open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Antioh XII Dioniz

**Antioh XII Dioniz** (? - 84. pne.) poznat i po nadimcima **Epifan**, **Filopator** i **Kalinik** bio je seleukidski vladar antičke Sirije. Bio je peti sin kralja Antioha VIII Gripa, odnosno peti koji ga je naslijedio nakon smrti 96. pne. Vladavina, kao i vladavina četvoro starije braće, mu je bila obilježena stalnim međusobnim sukobima, ali napadima Nabatejaca i Parta koji su nekoć moćno Seleukidsko Carstvo sveli na područje okolice Damaska.

Antioh je bio posljednji seleukidski vladar koji je samostalno vodio vojne pohode, iako uz podršku egipatskog kralja Ptolemeja IX Latira. U jednom od njih je porazio Nabatejce, ali ga je tom prilikom ubio nabatejski vojnik. Seleukidska vojska se nakon toga razbježala, omogućivši Nabatejcima da bez otpora zauzmu Damask.

## Vanjske veze
* Antiochus XII entry in historical sourcebook by Mahlon H. Smith
Antioh XIII Azijatik

**Antioh XIII Dioniz Filipator Kalinik**, također poznat i po nadimku **Azijatik** (, ? - 64. pne.) bio je jedan od posljednjih vladara Seleukidskog Carstva, u doba njegove vladavine svedenog na dio današnje Sirije.

Bio je sin kralja Antioha X Euzeba i egipatske princeze Kleopatre Selene. Otac mu je ubijen oko 92. pne. a majka mu je nakon toga do 85. pne. služila kao regent. Vladavina - koju su bili obilježili stalni dinastijski sukobi - bila je simbolična, s obzirom da je oko 83. pne. Siriju osvojio armenski car Tigran Veliki. Nakon toga je Kleopatra Selena išla u Rim tražiti od Senata da joj sina prizna kao egipatskog kralja, ali to nije imalo uspjeha. Kleopatru Selenu je pri povratku na Bliski Istok Tigran uspio uhvatiti i pogubiti, ali sin je preživio.

Kada je u trećem mitridatskom ratu godine 69. pne. rimski vojskovođa Lukul pobijedio Tigrana kod Tigranocerte, građani Antiohija|Antiohije su Antioha proglasili novim kraljem. Lukul je to priznao proglasivši Antioha klijentskim kraljem Sirije. Međutim, kada je komandu nad rimskim snagama na Istoku preuzeo Pompej, dao je svrgnuti i pogubiti Antioha, te ga na čelu sirijske države zamijeniti s arapskim poglavicom Sampisceramom. S Antiohom je prestala postojati Seleukidska dinastija, iako je nešto kasnije nakratko Sirijom vladao i Filip II Filoromej.
 
## Vanjske veze
* Antiocus XIII Asiaticus entry in historical sourcebook by Mahlon H. Smith
Gaj Julije Cezar II

**Gaj Julije Cezar II** (*Gaius Julius Caesar*) bio je rimski plemić iz druge polovice 1. vijeka pne. najpoznatiji kao djed Julija Cezara. Bio je sin Gaja Julija Cezara I, a oženio se za Marciju, kći konzula Kvinta Marcija Reksa. O njegovom životu postoje prilično oskudni podaci. Jedino je poznato da je kao djecu imao sinove Gaja i Seksta Julija Cezara III te kći Juliju. Antički izvori donose dvije verzije njegove smrti - prema jednoj je iznenada umro oblačeći cipele na službi u gradu Pisa, a prema drugoj od tumora grla.

## Reference

## Povezano
* Julii Caesares
* Julijevsko-Klaudijevska dinastija
* Julijevsko-Klaudijevsko porodično stablo
Gaj Julije Cezar I

**Gaj Julije Cezar I** (*Gaius Julius Caesar*) bio je rimski plemić iz sredine 2. vijeka pne., najpoznatiji po tome što je bio pradjed Julija Cezara. O njegovom životu se ne zna ništa, osim da je godine 166. pne. služio kao pretor. Njegov sin je bio Gaj Julije Cezar II.

## Povezano
* Julii Caesares
* Julijevsko-Klaudijevska dinastija
* Julijevsko-Klaudijevsko porodično stablo
Aurelija Kota

**Aurelija Kota** (*Aurelia Cotta*, 120. pne. - 54. pne.) bila je rimska plemkinja iz doba kasne Republike, najpoznatija po tome što je bila majka Julija Cezara.

Otac joj je bio Lucije Aurelije Kota, plemić izabran za konzula 115. pne. a majka joj se zvala Rutilija. Tri njena polubrata su bili konzuli: Gaj Aurelije Kota (75. pne.), Marko Aurelije Kota (74. pne.) i Lucije Aurelije Kota (65. pne.). Sama Aurelija se udala za Gaja Julija Cezara, prokonzula Galije. S njime je imala troje djece:
* Julija Starija
* Julija Mlađa (101. pne. - 51. pne.)
* Gaj (100. pne. - 44. pne.)

Nakon što je Gajev otac umro 84. pne. Aurelija se posvetila njegovom odgoju. Kada je Gaj nakon zavođenja diktature prkosio Suli odbivši njegov zahtjev da se razvede od Kornelije Cinile, Aurelija je molila za njegov život zajedno s bratom Gajem Kotom, a što je Sula na kraju prihvatio.

Nakon smrti Kornelije Cinile, Aurelija je odgajala Cezarovu kći Juliju.

Godine 54. pne. je upravo Aurelija u Cezarovoj kući, za vrijeme svetkovine Bona Dee, otkrila kako je među sudionicima Publije Klodije prerušen u ženu, a što je izazvalo jedan od najvećih skandala u Rimu tog doba.
Kleopatra V od Egipta

**Kleopatra V Trifena od Egipta** (, cca. 95. pne. - cca. 69/68. pne. ili cca. 57. pne.) bila je ptolemejidska kraljica Egipta. Predstavlja jedinu historijski potvrđenu suprugu kralja Ptolemeja XII.

Historičari vjeruju da je bila nezakonita kći kralja Ptolemeja IX Latira, odnosno da joj je suprug bio brat ili polubrat. Godine 69. ili 68. pne. ju je Ptolemej XII otjerao s dvora kako bi se oženio sa kćeri egipatskog svećenika. Što se sa Kleopatrom nakon toga dogodilo nije poznato, a postoje dvije hipoteze - prema jednoj je iste godine umrla, a prema drugoj je godine 58. pne. nakratko preuzela vlast nakon bratovog/muževog protjerivanja iz Aleksandrije. U tom bi slučaju bila istovjetna ličnost sa vladaricom poznatom kao Kleopatra VI, umrla 57. pne.

## Napomene

## Izvori
* 
* Werner Huß: *Ägypten in hellenistischer Zeit* (*Egypt in Hellenistic times*). C. H. Beck, Munich 2001.

### Vanjske veze
* Genealogy of Ptolemaic Dynasty
Pompeja (sestra Pompeja Strabona)

***Pompeja*** (*Pompeia*, kraj 2. i početak 1. vijeka pne.) je bila rimska plemkinja iz doba kasne Republike, najpoznatija kao jedna od prabaka prvog cara Augusta.

Rodila se u Picenumu kao kći lokalnog aristokrata Seksta Pompeja i Lucilije, sestre poznatog pjesnika Gaja Lucilija. Imala je dva starija brata - Seksta Pompeja i Pompeja Strabona, koji je kasnije postao konzul i bio otac znamenitog političara i vojskovođe Pompeja Velikog.

