open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aleksandar II od Epira

**Aleksandar II** je bio kralj Epira i sin Pira i Lanase, kćeri sicilijanskog tiranina Agatokla. 

Svog oca je naslijedio godine 272. pne. te nastavio njegov rat s makedonskim kraljem Antigonom II Gonatom. U tome je imao uspjeha te protjerao Antigona iz Makedonije, ali ga je potom porazio Demetrije II te svrgnuo ne samo s makedonskog, nego i s epirskog prijestolja. Utočište je našao u Akarnanija|Akarnaniji te tamo kao izgnanik stekao veliku popularnost. Odatle je povratio vlast u Epiru, najvjerojatnije uz pomoć Etolskog saveza. Potom je oženio vlastitu sestru Olimpijadu i s njom imao dva sina - Pira i Ptolemeja - te kći Ftiju. Nakon što je Aleksandar godine 242. pne. umro, Olimpijada je postala regenticom te Ftiju dala udati za Demetrija. 

Maurijski car Ašoka spominje Aleksandra kao jednog od vladara kojima je poslao izaslanike s namjerom da ga preobrate na budizam. O ishodu ekspedicije, međutim, nema nikakvih podataka u zapadnim izvorima.

## Reference

## Izvori
* Connop Thirlwall, *History of Greece,* vol. viii 
* Johann Gustav Droysen, *Hellenismus* 
* Benediktus Niese, *Geschichte der griechischen und makedonischen Staaten* 
* Karl Julius Beloch, *Griechische Geschichte* vol. iii.
277. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **277. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Rufina i Bruta** (ili, rjeđe, **godina 477. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 277. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Antigon prelazi Helespont te tuče Kelte pod Keretrijem kraj Lizimahije na Tračkom Herzonu. Nakon te pobjede ga Makedonci proglašavaju za svog kralja.
* Pirov rat: Epirski kralj osvaja Eriks, najjaču kartaginsku tvrđavu na Siciliju. Nakon toga gotovo svi kartaginski gradovi na Siciliji prelaze na stranu Pira.

## Rođenja
*

## Smrti
*
Eriks (Sicilija)

**Eriks** (grčki: ), bio je drevni grad i istoimena planina na zapadu Sicilije, oko 10 km od Drepane (suvremeni Trapani), i oko 3 km od morske obale. Nalazio se na mjestu suvremenog Ericea.

Eriks su osnovali sicilski domoroci, odnosnno Elimljani, a do početka klasične antike je već bio prilično heleniziran. U sicilijanski ratovima je, pak, obično bio na strani Kartage, koja ga je u Pirovom i prvom punskom ratu učinila svojim važnim uporištem. Nakon završetka prvog punskog rata je izgubio na važnosti i postupno bio napušten.

## Vanjske veze
* Livius.org: Eryx (Erice)
276. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **276. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Gurga i Klepsine** (ili, rjeđe, **godina 478. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 276. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Arsinoja, kći pokojnog trakijskog kralja Lizimaha i supruga egipatskog kralja Ptolemeja II je optužena da je kovala zavjeru s ciljem ubistva svog muža. Ptolemej je zbog toga protjeruje u Koptos (Coptos), grad u Gornjem Egiptu kraj Wadi Hammamata. Ptolemej potom, pozivajući se na tradiciju drevnih egipatskih faraona, ženi svoju sestru Arsinoju, proglasivši je kraljicom Arsinojom II. Brak između brata i sestre izaziva sveopći skandal u grčkom svijetu, a Ptolemej dobiva nadimak "Sestroljubac" (Philadelphos). Arsinoja II, pak, usvaja djecu svoje prognane prethodnice.
* Pirov rat: Suočena s brojnim porazima na Siciliji, Kartagina otpočinje mirovne pregovore s epirskim kraljem Pirom. Pir zahtijeva od Kartagine da napusti Siciliju, ali se u međuvremenu, među njegovim sicilijanskim saveznicima širi neraspoloženje zbog despotskog ponašanja. Nakon što ga Sirakužani zamole da napusti Siciliji, Pir to čini i s vojskom odlazi natrag u Južnu Italiju.
* Započinje prvi od sirijskih ratova između Ptolomejskog Egipta i Seleukidskog Carstva. Snage Ptolemeja II prodiru u sjevernu Siriju, ali ih odatle odbacuje Antioh I Soter.

## Rođenja
* Eratosten, grčki matematičar, geograf i astronom (u. 194. pne.)

## Smrti
*
Shou (okrug)

**Okrug Shou** (寿县) je okrug u provinciji Anhui u Narodnoj Republici Kini. Nalazi se pod nadležnošću Lu'ana. Ima oko 1,280.000 stanovnika, a površina mu iznosi 2986 kv. kilometara. Predstavlja Nacionalni kulturni i historijski grad. 

Pod nadležnošću okruga se nalazi 17 gradova, 7 prigradskih i 1 etničko prigradsko naselje.

## Historija

Shou je u prošlosti bio poznat po imenima Shouchun (壽春) i Shouyang (壽陽), odnosno mjesto gdje se nalazila treća po redu prijestolnica Kraljevine Chu, osnovana nakon što su staru prijestolnicu Ying uništile Qinove trupe. Od vremena dinastije Qin do perioda Tri Kraljevstva imao je status Jiujianga zapovjedništva (九江郡). U njemu se okrunio Yuan Shu za vrijeme perioda Tri Kraljevstva. Za vrijeme dinastije Jìn se u okrugu odigraaa bitka na rijeci Fei. Shou je za vrijeme dinastija Sui i Tang postao širom Kine poznat po svopjoj keramici. Iz okruga su također poticali mnogi znameniti funkcionari dinastije Song, uključujući premijere. Krajem dinastije Qing, u doba tajpinškog ustanka u Shou je uhvaćen Chen Yucheng.

## Ekonomija

Okrug Shou County je ispresijecan rijekama, te je zbog toga u njemu razvijena poljoprivreda. Glavne kulture su riža, pšenica i pamujk. Trenutno je Okrug Shou u fokusu nacionalnog projekta s ciljem povećanja poljoprivredne proizvodnje. Prolaz Zhengyang, smješten na rijeci Wai je glavna prometna arterija Anhuija.
Hubei

**Hubei** ( - severno od jezera Dongting) je pokrajina Narodne republike Kine. Nalazi se u centralnom delu zemlje. Glavni grad je Vuhan. Površina pokrajine je 185.900 kilometara kvadratnih, gde je 2004. živelo 60.160.000 stanovnika.

Popularno nezvanično ime za Hubei je Ču (楚, Chǔ), koje potiče od imena nekadašnje moćne države Ču (8. do 3. vek p.n.e).

## Izvori

## Vanjske veze

* Pokrajina Hubej
Health

**Health** je tročlani američki bend čiji su članovi Jake Duzsik (vokali/gitara), Jupiter Keyes (udaraljke, gitara, klavijature), John Famiglietti (bas gitara) i Benjamin Jared Miller (bubnjevi). Iako su ih ispočetka smještali na njujoršku post-punk revival scenu ranih 2000-ih, kasnije su postali poznati po mijenjaju muzičkih stilova.

