine. Ruska Federacija ima ambasadu u Beogradu, a Republika Srbija ima ambasadu u Moskvi.

Neke od bitnih tačaka u rusko-srpskim odnosima su Rajhštatski ugovor, Peštanski sporazum, Sanstefanski mir, Trojecarski savez, te uloga Rusije u svrgavanju dinastije Obrenović, itd.

## Sanstefanski sporazum (1878)

Sanstefanski mir je bio sporazum nakon rusko-turskog rata (1877—1878). Sporazum je Srbiji dao nezavisnost, ali nisu ispunjeni njeni teritorijalni zahtevi. Ovaj ugovor je predviđao stvaranje Velike Bugarske, pod ruskim uticajem. Rusija je podržala maksimalne bugarske pretenzije, dodeljujući Bugarskoj, između ostalog, Prizren, Prištinu, Ohrid i niški okrug, na šta je pretendovala Srbija. Premda nikad nije sproveden, Sanstefanski sporazum imao je dalekosežne posledice za Južne Slovene i njihove odnose s Rusijom. Neravnopravni tretman balkanskih naroda pogoršao je njihovo suparništvo i počeo da ih udaljava od Rusije. Za srpske lidere ovo je bila velika nepravda, koju su nametnuli Rusi.

Sporazum iz San Stefana je značio veliki zaokret u spoljnopolitičkoj orijentaciji Srbije, u čemu su knez Milan i ministar inostranih dela Jovan Ristić odigrali glavnu ulogu. Sve do San Stefana knez Milan je bio slepo odan Rusiji, videći u ruskom caru glavnog branioca. Nakon ovoga je shvatio da se spoljna politika Srbije zasniva na opasnoj slovenskoj sentimentalnosti, te je izveo zaokret ka prozapadnoj spoljnoj politici. Ristić će uskoro otići u Beč, potom u Berlin da brani srpska stanovišta kod ministra inostranih dela Andrašija i kancelara Ota fon Bizmarka. Odredbe sanstefanskog mirovnog ugovora poništene su Berlinskim kongresom iste godine.

## Povezano
* Politika Srbije
* Politika Rusije

## Reference

## Vanjske veze

* Ambasada Ruske Federacije u Srbiji , 
* Ruski dom u Beogradu ,
Obrenovići

**Obrenovići** su bili srpska vladarska dinastija u periodu 1815. - 1903. izuzev 1842. - 1858.

Njen rodonačelnik bio je knez Miloš Obrenović, a poslednji vladar kralj Aleksandar Obrenović. Za vreme vladavine Obrenovića Srbija je stekla nezavisnost na Berlinskom kongresu 1878. Zatim marta 1882. od kneževine je postala kraljevina.

Dinastija Obrenovića danas nema direktnih muških potomaka.

## Vladari

* 1815-1839, 1858-1860, knez Miloš Obrenović 
* 1839-1842, 1860-1868, knez Mihailo Obrenović 
* 1868-1889, knez Milan Obrenović, kralj od 1882. godine 
* 1889-1903, kralj Aleksandar Obrenović
Besim Spahić

Prof. dr. **Besim Spahić** (rođen 1953) je doktor komunikologije i redovni profesor Fakulteta političkih nauka u Sarajevu. 

Rođen je 1953. godine u Travniku. Počeo je raditi kao novinar na RTV Sarajevo. Poslije dvije i po godine rada u ovoj medijskoj kući, prešao je na Fakultet političkih nauka u Sarajevu, na odsjek za žurnalistiku. Tokom Rata u BiH, Spahić je živio u Ljubljani radeći kao kreativni direktor u agenciji „Studio Marketing”.

Jedan je od najznačajnijih teoretičara s područja političkog marketinga u regiji. Bavi se publicistikom i teorijom kulture. Do sada je objavio niz knjiga iz tih oblasti; napisao je 18 knjiga iz oblasti reklame, političkog komuniciranja, političkog i kulturnog marketinga i sl. oblasti, te bio koautor još pet.

Kao slobodni umjetnik potpisuje različite muzičke, teatarske i književne projekte. Pisao je i pjesme za mnoge muzičke zvijezde sa prostora svoje domovine (Nikša Bratoš, Seid Memić Vajta, Giuliano i dr.). Tečno govori francuski, slovenski, italijanski i engleski jezik.

Spahić je marta 2012. privukao pažnju javnosti nakon predavanja koje je održao u Kaknju a kojim oštro kritikuje stanje u Bosni i Hercegovini i poziva na prevazilaženje etno-religijske podijeljenosti.

## Reference
Tužba Bosne i Hercegovine protiv Srbije i Crne Gore za genocid

**Primena Konvencije i sprečavanju i kažnjavanju genocida ([[Bosna i Hercegovina]] protiv [[Srbija i Crna Gora|Srbije i Crne Gore]])** je bio značajan slučaj pred Međunarodnim sudom pravde gde je prvi put u šezdesetogodišnjoj praksi suda jedna država, Bosna i Hercegovina, optužila drugu državu, tadašnju SRJ, za genocid. 
 
Tužba koju je 1993. godine podnijela bosanska vlada sadrži navode da je Srbija direktno odgovorna za genocid počinjen na čitavoj teritoriji Bosne i Hercegovine, tvrdeći da je "isplanirala, pripremila, skovala zavjeru, podsticala, ohrabrivala, pomagala, podstrekavala i počinila" genocid protiv njenog stanovništva. U optužnici je izričito navođena sistematična praksa etničkog čišćenja Bosne i Hercegovine.

Tužbu sudu je sastavio i podneo Frensis Bojl, savetnik Alije Izetbegovića tokom rata u BiH. Saslušanja u procesu protiv Srbije počela su u februaru 2006. Poslednje ročište održano je 9. maja 2006. godine.

26. februara 2007. godine, Međunarodni sud pravde je presudio da Srbija odgovorna jer je prekršila Konvenciju o genocidu time što nije učinila sve što je bilo u njenoj moći da spreči genocid, a potom nije kaznila niti predala učinioce Haškom tribunalu. Ali ne može biti smatrana odgovornom za genocid počinjen u Srebrenici od strane snaga Republike Srpske, jer "nije počinila genocid ni preko svojih državnih organa, ni preko svojih zvaničnika". Posle ovog suđenja, Srbija je postala prva zemlja koja je po oceni suda prekršila Konvenciju o genocidu.

Narodna skupština Republike Srbije je 30. marta 2010. godine usvojila Deklaracija o Srebrenici, kojom se izvinjava porodicama žrtava zbog toga što nije učinjeno sve da se genocid u Srebrenici spreči:

## Povezano
* Bosanski genocid
* Genocid u Srebrenici
* Međunarodni sud pravde
* Odnosi Srbije i Bosne i Hercegovine
* Srbija u jugoslovenskim ratovima

## Izvori

## Vanjske veze
* Tužba BiH protiv Srbije   (Nezavisne Novine)
* Izveštaj Rojtersa  
* Izveštaj Gardijana
* Suđenje za genocid
* Slučaj na sajtu MSP
1392.

