open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Battambang

**Battambang** ili **Krong Battambang** (kmerski: ក្រុងបាត់ដំបង *Batdâmbâng*) je grad u Kambodži i središte istoimene provincije na sjeverozapadu zemlje. Osnovan još u XI. vijeku, Battambang je tek od 1907. godine postao kontinuirani dio kambodžanskog teritorija. S godinama razvoja i modernizacije, grad je postao glavni centar na sjeverozapadu zemlje, služeći istovremeno i kao veza između Phnom Penha i Tajlanda. 

Grad leži na rijeci Sangkae, koja čini osnovu pomorskog prometa u regiji. 

## Historija

Osnovan još u XI. vijeku tokom Kmerskog Carstva, Battambang je tokom XVIII. vijeka postao važno trgovinsko središte s oko 2,500 stanovnika. Godine 1795., grad i provincija (zajedno s ostalima na sjeverozapadu zemlje) padaju pod sijamsku upravu; Battambangom je kroz šest generacija vladala obitelj Abhaiwongse, sve dok 1907. godine grad nije predan Francuzima, nakon čega je pripojen Kambodži. 

Francuzi su uvelike modernizirali grad i izgradili dobar dio moderne infrastrukture, što je posebno vidljivo na arhitektonskom stilu prisutnom kroz grad. Za vrijeme francuske uprave, grad je prošao kroz nekoliko valova urbanizacije, a daljnja modernizacija uslijedila je tokom vladavine princa Sihanouka, tokom koje je izgrađeno nekoliko tvornica, aerodrom i ostatak suvremene infrastrukture.

## Klima

## Znamenitosti

Battambang je znamenit po brojnim hramovima koji se nalaze u njegovoj blizini. Hramovi Baset i Wat Ek Phnom izgrađeni su u XI. vijeku za vladavine Suryavarmana I., otprilike 15-ak kilometara od samog grada. Kralj Dharanindravarman II. zaslužan je za izgradnju hrama Prasat Banan, dok je još jedan važan hram Prasat Snung. 

Izuzev bogate arhitekture, Battambang je značajan i po svojim prirodnim znamenitostima, poput jezera Kamping Puoy i planine Phnom Sampeau, poznate po tome što je bila jedno od mjesta egzekucije tokom režima Crvenih Kmera.

## Promet

Cestovni promet dobro je razvijen, a najbrži način dolaska do grada je preko autobusa koji voze iz Siem Reapa, Phnom Penha i Bangkoka. Grad ima i zračnu luku, ali se ona izrazito rijetko koristi, međutim putnička pruga nije u prometu. Rijeka Sangkae služi i kao pomorska veza između Battambanga i Siem Reapa, uz izuzetak vrhunca sušne sezone, kada su razine vode najniže. 

## Gradovi prijatelji

Battambang je zbratimljen sa sljedećim gradovima:

*  Kleinmachnow, Njemačka
*  Stockton, CA, Sjedinjene Države

## Vanjske veze

*Battambang - The Rice Bowl of Cambodia (Official Website of the Provincial Town Battambang on www.battambang-town.gov.kh)   
*Phnom Bannon Hill Temple
Roman sa kontrabasom (TV film)

***Roman sa kontrabasom*** je jugoslovenski televizijski film snimljen 1972. u režiji i po scenariju Zdravka Šotre. Po žanru je komedija i predstavlja adaptaciju istoimene novele ruskog pisca Antona Čehova. Protagonista, čiji lik tumači Ivica Vidović je profesionalni muzičar koji zajedno sa svojim kontrabasom odlazi svirati na seosko imanje, a gde će zapasti u niz apsudrnih situacija.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Sechs Schwedinnen im Pensionat

***Sechs Schwedinnen im Pensionat*** () je švicarsko-francuska erotska (*[[softcore pornografija|softcore]]*) filmska komedija snimljena 1979. godine u režiji Erwina C. Dietricha. Protagonistice su djevojke u jednom internatu koje dijele slobodoumnost, sklonost nestašlucima, ali i neutaživu potrebu sa seksom koja ih tjera na razne domišljate načine zavođenja. Film u kome su nastupile neke od tada najpopularnijih francuskih porno glumica, uključujući  Brigitte Lahaie, postigao je izuzetnu gledanost i potakao snimanje filma  *[[High Test Girls|Šest Šveđanki sa benzinske pumpe]]*.

## Uloge
* Brigitte Lahaie ... Greta
* Lynn Monteil ... Inga
* France Lomay ... Kerstin 
* Danielle Troger ... Lil
* Kathleen Kane ... Astrid
* Elsa Maroussia ... Selma
* Eric Falk ... Karl, der Angler
* Anne Libert ... Fräulein Klein

## Reference

## Vanjske veze
*
Sechs Schwedinnen von der Tankstelle

***Sechs Schwedinnen von der Tankstelle*** () je švicarska erotska (*[[softcore pornografija|softcore]]*) filmska komedija snimljena 1980. godine u režiji Erwina C. Dietricha. Predstavlja nastavak filma *[[Sechs Schwedinnen im Pensionat]]*. Protagonistice su šestoro djevojaka koje su sticajem okolnosti naslijedile benzinsku pumpu te na njoj počinju raditi, a što je prilika za brojne seksualne pustolovine sa muškim mušterijama.

## Uloge
* Brigitte Lahaie ... Greta
* Jane Baker ... Marie
* Lynn Monteil ... Inga
* France Lomay ... Kerstin
* Flore Sollier ... Lil
* Élodie Delage ... Astrid
* Eric Falk ... Der Metzger
* Karl Gysling ... Hans, der Bürgermeister
* Roman Huber ... Harry, der Mechaniker

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Alibi (NCIS)

***Pokriće*** je 241. epizoda američke kriminalističke TV-serije *[[NCIS (TV serija)|NCIS]]*, premijerno prikazana na programu mreže CBS 12. novembra 2013. godine.

Radnja epizode prikazuje kako ekipa kreće da istraži smrtonosnu saobraćajnu nesreću kod Kvantika.

## Vanjske veze
*
Mali koncert za suze i gitaru

***Mali koncert za suze i gitaru*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1964. godine. Režirao ju je Predrag Dinulović po scenariju Ljubivoja Ršumovića.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Ljubav do groba, poslednja

***Ljubav do groba, poslednja*** je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1967. godine. Režirao ju je Nebojša Komadina po scenariju Aleksandra Popovića.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Star Trek Into Darkness

***Star Trek Into Darkness*** () je američki science fiction film snimljen 2013. godine u režiji J. J. Abramsa. Predstavlja nastavak filma *[[Star Trek (film, 2009)|Star Trek]]* iz 2009. godine, odnosno drugi dio *[[reboot (fikcija)|rebootane]]* serije filmova o Star Treku. Radnja prikazuje kako kapetan Kirk (čiji lik tumači Chris Pine) zajedno sa posadom *USS Enterprise* odlazi na klingonski matični svijet kako bi uhvatio Johna Harrisona, bivšeg oficira Zvjezdane flote koji se odmetnuo i postao terorist. *Into Darkness* je dobila povoljne kritike, ali i izuzetnu gledanost, postavši komercijalno najuspješniji film u historiji franšize. Tri godine kasnije je snimljen manje uspješan nastavak pod naslovom *[[Star Trek Beyond]]*.

