open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vologda

**Vologda** (ruski: Во́логда) je grad na sjevero-zapadu europskog dijela Rusije, administrativno središte Vologodske oblasti.

Osnovana je 1147. godine, administrativno, kulturno i znanstveno središte Vologodske oblasti. Smještena je na rijeci Vologdi. Najvažnije prometno čvorište sjeverozapada Rusije. Jedan je od gradova s ​​posebno vrijednom povijesnom baštinom: u gradu je identificirano 224 spomenika povijesti, arhitekture, kulture; 128 od njih su zaštićeni od strane države.

## Historija
### Datum osnivanja Vologde
Službeni datum osnivanja Vologde smatra se 1147. godina. Ova verzija se temelji na «Priči o čudima Gerasima Vologodskog» iz 1666. godine i «Ljetopisi» Ivana Slobsdkog iz 1716. Oba su izvora sekundarna te su posuđeni od ranijih izvora. Oni govore o dolasku redovnika Gerasima na rijeku Vologdu i osnivanju na Kaisarovom potoku (koji utječe u Vologdu) Trojickog samostana «udaljenim na *polpoprišča*» (800 metara) od *Lijenog trga*. Pristaše službenog datuma osnutka ukazuju, međutim, da je u XII stoljeću Vologda postojala kao naselje, ali to još nije bio utvrđeni grad i nije imala kaštel.

## Geografija
Otprilike prije 10.000 godina na području Vologodske oblasti je bio ledenjak, koji je prilikom otapanja oblikovao brdski krajobraz. Kao posljedica otapanja nastalo je Kubenskoje jezero.

## Izvori

## Vanjske veze

* Službene stranice grada Vologde
Kirija (TV drama)

***Kirija*** je jugoslovenska TV drama snimljena u režiji Slavoljuba Stefanovića-Ravasija i originalno emitirana na programu JRT 1959. godine, poznata kao prva TV drama u produkciji RTV Beograd. Temelji se na istoimenoj komediji Branislava Nušića.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Ljudevit Jurak

**Ljudevit Jurak** (Zalug, Hum na Sutli, 6.10. 1881. - Zagreb, 9.6. 1945.), bio je hrvatski patolog i sudski medicinar. Začetnikom je humanomedicinske patološke anatomije i veterinarske patološke anatomije u Hrvatskoj. 1943. istraživao je ekshumacije katinjskog masakra i masakra u Vinici te za obje pripisao krivnju Sovjetima. Kada su komunisti došli na vlast u Jugoslaviji, dali su Juraka strijeljati zbog prebacivanja krivnje na Sovjete zbog masakra u Vinici.

## Povezano
* Eduard Miloslavić

## Izvori

## Vanjske veze
* Zavod za patologiju 'Ljudevit Jurak'
Henryk Minkiewicz

**Henryk Minkiewicz** (Suwałki, danas Poljska; 19. I 1880. - Katinj, SSSR; IV-V 1940.) bio je poljski političar i general poljske vojske. Borio se tijekom poljsko-boljševičkog rata 1919.-1920. na poljskoj strani. 1934. je umirovljen.

Nakon nacističko-boljševičke invazije i podjele Poljske 1939., uhićen je te je bio u zatvorima NKVD-a u SSSR-u. Kao jedan od najviše rangiranih činovnika, bio je glasnogovornik svih zatvorenika. Pogubljen je u Katinju u aprilu ili maju 1940., zajedno sa oko 22.000 Poljaka tijekom katinjskog masakra.

## Reference
The Man of Destiny

***The Man of Destiny*** () je komedija irskog književnika Georgea Bernarda Shawa premijerno izvedena u Londonu 1897. godine. Predstavljao je dio ciklusa drama *Plays Pleasant* (Ugodne drame). Radnja se događa 12. maja 1796. u sjevernoitalijanskom gradiću gdje je francuski vojskovođa Napoleon Bonaparte nakratko odsjeo za vrijeme za svog znamenitog pohoda pohoda na Italiju. Protagonistica je mlada žena koja je došla u posjed ljubavnog pisma koje bi Bonaparteu moglo na samom početku uništiti karijeru. Iako relativno slabo poznata, The Man of Destiny je tokom 20. vijeka bila predmetom nekoliko televizijskih ekranizacija - uključujući ranu TV-dramu na programu BBC One 1939. kao i *[[Čovek sudbine (TV drama)|Čovek sudbine]]* iz 1959. godine, jednu od najranijih TV-drama u produkciji RTV Beograd.

## Vanjske veze
*
*
Čovek sudbine (TV drama)

***Čovek sudbine*** je jugoslovenska TV drama premijerno prikazana 1959. godine. Režirala ga je Mirjana Samardžić, a scenario se temelji na istoimenoj drami Džordža Bernarda Šoa.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Janina Lewandowska

**Janina Antonina Lewandowska** (Harkiv, Rusko Carstvo (danas Ukrajina) 22.4. 1908. - Katinj, SSSR; 22.4. 1940.) bila je poljska pilotkinja i padobranka u prvom svjetskom ratu i kćer generala Józefa Dowbora-Muśnickija. Bila je prva žena u Evropi koja je padobranom skočila sa visine od pet kilometara. Nakon sovjetske invazije Poljske 1939. je zarobljena i stavljena u zatvore koje je vodio NKVD. Tamo je potajno vodila mise i pekla hostije. Bila jedina žena koja je pogubljena u katinjskom masakru 1940., zajedno sa oko 22.000 poljskih državljana.

## Izvori
Kozelsk

**Kozelsk**, također izgovaran i kao **Kozielsk** (ruski: **Козе&#769;льск**) je gradić u Kaluškoj oblasti u Rusiji.

Nalazi se na obali rijeke Žizdre, pritoke rijeke Oke, 72&nbsp;km jugozapadno od Kaluge.

Broj stanovnika: 19.907 (popis 2002.)

## Vanjske veze
*Zvanični website
Aleksandar Stojković

Aleksandar Stojković može biti:

*Aleksandar Stojković (1915), srpski glumac (1915 - 1972)
*Aleksandar Stojković (1972), bosanskohercegovački glumac (1972 -)
Aleksandar Stojković (1915–1972)

**Aleksandar Stojković** (1915 – 1972) bio je pozorišni i filmski glumac.

## Biografija
Bio je brat poznatog glumca Danila Bate Stojkovića i suprug glumice Rahele Ferari.
## Filmografija

## Vanjske veze
*
Jurnjava za motorom

***Jurnjava na motoru*** je jugoslavenski crno-bijeli igrani film sniljen 1959. godine u režiji Branka Majera. Temelji se na humorističkoj priči za djecu *[[Jurnjava na motoru]]* hrvatskog književnika Slavka Kolara, koji je napisao scenarij. Protagonist je radoznao dječak sa sela koji se uvali u nevolje kada prilikom posjete rođacima u Zagrebu sjedne na motocikl koji se iznenada upali.

## Uloge

## Vanjske veze
* 
* Jurnjava za motorom - filmska banka
Lakat kao takav

**Lakat kao takav** je jugoslavenska kratka crno-bijela filmska komedija snimljena 1959. u režiji Ante Babaje i po scenariju Božidara Violića. U njemu se na satirički način prikazuju ekstremni oblici karijerizma, odnosno "laktašenje".

