open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Floridski bum nekretnina 1920-ih

**Floridski bum nekretnina** ili **Floridski zemljišni bum** () je naziv za nagli i stijihski porast cijena nekretnina na području američke države Florida koji se zbio sredinom 1920-ih, i koji je predstavljao jedan od najpoznatijih i najzloglasnijih mjehura u ekonomskoj historiji SAD. 

Taj je proces još 1910-ih započeo poduzetnik Carl G. Fisher, koji je močvarno, nerazvijeno područje između Miamija i obale oceana odlučio pretvoriti u elitno odmaralište Miami Beach. Nastojeći za svoj projekt pridobiti što više investitora, Fisher je od početka 1920-ih otpočeo intenzivnu reklamnu kampanju u njujorškim i drugim sjevernim medijima, opisujući južnu Floridu kao "tropski raj". Ti su napori s vremenom urodili plodom, pa su se u Miami Beachu počeli graditi ne samo hoteli, nego i isušivati močvarno područje Evergladesa te graditi željeznička pruga i drugi infrastrukturni objekti. Miami Beach i okolna područja su ubrzo stekli veliki broj stanovnika, i cijene nekretnina na tom području su počele rasti. Do početka 1925. su cijene nekretnina dosegle takvu razinu i takvu brzinu porasta da se u Miami počeo doseljavati veliki broj ljudi motiviranih isključivo brzom zaradom na preprodaji nekretnina. Fenomen je dobio takve razmjere da je sumnje u njegovu održivost počeo izražavati časopis *[[Forbes]]*, a neke od špekulanata, pod sumnjom za masovnu prevaru, počela istraživati američka porezna služba IRS.

Do kraja godine su se protiv špekulanata počele okretati čak i lokalne željezničke kompanije na Floridi, koje su donijele odluku o embargu na prijevoz građevinskog materijala. Mjehur je, međutim, konačno pukao tek kada je 10. januara 1926. u luci Miamija potonuo *[[Prinz Valdemaar]]*, jedrenjak pretvoren u ploveći hotel. Njegovo potapanje je spriječilo dostavu građevinskog materijala morskim putem te su cijene nekretnina konačno počele padati, a s njima naglo prestale špekulacije. Dio historičara drži da je ta havarija mnoge ljude spasila od siromaštva, jer bi posljedice mjehura bile još veće da su se špekulacije nastavile još nekoliko mjeseci, odnosno sve do katastrofalnog uragana koji je poharao Miami u septembru iste godine. 

Iako je bum na duži rok značajno pridonio razvoju Floride, kratkoročne posljedice po Floridu su bile teške, te je ta država nekoliko godina ranije iskusila ekonomske nedaće koje će ostatak SAD doživjeti nakon sloma njujorške burze i Velike depresije.
Frau im Mond

***Frau im Mond*** () je njemački nijemi science fiction film snimljen 1929. u režiji Fritza Langa. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana njegove supruge Thee von Harbouu, koja je zajedno s njim napisala scenario. Radnja prikazuje kako njemački poduzetnik Wolf Helius (čiji lik tumači Willy Fritsch) organizira ekspediciju na Mjesec uz pomoć revolucionarnog raketnog pogona, ali se istovremeno mora suočiti sa ucjenama od strane suparničkih američkih poduzetnika, kao i ljubavnim problemima vezanim uz njegovu pomoćnicu Friede (čiji lik tumači Gerda Maurus). Za **Frau im Mond** je karakteristično da su njegovi tvorci nastojali svemirsko putovanje prikazati što realnije, odnosno u što je moguće većem skladu sa tadašnjim naučnim i tehnološkim dostignućima. Zbog toga je kao savjetnik angažiran raketni stručnjak Hermann Oberth, koji je čak pokušao izraditi upotrebljivi model rakete za film. *Frau im Mond* je doživio veliki uspjeh, te je u značajnoj mjeri u javnosti popularizirao tada još uvijek teoretski koncept svemirskog putovanja, ali i tehniku odbrojavanja pred lansiranje projektila. *Frau im Mond* je možda najveći uticaj imao na 17-godišnjeg Wehrnera von Brauna koji je kasnije tvrdio da ga je upravo taj film potakao da se počne baviti razvijanjem raketne tehnologije koja će četrdeset godina kasnije dovesti do slijetanja ljudi na Mjesec.

Film je u Beogradu prikazan 15. novembra 1929.

## Uloge
* Willy Fritsch ... Wolf Helius
* Gerda Maurus ... Friede Velten
* Klaus Pohl ... Profesor Georg Manfeldt
* Fritz Rasp ... Walt Turner
* Gustl Gstettenbaur--- Gustav
* Gustav von Wangenheim ... Inženjer Hans Windegger

## Reference

## Literatura
* Kraszna-Krausz, A. (2004). "Frau in Mond (The Woman in the Moon)". In Rickman, Gregg. The Science Fiction Film Reader. Limelight Editions. pp.&nbsp;20–21. .

## Vanjske veze
* 
* 
* Filmbeschreibung mit Bildern  auf der Webseite der Murnaustiftung
* Zeitgenössische Filmkritik/Reviews bei filmhistoriker.de
* Aus der romantischen Frühzeit der Raketen  – *Momente des deutschen Films (I)* in der FAZ, 7. Februar 2010
* Deutschsprachige Rezension auf Vidgames.de
* Olaf Brill: ''Deutsche Mondlandung 1929'' auf einestages.spiegel.de
Carrossel

***Carrossel*** je brazilska telenovela produkcijske kuće SBT, originalno emitovana tokom 2012.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Gold Diggers of Broadway

***Gold Diggers of Broadway*** () je američki filmski mjuzikl snimljen 1929. u režiji Roya Del Rutha. Predstavlja adaptaciju kazališnog mjuzikla *The Gold Diggers* iz 1919. godine, koji je bio ekraniziran u nijemoj verziji 1923. godine. Šest godina kasnije je studio Warner Bros. za novu verziju iskoristio ne samo sistem Vitaphone koji je omogućio zvuk, nego i Technicolor, koji je pružio film u boji. Radnja filma je smještena u brodvejsko kazalište i prikazuje nastojanja tamošnjih plesačica da pronađu bogate muževe. Među izvođačima u filmu se najviše istakao gitarist i pjevač Nick Lucas, čije su pjesme *[[Tiptoe Through the Tulips]]* i *[[Painting the Clouds with Sunshine]]* postale veliki hitovi, a glumica Winnie Lightner je postala velika zvijezda. Kombinacija boje i zvuka je fascinirala publiku, te je *Gold Diggers of Broadway* postao najveći hit godine i zadržao status komercijalno najuspješnijeg filma sve do 1939. godine. Integralne kopije, međutim nisu sačuvane; osim završne role (koja traje oko 20 minuta) se danas smatra izgubljenim.

Godine 1933. je snimljen remake pod naslovom ''Gold Diggers of Broadway 1933''*,* a 1951. pod naslovom *[[Painting the Clouds with Sunshine (film)|Painting the Clouds with Sunshine]]*.

