open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Il n'y a pas de fumée sans feu

***Il n'y a pas de fumée sans feu*** () je francusko-italijanski triler film snimljen 1973. godine u režiji Andréa Cayattea. Radnja se događa u pariškom predgrađu kojim kao gradonačelnik vlada desničar Boussard (čiji lik tumači André Falcon), ali čiji je mandat, uslijed ubistva ljevičarskog aktivista na izborima ugrožen od strane popularnog ljevičarskog kandidata dr. Peyraca (čiji lik tumači Bernard Fresson), pa Boussard odlučuje problem riješiti tako što fotontažom stvori lažnu fotografiju na kojoj Peyracova supruga (koju tumači Annie Girardot) sudjeluje na orgijama. *Il n'y a pas de fumée sans feu*, koji se temom i stilom naslanjao na tada u Evropi popularan trend politički angažiranih trilera, prikazan je na berlinskom filmskom festivalu gdje je osvojio Srebrni medvjed - Specijalnu nagradu žirija.

## Uloge
* Annie Girardot ... Sylvie Peyrac
* Mireille Darc ... Olga Leroy
* Bernard Fresson ... Dr. Peyrac
* Michel Bouquet ... Morlaix
* André Falcon ... Boussard
* Paul Amiot ... Georges Arnaud
* Micheline Boudet ... Corinne
* Pascale de Boysson ... Véronique
* Marc Michel ... Jean-Paul Leroy
* Georges Riquier ... Sudac
* Frédéric Simon ... Peyracov sin
* Mathieu Carrière ... Ulrich Berl
* Marthe Villalonga
* Nathalie Courval
* André Reybaz
* Pierre Tabard

## Vanjske veze
*
Ashani Sanket

***Udaljeni grom*** (; translit.&nbsp;Oshoni Shongket) je indijski igrani film snimljen na bengalskom jeziku 1973. godine u režiji Satyajita Raya. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Bibhutibhushana Bandopadhyaya koji se bavio Velikom bengalskom gladi 1943. godine. Protagonist, čiji lik tumači Soumitra Chatterjee, je idealistički brahman u jednom bengalskom selu koji služi kao lokalni učitelj ali je također zadužen za upravne poslove i raspodjelu hrane siromašnima. Radnja započinje 1942. godine, i prikazuje kako na život njegovih suseljana počinje sve više uticati Drugi svjetski rat kao i nagli porast cijena riže i druge hrane, koji će ga na kraju dovesti da odbaci svoje ideale kako bi pokušao preživjeti. *Udaljeni grom* je prikazan na Berlinskom filmskom festivalu gdje je osvojio Zlatni medvjed. Bangladeškoj glumici Bobiti, koja tumači lik protagonistove supruge, je *Udaljeni grom* predstavljao najveći međunarodni uspjeh u karijeri.

## Uloge
* Soumitra Chatterjee ... Gangacharan Chakravarti
* Bobita ... Ananga/Gangacharanova supruga
* Chitra Banerjee ... Moti
* Govinda Chakravarti - Dinabandhu
* Anil Ganguly ... Nibaran
* Noni Ganguly ... Scarface' Jadu
* Debatosh Ghosh ... Adhar
* Ramesh Mukherjee ... Biswas
* Sheli Pal ... Mokshada
* Suchita Ray Chaudhury ... Khenti
* Sandhya Roy ... Chutki
* Mrityunjay Sil ... Ajay (cameo)

## Izvori

## Vanjske veze
* Ashani Sanket at SatyajitRay.org 
*
Les Noces rouges

***Les Noces Rouges*** (), u Jugoslaviji prikazan pod naslovom ***Crvene noći***, je francusko-italijanski triler film snimljen 1973. godine u režiji Claudea Chabrola. Protagonist, koga tumači Michel Piccoli, je Pierre Maury, političar u provincijskom gradiću koji svoju bolesnu i nepokretnu suprugu Clotilde (čiji lik tumači Clotilde Joano) vara sa Lucienne Delamare (čiji lik tumači Stéphane Audran), suprugom gradonačelnika Puala Delamarea (čiji lik tumači Claude Piéplu). Radnja prikazuje kako Paul doznaje za ženinu nevjeru, ali umjesto toga je nastoji iskoristiti kako bi, ucijenivši Pierrea, osigurao vlastiti izbor za parlament, ali i kako ljubavnici odluče poduzeti krajnje mjere kako bi se riješili ucjenjivača. *Les Noces Rouges* je napravljen u doba kada je među evropskim sineastima bilo popularno snimati trilere s eksplicitnim ili implicitnim političkim angažmanom ili motivima iz političkog miljea, a tome se trendu priključio i Chabrol. U *Les Noces Rouges* je Charbol svemu dodao svoj omiljeni motiv prikaza različitih poroka i oblika društvene patologije iza kulisa "pristojnog" buržoaskog društva. Film je prikazan na berlinskom filmskom festivalu gdje je osvojio Nagradu FIPRESCI.

## Uloge
* Stéphane Audran ... Lucienne Delamare
* Michel Piccoli ... Pierre Maury
* Claude Piéplu ... Paul Delamare
* Clotilde Joano ... Clotilde Maury
* Eliana De Santis ... Hélène Chevalier, Lucienneina kćer
* François Robert ... Auriol
* Daniel Lecourtois ... Prefekt
* Pippo Merisi ... Berthier
* Ermanno Casanova ... vijećnik

## Vanjske veze
*
Boško Kosanović

**Boško Kosanović** (1913 - 1974) bio je jugoslavenski filmski režiser, najpoznatiji kao autor igranog filma *[[Kuća na obali]]* koja je 1954. godine predstavljala prvu važniju koprodukciju jugoslavenske i neke od zapadnih kinematografija. Kosanović je u filmski svijet ušao nakon kratke karijere u jugoslavenskoj tajnoj policiji OZNA, tokom koje je bio zadužen za ispitivanje zarobljenih škripara i drugih paravojnih formacija koji su pokušavali srušiti komunističku Jugoslaviju neposredno nakon Drugog svjetskog rata. Njegov filmski opus se uglavnom sastojao od dokumentarnih filmova.

## Filmografija

Boško je uglavnom radio na dokumentarnim filmovima, a njegova najpoznatija ostvarenja u režiranju su filmovi *[[Kuća na obali]]* (1954) i film *[[Male stvari]]* (1957). Za sva svoja ostvarenja u režiji je pisao scenario, osim za film Male stvari.

 |- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1950.-te
|-
|1951||Na granici||kratki||
|-
|1954||Kuća na obali||drama||
|-
|1956||Klisura||drama||
|-
|1957||Male stvari||drama||
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1960.-te
|-
|1961||Voda je belo zlatko||kratki, dokumentarni|| 
|-
|1961||Snaga mašina je čovek||kratki, dokumentarni||
|-
|1961||Luke su vrata sveta||dokumentarni, kratki|| 
|-
|1962||Pomgrad||dokumentarni, kratki||
|-
|1962||Geoistraživanja u zemlji i inostranstvu||dokumentarni, kratki|| 
|-
|1967||Hrana, hrana||dokumentarni, kratki||
|-
|1968||Kuće na tekućoj traci||kratki|| 
|-
|1968||Pešački prolazi||kratki||
|-
|1969||Sedam dana jugoslovenskih stipendista||dokumentarni, kratki|| 
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1970.-te
|-
|1971||Naselje je došlo putem na Miljakovac||dokumentarni, kratki|| 
|-
|1971||Podzemne arterije grada||dokumentarni, kratki|| 
|-
|1971||Industrijska izgradnja stanova - Inpros||dokumentarni, kratki|| 
|-
|1971||Koža i skaj||dokumentarni, kratki|| 
|-
|1971||Konjarnik - Prva i drugamesna zajednica||dokumentarni, kratki|| 
|-
|1971||Karaburma - IX etapa||dokumentarni, kratki|| 
|-
|1973||Naselje sunca — Blok 45||dokumentarni, kratki|| 
|-
|1974||Rekonstrukcija blokova ||dokumentarni, kratki||
|-
|1974||Gradilo smo...Petlje||dokumentarni, kratki|| 
|}

