open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Spartacus: War of the Damned

***Spartacus: War of the Damned*** (preveden kao ***Spartak: Rat prokletih***) je naziv za treću (redovnu) sezonu američko-novozelandske TV-serije ''Spartacus'', koja se emitirala 2013. godine. Iako službeno predstavlja treći dio serije, u kronološkom smislu je četvrti, s obzirom da je 2011. emitirana mini-serija ** koja predstavlja prednastavak, odnosno kao radnju ima događaje prije početka prve sezone. Sastoji se od 10 epizoda (od kojih je originalno emitirano 5), a radnja prati završni dio trećeg robovskog ustanka, odnosno nastojanja Spartaka (koga tumači Liam McIntyre) kome su se nakon početnih pobjeda nad rimskim legijama pridružile mase odbjeglih robova, da od njih stvori vojsku s kojom bi se konačno obračunao s Rimskom Republikom.
Srba Pavlović

**Srboljub Srba Pavlović**, alias Seladon Pavlović, rodjen 24. 07. 1942. u Malom Orašju. Živi i stvara u Beogradu. Pored satire (aforizama) piše savremenu i dečiju poeziju... Vrsni antologičar. Autor 28 knjiga... Uvršten u antologiju svetske mudrosti, pod naslovom: "Antologija mudrosti". I drugoj: "Misli u aforizmima". Obe štampane u Moskvi, na ruskom. Antologiju evropske mudrosti, takodje na ruskom… Zastupljen u prevedenoj srpskoj antologiji: "Vrag i šala" ("Čert i šutka"), na ruski. U Antologiji sačinjenoj u Rumuniji. U Antologiji balkanskog aforizma, dvojezično (makedonsko-srpski). U slovenačkoj Antologiji… U italijanskoj… U španskoj, na baskijskom jeziku. U crnogorskim (aforizama, epigrama i dečije poezije). U antologiji KNJIGA RADOSTI - Srpsko pesništvo deci i o deci u izdanju: Moskva: Вахазар; Toronto: Istočnik; Beograd: Prosveta. U dve EX YU Antologije aforizama, štampane u Bosni (Sarajevo). U esejima Ratka Božovića  "Sedmo Nebo" 2000. god. i ESEJIMA Vitomira Teofilovića, 2017... U EX YU almanasima I - IV, pod zajedničkim naslovom - "Izvajane misli"… I do 50-ak srpskih, što antologija, što proantologija – kao i drugim brojnim knjigama značajnim za srpsku književnost... Recenzirao ne mali broj knjiga naših uglednih aforističara i aforistike uopšte. Učestvovao na najznačajnijim humorističko-satiričnim manifestacijama širom zemlje. U Beogradu: Kolarac, Dom vojske, Dom omladine - Studenskom kulturnom centru i dr., ali i na mnogim drugim priredbama od medjunarodnog značaja. Objavljivao u NIN-u, Borbi, Politici, Ilustrovanoj politici, Ekspres politici, Večernjim novostima, Studentu. U humorističko-satiričnim časopisima. Na TV i Radio stanicama... Književno, politički i društveno, neorganizovan. Originalan. Zastupljen u školskoj literaturi.

## Izvod iz bibliografije

**Knjige aforizama **
* *Jevandjelje po antihristu (1200 aforizama)*
* *Blagoslovi boginje Ire (600)*
* *Kukoljevo žitje (600)*
* *Save our sols (Spasite naše duše – 600)*
* *Jeretički tefter (600)*
* *S verom u boga Hada (600)*
* *Propovedi blaženog Janusa (600)*
* *Prizivajući te Judita (600)*
* *Deveta knjiga po Hronosu (600)*
* *Mrtva slova na papiru (666)*
* *Afričke misli – 1111 aforizama*
* *Čoveče na svom mestu, pomeri se (224)*

**Priredjene knjige satire**
* *Četiri jahača afokalipse i konjušar*
* *Rat zvezda ili Velike zadjevice malih pisaca*
* *Postludus*
* *Faciosatirikum*
* *Knjiga ugursuza*
* *Kozolici u srpskoj književnosti*
* "Nebesna knjiga"
* "Balkanski satir" (priredio: V. Teofilović)
* "Pavlove bistri"
* Četiri jahača aforistike i Covid 19

Savremena poezija:
Jedno i drugo,
Beleške za nauk,
Moguće da su bile one,
Sram me blo Jesenjina (ljubavna poezija).

Dečja poezija:
ZOO i druge pesme,
Zmajolike pesme.

## Vanjske veze
* Preminuo satiričar Srboljub Srba Pavlović
Zug

**Zug** (francuski: *Zoug*‎, talijanski: *Zugo*) je glavni grad švicarskog Kantona Zug od 30,205
stanovnika.

Danas je zapravo samo predgrađe metropolskog Züricha, sa kojim je odlično povezan, i to neobično bogato predgrađe jer po podatcima kantonalne vlade u Zugu je reginstrirano 27.000 kompanija, gotovo po jedna za svakog muškarca, ženu i dijete, od one koja gradi strateški plinovod Evropa - Rusija preko Baltika, do 
one koja trguje luksuznim satovima (Cartier, Piaget, Vacheron).

Razlog za tako visoku koncentraciju je porez od samo 8,5% na dobit, ukoliko ne posluju u Švicarskoj.

## Geografija

Zug leži u sredini Švicarske na sjevernoistočnoj obali jezera Zug, duž padina planine Zugerberg (1.039 m), udaljen oko 23 km južno od Züricha.

## Historija

Zug je niknuo u 12. vijeku Prvi put je dokumentiran 1242. kao feud grofova od Kyburga, 1273. ga je kupio Rudolf I Habsburški, koji je kasnije postao i njemački kralj.
I građani Zuga su sudjelovali u Bitci kod Morgartena protiv Habsburgovaca koja se odigrala 15. novembra 1315.
U Švicarsku konfederaciju je ušao - 1352., a nakon nekoliko burnih dekada Habsburgovci su konačno odustali od svojih zahtjeva na grad.
Zug se pridružio Švapskoj ligi protiv Leopolda III Habsburgškog i sudjelovao u pobjedonosnoj Bitci kod Sempacha 1386.

Od 1398. i on ima zanatlije organizirane po cehovima.

Dio starog grada stradao je 4. marta 1435. u klizanju tla.
Za reformacije Zug je ostao je katolički čak je postao i član Zlatne ili Borromenske lige 1586.. Tokom U 14 i 15. vijeka 
teritorijalno se proširio na okruge u svom susjedstvu, i vladao njima sve do 1798. Grad su 1728. potresli nemiri vezani uz zemljišne odnose.

## Znamenitosti
Od historijskih znamenitosti Zug ima - Zytturm (sat kulu iz 1480.), Gradsku vijećnicu iz 1505., crkvu sv. Oswalda podignutu između 1478. i 1545. te kapucinski samostan dovršen 1597.

## Privreda
Industrija Zuga proizvodi mašine, metalne proizvode i električne aparate.

## Gradovi pobratimi

*  Fürstenfeld, Austrija
*  Kalesija, Bosna i Hercegovina

## Reference

## Vanjske veze

* ''Stadt Zug'' (službene stranice)
Legato

Artikulacija je način na koje se izvode tonovi pri pevanju ili sviranju muzičkog instrumenta.
Ona muzičaru pomaže da se bogatije, jasnije, razgovetnije i preciznije muzički izrazi.

