open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tavrija

**Tavrika** ili **Taurika** (, , ), odnosno **Taurija** ili **Tavrija** (), također i **Taurida** (), odnosno **Taurijski Herson** su nazivi koji su se u antičko doba koristili za današnji poluotok Krim na Crnom moru.

Naziv dolazi od Taura, drevnog naroda koji je živio na Krimu, a koga su susreli grčki kolonisti koji su naselili to područje. Istočni dio Tavrije je u 2. vijeku pne. postao dio Bosporskog Kraljevstva, države koja će se sljedećih nekoliko vijekova održati kao klijentska država Rimskog Carstva. Spomen na Bosporsko Kraljevstvo nestaje sredinom 4. vijeka, a historičari pretpostavljaju da je ta država pala pod udarom Huna. 

Kasnije se za to područje, nakon doseljavanja Krimskih Tatara, počeo koristiti izraz Krim. Kada je to područje osvojilo Rusko Carstvo krajem 18. vijeka, odlučilo je obnoviti staro ime, prozvavši nova područja Tavrijskom gubernijom. Na Krimu je u proljeće 1918. postojala kratkotrajna Sovjetska Socijalistička Republika Tavrida, koju su uništile Centralne sile. Poslije ruskog građanskog rata su pobjednički boljševici vratili naziv Krimska autonomna sovjetska socijalistička republika.

## Literatura
* The Roman site at Charax 
* Lost Roman City
* Taurica
* High resolution zoom-able Image of a antique map of the region 
* Taurica History
Feng Xiaolian

**Supruga Feng Xiaolian** (馮小憐) (? - 581?) je bila priležnica Gao Weija, pretposljednjeg cara kineske dinastije Sjeverni Qi, kojoj kineski tradicionalni historičari pripisuju odgovornost za propast dinastije. Prije nego što je postala priležnica, bila je sluškinja carice Mu Sheli, treće supruge Gao Weija. Kada je izgubila naklonost cara, Mu Sheli mu je dala svoju sluškinju kao priležnicu. Car se u nju smrtno zaljubio te provodio sve vrijeme sa njom, potpuno zanemarivši državne poslove. Kada je krajem 576. susjedna država Sjeverni Zhou napala državu Sjeverni Qi, Gao Wei je bio u lovu zajedno sa Feng Xiaolian. Umjesto da odmah pohita voditi vojsku, zadržao se u lovu jer je tako željela Feng Xiaolian. Dragocjeno vrijeme je izgubljeno i trupe Sjevernog Zhoua su osvojile državu Sjeverni Qi. Car Wu od Sjevernog Zhoua je ispočetka poraženom Gao Weiju poštedio život i dozvolio mu da zadrži svoju priležnicu. Međutim, krajem 577. je bivši car likvidiran. Feng je predana Yuwen Dau (宇文達), svom bratu. Na tom je mjestu optužila Princezu Li za izdaju i umalo dovela do njenog pogubljenja. Nakon što je godine 581. vlast preuzeo regent Yang Jian i proglasio novu dinastiju Sui, Yuwen Da je likvidiran, a Feng je predana Li Xunu, službeniku koji je bio brat princeze Li. Tamo su je Li Xunova majka i sestra tako zlostavljale da je izvršila samoubistvo.
Jovan IV od Konstantinopola

**Jovan IV** (), također poznat i kao **Jovan Neustet** () ili **Jovan Postnik** (? - 2. septembar 595) bio je patrijarh Konstantinopola od 11. aprila 582. do smrti. Poznat je prije svega kao prvi carigradski patrijarh koji je uzeo titulu "vaseljenski" ("ekumenski"). U pravoslavnim crkvama se slavi kao svetac 2. septembra.

## Vanjske veze
* 
*  Orthodox icon and synaxarion
Li Mi (dinastija Sui)

**Li Mi** (李密) (582–619), kurtoazno ime **Xuansui** (玄邃), pseudonim **Liu Zhiyuan** (劉智遠), bio je vođa kineskog pobunjeničkog pokreta protiv vladavine dinastije Sui. Ispočetka je bio glavni strateg generala Yang Xuangana koji je godine 613. pokrenuo bezuspješni ustanak protiv cara Yanga. Godine 617. je Li Mi lično pokrenuo novi ustanak i brzo stekao toliko pristalica da se očekivalo kako će s lakoćom poraziti dinastiju Sui i osnovati novu dinastiju. Zahvaljujući tome su ga brojni drugi ustanički vođe, kao što su Dou Jiande, Meng Haigong (孟海公), Xu Yuanlang i Zhu Can, poticali da preuzme carsku titulu, a čak je i Li Yuan (budući car Gaozu od Tanga) pisao udvorička pisma koja su se tumačila kao implicitno priznanje njegove carske titule. Njegova vojska, međutim, nije uspjela poraziti vojsku Suija kraj istočne prijestolnice Luoyang niti ju je uspjela osvojiti. Godine 618. je dinastiji Sui lojalni general Wang Shichong organizirao zasjedu u kojoj je Li Mijeva vojska uništena. Li Mi je nakon toga utočište pronašao na teritoriji novosnovane dinastije Tang, gdje je priznao Li Yuana za cara. Međutim, ubrzo nakon toga je digao ustanak protiv njega, pokušavši obnoviti svoju vojsku. General Sheng Yanshi (盛彥師) ga je zarobio i pogubio.
Arnulf od Metza

**Sveti Arnulf od Metza** (Lay-Saint-Christophe, Meurthe-et-Moselle, cca. 582 – 640) bio je franački biskup Metza i velikodostojnik na merovinškom dvoru Austrazije. Poticao je iz plemićke porodice, a otac mu je bio Baudgisel II od Akvitanije. Oko 596. se oženio za ženu po imenu Dode ili Doda, koja mu je rodila sinove - Chlodulfa i Anegisela. U mladosti je došao u Metz služiti na dvoru kralja Teudeberta II. Tamo je imenovan vojvodom (*[[dux]]*) na Scheldi.

Nakon Teudebertove smrti je vlast preuzela Brunhilda. Arnulf je proglašen biskupom Metza, ali se povezao sa kraljevskim majordom Pipinom Landenskim te podigao pobunu koja je dovela do svrgavanja i pogubljenja Brunhilde 613. te ponovno ujedinjenja franačke države pod Klotarom II. Nakon toga je Arnulf služio kao savjetnik kralja Dagoberta I.

Oko 628. se povukao iz politike i otišao u Vogeze gdje je već ranije njegov prijatelj Romaric bio osnovao opatiju Remiremont. Tamo je kao redovnik proživio posljednjih dvanaest godina života.

Njegov sin Ansegisel se oženio za Pipinovu kćer Beggu, a njegov sin (i Arnulfov unuk) je Karlo Martel, prvi kralj iz Karolinške dinastije.

## Vanjske veze
* ''Catholic Encyclopedia'': St. Arnulf of Metz
Celofisoidi

**Celofisoidi** (lat. **Coelophysoidea**) su bili česti dinosauri iz perioda kasnog trijasa i rane jure. 

Geografski su bili vrlo rasprostranjeni i vjerojatno su nastanjivali sve kontinente. Svi su bili vitki mesožderi nalik na celurosaure, sa kojima su se isprva klasificirali, a neke vrste su imale krhke krijeste na glavi. Bili su dugi između 1 i 6 m. Nije poznato čime su bili izvana pokriveni, pa su ih umjetnici prikazivali ili sa perjem ili sa krljuštima. Neke vrste su možda živjele u čoporima, budući da je na nekim mjestima pronađen veliki broj jedinki. 