## Vanjske veze
*
*Umetnička žica oficira Ozne
Potkomandant Marcos

**Subcomandante Marcos** je ratni nadimak **Rafaela Sebastiána Guilléna Vicentea** (rođen 19. juna 1957.), neformalnog vođu indijanske militantno-gerilskeog ogranka Zapatista, EZLN (špa. *Ejército Zapatista de Liberación Nacional*), u meksičkoj saveznoj državi Chiapas, i najpoznatijeg glasnogovornika gerile na konferencijama za javnost i drugim sastancima.

Naziva se "subcomandante" pošto je EZLN militantna grana potčinjena mirovnom vodstvu Zapatista, CCRI. Marcos je uvijek u javnosti nosio masku kao i neke druge zapatističke vođe.

## Izvori
* Profile: The Zapatistas' mysterious leader BBC News

## Literatura
* *Subcommander Marcos: The Man and the Mask*. 

## Povezano
* Zapatisti
Newport, Isle of Wight

**Newport** je grad od 25,496 stanovnika, on je administrativni centar unitarne jedinice Isle of Wight i sjedište parohije.

## Geografija

Newport leži u centru otoka Wight u regiji Jugozapadna Engleska, na samom početku estuarija rijeke Medine, 8 km od njezina ušća u Kanal La Manche kod Cowesa.

## Historija

Newport je navjerojatnije bio rimsko naselje na Medini, ali nema nikakvih tragova da je bio saksonsko ili jutsko naselje. Prvi status grada dobio je između 1177. i 1184., a status borougha 1608. Newport je vrlo rano pretekao obližnji Carisbrooke (koji je danas samo njegovo predgrađe) i postao administrativni centar Otoka Wight jer je imao bolje uvjete za trgovinu.

I danas je administrativni i centar poljoprivrede na otoku.

U predgrađu - Parkhurst, nalazi se jedan od najsigurnijih i najčuvanijih britanskih zatvora.

## Reference

## Vanjske veze

* Newport Town
Medina (rijeka)

**Medina** je najveća rijeka na engleskom otoku Wight duga 19 km.

## Karakteristike

Medina izvire kod vapnenačkog brda St Catherine's Down, na jugu otoka. Od tamo teče prema sjeveru preko vapnenačkog grebena koji formira kičmu otoka.

Nakon što prođe Newport teče do ušća u 
Kanal La Manche kod tjesnaca Solent gdje leže gradovi Cowes i East Cowes.

## Reference

## Vanjske veze

* ''River Medina''
Dartmoor

**Dartmoor** je brdovita pustopoljina na zapadu Countya Devon, u regiji Jugoistočna Engleska. 

Jedan dio Dartmoora površine 945 km², zajedno sa šumama je - 1951. proglašen nacionalnom parkom. 

## Karakteristike

Dartmoor se proteže u smjeru sjever-jug na nekih 37 km i oko 32 km u smjeru istok-zapad. 

Sastoji se od plitkih močvarnih dolina i granitne visoravani, a glavna vegetacija je vrijesak.
Najviša brda na visoravni su *Yes Tor* (619 m) i H*igh Willhays* (621 m).

Najniža točka Dartmoora je *Doghole Bridge* koji leži na 24 nadmorske visine.

Dartmoor je bio kraljevska šuma još od saksonskih vremena; od 1337. centralni dio Dartmoora pripada Vojvodstvu Cornwall. 

Čak osam rijeka, među njima Dart, Teign i Avon, izvire na vlažnoj visoravni, veći dio tih voda koristi se za opskrbu gradova Devona. 

Teren Dartmoora koristi se kao pašnjak za divlje ponije, ovce i goveda, ima nešto kamenoloma granita, a iskapa se i kaolin. Danas se sve više koristi kao rekreaciona zona za turiste.

Po Dartmooru postoji nekoliko naselja, najveće je Princetown, osnovan 1806. kao servisno naselje za susjedni Zatvor Dartmoor, koji je izgrađen za francuske zarobljenike iz Napoleonskih ratova. Od 1850. on je glavni engleskki zatvorski centar za teže prekršitelje.

Pitoreskna divljina Dartmoora poslužila je kao inspiracija za brojne engleske popularne romane, među inima je najpoznatiji Baskervilski pas kog je napisao Arthur Conan Doyle.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Službene stranice parka''
Apotekar, bludnica i veliki doktor

***Apotekar, bludnica i veliki doktor*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Predstavlja adaptaciju dela srpskog pravoslavnog sveštenika i narodnog prosvetitelja Gavrila Venclovića Stefanovića. Režirao ju je Jovan Konjović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Gavril Stefanović Venclović

**Gavrilo "Gavril" Stefanović Venclović** (fl. 1670–1749) bio je srpski pravoslavni sveštenik, filozof, iluminator i narodni prosvetitelj, poznat kao jedan od zagovornika uvođenja narodnog jezika u tadašnju srpsku književnost, a zbog čega ga se često navodi kao preteču Dositeja Obradovića i Vuka Karadžića. Delovao je na području Južne Ugarske u prvim decenijama posle Velikog turskog rata, među šajkašima koji su se protiv Turaka borili za Habsburšku Monarhiju, a među kojima je nastojao širiti pismenost, ali i svoje propovedi učiniti što pristupačnijim njihovom svakodnevnom životu i govoru. Mnoge od tih propovedi je zapisao u tri knjige, od kojih su dve sačuvane.

## Literatura
* Milorad Pavić: *Gavril Stefanović Venclović*, 1980, Belgrade
* Jovan Skerlić, *Istorija Nove Srpske Književnosti* / History of New Serbian Literature (Belgrade, 1914, 1921), str. 28 i 29.

## Vanjske veze
* Gavril Stefanovic Venclovic
Begunec

** Begunac** je jugoslovenski igrani film snimljen na slovenačkom jeziku 1973. godin u režiji Janeta Kavčića i po scenariju Marjana Rožanca.

## Sadržaj filma

Prijateljstvo,ljubav i mladalačke  snove Ane , Ivana i Ernesta, koji su zajedno odrastali i učili školu,grubo razbija rat.Ana pripada ilegalnom pokretu , Ivan, vaspitan u stanu, postaje fašista a Ernest pokušava da ostane po strani što ga neminovno vodi u usamljenost.
Tragičan kraj je neizbežnost kojom Ivan i Ernest plaćaju svoje zablude a Ana veru da može da vrati izgubljeno prijateljstvo i ljubav.

