Sedulije Skot

**Sedulije Skot** ili **Škot** (, sredina 9. veka), bio je srednjovekovni latinski pisac, učitelj iz Irske, gramatičar i komentator. Ponekad se naziva Sedulijem Mlađim da bi ga se razlikovalo od Celija Sedulija, pesnika koji je živeo u 5. veku. Na irskom se obično zove Siadhal, ali čini se da mu je pravo ime bilo Suadbar.

## Život
Tokom vladavine cara Lotara (840–855) Sedulije je bio jedan od irskih učitelja u Liègeu. Na temelju zapisa u jednom rukopisu iz 9. veka zaključuje se da je u katedrali sv. Lamberta u Liège delovao neki učitelj poznat kao Sedulije Skot, koji je bio prepisivač i pesnik. Poznavao je grčki jezik i, prema Bernardu de Montfauconu, upravo je on prepisao grčki psaltir (danas rukopis br. 8047 u Bibliothèque de l'Arsenal, Pariz). Njegovih devedeset pesama objavio je Ludwig Traube u zborniku *Poetae Aevi Carolini*, koji čini deo edicije *[[Monumenta Germaniae Historica]]*. Simpatije biskupa Hartgara u Liègeu stekao je svojom pesničkom naradenošću i elokvencijom koja je pokazivala izvrsno poznavanje grčkog jezika i mitologije; na biskupovu je molbu sastavljao prigodne pesme, mada se više istakao kao učitelj i gramatičar.

Vrlo je verovatno da je pred kraj života Sedulije otišao u Milano, sledeći primer svog zemljaka Dungala, koji je u Paviji osnovao jednu školu. Datum i mesto njegove smrti nisu poznati.

## Dela
Među najvažnija Sedulijeva dela spadaju spis *Ogledalo* ili *Knjiga o hrišćanskim vladarima* *(Liber de rectoribus christianis)*, upućen franačkim velikodostojnicima, zatim komentari uz gramatičara Eutihija Prokla, Priscijana i Donatovu *Malu gramatiku* *(Ars minor)*, kao i uz Pavlove poslanice *(Collectanea in omnes beati Pauli Epistolas)* i jevanđelje po Mateju. Sastavio je i komentar uz Porfirijevu *[[Isagogika|Isagogiku]]*, tj. uvod u aristotelovsku logiku. Sastavio je i florilegij iz antičkih i hrišćanskih pisaca *(Collectaneum)* sa zbirkom poslovica *(Proverbia Graecorum)*.

*Knjiga o hrišćanskim vladarima* predstavlja vredan doprinos hrišćanskoj etici i, kako se čini, prvi je od niza srednjovekovnih traktata napisanih u svhu poučavanja hrišćanskih prinčeva i vladara, u kojima se navode dužnosti takvih ljudi ― kasnije su takva dela nazvana "prinčevskim ogledalima" *(specula principum)*.

Sedulijevo delo, između ostalog, pokazuje duboko etičko osećanje i spoznaju da misija države nije samo ekonomska i crkvena. Pitanje odnosa između crkve i države postavljano je i ranije i Sedulije ustaje u odbranu prava crkve. Ne svrstava se uz one koji su, videći u Karlu Velikom istovremeno i idealnog pontifika i vladara, zastupali ideju da vladar treba da ima poslednju reč i u crkvenim stvarima. Sedulije se zapravo zalaže za razdvajanje duhovne i svetovne vlasti, a od vladara traži da se pažljivo pridržava crkvenih prava i privilegija. Opis kvalifikacija koje treba da poseduje jedna kraljica nije po svojim osećanjima i tonu nije samo hrišćanski, nego je i humanistički, "u najboljem smislu te reči".

Od pesama, koje su među najboljima nastalim u karolinškom razdoblju, najpoznatija mu je *Nadmetanje ruže i ljiljana* *(Certamen rosae liliique)*, a njegova oda *Poraz [[Normani|Normana]]* *(De strage Normannorum)* ima političku notu.

Značajna su i Sedulijeva pisma, u kojima opisuje nevolje s kojima se susreću irski iseljenici na evropskom kontinentu, a donosi i uvid u stav koji su prema tim iseljenicima pokazivale civilne i crkvene vlasti, kao i običan narod.

## Reference

## Literatura
*
*
* 
*