open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Šahrud

**Šahrud** (perz. شاهرود) je grad u Semnanskoj pokrajini na sjeveru Irana. Nalazi se 170 km istočno od pokrajinskog sjedišta Semnana, 60&nbsp;km od Damgana, te 65 km jugoistočno od Gorgana. Geografski je smješten podno padina istočnog Alborza i historijski je igrao važnu prometnu ulogu u povezivanju Horasana s Rajom odnosno Teheranom, a sjeverno od njega pružali su se i planinski putevi za Golestan. Nekoliko kilometara sjeverno od Šahruda nalazi se gradić Bastam koji također ima dugu historiju i obiluje arhitektonskim znamenitostima. Šahrud je danas cestom 44 povezan s Mejamijem, Sabzevarom i Mašhadom na istoku odnosno Damganom, Semnanom i Teheranom na zapadu, cestom 83 s Azadšaherom i Gonbad-e Kabusom na sjeveru, te lokalnom cestom s Torudom na jugu. Istočno od grada nalazi se Aerodrom Šahrud koji se koristi za domaće letove. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Šahrudu je živjelo 132.379 ljudi.

## Klima
Područjem oko grada prevladava hladna stepska klima (<tt>BSk</tt>) s prosječnom godišnjom temperaturom od 14,7°C, koja može varirati od minimalnih –14°C u januaru do maksimalna 42°C u augustu. Prosječna godišnja količina padalina iznosi 167,7 mm, prosječna vlažnost zraka 47,9%, a broj godišnjih sunčanih sati 2994,6.

## Povezano
* Semnanska pokrajina

## Reference

## Vanjske veze
*  Službene stranice grada Šahruda
;Ostali projekti
Sabzevar

**Sabzevar** (perz. سبزوار) je grad u pokrajini Razavi Horasan na sjeveroistoku Irana. Nalazi se 170 km zapadno od pokrajinskog sjedišta Mašhada, 130&nbsp;km sjeverozapadno od Kašmara, te 100 km zapadno od Nišapura. Geografski je smješten u rubnoj zoni gdje se Dašt-e Kavir prožima sa sjevernim planinama. Grad je historijski bio dijelom srednjovjekovnog kotara Bajhak koji se spominje u djelima više ranoislamskih geografa. Sabzevar je cestovno vrlo dobro povezan s ostatkom pokrajine: državna cesta 44 spaja ga s Nišapurom i Mašhadom na istoku odnosno Šahrudom na zapadu (nastavlja se do Teherana), cesta 87 s Bardaskanom na jugu odnosno Džovajinom i Isfarajenom na sjeveru, a lokalne ceste spajaju ga i s nizom ruralnih naselja na sjeveroistoku i jugozapadu. Jugozapadno od grada smješten je Aerodrom Sabzevar koji se koristi za domaće i regionalne letove. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Sabzevaru je živjelo 214.582 ljudi.

## Veze
* Razavi Horasan

## Reference

## Vanjske veze
*  Službene stranice grada Sabzevara 
;Ostali projekti
Diskografska kuća

**Glazbeno izdavaštvo** je izdavačka djelatnost glazbene produkcije, proizvodnje i/ili distribucije fonograma - nosača zvuka i slike, najčešće za reproduciranje glazbe. Njome se bave diskografske kuće kao poduzeća za proizvodnju, najčešće glazbenih, audio i video snimaka. Glazbeni izdavači su tvrtke-izdavači nosača zvuka i slike i programski djelatnici i poduzetnici glazbenog izdavaštva koji su se afirmirali u toj vrsti izdavačke djelatnosti.

## Izdavačke kuće u Hrvatskoj
Vodeća diskografska kuća u Hrvatskoj je Croatia Records, nekadašnji Jugoton osnovan u Zagrebu 1947. godine. Mijenja naziv u Croatia Records nakon demokratskih promjena u Hrvatskoj 1990. godine. 

Drugi su hrvatski izdavači Dallas Records, Orfej, Dancing Bear, Aquarius Records, Hit Records, Cantus Records, Scardona, Tutico i drugi, te Menart, koji je u vlasništvu slovenske matične kuće. 

Hrvatska diskografska udruga zastupa i promiče interese diskografa u Hrvatskoj, odnosno interese hrvatske glazbene industrije uopće. Utemeljena je 1995. godine. Prvotno je osnovana kao udruga fizičkih osoba koje se bave diskografijom i s njom povezanim djelatnostima, jer je taj oblik udruživanja bio tada jedino moguć. U prvom Upravnom odboru HDU bili su Hrvoje Markulj, predsjednik, Veljko Despot, dopredsjednik, Zdravko Josipović, tajnik, Šima Jovanovac i Branko Paić. Sjedište HDU je u Zagrebu. 

Porin je najuglednija diskografska nagrada u Hrvatskoj, ustanovljena 1993. godine, a redovito se godišnje dodjeljuje od 1994. godine. Idejni začetnici i pokretači nagrade su diskograf Veljko Despot, skladatelji Zrinko Tutić i novinar Dražen Vrdoljak, a utemeljitelji Hrvatsko društvo skladatelja, Hrvatska glazbena unija, Hrvatska radiotelevizija i Hrvatska diskografska udruga. 

## Vanjske veze

* Intervju sa izdavačem Universal Musica 
* Digital Publishing Standard  
* Informacija o izdavaču glazbe 
* Kako započeti diskografsku kuću
Nikolaj Voznesneskij

**Nikolaj Voznesneskij** (1.12.1903. - 1.10.1950) je bio zamjenik premijera SSSR-a i drugi najdugovječniji predsjednik komisije za ekonomskog planiranje SSSR-a (Gosplan).

## Život

Nikolaj Voznesneskij se rodio na širem području Tule 1.12.1903. godine. Još prije dostizanja punoljetnosti se 1919. godine učlanio u komunističku partiju SSSR-a,a potom je 1921. godine upisao univerzitet. Prve godine nakon univerziteta provodi radeći u Donbassu, nakon čega upisuje ekonomski univerzitet kojeg završava 1931. godine. U Lenjingradu gdje je poslan nakon uspješno završetka studija ekonomije upoznaje Andreja Ždanova koji postaje njegov politički zaštitnik pa će uz njegovu pomoć već u 35 godini postati predsednik komisije za ekonomsko planiranje SSSR-a,a već 10.3.1941. Nikolaj je prvi zamenik premijera SSSR-a (prvo Molotova, a onda Staljina).

Tokom Drugog svetskog rata Nikolaj Voznesneskij će biti jedan od direktno uključenih u organiziranje premještanja sovjetske industrije iz Urala o čemu će kasnije napisati knjigu.

Ždanovljeva iznenadna smrt 31.8.1948. godine zbog lekarske greške će vrlo brzo dovesti do Nikolajevog pada.

Nikolaj Voznesneskij je te 1948. godine bio najmlađi član politbiroa i osoba koju je Staljin nekoliko puta u svojim govorima nazvao naslednikom. To povjerenje koje je bolesni Staljin 1948 davao Voznesneskom dovodi do pokretanja zavere Maljenkov-Berija za njegovo rušenje i pogubljenje.

