open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Louis Calhern

**Louis Calhern** (19. februar 1895 - 12. maj 1956) bio je američki glumac, najpoznatiji po karakternim ulogama u hollywoodskim filmovima 1940-ih i 1950-ih. Među njima se najviše ističe korumpirani advokat Alonzo D. Emmerich u znamenitom filmu *[[Džungla na asfaltu]]*.

Umro je u Tokiju od srčanog udara za vrijeme snimanja filma *[[The Teahouse of the August Moon (film)|The Teahouse of the August Moon]]*, prisilivši producente za njegov lik angažiraju Paula Forda. Sam Calhern je nekoliko godina ranije iz istih razloga preuzeo lik Buffalo Billa u filmskom mjuziklu *[[Annie Get Your Gun (film)|Annie Get Your Gun]]* nakon što je umro Frank Morgan.

## Djelomična filmografija

* *What's Worth While?* (1921)
* *Too Wise Wives* (1921)
* *[[The Blot]]* (1921)
* *[[The Road to Singapore]]* (1931)
* *[[Blonde Crazy]]* (1931)
* *[[Night After Night (film)|Night After Night]]* (1932)
* *[[20,000 Years in Sing Sing]]* (1932)
* *Diplomaniacs* (1933)
* *[[Frisco Jenny]]* (1933)
* *[[Duck Soup (1933 film)|Duck Soup]]* (1933)
* *[[The Affairs of Cellini]]* (1934)
* *[[The Count of Monte Cristo (1934 film)|The Count of Monte Cristo]]* (1934)
* *The Last Days of Pompeii* (1935)
* *[[The Life of Emile Zola]]* (1935)
* *[[Fast Company (1938 film)|Fast Company]]* (1938)
* *[[5th Ave Girl]]* (1939)
* *[[Heaven Can Wait (1943 film)|Heaven Can Wait]]* (1943)
* *[[The Bridge of San Luis Rey (1944 film)|The Bridge of San Luis Rey]]* (1944)
* *[[Notorious (1946 film)|Notorious]]* (1946)
* *[[Arch of Triumph (1948 film)|Arch of Triumph]]* (1948)
* *[[The Red Pony (1949 film)|The Red Pony]]* (1949)

* *[[The Red Danube]]* (1949)
* *[[A Life of Her Own]]* (1950)
* *[[The Magnificent Yankee (1950 film)|The Magnificent Yankee]]* (1950)
* *[[Nancy Goes to Rio]]* (1950)
* *[[Annie Get Your Gun (film)|Annie Get Your Gun]]* (1950)
* *[[The Asphalt Jungle]]* (1950)
* *[[Devil's Doorway]]* (1950)
* *[[The Man with a Cloak]]* (1951)
* *[[Invitation (film)|Invitation]]* (1952)
* *[[We're Not Married!]]* (1952)
* *[[The Prisoner of Zenda (1952 film)|The Prisoner of Zenda]]* (1952)
* *[[Julius Caesar (1953 film)|Julius Caesar]]* (1953)
* *[[Rhapsody (1954 film)|Rhapsody]]* (1954)
* *[[Executive Suite]]* (1954)
* *[[The Student Prince (film)|The Student Prince]]* (1954)
* *[[Betrayed (1954 film)|Betrayed]]* (1954)
* *[[Athena (film)|Athena]]* (1954)
* *[[Men Of The Fighting Lady (film)|Men Of The Fighting Lady]]* (1954)
* *[[Blackboard Jungle]]* (1955)
* *[[The Prodigal]]* (1955)
* *[[Forever, Darling]]* (1956)
* *[[High Society (1956 film)|High Society]]* (1956)

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
*
Anne Crawford

**Anne Crawford** (Haifa, 22. novembar 1920 - London, 17. oktobar 1956), rođena kao **Imelda Crawford**, bila je britanska filmska glumica, najpoznatija po ulozi Morgan LeFay u pseudohistorijskom spektaklu *[[Knights of the Round Table (film)|Knights of the Round Table]]*.  Karijeru joj je prekinula leukemija od koje je umrla u dobi od 35 godina.

## Filmografija
* *[[Prison Without Bars]]* (1938)
* *[[They Flew Alone]]* (1942)
* *[[Millions Like Us]]* (1943)
* *[[The Night Invader]]* (1943)
* *[[The Peterville Diamond]]* (1943)
* *[[The Dark Tower (1943 film)|The Dark Tower]]* (1943)
* *[[Headline (film)|Headline]]* (1944)
* *[[Two Thousand Women]]* (1944)
* *[[The Hundred Pound Window]]* (1944)
* *[[They Were Sisters]]* (1945)
* *[[Bedelia (film)|Bedelia]]* (1946)
* *[[Caravan (1946 film)|Caravan]]* (1946)
* *[[Master of Bankdam]]* (1947)
* *[[Night Beat (1947 film)|Night Beat]]* (1947)
* *[[Daughter of Darkness (1948 film)|Daughter of Darkness]]* (1948)
* *[[The Blind Goddess]]* (1948)
* *[[It's Hard to Be Good]]* (1948)
* *[[Tony Draws a Horse]]* (1950)
* *[[Trio (film)|Trio]]* (1950)
* *[[Bonaventure]]* (1951)
* *[[Thunder on the Hill]]* (1951)
* *[[Knights of the Round Table (film)|Knights of the Round Table]]* (1953)
* *[[Street Corner (1953 film)|Street Corner]]* (1953)
* *[[Mad About Men]]* (1954)

## Vanjske veze
*
Morgana le Fay

**Morgana le Fay** (ili *Feimurgan*, *Marguel*, *Morganna*, *Morgant la Fee* ...) je bila jedna od najvažnijih likova iz legende o Kralju Arthuru.

Ona je bila jedan od najvećih neprijatelja Kralja Arthura i njegove žene Guinevere.

Morgana je bila jedna od tri kćeri, očigledno najmlađa, rođena u braku Igraine i Gorloisa, pa time i starija Arthurova polusestra. Kad se Igraine preudala za Uthera Pendragona - Morgana je poslana u samostan kod časnih sestara gdje je kako kaže Thomas Malory u svom romanu Le Morte Darthur, *toliko naučila da je postala veliki majstor [[Nekromancija|nekromancije]]*. Kasnije se udala za kralja Uriena od Gore, sa kojim je rodila sina Ywaina.

Urien koji je ispočetka bio sudionik bune protiv mladog Kralja Arthura, kasnije je postao njegov saveznik i jedan od Vitezova Okruglog stola. 
Izgleda da je provodio puno vremena na Arthurnom dvoru, zajedno sa svojom ženom i sinom. Ispočetka su Morgana i Guinevera bile dobre prijateljice, ali kad je Morgana izabrala Guiomara, Guineverinog rođaka za ljubavnika, to prijateljstvo je puklo. Kad je to otkrila ljutita Guinevera protjerala je s dvora Guiomara. Zbog tog je Morgana pobjegla kod čarobnjaka Merlina, gdje je produbila svoje znanje iz nekromancije i naučila puno o magiji i potpuno zamrzila Guineveru.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Morgan Le Fay'' na portalu Nightbringer
Paul Kelly (glumac)

**Paul Michael Kelly** (9. august 1899 – 6. novembar 1956) bio je američki teatarski, filmski i televizijski glumac, poznat po dugoj i plodnoj karijeri u kojoj je tumačio preko 400 različitih uloga.

