open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Antarktičko poluostrvo

**Antarktičko poluostrvo** () je najseverniji deo kopna Antarktika i skoro jedini deo tog kontinenta koji se nalazi van Antarktičkog polarnog kruga. Leži na Zapadnoj hemisferi, odmah pored Južne Amerike. Izlazi iz linije između Kejp Adamsa u moru Vedel i seže u kopno do južno od ostrva Eklund, sve do Prajm Heda (63º13'S).

Upitno je vreme kada je Antarktičko poluostrvo prvi put viđeno, ali se sa sigurnošću zna da se to dogodilo tokom treće decenije 19. veka. Dogovorom između Nadzornog komiteta za antarktička imena SAD i britanske organizacije -{UK-APC}- 1964. godine rešeno je imene poluostrva. Do tada je u SAD bilo zvano „Palmerovo poluostrvo“ a u Velikoj Britaniji „Grahamova zemlja“. Grejamova Zemlja je danas deo Antarktičkog poluostrva severno od od linije koju čine Kejp Džeremi i Kejp Agasiz, dok je Palmerova Zemlja deo južno od te linije. U Čileu Antarktičko poluostrvo se zvanično zove Zemlja Bernarda O'Higinsa po čileanskom patrioti i antarktičkom vizionaru. Ostale zemlje španskog govornog područja, uključujući i Argentinu ovo poluostrvo zovu Antarktičkim (). U Argentini, koja na poluostrvu ima više baza i ljudstva od ma koje druge zemlje, poluostrvo se zove i „Zemlja Svetog Martina“ ().

Ostrvo je uglavnom u planinama, a njegov najviši vrh je otprilike 2.800 metara. Smatra se da su planine nastavak Anda iz Južne Amerike, a da ih spaja podvodni greben. Taj argument koriste Čile i Argentina za svoje teritorijalne pretenzije. Poluostrvo ima oštre litice sa kojih se glečeri slivaju u Larsenov ledeni zaliv (koji je doživeo značajno pucanje tokom 2002. godine).

Kako poluostrvo ima najumereniju klimu na Antarktiku, na njemu, kao i na okolnim ostrvima, nalazi se najveća koncentracija istraživačkih stanica na kontinentu.

Zaliv nade, koji se nalazi na koordinatama , nalazi se severno od najservernijeg dela poluostrva, što je Prajm Hed na 63º13'S.

## Povezano
* Argentinski Antarktik
* Čileanski Antarktik
* Britanska Antarktička Teritorija
* Sistem antarktičke povelje

## Vanjske veze

* Biološka raznorvstnost na Ardlijevom ostrvu, Južnom šetladnskom arhipelagu i Anartktičkom poluostrvu
* "Of Ice and Men" Nalog turiste koji je posetio Antarktičko poluostrvo (Roderik Ejmi)
Stéphane Sessègnon

**Stéphane Sessègnon** (Allahé, 1. lipnja 1984.) je beninski nogometaš i reprezentativni kapetan koji igra na poziciji krila ili ofenzivnog veznog. Sessègnon je jedan od rijetkih beninskih nogometaša koji su napravili uglednu međunarodnu karijeru; igrao je za Paris Saint-Germain (2008–2011), Sunderland (2011–2013), West Bromwich Albion (2013–2016) i Montpellier (2016–2018), prije nego je prešao u Tursku. 

Za reprezentaciju nastupa od 2004. godine; igrao je na ukupno tri Afrička kupa nacija. 

Njegovi daljnji rođaci su engleski nogometaši Ryan i Steven Sessegnon, koji igraju za Fulham.
Istine i laži (sezona 2)

Druga sezona telenovele ***[[Istine i laži (TV serija)|Istine i laži]]*** je emitovana 17. septembra 2018. do 21. juna 2019. godine i broji 160 epizoda.

## Radnja
Radnja druge sezone se vrti oko pokušaja rušenja Radetovog preduzeća i oko dolaska Marinine polusestre. Radnja se dešava godinu dana posle radnje prve sezone.

## Uloge
### Glavne

### Epizodne
*Bojan Krivokapić kao Stefan Filipović (epizode 21, 29-33)
*Branko Jerinić kao Andrija Isidorović (epizode 97-99, 114)
*Jelisaveta Koraksić kao Dubravka Miloradović (epizode 120)
*Nikola Ranđelović kao Luka Borđoški (epizode 2, 13, 16, 19-21, 26, 31, 33, 35, 45-46, 48-51, 53, 55, 57, 59-60, 62, 67-72, 74-76)
*Srna Lango kao Ružica Borđoški (epizode 70-72, 74-77, 79, 81, 84, 86)
*Nenad Ćirić kao Danko Borđoški (epizode 70-72, 76)
*Milan Kalinić kao Petar Stojanović (epizode 78 i 84)

## Epizode




## Vanjske veze
* Zvanični vebsajt 
* 2
Stade de l'Amitié

**Stade de l’Amitié Général Mathieu Kérékou** (srpskohrvatski: Stadion prijateljstva General Mathieu Kérékou) je multifunkcionalni stadion u Cotonouu, u Beninu. S kapacitetom od 20,000 sjedećih mjesta, Stade de l’Amitié je nacionalni stadion beninske nogometne reprezentacije, a prvoligaški klub ASPAC FC ga koristi za svoje ligaške utakmice; uz nogomet, stadion se koristi i za atletske mitinge. 

Stadion je izgrađen 1982. godine, a njegovu izgradnju u potpunosti je isfinancirala NR Kina; izgradnja je koštala oko $10,000,000. Nakon što ga je FIFA 2007. godine proglasila za stadion koji ne udovoljava tehničkim uvjetima, izvršene su renovacije, a 2016. godine je Kina ponovo pristala uložiti novac u obnovu stadiona. Aktualno ime dobio je u prosincu 2015. godine, kada ga je tadašnji predsjednik Thomas Boni Yayi imenovao u čast bivšeg beninskog predsjednika, generala Mathieua Kérékoua.
William Grenville, 1. baron Grenville

**William Wyndham Grenville, 1st Baron Grenville**,  (25. oktobar 1759 – 12. januar 1834) bio je britanski političar koji je od 1806. do 1807. godine služio kao premijer Ujedinjenog Kraljevstva.

Rodio se u uglednoj porodici, kao sin vigovskog političara Georgea Grenvillea, koji je od 1763. do 1765. godine bio služio kao premijer; po majci Elizabeth je bio povezan sa torijevcima. Njegova tetka Hester se, pak, udala za uglednog državnika Williama Pitta Starijeg; njen sin William Mlađi je tako bio Grenvilleov rođak.

Sa mladim Pittom je bio vršnjak, a počeo dijeliti i slične političke stavove, te iako nominalno vigovac, bio dio konzervativne frakcije bliske torijevcima, koja će kasnije postati poznata kao pittiti. Godine 1782. je započeo političku karijeru kao član Doma komuna, a godine 1784. ušao u Pittovu vladu. 1789. je postao Pittov ministar unutrašnjih poslova, a godine 1790. postao član Doma lordova. Godine 1791. je postao ministar vanjskih poslova u jeku diplomatske krize izazvane Francuskom revolucijom. Kao i Pitt, Grenville je iz bio neprijateljski raspoložen prema revolucionarnoj Francuskoj te je nakon ulaska Britanije u Rat Prve koalicije nastojao u antifrancusku koaliciju privući što više evropskih država, smatrajući da se Francuska mora slomiti prije svega na evropskom kopnu, umjesto na morima i kolonijama, a za što se zalagao Pittov ministar rata Henry Dundas. Dok je Dundasova kolonijalna strategija imala uspjeha, francuski revolucionarni ratovi su doveli do francuskih osvajanja u Evropi. Grenville se na kraju sa Pittom godine 1801. razišao oko pitanja Katoličke emancipacije te podnio ostavku. 