Pompeja se oženila za Marka Acija Balba (148. pne. - 87. pne.), plebejskog senatora rodom iz Aricije (suvremena Ariccia). S njim je godine 105. pne. imala sina po imenu Marko Acije. On se oženio za Juliju, sestru Julija Cezara i imao tri kćeri, među kojima i Aciju Balbu Cezoniju, Oktavijanovu majku.
 
## Izvori
* Svetonije - *Životi dvanaest Cezara* - August
* Microsoft Encarta Encyclopaedia 2002
* http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/1930.html 
* http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/2808.html 
* http://www.romansonline.com/Persns.asp?IntID=664&Ename=Pompeia
Prnjavorstock

**Prnjavorstock** je muzički festival koji se krajem avgusta održava u Prnjavoru (pored Beograda), na kojem nastupa veliki broj autorskih bendova iz Srbije i regiona.

Naziv festivala je skovan po uzoru na čuveni rock festival Woodstock. I koncept je sličan - svirke se održavaju na privatnom imanju organizatora Miloša Bakalovića, bubnjara benda Very Heavy Sars. Ulaz na festival i boravak u kampu su besplatni.

## Historija
### Prnjavorstock 1

Prvi Prnjavorstok je održan od 25. do 27. juna 2010. godine. U prva dva dana nastupilo je oko tridesetak, uglavnom beogradskih bendova, među kojima su: Metak za zlikovca, Damjan od Resnika, Grešnici, Very Heavy Sars, Rif, Vox Populi, Irish Stew, Awaiting Fear, Alfa Tica, Danas svi znaju da igraju fudbal, Marko Aleksandar Gajić, Bolesna štenad, Long Noses, Kapetan Black Šlager i mnogi drugi. Žanrovski su bili zastupljeni razni muzički pravci (rock, punk, metal, rege...). Treći dan je bina bila otvorena za slobodno muziciranje.

Festival je posetilo nekoliko stotina ljudi. Prnjavorstok 2010 su obeležile loše vremenske prilike - kiša koja je padala gotovo sve vreme festivala, i blato koje se stvorilo po čitavom imanju - što je doprinelo slabijoj posećenosti od očekivane.

Tokom trajanja festivala održava se i takmičenje u pripremanju pasulja – Pasuljijada, a prva nagrada je bure piva. Moto prvog Prnjavorstoka je bio: “*Siromaštvom protiv bede!*”.

### Prnjavorstock 2

Drugi „Prnjavorstock“ je najavljen kao kulturno-umetnički događaj koji će trajati 5 dana i ugostiti preko 100 bendova iz Beograda, Novog Sada, Niša, Banje Luke, Tuzle i mnogih drugih gradova u zemlji i regionu, i još stotinjak individua koji će voditi radionice (grnčarija, strip, rukotvorine), tribine, učestvovati u predstavama i izlagati radove. Takođe je najavljeno i već tradicionalno takmičenje u pripremanju pasulja.

Prijava muzičkih bendova za Prnjavorstock II je počela odmah po završetku Prnjavorstocka I, i traje do maja 2011. Do početka 2011. godine je već bilo prijavljeno stotinjak autorskih bendova. Pored većine pomenutih bendova iz 2010. koji će ponovo nastupati, nastupiće i gomila novih bendova poput: Xanax, The Branka, Dž!Dž!, Broken Strings, Rain Delay, My Last Suicide, Rapid Force, Grupa Balkan, Josip A Lisac, Tobija i mnogi drugi.

### Prnjavorstock 6

Šesti po redu Prnjavorstok se održava od 27. do 29. Avgusta 2015. godine. U tri dana festivala pod Avalom nastupiće 27 bendova.

## Izvori

## Povezano
* Nova srpska scena
* Zgrada BIGZ-a

## Vanjske veze

* Prnjavorstock - Zvaničan Sajt
* Rokenrol i pasulj podno Avale (RTS)
* Dobrodošli na Prnjavorstock  (Popboks)
* Izvestaj sa prvog Prnjavorstoka 
* Najava za Prnjavorstock 4
Kejnzijanizam

**Kejnzijanska ekonomija** (također poznata i kao **kenzijanizam** ili **Keynesova škola**) je naziv za makroekonomsku teoriju temeljenu na idejama britanskog ekonomista Johna Maynarda Keynesa. Kejnzijanski ekonomisti tvrde kako odluke koje se donose u privatnom sektoru nacionalne ekonomije ponekad dovode do neefikasnih, odnosno neželjenih makroekonomskih efekata, a koje može suzbiti aktivna ekonomska politika preko javnog sektora, odnosno monetarna politika centralne banke i fiskalna politika vlade koja nastoji stimulirati proizvodnju bez obzira na poslovne cikluse. Keynes je te ideje prvi put oformio u svom djelu *[[The General Theory of Employment, Interest and Money]]* iz 1936. godine. Iako se to djelo smatra jednim od najuticajnijih u historiji ekonomske nauke, njegova tumačenja su predmet debate, tako da se nekoliko međusobno suprotstavljenih škola naziva kejnzijanskim.

Kejnzijanska ekonomija zagovara miješanu privredu - odnosno dominaciju privatnog sektora, ali uz važnu ulogu vlade i javnog sektora. Taj je model dominirao ekonomskim politikama vodećih zapadnih zemalja pred kraj Velike ekonomske krize, u drugom svjetskom ratu te u poratnim decenijama sve do 1970-ih kada je izgubio svoj uticaj uslijed toga što mu se pripisivao novi fenomen stagflacije. krajem 2000-ih i početkom 2010-ih je, međutim, dovela do svojevrsnog preporoda kejnzijanskih ideja koje su stekle popularnost kako među javnošću, tako i među mnogim zapadnim vladama.

## Vanjske veze
* John Maynard Keynes,The General Theory of Employment, Interest and Money,1936
* 
* 
* Why America Must have a Fiscal Stimulus  Lawrence Summers, Harvard Kennedy School's Belfer Center
* "We are all Keynesians now"  historic piece; macroeconomics in mass publications
* Donald Markwell, *Keynes and Australia*, Reserve Bank of Australia, 2000 http://www.rba.gov.au/PublicationsAndResearch/RDP/RDP2000-04.html 
* Alan Greenspan Speech  Alan Greenspan blames Keynesian economics for debilitating the U.S. economy prior to the Presidency of Ronald Reagan.
* Family of Economics http://www.economicsfamily.com 
*
Centripetaljka

**Centripetaljka** je ispunjaljka na kvadratni lik u kojoj se pojmovi upisuju spiralno, od vanjskih vodoravnih i okomitih redova prema unutrašnjim, a u posebno označenim poljima izlazi konačno rješenje.