Najbolji primjeri celofisoida su *[[Coelophysis]]*, *[[Procompsognathus]]* i *[[Liliensternus]]*. Većina dinosaura koji su se prije svrstavali u takson "Podokesauridae" sada se svrstavaju u celofisoide.

## Klasifikacija
Unatoč svojoj vrlo ranoj pojavi u fosilnim nalazima, celofisoidi imaju veliki broj osobina koje ih razlikuju od primitivnih teropoda. Među najupadljivijima od tih osobina je način na koji su dvije kosti gornje čeljusti vezane, pa je gornja čeljust pokretljiva i sa velikim razmakom između zuba u te dvije kosti. 

Glavni predmet neslaganja među ekspertima za teropode je to da li su celofisoidi dijelili novijeg pretka sa ceratosaurima (*sensu stricto*) nego što su ceratosauri sa drugim teropodima. Većina novijih analiza ukazuje na zadnji slučaj, tj. da Coelophysoidea ne formira prirodnu grupu sa ceratosaurima. Slično tome, iako su se dilofosauridi tradicionalno svrstavali u Coelophysoidea, istraživanja objavljena u kasnim 2000-im pokazuju da su možda u bližem srodstvu sa tetanurima.

### Taksonomija

* **Natporodica Coelophysoidea**
** ?*[[Dolichosuchus]]*
** ?*[[Gojirasaurus]]*
** ?*[[Liliensternus]]*
** ?*[[Lophostropheus]]*
** ?*[[Sarcosaurus]]*
** **Porodica [[Coelophysidae]]**
*** *[[Camposaurus]]*
*** *[[Podokesaurus]]*
*** *[[Procompsognathus]]*
*** ?*[[Pterospondylus]]*
*** *[[Segisaurus]]*
*** **Potporodica Coelophysinae**
**** *[[Coelophysis]]*
**** *[[Megapnosaurus]]*
** ?**Porodica Halticosauridae**
*** ?**Potporodica Halticosaurinae**
**** ?*[[Halticosaurus]]*

## Izvori

* Rauhut and Hungerbuhler (2000). "A review of European Triassic theropods." *Gaia*, **15**: 75-88.
* Tykoski, R. S. (2005). "Anatomy, Ontogeny, and Phylogeny of Coelophysoid Theropods." Ph. D dissertation.
* Yates, A.M., 2006 (for 2005). "A new theropod dinosaur from the Early Jurassic of South Africa and its implications for the early evolution of theropods." *Palaeontologia Africana*, **41**: 105-122.

## Vanjske veze

* Coelophysoidea  i Podokesauridae  na DinoData.
Vučak

**Vučak** može biti:

* Vučak (Smederevo), naselje grada Smedereva, Srbija
* Vučak (Kruševac), naselje grada Kruševca, Srbija
* Vučak (Ivanjica), naselje u opštini Ivanjica, Srbija
* Vučak (Glogovac), naselje u opštini Glogovac, Kosovo i Metohija, Srbija
* , naselje grada Donje Stubice, Hrvatska
Palanka

**Palanka** je u svom originalnom značenju manje utvrđenje podignuto od drvene građe, zaštićeno sa spoljašnje strane prokopanim rovom i zemljanim nasipom. Ime je mađarskog preko turski porekla.

Na graničnom prostoru palanka se javlja kao tvrđava koja štiti manje naselje uz neko veće pogranično utvršenje. Palanka je takođe služila kao zaštita manjeg, privremenog ili trajnog vojnog logora. Ona je neka vrsta krajiškoga kastruma. Ponekad palanka uz veću utvrdu štiti pomoćne objekte, štale s konjima i skladišta s opremom.

Palanka je pravilne osnove, skoro uvek pravougaonog oblika. Sastoji od visoke i čvrste palisadne ograde. Taj jaki drveni plot bio je međusobno povezan pleterom, šibljem, a s unutarnje mu je strane nasuta i nabijena zemlja. S spoljašnje je strane pristup takvoj ogradi branio prokopani zaštitni jarak, a uz njega mu je spolja podignut još jedan zemljani nasip i na njemu zaštitna ograda. Na uglovima tako zatvorenog branjenog prostora ponekad su bile podignute drvene kule, zapravo čardaci kao pridodani element odbrane i zaštite. Takvi su čardaci štitili i glavni ulaz u palanku. Ponekad su se podizali i uokolo palanke kao vrsta predstraže, da bi produbili sigurnosni prostor zaštićenog naselja ili vojnog logora.

Palanka je na pograničnom prostoru štitila nezaštićeno stanovništvo, nekakav zbeg naroda, deo vojnih posada na izloženim položajima ili pak pomoćne čete koje nisu mogle stati u branjeni prostor glavnih graničnih utvrđenja. Palanke su tako imale i deo odbrambenih graničnih zadataka.

Palanke su imale veći značaj u 16. i 17. veku. Kasnije gube svoju prvobitnu namenu. Neke propadaju, a neke se razvijaju u veća naselja zadržavajući svoje izvorno ime.

U kasnijim vekovima je izraz palanka postala sinonim za gradić, iako često sa pežorativnim prizvukom, vezanim uz izraze kao što su "palanački mentalitet" koji označavaju zadrtost, primitivizam i malograđanštinu.

## Toponimi
### Srbija
* Bačka Palanka
* Smederevska Palanka
* Brza Palanka
* Bela Palanka
* Banatska Palanka
* Stara Palanka

### Makedonija
* Kriva Palanka

### Bugarska
* Bjala Palanka

## Povezano
**[[Filozofija palanke]]*

## Izvori
Geografski položaj Smedereva

Smederevo se nalazi na 40° 39’ severna geografske širine i 20° 57’ istočne geografske dužine. Nalazi se u severoistočnom delu Republike Srbije, na drugoj po veličini evropskoj reci Dunavu. Od prestonice Beograda udaljen je svega 46 kilometara.

## Daljinar
Rastojanje nekih gradova od Smedereva (do 200 km)
* Kovin – 12 km
* Požarevac – 29 km
* Smederevska Palanka – 34 km
* Velika Plana – 37 km
* Mladenovac – 38 km
* Pančevo – 44 km
* Beograd – 46 km
* Bela Crkva – 57 km
* Svilajnac – 61 km
* Veliko Gradište – 63 km
* Vršac – 72 km
* Aranđelovac – 74 km
* Golubac – 80 km
* Jagodina – 83 km
* Kragujevac – 89 km
* Ruma – 107 km
* Lazarevac – 108 km
* Zrenjanin – 118 km
* Sremska Mitrovica – 122 km
* Novi Sad – 130 km
* Majdanpek – 135 km
* Rešica – 138 km	
* Valjevo – 143 km
* Kraljevo – 144 km
* Temišvar – 146 km
* Čačak – 148 km
* Bor – 163 km
* Požega – 183 km
* Niš – 191 km
* Zaječar – 192 km
* Arad – 196 km
582.

__NOTOC__
Godina **582.** (**[[rimske brojke|DLXXXII]]**) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 581. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Avari zauzimaju Sirmium.
* 11.4. - Jovan Postnik postaje patrijarh Konstantinopola.
* Mavrikije nasljeđuje Tiberija II Konstantina kao bizantski car.
* Sagrađen Daxing, nova prijestolnica kineske dinastije Sui.


