open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jovan Nikčević

|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1970.-te
|-
| 1973. || Svadba  || /
|-
| 1974. || Dimitrije Tucović TV serija || /
|-
| 1975. || Hitler iz našeg sokaka  || Rom / Cigan
|-
| 1975. || Medved od pliša Kratki film || /
|-
| 1976. || Čuvar plaže u zimskom periodu  || Čovek koji dolazi s poklonom u restoran (kao J. Mikčević)
|-
| 1976. || Vrhovi Zelengore  || Partizan
|-
| 1976. || Zračenje Kratki film || /
|-
| 1979. || Gospodin Dimković TV film || Agent 1
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1980.-te
|-
| 1980. || Snovi, život, smrt Filipa Filipovića  || /
|-
| 1981. || Dorotej  || /
|-
| 1982. || Poslednji čin TV serija || /
|-
| 1982. || Španac TV mini serija || /
|-
| 1982. || 13. jul  || Partizan
|-
| 1983. || Halo taksi  || Radnik na benzinskoj pumpi (kao Jovo Mikčević)
|-
| 1983. || Karađorđeva smrt TV film || /
|-
| 1984. || Kamiondžije 2 TV serija || /
|-
| 1984. || Prokleta avlija TV film || /
|-
| 1985. || -{Der eiserne Weg}- TV serija ||
|-
| 1985. || Tajvanska kanasta  || /
|-
| 1985. || Držanje za vazduh  || /
|-
| 1986. || Sivi dom TV serija || Milicioner 1
|-
| 1986. || Razvod na određeno vreme  || /
|-
| 1986. || Od zlata jabuka  || Hercegovac na svadbi
|-
| 1986. || Lovac protiv topa TV film || /
|-
| 1987. || Vuk Karadžić TV serija || Sima Marković
|-
| 1989. || Dome, slatki dome TV serija || Lažni poreznik
|}

## Vanjske veze
*
Slobodan Velimirović

**Slobodan Velimirović** (Šid, 2. avgust 1927 – Banja Luka, 5. oktobar 2000) je bio srpski filmski i pozorišni glumac.

## Filmografija

|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1960.-te
|-
| 1961. || Uzavreli grad  || Radnik u potkošulji
|-
| 1962. || Kozara  || Nemac na biciklu
|-
| 1969. || Neka daleka svjetlost  || /
|-
| 1969. || Weisse Wölfe  || Stark Linkshand
|-
| 1969. || Most  || Rajneker
|-
| 1969. || Bitka na Neretvi  || Holchausen
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1970.-te
|-
| 1970. || Tödlicher Irrtum  || Black Tomahawk
|-
| 1971. || Tri tačke TV film || /
|-
| 1971. || Bog Kurt TV film || /
|-
| 1972. || Valter brani Sarajevo  || Policijski agent
|-
| 1972. || Slike iz života udarnika  || /
|-
| 1972. || Mrtvo lišće TV film || /
|-
| 1973. || Sutjeska  || Nemac sa nemačkim ovčarom
|-
| 1973. || So  TV film || /
|-
| 1973. || Zasluženo jutro TV film || /
|-
| 1974. || Valter brani Sarajevo TV serija || Policijski agent
|-
| 1974. || Trag TV film || /
|-
| 1976. || Salaš u Malom Ritu  || Riđi
|-
| 1976. || Salaš u Malom Ritu TV serija || Riđi
|-
| 1979. || Pakleni otok  || /
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1980.-te
|-
| 1981. || Gazija  || /
|-
| 1982. || Nepokoreni grad TV serija || Lugar, policijski agent
|-
| 1982. || Dvije polovine srca  || /
|-
| 1982. || Miris dunja  || Milorad
|-
| 1986. || Od zlata jabuka  || Komunista koji je došao da hapsi Danila
|-
| 1987. || Vuk Karadžić TV serija || /
|-
| 1987. || Strategija švrake  || /
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1990.-te
|-
| 1990. || Strategija švrake (mini-serija) || 
|-
| 1999. || Sve je dobro što se dobro svrši TV mini serija || Bobin deda
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |2000.-te
|-
| 2000. || Žene, ljudi i ostalo TV mini serija || Automehaničar
|}

## Vanjske veze
*
Slučaj Harms

***Slučaj Harms *** je jugoslovenski biografski film koji je snimljen 1987. godine u režiji Slobodana Pešića. Naslovni lik, koga tumači Frano Lasić, je ruski i sovjetski avangardni pesnik Danil Harms, a radnja, koja isprepliće sadržaj njegovih priča sa biografijom, prikazuje kako je 1930-ih došao u sukob sa vlastima koje su inzistirale na socrealističkoj književnosti te zbog toga postao žrtvom Staljinovih progona.

## Kratak sadržaj

Ovo je priča o piscu Danilu Ivanoviču Harmsu koji je bio progonjen od sovjeteske vlasti. Opisujući u svojim knjigama neobične slučajeve i događaje i sam postane deo njih, od organa državne bezbednostvi

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
*
Camelot

**Camelot** je mitski zamak i sjedište dvora iz legende o Kralju Arthuru.

## Karakteristike
Njegova točna lokacija je nepoznanica, pojedini pisci smještaju ga u arheološki lokalitet - Caerleon, pored Newporta u Južnom Walesu. Dok drugi smatraju da se nalazio u Engleskoj i to u Grofoviji Somerset i to kod sela Queen Camel ili u zamak Cadbury u parohiji South Cadbury.

Ima i onih koji ga lociraju kod gradić Camelford u Grofoviji Cornwall, a pojedini smatraju da se nalazio kod grada Winchestera u Grofoviji Hampshire.

## Reference

## Vanjske veze

* Camelot na portalu Encyclopædia Britannica
Dubravka Marković

**Dubravka Duca Marković**, rođena 26. decembra 1960. godine, je srpska TV voditeljka, i novinarka, poznata kao jedna od najznačajnijih predstavnica punk potkulture  i Novog talasa u Beogradu početkom 1980-ih, odnosno po vođenju popularne muzičke emisije *[[Hit meseca]]* na programu JRT.

Rodila se kao kćerka čuvene spikerke Ljiljane Marković i uglednog novinara, veterana televizije Aleksandra Markovića. Uz *Hit meseca* je radila rok intervjue na Radiju Studija B,, internacionalni šou „Igre bez granica“. Danas je urednica emisije „Večaras zajedno” na Radio Beogradu 1.

Udata je za Gorana Gmitrića, a iz prvog braka ima sina Kosa Gasparija.

## Reference

## Vanjske veze
*
Camelot (razvrstavanje)

Camelot je mitski drevni britanski zamak iz legendi o kralju Arthuru. Također može označavati:

*''Camelot'' (mjuzikl), mjuzikl iz 1960. godine, temeljen na romanu *[[The Once and Future King]]* inspiriranog arturijanskim legendama;
**''Camelot'' (film), njegova filmska adaptacija iz 1967. godine
*''Camelot'' (TV serija), kanadsko-irska TV serija iz 2011. godine
**Camelot* ili *era Camelota*, nadimak za mandat američkog predsjednika Johna F. Kennedyja (1961 - 1963)
Chrétien de Troyes

**Chrétien de Troyes** (čita se *Kretjen de Troa*) za kog se zna da je bio aktivan između 1165.-1180. bio je francuski pjesnik, poznat kao autor pet arturovskih romansi; *Érec et Énide* (Erek i Enida), *Cligès* (Kližes), *Lancelot, o Le Chevalier à la charrette* (Lanselot ili vitez s kolicima), *Yvain, o Le Chevalier au lion* (Iven ili vitez s lavom) i *Perceval, o Le Conte du Graal* (Percival ili priča o Gralu). Chrétien je također napisao i poemu *Guillaume d'Angleterre*, koja se bazira na legendi o Svetom Eustahiju, koja nema nikakvih dodirnih točaka sa legendom o Kralju Arthuru.

