open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
József Hertelendy

**József Hertelendy** može se odnositi na sljedeće osobe:
*József Hertelendy (političar), mađarski pravnik i političar;
*József Hertelendy (sudac), mađarski sudac i političar.
Univerzitet Singidunum

**Univerzitet Singidunum** je privatni univerzitet u Beogradu. Prvi od fakulteta u okviru Univerziteta Singidunum osnovan je 28. juna 1999. Univerzitet se sastoji od sedam fakulteta, od kojih su dva sa svojstvom nezavisnih pravnih lica.

## Fakulteti
* Poslovni fakultet
* Fakultet za turistički i hotelijerski menadžment
* Fakultet za informatiku i računarstvo
* Tehnički fakultet
* Fakultet za fizičku kulturu i menadžment u sportu

Fakulteti sa svojstvom nezavisnih pravnih lica su:
* Fakultet zdravstvenih i poslovnih studija
* Fakultet za medije i komunikacije

## Reference

## Povezano
* Lista univerziteta u Srbiji

## Vanjske veze
*
Izmael

**Izmael** po Bibliji sin Abrahama i Hagare, praotac *Izmaelićana* (Arabljana), naziv kojim se nazivaju i severni Arabljani.

U južnoslovenskim jezicima taj biblijski lik se javlja pod oblicima *Izmael* (slovenska varijanta), **Jišmael** (hrvatska), **Ismailo** (srpska), **Ismail** (bugarska i makedonska). Ime nam dolazi preko grčkog oblika Ισμαήλ iz izvornog *Jišma'el* (jevr. יִשְׁמָעֵאל‎) što vjerojatno znači »Bog sluša«, vezano za Božje obećanje Abramu. Isti lik ima ključnu ulogu u islamskoj tradiciji i zove se **Ismāʿīl** (arap. إسماعيل‎).

## U biblijskoj tradiciji
Lik Izmaela pojavljuje se u starozavjetnoj knjizi Postanka.

Izmael je sin Abrahama i robinje Hagare, rođen iz spoja koji je prema patrijarhalnom običaju odlučila Sara, koja nije bila plodna. Zatim trudna Hagar je prezirala Saru i zbog svog bijesa udaljena je jedno vrijeme u Sursku pustinju. Knjiga Postanka piše kako je Abraham nadjenio sina imenom koji mu je predložio anđeo i da je Bog obećao Hagari rođenje sina.

Kada je napunio trinaest godina, Abraham je ga obrezao i naredio obrezivanje muškaraca u cijeloj porodici. No, zatim Bog je iznenada obećao sina i Sari te nakon rođenja Isaka, kojeg je pratio novi gnjev Sare i sukob između žena, Abraham je nerado morao udaljiti Hagaru i sina Izmaela u pustinju. Njih dvoje je Bog spasio, te će se Izmael nastaniti u pustinji Faran, oženiti Egipćanku i postati otac od dvanaestero djece, koja će dati ime dvanaestero plemena: Nebajot (נְבָיוֹת), Kedar (קֵדָר), Adbe'el (אַדְבְּאֵל), Mibsam (מִבְשָֽׂם), Mišma (מִשְׁמָע), Duma (דוּמָה), Masa (מַשָּֽׂא), Hadad (חֲדַד), Tema (תֵימָא), Jetur (יְטוּר), Nafiš (נָפִישׁ), Kedema (קֵדְמָה).

Konačno Izmael je prisustvovao na Abrahomovom sprovodu zajedno sa polubratom Izakom, te je umro u dobi od 137 godina.

Dvanaest navedenih izmaelskih plemena proširilo je se na područje između današnjeg Hidžaza, Jordana i stepa sirijske pustinje. Najvažniji izmaelski sljedbenici bili su Nabatejci, ako je zaista njihov praotac bio Izmaelov prvorođenac Nabajot.

## U islamu
U islamu Ismail (arap: إسماعيل, *Ismāʿīl*) je Ibrahimov (Abrahamov) prvorođenac kojeg je rodila Hatidža (arap. هَاجَر *Hažar*), i koji je izabrani prorok i Božiji glasnik. Njegovo ime se spominje dvanaest puta u Kuranu, uglavnom na listama o drugim prorocima. Prema islamskoj tradiciji, bio je to Izmael koga je Abraham želio prinijeti kao žrtvu Bogu, a ne kako to Biblija opisuje, Sarin sin Izak.

I judaizam i islam smatraju da je Izmael praotac Arapa. Prema islamskoj tradiciji prorok Muhamed je Izmaelov potomak preko njegovog sina Kedara.

Kaže se da su Abraham i Izmael postavili temelje za Kabu i Meku koje je prvobitno sagradio Adam.

## Napomene

## Reference

## Bibliografija
### Primarna literatura
* Post, 16-17.
* Post, 25: 9.
* Post, 28: 9.
* Post, 39: 1.

### Sekundarna literatura
*  
*  
*
Univerzitet Privredna akademija

**Univerzitet Privredna akademija** je privatni univerzitet u Novom Sadu. Osnovan je 6. oktobra 2000. godine, a njegov osnivač je Slavko Carić.

## Fakulteti
* Pravni fakultet za privredu i pravosuđe
* Fakultet za ekonomiju i inženjerski menadžmen
* Stomatološki fakultet
* Fakultet za primenjeni menadžment, ekonomiju i finansije
* Farmaceutski fakultet
* Fakultet savremenih umetnosti
* Fakultet za evropske pravno-političke studije
* Fakultet društvenih nauka
* Fakultet organizacionih studija

## Reference

## Povezano
* Lista univerziteta u Srbiji

## Vanjske veze
*
Beni (departman)

**Beni** (španjolski: *Departamento de Beni*) je jedan od 9 Departmana Bolivije.

## Karakteristike

Departman Beni je osnovan 1842. godine. Nalazi se na sjeveroistoku zemlje, a prostire se manjim dijelom po obroncima Anda i većim po ravnicama sliva Amazone, na prosječnoj nadmorskoj visini od 146 metara.

Departman ima površinu od 213,564 km² i 480,308 stanovnika.

Administrativni centar departmana je grad Trinidad koji ima 101,628 stanovnika

## Administrativna podjela
Departman je podjeljen na 8 provincija; Cercado (136,563), Iténez (23,901), José Ballivián (94,610), Mamoré (14,253), Marban (17,393), Moxos (22,564), Vaca Díez (146,201) i Yacuma (24,823).

## Izvori

## Vanjske veze

*  ''Municipalidad provincial de Beni'' (službene stranice)
Trinidad (Bolivija)

**Trinidad** (španjolski: *La Santísima Trinidad*) je grad i općina od 101,628 stanovnika na sjeveroistoku Bolivije u Departmanu Beni u kom je administrativni centar.

## Karakteristike
Trinidad se nalazi u amazonskoj ravnici, udaljen 12 km istočno od rijeke Mamoré i 597 km od glavnog grada La Paza.
## Historija
Prvi put ga je pokušao osnovati kapetan Juan Mendoza Mate de Luna, 1602. godine.
Drugi put su to pokušali jezuiti José Bermudo i Julián de Aller 1669.

Konačno je osnovan 1686. kao jezuitska misija pod vodstvom Cipriana Barace.
Na današnju lokaciju je premješten 1769.

Današnji Trinidad je sjedište Apostolskog vikarijata Beni. Pored privatnog *[[Univerzitet]]a Univalle*, ima i javni *Univezitet José Ballivián*.
## Privreda i transport
Privreda grada bazira se na ratarstvu i stočarstvu u okolici.

