open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aleksandra Damnjanović D'Agostino

**Aleksandra Damnjanović D’Agostino** je srpsko-talijanski pisac rođen 21.06.1962. u Beogradu, Srbija.
Počinje da piše još u osnovnoj školi. Objavljuje svoje literarne radove u časopisima “Kekec”, “Zmaj” i “Poletarac”.
Po završetku prva dva razreda Prve zemunske gimnazije nastavlja školovanje u Medicinskom obrazovnom centru u Beogradu.
Godine 1980. na konkursu “Vuk Karadžić” osvaja Prvo mesto u Beogradu sa pesmom
“Ono što zovemo životom.”
Posle završene srednje škole pohađa prvo Medicinski, a potom Prirodno-matematički fakultet u Beogradu.

Italijanski jezik je fascinira svojom melodičnošću i lepotom, tako da počinje da prevodi svoje pesme, a kasnije će ih pisati i direktno na italijanskom jeziku.

Godine 1995, sa zbirkom pesama “Nastavljam da tražim”, učestvuje u Prvoj ediciji nacionalnog konkursa u poeziji i prozi “Anais Nin”, grad Pjoltelo, osvajajući “Znak za zaslugu”.

Godine 2006. u Beogradu objavljuje zbirku pesama: “Na krilima lasta” u dvojezičnoj formi. Poznata akademska slikarka Marijana Karalić svojim akvarelima kruniše pesničku misao.

U februaru 2007. godine učestvuje na konkursu „Zlatno pero“, raspisanom od strane Lajons kluba Vareze i sa pesmama „Noć“ i „Vreme me više ne pita za ime“ osvaja „Znak za zaslugu“.
Iste godine, u septembru, u Crvenki, na Četrnaestom Festivalu pesnika za decu “Bulka” ulazi među finaliste i osvaja “Nagradu publike” sa pesmom “Molitva”.
U oktobru iste godine na Međunarodnom konkursu A.U.P.I, raspisanom od strane Italijanskog udruženja pesnika i slikara, sa pesmom “Oproštaj” ulazi među finaliste.

Izdavačka kuća “Otma” njenu pesmu “Nazdravimo životu” objavljuje u popularnoj međunarodnoj antologiji pesnika: “Agenda pesnika 2008.”
U martu 2008.godine objavljuje zbirku pesama “Moja tišina peva”, takođe u dvojezičnoj formi, obogaćenu crtežima Marijane Karalić. Promocija knjige je održana istog meseca u “Italijanskom institutu za kulturu u Beogradu”.

U junu 2008. godine na konkursu “Zlatno pero” grad Vareze osvaja Prvu nagradu za narativu sa pričom “Oči od stakla”.

U aprilu 2010. objavila je zbriku pesama “U vremenu”/”Nel tempo”.

Aleksandra Damnjanović D’Agostino, pored ostalog, piše priče i bajke za decu (2012. objavila knjigu bajki "Put jedne ruke", koju su ilustrovala deca iz italijanskog mesta Ponte Treza i jedne beogradske osnovne škole), kao i tekstove za muziku (sve tekstove na CD-u Silvije Bokidi (Silvia Bocchiddi), tekst za himnu Udruženja "La Rondine" i himnu Festivala bajki "Ponte Magico").

Udata i majka je dvoje dece: Federika i Adriane.

## Vanjske veze
* 86-908469-0-5 Aleksandra Damnjanović D"Agostino:Na krilima lasta
Uniforma

**Uniforma** je identična (službena) odeća propisanog kroja koju nose svi pripadnici neke organizacije ili pojedinih zvanja, posebno vojska, policija, vatrogasci, hitna pomoć i službe za vanredne situacije. Takva odeća ističe neku organizacionu grupu po tome što svi njeni pripadnici nose istu odeću i/ili prikriva individualnosti unutar nje, naglašavajući time povezanost unutar grupe. Uniformisana osoba je obično anonimna. Primer je đačka uniforma koja ima za cilj da podstakne osećaj pripadnosti školi.

## Vojna uniforma

Istorijski posmatrano, osnovna namena **vojne uniforme** bila je da vojnike zaraćenih strana učini prepoznatljivim, kao i da zaplaši neprijatelja tokom borbe; zato je i nekada pravljena s namerom da ostavi snažan utisak.

## Odora
U hrvatskom jeziku standardnom riječju obično se smatra riječ **odora**, dok se riječ **uniforma** smatra srbizmom. Iako je riječ uniforma uvrštena u Anićev "Rječnik hrvatskoga jezika" (1998) kao "normalna riječ", u hrvatskom javnom životu od 1990-ih godina (novine, televizija, radio) ona se gotovo ne može čuti, a posebno ne kad se misli na uniforme Hrvatske vojske ili policije.

## Reference i literatura
Archon (igra)

**Archon** je strateška kompjuterska igra iz 1983. godine koju je stvorio Electronic Arts. Ova igra se nalazi na 100 mjestu IGN ljestvice iz 2007. godine najboljih videoigri svih vremena http://top100.ign.com/2007/ign_top_game_100.html , a s njom je počeo poslovni uspjeh kompanije Electroni Arts koji traje i danas

## Igra
Ideja za ovu igru dolazi iz filma Star Wars gdje jedan od likova igra kompjutersku stratešku igru sličnu šahu. Ekran na kojem se odvija igra je šahovska tabla na kojoj se nalaze bijele i crne figure, ali za razliku od šaha kada se dvije figure nađu na jednom polju otvara se novi ekran na kojemu se vodi borba između tih figura. Svaka bitka može završiti pobjedom jedne strane i tada pobjednička figura zauzima polje na koje je postavljena ili nerješeno to jest da su figure koje se vodile bitku jedna drugu eliminirale.

Cilj igre je eliminirati sve protivničke figure ili osvojiti 5 specijalnih polja na tabli. Postoji mogućnost i nerješene partije, ali to se dogodi samo ako u zadnjoj bitki se posljednja bijela koja predstavlja svijetlo i posljednja crna koja predstavlja tamu figura međusobno eliminira.

## Kompjuteri i nastavci
Igra Archon je prvobitno bila napravljena za Atari 400 i Atari 800, ali zbog popularnosti su potom izgrađene verzije za Apple II, Commodore 64, Spectrum, PC, Amstrad, Macintosh, Amigu i Nintendo.

Prvi nastavak igra dobiva 1984. godine s igrom Archon II, a godinu potom izlazi i Archon III koji je napravljen samo za Commodore 64. U devedesetim godinama tvrtka Toys for Bob je napravila Archon Ultra, a potom i verziju za PlayStation imena The Unholy War. Kasnije su još izgrađene verzije za Palm OS, dok je vremenski posljednja verzija za iPhone iz 2009 godine.

## Vanjske veze
* Archon at c64sets.com - Slike pakiranj i uputstava
* Archon : The Light and the Dark at AmigaMemo.com - Amiga.Game.Museum
* Slike igre na Commodore 64 
* ''Archon'' at Everything2.com 
* Tajne od ''Archon''
BAFTA

**BAFTA** (*The British Academy of Film and Television Arts*, prevedeno "*Britanska akademija filmske i televizijske umjetnosti*" ) je britanska organizacija koja dodjeljuje nagrade filmovima, televiziji i interaktivnim medijima jednom godišnje.

