open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
96. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **96. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Ahenobarba i Longina** (ili, rjeđe, **godina 658. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 96. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Rimskom Republikom upravljaju konzuli: Gaj Kasije Longin i Gnej Domicije Ahenobarb
* Kirenajka dolazi pod vlast Rima temeljem oporuke njenog vladara Ptolemeja Apiona.
* Nakon smrti seleukidskog kralja Antioha VIII Gripa na prijestolje dolazi Seleuk VI Epifan pošto je prethodno u bitci porazio Antioha IX Kizikena.
* Kina pod dinastijom Han započinje Taishi eru.

## Rođenja
*

## Smrti
* Ptolemej Apion, kralj Kirenajke 
* Antioh VIII Grip, kralj Seleukidskog Carstva (ubijen)
* Antioh IX Kiziken, kralj Seleukidskog Carstva (poginuo u bitci)
Taishi

* Taishi (Guangzhou), selo u kineskoj provinciji Guangdong
* Taishi (Hyōgo), grad u prefekturi Hyōgo u Japanu
* Taishi (Osaka), grad u prefekturi Osaka u Japan
* Taisi (Yunlin), također poznat kao Taishi, gradsklo naselje u Okrugu Yunlin na Tajvanu
* Taishi, čin mongolskog plemstva
* Taishi, kinesko porodično ime, koje doslovno znači "Veliki historičar"
Seleuk VI Epifan

**Seleuk VI Epifan** (? - 95. pne.) bio je seleukidski kralj koji je vladao godinu dana. Bio je sin kralja Antioha VIII Gripa, koji je prijestolje dijelio sa svojim polubratom Antiohom IX Kizikenom. Oca mu je polubrat ubio godine 96. pne., ali ga je Seleuk porazio i ubio. Međutim, ni njegova vladavina nije dugo potrajala, jer se protiv njega digao Kizikenov sin Antioh X Euzeb te ga uspio poraziti i protjerati s dvora. Seleuk se sklonio u grad Mopsuestija u Kilikiji gdje je nastojao održati raskoš i luksuzni životni stil, istovremeno nastojeći od stanovništva uzeti novac za stvaranje vojske i povratak na prijestolje. Stanovništvo, već izmučeno piratima, se pobunilo i opsjelo Seleuka i njegove pristaše na gradskom hipodromu. On je tada spaljen zajedno sa Seleukom.

## Vanjske veze

* Seleucus VI Epiphanes entry in historical sourcebook by Mahlon H. Smith
Gnej Domicije Ahenobarb (konzul 96. pr. n. e.)

**Gnej Domicije Ahenobarb** (Gnaeus Domitius Ahenobarbus, ? - 88. pne.) bio je rimski političar. Bio je sin konzula Gneja Domicija Ahenobarba i brat konzula Lucija Domicija Ahenobarba. Političku karijeru je otpočeo kao tribun godine 104. pne. kada je progonio Marka Emilija Skaura i Marka Junija Silana. Godine 103. pne. je izabran za pontifex maximusa.

Godine 96. pne. je izabran za konzula. Godine 92. pne. je izabran za cenzora zajedno sa Lucijem Licinijem Krasom. On i Kras su se sukobljavali zbog razlika u karakteru i svjetonazoru - Ahenobarb je bio strogi asket, a Kras bonvivan koji je uživao u raskoši. Međutim, zajedno su progonili latinske retoričke škole, smatrajući ih opasnošću po javni moral.

Umro je godine 88. pne. za vrijeme konzulstva Lucije Kornelije Sula|Sule. Imao je dva sina - Gneja Domicija Ahenobarba i Lucija Domicija Ahenobarba.

## Izvori
95. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **95. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Krasa i Scevole** (ili, rjeđe, **godina 659. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 95. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Rimskom Republikom upravljaju konzuli Lucije Licinije Kras i Kvint Mucije Scevola Pontifeks.
* Tigran Veliki postaje kralj Armenije.
* Filip I Filadelf i Antioh XI Epifan postaju suvladari seleukidske Sirije nakon zbacivanja Seleuka VI Epifana.
* "Struktura od 40 metara" u Emain Machi (kraj suvremenog Armagha u Sjevernoj Irskoj) sagrađena i uništena, najvjerojatnije u ritualne svrhe.

## Rođenja
* Marko Porcije Katon Mlađi, rimski političar (u. 46. pne.)
* Klodija, kći Apija Klaudija Pulhera i Cecilije Metele Balearike

## Smrti
*
Ubiti je lako (razvrstavanje)

***Ubiti je lako*** može označavati:

* Ubiti je lako (*Murder Is Easy*), kriminalistički roman Agathe Christie iz 1939. godine;
* *[[The Way of the Gun]]*, američki kriminalistički film iz 2000. godine, na prostoru bivše Jugoslavije distribuiran pod naslovom *Ubiti je lako*
Kraljevina Pont

**Pontsko Kraljevstvo** bila je helenistička država smještena na južnoj obali Crnog mora. Osnovao ju je godine 291. pne. Mitridat I, perzijski plemić i potomak ahemenidskih satrapa, a trajala je sve do osvajanja od strane Rimske Republike godine 63. pne. Usprkos toga što su vladari bili Perzijanci, Pont se smatrao helenističkom državom zbog snažnog kulturnog i političkog utjecaja grčkih kolonija na obali Crnog mora, odnosno susjednih helenističkih država. Kraljevina je svoj vrhunac imala pod Mitridatom VI Velikim koji je uspio osvojiti Kolhidu, Kapadokiju, Bitiniju, Malu Armeniju, grčke kolonije na Taurskom Herzonu, te, nakratko, i rimsku provinciju Aziju. Nakon dugotrajne borbe s Rimom u mitridatskim ratovima, Pont je poražen pri čemu je zapadni dio anektiran u provinciju Bithynia et Pontus a istočni dio neko vrijeme postojao kao rimska klijentska država. 

## Bibliografija

* Polybius, Historije.
* Appian, Strani ratovi. 
* Memnon of Heraclea, Historija Herakleje.
* Strabo, Geographica.
* Plutarch, Usporedni životi. 'Demetrije'.
* Hazel, John; Who's Who in the Greek World, Routledge (2002). 
* Crook, Lintott & Rawson. THE CAMBRIDGE ANCIENT HISTORY VOLUME IX. The Last Age of the Roman Republic, 146-43 B.C. second edition. Cambridge University Press, 2008. 
* B. C. McGing. The foreign policy of Mithridates VI Eupator, King of Pontus. 1986.
Kvint Mucije Scevola Pontifeks

**Kvint Mucije Scevola Pontifeks** (lat: *Quintus Mucius Scaevola Pontifex*, ? - 82. god. pre Hrista) je istaknuti rimski političar i pravnik iz perioda kasne Republike. Bio je konzul i učitelj prava mnogim poznatim Rimljanima svoga doba uključujući Cicerona.

Bio je sin Publija Mucija Scevole, konzula i svećenika. Političku je karijeru započeo 106. pne. kao tribun, potom kao edil 104. pne. da bi godine 95. pne. bio izabran za konzula. Zajedno sa svojim kolegom Lucijem Licinijem Krasom je u Senatu progurao zakon *[[Lex Licinia Mucia]]*, kojim je zapriječeno davanje državljanstva određenim kategorijama rimskih podanika - Latinima i "Italijanima". Taj se zakon smatra jednim od uzroka izbijanja Savezničkog rata.

