open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zumbul

**Zumbul** (; ) roda je monokotiledonih skrivenosemenica iz istoimene familije Hyacinthaceae, kao i jedine vrste tog roda, koja prirodno (spontano) raste u predelima jugozapadne Azije, od Male Azije, preko Sirije, Libana, Izraela i Iraka do Irana. Postoje supspontane populacije u Dalmaciji i Grčkoj. Prirodna staništa zumbula su kamenjari od primorja do visokih planina (2000m n. v.).

Pojedini autori dve vrste srodnog roda *[[Hyacinthella]]* (*H. litwonowii* i *H. transcaspicus*) svrstavaju u rod zumbula kao vrste *Hyacinthus litwinowii* i *Hyacinthus transcaspicus*, respektivno.

## Opis biljke
Zumbul je višegodišnja zeljasta biljka sa podzemnim stablom u vidu lukovice. Visine je do 50&nbsp;cm, sa 4-12 prizemnih listova i jednom cvetnom stabljikom koja nosi grozdastu cvast. Broj cvetova u cvasti je do 15 kod samoniklih i supspontanih biljaka, dok se kod gajenih kultivara može videti i po 50 cvetova. Cveta tokom proleća, cvetovi su veoma mirisni, plave, ružičaste, žute ili bele boje, hermafroditni. Listići perigona su srasli u cev, sa režnjevima koji štrče ili se povijaju te daju zvonast izgled čitavom cvetu. Oprašivanje vrše insekti. Plod je okrugla lokulicidna čaura. Seme je mrko-crno boje, sa belim arilusom. Zumbul je mirmekohorna biljka.

## Značaj zumbula

U istočnom Sredozemlju zumbul se gaji od davnina, zahvaljujući jakom mirisu cvetova i zahtevanjem malo pažnje pri uzgoju. Veći značaj i popularost postiže u 18. veku u Evropi, kada se u Holandiji stvara preko 2000 kultivara i hibrida. Preporučene radnje tokom uzgoja  su sađenje lukovica tokom septembra/oktobra, dodavanje veštačkih đubriva tokom cvetanja (najčešće u martu) i uklanjanje svelih stabljika i listova (april-jun) kako bi se više enegije/hrane magaciniralo u lukovice.

Esencijalno ulje zumbula se koristi u parfimeriji . Iz cvetova se dobija plava boja. Biljni sok stabla može izazvati kontaktni dermatitis, a lukovica je bogata toksinima i otrovna za sisare.

## Zumbul u kulturi

Latinsko ime rodu dato je po Hijakintu iz grčke mitologije, a širom prirodnog areala zumbuli imaju veliku ulogu u ljudskoj kulturi i umetnosti. Iranci njime ukrašavaju haft sin stolove pri dočeku Persijske nove godine (Norouz). Prorok Muhamed je govorio: „*da imam dva komada hleba, prodao bih jedan i kupio zumbule, jer oni će mi dušu nahraniti*".

Naziv za biljku je u srpski jezik verovatno došao iz turskog ( — zumbul). U našoj narodnoj književnosti zumbul je čest motiv — od metafore za lepotu (npr. zumbul devojče, u pesmi *[[s:Stojanke, bela Vranjanke|Stojanke, bela Vranjanke]]*) do alegorije (pesma *Ljubavni rastanak*). Motiv zumbula je prisutan i u lirici Alekse Šantića (pesme *[[s:Omar|Omar]]*, *[[s:Behar|Behar]]*, *[[s:Emina|Emina]]*) i Đure Jakšića (*[[s:Na Liparu|Na Liparu]]*).

## Reference

## Vanjske veze
Túpac Amaru

**Túpac Amaru** (?, 1. pol. 16. stoljeća - ?, 1572.), posljednji vladar Inka (Sapa Inka) (1571.-1572.) i borac protiv španjolske kolonijalne vlasti. Bio je sin vladara Manca Cápaca II. i polubrat Titua Cusija, vladara Inka (1563.-1571.).

Nastavio je otpor protiv Španjolaca, koji je započeo njegov otac 1536. godine kada je podigao ustanak i premjestio sjedište Carstva Inka u grad Vilcabamba. Poslije nekoliko okršaja, Túpac Amaru je uhvaćen 1572. godine, zajedno s vodećim vojskovođama, nakon čega je osuđen na smrt i pogubljen odrubljivanjem glave. Njegovom smrću nestali su posljednji ostaci Carstva Inka.

## Napomene

## Povezano

* Túpac Amaru II.
* Revolucionarni pokret Tupac Amaru

## Vanjske veze

* Túpac Amaru - Proleksis enciklopedija 
* Biography of Túpac Amaru - latinamericanhistory.about.com
Svjetska biblioteka Bokklubbena

*Svjetska knjižnica* je lista s **100 najboljih knjiga svih vremena**, predložena od 100 pisaca iz 44 države, koji su listu sastavili 2002. u organizaciji *Norveškog kluba knjige*. Popis knjiga je trebao oslikavati književnost cijeloga svijeta, s knjigama iz svih država ali i različitih vremenskih epoha. 11 knjiga su napisali ženski, 85 muški i 4 knjige nepoznati autori.
Svaki pisac, član žirija, birao je 10 knjiga.

Između ostalih svoje glasove su dali: Doris Lessing, John Irving, Salman Rushdie, John le Carré, Milan Kundera, Paul Auster, Ben Okri, Fay Weldon, Carlos Fuentes, Nadine Gordimer, Seamus Heaney, Aleksandar Hemon, Astrid Lindgren, Viivi Luik, Herta Müller, Norman Mailer, Orhan Pamuk i dr. 
Samo dvoje pisaca nije dostavilo svoje liste.  Isabella Allende je javno kritizirala glasovanje dok Bob Dylan nije nikada dao svoj odgovor..

Fjodor Dostojevski je pisac koji se najviše puta pojavljuje na listi (4 puta).
Izabrane knjige nisu rangirane ili kategorizirane na bilo koji način; ogranizatori su objavili da "su sve na istoj razini" s izuzetkom *[[Don Kihot]]a* a ta se knjiga smatra  "najboljim ikad napisanim literarnim djelom." Popis knjiga je objavljen prema abecednom redu.

## 100 najboljih knjiga svih vremena

## Izvori

## Vanjske veze
* Službena stranica  
* ''The Guardian''
* Norveški Book Club's World Library
Sedam novih svjetskih čuda prirode

**Sedam novih svetskih čuda prirode** je međunarodno takmičenje održano 11. novembra 2011.
Sedam svjetskih čuda prirode su:
* Amazonija i reka Amazon
* Zaliv Halong
* Vodopadi Iguasu (nacionalni park)
* Ostrvo Čedžu 
* Ostrvo Komodo (nacionalni park)
* Podzemna reka Porto Princesa
* Stona planina (nacionalni park)

## Reference

## Vanjske veze
Dušan Lajović

**Dušan Lajović** (30. jun 1990. Beograd, SFRJ) je srpski profesionalni teniser.

Najbolji plasman na ATP listi mu je 23. mesto u pojedinačnoj konkurenciji od 29. aprila 2019, a trener mu je Hoze Perlas. Pre svega igra na čelendžerima, a od 2014. sve češće na ATP turnirima.

Pošto je pobedio prvog nosioca u kvalifikacijama, Denisa Istomina, plasirao se u glavni žreb Kup Kremlja, gde je u prvom kolu izgubio od 6. nosioca Dmitrija Tursunova.