Našavši se u opoziciji, Grenville se počeo zbližavati sa vigovcima, uključujući njihovog radikalnog republikanskog vođu Charlesa Jamesa Foxa. Nakon Pittove smrti, koja se zbila u kritičnom trenutku Napoleonskih ratova i stvaranju francuske hegemonije nad evropskim kontinentom, je izabran za novog premijera. Njegov je plan bio stvoriti vladu nacionalnog jedinstva te je kabinet, poznat kao Vlada svih talenata, uključivao razne frakcije, uključujući i Foxa kao šefa diplomacije. Grenvilleova vlada nije uspjela postići mir sa Francuskom, koja je nastavila uspješna osvajanja, kao ni emancipirati britanske katolike. Sa druge je strane uspjela godine 1807. zabraniti trgovinu robljem u Britanskom Imperiju, te se to smatra Grenvilleovim najvećim i najadalekosežnijim dostignućem. Nedugo nakon toga je Grenville prisiljen dati ostavku.

Grenville je nakon toga ostao u opoziciji, žestoko kritizirajući vođenje rata, uključujući kampanju na Iberijskom poluotoku. Sa vremenom se ponovno počeo zbližavati torijevcima, ali je njegovu karijeru godine 1823. okončao moždani udar. Iza sebe je ostavio suprugu Anne sa kojom nije imao djece.

## Vanjske veze

* More about William Wyndam Grenville, Lord Grenville on the Downing Street website.
Charles James Fox

**Charles James Fox** (24. januar 1749 – 13. septembar 1806) bio je britanski vigovski političar i državnik, koji je u dva navrata - 1782. te od 1806. godine - služio kao ministar vanjskih poslova, iako je daleko poznatiji kao vođa opozicije britanskim vladama u doba francuskih revolucionarnih i na početku Napoleonskih ratova, odnosno kao zagovornik radikalnih republikanskih ideja, te kao dugogodišnji glavni suparnik premijera Williama Pitta Mlađeg i kritičar vladavine kralja Georgea III.

Rodio se kao sin istaknutog vigovskog političara Henryja Foxa, koji je bio jedan od glavnih suparnika Pittovog oca Williama Pitta Starijeg. Političku karijeru je započeo izborom u Dom komuna 1768. godine, gdje je 1770-ih postao blizak budućem konzervativnom ideologu Edmundu Burkeu sa kojim će dijeliti simpatije prema sjevernomaeričkim kolonistima, a sa vremenom i otvoreno podržavati Američku revoluciju. Zahvaljujući izuzetnim oratorskim sposobnostima, iskazao se kao jedan od najžeščih i najefikasnijih kritičara vlade Lorda Northa, koji je nakon britanskih poraza u ratu sa kolonistima prisiljen 1782. godine podnijeti ostavku. Novi premijer Lord Rockingham, također blizak američkim revolucionarima, ga je imenovao za ministra vanjskih poslova, ali je ubrzo umro; novi premijer, earl od Shelburnea je bio u zavadi sa Foxovim ocem, pa je Fox napustio dužnost. Ubrzo nakon toga je, međutim, našao zajednički jezik za konzervativnim Lordom Northom te je stvorio "neprincipijelnu" koaliciju Fox-North koja je 1783. godine dominirala novim kabinetom Vojvode od Portlanda. Međutim, i ta je vlada ubrzo pala i novim premijerom postao Pitt Mlađi. 

Fox je u opoziciji stekao saveznika u prijestonasljedniku, princu Georgeu koga je, nakon što je 1788. godine kralj postao duševno bolestan, nastojao postaviti za novog kralja ili regenta. Taj je plan propao nakon što je George III vratio svoju lucidnost. Kada je godine 1789. u Francuskoj izbila revolucija, Fox je postao njen vatreni zagovornik, a zbog čega se počeo razilaziti sa Burkeom. Simpatije prema revolucionarima je zadržao i nakon što su zaveli strahovladu, te je žestoko kritizirao britansko sudjelovanje u ratu protiv republikanske Francuske smatrajući ga glavnim uzrokom nastavka krvorpolića na evropskom kontinentu. Zbog toga je izgubio veliki dio pristaša, da bi politički kapital ponovno poečo sticati tek sa uspostavom Amjenskog mira. Kada je izbio Rat Treće koalicije, Fox je bio jedan od njegovih velikih kritičara.

Kada je Pitt početkom 1806. godine umro, novim je premijerom postao Lord Grenville, koji je Foxa pozvao u široku koalicijsku vladu poznatu kao Vladu svih talenata. Njegovi pokušaji da ishodi mir sa Napoleonom nisu uspjeli, ali je zato uspješno ishodio mjere koje će na kraju dovesti do zabrane trgovine robljem, nedugo nakon njegove smrti. Umro je za vrijeme obavljanja dužnosti, a kao jedan od uzroka se često navodi njegov neuredni i hedonistički način života.  

## Vanjske veze

* 
** 
* 
* Guardian article on Fox as the 200th anniversary of his death approaches
* BBC article
Košarkaška reprezentacija Benina

**Košarkaška reprezentacija Benina** predstavlja Benin na međunarodnim košarkaškim natjecanjima u organizaciji FIBA-e. Reprezentacijom upravlja Beninski košarkaški savez (*Fédération Béninoise de Basketball*, FBB), a ista je članica FIBA-e od 1962. godine, kada se zemlja još zvala Dahomej. 

Reprezentacija Benina nije ostvarila nikakve značajnije međunarodne rezultate; od 1962. godine, otkako su članovi FIBA-e, imali su tek jedan nastup na FIBA Afričkom prvenstvu (1974.), na kojemu su osvojili pretposljednje, deveto mjesto, ispred Somalije. Na Svjetskom prvenstvu, kao i na Olimpijadi, nisu nastupili. 

## Sastav
**Ažurirano:** 2017.

|}

| valign="top" |

;Izbornik

;Pomoćnik

----

;Legenda:
***Klub** – klub u kojem igrač igra
***Dob** – dob igrača
***(C)** – Kapetan
|}

## Reference

## Vanjske veze
*Official website  
*Benin Basketball Records at FIBA Archive
Robert Stewart, vikont Castlereagh

**Robert Stewart, 2. markiz Londonderry**,  (18. jun 1769 – 12. august 1822), najpoznatiji po tituli **Lord Castlereagh**, bio je anglo-irski političar, državnik i diplomat, najpoznatiji po tome što je služio kao šef britanske diplomacije u posljednjim godinama Napoleonskih ratova te po njihovom završetku zajedno sa svojim austrijskim kolegom Metternichom na Bečkom kongresu stvorio sistem međudržavnih saveza koji će sljedeći vijek biti temeljem relativnog mira na evropskom kontinentu. Prije toga je bio jedan od najistaknutijih anglo-irskih političara u Kraljevini Irskoj, te se istakao pri gušenju ustanka 1798., a kasnije bio jedan od najzaslužnijih ličnosti za Zakone u Uniji kojom je stvoreno Ujedinjeno Kraljevstvo Velike Britanije i Irske. Njegovo suparništvo sa ministrom i budućim premijerom Georgeom Canningom je godine 1809. dovelo do dvoboja u kome je ranio Canninga. Pred kraj života je postao žrtvom duševnog rastrojstva prilikom koga je počinio samoubistvo prerezavši grkljan nožem. 

