open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Maria Letizia Ramolino

*Nobile* **Maria Letizia Buonaparte**, *née* **Ramolino**, odnosno **Marie-Lætitia Ramolino, ''Madame Mère de l'Empereur*** ([[Ajaccio]], [[24. kolovoza]] [[1750.]] - [[Rim]], [[2. veljače]] [[1836.]]) je bika [[korzika]]nska plemkinja i majka [[Prvo Francusko Carstvo|francuskog cara]] [[Napoleon I Bonaparte|Napoleona I]].

==Biografija==

Rođena je u [[Ajaccio]]u na [[Korzika|Korzici]] kao kći *Nobilea* Giovannija Geronima Ramolina, časnika u vojsci i njegove supruge, *Nobile* Angele Marije Pietrasanta. Daljnji rođaci obitelji Ramolinu bili su niži plemići u [[Republika Genova|Genovi]]. Maria Letizia nikada nije stekla formalno obrazovanje. Nakon smrti njezina oca, njezina majka se preudala za Franza Fescha, također vojnog časnika, s kojim je imala dvoje djece, među kojima je bio i [[Joseph Fesch]].

Godine [[1764.]], s nepunih 14 godina, udala se za [[korzika]]nskog advokata [[Carlo Buonaparte|Carla Buonapartea]]. Rodila je ukupno 13 djece, osam od kojih je preživjelo djetinjstvo. Većina istih je kasnije dobila plemićke titule od Napoleona. Maria Letizia bila je izrazito stroga majka te je imala vrlo jednostavne poglede na život. Primjerice, u to je doba bila jedna od rijetkih europskih majki koja je svoju djecu kupala svaki drugi dan, a ne jednom na mjesec.

Iako joj je sin postao francuski car, Maria Letizia nikada nije naučila [[francuski jezik]]. Suprug joj je umro kada je imala 35 godina. Nedugo nakon što je Napoleon postao car, Maria Letizia je dobila počasnu titulu *Madame Mère de l'Empereur* ([[srpskohrvatski]]: *Madame, Majka Njegova Visočanstva Cara'') i mjesečna primanja od 25,000 franaka. Godine 1814., zajedno je sa sinom bila u egzilu na Elbi, gdje je dobivala potrebnu brigu. Nakon 1815. godine seli u Rim, u Palazzo D'Aste-Bonaparte, gdje provodi ostatak života u društvu mlađeg polubrata, Josepha Fescha.

Umrla je od starosti, 2. veljače 1836. godine.

## Obitelj

### Roditelji

### Suprug

### Djeca

## Reference

## Vanjske veze

*
*Letizia Bonaparte Photograph part of the Nineteenth Century Notables Digital Collection at Gettysburg College
Filonida

**Filonida** () bila je, u grčkoj mitologiji, kći Dejonejeva i majka Filamona, koga je rodila Apolonu, i Autolika, koga je rodila Hermesu. S Apolonom i Hermesom vodila je ljubav iste noći. U kasnijem predanju ista se priča kazivala o Hioni, kćerki Dedalionovoj. Nju je usmrtila Artemida jer je pronašla manu u boginjinoj lepoti, nakon čega se njen otac od tuge bacio s litice na Parnasu, ali ga je tokom pada Apolon preobrazio u sokola.

## Reference
Gliser

**Gliser** (od francuskog *glisseur* – "klizač", *glisser* – "klizati") je vrsta čamca ili manjeg broda kojem oblik trupa i snaga motora omogućuju da klizi vodom – velikom brzinom.

U glisere se načelno ubrajaju sva ona plovila koji imaju motore snage veće od 15 KS, i trup pogodan za brzu plovidbu.
## Karakteristike
Gliseri imaju niski gaz, a profil trupa u obliku slova – **[[V]]** (da izazovu što manji otpor vode), zbog tog nisu pogodni za plovidbu po velikim valovima, jer se lako prevrnu, ali zato po mirnoj glatkoj vodi mogu juriti zadivljujućim brzinama, jer se njihov prednji kraj potpuno izdigne iznad vode (koja inače pruža veliki otpor), pa im u vodi ostane gotovo jedino stražnji kraj (krma) sa motorom, propelerom i kormilom. Taj način plovidbe zove se glisiranje, a bazira se na hidrodinamičkom uzgonu, sili koja kod većih brzina preuzima veći dio težine glisera. 

Zbog tog se najveći dio njegova trupa uzdiže iznad vodene površine, pa gliser plovi pod kutom, jer mu se pramac uzdiže u odnosu na krmu, a ne vodoravno. U tom položaju gliser ima manji otpor pa uz istu snagu motora može postići veće brzine od broda iste veličine, klasičnog gaza i oblika. Zbog što većeg smanjivanja površine koja dodiruje vodu, i manjeg otpora, gliseri velikih brzina imaju najčešće dno podijeljeno u više ploha.

Manji gliseri većinom se koriste za sport (skijanje na vodi, utrke) i razonodu, a veći za putnički promet, kao patrolna policijska plovila, ali i kao manja borbena plovila za brze prepade. Gliseri se koriste i za šverc (cigarete, droga) ali i za piratske prepade u Crvenom moru.

## Historija
Razvoj glisera omogućio je Gottlieb Daimler koji je krajem 19. vijeka konstruirao benzinski motor. Tako da su se već početkom 20. vijeka u Americi i Evropi pojavili prvi protutipi glisera, sa adaptiranim automobilskim motorima. Prve utrke glisera organizirane su u Velikoj Britaniji 1903.
 
Ipak pravi bum glisera uslijedio je tek nakon Drugog svjetskog rata kad su se pojavili prvi proizvođači snažnih vanbrodskih motora američke kompanije Evinrude i Johnson i prva plovila od poliestera, koji je potpuno zamjenio drvo kao materijal za gradnju glisera krajem 1960-ih.
Tih godina kultni status Rolls-Roycea među gliserima, stekao je talijanski proizvođač glisera **Riva**, iako su njegovi čamci bili građeni od drva, kupci su ih cijenili zbog elegantnog izgleda  i skupih materijala koji su u njih ugrađivani.

Čitavo vrijeme rasla je snaga motora od 15 na 300 KS, pa i više, a mjenjala se i tehnologija, prvi turbopunjač upotrijebio je Amerikanac Chip Hanauer 1984. i postigao 226 km/h.
Ipak još i danas rekord u plovidbi na vodi je 328 km/h,  koji je postigao britanski kralj brzine Donald Campbell, svojim supergliserom Plava ptica (Bluebird) 1967., on je pritom i poginuo, jer se njegov gliser toliko uzdigao iznad vode, da se u zraku okrenuo naopačke i nakon tog poput bombe survao o površinu jezera Coniston, i potonuo na dno.
## Izvori

## Vanjske veze
* ''Gliser'' na portalu LZMK
Nijedan pravi Škot

**Nijedan pravi Škot** () predstavlja logičku grešku, koja nastaje kao *[[ad hoc]]* pokušaj da se održi neosnovan stav. Kada se nađe kontraprimjer univerzalnoj tvrdnji („nijedan Škot ne bi uradio tako nešto“), umjesto da se porekne kontraprimjer ili odbaci originalna univerzalna tvrdnja, ova logička greška mijenja subjekta tvrdnje da se isključi pojedinačni slučaj, bez pozivanja na neko objektivno pravilo („nijedan *pravi* Škot ne bi uradio tako nešto“). Ova logička greška se može koristiti da bi se iznijeli nepotrebni zahtjevi.