## Biografija

Malo se zna o Chrétienovom životu, ali se pouzdano zna da je često boravio na dvoru Marie, grofice od Champagne, a pretpostavlja se da je možda posjetio Englesku. Njegove priče napisane na narodnom jeziku, slijedile su u Francuskoj duh normanskog poeta Wacea i njegove poeme *Roman de Brut* iz 1155., a to je pak bio prijevod - Historia Regum Britanniae Geoffreya Monmoutha. 
Na taj način je uvezena britanska legenda o Kralju Arthuru u kontinentalnu Evropu.

Chrétienove romanse imitirali su gotovo odmah drugi francuski pjesnici i često su prevođene i prilagođavane na druge jezike tokom sljedećih nekoliko vijekova, budući da se romantika nastavila razvijati kao literarna forma. Tako je naprimjer njegov Érec et Énide bio podloga  za nastanak poeme *Sir Gawayne  i Zeleni vitez* u 14. vijeku.

Chrétienove romanse kombiniraju pojedinačne avanture u dobro povezanu priču. *Érec et Énide* je priča o vjernoj i pokornoj supruzi koja dokazuje svoju ljubav prema mužu nepoštivanjem strogo kananoniziranih dvorskih pravila prema bračnom drugu.

U *Cligès*u u centru priče je žena, žrtva braka sklopljenog pod pritiskom koja odglumi smrt i probudi se u novom i sretnom životu sa svojim ljubavnikom. 
U priči o *[[Lancelot]]u*, Chrétien na preuveličan i pomalo parodijski način razglaba temu o viteškoj ljubavi i zanesenom ljubavnikniku koji služi bogu ljubavi i muzi svoga srca - Guinevere, supruzi njegova gospodara Kralja Arthura.

*Yvain* je briljantna ekstravagancija, u kojoj se kombinira tema prenaglog braka mlade udovice koja se ženi za ubojicu njezina muža. Ona ga isprva nevoli, ali je on nakon brojnih viteških pobjeda ipak osvoji i njihov brak postane skladan. U poemi o *[[Percival]]u*, koju je Chrétien ostavio nedovršenu, ujedinjuje religijsku temu Svetog grala sa fantastičnom avanturom.

Chrétien je bio inicijator sofisticirane dvorske romantike. Duboko upućen u onovremeni dvorski ritual i odnose, on na narodnom jeziku pjeva o ljubavi kao sudbinski predodređenoj ali uz veliku dozu humora u svijetu arturovskih avantura. Zanimanje za njegovo djelo, isprva je bilo koncentrirano na folklorni aspekt koji mu je poslužio kao izvor, 
ali se tokom 20. vijeka preusmjerilo na samu strukturu njegovih poema i narativnu tehniku.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Chrétien de Troyes'' na portalu Encyclopædia Britannica
Erol Kadić

**Erol Kadić** (Zagreb, 19. jun 1955 - Beograd, 7. maj 2025) bio je srpski filmski glumac.

## Filmografija

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1979. || Drugarčine || Obradović
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1980. || Splav meduze || Borivoje Lazarević
|-
| 1981. || Berlin kaput || 
|-
| 1981. || Laf u srcu || Doktor pravnih nauka
|-
| 1981. || Sedam sekretara SKOJ-a (TV serija) || August Cesarec 
|-
| 1982. || Nepokoreni grad (serija) || Ilegalac
|-
| 1982. || Priče preko pune linije (serija) || 
|-
| 1982. || Direktan prenos || Brkić
|-
| 1982. || Drugarčine || Obradović 
|-
| 1984. || Maj nejm iz Mitar (TV) || Stjepan Ivo Dojčić 
|-
| 1984. || O pokojniku sve najlepše || Inženjer Jugoslav
|-
| 1984. || Prokleta avlija (TV) || 
|-
| 1984. || Ne tako davno (mini-serija) || 
|-
| 1984. || Banjica (TV serija) (serija) || Kriger
|-
| 1985. || Crvena baraka (TV) || 
|-
| 1987. || Bekstvo iz Sobibora || Baštovan
|-
| 1988. || Vuk Karadžić (serija) || Dimitrije Demetar
|-
| 1988. || Slučaj Harms || Pijanac 1 
|-
| 1988. || Četrdeset i osma - Zavera i izdaja (serija) || Mihail Suslov
|-
| 1989. || Sveti Georgije ubiva aždahu || Trifun pijani 
|-
| 1989. || Čudo u Šarganu (TV) || Tanasko 
|-
| 1989. || Balkan ekspres 2 (serija) || Gestapo
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1990. || Gala korisnica: Atelje 212 kroz vekove (TV) ||
|-
| 1990. || Staro gvožđe ne rđa (kratak film) || 
|-
| 1993. || Teatar u Srba (serija) || 
|-
| 1994-1995. || Otvorena vrata (serija) || Doktor
|-
| 1995. || Kraj dinastije Obrenović (serija) || 
|-
| 1995. || Podzemlje || Janez
|-
| 1993. || Filomena Marturano (TV) || Rikardo
|-
| 1996. || Sudbina jednog razuma (TV) || 
|-
| 1996. || Bila jednom jedna zemlja (serija) || Janez
|-
| 1998. || Kneginja iz Foli Berzera (TV) || Kuvar
|-
| 1998. || Kupi mi Eliota || Inspektor 2
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2000.-te
|-
| 2002. || Mala noćna muzika || Doktor Šestić
|-
| 2002. || Država mrtvih || Slovenački oficir
|-
| 2003. || 011 Beograd || Džef
|-
| 2004. || San zimske noći || 
|-
| 2006. || Priča o Džipsiju Trolmanu (TV) || Tristan - SS oficir 
|-
| 2006. || Mi nismo anđeli 3 || Profesor Grunf
|-
| 2007. || S. O. S. - Spasite naše duše || Tv voditelj
|-
| 2008. || Čarlston za Ognjenku || Kamenorezac Ozren
|-
| 2008. || Bela lađa 2 (serija) || Reditelj Mićko
|-
| 2008. || Poslednja audijencija (serija) || Pavle Radić
|-
| 2009. || Zauvijek mlad (serija) || Karakašević
|-
| 2008-2009. || Pare ili život (serija) || Časlav
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2010.-te
|-
| 2008-2010. || Moj rođak sa sela (serija) || Oliver
|-
| 2008-2011. || Naša mala klinika (serija) || Lepi
|-
| 2011. || Cvat lipe na Balkanu (TV serija) || Moša Pijade
|-
| 2012. || Vojna akademija (TV serija) || Profesor elektronike
|-
| 2014. || Nigde || 
|}

## Vanjske veze
*
Branko Andrić Andrla

**Branko Andrić - Andrla** (Novi Sad , 9. april 1942. – Dunaujvaroš, 20. oktobar 2005.) bio je srpski multidisciplinarni umetnik. Bavio se muzikom, pisanjem, filmom i crtanjem stripova. Živeo je u Novom Sadu i Beču.

## Biografija
### Detinjstvo i mladost
Branko Andrić je rođen 1942. u Novom Sadu. Njegov otac Branko Andrić (1921-1942) je dva meseca pre nego što će se Andrla roditi, uhapšen od strane mađarskih fašista i ubijen kao hiljade drugih žrtava bačenih pod led zamrznutog Dunava.

