open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Katy Perry: Part of Me

***Kejti Peri: Deo mene*** ili samo ***Deo mene*** () autobiografski je 3D film izdat 5. jula 2012. godine za Paramaunt pikčers. Film je ostvario veliki uspeh i zaradu od 32 miliona dolara

Film opisuje život i karijeru pevačice Kejti Peri kao i njene lične uspone i padove. Takođe, kroz film je opisan razvod Kejti Peri i Rasela Brenda kao i njena najveća turneja u karijeri pod nazivom *California Dreams Tour*.

## Reference

## Vanjske veze

* 
*
Idemo dalje (film)

***Idemo dalje*** je jugoslovenski film iz 1982. godine. Režirao ga je Zdravko Šotra, a scenario je pisao Slobodan Stojanović.

## Kratak sadržaj

U tek oslobođeni gradić u Srbiji dolazi mlad učitelj, partizan. Njegova ratna, partizanska „pedagogija“ sudara se sa starim metodama rada u školi. Deca su, naravno, uvek uz svog učitelja, iskrenog druga. Priča je, u stvari, dečje sećanje i pamćenje jednog vremena koje je ostavilo duboke tragove u ranjivim mladim dušama čitavih pokoljenja.

## Uloge

## Nagrade
Nagradu za najbolji Glumački par godine po izboru čitalaca TV Novosti dobili su Ena Begović za ulogu Milice i Dragan Nikolić za ulogu Miloša na Filmskim susretima u Nišu 1983. godine.

## Reference

## Vanjske veze
*
Druga generacija

**Druga generacija** može označavati:

*''Druga generacija'' (film), jugoslavenski film iz 1983. godine
*Druga generacija programskih jezika
*Druga generacija antipsihotika
*''Second Generation'' (TV film), dvodijelni britanski TV-film iz 2003. godine
*Nisei, druga generacija, odnosno neposredni potomci japanskih doseljenika u SAD
Clinton Cash

***Clinton Cash: The Untold Story of How and Why Foreign Governments and Businesses Helped Make Bill and Hillary Rich*** () je knjiga američkog novinara i konzervativnog aktivista Petera Schweizera objavljena 2015. godine. U njoj se prikazuje život i aktivnosti bivšeg predsjednika Billa Clintona i njegove supruge Hillary, prije svega kroz prizmu Clintonove fondacije, odnosno financijskih donacija koje su toj organizaciji pružale strane vlade i poduzeća, odnosno izuzetno visokih honorara koje je Hillary Clinton primala za držanje govora pred izabranom publikom. Knjiga sugerira vezu između tih donacija i honorara sa četvorogodišnjom službom Hillary Clinton kao državne sekretarice, odnosno da je Državni sekretarijat SAD pod njenim vodstvom u zamjenu svim tim entitetima pružao razne usluge. Knjiga je izazvala prilično zanimanje i kontroverze; iako je Schweitzer priznao da su neki od navoda neprecizni te načinio ispravke u kasnijim izdanjima, i Clintonova Fondacija je bila prisiljena priznati neke od navoda i objaviti kako će ubuduće djelovati transparentnije. Knjiga je objavljena nekoliko mjeseci prije službenog početka kampanje za predsjedničke izbore na kojima se Hillary Clinton kandidirala za predsjednicu, te su joj kontroverze i aktualnost omogućile izuzetnu visoku čitanost i dolazak na 2. mjesto godišnje liste bestselera *New York Timesa*. Godine 2016. je, za vrijeme trajanja same kampanje, knjiga adaptirana u istoimeni grafički roman kao i dokumentarni film pod naslovom *[[Clinton Cash (film)|Clinton Cash]]*. 

## Vanjske veze
*  ''Clinton Cash''
Clinton Cash (film)

**Klinton keš** (engl. Clinton Cash) je američki dokumentarni film iz 2016., snimljen po istoimenoj knjizi Klinton keš autora Pitera Švajzera. Reditelj filma je M. A. Tejlor, a scenarista je Stiven K. Banon. Film je snimljen u produkciji Goverment Akauntabiliti Instituta i Brejbart njuza. Premijerno je prikazan na Kanskom filskom festivalu 24. jula 2016.

Dokumentarni film prikazuje istragu o tome kako su Klintonovi stekli milione dolara bogatstva preko stranih donacija Klinton Fondaciji pod krinkom dobrotvornih donacija, za političke protuusluge u vrijeme kad je Hilari Klinton bila državni sekretar SAD-a.

## Reference

## Vanjske veze
*
Nedeljni ručak

***Nedeljni ručak*** je jugoslovenski film iz 1982. godine. Režirao ga je Milan Jelić a scenario je napisao Miladin Ševarlić.

## Radnja

Hirurg u pedesetim godinama zapada u krizu a logika kojom je gradio svoj uspešan život počinje da otkazuje.
Oseća rastrzanost izmedu žene i ljubavnice, a i u profesiji ne nalazi više zadovoljstvo, pa mu se iznenadna mogućnost napretka na lestvici društvene hijerarhije čini spasonosnom, ali ne može da mu se ostvari san o novom i drugačijem životu pa se vraća porodici i stvarnosti iz koje nije bilo moguće pobeći.

## Uloge

## Specijalni gost
* Šaban Bajramović

## Reference

## Vanjske veze
*
Druga generacija (film)

***Druga generacija*** je jugoslovenski snimljen 1983. godine u režiji Želimira Žilnika po sopstvenom scenariju. Po žanru je drama, a protagonist je tinejdžer koji je odrastao kao dete jugoslovenskih gastarbajtera u Zapadnoj Nemačkoj. Radnja prikazuje kako ga roditelji šalju baki i dedi u Novi Sad gde se izuzetno teško prilagođava životu u novoj okolini.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Rubén Limardo

**Rubén Dario Limardo Gascón** (Ciudad Bolívar, 3. kolovoza 1985.) je venezuelanski mačevalac, višestruki panamerički prvak i olimpijski pobjednik u mačevanju iz 2012. godine. Limardo je te godine postao tek drugi predatavnik Venezuele koji je osvojio zlato na Olimpijskim igrama, nakon boksača Francisca Rodrígueza, koji je zlato osvojio 1968. godine. Godine 2016., nosio je zastavu Venezuele na otvaranju Olimpijskih igara u Riju.

Mačevanjem se počeo baviti sa sedam godina, pod utjecajem ujaka, koji je taj sport otkrio u Mađarskoj. Karijeru je započeo kao dešnjak u floretu, međutim nakon ozljede je morao promijeniti i ruku i disciplinu, prešavši na mač. Nastupe na kontinentalnim prvenstvima započeo je dosta rano, a već je 2008. godine nastupio na svojim prvim Olimpijskim igrama, gdje je završio 23. u ukupnom poretku. U narednom je periodu nizao zlatne medalje na kontinentalnim natjecanjima, samo da bi 2012. godine u Londonu osvojio zlatnu medalju u muškom maču, postavši tako prvi latinoamerički pobjednik u mačevanju nakon Kubanca Ramóna Fonsta 1904. godine te tek drugi osvajač zlata za svoju zemlju.

