open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Natalie Portman

**Natalie Portman** (pravo ime **Neta-Lee Hershlag**; Jeruzalem, 9. lipnja 1981.), američka glumica izraelskog podrijetla.

## Biografija
Natalie Portman je rođena 1981. u Jeruzalemu. Njezina je obitelj preselila 1984. u Maryland, kratko nakon toga u Washington te krajem 1987. u . Godine 1990. seli se s obitelji konačno u Syosset, New York. Agent za tvrtku Revlon otkrio ju je u pizzeriji kad je imala 11 godina, nudeći joj pri tom karijeru modela, koju je ona pak odbila jer je radije htjela biti glumica. Ubrzo je dobila svoju prvu ulogu u filmu Luca Bessona "**", nasuprot Jeana Renoa. Ulogu Mathilde Natalie je uspjela dobiti između 2000 drugih kandidatkinja na audiciji.

U tinejdžerskom je razdoblju glumila u filmovima "Beautiful Girls" i u manjoj ulozi u "Svi kažu volim te" Woodyja Allena. Godine 1999. nominirana je za Zlatni globus za sporednu ulogu u filmu "Anywhere But Here".

Paralelno sa studijem na Harvardu, pojavila se u tri *[[prednastavak|prequela]]* serijala "Ratovi zvijezda" ("Fantomska prijetnja", "Klonovi napadaju", "Osveta Sitha") kao Kraljica Amidala/Padme Naberrie/Padme Skywalker.

Po završetku studija 2003. godine pojavila se u maloj ulozi kao ratna udovica u filmu "Studengora" te u vrlo zapaženim nezavisnim filmovima "Garden State" i "Bliski odnosi". Za potonji je nagrađena Zlatnim globusom za najbolju sporednu glumicu, kao i nominacijom za Oscara u istoj kategoriji.

## Filmografija
* Crni labud (2010.) 
* New York, volim te (2008.) *(u post-produkciji)*
* Dvije sestre za kralja (2008.)
* Dućan čuda gospodina Magoriuma (2007.)
* Darjeeling d.o.o. (2007.)
* Hotel Chevalier (2007.)
* Noći boje borovnice (2007.)
* Goyini duhovi (2006.)
* Pariz, volim te (2006.)
* O za osvetu (2006.)
* Zvjezdani ratovi, Epizoda 3: Osveta Sitha (2005.)
* Free Zone (2005.)
* Bliski odnosi (2004.)
* True (2004.)
* Garden State (2004.)
* Studengora (2003.)
* Zvjezdani ratovi, Epizoda 2: Klonovi napadaju (2002.)
* Zoolander (2001.)
* Tamo gdje je srce (2000.)
* Zvjezdani ratovi, Epizoda 1: Fantomska prijetnja (1999.)
* Samo tu ne (1999.)
* Mars napada! (1996.)
* Svi kažu volim te (1996.)
* Lijepe djevojke (1996.)
* Vrućina (1995.)
*  (1994.)

## Uloge u kazalištu
* 1990 Ruthless (zajedno sa Britney Spears)
* 1999 Dnevnik Anne Frank
* 2001 Galeb (The Seagull)

## Nagrade i nominacije
Osvojena nagrada Saturn u kategoriji najbolje glumice (na filmu), za film O za osvetu (eng. *V for Vendetta*).

## Vanjske veze

* 
* američka glavna Fan stranica
* Fan stranica Natalie Portman
* njemačka glavna Fan stranica
Medicinska statistika

**Medicinska statistika** predstavlja primjenu biostatistike na medicinu i srodne naučne grane, na primjer epidemiologiju, javno zdravstvo, sudsku medicinu i klinička istraživanja.

## Literatura
* 
* 
* 
* 
*
The Time Machine

***The Time Machine*** (*Vremenski stroj*) je pripovjetka H. G. Wellsa, prvi put izdana godine 1895. a kasnije poznata po dvije filmske, dvije televizijske i velikom broju strip adaptacija. Najpoznatija je po tome što je kao prva u historiji popularizirala koncept putovanja kroz vrijeme uz pomoć naslovnog uređaja - "vremenskog stroja" ili vremeplova. Zbog toga se roman smatra jednim od klasičnih djela žanra znanstvene fantastike,a zbog svoje kvalitete je The Time Machine uvršten u popis najboljih znanstveno-fantastična djela napisanih do 1965 po izboru američkog udruženja znanstvenofantastičnih pisaca.

## Povezano

* The Marching Morons - znanstveno-fantastična priča priča koja je također uvrštena u popis najboljih do 1965. godine.

## Vanjske veze
* Time Machine &nbsp;— Full text with audio.
* audiobook of the Time Machine
* Free audiobook of "The Time Machine" from Librivox
* Analysis of The Time Machine
Grant Allen

**Charles Grant Blairfindie Allen** (24. februar, 1848 - 25. oktobar 1899.) bio je kanadski naučni pisac, i romanopisac, poznat kao zagovornik teorije evolucije. Njegovo najuspješnije, ali najkontroverznije djelo je *[[The Woman Who Did]]* iz 1895. godine u kojoj iznosi vlastite ideje o braku, porodici i odnosima među polovima, a koje su napali i tadašnji konzervativci i feministkinje.

## Djelomična bibliografija
* *Physiological Æsthetics* (1877)
* *Philistia* - (1884)
* *Strange Stories* - (1884)
* *Babylon* - (1885)
* *Flowers and Their Pedigrees* (1886)
* *[[The Devil's Die]]* - (1888)
* *[[The White Man's Foot]]* - (1888)
* *The Jaws of Death* - (1889)
* *[[The Great Taboo]]* - (1891)
* *[[The British Barbarians]]* - (1895)
* *The Desire of the Eyes* - (1895)
* *[[The Woman Who Did]]* - (1895)
* *An African Millionaire* - (1897)
* *[[The Evolution of the Idea of God]]* - (1897)
* *Miss Cayley's Adventures* - (1899)
* *Twelve Tales: With a Headpiece, a Tailpiece, and an Intermezzo* - (1899)
* *Hilda Wade* - (1900)
* *The Backslider* - (1901)
* *[[Colour Sense]]*
* *[[Evolutionist at Large]]*
* *[[Colin Clout's Calendar]]*
* *[[Story of the Plants]]*
* *[[In All Shades]]*
* *[[Paris]]*

## Izvori

* 
* Barbara Arnett Melchiori, *Grant Allen: The Downward Path which Leads to Fiction* (Rome: Bulzoni Editore, 2000), 
* Peter Morton, "The Busiest Man in England" : Grant Allen and the Writing Trade, 1875-1900" London: Palgrave, 2005.
* Edward Clodd, "Grant Allen: A Memoir"
* Grant Allen, "My First Book. With an Introduction by Jerome K. Jerome." London Chatto & Windus, 1894
* 

## Vanjske veze
* 
* Works by Grant Allen at Project Gutenberg Australia
* The Grant Allen Website 
* 'Scene of the Crime' Festival Honoring Grant Allen 
*
Civilno društvo

**Civilno društvo** je izraz pod kojim se u najširem smislu podrazumijevaju sve institucije nekog društva koje obavljaju određene javne funkcije, a iza kojih ne stoji sankcija, odnosno autoritet države, a istovremeno nemaju primarni ekonomski interes. U užem smislu se pod tim podrazumijevaju sveukupna masa nevladinih organizacija u nekom društvu. Kao sinonim se koristi i izraz **građansko društvo**.