Na turniru u Sankt Peterburgu nakon kvalifikacija koje je prošao, uspeo je da stigne do četvrtfinala nakon pobeda nad Žeremi Šardijem i Dudijem Selom.

## ATP finala
### Parovi: 2 (1–1)

## Ostala finala
### Timska takmičenja: 1 (0–1)

## Finala ATP čelendžera i ITF fjučersa
### Pojedinačno: 15 (10–5)

### Parovi: 6 (4–2)

## Učinak na turnirima u pojedinačnoj konkurenciji

2014. godine na Otvorenom prvenstvu Francuske, drugom Grend slemu u sezoni Dušan Lajović je stigao do svoje prve osmine finala u karijeri. Izgubio je od Rafaela Nadala, tada svetskog broja jedan.

## Reference

## Napomene

## Vanjske veze

* Zvanični veb-sajt    
* Dušan Lajović na sajtu ATP 
* Dušan Lajović  na sajtu ITF 
* Dušan Lajović  na sajtu Dejvis kupa  
* Vesti o Dušanu Lajoviću
Denis Istomin

**Denis Olegovič Istomin** (; rođen 7. septembra 1986. u Orenburgu, SSSR) je uzbekistanski profesionalni teniser ruskog porekla. Najbolja pozicija na ATP listi u singlu mu je 33. mesto iz avgusta 2012. Njegova majka mu je trener.

## ATP finala
### Pojedinačno: 4 (2–2)

### Parovi: 5 (3–2)

## Vanjske veze

* Denis Istomin na sajtu ATP 
* Denis Istomin  na sajtu ITF 
* Denis Istomin  na sajtu Dejvis kupa
Jérémy Chardy

**Žeremi Šardi** (, Po, Francuska, 12. februar 1987) je francuski profesionalni teniser koji je svoj najbolji plasman u singlu dostigao 28. januara 2013. kada je zauzimao 25. mesto na ATP listi.

Stigao je do finala dva turnira ATP serije 250, od kojih je jedan osvojio, u Štutgartu 2009. dok je iste godine poražen u finalu Johanezburga od sunarodnika Conge.

Trenutno je 78. igrač na ATP listi (novembar 2017).

Živi u Belgiji.

## ATP finala
### Pojedinačno: 2 (1–1)

### Parovi: 11 (4–7)

## Ostala finala
### Timska takmičenja: 1 (1–0)

1 2017. nastupio je u četvrtfinalu Dejvis kupa ali nije bio u finalnoj postavi

## Reference

## Vanjske veze

* Žeremi Šardi na sajtu ATP 
* Žeremi Šardi  na sajtu ITF 
* Žeremi Šardi  na sajtu Dejvis kupa
Kup Kremlja

**Kup Kremlja** () je profesionalni teniski turnir, koji se igra u zatvorenoj dvorani, a podloga je tepih. Deo je ATP 250 serije turnira, a u ženskoj konkurenciji je turnir premijer serije. Održava se od 1990. godine u Olimpijskoj dvorani u Moskvi, u Rusiji. Ovaj turnir se održava od 1990. godine, a u početku se održavao samo u muškoj konkurenciji. Od 1996. godine, i žene se takmiče na ovom turniru.

## Protekla finala
### Muškarci
#### Pojedinačno

#### Parovi

### Žene
#### Pojedinačno

#### Parovi

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanična prezentacija
Međunarodni dan bolničarki

**Međunarodni dan bolničarki** ili **Međunarodni dan medicinskih sestara** () je međunarodni praznik kojim se svakog 12. maja obilježava i slavi rad bolničarki (medicinskih sestara). Uveo ga je godine 1965. Međunarodni savjet medicinskih sestara, a kao datum je odabran rođendan znamenite britanske bolničarke Florence Nightingale.
The Amazing Spider-Man (TV serija)

***The Amazing Spider-Man*** () je američka science fiction-akcijsko-pustolovna igrana TV serija koja se originalno emitirala na programu mreže CBS od 1977. do 1979. godine, poznata kao prva igrana televizijska ekranizacija istoimenog stripa, odnosno stripa.

Naslovni protagonist, koga je tumačio Nicholas Hammond, bio je Peter Parker, fotograf njujorških novina *Daily Bugle*, koji je nakon ugriza radioaktivnog pauka stekao nadljudske moći, te ih poslije koristio kako bi se borio protiv zločina. Serija, koju je mreža bila odorbila nakon uspješne pilot epizode, se isticala za tadašnje standarde izuzetno malenim brojem epizoda u sezoni; dijelom je to bilo zbog potrebe da se u svakoj epizodi umjesto tada primitivnih ili nepostojećih specijalnih efekata kojim se dočaravalo Spider-Manovo kretanje među njujorškim neboderima, koriste komplicirane i opasne kaskade. Usprkos svega je imala dobru gledanost, ali su fanovi stripa prema njoj bili izuzetno kritični, smatrajući je "previše infantilnom". Zbog toga je nakon druge sezone njeno dalje snimanje otkazano.

## Vanjske veze

*
*[''The Amazing Spider-Man''](http://www.superheroeslives.com/marvel/the_amazing_spider-man_(1978).htm)  at Superheroes Lives
*An interview from 2002 with Nicholas Hammond about the first Spider-Man movie starring Tobey Maguire
Nicholas Hammond

**Nicholas Hammond** (15. maj 1950 - ) je američko-australijski glumac, najpoznatiji po ulozi Petera Parkera (Spider-Mana) u TV-seriji *[[The Amazing Spider-Man (TV serija)|The Amazing Spider-Man]]*.

Karijeru je počeo kao dječak ulogom u filmu *[[Lord of the Flies (1963 film)|Lord of the Flies]]* 1963. godine, a potom postao poznat zahvaljujući ulozi Friedricha von Trappa u popularnom mjuziklu *[[Sound of Music (film)|Moje pjesme, moji snovi]]*. 1980-ih se preselio u Australiju gdje se osim glumom bavio i pisanjem televizijskih scenarija. 

## Izvori

## Vanjske veze

*
*
Dr. Strange (televizijski film)

***Dr. Strange*** je američki televizijski film snimljen 1978. godine u režiji Philipa DeGuerea, poznat kao prva ekranizacija istoimenog stripa u izdanju Marvel Comics. Protagonist, koga tumači Peter Hooten, je psihijatar dr. Stephen Strange koji prilikom liječenja žene optužene za ubistvo otkrije da posjeduje magične moći, koje će iskoristiti kako bi spasio Zemlju od zle čarobnice Morgan le Fay koju tumači Jessica Walter. *Dr. Strange* je bio napravljen kao pilot za TV-seriju, i u njega je bio uložen relativno visok budžet. Međutim, nije ostavio dobar dojam te serija nije snimljena. Kritičari su joj najviše zamjerali izuzetno spor ritam radnje i neuvjerljivu transformaciju glavnog lika u superheroja.

Godine 2016. je snimljena istoimena kino-verzija gdje je glavni lik tumačio Benedict Cumberbatch.