## Primjeri
Prost primjer ove greške:
:Osoba A: „Nijedan Škot ne stavlja šećer u svoju kašu“.
:Osoba B: „Ja sam Škot i ja stavljam šećer u svoju kašu“.
:Osoba A: „Onda ti nisi pravi Škot“.

Kao čest primjer političke primjene ove logičke greške je tvrdnja da „nijedna demokracija ne započinje rat“, a onda se prave razlike između zrelih ili „pravih“ demokracija, koje nikada ne započinju ratove, i „demokracija u nastajanju“, koje ih mogu započinjati.

## Porijeklo
Upotrebu ovog termina je razradio britanski filozof Antony Flew:

## Reference

## Literatura
* 
*
6. berlinski filmski festival

**Berlinski međunarodni filmski festival 1956.** () je bilo šesto po redu izdanje Berlinskog filmskog festivala (Berlinale), održano od 22. juna do 3. jula 1956. godine u tadašnjem Zapadnom Berlinu. Njemu je prvi put nakon četiri godine FIAPF dao status festivala "A" kategorije, odnosno omogućio da nagrade dodjeljuje žiri umjesto publike. 

Glavnu nagradu - Zlatni medvjed - osvojio je američki mjuzikl *[[Invitation to the Dance (film)|Invitation to the Dance]]*, a što je izazvalo određene kontroverze, s obzirom da je dio javnosti držao da je taj film ne zaslužuje. 

## Nagrade
Sljedeće nagrade su osvojene na temelju odluke žirija:
* Zlatni medvjed: *[[Invitation to the Dance (film)|Invitation to the Dance]]*, rež. Gene Kelly
* Srebrni medvjed za najboljeg režisera: Robert Aldrich za *[[Autumn Leaves (film)|Autumn Leaves]]*
* Srebrni medvjed za najbolju glumicu: Elsa Martinelli u *[[Donatella (film)|Donatella]]*
* Srebrni medvjed za najboljeg glumca: Burt Lancaster u *[[Trapeze (film)|Trapeze]]*
* Srebrni medvjed za najbolje pojedinačno dostignuće: *[[The Long Arm (film)|The Long Arm]]*, rež. Charles Frend
* Srebrni medvjed za najbolji umjetnički doprinos: *[[La Sorcière (film)|La Sorcière]]*, rež. André Michel
* Srebrni medvjed: *[[Richard III (1955 film)|Richard III]]*, rež. Laurence Olivier
* Poseban spomen (režija): *[[The Road of Life|El camino de la vida]]*, rež. Alfonso Corona Blake
* Poseban spomen (film u boji): *[[The Legend of the White Serpent (1956 film)|Byaku fujin no yoren]]*, rež. Shirō Toyoda
* Poseban spomen (najbolji humoristični film): *[[Pane, amore e...]]*, rež. Dino Risi

## Izvori

## Vanjske veze
* 4th Berlin International Film Festival 1954
* 1954 Berlin International Film Festival 
* Berlin International Film Festival:1954  at Internet Movie Database
Invitation to the Dance (film)

***Invitation to the Dance*** () je američki filmski mjuzikl snimljen u režiji Genea Kellyja i premijerno prikazan 1956. godine. Po strukturi predstavlja omnibus, odnosno sastoji se od tri priče kojima je zajedničko to da protagonista tumači Gene Kelly, kao i to da u njima nema nikakvog dijaloga, odnosno da se radnja prikazuje kroz ples i pantomimu. Prva priča - "Circus" - prikazuje tragični ljubavni trokut; druga ("Ring Around the Rosy") prikazuje kako narukvica odlazi iz ruke u ruku, a treća  "Sinbad Pomorac" rekonstruira priču iz 1001 noći, pri čemu se osim igranih scena koristi i filmska animacija studija Hanna–Barbera.

Originalno je snimljen 1952. godine, ali su šefovi studija Metro-Goldwyn-Mayer, skeptični prema ideji da bi publika mogla prihvatiti film bez dijaloga i konvencionalne naracije, odlučili odgoditi distribuciju. Njihova je skepsa djelomično bila opravdana, s obzirom da je Invitation to the Dance nakon premijere predstavljao komercijalni promašaj. Kritika je bila mnogo blagonaklonija,  a na Berlinskom festivalu je osvojio Zlatni medvjed.

## Uloge
* Gene Kelly -  Pierrot / Marinac / Sinbad
* Igor Youskevitch - Ljubavnik / Umjetnik
* Claire Sombert - Ljubavnica
* Tamara Toumanova - Uličarka
* Diana Adams - Garderobijerka
* Tommy Rall - Momak
* Belita - Femme Fatale
* David Paltenghi - Muž
* Daphne Dale - Supruga
* Claude Bessy - Model
* Irving Davies - Pjevač
* Carol Haney - Šeherazada
* David Kasday - Duh / Mali mornar
* André Previn - Kompozitor za klavirom

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* Invitation to the Dance review
Teorija demokratskog mira

**Teorija demokratskog mira** () je teorija prema kojoj je nemoguće izbijanje oružanog sukoba između država koje su po svojem društveno-političkom uređenju demokracije.  Taj se fenomen nastoji objasniti time da vodstva demokratskih država izbjegavaju sukobe koji bi ih zbog ljudskih gubitaka i rizika mogli učiniti odgovornim biračima; sklonija rješavanju međusobnih sporova kroz diplomaciju i međunarodne institucije; osjećaju bliskost i nedostatak prijetnje od strane država sa sličnim uređenjem te posjeduju veće bogatstvo i životni standard stanovnika, koji oduzima interes za ratne avanture. Teorija demokratskog mira je dobila izuzetnu popularnost nakon završetka Hladnog rata, prije svega zahvaljujući američkim teoretičarima koji su preko nje također promovirali koncept *[[pax americana]]*, a jedan od njenih najistaknutijih predstavnika je R. J. Rummel. Ista je teorija predmet brojnih kritika koje se pozivaju na brojne historijske primjere u kojima su, prema tim navodima, demokratske države ipak međusobno ratovale, a što, pak, dovodi do rasprava i različitih tumačenja izraza "rat" i "demokracija".

## Povezano
*Pax americana
*Neoconi

## Vanjske veze
;Podrška
* Rummell's website
* "Parliamentary Control of Security Policy" (paks)  Parliamentary Control of Military Security Policy in the EU-25 and the Iraq War 2003. A DFG funded research project at the Heinrich-Heine-University Düsseldorf, Germany
;Kritike
* The Myth of Democratic Pacifism 
* The Missing Democratic Peace
* Democracies Do Not Make War on One Another ...or Do They?
Élisa Bonaparte

**Marie Anne Élisa Bonaparte Baciocchi Levoy**, rođena kao **Maria-Anna de Buonaparte** (Ajaccio, 3. siječnja 1777. - Trst, 7. kolovoza 1820.) je bila francuska plemkinja, najstarija preživjela kći Carla Buonapartea i Letizije Ramolino. Rođena i krštena kao Maria-Anna, kasnije tokom života je službeno preuzela svoj nadimak, Élisa, kojeg je dobila od brata Luciena, kao ime. Élisa je bila mlađa sestra Josepha, Napoleona i Luciena, a starija od još dvojice braće i dvije sestre.