Nakon tog uspjeha, nastavio je osvajati zlata na kontinentalnim prvenstvima, a na svjetskom prvenstvu 2013. godine osvojio je srebrnu medalju u istoj disciplini. Godine 2016., dobio je čast nositi zastavu svoje zemlje na otvaranju Olimpijskih igara.

## Vanjske veze
* Rubén Limardo at BBC Sport
* Rubén Limardo at NBC Olympics
* Rubén Limardo at FIE
Francisco Rodríguez (bokser, rođen 1945.)

**Francisco Antonio Rodríguez Brito** (Cumaná, 20. rujna 1945.) je umirovljeni venezuelanski boksač, najpoznatiji kao osvajač zlatne medalje u papir kategoriji na Olimpijadi 1968. u Mexicu. Tokom karijere je nosio nadimak "Morochito". 

Svoje prvo zlato osvojio je na Panameričkih igrama 1967. godine, da bi sljedeće godine, pobjedom nad Koreancem Jeejem, osvojio i olimpijsko zlato. Na taj je način postao prvi predstavnik Venezuele sa zlatnom olimpijskom medaljom; usamljen na toj poziciji bio je sve do 2012. godine, kada je mačevalac Rubén Limardo u Londonu osvojio zlato u disciplini mač. Godine 1971. obranio je titulu na Panameričkim igrama. Na Olimpijadi 1972. godine je poražen u prvom krugu od strane Australca Dennisa Talbota. Amatersku karijeru završio je s 266 pobjeda i 4 poraza. 

Nakon Olimpijskih igara, Rodríguez je potpisao profesionalni ugovor i trebao je krenuti u profesionalne vode, međutim to se nikada nije dogodilo. Naime, nakon što je pred njegovu majku, koju je odveo da pogleda jedan profesionalni boksački meč, pao krvavi štitnik za zube, ona ga je molila da odustane od boksa i on je ubrzo nakon toga otkazao ugovor. 

Oženio se s Carmen Sabinom Blondell, s kojom ima šestero djece; njegova supruga ga je naučila čitati i pisati.
Irene Sáez

**Irene Lailin Sáez Conde** (Caracas, 13. prosinca 1961.) je venezuelanska političarka i bivši model. Rođena je u Caracasu, a 1981. godine je prvo postala Miss Venezuele, a onda i, sa samo 19 godina, Miss Universe, postavši tako prva Venezuelanka kojoj je uručena kruna najljepše žene svijeta. Nakon godina rada kao model, početkom 90-ih godina okreće se politici i 1992. godine postaje načelnica općine Chacao, najbogatije administrativne jedinice Caracasa. Kao načelnica, uvelike je smanjila stopu kriminalitete te joj je u narednim godinama popularnost toliko porasla da za izbore 1995. godine uopće nije vodila kampanju. 

Godine 1998., kandidirala sa za predsjednicu Venezuele, ali je završila treća s manje od 3% glasova, na izborima na kojima je Hugo Chávez osvojio premoćnu većinu. Nedugo nakon izbora, postala je guvernerka savezne države Nueva Esparta; s pozicije se povukla 2000. godine, prema vlastitim riječima zbog trudnoće, ali usred brojnih glasina kako ju je Chávez naprosto uklonio s pozicije. 

Danas živi sa suprugom u Miamiju.
Stepenice za nebo

***Stepenice za nebo*** je jugoslovenski igrani film snimljen 1983. godine u režiji Miroslava Lekića. Po žanru je drama koja za temu ima otuđenje i besperspektivnost omladine u tadašnjem jugoslovenskom društvu. Iako se isticao izuzetno mračnim tonom, film je izazvao pažnju velikom količinom za tadašnje standarde eksplicitnih erotskih scena.

## Zaplet
Diplomirani arhitekta Slobodan (Svetozar Cvetković) bezuspešno pokušava da pronađe posao i da se uklopi u društvo. Jedne, naizgled obične noći, u nastojanju da se zabavi sa starim društvom i oživi lepe uspomene, suočava se sa poražavajućom istinom. Prijatelji pokazuju nova lica, niko nije ono za šta se predstavlja. Noć produbljuje stare rane, do zore se dešava tragedija koja menja živote svakog od njih. Ipak, novi dan budi i novu šansu za spasenje.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Vladislava Vladica Milosavljević

**Vladislava „Vladica“ Milosavljević** (Beograd, 8. jul 1955) je srpska filmska, pozorišna i televizijska glumica. Ostvarila je zapažene uloge u brojnim domaćim filmovima, od kojih se mogu istaći filmovi "Samo jednom se ljubi", "Variola vera", "Ivan".

Ćerka je glumca Dragoljuba Gule Milosavljevića.

## Uloge

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1980. || Stan (TV) || 
|-
| 1980. || Ćorkan i Švabica (TV) || Švabica
|-
| 1980. || Dani od snova || 
|-
| 1980. || Splav meduze || Ljiljana
|-
| 1981. || Sok od šljiva || 
|-
| 1981. || Samo jednom se ljubi || Beba
|-
| 1981. || Crvena kraljica (TV) || 
|-
| 1982. || Sabinjanke (TV) || Meri Gejl
|-
| 1982. || Lukicijada (TV) || 
|-
| 1982. || Variola vera || medicinska sestra Slavica
|-
| 1982. || Večeras probamo Molijera (TV) || 
|-
| 1983. || Tri doprinosa slovenačkim pomamama (TV) || 
|-
| 1983. || Još ovaj put || Mira
|-
| 1983. || Pismo - Glava || Cica
|-
| 1984. || Zid (TV) || 
|-
| 1985. || Uzmi pa će ti se dati (TV) || Plavuša
|-
| 1985. || Ljubavne priče (mini-serija) || 
|-
| 1985. || Miklošićeve sirene || Marica
|-
| 1985. || Priče iz fabrike (serija) || Beba
|-
| 1986. || Srećna nova '49. || Vera Đorđeska
|-
| 1987. || Kraljeva završnica || Irena
|-
| 1987. || Oktoberfest || Jasna 
|-
| 1987. || Rimski dan (TV) || Talija
|-
| 1987. || Opasni trag || Mila Jovanović
|-
|-1989. || Gospođa ministarka (TV) || Soja
|-
| 1989. || Obična priča (TV) ||
|-
| 1989. || Seobe || Dafina Isaković (glas)
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1990. || Istočno od istoka || 
|-
| 1991. || Holivud ili propast || 
|-
| 1991. || Srčna dama || Palma
|-
| 1991. || Kroz prašume Južne Amerike (TV) || Gordana
|-
| 1993. || Raj (TV) || 
|-
| 1993. || Ili kako vam drago (TV) || Gospođa Svetlana/Mala Anđela/Zrnce/Služavka
|-
| 1993. || Tesla (TV) || Helen
|-
| 1995. || Ljubav i mržnja — Evropske priče 3: Svinje i biseri (TV) || 
|-
| 1996. || Ivan (TV) || Eva
|-
| 1998. || Nedovršena simfonija (TV) || Alma Mahler
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2000.-te
|-
| 2002. || Akcija Tigar (TV) || Vukosava Krcunović
|-
| 2003. || Taksista (TV) || Maca
|-
| 2007. || Maska (TV) || Generalica
|-
| 2009. || Rode u magli (TV) || Branka
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2010.-te
|-
| 2010. || Flešbek || Vinka
|-
| 2011. || Oktobar || 
|-
|2013. – u toku || Sinđelići || Paraskeva
|-
| 2015. || Nebo iznad nas || Iskra
|-
| 2015. || Igra u tami || Živana
|}

## Vanjske veze
* 
* Borka Trebješanin, „Korumpiraj pa vladaj“, intervju sa Vladicom Milosavljević, www.b92.net, 
* Ćirilov mi je rekao: Vladice, Vi ste dobra ljubavnica, a loša žena („Politika“, 28. decembar 2015)
Moljac (film)

***Moljac*** je jugoslovenska filmska komedija iz 1984. godine, snimljena u režiji Miće Miloševića. Naslovni lik je Ljuba Moljac, najpopularniji lik, odnosno alter ego komičara Miodraga Andrića koji je u vreme snimanja uživao vrhunac popularnosti.