Rodio se u glumačkoj porodici i na pozornici prvi put nastupio sa šest godina. Godine 1912. je nastupio u svom prvom filmu, stekavši popularnost kao jedna od prvih dječjih zvijezda. 1920-ih je uživao uspjeh na Broadwayu, ali mu je 1927. karijeru prekinuo incident prilikom koga je pretukao kolegu Raya Raymonda, koji je nekoliko dana kasnije umro od ozljeda. Kellyju se zbog toga sudilo za ubistvo, na kome je kao njegova suučesnica ispočetka bila optužena Raymondova udovica Dorothy Mackaye. Kelly je na kraju proglašen krivim za ubistvo na mah te je odslužio 25 mjeseci zatvorske kazne u San Quentinu; tamo je, između ostalog, upoznao upravnika Clintona Duffyja, čiji će lik kasnije tumačiti u filmu *[[Duffy of San Quentin]]*. Po izlasku iz zatvora se oženio za Mackaye, a potom specijalizirao za karakterne uloge "tvrdih momaka".

## Izabrana filmografija

 
## Vanjske veze

* 
* 
*
Ewald André Dupont

**Ewald André Dupont** (25. decembar 1891 - 12. decembar 1956) bio je njemački filmski režiser i scenarist, najpoznatiji po filmu *[[Atlantik (film)|Atlantik]]*, jednom od prvih zvučnih ostvarenja evropske kinematografije. Karijeru je bio započeo u domovini snimajući nijeme adaptacije vlastitih kriminalističkih romana, prije nego što je emigrirao prvo u Hollywood, a potom u Britaniju. 1930-ih se vratio u Hollywood, ali je bio prisiljen snimati uglavnom nezapažene B-filmove.

## Izabrana filmografija

### režiser
* *[[Alkohol (film, 1919)]]* (1919)
* *[[Whitechapel (film)|Whitechapel]]* (1920)
* *[[The White Peacock (film)|The White Peacock]]* (1920)
* *[[The Grand Babylon Hotel (1920 film)|The Grand Babylon Hotel]]* (1920)
* *[[The Vulture Wally]]* (1921)
* *[[The Ancient Law]]* (1923)
* *[[The Green Manuela]]* (1923)
* *[[The Humble Man and the Chanteuse]]* (1925)
* *[[Variety (1925 film)|Variety]]* (1925)
* *[[Love Me and the World Is Mine]]* (1927)
* *[[Moulin Rouge (1928 film)|Moulin Rouge]]* (1928)
* *[[Piccadilly (film)|Piccadilly]]* (1929)
* *[[Atlantic (film)|Atlantic]]* (1929)
* *[[Atlantik (film)|Atlantik]]* (1929)
* *[[Two Worlds (film)|Two Worlds]]* (1930)
* *[[Trapeze]]* (1931)
* *[[Ladies Must Love]]* (1933)
* *[[The Marathon Runner]]* (1933)
**[[The Bishop Misbehaves (film)|The Bishop Misbehaves]]* (1935)
* *[[Forgotten Faces]]* (1936)
* *[[A Son Comes Home]]* (1936)
* *[[Love on Toast]]* (1937)
* *[[Night of Mystery]]* (1937)
* *[[Hell's Kitchen]]* (1939)
* ** (1951) (ko-režiser)
* *[[The Scarf (film)|The Scarf]]* (1951)
* *[[Problem Girls]]* (1953)
* *[[The Neanderthal Man]]* (1953)
* *[[Return to Treasure Island (1954 film)|Return to Treasure Island]]* (1955)

### scenarist
* *[[Vengeance Is Mine (1916 film)|Vengeance Is Mine]]* (1916)
* *[[Der Onyxknopf]]* (1917)
* *[[Alkohol (film, 1919)|Alkohol]]* (1919)
* *[[Madame Pompadour (1927 film)|Madame Pompadour]]* (1927)
* *[[Peter Voss, Thief of Millions (1932 film)|Peter Voss, der Millionendieb]]* (1932)
* *[[The Scarf (film)|The Scarf]]* (1951)
* *[[Magic Fire]]* (1955)
* *[[Please Murder Me]]* (1956)

## References

## Vanjske veze
*
*
All That Heaven Allows

***All That Heaven Allows*** () je američki igrani film snimljen 1955. u režiji Douglasa Sirka, poznat kao jedna od najuspješnijih i najuticajnijih melodrama u historiji Hollywooda i svjetske kinematografije.

Protagonistica, koju tumači Jane Wyman, je materijalno situirana udovica koja upoznaje šarmantnog, siromašnog i daleko mlađeg vrtlara (čiji lik tumači Rock Hudson). Radnja prikazuje kako se u njega zaljubi, ali kako njihova veza izaziva zgražanje i negodovanje okoline, uključujući protagonističinu odraslu djecu. *All That Heaven Allows* je Sirk snimio uz dosta kreativne slobode, koju je izborio zahvaljujući uspjehu svog prethodnog filma *[[Veličanstvena opsesija]]* (gdje su Wyman i Hudson također tumačili ljubavni par). Nakon premijere kritičari nisu bili skloni filmu, ali je kasnije stekao veliki ugled, posebno među mlađim generacijama kritičara i sineasta, koji su u njemu tumačili implicitnu osudu konformizma i malograđanštine u predgrađima i među pripadnicima srednje klase u Americi 1950-ih.

Sirkov poklonik Rainer Werner Fassbinder je 1974. u tadašnjoj Zapadnoj Njemačkoj snimio remake pod naslovom *[[Svi drugi se zovu Ali]]*. Godine 2002. je All That Heaven Allows postao predmetom čak dva homagea - u obliku američkog filma *[[Far from Heaven]]* Todda Haynesa i francuskog filma *[[Huit femmes (film)|Osam žena]]* Françoisa Ozona.

## Uloge
* Jane Wyman ... Cary Scott
* Rock Hudson ... Ron Kirby
* Agnes Moorehead ... Sara Warren
* Conrad Nagel ... Harvey
* Virginia Grey ... Alida Anderson
* Gloria Talbott ... Kay Scott
* William Reynolds ... Ned Scott
* Jacqueline De Wit ... Mona Plash
* Charles Drake ... Mick Anderson
* Leigh Snowden ... Jo-Ann
* Merry Anders ... Mary Ann
* Donald Curtis ... Howard Hoffer
* Nestor Paiva ... Manuel

## Reference

## Vanjske veze
* 
* ''All That Heaven Allows'' Laura Mulvey essay at The Criterion Collection
* ''All That Heaven Allows'' Gary Morris DVD Review at Images Journal
Caroline chérie (film, 1951)

***Caroline chérie*** () je francuski crno-bijeli historijski film snimljen 1951. u režiji Richarda Pottiera. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Jacquesa Laurenta. Radnja se događa za vrijeme Francuske revolucije, a protagonistica, koju tumači Martine Carol, je Caroline de Bièvre, aristokratkinja koja za vrijeme burnih događaja prolazi kroz niz pustolovina prije nego što se sretne sa oficirom (koga tumači Jacques Dacqmine). *Caroline chérie* je postigao veliki uspjeh i potvrdio Carol kao najveću zvijezdu i seks-simbol tadašnje kinematografije. Već sljedeće godine je snimljen nastavak pod naslovom *[[Un caprice de Caroline chérie]]*. Godine 1968. je snimljen istoimeni remake.

