open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fridericus

***Fridericus*** je njemački crno-bijeli historijski film snimljen 1937. u režiji Johannesa Meyera. Radnja se događa u Pruskoj u završnoj fazi sedmogodišnjeg rata. Naslovni protagonist, koga tumači Otto Gebühr, je pruski kralj Friedrich II Veliki, koji jedva izvlači svoju iscrpljenu vojsku iz obruča nadmoćnog austrijskog neprijatelja samo da bi čuo da su Rusi zauzeli Berlin, ali svejedno nastavlja pružati otpor nadmoćnom neprijatelju. Fridericus je uživao veliku popularnost kao mnogi od Fridericus Rex filmova u međuratnom periodu. Kasniji historičari ga, pak, smatraju znatno inferiornijim u odnosu na *[[Der große König]]* iz 1942. godine, koji je bio njegov remake.

## Uloge
* Otto Gebühr ... Friedrich II., König von Preußen
* Hilde Körber ... Wilhelmine – seine Schwester
* Lil Dagover ... Marquise de Pompadour
* Agnes Straub ... Czarina Elisabeth
* Käthe Haack ... Maria Theresia
* Bernhard Minetti ... Grof Wallis, alias Marquis DuVal
* Paul Klinger ... von Bonin
* Carola Höhn ... Louise – seine Frau
* Paul Dahlke ... Feldmaršal General von Dessau
* Lucie Höflich ... Frau Büttner
* Wilhelm König ... Hans – njegov sin – student
* Will Dohm ... Baron Warkotsch
* Paul Westermeier ... Mušketir Mampe
* Heinrich Schroth ... Capt. von Droste
* Alfred Gerasch ... Feldmaršal general Daun

## Izvori


## Vanjske veze
*
Fridericus (razvrstavanje)

**Fridericus** može označavati:

* latinizirani oblik njemačkog imena Friedrich
* latinizirano ime za sljedeće ličnosti:
** Friedrich Amann († 1464/1465), benediktinski redovnik, matematičar i astronom
** Friedrich Gerhart († iza 1463), benediktinski redovnik i teodlog
* Fridericus (film), njemački historijski film iz 1937. godine, rež. Johannes Mayer

## Povezano
* Fridericus Rex
Ave Caesar!

***Ave Caesar!*** je mađarski crno-bijeli film snimljen 1919. u režiji Alexandera Korde. Radnja je bila smještena u doba Austro-Ugarske i prikazivala kako raskalašeni i razvratni habsburški princ šalje svog ađuntanta da mu pribavi mladu Ciganku. Film je bio snimljen nakon osnivanja kratkotrajne Mađarske Sovjetske Republike koja je nacionalizirala filmske studije; Korda je film snimio za propagandne potrebe režima, te se smatrao napadom na aristokraciju.. Nakon što je Mađarska Sovjetska Republika srušena, započeo je Bijeli teror tokom koga je Korda bio uhapšen; nakon što je pušten je zajedno sa svojom suprugom Marijom Cordom (koja je također nastupila u filmu) pobjegao u Austriju i tamo nastavio karijeru.

## Uloge
* Gábor Rajnay 
* María Corda 
* Oscar Beregi Sr.

## Izvori

## Literatura
* Kulik, Karol. *Alexander Korda: The Man Who Could Work Miracles*. Virgin Books, 1990.

## Vanjske veze
*
Oluja nad Krajinom

***Oluja nad Krajinom*** je hrvatski dokumentarni film snimljen 2001. godine u režiji Božidara Kneževića. U njemu se, kroz arhivske materijale i izjave svjedoka, političara kao i aktivista za ljudska prava, prikazuje Operacija Oluja i njene posljedice po srpsko stanovništvo na području dotadašnje Republike Srpske Krajine, prije svega u kontekstu egzodusa, protjerivanja, masovne pljačke kao i ubistava onih Srba koji nisu otišli u zbjeg u Srbiju. *Oluja nad Krajinom* je izazvala veliku pažnju zato jer je predstavljao jedan od rijetkih, odnosno prvi hrvatski film koji je prikazivao zločin hrvatskih snaga u Domovinskom ratu. U jesen 2001. je prikazan u TV-emisiji *[[Latinica (TV emisija)|Latinica]]*, a nedugo poslije toga je autor poginuo u prometnoj nesreći.

Desni dio hrvatske javnosti protumačio je film kao srpsku propagandu. Kao reakciju na film, Pavao Vranjicani je 2001. snimio film *[[Amarcord 1]]*, kojim je, koristeći Kneževićeve snimke napravljene u RSK za vrijeme rata, nastojao kompromitirati autora.

## Vanjske veze
* 
* https://www.youtube.com/watch?v=TgMUtMgVvhM Oluja nad Krajinom
Komla Dumor

**Komla Afeke Dumor** (* 3. oktobar 1972 &mdash; † 18. januar 2014) bio je novinar iz Gane, rođen u Akri. Njegov deda je bio Philip Gbeho, kompozitor nacionalne himne Gane. Pred kraj života je bio poznat po TV emisiji *Focus on Africa* na televiziji BBC World News

## Obrazovanje
Dumor je prvo studirao medicinu ali je zatim prešao na sociologiju i psihologiju, na čemu je diplomirao na Univerzitetu Gane a na Harvardu je masterirao javnu administraciju.

## Karijera
Počeo je kao voditelj jutarnjeg programa na radiju *Joy FM* u Akri. Gansko udruženje novinara mu je 2003. dodelilo nagradu Novinar godine .

Dumor se 2006. pridružio Afričkoj službi BBC-ja kao domaćin radio programa *Network Africa*. Na BBC World Service-u je od 2008. do 2012. bio voditelj emisije *The World Today*. Počevši od 2011. vodi i *World News* i *Africa Business Report*. Kada je ova druga emisija ponovo pokrenuta 2013. za domaćina je izabran dopisnik Lerato Mbele.

Na spisku koji je objavio londonski časopis *New African* od decembra 2013. imenovan je za jednog od 100 najuticajnijih Afrikanaca u 2013., s citatom:
: "Ovo je bila godina sazrevanja za Komlu Dumora. Voditelj "Fokusa na Afriku", BBC-jevog glavnog i prvog ikad posvećenog dnevnog TV informativnog programa na engleskom za afričko gledalište, koji se emituje na BBC World News, utemeljio je sebe kao jedno od novih afričkih lica globalnog etra. Kao vodeći voditelj BBC Worlda, Dumor ima značajan uticaj na to kako se izveštava o kontinentu".

U vreme smrti Dumor je bio jedini zapadnoafrički spiker na BBC World News. Po rečima Mishal Husain, voditeljke programa *Today* na BBC Radio 4, "Komla je razvio sopstveni stil u programu, glatko je prelazio između TV i radija i uticao na izveštavanje o Africi širom BBC-ja. Peter Horrocks, BBC-jev direktor globalnih vesti, ga je opisao kao "vodeće svetlo afričkog novinarstva - posvećen prenošenju priče o Africi kakva je stvarno bila".

## Lični život
Dumor je bio oženjen Kwansemom, s kojom je imao troje dece .

## Smrt
Dumor je umro iznenada 18. januara 2014. u svom londonskom domu nakon srčanog zastoja. Predsednik Gane John Maham je u poruci na Twitteru rekao da je Dumor bio jedan od "najboljih ambasadora" Gane i "bio RTV ličnost izuzetnog kvaliteta i dar Gane svetu".

Sahranjen je 23. februara u Akri nakon ukazanih visokih počasti.

