open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pojam naše velike moći

**Pojam naše velike moći** je gnostički spis otkriven u 20. vijeku okviru knjižnice Nag Hamadi.

Spis je kršćansko gnostička povijest spasenja. Počevši s po­stankom, ona bilježi djelovanje Božje pravde i milosti u sukobu dobra i zla, i zavr­šava s konačnim blaženstvom. Traktat je "apokaliptičan", odnosno kulminira u dramatičnom opisu svršetka svijeta.

Budući da je naslov vjerojatno preuzet iz prvoga retka, može ga se shvatiti i kao "razumijevanje naše velike moći" ili "znanje o našoj velikoj moći".

## Nastanak

Sam jezik traktata, mješavina sahidičkog i subakmimičkog dijalekta koptskog, zahtijeva objašnjenje. Moguće je daje pisar koji je govorio sahidički jednostavno po­kušao prevesti subakmimički spis na svoj dijalekt. Neki, međutim, smatraju da je jezik traktata "proto-sahidički", starija varijanta koptskoga jezika od, primjeri­ce, sahidičkog Novog zavjeta.

Pitanja o datumu i mjestu nastanka traktata isprepliću se sa pitanjima o jeziku na kojem je sastavljen i njegovoj pozadini. Ako se ispostavi daje jezik proto-sahidički, tad je datum nastanka traktata vjerojatno raniji. U tekstu se, međutim, jas­no spominje anomejska hereza; te ako taj navod nije naknadno dodan, djelo će smjestiti u 4. sto­ljeće n. e.

## Sadržaj

"Naša velika moć" iz djela jest vrhovni Bog. On je transcendentan i "iznad svih si­la", uključujući i starozavjetnog Boga, "Oca tjelesnosti". On se, ipak upli­će u tijek povijesti; on je taj koji spašava Nou od potopa. Već se u prvih nekoliko redaka traktata jasno daje do znanja da čovjekovo spa­senje ovisi isključivo o poznavanju naše velike moći.

Na način karakterističan za apokalipsu, traktat cijelu povijest dijeli u tri "eona".Prvi, "eon tjelesnosti" završava s potopom. U drugome, "psihičkom eonu" pojavljuje se objavitelj. Drugi eon završava ratom između zlih anđeoskih vladara - "arhonata" - pojavom lika antikrista, i nestankom svijeta u plamenu. Iako vatra proždire tvar, ona pročišća­va duše; zajedno sa "svecima", pročišćene duše žive zauvijek u "neuništivom eonu" velike moći.

## Izvori

## Povezano
* Knjižnica Nag Hamadi

## Vanjske veze
*  Authoritative Teaching (gnosis.org)
*  Authoritative Teaching (early christian writings)
*  Izvorni koptski tekstovi
Anomejstvo

**Anomeji**, takođe nazvani **Aetijani** po teologu Aetija, i **Evnomijani** po Evnomiju, njegovom učeniku, su bili ranohrišćanska sekta. Propovedali su da Bog Otac i Bog Sin nisu jednosuštni, odvojeni ne samo po suštini, već i po želji.

Kovanica "*anomoean*" dolazi od grčkog ἀ(ν) - ne i ὅμοιος - sličan, što znači nesličan.

## Historija

Na početku, njihovo propovedanje je bilo skoro identično arijanskom tumačenju, da je Otac na višem položaju nego Sin. Aetije kasnije nije prihvatio ni ortodoksno „jednosuštno“, ali ni arijevsko tumačenje, pa je zato njegovo propovedanje dobilo anatemu Arijanaca na njihova dva sabora, te je prognan zajedno sa učenikom Evnomijem. Ubrzo su se vratili da bi se suprotstavili Akakiju iz Kesarije, koji je hteo da sa novom terminologijom postigne kompromis, ali Akakije je bio omiljen na dvoru i to je prouzrokovalo Aetijevo i Evnomijevo novo prognanstvo. Od onda su se Aetijani odvojili od Arijanaca.

U vreme imperatora Julijana njihovo učenje je dobilo novi podsticaj pošto je imperator hteo da se suprotstavi crkvi, pa je pomagao razne frakcije sa željom da postigne sukob među pristalicama hrišćanske vere. Godine 362. na saboru sazvanom od episkopa Efzoija u Antiohiji puno episkopa je predložilo amnestiju za Aetija, kao i to da se prihvate njegovi stavovi. Zahvaljujući Vasiliju Velikom, Grigoriju iz Nise i Svetom Epifaniju, koji su vodili upornu borbu protiv Aetija, to učenje nije dostiglo presudnu masovnost, pa su na Drugom Vaseljenskom saboru u Konstantinopolju 381. surovo osuđeni i Aetije i njegove pristalice. Imperator Teodosije je odmah sastavio zakone po kojima su se sve vodeće ličnosti jeresi proganjale, izgubile svako građansko pravo po pitanju nasledstva i testamenta, i njihove knjige su se spaljivale. Brzoj propasti učenja je doprinelo to što su se podelili na više manjih grupa.

Do polovine V veka ovo učenje je skoro iščezlo i malo preostalih pristalica se okupljalo u pustim mestima zbog straha od kazni.

## Aetijanska hristologija

Aetijani, kao i Arijanci, ne prihvataju u potpunosti ljudsku prirodu Hrista, ali Arijanci tvrde da je Hristos dobio božansku prirodu kao nagradu za svoja dela, dok Ajetijani tvrde da je Hristos bog po poreklu. Arije je propovedao da je nemoguće shvatiti u potpunosti božiju prirodu, dok je Aetije zastupao mišljenje da je Bog potpuno shvatljiv pojam, i šta god da zna o sebi, to isto postoji u nama.

## Reference
Nacionalni spomenici u Srebreniku

Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za opštinu Srebrenik se nalaze sljedeći spomenici:

* "Džamija u Ćojluku" (graditeljska cjelina),
* "Konak Suljagića sa pratećim objektima u Donjoj Špionici" (graditeljska cjelina),
* "Prahistorijska gradina na lokalitetu Grabovik – Zaketuša iznad naselja Straže" (arheološko područje),
* "Prahistorijsko gradinsko naselje na lokalitetu Gradina ispod Kuga, naselje Bjelave" (arheološko područje),
* "Stara džamija sa haremom u Špionici" (graditeljska cjelina),
* "Stari grad Srebrenik" (historijsko područje).

## Reference

## Vanjske veze
* Zvanična stranica komisije za očuvanje nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine
Gradine u Srebreniku

**Gradine u Srebreniku** pripadaju kasnom bronzanom dobu, između II i I milenija stare ere, i željeznom dobu,od IX do III stoljeća pne.

To je period kada je na širokom evopskom i balkanskom prostoru prevladavala kultura polja s urnama koja je obuhvatala i sjeverne dijelove Bosne. U istočnom dijelu sjeverne Bosne od Ukrine do Drine krajem II i početkom I milenija pne, u kasnom bronzanom dobu, razvila se grupa Vis-Pivnica (prema nalazištu Vis u Modranu u okolini Dervente),  srodna sa južnovojvođanskom bosutskom grupom ovog perioda, a u izvjesnoj mjeri i sa Srednjebosanskom kulturnom grupom kasnog bronzanog doba.