Posle završetka humanističke gimnazije (Jovan Jovanović Zmaj) u Novom Sadu, Andrić završava Višu školu za političke nauke u Beogradu i Višu pedagošku školu, smer likovna umetnost u Novom Sadu. Posle studija je počeo da piše za mnogobrojne jugoslovenske kulturne časopise (*[[Letopis Matice srpske]]*, *[[Student (časopis)|Student]]*, *[[Književna reč]]*, *[[Studentski list Indeks|Indeks]]*, *Oko*, *Riječka revija*, *Polja*, *Lica* i dr). Održavao je mnogobrojne književne večeri po celoj Jugoslaviji i sarađivao je na filmovima Dušana Makavejeva, Želimira Žilnika i Karpa Aćimovića - Godine. Kratak film „Zdravi ljudi za razonodu“ (Litany for ideal people) Karpa Aćimovića - Godine, u muzičkoj pratnji Branka Andrića je dobio prvu nagradu kratkog filmskog festivala u Beogradu i nagradu novinara u Oberhausenu, u Nemačkoj.

### Selidba u Beč
Branko Andrić se 1972. preselio u Beč, upoznao Ditera Šragea i učestvovao u programu slobodnog bioskopa. Pored svoje delatnosti crtača, počeo je da piše pesme na nemačkom („Gastarbajterske pesme“), koje izdaje početkom 80-tih kao samoizdavač. Učestvovao je u osnivanju i oživljavanju Bečke Arene. Njegovom doprinosu programu bečke arene, od 70-tih do 90-tih godina pripada niz književnih večeri, i nastupa grupe Imperium of jazz, kao i inicijalizacija i organizacija nekoliko muzičkih festivala alternativne muzike sa područja čitave Jugoslavije. Dobija mnogobrojne nagrade kao npr. Prvu nagradu na Kseroks konkursu za umetničku grafiku 1975. Takodje je učestvovao u pravljenju američkog filma *[[Before Sunrise|Pre Svitanja]],* koji je sniman u Beču.

### Imperium of Jazz
Krajem 70-tih godina Branko Andrić osniva grupu Vojvođanski bluz bend sa kojom nekoliko puta nastupa u Beogradu i Novom Sadu. Početkom 80-ih napušta „Vojvođanski bluz bend“ da bi osnovao „Imperium of Jazz“ (pravilno se piše sa v, latinskim u). U bendu su od samog početka nastupali najbolji muzičari iz Novog Sada. Do 2005. nastupalo je 150 muzičara u raznoraznim aranžmanima. Poznatija imena: Boris Kovač, Zoran Bulatović - Bale, Jovan Torbica, Zoran Mraković, Atila Šoti...

### Smrt
20. oktobra 2005. Branko Andrić se u jednoj ulici u blizini Dunaujvaroš sudario sa jednim „vozačem koji je prešao na njegovu stranu“, i izgubio život.

Godine 2014. osnovan je Centar za umetnost i umetnička i kulturna dešavanja u Beču koji nosi njegovo ime.

## Istraživački projekti
* *Pisac i umetnik Branko Andrić - Andrla, 2014 - danas*, Akademija lepih umetnosti u Beču / Institut za nauku o umetnosti i kulturi, Disertacija Mag. Branka Andrića.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Imperium Of Jazz, Discogs
* Kulturni centar u Beču
Uroš Blesavi

***Uroš blesavi*** je jugoslovenska filmska komedija iz 1989. godine. Režirao ga je Milan Knežević, a scenario je napisala Dragana Abramović.

## Sadržaj film

U brdovitom selu Lazina živi porodica Marković. Pošto imaju mnogo rođaka njihovi životi su isprepletani, a poslovi podeljeni. Najveći problem im je porodica Lužanić koja ih krade, i Uroš Blesavi, neoženjen i infantilni član porodice Marković. Nasuprot svetu odraslih, Uroš i deca vode neki svoj život. Iznenada poštar donosi telegram kojim se javlja da je zaboravljeni rođak iz Amerike umro i ostavio dva miliona dolara nasledstva. U život seljaka ulazi nemir. Svako ima neku ideju kako da se novac najbolje upotrebi, ali sa osećajem da im i nije potreban. Sve akcije će se završiti drugačije od onoga što su nameravali.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Ivan iz Drača

**Ivan iz Drača** (, , ), albanski slikar iz druge polovine XIV v. i poċetka XV v.
## Biografija
Ivan iz Drača bio je sin Dominika iz Drača I, i otac Dominika iz Drača II, koji je 1435. god. stupio u službu na 10 godina kod dubrovačkoga slikara Tome Prekoturovića. Ivan iz Drača poznat je kao jedna od najpopularnijih ličnosti koji je izašao sa vrata Srednjevjekovnog Univerziteta u Draču. Preselio se u Dubrovnik iz Drača 1388. godine. Te i iduće godine primio je pomoć od dubrovačke općine za stanarinu kako bi se mogao baviti slikarskim obrtom. God. 1389. obvezao se Vlahu M. Menčetiću da će obojiti i oslikati neke dijelove njegove kuće, kao što je to već učinio nad dvoranom iste kuće. Spominje se da je 14. juna 1396. imenovan za prvog izvršitelja Srednjevekovnog Univerziteta u Zadru.

## Povezano
* Drač
* Sveučilište u Zadru

## Reference

## Literatura
* J. Tadić: Građa o slikarskoj školi u Dubrovniku XIII–XVI v., 1. Beograd 1952, 30–31, 95.
* V. J. Đurić: Vizantijske i italo-vizantijske starine u Dalmaciji. Prilozi povijesti umjetnosti u Dalmaciji, 1960, 12, str. 141–142.
* I. Mahnken: Dubrovački patricijat u XIV veku. Beograd 1960, 341.
* V. J. Đurić: Dubrovačka slikarska škola. Beograd 1963, 13, 261.
* M. J. Dinić: Odluke veća Dubrovačke Republike, 2. Beograd 1964, 484, 571.
* I. Fisković: Dubrovačko slikarstvo i društveni okviri njegova razvoja u XIV stoljeću. Prilozi povijesti umjetnosti u Dalmaciji, 1983, 23, str. 129, 140.
Opasna stolica

**Opasna stolica** (engleski: *Siege Perilous*, siege od francuskog siège = stolica, perilous = opasan) je jedna od stolica oko Arturovog Okruglog stola na kojem je mogao sjediti samo izabrani vitez.

## Karakteristike

Robert de Boron u svojoj poemi *Merlin* opisuje tu praznu stolicu kao mjesto koje podsjeća na stolicu koje je Juda napustio za Posljednje večere, dok u poemi *Josip iz Arimateje* (Joseph d'Arimathie) ta stolica uništava bilo kog nedostojanog da sjedi na njoj. Gerbert de Montreuil u svom nastavku na Chrétienov *Perceval, o Le Conte du Graal*, kaže da ga je Arthuru dala vila, šestorica vitezova koja su pokušala sjesti u njega, zemlja je progutala. Tek nakon što je Percival sjeo u njega situacija se smirila, nakon tog su se šestorica izgubljenih vitezova vratila na Arthurov dvor.

U Opusu Vulgata iz 13. vijeka, čarobnjak Merlin savjetuje Uthera Pendragona da sagradi stol u spomen na Sveti gral, ali da ostavi jednu praznu stolicu za viteza grala. U istom opusu Opasna stolica se navodi kao mjesto paralelno sa stolicom za Krista na Posljednjoj večeri i mjesto na kom je trebao sjediti 
Josip. Dvojica braće ljubomorna na Josipa, prigovorila su mu da ima posebno mjesto, pa jedan od njih sjeo na tu stolicu, ali je stradao, zbog tog su ga nazvali - **Strašna stolica**.