Nakon konzulstva je imenovan guvernerom rimske Azije, gdje se istakao svojom čestitošću, borbom protiv korupcije te izdao ukaz u postupanju koji će postati svojevrsni priručnik za sve buduće guvernere. Zahvalni podanici su ustanovili praznik (*dies Mucia*) njemu u čast.

Nakon što se vratio u Rim imenovan je za pontifex maximusa. U burnim godinama eskalacije sukoba optimata i populara nastojao je biti neutralan, ali je na sebe navukao neprijateljstvo pristaša Gaja Marija. Godine 86. pne. je na njega pokušan atentat. Drugi put su na njega ubice nasrnule nakon Marijeve smrti 82. pne. Scevola se pokušao sakriti u Vestalskom hramu, ali su ga tamo svejedno sustigli, ubili i njegovo tijelo bacili u Tibar. S obzirom da je ubijen u hramu, odnosno postao prvi ubijeni pontifex maximus u rimskoj historiji, taj je događaj simbolizirao nestanak svih dotadašnjih tradicija i običaja koji su Rimskoj Republici davali legitimitet.

Scevola je bio oženjen dva puta, a obje supruge su mu se zvale Licinija. Prva je bila poznata po izuzetnoj ljepoti te mu je rodila kći Muciju Terciju, poznatu kao suprugu Pompeja Velikog. Od nje se razveo zbog preljuba.
 
Najznačajnije Scevolino delo je *Libri iuris civilis* u kojem je prvi put izložen sistematski prikaz civilnog prava. Objavio je i značajnu zbirku definicija pravnih pojmova *Liber singularis definitionum*. Iako je ona izgubljena, citirana je kao autoritet u znamenitim *[[Pandekte|Pandektama]]*.
Mladenovo

**Mladenovo** (, ) je selo u Vojvodini, odnosno Srbiji, koje administrativno pripada opštini Bačka Palanka u Južnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 3358 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 3363 stanovnika).

Selo osniva mađarski kralj Bela IV u 13. veku pod imenom *Bukin*. Posle Drugog svetskog rata selo menja ime u Mladenovo po Mladenu Stojanoviću, heroju iz rata.

U tursko doba, u selu su uglavnom živeli Srbi.

Poplave su 1750. i 1810. godine uništile selo. Oba puta selo je ponovo izgrađeno 1,5 km severnije. Selo 1812. godine naseljavaju Nemci.

## Demografija
U naselju Mladenovo živi 2760 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,8 godina (40,0 kod muškaraca i 43,4 kod žena). U naselju ima 1136 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,96.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Mladenovo, na kojoj se nalaze dva naselja Karađorđevo i Mladenovo.

## Reference

## Vanjske veze

* Internet prezentacija Mladenova 
* Internet prezentacija kulturno - umetničkog društva "dr. Mladen Stojanović" Mladenovo
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Ćeklići

**Ćeklići**. su staro crnogorsko pleme koje se nalazi u Katunskoj nahiji i sačinjeno je od 9 sela. Cijelo područje naseljeno Ćeklićima zaštićeno je visokim planinama što je pogodovalo održavanju i stvaranju plemenske zajednice, te na unutarnje međusobne veze.

Glavno plemensko središte bilo je selo Kućišta gdje se pleme i okupljalo (Zborna Glavica). Ostala sela su: Vuči Do, čiji su stanovnici pripadnici bratstva Vučedoljani; Krajni-Do, južno od Kućišta; Vojkovići, naseljeno bratstvom Marojevići; Milijevići, isto bratstvo kao i u Vojkovićima; Petrov-Do, najjužnije je naselje plemena naseljeno bratstvima Domazetovići i Luđerovići; Ubao s bratstvima Dragutinovići, Vujovići i Vujoševići; Dragomi-Do s bratstvom Pavićevići. Posljednje 'naselje', točnije manja oblast koja se sastoji od više sela je Jezer, najveće je Jasikovica, a stanovništvo pripada bratstvima Jovanovići, Pajovići,Vučetići, Radulovići i Nikčevići. Sva ova brststva plemena Ćeklića, kao i kod ostalih crnogorskih plemena, dijele se na više obitelji. Sela Ćeklića obično se nalaze po dolovima po kojima i dobivaju imena. Uzgoj stoke i zemljoradnja glavna su im preokupacija.

Ćeklići se pominju i u Gorskom vijencu, kada Knez Janko uoči istrage poturica kaže:

::*Ema neću, božija vi vjera,* 
::*više slušat odže u Ćekliće* 
::*đe guguće svrh one stugline* 
::*ka jejina svrh trule bukvine!*

## Vanjske veze
* Pleme Ćeklići
Bartolomejska noć

**Vartolomejska noć** (odnosno **bartolomejska noć**) je naziv za pokolj nekoliko hiljada hugenota, izvršen u noći uoči praznika sv. Vartolomeja, između 23. i 24. avgusta 1572.

Taj pokolj je značio prekid s dotadašnjom politikom laviranja između katoličke crkve i protestanske stranke, naročito s obzirom na politiku približavanja Holandiji protiv Španije, koju je zastupao hugenotski vođa admiral Kolinji ().

Nalog za pokolj dala je Caterina de' Medici, majka kralja Karla IX, posle većanja sa vođama katoličke stranke i s kraljevim pristankom, bojeći se osvete nakon neuspelog atentata na Kolinjija.

Progoni protestanata trajali su u Parizu do septembra, a u unutrašnjosti Francuske do oktobra. Računa se da je pobijeno 25.000 hugenota (prema nekim procenama 50.000.)

Vartolomejska noć naziva se i „krvavim pariskim pirom“ ili *krvavom pariskom svadbom*, jer se pokolj hugenota dogodio pet dana posle venčanja kraljeve sestre Margarite Valoa za Anrija Burbonskog (budućeg Anrija IV).

## Povezano
* Protestantizam

## Literatura

* Thompson, The Wars of the Religion in France, 1559-1576, 1909, c. 448-453; H. Bordier, La Sainte Barthelem , 1919
* Opća enciklopedija JLZ Zagreb 1977. godine
Dupilo

**Dupilo** je naselje u opštini Bar u oblasti Crmnica, Crna Gora.. Prema popisu iz 2003. bilo je 64 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 42 stanovnika).

## Demografija
U naselju Dupilo živi 50 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,4 godina (41,6 kod muškaraca i 48,6 kod žena). U naselju ima 23 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,78.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine).

