open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bitka kod Ballona

**Bitka kod Ballona** se odigrala 22. novembra 845. u Bretanji između snaga pobunjenog bretanjskog vojvode Nominoea na jednoj, i zapadnofranačke (francuske) vojske pod kraljem Karlom Ćelavim na drugoj strani. Do nje je došlo zbog kraljevog pokušaja da uguši ustanak koji je prije dvije godine izbio u Bretanji. Iako je zapadnofranačka vojska bila brojčano nadmoćnija, Nominoe je zahvaljujući boljem poznavanju terena nadmudrio Zapadne Franke i namamio ih u močvarni teren gdje nisu mogli koristiti konjicu. Karlo je poražen, a sljedeće je godine sklopio primirje s Nominoeom. Godine 851. je Nominoeov sin Erispoe nanio Karlu odlučujući poraz u bitci kod Jenglanda osiguravši tako dugoročnu nezavisnost Bretanje.

Bitka zbog toga danas ima veliko simboličko značenje za bretonske nacionaliste.

## Reference
Pride 23

***Pride 23: Championship Chaos 2*** je bila manifestacija mješovitih borilačkih vještina organizirana od strane PRIDE Fighting Championships organizacije. Događaj se održao 24. studenog, 2002. u Tokyo Domeu u Tokiju, Japan

## Borbe

## Povezano
* Popis PRIDE Fighting Championships manifestacija

## Vanjski izvori
* Službena Prideova stranica 
* Sherdog.com
846.

__NOTOC__
Godina **846.** (**[[rimske brojke|DCCCXLVI]]**) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. 

## Događaji

* Korejski plemići ubijaju Jang Bogoa, flotovođu države Silla i pomorskog hegemona u regiji (ili 841).
* Xuanzong II nasljeđuje nećaka Wuzonga na mjestu cara Kine; njegov dolazak na vlast označava kraj velikog progona budista u Kini; dok se budizam brzo oporavlja, dotle je pod Wuzongom progonjen zoroastrizam i maniheizam posve iščezao, a nestorijansko kršćanstvo potpuno marginalizirano.
* Nominoe zauzima Nantes i Rennes, pustoši pokrajinu Anjou i ugrožava grad Bayeux, nakon čega zapadnofranački kralj Karlo Ćelavi pristaje da mu prizna titulu vojvode Bretanje.
* 24-25. 8. - Saraceni napadaju i pljačkaju Rim.
* Mauri od kršćanske Asturije ponovno zauzimaju León.
* Máel Sechnaill mac Máele Ruanaid postaje prvi opće priznati Veliki kralj Irske.
* Pribina osniva Blatnohrad, prijestolnicu Balatonske kneževine i u njoj gradi nekoliko crkava.


## Rođenja

* 1. 11. &ndash; Louis Mucavac, kralj Zapadne Franačke (u. 879)
* 6. 12. &ndash; Hasan al-Askari, šijitski imam (u. 874)

## Smrti

* Jang Bogo, korejski pomorski hegemon (ili 841)
* 22. 4. &ndash; Car Wuzong od Tanga
* Bai Ju Yi, kineski pjesnik i službenik (r. 772)
* Kralj Harald Klak od Danske

## Reference
Jang Bogo

**Jang Bogo** (787-846, alternativno 841), poznat i kao **Gungbok**, bio je istaknuti flotovođa korejske države Ujedinjena Silla, čija je flota brodova decenijama kontrolirala Zapadno more (Žuto more) i korejsku obalu između jugozapadnog dijela Koreje i poluotoka Shandong u Kini. Sjedište njegove flote je bilo oko otoka Wando ispred obale jugozapadne Koreje. Jang je postao tako uticajna ličnost da mu je dana službena titula Pomorskog komesara garnizona Cheonghaejin (na Wandou) a svoju kćer umalo nije uspio udati za kralja. Međutim, te je planove prekinuo atentat u kome je 846. ubijen.

Prema *[[Samguk Sagi]]ju*, Jang Bogo je bio Korejac porijeklom iz Sille koji je živio na teritoriju carske Kine pod dinastijom Tang. Isticao se kao sjajan plivač i majstor borilačkih vještina, a o čemu je svjedočio i japanski budistički redovnik Ennin. Jang Bogo je u to vrijeme, kao i mnogi njegovi sunarodnjaci, bio izložen maltretiranju i omalovažanju od strane Kineza. Nastojeći smiriti sukobe, kineski car je 823. donio ukaz kojim se svi Korejci šalju u Sillu. Dvije godine kasnije je Jang Bogo ušao u službu kralja Heungdeoka, koji mu je povjerio izgradnju pomorske baze Cheonghae (čiji se tragovi mogu pronaći na hridi zvanoj "Jang" ispred Wandoa). 

Jang Bogo je zahvaljujući nadzoru nad pomorskom trgovinom stekao takvu moć da je oko godine 839. Sinmuu da dođe do kraljevskog prijestolja, a nakon svrgavanja kralja Minaea. Kada je godine 845. pokušao svoju kćer udati za kralja Munseonga, izazvao je reakciju plemstva koje je organiziralo atentat. Njega je u Jang Bogovom sjedištu počinio Yeom Jang, pretvarajući se da bježi sa kraljevskog dvora te iskoristivši priliku da probode Jang Bogoa skrivenim nožem.

Jang Bogo je u kasnijim vijekovima postao predmetom brojnih legendi. U Južnoj Koreji su o njemu snimali filmove i TV-serije, a južnokorejska podmornica *Admiral Chang Bogo* je nazvana upravo po njemu.

## Vanjske veze
* Chang Po Go festival on Wando Island 
* ROK Navy profile of Jang Bogo
Anjou

**Anžu** (francuski: *Anjou*) je nekadašnja grofovija (uspostavljena cca. 880), odnosno vojvodstvo (od 1360) te tradicionalna provincija u zapadnoj Francuskoj smještena oko grada Angers u donjem dijelu doline Loire. Teritorija joj otprilike odgovara današnjem departmanu Maine-et-Loire. Tradicionalni latinski naziv joj je bio *Andegavia*.

Po njoj je ime dobila znamenita porodica, odnosno dinastija srednjovjekovnih vladara poznatih kao Anžuvinci.

## Povezano
* Popis grofova i vojvoda od Anjoua
* Anžuvinski Imperij
* Senešal od Anjoua
* D'Anjou (kruška)
Rennes

**Ren** (, bretonski: *Roazhon*, galski: *Resnn*) je glavni grad francuskog regiona i nekadašnje grofovije Bretanja. Istovremeno je i glavni grad departmana Il i Vilen. 

Sa 209.860 stanovnika (2012), Ren je deseti najveći grad Francuske. 

## Geografija
Ren se nalazi na zapadu Francuske, na istoku Bretanje, i na ušću reke Ij u Vilen. Prostire se na površini od 50,39 -{km²}-. 

U širem gradskom području živi 700.000 ljudi.

## Kultura

Ren ima dva univerziteta, konzervatorijum i više visokih škola. U gradu studira oko 63.000 studenata. U gradu postoji opera i Nacionalno pozorište Bretanje. 

