open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Artur Kerschner

**Artur Keršner** (; Donji Miholjac, 10. novembar 1912 — Kastiljon de la Plana, 14. jul 1938), jugoslovenski komunista i učesnik Španskog građanskog rata.

## Biografija
Rođen je 10. novembra 1912. godine u Donjem Miholjcu, u jevrejskoj porodici. Osnovnu i nižu srednju školu završio je u rodnom mestu (1922-1926). U srednjoj školi upoznao se s idejama cionizma i bio njihov zagovarač sve dok se nije upoznao s marksizmom. Nakon srednje škole se preselio u Zagreb gde je završio Treću realnu gimnaziju (1927-1931), a od 1932. do 1935. studirao je na Veterinarskom fakultetu. Godine 1934, u Zagreb su mu se doselili roditelji i brat. Kada je tokom ljetnih praznika dolazio u rodni kraj, u posetu rođacima u Orahovici, tamo je zajedno sa Robertom Domanijem organizovao marksističke kružoke. 

Član SKOJ-a postao je 1930, a član Komunističke partije Jugoslavije 1932. godine. Na fakultetu je bio drugi sekretar partijske organizacije i instruktor radničkih ćelija i marksističkih obrazovnih kružoka na periferiji Zagreba. Bio je uhapšen 1935. godine, ali je ubrzo pušten iz zatvora zbog nedostatka dokaza. Nakon toga je po direktivi KPJ pobegao ilegalno u Austriju, a zatim u Čehoslovačku. Jugoslovenska policija ubrzo je izdala teralicu za njim. U Pragu i Brnu je nastavio studije veterine i ubrzo se povezao sa jugoslovenskom grupom komunista studenata.

### Španski građanski rat
Po izbijanju Španskog građanskog rata 1936, prijavio se u Čehoslovačkoj za dobrovoljca i zajedno s grupom Jugoslovena krenuo preko Pariza u Španiju. Po dolasku u Internacionalne brigade, isprva je radio kao veterinar, a zatim i kao politički funkcioner u bataljonu „Đuro Đaković“. Obavljao je i mnoge druge dužnosti na frontu i u pozadini.

Borio se na Aragonskom frontu 1938. godine, kada je poginuo 14. jula kod reke Ebro, na brdu Penjamarko, u blizini grada Kastiljon de la Plana. 

Oca su mu u Drugom svetskom ratu 1941. ubile ustaše u logoru Jasenovac. 

Godine 1964, u krugu Veterinarskog fakulteta otkrivene su tri biste studenata-španskih boraca, među kojima i ona posvećena Keršneru.

## Reference

## Literatura
* *Krv i život za slobodu - slike iz života i borbe studenata iz Jugoslavije u Španiji*. Udruženje španskih boraca, Beograd 1969. godina.
Dušan Glišić

Ime **Dušan Glišić** se može odnositi na:
* Dušana Glišića, pukovnika, umrlog u Prvom svjetskom ratu;
* Dušana Glišića, inžinjera, umrlog u Beogradu 1944. godine;
Dušan Glišić (inžinjer)

**Dušan Glišić** (Beograd, 11. oktobar 1898. – novembar 1944.), inžinjer i poduzetnik.

## Život
Rođen je 1898. godine u Beogradu od oca Svetozara Glišića. Bio je inžinjer i vodio je građevinsko preduzeće. 1930-ih bio je predsjednik Jugoslovenskog fudbalskog saveza i u uredništvu fudbalskog kluba Jugoslavija. Oženio je Nadeždu Stojadinović, kćerku kasacionog sudije iz Čačka i sestru političara iz Radikalne stranke Milana Stojadinovića, s kojim će imati uske prijateljske odnose. Godine 1932. rodila je se kćerka Ljiljana, a 1936. godine sin Omilj. Od 1938. Dušan je bio tehnički direktor lista „Vreme”. 

Za vrijeme borbi u Srbiji, 1944. porodica je odselila u Aleksandrovac kod Požarevca, dok je on ostao u Beogradu. Kada su u oktobru 1944. Crvena armija i NOVJ ušli u Beograd, Glišić je, kao zet Milana Stojadinovića, uhapšen od strane partizana i, zajedno sa drugim optuženicima, okrivljen da je bio „narodni neprijatelj i ratni zločinac” u smislu članaka 13, 14 i članka 16 Uredbe Vrhovnog štaba o vojnim sudovima. Osuđen je po kratkom postupku na strijeljanje pri kraju novembra 1944., te je njegovo tijelo bačeno u masovnu grobnicu. Njemu i ostalim optuženim je propisan gubitak časnih prava i konfiskacija imovine.

Njegova podorica je pala u nemilost i nakon rata je živjela u siromaštvu. Kćerka Ljiljana će završiti studije arhitekture na Univerzitet u Beogradu te će se 1958. udati za Borislava Pekića. Sin Omilj će postat advokat. Dana 4. augusta 2008. Dušan Glišić je posmrtno rehabilitiran odlukom br. 267/07 Okružnog suda u Beogradu.
Fatos Arapi

**Fatos Arapi** (Zvërnec, 19. jula 1930. – Tirana, 11. oktobar 2018.), albanski pjesnik. Poznatiji kao lirik, pisao je također eseje i romane.

## Biografija
Rođen je 1930. godine u Zvërnecu pokraj Valone, za vrijeme Kraljevine Albanije pod kraljom Zogom. Odrastao je u razdoblju obilježenom značajnim društvenim i političkim promjenama, uključujući talijansku i njemačku okupaciju Albanije tijekom Drugog svjetskog rata, nakon koje je uslijedila uspostava komunističkog režima pod Enverom Hoxhom.

Nakon studija ekonomije u Sofiji od 1949. do 1954. radio je u Tirani kao novinar i predavač u suvremenoj albanskoj književnosti.

Njegova prava strast bila je književnost, a počeo je pisati 1953/54. Debitirao je kao pjesnik u drugoj polovici 1950-ih, postavši jedan od vodećih autora suvremene albanske književnosti u narednim desetljećima. U osnovi pjesnik, poznat je i kao pisac kratkih priča i romanopisac, a također se bavio prevođenjem i napisao nekoliko eseja. Godine 1960. postao je član Saveza albanskih pisaca i umjetnika koji je vodio Dritëro Agolli. Godine 1962. i 1966. objavio je sveske „Pjesničke staze” i „Pjesme i stihovi”. Od 1970. predavao je kolegij o albanskom jeziku iz razdoblja neovisnosti na Filološkom fakultetu, te će dugih godina raditi kao profesor historije i filologije na Univerzitetu u Tirani. Godine 1972. objavio je knjigu „Dajte mi ime” (*Më jepni një emër*), koja se nije se svidjela cenzorima režima Envera Hoxhe te je zabranjena i progonjena. Kritiziran je 1973. zbog pozorišnog djela „Bezimeni partizan” (*Partizani pa emër*). Zatim, dugo je bio odsutan od javnosti do 1989.

Godine 2008. bio je prvi albanski pjesnik koji je osvojio Zlatnu krunu na Festivalu poezije u Strugi. Umro je 11. oktobra 2018. u Tirani.

## Djelo
Autor je više od dvadeset i pet knjiga, uključujući šest zbirki poezije te mnoštvo kratkih priča i romana. Na albanski je prevodio djela Sapfe, Pabla Nerude i Nikole Vapcarova. Istaknuo se kao velik stilist u poeziji, snažne emocionalnosti i prigušene meditativnosti, suzdržane riječi. Posebno se ističe zbirka „Idemo u buduća stoljeća” (*Drejt shekujve shkojmë*, 1977) kao potvrda visoke umjetničke vrijednosti suvremene albanske poezije. Bio pionir slobodnog stiha i eksperimentalne poezije u albanskoj književnosti 1960-ih. Pisao je o pomorskom svemiru.