## Uloge
*Martine Carol ... Caroline de Bièvre
*Jacques Dacqmine ... Gaston de Sallanches
*Marie Déa ... Madame de Coigny
*Raymond Souplex ... Sir Belhomme
*Marthe Mercadier

## Vanjske veze
*
Un caprice de Caroline chérie

***Un caprice de Caroline chérie*** () je francuski historijski film snimljen 1953. u režiji Jeana Devaivrea. Predstavlja nastavak popularnog filma *[[Caroline chérie (film, 1951)|Caroline chérie]]*, a u njemu Martine Carole ponavlja naslovnu ulogu, tumačeći lik aristokratkinje Caroline de Sanchalles. Radnja se događa za vrijeme post-revolucionarnih ratova u Italiji gdje Caroline prati svog muža, francuskog oficira, Gastona de Sanchallesa (čiji lik tumači Jacques Daqmine), ali se zaljubi u vođu italijanskih pobunjenika (koga tumači Jean-Claude Pascal). *Un caprice* je, za razliku od prethodnika, snimljen u boji, a također sadrži scenu u kojoj se protagonistica nakratko pojavljuje gola, a što je skandaliziralo dio tadašnje francuske javnosti. Kritičari su prema novom filmu, međutim, bili mnogo hladniji. Nekoliko godina kasnije je snimljen nastavak *[[Le Fils de Caroline chérie]]* gdje se Carol ne pojavljuje.

## Vanjske veze
*
Written on the Wind

***Written on the Wind*** () je američki igrani film snimljen 1956. u režiji Douglasa Sirka. Po žanru je drama, a temelji se na istoimenom romanu Roberta Wildera, koji je, pak, bio inspiriran stvarnim događajima vezanim uz nasilnu smrt bogatog nasljednika Zacharyja Smitha Reynoldsa i suđenje njegovoj supruzi Libby Holman početkom 1930-ih. U filmu Robert Stack tumači Kylea Hadleya, neodgovornog, bahatog i piću sklonog plejboja i nasljednika teksaškog naftnog imperija koji se iz hira oženi za sekretaricu Lucy Moore (čiji lik tumači Lauren Bacall, a koja ga nastoji vratiti na pravi put. Radnja prikazuje kako te napore kompromitira ljubomora koju izaziva naočiti geolog Mitch Wayne(čiji lik tumači Rock Hudson), a u koga je nesretno bila zaljubljena Kyleova razmažena i promiskuitetna sestra Marylee (čiji lik tumači Dorothy Malone). *Written on the Wind* je imao izuzetnu gledanost i ostao upamćen kao komercijalno najuspješnije ostvarenje Sirkove filmografije. Malone je, pak, za svoju ulogu dobila Oscar za najbolju sporednu glumicu. Kasniji kritičari su tvrdili kako je *Written on the Wind* zbog ambijenta i melodramatičnog zapleta poslužio kao predložak autorima popularnijih televizijskih sapunica kao što su *[[Dallas (TV serija)|Dallas]]* i *[[Dynasty (TV serija)|Dinastija]]*.

## Uloge
* Rock Hudson ... Mitch Wayne
* Lauren Bacall ... Lucy Moore Hadley
* Robert Stack ... Kyle Hadley
* Dorothy Malone ... Marylee Hadley
* Robert Keith ... Jasper Hadley
* Grant Williams ... Biff Miley
* Edward Platt ... Dr. Paul Cochrane
* Robert J. Wilke ... Dan Willis
* Harry Shannon ... Hoak Wayne
* John Larch ... Roy Carter
* Joseph Granby ... R.J. Courtney
* Roy Glenn ... Sam
* Maidie Norman ... Bertha
* William Schallert ... Jack Williams—reporter
* Joanne Jordan ... Brineta

## Reference

## Literatura
*Evans, William: *Written on the Wind:* London: BFI/Palgrave Macmillan: 2013

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* Criterion Collection essay by Laura Mulvey
Le Fils de Caroline chérie

***Le Fils de Caroline chérie*** () je francuski historijski film snimljen 1955. u režiji Jeana Devaivrea. Predstavlja nastavak filma *[[Un caprice de Caroline chérie]]*. Radnja je smještena u Španiju za vrijeme Napoleonove okupacije, a protagonist, čiji lik tumači Jean-Claude Pascal je vođa lokalnih gerilaca koji osjeća ljubav prema svojoj sestri (čiji lik tumači Brigitte Bardot).

## Vanjske veze
* 
*
Bigger Than Life

***Bigger Than Life*** () je američki igrani film snimljen 1956. u režiji Nicholasa Raya. Po žanru je drama, a temelji se na novinskom članku Bertona Rouechéa posvećenom negativnim nuspojavama tada novog lijeka poznatog kao kortizon. Glavni lik, koji tumači James Mason, je školski učitelj koji ima naizgled savršenu porodicu i život sve do trenutka kada se teško razboli i pristane primati eksperimentalnu terapiju kortizonom. Radnja prikazuje kako nakon izliječenja postaje ovisan o lijeku i od zloupotrebe počinje gubiti razum, dovodeći u opasnost svoje bližnje. *Bigger Than Life* je doživio neuspjeh na kino-blagajnama, ali su ga kasniji kritičari hvalili, prije svega zato što je dotada proskribiranu temu narkomanije doveo u kontekst tada "savršenih" američkih predgrađa i srednje klase, a način na koji protagonistova okolina ignorira njegovo stanje se tumačio kao alegorijska osuda tadašnjeg konformizma. Dio kritičara, s druge strane, filmu zamjera senzacionalistički pristup problemu i medicinsku nestručnost, pa se mogu pronaći i usporedbe sa filmom *[[Reefer Madness]]* i njegovim pristupom marihuani.

## Uloge
* James Mason ... Ed Avery
* Barbara Rush ... Lou Avery
* Walter Matthau ... Wally Gibbs
* Robert F. Simon ... Dr. Norton
* Christopher Olsen ... Richie Avery
* Roland Winters ... Dr. Ruric
* Rusty Lane ... Bob LaPorte
* Rachel Stephens ... Bolničarka
* Kipp Hamilton ... Pat Wade

## Izvori


## Vanjske veze
* 
*
Madame du Barry (film, 1954)

***Madame du Barry*** je francusko-italijanski biografsko-historijski film snimljen 1954. u režiji Christian-Jaquea. Naslovni lik, koji tumači tadašnja Jaqueova supruga Martine Carol, je Madame du Barry. Radnja smještena u 18. vijek, pokazuje kako Jeanne Bécu zahvaljujući ljepoti i zavodničkim sposobnostima od skromne prodavačice postaje plemkinja, ljubavnica kralja Luja XV (čiji lik tumači André Luguet) i jedna od najmoćnijih žena tadašnje Francuske.

## Vanjske veze
* 
* 
*
Jolk

**Jolk** (, ) je drevni grad, a danas selo i bivša opština u Magneziji u okviru pokrajine Tesalije u Republici Grčkoj. Reformom lokalne samouprave, sprovedenom 2011. godine, Jolk je postao deo opštine Volosa i danas čini jednu njenu opštinsku jedinicu. Nalazi se u središnjoj Magneziji, severno od Pagasitskog zaliva. Zauzima površinu od 1.981 km². Ova opštinska jedinica podeljena je na tri zajednice: *Agios Onoufrios* (475 stanovnika), *Anakasia* (1.012 stanovnika) i *Ano Volos* (651 stanovnika), te prema popisu iz 2011. ima ukupno 2,138 stanovnika. Sedište bivše opštine nalazilo se u selu *Ano Volos*.