## Radnja

Kada posada Enterprisea bude pozvana da se vrati kući, otkrije da je nezaustavljiva sila straha unutar vlastitih redova razorila flotu i sve što ona predstavlja, ostavivši naš svijet u kriznom stanju.

Odlučan da podmiri osobne račune, kapetan Kirk povede lov u ratnu zonu kako bu zadobio oružje masovnog uništenja u liku jednog jedinog čovjeka.

Kad naši junaci ulete u epsku partiju šaha na život i smrt, ljubav dolazi na kušnju, prijateljstva se razaraju, a žrtvovanja će biti neophodna za dobrobit jedine obitelji koja je Kirku još preostala - njegove posade.

## Glavni likovi

* James T. Kirk - Chris Pine
* Spock - Zachary Quinto
* Benedict Cumberbatch - John Harrison
* Nyota Uhura - Zoe Saldana
* Poručnica Dr. Carol Marcus - Alice Eve

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
Sangkae

**Sangkae** (kmerski: ស្ទឹងសង្កែ *Stung Sangkae*; alternativna transkripcija: *Stung Sangké* / *Stung Sangkhae*) je rijeka u Kambodži, koja protječe kroz grad Battambang te je jedna od najvažnijih rijeka u istoimenoj provinciji. Rijeka je duga oko 250 km, a ulijeva se u jezero Tonlé Sap. S obzirom da ovisi o godišnjem dobu, njezina prosječna dubina varira od 2.35 m (tokom sušne sezone) do 6.79 m (tokom kišne sezone).
Sajam na svoj način

***Sajam na svoj način*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1968. godine. Režirao ju je Petar Teslić po scenariju Ivana Kušana.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Petar Teslić

**Petar Teslić** (Beč, 10. april 1933 — Beograd, 27. april 2014) bio je jugoslovenski reditelj i scenarista.

Rodio se kao sin Miloša Teslića, preduzetnika koji je u to vreme bio najbogatiji Srbin u Hrvatskoj. Za vreme Drugog svetskog rata su mu oca ubile vlasti NDH. Posle rata se bavio režijom u pozorištu, radiju i televiziji. Pred smrt je Radioteleviziji Srbije poklonio nekoliko filmskih i video-snimaka koje je bio pronašao u ličnoj arhivi, a koje su se dotada smatrale izgubljenim.

## Reditelj

|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1960.e_
|-
| 1968. || Sajam na svoj način (TV film) || /
|-
| 1969. || Pogled unazad (TV film) || /
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1970.e
|-
| 1970. || Šapni mi na zdravo uvo (TV film) || /
|-
| 1971. || Tri tačke (TV film) || /
|-
| 1973. || Živeo život Tola Manojlović (TV film) || /
|-
| 1976. || Pesme na velikoj reci (TV film) || /
|-
| 1976. || Muzika pozornice (TV mini serija) || /
|-
| 1977. || Svi moji prijatelji (TV film) || /
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1980.e
|-
| 1980. || Lasno je naučiti, nego je muka odučiti (TV serija) || /
|-
| 1981. || Buntovnik (TV kratki film) || /
|-
| 1982. || Stenica (TV film) || /
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1990.e
|-
| 1990. || Gle, Srbi (TV film) || /
|-
| 1991 1995. || Teatar u Srba (TV serija) || /
|}
## Scenarista

|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1970.e_
|-
| 1973. || Živeo život Tola Manojlović (TV film) || /
|-
| 1976. || Muzika pozornice (TV mini serija) || /
|}

## Reference

## Vanjske veze
*
Provod (TV drama, 1966)

***Provod*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1966. godine. Režirao ju je Zdravko Šotra po scenariju Mome Kapora.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Provod (razvrstavanje)

**Provod** može označavati:

*''Provod'' (TV drama, 1966), produkcija RTV Beograd, rež. Zdravko Šozra
*''A Night Out'' (drama), komad engleskog pisca Harolda Pintera iz 1959. godine
**''Provod'' (TV drama, 1974), njena adaptacija u produkciji RTV Beograd
A Night Out (drama)

***A Night Out*** () je drama engleskog pisca Harolda Pintera iz 1959. godine. Protagonist, po imenu Alfred Stokes, je mladić koji živi sa dominantnom majkom i koga optuže da je seksualno uznemiravao kolegicu sa posla. Radnja prikazuje kako jedne noći otiđe iz kuće i sretne ženu koja ga pokuša zavesti, a na što će on reagirati tako da je omalovažava. *A Night Out* je premijeru imala u obliku radio drame emitirane u martu 1960. na programu BBC-ja, a mjesec dana kasnije je prikazana TV drama u okviru antologije *[[Armchair Theatre]]*.

Godine 1974. je u Jugoslaviji RTV Beograd prikazala vlastitu adaptaciju pod naslovom *[[Provod (TV drama, 1974)|Provod]]*. 

## Vanjske veze
*Screenonline on ABC production of 'A Night Out'; see "Full Synopis."
*''A Night Out'' at haroldpinter.org
*
Provod (TV drama, 1974)

***Provod*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1974. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene drame engleskog pisca Harolda Pintera. Režirao ju je Aleksandar Mandić, a scenario napisala Milica Mint

## Uloge

## Vanjske veze
*
Most (kratki film)

***Most*** je jugoslovenski kratki crno-beli igrani film iz 1966. godine. Režirao ga je Boško Vučinić a scenario su napisali Tatjana Pavišić i Boško Vučinić.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Intima (TV film)

***Intima*** je jugoslavenski crno-bijeli televizijski film snimljen 1965. u režiji i po scenariju Ante Peterlića.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Slobodan Dimitrijević

**Slobodan Dimitrijević** (Niš, 20. april 1941 – Zagreb, 4. decembar 1999) je bio jugoslavenski glumac, poznat po nastupima u stranim koprodukcijama.

## Filmografija


:

:























































    















      

 
:

## Vanjske veze
*
Zeland

**Zeland** se može odnositi na:
*Grofovija Zeeland, istorijska zemlja na području današnje Nizozemske
*Zeeland (provincija), provincija u Nizozemskoj
*Seeland, grad u Njemačkoj

ili:
*Kraljevstvo Novi Zeland
**Novi Zeland

## Povezano
*Zelandija (razvrstavanje)
*Sjeland (razvrstavanje)
*Ziland (razvrstavanje)
La contrebasse

***La contrebasse*** () je francuska kratka crno-bijela filmska komedija snimljena 1964. godine u režiji Mauricea Fasquela. Predstavlja adaptaciju novele *[[Roman s kontrabasom (priča)|Roman s kontrabasom]]* ruskog pisca Antona Čehova.

## Vanjske veze
*
Romance with a Double Bass

***Romance with a Double Bass*** () je britanska kratka filmska komedija snimljena 1974. godine u režiji Roberta Younga. Predstavlja adaptaciju novele *[[Roman s kontrabasom (priča)|Roman s kontrabasom]]* ruskog pisca Antona Čehova. Protagonist, koga tumači John Cleese, je profesionalni muzičar koji prilikom kupanja u rijeci mladu plemkinju (čiji lik tumači Cleeseova supruga Connie Booth) kojoj je nestala odjeća odluči sakriti u svom kontrabasu. Cleeseu je to predstavljao prvi samostalni nastup nakon TV-serije *[[Monthy Python's Flying Circus]]*.