## Diskografija
### Albumi
* 2007 *[[Health (album)|Health]] - [[Lovepump United Records|Lovepump United]]
* 2008 *//Disco - Lovepump United (Remix Album)
* 2009 *[[Get Color]] - [[Lovepump United Records|Lovepump United]]/[[City Slang]]

=== EP-ovi i singlice ===
* 2007 *Crystal Castles vs. Health - *Crimewave* - Trouble Records (#9 UK indie singles charts)
* 2007 *[[Crystal Castles]]//Health 7" Split - [[Lovepump United Records|Lovepump United]]
* 2008 *Perfect Skin + RMX 7 Inch - Suicide Squeeze
* 2008 *Heaven + RMXS 12 Inch - [[Flemish Eye]]
* 2008 *Triceratops//Lost Time + RMXS 12 Inch - Tough Love Records
* 2008 ''//M\\ 7 Inch - No Pain In Pop

## Izvori
* bio Allmusic 

## Vanjske veze

* www.healthnoise.com
*
Ruplje

**Ruplje** je naselje u opštini Crna Trava u Jablaničkom okrugu. Po ovom selu nosi naziv Rupska reka, poznata u donjem toku kao Kozaračka reka. Prema popisu iz 2002. bilo je 6 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 7 stanovnika).

## Demografija
U naselju Ruplje živi 6 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 65.5 godina (63.8 kod muškaraca i 67.2 kod žena). U naselju ima 4 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1.50.

Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Izvori


## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (-{Fallingrain}-) 
* Satelitska mapa (-{Wikimapia}-)
* Gugl satelitska mapa (-{Maplandia}-)
* Plan naselja na mapi (-{Mapquest}-)
Isa Boljetinac

**Isa Boljetinac** (alb. *Isa Boletini*, pravo ime **Isa Šalja**; 23. januar 1864. Boljetin, kod Zvečana - 23. januar 1916. Podgorica) bio je albanski borac za nezavisnost i vodeća ličnost gerilskog otpora protiv Turske, Srbije i Crne Gore.

Među Albancima je poznat kao *[[Heroj Kosova]]*. Neki srpski izvori ga pominju kao razbojnika.

## Biografija

Godine 1878. pridružio se Prizrenskoj ligi sa samo 14 godina. Učestvovao je u bici kod Slivova aprila 1881. protiv otomanskog ekspedicionog korpusa za likvidaciju Lige. Zbog sukoba sa Portom Isa Boletini je 1902. deportovan u Istanbul, gde je ostao do 1906. godine. Od 1910 sprovodi gerilske operacije protiv Turaka. Isa Boljetini je jedno vreme bio počasni gost na dvoru kralja Nikole na Cetinju, te je sa njim crnogorski kralj pravio planove o zajedničkom ustanku Malisora u severnoj Albaniji i Albanaca na Kosovu u proleće 1911. godine.

Kada su oktobra 1912. srpska i crnogorska vojska napale otomansku državu prodirući na Kosovo i Metohiju, Albanci su se protivili zauzimanju njihovih naselja i organizovali su dobrovoljačke jedinice koje su pružale jak otpor. Kod Podujeva se petnaest hiljada dobrovoljaca pod komandom Ise Boljetinca suprotstavilo Trećoj srpskoj armiji koja je nastupala prema Prizrenu. Posle pobede nad Albancima, Srbija je ušla u Prizren, a u toku oktobra i novembra 1912. zaposela gotovo čitav Kosovski vilajet i najveći deo današnje Albanije.

Decembra 1912. Isa Boletini je bio jedan od albanskih predstavnika sa Kosova koji nisu stigli na vreme na Skupštinu u Valoni, na kojoj je proglašena albanska nezavisnost, ali je ipak kasnije bio njen član i praktično sa svojim kačacima činio zametak oružanih snaga moderne Albanske države. Zajedno sa Ismailom Kemalijem prisustvovao je konferenciji u Londonu 1913, koja je potvrdila albansku nezavisnost. U martu 1913. godine, nakon odluke londonske konferencije da Srbiji dodeli neke oblasti većinski naseljene Albancima, Ismail Kemal je evropskim medijima izjavio: 

Isa je ostao u Albaniji dok princ Vilhelm od Vida nije napustio zemlju, nakon čega se vratio na Kosovo. Tokom Balkanskih ratova i Prvog svetskog rata Boljetinac je predvodio albanski gerilski pokret (kačaci) u borbi protiv vojski Kraljevine Srbije i Kraljevine Crne Gore a zatim i vojski Austrougarske i Bugarske. U januaru 1916. godine su ga, zajedno sa sinovima, ubile crnogorske vlasti u Podgorici.

## Nasleđe

Godine 2004 Ibrahim Rugova dodelio mu je orden *Heroja Kosova*. Osnovna Škola u Orahovcu nosi njegovo ime a u njegovom rodnom mestu postoji "Memorijalni kompleks Isa Boljetinac".

## Izvori

## Literatura
* Skënder Luarasi: *Isa Boletini*, Tirana 1972. (alb.)
* Fatmira Musaj: *Isa Boletini. 1864-1916*, Tirana 1987. (alb.)
* *Isa Boletini dhe koha e tij* / red. Fehmi Rexhepi, Prishtinë 1998. (alb.)

## Vanjske veze

* [Isa Boletini, članak iz [New York Times]a]
* Aubrey Herbert: ''A Meeting with Isa Boletini''
Zdenka Kovačiček

**Zdenka Kovačiček** (Zagreb, 16. siječnja 1944.) hrvatska je jazz i rock pjevačica. Jedna je od najznačajnijih i eminentnih osoba na hrvatskoj i bivšoj jugoslavenskoj glazbenoj sceni.

## Diskografija
### Albumi
* 1978. *[[Zdenka Kovačiček (album)|Zdenka Kovačiček]] (PGP RTB)
* 1981. *Frka* ([[Jugoton]])
* 1989. *Love is a game* (Suzy)
* 1991. *Happy jazz album* - zajedno sa Vanjom Lisak i Georgijem Garanjanom (Helidon)
* 1994. *Happy jazz album vol. II* (BJ Promotions / [[Croatia Records]])
* 1996. *Žuta ruža* (Orfej)
* 1999. *Zdenka Kovačiček* (Croatia Records)
* 2001. *Ja živim svoj san* (Cantus)
* 2004. *To Be Zdenka* (Cantus)