## Uvod
**BAFTA** je osnovana 1947. kao "*Britanska filmska akademija*" od slavnih filmskih umjetnika, među kojima su bili David Lean, Carol Reed, Charles Laughton i drugi. Njen cilj je bio ojačati filmsku industriju koja je oslabila nakon 2. svjetskog rata. 1958. akademija se spojila sa organizacijom "*The Guild of Television Producers and Directors*" da bi konačno postala BAFTA 1976.

Njen glavni ured je u Piccadilly u Londonu, a kipovi imaju oblik maske po uzoru na pozorište. Članovi mogu postati oni radnici koji su bili barem 4 godine zaposleni u industriji filma, televizije ili interaktivnih medija te koji su preporučeni od drugih članova. 2004. BAFTA je brojala oko 4.000 članova. Ukupno se dodjeljuje u 19 kategorija. Mjesto održavanja je u **Odeon kinu** u Londonu te se redovno uživo prenosi od BBC-a.

## Prezentacije
Dodjele BAFTA-e za film se od 2000. održava u Odeon cinema na Leicester trgu. Svečanost se prije održavala u aprilu ili maju, no od 2002. se održava u februaru kako bi preduhitrila cereminiju dodjele Oscara.

Dodjela BAFTA-a za televiziju, se održava u aprilu ili maju, u odvojenoj svečanosti od BAFTA-e za film. BAFTA za dječji program osnovan je 1995. i održava se u novembru, dok se nagrade za interaktivne medije osnovane 1998.

BAFTA je s vremenom stekla visoku reputaciju.

## Nagrade
* British Academy Film Awards
* British Academy Television Awards
* British Academy Video Games Awards
* British Academy Children's Awards

## Vanjske veze
* BAFTA, službena stranica
* BAFTA/LA Britannia Awards stranica
* BAFTA Cymru stranica 
* BAFTA Scotland stranica 
* Museum of Broadcast Communications: BAFTA 
* IMDB: BAFTA
IPhone

**iPhone** je prvi mobilni telefon tvrtke Apple. Karakterizira ga kapacitivni multi-touch zaslon osjetljiv na dodir pomoću kojeg se upravlja telefonom i unosi tekst s obzirom da ne posjeduje fizičku tipkovnicu nego virtualnu. 

## Osnovna svojstva
Ovaj vrsta mobilnih telefona ima internet preglednik Mobile Safari, GSM/GPRS/EDGE spojivost, ugrađeni Wi-Fi modul koji podržava (802.11b/g/pre-n) standarde, te Bluetooth 2.1 EDR+ koji se može koristiti isključivo za prijenos audio signala. Posjeduje kameru od 2 Megapixela te službeno ne podržava video snimanje iako postoje neslužbeni načini da se doda mogućnost video snimača.

Dijagonala zaslona je 3.5 inča pri rezoluciji od 480x320 pixela i 163 PPI (pixels per inch). Zaslon koristi jedinstvenu Multi-Touch tehnologiju koja omogućava bilježenje dodira na više točaka odjednom za koju Apple drži patent. Zaslon osjetljiv na dodir koristi kapacitivnu tehnologiju za bilježenje dodira na samom zaslonu promjenom napona na samom ekranu prilikom dodira prsta za razliku od rezistivne koja bilježi sammu snagu dodira. iPhone također sadrži više različitih senzora kao što je senzor za svijetlo koji automatski prilagođava osvjetljenje na ekranu vanjskim prilikama, te senzor za blizinu koji gasi zaslon kada se telefon prinese na uho. Posjeduje i automatski žiroskop koji detektira usmjerenje i inklinaciju samog uređaja te prema tome prilagođava prikaz na zaslonu.

U početku su bila predstavljena dva modela 4GB i 8GB da bi se sa vremenom 4GBa model ukinuo te uveo onaj od 16 GBa

U prodaju je krenuo 29.10. 2007. godine a prestao se prodavati 11.7. 2008. godine kada je zamjenjen novom verzijom imena 3G iPhone.

Sa iPhone-om je predstavljena i potpuno nova mobilna platforma zvana iPhone OS, kasnije iOS, bazirana na Mac OS X operativnom sustavu prilagođenom za mobilne uređaje.

### Svojstva
                                                             
* Bluetooth 2.0 EDR - samo za audio
* Wi-Fi (802.11 b/g)
* EDGE
* Visual Voicemail
* SMS i E-mail

### Tehničke karakteristike
* Display: multi-touch screen, 16M boja, 320X480 pixela, 3,5 inča, senzori za auto rotaciju, senzor za automatsko gašenje ekrana
* 8 GB memorije
* GPRS, EDGE, Wi-Fi 802.11 b/g, Bluetooth 2,0, USB 2,0
* HTML (Safari Browser), E-mail
* 2 MP kamera
* Google Maps, Widgets, iPod, Kalendar, Editor slika
* Trajanje baterije: 24 sata slušanje glazbe

### Operativni sistem
Sa pojavom iPhone-a 3G, 2008. godine, iPhone je dobio iPhone OS 2 operativni sistem, što je donelo podršku za App Store, tržište aplikacija, na kome se kupuju ili preuzimaju aplikativni programi od raznih izdavača.

Sa iPhone-om 3GS 2009. godine došao je i iPhone OS 3, sa podrškom za pretraživanje aplikacija, Cut/Copy/Paste i obaveštenja. 3.1.3 je poslednja verzija sistemskog softvera za prvi iPhone.

## Povezano
* iPhone 3G
* iPhone 3GS
154. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **154. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Opimija i Albina/Glabriona** (ili, rjeđe, **godina 600. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 154. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Pergamski kralj Atal II Filadelf nakon dvogodišnje borbe uspijeva potući Prusiju II, agresivnog kralja Bitinije u sjevernoj Anadoliji. Prusiji pri tome pomažu kapadokijski kralj Arijarat zajedno sa sinom Demetrijem kao komandantom vojske te Rimljani.
* Pleme Luzitanaca nastavlja uznemiravati stanovnike rimskih provincija u Hispaniji. Istovremeno Keltiberi u Numanciji na rijeci Douro dižu ustanak protiv rimske vlasti.
* Egipatski kralj Ptolemej VI Filometor nanosi poraz svom bratu Ptolemeju VIII Euergetu koji je pokušao na silu zauzeti Cipar. Usprkos toga, Filometor dozvoljava bratu da zadrži Kirenajku, daje mu jednu od svojih kćeri za ženu te redovne isporuke žita.
* U Kini protiv dinastije Han izbija Pobuna Sedam država, ali je car Jing od Hana uspijeva ugušiti nakon čega je centralna vlast ojačana nauštrb vazalnih, polu-autonomnih plemića koji su vladali istočnim dijelom Kine.
* Atal II, nakon što je odnio pobjedu nad Prusijom II, inzistira da Bitinija isplati obilne reparacije. Nastojeći to spriječiti, Prusija u Rim šalje svog sina Nikomeda kako bi uz rimsko posredovanje pokušao isposlovati manje reparacije.