## Reference

## Vanjske veze
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (-{Fallingrain}-)
* Satelitska mapa (-{Wikimapia}-)
* Gugl satelitska mapa (-{Maplandia}-)
* Plan naselja na mapi (-{Mapquest}-)
Crmnica

**Crmnica** može biti:
* Crmnica (reka), reka u Crnoj Gori.
* Crmnica (oblast), geografska oblast u Crnoj Gori.
* Crmnička nahija, nekadašnja administrativna oblast Knjaževine Crne Gore.
Vuk Mandušić

**Vuk Mandušić** je bio uskočki vojvoda (harambaša) u Dalmaciji (okolina Šibenika) iz 17. vijeka, veliki srpski i crnogorski junak koji je ratovao u službi Mletačke republike protiv Turaka, za vrijeme Kandijskog rata, a zatim se preselio u Crnu Goru. U mletačkim izvorima se spominje kao pravoslavni Morlak (Vlah), što je bio naziv za Srbe. Sa svojim četama je prodirao na tursku teritoriju, pljačkao i ubijao Turke. Po nekim navodima poginuo je u borbi s njima 1648. kod utvrđenja u Zečevu. Po drugim, umro je u Crnoj Gori Vuk Mandušić je jedan od glavnih likova i junaka u Njegoševom *[[Gorski vijenac|Gorskom vijencu]]*.

## Vanjske veze
* Knjiga Boška Desnice u kojoj su arhivski izvještaji iz 1648. o Mandušićevoj pogibiji 
* Pogled u prošlost Vuk Mandušić  (samostan Visovac)
Gaj Kasije Longin (konzul 96. pr. n. e.)

**Gaj Kasije Longin** (*Gaius Cassius Longinus*, kraj 2. i početak 1. vijeka pne.) bio je rimski političar iz doba kasne Republike. Godine 96. pne. izabran je za konzula zajedno s Gnejem Domicijem Ahenobarbom. O njemu se zna jedino da je izabran bez da je ranije bio izabran za edila, a što se smatralo dotadašnjom ustavnom konvencijom Republike.
Antioh X Euzeb

**Antioh X Euzeb Filopator** (? - 90. ili 83. pne.) bio je seleukidski kralj antičke Sirije. Bio je sin kralja Antioha IX Kizikena, poginulog godine 96. pne. u sukobu sa svojim nećakom Seleukom VI Epifanom. Antioh je uspio osvetiti svog oca i protjerati Seleuka, ali je potom i sam upetljan u beskonačne i komplicirane sukobe koji su obilježili posljednje decenije Seleukidskog Carstva - kako protiv trojice pretendenata na prijestolje, tako i protiv Parta. Prema Flaviju Josipu je poginuo 90. pne. u borbi protiv Parta, a prema Apijanu godine 83. pne. kada je Siriju osvojio armenski kralj Tigran Veliki. Njegovog sina su Rimljani postavili da vlada Sirijom kao klijentski kralj Antioh XIII Azijatik.

## Vanjske veze

* Antiochus X Eusebes entry in historical sourcebook by Mahlon H. Smith
Antioh XI Epifan

**Antioh XI Epifan** (grč. Αντίοχος ΙΑ' Επιφανής, umro 92. pne.) bio je vladar helenističkog Seleukidskog carstva.

Bio je sin Antioha VIII Gripa i brat Seleuka VI Epifana. Seleukidi, koji su nekada bili jedna od najznačajnijih helenističkih dinastija, vodili su početkom 1. pne. iscrpljujuće međusobne ratove oko Sirije. Posle smrti Seleuka VI Epifana, njegova braća, Antioh Epifan i Filip I Filadelf udružili su se protiv svog brata od strica Antioha X Evseba, sina Antioha IX Kizičkog. Braća su opsela Antiohiju 92. god. pne. ali su doživeli težak poraz. Antioh XI Epifan se udavio u reci Oront bežeći sa bojnog polja.

## Vanjske veze
* Antioh XI, poglavlje u knjizi Malona H. Smita
Demetrije III Euker

**Demetrije III** (? - 88. pne.), poznat pod nadimcima **Euker** ("pravovremeni", što je možda pogrešno protumačeno *Akairos*, "nepravovremeni") i **Filopator**, bio je vladar seleukidske Sirije. Bio je sin prethodnog kralja Antioha VIII Gripa, ubijenog 96. pne. od strane njegovog polu-strica Antioha IX Kizikena.

Dok su njegova braća Antioh XI Epifan i Filip I Filadelf nastojali osvetiti oca, a potom i brata Seleuka VI Epifana, odnosno osvojiti Antiohiju, Demetrije se ispočetka zadovoljio time da uz pomoć egipatskog kralja Ptolemeja IX Latira osvoji južni dio kraljevstva i postavi dvor u Damasku. Odatle je porazio hasmonejskog kralja Aleksandra Janeja, ali se morao povući iz Judeje. Na kraju je pokušao svrgnuti Filipa Filadelfa, ali ga je porazila arapska i partska vojska. Kao zarobljenik je doveden na dvor kralja Mitridata II gdje je i umro.
Crmnica (oblast)

**Crmnica** je oblast Crne Gore. Administrativno se nalazi na teritorije opštine Bar.

## Geografija
Nalazi se između plemena Paštrovića i Skadarskog jezera. Na jugu je ograđena planinama Sutormanom i Rumijom. Crmnica je najbogatiji kraj Crne Gore. Osim ostaloga tu uspijeva razno voće, poznata je po vinogradima i proizvodnji vina od autohtone sorte Vranac.

## Historija

Zbog blage klime i plodnosti ova oblast je bila čuvena odavno, u njoj su zetski vladaoci podizali dvorove i manastire.

Prvi pomen o Crmnici imamo u Ljetopisu Popa Dukljanina, u drugoj polovini 12. vijeka, gdje se, u latinskoj redakciji, kao jedna od oblasti Zete navodi i *Cermeniza*. U povelji vranjinskom manastiru srpskog kralja Vladislava iz 1242, spominju se gotovo sva i danas poznata sela u Crmnici i kaže se, da je ona u to vrijeme bila gusto naseljena. Tada je u njoj bilo i Arbanasa kao pastira. U topografiji ovoga kraja održala su se neka arbanaška imena i do danas.

Crmnica se dijelila na 7 plemena: Dupilo, Podgor, Brčeli, Sotonići, Boljevići, Limljani i Gluhi Do. Proces formiranja plemena okončan je tokom XVII i XVIII vijeka. Dio plemena Dupila doselio se u 16. vijeku iz Vasojevića. Plamenci u Boljevićima kazuju, da su iz Bosne, Štiljanovići i Nerandžići iz Primorja, Hajdukovići u Podgorima su iz Hota, Đonovići u Brčelima iz Miridita, Iličkovići iz Kuča, a Popovići iz Skadra.

## Naseljena mjesta
Sljedeća naseljena mjesta se nalaze u oblasti:

## Literatura
* P. Rovinski, Černogorija, II (ruski). 
* Narodna enciklopedija (1927), članak napisao Petar Šobajić
## Gallery


Datoteka: Pokusaj osvajanja grada Bara 1448 godine.svg | Pohod vojske na Bar, preko Crmnice, 1448. godine
Datoteka: JEZERSKE ZUPE XI-c-AD.JPG | Jezerske župe XI vijeka.
Datoteka: Dioclian lake XI c.AD.jpg | Dioklitijsko jezero u XI vijeku.
Crmnica (reka)

**Crmnica** je rječica u Crnoj Gori.

Izvire pod Sutormanom (945 m); do polovine toka teče k sjeverozapadu, zatim prema sjeveru-sjeveroistoku, a uzvodno od ušća u Skadarsko jezero, kod Virpazara skreće u pravac istoka. S lijeve strane prima kao pritoke Limsku rijeku i Oraošticu. Dužina toka je 14&nbsp;km, a površina slijeva 62,5&nbsp;km².
Filip I Filadelf

**Filip I Filadelf** (, "Filip Bratoljubivi", ? - 83. pne.?) bio je vladar seleukidske Sirije. Bio je četvrti sin kralja Antioha VIII Gripa, ubijenog 96. pne. Godinu dana kasnije je od krunu izgubio i njegov stariji brat Seleuk VI Epifan, a prijestolje u Antiohiji preuzeo njegov rođak Antioh X Euzeb. Zajedno s bratom Antiohom XI je pokušao zauzeti Antiohiju, ali u tome ispočetka nije imao uspjeha. Kasnije je ipak uspio zasjesti u Antiohiju i odbiti napad njegovog mlađeg brata Demetrija III Eukera. Vladavina mu je završila kada je godine 83. pne. Siriju zauzeo armenski kralj Tigran Veliki. Što se s Filipom kasnije dogodilo nije poznato, iako su rimske vlasti kasnije izdavale kovanice s njegovim likom.