## Likovi

## Vanjske veze
* 
*
Mala žličarka

**Mala žličarka** ili **mala kašikarka** (*Platalea minor*) predstavlja najrjeđu od svih ptica iz roda žličarki, odnosno jedinu koja se danas smatra ugroženom. Zličarke su velike ptice sa spljoštenim kljunom.. Ove ptice koriste taktilnu metodu hranjenja, odnosno koriste kljunove da stružu po vodi i dnu kako bi opazile plijen. Ograničene su na obalno područje istočne Azije, odnosno misli se da su bile uobičajene na tom području. Njihovo matično područje je svedeno na nekoliko stjenovitih otoka ispred zapadne obale Sjeverne Koreje, uz četiri zimska području u Makauu, Hong Kongu, Tajvanu i Vijetnamu, kao i još nekoliko područja gdje su opažene da migriraju. Zimovanje se također događa u Jejuu u Južnoj Koreji, otocima Kyushu i  Okinawa u Japanu i delti Crvene rijeke u Vijetnamu. Nedavno su male žličarke opažene i u Tajlandu, Filipinima, matičnoj Kini i Makauou. Godine 2000.  ih je IUCN klasificirao kao ugroženu vrstu. Predviđa se da će im se populacija u budućnosti smanjiti, najviše kao posljedica deforestacije, zagađenja i drugih ljudskih djelovanja.

Populacija malih žličarki 2012. godine je brojala 2693 primjeraka, a procjenjuje se da je odraslih primjeraka bilo oko 1600. Na malim otocima se između marta i augusta stvaraju kolonije za parenje. 

## Izvori

## Vanjske veze
*ARKive - images and movies of the black-faced spoonbill ''(Platalea minor)'' 
*Color-banded Black-faced Spoonbill Information System 
*General Ecology of the Black-faced Spoonbill
Bećarski divani

***Bećarski divani*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Po žanru je mjuzikl, a predstavlja adaptaciju istoimenog teksta Radomira Subotića. Režirao ju je Ivan Rakidžić, koji je također napisao i scenario.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Bijeg (TV film, 1973)

***Bijeg*** je jugoslavenski crno-bijeli televizijski film snimljen 1973. godine u režiji Uroša Kovačevića. Predstavlja adaptaciju priče *Preko mutne vode* Derviša Sušića, objavljene 1966. godine u zbirci *[[Pobune (knjiga)|Pobune]]*. Radnja se događa za vrijeme Drugog svjetskog rata.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Pobune (knjiga)

*Pobune* je naziv zbirke pripovijetki bh. pisca Derviša Sušića (izdana 1966. godine). Zbirka *Pobune* sadrži pet pripovijetki (*Plaćenik*, *Kaimija*, *Seljačka jadikovka*, *Kad se vratim* i *Preko mutne vode*), koje se odlikuju dramskom lirikom fabuliranja i koje, radi svoje međusobne povezanosti, dovode do toga da se ova zbirka naziva i romanom. "Pobune" u prvom planu prikazuju sliku bošnjačkog naroda i njegovu historijsku dramu, koja se proteže od kraja bosanske kraljevine i turskog carstva ("Plaćenik", "Kaimija" i "Seljačka jadikovka"), preko austro-ugarskog perioda ("Kad se vratim"), do Drugog svjetskog rata ("Preko mutne vode"). Zanimljiva je demitologizacija pojedinih likova, koju je izvršio Derviš Sušić (Tale Ličanin, Hasan Kaimija i slično). S obzirom da se knjiga u velikoj mjeri bavi pobunama protiv klasnih razlika, onda je jasno zašto je Sušić pokušao da uništi neke kultove ličnosti, koji su stvoreni u usmenom predanju. 

U *Pobunama* je prikazan bosanski (prvenstveno bošnjački) čovjek koji, naizgled, trpi i podnosi sve nedaće, dok u jednom trenutku ne pokaže, otvoreno, svoju tvrdoglavost i prkos, odnosno, dok se ne pobuni. Te pobune su u ovoj knjizi nekada uzimale velike razmjere, a nekada bile individualne. Pobune su bile prvenstveno protiv klasnih razlika: 

:..*Dok je uprava gore, dronjav žitelj dolje, a vojska grdna zvijer na tankom lancu, bit će buna i pohara*... (**Plaćenik**)

## Simbol mutne vode

Povezanost pripovijetki se može, osim porodičnog elementa (likovi su svi pripadnici jedne porodice), vidjeti i u provlačenju simbola "mutne vode" kroz, skoro, sve pripovijetke (jedino je nema u pripovijetci "Kad se vratim"). Ta mutna voda može simbolizirati nekoliko stvari (na primjer: klasni rascjep), ali radi same tematike knjige ona simbolizira osobit položaj bošnjačkog naroda, koji je rascjepljen između istoka i zapada. U pripovijetci "Plaćenik", prvi put se pojavljuje mutna voda, koju je "doživio" Abdulah Pilavija (u ostalim pripovijetkama, osim u "Kad se vratim" i "Preko mutne vode", glavni likovi sanjaju mutnu vodu). U pripovijetci "Plaćenik" Abdulah Pilavija, bivši bosanski krstjanin Ostoja Dobrisalić, dolazi u poziciju kada ne može preći rijeku, a u isto vrijeme se ne može ni vratiti nazad. Ta, naizgled, bez izlazna situacija, simbolizira bošnjački narod u cjelini.
Bombardovanje Nju Hejvna

***Bombardovanje Nju Hejvna*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Predstavlja adaptaciju satiričkog komada *We Bombed in New Haven* američkog pisca Džozefa Helera, Režirao ga je Bora Grigorović, a scenario je napisao Aleksandar Petrović

## Uloge

## Vanjske veze
*
Bombaši (film)

***Bombaši*** je jugoslovenski igrani film snimljen 1973. godine u režiji Predraga Golubovića, a prema scenariju Ratka Đuovića i Vlatka Gilića. Po žanru je mešavina partizanskog filma i drame, a radnja prikazuje kako se nekadašnji partizani pokušavaju prilagoditi posleratnom mirnodopskom životu.

## Radnja

Bombaši Đoka i Kovač su dobri drugovi, hrabri i vešti ljudi, koji su u ratu imali poseban odnos prema drugima i prema smrti.

## Uloge

## Vanjske veze
* 
* Bombaši - filmska banka
Bombaši

Bombaš ili bombaši je izraz koji se koristi:

*kolokvijalno i najopćenitije za osobe koje koriste bombe ili eksploziv u svrhu napada na ljude i imovinu;
*bombaši (vojska), pripadnici ili jedinice neke vojske ili paravojne formacije obučeni ili određeni za borbu korištenjem ručnih bombi;
**grenadiri, pripadnici elitnih formacija nekih vojski koje potiču od bombaša u ranijim historijskim periodima;
**bombaši u Narodnooslobodilačkoj borbi
*''Bombaši'' (film), jugoslavenski igrani film iz 1973. godine.
Beograd ili u tramvaj a na prednja vrata

***Beograd ili tramvaj a na prednja vrata*** je jugoslovenski televizijski film snimljen 1973. godine. Režirao ga je Slavoljub Stefanović-Ravasi, a scenario je pisao Milan Šećerović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Bela košulja

***Bela košulja*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Režirao ju je Dimitri Osmanli, koji je i adaptirao scenario po romanu Srba Ivanovskog.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Bombaši (vojska)

**Bombaši** su vojnici određeni za napade na protivnika upotrebom ručnih bombi. U našoj literaturi se naročito spominju bombaši-partizani tokom Drugog svjetskog rata. U uslovima gerilskog rata, upotrebom bombi se često delimično zamjenjuje djelovanje artiljerije i avijacije.