## Uloge

* Nancy Welford ... Jerry Lamar (pomoćni glumac)
* Conway Tearle ... Stephen Lee (Ujak Steve)
* Winnie Lightner ... Mabel Munroe
* Ann Pennington ... Ann Collins (glavna glumica)
* Gertrude Short ... Topsy St Clair
* Lilyan Tashman ... Eleanor
* William Bakewell ... Wally Saunders (nećak) 
* Nick Lucas ... Nick

* Helen Foster ... Violet Dayne
* Albert Gran ... Jim Blake (advokat)
* Julia Swayne Gordon ... Cissy Gray
* Lee Moran ... Direktor plesa
* Armand Kaliz ... Barney Barnett
* Louise Beavers ... Sobarica Sadie
* Neely Edwards ... Menadžer pozornice

## Izvori
;Napomene

## Vanjske veze
* 
* 
*
Vojvodstvo Kurlandija i Semigalija (1918)

**Vojvodstvo Kurlandija i Semigalija** (; ) je bila kratkotrajna država stvorena na području današnje zapadne Latvije pred kraj prvog svjetskog rata, koja je služila kao klijent Njemačkog Carstva. Nastala je na području nekadašnje Kurlandske gubernije Ruskog Carstva koje je u augustu 1915. okupirala njemačka vojska. Njemačke trupe su tokom 1917. godine, koristeći kaos Ruske revolucije nastavile napredovati na istok, tako da su do februara 1918. uz Kurlandsku guberniju, okupirale i područje Livonske gubernije i Autonomne gubernije Estonije. U međuvremenu je 16. novembra 1917. osnovan Latvijski nacionalni savjet koji je 30. novembra proglasio autonomnu "latvijsku provinciju", a 15. januara 1918. nezavisnu Republiku Latviju. Njemačke okupacijske vlasti su se, međutim, više oslanjale na lokalno njemačko stanovništvo. 3. marta 1918. je Sovjetska Rusija sklopila Brest-Litovski mir sa Centralnim silama, formalno se odrekavši Kurlandske gubernije. Pet dana kasnije je kurlandska Zemaljska skupština (*Landesrat*) proglasila Kurlandsko-semigalijsko Vojvodstvo, koje je trebalo biti nasljednik istoimenog entiteta koji je kao vazal Poljsko-Litavske Unije postojao od 1561. do 1795. Iako su još uvijek postojali potomci njenog posljednjeg vladara Ernsta Johanna von Birona, Landserat je titulu vojvode ponudio njemačkom caru Wilhelmu II, koji ju je prihvatio. Nova država, međutim, nije dugo trajala. Nakon što su se Sovjeti novim sporazumom u augustu 1918. formalno odrekli Estonije i ostatka Latvije, ta su područja mogla biti ujedinjena sa Kurlandijom-Semigalijom u novi entitet pod nazivom Ujedinjeno Baltičko Vojvodstvo, koji je postojao još nekoliko mjeseci nakon prestanka njemačke kapitulacije i prestanka Njemačkog Carstva.

## Veze
* Ober Ost

## Vanjske veze
* Baltic Duchy (1918) na crwflags.com.
* Baltic Duchy (1918)  na 1uptravel.com.
Ujedinjeno Baltičko Vojvodstvo

**Ujedinjeno Baltičko Vojvodstvo** (; ; ) je bila kratkotrajna država koja je na samom kraju prvog svjetskog rata postojala na području današnje Latvije i Estonije kao klijent Njemačkog Carstva. Prije rata su ta područja pripadala Kurlandskoj, Livonskoj i Autonomnoj estonskoj guberniji Ruskog Carstva, a tokom ratnih operacija i kaosa nastalog ruskom revolucijom su ih do februara 1918. okupirale njemačke trupe. Na njima su njemačke okupacijske vlasti počele formirati lokalne organe vlasti, oslanjajući se prije svega na lokalnu zemljoposjedničku elitu (junkere) koje su činili Baltički Nijemci. 3. marta 1918. godine se Sovjetska Rusija Brest-Litovskim mirom odrekla Kurlandske gubernije, a 27. augusta 1918. je priznala njemačku vlast nad ostatkom okupiranih područja. 8. marta 1918. je na području bivše Kurlandske gubernije proglašeno Vojvodstvo Kurlandija i Semigalija čiji je suveren postao njemački car Wilhelm II. 12. aprila 1918. su zemaljske skupštine u Livoniji i Estoniji proglasile Baltičku državu (). Ta dva entiteta su 22. septembra ujedinile u Ujedinjeno Baltičko Vojvodstvo. Nova država se trebala sastojati od sedam kantona (četiri u Latviji, tri u Estoniji), a njen monarh je trebao biti vojvoda Alfred Friedrich od Mecklenburga. U njegovo ime je 5. novembra vlast preuzeo Regentski savjet. Međutim, samo šest dana kasnije je Njemačka potpisala primirje sa silama Antante i njene trupe su se počele povlačiti sa okupiranih područja na Istoku. Ostavši bez njihove podrške, Regentski je savjet prestao djelovati 28. novembra 1918. Lokalna milicija, poznata kao Baltički Landwehr, se, međutim, uz podršku ruskih belogardejaca još nekoliko mjeseci vodila borbe protiv trupa novoproglašene Latvije i Estonije, prije nego što je pod pritiskom Britanaca prisiljena predati oružje.

## Vanjske veze
* Baltic flag
* Baltic flag
* Baltic Duchy (1918)
Kraljevina Litva (1918)

**Kraljevina Litva** () je bila kratkotrajna država koja je na kraju prvog svjetskog rata postojala na području današnje Litve, odnosno predstavljala prvi period obnovljene litvanske države koje su karakterizirale ustavna monarhija kao društveno-političko uređenje i status klijenta prema Njemačkom Carstvu. Nastala je na područjima koje je pred rat kontroliralo Rusko Carstvo, a koje su okupirale njemačke trupe godine 1915. Njemačka vlada je , slično kao u slučaju susjedne Poljske, zaključila da bi dugoročnim ratnim ciljevima umjesto direktne aneksije više koristilo stvaranje formalno nezavisne, ali klijentske države čime bi se stekla podrška lokalnog litvansog stanovništva i propagandni bodovi u međunarodnoj javnosti. U septembru 1917. je održana Vilniuska konferencija između predstavnika njemačkih vlasti i litvanskih nacionalističkih političara, koji su se potom organizirali u Savjet Litve. Oni su 16. februara proglasili nezavisnost Litve; nju je 3. marta 1918. u Brest-Litovsku indirektno priznala Sovjetska Rusija, a 23. marta i njemačka vlada. Njemačke okupacijske snage su, međutim, još uvijek ostale na teritoriju Kraljevine. Savjet Litve je, nastojeći održati savez sa Njemačkom, ali istovremeno istaći nezavisnost nezavisnost, za monarha izabrao njemačkog vojvodu Wilhelma Karla od Uracha, koji je kao rimokatolik bio prihvatljiviji domaćem stanovništvu od protestantskog njemačkog cara Wilhelma II]. Njemačka vlada nije formalno prihvatila tu odluku, ali Wilhelm Karl jest; mada nikada nije uspio stići do Litve, počeo je učiti litvanski jezik. Njegove napore je, međutim, bespredmetnim učinio sve izgledniji poraz Njemačke od zapadnih saveznika. Čak devet dana prije njemačke kapitulacije je Savjet Litve suspendirao vlastitu odluku o proglašenju monarhije, ostavivši konačno odluku o političkom uređenju nove zemlje Ustavotvornoj skupštini, koja je bila izabrana tek 1920. godine. Ona je donijela odluku kojom se Litva proglašava republikom.

