Reuf Kadić

**Reuf Kadić** je bosanskohercegovački arhitekta, čija djela pripadaju modernoj arhitekturi. Djelovao je prije i poslije Drugog svjetskog rata.

Rođen je 1908. godine u Sarajevu. U Sarajevu je završio srednju tehničku školu. Nastavnici su mu bili Dušan Smiljanić i Helen Baldasar, pripadnici prve generacije arhitekata Moderne. Studije arhitekture započeo je u Pragu 1927. godine, ali se, zajedno sa bratom, često vraćao u Sarajevo, gdje je radio za arhitektonske biroe zarađujući novac potreban za školovanje. Godine 1930. vlasti mu oduzimaju pasoš radi njegovih liberalnih političkih ideja.

Najviše je radio u građevinskom poduzeću ”Rad”, te do 1934. godine nakupio više od tri godine staža. Radio je na različitim gradilištima i sudjelovao u projektiranju gradske bolnice u Brčkom, opštinskih ureda, stanova i zgrade carinarnice u Metkoviću, zgrade Deutz i Benau i kuće Radulović u Sarajevu, armirano-betonskih mostova u Bihaću, Tuzli i Mostaru. Također je sudjelovao u natječaju za projekt Palače Burze u Beogradu.

Nakon ponovnog izdavanja pasoša, odlazi u Prag gdje završava studij 1934. godine. U novembru 1935. godine počeo je raditi u Vakufskoj direkciji u Sarajevu u kojoj je projektovao i realizirao preko pedeset projekata.

Godine 1940. braća Reuf i Muhamed Kadić  osnovali su svoj samostalni projektantski studio u Sarajevu. Ovaj studio je ostao aktivan do 1942. godine. Nakon toga iselili su se u Dubrovnik. Tada su privremeno obustavili svoju profesionalnu projektantsku karijeru do kraja II svjetskog rata. Nakon rata zaposlili su se u Projektantski zavod Narodne Republike Bosne i Hercegovine gdje su svoje prethodno projektantsko iskustvo stavili u funkciju obnove.

U periodu nakon 1951. godine  prestao je sa radom u Zemaljskom projektantskom zavodu i počeo sa pedagoškim radom u sarajevskoj Građevinskoj srednjoj tehničkoj školi.
 
Reuf Kadić je 1963. godine iz Građevinske srednje tehničke škole prešao u Energoinvest, u Službu za nadzor i investicije, a 1965. godine postaje direktor za kapitalnu izgradnju banjalučke Tvornice celuloze i viskoze. Po umirovljenju 1967. godine pa sve do iznenadne smrti 1974. godine, povremeno se bavio arhitekturom, uglavnom na reviziji/pregledu arhitektonskih projekata.

## Arhitektonska ostvarenja
Njihove građevine, koje karakteriziraju čiste funkcionalne forme, sačuvale su se do danas. Iza sebe su ostavili niz ostvarenja koja predstavljaju avangardu arhitektonskih djela.
 
* Stambeno-poslovni objekat Vakufa Čokadži Sulejmana, čija  gradnja je završena 1939. godine, po projektu Reufa Kadića.
* Stambeno-poslovni objekat Vakufa Hovadža Kemaludina. 
* Uz ovaj objekat je i popularno nazvani Neboder JAT-a
* Zgrada Penzionog fonda iz 1943. godine, 
* Stambeni kompleks na Džidžikovcu od 7 zgrada urađenih 1948 i jednom iz 1959, po zajedničkom projektu braće Kadić Tok građenja i tehnologije izgradnje kompleksa Džidžikovac  u zimskim uslovima, dio je istorije bosanskohercegovačke arhitekture. Izgradnja se odvijala uz pomoć takozvanih zatvorenih skela, unutar kojih se gradilo u svim vremenskim uslovima.
* Hrvatski dom Herceg Stjepan Kosača u Mostaru (Radnički dom, Dom kulture, Dom omladine, Dom mladih), izgrađen 1960. godine po projektu Reufa Kadića.
## Vanjske veze
* Sarajevo kroz historiju 
* Arhitektura u Sarajevu
* Džidžikovac
* Ferhadija
* Zgrada Penzionog fonda
## Izvori