## Pravila
* - Lik obično ima dimenzije 7 x 7 polja. U njemu su spirale označene debljim rubnim crtama, a obrojčenje je upisano u rubove spirala.
* - Počeci pojmova (i krajevi, osim kraja posljednjeg pojma) obilježeni su rednim brojevima.
* - Svaki sljedeći pojam počinje posljednjim slovom prethodnog pojma (npr. atribu**T** – **T**uriza**M** – **M**rmljanj**E** – **E**urop**A** itd.).
* - Pojmovi se prostiru spiralno: prvi u prvom vodoravnom redu od početka do kraja lika, drugi okomito u posljednjem okomitom redu, treći vodoravno u posljednjem vodoravnom redu, ali zdesna nalijevo, četvrti u prvom okomitom redu, ali odolje nagore do kraja spirale itd.
* - Pojmovi treba da budu opštepoznati jer nema ukrštanja kao kod križaljki pa malo poznat pojam većina rješavača neće moći riješiti.
* - Opisi pojmova daju se pod naslovom "U krug", obično iza kratkog objašnjenja kako se ispunjaljka rješava.
* - Konačno rješenje obično se sastoji od dva povezana sedmoslovna pojma koji prolaze kroz središnje polje i prostiru se vodoravno-okomito ili dijagonalno (slijeva nadesno prema dolje i slijeva nadesno prema gore). Neke centripetaljke imale su samo jedan sedmoslovni pojam kao konačno rješenje, što se ne preporučuje jer u tom slučaju neki od pojmova koji se upisuju u centripetaljku ne daju ni jedno slovo u konačno rješenje (što je protivno osnovnim pravilima ispunjaljki).

## Historijat
U hrvatskoj enigmatici centripetaljku od prvog broja objavljuje bjelovarska Osmosmjerka. Ideja i lik vjerovatno su preuzeti iz neke strane enigmatike. Prva centripetaljka objavljena je bez potpisa, a sastavio ju je Stjepan Horvat. Do početka 2010. godine centripetaljke su objavljivali mnogi saradnici "Osmosmjerke".

## Izvori
* Anonim: *"Centripetaljka"*, "Osmosmjerka", I, 1, 17 - Bjelovar, I. 1989.
* Jovan Nedić: *"Centripetaljka"*, "Osmosmjerka", X, 227, 7 – Bjelovar, 3. V. 1999.
Gnej Oktavije

**Gnej Oktavije** (*Gnaeus Octavius*, ? - 87. pne.) bio je rimski političar iz doba kasne Republike. Pripadao je porodici čiji su članovi tradicionalno podržavali optimate protiv populara, tako da mu je stric Marko Oktavije bio jedan od glavnih protivnika Tiberija Grakha.

Godine 87. pne. je, nedugo nakon Sulinog prvog pohoda na Rim izabran za konzula. Međutim, vrlo brzo nakon toga je došao u sukob s kolegom Cinom koji je podržavao populare. Cina je nakratko protjeran iz Rima, ali se, uz pomoć prognanog popularskog vođe Marija iste godine vratio i zaveo strahovladu čijom je žrtvom bio i Gnej Oktavije.

Oktavije, za koga Plutarh navodi da je bio čovjek čvrstih moralnih načela, bio je u dalekom srodstvu s Gajem Oktavijem, ocem prvog cara Augusta.
 
## Povezano
* Octavia (gens)
Marko Oktavije

**Marko Oktavije** (*Marcus Octavius*) bio je rimski političar iz druge polovice 2. vijeka pne. Najpoznatiji je kao kolega znamenitog plebejskog tribuna Tiberija Grakha s kojim je izabran 133. pne. i s kojim je ispočetka dijelio reformističke ideje. No, vrlo brzo se s njim razišao, smatrajući da Tiberijeve reforme ugrožavaju ustavni poredak Republike. Nakon što je više puta vetom spriječio donošenje reformi, Tiberije je preko plebejske skupštine isposlovao njegovo smjenjivanje i nasilno ga spriječivši da u njoj sudjeluje. Ti su događaji doveli do eskalacije nasilja i Tiberijevog ubistva.

Oktavijev nećak je bio konzul Gnej Oktavije, a među njegovim potomstvom je bio i Gaj Oktavije, otac prvog rimskog cara Augusta.

## Povezano
* Octavia (gens)
Gaj Oktavije

**Gaj Oktavije** (*Gaius Octavius*, cca. 100. pne. - 59. pne.) bio je rimski političar iz doba kasne Republike, najpoznatiji po tome što je bio otac prvog cara Augusta.

Oktavije, koji je - prema nekim izvorima bio potomak plebejskog tribuna Marka Oktavija, odnosno u dalekom srodstvu s konzulom Gnejem Oktavijem - pripadao je plebejskom ogranku viteške porodice Oktavijevaca. Njegovi preci su bili poznati po izuzetnoj dugovječnosti, pa se tako djed Gaj Oktavije spominje kao vojni tribun na Siciliji u doba drugog punskog rata, a otac Gaj Oktavije je bio općinski magistrat. Sam Gaj je odrastao u relativnom siromaštvu, te se kao *[[novus homo]]* morao teško boriti da bi bio prihvaćen u Senat.

Gaj Oktavije je bio oženjen dva puta. Njegova prva supruga je bila izvjesna Anharija iz istoimenog plebejskog roda. S njom je imao kćer Oktaviju, kasnije historičarima poznatu kao Oktavija Starija. Kako je brak s Anharijom završio, nije poznato.

Drugi put se oženio za Aciju Balbu Cezoniju, koja je rodbinski bila povezana s trijumvirima Pompejem i Julijem Cezarom. S njom je imao dvoje djece: Oktaviju Mlađu i Oktavijana, kasnije poznatog kao August.

Političku karijeru je otpočeo kao kvestor godine 70. pne. Godine 61. pne. je izabran za pretora, a potom imenovan za propretora u Makedoniji. Tamo se istakao čestitošću i uspješnom obranom od iznenadnog napada tračkog plemena Besa. Ciceron je u svojim djelima hvalio njegove diplomatske sposobnosti. Po isteku mandata je putovao za Rim kako bi počeo kampanju za konzula. Na putu se razbolio i umro, navodno u istom gradu gdje će sedam decenija kasnije umrijeti i njegov sin. Supruga mu je kasnije preudala za Lucija Marcija Filipa.

August, koji je u trenutku njegove smrti bio malo dijete, odao mu je priznanje natpisom na Forumu.

## Izvori
* Svetonije - *Dvanaest Cezara*
* Augustus: The Life of Rome's First Emperor; by Anthony Everitt
68. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **68. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Metela/Vacije i Reksa** (ili, rjeđe, **godina 686. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 68. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji

* Rimskom Republikom upravljaju konzuli Lucije Cecilije Metel i Kvint Marcije Reks.
* Gaj Antonije Hibrida izabran za rimskog pretora.
* Ostija, glavna luka Rima, je napadnuta od strane pirata koji pale i uništavaju rimsku konzularnu flotu te pljačkaju grad.
* Abgar II postaje vladar Osroene.
* Treći mitridatski rat: Bitka kod Artaksate u kojoj rimska vojska pod Lukulom nanosi još jedan poraz armenskom kralju Tigranu, ali je Lukul ne može iskoristiti zbog većeg nezadovoljstva svojih vojnika dugotrajnim pohodom.

## Rođenja
* Princeza Arsinoja IV od Egipta, kći egipatskog kralja Ptolemeja XII i (vjerojatno) Kleoptre V (ili 67. pne.) (u. 41. pne.)

