open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Matsunosuke Onoe

, također poznat i kao **Medama no Matchan (''"Oči" Matsu'')**, bio je japanski kazališni i filmski glumac, koji se često navodi kao prva zvijezda u historiji japanske kinematografije.

Rodio se pod imenom Tsuruzo Nakamura, a glumom se počeo baviti kao tinejdžer. S vremenom se specijalizirao za kabuki teatar gdje je nastupao pod imenom **Tsurusaburo Onoe**, da bi svoje konačno ime počeo koristiti 1905. 
Njegova trupa je redovno nastupala u Kjotu, u teatru čiji je vlasnik bio Shozo Makino, a kao glumac je stekao reputaciju po spektakularnim scenskim trikovima. Kada je godine 1909. Makino od filmskog distributera Yokote Shokaija dobio ponudu da počne snimati filmove, odlučio se za snimanje predstava svom teatru; Onoe je prvi put nastupio u filmu *Goban Tadanobu* (*Tadanobu Lisac*, adaptaciji kabuki drame *[[Yoshitsune Sembon Zakura]]*). To je bio početak duge i uspješne suradnje. a Onoe će kasnije nastupiti u gotovo 1000 filmova. S vremenom se od ekranizacije kabuki filmova počeo preorijentirati na historijske drame od kojih će razviti specifični japanski žanr *[[jidai-geki]]*. U njima je često tumačio likove nindži obdarenih nadnaravnim sposobnostima. Godine 1926. je kolabirao na setu *Kyokotsu Mikajiki*, a kasnije umro od posljedica srčanog udara.

## Reference

## Literatura
* Abel, Richard, ed. *Encyclopedia of Early Cinema*. London and New York, 2005, 

## Vanjske veze
*
The Son of the Sheik

***The Son of the Sheik*** () je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. u režiji Georgea Fitzmauricea. Temelji se na istoimenom romanu Edith Maude Hill, odnosno predstavlja nastavak filma *[[The Sheik (film)|The Sheik]]*, velikog hita u kome je naslovnu ulogu tumačio Rudolph Valentino. U ovom filmu je Valentino (slično kao i Douglas Fairbanks prethodne godine s *[[Don Q, Son of Zorro]]*) ponovio raniju ulogu, ali isto tako nastupio u ulozi njegovog sina Ahmeda, koji je postao novi protagonist. Radnja prikazuje kako otima francusku plesačicu za čijeg je oca uvjeren da je u dosluhu sa najvećim zlikovcem pustinje, te kako se u nju zaljubljuje u vrijeme zatočeništva. Valentino je film snimio, između ostalog, da bi potvrdio vlastiti status hollywoodske zvijezde, uzdrman s nekoliko prethodnih neuspjeha. *The Son of Sheik* je postao jedan od najgledanijih filmova godine, a kritičari ga smatraju najboljim ostvarenjem Valentinove filmografije. Sam Valentino, međutim, to nije doživio; promovirajući film prije premijere se razbolio i umro od posljedica kirurške operacije.

## Uloge
* Rudolph Valentino - Ahmed (sin)/Šeik (Ahmedov otac)
* Vilma Banky - Yasmin
* George Fawcett - Andre
* Montagu Love - Ghabah
* Karl Dane - Ramadan
* Bull Montana - Mountebank
* Bynunsky Hyman - Mountebank
* Agnes Ayres - Diana, šeikova supruga/Ahmedova majka

## Vanjske veze
*
Matilda

**Matilda** može značiti:
* Matilda, kraljica Engleske (1102.-1167.), supruga cara Svetog Rimskog Carstva Henrika V., kasnije supruga engleskog kralja Gotfrida V. Anjou-Plantageneta
* Matilda Bonaparte, kćer Jérômea Bonapartea
* Matilda Habsburška, ili Melhilda, treća supruga Ludovika II., bavarskog vojvode
* Matilda Engleska, vojvotkinja od Bavarske i Saske, supruga Henrika Lava.
* Matilda Bavarska, vojvotkinja, sestra carice Sissi
* Matilda Flandrijska, supruga Vilima Osvajača
* Matilda Saska, kćer Henrika II., rođena 1156
* Matilda Toskanska, markgrofica i kraljica Italije.
Barbara La Marr

**Barbara La Marr** (28. jul 1896 - 30. januar 1926) bila je američka filmska glumica i scenaristica iz doba nijemog filma. Rođena pod imenom Reatha Dale Watson u porodici novinskog urednika, glumom se počela baviti još kao dijete. Javnosti je, međutim, postala poznata kada je početkom 1913. kao tinejdžerka u Los Angelesu otišla na izlet sa polusestrom i njenim poznanikom koji će poslije završiti kao predmet suđenja za otmicu. Nakon što je sa svojim drugim suprugom otišla u New York, počela je pisati filmske scenarije i tako stvorila poznanstva koja će joj, zajedno sa atraktivnim izgledom, omogućiti angažman u nekoliko prestižnih filmskih produkcija i velikih hitova početkom 1920-ih. To joj je donijelo slavu i reputaciju "Najljepše žene na svijetu". Udala se pet puta i imala vanbračnog sina, koga je poslije usvojila njena kolegica ZaSu Pitts. Karijeru joj prekinula tuberkuloza, od čijih je posljedica umrla.

Hollywoodski producent Louis B. Mayer je njome bio toliko oduševljen, da je početkom 1930-ih njoj u čast austrijskoj glumici Hedwig Evi Mariji Kiesler dao umjetničko ime Hedy Lammar.

## Filmografija

## Literatura
* 
* 1900 United States Federal Census, Portland Ward 7, Multnomah County, Oregon, June 1, 1900, Enumeration District 66, Sheet 1B.
* 1910 United States Federal Census, Fresno, Township 3, California, April 22, 1910.
* *The Duluth News Tribune*, "Stolen Twice, Is Now Widow", November 17, 1913.
* *Oakland Tribune*, "Two Are Accused Of Kidnapping Girl", January 5, 1913, Page 39.
* *Los Angeles Times*, "Serious Charge Against Couple. Child Stealing Complaint Issued", January 5, 1913, p.&nbsp;11.
* *Los Angeles Times*, "Alleged Child Stealers Surrender Themselves.", January 7, 1913, p.&nbsp;3.
* *Los Angeles Times*, "Girl Missing: Warrants Out. Absent Maid's Father Takes Drastic Action.", January 3, 1913, p.&nbsp;13.

## Vanjske veze

* 
* 
* Barbara La Marr at Virtual History
TV Tropes

**TV Tropes**, poznat i kao **Television Tropes and Idioms** (Televizijski motivi - često klišeji - i idiomi), je wiki koji prikuplja i objašnjava razne konvencije, motive i klišeje na koje se može naići u stvaralačkim djelima. Kad je osnovan 2004. godine, sajt se bavio samo televizijom i filmom, ali sada pokriva i razne druge medije, kao što su književnost, stripovi, video-igre, pa čak i reklame i igračke. Poznat je po ležernom i duhovitom stilu.