Tokom pokušaja smene Hruščova 1957. sudbina Nikolaja Voznesneskog će biti također jedan od važnijih točaka.

 

Maljenkov i Berija će uspeti vrlo brzo poraziti Nikolaja Voznesneskog koji im nije bio ravan u borbi za vlast. Već 7.3.1949. godine on je izbače iz partije,a nakon više od 6 meseci limba Maljenkov će dobiti dopuštenje za hapšenje Voznesneskog 27.10.1949.,a gotovo godinu dana kasnije i za njegovo pogubljenje 1.10.1950. godine.

## Izvori

## Vanjske veze

* Вознесенский Николай Алексеевич
Chena (rijeka)

**Chena** čita se **Čena** je rijeka u Aljasci duga 160 km, velika pritoka rijeke Tanana koja se kasnije ulijeva u Yukon.
## Geografija
*Rijeka Chena* izvire u masivu Bijele Planine, jugozapadno od Fairbanksa.
Od tamo teče prema sjeveroistoku do ušća u Tananu.
## Vanjske veze
Turner Classic Movies

**Turner Classic Movies** (skraćenica **TCM**) je američki filmski televizijski program dostupan za kablovsku i satelitsku televiziju kojeg posjeduje Turner Broadcasting System, podružnica poduzeća Time Warner. Sjedište TCM-a je Techwood Campus u Atlanti, Georgiji, poslovnom kvartu središnje Atlante.

Program TCM-a sastoji je uglavnom od klasičnih igranih filmova iz filmske knjižnice Turner Entertainmenta – koja se pak sastoji od filmova poduzeća Warner Bros. Pictures (filmovi objavljeni prije 1950.) i Metro-Goldwyn-Mayer (filmovi objavljeni prije svibnja 1986).

## Vanjske veze
* 
* Službeni britanski website 
* Turner Media Innovations (UK Sales house for TCM) 
* TCM Europe 
* TCM Movie Database (TCMDb)
Republika Srbija (1992–2006)

**Republika Srbija** je ime koje je imala Srbija od 1992. do 2006, u okviru Savezne Republike Jugoslavije do 2003, i onda do 2006. godine u SCG.

Donošenjem Ustava iz 1990. godine odlučio je da se ime Socijalistička Republika Srbija promeni u Republika Srbija, koja je zadržala to ime i posle 1992. godine.

Deo Srbije je takođe bila AP Vojvodina sa Novim Sadom kao glavnim gradom, i AP Kosovo i Metohija sa Prištinom kao glavnim gradom. Međutim, od 1999. posle rata na Kosovu i Rezolucije 1244 Saveta bezbednosti Ujedinjenih nacija AP KiM je međunarodni protektorat UNMIK-a u sastavu Republike Srbije.

Godine 2002. u saveznom parlamentu u Beogradu, postignut je sporazum o restrukturiranju Federacije i Jugoslavija je prestala da postoji. Time je Republika Srbija ušla u sastav SCG.

Godine 2006, nakon proglašenja nezavisnosti Crne Gore (koje je usledilo posle referenduma), SCG je raspuštena i nasleđe Republike Srbije je prikupljeno od strane srpske države. Republika Srbija je, po Ustavnoj povelji Državne zajednice Srbija i Crna Gora, država-kontinuiteta (ista država (samo sa drugim nazivom i teritorijom, ali sa istim pravima i obavezama)) sa Državnom zajednicom Srbija i Crna Gora.

## Povezano
* Republika Crna Gora (1992–2006)
* Srpsko-crnogorski unionizam

## Galerija

Datoteka:Scg01.png
Datoteka:Okruzi Srbije.PNG|Okruzi Srbije, od 29. januara 1992.


## Reference
Bandar-e Lenge

**Bandar-e Lenge** (perz. بندر لنگه, ili Bandar-e Lenga) je grad i luka u pokrajini Hormuzgan na jugu Irana. Smješten je na obali Perzijskog zaljeva, oko 150 km jugozapadno od Bandar-e Abasa. Okolicom grada prevladava vruća pustinjska klima (<tt>BWh</tt>) s prosječnom godišnjom temperaturom od 27,6°C, koja može varirati od minimalnih 6°C u januaru ili decembru do maksimalna 49°C u julu. Prilikom najvrućih godina svi mjesečni srednjaci mogu biti iznad 30°C. Prosječna godišnja količina padalina iznosi 138,3 mm, prosječna vlažnost zraka 63,2%, a broj godišnjih sunčanih sati 3224,6.

Grad je imao stratešku prometnu važnost još u srednjem vijeku kada je gravitirao Darabu u Farsu, no početkom novog vijeka izgubio je na značaju u korist obližnjeg Bandar-e Kong koji je smješten sedam kilometara sjeveroistočno. Godine 1703. Bandar-e Lengu pogodio je razoran potres magnitude M<small>w</small>&nbsp;=&nbsp;6,8 (relativno slabiji potresi zabilježeni su i 1913., 1945., 1967. i 1971.). Prema nizozemskim dokumentima iz 1756. godine, gradić je bio naseljen uglavnom Arapima. Narednih stotinu godina obilježile su turbulentne političke prilike odnosno borbe za kontrolu nad lukom između lokalnih plemena, vehabija s Arapskog poluotoka, Omanaca, iranskih plemića iz Farsa, te Britanaca. Tokom ovog perioda luka je bila poznata i kao piratsko gnijezdo.

Krajem 19. vijeka Bandar-e Lengu je posjetio G. N. Curzon zabilježivši da grad ima flotu od 40-ak trgovačkih brodova i brodogradilište koje proizvodi tri ili četiri 300-tonska plovila godišnje. Luka je u ovo doba gravitirala Laru odnosno njegovoj mikroregiji poznatoj kao Larestan, a ekonomija mu se temeljila na izvozu pamuka, bisera, duhana i tepiha (pretežito kermanskih i jazdskih) u Bahrein i druge luke na arabijskoj obali. Godine 1887. došlo je do sukoba lokalnog arapskog plemena Kavasema i iranske centralne vlasti nakon kojeg je šeik zarobljen i odveden u Teheran, a pet godina kasnije grad je potpao pod autoritet namjesnika iz Bandar-e Abasa. Godine 1899. izbila je pobuna u kojoj su predstavnici vlasti protjerani, no nedugo kasnije suzbio ju je bušeherski namjesnik. Početkom 20. vijeka u Bandar-e Lengi prebivali su Belgijanci, grad je imao irskog liječnika i britanski konzulat.

Ekonomija grada danas se temelji pretežito na ribarstvu. Početkom 21. vijeka gradska luka je proširena i danas se njome služe i oružane snage Irana. Obalna državna cesta 96 povezuje ga s Bandar-e Abasom na istoku odnosno Bušeherom na sjeverozapadu, a cesta 67 s Baverdom, Bastakom i Larom u unutrašnjosti zemlje na sjeveru. Zapadno od grada nalazi se Aerodrom Bandar-e Lenge koji se koristi za domaće i regionalne letove. Polovicu gradskog stanovništva čine Perzijanci, a drugu polovicu Arapi. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Bandar-e Lengi je živjelo 25.303 ljudi.