Definicija Centra za civilno društvo Londonske ekonomske škole navodi građansko društvo kao sferu "neprisilne kolektivne akcije" oko zajedničkih interesa, svrha i vrijednosti, a čije su institucionalne forme različite od države, porodice i tržišta. Kao primjeri organizacija civilnog društva se uz nevladine organizacije spominju i sindikati, dobrotvorne organizacije, mjesne organizacije, grupe za samopomoć, društveni pokreti i sl.

## Vanjske veze
* LSE Centre for Civil Society 
* Civil Society in the Post-Communist Context: Linking Theoretical Concept and Social Transformation  by Tanya Narozhna
* The Western Concept of the Civil Society in the Context of Chinese History  by Thomas Metzger
* UN relations with Civil Society (NGO's)
* UN relations with Civil Society (Businesses)
* UNEP Global Civil Society Forum .
* EU relations with Civil Society
* UK DFID relations with Civil Society 
* Global civil society (PCDF).
* Cox, P., N. Shams, G. Jahn, P. Erickson and P. Hicks. 2002. Building collaboration between NGOs and agricultural research institutes.  Cambodian Journal of Agriculture 6: 1-8.
* WiserEarth.org - World Index for Social and Environmental Responsibility  - formerly www.civilsociety.org.
* Stakeholder Forum for a Sustainable Future engagement in UN stakeholder relations 
* International Society for Third-Sector Research
Andronik iz Kira

**Andronik iz [[Cyrrhus|Kira]]** (grčki: Ανδρόνικος Κυρρήστου, latinski: *Andronicus Cyrrhestes*), sin Hermijin, bio je starogrčki astronom, živeo je na prelazu 2. u 1. vek pne..

U Atini je izgradio horologijum, **[[Kula Vetrova|Kulu Vetrova]]**, čiji značajan deo postoji i danas. Takođe je napravio i sunčani sat s više lica, u Posejdonovom svetilištu na ostrvu Tenos

## Reference originala
* 
* Tenos island - Epigraphical Database
kao i:
Akorej

**Akorej** (latinski: *Acoreus*), bio je mudrac s kojim se, prema rimskom piscu Lukanu, Julije Cezar savetovao i raspitivao o istoriji starog Egipta i tamošnjem kalendaru. Cezar je saznao da Egipćani svoju godinu ravnaju po solarnoj godini, tj. po prividnom kretanju Sunca kroz zodijačka sazvežđa, i da Egipćani znaju da takva godina iznosi prosečno 365 i 1/4 dana.

Egipćani su bili prvi ljudi koji su kalendar zasnovali na solarnoj godini, mada zanemarujući prestupnu godinu, zbog čega je plutala kroz godišnja doba. Ptolemej III je pokušao da uvede prestupni, 366. dan, ali to nije zaživelo. Ta reforma je mogla počivati na Kalipovom ciklusu, definisanom oko vek ranije, u kome je trajanje godine aproksimirano na 365¼ dana. Cezar je bazirao **[[Julijanski kalendar|svoj kalendar]]** na ovom znanju iz Egipta o prosečnoj Sunčevoj godini, koje su mu preneli Akorej i Sozigen Aleksandrijski.
Aglaonika

**Aglaonika** (grčki: Ἀγλαονίκη, latinski: *Aglaonike*), poznata i kao Aganika Tesalska, navedena je kao prva žena astronom u Staroj Grčkoj. Pominje se u zapisima Plutarha i Apolonija sa Rodosa kao ćerka Hegetora Tesalskog. Smatrali su je čarobnicom, zbog njene "sposobnosti" da učini da Mesec nestane sa neba, što bi trebalo da znači da je mogla predvideti vreme pomračenja Meseca.

## Reference
Hiparhov ciklus

**Hiparhov ciklus** se može odnositi na neki od dva ciklusa koje je uveo grčki astronom Hiparh, a po njemu nazvana u kasnijoj literaturi. 

Prvi ciklus je opisan u Ptolemejevom *[[Almagest]]*u IV.2. Hiparh je konstruisao ciklus tako što je sa ciklus poreklom od haldejskog astronoma Kidinnua pomnožio sa 17, kako bi uskladio ceo broj sinodičkih meseci (4267), anomalističkih meseci (4573), godina (345) i dana (126.007 + oko 1 sat); to je takođe blizu napola celom broju drakonskih meseci (4630,53...), tako da se radi o ciklusu pomračenja. Poredeći sopstvena promatranja sa vavilonskim zapisima od pre 345 godina, mogao je potvrditi tačnost raznih perioda koje su koristili haldejski astronomi.

Drugi ciklus je kalendarski. Hiparh je predložio korekciju 76-godišnjeg Kalipovog ciklusa, koji je sa svoje strane bio predložen kao korekcija 19-godišnjeg Metonovog ciklusa. Mogao ga je objaviti u izgubljenoj knjizi *Peri eniausíou megéthous* ("O dužini godine"). Hiparh je iz osmatranja solsticija otkrio da je tropska godina oko 1/300 dana kraća od 365 i 1/4 dana, tj. vrednosti koju je Kalip koristio (v. *Almagest* III.1). Zato je predložio korekciju od jednog dana posle 4 Kalipova ciklusa, čime bi se dobila jednakost: 304 godine = 3760 lunacija = 111.035 dana. Ovo je sasvim pristojna aproksimacija za ceo broj lunacija u celom broju dana (greška je svega 0,014 dana, ili 20-tak minuta). Ali ovo je zapravo 1,37 dana duže od 304 tropske godine: srednja tropska godina je oko 1/128 dana (11 minuta i 15 sekundi) kraća od godine julijanskog kalendara od 365 i 1/4 dana. Ove razlike se ne mogu ispraviti nikakvim ciklusom koji je umnožak 19-godišnjeg ciklusa (od 235 lunacija): one su akumulacija nesklada između godina i meseci u osnovnom Metonovom ciklusu, a lunarni meseci se moraju sistematski pomerati za jedan dan u odnosu na solarnu godinu (tj. sam Metonov ciklus se mora korigovati) svakih 228 godina.
Zagrepčanka

**Zagrepčanka** (45°47'54* N, 15°57'44* E) je poslovni neboder smješten u Zagrebu u Hrvatskoj. Neboder je treći po visini u Zagrebu.

## Tehnički podaci
Neboder je visok 94,6 metara, a iznad zemlje se nalaze prizemlje i 26 katova. Na krovu se nalazi radio antena čiji je vrh 110 metara iznad zemlje. Ispod razizemlja nalazi se višekatna podzemna parkirna garaža.

Zagrepčanka je dio kompleksa u kojem se, osim nje, nalaze i od niže poslovne trokatnice, umjetničke instalacije i fontane. Sâm neboder se sastoji iz tri krila: središnje krilo ima 26 katova, zapadno 21 kat, a istočno 19 katova.