## Reference

## Vanjske veze
* BBC World News: "Africa Business Report" (2009), YouTube.
* About Us, BBC World Service
* Focus and Network presenters, BBC World Service.
* "Ghana: Komla Dumor Anchors BBC Africa Business Report",by Cephas, 21 August 2009, allAfrica.
* Jason Von Berg and Nikita Camacho, "Video: Komla Dumor - The man behind the suit" , DStv, 18 November 2013.
* "Komla Dumor - The big anchor with the patience of a saint" , Joy Online, 4 December 2013.
* "Telling the African Story", Komla Dumor, TEDxEuston.
Partija rada (Srbija)

**Partija rada** je neformalna organizacija pristaša radikalne levice komunističke (boljševičko-socijalističke) orijentacije koja deluje u Republici Srbiji i BiH, i koja potiče od istoimene političke stranke koja je delovala u Srbiji od 1992. do 2009. godine. Njen osnivač je bio Vlado Dapčević, istaknuti staljinist, vodeći Informbirovac i jedan od najpoznatijih političkih zatvorenika u doba SFRJ, a nastala je neposredno nakon raspada SFRJ, odnosno raspada dotada vladajućeg SKJ. Dapčevićeva stranka je osnovana u martu 1992. godine i kao svoj program istakla je suprotstavljanje tadašnjim ratovima na području Jugoslavije, odnosno učešću Srbije i Crne Gore u njima. Sebe je smatrala legitimnom naslednicom Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) koja je postojala prije formiranja Saveza komunista Jugoslavije (SKJ) koji se raspao dve godine prije SFRJ.

Svoj prvi kongres je održala 27. septembra 1997. godine, u kome se sa levičarskih pozicija osuđivao srpski nacionalizam i politika Slobodana Miloševića. Članovi Partije rada aktivno učestvuju u demonstracijama 5. oktobra 2000, kada je srušen Miloševićev režim. Na Drugom kongresu, održanom 29. juna 2002. godine, Partija rada je donela novi program u kome posebno ističe stav da je budućnost balkanskih naroda u njihovom povezivanju i stvaranju pokreta otpora protiv prisustva NATO snaga i institucija imperijalizma.

Godine 2010. je Partija rada izbrisana iz registra političkih stranaka u Srbiji, te deluje kao neformalna organizacija. Njeni su članovi uzeli učešća u demonstracijama u susednoj BiH 2014. godine.

## Povezano
* Vlado Dapčević
* Spisak levičarskih partija u Srbiji

## Vanjske veze
* Zvanična prezentacije
Arnhem

**Arnhem** (njemački: *Arnheim*) je glavni grad nizozemske provincije Gelderland. Grad ima 142.569 stanovnika u užem gradskom središtu, dok na širem metropolitanskom području živi 348.395 stanovnika.

## Geografija
Arnhem leži u istočnoj Nizozemskoj, na sjevernoj obali Rajninog rukavca Nederrijna, pa je grad i velika luka.

## Historija
Vjerojatno se za antičkih vremena tu nalazilo rimsko naselje Arenacum, prvi put spomenuto 893. godine. Status grada dodijelio mu je Otto II, knez od Gelderna koji ga je i utvrdio. Za srednjeg vijeka grad je bio prijestolnica vojvoda od Gelderna, pa su ga zbog tog često napadali burgundski rivali. Od 1443. je član Hanzeatski saveza, a od 1543. njime vlada Sveto Rimsko Carstvo Karla V i od tada je sjedište feudalnog gelderlandskog savjeta. Od 1585. grad je pod kontrolom Sedamnaest ujedinjenih holandskih provincija. Francuzi su 1672. opkolili i na kraju razorili Arnhem, pa je tokom 18. vijeka ponovno utvrđen zidinama, ali su ga Francuzi ponovno zauzeli 1793. godine.

Za Drugog svjetskog rata okupirali su ga Nijemci, a postao je slavan u septembru 1944. kad se tu odigrala bitka oko mosta preko Rajne, koji su neuspješno pokušali zauzeti britanski i poljski padobranci.

## Znamenitosti
Najveće znamenitosti Arnhema su stara Gradska vijećnica podignuta oko 1540, katolička crkva Sint-Walburgisbasiliek iz 1422. i protestantska crkva Groote Kerk iz 15. vijeka. Pored grada nalaze se dva nacionalna parka, Hoge Veluwe i Zuidelijke Veluwezoom, zatim nizozemski muzej na otvorenom iz 1912. i kraljevski muzej Kröller-Müller koji ima jednu od najvećih umjetničkih kolekcija u Nizozemskoj.

## Privreda
Arnhem je jak industrijski centar sa snažnom metalurgijom, brodogradnjom, tekstilnom, kožarskom i kemijskom industrijom. Također, za ekonomiju grada su važni turizam i pogoni koji proizvode električne uređaje.

## Gradovi prijatelji

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada 
* ''Arnhem'' na portalu Encyclopædia Britannica
Waal (rijeka)

**Waal** je najveći rukavac rijeke Rajne u nizozemskoj provinciji Gelderland, dug 80 km. Waalom je rotterdamska luka povezana s gradovima u Njemačkoj.
Oude IJssel

**Oude IJssel** (prevedeno *Stari IJssel*) je rijeka duga 81,7 km, desna pritoka IJssela, koja teče od Njemačke do Holandije. Oude IJssel je bio gornji tok rijeke IJssel sve dok nije prokopan kanal (najvjerovatnije još za rimskih vremena) kojim je povezan sa Rajnom.
Partija rada

**Partija rada**, **Stranka rada**, **Radnička stranka**, **Radnička partija** su nazivi za različite političke stranke u svijetu, najčešće lijeve, odnosno socijalističke, socijaldemokratske ili komunističke orijentacije:

* Laburistička stranka (), naziv za takve stranke u zemljama engleskog govornog područja;
** Laburistička partija (UK)
** Australska laburistička partija
* Hrvatski laburisti - stranka rada, politička stranka u Hrvatskoj
* Hrvatska radnička stranka, politička stranka u Hrvatskoj
* Partija rada (Srbija), neformalna politička stranka u Srbiji
* Radnička partija (Srbija), neformalna politička grupa u Srbiji
* Radnička partija (Brazil), politička stranka u Brazilu
* Izraelska radnička stranka
* Radnička stranka (Norveška), socijaldemokratska stranka u Norveškoj
* Kurdistanska radnička partija
* Albanska partija rada, vladajuća stranka u Albaniji od 1944. do 1992.
* Nezavisna radnička partija Jugoslavije, stranka koja je djelovala u Kraljevini Jugoslaviji
Nederrijn

**Nederrijn** (prevedeno: Donja Rajna) je jedan od rukavaca rijeke Rajne u nizozemskoj provinciji Gelderland, dug 50 km.
IJssel

**IJssel** je ime jednog od rukavaca rijeke Rajne koja protiče kroz nizozemske provincije Gelderland i Overijssel. Rukavac je dug 125 km.
Italijanska književnost

**Italijanska književnost** je književnost napisana na italijanskom jeziku, posebno u Italiji. Također se može odnositi i na djela napisana od strane Italijana na drugim jezicima, koji se govore u Italiji, čest na jezicima koji su u bliskom odnosu prema modernom italijanskom.

