open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Simón Bolívar (film, 1942)

***Simón Bolívar*** je meksički crno-bijeli historijski film snimljen 1942. godine u režiji Miguela Contrerasa Torresa. Naslovni protagonist, koga tumači Julián Soler, je Simon Bolivar, znameniti venezuelanski vojskovođa i državnik, a radnja prikazuje kako organizira i vodi uspješnu borbu za nezavisnost Latinske Amerike od španske vlasti. Napravljen je u Zlatnom dobu meksičke kinematografije, a režiser Torres je za naslovnu ulogu iz susjednog Hollywooda mislio angažirati Garyja Coopera.

## Uloge
* Julián Soler - Simón Bolívar
* Marina Tamayo - Manuela Sáenz
* Carlos Orellana - General José Antonio Páez
* Margarita Mora - Josefina Machado
* Anita Blanch - Fanny du Villars
* Domingo Soler - General Jacinto Lara
* Pedro Armendáriz - General Briceño Méndez
* Julio Villarreal - General Pablo Morillo
* Carlos López Moctezuma - General José Tomás Boves
* Francisco Jambrina - Mariscal Antonio José de Sucre
* Miguel Inclán - Sargento Pérez
* Carmen Molina - María Teresa del Toro
* Tito Junco - General Francisco de Paula Santander
* Alberto G. Vázquez - General José de San Martín
* Víctor Manuel Mendoza - La Mar
* Víctor Urruchúa - General José María Córdova
* Miguel Tamayo - Generalisimo Francisco de Miranda
* Eduardo González Pliego - General Carlos Soublette
* Felipe Montoya - General Mariano Montilla
* Ricardo Beltri - Canónigo Córtes de Madariega
* Alberto Espinoza - General Jose Félix Rivas
* Manuel Dondé - General Manuel Piar
* Manuel Fábregas - Fernando Bolívar
* Francisco Laboriel - Pedro Camejo
* Carlos L. Cabello - General William Miller
* Arturo Soto Rangel - Marqués y Coronel del Toro
* Max Meyer - Barón Alejandro de Humboldt
* Feliciano Rueda - Doctor Prospero Reverand
* Ricardo Carti - Bacuero
* Ernesto Finance - Obispo Estevez
* Luis G. Barreiro - General Barreiro
* José Pidal - General Domingo Monteverde
* Ramón G. Larrea - La Torre
* Victorio Blanco - Renovales
* Consuelo de Alba - Anita L. Blanchard
* Margarita Cortés - María Antonia Bolívar
* Mercedes Cortés - Juana Bolívar
* Conchita Gentil Arcos - Señora del Toro

## Vanjske veze
*
Napoli 1860: La fine dei Borboni

***Napoli 1860 - La fine dei Borboni*** () je italijanski crno-bijeli televizijski film snimljen u režiji Alessandra Blasettija i produkciji RAI te premijerno prikazan 1970. godine. Sastoji se od dva dijela, i čini dio šireg ciklusa *Il gionri della storia*. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Bruno Cirino je Francesco II, posljednji vladar Kraljevine Dviju Sicilija, a radnja prikazuje kako se godine 1860. suočava sa procesom ujedinjenja Italije koje će ga lišiti vlasti.

## Vanjske veze
*
Nancy Meyers

**Nensi Majers** (; Filadelfija, 8. decembar 1949) je američka filmska rediteljka, scenaristkinja i producentkinja komercijalno uspešnih komedija *[[Zamka za roditelje (film iz 1998)|Zamka za roditelje]]* (1998), *[[Šta žene žele]]* (2000), *[[Samo ne ti]]* (2003), *[[Odmor (film)|Odmor]]* (2006) i *[[Komplikovano je]]* (2009). Njen drugi film *Šta žene žele* zaradio je 374 miliona dolara i u to vreme bio najprofitabilniji film u istoriji koji je režirala žena. Kao scenaristkinja filma *[[Regrut Bendžamin]]*, Majersova je 1981. bila nominovana za nagradu Oskar, a film *Komplikovano je* doneo joj je nominaciju za Zlatni globus.

## Filmografija

## Reference

## Vanjske veze

*
Lucy Stone

**Lusi Stoun** (; 13. avgust 1818—19. oktobar 1893) bila je američka govornica, abolicionistkinja, sufražetkinja i organizatorka pokreta za ženska prava. Godine 
1847. Stounova je postala prva žena iz Masačusetsa koja je dobila diplomu fakulteta. Bila je glasnogovornica pokreta za ženska prava i slobodu robova u vreme kada su žene obeshrabrivane i sprečavane da govore u javnosti. Takođe je poznata po tome što je nakon venčanja zadržala devojačko prezime, u vreme kada je bio običaj da žena uzme prezime svog supruga.

Njene organizacione aktivnosti u okviru pokreta za ženska prava dovele su do značajnih promena tokom 19. veka, uprkos komplikovanoj političkoj situaciji. Stounova je pomogla pri organizaciji prve „Nacionalne konvencije za ženska prava“ (), koju je podržavala svake naredne godine, kao i brojne lokalne i regionalne aktivističke konvencije. Govorila je pred brojnim zvaničnicima u cilju promocije zakona koji bi ženama dali veća prava. Pomogla je u osnivanju „Ženske lojalne nacionalne lige“ () kako bi dala svoj doprinos pri izglasavanju 13. amandmana Ustava Sjedinjenih Američkih Država kojim bi robovlasništvo bilo zabranjeno. Potom je učestvovala u osnivanju „Američke sufražetske asocijacije“, čije su aktivnosti značajno doprinele uvođenju ženskog prava glasa na lokalnom nivou.

Stounova je obimno pisala o ženskim pravima i bavila se objavljivanjem i distribucijom govora i zbornika. Godine 1870. osnovala je značajan i uticajan feministički nedeljnik „Ženski žurnal“ (), koji je objavljivao, kako njena, tako i mnoga druga mišljenja o ženskim pravima. Stounovu su nazivali „glasnogovornicom“, „zvezdom danicom“ i „srcem i dušom“ pokreta za ženska prava. Njen rad je inspirisao Suzan B. Entoni da se posveti sufražetskom pokretu, a Elizabet Kejdi Stanton nazvala ju je „prvom osobom koja je naterala američku javnost da se duboko umeša u žensko pitanje.“ Stounova, Entonijeva i Stantonova često su nazivane „trijumviratom“ sufražetskog i feminističkog pokreta 19. veka.

## Reference

## Literatura
*
Kate Sheppard

**Kejt Šepard** (; 10. mart 1847—13. jul 1934) bila je najistaknutija članica novozelandskog pokreta za žensko pravo glasa i najpoznatija sufražetkinja u toj zemlji. Kako je Novi Zeland prva država na svetu koja je usvojila opšte pravo glasa, rad Šepardove je značajno uticao na razvoj sufražetskog pokreta u nekoliko drugih zemalja. Njen lik se nalazi na novozelandskoj novčanici od deset dolara.