## Uloge

## Vanjske veze
*
Dundo Maroje (TV drama)

***Dundo Maroje*** je jugoslovenska TV drama premijerno prikazana 1959. godine na programu RTV Beograd u okviru mreže JRT. Režirao ju je Miroslav Dedić, a scenario se temelji na istoimenoj komediji dubrovačkog pisca Marina Držića.

Godine 1983. je emitirana još jedna adaptacija u produkciji RTV Zagreb.

## Uloge

## Vanjske veze
*
St. Vincent (film)

**St. Vincent** je američka filmska dramedija iz 2014. koju je režirao i napisao Theodore Melfi. Glavne uloge tumače Bill Murray, Jaeden Lieberher, Melissa McCarthy i Naomi Watts. Radnja se odvija oko 12-godišnjeg dječaka kojemu neugledni, alkoholizirani stariji susjed neočekivano postaje ozbiljan mentor.

## Priča
Vincent je alkoholičar, kockar i cinik. Također je ratni veteran. Njegova nova susjeda je samohrana majka Maggie koja ga zamoli da pazi na njenog 12-godišnjeg sina Olivera. Iako je isprva neugledan uzor, s vremenom Vincent i Oliver pomognu jedno drugom.

## Glavne uloge
* Bill Murray - Vincent MacKenna
* Melissa McCarthy - Maggie Bronstein
* Jaeden Lieberher - Oliver Bronstein
* Naomi Watts - Daka Paramova
* Chris O'Dowd - Geraghty
* Kimberly Quinn - Ana
* Donna Mithcell - Sandy
* Terrence Howard - Zucko
* Dario Barosso - Robert Ocinski
* Ray Iannicelli - Roger
* Scott Adsit - David

## Produkcija
Theodore Melfi je napisao scenario 2011., a isti se našao na Crnoj listi Hollywooda (najbolji scenariji godine koji još nisu pretvoreni u film).

Kružile su glasine da bi Jack Nicholson mogao igrati glavnu ulogu, ali je Bill Murray ipak potpisao istu u julu 2012.

Pronaći i kontaktirati Murrayja se ispostavilo kao teška zadaća. Režiser Melfi je pokušao kontaktirati Murrayja za ulogu u filmu. Nazvao je njegov 1-800 broj i ostavio tucet poruka. Melfi je isprva bio nesiguran je li uopšte dobio pravi broj jer se na sekretarici nije javio Murrayjev sopstveni glas, već Skytel glasovna pošta sa menijom. Kako nije dobio odogovor, Melfi je nastavio zvati svaki tjedan, ali uzalud. Potom je poslao ručno napisanu poruku na adresu koju mu je dao Murrayjev advokat. Nekoliko tjedana kasnije, advokat ga je kontaktirao i zamolio da pošalje gotov scenario. Dva ili tri tjedna nakon toga, Melfijev telefon je zazvonio i na drugom kraju se čuo glas: "Ted? Ovdje Bill Murray. Da li je ovo prikladno vrijeme?"

Kada je oduševljeni Melfi rekao da je prikladno vrijeme, Murray je nastavio: "Slušaj, dobio sam tvoj scenario i ne znam ko si. Ne guglam ljude. Ne znam ko si, šta radiš. Reci mi nešto o sebi."  Nervozan i nesiguran, Melfi mu je potom 20 minuta pokušao objasniti da je režiser i scenarist. Predložio je da se nađu i porazgovaraju o eventualnim pitanjima o scenariju. Murray je predložio da Melfi dođe iz Los Angelesa u New York, ali ovaj nije mogao tako brzo otići. Potom mu je Murray predložio da se nađu u Cannesu, ali ni to nije uspjelo. Napokon, Melfi je jednoga dana dobio sms od Murrayja te je ušao u njegov auto. Glumac ga je odveo u zalogajnicu te su potom tri sata putovali do Murrayjeve vikendice južno od Los Angelesa. Celo vreme su diskutovali o priči. Napokon tamo, Murray mu je rekao: "Sviđa mi se ovo. Da li da snimimo film?"

## Nagrade

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* 
* 
* Official trailer
Žarko Mitrović

**Žarko Mitrović** (Smederevska Palanka, 20. jun 1915 – Beograd, 15. septembar 1992) je bio srpski filmski glumac. Važio je za jednog od najvećih srpskih komičara sa početka poratne jugoslovenske kinematografije.

## Uloge

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1940.-te
|-
| 1949. || Priča o fabrici || Sveštenik
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1950.-te
|-
| 1950. || Crveni cvet || Maksa
|-
| 1956. || Poslednji kolosek || Simon Pašić
|-
| 1956. || Anikina vremena || Tane
|-
| 1957. || Potraži Vandu Kos || 
|-
| 1958. || Četiri kilometra na sat || Gazda Živko
|-
| 1958. || Nokturno (TV) || 
|-
| 1958. || Te noći || Novinar Pera
|-
| 1959. || Tri Amorove strele (TV) || 
|-
| 1959. || Dundo Maroje || Popiva
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1960. || Bolje je umeti || Vido Marti
|-
| 1960. || Ožalošćena porodica (TV) || Trifun
|-
| 1959-1960. || Servisna stanica (serija) || Pera
|-
| 1961. || Nema malih bogova || Pera
|-
| 1961. || Serafimov klub (serija) || 
|-
| 1961. || Sreća u torbi || Pera
|-
| 1961. || Na tajnom kanalu (serija) || 
|-
| 1962. || Kentevilski duh (TV) || 
|-
| 1962. || Koštana (TV) || 
|-
| 1962. || Zvižduk u osam || Blagajnik filmskog preduzeća
|-
| 1963. || Detelina sa tri lista (serija) || 
|-
| 1962-1963. || Muzej voštanih figura (serija) || Duh Pera
|-
| 1963. || Promaja (serija) || 
|-
| 1964. || Lutanje jedne duše (TV) || 
|-
| 1964. || Na mesto, građanine Pokorni! || Čika Mića 
|-
| 1964. || Ogledalo u građanina pokornog (serija) || 
|-
| 1965. || Licem u naličje (serija) || Blagoje/Čovek sa preporukom 
|-
| 1965. || Leđa Ivana Groznog (TV) || 
|-
| 1966. || Servisna Stanica (TV) || Pera
|-
| 1966. || Crni Sneg (serija) || Deda Rade
|-
| 1966. || Ljudi i papagaji (serija) || 
|-
| 1967. || Lopovi, talenti i obožavaoci (TV) || 
|-
| 1967. || Krug dvojkom (serija) || Marko Vranac
|-
| 1967. || Dežurna ulica (serija) || Gera
|-
| 1968. || Naši sinovi (TV) || 
|-
| 1968. || Spavajte mirno (serija) || 
|-
| 1969. || Obična priča (TV) || 
|-
| 1968-1969. || Sačulatac (serija) || Deda Spasa
|-
| 1969. || Veselo veče - 20 godina (TV) ||
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1970. || Čkalja || 
|-
| 1970. || Ljubav na seoski način (serija) || Vita „Papa Mačor“
|-
| 1972. || Slava i san (TV) || 
|-
| 1973. || Kamiondžije (serija) || Tiosav
|-
| 1973. || Paja i Jare || Tiosav
|-
| 1974. || Florijanović (TV) || 
|-
| 1976. || Na putu izdaje (mini-serija) || 
|-
| 1977. || Više od igre (serija) || Gluvi Maksa
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1982. || Tri sestre (TV) || 
|-
| 1983. || Kamiondžije 2 (serija) || 
|-
| 1984. || Kamiondžije opet voze || Čovek pod šatorom
|-
| 1987. || Već viđeno || Esperantista
|-
| 1989. || Čkalja sa vama (video) || 
|-
| 1989. || Čkalja, snaga klade valja (video) ||
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1991. || Video jela, zelen bor (TV) || Deda Jovan
|}

## Vanjske veze
*
Mlađa Veselinović

**Mlađa Veselinović** (Kragujevac, 21. april 1915 – Beograd, 27. decembar 2012) je bio srpski glumac i prevodilac.

## Biografija
Mlađa Veselinović je rođen u Kragujevcu 21. aprila 1915. godine. Diplomirao je na Filozofskom i Filološkom fakultetu u Beogradu, a studirao je i na Kembridžu.