## Mitologija

Prema grčkoj mitologiji, zakoniti kralj Jolka bio je Eson, no vlast je uzurpirao njegov polubrat Pelija, koji je onda Esonovog sina Jasona i njegove Argonaute poslao u potragu za zlatnim runom. Njihov brod, *[[Argo]]* isplovio je iz Jolka s pedeset grčkih heroja koje je predvodio Jason. Njihovo je odredište bila Kolhida na istočnoj obali Crnog mora, odakle je trebalo da donesu zlatno runo. Jason je uspeo da obavi ovaj teški zadatak i iz Jolka je doneo zlatno runo, a doveo je i Medeju, kćerku kralja Ejeta, praunuku Sunca, nećakinju Kirkinu i potonju kraljicu Jolka i Korinta, koja će naposletku usmrtiti vlastitog brata Apsirta i svoja dva sina koja je rodila Jasonu.

## Historija
Homer spominje Jolk i naziva ga "lepo građenim" (ἐϋκτιμένη) i "prostranim" (εὐρύχορος). Grad je, prema mitu, osnovao Kretej, a naselili su ga Minijci iz beotskog Orhomena. U istorijsko doba antički izvori gotovo i ne spominju Jolk. Tesalci su ga na upravu poverili Pizistratovom sinu Hipiji nakon što je ovaj bio proteran iz Atine. Kasnije je grad stradao u unutrašnjim sukobima koji su izbili među njegovim stanovnicima, a konačno je napušten 290. pne., kad je osnovana Demetrijada, u koju su preseljeni stanovnici Jolka i okolnih gradova.  Izgleda da u Strabonovo vreme više nije postojao, budući da ovaj pisac govori o "lokalitetu Jolka".

## Broj stanovnika

## Reference
Periklimen

**Periklimen** () ime je nekoliko ličnosti u grčkoj mitologiji.

## Posejdonov sin
Periklimen iz Tebe, sin Posejdona i Hloride, kćerke Tiresijine. Tokom pohoda Sedmorice protiv Tebe Periklimen je, braneći svoj grad, ubio Partenopeja velikim kamenom, a potom je progonio Amfijaraja sve dok ovoga, po Zevsovoj naredbi, nije progutala zemlja.

## Nelejev sin
Periklimen iz Pila, sin Neleja, Posejdonovog sina, i Hloride, Amfionove kćerke. Učestvovao je u pohodu Argonauta. Posejdon je Periklimenu podario sposobnost da se preobražava u razna bića i oblike. Kad je Herakle napao Pil, Periklimen je iskoristio ovaj svoj dar u odbrani rodnog grada i tokom borbe preobražavao se u lava, zmiju i pčelu, ali ga je Herakle naposletku ipak ubio. Prema nekima, Herakle je ubio Periklimena toljagom kad se ovaj preobrazio u mušicu ili pčelu i obletao mu oko glave ili ga je ustrelio kad se preobrazio u orla. Periklimenovi su sinovi bili Ergin i Pentil.

## Penelopin prosac
Periklimen je bio i jedan od Penelopinih prosaca, koji je došao sa Zakinta.

## Reference

## Literatura
*
*
__NOTOC__
Pero (mitologija)

**Pero** () bila je, u grčkoj mitologiji, kći Neleja i Hloride, kćerke Amfiona, koji je, pak, bio sin Jasa, kralja beotskog Orhomena. Pero je bila udata za Bijanta i bila je poznata po svojoj lepoti. Prema mitu, Pero je zbog svoje lepote privlačila mnoge prosce, ali njen otac, Pelej, odlučio je da će svoju kćer dati samo onome ko uspe da otme stoku od Ifikla iz Filake; to je pošlo za rukom Bijantu, kome je pomogao njegov brat Melampod. Pero je Bijantu rodila tri sina ― Areja, Leodoka i Talaja. 

Spominje se i da je ova ili možda neka druga Pero rodila Posejdonu sina Asopa, boga istoimene reke.

## Reference
Periferija

**Periferija** (od starogrčke sintagme περιφέρειν - peripherein, peri = okolo + pherein = voditi, što je značilo obilazak) pojednostavljeno rečeno znači dio izvan centra, ili vanjski rubni dio udaljen od centra.

Najčešće značenje te riječi odnosi se na rubne dijelove grada ili predgrađe (što je istoznačenica), ali periferija može biti i cijeli kraj u odnosu na metropolu (kao što su to Grčke periferije), pa čak i čitavi kontinenti, poput Afrike i Amerike u odnosu na svoje kolonijalne metropole.
## Značenje i karakteristike
Riječ periferija se najčešće upotrebljava kao urbanistički pojam, u širu upotrebu ušla je počevši od druge polovice 19. vijeka, nakon naglog porasta stanovništva i bujanja gradova, kad su se oni počeli širiti iz svoje historijske jezgre, koja se shvaćala kao centar prema neizgrađenim rubovima.
Kako su rubna područja sve donedavno općenito bila u nepovoljnom položaju u odnosu na centar grada, periferija je  bila  i pojam za nešto što je manje vrijedno - drugorazredno.

Često se upotrebljava kao geografsko - administrativni pojam, a značenje joj je u suštini isto - *periferija* je sve ono što nije u centru, ovisno od onog što se centrom smatra, tako periferija može biti čitava regija, ali i dijelovi kontinenta, pa čak i čitavi dijelovi svijeta, ovisno o kutu promatranja.

Pridjev **periferan** - **periferijski**  ima nešto drugačije značenje, on prvenstveno znači **drugorazredni** - manje važan, sporedan, nevažan, nebitan - opet u odnosu na glavni centralni pojam. On se upotrebljava u ekonomiji, medicini, matematici, fizici, računalstvu, umjetnosti i u gomili drugih ljudskih aktivnosti.
## Etimologija
Ta riječ je u južnoslavenske prostore došla iz dva izvora, kao orginalno grčka i preko latinske *peripheria*, koja je imala isto značenje. Zapadnom Evropom se proširila preko starofrancuske *peripherie* istog značenja.
## Povezano
* Predgrađe
* Grčke periferije
## Reference

## Vanjske veze

*  Značenje reči Periferija na portalu Štaznači
La Défense

**La Défense** je poslovni kvart na periferiji Pariza, francuske metropole.

## Karakteristike
La Défense je najveći evropski poslovni kvart. Prostire se na površini 560 hektara (5,6 miliona m²), na kojoj je podignuto 72 čelično-staklenih nebodera i zgrada, u kojima dnevno radi 180.000 ljudi. U tom kvartu ima urede više od 1500 kompanija, između ostalih i 15 od 50 najvećih na svijetu. Kvart se nalazi na zapadu metropolitanskog Pariza, deset kilometara od historijskog centra.