Fasada Zagrepčanke izrađena je od bijelog mramora i reflektivnog stakla. Prozori (fiksni) su od svijetlozelenog, a podne grede od tamnozelenog stakla. Na 25. i 26. katu nalaze se 23 trobridne prizmaste izbočine. Središnje krilo na svakoj površini ima po 24 nosive grede, a bočna krila po 23. Bočna krila su izvedena s horizontalnom hiperboličnom zakrivljenošću od kojih je svako krilo zakrivljeno u suprotnom smjeru od drugoga. Površina uredskog prostora nebodera je oko 50 000 m2.

## Historija
Neboder su 1976. godine izgradili arhitekti Slavko Jelinek i Berislav Vinković. Desetak godina nakon dovršetka gradnjne, s nebodera su počele otpadati debele mramorne fasadne ploče, od kojih su se neke razbijale i izvan travnjaka koji okružuje neboder. Stoga se tada u zgradu ulazilo kroz sigurnosni tunel sastavljen od drvenih dasaka i čelika. Renoviranje Zagrepčanke započelo je u 21. stoljeću, a trenutačno je gotova samo zapadna strana koja je usmjerena ka križanju Savske ceste i Vukovarske avenije, dok se tunel na prilazu istočnom krilu još uvijek koristi.

Sve do 2006. Zagrepčanka je bila najviši hrvatski neboder, dok ju nije s 96 metara katne visine nadvisio Eurotower, sjedište Zagrebačke burze. Svejedno, Zagrepčanka i dalje drži rekord za najviše poslovnih katova i najviši ured, jer se na Eurotowerovom zadnjem katu nalaze samo mašnarnica i ukrasna fasada.

## Zanimljivosti
Za oblik Zagrepčanke arhitekti su dobili inspiraciju od düsseldorfskog nebodera Thyssenhaus. Sâm vrh zgrade nije dostupan javnosti, no u predvorju se čak nalaze kiosci. U neboderu se nalazi i mozaik slikara Ede Murtića. Osam dizala poslužuje zgradu, no na njih se može čekati i po nekoliko minuta.

## Galerija

Datoteka:Zagrepcanka zapadna.jpg|Zapadno krilo
Datoteka:Zagrepcanka noc istok.jpg|Zagrepčanka s obližnjeg parkirališta
Datoteka:Zagrepcanka richter.jpg|Pogled s Richterovih nebodera (tzv. raketâ). U daljini su vidljivi Cibonin Toranj, HOTO business tower, Westin
Ovčar (razvrstavanje)

**Ovčar** može značiti:

* ovčar, čobanin ili čuvar ovaca
*  (pas ovčar, ovčarski pas), opšti naziv za pse koji prate ili čuvaju ovce, ili porijeklo vuku od takvih pasa (npr. njemački ovčar)
* , planina u Srbiji
* Ovčar Banja, naselje i banja u Srbiji blizu Čačka
* Ovčar, južnoslavensko prezime
* ''Ovčar'' (film, 1958)
* ''Ovčar'' (film, 1971)
Agripa (astronom)

**Agripa** (latinski: *Agrippa*, živio ? - 92. po. Kr.), grčki astronom. Jedino što se o njemu zna jesu astronomska promatranja koje je napravio 92. po. Kr., a navodi ih Ptolomej (Almagest, VII, 3). Ptolomej piše da je u dvanaestoj godini vladavine Domicijana, sedmog dana bitinijskog mjeseca *Metrous*-a, Agripa promatrao pomrčinu dijela Plejada od najjužnijeg dijela Mjeseca.

Svrha Agripina promatranja bila je vjerojatno provjera precesije ekvinocija, koju je otkrio Hiparh.

Mjesečev krater Agrippa nazvan je po njemu.

## Vanjske veze
* Imago Mundi: Agrippa
Pravni sistemi u svijetu

**Pravni sistemi** u današnjem svijetu se u najširem smislu grupiraju u pravne sisteme temeljene na kontinentalnom (civilnom) pravu, običajnom pravu i vjerskom pravu. Svaka država pak, ima vlastiti pravni sistem koji ima svoje specifičnosti, odnosno kombinira jedan ili sve gore navedene sisteme.

Karakteristika kontinentalnih pravnih sistema je kodifikacija u obliku pisanih zakona i zakonika, a najkarakterističniji su evropski pravni sistemi temeljeni na Corpus Juris Civilis.

Karakteristika običajnih pravnih sistema jest temeljene prava na običajima, odnosno presudama sudovima kao presedanima, pa se ti sistemi također temelje na precedentnom pravu. Najkarakterističniji i najrašireniji takav sistem je Common Law ili anglosaksonski pravni sistem.

Vjerski pravni sistemi se temelje na vjerskim doktrinama, a od njih je najpoznatije šerijatsko pravo.

Neki teoretičari kao poseban pravni sistem navode socijalističko pravo, dok ga drugi smještaju u kontinentalne pravne sisteme.
Ernest Fabry

**Ernest Fabry** (Pečuh, 14. VIII. 1919. – Zagreb, 16. VIII. 2010), građevinski inženjer i enigmat. Radio je u zagrebačkom "Investprojektu".

Zagonetke je sastavljao i objavljivao u razdoblju od tridesetih do pedesetih godina 20. stoljeća u časopisima *"[[Sfinga Rebus]]"*, *"[[Omladina(časopis|Omladina]]"*, *"[[Ilustrirani vjesnik]]"* i drugdje.

Najčešće je sastavljao križaljke, razne slagaljke i premetaljke. Bavio se i zagonetačkom teorijom, a objavio je članak *"Kratke upute za sastavljanje zagonetaka"* (1940). Potpisivao se pseudonimima **F-Y** (prvo i zadnje slovo prezimena) i **Stefan Berry** (premetaljka imena i prezimena).

## Bibliografija
* Ernest Fabry: *"Kratke upute za sastavljanje zagonetaka"*, "Omladina", XXIV, 4, 93-5 - Zagreb, XII. 1940.

## Izvori
* Stjepan Horvat: *[[Leksikon zagonetača Jugoslavije]]*, Bjelovar, 1979.
* Slavko Peleh: *[[Bibliografija enigmatike]]*, Bjelovar, 1978. (str. 56)
Viševac

**Viševac** je selo u opštini Rača u Šumadijskom okrugu. Najbliži veći gradovi su Kragujevac i Smederevska Palanka. Prema popisu iz 2011. bilo je 610 stanovnika.

U Viševcu je rođen vođa Prvog srpskog ustanka Karađorđe Petrović. U Viševcu se nalazi i etno-kompleks iz doba Karađorđevog života. Kroz selo protiče i reka Rača koja razdvaja Viševac na dva dela. Nizvodno sa desne strane reke je „Gradište“ na kome je rođen Karađorđe.