Prvo se pojavljuju u Rusiji već u 14. vijeku poslije pojave baruta, gdje su bacali improvizirane eksplozivne naprave. U današnjem smislu se javljaju u 17. vijeku kao grenadiri, po nazivu za ručnu bombu - grenada. Razvojem puške i zbog nesigurnosti bombe, oko 1750. grenadiri se rasformiraju. U 19. vijeku se samo povremeno koriste ručne bombe. Ponovo se šire uvode u akcijama komita protiv Turaka od 1896., zatim u Ilindenskom ustanku, a posebno poslije 1904. Miodrag Vasić je za komite napravio prvu ručnu bombu kockastog oblika. Zatim, ručna bomba ulazi u naoružanje srpske vojske.

Sve vojske uskoro uvode ručne bombe, a srpska vojska uvodi Vasićevu bombu *Kragujevac* i norvešku Azen pred balkanske ratove. Pokazuju se uspješne i sve vojske ih uvode do 1915. Srpska vojska 1916. već ima i posebne jedinice bombaša. Pri napadu na Vetrenik avgusta 1916. učestvuje i četa bombaša. Koriste se za prepade na rovove, uništenje mitraljeskih gnijezda i oruđa, napadaju bunkere, uklanjaju bodljikavu žicu i slično.

U toku Drugog svjetskog rata, bombaši imaju veliku ulogu naročito u SSSR i Jugoslaviji. General Vasilij Čujkov ističe njihovu ulogu o odbrani Staljingrada. Pri napadima Sovjeta na Kenigsberg, Budimpeštu, Berlin i druge gradove imaju važnu ulogu pri zauzimanju tačaka otpora.

Poslije Drugog svjetskog rata bombašima se poklanja pažnja naročito u manjim armijama i pri vođenju partizanskog rata. U Alžiru, Kubi, Malaji, Keniji i Vijetnamu, obuci bombaša je bila posvećena izuzetna pažnja.

## Povezano
* Bombaši u NOR-u
* Bombaši (film)

## Literatura
* Vojna enciklopedija, Beograd, 1970, knjiga prva, strane 712 i 713.
Mayapán

**Mayapan**, što u prijevodu znači standard Maya, je arheološki lokalitet naroda Maya, najvjerojatnije osnovan oko 1007. g. Postao je dominantna sila na poluotoku Yucatan tek nakon slabljenja Chichen-Itze. Često se smatra posljednjom velikom mayanskom metropolom.

## Historija
Legenda kaže da je ovaj grad osnovao Quetzalcoatl, negdje u 11. stoljeću, iako za to nema konkretnih dokaza. Oko 1221. godine Maye su se pod vodstvom generala Hunac Ceela pobunili protiv toltečko-mayanskog grada Chichen-Itze, što je rezultiralo stvaranjem poznatog Mayapanskog saveza, te prebacivanjem centralne moći Yucatana iz Chichen Itze u Mayapan. Tada je taj grad bio opasan velikim bedemima te zauzeo vodeću ulogu u savezu koji su činili tri grada: Mayapan, Uxmal i Chichen-Itza. Grad je brojao i do 15.000 stanovnika. Hunac Ceel iz bogate porodice Cocóm bio je njezin vladar. Čini se da su pripadnici ove obitelji vladali iznimno samovoljno budući da je oko 1441. g. organiziran pobuna sa strane obitelji Xiu (obitelj koja je vladala Uxmalom) koja je rezultirala ubojstvom gotovo cijele obitelji Cocóm te razaranjem i napuštanjem Mayapana. Pad Mayapana je označio početak pravoga kaosa budući da je Yucatan postao bojno polje na kojemu se se muđusobno sukobljavali samostalni ratnički gradovi sve do dolaska Španjolaca 1520.

## Arheološki lokalitet
Današnji ostaci obuhvačaju gradske zidine i veliki trg na kojemu se nalaze najvažnije građevine. Prisutnost zidina je vrlo začuđujuća budući da su Mayanski gradovi bili vrlo rijetko utvrđeni te upučuje da je grad zasigurno bio suočen sa velikim problemima od strane svojih susjednih gradova. Iako on danas nije jedan od izgledom najprivlačnijih i najimpresivnijih gradova koje su sagradili Maye, ali ipak upučuje na činjenicu da je imao veliku važnost. Čini se da su vladari ovoga razdoblja bili više orijentirani ratovanju nego zadovoljavanju bogova monumentalnim i umijetnički ukrašenim hramovima.

Glavnim trgom dominira velika piramida koja je, kako se čini, sagrađena po uzoru na El Castillo iz Chichen-Itze, samo sto nije niti približno velika, zanimljiva i važna.
Mjere za površinu

Osnovna **jedinica za mjerenje površine** je kvadratni metar (**m<sup>2</sup>**). To je površina jednaka kvadratu čija stranica ima dužinu od 1 metra.

## Ostale mjere za površinu

## Stare mjere za površinu
1 kvadratni hvat (hv) = 3,59665 = 3,6 m2

1 katastarsko jutro (kj) ral = 5754,64 m2 = 1600 kvadratnih hvati

1 hektar = 2780 četvornih hvati = 1,7377 rali

1 lanac = 7193,3 m2

1 dulum (dunum) = 1000 m2

1 dan oranja = 4000 m2

1 motika zemlje = 800 m2

1 ral = 5 754,642 m2

## Povezano
* Pretvorba mjernih jedinica

## Izvori
Jat

**Jat** se može odnositi na:

* Jat (slovo), naziv 33. slova glagoljične i 32. slova ćirilične azbuke
* JAT, akronim za Jugoslavenski aerotransport (od 2003. Jat Airways).
Bugarska muška gimnazija u Solunu

**Solunska bugarska muška gimnazija** (, ) u Solunu u današnjoj Grčkoj bila je prva bugarska srednja škola u historijskoj regiji Makedoniji koja je delovala u periodu od 1880. do 1913. godine. Gimnazija je osnovana u periodu osmanske vlasti u Makediniji i bila je jedno od glavnih bugarskih obrazovnih centara u širem regionu Makedonije. Danas se u Bugarskoj kao naslednicu ove gimnazije uzima *Nacionalna humanistička gimnazija "Sveti Ćiril i Metodije"* u Blagoevgradu u Pirinskoj Makedoniji.

## Osnivanje
Prva bugarska škola u Solunu osnovana je 1871. godine. Istorijski događaji kao što su Aprilski ustanak iz 1876. godine, Rusko-turski rat iz 1877-1878. i Kresneško-razloški ustanak 1878-1879. predstavljali su značajne izazove i za organizatore bugarskog obrazovanja u Solunu budući da je zbog sukobljenih nacionalnih sentimenata među Grcima i Bugarima dolazilo do sukoba među ovim dvema zajednicama. Naročito je ovaj sukob bio očigledan u sukobu između Bugarske i Grčke pravoslavne crkve koje su obe nastojale da postignu dominantnu ulogu u gradu i regionu. Ovaj je sukob doveo i do zatvaranja bugarskih škola i uvođenja grčkog jezika u crkve u kojima se do tada koristio slavenski bugarski jezik, dok je značajan deo inteligencije emigrirao u Kneževinu Bugarsku ili Istočnu Rumeliju. Ipak, preostala zajednica nastavila je i sa obrazovnim aktivnostima uz pomoć crkve i novooslobođene bugarske države. Život u samome gradu bio je mirniji nego u turbulentnoj regiji Makedonije, dok je prisutnost stranih konzula garantovala određena organičenja tadašnje osmanske vlasti. 1880. godine Osmansko Carstvo je usvojilo novi zakon koji je organičio ulogu grčkih vladika u životu slavenske zajednice što je dovelo do odluke o osnivanju gimnazije. Kuzman Šapkarev, bugarski folklorist rođen u Ohridu, inicirao je osnivanje gimnazije u Solunu dok je bugarska crkva želela da se škola osnuje u unutrašnjosti u nekom od gradova sa bugarskom etničkom većinom, smatrajući današnje Makedonce etničkim Bugarima. Crkva je na kraju prihvatila osnivanje škole u Solunu kao središtu šireg regiona Makedonije. Učenici ove gimnazije bili su između ostalih i Goce Delčev, Damjan Gruev, Todor Aleksandrov i Vančo Mihajlov.