## Industrija
Pored proizvodnje automobila (fabrika Sitroen), telekomunikacije su značajna privredna grana. 

## Demografija

## Vanjske veze

* Grad Ren 
* Aerodrom Ren
Ren

**Ren** može da bude:

* Ren (biljka), zeljasta biljka.
* Ren (Francuska), grad u Francuskoj.
* FK Ren, fudbalski klub u Francuskoj.
* Ren (egipatska mitologija), ime, staroegipatski životni element

## Ličnosti

* Oli Ren, evropski komesar i finski političar
* Elizabet Ren, finska političarka
Bayeux

**Baje** () je naseljeno mesto u Francuskoj u Regiji Normandija, u u Departmanu Calvados.

Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 14.704, a gustina naseljenosti je iznosila 2.068 stanovnika/km².
## Atrakcije
Najveća turistička atrakcija u ovom gradu, je Platno iz Bajea koje opisuje normansku invaziju na Englesku iz 1066. godine. Platno se nalazi u specijalnom muzeju.
Osim platna, u gradu se nalazi i velika kadetrala iz 1077. godine, koja je bila i prvobitni dom Platna.

## Demografija

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Izvor podataka: Insee
* Mape i satelitski snimci:
** Viki izvor za mape'''
** Google maps
** [MSN-ov atlas sveta](http://maps.msn.com/(cgxnej455qpgxeu5vurxtejz)/map.aspx?&lats1=49.2666666667&lons1=0.7&alts1=14&regn1=2)
Olli Rehn

**Olli Rehn Ilmari** (Mikkeli, Finska, 31. 3. 1962.), finski političar, trenutno na dužnosti povjerenika Europske komisije za proširenje. 

## Rana karijera
Rođen u Mikkeliju u istočnoj Finskoj. Studirao je ekonomiju, međunarodne odnose i novinarstvo na Macalester koledžu, Saint Paul, Minnesota u SAD-u. Magisterirao je političke znanosti na Sveučilištu u Helsinkiju 1989. godine, a doktorirao na Sveučilištu u Oxfordu 1996. na temu "Korporativizam i industrijska konkurentnost u malim europskim državama".

Rehn je u mladosti, igrao nogomet za klub Mikkelin Palloilijat u svom rodnom gradu u Finskoj.

Političku karijeru počeo je kao gradski vijećnik u Helsinkiju 1988. godine. Bio je potpredsjednik stranke centra "Keskuta" od 1988. do 1994., nakon što je bio predsjednik mladeži te stranke od 1987. 

1991. je izabran u Finski parlament. Rehn je vodio finske delegacije u Vijeću Europe, te je bio poseban savjetnik finskog premijera Eskoa Ahoa od 1992. do 1993. godine. Finski parlament je napustio 1995., te je odlučio postati član Europskog parlamenta. 

U 2003. je postao savjetnik premijera za ekonomsku politiku, na tom položaju je ostao sve do imenovanja u Europsku komisiju sljedeće godine.

Rehn je u braku i ima jedno dijete. Bio je najmlađi član Europske komisije. Osim rodnog finskog jezika, govori i engleski, francuski, švedski, a djelomično i njemački. 

Kratko je bio predsjednik Prve finske nogometne lige - Veikkausliiga 1996. do 1997. 

U posljednje vrijeme njegovo ime se često spominje kao potencijalni predsjednički kandidat na izborima u Finskoj 2012.

## Europska komisija
Rehn je služio kratko u Prodijevoj Europske komisije. Na mjestu europskog povjerenika za poduzetništvo i informacijsko društvo 12. 7. 2004. nasljieđuje prethodnog povjerenika Finca Erkkia Liikanena, nakon što je ovaj postao je guverner Finske nacionalne banke.

Rehn je predsjedavao pristupanju Bugarske i Rumunjske u EU 2007., kao i pregovorima s Hrvatskom i Turskom o pristupanju.
León (grad)

**León** (*Llión*, na leonskom jeziku) je glavni grad i upravno središte istoimene pokrajine León u regiji Castilla y León u sjeverozapadnoj Španjolskoj, s 136,985 stanovnika (2006.). Smješten je na sutoku rijeka Bernesga i Torio, na sjeverozapadu platoa Meseta Central.

León je trgovačko središte bogate poljoprivredne okolice s razvijenom proizvodnjom mesa, mlijeka i mliječnih prerađevina, te kože.

## Historija

León je osnovan kao rimska vojna postaja VI. legije Victrix, nazvana **Legio**. Tijekom 6. i 7. stoljeća u posjedu je Gota. U 8. stoljeću zauzeli su ga Mauri, do 850. godine.

León je postao gavni grad španjolskog kraljevstva Asturia y León u 10. stoljeću, te doživljava vrhunac za vladavine kralja Ferdinanda I. od Castille kada se prostirala sve do rijeke Rhone. God. 1188., Alfonso VIII. od Leóna je ujedinio grad s druge dvije državice i osnovao u gradu prvi europski parlament koji je imao zadaću da donosi zakone koji će štiti svoje građane. God. 1230. postaje dijelom Kraljevine Kastilje, osim kratkog razdoblja od 1296. do 1301. kada je Kraljevina León ponovno bila samostalna. Gospodarski razvoj grada opada nakon 16. stoljeća.

Ponovni gospodarski procvat doživljava razvojem rudarstva u 19. stoljeću i pojavom industrije.
Tijekom Španjolskog građanskog rata, León je stao na stranu pobunjenika.

## Znamenitosti

U Leónu se nalaze brojne vrijedne građevine i spomenici:
* *[[Rimsko Carstvo|Rimska]] [[fortifikacija|utvrda]]*
* *Crkva sv. Izidora* (*San Isidoro*) iz 11. stoljeća s kraljevskim panteonom (*Panteón Real*) kraljeva Kastilije.
* Gotička *katedrala Santa Maria de Regla* iz 13. stoljeća s vrijednim vitrajima.
* Renesansna crkva s vibrirajućom fasadom u sklopu *[[manastir|samostana]] [[apostol Marko|sv. Marka]]* (*San Marco*) .
* Gradska vijećnica.
* *Palača Guzmán* (*Palacio de los Guzmanes*)iz 16. stoljeća u kojoj se nalazio parlament (*diputación*) ima veličanstvene ukrase u pleterskom stilu (Gil de Hontañón).
* Sveučilište *Universidad de León* iz 1979. godine.
* *Casa de Botines*, neogotička građevina slavnog arhitekta Gaudija. 
* León je također španjolska prijestolnica avant-garde sa svojim muzejom suvremene umjetnosti MUSAC (Museo de Arte Contemporáneo de Castilla y León) s fasadom od tisuća šarenih vitraja, djelo arhitektonskog studija Mansilla+Tuñón, i otvorenog 2005. godine. Građevina je 2007. godine osvojila Nagradu Europske unije za suvremenu arhitekturu.

U gradu se nalaze i *León Auditorium*, još jedno djelo Mansilla+Tuñóna, s fasadom od čistih bijelih kocaka otvorenih nepravilnim nizom prozora, te četvrt za provod, *Barrio Humedo* i trg Grano (*Plaza del Grano*).

## Značajne osobe
* Aurelio 
* Buenaventura Duruti
* Moše de Leon

## Prijateljski gradovi
*  Bragança, Portugal
*  Porto, Portugal
*  León (Meksiko), Meksiko
*  Voronjež, Rusija
*  Dublin, Irska

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada (španj.)
* Leon.es Turizam u Leónu
Blatnograd

**Blatnograd** (svk. *Blatnohrad*, njem. *Mosaburg* ili *Mosapurc*) je bilo ranosrednjovjekovno naselje na mjestu današnjeg naselja Zalavár u mađarskoj Zalskoj županiji. Godine 846. ga je osnovao slavenski knez Pribina i učinio sjedištem svoje Balatonske kneževine. U njemu su neko vrijeme pod pokroviteljstvom kneza Kocelja radili braća Ćiril i Metod.