Kao kneginja od Lucce i Piombina te vojvotkinja od Toskane, Élisa je bila jedina od triju sestara koja je imala stvarnu političku moć. Ipak, njezini odnosi s ostatkom obitelji bili su relativno nategnuti zbog njezina oštra jezika. Kao vladarica, pokazivala je naglašen interes za umjetnost, posebice teatar, te je poticala razvoj iste u zemljama kojima je vladala.

Nakon Napoleonova pada je uhapšena od strane Austrijanaca, ali je ubrzo puštena u Trst s titulom grofice od Compignana. Tokom 1820. godine se razbolila i umrla, u dobi od 43 godine te tako postala jedina odrasla sestra koja nije nadživjela Napoleona (čak su ga i sva braća nadživjeli). Pokopana je u Bologni.
Yōichi Takahashi

japanski je manga autor, najpoznatiji po popularnoj nogometnoj mangi *[[Captain Tsubasa]]*, po kojoj je snimljena i anime serija.

## Vanjske veze
*''Yoichi Takahashi'' na IMDb-u
Autolik (Dejmahov sin)

**Autolik** iz Tesalije () bio je, u grčkoj mitologiji, sin Dejmahov, koji se zajedno sa svoja dva brata, Dejleonom i Flogijem, pridružio Heraklu u njegovoj borbi protiv Amazonki. Kasnije je Autolik smatran osnivačem grada Sinope, gde su mu ukazivane božanske počasti i gde je imao svoje proročište. Kad su Rimljani osvojili Sinopu, Lukul je preneo njegov kip u Rim. Prema Higinu, pak, Autolik je bio sin Friksa i Halkiope te brat Fronijev, Demoleonov i Flogijev.

## Reference

## Literatura
*

__NOTOC__
Guvernorat Erbil

**Guvernorat Erbil** je jedan od guvernorata Iračkog Kurdistana. Upravno sedište je grad Erbil, a guvernorat ima oko 2.000.000 stanovnika. Guvernorat Erbil se nalazi na severu Iraka, odnosno u centralnom delu Iračkog Kurdistana, uz granicu sa Turskom i Iranom. Stanovništvo čine uglavnom Kurdi, a manjim delom i Asirci, Arapi i Turkmeni. 

Distrikti Guvernorata Erbil su:
* Erbil
* Soran
* Kej Sandžak
* Mahmur
* Merkasur
* Šaklava
* Čoman
* Ravanduz
* Habat
* Dašti Havler
Guvernorat Sulejmanija

**Guvernorat Sulejmanija** je jedan od guvernorata Iračkog Kurdistana. Upravno sedište je grad Sulejmanija, a guvernorat ima 1.894.000 stanovnika. Guvernorat se nalazi na severu Iraka, odnosno na istoku Iračkog Kurdistana, uz granicu sa Iranom. Stanovništvo čine pretežno Kurdi. 

Regionalna vlada Iračkog Kurdistana je anektirala delove Guvernorata Dijala i Guvernorata Saladin i priključila ih Guvernoratu Sulejmanija. 2014. godine je od istočnog dela Guvernorata Sulejmanija formiran novi Guvernorat Halabdža.

Distrikti Guvernorata Sulejmanija su:
* Sulejmanija
* Karadag
* Dukan
* Pendžvin
* Ranija
* Pišdar
* Šarbažer
* Šarazur
* Said Sadik
* Halabdža
* Mavat
* Čamčamal
* Darbandihan
* Kalar
* Kifri
* Hanakin
Guvernorat Dahuk

**Guvernorat Dahuk** je jedan od guvernorata Iračkog Kurdistana. Upravno sedište je grad Dahuk, a guvernorat ima 1.356.415 stanovnika. Formiran je 1976. godine, a pre toga je bio deo Guvernorata Niniva. Guvernorat se nalazi na severu Iraka, odnosno na zapadu Iračkog Kurdistana, uz granicu sa Turskom i Sirijom. Stanovništvo čine Kurdi i Asirci. 

Originalno, guvernorat je imao četiri distrikta, ali je regionalna vlada Iračkog Kurdistana anektirala deo Guvernorata Niniva i priključila ga Guvernoratu Dahuk, čime je ovaj guvernorat dobio još tri nova distrikta.

Distrikti Guvernorata Dahuk su:
* Dahuk
* Amadija
* Zahu
* Sumajil
* Akra
* Bardaraš
* Šehan
Islamska država

**Islamska država** (, *al-davla al-islamija*) je oblik vladavine utemeljen na principima islamskog prava. Od ranoislamskog perioda mnoge su vlade osnovane kao „islamske“, počevši s Muhamedovim kalifatom do nasljedničkih država kojima su također vladali kalifi (vladari muslimana, nasljednici Muhameda). Sintagma „Islamska država“ dobila je specifično novo značenje od kasnog novog vijeka kada postaje centralni koncept u ideologiji islamizma (političkog islama).
Asad

**Asad** (, dosl. lav) se može odnositi na:
* **[[Asad (pleme)]]**, arapsko pleme iz vremena Muhameda
* **[[Asad (jezero)]]**, akumulacija na Eufratu u Siriji
* **[[Asad (film)]]**, južnoafričko-američki kratki film iz 2012. godine
* **[[Avijacijska baza al-Asad|Asad (avijacijska baza)]]**, američka avijacijska baza u Iraku (ICAO: ORAA)
* **[[Asad (porodica)]]**, sirijska alavitska porodica iz Latakije
** **[[Hafez al-Asad]]**, predsjednik Sirije od 1970. do 2000.
** **[[Bašar al-Asad]]**, predsjednik Sirije od 2000.
Država Xianbei

**Država Xianbei**, takođe poznata i kao **Država Sjanba**, **Država Serba**, **Država Sarba** ili **Država Sirba**, bila je antička država naroda Xianbei, poznatog i kao Sjanbi, Serbi, Sarbi ili Sirbi. Postojala je od 93. do 234. godine, a zauzimala je područje današnje Mongolije, kao i delove današnje Rusije, Kine i Kazahstana. Prestonica ove države nalazila se pored reke Orhon, na području današnje Mongolije. Po svom karakteru, Država Sjanba je predstavljala nomadsko carstvo odnosno konfederaciju sastavljenu od mongolskih naroda, koja je svoju najveću moć dostigla pod vladarem Tanšihajem (141–181). Nakon pada njenog poslednjeg vladara, Budugena, ova država je počela da se raspada na više manjih nezavisnih država, koje su uspostavila razna plemena Sjanba.

Misli se da su Sjanbi prvi formirali politički sistem kanata, u kome se produbila uspostava društvenih klasa. U Državi Sjanba se takođe razvijala pismenost, umetnost i kultura. 

U romantičarskoj srpskoj istoriografiji (Miloš S. Milojević i drugi autori), narod Sjanbi se, u sklopu jedne od teorija o poreklu Srba, izjednačava sa Srbima, zbog sličnosti jednog od naziva upotrebljavanih za Sjanbe (Sarbe, Serbe) sa imenom Srba. Međutim, osim toga, ništa drugo ne podržava ovu teoriju.

## Vladari
* Bianhe (49. godine)
* Jučupen (54. godine)
* Cižikian (121–132. godine)
* Tanšihaj (156–181. godine)
* Helian (181–185. godine)
* Kuitou (185–187. godine)
* Budugen (187–234. godine)
Pauline Bonaparte

**Marie Paulette Bonaparte**, poznata i kao **Pauline Bonaparte**, rođena kao **Maria Paola Bonaparte** (Ajaccio, 20. listopada 1780. - Firenca, 9. lipnja 1825.) je bila vojvotkinja od Guastalle i omiljena sestra francuskog cara Napoleona I.

