open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bernardo Ashetu

**Bernardo Ashetu**, pravim imenom **Hendrik George van Ommeren** (Kasabaholo, 4. ožujka 1929. – Den Haag, 3. kolovoza 1982.), surinamski pisac i pjesnik. 

Rodio se 1929. godine u mjestu Kasabaholo kao Hendrik George van Ommeren. Njegov otac, Hendrik Carel van Ommeren bio je liječnik koji je od 1955. do 1957. godine bio predsjednik kolonijalne skupštine Surinama. Njegov sin nije imao velikih akademskih ambicija te se isprva zaposlio kao telegrafist, a kasnije i kao mornar, što mu je omogućilo da putuje diljem svijeta. Godine 1959. nastanio se u Nizozemskoj i odlučio postati pisac. Prvo djelo, zbirku *Yanacuna*, objavio je 1962. godine u časopisu *Antilliaanse Cahiers* pod pseudonimom Bernardo Ashetu, koji će ga proslaviti i koji će koristiti do kraja svog života. Zbirka je sadržavala 205 pjesama i bavila se kolonijalnim temama; iako je zbirka jako dobro prihvaćena, Ashetu je prestao objavljivati. 

Iako je nastavio pisati, Ashetu više nikada nije poslao nijedno djelo na objavu; korpus njegovih neobjavljenih pjesama ostavljen je na skrb kritičaru Michielu van Kempenu. Također, više se nikada nije potpisivao kao Bernardo Ashetu, a sva je svoja kasnija pisma potpisivao kao Kamanda (što doslovno znači "Ja sam crnac."), što je natpis koji mu piše i na nadgrobnom spomeniku. Njegova se poezija posthumno počela pojavljivali u časopisu *Spiegel van de Surinaamse poëzie*, a kasnije i u nizu drugih nizozemskih i surinamskih časopisa. Godine 2002., Gerrit Komrij objavio mu je zbirku *Dat ik zong*, dok je van Kempen 2011. godine objavio zbirku *Dat ik je liefheb*. 

## Reference

## Vanjske veze
*Bernardo Ashetu at Digital Library for Dutch Literature (in Dutch)
*Bernardo Ashetu at Werkgroep Caraïbische Letteren (in Dutch)
Lista gostujućih uloga u seriji Bitange i princeze

Uz glavne i sporedne članove glumačke postave serije *[[Bitange i princeze]]*, kroz pet sezona serije brojni su glumci i javne ličnosti imali gostujuće uloge u seriji. *Bitange i princeze* su sitcom koji je pratio razne privatne i poslovne dogodovštine u životima petero protagonista - Robija, Kaze, Tea, Irene i Lucije - koji su živjeli kao susjedi u nasuprotnim stanovima u istoj zgradi. Serija je emitirana na HRT-u od 2005. do 2010. godine, a emitirano je ukupno 108 epizoda kroz pet sezona. 

 ⋅  ⋅ 

## Sezona 1

## Sezona 2

## Sezona 3

## Sezona 4

## Sezona 5

## Reference

## Vanjske veze
* 
* ''Bitange i princeze'' na stranicama Interfilma
Argentinski rat za nezavisnost

**Borba za nezavisnost Argentine** (španjolski: *Guerra de Independencia de Argentina*) odvijala se od 1810. do 1825. između pobunjenika iz Vicekraljevstvo Río de la Plata i rojalista odanih španjolskom dvoru.

## Historija
Borba za nezavisnost počela je 1806. godine, kad je lokalna milicija Buenos Airesa uz malu pomoć španjolske mornarice, uspjela odbiti britansku invaziju. 

Za daljni tok bile su važne posljedice intervencije Napoleona I u Španjolskoj, koja je započela 1808. kad je kralja Fernanda VII prislio na abdikaciju u korist 
svog brata. Taj potez gurnuo je Španjolsku u građanski rat između dvije rivalske frakcije - jedne okupljene oko novog kralja Josepha Bonaparte i druge španjolskih patriota okupljene oko prognanog kralja koju je pomagala Britanija. 

Prema drevnim principima španjolskog zakonodavstva, kraljeve domene u Americi imale su pravo upravljati same sobom sve do povratka zakonitog kralja na tron. 
Zbog tog su 25. maja 1810. (danas se slavi kao dan revolucije), građani Buenos Airesa sami izabrali nove privremene vođe Vicekraljevstva Río de la Plata za vrijeme dok se Fernando VII ne vrati na tron. 

Početkom 1811. dolaskom novog vicekralja *Francisca Javier de Elía* iz Španjolske Montevideo je proglašen prijestolnicom Vicekraljevstva Río de la Plata umjesto pobunjeničkog Buenos Airesa. Iz njega je novi vicekralj pokušavao povratiti pobunjena područja u Estuariju Río de la Plata.

Nakon početnih neuspjeha patriotska mornarica je uspjela nakon blokade zauzeti Montevideo 17. maja 1814. Njegovom kapitulacijom su španjolski rojalisti izgubili posljednju pomorsku bazu na južnom Atlantiku.
Nakon tog su borbe borbe prenjete na zapad do Anda.

Tad je postalo očito da je Fernando VII  praktički nemoćan i pored tog što je 1814. vraćen na tron. Zbog tog je 9. jula 1816. na skupštini delegata Vicekraljevstva u San Miguel de Tucumánu proglašena nezavisnost nove države nazvane Ujedinjene Provincije Río de la Plate.

Uslijedilo je nekoliko godina teških borbi, prije nego što su rojalisti poraženi na sjeveru Argentine. Ostali su prijetnja iz baza u Peruu sve dok ih nisu zauzeli José de San Martín i Simón Bolívar 1820.-24. 
Nova vlada Ujedinjenih Provincija iz Buenos Airesa pokušala je zadržati teritorijalni integritet starog Vicekraljevstva Río de la Plata, ali su rubni dijelovi, koji nikad nisu bili efikasno kontrolirani, ubrzo izgubljeni; Paragvaj 1814., Bolivija 1825. i Urugvaj 1828.

Danas je 9. jul državni praznik u Argentini, koji se slavi uz vatromet, parade i govore u spomen na skupštinu održanu 1816.

## Izvori

## Vanjske veze

*''Argentina Celebrates 200 Years of Independence''
Bitka kod San Lorenza

**Bitka kod San Lorenza** (španjolski: *Combate de San Lorenzo*) odvila se 3. februara 1813. kod gradića San Lorenza.

U toj je bitci ustanička vojska generala José de San Martína pobjedila španjolske rojaliste.

## Historija

Rojalisti su doplovili brodovima do San Lorenza i iskrcali se ujutro oko 5:30. Bez zaustavljanja su krenuli prema franjevačkom samostanu gdje se utaborio José de San Martín sa svojim grenadirima. 

Na zapovijed San Martina, grenadiri su sa sabljama u rukama izjurili sa obje strane samostana i iznenadili rojaliste. 
Borba nije trajala više od tri minute, ali je bilo dovoljno da rojalisti izgube mnogo ljudi i oružja, te su se poraženi povukli prema svojim brodovima. 