### Poezija
* „Pjesničke staze” (*Shtigje poetike*, 1962)
* „Pjesme i stihovi” (*Poema dhe vjersha*, 1966)
* „Dajte mi ime” (*Më jepni një emër*, 1972)
* „Idemo u buduća stoljeća” (*Drejt qindra shekujsh shkojmë*, 1977)
* „Željezni ritmovi” (*Ritme të hekurta*, 1968)
* „Gdje idete vi, kipovi?” (*Ku shkoni ju statuja*, 1990)
* „Pomrčina sunca” (*Eklipsi i endrrës*, 2002)
* „Gloria victis” (1997)

### Kratka proza
* „Kiseli krumpir” (*Patat e egra*, 1969)
* „Netko mi se nasmiješio” (*Dikush më buzëqeshte*, 1972)
* „Bezglavi genij” (*Gjeniu pa kokë*, 1999)

### Drame
* „Bezimeni partizan” (*Partizani pa emër*, 1962)
* „Cezar i dobri vojnik Švejk” (*Qezari dhe ushtari i mirë Shvejk, në front diku*, 1995)

## Povezano
* Albanska književnost

## Izvori

## Izvori
Dušan Glišić (pukovnik)

**Dušan Glišić** (Čačak, 1875. – Kačanik, novembar 1915.), srpski pukovnik.

## Život
Dušan Glišić je bio iz porodice čačanskog trgovca, zajedno sa svojom braćom – Aleksandar (1873-1912) Milutin (1880-1915) – krenuo je vojnom karijerom. Dostigao je čin pješadijskog potpukovnika.

Vrijedno je se borio u Balkanskim ratovima, brat Aleksandar mu je umro u Bici kod Kumanova u oktobru 1912.

Kao veteran, zadati su mu vodstvo i obuka đačke čete „1300 kaplara“ u Skoplju, mladi bataljon većinom sastavljen od studenata sa Beogradskog univerziteta, nazvani „ružmarini“, zbog mladosti. U bataljon su uključeni i studenti dobrovoljaca sa drugih europskih univerziteta. Poslije teških okršaja, obolio je i patio od djelimične paralize nogu, tako da se kretao sa velikim poteškoćama. Prilikom povlačenja u pravcu Albanije, vojnici su ga nosili. Prilikom odmora, izvršio je samoubistvo na Kačaniku kod Uroševca u novembru 1915. godine. Milutin je poginuo je na Drini 1915. godine. Trojica braće se pamte u Čačku kao narodni heroji iz perioda Balkanskih ratova i Prvog svjetskog rata.

## Povezano
* Prvi svjetski rat
* Aleksandar Glišić
* Milutin Glišić
Prugoci

**Prugoci** (srpskohrvatski: *Prugovac*; ćirilica: Пруговац), naselje na Kosovu u općini Priština.
 	
## Stanovništvo

## Reference
USS Arizona (BB-39)

**USS Arizona** je bio bojni brod izgrađen za mornaricu Sjedinjenih Država sredinom 1910-ih. Nazvan u čast 48. države, bio je drugi i poslednji brod u klasi Pensilvanije. Nakon što je puštena u rad 1916. godine, Arizona je ostala u državi tokom Prvog svetskog rata, ali je otpratila predsednika Vudroa Vilsona na sledeću Parisku mirovnu konferenciju. Brod je ponovo raspoređen u inostranstvu 1919. da predstavlja američke interese tokom grčko-turskog rata. Dve godine kasnije prebačena je u Pacifičku flotu, pod kojom će brod ostati do kraja njene karijere.

Tokom 1920-ih i 1930-ih Arizona je redovno raspoređena na vežbe obuke, uključujući godišnje probleme flote, isključujući sveobuhvatnu modernizaciju između 1929. i 1931. godine. Brod je podržao napore za pomoć nakon zemljotresa 1933. u blizini Long Biča u Kaliforniji, a kasnije je snimljen. uloga u filmu Džejmsa Kegnija iz 1934. Evo dolazi mornarica pre nego što je smanjenje budžeta dovelo do značajnih perioda u luci od 1936. do 1938. U aprilu 1940. matična luka Pacifičke flote je premeštena iz Kalifornije u Perl Harbor, na Havajima, kao odvraćanje Japanaca imperijalizam.

7. decembra 1941. Japanci su napali Perl Harbor, a Arizona je pogođena sa nekoliko oklopnih bombi bačenih iz vazduha. Jedan je detonirao spremnik napunjen eksplozivom, potopivši bojni brod i ubio 1.177 njegovih oficira i članova posade. Za razliku od mnogih drugih brodova napadnutih tog dana, Arizona je bila toliko nepopravljivo oštećena da nije popravljena za upotrebu u Drugom svetskom ratu. Olupina broda još uvek leži na dnu Perl Harbora ispod Memorijala USS Arizona. Spomen-obeležje posvećeno svima koji su poginuli tokom napada, podignuto je preko ostataka broda.
Radasheci

**Radasheci** (srpskohrvatski: *Radoševac*; ćirilica: Радошевац), selo na Kosovu u općini Priština.
 	
## Stanovništvo

## Reference
Sićevo (razvrstavanje)

**Sićevo** se može odnositi na naselja: 

* Sićevo (Niška Banja) u gradskoj opštini Niška Banja na području grada Niša u Nišavskom okrugu

* Sićevo (Priština) naselje u općini Priština
Zlatare (razvrstavanje)

**Zlatare** se može odnositi na: 

## Naselja

* Zlatare (Novi Pazar) naselje u općini grada Novog Pazara u Raškom okrugu

* Zlatare (Priština) naselje u općini Priština
Koraljka Meštrović

**Koraljka Meštrović** (rođena 1970.), hrvatska scenaristica i spisateljica. Diplomirala je dramaturgiju na Akademiji dramske umjetnosti u Zagrebu, a najpoznatija je po svom scenarističkom radu. Bila je scenaristica na nekolicini domaćih humorističnih serija, među koje spadaju *[[Bitange i princeze]]*, *[[Bibin svijet]]* i *[['Ko te šiša]]*, a kasnije je pisala i kreirala hit seriju *[[Počivali u miru]]*. Također je i redovna suradnica dramskog programa Hrvatskog radija. Osimm scenarističkim, bavi se i spistateljskim radom. 

## Vanjske veze
*
Aldo Tardozzi

**Aldo Tardozzi** (Zagreb, 29. kolovoza 1974.), hrvatski redatelj, glumac i scenarist. 

Studirao je filozofiju na Filozofskom fakultetu Družbe Isusove u Zagrebu, a 2001. diplomirao je Filmsku i TV režiju na Akademiji dramske umjetnosti u Zagrebu. Sudjeluje u radu animacijske radionice SC-a, dvije godine piše i producira reklame na Radiju 101 i koproducira popularnu emisiju *[[Žutica (radijska emisija)|Žutica]]*. Pohađa međunarodne seminare za dokumentarni film i scenarij u Grožnjanu i kao gost na UCLA-u u klasi prof. Lewa Huntera. Godine 2010. sudjelovao je u radu međunarodne produkcijske radionice Production Value.

