open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kanski filmski festival 1974.

Dvadesetsedmi po redu **[[Kanski filmski festival|Kanski festival]]** () se održavao u  Cannesu od 9. do 24. maja 1974. godine. Smatra se jednim od najboljih od svih izdanja festivala, prije svega zbog izuzetne kvalitete i važnosti filmova koji su se natjecali, pri čemu se posebno ističu djela autora Novog Hollywooda kao što su Steven Spielberg, Martin Scorsese, Hal Ashby i Francis Ford Coppola. Jedina veća kontroverza je bila vezana uz uglednog francuskog sineasta Roberta Bressona koji se naljutio što njegov film *[[Lancelot du Lac (film)|Lancelot du Lac]]* nije ušao u natjecateljski, nego u program Paralelnih sekcija, te je zato odbio primiti neslužbenu nagradu FIPRESCI.

Glavna nagrada je na kraju i pripala Coppolinom filmu *[[The Conversation|Prisluškivanje]]*, napravljenom nedugo pred njegov kasniji i još uspješniji film *[[Kum II]]*.

## Nagrade
*Grand Prix du Festival International du Film: *[[The Conversation]]* by Francis Ford Coppola
*Velika nagrada: *[[Arabian Nights (1974 film)|Il fiore delle Mille e una notte]]*, rež. Pier Paolo Pasolini
*Najbolji glumac: 
**Jack Nicholson u *[[The Last Detail]]*
**Charles Boyer u *[[Stavisky]]*
*Najbolja glumica: Marie-José Nat u *[[Violins at the Ball|Les violons du bal]]*
*Najbolji scenario: Hal Barwood, Matthew Robbins i Steven Spielberg za *[[The Sugarland Express]]*
*Tehnička glavna nagrada:  *[[Mahler (film)|Mahler]]*, rež. Ken Russell
*Short Film Palme d'Or: *[[Ostrov (1973 film)|Ostrov]]*, rež. Fyodor Khitruk
*Nagrada žirija - najbolji kratki film: *[[Hunger (1974 film)|Hunger]]*, rež. Peter Foldes
*Nagrada FIPRESCI:
**Natjecanje: **', rež. [[Rainer Werner Fassbinder]]
**Paralelne sekcije: ''[[Lancelot du Lac (film)|Lancelot du Lac]]'', rež. [[Robert Bresson]] (odbijena)
*Nagrada ekumenskoh žirija: **', rež. Rainer Werner Fassbinder
*Nagrada ekumenskog žirija - posebni spomen: *[[The Conversation]]*, rež. Francis Ford Coppola

## Reference

## Vanjske veze
*1974 Cannes Film Festival 
*Cannes Film Festival 1974
*Cannes Film Festival:1974  at Internet Movie Database
Hunger (film, 1974)

***Hunger*** () je kanadski kratki animirani film snimljen 1974. godine u režiji Petera Foldesa. Jednostavna radnja prikazuje čovjeka koji se počinje prežderavati sa apokaliptičkim posljedicama. Film je danas najpoznatiji kao jedno od prvih ostvarenja koje je koristilo kompjutersku animaciju. Prikazan je na Kanskom festivalu gdje je osvojio specijalnu nagradu.

## Vanjske veze
*Watch ''Hunger'' at NFB.ca 
*
Les Violons du bal

***I violini del ballo*** () je francuski igrani film snimljen 1974. godine u režiji Michela Dracha. Po žanru je drama autobiografskog karaktera, i velikim dijelom se temelji na Drachovim iskustvima iz doba Drugog svjetskog rata. Protagonist, koga tumači Jean-Louis Trintignant je njegov alter ego, odnosno neimenovani sineast koji nastoji napisati scenario i pripremiti film o svom odrastanju za vrijeme njemačke okupacije odnosno pod višijskim režimom. Radnja kroz flashbackove prikazuje kako se sa porodicom prisiljen skrivati zbog jevrejskog porijekla.  Drachova tadašnja supruga Marie-José Nat se pojavljuje u dvostrukoj ulozi - kao protagonistova supruga i majka. Za svoj nastup je na Kanskom festivalu osvojila Nagradu za najbolju glumicu.

## Uloge
* Jean-Louis Trintignant – Lui (Michel)
* Marie-José Nat – Elle (La femme et la mère de Michel) / Michel's wife
* Gabrielle Doulcet – La grand-mère
* David Drach – L'enfant
* Nathalie Roussel – La soeur de Michel / Michel's Sister
* Christian Rist – Le frère de Michel et le contestataire / Michel's Brother
* Yves Afonso – Le cameraman
* Yvon Yak – Le premier producteur
* Noëlle Leiris – La comtesse
* Luce Fabiole – La boulangère
* Malvina Penne – La réfugiée rousse
* Paul Le Person – Le premier passeur
* Guy Saint-Jean – Le second passeur
* François Leccia – Le jeune passeur
* Guido Alberti – Le producteur italien
* Hella Petri – La femme du producteur

## Vanjske veze
*
Marie-José Nat

**Marie-José Nat** (22. april 1940 - ) je francuska glumica. Rođena je na Korzici kao dijete profesionalnog vojnika kabilske nacionalnosti i majke Korzikanke. Udavala se dva puta, a drugi suprug joj je bio režiser Michel Drach kome je rodila troje djece i nastupila u nekoliko filmova. Među njima je i autobiografska drama *[[Les Violons du bal]]* za koji je na Kanskom festivalu osvojila nagradu za najbolju glumicu.

## Izvori

## Vanjske veze
*
*Marie-José Nat, at AllMovie
Lancelot du Lac (film)

***Lancelot du Lac*** () je francusko-italijanski historijski film snimljen 1974. godine u režiji Roberta Bressona. Temelji se na arturijanskim legendama, a protagonist, koga tumači Luc Simon je Lancelot, najpoznatiji od svih Vitezova okruglog stola. Radnja je, pak, smještena u srednjovjekovnu Bretanju i prikazuje kako Lancelot zajedno sa drugim vitezovima nakon neuspjele potrage za Svetim graalom započinje preljubničku vezu sa kraljicom (čiji lik tumači Laura Duke Condominas), a što na kraju dovede do krvavog sukoba među vitezovima.

*Lancelot* je Bresson snimio u svom prepoznatljivom stilu, koristeći naturščike umjesto profesionalnih glumaca i inzistirajući na maksimalnom realizmu. To se odrazilo i na odustvo bilo kakvih elemenata fantastike iz filma, odnosno svojevrsno "revizionističko" prikazivanje vitezova i likova iz legendi kao nasilnika vođenih pohlepom, požudom i niskim strastima, a viteško ratovanja kao besmislenog krvoprolića. *Lancelot* je prikazan na Kanskom festivalu, iako izvan službene konkurencije, zbog čega je uvrijeđeni Bresson odbio prihvatiti nagradu FIPRESCI.