## Kratak sadržaj

Ovo je priča o popularnom glumcu Miodragu Andriću koji sa velikim uspehom na pozornicama širom zemlje timači lik Moljca. Poštavši estradna zvezda,malo po malo,lik sa scene počinje da ga opterećuje i da mu smeta u svakodnevnom životu. Umišljajući da se lagano pretvara u "Moljca" obraća se lekaru koji je u stvari veći psihopata od njega samog.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Moljac - RTS
Pismo–glava

***Pismo - Glava *** je jugoslovenski igrani film iz 1983. godine snimljen u režiji Bahrudina Bate Čengića. Po žanru je drama koja se bavi socijalnim stanjem radnika u Sarajevu.

## Kratak sadržaj

Film iz savremenog života urbane sredine. Glavni junak je Baja, mladić iz hercegovačkog sela, koji posle vojske ostaje da živi u Sarajevu. Zapošljava se kao radnik u građevinskoj firmi GRO Put Sarajevo. Prilikom rekonstrukcije jedne ulice, upoznaje Finku i Cicu, dvije frizerke iz obližnjeg salona „Mali Pariz“ koje su se došle požaliti na veliku buku.

Baja se odmah zaljubljuje u Cicu. Njegov kolega Kokan, koji ima želju da ode u Libiju na rad kako bi zaradio novac, kladi se sa njim da će imati seks sa Finkom. Baja se u preduzeću ističe kao dobar radnik i ubrzo dobija posao vozača, te se dopada i Cicinoj majci koja je vozač tramvaja.

Jednog kišnog dana, dolazi do kvara u Bajinom kamionu i beton se u mikseru stegne, Baja se zamjeri poslovođi te ga suspenduju s posla.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
*
Histoire d'O (film)

***Histoire d'O*** (), u Jugoslaviji prikazan pod naslovom Priča o djevojci O, je francusko-zapadnonjemačko-kanadski erotski film snimljen 1975. godine u režiji Justa Jaeckina. Predstavlja prvu i najpoznatiju ekranizaciju istoimenog romana Anne Desclos (originalno objavljenog pod pseudonimom Pauline Réage). Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Corinne Cléry je fotografkinja koju njen ljubavnik uvlači u svijet sadomazohističkih igara. Radnja prikazuje kako je šalje u zamak gdje kao seksualna robinja mora ispunjavati najbizarnije i najizopačenije želje članovima tajnog društva.

*Histoire d'O*, napravljen u jeku seksualne revolucije, je originalno trebao režirati znameniti art filmaš Alejandro Jodorowsky. Od projekta je odustao zbog svađe s producentom Alanom Kleinom (a zbog koje će njegovi mnogo poznatiji filmovi, kao *[[El Topo]]*, decenijama biti nedostupni publici). Klein je na kraju bio prisiljen prodati autorska prava, te je novi film režirao Just Jaeckin, poznat po velikom uspjehu erotskog filma *[[Emmanuelle (film)|Emmanuelle]]* iz 1974. godine. On je originalno glavnu ulogu ponudio uglednoj glumici Brigitte Fosey, ali je ona na kraju odustala ne pristajući da se na filmu pojavljuje gola. Mlada Cléry nije imala takvih skrupula, te joj je film donio popularnost i nakratko status jednog od seks simbola francuske kinematografije 1970-ih.

Paralelno s *Histoire d'O* u SAD je snimljena neslužbena "tvrda" pornografska ekranizacija pod naslovom *[[The Story of Joanna]]*.

## Uloge
* Corinne Cléry ... O
* Udo Kier ... René
* Anthony Steel ... Sir Stephen
* Jean Gaven ... Pierre
* Li Sellgren ... Jacqueline
* Christiane Minazzoli ... Anne-Marie
* Alain Noury ... Ivan
* Martine Kelly ... Therese
* Jean-Pierre Andréani ... Eric, maître
* Gabriel Cattand ... Zapovjednik
* Henri Piégay ... Maître
* Florence Cayrol ... Yvonne

## Reference

## Vanjske veze
* All about Story of O
* 
*
Corinne Cléry

**Corinne Cléry** (23. mart 1950 - ), također poznata i kao Corinne Piccolo je francuska glumica i manekenka, najpoznatija kao zvijezda erotskog filma *[[Priča o djevojci O (film)|Priča o djevojci O]]*. Cléry je 1970-ih nakratko uživala status jednog od seks simbola francuske kinematografije, a od 1980-ih je uglavnom živjela i radila u Italiji.

Udana je za radio-voditelja i DJ-a Huberta Wayaffea.

## Vanjske veze
* 
* Cléry's profile for ''Moonraker''  at jamesbondmm.co.uk
Pejzaži u magli

***Pejzaži u magli*** je jugoslovenski igrani film iz snimljen u režiji Jovana Jovanovića po sopstvenom scenariju i premijerno prikazan početkom 1984. godine. Glavne uloge tumače Anamarija Petričević, Ljubomir Todorović, Tihomir Arsić, Milena Zupančić, Rade Šerbedžija i Velimir Bata Živojinović. Film se bavi životom narkomana u Beogradu osamdesetih godina 20. veka, kroz prizmu maloletne učenice koja se posle problema sa roditeljima i u školi priključuje grupi narkomana.

## Uloge

Ostale uloge &nbsp;▼




## Vanjske veze
*
Rani snijeg u Münchenu

***Rani snijeg u Münchenu*** je jugoslavenski igrani film snimljen 1984. godine u režiji Bogdana Žižića. Po žanru je drama, a kao i Žižićev raniji film *[[Ne naginji se van]]*, se bavi životom i problemima jugoslavenskih gastarbajtera u Zapadnoj Njemačkoj.

