open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Thin Man

***The Thin Man*** () je kriminalistički roman američkog pisca Dashiela Hammetta, originalno objavljen 1934. godine u časopisu *[[Redbook]]*. Radnja se događa u New Yorku za vrijeme Prohibicije, a protagonist je Nick Charles, privatni detektiv grčkog porijekla koji je prekinuo karijeru nakon ženidbe za Noru, pripadnicu otmjenog društva, ali koji će se ponovno dohvatiti detektivskog posla nakon što nestane bogati njujorški patrijarh. *The Thin Man* se od ranijih Hammettovih *[[hard boiled]]* romana ističe velikom količinom humora, kao i domišljatim dijalozima između Nicka i Nore Charles; većina kritičara i historičara vjeruje da ih je Hammett napisoa na temelju vlastitih razgovora sa dugogodišnjom partnericom Lillian Hellman.

*The Thin Man* je Hammettu bio posljednji, ali i najuspješniji roman. Već iste godine je snimljena istoimena filmska adaptacija sa Williamom Powellom i Myrnom Loy, čiji je uspjeh potakao snimanje nekoliko nastavaka, za neke od kojih je scenario napisao sam Hammett.
Nagrada Martha Gellhorn za novinarstvo

**Martha Gellhorn nagrada za novinarstvo** je britanska nagrada koja je dobila ime po ratnoj novinarki Marthi Gellhorn (supruga Ernesta Hemingwaya). Ova nagrada koje se počela dodjeljivati 1999. godine se daje za istraživačko novinarstvo koje otkriva činjenice u suprotnosti s propagandom ili službenom pričom o nekom događaju.

Nagrada se dodjeljuje samo novinarima koji pišu na engleskom jeziku.

## Dobitnici
* 1999: Nick Davies (*[[The Guardian]]*)
* 2000: Jeremy Harding (*London Review of Books*)
* 2001: Geoffrey Lean (*The Independent*)
* 2002: Robert Fisk (*The Independent*)
* 2003: Chris McGreal (*The Guardian*)
* 2004: Patrick Cockburn (*The Independent*)
* 2005: Ghaith Abdul Ahad (*The Guardian*)
* 2006: Hala Jaber (*The Sunday Times*) i Michael Tierney (*The Glasgow Herald*)
* 2007: Dahr Jamail (*Inter Press Service, IPS*) i Mohammed Omer (*Inter Press Service, IPS*)
* 2008: Mohammed Omer (*Washington Report on Middle East Affairs*)
* 2009: Ian Cobain (*The Guardian*)
* 2010: Johann Hari (*The Independent*)
* 2011: Julian Assange (*[[Wikileaks]]*) 
* 2012: Gareth Porter (*[[Inter Press Service]]*, IPS)
* 2013: Chris Woods (*The Bureau of Investigative Journalism*)
* 2014: Iona Craig (*Al Jazeera America*, *The Times*)

## Specijalne nagrade
* 2005: Jonathan Steele (*The Guardian*)
* 2011: Umar Cheema, Charles Clover i Jonathan Cook 

## Izvori


## Vanjske veze
* Službene internet stranice
Kırıkkale

**Kırıkkale** je administrativni centar istoimene turske provincije Kırıkkale od 192 473 stanovnika. 
## Geografija
*Kırıkkale* leži u sredini Turske, u brdovitoj unutrašnjosti regije Centralna Anadolija. 
Grad leži u kotlini rijeke Kizil na nadmorskoj visini od 731 m, udaljen oko 80 km istočno od Ankare.

Od 1992. grad ima i univerzitet.
## Historija
Ime grada je sintagma od imena sela *Kırık* koje leži 3&nbsp;km sjeverno od centa (a ono je bilo najveće naselje u tom kraju) i turske riječi *kale* = zamak koji leži u centru grada.
Selo *Kırık* nastalo je u 16. vijeku kad su turska plemena. naselila Anadoliju. Ono je sve do nedavno bio poznato po proizvodnje riže uz rijeku Kizil. U grad je izraslo 1950-ih kad je tu izgrađena velika čeličana, 1960-ih je izgrađen i veliki kemijski kompleks, tako da je današnji *Kırıkkale* industrijski grad.
## Vanjske veze
* Službene stranice grada
Besa (film)

**„Besa“** je srpski film iz 2009. godine, rađen u koprodukciji sa još nekoliko zemalja. Režirao ga je Srđan Karanović, koji je napisao i scenario.

Film je svoju premijeru je imao u Sloveniji 2009. godine, a u Srbiji 30. marta 2010. godine.

Film je bio srpski kandidat za Oskara za najbolji film van enleskog govornog područja za 2010. godinu.

## Radnja

Na samom početku Prvog svetskog rata Filip (Nebojša Dugalić), Srbin, direktor škole u srpskoj provinciji, dobija poziv da hitno ode u Beograd po ratni raspored. Svoju suprugu Leu (Iva Krajnc), Slovenku, nema kod koga da ostavi jer su se njih dvoje skoro doselili u varošicu i nikog zaista ne poznaju. Azem (Miki Manojlović), Albanac, školski poslužitelj, Filipu daje besu (obećanje) da će čuvati Leu i da joj se ništa neće dogoditi. Lea i Azem, bivaju prinuđeni na suživot u napuštenoj školi. Njihov odnos se razvija od trpeljivosti, preko mržnje do tolerancije i neobičnog prijateljstva. U školi se nastanjuje i šarmantni, mladi poručnik srpske vojske (Raša Bukvić) kome se Lea od prvog trenutka dopada. Međutim, između Lee i Azima se događa, neočekivana, zbog bese zabranjena i nemoguća ljubav. Tada se vraća Filip, a rat stiže konačno i do varošice. Filip i Lea odvode svoje đake u izbeglištvo, dok Azem ostaje da čuva školu. Besa je ispunjena, ali i nije....

## Uloge

## Povezano
* Srpski filmovi kandidovani za Oskara

## Vanjske veze
*
Virdžina (film)

**Virdžina** je jugoslovenski film iz 1991. Režirao ga je Srđan Karanović i napisao scenario. Sniman je u selu Polača kod Knina. Radnja filma se odvija krajem 19. veka, u jednom zabitnom selu Kninske krajine. Porodice bez muškog potomstva smatrane su ukletim i osuđenim na propast. Da bi se spasle prokletstva, te porodice su jedno od ženske dece proglašavale „virdžinom“, tj. muškarcem, skrivajući istinu kao porodičnu tajnu. Film prati priču jedne takve porodice.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Kud puklo da puklo

***Kud puklo da puklo*** je jugaslovenski igrani film iz 1974. godine. Režirao ga je Rajko Grlić, a scenario su pisali Rajko Grlić i Srđan Karanović. Protagonist, koga tumači Mladen Budiščak, je nekonvencionalni i nonkonformistički mladić radničkog porijekla koji nikako ne uspijeva pronaći posao, te umjesto toga zajedno sa djevojkom pušta filmske kamere da prikazuju njegovu svakodnevnu egzistenciju.

## Uloge

## Vanjske veze
* 
*''Whichever Way the Ball Bounces'' at Rajko Grlić's official website (as *If It Kills Me*)
*''Kud puklo da puklo'' nat Filmski-Programi.hr
Srđan Karanović

**Srđan Karanović** (rođen 17. novembra 1945. u Beogradu) je srpski režiser, najpoznatiji kao tvorac popularne TV-serije *[[Grlom u jagode]]*.