=== Kompilacije ===
* 1973. *BOOM festival '73* - LP1-b-2 "Klik tema br. 1" - Zdenka Kovačiček i trio "Nirvana"
* 1976. *BOOM festival '76* - LP-b-2 "Hallo mr. Elton John" - Zdenka express
* 1977. *Leteća diskoteka* - Zoran Modli - "Hallo mr. Eltohn John" - Zdenka Kovačiček
* 1980. *Ne daj se Ines* - [[Rade Šerbedžija]] - LP-b-3 "Pa to je krasno" - Rade Šerbedžija i Zdenka Kovačiček
* 1981. *27. festival Zagreb* - LP-a-4 "Frka" - Zdenka Kovačiček i grupa "Kim"
* 1995. *CRO FEST - Zabavne melodije 1* - CD-tr.14 " Bože, ti se moja nada"
* 1997. 
*# *Janez Gregorc* - [[Filmska glazba]] - CD-tr.3 "Ubij me nežno" - Zdenka Kovačiček
*# *Pierrot ili tajne noći* - Guus Ponsioen pjevaju i govore : Zdenka Kovačiček, Ivica Zadro, [[Vitomira Lončar]], Boris Svrtan, Dubravka Šeparović i Ladislav Vrgoč
* 1998. *1. Hrvatski jazz sabor* - Vol. 1 - CD-tr.8 "Straight up & Fly right" - Zdenka Kovačiček i Damir Dičić kvartet
* 1999.
*# *2. Hrvatski jazz sabor* - Vol. 1 - CD-tr.2 "What a difference a day made" - Zdenka Kovačiček i Buco Meisner
*# Goran Bregović - CD-tr.1 "Ti nikad nećeš znati srce jedne žene" - Zdenka Kovačiček i [[Bijelo dugme]]
* 2002.
*# *Melodije Istre i Kvarnera - MIK - CD-tr.4 "Između nas" - Zdenka Kovačiček
*# *Big band Čakovec - Live at CZK CD-tr. 10 - "Žuta ruža", 11 - "The shadow of your smile", 12 - "Ok,all right you win" - Zdenka Kovačiček i Big Band Čakovec
*# *Carinthian Swing combo - Live in Klagenfurt* CD-tr.1 - "What a difference a day made & Whiskey drinkin' mama", 5 - "Gorgia", 12 - "New York, New York" - Zdenka Kovačiček
* 2003.
*# *Krapina 2003.* - CD-tr. 8 "Misel na tebe" - Zdenka Kovačiček
*# *Big Band HRT-a i solisti* - CD-tr.4 "Georgia" - Zdenka Kovačiček i Wolfgang Schreiner
* 2004. *Krapina 2004.* - CD-tr.12 "Skriti falačec" - Zdenka Kovačiček
* 2005. *Krapina 2005.'' - CD-2-tr.7 "Dečec moj Zagorski" - Zdenka Kovačiček, Ilirci i Kaj

### Singlovi
* 1971. - "Žuta ruža" / "Voli me još danas"
* 1973. - "Dani ljubavi i dani mržnje" / "Ljubavi, ljubavi"
* 1973. - "Tajna" / "Što je to"
* 1975. - "Ti nikad nećeš znati srce jedne žene" / "Kobra"
* 1976. - "Hello, Mr. Elton John" / "Mali crni brat"
* 1977. - "Vjerovao ti ili ne" / "Poznaješ li pravo lice"

## Reference

* Petar Janjatović, "Ex YU rock enciklopedija", Čigoja štampa, Beograd, 2007. godine, 

## Vanjske veze
* Službene stranice Zdenke Kovačiček
Miroslav Barbir Mimo

**Miroslav Barbir Mimo** bio je direktor i glavni urednik Radio-stanice Ploče. Glazbenik po profesiji, tokom 1980-ih svirao je klavijature u pratećim grupama Seida Memića Vajte, Jasne Zlokić, Zdenke Kovačiček i Mirka Cetinskog, a 1987. i 1988. godine angažirala ga je grupa Parni valjak kao klavijaturista na turneji "Jesen u meni".

## Učešće u kvizovima
Široj javnosti najpoznatiji je iz kvizova (Tko želi biti milijunaš?, Upitnik, Izazov, Najslabija karika, 1 protiv 100 itd.), u kojima je redovito pobjeđivao. Pravi skandal izazvao je njegov nastup u kvizu 1 protiv 100, u kojem je ispao na kontroverznom pitanju o visini Tonija Kukoča.

## Nagrade
Miroslav Barbir je dobitnik "Zlatnog mikrofona" za radijska dostignuća u 2012. godini, najvišeg radijskog priznanja Hrvatske udruge radija i novina (HURIN), a koji je dodijeljen na 5. Danima elektroničkih medija, održanima od 13. do 15. prosinca 2012. godine u Opatiji.

## Reference
Nadvojvoda Karl od Austrije

*Njegova carska i kraljevska visost* **Nadvojvoda Karl od Austrije** (puno ime: **Karl Thomas Robert Maria Franziskus Georg Bahnam**; rođen 11. januara 1961) prvi je u nasljednom nizu za titulu cara Austrije i kralja Mađarske, Češke, Hrvatske, Slavonije i Dalmacije.

## Porijeklo
Nadvojvoda Karl najstariji je sin i šesto dijete Otta von Habsburga, najstarijeg sina posljednjeg austrijskog cara Karla i Regine od Sasko-Meiningena. Kao unuk posljednjeg cara Austrije i kralja Mađarske nosi oslovljavanje *Njegova carska i kraljevska visost* nadvojvoda Karl od Austrije. Republika Austrija ne priznaje titule njegove porodice i po austrijskom zakonu on je **Karl Habsburg-Lothringen**.

## Funkcije
Karl je od 1987. godine osnivač i predsjednik organizacije *Paneurope-Austria*. Dana 13. oktobra 1996. godine izabran je za člana Evropskog parlamenta (Austrijska narodna stranka). Od 19. januara 2002. godine generalni je direktor Organizacije nepredstavljenih nacija i naroda. Neko vrijeme vodio je i televizijski kviz po imenu **Who-is-Who** na austrijskoj televiziji ORF.

## Privatni život
Nadvojvoda Karl živi u gradiću Anif kod Salzburga od 1981. godine. Dana 31. januara 1993. godine oženio se s baronicom Francescom Thyssen-Bornemisza, koja je od tada **nadvojvotkinja Francesca od Austrije**. S njom ima troje djece.
Regina, nadvojvotkinja od Austrije

*Njena Carska i Kraljevska Visost* **Regina, krunska princeza od Austrije, Mađarske i Češke, nadvojvotkinja od Austrije** (puno ime: **Regina Helene Elizabeth Margarete**; rođena 6. januara 1925. – 3. februara 2010.) je bila supruga Otta von Habsburg, pretendenta austrijskog, mađarskog, i češkog trona. Kao takva je titularna carica Austrije, te titularna kraljica Mađarske, Češke, Hrvatske, itd.

Rođena je u Würzburgu kao najmlađa od četvero djece rođenih iz braka Georga, princa od Sasko-Meiningena (titularnog vojvode Sasko-Meiningena) i grofice Klare Marije von Korff zvana Schmising-Kerssenbrock. Regina je jedino dijete svojih roditelja koje je imalo djecu; jedan brat je poginuo sa dvadeset godina, a drugi je postao monah. Njena jedina sestra je umrla sa tri mjeseca prije Regininog rođenja.

Dana 10. maja 1951. godine udala se za Otta von Habsburg, sina posljednjeg austrijskog cara, uz blagoslov pape Pija XII. Od udaje zakonski nosi ime **Regina Habsburg-Lothringen**. Od 10. maja 1954. Regina i Otto žive u svojoj zvaničnoj rezidenciji u okrugu Pöcking. Sa nadvojvodom Ottom ima sedmero djece i 23 unučadi.

Dana 2. novembra 2005. godine imala je potres mozga i odvezena u bolnicu u Nancyu. Do 22. februara 2006. godine se oporavila dovoljno da bi toga dana učestvovala u premještanju posmrtnih ostataka svoje majke i poginulog brata u dvorište crkve Heldburg. Posmrtni ostaci njenoga oca su premješteni u proljeće 2007. godine. Umrla je 3. februara 2010. godine.
Nadvojvotkinja Francesca od Austrije

*Njena Carska i Kraljevska Visost* **Nadvojvotkinja Francesca od Austrije** (puno ime: **Francesca Anne Dolores**; rođena 7. juna 1958) je austrijska kolekcionarka umjetnina i titularna nadvojvotkinja po braku.