Za vrijeme borbe San Martínov konj se poskliznuo i pao na njega. Život mu je spasio narednik *Juan Bautista Cabral*, koji mu je pritekao i branio da ga protivnici ne probodu svojim bajonetima, ali je pritom poginuo.

## Izvori

## Vanjske veze

*''La batalla de San Lorenzo inicio militar de José de San Martín''
Moreno

**Moreno** je grad i općina od 452,505 stanovnika na istoku zemlje u Provinciji Buenos Aires.

## Karakteristike
Moreno se nalazi udaljen 42 km zapadno od centra Buenos Airesa, sa kojim je praktički spojen kao dio njegove konurbacije u kojoj živi preko 15 miliona ljudi.
## Historija
Moreno je osnovao političar i kompozitor Amancio Alcorta 1860., na vlastitom imanju. Četiri godine kasnije 1864. izgrađena je željeznička pruga do Lujána sa stanicom u Morenu. 

općinski izbori održani su 1865., pa je općina službeno osnovana 1867.

Moreno je doživio nagli demografski rast u periodu 1960-e i 70-e, ali još uvjek nije toliko gusto naseljen kao kvartovi u centru Buenos Airesa. 

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municipalidad de Moreno''
Obraz (razvrstavanje)

**Obraz** može biti:

* Obraz
* Obraz (politička organizacija), srpska politička organizacija
* , srpski film
San Lorenzo (Santa Fe)

**San Lorenzo** je grad i općina od 45,958 na sjeveru zemlje u Provinciji Santa Fe.

## Geografija
San Lorenzo se prostire duž desne obale Rijeke Parana, udaljen svega 23 km sjeverno od strogog centra Rosaria sa kojim je danas praktički spojen u jedinstvenu aglomeraciju.

## Historija

Kako nema dokumenata kad je točno osnovan, uzima se da se to dogodilo 6. maja 1796. kad su došli franjevački redovnici da bi počeli svoj rad na evangelizaciji Indijanaca.
Uz njihov samostan izaslo je naselje-današnji San Lorenzo.

Kod San Lorenza se 3. februara 1813. odvila jedna od presudnih bitaka u Borbi za nezavisnost Argentine.
U toj Bitci su snage generala José de San Martína pobjedile španjolske rojaliste.

Nakon dolaska željeznice krajem 19. vijeka izrastao je u veliku luku, posljednju na Parani koja može primiti brodove dubokog gaza, koji dolaze iz Atlantika.
Uz luku su niknule i tvornice pa je toliko narastao da je 1944. dobio status grada. 
## Privreda
Danas je San Lorenzo velika luka i industrijsko predgrađe Rosaria sa pogonima petrokemijske, građevinske i prehrambene industrije.

Iz luke u San Lorenzu se zajedno sa susjednom lukom General San Martín izvozi oko 50% argentinske soje.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municipalidad de San Lorenzo'' (službene stranice)
Prvi maj (razvrstavanje)

**Prvi maj** ili **Prvi svibanj** se može odnositi na:

* 1.5. – prvi dan mjeseca maja
* Prvi maj (*Međunarodni praznik rada*) – praznik
*  – srpski film

## Povezano
* 1. maj (razvrstavanje)
Johanna Schouten-Elsenhout

**Johanna Schouten-Elsenhout**, rođena kao **Johanna Isidoro Eugenia Elsenhout** (Paramaribo, 11. srpnja 1910. – 23. srpnja 1992.), surinamska pjesnikinja i aktivistica koja se istaknula u svojoj borbi za priznavanje stanantonga i afrosurinamske kulture.

Johanna Isidoro Eugenia Elsenhout rođena je 1910. godine u Paramaribu u katoličkoj obitelji sa šestero djece. Njezin otac, Johan Alexander Elsenhout, imao je koncesiju na rudnik zlata, dok je njezina majka, Gerada Rosalia Triel, bila kći roba.  Počela je pisati vrlo rano, u vlastitim bilježnicama i to na sranantongu. Nakon završene srednje škole, radila je kao pralja.  U dobi od 18 godina rodila je blizance, Luciena i Eugénie; Eugénie je umrla nedugo nakon rođenja, prije svog prvog rođendana, što je kod Johanne izazvalo psihotičnu epizodu.  Tri godine kasnije rodio joj se i drugi sin, Rudy. Otac njezine troje djece nije poznat.  Tokom 1960-ih godina udala se za poduzetnika Wima Schoutena te se obitelj 1968. godine preselila u Groningen, u Nizozemsku. Godine 1975. vratili su se u Surinam kako bi proslavili sticanje nezavisnosti, međutim Wim je tada iznenada umro te se Johanna odlučila vratiti i trajno preseliti u Surinam.

Iako je počela pisati vrlo rano, kao spisateljica otkrivena je tek 1958. godine, kada je svoju pjesmu, "Kotomisi", poslala u radijsku emisiju *Nanga Opo Doro*.  To je bilo značajno jer u to doba žene se nisu bavile književnim radom,  tako da je Johanna bila pionirka u Surinamu, međutim to nije bila jedina stvar po kojoj je bila značajna. Osim što je pisala na sranantongu, jeziku svoje majke (otac joj je osim nizozemskog govorio i engleski jezik),  njezina je poezija bila specifična po tome što nije imala stihove ni interpunkcije već se sastojala od fraza i rečenica za koje se tek kasnije ispostavilo da su poezija. Teme su joj bile raznovrsne, od lezbijskih odnosa koji u njezinoj kulturi nisu bili tabu, preko kreolske kulture, pa do tegoba i ljubavi (samohrane) majke prema djeci. Tematski i idejno, Johanna Schouten-Elsenhout zauzuma iznimno važno mjesto u historiji surinamske književnosti.

Prvu zbirku, *Tide ete: fro sren singi*, objavila je 1963. godine, a već joj je dvije godine kasnije izašla i druga zbirka, *Awese*.  Tijekom 1970-ih godina, njezine su pjesme uvštene i u zbirke *Surinaamse gedichten* (1973.) i * Sranan pangi* (1974.).

## Reference

## Vanjske veze
* Johanna Schouten-Elsenhout at Digital Library for Dutch Literature
Kodoku no Saibō

"**狐独の才望**" (rōmaji: ) je digitalni singl japanskog rock benda Ling tosite sigure koji je premijerno objavljen 8. studenog 2023. godine. Singl je izdao Sony, a kao i ranije, glazbu i tekst napisao je Tōru Kitajima, frontmen benda. Singl je bio drugi singl benda iz 2023. godine, a objavljen je šest mjeseci nakon singla "アレキシサイミアスペア", koji je bio korišten kao uvodna pjesma za anime film *[[Psycho-Pass PROVIDENCE]]*; međutim, "アレキシサイミアスペア" je bio cjelovito singl izdanje, dok je "狐独の才望" izdan samo kao digitalni singl te uz njega nije izdana nijedna druga pjesma niti verzija naslovne pjesme. Bio je to ukupno treći digitalni singl benda, nakon singlova "竜巻いて鮮脳" i "Marvelous Persona". Ovaj je singl izdan u sklopu suradnje s producentima Netflixove anime serije *[[Onmyōji]]*, čija je uvodna pjesma (OP) bio upravo "狐独の才望". 