Na desnoj slici prikazane su notama i zvučno četiri artikulacije: *legato, portato, stakato i stakatisimo*.

## Šta je legato

Spojnica nota *različite visine* u muzici je znak za **[[legato]]** ( - vezano; ; , ).

Legato je vrsta artikulacije koja se obeležava lukom iznad ili ispod grupe nota, koji izvođača upućije da te *[[ton]]ove treba da izvodi mirno bez prekida*, na jedan dah.

* Primer:
:
## Izvori
Car Xiaozong od Songa

**Car Xiaozong** (27. novembar 1127 – 28. jun 1194) bio je 11. po redu car Kine iz dinastije Song, odnosno drugi po redu car Južne dinastije Song, koji je vladao od 1162. do smrti.

Rodio se kao drugi po redu sin Zhao Zichenga (趙子偁) ( ? -1143), plemića koji je bio u šestom redu srodstva sa Qinzongom, posljednjim carem Sjeverne dinastije Song. Sam Xiaozong je bio u 7. generaciji potomaka osnivača dinastije cara Taizua. Nekoliko mjeseci prije njegovog rođenja su tokom Jingkang incidenta Džurčeni osvojili carsku prijestolnicu Kaifeng te zarobili gotovo sve pripadnike carske porodice. Njegov otac je bio među nekolicinom koji su uspjeli izbjeći na jug gdje se Qinzongov polubrat Zhao Gou proglasio carem po imenu Gaozong i organizirao uspješan otpor zavojevačima.

Gaozongov sin jedinac je, međutim, umro, te ga je Gaozong usvojio kao vlastitog sina i imenovao nasljednikom. Godine 1162. je Gaozong abdicirao, te je Xiaozong došao na prijestolje. Njegova duga vladavina je, međutim, uglavnom bila formalne prirode, jer je Gaozong nastavio de facto vladati do smrti 1187. Xiaozong je sam abdicirao dvije godine kasnije, prepustivši prijestolje sinu Guanzongu.

## Izvori
Beosong

**Beosong** je jedan u nizu festivala na kojima bi takmičari iz Srbije pobedom postali učesnici Pesme Evrovizije. Festival je prvi put održan 2. i 3. marta 2013, a na njemu je pobedu odnela ženska pop grupa Moje 3 sa pesmom *[[Ljubav je svuda]]*. Organizator takmičenja je Radio-televizija Srbije (RTS), dok su prethodna takmičenja iste prirode bila 3 pa 1 za Oslo (2010), Beovizija (2003—2009), Evropesma (2004—2006) i Jugovizija (1961—1992).

## Historija
Još od 1961, pevači iz Srbije mogli su da učestvuju na Izboru za pesmu Evrovizije. To im je omogućavalo regionalno takmičenje Jugovizija, na kojem su učestvovali pevači iz cele Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije. Na primer, poslednja predstavnica Jugoslavije na Evroviziji, Ekstra Nena, srpska je pevačica, kao i pretposlednja Bebi Dol.

Kako se SFRJ raspala, Srbija je nakon 1992. opet učestvovala tek 2003, kada je započeta Beovizija. Za vreme Srbije i Crne Gore, održavala se Evropesma, finalno takmilenje na kojem učestvuju pobednici lokalne Beovizije i Montevizije. Ona je raspadom SCG ukinuta, pa je Beovizija postala sveobuhvatna i slala takmičare na glavni izbor.

Nakon što je poslednje takmičenje ove vrste usled ekonomske krize u Srbiji bilo 2009, mini verzija izbora sa samo tri pesme, nazvana 3 pa 1 za Oslo, održana je radi odabira predstavnika na izdanju Evrovizije iz 2010. Sledeće dve godine, RTS je sam birao predstavnike internim odabirom, dok je kompozicije promotivno prikazivao pred Evroviziju.

Dana 28. novembra 2012, srpska državna televizija je objavila da će organizovati u potpunosti novo takmičenje — Beosong. Kako je kasnije i bilo, a tada samo najavljeno, takmičenje se sastoji iz dva dela. Prvi deo je polufinale, tokom kojeg se odabira pet pesama-finalista, od ukupno petnaest koje je žiri prethodno odabrao od svih kompozicija prethodno dostavljenih televiziji. Drugi deo je finale, u kojem glasači odabiraju jednu od pet numera. U oba dela, ishod je stopostotno baziran na glasanju SMS porukama, pri čemu se sa jednog broja prihvata pet poruka tokom glasanja koje traje deset minuta.

## Beosong 2013.

Period tokom kojeg je predaja kompozicija bila dozvoljena otpočeo je 1. decembra 2012, a trebalo je da bude zatvoren 20. januara 2013, ali je produžen za jedan dan, te su poslednje numere predate 21. januara. Radio-televizija Srbije je 29. januara objavila da je pristigla 171 pesma, i da će uskoro biti odabrano petnaest najboljih. Dana 31. januara, žiri, koji su činili Bilja Krstić (muzički urednik), Momčilo Bajagić (kompozitor), Vladimir Maričić (kompozitor i pijanista), Dragoslav Stanisavljević (džez redakcija) i Dobroslav Predić (muzička redakcija), odabrao je pesme namenjene polufinalu.

Poslednje potvrde spiska učesnika obavljene su 9. februara. Polufinale je održano 2. marta, prema redu izvođenja izvučenom dvanaest dana ranije. Glasači su u finale poslali Sašku Janković, grupu Skajz, Dušana Svilara, Mariju Mihajlović i grupu Moje 3. Finale je u istom studiju održano odmah sutradan. Grupa Moje 3 je sa pesmom *[[Ljubav je svuda]]* odnela pobedu uz 25.959 glasova, te će predstavljati Srbiju na takmičenju u Malmeu maja 2013.

## Pobednici

## Reference
RTS Satelit

**RTS SAT** je satelitski program Radio-televizije Srbije koji je počeo sa emitovanjem 1991. godine.

## Istorijat
RTS SAT je sa emitovanjem programa počeo 14. maja 1991. godine na satelitu Eutelsat1. Cilj osnivanja ovakvog programa bio je učvršćivanje veza sa dijasporom. Tokom devedesetih godina, Satelitski program nije imao mogućnosti da se tehnički razvija zbog sankcija SR Jugoslaviji. Posle političkih promena 2000. godine programska šema ovog kanala se poboljšava. Kako je sve više mladih odlazilo u dijasporu, programska šema se prilagođava njima. Dana 1. januara 2009. godine obnovljeno je emitovanje programa za Severnu Ameriku i Australiju.

## Specijalni prenosi na RTS SAT
* Pesma Evrovizije (prvo ,drugo polufinale i finale) (zajedno sa RTS 1 i RTS HD)

## Emisije na RTS SAT
* Jutarnji program RTS-a
* Srbija na vezi
* Beogradska hronika
* Dnevnik
* Žikina Šarenica
* SAT
* Trezor
* Šta radite bre
* Bez Komentara
* Razglednica iz Amerike
* Ovo je Srbija
* Slagalica
* Mali dnevnik
* Kulturni dnevnik
* Hronika Slavonije, Baranje i Zapadnog Srema
* Za sva vremena
* Mi i Helvetia

## Domaće serije koje se trenutno prikazuju na RTS SAT
avgust 2012.
 
* Srećni ljudi - svakog dana u 20:10 (repriza 16:00)
Appenzell

**Appenzell** je grad od 5,809 stanovnika na sjeveroistoku Švicarske, on je i glavni grad Kantona Appenzell Innerrhoden.

## Geografija

Appenzell leži u dolini rijeke Sitter, okružen zelenim brežuljcima, južno od Sankt Galena.