Rođena je kao baronica Francesca von Thyssen-Bornemisza de Kászon et Impérfalva. Roditelji su joj bili baron Hans Heinrich Thyssen-Bornemisza i Fione Frances Elaine Campbell-Walter, treće od pet njegovih supruga. Njena porodica je poznata po tradicionalnom interesu za očuvanje umjetnina.

Obrazovana je u Institutu Le Rosey u Švicarskoj i dvije godine je pohađala Central Saint Martins College of Art and Design. Nakon napuštanja koledža radila je kao glumica, pjevačica i model. Tokom deset godina nakon napuštanja koledža živjela je u Ujedinjenom Kraljevstvu, New Yorku i Los Angelesu prije nego što se preselila u Lugano da bi postala kustos očeve kolekcije umjetničkih djela.

Francesca je danas vodeća ličnost u svijetu umjetnosti i posjeduje vlastitu kolekciju umjetnina sa preko tri hiljade djela.

Od 31. januara 1993. godine udata je za nadvojvodu Karla od Austrije i nosi titulu austrijske nadvojvotkinje i češke, mađarske i hrvatske princeze. Sa nadvojvodom Karlom ima sina i dvije kćeri. Karl i Francesca trenutno žive odvojeno.

## Vanjske veze
* FT o projektu Francesce v. Habsburg
* Intervju s Francescom von Habsburg
Dinastija

**Dinastija** je vladarski izraz za obitelj ili redoslijed vladara iz iste porodice obično u kontekstu  feudalnog ili monarhijskog sistema ali se nekad javlja i u izbornim republikama. Dinastijska porodica ili linija se nekad naziva i "kuća"; dok se u tituli može nazivati "kraljevska", "prinčevska", "grofovska" i slično u zavisnosti od poglavara ili trenutne titule koje nose njeni članovi. Historičari proučavaju historije mnogih suverenih država, poput drevnog Egipta, Karolinškog carstva ili Kineskog carstva, unutar okvira nasljednih dinastija. Kao takav, pojam "dinastija" se može koristiti za definiranje era (perioda) tokom kojih je vladala određena porodica i da se opišu događaji, trendovi i arheološki nalasci tog perioda (naprimjer vaza iz "Ming dinastije"). Riječ "dinastija" se često u takvim slučajevima izostavlja, pa se često kaže samo "Ming vaza".

Do 19. vijeka, bilo je samo po sebi razumljivo da je zakonska i legitimna funkcija monarha da uvećava svoju dinastiju: to jest, da poveća teritoriju, bogatstvo i moć članova svoje porodice. Dinastija koja se najduže održala na vlasti bila je carska japanska dinastija Jamato, čija je vladavina počela 660. p.n.e. i traje do danas.

Dinastije širom svijeta su se tradicionalno računaju patrilinearno, kao što je to definirano franačkim Salskim zakonom. Naslijeđe preko kćerke, ako je dopušteno, smatralo se osnivanjem nove dinastije u vladajućoj kući njenog muža. Međutim, u nekim zemljama u Africi (Balobedu), porijeklo se određivalo po majčinoj liniji (matrilinearno), kada su vladari usvajali imena dinastija svojih majki kada su ih naslijeđivali. Primjeri uključuju holadsku dinastiju Orange, gruzijsku dinastiju Bagrationi i dinastiju Habsburg-Lorraine.

Riječ "dinastija" se ponekad neformalno koristi i za osobe koji nisu na vlasti, naprimjer, članove porodice koja ima određenu moć i utjecaj u drugim područjima, kao što je serija nasljednika neke velike kompanije. Također je proširena na osobe koje nisu u srodstvu, kao što su veliki pisci ili slikari iste škole ili određeni igrači u sportskim timovima. Televizijska serija o jednoj takvoj porodici snimljena je i prikazivana pod imenom *[[Dinastija (TV serija)|Dinastija]]*.

## Etimologija
Riječ "dinastija" izvedena je iz latinskog ** i grčkog *dynastèia* (), gdje se odnosila na "moć", "dominion", odnosno na samu "vlast". Ona je bila apstraktna imenica od *dynástēs* (), upravni leksem od *dynamis* (), "moć" ili "sposobnost", iz *dýnamai* (), "biti u mogućnosti".

## Povezano
* dinast
* Popis dinastija
* Popis faraona

## Reference
Dragan Jočić

**Dragan Jočić** (Beograd, 1960.) je bivši ministar unutrašnjih poslova Republike Srbije.

## Biografija
Jočić je studirao na Beogradskom univerzitetu, gde je diplomirao na Pravnom fakultetu. Posle diplomiranja privatno se bavio pravom. Član je Demokratske stranke Srbije od njenog osnivanja, a trenutno se nalazi na mestu potpredsednika stranke. Od 1992. do 1997, bio je poslanik u Narodnoj skupštini Srbije. Bio je i odbornik Skupštine grada Beograda od 2000. 

Kada je izabran za ministra unutrašnjih poslova, marta 2004. godine, nekoliko štampanih medija pisali su da je 1981. godine direktno bio umešan u pljačku kioska i da je zbog toga osuđen na uslovnu kaznu od šest meseci zatvora. Potvrdio je te navode, ali je to delo okarakterisao kao „dečački nestašluk“.

Jočić je ponovo izabran za ministra unutrašnjih poslova 15. maja 2007.

Pretpostavlja se da je Jočić jedan od glavnih krivaca što je došlo do paljenja i demoliranja beogradske Bajrakli džamije, u martu 2004. 

25. januara 2008, vraćajući se službenim džipom iz noćnog lova, Jočić doživljava tešku saobraćajnu nesreću u kojoj povređuje vratne pršljenove. 

## Izvori
Louis Hayward

**Louis Hayward** (19. mart 1909 - 21. februar 1985.) bio je britanski glumac rodom iz Južne Afrike. Najpoznatiji je po tome što je u filmu *[[The Saint in New York (film)|The Saint in New York]]* prvi put tumačio lik Simona Templara. Za vrijeme drugog svjetskog rata se priključio američkim marincima i kao komandant fotografske jedinice sudjelovao u bitci za Tarawu, prilikom čega je snimljen Oscarom nagrađeni dokumentarac *[[With Marines on Tarawa]]*.

Hayward se ženio tri puta, a s trećom suprugom June Hanson je imao sina Danu. Neko vrijeme je imao i homoseksualnu vezu s književnikom Noelom Cowardom.

## Odabrana filmografija
* *[[Anthony Adverse]]* (1936)
* *[[The Woman I Love]]* (1937)
* *[[The Saint in New York (film)|The Saint in New York]]* (1938)
* *[[The Rage of Paris]]* (1938)
* *[[The Man in the Iron Mask (1939 film)|The Man in the Iron Mask]]* (1939)
* *[[Dance, Girl, Dance]]* (1940)
* *[[The Son of Monte Cristo]]* (1940)
* *[[My Son, My Son!]]* (1940)
* *[[Ladies in Retirement]]* (1941)
* *[[And Then There Were None (1945 film)|And Then There Were None]]* (1945)
* *[[Young Widow]]* (1946)
* *[[Repeat Performance]]* (1947)
* *[[Ruthless (film)|Ruthless]]* (1948)
* *[[House by the River]]* (1950)
* *[[Fortunes of Captain Blood]]* (1950)
* *[[The Saint's Girl Friday]]* (1953)
* *[[The Christmas Kid]]* (1967)

## Eksterni glumci
*  pristup 2008-02-19
*  pristup 2008-02-19
The Saint (TV serija)

***The Saint*** je bila britanska špijunsko-avanturistička u produkciji tvrtke ITC koja se emitirala na programu mreže ITV od 1962. do 1969. Naslovni junak joj je bio Simon Templar, fiktivni pustolov i maskirani borac na pravdu, a zapleti epizoda su se temeljili na književnom opusu Leslieja Charterisa. Njega je tumačio Roger Moore, kome će tako stečena popularnost poslužiti da 1970-ih i 1980-ih tumači sličan lik Jamesa Bonda.