## Reference

## Vanjske veze

* La Défense
The Wrong Man

***The Wrong Man*** (), na prostoru bivše Jugoslaviji poznatiji pod naslovom ***Krivo optužen***, je američki crno-bijeli film snimljen 1956. u režiji Alfreda Hitchcocka, poznat kao jedino ostvarenje dokumentarno-kriminalističkog žanra u njegovoj filmografiji. Kao predložak za film je poslužila knjiga *The True Story of Christopher Emmanuel Balestrero* Maxwella Andersona, koja je opisivala stvarne događaje vezane uz slučaj njujorškog muzičara Christophera Balestrera. Njegov lik, koji u filmu tumači Henry Fonda, je protagonist koji sticajem okolnosti bude uhapšen pod optužbom da je počinio pljačku osiguravajućeg zavoda. Radnja prati pokušaje njegovog advokata (koga tumači Anthony Quayle) da ga oslobode, te kako oni završavaju neuspjehom koji će izazvati duševne tegobe protagonistovoj supruzi (koju tumači Vera Miles). Iako u najširem smislu pripada žanru kriminalističkog filma, *The Wrong Man* se smatra jednim od manje tipičnih Hitchcockovih filmova; Hitchcock je inzistirao na maksimalnom realizmu i autentičnom prikazu događaja, pa je, između ostalog, dio scena sniman u zatvoru gdje je boravio Balestrero. Hitchcock se, umjesto tradicionalnog cameo nastupa, publici obratio na samom početku kako bi je upozorio da je u filmu "svaka riječ istinita".

## Uloge
* Henry Fonda ... Christopher Emmanuel "Manny" Balestrero
* Vera Miles ... Rose Balestrero
* Anthony Quayle ... Frank O'Connor
* Harold J. Stone ... Jack Lee
* Charles Cooper ... Det. Matthews
* John Hildebrand ... Tomasini
* Esther Minciotti ... Mama Balestrero
* Doreen Lang ... Ann James
* Laurinda Barrett ... Constance Willis
* Norma Connolly ... Betty Todd
* Nehemiah Persoff ... Gene Conforti
* Lola D'Annunzio ... Olga Conforti
* Werner Klemperer ... Dr. Bannay
* Kippy Campbell ... Robert Balestrero
* Robert Essen ... Gregory Balestrero
* Richard Robbins ... Daniel - pravi krivac

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
* ''The Wrong Man'' DVD review of the film at Vista Records
* Wrong Man'' Slant magazine review of film
The Wrong Man (razvrstavanje)

**Wrong Man** ili **The Wrong Man** (na engleskom "Pogrešan čovjek") može označavati:

*''The Wrong Man'' (film, 1917), američki nijemi film, ul. Hary Carey
*''The Wrong Man'' (film, 1956), američki film, rež. Alfred Hitchcock, ul. Henry Fonda
*''The Wrong Man'' (film, 1993), američki film, rež. Jim McBride, ul. Rosanna Arquette
Madreselva

***Madreselva*** je argentinski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1938. u režiji Luisa Césara Amadorija. Predstavlja adaptaciju teksta istoimene i tada popularne tango pjesme. Protagonisti - koje tumače Libertad Lamarque i Hugo de Carril - su kćer lutkara i glumac koji se zaljube, a radnja prikazuje kako je glumac u prošlosti bio kriminalac. Madreselva je postigla veliki uspjeh te od Lamarque učinila jednu od najvećih zvijezda argentinske i latinoameričke kinematografije.

## Izvori

## Literatura
* Rist, Peter H. *Historical Dictionary of South American Cinema*. Rowman & Littlefield, 2014.

## Vanjske veze
*
La cabalgata del circo

***La cabalgata del circo*** () je argentinski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1945. u režiji Eduarda Bonea i Marija Sofficija. Radnja se odvija tokom nekoliko decenija i prati trupu putujućih glumaca i zabavljača. Historičarima je zanimljiv prije svega po tome što se u njemu u jednoj od manjih uloga pojavljuje Eva Duarte, koja je tada bila u vezi s generalom i popularnim političarom Juanom Peronom. Iako je prava zvijezda filma bila popularna Libertad Lamarque, prema brojnim svjedočenjima se Duarte ponašala kao da je to ona. To je na kraju dovelo do tenzija između dvije žene, koji su se također tumačili suparništvom za Peronovu naklonost. One su na kraju kulminirale kada je Lamarque ošamarila Duarte. Nekoliko mjeseci nakon što je film završen, Peron je izašao iz zatvora i postao siguran favorit na predstojećim predsjedničkim izborima. Zbog toga je Lamarque bila prisiljena napustiti Argentinu i nastaviti karijeru u Meksiku.

## Izvori

## Vanjske veze
*
The Body Snatchers

***The Body Snatchers*** () je science fiction roman američkog književnika Jacka Finneya objavljen 1955. godine. Radnja je smještena u grad Mill Valley u državi Kalifornija i prikazuje kako se njegovi žitelji nađu na udaru vanzemaljske invazije u obliku parazitskih biljaka koje stvaraju identične kopije i kradu identitete svojih žrtava. Finney, koji je u vrijeme pisanja živio u Mill Valleyu, roman je originalno zamislio kao alegoriju na ljudsko uništavanje prirodne okoline i domaćeg stanovništva u ime opstanka i napretka. Iako je roman nije imao dobre kritike, već sljedeće godine je postao predložak znamenitog filma *[[Invasion of the Body Snatchers]]*. Ekraniziran je još tri puta, a u svim verzijama je, u pravilu, opći ton bio znatno mračniji nego u originalnom romanu.

## Filmske adaptacije
**[[Invasion of the Body Snatchers]]* (1956)
**[[Invasion of the Body Snatchers (1978 film)|Invasion of the Body Snatchers]]* (1978)
**[[Body Snatchers (1993 film)|Body Snatchers]]* (1993)
**[[The Invasion (film)|The Invasion]]* (2007)
 
## Povezano
**[[The Puppet Masters]]* (1951), roman Roberta A. Heinleina
**[[The Father-thing]]* (1954), novela Philip K. Dicka 
* ''The Host'' (2008), roman Stephenie Meyer

## Vanjske veze
*
*Cinefantastique book review
*Critique of book to filmed versions
Ifikle

**Ifikle** ili **Ifiklo** ( ili Ἴφικλος ili Ἰφικλεύς) ime je nekoliko ličnosti u grčkoj mitologiji.

#**Ifikle** iz Tebe, sin Amfitriona i Alkmene, bio je tek za nekoliko sati mlađi od svog polubrata Herakla, koji je ugušio zmije što ih je poslala Hera ili Amfitrion, a kojih se Ifikle uplašio. Ifikle je prvo bio oženjen Automeduzom, kćerkom Alkatojevom, koja mu je rodila Jolaja, a kasnije se oženio najmlađom Kreontovom kćerkom. Pratio je Herakla na nekoliko pohoda, a spominje se i i kao jedan od lovaca koji se učestvovali u lovu na kalidonskog vepra. Prema Pseudo-Apolodoru, Ifikle je poginuo u borbi sa Hipokoontovim sinovima, no Pausanija kaže da je ranjen u sukobu s Molionidima, potom je odnesen u Fenej, gde su ga negovali Bufag i Promna, ali je tamo ipak umro, nakon čega mu je podignut heroon.
#**Ifikle**, sin Testija i Leukipe ili Laofonte, Didamije ili Euritemide, bio je jedan od Argonauta i učesnik u lovu na kalidonskog vepra, tokom kojega je stradao od Meleagrove ruke.
#**Ifikle** iz Tesalije, sin Filaka, unuk Dejoneja i Klimene, kćerke Minijine, odnosno ― prema drugima ― sin Kefelov i Klimenin. Bio je oženjen Diomedijom ili Astiohom, koja mu je rodila Podarka i Protesilaja. Kao i njegova dva imenjaka, i ovaj je Ifikle učestvovao u pohodu Argonauta. Posedovao je veliko stado volova, koje je poklonio Melampodu, jer ga je ovaj izlečio od neplodnosti i omogućio mu da ima decu. Ifikle je bio poznat kao vrlo brz trkač i u toj je disciplini odneo pobedu na pogrebnim igrama organizovanim povodom Pelijine smrti; no, na pogrebnim igrama u Amarinkejevu čast pobedio ga je Nestor.