## Glavne uloge
* Luc Simon ... Lancelot du Lac
* Laura Duke Condominas ... La Reine (Kraljica)
* Humbert Balsan ... Gauvain (Gawain)
* Vladimir Antolek-Oresek ... Le Roi (Kralj)
* Patrick Bernhard ... Mordred
* Arthur De Montalembert ... Lionel
* Charles Balsan   
* Christian Schlumberger   
* Joseph-Patrick Le Quidre   
* Jean-Paul Leperlier   
* Marie-Louise Buffet   
* Marie-Gabrielle Cartron   
* Antoine Rabaud   
* Jean-Marie Becar   
* Guy de Bernis

## Vanjske veze
* 
*
Lust for a Vampire

***Lust for a Vampire*** () je britanski horor film snimljen u režiji Jimmyja Sangstera i premijerno prikazan početkom 1971. godine. Nastao je u produkciji studija Hammer Films i predstavlja nastavak filma *[[The Vampire Lovers]]*, odnosno drugi dio Hammerove Karnsteinske trilogije. Radnja se događa 1830. u Štajerskoj i prikazuje kako u jednu školu dolazi mlada učenica (čiji lik tumači Yutte Stensgaard) nakon čega ljudi oko nje počinju umirati u neobičnim okolnostima i izazivaju sumnju da je vampirica. *Lust for a Vampire* je predstavljao jedan od tada seksualno najeksplicitnijih Hammerovih filmova, odnosno u njemu se kroz brojne scene golotinje i erotike nastojao ekploatirati motiv lezbijskih vampirica. Kritika, ali i kasniji poklonici žanra, ga, međutim, smatraju jednim od najslabijih Hammerovih filmova.

## Uloge
* Yutte Stensgaard ... Mircalla Herritzen/Carmilla Karnstein
* Michael Johnson ... Richard Lestrange
* Ralph Bates ... Giles Barton
* Barbara Jefford ... Countess Herritzen
* Suzanna Leigh ... Janet Playfair
* Helen Christie ... Miss Simpson
* Mike Raven ... Grof Karnstein
* Harvey Hall ... Inspektor Heinrich
* Michael Brennan ... Stanodavac
* Pippa Steel ... Susan Pelley
* Judy Matheson ... Amanda
* David Healy ... Raymond Pelley
* Jonathan Cecil as	Biggs
* Erik Chitty ... Profesor Herz
* Jack Melford ... Biskup
* Christopher Neame ... Hans
* Kirsten Lindholm ... Seljanka
* Luan Peters ... Trudi
* Christopher Cunningham ... Kočijaš
* Nick Brimble ... Prvi seljak
* Sue Longhurst ... Školarka

## Vanjske veze
* 
* Online review of DVD
* Promotional Photographs
Colne, Hertfordshire

**Colne** je rijeka na jugu Engleske duga 18 km, pritoka rijeke Temze.

## Karakteristike

Rijeka izvire kod sela Colney Heath u Parku North Mymms u Grofoviji Hertfordshire. Od tamo teče prema zapadu. Na svom toku do grada  Watforda, prima pritoke Mimmshall, Tykes i Ellen.

Kod Watforda prima rijeku Gade, i zaokreće prema jugu i teče po visoko urbanizacranoj Grofoviji Greater London, gdje je njezina dolina, ostavljena kao rekreaciona zona za građaneLondona.

Ušće u Temzu ima kod londonskog predgrađa Staines-upon-Thames u Grofoviji Surrey.

Sliv rijeke velik je 1016 km², danas dobrim dijelom kanaliziran, ispresjecan akumulacionim jezerima i kanalima.

## Reference

## Vanjske veze

* ''River Colne Catchment''
Colne (razvrstavanje)

Colne je ime više rijeka u Engleskoj;

*Colne, Essex
*Colne, Hertfordshire
*Colne, West Yorkshire

## Povezano
*Colne je i ime grada u Grofoviji Lancashire
Crawley

**Crawley** (čita se *Kroli*) je grad i borough od 111,223 stanovnika, na jugoistoku Engleske.

## Geografija

Crawley leži udaljen 45 km od centra Londona, i svega 29 km sjeverno od Brightona i Kanala La Manche.

Administrativno podpada pod Grofoviju West Sussex, a nekad je njegov najveći dio bio u sastavu historijske grofovije Sussex.

## Historija

Crawley je drevni grad, koji je svoju prvu povelju o statusu grada dobio od kralja Johna još 1202. Ali danas tragova njegove srednjovjekovne historije, kao i onih iz 18. vijeka kad je bio odmorište za kočije, ima vrlo malo, jer je gotovo kompletno izgrađen u skladu sa suvremenim urbanističkim principima.

Na njegovom teritoriju se nalazi Aerodrom Gatwick, drugi po veličini londonski aerodrom. Londončanima je namjenjen  sportsko rekreacijski centar K2 (otvoren 2005.) i veliki kulturno - zabavni park - Hawth theatre, koji radi od 1988.

## Privreda

Crawley je industrijski grad u kom se proizvode strojevi, plastika, prehrambeni i elektrotehnički proizvodi i štampa puno publikacija.

## Pobratimski gradovi

*, Dorsten

## Reference

## Vanjske veze

* Crawley Borough Council
24. berlinski filmski festival

**Berlinski međunarodni filmski festival 1974.** () je bilo dvadesetčetvrto po redu izdanje Berlinskog filmskog festivala (Berlinale), koje se održalo od 21. juna do 2. jula 1974. godine u tadašnjem Zapadnom Berlinu.

Zlatni medvjed je osvojio *[[The Apprenticeship of Duddy Kravitz (film)|The Apprenticeship of Duddy Kravitz]]*, drama kanadskog režisera Teda Kotcheffa.

## Nagrade
Žiri je dodijelio sljedeće nagrade:
* Golden Bear: *[[The Apprenticeship of Duddy Kravitz (film)|The Apprenticeship of Duddy Kravit]]*, rež. Ted Kotcheff
* Srebrni medvjed - specijalna nagrada žirija: *[[The Clockmaker|L'horloger de Saint-Paul]]*, rež. Bertrand Tavernier
* Silver Bear:
** *[[Bread and Chocolate|Pane e cioccolata]]*, rež. Franco Brusati
** *[[Still Life (1974 film)|Tabiate bijan]]*, rež. Sohrab Shahid-Saless
** *[[Little Malcolm]]*, rež. Stuart Cooper
** *[[In the Name of the People (1974 film)|Im Namen des Volkes]]*, rež. Ottokar Runze
** *[[Rebellion in Patagonia|La Patagonia rebelde]]*, rež. Héctor Olivera
*Nagrada FIPRESCI
***[[Still Life (1974 film)|Mrtva priroda]]*, rež. Sohrab Shahid-Saless

## Reference

## Vanjske veze
*24th Berlin International Film Festival 1974
*1974 Berlin International Film Festival 
*Berlin International Film Festival:1974 at Internet Movie Database
Mrtva priroda (film, 1974)

***Mrtva priroda*** (, translit.&nbsp;Tabiate bijan) je iranski igrani film snimljen 1974. godine u režiji Sohraba Shalid-Salessa. Po žanru je drama, a protagonist je željeznički radnik koji je trideset godina proveo obavljajući rutinske poslove održavanja pruge. Radnja prikazuje njegovu monotonu svakdonevnicu, ali i suočavanje sa time da odlazi u mirovinu i da gubi posao koji mu je predstavljao jedini smisao u životu. Film je prikazan na Berlinskom filmskom festivalu gdje je osvojio Srebrni medvjed.

## Uloge
* Zadour Bonyadi - Mohamad Sardari
* Mohammed Kani
* Hibibollah Safarian
* Habib Safaryan
* Zahra Yazdani

## Reference

## Vanjske veze
*
Eastbourne

**Eastbourne** (čita se *Istborn*) je grad i borough od 112,501 stanovnika, na jugoistoku Engleske.

## Geografija

Eastbourne leži duž obale La Mancha, udaljen 31 km istočno od Brightona.

Administrativno podpada pod Grofoviju East Sussex, a nekad je bio dio historijske grofovije Sussex.
Nalazi se na istočnom kraju vapnenačkog masiva South Downs koji se strmo obrušava u more. Od čitavog niza visokih klifova najviši je sa svojih 163 metra - Beachy Head.