## Uloge
* Peter Hooten ... Stephen Strange, psihijatar koji postaje novi Vrhovni čarobnjak kako bi Zemlju sačuvao odMorgan Le Fay.
* Jessica Walter ... Morgan Le Fay, zla čarobnica iz "četvrte dimenzije" koja misli napasti Zemlju.
* Eddie Benton ... Clea Lake, Strangeova pacijentica.
* Clyde Kusatsu ... Wong
* Philip Sterling ... Dr. Frank Taylor
* John Mills ... Lindmer, mentor Dr. Strangea i prvotni Vrhovni čarobnjak.
* June Barrett ... Sarah
* Sarah Rush ... Bolničarka
* Diana Webster ... Glavna bolničarka
* Bob Delegall ... Stažist
* Larry Anderson ... Mađioničar
* Blake Marion ... Šef odjela
* Lady Rowlands ... Mrs. Sullivan
* Inez Pedroza ... Spikerica
* Michael Clark ... Taksist
* Frank Catalano ... Bolničar
* Michael Ansara ... Ancient One *(glas, nenaveden na špici)*
* Ted Cassidy ... Demon Balzaroth *(glas, nenaveden na špici)*
* David Hooks ... The Nameless One *(nenaveden na špici)*

## Izvori

## Vanjske veze
*
Priča o Saccu i Vanzettiju

***Priča o Saccu i Vanzettiju*** je jugoslavenska crno-bijela TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1968. godine. Predstavlja remake istoimene TV-drame američkog pisca Reginalda Rosea, emitirane 1960. godine kao dio antologije *[[NBC Sunday Showcase]]*. Radnja je posvećena znamenitom slučaju Sacca i Vanzettija, dvojice talijanskih anarhista koji su 1920-ih na kontroverznom procesu u SAD osuđeni na smrt zbog ubojstva. Režirao ju je Ivan Hetrich.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Dunning-Krugerov efekt

**Dunning-Krugerov efekt** je sklonost prema kojoj ljudi ispodprosječne inteligencije smatraju da su inteligentniji nego što to jesu u stvarnosti i istodobno podcjenjuju inteligenciju ljudi koji im stoje nasuprot.

Ovu ljudsku sklonost pogrešnog procjenjivanja vlastite inteligencije prvi su opisali David Dunning i Justin Kruger 1999.  po kojima je dobila svoje ime.

Daljnjim istraživanjem otkriveno je da u pogrešnoj procjeni vlastite inteligencije ulogu ima i vanjski faktor tako da muškarci smatraju kako u prosjeku imaju za 5 bodova višu inteligenciju, dok žene misle da imaju 5 bodova imaju nižu inteligenciju od stvarne.

## Povezano
*Megalomanija
*Narcizam
*Ponos

## Izvori
Posljednja avantura

**Posljednja avantura** može označavati:

**[[Les Aventuriers]]*, francuski igrani film iz 1967. godine, poznat i pod naslovom *Posljednja avantura*
**[[Det sista äventyret]]*, švedski igrani film iz 1974. godine
*''Poslednja avantura'' (TV drama), jugoslavenska TV-drama iz 1984. godine
Ikamet

**Ikamet** je riječ arapskog porijekla koja znači uspostavljanje. U islamskoj praksi predstavlja tekst koji je svaki muškarac musliman obavezan proučiti prije obavljanja svakog farz-namaza (sabahskog, podnevskog, ikindijskog, akšamskog, jacijskog i džumanskog farza). U džamiji ikamet uči mujezin naglas, a kad se namaz obavlja pojedinačno, uči se u sebi.

## Tekst ikameta

Allahu ekber
Allahu ekber
Allahu ekber
Allahu ekber
Ešhedu en la ilahe illallah
Ešhedu en la ilahe illallah
Ešhedu enne Muhammeder-resulullah
Ešhedu enne Muhammeder-resulullah
Hajje 'ales-salah
Hajje 'ales-salah
Hajje 'alel-felah
Hajje 'alel-felah
Kad kametis-salah
Kad kametis-salah
Allahu ekber
Allahu ekber
La ilahe illallah


## Prijevod

Allah je najveći (4x)
Svjedočim da nema boga osim Allaha (2x)
Svjedočim da je Muhammed Božiji Poslanik (2x)
Dođite na namaz (2x)
Dođite na spas (2x)
Namaz se uspostavlja (2x)
Allah je najveći (2x)
Nema boga osim Allaha (1x)
Rekat

**Rèkāt**, ponegdje i *rek(i)jat* ili *rećat* (ar. ركعة - rakʿah‎, množina: ركعات - rakaʿāt), jeste jedinica islamske molitve (namaza). Sastoji se od propisanih pokreta i riječi koje muslimani izvršavaju, odnosno izgovaraju u toku namaza. 

## Opis jednog rekata
Nakon što uzme abdest i odluči da će obaviti namaz radi Uzvišenog Allaha vjernik će izgovoriti početni tekbir, a zatim će stajati, učeći tiho Kur'an. U drugom dijelu rekata izvršit će pregibanje, stavljajući pritom šake na koljena, nakon čega će se nakratko ponovo uspraviti, a zatim spustiti lice na tlo (tj. čelo i nos), držeći laktove odignute, tj. *past će na [[sedžda|sedždu]]*, položaj potpune predanosti Allahu. Nakon prve sedžde nakratko će se vratiti u sjedeći položaj, a zatim će učiniti drugu sedždu, nakon koje će ili ustati na naredni rekat ili će ostati sjediti, u zavisnosti od toga koji je po redu rekat završen.

Svaki namaz ima određen broj rekata:
; Obavezni dnevni namazi (farzovi)
* Sabah-namaz - 2 rekata [+ 2 rekata sunneta prije farza (preporučeno)]
* Podne-namaz - 4 rekata [+ 4 rekata sunneta prije i 2 rekata sunneta poslije farza (preporučeno)]
* Ikindija-namaz - 4 rekata [+ 4 rekata sunneta prije farza (opcionalno)]
* Akšam-namaz - 3 rekata [+ 2 rekata sunneta poslije farza (preporučeno)]
* Jacija-namaz - 4 rekata [+ 4 rekata sunneta prije (opcionalno) i 2 rekata sunneta poslije farza (preporučeno)]

Džuma-namaz, koji je također obavezan, ali se klanja samo petkom u vremenu podne-namaza i samo kolektivno, ima 2 rekata.

## Sastavni dijelovi rekata
Ispod su navedeni obavezni dijelovi rekata bilo kojeg namaza (obaveznog ili dobrovoljnog), po redoslijedu izvršavanja. Neki od njih izvršavaju se na svakom, neki samo na prvom, a neki samo na posljednjem rekatu (vidjeti napomene).

* Početni tekbir
* Dova (najčešće je to *Subhaneke*)
* Učenje El-Fatihe
* Učenje još jedne sure
* Ruku'
* Vraćanje u uspravan položaj
* Prva sedžda
* Kratko sjedenje
* Druga sedžda
* Sjedenje
* Predavanje selama

## Povezano
* Tesbih
* Zikr

## Napomene
Gusul

**Gusul** (arap.: غسل‎ - ġusl , IPA: [ˈɣʊsl]) jeste pranje cijelog tijela, tj. kupanje propisano šerijatom svim punoljetnim (tj. spolno zrelim) muslimanima i muslimankama u slučaju gubitka šerijatske čistoće koja je uvjet za izvršavanje namaza i drugih islamskih obaveza.