## Reference

## Vanjske veze
*''Myth Index: Iphicles'' .
Filaka (Tesalija)

**Filaka** () bio je drevni grčki grad u oblasti Ftiotide u Tesaliji. Prema mitu, ovaj je grad ulazio u kraljevstvo kojim je vladao Protesilaj, prvi grčki heroj koji je stradao u trojanskom ratu. Filaka se često spominje kod Homera. U Filaki se nalazilo svetilište (τέμενος) posvećeno Protesilaju. Plinije Stariji greškom kaže da se Filaka nalazila u Magneziji. Prema Strabonu, Filaka se nalazila između Farsala i Ftiotidske Tebe, od koje je bila udaljena oko 100 stadija.

**Filaki** () danase je seoce koje pripada regionalnoj jedinici u Magneziji u središnjoj Grčkoj, blizu Almirosa.

## Reference
Invasion of the Body Snatchers

***Invasion of the Body Snatchers*** () je američki crno-bijeli science fiction film snimljen 1956. godine u režiji Dona Siegela, poznat kao jedno od najvažnijih i najuticajnijih ostvarenja žanra.

Predstavlja adaptaciju romana *[[The Body Snatchers]]* Jacka Finneya. Protagonist, koga tumači Kevin McCarthy, je ljekar u kalifornijskom gradiću koji, nakon dojava pacijenata o neobičnom ponašanju njihovih bližnjih, otkriva kako je razlog za to invazija vanzemaljaca koji preko parazitskih biljaka preuzimaju oblik i identitete svojih žrtava. Radnja prikazuje kako protagonistu u pokušaju da zaustavi osvajače problem predstavlja to što više ne može biti siguran tko je čovjek, a tko vanzemaljac.

*Invasion* je snimljen sa niskim budžetom i relativno nepoznatim glumcima, ali je imao priličan komercijalni uspjeh. Kritičari su ga ispočetka ignorirali, ali je kasnije stekao veliki ugled i svojevrsni kult-status. Kao razlozi se navode vješto stvaranje napetosti i izuzetno tjeskobne atmosfere; ona je bila toliko izražena da je Sigel, na pritisak producenata, morao nadosnimiti dodatne scene kako bi film imao koliko-toliko konvencionalnu završnicu blisku hepi endu. Česti su navodi kako je *Invasion* u mnogo čemu bio odraz političkih prilika u tadašnjim SAD, odnosno hladnoratovske paranoje; dio kritičara u vanzemaljcima i njihovom kolektivnom identitezu vidi alegorijski odraz komunističke infiltracije u američko društvo , dio pak film smatra odrazom makartističke histerije, dok treći film smatraju još jednim pokušajem da se prikaže naličje konformizma karakterističnog za tadašnje male gradove.

*The Body Snatchers* je nakon toga ekraniziran još tri puta, ali se prva verzija općenito smatra najboljom.

## Uloge
* Kevin McCarthy ... Miles Bennell
* Dana Wynter ... Becky Driscoll
* Larry Gates ... Dan Kauffman
* King Donovan ... Jack Belicec
* Carolyn Jones ... Theodora "Teddy" Belicec
* Virginia Christine ... Wilma Lentz
* Jean Willes ... Sally Withers
* Whit Bissell (van špice) ... Dr. Hills
* Richard Deacon (uncredited) ... ljekar u hitnoj službi

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* "''Invasion of the Body Snatchers'': A Tale for Our Times," by John W. Whitehead, *Gadfly Online,* November 26, 2001; discusses the political themes of the original film
* McCarthyism and the Movies
* Comparison of novel to all three film adaptations
Gran Casino

***Gran Casino*** je meksički crno-bijeli igrani film snimljen 1947. u režiji Luisa Buñuela. Po žanru je mješavina melodrame i mjuzikla, a radnja je smještena u Meksiko na početku vijeka gdje iz Argentine dolazi djevojka Mercedes (čiji lik tumači Libertad Lamarque) kako bi istražili tajanstveni nestanak brata, čiju je naftnu bušotinu preuzeo njegov radnik (koga tumači Jorge Negrete). *Gran Casino* se često navodi kao "najkomercijalnije", najkonvencionalnije i najatipičnije ostvarenje u Buñuelovoj filmografiji. Njega je Buñuel snimio nakon više od decenije i pol pauze izazvane španskim građanskim i Drugim svjetskim ratom i neuspjelih pokušaja da karijeru nastavi u Hollywoodu.

## Vanjske veze
*
High Society (film, 1956)

***High Society*** () je američki filmski mjuzikl snimljen 1956. godine, poznat po posljednjem glumačkom nastupu Grace Kelly. Predstavlja adaptaciju teatarskog komada *[[The Philadelphia Story (drama)|The Philadelphia Story]]* Philipa Barryja. Kelly u filmu tumači lijepu pripadnicu otmjenog društva koja se sprema za svoj drugi brak. Radnja prikazuje kako je u tome nastoji spriječiti njen bivši muž, jazz muzičar (čiji lik tumači Bing Crosby), te kako se u nju zaljubi novinar (koga tumači Frank Sinatra) poslan da prati zbivanja oko vjenčanja.

*High Society* je predstavljao jedan od najprestižnijih projekata tadašnjeg Hollywooda. U njemu su se okupile neke od najvećih tadašnjih muzičkih zvijezda, uključujući Louisa Armstronga koji u filmu tumači samog sebe, a muziku je komponirao ugledni Cole Porter. Filmu je značajan publicitet donijelo i vjenčanje Kelly za monegaškog princa Rainiera III, koje se zbilo nekoliko mjeseci prije premijere (i za koje se kasnije ispostavilo da će označiti kraj Kellyine glumačke karijere). Iako se film odlikovao nizom dopadljivih muzičkih brojeva, kritika mu nije bila naklonjena, prije svega zato što ga je držala inferiornim klasičnoj hollywoodskoj romantičnoj komediji *[[The Philadelphia Story (film)|The Philadelphia Story]]* iz 1940. godine, a koja je koristila isti predložak.

## Uloge
* Bing Crosby ... C.K. Dexter-Haven
* Grace Kelly ... Tracy Samantha Lord
* Frank Sinatra ... Mike Connor
* Celeste Holm ... Liz Imbrie
* John Lund ... George Kittredge
* Louis Calhern ... Ujak Willie
* Sidney Blackmer ... Seth Lord
* Louis Armstrong i njegov bend ... sami sebe
** Edmond Hall - klarinetist
** Trummy Young - trombonist
** Billy Kyle - pijanist
** Arvell Shaw - basist
** Barrett Deems - bubnjar
* Margalo Gillmore ... Mrs. Seth Lord
* Lydia Reed ... Caroline Lord
* Gordon Richards ... Dexter-Havenov batler
* Richard Garrick ... Lordov batler

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
*
El gran Calavera

***El gran Calavera*** () je meksička crno-bijela filmska komedija snimljena 1949. u režiji Luisa Buñuela. Protagonist, koga tumači Fernadno Soler, je uspješni poslovni čovjek koji se obogatio, ali čija su djeca i članovi porodice razmažene lijenčine. Radnja prikazuje kako inscenira vlastitu poslovnu propast i pad u siromaštvo kako bi ih naučio lekciju.