Godina **1392** (**[[rimski brojevi|MCCCXCII]]**) bila je prijestupna godina koja počinje u ponedjeljak (1. 1. po julijanskom kalendaru).

## Događaji
* 6. 1. - Osmanlije zauzele Skoplje, koje im je morao ustupiti Vuk Branković, a ubrzo postati i turski vazal (i pustiti turske čete u Zvečan, Novi Pazar i rudnik Gluhavicu); prvi namesnik u Skoplju je "Pašait" (Paša Jigit-beg).
* 7. 2. - Bosanski ban Hrvatske-Dalmacije Vuk Vukčić krenuo iz Karina na sinovce Ivana Paližne (Ivan ml. u Vrani i Nikola u Ostrovici) i zarobio ih. 
* 10. 2. - Jelena Dragaš, Konstantinova kćerka, udala se za vizantijskog cara Manojla II - biće majka Jovana VIII i Konstantina XI, poslednje dvojice careva.
* maj - Turci provalili u zetsko primorje, mešajući se u rat Đurđa II Balšića, Radiča Crnojevića i Konstantina Balšića. Zatim: Đurađ zadržan od Turaka u Skoplju, oslobodiće se po cenu Skadra, Drivasta i Svetog Srđa na Bojani (ostaju mu samo Bar i Ulcinj sa okolinom). 
* 30. 5. - Dubrovčani šalju lekara bolesnom humskom vojvodi Vlatku Vukoviću, ali uzalud (naslediće ga bratić Sandalj Hranić).
* jul? - Žigmundov pohod protiv Turaka u Braničevu stiže do Ždrela - kralj se vraća, granicu čuva Nikola II. Gorjanski (povraćena i Mačva).
* 5. 8. - Francuski kralj Šarl VI doživeo prvu psihotičnu epizodu, nedugo nakon pokušaja ubistva njegovog prijatelja Pierre de Craon-a.
* 8. 9. - Ban Vuk Vukčić i podban Ivan Mišljenović imenovani građanima Zadra (jedini izmiče bosanskoj vlasti). 
* rujan? - Kralj Žigmund imenovao Ivana Frankopana za bana Slavonije, sa zadatkom da povrati Hrvatsku i Dalmaciju.
* 15. 10. - Ladislav Napuljski, pretendent na ugarsku krunu, šalje pisma Ivanu Horvatu, Hrvoju Vukčiću i Stjepanu II. Lackoviću u kome ih ovlašćuje da "amnestiraju" njegove protivnike (pristalice kralja Žigmunda). 
* 18. 10. - Poslanik Ladislava Napuljskog krenuo na Bajazitov dvor, verovatno radi saveza protiv Žigmunda. 
* 21. 10. - Južni japanski car Go-Kameyama abdicirao u korist severnog pretendenta Go-Komatsu-a, čime je praktično okončan ovaj raskol. 
* oktobar - Umro Đorđe Topija, Mlečani sasvim preuzeli Drač (od proleća drže gornje gradsko utvrđenje).
* 30. 11. - Radič Crnojević (koji sebe naziva "gospodar Zete, Budve i ostalih osvojenih mjesta") dobio mletačko građanstvo.

### Tokom/tijekom godine
* 1391-92 - Turska provala u Bosnu, kralj Stjepan Dabiša je odbio. 
* 1392-93 - Sukob zadarske općine i bana Frankopana. 
* Đerđ Topija, Karlov sin, predao Drač Mlečanima. 
* Poljski kralj Vladislav II postavio Vytautasa za svog namesnika u Velikoj Kneževini Litvaniji. 
* Luj, mlađi brat francuskog kralja, proizveden u vojvodu od Orleana. 
* Koreja: Dinastija Čoson (*Joseon*) smenjuje dinastiju Korjo (*[[Goryeo]]*).

## Rođenja

## Smrti

## Reference

* Svezak drugi: dio prvi. Treće doba: Vladanje kraljeva iz raznih porodica (1301-1526). Prva knjiga: Anžuvinci i Sigismund do gubitka Dalmacije (1301-1409), Vjekoslav Klaić (archive.org)
Han Suyin

**Han Suyin** () (12. septembar 1917 -) je književni pseudonim **Elizabeth Comber**, rođene kao **Rosalie Elisabeth Kuanghu Chow** (), kineske spisateljice čiji je opus bio inspiriran njenim vlastitim eurazijskim porijeklom, kao i karijerom ljekara. Napisala je niz romana radnjom smještenih u Istočnu Aziju, te autobiografska djela na engleskom i francuskom.

## Bibliografija

### Romani
* *Destination [[Chongqing|Chungking]]* (1942)
* *[[A Many-Splendoured Thing]]* (1952)
* *[[And the Rain My Drink]]* (1956)
* *[[The Mountain Is Young]]* (1958)
* *Winter Love* (1962)
* *Cast But One Shadow* (1962)
* *Four Faces* (1963)
* *L'abbé Pierre* (1965)
* *L'abbé Prévost* (1975)
* *Till Morning Comes* (1982)
* *The Enchantress* (1985)

### Autobiografska djela
* *[[The Crippled Tree]]* (1965)
* *[[A Mortal Flower]]* (1966)
* *[[Birdless Summer]]* (1968)
* *[[My House Has Two Doors]]* (1980)
* *Phoenix Harvest* (1982).
* *Wind In My Sleeve* (1992)
* *A Share of Loving* (1988)
* *Fleur de soleil, histoire de ma vie* (1988)

### Historijske studije
* *China in the Year 2001* (1967)
* *Asia Today: Two Outlooks* (1969)
* *The Morning Deluge: Mao Tsetong and the Chinese Revolution 1893-1954* (1972)
* *Lhasa, the Open City* (1976)
* *Wind in the Tower: Mao Tsetong and the Chinese Revolution, 1949-1965* (1976)
* *China 1890-1938: From the Warlords to World War* (1989; historical photo-reportage)
* *Eldest Son: Zhou Enlai and the Making of Modern China* (1994)

## Vanjske veze
* Women writers of Colour: Han Suyin
* Han Suyin Research, by Ding Jiandong 
* Han Suyin, Elizabeth Comber, Gregory Melle's Personal Opinion and Author Bio 
* Bibliography 
* Han Suyin  at Everything2.com
* Traveller's Tales: Han Suyin, a doctor in JB. Peggy Loh. Travel Times. Malaysia. 2005. pristup 8. III 2006.
A Many-Splendoured Thing

***A Many-Splendored Thing*** je roman kineske književnice Han Suyin izdan 1952. godine. Radnja je velikim dijelom inspirirana životom same autorice, te smještena u Hong Kong neposredno nakon završetka kineskog građanskog rata. Protagonist je Mark Eliott, britanski novinski dopisnik, koji se zaljubljuje u eurazijsku ljekarku, te se suočava sa predrasudama kako od strane njene porodice tako i hongkonškog društva.

Roman je danas prije svega poznat po tome što je poslužio kao predložak za film *[[Love Is a Many-Splendored Thing (film)|Love Is a Many-Splendored Thing]]* iz 1955. kao i istoimenu pjesmu.