U 19. vijeku je na području Blatnograda iskopavanja vršio Ján Kollár.
Zalavár

**Zalavár** je naselje u Mađarskoj, smješteno u županiji Zala, oko 9&nbsp;km jugozapadno od Balatonskog jezera. Poznato je po tome što se u njemu u ranom srednjem vijeku nalazio Blatnohrad, sjedište Balatonske kneževine i jedno od središta pokrštavanja tadašnjih Slavena.
Pribina

**Pribina** je bio zapadnoslovenski (slovački) knez iz sredine IX veka, koji je upravljao nitranskom (825—833) i blatenskom kneževinom (840—861). Podigao je 828. godine u Nitri prvu crkvu među Zapadnim i Istočnim Slovenima, da bi kasnije i sam prešao u hrišćanstvo, zbog čega se smatra jednim od začetnika hristijanizacije Zapadnih Slovena.

## Život
Podaci o njegovoj vladavini su veoma oskudni, ali je izvesno da je tokom svoje Nitranskom kneževinom pored crkava, podigao i čitav niz utvrđenja. Njegov sukob sa moravskim knezom Mojmirom I (830—846) se 833. godine okončao njegovim porazom i on biva primoran da sa porodicom napusti zemlju, dok Mojmir spaja dve kneževine i stvara Veliku Moravsku.

Pribina se sklonio kod Franaka i po nalogu kralja Ludviga I (817—876) biva pokršten, nakon čega mu 840. godine biva dodeljen na upravu posed oko reke Zale u današnjoj Mađarskoj. Na tom prostoru on podiže čitav niz utvrđenja i crkava, a svoju prestonicu smešta u Blatenski kastel, na obali Blatnog jezera. Kralj Ludvig 12.10.848. godine pretvara njegove posede odnosno Blatensku kneževinu u nasledno leno Pribinine porodice.

Knez Pribina je poginuo 861. godine u borbama sa velikomoravskim knezom Rastislavom (846—870), kao franački vazal, a na prestolu ga nasleđuje njegov sin Kocelj (861—872).

## Povezano
* Nitranska kneževina
* Blatenska kneževina
* Kocelj (861—872)
Zapadni Slaveni

**Zapadni Slaveni** ili **Sloveni** su grupa slovenskih naroda koji naseljavaju područje Centralne Evrope. Države u kojima Zapadni Sloveni čine većinu stanovništva su Poljska, Češka i Slovačka.
 
## Zapadnoslovenski narodi
* Poljaci (Poljska)
* Česi (Češka)
* Slovaci (Slovačka)

Ostatke nekadašnjih pribaltičkih Slovena predstavljaju male narodne zajednice sa svojim jezičkim i kulturno-istorijskim posebnostima, koje su vekove provele odvojeno od slovenske matice, uglavnom u sastavu nemačkih zemalja, naročito Pruske:
* Lužički Srbi
* Kašubi
* Šlezijci 
* Mazurci

U Češkoj, deo stanovništva Moravci, ima svest koja naginje ka nacionalno posebnoj, iako je opravdanje toga u čisto istorijskom smislu viševekovnog postojanja Moravske kao samostalne pokrajine.

U prikarpatskoj Rusiji, koja se danas nalazi u sastavu Ukrajine, kroz istoriju su se razvile etničke posebnosti izmešanosti starijih oblika istočnoslovenskih i zapadnosloveskih plemena. Njihove potomke danas predstavljaju Rusini koji sami sebe nazivaju Rusnacima, a svoj jezik ruskim. Zbog veće sličnosti jezika sa Slovačkim, oni se danas uglavnom ubrajaju u zapadne Slovene. Rusini je viševekovni termin za sve rusko stanovništvo na granici Ruskog i Austrijskog carstva, današnje Ukrajince. 
 
## Povezano
* Sloveni
* Zapadnoslovenski jezici
* Južni Sloveni
* Istočni Sloveni
Istočni Slaveni

**Istočni [[Slaveni]]** ili **Sloveni** su zbirni naziv za Ruse, Bjeloruse i Ukrajince. Oko 55.000 Rusina se identificira posebnom nacijom, dok se ostatak smatra subetnosom ukrajinske nacije. Istočnoslavenske kulture i jezici su međusobno slični no razlike postoje i one su često veće nego kod nekih drugih naroda koji imaju vrlo blisku zajedničku povijest. Svi današnji istočnoslavenski narodi i subetnosi potiču od takozvane staroruske nacije koja se razvijala u sklopu Kijevske Rusi. Korijenito razdvajanje na zasebne narode odvilo se tek u kasnom srednjem vijeku, kao posljedica mongolskog pustošenja zemlje.

Rusi su u 13. stoljeću dospjeli pod autokratsku mongolsku vlast, a Ukrajinci i Bjelorusi kao Ruteni (slavenizirani oblik: Rusini) u 14. stoljeću dolaze pod poljsko-litavsku vlast. Okupacija staroruskih zemalja dovela je do bitnih vjerskih, kulturnih i političkih razlika među spomenutim narodima već u 15. i 16. stoljeću, što se odrazilo na formiranje tri različite moderne nacije. Razdvajanje na posebne nacije do danas nije završeno s obzirom da se oko 55.000 Rusina deklarira kao posebna nacija. Pritom treba spomenuti da se oko 7 milijuna Ukrajinaca u Galiciji, Bukovini i Zakarpatju sve do sredine 20. stoljeća identificiralo u etničkom smislu Rusinima.

U Rusiji također posebnu pažnju plijeni velika naglašenost i često izjašnjavanje regionalnog identiteta stanovnika pa se mnogi službeno evidentirani Rusi u privatnom životu izjašnjavaju u regionalnom kontekstu kao u etničkom.

### Etno-kulturna podjela
:**A [[Belorusi|Bjelorusi]]**
::Bjeloruski Poliščuci (Paljaščuci): Pinčuki oko grada Pinska; Brešuki oko grada Bresta. Imaju snažnu regionalnu identifikaciju.
:**B) [[Rusi]]**
::b1. Starovjerci (Lipovski Rusi, Lipovjani) 
::b2. Pomori
:**C [[Rusini (Ukrajina)|Rusini]]**: Imaju snažnu regionalnu identifikaciju no u popisu stanovništva Poljske i Slovačke izjašnjavaju se dvojako etničkim Ukrajincima i Rusinima. Dio pripadnika se smatra ukrajinskim subetnosom; Oko 55.000 Rusina u svijetu se izjašnjava kao posebna nacija;
::Lemki
::Bojki
::Huculi
:**D [[Ukrajinci]]**
::Ukrajinski Poliščuci: subetnička grupa Ukrajinaca.