Godine 2013. je snimljen remake pod naslovom *[[Nosotros los Nobles]]*.

## Uloge
*Fernando Soler ...  Ramíro de la Mata
*Rosario Granados ...  Virginia
*Andrés Soler ...  Ladislao de la Mata
*Rubén Rojo ...  Pablo
*Gustavo Rojo ...  Eduardo de la Mata
*Maruja Grifell ... Milagros
*Francisco Jambrina ...  Gregorio
*Luis Alcoriza ...  Alfredo
*Antonio Bravo ... Alfonso
*Antonio Monsell ... Juan, batler
*María Luisa Serrano ... Alfredova majka

## Vanjske veze

*
Nuit et Brouillard

***Nuit et Brouillard*** () je francuski kratki dokumentarni film snimljen u režiji Alaina Resnaisa i premijerno prikazan 1956. godine. Napravljen je djelomično kako bi se obilježilo deset godina završetka Drugog svjetskog rata, a za temu ima Holokaust, odnosno nacističke koncentracione logore. Ime je dobio po direktivi kojom su nacističke vlasti 1941. propisale postupanje prema Jevrejima i političkim protivnicima koje se slalo u logore. Scenario za film je napisao Jean Cayrol, bivši aktivist pokreta otpora i preživjeli zatvorenik logora. U filmu se dokumentarne crno-bijele snimke leševa i masovnog stradanja iz netom oslobođenih logora mijenjaju s idiličnim prizorima deset godina kasnije. Jedna od tema filma je nastojanje da se ti događaji zaborave, zataškaju ili ignoriraju, odnosno preispitivanje odgovornosti naizgled "normalnih" i pristojnih ljudi koji su zatvarali oči pred nacističkim zločinima.

*Nuit et Brouillard* je prije premijere postao predmetom cenzure, prije svega od strane francuskih vlasti koje su iz političkih razloga nastojale izbrisati sve scene koje sugeriraju sudjelovanje vichyjskih vlasti u Holokaustu. Resnais je tim nastojanjima djelomično izašao u susret, tako da je u svom integralnom obliku Nuit et Brouillard postao dostupan tek 2003. godine. Još veće kontroverze je izazvalo nastojanje zapadnonjemačke vlade da preko svoje ambasade u Parizu spriječi prikazivanje filma na Kanskom festivalu, a što je izazvalo brojne proteste; film je na kraju prikazan, ali izvan konkurencije.

## Vanjske veze
*Criterion Collection essay by Phillip Lopate
*Criterion Collection essay by Peter Cowie
*
*
*lecture in French by Sylvie Lindeperg
Ustav Francuske (1791)

**Ustav Francuske iz 1791.** godine donesen je 3. rujna 1791. godine kao prvi pisani ustav u historiji Francuske. Ustav je donesen u jeku propasti apsolutne monarhije u sklopu *[[Ancien Régime]]a* te je otvorio prijelazni period između monarhije i Prve Republike. Donesen dvije godine nakon *[[Deklaracija o pravima čovjeka i građanina|Deklaracije o pravima čovjeka i građanina]]* i Članaka ustava i to kao prvi dokument u Francuskoj historiji koji je suverenitet s Kralja prenio na Narod.

Ustav iz 1791. godine bio je temeljen na načelima narodnog suvereniteta i trodiobe vlasti (ili, preziznije, balana vlasti) te je tako Francusku uveo u kratkotrajni period ustavne monarhije.

## Egzekutivna vlast

Na vrhu egzekutive nalazio se Kralj, koji je imao ovlast imenovanja i otpuštanja svojih ministara, koji su bili zaduženi za nadzor nad službenicima iz 83 departmana i općina. Departmanski i općinski službenici birani su na izborima od strane onih građana koji su imali aktivno biračko pravo. Zajedno sa Zakonodavnom skupštinom, Kralj je imao kontrolu nad oružanim snagama, s tim da je u vrijeme rata on bio jedini vrhovni zapovjednik. Uz ova, Kralj je imao i pravo suspenzivnog veta na zakonske prijedloge Zakonodavne skupštine, što je u praksi značilo da ima pravo uložiti veto na bilo koji zakonski prijedlog čije bi usvajanje tako bilo odgođeno za dva mandatna razdoblja, odnosno četiri godine.

## Legislativna vlast

Nositelj legislativne vlasti bila je Zakonodavna skupština, čije su zastupnike svako dvije godine birali elektori. Oko 45,000 elektora birano je svake dvije godine među cca. 4,300,000 građana s aktivnim biračkim pravom po principu 1 elektor na 100 birača. Aktivno biračko pravo u Francuskoj 1791. godine bilo je regulirano spolnim, dobnim i imovinskim cenzusom, što je u praksi značilo da su birati mogli samo muškarci stariji od 25 godina koji plaćaju točno određen iznos poreza. Osim klasičnih zakonodavnih ovlaštenja, Zakonodavna skupština imala je, s Kraljem, kontrolu nad oružanim snagama te je vršila nadzor nad ministrima i sudovima.

## Sudbena vlast

Sudbena vlast bila je podijeljena između tri instance. Najviša instanca bio je Visoki sud, kojega je Zakonodavna skupština mogla sazvati kada je trebalo odlučivati o odgovornosti državnih službenika. Drugi sud bio je Kasacijski sud, koji je odlučivao po žalbama, dok su treće mjesto zauzimali redovni sudovi, čije su suce i porotnike svako dvije godine birali građani s aktivnim biračkim pravom.

## Vanjske veze
* 
* Constitution of 1791 , University of California - Santa Cruz
Ustav Francuske (1793)

**Ustav Francuske iz 1793.** godine, znan još i kao **Ustav godine I.** i **Montanjarski ustav**, donesen je 24. lipnja 1793. godine od strane Montanjara te potvrđen na narodnom referendumu tokom kolovoza iste godine. Bio je to drugi pisani ustav u Francuskoj te prvi donesen za perioda Prve Republike. Nacrt ustava izradio je Komitet javnog spasa, koji je proširen s devet na dvanaest članova u tu svrhu, a isti je prezentiran Nacionalnom konventu 10. lipnja. Konvent je novi ustav izglasao 24. lipnja. Nakon izglasavanja u Konventu, ustav je poslan na referendum koji je primjenjivao univerzalno pravo glasa za sve punoljetne muškarce (dakle, samo spolni i dobni cenzus), a za ustav je glasalo 1,784,377 od oko 1,800,000 birača. Ipak, Konvent je unutrašnje i vanjsko ratno stanje smatrao dovoljnim razlogom da se održi na vlasti te je odgodio stupanje ustava na snagu. Iako je ustav bio izrazito dobro prihvaćen, a Montanjari su njegovim donošenjem i ratificiranjem stekli enormnu podršku, Konvent je njegovu primjenu 10. listopada 1793. odgodio na neodređeno vrijeme te je sazvao "Revolucionarnu vladu" do proglašenja mira.