## Rođenja
* Gaj Grakho, rimski političar i mlađi brat Tiberija Sempronija Grakha, poznat po tome što je kao i brat stradao zalažući se za prava siromašnih građana (u. 121. pne.)
* Lucije Elije Stilon Prekonik, rimski filolog i pisac govora (u. 74. pne.)

## Smrti
*
Numancija

**Numancija** (, ) je ime jednog bivšeg keltiberijskog grada na Iberijskom poluostrvu čiji ostaci se nalaze na 7 kilometara od današnjeg grada Sorije.

Numancija i njeni stanovnici su ostali zapamćeni u istoriji po herojskom otporu opsadi Rimljana, i koji je na kraju uspeo da slomi Scipion Emilijan 133. godine pne.

Scipion je opkolio je grad, nadajući se da će glad naterati Numantince na predaju. Međutim, Numantincima je bila draža smrt nego predaja i ropstvo. Kada su Rimljani ušli u grad, suočili su se sa strašnim prizorom – Numantinci su izvršili masovno samoubistvo. Scipion je jedva uspeo da sakupi nekih pedesetak preživelih od kojih je nekoliko odveo u Rim da bi prikazao svoju pobedu. Preostali su prodati u roblje.

Herojstvo Numantinaca je između ostalih, opevao i Servantes u jednoj od svojih klasičnih tragedija, Opsada Numancije ().
Douro

**Douro** (na portugalskom ili **Duero** na španjolskom) je treća po veličini rijeka na iberijskom poluotoku duga 897 km. 
Od tog se oko 572 km nalazi u Španjolskoj, 213 km u Portugalu, a 112 km je pogranično.

## Karakteristike

Rijeka Douro izvire ispod vrha Urbión u Iberijskom gorju na nadmorskoj visini od 2.160 metara u općini Duruelo de la Sierra (Provincija Soria).

Od tamo teče prema zapadu preko Mesete do ušća u Atlanski ocean kod portugalskog Porta.
To je najvećim dijelom suhi kraj, iako u dijelu sliva kod Kantabrijskog gorja koji je puno vlažniji, prima sa juga pritoke bogate vodom, a to su Tormes, Huebra i Águeda.

Nizvodno od Zamore Duero se naglo spušta sa visoravni Meseta u portugalsku nizinu. U Parku prirode Arribes nalazi se kompleksni hidroenergetski sistem koji formiraju akumulacionih jezera; Ricobayo, Villalcampo, Castro, Almendra uz samu pogranicu sa Portugalom.

Douro se geomorfološki formirao za kenozoika, kad je potekao prema Atlantiku.

Njegov prosječni protok prije uvira u Atlantik na mjernoj stanici Porto kreće se između 650 - 675 m³ / s, inače je po svemu tipična  rijeka mediteranske klime sa poplavama u decembru i februaru, i sušama u augustu i septembru. Rijeka je plovna od ušća uzvodno nekih 210 km, skoro do španjolske pogranice.

Sliv rijeke ima površinu od 98.400 km² i proteže se preko sjeverne Španjolske i  Portugala. Duž njenih obala u Portugalu nižu se vinogradi od čijeg se grožđa pravi Vino Porto.
## Reference
 
## Vanjske veze

* ''¡¡¡Ríos de España!!! ''
Nikomed II od Bitinije

**Nikomed II Epifan** (Νικομήδης Β' ὁ Ἐπιφανής) je bio kralj Bitinije od 149. pne. do cca. 127. pne. Bio je četvrti po redu kralj od Nikomeda I, odnosno sin kralja Prusije II.

Kao mladi princ je stekao tolike simpatije među narodom, da se otac uplašio kako bi zbog toga mogao biti svrgnut. Kada je 154. pne. Prusija nastojao isposlovati niže reparacije nakon poraza u ratu s pergamskim kraljem Atalom II, Nikomed je poslan u Rim, dijelom kako bi lobirao kod rimskog Senata, a dijelom zato da bude što dalje od Bitinije. Nikomed je, međutim, uspio šarmirati senatore u takvoj mjeri da je Nikomed, zabrinut za svoj položaj, poslao posebno izaslanstvo s misijom da likvidira princa. Izaslanici su, međutim, zavjeru otkrili Nikomedu koji se potom vratio u Bitiniju, te uz pergamsku pomoć svrgnuo oca i pogubio ga u Nikomediji. Nikomed je poslije toga bio vjeran rimski saveznik, te je oko godine 130. pne. pomogao u gušenju pergamske pobune pod vodstvom Aristonika.
 

## Izvori
Lucije Elije Stilon Prekonin

**Lucije Elije Stilon Prekonin** (*Lucius Aelius Stilo Praeconinus*, cca. 154 - 74. pne.) bio je jedan od prvih rimskih filologa. Bio je rodom iz Lanuvija, odnosno poticao iz porodice koja je pripadala viteškom redu.

Nadimak Stilon je stekao od latinske riječi *stylus* za "pero", a za život je zarađivao pišući govore i podučavajući znamenite Rimljane književnosti i oratorskim vještinama, premda sam nije držao govore. Njegovo djelo, koje je obuhvaćalo rimsku književnost, starine, semantiku i etimologiju, izvršilo je snažan utjecaj na suvremene i kasnije filologe, ujljučujući Varona, Cicerona i Valerija Flaka. Poznato je da se bavio interpretacijom Salijske pjesme, sakralnim jezikom i uporabom Zakona dvanaest tablica, uporabom kritičkih znakova *(notae)* pri proučavanju književnih tekstova, filozofskim propozicijama ‒ temom stoičke dijalektike koja je bila povezana sa sintaktičkom analizom i koja je bila bliska Eliju kao deklariranom stoiku, a sastavio je i popis *(index)* 25 komedija za koje je smatrao da su autentično Plautove. 

U društveno-političkim previranjima koja su pogodila Rimsku Republiku njegovog doba, Stilon se čvrsto opredijelio za aristokratsku stranku optimata te je zbog toga čak dobrovoljno pratio optimatskog vođu Cecilija Metela Numidika u izgnanstvo.

Sva njegova djela danas su nam izgubljena. Poznato je tek nekoliko fragmenata u citatima i komentarima kasnijih autora.

## Reference

## Literatura
;Drevni izvori
* Cicero, *Brutus*, 205-207, *De legibus*, ii.23, 59
* Suetonius, *De grammaticis*, 3
* Gellius iii. 3, I.12
* Quintilian, *Inst. orat.*, x, I, 99

;Studije iz 19. vijeka
* Jan Adolf Karel van Heusde *Dissertatio de Aelio Stilone, Ciceronis in Rhetoricis magistro, Rhetoricorum ad Herennium, ut videtur auctore*(1839)
* Ferdinand Mentz *De Lucio Aelio Stilone* (1888)
* Theodor Mommsen, *Hist. of Rome*, bk. iv, ch. 12, 13
* JE Sandys, *History of Classical Scholarship* (2nd ed., 1906)
* Martin Schanz, *Geschichte der römischen Literatur* (1898), vol. i.
* Teuffel, *History of Roman Literature* (Eng. trans., 1900), p. 148.
Pobuna Sedam država

**Pobuna Sedam država** ili **Ustanak Sedam kraljevstava** (pojednostavljeni kineski: 七国之乱, tradicionalni kineski: 七國之亂) je naziv za oružani ustanak kojim je nekoliko vazalnih država u istočnoj Kini godine 154. pne. pokušalo zbaciti vlast dinastije Han, odnosno zaustaviti njene pokušaje da centralizira državu nauštrb njihovog dotadašnjeg položaja.