## Vanjske veze
*Diskografija
Luján

**Luján** je grad i općina od 97,363 stanovnika na istoku zemlje u Provinciji Buenos Aires.

## Karakteristike
Luján se prostire duž Istoimene rijeke udaljen 67 km zapadno od Buenos Airesa, sa kojim je povezan autoputom *Acceso Oeste* i željeznicom.

## Historija
Po lokalnoj legendi nastao je zbog čuda koje se desilo 1630. kad je zaprežnim kolima prevožena skulptura Djevice Marije koja su tu zapela. 
Pobožni vjernici su taj događaj shvatili kao znak da bi Djevica htjela da tamo ostane, pa su na tom mjestu podigli kapelicu.
Uz kapelicu je niklo naselje koje je dobilo ime po konkvistadoru *Pedru Lujánu*, koji je tu poginuo 1536. u bitci sa Indijancima. 

Luján je od 1730. sjedište parohije, nakon tog je 1755. dobio status ville. Nova crkva podignuta je 1763., a 1772. počela je izgradnja gradske vijećnice.
Željeznička pruga do Buenos Airesa dovršena je 1864., iste godine proradio je mlin.

Monumentalna neogotička katedrala počela se graditi 1887., na kultnom mjestu stare kapelice, dovršena je 1935. i odtad je cilj brojnih hodočasnika, naročito na blagdan 21. maja.

Belgijski poduzetnik *Julio Steverlynck* podigao je 1888. tvornicu tekstila, koja je postala motor razvoja, pa je 1893. dobio i status grada.

Luján je od 1973. univerzitetski grad sa agronomskim i ekomomskim fakultetom.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municipalidad de Luján''
Suipacha

**Suipacha** je grad i općina od 8,403 stanovnika na istoku zemlje u Provinciji Buenos Aires

## Karakteristike

Suipacha se nalazi 18 km sjeverno od mjesta gje se formira Rijeka Luján sutokom potoka Durazno i Leones.
Od Buenos Airesa, sa kojim je povezana poluautoputom N°5 i željeznicom je udaljena 126 km zapadno.
## Historija

Suipacha je nastala kao selo do kog je 1866. došla željeznica. Svoje današnje ime dobila je 1876. po potoku u Boliviji kod kog se odvila važna bitka u Argentinskom ratu za nezavisnost.
Od 1879. je administrativni centar okruga, vremenom je toliko narasla da je u oktobru 1973. dobila i status grada 1973.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municipalidad de Suipacha''
Luján (rijeka)

**Luján** (španjolski: *Río Luján*) je rijeka na sjeveroistoku Argentine u Provinciji Buenos Aires duga 158 km, desna pritoka Rijeke Parane.

## Hidrologija

Rijeka izvire kod grada Suipacha od tamo teče uz brojne meandre prema sjeveroistoku do grada Lujána. Nakon tog prima najveću pritoku Arroyo, a posljednjih 8&nbsp;km do ušća u Paranu teče kanalom Santa María

Kako teče po ravničarskom kraju između 1964. - 2014. je 50 puta plavila, zato se planira da se na brojnim dionicama kanalizira.

Porječje rijeke ima površinu od 3,401 (2,739) km² i proteže se po Provinciji Buenos Aires, u kom
živi 2.795,648 stanovnika (16,78%) Provincije Buenos Aires.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Cuenca del Río Luján''
Kraljica (razvrstavanje)

**Kraljica** se može odnositi na:

* Kraljica, vladarska titula
* Kraljica (šah), šahovska figura

## Vidi još
* Kralj (razvrstavanje)
San Isidro, Buenos Aires

**San Isidro** je grad i općina od 292,878 stanovnika na istoku zemlje u Provinciji Buenos Aires

## Geografija
San Isidro se nalazi pored delte Rio de la Plate, udaljen 28 km sjeverozapadno od centra Buenos Airesa, sa kojim je spojen u konurbaciju u kojoj živi 15,172,700 ljudi.
## Historija

Kolonizacija toga kraja započela je nakon što je 1580. osnovan Buenos Aires. U to vrijeme taj kraj bio je znan kao *Costa de Monte Grande*.

Nukleus današnjeg grada niknuo je pored kapelice posvećene madridskom svecu Isidru Labradoru, koju je sagradio *Domingo Acassuso* 1706. 
Nakon tog je 1784. osnovan okrug koji se poklapao sa teritorijem parohije, nešto kasnije - 1816., okrug i naselje dobili su ime San Isidro po svecu.
Početkom 19. vijeka izrastao je kao rezidencijalno a krajem i kao industrijsko predgrađe glavnog grada.

Danas je poznat kao mjesto u kom se nalazi *Internacionalni [[aerodrom]] San Fernando* (ICAO: **SADF**), hipodrom, marine i brojni golf i drugi sportski tereni.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municipalidad de San Isidro''
L44005

: *Karta Hrvatske [https://www.auto-karta-hrvatske.com/petlovac/ > Zeleno Polje (pored Petlovca)]*
: *Google maps [https://www.google.com/maps/place/Zeleno+Polje/@45.7708214,18.4932644,15z/data=!3m1!4b1!4m6!3m5!1s0x475d258bbbf3f5b5:0x6f183d841846ecd3!8m2!3d45.7703572!4d18.5039922!16s%2Fm%2F05mqryk?entry=ttu > Zeleno Polje (početak ceste)]


*'L44005** je uska asfaltirana [[lokalna cesta]] u sjeverozapadnoj [[Baranja|Baranji]] u smjeru zapad-istok koja spaja naselje [[Zeleno Polje]] i županijsku cestu [[Ž4034]], a preko te ceste u smjeru sjevera Zeleno Polje s [[Luč]]em, odnosno u smjeru juga Zeleno Polje s [[Petlovac|Petlovcem]]. Cesta se u cijelosti nalazi na području [[Općina Petlovac|Općine Petlovac]]. Duljina ceste iznosi **1,493''' km (1.493 m).

## Trasa ceste
* Cesta započinje okretištem na ulazu u zapadni, stambeni dio Zelenog Polja, odmah iza mljekarske farme.
* Dalje se prostire pravocrtno smjerom zapad-istok skoro cijelom dužinom, uz mljekarsku farmu sa sjeverne strane i polja s južne strane, a onda uz polja s obje strane.
* Pri svom kraju tupim kutom skreće prema jugoistoku i spaja se sa županijskom cestom Ž4034 sjeverno od Petlovca. Od tog spoja prema sjeveru ta županijska cesta vodi prema Luču, a prema jugu vodi do Petlovca, kroz koji prolazi kao Kolodvorska ulica.
* Na početku ceste postoji drvored s obje strane, a iza mljekarske farme samo s južne strane.