## Galerija


|Kuća Fekri
|Stari ab-anbar (vodospremnik)
|Ribarske brodice
|Obala okolice
|Krajolik okolice


## Veze
* Hormuzgan

## Izvori

## Vanjske veze
*  Službene stranice luke Bandar-e Lenge 
;Ostali projekti
Bandar-e Kong

**Bandar-e Kong** (perz. بندر کُنگ) je grad i luka u pokrajini Hormuzgan na jugu Irana. Smješten je na obali Perzijskog zaljeva, oko 140 km jugozapadno od Bandar-e Abasa odnosno 7,0&nbsp;km sjeveroistočno od Bandar-e Lenge. Okolicom grada prevladava vruća pustinjska klima (<tt>BWh</tt>) s vrućim ljetima i blagim zimama. Bandar-e Kong bio je važnom regionalnom lukom početkom novog vijeka, a danas mu se ekonomija temelji pretežito na ribarstvu. Obalna državna cesta 96 povezuje ga s Bandar-e Abasom na istoku odnosno Bušeherom na sjeverozapadu, a cesta 67 s Baverdom, Bastakom i Larom u unutrašnjosti zemlje na sjeveru. Najveća znamenitost u gradu je kompleks Galbatan‎ iz kadžarskog perioda. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Bandar-e Kongu je živjelo 14.881 ljudi.

## Veze
* Hormuzgan

## Izvori

## Vanjske veze
*  Službene stranice grada Bandar-e Konga 
;Ostali projekti
Asaluje

**Asaluje** (perz. عسلویه) je grad i luka u Bušeherskoj pokrajini na jugu Irana. Geografski je smješten na sjevernoj obali Najbandskog zaljeva koji je dijelom mnogo većeg Perzijskog zaljeva. Okolicom grada prevladava vruća pustinjska klima (<tt>BWh</tt>) s vrućim ljetima i blagim zimama. Početkom 21. vijeka grad je dobio na ekonomskoj važnosti s obzirom da je u njegovoj blizini podno Perzijskog zaljeva otkriveno najveće ležište prirodnog plina na svijetu. Obalna državna cesta 96 povezuje Asaluju s Bušeherom na sjeverozapadu odnosno Bandar-e Abasom na istoku. Sjeverno od grada nalazi se Aerodrom Asaluje koji je zbog širenja gradskih i lučkih kapaciteta zatvoren odnosno zamjenjen novoizgrađenim internacionalnim Aerodromom Perzijski zaljev, smještenim 15-ak km prema jugoistoku. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Asaluji je živjelo 4746 ljudi.

## Povezano
* Bušeherska pokrajina

## Vanjske veze
*  Službene stranice luke Asaluje
Seward, Alaska

**Seward** je gradić u američkoj saveznoj državi Aljaska od 2 693 stanovnika. 
## Geografija
*Seward* leži na istoku Aljaske na Poluotoku Kenai u Zaljevu Resurrection, udaljen oko 195 km južno od Anchoragea.
## Klima
*Seward* ima Okeansku klimu prema Köppenovoj klasifikaciji.
## Historija
*Seward* je osnovao 1793. kao stanicu za otkup krzna Aleksandar Baranov, u ime ruske kompanije Šelikov-Golikov.
Kad su Amerikanci kupili od Rusa - Aljasku, naselje je prezvano po imenu tadašnjeg državnog sekretara - Williama H. Sewarda. Nakon pada prometa krznima, *Seward* je postao luka za prihvat novih kolonista, jer je od 1918. spojen željezničkom prugom sa Anchoragem.
## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Službene stranice grada
Tanana (rijeka)

**Tanana** je rijeka u Aljasci duga 940 km, velika pritoka rijeke Yukon.
## Geografija
*Rijeka Tanana* nastaje spojem rijeka Nabesna i Chisana kod naselja Northway Junction u rezervatu Tetlin na krajnjem istoku Aljaske, pored granice sa Kanadom.
Od tamo teče prema sjeveroistoku do ušća u Yukon kod sela Tanana.
## Vanjske veze
Cookov zaljev

**Cookov zaljev** (engleski: *Cook Inlet*) je uski duboki zaljev na jugoistočnoj obali Aljaske, u Tihom oceanu.

## Geografija
Cookov zaljev je zapravo dio puno većeg Zaljeva Aljaska, on se proteže od poluotoka Kenai, koji je njegova istočna granica u dubinu Aljaske nekih 350 km, a širok je od 130 to 14 km. Grad Anchorage, leži na njegovom krajnjem sjeveru, kod ušća rijeka Susitna i Matanuska, koje formiraju rukavce; Knik i Turnagain.

Cookov zaljev ima gotovo 130.000 km², protože se od sjevera prema jugu nekih 690 km i ima devet različitih ekosistema. U zaljev uviru rijeke Susitna, Matanuska i Kenai. Pored najvećeg Anchoragea tu leže i gradovi Kenai i Homer. Duž njegove zapadne obale leži Nacionalni park Lake Clark, a duž sjeveroistočne rekreacijski park Captain Cook, koji je samo dio rezervata Kenai.

Cookov zaljev je poznat po velikim plimama koje kojiput iznose i do 9 metara, ali i po ribama osobito po lososima i haringama, a u najnovije vrijeme i po nalazištima nafte.

Do zaljeva je prvi doplovio James Cook 1778. kad je tražio Sjeverozapadni prolaz.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Cook Inlet'' na portalu Encyclopædia Britannica
Susitna (rijeka)

**Susitna** je jedna od većih rijeka u Aljasci duga 504 km.
## Geografija
*Rijeka Susitna* izvire iz Glečera Susitna na Planini Hayes na istoku Aljaske.
Od tamo teče prema zapadu, zatim pravi veliki luk i teče prema jugu do svog ušća u Zaljev Cook, rukavac puno većeg Aljaškog zaljeva.
## Vanjske veze
Put začina

**Put začina** je bio trgovački pomorski put od Evrope do Indije pa dalje do Molučkih otoka ili "otoka začina" kako su u to vrijeme bili nazivani, koji se otvorio nakon portugalskih pomorskih otkrića u 15. i početkom 16. stoljeća 

## Putanja
Ovaj put je vodio od Lisabona oko Rta dobre nade prema Istočnoj Africi i preko Arapskog mora do Goe, Calicuta ili Cochina na Malabarskoj obali na jugozapadu Indije. Odatle je put išao dalje oko Indije i Cejlona (danas Šri Lanka) preko Bengalskog zaljeva kroz Malajski prolaz, preko Sundskog i Bandskog mora do otoka začina, među ostalim Ambon, Tidore i Ternate.

## Trgovačka roba
Tim novim trgovačkim putom uvoženi su u Evropu biber, klinčići, muškatni oraščići i cimet. U srednjevjekovnoj Evropi pa sve do ranog novog vijeka ti začini su imali ogromnu vrijednost jer se nisu koristili samo za pripremu jela, nego i kao konzervans, a bili su i neizostavna podloga za izradu lijekova. Osim toga, i tamjan je bio vrlo važna uvozna roba s tog puta.