## Izvori
Sordes

***Sordes*** je bio jedan maleni primitivni pterosaur iz kasnojurske (oxfordij-kimmeridgij) formacije Karabastau Svita u Kazahstanu.

Aleksandr Grigorevich Sharov je tom rodu dao naziv 1971. godine. Tipična vrsta je *Sordes pilosus*. Naziv roda na latinskom jeziku označava prljavštinu, što ima veze sa zlim duhovima u lokalnom kazahstanskom folkloru. Naziv vrste na latinskom znači "dlakav"; iako je *sordes* u ženskom rodu, naziv vrste još uvijek nije promijenjen u *pilosa*.

## Opis
*Sordes* je imao raspon krila od 0,63 m. Krila su mu bila relativno kratka. Imao je vitku, a ne okruglu glavu, sa osrednje dugačkim, šiljastim čeljustima. Lubanja je bila duga oko 8&nbsp;cm. Imao je veliki razmak među zubima, koji su bili maleni i nakrivljeni. Vrat mu je bio kratak. Imao je dug rep, koji je činio više od pola njegove dužine, a na kraju je imao izduženo "zakrilce". Za razliku od mnogih pterosaura, nije imao krestu na glavi. *Sordes* je, prema Sharovu i Unwinu, imao krilnu membranu između nogu.

*Sordes* se vjerovatno hranio malenim životinjama, možda uključujući i insekte i vodozemce.

## Primjerci i klasifikacija
Rod *Sordes* zasniva se na holotipnom primjerku PIN 2585/3, zdrobljenom, ali relativno potpunom skeletu na kamenoj ploči. Pronađen je na padinama Karataua u Kazahstanu tokom šezdesetih. Taj fosil pokazuje ostatke mekih dijelova tijela, kao što su membrane i dlaka. To je zapravo bio prvi nedvomislen dokaz da su pterosauri imali krzno. Ono je služilo kao izolacija, što ukazuje na to da su pterosauri bili toplokrvni. Strukture slične dlakama (piknovlakna) bile su prisutne u dva glavna oblika: kao duže dlake na daljem dijelu krilnih membrana, te kao kraće dlake blizu tijela. Tokom devedesetih je David Unwin tvrdio da oba ta tipa nisu bile dlake, već vlakna koja su učvršćivala krilne membrane. Naglasio je da je "dlaka" u vidu krzna zaista bila prisutna na tijelu kasnije, kada su otkriveni novi primjerci koji su to jasno pokazivali.

Sharov je priključio i paratipni (drugi otkriveni) primjerak: PIN 2470/1, opet prilično potpun skelet na kamenoj ploči. Do 2003. je otkriveno još šest primjeraka.

*Sordes* je priključen porodici Rhamphorhynchidae. U njih su spadali neki od najranijih pterosaura, koji su se razvili tokom trijasa i preživjeli do kasne jure. Prema Unwinu, unutar porodice Rhamphorhynchidae *Sordes* je pripadao potporodici Scaphognathinae. Međutim, ostali istraživači, kao što su Alexander Kellner i Lü Junchang, napravili su kladističke analize koje pokazuju da je *Sordes* bio mnogo primitivniji i da nije spadao među ramforinkide.

## Galerija

File:Sordes pilosus.jpg|Holotipni primjerak
File:Sordes.jpg|Fosil


## Vanjske veze
* Umjetnička rekonstrukcija vrste ''Sordes pilosus'', Fossilsmith Studios 
* Fosil ''Sordesa'' na paleo.ru
* Članak i slika ''Sordesa''
Bjeloruska Narodna Republika

**Beloruska Narodna Republika** (brus. *Беларуская Народная Рэспубліка*, rus. *Белорусская Народная Республика*; skrać. **BNR**, brus. i rus. *БНР*), bila je kratkotrajna država na području današnje Bjelorusije koja je postojala od 1918. do 1919. godine na samom kraju i neposredno nakon Prvog svjetskog rata. Nastala je na području koje su Njemačke trupe bile okupirale u temeljem mirovnog sporazuma u Brest-Litovsku, a osnovana je od strane lokalnih političara okupljenih u Beloruski nacionalni savet krajem 1917. Savet se 21. februara 1918. proglasio jedinom legitimnom vlašću u Belorusiji, 9. marta je proglasio republiku, a 25. marta i nezavisnost od Rusije. Nezavisnost BNR su priznale Centralne sile, kao i Estonija i još nekoliko država nastalih raspadom Ruskog Carstva. Iako je BNR nastojala ishoditi priznanje nezavisnosti od Sovjetske Rusije, pa u tu svrhu čak i nudila obnovu svojevrsnih državnopravnih veza na federalnim principima, Sovjeti su taj prijedlog odbili. Kada se krajem 1918. Njemačka predala zapadnim saveznicima, njene trupe su se počele povlačiti iz okupiranih područja Ruskog Carstva. Sovjeti su to iskoristili kako bi pokrenuli ofenzivu na zapad i na području Bjelorusije uspostavili Bjelorusku Sovjetsku Socijalističku Republiku. Rada BNR, vrhovni organ vlasti, je otišla u egzil, prvo u Grodno u tadašnjoj Litvi, a nakon Poljsko-litvanskog rata u Kaunas; to tijelo djeluje dan-danas te se smatra jednom od najstarijih i najdugovječnijih vlada u izbjeglištvu u današnjem svijetu.

## Povezano
* Ukrajinska Narodna Republika

## Vanjske veze

* Belarusian National Respublic Rada website 
* Belarusan Centre in Prague 
* The sorrows of Belarus: A government in exile, a country in a mess, *[[The Economist]]*, 16 November 2006.
* Europe.view | Heart of darkness, *[[The Economist]]*, March 13, 2008.
Atlantik (film)

***Atlantik*** je britanski igrani film snimljen 1929. godine u režiji Ewalda Andrea Duponta, koji je predstavljao prvu od nekoliko verzija "višejezičnog filma" inspiriranog potapanjem broda *[[RMS Titanic]]*, odnosno koji se ponekad navodi kao prvi cjelovečernji zvučni film na njemačkom jeziku. Film je producirala britanska tvrtka British International Pictures koja se, slično kao i mnogi drugi filmski studiji, sa uvođenjem zvučne tehnologije suočila s problemom novonastalih jezičnih barijera; prije nego što se uvela praksa sinkronizacije i titlovanja, rješenje se pronašlo da se istovremeno snima nekoliko zvučnih filmova za različita tržišta. *Atlantik* je tako sniman u londonskim studijama zajedno sa još dva filma - *[[Atlantic (film)|Atlanticom]]* namijenjenim engleskom govornom području te nijemom verzijom za sva ostala. Kada je premijerno prikazan u Njemačkoj doživio je veliki uspjeh. Dupont je sljedeće godine snimio verziju za francusko govorno područje pod naslovom *[[Atlantis (film, 1930)|Atlantis]]*.

