open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Denton, Greater Manchester

**Denton** je grad od 36,667 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u grofoviji Greater Manchester.

Administrativno podpada pod metropolitanski borough Tameside.

## Geografija
Denton koji leži udaljen svega 8 km istočno od centra Manchestera, tokom historije bio je dio grofovije Lancashire.

## Historija
Postoji najmanje dva objašnjenja za ime Denton, koja se svode na to da je to značilo *Naselje u dolini* (Dane Town) jer je *den* značilo - dolina, a *ton* (town) - naselje. Denton se spominje u nekoliko dokumenata iz 14. vijeka, pod imenom Denton-subter-Danerhaugh. U Dentonu se tokom 17. vijeka razvila izrada šešira, na bazi proizvodnje pamučnih tkaninau, tako da je negdje oko 1920. gotovo pola gradskog stanovništva radilo na njihovoj izradi.

Zna se da je 1660-ih bio selo od 500 stanovnika, čiji je broj do 1801. porastao na 2.500. da bi ih 1841. već bilo 7.000, a 1950. više od 25.000. Veliki porast stanovnika tokom 19. vijeka bio je rezultat toga što je Denton postao predgrađe Manchestera.

Nakon usvajanja zakona u parlamentu 1765., proširena je i poboljšana cesta iz Stockporta preko Dentona do Ashtona, a najvažnija cesta koja povezuje Denton sa *vanjskim svijetom*, prema Manchesteru, izgrađena je nakon usvajanja zakona parlamentu - 1818.  Željeznica je stigla do grada u oktobru 1882., iako treba reći da je još od 1853. postojala privatna željeznička pruga do Stockporta kojom se prevozio ugljen iz rudnika oko Dentona.

Lokalne uprave gradova Dentona i Haughtona odlučile su se 1884. ujediniti, što je i realizirano 1894., nakon što je to odobrila skupština grofovije Lancashire, pa je odtad to postao *urbani [[kotar|distrikt]] Denton*.

## Pobratimski gradovi
*  Montigny-le-Bretonneux, Francuska (od 1992.)
*  Kierspe, Njemačka (od 2012.)

## Reference

## Vanjske veze

* Denton
Roch (rijeka)

**Roch** je rijeka na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Greater Manchester duga nekih desetak km, desna pritoka Rijeke Irwell

## Karakteristike

Roch izvire na obrocima masiva Penninesa kod Todmordena u Grofoviji Greater Manchester. Od tamo teče prema jugozapadu preko Rochdalea i Heywooda do ušća u Irwell kod Burya.

Grad Rochdale i istoimeni Metropolitanski borough po rijeci su dobili ime.

U Rochdalu je početkom 20. vijeka, rijeka potpuno kanalizirana i natkrivena cestama. Danas se njeno korito namjerava ponovo otkriti, tako da rijeka postane atrakcija centra grada.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Revealing the Roch''
Kristin Lavransdatter

***Kristin Lavransdatter*** je trilogija historijskih romana norveške spisateljice Sigrid Unset objavljenih od 1920. do 1922. godine, a koji predstavljaju njeno najpoznatije djelo. Sastoji se od tri romana - *Kransen* (Vijenac), *Husfrue* (Supruga) i *Korset* (Križ) - čija je protagonistica Kristin Lavnansdatter, kći plemića iz mjesta Sel u dolini Gudbrandsdalen u centralnoj Norveškoj u prvoj polovici 14. vijeka. Roman prikazuje njen porodični život u sjeni preljuba, političkih intriga, epidemije Crne smrti i drugih iskušenja tokom kojih se oslanja na svoju katoličku vjeru.

Unset je svojim romanom izazvala veliku pažnju, dijelom zbog za tadašnje standarde realističkog prikaza seksualnosti, ali još više zbog izuzetno detaljnog opisa srednjovjekovnog društva, njegovih običaja i načina života, a koji je bio mnogo "oporiji" i realističniji u odnosu na tada popularna romantične i "zašećerena" djela historijskog žanra. Unset je svoju heroinu dijelom modelirala i prema vlastitom životu, uključujući vlastita vjerska uvjerenja koja će je potaći da nekoliko godina formalno preobrati na katoličanstvo. Unset je imala veliki uspjeh, te se često navodi da je upravo ta trilogija zaslužna za to da je 1928. godine osvojila Nobelovu nagradu za književnost.

Godine 1995. je prema romanima snimljen istoimeni igrani film u režiji Liv Ullmann.

## Vanjske veze
* Matthew Joseph Peak, book cover artist for the Penguin edition
* Tiina Nunnally on translating Kristin Lavransdatter
* Removing the Grime from Scandinavian Classics – Nunnally on translating Kristin Lavransdatter, from World Literature Today.
* Tiina Nunnally synopsis on Kristin Lavransdatter
* Kristin Lavransdatter – criticism from author William T. Vollmann
* Penguin Classics reading group on Kristin Lavransdatter – extensive book group discussion on the novel.
* No Longer Lost in Translation book review in the Boston Globe, January 15, 2006.
* David Warren on the different translations of ''Kristin Lavransdatter''
Hyde, Greater Manchester

**Hyde** je grad od 34.495 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u grofoviji Greater Manchester.

Administrativno podpada pod metropolitanski borough Tameside.

## Geografija
Hyde koji leži udaljen 11 km istočno od centra Manchestera i oko 8 km jugoistočno od Stockporta tokom historije bio je dio grofovije Cheshire. Od susjednog Dentona razdvaja ga rijeka Tame, koja svojim tokom formira najveći dio historijske granice između Cheshira i Lancashira.

## Historija
Njegovo ime derivat je od riječi *hide* što je nekad bila mjera za površinu (odgovara otprilike površini od nekih 48 hektara).

U grad je izrastao za industrijske revolucije tokom 19. vijeka. Još krajem 18. vijeka Hyde je bio selo od par kuća poredanih duž ulice Red Pump u parohiji Stockport. U to vrijeme su i njegova današnja predgrađa kao Gee Cross bila mnogo veća pa se ime  *Hyde* koristilo samo imanja duž Rijeke Tame. U čitavom distriktu je 1801. živjelo samo 3.500 stanovnika.

Rast Hydea bio je povezan sa proizvodnjom pamučnih tkanina. Izgleda da se ime *Hyde* počelo koristiti tek od 1830. Mjesto je prvu anglikansku crkvu podiglo 1832. Rastu Hydea posebno je pomogla izgradnja kanala Peak Forest koji je otvoren 1800.

Najstarije predionice iz 1748. koristile su snagu vode za pokretanje razboja, parne mašine počele su se koristiti od 1820. Zbog tog su lokalni rudnici ugljena bili od vitalnog značaja za razvoj industrije. Hyde je imao sreću da leži na bogatim nalazištima ugljena.

Željeznica je stigla do centra grada 1858., ali su njegova predgrađa Godley i Newton imala željezničke kolodvore sa linijama za Manchester i Sheffield još od 1841. Prije tog razdoblja, Hyde se služio makadamskim cestama prema Manchesteru i Stockportu.