## Historija

Appenzell je prvi put dokumentiran u pismu parohijska crkve iz 1071.
U to vrijeme bio je feud Opatije Sankt Gallen. Od 1353 mjesto ima pravo na sajam pa se razvilo kao trgovište.
Od  -1597. je  prijestolnica Kantona Appenzell Innerrhoden, nakon što je stari kanton Appenzell podjeljen na dva.

U nekoliko navrata veliki požari uništili su gotovo cijelo selo; 1291. izorjele su kuće oko suda, 1400. i 1560. požari su progutali 170 objekata, a 1701. izgorjele su kuće oko centralnog trga.

Appenzell i danas izgleda kao selo iako je kantonalni administrativni centar i ima reprezentativnu gradsku vijećnicu u kojoj se Veliko vijeće sastaje pet puta godišnje.

Poznat je po jednoj od najstarijih fondacija u Evropi - **Stiftung Ried**, koja još uvijek djeluje a osnovana je davne 1483. sa ciljem da pomože siromašnim sugrađanima.

Slavan je po manifestaciji neposredne demokracije - Landsgemeinde, kantonalnoj skupštini na otvorenom, na koju imaju pravo doći i sudjelovati svi zainteresirani građani i po procesiji Corpus Christi.

## Znamenitosti

Od historijskih znamenitosti Appenzell ima kapelu sanktgallenskih opata, modernu parohijsku crkvu (1824-25.) sa kasnogotičkim korom i masivnim zvonikom iz 1488.

Zatim gradsku vijećnicu podignutu između 1561.- 63., zamak iz 16. vijeka (u njemu je danas smješten historijski muzej) i dva kapucinska samostana.

## Privreda

Stanovnici se bave uglavnom poljoprivredom, a proizvodi se i nešto tekstilnih artikala. Kraj je inače poznat po veziljama.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Bezirk Appenzell'' (službene stranice)
Goslar

**Goslar** je povijesni grad u Donjoj Saskoj u Njemačkoj. On je administrativno središte okruga Goslar, a nalazi se na sjeverozapadnoj padini planine Harz. Goslar je staro rudarsko središte s rudnim ležištem u obližnjem Rammelsbergu) olovo, cink, bakar, srebro, zlato) koji su se iskorištavali od 968. do zatvaranja 1988. god. Grad je industrijsko (kemijska, kovinska, tekstilna i elektrotehnička industrija), kulturno i turističko središte s mnogim znamenitostima. Stari dio grada i rudnici Rammelsberga su UNESCO-va svjetska baština.

## Historija

Salijski car Henrik I. osnovao je grad 922. god. nakon što su otkrivena ležišta srebra u obližnjem Rammelsbergu. Članom Hanze postaje u 13. st., a zahvaljujući bogatstvu iz rudnika srebra, grad je postao slobodnim gradom Svetog Rimskog Carstva od 1290. god.
Srednjovjekovni carski dvorac (*Kaiserpfalz*) je izgrađen oko 1040. god. i odmah je postao ljetnom rezidencijom careva, osobito Henrika III. koji ju je posjetio oko dvadesetak puta, te je i sahranjen u gradu Goslaru. Tada je izgrađena i srednjovjekovna katedrala od koje je ostao samo trijem u izvornom obliku. U 16. st. Goslar dobiva gradsku vijećnicu u kojoj je danas muzej rudarstva.

U zimu 1798. god., najhladnijoj u tom stoljeću, mladi engleski pjesnik William Wordsworth je u Goslaru započeo pisati svoju autobiografsku poemu *[[Preludij]] (Razvoj pjesnikova uma)*. Goslar je pripojen Pruskoj 1802. god., a poslije se nalazi pod Vestfalijom (1807.-1814.), Pruskom (1814.-1815.), Hannoverom (1815.-1866.) i ponovno pod Pruskom (od 1866.).

## Znamenitosti

Stari dio grada Goslara je od 1992. god. upisan na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi. Tu se nalaze:
* Carski dvorac iz oko 1040. god.; jedna od najstarijih svjetovnih zgrada u Njemačkoj. Obnovljen od 1867.-1879. god.
* Ostaci srednjovjekovnih gradskih zidina s tornjevima iz 16. st.
* Široka vrata (*Breites Tor*)
* Vijećnica iz 12. st.
* Kuće iz 13.-16. st.
* Romaničke i barokne crkve (*Neuwerkirche, Frankenbergkirche*, i dr.)

U gradu se nalaze i brojni muzeji, i to prirodnih znanosti, umjetnosti, kulturne povijesti (u kojem se čuva zbirka zakona *Goslarski statuti* iz 14. st.), te lova i šumarstva.


Datoteka:GoslarZwinger.jpg|Toranj Zwinger u kojemu je danas restoran i muzej srednjovjekovlja
file:Goslar Kaiserworth und Rathaus (1890-1900).jpg|Hotel *Kaisersworth* (bivša zgrada zlatarskog ceha iz 1494. god.) 1885. god.
file:GoslarRathaus.jpg|Gotička gradska vijećnica (*Rathaus*)
file:Goslar kaiserpfalz.jpg|Carski dvorac (*Kaiserpfalz*)
file:Frankenbergerkirche.jpg|protestantska crkva sv. Petra i Pavla (*Frankenbergerkirche*)


## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Službene stranice grada  
* Goslar na UNESCOvim stranicama
RTS HD

**RTS HD** je prva srpska televizija visoke definicije (HD), pokrenuta 9. septembra 2009. Prvobitno je bila dostupna samo u Beogradu i Novom Sadu, odnosno delu Vojvodine, a od 21. marta 2012. godine zemaljskim putem se emituje posredstvom probne DVB-T2 mreže u većem delu Srbije.
Maja Odžaklievska

**Maja Odžaklijevska** (; Skoplje, 21. april 1954) je makedonska i srpska pevačica pop muzike. Iako je na sceni prisutna više od tri decenije, do sada je izdala samo dva albuma. Najpoznatije pesme su joj *Budi dobar*, *Daljine*, *Sve ti opraštam* i *Srećo reci*.

Maja je marta 2013. sa pesmom *Anđeo sa neba* učestvovala na takmičenju Beosong 2013, na kome je u polufinalu bila trinaesta sa 616 SMS glasova. Pobedu je odnela grupa Moje 3. Ona je početkom februara izjavila da neće moći da učestvuje usled zdravstvenih problema. Kompoziciju je nameravala da preda svojem mlađem kolegi Nenadu Cvijetiću. Iako Maji i Cvijetiću taj ustupak nije mogao biti učinjen, Odžaklijevska je oslobođena svih proba, kako se ne bi preterano zamarala. Sem toga, ona je svoju baladu u polufinalu izvela sedeći na visokoj stolici.

## Albumi
* *Biće sve u redu*, PGP RTB, 1982
* *Bele njive*, PGP RTS, 1995

## Singlovi
* *Kad nežne svirke zamre ton/V oblak sonce*, PGP RTB, 1974
* *Mjesečev san/Šapni mi*, RTV Ljubljana, 1976
* *Ti si moj sledeći promašaj/Daljine*, PGP RTS, 1979
* *Odnosiš mi srce moje/Vraćam se*, PGP RTB, 1980 
* *Između nas/Tako mora biti*, PGP RTB, 1981 
* *Ne podnosim dan/Slušam te, gledam te*, PGP RTB, 1981

## Reference
Fribourg

**Fribourg** (njemački: *Freiburg*) je grad od 38,521 stanovnika na sjeverozapadu Švicarske, on je i glavni grad Kantona Fribourg..