## Radnja

Dvadesetogodišnji mladić je došao u Minhen sa roditeljima iz Jugoslavije pre šesnaest godina i u međuvremenu se srodio sa ljudima i ambijentom.
Međutim,njegov otac je čvrsto vezan za domovinu i u zavičaju završava gradnju kuće i automehaničarske radionice za sina.
Mladić ima drugačije planove,ne razume oca i ne želi da napusti Nemačku.
Kako se bliži dan povratka,njihove razmirice prerastaju u oštar sukob.
Mladić želi čvrsto da se oženi svojom devojkom Nemicom.Otac ne prisustvuje venčanju i mladić usred svečanosti odlazi po njega i nalazi ga u stanu mrtvog gde je izvršio samoubistvo.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
*
*''Early Snow in Munich'' at Filmski-Programi.hr
Vitomira Lončar

**Vitomira Lončar** (Zagreb, 7. travnja 1959 - ) je hrvatska glumica i TV-voditeljica, najpoznatija po ulozi Štefice Cvek u filmu *[[U raljama života]]*, kao i po vođenju emisija za djecu na programu HRT-a 1990-ih. Lončar se također bavila i nastavnim radom, odnosno podučavanjem glume.

## Vanjske veze
*
The Story of Joanna

***The Story of Joanna*** () je američki pornografski film snimljen 1975. godine u režiji Gerarda Damiana. Predstavlja neslužbenu adaptaciju znamenitog erotskog romana *[[Priča o djevojci O.]]*. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Terri Hall, je naivna mlada djevojka koja se zbog ljubavi prema izopačenom bogatašu (čiji lik tumači Jamie Gillis) upušta u bizarne sadomazohističke aktivnosti. Film je snimljen u Zlatno doba porno filma, kada su se, na vrhuncu seksualne revolucije, porno-režiseri pokušavali po kvaliteti i umjetničkim ambicijama natjecati sa mainstream ostvarenjima, odnosno eksperimentirati sa sadržajem. *The Story of Joanna* je, zbog, toga sadržavao i kratku gej scenu u kojoj batler (čiji lik tumači Zebedy Colt) pruža felacio glavnom muškom liku. Kritičari su, pak, zapazili da je u film uložen iznenađujuće visok budžet, odnosno korišten originalni muzički soudntrack koji se oslanjao na opus Johanna Sebastiana Bacha.

*The Story of Joanna* je bio među nekoliko američkih klasičnih porno-filmova koji su krajem 1980-ih imali kino-distribuciju u Jugoslaviji. Distributer je tada iz njega izbacio gej scenu i to objasnio strahom od homofobne reakcije publike.

Paralelno sa *The Story of Joanna*, u Francuskoj je snimljena redovna i "meka" ekranizacija romana pod naslovom *[[Histoire d'O (film)|Histoire d'O]]*.

## Uloge
* Jamie Gillis ... Jason
* Terri Hall ... Joanna
* Zebedy Colt ... Griffin
* Juliet Graham ... Gena
* Steven Lark ... Plesač

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* Novelization
Lista pobednika trke Paris–Roubaix

Dole je naveden spisak pobednika biciklističke trke Pariz-Rube.

## Napomene
Potrebno je dodatno izvršiti transkripciju imena biciklističkih timova. Pogledati: Spisak biciklističkih timova

## Povezano
* Pariz—Rube
Henri Cornet

**Anri Korne** (; 4. avgust 1884 — 18. mart 1941), bio je francuski profesionalni biciklista od 1904. do 1912. godine. Najveći uspesi su mu osvajanje Tur de Fransa 1904. i Pariz—Rubea 1906. godine.

## Karijera

Korne je rođen u Devru, u sjevero-zapadnom regionu Francuske. Nije poznato zašto je promenio ime iz Anri Žarde u Anri Korne. Bio je talentovan amater, 1903. osvojio je Pariz—Honflur trku. Profesionalnu karijeru počeo je 1904. godine i iste godine je vozio Tur de Frans. Gazda Tura, Degranž, predstavio ga je čitaocima "Auta" dajući mu nadimak šaljivdžija. Na Turu, vozači su išli vozom, automobilima. Pobednik prvog Tura, Moris Garen, dobio je hranu od direktora kada je odbijeno da se da drugim vozačima. Nezadovoljstvo navijača je kulminiralo na usponu "Kol de la Republika", kada su pretukli vozače i prestali su tek kada je Garen pucao iz pištolja. Nakon mnogo žalbi na varanje, prva četvorica su diskvalifikovana od strane Francuske biciklističke unije, pobeda je pripala Korneu, koji je završio Tur na petom mestu, tri sata iza Garina. Degranž je izjavio da više nikad neće pokrenuti Tur. Korne je najmlađi pobednik Tura, sa 19 godina, 11 meseci i 20 dana.

Naredne godine, Korne se povukao tokom četvrte etape, a osvojio je treće mesto na klasicima Pariz—Rube i Bordo—Pariz.

1906. Korne je osvojio drugu veliku trku, Pariz—Rube, dok je na Bordo—Pariz klasiku osvojio drugo mesto. Na Tur de Fransu nije učestvovao.

U narednim godinama nije uspio da ostvari neku veliku pobedu, 1908. završio je Tur na osmom mestu, a u naredna četiri pokušaja, nije uspio da bude u top 10.

## Kraj karijere i smrt

Korne je zadnji Tur de Frans vozio 1912. godine, završivši na 28 mestu. Vratili su mu se problemi sa zdravljem, što je dovelo do kraja njegove karijere. Sa vožnjom je prestao početkom prvog svetskog rata. Pokrenuo je biznis sa biciklima. Umro je u bolnici, nakon operacije. Ulica u Prion le Žijonu je dobila ime po njemu.

## Povezano

* Tur de Frans
* Pariz—Rube

## Vanjske veze

* Profil na biciklističkoj arhivi 
* Rezultati Anrija Kornea na Tur de Fransu
Lucien Petit-Breton

**Lisjen Peti Breton** (, IPA:; 18. oktobar 1882 – 20. decembar 1917) pseudonim je bivšeg francuskog profesionalniog bicikliste koji se zvao **Lisjen Žorž Mazan** (). Bio je profesionalac od 1902. do 1914. godine i dvostruki pobednik Tur de Fransa. Karijeru je počeo sa 16 godina, kada je dobio bicikl na lutriji, a kako je njegov otac hteo da on nađe pravi posao, uzeo je nadimak Lisjen Breton za trke da bi ga prevario. Kasnije ga je promenio u Peti Breton, jer je već postojao jedan vozač sa imenom Lisjen Breton. Poginuo je u Prvom svetskom ratu.

## Karijera
Njegova prva pobeda bila je na prvenstvu Argentine na traci, ali je 1902. pozvat u Francusku da bi služio vojsku. 1904. pobedio je na takmičenju na traci, Bal di or u Parizu. 1905. je postavio rekord u vožnji na sat vremena, a zatim je prešao u drumski biciklizam i već prve sezone je vozio Tur de Frans i završio ga na petom mestu. 1906. završio je četvrti na Tur de Fransu i osvojio je treće izdanje klasika Pariz Tur.

1907. osvojio je Milan–Sanremo, a zatim je osvojio i Tur de Frans. Nakon pete etape, njegove šanse za pobedu bile su male. Završio je etapu na desetom mestu, 28 minuta iza pobednika, ali tad je bio sistem po bodovima, pa vreme nije bilo bitno. Do kraja je pobedio na dve etape, a na još šest je završio u prva tri. Tokom desete etape, vodeći Gorge je nelegalno promenio bicikl, što ga je koštalo 44 poena i Peti-Breton je preuzeo vođstvo. Na kraju je osvojio Tur sa 47 poena, deset više od drugoplasiranog Gistava Garigua.