## Povezano
*Makedonsko pitanje
*Srpska pravoslavna opća gimnazija "Kantakuzina Katarina Branković" u Zagrebu
Osmanska banka

**Osmanska banka** () osnovana je 1856. godine u Galati u poslovnom delu Istanbula kao zajednički poduhvat predstavnika britanskih interesa, Paribas-a iz Francuske i vlasti Osmanskog Carstva. Delovala je u različitim formatima do 2001. godine.

Početni kapital banke sastojao se od 135,000 akcija, od kojih je 80,000 kupila britanska, 50,000 francuska grupa dok je 5,000 akcija bilo u vlasništvu Osmanskog Carstva. U peridou od 1863. do 1924. godine delovala je kao *Imperijalna osmanska banka*. Uživala je privilegije državne banke, i funkcionisala je kao centralna banka.

U junu 1996. godine Osmanska banka je prodana Doğuş Group-i, jednome od tri najveća privatna konglomerata u Turskoj. 2001. banka je prestala postojati kao posebna banka i ušla je u sastav *Garanti banke*.

## Historija
4. februara 1863. godine, sedam godina po osnivanju, akcionari su odlučili da reformišu banku u Imperijalnu osmansku banku. Sultan Abdul Aziz, koji je želeo da popravi ekonomsku situaciju u carstvu koje se nakon Krimskog rata našlo u finansijskoj krizi, odmah je postupio u skladu sa namerom akcionara i ratificirao novi ugovor.

Uz reformu i ponovno izdavanje valute, osnivanje Osmanske banke bila je jedna od glavnih finansijskih promena u epohi Tanzimata. Zbog uloge u držanju financijskih rezervi, uloge posrednika u monitoringu Osmanskog javnog duga i uloge banke izdavaoca osmanskog novca banka je u praksi igrala ulogu centralne banke carstva.

18. februara 1875. godine banka je stekla pravo da kontroliše državni budžet, porezne rashode i prihode, da provodi reformu i kontrolu nad oskudnim i neorganizovanim finansijskim okolnostima u zemlji. Iste je godine nova povelja banke ratifikovana tako da je ona i službeno postala centralna banka, a zagarantovano joj je i pravo na izdavanje novca na 20 godina kao i uloga državne rezerve.

Nakon popravka kreditnog rejtinga i finansijske situacije u zemlji oko 1886. banka je stekla važniju ulogu u kreditiranju industrije. Banka je nastavila da financira carstvo pružajući mu nekoliko kredita i nakon završetka Balkanskih ratova i postala je deo Administracije za osmanski javni dug i u tome kontekstu stekla prava na monopol da duvan.

U kontekstu delovanja Osmanske banke kao investicione banke, većina projekata bila je fokusirana na razvoj železničke mreže u carstvu. Kreditirane su pruge između Bejruta i Damaska, kao i nastavci prema Homsu, Hami i Alepu. Finansirane su i pruge na relacijama Carigrad-Solun, İzmir-Kastamonu (1892) kao i Bagdadska železnica (1903).

## Vanjske veze
* Istorija banke na stranici Arhiva i istraživačkog centra Osmanske banke
Cowes

**Cowes** je grad i parohija od 10,405 stanovnika, u unitarnoj jedinici Isle of Wight.

## Geografija

Cowes leži na sjevernom kraju otoka Wight u regiji Jugozapadna Engleska, na ušću estuarija rijeke Medine u Kanal La Manche.
Udaljen je 18 km od Southamptona, s druge (desne) strane Medine leži East Cowes.

## Historija

Cowes je izrastao oko zamka kog je 1540. podigao kralj Henry VIII radi zaštite Britanskih otoka.
Dvorac Osborne pored grada, ljetna je rezidencija kraljice Viktorije od 1845. u njemu je i umrla 1901.

Grad je od 1856. sjedište Kraljevskog jahtaškog kluba (Royal Yacht Squadron), osnovanog 1815. u Londonu.
Cowes je čuven među jedriličarima po regatama koje kulminaciju imaju završnom početkom augusta.

Cowes ima najviše industrije na Otoku Wight, koja proizvodi hoverkrafte, jahte i jedrilice.

## Reference

## Vanjske veze

* Cowes & East Cowes
Brauningova verzija (TV drama)

***Brauningova verzija*** je jugoslovenska TV drama emitovana 1973. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog komada britanskog pisca Terensa Ratigana. Režirala ju je Mira Trailović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Univerzitet Simóna Bolívara

**Univerzitet Simóna Bolívara** () je javni univerzitet u Venezueli osnovan 1967. godine. Institucija je jedan od najvažnijih i najprestižnijih univerziteta u zemlji. Univerzitet vrši svoje znanstvene i obrazovne aktivnosti na tri odvojena kampusa i njegovi su programi podijeljeni na znanstvene i tehnološke smjerove.

Prema rezultatima istraživanja u *QS World University Rankings 2015* univerzitet se našao na 2. mjestu na listi najboljih u Venezueli i 34. u cijeloj regiji Latinske Amerike koja broji 20 zemalja s preko 605 miliona stanovnika i veliki broj univerziteta.

## Historija
Godine 1967. vlada Venecuele oformila je komisiju u kojoj su bili Luis Manuel Peñalver, Luis Carbonell, Mercedes Fermín, Miguel Angel Pérez i Héctor Isava sa zadatkom da prouči mogućnost uspostavljanja univerziteta koji bi pružao studije kojima bi cilj bio izravan doprinos gospodarskom i društvenom razvoju zemlje. Dana 18. srpnja predsjednik Raúl Leoni potpisao je ukaz kojim je službeno ustanovljen univerzitet pod nazivom *Instituto Experimental de Educación Superior* usmjeren prvenstveno na znanstvena i tehnološka istraživanja.

U početku je naziv univerziteta bio *Universidad de Caracas*, ali kako je i Centralni univerzitet Venezuele već bio poznat pod tim nazivom *Bolivarsko društvo Venezuele* uz podršku drugih značajnih institucija iznijelo je ideju da novoosnovana institucija ponese ime latinoameričkog revolucionara Simóna Bolívara. Prijedlog je i usvojen 1969. godine kada je univerzitet promijenio naziv u *Universidad Experimental Simón Bolívar*.