## Reference

## Vanjske veze

* Hyde
Audenshaw

**Audenshaw** je grad od 11,419 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Greater Manchester.

Administrativno podpada pod Metropolitanski borough Tameside.

## Geografija

Audenshaw koji je tokom historije bio je dio Grofovije Lancashire, leži na rijeci Tame udaljen 8 km istočno od centra Manchestera, i svega 3 km jugozapadno od Ashtona.

## Historija

Njegovo ime koje je vjerojatno derivat od osobnog imena *Aldwine*, prvi put je dokumentirano tokom 12. i 13. vijeka.

Audenshaw je sve do 19. vijeka bio uglavnom poljprivredno naselje čiji su se stanovnici uz to bavili izradom šešira, izbjeljivanjem tkanina i iskapanjem ugljena.

Još 1874. Audenshaw je bio samo jedno od četiri naselja u parohiji Ashton, koje se sastolo od zaselaka; Woodhouses, Waterhouses, Littlemoss, Audenshaw, Medlock Vale i Hooley Hill. Prvo vijeće lokalne uprave osnovano je 1874., a 1894. Audenshaw je postao Urbani distrikt.

Audenshaw je 1801. imao 2.000 stanovnika, a 1901. -7.000. Između 1931.- 1951. mu se naglo povećao broj stanovnika od 8.461 na 12.600., ali je kasnije do 1991. vrlo sporo rastao do svega - 13.170 stanovnika.

Iskapanje ugljena počelo je još u 18. vijeku, po površinskim kopovima, kad su oni iscrpljeni, od 19. vijeka otvorani su rudnici sa dubinskim kopovima. Kompanija *Chamber Colliery Mining* imala je tri rudnika; Oak, Wood i Ashton (Snipe), ona je 1880. podigla željezničku prugu do kanala za transport ugljena. Rudnik Ashton (Snipe) sa jamom od 952 metara bio je svojevremeno jedan od najdubljih na svijetu.

Posljednji rudnici Audenshawa zatvoreni su 1959.

## Reference

## Vanjske veze

* Audenshaw
Stalybridge

**Stalybridge** je grad od 26,649 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Greater Manchester.

Administrativno podpada pod Metropolitanski borough Tameside.

## Geografija

Stalybridge koji je tokom historije bio je dio Grofovije Cheshire, leži na rijeci Tame udaljen 13 km istočno od centra Manchestera.

## Historija

Sufiks *bridge* (most) dodan je imenu mjesta tek početkom 19. vijeka.  
Prije 1750. Staly je bio vrlo rijetko naseljen, između 1700. - 1750. ukupan broj stanovnika nije prelazio 140. Njegovi stanovnici su s jedne strane bili poljprivrednici a s druge tkalci vunenih tkanina, pa je gotova svaka kuća imala razboj.

Već oko 1750. postojalo je nekoliko malih tkalačkih manufaktura uz RijekuTame koje su za pokretanje razboja koristili snagu vode. Prvu industrijsku predionicu pamuka podigao je Edward Hall, koji je već 1796. nabavio parnu mašinu i podigao prvi tvornički dimnjak.   Dimnjaci njegove predionice su ubrzo postali karakteristika grada u nastajanju, kad su mu se pridružili i tvorničari poput Johna Cheethama (1802. - 1886.) i Abela Harrisona (1793. - 1865.).

Industrijalizacija je dovela do brzog rasta stanovništva, koje je između 1823. - 1825. poraslo od 5.500 na 9.000, a do 1851. naraslo i do 20.760. Zbog tog je Stalybridge 1828. dobio status grada., te iste godnine osvjetljen je plinskom  rasvjetom, a tri godine kasnije 30. decembra 1831. službeno je otvorena Gradska vijećnica. Nakon tog je 5. marta 1857. dobio status borougha.

Još i na prijelazu vijekova je pamučna industrija dobro stajala, pa je grad dosegao zenit 1901. kad je imao 27.623 stanovnika. Ali je nakon tog prodaja pamučnih tkanina konstatno opadala, a s njom i broj stanovnika. Do 1932. zatvoreno je sedam najvećih predionica pamuka, pa je bilo čak 7.000 nezaposlenih.

## Reference

## Vanjske veze

* Stalybridge
Wikitribune

**Wikitribune** je informativni website čije je pokretanje u aprilu 2017. najavio Jimmy Wales. Njegova svrha je pružiti "činjenične i neutralne vijesti", a financirao bi se preko masovnih donacija i ne bi ovisio o oglasima. Model bi bio sličan Wikipediji u tome što bi se za svaku vijest morao pružiti izvor odnosno autentični transkript intervjua ili izjave. Vijesti bi stvarali profesionalni novinari, ali uz prethodni upliv volontera koji bi prije objavljivanja vršili provjere.

Wales je projekt zamislio kao sredstvo za borbu protiv lažnih vijesti na Internetu; navodnu motivaciju za problem je pružilo to što je na televiziji čuo Kellyanne Conway kako spominje "alternativne činjenice".

Wikitrubne je nezavisan projekt koji nije povezan sa Fondacijom Wikimedia i njegovim drugim projektima.

Demo verzija web stranica je bila prikazana odabranim čitateljima, među kojima se nalaze predstavnici medija.

## Izvori

## Vanjske veze

*
Timotije II Carigradski

**Timothije II Marmarinos** () bio je vaseljenski patrijarh od 1612. do 1620.

## Život
Rođen je u mjestu Bandırma, na južnoj obali Mramornog mora. 28. februara 1601. je postao mitropolit Patrasa, gdje je služio sve do ustoličenja za partrijaha. Kada je u oktobru 1612. svrgnut njegov prethodnik Neofit II upravu nad Crkvom je privremeno preuzeo tadašnji aleksandrijski patrijarh Kiril Lukaris. Lukaris je trebao postati patrijarhom, ali su se tome usprotivila četvorica episkopa među kojima je bio Timotije; kako bi osigurao vlastiti izbor, osmanskom sultanu je obećao da će mu Crkva plaćati godišnji danak od 8000 kuruşa. Lukaris je pod pritisjkom odustao te je u novembru 1612. Timotije postao novi patrijarh.

Njegovo stolovanje je obilježilo žestoko suparništvo sa Lukarisom, koga je dao izgnati na Svetu goru, a potom protiv njega ishoditi i nalog za hapšenje, koji je Lukaris izbjegao bijegom u Aleksandriju.  Timotije je protiv Lukarisa iznosio optužbe da je luteran.

Timotije, za razliku od drugih Lukarisovih suparnika, nije bio motiviran vlastitim simpatijama za katoličanstvo, odnosno odrazom katoličko-protestantskih sukoba na osmanski dvor i vaseljensku patrijaršiju. Timotije se dosljedno protivio katoličkom nauku  te je 1615. papi Pavlu V poslao pismo u kome ga formalno odbacuje.

Pod Timotijevim vodstvom je 1614. dotada relativno skromna crkva sv. Đorđa u carigradskoj četvrti, koja je od 1601. bila sjedište Patrijaršije, nadograđensa.