## Smrti
* Antioh od Askalona, grčki filozof (r. cca. 130. pne.)
* Kornelija, prva supruga Julija Cezara (r. 94. pne.)
* Huo Guang, kineski državnik u službi dinastije Han
Antioh iz Askalona

**Antioh iz [[Askalon]]a** (? - 68. pne.) je bio starogrčki filozof, poznat po tome što je inicirao zaokret glede dotadašnjega Akademijina usmjerenja i uvelike je zaslužan za povratak dogmatizmu. Glasovit je po uočavanju paradoksa koji se odnosi na mogućnost saznanja kao takvog. Naime, ako se ništa ne može znati, onda je i tvrdnja o nemogućnosti spoznaje neistinita, odnosno nemoguća.
Huo Guang

**Huo Guang** (? - 68. pne.) (tradicionalni kineski: 霍光), kurtoazno ime **Zimeng** (子孟) bio je kineski državnik iz doba Zapadne dinastije Han koji se često navodi kao jedan od rijetkih primjera u kineskoj historiji gdje je visoki carski funkcionar svrgnuo cara radi dobra države, a ne zbog svojih ambicija.

Njegov polubrat je bio znameniti vojskovođa Huo Qubing.

## Reference
Julija Cezaris (sestra Julija Cezara)

**Julija** (*Julia*) je ime koje su nosile dvije kćeri Gaja Julija Cezara i Aurelije Kote koje su istovremeno bile dvije starije sestre znamenitog Julija Cezara. .

Starija od njih se među historičarima ponekad zove *Julija Starija* (*Julija Major*), iako rijetko s obzirom na mogućnost zabune zbog poznatije Julije Starije, kćeri cara Oktavijana Augusta. Mlađa i mnogo poznatija je **Julija Mlađa** (*Julia Minor*), ali se i to ime rijetko koristi zbog moguće zabune s Augustovom unukom Julijom Mlađom.

## Julija Starija
Starija Julija je poznata jedino na šturih Svetonijevih navode, pri čemu se kao njeni unuci navode Lucije Pinarije i Kvint Pedije. Dio historičara vjeruje da je Svetonije greškom kao njene unuke u stvari naveo njene sinove. Dio pak vjeruje da su to unuci Julije Mlađe.

## Julija Mlađa
Julija Mlađa je daleko bolje poznata, s obzirom da je bila udana za političara Marka Acija kome je rodila troje djece:
* Atia Balba Prima
* Atia Balba Caesonia - majka Oktavije Mlađe i prvog cara Augusta.
* Atia Balba Tertia

Julija je imala važnu ulogu u skandalu koji je 54. pne. izbio za vrijeme svetkovine Bona Dee u njenoj kući, a kada je u nju, prerušen u ženu, ušao zloglasni Publije Klodije Pulher kako bi se našao sa svojom udanom ljubavnicom. Njena majka Aurelija Kota je prepoznala Publija te zajedno s kćeri svjedočila na procesu koji se kasnije održao.

## Izvori
* Svetonije - *Dvanaest Cezara*
* http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/1748.html 

## Napomene
Marko Acije

**Marko Acije Balb** (*Marcus Atius Balbus*, 105. pne. – 51. pne.) bio je rimski plemić i političar iz vremena, najpoznatiji kao djed prvog cara Augusta.

Bio je sin starijeg Marka Acija Balba (148. pne. – 87. pne.) i Pompeje, sestre konzula Pompeja Strabona i sestre znamenitog državnika Pompeja. Mladi Balb je bio rođen i odgojen u Ariciji (suvremena Ariccia u Italiji), postojbini njegovog roda..

Balb se oženio za Juliju Mlađu, drugu sestru znamenitog Julija Cezara. Ona mu je rodila tri kćeri. Atia Balba Caesonia - majka Oktavije Mlađe i Oktavijana, buduećg cara Augusta.

Balb je godine 62. pne. izabran za pretora te mu je popvjerena uprava nad Sardinijom. Godine 59. pne. ga je Cezar poslao u Kampaniju da zajedno s Pompejom dijeli zemlju siromašnim građanima. Prema Ciceronu je Balb bio predmet šale od strane Pompeja, koji je tvrdio da Balb nema nikakvu važnost kao ličnost.

## Izvori
* Svetonije, *Životi dvanaest Cezara: August*
* http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/0464.html 

## Vanjske veze
* Coinage of Balbus
Lucije Cecilije Metel (konzul 68. pr. n. e.)

**Lucije Cecilije Metel** (*Lucius Caecilius Mettelus*, ? - 68. pne.) bio je rimski političar iz doba kasne Republike.

Pripadao je uglednoj i uticajnoj porodici Metela. Djed Kvint Cecilije Metel Makedonac mu je bio konzul, isto kao i otac Gaj Cecilije Metel Kaprarije, te brat Kvint Cecilije Metel Kretik.

Godine 70. pne. je kao guverner Sicilije naslijedio zloglasnog Gaja Vera. Za konzula je izabran godinu dana nakon brata Kvinta. Umro je na dužnosti.

## Izvori
* Broughton, T. Robert. *Magistrates of the Roman Republic Vol. 2.* New York: American Philological Association. 1952. 71, 122, 137.
* Salazar, Christine F. *Brill's New Pauly: Encyclopedia of the Ancient World Vol 2.* Boston: Brill Leiden. 2003. 874-879.
Rimska mornarica

**Rimska mornarica** (, dosl. "flota") se sastojala od pomorskih snaga rimske države. Iako je mornarica bila najvažniji element rimskog osvajanja Mediterana, nikada nije uživala prestiž lrimskih legija. Rimljani su kroz svoju historiju ostali uglavnom za kopno vezan narod, te su se više koristili svojim pomorski orijentiranim podanicima, kao što su Grci i Egipćani, kako bi gradili, održavali i upravljali svojim ratnim brodovima. Zbog toga mornarica nije nikada bila u potpunosti prihvaćena od rimske države, i uvijek se, u većoj ili manjoj mjeri, smatrala"ne-rimskom". U starom vijeku mornarice - bilo ratne, bilo trgovačke - nisu uživale logističku autonomiju karakterističnu za suvremene brodove i flote. Zbog toga rimska mornarica nikada nije funkcionirala samostalno poput suvremenih vidova oružanih snaga, nego se smatrala tek svojevrsnim produžetkom i pomoćnom službom rimske vojske.

Osnovana je godine 311. pne. i ispočetka je bila beznačajna. Međutim, pedeset godina kasnije, kada se Rim našao u sukobu s pomorskom velesilom Kartaginom, brzo je sagradio veliku flotu. Za vrijeme prvog punskog rata rimska mornarica je naglo narasla i igrala ključnu ulogu u pobjedi u prvom punskom ratu. U prvoj polovici 2. vijeka pne. Rim je uništio Kartagu i pokorio helenizam|helenistička kraljevstva Istočnog Mediterana, ostvarivši tako potpunu prevlast nad Sredozemnim morem koje su Rimljani otada zvali *[[Mare Nostrum]]*. Rimske flote su ponovno igrale važnu ulogu u 1. vijeku pne. kada su se vodili ratovi protiv pirata, te u građanskim ratovima koji su uništili Republiku. Godine 31. pne. je velika pomorska bitka kod Akcija okončala Završni rat Rimske Republike|građanske ratove, dovevši na vlast Augusta i stvorivši Rimsko Carstvo.

U carskom periodu je Mediteran postao mirno "rimsko jezero"; u nedostatku pomorskog neprijatelja, mornarica je svoju aktivnost i resurse prilagodila isključivo patroliranju i transportu trupa. Na rubovima Carstva se, međutim, mornarica povremeno koristila u borbenim akcijama. Kriza Carstva u 3. vijeku je dodatno oslabila mornaricu, učinivši je tek sjenom nekadašnje velike sile. Kada su barbari za vrijeme Velike seobe naroda provalili kroz kopnene granice Carstva, flota im se nije mogla suprotstaviti niti ih spriječiti da stvore vlastite države na obalama zapadnog Mediterana. Jedno od njih, Vandalsko Kraljevstvo je čak uspjelo stvoriti vlastitu mornaricu i s njom napasti i opljačkati Rim. Kada je Zapadno Carstvo palo godine 476. godine, grčko-rimska pomorska tradicija je nastavila živjeti u bizanstkoj mornarici.