Vjera traži od muslimana da svoje tijelo održava čistim. Zato se svaki musliman i muslimanka trebaju barem jednom sedmično okupati. To je sunnet, preporuka poslanika Muhammeda. Međutim, postoje slučajevi kad je kupanje obavezno (farz):
* musliman se mora okupati kad na bilo koji način (prilikom spavanja ili spolnog odnosa) izluči sjeme iz spolnog uda, tj. kad je džunup.
* muslimanka se mora okupati po prestanku hajza i nifasa (poslijeporođajnog krvarenja), kao i nakon spolnog odnosa ili ženske polucije.

Prilikom ovog kupanja farz je (tj. obavezno):
# dobro isprati usta i grlo (gargara)
# dobro isprati nos
# oprati čitavo tijelo tako da nigdje ne ostane suho koliko se može dotaći vrhom igle
Zemzem

**Zemzem** je vrelo koje izvire u Meki. Voda je jako cijenjena u pustinjskoj zemlji, kakva je Saudijska Arabija, i zbog toga su izvori nešto posebno.

Za Zemzem se znalo još davno prije rođenja Muhameda, ali ga je s vremenom zatrpao pijesak i zaboravilo se za njegovu tačnu lokaciju. Muhamedovi preci (djed i pradjedovi) bili su zaduženi za opskrbu hranom i pićem hodočasnika koji su dolazili posjetiti Kabu, što je bila velika čast, ali i jako teška dužnost (zbog nedostatka vode). Jedne noći Muhamedov djed Abdul-Mutalib usnio je na kojem se mjestu nalazi izvor i narednih dana pokušao ga je iskopati, što je na kraju i uspio. To mu je podiglo ugled među sunarodnjacima, a izvor je otad dobro čuvan i njegovu vodu muslimani jako cijene.

Veliki broj hadžija nose sa sobom bocu vode s tog izvora, kao jednu od nezaobilaznih stvari koje nose kući s hadždža.

## Vanjske veze

* https://web.archive.org/web/20050205152331/http://www.sgs.org.sa/index.cfm?sec=311&page=
* http://www.islamonline.net/English/hajj/Landmarks/1425/08.shtml
* http://faculty.ksu.edu.sa/khounganian/Interns%20Seminar/Zamzam-waterpublicationarticle.pdf 
* http://www.waleg.com/archives/022874.html 
* http://www.medicalnewstoday.com/releases/225253.php
* http://www.bbc.co.uk/news/uk-england-london-13326566
Det sista äventyret

***Det sista äventyret*** () je švedski igrani film snimljen 1974. godine u režiji Jana Haldoffa. Po žanru je drama, a temelji se na istoimenomromanu Pera Gunnara Evandera. Glavni lik, koga tumali Göran Stangertz, je Jimmy, mladi oficirski kadet koji zbog bizarnog ponašanja bude izbačen sa vojne akademije te je prisiljen za život zarađivati kao nastavnik biologije u osnovnoj školi. Radnja prikazuje kako se njegovi problemi nastave čim se upusti u flert sa jednom od svojih učenica. *Det sista äventyret* je osvojio nacionalnu nagradu Guldbagge za najbolji film.

## Uloge
* Göran Stangertz - Karl-Erik "Jimmy" Mattsson
* Ann Zacharias - Helfrid
* Marianne Aminoff - Jimmys mor
* Tomas Bolme - doktor Davidsson
* Åke Lindström - rektorn
* Birger Malmsten - kapten Florin
* Margit Carlqvist - Sally
* Berto Marklund - Bruno
* Nils Hallberg - Raymond
* Anne-Sofie Nielsen - Linnéa
* Stig Johanson - Valdemar
* Gösta Krantz - kaptenen
* Charlie Elvegård - Sven
* Bo-Ivan Petersson - löjtnanten
* Kerstin Österlin - Kerstin
* Elisabeth Nordkvist - Anita
* Wallis Grahn - Katarina
* Bengt Sundmark - Kerstins far
* Ingrid Backlin - Kerstins mor
* Ingrid Furugård - Helfrids klasskamrat
* Karin Ekblad - sköterska
* Leif Möller - Erik Boman
* Jan-Olof Segemark - kamrat
* Janne "Loffe" Carlsson - radioröst
* Sten Lundblad - vårdare

## Vanjske veze
* 
* ''Det sista äventyret'' på Svensk Filmdatabas
Dante's Inferno (TV film)

***Dante's Inferno: The Private Life of Dante Gabriel Rossetti, Poet and Painter*** () je britanski crno-bijeli televizijski biografski igrano-dokumentarni film snimljen u produkciji BBC i režiji Kena Russella. Radnja prikazuje život znamenitog engleskog pjesnika i slikara Dantea Gabriela Rossettija i njegov komplicirani odnos sa suprugom i muzom Elizabeth Siddal, čiji lik tumači Judith Paris.

## Uloge
*Oliver Reed ... Dante Gabriel Rossetti
*Judith Paris ... Elizabeth Siddal
*Andrew Faulds ... William Morris
*Iza Teller ... Christina Rossetti
*Christopher Logue ... Algernon Swinburne
*Gala Mitchell ... Jane Morris
*Pat Ashton ... Fanny Cornforth
*Clive Goodwin ... John Ruskin
*David Jones ... Charles Augustus Howell
*Norman Dewhurst ... Edward Burne-Jones
*Tony Gray ... William Michael Rossetti
*Douglas Gray ... William Holman Hunt
*Derek Boshier ... John Everett Millais
*Caroline Coon ... Annie Miller
*Janet Deuters ... Emma Brown
*Austin Frazer, narator.

## Reference

## Vanjske veze
*
Song of Summer

***Song of Summer*** () je britanski crno-bijeli televizijski biografski film snimljen 1968. godine u režiji Kena Russella i produkciji BBC. Temelji se na memoarskoj knjizi engleskog kompozitora Erica Fenbyja i prikazuje kako je Fenby (čiji lik tumači Christopher Gable) krajem u prvoj polovici 1930-ih služio kao sekretar i pomoćnik teško bolesnom kompozitoru Fredericku Deliusu (čiji lik tumači Max Adrian). *Song of Summer*, na čijoj je produkciji sudjelovao sam Fenby, se često smatra najboljim od svih televizijskih filmova koje je Russell bio režirao na početku svoje karijere.

## Vanjske veze
*
Alessandro de' Medici

**Alessandro de' Medici** (Firenca., 1510. (ili 1511.) - Firenca, 5. / 6. januar 1537.), bio je prvi član Dinastije Medici koji je postao vojvoda Toskane i 
vladao njome od 1532. do 1737.

## Biografija

Alessandro je rođen kao vanbračno dijete, pa se i nezna tko mu je bio pravi otac, obično se to pripisuje urbinskom vojvodi Lorenzu de' Mediciju (1492.-1519.), ali je puno vjerojatnije da mu 
je otac bio Giulio de' Medici nećak Lorenza Veličanstvenog. Giulio je postao 1519. kardinal i vladar Firence, ali nakon što je 1523. postao papa - 
poznat kao Klement VII., postavio je kao vladare svoje maloljetne medičejske rođake Alessandra i Ippolita de 'Medicija, u čije ime je kao regent vladao kardinal Silvio Passerini.
U međuvremenu je - 1522. car Svetog Rimskog Carstva Karlo V. proglasio Alessandra vojvodom Penne.