## Posljedice pronalaska puta
Inicijativa da se krene u potragu za morskim putom za Indiju potekla je od portugalskog princa Henrika Moreplovca, a dovršena je istraživačkim putovanjem Vasca da Game 1498. Time su Portugalci iz trgovine začinima isključili posredovanje indijskih, iranskih, arapskih, turskih i venecijanskih trgovaca. Kad se na sve provizije dodala još i visoka carina Osmanskog carstva, cijena začina je u Evropi bila ogromna. Slamanjem tog trgovinskog monopola Venecijanaca, Turaka i Arapa u trgovini začinima, njihova je cijena u Evropi postala pristupačnija i narasla je i potražnja i ponuda.

U razdoblju između 1506. i 1570. portugalska kruna je uz pomoć Casa da Índia nametnula zvanični kraljevski monopol nad uvozom i prodajom začina. Taj je trgovinski monopol bio vrlo profitabilan i ojačao je vlastiti kapital kao i kreditnu sposobnost portugalske države.

Otkriće i korištenje tog gospodarski vrlo povoljnog morskog puta vrlo je nepovoljno utjecalo na staru kopnenu trgovinu s Azijom koja se odvijala putom svile i putom tamjana.

## Put začina i evropska ekspanzija
1580. se spojio sa Španjolskom u personalnoj uniji. U isto vrijeme, Nizozemci su vodili svoj 80-godišnji rat za nezavisnost protiv španjolske krune. Zbog toga su njihovi napadi od kasnog 16. stoljeća bili usmjereni i protiv Portugala. Malo po malo, holandske trgovačke kompanije kao što je bila Nizozemska istočnoindijska kompanija preuzimaju portugalske ispostave u Istočnoj Aziji i preuzimaju kontrolu nad putom začina. Najvažnije krajnje točke tog puta postale su Batavia (danas Jakarta) i Antwerpen, a kasnije i Amsterdam.

Kako je ova prekomorska trgovina bila vrlo unosna, i druge evropske države su od početka 16. stoljeća počele poticati otkrivačka putovanja i stvarati i provoditi kolonijalne projekte. Tako je dijelom nasilno otvaranje puta začina postalo polazište evropske ekspanzije i koloniziranja velikih područja zemlje od strane Portugalaca, Španjolaca, Engleza, Nizozemaca i Francuza.
Aljaski zaljev

**Aljaski zaljev** (engleski: *Gulf of Alaska*) je veliki zaljev na jugoistočnoj obali Aljaske, rukavac Tihog oceana.

## Geografija
Aljaski zaljev ima skoro 1 533 000 km², proteže se od Aljaskog poluotoka i otoka Kodiak na zapadu do rta Spencer na istoku. Obale zaljeva su jako razvedene brojnim fjordovima i drugim zaljevima, od kojih su najveći Cook i Zaljev Princa Williama (oba uz poluotok Kenai). Veliki glečeri uz njegove obale, ispuštaju ogromne sante leda koje dalje na pučinu izvlači Aljaška struja. Duž obala zaljeva uzdižu se visoki planinski masivi Chugach, Kenai, Fairweather i Saint Elias.

Najveće rijeke koje uviru u zaljev su Susitna i Copper, najveće luke su Anchorage, Seward i najsjevernija koja se ne ledi Valdez do koje vodi transaljaški naftovod.

Velike količine nafte pronađene su duž zaljeva Cook i Controller.

Prvi Evropljani koji su doplovili do zaljeva bili su Rusi  koje je 1741. vodio Vitus Bering.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Gulf of Alaska'' na portalu Encyclopædia Britannica
Kenai (poluotok)

**Poluotok Kenai** (engleski: *Kenai Peninsula*) je veliki poluotok na jugoistočnoj obali Aljaske, koji duboko zadire u Aljaški zaljev, rukavac Tihog oceana. Njegovo ime je vjerojatno ruskog porijekla i glasilo je **Kenajskaja**, oni su tako zvali Zaljev Cook.

## Geografija
Poluotok Kenai ima površinu od 25.877 km², proteže se jugozapadno od masiva Chugach južno od Anchoragea u dužinu 240 km u Pacifik. Sa zapada ga oplakuje Cookov zaljev, a s istoka zaljev Princa Williama.

## Privreda i stanovništvo
Na poluotoku živi 46 759 stanovnika, koji se bave ribarstvom, ratarstvom, turizmom, eksploatacijom šuma i nafte  koja je pronađena u Cookovom zaljevu. 

Prvi Evropljani koji su doplovili do pouotoka, bili su Rusi 1741. koje je vodio Vitus Bering.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Kenai Peninsula Map''
Bandar-e Rig

**Bandar-e Rig** (perz. بندر ریگ) je grad i luka u Bušeherskoj pokrajini na jugu Irana. Nalazi se na obali Perzijskog zaljeva, oko 60 km sjeverno od Bušehera odnosno 15&nbsp;km jugoistočno od Bandar-e Ganave. Područjem oko grada prevladava vruća pustinjska klima (<tt>BWh</tt>) s vrućim ljetima i blagim zimama. Ekonomija Bandar-e Riga temelji se pretežito na ribarstvu. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u gradu je živjelo 5257 ljudi.

## Veze
* Bušeherska pokrajina

## Vanjske veze
*  Službene stranice grada Bandar-e Riga
*  Službene stranice općine Bandar-e Riga
Bandar-e Ganave

**Bandar-e Ganave** (perz. بندر گناوه, ili Bandar-e Ganava) je grad i luka u Bušeherskoj pokrajini na jugu Irana. Geografski je smješten na obali Perzijskog zaljeva, a granice na kopnu uglavnom su mu određene rijekom Rud-e Dare-Gap i morskim rukavcem Hovr-e Morde-Šur. Od Bušehera je udaljen oko 75 km prema sjeveru, od Bandar-e Dejlama 60&nbsp;km prema jugu, a od Bandar-e Riga 15 km prema sjeverozapadu. Okolicom grada prevladava vruća pustinjska klima (<tt>BWh</tt>) s vrućim ljetima i blagim zimama. Temperaturni mjesečni srednjaci kreću se od minimalnih 11°C do maksimalnih 36°C, a prosječna godišnja količina padalina iznosi 150 mm.

Historija grada seže najkasnije u srednji vijek o čemu svjedoče djela ranoislamskih geografa gdje se spominje pod imenom *Džanaba*. Prema Ibn Balhiju, ime Ganave dolazi od sintagme *āb-e ganda* što znači „smrdljiva voda“. U ovo doba grad je bio poznat po brodogradnji, vađenju bisera i proizvodnji brokata koji je izvožen diljem regije. Godine 1841., za vrijeme vladavine Muhamed-šaha, grad je plaćao porez od 1200 tomana, dok je tokom vladavine Nasrudin-šaha bitno degradirao. Bandar-e Ganave još je od srednjeg vijeka imao veliku sabornu džamiju, a velika znamenitost u gradu danas je i imamzade Šahzade Sulejmana.