Tek je pravi i čisti vitez Galahad bio predodređen da može sjesti na njega uz Arturov stol. U poemi Lancelot vitez po imenu Brumand, pokušao je sjesti na njega, što se sam Lancelot nikad nije usudio učiniti, ali kako je sjeo bio je spaljen. Malory je napisao da je Merlin napravio Opasnu stolicu za najvećeg viteza Svetog grala, pa se tek kad je Galahad došao u Camelot, pojavilo njegovo ime na stolici koja je bila upravo namijenjena njemu.

## Reference

## Vanjske veze
* ''The Siege Perilous'' na portalu The Camelot Project
Igraine

**Igraine** ili *Ygrayne*, *Yguerne*, *Igerne*, je jedan od likova mita o Kralju Arthuru, ona je po legendi bila žena Uthera Pendragona i Arthurova majka.

U nju se Uther zaljubio još dok je bila u braku sa Vojvodom od Cornwalla, koji se u nekim izvorima zove Gorlois. Utherova strast prema Igraine bila je uzrok jaza između njega i njezina muža, koji ju je on držao čvrsto zatočenu svom neprobojnom zamku kod Tintagela. 
Uther koji je izgarao od želje za Igrainom, angažirao je čarobnjaka Merlina da ga oblikom prevori u njena muža. Tako prerušen uspio je ući u zamak i provesti noć s Igrainom. Iz tog snošaja začet je ArthurNakon što je vojvoda poginuo u bitci, Uther se oženio sa Igrainom, ali kad se rodio Arthur, on je morao biti predan Merlinu,  jer je to bio uvjet pod kojim je Merlin odlučio pomoći Utheru.

Prema Geoffreyu od Monmoutha i ostalim piscima arturovskih legendi, Igraine i Uther su imali i kćer po imenu Anna.

U Thomas Maloryjevom Le Morte Darthur (Arthurova smrt), Igraina je već imala tri kćeri prije nego što se udala za Uthera; *Morgause*, *Morgan le Fay* i *Elaine*. U romantičnoj poemi  iz 13. vijeka - Arthour i Merlin, Igraine se zove **Ygerne** a  prije nego što se udala za Uthera, bila je u braku s kraljem Harinanom od Gaskonje, pa nakon tog sa Hoelom Vojvodom od Cornwalla, a tek nakon tog se udala za njegova nasljednika iz Cornwalla (koji se zvao *Tintagel* a ne Gorlois).

## Reference

## Vanjske veze
* ''Igraine'' na portalu Camelot Project
Le Morte Darthur

**Le Morte Darthur** (prevedeno s francuskog Arthurova smrt) je prva prozna varijanta legende o Kralju Arthuru na engleskom jeziku, koju je 1485. napisao Thomas Malory a odštampao i izdao William Caxton 1485. godine.

## Karakteristike

Jedini postojeći manuskript prije Caxtonovog izdanja nalazi se u Britanskoj biblioteci u Londonu. I on u svom romanu ponavlja priče o avanturama vitezova Okruglog stola i to po kronološkom redu od Arthurovog rođenja do smrti. Malory je to napisao na bazi francuskih poema, ali se njegov tekst razlikuje od preuzetog modela po naglasku na viteško bratstvo, a ne toliko na dvorsku ljubav, on također poentu stavlja na konflikt oko lojalnosti, koju je uzrokovao preljub Lancelota i Guinevere koji je u konačnici uništio viteško zajedništvo.

## Reference

## Vanjske veze

* Le Morte Darthur na portalu Encyclopædia Britannica
Gospa od jezera

**Gospa od jezera** (engleski *Lady of the Lake*) je jedan od mitoloških likova iz legende o Kralju Arthuru.

## Karakteristike

Ta neobična dama pojavljuje se u arturovskim sagama sa više imena, od kojih je većina varijacije od **Nimue** (Ninianne, Nivian, Nyneve..) ili kao **Vivianne** (Viviane, Vivien...). Ovo posljednje ime vuče porijeklo od božice vode iz keltske mitologije. 
Međutim u prvim sagama u kojima se pojavljuje, ona je bezimena. U starofrancuskoj poemi *Le Chevalier de la Charette* Chrétien de Troyesa, glavni junak Lancelot spominje moćni prsten koji mu je dala jezerska vila, koja ga je podigla u mladosti. U nešto kasnijoj njemačkoj poemi Lanzelet opisuje se kao sirena koja isto tako podiže Lancelota i živi u čarobnom moru među 10.000 žena koje nikad ne osjećaju tugu.

U poemi Le Morte Darthur Thomasa Malorya - Gospa od jezera u slavnoj sceni predaje svoj mač Excalibur - Arthuru, kojim se kasnije ubije Balin. Jedna druga Gospa od jezera - *Nenyve*, začara i zarobljuje Merlina, ona je i glavna među jezerskim vilama koja prati Arthura sve do Avalona.

I brojni novovjeki pjesnici bavili u se Gospom od jezera, među njima Tennyson (*The Idyls of the King*), Thelwall (*The Fairy of the Lake*), Yeats (*Time and the Witch Viviene*) i T. H. White (*[[The Once and Future King]] / Jednom i budući kralj*).

## Reference

## Vanjske veze

* The Lady of the Lake na portalu Camelot Project
Uther Pendragon

**Uther Pendragon** je jedan od likova mita o Kralju Arthuru, on je po legendi brat Ambrosiusa Aurelianusa i Constansa, i otac Kralja Arthura.

Po pjesniku Geoffreyu od Monmoutha ime **Uther** Pendragon je dobio zbog kometa u obliku zmaja koji se pojavio na nebu prije bitke sa Saksoncima za koje je poginuo njegov brat Aurelius. Zmaj je bio znak Aurelijeve smrti i Utherovog rođenja. Geoffrey je pripisao Utheru strast prema Igraine, i to da ga je čarobnjak Merlin preobrazio u Igraininog supruga, kako bi mogao zadovoljiti svoju požudu. U tom braku sa Igraine  Uther je izrodio Arthura i kasnije kćer po imenu Anna. Saksonci su ubili Uthera zatrovavši izvora iz kog je pio, pa je pokopan u divovskom prstenu (Stonehenge).

Drugi pak pjesnik Malory također pjeva o tom kako je Merlin pretvorio Uthera u lik Gorloisa, kao i to da se Uther obavezao predati Merlinu dijete koje će te iste noći začeti sa Igraine, da ga on odgaja. Nesretni Gorlois je ubijen u bitci tri sata nakon što Uther i Igraine začeli Arthura, nakon tog se Uther oženio sa Igraine.