Serija je doživjela ogromnu popularnost, te je prikazivana širom svijeta, uključujući i program JRT u bivšoj Jugoslaviji.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* British Film Institute Screen Online
* Saint on TV fanpage with lots of information 
* Science Fiction in The Saint
Muzičar

Reč **muzičar** (fr. *musicien*, ) ili **glazbenik** ima veoma široko značenje obzirom da je muzika kao umetnost veoma prostrano područje. Samim tim i muzičare svrstavamo u mnoge kategorije i potkategorije, zavisno od oblasti kojom se ko u muzici bavi.

Kako se muzika deli na zabavnu, džez, klasičnu, narodnu, automatski se i muzičari dele na *zabavne*, *jazz*, *narodne*, *klasičare* i dr.

Redovno muzičko obrazovanje se stiče u osnovnoj muzičkoj, srednjoj muzičkoj školi i na muzičkoj akademiji. Samim tim, zavisno od muzičkog obrazovanja, muzičar može biti *školovan* i *neškolovan*, tj. *samouk*. Zavisno od pristupa muzici, muzičar može biti *amater* ili *profesionalac*.

**Muzičar** ili **glazbenik** u najširem smislu označava svaku osobu koja se bavi muzikom, bilo da je stvara, izvodi, predaje, aranžira ili uređuje. Za vrhunske muzičare kažemo da su vrhunskiumetnici.

Muzičar može biti:

* *[[Instrumentalista]]*. To je osoba koja svira neki muzički instrument. Podela muzičara-instrumentalista vrši se prema:

:1. kategoriji instrumenta koji svira (ako svira gudački instrument, automatski spada u *gudače*, ako svira duvački instrument, kažemo da je *duvač*, ako svira instrument sa klavijaturama, kažemo da je *klavijaturista* i td.) i

:2. nazivu instrumenta koji svira (muzičar koji svira violinu, zove se *violinista*, muzičar koji svira violončelo, zove se *violončelista*, muzičar koji svira klarinet, zove se *[[klarinetista]]*, ako svira bubnjeve, *bubnjar* i td.).

Ako muzičar svira sam, naziva se *[[solista]]*, dok muzičar koji svira u nekom orkestru, zove se *orkestarski muzičar*. Zavisno od orkestra u kojem svira, muzičari se dele na *kamerne*, *revijske*, *vojne*, *filharmone* i *opreske*.

* *[[Pjevač|Pevač]]*. On koristi sopstveni glas. Ako peva u horu, za njega kažemo da je *horski pevač*.
* *[[Kompozitor]]*. To je osoba koja stvara muziku.
* *[[Dirigent]]*. To je osoba koja diriguje, vodi neki muzički sastav (hor, orkestar...).
* *[[Aranžer]]*. To je osoba koja piše aranžmane za muzičke sastave.
* *[[Kantautor]]*. To je osoba koja stvara zabavne muzičke kompozicije - pesme, koje sam izvodi.
* *[[Muzikologija|Muzikolog]]*. To je osoba koja izučava muzičko-teorijske discipline (muzički teoretičar, estetičar, istoričar, sociolog muzike...).
* *Muzički [[pedagog]]*. To je muzički obrazovana osoba koja obučava, tj. predaje neki muzički predmet (solfeđo, teorija muzike, istorija muzike, folklor, harmonija, muzički oblici, neki instrument i td).
* *[[Muzički urednik]]*. To je osoba koja uređuje muziku za potrebe radija, televizije ili neke muzičke kuće.

## Reference

## Vanjske veze
Azem Galica

**Azem Bejta**, poznatiji kao **Azem Galica** (1889-1924), je bio vođa albanskih kačaka iz okoline Drenice, koji su pružali oružani otpor srpskoj vlasti na Kosovu i Metohiji. Nadimak Galica je dobio po istoimenom dreničkom selu iz kog je potekao.

Kada je srpska vojska krenula u rat protiv Otomanskog carstva i započela zauzimanje Kosova u Prvom balkanskom ratu 1912. godine, susrela se sa žestokim otporom albanskog stanovništva, organizovanim u čete kačaka, koje je predvodio Azem Galica. Kada su u Prvom svetskom ratu Austro-Ugarska i Bugarska porazile srpsku vojsku i zauzele Kosovo, Galica je sa kačacima nastavio oružani otpor protiv okupatora. U srpskoj istoriografiji se, uglavnom, prećutkuje da je Azem Bejta s nekoliko stotina kačaka primorao na predaju jedan austrijski puk, između Mitrovice i Peći 1918. Nešto kasnije je stigao i Kosta Pećanac i njih dvojica su se tom prilikom pobratimili i 12. oktobra 1918. zajedno oslobodili Peć. Po završetku rata 1918. godine srpska vojska se vratila, a Kosovo je ušlo u sastav Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Iste godine osnovan je Komitet narodne odbrane Kosova, poznatiji kao Kosovski komitet, koji se borio za izdvajanje teritorija naseljenih Albancima (Kosova, Metohije, zapadne Makedonije i delova Sandžaka) iz novoformirane Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca i za njihovo pripajanje Albaniji. Ideje Kosovskog komiteta imale su velikog uticaja na kačake.

1919. godine Azem Galica, zajedno sa svojom ženom Šotom Galicom, diže ustanak Albanaca na zapadu Kosova. Azem Bejta se borio protiv vojske i žandarma, a ne protiv Srba, među kojima je imao dosta prijatelja na Kosovu i Metohiji. Kačaci su u oblasti Drenice (u selu Junik) čak uspeli da oforme Neutralnu zonu, koja je trajala između 1921. i 1923. godine. Ovu „oslobođenu“ oblast su neformalno nazivali Mala Albanija (alb. *Arbëria e Vogel*). 1923. godine je Nikola Pašić privremeno amnestirao kačake, pa je zahvaljujući njima Narodna radikalna stranka pobedila na tadašnjim izborima na Kosovu. Za uzvrat su Azemu Bejti dodeljena tri sela da u njima brine o javnome redu. Vlast mu je obnovila i kuću (kulu), koja mu je prethodno srušena granatiranjem. Beogradsko Vreme je avgusta 1923. objavilo reportažu o njemu u kojoj novinar kaže:

Međutim, primirje nije dugo trajalo. Krajem septembra 1924. godine jugoslovenska vojska je u velikoj akciji uz opsežnu upotrebu artiljerije razbila većinu kačačkih bandi i likvidirala njihove vođe. Azem Galica je u ovoj borbi smrtno ranjen i ubrzo je umro u obližnjoj pećini, koja se danas zove Pećina Azema Galice.

Njegova žena je i nakon njegove smrti nastavila da se bori, preuzevši vođstvo nad muževljevim četama.