Veselinović je bio član Jugoslovenskog dramskog pozorišta od osnivanja 1947. godine debitovao je u prvoj predstavi teatra „Kralj Betajnove“. Sarađivao je sa najvećim rediteljskim imenima i ostvario oko sto uloga na sceni Jugoslovenskog dramskog pozorišta.

Bio je oženjen glumicom Brankom Veselinović.

Umro je 27. decembra 2012. u Beogradu. Komemoracija je održana u Jugoslovenskom dramskom pozorištu u subotu 29. decembra 2012.

## Filmografija

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1950.-te
|-
| 1950. || Čudotvorni mač || 
|-
| 1950. || Crveni cvet || vojnik
|-
| 1953. || Bila sam jača || 
|-
| 1953. || Opštinsko dete || 
|-
| 1956. || Poslednji kolosek || načelnik milicije
|-
| 1958. || Tempest || 
|-
| 1959. || Dundo Maroje || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1960. || Servisna stanica || 
|-
| 1961. || Mića i Mikica || 
|-
| 1962. || Prozvan je i V-3 || 
|-
| 1963. || Romeo i Đulijeta || 
|-
| 1964. || Narodni poslanik || 
|-
| 1966. || Vreme ljubavi || 
|-
| 1967. || Dežurna ulica || 
|-
| 1968. || Na rubu pameti || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1970. || Srbija na istoku || 
|-
| 1970. || The Twelve Chairs || 
|-
| 1971. || Šešir profesora Koste Vujića || sudija
|-
| 1971. || Sladak život na srpski način || 
|-
| 1971. || Sokratova odbrana i smrt || sudija
|-
| 1971. || Čedomir Ilić || ruski ginekolog
|-
| 1971. || Diplomci || poštar
|-
| 1972. || Građani sela Luga || Marinko
|-
| 1973. || Filip na konju || Bora
|-
| 1974. || Zašto je pucao Alija Alijagić || 
|-
| 1974. || Legenda o Karašu || 
|-
| 1976. || Nevidljivi čovek || Psihijatar 
|-
| 1976. || Vuci i ovce || 
|-
| 1977. || Crni dani || 
|-
| 1978. || Povratak otpisanih (TV serija) || Nikola
|-
| 1979. || Lanci || Stevanov prijatelj
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1980. || Slom || doktor
|-
| 1981. || Svetozar Marković (TV serija) || 
|-
| 1984. || Banjica (TV serija) || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1990. || Baal || 
|-
| 1993. || Teatar u Srba || 
|-
| 1997. || Garderober || Kent
|-
| 1997. || Gore dole || doktor
|-
| 1997. || Tango je tužna misao koja se pleše || predsednik opštine
|-
| 1998. || Knez Mihailo || 
|}

## Nagrade i priznanja
Dobitnik je sledećih nagrada i priznanja:
* Orden grada za humanitarni rad u međunarodnim organizacijama. 
* Povelja Jugoslovenske komisije UNESKO-a za izuzetan doprinos radu komisije i unapređenje saradnje sa UNICEF-om.
* Plaketa povodom 25 i 30 godina oslobođenja Beograda.
* Orden zasluga za narod sa Srebrnim vencem.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Umro Mlađa Veselinović („Blic“, 27. decembar 2012)
Paradise Lost

***Izgubljeni raj*** (engl. ***Paradise Lost***), herojski ep engleskog pisca Johna Miltona. U djelu je glavni junak antijunak Sotona. *Izgubljeni raj* je prvo objavljen 1667. u 10 dijelova; verzija iz 1674. objavljena je u 12 dijelova.

Tema epa *Izgubljeni raj* je teodicejski problem: kako čovjek, ako je Bog dobar i svemoćan, objašnjava zlo. Odgovor koji ep daje kao rješenje problema je da čovjek nije pao u grijeh ne bi se mogao promijeniti. To je dio Božijeg plana. Ipak dok Sotona nije sreo anđela Gabriela, vjerovao je da je dijelio vlast s Bogom. U njihovu razgovoru Gabriel mu objašnjava da je taj slučaj dio Božijeg plana i da njegova vlast nad pola svijeta ne bi bila izvediva da tako Bog nije izabrao.

## Vanjske veze

* http://www.paradiselost.org/ 
* http://dore.artpassions.net/
Stromness

**Stromness** (škotski: *Strumnis*) je drugi po veličini grad Arhipelaga Orkney od 1,758 stanovnika i njegova najveća na luka.

Administrativno podpada pod područno vijeće (council area)  - Orkney.
## Geografija
Stromness leži na zapadnom dijelu (West Mainland) najvećeg otoka tog arhipelaga Mainland, i to u manjoj uvali 
Hamnavoe koja se nalazi na jugu i gleda na veliko unutrašnje more okrnejskih otoka Scapa Flow. Do administrativnog 
centra Kirkwall ima 14 km.

Stromness je pitoreskni gradić uskih kamenom popločenih uličica, sa nekoliko starih dobro očuvanih kamenih građevina.
## Historija
Stromness je počeo nicati krajem 16. vijeka, kao sigurna luka za prihvat brodova u nemirnom Sjevernom moru.

Oko 1627. izrastao je u naselje od petstotinjak stanovnika, od kojih se većina bavila poslovima vezanim uz more.

Pravi razvoj Stromnessa počeo je zajedno sa ratovima između Britanije i Francuske, između 1688. - 1815., kad je plovidba La Mancheom postala suviše riskantna, pa su zbog sigurnosti radije plovili oko sjeverne Škotske.

Početkom 18. vijeka pojavila se Hudson's Bay Company i počela regrutirati ljude iz Stromnessa za rad u Novome svijetu, ona je od 1791. imala i svog agenta u gradu. U to vrijeme izbio je i sukob sa susjednim rivalskim i kraljevskim Kirkwallom, u koji se slivala većina prihoda od poreza i carina, jer su po tadašnjim škotskim zakonima - jedino kraljevski gradovi imali pravo poslovati sa inozemstvom. Lokalni trgovci su se dugo borili protiv tog, čak su to potegli do Doma lordova, na kraju su uspjeli srušiti taj zakon.

Od kraja 18. vijeka Stromness je počeo biti polazna luka za kitolovce, gradić od nekih 3000 stanovnika.
Stromness je 1817. dobio status baronskog grada, i pravo da organizira sajmove. Broj stanovnika mu je opao, 1841. imao je 2,785 stanovnika, ali puno više kuća, vijećnicu, poštu, tri škole, muzej, biblioteku i 3 banke. Krajem 18. vijeka postao je unosan ribolov na haringe, pa je Stromness pretekao po veličini svog rivala Kirkwall.