## Rođenja
* 13.8. &ndash; Arnulf od Metza, kršćanski svetac
* Li Mi, vođa kineski pobunjenika protiv dinastije Sui, nakratko službenik dinastije Tang (u. 619)

## Smrti
* 5.4. &ndash; Eutihije, patrijarh Konstantinopola
* 14.8. &ndash; Tiberije II Konstantin, bizantski car
* Car Xuan od Chena, južnokineski vladar
* Agatija, grčki pjesnik i historičar
* Carica Ashina

## Reference
Palanka (razvrstavanje)

**Palanka** ima više značenja:

* Palanka, manje utvrđenje

ili:

* , naselje u opštini Brčko, Distrikt Brčko, Bosna i Hercegovina
* Palanka (Gračac), naselje u opštini Gračac, Zadarska županija, Hrvatska

ili:

* Opština Bačka Palanka, opština u Južnobačkom okrugu, Srbija
* Bačka Palanka, gradsko naselje i sedište istoimene opštine u Južnobačkom okrugu, Srbija
* Opština Bela Palanka, opština u Pirotskom okrugu, Srbija
* Bela Palanka, gradsko naselje i sedište istoimene istoimene opštine u Pirotskom okrugu, Srbija
* Opština Smederevska Palanka, opština u Podunavskom okrugu, Srbija
* Smederevska Palanka, gradsko naselje i sedište istoimene opštine u Podunavskom okrugu, Srbija
* Banatska Palanka, naselje u opštini Bela Crkva, Južnobanatski okrug, Srbija
* Brza Palanka, naselje u opštini Kladovo, Borski okrug Srbija
* Stara Palanka, naselje u Banatskoj Palanci, opština Bela Crkva, Južnobanatski okrug, Srbija
* Opština Kriva Palanka, opština u Severoistočnoj oblasti, Severna Makedonija
* Kriva Palanka, grad i sedište istoimene opštine u Severoistočnoj oblasti, Severna Makedonija
* , naselje u opštini Tvrdica, Slivenska oblast, Bugarska
Varoš

**Varoš** je hungarizam – imenica muškog roda  (mađarski: *város*)  – koja izvorno, na srpskohrvatskom govornom području, tradicionalno označava grad, odnosno manje naselje urbanog tipa, slično trgovištu. U Srbiji se koristi izraz "varošica" kao demunitiv izraza "grad", odnosno prijelazni oblik između grada i sela.

Onomizacijom opće imenice varoš, u muškom rodu (genitiv jedinine varoša) ima značenje "naselje izvan gradskih zidina".

Krajem  16. stoljeća, južnoslavenska  riječ *varoš* se navodi kao ekvivalent latinskom *suburbium* ili njemačkom *Vorstadt*, što bi se moglo prevesti  kao "predgrađe sa gradskim karakterom". Kao prijevodni ekvivalent latinskom *suburbium*, mnogi lingvisti hungarizam varoš (varoša) navode u muškom rodu.

Ova se imenica u muškom rodu javlja u zapadnom dijelu Balkana, dok se u istočnom, obično mijenja kao i sve imenice ženskog roda. Primjeri naziva naselja u muškom rodu su slovensko selo Varoš, hrvatsko Novi Varoš (kod Stare Gradiške) i Varoš ili Veli Varoš,  jedan je od najstarijih dijelova grada Splita, a u ženskom Nova Varoš. Istovremeno se nazivi gradova sa sufiksom *var* od varoš, dekliniraju kao muške imenice: Vukovar - Vukovara, Kaposvár - Kapošvara, Temišvar - Temišvara ili fudbalskog kluba Ferencvárosi TC (Budimpešta) - Ferencvaroša i sl.

U Srbiji se izrazi "varoš" i "varošica" (kao deminutiv izraza "grad"), upotrebljavaju u ženskom rodu, kao, na primjer, Nova Varoš u Sandžaku. 
Izrazi "varoš" ili "varošica" obično  nisu u službenoj upotrebi, izuzev u nazivima starih gradova. Najčešće se koriste kao arhaični, odnosno ekspresivni izrazi za gradiće (ni selo ni grad).

U nekim dijelovima Bosne i Hercegovine, riječ varoš upotrebljava se u muškom rodu, kao što su Kotor-Varoš i dio njegovog starog naselja Varoš (genitiv: Varoša) – Donji Varoš.

Izraz "varoš" ili "varošica" obično nisu u službenoj upotrebi; najčešće se koriste kao arhaična, odnosno ekspresivno izražavanje za gradiće.

Naziv "varoš" i "varošluk" se pripisuju  i za neke toponime.

## Povezano
* Grad
* Selo

## Reference
Varoš (razvrstavanje)

Reč **[[varoš]]** je kolokvijalni/arhaični izraz za gradiće ili manja naselja gradskog ili gradsko-seoskog tipa.

Može označavati i pojedinačna naselja:

* Varoš (Ražanj), naselje u opštini Ražanj, Srbija
* Varoš (Svrljig), naselje u opštini Svrljig, Srbija
* Varoš (Kalinovik), naseljeno mesto u opštini Kalinovik, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina
* Varoš (Split), četvrt u gradu Split, Hrvatska
* Varoš (Šibenik), deo grada Šibenik, Hrvatska
* Varoš (Zadar), deo Zadra, Hrvatska
* , deo Prilepa, Severna Makedonija

A može biti i sastavni deo složenijih naziva pojedinačnih naselja i područja:

* Nova Varoš, grad i sedište opštine Nova varoš, Srbija
* Kotor Varoš, grad i sedište opštine Kotor Varoš, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina
* Đavolja Varoš, područje zaštićeno kao spomenik prirode, opština Kuršumlija, Srbija

## Povezano

* Varošica
* Nova Varoš (razvrstavanje)
* Stara Varoš, razvrstavanje
Varoš (Ražanj)

**Varoš** je naselje u Srbiji koje administrativno pripada opštini Ražanj u Nišavskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 360 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 582 stanovnika).

## Demografija
U naselju Varoš živi 316 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 48,7 godina (46,6 kod muškaraca i 50,5 kod žena). U naselju ima 104 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,46.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Veli Varoš

**Varoš** ili **Veli varoš**, (nazivan i *Varoš Sv. Križa*) jedan je od najstarijih dijelova grada Splita.

Nastao je istovremeno s drugim starim splitskim predgrađima - *varošima* - Dobri, Manuš, Lučac. Smjestio se zapadno od tadašnjeg Splita, u podnožju opjevanog brda ''Merjana'' (Marjan). Razvio se izvan tadašnjih bedema koji su okruživali srednjevjekovni Grad, oko prastare crkve ''Sv. Mikule'' iz ranog srednjeg vijeka. Kasnije su na njegovom području izgrađene crkva ''Sv. Križa'' i čuveni samostan Sv. Frane, kojeg je po predaji utemeljio sam Sv. Franjo Asiški. Sjeverno se pruža dio Splita zvan Špinut, na istoku su Dobri i Grad, a s juga Tomića stine, Matejuška, Solurat, Sustipan, Meje, Zvončac ...

Poznat je po težačkim kućama, malim i tijesnim kaletama, koje su svjedok života tadašnjeg puka.

