open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Baranjske katastarske općine

: *Google maps > [https://www.google.com/maps/place/Baranja,+Ma%C4%91arska/@45.6881123,18.7784837,11z/data=!4m6!3m5!1s0x4742b10ddf46bbbd:0x100c4290c1e1030!8m2!3d46.0484585!4d18.2719173!16zL20vMDNxOWYw?entry=ttu Baranja (karta)] --- [https://www.google.com/maps/place/Baranja,+Ma%C4%91arska/@45.6881123,18.7784837,36322m/data=!3m1!1e3!4m6!3m5!1s0x4742b10ddf46bbbd:0x100c4290c1e1030!8m2!3d46.0484585!4d18.2719173!16zL20vMDNxOWYw?entry=ttu Baranja (satelit)]*

U Baranji postoje 32 katastarske općine. Sve imaju matični broj i sve su nazvane po većim baranjskim mjestima. Jedino dvije posljednje nose isto ime: **Zmajevac I** i **Zmajevac II**. Ovo je popis svih baranjskih katastarskih općina i pripadajućih matičnih brojeva.

## Izvor
* Uredjenazemlja.hr: ''Katastar''
Vasili Zajcev

**Vasili Grigorijevič Zajcev** (23. mart 1915. - 15. decembar 1991. god.) bio je tokom Drugog svetskog rata sovjetski snajperista koji je za vreme Staljingradske bitke, u periodu od 10. novembra do 17. decembra 1942. god. ubio 225 neprijateljskih vojnika i oficira (uključujući i 11 neprijateljskih snajperista).

U periodu pre 10. novembra ubio je 32 neprijateljska vojnika koristeći običnu sovjetsku pušku tipa Mosin. Procenjeno je da je 28 snajperista koje je on obučavao izbacilo iz stroja preko 3.000 neprijateljskih vojnika. Neki izvori tvrde da Zajcev nije bio jedini ruski snajperista koji je imao ovakav učinak. Tokom bitke za Staljingrad istakao se još jedan ruski snajperista po nadimku "Zikan" koji je ubio 224 nemačka vojnika i čiji identitet nije poznat.

Zajcev je učestvovao u borbama sve do januara 1943. god. kada je doživeo povredu očiju. Međutim, profesor Filatov je uspešnom operacijom otklonio posledice povrede tako da se Zajcev po oporavku ponovo pridružio svojoj jedinici. Kraj rata je dočekao na reci Dnjestar u činu kapetana. Posle rata Zajcev je bio direktor fabrike u Kijevu.

Prema Entoni Bevoru, autoru knjige "Staljingrad", neki sovjetski izvori tvrde da su Nemci, tokom bitke doveli komandanta snajperske škole, majora Hajnca Torvalda (neki izvori tvrde da se prezivao König) u Staljingrad kako bi likvidirao Zajceva. Posle nekoliko dana potrage, Zajcev je opazio svog protivnika skrivenog iza parčeta izgužvanog lima i ubio ga. Ovaj navodni dvoboj dvojce čuvenih snajperista prikazan je u Holivudskom filmu "Neprijatelj pred vratima" (Enemy at the Gates). 

Torvaldov optički nišan, navodno najomiljeniji Zajcevljev ratni trofej, izložen je u Muzeju oružanih snaga u Moskvi. Ipak, čitava priča nije zvanično potvrđena od strane učesnika događaja niti se spominje u sovjetskim ratnim izveštajima iz tog perioda, uključujući i izveštaje Aleksandra Ščervakova, iako su sve uspešne snajperske akcije objavljivane na sva zvona.

Zajcev je odrastao u Uralskim planinama gde je streljačku veštinu usavršio loveći jelene. Zajcev na ruskom znači "zečev". Snajperisti koje je obučio tokom rata bili su poznati pod imenom "zajčata" (zečići). Entoni Bevori, autor knjige "Staljingrad" napisao je da je Zajcev bio pokretač snajperskog pokreta u 62. armiji. U sklopu ovog pokreta organizovani su česti sastanci na kojima su razmenjivana iskustva i ideje i razmatrane nove taktike snajperskog ratovanja.

## Odlikovanja i titule
* Heroj Sovjetskog Saveza (22. februar 1943.god.)
* Počasni građanin grada Volgograda (7. maj 1980.god.)
* Orden Lenjina
* Orden Crvenog barjaka II klase
* Orden Patriotskog rata I klase
* Razna druga odlikovanja
Arhidamov rat

**Arhidamov rat** je naziv za prvi period peloponeskog rata i nosi ime po imenu spartanskog kralja Arhidama II, koji je u početku rata komandovao trupama Peloponeskog saveza. Arhidamov rat trajao je od početka aprila 431. st. e. do zaključenja mira između Atine i Sparte 421. godine stare ere.

Strateški plan Sparte Arhidam je formulisao u svom govoru Peloponežanima i ostalim saveznicima. Arhidam je izjavio da vojska kojom on komanduje predstavlja ogromnu armiju. Atinjani nisu mogli da im suprotstave čak ni polovinu broja hoplita i za njih bi bilo nerazumno da prime bitku na otvorenom polju. Znajući to, Arhidam je hteo da provokacijom izazove Atinjane i uvuče ih u bitku, računajući na njihovu razjarenost kada budu videli Peloponežane kako pustoše atičku zemlju. Arhidam se nadao da će Atinjani preći u napad i da neće ostati ravnodušni prema pustošenju svojih polja. Arhidamov je plan nastojao da Periklovu grupu u Atini liši podrške mnogobrojnog atičkog seljaštva koje bi u slučaju peloponeske najezde izgubilo svoj imetak. Arhidam se nadao da će tako jednim udarcem okončati rat. Jedino u slučaju neuspeha tog plana trebalo je da se aktivira mornarica koja je bila postepeno pripremana. Ali i tada joj je bila nemenjena drugorazredna uloga. Moguće je da su Spartanci računali i na podršku i pomoć atinskih oligarha.

Atinska strategija izložena je u Periklovom govoru. "On je poručio ono što je savetovao i ranije, a to je: spremiti se za rat i svu pokretninu skloniti s polja u grad, ne upuštati se u bitku, već se povući u grad i braniti ga, opremiti flotu koja je predstavljala glavnu snagu Atinjana, držati saveznike na uzdi" (Tukidid). To je bio odbrambeni deo plana, u kome je uzeta u obzir ogromna nadmoć Peloponežana u kopnenim snagama i istovremeno se izražavala želja da im se nametne iscrpljujući rat u kojem bi odlučujuću ulogu morala da odigra flota i finansijska moć Atine. Dugotrajna blokada peloponeskih obala i prekidanje trgovinskih veza s Korintom morali su, prema Periklovom planu, da nateraju neprijatelja da pre ili kasnije zatraži mir. Prema tom planu, važna uloga pripala je atinskim uporištima na Jonskom moru, kojim su prolazili glavni putevi korintske trgovine; iz Sicilije je takođe odlazilo žito na Peloponez. Radi uspeha blokade trebalo je da se ona sprovede s obe strane; zato su Atinjani upućivali svoja izaslanstva pre svega u mesta koja nisu bila daleko od Peloponeza – na Korkiru, u Kefaloniju, u Akarnaniju i na Zakint. 