## Vanjske veze

*  Universidad Simón Bolívar
Srna Lango

**Srna Lango** (Beograd, 21. novembar 1971) je srpska pozorišna i televizijska glumica. 

## Biografija
Srna je rođena 21. novembra 1971. godine u Beogradu. Ćerka je Dunje Lango i Milana M. Langa. Glumu je diplomirala na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu kabareom *Ne znate vi šta su to aplauzi*, u klasi profesora Predraga Bajčetića,zajedno sa Kajom Žutić, Anom Sofrenović i dr. Prvu ulogu ostvarila je 1994. godine u seriji Srećni ljudi, a najviše uloga ostvarila je u pozorištu; najpoznatijom ulogom smatra se Sofija, u seriji Jelena, u kojoj tumači ljubavnicu tadašnjem stvarnom mužu Irfanu Mensuru. Srna ima dva sina, Aleksu iz prvog i Pavla iz drugog braka.

## Uloge (TV)
* Srećni ljudi (1994—1996)
* Nož (1999)
* Jelena (2005)
Kevin Laffan

**Kevin Barry Laffan** (24. maj 1922 - 11. mart 2003) bio je britanski književnik i televizijski scenarist, najpoznatiji kao tvorac dugovječne televizijske sapunice *[[Emmerdale]]*. Laffan, koji je odrastao u izuzetnom siromaštvu, kao dječak je bio prisiljen raditi na farmi, te je u svoj scenario unio dosta vlastitih iskustava.

## Izvori

## Vanjske veze
*
*
Gorčina u grlu

***Gorčina u grlu*** je jugoslavenski televizijski film snimljen u režiji Eduarda Galića i premijerno emitiran 1973. godine. Režirao ga je Eduard Galić, a scenario je pisao Zvonimir Majdak.

## Uloge

## Vanjske veze
* 
*Profil na portalu mojtv.hr
Mato Grković

**Mato Grković** (Podvinje, 4. ožujka 1898. - Zagreb, 21. svibnja 1973.), hrvatski književnik.

Član je zagrebačke drame od 1925. do 1963. godine. 1925. godine pojavio se je na pozornici u ulozi Don Manuela u Calderónovoj "Gospođi đavolici" koju je postavio Ivo Raić. Pokazavši nesumnjiv scenski talent, inteligenciju u predavanju, te osobito lijep i čist štokavski govor, Grković je angažiran i otada trajno djeluje u Hrvatskom narodnom kazalištu, izuzevši sezonu 1927. - 1928. koju je proveo u Splitu.
 
U više od četiri desetljeća svoje aktivnosti Grković je interpretirao najširi repertoar u domaćim i stranim djelima, u klasici i suvremenoj drami, u ljubavničkim, herojskim, salonskim, pa i komičnim ulogama. Uz glumu Grković započinje raditi i kao redatelj, te daje zapažene scenske postave.
 
Uoči Drugoga svjetskog rata bio je i ravnatelj drame, od 1939. do 1940. Djelovao je i kao nastavnik na Akademiji za kazališnu umjetnost, te razvio znatnu književnu djelatnost. Napisao je dokumentarnu monografiju o Milki Trnini, koju je kritika jednodušno ocijenila kao izvanredno djelo, zatim studiju o Jean Racineu, dramatizirao Šenoinu "Lijepu Anku" i Tolstojevu "Anu Karenjinu", te redramatizirao "Zlatarovo zlato".

## Vanjske veze
*
Mile Rupčić

**Mile Rupčić** (Ričice, 13. studeni 1948 - ) je hrvatski poduzetnik i bivši glumac, najpoznatiji kao autor popularne teatarske monodrame *[[Pit - i to je Amerika]]* koju je izvodio sredinom 1970-ih, a koja je postala predložak za istoimenu hit-pjesmu grupe *[[Azra (bend)|Azra]]*. Rupčić je glumu uglavnom napustio kada se početkom 1980-ih preselio u SAD gdje se danas bavi uzgojem vina.

## Vanjske veze
*
Gospođa Deli ima ljubavnika

***Gospođa Deli ima ljubavnika*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog komada američkog pisca Williama Hanleya. Režirao ju je Slavoljub Stefanović-Ravasi.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Brze godine

***Brze godine*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Režirao ga je Vladimir Andrić po motivima dela britanskog pisca Kevina Lafana.

## Uloge

## Vanjske veze
*
William Hanley

**William Hanley** (22. oktobar 1931 - 25. maj 2012) je bio američki pisac i televizijski scenarist. Za scenario za TV film *[[The Attic: The Hiding of Anne Frank]]* je osvojio Emmy za najbolji scenario miniserije ili TV filma.

## Romani
* *Blue Dreams*. Delacorte Press, New York, 1971
* *Mixed Feelings*. Garden City: Doubleday & Co., 1972
* *Leaving Mount Venus*. Ballantine Books, 1977

## Teatarski komadi
* *Whisper into My Good Ear*. Cast Theater, New York, 1. oktobar 1962
*  *Mrs. Dally Has a Lover*. 1. oktobar 1962
* *Conversations in the Dark*. Walnut Street Theatre,, Philadelphia, 23. decambar 1963
* *Today Is Independence Day*. Zapadni Berlin, 1963
* *Slow Dance on the Killing Ground*. Greenwich Theatre, London, 11. novembar 1964 

## Objavljene drame (uključujući zbirke)
* *Mrs Dally Has a Lover and Other Plays*. New York: Dial Press, 1963. (*Mrs Dally Has a Lover*; *Today is Independence Day*; *Whisper in My Good Ear*).
* *Whisper in My Good Ear [and] Mrs. Dally Has a Lover; Two plays*, Dramatists Play Service. 1963
* *Slow Dance on the Killing Ground*. New York: Random House, 1964
* *No Answer*. New York: Random House, 1968 (also in the anthology *Collison Course*—see below)
* *Flesh and Blood*. New York: Dramatists Play Service, 1968
* *The Best Plays of 1964-1965*, edited by Otis L.  Guernsey, Jr. Dodd, 1965
* *New Theater in America*, Vol. 1. New York: Delta, 1965
* *Collision Course*, edited by Edward Parone. New York: Random House, 1968
* *Best American Plays*, Sixth Series, edited by John Gassner and Clive Barnes. New York: Crown Publishing, 1971

## Filmski scenariji
* *[[The Gypsy Moths]]* (1969)

## Televizijski scenariji
* 1968 *[[Flesh and Blood (1968 film)|Flesh and Blood]]* (TV film)
* 1973 *[[Gospođa Deli ima ljubavnika]]* (TV drama, JRT)
* 1975 *Whisper Into My Good Ear* (TV film)
* 1977 *Testimony of Two Men* (TV mini-serija)
* 1978 *Too Far to Go*  (TV film).
* 1978  *Who'll Save Our Children?* (TV film)
* 1980 *Father Figure* (TV film)
* 1980 *The Silent Lovers* (TV film) 
* 1980 *The Scarlett O'Hara War* (TV film) 
* 1982 *Little Gloria . . . Happy At Last*
* 1984 *Something About Amelia*
* 1984 *[[Celebrity (miniserija)|Celebrity]]*
* 1987 *When the Time Comes* (TV film)
* 1987 *Nutcracker: Money, Madness & Murder* (TV mini-serija)
* 1988 *Tales from the Hollywood Hills: Golden Land* (TV film) 
* 1988 *The Attic: The Hiding of Anne Frank* (TV film)
* 1990 *The Kennedys of Massachusetts* (TV mini-serija)
* 1991 *Our Sons* (TV film) 
* 1991 *In Broad Daylight* (TV film)
* 1991*The Last to Go* (TV film)
* 1994 *Scarlett* (TV mini-serija)
* 1997 *Ellen Foster* (TV film)
* 1997 *Passion's Way*
* 1998 *The Long Way Home* (TV film) 
* 1999 *The Reef* (TV film)