## Gradina Grabovik-Zaketuše
Nalazi se iznad sela Straža, na koti Grabovik, na 686 m nadmorske visine. Ovaj predio je udaljen od Srebrenika, u istočnom smjeru oko 10 km. Brdo Grabovik  visoko je oko 200 m. Južne, zapadne i sjeverne padine čine stijene koje su na određenim tačkama visoke i do 50-60 m. Na vrhu Grabovika je stjenoviti plato, koji se proteže u osnovnom smjeru od istoka ka zapadu, dimenzija 350 x 150 m). Na spomenutim padinama i na platou nađeno je dosta površinskog materijala koji se može okvirno datirati, u period kasnog bronzanog i starijeg željeznog doba (od oko 1000. do 300. godine prije naše ere). Neki keramički elementi na keramici su identički sa nalazima iz Donje Doline. To su prvi nalazi ove vrste u sjeverno-istočnom dijelu Bosne.

Na sjednici komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj 14. do 10 marta 2006. godine, gradina je proglašena za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući), Ljiljana Ševo i Tina Wik. 

Arheološko područje ugroženo je eksploatacijom kamena i geološkim istraživanjima u kojima područje nije tretirano kao potencijalno arheološko nalazište.
## Gradina ispod Kuga
Nalazi se u naselju Bjelave na koti na 404 m nadmorske visine. Na lokalitet se može prići sa puta Tuzla-Orašje. Od kamenoloma do skoro samog vrha probijen je put na kome se nalazi mnogo prahistorijske keramike. Brdo je na ostaloj površini zaraslo te se vrlo teško stiže do vrha koji je potpuno prekriven nižim i visokim rastinjem i za sada se na njemu ne može vršiti arheološka prospekcija. U dijelu južnog podnožja lokaliteta se vrši eksploatacija i separacija kamena. Na sjednici komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj 4. do 11. septembra 2007. godine, gradina je proglašena za nacionalni spomenik BiH. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuć), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik. Novom odlukom iz 2009, predhodna odluka je poništena.           

## Reference
Samospoznaja

**Samospoznaja** je ideja koja se susreće u filozofiji, psihologiji i misticizmu. U filozofiji, samospoznaja često znači spoznaju svoje prave prirode.

Mnogi filozofi od antike do savremenog doba su savetovali da treba poznati sebe.

## Indijska filozofija

Samospoznaja je jedna od okosnica indijske filozofije i religije. U značenju duhovnog buđenja, samospoznaja je tipično indijski koncept. Postoji više sanskritskih reči koje se odnose na samospoznaju:

* atmabodha (ātmabodha) - samosvest
* atmagjana (ātmajñāna) - znanje o sopstvu
* atmasidhi (ātmasiddhi) - samoostvarenje
* atmavada (ātmavāda) - učenje o sopstvu

## Starogrčka filozofija

Spoznaj sebe (gr. *gnoti seauton*) je čuveni natpis koji je stajao na ulazu drevnog proročišta u Delfima. Ova izreka se pripisuje nekolicini starih grčkih mudraca.

Prema Plotinu, samospoznaja je spoznaja vlastitog iskona.

## Hrišćanstvo

Hrišćanski oci pod poznajom podrazumevaju svest o sopstvenoj prolaznosti i ništavnosti izvan Boga.

## Krišnamurti

Savremeni indijski filozof Krišnamurti je govorio da je put za upoznavanje sebe motrenje svojih misli, osećanja i reakcija u svakom trenutku. On ističe da se samoposmatranje ne može vršiti u izolaciji, manastiru ili sličnom, već isključivo posmatrajući svoje reakcije u odnosu sa drugim ljudima. Poznaja je vidjeti što jeste, ne što biste željeli biti. Ono što jeste nije ideal i nije statično, već ono što činite, mislite i osjećate iz trena u tren. Da bismo to vidjeli potrebna je svjesnost, veoma budan, hitar um. No, ako počnemo osuđivati što jeste, ako počnemo kriviti ili odbijati, tada nećemo razumjeti njegov pokret.

## Reference

## Povezano
* Spoznaj sebe
Poznaj sebe

**(S)poznaj sebe** ili **(u)poznaj sebe** (grč: *γνωθι σεαυτόν* **gnoti seauton**) je čuveni starogrčki natpis koji je stajao na ulazu proročišta u Delfima. Ova izreka se pripisuje nekolicini grčkih mudraca, među kojima su:
* Hilon iz Sparte
* Solon iz Atine
* Tales iz Mileta
* Heraklit iz Efesa
* Pitagora sa Samosa
* Sokrat iz Atine

## Povezano
* Sedam mudraca
* Samospoznaja
* Samoposmatranje
Carel Struycken

**Carel Struycken** (; 30. jul 1948 -) je nizozemski glumac, najpoznatiji po ulozi Lurcha u filmu *[[The Addams Family (film, 1991)|The Addams Family]]* i njegovim nastavcima, kao i Diva u kultnoj TV-seriji *[[Twin Peaks]]*. Struycken, koji živi i radi u SAD gdje je 1978. godine započeo karijeru, se odlikuje izuzetnom visinom koja je pripisana akromegaliji.

## Vanjske veze
*Carel Struycken Website
*
*
Trimorfna protenoja

**Trooblična prvomisao** (*Trimorfna protenoja*) je gnostički spis pronađen u 20. vijeku u okviru knjižnice Nag Hamadi.

Ova gnostička rasprava je prošla kako setijansku, tako i kršćansku reviziju. Nastala je po svoj prilici kad i Ivanov apokrif (sredina 2. stoljeća), kojemu donekle nalikuje. Odlikuje se brojnim paralelama sa Ivanovim evan­đeljem, naročito sa njegovim prologom.

## Nastanak

Reinterpretacija kristologije u Trimorfnoj Protenoji temelji se na nekim odlomcima iz Evanđelja po Iva­nu. Stoga, završnu redakturu spisa moglo bi se vremenski smjesti­ti u period kada su vođene rasprave oko tumačenja kristologije u Ivanovom evanđe­lju, što znači u prvu četvrtinu ili pr­vu polovicu 2. stoljeća.

## Sadržaj

Temelj spisa je niz samopotvrđujućih izjava u prvom licu jed­nine, u kojima Prva misao objašnjava svoj božanski identitet i ulogu u stvaranju i spa­senju svijeta. Ovo je uključeno u uvodnu aretalogiju (35,1-32), nakon čega slijede tri slične aretalogije u istome sti­lu, od kojih su druga i treća naslovima odvojene u zasebne pod-traktate: Prvo, prva misao isprva silazi kao svjetlost u tamu, kako bi dala oblik svo­jim palim udovima (35,32-36,27; 40,29-41,1). Drugo, Protenoja silazi kako bi dala snage svojim palim udovima, udjeljujući im duh ili dah (42,4-27; 45,2-12; 45,21-46,3). Treće, Protenoja je riječ ili logos koja silazi u obličju sila, preuzima ljudski oblik, uvodi prosvjetljujući obred krštenja nazvan pet pečata, i vraća svoje udove u svjetlost (45,5-6; 47,5-22; 49,15-22; 50,9-12,18-20).