Pauline je bila šesto dijete Letizije Ramolino i Carla Buonapartea te supruga francuskog generala Charlesa Victora Emmanuela Leclerca. U tom je brako rođeno jedno dijete, Dermide Leclerc, koji je umro u ranoj životnoj dobi. Nakon muževe smrti 1803., Pauline se udaje za kneza Camilla Borghesea. Naslov vojvotiknje od Guastalle stječe 1806., no ubrzo ju prodaje Parmi te zadržava titulu kneginje od Guastalle. Od obitelji Bonaparte jedina je bila u mogućnosti posjetiti svoga brata Napoleona I, na otoku Elbi, gdje je boravio tijekom prvog progonstva. Umrla je u Firenci, 9. lipnja 1825. godine.

Talijanski kipar Antonio Canova isklesao je Paulinin kip pod nazivom *[[Venus Victrix (Canova)|Venus Victrix]]*, usporedivši vojvotkinju s grčkom božicom Venerom.
4. korpus JNA

**4. korpus JNA** odn. **sarajevski korpus** je bio korpus Kopnene vojske Jugoslovenske narodne armije sa sjedištem u Sarajevu, SR Bosna i Hercegovina.

## Historija
Zona odgovornosti 4. korpusa JNA je bila središnja SR Bosna i Hercegovina bez dijela u zaleđu Trebinja. Komanda 4. korpusa je bila u Sarajevu. Nadređena komanda 4. korpusa je bila Komanda 1. vojne oblasti (1. VO), te Komanda 2. vojne oblasti (2. VO). 4. korpus je po osnivanju 4. vojne oblasti (4. VO) ostao bez 10. motorizirane brigade smještene u Mostaru. Iz rasformiranog 14. ljubljanskog korpusa pridružena mu je 14. proleterska motorizirana brigada locirana u Zenici. U decembru 1991 godine pridružena mu je glavnina 140. mehanizirane brigade (do tada dio 10. zagrebačkog korpusa) koja je bila rasformirana, a njezino ljudstvo i naoružanje je bilo predano 49. motoriziranoj brigadi iz Sarajeva. Komandanti 4. korpusa su bili general-major Milovan Zorc i general-major Vojislav Đurđevac, dok je načelnik štaba bio general-major Ante Karanušić.

### Borbeno djelovanje 4. korpusa
4. korpus je 1991 godine imao posrednu ulogu u Ratu u Hrvatskoj. Njegova 10. motorizirana brigada iz Mostara je planski, u ljeto 1990 godine, dovedena u stanje spremnosti u slučaju rata u Hrvatskoj. U maju 1991 pokušano je dovođenje 10. motorizirana brigade na front u Hrvatsku, ali je to završilo neuspjehom zbog blokade prometnice Mostar - Široki Brijeg. Nakon tog propalog pokušaja dio 10. motorizirane brigade je bio prebačen na Kupreško polje, odakle je u augustu 1991 godine oklopni bataljon prebačen u sastav 9. kininskog korpusa u čijem je sastavu djelovao kao 9. oklopni bataljon. Od septembra 1991 dijelovi 4. korpusa su u Hercegovini bili pridodani Komandi 2. operativne grupe JNA (2. OG), od koje su dobili zadaću odbrane vojnog aerodroma u Mostaru i objekata u dolini Neretve.

### Sastav 4. korpusa
* Komanda korpusa s Prištabnom jedinicom (PJ)
* 4. bataljon vojne policije
* 6. proleterska motorizirana brigada
* 14. proleterska motorizirana brigada
* 10. motorizirana brigada
* 49. motorizirana brigada
* 216. brdska brigada
* 4. mješoviti artiljerijski puk
* 4. mješoviti protuoklopni artiljerijski puk
* 346. laki artiljerijski puk
* 340. inžinjerijski puk
* 120. laka pješačka brigada

### Komandanti 4. korpusa
* general-major Milovan Zorc
* general-major Vojislav Đurđevac

### Načelnici štaba 4. korpusa
* general-major Ante Karanušić

## Reference

## Literatura
*
Serbi

**Serbi** se može odnositi na:

* Srbi, južnoslovenski narod koji pretežno živi na Balkanskom poluostrvu i Panonskoj niziji.
* Lužički Srbi, zapadnoslovenski narod, koji živi u istočnom delu Nemačke.
* , antičko pleme na Kavkazu (iz naroda Sarmata), čije se ime po nekim teorijama vezuje za poreklo Srba i Lužičkih Srba.
* , antičko keltsko pleme u Iberiji.
* Sjanbi, antički mongolski narod, u istočnoj Aziji.

## Povezano
* , plemenska grupa Paštuna u Avganistanu i Pakistanu.

## Reference
Caroline Bonaparte

**Maria Annunziata Carolina (Marie Annonciade Caroline) Murat**, *née* **Bonaparte** (Ajaccio, 25. ožujka 1782. - Firenca, 18. svibnja 1839.) je bila sedmo preživjelo dijete i najmlađa kći Carla Buonapartea i Letizije Ramolino, najmlađa sestra cara Napoleona I te kraljica Napulja.

Bila je sedmo dijete i treća kćer Letizije Ramolino i Carla Bonapartea, a ujedno je i najmlađa sestra Napoleona Bonapartea I. Godine 1800., postaje supruga francuskog maršala Joachima Murata, koji
je 1809. okrunjen za napuljskog kralja. S njim je imala četvero djece. Nakon suprugova smaknuća 1815., Caroline je živjela u Trstu pod imenom grofica od Lipone. Udala se za Francesca Macdonalda, ministra Napuljskog Kraljevstva za rat s kojim nije imala djece. Caroline je umrla i bila pokopana u Firenci.
Bjelobrdska kultura

**Bjelobrdska kultura** je naziv za srednjovekovnu arheološku kulturu, na prostoru današnje Mađarske, Srbije, Slovačke, Hrvatske i Rumunije. Nazvana je po arheološkom nalazištu Bijelo Brdo (Belo Brdo) u Hrvatskoj, a u celosti je datirana u period između 10. i 12. veka.

Bjelobrdska kultura je formirana u 10. veku, na temeljima slovenskog nasleđa iz prethodnog perioda, a u uslovima interakcije sa kulturom Mađara u srednjem Podunavlju. Pojam "bjelobrdska kultura" uveo je L. Niderle, koji je ovu kulturu smatrao slovenskom.

Nalazi nakita bjelobrdske kulture svedoče o njegovom slovenskom poreklu. Juvelirski proizvodi od bronze iz vremena pre formiranja ugarske države rađeni su u duhu lokalne pozno-antičko-vizantijske tradicije. Osnovni areal bjelobrdske kulture predstavlja teritorija današnje Mađarske, južni deo Slovačke i deo srpske Vojvodine.

Čitav kompleks arheološkog materijala bjelobrdske kulture ukazuje na činjenicu da ona, pre svega, predstavlja novu razvojnu fazu panonskih starina iz prethodnog perioda. Pošto su Sloveni bili većinsko stanovništvo Panonije pre dolaska Mađara, oni dolaze na prvo mesto kada se govori o osnivačima bjelobrdske kulture. Drugu etničku komponentu ove kulture predstavljaju Mađari, došljaci, koji su napustili nomadski način života i naselili se u srednjem Podunavlju. Oni su od lokalnih Slovena preuzeli čitavu grupu nakita.