## Vanjske veze
*
Turani

**Turani** mogu biti:
*Turani (Trebinje), naseljeno mjesto grada Trebinja, Republika Srpska, Bosna i hercegovina
*Turany (Martin), naseljeno mjesto u okrugu Martin, Žilinski kraj, Slovačka Republika
*iz zemlje Turan
Zelandija (razvrstavanje)

**Zelandija** se može odnositi na:
* Zelandija
* Zelandija (personifikacija), ženska personifikacija Novog Zelanda
* Zealandia (novine), novozelandski katolički list koji se objavljivao nedeljno od 1934. do 1989. godine
* Zealandia (naselje), naselje u kanadskoj pokrajini Saskačevan
    
## Povezano
* Zeland (razvrstavanje)
Gajnice

**Gajnice** su zagrebačko gradsko naselje (kvart) koje se nalazi na zapadnom dijelu grada. Pripada gradskoj četvrti Podsused - Vrapče, dio je Susedgrada. Na istoku graniči sa dijelom sjevernog Stenjevca, na zapadu i sjeverozapadu s Podsusedom i Bizekom, na sjeveru s Gornjim Stenjevcem te na jugu s Jankomirom. To je pretežito stambeno naselje u kojem se nalazi Centar za kulturu Susedgrad, zgrada sjedišta gradske četvrti Podsused - Vrapče i Stenjevec, tri dječja vrtića, mnoštvo nebodera i ostalih stambenih zgrada, osnovna škola Dragutina Domjanića, tržnica Gajnice, poliklinika za zaštitu djece Grada Zagreba, popularan park 101. brigade, kafići, restorani i još mnogo toga. Kvart ima nešto malo kuća. Gajnice ima oko 10.000 stanovnika. Poštanski broj kvarta je 10090.
Aromunski jezik

**Aromunski jezik** je jedan od istočnoromanskih jezika koji se govori u Grčkoj, Albaniji, Makedoniji, Rumunjskoj, Bugarskoj i Srbiji. Aromunski je blizak rumunjskom, iako sadrži više riječi grčkog porijekla, dok je rumunjski apsorbirao puno slavenskih i mađarskih riječi.

## Karakteristike
Pretpostavlja se da aromunski jezik govori oko 112.960 govornika, a možda čak i oko 300.000 govornika, i to najviše u Grčkoj, po Makedoniji, Epiru, Trakiji.

Smatra se da u Albaniji ima oko 3850 govornika i to oko Gjirokastëra i Korçë, u Bugarskoj oko 9800 i to oko Blagoevgrada i Ćustendila, u Makedoniji oko 8310 i to u Bitoli, Ohridu, Prilepu, Resenu, Strugi, Skopju i Kruševu.

Pretpostavlja se da u Rumunjskoj ima oko 28.000 govornika i to kod Constanțe, Tulceje, Dobrudže i u Bukureštu, a u Srbiji oko 13.000 govornika i to u Beogradu, Nišu, uz nešto razbacanih enklava po Kosovu i Vojvodini.

Dijalekti aromunskog jezika su; Cipan, Vargarean, Sarbean, Farsilotu, Gramustean i Pindean.

### Ime
Aromunski jezik je poznat pod vrlo različitim imenima, u Makedoniji i Srbiji zovu ga Vlaškim. U Grčkoj Vlahi , u Turskoj Ulahlar, u Albaniji Vllehe ili Çobani (Čobani). Englezi ga zovu Vlachs, Nijemci Wlachen ili Walachen a Francuzi Valaques. Svi ti termini potječu od grčkog Βλάχοι (vlahoi) = pastiri. Kako Srbi nazivaju Aromune Cincarima, tako često nazivaju i njihov jezik cincarskim, u Rumunjskoj je poznat pod imenom Macedo-Romãni.

Sami Aromuni odnosno *Armãnji* (kako sami sebe zovu), svoj jezik zovu *armãneashti* ili *limbã armãneascã*.

### Historija
Najraniji poznati primjeri napisani na aromunskom su manuskripti patrijarha Fotija datirani između 860. i 870., gotovo istovremeno sa manuskriptima koje je u to vrijeme napisao sv. Naum Ohridski. Krajem 18. vijeka objavljene su brojne knjige na aromunskom, sve pisane grčkim alfabetom. Nažalost, velik dio tih djela uništen je tokom rat]]ova koji su vođeni između 1750. i 1788.

Prvi čovjek koji je objavio aromunski tekst na latinici početkom 19. vijeka bio dr. Loryi Constantin Roja. Tokom 1980-ih počeo se razvijati novi aromunski pravopisni sistem koji je usvojen u većini zemalja u kojima se govori aromunski, s izuzetkom Grčke i Rumunjske, gdje se još uvijek koristi grčki alfabet i stari pravopisni sistem. U novom sistemu, koji su predložila četiri aromunska pisca, i objavila 1985., više nema većina slova sa naglaskom, osim slova **ã**.

### Status
Aromunski jezik ima gotovo službeni status u Makedoniji, pa se u nekim osnovnim školama može učiti kao izborni predmet. Aromuni u Makedoniji imaju pravo govoriti svoj aromunski na sudu, a od 2006. aromunski je drugi službeni jezik (nakon makedonskog) u gradu Kruševu.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Dicționar'' 
* ''Aromanian (Armâneaşti)''
LL Cool J

**LL Cool J** (rođen **James Todd Smith III**) 14. januar 1968. godine u New Yorku, je američki hip hop umjetnik i glumac.

LL Cool J je skraćenica za **L**adies **L**ove **Cool** **J**ames. Najbolje je poznat po romantičnim pjesmama kao što su ‘’’I Need Love’’’ i ‘’’Hey Lover’’’ mada i po pionirskim radovima kao što su "I Can't Live Without My Radio", "I'm Bad", "Mama Said Knock You Out", i "Doin it". Također je poznat po imenima Mr.Smith, Luscious Lips Cool J, Uncle L

Također se pojavio u mnogim filmovima. Jedan je od malo hip hop umjetnika koji je uspješno znao da se zadrži na sceni duže od dvije decenije. Uspješno je snimio 12 albuma uključujući jedan album sa njegovim najvećim hitovima. Uskoro će izdati njegov 13. album pod imenom “Exit 13” i sa tim će završit ugovor koji je napravio prije 22 godine sa izdavačkom kućom Def Jam Recordings. To je do sada bio najduži ugovor koji je ijedan hip hop umjetnik imao sa ijednom izdavačkom kućom. Momentalno živi u New Yorku sa njegovom suprugom i četvoro djece.

Sarađivao je sa mnogim pjevačima kao što su Dr. Dre, Boyz II Men, Jennifer Lopez i mnogi drugi.

Osvojio je mnoge nagrade među kojima se nalaze i dvije Grammy u 1991 i 1997.

## Diskografija
* 1985: *Radio*
* 1987: *Bigger and Deffer*
* 1989: *Walking with a Panther*
* 1990: *Mama Said Knock You Out *
* 1993: *14 Shots to the Dome*
* 1995: *Mr. Smith*
* 1997: *Phenomenon*
* 2000: *G.O.A.T.*
* 2002: *10*
* 2004: *The DEFinition*
* 2006: *Todd Smith*
* 2008: *Exit 13*

## Filmografija

## Reference

## Vanjske veze
*
Seks bomba

**Seks bomba** (, doslovno "okvir bombe") je izraz koji se koristi za žene koje su stekle status pop ikone nekog društva zahvaljujući svojem seksepilu, odnosno spremnosti da ga koriste u svojim javnim nastupima kroz "provokativno" ponašanje i odijevanje. Pod time se obično podrazumijevaju slavne žene iz svijeta muzike, filma i mode. Izraz se počeo koristiti u Hollywoodu 1930-ih, a potom se proširio i na druge zemlje i kulture. Od 1960-ih se pod kritikom feminističkih krugova počeo manje koristiti, odnosno zamijeniti rodno neutralnim izrazom seks simbol.