## Književnici
* Alberto Moravia
* Alessandro Manzoni
* Curzio Malaparte
* Dante Alighieri
* Dario Fo
* Giacomo Casanova
*Giacomo Leopardi
* Goffredo Mameli
* Leon Battista Alberti
* Niccolò Machiavelli
* Salvatore Quasimodo
* Torquato Tasso
* Ugo Foscolo

## Djela
* *[[Pakao (Božanstvena komedija)]]* (Dante Alighieri)
* *[[Vladar (Makijaveli)|Vladar]]* (Niccolò Machiavelli)
* Pinocchio

## Vanjske veze
* Liber Liber (progetto Manuzio) tekstovi italijanske književnosti.
* www.StoriaDellaLetteratura.it - ''Storia della letteratura italiana'' (history of italian literature, full text, by Antonio Piromalli)
* Original and unabridged italian versions of italian literature 
* Original Italian literature academic journal articles
I'm a Slave 4 U

"**I'm a Slave 4 U**" je pjesma američke pjevačice Britney Spears. Objavljena je 24. rujna 2001. kao prvi singl s njenog trećeg studijskog albuma *[[Britney (album)|Britney]]*.

Pjesma je veliku pažnju izazvala i video spotom koji je režirao Francis Lawrence, a u kome Spears nastupa oskudno odjevena i okružena isto tako oskudno odjevenim plesačima koji sugeriraju seksualne aktivnosti. Još veću pažnju je izazvao i njeno izvođenje pjesme na dodjeli nagrada MTV za muzički video 2001. godine, na kojoj je nastupila također oskudno odjevena, ali sa živim pitonom omotanim oko vrata, a što je izazvalo proteste organizacije PETA.
Mahon

**Mahon** (grčki: Μάχων, 3. vek pne.) bio je starogrčki komediograf koji je stvarao u okviru nove atičke komedije. Bio je jedan od istaknutijih aleksandrijskih pesnika, a Atenej kaže za njega da je "bio dobar pesnik". Mahon se rodio u Korintu ili Sikionu, a živeo je i stvarao u Aleksandriji, gde je držao predavanja o komediji Aristofanu Bizantincu. Bio je savremenik Apolodora iz Karista, pa se vrhunac njegovog stvaralaštva može se smestiti u period između 120. i 130. Olimpijade, tj. između 300. i 260. pne.

## Dela

Sačuvana su dva fragmenta, iz dve njegove komedije:

* *Neznanje* (Ἄγνοια)
* *Pismo* (Ἐπιστολή)

Spominje se i jedna komedija s mitološkom tematikom:

* *Auga* (Αὐγή)

Atenej navodi i jednu Mahonovu pesmu pod naslovom *Izreke* (Χρείαι ili *Anecdota*), pisanu u jampskim senarima, koja je sadržavala poslovične rečenice i uzrečice koje su se pripisivale poznatim atinskim heterama i parazitima. Iz tog dela Atenej citira 462 stiha u svojoj *[[Gozba sofista|Gozbi sofista]]*, što istovremeno predstavlja najduži sačuvani fragment Mahonovog dela.

Epitaf za Mahona, koji je sačuvan, napisao je Dioskorid.

## Reference

## Literatura
* A. S. F. Gow, *Machon: The Fragments*, Cambridge University Press, Cambridge, 1965.
Bobby Brown

**Robert Barisford "Bobby" Brown** (5. februar 1969 -) je američki R&B pjevač, kompozitor, reper i plesač.

Brown je karijeru započeo kao jedan od frontmenapop grupe New Edition; odatle je izbačen 1986. godine zbog lošeg ponašanja. Započevši solo karijeru, postigao je uspjeh sa drugim albumom *[[Don't Be Cruel (album)|Don't Be Cruel]]* 1988. godine, sa koga je izdan niz singlica uključujući "My Prerogative", koju je sam napisao i koja je postao njegov muzički potpis. Brown je od 1986. do 1992. imao niz hitova na prvih deset mjesta različitih top-lista časopisa *[[Billboard (magazin)|Billboard]]*, a također je poznat i kao dobitnik Gramyja. Brown je poznat kao pionir New Jack Swinga, fuzije hip-hop ai R&B.

Posljednjih godina je Brown postao poznat kao bivši suprug pop zvijezde Whitney Houston. On i Houston su kasnije došli na zao glas zbog nastupa u reality show *[[Being Bobby Brown]]*, odnosno problema sa zakonom i duševnim zdravljem. Sa Houston je imao kćerku po imenu Bobbi Kristina Houston Brown.

## Diskografija

* *[[King of Stage]]* (1986)
* *[[Don't Be Cruel (album)|Don't Be Cruel]]* (1988)
* *[[Bobby (album)|Bobby]]* (1992)
* *[[Forever (Bobby Brown album)|Forever]]* (1997)
* *[[The Masterpiece (album)|The Masterpiece]]* (2012)

## Filmografija

## Izvori

## Vanjske veze
* Bobby Brown Online
* 
* NEW Bobby Brown HD interview April 2010
RK Gradačac

**Rukometni klub Gradačac** je klub iz Gradačca osnovan 1954. godine. Takmiči se u Premijer ligi. Najbolji rezultat kluba je osvajanje trećeg mjesta u ligi BiH. Boje kluba su crna i žuta. Trener kluba je Mehmed Doborac, a pomoćni Edim Osmanović, fizioterapeut je Mevludin Suljkanović. Predsjednik kluba je Rifat Bašić, dok je dopredsjednik Tadija Leutar.

## Poznati bivši igrači
* Damir Doborac
* Rašid Osmanović
* Dušan Marković
* Slaven Šijaković
* Alen Kulenović
* Darko Ilić
* Dejan Đurić
* Dušan Bozoljac
* Vladimir Grbić
* Almir Doborac
* Slaviša Ignjić
* Goran Damnjanović
* Boris Bosić
* Fatmir Sarajlić
* Ibrahim Hadžibegović
* Dražen Stojanović
* Boris Žarković
* Nedim Trakić
* Radule Radulović
* Goran Šarenac
* Damir Halilković
* Haris Pedić
* Adi Džinović
* Kenan Mutapčić
* Halil Šahdanović
* Nikola Grahovac
* Milan Mirković
* Danijel Božić
* Miodrag Čutura
* Ibrahim Haseljić
* Ranko Božić
* Srđan Maksimović
* Edin Zrnić
* Mirza Taletović
* Nermin Isić
* Muamer Šečić
* Emir Kadić
* Mirza Doborac
* Leo Perendija 
* Armin Hećimović
* Edvin Begović
* Ivan-Goran Đurić
* Tarik Skenderović
* Haris Pašalić
* Haris Repeša
* Dženan Mehinović
* Sead Duraković

## Vanjske veze
* Službena stranica
* Historija kluba
Svjetsko prvenstvo u vaterpolu 2011.

**Svjetsko prvenstvo u vaterpolu 2011.** održavalo se od 18. do 30. srpnja u Šangaju u okviru 14. Svjetskog prvenstva u vodenim sportovima. Naslov je branila reprezentacija Srbije.

## Turnir

### Skupina A

### Skupina B

### Skupina C

### Skupina D

### Izbacivanje

; 5. - 8. mjesto

; 9. - 12. mjesto

; 13. - 16. mjesto

## Konačni poredak


 


## Pojedinačna priznanja

* **Najbolji igrač**:  Filip Filipović
* **Najbolji vratar**:  Stefano Tempesti
* **Najbolji strijelac**:  Cosmin Alexandru Radu (20 pogodaka)

### Momčad SP-a

*  Stefano Tempesti (vratar)
*  Filip Filipović
*  Miho Bošković
*  Norbert Madaras
*  Alex Giorgetti
*  Andrija Prlainović
*  Cosmin Alexandru Radu

## Vanjske veze
* Vaterpolo na SP u vodenim sportovima
Bernard Vukas

**Bernard "Bajdo" Vukas** (Zagreb, 1. svibnja 1927. - Zagreb, 4. travnja 1983.), hrvatski nogometaš.

Rođeni je Zagrepčanin s Trešnjevke.
Karijeru je započeo 1938. u klubu HŠK Concordia iz Zagreba. Godine 1945. prelazi u FD Amater, a 1946. u NK Zagreb.