U Thomas Maloryjevom Le Morte Darthur (Arthurova smrt) i u djelima koja se baziraju na tom tragu, Uther je generalno lik važan jedino kao otac Kralja Arthura, to je ostao i u kasnijim srednjovjekovnim pričama.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Uther'' na portalu Camelot Project
Savezni rat

**Savezni rat** (španjolski: *Guerra Federal*), znan još i kao **Veliki rat** (španjolski: *Guerra Larga*) i **Petogodišnji rat** (španjolski: *Guerra de los Cinco Años*), bio je građanski rat koji se od 1859. do 1863. godine vodio u Venezueli. Rat se vodio između dvaju najvećih stranaka, Konzervativne i Liberalne, a uzrok istome bio je monopol vladajućih konzervativaca nad državnom vlašću i vlasništvom nad zemljom, ali i njihova nevoljkost za provođenje bilo kakvih reformi ili ustupaka. Liberali, koji su se nazviali i federalistima, zagovarali su velike reforme u vidu veće autonomije provincija i uvođenje novog federalnog sistema, čemu su se vladajući konzervativci, koji su vladali preko autokratske oligarije, žestoko protivili. Sukob na relaciji liberala i konzervativaca tinjao je još od proglašenja venezuelanske nezavisnosti 1830. godine, a kulminirao je nedugo nakon što je Julián Castro u vojnom udaru preuzeo vlast u zemlji. Castro se pokazao kao nesposoban predsjednik, što je dovelo do toga da vlasti skloni oligarsi još više preuzmu inicijativu, a što je, zauzvrat, dodatno razbjesnilo liberale.

Iako je trajao nešto više od četiri godine, Savezni rat je u velikom dijelu bio i ostao gerilski rat. Federalisti nikada nisu imali organiziranu centralnu komandu i uglavnom su koristili valove socijalnog nezadovoljstva kako bi realizirali svoje planove. Tokom rata su vođene samo tri velike bitke:

* Bitka kod Sante Inés (10. prosinca 1859.), tokom koje su federalisti predvođeni Ezequielom Zamorom porazili državnu vojsku, uz oko 1,200 žrtava na obje strane; 
* Bitka kod Copléa (17. veljače 1860.), u kojoj su vladine snage predvođene generalom Leónom de Febresom Corderom porazile federaliste koje je predvodio Juan Crisóstomo Falcón, i; 
* Bitka kod Buchivacoe (26. - 27. prosinca 1862.), jedna od posljednjih velikih pobjeda federalista.

Venezuela je u to doba imala nešto više od milijun stanovnika, međutim stotine tisuća ljudi umrlo je tokom rata, bilo da se radilo o borcima, bilo o kolateralnim žrtvama gladi i bolesti. Sporazum je formalno okončan u travnju 1863. godine, potpisivanjem sporazuma iz Cochea.
Bonaventura Duda

Fra **Bonaventura Duda** (Rijeka, 14. siječnja 1924.  Varaždin, 3. kolovoza 2017.) bio je hrvatski teolog, bibličar, franjevac i dopisni član Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti.

## Biografija
Duda, (Roko) Bonaventura rođen je u Rijeci 14. siječnja 1924. godine. Podrijetlom je s otoka Krka, iz mjesta Krasa, gdje je pohađao osnovnu školu (1929.-1933.). Nakon dva razreda građanske škole na Sušaku, pohađa u Varaždinu Franjevačku klasičnu gimnaziju (1935.-1944.). U Franjevački red stupa 14. kolovoza 1941. godine i tada uzima ime fra Bonaventura. 
Studirao je na Katoličkom bogoslovnom fakultetu u Zagrebu (1944.-1950.). U tom razdoblju profilirao se i kao glazbenik uz tadašnjeg orguljaša franjevačke crkve u Zagreb, fra Kamila Kolba. Za svećenika je zaređen 15. siječnja 1950. godine, a u prosincu 1952. postiže gradus licencijata iz teologije. Od jeseni 1954. do lipnja 1957. nalazi se na poslijediplomskome studiju u Rimu, najprije na Antonianumu (1954.-1955.), gdje je doktorirao iz teologije, a potom na Papinskome biblijskome institutu (1955.-1957.), gdje je postigao biblijski licencijat.

Istaknuti je biblijski prevoditelj i promicatelj duha Drugoga vatikanskog koncila. S franjevcem Zorislavom Lajošem pokreće list Glas s koncila iz kojega će nastati današnji Glas Koncila (1963.). Pokretač je i (s J. Kaštelanom) glavni urednik prijevoda Biblije u izdanju Stvarnosti (1968.). Preveo je (s J. Fućkom) Novi zavjet i priredio novi hrvatski Lekcionar (od 1969.). Sudjelovao je u osnivanju nakladničke kuće Kršćanska sadašnjost i Teološkog društva Kršćanske sadašnjosti (od 1968.).
Dobitnik je znanstvene nagrade  *Annales Pilar* Instituta društvenih znanosti *Ivo Pilar* za 2004. godinu. Od 2010. dopisni je član Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti u Razredu za društvene znanosti.

Usto, fra Bonaventura je dugogodišnji propovjednik u crkvi Sv. Franje na Kaptolu, gdje je od 1981. do 2009. svake nedjelje predvodio misu u 11 sati, a njegove su propovijedi uvijek bile rado slušane.

Lik fra Bonaventure Dude dokumentirala je Ljiljana Bunjevac Filipović u dokumentarnom filmu *'Manji brat - fra Bonaventura Duda* (2009.), čija je scenaristica i redateljica.

Fra Bonaventura umro je 3. kolovoza 2017. u samostanu Sv. Ivana Krstitelja u Varaždinu.

## Glavna djela
* Sjeme je Riječ Božja ( 1987.)
* Sijač je Sin Čovječji (1989.)
* U plemenitu srcu (1990.)
* Koncilske teme (1995.)
* U svjetlu Božje riječi (2000.).

## Izvori

## Vanjske veze
* Hrvatska akademija znanosti i umjetnosti: Bonaventura, fra Duda (osobna stranica)
* hrcak.srce.hr – Radovi fra Bonaventure Dude 
* hrcak.srce.hr – Bogoslovska smotra, Vol.58 No.1 Travanj 1988./Bonaventura Duda: Sjeme je Božja riječ
Cyril Collard

**Cyril Collard** (19. decembar 1957 - 5. mart 1993) bio je francuski književnik, muzičar, glumac i režiser, poznat kao jedna od prvih slavnih ličnosti koja nije krila svoju biseksualnost, kao ni zaraženost HIV-om. Toj temi je posvetio svoj poluatobiografski film *[[Les Nuits fauves]]* koji je dovršen neposredno prije smrti, i za koga je 1993. godine posthumno dobio nagradu Cesar.

## Bibliografija
* *[[Condamné Amour]]*, Flammarion, Paris, 1987, 257 p., rééd. coll. J'ai lu, Paris, 1993, No. 350
* *[[Les Nuits fauves (roman)|Les Nuits fauves]]*, Flammarion, Paris, 1989, 253 p., rééd. coll. J'ai lu, Paris, 1991, No. 2993
* *[[L'Ange sauvage, carnets]]*, Flammarion, Paris, 1993, 252 p. (posthumno izdanje)
* *[[L'Animal (Collard)|L'Animal]]*, Flammarion, Paris, 1994, 112 p. (posthumno izdanje)

## Vanjske veze
* 
* 
*
Alexandre Mnouchkine

**Aleksandar Aleksandrovič Mnuškin** (; 10. februar 1908 – 3. april 1993), poznatiji kao **Alexandre Mnouchkine**, bio je francuski filmski producent, poznat po nizu zapaženih ostvarenja u drugoj polovici 20. vijeka, među kojima se ističe opus Claudea Lelouchea i Philippea de Broce. Godine 1945. je osnovao studio Ariane Films, koji je ime dobio po njegovoj kćeri Arine, koja će kasnije steći slavu kao teatarska režiserka.

## Izabrana filmografija
* *[[The Emigrant (1940 film)|The Emigrant]]* (1940)
* *[[L'Aigle à deux têtes]]*, rež. Jean Cocteau (1948),
* *[[Fanfan la Tulipe]]*, rež. Christian-Jaque (1952),
* *[[Women's Club (1956 film)|Women's Club]]* (1956)
* *[[Les Gauloises bleues]]*, rež. Michel Cournot (1968),
* *[[The Name of the Rose (film)|The Name of the Rose]]*, rež., Jean-Jacques Annaud (1986),
* *[[La Révolution française (film)|La Révolution française - episode "Les Années Lumière"]]*, rež. Robert Enrico.