## Vanjske veze
* Philip I Philadelphus entry in historical sourcebook by Mahlon H. Smith
Apije Klaudije Pulher (konzul 79. pr. n. e.)

**Apije Klaudije Pulher** (*Appius Claudius Pulcher*, cca. 139. pne. - 76. pne.) bio je rimski političar iz doba kasne Republike. Otac mu nije poznat, iako historičari pretpostavljaju da je to mogao biti Gaj Klaudije Pulher odnosno konzul Apije Klaudije Pulher. Sam Apije se priključio optimatima i podržavao Sulu, postavši pretor godine 88. pne. S tog mjesta su ga svrgnuli populari na čelu s Marijem dok je Sula ratovao na Istoku, te prognali. U Rim se vratio nakon smrti Cine godine 84. pne. Godine 79. pne. je služio kao konzul, a od 78. pne. do 76. kao guverner rimske Makedonije.

Apije Klaudije Pulher je bio oženjen za Ceciliju Metelu Baleariku s kojom je imao šestoro djece
* Apije Klaudije Pulher
* Gaius Claudius Pulcher
* Publius Claudius Pulcher, koji je promijenio ime Publius Clodius
* Claudia Pulchra Prima (koja je promijenila ime u Clodia), supruga Kvinta Cecilija Metela Celera
* Claudia Pulchra Secunda, koja se udala za Kvinta Marcija Reksa
* Claudia Pulchra Tercia (r. cca. 90. pne. &ndash; iza 66. pne.), prva supruzga Lucija Licinija Lukula, od koga se razvela 66. pne.

## Reference

* Christian Settipani. *Continuité gentilice et continuité sénatoriale dans les familles sénatoriales romaines à l'époque impériale]]*, 2000
Cecilija Metela Balearika

**Cecilija Metela** (*Caecilia Metella*, cca. 125. pne. - 89. pne.), čiji je nadimak bio **Balearika** (*Balearica*) bila je rimska plemkinja i jedna od najpoznatijih *[[matrona]]* kasne Republike.

Bila je druga kći Kvinta Cecilija Metela Balearika, konzula izabranog 123. pne. po kome je i dobila ime. Udala se za političara Apija Klaudija Pulhera, kome je rodila petoro djece - dvojicu sinova (Apije i Klaudije) te tri kćeri, Klaudiju Primu, Klaudiju Sekundu i Klaudiju Terciju, poznatu kao Klodija). Cecilija Metela je u Rimu stekla ugled svojom skromnošću i besprijekornim privatnim životom. Kada je bila po šesti put trudna, sanjala je da joj se obraća boginja Junona i žali da joj je zapušten hram. Shvativši san ozbiljno, dala je osobno počistiti hram zajedno sa cenzorom Lucijem Julijem Cezarom. Umrla je pri porodu, ali je dijete preživjelo i kasnije postalo poznato kao Publije Klodije.

## Povezano
* Žene u Rimu
* Caecilia (gens)
* Caecilius Metellus
* Porodično stablo Caecilii Metelli
* Manuel Dejante Pinto de Magalhães Arnao Metello and João Carlos Metello de Nápoles, "Metellos de Portugal, Brasil e Roma", Torres Novas, 1998
Katon Mlađi

**Marko Porcije Katon Utički** (*Marcus Porcius Cato Uticensis*, Rim, 95. pne. &ndash; Utika, april 46. pne.), poznatiji kao **Katon Mlađi** (*Cato Minor*) bio je rimski političar i državnik, poznat kao sljedbenik stoičke filozofije. Slično kao i njegov znameniti pradjed Katon Stariji je bio poznat po tvrdoglavosti i promicanju tradicionalnih konzervativnih rimskih vrijednosti, čestitosti, odbijanju primanja mita i ogorčenošću široko rasprostranjenom korupcijom u Rimu njegovog doba. Kao jedan od vođa optimata je bio dugogodišnji glavni suparnik Julija Cezara, protiv koga se na kraju borio i u građanskom ratu. Njegovo samoubistvo nakon poraza u bitci kod Tapsa se često naziva simboličkim krajem Rimske Republike.

## Napomene

## Izvori

* Badian, E. "M. Porcius Cato and the Annexation and Early Administration of Cyprus", *[[Journal of Roman Studies|JRS]]*, 55 (1965): 110-121.
* Bellemore, J., "Cato the Younger in the East in 66 BC", *[[Historia]]*, 44.3 (1995): 376-9
* Earl, D.C. *The Political Thought of Sallust*, Cambridge, 1961.
* Fantham, E., "Three Wise Men and the End of the Roman Republic", "Caesar Against Liberty?", *[[Arca]]* (43), 2003: 96-117.
* Fehrle, R. *Cato Uticensis*, Darmstadt, 1983.
* Goar, R. *The Legend of Cato Uticensis from the First Century BC to the Fifth Century AD*, Bruxelles, 1987.
* Gordon, H. L. "The Eternal Triangle, First Century B.C.", *[[The Classical Journal]]*, Vol. 28, No. 8. (May, 1933), pp.&nbsp;574–578
* Hughes-Hallett, Lucy. *Heroes: A History of Hero Worship*, Alfred A. Knopf, New York, New York, 2004. .
* Marin, P. "Cato the Younger: Myth and Reality", Ph.D (unpublished), UCD, 2005
* Marin, P. *Blood in the Forum: The Struggle for the Roman Republic*, London: Hambledon Continuum, (April) 2009  
* Marin, P. *The Myth of Cato from Cicero to the Enlightenment* (forthcoming)
* Marin, P. *Idols and Images: How Republican Rome Influenced George Washington and the Foundation of the United States* (forthcoming)
* Peter Nadig, "Der jüngere Cato und ambitus", in: Peter Nadig, Ardet Ambitus, *Untersuchungen zum Phänomen der Wahlbestechungen in der römischen Republik*, Peter Lang, Frankfurt am Main 1997 (Prismata VI), S. 85-94, 
* Syme, R., "A Roman Post-Mortem", *Roman Papers I*, Oxford, 1979
* Taylor, Lily Ross. *Party Politics in the Age of Caesar*, University of California Press, Berkeley, California, 1971, . 
* Plutarh. *Katon Mlađi*.
94. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **94. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Kalda i Ahenobarba** (ili, rjeđe, **godina 660. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 94. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.