Kako su republikanizam i Savonaroline ideje još su uvijek bile popularne u Firenci, a vladavina kardinala Passerinija omražena - izbila je revolucija i to u maju 1527. kad je vojska Svetog Rimskog Carstva krenula na Rim.
Kardinal Passerini je zajedno sa Medicijima pobjegao iz Firence, pa je vlast preuzela porodica Piagnoni koja je obnovila staru Republiku Firencu. 
Protesti pape Klementa VII. imali su malo efekta, sve dok je bio u sukobu sa Karlom V., ali kad se u junu 1529. izmirio, situacija se stubokom izmjenila, jer je Karlo V. pristao vratiti Medicije u Firencu, pa je poslao i vojsku protiv grada koji je kapitulirao nakon opsade od 11 mjeseci (oktobar 1529. - august 1530.).

Nakon tog su poduzete represalije protiv medičejskih protivnika, 
Karlo V. je u oktobru 1530. postavio Alessandra za firentinskog vladara, pa se on u junu 1531. vratio u Firencu, zauzvrat je Ippolito još u januaru 1529. proglašen kardinalom.

Novi firentinski ustav iz aprila 1532. proglasio je Alessandra nasljednim vojvodom i trajnim gonfalonierom Republike. 
Iako je svojim osjećajem za pravdu i zdrav razum osvojio srca svojih podanika, Alessandro je ipak bio grub i neotesan vladar, odlučan da svoj autoritet postavi apsolutno iznad svega. Kako je uz to bio sklon svim zemaljskim užicima, naglo se bogatio povećajaći poreze i svoja primanja. 
 
Zbog tog ga je ogorčena opozicija, odmah nakom što je umro njegov zaštitnik Klement VII. 1534. nastojala zbaciti sa trona, pa je uvjerila Ippolita da preda svoj položaj Karlu V.. No stvar se izjalovila jer je Ippolito 10. augusta 1535. iznenada umro u Itriju, na putu iz Rima za Tunis, gdje se Karlo V. tada nalazio. Da stvar bude još gora Karlo V. je na svom povratku iz Tunisa, u Napulju primio 
Alessandra i odlučio ga podržati, dapače dao mu je i svoju kćer Margaretu za ženu. 
Vjenčanje je održano 1536. pa se otad vojvoda Alessandro osjećao potpuno siguran u svoju vlast.
Smrt ga je zatekla u noći  između 5. / 6. januara 1537., kad ga je njegov daljnji rođak Lorenzino (Lorenzaccio) (1514-48), vjerni pratilac i sudrug u razuzdanim zabavama - ubio, iskoristivši njegovo bezgranično povjerenje.

Lorenzino je razočaran firentinskim neuspjehom da sruši tiransku vlast, pobjegao je iz Firence i živio u izbjeglištvu do 1548. kad su ga ubili. 
## Reference

## Vanjske veze

* ''Alessandro''
Jakov Tucaković

**Jakov Tucaković** (Kragujevac, 22. mart/3. april 1828 – Beograd, 15/27. decembar 1889) je bio ministar unutrašnjih poslova i državni savetnik.

Završio je gimnaziju u Kragujevcu i Licej u Beogradu. Karijeru je započeo kao mladi pisar prvostepenog suda u Jagodini. Avgusta 1868. je postao upravnik grada Beograda i tu funkciju je obavljao do aprila 1873. kada je postao ministar unutrašnjih poslova. Juna 1876. je postao ponovo upravnik grada Beograda, sve do kraja Srpsko-turskog rata, kada je postao državni savetnik, u isto vreme obavljajući funckiju upravnika grada Beograda. Od 2/14. aprila do 22. oktobra/3. novembra 1873. u Prvoj vladi Jovana Ristića i od 25. jula/6. avgusta 1879. do 5/17. juna 1880. u Drugoj vladi Jovana Ristića je bio ministar unutrašnjih poslova, a nakon toga je vraćen u Državni savet.

Penzionisao se pred kraj marta 1881.

Kada se 17. okto­bra 1882. go­dine „Družina za po­maganje srpske književno­sti“ pre­o­brazila se u Libe­ralnu stranku, našao se u njenom njenom Glavni odoboru, dok se na čelu stranke nalazio Jovan Ristić.

## Izvori

## Literatura
* 
*
Lorenzo de' Medici od Urbina

**Lorenzo de' Medici** (Firenca, 12. septembar 1492. – Firenca, 4. maj 1519), bio je signore Republike Firence od 1513. do 1519. i vojvoda Urbinskog Vojvodstva od 1516. do 1519. godine.

## Biografija
Lorenzova oca Piera, sina Lorenza Veličanstvenog, iz Firence su uz podršku Francuza istjerali republikanci i to kad su Lorenzu bile samo dvije godine. Medicije je na vlast vratila Sveta liga koja je 1512. uspjela savladati firentinske ustanike.

Lorenzov ujak, kardinal Giuliano de' Medici, vladao je Firencom jedva godinu dana kada je u augustu 1513. prenio svoja vladarska prava na Lorenza. Lorenzo, koji je bio puno ambiciozniji, nikako nije bio zadovoljan time što je signore Republike Firence jer su ga sputavala brojna ograničenja Republike i neprestani nadzor pape.

U želji da uveća njegove feude, njegov ujak papa Lav X odlučio je dati Lorenzu Vojvodstvo Urbino, pa se i formalno založio oko njegovih prava i to nakon što je proglasio nevažećim i lažnim aspiracije njegova dotadašnjeg legitimnog vojvode Francesca Marija della Rovere. Francesco Maria se međutim uskoro se vratio u Urbino i uz podršku podanika ponovno zagospodario svojim vojvodstvom. Lorenzo je ponovno zagospodario Urbinom tek nakon dugotrajnog rata u kom je ranjen.

Lorenzo je 1519. umro istrošen bolestima i ekcesima. U braku s Madeleine de la Tour d'Auvergne imao je jednu ,kćer Catherinu Medici koja se 1533. udala za vojvodu Henrija od Orleana.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Lorenzo di Piero de' Medici, duca di Urbino''
Nikol Pašinjan

**Nikol Vovaji Pašinjan** (; Idževan, 1. jun 1975) jermenski je novinar, političar i aktuelni predsednik Vlade Republike Jermenije od 8. maja 2018. godine. Obavljao je i funkciju narodnog poslanika u Skupštini Jermenije u periodu 2012—2018. godine.

Studirao je žurnalistiku na Jerevanskom filološkom fakultetu, ali je nakon četiri godine studija izbačen sa fakulteta zbog političkih delatnosti. Radio je i kao glavni i odgovorni urednik dnevnog lista *Ajkakan žamanak* (1999−2008) koji je bio povezan sa aktivnostima jermenske opozicije. Kao lider opozicije predvodio je, početkom 2018, višenedeljne proteste protiv vlasti u Jerevanu koji su na kraju rezultirali ostavkom tadašnjeg premijera Serža Sargsijana.

Oženjen je i otac četvoro dece.
Toy (pjesma)

**"Toy"** je pjesma izraelske pjevačice Nette. Tekst i skladbu napisali su Doron Medalie i Stav Beger. Pjevačica Netta je s ovom pjesmom pobijedila na izboru Pjesme Eurovizije 2018. godine u Portugal s 529 bodova ispred Cipra i Austrije.

Pjesma je izabrana 11. ožujka 2018. godine s popratnim video spotom.

## Tekst
Tekst pjesme je uglavnom na engleskom jeziku, osim hebrejskih izraza "*ani lo buba*" što u prijevodu znači "*ja nisam lutka*" i izraza "*stefa*" *što u* prijevodu na hrvatski znači "*gomila novčanica*".