## Vanjske veze
*''A Letter to Lord Viscount Castlereagh'', John C. Hobhouse, London: Robert Stodart (1819), on the Peterloo massacre
George Canning

**George Canning**  (11. april 1770 - 8. august 1827) bio je britanski torijevski političar, diplomat i državnik koji je 1827. godine nakratko služio kao premijer Ujedinjenog Kraljevstva. Daleko je poznatiji po nizu ministarskih funkcija u britanskim vladama za vrijeme Napoleonskih ratova, pri čemu je postao suparnik ministra Lorda Castlereagha koji ga je 1809. ranio u dvoboju. Castlereagha je nakon njegovog samoubistva naslijedio 1822. godine na mjestu ministra vanjskih poslova u vladi Lorda Liverpoola. Na tom mjestu se istakao podrškom borbi za nezavisnost španskih kolonija u Južnoj Americi i Monroevoj doktrini. Liverpoola je naslijedio nakon njegove ostavke, ali se nedugo po stupanju na dužnost razbolio te umro nakon četiri mjeseca, postavši premijer sa najkraćim stažom u britanskoj historiji sve do Liz Truss u 21. vijeku.
F. J. Robinson, 1. vikont Goderich

**Frederick John Robinson, 1. earl od Ripona**,  (1. novembar 1782 – 28. januar 1859), najpoznatiji po tituli **Vikont Goderich** koju je nosio od 1827. do 1833. godine, bio je britanski torijevski političar koji je od 1827. do 1828. godine nakratko vršio dužnost premijera Ujedinjenog Kraljevstva.

Odrastao u uticajnoj porodici zemljoposjedničkih aristokrata, Robinson se 1818. godine kao ministar trgovine priključio vladi Lorda Liverpoola, a u kojoj je od 1823. do 1827. godine vršio dužnost ministra financija. Premijerom je postao nakon smrti svog prethodnika Georgea Canninga, ali je njegov kabinet, sastavljen od vigovaca i umjerenih torijevaca, bio podijeljen po pitanju Katoličke emancipacije. To, kao i neprijateljstvo kralja Georgea IV, je nakon samo nekoliko mjeseci dovelo do njegovog pada, te je postao premijer sa drugim najkraćim stažom u historiji Britanije. To, međutim, nije predstavljalo kraj njegove karijere - 1830. postao ministar kolonija u vladi lorda Greya, gdje se istakao nastojanjem da se zabrani trgovina robljem u Britanskom Imperiju. Nakon toga je od 1841. do 1843. služio kao ministar financija u drugoj vladi Sir Roberta Peela.

Njegov sin George je bio jedan od najistaknutijih liberalnih političara u 19. vijeku. 

## Vanjske veze

* More about Frederick Robinson, Viscount Goderich on the 10 Downing Street website.
* Paper by M. Oderwald: "The stairecase of the Londen residence of the painter".
Charles Grey, 2. earl Grey

**Charles Grey, 2. earl Grey**,  (13. mart 1764&nbsp;– 17. jul 1845), poznat i kao **Vikont Howick**, bio je britanski vigovski političar i državnik, koji je od 1830. do 1834. bio premijer Ujedinjenog Kraljevstva, poznat po tome što su za vrijeme njegovog mandata sprovedene neke od najznačajnijih liberalnih reformi u Britaniji tokom 19. vijeka.

Rodio se kao sin generala Charlesa Greya. Godine 1786. je prvi put izabran u Dom komuna gdje je postao blizak radikalnom vođi vigovaca Charlesu Jamesu Foxu, a 1790-ih je, zahvaljujući svojim oratorskim sposobnostima, postao jedan od njažešćih parlamentarnih kritičara vlade premijera Williama Pitta Mlađeg. Nakon Pittove smrti je u Grenvilleovoj koalicijskoj vladi 1806. godin kao prvi lord Admiraliteta, a nakon Foxove smrti je preuzeo ministarstvo vanjskih poslova. Mandat mu je relativno brzo okončan, jer je, nezadovoljan odbijanjem kralja Georgea III i vlade da dosljedno sprovedu Katoličku emancipaciju, podnio ostavku. Nakon toga je, odbijajući bilo kakav kompromis po tome pitanju, proveo 23 godine u opoziciji te odbijao niz ponuda da se priključi, uglavnom torijevskim vladama, a 1820-ih došao u nemilost kralja Georgea IV.

Smrt Georgea IV, kao i neuspjeh torijevskog premijera vojvode od Wellingtona da sprovede izborne reforme je otvorio put Greyu da godine 1830. postane premijer. Najznačajnija mjera koju je sproveo bilo je donošenje Reformskog zakona iz 1832. godine, kojim su preustrojene izborne jedinice za Dom komuna u Engleskoj i Walesu, ali i značajno prošireno aktivno biračko pravo; njime je ukinuta dotadašnja hegemonija zemljoposjedničke aristokracije koja je preko trulih općina kontrolirala Parlament, a daleko veći uticaj u Parlamentu su dobili gradovi, odnosno buržoazija koja se obogatila Industrijskom revolucijom. Mnogi smatraju da je upravo Greyova reforma bila ključni razlog zašto je Britanija bila nezahvaćena revolucijama 1848. godine, a politički radikalizam, za razliku od kontinentalne Evrope, bio marginaliziran. Drugo značajno dostignuće Greyove vlade bilo je konačna zabrana posjedovanja robova u Britanskom Imperiju, a prilikom čega je Grey otpor protivnika te mjere slomio pristavši da robovlasnicima javnim novcem isplati kompenzaciju. Grey se, međutim, pokazao daleko manje uspješan po pitanju reformi u Irskoj, te je 1834. godine prisiljen na ostavku. Nakon toga se povukao iz javnog života.

Grey se 1794. godine oženio za Mary Ponsonby, sa kojom je imao deset sinova i šest kćeri. Sa poznatom plemkinjom Georgianom Cavednish, vojvotkinjom od Devonshirea, je 1780-ih i 1790-ih imao skandaloznu ljubavnu vezu koja je rezultirala rođenjem kćeri Elize Courtney.
John Russell, 1. earl Russell

**John Russell, 1. earl Russell**,  (18. august 1792 – 28. maj 1878), poznat po kurtoaznoj tituli **Lord John Russell** bio je britanski liberalni političar koji je u dva navrata - od 1846. do 1852. te od 1865. do 1866. godine - služio kao premijer Ujedinjenog Kraljevstva, i pod čijim vodstvom se dotadašnja Vigovska stranka transformirala u Liberalnu stranku. Lord John Russell je između premijerskih mandata kao dugogodišnji ministar vanjskih poslova imao važnu ulogu u kreiranju britanske vanjske politike, odnosno događajima kao što su Krimski rat, ujedinjenje Italije i američki građanski rat.  