## Historija

Prvu povelju kojom mu se odobrava odrganiziranje sajma Eastbourne je dobio 1315. - 1316.

Početkom 19. vijeka za napoleonskih ratova, postao je veliko gradilište, jer je tad u isčekivanju invazije podignut čitav niz fortifikacija duž obale.

Eastbourne je novi grad, izrastao početkom 19. vijeka, kao planski građeno ladanjsko naselje na imanju vojvode od Devonshira. Dolazak željeznice iz Londona 1849. ubrzao je rast mjesta.

Današnji Eastbourne je morsko ljetovalište i poznati kongresno-konferencijski centar.

## Reference

## Vanjske veze

* Eastbourne Borough Council
Watford

**Watford**  je grad i borough (distrikt) od 90,301 stanovnika, na jugoistoku Engleske.

## Geografija

Watford leži u Grofoviji Hertfordshire, duž rijeke Colne, na
peiferiji metropolskog Greater Londona.

Od Londona je udaljen 27 km sjeverozapadno.

## Historija

Rano srednjovjekovno naselje razvilo se kod gaza (engleski - ford) preko Rijeke Colne.

Još od 12. vijeka Watford ima povelju za održavanje sajma

Watford je sve do početka 19. vijeka bio selo, tad se počeo pretvarati u industrijsko predgrađe. 
Do polovice 20. vijeka u njemu su djelovale brojne tvornice, od metalurških do kemijskih, uz pivovare i naročito puno štamparija.

Današnji Watford je u prvom redu stambeno predgrađe Londona, i trgovački centar toga kraja.

Za ekonomiju grada važno je što u njemu ima sjedište čitav niz velikih kompanija.

Na prostoru na kom se od 1939. - 1994. nalazio aerodrom Leavesden,  američka kompanija Warner Bros. podigla je filmski studio, u kom su snimjeni brojni filmovi, među ostalim i serijal o Harry Potteru.

## Pobratimski gradovi

*, Mainz
*, Nanterre
*, Veliki Novgorod
*, Pesaro
*, Wilmington, Delaver

## Reference

## Vanjske veze

* Watford Borough Councill
La Patagonia rebelde

***La Patagonia rebelde*** () je argentinski historijski film snimljen 1974. godine u režiji Héctora Olivere. Radnja prikazuje istoimene burne događaje u argentinskoj južnoj provinciji Santa Cruz izazvanim sukobom siromašnih seljaka i radnika sa tamošnjim bogatim zemljoposjednicima, a koji su na kraju doveli do štrajka koji će na kraju biti završen masovnim strijeljanjima štrajkaša od strane vojske. Film je snimljen u burnim političkim okolnostima pred smrt predsjednika Juana Perona, odnosno kada su se njegove pristaše raskolile na radikalno lijevu i radikalno desnu frakciju koje će voditi Prljavi rat. Olivera, koji je izuzetno trudio događaje u filmu što više uskladiti sa historijskim činjenicama, je pod pritiskom vojske bio prisiljen snimiti scenu u kojoj se njenim pripadnicima javno iskazuje zahvalnost zbog okončanja krize. Čak i u takvim okolnostima, Peronova vlada se ustručavala dozvoliti njegovo prikazivanje sve do 13. juna 1974. Film je nedugo potom prikazan na Berlinskom filmskom festivalu gdje je osvojio Srebrni medvjed. Nekoliko mjeseci nakon Peronove smrti, njegova supruga i nasljednica Isabela Peron je u oktobru 1974. zabranila film. Argentinskoj publici je postao dostupan tek 1983. godine nakon sloma hunte i povrtaka demokratske vlasti u Argentinu.

## Uloge
* Pedro Aleandro - Félix Novas
* Héctor Alterio - Col. Zavala
* Luis Brandoni - Antonio Soto
* Franklin Caicedo - Farina 'El chileno'
* Horacio Dener - Obrero
* José María Gutiérrez - Gobernador Méndez Garzón
* Alfredo Iglesias - Ministro Gómez
* Fernando Iglesias 'Tacholas' - Graña 'El español'
* Maurice Jouvet - Don Federico
* Claudio Lucero - Comisario Micheri
* Federico Luppi - Jose Font, 'Facon Grande'
* Carlos Muñoz - Don Bernardo
* Eduardo Muñoz - Carballeira
* Héctor Pellegrini - Capitán Arzeno
* Jorge Rivera López - Edward Mathews
* Walter Santa Ana - Dueño del hotel
* José Soriano - Schultz, the German
* Osvaldo Terranova - Outerello
* Jorge Villalba - Florentino Cuello 'El gaucho'

## Vanjske veze
* 
* La Patagonia rebelde  en CineNacional.com
* La Patagonia rebelde en Ágora TV
* La Patagonia rebelde en Rebeldemule http://www.pagina12.com.ar/diario/contratapa/13-32583-2004-03-13.html
* Génesis, desaparición y regreso de una película por Osvaldo Bayer
* Don Jorge por Osvaldo Bayer
Im Namen des Volkes (dokumentarni film)

***Im Namen des Volkes*** () je zapadnonjemački dokumentarni film snimljen 1974. godine u režiji Ottokara Runzea. Radnja je smještena u zatvor gdje nekoliko zatvorenika osuđenih na ubistvo odlaze na fingirano suđenje gdje im sude drugi osuđenici koji preuzimaju dužnosti tužilaca, advokata i sudaca. *In Namen des Volkes* je bio prikazan na Berlinskom filmskom festivalu gdje je osvojio Srebrni medvjed.

## Nastupaju
* Gerd Siekmann – Richter (Sudac)
* Heinz-Dietrich Stark – Anstaltsleiter (Upravnik zatvora)
* Hajo Wandschneider – Rechtsanwalt (Advokat)

## Reference

## Vanjske veze
*
Little Malcolm

***Little Malcolm*** () je britanski igrani film snimljen 1974. godine u režiji Stuarta Coopera. Po žanru je mješavina drame i crne komedije, te predstavlja adaptaciju komada *Little Malcolm and His Struggle Against the Eunuchs* Davida Halliwella. Naslovni protagonist, čiji lik tumači John Hurt, je mladi student umjetnosti koji se sukobi sa profesorima i svoj bunt iskazuje kroz osnivanje fašističke stranke koja će prikupiti nekoliko sljedbenika. *Little Malcolm* je predstavljao jedan od prvih filmova u produkciji poznatog muzičara Georgea Harrisona. Prikazan je na Berlinskom filmskom festivalu gdje je osvojio Srebrni medvjed.

## Uloge
* Rosalind Ayres ... Ann Gedge
* John Hurt ... Malcolm Scrawdyke
* John McEnery ... Wick Blagdon
* Raymond Platt ... Irwin Ingham
* David Warner ... Dennis Charles Nipple

## Vanjske veze
*
Pane e cioccolata

***Pane e cioccolata*** () je italijanska filmska komedija snimljena 1974. godine u režiji Franca Brusatija. Protagonist, čiji lik tumači Nino Manfredi, je siromašni Sicilijanac koji je odlučio potražiti životnu sreću kao gastarbajter u Švicarskoj. Radnja prikazuje njegove napore da se prilagodi svojoj novoj domovini, ali i kako oni obično ne uspijevaju, pa je na kraju prisiljen životariti kao ilegalni imigrant. *Pane i cioccolate*, koji će zahvaljujući kombinaciji crnog humora i društvene angažiranosti kasnije postati jedno od najpoznatijih ostvarenja *[[commedia all'italiana]]*, je prikazan na Berlinskom filmskom festivalu gdje je osvojio Srebrni medvjed.