Za Prvog svjetskog rata - Scapa Flow postao je baza Britanske kraljevske ratne mornarice, a Stromness njen glavni štab. Nakon rata došla je velika depresija pa je bankrotiralo jedino brodogradilište - Stanger

Stromness je ponovno postao vojnički grad za Drugog svjetskog rata, jer je mornarica ponovno odabrala Scapa Flow za svoju glavnu bazu, pa je lokalni hotel postao štab za Orkney i Shetland.

Nakon rata počeo je polako, ali konstantno opadati broj stanovnika.
## Privreda i transport
Stromness je prije svega glavna trajektna luka - Arhipelaga Orkney i trgovački centar tog dijela otoka. Iz njega
dnevno plovi trajekt preko tjesnaca Pentland Firth, do škotske luke Scrabster.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Stromness - The Haven Bay'' na portalu Orkneyjar
Scapa Flow

**Scapa Flow** (od staronorveškog: *Skalpaflói* = zaljev duge prevlake) je zaljev (unutrašnje more) i 
sidrište unutar arhipelaga Orkney, sjeverno od škotskog kopna.

## Geografija
Scapa Flow je od sjevera prema jugu, dug nekih 24 km, a širok 13 km, on je sa svih strana omeđen otocima, sa sjevera najvećim Mainlandom, sa istoka Južnim Ronaldsayom, a sa zapada Hoyom. To odlično prirodno sidrište ima površinu od 312 km², nije osobito duboko, prosječno 20 metara (na najdubljem dijelu 50) i najvećim dijelom ima pjeskovito dno.

Glavni ulaz u Scapa Flow leži na jugu to je tjesnac Pentland Firth, koji razdvaja arhipelag Orkney od Škotske. Preko Zaljeva Hoy na zapadu može se doploviti do Atlantika, a kroz labirint između otočića na istoku do Sjevernog mora.

## Historija
Još Prvog svjetskog rata Britanska kraljevska ratna mornarica odabrala je mirne i zaštićene vode Scape Flowa, 
za bazu flote koja je trebala patrolirati po Sjevernom moru. Nakon izbijanja rata, na bazi je poduzeto vrlo malo 
inženjerijskih radova, jer se pretpostavljalo da su snažne struje i riskantna plovidba do nje, dovoljne da odvrate 
potencijalne napadače.

Nakon predaje njemačke flote 1918. i njenog sidrenja u Scapa Flowu, njihove vlastite posade su ih potopile. I za vrijeme Drugog svjetskog rata, Scapa Flow je ponovno bio baza britanske flote, ali ovaj put je na samom početku rata bio napadan avionima i podmornicama. Tako je u napadu podmornice U-47 njemačke Kriegsmarine 1939. potopljen bojni brod Royal Oak, pritom je poginulo 833 britanskih mornara. Ubrzo nakon tog napada uslijedio je val zračnih napada Luftwaffea, pa je flota bila prisiljena isploviti na ocean.

Zbog tog su poduzete brojne obrambene mjere, i veliki inženjerijski radovi. Otočići Burray i Južni Ronaldsay, koji leže nešto južnije od Mainlanda nasipima su povezani sa njim, da spriječe ulazak neprijateljskih podmornica u Scapa Flow. Ti nasipi nazvani su Churchillovim barijerama, pored tog sagrađen je i aerodrom, usprkos tome njemački napadi su se produžili, ali samo do aprila 1940. Baza Scapa Flow konačno je zatvorena 1956. 

Nakon otkrića i eksploatacije nafte u Sjevernom moru, izgrađen je veliki terminal na otočiću Flotta, do kog se doprema 
nafta sa polja u moru Piper i Claymore.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Scapa Flow'' na portalu Encyclopædia Britannica
Lerwick

**Lerwick**  je najveći i glavni grad od 6,958 stanovnika Područnog vijeća (council area) i Arhipelaga Shetland.

On je i najveća luka i glavni ekonomski centar Shetlanda.

## Geografija
Lerwick leži na jugoistočnoj obali najvećeg otoka tog arhipelaga Mainland, udaljen oko 160 km od škotske obale, 340&nbsp;km sjeverno od Aberdeena i gotovo isto toliko od norveškog Bergena.(370&nbsp;km).

Lerwick je jedini grad tog usamljenog subarktičkog arhipelaga.
## Historija
Lerwick je nastao u 17. vijek kao ribarsko naselje, na tada vrlo unosne haringe.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Lerwick'' na portalu Visit Shetland
Hoy

**Hoy** (što na staronorveškom *Visoki otok*) je drugi po veličini otok Arhipelaga Orkney koji leži u Sjevernom moru 
udaljen oko 32 km sjeverno od škotskoga kopna.
## Geografija
Njegova ukupna površina iznosi 143,18 km², na njoj živi 272 stanovnika.
Najviša točka na otoku je brdo Ward, visoko 479 metra.
## Vanjske veze

* ''Island of Hoy'' }
Vrata ostaju otvorena

***Vrata ostaju otvorena*** je jugoslavenski crno-bijeli igrani film snimljen 1959. godine u režiji Františeka Čapa po scenariju Vladimira Paskaljevića. Protagonist, čiji lik tumači Rade Vergović, je Petar, maloljetni delinkvent koji bježi iz popravnog doma te, nastojeći pronaći utočište, odgovara na oglas porodice koja traži unuka nestalog u Drugom svjetskom ratu. Radnja prikazuje kako njegove planove da ih prevari i opljačka poremeti to što prvi put u životu bude dočekan ljubavlju i pažnjom, kao i to da se zaljubio u svoju "sestru", čiji lik tumači Milena Dravić. *Vrata ostaju otvorena* su kasnijim kritičarima postala zanimljiva zbog sadržaja koji se smatrao "subverzivnim" za tadašnje stadnarde jugoslavenske kinematografije, pri čemu se prije svega navodi motiv incesta, isto kao što dio kritičara u nekim scenama pronalazi homoerotski sadržaj. Široj javnosti je, međutim, daleko poznatiji po tome što je u njemu tada mlada i relativno nepoznata Milena Dravić prvi put tumačila glavnu žensku ulogu, a što joj je omogućilo da sljedeće decenije postane najveća zvijezda jugoslavenske kinematografije. Godine 2014. je u Trebinju, koje je služilo kao jedna od lokacija filma, film prikazan na 2. Trebinjskom filmskom festivalu, čime je svečano obilježena 55. obljetnica rada Milene Dravić, koja je bila posebni gost.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
* 
*Vrata ostaju otvorena - filmska banka
*Profil filma na web-stranici Slovenskog filmskog centra]
* Vrata ostaju otvorena: Milena Dravić 55 godina na filmskom platnu
Tri Ane

***Tri Ane*** je jugoslavenski crno-bijeli igrani film snimljen 1959. godine u režiji je Branko Bauer, koji je napisao i scenario zajedno sa Arsenom Diklićem. Po žanru je drama, a protagonist, čiji lik tumači Dušan Stefanović, je penzionirani vozač tramvaja kome je u Drugom svjetskom ratu nestala kćer, mala djevojčica po imenu Ana. Radnja prikazuje kako je godinama kasnije, potaknut vijestima da je možda ipak preživjela, pokušava pronaći pri čemu ga trag vodi kod tri različite porodice koje su posvojile ratnu siročad, odnosno tri sada već odrasle žene po imenu Ana. *Tri Ane* se smatra jednim opskurnijih naslova u Bauerovoj filmografiji, iako je napravljen u vrijeme kada je Bauer bio na vrhuncu karijere i bio prikazan na Pulskom festivalu. Današnji kritičari to tumače time da je, u stilu italijanskog neorealizma, prikazivao život u tadašnjoj Jugoslaviji iz perspektive siromašnih i neobrazovanih nižih slojeva, a što se nije svidjelo tadašnjim komunističkim vlastodršcima, te su ga zbog toga, kao i za tadašnje standarde mračne završnice, na duže vrijeme strpali u neslužbeni "bunker", prije nego što je prikazan na JRT-u 1980-ih.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
*
Dušan Vuisić

**Dušan Vuisić** (Prizren, 2. avgust 1929 – Beograd, 11. jul 1977) je bio srpski glumac.

Stariji brat mu je bio glumac Pavle Vuisić.