## Pjesma Eurovizije 2018.
Netta s pjesmom "Toy" natjecala se na izboru za Pjesmu Eurovizije 2018. godine. U prvom polufinalu, između 19 pjesama osvojila je prvo mjesto s 282 boda, a iza sebe je ostavila Cipar i Češku. U finalnoj večeri 12. svibnja 2018., između 26 pjesama osvojila je 529 bodova, što je u konačnici bilo prvo mjesto i pobjednička pjesma Eurovizije 2018. S 93 boda manje na drugoj poziciji nalazila se pjesma *Fuego* iz Cipra te s 138 bodova manje od pobjedničke pjesma *Nobody but You* austrijskog predstavnika.

## Reference
Arefat

**Arefat** (; Arefa ili Arafat, poznato i kao Džabal al-Rahma, dosl. "Planina milosti") je brdo jugoistočno od Meke u Saudijskoj Arabiji. Granitnog je sastava, nadvisuje okolnu ravnicu za oko 70 m, a nadmorska visina vrha je 319 m. Smješten je oko 22 km od centra Meke, 10 km od Mine i 6,0 km od Muzdelife. Arefatom se također naziva i okolna ravnica koja ima oblik luka, a dužina i širina joj iznose oko tri kilometra. Brdo Arefat ima veliki značaj u islamu jer je na njemu Muhamed održao oproštajnu propovijed. Također, prema islamskoj predaji na ovom se mjestu Adem upoznao s Havom, a melek Džibril pokazivao ga je Ibrahimu tokom zajedničkog putovanja. Na blagdan Dana Arefata koji se obilježava 9. zul-hidžeta po islamskom kalendaru, muslimani borave na brdu odnosno okolnoj ravnici.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Mount Arafat'' , Islamic Llandmarks
Neta Barzilai

**Netta Barzilai** (Hod HaŠaron, 22. siječnja 1993.), izraelska je pop pjevačica i pobjednica izbora za Pjesmu Eurovizije 2018. godine čime je Izraelu donijela četvrtu pobjedu na Euroviziji (nakon 1978., 1979. i 1998.)

## Biografija
Netta je rođen 22. siječnja 1993. u Hod HaŠaronu u Izraelu, gdje i dalje živi. U ranoj dobi, preselila se sa svojom obitelji u Nigeriju gdje je živjela četiri godine i na kraju se vratila u Izrael.

## Diskografija

### Singlovi

* "Toy", 2018. - izbor za pjesmu Eurovizije 2018.

## Vanjske veze

* Službena Facebook stranica *(eng.)*

## Izvori
Terry Crews

**Terry Alan Crews** (30. jul 1968 -) je američki glumac, likovni umjetnik i bivši profesionalni igrač američkog fudbala. Glumom se počeo baviti nakon nekoliko godina profesionalnih nastupa u NFL-u, pri čemu se posebno ističu njegove uloge u popularnim televizijskim serijama.

Godine 2017. je izazvao veliku pažnju kada se pridružio #MeToo pokretu, objavivši kako je bio žrtvom seksualnog uznemiravanja od strane visoko rangiranih hollywoodskih producenata i agenata.

## Vanjske veze

* 
* BET Shows - The Family Crews Website
* Just Sports Stats
Captain America (TV film)

***Captain America*** () je američki televizijski science fiction film snimljen u režiji Roda Holcomba i premijerno prikazan početkom 1979. godine, poznat kao prva igrana ekranizacija istoimenog stripa u izdanju Marvel Comicsa.

Protagonist, čiji lik tumači Reb Brown je bivši marinac čiji je otac bio tajni agent 1940-ih, a koji postaje metom atentatora koji žele doznati očeve tajne. Radnja prikazuje kako nakon što preživi atentat dobije tajni serum koji će ga obdariti nadljudskim moćima te će se početi obračunavati sa zlikovcima. Iako film nije imao dobre kritike, iste je godine snimljen nastavak pod naslovom *[[Captain America II: Death Too Soon]]*.

## Uloge
* Reb Brown ... Steve Rogers / Captain America
* Len Birman ... Dr. Simon Mills
* Heather Menzies ... Dr. Wendy Day
* Robin Mattson ... Tina Hayden
* Joseph Ruskin ...  Rudy Sandrini
* Lance LeGault ... Harley
* Frank Marth ... Charles Barber
* Steve Forrest ... Lou Brackett
*Chip Johnson ... Jerry
*James Ingersoll ... Lester Wiant
*Jim B. Smith  ... FBI-jev pomoćnik
* Jason Wingreen ... Kirurg
*June Dayton  ... Sekretarica
*Diana Webster ... Bolničarka
* Dan Barton  ... Jeff Haden

## Vanjske veze
*
Savage Messiah

***Savage Messiah*** () je britanski biografski film snimljen 1972. godine u režiji Kena Russella. Temelji se na knjizi H. S. Edea, a protagonisti, koje tumače Scott Antony i Dorothy Tutin, su mladi francuski kipar Henri Gaudier i poljska književnica Sophie Brzeska. Radnja prikazuje njihov buran i neobičan ljubavni odnos koji će tragično okončati Prvi svjetski rat.

## Uloge
* Dorothy Tutin ... Sophie Brzeska 
* Scott Antony ... Henri Gaudier 
* Helen Mirren ... Gosh Boyle  
* Lindsay Kemp ... Angus Corky  
* Michael Gough ... M. Gaudier  
* John Justin ... Lionel Shaw  
* Aubrey Richards ... Gradonačelnik  
* Peter Vaughan ... Posjetilac muzeja  
* Ben Aris ... Thomas Buff  
* Eleanor Fazan ... Mdme. Gaudier  
* Otto Diamant ... Mr. Saltzman  
* Imogen Claire ... Mavis Coldstream
* Judith Paris ... Kate

## Vanjske veze
* 
*''Savage Messiah'' at Trailers from Hell
Mangiati vivi!

***Mangi vivi!*** () je italijanski pustolovni horor film snimljen 1980. godine u režiji Umberta Lenzija. Protagonistica, čiji lik tumači Janet Agren, je mlada Amerikanka koja, nastojeći pronaći sestru nestalu u džunglama Nove Gvineje, kao pomoć angažira plaćenika i vijetnamksog veterana (koga glumi Robert Kerman). Radnja prikazuje kako je trag odvodi do bizarnog samoubilačkog kulta, te kako su prisiljeni boriti se za život ne samo protiv njegovih članova nego i protiv kanibalizmu sklonog lokalnog stanovništva. Film, sniman na lokacijama u Šri Lanki, se isticao izuzetno eksplicitnim i uznemirujućim scenama nasilja, mučenja, sakaćenja i krvoprolića, pri čemu su u njega ubačene i neke dokumentarne, ali i glumljene scene iz ranijih mondo i sličnih eksploatacijskih filmova. Kao i mnogi slični filmovi kanibalske tematike, bio je predmetom zabrana i cenzure u brojnim zemljama, te ga se teško može pronaći u integralnom obliku.

