open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aerodrom Mehrabad

**Aerodrom Mehrabad** (IATA kod: **THR**, ICAO kod: **OIII**) smješten je u jugozapadnom Teheranu u sjevernom dijelu Irana odnosno Teheranskoj pokrajini. Nalazi se na nadmorskoj visini od 1208 m. Aerodrom ima dvije asfaltirane uzletno-sletne staze dužine 4038 i 3992 m odnosno jednu betonsku stazu dužine 474 m, a koristi se za domaće i inozemne letove, te vojne svrhe. Desetljećima je bio glavni i najprometniji iranski aerodrom, no njegov značaj konstantno opada od 2004. godine kada je 30&nbsp;km južnije izgrađen moderniji i veći Aerodrom Imam Homeini. Danas se Aerodrom Mehrabad koristi većinom za domaće letove, dok se brojni internacionalni preusmjeravaju na novi aerodrom.

## Vanjske veze
*  Službene stranice Aerodroma Mehrabad 
*  DAFIF, World Aero Data: OIII 
*  DAFIF, Great Circle Mapper: THR
;Ostali projekti
Atgoli

**Atgoli** () je jezero u Ardabilskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana, oko 15 km istočno od Mešginšahera odnosno 40&nbsp;km zapadno od Ardabila. Smješteno je na sjevernim obroncima Sabalana na nadmorskoj visini od 2496 m i jedno je od osam prirodnih jezera na vulkanskoj planini, dok ostala uključuju ardabilski Kara-Gol, sarapski Kara-Gol, Kizil-Bare-Goli, Kizil-Gol, Kuri-Gol, Sari-Gol i kratersko Sabalansko jezero. Atgoli ima površinu od 3,0 ha, dubinu do 5,0 m i volumen do 80.000 m³. Trokutastog je oblika i proteže se duljinom od 260 m u smjeru sjever−jug odnosno širinom do 230 m. Jezero se vodom opskrbljuje prvenstveno pomoću sjevernih i zapadnih planinskih pritoka koji nastaju proljetnim otapanjem snijega, a otječe prema sjeveroistoku pritokom Ahar-Čaja koji pripada kaspijskom slivu. Najbliže naselje koje gravitira jezeru je Gonbad, selo udaljeno 6,5 km prema sjeveroistoku.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera
Dak-e Hamun

**Dak-e Hamun** () je sezonsko slano jezero u istočnom Iranu, na krajnjem sjeveroistoku pokrajine Južni Horasan odnosno 2,5 km od granice s Afganistanom. Smješten je na nadmorskoj visini od 682 m i predstavlja kotlinu planine Šekaste-je Čah-Tam (729 m) čiji vrhovi zatvaraju elipsasti bazen s jezerom u žarištu. Ovo se područje nalazi između dvaju velikih jezera odnosno depresija ‒ Namakzara (‒86 m) udaljenog 16 km sjeverno odnosno Petergana (‒56 m) položenog 11&nbsp;km južno. Zbog konfiguracije terena, Dak-e Hamun je hidrološki i hidrogeološki više povezan s potonjim. Jezero je pravokutnog oblika i proteže se duljinom od 1,6 km u smjeru sjever-jug, a širina mu se kreće od 0,8 ‒ 1,0 km. Na njegovu istočnu obalu nadovezuju se i dvije uske doline. Vodom ga snabdijeva niz manjih pritoka s okolnih planinskih padina, no zbog ograničenih dimenzija sliva i vruće pustinjske klime (BWh) s izuzetno malom količinom padalina jezero je tokom većeg dijela godine u potpunosti suho. Za vrijeme visokog vodostaja jezero ima površinu do 1,5 km² odnosno volumen do 375.000 m³.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera
Gadir-e Asb

**Gadir-e Asb** () je slano jezero u središnjem Iranu, na jugoistoku Komske pokrajine odnosno oko 50 km istočno od Koma. Jezero je nepravilnog kvadratičnog oblika sa stranicama duljine 3,5 km odnosno približne površine od 11 km², dubine do 1,0 m i volumena od 5,500.000 m³, no navedene vrijednosti mogu bitno oscilirati ovisno o godišnjem dobu ili sušama zbog kojih ponekad potpuno ishlapi. Nadmorska visina jezera iznosi 787 m što je gotovo identično Namaku, velikom jezeru smještenom 20-ak km prema istoku s kojim dijeli slične limnološke osobine. Litoralni pojas prema istoku izrazito je blagog nagiba i od Namaka ga dijeli uzvisina od svega 5,0 m, dok je prema zapadu obala strmija zbog planinskih padina Kuh-e Taht-e Bozorga (944 m). Gadir-e Asb se vodom napaja prvenstveno pomoću južnih rukavaca rijeke Kom-Rud, dok je količina padalina zanemariva i iznosi  mm godišnje. Za vrijeme ljeta nakupljena voda brzo ishlapi ostavljajući iza sebe slanu bijelu ravan. Okolicom jezera prevladava hladna pustinjska klima (BWk) s prosječnom temperaturom od 17,5°C. Obale Gadir-e Asba nisu naseljene iako u njihovoj blizini postoji niz manjih farmi, a najbliža naselja su mu Kuluzu (10 km jugozapadno) i Hasanabad-e Miš-Mast (15&nbsp;km zapadno). Flora i fauna uvjetovane su klimom odnosno visokim stupnjem saliniteta i uglavnom su istovjetne Namaku.

## Povezano
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera

## Vanjske veze
;Ostali projekti
Guzgol

**Guzgol** () je slano jezero u Ardabilskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana, oko 10 km jugoistočno od Sareina odnosno 25&nbsp;km jugozapadno od Ardabila. Smješteno je na sjeveroistočnim obroncima brda na nadmorskoj visini od 1611 m i njegova podloga magmatskog je podrijetla. Guzgol ima površinu do 3,6 ha, dubinu do 3,0 m i volumen do 54.000 m³. Ovalnog je oblika, djelomično izdužen prema jugozapadnoj strani gdje je litoralni pojas najblažeg nagiba, te se proteže duljinom od 240 m u smjeru sjeveroistok−jugozapad odnosno širinom od 230 m. Jezero ima visok stupanj saliniteta i uz njegove obale nalaze se naslage soli. Vodom se opskrbljuje prvenstveno pomoću padalina i potočića koji nastaju proljetnim otapanjem snijega, a hidrogeološki je povezan sa susjednim jezerom Šur-Golom koji se nalazi 1,4 km sjeveroistočno na 36 m nižoj visini, odnosno rijekom Baleklu-Čaj (2,5 km zapadno) koja pripada kaspijskom slivu. Na ovoj rijeci početkom 2010-ih godina u neposrednoj blizini jezera nasuta je Jamčijska brana. Najbliže naselje koje gravitira jezeru je Jamči-je Pain, selo udaljeno 1,1 km prema jugoistoku.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera
Kadir (jezero)

**Kadir** () je slano jezero u centralnom Iranu, na jugu pokrajine Markazi. Smješteno je na istočnim padinama planine Kuh-e Mahur (2005 m), a nadmorska visina površine mu iznosi 1803 m. Jezero je trokutastog oblika i proteže se 280 m u smjeru istok-zapad odnosno do 160 m u smjeru sjever-jug. Dubine je do 2,0 m, površine do 3,4 ha, te maksimalnog volumena od 32.000 m³. Kadir nema izravnih pritoka i vodom se napaja prvenstveno pomoću padalina čija količina iznosi  mm godišnje. Područjem oko jezera prevladava hladna stepska klima (BSk) s prosječnom godišnjom temperaturom od 13°C, a prilikom vrućih ljetnih mjeseci nakupljena voda brzo ishlapi ostavljajući iza sebe slanu bijelu ravan. U širem hidrološkom i hidrogeološkom smislu, Kadir pripada slivu Kavir-e Mejkana koji se nalazi približno 30 km prema jugozapadu na -147 m manjoj nadmorskoj visini. Kadirove obale nisu naseljene, a najbliže mjesto koje mu gravitira jest gradić Mazra-je Nov koji se nalazi 4,5 km istočno.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera
Kara-Gol (Haštrud)