## Sadržaj
TV Tropes ispočetka se bavio samo televizijskom serijom *[[Buffy, ubojica vampira]]*, ali proširio je sadržaj na tisuće drugih serija, filmova, romana, drama, *[[wrestling]]a*, video-igara, animea, mange, stripova, *[[fan fiction]]*, i drugih tema, pa i internetskih pojava kao što je Wikipedia, koja se unutar sajta šaljivo spominje kao "The Other Wiki" ("onaj drugi Wiki"). Istim ležernim stilom opisuju se i teme kao što su znanost, filozofija, politika i povijest - u odjeljku "Useful Notes" (korisne bilješke). Da bi ušao u TV Tropes, sadržaj ne mora biti "važan", kao što piše na glavnoj stranici.

Stranice s motivima i klišejima obično se stvaraju putem standardiziranog sustava lansiranja, poznatog kao "You Know, That Thing Where..." ("Znaš, ono gdje...") ili YKTTW, gdje drugi članovi sajta, poznati kao "tropers", mogu dati primjere ili predložiti poboljšanja prije objavljivanja stranice.

Godine 2009. osim engleskog uvedeni su i drugi jezici, od kojih se najviše razvio njemački. Godine 2011. TV Tropes krenuo je u video-produkciju i lansirao *Echo Chamber*, web-seriju o vloggeru sa sajta TV Tropes koji objašnjava i demonstrira motive i klišeje.

Ekonomist Robin Hanson tvrdi da je neočekivana nuspojava čitanja sajta TV Tropes jačanje cinizma kod čitatelja, "jer se nekadašnje iznenađenje pretvara u obično prepoznavanje". Ta pojava ima svoju natuknicu na sajtu, nazvanu "TV Tropes Will Ruin Your Life" (TV Tropes će vam uništiti život), koja kaže da više nećete moći čitati knjige, gledati filmove itd. a da ne prepoznate svaki kliše čim se pojavi.

## Reference

## Vanjske veze
* sajt TV Tropes 
* Kratak i dobar hrvatski opis kako TV Tropes funkcionira
The Great Gatsby (film, 1926)

***The Great Gatsby*** () je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. u režiji Herberta Brenona. Predstavlja prvu filmsku adaptaciju istoimenog romana Francisa Scotta Fitzgeralda, objavljenog prethodne godine. Prije nje je na Broadwayu postavljena kazališna adaptacija Owena Wistera koju je režirao George Cukor, i zbog koje je film studio Paramount Pictures platio 45.000 US$ za filmska prava. Režija filma je povjerena Herbertu Brenonu koji je, u odnosu na književni predložak, *The Great Gatsby* učinio "lakom" zabavom, tako da su najveći dio sadržaja činile scene raskošnih i razuzdanih zabava na Gatsbyjevom imanju. Do danas, međutim, nije sačuvana nijedna kopija; od sadržaja filma je danas dostupan jedino jednominutni trailer. *The Great Gatsby* se često navodi kao jedan od najpoznatijih izgubljenih filmova u historiji.

## Uloge
* Warner Baxter - Jay Gatsby
* Lois Wilson - Daisy Buchanan
* Neil Hamilton - Nick Carraway
* Georgia Hale - Myrtle Wilson
* William Powell - George Wilson
* Hale Hamilton - Tom Buchanan
* George Nash - Charles Wolf
* Carmelita Geraghty - Jordan Baker
* Eric Blore - Lord Digby
* Gunboat Smith - Bert
* Claire Whitney - Catherine

*van špice*
* Nancy Kelly - ? dijete

## Reference

## Vanjske veze
* The Great Gatsby 1 minute trailer of 1926
* 
* ''The Great Gatsby''; allmovie.com
* Lobby card for ''The Great Gatsby''
Aloma of the South Seas (film, 1926)

***Aloma of the South Seas*** () je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. u režiji Mauricea Tourneura. Radnja se temelji na istoimenom kazališnom komadu Johna B. Hymera i LeRoya Clemensa. Radnja se događa na Havajima, a naslovna protagonistica, čiji lik tumači Gilda Gray, je egzotična havajska plesačica u koju se zaljubi Amerikanac (čiji lik tumači Percy Marmont), koji je na Havaje došao kako bi se pokušao oporaviti od slomljenog srca. Sniman je na u Portoriku i na Bermudi, koje su poslužile kao tropske lokacije; kombinacija melodrame i erotike je pogodila ukus tadašnje publike, te je sa 3 miliona dolara zarade na američkom tržištu postao komercijalno najuspješniji film godine i četvrti najgledaniji hollywoodski film 1920-ih. Danas, međutim, više nema sačuvane kopije te se smatra izgubljenim.

Godine 1941. je snimljen istoimeni zvučni remake, gdje je naslovnu ulogu tumačila Dorothy Lamour.

## Uloge
* Gilda Gray ... Aloma
* Percy Marmont ... Bob Holden
* Warner Baxter ... Nuitane
* William Powell ... Van Templeton
* Harry T. Morey ... Red Malloy
* Julanne Johnston ... Sylvia
* Joseph W. Smiley ... Andrew Taylor
* Frank Montgomery ... Hongi
* Michelette Burani ... Hina (naveden ako Madame Burani)
* Ernestine Gaines ... Taula
* Aurelio Ciccia ... Mornar

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Swedish poster featuring Gilda Gray
* lantern slide plate
* Southseascinema.org(for movies in ABC order click 'SHOWS' link)
What Price Glory? (film, 1926)

***What Price Glory?*** () je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. u režiji Raoula Walsha. Predstavlja adaptaciju istoimene drame Maxwella Andersona i Laurencea Stallingsa, a po žanru predstavlja kombinaciju drame, komedije i ratnog filma. Protagonisti su dvojica profesionalnih pripadnika američkih marinaca - narednik Quirt (čiji lik tumači Edmund Lowe) i kapetan Flagg (čiji lik tumači Victor McLaglen) - koji su tokom godina zajedničke službe, započete na Orijentu, postali ljuti suparnici. Radnja prati kako njihovo suparništvo eskalira za vrijeme prvog svjetskog rata u Francuskoj, čemu doprinese lijepe Francuskinja (čiji lik tumači Dolores del Río, ali i to kako ga moraju zatomiti prilikom odlaska u borbu.

*What Price Glory?* je snimila Fox Film Corporation, nastojeći ponoviti uspjeh MGM-ovog ratnog filma *[[Velika parada]]*, također temeljenog na Stallingsovom književnom predlošku. Kao i *Parada*, i *What Price Glory?* se odlikovao realističnim prikazom ratnih stradanja, te su mu kasniji kritičari dali antiratni karakter, odnosno proglasili još jednim primjerom pacifističkog trenda koji će dominirati Hollywoodom do kraja 1930-ih. Tadašnjoj publici je, međutim, daleko više u oči pale scene u kojima likovi u filmu koriste autentični rječnik originalne drame, koji je sadržavao vojničke psovke; iako se "problematični" tekst nije mogao vidjeti na međutitlovima, iskusni gledatelji i čitači s usana su ga mogli lako prepoznati. Kontroverze je dodatno podrigajalo to što je Fox nekoliko mjeseci nakon premijere film izdao u zvučnom izdanju koje je koristilo sistem Fox Movietone, iako je na originalni nijemi film bila nadosnimljena samo muzika i zvučni efekti, ali ne govor. Usprkos kontroverzi, a vjerojatno upravo zbog njih, *What Price Glory?* je doživio veliki komercijalni uspjeh, a do 1933. je snimljeno nekoliko nastavaka.

Godine 1952. je snimljen verzija u režiji Johna Forda koja je imala "očišćen" tekst i relativno malo veze s književnim predloškom.