## Uloge
* Nino Manfredi ... Nino Garofalo
* Johnny Dorelli ... Italijanski industrijalac
* Anna Karina ... Elena
* Paolo Turco ... Gianni
* Ugo D'Alessio ... Starac
* Tano Cimarosa ... Giacomo
* Gianfranco Barra ... Turčin
* Giorgio Cerioni ... Policijski inspektor
* Francesco D'Adda ... Rudiger
* Geoffrey Copleston ... Boegli
* Federico Scrobogna ... Grigory
* Max Delys ... Renzo
* Umberto Raho ... Maitre
* Nelide Giammarco ... Plavuša
* Manfred Freyberger ... Lo svizzero sportivo

## Vanjske veze
*
The Apprenticeship of Duddy Kravitz (film)

***'The Apprenticeship of Duddy Kravitz*** (), u Jugoslaviji prikazan pod naslovom ***Duddy leti visoko***, je kanadski igrani film snimljen 1974. godine u režiji Teda Kotcheffa. Po žanru je mješavina komedije i drame, a predstavlja adaptaciju istoimenog romana Teda Kotcheffa. Protagonist, koga tumači Richard Dreyfuss, je mladić koji početkom 1960-ih odrasta u siromašnoj porodici montrealskih Jevreja te preko ljeta uzima posao konobara u odmaralištu. Radnja prikazuje kako je tamo izložen antisemitskom zlostavljanju, ali također stiče prva ljubavna iskustva te poticaj da se obogati po svaku cijenu i na svaki način.

Nedugo prije snimanja filma je Dreyfuss odbio ponudu da tumači ulogu Mata Hoopera u Spielbergovom filmu *[[Jaws|Ralje]]*. Nakon premijere je, pak, postao uvjeren da je svoju ulogu Duddyja Kravitza odigrao tako loše da će njegova glumačka karijera biti upropaštena, te je požurio dojaviti producentima *Ralja* da se predomislio te se tako u posljednji trenutak uključio u projekt koji će mu dati jednu od najboljih uloga karijere. Usprkos Dreyfussovih sumnji, *The Apprenticeship* je nakon premijere osvojio niz prestižnih nagrada, među kojima se najviše ističe Zlatni medvjed na Berlinskom festivalu. Brojni kritičari ga, usprkos toga što su u njemu iz komercijalnih razloga nastupili gotovo isključivo američki glumci, danas navode kao jedno od prvih ostvarenja kanadske kinematografije koje je postiglo veći uspjeh na domaćem tržištu, ali i uspostavilo svojevrsni posebni kanadski identitet među drugim kinematografijama svijeta. Kasnije je u nekoliko navrata ulazio u izbor najboljih kanadskih filmova ikada napravljenih.

## Uloge
*Richard Dreyfuss ... Duddy Kravitz
*Micheline Lanctôt ... Yvette
*Jack Warden ... Max Kravitz, Duddyjev otac
*Randy Quaid ... Virgil, Duddyjev prijatelj
*Joseph Wiseman ... Benjy Kravitz, Maxov brat i Lennyjev stric
*Denholm Elliott ... Fratar
*Henry Ramer ... Dingleman
*Joe Silver ... Farber
*Zvee Scooler ... Djed, Maxov i Benjyjev otac i Duddyjev i Lennyjev djed

## Izvori

## Vanjske veze
*
*Canadian Film Encyclopedia 
*Video clip for selection as MasterWorks Recipient of 2002 by the Audio-Visual Preservation Trust of Canada
Brak, sveska prva

***Brak, sveska prva*** je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1974. godine. Temelji se na motivima dela Branislava Nušića. Režirao ju je Božidar Matković.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Nekropola sa stećcima Dugo polje

**Nekropola Dugo polje** na Blidinju, opština Jablanica (BiH), nalazi se na listi 30 srednjovjekovnih nekropola stećaka koje su 2016. godine proglašene Svjetskom baštinom UNESCO-a. Na listi su 22 nekropole u Bosni i Hercegovini, po 3 u Srbiji i Crnoj Gori, a 2 u Hrvatskoj.  Nekropola je i nacionalni spomenik BiH. 

## Lokacija
Blidinje je kraška visoravan između planina Čvrsnice i Vrana.
## Opis
Nekropola zauzima površinu od 90 x 36 m. Sastoji se od 150 stećaka. Od toga 72 su ploče, 59 sanduci, 14 visoki sanduci, 4 sljemenjaka sa podnožjem i 1 sljemenjak bez podnožja. Svi stećci su klesani od krečnjaka sa obližnjeg kamenoloma.

32 stećka su ukrašena. Među njima je pet ploča, 22 sanduka i 5 sljemenjaka. Kao ukrasni motiv najzastupljenije su rozete sa četiri, pet i više listova, same ili u kombinaciji sa polumjesecom (ukupno 34 primjerka). Motiv krsta se pojavljuje 19 puta, u četiri slučaja stilizovan, a u jednom kao dvostruki krst. Interesantna kombinacija motiva na jednom stećku (na karti stećak br.139) predstavlja jednu od osobenosti nekropole - dva kraka krsta se završavaju kao sidro, a dva kao trolisni ljiljani.  Polumjesec se pojavljuje 16 puta, najčešće u kombinaciji sa rozetom i redovno je plastičan. Na tri mjesta pojavljuje se štit sa mačem, a na jednome usamljen mač. Dva štita su ukrašena heraldičkim znacima – rozete ili dijagonalne pruge sa ljiljanima.
 
Vrlo rijedak motiv je krst koji ima uspravni duži krak, na gornjoj strani završen kružnicom. Pojavljuje se i motiv srpa. U figuralne predstave spada pet scena  lova, dvije  turnira, dva kola  (jedno žensko i jedno mješovito) i jedna scena od tri figure koje izlaze iz kule. Turniri su pješački, sa buzdovanima i mačevima.  Žene se javljaju u paru na tri spomenika. Na jednom mjestu su urezanim konturama prikazane tri žene zajedno, u dugim haljinama i bez ruku. Na dva mjesta se pojavljuje po jedna žena sa psom i druga sama, sa visoko uzdignutim dugim rukama.
 
Srna sa podignutom glavom  i konj  prikazani su na dva stećka. Jedanput se pojavljuje i usamljena ruka.

U najzanimljivije figuralne prikaze spada scena sa fantastičnom životinjom, najvjerovatnije predstavlja krilatog konja sa zmijom. Tri figure sa rukama na prsima i pet muških figura sa visoko podignutim rukama, takođe su nejasnog, simboličnog značenja. 
      
Nekropola sa stećcima Dugo polje danas je u relativno dobrom stanju.

## Literatura
* Šefik Bešlagić, Sarajevo: Veselin Masleša, 1971. STEĆCI, KATALOŠKO-TOPOGRAFSKI PREGLED
* Šefik Bešlagić, Zagreb, 1959 Stećci na Blidinju

## Reference
Beachy Head

**Beachy Head** (prevedeno s engleskog: *[[Glava]] [[plaža|plaže]]*) je poznati završetak britanske obale u La Manchu. Koji se prostire kod Eastbourna u Grofoviji East Sussex.

## Karakteristika

To je niz vapnenačkih klifova, kojim završavaju brda South Downsa.

Najviša točka Beachy Heada uzdiže se 162 metara iznad razine mora, to je najviši vapnenački britanski klif.

Glavni razlog za popularnost Beachy Heada je prekrasan panoramski pogled koji se pruža s vrha klifa. Kad se okrene prema istoku vide se plaže i grad Eastbourne, a iza njega Pevensey i Hastings, a za izuzetno jasnih dana vidi se sve do rta Dungeness u Kentu, gotovo 65 km u daljinu.