Najslabija strana Periklovog plana sastojala se u tome što je on žrtvovao interese atičkog seljaštva, čija je imovina bila prepuštena nemilosrdnom uništavanju i potpunom razaranju. Drugi ozbiljni nedostatak atinskog plana bio je u tome što je floti bio određen samo pasivni zadatak blokade Peloponeza bez iskrcavanja desanta i stvaranja uporišta na neprijateljskoj teritoriji. Tek je radikalna demokratija, koja je pod rukovodstvom Kleona i Demostena došla na vlast tokom rata, dopunila Periklov plan, uključivši u njega aktivna dejstva flote; to je i dovelo do Nikijinog mira, koji je bio povoljan za Atinu.

## Povezano
* Prvi peloponeski rat
* Peloponeski rat
* Perikle
* Nikija
* Dekelejski rat
Baranjske mikroregije

: *Google maps > [https://www.google.com/maps/place/Baranja,+Ma%C4%91arska/@45.6881123,18.7784837,11z/data=!4m6!3m5!1s0x4742b10ddf46bbbd:0x100c4290c1e1030!8m2!3d46.0484585!4d18.2719173!16zL20vMDNxOWYw?entry=ttu Baranja (karta)] - [https://www.google.com/maps/place/Baranja,+Ma%C4%91arska/@45.6881123,18.7784837,36322m/data=!3m1!1e3!4m6!3m5!1s0x4742b10ddf46bbbd:0x100c4290c1e1030!8m2!3d46.0484585!4d18.2719173!16zL20vMDNxOWYw?entry=ttu Baranja (satelit)]*
Prema  Božidara Feldbauera (2004-2005. g.) hrvatski dio Baranje, koju neki drugi izvoru nazivaju i Baranjskom mezoregijom, dijeli se na četiri mikroregije:

Već iz njihovih imena vidljivo je koje dijelove Baranje obuhvaćaju te mikroregije.
* Mikroregija **Banska kosa** obuhvaća uzvisinu Bansku kosu i naselja uz nju.
* **Baranjska nizina** obuhvaća nizinu južno i jugozapadno od Banske kose.
* Mikroregija **Dravsko-dunavski ritovi** obuhvaća uže međuriječje Drave i Dunava, a
* **Karašička [[aluvij]]alna** (=naplavna) **nizina** obuhvaća prostor sjeverno od kanala Male Karašice i kanalizirane rječice Karašice.

Za svako naselje u Feldbauerovom leksikonu navedeno je kojoj mikroregiji pripada, a preko nje i kojoj makroregiji, npr. Baranjsko Petrovo Selo smješteno je "u mikroregiji Baranjske nizine Istočnohrvatske ravnice".

## Izvori
* 
* J(ovan) Nedić: *"Baranjske mikroregije"* < *"Baranjski leksikon"*, Baranjski dom, I, 30, 5 - Beli Manastir, 9-11. VI. 2006.
Velika stripovska zamjena

**Velika stripovska zamjena** (engleski *Comic strip switcheroo* ili *Great Comics Switcheroonie*), odnosno **Velika prvoaprilska zamjena** (*Great April Fools Switcheroonie*) je naziv za seriju prvoaprilških šala koje su autori stripova i karikaturisti priredili urednicima i čitateljima američkih dnevnih listova na Prvi april godine 1997. Zamjenu su organizirali Rick Kirkman i Jerry Scott, tvorci stripa *[[Baby Blues]]* koji se dnevno objavljuje u novinama.

## Literatura
* 
* 

## Vanjske veze
* The story behind The Great Cartoon Switcheroonie
* The Switched Garfield Strip
Katharine Cornell

**Katharine Cornell** (Berlin, 16.2.1893. – 9.6.1974.) bila je američka pozorišna glumica i producentkinja.

## Karijera
Poznata je po glavnim ulogama u dramama na Broadwayu, od kojih je mnoge režirao njen muž, Guthrie McClintic. Njihov brak je bio pink brak, jer je on bio gej, a ona lezbejka i imala je dugu vezu uz prekide sa Mercedes de Acostom. Takođe, imala je vezu sa glumicom Maude Adams i drugim poznatim ženama tog doba.

Njena najpoznatija uloga bila je u predstavi *[[The Barretts of Wimpole Street]]* (1931. na Broadwayu), gde je glumica Elizabeth Barrett Browning. Njene druge značajne predstave na Broadwayu su: *[[The Letter (drama)|The Letter]]* W. Somerset Maughama (1927.); *[[The Alien Corn]]* Sidney Howarda (1933.); *[[Romeo and Juliet]]* (1934.), *[[The Wingless Vistory]] * Maxwell Andersona (1936.); *[[Antony and Cleopatra]] * (1947. – za ulogu Cleopatre dobila je Nagradu Tony 1948. godine. Predstava je imala 126 prikazivanja, što je najduže trajanje jedne prestave na Broadwayu u istoriji.) i *[[The Constant Wife]]* Maughama (1951).

Cornell se smatra primarno glumicom u tragedijama. Njene uloge u komedijama bile su retke, a njena pojava je cenjena više zbog topline, nego duhovitosti. Kada se pojavila u *The Constant Wife* kritičar Brooks Atkinson je zaključio da je tešku komediju pretvorila u romantičnu dramu.

Cornell je umrla 9. juna, 1974. u Tisburyju u svojoj 81. godini.

Pozornica Univerziteta u Buffalu nosi ime po noj.

## Reference

## Vanjske veze

* Kathatine Cornell na IBDb-u
* 
* Fotografije: http://www.geh.org/ar/strip89/htmlsrc/m197100470053_ful.html#topofimage  http://www.geh.org/ar/strip89/htmlsrc/m197100470051_ful.html#topofimage  http://www.geh.org/ar/strip89/htmlsrc/m197100470050_ful.html#topofimage  http://www.geh.org/ar/strip89/htmlsrc/m197100470049_ful.html#topofimage
* Katharine Cornell and Guthrie McClintic  na glbtq.com-u
Arhidam II

**Arhidam II** (grč. Ἀρχίδαμος) bio je spartanski kralj iz dinastije Euripontida, koji je vladao od oko 469. pne. do 427. pne.. Njegov otac Zeuksidam, sin kralja Leotihide, umro je pre svoga oca, nakon što je dobio sina Arhidama.

Nakon Zeuksidamove smrti Leotihida se ponovo oženio, i to Euridamom, Menijevom sestrom i Dijaktorida. S njom nije imao muških potomaka, već samo kćerku Lampitu, koju je udao za svog unuka Arhidama. Arhidam je stupio na presto nakon što je njegov deda Leotihida bio svrgnut i izgnan zbog optužbe za mito.

Arhidam je bio jedan od spartanskih kraljeva koji su vladali u periodu prvog peloponeskog rata i prve faze velikog peloponeskog rata, koja je po njemu i nazvana Arhidamovim ratom. Prema jednoj antičkoj priči, na koju se ipak mora gledati sa sumnjom, Arhidamova prisebnost spasila je Spartu katastrofe nakon velikog zemljotresa koji ju je pogodio 464. pne.

Tokom pregovora koji su prethodili peloponeskom ratu Arhidam je učinio sve što je mogao da bi sprečio, ili bar odložio, neizbežni rat, ali ga je nadglasala grupacija koja se zalagala za rat. Na čelu snaga Peloponeskog saveza upadao je u Atiku u leto 431. pne., 430. pne. i 428. pne., a 429. pne. predvodio je vojne operacije protiv Plateje. Umro je verovatno 427. pne., a svakako pre leta 426. pne., kada se na njegovom prestolu već nalazio njegov sin Agis II.