## Reference
Njitranska Kneževina

**Nitranska kneževina** ( = "Njitranska kneževina", *Nitriansko* = "Njitranska", *Nitrava* = "Njitrava") bila je slovenska država nastala u VIII veku na prostoru današnje Slovačke, Mađarske i Austrije. Prestonica joj je bila Nitra, u kojoj je knez Pribina (825-830, oko 840-861) 828. godine podigao prvu hrišćansku bogomolju među Zapadnim i Istočnim Slovenima. Smatra se pretečom Slovačke, a njen simbol/grb bio je dvostruki krst, koji je i danas glavni elemenat grba Slovačke (i grba Mađarske). Moravski knez Mojmir I (830-846) 833. godine potiskuje Pribinu i ujedinjuje dve kneževine pod imenom Velikomoravska kneževina.

## Nezavisna kneževina
Kneževina nastaje u VIII veku na prostoru nizije i pobrđa koje se danas prostire na tromeđi:
*  (Bratislavski kraj, južni deo Trnavskog kraja i Njitranskog kraja)
* 
* 

Kneževina se aktivno uključuje u sukob Karla Velikog sa Avarima, koji konačno bivaju slomljeni oko 800. godine. Neposredno iza toga se u istorijskim izvorima pojavljuje jedini poznati knez Pribina (825-833), koji 828. godine u Nitri podiže prvu crkvu među Zapadnim i Istočnim Slovenima, kao i druge građevine, kako u samoj Nitri, tako i u dolini Vaha, Oravi i Spišu. Sukob između moravskog kneza Mojmira I (830-846) i Pribine okončava se 833. godine Mojmirovom pobedom. On je tada ujedinio dve kneževine i stvorio *Velikomoravsku kneževinu*, dok je Pribina prebagao Francima, od kojih je na upravu dobio prostore južno od Nitranske kneževine, Blatensko ili Blatno Kneževstvo sa sedištem u Blatnogradu na Blatnom jezeru, odnosno Blatnoj reci u današnjoj Mađarskoj.

## Zavisna kneževina
Posle stvaranja Velikomoravske kneževine, Nitranska kneževina je u njoj ostala kao zasebna oblast kojom je upravljao princ prestolonaslednik. Ovakav sistem održao se i posle sloma Velike Moravske sve do 1108. godine, kada je kneževina rasformirana. U tom periodu nalazila se u sastavu:
* Velikomoravske kneževine (833-925)
* Kneževine (925-1000) i Kraljevine (1000-1001) Mađarske
* Kneževine (1001-1025) i Kraljevine (1025-1030) Poljske
* Kraljevine Mađarske (1030-1108)

## Povezano
* Velikomoravska kneževina
* Pribina (nitranski knez 825-830, blatenski knez oko 840-861)
** Kocelj (blatenski knez 861-874)
* Nitra
* Devinski Grad
* Bratislava
* Istorija Slovačke
* Grb Slovačke

## Vanjske veze
* Mapa kneževine
* Mapa kneževine
* Mapa kneževine
* Mapa kneževine
* Mapa kneževine
* Mapa kneževine 
* Mapa kneževine
* Mapa kneževine 
* Mapa kneževine
Hasan al-Askari

**Hasan al-[[Askarī]]** (; *Hasan al-‘Askarī*) (cca. 1. decembar 846  – 1. januar 874.) bio je jedanaesti od Dvanaest imama koje štuju šijiti Dvanaestnici. Ime po rođenju mu je bilo Hasan ibn ‘Alī ibn Muhammad. Nadimak *al-Askari* je stekao od arapske riječi *Asker* za vojsku, i to zato što je živio u gradu (Samara) poznatom kao veliki vojni logor. Imamom je postao u dobi od 22 godine, kada mu je otac Ali al-Hadi ubijen.

Na početku imamata je došao u nemilost abasidskog kalifa Al-Mutavakila, ali je nakon al-Mutavakilove smrti imao bolji tretman od novog kalifa Al-Muntasira. Nakon što je Al-Muntasir ubijen, novi kalif Al-Mustaeen se prema šijitima odnosio neprijateljski, te je Al-Askarija stavio u kućni pritvor. U njemu je ostao sve do smrti pod vlašću kalifa Al-Mutamida.

Usprkos tome, prema šijitskoj predaji je bio žestoki kritičar abasidske vlasti, a pogotovo njenog sve većeg oslanjanja na turske profesionalne vojnike, čiji su kalifi postajali marionete. Također je kritizirao sve rašireniju praksu uzimanja muslimana kao roblje.

Sahranjen je u znamenitoj džamiji al-Askari u Samari.

Imao je sina po imenu Muhamed al-Mahdi (r. 869) za koga šijiti-dvanaestnici vjeruju da je dvanaesti imam koji se krije i koji će se jednom pojaviti da donese pravdu na svijet.

## Izvori

## Vanjske veze
* The Life of Imam Al-Hasan Al-Askari
* Roshd foundation 
* ABU MOHAMMAD HASAN B. ALI ASKARI  by H. Halm, An article of *[[Encyclopædia Iranica]]*
* http://www.shiasearch.org
* The Eleventh Imam 
* Hasan Askari
Pljačka Rima

**Pljačka Rima** je naziv za nekoliko historijskih događaja prilikom kojih je grad Rim osvojen od stranih napadača i izložen masovnoj pljački ili pustošenju:
* Pljačka Rima 390/389. pne. od strane galskog plemena Senoni nakon pobjede nad Rimljanima u bitci kod Alije;
* Pljačka Rima (410) od strane Vizigota;
* Pljačka Rima (455) od strane Vandala;
* Pljačka Rima (846) od strane Saracena;
* Pljačka Rima (1084) od strane Normana;
* Pljačka Rima (1527) od strane carske vojske Karla V

## Veze
* Opsada Rima
Pljačka Rima (846)

**Pljačka Rima 846. godine** () je naziv za događaj koji se zbio 24. i 25. augusta 846. kada su tadašnji Rim napali saracenski pirati, najvjerojatnije iz svojih baza na Siciliji i južnoj Italiji gdje su, uz podršku aglabidskih vladara Ifrikije stvorili uporišta u prethodnim decenijama. Saraceni su prije toga uspjeli zauzeti i opljačkati grad Civitavecchia, odnosno luke Ostia i Portus te potom napredovali prema samom Rimu. Lokalna milicija im se nije usudila suprotstaviti, nego se povukla pod zaštitu Aurelijanskih bedema. Međutim, izvan njih je ostala Stara bazilika svetog Petra i bazilika svetog Pavla. Saraceni su to iskoristili kako bi ih temeljito opljačkali i oskrnavili. Prema navodima suvremenika, saracenski pljačkaši su bili dobro upoznati sa crkvama te su uspjeli odnijeti i najbolje skrivana blaga.

Taj je događaj potakao papu Lava IV da između 848. i 852. podigne nove zidine koje će obuhvatiti dotada nezaštićene crkve, pa je tako nastao budući Vatikan. Novi pokušaj Saracena da napadnu grad je godine 849. razbijen u bitci kod Ostije.
Patsy Kensit

**Patricia Jude Francis "Patsy" Kensit** (4. mart 1968 -) je engleska glumica, pjevačica i manekenka, koja je u domovini postala poznata kao dijete-glumac, da bi potom krajem 1980-ih stekla svjetsku slavu kao pjevačica vlastitog benda Eighth Wonder i zapaženim nastupima u filmovima kao što su *[[Absolute Beginners]]* i *[[Lethal Weapon 2]]*.

