open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Caracol

**Caracol** ili **El Caracol** je naziv za veliko arheološko nalazište majanske civilizacije, smješteno u suvremenom Belizeu u Okrugu Cayo. Nalazi se oko 40 km južno od Xunantunicha i grada San Ignacio, odnosno na 460 m nadmorske visine i padinama Majanskih planina. Caracol je bio najvažnije političko središte Ravničarskih Maja za vrijeme Klasičnog perioda u Belizeu. Oko godine 650. gradsko područje Caracola se prostiralo u radijusu od oko 10 km od središta. Pokrivalo je daleko veću površinu nego današnji Belize City (najveći grad u Belizeu) i imalo dva puta više stanovnika.

Usprkos svoje veličine, Caracol je otkriven tek 1937. godine.

## Napomene

## Izvori

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Official Site of the Caracol Archaeological Project (some links require JavaScript navigation)
* A Mighty Maya Nation &ndash; How Caracol Built an Empire
* Google Maps
Ivan III (papa)

**Ivan III.** (pravo ime Katelin; *Catelinus*; ? - 13. VII 574) je bio papa od 17. srpnja 561. do 13. srpnja 574. godine. Iako je njegov pontifikat bio relativno dug, o njegovom životu postoje prilično oskudni podaci. Navodi se da mu je otac bio plemić po imenu Anastazije. Za vrijeme pontifikata su Italiju 568. napali Langobardi te historičari vjeruju da su u tim pljačkaškim pohodima i pustošenjima spaljeni i uništeni svi službeni dokumenti i zapisi vezani uz njegov pontifikat.

## Reference
Carica Yang Lihua

**Carica Yang Lihua** (楊麗華) (561–609) je bila carica kineske/Xianbei dinastije Sjeverni Zhou, odnosno supruga cara Xuana. Otac joj je bio Yang Jian, velikodostojnik na dvoru dinastije Sjeverni Zhou, a majka Dugu Qieluo. U jesen 573. se udala za Yuwen Yuna, koji je u ljeto 578. preuzeo prijestolje, a nju proglasio caricom. Caru je rodila kćer kasnije poznatu kao princeza Yuwen Eying. Xuan, poznat po impulzivnom ponašanju, već sljedeće godine je abdicirao u korist svog malodobnog sina Yuwen Chana, ali ostao na vlasti kao umirovljeni car. Kineski historijski izvori navode kako je Yang Lihua bila vjerna svom suprugu, čak i kada je svoje četiri priležnice iste godine proglasio caricama. Godine 580. muž joj je umro, a sljedeće godine joj je otac preuzeo prijestolje pod imenom car Wen te osnovao novu dinastiju Sui. Carica Yang Lihua se sa time nije slagala, ali je svejedno uživala počasti u novom režimu.
Spratly

**Otočje Spratly** je grupa od nešto više od 750 grebena, otočića, atola, pješčanih otočića i otoka u Južnom kineskom moru između Filipina i Malezije s jedne strane i Vijetnama s druge. Po zemljopisnoj udaljenosti oni se nalaze na trećini puta između prve dvije navedene države i Vijetnama. Iako imaju svega 4 četvorna kilometra kopnene površine ovi otoci se nalaze na ukupno 425,000 četvornih kilometara morske površine za koju se pretpostavlja da je bogata naftom i plinom.

## Granične svađe
Zbog prirodnih bogatstava ovi do pred kratko vreme nenaseljeni otoci su postali predmet najveće azijske političke svađe oko granica koja traje već više od 50 godina su stalnom malenom opasnošću izbijanja rata zbog redovnih incidenata. Države uključene u ovu kontroverzu i njihovi službeni razlozi za proglašenje ovih otoka svojim su:
* Narodna Republika Kina kaži da su ovi nekoliko hiljada kilometara udaljeni otoci njeni pozivajući se pre svega na "historijsko pravo" pošto su te otoke po njenim podacima otkrili mornari iz dinastije Han pre oko 2 hiljade godina
* Republika Kina to jest Tajvan kaže da su ovi otoci njegovi po istom principu
* Brunej kaže da je dio otoka njegov po Konvenciji Ujedinjenih naroda o pravu mora
* Malezija se također poziva na Konvenciju Ujedinjenih naroda o pravu mora (Brunej je okružen Malezijom)
* Filipini kažu da su neki otoci njegovi po zastarjelom principu Res nullius, ali i po Konvenciji Ujedinjenih naroda o pravu mora pozivajući se na ekonomsku zonu od 200 milja u koju spada dio otočja
* Vijetnam kaže da su otoci njegovi pošto je kinesko "historijsko pravo" izmišljeno, pa se on poziva na svoje pošto je kontrolirao otoke od 17 veka, a kontrolirala ih je i Francuska u ime svoje Vijetnamske kolonije. Također se poziva i na internacionalnu ekonomsku zonu od 200 milja

## Trenutačna situacija
Poslednji već rat za otočje se dogodio 1988. godina kada je Narodna Republika Kina u pomorskoj bitki porazila Vijetnam koji je izgubio nekoliko manjih brodova, otoka i živote svojih 70 mornara http://www.globalsecurity.org/military/world/war/spratly.htm. Nakon ove bitke više nije bilo otvorenih borbi pa su se države organičile na osvajanje slobodnih otoka i gradnje mini tvrđava na onima koje kontroliraju. Trenutačno vojska Republike Kine to jest Tajvana kontrolira najveći otok i jedan rt, ona Narodne Republike Kine drži 9 rtova, Filipini drže 3 od 5 najvećih otoka s još 4 manja i 3 rta, Vijetnam drži 5 od 10 najvećih otoka (plus još jedan) i 22 rta, dok Malezija drži 1 otok i 5 rtova.
Johann Albrecht Bengel

**Johann Albrecht Bengel** (fonetski: *Johan Albreht Bengel* , 1687-1752) bio je nemački luteranski pastor i profesor, poznat po izučavanju biblijskih rukopisa na grčkom jeziku.

Nakon intenzivnog proučavanja rukopisa Bengel je otkrio da mnoštvo kriterijuma može sumirati u jednostavnu rečenicu od četiri reči: „*Proclivi scriptioni praestat ardua*" - teže čitanje ima prednost nad lakšim. On se vodio sledećom logikom: kada su pisari prepisivali tekstove, bili su skloni da ih ispravljaju. Ako bi videli nešto što su smatrali pogrešnim, oni bi to ispravili. Stoga da bismo znali koji je stariji i izvorniji tekst, moramo dati prednost ne tekstu sa ispravljenim greškama, usklađenom pričom ili poboljšanom teologijom, već naprotiv, tekstu koji „vapi" da bude objašnjen. Jednostavno, teži tekst ima prednost.

Bengel je takođe zapazio da su određeni rukopisi sličniji nekim rukopisima od drugih, odnosno da su rukopisi bili najsličniji primercima sa kojih su prepisani i drugim prepisima načinjenih sa istog izvornika. Dakle, svi dokumenti se mogu urediti u neku vrstu genealoškog odnosa, u kojoj postoje grupe dokumenata koji su medusobno sličniji. Tako se hipotetički može uspostaviti neka vrsta genealoškog stabla i pratiti poreklo dokumenata do njihovog izvora. Kasnije se grupisanje tekstova u familije razvilo u formalniji metodološki princip koji pomaže tekstolozima da uspostave originalni tekst.