## Vanjske veze
* Archidamus II from Livius.Org
Julius Chan

**Sir Julius Chan** GCL GCMG KBE PC (陳仲民 Pinyin: Chén Zhòngmín) (rođen 29. 8. 1939) je bivši premijer Papue Nove Gvineje, koji je tu dužnost vršio u mandatima 1980–1982 i 1994–1997. 

Chan se rodio na otocima Tanga u provinciji Nova Irska, a potječe od kineskog imigranata China Paka. Obrazovao se u Australiji, a 1960-ih se počeo baviti politikom. Godine 1970. je osnovao Stranku narodnog progresa. Godine 1972. je prvi put izabran u parlament Papue Nove Gvineje, koja je u to vrijeme još uvijek bila pod australskom upravom. Nakon proglašenja nezavisnosti je vršio razne ministraske dužnosti u nizu vlada, a od 1980. do 1982. je bio premijer. Godine 1982. je osnovao novu stranku – Manjinsku stranku Papue Nove Gvineje.

Njegov drugi mandat je započeo u augustu 1994. godine, a ostao je zabilježen po pokušaju da se secesionistički pokret odnosno pobuna na Otoku Bougainville suzbije vojnim putem. U tu svrhu je njegova vlada odlučila unajmiti najamnike iz tvrtke Sandline International, što je, pak izazvalo pobunu vojske i političku krizu zvanu Afera Sandline. Kriza je dovela do štrajkova i demonstracija, te je Chan, usprkos toga što mu je parlament izglasao povjerenje, 22. 3. 1997. podnio ostavku. Njegova stranka je u junu iste godine poražena na izborima.
9. septembra

Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan

----

**9. rujna/septembra** je 252. dan godine po gregorijanskom kalendaru (253. u prijestupnoj godini).
Do kraja godine ima još 113 dana.

## Događaji

* 1493. – zbila se krbavska bitka, u koje je izginuo "...cvijet hrvatskog plemstva..." u bitci sa Turcima.

 

 

 
 
 

* 1892. – Edward Emerson Barnard otkrio jupiterov satelit Amalteju. 
* 1941. – osnovan Fruškogorski partizanski odred 

 

 
 
 
 

 

 
 

 
 
 

 

.

## Rođenja
* 1718. – Clemens Brentano, njemački književnik († 1842.).
* 1737. – Luigi Galvani, talijanski liječnik i fizičar († 1798.).
* 1907. – Blagoje "Moša" Marjanović, bio je jugoslovenski nogometaš i nogometni trener (†1984.).
* 1923. – Cliff Robertson, američki glumac († 2011.).
* 1925. – Veljko Guberina, bio je istaknuti srpski odvjetnik († 2016). 
* 1960. – Hugh Grant, britanski filmski glumac.
 
* 1963. – Roberto Donadoni, talijanski nogometaš i trener. 
 
* 1966. – Adam Sandler, američki komičar, glumac, scenarist i glazbenik. 

* 1972. – Goran Višnjić, hrvatski glumac.
* 1973. – Petar Trbojević, srpski vaterpolista.
* 1975. – Michael Bublé, kanadski pjevač i glumac. 
* 1987. – Milan Stanković, srpski pop-folk pjevač i predstavnik Srbije na Eurosongu 2010. 
 
* 1991. – Oscar, brazilski nogometaš. 
* 1992. – Stipe Mandalinić, hrvatski rukometaš. 

.

## Smrti
* 1901. – Henri de Toulouse-Lautrec, francuski slikar (* 1864.). 

* 1976. – Mao Zedong, kineski političar, revolucionarni vođa i državnik.
* 1981. – Jacques Lacan, francuski psihoanalitičar i psihijatar (* 1901.).
 
* 1997. – Predrag Laković, srpski i jugoslovenski filmski i pozorišni glumac (* 1929.). 
 
* 2001. – Ahmad Shah Massoud, afganistanski borac i vojskovođa 
* 2009. – Aage Bohr, danski atomski fizičar, dobitnik Nobelove nagrade za fiziku (* 1922.). 

.

## Blagdani
*
.
----
*Vidi takođe*: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
21. vijek

**21. stoljeće** (21. stoleće) ili **21. vijek** (21. vek) razdoblje je od 2001. do 2100. godine.

## Glavni događaji i promjene

## Važnije osobe

## Izumi i otkrića
Lesnina

**Lesnina** je stambeni i poslovni kvart u Zrenjaninu, u samoj blizini centra toga grada. Ovaj je kvart ime dobio po prodavnici "Lesnina", koja se tu nalazila do kraja osamdesetih. Kvart čini kompleks zgrada, mala pijaca sa okolnim ulicama, Nušićeva ulica i okolina. Stanovnika ima oko 5.000. U ovom je kvartu smešteno mnogo privatnih radnji, prodavnica, agencija, pošta, zdravstveni centar, pijaca, ali taj kvart istovremeno predstavlja i miran ambijent, u kome nema većih saobraćajnica, što ga čini veoma dobrom lokacijom za život i boravak. Dugo vremena je tu bila stacionirana i policijska stanica koja je 2006. godine izmeštena na drugu lokaciju.
Pavle Bakić

**Pavle Bakić** (mađ: Bakith /Bakics, Bakich/ Pál; Venčac, Srbija, ? - Gorjani, 9. X. 1537), posljednji srpski titularni despot u Ugarskoj.

Imao je turski timar kao i njegov otac. Pripadao je feudalnoj porodici koja se prva uključila u turski feudalizam. Bio je gospodar velikih imanja oko brda Venčaca u Šumadiji, zvanih "Bakićeva zemlja" ("Zemlja Bakićeva", "Bakićevi dvori"), uživao je veliki ugled kod Turaka i dobio pravo da od naroda prikuplja propisani harač. U dogovoru sa zapovjednikom ugarske vojske Pavlom Tomorijem i kraljem Ludovikom II. (Lajošem II; 1506-1526) prešao je u decembru 1525. (ili početkom 1526) sa svojom porodicom, petero braće i dosta Srba na ugarsku stranu i u zamjenu za napuštena dobra u Srbiji dobio grad Lak i druge posjede.

Sa svojim četama učestvovao je u bici na Mohačkom polju (1526). U borbi za ugarski prijesto između nadvojvode Ferdinanda i erdeljskog vojvode Zapolje pristao je uz posljednjega, ali poslije **Zapoljinog** poraza kod Tokaja (1527) prešao Ferdinandu (1503-1564) i ostao mu vjeran do smrti. Ferdinand I. (Ferdinand Habsburški) potvrdio je 1528. Bakiću i braći sve posjede i imenovao ga vrhovnim kapetanom šajkaških četa. Pri odbrani Beča (1529) Bakić se odlikovao svojom konjicom. Poveljom od 1534. Ferdinand je njemu i braći povrdio sve posjede što su ih dotad imali (Lak, Győr, Szombathely, Hédervár i dr., i sva imanja koja su tim gradovima pripadala). Poveljom od 20. IX. 1537. imenovao ga despotom i pozvao Srbe da se okupe oko Bakića kao srpskog despota. Poginuo je u boju kod Gorjana (mađ. *Gara*) nedaleko od Đakova.