## Uloge

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1950.-te
|-
| 1958. || Pogon B || Vozač Živa
|-
| 1958. || Te noći || Pijanac 
|-
| 1959. || Vetar je stao pred zoru || 
|-
| 1959. || Besni kao more (nemačko-američki film) || 
|-
| 1959. || Tri Ane || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1960. || Partizanske priče ||
|-
| 1962. || Mačak pod šljemom || Stevica
|-
| 1962. || Zvižduk u osam || Fotograf
|-
| 1963. || Čudna devojka || Rođa
|-
| 1964. || Vrtlog || 
|-
| 1965. || Gorki deo reke || Pijanac
|-
| 1965. || Inspektor || Portir na kapiji
|-
| 1965. || Džinkis Kan (britansko-nemački film) || Ho Mun Tim
|-
| 1965. || Vojnici (italijansko-francuski film) || 
|-
| 1965. || Vinetu 3 (serija) || Skoter
|-
| 1966. || Roj || Mustafa
|-
| 1966. || San (mini-serija) || Alimpije
|-
| 1967. || Divlje šeme || Kmetov sluga
|-
| 1967. || Praznik || Duje
|-
| 1967. || Gorko voće - Soledad (francusko-italijanski film) ||
|-
| 1967. || Bokseri idu u raj || Šumar
|-
| 1968. || Bekstva || 
|-
| 1969. || Rastanak (kratak film) || 
|-
| 1969. || Manevar (kratak film) || 
|-
| 1969. || Krv (kratak film) || 
|-
| 1969. || Dobro nam došli (kratak film) || 
|-
| 1969. || Na levo krug (kratak film) || 
|-
| 1969. || Pogled unazad (TV) || 
|-
| 1969. || Kad sam bio vojnik (mini-serija) || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1970. || Kondori (kratak film) || 
|-
| 1970. || Burduš || 
|-
| 1971. || Šešir profesora Koste Vujića (TV) || Stanodavac Ivković
|-
| 1971. || Opklada || Gost u kafani
|-
| 1971. || Ovčar || 
|-
| 1971. || Uloga moje porodice u svjetskoj revoluciji || 
|-
| 1972. || I Bog stvori kafansku pevačicu || 
|-
| 1972. || Kiša || 
|-
| 1973. || Paviljon broj 6 (TV) || 
|-
| 1973. || Kamiondžije (serija) || Gugleta
|-
| 1973. || Naše priredbe (serija) || 
|-
| 1973. || Žuta || Izbacivač
|-
| 1974. || Dimitrije Tucović (serija) || 
|-
| 1975. || So || 
|-
| 1975. || Pavle Pavlović || 
|-
| 1975. || Đavolje merdevine (serija) || 
|-
| 1975. || Pesma (serija) || 
|-
| 1976. || Doktor Mladen || Sulja
|-
| 1976. || Grlom u jagode (serija) || Milicioner
|-
| 1976. || Povratak otpisanih || Jefta
|-
| 1977. || Porobdžije (serija) || 
|-
| 1978. || Paviljon 6 || 
|-
| 1978. || Povratak otpisanih (TV serija) (serija) || Jefta
|}

## Vanjske veze

*
The FBI Story

***The FBI Story*** () je američki kriminalističko-historijski film snimljen 1959. u režiji Mervyna LeRoya. Protagonist i narator filma, koga tumači James Stewart, je John Michael "Chip" Hardesty, ostarjeli agent FBI koji drži predavanje svojim mladim kolegama na kome se kroz flashbackove prikazuje njegova karijera od 1924. godine. Radnja se sastoji od niza epizoda koje prikazuju najznačajnije događaje iz historije FBI-ja u prethodne tri i pol decenije, što uključuje borbu protiv Ku Klux Klana, rješavanje ubistva Osage Indijanaca 1920-ih, masakr u Kansas Cityju i borba protiv zloglasnih gangstera 1930-ih kao što su John Dillinger i Baby Face Nelson, kontraobavještajne aktivnosti protiv osovinskih špijuna 1940-ih, kao i sovjetskih špijuna i domaćih komunista 1950-ih, uključujući znameniti slučaj šupljeg novčića te istragu rušenja putničkog aviona koje je 1955. bombom izazvao Jack Gilbert Graham.

Le Roy, koji je osim režije i producirao film, je bio blizak prijatelj J. Edgara Hoovera, tadašnjeg dugogodišnjeg direktora FBI. Njih dvojica su blisko surađivali na filmu čija je radnja, ne slučajno, pokrivala upravo period u kome je Hoover bio na čelu te organizacije; Hoover je nadgledao produkciju i pobrinuo se da se nadosnime neke scene i izmijene dijelovi scenarija u kome se FBI, prema njegovom mišljenju, nije prikazivao u najboljem mogućem svjetlu.

## Uloge
*James Stewart ..... John Michael ('Chip') Hardesty
*Vera Miles ..... Lucy Ann Hardesty
*Murray Hamilton ..... Sam Crandall
*Larry Pennell ..... George Crandall
*Nick Adams ..... John Gilbert ('Jack') Graham
*Diane Jergens ..... Jennie Hardesty
*Jean Willes ..... Anna Sage
*Joyce Taylor ..... Anne Hardesty
*Victor Millan ..... Mario

## Reference

## Vanjske veze
*
André Tardieu

**André Pierre Gabriel Amédée Tardieu** (Pariz, 22. rujna 1876. – Menton, 15. rujna 1945.) je bio francuski političar koji je u tri navrata bio premijer Francuske i koji je nastojao nastaviti politiku Georgesa Clemenceaua nakon Prvog svjetskog rata.

Rođen je 1876. godine u Parizu u obitelji više srednje klase. Upisao je *[[École Normale Supérieure]]*, no ubrzo je ušao u diplomatsku službu. Reputaciju u mladosti izgradio je kao urednik vanjskopolitičke sekcije novina *[[Le Temps]]*. Godine 1914. izabran je u Zastupnički dom, a do 1916. je služio u lakoj pješadiji. Sudjelovao je i na Pariškoj mirovnoj konferenciji te je imao značajnu ulogu i izradi nacrta Versajskog sporazuma.