## Reference

## Vanjske veze

* Brief biography at NZ Edge 
* "Kate Sheppard's Story" at NZGirl 
* "Celebrating Women's Suffrage 106 Years On" at NZine
Simon Bolivar (film)

***Simón Bolívar*** je špansko-italijansko-venezuelanski historijski film snimljen 1969. godine u režiji Alessandra Blasettija. Naslovni protagonist, koga tumači Maximillian Schell je znameniti venezuelanski vojskovođa i državnik Simón Bolívar, a radnja, koja se događa između 1817. do 1823. godine prikazuje kako na početku ratova za nezavisnost Latinske Amerike nastoji ujediniti nekoliko međusobno zavađenih frakcija kako bi zajedno izborili nezavisnost od španskih kolonizatora. Film, koji je alegorijski dodirivao tada aktualnu temu dekolonizacije i borbe za nezavisnost zemalja Trećeg svijeta, a stilom odavao uticaj špageti i zapata vesterna, je prikazan na Moskovskom filmskom festivalu. Blasettiju je to predstavljao posljednji film u karijeri, ne računajući nekokiko kasnijih televizijskih ostvarenja.

## Uloge
* Maximilian Schell as Simón Bolívar
* Rosanna Schiaffino as Consuelo Hernandez
* Francisco Rabal as José Antonio Del Llano
* Barta Barri
* Elisa Cegani as Conchita Diaz Moreno
* Ángel del Pozo
* Luis Dávila as Carlos
* Manuel Gil
* Sancho Gracia
* Tomás Henríquez as Negro Primero
* Julio Peña as señor Hernandez
* Conrado San Martín as gen. José Antonio Paez
* Fernando Sancho as Fernando Gonzales

## Reference

## Vanjske veze
*
Mary Ann Müller

**Meri En Miler** (; 1819. ili 1820—18. jul 1901) bila je novozelandska aktivistkinja za ženska prava, uključujući i žensko pravo glasa. „Rečnik novozelandskih biografija“ () nazvao ju je „pionirkom novozelandskog sufražetskog pokreta.

Rođena je u Londonu 1819. ili 1820. godine, a preselila se na Novi Zeland 1849. sa svoja dva sina, mada nije poznato da li je bila udovica ili je ostavila svog supruga zbog njegove okrutnosti. Dve godine radila je kao učiteljica u Nelsonu, a zatim se udala za hirurga Stivena Lana Milera, koji je takođe bio britanski imigrant. Poznato je da je njen prethodni muž preminuo pre nego što je stupila u novi brak.

Godine 1864. upoznala je britansku aktivistkinju za ženska prava Mariju Raj, koja je u to vreme posetila Novi Zeland, nakon čega je Milerova počela da se interesuje za aktivnosti feminističkih pokreta u Ujedinjenom Kraljevstvu i Sjedinjenim Američkim Državama. Takođe je počela da piše članke koji su se bavili temom ženskih prava koje je njen prijatelj Čarls Eliot, urednik novina „Nelson Egzaminer“ () objavljivao u svom listu. Pisala je pod pseudonimom Femina (), prvenstveno zbog toga što se njen suprug, koji je bio lokalni političar, protivio njenim stavovima.

Godine 1869. objavljuje „Apel muškarcima Novog Zelanda“ (), prvi pamflet ikada objavljen na Novom Zelandu, koji se bavio temom ženskog prava glasa. Milerova je iznela stav da je neophodno ženama dati pravo glasa kako bi doprinele napretku društva. Takođe je tražila ukidanje diskriminacije u zakonodavnom sistemu i apelovala na članove parlamenta da podrže borbu za žensko pravo glasa. Kako navodi „Enciklopedija Novog Zelanda“ iz 1966. njen pamflet je „doveo do značajnog interesovanja u Novom Zelandu i u inostranstvu.“ Dobila je pismo podrške i čestitke od Džona Stjuarta Mila. Iako zbog političkog položaja svog muža Milerova nije bila u mogućnosti da se javno bavi aktivizmom, sastala se sa Vilijamom Foksom kako bi u privatnosti govorili o njenim stavovima. Kako navodi Bruklinski muzej, mnoge od njenih ideja sadržane su u „Aktu o imovinskim pravima žena“ () iz 1870.

Otkrila je svoj pravi identitet tek 1898. godine, sedam godina nakon suprugove smrti. Umrla je tri godine kasnije u Blenimu.

## Povezano
* Kejt Šepard
* Hronologija ženskog prava glasa

## Reference

## Vanjske veze
* "An appeal to the men of New Zealand", reprodukcija kompletnog teksta na sajtu Ministarstva za kulturu i nasleđe Novog Zelanda
* Review of "An appeal to the men of New Zealand" reprodukcija recenzije iz Nelson Egzaminera na sajtu Miniistarstva Novog Zelanda
Anna Maria Mozzoni

**Ana Marija Moconi** (; 5. maj 1837—14. jun 1920) bila je italijanska feministkinja i najznačajnija figura sufražetskog pokreta zaslužna za utemeljenje feminističkog pokreta u Italiji.

Na početku svoje karijere, Moconijeva je prihvatila utopijski socijalizam francuskog filozofa Šarla Furijea. Kasnije je branila siromašne i borila se za rodnu ravnopravnost, ističući neophodnost zapošljavanja žena kako bi se njihova ličnost razvijala van patrijarhalne porodice.

Godine 1864. napisala je delo „Žena i njen društveni odnos povodom revizije italijanskog građanskog koda“ (), feminističku kritiku italijanskog porodičnog zakona. Godine 1877. pokrenula je peticiju da parlament ženama da pravo glasa. Naredne godine predstavljala je Italiju na Međunarodnom kongresu o ženskim pravima () u Parizu. Godine 1879. prevela je esej „Potčinjenost žene“ () Džona Stjuarta Mila sa engleskog na italijanski jezik. Godine 1881. Moconijeva se pridružila ostalim republikancima, radikalima i socijalistima koji su zahtevali opšte pravo glasa, a samim tim i pravo glasa za žene. Iste godine u Milanu osniva Ligu za promociju ženskih interesa () kako bi promovisala brojne teme od značajnog interesa za žene. Nastavila je da se bori za ženska prava do kraja svog života i iznela je brojne predloge italijanskom parlamentu od 1877. do 1906. Umrla je u Rimu 1920. godine.

## Reference

## Literatura
* 

## Vanjske veze
* 
*
Andrea Arnold

**Andrea Arnold** (; Dartford, 5. april 1961) je britanska rediteljka, scenaristkinja i bivša televizijska glumica. 

Tokom osamdesetih Arnoldova je tumačila ulogu Don Lodž u britanskim serijama za decu *[[Broj 73]]* i *[[7T3]]*, ali se 1998. okrenula filmskim projektima. Godine 2003. režirala je kratki film *Osa*, koji joj je doneo nagradu Oskar u kategoriji Najbolji igrani kratki film.

Nakon uspeha sa ovim projektom, Arnoldova se posvetila režiji dugometražnih filmova. Triler *[[Ulica red roud]]* iz 2006. doneo joj nekolicinu nagrada, uključujući BAFTU za reditelja koji najviše obećava, kao i nagradu žirija na Kanskom filmskom festivalu. Istu nagradu je osvojila i za svoj naredni projekat - dramu *[[Akvarijum (film iz 2009)|Akvarijum]]* iz 2009. sa kojom je postigla još veći uspeh i osvojila BAFTU za najbolji britanski film. Takođe je režirala adaptaciju romana *[[Orkanski visovi (film iz 2011)|Orkanski visovi]]* Emili Bronte iz 2011. godine.