## Demografija
U naselju Viševac živi 576 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,3 godina (43,2 kod muškaraca i 47,4 kod žena). U naselju ima 211 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,32.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
Kompozicija

**Kompozicija** može značiti:
* Kompozicija (muzika)
* Kompozicija (likovna)
* Kompozicija (arhitektura)
* Kompozicija (književnost)
Rospi Ćuprija

**Rospi Ćuprija** je jedno od beogradskih naselja, nalazi se u opštini Palilula.

## Ime
Po jednom objašnjenju, potiče od otomansko-turskog izraza *rospı(lı) köprü* ("most rospija" tj. kurvi), jer su tu navodno ubijane žene iz harema visokih turskih dostojanstvenika, optužene za neverstvo. Po drugom, zaista je postojao neki mostić, a podigla ga je neka bludnica ("rospija") kako bi iskupila grehe.

## Položaj
Rospi Ćuprija se nalazi na desnoj (istočnoj) obali Mirijevskog potoka, pred njegovo izlivanje u dunavski Rukavac (desna obala Dunava, razdvojen Adom Hujom od glavnog toka reke), zauzimajući zapadni kraj Višnjičkog polja. Graniči se sa Karaburmom na zapadu (duž ul. Mirijevski bulevar), Malim Leskovcem na jugu i Višnjičkom Banjom na severoistoku (duž Slanačkog puta).

## Karakteristike
S nadmorskom visinom od 66 metara, Rospi Ćuprija je najniža tačka užeg dela grada.

Rospi Ćuprija je delom stambeno područje, ali je najpoznatija po nizu ciglana ("Polet", "Trudbenik", "Jedinstvo", "Kozara", "Rekord" i "Balkan"), koje zauzimaju znatan prostor na severozapadnom i severnom rubu Višnjičkog polja i čiji se visoki dimnjaci vide izdaleka. Prema podacima iz 2002., naselje ima 4661 stanovnika.

## Historija
Keltski Skordisci su osnovali Singidunum u 3. veku pne., na lokalitetima Karaburme i Rospi Ćuprije je pronađena nekropola iz tog perioda, sa vrednim artefaktima koji su pripadali njihovim ratnicima.

U vreme austrijske okupacije 1717-39, između Višnjice i Rospi Ćuprije je postojalo naselje "pančevačkih kamenorezaca" (*Steinmetz Hütten nach der Panschova*) sa osam koliba (postojali su majdani kamena kod Višnjice - *Stein Bruch von Panschova* - i na staroj Karaburmi - *Stein Bruch*). Približno kod današnjeg pančevačkog mosta je postojala ciglana (*Ziegel Offen*). Na karti kapetana Amana iz 1721-22 su od beogradskih mlinova imenovana tri, među kojima i mlin pekara Johana Ofnera na donjem toku Mirijevskog potoka južno od Rospi Ćuprije (*Ioh: Offeners Mühle* - pretpostavka je da je on bio zakupnik mlina čiji je vlasnik bila beogradska opština).

## Višnjičko Polje
U 2007. je predviđenja gradnja naselja Višnjičko Polje, prvog planskog naselja posle dvadesetak godina u Beogradu. Regulisan je prostor površine 81 hektar, između Slanačkog puta (sever), zaštitne zone prema groblju Lešće (istok i jugoistok), Mirijevskog brda (jug) i planirane saobraćajnice između Autoputa i budućeg mosta preko Ade Huje (zapad). Moguća je gradnja 900.000 kvadratnih metara, uglavnom za 7.500 stanova.. Rekonstruisane ciglane "Rekord" i "Kozara" bi bile centri naselja, rupa nastala eksploatacijom gline bi postala rezervat biljnog i životinjskog sveta.

Prema *Đeneralštabnoj karti Srbije* iz 1894., brdo Lešće je označeno kao "Lipar", a njegove padine prema Rospi Ćupriji, danas označene kao Višnjičko polje, nazivaju se "Lešje".

## Reference

* Beograd - plan grada; M@gic M@p, 2006; 

## Vanjske veze
* Јован Тодоровић, Праисториска некропола на Роспи ћуприји код Београда, Godišnjak grada Beograda (1956)
Ćalije

**Ćalije** su jedno od beogradskih naselja. Nalazi se u opštini Palilula.

## Ime
Ime potiče od turske reči *çali*, sa značenjem "grm", "šiblje".

## Položaj
## Karakeristike
Naselje je uglavnom stambenog karaktera, prema popisu iz 2002. ima 6323 stanovnika.

## Reference
* Beograd - plan grada; M@gic M@p, 2006; 
* Beograd - plan i vodič; Geokarta, 1999;
The Woman Who Did

***The Woman Who Did*** (1895) je roman kanadskog pisca Granta Allena o mladoj, samosvjesnoj ženi iz srednje klase koja iz načela odbacuje društvene konvencije te je zbog toga spremna snositi sve posljedice. Prvi put ga je u Londonu izdao John Lane nastojeći promovirati ideal "Nove žene". Roman je izazvao skandal, a Allena su osim konzervativnih čitatelja napali i feministkinje, iako je on sam iskazivao simpatije prema njihovom pokretu. Tako je Victoria Crosse napisala roman *[[The Woman Who Didn't]]* (1895) kao odgovor na Allenovu knjigu.

## Vanjske veze
* 
* The full text of ''The Woman Who Did'' online 
* "The Woman Who Wouldn't Do" , a parody first published in *[[Punch]]* No. 108 (March 30, 1895) 153.
Autonomaštvo

**Autonomaši** (iz **autonomaštvo** ili **autonomizam**) je izraz, najčešće pejorativan, kojim se na prostoru bivše Jugoslavije opisuju pojedinci, organizacije, stranke i pokreti koji se zalažu za političku autonomiju vlastite regije u odnosu na matičnu nacionalnu državu.

Kroz historiju je pod takvim nazivom od druge polovice 19. vijeka do 1918. djelovala Autonomaška stranka u Dalmaciji koja se zalagala za autonomiju, odnosno poseban status te oblasti u Austrijskom Carstvu i Austro-Ugarskoj, odnosno protiv priključenja Dalmacije Hrvatskoj. Početkom 21. vijeka je u Dalmaciji, pak, nekoliko godina djelovala Maslina - Dalmatinska autonomaška stranka.

U suvremenom periodu, odnosno od kraja 1980-ih autonomašima su se nazivali:
* u Hrvatskoj: pobornici regionalizma, odnosno članovi i simpatizeri regionalnih stranaka u Istri, Rijeci, Dalmaciji, rjeđe u Slavoniji i Međimurju;
* u Srbiji: 
** u periodu jogurt-revolucije članovi frakcije Saveza komunista Vojvodine koji su se protivili izmjenama Ustava Srbije iz 1974. godine, odnosno gubitku ovlasti koje je SAP Vojvodina imala u odnosu na SR Srbiju u SFR Jugoslaviji;
** nakon dolaska Slobodana Miloševića na vlast zagovornici ponovnog uspostavljanja, odnosno proširenja vojvođanske autonomije u odnosu na Ustav Srbije 1990.
* u BiH: pristaše Autonomne Republike Zapadne Bosne, odnosno sljedbenici Fikreta Abdića.
Autonomaška stranka

**Autonomaška stranka** (), poznata i pod nazivom **Automomna stranka**, a među običnim narodom i pod nazivom **tolomaši** bila je politička stranka koja je u periodu od sredine 19. vijeka do 1918. djelovala na području današnje Dalmacije. Glavni joj je cilj bio očuvati posebni administrativni status tadašnje Kraljevine Dalmacije u okviru Austrijskog Carstva, a kasnije Austro-Ugarske, odnosno spriječiti njeno priključenje Trojednoj Kraljevini Hrvatskoj, Slavoniji i Dalmaciji.