## Galerija

Datoteka:Zeleno-Polje-(20101107)-Lokalna-cesta-L44005-okretiste.jpg|Okretište na početku ceste
Datoteka:Zeleno-Polje-(20101107)-Tabla.jpg|Tabla na ulazu u Zeleno Polje



## Izvori i vanjske veze

* Baranjske ceste
*
Mirjana Kasapović

**Mirjana Kasapović** (Sarajevo, 19. rujna 1956.) hrvatska je politologinja.

## Biografija

Osnovnu i srednju školu završila je u Varešu. Diplomirala je na Fakultetu političkih znanosti Sveučilišta u Zagrebu 1979. godine, te magistrirala i doktorirala na istom fakultetu, 1984. odnosno 1990. godine. Od 2001. do odlaska u mirovinu 2021. redovita je profesorica na matičnom fakultetu. Autorica ili suautorica je većeg broja knjiga, te većeg broja stručnih članaka. Jedan je od vodećih hrvatskih stručnjaka za komparativnu politiku, izborne sustave, konsocijacijsko političko uređenje, Bosnu i Hercegovinu, te Bliski istok, posebno Izrael, Palestinsku samoupravu, Libanon i Cipar. Uz znanstveni rad bavi se i novinarstvom, objavljuje članke o dnevnopolitičkim temama u dnevnom i tjednom tisku (Globus EPH/Hanza medije, te Obzor Večernjeg lista Styrie).

## Djela

* Omladina u delegatskom sistemu, Centar društvenih djelatnosti SSOH, Zagreb, 1982. (suautori I. Grdešić, J. Grgić Bigović, V. Ilišin)
* Interesi i ideje u SKJ, Fakultet političkih znanosti; Informator, Zagreb, 1989. (suautori I. Grdešić, I. Šiber)
* Izborni i stranački sustav Republike Hrvatske, Alinea, Zagreb, 1993.
* Demokratska tranzicija i političke stranke, Fakultet političkih znanosti, Zagreb, 1996.
* Wahlsysteme und Systemwechsel in Osteuropa, Leske + Budrich, Opladen, 1996. (suautor D. Nohlen).
* Izborni sustavi u Istočnoj Europi,  Friedrich Ebert Stiftung, Zagreb, 1996. (suautor D. Nohlen).
* Birači i demokracija. Utjecaj ideoloških rascjepa na politički život, Alinea, Zagreb, 1998. (suautori I. Šiber, N. Zakošek)
* Izborni leksikon, Politička kultura, Zagreb, 2003.
* Lokalna politika u Hrvatskoj, Fakultet političkih znanosti, Zagreb, 2004. (suautori Z. Petak, D. Lalić)
* Bosna i Hercegovina: podijeljeno društvo i nestabilna država, Politička kultura, Zagreb, 2005.
* Politički sustav i politika Izraela, Politička kultura, Zagreb, 2010.
* Kombinirani izborni sustavi u Europi 1945-2014, Plejada, Zagreb, 2014.
* Bliski istok: politika i povijest (ur.), Političke analize, Zagreb, 2016.
*Bosna i Hercegovina 1990. – 2020. – rat, država i demokracija. Školska knjiga, Zagreb, 2020.

## Izvori
Troglav

**Troglav** se može odnositi na:

* Troglav (planina), planina u Srbiji
* Troglav (vrh), planinski vrh u Bosni i Hercegovini (Federacija Bosne i Hercegovine); najviši vrh Dinare
* NK Troglav Livno, fudbalski klub iz Livna, Bosna i Hercegovina (Federacija Bosne i Hercegovine)

## Povezano
* Triglav, razvrstavanje
Departmani Urugvaja

**Urugvajski departmani** (španjolski: *Departamentos de Uruguay*) kojih ima 19, su administrativne jedinice prvog nivoa lokalne samouprave na koje je Urugvaj administrativno podjeljen. 

Svaki departman ima odbor (zakonodavnu vlast) i intendanta (izvršnu vlast), koji djeluje kombinirano kao guverner departmana i kao gradonačelnik administrativnog centra departmana. 

Departmani se dalje dijele na općine.

## Historija

Nakon proglašenja nezavisnosti 1825., Urugvaj je  1828. zakonom podijeljen na 9 departmana: Canelones, Cerro Largo, Colonia, Durazno, Maldonado, Montevideo, Paysandú, San José i Soriano.

Nakon tog je 1837. osnovan Departman Minas, od dijelova departmana Cerro Largo i Maldonado, iste godine osnovani su i Departmani Salto i Tacuarembó koji su se odvojili od Departmana Paysandú.

*1856. osnovan je Departman Florida nakon što se odvojio od Departmana San José.
*1880. osnovan je Departman Río Negro, razdvojivši se od Departmana Paysandu; iste godine nastao je i Departman Rocha koji se odvojio od Departmana Maldonado.
*1884. osnovan je Departman Treinta y Tres, nakon odvajanja od Departmana Maldonado.
*1884. osnovan je Departman Artigas , koji se odvojio od Departmana Salta; tad je nastao i Departman Rivera odvojanjem od Departmana Tacuarembó.
Posljednji je osnovan Departman Flores - 1885., nakon odvajanja od Departmana San José.

Departman Minas je 1927. prezvan u Lavalleja.

## Lista departmana

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Departments of Uruguay''
Salto (departman)

**Departman Salto** (španjolski: *Departamento de Salto*) je jedan od 19 departmana Urugvaja, koji je osnovan 1837.
## Karakteristike
Departman se nalazi na sjeverozapadu zemlje, na prosječnoj nadmorskoj visini od 88 metara.
Prostire se na površini od 14,163 km², na kojoj živi 133,700 stanovnika.

Sa zapada ga Rijeka Urugvaj razvaja od Argentine, na sjeveru graniči sa Departmanom Artigas, na jugu sa Departmanom Paysandu i sa istoka sa departmanima Rivera i Tacuarembó.

## Administrativna podjela
Departman je administrativno podjeljen na 6 općina; Belén, Colonia Lavalleja, Mataojo, Rincón de Valentín, San Antonio, Villa Constitución.
Administrativni centar departmana je grad Salto koji ima 104,011 stanovnika.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Intendencia de Salto'' (službene stranice)
Salto, Urugvaj

**Salto** je grad i općina od 104,011 na sjeverozapadu Urugvaja u Departmanu Salto u kom je administrativni centar.

## Geografija
Salto se prostire duž lijeve obale Rijeka Urugvaj, točno prekoputa argentinske argentinske Concordije
sa kojom je spojen mostom.

## Historija

Postoje različite teorije o nastanku grada. Najprihvaćenija verzija je da ga je osnovao guverner Montevidea José Joaquín de Viana 1756.
Nastao je kao garnizon od par kasarni koji je trebao nadzirati buntovne Indijanace Guarane koji su se pobunili nakon raspuštanja 
jezuitskih misija.