## Izvori
* *"Enciklopedija Jugoslavije" (1 A-Biz)*, Zagreb, 1980.
* *"Mala enciklopedija Prosveta" (1 A-J)*, Beograd, 1978.
* *[[Opća enciklopedija JLZ]] (1 A-Bzu)*, Zagreb, 1977.
* * Corovic, Vladimir: Istorija Srba, Beograd, 1995.
== Napomena ==
* U knjizi "[[Osmanski pečat]]" [[Davorin Taslidžić|Davorina Taslidžića]] (str. 26) greškom stoji *"vojvoda Pavao Baki Srbin iz Vjenčala na Moravi"''.
Thalitski masakr

**Thalitski masakr** se dogodio u selu Thalit (Pokrajina Medeja), u blizini grada Ksar el Boukhari; v. kartu), oko 70&nbsp;km od Alžira, 3-4 1997. 52 od 53 stanovnika sela su ubijeni od strane naoružanih gerilaca koji su ih zaklali a potom zapalili njihove kuće. Manji masakri su se istog dana dogodili u Amroussi, Sidi Naamaneu, Morettiju i Beni Slimaneu, pri čemu je ubijeno 30-ak ljudi. Odgovornost za masakr je pripisana islamističkim paravojnim organizacijama kao što je Naoružana islamska grupa (GIA).

## Povezano

* Popis alžirskih masakra 1990-ih

## Vanjske veze
* CNN
* World Watch
Houston

**Houston** je grad u američkoj saveznoj državi Teksas. Po popisu stanovništva iz 2010. u njemu je živelo 2.099.451 stanovnika. Metropleks Houstona je sedmi najveći u SAD-u, sa populacikom od 5.3 miliona stanovnika.

Houston je poznat po svojoj aeronautičkoj industriji, također područje Houstona je vodeće u proizvodnji opreme za naftnu industriju. Luka Houston je šesta najveća luka na svijetu, te ostvaruje največi međunarodni profit u SAD-u.

Grad su osnovala braća Alen (Augustus Čepmen i DŽon Kirbi) 30. avgusta 1836 godine. Ime je dobio po tadašnjem predsedniku republike Teksas Semu Hjustonu.

Populacija grada je naglo rasla cvetanjem industrije i otkrićem nafte 1901 godine. Sredinom dvadesetog veka u grad je smešten Teksaški medicinski centar, koji je najveći te vrste u svetu. U Hjustonu je smešten i istraživački centar NASA-e.

## Demografija

## Pobratimski gradovi
* Stavanger, Norveška

## Galerija slika

Datoteka:E_cullen_UofH.png|Hjustonski univerzitet
Datoteka:FlightHoustontoDallas086.jpg|Teksaški medicinski centar
Datoteka:WilliamPHobbyAerial.jpg|Aerodrom „William.P.Hobby“ Hjuston
Datoteka:METRORail 7.jpg||Metro Hjuston


## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze
Erich Priebke

**Erich Priebke** (Hennigsdorf, Brandenburg, Njemačka, 29.7. 1913. - Rim, Italija, 11.10. 2013.) je bio nacistički ratni zločinac. Kao *[[Hauptsturmführer]]* u S.S., sudjelovao je masakru u Ardeatinskim spiljama u Rimu 24.3. 1944. Tada je 335 italijanskih civila ubijeno u znak odmazde zbog partizanskog napada prilikom koga su bila ubijena 33 njemačka vojnika. Priebke je bio jedan oficira odgovornih za ovo masovno pogubljenje. Nakon poraza nacizma, uživao je podršku ODESSA-e te pobjegao u Argentinu gdje je živio preko 50 godina.

Godine 1994, 50 godina nakon masakra, Priebke je o njemu govorio u intervjuu za američku TV-kuću ABC. To je izazvalo ogromno ogorčenje u javnosti i potaklo suđenje koje je trajalo četiri godine.

## Vanjske veze
* Interview with Erich Priebke by Antonella Ricciardi, 3.7. 2004.
* Remembering evil - Reason.com
* The Massacre at the Ardeatine Caves, 24 March 1944
* Erich Priebke 2005-2007 in a Finnish stamp, 12th December 2005 
* An interview with the Evil. A journey in the Italian forbidden memory- Academia.edu

## Izvori
Roger Angleton

**Roger Nicholas Angleton** (1942 &ndash; 7.2. 1998) bio je američki kriminalac koji je priznao ubistvo vlastite šogorice Doris Angleton, jedne od stupova zajednice u elitnoj houstonskoj četvrti River Oaks.

Roger Angleton je odrastao u porodici grčkog imigranta, a u ranoj mladosti je imao problema s ponašanjem, zbog čega je bio često izbacivan iz škola. To se nastavilo i u njegovom kasnijem životu, kada ga je mlađi brat Robert Angleton uključio u svoj posao vođenja ilegalnih kladionica u Houstonu. S vremenom je i Robert morao otpustiti svog brata, nakon čega su odnosi među njima dvojicom bili trajno zahlađeni.

Rogera Angletona je navodno revoltirala činjenica da mu je brat svojim ilegalnim aktivnostima stekao ogromno bogatstvo te kupio kuću u River Oaksu. Godine 1991. je demolirao bratov stan, a često mu je slao i poruke tražeći novac u zamjenu za tišinu o njegovim ilegalnim poslovima.

16.4. 1997. - na isti dan kada je Doris Angleton ubijena - Roger Angleton je uhapšen jer se nije odazvao pozivu na suđenje zbog zloupotrebe droge. Policija je pri tome našla i audio-vrpcu na kojoj se nalazila snimka Rogera kako s nekim neidentificiranim muškarcem dogovara ubistvo. Teksaško tužiteljstvo je bilo uvjereno da je muškarac Robert, odnosno da je od svog brata naručio ubistvo supruge kako bi je spriječio da tokom predstojeće brakorazvodne parnice na sudu razotkrije njegove ilegalne aktivnosti.

7.2. 1998. je Roger Angleton u zatvorskoj ćeliji izvršio samoubistvo. Iza sebe je ostavio oproštajnu poruku u kojoj priznaje zločin, ali tvrdi da brat nije imao veze s tim.
Doris Angleton

**Doris McGown Beck Angleton** (11.4. 1951 – 16.4. 1997) bila je pripadnica teksaških otmjenih krugova i žrtva zločina. 

Rođena je u porodici inženjera tvrtke *[[Dow Chemical Company]]*, a odrasla je u gradu Lake Jackson u Teksasu. Na Univerzitetu Teksasa je diplomirala logopediju, nakon čega se zaposlila kao učiteljica, a potom kao predstavnica farmaceutske tvrtke.

Godine 1976. se udala za Williama (Willa) Becka, predstavnika tvrtke za prodaju uredskog namještaja. Njen muž se volio kladiti na sportske događaje, te je stupio u kontakt s Robertom Angletonom, jednim od vodećih bukmejkera u Houstonu. Nakon što se Doris srela s Angletonom, razvela se od muža i udala za njega 1982. godine, a 1.8. 1984. mu je rodila blizanke Nicole "Niki" i Alexandru "Ali" Angleton.

Iako je sportsko klađenje u Teksasu bilo izvan zakona, Angleton je stekao veliko bogatstvo, kao i zaštitu od strane houstonske policije, kojoj je zauzvrat dobavljao vrijedne informacije o klijentima iz kriminalnog miljea. S vremenom je Angleton akumulirao dovoljno bogatstva da kupi kuću u River Oaksu, najelitnijoj četvrti Houstona. Njegova supruga je zahvaljujući atraktivnom izgledu i šarmu postala jednim od stupova zajednice, a Angletonovi oličenje savršenog braka.

Međutim, početkom 1997. godine je Doris Angleton, navodno zato što je preko Interneta započela ljubavnu vezu s drugim muškarcem, odlučila pokrenuti brakorazvodnu parnicu, tražeći polovicu zajedničke imovine. Tom prilikom je na vidjelo izašlo da joj je suprug bogatstvo stekao nelegalnim poslovima.