## Linkovi
* http://baike.baidu.com/view/9908.htm
Ptah

**Ptah**-je egipatski bog oblasti Memfis, glavno zemaljsko božanstvo, njegova žena je Sekmet koja se prikazuje kao lavica, a sin Nefertem koji se prikazuje kao lotos.

Ptah je bog zanatstva.

Prikazuje se antropomorfno i mumiforno. Na glavi ima priljubljenu kapu. Brada mu je kratka i ravna, a oko vrata je ogrlica sa protivtegom, u rukama drži žezlo.

Džed stub je od starog carstva vezan za Ptaha koji se naziva i plemeniti džed. Asimilacijom i sinkretizmom Ptah je vremenom izjednačavan sa bogovima donjeg sveta: Sokarom i Ozirisom, od novog carstva, džed stub je simbol boga Ozirisa.

Ptah je glavni bog Memfisa, koji je postojao pre boga sunca. Pomoću srca i jezika je stvorio Atuma. Ovakvo stvaranje je promišljeno, stvaranje ni iz čega, pomoću misli i reči.
Ptah je smatran za boga pomoću koga su ujedinjeni muški i ženski elementi.
Reparacije

**Reparacija** je izraz koji najčešće označava ratnu odštetu koju poražena strana plaća pobjedniku kao naknadu za u ratu utrošena sredstva ili uništenu infrastrukturu ukoliko je rat vođen na teritoriju pobjednika. Izraz se u pravilu odnosi na materijalna sredstva, a ne na poraženoj strani oduzeti teritorij.

Reparacije osim nadoknađivanja odštete kao svrhu mogu imati i kažnjavanje poražene strane za izazivanje rata, odnosno nametanjem visokih reparacija se poražena strana nastoji trajno ili na duži rok ekonomski opteretiti, odnosno onesposobiti za stvaranje i obnovu vojske koja bi mogla započeti novi rat.

## Povezano

* Reparacije za prvi svjetski rat
153. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **153. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Nobiliora i Luska** (ili, rjeđe, **godina 601. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 153. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji

* Ustanci u rimskim hispanskim provincijama tjeraju konzule da dužnost preuzmu prije 15. marta što je bio tradicionalni datum za preuzimanje dužnosti; dio historičara sugerira da je otada 1. januar postao prvim danom rimske godine.
* Odnosi seleukidskog kralja Demetrija I Sotera sa pergamskim kraljem Atalom II Filadelfom i egipatskim kraljem Ptolemejem VI Filometorom se kvare do točke kada će potonji podržati suparničkog pretendenta na sirijsko prijestolje. Njega pronalaze u Aleksandru Balasu, mladiću koga je "pronašao" Herakild, bivši ministar seleukidskog kralja Antioha IV Epifana i brata pogubljenog separatističkog satrapa Timarha. Heraklid tvrdi da je Aleksandar Balas, u stvari, izgubljeni sin bivšeg kralja, odnosno Demetrijev brat.
* Veliki dijelovi grčkog grada Sikiona su razoreni u katastrofalnom potresu.
* Demetrije I je suočen s ustankom Aleksandra Balasa i prisiljen povući najveći dio seleukidskih garnizona iz Judeje. To nastoji nadoknaditi pokušavajući steći naklonost jevrejskog vođe Jonatana Makabejca kome dozvoljava da mobilizira vojsku i preuzme jevrejske taoce u Akri. Jonatan prihvaća takav aranžman, preuzima vlast nad Jeruzalemom, postavši vrhovni svećenik Jeruzalema do 143. pne.

## Rođenja
*

## Smrti
*
Ako (grad)

**Ako** ili **Akra** je grad u Izraelu, u oblasti zapadne Galileje, oko 18&nbsp;km severno od grada Haifa, na obali Sredozemnog mora. Citadela u u Akri je uvrštena na UNESKO-vu Listu Svjetske baštine.

U doba krstaških ratova, bila je značajno utvrđenje, koje je neposredno posle pada Jerusalima 1187.godine, postala prestonica krstaške Jeruzalemskog Kraljevstva.Akra je ostala poslednje krstaško uporište na Bliskom istoku i njenom opsadom i padom 1291. godine je uništena je poslednja krstaška država na Bliskom istoku.

## Vanjske veze
Aleksandar Balas

**Aleksandar Balas** (grčki ****, ? - 146. pne.) je bio vladar Seleukidksog Carstva od 150.pne. do 146. pne. Bio je rodom iz Smirne i sasvim običnog porijekla, ali ga je Heraklid, bivši ministar na dvoru Antioha IV Epifana "prepoznao" kao "izgubljenog" sina bivšeg vladara. Heraklidov motiv je bio da se osveti kralju Demetrije I Soter|Demetriju I Soteru, koji je bio ubio Heraklidovog brata Timarha godine 160. pne. Aleksandar je, uz podršku sestre Laodike, sudjelovao u prevari, a kao legitimnog vladara su ga priznali egipatski kralj Ptolomej VI Filometor i pergamski kralj Atal II Filadelf. Balasa je na kraju kao vladara priznao i rimski Senat. Iako ustanak u početku nije imao uspjeha, godine 150. pne. je kod Antiohije uspio poraziti Demetrija i preuzeti prijestolje. Nedugo potom se oženio za Ptolemejevu kći Kleopatru Teu.

Nakon toga se Aleksandar odrekao državničkih poslova i u potpunosti prepustio razvratu i životnim užicima, dok je kraljevstvom de facto upravljao Ptolemej VI. Takvo stanje stvari je izazvalo nezadovoljstvo, koje je iskoristio Demetrijev sin Demetrije II Nikator i digao ustanak. Ptolemej se smjesta okrenuo protiv svog zeta i podržao Demetrija. Godine 145. pne. je Aleksandar poražen u bitci kod Antiohije, iako je u njoj Ptolemej bio smrtno ranjen. Aleksandar je pobjegao kod Nabatejaca, ali ga je jedan nabatejski princ dao ubiti te njegovu glavu poslao Demetriju.

## Reference
* 1 Makabejci 10 ff.
* Justin xxxv. 1 and 2
* Josephus,
* *Antiq.* xiii. 2
* Appian,
* *Sir.* 67
* Polybius xxxiii. 14.

## Reference

## Vanjske veze

* Alexander Balas, article in historical sourcebook by Mahlon H. Smith
Holm Sundhaussen

**Holm Zundhausen** (, Berlin, 17. april 1942. - Regensburg, 21. februar 2015) bio je nemački istoričar, profesor istorije Jugoistočne Evrope na Slobodnom univerzitetu u Berlinu i predsednik Naučnog saveta Instituta za istočnoevropske studije u Minhenu.

Jedan je od najznačajnijih savremenih nemačkih istoričara koji se bavio problemima srpske, jugoslovenske i balkanske istorije.