## Filmografija

## Vanjske veze
*
Polača (Knin)

**Polača** je naseljeno mjesto grada Knina, u Šibensko-kninskoj županiji, u Dalmaciji, Republika Hrvatska.

## Geografija
Nalazi se 7&nbsp;km jugoistočno od Knina, u podnožju Dinare. Dijelovi sela su: Mala Polača, Velika Polača, Podinarje i Turić.

## Historija
Polača se od raspada Jugoslavije do avgusta 1995. godine nalazila u Republici Srpskoj Krajini.

## Kultura
U mjestu se nalazi Srpska pravoslavna crkva *Sv. Apostola Petra i Pavla* iz 1458. godine. Na području sela su snimani jugoslovenski filmovi: Vučari Donje i Gornje Polače, Braća po materi i Virdžina.

## Stanovništvo
Prema popisu iz 1991. godine u Polači je bilo 1.586 stanovnika, među kojima je bilo 1.577 Srba, 5 Hrvata i 4 ostalih. Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, Polača je imala 134 stanovnika. Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje Polača je imalo 210 stanovnika.

## Popis [[1991]].

Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mesto Polača je imalo 1.586 stanovnika, sledećeg nacionalnog sastava:

## Reference

## Vanjske veze

* Monografija sela Polača i Turić (Savo Milivojević)
* Internet prezentacija sela
Adapazarı

**Adapazarı** (kojiput ga zovu i *Sakarya*) je administrativni centar turske provincije Sakarya od 244 748 stanovnika. 
## Geografija
*Adapazarı* leži na zapadu Turske, u unutrašnjosti regije Marmara, između rijeke Sakarya i jezera Sapanca, na nadmorskoj visini od 31 m, udaljen oko 168 km istočno od Istanbula.
## Historija
Grad je osnovan 378. pne., njime su vladali Frigijci, Bitinijanci, Kimerijci, Lidijci i Perzijanci ali je pravi procvat doživio za Rimljana i Bizanta. Značaj mu je porastao kad je car Justinijan I. - 533. podigao most Sangarius (turski: Beş Köprü).

Značaj mu je opao tokom srednjeg vijeka za osmanske vladavine. Ponovno je oživio 1868. kad je u novoosnovanom gradu *Der Seadet* izgrađena velika šećerana. Uskoro su nikle i druge tvornice pa je grad ubrzo narastao, pa je - 1954. izdvojen iz dotadašnje provincije Provincije Kocaeli i postao administrativni centar vlastite provincije.

*Adapazarı* je 1999. doživio katastrofalni potres tad je poginulo puno stanovnika.
## Vanjske veze
* stranice grada
Papa Roach

**Papa Roach** je četveročlani rock sastav iz Vacaville, California, SAD.

## Članovi sastava
Sadašnji:
# Jacoby Shaddix – glavni vokal
# Jerry Horton – guitar, prateći vokal
# Tobin Esperance – bass guitar, prateći vokal
# Dave Buckner – bubnjevi

Prijašnji:
# Andrew Saturley – zamijenjen sa Jerry Hortonom u 1993, dok se bend formirao
# Will James – basist – bio na prvom albumu sa bendom
# Ryan Brown – bubnjar koji je zamijenio Dave Bucknera na snimanju Potatoes for Christmas
# Mike Doherty – drugi gitarist za vrijeme Lovehatetragedy turneje 2002.

## Diskografija

    
        **Godina**
        **Naziv albuma**
    
    
        1997
        Old Friends From Young Years
    
    
        2000
        Infest
    
    
        2002
        Lovehatetragedy
    
    
        2004
        Getting Away With Murder
    
    
        2006
        The Paramour Sessions
    
    
        2009
        Metamorphosis
    
    
        2010
        Time for Annihilation
    
    
        2012
        The Connection
    


## Izvori


## Vanjske veze

* Službena stranica 
* Papa Roach na Geffen Records
Balıkesir

**Balıkesir** je administrativni centar istoimene turske provincije Balıkesir od 267 903 stanovnika. 
## Geografija
*Balıkesir* leži na zapadu Turske, u unutrašnjosti Anadolije u regiji Marmara, na rubu prostrane doline, nadmorske visine od 70 m. On je udaljen oko 154 km jugoistočno od Burse i 176 km sjeveroistočno od Izmira.
## Historija
*Balıkesir* je izrastao iz bizantskog gradića **Palaeokastron** (što na grčkom znači Stari zamak). Taj zamak podignut je još za vrijeme cara Hadrijana oko 124. pne..

Kad su turska plemena osvojila taj kraj - ona su to ime jednostavno prevela kao *Balak Hisar* (Hisar na turskom znači zamak). U 13. vijeku Karasi beg je na ostatcima starog *Palaeokastrona* osnovao novi grad i nazvao ga po sebi **Karasi** - 1297.
Grad se tako zvao sve do 1926. tad mu je ime promjenjeno u današnje *Balıkesir*.

Od 1345. je pod vlašću Osmanskog Carstva u kojem je sve do 1922. bio prijestolnica *[[Sandžak (teritorijalna jedinica)|Sandžaka]] Karasi*. Za Grčko-turskog rata 1919-1922. Grci su okupirali grad 1920. a Turci. ga oslobodili u septembru 1922.

*Balıkesir* je 1897. doživio katastrofalni potres, a 1950. požar koji je progutao dobar dio starog grada.
## Vanjske veze
* Službene stranice grada
The Barretts of Wimpole Street (film, 1934)

***The Barretts of Wimpole Street*** () je američki crno-bijeli biografski film snimljen 1934. u režiji Sidneya Franklina. Predstavlja adaptaciju istoimene drame Rudolfa Besiera. Protagonisti - koje tumače Fredric March i Norma Shearer - su Elizabeth Barrett i Robert Browning, dvoje engleskih pjesnika koje je spojilo međusobno divljenje prema pjesničkom djelu. Radnja prikazuje kako Robert nastoji oženiti Elizabeth usprkos njene teške bolesti koja ju je vezala uz kuću, kao i protivljenja njenog tiranskog oca Edward Moultona-Barretta (koga tumači Charles Laughton).

The Barretts of Wimpole Street je bio 3. najgledaniji film u SAD godine 1934. I March i Shearer su, pak, sljedeće godine bili nominirani za Oscar.

Godine 1957. je snimljen istoimeni remake u boji koji je kopirao sve kadrove originala.

## Uloge
* Norma Shearer ... Elizabeth Barrett
* Fredric March ... Robert Browning
* Charles Laughton ... Edward Moulton-Barrett
* Maureen O'Sullivan ... Henrietta Barrett
* Katharine Alexander ... Arabel Barrett
* Vernon Downing ... Octavius Barrett
* Ralph Forbes ... Captain Surtees Cook
* Marion Clayton ... Bella Hedley
* Ian Wolfe ... Harry Bevan
* Ferdinand Munier ... Dr Chambers
* Una O'Connor ... Wilson
* Leo G. Carroll ... Dr Waterlow

## Reference

## Vanjske veze

* 
* Biography of Elizabeth Barrett Browning 
* Irreverent look at Elizabeth's life
The Barretts of Wimpole Street

***The Barretts of Wimpole Street*** () je kazališni komad anglo-nizozemskog književnika Rudolfa Besiera premijerno prikazan u Engleskoj 1930. godine. Radnja prikazuje ljubavnu vezu između dvoje znamenitih engleskih pjesnika - Elizabeth Barrett Browning i njenog budućeg supruga Roberta Browninga. Dok u samoj Engleskoj nakon premijere nije izazvala posebnu pažnju, sljedeće godine je postala veliki hit na Broadwayu, čemu je posebno pridonijela glumica Katharine Cornell u ulozi Elizabeth Browning.