Cestom N° 3 povezan je sa La Pazom, a cestom N° 9 sa ostalim naseljima u slivu Amazone.
Grad ima i *[[Aerodrom]] Jorge Henrich Arauz* (IATA: **TDD**, ICAO: **SLTR**).

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de Trinidad'' (službene stranice)
Chuquisaca (departman)

**Chuquisaca** (španjolski: *Departamento de Chuquisaca*) je jedan od 9 Departmana Bolivije.

## Karakteristike

Departman Chuquisaca se nalazi na jugoistoku zemlje, a prostire se po planinama Anda i po ravnici Gran Chaco, na prosječnoj 
nadmorskoj visini od 2,554 metara.

Sa zapada graniči sa Departmanom Potosí, sa sjevera sa Departmanom Cochabamba, sa istoka (i sjevera) sa 
Departmanom Santa Cruz i Paragvajem i sa juga sa Departmanom Tarija.

Departman ima površinu od 51,524 km² i 637,013 stanovnika.

Administrativni centar departmana je grad Sucre koji ima 237,480 stanovnika i koji je službeno glavni grad Bolivije.

## Administrativna podjela
Departman je podjeljen na 10 provincija; Azurduy (25,636), Belisario Boeto (11,711), Hernando Siles (35,470), Luis Calvo (20,842), Nor Cinti (83,466), Oropeza (324,440),, Sud Cinti (27,235), Tomina (37,504), Yamparáez (27,956) i Zudañez (42,753).

## Izvori

## Vanjske veze

*  ''Goberno Autonomo Departamental de Chuquisaca'' (službene stranice)
Santa Cruz de la Sierra

**Santa Cruz de la Sierra** je grad i općina od 1,441,406 stanovnika na istoku Bolivije u Departmanu Santa Cruz u kom je administrativni centar.
On je danas najveći bolivijski grad
## Karakteristike

Santa Cruz de la Sierra se prostire u tropskoj amazonskoj ravnici, duž desne (istočne) obale rijeke Pirai, udaljen 853 km jugoistočno od glavnog grada La Paza.

## Historija

Santa Cruz je osnovao 1561. španjolski konkvistador (kapetan) Ñuflo de Chaves u potrazi za El Doradom, u koju je krenuo sa 158 Španjolaca i nekih 1,500 domorodaca iz paragvajskog Asuncióna. Nazvao ga je Santa Cruz de la Sierra po svom rodnom selu pored Trujilla u Ekstremaduri.

To naselje na obali potoka Sutó, pored sela Chiquito Indijanaca je današnji *Santa Cruz La Vieja*, koji se nalazi 273 km istočno (3 km južnije od današnjeg grada San José de Chiquitos).
Zbog stalnih napada Indijanaca negdje između 1596. - 1604., preseljeno je 200 km zapadnije kod današnjeg svetišta Cotoca, i konačno 1622. godine na današnju lokaciju kao naselje pod imenom  *San Lorenzo Real de la Frontera*, kasnije je to promjenjeno u Santa Cruz de la Sierra.

Status grada i grb dobio je od španjolskog Felipea IV 1636.

Stanovnici grada su 1811. proglasili nezavisnost od Španjolskog Imperija, ali su nakon tog grad nakratko zauzele rojalističke snage Vicekraljevstva Río de la Plata.
Veliki poticaj rastu grada bila je izgradnja ceste do Cochabambe 1950. i željezničkih pruga prema Brazilu, Argentini i južnoj Boliviji.

Santa Cruz je počeo ubrzano rasti krajem 20. vijeka, nakon otkrića velikih rezervi nafte i plina (i ostalih ruda), kao i zbog podizanja velikih plantaža soje, šećerne trske i riže.

Na prelazu u 21. vijek Santa Cruz je brojem stanovnika nadmašio La Paz i postao najveći grad u zemlji.

Današnji Santa Cruz je sjedište *Autonomnog [[univerzitet]] Gabriel René Moreno* osnovanog 1879. kao i drugih obrazovnih institucija, pored tog ima i brojne muzeje (prirodoslovni, etnografski..) i  nekoliko galerija. 
Dva velika nacionalna parka nalaze se istočno i zapadno od grada, a 100 km jugozapadno od centra nalazi se pretkolumbovsko arheološko nalazište Fuerte de Samaipata, koje je 1998. uvršteno UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Amerikama. 

## Privreda i transport
Santa Cruz de la Sierra je grad prehrambene, kožne, drvne i naftne industrije.
Pored tog njegova se privreda bazira i na rudarstvu, poljoprivredi i stočarstvu.

Cestama; N°4, N°7 i N°9 povezan je sa ostalim gradovima u zemlji i susjednim državama u slivu Amazone.
Grad ima i vrlo prometni *Internacionalni [[aerodrom]] Viru Viru* (IATA: **VVI**, ICAO: **SLVR **).

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de Santa Cruz de la Sierra'' (službene stranice)
Ž4017

: *Karta Hrvatske [https://www.auto-karta-hrvatske.com/kneževo/ > Kneževo (plan s ulicama / cestama)]*

**Ž4017** je asfaltirana županijska cesta u sjevernoj Baranji, u Općini Popovac, koja spaja državnu cestu D7 kod južnog ulaza u naselje Kneževo, preko centra Kneževa, s istom državnom cestom kod sjevernog ulaza u Kneževo. Duljina ceste: **1,763** km (1.763 m).

## Trasa ceste
* Cesta Ž4017 započinje kod južnog ulaza u Kneževo s državne ceste D7, prolazi kroz Kneževo cijelom dužinom Osječke ulice i završava kod sjevernog ulaza u Kneževo s iste državne ceste.
* Južni i sjeverni ulaz u Kneževo udaljeni su oko 800 metara u smjeru od Branjinog Vrha prema Udvaru.
* Osječka ulica od južnog ulaza, preko centra Kneževa do sjevernog ulaza i dio državne ceste D7 između sjevernog i južnog ulaza čine nepravilni četverokut.
* S obje strane ceste od južnog ulaza do naselja postoji lijepi drvored.
* Dijelom ceste od južnog ulaza do centra Kneževa prolaze autobusi. Tu se nalaze i autobuska stajališta (što se i vidi na prvoj fotografiji).

## Izvori i vanjske veze

* 
* Baranjske ceste
Van Asch van Wijck (planinski lanac)

Planinski lanac **Van Asch Van Wijck** (nizozemski: *Van Asch van Wijckgebergte*) nalazi se u centralnom Surinamu, u distriktu Sipaliwini. Najviša planina u sklopu lanca je Ebbatop, čiji je najviši vrh visok 721 metar. Lanac je ime dobio po Titusu van Aschu van Wijcku, generalnom guveneru Surinama u periodu od 1891. do 1896. godine. Lanac je sastavljen od posebne vrste dolerita starosti 1,782 milijuna godina.

## Reference

## Literatura
* Bruijning, C.F.A. en J. Voorhoeve (red.): *Encyclopedie van Suriname*, Amsterdam en Brussel 1977, Uitgeversmaatschappij Argus Elsevier, p.&nbsp;37.
Ustav Surinama

**Ustav Surinama** (nizozemski: *Grondwet van Suriname*; srpskohrvatski: Temeljni zakon Surinama) vrhovni je pravni akt u Surinamu, koji je usvojen 30. rujna 1987. godine nakon referenduma. Ovaj ustav, drugi u historiji Surinama, označio je kraj vojne diktature Désija Boutersea i povratak demokracije u zemlju.