16.4. 1997. je njeno mrtvo tijelo pronađeno u kući, izrešetano mecima. Nedugo nakon toga je zbog nevezane optužbe uhapšen Robertov stariji brat Roger Angleton. Kod njega je policija pronašla audio-vrpcu na kojoj s neidentificiranom osobom, za koju su vlasti vjerovale da je njegov brat, dogovora ubojstvo Doris Angleton.

Ubrzo nakon toga je i Robert Angleton uhapšen pod optužbom da je naručio ubojstvo vlastite supruge. Međutim, početkom 1998. godine je Roger Angleton u zatvoru izvršio samoubojstvo i u oproštajnom pismu priznao zločin, ali i ustvrdio da njegov brat nema ništa s time. Angleton je kasnije na suđenju proglašen nedužnim, ali je zato zbog organizacije ilegalnog klađenja i drugih krivičnih djela osuđen na 12 godina zatvora.

## Vanjske veze
* U.S. Department of Justice announcement on the arrest of Robert Angleton
* Article on the Angleton murder  from *[[Texas Monthly]]*
* Article on the Angleton murder from the CBS News website
* "Accepting the Dual Sovereignty Exception to Double Jeopardy: A Hard Case Study," 81 Wash. U. L.Q. 765 (2003)
River Oaks (Houston)

**River Oaks** je naselje više klase smješteno u geografskom centru Houstona u američkoj državi Texas.

River Oaks se nalazi unutar ceste 610 Loop, na pola puta između Downtowna i Uptowna. River Oaks ima površinu od 4,45&nbsp;km² (1,100 akri). River Oaks se nalazi sjeverno od houstonskog distrikta Upper Kirby i zapadno od oblasti Neartown/Montrose.

## Vanjske veze
* River Oaks Property Owners, Inc. 
* River Oaks Garden Club
* River Oaks  from About.com
Aleksandar Karađorđević (knez)

**Aleksandar Karađorđević** (1806-1885) je bio knez Srbije 1842.–1858. godine. Pripada dinastiji Karađorđevića, koja se izmjenjivala na vlasti u Srbiji s dinastijom Obrenovića. Njegov otac bio je Karađorđe, a sin kralj Srbije Petar I Karađorđević.

Ne treba ga mešati s Aleksandrom I Karađorđevićem, kraljem Kraljevine SHS odnosno Jugoslavije 1921.–1934.
Red River of the North

: *Za ostale nazive Red River, v. stranicu za razvrstavanje [[Red River]].*
**Red River** (francuski: *Rivière Rouge*, srpskohrvatski *Crvena rijeka*), je jedna od sjevernomaeričkih rijeka duga 885&nbsp;km. 
## Geografija
*Crvena Rijeka* formira se spojem rijeka Bois de Sioux i Otter Tail u Sjevernoj Dakoti (SAD), odakle teče prema sjeveru kroz Dolinu Red River, tvoreći tako najveći dio granice između Minnesote i Sjeverne Dakote. Zatim ulazi u kanadsku provinciju Manitobu i nastavlja u istom pravcu teći do svog ušća u Jezero Winnipeg, gdje se širi u prostranu deltoidnu močvaru zvanu - Netley Marsh. Rijeka je duga oko 880&nbsp;km, sa prosječnim padom od 70 m.

Red River se formira u okruzima Wahpeton u Sjevernoj Dakoti i Breckenridgeu - Minnesota, te protiče kroz gradove Fargo, Moorhead, Grand Forks i East Grand Forks, te nakon toga uplovljava u kanadsku provinciju Manitoba.

Kod glavnog grada kanadske provincije Manitoba - Winnipega, *Red* prima svoju veliku pritoku Rijeku Assinboine. Nakon tog teče prema sjeveru prema svom ušću u Jezero Winnipeg odakle se izljeva rijeka Nelson koja se izljeva u Hudsonov zaljev.

U SAD se naziva **Red River of the North** (*Velika rijeka Sjevera*) kako bi se razlikovala od Red Rivera (pritoke Mississipija koja formira granicu između Texasa i Oklahome).
## Historija
Red River teče kroz prerijsku ravnicu, koja je u svojoj davnoj prošlosti bila dno glacijalnog Jezera Agassiz.

Porječje rijeke Red je u prvom periodu kolonizacije Sjeverne Amerike, pripadalo Rupertovoj Zemlji, tad bila ključna rijeka u ranom naseljavanju Kanade, centar trgovine krznom te domovina Métisa, kao i mjesto gdje je osnovana Kolonija Red River, prvo naselje iz kog će kasnije razviti Winnipeg.
### Poplava 1997. godine

U aprilu 1997. je Red River naglo porasla i izazvala veliku poplavu. Štete nanesene gradu Grand Forks (Sjeverna Dakota) iznosile su 2 milijarde (USD. Winnipeg je pretrpio štetu od 500 miliona CAD jer je grad zaštićen Odvodnim kanalom Red Rivera koji je većinu vode odveo oko njega. Ova poplava se smatra jednom od najvećih prirodnih katastrofa u sjevernoameričkoj historji. Ostale velike poplave su se dogodile godine 1826. i 1950. U aprilu 2006. je još jedna velika poplava dovela do zatvaranja graničnog prijelaza Gretna zbog naglog povećanja razine vode.

## Povezano
* Dolina Red River
* Odvodni kanal Red River
* Naselje Red River
* Popis rijeka Manitobe
* Popis rijeka Minnesote
* Popis rijeka Sjeverne Dakote
## Reference

## Vanjske veze

* Canadian Council for Geographic Education page with a series of articles on the history of the Red River .
* Geological Survey of Canada page describing the nature and history of Red River floods .
Pesničko umeće

***Pesničko umeće*** (lat. *Ars poetica*) jeste naziv za treće pismo u drugoj knjizi *[[Pisma (Horacije)|Pisama]]* rimskoga književnika Kvinta Horacija Flaka. Pismo je adresirano na Pizone – oca i njegova dva sina – čiji identitet nije pouzdano utvrđen, pa je poznato i kao ***Pismo Pizonima*** *(Epistula ad Pisones)*. Datiranje ovog pisma ostaje kontroverzno pitanje: u stihovima 301–309 Horacije kaže da trenutno ne piše lirsku poeziju, ali se ta ironična primedba može datirati kako u doba pre objavljivanja četvrte knjige *[[Ode (Horacije)|Oda]]* tako i u vreme nakon izdavanja te knjige.

Pismo II, 3 započinje tvrdnjom da svaka pesma mora predstavljati jedinstvenu celinu (st. 1–41), a nakon nekoliko stihova o potrebi sređivanja građe (42–44), okreće se poetskom jeziku i odgovarajućim stilovima (45–118). Stihovi 119–152 postepeno prelaze na izbor građe i njenu obradu, sa primerima iz epske i dramske poezije. Stihovi 153–294 obrađuju različite vrste dramske poezije, a u poslednjem delu (295–476), nakon još jednog blagog prelaza, čitaocu se predstavljaju opšta pravila pesničkoga zanata. Jedinstvo ovoj raznolikoj tematici daje stalno insistiranje na vrednostima kao što su prilagođenost, jasnost i umetnička kompozicija građe. Horacijevi pogledi na književnost, kako su izneti u ovom *Pismu*, na tragu su peripatetičke tradiciju Aristotelove *[[Poetika (Aristotel)|Poetike]]*, premda se *Pesničko umeće* ne ugleda neposredno na *Poetiku* i *[[Retorika (Aristotel)|Retoriku]]*, već pre na kasnije peripatetičke doktrine, posebno na ranohelenističkog filozofa Neoptolema iz Parija. Horacijev doprinos ovoj tradiciji manje je u tome što on nudi neke vlastite originalne književne poglede, a više u njegovog poetskoj transformaciji postojeće tradicije.