Timotije je prema nekim navodima umro 3. septembra 1620  a prema drugim navodima u martu 1621. Prema glasinama koje su se pojavile u vrijeme, bio je otrovan na večeri koji je priredio nizozemski ambsador , Lukarisov simpatizer, ali za to danas nema dokaza.

## Izvori
Dukinfield

**Dukinfield** je grad od 20,937 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Greater Manchester.

Administrativno podpada pod Metropolitanski borough Tameside.

## Geografija

Dukinfield leži na južnoj obali rijeke Tame, točno nasuprot Ashtona, udaljen oko deset km istočno od centra Manchestera. On je tokom historije bio je dio 
Grofovije Cheshire.

## Historija

Njegovo ime je najvjerovatnije derivat od riječi *ducks* što je značilo nešto kao polje, iako se tradicionalno smatra da je ime dobio u čast na pobjede nad danskim Vikinzima.

Dukinfield je za ranog srednjeg vijeka bio jedna od parohija Stockporta pod upravom Macclesfielda.

Nakon Normanskog osvajanja Dukinfield je postao normanski feud, kojim je od druge polovice 12. vijeka vladala porodica *De Dokenfild*.

Tokom 17. vijeka Dukinfield je bio zajedno sa Ashtonom najveći grad istočno od Manchestera i Stockporta. Još 1827. - Dukinfield je i nadalje bio centar poljoprivrednog kraja, poznat po povrću kojim je snabdjevao Manchester i Stockport.

Njegovom prosperitetu doprinjelo je rudarstvo koje je započelo iskapanjem ugljena početkom 17. vijeka. Ono se dramatično povećalo krajem 18. vijeka, kad su proradile prve parne mašine po predionicima pamuka. Tokom 19. vijeka razvila se i metalurgija zahvaljujući potražnji i lokalnim nalazištima željezne rude.

Glavni poticaj porastu trgovačke akrivnosti Dukinfielda, bio je poboljšanje prometnih prilika, nakon izgradnje više mostova preko Rijeke Tame, uz kanale; Peak Forest, Ashton i Huddersfield i željezničke pruge prema Sheffieldu i Manchesteru. Period gradnje željezničkih pruga započeo je 1838. gradnjom linije prema Stalybridgu, koja je prošla kroz Dukinfield.

Loši uvjeti u prvim tvornicama doveli su do nemira, uključujući masovne bune 1812. (Luditi) i 1842. (generalni štrajk), i nakon tog je bilo nemira 1858., 1863. i 1868.

## Pobratimski gradovi

* Champagnole, Francuska

## Reference

## Vanjske veze

* Dukinfield
Luditi

**Luditi** je ime za članove spontanog pokreta engleskih radnika iz 19. vijeka koji su uništavali tekstilne mašine, nadajući se da će tako zaustaviti proces njihovog širenja po tadašnjim tvornicama, te će tako sačuvati svoja radna mjesta.

## Historija

Pokret je započeo u blizini Nottinghama krajem 1811., a iduće godine se proširio na Yorkshire, Lancashire, Derbyshire i Leicestershire.

Luditi su uglavnom bili maskirani i svoje pothvate izvodili noću. Njihov lider, pravi ili imaginarni, bio je poznat kao **[[Kralj]] Ludd**, navjerojatnije se radi o nekom i danas mitskom *Nedu Luddu*, koji je navodno prvi uništio jedan razboj za tkanje čarapa.

Oni su izbjegavali nasilje nad ljudima i vrlo često imali snažnu lokalnu podršku. Težak incident dogodio se 1812. kad je na skupinu ludita otvorena paljba, po naređenju ugroženog poslodavca po imenu Horsfall (on je kasnije ubijen). Nakon tog je Britanska vlada premijera Roberta Jenkinsona, pokrenula niz oštrih mjera koje su kulminirale u masovnom suđenju Luditima u Yorku 1813. Na tom suđenju su izrečene brojne smrtne kazne vješanjem i deportacije u udaljene kolonije.

Slične bune uzrokovane teškom ekonomskom krizom koja je uslijedila nakon napoleonskih ratova, dogodile su se i tokom 1816. Ludistički pokret je vrlo brzo ugušen snažnom državnom represijom i oživljavanjem 
ekonomije.

Nakon gušenja pokreta u Britaniji, još uvijek su se između 1820-ih i 30-ih događale slične bune po Evropi, i to među tkalačkim radnicima po Šleskoj i Lyonu.

Pojam *Ludit* (Ludizam) se i danas široko koristi za označavanje pojedinaca ili grupa koje se protive tehnološkim promjenama.

## Reference

## Vanjske veze

* http://www.enciklopedija.hr/Natuknica.aspx?ID=37398''Luditi''
* ''Luddite''
Macclesfield

**Macclesfield** je grad i nekadašnji borough od 56,701 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Cheshire.

Administrativno podpada pod Borough Cheshire East.

## Geografija

Macclesfield leži na istoku Grofovije Cheshire, na rijeci Bollin, pritoci rijeke Mersey, udaljen 26 km južno od Manchestera.

Na istoku nekadašnjeg borougha Macclesfield leži uska traka Penninesa, koja je dio Nacionalnog parka Peak District.

## Historija

Macclesfield je nekad bio poznat kao centar svilarske industrije.

Manufakturna proizvodnja svilom obloženih dugmadi počela je u 16. vijeku, a od 1756. kad je osnovana prva predionica svile grad je postao poznat po proizvodnji svilenog konca. Svilarstvo je egzistiralo sve do kraja 20. vijeka.

Današnji Macclesfield je prvenstveno administrativni i servisni centar vlastite okolice, i sjedište nekoliko kompanija.

## Pobratimski gradovi

* Eckernförde, Njemačka

## Reference

## Vanjske veze

* Make it Macclesfield
Grigorije IV Carigradski

**Grigorije IV** () bio je kratkotrajni vaseljenski patrijarh Carigrada 1623. godine

## Život
Prije izbora za patrijarha Grigorije IV je služio kao mitropolit Amasije. U vrijeme izbora je bio slijep na jedno oko, te je imao nadimak  *Stravoamaseias* (), odnosno *Amasijski slijepac*.

Njegovo kratkotrajno stolovanje je započelo u vrijeme eskalacije sukoba katolika i protestanata u tadašnjoj Evropi, a koje se preko ambasadora tih država na osmanskom dvoru odrazilo i na samu Patrijaršiju. Katolički ambasadori Francuske, Austrije i Mletačke Republike su uspjeli nagovoriti velikog vezira da 16. aprila 1623. smijeni Grigorijevog prethodnika Kirila I, optuživanog za sklonost kalvinizmu. Na njegovo mjesto je imenovan Grigorije IV, kojeg se smatralo daleko sklonijim katolicima. 

Grigorije IV se, međutim, pokazao nesposobnim te nije mogao platiti uobičajenu tarifu (*pešteš*) za imenovanje osmanskom sultanu. Drugi mitropoliti i episkopi su bili nezadovoljni time što ga nije kanonski izabrao Sveti sinod. Zbog toga je 18. juna 1623. Sveti sinod svrgnuo Grigorija IV i formalno izabrao Antima II na njegovo mjesto.