## Biografija
Holm Zundhausen je rođen u Berlinu 1942. godine. Već tokom studija na univerzitetima u Berlinu i Minhenu, ispoljio je interesovanje za probleme Balkana. U svojoj doktorskoj tezi sistematski je obradio uticaj Herderovih ideja na stvaranje nacija kod naroda Habzburške monarhije. Kao asistent i stručni saradnik je svoju naučnu karijeru nastavio na univerzitetima u Hamburgu, Minhenu i Getingenu. Od 1988. je predavao na Slobodnom univerzitetu u Berlinu.

Već nekoliko decenija se bavio istorijom Balkana i Srbije.

## Bibliografija
Neka od njegovih značajnih dela su: 
* Geschichte Jugoslawiens 1918-1980 (1982)
* Historische Statistik Serbiens 1834–1914 (1989)
* Experiment Jugoslawiens. Von der Statsgründung bis zum Statszerfall (1993)
* Istorija Srbije od 19. do 21. veka (2007)

### Istorija Srbije od 19. do 21. veka
2007. godine je objavio knjigu *"Istorija Srbije od 19. do 21. veka"*, koja predstavlja pokušaj sinteze istorije Srbije od ustanka protiv osmanske vladavine do jugoslovenskih ratova 1990-ih. Ona pored političke uključuje i društvenu, privrednu i kulturnu istoriju. Zundhausen u njoj pokušava da predoči srpsku istoriju kao posmatrač spolja i „onaj ko ovde očekuje jedan pledoaje za ili protiv Srba, taj mirne duše može odmah da odloži ovu knjigu."

Među srpskim istoričarima je izazvala velike reakcije, koje se po Latinki Perović uglavnom svode na dva pitanja: da li stranac može da napiše istoriju srpskog naroda i da li je u stanju da je razume bez emocija koje, za razliku od srpskog istoričara, ne poseduje.

## Izvori

## Vanjske veze
* Stranica Holma Zundhausena na Institutu na istočnoevropske studije  
* Holm Zundhausen: Istorija Srbije od 19. do 21. veka (u nastavcima)
* Intervju – Holm Zundhausen, istoričar
Slavenski savez

**Slavenski savez** ili **Slovenski savez** () je ekstremno desni politički pokret nacionalsocijalističke organizacije koji djeluje u Rusiji. Osnovan je u septembru 1999. i vođa mu je Dmitrij Nikolajevič Demuškin.

## Vanjske veze
* Славянский союз
152. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **152. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Marcela i Flaka** (ili, rjeđe, **godina 602. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 152. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji

* Aleksandar Balas, pretendent na seleukidsko prijestolje, stupa u kontakt sa Jonatanom Makabejcom nudeći mu status još povoljniji od onoga koji je nudio Demetrije I Soter. Nakon što mu je Aleksandar ponudio mjesto Prvosvećenika u Jeruzalem, Jonatan odlučuje napustiti Demetrija i postaje prvi Hasmonejac koji će postati Prvosvećenik.

## Rođenja
*

## Smrti
* Marko Emilije Lepid, rimski državnik, konzul, Pontifex Maximus i cenzor
* Marko Porcije Katon Licinijan, rimski pravnik, sin Katona Starija i njegove prve supruge Licinije
Marko Porcije Katon Licinijan

**Marko Porcije Katon Licinijan** (***Marcus Porcius Cato Licinianus***) ili **Katon Licinijan** (*Cato Licinianus*, ? - 152. pne.) bio je rimski pravnik.

Rodio se kao sin Katona Starijeg i njegove prve supruge Licinije. Po majci je dobio nadimak *Licinijan*, a njime se razlikovao i od svog istoimenog brata Marka Porcija Katona Salonijana (rođenog u braku Katona Starijeg sa Salonijom).

Antički izvori navode kako je Katon Stariji imao najvažniju ulogu u odgoju svog sina, nastojeći upravo u njemu stvoriti oličenje tradicionalnih rimskih vrlina. U djetinjstvu ga je izlagao vrućini i hladnoći, nastojeći ga "očeličiti". Također je zabranio svom učenom robu Hilonu da ga podučava, držeći da bi dječak mogao od njega preuzeti "ropske" manire i mentalitet. Umjesto toga je sam napisao privatnu Enciklopediju, odnosno udžbenike iz kojih je Licinijan trebao naučiti sve o životu.

U javni život je ušao godine 173. pne. prilikom pokretanja pohoda na Liguriju pod konzulom Markom Popilijem Lenasom. Međutim, legija u kojoj je služio je raspuštena prije početka samog pohoda. Pet godina kasnije, za vrijeme trećeg makedonskog rata je stupio u vojsku konzula Lucija Emilija Paula Makedonca. Sudjelovao je u bitci kod Pidne gdje se istakao hrabrošću i bio ranjen. Nakon toga je zbog rana otpušten iz vojske, a Paul mu je dao svoju kći Emiliju Terciju za ženu. Nakon toga se posvetio pravu. Neki historičari rimskog prava, na temelju fragmenata i citata kasnijih autora, tvrde da od njega potiču *regula catoniana*.

## Izvori
* Gregori Maians i Císcar (*Gregorius Majansius*), *ad XXX Iurisconsultus* (Comments on thirty jurists), i. I—113.
* E. L. Harnier, *de Regula Catoniana*, Heidelb. 1820.
* Wilhelm Drumann, *Geschichte Roms* (History of Rome), v. p.&nbsp;149, 6 Bde. Königsberg 1834-1844.
* *This entry incorporates public domain text originally from:*
** William Smith (ed.), *A New Classical Dictionary of Greek and Roman Biography, Mythology and Geography*, 1851.
** William Smith (ed.), *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, 1870.
Pretendent

**Pretendent** je naziv za ličnost koja polaže pravo na prijestolje monarhije iako to prijestolje drži neka druga ličnost. Izraz se također koristi za ličnosti koje se smatraju legitimnim nasljednicima prijestolja država koje su prestale postojati ili postale republike, koje pri tome ne moraju polagati to pravo.

Tako se krunski princ Otto smatra pretendentom na austro-ugarsko, princ Aleksandar Karađorđević pretendentom na jugoslavensko, a kineski komunistički političar i bivši premijer Zhu Rongji pretendentom na kinesko carsko prijestolje dinastije Ming.

Iz političkih i historijskih razloga nije rijetkost da se istovremeno više osoba smatraju pretendentima na jedno te isto prijestolje. U prošlosti je upravo to bio jedan od glavnih izvora političke nestabilnosti i uzroka građanskih ratova.
 