## Uloge
*Robert Kerman ... Mark Butler
*Janet Agren ... Sheila
*Ivan Rassimov ... Jonas Melvin
*Paola Senatore ... Diana Morris
*Me Me Lai ... Mowara
*Mel Ferrer ... Profesor Carter
*Fiamma Maglione ... Alma
*Franco Fantasia ... Reeves
*Franco Coduti ... Karan
*Michele Schmiegelm ... Domorotkinja

## Vanjske veze
* 
* ''Eaten Alive!'' trailer is available for free download at the Internet Archive
Pugni, pirati e karatè

***Pugni, pirati e karatè*** () je italijanska pustolovna filmska komedija snimljena 1973. godine u režiji Joea D'Amatoa (pod pseudonimom Michael Wotruba). Protagonisti su dvojica pirata koji se u 17. vijeku izbačeni sa matičnog broda, te prisiljeni koristiti modernim borilačkim vještinama. Radnja prikazuje kako će sticajem okolnosti spasiti zarobljenog guvernera i tako sebi osigurati bogatstvo i slobodu. Snimljen sa izuzetno niskim budžetom, danas je dostupan isključivo u skraćenoj verziji koja se distribuirala za kućne kino-projektcije u Super 8 formatu.

## Vanjske veze
*
*Prikaz filma na portalu Cult of Joe D'Amato
Captain America II: Death Too Soon

***Captain America II: Death Too Soon*** () je američki televizijski science fiction snimljen 1979. godine u režiji Ivana Nagyja. Predstavlja nastavak TV-filma *[[Captain America (TV film)|Captain America]]* temeljenog na istoimenom stripu u izdanju Marvel Comicsa. U njemu Reb Brown ponavlja naslovnu ulogu motociklista i nekadašnjeg vijetnamskog veterana obdarenog nadljudskim moćima, a radnja prikazuje kako se obračunava sa latinoameričkim revolucionarom (čiji lik tumači Christopher Lee) koji se nastoji dočepati seruma za ubrzano starenje kako bi njime ucijenio svijet. TV-film je originalno bio prikazan na programu mreže CBS u dva dijela.

## Uloge
* Reb Brown ... Steve Rogers / Captain America
* Connie Sellecca ... Dr. Wendy Day
* Len Birman  ... Dr. Simon Mills
* Christopher Lee ... Miguel
* Susan French ... Mrs. Shaw
* William Lucking ... Stader
* Lana Wood ... Yolanda

## Vanjske veze
*
Život teče dalje (TV drama)

***Život teče dalje*** je jugoslovenska TV drama u produkciji TV Novi Sad emitovana 1977. godine. Režirao ju je Slavoljub Stefanović Ravasi, a scenario je napisao Tomislav Ketig.

## Uloge

## Vanjske veze
*
San doktora Mišića

***San doktora Mišića*** je jugoslavenski crno-bijeli televizijski horor film snimljen 1973. godine u režiji Branka Pleše i produkciji RTV Beograd. Predstavlja adaptaciju istoimene pripovjetke Ksavera Šandora Gjalskog za koju je scenario napisao Branko Ivanda. Radnja se događa u jednom zamku u Hrvatskoj krajem 19. vijeka za kojeg mještani pričaju da je opsjednut duhovima. Protagonist, čiji lik tumači Ljuba Tadić je ljekar koji se smatra pobornikom racionalizma i ismijeva priče o duhovima kao praznovjerje, ali se u zamku suočava sa snoviđenjima i zastrašujućim događajima koji će njegova uvjerenja dovesti u pitanje.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Propali dvori (TV drama)

***Propali dvori*** je jugoslavenska crno-bijela TV drama u produkciji RTV Zagreb emitirana 1963. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Janka Leskovara. Režirao ju je Eduard Galić, kome je to bio režijski debi.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Pred zoru

***Pred zoru*** je jugoslavenski kratki igrani film snimljen 1974. godine u režiji Eduarda Galića. Predstavlja adaptaciju djela Vladana Desnice.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Međunarodni dan porodica

Generalna skupština Organizacije ujedinjenih nacija je rezolucijom A/RES/47/237 iz 1993. godine, 15. maj proglasila praznik **Međunarodni dan porodica**. Praznikom se ističe značaj porodice u međunarodnoj zajednici. Prvi put je obeležen 15. maja 1994. godine.

## Reference

## Vanjske veze
* Roditelj Srbija; Dan porodice
Morts sans sépulture

***Morts sans sépulture*** () je drama francuskog književnika Jean-Paula Sartrea premijerno izvedena u Parizu 1946. godine. Radnjom je smještena u Francusku za vrijeme nedavne okupacije u Drugom svjetskom ratu. Protagonisti su petoro pripadnika pokreta otpora koji su se našli u pritvoru, izloženi mučenju od strane višijske policije, ali i iskušenju da odaju svog vođu koji se također našao u pritvoru. 

Godine 1972. je u Jugoslaviji adaptirana u istoimenu TV-dramu u produkciji RTV Beograd i režiji Eduarda Galića.

## Uloge u originalnoj postavi
* Serge Andréguy : *François Toumou*
* R.J. Chauffard : *Sorbier Toumoeulleux*
* François Vibert : *Canoris*
* Marie Olivier : *Lucie*
* Michel Vitold : *Henri*
* Claude Régy : *1er milicien*
* Alain Cuny : *Jean*
* Robert Moor : *Clochet*
* Yves Vincent : *Landrieu*
* Roland Bailly : *Pellerin*
* Maïk : *Corbier*
* Michel Jourdan : * 2e milicien*

## Izvori
Nesahranjeni mrtvaci (TV drama)

***Nesahranjeni mrtvaci*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1972. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada Žan Pol Sartra, pri čemu je scenario napisao Živojin Pavlović, a režiju potpisao Eduard Galić. Radnja je smeštena u Francusku u doba fašističke okupacije, a protagonisti petoro članova pokreta otpora koji su se našli u višijevskom zatvoru gde se suočavaju sa moralnim dilemama vezanim uz mučenje, preživljavanje i moguću izdaju.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Osveta (kratki film)

***Osveta*** je jugoslavenski crno-bijeli kratki igrani film snimljen 1968. godine u režiji i po scenariju Eduarda Galića.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Vežbe iz gađanja

***Vežbe iz gađanja*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1971. godine. Režirao ju je Eduard Galić, a scenario je napisao Zvonimir Majdak.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Mačka na pruzi

***Mačka na pruzi*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1966. godine. Režirao ju je Vlada Petrić, a scenario je napisao Jožef Topol.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Casanova & Co.

***Casanova & Co.*** je austrijsko-francusko-italijanska erotska filmska komedija snimljena u režiji Franza Antela premijerno prikazana 1977. godine. Protagonist, koga tumači Tony Curtis, je znameniti pustolov i zavodnik Giacomo Casanova, a radnja, smještena u Veneciju u 18. vijeku prikazuje kako nakon bijega iz zatvora, suočen sa impotencijom, mora koristiti usluge dvojnika (koga također tumači Curtis). Kritika je bila izuzetno neprijateljska prema filmu, proglasivši ga eksploatacijskim i "pornografskim", te se često navodio kao najniža točka u Curtisovoj karijeri, odnosno "nedostojan" film za jednu od najdarovitijih hollywoodskih zvijezda.

