Dvorci Ludwiga II Bavarskog

**Dvorci Ludwiga II Bavarskog** su četiri objekta u alpskoj regiji Bavarske, Njemačka. Izgrađeni su između 1864. i 1886. godine. Zamišljeni su kao lična utočišta i maštovita mjesta za bijeg. Inspiraciju za gradnju dvoraca Ludwig II pronašao je u dvorcu Wartburg iz 1067. godine, Versaju u Parizu, njemačkim bajkama i operama Richarda Wagnera. Građeni su istorijskim stilovima korištenjem naprednih građevinskih tehnika 19. stoljeća. Pažljivo su integrirane u prirodne pejzaže, zahvaljujući Ludwigovim umjetničkim vizijama. Ubrzo nakon njegove smrti 1886. godine, ovorene su za javnost i do danas su sačuvane kao muzeji i kulturne znamenitosti.

## Svjetska baština
Četiri godine nakon proglašenja za kralja, Ludvig II je započeo svoje prve planove za nekoliko dvoraca van glavnog grada Minhena. Četiri njegova dvorca uvršteni su na listu UNESCO-ove svjetske baštine. Odluka je donešena na 47-om zasjedanju Komiteta za svjetsku baštinu od 6-16 jula 2025. god. u UNESCO-om sjedištu u Parizu. 

**[[Neuschwanstein]]** je smješten na strmom brdu, iznad uske klisure potoka Pöllat, u podnožju Alpa, na samom jugu Njemačke, blizu granice s Austrijom. Nalazi se u regiji Bavarska, u opštini Schwangau, iznad sela Hohenschwangau. Najbliži veći grad je Füssen. Glavna rezidencija bavarskih monarha u to vrijeme bila je u Minhenu. Ludvig II izgradio je dvorac Neuschwanstein da bi u njemu boravio u slobodno vrijeme, ali i u čast kompozitora Wagnera, kojeg je izuzetno cijenio.

**[[Linderhof]]** (njemački: Schloss Linderhof) je dvorac u jugozapadnoj Bavarskoj, u blizini sela Ettal. To je najmanji od tri dvorca koje je izgradio Ludwig II i jedini koji je završen i u kojem je živio većinu vremena od 1876. godine nadalje. Ovaj kraljevski dvorac je regionalna drvena kuća na kamenom temelju. Pravi Linderhof je bila susjedna farma, na čijem se imanju nalazila lovačka kuća. 

Iako je Linderhof mnogo manji od Versaillesa, očigledno je da je inspiracija bio dvorac francuskog kralja Luja XIV (poznatog i kao Kralj Sunca, koji je bio idol Ludwigu). Stepenište, na primjer, predstavlja smanjenje poznatog Ambasadorskog stepeništa u Versaillesu, koje će biti u potpunosti kopirano u Herrenchiemseeu, još jednom dvorcu Ludwiga II, dizajniran manje kao stambena zgrada, a više kao počast Luj XIV.

Stilski, međutim, zgrada i njen dekor crpe inspiraciju iz rokokoa Luja XV iz sredine 18. vijeka, a mali dvorac u dolini Graswang direktnije je zasnovana na kraljevom Malom Trijanonu na imanju Versaillesa. Simbol sunca koji se može naći svuda u dekoraciji soba predstavlja francuski pojam apsolutizma koji je za Ludwiga bio savršeno utjelovljenje njegovog ideala Bogom dane monarhije s potpunom kraljevskom moći.

Takva monarhija više nije mogla biti ostvarena u Evropi u drugoj polovini devetnaestog stoljeća. U Kraljevini Bavarskoj, monarh je ustavom bio strogo ograničen, sasvim odvojeno od Ludwigove nesposobnosti i nezainteresovanosti da se stvarno brine o državnim poslovima i političkim borbama za moć. Posebno je spavaća soba bila važna za ceremonijalni život apsolutnog monarha; Luj XIV od Francuske je imao običaj da daje svoju prvu (lever) i posljednju audijenciju (coucher) dana u svojoj spavaćoj sobi.

**[[Schachen]]** je izgrađen između 1869. i 1871. godine na istoimenom vidikovcu u planinama Wetterstein blizu Garmisch-Partenkirchena i dvorca Elmaua. Nalazi se na nadmorskoj visini od 1866m, u neposrednoj blizini Dreitorspitze i Meilerhütte iznad Reintal. Smješten je u prirodnom rezervatu Schachen i Reintal, površine 39,65 km2, osnovanom 1970. godine Ludwig II koristio je kuću tokom svojih godišnjih boravaka u planinama. Budući da Schachen nudi dobar pogled na dolinu Reintal, i danas je popularno odredište za planinske ture u regiji, koje obično počinju iz Elmaua. Pored kraljevske kuće nalazi se vrt s alpskim biljkama, ustanovljen oko 1900. godine. Oko dva kilometra ispod Schachena, blizu ceste, nalazi se Schachen jezero.

**[[Herrenchiemsee]]** je kompleks kraljevskih zgrada na Herreninselu, najvećem ostrvu u jezeru Chiemsee, u južnoj Bavarskoj. Zajedno sa susjednim ostrvom Frauenchiemsee i nenaseljenim Krautinselom, čini opštinu Chiemsee, koja se nalazi oko 60 km jugoistočno od Minhena u okrugu Rosenheim.

Na istom lokalitetu u periodu između 1642. i 1731. godine, podignut je barokni samostanski kompleks. Tokom njemačke medijatizacije (zavisnost od Napoleonove Francuske) opatija Herrenchiemsee je sekularizirana 1803. godine, katedrala oskrnavljena 1807. godine, a biskupija Chiemsee konačno je ukinuta 1808. godine. Ostrvo je potom prodato; razni vlasnici su srušili katedralu, prodali unutrašnjost, pa čak i opatiju pretvorili u pivaru.

Kralj Ludwig II, kupovinom ostrva 1873. godine, spriječio je planove kompanije za trgovinu drvetom iz Württemberga, za potpunu deforestaciju ostrva. Preostale zgrade je preuredio za svoju privatnu upotrebu, kompleks koji je kasnije postao poznat kao "Stari dvorac", gdje je boravio nadgledajući izgradnju Novog dvorca Herrenchiemsee.

Neobarokni Novi dvorac stoji kao spomenik Ludwigovom divljenju prema francuskom kralju Luju XIV. Njegov veliki plafon Dvorane ogledala oslikan je s 25 fresaka koje prikazuju Luja XIV u najboljem izdanju.

## Izvori