## Geografija

Fribourg leži na velikom meandru rijeke Sarine jugozapadno od Berna. 
On je frankofonski grad i centar švicarskog katolicizma, jer je sjedište Katoličke biskupije Lausanne-Geneva-Fribourg i Katoličkog državnog univerziteta (osnovan 1889.)

## Historija

Fribourg je osnovao 1157. vojvoda Berthold IV. od Zähringena, da mu služi kao kontrolni punkt za riječni gaz, već 1277. ga je prepustio sinovima Rudolfa Habsburgškog. Habsburgzi su vladali gradom do 1452., a nakon njih vojvode od Savoje.

Fribourg je pomogao Švicarcima da poraze burgunskog vojvodu Charlesa Smjelog u Bitci kod Morata 1476., zbog tog je 1481. primljen u punopravno članstvo Švicarske Konfederacije.

Francuska je za revolucionarnih ratova 1798. zauzela Fribourg, koji je postao dio njihove vazalne Helvetske Republike, koja je nakon Napoleonovog Akta o posredništvu (Acte de médiation) - 1803. rekonstuirana u Švicarsku Konfederaciju u kojoj je Fribourg sa okolicom postao jedan od kantona.

## Znamenitosti
Najstariji dio grada - *Bourg*, leži na brežuljku visoko iznad rijeke; kvartovi; Neuveville, Auge i Planche (Matte) formiraju Donji grad (Basseville). Zapadno od Bourga i još dalje leže moderniji kvartovi Pérollesa. 
Stari kvartovi su do danas u velikoj mjeri zadržali svoj srednjovjekovni izgled, sa gotičkim kućama  i ostacima tornjeva, gradskih vrata i bedema sagrađenih od 13 do 17. vijeka, koji su nekad opasivali grad.

Od srednjovjekovnih građevina treba istaći katedralu *sv. Nikole* (13.-15. vijek) u kojoj se nalaze poznate orgulje Aloysa Moosera, zatim franjevačku crkvu *Église des Cordeliers* iz 1281. (rekonstruirana 1748., enterijer dekoriran u 15. vijeku), nekadašnju augustinsku crkvu *sv. Maurica* iz 1255. sa baroknom dekoracijom. Uz to grad im brojne kapele i bivše opatije i samostane. Gradska vijećnica podignuta je između 1506.-22., a njen zvonik 1642.

Od objekata moderne arhitekture treba spomenuti zgrade univerziteta (izgrađene 1941.) i crkvu Krista kralja iz 1954. Preko rijeke Sarine proteže se nekoliko mostova, od kojih se ističe sedmerolučni *Pont de Zähringen*.

Fribourg ima brojna umjetnička djela, koja se najvećim dijelom čuvaju po crkvama, a jedan dio u *Musée d'Art et d'Histoire*.

## Privreda i transport

Fribourg je industrijski grad, poznat po velikoj pivovari i malim tvornicama čokolade, pored on je i grad metalurge; livnice, mašine i precizni instrumenti.
On je i važan transportni centar smješten na magistralnoj željezničkoj pruzi Lausanne - Bern, sa krakovima za Murten i Payerne, i raskršće važnih cesta.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Ville de Fribourg'' (službene stranice)
Nenad Milosavljević

**Nenad Milosavljević**, poznatiji kao **Neša Galija**, srpski je pevač, muzičar i kompozitor. Rođen je 6. februara 1954. godine u Nišu. Najpoznatiji je kao frontmen srpske rok grupe Galija, poznate na teritoriji bivše Jugoslavije.

## Karijera
Kao mlad, bio je pod velikim uticajem hipi pokreta. Svirao je po parkovima i plažama Jadranske obale, svirajući poznate rok pesme na akustičnoj gitari i harmonici. Godine 1974. svirao je na Omladinskom festivalu u Subotici. Takođe je svirao na Beogradskom proleću, i počeo je da piše muziku za pozorišne predstave. Pisao je muziku za pozorište Treća polovina. Počeo je da svira u grupi Dva Lustera, a 11. aprila 1977. godine je imao koncert u Narodnom pozorištu u Nišu.

Nedugo zatim, promenili su ime grupe u Galija. Dve godine potom su objavili svoj prvi album „Prva plovidba“, sa bratom Nenada Milosavljevića, Predragom, kao novim članom grupe. Ukupno su objavili trinaest studijskih albuma, i postali jedna od poznatijih grupa na rok sceni nekadašnje Jugoslavije, kao i u Srbiji. Tokom kriznih vremena 1990ih, Nenad Milosavljević i grupa Galija su bili povezivani sa Socijalističkom partijom Srbije, i njenim bivšim režimom. Sa bratom Predragom Milosavljevićem je jedan od osnivača rok grupe Galija. Grupa je osnovana 1976. godine.

Krajem 2008. godine, Neša Galija je sa svojim saradnicima aranžirao, producirao i komponovao tradicionalne pesme sa Kosova i Metohije za Milicu Milisavljević Dugalić. Isti album ,, Nečujna zvona* je na festivalu [[Sunčane skale]] proglašen za najbolji album etno muzike na Balkanu.

Neša Galija je marta 2013. sa pesmom *Ruža od baruta* učestvovao na takmičenju [[Beosong 2013]], na kome je u polufinalu bio osmi sa 1.495 SMS glasova. Pobedu je odnela grupa [[Moje 3]].

22. januara 2015. godine na manifestaciji [[Balkan Music Awards]] u Beogradu, odlukom balkanskih medija dodeljena mu je Balkanska muzička nagrada.

== Diskografija ==
* *Prva plovidba* (1979)
* *Druga plovidba* (1980)
* *Ipak verujem u sebe* (1982)
* *Bez naglih skokova* (1984)
* *Digni ruku* (1986)
* *Daleko je Sunce* (1988)
* *Korak do slobode* (1989)
* *Istorija, ti i ja* (1991)
* *Karavan* (1994)
* *Trinaest* (1996)
* *Voleti voleti* (1997)
* *Južnjačka uteha* (1999)
* *Dobro jutro, to sam ja* (2005)
* *Mesto pored prozora'' (2010)

Komponovao je muziku za film Zona Zamfirova.

## Reference

## Vanjske veze
* Zvanični sajt
* 
* Muzika mi nije samo ljubav već potreba („Politika“, 30. decembar 2012)
Kal (bend)

**Kal** je muzička grupa iz Srbije osnovana 1996. godine u Valjevu. Kal znači „crno“ na romskom. 

Grupa je postala popularna u Srbiji i širom sveta 2006. kada je izdala svoj prvi album. Muzika se može opisati kao tradicionalna balkanska romska muzika sa elementima tanga te turske, bliskoistočne i čak jamajkanske muzike.

Kal je marta 2013. sa pesmom *Kadifa usne* učestvovao na takmičenju Beosong 2013.