Bjelobrdska kultura odražava period slovensko-mađarske simbioze tokom koje su Mađari preuzeli i usvojili slovensku kulturnu tradiciju, a Sloveni mađarski jezik. Time je najveći deo potomaka Panonskih Slovena uključen u genezu mađarskog naroda.

U pojedinim oblastima periferije areala bjelobrdske kulture dolazak Mađara nije narušio razvoj kulture slovenskog stanovništva.

## Literatura
*Valentin Vasiljevič Sedov, Sloveni u ranom srednjem veku, Novi Sad, 2013.

## Povezano
*Panonski Sloveni
*Mađari
R. Kelly

*Robert Sylvester Kelly* poznat kao **R. Kelly**, rođen je 8. januar 1967. godine u Chicago, država Illinois (SAD). On je vrlo poznat američki pevač, plesač, pisac pesama i glumac. Postao je R'n'B pevač 1989. godine, a od 1992. je jedan od najvećih stvaralaca u ovom žanru muzike jer je imao velikih uspeha sa singlovima i albumima.

## Diskografija
*1992: *Born into the 90's*
*1993: *12 Play*
*1995: *R. Kelly*
*1998: *R.*
*2000: *TP-2.com*
*2002: *The Best of Both Worlds*
*2003: *Chocolate Factory*
*2004: *Happy People/U Saved Me*
*2004: *Unfinished Business*
*2005: *TP3.Reloaded*
*2007: *Double Up*
*2009: *Untitled*
*2010: *Love Letter*
*2012: *Write Me Back*
*2013: *[[Black Panties]]*
Islamska država (razvrstavanje)

**Islamska država** može se generalno odnositi na:
* **[[Islamska država]]**, oblik vladavine
* **[[Kalifat]]**, islamska država predvođena kalifom
* **[[Islamska republika]]**, hibrid islamske države i republike
Specifični primjeri:
* **[[Islamska Država Kadijan]]**, država na Indijskom potkontinentu osnovana 1530. oko Kadijana
* **[[Islamska Država Afganistan]]**, službeno ime Afganistana nakon pada Demokratske Republike Afganistan (1992.) do uspostave Islamske Republike Afganistan (2001.)
* **[[Revolucionarna Islamska Država Afganistan]]**, nepriznata salafistička državica utemeljena 1980-ih u Bašgalskoj dolini u Nuristanskoj pokrajini u Afganistanu
* **[[Islamska Država Azavad]]**, kratkotrajna nepriznata država jednostrano proglašena 2012. od strane Nacionalnog pokreta za oslobođenje Azavada
* **[[Islamski Emirat Vaziristan|Islamska Država Vaziristan]]** ili Islamski Emirat Vaziristan, naziv za militantnu organizaciju i područje pod njihovom kontrolom u Pakistanu
* **[[Darul Islam|Islamska Država Indonezija]]**, ideološki državni koncept militantne skupine Darul Islam u Indoneziji
* **[[Islamska Država Iraka i Levanta]]**, naziv za salafističko-džihadističku organizaciju i područje pod njihovom kontrolom u Iraku i Siriji
Helvan

**Helvan** () je grad u Egiptu koji se nalazi uz obalu Nila, nasuprot ruševina drevnog Memfisa. Nekoć je bio ruralno predgrađe Kaira, no danas untatoč aglomeraciji predstavlja zasebnu upravnu jedinicu koja obuhvaća veliki broj kairskih pregrađja i ruralnih područja: Madi, Helvan, al-Šeruk, al-Obur, Badr, Madinati, al-Rehab, al-Tagamu, al-Hames, itd. Sam Helvan sastoji se od više okruga kao što su Wadi Hof, Hadayek Helvan i Masara. U Helvanu je locirana industrija željeza, čelika, tekstila i cementa, a u gradu se nalazi i poznato sveučilište. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine, grad je imao 643.327 stanovnika.

## Vanjske veze
* 
*
Kavkaski narodi

**Kavkaski narodi** su velika porodica naroda i njihovih jezika rasprostranjena u području Kavkaza u europskoj Rusiji, Gruziji i Azerbajdžanu, a ima i iseljenih u Tursku i neke države bivšeg Sovjetskog Saveza. Kavkaski narodi dijele se na dvije velike grane, to su: sjevernokavkaski narodi iz europske Risije i južnokavkaski narodi nastanjeni poglavito u Gruziji.
*A) **južnokavkaskim** ili kartvelskim narodima pripadaju: 
**1) **[[Gruzi]]** ili Kartveli u Gruziji, podijeljeni na više plemena sa vlastitim dijalektima: Adžari ili Adžarci (аджарцы, Adžarcy), Džavahijci ili Džavahi, Ferejdanci, Gurijci (гурийцы, Gurijcy), [Imeretini] ili Imeretinci (имеретины, Imeretiny), [Ingilojci ili Ingilo (
(ингилойцы, Ingilojcy), Kahetinci (кахетинцы, Kahetincy), Kartlijci (картлийцы, Kartlijcy), Hevsuri (хевсуры, Hevsury), Lečhumci (лечхумцы, Lečhumcy, Lečhumeli), Meshetinci (месхетинцы, Meshetincy), Mohevci (мохевцы, Mohevcy), Pšavi ili Pšaveli (пшавы, Pšavy), Račvelci (рачвельцы, Račvelcy), Tušinci ili Tuši (тушинцы, Tušincy), Imerhevci, Mtiuli.
**2) **[[Mingreli]]** ili Megreli koji sebe zovu *Margaluri*, a žive u Gruziji; 
**3) **[[Svani]]** iz Gruzije čiji se jezik zove *Lushnu*, a govore ga i Lakhamul-Židovi; 
**4) **[[Lazi]]** ili Čani koji govore jezikom Lazuri, također su iz Gruzije. 

*B) **sjevernokavkaskim** narodima pripadaju dvije porodice sjeverozapadna ili abhasko-adigejska i sjeveroistočna ili nahsko-dagestanska: 
*1) sjeverozapadno kavkaski ili abhasko-adigejski narodi sa tri podgrupe: 
**a) Abhaskom podgrupom koji govore više dijalekata (*bzipski* /bzip/, *abžujski* /abzgui/, *samurzakanski*. Pripadaju im:
***Abhazi
***Abazini (Abaza); 
**b) ubiška podgrupa
**c) čerkeska podgrupa koja obuhvaća Zapadne Čerkeze ili Adigejce i Istočne Čerkeze ili Kabardince i razna manja plemena plemena: Abadzehi, Bezlenejevci, Bžeduhi, Hatukajevci, Jegerukajevci, Kabardinci, Mamhegi, Natuhajci, Šapsugi, Termigojevci, Ubihi, Žanejevci.

*2) nahsko-dagestanski narodi ili sjeveroistočni kavkaski narodi (čine drugu posebnu sjevernu porodicu). Ona se satoji od dvije glavne grane, to su nahski i dagestanski:
**nahski narodi: Čečeni, Inguši, Bacbi ili Baci ili Cova-Tuši, Kisti, Ičkerinci.
**dagestanski narodi čine tri posebne podgrupe:
***laksko-darginski narodi: Lakci ili Kazikumuhci, Darginci i manja plemena Kubačinci i  Kajtaki (Кайтагцы).
***avarsko-andodidojski narodi: Tindali, Andinci, Karatinci, Hvaršini,  Didojci, Avari, Ahvahci, Bagulali, Bežtinci, Botlihi, Godoberinci, Ginuhci, Gunzibci, Čamalali;
***lezginski narodi: Aguli (Агулы), Arčinci (Арчинцы), Lezgini (Лезгины), Rutuli ili Rutulci (Рутулы), Cahuri (Цахуры), Tabasarani (Табасараны), Hinalugi ili Hinalugci (Хиналугцы), Buduhi (Будухи), Udini (Удины) i Krizi (Крызы, Kryzy).