Režirao je nagrađivane dokumentarne filmove *[[Terra roza]], [[Početak jednog lijepog prijateljstva]], [[Priča iz Nunića]], [[Ode Eddy]]* te igrane serije *[[Mrtvi kutovi]], [[Bibin svijet]], [[Periferija City]], [[Dome, slatki dome]], [[Dnevnik plavuše]]* i druge. Godine 2011. režirao je svoj debitantski dugometražni igrani film *[[Fleke (2011)|Fleke]]* koji je nagrađen na Kanadskom filmskom festivalu (nagrada Rising Star, Posebno priznanje žirija) i prikazan na brojnim domaćim i svjetskim festivalima (Sarajevo Film Festival, Međunarodni filmski festival u Varšavi, Međunarodni filmski festival u New Yorku). Njegovi tekstovi o filmu objavljivani su u časopisima Filmski ljetopis i Zapis.

Ima hrvatsko i talijansko državljanstvo.

## Filmografija

### Redatelj i scenarist

* *[[Mrkomir Prvi]]* (2021. - 2022.)
* *[[Minus i plus (2019.)|Minus i plus]]* (2021.)
* *[[A bili smo vam dobri (2021.)|A bili smo vam dobri]]* (2021.)
* *[[Ko te šiša]]* (2018. - 2020.)
* *[[Siguran let]]* (2017.)
* *[[U boj]]* (2016.)
* *[[Vatre ivanjske]]* (2015.)
* *[[Otok ljubavi]]* (2014.)
* *[[Larin izbor]]* (2012.)
* *[[Zagrebačke priče vol. 2]]* (2012.)
* *[[Mucica]]* (2012.)
* *[[Brak je mrak]]* (2012.)
* *[[Fleke (2011)|Fleke]]* (2011.)
* *[[Bibin svijet]]* (2006. - 2011.)
* *[[Snapshot]]* (2011.)
* *[[Bitange i princeze]]* (2008. - 2010.)
* *[[Periferija City]]* (2010.)
* *[[Dnevnik plavuše]]* (2010.)
* *[[Dome, slatki dome]]* (2010.)
* *[[Ljubavni život domobrana]]* (2009.)
* *[[Čovjek ispod stola]]* (2009.)
* *[[Dolina sunca (telenovela)|Dolina sunca]]* (2009.)
* *[[Cimmer fraj]]* (2007.)
* *[[Zamjena]]* (2006.)
* *[[Nemam ti što lijepo reći]]* (2006.)
* *[[Ode Eddy]]* (2006.)
* *[[Eine Krone für Isabell]]* (2006.)
* *[[Mrtvi kutovi]]* (2005.)
* *[[Ultimate Force]]* (2005.)
* *[[Pusca Bistra]]* (2005.)
* *[[The Fever]]* (2004.)
* *[[Kći mušketira]]* (2004.)
* *[[Dream Warrior]]* (2003.)
* *[[Svjetsko čudovište]]* (2003.)
* *[[Prica iz Nunica]]* (2000.)
* *[[Terra roza]]* (2000.)
* *[[Početak jednog lijepog prijateljstva]]* (1998.)

### Televizijske uloge

* *[[Bitange i princeze]]* kao Indijanac (2008.)

## Vanjske veze
*
Jelena Svilar

**Jelena Svilar** (Zagreb, 1974.) hrvatska kazališna, televizijska i filmska autorica, kulturna kritičarka, novinarka i književna prevoditeljica. 

Diplomirala je komparativnu književnost i opću lingvistiku na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Kao novinarka surađuje s brojnim nezavisnim internet portalima, HRT-om, a na Radio Studentu radi kao suvoditeljica i glazbena urednica emisije *Ravno do sna*. 

Kao scenaristica surađivala je na brojnim televizijskim serijama i telenovelama, a značajnija autorska ostvarenja su serija *[[Ponos Ratkajevih]]* (2007. – 2008.) i *[[Dome, slatki dome]]* (2010.). Napisala je i scenarij za kratki film *Easter Eggs* (2012.) koji se te godine našao u konkurenciji za najbolji kratki film na Tribeca Film Festivalu, te u istoj kategoriji pobijedio na Mexico Film Festivalu 2013. godine.

Koautorstvo najčešće potpisuje s kazališnom redateljicom Moranom Foretić, s kojom je osim navedenih serija napisala i dramski tekst za Dream of Life, predstavu o Patti Smith koju je 2014. režirao Ivica Buljan za kazalište **Hotel Bulić**.

Piše i povremeno objavljuje prozu i poeziju.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Kritike Jelene Svilar
Irena Krčelić

**Irena Krčelić**, hrvatska scenaristica i dramaturginja. Pisala je scenarije za niz serija i filmova. Karijeru je započela na telenoveli *[[Zabranjena ljubav]]*, a kasnije je pisala dijaloge za nekoliko epizoda sitcoma *[[Bitange i princeze]]*. Radila je i na seriji *[[Dobre namjere]]* te na dječjoj seriji *[[Laboratorij na kraju svemira]]*. Napisala je i scenarije za filmove *[[Duh babe Ilonke]]* i *[[Moj je Dida pao s Marsa]]*. Trenutno radi kao slobodna umjetnica. 

## Vanjske veze
*
Nikolina Čuljak

**Nikolina Čuljak**, hrvatska scenaristica. Pisala je scenarij i dijaloge za niz serija, među kojima su telenovele *[[Zabranjena ljubav]]*, *[[Ne daj se, Nina]]*, *[[Sve će biti dobro]]*, *[[Kud puklo da puklo]]* i *[[Na granici]]*, ali i sitcom *[[Bitange i princeze]]*. Također, navodi se kao koautorica serije *[[Dobre namjere]]*. 

## Vanjske veze
*
KujaKuja no Maamu Aia

"**クジャクジャノマアムアイア**" (japanski: *KujaKuja no Maamu Aia*) je digitalni singl koji izvodi TK from 凛として時雨. Singl je premijerno objavljen 20. prosinca 2023. godine, a sama pjesma prezentirana je u sklopu posebnog petominutnog glazbenog programa *[[Minna no Uta]]* (srpskohrvatski: *Svačije pjesme*) kroz prosinac 2023. i siječanj 2024. godine. Za pjesmu je snimljen i animirani videospot. Naslov pjesme igra je riječima na japanski izraz za pauna, koji se na tom jeziku kaže "kujaku" (katakana: クジャク; kanji: 孔雀). Pjesma je 2024. godine reizdana u sklopu singla "誰我為".

## Vanjske veze
* Diskografija
Babaj i Bokës

**Babaj i Bokës** (srpskohrvatski: *Babaj Boks*; ćirilica: Бабај Бокс), selo na Kosovu u općini Gjakova.
## Stanovništvo

## Reference
Aleksandar Holiga

**Aleksandar Holiga**, hrvatski novinar i scenarist, aktualni urednik na Telesportu, sportskoj sekciji Telegrama. Ranije tijekom karijere bavio se glazbenom kritikom, a napisao je i scenarij za film *[[Nije bed]]* te je potpisan kao koscenarist jedne epizode popularnog sitcoma *[[Bitange i princeze]]*. Danas kao sportski novinar uglavnom pokriva nogometne teme te prati hrvatsku reprezentaciju. Objavljivao je tekstove i u stranim časopisima. 

## Vanjske veze
* Profil na Telesportu
*
Antonio Gabelić

**Antonio Gabelić**, hrvatski redatelj i scenarist. Diplomirao je na Akademiji dramske umjetnosti u Zagrebu, a najpoznatiji je kao scenarist na nizu regionalnih serija. Pisao je scenarije za serije *[[Zabranjena ljubav]]*, *[[Bitange i princeze]]*, *[[Najbolje godine]]* i *[[Žigosani u reketu]]*. Uz scenaristički rad, bavio se i novinarskim radom. Režirao je i kratkometražni film *Travelling*, koji je premijerno prikazan na Filmskom festuvalu u Cannesu.