Luka u Saltu je posljednja do koje mogu doploviti brodovi dubokog gaza, zbog tog je postala tranzitni centar za pretovar robe u manja plovila koja su uzvodno transportirala za sjeverozapadni Urugvaj i dijelove brazilske države Rio Grande do Sul.
Zbog tog je izrastao u živo trgovište, pa je 1837. kad je osnovan Departman Salto, postao je njegov administrativni centar.

Danas je drugi najveći grad u Urugvaju (nakon Montevidea), pa u njemu djeluje kampus  agronomskog  fakulteta Nacionalnog univerziteta iz Montevidea.

## Privreda i transport
Kako je prosječna temperatura ljeti 29,53 ºC a zimi 17,53 ºC. okolica je idealna za uzgoj agruma njihovi nasadi se protežu 32&nbsp;km oko grada.
Pored agruma poznat je i po vinogradima koji se smatraju najboljima u Urugvaju. U široj okolici sadi se kukuruz, pšenica, suncokret, lan, lucerna, paradajz i jagode, a po velikim pašnjacima uzgaja goveda i ovce.

Salta je grad mesnoprerađivačke industrije, poznat po proizvodnji voćnih sokova od naranči i vina.
U predgrađu Pueblo Nuevo sjeverno od centra grada nalazi se veliko brodogradilište.

Sa Montevideom i drugim gradovima u zemlji povezan je željeznicom i cestama, pored tog ima i *Internacionalni [[aerodrom]] Nueva Hespérides* (ICAO: **SUSO**) 6&nbsp;km južno od centra grada.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Intendencia de Salto'' (službene stranice)
Concordia, Entre Ríos

**Concordia** službeno *San Antonio de Padua de la Concordia* je grad i općina od 149,450 na sjeveroistoku zemlje u Provinciji Entre Ríos.

## Karakteristike
Grad se prostire duž desne obale Rijeka Urugvaj, točno prekoputa urugvajskog grada Salte, udaljen od Buenos Airesa 430 km sjeverno.

## Historija

Concordia (*Sloga*) osnovana je dekretom guvernera Provincije Entre Ríos *Pedra Espina* - 1831. On se na taj način želio rješiti sukoba i svađa koji su razdirali Entre Rios od 1825. Gradnja novog naselja povjerena je popu *Marianu José del Castillu*.

Kako se nalazio na posljednjem mjestu do kog su mogli doploviti brodovi dubokog gaza, postao je luka za pretovar robe u manja plovila koja su je transportirala u uzvodno.

Njegovom rastu pomogla je i prva tvornica za konzerviranje mesa soljenjem, koju je 1836. osnovao *Duarte Manzores*, pa oko 1850., već imao 1,400 stanovnika. 

Prva javna škola otvorena je 1847., tad je postao i sjedište parohije.

Nakon tog podignuti su brojni drugi  industrijski pogoni, ciglane, mlinovi, pilane, štavionice pa se stanovništvo povećavalo..
Od 5,500 u 1869. do 11,695 - 1895., da bi u slijedećih 45 godina do 1914. bilo više od 20,000. Kulminacija je bio 
period od 1914. do 1977., kad je narastao do 97,000 stanovnika,

Dvije mesnoprerađivačke tvornice *Uruguay* i *San Carlos*, uz vinogradarstvo obilježile su zlatni period grada.
Željeznica je došla do grada 1874., a nakon tog dobio i tramvaj.

Od 1973. je i univerzitet grad kad je osnovan *Univerzitet Entre Rios*.

Nakon realizacije zajedničkog projekta sa Urugvajem izgradnje brane za hidroelektranu *Salto Grande*, 32 km uzvodno, koji je dovršen 1983.
Nastalo je veliko akumulaciono jezero koje je postalo zona rekreacije, dok je brana željezničko- cestovni most koji je povećao trgovinu sa Urugvajem i Brazilom. 

Rast industrije bio je uspješan do 1980-ih, tad je nastupila kriza koja traje do danas.

## Privreda i transport
Concordia je i danas grad prehrambene, mesnoprerađivačke industrije i luka za žitarice i agrume iz okolice koji se transportiraju za Brazil, Paragvaj i Urugvaj.

Autoputom N°14  (General Artigas) i željeznicom povezan je sa Buenos Airesom i gradovima u Argentini, a ima i *[[Aerodrom]] Comodoro Pierrestegui* (IATA: **COC**, ICAO: **SAAC**) 15 km sjeverno od centra grada.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municipalidad de Concordia''
Quilmes (grad)

**Quilmes** je grad i općina od 582,943 stanovnika na istoku zemlje u Provinciji Buenos Aires

## Geografija
Quilmes se prostire duž obale Estuarija Rio de la Plate, udaljen 20 km jugoistočno od centra Buenos Airesa, sa kojim je spojen u konurbaciju u kojoj živi 15,172,700 ljudi.
## Historija

Kolonizacija toga kraja započela je nakon što je po drugi put 1580. osnovan Buenos Aires. Tad je teren današnjeg grada podjeljen na nekih 13 rančeva, kako je bio rijetko naseljen bio je idealan za švercere.
Danas se uzima da je Quilmes osnovan 1666., kad je tadašnji guverner i kapetan general Guvernata Río de la Plata - *Jose Martinez de Salazar*, osnovao reduccione (radnu misiju) nazvanu - *Santa Cruz de los Quilmes*, za  indijance iz plemena Quilmes. Oni su nakon što su savladani, preseljeni iz Provincije Tucumán u to naselje skromnih koliba od blata i slame podignutih oko kapele.

Vremenom se u to naselje počelo doseljavati i drugo stanovništvo, pa je 1784. postalo sjedište parohije i okruga (*partido*).

Britanska mornarica je upravo kod Quilmesa 1806. izvela neusješni desant da zauzme Buenos Aires. 
Misija je postojala do 1812., kad ju je hunta koja je vladala u Buenos Airesom raspustila i oslobodila Indijance.

Kod obala Quilmesa su se odvile i dvije pomorske bitke; 1826. i 1827. za kojih su argentinski ratni brodovi odbili napade flote Brazilskog Carstva.

Prva osnovna škola podignuta je 1827., a prva crkva od cigle 1828.
Željeznica, telegraf i konjski tramvaj stigli su do Quilmesa između 1872.-1873. godine.

Predsjednik *Domingo Faustino Sarmiento* je 1871. u Quilmesu osnovao biblioteku sa 20,000 knjiga. 
Vlada Provincije Buenos Aires proglasila je Quilmes gradom 2. augusta 1916.
Tad je dobio i urbanistički plan po kojem je trebao postati rezidencijalno predgrađe Buenos Airesa. 
Vremenom su se počeli graditi i industrijski pogoni, među njima i pivovara koja je izrasla u jednu od najvećih na svijetu - *Cervecería Argentina*.

Do 1946. Quilmes je već imao više od 700 industrijskih pogona.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Quilmes Gobierno''
Maldonado

**Maldonado** je grad i općina od 62,590 stanovnika na jugoistoku Urugvaja u Departmanu Maldonado u kom je administrativni centar.