Nakon konferencije, od studenog 1919. do siječnja 1920., bio je ministar oslobođenih područja (Alsace i Lorraine) u Clemenceauovoj vladi. Nakon Clemenceauova poraza i morivine, Tardieu je čvrsto odbijao ponude za ministarska mjesta sve do 1926. godine, kada, na Clemenceauov nagovor, postaje ministar javnih radova, odnosno unutarnjih poslova u vladi Raymonda Poincaréa. Tardieu je bio snažan protivnik popuštanja Njemačkoj u izvršavanju odredaba Versajskog sporazuma. Godine 1929., kao predsjednik desnog centra, postaje premijer, no njegova vlada pada nakon manje od pola godine. Mjesec dana kasnije ponovo postaje premijer, ovoga puta do prosinca 1930. godine, odnosno nešto više od devet mjeseci. Kao premijer, Tardieu se zalagao za veće državne troškove, a, suprotno očekivanjima, pokrenuo je i cijeli niz mjera državne skrbi.

Nakon drugog mandata, služio je kao ministar poljoprivrede i rata u vladama Pierrea Lavala, a u veljači 1932. je istog naslijedio na mjestu premijera. Njegov treći mandat trajao je samo četiri mjeseca, kada je njegova koalicija poražena na izborima. Od 7. do 10. svibnja 1932., Tardieu je bio vršitelj dužnosti premijera dok Albert Lebrun nije izabran kao nasljednik u atentatu ubijenog Paula Doumera. Tokom 1934. je kratko bio ministar bez portfelja u vladi Gastona Doumerguea, koji je preko Herriota i Tardieua pokušao formirati vladu nacionalnog jedinstva kako bi se razriješila državna kriza. Ostatak njegove političke karijere, do mirovine 1936. godine, bio je obilježen pokušajima ograničenja njemačke ekspanzije.

Tardieu je marginaliziran nakon povlačenja iz aktivne politike. Povukao se u mjesto Menton, odakle je uređivao časopis *[[Gringoire]]*. Zbog svoje izoliranosti, nazvan je "Pustinjakom iz Mentona". Godine 1939. dobio je moždani udar koji ga je paralizirao. Umro je 15. rujna 1945. u Mentonu.
Albert Guay

**Joseph-Albert Guay** (poznatiji kao **Albert Guay**; 23. septembar 1918 – 12. januar 1951) bio je kvebečki draguljar, poznat po tome što je 9. septembra 1949. tempiranom bombom vlastite izrade srušio putnički avion kako bi likvidirao vlastitu suprugu Ritu koja se nalazila među putnicima. Pri tome je uz nju poginulo još 18 putnika i 4 člana posade. Guayev plan se, međutim izjalovio jer je avion poletio sa nekoliko minuta zakašnjenja, te se srušio na zemlju umjesto u rijeku rijeku Saint Lawrence, a što je istražiteljima omogućilo da pronađu tragove eksploziva i druge forenzičke dokaze protiv Guaya, kao i protiv njegovih suučesnika, urara Généreuxa Ruesta i njegove sestre Marguerite Pitre. Na suđenju se ispostavilo da je motiv zločina bila Guayeva izvanbračna veza sa 19-godišnjom konobaricom Marie-Ange Robitaille, odnosno nemogućnost da po zakonima tada strogo katoličkog Kvebeka ishodi razvod, ali također i polica osiguranja koju je uplatio neposredno prije nesreće. Suđenje, koje je izazvalo senzaciju u kvebečkoj i kanadskoj javnosti, je završilo osuđujućim presudama nakon koje su sve troje zavjerenika pogubljeni vješanjem.

Slučaj Guay, je, pak, američkog kriminalca Jacka Alberta Grahama potakao da 1955. na sličan način i iz istih motiva likvidira vlastitu majku, što je dovelo do još spektakularnijeg masovnog ubistva, istrage i suđenja.

Godine 1982. je kvebečki književnik Roger Lemelin, inspiriran slučajem, napisao roman *Le Crime d'Ovide Plouffe* koji je 1984. ekraniziran u istoimeni film.

## Izvori


* *Causes célèbres du Québec*, Dollard Dansereau, Editions Leméac, Montréal, 1974
* Jeffrey David Simon *The terrorist trap: America's experience with terrorism*, Indiana University Press, 2001 ,  pages 47–49

## Vanjske veze
* Timeline of the bombing 
* Biography of Albert Guay
* Description of accident
* Aviation Safety Network data  on accident
* List of sabotage bombing incidents on airplanes 
* A 1947 photo of the airplane involved
* http://conseilhistorique.multiply.com/  MULTIPLY Group of discussion in French & English. Many rare pictures.
*  Link to information about Cape Torment, a novel based on the case.
Let 629 kompanije United Airlines

**Let United Airlinesa 629** je bio naziv za putnički avion Douglas DC-6B u vlasništvu američke kompanije United Airlines, koji se 1. novembra 1955. srušio kraj mjesta Longmont u državi Kolorado, pri čemu je poginulo svih 39 putnika i 5 članova posade. Istraga je otkrila kako je do pada došlo uslijed eksplozije tempirane bombe, a nakon čega je FBI kao počinitelja razotkrio Jacka Gilberta Grahama, čija je majka Daisie Edora King bila među putnicima. Ispostavilo se da je Grahamu glavni motiv bilo koristoljublje, odnosno nastojanje da naplati prethodno ugovorenu policu osiguranja; kao inspiracija je poslužio sličan slučaj Alberta Guaya u kanadskom Kvebeku 1949. godine. Graham je zbog tog jednog od najzloglasnijih masovnih ubistava u SAD 1950-ih osuđen na smrt i pogubljen u gasnoj komori.

## Reference

## Vanjske veze
* LIFE Magazine, Vol. 39, No. 22, November 28, 1955 "A Case of 44 Midair Murders
* Sabotage: The Downing of Flight 629 
*  FBI History - Famous Cases: Jack Gilbert Graham
* Civil Aeronautics Board Aircraft Accident Report  on Flight 629 from the Department of Transportation Special Collections
Vetar je stao pred zoru

**Vetar je stao pred zoru** je jugoslovenski crno-beli igrani film  snimljen 1959. godine. Režirao ga je Radoš Novaković, a scenario je napisao Aleksandar Vučo. Na 6. Pulskom filmskom festivalu 1959. godine glumica Dara Čalenić nagrađena je za žensku epizodnu ulogu u filmu. Na istom festivalu je dodeljena i *diploma Savjeta za staranje o deci i omladini* za najbolji omladinski film.

## Radnja

Radnja se događa u okupiranom Beogradu za vreme Drugog svetskog rata. Članovima iz Jasnine grupe je sumnjivo njeno neočekivano otpuštanje iz okupatorske Specijalne policije pa počinju da je izbegavaju. Jasna saznaje i saopštava članovima grupe da su izdani ali time im postaje još sumnjivija. U akciji koja uspeva zahvaljujući angažovanju Jasne njeni drugovi se uveravaju u njenu odanost.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
*
Radmila Radovanović

**Radmila Andrić** (Beograd, 17. jul 1934 - 2018) je bila srpska filmska, televizijska i pozorišna glumica.

## Biografija
Radmila (Radovanović) Andrić je rođena u Beogradu 17. jula 1934. godine. Njen otac je rodom Hercegovac, a majka Slovenka. Prijemni na akademiji je polagala zajedno sa Ružicom Sokić, i obe su prvi put pale. Drugi put kada je trebalo da polaže prijemni majka joj je umrla, pa je odlučila da studira književnost. Onda ju je Bata Stojković nagovorio da pokuša ponovo da upiše glumu, i to je i učinila. Bata joj je bio velika podrška. U klasi na Akedimiji sa njom su bili: Bata Živojinović, Nikola Simić i Rada Đuričin. Bila je prvakinja Jugoslovenskog dramskog pozorišta.