## Članovi
* Dragan Ristić - vokal, gitara
* Dušan Ristić - vokal, violina
* Dragan Mitrović - harmonika
* Vladan Mitrović – harmonika, vokal
* Đorđe Belkić - violina
* Dragan Runić - bas
* Neat Junuzi – bubnjevi

## Sadašnji Članovi

# Dragan Ristić
# Dušan Gnjidić
# Vojo Marković
# Milan Veljković
# Miloš Kostić

### Kompilacije
* Violeta & Kal: Budva '97 (1997, Komuna, Beograd)
* Balkan Ambience (1998, Marko's music, Bugarska)
* World Rhythms (1998, United One Records, Nemačka)
* A zenne unnepe (2000, France Cultural Institute)
* Romano suno (2003, B92)
* Serbia Sounds Global 3 (2003, B92)

### Albumi
* Kal (2006, B92/u inostranstvu Asphalt Tango)
* Radio romanista (2009, B92/u inostranstvu Asphalt Tango)

## Izvori
Bellinzona

**Bellinzona** (njemački: *Bellenz*) je grad od 43,181 stanovnika na jugu Švicarske, on je i glavni grad Kantona Ticino.

## Geografija
Bellinzona leži na obali rijeke Ticino, istočno od Locarna, na raskršću puteva prema planinskim prijevojima Sankt Gotthard, Lukmanier i San Bernardino.

## Historija
Bellinzona je vjerojatno niknula za rimskih vremena, ali je prvi put dokumentirana 590. Zna se da je zbog svog strateškog položaja odigrala značajnu ulogu u ranoj historija|historiji]] Lombardije. Od 8. vijeka je feud biskupije Como. Za njene vlasti tokom 11 i 12. vijeka, unutar bedema podignuti su kameni tornjevi.

Bellinzona je od svojih početaka postala predmet kontinuiranog sukoba između Lombardijskih gradova Coma i Milana koji su kulminirali tokom 14 i 15. vijeka. Krajem srednjeg vijeka Bellinzona je postala domena milanskih Viscontija.	

Kad je 1499. francuski kralj Louis XII zauzeo Lombardiju jer se smatrao legitimnim nasljednikom, njegovi vojnici zauzeli su i Bellinzonu. Protiv te okupacije pobunili su se sami građani i istjerali Francuze iz dva gradska zamka. 
Lokalne vlasti su tad odlučile udružiti se sa kantonima Švicarske Konfederacije; Uri, Schwyz i Unterwalden što je i realizirano 1500. 

U vrijeme Helvetske Republike - 1798. postao je glavni grad kantona Bellinzona. 
Od 1803. je jedna od tri prijestolnice (uz Locarno i Lugano) novoformiranog kantona Ticino, a od 1878.do danas je jedina. Nakon što je vijekovima bila odvojena od švicarske unutrašnjosti, tome je došao kraj probijenjem Gotardskog željezničkog tunela krajem 19. vijeka. Radi njega je podignuta željeznička stanica (prva u Ticinu sa velikim radionicama za popravak. To je privuklo brojne nove 
stanovnike pa je grad već početkom 20. vijeka imao više od 10.000 stanovnika.

## Znamenitosti
Od historijskih znamenitosti Bellinzona ima tri zamka; Castelgrande, Montebello, Sasso Corbaro, koji su zajedno sa gradskim bedemima 2000. uvršteni na UNESCO-ovu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao lokalitet Tri zamka i bedemi Bellinzone.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Citta di Bellinzona'' (službene stranice)
Sion, Švicarska

**Sion** (njemački: *Sitten*) je grad od 34,599 stanovnika, on je i glavni grad švicarskog Kantona Valais.

Većina stanovnika govori francuski.
## Geografija

Sionne leži jugoistočno od Ženevskog jezera, duž rijeke Rhône, na ušću riječice Sionne.

## Historija

Izrastao je pod imenom **Sedunum** kao keltsko i rimsko naselje.
Još od kraja 6. vijeka, Sion je postao sjedište biskupije, a od 999. sionski biskupi postali su duhovni i svjetovni vladari Valaisa. Tu moć su i djelomično uspjeli održati sve do 1798.

## Znamenitosti

Dva brežuljka koja dominiraju nad gradom okrunjena su ostatcima utvrda iz 13. vijeka, prvi je zamak - *Château de Tourbillon* a drugi je utvrđena crkva *Château de Valère* (ili Valère Basilica) u kom je danas smješten muzej historije. 
Ostale zapažene građevine su katedrala Notre-Dame-du-Glariera, crkva sv. Théodule iz 1516., palača Supersaxo (1505), Gradska vijećnica iz 1660. i ruine zamka Château de la Majorie, u kom se danas (u očuvanijem dijelu) nalazi umjetnička galerija.

Sionn leži na magistralnom željezničko-cestovnom transportnom pravcu Lausanne - Milano preko Simplona.

## Privreda i transport
Sion je prvenstveno administrativni centar ali je i važan trgovački centar za voće, povrće i vino.

## Gradovi pobratimi

*  Colón, Entre Ríos, Argentina
*  Philippi), Sjedinjene Američke Države
*  Selles-sur-Cher, Francuska

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Portail officiel de la Ville de Sion'' (službene stranice)
Altdorf, Uri

**Altdorf** (prevedeno: *Staro selo*) je grad od 9,273 stanovnika u sredini Švicarske, on je i glavni grad Kantona Uri.

Većina stanovnika su katolici i govore njemački.

## Geografija
Altdorf se nalazi pored ušća potoka *Schächen* u rijeku Reuss, jugoistočno od Luzerna.

## Historija
Naselje je prvi put dokumentirano 1223. kao Alttorf. Po predaji u Alttorfu je Wilhelm Tell izveo svoju majstoriju - strijelom je pogodio jabuku na glavi svoga sina Waltera. Alttorf je i danas vezan uz svog legendarnog junaka, koji je navodno rođen u nedalekom Bürglenu. U samom centru mjesta je 1895. podignuta njegova brončana skulptura, a lokalni teatar Tell (osnovan 1925.) stalno izvodi dramu Friedricha Schillera Wilhelm Tell.

## Znamenitosti
Od znamenitost Altdorf ima kapucinski samostan iz 1581., srednjovjekovni toranj, parohijsku crkvu i gradsku vijećnicu koja je rekonstruirana 
nakon 1799.

## Privreda
Altdorf je važna željeznička stanica na pruzi za Sankt Gotthard, od industrije ima tvornicu municije, kablova i gume.

## Gradovi pobratimi
*  Altdorf bei Nürnberg, Njemačka

## Reference

## Vanjske veze

* ''Gemeinde Altdorf'' (službene stranice)
Neuchâtel

**Neuchâtel** (njemački: *Neuenburg*, što prevedeno znači: *Novi [[zamak]]*) je grad od 33,578 stanovnika na zapadu Švicarske, on je i glavni grad Kantona Neuchâtel.

Većina stanovnika govori francuski, a katolika i evangelika ima gotovo podjednako.

## Geografija
Neuchâtel leži na sjeveroistoku Neuchatelskog jezera na ušću rijeke Seyon. Grad se rasprostire po obroncima planine Chaumont (1087 m) i duž uske obale ali i po terenima dobijenim nasipavanjem jezera.

## Historija
Neuchâtel je prvi put dokumentiran u aprilu 1011. kao donacija burgundskog kralja Rudolfa III svojoj ženi Ermengardi.
gradska prava dobio je 1214. a od 1648.do 1707. bio je prijestolnica istoimene grofovije. Nakon tog njime vlada Prusija sve do 1814. uz prekid vezan za francuske revolucionarne ratove. Tad je postao prijestolnica 21 Švicarskog kantona, iako su pruski kraljevi sve do 1848. formalno bili suvereni.