**Kara-Gol** () je sezonsko jezero u Istočnom Azarbajdžanu na sjeverozapadu Irana, oko 28 km jugozapadno od Haštruda odnosno 100&nbsp;km jugoistočno od Tabriza. Smješteno je na južnim obroncima Kizil-Daga (1956 m) na nadmorskoj visini od 1798 m. Kara-Gol ima površinu od 4,5 ha, dubinu do 4,0 m i volumen od 100.000 m³. Elipsastog je oblika i proteže se duljinom od 380 m u smjeru sjeveroistok−jugozapad odnosno širinom od 200 m. Jezero se vodom opskrbljuje prvenstveno pomoću zapadnih i južnih planinskih izvora, a prilikom maksimalnog vodostaja otječe prema sjeveroistoku porječjem Ajdugmuša koji pripada kaspijskom slivu. Najbliže naselje koje gravitira jezeru je Dave-Mejdani, selo udaljeno 1,8 km prema istoku. Ranih 2010-ih godina oko 200 m sjeveroistočno od jezera izgrađena je nasuta brana kojom se planira poplaviti šire područje doline Dare-je Kambeš-Darasi.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera
Kalkanlu

**Kalkanlu** () je jezero u Ardabilskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana, oko 10 km južno od Germija odnosno 75&nbsp;km sjeverno od Ardabila, te oko 1,5 km od granice s Azerbajdžanom. Smješteno je na sjevernim obroncima Tališkog masiva na nadmorskoj visini od 1673 m. Kalkanlu ima površinu do 1,0 ha, dubinu do 3,0 m i volumen do 15.000 m³. Gotovo je pravilnog ovalnog oblika promjera od 60 m. Njegovom okolicom prevladava bujna vegetacija i snježno-šumska klima (Dsa) s relativno visokom godišnjom količinom padalina. Vodom se opskrbljuje i manjim potocima koji nastaju proljetnim otapanjem snijega, a prilikom visokog vodostaja otječe prema istoku Hankandi-Rudom koji se nadovezuje na Germi-Čaj odnosno Balha-Rud, rijeku kaspijskog sliva. Najbliže naselje koje gravitira jezeru je Hankandi, selo udaljeno 0,2 km prema zapadu.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera

## Vanjske veze
;Ostali projekti
Kara-Gol (Sarab)

**Kara-Gol** () je jezero u Istočnom Azarbajdžanu na sjeverozapadu Irana, oko 25 km sjeverno od Saraba odnosno 120&nbsp;km istočno od Tabriza. Smješteno je na južnim obroncima Sabalana na nadmorskoj visini od 2738 m i jedno je od osam prirodnih jezera na vulkanskoj planini, dok ostala uključuju Atgoli, ardabilski Kara-Gol, Kizil-Bare-Goli, Kizil-Gol, Kuri-Gol, Sari-Gol i kratersko Sabalansko jezero. Kara-Gol ima površinu od 5,0 ha, dubinu do 6,0 m i volumen od 75.000 m³. Elipsastog je oblika i proteže se duljinom od 320 m u smjeru sjever−jug odnosno širinom od 240 m. Jezero se vodom opskrbljuje prvenstveno pomoću istočnih i južnih planinskih pritoka koji nastaju proljetnim otapanjem snijega s vrha Kaleš-Daga, a otječe prema zapadu pritokom Talhe-Ruda koji pripada urmijskom slivu. Najbliže naselje koje gravitira jezeru je Kurtlar, selo udaljeno 5,0 km prema zapadu.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera
Kizil-Gol (razvrstavanje)

**Kizil-Gol** (tur. *kızılgöl*; azer. *qızılgöl*; perz. قزل گل; dosl. *Crveno jezero*) se može odnositi na:
* **[[Kızıl Göl]]**, tursko jezero u pokrajini Antalya
* **[[Kızılgöl (Samsun)]]**, tursko brdo u pokrajini Samsun
* **[[Kızılgöl Dağı]]**, turska planina između pokrajina Kayseri i Adana
* **[[Kızılgöl (Polateli)]]**, tursko naselje u okrugu Polateli u pokrajini Kilis
* **[[Pınarbaşı|Kızılgöl (Hatay)]]** ili Pınarbaşı, tursko naselje u pokrajini Hatay
* **[[Kizil-Gol (Sabalan)]]**, iransko jezero podno Sabalana u Ardabilskoj pokrajini
* **[[Kuh-e Kizil-Gol|Kizil-Gol (planina)]]**, iranska planina u Ardabilskoj pokrajini
Rozalija Mihajlović

**Rozalija Mihajlović**, poznatija kao **Roska**, izmišljeni je lik iz TV serija Porodično blago i Bela lađa. Lik je izmislio Siniša Pavić, a ulogu je tumačila Mira Banjac.

## Uloga u serijama
### Porodično blago

Roska je lažna proročica koja uzima novac na tuđu lakovernost. Ona se prvi put pojavljuje kada Bisenija (Vesna Trivalić) i deda Trajko (Živojin Milenković) dolaze kod nje da u kugli pogleda gde je Bisin izgubljeni verenik Kokan. Roska živi u staroj kući u kojoj ima razne predmete za proricanje (kuglu, karte, pasulj...) i slobodne sobe za izdavanje. Kako tvrdi, sobe ponekad posećuje duh njene pokojne sestre Ljubice. Roska saznaje da Trajko ima ćup sa zakopanim blagom i pokušva da ga prevari za trećinu. Kasnije prima Bogoljuba Gagića (Danilo Lazović) u slobodnu sobu i tobože mu pomaže da se njegova žena Rajna (Snežana Savić) ponovo zaljubi u njega, ali na kraju samo uzima novac. Pri kraju serije ona govori sudiji Risu (Branislav Lečić) da je Tihomir Stojković (Predrag Smiljković) iskopao ćup deda Trajka. Ona je to saznala od Tihomirovog brata Đoše (Bogoljub Mitić) i pokušavala je da uplaši Tihomira preko mobilnog pretnjama strašnim sudom ne bi li uzela deo novca. Na kraju, ona prisustvuje iskopavanju ćupa.

### Bela lađa

U ovoj seriji Roska dobija asistenta Grigorija „Grišu“ (Slobodan Davinić). Više ne priča sa pokojnom sestrom Ljubicom, već sa pokojnim ocem Trifunom. Ona tri puta proriče budućnost Srećku Šojiću (Milan Gutović), ali ima dosta muka da iskamči novac od njega. Roska postaje sve uticajnija pa mnogi ministri iz vlade dolaze kod nje jer veruju da im može proreći rezultate izbora i slične stvari. Tako za nju saznaju i mandatar (Mihajlo Janketić) i tajkun Ozren Soldatović (Dušan Golumbovski). Iako su obojica na početku skeptični, traže od nje da im predviđa budućnost. Kasnije se Roska i Griša učlanjuju u stranku kod Blaška Pantića (Nenad Jezdić) jer su procenili da je najbolje da sa njim budu u savezu pošto im se činio najopasniji. Potom se oboje prijavljuju za rijaliti šou „Pogani jezici“, jer im učešće donosi 50.000 evra. Kada Blaškova stranka uđe u parlament, Roska vodi prvu sednicu kao najstariji poslanik. Na kraju su Roska i Griša na Beloj lađu gde se sastavlja vlada. U ovoj seriji je naglašeno da Roska sve više ima sklonost ka alkoholu.
Šur-Gel (Ardabilska pokrajina)