## Uloge
* Edmund Lowe ... Narednik Quirt
* Victor McLaglen ... Kapetan Flagg
* Dolores del Río ... Charmaine de la Cognac
* William V. Mong ... Cognac Pete
* Phyllis Haver ... Shanghai Mabel
* Elena Jurado ... Carmen, filipinska djevojka
* Leslie Fenton ... Poručnik Moore
* Barry Norton ... Redov 'Mother's Boy' Lewisohn
* Sammy Cohen ... Redov Lipinsky
* Ted McNamara ... Redov Kiper
* August Tollaire ... Francuski gradonačelnik
* Mathilde Comont ... Camille, debela dama
* Patrick Rooney ... Mulcahy (naveden kao Pat Rooney)
* J. Carrol Naish ... manja uloga

## Nastavci
* *[[The Cock-Eyed World]]* (1928) (rež. Raoul Walsh)
* *[[Women of All Nations]]* (1931) (rež. Raoul Walsh)
* *[[The Stolen Jools]]* (1931) (cameo)
* *[[Hot Pepper (1933 film)|Hot Pepper]]* (1933)

## Reference

## Vanjske veze
* 
* ''What Price Glory?'' at SilentEra
Flesh and the Devil

***Flesh and the Devil*** () je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. godine u režiji Clarencea Browna. Predstavlja adaptaciju romana *Es War* njemačkog književnika Hermanna Sudermanna. Po žanru je melodrama, a radnja je smještena u Njemačku prije prvog svjetskog rata i prikazuje dvojicu najboljih prijatelja - čije likove tumače John Gilbert i Lars Hanson - među kojima jaz stvar ljubav prema istoj ženi koji tumači Greta Garbo. Iako je Garbo, nakon traumatičnih iskustava na snimanju filma *[[The Temptress]]*, nije htjela snimiti film i pristala je tek nakon pritiska studija MGM. *Flesh and the Devil* je na kraju postao jedan od najuspješnijih i najvažnijih filmova njene karijere. Njime se, nedugo nakon dolaska u Hollywood, potvrdila kao jedan od najvećih zvijezda svog doba. Također je za vrijeme snimanja otpočela dugogodišnju ljubavnu vezu sa svojim filmskim partnerom Gilbertom.

## Uloge
* John Gilbert – Leo von Harden
* Greta Garbo – Felicitas von Rhaden
* Lars Hanson – Ulrich von Eltz
* Barbara Kent – Hertha
* William Orlamond – Ujak Kutowski
* George Fawcett – Pastor Voss
* Eugenie Besserer – Leova majka
* Marc McDermott – Grof von Rhaden
* Marcelle Corday – Minna

*van špice*
* Max Barwyn – Gost na balu
* Philippe De Lacy – Leo kao dječak
* Polly Moran – Žena s buketom
* Cecilia Parker – Blizanka na balu i u crkvi
* Linda Parker – Blizanka na balu i u crkvi
* Russ Powell – Porodični sluga sa zastavom
* Carl 'Major' Roup – Prodavač na željezničkoj stanici
* Rolfe Sedan – Prodavač ženskih šešira
* Ellinor Vanderveer – Gost na balu
* Glen Walters – Porodični sluga

## Reference

## Vanjske veze
*
The Temptress

***The Temptress*** () je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. u režiji Freda Nibloa. Predstavlja adaptaciju romana *La Tierra de Todos* španskog književnika Vicentea Blascoa Ibáñeza, a po žanru predstavlja kombinaciju melodrame i pustolovnog filma. Naslovni lik, koji tumači Greta Garbo, je Elena, žena koja zavodi muškarce i dovodi ih do financijske propasti i krvoprolića. Radnja prikazuje kako se argentinski inženjer, čiji lik tumači Antonio Moreno, zaljubi u nju tokom maskenbala u Parizu, a nakon čega u pitanje dolazi projekt brane u njegovoj domovini. Snimanje filma je pratio niz problema; režija je ispočetka bila povjerena švedskom sineastu Mauritzu Stilleru koji je bio mentor Grete Garbo i doveo je u Hollywood. Međutim, njegovo slabo poznavanje engleskog ali i stalni sukobi sa filmskom ekipom su doveli do otezanja snimanja i drastičnog prekoračenja budžeta; producent Irving Thalberg mu je, usprkos negodovanja Grete Garbo, dao otkaz i zamijenio ga Nibloom kao provjerenim domaćim kadrom. Tokom snimanja se teško razbolila i umrla sestra Grete Garbo, ali joj producenti nisu dozvolili da se vrati natrag u Švedsku. Zbog toga je *The Temptress* za Gretu Garbo, prema kasnijim svjedočanstvima, bilo najtraumatičnije iskustvo tokom filmske karijere. Film je na kraju imao dobru gledanost, ali je jedva pokrio troškove. Louis B. Mayer je, pak, bio nezadovoljan deprimirajućom završnom scenom filma, da je naredio da se dosnimi alternativa sa hepi endom; kino-dvoranama su isporučivane dvije različite verzije s opcijom prikazivanja u skladu s procjenom o ukusu publike.

## Vanjske veze

* 
* Plot from The Classic Film Guide
* long color lobby poster
Beau Geste

***Beau Geste*** je pustolovni roman engleskog književnika P. C. Wrena objavljen 1924. godine. Naslovni protagonist je Michael "Beau" Geste, najstariji od tri sina u engleskoj aristokratskoj porodici koji, suočen s optužbama za krađu dragulja, odlazi u Sjevernu Afriku gdje se priključuje francuskoj Legiji stranaca. Radnja je prikazana iz perspektive njegovog mlađeg brata Johna, koji mu se došao priključiti. *Beau Geste* je postigao veliki uspjeh i postao vjerojatno najpoznatije književno djelo posvećeno Legiji stranaca te, u mnogo čemu, najzaslužnije za romantiziranje te vojne formacije u svjetskoj popularnoj kulturi. Pozitivan prikaz Legije kao mjesta gdje svatko može započeti život ukoliko prigrli njene ideale o časti, drugarstvu i požrtvovnosti, ali još više autentični detalji o oružju, opremi, taktici Legije kao i svakodnevnom vojničkom životu, su zaslužni za nikad potvrđene, ali ni opovrgnute špekulacije o tome da je autor neko vrijeme proveo kao njen pripadnik. Wren je napisao još nekoliko nastavaka, a roman je tokom godina više puta adaptiran, ali i parodiran.

## Adaptacije
* *[[Beau Geste (1926 film)|Beau Geste]]* (1926), ul. Ronald Colman, William Powell, Noah Beery
* *[[Beau Geste (1939 film)|Beau Geste]]* (1939), ul. Gary Cooper, Ray Milland, Robert Preston
* *[[Beau Geste (1966 film)|Beau Geste]]* (1966), ul. Guy Stockwell, Doug McClure, Telly Savalas
* *[[Beau Geste (TV serija)|Beau Geste]]* (1982, BBC-jeva TV-serija), ul. Benedict Taylor, Anthony Calf, Jonathon Morris

## Parodije
* *[[Beau Hunks]]*, kratki film iz 1931. godine, ul. Laurel and Hardy.
* *[[Follow that Camel]]* (1967) Carry on čiji je glavni protagonist B. O. West.
* *[[The Last Remake of Beau Geste]]* (1977), ul. Marty Feldman, Ann-Margret i Michael York

## Literatura
* Thomas, R. S. (1990-12). "P C Wren's *Beau Geste*". *Children's Literature in Education*, vol. 21, no. 4, December 1990.
Beau Geste (film, 1926)

***Beau Geste*** je američki crno-bijeli nijemi pustolovni film snimljen 1926. u režiji Herberta Brenona. Predstavlja prvu filmsku adaptaciju istoimenog romana britanskog književnika P. C. Wrena. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Ronald Colman, je mladi britanski aristokrat koji, suočen s optužbama za krađu dragulja, bježi u Sjevernu Afriku i priključuje se francuskoj Legiji stranaca. *Beau Geste* je, slično kao i roman, postigao veliki uspjeh, te potakao snimanje nekoliko nastavaka. Colman je kasnije tvrdio da mu je to bio najdraži film u karijeri.