## Uloge
*Tony Curtis ... Giacomo / Casanova
*Jean Lefebvre ... Narednik 
*Marisa Berenson ... Kalifova supruga
*Britt Ekland ... Grofica Trivulzi 
*Sylva Koscina ... Prefektova supruga 
*Hugh Griffith ... Kalif 
*Umberto Orsini ... Grof Tiretta 
*Marisa Mell ... Vojvotkinja od Cornara 
*Andréa Ferréol ... Pekareva supruga 
*Victor Spinetti ... Prefekt 
*Jenny Arasse ... Cecilia 
*Jacques Herlin ... Senator Dell'Acqua
*Jeannie Bell ... Fatme 
*Lillian Müller ... Beata 
*Olivia Pascal ... Angela 
*Katia Christine ... Sardella

## Izvori

## Vanjske veze
*
Vreme konja

***Vreme konja*** je jugoslovenski televizijski film snimljen 1972. godine u režiji i po scenariju Slobodana Novakovića.

## Uloge

## Nagrade
1972. Gran pri televizijskog festivala u Minhenu

## Vanjske veze
*
Taxi Love, servizio per signora

***Taxi Love, servizio per signora*** () je italijansko-španska erotska filmska komedija snimljena u režiji Sergija Bergonzellija i premijerno prikazana početkom 1977. godine. Protagonisti su grupa taksista u turističkom mjestu koji za vrijeme ljetne sezone odluče svojim mušterijama uz prijevozne, pružati i dodatne usluge, koje uključuju i seks.

## Vanjske veze
*
*
*
Služavka (TV drama)

***Služavka*** je jugoslovenska crno-bela TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1969. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada holandskog pisca Hermana Heijermansa.  Režirao ju je Gerard Rekers po scenariju koga je napisao zajedno sa Jelenom Zečković.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Austrija (razvrstavanje)

**Austrija**  se može odnositi na:
*Austrija, država
ili:
*Austria, Catazajá, naselje u Meksiku u opštini Catazajá
*Austria, Villaflores, naselje u Meksiku u opštini Villaflores
Julius Nyerere

**Džulijus Kambarage Njerere** (; Butiama, 13. april 1922—London, 14. oktobar 1999) je bio prvi predsednik nezavisne Tanzanije.

Otac mu je bio poglavica plemena Zanaki. Njegovo ime na svahiliju glasi **Mvalimu** sa značenjem *učitelj*. Sa dvanaest godina kreće u četvorogodišnju osnovnu školu u Musomi koju je završio za 3 godine, a zatim u srednju školu u Tabori. Studirao je na Univerzietu Mekere u Kampali nakon čega je tri godine predavao engleski i biologiju u Tabori. Stipendiju za studiju na Univerzitetu u Edinburgu dobio je 1949. godine gde je završio studije ekonomije i istorije. Drugi je Afrikanac koji je dobio diplomu van Afrike. Kada su kolonijalne vlasti saznale za njegovo političko delovanje, dobio je izbor: ili će predavati ili biti političar. Jedno i drugo nije mogao biti. Jedan je od osnivača Organizacije afričkog jedinstva. On je spojio Tanganjiku i Zanzibar u jedno. Od 1964. do 1985. bio je predsednik nezavisne Tanzanije. Bio je afrički socijalista, ali njegove reforme nisu dale ploda. Vodio je sličnu politiku kao i Kvame Nkruma. Divio se afričkim seljacima i ljudima koji su živeli na tradicionalan način. Godine 1979. pobedio je Idi Amina u ratu protiv Ugande. Više je putovao nakon 1985. nego dok je bio predsednik. Do 1990, je bio na čelu vladajuće stranke. Godine 1985, u 63. godini Njerere je rekao: *"Nisam uspeo. Priznajmo to"*. Ovom se rečenicom zauvek oprostio od politike. Poslednje veliko delo bilo mu je posredovanje u sukobu u Burundiju 1996. godine. Umro je u Londonu 1999. u 77. godini života od posledica leukemije.

Džulijus Njerere je 15. marta 1985. postao počasni građanin Beograda.
Salento

**Salento** je poluotok i regija u Apuliji na jugoistoku Italije.

## Geografija
Salento je peta talijanske čizme, koja leži između Jadranskog i Jonskog mora, točno nasuprot Albanije. Ukupna površina mu iznosi oko 5800 km², a tu se nalaze i Otrantska vrata široka 64 km. Veća naselja na tom ravničarskom poluotoku su Lecce, Nardò, Galatina, Copertino, Casarano, Melendugno, Gallipoli, Lizzano, Porto Cesareo i Otranto.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Salento''
Kenneth Kaunda

**Kenet Dejvid Kaunda** (, poznat i kao **KK**) bio je prvi predsednik Zambije, od 1964. do 1991.

Rođen je 1924. u mestu Činsali, na severu Severne Rodezije (današnja Zambija) u porodici protestantskog misionara.

Bio je jedan od vođa u borbi za nezavisnost Zambije od Ujedinjenog Kraljevstva.
Zalagao se za okončanje vlasti bele manjine, koja je tada imala samo 1,84% stanovništva.
Bio je uhapšen 1955. i osuđen na dva meseca zatvora zbog deljenja za vlasti subverzivne literature. Ponovo je osuđen 1959. na devetomesečnu robiju. Tokom 1961. organizovao je kampanju građanske neposlušnosti. Predvodeći „Ujedinjenu nacionalnu partiju nezavisnosti“ pobedio je na izborima januara 1964. i postao predsednik vlade Dominiona Zambije. Posle sticanja nezavisnosti, 24. oktobra 1964. postao je prvi predsednik Zambije.

Kao političar, razvijao je nacionalni obrazovni sistem, otvorio Univerzitet u Lusaki, težio iskorenjivanju nepismenosti i modernizaciji zemlje. Nacionalizovao je velike državne kompanije što je značajno uvećalo državne prihode. Sprovodio je politiku afričkog socijalizma (poput Džulijusa Njererea i Kvame Nkrume). Zambija je postala jednopartijska država u kojoj je Kenet imao apsolutnu vlast i stvorio kult svoje ličnosti. Njegov ideološki program je bio pod imenom „Zambijski humanizam“. Zambija je u vreme sticanja nezavisnosti imala samo 109 ljudi sa završenim fakultetom. Kenet Kaunda je osnovao Zambijski Univerzitet, koji broji 10.000 studenata. Zambija je 1964 bila potpuno pod kontrolom stranih kompanija, a mineralni resursi su uglavnom bili pod kontrolom Britanske južnoafričke kompanije, koja je izvlačila svu dobit.

U spoljnoj politici bio je posrednik između režima aparthejda u Južnoj Africi i zemalja crne Afrike, zašta je kritikovan. Primao je u Zambiju disidente iz okolnih zemalja i naročito bio kritičan prema rukovodstvu Južne Rodezije (danas Zimbabve). Zambiju je uveo u Pokret nesvrstanosti, u kome je Zambija predsedavala 1970—1973. Bio je blizak prijatelj jugoslovenskog predsednika Josipa Broza Tita, na čijoj se sahrani 1980. rasplakao pored kovčega. Bili su toliko bliski da je Kaunda sagradio kuću u Lusaki posebno za Titove posete.

Njegov zaštitni znak je bila bela maramica koju je često nosio.

Godine 1991. Kenet Kaunda je uslišio kritike i dozvolio višestranačke izbore u zemlji. Na njima je pobedio „Pokret za višepartijsku demokratiju“, čiji je lider Frederik Čiluba postao predsednik 2. novembra 1991.

Posle napuštanja političkog života, povremenao se bavio humanitarnim radom.

Umro je 2021. godine.

## Vanjske veze