**Šur-Gel** () je slano jezero u Ardabilskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana, oko 20 km istočno od Sareina odnosno 15&nbsp;km južno od Ardabila. Smješteno je na istočnim obroncima brdskog lanca na nadmorskoj visini od 1480 m i njegova podloga magmatskog je porijekla. Šur-Gel ima površinu do 20 ha, dubinu do 4,0 m i volumen do 400.000 m³. Izduženog je oblika i proteže duljinom od 1200 m u smjeru sjeveroistok−jugozapad odnosno širinom do 300 m. Jezero ima visok stupanj saliniteta i uz njegove obale nalaze se naslage soli. Vodom se opskrbljuje prvenstveno pomoću padalina i potočića koji nastaju proljetnim otapanjem snijega, a prilikom visokog vodostaja otječe prema sjeveroistoku pritokom Ardabil-Ruda koji pripada kaspijskom slivu. Početkom 2010-ih godina na ovom je pritoku zbog navodnjavanja izgrađena Šur-Gelska brana kojom se planira podići vodostaj odnosno izmijeniti njegove limnološke osobine. Višestruko veće umjetno jezero podignuto je i oko 700 m južnije, također na jednom od pritoka Ardabil-Ruda. Najbliže naselje koje gravitira jezeru je Mula Ahmad, selo udaljeno 0,9 km prema sjeveru.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera
Kizil-Bare-Goli

**Kizil-Bare-Goli** () je jezero u Ardabilskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana, oko 20 km sjeverozapadno od Sareina odnosno 35&nbsp;km zapadno od Ardabila. Smješteno je na istočnim obroncima Sabalana na nadmorskoj visini od 3514 m i jedno je od osam prirodnih jezera na vulkanskoj planini, dok ostala uključuju Atgoli, ardabilski Kara-Gol, sarapski Kara-Gol, Kizil-Gol, Kuri-Gol, Sari-Gol i kratersko Sabalansko jezero. Kizil-Bare-Goli ima površinu od 4,0 ha, dubinu do 8,0 m i volumen od 160.000 m³. Elipsastog je oblika i proteže se duljinom od 300 m u smjeru istok−zapad odnosno širinom od 180 m. Jezero se vodom opskrbljuje prvenstveno pomoću planinskih pritoka sa Sabalana na zapadu i sjeveru odnosno Kuh-e Kizil-Bare na istoku i jugu, a najveći vodostaj mu je tokom proljeća kada nastupa otapanje snijega. U hidrogeološkom smislu jezero je povezano s pritokom Baleklu-Čaja koji pripada kaspijskom slivu. Najbliže naselje koje gravitira jezeru je Sain, selo udaljeno 13 km prema zapadu.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera
Kizil-Gol (Sabalan)

**Kizil-Gol** (perz. قزل گل) je jezero u Ardabilskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana, oko 17 km zapadno od Sareina odnosno 35&nbsp;km od Ardabila. Smješteno je na jugoistočnim obroncima Sabalana na nadmorskoj visini od 2958 m i jedno je od osam prirodnih jezera na vulkanskoj planini, dok ostala uključuju Atgoli, ardabilski Kara-Gol, sarapski Kara-Gol, Kizil-Bare-Goli, Kuri-Gol, Sari-Gol i kratersko Sabalansko jezero. Kizil-Gol ima površinu do 0,95 ha, dubinu do 4,0 m i volumen do 19.000 m³. Elipsastog je oblika i proteže se duljinom od 130 m u smjeru sjever−jug odnosno širinom od 100 m. Jezero se vodom opskrbljuje prvenstveno pomoću sjevernih i istočnih planinskih pritoka koji nastaju proljetnim otapanjem snijega, a prilikom maksimalnog vodostaja otječe prema jugoistoku pritokom Baleklu-Čaja koji pripada kaspijskom slivu. Najbliže naselje koje gravitira jezeru je Alvars, selo udaljeno 7,0 km prema jugozapadu. Oko 750 m sjeveroistočno od jezera prolazi lokalna cesta koja povezuje sabalanska skijališta s navedenim naseljem, Sareinom, te državnom cestom 16.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera

## Vanjske veze
;Ostali projekti
Kuri-Gol (razvrstavanje)

**Kuri-Gol** (perz. قوریگل) se može odnositi na:
* **[[Kuri-Gol]]**, iransko jezero sjeveroistočno od Sahanda u pokrajini Istočni Azarbajdžan
* **[[Kuri-Gol (Sabalan)]]**, iransko jezero na južnim obroncima Sabalana u Ardabilskoj pokrajini
* **[[Istahr-e Kuri-Gol]]**, iransko jezero kod Haštruda u pokrajini Istočni Azarbajdžan
* **[[Kuh-e Kuri-Gol|Kuri-Gol (planina)]]**, iranska planina kod Salmasa u pokrajini Zapadni Azarbajdžan
* **[[Kuri-Gol (naselje)]]**, iransko naselje kod Ahara u pokrajini Istočni Azarbajdžan
* **[[Kuri-Gol Darehsi]]**, iranska dolina podno Kuh-e Čurkin-Baša u pokrajini Istočni Azarbajdžan
Namak (Torbat-e Džam)

**Namak** (; *Darjače-je Namak*) je sezonsko slano jezero u Razavi Horasanu na sjeveroistoku Irana, oko 5,0 km od granice s Afganistanom odnosno 35&nbsp;km istočno od grada Torbat-e Džama čijem okrugu pripada. Smješteno je na nadmorskoj visini od 757 m podno padina planine Tape-je Kal-e Karim (882 m) koja ga okružuje sa sjevera, istoka i juga. Jezero je trapeznog oblika i pruža se duljinom od 2,3 km u smjeru sjeverozapad-jugoistok, dok mu poprečna širina iznosi 1,7&nbsp;km. Dubine je do 1,0 m, površine do 2,8 km², te maksimalnog volumena od 1,400.000 m³. Vodom se napaja prvenstveno pomoću pritoka sa zapada koji oblikuje prostranu unutrašnju deltu bez oticanja, dok je količina padalina zanemariva s obzirom na prevladavajuću hladnu stepsku klimu (BSk) odnosno relativno malu površinu pripadajuće kotline. Tokom vrućih ljetnih mjeseci nakupljena voda brzo ishlapi, a ovaj proces pospješuje i izgrađeni nasip na ušću pritoka kojim je voda štedi za poljoprivredu. Unatoč orografskoj izolaciji, Češme-Namak zajedno sa susjednim Češme-Namakom (4,0&nbsp;km južno) u širem hidrogeološkom smislu pripada porječju Hariruda odnosno slivu Karakuma. Između dvaju jezera proteže se dolina rijeke Džam-Rud, izravnog pritoka Hariruda. Iako obale Namaka nisu naseljene, na sjevernom dijelu kotline nalazi se desetak naseljenih oaza.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera
Namakzar (razvrstavanje)