Svrha ovoga pisma vekovima je zbunjivala ispitivače. Pre svega, Horacije u njemu ne daje nikakav sistematski prikaz teorije književnosti, na šta bi možda upućivao naziv *Ars poetica*. Tamo gde Aristotel daje analizu i opis, Horacije daje lične impresije i aluzije. Prelazi s jedne teme na drugu često su odsečni i iznenadni, a raspored građe je gotovo haotičan. Osim toga, delo se usredsređuje na epiku i dramu – dve književne vrste koje se čine potpuno irelevantnima za književno stvaralaštvo koje je cvetalo u Horacijevo doba. Ipak, živopisni autobiografski pristup i pesnikovo izražavanje vlastitih književnih pogleda čine *Pesničko umeće* jedinstvenim delom književne kritike u antičkoj književnosti. Mnoge prigodne fraze prešle su iz ovoga dela u standardni rečnik teorije književnosti i književne kritike, na primer *ridiculus mus* (= smešni miš) o prelasku sa uzvišenog na smešno u stilu bathosa; *in medias res* (= u središte stvari) o odsečnom i početku; *quandoque bonus dormitat Homerus* (= čak i dobri Homer ponekada zaspi) o omaškama. *Pesničko umeće* izvršilo je ogroman uticaj na kasniju evropsku književnost.
Intermezzo

:*Za [[Državna himna|himnu]] [[Bosna i Hercegovina|Bosne i Hercegovine]] v. članak [[Intermeco (himna)]]*.

**Intermeco** ili **intermezzo** (ital. *intermezzo* = umetak, međučin) je naziv za mali pozorišni komad, laku lirsku operu koja se radi osveženja izvodi između činova glavne predstave, ranije tragedije, a kasnije i opere. Upotrebljava se i za naziv svakog kraćeg muzičkog komada.
József Angster

**József** (Josef, Joseph) **Angster** (*Kácsfalu* /Jagodnjak/, 7. VII. 1834. - *Pécs* /Pečuj/, 9. VI. 1918), čuveni **graditelj [[orgulje|orgulja]]**. Gradnju orgulja izučio je u domovini, a dulje se usavršavao u Parizu kod znamenitog orguljara Aristida Cavaillé-Colla (čitaj: Aristid Kavaje-Kol). Godine 1867. vratio se u domovinu i u Pečuju osnovao vlastitu radionicu, koju su preuzeli njegovi sinovi Emil i Oskar.

## Angsterove orgulje
Njegove orgulje mogu se pronaći u mnogim crkvama u Austriji, Češkoj, Mađarskoj, Poljskoj, u Rimu (Italija), Rumuniji, Slovačkoj, Sloveniji, Hrvatskoj, Srbiji i Ukrajini.

Najveće su mu djelo orgulje u bazilici Sv. Stjepana u Budimpešti (1905). Sudjelovao je u gradnji orgulja za kelnski dvorac, crkvu Notre Dame u Parizu i crkvu Svetog Trojstva. Sagradio je tridesetak orgulja u Hrvatskoj (Međimurje, :hr:Podravina, Baranja, Slavonija), a među njima su najpoznatije one u kapeli dvorca Prandau u Valpovu (1875), u Duboševici (oko 1890), Prelogu (1896) i Kotoribi (1902).

## Orgulje u Valpovu
Prema internetskoj stranici Rimokatoličke župa Valpovo  izuzetno vrijedne mehaničke povijesne orgulje na pjevalištu kapele u valpovačkom dvorcu imaju 18 zvučnih registara na 2 manuala i pedalu, a sagradio ih je vrsni pečuški orguljar Jozsef Angster **1876.** godine. Njihov naručitelj, barun Gustav Hilleprand od Prandaua, tražio je da budu izrađene od najkvalitetnijih materijala, bez obzira na cijenu.

Organolog prof. Ladislav Šaban tvrdi za te orgulje da su skupocjen instrument iz radionice najpoznatijeg mađarskog graditelja, sposobne za koncertno sviranje i jedan od najvrednijih spomenika kulture ove regije. Štoviše, na jednom je mjestu čak zapisao da su "izuzetno djelo osobite umjetničke vrijednosti koje je danas spomenik kulture najviše (međunarodne) kategorije i nedvojbeno stoji na prvom mjestu među spomeničkim orguljama Slavonije".

## Izvori
* L(adislav) Ša(ban): ANGSTER, József, Hrvatski biografski leksikon, Zagreb, 1983. (U izvoru nije napomenuto da je mjesto **Kácfalu** poslije Prvog svjetskog rata dobilo naziv **Jagodnjak** i da se nalazi u hrvatskom dijelu Baranje)
* Croatianhistory
* Rimokatolička župa Valpovo
Natalitet

**Natalitet** je stručni izraz kojim se koristi demografija a označava ukupno rađanje na određenom području u određenom vremenu. Njegova visina se mjeri stavljanjem u omjer broja rođene djece - obično samo živorođene - prema ukupnom broju stanovništva. Najčešće se u razne svrhe razmatranja nataliteta i problematike uz to vezane koristi stopa nataliteta.

Stopa nataliteta se obično računa na 1.000 stanovnika i to uz pomoć matematičke formule n = \frac{N}{P}*{1000} gdje **n** označava traženu stopu, **N** broj živorođene djece na određenom području u razdoblju za koje se izračunava stopa, najčešće u godini dana, a **P** označava ukupan broj stanovnika u određenom staništu.

Pored stope nataliteta za određenu zemlju, moguća su i razna drugačija računanja, za određenu regiju, za određene skupine stanovništva i slično. 

Natalitet je viši u zemljama u razvoju od onog u razvijenim zemljama.

## Povezano
* Stopa mortaliteta
* Spisak zemalja po stopi nataliteta
* Fertilitet

## Vanjske veze

* CIA World Factbook Birth Rate List by Rank
27. februara

Dani - Godine
prethodni dan - sledeći dan

----

**27. veljače/februar** (**27. 2.**) je 58. dan godine po gregorijanskom kalendaru.
Do kraja godine ima još 307 dana (308 u prijestupnoj godini).