## Vanjske veze
* იბერიულ - კავკასიური ენები - Ibero - Caucasian Languages
Aktivirajući protein GTPaza sa GIQ motivom

**Aktivirajući protein GTPaza sa GIQ motivom** (**IQGAP**) je prenoseći protein.

Njegovo dejstvo je vezano za ro GTP-vezujući protein.

## Geni
* IQGAP1, IQGAP2, IQGAP3

## Povezano
* IQ kalmodulin-vezujući motiv
Ro GTPaza

**Ro GTPaza** se može odnositi na:
*Član ro familije GTPaza
*Članovi ro familije GTPaza koji pripadaju *[[Ro potklasa|ro potklasi]]*
*RHOA, najbolje izučeni član *ro potklase* ro familije GTPaza
Neurofibromin 1

**Neurofibromin 1** takođe poznat kao *protein vezan za neurofibromatozu NF-1* je protein koji je kod ljudi kodiran *NF1* genom. Mutacije NF1 gena su vezane za neurofibromatozu tipa I (takođe poznatu kao von Recklinghausen bolest) i Votsonov sindrom.

## Povezano
* SPRED1 gen

## Reference

## Literatura

*
*
*
*
*
*
*

## Vanjske veze
*  GeneReviews/NCBI/NIH/UW entry on Neurofibromatosis 1
* Human Gene NF1 (uc002hgf.1)
* neurofibromin 1 from GeneCards
* Database of RNA editing
Devdas (razvrstavanje)

**[[Devdas]]** je pripovjetka indijskog (bengalskog) književnika Sarata Chandre Chattopadhyaya, prvi put objavljena 1917. godine, poznata kao predložak za brojne filmove.

**Devdas** se također može odnositi na:
* ''Devdas'' (film, 1928), nijemi film. rež. Naresh Mitra
* ''Devdas'' (film, 1935), film na bengalskom jeziku, rež. Pramathesh Barua
* ''Devdas'' (film, 1936, verzija prethodnog filma na hindiju, rež. Pramathesh Barua
* ''Devdas'' (film, 1937), verzija prethodnog filma na asamskom, rež. Pramathesh Barua 
*''Devdas'' (film, 1953), film na telugu jeziku, rež. Vedantam Raghavaiah. 
* ''Devdas'' (film, 1955), film na hindiju, rež. Bimal Roy
*''Devdas'' (film, 1965), film na urduu
*''Devdas'' (film, 1979), film na bengalskom, rež. Dilip Roy
* ''Devdas'' (film, 1982), film na bengalskom, rež. Chashi Nazrul Islam
* ''Devdas'' (film, 2002, hindi), film na hindiju, rež. Sanjay Leela Bhansali
* ''Devdas'' (film, 2002, bengalski), film na bengalskom, rež. Shakti Samanta
*''Devdas'' (film, 2010), film na urduu
* ''Devdas'' (film, 2013), film na bengalskom, rež. Chashi Nazrul Islam

## Povezano
* *[[Dev.D]]*, post-moderna ekranizacija romana, rež. Anurag Kashyap, ul. Abhay Deol, Mahi Gill i Kalki Koechlin
* *[[Devadas]]*, film na malajamskom jeziku iz 1989. godine, rež. CrossBelt Mani
* *[[Devadasu]]*, film na telugu jeziku iz 2006. godine, rež. YVS Chowdary, a koji nema veze sa romanom *Devdas*
Devadasu (film, 1953)

***Devadasu*** je indijski film snimljen 1953. na telugu jeziku u režiji Vedantama Raghavaiaha. Predstavlja adaptaciju popularnog romana *[[Devdas]]* indijskog (bengalskog) književnika Sharata Chandre Chattopadhyaya. Naslovni protagonist (koga tumači Akkineni Nageswara Rao) je sin lokalnog *[[zamindar]]a* koji se zaljubi u djevojku skromnog prorijekla (Savitri), te čija se veza, zbog kastinskih podjela, ne može završiti brakom. Paralelno je snimljena verzija na tamilskom jeziku, u kojoj su dijalozi nasinkronizirani te korišten soundtrack sa različitim pjesmama.  Devadasu je nekoliko decenija kasnije ušao u CNN-IBN-ov izbor 100 najvećih indijskih filmova svih vremena.

## Izvori

## Vanjske veze
*
Autumn Leaves (film)

***Autumn Leaves*** () je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1956. u režiji Roberta Aldricha. Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Joan Crawford je sredovječna žena koja se zaljubi i uda za znatno mlađeg vojnog veterana (čiji lik tumači Cliff Robertson). Radnja prikazuje probleme koji nastanu kada upozna njegovu bivšu suprugu, koja tvrdi da joj muž ima ozbiljne mentalne probleme. *Autumn Leaves* je premijerno prikazan na berlinskom filmskom festivalu gdje je Aldrich dobio Srebrni medvjed za režiju. Usprkos toga, kritičari mu nisu bili pretjerano skloni. U filmu Nat King Cole izvodi popularnu pjesmu *[[Autumn Leaves]]*, a čija je tema također korištena u naslovnoj špici.

## Uloge
* Joan Crawford ... Millie
* Cliff Robertson ... Burt
* Vera Miles ... Virginia
* Lorne Greene ... Hanson
* Ruth Donnelly ... Liz
* Marjorie Bennett ... Waitress
* Frank Gerstle ... Ramsey

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
Vor Sonnenuntergang (film)

***Vor Sonnenuntergang*** () je zapadonjemački crno-bijeli film snimljen 1956. u režiji Gottfireda Reinhardta. Predstavlja adaptaciju istoimene drame Gerharta Hauptmanna. Protagonist, koga tumači Hans Albers, je 70-godišnji direktor uspješnog poduzeća koji se namjerava povući, ali iznenada promijeni odluku nakon što se upoznao s daleko mlađom ženom (koju tumači Annemarie Düringer). Radnja prikazuje kako to izaziva negativnu reakciju njegove porodice i rodbine, koja se nadala kako će naslijediti i rasprodati poduzeće. *Vor Sonnenuntergang* je predstavljao drugu po redu ekranizaciju drame, ali je razliku od prethodne - poznate pod naslovom *[[Der Herrscher]]* - bio daleko vjerniji predlošku, s obzirom da nije bilo potrebe da se sadržaj mijenja i usklađuje sa ideologijom nacionalsocijalizma. Premijerno je prikazan na berlinskom festivalu gdje je dobio nagradu publike.