## Povezano
* Tekstualna kritika
* Biblijska kritika
* Biblijski rukopisi

## Izvori

## Sekundarna literatura

* (de) Gottfried Mälzer: Johann Albrecht Bengel, Leben und Werk.Stuttgart 1970.
* (de) Werner Raupp: Bengel, Johann Albrecht, in: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL), vol. 22, Nordhausen: Bautz 2003 (), cols. 84–110 (s detaljnom bibliografijom).
* (en) Werner Raupp: Bengel, Johann Albrecht (1687–1752), in: Heiner F. Klemme, Manfred Kuehn (Hrsg.), The Dictionary of Eighteenth-Century German Philosophers, vol. 1. London/New York 2010, p.&nbsp;92–95.

## Vanjske veze

*  Gnomon Novi Testamenti Vol. 1.
*  Gnomon Novi Testamenti Vol. 2.
*  Exposition of the Apocalypse
*  A Memoir of the Life and Writings of John Albert Bengel
Revolver (razvrstavanje)

**Revolver** može značiti:

* revolver, oružje
* Revolver, album britanske grupe The Beatles iz 1966.
* Revolver, pjesma Madonne u kojoj gostuje Lil Wayne
* Revolver, britanski časopis o rock glazbi
* Revolver, film iz 2005. čiji je redatelj Guy Ritchie
Genealogija

**Genealogija** (grč. *γενεα - genea* - rod, pleme, koljeno + *λόγος - lógos* - riječ, govor), znanost o postanku, odnosima i korijenima imena i prezimena ljudi (**rodoslovlje**), životinja i biljaka. 

Spada u područje pomoćne povijesne znanosti koja proučava i podrijetlo obitelji. To uključuje imena živih i preminulih osobama, rodbinske i bračne odnose. Rabe se pisani i usmeni izvori da se primjerice moglo stvoriti obiteljsko stablo. 

## Vanjske veze

* Rodoslovlje.hr
Isus i preljubnica

**Priča o Isusu i grešnici** je jedna od najpoznatijih biblijskih priča o Isusu. Govori o ženi uhvaćenoj u preljubi, koju su izveli na kamenovanje, ali ju je Isus spasao.

Pouka ove parabole je da ne treba biti brz u osuđivanju, jer niko od nas nije bez greha, već treba pokazivati milost.

U priči se nalazi čuvena Isusova izreka: "***Ko je bez greha, neka prvi baci kamen***." Priča se nalazi samo u nekim rukopisima Evanđelja po Jovanu.

## Priča
Evanđelje po Jovanu u 8. poglavlju prenosi sledeću priču:


Isus ode na Maslinsku goru. A ujutro dođe opet u hram, i sav je narod dolazio k njemu, a on sede i učaše ih. Tada književnici i fariseji dovedoše jednu ženu, uhvaćenu u preljubi, pa je postaviše u sredinu i rekoše mu: "Učitelju, ova žena je uhvaćena baš kad je činila preljubu. A Mojsije nam je u zakonu naredio da takve žene kamenjem ubijamo; šta ti kažeš na to?" Ovo pak rekoše kušajući ga, da bi imali za šta da ga optuže. No Isus se saže dole i pisaše prstom po zemlji. Ali kako su ga i dalje pitali, ispravi se i reče im: "Ko je od vas bezgrešan - neka prvi baci kamen na nju". I opet se saže te pisaše po zemlji. A oni čuvši to izlažahu jedan po jedan, počevši od najstarijih do poslednjih; tako osta sam Isus i žena stojeći na sredini. Isus se tada ispravi i reče joj: "Ženo, gde su? Nijedan te ne osudi?" Ona reče: "Niko, Gospode". Na to joj Isus reče: "Ne osuđujem te ni ja; idi i od sada više ne greši".


## Tekstualna kritika

Uprkos popularnosti ove priče, ona se uopšte ne nalazi u najstarijim i najboljim rukopisima Evanđelja po Jovanu; stil kojim je ona pisana se veoma razlikuje od stila ostatka Evanđelja; i u njoj se nalazi veliki broj reči i fraza kojih inače u tom evanđelju nema. Na osnovu toga proučavaoci zaključuju da taj odeljak nije izvorno pripadao Ivanovom evanđelju.

Najveći broj naučnika misli da ova priča potiče iz usmenog predanja o Isusu, te je u određenom momentu dodata na margini rukopisa. Nakon toga je neki pisar belešku sa margine dodao nakon priče koja se završava u Evanđelju po Jovanu 7:52. Vredno je zapaziti da su drugi pisari ubacili tu priču na raznim mestima u Novom zavetu - na primer, neki od njih nakon stiha 21:25 u Evandelju po Jovanu, a drugi čak nakon stiha 21:38 u Evanđelju po Luki.

Priču o ženi uhvaćenoj u preljubi je dospela u savremena izdanja Biblije tako što se našla u rukopisu koji je Erazmo koristio za svoj *[[editio princeps]]*.

## Izvori

## Povezano

* Isusove izreke
* Tekstualna kritika
John Mill

**John Mill** (fonetski: **Džon Mil**; oko 1645; † 23. juna 1707) je bio engleski teolog, predavač Kvins koledža u Oksfordu.

Džon Mil je uložio trideset godina napornog rada da sakupi materijale za kritičko izdanje Novog zaveta na grčkom jeziku. On je jednostavno preštampao tekst Stefanusovog izdanja iz 1550. godine, ali ono što je bitno za Milovo izdanje jesu različita odstupanja od tog teksta koja citira u kritičkim napomenama. 

Mil je imao na raspolaganju oko sto grčkih rukopisa Novog zaveta. Pored toga, on je pažljivo proučio spise crkvenih otaca, da bi video kako oni citiraju tekst. Štoviše, upoređivao je i starije verzije na jezicima kao što su sirijski i koptski. Zahvaljujući višedecenijskom naporu, Mil je objavio novozavetni tekst praćen napomenama koje ukazuju na razlike u materijalima koji su mu bili dostupni. 

Na zaprepašćenje i užas mnogih, Mil je locirao oko trideset hiljada mesta na kojima se razni grčki rukopisi, citati crkvenih otaca i druge verzije razlikuju. Štaviše, on je našao daleko više razlika no što ih je citirao, izostavljajući sitnije varijacije. A opet su mesta koja je zapazio bila dovoljna da trgnu čitalačku publiku iz samozadovoljstva u koje je zapala usled stalnog ponovnog izdavanja *[[Textus Receptus]]*-a (prihvaćenog teksta) i verovanja da imamo „originalni" tekst Novog zaveta na grčkom. 

Uticaj Milovog izdanja se odmah osetio, iako on nije poživeo da učestvuje u rasprama. Umro je od kapi 23. juna 1707. godine, samo dve nedelje nakon što je njegovo obimno delo objavljeno.