## Vanjske veze

* United Agents , the literary and talent agency *UnitedAgents.co.uk*
* 
* Models 1: Patsy Kensit *Models1.co.uk*
* Patsy Kensit profile Biogs.com
* Patsy Kensit  RadioTimes.com
Jenette Goldstein

**Dženet Eliz Goldstin** (, IPA: ) je američka glumica, rođena 4. februara 1960. u Los Anđelesu (Kaliforniji). Poznata je po ulozi Hispanoamerikanke Vaskez iz filma Osmi putnik 2. Poznata je i po tome što likovi koje glumi najčešće poginu do kraja filma. Dobila je nadimak "Kameleon", pošto ju je gotovo nemoguće prepoznati od uloge do uloge (glumila je opaku i naoružanu ženu, domaćicu, detektivku, medicinsku sestru, irsku emigrantkinju, sobaricu, pripadnicu specijalnih snaga itd.).

## Reference

## Filmografija

## Vanjske veze
*
Chris Rock

**Christopher Julius "Chris" Rock III** (7. februar 1965 -)američki komičar, glumac, scenarist, televizijski i filmski producent i režiser. Zahvaljujući poznanstvu s Eddie Murphyjem je 1980-ih stekao popularnost u stand-up klubovima, a potom postao poznat kao član postave humorističke emisije *[[Saturday Night Live]]*. Iako uživa veliku popularnost, ponekad je izazivao kontroverze zbog sklonosti vrijeđanja publike.

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Djibouti

**Djibouti** (fonetski: **Džibuti**, arapski: *جيبوتي*, francuski: *Ville de Djibouti*) je glavni i najveći grad Republike Džibuti, države na Rogu Afrike. Grad ima 353.801 stanovnika. Džibuti je i administrativni centar regije Džibuti, jedne od šest regija u kojoj živi oko 2/3 svih stanovnika ove male države, koja po procjeni iz 2009. godine ima 623.891 stanovnika.

## Geografija
Najstariji dio grada izgrađen je na poluotoku koji razdvaja Adenski zaljev od njegova rukavca zaljeva Tadžure preko puta Jemena. Noviji dijelovi grada Serpent i Marabout izgrađeni su južno i jugozapadno od centra. Sjeverozapadno od centra uz obalu zaljeva prostire se luka, sa svojim dokovima i skladištima, a 7&nbsp;km jugoistočno nalazi se međunarodni aerodrom *Djibouti - Ambouli*, pored kojeg se danas nalazi baza američke vojske *Camp Lemonier*.

## Klima
Džibuti ima vruću pustinjsku klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime. U gradu padne samo 131&nbsp;mm kiše tokom cijele godine. U Džibutiju je vruće i kad je formalno zima u decembru, januaru, februaru, ali u julu postane pakleno vruće i tada se temperature penju iznad 35 °C.

## Historija
Mjesto na kojem je niknuo Džibuti odabrao je 1888. tadašnji guverner Francuske Somalije Léonce Lagarde za izgradnju luke koja je Francuskoj trebala osigurati međustanicu za opskrbu brodova na plovidbi za Daleki Istok. Ubrzo nakon toga, Džibuti je postao glavni grad kolonije 1892. godine. Luka u Džibutiju postala je međustanica za opskrbu ugljenom velikog parobrodarskog društva Messageries maritimes na plovidbi za Madagaskar i Indokinu u novembru 1895. godine.

Veliki skok u razvoju grada bila je izgradnja željezničke pruge od Džibutija do Adis Abebe u Etipiji koja je dovršena 1917. godine. Luka je tada proširena na teren koji je pokrivao 65 hektara, koji nije imao potrebnu dubinu, zbog čega su provedeni radovi i luka je produbljena do dubine od 12 do 20 m. Džibuti je proglašen slobodnom lukom 1949. i to su bile zlatne godine grada. Tada je luka bila praktički izvozno-uvozna luka za svu robu iz Etipije, ali i obavezna međustanica brojnih brodova koji su plovili iz Crvenog mora.

Promet u luci radikalno je opao nakon zatvaranja Sueskog kanala (1967–1975), ali još više nakon stalnih gerilskih napada na željezničku prugu Adis Abeba–Džibuti. Za vrijeme građanskog rata u Etiopiji kasnih 1970-ih došlo je do daljnjeg pada prometa u luci i ekonomske stagnacije grada. Nakon proglašenja nezavisnosti 1977. Džibuti je postao glavni grad novonastale Republike Džibuti. Velike suše i ratovi tokom 1980-ih i početkom 1990-tih uzrokovali su doseljenje mnogih izbjeglica iz Somalije i Etiopije u grad i dodatno otežali ionako loše prilike u već osiromašenom gradu.

## Znamenitosti
Džibuti je grad mješane stare kolonijalne i moderne arhitekture, ali i jadnih slamova na periferiji. Najveća znamenitost grada je Predsjednička palača na Trgu Menilek, džamija Hamoudi, velika centralna tržnica i stadion *Stade du Ville*.

## Stanovništvo
Većinsko stanovništva grada su Afari (Danakili), Somalci (Issa), Arapi, Evropljani (uglavnom Francuzi) te Azijati.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Djibouti'' na portalu Encyclopædia Britannica
Kevin Sorbo

**Kevin David Sorbo** (24. septembar 1958 -) je američki glumac najpoznatiji po ulozi Herakla u popularnoj TV-seriji **, kapetana Dylan Hunt u TV-seriji *[[Andromeda (TV serija)|Andromeda]]* te kralja Kulla u filmu *[[Kull the Conqueror]]*.

## Reference

## Vanjske veze
* Kevin Sorbo Official Web Site
*
Matthew McConaughey

**Matthew David McConaughey** (4. novembar 1969 -) je američki glumac, koji je poznatim postao početkom 1990-ih zahvaljujući ulozi u filmu *[[Dazed and Confused]]*. Iako je u karijeri imao niz ozbiljnih dramskih uloga, poput onih u filmovima *[[A Time to Kill (film)|A Time to Kill]]*, *[[Contact (film)|Contact]]*, *[[U-571 (film)|U-571]]* i *[[We Are Marshal]]* zbog svog markantnog fizičkog izgleda i popularnosti među ženskom publikom je često angažiran za protagonista romantičnih komedija.

## Vanjske veze

* Matthew McConaughey Official Site 
* 
* 
* "Walkaway Joe" video Trisha Yearwood, CMT
* Matthew McConaughey's Guest DJ Set on KCRW KCRW Guest DJ Set 
* 2008 interview with Bullz-Eye.com
Solaris (film, 1972)

**Solaris** (), je sovjetski film iz 1972. zasnovan na romanu „Solaris“ poljskog pisca Stanislava Lema. Režirao ga je Andrej Tarkovski. Rimejk tog filma snimljen je 2002. godine u režiji Stevena Soderberga sa Georgeom Clooneyjem u glavnoj ulozi.

## Kratak sadržaj

Solaris je planeta potpuno prekrivena okeanom koji predstavlja neki oblik inteligentnog života. Iznad planete lebdi svemirska stanica ljudi koji istražuju planetu. Posle misterioznog nestanka jednog naučnika sa baze, Kris Kelvin je poslat kako bi istražio čudne okolnosti i doneo izveštaj o radu stanice. Kada je stigao pronašao je bazu u haosu, a posadu u teškom nervnom rastrojstvu. Uskoro na stanici susreće svoju ženu koja je mrtva već 7 godina.