1908. osvojio je Tur Belgije i trku Pariz–Brisel, a nakon toga, osvojio je Tur de Frans po drugi put, postavši prvi vozač koji je osvajao Tur dvaput. Tur je osvojio lakše nego prethodne godine, pobedivši na pet etapa i završivši van četvrtog mesta samo na desetoj etapi

Tur je vozio i narednih pet godina, ali nije nijedan završio. 1910. povukao se tokom sedme etape, 1911. nije uspio da završi ni prvu etapu, dok se godinu kasnije povukao tokom druge etape. Najbliži je bio 1913. kada je došao do 14 etape, prethodno osvojivši tri druga mesta. 1914. je bila zadnja sezona u njegovoj karijeri, sa Tura se povukao tokom devete etape.

Dvaput je vozio Điro d’Italiju, 1910. i 1911. godine, nije uspio da je završi, ali je osvojio etapu 1911. godine.

## Smrt
Početak Prvog svetskog rata značio je stop za biciklizam. Mnogi profesionalni vozači su otišli na front, među njima i Peti-Breton, koji se priključio Francuskoj vojsci. Poginuo je 1917. na frontu blizu Troaa, kada se sudario sa automobilom.

## Vanjske veze

* Profil na biciklističkoj arhivi 
* Rezultati Lusjena Peti-Bretona na Tur de Fransu
René Pottier

**Rene Potje** (; 5. jun 1879 — 25. januar 1907), bio je francuski profesionalni biciklista od 1904. do 1907. godine, te pobednik Tur de Fransa 1906. godine.

## Karijera

Potje je počeo amaterski da se bavi biciklizmom 1903. godine, kada je završio drugi na nacionalnom šampionatu za amatere.

1905. završio je drugi na trci Bordo - Pariz i na Pariz - Rubeu, nakon čega je vozio svoj prvi Tur de Frans. Na prvoj etapi je završio treći, a na etapi 2, završio je na drugom mestu. Zbog povrede morao je da se povuče tokom treće etape. Potje je te godine osvojio nezvaničnu brdsku klasifikaciju.

1906. osvojio je treće mesto na Pariz - Rubeu, a zatim je osvojio trku 24 časa na Velodromu. Na Tur de Fransu, Potje je pobedio na pet etapa. Na trećoj etapi, na usponu Kol de Balon, Potje je prošao prvi drugu godinu zaredom, osvojivši etapu sa četiri minuta prednosti. pobedio je i na etapama 2, 4, 5 i 13 i osvojio trku. Osvojio je takođe nezvaničnu brdsku klasifijaciju, za koju se nije dodeljivala nagrada.

## Smrt

Potje je izvršio samoubistvo 25. januara 1907. obesivši se za bicikl, nakon što je čuo da mu je žena našla ljubavika dok je on bio na Turu.

Degranž, gazda Tura, za uspomenu na Potjea, podigao mu je Stelu na vrhu uspona Balon d'Alkas.

## Vanjske veze

* Profil na biciklističkoj arhivi
François Faber

**Fransoa Fabe** (, IPA:&nbsp;; 26. januar 1887 – 9. maj 1915) bivši je luksemburški profesionalni biciklista u periodu od 1906. do 1914. godine. Najveći uspeh ostvario je 1909. godine, osvojivši Tur de Frans. Te godine, Fabe je pobedio je na pet etapa zaredom, što je rekord koji je i danas aktuelan. Ukupno je pobedio 19 etapa na Turu. Osim Tur de Fransa, Fabe je osvajao i Lombardiju i Pariz—Rube.
Umro je u Prvom svetskom ratu, 1915. boreći se za Francusku.

## Karijera
Fabeov otac, Žan Fransoa, rođen je u Luksemburgu, čime je njegov sin stekao luksemburšku nacionalnost; majka mu je rođena u Francuskoj. Iako je imao luksemburški pasoš, Fabe je živio u Francuskoj i smatrao je sebe Francuzem.

Fabe je bio profesionalac devet godina, od 1906. do 1914. i već prve godine vozio je Tur de Frans, ali nije uspio da ga završi, dok je naredne godine osvojio sedmo mesto. Prvu profesionalnu pobedu ostvario je na Tur de Fransu 1908. godine, pobedivši na etapi 3, nakon čega je pobedio još tri etape i osvojio drugo mesto u generalnom plasmanu. Nakon Tura, Fabe je osvojio Điro di Lombardija trku.

1909. Fabe je počeo osvajanjem trka Sedan–Brisel i Pariz–Brisel, pre Tur de Fransa. Na Turu su bile loše vremenske prilike, kiša i sneg su uzrokovali da 50 vozača napusti trku za šest dana. Što je vreme bilo gore, Fabe je vozio bolje. Pobedio je na pet uzastopnih etapa (etape 2, 3, 4, 5, 6), čime je postao rekorder, kasnije je pobedio i na etapi 10 i osvojio Tur dominantno.

Na Tur de Fransu 1910. godine, Fabe je bio lider do etape 7, kada je imao incident sa psom i ostao prilično povređen. Vođstvo je preuzeo njegov timski suvozač, Oktav Lapiz, ali se Fabe nije predavao. Na zadnjoj etapi je pokušao da osvoji trku, ali je završio na drugom mestu, sa nekoliko preloma.

Naredne godine osvojio je trku Bordo–Pariz i dve etape na Tur de Fransu, pre nego je morao da ga napusti tokom etape 12. 1912. nije uspio da ostvari nijednu pobedu, dok je 1913. osvojio Pariz—Rube i dve etape na Tur de Fransu.

Zadnje učešće na Turu bilo mu je 1914. godine, kada je završio deveti, uz dve etapne pobede. Karijeru mu je prekinuo početak Prvog svetskog rata.

## Smrt
Fabe se pridružio Francuskoj legiji stranaca kada je počeo Prvi svetski rat, a 22. avgusta 1914. priključen je drugom puku prve divizije stranaca.

9. maja 1915. prvog dana bitke na Artosu, primio je telegram u kojem mu javljaju da mu je žena rodila ćerku. Istog dana je ubijen kada se brinuo o povređenom kolezi tokom vraćanja sa "ničije zemlje". Posthumno mu je dodeljena vojna medalja. U Luksemburgu je organizovana i mala trka gran pri Fransoa Fabe.

## Vanjske veze

* Profil na biciklističkoj arhivi
Lista pobednika trke Giro di Lombardia

Dole je naveden spisak pobednika biciklističke trke Điro di Lombardija.

## Povezano
* Điro di Lombardija
Saborna crkva Sioni

**Saborna crkva Sioni [[Velika Gospojina|Uspenja bogoridičinog]]** () je gruzijska pravoslavna saborna crkva katedrala) u Tbilisiju, glavnom gradu Gruzije. Ime je dobila prema srednjovjekovnom gruzijskom običaju da se crkve imenuju po lokacijama u Svetoj Zemlji, pa je Sioni imale dobila prema brdu Zion u Jeruzalemu. Često se zove "Tbilisijska Sioni" kako bi ju se razlikovalo od nekoliko drugih crkava u Gruziji koje nose ime *Sioni*.