Godine 1947. počinje igrati za splitski Hajduk i tamo ostvaruje iznimnu karijeru. S Hajdukom osvaja nogometna prvenstva Jugoslavije 1950., 1952. i 1955. godine. U sezoni 1954./55. bio je najbolji strijelac prve nogometne lige s 20 postignutih golova. Na Olimpijskim igrama 1948. u Londonu i 1952. u Helsinkiju osvojio je srebrne medalje. Zapaženo je igrao i na dva Svjetska prvenstva, u Brazilu 1950. te u Švicarskoj 1954.

Za sezonu 1952./53. osvaja žutu majicu "Sportske Panorame", a 1955. godine biva proglašen najboljim jugoslavenskim sportašem te, u anketi Slobodne Dalmacije iste godine, i najboljim sportašem Dalmacije.

Vukas je bio legendarni kapetan Hajduka, za kojeg je odigrao 615 utakmica i postigao 300 golova, a 1974. godine obnašao je i funkciju sportskog direktora kluba. Za Jugoslaviju je nastupio 59 puta i pritom postigao 22 gola, a jedno vrijeme je bio i kapetan izabrane vrste. U sezoni 1957./58. igrao je profesionalno u talijanskom nogometnom klubu Bologni, prije nego se vratio u Split. Igrao je za reprezentaciju FIFE na Wembleyju protiv Engleske, 21. listopada 1953. godine, u povodu proslave 90. godina engleskog nogometnog saveza. Utakmica je završila rezultatom 4:4, a Vukas bio jedan od zapaženijih aktera - namjestio je dva gola, a na njemu je napravljen i jedanaesterac koji je realizirao Ladislav Kubala. Dvije godine kasnije, 13. kolovoza 1955. u Belfastu na utakmici Europa - Velika Britanija Bernard Vukas je bio najbolji igrač, postigavši tri gola i potvrdivši da je te sezone, samo godinu dana prije nego li je France Football prvi put dodijelio svoju Zlatnu loptu, bio najbolji nogometaš Europe.

Od 1963. do 1967. igrao je profesionalno u klubovima Austria Klagenfurt, GAK iz Graza i KSV Kapfenberg, gdje i završava karijeru. U anketi Večernjeg lista, Bernard Vukas je proglašen najboljim hrvatskim sportašem 20. stoljeća.

## Izvori

## Vanjske veze
* Biografske stranice Bernarda Vukasa
Edwin R. Thiele

**Edwin R. Thiele** (10. septembar 1895 &ndash; 15. april 1986) bio je američi adventistički misionar, arheolog i biblijski učenjak. Najpoznatiji je po kronološkim studijama kojima je nastojao precizirati godine vladanja hebrejskih kraljeva koji se navode u Starom zavjetu.
RK Čelik Zenica

**RK Čelik** je rukometni klub iz Zenice osnovan 1950. godine. Prvobitni naziv kluba je bio RK "Zenica", da bi tokom sedamdesetih godina prošlog vijeka promijenio u RK "Čelik", što je ostalo i do danas. RK "Čelik" spada u najstarije rukometne klubove u Bosni i Hercegovini, jer osnovan godinu dana poslije početka igranja rukometa u Bosni i Hercegovini. RK "Čelik" je tokom historije imao uspona i padova, ali nikada nije prestajao sa radom.

U sezoni 2008/09 RK “Čelik” u Prvoj ligi FBiH je izborio plasman i ulaz u Premijer ligu BiH za sezonu 2009/10.. Predsjednik kluba je Pane Škrbić.

### Sastav u sezoni 2009/10

* Begagić Aldin
* Bajramović Edin
* Dervenčić Mirza
* Gušić Edin
* Kasumović Tarik
* Ekinović Amer

* Trener: 
* Pomoćni trener: Sanjin Aldobašić

## Dvorana
Sinonim za zenički rukomet predstavlja Rukometni stadion Papirna, na čijem otvorenom betonskom terenu su učile i stasale mnogobrojne generacije zeničkih rukometaša. U sklopu stadiona, koji se nalazi na adresi Abdulaziza Aska Borića broj 31, se nalaze i službene prostorije kluba. U prošlosti, RK Čelik je svoje službene utakmice igrao u dvorani "Bilimišće. Od sezone 2009/2010 RK Čelik svoje utakmice igra u Gradskoj areni Zenica. Klub je ponosan na činjenicu da su bili organizatori prvog sportskog događaja u novoizgrađenoj Areni, kada su 24.04.2009. ugostili ekipu RK Gračanica i pobjedom u tom susretu osigurali plasman u Premijer ligu BiH u rukometu.

## Poznati igrači
* Zaim Kobilica
* Adnan Harmandić
* Emir Šahinović
* Adnan Šabanović
* Bakir Buljugija
* Andreas Dominiković
* Edin Bajramović
* Vladimir Čupković
* Nermin Bašić
* Aldin Begagić
* Davor Kadić 
* Almir Osmanhodžić
* Anes Bečić
* Tarik Kasumović
* Eduard Martić
* Dragan Starčević
* Joško Jukić
* Elvis Brkić
* Danko Panić
* Edvin Begović
* Goran Kalenić
* Ivan Savković
* Mirza Dervenčić
* Goran Šarenac
* Edin Tatar
* Davorin Prskalo
* Bojan Stojanović 
* Nemanja Bezbradica
* Milan Ivančev
* Ranko Božić
* Edin Gušić
* Haso Čosić
* Amar Kobilica
* Milan Duvnjak
* Enes Skopljak
* Davor Lučić
* Marko Pandžić
* Semir Memić
* Almir Balaš
* Derviš Birdahić
* Nikola Grahovac
* Amer Ekinović
* Ajdin Tufekčić
* Slavenko Babić
* Marko Čabai 
* Stefan Bugarčić
* Enes Sirčo
* Adnan Begagić 
* Seldin Rizvanović 
* Kemal Vidimlić
* Edin Kulović
* Mustafa Babić
* Dženan Hodžić
* Ahmed Oruč
* Jasmin Beganović 
* Hamza Hadžić

## Poznati bivši treneri
* Srđan Praljak
* Mehmed "Meha" Begovac
* Mahmut "Mašo" Obralić
* Vladimir Zeljko
* Zlatan "Zlatko" Saračević
* Ljubomir Filipović
* Milanko Savčić
* Zdenko Antović
* Senad Skopljak
* Mehmed "Meha" Begovac
* Adnan Bašić

## Vanjske veze
* Službena stranica kluba
Ohridski prolog

***Ohridski prolog*** je knjiga koju je napisao i godine 1928. objavio Nikolaj Velimirović, tadašnji episkop ohridski Srpske pravoslavne crkve. U njoj je, u obliku svojevrsnog podsjetnika za svaki dan godine, odnosno razne biblijske i priče o životu svetaca iznesen nauk SPC.

## Izdanja

Prvo izdanje knjige je štampano iste 1928. godine u tiražu od 1.200 primeraka u Nišu, u štampariji Car Konstantin. Jedna od knjiga iz originalnog izdanja čuva se u Crkvi Svetog Pantelejmona u Nišu.