Godine 1934. je snimljen istoimeni hollywoodski film koji je postao veliki hit, a godine 1957. i remake. Godine 1964. je postavljena adaptacija u obliku mjuzikla The Third Kiss. Godine 1982. je BBC snimio istoimenu mini-seriju.

## Vanjske veze
* IMDB
* doolee.com 
* IDBD
* Playwrights and Their Stage Works
Viva Villa!

***Viva Villa!*** ( je američki historijski film snimljen 1934. u režiji Jacka Conwaya. U njemu se prikazuje život znamenitog meksičkog revolucionara Pancha Ville, čiji lik tumači Wallace Beery. Radnja prikazuje kako se Villa kao dječak, nakon što je osvetio smrt svog oca od ruke lokalnog veleposjednika, odmeće u planina, da bi kao odrasli čovjek postao legendarni vođa revolucionarne vojske, ali nedovoljno dorastao političkim spletkama. Film je, uz dosta poteškoća, sniman dijelom u hollywoodskim studijima, dijelom na autentičnim meksičkim lokacijama. Veliki dio radnje i likova je izmišljen, a što su sami autori priznali natpisom na samom početku filma. Usprkos toga, *Viva Villa!* je doživio veliki komercijalni uspjeh i postao najgledaniji film godine u SAD. Kritičari su posebno hvalili Beeryjevu ulogu, a za koju je iste godine nagrađen Mussolinijevim kupom na Venecijanskom festivalu.

*Viva Villa!* je dvije godine kasnije potakao meksičkog Fernanda de Funetesa da snimi *[[Vámonos con Pancho Villa]]* u kome je nastojao prikazati mračnu stranu Ville. Godine 1952. je američki režiser Elia Kazan snimio *[[Viva Zapata!]]* kao paralelnu biografiju Villinog suborca Emiliana Zapate.

## Uloge
* Wallace Beery ... Pancho Villa
* Leo Carrillo ... Sierra
* Fay Wray ... Teresa
* Donald Cook ... Don Felipe de Castillo
* Stuart Erwin ... Jonny Sykes
* Henry B. Walthall ... Francisco Madero
* Joseph Schildkraut ... Gen. Pascal
* Katherine DeMille ... Rosita Morales (kao Katherine de Mille)
* George E. Stone ... Emilio Chavito
* Phillip Cooper ... Pancho Villa kao dječak
* David Durand ... Trubač
* Frank Puglia ... Otac Pancha Ville
* Ralph Bushman ... Wallace Calloway, reporter (kao Francis X. Bushman Jr.)
* Adrian Rosley ... Alphonso Mendoza
* Henry Armetta ... Alfredo Mendosa
* Arturo Arzate ... telegrafist

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Man of Aran

***Man of Aran*** () je britanski crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1934. u režiji Roberta J. Flahertyja, poznat kao prvo zvučno ostvarenje u njegovoj filmografiji.

Flaherty je film snimio na Otocima Arana na zapadnoj obali Irske između 1931. i 1933. godine. U njemu je prikazao život tamošnjih stanovnika, odnosno njihovu borbu sa prirodom. Flaherty je, slično kao u svojim ranijim djelima *[[Nanook sa sjevera]]* i *[[Moana (film)|Moana]]*, nastojao stvarnost učiniti "egzotičnijom", pa je inzistirao da stanovnici otoka pred kamerama koriste primitivne tehnike lova na ribu koju su decenijama bili napustili. "Porodicu" koja čini nominalne protagoniste filma, pak, čine troje žitelja Arana koji međusobno uopće nisu bili u rodu, ali koje je Flaherty odabrao zbog njihove fotogeničnosti. Usprkos tih kontroverzi, Flahertyjevo djelo se smatra jednim od klasičnih ostvarenja dokumentarnog, odnosno etnografskog žanra. Godine 1934. je osvojio Mussolinijev kup za najbolji strani film na Venecijanskom filmskom festivalu.

## Vanjske veze
*
Cleopatra (film, 1934)

***Cleopatra*** () je američki crno-bijeli historijski film snimljen 1934. u režiji Cecila B. DeMillea. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Claudette Colbert je posljednja staroegipatska kraljica Kleopatra, a radnja prikazuje njen život, kao i ljubavne veze sa rimskim državnicima Julijem Cezarom (koga glumi Warren William) i Markom Antonijem (koga glumi Henry Wilcoxon). *Cleopatra* je postigla ogroman uspjeh na kino-blagajnama i bila drugi najgledaniji film u SAD 1934. godine. Danas se uglavnom pamti po raskošnoj scenografiji napravljenoj u art deco stilu karakterističnom za 1930-e. Historičarima je, pak, zanimljiv kao jedan od prvih filmova koji je prošao strogu cenzuru novouspostavljenog Haysovog ureda, odnosno kao primjer kako je DeMille mora na razne kreativne načine "ublažiti" implicitno erotske sadržaje dotada karakteristične za njegove filmove historijske tematike.

## Uloge
* Claudette Colbert ... Kleopatra
* Warren William ... Julius Caesar
* Henry Wilcoxon ... Marc Antony
* Joseph Schildkraut ... King Herod
* Ian Keith ... Octavian
* Gertrude Michael ... Calpurnia
* C. Aubrey Smith ... Enobarbus
* Irving Pichel ... Apollodorus
* Arthur Hohl ... Brutus
* Edwin Maxwell ... Casca
* Ian Maclaren ... Cassius
* Eleanor Phelps ... Charmion, jedna od Kleopatrinih robinja
* Leonard Mudie ... Pothinos
* Grace Durkin ... Iras, jedna od Kleopatrinih robinja
* Ferdinand Gottschalk ... Glabrio (izbrisane scene)
* Claudia Dell ... Octavia
* Harry Beresford ... Vidilac
* Jayne Regan ... Gospa Vesta (kao Jane Regan)
* William Farnum ... Lepidus
* Lionel Belmore ... Fidius
* Florence Roberts ... Gospa Flora
* Richard Alexander ... General Filodema (kao Dick Alexander)
* Celia Ryland ... Gospa Leda
* William V. Mong ... Dvorski ljekar
* Robert Warwick ... General Ahila
* George Walsh ... Kurir
* Kenneth Gibson ... Pisar
* Wedgwood Nowell ... Pisar (kao Wedgewood Nowell)
* Bruce Warren ... Pisar
* Robert Seiter ... Aelius (kao Robert Manning)
* Edgar Dearing ... Osuđenik koji testira otrov

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 

* 
* Greatest Films- Cleopatra: Critique and plot description
* CinemaGraphe | Cleopatra 1934: Images and the story of the making of the film
The Lost Patrol (film, 1934)

***The Lost Patrol*** () je američki ratni film snimljen 1934. godine u režiji Johna Forda. Predstavlja adaptaciju romana *[[Patrol (roman)|Patrol]]* britanskog pisca Philpa MacDonalda, odnosno remake istoimenog britanskog nijemog filma iz 1929. godine. Radnja je smještena u Mezopotamiju za vrijeme prvog svjetskog rata (Mezopotamski pohod) i prati malu grupu britanskih vojnika koja se našla u pustinji i čije pripadnike, jednog po jednog, ubijaju naoko nevidljivi arapski gerilci. *The Lost Patrol* se smatra jednim od klasičnih ostvarenja Fordove filmografije, i često se navodi kako je *[[Southern Comfort (film)|Južnjačka utjeha]]* Waltera Hilla iz 1981. godine njen neslužbeni remake.