Ekonomija grada temelji se pretežito na ribarstvu i lakoj industriji. U morskom rukavcu Hovr-e Halil na južnom dijelu grada prokopana je luka duljine 2,5 km odnosno širine 150 – 250 m koja prima flotu od više stotina velikih ribarskih brodova. Bandar-e Ganave također je žarište Ganavskog okruga u kojem je aktivno stočarstvo, ratarstvo (ječam, pšenica, duhan i datulje), te izrada tepiha od palminih vlakana. Grad je obalnom državnom cestom 96 povezan s Borazdžanom i Bušeherom na jugoistoku odnosno Bandar-e Dejlamom, Mahšaherom i Abadanom na sjeverozapadu, a lokalna cesta spaja ga i s ruralnim naseljima na sjeveru. Oko 35 km sjeverozapadno pokraj gradića Bahregana nalazi se Aerodrom Bahregan koji se koristi za domaće letove. Većina gradske populacije su šijitski Arapi iz plemena Bani Asad. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Bandar-e Ganavi je živjelo 59.291 ljudi.

## Veze
* Bušeherska pokrajina

## Izvori

## Vanjske veze
*  Službene stranice grada Bandar-e Ganave
Bandar-e Dejlam

**Bandar-e Dejlam** (perz. بندر دیلم) je grad i luka u Bušeherskoj pokrajini na jugu Irana. Geografski je smješten na obali Dejlamskog zaljeva, krajnjeg sjeveroistočnog dijela većeg Perzijskog zaljeva, oko 10 km sjeverno od rta Ras-e Tonub. Od pokrajinskog sjedišta Bušehera udaljen je 140 km prema sjeverozapadu, od Bandar-e Ganave 60&nbsp;km, te od Mahšahera 100 km prema jugoistoku. Područjem oko grada prevladava vruća pustinjska klima (<tt>BWh</tt>) s vrućim ljetima i blagim zimama, te visokom vlažnosti zraka. Iako se nalazi u blizini ruševina srednjovjekovnih gradova Siniza i Mahrubana, o Bandar-e Dejlamu postoji vrlo malo referenci u historijskim tekstovima. Perzijski putopisac u vrijeme vladavine Muhamed-šaha (vl. 1834. – 1848.) opisao ga je kao gradić sa stotinu domaćinstava, kućama od kamena i cigle, te kvadratičnom tvrđavom dimenzija 100 x 100 dara (1 dar = 1,04 m). U ovo doba grad je bio naseljen prvenstveno Arapima i Lurima. Ruševine drevnog Mahrubana nalaze se desetak kilometara od Bandar-e Dejlama na području duljine 4,3&nbsp;km odnosno širine 1,0 km i sadrže ostatke tri karavan-saraja i saborne džamije. Na rtu Ras-e Tonub nalaze se ostaci nizozemske tvrđave i drugih objekata. Ekonomija grada i okolice temelji se primarno na ribarstvu, stočarstvu, lovu, šumarstvu i ratarstvu (žitarice i datulje). Manji dio stanovnika zaposlen je u industriji i građevinarstvu. Kroz Bandar-e Dejlam prolazi obalna državna cesta 96 kojom je povezan s Bandar-e Ganavom, Borazdžanom i Bušeherom na jugoistoku odnosno Mahšaherom i Abadanom na sjeverozapadu, cesta 45 koja ga spaja s Behbahanom na sjeveru, te lokalna cesta koja vodi k ruralnim naseljima na istoku. Oko 25 km jugoistočno, pokraj gradića Bahregana, nalazi se Aerodrom Bahregan koji se koristi za domaće letove. Dominantna religija u Bandar-e Dejlamu je šijitizam, a jezik perzijski. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u gradu je živjelo 19.829 ljudi.

## Veze
* Bušeherska pokrajina

## Izvori

## Vanjske veze
*  Službene stranice grada Bandar-e Dejlama
Gornja Koznica

**Gornja Koznica** je naselje u Srbiji u opštini Surdulica u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 77 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 115 stanovnika).

## Demografija
U naselju Gornja Koznica živi 69 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 50,8 godina (46,2 kod muškaraca i 55,4 kod žena). U naselju ima 29 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,66.

Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
Jelašnica (Surdulica)

**Jelašnica** je naselje u Srbiji u opštini Surdulica u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1173 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1319 stanovnika).

## Demografija
U naselju Jelašnica živi 883 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,2 godina (35,5 kod muškaraca i 39,1 kod žena). U naselju ima 341 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,44.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Jelašnica

**Jelašnica** može biti:

* Jelašnica (Zaječar), naseljeno mesto grada Zaječara, Republika Srbija
* Jelašnica (Knjaževac), naseljeno mesto u opštini Knjaževac, Republika Srbija
* Jelašnica (Niška Banja), naseljeno mesto u opštini Niška Banja, Republika Srbija
* Jelašnica (Leskovac), naseljeno mesto grada Leskovca, Republika Srbija
* Jelašnica (Surdulica), naseljeno mesto u opštini Surdulica, Republika Srbija
Kijevac

**Kijevac** može biti:

* Kijevac (Babušnica), naselje u opštini Babušnica, Pirotski okrug, Republika Srbija
* Kijevac (Surdulica), naselje u opštini Surdulica, Pčinjski okrug, Republika Srbija
Džask

**Džask** (perz. جاسک) je grad i luka u pokrajini Hormuzgan na jugu Irana, oko 225 km jugoistočno od pokrajinskog sjedišta Bandar-e Abasa. Smješten je na poluotoku koji se pruža u Omanski zaljev stvarajući manji Istočni i Zapadni Džaskanski zaljev. Područje oko grada zajedno sa zapadnim Golestanom specifično je kao jedino u Iranu gdje se javlja fenomen blatnih vulkana. Obalnim makranskim područjem oko grada prevladava vruća pustinjska klima (<tt>BWh</tt>) s vrućim ljetima i blagim zimama, a vegetaciju mu čine uglavnom palme.

Grad je u historiji bio nezaobilaznom stanicom na pomorskom putu između Irana i Indije, stoga su ga mnogi historičari pokušavali identificirati s mjestima iz drevnih putopisa. Među takvim toponimima su *Badis* iz Arijanove „Indike“, rt *Carpella* i *Dagasira* iz Ptolemejeve „Geografije“, te *Omana* iz „Puta oko Eritrejskog mora“. Svaka od navedenih pretpostavki je diskutabilna, no zato se s priličnom sigurnošću može potvrditi da Džask pripada području kojeg su prema drevnom pomorcu Nearh nastanjivali ribojedi. U djelima ranoislamskih geografa poput Jakuta i Kazvinija spominje se otok Džasak kojeg danas poistovjećuju uglavnom s Larakom. Plovidba od Džaska do Sinda u srednjem vijeku trajala je šest tjedana.