**Namakzar** (perz. نمکزار) se može odnositi na:
* **[[Namakzar]]**, slano jezero na istoku Irana
* **[[Namakzar-e Abarku]]**, slano jezero između Farsa i Jazdske pokrajine
* **[[Namakzar (Faraška pokrajina)]]**, jezerska kotlina u Afganistanu
* **[[Namakzar-e Lut-e Šahdad]]**, kotlina u Kermanskoj pokrajini
* **[[Namakzar-e Nalak]]**, naselje u Sistanu i Beludžistanu
* **[[Namakzar-e Sehlabad]]**, kotlina u Južnom Horasanu
* **[[Namakzar-e Vašan]]**, slana močvara u Sistanu i Beludžistanu
* **[[Čah-e Namakzar]]**, naselje u Južnom Horasanu
* **[[Čeng-e Namakzar]]**, planina u Južnom Horasanu
* **[[Dagal-e Namakzar]]**, jezerska kotlina u Afganistanu
* **[[Kale-je Namakzar]]**, planina između Južnog Horasana i Jazdske pokrajine
* **[[Kalut-e Namakzar]]**, planina u Kermanskoj pokrajini
* **[[Kuh-e Čonge-je Namakzar]]**, planina u Južnom Horasanu
* **[[Rud-e Namakzar (Dak-e Džangal Araki)]]**, rijeka u Južnom Horasanu i Jazdskoj pokrajini
* **[[Rud-e Namakzar (Farah)]]**, pritok Faraha u Afganistanu
* **[[Rud-e Namakzar (Kaen)]]**, rijeka u Južnom Horasanu
* **[[Rud-e Namakzar (Nirmuška pokrajina)]]**, rijeka u Afganistanu
Mali Gohar

**Mali Gohar** (; *Gohar/Gahar Kučak*) je jezero u pokrajini Luristan na zapadu Irana, oko 85 km istočno od Horamabada odnosno 25&nbsp;km jugoistočno od Doruda. Smješten je na središnjem dijelu Zagrosa odnosno aluvijalnoj dolini koja se usporedno s planinskim lancem pruža u smjeru sjeverozapad-jugoistok. Dolina je omeđena Oštoran-Kuhom (3888 m) na sjeveroistoku i Kuh-e Taht-e Kalom (3107 m) na jugozapadu, a u njoj je na približno 2,5 km udaljenosti i −75 m manjoj visini smješten Veliki Gohar koji dijeli slične geomorfološke i limnološke karakteristike. Geolozi su prvotno pretpostavljali da je zapadna prirodna brana nastala klizištem uslijed snažnog prahistorijskog potresa, no istraživanja iz 2012. godine dokazala su da su Veliki i Mali Gohar zapravo ledenjačkog podrijetla odnosno da je prepreka plod morena dvaju sjevernih ledenjaka.

Oblik jezera je izdužen i proteže se paralelno s okolnim planinama duljinom od 400 m, a prosječna širina mu iznosi 70 m. Površina Malog Gohara je 2,8 ha, volumen 56.000 m³, nadmorska visina 2410 m, a najveća dubina 4,0 m. Uz sjevernu obalu jezera prolazi lokalna cesta koja se na državnu cestu 62 nadovezuje kod Doruda na zapadu odnosno Aligudarza na istoku. Mali Gohar je zapadnim potokom izravno hidrološki povezan s Velikim Goharom, dok njegova voda dalje otječe Gohar-Rudom, Dezom, Karunom i Arvand-Rudom do Perzijskog zaljeva. Mali Gohar se vodom opskrbljuje prvenstveno pomoću planinskih pritoka koji nastaju proljetnim otapanjem ledenjaka, a njegovom dolinom prevladava snježno-šumska klima (Dsa) s prosječnom godišnjom količinom padalina od 700 mm. Temperature se kreću od najmanje −30°C tokom februara do najviše +37°C u augustu. Flora i fauna Malog Gohara istovjetne su Velikom Goharu. Zbog visokog stupnja bioraznolikosti jezera i okolne planine proglašeni su zaštićenim područjem.

## Povezano
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera

## Literatura
*  
*  
;Ostali projekti
Parišan (razvrstavanje)

**Parišan** (perz. پریشان) se može odnositi na:
* **[[Parišan]]**, jezero na jugozapadu Irana
* **[[Parišan (naselje)]]**, selo uz istoimeno jezero
* **[[Kuh-e Parišan]]**, planina na sjeverozapadu Irana
Sabalansko jezero

**Sabalansko jezero** (; *Darjače-je Sabalan*) je jezero na vulkanskoj planini Sabalan u Ardabilskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana. Jedino je kratersko jezero u zemlji i nadmorskom visinom od 4784 m predstavlja najviše iransko odnosno jedno od najviših jezera svijeta. Sabalansko jezero ima površinu od 1,0 ha, dubinu do 15 m i volumen do 80.000 m³. Elipsastog je oblika i proteže se duljinom od 160 m u smjeru istok−zapad odnosno širinom od 80 m. Vrh Sabalana (4811 m) nalazi se jugozapadno od jezera i nadvisuje njegovu površinu za 27 m. Osim kraterskog, na obroncima vulkanske planine nalazi se još sedam nižih jezera: Atgoli, ardabilski Kara-Gol, sarapski Kara-Gol, Kizil-Bare-Goli, Kizil-Gol, Kuri-Gol i Sari-Gol.

## Povezano
* Sabalan
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera

## Vanjske veze
;Ostali projekti
Sari-Gol (Sabalan)

**Sari-Gol** () je jezero u Ardabilskoj pokrajini na sjeverozapadu Irana, oko 20 km zapadno od Sareina odnosno 35&nbsp;km od Ardabila. Smješteno je na jugoistočnim obroncima Sabalana na nadmorskoj visini od 3432 m što ga čini jednim od najviših iranskih jezera. Osim Sari-Gola, ostala jezera na vulkanskoj planini uključuju Atgoli, ardabilski Kara-Gol, sarapski Kara-Gol, Kizil-Bare-Goli, Kizil-Gol, Kuri-Gol i kratersko Sabalansko jezero. Sari-Gol ima površinu do 0,78 ha, dubinu do 7,0 m i volumen do 27.300 m³. Izduženog je oblika i proteže se duljinom od 150 m u smjeru sjeverozapad−jugoistok odnosno širinom od 85 m. Jezero se vodom opskrbljuje prvenstveno pomoću južnih planinskih pritoka koji nastaju proljetnim otapanjem snijega s vrha Kerh-Bolag-Dagija (3878 m), a prilikom maksimalnog vodostaja otječe prema sjeveru pritokom Baleklu-Čaja koji pripada kaspijskom slivu. Najbliže naselje koje gravitira jezeru je Alvars, selo udaljeno 10,5 km prema jugozapadu. Oko 1300 m istočno od jezera prolazi lokalna cesta koja povezuje sabalanska skijališta s navedenim naseljem, Sareinom, te državnom cestom 16.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera
Sari-Gol (razvrstavanje)

**Sari-Gol** ili **Sarigol** se može odnositi na:
* **[[Sarıgöl]]**, turski grad u pokrajini Manisa
* **[[Sarıgöl (Ankara)]]**, tursko naselje u pokrajini Ankara
* **[[Sarıgöl (Tokat)]]**, tursko naselje u pokrajini Tokat
* **[[Sarıgöl (Samsun)]]**, tursko naselje u pokrajini Samsun
* **[[Sarıgöl Tepesi]]**, turska planina u pokrajini Kilis
* **[[Sarigol (Grčka)]]**, jezero u Grčkoj
* **[[Sariđol|Sarigol (Makedonija)]]** ili Sariđol, naselje u Makedoniji
* **[[Sari-Gol (Jecheon)]]**, južnokorejsko naselje u okrugu Jecheon u pokrajini Sjeverni Chungcheong
* **[[Sari-Gol (Chungju)]]**, južnokorejsko naselje u okrugu Chungju u pokrajini Sjeverni Chungcheong
* **[[Sari-Gol (Yeongdeok)]]**, južnokorejsko naselje u okrugu Yeongdeok u pokrajini Sjeverni Gyeongsang
* **[[Sari-Gol (Pohang)]]**, južnokorejsko naselje u okrugu Pohang u pokrajini Sjeverni Gyeongsang
* **[[Sari-Gol (Sabalan)]]**, iransko jezero podno Sabalana u Ardabilskoj pokrajini
* **[[Kuh-e Šamšir Tig Sari-Gol]]**, iranska planina u Sjevernom Horasanu
* **[[Kuh-e Sari-Gol-Dagi]]**, iranska planina u Ardabilskoj pokrajini
Tašk (razvrstavanje)