## Vanjske veze

* 
* Lord John Russell 1st Earl Russell, short biography from the 10 Downing Street website
* 
* Lord John Russell 1792–1878 biography from the Liberal Democrat History Group
* Lord John Russell by Stuart J. Reid
* More about Earl Russell on the Downing Street website
* Pembroke Lodge (principal residence and museum)
Edward Smith-Stanley, 14. earl od Derbyja

**Edward George Geoffrey Smith-Stanley, 14. earl od Derbyja**,  (29. mart 1799 – 23. oktobar 1869) bio je britanski političar koji je od 1846. do 1868. godine vodio Konzervativnu stranku te u tri navrata - 1852. godine, od 1858. do 1859. te od 1866. do 1868. godine bio premijer Ujedinjenog Kraljevstva.

## Vanjske veze

* 
* More about The Earl of Derby on the Downing Street website.
* 
*
Henry John Temple, 3. vikont Palmerston

**Henry John Temple, 3rd Viscount Palmerston**,  (20. oktobar 1784 – 18. oktobar 1865) bio je britanski političar, diplomat i državnik, koji je u dva navrata - od 1855. do 1858. godine, te od 1859. do 1865. godine - služio kao premijer Ujedinjenog Kraljevstva, ali je daleko poznatiji po tome što je, služeći kao ministar u brojnim vladama od 1830. do 1865. godine, bio jedan od ključnih kreatora vanjske politike u periodu kada je Britanski Imperij bio na vrhuncu moći. Palmerston je političku karijeru započeo kao torijevac, da bi se kasnije priključio vigovcima, a na kraju bio jedan od prvih vođa moderne Liberalne stranke; iako je na unutrašnjem planu bio liberal i zalagao se za niz tada naprednih reformi, na vanjskom planu se isticao izuzetnom agresivnošću prema drugim državama, te ga se često smatra duhovnim praocem današnjeg liberalnog intervencionizma.
Robert Peel

**Sir Robert Peel, 2nd Baronet**,  (5. februar 1788&nbsp;– 2. jul 1850) bio je britanski konzervativni političar i državnik, koji je u dva navrata - od 1834. do 1835. te od 1841. do 1846. godine - služio kao premijer Ujedinjenog Kraljevstva, a koji je najpoznatiji kao osnivač moderne Konzervativne stranke, odnosno moderne policijske službe u Ujedinjenom Kraljevstvu.
Debata

**Debata**, **rasprava** ili **diskusija** može biti usmena ili pismena, temelji se na iznošenju misli (za razliku od pripovijedanja i opisivanja koji se temelje na zapažanju promjena u vremenu i prostoru).

U raspravljačkim se tekstovima tumači, obrazlaže i prosuđuje na osnovi istinitih činjenica i dokaza (argumenata). Kao dokazi i potvrde mišljenja iznose se citati, dokumenti, statistički podatci, općeprihvaćene činjenice, spoznaje i vrijednosni sudovi.

Debata se često pokreće oko neke postavljene teze ili tvrdnje, pa se sudionici odlučuju za ili protiv obrazlažući i argumentirajući svoje mišljenje.

## Usmena rasprava
Usmena rasprava je vrsta koju vodi veći broj sudionika na određenu temu ili problem, a cilj im je da u sukobu svojih mišljenja i stavova pokušaju riješiti problem, odgovoriti na pitanje. Usmena rasprava zove se i diskusija (eng. *discussion*).

Rasprave su ili unaprijed dogovorene ili se mogu odvijati spontano. U dogovorenoj, uvijek postoji voditelj koji vodi debatu, određuje redoslijed govornika i prekida ih ako su nepristojni ili preopširni. Na početku rasprave voditelj kratko izloži temu, početnu tvrdnju. Zatim sudionici iznose protutvrdnje i sukobljavaju mišljenja.

## Pismena rasprava
Rasprava može biti i pisana, posebno ako su problem i postavljena teza složeniji, pa je potrebno više vremena da se svi zainteresirani upoznaju s različitim gledištima, ili ako ne postoji mogućnost osobnog sučeljavanja.

## Pravila diskusije

Da se rasprave ne bi pretvorile u neproduktivne svađe, treba znati sudjelovati u njoj, tj. diskutirati. Svatko tko je raspravljač treba poštivati pravila rasprave (raspored i vrijeme govorenja). Kod diskusije se traži kritičnost prema sebi i drugima, pristojnost i korektnost. Uvijek treba postojati **afirmacijska** (za) i **negacijska** (protiv) grupa.

## Primjer diskusije

Jedna od najpoznatijih i najdugotrajnijih pisanih diskusija u Hrvatskoj odvijala se kroz čitavo prvo desetljeće 21. stoljeća u časopisu Hrvatskog društva pisaca *[[Književna republika]]*. Raspravljalo se na mnogo stotina stranica o tome postoji li srpskohrvatski jezik ili se radi o nekoliko jezika. Kontrirajući raznim kroatistima, argumentaciju za postojanje srpskohrvatskog policentričnog standardnog jezika iznosila je lingvistkinja Snježana Kordić u svojim brojnim prilozima diskusiji.

## Povezano
*Polemika
*Razgovor
*Dijalektika
*Prilozi diskusiji u ''Književnoj republici'' 2001–2009.

## Reference
Robert Gascoyne-Cecil, 3. markiz od Salisburyja

**Robert Arthur Talbot Gascoyne-Cecil, 3. markiz od Salisburyja**,  (3. februar 1830 - 22. august 1903) bio je britanski konzervativni političar i državnik, koji je do 1881. do 1902. godine vodio Konzervativnu stranku i u tri navratra - od 1885. do 1886. godine, od 1886. do 1892. te od 1895. do 1902. godine - služio kao premijer Ujedinjenog Kraljevstva. 

Političku karijeru je otpočeo izborom u Dom komuna 1854. godine, a prije nego što je postao premijer istakao se kao ministar vanjskih poslova u vladi Benjamina Disraelija te igrao važnu ulogu u odlukama Berlinskog kongresa 1878. godine. Salisbury, koji je na čelo Konzervativne stranke došao nakon Disraelijeve smrti, je po svojim političkim stavovima bio izraziti konzervativac, te je mnoge od liberalnih reformi svojih prethodnika smatrao pogreškom. Vanjsku je politiku vodio energično, te je za njegovog mandata Britanija izvojevala pobjedu u Drugom burskom ratu. Mjesto premijera je, nedugo pred smrt, prepustio svome nećaku Arthuru Balfouru.

## Vanjske veze

* SalisburyReview.co.uk
* Robert Gascoyne-Cecil, 3rd Marquess of Salisbury on the Downing street website.
* Salisbury, The Empire Builder Who Never Was – article by Andrew Roberts
* Ancestors of Lord Salisbury
Citiranje

**Citiranje** je doslovno navođenje nečijih riječi uz pružanje reference na publikaciju (članak, knjiga, web stranica) iz koje su preuzete te riječi, sa dovoljnim detaljima kako bi se ta publikacija mogla pouzdano identificirati.