## Vanjske veze
*
Biteshi

**Biteshi** (srpskohrvatski: *Donji Biteš*; ćirilica: Доњи Битеш), selo na Kosovu u općini Gjakova.
 	
## Stanovništvo

## Reference
Azulejo

***Azulejo*** (od arapskog *al-zulayj*=*mali [[kamen]]*) je ime za keramičke pločice koje su se od 14. vijek nadalje isprva počele koristiti u Španjolskoj a kasnije uglavnom u Portugalu.

## Historija i karakteristike
Azuleju su kao način dekoriranja na Pirinejski poluotok donjeli Mauri u 14. vijeku sa Orijenta.
Na početku se to ime odnosilo samo za sjevernoafričke mozaike, ali se kasnije počeo koristiti za kvadratne dekorativne keramičke pločice veličine oko 13 do 15 cm. Tokom 15. i 16. vijeka azulejo pločice  su se uvozile iz Španjolske u Portugal, za dekoriranje vjerskihj objekata, kao što je katedrala u [Coimbri, te na brojnim [fasadama privatnih zgrada.

Negdje oko 1550. flamanski umjetnici u Lisabonu pokušali su proizvoditi azulejo, ali se prava manufakturna proizvodnja razbuktala tek za vladavine kraljeva Felipea II i Felipea IV. Za razliku od tog u Španjolskoj, čiji su centri bili Sevilla i Valencia, azulejo se praktički prestao proizvoditi u 16. vijeku.

Portugalci su modu azuleja prenjeli na Azore i Madeiru, a početkom 17. vijeka i u Brazil. Vremenom su azuleji proizvedeni u meksičkoj Puebli postali najcjenjeniji po Latinskoj Americi.

Na samom početku proizvodnje u Portugalu, to su bile jednobojne pločice sa  geometrijskim uzorcima šahovske ploče.
Od 15. vijek to su višebojne pločice sa renesansnim motivima, a u doba baroka prave slike s mitološkim i sakralnim temama.

Na vrhunca popularnosti azuleja (otprilike 1690. do 1750.), brojni vanjski i unutrašnji zidovi portugalskih kuća bili su obloženi azuleju pločicama.

## Reference

## Vanjske veze

* ''azulejos'' 
* ''Museu Nacional do Azulejo''
Ramonda (pjesma)

"**Ramonda**" (ćir. "Рамонда"), pesma pevačice Teye Dore, koja se takmičila na nacionalnom takmičenju Pesmu za Evroviziju '24 i pobedila, te će predstavljati Srbiju na Pesmi Evrovizije 2024. u Švedskoj.

## Pesma za Evroviziju '24

U decembru 2023. objavio spisak učesnika takmičenja za Pesmu Evrovizije '24, među kojima je bila i Teya.

Tekst pesme potpisuju Teodora Pavlovska (*Teya Dora*) i Luka Jovanović (), a muziku i aranžmane potpisuju Teodora Pavlovska i Andrijano Kadović (Ajzi).

Pesma je zauzela prvo mesto u finalu takmičenja i predstaviće Srbiju na Pesmi Evrovizije 2024. godine u Malmeu.

## Reference

## Vanjske veze

* Lyrics
* Ramonda na  platformi
Terra e Paixão

***Terra e Paixão*** je brazilska telenovela, produkcijske kuće TV Globo, originalno emitovana od 2023. do 2024.

## Uloge
* Cauã Reymond - Caio Meirelles La Selva
* Bárbara Reis - Aline Barroso Machado
* Johnny Massaro - Daniel La Selva
* Paulo Lessa - Jonatas dos Santos
* Débora Falabella - Lucinda do Carmo Amorim
* Agatha Moreira - Graça Borghin Junqueira
* Tony Ramos - Antônio La Selva
* Glória Pires - Irene Pinheiro La Selva
* Eliane Giardini - Agatha Santini La Selva
* Tatá Werneck - Anely do Carmo / Rainha Delícia
* Rainer Cadete - Luigi San Marco
* Débora Ozório - Petra La Selva
* Ângelo Antônio - Raul Andrade Amorim (Andrade)
* Leandro Lima - Delegado Marino Guerra
* Jonathan Azevedo - Odilon Tavares
* Leona Cavalli - Gladys Borghin Junqueira
* Cláudio Gabriel - Tadeu Junqueira
* Thati Lopes - Berenice Aureliana (Berê)
* Alexandra Richter - Berenice Ferreira (Nice)
* Maicon Rodrigues - Rodrigo
* Charles Fricks - Ademir La Selva
* Tatiana Tiburcio - Jussara Barroso Machado
* Camilla Damião - Menah dos Santos
* Flávio Bauraqui - Gentil dos Santos
* Igor Angelkorte - Dr. Henrique Sampaio
* Gil Coelho - César Verdelho
* Suyane Moreira - Iraê Guató
* Renata Gaspar - Mara Mamberti
* Inez Viana - Angelina Assunção
* Jeniffer Dias - Victória Castro
* Kizi Vaz - Nina
* Valéria Barcellos - Luana Shine
* Bruna Aiiso - Dr. Laurita Corrêa
* Daniel Munduruku - Xamã Jurecê Guató
* Mapu Huni Kui - Raoni Guató
* Lourinelson Vladimir - Elias Mamberti
* Amaury Lorenzo - Ramiro Neves
* Diego Martins - Kelvin
* Tairone Vale - Ruan Alves
* Natascha Stransky - Silvia
* Rafaela Cocal - Yandara Guató
* Márcio Tadeu - Juvenal Mourão
* Natalia Dal Molin - Graciara
* Letícia Laranja - Flor da Conceição 
* Paulo Roque - Sidney
* Samir Murad - Pablo Ozen
* Rafael Gualandi - Enzo 
* Edvana Carvalho - Lúcia 
* Merícia Cassiano - Iná
* Ignácio Luz - Fernando "Nando"
* Matheus Assis - João Barroso Machado
* Felipe Melquiades - Cristian Kuerton Andrade
* Maria Carolina Basilio - Rosa
* Izabela Cardin - Melina Gonzales
* Susana Vieira - Cândida Rossini

## Izvori

## Vanjske veze
*
Guayas (provincija)

**Provincija Guayas** (Španjolski: *Provincia del Guayas*) je jedna od 24 Provincija Ekvadora, koji se prostire na zapadu zemlje, duž pacifičke obale.
	
## Karakteristike
Provincija ima površinu od 16,244 km², u kojoj živi 4,391,923 stanovnika. što predstavlja 25,93% ukupnog broja stanovnika u državi

To je najgušće naseljeni dio Ekvadora u kom živi 25,93% svih stanovnika, i najsnažniji trgovački, ekonomski i industrijski centar zemlje. Svoje Ime je dobio po rijeci Guayas najvećem vodotoku koji proriče po njegovom teritoriju.

Provincija na sjeveru graniči sa provincijama Manabí i Los Ríos, na jugu sa Provincijom El Oro i Zaljevom Guayaquil, na istoku sa provincijama; Los Ríos, Bolívar, Chimborazo, Cañar i Azuay i na zapad]]u sa Pacifikom i provincijama Manabí i Santa Elena.

Administrativni centar provincije je grad Guayaquil koji sa svojih 2,650,288 stan, najveći grad u državi u kom živi 60,34% svih stanovnika provincije.

Provincija je administrativno podjeljena na 25 kantona;

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefectura del Guayas'' (Službene stranice)
Los Ríos (provincija)

**Provincija Los Ríos** (Španjolski: *Provincia de Los Ríos*) je jedna od 24 Provincija Ekvadora, koji se prostire po unutrašnjosti na zapadu zemlje.
	