Saborna crkva Sioni je smještena u historijskoj ulici *Sionis Kucha* (ulica Sioni) u središtu Tbilisija, pri čemu se istočna fasada nalazi na desnoj obali rijeke Kure. Prvotno je sagrađena u 6. i 7. vijeku. Nakon toga su je nekoliko puta uništavali razni osvajači, a nakon čega je obnavljana. Današnji oblik je dobila prema verziji iz 13. vijeka, uz nekoliko renovacija napravljenih od 17. do 19. vijeka. Saborna crkva Sioni je bila sjedište katolikosa - patrijarha Gruzija sve dok 2004. godine nije bila posvećena Saborna crkva Svete trojice u Tbilisiju.

## Vanjske veze

* Tbilisi city government site 
* Georgian Cultural Heritage Information Center
Univerzitet u Dundeeju

**Univerzitet u Dundeeju** (; gelski: *Oilthigh Dhùn Dè*; škotsko-gelski: *Varsity o Dundee*; ) je javni istraživački univerzitet koji je smješten u povjesnom kraljevskom *burgu* grada Dundeeja u Škotskoj, sastavnoj zemlji Ujedinjenog Kraljevstva. Institucija je osnovana 1881, da bi od 1897. do 1967. godine bila sastavni dio škotskog Univerziteta u St Andrewsu. Od 1967. institucija je stekla kraljevsku povelju na osnovu koje je počela djelovati kao samostalan univerzitet. Univerzitet je rangiran među 250 najboljih svjetskih univerziteta, i 30 najboljih u Ujedinjenom Kraljevstvu.

## Povezano
*Lista univerziteta u Škotskoj
*Central Lowlands

## Vanjske veze
*www.dundee.ac.uk
Univerzitet u Aberdeenu

**Univerzitet u Aberdeenu** (; gelski: *Oilthigh Obar Dheathain*; škotsko-gelski: *Varsity o Aiberdeen*; ) spada u kategoriju takozvanih drevnih univerziteta jer je osnovan još 1495. godine. Smješten je u gradu Aberdeenu u Škotskoj, sastavnoj zemlji Ujedinjenog Kraljevstva. Univerzitet je osnovan 1945. godine nakon što je biskup William Elphinstone u ime škotskog kralja Jamesa IV poslao pismo papi Aleksandru VI sa molbom da se otvori kraljevski koledž. U svome današnjem obliku univerzitet postoji od 1860. kada je Kraljevski koledž ujedinjen u jednu instituciju sa  Koledžom Marischal koji je funkcionisao kao protestantska alternativa prvome i koji je i sam osnovan 1593. godine nakon protestantske reformacije. Institucija je kontinuirano rangirana među 200 najboljih univerziteta na svijetu.

## Povezano
*Lista univerziteta u Škotskoj
*Grampian (masiv)
*Don (Aberdeenshire)

## Vanjske veze
*www.abdn.ac.uk
Bajan I

**Bajan I** (562-582/583) je na čelo avarske konjice došao nakon prvog neuspjelog pohoda na franačku državu  i bio je jedini avarski vladar čije je ime poznato. Živio je u vrijeme kada je trajno podijeljena Evropa.

Bio je drugi po redu avarski vladar na evropskom tlu, najveći osvajač Avarskog kaganata, genijalni strateg i jedan je od izuzetno važnih državnika u istoriji Evrope. Čuvao je živote i svojih i neprijateljskih vojnika i nije izlagao vojnike „junačkoj“ smrti, ni svoje ni tuđe, već je tražio optimalno rješenje. 

## Avari i Franci
Bajan I je 566. krenuo u drugi pohod na Franke i zadaje im težak poraz. Ovaj sukob dogodio se na rijeci Saale ili Zala zapadnije od najzapadnije tačke granice današnje Češke republike prema Njemačkoj.  Pri tome je čak i kralj Sigibert I lično pao u avarsko zarobljeništvo. 
Zatim dolazi do neke vrste ključnih „međudržavnih“ bilateralnih sporazuma. Radilo se o dugotrajnom povlačenju granica između Avarskog kaganata i Franačkog kraljevstva Austrazije. Bio je to početak naseljavanja Slavena na Labi i Odri. 
## Avari, Gepidi i Langobardi
Gepidi su 567. godine bili poraženi od  Langobarda, koji su sav ratni plijen zadržali za sebe. Lukavi avarski kagan Bajan I. mirne duše prešao je granicu već bivšeg Gepidskog kraljevstva. Bez borbe i ikakvih gubitaka zauzeo je tu relativno veliku, a prije svega urbanu teritoriju. Tako je kagan Bajan I. (567.) dodao svom velikom posjedu još i čitav sliv rijeke Tise, kao i sliv rijeke Olte. Vještom diplomatijom Bajan I prisiljava Langobarde 568. na selidbu u sjevernu Italiju i 
Avari dolaze na granice Vizantije.

## Avari i Vizantija
Nakon što je primio od vizantijskog cara ugovoreni godišnji poklon od 80.000 zlatnika, što je bila posledica zadnjeg mira, i bio obavešten da rat Vizantije s Perzijom još traje, Bajan I je sa avarskom vojskom došao do Sirmija.  Grad se hrabro držao, sve dok mu nije počelo nedostajati hrane; a onda, ostavljen bez pomoći, teško namučen glađu, morao se predati, 582. godine. Sa Sirmijem, pao je najvažniji mostobran za prelaz Save. 
Poslije smrti Bajana I. državu naslijedio je njegov sin. Više nema svjedočanstava o imenima avarskih vladara i zato se narednim kaganima proizvoljno daje ime Bajan i uz to redni broj II., III. itd.  
## Vanjske veze
* Avarska država i slavenizacija istočne Evrope
* [Avarsko osvajanje Sirmiuma](http://forum.arheo-amateri.rs/vizantija/kako-je-pao-opkoljeni-grad-(avarsko-osvajanje-sirmijuma-582-godine)/)

## Reference
Octave Lapize

**Oktav Lapiz** (; 24. oktobar 1887 – 14. jul 1917) je bivši francuski profesionalni biciklista u periodu od 1909. do 1914. godine. Najveći uspeh ostvario je 1910. godine, osvojivši Tur de Frans. 1908. osvojio je bronzanu medalju na Olimpijskim igrama, na 100 kilometara na velodromu. Lapiz je i trostruki pobednik Pariz—Rubea.

## Karijera
Oktav Lapiz je počeo amatersku karijeru 1907. godine i iste godine je osvojio nacionalno prvenstvo u drumskoj vožnji za amatere i nacionalno prvenstvo u sajklo krosu. 1908. je na Letnjim olimpijskim igrama, 100 kilometara na velodromu, osvojio je treće mesto. Nakon Olimpijskih igara, osvojio je trku Pariz–Okser.

Profesionalnu karijeru je počeo 1909. godine, osvojivši trke Milan–Vareze i Pariz–Dreuks, a zatim je osvojio i jedan od najvećih klasika, Pariz—Rube. Lapiz je vozio i Tur de Frans, ali ga je napustio tokom pete etape, zbog lošeg vremena.