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* Cannes director urges CCTV debate, BBC News Online, 20 May 2006
* 'I like darkness', *The Guardian*, 18 October 2006
* Cannes Film Festival, Andrea Arnold
* Wuthering Heights Trailer YouTube
* WASP Trailer- Youtube
Jane Campion

**Džejn Kempion** (; 30. april 1954) je novozelandska rediteljka, scenaristkinja i producentkinja.

Osvojila je Oskara za najbolji originalni scenario za film *[[Klavir (film iz 1993)|Klavir]]* iz 1993, a bila je nominovana za istu nagradu u kategoriji Najbolja režija čime je postala druga od četiri žene nominovane za ovo priznanje. Isti film doneo joj je Zlatnu palmu na Filmskom festivalu u Kanu, a trenutno je jedina žena u istoriji koja je osvojila ovu nagradu.

Među projektima koje je režirala nakon uspeha sa *Klavirom* ističe se film *[[Bright Star (film)|Svetla zvezda]]* iz 2009. i mini-serija *[[Top of the Lake|Na površini jezera]]*, koja je bila nominovana za nagrade Emi i Zlatni globus za najbolju mini-seriju.

## Reference

## Vanjske veze

* 
* Jane Campion Bibliography , Berkeley.edu 
* Senses of Cinema: Great Directors Critical Database
* 
*  Campion, Jane in *The Encyclopedia of Women and Leadership in Twentieth-Century Australia*
Matija Divković

**Matija Divković** (Jelaške kod Vareša 1563.- Olovo 1631.), bosanskohercegovački pisac, franjevački svećenik, koji ima historijsku zaslugu kao utemeljitelj bosanske književnosti.

Glavna djela su mu vjersko poučni spisi na narodnom jeziku (kojega on naziva slovinski, ilirski ili bosanski), pisani na bosančici ('Besjede', Mletci 1616, 'Nauk krstjanski', 1616). Pisao je osebujnim istočnobosanskim, šćakavsko-ijekavskim narječjem protakanim ikavizmima.

Citat iz knjige "Nauk krstjanski" 1611. :

"I ovo istomači aliti privede iz jezika dijačkoga u pravi i istiniti jezik bosanski." 

## Vanjske veze
* Tekst o Matiji Divkoviću u enciklopediji Leksikografskog zavoda "Miroslav Krleža"
* Franjevac Matija Divković - autor prve štampane knjige u Bosni i Hercegovini na narodnom jeziku (1611.)
* Divković - pisac triju značajnih djela
Omer Humo

**Omer Humo** (Mostar, 1808. – Sarajevo, 1880) je autor prve štampane Alhamijado knjige u Sarajevu 1875. godine, Sehletul-Vusul. Rođen je u Mostaru 1808. godine, a radio je u Mostaru, Stocu i Konjicu, kao mualim i muderis. Istakao se kao žestok borac za očuvanje bosanskog jezika, i predlagao da se nastava održava na bosanskom jeziku, "tako da je svi razumiju". Umro je 1880. godine u Sarajevu.

## Reference

## Vanjske veze
* http://makdizdar.ba/?p=819
* http://muzejhercegovine.com/index.php?option=com_content&task=view&id=63&Itemid=34
* http://www.diwanmag.com.ba/arhiva/diwan2/sadrzaj/sadrzaj6.htm
Alija Nametak

**Alija Nametak** (Mostar, 6. marta 1906. – Sarajevo, 8. novembra 1987.), jugoslavenski pripovjedač, dramatičar i folklorist.

Prvim novelističkim tekstovima javio se u zagrebačkim književnim časopisima za vrijeme studija (*Književnik*, *Omladina*, *Savremenik*, *[[Vijenac (časopis)|Vijenac]]*, *Hrvatsko kolo*). Objavio knjige *Bajram žrtava* (Zagreb, 1931), *Dobri Bošnjani* (Zagreb, 1937), *Ramazanske priče* (Sarajevo, 1941), *Za obraz* (Zagreb, 1942), *Mladić u prirodi* (Sarajevo, 1943), *Dan i sunce* (Zagreb, 1944), *Abdullahpaša u kasabi* Sarajevo, 1945).

Intenzivno se bavio skupljanjem i objavljivanjem usmene književnosti i etnografske građe. Zbog aktivnoga učestvovanja u kulturnom i književnom životu za vrijeme NDH-a, osuđen 1945. na petnaest godina zatvora, od čega je odležao devet. Izopćen iz bosanskohercegovačkog književnog života, ponovo je počeo objavljivati tek nakon dugogodišnje šutnje (*Trava zaboravka*, Zagreb 1966. i *Tuturuza i šeh Meco*, Zagreb 1978). Značajan pripovjedač, koji izvornim darom i sjajnim osjećanjem jezika u svojim najboljim novelama nadrasta ograničenja tradicionalističkih književnih i životnih nazora. Punu i pravu recepciju Nametkove proze trajno je omela njegova politička ekskomuniciranost i građanska marginaliziranost. U knjizi *Sarajevski nekrologij*, objavljenoj posthumno (Zürich, 1994), Nametak se pokazuje kao novovjekovni Bašeskija - hroničar koji britkim jezikom i kroz briljantne novelističke krokije, i toplo i ironično u isti mah, svjedoči o životu tradicionalne sarajevske muslimanske sredine kao cijeloga jednog paralelnog, zatajenog mikrokozmosa u vremenu epohalnih društvenih i političkih promjena (1961-1985).

## Djela

* *Bajram žrtava* (Zagreb, 1931)
* *Dobri Bošnjani* (Zagreb, 1937)
* *Ramazanske priče* (Sarajevo, 1941)
* *Za obraz* (Zagreb, 1942)
* *Mladić u prirodi* (Sarajevo, 1943)
* *Dan i sunce* (Zagreb, 1944)
* *Abdullahpaša u kasabi* (Sarajevo, 1945)
* *Trava zaboravka* (Zagreb, 1966)
* *Tuturuza i šeh Meco* (Zagreb, 1978)
* *Sarajevski nekrologij* (Zürich, 1994)
Halal

**Halal** (; *ḥalāl*, *halaal*) je arapska riječ koja znači *čisto* ili *dozvoljeno* i označava u islamu sve stvari i djela, koje su prema islamskom zakonu dozvoljene. Oni stoje između haram (حرام; zabranjeno) i farz (فرض; dužnosti).

## Hrana
Riječ Halal se najčešće koristi u odnosu na hranu i prehranu propisanu u Kuranu i sunnetu.

Kuran zabranjuje krv, meso od svinje, meso od životinje koja je ubijena davljenjem, smrt od gladi. Prema Kuranu zabranjeno je konzumiranje alkoholnih pića.