## Uloge
* Fritz Kortner ... Heinrich Thomas, književnik 
* Elsa Wagner ... Anna, njegova supruga
* Heinrich Schroth ... Harry von Schroeder 
* Julia Serda ... Clara, njegova supruga 
* Elfriede Borodin ... Betty, njihova kćer 
* Lucie Mannheim ... Monica, mlada supruga
* Francis Lederer ... Peter, mladi suprug
* Willi Forst ... Poldi 
* Hermann Vallentin ... Dr. Holtz 
* Theodor Loos ... Pastor Wagner 
* Georg John ... Wendt, Thomasov slugat 
* Philipp Manning ... Von Oldenburg, kapetan 'Atlantica' 
* Georg August Koch ... Lersner, Prvi oficir
* Syd Crossley ... Radio-telegrafist

## Izvori

## Literatura
* Hardt, Ursula. *From Caligari to California: Erich Pommer's Life in the International Film Wars*. Berghahn Books, 1996.
* St. Pierre, Paul Matthew. *E.A. Dupont and his Contribution to British Film: Varieté, Moulin Rouge, Piccadilly, Atlantic, Two Worlds, Cape Forlorn*. Fairleigh Dickinson University Press, 2010
* Wierzbicki, James Eugene. *Film Music: A History *. Taylor & Francis, 2009.

## Vanjske veze
* 
* ''Atlantik'' in filmportal.de
Das Land ohne Frauen

***Das Land ohne Frauen*** () je njemački igrani film snimljen 1929. u režiji Carminea Gallonea, poznat kao prvo zvučno ostvarenje njemačke kinematografije. Po žanru je melodrama, a radnja, temeljena na romanu Petera Bolta, je smještena u Zapadnu Australiju 1890-ih gdje tamošnji kopači zlata, suočeni s nedostatkom žena, taj problem nastoje riješiti naručivanjem nevjesti iz Engleske. Film je djelomično nijemi; kasnije iste godine je snimljen *[[Atlantik (film, 1929)|Atlantik]]*, koji se smatra prvim njemačkim potpuno zvučnim filmom.

## Vanjske veze
*
Atlantic (film)

***Atlantic*** je britanski film katastrofe snimljen 1929. godine u režiji Ewalda Andrea Duponta, koji je predstavljao drugu od nekoliko verzija "višejezičnog filma" inspiriranog potapanjem broda *[[RMS Titanic]]*.

Film je producirala britanska tvrtka British International Pictures koja se, slično kao i mnogi drugi filmski studiji, sa nedavnim uvođenjem zvučne tehnologije suočila s problemom novonastalih jezičnih barijera; prije nego što se uvela praksa sinkronizacije i titlovanja, rješenje se pronašlo da se istovremeno snima nekoliko zvučnih filmova za različita tržišta. *Atlantic* je tako sniman u londonskim studijama zajedno sa još dva filma - *[[Atlantik (film)|Atlanticom]]* namijenjenim njemačkom govornom području te nijemom verzijom za sva ostala.

Radnja filma nastoji rekonstruirati sve najvažnije događaje vezane uz posljednje putovanje i potapanje Titanica, ali su zato određeni detalji - uključujući ime samog broda - promijenjeni, najviše zbog straha da bi tvrtka White Star Line, vlasnik Titanica, producente mogla tužiti za narušavanje ugleda. Promjena imena u *Atlantic* se u tom smislu također pokazala pogrešnim potezom, s obzirom da je *[[RMS Atlantic]]*, putnički brod potopljen 1873. godine s katastrofalnim gubitkom ljudskih života, također bio u vlasništvu White Star Linea.

Usprkos toga, Atlantic je postigao uspjeh, a Dupont je sljedeće godine snimio verziju za francusko govorno područje pod naslovom *[[Atlantis (film, 1930)|Atlantis]]*.

## Uloge
* Franklin Dyall ... John Rool
* Madeleine Carroll ... Monica
* John Stuart ... Lawrence
* Ellaline Terriss ... Alice Rool
* Monty Banks ... Dandy
* Donald Calthrop ... Pointer
* John Longden ... Lanchester
* Arthur Hardy ... Maj Boldy
* Helen Haye ... Clara Tate-Hughes
* D.A. Clarke-Smith ... Freddie Tate-Hughes
* Joan Barry ... Betty Tate-Hughes
* Francis Lister ... Svećenik
* Sydney Lynn ... Kapetan Collins
* Syd Crossley ... Telegrafist
* Dino Galvani ... Steward
* Danny Green ... Putnik
* Fanny Wright ... Putnik
* Anthony Papafio (uncredited)

## Izvori

## Literatura

## Vanjske veze
* 
* German-language version ''Atlantik'' at IMDB
* French-language version ''Atlantis'' at IMDB
* additional lobby poster advertisement
Regen (film)

***Regen*** () je nizozemski kratki crno-bijeli nijemi dokumentarni film snimljen 1929. u režiji Mannusa Frankena i Jorisa Ivensa. Inspiriran njemačkim i sovjetskim avangardnim dokumentarcima 1920-ih, odnosno žanrom gradske simfonije, *Regen* prikazuje kako obična kiša utiče na život stanovnika Amsterdama. Film se snimao pune dvije godine, i u mnogo čemu je uspostavio reputaciju Jorisa Ivensa kao jednog od najznačajnijih filmskih dokumentarista svog vremena. Godine 2007. je službeno uvršten u Kanon nizozemskog filma.

## Vanjske veze
* 
*
De brug

***De brug*** () je nizozemski kratki crno-bijeli nijemi dokumentarni film snimljen 1928. u režiji Jorisa Ivensa. U njemu se prikazuje rad novog uzdižućeg mosta (Hefbrug) u Rotterdamu. Ivens je tim novim dostignućem suvremene tehnologije bio fasciniran, i odlučio ga je ovjekovječiti u ostvarenju koje je bilo inspirirano sličnim avangardnim filmskim ostvarenjima, ali i tada popularnom dokumentarnom žanru gradske simfonije. *De brug* je doživio veliki uspjeh u filmofilmskim krugovima, i, zajedno sa *[[Regen (film)|Regenom]]* snimljenim sljedeće godine, učinilo Ivensa jednim od najznačajnijih filmskih dokumentarista svog doba.

## Reference

## Literatura
* 
* 

## Vanjske veze
* 
*
Páter Vojtěch (film, 1929)

***Páter Vojtěch*** () je čehoslovački crno-bijeli nijemi film snimljen 1929. u režiji Martina Friča, kome je to predstavljalo filmski debi. Po žanru je melodrama, a temelji se na istoimenom romanu Jana Klecande. Naslovni protagonist, koga glumi Carl Lamac, je mladić koji zbog siromaštva odlazi u sjemenište, iako je zaljubljen u lijepu Frantinu (koju tumači Fričova supruga Suzanne Marwille). Frič je godine 1936. snimio i istoimenu zvučnu verziju.