Ustavna historija Surinama započinje s vladinim uredbama kojima je Nizozemska od 1795. godine uređivala status Surinama kao kolonije. Nakon uredbe iz 1832. godine, nova uredba iz 1865. godine dala je Surinamu određenu razinu samouprave; utemljeno je Kolonijalno vijeće (nizozemski: *Koloniale Raad*), koje je upravljalo kolonijom zajedno s generalnim guvernerom kojega je menovala Kruna. Među brojnim ovlastima Kolonijalnog vijeća bilo je i donošenje kolonijalnog proračuna, koji je, istina, bio podložan odobrenju od strane Krune, ali nizozemski parlament nije imao nikakvih ovlasti u njegovom donošenju. Nakon ustavnih reformi u Nizozemskoj iz 1922. godine, kojima je termin "kolonija" zamijenjen onim "prekomorski teritorij", dana 1. travnja 1937. godine donesen je Osnovni zakon Surinama (nizozemski: *Staatsregeling van Suriname*), koji je zamijenio uredbu iz 1865. godine. Osnovni zakon promijenio je ime Kolonijalnog vrijeća u *Staten van Suriname* te je povećala broj zastupnika s 13 na 15. Nova reforma uslijedila je nakon Drugog svjetskog rata, točnije 1948. godine, kada je uvedeno opće pravo glasa, broj zastupnika je s 15 povećan na 21, a uveden je i Kolegij opće uprave (nizozemski: *College van Algemeen Bestuur*), koji je bio preteča Viječa ministara. Novi Osnovni zakon, koji je reflektirao ustavne promjene u Nizozemskoj, donesen je 1955. godine.

Nakon što je Surinam stekao nezavisnost, godine 1975. donesen je prvi Ustav Surinama, koji je bio modeliran prema Ustavu Nizozemske. Nakon vojnog udara 1980. godine, ustav je suspendiran te je uvedena vojna diktatura, koja je dokinuta usvajanjem aktualnog ustava 1987. godine. Prema njemu, Surinam je uređen kao prezidencijalistička republika, dok je zakonodavna vlast povjerena Narodnoj skupštini.

## Reference

## Vanjske veze

*Constitution of Suriname
*English translation of the constitution
Santa Cruz (departman)

**Santa Cruz** (španjolski: *Departamento de Santa Cruz*) je jedan od 9 Departmana Bolivije.

## Karakteristike
Departman Santa Cruz se nalazi na istoku zemlje, prostire se manjim dijelom po obroncima Anda na zapadu, i po ravnici sliva Amazone, na istoku na prosječnoj nadmorskoj visini od 253 metara.

Sa sjevera i istoka graniči sa Brazilom, na jugu sa Paragvajem, na jugozapadu sa Departmanom Chuquisaca. na zapadu sa Departmanom Cochabamba i na sjeverozapadu sa Departmanom Beni.

Svojom površinom od 370,621 km² je najveći bolivijski departman (33,74 % zemlje), kao i brojem stanovnika -3,370,059.

Administrativni centar departmana je grad Santa Cruz de la Sierra, najveći grad u zemlji koji ima 1,441,406 stanovnika.

## Administrativna podjela
Departman je podjeljen na 15 provincija; Andrés Ibáñez (2,035,411), Ángel Sandoval (15,960), Chiquitos (108,520), Cordillera (139,723), Florida (39,578), Germán Busch (52,533), Guarayos	 (63,593), Ichilo (124,657), Manuel María Caballero (27,213), Ñuflo de Chávez (152,874), Obispo Santistevan (221,142), Sara (49,701), Vallegrande (27,543), Velasco (83,198) i Warnes (228,413).

## Izvori

## Vanjske veze

*  Cruz.gob.bo/ ''Goberno Autonomo Departamental de Santa Cruz'' (službene stranice)
Cochabamba (departman)

**Cochabamba** (španjolski: *Departamento de Cochabamba*) je jedan od 9 Departmana Bolivije].

Departman je službeno osnovan u januaru 1826.
## Karakteristike
Departman Cochabamba se nalazi u sredini zemlje, najvećim dijelom se prostire po planinama i kotlinama Anda a manjim dijelom na istoku po tropskoj ravnici sliva Amazone, na prosječnoj nadmorskoj visini od 2,574 metara.

Sa sjevera graniči sa Departmanom Beni, sa istoka sa Departmanom Santa Cruz, sa jugoistoka sa Departmanom Chuquisaca, na jugu sa Departmanom Potosí, na jugozapadu sa Departmanom Oruro i sa zapada sa Departmanom La Paz.

Departman ima površinu od 55,631 km², na kojoj živi  2,028,639 stanovnika.

Administrativni centar departmana je grad Cochabamba, koji ima 630,587 stanovnika

## Administrativna podjela
Departman je podjeljen na 16 provincija; Arani (19,200), Arque (21,529), Ayopaya (58,313), Bolívar (7,370), Campero (37,810), Capinota (34,728), Carrasco (154,299), Cercado (724,126), Chapare (310,680), Esteban Arce (44,585), Germán Jordán (37,590), Mizque (39,196), Punata (63,505), Quillacollo (403,679), Tapacarí (25,852) i Tiraque (46,177).

## Izvori

## Vanjske veze

*  ''Goberno Autonomo Departamental de Cochabamba'' (službene stranice)
La Paz (departman, Bolivija)

**La Paz** (španjolski: *Departamento de La Paz*) je jedan od 9 Departmana Bolivije.

## Karakteristike

Departman se nalazi na zapadu zemlje, dijelom se prostire po planinama i kotlinama Anda a na istoku po tropskoj ravnici sliva Amazone.

Sa sjevera graniči sa Departmanom Pando, sa istoka sa departmanima Beni i Departmanom Cochabamba, sa jugu sa Departmanom Oruro, na jugozapadu sa Čilenskom regijom Arica y Parinacota, sa zapada sa Jezerom Titicaca i Peruanskim departmanima Tacna i Puno i sa sjeverozapada sa Peruanskim departmanom Madre de Dios.

Departman ima površinu od 133,985 km², na kojoj živi 2,926,996 stanovnika.

Administrativni centar departmana je grad La Paz (prijestolnica zemlje) koji ima 757,184 stanovnika.

## Administrativna podjela
Departman je podjeljen na 20 provincija; Abel Iturralde (19,369), Aroma (99,661), Bautista Saavedra	(17,242), Camacho (53,526), Caranavi (65,745), Franz Tamayo (29,127), Gualberto Villarroel (18,700), Ingavi (146,888), Inquisivi (71,475), José Manuel Pando (8,413), Larecaja (92,949), Loayza (49,852), Los Andes (81,008), Manco Kapac (27,743), Muñecas (25,720), Murillo (1,819,206), Nor Yungas (39,564), Omasuyos (86,409), Pacajes (55,769) i Sud Yungas (118,630.

## Izvori

## Vanjske veze

*  ''Goberno Autonomo Departamental de La Paz'' (službene stranice)
Pirai (rijeka)

**Pirai** (španjolski: *Río Pirai*) je rijeka na istoku Bolivije, duga 420 km, lijeva pritoka rijeke Yapacaní (pritoke 
Rijeke Rio Grande).