## Povezano
* Starleta
Gut Check (NCIS)

***Provera hrabrosti*** je 242. epizoda američke kriminalističke TV-serije *[[NCIS (TV serija)|NCIS]]*, premijerno prikazana na programu mreže CBS 19. novembra 2013. godine.

Radnja epizode prikazuje kako je za tajnika mornarice otkriveno da je ozvučen tokom poverljivog sastanka, a ekipa radi sa analitičarkom NSA Elenor "Eli" Bišop da pronađe osobu koja je odgovorna.

## Vanjske veze
*
Poipet

**Poipet** (kmerski: ប៉ោយប៉ែត) je kambodžanski grad na granici s Tajlandom, u provinciji Banteay Meanchey. Poipet je relativno mlad grad, ekspresno izgrađen radi prekogranične trgovine; njegov pandan na tajlandskoj strani je grad Aranyaprathet. Unatoč činjenici da je u deset godina (od 1998. do 2008.) broj stanovnika udvostručen, provincijsko središte, grad Serei Saophoan, ostao je dominantno urbano središte na tom području. 

Izuzev trgovine, grad je poznat i kao kockarsko središte. Naime, kockanje je u Tajlandu ilegalno tako da tajlandski državljani dolaze u Poipet kako bi se kockali; kockanje je ilegalno i u Kambodži, ali samo za državljane, dok stranci mogu kockati bez ograničenja. Tokom godina je postao i prometno središte te je jedna od važnih željezničkih stanica koje vode do Tajlanda, a preko Siem Reapa.
Kmerski teatar sjena

**Kmerski teatar sjena ** (kmerski: ល្ខោនណាំងស្បែក *Lakhaon Nang Sbek* [lkhaon naŋ sbaek]) je forma teatra sjena razvijena u Kambodži, a koja je specifična po korištenju kožnatih lutaka. Kmerski tetar sjena ima dva istaknuta žanra – ***Sbek Thom***, koji uprizoruje scene iz *[[Reamker]]a*; i ***Sbek Toch***, koji koristi široku plejadu lutaka i priča. Posebni podžanr, ***Sbek Por***, značajan je po korištenju obojenih kožnatih lutaka. Isti je 2008. god. zaštićen kao UNESCO-va nematerijalna svjetska baština.

Kmerski teatar sjena sličan je formama u susjednim zemljama, posebice u Tajlandu, Maleziji i Indoneziji. Izvodi se tokom svetovnih ceremonija u hramovima, na privatnim izvođenjima i za javnost u kambodžanskim selima. Popularne predstave uključuju epove Ramajana i Mahabharata, kao i druge hinduističke mitove i legende. Predstavu prati Pinpeat orkestar - tradicionalni kmerski muzički ansambl.

## Literatura
* *Theatre in Southeast Asia*, by James R. Brandon (Cambridge, MA Harvard University Press 1967)
* *Theatre in the East*, by Faubion Bowers (New York T. Nelson 1956)
* *The Cambridge Guide to Theater*, by Martin Banham (Cambridge University Press)
* *Dictionary of Traditional Southeast Asian Theatre* by Ghulam-Sarwar Yousof.(Oxford University Press. 1994.)
## Izvori

## Vanjske veze

* Nang Sbek (Shadow Theatre)
* UNESCO - Sbek Thom: Khmer Shadow Theater
* The Kok Thlok Theatre Company
Susedgrad (utvrda)

**Susedgrad** je srednjovjekovna utvrda u Hrvatskoj, podignuta na krajnjim sjeverozapadnim obroncima Medvednice. Sjedište Susedgrada se nalazi u Podsusedu. Susedgrad je zaštićeno kulturno dobro Republike Hrvatske.

## Historija
Prostor utvrde naseljen je dugo vremena. Na ovom prostoru pronađen je grob koji datira iz 9. stoljeća, a u njemu je bio sahranjen ratnik. Uz njega je bio pronađen željezni mač s pripadajućim lijevanim brončanim okovima s pomoću kojih je mač bio vezan uz pojas.

Susedgrad je bio podignut na strateški važnom mjestu završnog jugozapadnog obronka Medvednice, u *susjedstvu* Medvedgrada i Samobora. Bio je središte susedgradsko-stubičkog vlastelinstva. Pretpostavlja se da je prije izgradnje Susedgrada na tom mjestu postojala manja srednjovjekovna utvrda. U doba turske opasnosti utvrđuje se i oko 1530. godine, Susedgrad je dobro opremljen i utvrđen grad.

U povijesnim izvorima prvi put se spominje 1316. godine, a dao ga je podići hrvatski-ugarski kralj Karlo Robert Anžuvinac. Bio je u vlasništvu nekoliko velikaških obitelji, ali se ponajprije veže uz zloglasnog Franju Tahyja. Pod zidinama Susedgrada izbila je 1573. velika seljačka buna. Grad je napušten nakon požara u 17. stoljeću i do danas propada. Prvenstveno je napušten zbog gubitka strateške važnosti.

Od nekada moćne utvrde i dvora danas su ostale samo ruševine, a dio kamenih i keramičkih nalaza uglavnom iz razdoblja 15. i 16. stoljeća pohranjeni su u Hrvatskom povijesnom muzeju.

Tridesetih godina 20. stoljeća, uokolo susedgradskih ruševina planiran je perivoj s brojnim stazama, klupama i sjenicama, a u ređen je i planinarski dom, danas opustošen.

## Galerija

Datoteka:Utvrda Susedgrad02.JPG|prilaz utvrdi
Datoteka:Utvrda Susedgrad03.JPG|vanjske zidine
Datoteka:Utvrda Susedgrad04.JPG|unutrašnjost
Datoteka:Puskarnica-Susedgrad.JPG|puškarnica


## Izvori
Lewis Gilbert

**Lewis Gilbert**  (6. mart 1920 &ndash; 23. februar 2018) bio je britanski filmski režiser, scenarist i producent u čijoj se filmografiji najviše ističu tri filma iz serije o Jamesu Bondu - *[[You Only Live Twice (film)|You Only Live Twice]]* (1967), *[[The Spy Who Loved Me (film)|The Spy Who Loved Me]]* (1977) i *[[Moonraker (film)|Moonraker]]* (1979).

## Izvori

## Vanjske veze
* Lewis Gilbert on Desert Island Discs 2010
* BFI film and TV credits for Lewis Gilbert Retrieved 14 April 2012
*Lewis Gilbert at BAFTA 
*
*
Norodom Sihamoni

**Norodom Sihamoni** (kmerski: នរោត្តម សីហមុនី; Phnom Penh, 14. svibnja 1953.) je aktualni kambodžanski kralj od 14. listopada 2004. godine. Prije nego ga je Kraljevsko vijeće imenovalo nasljednikom Norodoma Sihanouka, koji je abdicirao u listopadu 2004. godine, Norodom Sihanomi je bio kambodžin ambasador pri UNESCO-u te je bio poznat kao učitelj klasičnog plesa.