## Analiza

Traktat pokazuje veliku sličnost sa dužom verzijom Ivanova apokrifa (11,1: 30,11-31,25), i to ne samo u pogledu jezika i strukture koje nalikuju Ivanovoj uvodnoj pripovijesti o silasku logosa, već i u pogledu aretologija u prvome licu jednine o tri silaska Protenoje, koju također nalazimo na kraju Ivanova apokrifa. Moguće je da ta dva djela imaju zajedničko porijeklo.

Korijene ideje trostrukog silaska božanske Prve Misli u ovaj svijet, možemo naći u helenističko-židovskim mudrosnim školama, koje su zaslužne za personifikaciju li­ka božanske mudrosti, i razvoj mita o njezinoj ulozi u stvaranju svijeta i kasnijem prosvjetljenju čovječanstva, što nalazimo u 1 Enohu 42, Sirahu 24, Mudrosti 7-8, i kod Filona. Čini se da su dva Sofijina neuspješna silaska u 1 Enohu 42, i onaj uspješan u Sirahu 24, spojeni u ovome djelu u sveukupno tri silaska u donji svijet, od kojih dva rezultiraju tek djelomičnim oslobađanjem, dok treći za posljedicu ima konačno buđe­nje i spasenje onih koji su je primili.

Evidentno je da je Trimorfna Protenoja naknadno kristijanizirana. Treći dio traktata pripovijeda o tajnom silasku Protenoje kao Riječi, prerušene u likove vladara, sila i anđela, i kulminira njezinim otkrivenjem u ljudskome obliku, no, čini se, uz dodatak kasnije, tendenciozne kristološke interpretacije.

## Izvori

## Povezano
* Apokrifi
* Gnosticizam
* Knjižnica Nag Hamadi

## Vanjske veze
* On the Origin of the World
* Dark Mirrors of Heaven: Gnostic Cosmogony
Alois Hudal

**Alois Hudal** (Graz, 31. 5. 1885. – Rim, 19. 5. 1963) je austrijski katolički biskup i profesor na Bečkom univerzitetu. Poznat po svojim naklonim stavovima prema nacionalsocijalizmu, kao i pomaganju pri bjegu visokim nacističkim funkcionerima preko Italije za Južnu Ameriku. Hudal je studirao teologiju od 1904. do 1908. godine u Grazu. Promoviran u svećenika 19. jula 1908. godine, te u doktora teologije 1911. godine. Biskup je postao 1913. godine.

U saradnji sa Krunoslavom Draganovićem u razrađenom planu i uz pomoć Crvenog križa, Caritasa, te Giuseppea Sirija, nadbiskupa iz Genove, organizira bijeg za njemačke nacističke oficire, kao i za hrvatske političke emigrante i članove ustaškog pokreta. Tom su linijom izmedu ostalih pobjegli Josef Mengele, Adolf Eichmann, Hans-Ulrich Rudel, Franz Stangl i Klaus Barbie.

## Povezano
* Štakorski kanali

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Konak Suljagića

**Konak Suljagića** sa pratećim objektima nalazi se u Donjoj Špionici, općina Srebrenik, Bosna i Hercegovina. Proglašen je za Nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Nacionalni spomenik čini objekat konaka sa pratećim objektima (pušnica, magaza, hambar, koš za kukuruz i staja). 

Do sada nije utvrđeno kada je konak sagrađen. U gruntovnim knjigama piše da je 1887. godine vlasnik kuće bio Dželal-beg Efendić. Kuća i imanje u Donjoj Špionici je od 1917. godine vlasništvo Mula Jusufa Suljagića i Huse Suljagića, koji su bili nastanjeni u Ćehajama kod Srebrenika. Porodica Suljagić je tokom korištenja izvršila nekoliko intervencije na objektu: izmjena prozora, vrata, krečenje, postavljanje lima između prizemlja i kata na fasadi na „prepuštenom“ dijelu, dograđena je nova etaža interpolacijom međukatne drvene konstrukcije kojom je visina magaze smanjena sa cca 3,00 m na cca 1,80 m. Sedamdesetih godina urađene su značajne izmjene u namještanju kuće. Ranije tradicijski opremljen prostor, zamjenjen je novim namještajem, industrijski izrađenim na prostoru SFR Jugoslavije – kauči i polukauči, kredenac, ormar, štednjak na čvrstio gorivo (drvo), hladnjak, posuđe, posteljina. Veza sa tradicijom zadržala se u zastiranju podova tkanim ćilimima(, u izgradnji visoke zemljane peći sa lončićima, te ručno izrađivanim musanderama jednostavnog oblika i manjih dimenzija, bez ukrasa.

U konaku se ne stanuje od 2002. godine, pa je unutarnjost zapuštena. U graditeljskom smislu objekt se nalazi u dobrom stanju. 

Prema tipologiji Muhameda Kadića, konak pripada tipu katne kuće sa prepustom (seoska čardaklija). Konak ima prizemlje gabarita cca 10,10x6,60 m i kat, koji sa tri strane ima prepust za cca 40-60 cm. Izvorni objekt imao je dva kata. 

## Reference
Samael

**Samael** (heb. סמאל‎), arkanđeo u talmudskoj tradiciji; Židovi ga smatraju knezom demona. Predstavlja demona bure, a i samo mu ime označava pustinjski vihor. Optužitelj je, zavodnik i uništavač. Dovodi se u vezu sa Sotonom. Uzevši lik zmije, on je bio taj koji je doveo Evu u iskušenje u Rajskom vrtu, a s prvom Adamovom ženom Lilit začeo je velik broj demona. Isto tako, pokušao je odvratiti Abrahama od žrtvovanja Izaka, a Saru je obavijestio o žrtvovanju zbog čega je ona umrla od bola.

Prema gnostičkom spisu Stvarnost vladara, Samael, „bog slepih" hebrejske biblije i njegovi „vladari tame", a ne pravi Bog, stvaraju Adamovo telo, „*stavljaju ga u vrt Edenski, da ga radi i da ga čuva*", a zatim ga uspavljuju i od njegovog rebra prave mu ženskog partnera. Isti vladari zabranjuju Adamu da jede voće s Drveta znanja, da mu ono ne otvori oči za istinu, jer su bili ljubomorni i želeli da njime vladaju. Kada su im se Adam i Eva, kojima je pomogla zmija podučavateljica, usprotivili, vladari su prokleli ženu i zmiju, i isterali Adama i Evu iz raja. Štaviše, bacili su čovečanstvo u veliku zabunu i život ispunjen argatovanjem, dirinčenjem, kako ljudi zauzeti svetskim poslovima, ne bi imali prilike da se posvete svetom duhu.