## Uloge
* Josef Rovenský ... Dvorecký
* Carl Lamac ... Vojtech (kao Karel Lamac)
* Ladislav H. Struna ... Karel
* Suzanne Marwille ... Frantina
* Karel Schleichert ... Stárek
* Eman Fiala ... Josífek
* Anna Opplová ... Josífekova majka
* Jindrich Plachta ... Muzičar
* Jaroslav Marvan ... Josef Knotek
* Eduard Slégl ... Svećenik
* Karel Nemec ... Gostioničar
* Jan Richter ... Maránek
* Fred Bulín ... Mladi plemić
* Josef Kobík ... Policajac
* Karel Fiala ... Opat

## Reference

## Vanjske veze
*
Le Collier de la reine (film, 1929)

***Le Collier de la reine*** () je francuski nijemi historijski film snimljen 1929. u režiji Gastona Ravela i Tonyja Lekaina. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Alexandrea Dumasa, koji je pak opisivao zloglasnu aferu ogrlice u predrevolucionarnoj Francuskoj na kraju 18. vijeka. Poznat je kao jedan od prvih francuskih filmova koji je koristio zvučnu tehnologiju, iako je, slično kao i neka "tranzicijska" ostvarenja iz tog perioda, nije bio zvučni film u pravom smislu riječi, s obzirom da zvučni zapis nije uključivao govor nego samo muziku.

## Vanjske veze
*
Les Trois Masques

***Les Trois Masques*** () je francuski igrani film snimljen 1929. u režiji Andrea Hugon, poznat kao prvi "pravi" (govorni) zvučni film u historiji francuske kinematografije. Predstavlja adaptaciju istoimene kazališne drame Charlesa Merea. Protagonist je Korzikanac Paolo koji voli djevojku po imenu Viola, ali mu je otac ne da oženiti, jer je previše siromašna. Radnja prikazuje kako Viola zatrudni, nakon čega njena braća odluče osvetiti porodičnu čast sa tragičnim posljedicama. Les Trois Masques je bio sniman u Engleskoj, jer tadašnji francuski studiji još uvijek nisu bili adekvatno opremljeni za snimanje zvuka.

## Vanjske veze
*
Les Deux Timides (drama)

***Les Deux Timides*** () je kazališna komedija francuskog pisca Eugenea Labichea, premijerno izvedena u Parizu 1860. godine. Protagonist je stari Thibadieux, koji zbog svoje plahosti pristaje agresivnom Garadouxu dati ruku svoje kćeri Cécile, iako ona voli mladog advokata Frémissina, koji je također plah i ne usuđuje se Cécile pitati za njenu ruku. Predstava je dva puta bila ekranizirana - u nijemoj verziji Renea Claira 1928. godine i u zvučnoj verziji 1943. godine.
Les Deux Timides (film, 1928)

***Les Deux Timides*** () je francuska crno-bijela nijema filmska komedija Renéa Claira, kome je predstavljala posljednje nijemo ostvarenje u filmografiji. Predstavlja adaptaciju istoimenog kazališnog komada Eugenea Labichea. Protagonist je mladi advokat koji je zbog patološke plahosti dozvolio da mu klijent završi u zatvoru zbog zlostavljanja supruge; nešto kasnije će taj isti klijent nastojati ishoditi ruku djevojke u koju je advokat zaljubljen, ali joj zbog stidljivosti ne može prići.

## Vanjske veze
* 
* ''Les Deux Timides'' sur BiFi.f
Les Deux Timides

**Les Deux Timides** se može odnositi na:
* ''Les Deux Timides'', kazališna komedija Eugenea Labichea iz 1860. godine.
* njene dvije filmska adaptacije:
** ''Les Deux Timides'' (film, 1928), nijema verzija, rež. Rene Clair 
** ''Les Deux Timides'' (film, 1943), zvučna verzija
Le Bled

***Le Bled*** je francuski crno-bijeli nijemi film snimljen 1929. u režiji Jeana Renoira. Protagonist je siromašni mladić koji dobije posao od svog rođaka, bogatog kolonista u Alžiru; radnja prati njegove napore da se prilagodi novoj sredini, kao i ljubavnu vezu s mladom djevojkom koja je sticajem okolnosti postala vlasnicom vrijedne zemlje. *Le Bled* je posljednje nijemo ostvarenje u Renoirovoj filmografiji, ali je mnogo poznatiji kao ostvarenje kojim se nastojala obilježiti stota obljetnica francuskog osvajanja Alžira. Film sadrži scene u kojima francuski kolonisti "krote" alžirsku divljinu i donose tehnologiju i druge civilizacijske blagodati tamošnjem stanovništvu, zbog čega je Renoir u kasnijim decenijama bio optuživan kao propagandist i apologet francuskog kolonijalizma.

## Vanjske veze
*
Mycroft Holmes

**Mycroft Holmes** je fiktivni lik iz priča Arthura Conana Doylea. Mycroft je sedam godina stariji brat slavnog detektiva Sherlocka Holmesa. 

Iako Mycroft posjeduje deduktivne sposobnosti koje nadvisuju ček i one njegova brata, nesposoban je za bilo kakav detektivski posao sličan Sherlockovom jer nema apsolutno nikakve volje baviti se nužnim fizičkim radom koji je potreban za izvlačenje određenih zaključaka. Iako ga Sherlock isprva predstavlja kao revizora knjiga za neke vladine uloge, ispostavlja se kako je njegova uloga znatno važnija. Iako sam Doyle nikada jasno ne otkriva koja je Mycroftova funkcija unutar britanske vlade, Sherlock u jednom navratu govori sljedeće: "*Povremeno, on <u>jest</u> britanska vlada (...) čovjek koji je apsolutno nezamjenjiv.*" Prema svim dostupnim materijalima, izgleda da je Mycroft Holmes svojevrsno ljudsko računalo, čovjek koji posjeduje sve relevantne podatke. 

Mycroft se pojavio ili je bio spomenut u ukupno četiri priče - "The Greek Interpreter", "The Final Problem", "The Empty House" i "The Bruce-Partington Plans". Iako se u tim pričama povremeno aktivira na račun svoga brata, Mycroft i dalje ostaje izrazito pasivan, izvlačeći zaključke bez, naizgled, ikakvih dokaza i prebacujući bilo kakve praktične detalje na Sherlocka. Zapravo, baš je ta pasivnost veliki hendikep unatoč Mycroftovim sposobnostima, kao što vidimo u priči "The Greek Interpreter", gdje Mycroftova pasivnost gotovo ugrozi cijeli slučaj. 

Mycroft većinu svog vremena provodi u klubu Diogenes, čiji je suosnivač. Iz priče "His Last Bow" da se zaključiti kako je Holmes rođen 1854. godine, a kako je Mycroft sedam godina stariji, trebao bi biti rođen 1847. godine.
Staro i novo

***Staro i novo*** (), također poznat i pod naslovom ***Generalna linija*** () je sovjetski crno-bijeli nijemi film snimljen 1929. u režiji Sergeja Ejzenštejna. Radnja je smještena u jedno rusko selo opterećeno siromaštvom i zaostalošću sve do trenutka kada njegov život bude preporođen suvremenim agronomskim tehnikama, tehnologijom koju simboliziraju traktori, ali, prije svega kolektivizacijom zemlje. Ta se zbivanja prate iz perspektive seljanke po imenu Marfa (čiji lik tumači Marfa Lapkina), koja nastoji u svoje selo uvesti kolhoz bez obzira na otpor reakcionarnih bogatih kulaka.