**Tašk** (perz. طشک) se može odnositi na:
* **[[Tašk]]**, jezero u južnoj iranskoj pokrajini Fars
* **[[Abade-Tašk]]**, iranski grad pokraj jezera Tašk
* **[[Tašk (naselje)]]**, selo uz istoimeno jezero
Češme-Namak

**Češme-Namak** (; *Darjače-je Češme-Namak*) je sezonsko slano jezero u Razavi Horasanu na sjeveroistoku Irana, 10-ak km od granice s Afganistanom. Smješteno je na nadmorskoj visini od 727 m podno padina planine Tig-e Šah-Karam (733 m) koja ga okružuje sa sjevera i istoka. Jezero je ovalnog oblika i pruža se duljinom od 1,9 km u smjeru sjever-jug, dok mu poprečna širina iznosi 1,7&nbsp;km. Dubine je do 1,5 m, površine do 2,2 km², te maksimalnog volumena od 24,000.000 m³. Vodom se napaja prvenstveno pomoću pritoka sa zapada koji oblikuje prostranu unutrašnju deltu bez oticanja, dok je količina padalina zanemariva s obzirom na prevladavajuću hladnu stepsku klimu (BSk) odnosno malu površinu pripadajuće kotline. Tokom vrućih ljetnih mjeseci nakupljena voda brzo ishlapi ostavljajući iza sebe slanu bijelu ravan. Unatoč orografskoj izolaciji, Češme-Namak zajedno sa susjednim Namakom (4,0&nbsp;km sjeverno) u širem hidrogeološkom smislu pripada porječju Hariruda odnosno slivu Karakuma. Između dvaju jezera proteže se dolina rijeke Džam-Rud, izravnog pritoka Hariruda. Obale Češme-Namaka nisu naseljene, a najbliže mjesto koje mu gravitira jest istoimeno selo Češme-Namak smješteno 1,5 km sjeverozapadno. Njegovo gospodarstvo orijentirano je na ratarstvo i iskorištavanje Češme-Namakove soli.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera
Valašt

**Valašt** () je slatkovodno jezero u pokrajini Mazandaran na sjeveru Irana, oko 23 km jugozapadno od grada Čalusa odnosno 80 km sjeverno od Teherana. Tektonskog je porijekla i nalazi se na sjevernim padinama Alborza koje se spuštaju prema Kaspijskom jezeru. Valašt nema stalnih pritoka i napaja se isključivo padalinama odnosno površinskim otjecanjem sa susjednih planina.

Jezero ima površinu od 0,15 km², dubinu do 28 m i volumen od 3,000.000 m³. Proteže se duljinom od 800 m u smjeru istok-zapad, dok mu najveća poprečna širina iznosi 350 m. Nadmorska visina Valašta je 915 m i prema sjeveru, zapadu i jugu omeđen je planinama visine , dok je prema istoku kotlina gotovo otvorena pa jezerska voda tokom kišnih mjeseci otječe dolinom prema Rud-e Čalusu.

Geolozi pretpostavljaju da je prirodna laporno-vapnenačka brana nad dolinom posljedica snažnog potresa (M≈7,7) iz 958. godine koji je izazvao klizišta. Zbog tektonskih i vulkanskih aktivnosti Alborza, prirodnoj brani prijeti popuštanje čime bi se izravno ugrozilo 10.000 stanovnika koji žive u nizvodnim dolinama, odnosno istoimeno naselje Valašt smješteno na samoj brani. Posljednji snažan potres na ovom području zabilježen je 1999. godine.

Užom okolicom Valašta prevladava sredozemna klima (Csa), a relativna vlažnost zraka bitno je niža od susjednih područja na manjim visinama od kojih je odvojen planinom. Dok u navedenoj vlažnoj zoni udaljenoj svega 1000 m prevladavaju suptropske i mješovite šume, Valašt nije izravno izložen djelovanju Kaspijskog jezera pa su mu litice relativno ogoljene i njihova se flora sastoji od niskog grmlja i makovice. U faunu spadaju losos i klen, te više vrsta ptica selica. Privredne aktivnosti oko Valašta usmjerene su na ekološki turizam, ribolov i ribogojstvo. Od 1973. godine u jezeru se uzgaja kalifornijska pastrva.

## Galerija


Datoteka:Valasht 1.JPG|Trska
Datoteka:Valasht 6.JPG|Flora uz litice
Datoteka:Valasht Panorama 2.JPG|Panorama
Datoteka:Valasht Ducks.JPG|Patke uz obalu
Datoteka:Valasht Cows.JPG|Krave u jezeru
Datoteka:040427-Valasht-IMG E8455.jpg|Paddle Board, Valasht Lake
Datoteka:040427-Valasht-IMG 8462-2.jpg|Cable Ski, Valasht Lake
Datoteka:040427-Valasht-IMG 8452-2.jpg|Paddle Board, Valasht Lake
Datoteka:040427-Valasht-IMG 8458-2.jpg|Cable Ski, Valasht Lake
Datoteka:040427-Valasht-IMG 8449-2.jpg|Paddle Board, Valasht Lake
Datoteka:040427-Valasht-IMG 8447-2.jpg|Valasht Lake
Datoteka:040427-Valasht-IMG 8448-2.jpg|Valasht Lake
Datoteka:040427-Valasht-IMG 8445-2.jpg|Valasht Lake



## Povezano
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera

## Literatura

*  
*  
*  
*  
*  

;Ostali projekti
Lista vulkana u Iranu

Ispod je **lista vulkana u Iranu**.

## Popis

## Veze
* Geografija Irana

## Napomene
*  U literaturi su najčešće neimenovani (engl. *Unnamed*), no toponimi se mogu pronaći u geografskoj bazi podataka *[[GeoNames]]*

## Literatura
*  

## Vanjske veze
*  Global Volcanism Program: ''Iran and Afghanistan'' 
;Ostali projekti
Bazman

**Bazman** (perz. بزمان) je vulkanska planina na jugoistoku Irana, u pokrajini Sistan i Balučistan. Dijelom je Srednjoiranskog gorja odnosno tektonski aktivne vulkanske regije u kojoj se nalaze i Kale-je Hasan-Ali, Kuh-e Nader i Taftan. Bazman ima stožastu strukturu s dobro očuvanim kraterom promjera 500 m, a nadmorska visina najvišeg vrha iznosi 3490 m.

## Geografija

Masiv Bazmana približnog je promjera od 30 km i uz glavni vrh uključuje nekoliko satelitskih koji su smješteni po NE−SW dijagonali. Omeđen je ravnicama depresija Dašt-e Luta na sjeveru i sjeverozapadu odnosno Hamun-e Džaz-Murijan na jugoistoku, te padinama odvojaka Srednjoiranskog gorja na jugozapadu odnosno Istočnoiranskog gorja na istoku. Nadmorska visina okolice kreće se između 1100 i 1200 m što mu daje relativnu visinu od maksimalno 2400 m. Klimatski uvjeti okolice klasificiraju se kao vrući pustinjski (BWh), relativna vlažnost zraka vrlo je niska, kao i broj oblačnih dana odnosno količina padalina koja se kreće ispod 100 mm godišnje. Mraz je rijetkost, a snijeg se povremeno javlja tijekom zime ili ranog proljeća. Kroz potonje godišnje doba pojavljuju se i potoci koje se može podijeliti prema dva unutrašnja sliva − Dašt-e Lutu na sjeveru i Hamun-e Džaz-Murijanu na jugu.