## Znamenitosti, kultura i obrazovanje
 
Od znamenitost Neuchâtel ima srednjovjekovni zamak, u kojem je danas smještena kantonalna administracija i parohijsku crkvu Notre-Dame podignutu tokom 12. i 13. vijeka (danas evangeličku) u kojoj se nalazi monumentalna grobnica neuchatelskih grofova iz 1372.

Pored tog ima i nekoliko vrijednih građanskih kuća iz 17. - 18. vijeka, uključujući i *hotel du Peyrou* (oko 1765.) i klasicističku gradsku vijećnicu (1784. - 90.)

Od kulturno - obrazovnih institucija grad ima Univerzitet (osnovan 1838. kao akademija), Institut za fiziku, Švicarski laboratorij za satove, Ekonomsku školu, Muzički konzervatorij, Muzej i javnu biblioteku u latinskom koledžu, Kantonalni opservatorij, Muzej umjetnosti i Arheološki muzej *Laténium*.

## Privreda
Neuchâtel je i industrijski grad u kom se proizvode cigarete (Philip Morris), satovi (Bulgari), čokolada i metalni predmeti.

Zbog jezera i okolnih planina Neuchâtel je popularna turistička destinacija.

## Gradovi pobratimi
*  Aarau, Švicarska 
*  Besançon, Francuska 
*  Sansepolcro, Italija

## Reference

 
## Vanjske veze

* ''Ville de Neuchâtel'' (službene stranice)
Skaj Vikler

**Đorđe Miljenović** (10. decembar 1980.), poznatiji kao **Wikluh Sky**, odnosno **Skaj Vikler**, je srpski hip-hop muzičar, član grupe *[[Bad Copy]]*, član Marčelove *Filter ekipe* i solo umetnik. Nastupa i kao *[[drum and bass]]* MC. Široj publici postao je poznat nakon hit singla *Otkucaji* (u saradnji s Marčelom) i pojavljivanja u VIP Velikom bratu 2008. 2015 se pojavljuje u regionalnom reality showu Veliki Brat kao voditelj.

## Biografija
Đorđe Miljenović rođen je 10. decembra 1980. u Beogradu. Završio je srednju muzičku školu, i dve godine Muzičke akademije na odseku za violu. Studije je po sopstvenim rečima napustio „užasnut činjenicom da će do kraja života svirati tuđu muziku i to pod gomilom nametnutih pravila“. Za hip-hop je počeo da se interesuje kada je tokom boravka u Briselu čuo Basta Rajmsovu (*Busta Rhymes*) pesmu *Woo Hah!!*. Po povratku iz Belgije, tada petnaestogodišnji Miljenović, sa dva prijatelja iz Dorćola (Beograd) formira grupu grupu *Jumba Department*. Za prvu pesmu koju su snimili u studiju pomogao im je Kiza i grupe *Robin Hood*. Po njegovim rečima, muzika je podsećala na *[[Bad Copy]]*, sa čijim se članovima tada nije poznavao. Kako kaže, sa svojih petnaest godina je već „aktivno visio po studijima“. Ajs Nigrutina i Timbeta upoznao je u Domu omladine na jednoj od hip-hop žurki, a u grupu *Bad Copy* ušao je između 1998. i 1999. godine.

## Diskografija
**Solo albumi**
* Zašto brate Vikler? (One Records, 2004)
* Shappa (Ammonite Records, 2005)
* Zagađenje u Japanu (Multimedia/Universal, 2006)
* Ortaci ne znaju (Multimedia Records, 2008)
* Viršle sa senfom (Multimedia Records, 2008)

**Sa grupom ''[[Bad Copy]]***
* [[Sve sami hedovi]] (One Records, 2003)
* [[Najgori do sada]] (Prohibicija, 2007)

== Reference ==

== Vanjske veze ==
* [http://www.myspace.com/skywikluh *MySpace'' prezentacija]
Schwyz

**Schwyz** (prevedeno: *Staro selo*) je grad od 15,000 stanovnika u sredini Švicarske, on je i glavni grad Kantona Schwyz.
Većina stanovnika su katolici i govore njemački.

## Geografija

Schwyz leži u podnožju planine Grosser Mythen (1.899 m), istočno od Luzerna i svega 5 km sjeveroistočno od Brunnena, svoje luke na Lucernskom jezeru.

## Historija
Historija Schwyza usko je vezana uz osnivanje Stare Švicarske Konfederacije. Prvi put je dokumentiran 972. pod imenom **Suittes**.
Ostatci merovingška crkve iz 8. vijeka, kao i pronađene alemanske grobnice pokazuju da je mjesto bilo puno starije, i na početku se zvalo u početku zvala *Ze Kilchgassen*. 
Po lokalnoj legendi taj kraj naselila su dva alemanske brata *Suit* i *Sven*, na kraju je prevladao *Suit*.

Razorni požar 1642. uništio je Schwyz gotovo u potpunosti, preostalo je svega nekoliko kuća, među inima i "Betlehem" koja je danas najstarija. Nakon tog je podignut u baroknom stilu, i takva je danas jezgra Schwyza.

## Znamenitosti
 
Od znamenitost Schwyz ima baroknu crkvu sv. Martina (1769.-74.), gotičku kapelu Kerchel, drevni samostan sv. Petra (rekonstruiran u 17. vijeku), kantonalni historijski muzej, gradsku vijećnicu (1642. - 45.) i nekoliko aristokratskih kuća podignutih od 16 do 17. vijeka.

## Privreda
Zbog svoje blage klime Schwyz je ljeti popularno ljetovalište, polazna točka brojnih planinara, a posjećen je i zimi zbog obližnjih skijališta; Ibergeregg, Holzegg i Stoos.

Grad je od 1936 do 1992. bio sjedište Švicarskog saveznog arhiva (*Bundesbriefarchiv*), danas je to muzej u kom se čuva povelja Stare Švicarske Konfederacije iz 1291.

Schwyz je i industrijski grad u kom se proizvode poznati džepni nožići (*Victorinox AG*) i čokolada (*Max Felchlin AG*).

## Reference

## Vanjske veze

* ''Gemeinde Schwyz'' (službene stranice)
St. Gallen

**St. Gallen** (francuski: *Saint-Gall*, talijanski: *San Gallo*, romanš: *Son Gagl*) je grad od 75,522 stanovnika na sjeveroistoku Švicarske, on je i glavni grad Kantona St. Gallen. Metropolitanski Sankt Gallen ima 145,627 stanovnika, a većina stanovnika govori njemački.

## Geografija

St. Gallen leži u dolini riječice pritoke Bodenskog jezera koje leži desetak kilometara sjevernije.

## Historija

Po predaji na tom mjestu je keltski misionar Sveti Gall 612. osnovao eremitorij, u kom su se negdje oko 720. okupili učenici i tako je nastala benediktinska Opatija Sankt Gallen sa prvim opatom Otmarom. 
Sve do 11. vijeka opatijska škola bila je najvažnija obrazovna institucija sjeverno od Alpa, a u njenom skriptoriju su postavljeni temelji svjetske književnosti. Naseljem koje se razvilo oko opatije vladali su opati koji su nakon 1206 postali  prinčevi Svetog Rimskog Carstva.

Opatija Sankt Gallen 1453. postala je član Švicarske Konfederacije, a 1454. i sam grad.