Do danas je Ohridski prolog štampan u preko milion primeraka, preveden je na mnoge svetske jezike, uključujući ruski, engleski, nemački i druge.

Najnovije izdanje štampano 2008. godine ima preko 1100 strana u boji.

Postoje onlajn verzije Ohridskog prologa, kao i verzije u vidu običnih programa za personalne računare.

## Reference

## Vanjske veze
* Ohridski prolog   za svaki dan*Datumi po starom kalendaru*
* Izvod iz Ohridskog prologa  za današnji dan na sajtu svetosavlje.org *(datumi su po starom kalendaru, kako je i Ohridski prolog napisan)*
Zwolle

**Zwolle** je glavni grad nizozemske provincije Overijssel. Grad ima 114.635 stanovnika.

## Geografija
Zwolle leži na sjeveroistoku Nizozemske, duž obala rijeke Zwarte Water. Udaljen je 120 km od Amsterdama. Kod grada se ukrštaju brojni kanali, pa je grad i velika luka.

## Historija
Zwolle je status grada dobio 1230. godine. Za srednjeg vijeka grad je bio član Hanzeatskog saveza. Zwolle je bio dobro utvrđen grad sve do 1674. kada su mu za Anglo-holanskih ratova porušeni bedemi.

## Znamenitosti
Najveće znamenitosti Zwollea su građevine iz iz 15. vijeka: Gradska vijećnica, i crkve Grote ili Sint Michaëlskerk (sv. Mihajla) i Onze Lieve Vrouwe ten Hemelopneming (Gospina uzačašća). Interesantan je i gat Sassenpoort iz 1408. koji i dan danas ima isti izgled. Pored grada nalazi se brdo Sint Agnietenberg (sv. Agneze) sa augustinskim samostanom u kom je proveo najveći dio života Thomas a Kempis, redovnik i pisac iz 15. vijeka.

## Privreda
Danas je Zwolle trgovačko-transportni centar u kom se ukrštaju kanali i željezničke pruge sa sjevera i istoka zemlje. Uz to je i snažan industrijski centar: brodogradnja, metalurgija, vozila, strojogradnja, grafička industrija.

## Gradovi prijatelji
*  Lünen

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada 
* ''Zwolle'' na portalu Encyclopædia Britannica
Drenthe

**Drenthe** (holandski: *Provincie Drenthe*) ili **Drente** je jedna od 12 nizozemskih provincija, smještena na sjeveroistoku zemlje.

## Geografija
Provincija Drenthe ima površinu od 2680 km² i 489.918 stanovnika (popis 2009), a glavni grad je Assen. Po površini je deseta provincija u zemlji, koja se prostire od Njemačke na istoku, sa sjevera graniči s provincijom Groningenom, sa zapada s provincijom Frieslandom i s jugoistoka s provincijom Overijsselom. Provinciju oplakuju brojne kratke riječice i kanali, a njeno tlo je uglavnom pjeskovito s velikim aluvijalnim blatištima. Na to uglavnom posno tlo tokom 19. vijeka naseljavani su prosjaci i kriminalci, koji su trebali neplodna vrijestišta iskrčiti i pretvoriti u zemljište pogodno za poljoprivredu. Na taj način je dobar dio vrijesišta pretvoren u travnjake, a taj proces se nastavlja i dan danas. Pokušaji da se teren provincije pošumi počeli su i prije 1800. spontanim privatnim inicijativama, ali od kad je to 1905. postala ingerencija provincijske vlade, napravljeni su značajni pomaci. Velik dio nekadašnjih tresetišta nestao je jer su ih lokalni stanovnici još od srednjeg vijeka koristili kao izvore za gorivo. Čak je bilo i ideja početkom 17. vijeka da se sva tresetišta iskrče i pretvore u oranice, ali se to nije ostvarilo. Po nekim nizinskim područjima uzgaja se povrće i voće, ali su i danas raž i krumpir najzastupljenije kulture. Posljednjih dekada se sve više širi govedarstvo (proizvodnja mlijeka) koje uz svinjogojstvo postaju sve važnije.

## Historija
Po provinciji se nalazi više od 50 megalitskih kamenih nadgrobnih spomenika *hunebedden* (dolmeni) koji svjedoče da je taj kraj bio naseljen još za prahistorije. Od 1046. do 1522. kraj bio je feud biskupa iz Utrechta, a potom je postao posjed Karla V, cara Svetog Rimskog Carstva. Nakon tog je od 1536. postao dio habsburških nasljednih zemalja. Drenthe je sudjelovao u nizozemskoj pobuni protiv Španjolske, ali nije dobio status provincije sve do 1796. godine.

## Privreda
Drenthe ima dugu tradiciju pamučne industrije još iz doba manufaktura za predenje, tkanje i izradu konopa. Ipak, poljoprivreda je i danas glavna privredna djelatnost. Provincija je poznata po proizvodnji krumpirovog brašna i panela od slame. Provincija ima i raznoliku industriju u centrima kao što su Meppel (najveća luka u provinciji), Hoogeveen, Assen i Emmen. Nakon Drugog svjetskog rata u okolici sela Schoonebeek pronađene su velike rezerve nafte, koje se eksploatiraju.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice provincije 
* ''Drenthe'' na portalu Encyclopædia Britannica
Assen

**Assen** je glavni grad nizozemske provincije Drenthe. Grad ima 64.391 stanovnika.

## Geografija
Assen leži na sjeveroistoku Nizozemske, na sjeveroistočnom kraju kanala Drentsche Hoofdvaart.,

## Historija
Assen je kao naselje nastao 1257. oko malog samostana, ali je status grada dobio tek 1807. kada ga je tadašnji kralj Louis Bonaparte proglasio provincijskim centrom.

## Znamenitosti
Najveća znamenitost Assena je crkva cistercitskog samostana iz 13. vijeka, u kojoj je danas smješten muzej antikviteta. Pored grada nalazi se lokalitet s dolmenima (*hunebedden*), megalitskim kamenim spomenicima.

## Privreda
Assen je centar poljoprivredno-stočarskog kraja, poznat po proizvodnji mliječnih proizvoda. Grad ima i pogone lake industrije. Assen je i važno željezničko čvorište, a 16 km sjeverno od centa grada nalazi se aerodrom Eelde (IATA: **GRQ**, ICAO: **EHGG**) kog dijeli s gradom Groningenom.

## Gradovi prijatelji
*  Poznanj

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada 
* ''Assen'' na portalu Encyclopædia Britannica
Flevoland

**Flevoland** (holandski: *Provincie Flevoland*), je najmlađa od svih 12 nizozemskih provincija, osnovana 1986. godine. Nalazi se u sredini zemlje.

## Geografija
Provincija Flevoland ima površinu od 2412 km² i 383.449 stanovnika (procjena 2009). Sastoji se od tri poldera otetih moru na istočnoj strani jezera IJsselmeer, nekadašnjeg morskog zaljeva Zuiderzeea. Provincija Flevoland obuhvaća općine (gemeente) Almere i Zeewolde na južnom polderu Zuidelijk Flevolandu, Dronten i Lelystad na istočnom  polderuOostelijk Flevolandu i Noordoostpolder i Urk na sjeveroistočnom polderu Noordoostu. Južni (Zuidelijk) i istočni polder (Oostelijk) odvojeni su od sjeveroistočnog poldera (Noordoostpolder) od 1,6 do 5 km širokim jezerom Ketelmeer.