Han Suyin se, inače, ogradila od filma, navevši u svojim autobiografskim knjigama kako je roman napisala iz isključivo financijskih razloga, te ga uopće nije gledala kada je bio prikazivan u Singapuru.
Love Is a Many-Splendored Thing (film)

***Love Is a Many-Splendored Thing*** je američki igrani film iz 1955. snimljen u režiji Henryja Kinga. Temelji se na autobiografskom romanu *[[A Many-Splendoured Thing]]* kineske spisateljice Han Suyin, a radnja je smještena u Hong Kong iza kineskog građanskog rata. Protagonist je američki reporter Mark Elliott (čiji lik tumači William Holden) koji se, iako je oženjen, zaljubi u eurazijsku ljekarku (čiji lik tumači Jennifer Jones).

Film, snimljen na autentičnim lokacijama u Hong Kongu, je dobio brojne pohvale, ali je najpoznatiji po pjesmi *[[Love Is a Many-Splendored Thing (song)|Love Is Many-Splendored Thing]]* koja je postala veliki hit i bila nagrađena Oscarom za najbolju pjesmu.

Film je svoj nastavak 1967. dobio u američkoj televizijskoj sapunici *[[Love Is a Many Splendored Thing (TV serija)|Love Is a Many Splendored Thing]]*.

## Uloge

* William Holden - Mark Elliott
* Jennifer Jones - Dr. Han Suyin
* Torin Thatcher - Humphrey Palmer-Jones
* Isobel Elsom - Adeline Palmer-Jones
* Murray Matheson - Dr. John Keith
* Virginia Gregg - Anne Richards
* Richard Loo - Robert Hung
* Soo Yong - Nora Hung
* Philip Ahn - Treći ujak
* Jorja Curtright - Suzanne
* Donna Martell - Suchen, Suyinina sestra

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Song lyrics (of The Four Aces), webpage: OldieLyrics-The_Four_Aces.
* "Hong Kong as City/Imaginary in ''The World of Suzie Wong'', ''Love is a Many Splendored Thing'', and ''Chinese Box''", by Thomas Y. T. Luk, The Chinese University of Hong Kong
Paganija

**Paganija** (**Neretvanska kneževina** ili **Neretljanska kneževina**) je rana južnoslavenska država koja se prostirala između rijeke Cetine na zapadu i ušća rijeke Neretve na istoku, zajedno s dalmatinskim otocima (Brač, Hvar i Korčula), između 9. i 11. vijeka. Prije naseljivanja Slavena na tom su području živjela ilirska plemena (vjerojatno Autarijati i Ardijejci, te Delmati), zatim Rimljani, te kratkotrajno Goti koje je u prvoj polovini 6. vijeka potisnuo Bizant. Pošto se lokalno stanovništvo žestoko protivilo pokrštavanju i na kraju je među zadnjima na Balkanu prihvatilo kršćanstvo, država je po paganima dobila ime Paganija. Na istoku Paganija je graničila sa Zahumljem, a na zapadu s Hrvatskim Kraljevstvom, pod čiju će kontrolu na kraju doći najkasnije u drugoj polovini 11. vijeka. Smatra se da je povremeno tokom ranoga srednjega vijeka Paganija imala stanovitu samostalnost. Neretvani, njeni stanovnici, bavili su se gusarstvom i ugrožavali su plovni put duž istočne jadranske obale, te napadali gradove na sjevernom Jadranu.
Prva crvena panika

**Prva crvena panika** ili **Prvi crveni strah** () je naziv kojim se označava relativno kratkotrajni period u historiji SAD neposredno iza prvog svjetskog rata, kada je u dijelovima tadašnje javnosti, ali i vrhovima vlasti, vladalo uvjerenje kako predstoji ili prijeti opasnost od boljševika. Takavc dojam je stvorio niz incidenata, od štrajkova preko rasnih nereda i terorističkih napada, protumačenih kao dio plana za pripreme revolucije nalik na nedavnu Oktobarsku revoluciju u Rusiji. One su se odrazile kroz niz represivnih mjera koje su za cilj imale spriječavanje komunističke aktivnosti, pri čemu su kao najčešće žrtve bili istaknuti ljevičari, i to najčešće stranog porijekla, mnogi od kojih kao anarhisti i socijaldemokrati nisu imali neposredne veze sa komunizmom. Od njih su najpoznatije Palmerove racije izvedene krajem 1919. i 1920. I suvremenici su s vremenom počeli kritizirati te mjere kao pretjerane, a do kraja 1920. je počelo rasti raspoloženje kako je opasnost od boljševičke revolucije preuveličana. Mnogi historičari, međutim, smatraju kako je Prva crvena panika poslužila kao svojevrsni model za kasniju antikomunističku kampanju iza drugog svjetskog rata.

## Povezano
* Sacco i Vanzetti

## Vanjske veze
* Red Scare (1918-1921) Image Database
Kumodraž

**Kumodraž** je mesna zajednica beogradske opštine Voždovac. Prvi pisani dokumenti u kojim se spominje Kumodraž sežu u XVII i XVIII vek, kada se u pojedinim turskim spisima pominje Kumodraž kao naselje. U Kumodražu je rođen srpski vojvoda Stepa Stepanović, učesnik oslobodilačkih ratova od 1876. pa sve do 1918. godine.

U Kumodražu se nalazi OŠ „Vojvoda Stepa", kao i crkva Svete Trojce, FK "Torlak" i KK "Torlak". Takođe se u Kumodražu nalazi i Farmaceutski Fakultet Univerziteta u Beogradu, Institut za imunologiju i virusologiju "Torlak" i Institut za molekularnu genetiku i genetičko inženjerstvo. Kumodraž je podeljen na Kumodraž staro selo, Kumodraž 1 i Kumodraž 2.
Ledine

**Ledine** naselje na Novom Beogradu. Nalazi se zapadno od centra Beograda, preko reke Save. Procenjuje se da je nastanjeno sa oko 15.000 stanovnika (procena iz 2011.)

## Vanjske veze
* Viki Karta - Ledine
Vidikovac (Rakovica)

**Vidikovac** je naselje koje pripada opštini Rakovica.

## Istorijat

## Saobraćaj
Na Vidikovcu se nalaze okretnice autobusa 23, 53, 504, 89,i 521, kao i taksi stanica, a prolaze još i autobusi 50, 56, 59,37 i 534. Pored naselja prolazi Ibarska magistrala.

## Institucije i objekti
Vidikovac pretežno čine soliteri, pogotovo u ulicama Vidikovački Venac i Patrijarha Joanikija.
U centru naselja nalazi se policijska stanica, blizu koje je smeštena Osnovna škola "Branko Ćopić", kao i vrtić "Duško Radović". Ispred Osnovne škole nalazi se kompleks sportskih igrališta. Na Vidikovcu se nalazi i pijaca, najveća u južnom delu grada i tržni centar "Vidikovac". Pre nekoliko godina sagrađena je i crkva, "Hram Preobraženja Gospodnjeg".
## Značajne osobe
* Ivica Iliev, srpski fudbaler.