== Događaji ==
* [[Rimska Republika|Rimskom Republikom]] upravljaju [[konzul]]i [[Gaius Coelius Caldus|Gaj Celije Kald]] i [[Lucius Domitius Ahenobarbus (konzul 94. pne.)|Lucije Domicije Ahenobarb]].
* [[Nikomed IV od Bitinije|Nikomed IV]] nasljeđuje svog oca [[Nikomed III od Bitinije|Nikomeda III]] kao kralj [[Bitinija|Bitinije]].
* Neuspjeli pokušaj otvaranja [[latinski]]h retoričkih škola u Rimu.
* Narod [[Saka]] započinje vladati sjeverozapadnom [[Indija|Indijom]].
* [[Lucius Cornelius Sulla|Lucije Kornelije Sula]] izabran za *praetor urbanusa''.

## Rođenja
* Car Zhao od Hana (u. 74. pne.)

## Smrti
* Bakru II bar Bakru, vladar Osroene
Osroena

**Osroena** (također poznata kao **Osroene,** **Osrohene**, **Osrhoene**; sirijački:ܡܠܟܘܬܐ ܕܒܝܬ ܥܣܪܐ ܥܝܢܐ **'), također poznata po imenu svog [[glavni grad|glavnog grada]] **Edesa*' (suvremeni [[Şanlıurfa]] u [[Turska|Turskoj]]) je bilo drevno [[Sirijaci|sirijačko]] kraljevstvo u [[Mezopotamija|Mezopotamiji]], koje je uživalo nezavisnost ili značajnu razinu autonomije od 132. pne. do 244. n.e. U njoj se kao službeni jezik koristio [[sirijački]]..

Osroena ili Edesa je nezavisnost stekla zahvaljujući kolapsu [[Seleukidsko Carstva|Seleukidskog Carstva]] koje je iskoristila dinastija iz arapskog plemena [[Orrhoei|Orejaca]] uspostavljena godine 136. pne. Naziv *Osroene* potiče od *Osroes* od Oreja, odnosno [[Arapi|arapskog]] šeika koji je vlast nad oblašću Osroene preuzeo od Seleukida godine [[120. pne.]]. Većina kraljeva Osroene su se zvali *Abgar* ili *Manu* a predstavljali su arapske šeike naseljene u gradovima. Pod arapskim dinastijama Osroena je došla pod značajan uticaj aramejske kulture i predstavljala je središte otpora helenizmu. Do 5. vijeka je sama Edesa postala središtem sirijačke književnosti i kulture. Godine 608. ju je zauzeo sasanidski kralj Khosrow II, a godine 638. muslimani.

Područje kraljevine, smješteno u gornjem toku [[Eufrat]]a, postalo je važno bojište između antičkih velesila koje su vladale [[Asia Minor|Malom Azijom]], [[Perzija|Perzijom]], [[Historija Sirije|Sirijom]] i [[Kraljevina Armenija|Armenijom]]. Nakon što je Seleukidsko Carstvo nestalo, podijelile su ga [[Drevni Rim|Rim]] i [[Partsko Carstvo]]. U tom periodu je uglavnom bila pod partskim [[sizerenstvo]]m, iako su Rimljani kasnije pokušali da ga povrate nekoliko puta.

== Izvori i reference ==


* [http://www.intratext.com/IXT/LAT0212/_P20.HTM Notitia dignitatum]
* Westermann, *Großer Atlass zur Weltgeschichte'' 
* Catholic encyclopaedia (passim)
Sirijski jezik

**Sirjački jezik** (klasični sirjački, lishana atiga, suryaya, suryoyo; ISO 639-3: syc), povijesni jezik istočnoaramejske podskupine aramejskih jezika, koji se govorio negdje do 12 stoljeća na području Srednjeg istoka. Klasični sirjački govorio se između 4. i 8. stoljeća. Između 10 i 12 stoljeća je izumro.

Danas ga, ali rijetko, rabe razne sirijske crkve: nestorijanska (istočna), jakobitska (sirijska ortodoksna) i maronitska (katolička).

## Reference
Saka

**Saka** (staroiranski *Sakā*; latinizirano *Sacae*) su bili skitsko pleme u grčkim izvorima poznato kao , u kineskim kao  (pinyin **; od starokineskog **sək*), te na sanskritu kao , a što je izraz koji se koristio za Skite koji su stvorili indo-skitsko kraljevstvo u 2. vijeku pne.

## Vanjske veze
* Scythians/Sacae: Article by Jona Lendering 
* Article by Kivisild et al. on genetic heritage of early Indian settlers 
* Sacaes/Scythians/Chionits 
* genetic heritage of central Asia
* genetic journeys and ancestors 
* [Indian, Japanese and Chinese Emperors](http://boole.cs.iastate.edu/book/3-%CA%B7(%C0%FA%CA%B7)/3-%CA%C0%BD%E7%C0%FA%CA%B7/www.friesian.com/sangoku.htm#saka,)
Nikomed III od Bitinije

**Nikomed III Euerget** ((, ? - cca. 94. pne.) bio je kralj Bitinije. Prijestolje je oko godine 127. pne. naslijedio od svog oca Nikomeda II. Za vrijeme svoje vladavine je nastojao proširiti teritoriju Bitinije na druga područja Male Azije. U tome je imao uspjeha anektiravši Paflagoniju, a u istu svrhu se pokušao okoristiti metežom u Kapadokiji. Kada je nakon smrti muža Arijarata VI na njegov dvor pobjegla kapadokijska kraljica Laodika, Nikomed se s njom oženio. Kada su njeni sinovi Arijarat VII i Arijarat VIII umrli, Nikomed je svijetu nastojao predstaviti varalicu kao tobožnjeg sina bivšeg kralja Arijarata V. Rimska Republika|Rimljani, kojima se obratio za posredovanje u sporu, bili su ogorčeni njegovim pokušajem prevare te su ga natjerali da odustane od Kapadokije i povuče se iz Paflagonije. Naslijedio ga je sin Nikomed IV.
Crmnička nahija

**Crmnička nahija** je bila jedna od deset nahija Knjaževine Crne Gore. Nahije se dele na plemena, a plemena na bratstva. Ovakva podela je važila do Prvog svetskog rata.

Ova nahija nalazila se južno od Riječke, a graničila se sa sjevera Riječkom nahijom, sa istoka Skadarskijem Blatom, sa juga Primorskom nahijom, a sa zapada Bokom kotorskom. U Crmničkoj nahiji su živela plemena: Podgor, Brčele, Sotonići, Dupilo, Gluhi Do, Boljevići, Limljani, Seoca, Šestani i Krajina.

## Geografija

Najveće planine u ovoj nahiji: Sutorman, Ostrik, Sozina, Trojica i Rasovatac. Sredinom ove nahije pruža se Crmničko polje. Ovoj nahiji, u koliko je dotiče, pripada Skadarsko jezero; a kroz Crmničko polje teku rijeke: Crmnica i Oraoštica, koje se sastaju u blizini varošice Vira i utiču u Skadarsko Blato pod imenom rijeka Virštica.

Kroz ovu nahiju načinjen je kolski put preko Sutormana, od Vira do Bara, koji se spaja s Primorskom nahijom i Jadranskijem morem, i vodeni put je spaja s Riječkom nahijom od Vira do Rijeke.