Rodio se 1953. godine kao najstariji sin kralja Norodoma Sihanouka i kraljice Norodom Monineath; po ocu ima 14 polubraće i polusestara, dok je jedini pravi brat što ga je imao, Samdech Norodom Narindrapong, umro 2003. godine. Otac ga je 1962. godine, kao dijete, poslao u Prag, gdje je završio osnovnu i srednju školu te upisao Akademiju muzičkih umjetnosti; studirao je klasični ples i glazbu do 1975. godine, kada je diplomirao. Kako je gotovo cijelo djetinjstvo i mladost proveo u Češkoj, Norodom Sihanomi tečno govori češki jezik te je jedini živući monarh na svijetu koji tečno govori taj jezik.

Nakon diplomiranja, otišao je u Sjevernu Koreju kako bi studirao filmsku umjetnost te se 1977. vratio u Kambodžu; kako su se Crveni Kmeri okrenuli protiv monarhije, kraljevska obitelj je do 1979. godine bila u kućnom pritvoru. Godine 1981. preselio se u Pariz, gdje će gotovo 20 godina podučavati ples; u tom je periodu redovno posjećivao Prag. Godine 1993., imenovan je kambodžanskim ambasadorom pri UNESCO-u, odbivši ranije funkciju kambodžanskog ambasadora u Francuskoj.

Dana 14. listopada 2004. godine, Kraljevsko vijeće ga je imenovalo novim kambodžanskim kraljem te je ovaj tako naslijedio svog oca, koji je tjedan dana ranije abdicirao. Okrunjen je 29. listopada iste godine. Nije oženjen i nema djece, a osim kmerskog i češkog, tečno govori francuski, a poznaje i engleski te ruski.
Piazza Venezia

**Piazza Venezia** je veliki trg smješten u srcu Rima, ispod Kapitola i nedaleko Trajanovog foruma. Za razliku od puno mirnijih i ugodnijih rimskih trgova kao što su Piazza del Popolo ili Piazza Navona, na Piazzi Venezia odvija se kaotičan promet.

## Historija
Najveći objekt koji dominira trgom je Vittoriano, spomenik posvećen Vittoriu Emanuelu II, prvom kralju Kraljevine Italije. Taj pretenciozni spomenik od bijelog mramora ukopan je u Kapitolsko brdo početkom 20. vijeka.
Zbog Vittoriana su srušene brojne historijske građevine, uključujući i samostan na brdu, a jedna (*Palazzetto Venezia*) premještena kako ne bi smetala pogledu na spomenik s ulice Via del Corso.

Gradnja Vittoriana od samog početka 1885. imala je brojne kritičare, koji se nisu slagali da se historicistička građevina ubaci u antički kvart, pa su joj i dali pogrdna imena *[[Torta|svadbena torta]]* ili *[[pisaća mašina]]*.

Vittoriano kog zovu i Oltar domovine (*Altare della Patria*), podignut je od 1885. do 1935. godine, ali je najveći dio dovršen 1911. za 50. godišnjicu Ujedinjenja Italije. Ispod Vittoriana je 1921. podignut Spomenik neznanom junaku, posvećen svim neznanim talijanskim vojnicima palim u Prvom svjetskom ratu.

### Palazzo Venezia
Na lijevoj strani trga leži Palazzo Venezia palača po kojoj je trg dobio ime. Ona je sagrađena između 1455. i 1464. za venecijanskog kardinala Pietra Barba, koji je postao papa Pavao II. To je jedna od najstarijih civilnih renesansnih zgrada u Rimu, iz koje je papa promatrao temperamentne "barberije", male robusne konje iz Sjeverne Afrike kako galopiraju po Via del Corso.

Palača je služila kao papinska rezidencija sve dok je papa Pio IV. (1559–1565) nije poklonio Mletačkoj Republici, koja je odtad u njoj imala svoju ambasadu. Od 1916. Palazzo Venezia je vlasništvo Kraljevine Italije. Benito Mussolini koristio je palaču za sjedište svoje Fašističke partije, pa je sa njenog balkona često držao govore Rimljanima. Palača je danas dom Muzeja *Palazzo Venezia* koji ima historijsku kolekciju kojekakvih predmeta primijenjene umjetnosti od tapiserija, keramike, skulptura, oklopa, odjela do renesansnih slika.

### Palazzo Generali
Direktno preko puta Palazzo Venezia leži Palazzo Generali, sagrađen između 1906. i 1911. kao vjerna kopija Palazzo Venezia, na mjestu gdje su do 1900. ležale dvije palače koje su tad srušene da bi se trg mogao proširiti.

### Palazzo Bonaparte
Desno od Palazzo Venezia leži Palazzo Bonaparte koja je ime dobila po Mariji Letiziji Bonaparte, majci francuskog cara Napoleona I. Nakon Napoleonovog sloma papa Pio VII. odobrio joj je azil na tlu Papinske Države, pa je u toj palači iz 18. vijeka živjela do svoje smrti 1836. godine.

## Reference

## Vanjske veze
 
* Piazza Venezia
Savska Opatovina

**Savska Opatovina** je naselje u zapadnome dijelu Grada Zagreba u sklopu gradske četvrti Stenjevec. Na jugu graniči sa Savom, na sjeveru sa Zagrebačkom/Ljubljanskom avenijom (poveznicom na A1), odnosno sa Španskom i Jankomirom, na istoku s Prečkom, a na zapadu s Lučkom.

Toponim se povezuje sa srednjovjekovnim cistercitskim samostanom, za koji se početkom 14. st. spominje lokacija na otočiću u Savu (moguće Otoku svetog Jakova), no na području naselja nisu provedena arheološka iskapanja koja bi to mogla potvrditi. Također, etimologija naziva možda potječe od posjeda susedgradskoga vlastelinstva.

Raniji idiom stanovnika naselja pokazuje podrijetlo iz nekajkavskih područja.

U naselju se nalazi i gradski vrt.

## Reference
Palazzo Venezia

**Palazzo Venezia** (tokom historije zvana i *Palazzo Barbo* i *Palazzo San Marco*) je velika renesansna palača smještena u srcu Rima na istoimenom trgu Piazza Venezia, nedaleko od Trajanovog foruma. Trg je dobio ime po palači *Palazzo Venezia*, koja je nekad bila ljetna rezidencija papa.

## Historija

Palača je sagrađena 1455., kad je venecijanski kardinal Pietro Barbo dobio na upravljanje rimsku baziliku San Marco Evangelista al Campidoglio. Devet godina kasnije postao je papa Pavao II. (1464.-71.), tad je dogradio palaču, dok je njegov nećak Marco Barbo nasljedio baziliku. U tom periodu podignute su tri monumentalne dvorane; Regia, Consistorio i Mappamondo, i natkriveno dvorište Viridarium, pokraj velikog tornja palače (Torre della Biscia). Iz te palače je njen prvi vlasnik venecijanski papa Pavao II. promatrao neobuzdane "barberije" (male robusne konje iz Sjeverne Afrike) kako galopiraju po Via del Corso.