## Napomene

## Literatura

* *Knight, Thomas H., Demoni, Zagrebačka naklada, Zagreb, 2003.*
Aube (razvrstavanje)

**Aube** ima više značenja:

* Aube, rijeka u Francuskoj
* Aube (departman), departman u Francuskoj
* Aube (Mozel), naselje i opština u Francuskoj, u departmanu Mozel
* Aube (Orn), naselje i opština u Francuskoj, u departmanu Orn

## Povezano
* Ob (razvrstavanje)
Šumska breberina

**Šumska breberina** je zasticena biljka samo u Vojvodini, gde je retka biljka. Možete je videti najčešće u šumama hrasta, graba, jasena, bukve, često se javlja i u cetinarskim šumama. Specifična je po tome što je vetar (duvanje vetra) povija. Ona dobija ime po grčkoj reči *ánemos* (ἄνεμος) što znaci vetar. Otrovna je biljka zato što u listovima i cvetovima sadrži jedinjenje anemonol, toksin koji se nalazi u svim biljkama iz porodice žabnjača (*[[Ranunculaceae]]*).

## Upotreba šumske breberine u medicini
Ova biljka sadrži otrovne sastojke ali se koristi i kao lek, svi delovi sadrže protoanemonin koji može izazvati reakcije ili iritacije kože i digestivnog trakta (povraćanje, povraćanje krvi, gorak ukus u ustima, mučnina itd...). Danas se veoma malo koristi u lečenju ljudi, gotovo da se i ne koristi. Ranije u narodnoj medicini se koristilam protiv glavobolje.

## Karakteristike
Ova biljka visoka je od između 35 i 50 centimetara, ona je višegodišnja zeljasta biljka. Cveta od aprila do juna.

## Galerija

Datoteka:Planina Kukavica u Nakrivnju 07.jpg|Ljudi je uglavnom beru, a na taj način i ugrožavaju zbog lepih belih cvetova.
Datoteka:Anemone nemorosa L. - Šumarica, bela šumarica, breberina obična.jpg
Babinec (Rimavska Sobota)

**Babinec** je naseljeno mjesto u okrugu Rimavska Sobota, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze

*
Amen (razvrstavanje)

**Amen** se može odnositi na:
* Amen, religijski termin potvrđivanja
* Amen, božanstvo iz staroegipatske mitologije
Institut Evropske unije za sigurnosne studije

**Institut Evropske unije za sigurnosne studije** (, , ) je agencija Evropske unije sa sedištem u francuskom glavnom gradu Parizu. Institut je fokusiran na zajedničku spoljnu i sigurnosnu politiku unije i deluje kao nezavisna agencija sa potpunom intelektualnom slobodom u istraživanju sigurnosnih i spoljnopolitičkih pitanja važnih za uniju. U okviru statusa agencije EU institut pruža stručne analize i predviđanja visokom predstavniku Unije za spoljne poslove i sigurnosnu politiku, funkciji koju od decembra 2019. vrši španski diplomata Josep Borrell. Institut je osnovan 13. novembra 1989. kao agencija Zapadnoevropske unije pod nazivom *Institut Zapadnoevropske unije za sigurnosne studije*, a 20. jula 2001. prešao je u okvire Evropske unije kao jedna od EU agencija.

## Povezano
*Evropska služba za spoljne poslove
*Institucije Evropske unije
*Specijalni izaslanik Evropske unije

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica
Zajednička spoljna i sigurnosna politika

**Zajednička spoljna i sigurnosna politika** (, , ) Evropske unije je strukturisana i dogovorena spoljna politika fokusirana na sigurnosnu i obrambenu politiku. Mandat zajedničke spoljne i sigurnosne politike ograničen je samo na neke aspekte spoljnih poslova Evropske unije koji su šire polje aktivnosti i uključuju uz sigurnosnu i ekonomsku, razvojnu, naučnu saradnju koje nisu primarno deo ove politike. Odluke u okviru zajedničke spoljne i sigurnosne politike jednoglasno donosi Savet Evropske unije, a jednom kada je odluka usaglašena neki njezini delovi mogu se menjati i kvalifikovanom većinom. Zajedničku spoljnu i sigurnosnu politiku vodi i predstavlja Visoki predstavnik Unije za spoljne poslove i sigurnosnu politiku, funkcija koju od decembra 2019. vrši španski diplomata Josep Borrell.

Zajednička spoljna i sigurnosna politika formalno je ustanovljena 1993. godine na temelju Ugovora iz Maastrichta. Potreba za zajedničkom politikom i njezino stvaranje bili su pod snažnom impresijom podelama izazvanog neuspeha Evropske ekonomske zajednice da odgovori na krizu i spreči ratove u bivšoj Jugoslaviji koji su doveli do američke i intervencije Ujedinjenih nacija na evropskom kontinentu.

## Povezano
*Evropska služba za spoljne poslove
*Institucije Evropske unije
*Institut Evropske unije za sigurnosne studije

## Reference

## Vanjske veze
* Europska vanjska i sigurnosna politika
Visoki predstavnik Unije za spoljne poslove i sigurnosnu politiku

**Visoki predstavnik Unije za spoljne poslove i sigurnosnu politiku** primarni je koordinator i predstavnik Zajedničke spoljne i sigurnosne politike Evropske unije. Od decembra 2019. godine visoki predstavnik je španski diplomata Josep Borrell.

Funkcija je prvi put formirana u Amsterdamskom ugovoru, tada pod nazivom **Visoki predstavnik za spoljne poslove i sigurnosnu politiku**. Nakon što je funkciju u kratkom periodu vršio nemački političar Jürgen Trumpf, Javier Solana je izabran kao visoki predstavnik i funkciju je vršio preko 10 godina od 18. oktobra 1999. do 1. decembra 2009. Funkcije visokog predstavnika značajno su proširene u Lisabonskom ugovoru i usvojen je današnji naziv. Visoki predstavnik je dobio mesto u Evropskoj komisiji kao i mesto predsedavajućeg u savetu ministara spoljnih poslova zemalja članica unije. Lisabonskim ugovorom je u decembru 2010. godine osnovana i Evropska služba za spoljne poslove koja asistira predstavnika u njegovom radu. Prva visoka predstavnica po usvajanju Lisabonskog ugovora bila je britanska političarka Catherine Ashton (1. decembar 2009-1. novembar 2014), nju je nasledila italijanka Federica Mogherini (1. novembar 2014-30. novembar 2019) nakon koje je izabran sadašnji predstavnik Josep Borrell (od 1. decembra 2019). Svi visoki predstavnici od Javiera Solane do Josepa Borrella izabrani su iz redova Partije evropskih socijalista.

Prema neratifikovanom *Sporazumu o ustanovljenju Ustava Evrope* nova je funkcija trebala da nosi naziv **Ministar spoljnih poslova Evropske unije**, naziv koji deo komentatora neformalno i danas koristi. Sporazum o ustanovljenju Ustava Evrope obustavljen je nakon što ga je ratifikovalo 18 zemalja članica nakon čega je usledilo odbijanje na referendumima u Francuskoj i Holandiji. Umesto ustava usvojen je Lisabonski ugovor koji je doneo i današnji naziv funkcije visokog predstavnika.