## Događaji
* 380. – Rimski car Teodozije izdaje edikt Cunctos populos kojim je nikejsko vjerovanje postalo službena religija Rimskog Carstva.
* 1397. – Održan Krvavi sabor u Križevcima. Pristaše kralja Žigmunda Luksemburškog na prijevaru pobile većinu hrvatskog plemstva.
* 1594. – Za kralja Navarre okrunjen je kralj Henrik IV. u katedrali u Chartresu blizu Pariza, čime je započela dinastija Bourbon.
* 1617. – Švedska je potpisala **[[Stolbovski sporazum]]** kojim je dovršila Ingrijski rat s Rusijom i ostvarila velike teritorijalne dobitke.
* 1976. – Proglašena je Saharska Arapska Demokratska Republika u Zapadnoj Sahari.
.
## Rođenja
* 1807. – Henry Wadsworth Longfellow, američki pjesnik († 1882.).  
* 1877. – Chaim Rumkowski, poljski židov, poduzetnik i starješina Lođskog geta († 1944.). 
* 1902. – Lúcio Costa, brazilski arhitekt i urbanista († 1998.). 
* 1907. – Momčilo R. Đujić, vođa četničke Dinarske divizije  († 1999.).
* 1913. – Irwin Shaw, američki pisac († 1984.).
* 1913. – Paul Ricœur, francuski filozof, humanista i autor oko 30 knjiga († 2005.).  
* 1932. – Elizabeth Taylor,  britansko-američka glumica, dvostruka dobitnica Oscara. († 2011.).  
* 1941. – Paddy Ashdown, britanski političar, vođa liberalnih demokrata i visoki predstavnik za BiH († 2018.). 
* 1969. – Vanessa Dorman, američka glumica.
* 1973. – Goran Vujević, bivši jugoslavenski i srpski odbojkaš. 
* 1976. – Sergei Semak, ruski nogometaš i trener. 
* 1982. – Bruno Soares, brazilski tenisač. 
* 1983. – Duje Draganja, hrvatski plivač.
* 1985. – Thiago Neves, brazilski nogometaš.
* 1986. – Felipe Perrone, brazilski vaterpolist.
* 1987. – Milenko Tepić, srpski košarkaš.
* 1995. – Sergej Milinković-Savić, srpski nogometaš.

## Smrti
* 1891. ili '92? - Teodosije Mraović, srpski mitropolit i dobrotvor (* 1815).
* 1925. – Jovan Stanisavljević – Čaruga, razbojnik koji je pljačkao na prostoru Slavonije i Vojvodine za vrijeme i nakon Prvoga svjetskog rata (* 1897.).

* 1936. – Ivan Pavlov, ruski fiziolog (* 1849.)
* 2002. – Spike Milligan, engleski komičar, pisac (* 1918.)
* 2008. – Mira Alečković, srpska književnica i pjesnikinja (* 1924.).
* 2015. – Leonard Nimoy, američki glumac (* 1931.).
.

## Blagdani
* Prepodobni Avksentije; Sveti Kirilo Slovenski
.
----
*Vidi takođe*: Godišnji kalendar - Dnevni kalendar
Neue Slowenische Kunst

***Neue Slowenische Kunst*** (*NSK*) je neformalna organizacija i estetski pokret stvoren od strane slovenske muzičke grupe Laibach, slikarske grupe Irwin i kazališne grupe Scipian Našice Sisters. Danas NSK čine još i Noordnung, Studio novog kolektivizma, Odjel čiste i primijenjene filozofije i mnoge druge podgrupe ovisno o potrebama NSK. Kao kultumi fenomen, NSK je uvelike obilježio '80. i '90. u Jugoslaviji.

## Djela
Pokret NSK predstavljao je niz umjetničkih djela nadahnutim estetikom totalitarnih režima te ekstremističkih i nacionalističkih pokreta. Umjetnost NSK je iskorištavala oblike i aspekte totalitarnog kiča, koristeći pritom stil očevidno obilježenim dadaističkim sugestijama, u kojem se nizaju i međusobno suprotstavljaju suprotni političko-ideološki simboli. Primjer tome je plakat NSK-a iz 1987. koji je napravio skandal kada je pobijedio na natječaju za proslavu Dana mladosti (i Titovog rođendana, 7. maja): slika je nastala prema plakatu iz 30-ih koji je izradio umjetnik Richard Klein (1890-1967), a u njemu su jednostavno zamijenjeni nacistički simboli (zastava, orao) simbolima socijalizma.

## Filmografija
* *Sarajevo: State in Time* (2019), režija Benjamin Jung i Théo Meurisse.

## Galerija

LAIBACH Buy Victory.jpg
IRWIN NSK Embassy Moscow.jpg
Transnacionala Overview 2.JPG


## Povezano
* Umjetnička avangarda
Aleksa Nenadović

**Aleksa Nenadović** (oko 1749. Brankovina - posečen 1804. g, Valjevo), knez tamnavsko-posavske knežine, posečen u Seči knezova krajem januara 1804 (po starom, julijanskom kalendaru) u Valjevu.

Poput mnogih porodica Srbije 19. veka i Nenadovići potiču od doseljenika sa raznih strana gde žive Srbi. Nenadovići su poreklom od srpskog plemena Banjani, iz hercegovačkog Birča kod Nikšića (Stara Hercegovina).

Njegov sin je prota Mateja Nenadović.
Bagrdan

**Bagrdan** je naseljeno mesto grada Jagodine u Pomoravskom okrugu. Od 1841. do pedesetih godina dvadesetog veka bilo je varošica i opštinski centar. Prema popisu iz 2002. Bagrdan ima 890 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1025 stanovnika). Smešteno je na levoj obali Velike Morave, na severnom završetku Bagrdanske klisure, a na donjem toku reke Osaonice koja se u ataru Bagrdana uliva u Veliku Moravu.

## Naziv i istorija
Reka Osaonica deli ovo naselje na dva dela, koja predstavljaju nekadašnja odvojena sela: **Koprivnicu**, u jagodinskoj nahiji (srpskog sela prvi put pomenutog 1381. godini u povelji kneza Lazara manastiru Ravanici) i **Devu Bagrdan** (Kamilje pojilo), tursku palanku u kragujevačkoj nahiji, koju prvi put pominje putopisac Jerotije Račanin 1704. godine.

Varošica Bagrdan i selo Koprivnica se 1881. godine spajaju u jedno naselje pod imenom Bagrdan, ali su tragovi nekadašnjih različitosti ostali i danas uočljivi. Koprivnica je zadržala svoje ime, svoje groblje, svoja seoska slavlja i praznike, a Bagrdan svoja.

U Bagrdanu je 9. januara 1919. godine rođen Jovan Milosavljević Joca (1919-1941), student medicine, član Okružnog komiteta KPJ za Jagodinu i narodni heroj.

## Demografija
U naselju Bagrdan žive 743 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,8 godina (44,5 kod muškaraca i 45,0 kod žena). U naselju ima 350 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,54.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze
* www.freewebs.com/bagrdan
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Amir Talić

**Amir Talić**, rođen 16. aprila 1953. u Šehovcima, Sanski Most, je bosanskohercegovački pisac. Objavljuje poeziju i prozu za djecu i odrasle, a bavi se i književnom kritikom. Pjesme su mu prevođene na slovenski, engleski, njemački i francuski. Član je Društva pisaca Bosne i Hercegovine. Živi i radi u Sanskom Mostu.

## Bibliografija
* Paoci uma, poezija, Epoha-Yu, Beograd - Požega, 1980.
* Može li snijeg da bude lud, poezija, Književna omladina BiH, Sarajevo, 1991.
* Vilini konji, poezija, Književni klub «Branko Miljković», Sanski Most, 1992.
* Prah i polen, poezija, «Sanas», Sanski Most, 1997.
* Mali logor, poezija, «Wieser Verlag», Tuzla-Sarajevo-Klagenfurt, 1999.
* Samica, kratka proza, priče Savez logoraša BiH, Sarajevo, 1999.
* Uglovima šetaju tajne, poezija, Centar za kulturu, Tešanj, 2001.
* Knjige koje hodaju na leđima, pjesme za djecu, Centar za kulturu, Tešanj, 2003.
* Očev zagrljaj - Priče o Srebrenici, proza (grupa autora) – «Behar», Sarajevo, 2006.
* Vraća se kući bosanski kralj (nagrađeni rukopis), poezija, «Bosanska riječ», Tuzla, 2006.
* Petica iz bosanskog (grupa autora), Tuzla, 2007.