Za ovo potonje se u Dalmaciji najviše zalagala Narodna stranka koja je okupljala hrvatske nacionaliste.

Autonomaška stranka je podršku uglavnom imala u primorskim gradovima, i to pretežno među pripadnicima inteligencije, srednje klase i birokracije, od kojih su se mnogi usvajanjem italijanskog jezika i koncepta dalmatinske nacije nastojali što je moguće više odvojiti od "barbarskog" južnoslavenskog stanovništva u siromašnom i nerazvijenom zaleđu Dalmacije.

Autonomaška stranka je dominirala političkom scenom Dalmacije do 1870-ih, kada zahvaljujući demokratskim izbornim reformama, ali i ekonomskim i demografskim trendovima, primat morala prepustiti narodnjacima koji sve više uživaju podršku ruralnog stanovništva i radničke klase. Do 1918. Autonomaška je stranka uspjela očuvati vlast jedino u Zadru, koji je nakon 1918. postao dio Italije. Do tog vremena veliki dio autonomaša je prigrlio italijanski iredentizam.

## Povezano
* Autonomaši

## Vanjske veze

http://das-pad.yolasite.com/
Jakša Račić

**Jakša Račić** (1868—1943) bio je gradonačelnik Splita između februara 1929. i juna 1933. Bio je liječnik po profesiji, te član Autonomaške stranke, a kasnije četničkog pokreta.

Račić je rođen 5. augusta 1868 u Vrbanju na otoku Hvaru i studirao je u Pragu, Grazu i Innsbrucku, gdje je doktorirao 1900. Bio je zaposlen u Innsbrucku kao asistent na Institutu za generalnu i eksperimentalnu patologiju, specijalizirao se u Ljubljani i postao direktor svoje vlastite klinike u Splitu 1904.godine. Bio je direktor Pokrajinske bolnice u Splitu i započeo je modernizaciju bolnice. Izuzetno značajan je njegov rad na uređenju i pošumljavanju Marjana, koji je započeo 1919., preuzimanjem uprave društva "Marjan" a taj Račićev rad Splitu je dao veliki pečat. Račić je društvo "Marjan" vodio 24 godine, sve dok nije ubijen 1943. Pošumljavanje Marjana inicirao je zajedno sa svojim velikim prijateljem, srpskim književnikom Ivom Ćipikom (Miljko Jovanović: Ivo Ćipiko, Niš 1980, st. 155). Projektiranje uređenje Marjana povjerio je inž. Petru Senjanoviću (Inž. P. Senjanović: Građevinski radovi na Marjanu, Almanah Jadranska straža za 1926, Beograd 1926, st. 549-557). Iz tog vremena je njegova bista, rad Ivana Meštrovića (fotografija u Almanahu JS za 1926, st. 557), za koju se ne zna gdje se danas nalazi odnosno da li postoji. Bio je prijatelj kralja Aleksandra Karađorđevića a nacionalno se deklarirao kao Srbin katolik. Bio je član Senata Kraljevine Jugoslavije.

Na početku drugog svjetskog rata Račić se pridružio četničkom pokretu, a Dragoljub Mihailović imenovao ga je za *povjerenika* za Dalmaciju. Račić je surađivao s vojvodom Birčaninom. U ljeto 1943. Račića su ubili u Splitu komunisti, o čemu je ostavio svjedočanstvo Vladimir Dedijer u 2. knjizi "Dnevnika"(Beograd 1946, st. 410), pod datumom 30. 8. 1943: "Kazna je izvršena u Račićevoj kući. Kad je ušao kroz vrata udaren je čekićem, a zatim je dobio nož u srce!".

## Izvori
IHF Svjetsko rukometno prvenstvo 2009.

**Svjetsko prvenstvo u rukometu 2009.** održavalo se u Hrvatskoj. Natjecanje je otvoreno u Splitu, 16. siječnja 2009. u Spaladium Areni, a održavalo se u još 6 gradova: Pula, Osijeku, Varaždinu, Zadru, Poreču i Zagrebu. Finale se igralo u Zagrebu, u dvorani Arena Zagreb, 1. veljače 2009. Trećeplasirana momčad je Poljska koja je pobijedila europske prvake Dance, dok je prvak olimpijski prvak Francuska koja je u finalu pobijedila Hrvatsku. 

## Gradovi domaćini i dvorane

## Kvalifikacije

## Skupine

### Skupina A ([[Osijek]])

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

### Skupina B ([[Split]])

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

### Skupina C ([[Varaždin]])

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

### Skupina D ([[Poreč]])

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

## Drugi krug

### Skupina I ([[Zagreb]])

-----

-----

-----
-----

-----

-----

-----
-----

-----

-----

### Skupina II ([[Zadar]])

-----

-----

-----
-----

-----

-----

-----
-----

-----

-----

### President's Cup

#### Skupina PC-I ([[Pula]])

#### Skupina PC-II ([[Poreč]])

## Završna faza

### Utakmice za plasman

**23./24. mjesto**

**21./22. mjesto**

**19./20. mjesto**

**17./18. mjesto**

**15./16. mjesto**

**13./14. mjesto**

**11./12. mjesto**

**9./10. mjesto**

**7./8. mjesto**

**5./6. mjesto**

### Razigravanje za medalje

#### Polufinale

----

#### Utakmica za 3. mjesto

----

#### Finale

**Statistike**









## Suci

## Nagrade
}}" align="}" valign="}" |

| width="}" align="}" valign="}" |

| width="}" align="}" valign="}" |
**All-star momčad:**
* Vratar:  Thierry Omeyer
* Lijevo krilo:  Michaël Guigou
* Lijevi vanjski:  Blaženko Lacković
* Srednji vanjski:  Nikola Karabatić
* Desni vanjski:  Marcin Lijewski
* Desno krilo:  Ivan Čupić
* Pivot:  Igor Vori

**Najbolji igrač:**  Igor Vori

**Najbolji vratar:**  Thierry Omeyer

**Fair-play nagrada:** 
|}

## Vanjske veze

* Hrvatski Rukometni Savez – SP Hrvatska 2009.
* Svjetsko prvenstvo u rukometu 2009, Skupina A, Osijek
* Kvalifikacije na Teamhandballnews.com (engleski) 
* EHF – Kvalifikacije u Europi
Neda Parmać

**Neda Parmać - Klačar** (Ploče, 28. 4. 1985. -) je hrvatska pjevačica, najpoznatija kao članica tročlanog girl banda *[[Feminnem]]*.

U djetinjstvu je pohađala satove plesa, a pjevanjem se javno bavila od 14. godine života kao članica lokalnog benda *Kompas*. Pažnju hrvatske i šire javnosti je privukla 2004. godine nastupom u muzičkom reality showu *[[Hrvatski idol]]* kada je samouvjereno izvodila *[[Beat It]]* Michaela Jacksona usprkos toga što je zaboravila tekst. Parmać je u showu završila na trećem mjestu. 