## Reference

## Vanjske veze
*
Jean Negulesco

**Jean Negulesco** (rođen kao **Ioan Negulescu**; 29. februar 1900 (po julijanskom kalendaru) &ndash; 18. jul 1993) bio je rumunjsko-američki filmski režiser i scenarist, poznat po nekoliko uspješnih filmova u Hollywoodu krajem 1940-ih i početkom 1950-ih.

## Filmografija

* *[[Singapore Woman]]* (1941)
* *[[The Gay Parisian]]* (1941)
* *[[United States Marine Band (film)|United States Marine Band]]* (1942)
* *[[Cavalcade of Dance]]* (1943)
* *[[Women at War]]* (1943)
* *[[The Mask of Dimitrios]]* (1944)
* *[[The Conspirators]]* (1944)
* *[[Three Strangers]]* (1946)
* *[[Nobody Lives Forever (1946 film)|Nobody Lives Forever]]* (1946)
* *[[Humoresque (film)|Humoresque]]* (1946)
* *[[Deep Valley]]* (1947)
* *[[Road House (1948 film)|Road House]]* (1948)
* *[[Johnny Belinda (1948 film)|Johnny Belinda]]* (1948)
* *[[The Forbidden Street]]* (1949)
* *[[Under My Skin (film)|Under My Skin]]* (1950)
* *[[Three Came Home]]* (1950)
* *[[Take Care of My Little Girl]]* (1951)
* *[[The Mudlark]]* (1951)
* *[[Lydia Bailey]]* (1952)
* *[[Lure of the Wilderness]]* (1952)
* *[[Phone Call from a Stranger]]* (1952)
* *[[Scandal at Scourie]]* (1953)
* *[[Titanic (1953 film)|Titanic]]* (1953)
* *[[How to Marry a Millionaire]]* (1953)
* *[[Three Coins in the Fountain (1954 film)|Three Coins in the Fountain]]* (1954)
* *[[Woman's World (film)|Woman's World]]* (1954)
* *[[The Rains of Ranchipur]]* (1955)
* *[[Daddy Long Legs (1955 film)|Daddy Long Legs]]* (1955)
* *[[The Dark Wave]]* (1956)
* *[[Boy on a Dolphin]]* (1957)
* *[[A Certain Smile (film)|A Certain Smile]]* (1958)
* *[[The Gift of Love]]* (1958)
* *[[Count Your Blessings (1959 film)|Count Your Blessings]]* (1959)
* *[[The Best of Everything (1959 film)|The Best of Everything]]* (1959)
* *[[Jessica (film)|Jessica]]* (1962)
* *[[The Pleasure Seekers]]* (1964)
* *[[Hello-Goodbye]]* (1970)
* *[[The Invincible Six]]* (1970)

## Vanjske veze

* 
* Jean and Dusty Negulesco papers, Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences
Richard Jordan

**Richard Jordan** (rođen kao **Robert Anson Jordan, Jr.**; 19. jul 1937 – 30. august 1993) bio je američki glumac poznat po nizu epizodnih, ali zapaženih nastupa u nizu filmova i TV-serija od 1970-ih do 1990-ih. Za vrijeme snimanja filma *[[The Fugitive (film, 1993)|Bjegunac]]* mu je dijagnosticiran tumor mozga od koga je nekoliko mjeseci kasnije umro.

## Filmografija

* *[[Lawman (1971 film)|Lawman]]* (1971) - Crowe Wheelwright
* *[[Valdez Is Coming]]* (1971) - R. L. Davis
* *[[Klute]]* (1971) - Čovjek koji ljubi lik Jane Fonda u noćnom klubu (nenaveden na špici)
* *[[Catonsville Nine|The Trial of the Catonsville Nine]]* (1972) - George Mische
* *[[Chato's Land]]* (1972) - Earl Hooker
* *[[Kamouraska (film)|Kamouraska]]* (1973) - Georges Nelson
* *[[The Friends of Eddie Coyle]]* (1973) - Dave Foley
* *[[The Yakuza]]* (1974) - Dusty
* *[[Rooster Cogburn (film)|Rooster Cogburn]]* (1975) - Hawk
* *[[Logan's Run (1976 film)|Logan's Run]]* (1976) - Francis
* *[[Captains and the Kings]]* (1976) (TV miniserija) - Joseph Armagh
* *[[Alibis (1977 film)|Alibis]]* (1977) - Paul
* *[[Interiors]]* (1978) - Frederick
* *[[Les Misérables (1978 film)|Les Misérables]]* (1978) - Jean Valjean
* *[[Old Boyfriends]]* (1979) - Jeff Turrin
* *[[A Nightingale Sang in Berkeley Square (film)|A Nightingale Sang in Berkeley Square]]* (1979) - Pinky
* *[[Raise the Titanic (film)|Raise the Titanic]]* (1980) - Dirk Pitt
* *[[The Bunker (1981 film)|The Bunker]]* (1981) - Albert Speer
* *[[A Flash of Green]]* (1984) - Elmo Bliss
* *[[Dune (film)|Dune]]* (1984) - Duncan Idaho
* *[[The Mean Season]]* (1985) - Alan Delour
* *[[The Men's Club]]* (1986) - Kramer
* *[[Solarbabies]]* (1986) - Grock
* *[[The Murder of Mary Phagan]]* (1987) - Hugh Dorsey
* *[[The Secret of My Success (1987 film)|The Secret of My Success]]* (1987) - Howard Prescott
* *[[The Equalizer]]* (1987) (TV series) - Harley Gage
* *[[Romero (film)|Romero]]* (1989) - Fr. Rutilio Grande, SJ
* *[[The Hunt for Red October (film)|The Hunt for Red October]]* (1990) - Jeffrey Pelt
* *[[Timebomb (1991 film)|Timebomb]]* (1991) - Col. Taylor
* *[[Delusion (1991 film)|Delusion]]* (1991) - Executive in Conference Room
* *[[Shout (film)|Shout]]* (1991) - Eugene Benedict
* *[[Heaven Is a Playground]]* (1991) - David Racine
* *[[Primary Motive]]* (1992) - Chris Poulas
* *[[Posse (1993 film)|Posse]]* (1993) - Sheriff Bates
* *[[Gettysburg (1993 film)|Gettysburg]]* (1993) - Brig. Gen. Lewis A. Armistead (final film role)

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Eddie Constantine

**Eddie Constantine** (rođen kao **Edward Constantinowsky**; 29. oktobar 1917 &ndash; 25. februar 1993) bio je američki glumac i pjevač, koji je 1950-ih stekao popularnost u Francuskoj tumačeći lik privatnog detektiva Lemmyja Cautiona u seriji niskobudžetnih kriminalističkih filmova, a kasnije i veliki ugled nastupima u zapaženim filmovima autora kao što su Jean-Luc Goddard, Rainer Werner Fassbinder i Lars von Trier.

## Filmografija

## Reference

## Vanjske veze
* Eddie Constantine at *Uni France* 
* 
*
Ishirō Honda

, ponekad pogrešno navođen kao "Inoshiro Honda", bio je japanski filmski režiser, poznat kao jedan od najplodnijih i najuspješnijih autora *[[kaiju]]* i *[[tokusatsu]]* filmova, uključujući njegov najpoznatiji film *[[Godzilla (film, 1954)|Godzilla]]*, kao i brojne druge iz istoimene serije. Honda je također istakao i drugim žanrovima, kao što su dokumentarni i ratni filmovi, a bio je i dugogodišnji prijatelj i bliski suradnik Akire Kurosawe.