## Legislacija
Neke islamske vlasti kažu da meso može biti halal samo ako se životinja zakolje bez omamljivanja, druge islamske vlasti kažu da je omamljivanje dozvoljeno. Klanje bez omamljivanja ograničeno je u nekim evropskim zemljama. Ritualno klanje u Sloveniji bilo je zabranjeno 2012. godine.
Ismail Hanija

**Ismail Hanija** (; Al-Šati, 1962/1963 – 31. 7. 2024) bio je palestinski političar, član Hamasa i premijer Palestinske samouprave od 29. 3. 2006. do 2. 6. 2014. godine. Rođen je u siromašnom izbjegličkom kampu na periferiji grada Gaze i pohađao je Islamski univerzitet u Gazi, na kojem je diplomirao arapsku književnost. U politici se angažirao 1980-ih još kao student, isprva kao član Muslimanskog bratstva, a kasnije kao bliski suradnik Ahmeda Jasina iz Hamasa. Zastupajući Hamas, kandidirao se na parlamentarnim izborima 2006. i ostvario pobjedu sa 44,45% glasova. Zbog spora Hamasa i Fataha, Hanija je imao ovlast samo u Pojasu Gaze.

## Reference

## Vanjske veze

*  ''Profile: Ismail Haniya'', Al Jazeera
Kurikulum

**Kurikulum** je definisani program studija u obrazovnoj instituciji. U školama socijalnog rada, kurikulum uključuje samo određeni broj fiksiranih predmeta i veliki broj izbornih predmeta, institucija i NVO u kojima se može obaviti praksa ili ostvariti drugačije obrazovno iskustvo.

## Literatura
* 

## Vanjske veze
* Raspored predvanja na odeljenju za soc. politiku i soc. rad, FPN
* 9 Kurikulum BSW na koledžu Sv. Katarine
Clara Campoamor

**Klara Kampoamor** (; 12. februar 1888—30. april 1972) bila je španska političarka i feministkinja poznata po svom aktivizmu za ženska prava, uključujući i pravo glasa tokom pisanja Španskog ustava iz 1931.

Njeni roditelji bili su pripadnici radničke klase, pa je sa 13 godina počela da radi kao krojačica, a kasnije se našla na brojnim pozicijama u vladi, nakon čega je upisala pravo na Univerzitetu u Madridu. Postala je aktivna članica brojnih ženskih organizacija i kandidovala se za mesto u ustavotvornoj skupštini 1931, koje je na kraju i dobila, zajedno sa dve druge žene, uprkos činjenici da Špankinje u to vreme još nisu dobile pravo glasa. Njeno delovanje značajno je uticalo na to da novim ustavom bude zagarantovano opšte pravo glasa, a samim tim i žensko pravo glasa. Kasnije je izgubila mesto u parlamentu i na kratko je bila ministarka pre nego što je napustila zemlju tokom Španskog građanskog rata. Umrla je 1972. u Švajcarskoj, a njen pepeo je kasnije prenet u San Sebastijan.

## Reference

## Literatura
*
Jane Arthur

**Džejn Artur** (; 1827—1907) bila je škotska feministkinja i aktivistkinja. Ona je prva žena u Škotskoj koja se kandidovala i bila izabrana na izborima za članove školskog odbora 1873. u Pejsliju. Ubrzo nakon toga Fibi Blajt i Flora Stivenson takođe su se našle u školskim odborima u Edinburgu. Ove izbore omogućio je Škotski obrazovni akt () iz 1872.

Džejn Artur podržavala je žensko pravo glasa i obezbeđivala je stipendije za studentkinje medicine iz Renfrušira. Godine 1892. uvela je Stipendiju Artur () u cilju promocije medicinskog obrazovanja među ženama. Takođe je aktivno učestvovala u pomaganju bolesnima, a krajem 1880-ih osnovala je Uduženje Dorkas () koje je darivalo odeću bolesnima u ambulanti u Pejsliju i zajedno sa suprugom odnosila je supu i hleb siromašnima koji su nedavno pušteni iz bolnice. Takođe je bila potpredsednica Sanitarne asocijacije dama Pejslija (), a zajedno sa suprugom doprinela je izgradnji domova za smeštaj i snabdevala je siromašne ukućane jutarnjim čajem. Godine 1903. osnovala je Fond Džejn Artur () koji je obezbeđivao sredstva za oporavak siromašnih pacijenata.

## Reference

## Literatura
* 
*
Rosemarie DeWitt

**Rouzmeri Devit** (; Njujork, 26. oktobar 1971) je američka glumica poznata po ulogama Emili Lejman u Foksovoj kriminalističkoj drami *[[Mrtva tačka]]* i Šarmejn Krejn u seriji *[[Ujedinjene Države Tare]]*. Za uloge u dramama nezavisne produkcije *[[Rejčel se udaje]]* i *[[Sestra tvoje sestre]]* bila je nominovana za nagradu Spirit u kategoriji Najbolja glumica u sporednoj ulozi.

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
* DeWitt Biography AMCTV.com Madmen
Adèle Exarchopoulos

**Adel Egzarhopulos** (; Pariz, 22. novembar 1993) je francuska glumica i najmlađa dobitnica Zlatne palme na Kanskom filmskom festivalu, koju je osvojila za izvedbu u filmu *[[Plavo je najtoplija boja]]*. Ova uloga donela joj je brojna priznanja filmskih kritičara, kao i nagradu Cezar i nagradu Filmskog festivala u Kanu za najveće glumačko otkriće.

## Reference

## Vanjske veze

* 
*
Julie Delpy

**Žili Delpi** (; Pariz, 21. decembar 1969) je francuska glumica, rediteljka, scenaristkinja i pevačica svetskoj publici poznata po ulozi u ljubavnoj drami *[[Pre svitanja]]* (1995) i nastavcima *[[Pre zalaska sunca]]* (2004) i *[[Pre ponoći]]* (2013). Delpijeva je napisala scenario za poslednja dva nastavka zajedno sa rediteljem Ričardom Linklejeterom i glumcem Itanom Hokom i bila nominovana za nagradu Oskar u kategoriji Najbolji adaptirani scenario. Izvedba u filmu *Pre ponoći* donela joj je nominacije za brojne druge nagrade uključujući Zlatni globus i Spirit.

Delpijeva je takođe ostvarila značajne uloge u filmovima *[[Evropa Evropa]]* (1990), *[[Putnik (film)|Putnik]]* (1991) *[[Tri boje - Belo]]* (1993), *[[Američki vukodlak u Parizu]]* (1997), te u romantičnim komedijama *[[Dva dana u Parizu]]* (2007) i *[[Dva dana u Njujorku]]* (2012) koje je ujedno i režirala. Tri puta je bila nominovana za nagradu Cezar.

## Vanjske veze

* 
* 
*
Emmanuelle Seigner

**Emanuel Senje** (; Pariz, 22. jun 1966) je francuska glumica, pevačica i bivša manekenka, poznata po ulogama u filmovima *[[Ludilo (film iz 1988)|Ludilo]]* (1988), *[[Trg Vandom (film)|Trg Vandom]]* (1998), *[[Život u ružičastom]]* (2007), *[[Ronilačko zvono i leptir]]* (2007) i *[[Venera u krznu]]* (2013). Dva puta je bila nominovana za nagradu Cezar (za izvedbe u filmovima *Trg Vandom* i *Venera u krznu*) i jednom za nagradu Satelit (za sporednu ulogu u mjuziklu *Život u ružičastom*).