Ubrzo nakon toga Parmać se svojim sunatjecateljima Ivani Marić i Pameli Ramljak pridružila u bendu. Tamo je stekla reputaciju kao jedna od pjevačica s najmanje dlake na jeziku, te je tako žestoko kritizirala hrvatsku publiku što nije dala glasove Femminemu na natjecanju za pjesmu Eurovizije 2005. godine.
Venio Losert

**Venio Losert** (rođ. Zavidovići, 25. 7. 1976.) je golman hrvatske rukometne reprezentacije.

Losert je kao član rukometne reprezentacije učestvovao u njena dva, velika uspeha, osvajanje zlatnih medalja na Olimpijskim igrama u Atlanti 1996. i Atini 2004.

U svojoj dugogodišnjoj karijeri Losert je igrao u mnogim klubovima.
Do 1999 bio je član rukometnog kluba Badel Zagreb iz Zagreba, a zatim odlazi u Španiji gde igra: Garbel Saragosa (1999/00), Teka Kantabrija (2000/01), BM Granoljer (2001/04),Portland San Antonio (2004/05), FK Barselona-Sifes od 2005. do danas (2009).

Najveći sportski uspesi:
* Rukometna reprezentacija Hrvatske
** zlato OI Atlanta 1996 i Atini 2004.
** srebro SP Island 1995. i Tunis 2005.
* RK Badel Zagreb
** 2 Evropska kupa 1991/92, 1992/93. 
** 7 titula prvaka Hrvatske lige 1992/93, 93/94, 94/95, 95/96, 96/97, 97/98, 98/99,
** 7 tipula osvajača Kupa 1992/93, 93/94, 94/95, 95/96, 96/97, 97/98, 98/99.
* Portland San Antonio
** prvak Španske 1 lige 2004/05.
* FK Bareslona-Sifes
** Osvajač Superkupa Španije 2006/07.
** opvajač Kupa Španije 2006/07.
** prvak španske Pirinej lige 2006/07.
* Igrač godine u Hrvatskoj 1997.

## Vanjske veze
Sajt o Veniju Losertu
Rafael Dropulić

**Rafael Dropulić**, poznatiji po nadimku **Rafo**, je hrvatski pjevač koji je slavu stekao kao prvi pobjednik muzičkog reality showa *[[Story Supernova Music Talents]]* koga je krajem 2003. godine emitirala Nova TV. Nakon pobjede je izdao singlicu pod nazivom *Ja sam Rafo* te se otada bori protiv opće uvriježene percepcije kako su za njegovu pobjedu odgovorne tinejdžerke koje je šarmirao njegov image "lošeg dečka", a ne pjevački talent.
Jude the Obscure

***Jude the Obscure*** je roman engleskog književnika Thomasa Hardyja koji je ispočetka izlazio u nastavcima u časopisu, da bi kao knjiga prvi put bio izdan 1895. godine. Hardy je u romanu kroz tragičnu sudbinu protagonista - mladog kamenoklesara Judea Fawleya i njegovih neispunjenih akademskih ambicija - opisivao društvene predrasude svog doba vezane uz brak, isto kao i uticaj seksualnosti i religije na privatni život pojedinaca. Naturalistički stil kojim je Hardy pristupio svojim temama je skandalizirao njegove suvremenike, te je, duboko pogođen kritikama, Hardy sljedećih tridesetak godina napisao samo jedan roman.

## Filmske i televizijske adaptacije
* *Jude the Obscure* (1971) http://www.imdb.com/title/tt0066674/, rež. Hugh David, uloge Robert Powell, Fiona Walker
* *[[Jude (film)|Jude]]* (1996) http://www.imdb.com/title/tt0116722/, rež. Michael Winterbottom, uloge Christopher Eccleston, Kate Winslet

## Vanjske veze

*
The Red Badge of Courage (film)

***The Red Badge of Courage*** je američki ratni film snimljen godine 1951. u produkciji studija MGM. Režirao ga je John Huston a producirao Gottfried Reinhardt s Doreom Scharyjem kao izvršnim producentom. John Huston je napisao scenario, adaptiran od strane Alberta Banda na osnovu istoimenog romana Stephena Cranea. Direktor fotografije je bio Harold Rosson a muziku napisao Bronislau Kaper. Snimanje je pratila novinarka Lillian Ross koja je o tome 1952. izdala knjigu *[[Picture (book)|Picture]]*. 
  
Radnja filma, smještena u američki građanski rat, vjerno prati radnju romana, koristeći kao naraciju tekst samog autora. Audie Murphy, bivši vojnik i heroj drugog svjetskog rata, tumačio je ulogu protagonista Henryja Fleminga. Među ostalim glumcima su bili karikaturist Bill Mauldin, Andy Devine, Arthur Hunnicutt te Royal Dano.

## Povezano
* The Red Badge of Courage

## Vanjske veze
* The Red Badge of Courage Site 
*
The Red Badge of Courage

***The Red Badge of Courage*** je ratni roman koga je 1895. godine napisao američki književnik Stephen Crane, a koji se danas smatra jednim od najvažnijih djela američke književnosti. Radnja romana se zbiva za vrijeme američkog građanskog rata i prati mladog regruta sjevernjačke vojske kako se suočava s užasima na bojištu. Roman je Cranea učinio poznatim ne samo u SAD, nego i od njega načinio međunarodnu književnu zvijezdu. Iako je Crane rođen nakon rata te za vrijeme pisanja nije imao nikakvog vojničkog ili ratnog iskustva, njegovo djelo se smatra jednim od najboljih primjera realističkog pravca u književnosti.

## Vanjske veze
* 
* The Red Badge of Courage Site
Berry Berenson

**Berinthia “Berry” Berenson** ( a.k.a. Berry Perkins) (14.april 1948. – 11.septembar 2001.) je bila američka fotografkinja, glumica i model, najviše poznata kao udovica glumca Entoni Perkinsa. 

## Karijera
Nakon kratke karijere modela krajem ’60. postaje fotograf objavljujući fotografije u mnogim časopisima kao što su Life, Glamour, Vogue i Newsweek. 

Istovremeno glumi i u nekoliko filmova uključujući Ljudi mačke sa Malkolmom Mekdauelom. 1978.g. glumi uz svog supruga Entoni Perkinsa u filmu Alana Rudolfa *Zapamti moje ime*, a 1979. u filmu *Winter Kills* partner joj je bio Džef Bridžis. 

## Porodica
Berinthia Berenson je mlađa ćerka Roberta L. Berensona, američkog diplomate koji je kasnije postao uspešan biznismen. Njegova porodica vodi poreklo od litvanskih jevreja. Majka joj je iz plemićke porodice de Wendt de Kerlor koja ima italijanske, švajcarske, francuske i egipćanske korene. 
Njena starija sestra Marisa Berenson je poznata glumica a njihova baka po majci je bila modna kreatorka Elsa Schiaparelli. 

9. avgusta 1973.g. u Kejp Kodu, u Masačusetsu, Beri Berenson se udala za glumca Entoni Perkinsa. Imaju dva sina: glumca i muzičara Oza Perkinsa (1974.) i kantri-rock pevača i kompozitora Elvisa Perkinsa (1976.). Bili su u braku sve do Perkinsove smrti od AIDS-a 12. septembra 1992.