## Uloge
* Ronald Colman ... Michael 'Beau' Geste
* Neil Hamilton ... Digby Geste
* Ralph Forbes ... John Geste
* Alice Joyce ... Lady Patricia Brandon
* Mary Brian	as Isabel
* Noah Beery	as Narednik Lejaune
* Norman Trevor ... Major de Beaujolais
* William Powell ... Boldini
* George Regas ... Maris
* Bernard Siegel ... Schwartz
* Victor McLaglen ... Hank
* Donald Stuart ... Buddy
* Paul McAllister ... St. Andre
* Redmond Finlay ... Cordere
* Ram Singh ... Princ Ram Singh

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* lobby poster
What Price Glory?

**What Price Glory?** () se može odnositi na:

* ''What Price Glory?'' (drama), drama Maxwella Andersona i Laurencea Stallingsa, adaptirana u dva filma:
** ''What Price Glory?'' (film, 1926), rež. Raoul Walsh
** ''What Price Glory?'' (film, 1952), rež. John Ford
What Price Glory? (drama)

***What Price Glory?*** () je kazališni komad koji su napisali američki književnici Maxwell Anderson i Laurence Stallings, premijerno izveden 1924. godine na Broadwayu. Po žanru predstavlja kombinaciju komedije i drame, a protagonisti su dvojica profesionalnih pripadnika američkih marinaca - kapetan Flagg i narednik Quirt - čiju je višegodišnju zajedničku službu obilježilo oštro suparništvo, koje će potrajati sve dok u prvom svjetskom ratu ne budu poslani na Zapadni front. Tekst se odlikovao nastojanjem za najautentičnijim mogućim prikazom vojničkog života, a što je uključivalo obilato korištenje psovki od strane glavnih likova. Zbog toga su se nakon premijere zaredali protesti i zahtjevi za zabranom od strane vjerskih i vojnih krugova; kontroverze su se, međutim, utišale kada je novinar Heywood Broun otkrio da je kontraadmiral Charles Peshall Plunkett, glavni mornarički oficir zadužen za cenzuru, koristio daleko "sočniji" rječnik od dramskih likova u svojoj službenoj korespondenciji. Drama se pokazala izuzetno uspješnom, a Andersonu, dotle zaposlenom kao univerzitetski profesor, omogućilo da otpočne karijeru profesionalnog pisca. *What Price Glory?* je dvije godine kasnije adaptiran u istoimeni nijemi film koji je imao nekoliko nastavaka. John Ford je 1952. snimio novu verziju s "očišćenim" dijalozima i malo veze s originalnim zapletom.
Don Juan (film, 1926)

***Don Juan*** je američki crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1926. godine u režiji Alana Croslanda, najpoznatiji po tome što je označio početak tranzicije Hollywooda sa nijemog na zvučni film.

Radnja, temeljena na legendi o slavnom zavodniku Don Juanu, je smještena u Rim na prijelazu iz 15. u 16. vijek. Naslovni protagonist, čiji lik tumači John Barrymore je španski plemić koji sluša savjet svog oca da žene zavodi bez ikakvih obaveza, sve dok se ne zaljubi u lijepu Adrianu Della Varnese (čiji lik tumači Mary Astor). Film se odlikovao spektakularnim akcijskim scenama, a poznat je i po tome što u njemu Barrymoreov lik ljubi čak 191 različitih žena, što predstavlja rekord u historiji filma.

Historičarima je, međutim, daleko zanimljiviji kao prvo cjelovečernje ostvarenje napravljeno uz pomoć Vitaphonea, sistema koji je sinkronizirao snimanje slike i zvuka, i tako omogućio zvučni film. Studio Warner Bros. je sa tim sistemom eksperimentirao prethodnih godinu dana, ali se za potrebe filma zadovoljio tek time da na filmsku vrpcu zabilježi muziku i zvučne efekte. Prilikom svečane premijere 6. augusta 1926. u New Yorku je, pak, pred sam Don Juan prikazano nekoliko kratkih zvučnih filmova koji su sadržavali govor. Reputaciju "pravog" zvučnog filma će dobiti tek *[[The Jazz Singer|Pjevač jazza]]* čija je premijera održana godinu dana kasnije.

## Uloge
* John Barrymore - Don Jose de Marana / Don Juan de Marana
* Jane Winton - Donna Isobel
* John Roche - Leandro
* Warner Oland - Cesare Borgia
* Estelle Taylor - Lucrezia Borgia
* Montagu Love - Count Giano Donati
* Josef Swickard - Duke Della Varnese
* Willard Louis - Pedrillo
* Nigel De Brulier - Marchese Rinaldo
* Hedda Hopper - Marchesia Rinaldo
* Myrna Loy - Mai, dvorska dama
* Mary Astor - Adriana della Varnese
* Lionel Braham - Duke Margoni (van špice)
* Helene Costello - Rena, Adrianina sobarica (van špice)
* Helena D'Algy - Donna Elvira, Murderess (van špice)
* Yvonne Day - Don Juan (u dobi od 5 godina) (van špice)
* Philippe De Lacy - Don Juan (u dobi od 10 godina) (van špice)
* Emily Fitzroy - 	Udovica (van špice)
* Johnny George - Grbavac/Tamničar/Doušnik (van špice)
* Gibson Gowland - Rimski plemić (van špice)
* Phyllis Haver - 	Imperia (van špice)
* Sheldon Lewis - Rimski plemić (van špice)
* June Marlowe - Trusia (van špice)
* Dick Sutherland - Rimski plemić (van špice)
* Gustav von Seyffertitz - Neri, alkemičar (van špice)
* Helen Lee Worthing - Eleanora (van špice)

## Reference

## Vanjske veze
* 
* allrovi/synopsis; ''Don Juan'' 
* poster for '''Don Juan'''
1290 Albertine

**1290 Albertine** je asteroid glavnog asteroidnog pojasa čija srednja udaljenost od Sunca iznosi 2,367 astronomskih jedinica (AJ). 
Apsolutna magnituda asteroida je 12,5 a geometrijski albedo 0,137.

## Povezano
* Asteroid
* Asteroidni pojas

## Vanjske veze
* JPL stranica za dinamiku solarnog sistema
* Orbitalni elementi asteroida sa orbitom bliskom Zemlji 
* Asteroidi i male planete, univerzitet Harvard
* JPL podaci o asteroidu
Faust (film, 1926)

***Faust*** je slavna njemačka crno-bijela nijema fantastična drama iz 1926. koju je režirao F. W. Murnau a koja je adaptacija istoimene drame (tragedije) koju je napisao Johann Wolfgang Goethe a koja se zasniva na staroj njemačkoj priči o znanstveniku koji je sklopio ugovor sa vragom. To je jedan od klasika njemačkog ekspresionističkog filma koji je doživio velik uspjeh u kinima.