## Dela
* John Mill, *Novum Testamentum Graecum, cum lectionibus variantibus MSS* (Oxford 1707).

## Izvori
Keygen

Licencni **keygen** (od engleskih riječi **key** - ključ i **generator** - generator ključeva) je kompjuterski program koji generira licencni ključ nekog softverskog proizvoda, serijski broj, ili bilo koju drugu informaciju potrebnu za registraciju dotičnog softvera. Razlikuje se od cracka po tome što ne modificira nijednu datoteku softvera već samo generira serijski broj za njega.

## Softversko licenciranje
Softverska licenca legalan je instrument, a određuje načine korištenja i distribucije softvera od strane kupca. Često ove licence dolaze na snagu implementirane u softver u vidu aktivacije proizvoda ili Digital Rights Management (DRM) mehanizma koji pokušavaju spriječiti neautorizirano korištenje softvera tako što od korisnika traže da unese ispravni serijski broj proizvoda koji se potom pohranjuje u njegovoj konfiguraciji.

## Dostupnost
Keygeni su dostupni za preuzimanje na raznim internetskim stranicama koje su posvećene zaobilaženju aktivacije i registracije softvera, ili softverskom piratstvu općenito. U većini zemalja korištenje keygena u svrhu aktivacije softvera bez njegove kupnje smatra se ilegalnom. Keygeni su često zaraženi malicioznim softverom, iako obično ne od njihovih autora, već od trećih osoba. Ovo je rijetko slučaj kod izdanja koje puštaju poznate piratske grupe.

## Povezano
* Softverska licenca
* EULA
* Softversko piratstvo
* Serijski broj (informatika)
* Crack (informatika)

## Reference
Stil

**Stil** ( – naprava za pisanje) je način izražavanja, kojeg karakterišu sve osobine po kojima se razlikuje od ostalih. U umetnosti označava celokupnu karakteristiku jednog umetnika, umetničke škole, pravca ili perioda.

Stil može da karakteriše umetnost određenog doba (gotski, barokni stil ili pravac), određene sredine (rustikalni stil), određenog umetnika (njegov rukopis) ili nekog drugog čoveka (kaže se da to nije u njegovom stilu). Stručnjak po stilu može da razaznaje iz kojega doba i iz koje sredine ili još i od kojeg autora potiče neko umetničko delo i ako to delo nikada pre toga nije video ili nije čuo.

U još širem smislu reči stil može da znači vrstu izvedbe u na primer igri, određenu vretu sporta („slobodni stil“) i slično.

Odatle takođe „stilski“ (stilski nameštaj, stilska restauracija) koji odgovara određenoj sredini i stilu.

Toga istog porekla su i reči:
* Stilizacija i stilizirati u likovnoj umetnosti određuje redukovanje predmeta na njegove karakteristične crte.
* Stilistika u lingvistici o literaturnom izražavanju.

## Povezano
* Geometrijski stil
* Životni stil
Karl Lachmann

**Karl Konrad Friedrich Wilhelm Lachmann** (fonetski: Karl Lahman; 4. mart 1793 - 13 mart 1851) je bio nemački filolog i kritičar.

U biblijskoj znanosti Lahman je poznat po tome što je 1831. prvi načinio prvu kritičku verziju grčkog teksta Novog zaveta, koja nije bila zasnovana na *[[Textus Receptus]]*-u Erazma Roterdamskog. Posle više od 300 godina, svetu je najzad dato izdanje Novog zaveta na grčkom zasnovano isključivo na rukopisima iz antike.

On je takođe veoma bitan za razvoje tekstologije, jer je (g. 1842) ustanovio čuvenu metodu za klasifikaciju rukopisa na temelju uspoređivanja sadržaja teksta, koja polazi od traženja »zajedničke pogreške« u kodeksima; naime, istoj familiji pripadaju kodeksi koji sadrže istu značajnu pogrešku.

## Povezano
* Tekstualna kritika
* Biblijska kritika
* Biblijski rukopisi

## Reference
Simeon Jerusalimski

**Apostol Simeon** (umro 107.) je bio vođa jerusalimskih hrišćana nakon smrti Jakova Pravednog i Isusov brat od strica. Bio je jedan od sedamdeset apostola.

## Život

Simeon je bio sin Kleopin, a Kleopa je bio brat Josifa, muža Marije. Kanonaska evanđelja ga pominju kao jednog od četvorice Isusove braće ("Jakov, Josija, Simon i Juda"). Propovedao je evanđelje Hristovo svuda po Judeji. A kada su jevrejski vođi ubili Jakova 62. godine, brata Isusovog i prvog episkopa crkve Jerusalimske, gurnuvši ga sa visine hrama i udarivši ga motkom po glavi, tada je Simeon, rođak Jakovljev, izabran za episkopa u Jerusalimu. On je, kao drugi episkop u Jerusalimu, upravljao crkvom sve do duboke starosti.

Prema Euzebiju iz Cezareje, hristijani su napustili Jerusalim tokom jevrejsko-rimskog rata i pobegli u Pelu, današnji Jordan, nakon čega su izabrali Simeona za vođu:

Hegesip stavlja početak gnosticizma u vrijeme biskupa Simeona, poslije smrti Jakobove, što se poklapa sa povijesnim počecima gnosticizma iz judaizma i judeo-kršćanstva poslije 70. godine, tj. poslije razorenja Jeruzalema.

Simeon je postradao 107. godine, kada je imao preko 100 godina. Pre toga, on se s jednim brojem svojih pristalica, vratio u Jerusalim. Stradao je kada je za vreme cara Trajana bilo pokrenuto dvojako gonjenje u Palestini, na potomke Davidove i na hrišćane. Simeon je optužen i kao jedno i kao drugo, pretrpeo je velike muke i raspet je na krstu. Egezip o njegovom stradanju piše: 

Dalje Egezip kazuje: 

Egezip navodi da je do tog vremena "Crkva bila čista kao neporočna devstvenica", a kada je Simeonovom smrću nestalo pokolenje koje je svojim ušima slušalo Isusa, tada nastaše mnoge smutnje i "jeretici počeše propovedati ono što je strano istini".

## Štovanje

Srpska pravoslavna crkva slavi ga 27. aprila po julijanskom, a 10. maja po gregorijanskom kalendaru.

## Izvori

## Povezano
* Istorijski Isus
* Jakov Pravedni
* Judeohrišćani

## Vanjske veze
*  Ohridski prolog za 27. april (10. maj) 
*  St. Simon the Apostle (Catholic Encyclopedia)
Carica majka Gong

**Carica majka Gong** (龔太后, osobno ime nepoznato, ? - 562), formalno **Carica majka Yuan** (元太后, doslovno "istaknuta carica majka") bila je carica majka kineske dinastije (Zapadni) Liang. Historijski izvori za nju koriste naziv Gospa Gong, te navode kako je bila konkubina Xiao Tonga, koji je kao najstariji sin cara Wua, osnivača dinastije Liang, imao status krunskog princa. Godine 519. mu je rodila sina po imenu Xiao Cha. Nakon Xiao Tongove smrti, njegov je sin izašao iz reda za nasljedstvo, ali je očuvao titulu Princ od Yeyenga. Nakon Hou Jingove pobune koja je 549. dovela do smrti njegovog djeda, Xiao Cha je vodio borbu sa svojim rođacima za prijestolje, ali je 555. pristao doći na područje države Zapadni Wei koja ga je proglasila legitimnim carem, iako je u suštini njegova država, svedena na grad Jiangling s okolicom, bila marionetski režim. Xiao Cha je umro 562. a Gospa Gong tri mjeseca kasnije. Njen unuk i novi car car Ming joj je dao titulu "carica majka".