## Reference

## Vanjske veze

*
*
*
*
Susanne Bier

**Suzan Bir** (; 15. april 1960) je danska rediteljka i scenaristkinja poznata po filmovima *[[Braća (film iz 2004)|Braća]]*, *[[Posle venčanja]]* i *[[U boljem svetu]]*, koji je osvojio nagradu Oskar za najbolji strani film.

## Reference

## Vanjske veze

* 
*
Tehnička vlada

**Tehnička vlada** (, doslovno: "skrbnička vlada") je izraz kojim se u kontekstu modernih parlamentarnih demokracija opisuje izvršna vlast ili vlada neke države čije su ovlasti i trajanje ograničene u odnosu na redovnu vladu. Tehnička vlada nastaje najčešće tako što njen šef ili ona sama podnese ostavku, odnosno parlament joj izglasa nepovjerenje. Nakon toga se ili imenuje nova vlada ili stara nastavlja rad, ali samo dok parlament ne izglasa povjerenje novoj vladi ili ona bude formirana nakon novih izbora. Tehnička vlada, koja se također može nazivati i **vlada u ostavci**, u pravilu nema ovlasti za donošenje važnijih i dalekosežnijih odluka, odnosno pretpostavlja se da zbog svoje "privremenosti" za njih nema legimitet.

## Povezano
*Manjinska vlada
Brit Marling

**Brit Marling** (; Čikago, 7. avgust 1983) je američka glumica, scenaristkinja i filmska producentkinja. Najpoznatija je kao ko-kreatorka televizijske serije *[[The OA]]* u kojoj glumi glavnu ulogu.

Nakon što je diplomirala ekonomiju na Univerzitetu Džordžtaun, Marlingova se zajedno sa prijateljima Majkom Kahilom i Zalom Batmanglijem preselila u Los Anđeles kako bi se posvetili filmskoj karijeri. Godine 2004. zajedno sa Kahilom potpisala je režiju i scenario dokumentarca *Bokseri i balerine*. Godine 2011. igrala je glavnu ulogu u filmovima *[[Druga Zemlja]]* i *[[Zvuk mog glasa]]*, za koje je takođe napisala scenario. Oba filma donela su joj po dve nominacije za nagradu Spirit. Godine 2013. igrala je glavnu ulogu u filmu *[[Istok (film)|Istok]]*, čija je scenaristkinja i producentkinja.

## Reference

## Vanjske veze

* 
* Interview with Brit Marling about 'Another Earth' 
* Brit-Marling.com – Presenting Brit Marling
Kate Mara

**Kejt Mara** (; 27. februar 1983) američka je glumica najpoznatija po ulozi Zoi Barns u seriji *[[Kuća od karata (TV serija)|Kuća od karata]]* koja joj je donela nominaciju za nagradu Emi. Veće uloge na televiziji takođe je igrala u serijama *[[24 (TV serija)|24]]* i *[[Američka horor priča]]*.

Nakon filmskog debija u drami *[[Slučajno zaljubljeni]]* iz 1999, veće uloge na velikom platnu tumačila je u filmovima *[[Planina Broukbek]]* (2005), *[[Mi smo tim]]* (2006), *[[Na nišanu]]* (2007), *[[Transibirska železnica (film)|Transibirska železnica]]* (2008) i *[[Virtuelna svest]]* (2014). Najavljeno je da će 2015. igrati ulogu Su Storm/Nevidljive žene u filmu *[[Fantastična četvorka (film iz 2015)|Fantastična četvorka]]*.

## Filmografija

## Izvori

## Vanjske veze

* 
*
Sarah Gadon

**Sara Gadon** (; 4. april 1987) je kanadska glumica poznata po ulogama u filmovima *[[Opasan metod]]* i *[[Kosmopolis]]* Dejvida Kronenberga.

Glumom je počela da se bavi krajem devedesetih nastupajući u TV serijama među kojima su *[[Nikita]]* i *[[Plašite li se mraka?]]* Prvu veću filmsku ulogu ostvarila je u komediji *[[Čarli Bartlet]]* iz 2007. Poznata je i po sporednim ulogama u filmovima *[[Neprijatelj (film iz 2013)|Neprijatelj]]*, *[[Bela (film iz 2013)|Bela]]*, ** i *[[Mape do zveda]]*, koji je takođe režirao Kronenberg.

## Vanjske veze

* 
*
Zoe Kazan

**Zoi Kazan** (; 9. septembar 1983) je američka glumica i scenaristkinja, najpoznatija po ulozi u filmu *[[Rubi Sparks]]*, za koji je napisala scenario i koji joj je doneo nominaciju za nagradu Spirit. Igrala je glavne uloge i u romantičnim dramama *[[Šta ako?]]* (2013) i *[[U tvojim očima (film iz 2014)|U tvojim očima]]* (2014).

## Filmografija

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* Interview by Christopher Walken  on *[[The Leonard Lopate Show]]*
* Broadway.com article
* ''New York Magazine'' interview
Lena Dunham

**Lena Dunham** (13. maj 1986 - ) je američka glumica, scenaristica i producentica, najpoznatija kao tvorac TV-serije *[[Girls (TV serija)|Girls]]* u kojoj tumači lik protagonistice Hannah. Dunham, koja je za taj nastup dobila nekoliko prestižnih nagrada, je poznata i po svom društvenom i političkom aktivizmu, odnosno zalaganju za ženska i prava LGBT zajednice, kao i najgorljivijih pobornika Demokratske stranke.

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* Lena Dunham  at **
Kathy Griffin

**Keti Grifin** (; 4. novembar 1960) je američka glumica i komičarka.

Rođena je u Čikagu (Ilinois), ali se 1978. preselila u Los Anđeles gde je studirala dramu na Pozorišnom i filmskom institutu Lija Strasberga i postala članica improvizacione komičarke trupe *[[The Groundlings]]*. Grifinova je devedesetih počela da se bavi stendap komedijom i igrala je epizodne uloge u nekoliko televizijskih serija, među kojima se ističe sporedna uloga u sitkomu *[[Nepredvidiva Suzan]]* u kome je nastupala od 1996. do 2000.

Svetsku slavu stekla je sa rijaliti šou emisijom *Keti Grifin: Moj život na D listi* (2005–2010), koja je dostigla veliku gledanost i donela joj dve nagrade Emi. Grifinova je izdala šest komičarskih albuma, koji su bili nominovani za nagradu Gremi. Sa svojim prvim albumom *For Your Consideration* iz 2006. postala je prva žena čiji se debitantski album našao na vrhu Bilbordove liste komičarskih albuma. Godine 2009. objavila je autobiografiju *Official Book Club Selection: A Memoir According to Kathy Griffin* koja se našla na vrhu liste bestselera Njujork tajmsa.