Nagrade za poeziju i prozu:
* Nagrada Književnih susreta na Kozari za najbolju pjesmu
* Tri nagrade Književne omladine BiH
* Književna nagrada u Jajcu
* Novinska nagrada «Vijesnika» u Zagrebu
* Nagrada Državnog fonda za izdavaštvo
Kriza

**Kriza** (grčki **κρίση**, *krísi*, ranije i **κρίσις**, *krísis* - prvobitno je značilo mišljenje, procjenu, odluku, a kasnije više u smislu zaoštravanja) označava problematičnu, prijelomnu točku povezanu s potrebom donošenja odluke. "Kriza" je u ekonomiji, kao i u medicini, sociologiji i politici stučni izraz.
Banatski Dvor

**Banatski Dvor** je selo u Srbiji koje se nalazi severo−zapadno od Žitišta. Kroz njega prolazi međunarodni put Zrenjanin-Temišvar.
Nalazi se na nadmorskoj visini od 83m.

Banatski Dvor dolazi u red veoma starih banatskih naselja. Prvo naselje na mestu Banatskog Dvora pominje se 1332. godine pod nazivom Udvarnok (**'). Zatim se ovo naselje tokom 14. i 15. veka javlja pod nazivom Selešudvarnok (**').

Godine 1825. u naselje se doseljavaju Bugari iz torontalske i krašovske županije i daju mu ime Zvarnjak. Bugari se ubrzo preseljavaju na imanje grofa Rogena i od 1840. godine selo dobija ime Rogensdorf (**). Godine 1891. ovo imanje kupuje grof Čekonjić. Posle toga Bugari masovno odlaze u Bugarsku. Grof Čekonjić je pokušao da nadoknadi radnu snagu doseljavanjem Mađara iz okolnih sela.

Doseljavanje Srba počelo je 1921. godine. Doseljenici su većinom iz okoline Trebinja, Bileća i Glamoča. Doseljenici menjaju ime Rogensdorf u Dušanovac (po caru Dušanu). Istovremeno Srbi menjaju ime Zvarnjaka u Banatski Dvor.

Danas oba sela čine jedno naselje: Banatski Dvor.
NSK

**NSK** identifikator je normativna kontrola osobnih i korporativnih imena i predmetnih odrednica održavana od strane Nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu. Osim bibliografskih zapisa, po jedan za svaku knjigu ili publikaciju, NSK normativna baza sadrži i podatke o autorima: za svaku osobu navodi se zapis koji povezuje ime osobe, datum rođenja i zanimanje s jedinstvenim identifikacijskim brojem koji se koristi kao autorizacijska datoteka za osobna imena.

## Upotreba normativne baze podataka NSK
Normativna kontrola omogućuje nam otkrivanje bibliografskih i normativnih podataka i pronalaženje svih djela autora pod svim oblicima imena pod kojima ista osoba objavljuje. Jer ponekad se u publikaciji pojavljuje objavljivanje autorskog imena (ili pseudonima) koje nije identično s onim imenom koje se najčešće pojavljuje na njegovim djelima. Identifikator NSK rješava problem poteškoće u prepoznavanju određenog autora uzrokovan i činjenicom da se neka osobna prezimena mogu formalno promijeniti npr. nakon vjenčanja. Katalog knjižnice pruža pregled knjižničnih materijala i organizira se prema svojoj funkciji, koja potječe od specifičnih korisničkih potreba. Zadatak autorskog knjižničnog kataloga je da se u njemu sva djela jednog autora pokažu na jednom mjestu, bez obzira na ime kojim je potpisao svoj rad.

## Povezano
* Hrvatska znanstvena bibliografija (CROSBI)
* Tko je tko u hrvatskoj znanosti
* Virtualna međunarodna normativna datoteka (VIAF)
* Bibliotečna klasifikacija
* Normativna kontrola
* Nacionalna i sveučilišna knjižnica

## Literatura
* Willer, Mirna (ur.): *[http://skupnikatalog.nsk.hr/Record/ffzg.KOHA-OAI-FFZG:245658 Bibliografska kontrola u okruženju globalne informacijske infrastrukture]*, Zagreb : Hrvatsko knjižničarsko društvo, 2000.

## Vanjske veze
* NSK normativna baza – pregledavanje odrednice za osobna i korporativna imena
Poplava Red Rivera 1997.

**Poplava Red Rivera 1997. godine** bila je velika poplava koja se dogodila u aprilu i maju 1997, duž Crvene Rijeke Sjevera u Sjevernoj Dakoti, Minnesoti i južnoj Manitobi. To je bila najteža poplava te rijeke od 1826 godine.

Poplava je izbila Dolini Red Rivera, te poharala gradove Fargo i Winnipeg, ali nijedan tako teško kao Grand Forks i East Grand Forks, gdje su izlivene vode prodrle 5&nbsp;km (3 milje) u unutrašnjost, poplavivši sve u dvojnim zajednicama i izazvavši 2 milijarde US$ štete.

## Literatura
* 
* 
* 
* 
* 
*
Grand Forks, North Dakota

**Grand Forks** je grad u Okrugu Grand Forks američke države Sjeverna Dakota. Predstavlja sjedište okruga Grand Forks County i treći najveći grad Sjeverne Dakote. Godine 2000. je imao 49.321 stanovnika (procjena grada iz 2005. godine: 53.230). Grand Forks je osnovan godine 1870. a inkorporiran je godine 1881.

Nazvan je prema račvanma (engleski *fork*) koje tvore Red River of the North i rijeka Red u blizini centra grada. Nalazi se na zapadnoj obali Red Rivera u Dolini Red River. Predstavlja grad blizanac Easr Grand Forksa, koji leži s istočne strane Red Rivera u Minnesoti. Dvije zajednice čine zajedničko urbano područje koje se zove "Metropolitansko statističko područje Grand Forks, ND-MN". Metropiolitansko područje se često naziva "Širi Grand Forks" ili "The Grand Cities" (iako je naziv relativno nov i neuvriježen). Grad Grand Forks se ponekad naziva "Grad Sunčeve pahuljice" (*The Sunflake City*).

U gradu Grand Forks je smješten Univerzitet Sjeverne Dakote (UND) i Zrakoplovna baza Grand Forks (oko 20&nbsp;km zapadno od grada). Te dvije institucije su među najvećim poslodavcima u državi. Dok je kroz historiju ovisila o lokalnoj poljoprivreda, gradska ekonomija se posljednjih godina orijentirala prema visokom obrazovanju, zdravstvu, prodajnom i uslužnom sektoru, kao i znanstvenom istraživanju. Grad se smatra hibridom poljoprivrednog i grada koledža.

Grad je postao poznat po svojoj borbi s nabujalim Red Riverom u apirlu 1997. u periodu danas poznatom kao Poplava 1997. Danas se Grand Forks uglavnom oporavio od poplave. Metropolitansko područje pokriva dva okruga te se smatra prodajnim, obrazovnim, zdravstvenim i zabavnim središtem velikog dijela sjeveroistočne Sjeverne Dakote i sjeverozapadne Minnesote.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* City of Grand Forks official website 
* University of North Dakota official website
* ''Grand Forks Herald'' website
* Grand Forks Convention and Visitors Bureau website
* Ralph Engelstad Arena website
* Alerus Events Center website
* Grand Forks Air Force Base official website 
* CulturePulse.org - arts and cultural information for the Grand Cities