Grigorije IV je nakon toga prognan na Rodos. Datum njegove smrti nije poznat.

## Izvori
Antim II Carigradski

**Antim II** () bio je kratkotrajni vaseljenski patrijarh Carigrada 1623. godine.

## Život
Antim se rodio u Carigradu u bogatoj porodici plemićkog porijekla. Prije izbora za patrijarha je služio kao mitropolit Adrijanopolja.

Njegovo imenovanje se zbilo u vrijeme eskalacije sukoba katolika i protestanata u Evropi, a koji je svoj odraz preko ambasadora evropskih država našao i na osmanskom dvoru, a preko njega i u samoj Patrijaršiji. Nekoliko mjeseci ranije su katolički ambasadori Francuske, Austrije i Venecije uspjeli nagovoriti velikog vezira da isposluje svrgavanje patrijarha Kirila Lukarisa, optuženog za sklonost kalvinizmu. 12. aprila 1623. je na njegovo mjesto postavljen Grigorije IV, ali, zbog toga što nije bio kanonski potvrđen, Sveti sinod ga je 18. juna smijenio i za novog patrijarha postavio Antima.

Antim II, iako su ga podržavali katolički ambasadori, nastojao je u vjerskim pitanjima zadržati distancu prema Katoličkoj crkvi. Nastojeći obnoviti jedinstvo među pravoslavcima, poslao je mitropolite na Rodos, gdje se Lukaris nalazio u privremenom egzilu, te ga pokušao nagovoriti da se dobrovoljno povuče na Svetu goru. U tome nije uspio, a Lukaris se, umjesto toga, uz pomoć kalvinističkog ambasadora Nizozemske vratio u Carigrad gdje je osmanskom dvoru predstavio lažnu mjenicu od 20.000 livri na računu Patrijaršije. Antim nije mogao pronaći novac kome bi je pokrio te je bio prisiljen podnijeti ostavku 22. septembra 1623.  Lukaris je nakon toga po treći put izabran na mjesto patrijarha.

Antim se nakon ostavke povukao na Svetu goru gdje je umro 1628.

## Izvori
Kiril II Carigradski

**Kiril II Kontares** (; sredina 16. vijeka - 26. jun 1640) bio je vaseljenski patrijarh Carigrada u tri navrata (1633, 16335-1636 i 1638-1639. godine), poznat po suparništvu sa svojim imenjakom Kirilom I Lukarisom. 

Rodio se sredinom 16. vijeka u gradu Ber u Egejskoj Makedoniji. Obrazovao se u Galati, u školi koju su vodili jezuitski misionari, a zbog čega če do kraja života uživati reputaciju katoličkog simpatizera. 1618. godine je izabran za berskog mitropolita, a odakle ga je 1621. smijenio Timotije Berski.

Na Kirilovo stolovanje je značajno uticala eskalacija sukoba između katolika i protestanata u tadašnjoj Evropi, a koja se odrazila na osmanski dvor za čiju su se naklonost nadmetali ambasadori katoličkih i protestantskih država, a koji je imao ključnu ulogu u imenovanju patrijarha. Lukaris se smatrao simpatizerom kalvinizma, a za vrijeme njegovog trećeg stolovanja (1623-1633) je Kiril papi, prema pismima francuskog ambasadora kralju Luju XIII, poslao pismo papi u kome moli oprost za "herezu i shizmu" pravoslavaca.

Lobiranjem jezuita je Lukaris 5. oktobra 1633. svrgnut, a na njegovo mjesto postavljen Kontares. Tamo se, međutim, zadržao samo pet dana, jer su u Lukarisovu korist lobirali nizozemski i engleski ambasador. Kontares je prognan na otok Tenedos, odakle se vratio u Ber i ponopvno preuzeo dužnost mitropolita. 

U martu 1635. je ponovno izabran za patrijarha, ali je na tom mjestu ostao 16 mjeseci. Zbog svađe sa drugim episkopima je ponovno svrgnut, te je dužnost patrijarha ponovno preuzeo Lukaris. 

U proljeće 1638. je Lukaris konačno smijenjen od strane sultana Murata IV. Prema nekim izvorima, Kontares je nagovorio sultana da Lukarisa da zadaviti. On sam je u junu 1638. po treći put izabran za patrijarha. Potom je sazvao sinod na kome je Lukaris formalno anatemiziran zbog navodnog prihvaćanja kalvinizma u knjizi *Confessio Fidei Orthodoxae* objavljenoj u Ženevi nekoliko godina ranije. 15. decembra 1638. je objavio da službeno prihvaća katoličanstvo.

Njegov pokušaj da okonča Veliki raskol, međutim, nije dugo potrajao. Sljedeće godine je svrgnut i prognan u Tunis. Tamo je od osmanskih vlasti zadavljen nakon što je odbio primiti islam.
Atanasije III Carigradski

**Atanasije III Patelar** (svjetovno ime **Alexios Patellarios**, , ; 1597 – 5. april 1654) bio je vaseljenski patrijarh Carigrada u tri navrata - 1634, 1635. i  1652. Prije toga je služio kao mitropolit  solunski. Najpoznatiji je, pak, po svom radu u Rusiji gdje je, nedugo pred smrt, sudjelovao u reformama patrijarha Nikona 1653. godine.

Atanasija je 1670-ih Ruska pravoslavna crkva kanonizirala kao *Prosvjetitelja*.

## Život

Kiril je poticao iz plemićke porodice povezane sa nekadašnjom bizantskom dinastijom Paleologa. Rodio se rodio na Kreti pod mletačkom vlašću, gdje se obrazovao u manastiru Arkadij.

Zahvaljujući svom zemljaku, patrijarhu Kirilu I Lukarisu, postavljen je 1631. za mitropolita solunskog. U to je vrijeme u Evropi eskalirao sukob između katolika i protestanata, koji se, preko lobiranja različitih evropskih ambasadora odrazio i na osmanski dvor, koji je imao ključnu ulogu u imenovanju vaseljenski patrijarha. Lukaris se, pak, smatrao predstavnikom pro-protestantske frakcije u Patrijaršiji, odnosno bio optuživan za prihvaćanje kalvinizma, a što je svoj vrhunac dobilo nakon što je u kalvinističkoj Ženevi objavljena knjiga *Confessio Fidei Orthodoxae* čije se autorstvo pripisivalo Lukarisu, a 1633. i njen grčki prijevod.
Atanasije se priključio episkopima koji su Lukarisove stavove smatrali neprihvatljivim. Nakon što su ambasadori katoličkih država prikupili 60.000 talira nužnih za "pešteš" (danak za imenovanje) , Lukaris je u februaru 1634. smijenjen, a Atanasije došao na mjesto novog patrijarha 25. marta.

Atanasijevo stolovanje je relativno kratko potrajalo. Nakon što je Lukarisu skloni ambasador Nizozemske sultanu dostavio 70.000 talira, Atanasije je smijenen. 1635. godine je otputovao u Italiju te neko vrijeme proveo u Veneciji i Anconi. Prema nekim navodima mu je papa ponudio mjesto kardinala ukoliko se pristane preobratiti na katoličanstvo; Atanasije je to odbio te se umjesto toga povukao na Svetu goru.

Nakon što je Lukaris 1638. svrgnut i ubijen, Atanasije je bio jedan od kandidata za njegovo mjestto. Umjesto toga je mjesto patrijarha preuzeo Kiril II Kontares, ali nakon njegovog svrgavanja 1639. godine je mjesto patrijarha preuzeo Partenije I. Atanasije je stolovao u Solunu, prije nego što je 1643. otišao u Moldaviju gdje je neko vrijeme živio pod pokroviteljstvom kneza Vasilea Lupua.

1652. je ponovno izabran za patrijarha, ali se dobrovoljno povukao sa tog mjesta nakon nekoliko dana. Umjesto toga je otišao u današnju Ukrajinu gdje se preko Bogdana Hmeljnickog povezao sa ruskim carem Aleksejem Mihajlovičem koga je 1653. posjetio u Moskvi. Tamo je surađivao sa patrijarhom Nikonom, a umro je u Mharskom manastiru u današnjoj Ukrajini.

## Reference

## Vanjske veze
* Englightener Athanasius III Patellarios, Patriarch of Tsargrad on pravoslavie.ru
* Englightener Athanasius, Wonderworker of Lubensk.
Studio centar

**Studio centar** je centar za edukaciju. 
Do sada Studio centar je imao 19 premijera.

## Predstave Studio centra

### [[Mi deca sa stanice Zoo]]

Predstava je rađena po istoimenoj knjizi koju je napisala Kristijana F. Predstava “Mi deca sa stanice Zoo”, realizovana je 2010. godine pod pokroviteljstvom Sekretarijata za kulturu grada Beograda u saradnji sa Centrom za prevenciju narkomanije Opštine Zvezdara. U okviru Svetskog dana borbe protiv narkomanije u junu 2011. godine, igrana je u organizaciji Ministarstva zdravlja Republike Srbije i Kancelarije Evropske komisije u Beogradu. Ova predstava  upozorava na sve opasnosti koje dolaze usled eksperimentisanja mladih ljudi sa narkoticima. Stoga se smatra veoma važnom u pogledu pravilne edukacije tinejdžera.

### [[Sve je to Rock'N'Roll]]
Grupa mladih ljudi, smeštena u tri međusobno povezane priče, traga za rešenjima svojih problema. Slušajući priče svojih roditelja kako su oni provodili mladost 80-tih godina, maštaju za tim, za njih, nestvarnim vremenima. Obzirom da vreme ne mogu da promene, ali sebe mogu, sticajem okolnosti zatiču se na koncertu klasičnih osamdesetih, gde kroz vanvremenske hitove Azre, EKV-a, Šarlo Akrobate, Električnog orgazma, Riblje Čorbe, Bajage i instruktora, Idola, Lačnog Franza, Aerodroma, Buldožera i ostalih velikana Ex Yu rock scene shvataju koliko mogu sami za sebe  da urade donoseći velike i važne odluke koje će uticati na njihov bolji život, kako i na živote onih koji ih okružuju.

## Reference
Cheshire East

**Cheshire East** (prevedeno: *Istočni Cheshir*) je unitarna jedinica sa statusom borougha od 370,127 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Cheshire.

## Geografija

Cheshire East leži na istoku Grofovije Cheshire, po istočnom dijelu se prostiru brda masiva Pennines a tu se jednim dijelom nalazi Nacionalni park Peak District.

Istočni Cheshir sa sjevera graniči sa Grofovijom Greater Manchester, sa sjeveroistoka sa Grofovijom Derbyshire, sa istoka sa Grofovijom Staffordshire, sa juga sa Grofovijom Shropshire, sa zapada sa unitarnom jedinicom Cheshire West and Chester i sa sjeverozapada sa unitarnom jedinicom Warrington.

Administrativni centar je grad Sandbach.

Za privredu Istočnog Cheshira važna je proizvodnja automobila, lijekova i papira, uz to je važno istraživanje i razvoj. Nekoliko gradova u nekadašnjem boroughu Macclesfield kao što su Poynton, Wilmslow i Knutsford, danas su postali stambena predgrađa Manchestera.

S druge strane velik dio Istočnog Cheshira je još uvijek ruralni u kom prevladavaju velike mliječne farme. U ponekima od njih se još uvijek proizvodi Češirski sir, iako se on danas većinom pravi po tvornicama.

Sela Istočnog Cheshira poznata su po kućama građenim u crno-bijelom fahverku, taj narodni stil je preživio i u nekoliko drevnih gradova, kao što je Nantwich.

## Historija

Unitarna jedinica Istočni Cheshir formirana je 2009., kad je restrukturirana bivša administrativna grofovija Cheshire, od bivših distrikta Congleton, Crewe and Nantwich i Macclesfield.

## Pobratimski gradovi

* Eckernförde, Njemačka

## Reference

## Vanjske veze

* [cheshireeast.gov.uk/home.aspx Cheshire East Council Website]
Bollin

**Bollin** je rijeka na sjeverozapadu Engleske duga 49 km, najveća pritoka Rijeke Mersey

## Karakteristike

Bollin izvire na zapadnim obrocima masiva Penninesa, jugoistočno od Macclesfielda u Grofoviji Cheshire. Od tamo teče prema zapadu preko Grofovije Greater Manchester do ušća u Rijeku Mersey, odnosno u Manchesterski kanal otkako je rijeka kanalizirana.

Sliv rijeke velik je 273 km², a najveća pritoka je Rijeka Dean.

## Reference

## Vanjske veze

* ''River Bollin''
Sandbach

**Sandbach** je grad od 18,595 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Cheshire.

On je administrativni centar Borougha Cheshire East.

## Geografija

Najbliži veći grad pored Sandbacha je Crewe, koji leži udaljen 10 km jugozapadno. Pored grada prolazi autoput M6 koji omogućuje brzu vezu sa Manchesterom.

## Historija

Naselje je prvi put dokumentirano u Domesday Booku 1086. pod imenom *Sanbecd* (ili Sanbec). Negdje oko 1200. podignuta je prva crkva.

Kraljica Elizabeta I je svojom poveljom iz 1578. dodjelila Sandbachu status grada, već iduće 1579. dozvolila je održavanje sajma.

Izgradnjom prve predionice Wheelock 1809. startala je tekstilna industrija.
Željeznica je stigla do grada 1840., a 4. maja 1842. Izgrađen je željeznički kolodvor.
Prva predionica svile podiguta je 1850.

Krajem 19. vijeka Sandbach je bio poznat po proizvodnji svile, čizama i cipela, a njegovi trgovci kao brodari po rijekama Trent i Mersey i njihovim kanalima gdje su trgovali kukuruznim brašnom i solju.

Sandbach je 1664. imao 664 stanovnika, a 1801. -1844 da bi do 1901. njihov broj narastao na 5558.

Početkom 20. vijeka grad je postao poznat po proizvodnji teških kamiona pokretanih parom koje je proizvodila kompanija Foden. Ti kamioni su zbog svoje pouzdanosti uživali popriličan ugled.
Od početka 1930-ih u Sandbachu se proizvode  kamioni sa dizel-motorima i to u dvije tvornice, staroj Foden i novosnovaoj - ERF koja je izniknula iz Fodena.

Američka kompanija Paccar Inc. kupila je Foden 1980. i obustavila proizvodnju 2006., slična sudbina zadesila je i ERF
u kojoj je proizvodnja obustavljena 2007.

## Reference

## Vanjske veze

* Sandbach Town Council
Češirski sir

**Češirski sir** (engleski: Cheshire cheese) je poznati engleski kravlji sir iz Grofovije Cheshire.

## Historija

Češirski sir je prvi put dokumentiran 1586. i to u knjizi na latinskom, isto tako se zna da je prvi put isporučen u London 1623.

Nakon Industrijske revolucije 1750. otvorila su se nova tržišta u slivu rijeke  Mersey.
Računa se da je 1823. proizvedeno oko 10,000 tona češirskog sira.
Od 1900. počeo je proces prebacivanja na mlađi, svježiji sir koji zahtijeva kraće skladištenje, jer se tad počeo transporti svaki tjedan, a ne kao dotad dva put godišnje.

Udruženje za kontrolu kvalitete i standardizaciju proizvodnje - Federacija češirskog sira osnovana je 1927., u to vrijeme još se proizvodio po farmama.

Od 1939. kad je počeo Drugi svjetski rat sir se prestao proizvoditi po farmama i započeo je proces racionalizacije proizvodnje u velikim siranama koji je završen oko 1953.

Istovremeno je počeo i proces smanjenja carina i slobodne trgovine pa su jeftiniji sirevi sa evropskog kontinenta ozbiljno ugrozili prodaju tradicionalnih britanskih sireva.
Zbog tog se prodaja češirskog sira smanjila od 40.000 tona u rekordnoj 1960. na otprilike 1 / 6 danas.

Većinu češirskog sira danas isporučuju tri glavna proizvođača, Belton Cheese, Joseph Heler  i Arla Foods.

## Reference

## Vanjske veze

* ''The Home Of Cheshire Cheese''
Univerzitet u St Andrewsu

**Univerzitet u St Andrewsu** je škotski i britanski javni istraživački univerzitet u malom gradu St Andrewsu u okrugu Fife na istoku Škotske. Univerzitet se kolokvijalno naziva i samo **St Andrews**. Osnovan 1413. godine, najstariji je među četiri takozvana drevna škotska univerziteta, stariji od Univerziteta u Glasgowu (1451), Univerziteta u Aberdeen (1495/1593, 1860 objedinjen) i Univerziteta u Edinburghu (1583). Univerzitet je također i treći najstariji na cijelom engleskom govornom području u svijetu, odmah iza engleskih Univerziteta u Oxfordu i Univerziteta u Cambridgeu. St Andrews je osnovan u periodu od 1410. do 1413. godine kada je avinjonski papa Benedikt XIII maloj osnivačkoj grupi augustinaca izdao papinsku bulu.

St Andrews u svojoj organizaciji ima škola i institucija, uključujući i tri sastavna koledža i 18 akademskih škola koje su podijeljene u 4 fakultetske grupe. Univerzitet je smješten i u historijskim i u modernim građevinama na više lokacija u gradu.

## Povezano
*Lista univerziteta u Škotskoj

## Vanjske veze
*www.st-andrews.ac.uk
Jonathan Demme

**Jonathan Demme** (rođen 22. veljače 1944., umro 26. travnja 2017.), američki filmski redatelj, scenarist i producent, dobitnik Oscara za režiju.

Demme je počeo filmsku karijeru radeći za Rogera Cormana. Njegov prvi uspješniji film bio je *Melvin i Howard*, kojeg su primijetili u Hollywoodu te ga angažirali za režiju filma *Swing Shift* s Kurtom Russellom i Goldie Hawn. Kompromitirana produkcija udaljila je Demmea na neko vrijeme od dugometražnih filmova pa je snimio seriju "koncertnih filmova", kao što su *Stop Making Sense* i *Swimming To Cambodia*.

1991. je Demme osvojio Oscara za film *[[Kad jaganjci utihnu (1991)|Kad jaganjci utihnu]]* - jedan od pet filmova koji je pobijedio u svih pet glavnih kategorija (najbolji film, redatelj, scenarij, glavni glumac i glavna glumica). Nakon toga je režirao još jednog pobjednika, film *[[Philadelphia (1993)| Philadelphia]]*, za kojeg je Tom Hanks dobio Oscara kao najbolji glavni glumac.

Jedan od njegovih čestih redateljskih motiva je dopuštanje junacima da gledaju izravno u kameru.

S producentima Edwardom Saxonom i Peterom Sarafom je osnovao produkcijsku kuću, Clinica Estetico, koja je 15 godina smještena u blizini New Yorka.

Demme je imao troje djece, a diplomirao je na floridskom sveučilištu.

## Filmografija
* *[[Caged Heat]]* (1974.)
* *[[Crazy Mama]]* (1975.)
* *[[Fighting Mad]]* (1976.)
* *[[Handle with Care (1977)|Handle with Care]]* (1977.)
* *[[Posljednji zagrljaj]]* (1979.)
* *[[Melvin i Howard]]* (1980.)
* *Who Am I This Time?* (1983.)
* *[[Noćna smjena]]* (1984.)
* *[[Stop Making Sense (1984)|Stop Making Sense]]* (film o koncertu Talking Headsa) (1984.)
* *[[Čudesna djevojka]]* (1986.)
* *[[Swimming to Cambodia]]* (1987.)
* ** (1987.)
* *[[Udana za mafiju]]* (1988.)
* *[[Kad jaganjci utihnu (1991)|Kad jaganjci utihnu]]* (1991.)
* *[[Rođak Bobby]]* (1991.)
* *[[Philadelphia (1993)|Philadelphia]]* (1993.)
* *[[Voljena]]* (1998.)
* *[[Storefront Hitchcock]]* (1998.)
* *[[Istina o Charlieju]]* (2002.)
* *[[The Agronomist]]* (2003.)
* *[[Mandžurijski kandidat (2004)|Mandžurijski kandidat]]* (2004.)
* *[[Neil Young: Heart of Gold]]* (2006.)

## Vanjske veze

* 
* Senses of Cinema: Great Directors Critical Database Profile by Keith Uhlich
* Slant Magazine Film Review of ''Neil Young: Heart of Gold'' by Keith Uhlich
* Start Making Sense (Interview with Jonathan Demme from LA Weekly)  by Michael Dare
Partenije II Carigradski

**Partenije II** (; ? - 16. maj 1651) bio je vaseljenski patrijarh Carigrada u dva navrata - od 1644. do 1648. te od 1648. do 1651. godine.

Bio je rodom iz Janjine, gdje se zamonašio i postao mitropolit. Godine 1639. je imenovan mitropolitom Jedrena uz podršku svog prethdonika i imenjaka Partenija I. Nakon što je 1644. postao novim patrijarhom, Patrijaršiju je ponovno uključio u tada aktualne sukobe katolika i protestanata, koji su se održavali preko suparničkih zapadnih ambasadora na osmanskom dvoru. Partenije se priklonio protestantskoj frakciji.

Prema navodim suvremenika, bio je sklon porocima i nasilju te stvorio veliki broj neprijatelja. Zbog toga je godine 1648. svrgnut i prognan na Cipar. Odatle je uspio pobjeći i naći utočište u Vlaškoj. Odatle se brzo uspio vratiti u Carigrad i ponovno bio izabran za patrijarha.

Njegovo drugo stolovanje je označila potpuna promjena politike i priklanjanje pro-katoličkoj frakciji. Partenije II se stoga posvetio iskorijenjivanju kalvinista te je u tu svrhu poslao pismo u kome traži pomoć od rimsko-njemačkog cara Ferdinanda III. Njegova politika ga je, međutim, razdvojila od nekadašnjih saveznika, dok mu katolici nisu bili skloni, uključivši uticajne jezuitske misionare. Oni su na kraju sultanu Mehmedu V poslali pismo prema kome Partenije tajno surađuje sa Rusima. Doznavši to, Mehmed je naredio janjičarima da ga uhapse, zadave i njegov leš bace u more.
Amok (novela)

***Der Amokläufer*** (, ili, skraćeno, ***Amok***, je novela austrijskog književnika Stefana Zweiga objavljena 1922. godine, a koja se smatra jednim od njegovih najpoznatijih djela. Radnja se odvija 1912. na putničkom brodu koji plovi sa Indije u Evropu i gdje narator upoznaje neobičnog i očigledno duševno neuravnoteženog putnika koji će mu potom ispričati kako je kao ljekar iz Leipziga došao raditi u malo azijsko selo i tamo postao opsjednut Engleskinjom koja mu se obratila za pomoć pri obavljanju abortusa. 

*Amok* je izazvao izuzetnu pažnju svojim, dotada relativno rijetkim, korištenjem motiva psihoanalize i Freudovih učenja na opis likova, kao i motiva egzila iz zapadne civilizacije koji su postali popularni u godinama nakon Prvog svjetskog rata. Njegova popularnost se odrazila i u tome da je naslov, koji dolazi od malajske riječi za ubilačko ludilo, postao dio rječnika mnogih evropskih jezika.

*Amok* je bio ekraniziran četiri puta:
*1927. kao istoimeni nijemi film u SSSR-u;
*1934. u Francuskoj kao *[[Amok (film, 1934)|Amok]]*
*1945. u Meksiku kao *[[Amok (film, 1945)|Amok]]*
*1993. u Francuskoj kao *[[Amok (film, 1993)|Amok]]*  

## Vanjske veze
* Digitalisat der Erstausgabe von ''Der Amokläufer''. In: *Neue Freie Presse*, 4. Juni 1922, S. 31–40
Franjo Mustač Medarov

**Franjo Mustač - Medarov** (Sveta Marija, 29. ožujka 1958.), hrvatski slikar, poznat u međimurskom kraju. 

## Biografija
Rodio se je 1958. godine u tradicionalnoj patrijarhalnoj obitelji u Svetoj Mariji gdje provodi cijelo djetinjstvo do kraja osnovne škole. Vrlo mlad pohađa crkvu. S petnaest godina napušta rodni kraj i odlazi u Zagreb. Tu pohađa Školu primjenjene umjetnosti. Na školovanju se je profilirao u vrsnog poznavatelja različitih slikarsko - grafičkih tehnika. Svaki put se pri povratku kući iz Zagreba služio vlakom. Zatim je od željezničke postaje do svog sela pješačio više od tri kilometra. Dolazak na proplanak s kojeg puca pogled na selo, ostavio je cjeloživotni trag na Medaru. Taj prizor koji ga je zadivljivao trajno je ishodište u njegovoj kasnijem pejzažnom slikarstvu.

Nakon odsluženih 15 mjeseci vojske na tuzlanskom području, vraća se u rodni kraj i zapošljava se u Čateksu kao dezinater, gdje radi i danas. Jedan je od osnivača Likovne udruge donjeg Međimurja, a neko vrijeme obnašao je i dužnost predsjednika udruge. To je bilo 1987. godine kad se sa skupinom istomišljenika, gospodinom Franjom Ružmanom i Damirom Šalarijem formirao prvu amatersku likovnu udrugu na području Međimurja sa sjedištem u Prelogu, čiji je član i danas. Član je i Likovne udruge Varaždin. Nerijetko se odaziva pozivma na brojne likovne kolonije diljem Hrvatske.

Poznat je po svom kolorističkom, lirskom izričaju i pejzažnim motivma kojima ovjekovječuje sjećanja iz svog djetinjstva. Osim pejzaža, česte teme su mu i mrtva priroda te scene nekadašnjeg života međimurskog sela, krajobrazi sa specifičnim sakralnim objektima koji obilježavaju međimurska sela te mrtva priroda. Neprekidno je izlagao djela od 1982. godine s članovima Udruge u Hrvatskoj, Sloveniji i Njemačkoj te samostalno u Svetoj Mariji, Prelogu, Čakovcu, Varaždinu, Buzetu i Zagrebu. Slika u tehnikama ulja na platnu i akvarel.

## Ostali radovi
Autor je spomenika poginulim braniteljima Domovinskog rata u Svetoj Mariji 4 i Donjem Mihaljevcu 5. Izradio je ilustracije za zbirku pjesama "Balade Perice Potepuha" Pavla Ružmana 6. 

## Izvori

## Vanjske veze
* Martin Lukavečki: ''Franjo Mustač Medarov - nježnim bojama prepričava zauvijek izgubljeno vrijeme'' , HRT Magazin, 2. travnja 2017.
The Waste Land

***The Waste Land*** () je pjesma britanskog pisca T. S. Eliota objavljena 1922. godine, a koja se danas smatra jednim od najuticajnijih i najvažnijih djela moderne književnosti, odnosno poezije na engleskom jeziku.

Radnja pjesme okvirno prati legendu o potrazi za Svetim graalom i Kralju ribara, uz brojne vinjete vezane uz opis suvremenog britanskog društva. Eliot je djelo napunio brojnim aluzijama na prethodna književna djela, prije svega iz zapadnog kanona, ali i reference na budizam i hinduizam. Stil pjesme varira od satire do apokaliptičkih proročanstava. Kritičari su u *The Waste Land* pronašli odraz autorovog dubokog razočaranja modernom industrijskom civilizacijom, izazvanog kako nedavnim Prvim svjetskim ratom tako i frustrirajućim životom u Londonu gdje je Eliot prije pisanja pjesme radio kao službenik u banci.

Iako je zbog nekih stihova Eliot kasnije postao predmetom optužbi za antisemitizam, *The Waste Land* je stekla izuzetnu popualrnost te bila često citirana i aludirana u popularnoj kulturi.

## Izvori

## Vanjske veze

;Tekst

*Complete annotated poem
*''The Waste Land''  at the British Library

;Verzije sa napomenama
*Critical essay on ''The Waste Land'' @ the Yale Modernism Lab 
*Exploring ''The Waste Land''
*Hypertext version of ''The Waste Land'' with sources
*He Do the Police in Different Voices, a Website for Exploring Voices in ''The Waste Land''

;Snimke
*Audio of T.S. Eliot reading the poem 
* 
*BBC audio file. Discussion of *The Waste Land* and Eliot on BBC Radio 4's programme *In our time*.
Savez 17. oktobra

**Savez 17. oktobra** (), kolokvijalno poznata kao **Oktobristi** (), bila je umjerena konzervativna politička stranka koja je djelovala u posljednjim godinama carske Rusije. Nastala je za vrijeme ruske revolucije 1905. godine od strane pristaša Oktobarskog manifesta kojim je car Nikolaj II djelomično pristao na zahtjeve revolucionara, omogućivši legalne djelovanje političkih stranaka i parlamentarni sistem umjesto dotadašnje autokracije. Osnivač i vođa stranke je bio moskovski industrijalac Aleksandar Gučkov, a gro podrške je uživala među industrijalcima, sitnom seoskom plemstvu i dijelu carske birokracije. Oktobristi su se od drugih stranaka čiji su predstavnici izabrani u Prvu i Drugu državnu dumu razlikovali po svom čvrstom zalaganju za opstanak dinastije Romanov, odnosno inzistirali na Rusiji kao ustavnoj monarhiji. Vrhunac popularnosti i uticajaa su stekli na izborima  1907. godine te igrali dominantnu ulogu u Trečoj državnoj dumi. Usprkos odanosti caru, često su se sukobljavali sa njegovim ministrima, uključujući premijera Pjotra Stolipina. Neuspjeh da ishode reforme su doveli do teškog poraza na izborima 1912. godine, a potom do *de facto* raspada stranke na nekoliko frakcija. Stranci je dodatno naškodio Prvi svjetski rat i sve veće nezadovoljstvo Nikolajevom vladavinom, te se do 1917. godine i sloma carskog režima u Februarskoj revolucije nije postojala izvan Petrograda. Tada je raspuštena, a većina njenih pristaša se kasnije priključila Bijelom pokretu.  

## Vanjske veze
*V. I. Lenin: *[http://marxists.org/archive/lenin/works/1917/jul/08.htm A Disorderly Revolution]*
Cvetić

**Cvetić** može da bude:

* Cvetić (prezime), srpsko prezime

ili

Cvetić je prezime više poznatih osoba (azbučnim redom):

* Bosa Cvetić (1912–1975), društveno-politička radnica Socijalističke Republike Srbije
* Đurđija Cvetić (1942–2015), srpska filmska, televizijska i pozorišna glumica
* Radomir Cvetić (1???–1945), srpski četnički oficir
Partenije I Carigradski

**Partenije I** () je bio vaseljenski patrijarh Carigrada od 1639. do 1644. godine.

Dolazak Partenija na mjesto patrijarha je označio privremenu stabilizaciju Patrijaršije, na koju je u prethodne dvije decenije značajno uticala eskalacija sukoba katolika i protestanata u Evropi, a koji se, preko ambasadora na osmanskom dvoru odrazio i na vrh carigradske pravoslavne crkve. Partenije je na mjesto patrijarha stupio 1. jula 1639. godine, nedugo nakon smjene svog prethodnika Kirila II Kontaresa, koji se smatrao prvakom pro-katoličke frakcije. 

Pod Partenijevim vodstvom je 1641. godine održan sinod na kome je pravoslavna crkva ustvrdila vlastiti nauk o transupstancijaciji, pojasnivši time razlike sa naukom Katoličke crkve. Sljedeće godine je održan Sinod u Jašiju na kome su osuđena kalvinistička i druga protestantska učenja kao nespojiva sa pravoslavljem, a čime je pravoslavna crkva konačno odredila svoj stav prema protestantizmu. Partenijevo stolovanje je, pak, označio i spor sa aleksandrijskim patrijarhom Nikiforom oko crkvi na Sinaju.

## Izvori
*
Neofit III Carigradski

**Neofit III** () bio je vaseljenski patrijarh Carigrada od 1636. do 1637.

Navodi se da je bio rodom sa otoka Hios. Prije izbora je služio kao mitropolit Herakliona na Kreti. Sredinom 1636. je izabran nakon smjene njegovog prethodnika Kirila II Kontaresa. 5. marta 1637. je podnio ostavku nakon što se ispostavilo da Carigradska patrijaršija ne može otplatiti dugove od 100.000 groša koji su nastali pozajmljivanjem od Turaka, Jevreja, Armenaca i zapadnih trgovaca. Na njegovo je mjesto izabran Kiril I Lukaris.

Neofit se povukao na manastir na Hiosu gdje je i umro.

## Reference
Cheshire West and Chester

**Cheshire West and Chester** (prevedeno: *Zapadni Cheshir i Chester*) je unitarna jedinica sa statusom borougha od 329,608 stanovnika na sjeverozapadu Engleske u Grofoviji Cheshire.

## Geografija

Borough Cheshire West and Chester leži na zapadu Grofovije Cheshire.

Zapadni Cheshir i Chester sa sjevera graniči sa unitarnim jedinicama Halton i Warrington, sa istoka sa unitarnom jedinicom Cheshire East, sa jugoistoka sa Grofovijom Shropshire, sa zapada sa Walesom i sa sjeverozapada Grofovijom Merseyside  i estuarijima rijeka Dee i Mersey.

Administrativni centar je grad Chester.

## Historija

Unitarna jedinica Zapadni Cheshir i Chester formirana je 2009., kad je restrukturirana bivša administrativna grofovija Cheshire, od bivših distrikta Chester, Ellesmere Port and Neston i Vale Royal.

## Privreda

Plodna Chesterska ravnica kroz koju protiče rijeka Weaver bogat je poljoprivredni kraj, poznat po proizvodnji velike količine mlijeka. Znan je i proizvodnji soli koji se iskapa u najstarijem i najvećem britanskom rudniku soli koji se nalazi kod Winsforda. Za privredu borougha važna je proizvodnja kemikalija, automobila, i lijekova, uz energetiku i financije.

Tokom 20. vijeka Britanska šumarska komisija pošumila je sjeverni dio Srednječeširskog grebena u drevnom lovištu Delamere. Danas je Delamere najveća šuma u boroughu, a Rezervat prirode Delamere, sjeveroistočno od grada Chestera, popularno je odredište za izletnike i bicikliste rekreativice.

Grad Chester sa svojim srednjovjekovnim bedemima i dobro očuvanim gradskim vratima (što je rijetkost u Engleskoj), i brojnim kućama građenim u fahverku, uz pitoreskne male trgovine zvane Rows, je najveća atrakcija za turiste.

## Pobratimski gradovi
* Aubignan, Francuska
* Sens, Francuska
* Lörrach, Njemačka
* Senigallia, Španjolska
* Reutlingen, Njemačka
* Questembert, Francuska
* Dole, Francuska
* Carlow, Irska
* Bohars, Francuska
* Arradon, Francuska
* Deuil-la-Barre, Francuska

## Reference

## Vanjske veze

* Cheshire West and Chester