## Svrha citiranja
Citiranjem ostvarujemo nekoliko ciljeva:
* pomažemo čitateljima da lakše pronađu dodatne pouzdane informacije o temi
* povećavamo stručnost i kredibilitet našeg rada
* omogućavamo laku provjeru točnosti i pouzdanosti sadržaja
* izbjegavamo plagiranje i pripisujemo zasluge autoru koji ih zaslužuje

Citiranost monografija, izvornih znanstvenih članaka i preglednih članaka koji su tako kategorizirani u citatnim bazama povećava faktor odjeka znanstvenog časopisa i time njegov ugled i važnost u znanstvenoj zajednici.

## Način citiranja
Osnovno pravilo je da se svaki citat stavi u navodnike. Također je potrebno navesti bibliografski podatak rada i brojku stranice na kojoj je autor napisao riječi koje se citiraju.

## Povezano
* Znanstvena metoda
* Primarna literatura
* Sekundarna literatura
* Tercijarna literatura
* Hrvatska znanstvena bibliografija
* Fusnota
* Plagijat

## Reference

## Literatura
* Uzelac, Alan. *[http://www.pravo.hr/_download/repository/citiranje.pdf Upute za izradu studentskih pisanih radova : seminarski i diplomski radovi]*, 3. neizmijenjeno izd.,  Pravni fakultet Sveučilišta u Zagrebu, Zagreb, 2009., .

## Vanjske veze
* Works Cited, References, and Bibliography - What's the difference. A research guide for students.
* Prijedlog uputa za citiranje literature. Odsjek za informacijske znanosti.
Archibald Primrose, 5. earl od Roseberyja

**Archibald Philip Primrose, 5. earl od Roseberyja, 1. earl od Midlothiana**,  (7. maj 1847 – 21. maj 1929) bio je britanski liberalni političar koji je od 1894. do 1895. služio kao premijer Ujedinjenog Kraljevstva. Stranku je vodio nakon smrti svog mentora Williama Evarta Gladstonea, a nakon što je poražena na izborima 1895. godine, prestao se baviti politikom.

## Vanjske veze

* Earl Of Rosebery 1847–1929 biography from the Liberal Democrat History Group
* More about The Earl of Roseberry on the Downing street website.
Arthur Balfour

**Artur Balfor** (; 25. jul 1848 – Voking, 19. mart 1930) bio je engleski državnik i političar iz Konzervativne partije, premijer 1902-1905.

## Biografija

Balfor je rođen u Škotskoj kao najstariji sin u porodici. Ime je dobio po kumu Arturu Velsliju, vojvodi od Velingtona. Studirao je humanističke nauke na univerzitetu Kembridž.

Godine 1874. je kao Konzervativac izabran za člana Parlamenta kao predstavnik grofovije Hartfordšir na godinu dana. 1878. godine je postao privatni sekretar kod svog ujaka, lorda Solsberija.

Kao ministar za Irsku u periodu od 1887. do 1891, Balfor se protivio njenoj samoupravi. U Irskoj je dobio nadimak „krvavi Balfor“ zbog surovosti prema pobunjenicima. Postao je premijer 1902. godine i ustanovio je nacionalni sistem srednjoškolskog obrazovanja. Obrazovao je Komitet za odbranu Imperije 1904. i pomogao osnivanje *"[[Srdačna Antanta|Srdačne Antante]]"* (*Entente Cordiale*) s Francuskom. Balfor je podneo ostavku u decembru 1905, posle podele kabineta oko ukidanja slobodne trgovine, a zatim je bio svedok poraza torijevaca na opštim izborima 1906.

Godine 1915. je ušao u koalicionu vladu Herberta Askvita kao prvi lord admiraliteta, a 1916. postao ministar spoljnih poslova u novoj koaliciji, na čelu sa Dejvidom Lojdom Džordžom. Na tom položaju Balfor će ostati upamćen po *[[Balforova deklaracija|Balforovoj deklaraciji]]* koja podržava ideju o Palestini kao domovini Jevreja.

Pomogao je u proglašenju Versajskog mira i odigrao važnu ulogu u određivanju granica u Evropi posle Prvog svetskog rata.

Balfor je umro 19. marta 1930. Na njegov zahtev, javna sahrana nije bila održana, a on je sahranjen u krugu porodice u selu Vitingem u Škotskoj. Ceremoniju sahrane je obavila crkva Škotske, iako je pripadao i Engleskoj crkvi.

Na osnovu njegove posebne želje, titula grofa je prešla na njegovog brata Džeralda.

### Balforova deklaracija

Balforova deklaracija je britanska deklaracija izdata 2. novembra 1917. U deklaraciji se podržava ideja o Palestini kao domovini Jevreja. Napisana je u vidu pisma upućenog lordu Rotšildu, istaknutom cionisti. U njoj se obećava britanska pomoć jevrejskom narodu pod uslovom da poštuju prava nejevrejskih etničkih grupa u Palestini. Dokument deklaracije postao je izuzetno značajan za cionistički pokret, jer je predstavljao svojevrsnu povelju na koju se počeo odlučno pozivati i koristiti je.

Pored finansijske podrške koju je dobio od cionističkih krugova, Balfor je imao i drugih motiva za izdavanje deklaracije, među kojima se ističe činjenica da su krajem 19. veka jevrejske izbeglice iz istočne Evrope preplavile Evropu u kojoj nisu baš rado primane. Na londonskim ulicama organizovane su česte demonstracije protiv Jevreja, a bilo je i sukoba. Arapi iz Palestine smatrali su da *Deklaracija* krši brojna obećanja koja su im data, a britanska vlada je 1939. godine odustala od principa *Deklaracije*.

## Literatura
* Ilustrovana istorija sveta, Mladenska knjiga, Beograd, 2006.
Henry Campbell-Bannerman

**Sir Henry Campbell-Bannerman**  (7. septembar 1836 - 22. april 1908) bio je britanski liberalni političar i državnik, koji je od 1899. do 1908. godine vodio Liberalnu stranku, a od 1905. do 1908. služio kao premijer Ujedinjenog Kraljevstva. Campbell-Bannerman, koji je na izborima 1905. godine ostvario najveću pobjedu u historiji stranke, je tokom mandata proveo brojne dalekosežne ekonomske i socijalne reforme. Političku karijeru je morao prekinuti zbog bolesti, prepustivši vodstvo stranke i vladu Anthonyju Asquithu.

## Vanjske veze

* Sir Henry Campbell Bannerman biography from the Liberal Democrat History Group
* Biography on the Downing Street website.
* Political posters including Henry Campbell-Bannerman on the LSE Digital Library
Bonar Law

**Andrew Bonar Law** (16. septembar 1858&nbsp;– 30. oktobar 1923), poznatiji kao **Bonar Law**, bio je britanski konzervativni političar, koji je, s kraćim prekidom, od 1911. do 1923. vodio Konzervativnu stranku, a od 1922. do 1923. godine služio kao premijer Ujedinjenog Kraljevstva.