## Hidrologija

Pirai se formira sutokom rijeka Bermejo i Piojeras na istočnim padinama Anda, nedaleko od grada Samaipata.
Od tamo teče prema sjeveroistoku, protiče pored grada Santa Cruz de la Sierra, zatim skreće na sjeverozapad i teče do ušća u rijeku Yapacaní nizvodno od sela Puerto Mosquito.

Čitavo porječje rijeke površine 13,736 km², prostire po Departmanu Santa Cruz.

Njeno porječje se geomorfološki dijeli na tri dijela; 
*Gornji od Samaipate do Angosture, prosječnog pada 1,4% i površine od 1,404 km²
*Srednji dug 47&nbsp;km, prosječnog pada između 1,2% -0,3%, površine 918 km² i
*Donji do ušća u Yapacaní, prosječnog pada između 0,3% - 0,1%, površine 11.414 km²

Porječje rijeke je posljednjih dekada ugroženo velikom deforestacijom i erozijom.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Piray River'' (na portalu Mapcarta)
Cochabamba

**Cochabamba** je grad i općina od 630,587 stanovnika u sredini Bolivije u Istoimenom departmanu u kom je administrativni centar.

## Karakteristike

Cochabamba se prostire u plodnoj kotlini koju oplakuje rijeka Rocha, udaljena 354 km jugoistočno od glavnog grada La Paza.

Okružena je satelitskim gradovima; Vinto, Quillacollo, Sipe Sipe, Colcapirhua, Tiquipaya i Sacaba.
## Historija

Prvi španjolski kolonist koji se naselio u tom kraju negdje oko 1540.-1542. bio je *Garci Ruiz de Orellana*, koji je vjerojatno bio član Pizarrove ekspedicije. Nakon njega to su uradili *Pedro de Estrada* i *Gerónimo de Osorio* negdje oko 1565.
Osorio je dobio dozvolu od Vicekraljevstva Peru da osnuje grad, što je učinio 1571., tako je osnovana *Villa de Oropesa* u podnožju brda San Sebastián.
Ni danas se nezna zašto je Sebastián Barba de Padilla ponovno osnovao Villu de Oropesa - 1574.

Kolonijalna represija dovela je do ustanka Indijanaca 1730., koji je smiren uz pomoć crkve.

Od 1782. Cochabamba ima status općine. 
Stanovnici grada su od 1810. uzeli učešće u Borbi za nezavisnost Bolivije, koja je nakon pobjeda i poraza potrajala do 1825.

Departman Cochabamba je službeno osnovan u januaru 1826.

I nakon nezavisnosti Cochabamba je zadržala status poljoprivrednog centra i žitnice Bolivije, pa je postala drugi najveći grad u zemlji, nakon propadanja susjednih rudarskih centara.
Od kraja 19. vijeka pa sve do 1920-ih intenzivno se iskapao kositar, tad su izgrađene brojne vile i uveden je tramvaj.
Nakon Prvog svjetskog rata američke kompanije počele su istraživati naftu, pa je započela i eksploatacija.
Tad je izgrađena najveća rafinerija onog doba Gualberto Villarroel i prva asfaltirana cesta u zemlji od Cochabambe do Santa Cruza de la Sierra.

Nakon masovnog otpuštanja rudara 1980-ih, došlo je do booma sadnje koke u džunglama pored grada.
Od  2008. do danas u gradu djeluje snažan pokret za veću autonomiju.

Današnja Cochabamba je dom Univerziteta San Simón osnovanog 1826., pored tog ima muzej, biblioteku, katedralu i vladinu palaču.

Grad je poznat po jednoj od najvećih skulptura Krista na svijetu koja nadvisuje grad na brdu San Pedro i njegovoj skulpturi u kapeli sv Petra iz koje na Veliki petak 
od 1995. navodno cure krvave suze. To svake godine privlači na hiljade vjernika. 

## Privreda i transport
Cochabamba je grad prehrambene, drvne i naftne industrije.
Pored tog njegova se privreda bazira i na poljoprivredi jer ima blažu klimu nego zapadniji Altiplano, pa se uzgaja; žito, krumpir, kava, šećerna trska, kakaovac, duhan i voće

Cestama N°25, N°4 i N°7 i željezničkim prugama povezana je sa ostalim gradovima u zemlji i susjednim državama u slivu Amazone.
Grad ima i *Internacionalni [[aerodrom]] Jorge Wilsterman* (IATA: **CBB**, ICAO: **SLCB**).

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de Cochabamba'' (službene stranice)
Rocha (rijeka)

**Rocha** (španjolski: *Río Rocha*) je rijeka u sredini Bolivije, duga 81,2 km, lijeva pritoka rijeke Caine (pritoke Rio Grande).

## Hidrologija
Rocha se formira sutokom rijeka Tapacari i Tintaya na istočnim padinama Anda, istočno od grada Cochabamba. 
Od tamo teče preko plodne kotline prema zapadu do sela Buen Retiro, gdje se spaja sa rijekom Arque, nakon čega mijenja ime u Caine.

Čitavo porječje rijeke površine 3,655 km², prostire se po Departmana Cochabamba.

Vode rijeke su od vitalne važnosti za taj departman jer u njenom porječju živi otprilike 76% stanovništva. Posljednjih godina rijeka je postala jako zagađena, što zbog kanalizacije što industrijskim otpadnim vodama.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Rocha River'' (na portalu Mapcarta)
Ž4018

: *Karta Hrvatske [https://www.auto-karta-hrvatske.com/kneževo/ > Početak ceste: Kneževo (plan s ulicama / cestama)]*
: *Karta Hrvatske [https://www.auto-karta-hrvatske.com/draž/ > Kraj ceste: Batina (plan s ulicama / cestama)]*

**Ž4018** je asfaltirana županijska cesta u sjevernoj Baranji, u općinama Popovac i Draž, koja spaja državnu cestu D7 sjeveroistočno od naselja Kneževo i državnu cestu D212 u naselju Batina. Cesta prolazi kroz naselja Topolje, Gajić i Draž.

Duljina ceste je **18,286** km (18.286 m), od toga oko 2,5 km pripada Općini Popovac, od državne ceste D7 do iza dvostruke krivine kod šume Busiklice, preciznije do mosta preko kanala Borza, a ostatak pripada Općini Draž.

## Trasa ceste

## Izvori i vanjske veze

* Baranjske ceste
*
Potosí (departman)

**Potosí** (španjolski: *Departamento de Potosí*) je jedan od 9 Departmana Bolivije.

## Karakteristike

Departman se nalazi na jugozapadu zemlje, prostire po planinama i visoravni Anda. 

Sa sjevera graniči sa Oruro i Cochabamba, sa istoka sa departmanima Chuquisaca i Tarija, a na jugu sa sa Argentinom.

Departman ima površinu od 118,218 km², na kojoj živi 901,555 stanovnika.

Administrativni centar departmana je grad Potosí koji ima 174,973 stanovnika, koji je 1987. uvršten na UNESCO-v Popis mjesta svjetske baštine u Amerikama.

## Administrativna podjela
Departman je podjeljen na 16 provincija; Alonso de Ibáñez (27,621), Antonio Quijarro (67,218), Bernardino Bilbao Rioja (10,196), Charcas (42,806), Chayanta (103,119), Cornelio Saavedra (53,307), Daniel Campos (6,742), Enrique Baldivieso (1,712), José María Linares (48,053), Modesto Omiste (50,004), Nor Chichas (44,420), Nor Lípez (17,266), Rafael Bustillo (94,297), Sur Chichas (61,134), Sur Lípez (8,606) i Tomás Frías (265,054).