## Reference

## Vanjske veze

*  The Imperial fleet of Misenum
* The Classis Britannica 
* The Roman Fleet , *Roman-Empire.net*
* The Roman Navy: Masters of the Mediterranean, *HistoryNet.com*
* *[http://www.romaeterna.org/galleria/index.html Galleria Navale]* on Navigare Necesse Est
* *[http://www2.rgzm.de/navis/Musea/Ostia/Fiumicino_English.htm Port of Claudius] *, the museum of Roman merchant ships found in Fiumicino (Rome)
* *[http://nemiship.multiservers.com/ Diana Nemorensis] *, Caligula's ships in the lake of Nemi.
* ''Römisch-Germanisches Zentralmuseum Mainz'': The Fleets and Roman Border Policy
Kvint Marcije Reks (konzul 68. pr. n. e.)

**Kvint Marcije Reks** (*Quintus Marcius Rex*, ? - 61. pne.) bio je rimski vojskovođa i političar iz doba kasne Republike.

Bio je djed istoimenog konzula, a kasnije se oženio za sestru Publija Klodija Pulhera. Izabran je za konzula zajedno s Lucije Cecilije Metel (konzul 68. pne.)|Lucijem Cecilijem Metelom i dužnost preuzeo 68. pne. Tokom mandata mu je umro kolega, ali nije bio zamijenjen tako da je ostao jedini konzul Rima. Poslije završetka mandata je kao prokonzul poslan u Kilikiju. Tamo je na nagovaranje Publija odbio pomoći Lukulu koji je vodio iscrpljujući pohod na Armeniju. Godine 66. pne. je vraćen s dužnosti kada je posenim zakonom sva komanda nad rimskim snagama na Istoku predana Pompeju.

Pri povratku mu je odbijen trijumf, ali je čekajući na njega zadržao vojsku s kojom je potukao Katilinine zavjerenike, odnosno pobunjeničkog generala Gaja Manlija.
Gaj Antonije Hibrida

**Gaj Antonije Hibrida** (*Gaius Antonius Hybrida*, sredina 1. vijeka pne.) bio je rimski političar iz doba kasne Republike.

Bio je sin Marka Antonija Oratora, odnosno brat Marka Antonija Kretika, odnosno stric znamenitog trijumvira Marka Antonija.

Karijeru je započeo za vrijeme prvog mitridatskog rata kao oficir u Sulinoj vojsci. Nakon završetka rata je postavljen za guvernera Grčke gdje se istakao pljačkom, mučenjem i sakaćenjem lokalnog stanovništva te stekao nadimak "Polu-zvijer" (Hibrida). Zbog toga ga je 76. pne. na sud doveo mladi Julije Cezar, ali se Hibrida preko tribuna spasio osude. Godine 71. pne. je i sam postavljen za tribuna, a godine 66. pne. izabran za pretora.

Tada je postao dio Katilinine zavjere, ali ga je Ciceron uspio nagovoriti da izda zavjerenike. Godine 63. pne. je zajedno s Ciceronom izabran za konzula, a nakon mandata poslan u Makedoniju gdje je izazvao toliko nezadovoljstvo da ga je Senat dao povući. Po povratku je optužen za sudjelovanje u zavjeri, osuđen i prognan iz Rima na Kefaloniju. Nešto kasnije ga je Julije Cezar vratio u Rim gdje je 44. pne. sjedio u Senatu, a godine 42. pne. je izabran za cenzora.

Hibrida je imao dvije kćeri: Antoniju Hibridu Stariju (Antonia Hybrida Major) i Antoniju Hibridu Mlađu (Antonia Hybrida Minor), koja je bila druga supruga Marka Antonija.

## Fusnote
Abgar II od Osroene

**Abgar II** (sredina 1. vijeka pne.) bio je sirijački vladar Osroene od 68. pne. do 53. pne. Za vrijeme trećeg mitridatskog rata je prešao na stranu Rimljana i pomogao Lukulovom vojskovođi Luciju Afraniju da zauzme sjever Mezopotamije. Međutim, deceniju kasnije je prema nekim navodima prešao na stranu Parta i na prevaru dovukao vojsku Krasa u pustinju gdje je uništena u bitci kod Kare. Međutim, ta mu navodna izdaja nije koristila, jer ga je svrgnuo partski kralj Orod II.

## Napomene
# Dio Cassius, *Roman History*, xl. 20
# Appian, *The Foreign Wars*, "The Parthian Wars"
# Plutarch, *Lives*, "Crassus", 21

----
Bitka kod Artaksate

**Bitka kod Artaksate** se odigrala za vrijeme trećeg mitridatskog rata godine 68. pne. između rimske vojske pod Lukulom i armenske vojske pod kraljem Tigranom Velikim. Završila je rimskom pobjedom, ali je, s obzirom da je Tigran uspio pobjeći i nastavio pružati rat, izazvala nezadovoljstvo u redovima Lukulove vojske iscrpljene dugotrajnim pohodom i obeshrabrene slabim prilikama za bogati plijen u planinskoj i siromašnoj Armeniji. Vojnici su se nakon nje pobunili odbivši dalje napredovanje, ali pristavši da brane osvojene položaje. Pobuna je trajala sve dok Lukula kao novi komandant nije zamijenio Pompej.

## Izvori

* An Encyclopedia of Battles: Accounts of Over 1560 Battles from 1479 B.C. to the Present By David Eggenberger - Page 30
Arsinoja IV od Egipta

**Arsinoja IV** (grčki: , Arsinoë, cca. 68/67. pne. – 41. pne.) je bila egipatska princeza i jedna od posljednjih članica dinastije Ptolemejida. Bila je najmlađa kćer kralja Ptolemeja XII Auleta, te polusestra Kleopatre VII i Ptolemeja XIII.

Otac je oporukom prijestolje ostavio njenoj polubraći Kleopatri i Ptolemeju, ali je nakon njegove smrti Ptolemej XIII protjerao Kleopatru. Kada je Julije Cezar godine 48. pne. došao u Aleksandriju i nakon nekog vremena se stavio na stranu Kleopatre, Arsinoja je izbjegla iz grada zajedno sa svojim eunuhom Ganimedom te priključila pobunjeničkoj vojsci Ahile i proglasila faraonom. Ubrzo je dala pogubiti Ahilu i postavila Ganimeda na čelo vojske. On je na početku imao uspjeha protiv Rimljana, ali su pobunjenički oficiri bili nezadovoljni što im komandira eunuh. Stoga su ga ubili, zarobili Arsinoju te je predali Rimljanima u zamjenu za prethodno zarobljenog Ptolemeja.

Nakon završetka aleksandrijskog rata zarobljena Arsinoja je vođena ulicama Rima u trijumfu ali se javnost na nju sažalila, pa je Cezar odustao od tadašnjeg običaja da se zarobljeni neprijateljski vođe na kraju trijumfa pogube. Umjesto toga ju je poslao u Efez gdje je uživala azil u Artemidinom hramu. Kleopatra ju je, međutim, sve vrijeme smatrala opasnošću po svoju vlast te je na kraju godine 41. pne. nagovorila svog ljubavnika Marka Antonija da je pogubi. On je to učinio oskrnavivši hram i tako izazvavši sveopće gnušanje širom antičkog svijeta.