## Uloge
* Hans Albers – Generaldirektor Mathias Clausen
* Annemarie Düringer – Inken Peters
* Martin Held – Erich Klamroth
* Claus Biederstaedt – Egbert Clausen
* Hannelore Schroth – Ottilie Klamroth, geb. Clausen
* Erich Schellow – Wolfgang Clausen
* Maria Becker – Bettina Clausen
* Johanna Hofer – Frau Peters, Inkens Mutter
* Inge Langen – Paula Clausen, geb. Rübsamen
* Hans Nielsen – Dr. Steynitz, Sanitätsrat
* Reginald Pasch – Diener
* Wolfgang Preiss – Dr. Hahnefeld, Syndikus der Clausen-Werke
* Kurt Vespermann – Wuttke, Fahrer bei Clausen
* Franz Weber – Gärtner

## Reference

## Vanjske veze
*
Les Feuilles mortes (Prevert)

***Les Feuilles mortes*** () je šansona za koju je stihove napisao francuski pjesnik Jacques Prevert, a muziku komponirao Joseph Kosma. Napravljena je 1946. godine za potrebe filma *[[Les Portes de la nuit]]*. Dok je film doživio komercijalni neuspjeh, pjesma je postala veliki hit. Godine 1949. ju je preradio američki kompozitor Johnny Mercer pod naslovom ***Autumn Leaves*** (), te su je izvodili brojni ugledni izvođači, počevši sa Jo Stafford. Jednu od poznatijih verzija je snimio i Nat King Cole za potrebe istoimenog filma godine 1956. Otada do danas predstavlja dio standardnog repertoara, posebno među jazz pjevačima i muzičarima.

## Vanjske veze
* "Autumn Leaves" at jazzstandards.com
* "Autumn Leaves"  - Lead sheet at wikifonia.org
*
Autumn Leaves (razvrstavanje)

**Autumn Leaves** (na engleskom "Jesenje lišće") može označavati:

*Les Feuilles Mortes, popularna francuska šansona iz 1946. godine, poznata po engleskom prepjevu koji nosi naslov Autumn Leaves
*''Autumn Leaves'' (film), američki igrani film iz 1956. godine, rež. Robert Aldrich
Trapeze (film)

***Trapeze*** () je američki igrani film snimljen 1956. u režiji Carola Reeda. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju romana *The Killing Frost* britanskog pisca Maxa Cattoa. Protagonist, koga tumači Burt Lancaster je nekoć talentirani cirkuski akrobat koga je ozljeda primorala da se posveti treniranju, pri čemu planove da svoju vještinu i slavu prenese na mladog učenika (koga glumi Tony Curtis) remeti dolazak italijanske akrobatkinje (koju glumi Gina Lollobrigida), a u koju će se obojica muškaraca zaljubiti. Lancaster, koji je prije bavljenja glumom bio akrobat, inzistirao je da nastupa u svim scenama, uključujući one najrizičnije, a režiser Reed mu je to, nakon dosta premišljanja, to dozvolio. Lancaster je za svoj nastup dobio Srebrni medvjed za najboljeg glumca na berlinskom filmskom festivalu.

## Cast
*Burt Lancaster ... Mike Ribble
*Tony Curtis ... Tino Orsini
*Gina Lollobrigida ... Lola
*Katy Jurado ... Rosa
*Thomas Gomez ... Bouglione
*Johnny Puleo ... Max
*Minor Watson ... John Ringling North
*Gérard Landry ... Chikki
*Jean-Pierre Kérien ... Otto
*Sid James ... Snake Charmer
*Gamil Ratib ... Stefan

## Izvori

## Vanjske veze
*
Robinson Crusoe (film, 1954)

***Robinson Crusoe***, također poznat i pod naslovom ***Avanture Robinsona Cruosea*** (), je meksički igrani film snimljen 1954. u režiji Luisa Buñuela. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana engleskog pisca Daniela Defoea. Naslovni protagonist, koga tumači Dan O'Herlihy, je engleski pomorac koji sredinom 17. vijeka preživi brodolom na Atlantiku te završi na pustom otoku. Radnja prikazuje kako zahvaljujući domišljatosti uspijeva preživjeti, ali muz godine usamljenosti usamljenosti nagrizaju razum sve dok sticajem okolnosti ne upozna domoroca (čiji lik tumači Jaime Fernández) kome nadjene ime Petko.

*Robinson Crusoe* je predstavljao prvi Buñuelov film u boji, te se često navodi kao jedan od "komercijalnijih", odnosno konvencionalnijih ostvarenja njegove filmografije. Producenti su originalno htjeli za naslovnu ulogu iskoristiti Orsona Wellesa, ali ih je Buñuel od toga uspio odgovoriti tvrdeći da je Welles "previše gojazan". Umjesto toga mu je Wellesov *[[Macbeth (film, 1948)|Macbeth]]* dao ideju umjesto njega angažira O'Herlihyja, koji je u tom filmu bio tumačio ulogu MacDuffa. *Crusoe* se snimao na lokacijama kraj grada Manzanillo na pacifičkoj obali Meksika, pri čemu su glumci i ekipa morali voditi računa o opasnostima od dizenterije, malarije i raznih opasnih životinja. O'Herlihy je kasnije tvrdio da se film snimao bez konvencionalnog scenarija, odnosno da su razne scene postavljane od strane Buñuela nakon što je slušao sugestije glumaca.  Film je snimljen u dvije posebne verzije - na engleskom i na španskom jeziku. Originalno se trebao distribuirati krajem 1952. godine, ali je njegova premijera zbog raznih razloga odgađana dvije godine. Na kraju je O'Herlihy za svoju ulogu nominiran za Oscara.

## Uloge
*Dan O'Herlihy ... Robinson Crusoe / Crusoev otac
*Jaime Fernández as Friday
*Felipe de Alba ... Kapetan Oberzo
*Chel López ... Bosun
*José Chávez ... Pirat
*Emilio Garibay ... Vođa pobune

## Reference

## Vanjske veze
*
*
Elsa Martinelli

**Elsa Martinelli** (30. januar 1935 - 8. jul 2017) je bila italijanska manekenka i glumica. Vrhunac karijere je imala krajem 1950-ih i 1960-ih, nastupajući u domaćim i hollywoodskim filmovima.

## Izabrana filmografija

* *[[Le Rouge et le Noir]]* (1954) nenavedena na špici
* *[[The Indian Fighter]]* (1955) ... Onahti
* *[[Donatella (film)|Donatella]]* (1957) ... Donatella
* *[[Four Girls in Town]]* (1957) ... Maria Antonelli
* *[[Manuela (1957 film)|Manuela]]* (1957) ... Manuela Hunt
* *[[Prisoner of the Volga]]* (1959) ... Mascha
* *[[Bad Girls Don't Cry]]* (1959) ... Anna
* *[[Captain Blood (1960 film)|Captain Blood]]* (1960) ... Gisèle d'Angoulême
* *[[Un amore a Roma|Love in Rome]]* (1960) ... Fulvia
* *[[Blood and Roses]]* (1960) ... Georgia Monteverdi
* *[[Hatari!]]* (1962) ... Anna Maria 'Dallas' D'Allesandro
* *[[The Pigeon That Took Rome]]* (1962) ... Antonella Massimo
* *[[The Trial (1962 film)|The Trial]]* (1962) ... Hilda
* *[[The V.I.P.s]]* (1963) ... Gloria Gritti
* *[[Rampage (1963 film)|Rampage]]* (1963) ... Anna
* *[[All About Loving]]* (1964) ... Mathilde
* *[[The 10th Victim]]* (1965) ... Olga
* *[[Marco the Magnificent]]* (1965) ... the woman with the whip
* *[[Maroc 7]]* (1967) ... Claudia
* *[[The Oldest Profession]]* (1967) ... Domitilla
* *[[Woman Times Seven]]*: "Super Simone" (1967) ... Ljepotica
* *[[The Belle Starr Story]]* (1968) ... Belle Starr
* *[[Madigan's Millions]]* (1968) ... Vic Shaw
* *[[Candy (1968 film)|Candy]]* (1968) ... Livia
* *[[L'amica]]* (1969) ... Carla Nervi
* ** (1969) ... Martine
* *[[Una sull'altra]]* (1969) ... Jane
* *[[OSS 117 Takes a Vacation]]* ... Elsa
* *La Araucana* (1971) ... Inés de Suárez
**[[Trick or Treat (nedovršeni film)|Trick or Treat]]* (1975)
* *[[Once Upon a Crime]]* (1992) ... Carla Agent