## Izvori

## Vanjske veze

*  ''Goberno Autonomo Departamental de Potosí'' (službene stranice)
Cobija

**Cobija** je lučki grad i općina od 42,849 stanovnika na sjeverozapadu Bolivije u Departmanu Pando u kom je administrativni centar.

## Karakteristike

Cobija se nalazi na granici Bolivije i Brazila, u tropskoj ravnici Amazone, na desnoj obali rijeke Acre, prekoputa brazilske Brasiléie udaljena 612 km sjeverno od glavnog grada La Paza.
## Historija

Cobija je novo naselje koje je osnovao u februaru 1906. pukovnik Enrique Fernández pod imenom **Puerto Bahía**. Osnovana je sa namjerom da postane glavna bolivijska luka, jer je nakon Pacifičkog rata Bolivija izgubila Atacamu i pristup Pacifiku.

Zbog tog joj je i ime promjenjeno 1908. u *Cobija*, kao uspomena na nekadašnju bolivijsku luku u Atacami.

Današnja Cobija je administrativni, tgovački, zdravstveni i obrazovni (Amazonski univerzitet Pando) centar tog dijela zemlje.

## Privreda i transport
Privreda Cobije bazira se pored luke na poljoprivredi-uzgoj tropskog voća (banane).

Cestom N°13 povezan je sa ostalim gradovima u zemlji i susjednom Brazilu, ali je ona prohodna samo za sušne sezone od aprila do oktobra.
Grad ima i *Internacionalni [[aerodrom]] Kapetan Aníbal Arab* (IATA: **CIJ**, ICAO: **SLCO**).

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de Cobija'' (službene stranice)
Vinto

**Vinto** je grad i općina od 40,786 stanovnika u sredini Bolivije u Departmanu Cochabamba.

## Karakteristike

Vinto se nalazi 17 km istočno od svog administrativnog centra Cochabambe pa je njegov satelitski grad (predgrađe) i dio je te metropole.

Poznat je kao *Velika jabuka Bolivije* (Gran Manzana de Bolivia) zbog velike proizvodnje domaćih jabuka.
Općina Vinto osnovana je 1960.

Privreda se bazira na poljoprivredi, glavne kulture su krumpir, kukuruz, povrće i voće (naročito jabuke i breskve. 
Glavne stočarske aktivnosti su mljekarstvo, peradarstvo i svinjogojstvo. 
Industrija se svodi na zanatsku proizvodnju košara i kože. 
Kako se nalazi na trasi autoputa Cochabamba - La Paz, važan je i uslužni sektor.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de Vinto'' (službene stranice)
Pando (departman)

**Pando** (španjolski: *Departamento de Pando*) je jedan od 9 Departmana Bolivije.

## Karakteristike

Departman se nalazi na krajnjem sjeverozapadu zemlje, prostire po tropskoj dolini Amazone, na prosječnoj nadmorskoj visini.od 235 metara.

Sa sjevera i istoka graniči sa Brazilom, na jugu sa Departmanom La Paz, na jugoistoku sa Departmanom Beni, i na zapadu sa Peruom.

Departman ima površinu od 63,827 km², na kojoj živi 154,355 stanovnika.

Administrativni centar departmana je grad Cobija koji ima 42,849 stanovnika

## Administrativna podjela
Taj departman osnovan 1938. administrativno je podjeljen na 5 provincija, to su;  Abuná (4,346), Federico Román (8,137), Madre de Dios (29,138), Manuripi (16,752) i Nicolás Suárez (95,982).

## Izvori

## Vanjske veze

*  ''Goberno Autonomo Departamental de Pando'' (službene stranice)
Surinamski dolar

**Surinamski dolar** (nizozemski: *Surinaamse dollar*; SRD) nacionalna je valuta Surinama od 2004. godine, kada je zamijenila surinamski gulden. Jedan dolar dijeli se na 100 surinamskih centi. U skraćenoj formi, valuta se najčešće bilježi tradicionalnim znakom za dolar ($), a nerijetko se koristii skraćenica Sur$ kako bi se napravila razlika u odnosu na ostale države koje koriste tu valutu. Ipak, u samom Surinamu, valuta se najčešće naziva SRD (), a ne dolar, jer se pod terminom dolar podrazumijeva američki dolar. Valuta je počela važiti od 1. siječnja 2004. godine, u odnosu na staru valutu mijenjala se u omjeru jednog dolara za 1,000 guldena. U opticaju su novčanice od 5, 10, 20, 50 i 100 dolara te kovanice od 1, 5, 10, 25, 100 i 250 centi. 

## Reflist

## Vanjske veze

* Central Bank of Suriname
* Coins of Suriname 
* Banknotes of Suriname
Surinamski gulden

**Surinamski gulden** (nizozemski: *Surinaamse gulden*, SRG) bila je službena valuta u Surinamu do 1. siječnja 2004. godine, kada ju je zamijenio surinamski dolar. Jedan gulden sastojao se od 100 centa. Točan trenutak kada se surinamski gulden odvojio kao valuta nije poznat, s obzirom da je gotovo svo vrijeme bio potpuno istovjetan s nizozemskim guldenom; od 1940. godine bio je vezan uz američki dolar u omjeru 1.88585 guldena za jedan dolar. Dobar dio vremena, u Surinamu su cirkulirali samo nizozemski novci, ali je Surinam postepeno uvodio nacionalne varijante novčanica i kovanica. Zbog visoke inflacije tokom 1980-ih godina, gulden je izgubio na vrijednosti, a što je pogotovalo razvoju crnog tržišta valuta u zemlji. Dana 1. siječnja 2004. službeno je zamijenjen surinamskim dolarom u omjeru jedan dolar za 1,000 guldena. 

## Reference

## Vanjske veze
*
Oruro (departman)

**Oruro** (španjolski: *Departamento de Oruro*) je jedan od 9 Departmana Bolivije.

## Karakteristike

Departman se nalazi na zapadu zemlje, prostire po visoravni Altiplano, na prosječnoj nadmorskoj visini.od 3,729 metara.

Na sjeveru graniči sa Departmanom La Paz, na sjeveroistoku sa, Departmanom Cochabamba, na jugu i istoku sa Departmanom Potosí i sa zapada sa Čileom.

Departman ima površinu od 53,588 km², na kojoj živi 551,116 stanovnika.

Administrativni centar departmana je grad Oruro koji ima 264,683 stanovnika

## Administrativna podjela
Departman je  administrativno podjeljen na 16 provincija, to su; Carangas (11,275), Cercado (349,373), Eduardo Avaroa (35,733), Ladislao Cabrera (16,872), Litoral de Atacama (12,154), Nor Carangas (5,715), Pantaleón Dalence (33,057), Poopó (17,156), Puerto de Mejillones (2,541), Sabaya (11,502), Sajama (9,247), San Pedro de Totora (5,726), Saucarí (11,653), Sebastián Pagador (16,633), Sud Carangas (7,507) i Tomás Barrón (4,972) .

## Izvori

## Vanjske veze

*  ''Goberno Autonomo Departamental de Oruro'' (službene stranice)
Oruro

**Oruro** je grad i općina od 264,683 stanovnika na zapadu Bolivije u Departmanu Oruro u kom je administrativni centar.

## Karakteristike

Oruro se prostire u Altiplanu na nadmorskoj visini od 3,710 metara, udaljen 48 km sjeverno od Jezera Poopó i 226 km od glavnog grada La Paza.