## Glavne uloge
* Donatas Banonis – Kris Kelvin
* Natalija Bondarčuk – Hari
* Juri Jervet – Dr Snaut
* Nikolaj Grinko – Kelvinov otac
* Anatolij Solonjicin – Dr Sartorijus

## Nagrade
* Nominacija za nagradu Saturn za najbolji ZF film
* Nominacija za Zlatnu palmu, osvojena velika nagrada žirija

## Vanjske veze
* 
*
Chico (stripovski lik)

**Čiko Felipe Kaetano Lopez i Martinez i Gonzales** (Chico Felipe Cayetano Lopez y Martinez y Gonzales) je fiktivni lik koji se pojavljuje u stripovima o Zagoru gdje je prikazan kao Zagorov najverniji prijatelj i pratilac u svim avanturama. Priča o Zagoru počinje Čikovim dolaskom u Darkvud na brodu Meribel i napadom Delavera na trgovački brodić. Jedini preživeli je Čiko, koji za to ima da zahvali Zagoru. Ubrzo mu se odužuje i spašava ga sigurne smrti u vodi, sa teretom oko nogu, pa tako počinje legendarno prijateljstvo. Zagor završava sa svojim usamljeničkim životom, a koliba u močvari Mo-Hi-La, dobija još jednog stanara.

Čikov lik pratioca gotovo savršenog heroja kao što je Zagor, bio je nešto što se podrazumevalo ranih šezdesetih godina XX veka, u svetu stripa, filma i avanturističke književnosti. Svi autori koji su želeli da pridobiju mlađu publiku, uz heroja bez mane i straha stavljali su i njegovu suprotnost, komičan lik koji je služio da zabavi čitaoce. U trenutku nastanka priče o Zagoru, ovo je već bio oproban scenario. Uzora za njegov lik je bilo mnogo, od Paje Patka do Olija, mada se njegova fizička pojava najviše oslanja na lik Sanča Panse iz Servantesovog Don Kihota. Sa ovom činjenicom su se autori poigrali 1977. godine u epizodi Il cavaliere misteriozo – Tajanstveni jahač (br. 139; ZS 396; ZSSP 6; LUX 146), kada Čiko zaista glumi Sanča Pansu jednom novom Don Kihotu.

Simpatični Meksikanac ogromnog apetita je igrao veliku ulogu u sticanju popularnosti stripa o Zagoru. Njegova večita briga da napuni stomak i sačuva kožu su u potpunoj koliziji sa životom koji je prinuđen da vodi sa Zagorom. Legendarne epizode sa Trampijem i lakoća sa kojom upada u nevolje dale su priči o Zagoru neophodnu komičnu crtu, bez koje bi ovaj strip bio preozbiljan i pretenciozan. Čikov lik održava finu ravnotežu i ne da nam da zaboravimo da je i Zagor običan čovek. Iako se to nije često događalo, povremeno je i Čiko spašavao Zagora iz bezizlaznih situacija i tako vratio deo duga. Zbog svega toga, Zagor nije mogao pronaći vernijeg prijatelja, koji je i pored svoje trapavosti i nevelike fizičke snage nepokolebljivo ostajao uz njega i kada je sve izgledalo izgubljeno. On je majstor upadanja u nevolje, ali je s druge strane pravo dete sreće, kada se sagledaju sve situacije u kojima je Čiko uz pomoć Fortune uspevao da učini ono što ni Zagor nije mogao.

Čiko je jedini lik uz Zagora koji se pojavljuje u svim brojevima, a zbog svoje popularnosti dobio je 1979. godine i svoj serijal Čiko Specijal. Prvi brojevi koje je napisao Serđo Boneli govore o njegovom odrastanju u rodnom Verakruzu i mladosti u Meksiku, ilegalnom prelasku granice i životom u SAD, pre nego što je upoznao Zagora. Kasniji brojevi se bave i Čikovim precima, koje on tako često spominje i avanturama koje su oni doživeli. On je ponosan na svoje poreklo Hidalga – španskog viteza i latinsku krv svojih predaka. Ono što je najinteresantnije, iako se Čiko pojavljuje u svim epizodama Zagora, Zagora nema u svim specijalima o Čiku.

## Vanjske veze

* StripoviOnline.com, „Zagor“
Marc Singer

**Marc Singer** (29. januar 1948 -) je kanadski glumac najpoznatiji po naslovnoj ulozi u seriji fantasy filmova Beastmaster te ulozi Mikea Donovana u originalnoj TV-seriji *[[V (science fiction)|V]]* početkom 1980-ih.

Njegova sestra je glumica Lori Singer, a brat režiser i producent Ryan Singer.

## Vanjske veze
* 
*
Gallieno Ferri

**Galijeno Feri** (Gallieno Ferri, 1929-2016) bio je italijanski crtač stripa, najpoznatiji kao likovni tvorac Zagora. Rođen je u Đenovi 21. marta 1929.godine, gde je proveo detinjstvo i mladost. Rano je postao ljubitelj stripa, posebno američkih autora Aleksa Rejmonda, Reja Mura i Harolda Fostera. Po završetku II svetskog rata (1939-1945) kratko radi kao geometar, ali se već 1948. prijavljuje na konkurs u izdavačkoj kući Đovanija De Lea. Primljen je kao veoma talentovan i tu sa De Leom 1949. godine, stvara svog prvog junaka Zelenu sablast (Il Fantasma Verde). Želeći da ostane anoniman, svoje radove potpisuje pseudonimom Fergal. Saradnja sa De Leom je potrajala do 1953. godine, kada su njih dvojica stvorili lik Tander Džeka (Thunder Jack), koji nije uspeo u Italiji ali jeste u Francuskoj. Feri prekida saradnju sa De Leom i odlazi u Francusku gde nastavlja da radi na Tander Džeku sa Francuzom Pjerom Mukoom. U Francuskoj radi do 1959., kad se ženi i seli u Rečo, gradić blizu Đenove, gde živi i danas.

Tada započinje saradnja sa Serđom Bonelijem , scenaristom i urednikom kuće Araldo, kasnije Serđo Boneli Editore. Boneli je zadivljen Ferijevim radovima i ne propušta priliku da takvog crtača ima u svom timu. Godine 1961. iz njihove saradnje nastaje Zagor, strip koji će obeležiti živote ova dva čoveka. U početku, za Zagorov vizuelni lik je uzor bio američki glumac Robert Tejlor, ali ga Feri postupno menja, sve više ga približavajući sopstvenom liku. Kako je izjavio:*Normalno je da između autora i njegovog lika postoji psihološka, pa i fizička povezanost. Zagor jako liči na mene dok sam bio mlad. Oduvek sam bio avanturističkog duha pa sam ga udahnuo i njemu.* Od kada je izašao prvi broj Duha sa sekirom, Feri se od Zagora više nije rastajao. Nacrtao je na desetine hiljada tabli i sve naslovne strane stripa o Zagoru. Samo triput u karijeri on je svoj talenat pozajmio drugim strip herojima. Iste godine kada je nastao Zagor, Feri je nacrtao dve epizode stripa Crveni šinjel (Giubba Rossa), zatim prvu epizodu novog Bonelijevog junaka Mister Noa 1975. godine (za koga je sledećih desetak godina nacrtao i 115 naslovnih strana), a krajem devedesetih je nacrtao tri naslovne strane specijalnih brojeva Komandanta Marka.