## Vanjske veze

Stanovnistvo
Preko Morače

**Preko Morače** je podgorička četvrt. Ime četvrti potiče od njegovog položaja u odnosu na centar grada, koji se nalazi sa druge strane Morače. Većina naselja je izgrađena neposredno poslije Drugog svjetskog rata. U naselju se nalaze stambene zgrade tipične za drugu Jugoslaviju (uglavnom široki paviljoni sa 5-6 spratova i par zgrada do 10 spratova). U početku su u ovom naselju živjele porodice pripadnika JNA, iako se ovo promijenilo tokom posljednjih godina. Ipak, mnogi stanovnici Preko Morače su i dalje na neki način povezani sa bivšom JNA.

Od početka izgradnje, naselje je imalo reputaciju mjesta pogodnog za život, zbog relativno dobro sačinjenog urbanističkog plan sa širokim ulicama i velikim zelenim površinama. Iako su stambene zgrade neinventivnog i bazičnog dizajne, one su solidno izgrađene i dobro podnose starenje.

Bulevar Svetog Petra Cetinjskog u ovom dijelu grada je omiljeno šetalište Podgoričana, sa brojnim kafićima i restoranima. Ovaj dio grada je takođe dom Vlade Crne Gore, crnogorskog Ministarstva unutrašnjih poslova, zgrade Ministarstva finansija, sportskog centra Morača i OŠ Sutjeska.

Četvrt Kruševac je nastavak četvrti Preko Morače. Ona se prostire jugozapadno od Bulevara revolucije i u njemu je smješten Klinički centar Crne Gora, zgrada RTCG i park Kruševac.

Vektra je dio Preko Morače koja je dobila ime po kompaniji koja je sagradila prvu zgradu u ovom dijelu grada. Ovdje se nalazi i Rimski trg. Tu je sjedište crnogorskih telekomunikacionih operatera, brojnih banake, luksuzni hotel i veliki broj ekskluzivnih kafića, restorana i butika.

## Vanjske veze
Zabjelo

**Zabjelo** jest četvrt u južnom dijelu Podgorice, glavnog grada Crne Gore. Nalazi se južno od brda Ljubović, Ulice Bracana Bracanovića i zapadno od Ulice 4. jula.

## Historija
Zabjelo je poslije 90-ih i građevinskog buma u Podgorici doživjelo urbani razvoj.Sada dominiraju. Međutim, za razliku od drugih podgoričkih naselja Zabjelo ima urbane džepove nižih stambenih područja. Po istom principu i način života se promijenio,od primitivno,grubog i neprijateljski nastrojenog naselja pretvara se u relativno miran i ležeran dio grada. Istovremeno, stvara se specifična omladinska sub-kultura sa jakim obiljezjima pragmatizma,  realizama i kriticizma  (posebno stanja u drustvu) cesto ispoljena  kroz  grafite, murale i navijacke pjesme. Njegovanje humora kroz ironiju i apsurd posebno je vidljivo kod navijaca FK Zabjelo i kroz ideju " nezavisnog Zabjela".

## Obrazovanje
Na prostoru naselja Zabjelo nalazi se više javno obrazovnih ustanova, dvije osnovne škole: Osnovna škola "Oktoih", Škola za djecu sa posebnim potrebama "Denkela" i Vrtići "Poletarac" i "Mogli".

## Sport
Zabjelo ima svoj fudbalski klub (FK Zabjelo) osnovan 1963. godine. Sa manje ili više uspjeha, klub se takmiči u drugoj/ trećoj ligi Crne Gore. Navijači FK Zabjelo (popularno: "Republikanci") smatraju se za jedne od najkreativnijih i najvjernijih navijača u crnogorskom klubskom fudbalu. Iako je klub u više navrata bio u ozbiljnim finansijskim problemima   uz svesrdnu pomoć svojih bivših igrača i navijača (uključujući i proteste , dobrovoljne finansijske  priloge, pro-bono rad) uspješno se čuva  tradicija kluba na koju su navijači posebno ponosni.

## Galerija

Datoteka:Radio tower Podgorica.jpg|Pogled na Podgoricu sa Dajbapske gore.
Datoteka:Dajbabska Gora.JPG|Toranj na Dajbabskoj Gori
Kopitareva gradina

**Kopitareva gradina** je trg u Beogradu, kao i kraj grada u neposrednoj okolini trga, u opštini Stari grad.

## Položaj
Kopitareva gradina se nalazi u istočnom delu opštine, na prostoru ograničenom ulicama Džordža Vašingtona, Hilandarskom, Šafarikovom, Đure Daničića, Jelene Ćetković, Bulevarom despota Stefana, i samim trgom Kopitareva gradina. Susedni krajevi grada su Jevremovac (na istoku), Palilula (na jugoistoku), Trg Republike (na zapadu) i Dorćol (na severu).

## Historija
Ovaj kraj grada se u početku zvao *Mitropolitova bašta*, ali je ime kasnije promenjeno u Kopitareva gradina, po Jerneju Kopitaru, slovenačkom filologu i saradniku Vuka Karadžića, poznatog reformatora srpskog jezika i pisma. Područje je najvećim delom urbanizovano u periodu između 1900. i 1914. godine.

## Odlike
Kopitareva gradina je jedinstvena u Beogradu po svojim ambijentalnim i arhitektonskim odlikama. Kraj je urbanizovan u prvim decenijama 20. veka, a svoj izgled je uglavnom zadržao do danas. Odlikuje se nizovima niskih, stambenih objekata sa dvorištima na strani od ulice. Preovlađujući stilovi su klasicizam (sa akademizmom), predstavljen delima arhitekte Sretena Stojanovića, i secesija, čiji primer su dela Milana Antonovića. U to vreme mnogi političari i javne ličnosti su izgradili svoje kuće na Kopitarevoj gradini. Sam trg je relativno izolovan od glavnih puteva i nema saobraćajni značaj. U Hilandarskoj ulici se nalazi muzej, spomen kuća Laze Lazarevića.

Kao značajna kulturno-istorijska celina, Kopitareva gradina je proglašena za kulturno dobro zaštićeno zakonom 27. decembra 1968. godine.

## Literatura

## Vanjske veze
* Fotografije Kopitareve gradine
Fox Bay

**Fox Bay** (španjolski: *Bahía Fox* ili *Bahía Zorro* ) je drugo po veličini naselje na otoku Zapadni Falkland, nakon Port Howarda. *Fox Bay* leži u istoimenom zaljevu na jugu Zapadnog Falklanda na izlazu iz Falklandskog kanala.

*Fox Bay* su zapravo dva naselja; **Fox Bay East** i **Fox Bay West** odvojena istoimenim zaljevom - udaljena jedno od drugog jedno 10 km. Cesta između ta dva naselja bila je toliko loša, da je zimi bila neprohodna, danas je cesta popravljena. Oba naselja su zapravo velike farme ovaca, u kojima živi oko 30 stalnih stanovnika. 
Oba naselja, kao i istoimeni zaljev dobila su ime po izumrlom Falklandskom vuku (warrah). 