## Povezano
* Kačaci
* Srpsko-albanski sukob

## Izvori
Šota Galica

**Šota Galica** (1895 - 1927) je bila albanska ratnica iz Drenice, koja se, zajedno sa mužem Azemom Galicom, borila protiv srpskog preuzimanja Kosova i Metohije nakon Balkanskih ratova 1912. godine. U borbama je učestvovala pod muškim imenom **Ćerim**.

1919. godine albanski kačaci, predvođeni Azemom i Šotom Galicom, dižu ustanak na zapadu Kosova. Kačaci su u oblasti Drenice čak uspeli da oforme Neutralnu zonu, koja je trajala između 1921. i 1923. godine. Ovu „oslobođenu“ oblast Albanci su neformalno nazivali Mala Albanija (alb. *Arbëria e Vogel*). Krajem septembra 1924. godine jugoslavenska vojska je u velikoj akciji uz opsežnu upotrebu artiljerije razbila većinu kačačkih bandi i likvidirala njihove vođe. Azem Galica je u ovoj borbi smrtno ranjen, a Šota je i nakon njegove smrti nastavila da se bori, preuzevši vođstvo nad muževljevim četama. 1927. godine se povukla u Albaniju, gde je i umrla. Ostala je upamćena po izreci: „*Život bez znanja je kao rat bez oružja*“.

## Napomene
Demografija Kosova

**Demografija Kosova** podrazumeva demografske karakteristike stanovništva Kosova, uključujući gustoću stanovništva, etničku pripadnost, razinu obrazovanja i zdravlja stanovništva, ekonomski status, vjersku pripadnost i druge aspekte.

Kosovo ima oko 1,804,838 stanovnika (jul 2009). Kosovo trenutno ima najmlađu populaciju u Evropi, sa fertilitetom procenjenim na 2,4 dece po ženi.

## Etnička pripadnost

Prema etničkoj pripadnosti stanovništvo Kosova čine:
* Albanci 80% ,
* Srbi 10% i
* ostali 10% (Bošnjaci, Goranci, Romi, Turci, Aškalije, Egipćani).

## Demografska istorija Kosova

Demografska istorija Kosova obuhvata period poznate istorije Kosova od antike do danas. U periodu od dvadesetak vekova, na Kosovu su se smenjivali razni narodi. U antici su živeli Iliri, Kelti i Tračani, u srednjem veku su Kosovo naselili Srbi, koji su predstavljali većinu nekoliko vekova, a danas većinu stanovništva čine Albanci.

## Popis 2011. godine
Prema popisu stanovništva iz 2011., Kosovo ima 1.739.825 stanovnika, bez Srba koji žive u općinama Zubin Potok, Zvečan, Leposavić i u sjevernom dijelu Kosovske Mitrovice, a koji su bojkotirali popis. To je prvi put u novijoj povijesti da je broj stanovnika Kosova smanjen. Od ukupnog broja stanovnika, 1.617.000 (92,93 %) su Albanci, 27.000 (1,58 %) Bošnjaci, 26.000 (1,47) % Srbi a 19.000 (1,08 %) Turci. Osim u spomenutim općinama na sjeveru Kosova, Srbi još žive u općinama Gračanica, Novo Brdo, Parteš, Štrpce, Klokot-Vrbovac, Ranilug te u selu Goraždevac kraj Peći.

U selu Janjevo ostalo je svega dvjestotinjak Hrvata, uglavnom starije životne dobi. U općini Dragaš oko 40% stanovništva čine Goranci.

U Prizrenu živi 8.000 Bošnjaka.

## Povezano
* Istorija Kosova
* Demografska istorija Kosova
Mitrovica

**Mitrovica** se može odnositi na:
* Kosovska Mitrovica, grad na Kosovu;
* Sremska Mitrovica, grad u Sremu;
* Mačvanska Mitrovica, naselje u Mačvi;

i
* Rexhep Mitrovica, albanski političar
Mačvanska Mitrovica

**Mačvanska Mitrovica** je gradsko naselje u Srbiji koje administrativno pripada opštini Sremska Mitrovica u Sremskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 3896 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 3788 stanovnika).Do 1965, godine je ovo naselje sedište **Opštine Mačvanska Mitrovica** koju su činila naseljena mesta: Zasavica (današnja naselja Zasavica I i Zasavica II), Mačvanska Mitrovica, Noćaj, Radenković, ravnje i Salaš Noćajski. Posle ukidanja statusa opštine u celini pripojena teritorija opštini Sremska Mitrovica.

## Geografija
Mačvanska Mitrovica i susedna sela Noćaj, Salaš Noćajski, Radenković, Ravnje i Zasavica su jedini deo Vojvodine koji se nalazi u Mačvi, i jedini su primer teritorije predratne (pre 1918.) Kraljevine Srbije koja je postala deo današnje Vojvodine.

## Historija
### Hram Svetog Nikolaja Mirlikijskog u Mačvanskoj Mitrovici
Hram Svetog Nikolaja je sazidan 1938. Osvećenje hrama bilo je 22. maja 1939. godine. Osveštao ga je episkop šabačko-valjevski G. Simeon Stanković. Ktitor hrama je Nikola Marković, rođen 1879. godine u Mačvanskoj Mitrovici,a umro u Šapcu 27. juna 1944. godine. U Mačvanskoj Mitrovici postoji spomenik podignut u znak zahvalnosti Svetom Amvrosiju povodom prestanka kuge 1850. godine. Današnji sveštenik u Mačvanskoj Mitrovici je protojerej Dragiša Stefanović, njegovim postavljanjem Mačvanska Mitrovica je postala samostalna crkvena opština, a hram je nakon 47 godina od izgradnje dobio stalnog paroha sa sedištem u Mačvanskoj Mitrovici.

## Demografija
U naselju Mačvanska Mitrovica živi 3081 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,8 godina (37,6 kod muškaraca i 40,0 kod žena). U naselju ima 1240 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,14.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Sportski klubovi
U Mačvanskoj Mitrovici još od 1929. godine postoji fudbalski klub *Podrinje* koji se sa promenljivim uspehom takmiči u nižerazrednim fudbalskim ligama. Od 2006. godine postoji i odbojkaški klub *Mačva* koji je oformila grupa entuzijasta i zaljubljenika u odbojku na čelu sa profesorom fizičkog vaspitanja Branimirom Žilićem i trenerom Stanislavom Savićem. Klub okuplja decu školskog uzrasta i aktivno radi na afirmaciji i popularizaciji ne samo odbojke, nego i zdravog načina življenja, poštovanju čoveka i prirode i pomaže mladim naraštajima u pravilnom životnom usmerenju.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain) 
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)

## Povezano
* Sremska Mitrovica
* Mačva
Rexhep Mitrovica

**Rexhep Mitrovica** (fonetski: Redžep Mitrovica, *Rexhep Bej Mitrovica*, Kosovska Mitrovica, 1887 - Turska, 21/25. maj 1967.) bio je albanski političar. Od 1943. do 1944. bio je premijer Albanskog Kraljevstva.

## Izvor
* Owen Pearson, *Albania and King Zog: Independence, republic and monarchy 1908-1939,* London, Tauris, 2004, .
* Owen Pearson, *Albania in occupation and war: From fascism to communism, 1940-1945,* London, Tauris, 2005, .