## Smrt
Beri Berenson je poginula u 53.g. u terorističkom napadu 11.septembra 2001.g. u avionu American Airlines Flight 11. Vraćala se kući u Kaliforniju sa odmora provedenog u Kejp Kodu.
Guram Dočanašvili

**Guram Dochanashvili** () (26. mart 1939.- 3 april. 2021.) je gruzijski književnik i historičar, koji je stekao popularnost zahvaljujući kratkim pričama 1970-ih.

Dočanašvili je rođen u Tbilisiju, glavnom gradu tadašnje sovjetske Gruzije. Nakon što je godine 1962. diplomirao na Državnom univerzitetu Tbilisija, radio je za Institut za historiju, arheologiju i etnografiju, a od 1962. do 1975. sudjelovao u nekoliko arheoloških ekspedicija. Od 1975. do 1985. bio je urednik za prozu u književnom časopisu *Mnatobi*. Od 1985. je bio direktor filmskog studija.

Dočanašvili je prva djela objavio godine 1961. Pažnju je odmah privukao odbacivanjem dogmi socrealizma, a kasnije disidentskim stavovima. Nakon toga je napisao niz kratkih priča i novela u kojima se koriste tehnike bajki. Najpopularnije djelo mu je roman "Prva haljina" (სამოსელი პირველი) iz 1975. godine inspiriran Biblijom i ratom Canudosa u Brazilu.

## Izvori

## Vanjske veze

*  Website dedicated to Guram Dochanashvili .
Euclides da Cunha

**Euclides** (nekad pisano *Euclydes*) **da Cunha** (20. januar 1866 – 15. august 1909), bio je brazilski, pisac, sociolog i inženjer. Najpoznatiji je po knjizi *[[Os Sertões]]* (*Pobuna u zaleđu*), u kojoj je detaljno opisao krvavi sukob brazilske republikanske vlade i pobunjenih rojalističkih seljaka poznat kao Rat Canudosa. To se djelo smatra jednim od najvažnijih u historiji brazilske i latinoameričke književnosti.

Euclides da Cunha se pojavljuje u liku *Novinara* u romanu *Rat za kraj svijeta* Marija Vargasa Llose.

## Djela
* 1902 *[[Os Sertões]]* (*Pobuna u zaleđu*)
* 1907 *[[Contrastes e confrontos]]*
* 1907 *[[Peru versus Bolívia]]*

## Vanjske veze
* Euclides da Cunha site, São Paulo, Brazil  
* Casa Euclidiana, São José do Rio Pardo, São Paulo, Brazil  
* Kratka biografija {{en icon§§
Donji Milanovac

**Donji Milanovac** je gradsko naselje u opštini Majdanpek u Borskom okrugu. Ovo mesto na samoj obali Dunava, neposredno u blizini veoma značajnog arheološkog nalazišta Lepenski Vir je ujedno i centar Nacionalnog parka Đerdap. Prema popisu iz 2002. bilo je 3132 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 3338 stanovnika).

Do 1965, godine je ovo naselje sedište ***opštine Donji Milanovac*** koju su činila naseljena mesta: Boljetin, Donji Milanovac, Golubinje, Klokočevac, Miroč, Mosna i Topolnica. U sastav opštine je ulazilo i tada samostalno naseljeno mesto *Štrbac* koje je danas sastavni deo naselja Golubinje. Posle ukidanja opštine područje bivše opštine je u celini ušlo u sastav opštine Majdanpek.

Donji Milanovac se ranije zvao **Poreč**, novo ime je dobio po knezu Milanu Obrenoviću, rano umrlom sinu kneza Miloša.

## Demografija

U naselju Donji Milanovac živi 2477 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,7 godina (37,6 kod muškaraca i 39,6 kod žena). U naselju ima 1166 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,69.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Značajne osobe
* Miša Anastasijević, poznati srpski trgovac i dobrotvor s Ostrva Poreč.

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanična internet stranica 
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Informacije o Donjem Milanovcu 
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Os Sertões

**Os Sertões** je knjiga koju je [1902]. napisao brazilski pisac Euclides da Cunha i u kojoj se opisuje krvavi sukob brazilske republikanske vlade i pobunjenih seljaka poznat kao Rat Canudosa. Da Cunha je u ljeto 1897. sukobu neposredno svjedočio prateći vojsku kao ratni dopisnik lista O Estado de S. Paulo.

Knjiga je karakteristična po tome što da Cuhna, kao sljedbenik pozitivizma i Darwina, pokušava sukob objasniti kroz naučnu analizu. Podijeljena je u tri dijela - prvi posvećen geografiji, klimi, flori i fauni oblasti sjeveroistočne Bahie gdje se sukob odigrao; drugi njegovom stanovništvu, a prvenstveno rasnom sastavu, kulturi i običajima; te treći, u kojoj se opisuje rat i njegove krvave posljedice.

Knjiga je postala veliki hit u Brazilu i prevedena je na strane jezike, utječući na razne autore kao što su Sandor Marai i Mario Vargas Llosa.

## Izvori
* Cunha, Euclides da. *Rebellion in the Backlands*. Translated from Portuguese *Os Sertões*. University Of Chicago Press, 1957. . 
* AMORY, FREDERIC. Historical Source and Biographical Context in the Interpretation of Euclides da Cunha's Os Sertões. Journal of Latin American Studies, Vol.28. No.3, Brazil: History and Society. (Oct., 1996), pp.&nbsp;667–685.
* CURY, Maria Z. F. Os Sertões, de Euclides da Cunha: Espaços. Luso-Brazilian Review, Vol.41, No.1. (2004), pp.&nbsp;71–79.
* FERNANDES, Raúl. C. G. Euclides e a literatura: Comentários sobre a “moldura” de Os Sertões. Luso-Brazilian Review. Vol. 43, No. 2. (2006), pp.&nbsp;45–62.
Pavle Gregorc

**Pavle Gregorc** (Ljubljana, 2. X. 1942. - Ljubljana, 17. VII. 2008), slovenski enigmat (slovenski : *ugankar*), urednik i izdavač.

Studirao je na Fakultetu za elektrotehniku u Ljubljani, gdje je 1974. diplomirao. Nakon završetka studija bio je zaposlen u više ljubljanskih poduzeća (*Totra*, *Založba Borec*, *Avtotehna*).

Zagonetke (slovenski: *uganke*) počeo je objavljivati 1959. Sprva je sarađivao s više revija (Tovariš, Pionir, KIH). Pripremao je i vodio enigmatske radijske emisije (*Val 202*, *Radio Gama MM*) i televizijske kvizove (*16 črk* /16 slova/, *ABC itd*). Autor je više knjiga o zagonetkama. Godine 1991. osnovao je posebno izdavačko poduzeće Domenek i počeo izdavati vlastitu enigmatsku reviju Ugankarjev domenek.