## Filmska ekipa
* **[[F. W. Murnau]]**, redatelj
* **[[Gösta Ekman]]** kao Faust
* **[[Emil Jannings]]** kao Mephisto
* **[[Camilla Horn]]** kao Gretchen/Marguerite
* **[[Frida Richard]]** kao Gretchenina majka

## Radnja

Sile zla žele pobjeći iz podzemlja, ali ih zaustavi Anđeo. Anđeo i Vrag sklope okladu; ako stari znanstvenik **Faust** postane zao onda će i cijela Zemlja postati vlasništvo zla, a ako ostane dobar onda će vladati dobro. Vrag pošalje zaraznu epidemiju u grad pa Faust očajno traži lijek kako bi spasio oboljele. Za znanje se obeča **Mephistu** za jedan dan, no ljudi shvate s kim je sklopio ugovor pa ga kamenuju i otjeraju.

Onda Mephisto pomladi Fausta i odvede ga na letećem tepihu u Italiju odakle mu ponudi puno žena. Zaluđeni Faust za mladost proda svoju dušu Mephistu. Kada se vrati natrag u grad, Faust se zaljubi u Gretchen ali joj Mephisto ubije brata i kao ubojicu optuži njega. Gretchen završi na lomači, ali joj se dobrovoljno pridruži i Faust te svojom ljubavlju i žrtvovanjem slomi pakt i dobije natrag svoju dušu.

## Zanimljivosti

* Leni Riefenstahl je napravila audiciju za glavnu ulogu, ali ju nije dobila.

## Kritike

Skoro svi kritičari su pozitivno ocijenili film. *Fernando F. Croce* je u svojoj recenziji, u kojoj je filmu dao 4 od 4 zvijezde, napisao: "Filmovi iz njemačke ekspresionističke ere su slavni zbog svojih žestoko stiliziranih realizacija, a za Murnaua ta artificijalnsot medija je donijela kluč za predstavljanje njegovih istina" a *Michael W. Phillips Jr*. : "Remek-djelo ekspresionističkog filmotvorstva, nijemi klasik koji je na žalost duboko oslabljen u ukočenom drugom činu. Ipak, usprkos toj mani, prvi, apokaliptični čin i treći, fatalistični, čine ovo jednim od vizualno najzanimljivijih i najuzbudljivijih filmova nijemog razdoblja. Odlična ekspozicija predstavlja četiri jahača apokalipse kako jašu iznad Europe; Satan i anđeo se svađaju oko sudbine svijeta...Lokacija filma tijekom većine njegove radnje se nalazi u Pragu tijekom epidemije. Dizajn scenografije i kamera u ovom filmu su prava čuda; osobito u sceni u kojoj se ogromni Memphisto nalazi iznad makete grada i njegova sjena pada na njega". Roger Ebert je zaključio: "Katkad osjećam, u ovom razdoblju stručne kompjuterske animacije, da mi biva pokazano previše - ta tehnika potiskuje umjetnost i maštu. Svijet "Fausta" nikada nije bio namijenjen da bi se identificirao pravi fizički svemir, nego da bude krajolik noćnih mora".

## Vanjske veze

*  
* Recenzije na Rottentomatoes.com
* Film za downloadati na internet archive
Ljubomir Jovanović (razvrstavanje)

**Ljubomir Jovanović** može značiti:

* Ljubomir Jovanović (1865-1928), srpski istoričar i političar,
* Ljubomir S. Jovanović „Čupa“ (1877-1913), crnorukac i urednik dnevnog lista *Pijemont*,
* Ljubomir Jovanović Patak (? - ?) četnički potpukovnik, komandant Timočkog korpusa JVUO
* Ljubomir Jovanović (košarkaš) (1987-2011), crnogorski košarkaš
Ščećinski tramvaj

**Ščećinski tramvaj** je tramvajski sistem u Ščećinu u Poljskoj. Prvi tramvaj pušten je u saobraćaj 23. avgusta 1879. godine. U početku su se kao pogon koristili konji, a prva električna linija uvedena je 1896. Ščećinski tramvajski sistem ima ukupnu dužinu šina od 60 km i 12 tramvajskih linija. Prevozom upravlja firma Ščećinski Tramvaji (polj.*Tramwaje Szczecińskie*). Širina koloseka je 1435 mm. Napon kontaktne mreže iznosi 600 V.

## Linije
* **<span style="display:none">01</span>** Depo Pogodno - Glembokie
* **<span style="display:none">01</span>** Željeznička stanica Njebuševo - Turkusova
* **<span style="display:none">01</span>** Las Arkonjski - Pomožani
* **<span style="display:none">01</span>** Pomožani - Potulicka
* **<span style="display:none">01</span>** Stočnja Ščećinjska - Kžekovo
* **<span style="display:none">01</span>** Pomožani - Goclav
* **<span style="display:none">01</span>** Basen Gurniči - Kžekovo
* **<span style="display:none">01</span>** Gumienjce - Turkusova
* **<span style="display:none">01</span>** Potulicka - Glembokie
* **<span style="display:none">01</span>** Gumienjce - Las Arkonjski
* **<span style="display:none">01</span>** Pomožani - Ludova
* **<span style="display:none">01</span>** Pomožani - Željeznička stanica Njebuševo

## Vozni park
Vozni park je raznovrstan i sastavljen je od nekoliko tipova tramvaja različitih proizvođača. Radnim danom u saobraćaju je 254 tramvajskih motornih kola.
### Današnji
* **[[Konstal 105N]]** - 30 tramvaja
* **[[Konstal 105Na]]** - 56 tramvaja
* **[[Konstal 105Np]]** - 2 tramvaja
* **[[Konstal 105Ng / S]]** - 12 tramvaja
* **[[Konstal 105N2k/2000]]** - 14 tramvaja
* **[[Moderus Alfa]]** - 6 tramvaja
* **[[Tatra KT4]]D** - 50 tramvaja
* **[[Tatra T6A2]]D** - 52 tramvaja
* **[[PESA Swing|PESA 120N]]S** - 9 tramvaja
### Istorijski
* **[[Nordwaggon Bremen]]** - 1 tramvaj
* **[[Düwag GT6]]** - 2 tramvaja
* **[[Konstal 105N]]** - 2 tramvaja
* **[[Düwag B4]]** - 2 tramvaja
* **[[Konstal N]]** - 8 tramvaja
* **[[Konstal ND]]** - 1 tramvaj
* **[[Konstal 4N]]** - 11 tramvaja
* **[[Konstal 4ND]]** - 1 tramvaj
* **[[Konstal 102Na]]** - 2 tramvaja
Matija Levai

**Matija Levai** (Kikinda, 27. decembar 1930. - Subotica, 15. novembar 2015.) srpski i jugoslovenski klarinetista. Umetnik, instrumentalista zavidne izvođačke muzikalnosti i tehnike, orkestarski i kamerni muzičar i pedagog.