## Karakteristike
Provincija ima površinu od 7.238 km², u kojoj živi 898,652 stanovnika. što predstavlja 25,93% ukupnog broja stanovnika u državi

Provincija na sjeveru graniči sa Provincijom Santo Domingo de los Tsáchilas, na istoku sa provincijama; Cotopaxi i Bolívar, na zapadu sa Provincijom Manabí i sa zapada i juga sa Provincijom Guayas.

Administrativni centar provincije je grad Babahoyo koji ima 98,251 stanovnika

Provincija je administrativno podjeljena na 13 kantona;

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefectura de Los Ríos'' (Službene stranice)
Babahoyo

**Babahoyo** je grad od 98,251 stanovnika, na zapadu Ekvadora.
On je i administrativni centar Provincije Los Ríos i aglomeracija od 153.776 stanovnika.

## Geografija

Babahoyo se prostire duž obala rijeke Babahoyo, 72 km uzvodno od Guayaquila i 351&nbsp;km od glavnog grada Quita.
Grad ima tropsku vlažnu klimu, sa prosječnom godišnjom temperaturom od 24 °C (maksimalna 30&nbsp;°C, minimalna 18&nbsp;°C).

## Historija

Babahoyo da službeno slavi svoje osnivanje 27. maja 1869. iako historija grada seže do 1542., kad je osnovan dekretom španjolskog kralja Felipea II..
Osnovan je kao luka, sa carinom i skladištima, da bude veza između Pacifika i Anda.

Kad je 1860. dekretom stvorena Provincija Los Ríos, Babahoyo je postao njen privremeni administrativni centar.
Babahoyo je definitivno proglašen administrativnim centrom provincije 1948.

Babahoyo je od 1971. je dom *[[Tehnika|Tehničkog]] [[univerzitet]]a*.

## Privreda i transport
Babahoyo je grad drvne i prehrambene industrije koja prerađuje proizvode ratarske okolice.

Kako se nalazi na trasi Panameričkog autoputa dobro je povezan sa ostalim gradovima u zemlji i inozemstvu.
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldia de Babahoyo''
Babahoyo (rijeka)

**Babahoyo** (španjolski: *Rio Babahoyo*) je rijeka na zapadu Ekvadora duga 150 km

## Hidrologija

Rijeka se formira kod grada Babahoya, sutokom rijeka Catarama i San Pablo koje izviru na zapadnim obroncima Anda.
Od tamo teče prema jugozapadu prema Guayaquilu gdje se spaja sa rijekom Daule i formira rijeku Guayas.

Porječje rijeke ima površinu od 5,995 km², koja se prostire po provincijama Los Ríos i Guayas.

Babahoyo je za kišne sezone plovan za brodove plićeg gaza čitavom dužinom.

Porječje rijeke poznato je po velikim plantažama banana, glavnog izvoznog proizvoda Ekvadora.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Babahoyo River'' (na portalu Mapcarta)
Bayer 04 Leverkusen

**Bayer 04 Leverkusen**, službeno **Bayer 04 Leverkusen Fußball GmbH**, njemački je fudbalski klub iz grada Leverkusena, Sjeverna Rajna-Vestfalija. Trenutačno se natječe u Bundesligi.

## Poznati igrači

*   Rudi Völler
*   Udo Lattek
*   Ulf Kirsten
*   Andreas Thom
*   Jens Nowotny
*   Michael Ballack
*   Lúcio
*   Zé Roberto
*   Bernd Schuster
*   Carsten Ramelow
*   Oliver Neuville
*   Bernd Schneider
*   Yıldıray Baştürk
*   Arturo Vidal
*   Sami Hyypiä
*   Bruno Labbadia
*   Toni Kroos
*   Diego Placente
*   Robert Kovač
*   Niko Kovač
*   Hakan Çalhanoğlu
*     Paulo Rink
*   André Schürrle
*   Paulo Sérgio
*   Jurica Vranješ
*   Emir Spahić
*   Andrij Voronin
*   Domagoj Vida
*   Lars Bender 
*   Christoph Kramer 
*   Junior Fernándes 

## Klupski rekorderi

## Trofeji
***[[Bundesliga]]:**
**** (1)**: 2023/24.
***[[2. Bundesliga Sjever]]:**
**** (1)**: 1978/79.
***[[DFB-Pokal]]:**
**** (1)**: 1992/93.
**** (2)**: 2001/02, 2008/09, 2019/20.
***[[DFL-Superkup]]:**
**** (1)**: 1993.
***[[UEFA Evropska liga|Kup UEFA]]:**
**** (1)**: 1987/88.
***[[UEFA Liga prvaka|Liga prvaka]]:**
**** (1)**: 2001/02.

## Reference
Provincije Ekvadora

**Provincije Ekvadora** (Španjolski: *Provincias del Ecuador*) kojih ima 24, su administrativne jedinice prvog nivoa lokalne samouprave na koje je Ekvador administrativno podjeljen.

Provincije su dalje dijele na kantone, kojih ima oko 221, a oni se dalje dijele na parohije (župe). kojih ima oko 820. Postoje dvije vrsta parohija urbane i ruralne.

## Karakteristike i historija

*1880. Osnovane su Provincije Cañar i Carchi.
*1884. Osnovane su Provincija Bolívar, koja se odvojila od Provincije Los Ríos, i Provincija El Oro koja se odvojila od Provincije Guayas.
*1904. Ekvador je Brazilu prepustio teritorij između rijeka Japure i Amazone, sve do današnje granice između Brazila i Kolumbije.
*1920. Tadašnja *Regija Oriente*, podijeljena je na *Provinciju Napo Pastaza* i *Provinciju Santiago Zamora*.
*1939. Ime Provincije León promijenjeno je u Cotopaxi.
Ekvador je sve 1942. imao granični spor sa Peruom, jer je tražio da mu pripadne teritorij sve do do |rijeke Marañón, Nakon protokola iz Rio de Janeira definirana je demarkaciona linija, iako još i danas Ekvador polaže pravo na taj teritorij, dodjeljen Peruu.
*1953. *Provincija Santiago Zamora* podijeljena je na provincije; Morona-Santiago i Zamora-Chinchipe.
*1959. *Provincija Napo Pastaza* podijeljena je na provincije; Napo i Pastazu.
*1973. Dotadašnji otočni *Teritorij Colón* (Territorio Insular del Archipiélago de Colón) postao je Provincija Galápagos.
*1989. Provincija Sucumbíos se odvojila od Provincije Napo.
*1998. Provincija Orellana se odvojila od Provincije Napo.
*2007. Osnovana je Provincija Santo Domingo de los Tsáchilas, nakon odvajana kantona Santo Domingo de los Colorados od Provincije Pichincha. 
*2007. Osnovana je Provincija Santa Elena nakon što je preuzele kantone; La Libertad, Salinas i Santa Elena od Provincije Guayas.
*2013. Kanton La Concordia preseljen je iz Provincije Esmeraldas u Provinciju Santo Domingo de los Tsáchilas.

## Lista provincija

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Provinces of Ecuador''
Guayas (rijeka)

**Guayas** (španjolski: *Rio Guayas*) je rijeka na zapadu Ekvadora duga 93 km.

## Hidrologija
Guayas se formira 5&nbsp;km uzvodno od grada Guayaquila, sutokom rijeka Daule i Babahoyo koje izviru na zapadnim obroncima Anda.
Od tamo teče prema jugu pored Guayaquila do ušća u Zaljev Guayaquil i do Pacifika.