## Vanjske veze

* More about Andrew Bonar Law on the Downing Street website.
* The Bonar Law Papers at the UK Parliamentary Archives
* 1903 illustrated article with photo of Bonar Law
* Stuart Ball: Bonar Law, Andrew, in: 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War.
Liberalna stranka (UK)

**Liberalna stranka** () je bila liberalna politička stranka koja je djelovala u Ujedinjenom Kraljevstvu, najpoznatija po tome što je, uz suparničku Konzervativnu stranku dominirala britanskom politikom u drugoj polovici 19. i u prvoj četvrtini 20. vijeka. Nastala je 1840-ih spajanjem tradicionalnih vigovaca, peelita - umjerene frakcije konzervativaca - te radikala koji su u Britaniju nastojali sprovesti ideje Američke i Francuske revolucije. Za nju je bilo karakteristično inzistiranje na ličnim i političkim slobodama, što je uključivalo borbu za širenje prava glasa, kao i ekonomskoj politici temeljenoj na slobodnoj trgovini. Liberalna stranka je u 19. vijeku pod vodstvom Williama Ewarta Gladstonea četiri puta formirala vladu, ali je vrhunac imala pod vodstvom Henryja Campbell-Bannermana i Anthonyja Asquitha čije su vlade početkom 20. vijeka proveli dalekosežne reforme, ali i postavili temelje moderne socijalne države. Od liberala se, međutim, u isto vrijeme počela odvajati frakcija koja je, u većoj ili manjoj mjeri, prihvatila socijalističke ideje, i od koje će nastati današnja Laburistička stranka. Nakon Prvog svjetskog rata su laburisti stekli popularnost i glasove na račun liberala, koji su sa vremenom postali potpuno marginalizirani. Godine 1988. se sa nekadašnjim desnim krilom laburista ujedinila u današnje Liberalne demokrate.
Moussa Latoundji

**Moussa Latoundji** (Porto-Novo, 13. kolovoza 1978.) je umirovljeni beninski nogometaš i reprezentativac, aktualni v.d. izbornik reprezentacije Benina. Latoundji je jedan od rijetkih beninskih nogometaša koji je ostvario uspješnu međunarodnu karijeru; nakon igranja za B momčad Metza, Latoundji je sedam sezona igrao za njemački Energie Cottbus, za kog je skupio čak 120 nastupa. 

Za reprezentaciju Benina nastupao je od 1993. do 2004. godine, umirovivši se nakon debitantskog nastupa svoje zemlje na Afričkom kupu nacija u Tunisu. Latoundji je na tom turniru ušao u historiju kao prvi strijelac Benina na Kupu nacija, nakon što je postigao počasni gol u porazu svoje momčadi protiv Nigerije (2:1) u grupnoj fazi. 

Trenerskim poslom bavi se od 2009. godine, vodeći najprije svoj bivši klub Dragons de l'Ouémé, a od 2015. godine i gabonski Cercle Mbéri Sportif.
Walter Lübcke

**Walter Lübcke** (22. august 1953 - 2. jun 2019) bio je njemački demokršćanski političar poznat po vatrenom zalaganju za prijem imigranata u Njemačku za vrijeme evropske migrantske krize, kao i po tome što je pao kao žrtva prvog politički motiviranog atentata u historiji ujedinjene Njemačke.

Lübcke je bio član CDU-a, a od 1999. do 2009. godine zastupnik u pokrajinskom parlamentu savezne države Hessen. Od 2009. se nalazio na čelu regije Kassel, gdje ga je zatekla kriza. Prilikom sastanka sa građanima povodom planova da se u regiji sagrade naselja za migrante, rekao je kako svatko tko se protivi dolasku migranata može slobodno napustiti Njemačku. Zbog toga je postao jedna od najomraženijih ličnosti među njemačkim anti-imigrantskim krugovima i počeo primati prijetnje od strane sljedbenika radikalne desnice.

2. juna 2019. je pronađen mrtav na terasi svoje kuće sa ranom od metka u glavi. Nekoliko dana je kao osumnjičeni za ubistvo uhapšen 45-godišnjak povezan sa neonacističkom organizacijom Combat 18.

## Povezano
*Pawel Adamowicz

## Izvori
Oumar Tchomogo

**Oumar Tchomogo** (Cotonou, 7. siječnja 1978.) je umirovljeni beninski nogometaš i reprezentativac te bivši izbornik reprezentacije Benina u dva navrata. Tchomogo je imao dugogodišnju međunarodnu karijeru, igrajući najviše u Francuskoj (gdje je s Grenobleom 38 bio prvak četvrte lige) i Portugalu, međutim nije stekao značajniji ugled. 

Za reprezentaciju Benina je nastupao od 1998. do 2008. godine, nastupivši na dva Kupa nacija (2004. i 2008.). Nakon umirovljenja 2013. godine, Tchomogo je kratko preuzeo reprezentaciju i vodio ju do 4. mjesta na WAFU Kupu nacija 2013. godine, a kasnije ju je opet vodio od 2015. do kraja 2017. godine.
Alec Douglas-Home

**Alexander Frederick Douglas-Home, Baron Home of the Hirsel**,  (2. jul 1903&nbsp;– 9. oktobar 1995) bio je britanski konzervativni političar koji je od 1963. do 1964. godine služio kao premijer Ujedinjenog Kraljevstva. Douglas-Home je bio fanatični antikomunist, te se u prvim decenijama Hladnog rata smatrao jednim od jastrebova britanske politike; usprkos toga je u vladi Harolda Macmillana služio kao ministar vanjskih poslova, te je istog naslijedio nakon ostavke izazvane aferom Profumo. Mjesto premijera je morao napustiti nakon izbornog poraza, a od 1970. do 1974. godine je služio kao ministar vanjskih poslova u vladi Edwarda Heatha.

## Vanjske veze

* Lord Dunglass (Alec Douglas-Home) CricketArchive
* Prime Ministers in the Post-War world: Alec Douglas-Home, lecture by D R Thorpe at Gresham College, 24 May 2007 (available for download as an audio or video file)
James Callaghan

**Leonard James Callaghan, Baron Callaghan od Cardiffa**,  (27. mart 1912&nbsp;– 26. mart 2005), često navođen kao **Jim Callaghan**, bio je britanski laburistički političar koji je od 1976. do 1980. vodio Laburističku stranku, a od 1976. do 1979. služio kao premijer Ujedinjenog Kraljevstva.

James Callaghan je političku karijeru otpočeo 1945. godine izborom u Dom komuna i sa vremenom napredovao u redovima stranke, postavši jednim od istaknutih članova njenog desnog krila. U prvoj vladi Harolda Wilsona je služio kao ministar financije, potom kao ministar unutrašnjih poslova, da bi u drugoj vladi služio kao ministar vanjskih poslova. Premijersku dužnost je preuzeo nakon Wilsonove ostavke. Njegov su mandat obilježili ekonomski problemi, koji će krajem 1978. i početkom 1979. eskalirati u Zimu nezadovoljstva. U maju je izgubio izbore nakon kojih su na vlast došli konzervativci pod Margaret Thatcher. Callaghan se nakon toga u anketama često navodio kao jedan od najgorih premijera u historiji Ujedinjenog Kraljevstva.

## Vanjske veze

* More about James Callaghan on the Downing Street website.
* An interview with Chancellor Callaghan after an IMF interview at Rio, Brazil 
* Official portrait of James Callaghan by David Griffiths 
* 'Prime Ministers in the Post-War World: James Callaghan' , lecture by Professor the Lord Morgan at Gresham College on 5 June 2007 (with video and audio files available for download)
Dirty Little Billy

***Prljavi mali Billy*** () američki je vestern film iz 1972. scenariste i režisera Stana Dragotija. Glavna uloga je Michael J. Pollard kao Billy Bonney, poznatiji kao Billy Kid. Film je zasnovan na stvarnim činjenicama iz života Billyja Kida. Priča prati rane godine života jednog od najslavnijih odmetnika na Divljem zapadu.