Od kad je počela reformacija točnije od 1524. ukinuta je vladavina opatijskih prelata, a nakon što je 1803. rasformirana Opatija - St. Gallen je postao glavni grad novoformiranog Kantona St. Gallen. Od 1846. St. Gallen je sjedište katoličke biskupije.
Okolne parohije su inkorporirane u grad 1918. kad je usvojen novi statut.

## Znamenitosti, kultura i obrazovanje

Najveća znamenitost je nekadašnja crkva Opatije Sankt Gallen današnja katolička katedrala. To je jedan od najljepših baroknih objekata u Švicarskoj podignut između 1755. i 1772. Uz to tu je cijeli kompleks opatije s bibliotekom (1758.-1767.) koja ima oko 2.000 manuskripta, kao i brojne inkunabule i knjige iz karolinških i otonskih vremena.

Zbog svih tih činjenica Opatija je 1983. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.

Grad ima univerzitet i poznatu tekstilnu školu za modu, vez, nekoliko muzeja, teatar i koncertnu dvoranu.

## Privreda

St. Gallen je svojevremeno bio grad tekstilne industrije, poznat po najboljim veziljama početkom 20. vijeka. Danas je poznatiji po mašinogradnji (štamparske i druge mašine) i precizni instrumenti.
On je i važan sajamski centar - Nacionalni sajam poljoprivrede i mljekarstva, poznat po festivalima (dječji, konjički).

## Gradovi pobratimi
*  Liberec, Češka

## Reference

## Vanjske veze

* ''Stadt St.Gallen'' (službene stranice)
Glarus

**Glarus** (francuski: *Glaris*, talijanski: *Glarona*, romanš: *Glaruna*) je grad od 12,521 stanovnika, on je i glavni grad švicarskog Kantona Glarus.

Većina stanovnika govori njemački, a evangelika ima nešto više od katolika
## Geografija

Glarus leži na istoku Švicarske, istočno od Lucernskog jezera, duž lijeve obale rijeke Linth, i po sjeveroistočnim obroncima masiva Glärnisch, u kom se nalaze četiri planine više od 2700 metara,

## Historija

Glarus je prvi put dokumentiran početkom 9. vijeka na latinskom kao *Clarona*, a prvi put kao *Glarus* (na njemačkom) - 1178.
Mjesto  je 1861. bio kompletno uništeno u velikom požaru, tek nakon kompletne obnove Glarus je dobio status grada.

Od 2011. u Glarus su ukomponirana i okolna naselja; Ennenda, Netstal i Riedern.

Glarus je danas poznat po kantonalnoj skupštini na otvorenom - Landsgemeinde, činu neposredne demokracije, koja se održava jedamput godišnje i po parohijskoj crkvi kojom se služe i katolici i evangelici.

## Privreda
Glarus je prvenstveno administrativni centar gornje doline rijeke Linth i mjesto kantonalne bolnice, škole, arhiva, biblioteke, muzeja i ostalih državnih institucija. Pored tog on je i trgovački centar, a ima i nešto tekstilnih pogona.

## Gradovi pobratimi

*  Kobrin, Belorusija
*  Biebrich (Wiesbaden), Njemačka

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Gemeinde Glarus'' (službene stranice)
Delémont

**Delémont** (njemački: *Delsberg*‎) je glavni grad švicarskog Kantona Jura od 12,625 
stanovnika., zajedno sa okolnim naseljima ima nešto više od 25,000 stanovnika.

## Geografija

Delémont leži na zapadu Švicarske u kotlini riječice Sorne, na nadmorskoj visini od 435 metara, udaljen oko 28 km jugozapadno od Basela.

## Historija

Delémont je osnovan 1289., zapravo je tad dobio gradska prava od biskupa Petera Reicha iz Reichensteina. Inače je vrlo staro naselje čiji korjeni sežu do rimskih vremena. 
Grad ima dobro očuvan stari grad, sa puno vrijednih historijskih građevina, koje su sve odrreda restaurirane. Među njima se ističu dvorac kneževa-biskupa, crkva sv. Marcela, Gradska vijećnica,  
dvoje gradskih vrata i fontane. 
Nekadašnja zgrada suda i zatvora je početkom 21. vijeka restaurirana, u njoj su danas smješteni vlada i skupština Kantona Jura.
U Starom gradu se odvijaju svi važniji događaji i sajmovi.

## Privreda
Delémont je industrijski centar još od kraja 18. vijeka, poznat je po proizvodnji noževa (tvornica Wenger) naročito onih multifunkcijskih za švicarsku vojsku.

## Gradovi pobratimi

*  Mori, Italija
*  Belfort, Francuska
*  La Trinidad, Filipini

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''La ville de Delémont'' (službene stranice)
Frauenfeld

**Frauenfeld** (prevedeno  *Gospino polje*) je grad od 25,442 stanovnika, na sjeveru Švicarske, on je od 1803. glavni grad Kantona Thurgau.

Većina stanovnika su evangelici koji govore njemački.

## Geografija
Frauenfeld leži sjeveroistočno od Züricha na rijeci Murg, nedaleko od njena ušća u rijeku Thur.

## Historija

Frauenfeld je prvi put  dokumentiran 1246. 
Zajednički su ga osnovali  grof od Kyburga i opat iz opatije sa Otoka Reichenau na opatijskom zemljištu. Od 1264. - Frauenfeld je habsburgški feud, a od 1460. njime vlada Švicarska konfederacija.

Između 1712. - 1798. bio je prijestolnica konfederalne dijete.
 
Uništila su ga dva velika požara koja su pogodila grad 1771. i 1788., izgorjelo je sve osim zamka iz 13. vijeka (u njemu je danas smješten kantonalni muzej), jedne kuće i evangeličke crkve, sa vitrajem iz 14. vijeka.

## Privreda i transport
Frauenfeld je grad mašinske i prehrambene industrije i važan željeznički i cestovni čvor.

## Gradovi pobratimi

*  Kufstein, Austrija (od 4. juna 1988.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Stadt Frauenfeld'' (službene stranice)
Stans

**Stans** je grad od 8,411 stanovnika, u sredini Švicarske, on je i glavni grad Kantona Nidwalden.

## Geografija

Stans leži jugoistočno od Luzerna.
## Historija

Stans je prvi put  dokumentiran 1172, nakon tog je 1481. bio mjesto gdje se sastala Dijeta Stare Švicarske Konfederacije i izgladila nesporazume između deset tadašnjih kantona.

U vrijeme vazalne Helvetske Republike u Stansu je - 1798. izbila pobuna protiv nje i Prve Francuske Republike koju su oni u krvi ugušili buna.
U to vrijeme u Stansu je djelovao pedagog Johann Heinrich Pestalozzi koji je otvorio sirotište za brojnu djecu koja su ostala bez roditelja.

Veliki požar 1713. uništio je dvije trećine mjesta.
Željeznica je stigla do Stansa 1893. a 1960-ih autoput A2.

## Znamenitosti
Od znamenitosti Stans ima parohijsku crkvu podignutu između 1641-47) sa romaničkim zvonikom, Gradsku vijećnicu iz 1715. i Historijski muzej.

## Privreda i transport
Stans je poznat po proizvodnji i aviona Pilatus.
Okružen voćnjacima, Stans je i turistička destinacija, poznat po uspinjači koja vozi do vrha obližnje planine Stanserhorn visoke 1.898 
m.

## Gradovi pobratimi

*  Kufstein, Austrija (od 4. juna 1988.)