Sliv rijeke ima površinu od 34,500 km², koja se prostire po Provinciji Guayas. Površina sliva odgovara 12,57% nacionalnog teritorija, a stanovništvo koje živi u ovom slivu procjenjuje se na 5,592,025 stanovnika, što predstavlja 39,37% ukupnog nacionalnog stanovništva.

Guayas je plovan i za najnižeg vodostaja za prekooceanske brodove gaza dubokog 7 metara sve do Guayaquila, gdje je širok oko 3 km. Manji riječni brodovi mogu rijekom Babahoya doploviti, za kišne sezone još 140&nbsp;km uzvodno.

Sliv Guayasa jedno je od najprostranijih i najpristupačnijih plodnih područja Ekvadora, poznat po velikim plantažama banana, glavnog izvoznog proizvoda Ekvadora. 
Tropska klima omogućuje dvije žetve riže, pored tog u slivu se uzgaja i kava, kakaovac i tropsko voće.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Guayas River'' (na portalu Mapcarta)
Dobroshi

**Dobroshi** (srpskohrvatski: *Dobroš*; ćirilica: Доброш), selo na Kosovu u općini Gjakova.
 	
## Stanovništvo

## Reference
Duzhnja

**Duzhnja** (srpskohrvatski: *Dužnje*; ćirilica: Дужње), selo na Kosovu u općini Gjakova.
	
## Stanovništvo

## Reference
Daule (rijeka)

**Daule** (španjolski: *Rio Daule*) je rijeka na sjeverozapadu Ekvadora duga 260 km

## Hidrologija

Rijeka danas izvire iz umjetnog jezera Daule-Peripaiz na zapadnim obroncima Anda. To jezero formirano je početkom 20. vijeka, nakon izgradnje brane za hidroelektranu *Marcel Laniado De Wind*. Ta hidroelektrana proizvodi 600 miliona KW električne energije godišnje.

Od tamo uz velike meandre teče prema jugoistoku prema gradu Daule do Guayaquila gdje se spaja sa rijekom Babahoyo i formira rijeku Guayas.

Porječje rijeke ima površinu od 11,567 km², koja se prostire po provincijama; Santo Domingo de los Tsáchilas, Manabí, Guayas i Los Ríos u kom živi 25% stanovništva zemlje.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Daule River'' (na portalu Mapcarta)
Santo Domingo de los Tsáchilas

**Provincija Santo Domingo de los Tsáchilas** (Španjolski: *Provincia de Santo Domingo de los Tsáchilas*) je jedna od 24 Provincija Ekvadora, koji se prostire po unutrašnjosti na sjeverozapadu zemlje. na prosječnoj nadmorskoj visini od 604 metara.
	
## Karakteristike
Provincija ima površinu od 130,4 km², u kojoj živi 492,969 stanovnika.

Provincija na sjeveru graniči sa Provincijom Pichincha, na jugoistoku sa Povincijom Cotopaxi, jugu sa Provincijom Los Ríos, na zapadu sa Provincijom Manabí i sa sjeverozapada sa Provincijom Esmeraldas.

Administrativni centar provincije je grad Santo Domingo koji ima 334,826 stanovnika.

Ta provincija osnovana  tek 2007. je administrativno podjeljena na 2 kantona;
* La Concordia
* Santo Domingo

## Izvori

## Vanjske veze

* ''GAD Provincial de Santo Domingo de los Tsáchilas'' (Službene stranice)
Santo Domingo (Ekvador)

**Santo Domingo** je grad od 334,826 stanovnika, na sjeverozapadu Ekvadora.
On je administrativni centar Provincije Santo Domingo de los Tsáchilas i istoimenog  kantona koji ima 441,583 stanovnika.492,969 stanovnika.

## Geografija
Santo Domingo se nalazi u obalnoj ravnici, udaljen 145 km zapadno od glavnog grada Quita..

## Historija

*Santo Domingo* je osnovan kao ruralna parohija 29. maja 1861. Ime **Santo Domingo de los Colorados** je dobio po - Svetom Dominiku, Svecu zaštitniku dominikanskog reda, čiji su redovnici došli u taj kraj eveangelizirati domorodačke Tsáchila indijance koje su španjolski kolonisti zvali *Colorados*.

Sve do 1947. bio je beznačajno selo tad je počeo ubrzano rasti nakon izgradnje ceste do Quita. U njega su počeli doseljavati novi stanovnici privučeni njegovim strateškim položajam.
Toliko je narastao da je 1967. postao privremeni administrativni centar vlastitog kantona.

Počevši od 1990. kao jedan od najbrže rastućih gradova u zemlji, njegovi građani počeli su tražiti da se i njihovom kraju da status provincije. To im je i uspjelo nakon uporne političke borbe - 2007., tako da je odtad i administrativni centar vlastite provincije.

Od 1968. je univerzitetski grad kad je osnovan *Instituto Tecnológico Superior Calazacón*, na kom studenti mogu studirati agronomiju.

## Privreda i transport
Santo Domingo je grad prehrambene industrije koja prerađuje proizvode njegove ratarsko-stočarske okolice.

Santo Domingo je veliko raskršće cesta za Quito, Esmeraldas i Quevedo.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municipalidad de Santo Domingo'' (stranice na Twitteru)
Tsáchila

*Tsáchila*' ili po španjolskom *Colorados* je ime za indijanski narod sa pacifičke obale Ekvadora, koji živi u tropskim nizinama na sjeverozapadu ponajšvie u Provinciji Santo Domingo de los Tsáchilas, gdje su uz susjedne Chachije, posljednji preostali domorodci.

Iako su Tsáchile i Chachiji dio iste jezične porodice chibchan međusobno se nerazumju.

Španjolski kolonisti su ih nazvali *Colorados* zbog korištenja crvenog pigmenta, kojim su se njihovi muškarci bojali po čitavom tijelu , dok su žene bojile samo lice i kosu, koja im je nakon tog izgledala kao kaciga.

Tsáchile su ribari i ratari. Njihova glavna kultura je trputac, ali uzgajaju i manioku, krompir, kakao, papriku, kukuruz i rižu a drže neke domaće životinje. U ribolovu se koriste otrovom ekstrahiranim iz šumskog bilja. Otrovom su se koristili i u lovu na divljač, ubijajući je puhalicima otrovnim glinenim kuglicima, ali danas love uglavnom puškama.

Njihov način života drastično se promjenio od sredine 20. vijeka, kad su mnogi od njih bili prisiljeni raditi na plantažama lokalnih kolonista ili po gradovima.

Krajem 20. vijeka preostalo je nekih 2,000 Tsáchila. Još uvijek neki od njih žive po raštrkani po šumama, u kolibama slamnatih krovova poduprtih gredama bez zidova. Muškarci tradicionalno nose omotani kilt do koljena uz pamučnu tkaninu preko ramena, a žene pamučne suknje do gležnja i šal oko vrata.

Njihova religija je mješavina šamanizma i katolicizma.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Tsáchilas o Colorados ''
Esmeraldas (provincija)

**Provincija Esmeraldas** (Španjolski: *Provincia de Esmeraldas*) je jedna od 24 Provincija Ekvadora, koji se prostire duž pacifičke obale na sjeverozapadu zemlje. na prosječnoj nadmorskoj visini od 184 metara.
	
## Karakteristike
Provincija ima površinu od 15,841 km², u kojoj živi 553,900  stanovnika.

Provincija na sjeveru graniči sa kolumbijskim Departmanom Nariño, na zapadu sa Pacifikom u dužini od 230 km.
Sa istoka graniči sa ekvadorskim provincijama Carchi i Imbabura; na jugu sa provincijama Santo Domingo de los Tsáchilas i Manabí i na jugoistoku sa Provincijom Pichincha.