Dobitnica je više glumačkih i građanskih nagrada, između ostalih Oktobarske nagrade grada Beograda i Pulske arene, nagradu Vlade Republike Srbije za vrhunski doprinos nacionalnoj kulturi 2008. Najznačajnije uloge ostvarila je u Pozorištu. Njeno igranje s Mihajlom Viktorovićem u predstavi *Dragi moj lažljivče* po tekstu Šoa ušlo je u Ginisovu knjigu rekorda kao najduže neprekidno izvođenje jedne predstave u istoj podeli, (39 godina) sve do smrti Viktorovića. Pored toga pripadaju joj zasluge i za angažman Steve Žigona kao reditelja.

Bila je udata za Dragoslava Andrića, pisca, dramaturga, prevodioca i publiciste, s kojim ima sina Ljubodraga. Sahranjena je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.

## Filmografija

|-  style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1950.-te
|-
| 1955. || Šolaja || 
|-
| 1957. || Subotom uveče || Nada Marinković
|-
| 1959. || Sam || Rada
|-
| 1959. || Vetar je stao pred zoru || Jasna
|-  style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1968. || Prljave ruke || 
|-
| 1968. || Bračna postelja || 
|-
| 1968. || Dama s kamelijama || 
|-
| 1969. || Moja strana sveta || 
|-  style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1971. || Barijonovo venčanje || 
|-
| 1972. || Rozenbergovi ne smeju da umru || 
|-
| 1973. || Težak put || 
|-
| 1973. || Gospođa Deli ima ljubavnika || 
|-
| 1974. || Meni Rouz || 
|-
| 1974. || Strah || Jelisaveta
|-
| 1976. || Deca rastu noću || 
|-
| 1976. || Noćna skela || 
|-
| 1977. || Nikola Tesla (TV serija) || Đuka
|-
| 1978. || Nije nego || gospođa Margarita
|-  style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1980. || Interesi || Smiljka
|-
| 1981. || Na rubu pameti || 
|-
| 1982. || Jelena Gavanski || Jelena Gavanski
|-
| 1984. || Ne tako davno || 
|-  style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1992. || Povratak Vuka Alimpića || Marija
|-
| 1996. || Gore dole || Sara
|}

## Vanjske veze

*
Dara Čalenić

**Dara Čalenić** (18. jul 1934, Novi Sad, Srbija, Jugoslavija - 12. mart 2021, Beograd, Srbija) bila je srpska glumica, koja je dugo živela i radila u SAD. Za epizodnu ulogu u filmu Vetar je stao pred zoru je godine 1959. dobila Zlatnu arenu na festivalu u Puli.

## Uloge

|-
| 1957. || Pop Ćira i pop Spira || Jedna od popadija
|-
| 1958. || Rafal u nebo || Smilja
|-
| 1958. || Gospođa ministarka || Anka
|-
| 1958. || Te noći || Nada, radnica u kafani
|-
| 1959. || Laza i Paralaža || 
|-
| 1959. || Vetar je stao pred zoru || Sida Petrović
|-
| 1960. || Diližansa snova || Majorica
|-
| 1959-1960. || Servisna stanica || 
|-
| 1961. || Mica i Mikica || Mica
|-
| 1962. || Kentervilski duh || 
|-
| 1962. || Mačak pod šljemom || Janja
|-
| 1964. || Put oko sveta || Juliška
|-
| 1964. || Na slovo, na slovo || Dara
|-
| 1965. || Čuvaj mi Ameliju || 
|-
| 1966. || Kreštalica || 
|-
| 1966. || Mačka na pruzi || 
|-
| 1967. || Nož || Sonja Petrov
|-
| 1967. || Deseti rođaci (TV) || 
|-
| 1967. || Kad budem mrtav i beo || Mica
|-
| 1967. || Probisvet || 
|-
| 1968. || Apokalipsa || 
|-
| 1968. || Izgubljeno pismo || 
|-
| 1968. || Ledeno ljeto || 
|-
| 1968. || Seansa || 
|-
| 1968. || Švabica || Klara
|-
| 1969. || Služavka || 
|-
| 1969. || Preko mrtvih || Smilja Stojanović
|-
| 1969. || Nedozvani || 
|-
| 1969. || Rađanje radnog naroda || Ruletova devojka Ančica
|-
| 1969. || Silom otac || Juliška
|-
| 1970. || Život je masovna pojava || 
|-
| 1970. || Farsa o Patlenu || 
|-
| 1970. || Jepe brđanin || 
|-
| 1970. || Siroma sam al’ sam besan || pevačica
|-
| 1971. || Muzički automat || 
|-
| 1971. || Ceo život za godinu dana || 
|-
| 1972. || Glumac je, glumac || 
|-
| 1972. || Vreme konja || 
|-
| 1972. || Ženski razgovori || 
|-
| 1972. || Majstori || Lepa Tucaković
|-
| 1973. || Kamiondžije || Živka
|-
| 1973. || Peta kolona || 
|-
| 1975. || Cirkus buva || 
|-
| 1976. || Čuvar plaže u zimskom periodu || Draganova tetka
|-
| 1978. || Ljubav i bijes || 
|-
| 1978. || Lude godine || Dara Pavlović
|-
| 1979. || Srećna porodica || Ujna
|-
| 1979. || Gospodin Dimković || Lepa, Ilijina tetka
|-
| 1979. || Kakav dan || 
|-
| 1980. || Došlo doba da se ljubav proba || Dara Pavlović
|-
| 1980. || Avanture Borivoja Šurdilovića || Bobova ljubavnica Afronzina
|-
| 1980. || Vruć vetar || Afronzina
|-
| 1981. || Ljubi, ljubi, al' glavu ne gubi || Dara Pavlović
|-
| 1981. || Čeličenje Pavla Pletikose || 
|-
| 1982. || Pop Ćira i pop Spira || popadija Persa
|-
| 1984. || Varljivo leto '68 || šef češkog orkestra
|-
| 1985. || Lepotica iz Amhersta || 
|-
| 1988. || Tajna manastirske rakije || Zorka Bogdanović
|}

## Vanjske veze
*
Kampo Mamula

**Kampo Mamula** je jugoslovenski crno-beli ratni film snimljen 1959. godine u režiji Velimira Stojanovića, a po scenariju Ratka Đurovića.

## Radnja

Posle kapitulacije Italije politički zatvorenici na ostrvu Mamula su se našli u gorem položaju jer su Italijane zamenili Nemci. Oni primoravaju zatvorenike da demontiraju mine, obećavši da za deset demontiranih mina oslobađaju jednog zatvorenika. Dvojica oslobođenih omogućavaju bekstvo velikom broju zatvorenika.

## Uloge

## Povezano
* Ostrvo Mamula
* ''Mamula'' (film)

## Vanjske veze
* 
* Kampo Mamula - filmska banka
Mamula

**Mamula** (u pomorskim kartama uglavnom uvedeno kao **Lastavica**) je malo ostrvo u Jadranskom moru, u Crnoj Gori, na ulazu u Bokokotorski zaliv. Nalazi se u hercegnovskom delu zaliva, između poluostrva Luštica i Prevlaka, 3,4 nautičke milje udaljeno od Herceg Novog. Kružnog je oblika, prečnika 200 metara.