## Biografija
**Matija Levai** je rođen u Kikindi 27. decembra 1930. godine.

Studije klarineta upisao je 1952, a završio 1957. godine na *Muzičkoj akademiji* u Beogradu u klasi renomiranog profesora ''Bruno Bruna''. Za vreme studentskih dana svirao je i saksofon u manjim sastavima.

Po završetku studija bavio se uspešno pedagoškim radom do odlaska u penziju. Bio je profesor klarineta u Osnovnoj i Srednjoj muzičkoj školi u Subotici.

U Subotici, dok je radio u Muzičkoj školi, Matija Levai je osnovao i bio umetnički rukovodilac "Ansambla za staru muziku". Ansambl je postojao izmedju 1974-1981. godine. U istom mestu, u periodu 1969-1976, Matija je osnovao i "Duvački trio".

## Izvođačka delatnost

Bio je godinama soloklarinetista Subotičke filharmonije. Često je nastupao kao solista i kao član kamernih sastava širom bivše Jugoslavije, u Mađarskoj, Rumuniji, Čehoslovačkoj.
Snimao je za sve RTV centre u bivšoj Jugoslaviji. Pored snimaka klasične muzike, u RTV NS postoji velik broj njegovih snimaka mađarske narodne muzike koje je ostvario svirajući taragoto (stari mađarsko-rumunski narodni instrument veoma sličan klarinetu).

## Diplome, priznanja i nagrade
* *Zlatna značka KPZ-a Srbije* za nesebičan, predan i dugotrajan rad i stvaralački doprinos u širenju kulture (Beograd, 12.05.1980). 
* *Zahvalnica RTV NS* za višegodišnji vanredni doprinos u izgradnji i ostvarivanju programa (Novi Sad 2.09.1974 ). 
* *Nagrada "Isidor Bajić"* udruženja muzičkih umetnika Vojvodine za izuzetan umetnički doprinos (Novi Sad 1974 ). 
* *Počasni član UMPS* za poseban doprinos razvoju muzičke pedagogije (Beograd, 24. 11.1979). 
* *Zahvalnica* povodom stogodišnjice Subotičke filharmonije 

## Veze
* Bruno Brun
* Klarinetisti u Srbiji

## Izvori

## Napisi i literatura
* *Leksikon jugoslavenske muzike*, Zagreb, 1984, sv. I, 511.
* *40 godina Fakulteta muzičke umetnosti (Muzičke akademije) 1937-1977*, Univerzitet umetnosti u Beogradu, Beograd, 1977, 95 str.
* *50 godina Fakulteta muzičke umetnosti (Muzičke akademije)*, Univerzitet umetnosti, Beograd, 1988, 149 str.

## Vanjske veze
* Sve o klarinetu 
* Muzička scena - ''klarinet''
Nickelback

**Nickelback** je kanadski hard rock bend iz Hanna, Alberta.

## Članovi
* Chad Kroeger
* Mike Kroeger
* Ryan Peake
* Daniel Adair

## Diskografija

* *[[Curb]]* (1996)
* *[[The State]]* (1998) 
* *[[Silver Side Up]]* (2001) 
* *[[The Long Road]]* (2003) 
* *[[All the Right Reasons]]* (2005)
* *[[Dark Horse]]* (2008)
* *[[Here and Now]]* (2011)
* *No Fixed Address* (2014)
* *Feed the Machine* (2017)
* *Get Rollin*' (2022)

## Vanjske veze

* Službena stranica
Pearl Jam

**Pearl Jam** je američki rock bend osnovan u Seattleu, WA, 1990. godine. Bubnjar Matt Cameron pridružio se bendu 1998, nakon raspada benda Soundgarden. Članovi benda su odbijali da prave muzičke spotove. 2006. godine magazin Rolling Stone napisao je da su članovi benda prošlu deceniju potrošili unišavajući sopstvenu slavu.

## Članovi
* Jeff Ament
* Stone Gossard
* Mike McCready
* Eddie Vedder
* Matt Cameron

## Diskografija

* *Ten* (1991)
* *Vs.* (1993)
* *Vitalogy* (1994)
* *No Code* (1996)
* *Yield* (1998)
* *Binaural* (2000)
* *Riot Act* (2002)
* *Pearl Jam* (2006)
* *Backspacer* (2009)
* *Lightning Bolt* (2013)
* *Gigaton* (2020)
* *Dark Matter* (2024)

## Vanjske veze

* Službena stranica
Ljubomir Jovanović

**Ljubomir Jovanović** (Kotor, 2/14. februar 1865 – Beograd, 10. februar 1928) je bio srpski istoričar i političar. Bio je redovni profesor Univerziteta u Beogradu od osnivanja 1905. godine, akademik SANU, ministar prosvete, ministar unutrašnjih dela, član Državnog saveta.

## Biografija
Rođen je 1865. godine u Kotoru. Posle učestvovanja u Krivošijskom ustanku (1881–82) prešao je sa Danilom Živaljevićem i drugim omladincima u Srbiju, gde su kasnije bili među osnivačima časopisa Kolo.

Prilikom osnivanja Srpske književne zadruge 1892. godine izabran je za sekretara, Stojan Novaković za predsednika, a Jovan Jovanović Zmaj za potpredsednika.

Za dopisnog člana Srpske kraljevske akademije izabran je 1890, a za redovnog 1900. godine. U periodu 1901-1903 bio je upravnik Narodne biblioteke Srbije. Prilikom osnivanja Univerziteta u Beogradu 1905. godine bio je među prvih 8 redovnih profesora koji su birali ceo ostali nastavni kadar.

Zajedno sa profesorom Ljubomirom Kovačevićem napisao je „Istoriju srpskog naroda“ (u dve knjige, 1893. i 1894) za period do 1020. godine.

Bio je jedan od članova „Centralnog revolucionarnog tajnog odbora u Beogradu“. Zajedno je sa Golubom Janićem i Josifom Studićem osnovao udruženje „Srpska braća“ 23. januara 1905. Društvo je delovalo do 1918. i njegov predsednik je sve vreme bio Golub Janić. Bio je jedan od osnivača „Srpskog književničkog društva“ 26. maja 1905. kako se tada zvalo Udruženje književnika Srbije.

Bio je ministar unutrašnjih poslova Kraljevine Srbije 1909-11 i 1914-18, ministar prosvete, član Državnog saveta.

Prilikom proglašenja Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca 1. decembra 1918. bio je jedan od šest članova odbora, kao predstavnik Vlade Kraljevine Srbije, koji je trebalo da utvrdi način kako da se ujedinjenje proglasi. Predstavnici Vlade Srbije bili su još i Stojan Protić i Momčilo Ninčić, a predstavnici narodnog veća Ante Pavelić, Svetozar Pribićević i Josip Smodlaka.

## Vanjske veze

* Biografija na sajtu SANU
Ljubomir S. Jovanović

**Ljubomir S. Jovanović** **Čupa** (1877. – 25. juna 1913.) bio je srpski novinar, četnik i nacionalni revolucionar.

## Biografija

Rođen je u Brezovi 1877. godine. Osnovnu školu završio je u rodnom mestu, a gimnaziju u Beogradu. Upisao je prava na Velikoj školi, ali mu je studije ometalo političko delovanje. Godine 1903. zbog učešća u martovskim demonstracijama u Beogradu protiv Aleksandra Obrenovića primoran je da beži u Zemun, koji je tada bio u sastavu Austrougarske. Zatim je otišao u Beč, a nakon Majskog prevrata vraća se u Srbiju.