Od kraja 15. vijeka nadalje postojećim papinskim odajama, zvanim Apartman Barbo, dodane su druge prostorije nazvane Apartman Cybo, po njihovom prvom korisniku kardinalu Lorenzu Cybu, nećaku pape Inocenta VIII (1484-1492). Palača sv. Marka, kako se tada zvala korištena je kao ljetna rezidencija papa sve do 1564. godine, kad ju je papa Pio IV. (1559.-1565.) poklonio Mletačkoj Republici, da u njoj ima ambasadu u Papinskoj Državi. Od tada pa sve do danas zove se Palazzo Venezia, palača je bila vlasništvo Mletačke Republike sve dok je ona egzistirala. Nakon potpisivanja Mira u Campo Formiju 1797. Palazzo Venezia postao je ambasada Habsburške Monarhije.

Između 1910. i 1913. srušen je drevni vrt Pavla II, zvan Palazzetto, kako bi podigla Piazza Venezia, on je kasnije obnovljen s druge strane palače tamo gdje je ulica Botteghe Oscure. Kraljevina Italija je restaurirala palaču 1916., i zadužila historičara umjetnosti Federica Hermanina da u njoj osmisli Nacionalni muzej, koji je otvoren 1921. Od 1929. do 1943. palača je korištena kao sjedište Nacionalne fašističke partije. Upravo sa balkona Palazzo Venezia je fašistički diktator Benito Mussolini održao dobar dio svojih govora.

Nakon Drugog svjetskog rata muzej je ponovno otvoren za javnost. Od 1981. Apartman Barbo i monumentalne dvorane koriste se za privremene izložbe, dok su u Apartmanu Cybo i Palazzettu razmještene muzejske kolekcije. Muzej Palazzo Venezia, ima historijsku kolekciju kojekavkih predmeta primijenjene umjetnostu od tapiserija, keramike, skulptura, oklopa, odjela do renesansnih slika.

### Graditelji
Prepostavlja se da su palaču projektirali i podigli arhitekti Leon Battista Alberti i Francesco del Borgo.

## Izvori

## Vanjske veze

* History - Palazzo Venezia and the National Museum
Susedgrad

Susedgrad može označavati:

*Susedgrad (područje Zagreba), bivša općina Grada Zagreba, danas podijeljena na četvrti Podsused - Vrapče i Stenjevec
*Susedgrad (tvrđava), srednjovjekovna tvrđava na Medvednici
Vittoriano

**Vittoriano** (zvan i *Altare della Patria* ili *Monumento Nazionale a Vittorio Emanuele II*) je veliki spomenik u srcu Rima, na trgu Piazza Venezia.

## Historija
Vittoriano je podignut u čast prvog talijanskog kralja Vittoria Emanuela II koji je umro 1878. Taj monunentalni spomenik od bijelog mramora, je ukopan u kapitolsko brdo početkom 20. vijeka.

Zbog gradnje Vittoriana su brojne historijske građevine, uključujući i samostan na Kapitolu srušene, a jedna (Palazzetto Venezia) premještena kako ne bi smetala pogledu na spomenik s Via del Corso.

Gradnja Vittoriana od samog početka 1885. imala je brojne kritičare, koji se nisu slagali da se ta historicistička građevina ubaci u taj antički kvart, pa su joj i dali pogrdna imena *[[Torta|svadbena torta]]* ili *[[pisaća mašina]]*.

Vittoriano je građen i ukrašavan od 1885. do 1935. po projektu arhitekta Giuseppea Sacconia ali je najveći dio dovršen 1911. kad je svečano otvoren za 50. godišnjicu Ujedinjenja Italije. Ispod Vittoriana je 1921. podignut Spomenik neznanom junaku posvećen svim neznanim talijanskim vojnicima palim u Prvom svjetskom ratu.

Skulpure i reljefi na Oltaru domovine, djelo su skulpora Angela Zanellia iz Brescie koji je pobjedio na natječaju 1906. godine.

## Reference

## Vanjske veze
 
* L'Altare della Patria
Piazza Navona

**Piazza Navona** je veliki trg smješten u historijskom centru Rima, zapadno od Panteona, jedan od najživljih trgova u Rimu s brojnim kafeima, restoranima i noćnim klubovima u susjedstvu. Piazza Navona je po mnogima jedan od najljepših rimskih trgova, zbog tri veličanstvene fontane i barokne crkve Sant'Agnese in Agone.

## Historija

### Domicijanov stadion
Trg se formirao na nekadašnjem Domicijanovom stadionu, kog je dao izgraditi rimski car Domicijan u 86. Kako je taj stadion imao veću arenu i od slavnog Koloseuma, uglavnom se koristio za festivale i velike sportske događaje, zbog toga je i današnji trg neobično dug.

Stadion je bio poznat i kao *Circus Agonalis* (natjecateljska arena), pretpostavlja se da se tokom vremena ime promijenilo iz *agone* u *navone* i na kraju u *navona*.

Na stadionu su se održavala sportska natjecanja, zabave i festivali sve do 1477., kad Navona postaje sajmište i pretvara se u trg. Doduše prikazi pomorskih bitaka održavali su se i kasnije između 17. i 19. vijeka, ali samo tokom augusta.

### Fontana četiri rijeke

Glavna atrakcija na Piazzi Navona su tri fontane koje krase trg. Centralna i najveća fontana je Fontana dei Quattro Fiumi (Fontana četiri rijeke), podignuta između 1647. i 1651. po narudžbi pape Inocenta X.

Dizajn fontane je na početku povjeren Borrominiju, ali je na kraju dat njegovom velikom rivalu Berniniju. Fontana ima četiri skulpture, od kojih svaka predstavlja jednu od rijeka sa drugog kontinenta – Nil, Ganges, Dunav i Rio de la Plata. Alegorijske skulpture rijeka podupiru egipatski obelisk, koji je orginalno bio postavljen na Cirkusu Maxentiusu, nedaleko od Via Appia.

### Neptunova i [[Mauri|Maurova]] fontana
Dvije druge fontane na trgu su Neptunova (Fontana del Nettuno) na sjevernom  i Maurova fontana (Fontana del Moro) na južnoj strana trga.

Neptunovu fontanu, poznatu i pod imenom Calderari, podigao je 1576. Giacomo della Porta. Skulptura Neptuna okruženog morskim nimfama dodana je u 19. vijeku.

Giacomo della Porta je također sagradio i Maurovu fontanu, kojoj je još u 17. vijeku dodana centralna skulptura Maura koji drži delfina, djelo Berninija, tritoni su dodani u 19. vijeku.

### Crkva Sant'Agnese in Agone
Još jedan velika atrakcija trga je crkva Sant'Agnese in Agone, nju je papa Inocent X. naručio 1652., podignuta je na mjestu gdje je prema legendi sv. Agneza bila svezana gola, ali je čudom spašena od sramote jer joj je brzo izrasla kosa.

Frontalnu baroknu fasadu crkve projektirao je i podigao Borromini, Berninijev najveći rival. Izgradnja je započela tek dvije godine nakon završetka Berninijeve fontane, točno ispred ulaza u crkvu koja je dovršena 1670.

## Galerija slika

Datoteka:IMG Navona0166.jpg|Sajam na trgu
Datoteka:Piazza Navona.JPG|Običan dan
datoteka:Lazio Roma Navona1 tango7174.jpg|Borrominijeva crkva
datoteka:Piazza Navona 1.jpg|Navona iz drugog kuta


## Reference

## Vanjske veze
 
* Piazza Navona
Devil's Triad (NCIS)

***Đavolje trojstvo*** je 243. epizoda američke kriminalističke TV-serije *[[NCIS (TV serija)|NCIS]]*, premijerno prikazana na programu mreže CBS 10. decembra 2013. godine.