Danas je *Fox Bay East* veći od *Fox Bay Westa*, jer je ta farma podjeljena i prodana 1985. nakon čeg su je napustili brojni stanovnici.
*Fox Bay East* je kompaktno naselje oko zgrade mjesne zajednice, koje ima školu, trgovinu i poštanski ured od kraja 19. vijeka, pored tog tu se nalazi opskrbna baza za RAF-ove helikoptere

*Fox Bay* ima dvije sletne (travnate) staze, na koje redovito slijeću manji avioni kompanije FIGAS iz Stanleya. 
## Historija naselja
U julu 1918. tadašnji britanski inspektor za kitolovce na arhipelagu Južna Georgija i otočje Sandwich *James Innes Wilson* kupio je farmu *Fox Bay East* i bio jedan od najdugovječnijih vlasnika. Falklandska vlada prodala je 1983. farmu *Fox Bay East*, koja je nakon tog podjeljena na jednu veću i tri manje.

Farma *Fox Bay West* je podjeljena i prodana 1985. 

Od 1883. pa sve do 1972. *Fox Bay* je imao stalnog liječnika, danas je to prebačeno u Stanleyu.

### Fox Bay za Falklandskog rata
Za vrijeme Falklandskog rata - *Fox Bay* je okupiran od strane argentinske vojske s oko 900 ljudi. Garnizon se predao posadi ratnog broda Britanske kraljevske mornarice *HMS Avenger*, 15. juna 1982.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Fox Bay and Fox Bay West '' na portalu Falkland Islands Tourist Board
Love Is a Many Splendored Thing (TV serija)

***Love Is a Many Splendored Thing*** je bila američka televizijska dnevna sapunica koja se emitirala na programu CBS od 18. septembra 1967. do 23. marta 1973. Predstavljala je svojevrsni nastavak, odnosno spin-off istoimenog igranog filma iz 1955. godine, a na špici je koristila muzičku temu temeljenu na istoimenoj hit-pjesmi. Radnja je bila smještena u San Francisco gdje je iz Hong Konga došla studirati Mia Elliott (čiji je lik tumačila Nancy Hsueh), kćer protagonista filma. Televizijski studio je, međutim, nakon nekoliko mjeseci odlučio ukloniti njen lik iz serije, jer se tada još uvijek činilo nepriličnim da na američkoj javnoj televiziji ne-bjelački lik ulazi u ljubavne veze s bijelcima; ta je odluka, između ostalog, natjerala autoricu serije Irnu Phillips da napusti seriju. Sama serija se, međutim, na programu održala sve do 1973. godine.

Kao što je to slučaj s mnogim sapunicama iz tog vremena, danas je očuvan samo mali dio epizoda zbog tada uobičajene prakse brisanja magnetoskopske vrpce.
Love Is a Many-Splendored Thing (pjesma)

"**Love Is a Many-Splendored Thing**" je američka zabavna pjesma iz 1955. za koju je muziku komponirao Sammy Fain a tekst napisao Paul Francis Webster. Napravljena je za istoimeni igrani film, a sljedeće je godine nagrađena Oscarom za najbolju pjesmu. Verzija koju su iste godine kao ploču snimili The Four Aces je postala veliki hit.
Kasnije verzije su snimili Frank Sinatra, Nat King Cole, Andy Williams, Neil Sedaka, Ringo Starr i Barry Manilow.

Dio stihova pjesme se spominje u filmu *[[Moulin Rouge!]]* iz 2001. godine.

## Reference
The Four Aces

***The Four Aces*** je američki vokalni kvartet specijaliziran za tradicionalni pop, a koji djeluje od 1950. godine, te koji je snimio niz hit-pjesama kao što su "Love is a Many-Splendored Thing", "Three Coins in the Fountain", "Stranger in Paradise", "Tell Me Why", i "(It's No) Sin". Ostali veliki hitovi su bili "Shangri-La", "Perfidia" i "Sincerely". Originalni sastav, najzaslužniji za najveće hitove grupe, su činili Al Alberts, Dave Mahoney, Lou Silvestri i Rosario "Sod" Vaccaro.

## Izvori

## Vanjske veze
* Thefouraces.org
* 'The Four Aces' Vocal Group Hall of Fame Page 
* The Four Aces Discography at Discoogle
Guy Mitchell

**Guy Mitchell**, rođen kao **Albert George Cernik**, (27. februar 1927 – 1. jul 1999) bio je američki pop pjevač. Rodio se u porodici hrvatskih imigranata gdje mu je muzički talent prepoznat još u djetinjstvu; međutim, tek početkom 1950-ih se etablirao kao zvijezda, zahvaljujući producentu Mitchu Milleru, koji je tada bio na čelu Columbia Records i prepoznao mladog Cernika kao moguću zamjenu za Franka Sinatru. Miller mu je dao novo ime "Guy Mitchell" i, između ostalog, omogućio da snimi niz hitova u kojima je u tradicionalnom pop stilu izvodio "omekšane" verzije rock and roll hitova. Mitchell se također krajem 1950-ih bavio i glumom, nastupivši u TV-seriji *[[Whispering Smith (TV serija)|Whispering Smith]]*. 1960-ih se počeo postepeno povlačiti s muzičke scene.

Lični život mu je obilježila borba s alkoholizmom. Ženio se i razvodio tri puta, a jedna od supruga mu je bila bivša Miss Danske i Playboyev model Elsa Sørensen.

## Izvori

## Vanjske veze
* [ All Music Guide]
* Guy Mitchell trust website  (Official Homepage)
* Guy Mitchell Appreciation Society site 
* Guy Mitchell obituary 
* Biography on "The Interlude Era" site
Mitch Miller

**Mitchell William "Mitch" Miller** (4. jul 1911 - 31. jul 2010) bio je američki muzičar, pjevač, dirigent, muzički producent i diskograf. Karijeru je započeo kao klasično obrazovani oboist, ali je daleko poznatiji kao direktor odjela za Umjetnike i repertoar u diskografskoj kući Columbia Records 1950-ih i 1960-ih, kada je bio jedna od najuticajnijih ličnosti američke zabavne muzike. Na tom je mjestu potakao i vodio karijere mnogih velikih zvijezda kao što su Doris Day, Dinah Shore i Jo Stafford. Sa druge strane je bio poznat po svom neprijateljstvu prema rock and rollu, koje se, između ostalog, odrazilo u odbijanju ponuđenih ugovora od strane Elvisa Presleya i *[[The Beatles|Beatlesa]]*. Vlastiti ukus su mu možda najbolje odražavale kompozicije kao obrada stare folk pjesme *[[The Yellow Rose of Texas]]* sa kojom je 1955. ostvario veliki hit. Od 1961. do 1964. je imao vlastitu TV-emisiju *Sing Along with Mitch* čija su specijalnost bili tekstovi koji su omogućavali publici da pjeva zajedno s njim.