## Povezano
* Monarhizam
151. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **151. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Lukula i Albina** (ili, rjeđe, **godina 603. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 151. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji

* Kartagina u potpunosti isplaćuje odštetu Rimu koju je morala isplatiti temeljem mirovnog ugovora kojim je pola vijeka ranije okončan drugi punski rat. Prema kartaginskom tumačenju ispunjavanje te najvažnije obaveze znači da je mirovni ugovor poštovan u potpunosti, odnosno da se Kartagina više njime ne treba smatrati vezana. Rimljani, pak, mirovni ugovor tumače kao trajni izraz kartaginske subordinacije Rimu.
* Rimski političar Scipion Emilijan na nagovor Polibija uspjeva nagovoriti uticajnog državnika Katona Starijeg (čiji se sin oženio za Scipionovu sestru Emiliju) da prihvati puštanje na slobodu, odnosno povratak u Grčku 300 najistaknutijih ahejskih političara koji su pod sumnjom za anti-rimsku aktivnost bili internirani u Rimu od 167. pne.
* Numidija pokreće pohod na kartaginsku teritoriju i opsjeda jedan grad. Kao odgovor na to Kartagina okuplja vojsku od 25.000 ljudi i kreće u pohod na numidijske napadače.
* Rimske snage pomažu grčkoj koloniji i tradicionalnom rimskom savezniku Masiliji da se odupre napadima Kelta iz Cisalpinske Galije.
* Rimske vojske pod komandom pretora Servija Sulpicija Galbe i prokonzula Lucija Licinija Lukula dolaze u provinciju Hispania Ulterior i počinju pacificirati lokalno stanovništvo. Njihovim dolaskom je zaustavcljen ustanak Keltibera u Numanciji.
* Agnimitra nasljeđuje svog oca Pusyamitru Sungu kao car indijske dinastije Sunga.

## Rođenja
*

## Smrti
* Pusyamitra Sunga, indijski car i osnivač dinastije Sunga, koji je vladao od 185. pne.
Aemilia

**Aemilia** je naziv za nekoliko ličnosti i toponima iz antičke historije:
* Aemilia (gens), patricijska porodica drevnog Rima, kao i imena za ženske članice ovog *gensa*
* Tertia Aemilia Paulla, treća kći Lucija Emilija Paula i supruga Scipiona Afrikanca
* Tertia Aemilia Paulla, treća kći Lucija Emilija Paula Makedonca
* Aemilia Lepida, nekoliko ženskih članica *[[gens]]a [[Aemilia (gens)|Aemilia]]*.
* Aemilia (province), kasna roivincija 
* Via Aemilia, rimska cesta

**Aemilia** može značiti:
* *[[Aemilia (moljac)]]*, rod moljca
* *[[159 Aemilia]]*, asteroid
* *[[Aemilia (1632)]]*, nizozemski ratni brod

## Povezano
* Amelia
* Emilia

## Reference
Agnimitra

**Agnimitra** (149 - 141. pne.) je bio drugi po redu vladar dinastije Sunga koja je vladala Sjevernom Indijom. Svog oca Pusyamitru Sungu je naslijedio 149. pne.

Prema Kalidasi u Mālavikāgnimitramu , Agnimitra je pripadao porodici Baimbika(*Baimbika-kula*). Za vrijeme očeve vladavine je bio potkralj Vidise.. Isti izvor navodi kako je Agnimitra ratovao protiv Vidarhbe - kraljevstva koje je nastalo otcjepljenjem od nekadašnjeg Maurijskog Carstva - te njegove vladare natjerao da ga priznaju kao sizerena.

Agnimitrina vladavina je završila godine 141. pne. Tada ga je naslijedio ili sin Vasujyeshtha (prema Matsya Purani) ili Sujyeshtha (prema Vayu, Brahamānda, Vishnu i Bhagavata Puranama).

## Reference

## Literatura
* *Indigenous States of Northern India (Circa 200 BC to 320 AD)* by Bela Lahiri, University of Calcutta,1974.
* *Political History of Ancient India* by Hemchandra Raychaudhuri, University of Calcutta,1972.
* *Malavikagnimitram (Malavika and Agnimitra) by Kalidasa* (ed.) by Ramji Thakur, Global Vision, New Delhi, 2004, .

## Vanjske veze
* List of rulers of Magadha  on Bruce Gordon's *"Regnal Chronologies ".
Srpski ožiljci

***Srpski ožiljci*** ili ***Serbian Scars*** je američko-srpski igrani film snimljen 2008. godine u režiji Brenta Huffa. Scenario za film su napisali Gary M. Lumpp i Vladimir Rajčić.
## Zaplet

Radnja filma se dešava u Beogradu, Čikagu i na Kosovu. Centralna tema vrti se oko "zabranjene ljubavi" izmedju srpskog vojnika i Muslimanke.. Takođe se prati i sudbina dva brata koji na prevaru bivaju uvučeni u zaveru i obračun sa teroristima, koji veruju da jedan od braće - Petar - poseduje razorno hemijsko oružje koje je njihov otac razvijao u toku hladnog rata. U zaplet se uključuje i američka obaveštajna služba CIA, koja pomaže braći.A za to vreme,saznaju da je Aleksova devojka (muslimanka) odala identitet njih dvojice. Rasplet se dešava na Kosovu,gde uspevaju da oslobode taoce i sakriju formulu koju teroristi traže.

## Glavne uloge

* Michael Madsen
* Mark Dacascos
* Steve Agnew
* Vladimir Rajčić
* Sergej Trifunović
* Jana Milić

## Izvori
* Zvanična stranica
* Forum krstarica 
* Filmovi0igre.com

## Vanjske veze

*
Servije Sulpicije Galba (konzul)

**Servije Sulpicije Galba** (*Servius Sulpicius Galba*, 2. vijek pne.) bio je rimski vojskovođa i političar. Karijeru je započeo za vrijeme trećeg makedonskog rata 168. pne. kao vojni tribun pri čemu je došao u sukob s Emilijem Paulom Makedoncem. Godine 151. pne. je postao pretor te poslan u Hispaniju da uguši ustanak Keltibera. Nakon što je to učinio krenuo je na zapad protiv Luzitanaca, koji su ga porazili njegovu nediscipliniranu vojsku i natjerali je da se skloni u zimske kvartire.

Galba je, međutim, na proljeće 150. pne. krenuo u novi pohod te je opustošio zemlju Luzitanaca. Oni su tada Galbi poslali izaslanstvo, obećavši da će ubuduće poštovati sporazume sklopljene s Rimom i moleći mir. Galba se tada pravio da razumije njihovu situaciju, odnosno opravdanja kako ih je na pljačkaške pohode protiv rimskih teritorija tjerala neimaština. Stoga im je predložio da napuste svoje domove odnosno presele se na plodna područja koja će im Galba udijeliti. Oni su to prihvatili, okupivši se u tri velike grupe zajedno sa ženama i djecom. Galba je, međutim, to iskoristio da sve tri grupe opkoli s vojnicima te ih je masakrirao. Jedan od rijetkih luzitanskih vođa koji je izbjegao masakru bio je Virijat koji će godinama kasnije biti uspješni vođa ustanika protiv Rima.

Vijesti o Galbinom činu su došle do Rima, gdje su izazvala zgražanje zbog krajnje podlosti. Protiv Galbe je istupio državnik Katon Stariji, a tribun Lucije Skribonije Libon organizirao suđenje pred narodnom skupštinom. Galba se uopće nije branio od optužbe nego dovođenjem žene i djece htio izazvati samilost kod sugrađana. Na kraju je oslobođen optužbe, što antički izvori tumače masovnom i bezočnom potkupljivanju.

Galba je godine 144. pne. izabnran za konzula, ali nije krenuo u planirani pohod protiv Virijata, zato što se nije mogao dogovoriti s kolegom Lucijem Aurelijem Kotom tko će ostati u Rimu. Zato je umjesto njih poslan Kvint Fabije Maksim Emilijan, koji je bio konzul prethodne godine.