U ovoj nahiji podneblje je blago i umjereno, uspijeva svako voće, a osobito smokva, kao i rano povrće. Zemljište je vrlo plodno. Siju se poznati domaći usjevi, a ponajviše kukuruz i pšenica. Gore su obrasle: dubom, jasenom, cerom i drugijem drvećem. Od divljači se nalazi: lisica, zečeva, kunica i drugijeh. Od domaćih životinja gaje se: ovce, koze, goveda, konjčad i svinje.

### Poznata mjesta

Jedina varošica u ovoj nahiji je bila Vir, koji se nalazi na utoku rijeke Virštice u Skadarsko Blato. Imala je svoj okružni sud, varošku upravu, telegraf, poštu i tvrđavu. U blizini varošice nalazi se brdašce sa ostacima utvrde Besac, na kome je, tokom istrage poturica 1702. god., na Badnje veče poginulo sedamdeset Srba iz Dupila i mnoštvo muslimana.

U ovoj nahiji još su znatna mjesta: Krnjice, gdje je crnogorska vojska u ratu 1862. god. zarobila šest stotina Turaka; Karuči, gdje je Ivan Crnojević, nekadašnji vladar Crne Gore, petnaest hiljada Turaka potukao; Boljevići, u njima se rodio vladika Ruvim, koji je pleme Kuče obratio u pravoslavnu vjeru; Brčeli, gdje su ponekad stanovali zetski vladari Balšići. U Brčelima je manastir, u kom je živio i umro „Lažni Car Šćepan Mali“. Boljevići, Brčeli, Sotonići, Godinje i Krajina znatni su, što se tamo rađa dobro grožđe, od koga se dobiva čuveno crmničko vino. Čuveni su ribolovi: Modra Oka, Jasen, Raduš i Luka Krnjička.

## Stanovništvo

Najviše se narod u ovoj nahiji zanima zemljoradnjom i stočarstvom; trgovinom vina i ribolovom. Iz ove nahije većinom idu ljudi po svijetu, da štogod zarade. Narod je pobožan, radan, dobroga zdravlja, a čisto se nosi.

## Izvori

## Literatura
* Zemljopis Knjaževine Crne Gore - Đuro Popović i Jovan Roganović, Cetinje 1895.

## Vanjske veze
* Zemljopis Knjaževine Crne Gore
Sjeverna Irska

**Severna Irska** (engl. *Northern Ireland*, irs. *Tuaisceart Éireann*, ulškot. *Norlin Airlann*) je jedna od četiri dela Ujedinjenog Kraljevstva koja se nalazi na severoistoku ostrva Irske. Sa svojom površinom od 14.139 km² prekriva oko jednu šestinu ovog ostrva. Na jugu i na zapadu se graniči sa Republikom Irskom dok je na istoku i severu okružena morem.

Severna Irska broji šest od devet grofovija istorijskog irskog regiona Ulster. Ukazom vlade Ujedinjenog Kraljevstva iz 1920. godine Severna Irska je postala administrativno deo Ujedinjenog Kraljevstva.

## Geografija

Površina Severne Irske iznosi 14.148&nbsp;km2, a broj stanovnika 1,57 mil. Glavni grad je Belfast.

## Privreda

Privreda se temelji na poljoprivredi, pašnjacima, brodogradnji, aviogradnji i tekstilnoj industriji.

## Religija
 
U Severnoj Irskoj religija je katolička i protestantska

## Historija

Severna Irska je nastala iz provincije Ulster (uglavnom protestantska) na severu Irske koja je 1921. godine podeljena. Najveći deo je pripao Severnoj Irskoj, ostatak (uglavnom katolici) postao je provincija Republike Irske, 1972. ukidanje samouprave i uspostava izravne vlasti Velike Britanije. Od 1969. stanje slično građanskom ratu između socijalno i politički ugrožene katoličke manjine (IRA) i protestantske većine, .
1998. potpisan mirovni sporazum uz sudjelovanje irskog nacionalističkog pokreta Sinn Fein, protestantske Ulster Unionist Party, britanske kao i irske vlade. Mirovni sporazum je još uvek ugrožen delovanjem fanatika s obe strane.
337.

__NOTOC__
Godina **337.** (**[[rimske brojke|CCCXXXVII]]**) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Felicijana i Ticijana** (ili, rjeđe, **godina 1090. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 337. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

== Događaji ==
<onlyinclude>
* [[6.2.]] - [[Papa Julije I|Julije I]] nasljeđuje [[Papa Marko|Marka]] kao 35. [[papa]].
* maj - Nakon smrti [[Rimsko Carstvo|rimskog]] cara [[Konstantin Veliki|Konstantina Velikog]] formalno obnovljena [[tetrarhija]], odnosno Carstvo podijeljeno na četiri dijela kojima upravljaju [[Konstantin II]], [[Konstans]], [[Dalmacije]] i [[Konstancije II]].
* [[17.6.]] - Car [[Konstancije II]] objavljuje kako se prognani [[Atanazije Aleksandrijski|Atanazije]] vraća na mjesto [[patrijarh Aleksandrije|patrijarha Aleksandrije]].
* septembar - [[Dalmacije]] je ubijen od strane vlastitih vojnika, a sa njim ili neposredno nakon toga njegov otac [[Flavije Dalmacije|Flavije]], kao i veliki broj potomaka [[Konstancije Klor|Konstancija Klora]] i visokih carskih službenika. Preostala tri *Augusta* se odriču odgovornosti za ovu [[čistka|čistku]].
* [[9.9.]] - Tetrarhija je formalno ukinuta, nakon što su [[Konstans I]] i [[Konstancije II]] među sobom podijelili Dalmacijeve teritorije na Istočnom Balkanu, a Rimsko Carstvo tako dobilo tri umjesto četiri vladara.
* [[Pavle I Carigradski|Pavle I]] postaje novi [[Spisak carigradskih patrijarha|arhiepiskop Konstantinopolja]].
* Perzijski kralj [[Šapur II]] započinje novi rat sa Rimskim Carstvom. 
* [[Aja Irina]] je prva crkva izgrađena u [[Konstantinopolj]]u, služi kao sedište [[Vaseljenska patrijaršija|patrijaršije]] do gradnje [[Aja Sofija|Aja Sofije]] 360.
</onlyinclude>

== Rođenja ==
* [[Fu Jiān]], car države Raniji Qin
* [[Lü Guang]], osnivač države [[Kasniji Liang]]
* [[Faxian]], [[Kina|kineski]] [[Budizam|budistički]] redovnik i putnik (približan datum)

== Smrti ==
* [[22.5.]] - [[Konstantin Veliki]], rimski car (*[[280]])
* septembar
** [[Hannibalianus|Hanibalijan]], kralj Ponta i nećak Konstantina I (pogubljenje)
** [[Dalmatius|Dalmacije]], *Cezar'' i nećak Konstantina I (pogubljenje)
** Flavije Dalmacije, sin Konstancija Kloram otac Hanibalijana i Dalmacija (pogubljenje)
** Julije Konstancije, sin Konstancija Klora i otac Gala i Julijana (pogubljenje)
** Patricije Optat (pogubljenje)
* Aleksandar, patrijarh Konstantinopolja
* Eustatije, patrijarh Antiohije (približni datum)

## Reference
Ozrinići

**Ozrinići** je naselje u opštini Nikšić u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2023. bilo je 1911 stanovnika (prema popisu iz 2011. bilo je 2057 stanovnika).