## Vanjske veze
* Brief info on show
* Longer biography 
* Internet Movie Database entry
* Mitch Miller Archive of American Television Video Interview
* Mitch Miller on the bouncing ball
The Yellow Rose of Texas

***The Yellow Rose of Texas*** (doslovno "Žuta ruža Teksasa") je američka narodna pjesma nastala u 19. vijeku, čija je prva verzija odštampana u New Yorku 1858. Tekst je inspiriran teksaškom legendom o Emily D. West, mulatkinji (riječ "žuto" se odnosi na boju njene kože) koja je za vrijeme rata za nezavisnost 1836. zavela meksičkog generala Santa Annu te tako, zaokupivši njegovu pažnju, omogućila tekaškim revolucionarima da razbiju njegovu vojsku u odlučujućoj bitci kod San Jacinta. Pjesma je stekla izuzetnu popularnost među južnjačkom vojskom u američkom građanskom ratu.

Obrađivana je bezbroj puta, a jednu od najpoznatijih verzija - u obliku marša - je 1955. snimio Mitch Miller i s njome došao na vrh američke top-liste. Činjenica da je s vrha top-liste uspio svrgnuti pjesmu *[[Rock Around the Clock]]* se često tumači kao primjer burne, i često nepredvidljive, tranzicije u muzičkom ukusima i stilovima 1950-ih.

Godine 1983. su country muzičari Johnny Lee i Lane Brody snimili vlastitu verziju s promijenjenim tekstom, poznatu kao *[[Yellow Rose (pjesma)|Yellow Rose]]*.

## Vanjske veze
* MP3 file at Yellow Rose of Texas from amaranthpublishing.com
* MIDI file  and lyrics  from Songs of Texas at Lone Star Junction: A Texas and Texas History Resource
Sinkopa (muzika)

**Sinkopa** (grč. *συγχοπὴ (συνκοπὴ)* = prerezati, engl. *syncopation*, franc. *syncope*, njem. *Synkope*, tal. *sincope*) je ritamska figura, čije je glavno obilježje isticanje, t.j. naglašavanje tona, odnosno zvuka na nenaglašenom dijelu takta, dobe ili dijela dobe.

## Notni primjeri
 Sinkopirani ritam u četverodobnoj mjeri: na prijelazu iz prvoga u drugi takt, sinkope su nastavljene pomoću *ligature*.

 Sinkopirani ritam u taktu: prilikom izvedbe naglašavaju se laki dijelovi svake dobe (off-beat).

 Sinkopirani ritam u taktu: punktirana nota kao "uzrok" sinkope između druge i treće dobe u taktu.

 Sinkopa nastala povezivanjem lakoga dijela četvrte dobe prvoga takta s prvom, teškom dobom sljedećega.

## Literatura
* Auer Sedak, Eva: »SINKOPA«, u: Kovačević, K. (ur.), *MUZIČKA ENCIKLOPEDIJA*, Zagreb: JLZ, 1977, sv. 3, str. 357.
* Ganter, Claus: *Die Dur-Moll tonale Harmonik*, Zürich: Musik Hug Verlag, 1978, str. 38.
* Petrović, Tihomir: *Osnove teorije glazbe*, Zagreb: HDGT, 2010, str. 25.
Sanstefanski mir

**Sanstefanski mir** je bio mirovni sporazum nakon Rusko-turskog rata (1877—1878), potpisan 3. marta 1878. godine.

Odluke ovog ugovora bile su:
* Srbija, Rumunija i Crna Gora dobijaju nezavisnost
* Rusija dobija deo Besarabije koji je bio u rumunskom posedu
* Rumunija dobija severnu Dobrudžu, inače deo Turske
* Stvara se Velika Bugarska koja je samo formalno turski vazal i koju u stvari kontroliše Rusija (ova država bi se prostirala od Dunava na severu do Egejskog mora na jugu i od Ohrida i Srbije na zapadu do Crnog mora na istoku).

Premda nikad nije sproveden, Sanstefanski sporazum imao je dalekosežne posledice za Južne Slovene i njihove odnose s Rusijom. Rusija je podržala maksimalne bugarske pretenzije, dodeljujući Bugarskoj, između ostalog, Prizren, Prištinu, Ohrid i niški okrug. Neravnopravni tretman balkanskih naroda pogoršao je njihovo suparništvo i počeo da ih udaljava od Rusije. Sporazum je Srbiji dao nezavisnost, ali nisu ispunjeni njeni teritorijalni zahtevi. Za srpske lidere ovo je bila velika nepravda, koju su nametnuli Rusi.

Sporazum iz San Stefana izveo je veliki zaokret u spoljnopolitičkoj orijentaciji Srbije, u čemu su knez Milan i ministar inostranih dela Jovan Ristić odigrali glavnu ulogu. Sve do San Stefana knez Milan je bio slepo odan Rusiji, videći u ruskom caru glavnog branioca. Nakon ovoga je shvatio da se spoljna politika Srbije zasniva na opasnoj slovenskoj sentimentalnosti, te je izveo zaokret ka prozapadnoj spoljnoj politici. Ristić će uskoro otići u Berlin, kako bi prisustvovao Berlinskom kongresu, na kome nije imao pravo da odlučuje. (odlučuju samo Velike sile)

Odredbe sanstefanskog mirovnog ugovora poništene su na Berlinskom kongresu.

## Povezano
* Rusko-turski rat (1877—1878)
* Berlinski kongres
* Odnosi Srbije i Rusije

## Vanjske veze

* Pun tekst sanstefanskog mirovnog ugovora na ruskom
Shake, Rattle and Roll (album)

**Shake, Rattle and Roll** je album grupe *[[Bill Haley & His Comets]]* koju je 1955. godine izdala američka diskografska kuća Decca Records. Predstavlja kompilaciju nekoliko ranijih singlica, uključujući njihov najveći dotadašnji hit *[[Shake, Rattle and Roll]]* iz 1954. te *[[Rock Around the Clock]]* koji je postao veliki hit nešto kasnije iste godine. U historiji muzike je najvažniji kao prvi rock and roll album. Kada je izdan nije imao veliki uspjeh, a što se tumači time da tinejdžeri - kojima je ta muzika bila namijenjena - nisu imali financijske resurse ni strpljenja za long play ploče.

## Popis pjesama

# Shake, Rattle and Roll (Charles Calhoun)
# A.B.C. Boogie (Al Russel i Max Spickol)
# Dim, Dim the Lights (Beverly Ross i Julius Dixon)
# Happy Baby (Frank Pingatore)
# Rock Around the Clock (Jimmy DeKnight i Max Freedman)
# Thirteen Women (Dickie Thompson)
# Mambo Rock (Bix Reichner, Mildred Phillips i Jimmy Ayre)
# Birth Of The Boogie (Bill Haley, Billy Williamson i Johnny Grande)

## Osoblje
* Bill Haley – ritam gitara, vokali
* Danny Cedrone – lead guitar na 1 2 5 6
* Franny Beecher – lead guitar na 3 4 7 8
* Billy Williamson – steel guitar
* Johnny Grande – klavir
* Marshall Lytle – bas
* Billy Gussak – bubnjevi on 3 4 5 6 7 8
* Joey d'Ambrosio – tenor saksofon

### Dodatno osiblje
* Panama Francis – udaraljke na 1 2
* Dick Richards - triangl na 2, tom tomovi na 8; prateći vokalči na 1 http://thegardnerfamily.org/haley/discography/recordings.html 

## Vanjske veze
* Bill Haley discography
Odnosi Kosova i Srbije

Zvanični diplomatski **odnosi Srbije i Kosova** postoje, iako Srbija odbacuje jednostrano proglašenje nezavisnosti Kosova iz 2008. godine.