Kao važan rudarski centar, svojevremeno je bio značaj faktor u ekonomskom i političkom životu zemlje.
Kako je danas rudarstvo na izdisaju, postao je slavniji po tradicionalnom karnevalu koji je 2008. uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta nematerijalna svjetske baštine u Americi, pa se smatra folklornom prijestolnicom Bolivije.
## Historija

Oruro je nastao Španjolska ekspedicija koju je vodio Francisco Medrano u kraj naseljen domorodačkim Urima -1605., otkrila je važno nalazište srebra na brdu San Cristóbal. To je privuklo brojne španjolske koloniste i tako je nastalo selo *San Miguel*, koje je već 1. novembra 1606. dobilo status grada i novo ime **Real Villa de Don Felipe de Austria** (Kraljevski grad sv. Filipa Austrijskog) u čast vladajućeg monarha Felipea III.

Stanovništvo grada brzo je raslo već do sredine vijeka izgrađene su brojne crkve, samostani (San Francisco, Santo Domingo, San Agustín, La Merced, La Compañía) i bolnica, a u okolici grada niklo je dvadesetak ljevaonica za preradu iskopanih ruda. Do 1680. Real Villa narasla je do nekih 80,000 stanovnika, i postala drugi po veličini grad u Vicekraljevstvu Peru.

Kad su rudnici srebra iscrpljeni u 19. vijeku, otkrivene su enormne količine kositra, pa je tokom većeg dijela 20. vijeka postao jedan od najprosperitetnijih gradova Bolivije, pored kositra iskapao se volfram i cink.
Tad je postao centar bolivijske željezničke mreže izgradnjom pruga prema gradovima Uyuniju i Tupizi, sa krakovima prema Argentini i 
Čileu. 

Od 1892., kad je osnovan tehnički fakultet je i univerzitetski grad..

## Privreda i transport
Privreda se još uvjek bazira na iskapanju i preradi kositra, u njemu se nalazi najveća ljevaonica u zemlji.

Dobrim cestama povezan je sa Cochabambom i La Pazom kao i gradovima u Čileu i Argentini.
Pored toga ima i *Internacionalni [[aerodrom]] Juan Mendoza* (ICAO: **SLOR**).

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de Oruro'' (službene stranice)
Poopó (jezero)

**Poopó** (španjolski: *Lago Poopó*) je jezero na zapadu Bolivije u Departmanu Oruro.
Jezero zauzima plitku depresiju na visoravni Altiplano, na nadmorskoj visini od 3,686 metara.

## Karakteristike i historija

Svojevremeno je svojom površinom od 2,530 km², dužinom od 90 km i širinom od oko 32 km bilo drugo po veličini jezero u zemlji nakon Titicace. 
Ali kako je vrlo plitko duboko je svega 2,4 - 3 metra, desilo se da u januaru 2015. doslovno presušio, zbog dugotrajne suše potaknute klimatskim promjenama i zbog nakupljanja sedimenta iz okolnih rudnika. 

Istina je da je suša gotovo isušila jezero još sredinom 1990-ih, ali kad je kiša ponovno počela padati rijeka Desaguadero i potok Márquez ponovno su ga napunili vodom ii vratili ga u život.

Međutim kako je tokom sljedeće dvije dekade globalno zatopljenje podiglo temperaturu na Altiplanu, stupanj evaporacije jezera se utrostručio. 
Pored tog su klimatske promjene povećale učestalost i intenzitet El Niña, tako da je negdje padalo previše, a drugdje nimalo, kao što je to bio slučaj sa Jezerom Poopó. 
U nedostatku uobičajenih količina padavina koje bi obnovile vodu u jezeru, ono se isušilo i pored napora da se očuva koje je financirala Evropska Unija svojim bespovratnim sredstvima u iznosu od oko 15 miliona $. Posljedice za floru i faunu bile su katastrofalne, kao i za ekonomiju, naročito za one koji su živjeli od ribolova u jezeru. Zbog tog su opustjela ionako rijetka naselja duž obala jezera, jer je njegov nestanak prisilio mnoge da se presele.

Jezero je vodom punila rijeka Desaguadero koja izvire iz Titicace , a otjecalo je rijekom Laca Jahuira, koja je za visokog vodostaja, znala plaviti slanu ravnicu Coipasa, 80 km jugozapadno.

Jezero je 2002. uvršteno na  Listu vlažnih područja Ramsarske konvencije.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Lake Poopó lake, Bolivia''
Pas koji je voleo vozove

***Pas koji je voleo vozove*** je jugoslovenski film iz 1977. godine. Režirao ga je Goran Paskaljević, a scenario je napisao Gordan Mihić.

Film je nominovan za Zlatnog medveda na 28. Berlinskom međunarodnom filmskom festivalu 1978. godine.

Jugoslovenska kinoteka je u saradnji sa A1 i Centar filmom digitalno restaurirala film. Premijera je održana 28. januara 2023. godine.

## Radnja
Devojka koja pobegne iz zatvora, bivši filmski kaskader koji imitira zapadne scene širom provincije i mladić koji veruje u prijateljstvo i ljubav, upoznaju se i rastaju u potrazi za vlastitim imaginarnim svetom.

Devojka Mika je u zatvoru zbog sitnog šverca i to uništava njene snove o odlasku u Pariz. Tokom transporta zatvorenika na prinudni rad, ona uspeva da pobegne, što je ponovo podstiče da ode u Pariz. Bez novca i identiteta, prisiljena je prihvatiti pomoć bivšeg filmskog kaskadera koji putuje pokrajinom u kaubojskoj opremi s konjem i magarcem izvodeći scene iz western filmova. Na putu susreću nezaposlenog mladića bez porodice koji besciljno luta tražeći davno izgubljenog psa. Mladić se vezuje za Miku, sa kojom beži od kaskadera i odlazi u Beograd, gde joj pomaže da nabavi lažni pasoš kako bi konačno mogla da vidi Pariz.

## Uloge

* Irfan Mensur: Mali
* Svetlana Bojković: Mika
* Velimir Bata Živojinović: Rodoljub Rodni Aleksić
* Pavle Vuisić: stric malog
* Danilo Bata Stojković: Milovan, Mikin otac
* Ljiljana Jovanović: majka
* Dušan Janićijević: Radovan Žutić Žuti 
* Dragomir Čumić: mehaničar
* Gordana Pavlov: sestra malog
* Katica Želi: osuđenica
* Boro Begović: stražar
* Miroslava Bobić: stražarka
* Janez Vrhovec: železničar
* Ljubomir Ćipranić: piljar
* Ratko Miletić: mehaničarev kolega
* Melita Bihali: osuđenica iz voza
* Zoran Miljković: rudar
* Gordana Kosanović: majka sa bebom
* Vladan Živković
* Miroljub Lešo
* Ilonka Dognar
* Andrija Radić
* Božidar Stanković
* Ljubomir Veljković

## Nagrade

* Glumica Svetlana Bojković, za ulogu Mike u ovom filmu, 1978. godine. dobila je Zlatnu arenu za najbolju glavnu žensku ulogu na Filmskom festivalu u Puli.