## Filmografija

## Izvori
### Fusnote

### Literatura

* 
* 
* 

## Vanjske veze

* The Official Ishiro Honda website (English version)
* Watch Films Links) 
* 
*
Claude Renoir

**Claude Renoir** (4. decembar 1913 &ndash; 5. septembar 1993) bio je francuski direktor fotografije, poznat po radu na nizu zapaženih filmova, uključujući *[[The River (1951 film)|The River]]*, koji je bio režirao njegov stric Jean Renoir. Odrastao je u umjetničkoj porodici, kao unuk slavnog slikara Pierre-Auguste Renoira, a otac mu je bio glumac Pierre Renoir; njegova kćer Sophie Renoir je postala istaknuta glumica.

## Izabrana filmografija

## Izvori

## Vanjske veze
*
Anna Sten

**Anna Sten** (; 3. decembar 1908 - 12. novembar 1993) bila je glumica koja je zahvaljujući nastupima u nekoliko nijemih komedija stekla status jedne od prvih zvijezda sovjetske kinematografije, ali je nakon emigracije karijeru nastavila u Hollywoodu.

## Filmografija

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
* Photographs and literature
* 
* Anna Sten Biography (in Russian)
Janet Margolin

**Janet Margolin** (25. jul 1943 &ndash; 17. decembar 1993) bila je američka glumica, koja je nastupala u nekoliko značajnih filmova 1960-ih i 1970-ih, i bila poznata kao jedna od neslužbenih "muza" autora Novog Hollywooda.

## Filmografija

## Reference

## Vanjske veze
*
*
Moses Gunn

**Moses Gunn** (2. oktobar 1929 – 16. decembar 1993) je bio američki glumac, poznat po nizu epizodnih, ali upečatljivih uloga, među kojima se ističe lik Bumpyja Jonasa, harlemskog gangsterskog bosa u popularnom filmu *[[Shaft (film, 1971)|Shaft]]*. Gunn je također imao zapaženu karijeru na pozornici, gdje je, između ostalog, osnovao afroameričku teatarsku trupu Negro Ensemble Company. Jedan od njegovih posljednjih nastupa bila je uloga osumnjičenika Risleya Tuckera u *Three Men and Adena*, epizodi TV-serije **'.

==Filmski i televizijski nastupi==

* 1968: ''[[What's So Bad About Feeling Good?]]'' (nenaveden na špici)
* 1970: ''[[Carter's Army]]'' ... Private Doc Hayes
* 1970: ''[[WUSA (film)|WUSA]]'' ... Clotho
* 1970: ''[[The Great White Hope (film)|The Great White Hope]]'' ... Scipio
* 1971: ''[[Wild Rovers]]'' (1971) ... Ben
* 1971: [[Hawaii Five-O]] (1971) ... Willy Stone
* 1971: ''[[Shaft (1971 film)|Shaft]]'' ... Bumpy Jonas
* 1972: ''[[Eagle in a Cage]]'' ... General Gourgaud
* 1972: ''[[The Hot Rock (film)|The Hot Rock]]'' ... Dr. Amusa
* 1972: ''[[Shaft's Big Score]]'' ... Bumpy Jonas
* 1972: ''[[Haunts of the Very Rich]]'' ... Seacrist
* 1973: ''[[Kung Fu (TV serija)|Kung Fu]]'' ... Isaac Montoya (epizoda "The Stone")
* 1973: ''[[The Iceman Cometh (1973 film)|The Iceman Cometh]]'' ... Joe Mott
* 1974: ''[[Amazing Grace (1974 film)|Amazing Grace]]'' ... Welton J. Waters
* 1975: ''[[Cornbread, Earl and Me]]'' ... Benjamin Blackwell
* 1975: ''[[Rollerball (1975 film)|Rollerball]]'' ... Cletus
* 1975: ''[[Aaron Loves Angela]]'' ... Ike
* 1977: ''[[Good Times]]'' ... Carl Dixon
* 1977: ''[[Roots (miniserija, 1977)|Roots]]'' ... Kintango
* 1978: ''[[Remember My Name]]'' (1978) ... Pike
* 1980: ''[[The Ninth Configuration]]'' ... Major Nammack
* 1981: ''[[Ragtime (film)|Ragtime]]'' ... [[Booker T. Washington]]
* 1982: ''[[Amityville II: The Possession]]'' ... Detective Turner
* 1984: ''[[Die Unendliche Geschichte (film)|The NeverEnding Story]]'' ... Cairon
* 1984: ''[[Firestarter (film)|Firestarter]]'' ... Dr. Herman Pynchot
* 1985: ''[[Certain Fury]]'' (1985) ... Dr. Lewis Freeman
* 1986: ''[[Heartbreak Ridge]]'' ... Staff Sergeant Webster
* 1987: ''[[Bates Motel (film)|Bates Motel]]'' ... Henry Watson
* 1987: ''[[Leonard Part 6]]'' (1987) ... Giorgio Francozzi
* 1988: ''Dixie Lanes'' (1988) ... Isaac
* 1989: ''[[Amen (TV serija)|Amen]]'' ... Benjamin Tillman
* 1989: ''[[The Cosby Show]]'' ... Joe Kendall / Dr. Lotus
* 1989: ''[[The Women of Brewster Place (1989 television)|The Women of Brewster Place]]'' ... Ben 
* 1989: ''The Luckiest Man in the World'' (1989) (glas)
* 1990: ''[[Tales from the Crypt (TV serija)|Tales From The Crypt]]'' ... Uncle Ezra in, epizoda "Fitting Punishment"
* 1991: ''[[Perfect Harmony]]'' ... Zeke
* 1993: **' ... Risley Tucker 

## Reference

## Vanjske veze
*
*
Sjedinjene Države Venezuele

**Sjedinjene Države Venezuele** ili **Sjedinjene Venezuelanske Države** (španjolski: *Estados Unidos de Venezuela*) bio je službeni naziv Venezuele od 1864. pa do donošenja ustava iz 1953. godine, kojim je formirana Četvrta Venezuelanska Republika. Sjedinjene Države Venezuele bile su direktna posljedica pobjede liberalnih federalista u Saveznom ratu 1863. godine. Nakon pada konzervativne oligarhije, liberali su, predvođeni predsjednikom Juanom Crisóstomom Falcónom, sazvali konstituantu s ciljem donošenja federalnog ustava. Konstituanta se sastala krajem ožujka 1864. godine u Caracasu te je donijela nacrt kojega je Falcón predstavio javnosti 13. travnja. Ustav je službeno usvojen 22. travnja 1864. godine, čime je Venezuela postala savezna republika s novim imenom. 

Ustav iz 1864. godine definirao je granice Venezuele sukladno onima koje je 1810. godine imala generalna kapetanija Venezuela, a tog su se držali i svi kasniji ustavi. Naravno, zbog fluidne političke situacije i velike dinamike teritorijalnih promjena tokom XIX. vijeka, Venezuela je imala nekoliko otvorenih graničnih sporova u ovom periodu. Spor s Britanijom oko gvajanske granice i teritorija *[[Guayana Esequiba]]*, koji je tokom 1895. godine doveo do ozbiljne krize, razriješen je potpisivanjem sporazuma nakon međunarodne arbitraže 1907. godine, međutim sve je formalizirano tek 1932. godine, kada je venezuelanski predsjednik Juan Vicente Gómez pristao da Mount Roraima bude točka razgraničenja između Venezuele, Gvajane i Brazila. Tokom 1941. godine, predsjednik Eleazar López Contreras potpisao je, zajedno s kolumbijskim kolegom Eduardom Santosom, granični sporazum kojim je definirana granica dvaju zemalja uz venezuelansku cesiju gotovo 108,000 km² teritorija prema Kolumbiji. 