U decembru 1616. u Džask pristaje Englez E. Connock čime započinje trgovina između Irana i Engleske. Sljedeće godine primio ga je osobno šah Abas Veliki nakon čega je sklopljen trgovački sporazum kojim je Engleska dobila pravo na boravak u Džasku, te izgradnju crkvi i groblja. Sljedećih godina rasle su pomorske tenzije između Engleza i Portugalaca koji su htjeli onemogućiti trgovinu između Surata i Džaska, a pokraj potonjeg 1620. odigrala se i pomorska bitka u kojoj su pobijedili Englezi unatoč pogibji kapetana. Od 1809. Džask je nakratko potpao pod vlast Muskata, a 1869. postao je jednom od stanica indoevropskog telegrafa od kojeg su se kablovi protezali do Bušehera i Bandar-e Lenge na sjeverozapadu, Karačija na istoku, te Adena na jugozapadu. Stanicu je čuvalo 100 britanskih i 20 iranskih vojnika, većinom Kurda. Godine 1947. Džask je pogođen potresom magnitude M<small>w</small>&nbsp;=&nbsp;5,8.

Ekonomija grada danas se temelji pretežito na ribarstvu i uzgoju datulja. Godine 2007. najavljen je projekt izgradnje naftovoda od Džaska do Neke u Mazandaranu. Džask je državnom cestom 91 povezan s Minabom i Bandar-e Abasom na sjeverozapadu, cestom 98 s Čabaharom na istoku, a lokalna cesta spaja ga i s ruralnom unutrašnjosti na sjeveru. Istočno od grada nalazi se Aerodrom Džask, a od 2008. gradskim lučkim kapacitetima služe se i oružane snage Irana. Većina populacije Džaska su Baluči, a prema popisu stanovništva iz 2006. godine u gradu je živjelo 11.133 ljudi.

## Veze
* Hormuzgan

## Izvori
Klisura (razvrstavanje)

**Klisura** može biti:

* Klisura (geomorfologija), strmi planinski usek

ili:

* Klisura (Doljevac), naselje u opštini Doljevac, Srbija
* Klisura (Bela Palanka), naselje u opštini Bela Palanka, Srbija 
* Klisura (Surdulica), naselje u opštini Surdulica, Srbija
* Klisura (Višegrad), naselje u opštini Višegrad, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina
* Klisura (Fojnica), naselje u opštini Fojnica, Federacija Bosne i Hercegovine, Bosna i Hercegovina
* Klisura (Demir Kapija), naselje u opštini Višegrad, Severna Makedonija
* Klisura (Karlovo), varošica u opštini Karlovo, Bugarska
* Klisura (Kostur), nekadašnja *Vlahoklisura*, naselje u opštini Kostur, Grčka

ili:

* Klisura (manastir), manastir Eparhije Žičke Srpske pravoslavne crkve u opštini Arilje, Srbija
Klisura

**Klisura** ili **sutjeska**, tip rečne doline, čija je dubina približno jednaka polovini raspona. Nagib dolinskih strana klisure iznosi oko 45°. Nastaje vertikalnom erozijom fluvijalnog procesa, tj. intenzivnim usecanjem vodenog toka u stensku masu. Kod nas postoje brojne klisure – Sićevačka, Grdelička, Rugovska, Stalaćka i dr.

Manja, odnosno kratka klisura se naziva *sutjeska*, javlja se u kompozitnim dolinama velikih reka.

## Jelašnička klisura

Datoteka:Jelašnička klisura (1).jpg| Stene 
Datoteka:Jelašnička klisura (11).jpg| Karakterističan reljef 
Datoteka:Jelašnička klisura (12).jpg
Datoteka:Jelašnička klisura (2).jpg| Pogled na izletište 
Datoteka:Jelašnička klisura (3).jpg| Pogled na Trem i Sokolov kamen 
Datoteka:Jelašnička klisura (5).jpg| Karakteristični oblici stena 
Datoteka:Jelašnička klisura (6).jpg
Datoteka:Jelašnička klisura (8).jpg| Prozorac 
Datoteka:Jelašnička klisura (9).jpg


## Povezano
* Kotlina
* Kanjon

## Izvori
* Marković M., Pavlović R., Čupković T. 2003. *Geomorfologija*. Beograd: Zavod za udžbenike i nastavna sredstva
* Mastilo, Natalija (2005): *Rečnik savremene srpske geografske terminologije*, Geografski fakultete, Beograd
Kolunica

**Kolunica** () je naselje u Srbiji u opštini Surdulica u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 7 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 24 stanovnika). Naselje je 2006. godine ostalo bez stalnih stanovnika.

## Demografija
U naselju Kolunica živi 7 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 72,9 godina (68,2 kod muškaraca i 80,0 kod žena). U naselju ima 4 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,75.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
Stajkovce (razvrstavanje)

**Stajkovce** može biti:

* Stajkovce, selo u opštini Vlasotince u Jablaničkom okrugu u Srbiji ili
* Stajkovce, selo u opštini Surdulica, Pčinjski okrug, Srbija.
Suhi Dol

**Suhi Dol** ima više značenja:
* Suhi Dol (Surdulica), naselje u opštini Surdulica, Srbija
* , naselje u opštini Travnik, Bosna i Hercegovina

## Povezano
* Suvi Dol, naselje grada Vranja, Srbija
Topli Do (Surdulica)

**Topli Do** je naselje u Srbiji u opštini Surdulica u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 53 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 107 stanovnika).

## Demografija
U naselju Topli Do živi 50 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 59,3 godina (55,0 kod muškaraca i 64,1 kod žena). U naselju ima 27 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,96.

Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Privreda
U naselju Topli Do nalazi se fabrika za proizvodnju vode „Rosa“.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
Topli Do (razvrstavanje)

**Topli Do** može biti:

* Topli Do (Pirot), naseljeno mesto u opštini Pirot. Republika Srbija
* Topli Do (Surdulica), naseljeno mesto u opštini Surdulica, Republika Srbija
Strezimirovci

**Strezimirovci** () je podeljeno naselje između Bugarske i Srbije. Srpski deo naselja se nalazi u opštini Surdulica u Pčinjskom okrugu. Bugarski deo naselja se nalazi u opštini Trn u Perničkoj oblasti. Prema popisu iz 2002. u srpskom delu naselja bilo je 53 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 101 stanovnika), dok je u bugarskom delu naselja bilo 23 stanovnika.

## Demografija srpskog dela naselja
U srpskom delu naselja Strezimirovci žive 52 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 64,2 godine (60,9 kod muškaraca i 68,2 kod žena). U naselju ima 28 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,89.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Bugarima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
Balinovce

**Balinovce** je naselje u Srbiji u opštini Vladičin Han u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 154 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 177 stanovnika).

## Demografija
U naselju Balinovce živi 128 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,1 godina (45,5 kod muškaraca i 44,6 kod žena). U naselju ima 50 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,08.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Belanovce

**Belanovce** može biti:

* Belanovce (Leskovac), naseljeno mesto grada Leskovca, Jablanički okrug, Republika Srbija;
* Belanovce (Vladičin Han), naseljeno mesto u opštini Vladičin Han, Republika Srbija;
* Belanovce (Makedonija), naseljeno mesto u opštini Lipkovo, Republika Makedonija.
Butan (jedinjenje)

**Butan**, pošto ima izomere obeležava se i sa **''n''-butan**, je četvrti pripadnik homologog reda alkana. Racionalna formula butana je CH3CH2CH2CH3. *Butan* se često koristi i kao naziv za *n*-butan i za njegov izomer **2-metilpropan** (poznat i pod nazivom **izobutan**), CH3CH(CH3)2.