## Bibliografija
* Od uganke do uganke ---> 
* Uganke premetanke --->  
* Uganke za Andreja --->  
* Vse o skrivanki --->  

## Vanjske veze
* Društvo Križemkražem: In memoriam - Pavle Gregorc (1942 - 2008)
Pomoravski partizanski odred

**Pomoravski narodno-oslobodilački partizanski odred** formiran je jula 1941. godine.Prvi komandant odreda je bio Ljubiša Urošević, a politički komesar Boško Đuričić.Pomoravski odred je izvršio niz akcija, među kojima su bile najznačajne rušenje mosta kod Jovca i paljenje nemačkog transportnog bojnog voza.Paljenje nemačkog hangara i uništavanje četiri nemačka aviona u neposrednoj blizini Jagodine predstavljaju takođe veliku akciju koju je izvršio Pomoravski odred.

## Literatura

* *Pregled Narodnooslobodilačke borbe u Srbiji*, Moma Marković, Beograd 1947. godina
Antônio Conselheiro

**Antônio Conselheiro** (*Antonije Savjetnik* na portugalskom, pravim imenom Antônio Vicente Mendes Maciel, Quixeramobim, država Ceará 13. mart 1830 – Canudos, država Bahia, 22. septembar 1897.) bio je brazilski putujući propovjednik, društveni aktivist, vjerski vođa i osnivač naselja Canudos koje je sredinom 1890-ih postalo grad s vlastitom upravom i zakonima, odnosno sjedište oblasti *de facto* nezavisne od Brazila. Nastojanje brazilskih vlasti da skrše pobunu je dovelo do rata Canudosa (1896-1897) koji se smatra najkrvavijim građanskim ratom u historiji Brazila. Conselhiero je umro od dizenterije nedugo prije konačnog pada Canudosa.
Canudos

**Canudos** je grad u brazilskoj provinciji (danas državi) Bahia koji je oko 1893. godine osnovao propovjednik Antônio Vicente Mendes Maciel zvani Antonio Conselhiero. Nastao je na mjestu napuštenog poljoprivrednog imanja gdje se Conselhiero zajedno s 8.000 svojih sljedbenika, zvanih *conselhisti*, sklonio poslije sukoba s poreznicima. Tamo je ubrzo nastao grad s dvije crkve i školom, a Conselhiero, koji nikada nije prihvatio novi republikanski režim, organizirao je vlast i donosio vlastite zakone. U grad su se slijevali siromašni bezemljaši, oslobođeni robovi, mestici i Indijanci kao i svi nezadovoljnici novim režimom. Do godine 1896. je grad narastao na 30.000 ljudi i postao drugi najveći grad u Bahiji.

Godine 1896. spor conselhista s lokalnim trgovcima u obližnjem gradu je eskalirao u oružani sukob s brazilskom vladom poznatiji kao rat Canudosa. Nakon tri bezuspješna pokušaja da porazi pobunjenike, gotovo cjelokupna brazilska vojska je u oktobru 1897. godine uspjela zauzeti Canudos, prilikom čega su masakrirani gotovo svi njegovi žitelji, a grad potpuno uništen. 

Ruševine Canudosa su 1970-ih poplavljene nakon izgradnje brane Cocorobo kojim je zaustavljena rijeka Rio Vazza-Baris i stvoreno umjetno jezero. Od godine 1984. se na obalama jezera održavaju komemoracije u znak sjećanja na poginule u najkrvavijem građanskom ratu u brazilskoj historiji. U blizini je sagrađeno naselje Nova Canudos koje ima 13.000 stanovnika.

Okolica Canudosa je posljednjih godina postala predmetom zanimanja brazilskih arheologa.
Bulbulder

**Bulbulder** (**ne** Bulbuder) je beogradski kraj i jedan od 17 mesnih zajednica (MZ) opštine Zvezdara.

## Ime
*Bülbül* je "slavuj" na turskom, a *dere* je "dolina" – Bulbulder je "slavujeva dolina" (uporedi sa Topčider). Izgleda da je u dolini nekadašnjeg potoka nekad bilo slavuja; u njoj danas postoje i Slavujev Potok (MZ) i Slavujev Venac (kraj i ulica).

## Položaj
Bulbulder se nalazi na severozapadu opštine. Granice MZ su: ul. Svetog Nikole, bivša Baja Sekulića (prema 
severoistoku i Novom Groblju, odn. zvezdarskoj MZ Severni Bulevar); ul. Varovnička (istok, prema MZ Zvezdara), ul. Dimitrija Tucovića (jug-jugozapad, prema MZ Slavujev Potok i MZ Vukov Spomenik) i ul. Ruzveltova (severozapad, prema opštini Palilula). Ovo područje zauzima severnu dolinsku stranu nekadašnjeg Bulbulderskog potoka, koji je tekao pravcem današnje ulice D. Tucovića, tako da je MZ nagnuta prema toj ulici.

Zapadni deo MZ je poznat i kao Slavujev Venac.

## Karakteristike
Područje je uglavnom stambeno, sa porodičnim kućama. MZ ima 5437 stanovnika prema popisu iz 2002. U centru se nalazi crkva svetog Kneza Lazara. Na istočnom kraju šireg Bulbuldera, van teritorije MZ, nalazi se KBC Zvezdara i Antituberkulozni dispanzer.

Na Severnom bulevaru, duž Pavla Pavlovića i Bore Prodanovića, beogradska opština je 1937-41 podigla poslednji skup radničkih stanova.

## U popularnoj kulturi
Glavni junak filma Bokseri idu u raj (u interpretaciji Mije Aleksića) je sa Bulbuldera.

## Izvori
* Granice opštine Zvezdara i mesnih zajednica  - .kml fajl, otvara se *Google Earth*om.
* Fotokarta Beograd, *MapSoft & Geokarta*, 2005.
* Plan grada Magic Map
* Spisak Mesnih zajednica:
** Na sajtu opštine , ali ima nekoliko parova MZ sa istom adresom sedišta (stanje od 31.1.2009.), što je preneto i u gore pomenuti .kml fajl, što otežava identifikaciju.
** Alternativni spisak  - pouzdaniji, osim za MZ Zvezdara (za nju vidi prethodni sajt) (stanje od 31.1.2009.)

## Vanjske veze
* ''Bulbulder'', Vreme, 24. sept. 1940., str. 7. digitalna.nb.rs
Aristil

:*Za krater videti [[Aristil (krater]]).*
**Aristil** (latinski: *Aristillus*, grčki: Αρίστυλλος ο Σάμιος; bio živ oko 280. pne.), grčki astronom, poreklom sa Samosa, koji je oko 300. pne. u saradnji sa Timoharisom napravio prvi katalog zvezda. Radio je u Aleksandrijskoj biblioteci. Po njemu je nazvan jedan Mesečev krater.
Atal sa Rodosa

**Atal sa Rodosa** (latinski: *Attalus*, grčki: Άτταλος ο Ρόδιος), starogrčki gramatičar, astronom i matematičar, koji je živeo na Rodosu u 2. veku pne.; bio je Hiparhov savremenik. Napisao je komentar na Aratove *Phaenomena* ("Pojave"). Ovo delo je izgubljeno, ali ga Hiparh navodi u svojim *Komentarima na [[Eudoks iz Knida|Eudoksove]] i Aratove Fenomene*. Atal je želeo da obojicu odbrani od kritika savremenih astronoma i matematičara.