Ustav iz 1864. godine mijenjan je čak više od 15 puta do 1953. godine, kada je formalno zamijenjen novim ustavom. Tokom tih brojnih izmjena, došlo je i do čak devet promjena teritorijalnog uređenja države, s tim da su posljednje tri izmjene (1925., 1928. i 1947.) bile znatno manje u opsegu. 

Početkom XX. vijeka, Venezuela je bila suočena s obvezom plaćanja reparacija Europljanima koji su pretrpjeli štetu tokom rata za nezavisnost. S obzirom da je tadašnji predsjednik Cipriano Castro žestoko odbijao isplatiti dugovanja, godine 1902. izbila je kriza koja je rezultirala pomorskom blokadom zemlje od strane europskih sila. Blokada je završena sljedeće godine, potpisivanjem sporazuma oko regulacije duga. Castrova nepopularnost izvan Venezuele još je jednom došla do izražaja tokom kratkotrajnog rata s Nizozemskom iz 1908. godine, a koji je za posljedicu imao rušenje Castra s vlasti. 

Sjedinjene Države Venezuele uživale su u vrlo uspješan period nakon Drugog svjetskog rata, znan kao *[[El Trienio Adeco]]*, ali koji je nasilno prekinut tokom 1948. godine. Zemlja je ušla u period diktature, a tada aktualno federalno uređenje dokinuto je donošenjem novog ustava 1953. godine, za vrijeme vladavine Marcosa Péreza Jiméneza, kojim su Sjedinjene Države Venezuele zamijenjene novom republikom.
Tintagel

**Tintagel** ili **Trevena** (kornvolski: *Tre war Venydh* = selo u brdima) je selo i parohija od 1,008 stanovnika na jugozapadu Engleske.

## Geografija

Tintagel leži na sjeverozapadnoj obali Grofovije Cornwall, sjeverno od istoimenog rta (Tintagel Head).

## Historija

Na tom rtu leže ruševine normanskog zamka koji je podignut  na mjestu ranijeg keltskog samostana koji je izgleda egzistirao od oko 350. do 850. godine. Po legendi u tom zamku je rođen Kralj Arthur.

Vojvode od Cornwalla koji posjeduju taj lokalitet još od Normanskih vremena izgradili su novi zamak i kapelicu. U samom selu se nalazi stara pošta i kamena kuća iz 14. vijeka.

## Reference

## Vanjske veze

* Welcome to Tintagel
Zamak Tintagel

**Zamak Tintagel** (kornvolski: *Dintagel* = uska utvrda) je ime arheološkog lokaliteta u Grofoviji Cornwall u Engleskoj, koji leži nedaleko od sela Tintagel na istoimenom rtu.

## Historija

Na tom rtu leže ruševine normanskog zamka koji je podignut  na mjestu ranijeg keltskog samostana koji je izgleda egzistirao od oko 350. do 850. godine. Mjesto na kom leže te ruševine bilo je naseljeno barem od kasne antike, a cvjetalo je od 5. do 7. vijeka. Zamak Tintagel je postao slavan u 12. vijeku, nakon što je Geoffreyu od Monmoutha napisao da je u njegovom zamku začet i rođen Kralj Arthur. Vjerojatno je upravo ta literarna slava navela Richarda, 1 Vojvodu od Cornwalla, da 1230. sagradi novi zamak u Tintagelu.

Prema Monmouthu i ostalim piscima arturovskih legendi, kao što je Malory - Zamak Tintagel je bio neosvojivi zamak u kom je Gorlois, Vojvoda od Cornwalla, ljubomorno čuvao svoju ženu Igraine od uzavrelog Uthera Pendragona. Neosvojiovi bedemi nisu mu pomogli jer se Uther uz pomoć Merlina premetnuo u Gorloisa, ušao u zamak i obljubio Igraine i tako začeo Kralja Arthura.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Tintagel Castle'' na portalu English Heritage 
* ''Tintagel'' na portalu Camelot Project
Kolofon (izdavaštvo)

**Kolofon** (od latinski colophōn, od grčkog ϰολοφών = kraj, završetak) je natpis na kraju knjige ili manuskripta uz davanje pojedinosti o njegovom objavljivanju, kao što je ime štampara i datum štampanja.

## Historija

Na kolofone se ponekad nailazi već u manuskriptima i knjigama iz 6. vijeka. U srednjovjekovnim i renesansnim manuskriptima pisac bi povremeno dodao ikolofon sa činjenicama kao što su njegovo ime, datum i mjesto gdje je završio djelo, a ponekad bi to popratio i izrazima pobožne zahvalnosti za završetak svoga rada.

Nakon izuma štamparstva u 15. vijeku, štampari su postepeno počeli dodadavati prazan komad papira na prednjoj strani knjige kako bi zaštitili prvu stranicu od prljavštine, a na paralelno umetntom papiru na stražnjoj strani knjige, dodali bi svoj identifikacijski monogram, znak ili kratku rečenicu. Na početku dodali bi kratki tekst da je štampar odštampao djelo u nekom mjestu. Prvi takav odštampani kolofon pojavio se u Psaltiru iz Mainza, kog su 1457. izdali Johannes Fust i Peter Schöffer]], oni su napisali sljedeće:

Takvi kolofoni važni su izvori informacija o porijeklu ranih štampanih knjiga. U nekim štampanim knjigama piščev kolofon često je odštampan zajedno (ili pored) kolofona štampara. Ukoliko su stajali sami zvali su se -** ekspliciti**, kako bi se razlikovali od kolofona, ukoliko su bili spojeni, zadržali bi ime kolofon .

Štampani kolofoni ubrzo su postali sve složeniji, pa su pojedini izdavači i štampari od njih napravili kratke eseje o svojim zaslugama. Konačno je oko 1480., dio sadržaja kolofona prebačen je na praznu stranu ovitka na prednjoj strani knjige, time su knjige dobile oblik kakav danas poznajemo.

Od 17. vijeka kolofon postepeno zamjenjuje - impresum, tako da je u 18. vijeku gotovo nestao, a ponovno se vratio u upotrebu tokom 19. vijeka, kada se uz podatke o štamparu pojavljuju i drugi bibliografski podatci.

U većini zemalja, kolofon se sada objavljuje na stranici koja se nalazi nasuprot naslovne stranice i sastoji se od jedne izjave da je knjiga odštampana od strane tog i tog štampara na određenoj lokaciji. Međutim, kolofoni sa informacijama o tipu pisma, papira i ostalim detaljima proizvodnje finih izdanja ponekad se još uvijek nalaze na zadnjoj stranici.

## Reference

## Vanjske veze

* Colophon na portalu Encyclopædia Britannica 
*kolofon na portalu Hrvatska enciklopedija, LZMK
Steve James (glumac)

**Steve James** (19. februar 1952 – 18. decembar 1993) bio je američki glumac, kaskader i majstor borilačkih vještina poznat po nastupima u filmovima akcijskog žanra, a među kojima se ističe *[[Američki nindža]]*.

## Filmografija

### Film

### Televizija

### Kaskade

### Scenariji
**[[Street Hunter (1990 film)|Street Hunter]]* (1990)

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*