## Izvori
* *[[Historija Sjevernih dinastija]]*, vol. 93http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/bs11.htm .
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 162, 166, 168.
Goran Hadžić

**Goran Hadžić** (Vinkovci, 7. septembra 1958. - Novi Sad, 13. jula 2016.) je srpski političar i bivši predsednik međunarodno nepriznate Republike Srpske Krajine. Hadžić je pred Međunarodnim sudom sudom za ratne zločine optužen za zločine protiv čovečnosti. Uhapšen je 20. jula 2011.

## Biografija
Rođen je 7. septembra 1958. godine u opštini Vinkovci, Hrvatska. Pre sukoba u Hrvatskoj, radio je kao magacioner VUPIK-ovog pogona u Pačetinu, u opštini Vukovar, Hrvatska.

Od mladosti je bio član Saveza komunista. Pre 1990. godine, Goran Hadžić je bio predsednik Mesne zajednice Pačetin. U proleće 1990. godine, na prvim višestranačkim izborima u Hrvatskoj je kao kandidat Saveza komunista - Stranke za demokratske promene izabran je za odbornika u Skupštini Opštine Vukovar. Neposredno posle toga je pristupio novoosnovanoj Srpskoj demokratskoj stranci. 10. juna 1990. godine je izabran za predsednika SDS-a za Vukovar. U martu 1991. godine je već bio predsednik Opštinskog odbora Vukovara, član Glavnog odbora i Izvršnog odbora SDS-a u Kninu i potpredsednik Regionalnog odbora SDS-a za Istočnu Slavoniju, Baranju i Zapadni Srem u Pakracu.

Krajem marta 1991. je prilikom oružanog incidenta poznatog kao Plitvički krvavi uskrs zarobljen od strane pripadnika hrvatske policije. Prema navodima hrvatskih vlasti, nad njim je tada proveden test parafinske rukavice, i ustanovljeno je kako je lično koristio vatreno oružje. Nekoliko meseci kasnije, a neposredno pred eskalaciju sukoba koji će prerasti u otvoreni oružani sukob, Hadžić je, pre nego što se nad njim proveo redovni krivični postupak, pušten iz zatvora po nalogu tadašnje hrvatske vlade na čelu sa Franjom Tuđmanom.

Posle toga je Goran Hadžić je bio jedan od vođa Srpskog nacionalnog veća, političkog foruma Srba koji je pokrivao Slavoniju, Baranju i zapadni Srem. Dana 25. i 26. juna 1991. godine, SNV je transformisan u Vladu Srpske Autonomne Oblasti Slavonije, Baranje i Zapadnog Srema. Istovremeno, Goran Hadžić je postavljen za vršioca dužnosti predsednika Vlade samoproglašene SAO SBZS. Dužnost predsednika Vlade, vršio je od 25. juna do 25. septembra 1991. godine. 25. septembra 1991. godine, Goran Hadžić je zvanično imenovan za predsednika Vlade samoproglašene SAO SBZS, kako je objavljeno u Službenom listu.

Dana 26. februara 1992. godine, Goran Hadžić je izabran za predsednika Republike Srpske Krajine i na tom položaju je ostao do decembra 1993. godine.

Posle prestanka postojanja RSK 1995. je živeo u Novom Sadu.

## Optužbe za ratne zločine
Protiv Hadžića Haški tribunal je podigao optužnicu za ratne zločine i zločine protiv čovečnosti 4. juna 2004. Optužnica se sastoji od 14 točaka vezanih uz nasilno proterivanje i masovno ubijanje Hrvata i lica ne-srpske nacionalnosti na teritoriji pod kontrolom RSK od 1991. i 1993. uključujući pokolj na Ovčari, pokolj u Dalju i pokolj u Lovasu. Nedugo posle toga je nestao iz svog stana u Novom Sadu. Uhapšen je 20. jula 2011. Prilikom hapšenja je bio poslednji optuženik MKSJ.

2015. je privremeno pušten na slobodu usled lošeg zdravlja, nakon što mu je dijagnosticiran tumor mozga. Umro je u Novom Sadu.

## Reference

## Vanjske veze
Atahualpa

**Ataualpa** (; kečua: Ata-wallpa}}, što na kečuji znači „petao“ ) je bio trienaesti vladar Inka i mada su Španci nakon njegove smrti imenovali njegove naslednike, smatra se poslednjim carem Inka. Rodio se 1500. godine ali mesto njegovog rođenja je nepoznato.

Kada se njegov brat, dvanaesti Inka, Uaskar, krunisao u Kusku, bio je zabrinut za svog mlađeg brata i njegov afinitet prema vojsci, pa ga je pozvao da dođe u Kusko. Ataualpini savetnici, vojskovođe, savetovali su mu da ne ide, jer ga je tamo, kako su oni tvrdili, čekala sigurna smrt.Ataualpa je poverovao svojim generalima i organizovao vojsku severnog dela carstva i preoglasio se carem Inka u Kitu. Tako je počeo građanski rat Inka.

Uspeo je da pobedi Uaskara 1532. godine na Kipajapanu, pored Kuska, i nakon toga, proglasio se "Inkom", ili carem. Onda se uputio u Kahamarku kako bi upoznao i zarobio španske osvajače. Atahualpa je imao sa sobom nekih 70.000 d 200.000 ljudi, dok je Španaca bilo jedva 150. Međutim, nakon munjevitog i neočekivanog napada konkvistadora Fransiska Pizara, pao je u špansko zarobljeništvo. U zatvoru je zadržao neke privilegije: naime mogao je da upravlja carstvom, naučio je da piše i čita, a takođe se sprijateljio sa Pizarom. Nakon nekoliko meseci, osuđen je zbog izdaje, skrivanja blaga, zavereništva protiv španske krune i ubistva Huaskara. Kao otkup, morao je da sakupi dve sobe pune srebra i zlata, kao i da da svoju rođaku Kučirimaj Okljo koja je dovedena iz Kuska, Pizaru kao ljubavnicu. Iako je ispunio sve uslove, ipak je na kraju bio pogubljen.

Odabrao je smrt vešanjem, nakon što je bio kršten kao hrišćanin. Druga mogućnost koja mu se nudila bila je da ga spale na lomači ako ne bi pristao da se krsti.

## Literatura
* Espinoza Soriano, Waldemar (1986). Destrucción del Imperio de los incas. Cuarta edición, Lima: Amaru editores S.A..
* Espinoza Soriano, Waldemar (1997). Los Incas. Tercera edición, Lima: Amaru Editores.
* Julio R. Villanueva Sotomayor (2002). El Perú en los tiempos modernos. Lima: Empresa periodística Nacional S.A.
* Guamán Poma de Ayala (1998). Nueva crónica y buen gobierno (antología). Lima: Editorial Horizonte. .
* Rostworowski de Diez Canseco, María (2002). Historia del Tawantinsuyu. FIMART S.A.C. .