Administrativni centar provincije je grad Esmeraldas koji ima 155,487 stanovnika.

Ta provincija osnovana  1847. je administrativno podjeljena na 7 kantona;

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefectura de la Provincia de Esmeraldas'' (Službene stranice)
Esmeraldas (rijeka)

**Esmeraldas** (španjolski: *Rio Esmeraldas*) je rijeka na sjeverozapadu Ekvadora duga 141 km

## Hidrologija

Rijeka nastaje sutokom rijeka Blanco i  Guayllabamba (izviru na zapadnim obroncima Anda), kod lokaliteta Bocana de Guayllabamba
nizvodno od grada Quinindé.

Od tamo teče uz velike meandre, prema sjeverozapadu do ušća u Pacifik kod grada Esmeraldas.

Sliv rijeke ima površinu od 21,060 km², koja se prostire po Provinciji Esmeraldas.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Esmeraldas River'' (na portalu Mapcarta)
Esmeraldas (Ekvador)

**Esmeraldas** je lučki grad od 155,487 stanovnika, na sjeverozapadu Ekvadora.
On je administrativni centar Provincije Esmeraldas.

## Geografija
Esmeraldas se prostire duž istočne obale estuarija Rijeke Esmeraldas u Pacifik, udaljen 317 km sjeverozapadno od

glavnog grada Quita..

## Historija
Esmeraldas je osnovao 1526.- Bartolomé Ruiz jedan od kapetana Pizarrove ekspedicije u potrazi za Carstvom Inka. Naselje je nazvao **San Mateo de las Esmeraldas**, jer na dan Apostola Mateja uplovio u taj smaragdni estuarij.

Novo naselje, jer je prvo propalo u napadu Indijanaca osnovali su Alvaradovi kapetani Garcilaso de la Vega i Peña, negdje između 1535.-1540.

Sve do 18. vijeka bio je beznačajno selo tad je postao glvna luka Quita nakon izgradnje ceste do njega, koja se protegla na punih sedam godina.
U vrijeme Borbe za nezavisnost Esmeraldas, je bio jedan od prvih gradova kog su u augustu 1820. nakratko oslobodili ustanici.

Za Velike Kolumbije 1824. postao je administrativni centar vlastitog kantona, a za nezavisnog Ekvadora 1847. i administrativni centar vlastite provincije.

Veliki poticaj njegovom razvoju bio je kad je odabran da bude terminal naftovoda sa naftnih polja u Provinciji Napo na sjeveroistoku zemlje gdje izvire Amazona.

Naftovod dug 504 km koji prelazi planine Anda visoke do 4,054 metara izgrađen je u periodu od 1970.-72.
Nakon tog je do 1977. podignuta najveća rafinerija nafte u zemlji, koja proizvodi preko 90,000 barela goriva dnevno.

Od 1970. je i univerzitetski grad, jer je tad osnovan *Tehnički fakultet*.
Nova moderna luka u Esmeraldasu otvorena je 1979. iz nje se izvoze su banane i drvo.

## Privreda i transport
Pored luke i rafinerije nafte za ekonomiju grada važan je i turizam po resortima u okolici.

Esmeraldas je  poluautoputom povezan za Quitom, a ima i *[[Aerodrom]] Colonel Carlos Concha Torres* (IATA: ESM, ICAO: SETN).

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldía Ciudadana de Esmeraldas'' (službene stranice)
Jabllanica (Gjakova)

**Jabllanica** (srpskohrvatski: *Jablanica*; ćirilica: Јабланица), selo na Kosovu u općini Gjakova.
	
## Stanovništvo

## Reference
Košare

**Košare** može biti naselje:

* Košare (Gjakova), naselje u općini Gjakova

* Košare (Pljevlja), naselje u opštini Pljevlja
Kralani

**Kralani** (srpskohrvatski: *Kraljane*; ćirilica: Краљане), selo na Kosovu u općini Gjakova.
 	
## Stanovništvo

## Reference
Azuay (provincija)

**Provincija Azuay** (španjolski: *Provincia de Azuay*) je jedna od 24 Provincija Ekvadora, koji se prostire po planinama na jugozapadu zemlje. na prosječnoj nadmorskoj visini od 2,500 metara.
	
## Karakteristike
Provincija ima površinu od 8,171 km², u kojoj živi 801,609 stanovnika.

Provincija na sjeveru graniči sa Provincijom Cañar, na sjeveroistoku sa Povincijom Chimborazoi, na jugozapadu sa Provincijom El Oro, na istoku sa Provincijom Morona-Santiago i na jugoistoku sa Provincijom Zamora-Chinchipe.

Administrativni centar provincije je grad Cuenca koji ima 361,524 stanovnika.

Ta provincija osnovana  1824. je administrativno podjeljena na 15 kantona;

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefectura de Azuay'' (Službene stranice)
Kuševac (razvrstavanje)

**Kuševac** može biti: 

* Kuševac (Đakovo), naselje u općini Đakovo

* Kuševac (Đakovica), naselje u općini Gjakova
Zgrada Higijenskog zavoda u Sarajevu

**Zgrada Higijenskog zavoda u Sarajevo**, danas Zavod za javno zdravstvo Federacije Bosne i Hercegovine, nalazi se u ulici Maršala Tita 9, Sarajevo, Bosna i Hercegovina. Zavod je odličan primjer sklada funkcionalističke (moderne) arhitekture i sigurno spada među značajnije sarajevske objekte nastale prije Drugi svjetskog rata. Objekat nije zaštićen kao spomenik kulture.
## Istorija Zavoda
Formiranje Prve bakteriološke stanice  u Sarajevu 1923. godine, pod pokroviteljstvom i uticajem dr Andrije Štampara i dr. Milana Jovanovića-Batuta, smatra se prvim oblikom organizovanog institucionalnog javnog zdravstva u Bosni i Hercegovini. Državni higijenski zavod u Sarajevu osnovan je 1925. godine sa prevashodnim ciljem da u svojoj osnovnoj djelatnosti otkriva i suzbija uzročnike zaraznih bolesti (pjegavac, trbušni tifus, dizenterija), a postojala su u to vrijeme i brojna široka endemska žarišta leusa, lepre, malarije, trahoma itd. U periodu socijalističke Jugoslavije (od 1945. do 1991.), godine nakon novih reorganizacija zavoda i preventivne zaštite, u skladu sa zdravstvenim i javno-zdravstvenim okolnostima, 1951. godine nastao je Centralni higijenski zavod. Godine 1961. godine dobio je naziv Republički zavod za zdravstvenu zaštitu BiH, a 1965. Zavod za zdravstvenu zaštitu BiH. Zadatak mu je bio unapređenje edukacije zdravstvenih radnika na poslovima  preventivne medicine, socijalne medicine, na razvoju sanitarne i laboratorijske djelatnosti i uopšte unapređenju zdravstvenog stanja stanovništva BiH.

Zgrada Zavoda je projektovana i izgrađena kao četvorospratna zgrada u duhu Moderne arhitekture. Upečatljiva je prvenstveno svojom monumentalnom fasadom, čije prizme dočaravaju antički visoki red. Podijeljena fasada je obložena ukrasnim bijelim kamenom.