## Poznati Varošani
* Vicko Krstulović
* Miljenko Smoje
* Ivo Sanader
Ugovor

**Ugovor** je saglasna izjava volja dva ili više lica upravljena na postizanje određenog cilja.

## Nastanak ugovora

Uslovi za nastanak:

1.Saglasnost volja

2.Predmet

3.Kauza (osnov)

4.ostali uslovi za zaključenje

Saglasnost izjavljenih volja (podudaranje) je neophodan uslov za zaključenje ugovora, ali ne mora biti dovoljan, potrebno je da je dozvoljen i moguć predmet, osnov i nekad ako je potrebna posebna forma.
Pregovori su priprema za stvaranje ugovora. To su sve radnje koje prethode postizanju saglasnosti volja. Kada se postigne saglasnost volja o bitnim elementima ugovora, možemo reći da je nastao ugovor. Pregovori ne obavezuju i svaka strana ih može raskinuti kad hoće, jedino će odgovarati (za štetu nastalu vođenjem pregovora) ona strana koja je vodila pregovore bez namjere da zaključi ugovor ili je imala namjeru pa odustala bez osnovanog razloga. Ugovor je zaključen onog časa kada ponudilac primi izjavu ponuđenog da prihvata ponudu.

## Ponuda

**[[Ponuda]]** jedne strane je konačni prijedlog, određenom licu sa namjerom zaključenja ugovora (animus contrahendi), koji sadrži sve bitne elemente ugovora tako da bi se njegovim prihvatanjem mogao zaključiti ugovor. Ako je za ugovor potrebna određena forma onda i ponuda mora biti u toj formi.
Objektivno bitni elementi ugovora su sadržani u zakonu, definisani su za pojedinačne vrste ugovora. Subjektivno bitni el. ugovora su oni koje jedna strana diže na nivo bitnih.
Sporedne tačke – ako ih ugovaraći nisu sami utvrdili – može ih odrediti sud (vodeći računa o prethodnim pregovorima) Kod neimenovanih ugovora ako se mogu izdvojiti bitni uslovi primjeniće se ovo pravilo.

Ponuda se razlikuje od drugih izjava volje po svome dejstvu – jedino je ponuda podobna da prihvatanjem bude pretvorena u ugovor.

Ponude mogu biti opozive (do prihvatanja) i neopozive (obavezujuće).

Imperativne norme su predviđene u zakonu i stranke ih ne mogu mjenjati za razliku od dispozitivnih normi koje su zakonska pravila koja stranke mogu izmjeniti i suprotno predvidjeti.

## Načini prihvatanja ponude

* neposredno 
* posredno

Neposredno prihvatanje ponude je: izriječno, potpisivanjem pismena, opšteusvojenim znacima.
Posredno prihvatanje ponude se vrši konkludentnim radnjama. 
**Konkludentne radnje** nisu neposredna izjava volje, ali se može posredno, sa sigurnošću, s obzirom na okolnosti, izvesti zaključak da lice njima izražava volju.

Po pravilu šutnje ponuđenog nije znak prihvatanja. Izuzetak je predviđen kad je ponuđeni u stalnoj poslovnoj vezi s ponudiocem u pogledu određene robe. Potrebno je da obje strane izjave volju. Takođe neodgovaranje nije znak prihvatanja (npr. Ako poslanu stvar ne vrati u određenom roku).
Pamukkale

**Pamukale** (turski za "Pamučna palača") je kompleks jedinstvenih mineralnih izvora u jugozapadnoj Turskoj, u blizini grada Denizlija. Lokalitet se sastoji od toplih izvora i vapnenca travertina koji ima neobičan oblik plitkih terasastih bazena, nastalih prelijevanjem mineralne vode i taloženjem minerala. 

Na njegovim toplicama izgrađen je antički grad Hierapolis u 2. stojeću pr. Kr. kao liječilište. U Hierapolisu se nalaze ostaci kupatila, hramova i drugih starogrčkih i starorimskih spomenika, te originalne ranokršćanske građevine, zbog čega je 1988. godine, zajedno s toplicama Pamukkale, upisan kao UNESCO-va svjetska baština.

Ovo područje se nalazi u dolini rijeke Menderes koje ima umjerenu klimu skoro cijele godine. Dugo je oko 2,000, a široko 600 i visoko oko 160 metara. Pamukkale ima 17 izvora u kojima voda ima temperaturu od 35&nbsp;°C do 100&nbsp;°C. Od njih se voda prolijeva nekih 320 metara do padine gdje se u terasama prelijeva preko padine duge 60-70 metara. Kalcij-karbona u vodi se taloži i naposlijetku postaje vapnencom, a ugljen-dioksid se otpušta. Oko 499.9&nbsp;mg CaCO3 se taloži svaki dan iz svake litre vode u savršenim klimatskim uvjetima.


Datoteka:Hot_springs_of_Pamukkale.JPG|Toplinski izvori Pamukkale
Datoteka:Pamukkale00.JPG|Zid vapnenca
Datoteka:Pamukkale.1.ogv|Kratki video zaštićenog lokaliteta
Datoteka:Hot springs of Pamukkale edit cropped.JPG|Padina Pamukkale


## Slična mjesta
* Badab-e Surt (Iran)
* Geotermalna područja u Yellowstonu (SAD)

## Vanjske veze

* 
* Službena stranica Pamukkale
Varoš (Kalinovik)

**Varoš** je naseljeno mjesto u opštini Kalinovik, Republika Srpska, BiH.

## Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 1991. godine, mjesto je imalo 55 stanovnika.

## Povezano
* Opština Kalinovik

## Reference
Politika rezova

**Mjere štednje** ili **politika rezova** (, doslovno "oporost", "sirovost"), također poznata i pod kolokvijalnim izrazom **stezanje remena**, je za naziv za mjere ekonomske politike koje neka država poduzima sa ciljem da popravi vlastitu ekonomsku, odnosno fiskalnu situaciju, najčešće uzrokovanu dugoročno neodrživim budžetskim deficitom, odnosno nedostatkom budžetskih prihoda koji bi pokrili rashode. Te mjere mogu biti usmjerene na povećanje prihoda kroz povećane stope poreza, carine, administrativnih tarifa i sl. ali i na smanjenje rashoda kroz umanjivanje ili ukidanje mirovina, plaća državnih službenika, socijalne pomoći za invalide i nezaposlene, poljoprivrednih i industrijskih subvencija, javnih usluga i sl. U oba slučaja se te mjere negativno odražavaju na opći životni standard velikog ili najvećeg dijela stanovništva, te su u pravilu nepopularne i većina vlada u suvremenim demokratskim državama ih nastoji izbjeći, ublažiti ili ograničiti dokle god je to moguće.

Globalna ekonomska kriza, koja je započela krajem 2000-ih i za koju se sve više koristi izraz Velika recesija, je potakla mnoge vlade širom svijeta da provode izuzetno oštre mjere štednje, često izazivajući oštre i nasilne reakcije velikih dijelova stanovništva.