Grifinova je snimila brojne stendap specijale za Ejč-Bi-Ou i Bravo. Godine 2011. postala je prva komičarka koje je snimila četiri televizijska specijala u istoj godini. Grifinova je takođe aktivistkinja za LGBT prava, podržava istopolni brak i protivnica je politike Ne pitaj, ne pričaj. Njen stil komedije nastao je pod uticajem Džoun Rivers i Dona Riklsa i poznata je po svom kontroverznom pristupu temama kao što su poznate ličnosti, religija i seksualnost. Nakon šest uzastopnih nominacija za Gremi u kategoriji Najbolji komičarski album, osvojila je ovu nagradu 2014. i time postala treća žena (nakon Lili Tomlin i Vupi Goldberg) koja je dobila ovo priznanje.

## Izvori

## Literatura
* 

## Vanjske veze

* 
* 
* ''My Life on the D-List'' - TV Locations - Virtual Globetrotting
* Kathy Griffin   Video produced by **
Lista epizoda serije Law & Order: Criminal Intent

Serija *Zakon i red: Zločinačke nakane* je drugi ogranak serije *[[Zakon i red]]*. Serija je imala ukupno deset sezona i trajala je od 2001. do 2011. godine. Poslednja sezona je bila najkraća sa samo osam epizoda. Serija je od prve do šeste sezone emitovana na kanalu NBC, a od sedme do deseta na kanalu USA.

Serija *Zakon i red: Zločinačke nakane* broji 195 epizoda.

## Pregled

## Epizode
### Sezona 1 (2001–02)

Vincent D'Onofrio, Kathryn Erbe, Jamey Sheridan i Courtney B. Vance ulaze u glavnu postavu.

### Sezona 2 (2002–03)

### Sezona 3 (2003–04)

### Sezona 4 (2004–05)

### Sezona 5 (2005–06)

Chris Noth, koji se pojavio epizodno u epizodama "Stresan položaj" i "Rast", je unapređen u glavnu postavu  u epizodi "Dijamantski psi" u kojoj se Annabella Sciorra pridružila glavnoj postavi. Ona je zajedno sa Jameyjem Sheridanom i Courtneyjem B. Vanceom napušta seriju na kraju sezone.

### Sezona 6 (2006–07)

Eric Bogosian se pridružio glavoj postavi na početku sezone. Julianne Nicholson se pridružila glavnoj postavi u epizodi "Prava ljubav", da bi napustila istu nakon epizoda "Obnova".

### Sezona 7 (2007–08)

Alicia Witt se pridružila glavnoj postavi u epizodi "Seme" da bi napustila istu u epizodi "Besmisleno" jer se Julianne Nicholson vratila u epizodi "Ugovor". Chris Noth ja napustio glavnu nakon epizode "Poslednji obredi".

### Sezona 8 (2009)

Jeff Goldblum se pridružio glavnoj postavi na početku sezone. Julianne Nicholson je napustila glavnu nakon epizode "Odred".

### Sezona 9 (2010)

Eric Bogosian je napustio seriju nakon epizode "Odanost (1. deo)", a zamenila ga je Mary Elizabeth Mastrantonio u epizodi "Broud Čenl". Saffron Burrows, koja se epizodno pojavila u epizodi "Odanost (2. deo)", je unapređena u glavnu postavu u epizodi "Broud Čenl". Vincent D'Onofrio i Kathryn Erbe su napustili glavnu postavu nakon epizode "Odanost (2. deo)". Jeff Goldblum, Saffron Burrows i Mary Elizabeth Mastrantonio su napustili seriju na kraju sezone.

### Sezona 10 (2011)

Vincent D'Onofrio i Kethryn Erbe su se vratili u glavnu postavu.

## Napomene
Izbori u Bosni i Hercegovini

**Izbori u Bosni i Hercegovini** se održavaju svake četvrte godine počev od novembra 1990. godine, koji se smatraju i prvim slobodnim višepartijskim izborima.

## Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini 2012.

Lokalni izbori u Bosni i Hercegovini su održani 7. oktobra, 2012. godine.

## Opći izbori u Bosni i Hercegovini 2010

Opći predsjednički i parlamentarni izbori u Bosni Hercegovini su održani 3. oktobra 2010.

Izbori su provedeni za sljedeće nivoe vlasti:

* Predsjedništvo Bosne i Hercegovine, 
* Predstavnički dom Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine, 
* Predstavnički dom Parlamenta Federacije Bosne i Hercegovine, 
* Predsjednika i potpredsjednike Republike Srpske, 
* Narodnu skupštinu Republike Srpske i 
* Skupštine kantona u Federaciji Bosne i Hercegovine.

Na izborima su učestvovala 63 politička subjekta sa 8242 ovjerena kandidata, i to:

* Političke stranke 39 
* Koalicije 11 
* Nezavisni kandidati 13

Na biračkom spisku je bilo 3 126 599 glasača.

## Rezultati izbora 1990. godine

Na prvim slobodnim izborima u novembru 1990. godine pobijedila je antikomunistička koalicija sastavljena od Stranke demokratske akcije (SDA), Srpske demokratske stranke (SDS) i Hrvatske demokratske zajednice (HDZ).''

Nacionalne stranke su u republičkom Parlamentu osvojile ukupno 84% poslaničkih mandata. SDA je osvojio 35,85 % mandata (86 poslanika), SDS 30% mandata - 72 poslanika, a HDZ 18,35% mandata - 44 poslanika, dok je sedam ostalih parlamentarnih stranaka osvojilo 15,8% mandata - 24 poslanika. U Vijeću opština tri nacionalne stranke osvojile su čak 95% poslaničkih mjesta, a u Vijeću građana 75%.

Od sedam izbornih jedinica u tri s većinskim bošnjačkim stanovništvom pobijedio je SDA (Sarajevo, Zenica, Bihać, u dvije izborne jedinice s većinskim srpskim stanovništvom pobijedio je SDS (Banja Luka i Doboj), a u izbornoj jedinici s većinskim hrvatskim stanovništvom pobijedio je HDZ (Mostar).

## Lokalni izbori

## Povezano
* Izborni kalendar
* Izborni sistem

## Reference

## Vanjske veze

* Izborna arhiva Adama Carra
* Partije i izbori u Evropi
Arje Eldad

**Arje Eldad** (; Tel Aviv, 1. 5. 1950. – ), izraelski liječnik i političar, zastupnik 16, 17. i 18. saziva Kneseta. Rođen je kao sin Israela Eldada, istaknutog javnog intelektualca i jednog od vođa militantne grupe Lehi. Kao dječak bio je glasovni glumac na izraelskom državnom radiju. Studirao je medicinu na Univerzitetu u Tel Avivu i kasnije je ostvario 25-godišnju karijeru kirurga u medicinskoj službi Izraelskih obrambenih snaga. Politikom se počeo baviti 2003. kada se oštro protivio mirovnom planu i izraelskom povlačenju iz Pojasa Gaze. Iste godine izabran je u Kneset kao zastupnik Nacionalne unije, koalicije ekstremno desničarskih, ultranacionalističkih i neocionističkih političkih stranaka. Godine 2007. osnovao je novu stranku Hatikvu koja je bila dijelom navedene koalicije pet godina, a potom se 2012. pridružila novoj koaliciji Ocma Jehudit koja na izborima 2015. nije osigurala zastupnike. Eldad u Izraelu i regiji glasi kao kontroverzna ličnost, poznata po agresivnim i ratnohuškačkim nastupima.

