Ivaniš Pavlović

**Ivaniš Pavlović** bio je knez a kasnije veliki vojvoda bosanski iz vlastelinske porodice Pavlovića čiji su se posjedi nalazili u istočnom dijelu Kraljevine Bosne. Rođen je u junu 1423. godine iz braka vojvode Radoslava Pavlovića i Teodore, kćerke Vukca, brata Sandalja Hranića Kosače, vjenčanih 1421. godine. Radoslav se kasnije razveo s Teodorom i doveo drugu ženu s kojom je dobio drugog sina Petra, u aprilu 1425. godine.

Prije Ivaniševa rođenja Dubrovnik je vodio pregovore sa vojvodom Radoslavom radi kupovine polovine župe Konavli. Nakon dugih cjenkanja i razvlačenja došlo se do sporazuma krajem 1426. godine. U okviru ovog sporazuma, za njegovu veću sigurnost, Republika je tražila da se pored oca zakune na završenu prodaju i mali knez Ivaniš, na šta je Radoslav i pristao. 

Za vrijeme Konavoskog rata rata Radoslav je uspio na svoju stranu privoliti kralja Tvrtka II s kojim se predhodno izmirio. Svoju vjernost prema kralju garantovao je septembra 1431. god. slanjem sina Ivaniša i žene Teodore na bosanski dvor. Tvrtko je ostao uz Pavloviće, a dopustio Ivanišu da se početkom februara 1432. vrati kući. 

Mir između Dubrovnika i Pavlovića je sklopljen 25. marta 1433. u starom gradu Borču. Prije toga je bosanski kralj Tvrtko II, 2. marta izdao u Sutjesci povelju kojom je potvrdio mir Radoslava Pavlovića s Dubrovčanima. Ivaniš je izuzet iz ugovora zbog mladosti, s obećanjem i zakletvom vojvode da to učini sa 14 godina, što je i učinio u augustu 1439, kada je položio zakletvu u Bobovcu, pred kraljem i Dubrovčanima, na koju se ranije obavezao njegov otac.
## Predvodnik Pavlovića
Krajem novembra 1441. godine, nakon očeve smrti, Ivaniš je naslijedio njegovu oblast (Zemlja Pavlovića) i kao najstariji sin dobio titulu vojvode. Slijedeće godine se izmirio sa ujakom Stjepanom Kosačom. Predhodno je Stjepan preoteo od Radoslava i grad Klobuk, posljednje uporište Pavlovića na jugu. Od nekada prostranih posjeda Pavla Radenovića u Primorju, Pavlovići su zadržaše samo katun Vlaha Žurovića (iznad izvora Rijeke dubrovačke), i to do svoje propasti. 

Ivaniš je Dubrovčanima izdao povelju 29. septembra 1442. na planini Bujaku prema Brodaru i njom potvrdio sve ranije ugovore naslijeđene još od Pavla Radenovića. Pod tim su se podrazumijevale trgovačke povlastice i župa Konavli. Zauzvrat su Dubrovčani 10. decembra potvrdili sva stara prava i njemu i njegovoj braći: palaču u Dubrovniku, konavoski dohodak u iznosu od 600 perpera godišnje, kao i dijelove zemlje koje su uživali kao dubrovački plemići. Iz tog dana potječe i dokument kojim Republika obećava majci Teodori da će je u slučaju nevolje primiti u grad kao i na ostavljanje njenog blaga.

Dolaskom Tomaša Kotromanića na bosanski prijesto, Ivaniš je postao njegov najvjerniji saveznik među domaćom vlastelom. U kraljevoj povelji Dubrovčanima Ivaniš je na prvom mjestu naveden kao svjedok. Početkom januara 1444. kralj i Ivaniš Pavlović su prodrli u dolinu donje Neretve, gdje su im se pridružili i Radivojevići. U februaru su Drijeva, važan privredni centar, poslije više od tri decenije ponovo našao u kraljevskim rukama. U avgustu je Stjepan Kosača vratio Drijeva.

Vojvoda Ivaniš bio je jedini Pavlović koji je, makar nakratko, napustio Crkvu bosansku i okrenuo se katoličanstvu 1446. godine da bi se 1449. vratio u Crkvu bosansku.

Ivaniš se 1949. oženio i izmirio sa Stjepanom Kosačom, a u novembru 1450. preminuo u 27. godini života. Kao predvodnici Pavlovića ostali su  
braća, vojvoda Petar i knez Nikola.

## Literatura
* Mihailo Dinić, Humsko trebinjska vlstela - SANU, Posebna izdanja 397, Odjeljenje društvenih nauka 54, Beograd, 1967, str. 73
* Pavao Živković - Ustupanje Konavala Dubrovčanima, Konavle u prošlosti, sadašnjosti i budućnosi I, Dubrovnik, 1998,
* Pavao Živković - Učešće bosanske vlastele u diobi Konavala, Prilozi Instituta za istoriju u Sarajevu 16/15, 1979
* Radoslav Grujić - Konavli pod raznim gospodarima od XII-XV veka),
* 
* 
## Izvori