## Vanjske veze
* The Austerity Zone: Life in the New Europe - videos by *[[The New York Times]]* 
* Video: Richard Koo debates Kenneth Rogoff about the need for austerity, Institute for New Economic Thinking inaugural conference, April 22 2010 
* ''Joseph Stiglitz : „L’austérité mène au désastre“'' Le Monde, intervju sa Virginie Malingre, 22. Mai 2010.
Pismo Jeremije

**Pismo Jeremije proroka** je jedan od spisa Biblije i Staroga zavjeta. Pripada u deuterokanonske knjige.

Pismo Jeremije proroka svrstava se u deuterokanonskih knjiga, koje kao sastavni dio Staroga zavjeta priznaju katolici i pravoslavni. Katolici ovo pismo gledaju kao 6. poglavlje u Baruhovoj knjizi, a kod pravoslavnih je zasebna knjiga. Neki smatraju, da je autor prorok Jeremija, a drugi da je neki helenistički Židov iz Aleksandrije. Ne zna se točno vrijeme pisanja. Smisao pisanja je poručiti prognanim Židovima u Babilonu, da se ne klanjaju babilonskim poganskim idolima, nego samo pravome Bogu. Oni su dospjeli u Babilon, zbog grijeha protiv Boga, nakon što je babilonski kralj Nabukodonosor II. osvojio Judeju. Tamo će ostati oko 70 godina. Pisac je naglasio, da su poganski idoli od srebra i zlata nemoćni i nesposobni: "Naime oni ne mogu ni prokleti ni blagosloviti kraljeve; oni su nesposobni pokazati bezbožnicima znakove u nebu ni svijetliti kao mjesec. Divlje zvijeri su im nadmoćnije, one koje mogu, bježeći prema jednom zaklonu, spasiti same sebe. Dakle, na nikakav način, nama se ne čini da su to bogovi; dakle ne bojte ih se! (Bar 6, 65-67). Ovo pismo je jedno od tri deuterokanonske knjige (uz Tobiju i Knjigu Sirahovu), koje su pronađene među Kumranskim svicima s Mrtvog mora. Tekst je bio na grčkome jeziku.

## Povezano
* Jeremija (knjiga)
Baruhova sirijska apokalipsa

**Baruhova (Varuhova) sirijska apokalipsa** ili **II Baruh** je farisejski rad koji je navodno napisao Jeremijin učenik Varuha. Završen je posle pada Jerusalima (70. godine) i opisuje haldejsko porobljavanje Jerusalima 586. godine pne. Namena je bila davanje moralne podrške i ohrabrenje Jevreja u novoj nevolji. Jezik i izrazi u ovom delu veoma podsećaju na Jezdru (4. knj.). Apokalipsa je napisana na grčkom. Sirijski rukopis se pod nazivom Ambrozina nalazi u muzeju u Milanu. Pretpostavka da je poslednju verziju knjige napisao hrišćanin nije dokazana.

## Literatura
* A.M. Ceriani, *Monumenta Sacra et Profana*, V, 1871, c. 113-180; 
* R.H. Charles, *The Apocripha and Pseudepigraphia of the Old Testament*; I, 1898, c. 249-251

## Povezano
* Knjiga Varuhova
* Varuhova grčka apokalipsa
* Stari zavet
* Apokrifi
Knjiga Baruhova

**Knjiga Baruhova** (ili **Knjiga Varuhova**) je jedna od knjiga Biblije i Staroga zavjeta. Pripada u deuterokanonske knjige. Biblijska kratica knjige je Bar.

Baruh je jedna od deuterokanonskih knjiga, koje kao sastavni dio Staroga zavjeta priznaju katolici i pravoslavni. Ne nalazi se u Hebrejskoj Bibliji, ali se nalazi u prvim prijevodima Biblije na latinski (Vulgata) i grčki jezik (Septuaginta), svrstana u proročke knjige. Knjiga je pripisana Baruhu, prijatelju i tajniku proroka Jeremije (Jr 36,4; 45.1). On je sin Nerijin iz ugledne obitelji. Njegov brat službovao je kod židovskog kralja Zedekije. Baruh je od 605. pne., stalni pratitelj proroka Jeremije . Pisao je u njegovo ime i prenosio poruke. Spominje se više puta u Jeremijinoj knjizi. Živio je u Babilonu nakon progona Židova. Knjiga se sastoji od 5 poglavlja, a ponekad se Pismo Jeremije proroka pripisuje kao 6. poglavlje. Teme knjige su priznanje grijeha, molitva Bogu za milosrđe, razmišljanja o Mudrosti, ohrabrivanje židovskih prognanika u Babilonu. U Novom zavjetu ima nekoliko poveznica s ovom knjigom. u Rimokatoličkoj Crkvi odlomak iz Baruhove knjige (Bar 3,9-38) čita se na Veliku subotu. Crkveni oci poput sv. Tome Akvinskog i sv. Klementa Aleksandrijskog citirali su ovu knjigu u svojim djelima.

## Reference

## Literatura
* R.H. Charles, *The Apocripha and Pseudepigraphia of the Old Testament*, I, 1913, c. 569-595
* R.R. Harwell, *The Principal Versions of Baruch*, 1915.

## Povezano
* Varuhova grčka apokalipsa
* Varuhova sirijska apokalipsa
* Stari zavet
Baruhova grčka apokalipsa

**Baruhova (Varuhova) grčka apokalipsa** ili **III Baruh** je apokrifni tekst, najverovatnije jevrejskog porekla, ali prerađen od strane hrišćanina. Potiče iz II v. i delo je sigurno bilo poznato Origenu. Jedini rukopis grčke verzije danas se nalazi u Britanskom muzeju. Apokalipsa je opisana kao vizija sedam nebesa pokazanih Varuhu. Opis poslednja dva neba je izgubljen. Postoji i slovenska verzija ovog dela.

## Literatura
* M.R. James, *Apocripha Anecdota*, 1879, c. 84-94; 
* R.H: Charles, *Apocripha and Pseudepigraphia of the Old Testament*, II, 1913, c. 527-541

## Povezano
* Knjiga Varuhova
* Stari zavet
* Apokrifi
Psalm 151

**Psalam 151.**, poznat kao Manašeova molitva, navodno je molitva judejskog kralja Manašea za vrijeme asirskog ropstva. Prihvaćen je od strane pravoslavnih kršćana kao dio kanona Starog zavjeta.
Knjiga Mudrosti

**Knjiga Mudrosti** je jedna od knjiga Biblije i Staroga zavjeta. Pripada u deuterokanonske knjige. Izvorno je napisana na grčkome jeziku. Ima 19 poglavlja. Biblijska kratica knjige je Mudr.

Knjiga Mudrosti jedna je od deuterokanonskih knjiga, koje kao sastavni dio Staroga zavjeta priznaju katolici i pravoslavni. U prvom prijevodu Biblije na grčki jezik, koji se zove Septuaginta, svrstana je među sedam mudrosnih knjiga s Jobom, Psalmima, Mudrim izrekama Propovijednikom, Pjesmom nad pjesamama i Knjigom Sirahovom. Knjiga Mudrosti, naziva se i Mudrost Salomonova, ali nema izravne veze sa židovskim kraljem Salomonom, osim što je Salomon bio poznat po mudrosti. Pisac knjige nije poznat, smatra se da je to bio neki obrazovani Židov iz Aleksandrije , koji je dobro poznavao religiju, filozofiju i etiku. Knjiga je napisana u 2. ili 1. stoljeću pne. Uz Knjigu Sirahovu, najmlađa je knjiga Staroga zavjeta.