## Uloge
* Victor McLaglen – Narednik
* Boris Karloff – Sanders
* Wallace Ford – Morelli
* Reginald Denny – George Brown
* J. M. Kerrigan – Quincannon
* Billy Bevan – Herbert Hale
* Alan Hale – Matlow Cook
* Brandon Hurst – Cpl. Bell
* Douglas Walton – Pearson
* Sammy Stein – Abelson
* Howard Wilson – Avijatičar
* Paul Hanson – Jock MacKay
* Neville Clark (van špice) - Poručnik Hawkins
* Abdullah Abbas (van špice) - Arapin
* Francis Ford (van špice) – Arapin

## Izvori


## Vanjske veze
* 
*
Patrol (roman)

***Patrol*** () je roman britanskog književnika Philipa MacDonalda objavljen 1927. godine. Radnja, djelomično inspirirana iskustvima samog autora za vrijeme Mezopotamske kampanje u prvom svjetskom ratu, je smještena u Mezopotamiju i prikazuje grupu britanskih vojnika koja se, sticajem okolnosti, našla odsječena u pustinji i suočena sa naizgled nevidljivim neprijateljem koji ih ubija jednog po jednog.

Patrol je 1929. u Britaniji ekranizirana kao nijemi film pod naslovom *[[The Lost Patrol (film, 1929)|The Lost Patrol]]*. Pet godina kasnije je u Hollywoodu snimljena mnogo poznatija zvučna verzija pod istim naslovom.

Patrol je 1930-ih postao jedna od prvih knjiga koja se pojavila mekom uvezu, odnosno kao izdanje znamenite kuće Penguin Books.

## Izvori

## Literatura
* Low, Rachael. *The History of the British Film, 1918-1929*. George Allen & Unwin, 1971.
Twentieth Century (film)

***The Twentieth Century*** () je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1934. u režiji Howarda Hawks, poznata kao jedna od prvih hollywoodskih ostvarenja *[[screwball]]* žanra.

Temelji se na istoimenom kazališnom komadu Bena Hechta i Charlesa MacArthura. Protagonist, koga glumi John Barrymore, je tiranski broadwayski producent Oscar Jaffe koji je bankrotirao nakon što mu je glavna zvijezda Lily Garland (koju glumi Carole Lombard) otišla u Hollywood. Radnja se odvija u putničkom vlaku 20th Century Limited na putu iz Chicaga u New York, gdje su se sticajem okolnosti našli Jaffe i Garland, te prikazuje kako je Jaffe svakojakim smicalicama pokušava natjerati da mu se vrati.

## Uloge
* John Barrymore ... *Oscar "O.J." Jaffe*
* Carole Lombard ... *Lily Garland, aka Mildred Plotka*
* Walter Connolly ... *Oliver Webb*
* Roscoe Karns ... *Owen O'Malley*
* Ralph Forbes ... *George Smith*
* Charles Lane ... *Max Jacobs*
* Etienne Girardot ... *Mathew J. Clark*
* Dale Fuller ... *Sadie, Lilyina sobarica*
* Edgar Kennedy ... *Oscar McGonigle*
* Herman Bing ... *Brada #1*
* Lee Kohlmar ... *Bradsa #2*
* James P. Burtis ... Kondukter
* Fred "Snowflake" Toones ... Nosač

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Twentieth Century'' on Campbell Playhouse: March 24, 1939
The Twentieth Century (drama)

***The Twentieth Century*** () je kazališna komedija američkih pisaca Bena Hechta i Charlesa MacArthura premijerno prikazana na Broadwayu 1932. godine. Temelji se na napisanom, ali nikada izvedenom tekstu *Napoleon of Broadway* Charles B. Milhollanda, koji je, pak, inspiraciju imao u liku brodvejskog producenta Davida Belsacoa. Protagonist drame je tiranski kazališni producent Oscar Jaffe koji se u Chicagu ukrcava u vlak 20th Century Limited kojim putuje u New York. Radnja prikazuje kako otkriva da je u istom vlaku njegova bivša zvijezda i štićenica Lily Garland, koja je započela hollywoodsku karijeru, te koju pokušava nagovoriti da mu se vrati.

*The Twentieth Century* je 1934. bio adaptiran u istoimeni film, a 1978. je u kazališni mjuzikl pod naslovom *[[On the Twentieth Century]]*.

## Vanjske veze
* Twentieth Century plot summary & character descriptions  from StageAgent.com
*
À propos de Nice

***À propos de Nice*** () je francuski crno-bijeli nijemi dokumentarni film snimljen u režiji Jeana Vigoa, poznat kao njegov prvijenac. Film prikazuje život u gradu Nica na Francuskoj rivijeri, s posebnim naglaskom na kontrast između bogataša koji se dosađuju i troše novac u kockarnicama, te siromaha koji se svakodnevno bore za preživljavanje. Vigu je stvaranju filma pomogao znameniti direktor fotografije Boris Kaufman, brat Dzige Vertov.

## Vanjske veze
* 
* Watch ''À propos de Nice'' on the Internet Archive
*  
*
Taris, roi de l'eau

***Taris, roi de l'eau*** (), također poznat i kao ***La natation par Jean Taris, champion de France*** () ili ***Taris, champion de natation*** () je francuski kratki crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1931. u režiji Jeana Vigoa. U njemu se prikazuju atletske vještine francuskog plivačkog prvaka i olimpijca Jeana Tarisa. Iako napravljen u komercijalne svrhe, Taris je postao zanimljiv historičarima filma zbog inovativnih tehnika snimanja, posebno kod podvodne fotografije, odnosno prikaza muškog tijela koji je poslužio kao uzor Leni Riefenstahl za njenu *[[Olympia (film, 1938)|Olympiju]]*.

## Vanjske veze
*
Zlatarsko jezero

**Zlatarsko jezero** ili **jezero Kokin Brod** je veštačko jezero u dolini Uvca, na 54,2&nbsp;km od ušća u Lim (reka). Nalazi se između planina Zlatara na jugozapadu i Murtenice na severoistoku., 10 do 15&nbsp;km od Nove Varoši. Jezero ima površinu od 7,25&nbsp;km², a dugačko je od 15&nbsp;km do 23&nbsp;km. Nastalo je 1960-ih godina izgradnjom Hidroelektrane „Kokin Brod“ (25 MW), koja je pregradila reku Uvac kod Kokinog Broda. Brana elektrane je visoka 83 m i dužine 1264 m i najveća je kamena brana izgrađena u Evropi, a nivo jezera zbog elektrane varira i do 45 m.

Zlatarsko jezero je treće po veličini u Srbiji posle Đerdapskog i jezera Perućac na Drini.