## Kulturno dobro
Jugoslovenska kinoteka je 28. decembra 2016. godine, u skladu sa svojim ovlašćenjima na osnovu Zakona o kulturnim dobrima, proglasila sto srpskih igranih filmova (1911-1999) za kulturno dobro od velikog značaja. Na toj listi je i film *Pas koji je voleo vozove*.

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* ''Пас који је волео возове'' — Центар филм
Karneval u Oruru

**Karneval u Oruru** (španjolski: *Carnaval de Oruro*) je tradicionalni godišnji karneval koji se održava u bolivijskom gradu Oruru. 

On je 2008. uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta nematerijalna svjetske baštine u Americi.

## Karakteristika i historija

Oruro smješten na nadmorskoj visini od 3,700 metara u Altiplanu na zapadu Bolivije, bio je za pretkolumbovskih vremena važno ceremonijalno mjesto za narod Uru, koji je često pješačio iz udaljenih mjesta kako bi obavio svoje rituale, a naročito za glavni *[[Festival]] Ito*. 

Španjolci kolonisti koji su službeno osnovali Oruro 1606. kao rudarski centar koji je prosperirao tokom 19. i 20. vijeka zabranili su te ceremonije u 17. vijeku, ali su se one nastavile pod krinkom kršćanske liturgije. Andski bogovi skriveni su ispod kršćanske ikonografije, pa su andska božanstva postala sveci. 
Praznik Ito je pretvoren u kršćanski obred koji se slavi na Svijećnicu 2. februara. Tradicionalna *Lama lama* - *Diablada* zvana i *Danza de los Diablos* (Ples sa đavolima) posvećena Uru bogu - *Tiwi* postala je glavni ples na karnevalu u Oruru.

Karneval traje deset dana, tad se vidi sav raskoš folklora izražen maskama, odjećom i vezom. Glavni događaj na karnevalu je povorka ili entrada. 
Tad plesači prolaze četiri kilometra procesijskog puta i ponavljaju to punih dvadeset sati bez prekida. 
U toj procesiji koja još uvijek ima brojne karakteristike srednjovjekovnih misterija sudjeluje preko 28,000 plesača i 10,000 muzičara organiziranih u 50-ak grupa. 

Prevelika komercijalizacija karnevala, kao i kriza koja je zahvatila tradicionalno rudarstvo i poljoprivredu uzrokuje sve veće iseljavanje iz Altiplana.
Urbanizacija je dovela do akulturacije kao i sve većeg generacijskog jaza, što su ozbiljne prijetnje da bi se ta tradicija mogla ugasiti.

## Izvori

## Vanjske veze

*''Carnaval de Oruro'' (na portalu SoundsAndColours)
L44064

: *Karta Hrvatske [https://www.auto-karta-hrvatske.com/popovac/ > Popovac (plan s ulicama / cestama)]*

**L44064** je lokalna cesta u sjevernoj Baranji u smjeru (približno) sjeverozapad-jugoistok, koja spaja naselje Popovac (Ž4027) s naseljem Kamenac (L44010) preko Baranjske planine. Cesta se nalazi na području tih dvaju naselja, time u cijelosti pripada Općini Popovac.  Duljina ceste iznosi **5,438** km (5.438 m).

## Trasa ceste

* Lokalna cesta L44064 nadovezuje se prema jugu na župnijsku cestu Ž4027 (koja prolazi kroz Popovac), preko koje je povezana s Kneževom (i dalje s Belim Manastirom, Osijekom i Belišćem odn. Mohačem) te Branjinom (i dalje Batinom i Somborom). U Kamencu L44064 spaja se sa sjeverne strane s lokalnom cestom L44010, a preko nje je povezana s Karancem i Kneževim Vinogradima.

## Izvori

* Baranjske ceste
*
Milojko Ćišić

**Milojko Ćišić** (Mostar, 2. srpnja 1920. – Split, 24. prosinca 1986.), elektroenergetičar, inženjer, doktor tehničkih znanosti, sveučilišni profesor, rektor.

## Biografija
Gimnaziju je završio 1938. u Mostaru, elektrotehniku diplomirao 1948. na Tehničkom fakultetu u Zagrebu, a na Elektrotehničkom fakultetu u Zagrebu je 1964. doktorirao obranivši disertaciju *Određivanje veličine izgradnje električne centrale na brodu, posebno na brodu s nuklearnom propulzijom*.

U Splitu je živio od 1948. Radio je kao voditelj Elektrotehničkog odjela Brodogradilišta ''Split'' (1948-1960.), a zatim na netom osnovanome Elektrotehničkom fakultetu (od 1971. Fakultet elektrotehnike, strojarstva i brodogradnje (FESB), kao docent (do 1965.), izvanredni profesor (do 1970.), pa redoviti profesor (do smrti). Za rektora Sveučilišta u Splitu izabran je 1984., te je na toj dužnosti ostao do smrti.

Objavio je više desetaka znanstvenih i stručnih radova, a uz to i popularizatorske članke u novinama.

## Djela
* *Osnovi elektroenergetike*, Split, 1969.
* *Osnovi elektrotehnike*, Split, 1969, 19832.
Tarija (departman)

**Tarija** (španjolski: *Departamento de Tarija*) je jedan od 9 Departmana Bolivije.

## Karakteristike

Departman se nalazi na krajnjem jugoistoku zemlje, manjim dijelom se prostire po planinama Anda, a većim dijelom po Gran Chacu, na prosječnoj nadmorskoj visini.od 1,029 metara.

Sa istoka graniči sa Paragvajem, na jugu sa Argentinom, sa sjevera sa Departmanom Chuquisaca i sa zapada sa Departmanom Potosí.

Departman ima površinu od 37,623 km², na kojoj živi 583,330 stanovnika.

Administrativni centar departmana je grad Tarija koji ima 179,528 stanovnika

## Administrativna podjela
Departman je osnovan  1831. administrativno podjeljen na 6 provincija, to su; Aniceto Arce (58,986), Avilés (21,216), Burdet O'Connor (24,107), Cercado (268,387), Gran Chaco (172,918) i Méndez (37,716).

## Izvori

## Vanjske veze

*  ''Goberno Autonomo Departamental de Tarija'' (službene stranice)
Provincije Bolivije

**Provincije Bolivije** (španjolski: *Provincias de Bolivia*) kojih ima 112, su administrativne jedinice drugog nivoa lokalne samouprave na koji je Bolivija administrativno podjeljena.

Provincije se dalje dijele podprovicije (*secciones de Provincijas*) kojih ima 301. Podprovincije su podjeljene na 1,408 kantona i 324 općina.

### [[Beni (departman)|Departman Beni]]

### [[Chuquisaca (departman)|Departman Chuquisaca]]

### [[Cochabamba (departman)|Departman Cochabamba]]

### [[La Paz (departman, Bolivija)|Departman La Paz]]

### [[Oruro (departman)|Departman Oruro]]

### [[Pando (departman)|Departman Pando]]

### [[Potosí (departman)|Departman Potosí]]

### [[Santa Cruz (departman)|Departman Santa Cruz]]

### [[Tarija (departman)|Departman Tarija]]

## Povezano
*Departmani Bolivije

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Provinces of Bolivia''
Ujedinjene Provincije Río de la Plate

**Ujedinjene provincije Rio de la Plate** (španjolski: *Provincias Unidas del Río de la Plata*) ispočetka zvano **Ujedinjene provincije Južne Amerike** bila je kratkotrajna država nastala na tlu španjolskog Vicekraljevstva Río de la Plata koja je egzistirala od 1810. do 1831. 