## Dosadašnja imenovanja Visokih predstavnika

## Povezano
*Evropska služba za spoljne poslove
*Zajednička spoljna i sigurnosna politika
*Institucije Evropske unije
*Institut Evropske unije za sigurnosne studije
*Specijalni izaslanik Evropske unije

## Reference

## Vanjske veze
* High Representative of the Union for Foreign Affairs and Security Policy
The Big Goodbye

***The Big Goodbye*** () je 12/13. epizoda američke science fiction TV-serije *[[Star Trek: The Next Generation]]* premijerno prikazana 11. januara 1988. godine. Radnja prikazuje kako se nedugo prije početka delikatne diplomatske misije kapetan Picard namjerava relaksirati u holodecku preuzevši identitet Dixona Hilla, privatnog detektiva i junaka hard boiled kriminalističkih romana 1940-ih, ali i kako kvar na *[[USS Enterprise (NCC-1701D|Enterpriseu]]* iluziju učini stvarnom i opasnom po život.

Epizoda, čiji je scenario zamišljen kao svojevrsni homage film noir klasicima starog Hollywooda, je predstavljala reference na klasični film *[[The Maltese Falcon (film, 1941)|Malteški sokol]]* iz 1941. godine, a sam naslov je referenca na  romane Raymonda Chandlera *[[The Big Sleep (roman)|The Big Sleep]]* i *[[Long Goodbye]]*. Iako je manji dio kritičara zamjerio sličnost sa *[[A Piece of the Action (Star Trek: The Original Series)|A Pice of the Action]]*, epizodom originalne serije, najveći dio joj je dao pohvale, posebno u slučaju Lawrencea Tierneya koji je u njoj tumačio glavnog negativca Cyrusa Redblocka. *The Big Goodbye* je bila prva epizoda serije čija se radnja događa u holodecku, i često se navodi kao najbolja. Kostimograf William Ware Theiss je osvojio nagradu Emmy za najbolje kostime, a što je bila prva takva nagrada u historiji *ST:TNG*.

## Vanjske veze
*
Dick Miller

**Richard Miller** (25. decembar 1928 – 30. januar 2019) bio je američki glumac, poznat prije svega po karakternim ulogama kao i plodnoj suradnji sa režiserom i producentom Rogerom Cormanom.

## Izvori

## Vanjske veze
* [Biography](http://www.searchmytrash.com/articles/dickmiller(11-07).shtml) on (re)Search my Trash
* 
* 
*
Datalore

***Datalore*** je 12/13. epizoda američke science fiction TV-serije *[[Star Trek: The Next Generation]]* premijerno prikazana 18. januara 1988. godine. Radnja prikazuje kako posada *[[USS Enterprise (NCC-1701D|USS Enterprise]]* prilikom posjeta Datinoj rodnoj planeti pronalazi i aktivira njegovu istovjetnu kopiju po imenu Lore, ne znajući da je Lore u savezu sa vanzemaljskim entitetom koji je bio uništio ljudsku koloniju.

## Radnja

Posada Enterprisea odluči istražiti misteriozni nestanak federacijske kolonije u sustavu Omicron Theta, koji se zbio prije 26 godina. Naime, riječ je o koloniji u kojoj je neposredno poslije katastrofe pronađen Data.
Teleportiravši se na površinu planeta, ekipa otkrije laboratorij ispunjen dijelovima androida. Izađe na vidjelo kako se radi o dijelovima androida identičnog Dati.

Nešto kasnije, doktorica Crusher i zapovjednik stroja Argyle uspiju sastaviti i aktivirati androida, koji kako saznajemo, se zove Lore. Lore otkrije Dati kako ga je dr. Noonien Soong stvorio prije Date, međutim naseljenici su postali ljubomorni na Loreovu «savršenost» pa je Soong bio prisiljen deaktivirati ga. Stoga je Soong odlučio stvoriti nesavršenog androida - Datu.

Međutim, ubrzo se otkrije kako je Lore odgovoran za smrt naseljenika. Uvidjevši kako ga namjeravaju rastaviti, Lore se odlučio osvetiti. Stoga je dozvao opasno kristalično biće koje je apsorbiralo sav život na planetu, a time i živote naseljenika.
Shvativši kako ga je Data razotkrio, Lore ga na prijevaru isključi i preuzme njegov identitet te odluči navesti kristalično biće da napadne Enterprise. Nešto kasnije, prepozna ga Wesley Crusher, koji odmah obavijesti majku o svom otkriću. Doktorica Crusher i ostatke ekipe ubrzo pronađu Datu i ponovno ga aktiviraju te on krene u potjeru za Loreom i pronađe ga u jednom od skladišta. Tijekom žestokog okršaja dvojice androida, Data uspije uključiti teleporter i ubrzo teleportira Lorea u svemir.

## Izvori

## Literatura

*

## Vanjske veze
*
Josep Borrell

**Josep Borrell** (rođen: 24. april 1947.) je španski političar i od decembra 2019. aktuelni Visoki predstavnik Unije za spoljne poslove i sigurnosnu politiku. Kao član Španske socijalističke radničke partije služio je kao *Ministar spoljnih poslova, Evropske unije i saradnje* u periodu od 2018. do 2019 u vladi premijera Pedra Sáncheza. U periodu od 1991. do 1996. u vladi Felipea Gonzáleza služio je kao *ministar javnih (infrastrukturnih) poslova*.

Josep Borrell rođen je u katalonskom selu La Pobla de Segur podno Pirineja u provinciji Lérida u Španiji. Aeronautički inženjer i ekonomista po obrazovanju i profesor matematike Borrell je ušao u politiku u 1970-im godinama u periodu španske demokratske tranzicije po okončanju diktature Francisca Franca. Borrell je vršio više značajnih funkcija u vladama koje je vodio Felipe González prvo u Ministarstu ekonomije i finansija kao generalni sekretar za budžet i javne troškove (1982–1984), zatim kao državni sekretar za finansije (1984–1991) i ministar javnih (infrastrukturnih) poslova (1991–1996). Od izbora 1996. godine otišao je u opoziciju kao skupštinski poslanik da bi 1998. neočekivano pobedio na unutarpartijskim izborima i postao partijski kandidat za premijera do donošenja odluke da se povuče 1999. Od 1999. Borrell je prešao u evropsku politiku, ušao u Evropski parlament u mandatu između 2004. i 2009. godine i u prvoj polovini mandata bio predsednik parlamenta.

U špansku se vladu vratio 2018. kada je izabran za španskog ministra spoljnih poslova, Evropske unije i saradnje u vladi Pedra Sáncheza. U julu 2019. Evropski savet predstavio je Borrella kao svog nominovanog kandidata za Visokog predstavnika Unije za spoljne poslove i sigurnosnu politiku.

## Povezano
*Ursula von der Leyen
*Evropska služba za spoljne poslove
*Zajednička spoljna i sigurnosna politika
*Institucije Evropske unije
*Institut Evropske unije za sigurnosne studije
*Specijalni izaslanik Evropske unije

## Vanjske veze
*Josep Borrell Fontelles

## Reference
Central Park

**Central Park**  je javni park engleskog tipa u centru Manhattana u New Yorku u Sjedinjenim Američkim Državama. Jedan je od najpoznatijih parkova na svijetu, kog posjeti preko 25 milijuna ljudi godišnje.