Butan je veoma zapaljiv, slabo rastvorljiv gas.

## Reakcije i primena
Na vazdugu butan sagoreva na ugljen dioksid i vodenu paru:
:butan + kiseonik -> ugljen dioksid + vodena para

Ukoliko je vazduh zagađen, umesto ugljen dioksida mogu nastati i čađ ili ugljen monoksid. Granice zapaljivosti u smesi sa vazduhom (u zapreminskim procentima gasa u vazduhu) su 1,9 ÷ 8,5 vol% (uz prisustvo izvora upaljenja). Butan je jedan od dva glavna sastojka „plina“ ("propan-butan“, tj. tečni naftni gas - TNG) koji se koristi za kuvanje, a takođe i kao pogonsko gorivo za vozila ("autogas" - TNG). Usled oštećivanja ozonskog omotača zemlje od freona povećava se primena izobutana u rashladnim uređajima.

## Izvori

## Povezano

* TNG

## Vanjske veze
Zebince

**Zebnice** može biti::

* Zebince (Vladičin Han), naselje u opštini Vladičin Han, Pčinjski okrug, Republika Srbija
* Zebince (Novo Brdo), naselje u opštini Novo Brdo, KiM, Republika Srbija
Jagnjilo

**Jagnjilo** može biti:

* Jagnjilo (Mladenovac), naseljeno mesto u opštini Mladenovac, Republika Srbija
* Jagnjilo (Vladičin Han), naseljeno mesto u opštini Vladičin Han, Pčinjski okrug, Republika Srbija
* Jagnjilo (Bugarska), selo u opštini Vetren, oblast Varna, Republika Bugarska
Vrbovo

**Vrbovo** može biti:

* Vrbovo, koje se tiče vrbe, od vrbe
** Vrbovo granje, vrbovo pruće

ili

* Vrbovo (Prijepolje), naselje u opštini Prijepolje, Republika Srbija
* Vrbovo (Vladičin Han), naselje u opštini Vladičin Han, Pčinjski okrug, Republika Srbija
* Vrbovo (Hrašćina), naselje u opštini Hrašćina, Republika Hrvatska
* Vrbovo (Ilirska Bistrica), naselje u opštini Ilirska Bistrica, Republika Slovenija
* Vrbovo Posavsko, naselje u opštini Orle, Republika Hrvatska

## Povezano
* Vrba (razvrstavanje)
* Vrban (razvrstavanje)
* Vrbanja (razvrstavanje)
* Vrbica (razvrstavanje)
* Vrbljani (razvrstavanje)
* Vrbnica (razvrstavanje)
* Vrbovac (razvrstavanje)
Koznica

**Koznica** može biti:

* Koznica (Aleksandrovac), naselje u opštini Aleksandrovac, Rasinski okrug, Srbija
* Koznica (Vladičin Han), naselje u opštini Vladičin Han, Pčinjski okrug, Srbija
Jovac

**Jovac** može da bude:

* Jovac (Ćuprija), naselje u opštini Ćuprija, Republika Srbija
* Jovac (Vladičin Han), naselje u opštini Vladičin Han, Pčinjski okrug, Republika Srbija
* Jovac (Kraljevo), naselje u Gradu Kraljevo, Raški okrug, Republika Srbija
* Jovac (Dvor), naselje u opštini Dvor, Banija, Republika Hrvatska

ili

* Jovac (reka) reka u opštini Vladičin Han, Republika Srbija
* Jovac (jezero) kod naselja Jovac u opštini Vladičin Han
Kukavica (razvrstavanje)

**Kukavica** je pojam sa više značenja:

* Kukavica je vrsta ptice,
* Kukavica je izraz za ličnost koju karakterizira nedostatak elementarne hrabrosti, odnosno kukavičluk
* Kukavica je planina u Jablaničkom i Pčinjskom okrugu,

a postoji i više sela sa ovim imenom:
* Kukavica je selo u opštini Vlasotince u Jablaničkom okrugu,
* Kukavica je selo u opštini Vladičin Han u Pčinjskom okrugu i
* Kukavica je selo u opštini Pljevlja na severu Crne Gore.

## Povezano
* Kukavice (razvrstavanje)
Kunovo (Vladičin Han)

**Kunovo** je naselje u Srbiji u opštini Vladičin Han u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 532 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 663 stanovnika).

## Demografija
U naselju Kunovo živi 437 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,0 godina (43,2 kod muškaraca i 46,8 kod žena). U naselju ima 164 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,24.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Wisdom Warriors

**Wisdom Warriors** je klub borilačkih veština iz Novog Sada, jedan od najtrofejnijih klubova u Srbiji. Jedini je licencirani prestavnik Srbije u sastavu Svetske Budokai  Federacije. Na međunarodnim takmičenjima nastupa u ime reprezentacije Srbije i osvajač je najviših priznanja.

Veštine koje se praktikuju su: Wing Chun Kung Fu, Sanda Sanshou, Tai Chi, Chi Kung

"Wisdom Warriors" je registrovan po zakonima o sportu u R. Srbiji i registrovan u APR.

## Takmičarske kategorije
"Wisdom Warriors" se takmiči u sledećim kategorijama: Wing Chun (Tao Lu) Forme (sa i bez tradicionalnog kineskog oružja), Sanda Sanshou (ful kontaktne borbe), Qingda Sanda (polukontaktna Sanda)

## Mediji o klubu
* Dnevnik : Arsenije Jelovac Kung Fu primamljiva i za učenje laka veština
* Naslovi 
* Emisija Sportska Vojvodina RTV Vojvodine 1, 03.02.2012 - reportaža o Klubu Wisdom Warriors 
* Tabloid - emisija U Gostima kod Saše Filipovića Arsenije Jelovac, Wisdom Warriors - Video

## Reference
* Svetska Budokai Federacija 
* Balkanska Vušu Federacija
* Srpski Vušu Savez 

## Vanjske veze
* Oficijalni sajt "Wisdom Warriors" , Novi Sad
* SiFu Arsenije Jelovac 
* Wing Chun Novi Sad
Mandjak jezik

**Mandjak jezik** (ISO 639-3: mfv; kanyop, majak, mandjaque, mandyak, manjaca, manjack, manjaco, manjak, manjaku, ndjak), sjevernoatlantski jezik užre skupine bak, koji sa još dva druga jezika mankanya [knf] i papel [pbo] čini podskupinu manjaku-papel. Govori ga oko 315,300 ljudi, od čega 184.000 u Gvineji Bisau (2006), 26.300 u Gambiji (2006) i 105.000 u Senegalu (2006).

U Senegalu je jedan od nacionalnih i službenih jezika. Ima brojne dijalekte: bok (babok), sarar, teixeira pinto, tsaamo, likes-utsia (baraa, kalkus), cur (churo), lund, yu (pecixe), ali su neki od njih možda posebni jezici.