Među ruševinama Efeza je godine 1926. pronađena grobnica koja datira iz druge polovice 1. vijeka pne. sa ostacima ženske osobe u dobi koja otprilike odgovara Arsinoji iz vremena njenog ubistva. 1990-ih je Hilke Thür ustvrdila da je riječ o Arsinoji. Na osnovu istraživanja lubanje (koja je izgubljena u Njemačkoj za vrijeme drugog svjetskog rata) pojedini istraživači su došli do zaključka da je Arsinoja po rasnim obilježjima bila crnkinja, što je sa oduševljenjem dočekano u afrocentričkim krugovima.

## Preci

**Preci Arsinoje IV od Egipta **





## U popularnoj kulturi
U britanskoj TV-seriji *[[The Cleopatras]]* njen lik je tumačila Francesa Gonshaw.

2009. je BBC o njenom grobu snimio igrano-dokumentarni film *Cleopatra: Portrait of a Killer*.

## Napomene


## Izvori
* *[[Encyclopædia Britannica]],* 2003 edition

## Eksterni linbkovi
* www.livius.org: Arsinoe IV 
* Biography by Christopher Bennett: Arsinoe IV
Prnjavor (razvrstavanje)

**Prnjavor** može biti:

* Prnjavor, grad i sedište opštine u Bosni i Hercegovini,
* Prnjavor, mesto kod Tuzle u Bosni i Hercegovini,
* Prnjavor, selo u opštini Batočina u Šumadijskom okrugu,
* Prnjavor, selo u opštini Gornji Milanovac u Moravičkom okrugu,
* Prnjavor, selo u opštini Trstenik,
* Prnjavor, selo u opštini Šabac,
* Prnjavor, naseljeno mesto u opštini Plav u Crnoj Gori;
* Prnjavor, selo sa srpskom manjinom u opštini Sokolovac u Republici Rumuniji;
* Prnjavor, zaselak Ripnja na Avali pokraj Beograda.
Prnjavor (Beograd)

**Prnjavor** je seosko naselje 22&nbsp;km južno od Beograda, u blizini planine Avale i naselja Ripanj.

Sa Beogradom je povezan Beovozom, Lastom i GSP-om linijom broj 408. U centru Prnjavora se nalazi osnovna škola „Vuk Karadžić“. U blizini se nalazi jezero Trešnja na kome je sniman film „Maratonci trče počasni krug“ i serijal „Složna braća“. U samom Prnjavoru, u blizini kafane „Belo jagnje“ je sniman film „Sivi kamion crvene boje“. U blizini Prnjavora tačnije u zaseoku Pećine snimljen deo serije "Greh njene majke".

U Prnjavoru se održava muzički festival Prnjavorstok.
Joan Baez

**Joan Baez** (, 9. siječnja 1941.) je američka folk-pjevačica i aktivistica, poznata kao jedna od najvećih zvijezda preporoda američke folk glazbe kao i po društvenoj angažiranosti svojih pjesama, zbog čega se smatra jednom od pop ikona 1960-ih. 

Rodila se kao kćer Alberta Baeza, američkog fizičara meksičkog porijekla, i Joan Bridge Baez. Porodica joj je ispovijedala kvekersku vjeru koja će bitno utjecati na Baezin svjetonazor. Za folk muziku se počela interesirati kada je sa 8 godina bila na koncertu Petea Seegera. Profesionalno je počela nastupati 1959. godine, a prvi album snimila 1960. Zbog toga što je nosila dugu, neočešljanu kosu i casual odjeću, te namjerno odbacivala svaku trunku glamoura, stekla je brojne poklonike među antiestablishmentskom publikom, pogotovo omladinom koja će se prikloniti kontrakulturi 1960-ih. 

Godine 1963. je izvela pjesmu *[[We Shall Overcome]]* na maršu na Washington koji je organizirao Martin Luther King. Sudjelovala je na znamenitom koncertu u Woodstocku kao i nizu protestnih akcija protiv vijetnamskog rata, uključujući posjet Hanoju u tadašnjem Sjevernom Vijetnamu krajem 1972. godine, kada je donijela poštu zarobljenim američkim pilotima. 1970-ih je postala jedan od osnivača američkog ogranka organizacije Amnesty International; nastupala je prilikom niza protestnih skupova s ciljem zaustavljanja rata u Iraku, prava LGBT osoba i ukidanja smrtne kazne. Godine 2008. je javno podržala predsjedničku kandidaturu Baracka Obame.

Godine 1993. je u organizaciji Sorosove zaklade posjetila Sarajevo koje se nalazilo pod opsadom bosanskosrpskih snaga i bila prvi važniji zapadni muzičar koji je tamo održao koncert.

Od 1961. do 1965. je održavala ljubavnu vezu s folk-muzičarom Bobom Dylanom, a čiji je kraj, između ostalog, prikazan u znamenitom dokumentarcu *[[Don't Look Back]]*. 1967. se upoznala za antiratnog aktivista Davida Harrisa za koga se vjenčala, i s kojim je imala sina Gabriela. Brak se raspao 1973. Kasnije je neko vrijeme održavala vezu sa poduzetnikom Steveom Jobsom, osnivačem *Applea*.
Mountain

**Mountain** ( - planina, IPA: //) je američka rok grupa osnovana 1969. u Njujorku. Grupa je imala značajnu ulogu u pojavi i razvoju hard roka, a smatra se i prethodnicom hevi metala. Grupu je osnovao gitarista Lesli Vest zajedno sa basistom i producentom Feliksom Papalardijem. Urbana legenda kaže da je naziv grupe aluzija na Vestov krupni stas (*mountain* = planina)..

## Članovi
### Sadašnji
* Lesli Vest - gitara, vokal
* Korki Lejng - bubnjevi 
* Rev Džouns - bas
### Bivši
* Feliks Papalardi - bas, klavijature, vokal
* Dejvid Peri 	
* Mark Klark
* Stiv Najt - klavijature		
* En-Di Smart II - bubnjevi
* Alan Švarcenberg
* Bob Men
* Riči Skarlet 
 
## Diskografija
### Studijski albumi
* 1969: *Mountain* (objavljen kao Vestov solo album)
* 1970: *[[Climbing!]]* (prvi službeni album grupe)
* 1971: *[[Nantucket Sleighride (album)|Nantucket Sleighride]]*
* 1971: *[[Flowers of Evil (album)|Flowers of Evil]]* (na A-strani su studijske snimke, a na B-strani koncertne)
* 1973: *[[The Best of Mountain]]*
* 1974: *Avalanche*
* 1985: *Go For Your Life*
* 1996: *Man's World*
* 2002: *Mystic Fire*
* 2007: *Masters of War*

### Koncertni albumi
* 1972: *[[Mountain Live: The Road Goes Ever On]]*
* 1974: *[[Twin Peaks (album)|Twin Peaks]]*
* 2000: *Greatest Hits Live*
* 2003: *Sea of Fire* (kocertni dokumentarac)
* 2004: *Eruption*
* 2006: *Cambodia*

## Reference

## Vanjske veze

* Biografija grupe na www.ask.com
* Biografija grupe na www.allmusic.com
* Biografija grupe na www.classicbands.com
* Oficijelni sajt grupe
* MySpace Korkija Lejnga
* Arhiva turneja grupe
Legalizacija istopolnih odnosa

**Legalizacija istopolnih odnosa** podrazumeva zakonsku dekriminalizaciju muške ili ženske homoseksualnosti. U poslednjih tridesetak godina česte su legalizacije istopolnih odnosa između muškaraca na nivou država (najviše u državama Azije, Afrike i južne Amerike), dok se istopolni odnosi među ženama mnogo ređe pominju u krivičnim zakonicima, pa su u mnogim državama lezbejski odnosi već bili legalni od ranije.