Gledajući na zapad, može se vidjeti čak i dalje - do 112 km, - Brighton, i sve tamo do Chichestera u West Sussexu. Po vrlo jasnom danu mogu se vidjeti i konture Otoka Wight.

Južni klifovi su puno izloženiji velikim olujama sa jugozapada. Tu je erozija najveća, svojevremeno je postojala i izolirana grupa klifova zvana *Sedam Charlesa* (Seven Charleses), posljednjeg je progutalo more 1875.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Beachy Head'' na portalu Encyclopædia Britannica
South Downs

**South Downs** (što prevedeno znači Južna brda, jer *downs* potječe od staroengleskog - **dūn** = brdo) je ime za niz vapnenačkih brda na jugoistoku Engleske.

## Karakteristika

South Downs se prostire na površini od oko 670 km² duž čitave jugoistočne obale, od doline rijeke Itchen u Grofoviji Hampshire na zapadu do klifova Beachy Head, pored Eastbourna u Grofoviji East Sussex na istoku.

Bijele stijene South Downsa sastavljene su vapnenačkog pješčenjaka, mekog kamena, formiranog od fosiliziranih kostura morskih organizama, koji su živjeli u pradavnom oceanu prije gotovo 100 milijuna godina.
Na pojedinim mjestima još ima vidljivih ostataka amonita, ježinaca, spužvi i drugih drevnih stvorenja. Sjajni bijeli kamen je najizraženiji na lokalitetu *Seven Sisters* (Sedam sestara).

Snažno djelovanje oceana, svake godine otkine po 25 do 30 cm od stijena klifova.

Zaobljeni brežuljci Downsa su najčešće pokriveni samo travom, nekad su bili dobro pošumljeni, ali ih je djelovanje ljudi i intenzivno ovčarstvo ogolilo.

Nacionalni park South Downs osnovan je 2010 na puno većoj površini od 1,648 km².

Duž parka vodi staza duga 160 km, koja se proteže od Winchestera do klifova Beachy Head.

Iako je Nacionalni park South Downs tek nedavno otvoren, nevjerojatno je popularan, to je zbog toga jer je udaljen svega sat vožnje od Londona, pa ga  godišnje posjeti do 39 milijuna ljudi.

## Povezano

* North Downs
* Downs
* Weald

## Reference

## Vanjske veze

* ''South Downs''
L'Horloger de Saint-Paul

***L'Horloger de Saint-Paul*** () je francuski igrani film snimljen  1974. godine u režiji Bernarda Taverniera kome je to bio cjelovečernji debi. Po žanru je mješavina drame i kriminalističkog filma a temelji se na romanu *[[L'Horloger d'Everton]]* belgijskog pisca Georgesa Simenona. Protagonist, koga tumači Philippe Noiret je mirni i skromni urar u Lyonu koga policija obavijesti da mu je adolescentski sin osumnjičen za ubistvo. Radnja prikazuje kako se on suočava sa time da mu sin ne samo što ne osporava čin, nego se i za njega ne kaje, te je zbog toga prisiljen preispitati svoj neuspjeh kao roditelja.

Tavernier je radnju, koja se originalno događala u SAD, prebacio u Francusku, što je filmu donijelo i političku dimenziju, odnosno kritičarima omogućilo da ga shvate kao alegorijski prikaz generacijskog jaza u francuskom društvu, odnosno podjela izzavanih studentskim demonstracijama prije nekoliko godina. *L'Horloger* je prikazan na Berlinskom festivalu gdje je osvojio Srebrni medvjed. Nakon tog filma su Tavernier i Noiret često surađivali, a sam Tavernier stekao reputaciju jednog od najuglednijih autora francuske kinematografije.

## Glavne uloge
*Philippe Noiret ... Michel Descombes
*Jean Rochefort ... Insp. Guilboud
*Jacques Denis ... Antoine
*Yves Afonso ... Insp. Bricard
*Julien Bertheau ... Edouard
*Jacques Hilling ... Costes
*Clotilde Joano ... Janine Boitard
*Andrée Tainsy ... Madeleine Fourmet
*William Sabatier ... Lawyer
*Cécile Vassort ... Martine
*Sylvain Rougerie ... Bernard Descombes
*Christine Pascal ... Liliane Torrini

## Reference

## Vanjske veze
*
Cheltenham

**Cheltenham** ( [Čeltnam]) poznat i kao **Cheltenham Spa** je grad i borough (distrikt) od 116,447 stanovnika, na jugozapadu Engleske.

## Geografija

Cheltenham leži u Grofoviji Gloucestershire, na rijeci Chelt, pritoci Severna.

Pored grada Cheltenhama, unutar borougha su i sela; Leckhampton, Prestbury, Charlton Kings i Swindon, i mali dio brdovitog Cotswoldsa.

## Historija

Za Cheltenham se zna da je imao crkvu još 803. Prvi put se spominje u dokumentima 1223., kao prosperitetno trgovište, koje živi od sajmovanja i na račun tog što je sjedište - *hundred*a (feudalna administrativna jedinica)..

Pravi prosperitet je doživio nakon otkrića tri termalna izvora 1716., nakon tog su instalirane pumpe 1738. pa je Cheltenham vrlo brzo postao trendovsko termalno kupalište. Njegova popularnost je porasla nakon što ga je 1788. posjetio kralj George III 1788. Nakon tog je podignuto puno historicističkih palača i vila, širokih bulevara sa drvoredima i velikih parkova. Taj ambijent je ostao sačuvan u suvremenom urbanom planu.

## Obrazovanje i kultura

Cheltenham je snažan obrazovni centar, njegove istaknute škole su gimnazija Pate (osnovana 1574.), KoledžCheltenham (1841), Ženski koledž (1853), škola Dean Close (1886). U gradu se nalazi i kampus Univerziteta Gloucestershire.

Cheltenham je poznat i kao centar kulturnih manifestacija, domaćin je četiri festivala; -Cheltenham festivala književnosti, jazza, nauke i muzike.

Svakog marta grad je domaćin četverodnevnog festivala, konjičkog sporta koji kulminira utrkom - steeplechase za *Zlatni kup*.

Cheltenham je bio dom britanskog kompozitora Gustava Holsta, njegova kuća je pretvorena u muzej 

## Privreda

Za privredu grada još uvijek je značajna avio - industrija, koja ima dugu tradiciju. Tu je na početku Drugog svjetskog rata sagrađen prvi britanski mlazni avion Gloster-Whittle E.28 / 39 Pioneer.

Cheltenham je sjedište Državne agencije za komunikacije (GCHQ), jedne od tri britanske obavještajne i sigurnosne agencije.