## Izvori

## Vanjske veze
* Ethnologue (14th)
* Ethnologue (15th)
Ostrovica (razvrstavanje)

**Ostrovica** može biti:

* Ostrovica (Tutin), naselje u opštini Tutin, Republika Srbija
* Ostrovica (Niška Banja), naselje u gradskoj opštini Niška Banja, grad Niš, Republika Srbija
* Ostrovica (Vladičin Han), naselje u opštini Vladičin Han, Pčinjski okrug, Republika Srbija
* Ostrovica (Lišane Ostrovičke), naselje u opštini Lišane Ostrovičke, Dalmacija, Republika Hrvatska
* Ostrovica (Bihać), naselje u opštini Bihać, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH

ili

* Ostr(o)vica, vrh i nekadašnja tvrđava na Rudniku,
Polom

**Polom** može a bude:

## BiH
* Polom (Bratunac), naselje u opštini Bratunac u Republici Srpskoj, BiH

## Češka
* Polom (Okrug Přerov), naselje i općina u Okrugu Přerov
* Polom (Okrug Rychnov i Kněžnou), naselje i općina u Okrugu Rychnov i Kněžnou

## Poljska
* Połom (Okrug Olecko), naselje u Gmini Świętajno
* Połom (Okrug Szczytno), naselje u Gmi Świętajno

## Srbija
* Polom (Gornji Milanovac), naselje u opštini Gornji Milanovac u Moravičkom okrugu, Republika Srbija
* Polom (Vladičin Han), naselje u opštini Vladičin Han u Pčinjskom okrugu, Republika Srbija
* Polom (Surdulica), naselje u opštini Surdulica, a Vlasinskoj visoravni, Pčinjski okrug, Republika Srbija
Mrtvica

**Mrtvice** može biti:

* Mrtvica (Vladičin Han), naselje u opštini Vladičin Han, Srbija
* Mrtvica (Lopare), naselje u opštini Lopare, Republika Srpska, BiH

ili

* Mrtvica (rijeka), rijeka ponornica u Mrtvačkoj kotlini, u Kupreškom polju, BiH
Ravna Reka (razvrstavanje)

**Ravna Reka** može biti:

* Ravna Reka, selo u opštini Despotovac u Pomoravskom okrugu ili
* Ravna Reka, selo u opštini Vladičin Han u Pčinjskom okrugu.
Repište

**Repište** može biti:

* Repište (Vladičin Han), naseljeno mjesto u opštini Vladičin Han, Pčinjski okrug, Republika Srbija
* Repište (Žjar na Hronu), naseljeno mjesto u okrugu Žjar na Hronu, Banskobistrički kraj, Republika Slovačka
Stubal

**Stubal** može biti:

* Stubal (Kraljevo), naselje grada Kraljeva, 
* Stubal (Aleksandrovac), naselje u opštini Aleksandrovac, Rasinski okrug
* Stubal (Blace), naselje u opštini Blace, Toplički okrug
* Stubal (Vladičin Han), naselje u opštini Vladičin Han, Pčinjski okrug
Suva Morava

**Suva Morava** je naselje u Srbiji u opštini Vladičin Han u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 859 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 793 stanovnika).

## Demografija
U naselju Suva Morava živi 670 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,1 godina (37,3 kod muškaraca i 38,9 kod žena). U naselju ima 271 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,17.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Ružić (razvrstavanje)

## Toponimi
* Ružić, naselje i sjedište istoimene općine u Šibensko-kninskoj županiji, Hrvatska;
* Ružić (Srbija), naselje u Opštini Vladičin Han, Pčinjski okrug, Srbija

## Ličnosti
* Tomislav Ružić, hrvatski košarkaš
* Milan Ružić, hrvatski nogometaš
* Barbara Jelić-Ružić, bivša hrvatska odbojkašica

## Povezano
* Ružići
Urvič

**Urvič** može označavati:
* Urvič (Vladičin Han), naselje u Opštini Vladičin Han, Pčinjski Okrug, Srbija
* Urvič (Makedonija), naselje u Makedoniji;
* Kokaljanski Urvič, tvrđava u Bugarskoj
Princ William (zaljev)

**Zaljev Princa Williama** (engleski: *Prince William Sound*) je široki zaljev na jugoistočnoj obali Aljaske, u Tihom oceanu.

## Geografija
Zaljev Princa Williama je zapravo samo rukavac Zaljeva Aljaska, on se proteže oko 145 do 160 km sve do otoka Hinchinbrook i Montague koji su granica zaljeva prema oceanu.

Zaljev ima nekih 5000 km obale i 16.093 km² površine.
Dobar dio terena uz zaljev nalazi se unutar parka prirode Chugach National Forest u kom se stanovnnici bave ribarstvom, rudarstvom i ekspoatacijom šuma. Veće luke u zaljevu su Valdez južni terminal transaljaškog naftovoda, i Cordova.

Zaljevu je ime dao britanski mornarički oficir George Vancouver 1778. po imenu Williama Henryja, trećeg sina kralja Georgea III.

## Nesreće
Zaljev je teško devastiran 1964. nakon velikog potresa, koji pokrenuo tsunami i pogodio obalna područja Aljaškog zaljeva, Kanade, Sjedinjenih Američkih Država i Havaja, a nastradao je i centar Anchoragea.

Nakon te nesreće zaljev je doživio još jednu veću nesreću, kad se 24. marta 1989. *Exxon Valdez*, tanker korporacije Exxon, nasukao na greben Bligh. Jak vjetar i veliki valovi onemogućili su spasilačke brodove da spriječe izlijevanje nafte iz prepunog tankera koji je tek ukrcao naftu, tako da je u more iscurilo nekih 10,9 milijuna galona sirove nafte. Nakon tog je ostalo zagađeno hiljade kilometara obale, sve do tjesnaca Shelikof između otoka Kodiak i Aljaškog poluotoka. Poslije je trebalo više mjeseci (i godina) da se 
očiste obale, i koliko toliko povrati oštećeni ekosistem .

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prince William Sound'' na portalu Encyclopædia Britannica
Valdez, Alaska

**Valdez** je gradić i luka u američkoj saveznoj državi Aljaska od 4 036 stanovnika. 
## Geografija
*Valdez* leži na istoku Aljaske u Zaljevu Princa Williama, udaljen oko 490 km istočno od Anchoragea. On je najsjevernija luka Sjeverne Amerike koja se ne ledi.
## Klima
*Valdez* ima Oceansku klimu prema Köppenovoj klasifikaciji.
## Historija
Sve do - 1898. gradić se zvao *Copper City* tad mu je ime promjenjeno po luci, koju su tako nazvali Španjolci - 1790. u čast svog mornaričkog oficira Antonia Valdés y Basána. To je bilo u vrijeme zlatne groznice.

Nakon što je ozbiljno razrušen za velikog potresa koji je pogodio Aljasku 1964., grad je iznova podignut, ali 8 km dalje na sigurnijem mjestu.

*Valdez* je postao svjetski poznat po najvećem ekološkom incidentu koji se je dogodio nakon havarije tankera **Exxon Valdez** - 24. marta 1989. kad je u more iscurilo 10,9 milijuna galona sirove nafte.
## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Službene stranice grada  
* ''Valdez''