Tlo je prilično slano zbog prisutnosti dijapira, a vegetacija je stepskog tipa i sastoji se od niskog kserofitskog grmlja koje igra veliku ulogu u površinskoj stabilnosti tla odnosno sprječavanju erozije. Zbog surovih uvjeta šira okolica slabo je naseljena i uglavnom se svodi na manje ruralne zajednice čije se gospodarstvo temelji na stočarstvu odnosno uzgoju ovaca, koza i goveda. Najveće obližnje naselje jest istoimeni gradić Bazman koji je smješten približno 30 km prema jugoistoku. S obzirom da je Bazman atraktivan za planinarenje, u lokalnom gospodarstvu sudjeluje i turizam. Planinarski domovi Gunistan, Madegi, Gavantar, Džahuk, Talaru, Bur-Kuh, Muki, Ali-han Keštan i Kar-Kidar smješteni su prema istoku odnosno uz državnu cestu 93 koja povezuje gradiće Narmašir i Bampur. Prvi Europljanin koji se 1893. godine popeo na vrh Bazmana bio je britanski diplomat Percy M. Sykes.

## Geologija
Bazman je geomorfološki dijelom Srednjoiranskog gorja, a geološki predstavlja jugoistočni krak pojasa vulkanskih stijena koji se proteže do Sahanda u Azarbajdžanu na sjeverozapadu Irana. Navedeni subdukcijski pojas rezultat je sudara euroazijske i arapske litosferne ploče koji se odigrava od oligocena, a sam masiv Bazmana oblikovan je kroz pliocen i pleistocen. Na križištu srednjeg i istočnog gorja nalazi se vulkanska regija koja uz Bazman obuhvaća i Kale-je Hasan-Ali, Kuh-e Nader, te Taftan.

Stratovulkan se sastoji od različitih magmatskih slojeva koji uključuju bazalt, andezit, dacit, te rastresite ili masivne piroklastične stijene. Podno Bazmana pronađena su ležišta zlata, bakra halkopirita, galenita, jarosita, pirita, feldspata, ortoklasa, kvarca i sfalerita. Vulkanska erupcija Bazmana nije zabilježena tisućama godina, a danas prolazi fumarolsku fazu.

## Povezano
* Geografija Irana
* Popis iranskih vulkana

## Literatura

*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  

;Ostali projekti
Damavand

**Damavand** (perz. دماوند), stratovulkan sa 5671 m visine, najviši planinski vrh u Iranu odnosno vulkan u Aziji. Smješten je u gorju Alborz na sjeveru zemlje odnosno u iranskoj pokrajini Mazandaran, oko 66 km sjeveroistočno od Teherana. Damavand zauzima značajnu ulogu u iranskoj mitologiji i jedan je od nacionalnih simbola zemlje. Zabilježeno je da ga je prvi osvojio iranski planinar Abu Dolaf Kazradži početkom 10. vijeka.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih vulkana

## Literatura
* 
* 
;Ostali projekti
Dašt-e Karkuluk

**Dašt-e Karkuluk** (perz. دشت قارقولوق) je vulkansko polje uz rijeku Aras u sjeverozapadnoj iranskoj pokrajini Zapadni Azarbajdžan, 10-ak km nizvodno od grada Poldašta. Vulkanska lokacija politički je podijeljena na dva dijela − manji iranski dio uz desni tok i veći koji pripada azerbajdžanskoj enklavi Nahčivan. Iranski dio uključuje krater približnog promjera od 300 m čiji obod doseže nadmorsku visinu od 807 m. Dašt-e Karkuluk u širem geološkom kontekstu pripada tektonski aktivnoj vulkanskoj regiji u kojoj se nalaze i Sahand, Sabalan, te Ararat u susjednoj Turskoj. Oblikovan je kroz pliocen, a pretpostavlja se da je posljednja vulkanska erupcija nastupila kroz holocen.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih vulkana

## Literatura
*
Kale-je Hasan-Ali

**Kale-je Hasan-Ali** (perz. قلعه حسن علی) je vulkansko polje u Kermanskoj pokrajini na jugoistoku Irana. Nalazi se približno 120 km od grada Kermana, a najbliža okolna naselja su mu Rajen, Darb-e Behešt i Bam. Sastoji se od niza kratera odnosno tipičnih maarova među kojima najveći ima promjer od 1200 m, obod na nadmorskoj visini od 2337 m, te dubinu od približno 300 m. Ovaj je krater položen na sjeverozapadnim padinama planina Pain i Namak-Zar.

Kale-je Hasan-Ali je geomorfološki dijelom Centralnoiranskog masiva, a geološki predstavlja jugoistočni krak pojasa vulkanskih stijena koji se proteže do Sahanda u Azarbajdžanu na sjeverozapadu Irana. Navedeni subdukcijski pojas rezultat je sudara evroazijske i arapske litosferne ploče koji se odigrava od oligocena, a sam masiv Kale-je Hasan-Alija oblikovan je kroz pleistocen. Na križištu centralnog i istočnog gorja nalazi se vulkanska regija koja uz Kale-je Hasan-Ali obuhvaća i Bazman, Kuh-e Nader, te Taftan.

Većina kratera imaju obode u potpunosti sastavljene od klastičnih stijena, dok najveći sadrži tefrit sastavljen od flogopitskih fenokristala, klinopiroksena i olivina u podlozi od anortoklasa, analcima, haujnita, klinopiroksena i magnetita. Vulkanska erupcija kod ovih kratera nije zabilježena hiljadama godina, a pretpostavlja se da je posljednja nastupila kroz holocen.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih vulkana

## Literatura

*  
*  
*
Kuh-e Nader

**Kuh-e Nader** (perz. کوه نادر; dosl. *Naderova planina*) je vulkanska planina na jugoistoku Irana, u pokrajini Sistan i Balučistan. Približni promjer planinskog masiva je 5,5 km što ga čini relativno malim u odnosu na ostale iranske vulkane. Nadmorska visina glavnog vrha je 2390 m, a sadrži još dva vrha iznad 2200 m. Na sjevernim, istočnim i južnim padinama nalaze se sporedni krateri s izljevima lave čija ukupna površina iznosi 10-15 km². Padine vulkana omeđene su depresijama dvaju presušenih slanih jezera ‒ Hamun-e Tagurom na sjeveru i Dašt-e Gejb-Hamunom na jugoistoku. Njihova nadmorska visina kreće se između 1385 i 1423 m što vulkanu daje relativnu visinu od približno 1000 m. Najbliža veća naselja uz Kuh-e Nader su gradići Haš i Nukabad koji se nalaze oko 50 km prema istoku odnosno sjeveroistoku.

Kuh-e Nader je geomorfološki dijelom Istočnoiranskog gorja, a geološki predstavlja jugoistočni krak pojasa vulkanskih stijena koji se proteže do Sahanda u Azarbajdžanu na sjeverozapadu Irana. Navedeni subdukcijski pojas rezultat je sudara euroazijske i arapske litosferne ploče koji se odigrava od oligocena, a sam masiv Kuh-e Nadera oblikovan je kroz pliocen i pleistocen. Na križištu srednjeg i istočnog gorja nalazi se vulkanska regija koja uz Kuh-e Nader obuhvaća i Bazman, Kale-je Hasan-Ali, te Taftan. Vulkanska erupcija na ovoj planini nije zabilježena tisućama godina, a pretpostavlja se da je posljednja nastupila tijekom holocena. Prevladavajuća vrst stijene na Kuh-e Naderu je bazalt.

## Veze
* Geografija Irana
* Popis iranskih vulkana

## Literatura
*
Janaćko Janjić

**Janićije (Janaćko) Janjić** je izmišljeni lik iz serije Bela lađa. Lik je izmislio Siniša Pavić, a ulogu je tumačio Milan Vasić.