## Geografija
Maldonado je udaljen 107 km istočno od Montevidea prostire se na mjestu gdje završava Estuarij Rio de La Plata i počinje Atlanski ocean. Svega par kilometara od rta Este i ljetovališta Punta del Este (9,277 stan.) sa kojim je spojen u aglomeraciju.

## Historija

Maldonado je osnovao prvi guverner Governata Montevideo José Joaquín de Viana 1757. kao naselje u koje je preselio buntovne Guaraní indijance da ih može lakše kontrolirati.

Građen je planski, po tipičnom španjolskom kolonijalnom modelu, sa trgom i katedralom u centru i ortogonalnim rasporedom ulica.
Za Vicekraljevstva Rio de la Plata izrastao je u drugi po važnosti grad nakon Montevidea u *Bandi Oriental* (današnji Urugvaj).
U to vrijeme stanovnici su se bavili ratarstvom, ovčarstvom, ribarstvom i lovom na tuljane.

Poprilično je stradao za britanske invazije na Vicekraljevstvo Río de la Plata 1806.

Kad je 1816 osnovan Departman Maldonado, postao je njegov administrativni centar. 
Jedno vrijeme 1833. u njemu je boravio Charles Darwin, kako bi detaljno proučio faunu i floru tog kraja.

Najgore godine za grad bile su nakon Građanskog rata (1839-1851.), kad je jako osiromašio.

## Privreda i transport
Privreda se bazira na ribarstvu i turizmu.

Sa Montevideom i drugim gradovima u zemlji povezan je željeznicom i autoputom N°18, pored tog ima i 
*Internacionalni [[aerodrom]] Punta del Este* (IATA: **PDP**, ICAO: **SULS**) 20&nbsp;km istočno od centra grada.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Intendencia de Maldonado'' (službene stranice)
Maldonado (departman)

**Departman Maldonado** (španjolski: *Departamento de Maldonado*) je jedan od 19 departmana Urugvaja, koji je osnovan 1816.
## Karakteristike
Departman se nalazi na jugoistoku zemlje, na prosječnoj nadmorskoj visini od 71 metara.
Prostire se na površini od 4,793 km² ((oko 3% površine države), na kojoj živi 195,000 stanovnika.

Sa zapada graniči sa Departmanom Canelones, sa sjevera sa Departmanom Lavalleja, sa istoka sa Departmanom Rocha a na jugu izlazi na Estuarij Rio de La Plata i Atlantik.

U departmanu se nalaze dva poznata ljetovališta sa marinama Punta del Este i Pirlápolis.

## Administrativna podjela
Departman je administrativno podjeljen na 8 općina; Aiguá, Garzón, Maldonado, Pan de Azúcar, Piriápolis, Punta del Este, San Carlos i Solís Grande.
Administrativni centar departmana je grad Maldonado koji ima 62,590 stanovnika.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Intendencia de Maldonado'' (službene stranice)
José Joaquín de Viana

**José Joaquín de Viana** (Lagrán, 3. jun 1718. - Buenos Aires, 14. decembar 1773.) bio je španjolski oficir koji je u dva mandata od 1751. do 1764. i od 1771. do 1773.bio guverner Montevidea.

## Biografija

Na taj položaj postavio ga je španjolski kralj Fernando VI, koji je 1750. sklopio sa Portugalom Madridski ugovor kojim je dogovoreno teritorijalno razgraničenje.
Taj je ugovor izazvao pobunu Guaraní indijanaca koji su dotad živjeli po Jezuitskim misijama.

Kad je u martu 1751. kao pukovnik preuzeo dužnost guvernera novoformiranog Governata Montevideo krenuo zajedno sa Portugalcima u kampanje protiv njih. Nakon pobjeda 1754. i 1756. kad je ubio indijanskog caciqa *Sepé Tiaraju*, Guarani su definitivno poraženi u martu 1756.
Da se osigura od mogućih novih pobuna, organizirao je njihova preseljenja u nova naselja koja je osnovao; Salto i  Maldonado.

Dobro je surađivao sa prva dva kapetan generala Vicekraljevstva Rio de la Plata, ali se sa trećim Pedrom de Cevallosom posvadio i zatražio kralja da ga premjesti. Kralj mu je to odobrio u junu 1761. ali je umro čekajući da stigne njegov zamjenik.
## Reference

## Vanjske veze

* ''José Joaquín de Viana Sáenz de Villaverde'' (na portalu Real Academia de la Historia)
Belaj

**Belaj** može biti:

* Belaj (Barilović), naselje u općini Barilović, Karlovačka županija, Hrvatska
* Belaj (Cerovlje), naselje u općini Cerovlje, Istarska županija, Hrvatska
Carevo Polje

**Carevo Polje** može biti:

* Carevo Polje (Jajce), naseljeno mjesto u opštini Jajce, Federacija BiH, BiH
* Carevo Polje (Josipdol), naseljeno mjesto u opštini Josipdol, Hrvatska
Montevideo (departman)

**Departman Montevideo** (španjolski: *Departamento de Montevideo*) je jedan od 19 departmana Urugvaja. 

Departman je osnovan 1816, nalazi se na jugu zemlje, na prosječnoj nadmorskoj visini od 43 metara.

## Karakteristike
To je deparman glavnog grada Montevidea koji se prostire na površini od 525 km² što predstavlja samo 0,00298% državnog teritorija., ali u njemu živi čak 1,319,108 stanovnikašto je 1/5 svih stanovnika u državi.

Sa zapada graniči sa Departmanom San José, sa sjevera i istoka sa Departmanom Canelones a na jugu izlazi na Estuarij Rio de La Plata.

Luka u Montevideu koja radi 24 sata, 365 dana u godini je glavni transportni terminal ne samo za Urugvaj već i za zemlje u slivu La Plate. 
A grad je politički, financijski, obrazovni i ekonomski centar zemlje.

## Administrativna podjela
Departman je administrativno podjeljen na 8 općina grada Montevidea, koji je i administrativni centar departmana sa svojih 1,304,687 stanovnika.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Intendencia de Montevideo'' (službene stranice)
Velika nagrada Las Vegasa

**Velika nagrada Las Vegasa** utrka je Formule 1.
## Pobjednici
### Po godinama

## Višestruki pobjednici

### Vozači

### Konstruktori
Canelones (departman)

**Departman Canelones** (španjolski: *Departamento de Canelones*) je jedan od 19 departmana Urugvaja. 

## Karakteristike
Departman Canelones je osnovan 1816. i nalazi na jugu zemlje.

Sa zapada graniči sa departmanima San José i Montevideo, sa sjevera sa Departmanom Florida sa 
sjeveroistoka sa Departmanom Lavalleja, sa istoka sa Departmanom Maldonado a na jugu izlazi na Estuarij Rio de La Plata.