Ejzenštejn je *Staro i novo* započeo snimati još 1926. godine, ali je morao prekinuti rad nakon što je angažiran za historijski ep *[[Oktobar (film)|Oktobar]]* kojim se slavila 10. obljetnica revolucije. Kada je ponovno započeo film, bio je prisiljen napraviti značajne izmjene u svom originalnom konceptu, dijelom i zbog toga što je jedan od njegovih dotadašnjih političkih pokrovitelja, Lav Trocki, pao u nemilost i bio izbačen iz Partije. Iako je Ejzenštejn stekao izuzetan ugled i popularnost u svijetu, te predstavljao jednu od najvećih kulturnih ikona sovjetske države, partijska glasila su počela kritizirati njegova djela zbog prevelikih sklonosti avangardnim i eksperimentalnim tehnikama, nasuprot socijalističkom realizmu koji se počeo uobličavati kao službena kulturna doktrina. Ejzenštejn je, dijelom potaknut kritikama, odlučio odstupiti od svojih dotadašnjih načela i, kako bi film "približio masama", umjesto kolektiva uveo tradicionalnog pojedinačnog protagonista. Na kraju se u produkciju filma uključio i lično Staljin, koji je inzistirao da Ejzenštejn dosnimi par scena u kolhozu u blizini Rostova, odnosno završnicu koja je trebala simbolizira novo jedinstvo sovjetskih radnika i seljaka.

*Staro i novo* je svoju premijeru imalo krajem 1929. godine, a ona je koincidirala sa početkom procesa potpune kolektivizacije poljoprivrednog zemljišta i imanja u okviru Prvog petogodišnjeg plana. Nekoliko mjeseci kasnije je distribuiran i u inozemstvu, gdje je doživio različite reakcije; u Francuskoj je službeno zabranjen zbog "revolucionarne propagande", dok mu je, pak, američki Nacionalni odbor za recenziju filmova dao svoju nagradu za najbolji strani film.

## Vanjske veze
*
Banatskobugarski dijalekt

**Banatskobugarski dijalekt** (**banatskobug.** *Palćene bâlgàrsćijà jázić* ili *Banátsća bâlgàrsćijà jázić*) je dijalekt bugarskog jezika sa standardizovanim pravopisom i dugom književnom tradicijom. 1998. godine je Jani Vasilčin dekan i sveštenik u Starom Bešenovu preveo Novi zavjet na banatski bugarski: *Svetotu Pismu Novija Zákun*. Govornici su Banatski Bugari, koji žive u Rumuniji i Srbiji, u Banatu i svi su katolici.

## Izvor
Banatski Bugari u 18. veku došli su u Banat, u Ugarsku zbog Turaka iz Nikopolja. Kraljica Marija Terezija im je dala povlastice. Zbog vjere i različitosti rupćansko narječje, kojim su govorili katolički Bugari, se osamostalilo.

## Govornici
Broj govornika je službeno 6.500 u Rumuniji i 1.659 u Srbiji. Bugarski podaci tvrde da u stvarnosti ima 15.000 Bugara, 12.000 u Rumuniji i 3.000 u Srbiji.

Najstarije i najvažnije središte Banatskih Bugara je Stari Bešenov, a takođe i Vinga. Druga naselja su još: Brešca, Telepa, Denta. Bugari su živjeli još u Temišvaru i u mestu Veliki Sveti Nikola. U Srbiji u naseljima Ivanovo, Konak, Jaša Tomić i Skorenovac govore banatskobugarski.

1878. godine, kad se Bugarska osamostalila, veliki broj Bugara se je vratio u matičnu državu. 1868. godine još je bilo 35.000 Bugara u Banatu, zatim 18.298.

## Historija
Banatski Bugari su dobili sveštenike prvo iz Hrvatske i u crkvi je upotrebljavan hrvatski jezik.

U 19. veku je korišćen slovensko-ilirski jezik Stanka Vraza, zbog čega je banatskobugarski jezik je primio nove Hrvatizme (kao što je već bio slučaj sa katoličkim Bugarima u Bugarskoj), kao i slovenizme. Banatskobugarski jezik takođe danas koristi latinicu, koja je istovjetna sa abacedom.

Veliki broj riječi je pozajmljen iz mađarskog i njemačkog jezika. Od 1868. godine ima službeni standard. 1918. godine je proglašena Banatsku republiku, gdje je službeni jezik bio i banatskobugarski jezik.

Danas se u školama vjeronauka uči na banatskobugarskom, dok se u drugim školskim predmetima koristi rumunski i srpski jezik.
Queen Kelly

***Queen Kelly*** () je američki crno-bijeli nijemi film sniman 1928. i 1929. godine u režiji Ericha von Stroheima, koji se smatra jednim od najpoznatijih nedovršenih ostvarenja u historiji Hollywooda, odnosno svjetske kinematografije uopće.

Radnja je smještena u fiktivnu evropsku zemlju kojom vlada mentalno neuravnotežena kraljica Regina V (čiji lik tumači Seena Owen), koja je na zaruke prisilila princa Wolframa (čiji lik tumači Walter Byron). Naslovna protagonistica, koju glumi Gloria Swanson, je mlada i lijepa redovnica po imenu Kelly, u koju se princ zaljubi te je otme i dovede kod sebe, a što na nju navlači kraljičin luđački bijes.

Swanson je producirala film uz pomoć svog tadašnjeg ljubavnika Josepha P. Kennedyja. Iako je režiser von Stroheim već imao reputaciju megalomanskog sineasta sklonog astronomskim prekoračenjima budžeta, sukob sa Swanson je izbio manje zbog novca, a više zbog "problematičnog" sadržaja filma koji je u scenario ušao bez njenog znanja. To se odnosilo na dio radnje koji se trebao odvijati u Njemačkoj Istočnoj Africi, gdje je glavna junakinja trebala naslijediti lanac bordela. Takvi detalji su užasnuli Swanson, koja je s teškom mukom riješila cenzure i sličnih kontroverzi u svom ranijem filmu *[[Sadie Thompson]]*. Ona je otpustila von Stroheima, ali je nakon pokušaja da spasi materijal zaključila da je bolje da film uopće ne bude prikazan u SAD. U Evropi je, kako bi se ispunile odredbe ugovora sa Stroheimom, 1931. godine prikazana verzija s naknadno dosnimljenim scenama gdje Swanson vrši samoubistvo, a u kojima je dodano i nekoliko zvučnih scena.

Američka je publika, pak, scene iz Queen Kelly prvi put vidjela u filmu *[[Sunset Boulevard]]* iz 1950. godine, gdje Swanson tumači svoj alter ego po imenu Norma Desmond, a von Stroheim, ironično, njenog vjernog slugu.