Glavna teme knjige su mudrost i pravednost. Počinje riječima: "Ljubite pravednost, vi suci zemaljski, pravednim mislima mislite o Gospodinu i tražite ga u jednostavnosti srca (Mudr 1,1) . Prema knjizi, pravednost je s jedne strane od Boga omogućen red, a s druge strane u Izraelu je prepoznatljiva u socijalnome ponašanju te je tek dijelom ostvarena u solidarnosti s potrebnim . Mudrost dolazi od Boga i vodi prema jedinstvu s Njim. Na nekoliko mjesta u knjizi, Mudrost je istoznačnica za Boga. Apostol Pavao je u Novom zavjetu Isusa nazvao "Mudrost Božja". U drugom poglavlju naviješta se Isusova muka i postupanje vlasti prema njemu: "Zato ga iskušajmo porugom i mukom da istražimo blagost njegovu i da prosudimo strpljivost njegovu. Osudimo ga na smrt sramotnu, jer će mu, kako veli, doći izbavljenje (Mudr 2,19-20)". U knjizi se prepoznaje utjecaj filozofije Platona i Filona Aleksandrijskog, koji je bio židovski helenistički filozof, koji je tražio kompromis između židovske religije i helenističkog shvaćanja života i filozofije. Evanđelje po Mateju na nekoliko mjesta ima poveznice s ovom knjigom.

## Reference
Knjiga Sirahova

**Knjiga Sirahova** jedna je od knjiga Svetoga pisma, dio Staroga zavjeta. Pripada u deuterokanonske knjige. Kratica knjige je Sir.

Na hebrejskom jeziku zove se: (*"ספר "בן סירא*). Na latinskom prvo se zvala *Liber Iesu filii Sirach*, a kasnije *Ecclesiasticus*. U originalu je pisana na hebrejskom jeziku u Jeruzalemu oko 180. g. pne. Autor je Židov Ben Sira iz Jeruzalema (punim imenom Ješua ben Eleazar ben Sira), kasnije je živio u Aleksandriji. Njegov unuk je u Egiptu preveo knjigu s hebrejskog na grčki jezik i dodao kratki uvod. U 12. stoljeću, izgubio se hebrejski izvornik. Dvije trećine su pronađene u Kairu 1896. g.  Knjigu priznaju katolici, pravoslavni i manji broj protestanata. Ne nalazi se u židovskom biblijskom kanonu, ali se citira u Talmudu i rabinskoj literaturi.

U prvim kršćanskim zajednicama, knjiga je bila vrlo omiljena. Uvrštena je zajedno s ostalim deuterokanonskim knjigama u Sveto pismo na crkvenim sinodama u Hiponu 393. godine i u Kartagi 397. godine.

Ima 51 poglavlje. U knjizi se mogu razlikovati tri dijela: Sir 1–23,27; Sir 24–42,14 i Sir 42,15–51,30 .

Sastoji se od mudrih izreka, savjeta, hvalospjeva, molitvi i pouka vezanih na situacije iz svakodnevnog života. Autor je želio sačuvati duhovnu baštinu svoga naroda. U to vrijeme dolazi do upoznavanja Židova s helenističkom kulturom, prema kojoj je autor otvoren i spominje pozitivne primjere te druge kulture. Upozorio je na negativne pojave u društvu i poticao vjernike, da poštuju Zakon Svevišnjega i da se ne stide vjere. Ben Sira se osvrće i na biblijsku povijest, spominje Davida i Salomona.

## Vanjske veze
* Knjiga Sirahova na Wiki izvoru

## Izvori
Alosauroidi

**Alosauroidi** (lat. **Allosauroidea**) su natporodica ili kladus teropodnih dinosaura u koje spadaju četiri porodice — Sinraptoridae, Allosauridae, Carcharodontosauridae i Neovenatoridae. Najstariji poznati alosauroid, *[[Sinraptor|Sinraptor dongi]]*, pojavio se u Kini sredinom jure, a pripadnik ove grupe koji je najduže preživio je neovenatorid *[[Orkoraptor]]* koji je izumro u kasnoj kredi.

Alosauroidi su imali duge i uske lubanje, velike očne šupljine, ruke sa tri prsta, a obično su imali i "rogove" ili neke krijeste na glavi. Najpoznatiji i najbolje istražen alosauroid je sjevernoamerički *[[Allosaurus]]*.

## Klasifikacija
### Taksonomija
* **Natporodica Allosauroidea**
** Porodica Allosauridae
** Porodica Carcharodontosauridae
** Porodica Neovenatoridae
** Porodica Sinraptoridae

### Filogenija

Kladus Allosauroidea su prvi predložili Phil Currie i Zhao (1993.; p.&nbsp;2079), a poslije ga je Paul Sereno (1997.) koristio kao neidentificirani takson zasnovan na stablu. Sereno (1998.; p.&nbsp;64) je bio prva osoba koja je smislila definiciju za alosauroide prema takvom taksonu, definirajući kladus Allosauroidea kao *"Sve neotetanure srodnije alosauru nego [[Neornithes|modernim pticama]]."* Kevin Padian (2007.) je koristio definicju zasnovanu na čvorištu, pa je definirao alosauroide kao *Allosaurusa*, *[[Sinraptor]]a*, njihovog najnovijeg zajedničkog pretka i sve njegove potomke. Thomas R. Holtz i kolege (2004.; p.&nbsp;100), Phil Currie i Ken Carpenter (2000.), među ostalima, slijede definiciju zasnovanu na čvorištu. Međutim, u nekim analizama (poput Currie & Carpenter, 2000.), svrstavanje karkarodontosaurida relativno prema alosauridima i sinraptoridima je nejasno, i prema tome nije jasno da li su ili nisu alosauroidi (Currie & Carpenter, 2000.).

Donji kladogram slijedi analizu koju su 2010. godine proveli Benson, Carrano i Brusatte.

## CPT-1980
CPT-1980 je muzejski kataloški broj za izoliranu krunu zuba nekog alosauroida dužine 9,83 cm, koja se trenutno nalazi u Museo Fundación Conjunto Paleontológico de Teruel. Zub je 2009. godine uspoređen sa još jednim zubom alosauroida iz Portugala dužine 12,7 cm. Analiza je dovela do zaključka da je CPT-1980 najveći zub teropoda ikada otkriven u Španiji. Taj teropod je najvjerojatnije bio dug između 6 i 15 metara. Zub su otkrili lokalni stanovnici u blizini Riodeva, Teruel u formaciji Villar del Arzobispo, konkretnije RD-39. Stijene potiču iz perioda između kasne jure i rane krede.

## Izvori

* 
* Holtz, T. R., Jr. and Osmólska H. 2004. Saurischia; pp.&nbsp;21–24 in D. B. Weishampel, P. Dodson, and H. Osmólska (eds.), *The Dinosauria* (2nd ed.), University of California Press, Berkeley.
* 
*
Patuljasta planeta

**Patuljaste planete** su nebeska tijela definisana kao kategorija na godišnjoj skupštini Međunarodne astronomske unije u Pragu 24.8. 2006. godine.

**Patuljasta planeta** je nebesko telo koje:
* se nalazi u orbiti oko Sunca,
* ima dovoljnu masu da sopstvenom gravitacijom nadvlada sile čvrstog tela tako da uspostavi hidrostatičku ravnotežu (gotovo sfernog) oblika (s tim da će daljnje odluke propisati precizniju granicu i svrstavati telo ili u ovu ili u neku drugu kategoriju),
* nije očistilo okolinu svoje orbite za razliku od planeta,
* i koje nije satelit.