Provincija Flevoland na sjeveru graniči s Frieslandom, na istoku s Overijsselom i Gelderlandom od kojih ih dijeli usko jezero Veluwemeer, na jugoistoku s Utrechtom od koje je dijeli jezero Eemmeer, te na jugozapadu sa Sjevernom Holandijom od koje je dijeli jezero Gooimeer. Prvi je 1942. isušen Noordoostpolder, potom 1957. drugi Oostelijk Flevoland, a posljednji treći Zuidelijk Flevoland 1968. godine.

Provincija Flevoland poznata je po proizvodnji jabuka, žitarica, cvijeća i mlijeka. Ona također služi kao rezidencijalna i rekreacijska zona za "prekobrojno" stanovištvo iz sjevernog Randstada. Provincija ima i nešto lake industrije. Najveći urbani centar je Lelystad, ujedno glavni grad provincije, koji leži na jezeru IJsselmeeru na polderu Oostelijk Flevolandu.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice provincije 
* ''Flevoland'' na portalu Encyclopædia Britannica
Lelystad

**Lelystad** je glavni grad nizozemske provincije Flevolanda. Grad je prema podacima iz 2019. imao 77.893 stanovnika.

## Geografija
Lelystad leži u sredini Nizozemske, na jezeru IJsselmeeru, odnosno na polderu Oostelijk Flevolandu.

## Historija
Lelystad je kao naselje počeo nicati 1957. kada je isušen polder Oostelijk Flevoland. Izgrađen je pilotima utiskivanim do stabilnog dna. Ime je dobio po inženjeru Cornelisu Lelyu koji je osmislio projekt isušivanja zaljeva Zuiderzeea. Tek 1986. je postao glavni grad Flevolanda, novoosnovane provincije. Grad ima malu ribarsku luku do koje kanalom Oostvaarderom mogu doploviti brodovi iz Amsterdama. Lelystad je planski izgrađen grad s pet stambenih zona, koje su odvojene jedna od druge parkovima, a industrijske zone građene su na periferiji. Izgradnja nasipa i ceste između Lelystada i Enkhuizena preko IJsselmeera dovršena je 1976. godine, kao prvi korak prema isušivanju poldera Markerwaarda na istoku (projekt je kasnije napušten).

## Znamenitosti
Najveća znamenitost Lelystada je informacijski centar (galerija) Nieuw Land s dokumentacijom o izgradnji projekta Zuiderzee. Jugozapadno od grada leži rezervat prirode Oostvaarderplassen.
 
## Privreda
Lelystad je centar poljoprivredno-stočarskog kraja, poznat po proizvodnji jabuka, žitarica, cvijeća, povrća i mlijeka.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada 
* ''Lelystad'' na portalu Encyclopædia Britannica
RK Željezničar Sarajevo

**Rukometni klub Željezničar** je klub iz Sarajeva. Član je sportskog društva Željezničar i takmiči se Premijer rukometnoj ligi Bosne i Hercegovine. 

## Historija
Poslije Borca iz Banja Luke, Željezničar je jedan od najuspješnijih klubova u BiH. Bili su prvaci jugoslavije 1978. godine, što je ujedno najveći uspjeh kluba. Ušli su i u finale evropskog EHF kupa gdje su izgubili od njemačkog Gummersbacha. Poslijeratni period je bio manje uspješan, pa tako Željezničar nikada nije osvojio neku titulu, iako su u nekoliko navrata bili veoma blizu. Klub je povremeno igrao i u evropskim EHF kupovima. Prije nastanka i osnivanja 1970.godine Rukometni klub Željezničar prije zvao je se klub Mlada Bosna.Osnivač Rukometnog kluba i predlagač imena kluba Mlada Bosna bio je Srđan Praljak-Šjor, prvi predsjednik kluba Mlada Bosna
bio je Ismet Mujezinović, a prvi trener kluba bio je Milan Vranić, a igrač Hakija Hadžiahmetović.

## Uspjesi
Jugoslavija

* **Prvaci Jugoslavije:** 1
** 1978
* **Finalisti EHF kupa:** 1
** 1982
## Nagrade
* **1979.** - Šestoaprilska nagrada grada Sarajeva;

## Poznati treneri
* Branko Raca
* Goran Čengić
* Sead Hasanefendić
* Mišo Bašić
* Ante Kostelić
* Sead Hadžiahmetović
* Adil Tabak
* Mirko Sušić
* Nenad Kraljevski
*

## Vanjske veze
* RK Željezničar
* Stranica navijača
Overijssel

**Provincija Overijssel** (holandski: *Provincie Overijssel*) je jedna od 12 nizozemskih provincija, smještena na sjeveroistoku zemlje.

## Geografija
Provincija Overijssel ima površinu od 3421 km² i 1,125.435 stanovnika (popis 2009), a njen glavni grad je Zwolle. Četvrta je po veličini provincija u državi. Prostire se od Njemačke na istoku i između provincija Drenthea (sjever), Flevolanda (zapad) i Gelderlanda na jugu. Provinciju oplakuju rijeke IJssel, Vechte, Zwarte Water i Regge te brojni kanali od kojih su najveći Twente i Overijssel. Njeno ime sugerira da se prostire preko IJssela (rukavca Rajne) prema sjeveru.

Dobar dio terena Overijssela je delta nastala glacijacijom, s pjeskovitim tlom, niskim brežuljcima koji su nekad bili prekriveni vrijesištima, te razbacanim šumarcima i vlažnim močvarnim livadama. Široko obalno područje sjeverno od Zwollea sastoji se od niskog treseta, natkrivenog glinom. Taj sjeverozapadni dio provincije prvenstveno je poznat po uzgoju goveda i proizvodnji mlijeka, kao i po malim farmama mješovite proizvodnje. Centralni okrug Salland poznat je po voćarstvu.

Provincija Overijssel još je tokom 19. vijeka postala vrlo industrijalizirana. Okrug Twente na jugoistoku, u kom se razvila prerada pamuka (predenje, tkanje, izbjeljivanje), još je danas jedan je od glavnih centara holandske tekstilne industrije. Najveći industrijski centri su Enschede, Almelo, Hengelo i Oldenzaal, a ostali važni industrijski centri su Deventer, Kampen i Zwolle. U provinciji se nalaze i dva nacionalna parka, osnovana 1934. i 1957. godine, koja se prostiru na sjeverozapadu. Parkovi su osnovani da očuvaju tresetišta i močvarne biljke, te kao rezervat za ptice močvarice.

## Historija
Prvi put se spominje pod imenom Oversticht, kao feud biskupa iz Utrechta. Za srednjeg vijeka tadašnji hanzeatski gradovi Kampen, Deventer i Zwolle bili su među najbogatijim i najvažnijim gradovima u Holandiji, sve do kraja 15. vijeka kada je Amsterdam preuzeo vodstvo. Biskupi Utrechta prodali su 1527. Oversticht caru Karlu V i od tada je postao dio habsburških nasljednih zemalja. Overijssel je bio jedna od prvih provincija koja je u 16. vijeku pristupila savezu sedam ujedinjenih nizozemskih provincija, koji je doveo do zbacivanja španjolske vlasti i osnivanja Nizozemske Republike.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice provincije  
* ''Overijssel'' na portalu Encyclopædia Britannica
Oostelijk Flevoland

**Oostelijk Flevoland** (Istočni Flevoland) je jedan od poldera u nizozemskoj provinciji Flevoland.

## Geografija
Polder ima površinu od 544 km² i nalazi se na istočnoj strani jezera IJsselmeer, koje je nekad bilo morski zaljev Zuiderzee. Otet je od mora velikim melioracionim radovima izvedenim od 1950. do 1957. godine. Na zapadnoj obali poldera leži i Lelystad, glavni grad provincije Flevoland.