## Uloge
* Gloria Swanson - Kitty Kelly, alias Kraljica Kelly 
* Walter Byron - Prince Wolfram 
* Seena Owen - Kraljica Regina V 
* Sylvia Ashton - Kellyna tetka
* Wilson Benge - Sluga princa Wolframa 
* Sidney Bracey - Lakej princa Wolframa 
* Rae Daggett - Coughdrops 
* Florence Gibson - Kellyina tetka 
* Madge Hunt - Opatica
* Tully Marshall - Jan Vryheid 
* Ann Morgan - Sobarica koja prati Kelly do oltara
* Madame Sul-Te-Wan - Kali Sana, tetkina kuharica 
* Lucille Van Lent - Sobarica princa Wolframa 
* Wilhelm von Brincken - Ađutant princa Wolframa 
* Gordon Westcott - Lakej

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Queen Kelly'' at Silent Era
FK Gusinje

**FK Gusinje** je fudbalski klub iz grada Gusinje u Crnoj Gori. Nadimak tima je "Vukovi". Nastupa na Gradskom stadionu Gusinje. Trenutno se takmiči u Trećoj fudbalskoj ligi Crne Gore (Sjeverna regija).
Fatalna ljubav

**Fatalna ljubav** je sedmi po redu muzički album Cece Ražnatović.

## Pesme
Na albumu se nalaze sledeće pesme:

}}|glumice }}}
|- bgcolor="Lavender" align=left
!align="center" width="40"|Redni broj!!align="center" width="150"|Naziv!!align="center" width="70"| Trajanje
|-
!align="center" width="40"|1!!align=width="150"|*Nije monotonija*!!align="center" width="70"|
|-
!align="center" width="40"|2!!align= width="150"|*Zlato srećan put*!!align="center" width="70"|
|-
!align="center" width="40"|3!!align= width="150"|*Znam*!!align="center" width="70"|
|-
!align="center" width="40"|4!!align= width="150"|*Idi dok si mlad*!!align="center" width="70"|
|-
!align="center" width="40"|5!!align= width="150"|*Volela sam volela*!!align="center" width="70"|
|-
!align="center" width="40"|6!!align= width="150"|*Šta još možeš da mi daš*!!align="center" width="70"|
|-
!align="center" width="40"|7!!align= width="150"|*Fatalna ljubav*!!align="center" width="70"|
|-
!align="center" width="40"|8!!align= width="150"|*Da li to ljubav pravi od nas slabiće* !!align="center" width="70"|
|-
!align="center" width="40"|9!!align= width="150"|*Beograd* !!align="center" width="70"|
|}

## Vanjske veze
* Ceca - Fatalna ljubav
* Ceca - fan sajt (Fatalna ljubav)
Tapejara

***Tapejara*** (iz Tupi jezika, "staro stvorenje") bio je rod brazilskih pterosaura iz kredske formacije Santana, starosti oko 108 miliona godina. Kreste *Tapejara* sastojale su se od polukružne kreste iznad njuške i koštane izrasline koja se pružala iza glave.

## Vrste i klasifikacija

Tipična vrsta je jedina koju većina istraživača trenutno smatra validnom. *T. wellnhoferi* je najmanja vrsta priključena rodu *Tapejara* i nema očuvane tragove proširenja od mekog tkiva na kresti. Naziv vrste dat joj je u čast njemačkog paleontologa Petera Wellnhofera. Druga vrsta, isprva nazvana *Tapejara imperator* ("car"), mnogo je veća i imala je krestu koja se sastojala od izrazito dugih izbočina, koje su stršile iz zaobljene kreste na njušci i iz stražnjeg dijela lubanje; vjerovatno su podržavale veliku, moguće zaobljenu keratinsku krestu. Treća vrsta, *Tapejara navigans* ("jedrenje"), bila je srednje velika i imala je sličnu krestu kao *T. imperator*, mada je ona bila uža, kupolastijeg oblika i nije imala koštanu izbočinu straga.

Nekoliko istraživanja iz 2007. pokazalo je da su *T. imperator* i *T. navigans* previše različiti od *T. wellnhoferi* i da prema tome moraju imati vlastite nazive roda. Vrsta *T. imperator* dobila je vlastiti naziv roda, *[[Tupandactylus]]* (Kellner i Campos). Unwin i Martill su smatrali da *T. imperator* i *T. navigans* pripadaju istom rodu, te su ih nazvali *Ingridia imperator* i *I. navigans*. Naziv roda dat im je u čast Wellnhoferove pokojne supruge, Ingrid. Budući da im je naziv *Tupandactylus* dat prvi, on ima prioritet nad nazivom *Ingridia*. Dodatne komplikacije izaziva to što su i naziv *Tupandactylus* i *Ingridia* koristili prethodnu vrstu *Tapejara imperator* kao tipičnu. Naučnici koji su opisali rod *Tupandactylus* nisu stvorili vrstu *Tupandactylus navigans* (već su umjesto toga predložili da je ona sinonim za *Tupandactylus imperator*), te *Tapejara navigans* nije službeno klasificirana kao odvojena vrsta roda *Tupandactylus* sve do 2011. godine.

## Opis i paleobiologija
*Tapejara wellnhofferi* je imala dužinu od 80&nbsp;cm, visinu od 50&nbsp;cm i raspon krila od 3 metra. Za let je koristila membranu sastavljenu od sloja mišića tankog poput papira, a zbog šupljih kostiju nije prelazila težinu od 5&nbsp;kg. Njena zaobljena kresta imala je visinu od 30&nbsp;cm. Snažni kljun omogućavao joj je da se hrani zrnevljem, ribom, insektima i školjkama.

Usporedbe koštanih prstenova u očima kod roda *Tapejara* i kod današnjih ptica ukazuje na to da su oni vjerovatno bili katemeralni (aktivni tokom dana u kratkim intervalima).

## Reference

* In the Sky (Dinosaurs) (Library Binding) ()
* Haines, Tim & Chambers, Paul. (2006) The Complete Guide to Prehistoric Life. Canada: Firefly Books Ltd.
Víctor Elías

**Viktor Elijas Viljagrasa Alvarez** (; Madrid, 3. mart 1991) je španski glumac i pevač.

## Biografija

Njegova majka je sestra oca princeze Letisije (Letisija Ortiz Rokasolano). Već sa četiri godine se pojavio u pozorištu. Prvi put se pojavio na televiziji u seriji „Hermanas“ (Sestre) 1998. godine. Postao je veoma poznat po ulozi Giljea u TV seriji Seranovi. Zajedno sa kolegama glumcima iz serije osnovao je grupu Santa Husta Klan (Santa Justa Klan-SJK). Grupa je do sada izdala dva albuma.