## Lokacija
Park se prostire na površini od 3.41 km², između 59 i 110 ulice (oko 4 km) te između Pete i Osme avenije (oko 0,8&nbsp;km). 
Central Park je bio jedan od prvih američkih parkova podignut po konceptu pejzažne arhitekture.

## Historija
Sve veća urbanizacija Manhattana 1840-ih potaknula je pjesnika i urednika Williama Cullena Bryanta i pejzažnog arhitekta Andrewa Jacksona Downinga na ideju podizanja novog velikog parka na otoku. Njihova deja stekla je široku podršku, pa je do 1856. veći dio terena za park otkupljen za oko 5,000.000 tadašnjih dolara i postao vlasništvo američke države. Čišćenje terena započeto je 1857., pa je uklanjeno puno tvornica i kojekakvih pogona i malih farmi, te nekoliko otvorenih kanalizacionih kanala.

Projekt za park osmislili su arhitekti Frederick Law Olmsted i Calvert Vaux koji su pobijedili na natječaju na koji je 1858. pristiglo 33 rada, i osvojili 2.000 dolara. Oni su u svom radu nastojali sačuvati prirodne karakteristike terena, kako bi pružili pastoralni prostor za stanovnike grada. Tokom izgradnje parka uklonjena je sva prljavština sa gornjeg tla i posađeno je oko 5,000.000 stabala i grmlja, izgrađen je vodovodni sistem, brojni mostovi, slavoluci i šetnice.

Prvi južni dijelovi parka otvoreni su za javnost u ljeto 1858. godine, u zimi te iste godine napunjeno je novo iskopano jezero Central Park pa je na hiljade ljudi došlo klizati. Park je kopletno dovršen i službeno otvoren 1876. 

## Karakteristike
Teren i vegetacija parka vrlo su raznoliki i kreću se od ravnih travnjaka, blagih brežuljaka do oštrih i strmih stijena, i kamenih provalija. U samom parku okrenut prema Petoj aveniji nalazi se Muzej Metropolitan. Pored tog u parku se nalazi zoološki vrt, klizalište, tri mala jezera, teatar na otvorenom, pozornica za orkestre, čitav niz sportskih i dječjih igrališta, nekoliko fontana i stotinjak spomenika. Tu je i policijska stanica, nekoliko kuća sa početka 19. vijeka, i Kleopatrina igla (egipatski obelisk). Park ima brojne pješačke i biciklističke staze, a kroz njega prolazi i nekoliko većih prometnica.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Central Park'' (službene stranice) 
* ''Central Park'' (na portalu Encyclopaedia Britannica)
Mural Zuke Džumhura

**Mural Zuke Džumhura**, općina Konjic, Bosna i Hercegovina, naslikan je 1964. u restoranu tadašnjeg hotela Igman koji je kasnije pretvoren u poznati konjički restoran Pivnicu. Proglašen je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.

## Lokacija
Mural Zuke Džumhura nalazi se u prostoru stambeno-poslovne zgrade u kojoj je prodavnica Konzum, u ulici Kolonija.

## Historija
Zulfikar Zuko Džumhur, slikar, putopisac i karikaturista rođen je 24. septembra 1920. godine  u Konjicu. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Beogradu i Sarajevu. Studirao je na Akademiji likovnih umjetnosti u klasi Petra Dobrovića i na Pravnom fakultetu u Beogradu.
 
Po završetku narodnooslobodilačkog rata posvetio se političkoj karikaturi, i objavljuje u mnogim listovima, a od 1952. Džumhur je prešao u "Politiku" i postao njezin stalni saradnik. Umro je u Herceg Novom 27. novembra 1989, a sahranjen 29. novembra 1989. godine u Konjicu. 
            
Mural u hotelu Igman nastaje u vremenu vrhunca industrijskog razvoja grada Konjica, u kojem je prednjačilo preduzeće vojne industrije Igman, nosiocu društvenog i ličnog standarda stanovnika. Izveden je fresco tehnikom na zidu čije dimenzije iznose 3,5 x 8 m. Pri izvedbi murala, kao šegrt Zuke Džumhura radio je Nusret Nućo Mulić, također slikar.

## Opis
Kompozicija murala je simetrična i sadrži trideset tri motiva nepravilnog oblika, ravnomjerno raspoređenih u odnosu na centralni, dominantni motiv.  Neki od motiva su hibridi geometrijskih oblika, npr. trougao koji se transformira u krug, kvadrat ili pravougaonik, dok su drugi posve nepravilni.

Podloga na kojoj oblici lebde je žute boje sa tragovima crvenog pigmenta. U nekim od oblika moguće je prepoznati trodimenzionalnost i autorovo osnovno polazište (npr. lobanja u donjem desnom uglu kompozicije).

Slojevi zida sa nanosima boje su djelimično oštećeni, ali se još jasno raspoznaju intenzivno crvena, plava i žuta.

Brigu o statusu i stanju murala preuzela je neformalne grupa građana civilnog društva *Volonteri i prijatelji Konjica*.

## Reference

## Vanjske veze

* Na muralu će biti postavljena informaciona ploča, novikonjic.ba
Saluzzo

**Saluzzo** je italijanski gradić i općina u provinciji Cuneu u Pijemontu. Godine 2011. u gradu je živjelo 13.111 stanovnika.

## Geografija
Saluzzo se nalazi na nadmorskoj visini od 348 m.

## Reference

## Vanjske veze

* Comune Saluzzo
Franjevački samostan u Konjicu

**Samostan u Konjicu**, je franjevački samostan u Mostarsko-duvanjskoj biskupiji, u Konjicu, Bosna i Hercegovina. Proglašen je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine na sjednici održanoj u Sarajevu od 16. Do 22. maja  2006. godine. Odluku je donijela Komisija u sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović, Ljiljana Ševo i Tina Wik. Nacionalni spomenik čine: samostanska crkva sv. Ivana Krstitelja, samostanska zgrada, tri pomoćna objekta (vjeronaučne prostorije-dvorane) i pokretno naslijeđe koje čine: zbirka slika (25), zbirka skulptura (3), zbirka predmeta izrađenih od metala (4), zbirka starih knjiga (3), zbirka tekstilnih predmeta (2).

## Historija
Izgradnja crkve sv. Ivana Krstitelja je građena u etapama u periodu 1895-1919. godine, prema projektu koji je uradio arhitekta Josip Vancaš. Tokom dugogodišnje izgradnje došlo je do djelimiönog odstupanja od projekta. 

Zgrada današnjeg samostana  izgrađena je 1939-40. godine, ali ni sljedećih deset godina fratri ne stanuju u njoj. Godine 1970. godine je proglašen samostanom.

Samostan i crkvu dopunjuju i povezuju u jednu arhitektonsku cjelinu vjeronaučne prostorije: tri velike uređene dvorane, izgrađene 1969. godine.