Prostire se na površini od 4,536 km² (2,6% državnog teritorija), na kojoj živi 603,700 stanovnika

Za taj pretežno ratarsko-stočarski kraj važna je Rijeka Santa Lucía sa svojim pritokama, zbog vode za navodnjavanje i piće.
Jugoistočni dio departmana duž obale Estuarija Rio de la Plata je orjentiran prema turizmu.

## Administrativna podjela
Departman je administrativno podjeljen na 32 općine;     
*1. 18 de Mayo6​
*2. Aguas Corrientes
*3. Atlántida
*4. Barros Blancos
*5. Canelones
*6. Ciudad de la Costa
*7. Colonia Nicolich
*8. Empalme Olmos
*9. La Floresta
*10. La Paz
*11. Las Piedras
*12. Los Cerrillos
*13. Migues
*14. Montes
*15. Pando
*16. Parque del Plata
*17. Paso Carrasco
*18. Progreso
*19. Salinas
*20. San Antonio
*21. San Bautista
*22. San Jacinto
*23. San Ramón
*24. Santa Lucía
*25. Santa Rosa
*26. Sauce
*27. Soca
*28. Suárez
*29. Tala
*30. Toledo
*31. Juanicó
*32. El Andaluz
Administrativni centar departmana je grad Canelones koji ima 19,865 stanovnika.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Intendencia de Canelones'' (službene stranice)
Canelones

**Canelones** je grad i općina od 19,865 stanovnika. na jugu zemlje u Istoimenom departmanu u kom je administrativni centar.

## Geografija

Canelones je udaljen 45 km sjeverno od Montevidea.

## Historija

Prvi kolonisti stigli su u taj kraj 1726., a selo je nastalo nakon podjele zemlje oko 1730.
Doseljenjem većeg broja španjolskih kolonista sa Kanara i Galicije selo je naraslo na 70 kuća, sa kapelom i zatvorom.
Danas se smatra da je osnovan na misi koju je vodio svećenik Juan Miguel de la Laguna 1774.  pod imeom *Villa de Nuestra Señora de Guadalupe*. Iako je službeno osnovan tek u aprilu 1783. za Vicekraljevstva Río de la Plata.

Od 1816. je administrativni centar Departmana Canelones, koji je osnovan dekretom guvernera Montevidea, kao jedan od prvih šest na teritoriju Urugvaja.
Željeznička pruga do Montevidea izgrađena je 1872. godine, početkom 20. vijeka podignuti su prvi industrijski pogoni, mlinovi, klaonice.
Nakon tog je 1916. zakonom br. 5400 proglašen gradom.

## Privreda i transport
Canelones je danas administrativoi-trgovački centar ratarsko-stočarskog kraja.
Od industrije ima mlinove i tvornicu celuloze i papira.

Autoputom N° 5 i željezničkom prugom povezan je sa Montevideom.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Intendencia de Canelones'' (službene stranice)
Kupoprodaja Primorja 1399.

**Kupoprodaja Primorja 1399. god** između Dubrovnika i kraljevine Bosne odnosi se na priobalno jadransko područje između Stona i Zatona. Dubrovčanima je bilo važno sticanje ovog strateški bitnog područja, zbog stalnih pljački i osiguranja prometnog trgovačkog puta prema ušću Neretve i trgovištu Drijevima. 

Nakon što je Stjepan Ostoja izabran za kralja Bosne, poslao je krajem maja 1398. godine direktnu ponudu Dubrovčanima o prodaji Primorja. Umjesto vojvode Radiča Sankovića, koji je uživao podršku kralja Ostoje, i čije je to bilo područje, u nastavku pregovora Dubrovčani su angažirali Hrvoja Vukčića Hrvatinića, najsnažnijeg bosanskog plemića na prelasku iz XIV u XV stoljeće. Tim potezom željeli su pridobiti širu podršku na bosanskoj političkoj sceni i povećati mogućnost uspjeha svoje važne misije, prve nakon 60 god od preuzimanja Pelješca sa Stonom.

Nakon finalizacije pregovora, kralj je izdao povelju sredinom januara 1399. godine, dok je boravio s vojskom u Lišnici u Usori. Ostoja je tom prilikom darovao Primorje do Stona, sa ukupno nabrojanih 24 naselja na tom prostoru.

Naknada za darovano zemljište se ne spominje izričito u povelji. Kralj Ostoja imenovan je dubrovačkim vlastelinom, a ne građaninom, kako mu je ranije nuđeno u pregovorima. Dobio je kuću vrijednu 1.500 dukata i jednu parcelu na kupljenom zemljištu, po istom principu kako su zemljišta dodjeljivana i drugoj dubrovačkoj vlasteli. Sve što je dobio kralj dobio je i vojvoda Hrvoja Vukčić, koji se zalagao za uspjeh dubrovačke inicijative. 

## Literatura
* Gregor Čremošnik - Prodaja bosanskog primorja Dubrovniku god. 1399. i kralj Ostoja, Glasnik Zemaljskog muzeja 
knj. XL, Sarajevo, 1928, 109-110. 

## Izvori
Departman

**Departman** (od francuskog *département*-starofrancuski *departir*=podjeliti
) su administrativne jedinice lokalne samouprave na koje su neke države administrativno podjeljene.

Danas ima ukupno 21 država koje imaju departmane, u 11 država (9 u Centralnoj i Južnoj Americi i 2 u Africi) su administrativne jedinice prvog nivoa, a u 10 (8 u Africi i po 1 u Evropi i Južnoj Americi) drugog nivoa.

## Historija i karakteristike
Prvi put su uvedeni za Francuske revolucije dekretom br 17891. ustavotvorne skupštine 1789.  a stupili su na snagu u februaru 1790.

Nakon tog su ih usvojile i brojne države Latinske Amerike koje su htjele i na taj način raskrstiti sa svojom kolonijalnom prošlošću.

U Federalnoj vladi Sjedinjenih Američkih Država tako se zovu pojedina ministarstva;
(Vanjskih poslova (*Department of State*), Odbrane (*Department of Defense*). 
Tako se zovu i ministarstva u Švicarskoj, a u Vladi Ujedinjenog Kraljevstva departmenti su odjeli za provođenje nekih programa, kao što je Odjel za zdravstvo i socijalnu politiku (*Department of Health and Social Care*). 

Departmanima se nazivaju i pojedini odjeli kompanija, robnih kuća, državnih ustanova, škola, fakulteta...

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Departman''
Pirlápolis

**Pirlápolis** je grad i općina od 8,830 stanovnika na jugu Urugvaja u Departmanu Maldonado.

## Geografija
Pirlápolis se prostire na sjevernoj obali Estuarija Rio de la Plata, udaljen 94 km istočno od Montevidea, sa kojim je povezan autoputom N°9 *Coronel Leonardo Olivera*.

## Historija

Historija tog ljetovališta počela je 1891. kad je poduzetnik *Francisco Piria* kupio zemlju i osnovao kamenolom u kom je na vrhuncu radilo i više od 500 radnika.