Oko 80% površine ostrva zauzima tvrđava, koju je sredinom 19. veka izgradio austrougarski general Lazar Mamula, po kome je ostvro na kraju i dobilo ime. Tokom oba svetska rata tvrđava je služila kao zatvor. U Drugom svetskom ratu ga je 30. maja 1942. je preuzela fašistička Italija i tamo zatvarala partizane i antifašiste iz okolnih područja; tada je postao poznat po okrutnom postupanju. O tim zbivanjima je godine 1959. snimljen igrani film *[[Kampo Mamula]]*.

Otok danas služi kao turistička atrakcija. Godine 2014. je izazvao pažnju kao lokacija srpskog horor-filma ''Mamula''.

## Povezano
* Spisak ostrva Jadranskog mora

## Literatura
* *[[Mala enciklopedija Prosveta]]*, Treće izdanje (1985); Beograd: „Prosveta“; 
* Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije* Sarajevo: „Svjetlost“;
Mamula (razvrstavanje)

**Mamula** se može odnositi na:

* Mamula, južnoslovensko prezime,
** Lazar Mamula (1795—1878), austrougarski general
*** Mamula, jadransko ostrvo
*** Mamula, horor film
**** Kampo Mamula, jugoslovenski film
** Bogdan Mamula (1918—2002), general JNA
** Branko Mamula (1921—2021), admiral JNA
** Nada Mamula (1927—2001), srpska pevačica
** Zoran Mamula (1964—2001), novinar televizije B92
*** Nagrada „Zoran Mamula“, novinarska nagrada
** Majk Mamula (1973—*danas*, eng. *-{Mike Brian Mamula}-*), američki fudbaler
Mamula (film)

**Mamula** () je srpsko-crnogorski horor film iz 2014. godine u režiji Milana Todorovića. Scenario za film su napisali Marko Backović, Milan Konjević i Beri Kiting.

Film je premijerno prikazan u Beogradu na FEST-u 8. marta 2014. godine.

## Radnja

Dve studentkinje iz Amerike, Keli i Lusi, odlaze u Crnu Goru da posete Aleksa, prijatelja iz studentskih dana. Posle nekoliko dana uživanja, njihov prijatelj i kolega sa fakulteta ih nagovara da posete napušteno ostrvo Mamula, iako su upozoreni da se na njemu dešavaju čudne stvari i čuli razne legende o njemu. Na ostrvu zatiču samo ribolovca koji drži lepu devojku za koju se ispostavi da je sirena koja lepim izgledom i pesmom opčinjava, a potom se ubrzo pretvara u krvožednog monstruma.

## Uloge

## Produkcija

Film *Mamula* je sniman u periodu od 25. septembra do 10. oktobra 2013. godine u Herceg Novom i okolini, ali je najveći deo filma sniman na ostrvu Mamula.

Koproducenti filma su: Džeri Ketering, Prva srpska televizija, Medija plus i Didžital kraft, dok je izvršni producent Viktorija film.

Filmski centar Srbije je za postprodukciju ovog filma izdvojio iznos od 4.800.000 dinara.

## Reference

## Vanjske veze
*
Ilan Kabiljo

**Ilan Kabiljo** (Zagreb, 12. 3. 1969), hrvatski i jugoslavenski skladatelj i pjevač.

## Biografija
Ilan Kabiljo je rođen 12. 3. 1969. u Zagrebu, u porodici skladatelja i dirigenta Alfija Kabilja i profesorice klavira Katje. Sa očeve strane Ilan je sefardsko-židovskog podrijetla. Glazbeno obrazovanje je stekao u obiteljskom okruženju i u zagrebačkoj Glazbenoj školi Pavao Markovac na klasičnoj gitari. Pohađao je University of California, Los Angeles (UCLA) u Sjedinjenim Američkim Državama (SAD) gdje se glazbeno usavršavao i gdje su mu između ostalih predavali Ray Charles i Kashif i Whitney Houston. Već sa 15 godina skladao je i producirao pjesme i instrumentalne skladbe za televiziju i radio, te glazbu za reklamne poruke. Kao pjevač i skladatelj svratio je na sebe pozornost pjesmom "Zlatna noć" na Zagrebfestu 1990 godine, kad je u duetu s Vannom (*tada duo Ilan&Ivana*) dobio Grand prix stručnog žirija. 1991 godine, Ilan je skladao i producirao pjesme za prvi album Ivane Banfić, te su pjesmom "Daj povedi me" osvojili drugo mjesto u izboru jugopjesme za Euroviziju tj. na Jugoviziji. 1995 godine, Ilan je imao zapaženi nastup na Zagrebačkom festivalu sa skladbom pod naslovom "Kad nema ljubavi" za koju je stihove napisala Vanna, a koja je kasnije postala veliki hit. S Ninom Badrić je 1997 osvojio Grand prix na Splitskom festivalu velikim hitom "Ja za ljubav neću moliti". Kao skladatelj i pjevač nastupao je na festivalima u Zagrebu, Splitu, Zadru, Korčuli, Sarajevu, te na internacionalnim festivalima u Malti, austrijskom Bregenzu i Los Angelesu gdje je bio dobitnik nagrade "President´’s Award". Ilan je skladao i producirao pjesme za mnoge interprete. Osim u Zagrebu glazbu je skladao i producirao u tonskim studijima Beča i Los Angelesa. Napisao je velik broj originalne glazbe za mnoge kazališne predstave u Zagrebu, za TV serije i reklame. U Los Angelesu je skladao i producirao glazbu za TV seriju Zeezel the Zowie Zoon. Dobitnik je Diskografske nagrade Porin za produkciju albuma Nine Badrić "Personality".

## Diskografija
*1995. - *[[La Cienega]]*
*1996. - *[[The Fugitive]]*
*1997. - *[[Allez, Allez]]* (remix kompilacija)
*2000. - *[[Samo jednom se ljubi]]*

## Reference

## Literatura
*
Plazma torta

**Plazma torta** je vrsta torte koja je dobila naziv po plazma keksu koji od 1981. godine proizvodi koncern Bambi-Banat iz Požarevca i srpski je brend.

## Istorijat
Osnovni sastojak su Plazma keksi. Torta je jednostavna za pripremu, brzo se može pripremiti i ne peče se. Može se oblikovati po želji i prigodna je za dečje rođendane. Ona je veoma fleksibilna u pogledu sastojaka, pa po izboru možemo dodati seckanu čokoladu, krem bananice, žele bombone, ratluk, banane, višnje...
Osim torte od plazme se prave i kuglice raznih ukusa i boja.

## Recepti
Prema jednom receptu za tortu su potrebni plazma keks, jaja, šećer, margarin, orasi, lešnik, žele bombone, sirće, šlag, sok od pomorandže. Sve sastojke treba sjediniti i po potrbi dodati malo soka. Paziti da se margarin dobro istopi i oblikovati po želji. Tortu prekriti šlagom ili čokoladnom glazurom. Ovo je najjednostavniji recept za plazma tortu jer sadrži samo one sastojke bez kojih ova torta ne može da postoji.

## Galerija

Datoteka:CakeGaga20Serbia.jpg|Plazma torta
Datoteka:CakeGaga10Serbia.jpg|Plazma torta
Datoteka:CakeGaga1Serbia.jpg|Plazma torta


## Povezano
* Torta
* Srpska kuhinja
* Hrana

## Reference