## Pobratimski gradovi

* Annecy, Francuska
* Cheltenham Township, Pennsylvania, Francuska
* Göttingen, Njemačka
* Soči, Rusija
* Weihai, Kina

## Reference

## Vanjske veze

* Cheltenham Borough Councill 
* Istražite Cheltenham Istražite Cheltenham Spa - Internetski vodič za Festivalski grad u Engleskoj
Generali ili srodstvo po oružju

***Generali ili srodstvo po oružju*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1974. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog komada Borislava Pekića. Radnja se događa u Beogradu 1944. godine, u mesecima pre, za vreme i posle oslobođenja u Drugom svetskom ratu. Protagonist je penzionisani oficir kraljevske jugoslovenske vojske koji se sprijatelji sa Vermahtovim oficirom nemačkih okupacionih snaga, pri čemu obojica dele strast prema vojnoj istoriji.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Devojka brža od konja

***Devojka brža od konja*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1974. godine. Režirao ju je Jovan Konjović, a scenario su pisali Jovan Konjović i Nikola Trajković.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Deps

***Deps*** je jugoslavenski igrani film snimljen  1974. godine u režiji Antuna Vrdoljaka. Po žanru predstavlja mješavinu drame i kriminalističog filma. Naslovni protagonist, koga tumači Bekim Fehmiu, je okorjeli kriminalac koji nakon niza osuda i godina provedenih u zatvoru odlučuje okrenuti novi list i posvetiti se poštenom životu. Radnja prikazuje probleme koji nastanu kada se nakon jedne drske pljačke banke nađe među osumnjičenima. *Deps* se zbog radnje u modernom ubranom miljeu i teme smatra jednim od manje tipičnih ostvarenja u Vrdoljakovoj filmografiji. Uloga Depsa se, pak, smatra jednom od najboljih u karijeri Bekima Fehmiua, a zapažen je nastup imala i Milena Dravić u ulozi njegove djevojke.

## Uloge

## Vanjske veze
* 
* Profil  na portalu Klasik TV
Biserka Alibegović

**Biserka Alibegović** (Prizren, 8. prosinca 1932.) je hrvatska kazališna, televizijska i filmska glumica.

## Filmografija
### Televizijske uloge
* "Dosije" (1986.)
* "Nepokoreni grad" (1982.)
* "Jelenko" (1981.)
* "Velo misto" (1980.)
* "Gruntovčani" kao Franca Pišpekova (1975.)
* "Prosjaci i sinovi" kao Poprda (1972.)
* "Kuda idu divlje svinje" kao Venova supruga (1971.)
* "Mejaši" kao žena (1970.)
* "Sumorna jesen" (1969.)

### Filmske uloge
* "Noć poslije smrti" (1983.)
* "Povratak" (1979.)
* "Mećava" (1977.)
* "Pucanj" kao susjeda (1977.)
* "Deps" kao službenica banke (1974.)
* "Nokturno" (1974.)
* "Živjeti od ljubavi" kao poštarica (1973.)
* "Liberty" kao Carmela Longi (1972.)
* "Ponedjeljak ili utorak" kao Marica (1966.)
* "Maskerata" (1963.)

## Vanjske veze
*
Jeder für sich und Gott gegen alle

***Jeder für sich und Gott gegen alle*** (), poznatiji po engleskim naslovom ***The Enigma of Kaspar Hauser*** () je zapadnonjemački biografski film snimljen 1974. godine. Protagonist, koga tumači Bruno Schleinstein je Kaspar Hauser, tajanstveni mladić, odnosno divlje dijete koji koje se 1828. godine pojavio na ulicama Nürnberga sa pismom koje je tvrdilo da je cijeli život proveo zatvoren u kući. Radnja prikazuje kako ga učitelj Georg Friedrich Daumer nastoji naučiti govoriti, čitati i pisati. Herzog je napisao scenario za film, nastojeći se što čvršće držati historijskih činjenica, odnosno koristeći pisma likova kao izvor. Schleinstena, koji je tumačio glavnu ulogu, je zapazio u dokumentarnom filmu o uličnim muzičarima, a ulogu mu je, iako je bio dvije decenije stariji od Hausera, povjerio uvjeren da je Schleinsten zbog zlostavljanja u djetinjstvu i boravka u duševnim bolnicama imao sličnosti sa likom koji tumači. Film je dobio brojne prestižne nagrade, uključujući Veliku nagradu žirija na Kanskom festivalu, te se danas smatra jednim od najboljih ostvarenja kako Herzogove filmografije, tako i pokreta Nove njemačke kinematografije.

## Uloge
Glumačka postava i likovi navedeni prema službenoj prijavi za Oscare.

* Bruno S. ... Kaspar Hauser
* Walter Ladengast ... Profesor Georg Friedrich Daumer
* Brigitte Mira ... Frau Käthe, kućepaziteljica Profesora Daumer
* Reinhard Hauff ... seljak
* Herbert Fritsch ... Gradonačelnik
* Florian Fricke ... M. Florian, slijepi pijanist
* Henry van Lyck ... Konjički kapetan
* Willy Semmelrogge ... Direktor cirkusa
* Michael Kroecher ... Lord Stanhope
* Hans Musäus ... nepoznati čovjek
* Volker Prechtel ... Hiltel, zatvorski čuvar
* Gloria Doer ... Frau Hiltel
* Marcus Weller ... Julius, Hiltelov sin
* Herbert Achternbusch ... bavarski hipnotizer kokoši
* Wolfgang Bauer ... seljačić
* Wilhelm Bayer ... seljačić koji se ruga
* Franz Brumbach ... dreser medvjeda
* Johannes Buzalski ... policijski inspektor
* Helmut Döring ... Mali kralj
* Enno Patalas ... Pastor Fuhrmann
* Clemens Scheitz ... Pisac
* Alfred Edel ... profesor lohike
* Andi Gottwald ... mladi Mozart
* Kidlat Tahimik ... Hombrecito

## Povezano
**[[L'Enfant sauvage]]*

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Kritik von Thomas Groh  in der Filmzentrale
* 
*
Marija Sekelez

**Marija Sekelez** (Vukovar, 22. veljače 1950.), hrvatska je kazališna, televizijska i filmska glumica.

## Biografija
### Karijera
Marija Sekelez rođena je 22. veljače 1950. godine u Vukovaru, no školovala se i živjela u Splitu od ranih dana. Godine 1972. diplomirala je na Akademiji dramske umjetnosti u Zagrebu. Paralelno je studirala komparativnu književnost i češki jezik na Filozofskom fakultetu do statusa apsolventa.

Nastupala je u 50-ak predstava od kojih valja izdvojiti predstave "Majstorska klasa Marije Callas", "Predstava Hamleta u selu Mrduša Donja", "Isadora ili prva bosonoga plesačica" i mnoge druge. Za vrijeme Domovinskog rata osmislila je antiratni i glazbeni serijal "Dok nam živo srce bije", kao i dokumentarce "Od Ciste do modne piste", "Iz Runovića u američki san" i "Sv. Leopold Mandić u Africi". Od lipnja 2000. godine obavlja funkciju ravnateljice kazališta Žar ptica.

Godine 2011., nakon 12 godina pauze od glume, vraća se na kazališne daske ulogom u predstavi "Diva". Istom je predstavom proslavila 35 godina umjetničkog rada.

### Nagrade
Za svoj umjetnički rad višestruko je nagrađivana:
* 1987. - nagrada udruženja dramskih umjetnika Hrvatske
* 1998. - nagrada grada Zagreba
* 1999. - nagrada Europski krug
* 2005. - nagrada Petar Brečić
* 2010. - nagrada Dubravko Dujšin

## Filmografija
### Televizijske uloge
* "Jelenko" (1981.)
* "Đavolje sjeme" (1979.)
* "Kapelski kresovi" kao sestra Lea (1974.)
* "Prosjaci i sinovi" (1972.)

### Filmske uloge
* "Ispovijed koju niste zavrijedili" (1999.)
* "Kad ftičeki popevleju" (1988.)
* "Dva sanduka dinamita" (1980.)
* "Vrijeme vode" kao Mitrušica (1980.)
* "Liberanovi" (1979.)
* "Ludi dani" (1977.)
* "Mećava" (1977.)
* "Ili jesmo, ili nismo" (1977.)
* "Doktor Mladen" (1976.)
* "Deps" (1974.)
* "Luda kuća" (1972.)
* "Prvi splitski odred" (1972.)