Radnja epizode prikazuje kako ekipa istražuje smrt vojnika i otkriva vezu između Dajen Sterling, Gibsove i bivše žene Tobijasa Fornela. Agent NSA Elenor Bišop se bori da se prilagodi kao član ekipe MZIS-a.

## Vanjske veze
*
Zlatarna

**Zlatarna** (od praslavenskog *zolto*) ili **Zlàtara** je objekt u kom se obavlja maloprodaja nakita od plemenitih metala, ali to može istovremeno biti i zanatska radionica u kojoj se taj nakit proizvodi.

To je i sinonim za tvornicu u kojoj se proizvodi nakit.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Zlatarna'' na portalu Zlatarna.com
Via di Ripetta

**Via di RipettaVia del Corso** je ulica u historijskom centru Rima, duž Tibera koja se proteže u smjeru sjever-jug, od Piazza del Popolo do Via del Clementino.

## Historija
Via di Ripetta je izgrađena na trasi antičkog rimskog puta odvojka Via Flaminije od Piazza del Popolo, duž Tibera. Pretpostavlja se da je podignuta 29. pne. ili u vrijeme kad je građen Augustov mauzolej. Tokom 16. vijeka Ripettu su zvali *Via Leonina*, zbog pape Lava X. Medicija koji je oko 1510., duž ulice naselio prostitutke kako bi povećao prihode države.

Od kraja 16. vijeka počela je veća urbanizacija ulice, gradnjom stambenih kuća poredanih jedna uz drugu. One su od 18. vijeka počele rasti u visinu. Papa Klement XI. naredio je 1704. izgradnju nove luke Ripetta na Tiberu, koja je trebala rasteretiti staru luku Ripa Grande.

Ulica je danas poznata po Muzeju u kom se nalazi Ara Pacis.

## Reference

## Vanjske veze
 
* ''Via di Ripetta''
Shelley Duvall

***Shelley Alexis Duvall*** (7. jul 1949. – 11. jul 2024.) je bivša američka glumica, koja je 1970-ih stekla slavu tumačeći egzotične i ekscentrične likove. Karijeru je otpočela zahvaljujući Robertu Altmanu koji ju je angažirao u nizu svojih filmova, uključujući *[[3 Women]]*, gdje joj je nastup donio Nagradu za najbolju glumicu na Kanskom festivalu. Njena najpoznatiji nastup je uloga Wendy Torrance u znamenitom horor filmu *[[The Shining (film)|The Shining]]*. Glumom se prestala baviti 2002. godine, a u jesen 2016. je tokom kontroverznog gostovanja u TV-emisiji *[[Dr. Phil]]* otkriveno kako više godina boluje od teške duševne bolesti.

## Reference

## Vanjske veze

*
Železnička stanica Pinosava

**Železnička stanica Pinosava** je jedna od železničkih stanica na pruzi Beograd—Niš. Nalazi se naselju Pinosava u gradskoj opštini Voždovac u Beogradu. Pruga se nastavlja u jednom smeru ka Ripnju i u drugom prema prema Resniku. Železnička stanica Pinosava sastoji se iz 2 koloseka.

## Povezano
* Srbija kargo
* Srbija voz
* Železnice Srbije

## Vanjske veze
* Red vožnje
Dućan

**Dućan** (od turskog *dükkyan*) ili **prodavaonica**) je objekt u kom se obavlja maloprodaja neke robe.

U prenesenom značenju to je sinonim za neki posao.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Dućan'' na portalu Dictionaries24
Via del Corso

**Via del Corso** je slavna trgovačka ulica u strogom historijskom centru Rima, duga oko jedan kilometar koja se proteže u smjeru sjever-jug, od Piazza del Popolo do Piazza Venezia.

## Historija
Ulica je postojala još za antičkog Rima, originalno je podignuta kao periferijski dio Via Flaminije, od 3. vijeka kad su izgrađene Aurelijanove zidine ulica se zove **Via Lata**, tako se zvala i za srednjeg vijeka kad se protezala od Piazza Venezia do Piazza Colonna.

Za carskih vremena bila je slabo naseljena, ali su se duž nje podizale grobnice slavnih ljudi, uključujući one careva Augusta i Nerona. Kao dio Marsovog polja često je bila polazište urbanističkih planova za širenja grada, ali većina antičkih građevina, među njima i četiri slavoluka srušena su za srednjeg vijeka, kad se njihov kamen koristio za gradnju novih zgrada. Jedino je Aurelijev stup preživio mračno doba srednjeg vijeka koje je potrajalo dobrih 700 godina.

Tek od 15. vijeka ta antička ulica ponovno je dobila na urbanističkoj važnosti, jer su pape uočili da je važna za promet s lukom Ripetta na Tiberu. Papinim dekretom iz 1467. vezanim uz ulice, sve aktivnosti vezane uz karneval (uključivo i tradicionalnu trku) prebačene su sa Monte Testaccia na Via Lata.

Tad je promjenjeno i ime ulice u današnje *Via del Corso*, zbog očigledne povezanosti sa karnevalskom utrkom (corso = trka). Ta luckasta maniffestacija s konjima bez jahača, Židovima natjeranim da se snalaze između galopirajućih berberskih konja, uz masu magaraca, djece i goveda nasmijavala je do suza tadašnje Rimljane. Karnevalske utrke ukinute su 1883. kad je ispred očiju kraljice Margarete konj pregazio nekog čovjeka koji je pokušao preći ulicu.

Na ta vremena podsjeća plaketa iz 1665. na raskršću sa Via della Vite, sa riječima koje se pripisuju papi Aleksandru VII. da je ravni Via del Corso gradski hipodrom (Urbis Hippodromum). Ulica je nivelirana 1736. a od 6. januara 1854. i osvjetljena plinskim lampama.

Od kraja 19. vijeka Via del Corso ima status elegantne trgovačke ulice, s modnim dućanima, knjižarama, antikvarijatima i zlatarnama. Dan nakon ubistva kralja Umberta I u Monzi 30. jula 1900. godine, ulica je preimenovana u *Corso Umberto I*, a od 1944. u *Corso del Popolo*, ali je dvije godine kasnije ulici vraćen stari toponim iz 15. vijeka *Via del Corso*.

## Reference

## Vanjske veze
 
* ''Via del Corso, la storia della strada più famosa di Roma''
Giuseppe Valadier

**Giuseppe Valadier** (Rim, 1762.. - Rim, 1839), bio je talijanski arhitekt koji je djelovao u Rimu od pontifikata Pia VI. do Burbonske restauracije. Kao metodični sljedbenik Palladijeva djela i tadašnjih francuskih iskustava bio je jedan od najvećih rimskih neoklasicističkih arhitekata.
Najznačajnija djela su mu  fasada rimske crkve San Pantaleo (1806) i rekonstrukcija Piazze del Popolo i Parka Pincio 1824.

## Biografija

Njegovi preci bili su Francuzi koji su se 1714. doselili u Rim, otac Luigi bio je zlatar, pa je i Giuseppe izučio taj zanat i nastavio raditi u radionici svoga oca sve do 1827. Paralelno je studirao arhitekturu i radio na toj karijeri, tako da je 1781. imenovan je arhitektom Svete palače (Vatikana), zatim je 1786. proglašen komornikom; a od 1810. bio je jedan od direktora za javne radove arhitekturu. Karijeru je završio kao nastavnik na Accademia di San Luca (1821.-37.).