## Povezano
* Historija Albanije
* Popis premijera Albanije
Srđan Dragojević

**Srđan Dragojević** je srpski filmski režiser. Rođen je 1. januara 1963. u Beogradu. Po obrazovanju je klinički psiholog i reditelj. Izdao je i tri zbirke pesama, a za jednu od njih "Knjiga akcione poezije" je 1986. dobio nagradu "Branko Radičević".

Kao mlad reditelj snimio je film *[[Mi nismo anđeli]]*, tinejdžersku komediju kojom je postao priznati reditelj. Sledeći njegov film, *[https://sr.m.wikipedia.org/sr-el/%D0%9B%D0%B5%D0%BF%D0%B0_%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%B0_%D0%BB%D0%B5%D0%BF%D0%BE_%D0%B3%D0%BE%D1%80%D0%B5 Lepa sela lepo gore]* je ratna drama po tekstu Vanje Bulića, koja govori o proteklom ratu na prostorima bivše Jugoslavije. Sledeći njegov film *[https://sr.m.wikipedia.org/sr-el/%D0%A0%D0%B0%D0%BD%D0%B5_(%D1%84%D0%B8%D0%BB%D0%BC) Rane]* govori o posledicama rata i stanju društva utonulog u kriminal. Nekoliko godina je pokušavao snimiti film u Holivudu, ali se zbog različitosti mentaliteta vraća u Srbiju. Poslednjih godina radi producentske poslove usput pokušavajući da snimi i novi film. Prvo je pokušao da snimi "Bodljikavo prase" po romanu Džulijana Barnsa, potom "After - postholokaustnu dramu", adaptaciju romana Melvina Bukea te film "Sveti Georgije ubiva aždahu" po drami Dušana Kovačevića. Snimio je nastavak prvog filma pod nazivom *[[Mi nismo anđeli 2 (film domaći)|Mi nismo anđeli 2]]* i napisao scenario za treći nastavak koji je snimljen pod nazivom *[[Mi nismo anđeli 3 (film domaći)|Mi nismo anđeli 3]]*.

## Filmografija

|-
|1992. || Mi nismo anđeli
|-
|1996. || Lepa sela lepo gore
|-
|1998. || Rane
|-
|2005. || Mi nismo anđeli 2
|-
|2009. || Sveti Georgije ubiva aždahu
|-
|2011. || Parada
|}

## Vanjske veze

*
Veliki vodenjak

**Veliki vodenjak** (*Triturus carnifex*) je vodozemac rasprostranjen u listopadnim šumama pa sve do područja sredozemne klime gdje postoje stalno prisutne vodene površine ili vodotokovi. 

Veliki vodenjak je tamno smeđe boje s tamnim točkama, trbuh mu je svjetlije ponekad narančaste boje. Mužjaci dosegnu 15-16 cm dužine, a ženke do 17 cm. Mužjaci razviju, ponekad obojenu, krijestu na leđima i repu. 

## Stanište
Staništa obuhvaćaju Apeninski poluotok, jadransku strana Balkanskog poluotoka te južni dio središnje Europe. Države u kojima ih se može pronaći su Grčka, Makedonija, Albanija, Crna Gora, Srbija, Bosna i Hercegovina, Hrvatska, Mađarska, Slovenija, Italija, Austrija, Njemačka, Češka, Francuska i Švicarska.

Obitava od razine mora pa sve do 2140 m nadmorske visine. Pripadnici ove vrste vrijeme provode izvan vode, osim u sezoni parenja.

## Zakonska zaštita
*Triturus carnifex* je zaštićen Bernskom konvencijom (Appendix II, strogo zaštićena vrsta) i europskom direktivom o zaštiti staništa i vrsta. U Europskoj uniji nezakonito je loviti, posjedovati ili rukovati velikim vodenjacima bez posebne dozvole. Isto tako, zabranjeno je njihovo ubijanje ili nanošenje štete njima ili području u kojem žive. 

Veliki vodenjak može se naći u Turopolju i na popisu je zaštićenih vrsta u Republici Hrvatskoj. Štiti ga *Pravilnik o proglašavanju divljih svojti zaštićenim i strogo zaštićenim (NN 07/06)*, gdje je naznačen kao "strogo zaštićena svojta".

## Drugi projekti

## Izvori
* HHD Hyla - Veliki vodenjak - Triturus carnifex
Nikola Đuričko

**Nikola  Đuričko** (Beograd, 9. jula 1974) je srpski glumac, muzičar i televizijski voditelj. Vodio je emisiju Karaoke obračun i član je grupe Kuguarsi.

Unuk je glumice Tomanije Đuričko. Oženjen je Ljiljanom Nešić (od 7. juna 2002) sa kojom ima kćerku Nađu.

## Uloge

|-
| 1980. || Serija o bojama || dečak
|-
| 1984. || Šta je s tobom, Nina || Boris
|-
| 1989. || Gospođa ministarka || Raka
|-
| 1989. || Poslednji krug u Monci || Nikola
|-
| 1994. || Rugalice i ubice || Igor
|-
| 1994. || Vukovar, jedna priča || Goran
|-
| 1994-1995. || Otvorena vrata || Vojislav Vojkan Jakovljević
|-
| 1996. || Do koske || Mali
|-
| 1996. || Gore dole || 
|-
| 1998. || Lajanje na zvezde || Milić Gavranić Tupa
|-
| 1999. || Nebeska udica || Siske
|-
| 1999. || Kod male sirene || 
|-
| 2000. || Zemlja istine, ljubavi i slobode || 
|-
| 2001. || Normalni ljudi || Steva
|-
| 2001. || Munje! || Gojko Sisa
|-
| 2001. || Nataša || Marko
|-
| 2001. || Bumerang || Stampedo
|-
| 2001. || Virtualna stvarnost || Andrija
|-
| 2002. || Mrtav 'ladan || Limeni
|-
| 2002. || T.T. Sindrom || Sale
|-
| 2002. || Zona Zamfirova || Perica
|-
| 2002. || Kordon || Dušan
|-
| 2003. || Taksista || taksista
|-
| 2003. || YU || 
|-
| 2003. || Laku noć, deco || dečak
|-
| 2004. || Pljačka Trećeg rajha || Kalauz
|-
| 2004. || Kad porastem biću Kengur || Kengur
|-
| 2004. || Iluzija || Paris
|-
| 2004. || Diši duboko || Bojan
|-
| 2005. || Balkanski rulet || Petar
|-
| 2005. || Jug jugoistok || 
|-
| 2005. || Ivkova slava || Svetislav
|-
| 2006. || Sedam i po || Simke
|-
| 2006. || Ne skreći sa staze || narator
|-
| 2007. || Agi i Ema || ujak
|-
| 2007. || Mile protiv tranzicije || Nikola Đuričko
|-
| 2007. || Pozorište u kući || Klativoda
|-
| 2007-2008. || Vratiće se rode || Švaba
|-
| 2009. || Romance in the Dark || 
|-
| 2008. || Bacio sam čini na tebe || Paki
|-
| 2009. || Kao rani mraz || Nađ Mandić
|-
| 2009. ||  || Bojan
|-
| 2009. || Montevideo, Bog te video: Priča prva || Živković
|}

### Reditelj
* Nesreća uvek ima tendenciju da se uvećava (2007) 
* Ne skreći sa staze (2006) (TV) 
* Film o filmu 'Munje!' (2001) (TV)

### Pisac
* Nesreća uvek ima tendenciju da se uvećava (2007) (adaptacija)
* Ne skreći sa staze (2006) (TV) 
* Film o filmu 'Munje!' (2001) (TV)

### Voditelj
* Karaoke obračun, 2007.g. i 2008.g.
* Prave riječi televizija Vijesti,Crna Gora,2012-

Kao TV voditelj u emisijama „Karaoke obračun“ postao je veoma popularan i uveo neke nove elemente i postavio neke nove standarde u vođenju šou programa.