## Reference

## Literatura
* *[[Mala enciklopedija Prosveta]]*, Treće izdanje (1985); Beograd: „Prosveta“; 
* Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije* Sarajevo: „Svjetlost“; 

## Vanjske veze

* http://www.upzj.rs
Sivas

**Sivas** (za antike znan kao *Sebastia*, *Sebastea* ili *Sebasteia*, je administrativni centar istoimene turske provincije Sivas od 312 587 stanovnika. 
## Geografija
*Sivas* leži u sredini Turske, u planinskoj unutrašnjosti Anadolije u regiji Centralna Anadolija.

Grad leži u gornjem toku rijeka Kizil, na nadmorskoj visini od 1 285 m, udaljen oko 450 km istočno od Ankare.
## Historija
*Sivas* je osnovao Pompej veliki pod imenom - *Megalopolis*, nakon Trećeg mitridatskog rata. Negdje pred kraj 1. vijeka pne. grad je promjenio ime u **Sebaste**, što je grčka varijanta imena August. Rimljani su ga zvali *Sebasteia*, ona je za cara Dioklecijan postala prijestolnica Male Armenije.
 
*Sebasteia* je bio vrlo značajan centar ranog kršćanstva, u njoj su biskupi bili sveti Blasius i sveti Petar iz Sebaste, a tu su u 4. vijeku suđeni i pobijeni Četrdeset mučenika iz Sebasteje.

*Sebasteia* je obnovljena i utvrđena za bizantskog cara Justinijana I..

Nakon Bitke kod Mancikerta - 1071. gradom i tim dijelom Anadolije zavladala je turkmenska dinastija Danišmendi, a od 1174. seldžučki Rimski sultanat. Za njegove vladavine grad je povremeno (uz Koniju) bio prijestolnica tog sultanata.

Za vrijeme vladavine sultana Bajazida I., podpao je pod Osmansko Carstvo. Vojska mongolskog vladara Timura razorila je *Sivas* - 1400. Osmanlije su ga ponovno osvojile 1408. i od tad je bio prijestolnica *[[Ejalet Rum|Ejaleta Rum]]*.

U *Sivasu* je sve do Prvog sjetskog rata živila značajna zajednica Armenaca, ali je ona istrijebljena - 1915. za Armenskog genocida.

U *Sivasu* se 1993. dogodio teroristički čin poznat kao **Masakr iz Sivasa**. Tad je kod hotela Madımak, pobijeno 35 sudionika festivala alevitske kulture i pjesništva, na njih su otvorili vatru islamski ekstremisti iz sekte Selafita.
## Vanjske veze
* Službene stranice grada
Lost Patrol (film, 1929)

***Lost Patrol*** () je britanski nijemi ratni film snimljen 1929. u režiji Waltera Summersa. Temelji se na romanu *[[Patrol (roman)|Patrol]]* Philipa MacDonalda. Radnja je smještena u Mezopotamiju za vrijeme kampanje britanske vojske u prvom svjetskom ratu. Protagonisti su grupa vojnika koja se nakon smrti komandanta našla izgubljena u pustinji i suočena sa naoko nevidljivim neprijateljem koji ih ubija jednog po jednog.

Godine 1934. je u Hollywoodu snimljen mnogo poznatiji zvučni remake u režiji Johna Forda.

## Uloge
* Cyril McLaglen ... Narednik
* Sam Wilkinson ... Sanders
* Terence Collier ... Kaplar Bell
* Arthur B. Woods ... Poručnik Hawkins
* Hamilton Keene ... Morelli
* Fred Dyer ... Abelson
* Charles Emerald ... Hale 
* Andrew McMaster ... Brown 
* James Watts ... Cook 
* John Valentine ... Mackay

## Izvori


## Literatura
* Low, Rachel. *The History of British Film: Volume IV, 1918–1929*. Routledge, 1997.

## Vanjske veze
Philip MacDonald

**Philip MacDonald** (London, 5. novembar 1900 – Woodland Hills, Los Angeles, 10. decembar 1980) bio je engleski književnik, najpoznatiji po nizu popularnih trilera.

## Bibliografija
* *[[The Rasp]]* (1924)
* *Queen's Mate* (1926)
* *[[Patrol (roman)|Patrol]]* (a.k.a. *The Lost Patrol*) (1927)
* *The White Crow* (1928)
* *Likeness of Exe* (1929)
* *The Noose* (1930)
* *The Link* (1930)
* *Rynox* (1930) (a.k.a. *The Rynox Murder Mystery*, *The Rynox Mystery*, *The Rynox Murder*)
* *The Choice* (a.k.a. *The Polferry Mystery* and *The Polferry Riddle*) (1931)
* *The Crime Conductor* (1931)
* *Murder Gone Mad* (1931)
* *The Wraith* (1931)
* *The Maze* (a.k.a. *Persons Unknown*) (1932)
* *Rope to Spare* (1932)
* *Death on My Left* (1933)
* *R.I.P.* (a.k.a. *Menace*) (1933)
* *The Nursemaid who Disappeared* (a.k.a. *Warrant for X*) (1938)
* *[[The Dark Wheel (roman)|The Dark Wheel]]* (a.k.a. *Sweet and Deadly*) ko-autor: A. Boyd Correll (1948)
* *Something to Hide* (a.k.a. *Fingers of Fear*) (1952)
* *[[The Man out of the Rain]]* (1955)
* *Guest in the House* (a.k.a. *No Time For Terror*) (1955)
* *The List of Adrian Messenger* (1959)
* *Death & Chicanery* (1962)

### kao Oliver Fleming
* *Ambrotox and Limping Dick* (1920), ko-autor: Ronald MacDonald
* *The Spandau Quid* (1923), ko-autor: Ronald MacDonald

### kao Anthony Lawless
* *Harbour* (1931)
* *Moonfisher* (1931)

### kao Martin Porlock
* *Mystery at Friar's Pardon* (a.k.a. *Escape*) (1931)
* *Mystery in Kensington Gore* (1932)
* *X v. Rex* (a.k.a. *The Mystery of Mr. X* and *[[Mystery of the Dead Police]]*) (1933) (kasnije objavljen kao *Mystery of the Dead Police* u Pocket Books #70, 1940)

### kao W. J. Stuart
* *Forbidden Planet* (1956)

### kao Warren Stuart
* *The Sword and the Net* (1941) 

## Filmovi temeljeni na MacDonaldovim djelima
* 1929 - *[[Lost Patrol (1929 film)|Lost Patrol]]* (po romanu *Patrol*), rež. Walter Summers
* 1932 - *The Rasp*, rež. Michael Powell
* 1932 - *[[Rynox]]*, rež. Michael Powell
* 1934 - *[[The Lost Patrol (1934 film)|The Lost Patrol]]* (po romanu *Patrol*), rež. John Ford
* 1934 - *[[The Mystery of Mr. X]]* (po romanu *X v. Rex*), rež. Edgar Selwyn
* 1937 - *[[Who Killed John Savage?]]* (po romanu *Rynox*), rež. Maurice Elvey
* 1939 - *A Gentleman's Gentleman* (drama), rež. Roy William Neill
* 1939 - *Le Collier de Chanvre* (po romanu *Rope to Spare*), rež. Léon Mathot
* 1939 - *The Nursemaid Who Disappeared* (po romanu *Warrant for X*), rež. Arthur B. Woods
* 1942 - *Nightmare*, rež. Tim Whelan
* 1942 - *[[Dangerous Intruder]]*, rež. Vernon Keays
* 1951 - *Circle of Danger*, rež. Jacques Tourneur
* 1952 - *The Hour of 13* (po romanu *X v. Rex*), rež. Harold French
* 1956 - *[[23 Paces to Baker Street]]* (po romanu *Warrant for X*), rež. Henry Hathaway
* 1963 - *[[The List of Adrian Messenger]]*, rež. John Huston