1910. osvojio je Pariz–Rube po drugi put, a zatim je završio drugi na klasiku Pariz–Brisel. Na Tur de Fransu se borio sa suvozačem, Faberom, koji je imao solidnu prednost dok nije imao incident sa psom pri vrhu Pirineja. Lapiz je na kraju uspio da osvoji Tur sa 4 poena ispred Fabera i uz četiri etapne pobede, najviše zahvaljujući brojnim lomovima na Faberovom biciklu na zadnjoj etapi. To je bio ujedno i jedini Tur koji je Lapiz uspio da završi.

1911. osvojio je Pariz Turs, Pariz—Rube i Pariz–Brisel, a zatim i nacionalno prvenstvo. Tur de Frans je napustio tokom četvrte etape. Naredne dve godine osvaja nacionalno prvenstvo i klasik Pariz–Brisel. 1914. osvaja etapu na Tur de Fransu i povlači se sa Tura tokom etape 12.

Početak Prvog svetskog rata označio je kraj njegove karijere. U ratu je bio borbeni pilot. Pogođen je 14. jula 1917. i zbog velikih povreda, umro je u bolnici.

## Vanjske veze

* Profil na biciklističkoj arhivi 
* Rezultati Oktava Lapiza na Olimpijskim igrama
Gustave Garrigou

**Gistav Garigu** (; 24. septembar 1884 — 28. januar 1963), bio je francuski profesionalni biciklista od 1907. do 1914. godine, te pobednik Tur de Fransa 1911. godine. Inače, Garigu je bio i dvostruki nacionalni šampion u biciklizmu, a od većih trka, pobeđivao je u trkama Milano—Sanremo i Điro di Lombardija.

## Karijera

Garigu je počeo amatersku karijeru 1904. godine. Kao amater osvojio je trke Pariz—Ems dvaput i jednom Pariz—Dipe, postao je profesionalac 1907. godine. Na početku sezone osvojio je drugo mesto na Milan—Sanremo klasiku, a zatim nacionalno prvenstvo i trku Pariz—Brisel. Na Tur de Fransu je osvojio drugo mesto, uz dve etapne pobede. U finišu sezone osvojio je Điro di Lombardija trku. 1908. osvojio je nacionalno prvenstvo drugi put zaredom, a zatim drugo mesto na Turu Belgije i četvrto na Tur de Fransu, osvojivši i nezvaničnu brdsku klasifikaciju. Naredne godine pobedio je na jednoj etapi na Tur de Fransu a u generalnom plasmanu je završio na drugom mestu. I 1910. je zabeležio samo jednu pobedu, opet na Tur de Fransu, završivši treći u generalnom plasmanu.

Na početku sezone 1911. osvojio je jedan od najprestižnijih klasika Milan—Sanremo, a zatim je završio drugi na nacionalnom prvenstvu i na trci Bordo—Pariz. Tur de Frans je počeo pobedom na prvoj etapi, a u narednih deset etapa završio je u prvih pet, pobedio je još na etapi 13 i osvojio Tur. Samo je na etapi 12 bio van prvih pet, završio je etapu na sedmom mestu.

1912. osvojio je po drugo mesto na klasicima Pariz—Rube i Milan—Sanremo, nakon čega je branio svoju titulu na Tur de Fransu, ali je završio na trećem mestu, ne uspevši da ostvari nijednu pobedu u sezoni. U naredne dve godine, ostvario je po jednu pobedu na Tur de Fransu, osvojivši drugo mesto u generalnom plasmanu 1913. i peto 1914.

## Kraj karijere i smrt

Gistav Garigu je završio karijeru nakon Tur de Fransa 1914, nakon čega je pokrenuo privatni biznis. Umro je u Parizu 1963.

## Povezano

* Tur de Frans
* Milan—Sanremo
* Điro di Lombardija

## Vanjske veze

* Profil na biciklističkoj arhivi 
* Rezultati Gistava Garigua na Tur de Fransu
Odile Defraye

**Odil Defraje** (; 14. jul 1888 — 21. avgust 1965), je bivši belgijski profesionalni biciklista. Bio je profesionalac od 1909. do 1924. godine. Najveći uspesi su mu osvajanje Tur de Fransa 1912. i Milan San Remo trke 1913. Defrej je prvi Belgijanac koji je osvojio Tur.

## Karijera

Amatersku karijeru počeo je 1908. godine i osvojio je trku oko Flandrije za amatere. Naredne godine je prešao u profesionalce i osvojio je drugo mesto na prvenstvu Flandrije, nakon čega je učestvovao na svom prvom Tur de Fransu. Prvu etapu završio je na desetom mestu, a u toku druge etape se povukao sa Tura. 1910. je osvojio šampionat Flandrije, a 1911. nacionalno prvenstvo.

1912. osvojio je Tur Belgije, uz četiri etapne pobede, nakon čega je vozio Tur de Frans po drugi put. Defraje je jedini Belgijanac koji je bio pozvan da se pridruži timu Alcyon, u kome su bili samo Francuzi. Tur 1912. je bio zadnji u kome je pobednik određivan na osnovu bodova. Defraje je pobedio na tri etape, na još tri je završio na drugom mestu i osvojio je Tur.

1913. je startovao sezonu osvajanjem prestižnog klasika Milan—Sanremo, nakon čega je vozio Tur Belgije i Tur de Frans, ali nijedan nije uspio da završi. Na Turu je bio lider do šeste etape, kada je vođstvo preuzeo Filip Tis, koji je i osvojio Tur, Defraje se povukao nakon sedme etape. Naredne godine je osvojio etapu na Turu Belgije, a Tur de Frans je napustio tokom etape 10.

Početak Prvog svetskog rata je uzrokovao prekid njegove karijere. Preživio je rat i vratio se biciklizmu 1919. godine, učestvovao je na još tri Tur de Fransa, ali nijedan nije završio, jedini Tur koji je završio je onaj koji je i osvojio. 1921. je osvojio etapu na Turu Belgije.

Karijeru je završio nakon Tur de Fransa 1924. godine.

## Vanjske veze

* Profil na biciklističkoj arhivi 
* Rezultati Odila Defrajea na Tur de Fransu
Philippe Thys

**Filip Tis** (; 8. oktobar 1889 — 16. januar 1971) je bivši belgijski profesionalni biciklista, u periodu od 1912. do 1927. godine i trostruki pobednik Tur de Fransa.

## Karijera

Filip Tis je počeo amatersku karijeru 1908. godine, a 1910. je osvojio belgijski nacionalno prvenstvo u sajklo krosu. 1911. je osvojio Tur de Frans za samostalne vozače.

Profesionalnu karijeru počeo je 1912. godine. Nije ostvario nijednu pobedu, ali je osvojio šesto mesto na Tur de Fransu.

Već naredne godine, Tis je osvojio Tur, uprkos tome što je slomio viljušku na biciklu. Morao je da nađe radnju i zameni je, zbog čega je dobio kaznu od deset minuta, što ga nije sprečilo da osvoji Tur sa devet minuta prednosti, uz jednu etapnu pobedu.

1914. osvojio je trku Pariz—Menin, pre Tur de Fransa. Tis je pobedio na prvoj etapi i bio je lider Tura od prve do poslednje etape, uprkos kazni od 30 minuta zbog nedozvoljene zamene točka. Njegova pobeda je boča dovedena u pitanje, jer je imao samo dva minuta ispred Anrija Pelisjea. Pelisje je osvojio poslednju etapu, ali je Tis završio na njegovom točku i osvojio je drugi Tur zaredom.