## Uloga u seriji
Janaćko je dalji rođak Srećka Šojića i Baćka Bojića i član Stranke zdravog razuma. Trudi se da liči na Šojića, pa ima brkove i ćubu kao on, a takođe se oblači u slična odela. Bavi se poljoprivredom i obično dolazi u Beograd da prodaje svoje proizvode. Janaćko je prilično naivan i pomalo smotan. On je lider ogranka Stranke zdravog razuma u jednom selu u unutrašnjosti Srbije. Janaćkova izborna jedinica dobija najbolje rezultate, jer tamo malo ko poznaje Šojića.
                                          
Prvi put se pojavljuje u seriji kada dolazi kod Šojića da ga pozove na seosku slavu. Oni zajedno kreću, ali usput nailaze na štrajkače koji su blokirali put, pa ipak ne stižu na slavu. Kasnije Janaćko odlazi sa Pikiljićem (Milenko Pavlov) u Šojićev rodni kraj da bi tamo podigli broj glasača. Oni organizuju lažnu izgradnju kombinata koju tobože finansira Šojić. Janaćko je sve više u problemima jer mu ponestaje novca da isplati radnike. Na kraju je primoran da ode u Beograd i od Šojića traži novac, ali se ovaj stalno izvlači od plaćanja.

Nakon hapšenja Šojića na čelo stranke dolazi Baćko Bojić, a Janaćko se probija na vrh izborne liste i postaje jedan od vodećih likova u seriji. On prodaje vredan prsten da bi isplatio radnike. Kada se Stranka zdravog razuma pocepala, Janaćko prelazi u Ćirkovu frakciju. Postaje poslanik i učestvuje u sastavljanju vlade na brodu „Bela lađa“.

## Vanjske veze
* Srećko Šojić će dobiti dvojnika („Blic“ 18. april 2010.)
Urmijsko jezero

**Urmijsko jezero** (: *Darjače-je Urumije*, starovjekovno poznata kao *Matiene*) je slano jezero koje se nalazi u Iranu u neposrednoj blizini Turske, odnosno između iranskih pokrajina Istočnog i Zapadnog Azarbajdžana. Jugozapadna obala oblikovana je kao Kaspijsko jezero. Urmijsko jezero najveće je na Bliskom istoku, te drugo najveće slano jezero na svijetu. Površina jezera je otprilike 5200 km², a proteže se do 140 km u dužinu odnosno 55&nbsp;km u širinu. Najveća dubina jezera je 16 m.

## Otoci
Urmijsko jezero sadrži ukupno 102 otoka:

* Aram
* Araš
* Ardešir
* Arezo
* Ašk
* Ašk-Sar
* Ašku
* Ataš
* Azar
* Azin
* Bahram
* Bard
* Bardak
* Bardin
* Barzin
* Bastu
* Bon
* Bon-Ašk
* Borz
* Borzu
* Bozorg-Tape
* Čak-Tape
* Češme-Kenar
* Dej
* Gorz
* Mag
* Espir
* Espirak
* Espiru
* Garivak
* Garive
* Gerde
* Giv
* Golgun
* Iran-Nezhad
* Džo-Dare
* Džovin
* Džozar
* Kabudan
* Kafče-Nok
* Kakai-je Bala
* Kakai-je Mijane
* Kakai-je Pain
* Kalsnag
* Kam
* Kaman
* Kame
* Karkas
* Kave
* Kenarak
* Hersak
* Kučak-Tape
* Mahdis
* Mahvar
* Markid
* Mehr
* Mehrdad
* Mehran
* Meškin
* Mejdan
* Mijane
* Nadid
* Nahan
* Nahid
* Nahoft
* Nahoda
* Navi
* Navijan
* Omid
* Panah
* Penhan
* Pišva
* Sahran
* Samani
* Sangan
* Sangu
* Sariče
* Sepid
* Šabdiz
* Šahi
* Šahin
* Šamširan
* Šur-Tape
* Šuš-Tape
* Sijahsang
* Sijah-Tape
* Sijavaš
* Sohran
* Sorh
* Soruš
* Tak
* Taht
* Tahtan
* Tandžak
* Tandže
* Tašbal
* Tir
* Tus
* Zag
* Zarkaman
* Zarkanak
* Zar-Tape
* Zirabe

## Pritoci
* Adži
* Gaie
* Alamlou
* Lejlan
* Zarine
* Simine
* Gadar
* Mahabad
* Baranduz
* Šahar
* Nazlu
* Roze
* Zola

## Galerija

Datoteka:Urmia-1-2.gif|Satelitska snimka iz 2003. godine; po sredini jezera vidljiv je most u izgradnji

Datoteka:UrmiaLakeBridge.JPG|Gradnja mosta preko jezera


## Povezano
* Geografija Irana
* Popis iranskih jezera

## Reference

## Vanjske veze
* Urmija (enciklopedija Britannica)
* Slano jezero Urmija u Iranu (SalineSystems.org)
* UNESCO-ov opis jezera 
;Ostali projekti
Kuh-e Nader (razvrstavanje)

**Kuh-e Nader** (perz. کوه نادر; dosl. *Naderova planina*) se može odnositi na:
* **[[Kuh-e Nader]]**, vulkanska planina na jugoistoku Irana, u pokrajini Sistan i Beludžistan
* **[[Kuh-e Taht-e Nader]]**, planina na jugoistoku Irana, u pokrajini Sistan i Beludžistan
* **[[Kuh-e Kale-je Nader]]**, planina na jugozapadu Irana, u pokrajini Kuhgiluje i Bojer Ahmad
* **[[Kuh-e Dare-Nader]]**, planina na sjeveru Irana, u Semnanskoj pokrajini
* **[[Kuh-e De-Nader]]**, planina na sjeverozapadu Irana, u Kurdistanskoj pokrajini
* **[[Kuh-e Kačakraš-e Nader]]**, planina na sjeverozapadu Irana, u Kurdistanskoj pokrajini
* **[[Kuh-e Nader (Helmand)]]**, planina u južnom Afganistanu, u Helmandskoj pokrajini
* **[[Kuh-e Nader (Bamijan)]]**, planina u središnjem Afganistanu, u Bamijanskoj pokrajini
Tomo Vukšić

**Mons. Tomo Vukšić** (Studenci, kraj Ljubuškog, 9. siječnja 1954.) , je Vrhbosanski nadbiskup  apostolski upravitelj Vojnog ordinarijata u Bosni i Hercegovini. Poznat je i kao **Don Tomo Vukšić**
## Biografija
### Djetinjstvo i školovanje
Završivši osnovnu školu u Studencima (1961.-1965.) i Ljubuškom (1965.-1969.), prijavio se kao kandidat u sjemenište, pohađao gimnaziju u Zagrebu (1969.-1973.) i položio ispit zrelosti. Filozofsko-teološki studij završio je u Sarajevu (1973.-1980.) s prekidom vojne obveze u Subotici i Zrenjaninu (1977.-1978.).

Za svećenika ga je zaredio mostarski biskup Petar Čule u Studencima, 29. lipnja 1980. Don Tomo je najprije bio župni vikar u katedralnoj župi u Mostaru (1980.-1982.), surađujući istodobno u novopokrenutom biskupijskom mjesečniku „Crkvi na kamenu“.

### Svećenik
Biskup Pavao Žanić poslao ga je na poslijediplomski studij u Rim s boravkom u misijskom zavodu sv. Pavla kao stipendist Kongregacije za širenje vjere. Postigao je magisterij na Fakultetu istočnih crkvenih znanosti na Papinskom istočnom institutu (1982.-1984.) obradivši temu „Razlike između pravoslavnoga Istoka i katoličkoga Zapada s motrišta časopisa 'Balkan' (1896.-1902.)“, potom je dekretiran za dvogodišnji studij crkvenoga prava na Papinskom sveučilištu Urbanijani (1984.-1986.), gdje je magistrirao s pravno-ekumenskom tematikom: „'Communicatio in sacris' (zajedničenje u molitvama i sakramentima) u novom kanonskom zakonodavstvu“.