Situacija se promjenila 1895. kad je željeznička pruga došla na dvadesetak km do mjesta, odatle se kočijom moglo doći do budućeg ljetovališta.
Nakon tog je 1902. podignut je prvi hotel, drugi 1905., a 1907. i hipodrom.

Argentinska firma Mihanovich je u partnerstvu sa Franciscom pokrenula brodsku liniju Buenos Aires-Piriápolis-Montevideo, prvi parobrod sa 768 turista stigao je do Pirlápolisa 1921. 
Dotadašnje lječilište Piriápolis je 1937. zakonom br. 9867 podignuto u kategoriju grada i proglašeno turističkom destinacijom. Tad se povećao broj stanovnika pa je podignuta srednja škola i policijska stanica.

Luka je obnovljena 1997., a 2010. osnovana je općina.
Novi lukobran sa marinom podignut je 2012.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municipio de Pirlápolis'' (službene stranice)
Santa Lucía (rijeka)

**Santa Lucía** (španjolski: *Río Santa Lucía*) je rijeka na jugu Urugvaja duga 230 km.

## Hidrologija

Rijeka izvire kod brda Cerro Pelado u Departmanu Lavalleja. Od tamo teče uz brojne meandre prema jugoistoku.
U gornjem dijelu toka jednim dijelom formira granicu između departmana Florida i Canelones. 
Kad primi pritoku San José skreće prema jugu  i formira granicu između departmana San José i Departmana Montevideo i teče do ušća u Estuarij Rio de la Plata između grada Ciudad del Plata i predgrađa Montevidea Santiago Vazquez.

Porječje rijeke ima površinu od 13,433 km² i proteže se po departmanima; Lavalleja 2,222&nbsp;km²/11%), Florida (4,672&nbsp;km²/35%), Canelones (2,279&nbsp;km²/17%), San José 839&nbsp;km²/6%) i Montevideo (126&nbsp;km²/1%).
U porječju rijeke živi 383,199 stanovnika (12%), ali kako se njene vode koriste za vodovod grada Montevidea, tad se može reći da u njenom porječju živi 60% stanovnika zemlje.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Cuenca del Río Santa Lucía''
Lavalleja (departman)

**Departman Lavalleja** (španjolski: *Departamento de Lavalleja*) je jedan od 19 departmana Urugvaja. 

## Karakteristike
Departman Lavalleja se nalazi na jugoistoku zemlje u brdovitom kraju, što je neobično za tu nizinsku zemlju na prosječnoj nadmorskoj visini od 250 metara.

Prostire se na površini od 10,016 km² (6% državnog teritorija), na kojoj živi 58,700 stanovnika

Sa sjevera graniči sa Departmanom Treinta y Tres, na istoku sa Departmanom Rocha, na jugu sa Departmanom Maldonado i na zapadu sa departmanima Canelones i Departmanom Florida.

Ima dobru hidrografsku mrežu, jug navodnjava Rijeka Santa Lucía, a sjever i sredinu Rijeka Cebollati.
Prometno je dobro povezan sa lukama Punta del Este i Pirlápolis u Estuariju Rio de la Plata do kojih ima po pedesetak km.

Privreda se bazira na ratarstvu, stočarstvu, rudarstvu i turizmu.

Departman je osnovan 1837. na dijelu teritorija departmana Cerro Largo i Maldonado pod imenom-*Minas* (Rudnici). Ime mu je promjenjeno 1927. u Lavalleja, u čast generala *[[Juan Antonio Lavalleja|Juana Antonia Lavalleja]]* zaslužnog za nezavisnost zemlje.

## Administrativna podjela
Departman je administrativno podjeljen na 4 općine;     
*1. José Batlle y Ordóñez
*2. José Pedro Varela
*3. Mariscala
*4. Solís de Mataojo

Administrativni centar departmana je grad Minas koji ima 38,446 stanovnika.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Intendencia Departamental de Lavalleja'' (službene stranice)
Minas (Urugvaj)

**Minas** (*Rudnici* sa španjolskog) je grad i općina od 38,446 stanovnika na jugoistoku Urugvaja u Departmanu Lavalleja u kom je administrativni centar.

## Geografija
Minas se nalazi u porječju Rijeke Santa Lucía, udaljen 120 km sjeveroistočno od Montevidea, sa kojim je povezan Panameričkim autoputomom.

## Historija

Historija tog grada počela je 1760. kad je *Cosme Alvarez* iz Montevidea počeo tražiti zlato u brdima Masiva Cuchilla Grande. Upornost mu se isplatila kad je pronašao zlatonosni kvarc, u kom je bilo 9 grama zlata po toni, što se isplatilo iskapati. Tako je nastao rudnik *Calavera*, a 7&nbsp;km zapadnije i naselje, od četrdeset kamenih kuća, oko 
crkve, koje je službeno osnovano 1783. pod imenom *Villa de la Concepción de las Minas*.
Minas je do 1805. toliko je narastao da je postao centar parohije, a 1837. i administativni centar novosnovanog Departman Minas (kasnije preimenovanog u Lavalleja).
Prihodi od rudnika zlata koji je zatvoren 1938., omogućili su da se 1892. podigne katedrala., a nakon nje i teatar 1909.

Minas je i danas centar rudarskog kraja u kom se po brdima u okolici iskapa željezna ruda a po kamenolomima granit i mramor. 
Poznat je po mineralnoj vodi i gaziranim pićima koje se flaširaju u tvornici *Salus*.

Kako se nalazi okružen šumovitim brdima, što je rijetkost u nizinskom Urugvaju, postaje sve popularnija turistička destinacija.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Minas: capital departamental''
Cuchilla Grande

**Cuchilla Grande** je niski planinski masiv na prosječno visok samo 305 metara na istoku Urugvaja.

## Karakteristike
Proteže se od Departmana Maldonado na jugu, preko departmana Lavalleja, Treinta y Tres do Departmana Cerro Largo na sjeveroistoku.
To je niz brda od kojih je najviše Cerro Catedral (513 metara) na sjeveru Departmana Maldonado

Geološki je vulkanskog porijekla, karakterističan po brojnim pećinama.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Geografija  | Cuchilla Grande''
Cebollatí (rijeka)

**Cebollatí** (španjolski: *Río Cebollatí*) je rijeka na istoku Urugvaja duga 235 km.

## Hidrologija

Rijeka izvire na obroncima masiva Cuchilla Grande u Departmanu Lavalleja. Od tamo teče uz brojne meandre prema sjeveroistoku. 
U jednom dijelu formira granicu između departmana Lavalleja i Rocha a nakon tog između departmana Treinta y Tres i Rocha.

U donjem dijelu toka prima sa zapada najveću pritoku Olimar Grande i teče narednih pedesetak km do ušća u Lagunu Mirim u Departmanu Treinta y Tres.

Porječje rijeke ima površinu od 14,085 km² i proteže se po departmanima; Lavalleja, Rocha i Treinta y Tres.

Cebollatí' je plovan je za brodove plićeg gaza od Lagune Mirim do ušća pritoke Olimar Grande.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Hidrografía | Ríos''