## Povezano
* IJsselmeer
* Noordoostpolder
* Zuidelijk Flevoland
* Zuiderzee
* Afsluitdijk

## Reference

## Vanjske veze
* Geschiedenis van Flevoland
Richard Armitage

**Richard Crispin Armitage** je britanski filmski, pozorišni i televizijski glumac. Najpoznatiji je po ulogama Johna Thorntona u britanskom serijalu North & South, zatim kao ser Guy od Gizborna u tv seriji Robin Hood, Lukasa Northa u seriji Spooks, i Thorina Hrastoštita u Jacksonovoj filmskoj trilogiji Hobit.

Armitage je rođen u malom selu Huncoteu u Leicesteru od oca inženjera i majke koja je radila kao sekretarica. Još kao mali interesovao se za umjetnost pa je pohađao škole plesa, glume i pjevanja.

Prvi filmski nastup zabilježio je 1999.

## Filmografija

## Privatni život
Armitage je 2023. godine u intervjuu izjavio da je deo LGBT zajednice. Roditeljima je to priznao s 19 godina.

## Izvori

## Vanjske veze
* http://www.buddytv.com/info/richard-armitage-info.aspx
* 
*
Jovan Nemanjić

**Jovan Uroš (''Duka Paleolog'') Nemanjić** (; ? – 1422/1423), bio je poslednji izdanak loze Nemanjića, sin cara Romeja i Srba i cele Albanije Simeona Nemanjića i njegov naslednik na prestolu. Vladao je od 1371. do 1372. godine Epirom i Tesalijom kao car. Nakon njegove smrti carstvom Romeja i Srba vladaju Aleksije i Manojlo Filantropen, po narodnosti Grci, da bi osmanskim osvajanjem ova država ubrzo nestala sa političke karte Evrope. Zamonašio se i dobio ime Joasaf. U Srpskoj pravoslavnoj crkvi proslavlja se kao svetitelj. Ktitor je manastira Meteori koji se nalaze na strmim stenama kraj grčkog grada Stagoj.

## Povezano
* Simeon Nemanjić

## Vanjske veze

* ''„Tamo daleko... u Epiru“''  (Politikin Zabavnik)
Alexander Kielland

**Alexander Lange Kielland** (; 18. februar 1849 &ndash; 6. april 1906) bio je norveški književnik čija su djela pripadala realističkom pravcu 19. vijeka, i koji - uz Henrika Ibsena, Bjørnstjernea Bjørnsoa i Jonasa Liea - čini Veliku četvorku norveške književnosti.

## Izadanja

### Novele
* *Novelletter*, 1879
* *Nye novelletter*, 1880
* *To Novelletter fra Danmark*, 1882

### Romani
* *Garman & Worse*, 1880 - 
* *Arbeidsfolk*, 1881
* *Else*, 1881
* *Skipper Worse*, 1882.
* *Gift*, 1883
* *Fortuna*, 1884
* *Sne*, 1886
* *Sankt Hans Fest*, 1887
* *[[Jacob (roman)|Jacob]]*, 1891

### Drame
* *Paa Hjemvejen*, 1878
* *Hans Majestæts Foged*, 1880
* *Det hele er Ingenting*, 1880
* *Tre par*, 1886
* *Bettys Formynder*, 1887
* *Professoren*, 1888

### Eseji
* *Forsvarssagen*, 1890
* *Menneker og Dyr*, 1891
* *Omkring Napoleon*, 1905

## Reference

## Literatura
* Gran, Gerhard von Lippe *Alexander L. Kielland og hans samtid* (P.T. Dreyer. 1992)
* Grøndahl, Carl Henrik and Nina Tjomsland (editors) *The Literary Masters of Norway, with Samples of Their Works* (Tanum-Norli. 1978)
* Hallgren, Bengt *Skitt eller kanel: Omkring Alexander L. Kielland, aren 1878-1906* (Alba. 1987)
* Lunde, Johannes *Liv og kunst i konflikt: Alexander L. Kielland 1883-1906 : fra Gift til Jacob ; Omkring Napoleon* (Gyldendal. 1975)
* Nag, Martin *Omkring samfunnsrefseren Alexander L. Kielland: Essays* (Kvekerforlaget. 1999)
* Obrestad, Tor *To Par: Brevvekslingen Mellom Alexander L. Kielland Og Louise Og Viggo Drewsen* (J.W. Cappelen. 1998)
* Risa, Einar O. *Mannen i speilet: Alexander L. Kielland i Stavanger 1888-1902 : en nedtur* (Tiden Norsk. 1999)

## Vanjske veze

* Digitized books and manuscripts by Kielland in the National Library of Norway
*
Jacob (roman)

***Jacob*** je roman norveškog književnika Alexandera Kiellanda, objavljen 1891. godine. Naslovni protagonist je Tørres Snørtevold, siromašni mladić sa sela koji se doseli u grad u vlastitom domišljatošću, spretnošću i upornošću stekne bogatstvo te se nakon toga počinje svetiti svima koji su ga ranije zlostavljali i ponižavali. *Jacob* je predstavljao posljednji roman u Kiellandovoj karijeri, te je u tematskom smislu predstavljao odraz tadašnjih trendova demokratizacije norveškog društva, odnosno sukoba između tradicionalne elite i masa.

1940-ih je ekraniziran čak tri puta u tri različite države. Godine 1940. je u Norveškoj snimljen *[[Tørres Snørtevold]]* u režiji Tancreda Ibsena. Godine 1942. je u susjednoj Švedskoj snimljen *[[Jakobs stege (film)|Jakobs stege]]* u režiji Gustafa Mollandera, a iste godine u Danskoj film pod naslovom *[[Søren Søndervold]]*. U sva tri slučaja su Kiellandovi nasljednici, nezadovoljni odstupanjem radnje od predloška, tražili da se Kiellandovo ime skine sa špice. Godine 1975. je Egil Monn-Iversen komponirao, a Harald Tusberg napisao istoimeni mjuzikl.

## Vanjske veze
* Bibelen i Alexander Kiellands forfatterskap - med en analyse av romanen Jacob
* Omtale av musikalen i Dag og Tid
* Utgaven fra 1891 og 1954 i fulltekst hos Nasjonalbiblioteket
Tørres Snørtevold

***Tørres Snørtevold*** je norveška crno-bijela filmska komedija snimljena 1940. u režiji Tancreda Ibsena. Predstavlja adaptaiciju romana *[[Jacob (roman)|Jacob]]* Alexandera Kiellenda. Naslovni protagonist, koga tumači Alfred Maurstad je siromašni seoski mladić kome je bogati zemljoposjednik oduzeo kuću. Radnja prikazuje kako Tørres Snørtevold dolazi u grad, polako stiče prijatelje, uticaj i bogatstvo, te ga koristi kako bi se osvetio svojim nekadašnjim tlačiteljima. Iako je premijeru imao u vrijeme njemačke okupacije u drugom svjetskom ratu, postigao je veliku gledanost a od Maurstada i Wenche Foss napravio velike zvijezde. Ponekad se navodi da je s njime započelo zlatno doba norveške kinematografije.