Za vrijeme Drugog svjetskog rata crkva je dosta stradala, ali je nakon toga više puta obnavljana. U toku ratnih djelovanja 1992-95. godine crkva i samostanska zgrada su pretrpjele znatna oštećenja. Poslije 1995. godine ponovo su renovirani. 
## Opis
Prema svojim stilskim odrednicama, pripada historicizmu i ima odlike neoromanike. Tlocrtno ovaj objekt predstavlja jednobrodnu zasvođenu baziliku, dimenzija 40,00x10,00 m, sa polukružnom oltarskom apsidom. U dispozicionom smislu ima: narteks, naos, svetiše polukružne osnove i horsku galeriju iznad narteksa. Horska galerija, na frontalnoj strani, ograđena je punom parapetnom ogradom.
 
Bočne fasade crkve su rađene bez ukrasa, malterisane i bijelo bojene. Plastičnost ovih fasada je postignuta naglašavanjem vertikalne i horizontalne podjele. Jedino je glavna ulazna fasada crkve bogatije urađena, sa kamenom fasadom, naglašenim ugaonim kamenim elementima i prozorskim okvirima. Cijeli prostor ulazne fasade po vertikali može se podijeliti u četiri nivoa. Svi nivoi su međusobno dijeljeni naglašenim vijencima.

Samostan predstavlja jednostavnu jednospratnu građevinu pokrivenu četverovodnim krovom, sa biber-crijepom kao pokrovom. Malterisane i plavo bojene fasade su rađene bez ukrasa. Jedinu dinamiku fasadnih ploha daju pravougani prozori poredani u dva reda sa naglašenim prozorskim okvirima izbačenim iz ravni fasade. Vertikalna raščlanjenost fasade je postignuta: krovnim vijencem, plitkim kordon-vijencem, koji naglašava spratnu visinu između etaža, i kamenim soklom koji se proteže duž cijelog objekta.
## Reference
Čerenčany

**Čerenčany** je naseljeno mjesto u okrugu Rimavska Sobota, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze

*
Angel One

***Angel One*** () je 13/14. epizoda američke science fiction TV-serije *[[Star Trek: The Next Generation]]* premijerno prikazana 25. januara 1988. godine. Radnja prikazuje kako *[[USS Enterprise (NCC-1701)|USS Enterprise]]* pokušava pronaći preživjele članove posade rudarskog broda koji su završili na planeti Angel One sa matrijarhalnim društvom kojim dominiraju žene, a što koincidira sa epidemijom virusa na *Enterpriseu* koji onesposobljava posadu.

Epizoda je originalno bila zamišljena kao alegorijska kritika režima apartheida u tadašnjoj Južnoj Africi, pri čemu su muškarci sa Angel Onea trebali biti pripadnici obespravljene crnačke većine. Kritičari su je, međutim, loše dočekali pri čemu joj se najviše zamjera seksizam i korištenje antifeminističkih stereotipova u prikazu matrijarhalnog društva.

## Radnja

U potrazi za preživjelima u sudaru federacijskog teretnog broda i asteroida koji se zbio prije sedam godina, Enterprise stiže na planet Angel One kojim upravljaju žene. Ekipa se teleportira na površinu gdje saznaju kako su preživjeli, svi muškarci, postali bjegunci zato jer nisu htjeli živjeti u društvu u kojem dominiraju žene.

Tasha i Data ubrzo pronađu bjegunce i ponude im odlazak s planeta, ali oni odbiju takvu mogućnost jer imaju žene i djecu koje ne žele ostaviti, unatoč teškoj situaciju u kojoj su se našli. U međuvremenu, kapetan Picard i ostatak posade bivaju zaraženi virusom kojeg su na brod donijeli Wesley Crusher i njegovi prijatelji, inficiravši se tijekom nedavnog izleta. Istovremeno, posada prima vijest o ulasku nekoliko romulanskih ratnih ptica u Neutralnu Zonu zbog čega Enterprise mora što prije stići do Neutralne Zone kako bi im se suprostavio.

Odmah po Tashinom i Datinom odlasku iz pobunjeničkog skloništa, vlasti Angela One upadaju u sklonište i zarobe pobunjenike. Saznavši kako su pobunjenici osuđeni na smrt, Riker ih odluči teleportirati na brod, svjestan činjenice da tako najvjerojatnije krši Prvu Zapovijed. Međutim, doktorica Crusher izvijesti ga kako se brodom proširila zaraza i onesposobila većinu posade. Bojeći se širenja zaraze, doktorica odbija zahtjev za teleportacijom dopustivši samo Dati da se teleportira na Enterprise.

Dok doktorica Crusher pokušava otkriti lijek kojim bi suzbila zarazu, Riker nastoji spriječiti izvršenje smrtne kazne nad bjeguncima. Unatoč tome što je muškarac, Riker svojom mudrošću zadivi ženskog vođu Angela One te ona odluči pomilovati bjegunce, protjeravši ih u zabačeni dio planeta zajedno s njihovim obiteljima, gdje mogu slobodno živjeti.

Nekoliko trenutaka kasnije, posada je uspješno izliječena i ekipa se može teleportirati nazad na brod. Enterprise odmah otiđe iz orbite Angela One i uputi se prema Neutralnoj zoni.

## Izvori

## Vanjske veze

*

## Vanjske veze
*
Patricia McPherson

**Patricia McPherson** (27. novembar 1954 - ) je bivša američka glumica koja je 1980-ih stekla slavu tumačeći lik Bonnie Barstow u TV-seriji *[[Knight Rider (TV serija, 1982)|Knight Rider]]*.

## Vanjske veze
*
Karen Montgomery

**Karen Rose Montgomery** (28. novembar 1949 &ndash; 4. decembar 2015) bila je američka glumica i filmska producentica, koja je uglavnom nastupala na televiziji.

## Filmografijq
;Glumica
**[[Going in Style]]* (1979)
**[[Coast to Coast (1980 film)|Coast to Coast]]* (1980)
**[[Willie & Phil]]* (1980)
**[[Amazon Women on the Moon]]* (1987)
;Producent
**[[Diary of a Hitman]]* (1991)
**[['Til There Was You]]* (1997)
**[[Row Your Boat]]* (1998)

## Reference

## Vanjske veze
*
*
*
Tiberijev most

**Tiberijev most** (talijanski: *Ponte di Tiberio*, znan i kao **Augustov most**) je most na rijeci Marecchiji (za rimskih vremena znanoj kao *Ariminus*) u Riminiju u Riminijskoj provinciji u Centralnoj Italiji.

## Historija i karakteristike
Gradnja mosta započela je za cara Augusta 14. godine, a dovršena je za Tiberija 21. godine, što je vidljivo na isklesanom natpisu na unutrašnjum parapetu. Za rimskih vremena s tog mosta počinjao je rimski put Via Emilia.

Lučni most u istarskom kamenu s pet lukova na masivnim stupovima još uvijek služi svrsi i povezuje centar Riminija s predgrađem San Giuliano.