Feri je za svoj rad dobio mnogobrojne nagrade među kojima se izdvajaju Nagrada za najboljeg crtača Ligurije (1984), Hugo Prat (1995) i nagrada FUMO DI CHINA za životno delo.
Menadžment slučaja

**Menadžment slučaja** je skup metoda, tehnika i veština pomoću kojih socijalni radnik procenjuje potrebe klijenta i porodice, organizuje mrežu servisa i usluga koje na najadekvatniji način odgovaraju klijentovim višestrukim potrebama. Socijalni radnik takođe koordinira proces, vrši monitoring, evaluira i zastupa interese klijenta. Zato je to proces orijentisan ka korisniku koji se zasniva na komplementarnosti različitih metodoloških pristupa socijalnom radu, prvenstveno korišćenjem mreže usluga i servisa.

## Vanjske veze
* studije FPN 
* NASW standardi za menadžment slučaja
Profesor Hellingen

Helingen (Hellingen) – Lik iz stripa Zagor. Zagorov arhineprijatelj, genije zla. Vrhunski naučnik, gladan priznanja koja ne dolaze. Paleta njegovih izuma je prosto neverovatna i ispred vremena kojem pripada. Nagomilana frustracija pokreće u njemu želju da zavlada svetom. Koliko je velika njegova mržnja prema Zagoru govori i to da je u stanju da se vrati iz sveta mrtvih da bi ostvario osvetu. Serđo Boneli je njegovo ime osmislio kao simboličnu igru reči: hell – pakao; ingen – skraćeno od ingenious – uman, domišljat, genijalan, Hellingen – pakleni genije ili genije iz pakla. Prvi pravi protivnik po meri Duha sa sekirom. Od pojave Helingena priča o Zagoru dobija na snazi i razvija se u pravcu koji će Gospodaru Darkvudu doneti popularnost koju su tvorci lika želeli.
Franco Bignotti

**Franko Binjoti** (Franco Bignotti, 1930-1991) - crtač stripova iz Breše. Jedan od najboljih Bonelijevih crtača starije generacije. Prvi strip koji je Binjoti nacrtao je Mali kentaur – Il Piccolo Centauro, 1951. godine. U SBE je radio od 1956. godine na serijalima Hondo, Dečak sa Divljeg zapada, Furio Almirante, Zagor, Mali rendžer, Mister No i Marti Misterija. Povremeno je radio i sa izdavačkom kućom Dardo, za koju je ilustrovao neke brojeve Kapetana Mikija, Bleka i Paso Kida. Franko Binjoti je ostavio veliki trag u Zagoru, jer je ovaj sjajni umetnik nacrtao neke od najznačajnijih epizoda zlatnog perioda. Smatra se da je pored Roberta Disa najbolji crtač Mister No-a kojeg je crtao punih 15 godina od 1975-1991.
NGC 2113

**NGC 2113** je otvoreni skup s emisijskom maglicom u zviježđu Zlatnoj ribi.

## Reference

## Vanjske veze
*
Veritaserum

**Veritaserum** je čarobni napitak koji se pojavljuje u serijalu o čarobnjaku Harryju Potteru. Radi se o vrlo moćnom serumu istine koji onoga tko ga popije prisiljava da govori istinu, iako postoje određene napredne metode kojima se ispitanik može oduprijeti utjecaju napitka. Zbog njegovih potentnih svojstava, korištenje Veritaseruma je pod strogom kontrolom Ministarstva magije. 

Veritaserum je bezbojan napitak bez mirisa te tako podsjeća na običnu vodu. Njegova priprema zahtijeva napredne vještine iz čarobnih napitaka, a traje jedan lunarni ciklus (otprilike 28 dana).

## Reference

## Vanjske veze
* Veritaserum na vanjskoj Harry Potter Wiki
Verzal

**Verzal** ili **majuskula** tipografski je naziv za veliko slovo, kao na primjer А, Б, В, Г, Д itd. u ćirilici i A, B, C, Č, Ć, D itd. u latinici.

Verzalna slova razlikuju samo latinično, ćirilično, grčko i jermensko pismo. Većina ostalih pisama (kao što su gruzijsko, glagoljičko, arapsko, hebrejsko i devangari) ne razlikuju mala i velika slova (a neki logografski sistemi, kao što je kineski, uopšte nemaju slova). Štaviše, čak ni evropski jezici nisu pravili razliku u veličini slova prije 14. vijeka; postojao je i verzal i kurent, ali jedan tekst bi koristio samo jedno pismo, a drugi samo drugo.

Istorijski, velika slova su nastala prije malih. Mala slova su nastala prilagođavanjem velikih za brže rukopisno pisanje.

## Upotreba
U pismima koja razlikuju velika i mala slova, velika slova se koriste za kapitalizaciju, pisanje akronima, zbog navodne bolje čitljivosti i za naglašavanje teksta.

Velika slova su se pri upotrebi mehaničkih pisaćih mašina koristila za tipografsko naglašavanje u tekstu. Međutim, duži niz velikih slova teže je čitljiv. S napredovanjem modernog kompjuterskog uređivanja teksta i razvojem interneta, naglašavanje se izvodi ispisivanjem samo jedne riječi velikim slovima, ili upotrebom kurziva, ili podebljanih slova, što je već duža praksa i u štamparstvu. U slovoslaganju, kada je neophodno upotrijebiti niz velikih slova, često se koriste umanjena velika slova kako bi se izbjeglo prenaglašavanje riječi u tekstu koji je ispisan uglavnom kurentom.

U elektronskoj komunikaciji upotreba isključivo velikih slova smatra se elektronskom nepismenošću, a upotreba nekih riječi ispisanih svim velikim slovima u tekstu koji se sastoji od malih slova tumači se kao vikanje.

## U enigmatici
Kapitalizacija

**Kapitalizacija** je upotreba velikog slova (verzala ili majuskule) samo na početku riječi s nastavkom riječi ispisanim malim slovima. Pravila upotrebe velikog slova razlikuju se od jezika do jezika i često su veoma složena, ali neka su i zajednička za većinu jezika, kao za početak rečenice i kod vlastitih imenica. U njemačkom jeziku kapitalizuje se svaka imenica.
Destination Moon

***Odredište Mjesec*** (eng. *Destination Moon*) je američki znanstveno-fantastični film iz 1950. godine. Nastao je u produkciji Georgea Pala, koji je kasnije producirao Kada se svjetovi sudare, Rat svjetova, i Vremenski stroj .  Bio je to prvi veći američki znanstveno fantastični film koji ozbiljno obrađuje temu svemirskog putovanja. Značajan doprinos u izradi scenarija dao je pisac znanstvene fantastike Robert A. Heinlein.

## Radnja
Privatni poduzetnik organizira ekspediciju na Mjesec prije nego Rusi stignu prvi. Američki astronauti nakon slijetanja uspostavljaju bazu na Mjesecu, ali nisu sigurni imaju li dovoljno goriva za povratak na Zemlju.