## Historija

Kad je Prvo Francusko Carstvo 1807., okupiralo Španjolsku, razbuktao se Argentinski rat za nezavisnost taj val zahvatio je i Vicekraljevstvo Río de la Plata koje je 1810. bilo gotovo mrtvo.

Formirana je nova republikanska vlast koja je bila slobodna od bilo kakve direktne španjolsku kontrole. Iako Ujedinjene provincije Južne Amerike nisu formalno proglasile nezavisnost, kao što je to učinila Venecuela, ipak su se uspjele othrvati pokušajima samoproglašenog vicekralja Francisco Javier de Elío, da preuzme vlast 1811. 
ipak su bile su daleko od stabilnosti. S jedne strane Španjolci su se borili da povrate svoje izgubljene kolonije sve do 1818., a s druge strane zaratile su i bivše kolonije provincije nove države zbog granica.

Tajj veliki politički entitet je 1814. prezvan je u Ujedinjene provincije Rio de la Plata, sa glavnim gradom Buenos Airesom. U tom je procesu izgubljen Paragvaj koji je oformio vlastitu nezavisnu državu, kao i Čile na zapadu. Sam Buenos Aires sada je bio pod kontrolom vrhovnog direktora, ali se ubrzo ispostavilo se da je taj položaj vrlo nesiguran. 

Sa frakcija na republikanskoj strani koje su se međusobno borile, tako da se nisu mogle dogovoriti oko mandatara. Drugi direktor je smijenjen [[puč|državnim udarom, a naredni su bili samo vršitelji dužnosti. Na kraju je sistem zakazao i država se raspala.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''United Provinces of South America / La Plata'' (na portalu History Files)
Sipe Sipe

**Sipe Sipe** je grad i općina od 11,826 stanovnika u sredini Bolivije u Departmanu Cochabamba.

## Karakteristike

Sipe Sipe se nalazi 27 km istočno od svog administrativnog centra Cochabambe pa je njegovo satelitsko predgrađe i dio je te metropole.

Poznat je kao *Zemlja [[grožđe|grožđa]] i Guarapa* zbog vinograda i proizvodnje rakije od grožđa Guarapo i po arheološkom nalazištu Incarracay Civilizacije Inka.

Općina Sipe Sipe osnovana je 1905. kao ruralno predgrađe Cochabambe, taj karakter zadržala je i danas jer se njena privreda bazira na poljoprivredi, glavne kulture su krumpir, kukuruz i povrće.

U Sipe Sipeu je djelovao Simeón Cuba -Wily član Che Guevarine gerilske revolucije u Boliviji.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''El municipio de Sipe Sipe''
Quillacollo (provincija)

**Provincija Quillacollo** (španjolski: *Provincia de Quillacollo*) je jedna od 19 provincija bolivijskog Departmana Cochabamba.

## Karakteristike
Quillacollo ima površinu od 1,637 km², na kojoj živi 336,615 stanovnika.
Prostire se u sredini  zemlje po planinama Anda na prosječnoj nadmorskoj visini od 2,425 metara.

Administrativni centar provincije je grad Quillacollo koji ima 117,859 stanovnika.
Provincija je administrativno podjeljena na 8 općina to su;  
*Colcapirhua 51,896
*El Paso 5,964
*Pandoja 6,611
*Parotani 2,434
*Quillacollo 117,859
*Sipe Sipe 11,826
*Tiquipaya 49,237
*Vinto 40,786.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autonomo Municipal de Quillacollo'' (službene stranice)
Tarija

**Tarija** je grad i općina od 179,528 stanovnika na jugu Bolivije u Departmanu Tarija u kom je administrativni centar.

## Karakteristike

Tarija se prostire u dolini rijeke Novi Guadalquivr na nadmorskoj visini od 1,834 metara, udaljen 881 km jugoistočno od glavnog grada La Paza.

## Historija

Grad je osnovao španjolski konkvistador Luis de Fuentes y Vargas u julu 1574. godine pod imenom *San Bernardo de la Frontera de Tarixa*.
Španjolci ispočetka nisu dobro izgovarali domorodačko ime mjesta - Tarija, ali je vremenom ono postalo jedino.
Cijeli taj kraj nazvali su *Nueva Andalucía*, jer je većina kolonista bila iz Andaluzije i Baskije.

Od 18. vijeka do početka Borbe za nezavisnost Latinske Amerike Tarija je bila dio 
Vicekraljevstva Río de la Plata (današnje Argentine), poznata po žitaricama, voću i vinogradima koje su zasadili jezuitski redovnici u 17. vijeku.

Nakon što je Bolivija proglasila nezavisnost 1825., Tarija nije bila pod njenom jurisdikcijom već pod Ujedinjenim provincijama Rio de la Plate (odnosno Argentine).Bolivija je 1831. osnovala Departman Tarija, nakon sporenja sa Argentinom, situacija se smirila 1839.

Puno veći spor koji se pretvorio u rat izbio je sa Paragvajom, kad je 1928. otkrivena nafta. Primirje je potpisano 1935., a Mir 1938. u Buenos Airesu.

Od 1946. je dom Univerziteta Juan Misael Saracho.

Današnja Tarija je administrativni, tgovački, zdravstveni i obrazovni centar poljoprivrednog kraja, u kom se uzgaja kukuruz, povrće, pšenica, krumpir i grožđe.
U Boliviji je poznata po brojnim vinarijama, festivalima i vjerskim procesijama. 

## Privreda i transport
Privreda grada se bazira na poljoprivredi, ali kako je deparman bogat naftom i zemnim plinom sve više jača pokret za veću autonomiju jer većina prihoda od eksploatacije tih minerala odlazi centralnoj vladi.

Cestom N°1 povezan je sa ostalim gradovima u zemlji Argentini i Paragvaju.

Pored toga ima i *[[Aerodrom]] Oriel Lea Plaza* (IATA: **TJA**, ICAO: **SLTJ**). koji se nalazi 4 km jugoistočno od centra grada

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gobierno Autónomo Municipal de Tarija'' (službene stranice)
Novi Guadalquivr

**Novi Guadalquivir** (španjolski: *Río Nuevo Guadalquivir*) je rijeka na jugoistoku Bolivije, duga 56 km, pritoka kratke rijeke Tarije, odnosno Bermeja.

## Hidrologija
Novi Guadalquivir se formira sutokom potoka Chamata, Vermillo i Trancas koji izviru oko 50&nbsp;km sjeverozapadno od grada Tarije, na istočnim padinama masiva Cordillera de Sama na nadmorskoj visini od 3,400 m.

Od tamo teče prema jugoistoku preko grada Tarije i njegove plodne doline. Tridesetak km nizvodno dolazi do ušća rijeke Camacho, zvanog *La Angostura*, od tog lokaliteta rijeka se zove Tarija.

Porječje rijeke dio je prekograničnog porječja rijeke Bermejo, odnosno sliva La Plate (Paragvaj-Paraná-La Plata) koji dijele Argentina, Bolivija, Brazil i Paragvaj.

Čitavo porječje rijeke površine 3,342 km², prostire se po Departmanu Tarija.

Vode rijeke su od vitalne važnosti za taj departman jer u njenom porječju živi otprilike 51% stanovništva, odnosno 293,752 stanovnika.

Posljednjih godina rijeka je postala jako zagađena, što zbog kanalizacije što zbog industrijskih otpadnih voda.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Río Guadalquivir'' (na portalu Mapcarta)