## Vanjske veze

*  ''Arieh Eldad'', Knesset
Hatikva (politička stranka)

**Hatikva** (, dosl. "nada") je ultradesničarska politička stranka u Izraelu. Utemeljena je 9. decembra 2007. godine, a njen osnivač i dugogodišnji lider je Arje Eldad. Ideologija stranke počiva na nacionalnom konzervativizmu, iredentizmu, arabofobiji, neocionizmu, sekularizmu, ultranacionalizmu, ekonomskom liberalizmu i revizionističkom cionizmu. Na parlamentarnim izborima 2009. Hatikva je stupila u koaliciju Nacionalne unije i osigurala je jednog zastupnika u 18. sazivu Kneseta. Godine 2012. Hatikva i Erec Izrael Šelanu napustili su Nacionalnu uniju i osnovali novu koaliciju (Ocma Jehudit) koja na izborima 2015. nije uspjela ostvariti zastupljenost u Knesetu.

## Literatura
*  

## Vanjske veze
*  Levinson, Chaim (13. 11. 2012): ''Far-right MKs Unite to Form New Party'', Haaretz
*  Arad, Roy (11. 11. 2012): ''Ultra-right Party Goes Underground - to Convene in Old City Cave'', Haaretz
Lista univerziteta u Bugarskoj

Ova stranica sadrži popis univerziteta u Bugarskoj. U Bugarskoj djeluju i javne i privatne visokoobrazovne institucije.

## Univerziteti

* Agronomski univerzitet u Plovdivu
* Američki univerzitet u Bugarskoj
* Bugarski virtuelni univerzitet
* Slobodni univerzitet u Burgasu
* Ekonomska akademija D. A. Cenov
* Evropski mašinski univerzitet
* Visoka škola za osiguranje i finansije
* Univerzitet civilnog inženjeringa Lyuben Karavelov
* Medicinski univerzitet u Plevenu
* Medicinski univerzitet u Plovdivu
* Medicinski univerzitet u Varni
* Nacionalna akademija za teatar i film Krastyo Sarafov
* Nacionalna akademija umjetnosti u Sofiji
* Nacionalni vojni univerzitet u Bugarskoj
* Nacionalna sportska akademija Vasil Levski
* Novi bugarski univerzitet
* Pomorska akademija Nikola Vapcarov
* Nacionalna muzička akademija Pančo Vladigerov
* Univerzitet u Plovdivu Pasij Hilendarski
* Vojna akademija Rakovski
* Univerzitet u Ruseu
* Medicinski univerzitet u Sofiji
* Univerzitet sv. Kliment Ohridski u Sofiji
* Jugozapadni univerzitet Neofit Rilski
* Specijalna visoka škola za bibliotekarstvo i informacijske tehnologije-Sofija
* Tehnološki univerzitet u Gabrovu
* Tehnološki univerzitet u Sofiji
* Tehnološki univerzitet u Sofiji (ogranak u Plovdivu)
* Tehnološki univerzitet u Varni
* Visoka prometna škola Todor Kableškov
* Trakijski univerzitet u Staroj Zagori
* Univerzitet arhitekture, mašinstva i geodezije u Sofiji
* Ekonomski univerzitet u Varni
* Univerzitet prehrambene tehnologije (Bugarska)
* Šumarski univerzitet u Sofiji
* Univerzitet za miniranje i rudarstvo u Sofiji
* Univerzitet za nacionalnu i svetsku ekonomiju
* Univerzitet u Šumenu
* Univerzitet prof. Asen Zlatarov u Burgasu
* Slobodni univerzitet u Varni
* Univerzitet u Velikom Tarnovu

## Reference
Maria Goeppert-Mayer

**Marija Gepert-Majer** (; Katovice, 28. jun 1906 — San Dijego, 20. februar 1972) bila je američka fizičarka nemačkog porekla. Dobitnica je Nobelove nagrade za fiziku 1963. za otkrića koja se odnose na model ljuske atomskog jezgra. Ona je druga i jedina žena pored Marije Kiri koja je osvojila ovo priznanje.

## Povezano
* Spisak dobitnica Nobelove nagrade
* Gepert-Majer (krater)

## Reference
Elinor Ostrom

**Elinor Ostrom** (; 7. avgust 1933 — 12. jun 2012) bila je američka ekonomistkinja, dobitnica Nobelove nagrade za ekonomiju 2009. za „analizu ekonomskog upravljanja, naročito zajedničkih dobara.“ Ostromova je trenutno jedina žena u istoriji koja je osvojila ovo priznanje.

## Povezano
* Spisak dobitnica Nobelove nagrade

## Reference

## Vanjske veze
* Saopštenje na zvaničnom sajtu Nobelove nagrade
Neocionizam

**Neocionizam** je ultranacionalistička struja koja se unutar cionističkog pokreta pojavila 1970-ih godina. Njeno biračko tijelo sastoji se većinom od jevrejskih naseljenika i nacionalista diljem Izraela, a okupljeno je oko radikalnih desničarskih stranaka kao što su Mafdal i Likud, odnosno manjih frakcija poput Tehije, Cometa, Moledeta i Jisrael ba-alije koje su utemeljene od strane imigranata iz bivšeg SSSR-a. Neocionistički pokret u fokus stavlja iredentistički koncept "biblijske Zemlje Izrael" koji se po njihovom shvaćanju odnosi ne samo na suvremeni Izrael već i na sve teritorije pod izraelskom vojnom kontrolom (Zapadna Obala, Pojas Gaze i Golanska visoravan), te zajedno predstavljaju srž identiteta jevrejske države. Druga bitna komponenta koja definira neocionizam je etnički nacionalizam pri čemu se na Jevreje gleda kao na homogenu duhovno-etničku zajednicu s povlaštenim statusom u odnosu na druge izraelske državljane. Uz svesrdnu isključivost i nacionalizam, određeni neocionisti također gaje militarističke i intervencionističke, ili čak antidemokratske i rasističke stavove. Izraelski sociolozi, politolozi i društveni kritičari ističu da su neocionističke teritorijalne pretenzije i šovinizam jedan od ključnih problema regionalnih tenzija i izolacionizma na međunarodnoj razini. U vjerskom i ekonomskom smislu, neocionizam ideološki nije homogen i obuhvaća religiozne i sekularne odnosno liberalnije i konzervativnije elemente. Korijene neocionizma analitičari datiraju u 1970-e kada je zbog uspjeha u Šestodnevnom (1967) i Jomkipurskom ratu (1973) izraelskim javnim mnijenjem dominirao stav da je agresivna politika ključ rješavanja problema, a kasnije je dodatno osnažen palestinskim intifadama (1987–1993; 2000–2008), neuspješnom konferencijom u Camp Davidu (2000), kao i istovremenim priljevom velikog broja istočnoevropskih doseljenika. Kao antipod neocionizmu navodi se postcionizam, struja koja se profilirala ranih 1980-ih na temelju općeg protivljenja vojnoj intervenciji u Libanonu (1982), a karakteriziraju je liberalizam, pacifizam i izgradnja građanske države. Pristaše postcionizma uglavnom su iz srednje klase koncentrirane u većim obalnim gradovima poput Tel Aviva.