## Radnja
17-godišnji Billy Bonney sa svojom majkom i očuhom dolazi iz New Yorka u Coffeyville, mali blatnjavi grad u Kanzasu. Njegov očuh je kupio propalu farmu nedaleko od grada. Bonney nenaviknut na fizički rad je u stalnom sukobu sa očuhom koji ga smatra propalicom. Nakon jedne svađe očuh mu kaže da je bolje da ode, i ako se vrati da će ga ubiti.

Nakon napušanja farme, Bonney odlazi u grad gdje se nađe u centru sukoba između lokalnog lošeg momka Goldiea i ljudi zaduženih za održavanje reda u gradu. Nakon što dokaže svoju lojalnost, Bonney se sprijatelji sa Goldiem koji drži lokalni salun sa svojom djevojkom prostitutkom, Berle. Njih troje većinu vremena provode u salunu, opijajući se i igrajući poker. Goldie uči Bonneya  da puca iz pištolja, a sa Berle ima svoje prvo seksualno iskustvo.

Ben Antrim, koji je nakon smrti Bonneyevog očuha u vezi sa njegovom majkom, dolazi nakon nekog vremena u salun i kaže da su stanovnici grada odlučili da Goldie i Berle moraju otići. Međutim, dok napuštaju grad na ulici ih napadne rulja. Berle pogine, Goldie je ranjen ali uspijeva pobjeći. Bonney i Goldie se kasnije nađu izvan grada i odlaze zajedno.

## Uloge
* Michael J. Pollard kao Billy Bonney
* Richard Evans kao Goldie
* Lee Purcell kao Berle
* Charles Aidman kao Ben Antrim
* Dran Hamilton kao Catherine McCarty
* Willard Sage kao Henry McCarty
* Gary Busey kao Basil Crabtree

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
Daughters of Satan

***Daughters of Satan*** () je američko-filipinski horor film snimljen 1972. godine u režiji Hollingswortha Morsea. Protagonist, čiji lik tumači Tom Selleck, kupuje sliku spaljivanja vještica na kojoj jedna od njih ima neobičnu sličnost sa njegovom suprugom. Radnja prikazuje kako se ispostavi da je on sam potomak čovjeka koji je spalio vještice, a koje se sada nastoje osvetiti.

## Uloge
*Tom Selleck ... James Robertson
*Barra Grant ... Chris Robertson
*Tani Guthrie ... Kitty Duarte
*Paraluman ... Juana Rios
*Vic Silayan ... Dr. Dangal
*Vic Díaz ... Carlos Ching
*Gina Laforteza ... Andrea
*Ben Rubio ... Tommy Tantuico
*Paquito Salcedo ... Pogrebnik
*Chito Reyes ... Gerilac
*Bobby Greenwood ... Mrs. Postlewaite

## Reference

## Vanjske veze
*
Superbeast (film)

***Superbeast*** () je američko-filipinski science fiction horor film snimljen 1972. godine u režiji Georgea Schencka. Protagonistica, čiji lik tumači Antoinette Bower, je naučnica koja na Filipinima otkrije tajnu laboratoriju gdje se zatvorenicima daje serum koji bi ih trebao izliječiti od sklonosti nasilju, ali i koji ih zna pretvarati u izuzetno nasilne i opasne zvijeri.

## Uloge
*Antoinette Bower ... Dr. Alix Pardee
*Craig Littler ... Dr. Bill Fleming
*Harry Lauter ... Stewart Victor
*Vic Díaz ... Mondo Diaz
*Jose Romulo ... Vigo
*John Garwood ... Ray Cleaver
*Manny Ojeda ... Dr. Raul Rojas
*Bruno Punzalan ... Datu
*Alex Flores ... Sloco
*Roderick Paulate ... Pepe

## Reference

## Vanjske veze
*
Trouble Man (film)

***Trouble Man*** () je američki kriminalistički film snimljen 1972. godine u režiji Ivana Dixona. Protagonist, čiji lik tumači Robert Hooks, je crni privatni detektiv specijaliziran za pružanje usluga klijentima sa obje strane zakona. Radnja prikazuje kako njegov pokušaj da riješi slučaj pljačke ilegalnih priređivača kockarskih igara dovede do toga da postane meta gangstera i policije. Napravljen u jeku trenda *[[blaxploitation]]* filmova, *Trouble Man* je danas najpoznatiji po istoimenom soundtrack albumu sa pjesmama koje je napisao i koje izvodi Marvin Gaye.

## Uloge
* Robert Hooks ... Mr. T
* Paul Winfield ... Chalky Price
* Ralph Waite ... Pete Cockrell
* Gordon Jump ... Salter 
* William Smithers ... Kapetan Joe Marx 
* Paula Kelly ... Cleo
* Julius Harris ... Big
* Bill Henderson ... Jimmy
* Wayne Storm ... Frank
* Akili Jones ... Billy Chi
* Vince Howard ... Preston
* Stack Pierce ... Collie
* Nathaniel Taylor ... Leroy
* Lawrence Cook ... Buddy 
* Virginia Capers ... Macy
* Rick Ferrell ... Pindar
* James "Texas Blood" Brown ... Wesley
* Jean Bell ... Leona

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* ''Trouble Man'' film trailer
1776 (film)

***1776*** je američki filmski mjuzikl snimljen 1972. godine u režiji Petera H. Hunta. Predstavlja adaptaciju istoimenog brodvejskog mjuzikla, a radnja je smještena u Philadelphiju 1776. godine i prikazuje zasjedanje Drugog kontinentalnog kongresa na kome je izglasana Deklaracija nezavisnosti SAD. *1776* je loše prošao i kod publike i kod kritike.

## Uloge
; Delegati

* William Daniels ... John Adams (MA)
* Howard Da Silva ... Benjamin Franklin (PA)
* Ken Howard ... Thomas Jefferson (VA)
* Donald Madden ... John Dickinson (PA)
* John Cullum ... Edward Rutledge (SC)
* David Ford ... John Hancock (MA)
* Roy Poole ... Stephen Hopkins (RI)
* Ron Holgate ... Richard Henry Lee (VA)
* Ray Middleton ... Thomas McKean (DE)
* William Hansen ... Caesar Rodney (DE)
* Emory Bass ... James Wilson (PA)
* Howard Caine ... Lewis Morris (NY)
* Patrick Hines ... Samuel Chase (MD)
* Daniel Keyes ... Josiah Bartlett (NH)
* Leo Leyden ... George Read (DE)
* Jonathan Moore ... Lyman Hall (GA)
* James Noble ... Velečasni John Witherspoon (NJ)
* John Myhers ... Robert Livingston (NY)
* Rex Robbins ... Roger Sherman (CT)
* Charles Rule ... Joseph Hewes (NC)

; Ostali

* Blythe Danner ... Martha Jefferson
* Virginia Vestoff ... Abigail Adams
* Ralston Hill ... Charles Thomson, sekretar Kontinentalnog kongresa
* William Duell ... Andrew McNair, pazikuća Kongresa
* Stephen Nathan ... Kurir

## Izvori

## Vanjske veze

* 
*
Salomón Rondón

**José Salomón Rondón Giménez** (; Caracas, 16. rujna 1989.) je venezuelanski nogometaš i reprezentativac koji igra na poziciji napadača; Rondón je trenutno član Pachuce, ali je na posudbi u Real Oviedu. 