Ova klasa objekata je uvedena uz dosta diskusije i polemike. Između ostalog, kriterijumi za patuljastu planetu su dosta neprecizni i klizni. Nijedno telo ne može potpuno da očisti svoju putanju (čak i na Jupiterovoj putanji postoji klasa asteroida Trojanci koji se nalaze u jednoj od Lagranževih tačaka). A pored toga ne postoji nikakva objektivna granica da se odredi kada je neko telo sferoidalno, a kada nije nije. Ipak, postojala je potreba da se uvede ovakva klasa, da i se mogla razlikovati od tradicionalnih planeta.

Trenutno pet tela su proglašena patuljastim planetama: Ceres u asteriodnom pojasu između Marsa i Jupitera, Pluton, Haumea, Makemake u Kajperovom pojasu, i Eris u rasejanom disku.

11.6. 2008. godine Međunarodna astronomska unija je uvela novu podklasu patuljastih planeta koje kruže oko Sunca, ali su udaljenije od Neptuna. Nova podklasa je dobila ime plutoidi. Takođe je doneta odluka o kriterijumu kada je neko telo plutoid. Kriterijum se bazira na njegovoj apsolutnoj veličini sjaja koja mora da bude veća od H = 1.

## Podaci o patuljastim planetama

Podaci o pet objekata koji ispunjavaju uslove za klasu patuljastih planeta.

## Kritika nove klasifikacije planeta
I pored višegodišnjeg rada Međunarodnog astronomskog saveza usvojena definicija je ipak sporna pošto posljednji kriterijum o raščišćenoj putanji planeta nije dovoljno precizan. Tako na primer, Zemlja klasifikovana kao planeta, još uvek ima oko deset hiljada objekata u okolini svoje putanje.

## Povezano
* planeta
* asteroid

## Reference
Aristid iz Atene

**Aristid iz Atene**, kršćanski apologet iz 2. stoljeća.

Aristid iz Atene predao je caru (Hadrijanu ili Antoninu Piju) iscrpnu apologiju kršćanstva (125. ili 140). Godine 1889. pronađen je sirijski prijevod; skraćena verzija sačuvala se u romanu **[[Barlaam i Jazafat]]**.
Ornitologija

**Ornitologija** je naučna disciplina biologije koja se bavi proučavanjem ptica. Ljudi koji se bave proučavanjem ptica nazivaju se ornitolozi.

## Poreklo reči
Reč ornitologija potiče iz grčkog jezika. Prvi deo reči, *ornithos* znači „ptica“, dok *logos* znači „nauka“.

## Istorijat
Neki drevni grčki pisci su uvideli da ptice nestaju tokom jednog dela godine, ali nisu znali koji je uzrok tome. Ova „zagonetka“ je rešena tek tokom 19. veka kada su ornitolozi tog doba utvrdili da se ptice sele. Zanimanje za ptice je imalo pozitivne posledice, jer su se do danas oformila mnoga društva za zaštitu ptica. Prvo takvo društvo je nastalo u Britaniji 1889. godine i to je bilo Kraljevsko društvo za zaštitu ptica (). Danas je ornitologija visoko razvijena nauka.

## Predmet proučavanja
Ornitolozi proučavaju morfologiju i anatomiju ptica, dakle njihove osobine, kao i srodničke odnose među njima, ponašanje, staništa i ekologiju uopšte. Primenjena ornitologija se bavi i uzajamnim odnosima ljudi i ptica. Na primer, kako ptice mogu da prenesu bolesti na ljude, kako utiču na poljoprivredna dobra, ali i kako čovek uništavanjem staništa i krivolovom smanjuje populacije ptica i čak ugrožava opstanak čitavih vrsta.

## Literatura

## Vanjske veze

* *[http://www.sil.si.edu/DigitalCollections/NHRareBooks/Martinet/martinet.htm Ornithologie]* (1773-1792) Francois Nicholas Martinet Digital Edition Smithsonian Digital Libraries
* Liga za ornitološku akciju Srbije
* [Priručnik 'Ptice Srbije i područja od međunarodnog značaja'](http://www.ptica.org/newsletter/Ptice%20i%20IBA%20podrucja%20Srbije%20(LOA).pdf)  
* List of oldest ornithological organisations in the world
* History of ornithology in North America 
* History of ornithology in China 
* Hill ornithology collections
* History of ornithology (in Italian)
Ćurka

**Purani** ili **ćurke** () su rod ptica iz reda koka (*Galliformes*). Postoje 2 divlje vrste, jedna iz Severne Amerike (*Meleagris gallopavo*), a druga iz Srednje Amerike, odnosno poluostrva Jukatan (*Meleagris ocellata*). Domaća ćurka je nastala pripitomljavanjem divlje ćurke iz Severne Amerike.

## Opis

Ćurke su prepoznatljive po kožnim izraslinama koje vise preko kljuna. Ženka je manja od mužjaka i boje su joj manje raskošne. Raspon krila im je 1,5-1,8 m. U divljini žive u otvorenim šumama i poljima.

Domaća ćurka je ptica neletačica, dok divlje znaju leteti i po nekoliko metara u visine i nekoliko desetina metara u dužinu. Mladi posle dve nedelje od izlegnuća dobijaju jače perje i tada već mogu leteti kraće distance.

## Historija

Ćurka je pripitomljena u Americi od strane Indijanaca pre dolaska Evropljana. U Evropu su je preneli Španci. Danas postoji nekoliko rasa domaće ćurke. U Evropi se divlja ćurka pojavila 1880. godine, kada je nekoliko matičnih jata naseljeno u prostore šumske uprave Grafeneg u Austriji. Kasnije je to isto urađeno u Mađarskoj i u lovištima današnje Češke i Slovačke.
Ubrzo zbog, u to doba, veoma razvijene trgovine između Mađarske i Srbije, ćurke su se pojavile i na prostorima Srbije gde su našle i dobre prirodne uslove za život, slične kao i u mestu svog porekla Severnoj Americi.

### Fosilni ostaci
* *Meleagris* sp. (Rani Pliocen, pronađen u Bon Valiju, SAD )

* *Meleagris* sp. (Kasni Pliocen pronađen u Makašpalt Šel Pitu, SAD)
* *Meleagris californica* (Kasni Pleistocen pronađen u severozapadnom delu SAD) - bivši *Parapavo/Pavo*
* *Meleagris crassipes* (Kasni Pleistocen pronađen u severozapadnom delu Severne Amerike)

## Reference

* **Madge and McGowan**, *Pheasants, Partridges and Grouse* 
* "National Geographic" *Field Guide to the Birds of North America* 
* **Porter**, W. F. (1994). Family Meleagrididae (Turkeys). pp.&nbsp;364–375 in; del Hoyo, J., Elliott, A. & Sargatal, J. eds. Handbook of the Birds of the World, Vol. 2. New World Vultures to Guineafowl. Lynx Edicions, Barcelona. 

## Vanjske veze

* Ćurke na enature.com 
* Ćurke na videu 
* Rečnik
Karnivor

**Mesojed**, **mesožder**  ili **karnivor** (od  = "meso" i *vorare* = "žderati") je svaki organizam (najčešće životinja) čija se ishrana prvenstveno sastoji od mesa. Ukoliko je izvor mesa živa životinja, mesojede nazivamo grabljivcima ili lovcima (predatorima), a ukoliko je reč o uginulom izvoru mesa, mesojedi se nazivaju lešinarima. Većina mesojednih životinja u svojoj ishrani ima i hranu biljnog porekla, radi unosa potrebnih minerala, vitamina i vlakana. Obligatnim karnivorima nazivamo one organizme koji se isključivo hrane mesom.