## Vanjske veze
*
*Službena stranica 

## Izvori
La Femme du Gange

***Žena sa Ganga*** () francuska je avangardna filmska drama u režiji i po scenariju Margerit Diras iz 1974. Radnja filma se odigrava sedamnaest godina nakon bala opisanog na početku Dirasinog romana *[[Zanesenost Lole V. Stajn]]* i godinama nakon događaja opisanih u romanima *[[Vice konzul (roman)|Vice konzul]]* i *[[Ljubav (roman)|Ljubav]]*. Film ima avangardnu strukturu; pet glavnih likova se kreću kroz prazne prostore unutar i izvan hotela obučeni u bele i crne boje, dok dva ženska glasa komentarišu događaje. Ova dva glasa pripadaju drugom dijagetičkom nivou naracije u odnosu na junake filma. U skladu sa time na početku filma se gledaocima saopštava da su u pitanju dva filma, jedan zasnovan sa slikama i drugi zasnovan na glasovima. 
Nakon što je snimila film, Diras je izdala scenario ispunjen sa mnogobrojnim objašnjenjima i proširenjima osnovne strukture filma.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Zakletva (TV film)

**Zakletva** je jugoslavenski TV film  snimljen 1974. godine u režiji Đorđa Kadijevića. Radnja se događa u Kotoru u doba mletačke vlasti, a protagonist, koga tumači Petar Božović je član pratnje lokalnog plemića.

## Kratak sadržaj

## Uloge

## Vanjske veze
*
Nagrada Kočićevo pero

**Nagrada "Kočićevo pero"** je srpska i bosanskohercegovačka književna nagrada Zadužbine "Petar Kočić" Banja Luka - Beograd. Nagradu "Kočićevo pero" ispred Zadužbine dodjeljuju Zadužbina Petar Kočić ili Ministarstva kulture Republike Srpske i Srbije.

Nagradu je 1995. ustanovio Nikola Vukolić, predsjednik i osnivač Zadužbine "Petar Kočić" Banjaluka-Beograd, i ona se dodjeljuje četiri puta godišnje. Na kraju svake godine, jedan od četiri dobitnika Nagrade "Kočićevo pero" dobija  Nagradu "Kočićeva knjiga". Nagrada se dodjeljuje književnicima koji nastavljaju "pričavinu i učevinu" srpskog i bosanskohercegovačkog književnika Petra Kočića (1877-1916).

## Dobitnici nagrade Kočićevo pero

* **[[1996]].** Dobrica Ćosić;
* **[[2004]].** Ljiljana Habjanović;
* **[[2005]].** Branko Čegec;
* **[[2006]].** Marko Vidojković, Mile Stojić;
* **[[2007]].** Mirsad Bećirbašić;
* **[[2008]].** Andrija Radulović, Josip Mlakić za roman "Tragom zmijske košuljice". 
* **[[2009]].** Dara Sekulić i Ružica Komar;
* **[[2010]].** Vladislav Bajac;
* **[[2011]].** Vida Ognjenović za roman "Posmatrač ptica"; Milena Rudež za knjigu poezije "Svijet iza stakla / Verden bag glasset";
* **[[2012]].** - Vladimir Pištalo za roman "Venecija";; Boris Dežulović za knjigu “Diego Armando i sedam patuljaka”;
* **[[2013]].** 
** Kolja Mićević (nagrada za proljeće 2013.) za knjigu "Lirska istorija muzike - od Pitagore do Baha";
* **[[2014]].** 
**Zvonko Karanović za knjigu „Najbolje godine naših života“ u izdanju LOM-a
* **[[2015]].** 
** Predrag Lucić (nagrada za 2015.) za knjigu "Gusle u magli" u izdanju Algoritma
** Dragan Velikić (nagrada za zimu 2015.) za knjigu „Islednik“ u izdanju Lagune
* **[[2016]].** 
** Slobodan Šnajder (nagrada za jesen 2016.) za roman "Doba mjedi" u izdanju Tim-Pressa

## Povezano
* Petar Kočić

## Reference

## Vanjske veze
* [Http://www.glassrpske.com/vijest/9/kultura/20645/cir/Kocicevo-pero-Dari-Sekulic.html Glas Srpske: Kočićevo pero Dari Sekulić 15.04.2009.] 
* [Http://www.glassrpske.com/vijest/9/kultura/26633/cir/Kocicevo-pero-Ruzici-Komar.html Glas Srpske: Kočićevo pero Ružici Komar 19.08.2009.]  
* [Http://www.kultura.gov.rs/?jez=sc&p=5346 Ministarstvo kulture Republike Srbije: Spajanje nespojivog]
Dubravka Gall

**Dubravka Gall Oreščanin** (Pakrac, 8. lipnja 1930. - Zagreb, 16. listopada 2008.), hrvatska kazališna, filmska i televizijska glumica.

## Biografija
Nakon školovanja u Zemaljskoj glumačkoj školi u Zagrebu,  nastupa u brojnim filmskim i kazališnim ulogama. Od šesdesetih godina prošlog stoljeća, stalna članica drame Hrvatskog narodnog Kazališta u Zagrebu, gdje je radila do svog umirovljenja.

## Filmografija
### Filmske uloge
* "Špijunska veza" (1980.)
* "Deps" (1974.)
* "Balade Petrice Kerempuha" (1971.)
* "Donator" kao Marie Yvette (1969.)
* "Za njegovo dobro" (1968.)
* "Autobiografija utopljenice" (1964.)
* "Sjenka slave" kao Marija (1962.)
* "Pet minuta raja" kao Greta (1962.)
* "Pustolov pred vratima" kao gošća na zabavi (1961.)
* "Pokojnik" (1961.)
* "Tri Ane" kao Ana (1959.)
* "U mreži" kao Mala (1956.)
* "Zle pare" kao Dejzi (1956.)
* "Zastava" (1949.)

### Televizijske uloge
* "Maratonci" (1968.)

### Kazališne uloge
* Ujak Vanja (1947.), A. P. Čehov, Zemaljska glumačka škola, Zagreb, uloga Sonje 
* Leda (1959.), Miroslav Krleža, HNK Zagreb, reditelj i scenograf: Bojan Stupica
* Nevidljiva kapija (1957.), Oto Bihalji Merin, HNK Zagreb, redatelj: Dino Radivojević, uloga Sofije 
* Mećava (1965.), Pero Budak, HNK Zagreb, redatelj: Ljudevit Galic, uloga Marte
* Kiklop (1977.), Ranko Marinković, HNK Zagreb, redatelj: Kosta Spaić, uloga Elze

## Vanjske veze
*
Woking

**Woking** ( [Joking])  je grad i borough (distrikt) od 106,034 stanovnika na jugoistoku Engleske.

## Geografija

Woking leži u Grofoviji Surrey, udaljen 40&nbsp;km km sjeverozapadno od centra Londona.

## Historija

Woking je prvi put dokumentiran pod imenom Wochingas, u Domesday Booku kao mjesto sa samostanom iz 8. vijeka

Sve do dolaska željeznice iz Londona - 1838. bio je selo, tad se počeo pretvarati u rezidencijalnu zonu Londona.

U Engleskoj je poznat po džamiji Šah Jahan, iz 1889., koja je sjedište britanske islamske zajednice i po krematoriju, koji je u vrijeme kad je podignut 1885. bio prvi u zemlji.

## Privreda

Grad ima nešto pogona lake industrije i puno trgovačkih centara.