Projektovao ju je bosanskohercegovački arhitekta Vaso Todorović još prije izbijanja Drugog svjetskog rata, nakon povratka iz Praga, gde je dugo živio i projektovao. Na mjestu sadašnjeg objekta nalazilo se nekoliko manjih privatnih kuća koje su srušene.
## Literatura
* Ivan Štraus - Arhitektura Bosne i Hercegovine 1945. – 1995. –  Sarajevo, 1996. godina
* Nedžad Kurto -Sarajevo 1492-1992,  Oko, Sarajevo.
## Izvori
Portoviejo (rijeka)

**Portoviejo** (španjolski: *Rio Portoviejo*) je rijeka na zapadu Ekvadora duga 143 km.

## Hidrologija

Rijeka nastaje sutokom rijeka Petra de Pajero i Mineral na zapadnim padinama Anda. Svega par kilometara dalje utječe u akumulacijono jezero nastalo  izradnjom brane Poza Honda krajem 1960-ih.
Isprva teče prema jugozapadu kroz brdovit kraj, zatim skreće na sjeverozapad i teče meandrirajući obalnom ravnicom. Protiče pored grada Portoviejo i nekih tridesetak km nakon njega uvire u Pacifik kod ljetovališta San Jacinto.

Sliv rijeke ima površinu od 2,100 km², koja se prostire po Provinciji Manabí.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Río Portoviejo'' (na portalu Mapcarta)
Cañar (provincija)

**Provincija Cañar** (španjolski: *Provincia de Cañar*) je jedna od 24 Provincija Ekvadora, koji se prostire po planinama Anda na jugu zemlje. na prosječnoj nadmorskoj visini od 2,342 metara.
	
## Karakteristike
Provincija ima površinu od 3,647 km², u kojoj živi 227,578 stanovnika.

Provincija na sjeveru graniči sa Povincijom Chimborazo, na jugu sa Provincijom Azuay,
na zapadu sa Povincijom Guayas i na istoku sa Provincijom Morona-Santiago.

Administrativni centar provincije je grad Azogues koji ima 361,524 stanovnika.

Provincija je u današnjoj formi osnovana  1880. administrativno je podjeljena na 7 kantona;

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Provincial del Cañar'' (Službene stranice)
Vaso Todorović

**Vaso Todorović** bio je jugoslavenski i bosanskohercegovački arhitekta.

Nakon završene Trgovačke škole u Bijeljini i Srednje tehničke škole u Sarajevu otišao je da studira arhitekturu u Pragu. Prije toga u Pragu su se školovala njegova braća, Pero i Ljubo Todorović.

Po završetku studija Vaso Todorović se zaposlio u Pragu. Tu je stvarao velike projekte koji mu donose značajne nagrade. Uoči okupacije Čehoslovačke 1938. god. vratio se u Sarajevo. Nakon rata postavljen je za načelnika u Ministarstvu građevina, a od 1947. do 1962. godine nalazio se na čelu Urbanističkog zavoda. Arhitekta Vaso Todorović umro je u Sarajevu 1973. godine, a sahranjen je u Bijeljini.

## Djela
* Stadion FK Slavije u Pragu, za koji je dobio prvu nagradu,
* Čehoslovački paviljon za Svjetsku izložbu u Parizu, za koji je dobio drugu nagradu,
* Zgrada Higijenskog zavoda u Sarajevu.
* Stadion "Koševo" u Sarajevu čija zgradnja je počela 1947. godine. Koristeći prirodni amfiteatar, stadion je inkorporiran u dolinu Koševskog potoka i ima karakteristike pejzažnog stadiona. Atletska staza i teren završeni su 1950., a godinu kasnije i pomoćni tereni. Prva međunarodna nogometna utakmica odigrana je 1954. godine između Jugoslavije i Turske. Balkanske atletske igre na Koševu su održane 1966., kada je izgrađena i upravna zgrada te svlačionice, lože, restoran, novinarske kabine, trenažni atletski poligon, postavljen je električni semafor, rasvjeta.
* Generalni urbanistički plan grada Bjeljine

## Literatura
* Ivan Štraus - Arhitektura Bosne i Hercegovine 1945. – 1995. –  Sarajevo, 1996. godina
* Nedžad Kurto -Sarajevo 1492-1992,  Oko, Sarajevo.
## Izvori
Manabí (provincija)

**Provincija Manabí** (španjolski: *Provincia de Manabí*) je jedna od 24 Provincija Ekvadora, koji se prostire duž pacifičke obale na zapadu zemlje. na prosječnoj nadmorskoj visini od 89 metara.
	
## Karakteristike
Provincija ima površinu od 19,532 km², u kojoj živi 1,592,840 stanovnika.

Provincija na sjeveru graniči sa Provincijom Esmeraldas, na istoku sa provincijama Santo Domingo de los Tsáchilas, Los Ríos i Guayas, na jugu sa Provincijom Santa Elena i na zapadu sa Pacifikom u dužini od 350 km.

Administrativni centar provincije je grad Portoviejo koji ima 244,129 stanovnika.

Ta provincija osnovana 1824. danas je administrativno podjeljena na 22 kantona;

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefectura de la Provincia de Manabí'' (Službene stranice)
Marmulli

**Marmulli** (srpskohrvatski: *Marmule*; ćirilica: Мармуле), selo na Kosovu u općini Gjakova.
 	
## Stanovništvo

## Reference
Meja

**Meja** se može odnositi na naselja: 

* Meja (Kranj, Slovenija), naselje u Općini Kranju

* Meja (Đakovica), naselje u općini Gjakova
Azogues

**Azogues** službeno **San Francisco de Peleusí de Azogues** je grad od 35,763 stanovnika na jugu Ekvadora.u Provinciji Azuay u kojoj je administrativni centar.

## Geografija
Azogues se prostire u kotlini rijeke Burgay, na nadmorskoj visini od 2,520 metara, udaljen tridesetak km sjeveroistočno od Cuence.

## Historija

Osnovan je 1562. ime je dobio ime od španjolske riječi azogue =živa, koja se iskapala za španjolskih kolonijalnih vremena.

Sve do 1775. kad je postao parohija, živio je u sjeni veće nedaleke Cuence.
U aprilu 1825. za vrijeme Velike Kolumbije postao je administrativni centar vlastitog kantona, iste godine u novembru dobio je status ville.

Nakon što je osnovana Republika Ekvador, dekretom iz novembra 1880., postao je administrativni centar novoosnovane *Provincija Azogues*, koja je .nešto kasnije prezvana u Cañar.

Od 1967. se svakog 1. januara održava procesija u čast svetice zaštitnice Presvete Djevice, na taj dan u grad dođu brojnihodočasnici iz svih krajeva zemlje.

## Privreda i transport

Azogues je danas administrativno-trgovački centar ratarskog kraja, poznatog po žitu i voću.
Od industrije ima mlinove, štavionice i radionice za izradu panama šešira.

Kako se nalazi na trasi Panameričkog autoputa dobro je povezan sa ostalim gradovima u zemlji.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municipio de Azogues'' (stranice na Meti)
Tomebamba (rijeka)

**Tomebamba** (španjolski: *Río Tomebamba*) je rijeka na jugozapadu Ekvadora duga nekih 23 km

## Hidrologija

Rijeka izvire u močvarama Nacionalnog parka Cajas na nadmorskoj visini od 4,000 metara.
Od tamo teče prema jugozapadu do grada Cuenca, na nadmorskoj visini od 2,500 metara. 
Zbog velike visinske razlike na tako malo kilometara, čitavim svojim tokom teče kao planinski brzak.

Rijeka protiče kroz grad od zapada prema istoku, i sa desna prima pritoke Tarqui i Yanuncay. Na izlazu iz grada prima sa lijeva rijeku Machángaru sa kojom formira rijeku Cuencu.

Cuenca zatim nastavlja prema sjeveroistoku i nakon što primi pritoku Santa Bárbara formira rijeku Paute pritoku rijeke Santiago.

Porječje rijeke ima površinu od 338 km², koja se prostire po Provinciji Azuay.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Río Tomebamba'' (na portalu Mapcarta)