2011. godine, usled međunarodnog pritiska, beogradske vlasti su počele razgovore sa prištinskim vlastima, uz posredstvo UNMIK-a i EULEX-a. Srbija je priznala lične karte i registarske tablice koje izdaje Ministarstvo unutrašnjih poslova Kosova.

Godine 2013. je potpisan Briselski sporazum o normalizaciji odnosa Srbije i Kosova koji se na Zapadu tumači kao srpsko de facto priznanje nezavisnosti Kosova.

## Izvori

## Povezano
* Politika Srbije
* Politika Kosova
* Kosovo je srce Srbije
* Srpsko-albanski odnosi
* Savremena istorija Kosova
I'm a Man (Bo Diddley)

***I'm a Man*** je blues pjesma koju je 1955. napisao i potom snimio Bo Diddley. Iste godine je postala veliki hit i došla na prvo mjesto američke R&B top-liste. Kasnije su je obradili brojni izvođači među kojima se najviše *[[The Yardbirds]]* sa svojom verzijom iz 1965.
George Jones

**George Glenn Jones** (12. septembar 1931. - 26. april 2013) je bio američki country pjevač poznat po nizu hitova, specifičnom glasu, kao i braku sa Tammy Wynette. Posljednjih 20 godina, za Jonesa se često koristo izraz "najveći živući country pjevač."

## Izvori

## Vanjske veze
* Official Website
* A Tribute to the Greatest Country Song of All Time 
* Official MySpace
* George Jones Country Sausage 
* Record Label 
* at the Country Music Hall of Fame
Borik

**Borik** je gradska četvrt u Banjoj Luci, Republika Srpska, BiH. Podijeljen je na 3 dijela:
* Borik I
* Borik II
* Borik III koji se jos naziva i Aleja centar
Nalazi se istočno od centra grada, na lijevoj obali rijeke Vrbas. Vrbas svojim tokom na ovom mjestu pravi luk kojim je odredio južne i istočne granice ovog naselja. 

Borik je izgrađen nakon razornog zemljotresa koji se desio u Banjoj Luci 1969. godine. Moderne višespratnice su pravljene prije svega za one stanovnike koji su nekon zemljotresa ostali bez svojih domova, ali i mnoge druge koji su se tek doselili. Prema posljednjem službenom popisu iz 1991. godine, Borik je imao 11.854 stanovnika.

U ovom dijelu grada je smještena istoimena sportska dvorana Borik, u kojoj utakmice igraju RK Borac, KK Borac Nektar i mnogi drugi sportski klubovi iz Banje Luke.

## Vanjske veze

* Zvanična strana Grada Banje Luke 
* Javna ustanova sportski centar Borik 
* Satelitska mapa (-{Wikimapia}-)
Vrbanja (Banja Luka)

**Vrbanja** je prigradsko naseljeno mjesto i mjesna zajednica kod Banjaluke, od čijeg centra je udaljena oko 6&nbsp;km jugoistočno (Bosna i Hercegovina, Republika Srpska). Do popisa 1971. bila posebno naseljeno mjesto. Zatim  je u sastavu naseljenog mjesta Banja Luka - danas grada Banja Luka http://www.rhmzrs.com/http://www.geographic.org/geographic_names/name.php?uni=356318&fid=578&c=bosnia_and_herzegovinahttp://www.kartabih.com/.

Kroz ovo naselje protiče rijeka Vrbanja (po kojoj je i imenovano), a prolaze dvije značajne saobraćajnice: Željeznička pruga Banja Luka - Doboj i magistralni put M4(Banja Luka - Kotor Varoš - Doboj).
  
. 
Značajni društveni objekti i ustanove u Vrbanji su: Ambulanta, željeznička stanica, Dom kulture, sportsko igralište, Dobrovoljno vatrogasno društvo, kulturno umjetničko društvo "Danko Mitrov", osnovna škola "Stanko Rakita" te brojni ugostiteljski objekti.

Naselje Vrbanja, značajnim dijelom pripada industrijskoj zoni grada Banje Luke. Najpoznatiji industrijski objekti u Vrbanji su pogoni “Incela”, “Žitoprodukta” i “Petrola”.
Pored istoimene rijeke, prirodna bogatstva ovog Banjolučkog naselja su i okolna brda koja su poznata po brojnim prirodnim izvorima pitke vode.

## Historija

Po toponimima koji etimološki potiču iz vremena srednjovjekovne Bosne i ranijeg perioda, može se zaključiti da je na ovom području postojalo srednjovjekovno naselje. Ono je bilo smješteno oko 500 metara sjeverno od današnjeg. Tradicija i predanje koje se sačuvalo među današnjim stanovništvom, ukazuju na to da je nekadašnje naselje bilo organizovano po principu seoske zadruge.
Osnovna djelatnost stanovništva Vrbanje u prošlosti je bila poljoprivreda. Od polovine dvadesetog vijeka mnogi stanovnici su se zaposlili u banjolučkoj industriji ali je poljoprivreda i dalje ostala osnovna djelatnost.

## Stanovništvo

## Izvori
Kočićev vijenac

**Kočićev vijenac** (poznato i kao **Hiseta**, do preimenovanja naselja 1992. godine) je jedno od gradskih naselja Banje Luke. U Kočićevom vijencu postoji istoimena mjesna zajednica.

## Sport
Kočićev vijenac je sjedište fudbalskog kluba BSK.

## Stanovništvo

Prema popisu stanovništva iz 1991. godine, u naselje je živjelo 7.864 stanovnika.

## Galerija

Datoteka:Hram Uspenja presvete Bogorodice2.jpg|Hram uspenja presvete Bogorodice u Kočićevom vijencu
Datoteka:Stadion Fk BSK-a.jpg|Stadion FK BSK-a


## Povezano
* Banja Luka

## Vanjske veze
Lauš

**Lauš** je jedno od gradskih naselja Banje Luke koje je dobilo ime po kamenu Laušu koji se na tom području pronalazio. Na Laušu postoje dvije mjesne zajednice, Lauš I, i Lauš II.Lauš okružuju mjesne zajednice Pobrdje, Paprikovac i Pavlovac.

## Obrazovanje
U naselju se nalazi Osnovna škola „Sveti Sava“. Pri školi je 16. decembra 2011. otvoreno dječije obdanište.