## Izvori
Supruga majka Cao

**Supruga majka Cao** (曹太妃, osobno ime nepoznato, ? - 562) bila je konkubina Xuana, cara kineske dinastije (Zapadni) Liang. Bila je majka krunskog princa Xiao Kuija, koji je 562. po očevoj smrti postao car. Umrla je iste godine kada i njen muž, a prije smrti joj je sin odao počast sa titulom "Supruga majka"; titulu carica majka je, pak, uživala bivša carica Wang, koja je bila redovna supruga cara Xuana.
Carica Wang (Xiao Cha)

**Carica Wang** (王皇后, osobno ime nepoznato, ? - 563), formalno **Carica Jing** (靜皇后, doslovno "krotka carica"), bila je carica kineske dinastije (Zapadni) Liang, odnosno supruga cara Xuana (Xiao Chaa). O njenom životu ima malo podataka; pouzdano je jedino to da je bila redovna supruga Xiao Chaa, jednog od prinčeva dinastije Liang. Kada se Xiao Cha godine 555. godine za vrijeme sukoba sa rođakom Xiao Jijem sklonio na teritoriju države Zapadni Wei, njenim je vlastodršcima kao taoca dao upravo svoju suprugu. Nakon Xiao Jijevog poraza iste godine je Zapadni Wei princa Xiao Chaa proglasio legitimnim carom dinastije Liang, iako on nije priznat od dinastijskih lojalista, a njegova država se smatrala sjevernjačkom marionetom. U svakom slučaju, Princeza Wang je službeno proglašena caricom. Muža, kome nije rodila dijete, je nadživjela godinu dana, a počast joj je kao carici majki odao njen posinak car Ming.

## Fusnote
 Kineski izvori ne navode da su Xiao Chaov sin car Ming ili unuk car Jing nisu jednu od svojih supruga , iako je to moguće.

|-
Iona

**Iona** () je mali otok u arhipelagu Unutrašnjih Hebrida koji se nalazi nasuprot zapadne obale Škotske. Poznat je po tome što je četiri vijeka bio središte irskog monasticizma, a danas uživa reputaciju kao mirno mjesto izuzetne prirodne ljepote te popularno turističko odredište. Suvremeno gelsko ime znači "Iona od (Svetog) Svetog Kolumbe" (ponekad anglicizirano u "Icolmkill").

## Vanjske veze

* Isle of Iona, Scotland (produced on behalf of the Iona Community Council)
* The Iona Community 
* Computer-generated virtual panorama Summit of Iona  Index
* [Photo Gallery of Iona by [Enrico Martino]]
564.

__NOTOC__
Godina **564.** (**[[rimske brojke|DLXIV]]**) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 564. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Postavljena stela u Tulumu.


## Rođenja
* Hermenegild, vizigotski princ u Španiji
* Li Baiyao, kineski državni službenik i historičar, poznat po uređivanju *[[Knjiga Sjevernog Qija|Knjige Sjevernog Qija]]* (u. 647)

## Smrti
* Gao Bainian, sjevernokineski princ
* Sveti Tudwal (u Treguieru)

## Reference
Tulum (grad)

**Tulum** (Yucatec: **Tulu'um**) je naziv za pretkolumbovski majanski ograđeni grad koji je služio kao glavna luka za državu Cobá. Njegove ruševine su smještene na obali Karipskog mora, odnosno 12 m visokim stijenama duž istočne obale poluotoka Yucatán u današnjoj meksičkoj državi Quintana Roo. Tulum je bio jedan od posljednjih gradova koje su podigli i u njemu živjeli Maje, a svoj je vrhunac imao između 13. i 15. vijeka, te je uspio preživjeti čak 70 godina nakon početka španskog osvajanja i kolonizacije Meksika. Vjeruje se da su njegovom nestanku, odnosno napuštanju od strane domorodaca najviše pridonijele zarazne bolesti koje su sa sobom iz Starog svijeta donijeli španski kolonisti, a na koje oni nisu imali imuniteta. Usprkos tome Tulum se smatra jednim od najbolje očuvanih majanskih gradova, te predstavlja izuzetno popularnu turističku atrakciju.

## Reference

## Vanjske veze

* Tulum, The Maya's "Beach Resort" - thewotme travel blog
* Proyecto La pintura mural prehispánica en México, UNAM
* Tulum - The Mayan Kingdom  - A Photographic Web-Book on Tulum and the Maya
Zabava (okupljanje)

**Zabava**, **tulum**, **žurka** ili **žur** su izrazi koji se koriste za okupljanja čija je svrha međusobno druženje, te zabava i razonoda njenih učesnika. Postoje različiti oblici zabava, s obzirom na to tko ih priređuje, ali se pod time najčešće podrazumijevaju one u kojima su učesnicima na raspolaganju hrana i piće, odnosno uključuju slušanje muzike i/li ples. Ukoliko se zabava priredi povodom nekog događaja (rođendan, imendan svetaca, pobjeda sportskog kluba i sl.) ona se naziva **slavlje**. Zabave se općenito mogu podijeliti na one privatnog karaktera - na koje su pozvani isključivo prijatelji, rodbina ili poznanici njihovog priređivača - kao i na one javnog karaktera, koje se održavaju na nekoj lokaciji ili ugostiteljskom objektu, i kojima se ponekad može pristupiti jedino uz plaćanje ulaznice. Za javne zabave se koristi izraz **fešta**.

Pod uticajem engleskog jezika se za zabave koristi izraz **party** (fonetski: **parti**). Za učestalo sudjelovanje na zabavama se koristi izraz **partijanje**, a za osobu kojoj to predstavlja važan dio života ili životni stil se koristi izraz **partijaner**.

## Povezano
* Festival
* Gozba
* Svadba

## Literatura

*
563.

__NOTOC__
Godina **563.** (**[[rimske brojke|DLXIII]]**) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 563. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Bizantski car Justinijan ponovno posvećuje Aja Sofiju nakon što je obnovljena njena kupola.
* 19.7. - Bizantski vojskovođa Belizar nakon godinu dana pritvora oslobođen optužbi da je kovao zavjeru protiv Justinijana.
* Irski misionar Sveti Kolumba počinje propovijedati kršćanstvo Piktima te u tu svrhu gradi samostan na otoku Iona.
* Crkveni sinod u Bragi proglašava priscilijanstvo herezom.