## Karijera

### Filmovi
* El espinazo del diablo (2001)
* El florido pensil (2002)
* Héroes de verdad (2004)
* Nuestro pequeño secreto (2004)

### TV serije
* Hermanas (1998)
* Ellas son así (1999)
* Antivicio (2000) 
* Hospital Central (2000)
* Javier ya no vive solo (2003)
* Seranovi (Los Serrano) (2003-2008)

### Muzika
* SJK
Verónica Sánchez

**Veronika Sančez Kalderon** (; Sevilja, 1. jul 1977) je španska glumica.

## Biografija

Sevilju je napustila zbog studija u Madridu na Fakultetu Dramskih Umetnosti.Tokom studija imala je nekoliko sporednih uloga u manjim pozorišnim predstavama, među kojima je i uloga u jednoj predstavi rađenoj po romanu Federika Garsije Lorke.

## Karijera
Prvi put se pojavila na velikom platnu u filmu “Al sur de Granada” (Južno od Granade), u kome je tumačila glavnu ulogu. U ovom filmu se takođe pojavljuje i Antonio Resines, koji će zajedno sa njom glumiti u seriji “Seranovi”(šp. "Los Serrano"). Nakon ovog filma usledila je uloga Eve u TV seriji Seranovi(šp. "Los Serrano").
Uloga u toj seriji joj je donela najveću popularnost.
Tokom serije i nakon što je napustila, Veronika je radila na nekoliko filmova.Tokom 2006. radila je drugu seriju u karijeri - “Genesis, enla mente del asesino”, gde je glumila u prvoj sezoni, odnosno u 9 epizoda. Serija je bila poprilično zapažena u Španiji. 2006. je takođe snimila film “Mia Sarah”, koji je bio najavljivan kao začetnik novog pravca u španskoj kinematografiji. Film je postigao solidan komercijalni uspeh, ali je opšti utisak bio da film nije u potpunosti ispunio očekivanja.
Ipak, njen najuspešniji projekat u skorije vreme je film “Las 13 rosas” odnosno “13 ruža”, koji je najavljen kao španski filmski spektakl. Film govori o ugnjetavanju 13 žena za vreme građanskog rata u Španiji.

### Filmovi

### Televizija
* Los Serrano
* Génesis: en la mente del asesino
* Regulare Gente

### Pozorište
* Un espíritu burlón de Noel Coward (1996)
* Tierra (1997)
* Lorca a escena (1998)
* El zapatito mágico (1999)
* Fin (1999)
* Don Juan en los ruedos de Salvador Távora (2001)
* Bodas de sangre

## Nagrade
* Nagrada Goja

* Ostale

## Vanjske veze
*
Jorge Jurado

**Horhe Hurado Garsija** (; rođen 22. septembra 1995. godine u Madridu) je španski glumac, koji je poznat španskoj publici po ulogama u seriji *[[Porodica Serano]]* i u filmu *[[Goal! 2: Living the Dream...]]*.

## Karijera
Jurado je počeo svoju karijeru 2003, kada je imao samo osam godina. Dobio je ulogu Francisco "Curro" Serrano u televizijskoj seriji *[[Porodica Serano]]*, koja je snimana 2003 do 2008.

### Televizija
* *[[Porodica Serano]]* (2003 – 2008) kao Francisco "Curro" Serrano
* *[[Ankawa]]* (2006) kao gost

### Filmovi
* *[[Goal! 2: Living the Dream...]]* (2007) kao Enrique

## Vanjske veze
*
Die wunderbare Lüge der Nina Petrowna

**'Die wunderbare Lüge der Nina Petrowna**' () je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1929. u režiji Hannsa Schwarza. Po žanru je melodrama, a radnja je smještena u predrevolucionarni Sankt Peterburg. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Brigitte Helm, je lijepa kurtizana koju uzdržava carski pukovnik, iako je ona zaljubljena u njegovog mladog potčinjenog poručnika. Predstavljao je posljednji visokobudžetni nijemi film koga je producirao znameniti studio Universum Film AG, prije nego što je započela tranzicija prema zvučnoj tehnologoji sa *[[Melodie des Herzens]]*. Postigao je veliki uspjeh i bio među najgledanijim filmovima godine.

## Uloge
* Brigitte Helm ... Nina Petrovna 
* Francis Lederer ... Por. Michael Rostof 
* Warwick Ward ... Puk. Beranoff 
* Lya Jan ... Bauernmädchen 
* Harry Hardt 
* Ekkehard Arendt 
* Michael von Newlinsky 
* Franz Schafheitlin

## Literatura
* Bergfelder, Tim & Bock, Hans-Michael. *The Concise Cinegraph: Encyclopedia of German*. Berghahn Books, 2009.
* Hardt, Ursula. *From Caligari to California: Erich Pommer's Life in the International Film Wars*. Berghahn Books, 1996.
* Prawer, S.S. *Between Two Worlds: The Jewish Presence In German And Austrian Film, 1910-1933*. Berghahn Books, 2005.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Die wunderbare Lüge der Nina Petrowna''  bei murnau-stiftung.de
Melodie des Herzens

***Melodie des Herzens*** () je njemački film snimljen 1929. u režiji Hannsa Schwarza, najpoznatiji kao prvo zvučno ostvarenje studija Universum Film AG (UFA) i prvi od operetnih filmova karakterističnih za njemačku i srednjoevropsku kinematografiju 1930-ih.

Radnja je smještena u Budimpeštu u doba Austro-Ugarske. Protagonist je mladi husarski oficir koga porodica želi oženiti za kćer bogatog posjednika, dok on voli siromašnu djevojku koja je prisiljena zaposliti se kao zabavljačica u varijeteu. Melodie des Herzens je originalno započet kao nijemi film, ali je UFA, suočena sa konkurencijom koju su predstavljali hollywoodski i drugi zvučni filmovi, odlučila usred produkcije prebaciti se na zvuk. Time je, s druge strane, dobijena prilika da se u film ubace popularni muzički brojevi. *Melodie des Herzens* je postigao veliki uspjeh, a kao i mnogi filmovi tadašnjeg doba je postao "višejezičan", odnosno snimljen je u još tri verzije različita tržišta - *Melody of the Heart* za englesko, *Mélodie du cœur* za francusko i *Vasárnap délután* za mađarsko govorno područje.

## Uloge
* Dita Parlo ... Julia Balog 
* Willy Fritsch ... János Garas 
* Gerö Mály ... Otac Garas 
* Marcsa Simon ... Majka Garas 
* János Körmendy ... Otac Kovács 
* Juliska Ligeti ... Majka Kovács 
* Anni Mewes ... Anna Kovács 
* Tomy Endrey ... Mladi Kovács 
* Ilka Grüning ... Fräulein Czibulka 
* László Dezsõffy ... Zugführer Benézel

## Izvori

## Literatura
* Bergfelder, Tim & Bock, Hans-Michael. *The Concise Cinegraph: Encyclopedia of German. Berghahn Books, 2009.
* Hardt, Ursula. *From Caligari to California: Erich Pommer's Life in the International Film Wars*. Berghahn Books, 1996.
* Rogowski, Christian. *The Many Faces of Weimar Cinema: Rediscovering Germany's Filmic Legacy*. Camden House, 2010.

== Vanjske veze ==
* 
* [http://www.filmportal.de/film/melodie-des-herzens_b1847e78a0e24f2eb031e9aca4a9daa1 *Melodie des Herzens'' in filmportal.de]