## Izvori

## Vanjske veze
* Filmography as writer
Sporazum u Badenu

**Sporazum u Badenu** je bio sporazum kojim su okončana neprijateljstva između Francuske i Svetog rimskog castva koje su bile u Ratu za špansko nasleđe. Potpisan je 7. septembra 1714. u Badenu u Švajcarskoj i njegove odredbe saglasne su odredbama sporazuma u Utrehtu i Raštatu, i njime je zapravo Karlo VI prihvatio odredbe Sporazuma u Utrehtu. Rat je najzad bio okončan. Najznačajnije odredbe sporazuma su sledeće:

* Španska Nizozemska je potpala pod austrijsku vlast kao i španske teritorije u Italiji: Napulj, Milan, Mantova i Sardinija.
* Francuskoj je dozvoljeno da zadrži Alzas dok je morala da vrati sve teritorije sa druge strane Rajne.
* Kneževima izbornicima Bavarske i Kelna vraćene su njihove teritorije.
* Karlo VI je zadržao titulu kralja Španije i pravo na špansko nasleđe ali ovo nije imalo nikakvog praktičnog smisla s obzirom da je Filip V priznat za kralja Španije.

## Povezano
* Spisak sporazuma
The Adventure of the Veiled Lodger

**"The Adventure of the Veiled Lodger"** (srpskohrvatski: *Stanarka s veom*) je jedna od 56 kratkih priča o Sherlocku Holmesu što ih je napisao Arthur Conan Doyle. Priča je premijerno objavljena u *[[Strand]]u* 1927., uz ilustracije Franka Wilesa, a čini sastavni dio zbirke *[[The Case-Book of Sherlock Holmes]]*.

## Slučaj

Sherlocka Holmesa posjećuje gospođa Merrilow iz južnog Brixtona, koja treba pomoć oko neobične stanarke koja gotovo nikada ne pokazuje svoje lice. Jednom, kada ga je slučajno ugledala, gospođa Merrilow je posvjedočila kako je ono grozno unakaženo. Iako je isprva bila jako tiha i mirna, u posljednje vrijeme se iz njezine sobe mogu čuti urlici poput "Ubojstvo, ubojstvo!" ili "Ti grozna zvijesti! Čudovište jedno!". Gospođa Merrilow napominje kako joj se i zdravlje pogoršalo te da djeluje kao da umire.

Njezina stanarka, gospođa Ronder, ne želi uplitati svećenika ili policiju u nešto što bi svakako željela otkriti. Iz tog razloga, gospođa Merrilow je posjetila Holmesa. Gospođa Ronder rekla joj je da Holmesu kaže "Abbas Parva" te da će detektivu biti jasno o čemu se radi.

Holmes se, doista, sjeti slučaja. Radilo se o jednom ranijem incidentu u sklopu kojega je cirkuski lav izašao iz svog kaveza i napao dvoje ljudi. Jedan muškarac je ubijen, a druga osoba, žena, je grozno osakaćena. Prema svim činjenicama, ta je žena gospođa Ronder. Ubijeni muškarac je bio gospodin Ronder. U ono vrijeme, Holmes je mogao jako malo deducirati, ali možda bi i učinio više da ga je netko unajmio. Ovako je slučaj proglašen slučajnom smrću. Ipak, postojali su brojni kontradiktorni iskazi vezani za taj slučaj koji su bacali sumnju na službenu verziju događaja.

Holmes i Watson odlaze u Brixton kako bi posjetili gospođu Ronder, koja ih je pozvala kako bi, prije svoje smrti, raščistila cijeli slučaj. Gospodin Ronder je bio nasilan i okrutan muškarac, čak i prema cirkuskim životinjama. Nekoliko je puta zbog zlostavljanja istih završio na sudu, ali njegovo bogatstvo je novčane kazne što ih je dobivao učinilo beznačajnima. Gospođa Ronder imala je vanbračnog ljubavnika, Leonarda, koji je također radio u cirkusu. Njih su dvoje napravili plan kako da se riješe gospodina Rondera.

Leonardo je napravio toljaku s pet čavala, udarac koje bi imitirao napad lava. S njom je zatukao gospodina Rondera, a gospođa Rondera je onda pustila lava kako bi ispalo da je životinja odgovorna i za prvu smrt. Ipak, lav je napao gospođu Ronder i divljački izgrizao njezino lice. Leonardo je pobjegao, iako je bez problema mogao pomoći svojoj ljubavnici. U to vrijeme nije mogla inkriminirati Leonarda, a cijelu priču govori sada jer misli kako će uskoro umrijeti. Od tog je dana cijeli život provela sama i pod veom. Shvativši kako gospođa Ronder planira suicid, Holmes joj može ponuditi tek savjet - podsjeti ju kako je njezin život vrijedan kao primjer strpljive patnje u jednom nestrpljivom svijetu. Ona tada podigne svoj veo i otkrije grozomoran prizor što ga je tkanina skrivala.

Ipak, dva dana kasnije, Holmes dobije paket od gospođe Ronder u kojemu se nalazila cijanovodična kiselina. Njegov je savjet, ipak, djelovao.

## Vanjske veze
Vera Nikolić

**Vera Nikolić** (Grabovica kraj Despotovca, 23. septembar 1948-28. juna 2021) je srpska atletičarka.

Rođena je u selu Grabovica kraj Despotovca u porodici kovača Mike Nikolića. U 13 godini pobedila je na jednom školskom krosu u Ćupriji. Tu je zapazio atletski stručnjak Aleksandar Petrović i predložio joj da zajedno rade.

Dovoljno je bilo samo godinu dana da njen talenat i njegova stručnost daju rezultate. Vera je pobeđivala na krosevima Srbije i Jugoslavije. Bila je juniorka čijim su se rezultatima i još više mogućnostima svi divili.

Sa 16 godina je postala reprezentativka, pa čak i prvakinja Balkana. U septembru 1966. sa nepunih 18 godina učestvuje na Evropskom prvenstvu u Budimpešti i u trci na 800 metara osvaja prvo mesto, rezultatom 2:02,8, pobedivši favorizovanu i iskusniju Žužu Sabo. To je bila prva zlatna medalja na evropskim prvenstvima za Jugoslaviju. Zbog tog uspeha je dobila naziv *Zlatna Vera*. Krajem godine je po izboru lista Sport, proglašena za sportistu godine u Jugoslaviji.

Godinu dana kasnije 20. jula 1968. Vera pravi pravu senzaciju na londonskom „Kristal palasu“ i u okršaju sa najvećom nadom britanske atletike Lilijan Bord postavlja **svetski rekord** na 800 -{m}- rezultatom 2:00,5.

Posle velike euforije koju je podigla ovim rezultatom, želje ljubitelja atletike su porasle i očekivali su da na Olimpijski igrama u Meksiku osvoji zlato. Vera nije izdržala, podlegla je pritisku i u finalnoj trci je odustala. Posle toga dugo nije mogla da se oporavi. Odlučila je da promenni sredinu i prešla je u AK „Dinamo“ iz Zagreba kod trenera Lea Langa.