## Rođenja
* Chindaswinth, kralj Vizigota u Španiji

## Smrti
* Hou Andu, kineski vojskovođa
* Carica Wang

## Reference
Priscilijanstvo

**Priscilijanstvo** ili **priscilijanizam** je naziv za kršćansku doktrinu koja se u 4. vijeku razvila u Hispaniji, dobivši ime po njenom osnivaču Priscilijanu, biskupu od Avile. Temeljilo se na dualističkom učenju koje je korijene imalo u gnostičkim i maniheističkim piscima s Bliskog Istoka, a prema kome se u ljudskim dušama vodila stalna borba između duhovnog Kraljevstva svjetla i materijalnog Kraljevstva tame. Put prema pobjedi Svjetla je vodio kroz strogu askezu; stavivši vlastitu doktrinu ispred Biblije, priscilijanci su također odbacili starozavjetnu Knjigu Postanka. Iako je Priscilijan zbog svojih stavova navukao neprijateljstvo etablirane pravovjerne Crkve i 380. postao prva osoba koja je pogubljena kao kršćanski heretik, njegovo učenje se očuvalo i imalo bitan uticaj na duhovni život Iberijskog poluotoka u sljedećih nekoliko vijekova. Njegovom iskorjenjivanju su se tako posvetili i sv. Augustin i papa Lav I Veliki. Međutim, tek je sinod u Bragi 563. doveo do konačnog iskorjenjivanja priscilijanaca. Neki od priscilijanskih spisa, koji se pripisuju samom Priscilijanu, a za koje se smatralo da su izgubljeni, su pronađeni 1885. godine.
Butter-Fly

**"Butter-Fly"** je pjesma Kōjija Wade iz 1999. godine koja je služila kao uvodna pjesma animea *[[Digimon Adventure]]*. Tekst i glazbu japanske verzije napisao je Ikō Chiwata, a izdana je u sklopu CD kompilacije *Digimon Adventure* koja je u prodaju puštena 27. rujna 1999. godine, a u sklopu singla, na kojem je bila još i pjesma "Seven", puštena je u prodaju 23. travnja 1999. Ipak, sama pjesma debitirala je već 7. ožujka 1999. povodom emitiranja prve epizode animea, doduše u skraćenoj verziji. Pjesma je jedan od najkarakterističnijih primjeraka glazbe iz serijala o *Digimonima*, a predstavlja početak Wadine suradnje na tom projektu, na kojem je ostavio trag kao pjevač koji je izveo najveći broj važnih pjesama u serijalu.

Pjesma je prevođena na velik broj jezika, ovisno o tome gdje se emitirao anime. Prijevodi pjesme puštali su se tijekom emitiranja španjolske, portugalske, hrvatske, srpske, njemačke, ... verzije animea.

### "Leb' deinen Traum"

**"Leb' deinen Traum"** je njemačka verzije pjesme "Butter-Fly" koju izvodi Frank Schindel. Iako koristi izvornu glazbu Ike Chiwate, ova verzija predstavlja njemački prijevod i adaptaciju pjesme koju je odradio Andy Knote. U skraćenoj je verziji prvi put puštena 14. kolovoza 2000., a kasnije je postala naslovni singl kompilacije *Digimon* izdane 10. studenog 2000. Kao što je bio slučaj i s Wadom, ova je pjesma označila početak Schindelove suradnje na projektu kojemu je doprinio s najvećim brojem glavnih pjesama. Zanimljivo je, također, kako cijela pjesma nikada nije prevedena, tako da postoji samo skraćena verzija (korištena tijekom uvodne špice) na njemačkom jeziku.

Iako je prijevoda pjesme bilo na brojnim jezicima, njemačka verzija postigla je veliku popularnost zbog emitiranja programa RTLII i u drugim zemljama, ali i zbog velike popularnosti animea u regiji.
Zaseok

**Zaseok** se može odnositi na:

* Zaselak

ili:

* Zaseok (Sapna), naselje u opštini Sapna, Federacija BiH, BiH
* Zaseok (Bosansko Grahovo), naselje u opštini Bosansko Grahovo, Federacija BiH, BiH

## Povezano
* Zaselak (razvrstavanje)
Benedikt Kuripečič

**Benedikt Kuripečič** je bio slovenski diplomat, notar, putopisac i prevodilac, * okoli leta 1490, Gornji Grad, † (?)

Prema navodima ljubljanskoga arhiva za godinu 1525. se vidi kako je Kuripečič u Ljubljani obavljao posao notara. Značajna je i njegova uloga prevodioca, kada je godine 1530. putovao s diplomatima tadašnjeg rimsko-njemačkog (austrijskog) carja Ferdinanda I. u Osmansko Carstvo. Sljedeće godine (1531), odnosno po povratku iz Carigrada je svoje putovanje opisao u knjizi pod naslovom *Itinerarium Wegrayss Kün. May potschafft gen Constantinopel zu dem Türkischen Keiser Soleyman Anno XXX.* Kuripečičev potopis je jedan od prvih koji je Evropljanima detaljno opisao Balkan pod osmanskom vlašću, te predstavlja dragocjen izvor historijskih, geografskih i etnografskih podataka. Danas je sačuvano nekoliko originalnih primjeraka koji se čuvaju u NUK. Kuripečič je iste godine izdao i *Ein Disputation oder Besprech zwayer Stallbuben*, u kome je na duhovit način opisao društvene, političke i vjerske razlike Osmanske Turske i Habsburške monarhije. Taj je tekst na slovenski prvi put preveo Silvo Kranjec (*Mladika* 1931).

## Viri
* Enciklopedija Slovenije; knjiga 6, Mladinska knjiga, Ljubljana, 1992
* Veliki splošni leksikon; knjiga 9, DZS, Ljubljana, 2006
Tréguier

**Tréguier** () je lučki grad u Bretanji, koji administrativno pripada francuskom departmanu Côtes-d'Armor. Također predstavlja sjedište Trégora, jedne od devet tradicionalnih provincija Bretanje.

## Značajne osobe
* Ernest Renan (1823–1892), filozof i historičar religije
* Ernest Hello (1828–1885), kritičar
* Hervaeus Natalis (c. 1260–1323) 14. majstor dominikanskog reda
* Joseph Savina (1901–1983), dizajner i kipar

## Vanjske veze
* Tourism office website 
* Town council website 
* Pictures of Tréguier Cathedral: https://web.archive.org/web/20070927174536/http://www.ca-schleppy-chaux-de-fonds.ch/mediac/400_0/media/tr$E9guierext$E9rieur02270405.jpg, https://web.archive.org/web/20051016151105/http://www.ville-treguier.fr/img/galerie/cathedrale/cath_4.jpg, https://web.archive.org/web/20040923140144/http://catholique-saint-brieuc.cef.fr/decouvrir/rub-06-art_patrimoine/rub-02-cathedraletreguier/plancathbleu.jpg, https://web.archive.org/web/20051016150808/http://www.ville-treguier.fr/img/galerie/cathedrale/cath_3.jpg
* French Ministry of Culture list for Tréguier
Vladimir Prelog

**Vladimir Prelog** (Sarajevo, 23.7. 1906. - Zürich, 7.1. 1998.) je bio hrvatski i švicarski kemičar koji je postao dobitnik Nobelove nagrade za kemiju.