## Glavne uloge
* John Archer - Jim Barnes
* Warner Anderson - Dr. Charles Cargraves
* Tom Powers - General Thayer
* Dick Wesson - Joe Sweeney
* Erin O'Brien-Moore - Emily Cargraves
* Franklyn Farnum - Radnik u tvornici
* Everett Glass - Mr. La Porte
* Knox Manning - Knox Manning

## Nagrade
* Osvojen Oscar za najbolje vizualne efekte i jedna nominacija (Oscar za najbolju scenografiju).
* Osvojen brončani medvjed na prvom Berlinskom filmskom festivalu 1951. u kategoriji kriminalističkog ili pustolovnog filma.

## Vanjske veze
* 
* Rottentomatoes.com
Rocksteady

**Rokstedi** (eng. *rocksteady* ili *rock steady*) je muzički žanr koji je nastao na Jamajci oko 1966. On je naslednik ska muzike i prethodnik reggae muzike, rokstedi su izvodile jamajčanske vokalno harmonijske grupe kao što su The Gaylads, The Maytals i The Paragons. Naziv rokstedi potiče od plesnog stila koji je pomenut u pesmi Altona Elisa „*Rock Steady*”. Plesovi izvođeni uz rokstedi su bili manje energični od ranijih ska plesova. Prvi internacionalni rokstedi hit je bio „*Hold Me Tight*” (1968) koji je izvođen od strane američkog solo pevača Johnnyja Nasha (1940-2020) i dostigao je broj jedan u Kanadi.

## Osobine

Jamajkanski muzičari i producenti koji su razvili pojam rokstedija od 1966. do 1968. razvili su jazz i R&B, svirali kroz ska i bili pod utjecajem drugih žanrova, ponajviše rhythm and bluesa, menta, kalipsa, američke soul muzike, te karipskih i afričkih muzika.

Tempo je postao sporiji sa razvojem rocksteadija nego što je bio u ska. Gitaristi i klaviristi počeli su eksperimentirati s povremenim naglascima oko osnovnog neobičnog uzorka. Usporavanje koje se dogodilo sa roksteadijem omogućilo je basistima da istraže masnije, tamnije, labavije, te sporije tonove od ska basa. Sporiji tempo i manja veličina bendova zauzvrat su doveli do mnogo većeg fokusa na bas liniju općenito, što je sa vremenom postalo jedna od prepoznatljivih karakteristika jamajčanske muzike. U rokstediju, glavna gitara često udvostručuje bas liniju.

## Upečatljivi primjeri rokstedija
### Pjesme
* Prince Buster, *Judge Dread*
* The Paragons, *The Tide Is High*
* Desmond Dekker, *007 Shanty Town*
### Albumi
*Alton Ellis - *Be True to Yourself: Anthology 1965-1973*
*The Gaylads - *Over the Rainbow's End*
*The Melodians - *Rivers of Babylon*

## Vanjske veze
* The History of Jamaican Music 1959-1973

## Napomene

## Reference

## Bibliografija

* 
*
Al-Vasik

**Al-Vasik ibn Mutasim** ili **Al-Vatik ibn Mutasim** (arapski: الواثق; *Al-Wathiq ibn Mutasim*; ? - 10. august 847) bio je abasidski kalif koji je vladao od 842. do smrti. 

Bio je sin prethodnog kalifa Al-Mutasima i njegove bizantske konkubine po imenu Qaratis. Oca je naslijedio nedugo po smrti 841. godine. Sljedeće godine mu je umrla majka dok je sa njom bio na hodočašću u Meku. Godine 843. i 844. je proveo čistku među korumpiranim državnim službenicima, a 844/845. je njegov turski general po imenu Bugha al-Kabir proveo kaznenu ekspediciju protiv razbojničkim plemena u Arabiji. Sljedeće je godine, pak, provedena velika razmjena zarobljenika sa Bizantincima. Godine 846. je razotkrivena zavjera, odnosno pokušaj ustanka u Bagdadu koji je vodio Ahmad ibn Nasr ibn Malik; Al-Wathiq ga je nakon suđenja osobno pogubio mačem. Kraj vladavine su mu označili ustanci u Siriji i Palestini, uglavnom uzrokovani nezadovoljstvom arapskog stanovništva sve većim uticajem turskih vojnika i oficira na državnu upravu. Umro je od groznice 10. augusta 847. godine, a naslijedio ga je brat Al-Mutavakil.

Al-Vasik je, kao i raniji pripadnici njegove dinastije, bio poklonik kulture i umjetnosti, a navodi se da se i sam bavio muzikom, odnosno komponirao preko 100 pjesama.

Al-Vasik je kasnijim generacijama na Zapadu poznat kao inspiracija za *[[Vathek]]*, znameniti gotički roman engleskog književnika Williama Beckforda s kraja 18. vijeka.

## Izvori
* Muhammad ibn Jarir al-Tabari History v. 34 "Incipient Decline," transl. Joel L. Kramer, SUNY, Albany, 1989
Osnovna linija

**Osnovna linija** ili **linija osnove** u tipografiji и krasnopisu je linija na kojoj "leže" slova, a ispod koje se spušta descent.
Al-Amin

**Muhamed ibn Harun al-Amin** (; *Muhammad ibn Harun al-Amin*; 787 - 813) bio je abasidski kalif koji je naslijedio svog oca, znamenitog kalifa Harun al-Rashida i vladao od 809. do smrti.

Muhammad ibn Jarir al-Tabari navodi kako je Harun al-Rašid odlučio da ga Al-Amin naslijedi na mjestu kalifa, dok bi mlađi brat Al-Mamun trebao dobiti mjesto guvernera Hurasana (današnji istočni Iran) i tamo autonomno vladati. Braća su se za vrijeme hodočašća u Meku sklopila svečanu pogodbu prema kojoj je Al-Mamun pristao priznati Al-Amina za kalifa, dok je Al-Amin odredio Al-Mamuna za svog nasljednika. 

Nakon što je kalif umro, Al-Amin, za koga historičari navode da se na dvoru okružio eunusima je vodio rasklašen i dekdadentan život u tolikoj mjeri da je njegova majka Zubaida naložila dvorskim sluškinjama da nose mušku odjeću kako bi se očuvao konvencionalni moral. 

Usprkos dogovora, otpočele su nesuglasice među braćom, pri čemu je kalifa protiv brata podstrekavao njegov ministar al Fadl ibn ar Rabi. U martu 811. su te nesuglasice eskalirale u otvoreno neprijateljstvo. Al-Amin je protiv brata poslao vojsku pod generalom Ali Isa ibn Mahanom. Nju je u bitci kod Rayya porazio Tahir bin Husain, daroviti perzijski general u Al-Mamunovoj službi. Nakon toga su protiv Al-Aminove vlasti izbili ustanci u Siriji, a za Al-Mamuna su se opredijelili Meka, Basra i Kufa. Tahir je, pak, splektama uspio nagovoriti vodeće Al-Aminove generale da se okrenu jedan protiv drugog. To je omogućilo pobunjeničkim trupama da dođu do Bagdada i stave ga pod opsadu. Suočen s porazom, Al-Amin je od pobunjenika ishodio prekid opsade i slobodan prolaz pod uvjetom da se odrekne kalifske vlasti. Taj je dogovor, međutim, pokušao izigrati i pobjeći iz grada zajedno sa simbolima kalifske vlasti; pobunjenički vojskovođa Tahir ga je uhvatio i dao pogubiti.

## Izvori

## Literatura
* Muhammad ibn Jarir al-Tabari History volume xxxi, "The War Between Brothers," transl. Michael Fishbein, SUNY, Albany, 1992