## Četnički pokret
Kao većina tadašnje nacionalno opredeljene omladine oduševljava se četničkim pokretom. Pridružuje se februara 1905. četi Aksentija Bacetovića Bacete i odlazi na Kozjak kao štabni četnik. Učestvovao je u više četničkih akcija. Po Bacetovićevoj pogibiji 1905. vraća se u Beograd i nastavlja i završava studije prava usput se baveći novinarstvom. Jedno vreme boravio je u Briselu, ali ni tada ne prekidajući vezu sa nacionalnim pokretom. Kao student bio je stalni saradnik Slovenskoga Juga. Pošto nije mogao da plati iznajmljivanje stana spavao je jedno vreme na kancelarijskom stolu u redakciji.

## Crna ruka
Bio je inicijator stvaranja Crne ruke 1911. i njen član. Bio je pokretač i urednik listova Slovenski jug i Pijemont. Zajedno sa Bogdanom Radenkovićem i Vojislavom Tankosićem napisao je pravila organizacije "Ujedinjenje ili Smrt“. Pravila su napisali po uzoru na slična nemačka tajna nacionalistička udruženja i na talijanske karbonare.

## Učešće u balkanskim ratovima i smrt
Po izbijanju Prvog balkanskog rata odaziva se mobilizaciji i uključuje se kao rezervni oficir u borbe. Učestvuje i u Drugom balkanskom ratu protiv Bugarske u leto 1913. Ranjen je u koleno u borbama kraj Velesa. Prevezen je na lečenje u Skoplje, ali u bolnici se zarazio kolerom od koje je umro 25. juna 1913..

## Reference
Die Austreibung

***Die Austreibung*** () je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. u režiji F. W. Murnaua. Predstavlja adaptaciju istoimene drame njemačkog književnika Carla Hauptmanna. Naslovni protagonist je bogati seljak koga mlada žena nagovori da proda svoje imanje i preseli se kako bi bila bliža svom ljubavniku. Posljednja kopija filma je uništena za vrijeme drugog svjetskog rata te se smatra izgubljenim.

## Uloge
* Carl Goetz – Otac Steyer
* Ilka Grüning – Majka Steyer
* Eugen Klöpfer
* William Dieterle – Lauer, lovac (kao Wilhelm Dieterle)
* Aud Egede Nissen – Ludmilla
* Emilie Kurz – krojač
* Robert Leffler – svećenik
* Lucie Mannheim – Aenne
* Jakob Tiedtke – Rentschreiber

## Reference

## Vanjske veze
*
Die Finanzen des Großherzogs

***Die Finanzen des Großherzogs*** () je njemačka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1924. u režiji F. W. Murnaua. Predstavlja adaptaciju romana *Storhertigens finanser* švedskog književnika Franka Hellera. Radnja je smještena u fiktivnu mediteransku državicu Abacco koju je njen šarmantni, ali lakomisleni vladar (koga tumači Harry Liedtke) doveo pred bankrot, koga pokušava spriječiti ženidbom za bogatu rusku kneginju. *Die Finanzen des Großherzogs* je poznat kao jedina komedija u Murnauovom opusu; iako se smatra inferiornijim u odnosu na njegova druga ostvarenja, uglavnom je imao dobre kritike.

*Die Finanzen des Großherzogs* je, između ostalog, poznat i zbog toga što je na današnjoj hrvatskoj obali Jadrana, te su kao lokacije poslužili otok Rab, i gradovi Zadar i Split. Zbog toga film ima izuzetnu historijsku vrijednost, jer scene Zadra predstavljaju jedno od rijetkih svjedočanstava o arhitekturi grada koji je razoren u ratu dvije decenije kasnije. Početkom jula 2013. je film prikazan u Berlinu u okviru programa festivala Kroatien Kreativ.

## Uloget
* Alfred Abel – Philipp Collins
* Mady Christians – Großfürstin Olga von Rußland
* Adolphe Engers – Don Esteban Paqueno
* Julius Falkenstein – Ernst Isaacs
* Ilka Grüning – Augustine, die Köchin
* Guido Herzfeld – Markowitz, ein Wucherer
* Georg August Koch – Der gefährliche verschwörer
* Harry Liedtke – Don Roman XX, Großherzog von Abacco
* Walter Rilla – Luis Hernandez
* Hans Hermann Schaufuss – Der bucklige verschwörer
* Robert Scholtz – Bruder der Großfürstin
* Max Schreck – Der unheimliche verschwörer
* Hermann Vallentin – Herr Binzer
* Balthasar von Campenhausen – Adjutant

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Die Finanzen des Großherzogs  bei arte-tv.com
* Die Finanzen des Großherzogs bei filmportal.de (die Angaben dort stimmen nicht völlig mit dem Film überein)
Louis XI od Francuske

**Luj XI.** (3. srpnja 1423 - 30. kolovoza 1483.), *[[Francuska|francuski]] kralj od [[1461]] - [[1483]]. godine.*

Prije stupanja na vlast ovaj sin Karla VII. je u cijeloj Europi bio osramoćen zbog svojih javno izrečenih želja o što ranijoj očevoj smrti kao i njegovim protuočevim oružanim pobunama.

U trenutku stupanja na prijestolje 1461. godine kada mu otac "napokon" umire sve ono što je prije izvodio kao pobunjeni princ sada preokreće u vođenje realne politike. Najbolji primjer toga postaju njegova uhićenja svojih bivših kolega u zavjerama protiv Karla VII. 

Povijest vladavine ovog kralja je povijest petnaestogodišnje borbe između njega i Karla I. velikog vojvode Burgundije. U ovoj bitci gdje se nalazila na jednoj strani gotovo cijela Francuske, a na drugoj Beneluks plus dolina rijeke Rajne do švicarske granice Francuske snage su pretrpjele nekoliko neugodnih poraza. Prvi kratkovječni mirovni sporazum između ova dva protivnika se potpisuje 1466. godine poslije poraza Francuske u bitci za Montlhéry godinu dana ranije. Taj mir se koliko toliko uspješno održava na tlu Francuske, ali financijsko-vojna intervencija Luja XI. u Engleskoj 1470. godine rezultira tamošnjom pobjedničkom protuintervencijom Burgundije iduću godinu. To novo vojno poniženje francuski kralj odbija trpjeti pa objavljuje novi rat protiv Burgundije. 

Ovaj rat kao i oni prethodni počinje porazom, ali ovaj put njegov najveći saveznik postaje njegov neprijatelj. Nediplomatski potezi Karla I. uspijevaju od 1473. godine na dalje okrenuti protiv njega veliku koaliciju Francuske, Lorenskog vojvodstva, Švicarske, samostalnih gradova Elzasa i Svetog Rimskog Carstva. U odlučujučoj bitci ovog rata 1477. godine snage Lorenskog vojvodstva ubijaju Karla I. Burgundskog. Kako je ovaj vojvoda umro bez muškog nasljednika dolazi do sklapanja međunarodnog sporazuma kojima Francuska kao svoj dio ratnog plijena dobiva Artois, Franche-Comté i burgundsku grofoviju.

Slično kao što je tada naslijedio Burgundiju zbog izumrća dinastije, isto se događa s provincijama Provensom i Anjouom godinu dana prije njegove smrti.