Uspjeh filma je godine 1942. potakao još dvije adaptacije Kiellandovog romana u susjednim zemljama - u Švedskoj pod naslovom *[[Jakobs stege (film)|Jakobs stege]]* i u Danskoj pod naslovom *[[Søren Søndervold]]*. U sva tri slučaja Kiellandovi nasljednici nisu bili zadovoljni odstupanjem od književnog predloška, te su tražili da se autorovo ime skine sa špice.

## Uloge
* Alfred Maurstad ... Tørres Snørtevold 
* Folkman Schaanning ... Anton Jessen 
* Wenche Foss ... frøken Thorsen 
* Erna Schøyen ... fru Knudsen 
* Thomas Thomassen ... Krøger, konsul 
* Ingeborg Cook ... Julie Krøger 
* Hilda Fredriksen ... tante Sofie 
* Aasta Voss ... Betha 
* Ola Isene ... banksjefen 
* Ellen Isefiær ... etatsrådinnen 
* Tryggve Larssen ... Simon 
* Jens Holstad ... Halvor 
* Brita Bigum ... 3. ekspeditrise 
* Rolf Christensen ... overlæreren 
* Vera Debesv ... frøken Olsen 
* Aagot Didriksen ... fru Jessen 
* Ernst Diesen ... Reinert 
* Edvard Drabløs ... Tørres' far 
* Einar Engebrett ... bankassistenten 
* Joachim Holst-Jensen ... en gjest 
* Randi Juel ... 4. ekspeditrise 
* Sigurd Magnussøn ... lensmannen 
* Synnøve Øian ... 2. ekspeditrise 
* Gunnar Olram ... lapsen 
* Eugen Skjønberg ... Koren 
* Henny Skjønberg ... 1. ekspeditrise 
* Harald Steen ... Viberg 
* Carl Struve ... sakføreren 
* Liv Uchermann Selmer ... fru Thorsen 
* Einar Vaage ... dommeren 
* Knut Wigert ... løytnanten 
* Kjell Willi-Johansen ... en ekspeditør

## Vanjske veze
* 
* Filmen til leie på nettet hos Filmarkivet.no 
* Tørres Snørtevold i Alfred Maurstads skikkelse
*
Goran Gocić

**Goran Gocić** je rođen je u Užicu, 6. maj 1962. godine, diplomirao je anglistiku na Filološkom fakultetu u Beogradu i magistrirao medije i komunikacije na Londonskoj školi ekonomije i političkih nauka.

Slobodni je novinar i filmski kritičar. Pisao je za "Start", NIN, "Filmsku kulturu", "Sineast", "Ekran", "Borbu", "Intervju", RTS i za još oko 20 medija: "Dnevni telegraf", "Politika", BBC, "Chanel 4", "Indipendent", "Sajt & Saund". Jedan je od autora zbornika o masovnoj kulturi "Degradirana moć: Mediji i kosovska kriza" (2000) i "Želimir Žilnik: Iznad crvene prašine", koji su objavljeni na više jezika.

Pre nekoliko godina uključio se u projekat "Balkanski dnevnici", veb sajt sa tekstovima i video klipovima o Bugarskoj, Grčkoj, Srbiji, Rumuniji, Albaniji i Makedoniji i njihovim pravoslavnim crkvama. Sajt je bio kratkog daha, ali Gocić je završio svoj dokumentarni film o crkvi u Bugarskoj.

Dobitnik je više nagrada za eseje. Objavio je studije: "Endi Vorhol i strategije popa" (1997/2012) i "Emir Kusturica: Kult margine" (2001/2006).

Autor je dugometražnih dokumentarnih filmova "Bloody Foreigners" (2000) i "Balkanski dnevnik: Bugarska" (2010). Radovi su mu prevedeni na deset jezika.

Goran Gocić je krajem 2013. dobio nagradu "Miloš Crnjanski" za svoj prvi roman "Tai". Za isti roman dobio je i NIN-ovu nagradu za 2013.
Maddalena, zero in condotta

***Maddalena, zero in condotta*** () je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1940. u režiji Vittoria De Sice. Predstavlja adaptaciju kazališne predstave mađarskog pisca Laszla Kadara. Naslovni lik, koji tumači Carla Del Poggio je učenica elitne rimske gimnazije koja dobije domaću zadaću napisati sastav u obliku ljubavnog pisma imaginarnoj osobi kojoj je dala ime "Alfred Hartman". Radnja prikazuje kako sticajem okolnosti pismo dođe do stvarne ličnosti s tim imenom, odnosno bečkom industrijalcu koga glumi sam De Sica. Maddalena, koji se smatra jednim od najpoznatijim ostvarenja podžanra *[[bijeli telefoni|bijelih telefona]]*, doživjela je veliki uspjeh. Glumačka ekipa se sljedeće godine okupila u jednako uspješnom dramskom filmu *[[La bocca sulla strada]]*.

## Uloge
* Vittorio De Sica ... Alfredo Hartman
* Vera Bergman ... L'insegnate Elisa Malgari
* Carla Del Poggio ... Maddalena Lenci
* Irasema Dilián ... Eva Barta, la privatista (as Eva Dilian)
* Amelia Chellini ... La direttrice
* Pina Renzi ... La professoressa Varzi
* Paola Veneroni ... L'allieva Varghetti, la spiona
* Dora Bini ... L'allieva Caricati
* Enza Delbi ... Un' allieva
* Roberto Villa ... Stefano Armani
* Armando Migliari ... Malesci, il professore di chimica
* Guglielmo Barnabò ... Il signore Emilio Lenci
* Giuseppe Varni ... Amilcare Bondani, il bidello
* Arturo Bragaglia ... Sila, il professore di ginnastica

## Vanjske veze
*
La Fille du puisatier

***La Fille du puisatier*** () je francuski crno-bijeli film snimljen 1940. u režiji Marcela Pagnola. Naslovna protagonistica, koju glumi Josette Day je Patricia Amoretti, provansalska djevojka iz seoske porodice koja je ostala trudna sa Jacquesom Mazelom (čiji lik tumači Georges Gray), pilotom iz bogate gradske porodice. Radnja prikazuje kako je obje porodice odbacuju, a Jacques na početku drugog svjetskog rata bude mobiliziran u francusku vojsku i nestane iza njemačkih linija. Pagnol je film originalno zamislio kao običnu ljubavnu priču smještenu u mirnodopsko vrijeme, odnosno svojevrsni nastavak njegovog mnogo poznatijeg filma *[[La Femme du boulanger]]*; aktualni događaji, odnosno izbijanje rata su ga potakli da mijenja scenarij. Završetak snimanja je, pak, koincidirao sa njemačkom invazijom Francuske u proljeće 1940. godine, pa su članovi ekipe nehotice snimili zvuke borbi. Kako bi spasio film od cenzure, Pagnol je izmijenio završnicu, odnosno snimio dodatnu scenu u kojoj se seljani okupljaju kako bi slušali govor premijera Petaina o prekidu neprijateljstava, pa se zbog toga La Fille du puisatier često navodi kao prvi "vichyjski" film.

Godine 2011. je francuski glumac i režiser Daniel Auteuil snimio istoimeni remake.

## Uloge
* Raimu ... Pascal Amoretti
* Fernandel ... Félipe Rambert
* Josette Day ... Patricia Amoretti
* Line Noro ... Marie Mazel
* Georges Grey ... Jacques Mazel
* Fernand Charpin ... Monsieur Mazel
* Milly Mathis ... Nathalie
* Clairette ... Amanda Amoretti
* Roberte Arnaud ... Roberte Amoretti
* Raymonde ... Éléonore Amoretti

## Vanjske veze
* ''Chronique du film sur DVDClassik
* Extrait du film 
*