Prva zemlja koja je zakonski legalizovala homoseksualnost (prema stanju iz 2010. godine) bila je Francuska, 1791. godine. Homoseksualnost je još uvek ilegalna u 76 država u svetu, od kojih 7 predviđaju smrtnu kaznu (Saudijska Arabija, Iran, Somalija, Jemen, Ujedinjeni Arapski Emirati, Mauritanija i Sudan). Međutim, iako u ostalim zemljama nema zakona koji bi predviđao smrtnu kaznu za istopolne odnose, u mnogim drugim, prvenstveno islamskim zemljama, postoje manje, najčešće ruralne oblasti, u kojima je na snazi serijatski zakon, koji, zbog slabe dostupnosti ovakvih teritorija državnim organima, primenjuju sami stanovnici, izvršavanjem kazne smrti nad homoseksualcima, lezbejkama ili, u ređim slučajevima, biseksualnim ili transrodnim osobama. Države u kojima postoje ovakve izolovane oblasti su: Turska, Jordan, Indonezija, Maroko, Alžir, Katar, Libija, Nigerija, Čad, Tanzanija, Pakistan, Bangladeš i Sirija. 

Legalizacija istopolnih odnosa za vreme služenja vojnog roka je poseban proces. Postoje države u kojima je homoseksualnost među civilima legalna, ali je zabranjena za civile koji su vojna lica, ili koja služe vojni rok. Te države su: Južna Koreja, Benin, Peru, Mongolija i Azerbejdžan.
Pljačka

**Pljačka** je izraz koji u najširem smislu označava krađu velikih razmjera, odnosno protupravno oduzimanje tuđe, bilo privatne ili javne imovine, a koje karakterizira neuobičajeno velika količine otuđenih predmeta ili neuobičajeno veliki broj počinitelja koji se njome nastoje okoristiti.

U užem smislu se pod time podrazumijevaju masovne krađe koje nastaju kao posljedica rata, prirodne katastrofe ili nereda, a koje dovode do stanja anarhije, odnosno trajnog ili privremenog nestanka institucija vlasti koja bi takve krađe trebale spriječiti ili sankcionirati. U nekim specifičnim slučajevima takve pljačke mogu biti tolerirane, pa čak i ohrabrivane od strane vlasti - za što postoje brojni historijski primjeri, prvensteveno u slučajevima kada su komandanti pobjedničkih vojski dozvoljavali njenim pripadnicima pljačku na račun poraženog neprijatelja.

U metaforičkom smislu pod "pljačkom" se mogu podrazumijevati i veliko bogaćenje protupravnim i moralu suprotnim metodama koje se događaju u mirnodopskom stanju. Tako se npr. privatizacija nekadašnjih poduzeća u društvenom vlasništvu na području SFRJ u postkomunističko doba često naziva "privatizacijskom pljačkom".

Krivično zakonodavstvo bivše SFRJ je "pljačku" poznavalo kao specifično krivično djelo isključivo u smislu razmjera otuđene imovine.

## Veze
* Maroderstvo
* Konfiskacija
* Ratni plijen

## Literatura

* Abudu, Margaret, et al., "Black Ghetto Violence: A Case Study Inquiry into the Spatial Pattern of Four Los Angeles Riot Event-Types," 44 *Social Problems* 483 (1997)
* Curvin, Robert and Bruce Porter, *Blackout Looting* (1979)
* Dynes, Russell & Enrico L. Quarantelli, "What Looting in Civil Disturbances Really Means," in *Modern Criminals* 177 (James F. Short, Jr. ed. 1970)
* Green, Stuart P., ["Looting, Law, and Lawlessness," 81 ''[Tulane Law Review]* 1129 (2007)]
* Mac Ginty, "Looting in the Context of Violent Conflict: A Conceptualisation and Typology," 25 *Third World Quarterly'' 857 (2004)
Prvenstvo G8 u rukometu 2010.

**Prvenstvo [[G8]] u [[rukomet]]u [[2010.]]** održano je u Kilu u Nemačkoj.

## Prvi krug

### Grupa A

* SAD - 4 boda
* Italija - 5 bodova
* UK - 2 boda
* Kanada - 1 bod

* 1.6.: **SAD** - UK **29**:27
* 1.6.: **Italija** - Kanada **24**:23
* 2.6.: SAD - Kanada 29:29
* 2.6.: **Italija** - UK **44**:12
* 3.6.: SAD - Italija 28:28
* 3.6.: **UK** - Kanada **31**:25

### Grupa B

* Nemačka - 3 boda (gol-razlika +13)
* Rusija - 3 boda (gol razlika +4)
* Japan - 0 bodova
* Francuska - 6 bodova

* 1.6.: **Nemačka** - Japan **40**:26
* 1.6.: Rusija - **Francuska** 22:**30**
* 2.6.: Nemačka - **Francuska** 25:**26**
* 2.6.: **Rusija** - Japan **30**:18
* 3.6.: Nemačka - Rusija 27:27
* 3.6.: Japan - **Francuska** 5:**50**

## Drugi krug

### Od 5. do 8. mesta

* 4.6.: Kanada - **Rusija** 34:**38**
* 4.6.: UK - **Japan** 26:**27**

* 6.6., za 7. mesto: Kanada - **UK** 21:**27**
* 6.6., za 5. mesto: **Rusija** - Japan **43**:26

### Od 1. do 4. mesta

* 5.6.: SAD - **Francuska** 32:**39**
* 5.6.: **Italija** - Nemačka **27**:26

* 7.6., za 3. mesto (broncu): **SAD** - Nemačka **27**:25
* 7.6., za 1. mesto (zlato): Francuska - **Italija** 26:**35** (10:**15**)

## Konačni poredak

* ZLATO: Italija
* SREBRO: Francuska
* BRONCA: SAD
* 4. Nemačka
* 5. Rusija
* 6. Japan
* 7. UK
* 8. Kanada
LGBTQ prava u Ekvadoru

**[[LGBT]] osobe u [[Ekvador]]u** nemaju sva ljudska prava koja poseduju heteroseksualne osobe. Istopolni odnosi su legalni, priznate su istopolne zajednice, ali je istopolni brak onemogućen ustavom. Ekvador je jedna od prvih država u svetu koje su ustavom zabranile diskriminaciju na osnovu seksualne orijentacije.

## Zakonski status
Homoseksualnost je legalizovana u Ekvadoru odlukom Ustavnog suda, 1997. godine o ukidanju neustavnog člana 516 krivičnog zakona, koji je ranije zabranjivao istopolne odnose.

Uzrast seksualne saglasnosti je izjednačen za sve na 14 godina.

## Istopolne zajednice

Ekvador priznaje istopolne zajednice od 21. oktobra, 2008. godine, donošenjem novog ustava, koji garantuje jednaka prava istopolnim parovima. Usvajanja dece, međutim, nisu omogućena istopolnim parovima.