Nakon dvije sezone u venezuelanskoj Aragui, Rondón je 2008. godine otišao u Španjolsku, gdje je prvo igrao za Las Palmas, a onda i dvije sezone za Málagu. Godine 2012. prelazi u ruski Rubin Kazanj, gdje igra dvije sezone prije nego odlazi u Zenit, s kojim je osvojio nacionalno prvenstvo i superkup. Godine 2015. potpisuje za West Bromwich Albion, gdje je igrao do 2019. godine; sezonu 2018./2019. proveo je na posudbi u Newcastle Unitedu, gdje je proglašen za klupskog igrača godine. Od 2021. do 2022. godine bio je član Evertona. Nakon toga je proveo sezonu u River Plateu, nakon čega odlazi u meksičku Pachucu.

Za reprezentaciju Venezuele debitirao je 2008. godine te je nastupio na četiri Copa Américe. Od 2019. godine je s 31 golom najbolji strijelac u historiji venezuelanske reprezentacije.
Asylum (film, 1972)

***Asylum*** (), u SAD također i pod naslovom ***House of Crazies*** () je britanski horor omnibus film snimljen 1972. godine u režiji Roya Warda Bakera. Sastoji se od četiri priče, temeljene na novelama Roberta Blocha, koji je također napisao scenarij, a kojima okvir daje dolazak mladog psihijatra koji je došao tražiti posao u duševnoj bolnici.

## Reference

## Vanjske veze
*
* AMCtv.com – B Movies – ''Asylum'' (Full Streaming Movie)
Alice's Adventures in Wonderland (film, 1972)

***Alice's Adventures in Wonderland*** () je britanski filmski mjuzikl snimljen 1972. godine u režiji Williama Sterlinga. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Lewisa Carrolla i njegovog nastavka *[[Through the Looking-Glass]]*. Radnja prikazuje kako djevojčica po imenu Alice (čiji lik tumači Fiona Fullerton) tražeči zeca pada u rupu i završi u čudesnoj zemlji gdje će doživjeti neobične pustolovine. *Alice's Adventures*, za koji je muziku napisao ugledni John Barry, predstavljao je jedan od najprestižnijih projekata britanske kinematografije svog vremena, te je okupio jedan od najimpresivnijih glumačkih ansambala.

## Uloge

*Fiona Fullerton - Alice
*Hywel Bennett - Duckworth
*Michael Crawford - Bijeli Zec
*Robert Helpmann - Ludi Šeširdžija
*Michael Hordern - Mock Turtle
*Michael Jayston - Dodgson
*Davy Kaye - Mouse
*Roy Kinnear - Cheshire Cat
*Spike Milligan - Gryphon
*Dudley Moore - Dormouse
*Dennis Price - King of Hearts
*Ralph Richardson - Caterpillar
*Flora Robson - Queen of Hearts
*Peter Sellers - March Hare
*Rodney Bewes - Knave of Hearts
*Ray Brooks - 5 of Spades
*Richard Warwick - 7 of Spades
*Dennis Waterman - 2 of Spades
*Julian Chagrin - Bill the Lizard
*Peter Bull - Duchess
*Patsy Rowlands - Cook
*Freddie Earlle - Guinea Pig Pat
*Freddie and Frank Cox - Tweedledum i Tweedledee
*William Ellis - Dodo
*Mike Elles - Guinea Pig Two
*Peter O'Farrell - Fish Footman
*Peter Trigger - Frog Footman
*Victoria Shallard - Lorina
*Pippa Vickers - Edith
*Ray Edwards - Eagle
*Stanley Bates - Monkey
*Melita Manger - Squirrel
*Angela Morgan - Lory
*June Kidd - Magpie
*Michael Reardon - Frog
*Brian Tripping - Duck

## Izvori

## Vanjske veze
*
*
*Miscellaneous sites for Alice's Adventures in Wonderland
*External reviews for Alice's Adventures in Wonderland
A nagy füzet

***A nagy füzet*** () je mađarsko-njemačko-francusko-austrijski igrani film snimljen 2013. godine u režiji Jánosa Szásza. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju istoimenog romana Ágote Kristóf. Radnja se događa u Mađarskoj pred kraj Drugog svjetskog rata za vrijeme njemačke okupacije. Protagonisti su dvojica dječaka-blizanaca, koje su roditelji, nastojeći ih zaštititi od ratnih razaranja sklonili na selo kod bake, ali ih i tamo susretnu glad, neimaština i razne ratne strahote, koje oni, pak odluče bilježiti. *A nagy füzet* je premijerno prikazan na festivalu u Karlovym Varyma gdje je osvojio nagradu Kristalni globus.

## Vanjske veze
*
*
*
*
Història de la meva mort

***Història de la meva mort*** () je špansko-francusko-rumunjski igrani film snimljen 2013. godine u režiji i po scenariju Alberta Serre. Po žanru je drama, a radnja se događa u 18. vijeku i opisuje neobičan susret velikog pustolova i zavodnika Casanove sa legendarnim vampirom Grofom Drakulom. Premijerno je prikazan na festivalu u Locarnu gdje je osvojio Zlatni leopard.

## Vanjske veze
*
Sacro GRA

***Sacro GRA*** () je italijanski dokumentarni film snimljen 2013. godine u režiji Gianfranca Rosija. Posvećen je Grande Raccordo Anulare (GRA), orbitalnoj auto-cesti koja opasuje Rim. Premijerno je prikazan na venecijanskoj Mostri 2013. godine, gdje je nagrađen Zlatnim lavom, postavši prvi dokumentarni film nagrađen glavnom nagradom u historiji festivala.

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Nogare

**Nogare** se može odnositi na:
*Nogare, Vicenza, naselje u Italiji u provinciji Vicenza
*Nogarè, Trento, naselje u Italiji u provinciji Trento
Pelo malo

***Pelo malo*** () je venezuelansko-njemačko-peruansko-argentinski igrani film snimljen 2013. godine u režiji Mariane Rondón. Protagonist, čiji lik tumači Samuel Lange Zambrano je 9-godišnji dječak čija kovrčava kosa odaje crnačko porijeklo te se smatra lošom. Radnja prikazuje kako postaje opsjednut time da je izravna, te se počne družiti sa djevojčicom, a zbog čega njegova homofobična majka postane uplašena da je postao gej, te se odluči da ga po svaku cijenu izliječi. *Pelo malo* je napravljen u vrijeme smrti venezuelanskog popularnog predsjednika Huga Chaveza i bojazni izazvane za budućnost zemlje su velikim dijelom pronašle izraz u filmu. Na Festivalu u San Sebastianu je osvojio Zlatnu školjku.    

## Uloge
* Beto Benites ... El Jefe
* Samantha Castillo ... Marta
* Samuel Lange Zambrano ... Junior
* Nelly Ramos ... Carmen
* María Emilia Sulbarán ... La Niña

## Vanjske veze
*