## Povezano
* Sulpicia (gens)

## Reference
* Article on ''Ser. Sulpicius Galba''
Lucije Licinije Lukul

:*Ovo je članak o konzulu iz 151. pre n. e. Ako ste tražili njegovog unuka, pogledajte članak [[Lukul]]*
**Lucije Licinije Lukul** (*Lucius Licinius Lucullus*) je postao konzul 151. godine pre n. e. Bio je zatvoren zbog preterane grubosti prema svojim vojnicima. Nakon što je stigao u Hispaniju, razočarao se kad je video da su Keltiberi sklopiri mir, te je onda napao Vasejce i Kauke i ove druge masakrirao nakon što je sklopio mir s njima. Takođe je učestvovao u Luzitanskom ratu.

## Reference
Nada Blam

**Nada Blam** (20. april 1951, Beograd, Srbija, Jugoslavija) srpska je glumica.

Diplomirala je na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu.

Poznata je po sinhronizovanju crtanih filmova koji su se emitovali na Televiziji Beograd početkom 1990-ih. Davala je glas Olivi (Mornar Popaj), Ejpril i Irmi (Mladi mutanti nindža kornjače), Rečetu, Skajvorpu i Spajku (Transformersi). Njen brat je poznati kompozitor i džez muzičar Miša Blam.

## Uloge

|-
| 1973. || Pozorište u kući || Cile
|-
| 1973. || Pozorište u kući || kućna pomoćnica
|-
| 1974. || Slobodan prevod Mizantropa || 
|-
| 1974. || Ujez || Paulina Janković
|-
| 1975. || Đavolje merdevine || Milka
|-
| 1976. || Nevidljivi čovek || sekretarica
|-
| 1978. || Tren || Ruža
|-
| 1980. || Tren || Ruža
|-
| 1980. || Bilo, pa prošlo || 
|-
| 1980. || Vruć vetar ||
|-
| 1982. || Priče preko pune linije || 
|-
| 1984. || Formula 1 || 
|-
| 1985. || Neuspela mućka || Dara veštica
|-
| 1985. || Ćao inspektore || 
|-
| 1986. || Lovac protiv topa || 
|-
| 1989. || Čkalja, snaga klade valja || 
|-
| 1989. || Vampiri su među nama || Nada
|-
| 1989. || Drugarica ministarka || Azra
|-
| 1989. || Balkan ekspres 2 || Ruskinja
|-
| 1991. || Sekula se opet ženi || daktilografkinja
|-
| 1991. || Smrt gospođe Ministarke || glumica
|-
| 1991. || Svemirci su krivi za sve || Nada
|-
| 1992. || Dama koja ubija || 
|-
| 1992. || Sekula nevino optužen || 
|-
| 1993. || Gnjurac || kuma Dušica
|-
| 1993. || Mrav pešadinac || 
|-
| 1995. || Ubistvo s predumišljajem || 
|-
| 1996. || To se samo svici igraju || 
|-
| 1997. || Čkalja No. 1 || 
|-
| 2001. || Budi fin || 
|-
| 2007. || Hristos voskrese || Dada
|-
| 2007-2008. || Selo gori, a baba se češlja || Smiljana
|}

## Izvori


## Vanjske veze
*
Realizam (književnost)

**Književni realizam** je naziv za pokret u književnosti 19. vijeka, odnosno odraz širih realističkih tendencija u umjetnosti na književnost karakterističan za taj period. Nastao je u Francuskoj kao svojevrsna reakcija na romantizam, odnosno njegovo inzistiranje na sentimentalizmu i fantastici. Pristaše književnog realizma su nasuprot tome držali da se život i društvo u književnim djelima mora opisivati "onakvim kakvim jest", uključujući "banalne" likove i događaje iz svakodnevnice. Realizam se kasnije iz francuske proširio i na druge evropske književnosti. Jedan od njegovih izvedenih oblika je bio književni naturalizam.

## Predstavnici

### Francuski realizam
* Stendhal
* Honore de Balzac
* Gustave Flaubert
* Champfleury
* Edmond About
* Louis Edmond Duranty

### Ruski realizam
* Nikolaj Vasiljevič Gogolj
* Lav Nikolajevič Tolstoj
* Fjodor Dostojevski
* Ivan Sergejevič Turgenjev
* Ivan Gončarov
* Pavel Ivanovič Meljnikov
* Dmitrij Vasiljevič Grigorovič

### Engleski realizam
* George Eliot
* William M. Thackeray
* Thomas Hardy
* Charles Dickens
* William Carleton
* Anthony Trollope
* Elizabeth Gaskell
* George Gissing

#### Američki realizam
* William Dean Howells
* Mark Twain

### Hrvatski realizam
* August Šenoa
* Eugen Kumičić
* Ante Kovačić
* Janko Leskovar
* Ksaver Šandor Gjalski
* Vjenceslav Novak
* Silvije Strahimir Kranjčević

### Srpski realizam
* Laza Lazarević
* Stevan Sremac
* Milovan Glišić
* Borisav Stanković
* Svetozar Marković

## iz ostalih kultura
* Josip Jurčič
* Ivan Tavčar
* Janko Kersnik
* Ivan Vazov
* Aleko Konstantinov
* Ioan Slavici
* Duiliu Zamfirescu
* Constantin Negruzzi
* Benito Pérez Galdós
* Eça de Queirós
* Multatuli
* Giovanni Verga
* Theodor Fontane
* Adalbert Stifter
* Gottfried Keller
* Boleslaw Prus
* Mór Jókai
* Jan Neruda
* Martin Kukučín
* Alois Mrštík
* Ivan Nečuj-Levicki
* Aleksandros Papadiamantis
* Meïr Aron Goldschmidt
* August Strindberg
* Alexander Kielland
* Jonas Lie
* Bjørnstjerne Bjørnson

## Literatura

* Aleksandar Flaker, *Stilske formacije*, Zagreb, 1986.
* Roger Garaudy, *O realizmu bez obala*, Zagreb.
* Erich Auerbach, Mimeza, Zagreb. Prvo njemačko izdanje: *Mimesis. Dargestellte Wirklichkeit in der abendländischen Literatur*, A. Francke Verlag, 1946.
* Milivoj Solar, *Povijest svjetske književnosti*, Zagreb.
* Sava Penčić, *Realizam*, Cetinje.
* *O realizmu*, Beograd, 1968. Priredio Sveta Lukić.
Mitridat IV od Ponta

**Mitridat IV Filopator i Filadelf** (, doslovno "Mitridat Očeljubivi i Bratoljubivi"; ? - cca. 150. pne.), bio je šesti po redu kralj Ponta. Rodio se kao sin kralja Mitridata III. Datum njegovog rođenja, pa ni stupanja na vlast nisu poznati. Prvi put se spominje godine 179. pne. prilikom sklapanja mirovnog ugovora Ponta s pergamskim kraljem Eumenom II. Historičari vjeruju da je tada bio suvladar svog brata Farnaka I. Godine 154. pne. je bio na čelu pontske vojske koja je pomagala pergamskom kralju Atalu II u ratu protiv bitinjskog kralja Prusije II. Taj se događaj smatra početkom pro-rimske orijentacije koja će biti karakteristika svih pontskih vladara do Mitridata VI.