## Zaštita od diskriminacije
Godine 1998. Ekvador je postao prva država u Americi, i tek treća u svetu, koja je zabranila diskriminaciju na osnovu seksualne orijentacije u ustavu.

## Uslovi života
U gradovima kao što su Quito i Guayaquil postoji relativno velika i vidljiva LGBT zajednica. Ekvador je, međutim, i dalje veoma konzervativna država, a na homoseksualnost se uglavnom gleda negativno. Takođe, postoji i institucionalizovana homofobija, pa je tako, na primer, policija 2000. godine razbila povorku ponosa. Postoje, takođe, izveštaji da policija maltretira transrodne seksualne radnice i radnike.

## Vidi dalje
* Ljudska prava u Ekvadoru

## Reference
LGBTQ prava u Gabonu

Gabon je legalizovao istopolne odnose 2004. godine. Od tada se položaj LGBT populacije u ovoj zemlji nije bitnije menjao. Antidiskriminacioni zakoni u Gabonu ne postoje. Gabon je jedna od devet afričkih država u kojima postoji ustavna zabrana istopolnih brakova.
The Haydn Quartet

**The Haydn Quartet**, poznat i kao **Hayden Quartet**, bio je američki vokalni sastav sa početka 20. vijeka koji je izvodio barbershop pjesme. Poznat je kao jedna od prvih muzičkih grupa oformljenih prvenstveno radi snimanja gramofonskih ploča umjesto izvođenja pjesama uživo. Stvoren je godine 1896. od strane Edisonove kompanije kao *Edison Quartet*, ali su njegovi članovi od 1898. djelovali pod imenima *Haydn* ili *Hayden Quartet*. Raspušten je 1914. godine.

## Članovi
Od 1898. članovi su bili:
* John Bieling — tenor
* Harry Macdonough — tenor
* S. H. Dudley — bariton
* William F. Hooley — bas

## Vanjske veze
* The Edison Quartette (1902?) "Annie Laurie" No. 2201 ''Edison Gold Moulded Record'' 
* Meloware's Antique Phonograph Record Archive 
* Songwriters Hall of Fame
* Discography of the Haydn Quartet on Victor Records from the Encyclopedic Discography of Victor Recordings (EDVR)

## Reference
*
Harry Macdonough

**John Scantlebury Macdonald** (30. maj 1871 – 26. septembar 1931) bio je kanadski pjevač i direktor diskografske kuće. Pod pseudonimom **Harry Macdonough** je snimio veliki broj pjesama te ostao upamćen kao jedan od najpopularnijih tenora iz doba nastanka diskografske industrije.

## Vanjske veze
* Discography of Harry Macdonough on Victor Records from the Encyclopedic Discography of Victor Recordings (EDVR)
Cuddle Up a Little Closer, Love Mine

***Cuddle up a Little Closer, Lovey Mine*** je američka pop pjesma originalno izdana godine 1908. Muziku je napisao Carl Hoschna, a tekst Otto Harbach za potrebe brodvejskog mjuzikla *The Three Twins*. Otada je postala standardna pop pjesma koju su izvodili brojni izvođači. Među ranijim verzijamka se ističe duet Billyja Murraya i Ade Jones.
Joe Cocker

**Joe Cocker**, rođen kao **John Robert Cocker**, OBE (Sheffield, 20. 5. 1944. – Crawford, Colorado, 21. 12. 2014.) bio je engleski pjevač pop izričaja.

## Biografija
Glazbenu karijeru Cocker je započeo u svom rodnom gradiću Sheffieldu, Engleska, kad je imao tek 15 godina. Njegov prvi sastav bili su The Avengers (u kojima je pjevao pod umjetničkim imenom Vance Arnold), potom je surađivao sa sastavom Big Blues, kao i s The Grease Bandom. 1969 pojavljuje se na američkom TV showu *Show Eda Sullivana*.

Prvi veliki hit Cocker je imao s pjesmom *With a Little Help from My Friends*, obradom The Beatlesa na kojoj je gitaru svirao Jimmy Page.Iste godine održao je nastup na legendernom festivalu u Woodstocku. Daljnji je uspjeh postigao obrađivanjem *She Came In Through the Bathroom Window* The beatlesa, te vlastitim pjesmama, iznimno uspješnim *Cry Me a River* i *Feelin' Alright*. 1970. postiže najveći hit tog dijela svoje karijere s pjesmom *The Letter* s albuma *Mad Dogs and Englishmen*.

Početkom 1970ih problemi s drogom i alkoholom usporavaju mu karijeru, no u '80ima i '90ima uspijeva se vratiti zahvaljujući nekolicini iznimno uspješnih hitova:
* *Up where We Belong*, pjesma nagrađena Oscarom, otpjevana s Jennifer Warnes za film *Oficir i džentlmen*
* *You are So Beautiful*
* *When The Night Comes*
* *N'oubliez Jamais*
* *Unchain my heart*

## Diskografija
### Albumi
* *With A Little Help From My Friends* (1969.)
* *Joe Cocker!* (1969.)
* *Mad Dogs & Englishmen* (1970.)
* *Joe Cocker* (1972.)
* *I Can Stand A Little Rain* (1974.)
* *Jamaica Say You Will* (1975.)
* *Stingray* (1976.)
* *Greatest Hits* (1977.)
* *Luxury You Can Afford* (1978.)
* *Sheffield Steel* (1982.)
* *Civilized Man* (1984.)
* *Cocker* (1986.)
* *Unchain My Heart* (1987.)
* *One Night Of Sin* (1989.)
* *Joe Cocker Live* (1990.)
* *Night Calls* (1992.)
* *The Best Of Joe Cocker* (1993.)
* *Have A Little Faith* (1994.)
* *The Long Voyage Home* (1995.)
* *Organic* (1996.)
* *Across From Midnight* (1997.)
* *Greatest Hits* (1998.)
* *No Ordinary World* (1999.)
* *Respect Yourself* (2002.)
* *Heart & Soul* (2005.)

## Reference

## Vanjske veze

* Službene web-stranice Joea Cockera
Grateful Dead

**Grateful Dead** (izgovor: *Grejtful ded*) je bio američki psihodelični rok bend osnovan 1965. u San Francisku. Grupa je bila poznata po jedinstvenoj eklektičkoj mešavini raznih stilova i žanrova u svojoj muzici - koja je uključivala rok, folk, blugras, bluz, kantri, džez, psihodeliju i gospel - te po dugim koncertnim improvizacijama.

Fanatični obožavaoci grupe, od kojih su neki godinama pratili grupu sa koncerta na koncert, poznati su pod nazivom Deadheads ("mrtve glave"). Za mnoge od njih grupa je jednostavno "Dead".

Grupa je bila de fakto "domaći bend" u komuni "Vesela spadala" koju je osnovao pisac Ken Kizi, sa ranim zvukom u kojem su se podjednako mešali uticaji LSD-a i ritma i bluza. Muzika grupe bila je uzbudljiva i uticajna mešavina tada popularnog psihodeličnog roka, bluza, džeza, rokenrola i blugras muzike a za neke kritičare grupa Grejtful ded bila je "prvi i najbolji džem bend na svetu"..

## Vanjske veze

* Oficijelno mrežno mesto grupe Grejtful ded
* Kompletna diskografija grupe
* Stihovi pesama grupe 

## Reference