## Reference

## Vanjske veze
*
Louder Than Hell (album benda Manowar)

**Louder Than Hell** je osmi studijski album američke heavy metal grupe Manowar. Izdan je 1. oktobra 1996. 

## Spisak pjesama
# Return of the Warlord - 5:19
# Brothers of Metal pt.1 - 3:54
# The Gods Made Heavy Metal - 6:03
# Courage - 3:49
# Number 1 - 5:11
# Outlaw - 3:22
# King - 6:25
# Today Is a Good Day to Die - 9:42
# My Spirit Lives On - 2:09
# The Power - 4:09

## Članovi benda
* Karl Logan - gitara
* Joey DeMaio - bas
* Scott Columbus - bubnjevi
* Eric Adams - vokal

## Reference

## Vanjske veze
* https://www.amazon.com/Louder-Than-Hell-Definitive-History/dp/0061958298
Nuneaton

**Nuneaton** je najveći grad od 87,138 stanovnika u engleskom ceremonijalnom countyu Warwickshire.

## Geografija

Nuneaton leži na sjeveru Warwickshira u regiji Zapadni Midlands, na rijeci Anker, udaljen 14 km sjeverno od Coventrya i 32 km istočno od Birminghama.

## Historija

Nuneaton je najvjerojatnije izrastao oko benediktinskog samostana tokom 12. vijeka.

Ali je glavni impuls za njegov razvoj bilo iskapanje ugljena, koje je započelo u 13. vijeku. Rudarstvo se naročito razbuktalo dolaskom željeznice tad je Nuneaton postao i industrijski grad. Rudnici su zatvoreni krajem 20. vijeka.
Nuneaton i susjedni grad Bedworth, spojili su se u borough Nuneaton and Bedworth koji zajedno ima 125,252 stanovnika.

## Pobratimski gradovi

*, Roanne
*, Guadalajara
*, Cottbus/Chośebuz

## Reference

## Vanjske veze

* Nuneaton and Bedworth borough council
Into Glory Ride

**Into Glory Ride** je drugi studijski album američke heavy metal skupine Manowar, kojeg 1983. godine objavljuje diskografska  kuća  Megaforce Records.

## Popis pjesama
# "Warlord" – 4:13
# "Secret of Steel" – 5:48
# "Gloves of Metal" – 5:23
# "Gates of Valhalla" – 7:11
# "Hatred" – 7:42
# "Revelation (Death's Angel)" – 6:28
# "March for Revenge (By the Soldiers of Death)" – 8:25
## Članovi
### Manowar
*Eric Adams - vokal
*Ross the Boss - gitara, klavijature
*Joey DeMaio - bas
*Scott Columbus - bubnjevi

### Produkcija
*Joey DeMaio - producent, inženjer
*John Petre - pomoćni inženjer
*Joe Brescio - miks

## Izvori
Kyle Randolph Scott

**Kyle Randolph Scott** (fonetizacija: **Kajl Skot**) je američki diplomata koji od februara 2016. godine služi u ambasadi u Beogradu u Srbiji.

## Obrazovanje
Kyle Randolph Scott studirao je nemački jezik i književnost sa dodatnim *(minor)* studijima ruskog jezika na Državnom univerzitetu Arizone. Po zvaršetku preddiplomskih studija prešao je na studij međunarodnog poslovanja i finansija na *Thunderbird školu globalnog menadžmenta*.

## Karijera

## Lični život
Scott je oženjen i ima sinove Marka i Kristijana. Uz engleski, govori i nemački, ruski, italijanski, srpskohrvatski, mađarski, francuski i hebrejski jezik.

## Izvori

## Vanjske veze
*Kakvi su odnosi Srbije i SAD (31.10.2016) , Pressing: Gost Ambasador SAD u Srbiji Kajl Skat, N1
*Upoznajte Kajla Skata, ambasadora SAD u Srbiji, Ambasada SAD u Beogradu, YouTube
Stratford-upon-Avon

**Stratford-upon-Avon** [ˈstrætfərd əˈpɒn ˈeɪvən], grad od 28,510 stanovnika u engleskom ceremonijalnom countyu Warwickshire.

Stratford-upon-Avon koji je vjekovima bio znan kao lokalno trgovište, danas je poznat kao mjesto rođenja Williama Shakespearea, tako da je jedan od glavnih britanskih turističkih centara.

## Geografija
 
Stratford-upon-Avon leži na jugu Warwickshira u regiji Zapadni Midlands, na rijeci Avon, udaljen 13 km sjeverozapadno od Warwicka i 35 km 
jugoistočno od Birminghama.

## Historija

Stratford-upon-Avon leži na mjestu na kom je rimski put preko gaza prelazio rijeku Avon. Na istom mjestu se danas nalazi most iz 19. vijeka, a nedaleko od njega stoji 
kameni lučni most iz 15. vijeka. Stratford-upon-Avon je prvi put dobio status grada 1553. kraljevom poveljom.

William Shakespeare rođen je 1564. u poludrvenoj kući u ulici Henley. Pohađao je lokalnu gimnaziju, povezanu sa srednjovjekovnom kapelom Ceha Svetog Križa.

Shakespeare se 1597. vratio iz Londona i nastanio u kući poznatoj kao New Place, gdje je i umro 1616. Njegov grob nalazi se u parohijskoj crkvi Presvetog Trojstva. Nakon vijeka i pol od dramatičareve smrti, glumac i 
producent David Garrick organizirao je 1769. prvu proslavu njegova rođendana, koja se od tad organizira svake godine, kako bi se očuvala uspomena na njega i spomenici iz tog doba.

Uz samu rijeku leži skupina modernih zgrada poznatih kao Šekspirov centar, on ima biblioteku, umjetničku galeriju (otvorena 1881.) i teatar (otvoren 1932.). Kako je 23. april datum Shakespeareove smrti a najvjerojatnije i njegova rođenja, to se upravo na taj dan obilježavaju oba događaja. U Stratford-upon-Avonu se također svake godine od marta do oktobra održava festival sa predstavama koje izvodi Šekspirov kraljevski teatar (Royal Shakespeare Theatre).

## Pobratimski gradovi

*, Stratford, Ontario
*, Stratford, Otok Princa Edwarda
*, Stratford, Novi Zeland
*, Stratford, Connecticut
*, Stratford, Victoria
*, Doha
*, Puškin

## Reference

## Vanjske veze

* Stratford-upon-Avon
Đorđe Kadijević

**Đorđe Kadijević** (Šibenik, 6. januar 1933) je srpski reditelj, scenarista, istoričar umetnosti i likovni kritičar. Njegova najpoznatija ostvarenja su filmovi Leptirica i Sveto mesto.

U svom opusu se bavio različitom tematikom—od ratnih motiva, pa sve do fantastike.