## Izvori
* Hazel, John; *Who's Who in the Roman World*, "Mithridates IV", (2002).
Venera Miloska

**Miloska Venera** (Afrodita s Melosa, grčki: Αφροδίτη της Μήλου, Aphroditē tēs Mēlou) je jedno od najpoznatijih umjetničkih djela. Izrađena je negdje u periodu između 130. i 100. godine pne. Smatra se da predstavlja grčku boginju ljubavi i ljepote Afroditu (Venera, prema rimskoj mitologiji). Ova skulptura je isklesana iz mramora, u veličini nešto većoj od prirodne; visoka je 203 cm. Ruke i originalno postolje su izgubljeni. Prema natpisu na postolju (postolje je bilo "privremeno" pronađeno a zatim ponovo izgubljeno ali postoje skice i prijepisi natpisa, v. sliku dolje desno) Milosku Veneru je izradio Aleksandros iz Antiohije. Prvobitno se djelo pripisivalo Praksitelu.

Ime je dobila prema ostrvu Milos, u arhipelagu Kikladi, Egejsko more, Grčka, gdje je 1820. godine pronašao mještanin Yorgos Kentrotas. Prema rekonstrukciji, Miloska Venera je u lijevoj ruci držala jabuku (*milos* na grčkom jeziku znači jabuka).

Miloska Venera je je skulptura nastala u staroj Grčkoj, u doba helenizma. Ovaj period kulture i umjetnosti je trajao od IV stoljeća pne. do kraja I stoljeća pne. Kiparstvo u helenizmu se odlikuje slobodnijim i naturalističkim pristupom izradi skulptura. Najznačajnije skulpture iz navedenog perioda, uz Milosku Veneru, su: *Nika sa Samotrake*, *Laokoon i njegovi sinovi*, *Pergamski oltar* i dr.

Miloska Venera izložena je u Muzeju Louvre u Parizu.

## Izvori i vanjski linkovi

* Musée du Louvre – Louvre Museum : Venus de Milo 
* James Grout, ''Venus de Milo'', part of the '' Encyclopædia Romana''
* Salih Posvandžić: Likovna kultura
Mitridat V od Ponta

**Mitridat V Euerget** (grčki: *Μιθριδάτης ὁ εὐεργέτης*, doslovnio "Mitridat Dobročinitelj"; ? - cca. 120. pne.) bio je sedmi po redu kralj Ponta, koji je vladao od oko 150. pne. do oko 120. pne. Smatra se kako je najvjerojatnije bio sin kralja Farnaka I, odnosno nećak Mitridata IV. Od potonjeg je naslijedio pro-rimsku politiku te je za vrijeme trećeg punskog rata 149 - 146. pne. sudjelovao na rimskoj strani s manjim kontingentom vojske i pomoćnih brodova. Oko godine 130. pne. je Rimljanima pomogao u gušenju pergamske pobune pod Aristonikom. Za to ga je rimski konzul Manije Akvilije nagradio s provincijom Frigijom. Ta je odluka kasnije opozvana od strane rimskog Senata, koji je Akvilija optužio za primanje mita. Usprkos toga, Mitridat je vlast nad Frigijom zadržao do svoje smrti. Oko godine 120. pne. je ubijen u Sinopeu u zavjeri za koju historičari vjeruju da je uključivala članove njegove porodice.

## Izvori
* Hazel, John; *Who's Who in the Roman World*, "Mithridates V Euergetes", (2002).
* Smith, William (editor); *[[Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology]]*, "Mithridates V" , Boston, (1867).
140-e pr. n. e.

## Događaji i trendovi
* 149. pne. - Počinje Treći punski rat.
* 146. pne. — Treći punski rat završava rimskim osvajanjem i uništenjem Kartagine.
* 146. pne. — Rimljani osvajaju i uništavaju grčki grad Korint.
* 140. pne. —Han Wudi postaje car Kine.
* 140. pne. —Simon Makabejac okrunjen za kralja Judeje.

## Rođenja
*

## Smrti
*
Luka Peruzović

**Luka Peruzović** (Split, 26. siječnja 1952.) je bivši hrvatski nogometaš i trener.

U svojoj karijeri igrao je na položaju obrambenog igrača, na položaju čistača i centarhalfa.

## Igračka karijera
Karijeru je započeo u splitskom "Hajduku". 
Za njega je odigrao oko 470 utakmica i postigao 20 golova. Nakon što je stekao uvjete za odlazak u inozemstvo, otišao je 1980. igrati u Belgiju, u "Anderlechta", skupa sa slavnim trenerom Tomislavom Ivićem.
S "Anderlechtom" je 1981/82. došao do poluzavršnice Kupa kupova i do naslova pobjednika Kupa UEFA 1982/83. (pobjeda protiv "Benfice").
Nakon osmogodišnjeg igranja u tom klubu, vratio se u "Hajduka", odigravši par sezona.

U reprezentativnoj karijeri, bio je igračem Jugoslavije, za koju je nastupio, od velikih natjecanja, na EP-u 1974. i EP-u 1976..

## Trenerska karijera
Kao trener, vodio je belgijske klubove Standarda iz Liègea, R. Charleroi S.C. i Anderlechta te katarski Al Sadd. 
Od reprezentacija, vodio je Bahrein.
Wilhelm od Wieda

**Vilhelm od Vida** (Neuwied, 26. marta 1876. – Predeal, 18. aprila 1945.) bio je knez Kneževine Albanije od 7. marta 1914 do 3. septembra 1914. Formalno, on je bio na vlasti kao knez sve do proglašenja Albanije za republiku, 31. januara 1925. godine. Van Albanije su se prema Vilhelmu od Vida odnosili kao prema knezu, dok je u Albaniji imao status kralja.

Velike Sile su ga izabrale za ovaj položaj, međutim, Vilhelm je u proleće 1913. odbio ovo imenovanje. Vilhelm menja mišljenje i prihvata da bude knez Albanije kada su ga lično pozovali delegati iz svih 18 tadašnjih oblasti u Albaniji.

Vilhelm od Vida je 7. marta 1914. došao u Drač, privremenu prestonicu nove države, i preuzeo upravu nad Albanijom od Međunarodne kontrolne komisije. Posao održavanja bezbednosti je bio poveren žandarmeriji kojom su komandovali oficiri iz Holandije.
Knez Vilhelm je napustio Albaniju 3. septembra 1914. zbog proislamske pobune koju je inicirao Esad-paša Toptani, i otišao u Nemačku gde se pridružio Nemačkoj armiji i služio na Istočnom frontu. Nikada kasnije nije tražio da mu se vrati mesto na albanskom tronu.

## Napomene

## Povezano
* Proglašenje nezavisnosti Albanije
Ada (grad)

**Ada** je gradsko naselje i sedište opštine Ada u Severnobanatskom okrugu, iako se grad geografski nalazi u Bačkoj, odnosno na desnoj obali reke Tise. Prema popisu iz 2002. bilo je 10547 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 12078 stanovnika).

## Demografija
U naselju Ada živi 8544 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,9 godina (39,2 kod muškaraca i 42,5 kod žena). U naselju ima 4093 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,58.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Mađarima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Ada, na kojoj se nalaze dva naselja, Ada i Sterijino.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)