## Biografija

U rodnom Sarajevu je pohađao pučku školu, a nakon razvoda roditelja 1915. s ocem dolazi u Hrvatsku. Pučku školu je završio u Zagrebu, gdje je i počeo pohađati gimnaziju, da bi se u trećem razredu s ocem preselio u Osijek. Tamo nastavlja svoje srednjoškolsko obrazovanje i, zahvaljujući profesoru Ivanu Kuriji, počinje se zanimati za kemiju. Pod njegovim je mentorstvom već u 15-oj godini objavio svoj prvi znanstveni rad iz kemije, koji je objavljen u "Chemicer Zeitungu". Nakon što je 1924. maturirao u Zagrebu, odlazi na studij kemije u Prag. Tamo diplomira 1928., a doktorira 1929. pod vodstvom Emila Votočeka. Istovremeno surađuje s kemičarem Rudolfom Lukešom. 
Nakon doktorata je neko vrijeme radio u laboratoriju kemijske veletrgovine G. J. Dřize, da bi se 1934. vratio u Zagreb. Tu predaje organsku kemiju na Tehničkom fakultetu. 1941. odlazi u Švicarsku zbog tadašnje političke situacije.

Tehničkoj visokoj školi u Zürichu. Područje njegovih istraživanja su uglavnom heterociklički spojevi, alkaloidi, antibiotici. Središno zanimanje bila mu je stereokemija molekula, zaokuplja ga problem prostorne građe molekula. Uvodi naziv kemijska topologija za područje stereokemije koja se bavi geometrijskim svojstvima molekula. Pridonio je objašnjenju strukture stereoida, kinina, strihnina i drugih alkaloida, a sintetizirao je mnoge organske spojeve. Njegovi radovi su pridonijeli razumijevanju naravi enzimatskih reakcija.

Dobitnik je Nobelove nagrade za kemiju 1975. za radove na području organskih prirodnih spojeva i stereokemije.

Bio je počasni član Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti

## Reference

## Vanjske veze

* Prelogova godina, o projektu i programu 
* Kratka autobiografija na engleskom jeziku
Li Baiyao

**Li Baiyao** () (564–647), kurtoazno ime **Zhonggui** (重規), formalno **Vikont Kang od Anpinga** (安平康子), bio je kineski historičar i državni službenik u doba dinastija Sui i Tang. Bio je poznat po svojim književnim sposobnoistima, zahvaljujući kojima je dovršio *[[Knjiga Sjevernog Qija|Knjigu Sjevernog Qija]]*, službenu historiju kineske dinastije Sjeverni Qi koju je započeo, ali ne i završio njegov otac Li Delin.
Knjiga Sjevernog Qija

***Knjiga Sjevernog Qija*** (kineski: 北齊書, pinyin Běi Qí Shū) je bila službena historija kineske carske dinastije Sjeverni Qi. Tekst je u svom originalnom obliku objavljen 636. te je opisivao vladavinu dinastije Zapadni Wei (535 - 550) i njene nasljednice Sjeverni Qi (550 - 577). Rad na njoj je godine 627. otpočeo historičar Li Baiyao (李百藥) po zahtjevu cara Taizonga iz dinastije Tang. Li Baiyao se pri tome oslanjao na tekst koji je između 560. i 590. napisao njegov otac Li Delin.

Knjiga se sastojala od 50 poglavlja - od toga 8 kronika i 42 biografije. Za vrijeme dinastije Song u 10. vijeku je, pak, postojalo samo 17 poglavlja koja su se očuvala do današnjih dana. Usprkos toga se tekst navodi kao jedna od službene Dvadeset četiri historije Kine.
Knjiga Songa

***Knjiga Songa*** (), također poznata i kao ***Historija Songa*** je kineski tekst koji predstavlja službenu historiju dinastije Liu Song, koja je vladala južnim dijelom Kine od 420. do 479. Njen autor je Shen Yue, koji je prvu verziju sa objavio oko godine 488. u doba sljedeće dinastije Južni Qi, a drugu verziju oko 502. u doba dinastije Liang. Sastojala se od 100 poglavlja, od kojih su neka, međutim, izgubljena u doba dinastije Song u 10. vijeku. Usprkos toga se *Knjiga Songa* smatra jednom od službene Dvadeset četiri historije Kine.
Tudwal

**Sveti Tudwal** (? - cca. 564) bio je bretonski redovnik. Po predaji je bio sin Hoela Mawra (Hoel I). Putovao je u Irsku kako bi tamo naučio svete knjige, a potom živio kao pustinjak na današnjem otoku Saint Tudwal's Island East ispred obale Sjevernog Walesa. Tudwal je kasnije emigrirao u Bretanju, naselivši se u mjestu Lan Pabu sa 72 sljedbenika, gdje je podigao veliki samostan pod pokroviteljstvom svog rođaka kralja Derocha od Domnonije. Tudwal je potom postao biskup Tréguiera na inzistiranje franačkog kralja Hildeberta I.

Tudwal se slavi kao svetac u Rimokatoličkoj crkvi na dan 1. decembra.

## Reference
Eris

**Eris** (simbol: , punim imenom **136199 Eris** dugo poznat pod nazivom **2003 UB<sub>313</sub>**) je patuljasta planeta, do sada najveće otkriveno tijelo u Kuiperovom pojasu. 

Iako su ga njegovi otkrivači u početku nazivali desetom planetom u sunčevom sistemu, redefinisanje planeta u augustu 2006. godine od strane Međunarodne astronomske unije svrstalo ga je u patuljaste planete. 

Eris je od Sunca udaljen 97 AJ i ima promjer između 2.400 i 3.000 km, a masa mu je oko 1,66kg (27% veća od Plutonove). Vijest o otkriću objavljena je 29. jula 2005. godine. Vjeruje se da je ovo tijelo sačinjeno od kamena i leda. 

## Satelit
10. septembra 2005. godine otkriven je Erisov satelit, kasnije nazvan Dysnomia (privremenog naziva S/2005 (2003 UB313) 1).

## Vanjske veze
* Vijest o "desetom planetu"
* http://www.planeteris.com
Knjiga Qija

***Knjiga Qija***, kasnije poznata kao ***Knjiga Južnog Qija***  () je tekst koji predstavlja službenu historiju kineske dinastije Južni Qi, odnosno opisuje njenu vladavinu od 479. do 502. u južnoj Kini. Napisao ju je oko 537. Xiao Zizian, historičar i dvorjanin u službi dinastije Liang, ali isto tako i unuk cara Gaoa, osnivača dinastije Južni Qi. Tako predstavlja jedini klasični kineski historijski tekst među Dvadeset četiri historije čiji je autor pripadnik carske porodice. Od doba dinastije Song se očuvao skoro cijeli tekst, s izuzetkom dijela predgovora.

## Reference
Xiao Zixian

**Xiao Zixian** (, 489–537), kurtoazno ime **Jingyang** (景陽), formalno **Vikont Jiao od Ningdua** (寧都驕子) bio je kineski pisac i historičar najpoznatiji kao autor *[[Knjiga Qija|Knjige Qija]]*, službene historije dinastije Južni Qi, koja je poslije postala jedna od službene Dvadeset četiri historije Kine. Xiao Zixian je bio član iste dinastije; otac mu je bio princ Xiao Ni, odnosno drugi sin cara Gaoa, njenog osnivača.