## Pobratimski gradovi

* Rastatt, Njemačka
* Le Plessis-Robinson, Francuska
* Amstelveen, Nizozemska

## Reference

## Vanjske veze

* About Woking
Votkinsk

**Votkinsk** (ruski: *Во́ткинск*) je industrijski grad na krajnjem istoku evropske Rusije od 98,134 stanovnika., koji administrativno podpada pod Republiku Udmurtiju.

Votkinsk je znan u svijetskim razmjerima po tom što je u njemu rođen i odrastao kompozitor Petar Iljič Čajkovski.

## Geografija

Votkinsk leži na rijeci Votki, pritoci Kame, koja protiče svega 12 km 
južnije.

Od republičkog administrativnog centra Iževska
udaljen je 62 km sjeveroistočno, a od od glavnog grada Moskve 1191 km.

## Historija

Historija Votkinska, kao i brojnih gradova u Uralu, vezana je uz dekret, koji je 1757. potpisala carica Elizabeta, njime se naređuje izgradnja željezare na rijeci Votki. Izgradnja postrojenja povjerena je grofu Petru Ivanoviću Šuvalovu, koji je u dvije godine dovršio radove pa je 21. septembar 1759. Votkinski zavod (*Воткинский завод*) pušten u rad. Od prvih dana njegova rada Votkinskom zavodu dodjeljivani su najveći državni ugovori.

Kako se Zavod širio i povećavala industrijska proizvodnja rastlo je i naselje, pa je 1831. uprava Zavoda zatražila od nadležnih uralskih vlasti da im se dodjeli status grada. Njihov zahtjev nije doživio adekvatni odgovor, pa se naselje još čitav vijek zvalo - Zavod.

Votkinsk je tek 20. augusta  1935. dobio status grada, s tim da je njegov Gradski savjet bio direktno podređen  Kirovskoj oblasti,. Od 22. oktobra 1937. Votkinsk je dio Udmurtske Autonomne Sovjetske Socijalističke Republike.

## Privreda

I danas je metalurgija najvažniji segment privrede grada, sa 85% u ukupnoj industrijskoj proizvodnji, slijedi je prehrambena industrija sa 9,8%, industrija građevinskog materijala sa 0,8%, a sve ostale industrije sudjeluju sa 4,4%.

## Pobratimski gradovi

* , West Jordan, Utah, SAD

## Reference

## Vanjske veze

* ''Муниципальное образование Город Воткинск''
Jastuk (TV drama)

***Jastuk*** je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1974. godine. Režirao ju je Vladimir Momčilović, a scenario je pisao Gordan Mihić.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Jauci sa Zmijanja (TV film)

***Jauci sa Zmijanja*** je jugoslavenski crno-bijeli televizijski film u produkciji TV Sarajevo emitiran 1974. godine. Režirali su ga Aleksandar Jevđević i Radoslav Lazić, a scenario je napravio Uroš Kovačević po istoimenom djelu Petra Kočića.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Jauci sa Zmijanja (knjiga)

**Jauci sa Zmijanja** je zbirka pripovedaka Petra Kočića izdata 1910. godine u Zagrebu. Naslov zbirke odnosi se na Zmijanje, užu oblast Bosanske Krajine, autorovom mestu rođenja. Zbirka je važna za kulturu i istoriju Bosne i Hercegovine, jer oslikava situaciju i život Zmijanjaca i Krajišnika.

*Jauci sa Zmijanja* su četvrta Kočićeva zbirka pripovedaka. Književno delo je posvećeno piščevom prijatelju Pavlu Lagariću. Pre ove, objavio je 1902. u Karlovcima, 1904. u Zagrebu i 1905. godine u Beogradu tri zbirke pripovedaka pod istim naslovom *[[S planine i ispod planine]]*. U svim njegovim delima prisutan je njegov odnos prema Bosanskoj Krajini. Ovim zbirkama pripovedaka Kočić je privukao pažnju na sebe, dok su njegove prve pripovetke ostale neprimetne među drugim objavljenim tvorevinama u manjim časopisima.

Po ovoj zbirci pripovedaka 1974. godine je snimljen jugoslovenski film istoimeni film.

## Sadržaj zbirke

Uticaj odrastanja u seljačkoj sredini ogleda se u većini Kočićevih dela, te tako je u *Jaucima sa Zmijanja* lik Simeuna Đaka inspirisan manastirskom sredinom, dok više likova oslikavaju čoveka iz seoske sredine Bosanske Krajine.

Zbirka sadrži 4 pripovetke:

* *Molitva*
* *Kroz mećavu*
Prvi put je objavljena 1907. godine u SKG, te je preštampana u zbirci
* *Vukov gaj*
Pripovetka koja je prvi put objavljena u beogradskoj Politici 1909. godine 
* *Zmijanje*
Odlomci pripovetke su tokom 1909. i 1910. godine objavljivani u više časopisa pod različitim naslovima: *Kroz Zmijanje* posvećeno Jovanu Cvijiću za Srpski književni glasnik, *Knjaz Mikailo spasava Ratkovo* za Razvitak, *Ratkovo se zacarilo* u Bosanskoj vili

Zbirku završava poglavlje:
* *Malo objašnjenje*
Poglavlje se odnosi na pripovetku *Zmijanje*, na razlog njenog nastajanja, motivaciju i iskustva autora.

Pripovetke *Kroz mećavu*,*Vukov gaj* i *Zmijanje* su kasnije objavljene u sabranim delima Petra Kočića *[[Istinite mejdandžije]]* zajedno sa još 17 njegovih pripovedaka.

## Povezano

* Jauci sa Zmijanja (film)
* Petar Kočić

## Reference

## Vanjske veze
Dobrila Stojnić

**Dobrila Stojnić** (Beograd, 28. januar 1948.) je srpska filmska glumica.

## Biografija
Dobrila je aktivna od 1968.

## Karijera
Dobrila zvanično ulazi u svet glume 1968. Publici će ostati u pamćenju po ulozi Biljane, Bilje u seriji Grlom u jagode, a baš ova uloga smatra se najvažnijom u njenoj karijeri. Ostvarila je dvadesetak uloga u domaćim filmovima i serijama, a najuspešniji filmovi u kojima je glumila su: ***Grlom u jagode***, ***Ljubavni život Budimira Trajkovića***, ***Bela košulja***, ***Pavle Pavlović*** i mnoge druge.

## Filmografija

|-
| 1968. || Mladići i devojke || 
|-
| 1968. || Stravinja ||
|-
| 1968. || Maksim našeg doba ||
|-
| 1970. || Dan koji treba da ostane u lepoj uspomeni ||
|-
| 1971. || I Miss Sonia Henie ||
|-
| 1973. || Bela košulja || Jelena
|-
| 1973. || Hotel za ptice ||
|-
| 1973. || Naše priredbe ||
|-
| 1975. || Pavle Pavlović ||
|-
| 1976. || Grlom u jagode || Biljana
|-
| 1977. || Ljubavni život Budimira Trajkovića || Bosiljka , Bosa
|-
| 1980. || Majstori , majstori || Dobrila Stojanović, servirka
|-
| 1985. || Jagode u grlu || Biljana
|-
| 1988. || Špijun na štiklama || Margita
|-
| 1996. - 1997 || Gore dole || Žakulina supruga Buba
|-
| 2005. || Bergmanova sonata || Eva
|-
| 2012. || Klip ||
|-
| 2012. || Crna Zorica || Zoričina baba
|}

## Vanjske veze
*
Paolo Magelli

**Paolo Magelli** (Prato, 3. mart 1947. – ) je italijanski teatarski režiser, poznat po nizu zapaženih predstava, uključujući mnoge koje je postavio na području bivše Jugoslavije.

## Vanjske veze
* 
* http://www.metastasio.it