Tekst ustava inspiriran je *[[Deklaracija o pravima čovjeka i građanina|Deklaracijom o pravima čovjeka i građanina]]* iz 1789., kojoj je nadodala nekoliko novih prava: proglašena je nadmoć narodnog nad državnim suverenitetom, brojna ekonomska i socijalna prava (pravo udruživanja, pravo na rad i socijalnu zaštitu, pravo na javno obrazovanje), pravo na pobunu (čak i obvezu pobune u slučaju da država krši građanska prava) te ukidanje ropstva u tekstu koji će biti poznat kao ''Deklaracija o pravima čovjeka i građanina'' iz 1793. godine.

Iako izrazito demokratski orijentiran, ovaj ustav zbog ratnog stanja nikada nije stupio na snagu već se nalazio u svojevrsnom limbu dok je Komitet javnog spasa provodio krvavi teror. Službeni kraj ovog nikad formalno primijenjenog ustava uslijedio je 1795. godine, kada Termidorci donose novi ustav kojim formiraju Direktorij. Revolucionari iz 1848. bili su uvelike inspirirani ovim ustavom, čija su osnovna načela postala dio ideološkog uređenja Treće Repbulike.

## Reference

## Vanjske veze
* Preface to Constitution of 1793 with a declaration of the rights of man and citizen inclduing right to rebellion 
* Constitution of 1793
* http://www.conseil-constitutionnel.fr/textes/constitution/c1793.htm
Kordeljeri

**Kordeljeri** su bili članovi populističkog kluba tijekom Francuske revolucije. Ime su uzeli prema Samostanu kordeljera, redovnika franjevačkog reda. Tu su u travnju 1790. tiskar Antoine-François Momoro, liječnik Saintex i inženjer Dufourny osnovali udrugu pod imenom *Société des amis des droits de l'homme* (sh. *Društvo prijatelja ljudskih prava*). Klub je imao utjecaj na Vladu i Skupštinu kao i na javna događanja. Pokret je imao i potporu novinara, među kojima je bio i Jean-Paul Marat. Nakon Maratove smrti u srpnju 1793., zaoštravanje terora i rat stvorili su među Kordeljerima raskol na struju "*popustljivih*" (Danton i Desmoulins) i "*bijesnih*" (Hébert i Chaumette). Maximilien Robespierre se odlučio suprotstaviti obima strujama što je uzrokovalo pad, najprije hebertista, a zatim i dantonista. Klub je službeno ukinut 1794. godine.

## Poznati članovi

*Buirette de Verrières
*Pierre-Gaspard Chaumette
*Marie-Joseph Chénier
*Georges Danton
*Camille Desmoulins
*Fabre d'Églantine
*Jacques-René Hébert
*Jean-Paul Marat
*Théroigne de Méricourt 
*Antoine-François Momoro
*Pierre-François-Joseph Robert

## Izvori
Jacques-René Hébert

**Jacques René Hébert** (Alençon, 15. studenog 1757. - Pariz, 24. ožujka 1794.) je bio francuski novinar i sudionik Francuske revolucije, za vrijeme koje je bio urednik ekstremističkih novina *[[Le Père Duchesne]]*.

## Mladost

Rođen je u gradu Alençon, u Normandiji kao sin zlatara, bivšeg suca i zamjenika konzula Jacques Heberta (umrlog 1766.) te Marguerite Beunaiche de Houdrie (1727. - 1787.)

Studirao je pravo u Alençonu na tamošnjem fakultetu. Po svršetku studija je bio zaposlen kao činovnik u istom gradu.

## Revolucija

Hébert je predlagao program koji se može sintetizirati kao neodređen socijalizam, a koji je nagovijestio značajno miješanje države u gospodarstvo. Potkraj 1792. postao je zamjenik Pierre-Gasparda Chaumettea i načelnik nove Pariške komune te u tom svojstvu izazvao mržnju protiv žirondinaca.

Dan poslije ubojstva Jean-Paula Marata, osporio je Jacquesu Rouxu i *Bijesnima* uređivanje novina *[[Ami du peuple]]* iako je ideološki bio blizak toj struji. Njegovi odnosi sa Robespierreom su bili promjenjivi. Suprotstavljanje umjerenima ih je zbližavalo  no dijelilo ih je do potpunog nepovjerenja Robespierreovo nepovjerenje zbog demagogije i rastućih socijalnih zahtjeva hebertista.

Giljotiniran je 28. srpnja 1794. godine zajedno s ostalim vođama Jakobinskog terora nakon uspješnog Termidorskog puča.

## Izvori

## Vanjske veze
* http://www.britannica.com/EBchecked/topic/259015/Jacques-Rene-Hebert
* http://www.bookrags.com/biography/jacques-rene-hebert/
Camille Desmoulins

**Lucie Simplice Camille Benoît Desmoulins** (Guise, 2. ožujka 1760. - Pariz, 5. travnja 1794.) je bio francuski novinar i sudionik Francuske revolucije. Desmoulins je bio prijatelj Maximiliena Robespierra još iz djetinjstva, a kasnije je formirao blisko prijateljstvo i s Georgesom Dantonom. I Robespierre i Danton su bili izrazito utjecaje ličnosti Francuske revolucije.

U jeku terora Komiteta javnoga spasa, Desmoulins se priklonio umjerenom Dantonu, koji je bio oponent brutalnih krvoprolića iz tog perioda. U internom sukobu nadvladao je Robespierre pa su Danton, Desmoulins i ostali dantonisti izvedeni pred Revolucionarni tribunal. Osuđeni su na montiranom procesu te giljotinirani u Parizu, 5. travnja 1794. godine.
Ustav Francuske (1795)

**Ustav Francuske iz 1795.** godine, znan još i kao **Ustav godine III.** i **Ustav od 5. fruktidora**, je bio treći pisani ustav Francuske koji je donesen 22. kolovoza 1795. nakon glasovanja u Nacionalnom konventu. Ustav je dokinuo dotadašnje državno uređenje i uredio formiranje Direktorija, a na snazi je bio sve do Napoleonovog puča 18. brumairea, kojim je efektivno završena Francuska revolucija, a Direktorij zamijenjen Konzulatom.

Ustav je zamijenio dotadašnji Montanjarski ustav iz 1793., koji službeno nikada nije stupio na snagu. Ustav godine III. bio je osjetno konzervativniji od svog prethodnika, uređujući liberalnu republiku u kojoj je aktivno biračko pravo bilo ograničeno imovinskim cenzusom, odnosno plaćanjem poreza, što je bila sličnost s ustavom iz 1791. godine.  Uvedena je dvodomna legislatura sa Savjetom drevnih i Savjetom pet stotina, a sve kako bi se usporio zakonodavni proces, dok je izvršnu vlast predstavljao peteročlani Direktorij. Središnja vlast zadržala je velike ovlasti, uključujući i izvanredne ovlasti ograničavanja slobode tiska i slobode udruživanja. Preambula ustava sadržavala je *[[Deklaracija o pravima i obvezama čovječanstva|Deklaraciju o pravima i obvezama čovječanstva]]* koja je eksplicitno zabranila ropstvo.

Ustav je bio na snazi do 1799. godine, kada ga je zamijenio Ustav godine VIII.