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Gemeinde Stans'' (službene stranice)
Sarnen

**Sarnen** je grad od 10,236 stanovnika u sredini Švicarske, on je i glavni grad Kantona Obwalden.
Većina stanovnika su katolici i govore njemačkim.

## Geografija
Sarnen leži na sjevernom kraju Sarnerskog jezera na mjestu gdje ističe rijeka Sarner, udaljen svega dvadesetak km jugozapadno od Luzerna.

## Historija

Sarnenska parohijska crkva dokumentirana je još u 9. vijeku, a samo mjesto 20. augusta 1460. kao trgovište.

U kantonalnom arhivu čuva se *Bijela knjiga Sarnena* (Weisse Buch von Sarnen) Hansa Schribera iz 1468., koja se smatra najboljom kronologijom Stare Švicarske Konfederacije.
*Bijela knjiga* opisuje, između ostalog vjerojatno najznačajniji događaj u historiji Sarnena, zauzimanje i rušenje donjeg zamka i istjerivanje omraženog habsburškog namjesnika u vrijeme osnivanja Konfederacije. Ta knjiga je također i glavni izvor legende o 
Wilhelmu Tellu, i epizode o gađanju jabuke na glavi sina lukom i strijelom.

Početkom 17. vijeka izbila je epidemija kuge koja je pomela 1 / 5 stanovnika. Ženski samostan sv. Andrije, preselio se 1615. iz Engelberga u Sarnen.
 
U vrijeme postrevolucionarnih previranja Sarnen je ponovno ušao u fokus švicarske historije kao domaćin sastanka katoličkih kantona koji su 1832. osnovali **Sarnenski savez** (Sarnerbund), konzervativnu organizaciju koja se zalagala za obnovu starih tradicija.

## Znamenitosti

Od znamenitost Sarnen ima parohijsku crkvu podignutu između 1739.-42., Streljanu (*Schützenhaus*) iz 1752., benediktinski i kapucinski samostan i koledž.

## Privreda

U Sarnenu se proizvode prehrambeni artikli, pića, elektronske komponente, predmeti od drva i gume.

On je i popularna turistička destinacija na atraktivnoj željezničkoj pruzi - Brünigbahn, po kojoj se vlakkovi pomoću zupčanika penju do velikih visina.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Gemeindeverwaltung Sarnen'' (službene stranice)
Decrescendo

**Dekrešendo** je italijanska reč ( – stišavajući; ; , ) koja u muzici označava postupno utišavanje jačine tona.

Izraz *dekrešendo* je suprotan izrazu ***[[krešendo]]*** (), što znači *rastući*.
## Kako se piše dekrešendo
Oznaka za postepeno utišavanje - *dekrešendo*, piše se na više načina:

:1. Kao matematički znak za *manje*: 
::
:2. Izrazom ***decrescendo*** (piše se latinicom, ispod notnog teksta) ili skraćeno ***decresc.***
::
:3. Izrazom ***diminuendo*** (piše se latinicom, ispod notnog teksta) ili skraćeno ***dim.***
::
:4. Izrazom ***poco a poco più p*** (piše se latinicom, ispod notnog teksta) što znači ***malo po malo tiše***.
::

----



**Napomena.**
Na oba kraja ovog znaka (ili izraza) obično stoji dinamički znak koji ukazuje na željenu jačinu pre i posle *dekrešenda*.

::
## Izvori
Atomska fizika

**Atomska fizika** je grana fizike, koja se bavi strukturom atoma i elektronskog omotača ,kao i energetskim nivoima, spektrima i drugim svojstva atoma.

Atomska fizika je nekad sinonim za nuklearnu fiziku, iako se radi o različitim terminima. Atomska fizika se ne bavi osnovnim procesima u okviru jezgra, odnosno ne bavi se proučavanjem nuklearne fizike samog jezgra, mada ponekad obilježja strukture jezgra mogu imati značajan utjecaj na svojstva atoma.

## Poznati atomski fizičari
Poznata imena atomske fizike uključuju:
; Prije kvantne mehanike
* John Dalton
* Joseph von Fraunhofer
* Johannes Rydberg
* J.J. Thomson

; Nakon kvantne mehanike
* Alexander Dalgarno
* David Bates
* Niels Bohr
* Max Born
* Clinton Josip Davisson
* Enrico Fermi
* Charlotte Froese Fischer
* Vladimir Fock
* Douglas Hartree
* Ernest M. Henley
* Ratko Janev
* Harrie S. Massey
* Nevill Mott
* Mike Seaton
* John C. Slater
* George Paget Thomson
Yang Wanli

**Yang Wanli** (ili **Yang Wan-Li**) (楊萬里) (Jishui, Jiangxi, 1127–1206) bio kineski pjesnik, poznat kao jedan od "četiri majstora" poezije iz doba dinastije Song. Pjesme potiču iz perioda Južne dinastije Song, kada se dvor - u čijoj je službi bio od polaganja ''jinshija'' 1554. godine - nalazio u Hangzhouu. Uglavnom opisuju sitne probleme i zadovoljstva svakodnevnog života.

## Literatura
* 
* 
* 
* Yan Wanli
1128.

Godina **1128.** (**[[rimski brojevi|MCXXVIII]]**) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju (1. 1. po julijanskom kalendaru).

## Događaji
* 17. 6. &ndash; Geoffroy od Anjoua se ženi za Matildu, kćer engleskog kralja Henryja I.
* 24. 6. &ndash; Bitka kod São Mamedea: Grof Afonso I od Portugala (budući kralj) tuče svoju majku Teresu od Leona i preuzima nadzor nad grofovijom Portugal koja time postaje *de facto* nezavisna.
* 27. 7. &ndash; Osnovan grad Bruges.
* druga polovica godine &ndash; Francuski kralj Louis VI od Francuske nakon smrti Guillaumea Clitona pristaje da novi grof Flandrije postane njegov protivnik Thierry od Alsacea.

### Tokom/tijekom godine
* Država Čampa napada (današnji sjeverni) Vijetnam.
* Bizantski car Jovan II Komnin tuče Mađarske u bitci kraj Harama na Dunavu.
* Papa Honorije II potvrđuje Templarski viteški red, kome Bernard od Clairvauxa potvrđuje pravila.
* U Edinburghu škotski kralj David I osniva opatiju Holyrood.

## Rođenja

* Absalon, danski nadbiskup i državnik
* Nadbiskup Guillaume od Tira, historičar (približni datum; † 1186)
* Alain de Lille, francuski teolog i pjesnik (približni datum; † 1202)

## Smrti

* 28. 7. &ndash; Guillaume Cliton, grof Flandrije (* 1102)
* 5. 9. &ndash; Ranulf Flambard, biskup Durhama

## Reference
Holyrood Abbey

**Opatija Holyrood** () je nekadašnja opatija redovnih kanonika u škotskom glavnom gradu Edinburghu. Osnovao je godine 1128. kralj David I. U 15. vijeku se kuća za goste u okviru opatije pretvorila u kraljevsku rezidenciju koja će se potom nakon Škotske reformacije pretvorili u Palaču Holyroodhouse. Opatijska crkva se nastavila koristiti kao župna crkva sve do 17. vijeka. Od 18. vijeka je postala zapuštena i počela se rušiti. Preostali zidovi opatije se nalaze krajn palače, na istočnom rubu edinburške četvrti Royal Mile. Ostaci opatije se danas nalaze pod državnom zaštitom.

## Izvori

## Vanjske veze

* Catholic Encyclopedia's article on the abbey
* Holyrood Abbey Church website