## Filmografija
### Filmovi
* Praznik (1967)
* Pohod (1968)
* Heksaptih (1968)
* Darovi moje rođake Marije (1969)
* Žarki (1970)
* Čudo (1971)
* Pukovnikovica (1972)
* Devičanska svirka (1973)
* Štićenik (1973)
* Leptirica (1973)
* Zakletva (1974)
* Marija (1976)
* Beogradska deca (1976)
* Aranđelov udes (1976)
* Čovek koji je pojeo vuka (1981)
* Živo meso (1981)
* Karađorđeva smrt (1983)
* Sveto mesto (1990)
* Napadač (1993)

### TV serije
* Vuk Karadžić (1987—1988)
* Poslednja audijencija (2008)

## Likovna kritika
* Marina Nakićenović (1982,1991,1998)
* Miroslav Stojanović Pirke (1988)
* Svetislav Feđa Pešić (1991)
* Dragan Malešević Tapi (1995)
* Marko Mamić Maša (1998)
* Dragan Martinović
* Miodrag B. Protić

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Antikapitalizam

**Antikapitalizam** opisuje mnoge političke pokrete, ideje (ideologije), kao i poglede na svet koji se protive kapitalizmu, neoliberalnom kapitalizmu, globalizaciji, novom svetskom poretku koji po njihovom shvatanju vode društvo u dekadenciju, destruktivnost, neproduktivnost, nehumanost, neljudskost i konačnom uništenju planete zemlje i populacije ljudi; te smatraju da je kapitalizam moderni oblik imperijalizma, robovlasništva i feudalizma. Antikapitalisti smatraju da kapitalizam i neoliberalni kapitalizam ne treba da bude krajno društveno-političko uređenje u razvoju čovečanstva i civilizacije na planeti zemlji. Antikapitalisti, u užem pogledu, su oni ljudi koji žele u potpunosti da zamene kapitalizam sa drugim sistemom. Takve "levo" naklonjene ideologije su: anarhokomunizam, anarhosindikalizam, komunizam, marksizam, religijski komunizam, hrišćanski komunizam, boljševički socijalizam (tzv. model ruskog komunizma iz 20. veka iz koga su nastali: lenjinizam, trockizam, marksizam-lenjinizam, staljinizam, maoizam, džuče, titoizam, evrokomunizam, nacionalkomunizam, neokomunizam, antifašizam, nacionalboljševizam itd), menjševizam, luksemburgizam, demokratski socijalizam, leva socijaldemokratija itd. Takođe, postoje  ideologije koje se mogu okarakterisati kao delomično antikapitalističke ideje, u simslu da žele promeniti ili poništiti pojedine delove kapitalističkog društveno-političkog i vojnog sistema, ali ne i celi sistem takve "desno" naklonjene ideje su: fašizam, nacionalsocijalizam, neofašizam, neonacizam, nacionalizam, desna socijaldemokratija itd.
Drveni sanduk Tomasa Vulfa

***Drveni sanduk Tomasa Vulfa*** je jugoslovenski televizijski film snimljen u režiji Branka Ivande i prikazan 1974. godine. Nastao je u produkciji RTV Beograd kao deo nedovršenog ciklusa *O sedam smrtnih grehova: o lenjosti*. Scenario je napisao Danilo Kiš, a protagonisti su dva bivša zatvorenika koncentracionih logora koji se pokušavaju suočiti sa sopstvenom prošlošću.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Dubravka (TV drama)

***Dubravka*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene pastoralne drame Ivana Gundulića. Režirao ju je Jovan Konjović.

## Uloge

## Povezano
* *[[Prikazivanje Dubravke ljeta gospodnjega MCMLXXIII.]]* (1975)

## Vanjske veze
*
Zorica Šumadinac

**Zorica Šumadinac** (Beograd, 2. novembar 1946 – Beograd, 3. septembar 1981) je bila srpska filmska i pozorišna glumica. 

## Filmografija


:

:




























    










## Vanjske veze
*
Živjeti od ljubavi

***Živjeti od ljubavi*** je jugoslavenski dugometražni igrani dramski film iz 1973. godine, u režiji Kreše Golika. Film je sniman tehnikom 35mm widescreen u boji. Film govori o slamanju mladenačke ljubavi pred egzinstencijalnim zadanostima konkretnog društvenog okružja. Film je na 20. Pulskom filmskom festivalu 1973. nagrađen velikom brončanom Arenom. Osim u SFRJ-u film se prikazivao i u SSSR-u, Madžarskoj, Rumunjskoj, Bugarskoj, Poljskoj, Čehoslovačkoj, DR Njemačkoj, Finskoj, Alžiru, Mozambiku, Australiji, Svazilandu, Austriji, Sudanu i SR Njemačkoj.

## Sinopsis
Mladi studentski bračni par Davor i Minja suočavaju se s prvim problemima u svom zajedničkom životu kada Davor ostaje bez novčane potpore za nastavak studija. Minja stoga prekine studij i zaposli se kao nastavnica u osnovnoj školi u selu Crna Lokva, kako bi Davoru zaradom omogućila da dovrši svoj prekinuti studij. U Crnoj Lokvi se nastanjuje kod Ane, koja živi sama s djecom, dok joj muž već tri godine radi u Njemačkoj. Minji je ugodno po svojim novim krovom, no u školi se suočava s oportunizmom i spletkama svojih kolega, pa mora pristajati na razne kompromise kako bi sačuvala svoje radno mjesto. U mjesnom liječniku, nalazi dobrog prijatelja, što se ne može reći za mjesnog "drmatora" Medana, koji oko nje neprestano oblijeće. Davor zapušta studij, nezadovoljan je što ga žena izdržava, a započinje i vezu s nekadašnjom poznanicom Vandom, situiranom gradskom gospođom.

## Uloge

## Nagrade
### 20. Pulski filmski festival 1973.
* Velika brončana Arena za film
* Diploma Vlasti Knezović za uspješan debi
* Diploma Alenki Rančić za epizodnu ulogu
* Nagrada *Ilsutrovane publike* za režiju filma u boji
### Filmski festival u Nišu 1973.
* Nagrada za žensku epizodnu ulogu Alenki Račić
* Povelja Vlasti Knezović
* Nagrada publike najpopularnijem glumcu (Vlasta Knezović)

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* Sinopsis filma
Exiles (drama)

***Exiles*** () je drama irskog pisca Jamesa Joycea objavljena 1918. godine. Djelomično je autobiografskog karaktera, s obzirom da je radnja inspirirana autorovim životom, odnosno životom sa nevjenčanom suprugom Norom Barnacle. Protagonist je Richard Rowan, književnik koji se nakon dugogodišnjeg izgnanstva u Italiji vraća u Dublin zajedno sa nevjenčanom suprugom Berthom. Radnja prikazuje kako ponovni susret sa prijateljem, novinarem Robertom Handom, stvara ljubavni trokut. *Exiles* se smatra jednim od najmanje uspješnih Joyceovih djela, s obzirom da su ga često navodili kao pokušaj imitiranja Ibsenovih drama. Zbog toga je na pozornicu postavljen tek 1970. godine u režiji Harolda Pintera.

Godine 1973. je na programu JRT emitirana istoimena televizijska adaptacija u produkciji RTV Beograd.

## Reference

## Vanjske veze
* Poems and ''Exiles'' at themodernword.com 
* Online text of ''Exiles'' at Robotwisdom.com 
* Resources page for ''Exiles'' at Robotwisdom.com 
* ["The ogre of betrayal", [Edna O'Brien] on *Exiles*], *The Guardian*, 29 July 2006
* "Revaluing James Joyce's ''Exiles''" James T. Farrell, the *[[New York Times]]*