Njegov prvi važniji rad bila je rekonstrukcija Urbinske katedrale izveden 1789. U Rimu je izradio zanimljiv projekt za Palazzo Braschi (1788-90), između 1800-17 radio je na vili princa Poniatowskog, a nakon tog 1805. na obnovi Mosta Milvio. 
Zatim je podigao fasade za rimske crkve San Pantaleo (1806) i San Rocco (1834). Sve vrline njegova karaktera i talenta vide se na Piazza del Popolo i Parka Pincio na kojem je radio od 1816. od 1824.

U Ceseni je između 1814.-25. sagradio crkvu Santa Cristina.

Između 1824.-31. radio je zajedno sa Bertelom Thorvaldsenom na njegovoj grobnici za papu Pia VII. u Bazilici sv. Petra.
U posljednjim godinama svog života posvetio se uglavnom obnovi antičkih spomenika (Titov slavoluk, 1819-1821, Portunov hram 1829-35).

Svoja predavanja na Akademiji sv. Luke sistematizirao je i objavio između 1828-39.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Valadier, Giuseppe''
Timočka buna (film)

**Timočka buna** je jugoslovenski film iz 1983. godine, zasnivan na istorijskim događajima poznatim pod nazivom Timočka buna. Režiju i scenario potpisuje Žika Mitrović. Film prati sudbinu dvoje braće: Lazara, kojeg glumi Ljubiša Samardžić, i Sibina, kojeg glumi Velimir Bata Živojinović u doba velike bune protiv kralja Milana Obrenovića, koja je sredinom oktobra 1883. godine na ustanak digla preko 20.000 ljudi.

## Sinopsis

Uča, učitelj u malom mestu u Timočkoj krajini se zaljubio u mladu Austrijanku. Pored ljubavi, vezuje ih i buntovnički duh protiv nepravde i tiranije. S druge strane, Učin brat Sibin, kraljev oficir, ostaje veran kralju i tradiciji, smatra da će Lazarevo priključenje u ustanak, ukaljati čast porodice.

## Uloge

## Vanjske veze
Pincio

**Pincio** (latinski *Mons Pincius*) je brdo na sjeveroistoku historijskog centra Rima, sjeverno od Kvirinala s pogledom na Marsovo polje. Pincio ne spada u Sedam rimskih brežuljaka, ali se kao i oni nalazi unutar Aurelijanovih zidina.

## Historija
Brdo i istoimeni park dobili su ime još u antici po vili porodice Pinci, koja je u njoj živjela tokom 4. vijeka. Kasnije za srednjeg vijeka tu je bio vinograd samostana Santa Maria del Popolo. Ono što se danas vidi na tom brdu rezultat je intervencija izvedenih tokom 19. vijeka, a najviše one koju je izveo arhitekt Giuseppe Valadier koji je između 1810. i 1818. uredio terasasti park, koji se naslanja na Villa Borghese od koje je odvojen Aurelijanovim zidinama. Kroz čitav park pored brojnih egzotičnih biljkaka i stabala postavljeno je i 228 bisti, tadašnjih slavnih Talijana i Evropljana, koje su danas prilično zapuštene i oštećene.

### Obelisk
Najveća atrakcija tog parka je obelisk u njegovom centru. Pretpostavlja se da je on rimska kopija iz 2. vijeka, izrađen po narudžbi cara Hadrijana za njegovu vilu u Tivoliju, u čast prerano umrlog i voljenog Antinoja. U Pincio je preseljen po nalogu pape Pia VII 1822. godine.

### Vodeni sat
Atrakcija parka je i jedinstveni vodeni sat kog je projektirao i izgradio 1867. dominikanski fratar Giovanni Embriaco. Vodeni sat bio je jedna od atrakcija Svetske izložbe u Parizu održane iste godine. U Pincio je postavljen 1872. na terasu Viale dell'Orologio.

### Panoramski pogled
Posjetiocima Pincia je ipak vjerojatno najveća nagrada sjajan pogled koji sa njega puca na Piazza del Popolo i taj dio Rima, naročito kod zalaska Sunca.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Pincio Gardens''
Arbanaši

**Arbanaši** se može odnositi na:

* Arbanaši (narod), stariji naziv za Albance
* Arbanaši (manjina) (*[[Arbereši]]*), etno-lingvistička manjina Albanaca u južnoj Italiji koji govore arbanaškim jezikom (*[[arbereški jezik|arbereškim jezikom]]*)
* , selo u opštini Beceni, okrug Buzău, Rumunija

## Povezano
* Arbanasi, razvrstavanje
Hemisfera (razvrstavanje)

**Hemisfera** može da se odnosi na:
*Hemisfera – polovina sfere
**Severna hemisfera
**Južna hemisfera
**Zapadna hemisfera
**Istočna hemisfera
*Nebeska hemisfera
**Severna nebeska hemisfera (Severno nebo)
**Južna nebeska hemisfera (Južno nebo)
*Cerebralna hemisfera
Rusija (razvrstavanje)

**Rusija** se može odnositi na:
*Rusija, država

ili:
*Kijevska Rusija
*Karpatska Rusija
*
*
*Crvena Rusija
* ili Malorusija
* ili Velikorusija
*Nova Rusija ili Novorusija
*Velika Rusija (iredentizam)

Naselja:
*Rusia, Venustiano Carranza, naselje u Meksiku u opštini Venustiano Carranza
*Rusia, Xico, naselje u Meksiku u opštini Xico

:ili:
*Carmen Rusia, Altamirano, naselje u Meksiku u opštini Altamirano
*La Rusija (razvrstavanje)

Ostalo:
*, asteroid

## Povezano
*Carska Rusija (razvrstavanje)
*Belorusija, država
*Novorusija (razvrstavanje)
Longvek

**Longvek** (kmerski: លង្វែក or ល្វែក; srpskohrvatski: "Križanje") bio je grad u Kambodži, koji je od 1525. do 1603. godine bio državna prijetolnica. U jeku postepenog opadanja kmerske države tokom Mračnog doba, kralj Ponhea Chan je 1525. godine odabrao Longvek kao novu prijestolnicu te je naredio izgradnju kraljevske palače, koja je dovršena 1533. godine. 

Longvek je bio prvi kambodžanski grad koji je primio europske izaslanike, španjolske i portugalske misionare i pustolove, koji su sredinom XVI. vijeka posjetili zemlju. Sijamski vladar Naresuan je 1593. godine osvojio grad u sklopu rata između dvaju kraljevina, što je potaklo novo preseljenje prijestolnice u Oudong početkom XVII. vijeka. 

Longvek je danas nenaseljen, a od bivše prijestolnice preostalo je tek maleno selo u provinciji Kampong Chhnang, sjeverno od Oudonga.
La Rusija

**La Rusija** se odnosi na više naselja:

u Meksiku:
*La Rusia, Hidalgo, naselje u opštini Hidalgo
*La Rusia, Santa Catarina, naselje u opštini Santa Catarina
*La Rusia, Florencio Villarreal, naselje u opštini Florencio Villarreal
*La Rusia, Ozuluama de Mascareñas, naselje u opštini Ozuluama de Mascareñas

u Italiji:
*La Russia, Reggio Emilia, naselje u provinciji Reggio Emilia