Tako se mesojedi razlikuju od životinja čija se hrana sastoji od bilja a koje se nazivaju biljojedima, kao i od svaštojeda čija je hrana raznovrsna.

Grupi mesoždera pripadaju zveri (koje su i dobile latinski naziv *Carnivora*), neke vrste ptica, ali i druge životinje.

Sem životinja, pojedine vrste biljaka i gljiva takođe mogu biti mesojedi.
Abercije

** Abercije** (lat. *Abercius*, grč. *Aberkios*), svetac, koji se slavi 22. listopada.

## Biografija
Prema predaji bio je hieropolski biskup u Maloj Aziji kod Sinode. Živio je za cara Marka Aurelija. Njegov je život opisan u grobnom natpisu, što ga je sam Abercije dao uklesati prije svoje smrti.

Arheolog William Ramsay otkrio je 1883. godine dva odlomka izvornog nadgrobnog spomenika. Sultan Abdul Hamid pokloni papi Leonu XIII. veći komad natpisa, a Ramsay mu je ustupio manji komad, te se oba glavna odlomka nalaze sada u lateranskom muzeju. Već 1881. godine otkrio je Ramsay kod Sinode drugi grobni natpis nekoga kršćanina Aleksandra. Na tom se nadgrobnom spomeniku nalaze tri prva i tri posljednja stiha Abercijeva natpisa uz promjenu imena i uz datum 216. godine. Svakako je Abercijev spomenik stariji. Točan prijevod ovoga grčkoga natpisa glasi:

Autentičnost ovog spomenika i kršćansko-euharistijski sadržaj i značaj grobnog natpisa danas je već gotovo svuda priznat.

## Izvori
Perstvo Engleske

**Perstvo Engleske** () se sastoji od svih perova koji proističu iz Kraljevine Engleske prije *Akta o Uniji 1707*.

Te godine, perstvo Engleske i perstvo Škotske je zamijenjeno sa perstvom Velike Britanije. Do donošenja Akta o Domu lordova 1999. svi perovi Engleske su mogli sjediti u Domu lordova (peresama Engleske je dozvoljeno da sjede u Domu lordova 1963).

Rangovi engleskih perova su: vojvoda, markiz, grof, vikont i baron.

## Povezano
* Perstvo Škotske
* Perstvo Irske
* Perstvo Velike Britanije
* Perstvo Ujedinjenog Kraljevstva
Perstvo Škotske

**Perstvo Škotske** (engl. **Peerage of Scotland**) se sastoji iz svih perova koji proistječu iz Kraljevine Škotske prije *Akta o Uniji 1707*.

Te godine su Kraljevina Škotska i Kraljevina Engleska udružene u Kraljevinu Veliku Britaniju i nastalo je novo perstvo Velike Britanije. Poslije ujedinjenja, staro škotsko perstvo je biralo 16 predstavničkih perova da sjede u Domu lordova. *Akt o perstvu 1963.* je dozvolio svim škotskim perova da sjede u Domu lordova i to pravo je trajalo do donošenja Akta o Domu lordova 1999. Za razliku od drugih perskih titula, mnoge škotske titule se mogu naslijediti putem ženske linije.

Rangovi škotskih perova su: vojvoda, markiz, grof, vikont i lord Parlamenta.

Vikonti su jedinstveni Perovi zbog korištenja riječi *"od"* u njigov titulama. Škotski Perovi imali su pravo da sjede u Parlamentu Škotske. Škotski rang baruna se ne smatra perskom titulom.

## Povezano
* Perstvo Engleske
* Perstvo Irske
* Perstvo Velike Britanije
* Perstvo Ujedinjenog Kraljevstva
Karp

**Karp** je bio jedan od sedamdesetoro apostola; sledbenik i pratilac apostola Pavla, od koga je postavljen za episkopa Verije Tračke. Međutim propovedao je evanđelje i na Kritu gde ga je primio u svoj dom Dionisije Areopagit. O njemu svedoči Dionisije, da je bio čovek neobično čistog uma, krotosti i nezlobivosti; da mu se u viziji javio sam Isus. Stradao je kao mučenik.

Srpska pravoslavna crkva slavi ga 26. maja po crkvenom, a 8. juna po gregorijanskom kalendaru.

## Literatura
* Ohridski prolog, Vladika Nikolaj Velimirović

## Vanjske veze
* Sveti apostol Karp
Archosauria

**Archosauria** su podklasa gmizavaca koji imaju diapsidnu lobanju. Jedini današnji predstavnici su krokodili, dok su svi ostali redovi izumrli:
* redu **[[Tecodontia]]** pripadaju parapretci ptica iz subfamilije *[[Pseudosuchia]]*
* redovi **[[Saurischia]]** i **[[Ornithischia]]** poznati pod zajedničkim nazivom dinosaurusi (*Dinosauria*), najveći kopneni kičmenjaci koji su ikada živeli na Zemlji;
* red **[[Pterosauria]]** čiji su predstavnici mogli da lete i bili su najveći organizmi sa sposobnošću letenja (raspon krila do 16 m)

## Literatura
* Marcon, E, Mongini, M: Sve životinje sveta, IRO Vuk Karadžić, Beograd, 1986.
* Petrov Brigita, Radović, I, Miličić Dragana, Petrov I: Opšta i sistematska zoologija (praktikum sa radnom *sveskom), Biološki fakultet, Beograd, 2000
* Petrov Brigita: Skripta za studente molekularne biologije
* Radović, I, Petrov, Brigita: Raznovrsnost života 1 - struktura i funkcija, Biološki fakultet Beograd i Stilos Novi Sad, Beograd, 2001.
* Simonović, P, Tomović Ljiljana, Radojčić Jelelna, Krizmanić, I, marić, S (2004): Sistematika vertebrata - praktikum, NNK Internacional, Beograd

## Vanjske veze

* Bionet škola
Javanski tigar

**Javanski tigar** (*Panthera tigris sondaica*) je izumrla podvrsta tigra koja je naseljavala ostrvo Java.

## Opis
Javanski tigar je bio manji u odnosu na druge podvrste tigra. Mužjaci su bili teški 100—140 kg, a dugački 2,45 m. Ženke su težile 75—115 kg sa manjom dužinom tela od mužjaka.

## Izumiranje
Verovatno je izumro 1980-ih, kao posledica lova i uništenja staništa. Poslednji primerak je viđen 1972. Praćenjem tragova 1979. je utvrđeno da postoje još 3 tigra u divljini. Moguće je da je preživela manja populacija ovih tigrova na zapadu Jave, gde su 1990-ih prijavljivana nepotvrđena viđenja.
Južnokineski tigar

**Južnokineski tigar** (*Panthera tigris amoyensis*) je podvrsta tigra. Populacija ove životinje procjenjena je na 20 do 30 u divljini i 48 u 19 kineskih zooloških vrtova. Ovo je najugroženija vrsta tigra. Mužjaci su visoki 2, 5 m i teški 150&nbsp;kg, a ženke su visoke 2, 3 m i teške 110&nbsp;kg. O ovoj se vrsti veoma malo zna. Kina ulaže velike napore za očuvanje ove vrste.

## Vanjske veze

*  Rare China tiger seen in the wild (BBC News, 12. 10. 2007.)
* i mi smo glupi i nsta neznano zato malo i pise