Luj XI. kao kralj je bio oprezan, ali u svom osobnom životu on se uvijek igrao s srećom i dobivao. U svojoj revolucionarnoj fazi kao dvadeset i osmogodišnji prinčevski pobunjenik bez nasljednika on 1451. godine donosi odluku o ženidbi s djetetom od 8 godina. Po svojoj uobičajenoj sreći uspio je poživjeti dovoljno dugo da dobije muško dijete prije smrti.

Iako neuspješan u svojim ratovima prvenstveno zahvaljujući naklonjenoj sudbini Luj XI. prepušta svome trinaestogodišnjem sinu Karlu VIII. strahovito ojačanu središnju vlast na koju u budućnosti zbog velike kraljeve domene nezadovoljni plemići više neće moći konkretno utjecati.

Sudjelovao je u nekoliko ratova: Ludom ratu, Starom züriškom ratu, Burgonjski ratovi, Ratu za kastiljsku baštinu, Katalonskom građanskom ratu. Bio je umiješan u Ratovima dviju ruža i Lièškim ratovima.

## Poveznice
* Popis francuskih vladara
Ana od Bretanje

**Ana od Bretanje** (25.1.1477. - 9.1.1514.) je bila od 1488. godine vladarica Vojvodstva Bretanje, žena Maksimilijana budućeg cara Svetog Rimskog Carstva (1490-91), francuskih kraljeva Karla VIII (1491-98) i Luja XII (od 1499).

## Život
Uništenjem i podelom Burgundskog Vojvodstva 1477. godine između Francuske i Habsburga, Vojvodstva Bretanje je bilo ostalo jedina samostalna država na teritoriju koje se smatralo da podpada pod francusku krunu. Kako je Franjo II od Bretanje imao samo kćer Anu njegova namjera je bila udati ju za vladara jake evropske države koja bi mogla garantirati nezavisnost Bretanje. Prvi izbor za budućeg Aninog muža je bio budući kratkovečni maloletni engleski kralj Edvard V. Nakon njegovog nestanka 1483. godine Kako će tokom Ludog rata 1485-88 Bretanja biti poražen od Francuske mirovnim sporazumom je zaključeno da se Ana u budućnosti može udati samo uz dopuštenje kralja Francuske. Bez obzira na taj sporazum Ana od Bretanje koja kao maloletna preuzima vlast nakon očeve smrti 9. 9.1488. godine se udaje za budućeg svetog rimskog cara Maksimilijana 19. 12.1490. godine.

Trenutak venčanja je bio potpuno pogrešno izabran pošto te 1490. i sledeće 1491. godine Habsburzi ratuju u Hrvatskoj i Mađarskoj protiv Vladislava II pokušavajući tamo osvojiti vlast tako da nisu u stanju braniti Bretanju od francuskog napada 1491. godine. Nakon što francuska vojska porazi bretanjsku 1491. godine Ana će biti prisilno udana za francuskog kralja [Karla VIII. Papa [Inocent VIII. će sledeću godinu potvrditi ovaj brak i narediti da se u slučaju da Ana nadživi kralja, a nema dece mora udati za sledećeg francuskog kralja.

To će se na kraju i dogoditi 1498 godine kada umire Karlo VIII, kojeg nasleđuje oženjeni Luj XII. Nakon što se Luj XII rastavi od prve žene, sledeće 1499. godine on sklapa brak s Anom.U tom braku će biti rođena jedina Anina deca koja doživljavaju punoletnost,a starija kćer imena Klod od Bretanje će postati njena naslednica u Bretanji. Poslednje godine života Ana provodi u borbi da svoju kćer uda za nekog samostalnog vladara kako bi Bretanja zadržala svoju neovisnost. Kada joj to nije uspelo, onda je barem do svoje smrti 1514. godine uspešno stavljala veto na venčanje svoje kćeri i francuskog prestolonaslednika tako da do njega dolazi oko 4 meseca nakon Anine smrti.
Petar Živković

**Petar Živković** (Negotin, 1. siječnja 1879. - Pariz, 3. veljače 1947.) je bio srpski i jugoslavenski general i političar.

Bio je jedan od inspiratora solunskog procesa 1917. godine na kom je likvidiran vođa Dragutin Dimitrijević Apis sa svojim pristalicama. Za vreme Kraljevine Jugoslavije bio je glavni nosilac šestojanuarske diktature kralja Aleksandra. Tokom drugog svetskog rata kao član emigrantske vlade podržavao je četnički pokret Draže Mihailovića.

## Biografija
### Kraljevina Srbija

Kao jedan od zaverenika sudjelovao je u majskom prevratu za obaranje dinastije Obrenovića (29. svibnja 1903.).

Organizirao dvorsku oficirsku kliku *Bela ruka* 1911., kao protivtežu Apisovoj Crnoj ruci. Regent Aleksandar Karađorđević se oslanjao na „Belu ruku”, oficirsku grupaciju na čelu sa Petrom Živkovićem.

Živković je bio jedan od inspiratora solunskog procesa na kom je likvidiran Dragutin Dimitrijević Apis sa svojim pristalicama 1917. godine.

### Kraljevina Jugoslavija

Nakon uvođenja šestojanuarske diktature, kralj Aleksandar ga postavlja za prvog predsednika Ministarskog saveta na kojoj dužnosti ostaje sve do aprila 1932. godine.

Njegov mandat je upamćen po mnogobrojnim političkim ubistvima protivnika diktatorskog režima u Jugoslaviji, u prvom redu komunista, što je izazvalo proteste i ogorčenje svetske javnosti, uključujući i Alberta Ajnštajna.

Od 1931. organizator, a od 1936. predsjednik režimske rakcionarne političke grupacije Jugoslavenske nacionalne stranke (JNS).

### Drugi svetski rat

Od travnja 1941. u emigraciji, kao član emigrantske vlade podržavao je ravnogorski pokret Draže Mihailovića. Njegova vlada jugoslovenskim dobrovoljcima iz inostranstva nije dozvoljavala odlazak u partizane. Petar Živković 26. juna 1943. u telegramu jugoslovenskoj Vrhovnoj komandi u Kairu kaže:

Dok su partizani vodili borbe protiv okupatora u zemlji, 31. jula 1943. Petar Živković jugoslovenskoj Vrhovnoj komandi u Kairu traži da intervenišu kod strane novinarke koja "veliča partizane", u korist četnika.

Nakon rata, osuđen je na beogradskom procesu na smrt s grupom Draže Mihajlovića, kao izdajnik i ratni zločinac (1946.). Umro je u emigraciji, u Parizu.

## Povezano
* Spisak predsednika vlada Jugoslavije
* Šestojanuarska diktatura
* Beogradski proces

## Izvori
Herr Tartüff

***Tartüff*** ili ***Herr Tartüff*** je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1926. u režiji F. W. Murnaua. Predstavlja adaptaciju znamenite Moliereove kazališne komedije *[[Tartuff]]*. Radnja predstavlja priču u priči, odnosno prikazuje kako bogatog starca njegova kućepaziteljica nastoji nagovoriti da joj pripiše cjelokupnu imovinu, a u tome je nastoji spriječiti starčev unuk koji kao glumac postavlja predstavu *Tartuffea* kako bi mu "otvorio" oči.

## Izvori


## Vanjske veze
* 
* ''Tartüff'' bei Filmportal.de