## Demografija
U naselju Ozrinići živi 1489 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 35,6 godina (34,3 kod muškaraca i 36,9 kod žena). U naselju ima 551 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,67.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (-{Fallingrain}-)
* Satelitska mapa (-{Wikimapia}-)
* Gugl satelitska mapa (-{Maplandia}-)
* Plan naselja na mapi (-{Mapquest}-)
Martinovići (Plav)

**Martinovići** (albanski **Martinaj** [maɾtiˈnaj]), naselje u opštini Gusinje (albanski Guci)  u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 689 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 722 stanovnika).

## Demografija
U naselju Martinovići živi 491 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 33,2 godina (33,2 kod muškaraca i 33,2 kod žena). U naselju ima 148 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,66.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Albancima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

{| width="50%" style="background:transparent; "
| valign="top" width="50%" style="border:1px solid black; " |


:*Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka*



| valign="down" width="50%" |

## Reference

## Vanjske veze
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (-{Fallingrain}-)
* Satelitska mapa (-{Wikimapia}-)
* Gugl satelitska mapa (-{Maplandia}-)
* Plan naselja na mapi (-{Mapquest}-)
Kadija

**Kadija** (turski: Kadı, od arapskog: قاضي‎ ) je naziv za islamskog sudiju koji donosi odluke u skladu sa šerijatskim pravom.

## Historijat kadija
Kadija se u načelu bavio samo vjerskim aspektom nekog pravnog predmeta, dakle predmetima oko nasljeđa, vakufima, brakovima i razvodima, iako se teoretski njegova nadležnost protezala i na građansko i kazneno pravo.

Ispočetka je rad kadija bio ograničen na neku vrst savjetništva, oni nisu bili direktno administrativno osoblje, već su samo arbitrirali u sporovima i balansirali presude u predmetima koji su drugi obradili. Vremenom su oni preuzeli na sebe upravljanje vakufima (vjerskim zakladama), brigu o imovini siročadi, hendikepiranih osoba i svih drugih koji se nisu mogli brinuti o vlastitim interesima, te nadzor nad udajama žena bez skrbnika.

U svim tim pitanjima kadijina odluka je bila konačna.

Kako su kadije obavljale ključnu funkciju u ranom islamskom društvu, od njih se ispočetka zahtjevalo samo da bude punoljetni slobodni muškarac, musliman, dobrog karaktera, i da dobro poznaje šerijatsko pravo.

Kadije su već tokom 7. i 8. vijeka trebali biti sposobni isčitavati određene pravne propise iz dobrog poznavanja Kurana i hadisa (pouka koje je poslanik Muhamed izgovorio ili na neki drugi način sugerirao) i imati osjećaj za idžmu (konsenzus uleme). Taj pogled je kasnije izmijenjen kako bi se omogućilo da se kadije koriste kao apsolutnim autoritetom u svom poslu, stavovima jedne od četiri ortodoksne islamske pravne škole.

Drugi Kalif Omar je bio prvi islamski lider koji je počeo imenovati kadije da eliminira potrebu da osobno arbitrirara u svakom sporu koji je nastao u njegovoj ummi (zajednici). Nakon tog se smatralo da je vjerska dužnost vladara, da osigura provođenje pravde, preko imenovanja kadija.

### Kadije u Osmanskom Carstvu
Kadije su bile nosioci pravnog sistema Osmanskog Carstva, kojim je bio obuhvaćen dobar dio Balkana, iz tih vremena ostala je narodna uzrečica: *Kadija te tuži, kadija te sudi*.

## Reference

## Vanjske veze
* ''qadi'' na portalu Encyclopædia Britannica
LGBTQ prava u Tadžikistanu

**[[LGBT]] sobe u [[Tadžikistan]]u** imaju vidno umanjena prava u odnosu na ostale građane i građanke. Istopolni odnosi su legalni, ali zakon ne priznaje nijedan oblik istopolnih partnerstava, a diskriminacija homoseksualnih i transrodnih osoba je i dalje veoma prisutna.

## Dekriminalizacija homoseksualnosti
Za vreme Sovjetskog Saveza, homoseksualnost je kažnjavana članom 125.1 koji je odgovarao članu 121. sovjetskog krivičnog zakona iz 1933. godine kaznama od novčane do 5 godina zatvora. Zakon je kažnjavao samo analni seks, dok ostale seksualne prakse između muškaraca, kao i lezbejski seksualnu odnosi nisu pominjani u zakonu. Posle izdvajanja Tadžikistana iz SSSR-a homoseksualnost biva dekriminalizovana ukidanjem sovjetskog zakona, 1998. godine.

## Zabrana diskriminacije
Polemike o unapređenju LGBT prava su u društvu i dalje tabu-tema, ne postoji nijedan zakon koji bi LGBT osobe štitio od diskriminacije, dok je stav većinske islamske verske zajednice prema homoseksualnosti izrazito negativan. 

## Vidi dalje

* Ljudska prava u Tadžikistanu
* Politika Tadžikistana

## Reference
Lipstik lezbejka

**Lipstik lezbejka** (en: *lipstick lesbian*) je sleng termin kojim se opisuje lezbejka ili biseksualna žena koja pokazuje tradicionalne ženske rodne atribute, kao što su oblačenje haljina, nošenje šminke (otuda naziv; *lipstick* znači ruž za usne) i dr. Dok su femme lezbejke, takođe ženstvene, tradicionalno obično povezane sa butch lezbejkama, lipstik lezbejke privlače druge lipstik ili femme lezbejke. Drugim rečima, ženstvena lezbejka koju privlače muževne lezbejke označava se kao *femme*, a ona koju privlače druge ženstvene lezbejke označava se kao lipstik.

U američkim mainstream filmovima lezbejke su najčešće prikazane kao lipstik lezbejke iz komercijalnih razloga, kako bi bile privlačnije muškim gledaocima. Primer može biti serija *[[The L Word]]*, gde je većina junakinja ovako prikazana. Većina žena u istopolnim scenama u mainstream pornografiji takođe su prikazane kao lipstik lezbejke.

## Reference
Soft butch

**Soft butch** je žena koja ispoljava neke stereotipno butch karakteristike, ali ne uklapa se u muževni stereotip butch lezbejke. Ove odlike mogu biti kratka kosa, odeća koja se tradicionalno smatra muškom, muževno ponašanje, i sl. Soft bučice generalno imaju androginu pojavu, pre nego da se uklapaju u muške ili ženske norme i rodne identitete. U spektru rodnih izražavanja među lezbejkama, soft bučice su bliže butch lezbejkama nego lipstik.