## Izvori

## Vanjske veze

*
Donatella (film)

***Donatella*** je italijanska filmska komedija snimljena 1956. u režiji Marija Monicellija. Naslovna protagonistica, koju tumači Elsa Martinelli, je rimska djevojka skromnog porijekla koja sticajem okolnosti bogatoj Amerikanki vrati torbicu s dragocjenostima te u znak zahvalnosti dobija posao sekretarice i brigu o njenoj luksuznoj vili. Radnja prikazuje kako to dovede do nesporazuma, kada pripadnici rimskog visokog društva, kome pripada i šarmantni mladić (čiji lik tumači Gabriele Ferzetti) pretpostave da je ona vlasnica vile. *Donatella j*e prikazana na berlinskom festivalu gdje je Martinelli dobila Srebrni medvjed za najbolju glumicu.

## Uloge
* Elsa Martinelli - Donatella
* Gabriele Ferzetti - Maurizio
* Walter Chiari - Guido
* Liliana Bonfatti - Veterinarova pomoćnica
* Alan Furlan - Giancarlo
* Virgilio Riento
* Giuseppe Porelli - Pasquale
* Giovanna Pala
* Aldo Fabrizi - Donatellin otac
* Gaby André
* Xavier Cugat - sam sebe
* Abbe Lane - sam sebe

## Reference

## Vanjske veze
*
The Long Arm (film)

***The Long Arm*** () je britanski crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1956. u režiji Charlesa Frenda. Protagonist, koga tumači Jack Hawkins je policijski detektiv koji nastoji otkriti počinitelja serije izuzetno drskih, ali profesionalno izvedenih provalnih krađa. Kod *The Long Arm* je kritičarima u oko upao poludokumentarni stil, karakterističan za američke policijske filmove iz druge polovice 1940-ih. Izuzetno dobar dojam je ostavio Jack Hawkins, koji je dvije godine angažiran kako bi tumačio sličan lik u nešto poznatijem filmu *[[Gideon's Day (film)|Gideon's Day]]*.

## Uloge

* Jack Hawkins ... Komesar Tom Halliday
* John Stratton ... Narednik Ward
* Dorothy Alison ... Mary Halliday
* Michael Brooke ... Tony Halliday
* Sam Kydd ... Policijski operater
* Glyn Houston ... Policijski narednik
* Richard Leech ... Gilson, provalnik
* Newton Blick ... Komandant detektiva Harris
* Geoffrey Keen ... Glavni komesar Malcolm
* Sydney Tafler ... Mr. Stone
* Ursula Howells ... Mrs. Elliott (Mrs. Gilson)
* Peter Burton ... Mr. Creasey, agent osiguravajućeg zavoda
* George Rose ... Slob, doušnik
* Arthur Rigby ... Detektiv inspektor u Chesteru
* Ralph Truman ... Pukovnik Blenkinsop
* Ian Bannen ... Stanley James, žrtva prometne nesreće
* Alec McCowen ... ljekar u bolnici
* Nicholas Parsons ... PC Bates
* Richard Davies ... novinski agent
* Harold Goodwin ... blbliotekar
* Meredith Edwards ... Mr Thomas, vlasnik garaže

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Olesja (roman)

**Olesja** () je pripovjetka ruskog književnika Aleksandra Kuprina, originalno objavljena 1898. godine. Prema navodima samog autora je inspirirana stvarnim događajima u kojima je sudjelovao. Protagonist je intelektualac koji iz velikog grada dolazi preuzeti posao upravnika na plemićkom imanju u zabačenom području Volinjskog Polesja. Radnja prikazuje kako upoznaje lijepu, ali neobičnu djevojku za koju lokalni žitelji vjeruju da je vještica.

Olesja je bila ekranizirana tri puta - kao ruski nijemi film 1915. godine, kao francuski film *[[La Sorcière (film)|La Sorcière]]* 1956. godine i kao sovjetski film *[[Olesja (film)|Olesja]]* 1971. godine.
La Sorcière (film)

***La Sorcière*** (; ) je francusko-švedsko-italijanski igrani film snimljen 1956. u režiji Andréa Michela. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju romana *[[Olesja (roman)|Olesja]]* ruskog književnika Aleksandra Kuprina. Protagonist, koga tumači Maurice Ronet je francuski inženjer koji zbog projekta odlazi u zabiti dio Švedske i tamo upoznaje lijepu i neobičnu djevojku po imenu Ina (koju tumači Marina Vlady). Radnja prikazuje kako se u nju zaljubi, ali kako njihovoj sreći na put staju predrasude primitivnih žitelja koji smatraju kako je Ina vještica. Film je prikazan na berlinskom festivalu gdje je dobio Srebrni medvjed "za posebno umjetničko dostignuće".

## Uloge
* Marina Vlady ... *Ina*
* Nicole Courcel ... *Kristina Lundgren*
* Maurice Ronet ... *Laurent Brulard*
* Michel Etcheverry ... *Camoin*
* Rune Lindström ... *Velečasnu Hermansson*
* Erik Hell ... *Pullinen*
* Eric Hellström ... *Erik Lundgren*
* Ulla Lagnell ... *Gđa Hermansson*
* Naima Wifstrand ... *Maila*
* Ulf Palme ... *Matti*

## Reference

## Vanjske veze
*
Željeznička stanica Vinkovci

**Željeznička stanica Vinkovci** nalazi se u Vinkovcima. 

## Željezničke linije
* Pruga M104 (Hrvatska) (Novska - Vinkovci - Tovarnik ( - Šid))
* Pruga L209 (Hrvatska) (Vinkovci – Županja)　　
* Pruga L210 (Hrvatska) (Vinkovci - Osijek)

## Vanjske veze

* Kolodvor Vinkovci (vlakovi.com)
El camino de la vida

***El camino de la vida*** () je meksički crno-bijeli igrani film snimljen 1956. u režiji Artura Corone Blakea. Po žanru je drama, a radnja prikazuje trojicu maloljetnih delinkvenata koji čekaju suđenje zbog svojih zločina. Protagonist je njihov advokat koji ih nastoji obraniti. Blake je za svoj film dobio posebno priznanje na Berlinskom filmskom festivalu.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
Legenda o Bijeloj zmiji (film, 1956)

je japansko-hongkonški igrani film snimljen 1956. u režiji Shirō Toyoda. Predstavlja adaptaciju istoimene kineske narodne priče. Protagonist je Hsu Hsien, čovjek koji se ženi za lijepu ženu koja je zapravo zmija koja je uzela ljudsko obličje nakon hiljadu godina meditacije. Predstavljao je prvi film u boji koji je snimio znameniti studio Toho, ali i jedna od prvih kolaboracija sa hongkonškim studijem Shaw Brothers. Prikazan je na Berlinskom festivalu gdje je dobio posebno priznanje za fotografiju u boji.

## Povezano
* *[[The Tale of the White Serpent|Priča o Bijeloj zmiji]]*, japanski anime film iz 1958. godine

## Reference

## Vanjske veze
*