## Literatura

*  
*  
*  
*
ISO 3166-2:BA

**ISO 3166-2:BA** je međunarodni standard, koji numeričkim oznakama definiše teritorijalnu podjelu Bosne i Hercegovine. Kod se sastoji iz dva dijela, razdvojenih crticom. Prvi dio označava oznaku države po standardu ISO 3166-1 (BA - za Bosnu i Hercegovinu), a drugi dio broj entiteta, kantona ili distrikta. Aktualna vezija koda je definirana 30. juna 2010. godine.

## Prvi nivo

## Kantoni (samo za područje Federacije BiH)

## Povezano
* Administrativna podjela Bosne i Hercegovine

## Reference
Álvaro Morata

**Álvaro Borja Morata Martín** (Madrid, 23. listopada 1992.), španjolski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra kao napadač za Milan; od 2025. na posudbi je u Comu. 

Morata je karijeru započeo upravo u Realu, gdje je od debija 2010. godine pa tokom naredne četiri godine skupio 52 nastupa i 11 golova, osvojivši i Ligu prvaka 2014. godine. Na kraju iste sezone za €20,000,000 odlazi u Juventus, s kojim tokom dvije godine osvaja dvije Serie A i dva talijanska kupa. Tokom ljeta 2016. godine, Real je iskoristio pravo nazadkupnje i vratio Moratu u svoje redove. Nakon samo jedne sezone, prelazi u londonski Chelsea, gdje je igrao do 2020., kada je prešao u Atlético Madrid.

Nakon nastupa za juniorske uzraste, Morata je 2014. godine debitirao za seniorsku reprezentaciju Španjolske, a kasnije je sudjelovao na Euru 2016. godine. Godine 2024. sa Španjolskom je postao prvak Europe.
Nolito

**Manuel Agudo Durán**, poznatiji kao **Nolito** (Sanlúcar de Barrameda, 15. listopada 1986.) je španjolski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra za Sevillu kao krilo ili napadač. 

Započevši karijeru u niželigaškim klubovima, Nolito je 2008. godine potpisao za Barcelonu, mada je uglavnom igrao za rezervnu momčad. Nakon tri godine potpisao je za Benficu, ali se nakon dvije sezone vratio na posudbu u Španjolsku, igrajući za Granadu. Tokom 2013. godine potpisao je za Celtu. 

Za reprezentaciju je debitirao u studenom 2014. godine, a nastupao je i na Euru 2016. godine.
Armando Sadiku

**Armando Sadiku** (Cërrik, 27. svibnja 1991.) je albanski nogometaš i reprezentativac koji igra kao napadač. Nakon tri godine u različitim albanskim klubovima, Sadiku je prešao u Locarno, odakle je preko Lugana došao do FC Züricha; jednu polusezonu proveo je na posudbi u Vaduzu. Tokom 2017. je igrao u poljskoj Legiji, nakon čega odlazi u Levante. Iz kluba odlazi 2020., nakon čega kratko igra u nekolicini klubova, uključujući i one iz Bolivije te Indije.

Za reprezentaciju je debitirao 2012. godine te je bio dio momčadi koja je 2016. godine u Francuskoj debitirala na Europskom prvenstvu, odnosno nekom međunarodnom natjecanju. Sadiku je postigao gol u pobjedi Albanije nad Rumunjskom 1:0 i tako postao prvi Albanac koji je postigao gol na nekom međunarodnom natjecanju.
Birkir Már Sævarsson

**Birkir Már Sævarsson** (Reykjavík, 11. studenog 1984.) je islandski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra kao branič za švedski Hammarby. 

Izrazito svestran branič, Sævarsson je započeo kao desni bek u norveškom klubu SK Brann, međutim gotovo je cijelu 2009. godinu proveo igrajući na lijevoj strani. U Brannu je proveo ukupno šest sezona igrajući u norveškoj Tippeligaen, prije nego je u prosincu 2014. godine potpisao za Hammarby. 

U Hammarbyju je 2015. godinu započeo kao stoper, ali se ubrzo vratio na svoju prirodnu, desnu stranu. Nakon što je na obje pozicije odigrao dobre partije, navijači su ga proglasili pridošlicom godine. 

Za islandsku reprezentaciju debitirao je 2007. godine, a sudjelovao je i na Euru 2016. godine u Francuskoj, gdje je u utakmici protiv Mađarske postigao autogol kojim je utakmica završila 1:1.
Neil Taylor (fudbaler)

**Neil John Taylor** (St Asaph, 7. veljače 1989.) je velški nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra kao branič za Swansea City. 

Iako je karijeru započeo u omladinskom pogonu Manchester Cityja, Taylor je prvi profesionalni ugovor potpisao s Wrexhamom, odakle je 2010. godine za £150,000 prešao u Swansea City. 

Za velšku reprezentaciju debitirao je 2010. godine, a nastupio je i na Euru 2016. godine. Na Olimpijskim igrama 2012. u Londonu, predstavljao je Veliku Britaniju.
Ozan Tufan

**Ozan Tufan** (Orhaneli, 23. ožujka 1995.) je turski nogometaš i reprezentativac koji trenutno igra kao vezni igrač za turski klub Fenerbahçe S.K. u Süper Ligi. Iako je primarno centralni vezni, Tufan može igrati i kao desni bek i desno krilo. Godine 2013. debitirao je, kao igrač Bursasporu, u turskoj prvoj ligi u utakmici protiv Gençlerbirliğija. Dana 12. kolovoza 2015., Fenerbahçe S.K. je kupio Tufana za €7,000,000. 

Za tursku reprezentaciju je debitirao 2014. godine te je sudjelovao na Euru 2016. godine u Francuskoj.
Burak Yılmaz

**Burak Yılmaz** (Antalya, 15. srpnja 1985.), bivši turski nogometaš i reprezentativac koji je igrao kao napadač. Do 2016. godine, kada je prešao u Kinu, Yılmaz je promijenio nekoliko turskih klubova, među kojima su i velikani Beşiktaş, Fenerbahçe i Galatasaray. Nakon jedne sezone u Pekingu, ponovo se vratio u Tursku. Od 2020. do 2022. godine igrao je za Lille OSC, nakon čega prelazi u Fortunu Sittard. Nakon jedne sezone se umirovio.

Za reprezentaciju Turske debitirao je još 2006. godine, ali je zbog različitih razloga propustio većinu velikih natjecanja, izuzev Eura 2016. godine u Francuskoj.
Axel Witsel

**Axel Laurent Angel Lambert Witsel** (Liège, 12. siječnja 1989.) je belgijski nogometaš i reprezentativac koji igra kao vezni igrač za Atlético Madrid. Iako je karijeru započeo kao desno krilo, a može igrati i kao ofenzivni vezni, Witsel je primarno centralni vezni igrač. 

Za belgijsku reprezentaciju debitirao je 2008. godine te je sudjelovao na Svjetskom prvenstvu 2014. i Euru 2016. godine.