Oporavila se i već na Evropskom prvenstvu u Atini 1969. osvaja bronzanu medalju. Imala je još dva uspeha pre napuštanja aktivnog bavljenja atletikom: na Evropskom prvenstvu u Helsinkiju 1971. osvoja zlatnu medalju a na Olimpijskim igrama u Minhenu 1972. osvaja peto mesto sa novim jugoslovenskim rekordom 1:59,5. Atletiku je napustila 1974.

Godine 1976. se udala za Paju Ćasića (koji je radio u MUP-u Hrvatske, inače rodom iz Bučja kod Pakraca) i u dva porođaja dobila ćerku Jelenu i dva sina, Milana i Dejana.

Nakon što je 1991. godine dobila otkaz na radnom mestu u Skupštini opštine Dubrava u Zagrebu, gde je dotad bila zaposlena i nakon različitih vidova pretnji, privremeno napušta Zagreb i odlazi kod roditelja u Ćupriju sa decom. Nakon toga, muž joj biva uhapšen u Zagrebu na radnom mestu, ali u decembru 1991. godine je razmenjen, pa je i on napustio Zagreb.

Danas živi u Kruševcu sa suprugom, gde je do 2007. godine radila kao atletski trener, a sada je u penziji.

Za sada ima 6 unuka i, kako često izjavljuje, to je njen najveći uspeh i rekord.

## Literatura
* Monografija Trideset godina Atletskog saveza Srbije 48-78 -Beograd 1981.
Palijata

**Palijata** (lat. *palliata*, tj. *fabula*) naziv je za komediju u rimskoj književnosti koja je preuzeta i adaptirana prema grčkom uzoru, tj. prema novoj atičkoj komediji. Takve su sve sačuvene komedije Plauta i Terencija. Ime potiče od reči *pallium*, kako se nazivala jedna vrsta grčkog ogrtača.

Glumci u komičnim predstavama izvođenim po palijati najverovatnije su od samog početka ovog žanra glumili pod maskama, premda antički izvori daju kontradiktorne podatke.

Palijata prikazuje grčke likove u grčkom okruženju, a njeni rimski autori u načelu čuvaju i zaplet grčkog originala. Međutim, ponekad iskrsavaju i neki elementi karakteristični za rimsko društvo, naročito kod Plauta, koji je grčke originale prilagođavao dosta slobodno i čija je tipska karakterizacija likova verovatno pod uticajem atelane. U palijati su obrađivane teme kao što su ljubavni odnosi, zamena identiteta i nesporazumi, a dominirali su živopisni likovi kao hvalisavi vojnici, izgubljeni i ponovo otkriveni rođaci te razne sluge i robovi spletkaroši.

Rimski su komediografi napustili strukturu nove atičke komedije, koja se sastojala od pet činova i horskih partija, i pisali svoje komedije za kontinuirano scensko izvođenje. Podele na činove i scene, koje se nalaze u modernim izdanjima Plautovih i Terencijevih dela, ne potiču od samih autora. Palijate su, kao i njihovi grčki uzori, pisani u stihu, ali je povećana proporcija koju je zauzimao tekst s muzičkom pratnjom *([[cantica]])*.

Putem Plautovih i Terencijevih dela nova atička komedija postala je glavna vrsta komedije u dramskoj književnosti moderne Evrope. Uticaj palijate očigledan je kod Shakespearea i Molièrea te kod mnogih drugih dramskih pisaca.

Pored Plauta i Terencija, palijate su pisali i Livije Andronik, Gnej Nevije, Kvint Enije, Akvilije, Marko Atilije, Cecilije Stacije, Gaj Fundanije, Licinije Imbreks, Luscije Lanuvin, Kvint Trabea, Turpilije i Vergilije Rimljanin. Spominju se i Juvencije *(Iuventius)*, Kvantipor Klodije *(Quantipor Clodius)* i Vatronije *(Vatronius)*, ali se o njima ništa ne zna. Svoj osobeni sud o pesničkoj vrednosti pisaca palijate daje rimski kritičar Volkacije Sedigit.

## Reference
Vergilije Rimljanin

:*Za poznatog rimskog pesnika v. članak [[Publije Vergilije Maron]].*
:*Za srednjovekovni rukopis Vergilijevih dela, v. članak [[Vergilius Romanus]].*

**Vergilije Rimljanin** (lat. *Vergilius Romanus*, 1-2. vek n.e.) bio je rimski pisac, savremenik Plinija Mlađeg. Danas nam je poznat samo iz jednog pisma u kojem ga Plinije hvali,, inače o njemu nemamo drugih izvora informacija. Prema Pliniju, pisao je mimijambe (mimove sastavljene u holijambima), palijate (koje Plinije stavlja u istu ravan s Plautovim i Terencijevim) te komediju sastavljenu po uzoru na staru atičku komediju. S obzirom na doba u kojem je pisao, nema sumnja da su sva njegova dela bila sastavljena za glasno čitanje *([[recitatio]])*, a ne za izvođenje na sceni.

## Reference
Juárez y Maximiliano

***Juárez y Maximiliano*** () je meksički crno-bijeli historijski film snimljen 1934. godine u režiji Miguela Contrerasa Torresa i Raphaela J. Seville. U njemu je prikazana francuska intervencija u Meksiku 1860-ih, odnosno građanski rat između monarhista okupljenih oko cara Maksimlijana I (koga glumi Enrique Herrera) i republikanaca na čelu sa Benitom Juarezom (koga glumi Froylan B. Tenes). Film je postigao veliki komercijalni uspjeh, što je u tom periodu, kada se tek uvodila zvučna tehnologija, predstavljalo rijetkost za meksičku kinematografiju. Tema filma je pet godina kasnije bila obrađena u daleko poznatijem hollywoodskom filmu *[[Juarez (film)|Juarez]]*.

## Izvori

## Literatura
* Elena, Alberto & López, Marina Díaz. *The Cinema of Latin America*. Wallflower Press, 2003

## Vanjske veze
*
Francuska intervencija u Meksiku

**Francuska intervencija u Meksiku**, poznata i kao **Francusko-meksički rat** i **Maksimilijanova afera**, je bila intervencija europskih država na čelu s Francuskom koje su zaratile s Meksikom, nakon što je meksički predsjednik Benito Juárez 1861. proglasio sve vanjske dugove Meksika ukinutima. Francuska, Velika Britanija i Španjolska poslale su svoje vojske u Meksiko da silom utjeraju dugove. Iako su se Španjolska i Velika Britanija povukle iz sukoba, Francuska predvođena Napoleonom III. je nastavila s borbom te do 1863. osvojila Mexico City, te je slijedeće godine proglašeno Drugo Meksičko Carstvo, kojem je za vladara postavljen austrijski nadvojvoda Maksimilijan, od tada zvan **Maksimilijan I. meksički**. Juárez se tada okrenuo gerilskom ratovanju protiv Francuza i njihovih meksičkih suradnika.

Maksimilijanova vlast bila je preliberalna da bi dobila širu podršku meksičkih monarhista, a ipak prerojalistička da bi dobila potporu meksičkih liberala i republikanaca. Po završetku Američkog građanskog rata u travnju 1865., Juárezom predvođeni republikanci počeli su dobivati aktivnu vojnu pomoć od SAD-a. 1866. francuska se vojska povukla iz Meksika. 1867. Maksimilijanova Meksička carska vojska je poražena a Maksimilijan je zarobljen. 19. lipnja 1867. Maksimilijan je strijeljan što označava konačnu pobjedu republikanaca u ratu.