## Reference
Knjiga Weija

***Knjiga Weija*** () je klasični kineski historijski tekst koji je napisao Wei Shou od 551 do 554, a koji predstavlja važan izvor za historiju carskih dinastija Sjeverni Wei i Istočni Wei, odnosno sjeverne Kine od 386 do 550. Usprkos toga, knjiga je gotovo odmah postala i jedan od najkontroverznijih tekstova kineske historiografije, pa nije bila rijetkost da je kasniji historičari umjesto *Weishu* nazivaju *Huishu* (穢書), a što doslovno znači "Knjiga prljavštine". Razlog je bio u tome što je Wei Shou knjigu pisao pod vlašću dinastije Sjeverni Qi, koja je sebe smatrala legitimnom nasljednicom dinastija Sjeverni Wei i Istočni Wei; tekst je trebao poslužiti u propagandne svrhe, pa je iz njega potpuno izostavljena suparnička dinastija Zapadni Wei nastala raspadom Sjevernog Weija 535. a od koje je kasnije stvorena dinastija Sjeverni Zhou, glavni suparnik Sjevernog Qija. Wei Shou je također prenaglasio ulogu drevne države Dai, čiji je vladajući klan Tuoba kasnije postao dinastija Sjeverni Wei; opisao ju je kao moćno carstvo koje je kao vazale imalo države Kasniji Zhao, Raniji Qin i Raniji Yan i dinastiju Jin, iako je u stvari Dai bia vazal svih tih entiteta. Zbog tih i drugih kritika je Wei Shou dva puta (560-561 i 565-572) revidirao tekst. Dio teksta je izgubljen u doba dinastije Song, ali je kasnije rekonstruiran uz pomoć citata iz Historija Sjevernih dinastija.

## Izvori
565.

__NOTOC__
Godina **565.** (**[[rimske brojke|DLXV]]**) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 564. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* 22.1. &ndash; Eutihije svrgnut s mjesta carigradskog patrijarha i na njega postavljen Jovan Sholastik.
* 22.8. &ndash; Sveti Kolumba, prema vlastitim navodima, vidi čudovište u Loch Nessu u današnjoj Škotskoj.
* Kolumba počinje propovijedati kršćanstvo na Orkneyskim Otocima.
* Alboin nasljeđuje svog oca Audoina kao kralj Langobarda.
* Gao Wei nasljeđuje Wuchenga na prijestolju kineske dinastije Sjeverni Qi.
* Ujguri pokoreni od strane Gok (Nebeskih) Turaka.
* Agatija počinje pisati historiju na mjestu gdje je historiju prestao pisati Prokopije.
* 14.11. &ndash; Justin II nasljeđuje Justinijana na mjestu bizantskog cara.


## Rođenja
* Carica Chen Yueyi
* Carica Yuan Leshang, kasnije budistička redovnica (u doba cara Taizonga od Tanga)

## Smrti
* Belizar, bizantski general
* Prokopije iz Cezareje, historičar
* Audoin, kralj Langobarda
* 13.11. ili 14.11. &ndash; Justinijan I, bizantski car

## Reference
Jovan Sholastik

**Jovan III Sholastik** (; 503 - 31. august 577) je bio patrijarh Konstantinopola od 565. do 577. Poznat je i kao jedan od najvećih pravnika, odnosno kodifikatora kanonskog prava u pravoslavnim crkavama, a slavi se i kao svetac 21. februara po julijanskom, odnosno 6. marta po gregorijanskom kalendaru.

Obrazovao se za pravnika u Antiohiji, u školi koja je 533. zatvorena po nalogu cara Justinijana I. Jovan se tada zaredio i postao jedan od carevih pristaša. Car je cijenio njegove pravničke sposobnosti te je postao blizak dvoru. Justinijan je oko godine 564. pred kraj života postao blizak sljedbenicima aftarodoketstva i došao u sukob sa patrijarhom Evtihijem, koji je potom smijenjen. Jovan je imenovan na njegovo mjesto, i na njemu je ostao i nakon Justinijanove smrti i dolaska Justina II na prijestolje.

O njegovom stolovanju se malo zna, osim da je kodificirao kanone donesene na dotadašnjim vaseljenskim saborima i crkvenim saborima, te ih kombinirao sa pravnim institutima Justinijanovog zakonika. Ta je kodifikacija kasnije poznata kao Nomokanon Jovana Sholastika.

Nakon njegove smrti 577. se u Konstantinopol na mjesto patrijarha vratio rehabilitirani Evtihije.

## Vanjske veze
* Ohridski prolog za 21. februar (6. mart) 
* Članak na Parohiji
Nessie

U zadnjih sedamdesetak godina uložena su velika sredstva i najmodernija tehnologija, uključujući sonare, ne bi li se otkrila neman iz jezera, ali bez konačnog rezultata.

Zajedno sa Bigfootom i Jetijem je jedna od najvećih misterija kriptozoologije. Mnogi znanstvenici i stručnjaci smatraju dosad predstavljene dokaze za Nessieno postojanje ili varkom ili krivom identifikacijom.

## Opis čudovišta iz Loch Nessa

Većina očevidaca opisuje *Nessie* kao veliku životinju sa dvije ili tri grbe što vire iz vode. Duljina joj se procjenjuje na 5 do 10 metara, iako postoje i tvrdnje o mnogo većim primjercima, ima dugi, tanki vrat, malu glavu te dugo tijelo s perajama i debelim repom.

## Historija
Legenda o čudovištu iz Loch Nessa spominje se još u srednjem vijeku. Prema životopisu svetog Kolumbe s Ione (521.-597.), napisanom u 7. stoljeću, opisuje se kako je taj svetac protjerao čudovište što je upravo bilo ubilo nekog čovjeka.

Nadalje, u 16. stoljeću, Hector Boece u svojoj *Povijesti Škotske* piše kako je neman izjurila iz jezera, srušila okolno drveće, ubila trojicu ljudi i potom se vratila u jezero. O nemani se pisalo i tijekom 18. i 19. stoljeća, ali ne spominje se u kronikama dvorca Urquhart koji se nalazi uz jezero.

Suvremena priča o čudovištu iz Loch Nessa započela je u lipnju 1930. godine, kada su tri ribiča navodno spazila neman. Ispričali su da je vidljivi dio životinje bio dug preko šest metara.

Godine 1933. proširen je i osuvremenjen put uz sjevernu obalu jezera, što je imalo za posljedicu češće prijavljivana viđenja čudovišta iz jezera. Prvo viđenje dogodilo se 14. travnja iste godine kada je bračni par Mackay iz automobila vidio ogromnu životinju kako se prevrće u vodi. Nešto kasnije, 22. srpnja, bračni par Spicer, također je ispričao o viđenju životinje iz jezera o čemu su izvjestile i novine. Nakon toga, uslijedila je prva navala reportera i znatiželjnika na jezero u želji da snime navodnu neman.
2013. je u Irskoj snimljeno biće za koje kažu da je irsko čudovište iz Lock Nessa.

## Reference

## Literatura
* *McEwan, Karl S., Kriptozoologija: svijet zagonetnih životinja, Zagreb, 2004.* 

## Vanjske veze

* Službene stranice  Čudovište iz Loch Nessa
* Loch Ness monster information website