1917. osvojio je Pariz Turs i Điro di Lombardija trku, a 1918. Pariz Turs po drugi put. 1919. osvojio je trku šest dana Brisela i drugo mesto na Pariz—Rubeu.

Nakon šest godina, vozio je opet Tur de Frans 1920. Pobedio je na drugoj etapi i bio je lider Tura do kraja, pobedivši na još tri etape. Direktor Tura, Degranž, izjavio je da bi Tis, da nije bilo rata, proslavljao svoj peti ili šesti Tur, a ne treći. Njegov rekord od tri pobede na Turu, izjednačio je tek 1955. Lujson Bobe, a kasnije je taj rekord popravio Žak Anketil.

1921. godine, osvojio je treće mesto na trci Bordo—Pariz, a na Tur de Fransu je doživio povredu tokom druge etape, zbog čega je morao da se povuče. 1922. završio je drugi na nacionalnom prvenstvu, a zatim je osvojio trku Pariz—Lion. Na Tur de Fransu pobedio je na četiri etape, ali je završio tek na 14 mestu u generalnom plasmanu. 1923. godine, napustio je Tur tokom devete etape, a godinu kasnije završio ga je na 11 mestu, uz jednu etapnu pobedu.

1925. godine, osvojio je treće mesto na trci šest dana Brisela, nakon čega je vozio svoj poslednji Tur de Frans. Nije uspio da ostvari pobedu i napustio je Tur tokom devete etape zbog povrede. 1927. vozio je svoju poslednju trku, u Sent Trudenu i osvojio je.

## Povezano

* Tur de Frans
* Điro di Lombardija

## Vanjske veze

* Profil na biciklističkoj arhivi 
* Rezultati Filipa Tisa na Tur de Fransu
Firmin Lambot

**Firmen Lambo** (; 14. mart 1886 — 19. januar 1964) je bivši belgijski profesionalni biciklista u periodu od 1908.. do 1924. godine i dvostruki pobednik Tur de Fransa.

## Karijera

Lambo je rođen u malom gradu Florenu, gde je radio po 12 sati dnevno. Prvi bicikl kupio je sa 17 godina i vozio po 50 kilometara do posla i od posla. Prvu trku vozio je u lokalnom selu i pobedio je, dobio je pet franaka kao nagradu i kupio je trkački bicikl. Profesionalnu karijeru je počeo 1908. godine, kada je osvojio nekoliko lokalnih trka u Belgiji.

Prvi Tur de Frans je vozio 1911. kada je završio na 11 mestu. Tur je vozio i naredne tri godine, osvojivši po jednu etapu 1913. i 1914. pre nego što je Prvi svetski rat na kratko prekinuo njegovu karijeru i biciklizam uopšte.

Lambo je osvojio prvi posleratni Tur, 1919. godine. Taj Tur je bio prilično jadan, ulice su bile uništene, mnogi vozači nisu bili živi, a trku je završilo samo njih 11. Lambo je bio drugi tokom većeg dela trke, a prvo mesto je preuzeo kada je Ežen Kristof slomio viljušku na biciklu. Lambo je prednost sačuvao do kraja, a opšte mišljenje je bilo da je trku osvojio zbog loše sreće Kristofa, a ne zbog svojih sposobnosti.

Naredne godine završio je treći, uz dve etapne pobede. 1921. je pobedio na jenoj etapi i završio je na devetom mestu u generalnom plasmanu.

Svoj drugi Tur, Lambo je osvojio 1922. godine, nakon što je Hektor Hesgem zaradio kaznu od sat vremena, zbog zamene bicikla. Lambo je tako, sa 36 godina, postao najstariji pobednik Tur de Fransa i grand tur trka (Rekord je srušio Kristofer Horner 2013. osvojivši Vuelta a Espanju sa 41 godinom, ali je Lambo i dalje najstariji pobednik Tur de Fransa) i prvi koji je osvojio Tur bez etapne pobede.

Lambo je vozio još dve godine, ali nije uspio da ostvari nijednu pobedu niti da završi Tur de Frans. 1923. se povukao tokom šeste etape, a 1924. tokom osme etape, nakon čega je završio karijeru.

## Vanjske veze

* Profil na biciklističkoj arhivi
* Rezultati Firmena Lamba na Tur de Fransu
Lista univerziteta u Škotskoj

U Škotskoj deluje 15 univerziteta i 3 druge institucije sa ovlašćenjima za dodelu akademskih zvanja. Univerziteti su poredani po godini osnivanja, počevši od najstarijega.

## Popis institucija

* Univerzitet u St Andrewsu (osnovan: 1410/kraljevska povelja:1413)
* Univerzitet u Glasgowu (osnovan: 1451/kraljevska povelja:1451)
* Univerzitet u Aberdeenu (osnovan: 1495/kraljevska povelja:1860)
* Univerzitet u Edinburghu (osnovan: 1582/kraljevska povelja:1582)
* Univerzitet u Strathclydeu (osnovan: 1796/kraljevska povelja:1964)
* Univerzitet Heriot-Watt (osnovan: 1821/kraljevska povelja:1966)
* Univerzitet u Dundeeju (osnovan: 1881/kraljevska povelja:1967)
* Univerzitet u Stirlingu (osnovan: 1967/kraljevska povelja:1967)
* Napier univerzitet u Edinburghu (osnovan: 1964/kraljevska povelja:1992)
* Univerzitet Robert Gordon (osnovan: 1750/kraljevska povelja:1992)
* Kaledonijski univerzitet u Glasgowu (osnovan: 1875/kraljevska povelja:1993)
* Univerzitet u Abertayu (osnovan: 1888/kraljevska povelja:1994)
* Univerzitet kraljice Margaret (osnovan: 1875/kraljevska povelja:2007)
* Univerzitet zapadne Škotske (osnovan: 1836/kraljevska povelja:2007)
* Univerzitet škotskih gora i otoka (osnovan: 2001/kraljevska povelja:2011)

## Povezano
* Lista univerziteta u Ujedinjenom Kraljevstvu
* Lista univerziteta
* Evropski prostor visokog obrazovanja
Univerzitet Heriot-Watt

**Univerzitet Heriot-Wattu** (; gelski: *Oilthigh Heriot-Watt*; škotsko-gelski: *Heriot-Watt Varsity*}}) je javni univerzitet sa centralnim kampusom u Edinburghu i satelitskim kampusima u regijama Scottish Borders, Orkney i međunarodne kampuse u Dubaiju i Putrajayi, novom planiranom glavnom gradu Malezije. 1821. godine osnovan je kao Umetnička škola u Edinburghu kao prva zanatska škola otvorena za celoživotno obrazovanje u svetu, a 1966. je dobio kraljevsku povelju na osnovu koje je stekao status univerziteta. Univerzitet je između 401-500 mesta na svetu po *Times Higher Education World University Rankings*, i na 312. prema *QS World University Rankings*.

## Povezano
*Lista univerziteta u Škotskoj

## Vanjske veze
*www.hw.ac.uk