Potom ga je biskup Žanić pozvao u Mostar, gdje je dvije godine obavljao službu tajnika biskupije (1986.-1988.) da bi ga ponovno vratio u Rim, gdje je 1991. doktorirao na Papinskom istočnom institutu s tezom „Odnosi između pravoslavnih i katolika u Bosni i Hercegovini od 1878. do 1903. Povijesno teološki studij“, boraveći u Papinskom hrvatskom zavodu sv. Jeronima.

Profesor je istočne teologije, ekumenizma i patrologije na Bogoslovnom fakultetu u Sarajevu (od 1991. do danas), kanonskoga prava (2000.-2006.), ekumenske teologije i patrologije na Teološkom institutu u Mostaru od 1991. do sada, gdje je bio i predstojnik od 1991. do 1994. Predavač je na poslijediplomskom studiju na KBF-u u Zagrebu od 2005. Priredio je više znanstvenih zbornika i monografija u suradnji s drugima. Bio je član više Vijeća pri BK BiH, Mješovitoga povjerenstva Svete Stolice i Bosne i Hercegovine za primjenu Temeljnoga ugovora, voditelj Tiskovne agencije KTA. Obavljao je službu vicerektora u sarajevskoj bogosloviji (1993.-1998.), sudskoga vikara (1993.-2009.) i generalnoga vikara u Mostaru od 2009. do biskupskog imenovanja.

### Biskup
Prvim vojnim ordinarijem u Bosni i Hercegovini imenovao ga je papa Benedikt XVI. 1. veljače 2011. Zaređen je za biskupa 2. travnja 2011. u Mostaru. Glavni zareditelj bio je kardinal Vinko Puljić, a suzareditelji msgr. Ratko Perić i msgr. Franjo Komarica.
### nadbiskup
Papa Franjo imenovao ga je 29. siječnja 2022. vrhbosanskim nadbiskupom pošto je prihvatio odreknuće od službe kardinala Vinka Puljića.

## Vanjske veze
Želimir Puljić

**Želimir Puljić** (Kamena kraj Mostara, 7. ožujka 1947.) - zadarski nadbiskup

## Biografija

Pohađao je Dijecezansku gimnaziju u Dubrovniku. Teologiju je studirao u Splitu i Rimu. Zaređen je za svećenika 24. ožujka 1974. godine u Rimu. Obavljao je službe u Bogosloviji u Sarajevu od 1978. do 1988. godine.

Dubrovačkim biskupom, imenovao ga je papa Ivan Pavao II., krajem 1989. godine, a za biskupa je zaređen 14. siječnja 1990. godine u Dubrovniku. Glavni zareditelj je bio kardinal Franjo Kuharić, a suzareditelji msgr. Ante Jurić i msgr. Severin Pernek. Predsjednik je Vijeća Hrvatske biskupske konferencije i Biskupske konferencije BIH za inozemnu pastvu te predsjednik Vijeća HBK za kulturu i crkvena kulturna dobra.

Dne 15. ožujka 2010. godine papa Benedikt XVI. imenovao ga je 69. zadarskim nadbiskupom.
Dne 14. studenoga 2012. godine na 45 zasjedanju HBK izabran je za predsjednika Hrvatske biskupske konferencije.

## Izvori
Tape-Mil

**Tape-Mil** (perz. تپه میل) je umjetni brežuljak sa zoroastrijskim hramom vatre smješten nedaleko od drevnog iranskog grada Raja, dijela suvremenog Teherana. Monumentalna građevina također je poznata i kao Bahramov ili Rajski hram vatre (perz. آتشکده بهرام ili آتشکده ری), a datira se u sasanidski period (3. − 7. v.).

## Geografija

Tape-Mil nalazi se 10-ak km jugoistočno od Raja, odnosno približno 1200 m od autoceste koja povezuje Teheran i Varamin. Umjetni brežuljak izgrađen je od nabijene zemlje i proteže se duljinom od 35 m u smjeru sjeverozapad-jugoistok. Širina mu iznosi 17 m, a u odnosu na okolicu (1023 m n. v.) izdiže se 18 m.

## Arheologija
Godine 1901. arheolozi iz Francuske počinju s ograničenim iskopavanjima, no Arheološki lokalitet nije temeljitije istražen sve do 1930-ih godina kada njemački arheolog E. F. Schmidt na Tape-Milu identificira hram vatre i datira ga u sasanidski period (3. − 7. c.). Osim zoroastrijskog hrama, Schmidt je proučavao i arhitektonske ostatke na jugoistočnom platou Tape-Mile, rezidencije smještene istočno od hrama, te umjetne brežuljke u neposrednoj okolici. Novija iskopavanja obavlja iranski stručni tim kojeg predvodi arheolog Z.-T. Šejbani. S obzirom da je brežuljak od nabijene zemlje osjetljiv na atmosferilije koje imaju erozivan učinak, koncem 20. vijeka nalazišta na jugoistočnom platou zaštićena su velikim montiranim krovištem. Nekoliko kilometara zapadno i jugozapadno od Tape-Mila nalaze se ostaci sasanidskih naselja kao što su Čal-Tarhan, Eškabad i Nezamabad, no nisu dovoljno istražena. Većina keramike i drugih predmeta pronađenih na Tape-Milu i okolici čuva se u Nacionalnom muzeju u Teheranu, dok su dijelom pohranjena i u malenom muzeju smještenom južno od brežuljka.

## Galerija


Datoteka:Tappeh Mill 4.JPG|Bočna strana hrama
Datoteka:Tappeh Mill 3.JPG|Svodovi nad središtem hrama
Datoteka:Tappeh Mill 7.JPG|Sporedni svodovi
Datoteka:Tappeh Mill 6.JPG|Ostaci kolosalnih stupova
Datoteka:Tappeh Mill 8.JPG|Štukature
Datoteka:Tappeh Mill 9.JPG|Štukatura s motivom ribe



## Povezano
* Raj
* Zoroastrizam
* Sasanidska Monarhija

## Literatura

*  
*  
*  
*  
*  

;Ostali projekti
A Night Out (film)

***A Night Out*** () je američka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1915. u režiji Charlesa Chaplina. Predstavlja drugi film koji je snimio za studio Essanay Pictures, odnosno prvi nakon što se, nezadovoljan njenim studijima u Chicagu, vratio u Kaliforniju te počeo snimati u novim studijima u mjestu Niles. Chaplin zajedno sa Benom Turpinom tumače likove dvojice veseljaka koji tokom noćnog izlaska zbog pijanstva upadaju u niz nevolja. *A Night Out* je značajan zbog toga što u njemu prvi put nastupa Edna Purviance, koja je sljedećih nekoliko godina bila Chaplinova česta partnerica kako na filmu, tako i u privatnom životu.

## Vanjske veze

* 
*
The Champion (film, 1915)

***The Champion*** () je američka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1915. u režiji Charlesa Chaplina. U njoj on tumači naslovnu ulogu skitnice koji postaje uspješni sparing paring etabliranim boksačima.

## Glume
* Charles Chaplin - izazivač
* Edna Purviance - trenerova kćer
* Ernest Van Pelt - Spike Dugan
* Lloyd Bacon - svadljiv partner
* Leo White - nepošten kockar
* Carl Stockdale - svadljiv partner
* Billy Armstrong - svadljiv partner 
* Paddy McGuire - svadljiv partner
* Bud Jamison - Bob Uppercut, šampion
* Ben Turpin - prodavač

## Vanjske veze
* 
*