## Vanjske veze

* 
* Biografija na sajtu -{story.rs}-
Dušan Makavejev

**Dušan Makavejev** (13. oktobar 1932 - 25. januar 2019) je bio srpski režiser i scenarista, poznat kao jedan od glavnih ličnosti Crnog talasa.

## Biografija
Rođen je 13. oktobra 1932. u Beogradu.

Diplomirao je psihologiju na Filozofskom fakultetu u Beogradu.

Jedan od osnivača filmskog crnog talasa. Svojim delima kritikuje trulo društvo, kako komunističko, tako i kapitalističko. Njegovi filmovi nose čulnost i mladost. Obiluju asocijacijama i metaforama, koje ostvaruju naizgled površno dejstvo, ali donose istinitost i slobodan duh. Kao pristalica i veliki poznavalac dela psihologa Vilhelma Rajha, često njegova učenja komponuje u svoje filmove. Njegov film Misterije organizma (1971.) u stvari je posveta ovom nikad dovoljno priznatom revolucionaru-psihologu.

Bio je urednik mnogih listova: Student (časopis), Književne novine i Danas. Bavio se i pisanjem za mnoge časopise.

Imao je zapaženu ulogu u studentskim demonstracijama 1968

Dobitnik je velikog broja domaćih i stranih nagrada: Oktobarska nagrada Beograda, Srebrni medved u Berlinu, Srebrna arena u Puli, Luis Bunjuel u Kanu, Srebrni Hugo u Čikagu, Zlatno doba Belgijske kraljevske kinoteke...

## Filmografija
* Čovek nije tica (1965)
* Ljubavni slučaj ili tragedija službenice PTT (1967)
* Nevinost bez zaštite (1968)
* W. R. - Misterije organizma (1971)
* Nedostaje mi Sonja Heni (1972)
* Sweet Movie (1973.)
* Montenegro or Pigs and pearls (1981)
* The Coca-Cola kid (1985)
* Manifesto (1988)
* Gorila se kupa u podne (1993.)
* Rupa u duši (1994.)

## Vanjske veze
*
Stig (Srbija)

**Stig** je ravnica u istočnoj Srbiji, koje predstavlja južni obod Panonske nizije. Nalazi se u donjem toku reke Mlave, od ušća u Dunav do Homoljskih planina. Veća naselja u oblasti su Požarevac i Petrovac na Mlavi.

## Povezano
* Mačva
Walter Cronkite

**Walter Leland Cronkite Jr**. (St. Joseph, Missouri, 4. studenog 1916. - New York, 17. srpnja 2009.), američki novinar, najpoznatiji kao voditelj večernjih vijesti postaje CBS (1962.-1981.).

Rodio se u Sv.Josipu, država Missouri. Završio je osnovnu i srednju školu. Od fakulteta je odustao na trećoj godini.Posvetio se novinarstvu, postavši cijenjen zbog izvještavanja o bitkama u sjevernoj Africi i Europi. Nakon rata,pokrivao je Nürnberški proces. Po povratku u domovinu, radio je na raznim radio postajama dok nije došao na CBS. Najvažniji događaji vezani uz njega su: atentat u kojem je ubijen američki predsjednik John F. Kennedy, Vijetnamski rat, slijetanje na Mjesec 1969. godine. Odmilja zvan "ujak Walter", smatran je "čovjekom kojem se najviše vjeruje u Americi". Što se tiče njegove uloge u Vijetnamskom ratu, nakon pokrenute Tet Ofenzive, rekao je da je rat nemoguće dobiti. Čuvši to, am. predsjednik Lyndon B. Johnson rekao je:"*Ako sam izgubio Waltera Cronkitea, izgubio sam zemlju*". Nedugo nakon te izjave, Johnson se povukao iz predsjedničke utrke 1968. godine. Kada je od 1979. do 1981. trajala iranska talačka kriza koja je srušila predsjednika Jimmy Cartera, brojao je dane koje su taoci provodili zatočeni.U mirovinu je otišao sa navršenih 65 godina 1981.
The Blue Lamp

***The Blue Lamp*** (doslovno: "Plava lampa") je britanski kriminalistički film iz 1950. godine koga je režirao Basil Dearden i producirao Michael Balcon za Ealing Studios. U njemu je glavnu ulogu igrao Jack Warner tumačeći policajca Georgea Dixona, a osim njega su još nastupali Jimmy Hanley i Dirk Bogarde, kome je uloga mladog kriminalca Toma Rileya u *The Blue Lamp* bio odskočna daska za kasniju karijeru. Iako je Dixonovo ubistvo jedan od glavnih elemenata zapleta, njegov simpatični lik je ostavio tako dobar utisak na publiku, da je kasnije oživljen za potrebe popularne televizijske serije *[[Dixon of Dock Green]]*.

Film je naslov dobio po plavim svjetiljskama koje su tradicionalno visile izvan britanskih policijskih stanica (a mnoge to još danas čine).

Scenario filma je napisao bivši policajac Thomas Ernest Bennett Clarke, i u svoje vrijeme se često navodio kao primjer društvenog realizma u tadašnjoj britanskoj kinematografiji. Kasniji kritičari su mu, pak, zamjerali romantičan prikaz policije kao čuvara reda i konzervativne društvene vrijednosti.

## Uloge

* Jack Warner kao policijac George Dixon
* Jimmy Hanley kao policajac Andy Mitchell
* Dirk Bogarde kao Tom Riley
* Robert Flemyng kao narednik Roberts
* Bernard Lee kao inspektor Cherry
* Peggy Evans kao Diana Lewis
* Patric Doonan kao Spud
* Bruce Seton kao policajac Campbell
* Meredith Edwards kao policajac Hughes
* Clive Morton kao narednik Brooks
* Frederick Piper kao Alf Lewis
* Dora Bryan kao Maisie
* Gladys Henson kao Mrs. Dixon
* Tessie O'Shea glumi sama sebe

## Reakcije
### Nagrade
Film je osvojio četiri nagrade BAFTA za najbolji britanskji film.

## Ostavština

Nekoliko likova, ali i glumaca koji su ih tumačili, se poslije pojavilo u *[[Dixon of Dock Green]]*, popularnoj BBC-jevoj TV-seriji koja se snimala od 1955. do 1976.

Godine 1988. Arthur Ellis je za BBC Two napisao satiričku dramu *The Black and Blue Lamp* u kojoj likovi Rileya (Sean Chapman) i policajca "Taffyja" Hughesa (Karl Johnson)) putuju kroz vrijeme u epizodu naturalističke TV-serije *The Filth* kako bi zauzeli mjesto svojih suvremenih ekvivalenata.http://www.the-mausoleum-club.org.uk/Index/Gazette/Black%20and%20Blue%20Lamp.pdf 

## Povezano
* *[[Madigan]]*

## Literatura
* The Great British Films, str. 140–141, Jerry Vermilye, 1978, Citadel Press, 

## Vanjske veze
*