Most je poslužio kao inspiracija Palladiju za gradnju njegova Ponte sul Tesina.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Rimini - Ponte di Tiberio'' (na portalu Ministero per i Beni e le Attività Culturali)
Srednjovjekovna crkva u Razićima

**Srednjovjekovna crkva u Razićima kod Konjica**, Bosna i Hercegovina, otkrivena je tokom arheoloških iskopavanja, koja je vršio Zemaljsk muzej u Sarajevu 1956. godine. Istraživačke radove na lokalitetu “Crkvina“ vršio je Marko Vego, a  učestvovali su Dimitrije Sergejevski, Pavao Anđelić i preparator Ante Kućana od 05. do 10. avgusta 1956. godine.

Selo Razići u XIII i sve do početka XV v nalazilo se u Župi Kom, gdje su oblasni gospodari bili Sankovići. Oni su slavili sv. Đurđa i sv. Mihajla arhanđela, pa nije isključeno da su oni sačuvali staru tradiciju i da je crkva u Razićima bila posvećena upravo navedenim svetiteljima.

## Opis
U svom izvještaju sa istraživanja, Marko Vego je naveo da je dio materijala pohranjen u Zemaljskom muzeju, a dio na lokalitetu.

Zidovi su građeni većim dijelom od isječenih oblutaka, ponešto i od lomljenog kamena (pod). Radove su vjerovatno izvodili domaći majstori. 
Blokovi krečnjaka bili su upotrijebljeni za prag, dovratnike i nadvratnike. Lapor (miljevina) bio je upotrijebljen tamo gdje je bio potreban pravilan oblik, npr., za ambon, za pluteje, za pilastre i za druge ornamentirane komade. Malter je bio upotrijebljen u većim količinama (sudeći po ostacima). Zidovi su iznutra bili omalterisani. Krov je bio od drveta. Prostor s vanjske strane crkvenih zidova bio je kaldrmisan sa svih strana. Svi profilirani fragmenti, osim portala, kao i oni sa ornamentom, nose karakteristike rustične romanike.

Srednjovjekovna crkva je bila jednobrodna, sa polukružnom apsidom. Dimenzije bez apside iznose 11,07 x 5,93 m. Orijentirana je prema istoku. Unutrašnjost crkve je bila podijeljena u tri prostorije: narteks, naos (lađa), prezbiterij (svetište).

Jedan kameni dovratnik i jedan kameni nadvratnik ležali su ispred crkvenih vrata od kojih je jedan bio duži, a drugi kraći. Nadvratnik je dug 200 cm, širok 50 cm, debeo 24 cm. Na vanjskoj površini ima četiri profilirana žlijeba.

U nišama je pohranjen dio ljudskih koščica koje su prema smještaju, po crkvenim pravilima, porijeklom od jednog ili dva svetitelja ili mučenika. Prilozi pjevčeve glavice i voćnih sjemenki ukazuju na stari slavenski običaj. 
## Literatura
## Reference
Železnička agencija Evropske unije

**Železnička agencija Evropske unije** (, , ) je agencija Evropske unije sa sedištem u francuskim gradovima Valenciennes i Lille. Agencija je osnovana u aprilu 2004. i posvećena je utvrđivanju obavezujućih uslova za evropske železnice u formi *tehničkih specifikacija inter-operatibilnosti* koje se odnose na transevropske železničke mreže. Cilj je agencije osigurati zajedničke standarde za neometano prekogranično funkcionisanje železničkog prometa. Agencija postavlja zajedničke sigurnosne ciljeve, metode i indikatore. Agencija vodi veći broj relevantnih baza podataka uključujući i registre dodatnih nacionalnih železničkih regulacija van domena rada agencije. Agencija je originalno osnovana pod nazivom **Evropska železnička agencija** (), a 2006. godine promenila je naziv u Železnička agencija Evropske unije.

## Povezano
*Institut Evropske unije za sigurnosne studije
*Institucije Evropske unije

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica
Evropska agencija za kontrolu ribarstva

**Evropska agencija za kontrolu ribarstva** (, , , ) je agencija Evropske unije sa sedištem u španskom gradu Vigo. Agencija koordiniše nacionalne operativne aktivnosti u domeni ribarstva i asistira zemlje članice u provođenju zajedničke politike ribarstva.

## Povezano
*Institucije Evropske unije

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica
Prevodilački centar za tela Evropske unije

**Prevodilački centar za tela Evropske unije** (, , ) je agencija Evropske unije sa sedištem u luksemburškom gradovnom gradu Luxembourgu. Primarna uloga centra je da servisira različite višejezične komunikacijske potrebe agencija i institucija Evropske unije. Dodatno, agencija zaprima zahteve za pomoć EU institucijama u periodima uvećanog obima rada.

Centar pomaže međuinstitucionalnu saradnju prevodilačkih servisa EU sa fokusom na ujednačenu prevodilačku terminologiju i deljenje najboljih resursa i praksi u prevođenju. Centar pokriva sve službene jezike EU kao i značajne jezike van unije. Centar je osnovan 28. novembra 1994. godine.

## Povezano
*Institucije Evropske unije

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica
Tugurt

**Tugurt** (arapski: تقرت, berberski: *Touggourt*, što znači vrata) je općina (*daira*) od 143,270 stanovnika na istoku Alžira u Pokrajini Vargla.

## Geografija

Tugurt je niz oaza koje leže na prosječnoj nadmorskoj visini od 80 metara, one su udaljene 160 km sjeveroistočno od svog administrativnog centra Vargle a 660&nbsp;km jugoistočno od glavnog grada Alžira.
Najveća naselja u općini su *Tebesbest* ili Tugurt  (35,032 stan.), *Nezla* (51 674) i *Zavija El Abidia* (19 993).
   
## Historija

Između 1414.-1811. Tugurt je egzistirao kao sultanat berbeskog plemena Tugurt (dio plemenskog saveza Zenata).

Tugurt (Tebesbest) je za Francuske kolonijalne uprave - 1892. postao garnizon i administrativni centar. Punopravna općina postao je dekretom 1958.

## Privreda

Tugurt je poznat po proizvodnji datulja.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Touggourt''
Evropska agencija za sigurnost hrane

**Evropska agencija za sigurnost hrane** (, , , ) je agencija Evropske unije sa sedištem u italijanskom gradu Parmi. Agencija je osnovana u februaru 2002. i posvećena je pružanju neovisnih naučnih saveta i informisanju o postojećim i novim rizicima u lancu proizvodnje hrane. Budžet agencije u 2016. godini iznosio je 79,5 miliona evra i zapošljavala je 447 osoba.

## Povezano
*Institucije Evropske unije

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica
Evropski institut za rodnu ravnopravnost

**Evropski institut za rodnu ravnopravnost** (, , , ) je institucija fokusirana na rodnu ravnopravnost sa statusom agencije Evropske unije i sedištem u litvanskom glavnom gradu Vilniusu. Institut je formalno osnovan 20. decembra 2006. godine, a sa radom je počeo 2007. godine. Zadaća instituta je prikupljanje, analiza i objavljivanje podataka i informacija o rodnoj ravnopravnosti.

## Povezano
*Institucije Evropske unije

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica