open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Buyeo Yung

**Buyeo Yung** (615–682) bio je princ države Baekje, jednog od Tri kraljevstva Koreje, odnosno sin i prijestonasljednik kralja Uije, njenog posljednjeg vladara. Krunskim princem je imenovan 644. godine. Prije nego što je stupio na prijestolje, godine 660. su državu Baekje osvojile trupe države Silla uz pomoć kineskih trupa dinastije Tang. Princ Buyeo Yung je zarobljen i odveden u kinesku carsku prijestolnicu Luoyang. Tamo je ostao sve dok Bochim i Doksin nisu digli ustanak protiv Kineza kako bi obnovili državu Baekje; nakon poraza ustanika je kineska vlada odlučila iskoristiti princa kako bi njegovim autoritetom smirila svoje nove podanike. Buyeo Yung je imenovan guvernerom "Kapetanije Ungjin" (Hangul:웅진도독부 Hanja:熊津都督府), područja bivše države. Na tom je mjestu kratko ostao, jer su Kineze odatle istjerale trupe države Silla. Buyeo Yung se vratio u Luoyang i tamo ostao do smrti.

## Vanjske veze
* Ungjin Commandery
Li Jingxuan

**Li Jingxuan** (李敬玄) (615–682), formalno **Vojvoda Wenxian od Zhaoa** (趙文憲公), bio je kineski velikodostojnik u službi dinastije Tang, koji je služio kao kancelar za vrijeme vladavine cara Gaozonga. Bio je poznat po svojim organizacijskim sposobnostima te se istekao uspješnim vođenjem civilne uprave. Međutim, godine 678. je, usprkos javnog negodovanja, imenovan komandantom vojske koja je vodila pohod protiv Tufana. Nakon što je poražen, bio je degradiran; kasnije je rehabilitiran, ali se nikada nije vratio na svoju dužnost.

## Reference

* *[[Knjiga Tanga]]*, vol. 81.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/tan10.htm 
* *[[Nova knjiga Tanga]]*, vol. 106.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/ntan15.htm 
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 201, 202.
Adeodat I

**Sv. Adeodat I.** ili **Deodat I.**, također poznat i kao **Deusdedit I**, je bio papa od 19. listopada 615. do 8. studenog 618. godine. Bio je sin rimskog podđakona. Bio je prvi papa koji je napisao bulu (svečano papinsko pismo). Vratio je vanjski (sekularni) kler u neke crkvene službe, koje su sv. Grgur Veliki († 604.) i Bonifacije IV. († 615.) povjeravali monasima.

## Izvori
Mananara Avaratra

**Mananara Avaratra** ili **Sjeverna Mananara** (engleski: **Nord Mananara**) je grad i općina na istočnoj obali Madagaskara, administrativno sjedište distinkta *[[Sjeverna Mananara (distinkt)|Sjeverna Mananara]]* u Provinciji Toamasina u Regiji Atsinanana od 37 984 stanovnika.

Grad ima bolnicu i osnovne i srednje školu.

## Geografske i klimatske karakteristike
*Mananara Avaratra* je udaljena oko 620&nbsp;km sjeveroistočno od glavnog grada Madagaskara Antananarivo i 278&nbsp;km sjeverno od grada Toamasina. Grad leži na ulazu u Zaljev Antongila, pored ušća rijeke *Mananara* u Indijski ocean koja tu tvori deltu. Ima malu morsku luku, i luku na rijeci Mananara koja služi kao veza sa unutrašnjošću otoka, ali preko koje nema ni jednog mosta u pravcu sjevera.
Centar mjesta ne leži na morskoj obali, već je uvučen u unutrašnjost.

Klima grada je tipična tropska sa stalnim dnevnim kišama i visokim temperaturama tokom čitave godine. Sezona uragana traje od januara do aprila.

## Transport, Privreda
Grad ima i "Aerodrom Manakara" (IATA: WVK, ICAO: FMSK), kroz njega prolazi nacionalni put broj 5 koji ide uz čitavu istočnu obalu Madagaskara.

Preko 50% stanovništva općine su poljoprivrednici. Najvažniji usjev je klinčić, dok su ostali važni proizvodi kava i vanilija. U administraciji i uslugama radi oko 40% stanovnika, a ribolovom se bavi 10% stanovništva.

Jedna od najvećih atrakcija *Mananare Avaratre* je veliki *[[Nacionalni park]] Mananara* koji se nalazi udaljen od centra grada oko 45&nbsp;km u pravcu juga.

## Reference

## Povezano
* Madagaskar
* Popis gradova na Madagaskaru

## Vanjske veze
* UNESCO - MAB Biosphere Reserves Directory - Mananara Nord
Nestajanje

**Nestajanje** se može odnositi na:
* prestanak postojanja, obično postepene prirode;
* nestanak neke osobe (v. nestali)
* Spoorloos, nizozemsko-francuski igrani film iz 1988. godine, distribuiran pod naslovom *Nestajanje*;
** The Vanishing, američki igrani film iz 1993. godine, distribuiran pod naslovom *Nestajanje*.
The Vanishing

**Nestajanje** () je američki triler iz 1993, rimejk istoimenog holandsko-francuskog filma iz 1988. godine. Radnja prati Barnija Kazinsa (Suderland) koji godinama pokušava pronaći devojku Dajen (Bulok) koja je misteriozno nestala na benzinskoj stanici, te posledice njegovog susreta sa Džefom Harimanom, psihopatom koji tvrdi da zna šta se sa njom dogodilo.

## Reference

## Vanjske veze
*
The Thing Called Love

**Sitnica zvana ljubav** () je američka romantična komedija iz 1993. u režiji Pitera Bogdanoviča. Protagonistkinja, koju tumači Sandra Bulok, je pevačica iz Nešvila koja pokušava ostvariti karijeru u Njujorku, ali je prisiljena zarađivati za život kao konobarica. Ovo je poslednji film Rivera Finiksa.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Samantha Mathis

**Samanta Matis** () je američka glumica, rođena 12. maja 1970. godine u Njujorku (SAD).

## Filmografija

## Vanjske veze
*
Demolition Man

**Razbijač** () je američki naučnofantastični film iz 1993. Režirao ga je Marko Brambila, scenario su napisali Piter M. Lenkov, Robert Rino i Danijel Voters, a producirali su ga Džoel Silver i Hauard Kazandžijan. Glavne uloge tumače Silvester Stalone, Vesli Snajps, Najdžel Hotorn i Sandra Bulok.

Radnja je smeštena u naizgled utopijsku Kaliforniju 2032. godine čije vlasti, iznenada suočene sa pojavom nezaustavljivog kriminalca, iz kriogeničkog sna bude ultra-nasilnog policajca Džona Spartana koji mu se jedini može suprotstaviti.

## Uloge

## Zarada
Film je u SAD zaradio 58.055.768 $.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Razbijač na www.boxofficemojo.com
Fire on the Amazon

***Fire on the Amazon*** je američki niskobudžetni avanturistički film iz 1993. u režiji Luisa Ljose i produkciji Rodžera Kormana, čija je radnja inspirisana stvarnim događajima vezanim uz ubistvo brazilskog aktivista Čika Mendesa. U vreme premijere nije izazvao skoro nikakvu pažnju, ali je činjenica da u njemu jednu od svojih prvih uloga tumači Sandra Bulok, te da su u jednoj sceni pojavljuje obnažena  nekoliko godina kasnije - kada Bulok već stvorila reputaciju "devojke iz susedstva" i kraljice romantičnih komedija - potakla Kormana da 1999. ponovo izda film.

U Hrvatskoj je film distribuiran pod naslovom ***U plamenu Amazone***, a u Srbiji pod naslovom ***Požar na Amazonu***.

## Priča

Kada poznati ekolog i borac za očuvanje prirodne sredine biva ubijen u prašumama Amazona, forogograf i aktivistkinja iz Sjedinjenih Država dolaze u Južnu Ameriku da otkriju ko je odgovoran za njegovu smrt. Bolivijski borci za očuvanje prirodne sredine, udružuju se sa lokalnim plemenima u borbi protiv raskrčenja amazonske prašume. Ubrzo, međutim, jedan od njih biva ubijen pod nerazjašnjenim okolnostima, a fotograf O'Brajen i akitivistkinja Lisa, koja je radila sa nastradalim, odlaze u Boliviju da istraže okolnosti njegove smrti. Sve sumnje vode ka tome da iza ubistva stoji velika multinacionalna kompanija, koja ne preza ni od čega da ostvari svoje ciljeve, pa čak ni od novih ubistava...

## Reference
Wrestling Ernest Hemingway

***'Wrestling Ernest Hemingway*** je američki igrani film iz 1993. u režiji Rande Hejns, a po scenariju Stiva Konrada.

U Hrvatskoj je distribuiran kao ***Hrvanje s Hemingwayem***, a u Srbiji kao ***Prijatelji Ernesta Hemingveja***.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
*
While You Were Sleeping

**Dok si ti spavao** () je američka romantična drama iz 1995. godine sa Sandrom Bulok u glavnoj ulozi. Bulokova je za ovaj film dobila svoju prvu nominaciju za Zlatni globus za najbolju glavnu glumicu.

## Sadržaj filma

Lusi je usamljena kontrolorka karata na čikaškoj železničkoj stanici. Tajno je zaljubljena u mladog advokata (Piter Kalahan) koji svako jutro putuje vozom. Piter je na božićno jutro napadnut od strane huligana, koji ga onesvešćuju i ostavljaju na šinama. Lusi ga spašava u trenutku kada voz nailazi i vodi ga u bolnicu, gde se silom prilika predstavlja kao njegova devojka. Nevolje počinju kada dolazi porodica Kalahan (koja želi da upozna njegovu novu devojku), kada se pojavljuje Piterova prava devojka, ali najveća nevolja nastaje kada se Lusi zaljubi u Piterovog brata Džeka.

## Uloge

## Zanimljivosti

Godine 2000. je snimljen bolivudski film *[[Har Dil Jo Pyar Karega]]* čiji je zaplet inspiriran upravo filmom *While You Were Sleeping*.

## Vanjske veze
*
616.

__NOTOC__
Godina **616.** (**[[rimske brojke|DCXVI]]**) bila je prijestupna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 616. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Vizantija
** 614-616 - Napad Haconovih Slovena na Solun; Draguviti se naseljavaju istočno od Soluna i u Rodopima, Sagudati zapadno od Soluna i na Halkidici, Velegeziti u Voloskom zalivu, Vajuniti oko Janjine i Verziti, verovatno severno od Soluna.
** Bizantsko-perzijski rat 602-628: Trupe perzijskog kralja Hozroja II zauzimaju Aleksandriju u Egiptu, čime nova perzijska država doživljava svoj teritorijalni vrhunac.
** Bizantsko-perzijski rat 602-628: Perzijske trupe ponovno prodiru duboko u Malu Aziju te zauzimaju i uništavaju drevni grad Sard, pri čemu je uništena i tamošnja sinagoga.
** Jovan iz Konze (*Giovanni Consino*) se pobunio u Napulju protiv vizantijskog Ravenskog egzarhata.
* Evropa
** Adaloald nasljeđuje svog oca Agilulfa kao kralj Langobarda (do 626).
** Vizigotski kralj Sisebut naređuje da budu išibani Jevreji koji ne žele preći u hrišćanstvo.
* Britanija
** Bitka kod Chestera (starovelški: **Guaith Caer Legion**; velški: **Brwydr Caer**); prema predaji, Aethelfrith od Nortumbrije tuče vojsku Powysa; nakon te bitke su dotadašnja britska kraljevstva na sjeveru i zapadu Britanije trajno razdvojena jedna od drugih; potonja se pretvaraju u današnji Wales, dok sjeverna kraljevstva apsobriraju pobjednički Anglosaksonci.
** Eadbald nasljeđuje svog oca Ethelberta na prijestolju Kenta te se odriče kršćanstva, vrativši se vjeri u paganske bogove.
** Aethelfrith se susreće sa istočnoanglijskim kraljem Rædwaldom na rijeci Idle; dolazi do bitke u kojoj Raedwald ubija Aethelfritha i postaje *[[bretwalda]]*. Aethelfrithov sin Oswald je prisiljen bježati na sjever Britanije gdje pronalazi utočište u otočnom samostanu Iona; Edwin postaje novi kralj Nortumbrije.
**  Podignuto kršćansko svetište na mjestu buduće Westminsterske opatije. Londonski episkop Melit je ove godine protjeran od strane Sexreda i Saewarda, paganskih nasljednika Saeberhta od Essexa.
* Azija
** Kurejši započinju trogodišnji bojkot klana Banu Hašim, nakon što Ebu-Talib nije želeo uskratiti podršku svom sinovcu Muhamedu.
** jesen - Kineski car Yang od Suija prelazi iz Luoyanga u Jiangdu na Jangceu; zemlja je u stanju pobune na čijem je čelu Li Mi.



## Rođenja

* Grimoald Stariji, majordom Austrazije († 657)
* Abdulreman ibn Khalid, muslimanski general († 667)
* 28. 9. - Džavanšir, vladar Kavkaske Albanije († 680)

## Smrti

* 24.2. &ndash; Ethelbert, kralj Kenta i Bretwalda
* Aethelfrith, kralj Nortumbrije (ubijen u bitci)
* Anastasije, koptski patrijarh Aleksandrije
* Carica Liu Jingyan
* Carica Yuan Humo
* Yuwen Shu, kineski vojskovođa i velikodostojnik
* Agilulf, kralj Langobarda (približni datum)
* Saebert, kralj Essexa (približni datum)
* Sveti Jovan Milostivi, halkedonski patrijarh Aleksandrije (približni datum)

## Reference
Starovelški jezik

**Starovelški** () je naziv koji se daje velškom jeziku u periodu od oko 800. do početka 12. vijeka kada se razvio u srednjovelški. Prethodni period, u kome se velški oko 550. izdvojio iz britskog jezika, se naziva "primitivni velški".

Iz tog perioda su sačuvane brojne pjesme i neki prozni tekstovi, iako neki predstavljaju kasnije verzije rukopisa, kao što je npr. tekst epa *[[Y Gododdin]]*. Najstariji sačuvani tekst koji je u potpunosti na starovelškom je vjerojatno natpis na grobu u današnjoj crkvi Tywyn, za koji se vjeruje da datira sa početka 8. vijeka. Za tekst u *[[Book of St. Chad|Knjizi Svetog Chada]]* poznat kao *Surrexit Memorandum* se vjeruje da je napisan krajem 8. ili u 9. vijeku, ali je moguće da predstavlja kopiju originala iz 6. ili 7. vijeka.

Starovelški današnji govornici velškog mogu razumjeti jedino uz pomoć opsežnih bilješki i drugih pomagala.

## Reference

* 
* 

## Vanjske veze
* Old and Middle Welsh by David Willis, University of Cambridge
Papa Anastasije od Aleksandrije

**Papa Anastasije od Aleksandrije** (? -616) je bio 36. po redu koptski patrijarh Aleksandrije. Iako mu je za sve vrijeme stolovanja do strane bizantskih vlasti bio zapriječen pristup u Aleksandriju, sastajao se sa patrijarhom Antiohije u nastojanju da se ostvari jedinstvo dviju crkava. 

## Reference
;Opće
* 
;Specifične
River Idle

**River Idle** je rijeka u engleskoj grofoviji Nottinghamshire. Nastaje spajanjem rijeka Maun i Meden kraj Markham Moora. Odatle teče na sjever kroz Retford i Bawtry prije nego što se kraj Mistertona u blizini Stockwitha ulije u rijeku Trent. Djelomično predstavlja granicu grofovije sa Južnim Yorkshireom kao i sa Lincolnshireom. Originalno je tekla na sjever od Idle Stopa i ulijevala se River Don kod Hatfield Chasea, ali su je melioracijski radovi 1628 skrenuli na istok.

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Reference

]
Lazar Tomanović

**Lazar Tomanović** (Lepetani kraj Herceg Novog, 30. ožujka 1845. – Herceg Novi, 2. studenog 1932), crnogorski premijer, ministar, publicist.

Školovao se u Herceg-Novom, Zadru, Novom Sadu, studirao u Budimpešti a doktor je pravnih znanosti postao u Grazu. Kako se Herceg-Novi tada nalazio u Austro-Ugarskoj, Tomanović se politikom počeo baviti u *Srpskoj narodnoj stranci* Dalmacije i bio je poslanik Dalmatinskoga sabora. 

Godine 1891. dolazi u Kneževinu Crnu Goru i postaje glavni urednik lista Glas Crnogorca. Prremijer Vlade (vidi: Ministarski savjet) postaje u travnju 1907. i na toj je dužnosti, u nekoliko mandata, do lipnja 1912. godine. Bio je i ministar vanjskih poslova i ministar pravosuđa.

Kao premijer organizirao svečanosti proglašenja Kraljevine Crne Gore 1910. godine. Bio je veoma odan Knezu/Kralju Nikoli I. Petroviću.

Tijekom službovanja u crnogorskoj prijestonici, kao kvalificirani pisac, objavio je niz historiografskih pokušaja kojim je nastojao dokazivati kako crnogorska država ni jednoga trenutka u srednjem vijeku nije bila dijelom Osmanskoga Carstva.

Nakon 1918. više se ne bavi politikom, te živi Herceg-Novome gdje je pisao historiografske prikaze.

## Važnija djela
* "Petar II. Petrović Njegoš kao vladalac" (1896)
* "Ivan Crnojević, gospodar Zetski" (1900)
* "Događaji u Boki kotorskoj 1797.-1814." (1922)
* "Iz moga ministrovanja" (djelovi memoara, časopis "Nova Evropa", Zagreb, 1921)
Mitrofan Ban

**Mitrofan Ban** (na ćirilici Митрофан Бан) (Boka kotorska, 1841. — Cetinje, 1920.) je bio Mitropolit autokefalne Crnogorske Pravoslavne Crkve od 1884. do 1918.

Mitrofan Ban je osnovnu školu pohađao u Kotoru, tada Austro-Ugarska. Episkop Stefan Knežević ga je zaredio u čin đakona 27. lipnja 1865. godine, a u čin prezvitera 2. listopada 1866., potom odlazi u Kneževinu Crnu Goru. Od 1869. je Mitrofan Ban upravitelj manastira Morača. Aktivno je sudjelovao u crnogorskoj borbi protiv Turaka i oslobađanju Kolašina.

Za *mitropolita crnogorskog* je 1884. postavljen odlukom kneza Nikole I., rukopoložen je ("hirotonisan") 18. travnja 1885. u Petrogradu. Nakon hirotonije, ruski car Aleksandar III. primio je u posjet *Mitrofana* i kazao mu:
* *“Meni je takođe drago što ste Vi rukopoloženi za episkopa u Rusiji. To pokazuje duhovnu vezu imeđu Ruske i Crnogorske Crkve”.*

Od 1905. je poslanik u Crnogorskoj narodnoj skupštini.

1910. je u pismenoj zahvalnici kralju Nikoli, napisao (*orig.*): 
* *“Vaše Kraljevsko Visočanstvo, Premilostivi Gospodaru, četrdeset godina već je prošlo, od kako mi je velika sreća u udio pala da stupim na službu Crnogorske Crkve – na službu Vaše, Gospodaru, junačke države”.*

Tijekom austrougarske okupacije Crne Gore (1916.-1918.) surađivao sa okupacijskim vlastima i osudio, zbog oštrih represalija spram civilnoga pučanstva, akcije crnogorskih komita koje je predvodio general Radomir Vešović.

Bio je suglasan sa odlukama sporne Podgoričke skupštine 1918. o aneksiji Crne Gore Srbiji. Sazvao je koncem 1918. Sveti Sinod Crnogorske Crkve i objavio ujedinjenje Crnogorske Crkve sa Srpskom pravoslavnom Crkvom. Odluku o ujedinjenju obrazlaže u pismu koje je poslao Dimitriju Pavloviću, mitropolitu Srbije:

## Reference

## Vanjske veze
* Novak Adžić, ''O Crnogorskoj pravoslavnoj crkvi do njezina ukidanja 1918. i mtopolitu Mitrofanu Banu'' 
* Manastir Morača, kojim je, jedno vrijeme, upravljao Mitrofan Ban (lijevo na dnu slike)
Antsirabe

**Antsirabe** je treći grad po veličini sa svojih 176,933 stanovnika  na Madagaskaru, u Provinciji Antananarivo administrativni centar *[[Regija Vakinankaratra|Regije Vakinankaratra]]* i *[[Antsirabe I. (distrikt)|Distrikta Antsirabe I.]]*.

## Historija
Antsirabe je za kolonijalnog doba pod francuskom upravom kao *Madagaskarski [[Vichy]]* zbog brojnih termalnih izvora i obilja izvora. Blagodeti Antsirabea otkrila su dva Norveška misionara u 19. vijeku, oni su privukli u Antsirabe mnoge poznate osobe i brojne vladare koji su tu liječili svoje reume. U *Antsirabeu* je godinu dana živio marokanski sultan Muhamed V. i njegov sin, budući kralj Hasan II. kad je prognan iz zemlje 1954.

## Geografske i klimatske karakteristike
*Antsirabe* se nalazi na centralnoj visoravni Madagaskara, na padinama planina Ankaratra, ispod drugog vrha po visini u Madagaskaru Tsiafajavona. Grad i okolica bogata je termalnim izvorima, ostatcima nekadašnje vulkan]]ske aktivnosti, oni su zajedno sa nadmorskom visinom od 1540 metara, glavni razlog za razvoj mjesta od 1923. kao lječilišno - ladanjskog grada.
*Antsirabe* je udaljen oko 167&nbsp;km u pravcu jugozapada od glavnog grada Madagaskara Antananarivo.

*Antsirabe* ima oceansku klimu - gotovo umjereno kontinentalnu klimu (nešto poput ugodnog proljeća), koja je puno ugodnija od obalnog dijela Madagaskara koji ima tropsku. Zimi temperature mogu pasti na 0 °C.

## Transport, Privreda
Grad ima *[[Aerodrom]] Antsirabe* (IATA: ATJ, ICAO: GMEF) sa glavnim gradom Antananarivo povezan je željezničkom prugom -*Tananarive-Antsirabe* po kojoj danas voze samo teretni vlakovi i nacionalnim putem 7, koji se produžuje na jug do gradova Fianarantsoa i Toliara.

Antsirabe je poznat po rikšama, kojih ima u srazmjeru sa brojem stanovnika - najviše u zemlji, a koje su se pojavile na početku 20. vijeka kad je građena željeznička pruga *Tananarive-Antsirabe*, tad su rikše korištene za prijevoz ne samo ljudi već i potrebnog materijala.

*Antsirabe* je važni industrijski centar Madagaskara u njemu su smještena neka od najvećih madagaskarskih poduzeća *Tiko* (hrana), *Star Brasseries* (pića), *Cotona* (tekstil) i *Kobama* (žitarice) i tvornica duhana. Okolica Antsirabe je voćarsko (jabuke, grožđe) - stočarski kraj (mliječni proizvodi, svinje, perad).

## Gradovi prijatelji
*  Stavanger
*  Montluçon

## Izvori

## Povezano
* Antananarivo
* Madagaskar
* Popis gradova na Madagaskaru

## Vanjske veze

* Antsirabe na Encyclopædia Britannica
Cetinjska mitropolija

**Cetinjska arhiepiskopija** ili **Cetinjska mitropolija** (takođe *Crnogorska mitropolija*) je bila pravoslavna crkvena organizacija sa sjedištem na Cetinju.

Cetinjska arhiepiskopija je bila jedna od episkopija u Kraljevini Crnoj Gori. Pored nje, postojala je još Zahumsko-raška eparhija, a nakon balkanskih ratova i Pećka mitropolija.

Arhiepiskopija Cetinjska je obuhvaćala zemljopisni teritorij na desnoj strani rijeke Zete, uključujući i Podgoricu. Na čelu Cetinjske arhiepiskopije se nalazio cetinjski arhiepiskop, koji je bio ujedno poglavar Pravoslavne crkve u Crnoj Gori sa naslovom *mitropolita crnogorskog, brdskog i primorskog*.

## Historija
Samostalna Mitropolija cetinjska je obrazovana sa ukidanjem Pećke patrijaršije 1766. godine, a pre toga je bila u njenom sastavu. Crnogorski mitropoliti ujedno su bili i političke vođe tadašnje crnogorske države iz dinastije Petrovića. U Crnoj Gori je tada postojala neka vrsta pravoslavne teokratske vladavine, sa jakim osloncem na Rusiju. Danilo I (1851—1860) je odvojio crkvenu vlast od svjetovne.

Na čelu *Arhiepiskopije cetinjske* 1876. - 1918. su bili:
* 1876.-1882. *[[mitropolit]] [[Ilarion Roganovi]]ć*;
* 1882.-1884. *[[mitropolit]] [[Visarion Ljubiša]]*;
* 1884.-1918. *[[mitropolit]] [[Mitrofan Ban]]*.

U zvaničnom katalogu pravoslavnijeh crkava, zvanom Sintagma, "Avtokefalna mitropolija crnogorska" je bila navedena pod rednijem brojem 9, a srpska pod 14. Stvaranjem Kraljevine SHS, Crnogorska mitropolija je 1920. godine postala Mitropolija crnogorsko-primorska prisajedinjene Srpske pravoslavne crkve.

## Izvori

## Povezano
* Pravoslavna crkva u Crnoj Gori
* Zahumsko-raška eparhija
* Nikšićka eparhija
* Pećka mitropolija
* Mitropolija crnogorsko-primorska
Servijev zid

**Servijev zid** () je zid izgrađen u Rimu u vreme rane Rimske republike u 4. veku pne. Zid je greškom nazvan Servijskim po rimskom kralju Serviju Tuliju koji je abdicirao u 6. veku pne. Zid je izgrađen nakon što je Rim bio opljačkan u napadu Gala 390. pne. (ili 387. pne.).

Servijev zidje bio dugačak 11&nbsp;km, visok do 10 m i 3 m. Izgrađen je blokova kamenog tufa. Zid je opasavao grad Rim i uključio je oko 1000 hektara zemljišta uključujući i sedam rimskih brda. Zid je pratio topografiju okoline prevashodno dajući logističku prednost za odbranu grada.Servijev zid zid su sagradili grčki inženjeri i ova konstrukcija je jedna od prvih primera korišćenja cementa u antičko doba. Samo manji deo zida je preostao do danas.

## Izgradnja
Veruje se da je zid dobio ime po šestom rimskom kralju Serviju Tuliju. Iako je njegov obris mogao poticati iz 6. veka pne., sadašnji zid je sagrađen u vreme Rimske republike, moguže kao način da se spreči novo pljačkanje Rima poput onog posle bitke na Aliji koji su izveli Gali predvođeni Brenom. Zbog lakoće kojom su Gali ušli u grad, pretpostavlja se da je Rim bio primoran od strane svojih etrurskih kraljeva da ukloni neku raniju značajniju odbranu.

Zid je bio sagrađen od velikih blokova tufa (vulkanskih stena stvorene od pepela i kamenčića izbačenih tokom erupcije) izvađenih iz kamenoloma Grota Oskura u blizini bivšeg rimskog rivala grada Vejia. U neke delovi strukture su pored blokova uključene duboke jame, kako bi se povećala visina zida. Uz deo njegove topografski slabije severne strane se nalazio ager, odbrambena rampa od zemlje nabacana duž unutrašnje strane zida. Ovo je povećalo debljinu zida i dalo braniocima mesto za stojanje tokom odbijanja napada. Zid je takođe bio opremljen odbrambenim sprava, među kojima su i katapulti.

## Korišćenje
Servijev zid je bio dovoljan da odbije Hanibala tokom Drugog punskog rata. Međutim, zid nikada nije bio stavljen na probu, pošto je Hanibal samo jednom doveo kartaginjansku vojsku pred Rim 211. pre nove ere kao deo manevara da odvuče rimsku vojsku iz Kapue. Kada je bilo jasno da nije uspeo, napustio je položaj.

Zid je bio i dalje održavan pri kraju Republike i ranog Carstva. Do tada, Rim je već počeo da raste izvan prvobitnog Servijskog zida. Orgazizacija Rima u regione pod Avgustom je smestila regione II, III, IV, VI, VIII, X i XI unutar zida, a ostale van njega.

Zid je postao nepotreban Rimu pošto je grad bio dobro zaštićena vojnom snagom Rimske republike i kasnije carstva. Kako je grad nastavio da raste i napreduje, on je u suštini bio bez odbrane tokom prva tri veka carstva. Međutim, kada su germanska plemena počela da vrše upade duž rimske granice u 3. veku, car Aurelijan je naredio da se izgradi veći Aurelijanov zid da zaštiti Rim.

## Izvori

## Vanjske veze

* Servian Wall entry on the Lacus Curtius website
* http://eternallycool.net/2008/05/the-servian-wall-at-romes-termini-station/ 
* Lacus Curtius page including gates in the Servian Wall
NGC 592

**NGC 592** je emisijska maglica s otvorenim skupom i velika zvjezdana asocijacija u galaktici Messier 33 u zviježđu Trokutu.

## Reference

## Vanjske veze
*
Naoto Kan

je bio premijer Japana. U junu 2010. je bio ministar financija kada je izabran za vođu vladajuće Demokratske partije Japana (DPJ) i dezigniran od strane Dijete da naslijedi Yukija Hatoyamu. Mandat mu je obilježio Zemljotres i cunami u Honšuu 2011, a vlada bila predmetom kritika zbog neadekvatne reakcije na katastrofu. 26. augusta 2011. je Kan podnio ostavku.

## Izvori

## Vanjske veze

* BBC NEWS – Profile: Naoto Kan
* Official Website
* Democratic Party of Japan
* Japan after Kan: Implications for the DPJ’s Political Future, Q&A with Richard J. Samuels, August 2011

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-
Kolo srpskih sestara

**Kolo srpskih sestara** je žensko kulturno-prosvjetno, patriotsko, vanstranačko i humanitarno društvo osnovano 1903. godine u Beogradu. Među osnivačima društva ističu se Nadežda Petrović, Delfa Ivanić, Katarina Milovuk, Draga Ljočić, Anđelija Stančić,  Branislav Nušić i Ivan Ivanić.

Oblasne organizacije Kola srpskih sestara osnivane su u mnogim područjima gdje Srbi žive.

Rad Kola su zabranili Nijemci poslije okupacije Kraljevine Jugoslavije 1941. Nove komunističke vlasti FNRJ su takođe zabranile rad društva i oduzele su mu svu imovinu.

Godine 1990. grupa žena u Beogradu obnovila je rad Kola pod principima stare organizacije Kola srpskih sestara. Kolo srpskih sestara je aktivno i u dijaspori.

## Vanjske veze
* Istorijat
Bitka kod Chestera

**Bitka kod Chestera** (; (starovelški: *Guaith Caer Legion*; velški: *Brwydr Caer*) se odigrala na zapadu Britanije 616. godine između snaga anglosaksonske vojske pod Aethelfritha od Nortumbrije na jednoj, te saveza britskih kraljevstava na čelu sa Powysom i Rhosom na drugoj strani. Završila je nortumbrijskom pobjedom, pri čemu je ubijen kralj Powyysa Selyf ap Cynan. Britanske tradicionalne historije je smatraju događajem koji je razdvojio britska kraljevstva na zapadu Britanije - današnji Wales - od britskih kraljevstava Starog Sjevera (današnja sjeverozapadna Engleska i južna Škotska).

## Literatura
*
Carica Yuan Humo

**Carica Yuan Humo** (元胡摩) (? -616) bila je carica kineske/Xianbei dinastije Sjeverni Zhou, odnosno supruga cara Xiaomina (Yuwen Jue) .

Poticala je iz klana Tuoba/Yuan, odnosno vladajuće porodice države Sjeverni Wei, čiji je ogranak u doba njenog oca Yuan Baojua osnovao državu Zapadni Wei. Bila je peta po redu kćer cara Wena, odnosno sestra careva Feija i Gonga. Za budućeg cara se udala dok je bio sin i nasljednik Yuwen Taija, vrhovnog komandanta snaga Zapadnog Weija. Godine 557. je njen brat Gong svrgnut, a Yuwen Jue preuzeo dužnost kao car Xiaomin. Međutim, muž joj je iste godine ubijen nakon svađe sa uticajnim stricem Yuwen Huom, a Yuan Humo je prisilno zaređena u budističku redovnicu. Nakon Yuwen Huove smrti 572. je carica Yuan Humo vraćena u palaču, gdje je boravila sve do 581. i dolaska na vlast dinastije Sui.

## Preci



## Reference

|-
Yuwen Shu

**Yuwen Shu** (宇文述) (? - 616), kurtoazno ime **Botong** (伯通), formalno **Vojvoda Gong od Xau** (許恭公), bio je kineski vojskovođa i velikodostojnik u službi dinastije Sui. 

Po nacionalnosti je bio Xianbei, potomak loze oficira koja je služila carevima dinastije Sjeverni Wei. Karijeru je započeo u doba dinastije Sjeverni Zhou, postavši komandant tjelesne garde regenta Yuwen Hua, a kasnije i visoki službenik u upravi cara Wua. Nakon smrti cara Xuana 580. stao je na stranu regenta Yang Jiana u sukobu sa Yuchi Jiongom, pomogavši mu tako da 581. preuzme prijestolje kao car Wen i tako stvori dinastiju Sui.

Godine 589. sudjelovao je u velikom pohodu protiv južne dinastije Chen kojim je ujedinjena Kina. Tom prilikom se sprijateljio sa princom Yang Guangom i postao jedan od njegovih najvažnijih saveznika. Godine 600. je aktivno sudjelovao u spletkama zahvaljujući kojima je car Wen titulu krunskog princa oduzeo Yang Yongu i udijelio Yang Guangu. On je nakon očeve smrti godine 604. preuzeo prijestolje kao car Yang.

Godine 612. je Yuwen Shu sudjelovao u prvom velikom pohodu protiv korejske države Goguryeo, a koji je završio katastrofom. Iako je nakon toga pao u nemilost, car ga je brzo rehabilitirao. Već sljedeće godine je Yuwen Shu opravdao povjerenje ugušivši ustanak Yang Xuangana. Umro je 616.

Yuwen Shu je imao dva sina - Yuwen Huaji, koji je nedugo nakon očeve smrti ubio cara i postao samozvani vladar u periodu anarhije koji je uslijedio - te Yuwen Shiji, koji je postao jedan od velikodostojnika kasnije dinastije Tang.

## Napomene i reference

* *[[Knjiga Suija]]*, vol. 61.
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 174, 177, 179, 180, 181, 182, 183.
Eadbald

**Eadbald** je anglosaksonsko ime koje se sastoji od riječi "bogat" i "odvažan". Nosili su ga:
* kralj Eadbald od Kenta, početak 7. vijeka
* Eadbald (biskup Londona), kraj 8. vijeka
* Biskup Eadbald od Lindsaya, sredina 9. vijeka
OCLC

**OCLC** (engl. *Online Computer Library Center*) je svjetska neprofitna organizacija i usluga za biblioteke svih vrsta. Osnovana je 1967. godine kao *Ohio College Library Center* na inicijativu profesora s univerziteta u Ohiu (SAD). Cilj je bio izgraditi sistem utemeljen na računalnoj mreži koja bi obuhvatila sve knjižnične podatke s navedenog univerziteta, no vremenom je počela objedinjavati i građu drugih knjižnica u Sjedinjenim Državama i svijetu. Dostupnost građe OCLC-a provjerava se na *[[WorldCat]]u*, najvećoj bibliografskoj bazi podataka koja objedinjuje građu 72.000 svjetskih knjižnica, muzeja i arhiva.

## Veze
* Bibliografska baza podataka

## Vanjske veze
*  Službene stranice OCLC-a
*  ''WorldCat'' - knjižničarska baza podataka temeljena na OCLC-u
Eadbald od Kenta

**Eadbald** () je bio kralj Kenta od 616. do smrti 640. Otac mu je bio kralj Aethelbert, prvi anglosaksonski kralj preobraćen na kršćanstvo, a majka franačka princeza Bertha iz dinastije Merovinga. I sam Eadbald je bio pokršten zajedno sa ocem, ali je odmah nakon njegove smrti odbacio kršćanstvo i vratio se paganskoj vjeri svojih sunarodnjaka, natjeravši kršćanske misionare da se sklone u Franačku. Historičari kao razlog za to navode Eadbaldovu ženidbu sa očevu udovicu, čemu se Crkva protivila, držeći to incestom. Međutim, vrlo brzo - prema nekim izvorima već za godinu dana, prema drugima nakon osam godina - biskupi Laurencije i Just su nagovorili Eadbalda da se ponovno pokrsti i napusti svoju ženu/pomajku. Prema tradiciji, Eadbaldovu odluku da se vrati Crkvi su potakli "napadi ludila" shvaćeni kao Božja kazna, iako današnji historičari vjeruju da je uticaj imao i diplomatski pritisak Franaka koji su bili glavni trgovinski partneri Kenta.

U svakom slučaju, Eadbald je Francima izašao u susret oženivši se za franačku princezu Ymme (koju kasniji historičari nazivaju Emma od Austrazije). Vlastitu sestru Aethelburg je dao udati za kralja Edwina, koji je postao prvi pokršteni anglijski kralj, a kasnije i *[[bretwalda]]*, odnosno hegemon Anglosaksonaca. Taj savez, koji je Kentu omogućio relativnu nezavisnost, održao se i u doba Edwinovog suparnika i nasljednika Oswalda. Eadbald je nastavio koristio brak kao diplomatsko sredstvo, davši ruku svoje nećake Eanflaed za nortumbrijskog kralja Oswiua te oženivši sina Eocenberhta za princezu Seaxburgh, kćer istočnoanglijskog kralja Anne.

Osim Eocenberhta, Eadbald je imao sina Eormenreda i kćer Eanswith. I Eormenred i Eocenberht su ga naslijedili na kraljevskom prijestolju.

## Napomene

## Izvori

;Primarni izvori
* 

;Sekundarni izvori
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze
* Coin with image of Eabald
Grimoald Stariji

**Grimoald I** (616–656), poznat i kao **Grimoald Stariji** (), bio je franački majordom Austrazije od 643. do 656. Bio je sin majordoma Pipina Landenskog i Itte. Mjesto majordoma je trebao naslijediti nakon očeve smrti 640. ali je to pokušao osporiti Otto. U međuvremenu je tiringijski vojvoda Radulf digao ustanak protiv austrazijskog kralja Sigeberta III. Grimoald je sudjelovao u pohodu na ustanike; iako je on završio neuspjehom, Grimoald je tokom borbi spasio kralju život i stekao njegovo trajno povjerenje. Grimoald je tako lako uklonio Otta i postao neosporni majordom oko 643. Potom je kralja, koji tada nije imao djece, nagovorio da usvoji njegovog sina Hildeberta i tako ga učini budućim kraljem. Taj plan je došao u opasnost, kada je Sigebert dobio sina Dagoberta. Nakon Sigebertove smrti 656. je Grimoald taj problem riješio naredivši Dagobertovo prisilno zaređenje, a Hildebert je proglašen kraljem. Grimoald je, međutim, iste godine zarobljen i pogubljen od neustrijskog kralja Klodviga II.
617.

__NOTOC__
Godina **617.** (**[[rimske brojke|DCXVII]]**) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 617. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* U Kentu kralj Eadbald prelazi sa kršćanstva natrag na paganstvo, potakavši svoje paganske podanike da se okrenu protiv kršćanskih misionara. Justus, biskup Rochestera, prisiljen je bježati u Galiju.
* Nezadovoljni Muhamedovim propovijedanjem islama, stanovnici Meke započinju bojkot klana Banu Hašim, kome pripada Muhamed.
* Sigehbert I postaje kralj Essexa.
* Bizantsko-perzijski rat 602-628: Perzijska vojska pod komandom generala Spahbodha Shaahina nakon duge opsade zauzima Halkedon, grad nasuprot bizantske prijestolnice Konstantinopol.
* Kineski general Li Yuan diže ustanak protiv cara Yanga iz dinastije Sui; njegove trupe zauzimaju Chang'an i zarobljavaju carevog sina Yang Youja koga Li Yuan proglašava carem po imenu Gong.


## Rođenja
* Weonhyo, korejski budistički filozof

## Smrti
* Yang Yichen, kineski vojskovođa
* 14.12. - Zhai Rang, kineski ustanički vođa

## Reference
Ivan Ivanić

**Ivan Ivanić** (Bačko Gradište, Bečej, Austrougarska, 24 April 1867. – Beograd, Kraljevina Jugoslavija, 31. Januar 1935) je bio diplomata Kraljevine Srbije i autor brojnih radova o etničkim grupama u Srbiji i na Balkanu. Pisao je i putopise u kojima je opisivao svoja putovanja po regionu Stare Srbije, naročito Kosovu, Metohiji i Albaniji.

## Biografija
Svoju diplomatsku karijeru je počeo kao sekretar u konzulatu Kraljevine Srbije u Prištini. Kasnije je postao zamenik konzula pa konzul u Prištini i Skoplju (Kosovski vilajet). Kasnije je imenovan na poziciju konzula u Bitolju (tada Bitoljski vilajet).

Učestvovao je i u javnim i u tajnim aktivnostima kojima je Kraljevina Srbija pomagala ustanke u Makedoniji usmerene protiv Osmanskog Carstva. Svoju suprugu, Delfu, upoznao je u Skoplju u kojem je bila učiteljica u periodu između 1900. i 1903. godine. Ona je bila jedan od osnivača Kola srpskih sestara, organizacije čije osnivanje su predložili Ivan Ivanić i Branislav Nušić. Nisu imali dece a njihova usvojena ćerka se zvala Ivanka.

Ivan Ivanić je 29. novembra 1912 postavljen na poziciju prvog guvernera Dračkog Okruga a njegova žena Delfa je vodila bolnicu u Draču.

Ivanić se bavio i izdavanjem brojnih časopisa na srpskom jeziku. U aprilu 1887 postao je urednik časopisa "Sremac". Ivanić je bio jedan od dvojice urednika prvog izdanja časopisa "Vardar". Takođe je izdavao i časopis "Golub" koji je 1905 godine objavljivan u Istanbulu i namenjen Srbima koji su živeli u Osmanskom Carstvu.

Ivanić je u svojim radovima o Kosovu, Makedoniji i Srpskoj Pravoslavnoj Crkvi iznosio svoja lična zapažanja koja su bila ocenjivana na različite načine od kasnijih istraživača.

## Izabrana dela
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Izvori
Biskup Rochestera

**[[Episkopos|Biskup]] [[Rochester (Kent)|Rochestera]]** () je ordinarij Crkve Engleske za biskupiju Rochester u provinciji Canterbury.

Biskupija pokriva zapadni dio grofovije Kent. Biskupska stolica je u gradu Rochester a sjedište u Katedralnoj crkvi Krista i Blažene djevice Marije, osnovanoj godine 604. Krajem 17. i u 18. vijeku je bilo uobičajeno da biskup Rochestera istovremeno bude imenovan za dekana Westminsterske opatije.

Službena rezidencija biskupa je Bishopscourt u Rochesteru.

Mjesto biskupa je stvoreno 604. kada je osnovana biskupija u Kraljevini Kent pod kraljem Æthelbertom. Trenutni biskup je Velečasni James Langstaff MA.

## Popis biskupa
### Prije normanskog osvajanja

### Normansko doba i kasni srednji vijek

### Tudori i Reformacija

### 17. vijek

### 18. vijek

### 19. vijek

### 20. vijek i današnjica

## Napomene

## Izvori
* ***Haydn's Book of Dignities (1894)''' Joseph Haydn/Horace Ockerby, reprinted 1969''
* ***Whitaker's Almanack 1883** to **2004*', Joseph Whitaker and Sons Ltd/A&C Black, London*
* Powicke, F. Maurice and E. B. Fryde *Handbook of British Chronology* 2nd. ed. London:Royal Historical Society 1961
* British History Online Bishops of Rochester  accessed on October 25, 2007

## Vanjske veze

* Rochester Diocese website
* Rochester Cathedral
Mekanski bojkot Muhameda

Prema islamskoj tradiciji godine 617. su vodeći klanovi Meke, na poticaj vođa klanova Mahzum i Banu Abd-Šams, najmoćnijih među tadašnjim arapskim plemenom Kurejša, donijeli odluku o bojkotu klana Banu Hašim kojemu je pripadao islamski prorok Muhamed. Tim klanovima su tada dominirali idolopoklonici i razlog za bojkot je bilo suprotstavljanje Muhamedovom propovijedanju islama, odnosno nastojanje da se Hašemite prisili da prestanu štititi Muhameda. Prema Ibn Ishaqu, odlučeno je da se "nitko ne smije ženiti niti udavati za članove klana Banu Hašim; nitko ne smije od njih kupovati niti im išta prodavati, a odluka je zapisana." Bojkot je trajao između dvije ili tri godine; izazvao je velike nedaće za članove hašemitskog klana, ali nije uspio u svojoj namjeri. Simpatizeri Hašemita među ostalim Kurejšima su se na kraju udružili da formalno ukinu odluku.

## Povezano
* Hidžra

## Reference
Šahin

**Šahin** (također **Shahin**, **Chahine**, **Shaaheen**, **Shaahin**, **Shaheen** ili **[[Şahin]]**, , ) je ime perzijskog porijekla.

## Osobna imena
* Shahin Ahmed, bangladeški kriketaš
* Shaheen Ariefdien, kanadski muzičar
* Shahin Badar, britanski pjevač bangladeškog porijekla
* Shahin Farhat, iranski kompozitor
* Shaheen Jafargholi, britanski pjevač i glumac
* Shahin Kheiri, iranski fudbaler
* Shahin Najafi, iranski muzičar
* Shaheen Sheik, indijski kantautor
* Shahin Vahmanzadegan, sasanidski general

## Prezimena
* Alfred Shaheen, američki tekstilni industrijalac
* Ashraf Shahin, egipatski političar
* Jeanne Shaheen, američka političarka
* Jammal Shahin, jordanski fudbaler
* Jack Shaheen, američki učenjak i stručnjak za medije
* Omar Shahin, jordanski aktivist
* Saif Saaeed Shaheen, kenijski dugoprugaš
* Tarek Shahin, egipatski karikaturist
* Youssef Chahine, egipatski filmski režiser

## Vojska
* Black Shaheen, varijanta krstarećeg projektila Storm Shadow/SCALP EG namijenjena izvozu za UAE
* Shaheen, simbol Pakistanskog ratnog zrakoplovstva
* Shaheen I, pakistanski balistički projektil kratkog dometa
* Shaheen II, pakistanski balistički projektil srednjeg dometa
* Shaheen-III, pakistanski balistički projektil srednjeg dometa
* Shahin, iranski nadzvučni projektil zemlja-zrak

## Ostale upotrebe
* 4103 Chahine, asteroid
* Shaheen (superkompjuter), superkompjuter IBM-a 
* Shaheen (roman), roman čiji je autor Naseem Hijazi
* Shaheen Air, pakistanska avio-kompanija
* Shaheen Airport Services, kompanija za održavanje aviona
* Shahin F.C., iranski fudbalski klub
Šahin Vahmanzadegan

**Šahin** (perzijski: **شاهین**, *Shaw-heen*, perzijska riječ za "sivog sokola"; u grčkim izvorima: ; ? - cca. 626) bio je perzijski general (*[[spahbod]]*) u službi sasanidskog kralja Hozroja II koji se istakao u velikom ratu protiv Bizanta. 

Po ocu je pripadao Kući Suren, odnosno bio daleki potomak velikog partskog vojskovođe Surene; po majci je pripadao Kući Karen. Godine 607. je vodio uspješnu ofenzivu protiv bizantskih snaga u Transkavkaziji, porazivši Domenciola kraj Teodoziopolisa. Godine 611. je prodro u Malu Aziju i zauzeo Cezareju Mazaku, ali je odatle prisiljen na povlačenje od strane cara Heraklija. Godine 613. je zajedno sa Šahrabarazom razbio Heraklijevu ofanzivu u Siriji. Godine 614. je odatle otpočeo veliku ofanzivu na zapad tokom koje je prodro sve do Halkedona, grada na Bosporu nasuprot bizantske prijestolnice Konstantinopol. Halkedon je pao između 615. ili 617. Poslije toga je Heraklije osobno došao u Šahinov štab te zamolio perzijskog generala da Hozroju prenese njegovu mirovnu ponudu. Šahin je otišao na Hozrojev dvor gdje se, prema navodima carigradskog patrijarha Nikefora, Hozroje razbjesnio zbog propuštene prilike za zarobljavanje bizantskog cara. Šahin je, prema patrijarhovoj verziji, za kaznu živ odran.

Međutim, drugi izvori navode da je Šahin preživio i nastavio služiti Hozroje. Godine 622. je Heraklije vodio uspješnu bizantsku protivofenzivu u Transkavkaziju. Šahinu je naređeno da se spoji s perzijskim vojskama Šahrabaraza i Šahraplakana te porazi Heraklija; godine 625. je Heraklije uspio počesnu tući te dvije vojske prije Šahinovog dolaska. Šahin je poražen, a sljedeće godine, nakon što je prikupio veliku vojsku, poražen o Herkalijevog brata Teodora. Šahin je nedugo potom umro. Hozroje je u znak odmazde oskrvnuo njegovo truplo, prethodno sačuvano u soli.
Yang Yichen (dinastija Sui)

**Yang Yichen** (楊義臣) (? -617?), rođen kao **Yuchi Yichen** (尉遲義臣), bio je kineski vojskovođa u službi dinastije Sui. Istakao se pred kraj vladavine cara Yanga, kao jedan od rijetkih vojskovođa koji je bio sposoban, a istovremeno odan caru. Godine 616. je uspješno ugušio niz seljačkih ustanaka koji su u to vrijeme ozbiljno ugrožavali vlast dinastije. Međutim, ti su uspjesi izazvali zavist dvorske klike i nezadovoljstvo samog cara; Yang Yichen je smijenen a njegova vojska raspuštena. Ubrzo nakon toga je umro.

## Reference
* *[[Knjiga Suija]]*, vol. 63.
* *[[Historija Sjevernih dinastija]]*, vol. 73.
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 180, 181, 182, 183.
Manakara

**Manakara** je grad i luka od 35.905 stanovnika  na jugoistoku Madagaskara, administrativni centar *[[Regija Vatovavi-Fitovinani|Regije Vatovavi-Fitovinani]]* i Distrinkta Manakara-Atsimo u *[[Provincija Fianarantsoa|Provinciji Fianarantsoa]]*.

## Historija
Za kolonijalnog perioda, *Manakara* je bila malo ribarsko selo sa okolicom punom velikih plantaža kave.

Nakon izgradnje željezničke pruge *Fianarantsoa-Côte Est (FCE)* koja je povezuje sa gradom Fianarantsoa udaljenom oko 110&nbsp;km, na madagaskarskoj visoravni u unutrašnjosti - 1936. *Manakara* je prerasla u važnu luku u tom dijelu Madagaskara za izvoz kave i klinčića iz unutrašnjosti.

Većinsko stanovništvo su muslimanski - Antaimoro, pored njih u gradu žive i brojni doseljenici pripadnici malgaških naroda Antaisake, Betsileo, Merina i Betsimisarake i dosta Kineza i Evropljana. *Manakara* ima brojne luteranske i katoličke crkve.

## Geografske i klimatske karakteristike
*Manakara* se nalazi na jugoistoku Madagaskara na obali Indijskog oceana. Grad leži uz obale rijeke Manakara koja ga dijeli na dva dijela na nadmorskoj visini 10 metara.
*Manakara* je udaljena oko 362.79&nbsp;km zračne linije u pravcu jugoistoka od glavnog grada Madagaskara Antananarivo, ali cestama 950&nbsp;km (preko 12 sati vožnje) jer se treba voziti preko Farafagana, nacionalnim putevima 7 i 12.

*Manakara* ima oceansku klimu, sa primjesama tropske
, prosječna dnevna temperatura je oko 27 °C ali može varirati od 10&nbsp;°C do 32&nbsp;°C.

## Transport, Privreda
*Manakara* ima malu morsku luku, koja je krajnja točka željezničke pruge *Fianarantsoa-Côte Est 
(FCE)*. 
Luka je izgrađena u estuariju rijeke Manakara jer je to jedino sigurno mjesto za sidrenje brodova u tom dijelu Indijskog oceana. Manakara ima i luku na umjetnom kanalu *Canal des Pangalanes* koji je plovni put za manje brodove duž istočne obale Madagaskara.

Grad ima mali *[[Aerodrom]] Manakara* (IATA: WVK) koji je jedinstven po tome što njegovu 
pistu presjeca željeznička pruga.

Najveći poslodavac u *Manakari* je luka, uz to razvijeno je ribarstvo i poljoprivreda, u posljednje vrijeme i turizam jer Manakara ima prekrasne plaže i gotovo nedirnutu prirodu.

## Reference

## Povezano
* Madagaskar
* Popis gradova na Madagaskaru

## Vanjske veze

* Manakara na Encyclopædia Britannica 
* Luka Manakara, na portalu ports.com 
* Fotografije Manakare na portalu travelpod
The Net (film, 1995)

***Mreža*** (*The Net*) je američki igrani film iz 1995. godine redatelja Irwina Winklera, sa Sandrom Bullock u glavnoj ulozi. Po žanru je tehno-triler, a u njemu Bullock tumači ulogu Angele Bennett, sistemske analitičarke koja preko svojih hakerskih poznanika slučajno otkrije veliku zavjeru sa ciljem preuzimanja vlasti nad SAD te postane žrtvom manipulacija računalnim podacima.

Film je sa uloženih 22 milijuna dolara zaradio oko 50 milijuna.

Godine 1998. je napravljen remake u obliku istoimene TV-serije sa Brooke Langton u glavnoj ulozi. Godine 2006. je, pak, snimljen nastavak *[[The Net 2.0]]* sa Nikki DeLoach u glavnoj ulozi koji je završio u direct-to-video distribuciji.

## Uloge

## Vanjske veze
* 
* 
*
Two If by Sea

***Two If by Sea*** je američki igrani film iz 1996. godine, sa Sandrom Bulok i Denisom Lirijem u glavnim ulogama. Po žanru je romantična komedija, a zaplet govori o blagajnici Roz (Bulok) čiji je dečko Frenk (Liri) sitni provalnik koji, sticajem okolnosti, dolazi u posed skupocene slike.

U Hrvatskoj je distribuiran kao ***Ukradeno srce***, a u Srbiji kao ***Ukradena srca***.
A Time to Kill (film)

***A Time to Kill*** je filmska drama koja je zasnovana na istoimenom romanu Džona Grišama. Film je režirao Džoel Šumaker, dok glavne uloge igraju: Metju Makonahej, Sandra Bulok, Samjuel L. Džekson, Kevin Spejsi i Kifer Saderland. Radnja je smeštena u gradić države Missisipi gde crnac ubije dvojicu belih rasista koji su silovali njegovu 10-godišnju kćer. Protagonist je njegov beli advokat koji ga pokušava spasiti od smrtne kazne u pregrejanoj atmosferi rasnog sukoba.

Film je doživeo komercijalni uspeh i uglavnom pozitivne kritike, iako su mu neki zamerali pozitivan stav prema vigilantizmu i uzimanju pravde u privatne ruke. Zbog pozitivnog stava prema smrtnoj kazni je bio posebno kritikovan u Francuskoj.

U Hrvatskoj je distribuisan kao ***Vreme ubijanja***, a u Srbiji kao ***Vreme za ubijanje***.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
*
Chris Cooper

**Kris Kuper** () je američki glumac, rođen 9. jula 1951. godine u Kanzas Sitiju (Misuri).

## Filmografija
* Voz pun love (1995)
* Vreme za ubijanje (1996)
* Patriota (2000)
* Bornov identitet (2002)
* Sibiskit (2003)
* Grad lopova (2010)

## Vanjske veze

*
Starokatolička crkva

**Starokatolička crkva** je kršćanska vjerska zajednica, nastala iz opozicije nekih njemačkih teologa na Prvom vatikanskom koncilu 1870. Oni su se usprotivili definiciji o papinskoj nepogrešivosti i primatu, te su tražili da se katolicizam "vrati na svoje stare oblike". Odvojili su se od Rimokatoličke crkve na kongresu u Münchenu 1871. Prvog starokatoličkog biskupa J. H. Reinkensa zaredio je Heykamp, jansenistički holandski biskup iz Deventera. 

Starokatoličke crkve, odcjepljenjem od Rima, osnivane su na nacionalnom principu u Njemačkoj, Austriji, Poljskoj, Švicarskoj, SAD. U Njemačkoj, pomagale su ih vlasti u doba Kulturkampfa. Surađuju s Jansenističkom crkvom u Utrechtu (Utrrechtskaunija, 1889). 

Starokatolici odbacuju svećenički celibat, nerazrješivost braka, tajnu ispovijed. Uvode pričest pod dvije prilike i narodni jezik u liturgiju. Svećenike i biskupe biraju sami vjernici na skupštinama župa i crkvenim saborima. Svi starokatolički biskupi okupljali su se svake dvije godine na sabor u Utrechtu, koji je sjedište starokatoličkog nadbiskupa.

U doba Austro-Ugarske, starokatoličke crkve djelovale su na području Slovenije i Dalmacije. Nakon I. svjetskog rata neki katolički svećenici u Jugoslaviji, zahvaćeni reformnim pokretom, tražili su osnivanje samostalne crkvene pokrajine s primasom na čelu, autonomiju crkve na demokratskom načelu, ukidanje celibata i dr. 

Nadbiskup Alojzije Stepinac bio je nepomirljivi neprijatelj starokatolika, smatrajući je "truležom na našem narodnom organizmu". Nastojao je, apelima na vlasti u Kraljevini Jugoslaviji, Banovini Hrvatskoj i u NDH, da ona bude zabranjena.

Samostalne starokatoličke crkve bile su osnovane i u Sloveniji (1946.), Srbiji (1954.) i Bosni i Hercegovini (1965). Jugoslavenske komunističke vlasti pružale su im određenu podršku, nastojeći suzbiti uticaj Rimokatoličke crkve.

## Vanjske veze

* Slovačka starokatolička crkva
* Češka starokatolička crkva