Ovakvo ponašanje i izražavanje se često doživljava kao socijalno prihvatljivo unutar lezbejske zajednice. Dok se ponekada smatra da je "izdaja" ponašati se "isuviše ženstveno" ili "isuviše muževno" (stone butch), soft butch je zlatna sredina.
Stone butch

**Stone butch** (*kamena bučica*) je sleng termin za ženu koja jako ispoljava tradicionalno muške karakteristike i koja ima aktivnu seksualnu (a nekad i emocionalnu) ulogu i koja ne želi da bude dodirivana po genitalijama. Ne identifikuju se sve stone butchice kao žene, neke koriste muški rod kada govore o sebi, niti se sve identifikuju sa lezbejskom zajednicom. Uobičajena partnerka stone butchice je stone femme, koja uzima pasivnu seksualnu ulogu i ne želi da dodiruje genitalije svoje partnerke. 

## Povezano
* Butch i femme
* Rodna uloga
* Transmuškarac
* * [[Stone Butch Bluess]]*
LGBTQ prava u Egiptu

**Položaj [[LGBT]] osoba u [[Egipat|Egiptu]]** je obeležen činjenicom da vlasti i javnost jedva da priznaju postojanje homoseksualnosti. Iako nijedan zakon direktno ne zabranjuje homoseksualnost, postoji nekoliko drugih zakona o javnom moralu, koji strogo kažnjavaju zakonima o javnom moralu.

## Krivični zakon
Krivični zakon ne pominje dobrovoljne seksualne odnose između odraslih osoba istog pola u privatnosti, kao ni cross-dressing, pa oni nisu *de jure* ilegalni. Međutim, od 2000. godine koriste se drugi zakoni koji kreiraju *de facto* zabranu homoseksualnosti i cross-dressinga.

Godine 2000. vlasti su uhapsile gej par i podigle optužbu za kršenje časti i nemoralni ponašanje. Advokati su tražili da se optužnica odbaci, jer homoseksualnost nije ilegalna, ali sudije su donele presudu da su ova dvojica muškaraca prekršili religijske i moralne standarde. Ovaj incident je postao medijska senzacija, a mnoge javne ličnosti su iznele mišljenje da je homoseksualnost produkt Zapada i zapadnjačke dekadencije i tražile da se homoseksualne osobe ubiju ili pošalju na lečenje.
 
U toku naredne godine vlada je počela da napada privatna okupljanja LGBT osoba i hapsi goste, optužujući ih na osnovu zakona o javnom redi i moralu ili zakona protiv prostitucije, kao i za kršenje učenja religije, moralnu iskvarenosti i sl.

Prvi od ovih napada odigrao se na brodu 2001. godine na kome se održavala žurka, kada su uhapšeni 52 Egipćana. Slučaj Cairo 52, kako je bio poznat u međunarodnoj javnosti, naišao je na osudu međunarodnih organizacija, kao i inostranih državnih zvaničnika. Od njih 23 je osuđeno na zatvorsku kaznu sa teškim radom.

Na kritike međunarodne javnosti egipatski zvaničnici odgovaraju ili negiranjem da Egipat vrši progon LGBT osoba ili braneći progon stavom da je homoseksualnost moralna perverzija.

## Transseksualnost
Tokom 1990-ih Sali Abdullah je postala prva osoba koja je zvanično promenila pol u Egiptu. Premda zakoni odobravaju korekciju pola kao i promenu zvaničnog pola, transseksualnost ostaje veliki tabu u zemlji.

Godine 1998. egipatska vlada je zvanično zabranila muziku izraelske pevačice Dane International.

## Vidi dalje
* Ljudska prava u Egiptu
* Politika Egipta

## Vanjske veze
* Gay Egypt

## Reference
Stone femme

**Stone femme** je lezbejski identitet koji je dobio ime po analogiji sa znatno poznatijim terminom stone butch. Identifikacija sa ovim terminom ne zavisi nužno od fizičkog izgleda ili rodnog izražavanja osobe, već od partnerke stone femmice. Termin se koristi za lezbejku koja ne želi da seksualno dodiruje genitalije svoje partnerke, koja, s druge strane, ne želi da bude dodirivana (stone butch).
Mangalor

**Mangalor** () je grad u Indiji u državi Karnataka. Po podacima iz 2009. godine u gradu je živelo 612.374 stanovnika.

## Geografija
### Klima

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanična stranica grada
Bopal

**Bopal** () je grad u Indiji u državi Madja Pradeš. Po podacima iz 2001. godine u gradu je živelo 1.458.416 stanovnika.

## Reference

## Povezano
* Bopalska nesreća

## Vanjske veze

* Zvanična stranica grada
Nikomed IV od Bitinije

**Nikomed IV Filopator** (? - 75/74. pne.) bio je posljednji kralj Bitinije. Bio je sin i nasljednik kralja Nikomeda III, a na prijestolje je stupio godine 94. pne. O njegovom ranijem životu se malo zna, ali mu je vladavina bila obilježena burnim događajima. 

Godine 90. pne. je, nastojeći na prijestolje dovesti sebi sklonog Nikomedovog brata Sokrata Dobrog, protiv Bitinije pokrenuo rat pontski kralj Mitridat VI Eupator. Nikomed je poražen i prisiljen na bijeg u Italiju, odakle se, uz rimsko posredovanje vratio na prijestolje. Rimljani su, pak, podsticali Nikomeda da napada i pljačka pontske teritorije. To je poslužilo kao povod za izbijanje prvog mitridatskog rata. Nikomed je ponovno prisiljen na bijeg te se tek nakon pobjeda rimskog vojskovođe Sule nad Mitridatom uspio vratiti na prijestolje 84. pne.

Bitinija je nakon toga, kao vjerni rimski saveznik, živjela u relativnom miru. Godine 80. pne. je na Nikomedov dvor kao rimski izaslanik došao mladi Julije Cezar kako bi uz bitinijsku pomoć sagradio flotu za borbu protiv pirata. Cezar se na Nikomedovom dvoru zadržao duže nego što je planirao, i gotovo sve vrijeme provodio u Nikomedovom društvu. Zbog toga su se u Rimu pojavile glasine kako su Nikomed i mladi rimski izaslanik homoseksualni ljubavnici. Cezar je zbog toga u Rimu među svojim političkim neprijateljima stekao nadimak "kraljica Bitinije" koga se nastojao riješiti do kraja života.

Godine 74. pne. je Nikomed, po uzoru na posljednjeg vladara susjedne države Pergam, oporukom vlast nad zemljom ostavio Rimljanima, koji su je anektirali i učinili svojom provincijom.

## Izvori
* Svetonije, *[[Životi dvanaest Cezara|Živiti Cezara]]*: "Caesar".
* Smith, William (editor); *[[Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology]]*: "Nicomedes III"  (erroneously called so), Boston, (1867).

----
Gaj Celije Kald

**Gaj Celije Kald** (*Gaius Coelius Caldus* ili *Gaius Caelius Caldus* bio je rimski političar s kraja 2. i početka 1. vijeka pne.

Godine 107. pne. izabran je za tribuna i donio zakon koji je uredio postupak u sudskim procesima za veleizdaju..

Godine 94. pne. je izabran za konzula zajedno s Lucijem Domicijem Ahenobarbom.

Za vrijeme Sulinog drugog građanskog rata je bezu uspjeha pokušao pomoći Gaju Mariju Mlađem tako što je pokušao spriječiti Pompeja da se spoji sa Sulinom vojskom. Lik mu se nalazi na nekoliko srebrnih kovanica kasne Republike.

## Izvori