## Saobraćaj
Linija 6 javnog prevoza ide sa Lauša do autobuske stanice, prolazeći kroz Centar.

## Sport
Naselje je sjedište omladinskog fudbalskog kluba Lauš.

## Stanovništvo
Prema popisu stanovništva 1991. u SFRJ, u mjesnoj zajednici Lauš je živjelo 10.910 stanovnika.

## Galerija

Datoteka:Hram Sv. Jovana Bogoslova.jpg|Hram svetog Jovana Bogoslova u Laušu


## Povezano
* Banja Luka

## Reference

## Vanjske veze
Paprikovac

**Paprikovac** je mjesna zajednica u sastavu Banje Luke u Bosni i Hercegovini.

## Geografija
Paprikovac se nalazi iznad zapadnog tranzita. U njemu se nalazi jedan od najvećih kliničkih centara u Bosni i Hercegovini. Smješten je između mjesnih zajednica Petrićevac, Nova Varoš i Lauš. U ovom naselju nalazi se jedna od prvih škola za gluhonijemu djecu u Bosni i Hercegovini. Naselje Paprikovac u svojoj stambenoj gradnji posjeduje nekoliko zgrada, a većina su stambene kuće različitih oblika. Sa Vidikovca pruža se pogled na Banju Luku. Postoje dva naselja: naselje Sunca i naselje Mjeseca koja su podijeljena Ulicom „Ranka Šipke”. Naselje Sunca je dobilo ime po zgradama od žute fasadne cigle, a u Mjesecu su zgrade od bijele fasadne cigle. Naselje je dobilo ime po paprikama.

## Vanjske veze
Saračica

**Saračica** je mjesna zajednica u sastavu grada Banje Luke, Republika Srpska, BiH. Nalazi se zapadno od centra grada, na putu prema Bronzanom majdanu i Sanskom Mostu. Obuhvata naseljeno mjesto Pavlovac i dijelove naseljenih mjesta: Bistrica, Prnjavor Mali i Motike (od 2011). Prije formiranja mjesne zajednice Čokorska polja 2011. godine, MZ Saračica je obuhvatala u cjelosti naseljena mjesta Prnjavor Mali, Pavlovac i Čokori, te dio naseljenog mjesta Bistrica.

## Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 1991. godine, u mjesnoj zajednici Saračica je živjelo 2.640 stanovnika.

## Reference

## Napomene

## Izvori
* Popis po mjesnim zajednicama 1991.
Srpske Toplice

{{Gradska četvrt
| naziv = Gornji šeher
| slika =  - Gornji Seher.jpg
| opis_slike = Pogled na Gornji Šeher
| grad = Banja Luka
| opština = Banja Luka
| površina = 
| stanovništvo = 4.920
| stanovništvo_godina = 1991.
| gustina = 
| mapa = Banja Luka
| gšir = 44.7439
| gduž =   **, ''Gornji Šeher**, jeste mjesna zajednica na području grada Banje Luke, Republika Srpska, BiH. Ova mjesna zajednica je smještena na obalama Vrbasa u južnom dijelu (uže) teritorije grada. Ovdje se nalazi 8 izvora termalne vode sa temperaturom do 32&nbsp;°C.

## Historija

Uz termalne izvore još u rimsko doba nastalo je banjsko naselje. Ono se nalazilo na desnoj obali Vrbasa, dok je pored njega lijevom obalom prolazio put koji je povezivao Split () sa Gradiškom (), odnosno rimske provincije Dalmaciju i Panoniju.

Turci su Banju Luku pokorili 1521. godine. Najstarije tursko naselje nalazilo se upravo ovdje. Ferhat-paša Sokolović je oko 1580. godine izgradio čaršiju nekoliko kilometara nizvodno, na lijevoj obali Vrbasa (okolina današnje tvrđave Kastel) i u nju 1583. godine prenio sjedište Bosanskog pašaluka. Od tada je Banja Luka imala dva šehera (grada), gornji i donji.

## Obrazovanje

U naselju se nalazi Osnovna škola „Branislav Nušić“.

## Stanovništvo

Po posljednjem popisu stanovništva iz 1991. godine, mjesna zajednica Gornji šeher imala je 4.920 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:

* Muslimani - 3.115 
* Srbi - 1.235 
* Hrvati - 56 
* Jugosloveni - 361
* ostali - 153.

## Vanjske veze
Starčevica

**Starčevica** je gradsko naselje u Banjoj Luci, Republika Srpska, BiH. Nalazi se na desnoj obali Vrbasa jugoistočno od centra grada. 

## Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 1991. godine, Starčevica je imala 12.738 stanovnika, sljedećeg nacionalnog sastava:
* Srbi - 6.770 
* Hrvati - 813 
* Muslimani - 2.350 
* Jugosloveni - 2.264
* ostali - 541 

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (-{Fallingrain}-)
* Gugl satelitska mapa (-{Maplandia}-)
Alibegovac

**Alibegovac** je naselje u Petrovaradinu. To je deo zelenog pojasa grada Novog Sada koji je, usled intenzivnog proširenja grada, postao vikend naselje.

Odlukom izvršnih vlasti u gradu, stanovnici ovog naselja su dobili privremene građevinske dozvole, što dovodi do postepenog prerastanja Alibegovca u prigradsko naselje Novog Sada.

Naselje se nalazi na padinama Fruške gore, na 100 metara iznad nivoa Dunava, sa pogledom na Tatarsko brdo (deo Sremske Kamenice).

## Vanjske veze
Trandžament

**Trandžament**, ili kako su se krajem 17. i početkom 18. veka zvali *Kaprarini šančevi*, je brdo iza Petrovaradinske tvrđave prema Sremskoj Kamenici. Ime mu potiče od francuske reči *-{tranches}-* što znači *rov* ili *zemljana barikada*. Služio je kao vojni poligon za obuku, masovno polaganje zakletve, vojnički višeboj i parade. 

U istorijskim izvorima spominje se još 1692, a dupliran je pred opsadu Petrovaradina 1694. Vremenom oba pojasa rovova su zarušena. Značaj ove uzvišice pred tvrđavom uočio je princ Eugen Savojski, a po nalogu feldmaršala grofa Johana Karafe izgradio ga je tadašnji komandant Petrovaradinske tvrđave grof Silvije Eneas Kaprara, po kome su i nazvani *Kaprarini šančevi*. 

Ime ''Trandžament" je ostalo u narodu kao sećanje na privremeni vojni logor austrijskih trupa.
Cry Me a River

***Cry Me a River*** je američka jazz pjesma koju je 1953. napisao Arthur Hamilton. Tekst je posvećen bivšem ljubavniku/ci koji se bezuspješno pokušava pomiriti nakon što je svoju ljubav ostavio. Napisana je za Ellu Fitzgerald, ali je 1955. prvu i najpoznatiju verziju snimila Julie London. Njeno korištenje u filmu *[[The Girl Can't Help It]]* iz 1956. ju je učinilo velikim hitom.

## Izvori

## Vanjske veze
* "Cry Me a River" at jazzstandards.com
* Susan Boyle Sings "Cry Me A River" in ''The Susan Boyle Story''
Borik (Mikleuš)

**Borik** je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Mikleuš, Virovitičko-podravska županija. 

## Stanovništvo

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 420 stanovnika te 133 obiteljskih kućanstava.


:**Napomena:** Do 1971. iskazuje se pod imenom Petrovac Mikleuški, a do 1991. pod imenom Petrovac. Iskazuje se kao naselje od 1931.

## Izvori