## Vanjske veze

* Chronology of the Mexican Adventure 1861–1867 
* Bibliography for the French intervention in Mexico
Akvilije

**Akvilije** (lat. *Aquilius* ili *Aquillius*, 2. vek pne.) navodno je bio autor *Beoćanke* *(Boeotia)*, jedne palijate koju je Varon pripisivao Plautu. Aul Gelije citira ovaj odlomak, u kome neki parazit baca kletve na sunčane satove:

Aliteracije i igre reči u ovom odlomku pokazuju da izgubljene palijate nisu uvek zaostajale za Plautovim pesničkim bojama i duhovitošću: Nije stoga čudno što je Varon i ovu Akvilijevu navodno pripisao Plautu, premda je Lucije Akcije u svojoj istoriji rimskog pozorišta pokazao da je njen pisac zapravo Akvilije.
La mujer del puerto

***La mujer del puerto*** () je meksički crno-bijeli film snimljen 1934. u režiji Arcadyja Boytlera i Raphaela J. Seville. Temelji se na noveli *[[Le port (novela)|Le port]]* (U luci) francuskog književnika Guya de Maupassanta. Protagonistica, čiji lik tumači Andrea Palma je djevojka koja nakon smrti oca i svađe sa zaručnikom napušta Ciudad de Mexico i odlazi u lučki grad Veracruz gdje će za život zarađivati kao prostitutka.

*La mujer del puerto*, na kome se vidi uticaj njemačkih ekspresionista i tadašnjih francuskih sineasta, se često navodi kao prvo veliko ostvarenje meksičke kinematografije.

Snimljena su dva istoimena remakea - 1949. i 1991. godine.

## Vanjske veze
* Ficha técnica en la página del cine mexicano del ITESM
*
La mujer del puerto (razvrstavanje)

La mujer del puerto je naziv tri meksička filma:
* *[[La mujer del puerto]]*, originalna verzija iz 1934. godine;
* njegova dva remakea:
** ''La mujer del puerto'' (film, 1949)
** ''La mujer del puerto'' (film, 1991)
The Adventure of Shoscombe Old Place

**"The Adventure of Shoscombe Old Place"** je jedna od 56 priča o Sherlocku Holmesu što ih je napisao Arthur Conan Doyle. Priča je izvorno objavljena u *[[Strand]]u* 1927. godine, uz ilustracije Franka Wilesa, a predstavlja posljednju priču iz zbirke *[[The Case-Book of Sherlock Holmes]]*. Značaj ove priče je u tome što je posljednja priča o Holmesu što ju je napisao Arthur Conan Doyle, čime je zaključan kanon o Sherlocku Holmesu, koji sadrži ukupno 60 priča - 4 romana i 56 kratkih priča.

## Slučaj

John Mason, glavni trener konja na imanju Shoscombe Old Place, dolazi kod Sherlocka Holmesa kako bi se konzultirao s detektivom oko neobičnog ponašanja svog gospodara, Sir Roberta Norbertona. Vlasnica spomenutog imanja je Lady Beatrice Falder, Sir Robertova sestra, ali imanje će nakon njezine smrti prijeći na brata njezina pokojnog supruga. Na imanju se nalazi i Shoscombe Prince, konj u kojeg Sir Robert polaže svoje nade za pobjedu na predstojećoj utrci, novac od koje bi mu omogućio da otplati sve dugove.

Iako Mason nije siguran što se točno treba istražiti, Holmesu navodi nekoliko čudnih situacija:

* Lady Beatrice je nedavno prestala pozdravljati svog omiljenog konja i samo bi se vozila kočijom, što je kršenje njezine uobičajene rutine.
* Sir Robert se počeo ponašati prilično rastreseno u posljednje vrijeme.
* Sir Robert je psa svoje sestre darovao lokalnom gostioničaru.
* Sir Robert noću posjećuje staru kriptu i nalazi se s nekim, mada Mason ne zna s kim.
* U peći na imanju pronađeni su izgoreni ostaci ljudskih kostiju.

Holmes i Watson odmah odlaze u Berkshire kako bi istražili u slučaj. Prilikom razgovora s gostioničarem utvrđuju kako je darovani pas izuzetnog pedigrea i kako si ga gostioničar inače ne bi mogao priuštiti. Uz njegovu dozvolu, Holmes izvodi psa u šetnju. Na putu sretnu kočiju Lady Beatrice, prema kojoj pas entuzijastično pojuri, ali se ubrzo vrati, prestravljen. Iako su se u kočiji trebali nalaziti tek Lady Beatrice i njezina sluškinja, muški je glas dreknuo i vozaču naredio da nastavi dalje.

Holmes i Watson tada odlaze u kriptu. Mason im govori kako je nedavno nestala hrpa kostiju, a detektiv u kripti pronalazi lijes sa svježim lešem unutra. Tada se pojavljuje Sir Robert i ugleda dvojicu prijatelja u kripti. Kada mu Holmes da do znanja da je deducirao gotovo sve, Sir Robert ih obojicu pozove u kuću kako bi sve objasnio.

Tjedan rana ranije, Lady Beatrice umrla je od edema. Kako ne bi izgubio kuću, a s njom i šanse za pobjedu na utrci, Sir Robert je odlučio zatajiti taj podatak kako mu vjerovnici ne bi sjeli na imovinu. Trebalo mu je tek malo vremena. Zajedno sa sluškinjinim suprugom, odnio je tijelo Lady Beatrice u kriptu, ali prije toga su iz iste morali ukloniti neke stare kosti. Isti muškarac oblačio bi odjeću Lady Beatrice i glumio ju tokom vožnje kočijom, što objašnjava muški glas. Pas je znao za ta događanja tako da bi njegova reakcija mogla pokvariti cijeli plan.

Iako Holmes slučaj prijavi policiji, sve se završava sretno - Shoscombe Prince osvaja utrku, Sir Robert izbjegava strogu kaznu i uspijeva otplatiti sve dugove uz veliki ostatak.

## Vanjske veze
Angèle (film)

***Angèle*** je francuski crno-bijeli film snimljen 1934. u režiji Marcela Pagnola. Temelji se na romanu *[[Un de Baumugnes]]* Jeana Gionoa. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Orane Demazis je lijepa provincijalka koja odlazi u Pariz i postaje prostitutka. Radnja prikazuje kako se sa vanbračnim djetetom vraća svom strogom ocu koji je, kako bi spriječio sramotu, zajedno sa djetetom zatvara.

## Uloge
* Orane Demazis ... Angèle Barbaroux
* Fernandel ... Saturnin
* Henri Poupon ... Clarius Barbaroux
* Jean Servais ... Albin
* Annie Toinon ... Philomène Barbaroux
* Blanche Poupon ... Florence
* Marcelle Vial ... La petite servante
* Thommeray ... Le monsieur de la ville
* Andrex ... Louis
* Charles Blavette ... Tonin (kao Blavette)
* Juliette Petit ... L'Esmenarde
* Fernand Flament ... Jo (kao Flament)
* Darcelys ... Le Tatoué
* Delaurme ... Le Patron du bar
* Édouard Delmont ... Amédée (kao E. Delmont)

## Vanjske veze
* 
* 
* Un de Baumugnes