open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vidas Secas (film)

***Vidas Secas*** () je brazilski crno-bijeli igrani film snimljen 1938. godine u režiji Nelsona Pereire dos Santosa. Po žanru je drama i predstavlja adaptaciju istoimenog romana Graciliana Ramosa. Protagonisti su članovi porodice siromašnih napoličara u *[[sertão]]sima* na sjeveroistoku Brazila. Radnja prati njihove pokušaje da prežive tokom dvije godine. *Vidas Secas* je bio u velikoj mjeri inspiriran ostvarenjima italijanskog neorealizma, ali mu je Pereira dos Santos dao i vlastiti autorski pečat, pri čemu se navodi scena koja zbivanja prikazuje iz perspektive umirućeg porodičnog psa. *Vidas Secas* je sljedeće godine bio prikazan na Kanskom festivalu gdje je dobio nagradu OCIC. Danas se često navodi kao prvo ostvarenje brazilskog filmskog pokreta poznatog kao Cinema Novo.

## Uloge
* Átila Iório - Fabiano
* Maria Ribeiro - Sinhá Vitória (Majka)
* Orlando Macedo - Soldado Amarelo (Vojnik)
* Joffre Soares - Fazendeiro (Farmer)
* Gilvan Lima - Boy (kao Gilvan)
* Genivaldo Lima - Boy (as Genivaldo)

## Izvori

## Vanjske veze
*
La Dame aux camélias (film, 1934)

***La Dame aux camélias*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1934. godine u režiji Fernanda Riversa i Abela Gancea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Alexandrea Dumasa sina. Protagonistica, čiji lik tumači Yvonne Printemps je pariška kurtizana koja se zaljubi u mladog aristokrata (čiji lik tumači Pierre Fresnay). Gance je kasnije tvrdio da nije previše zadovoljan sa filmom, odnosno da je prilikom snimanja *La Dame aux camélias* tek asistirao svog kolegi Riversu.

## Uloge
* Yvonne Printemps : Marguerite Gautier
* Pierre Fresnay : Armand Duval
* Jane Marken : Prudence
* Lugné-Poe : M. Duval
* Roland Armontel : Gaston
* André Dubosc : le duc
* Armand Lurville : Saint-Gaudens
* Irma Génin : Nichette
* Andrée Lafayette : Olympe
* Renée Sénac : Nanine
* Edy Debray : Varville
* Pierre Morin : le docteur
* Rivers Cadet : le marchand d'oublies
* Janine Berry : la patronne
* Christiane Isola
* Annie Cérès
* Noël Darzal
* Jérôme Goulven : un élégant 
* Claude Ivane
* Marcelle Duval

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
Jérôme Perreau, héros des barricades

***Jérôme Perreau héros des barricades*** ( je francuski crno-bijeli historijski film snimljen 1935. u režiji Abela Gancea. Radnja se događa 1648. godine u Parizu gdje nakon smrti kralja Lousia XIII izbija ustanak poznat kao Fronda. Protagonist, koga tumači Georges Milton, je skromni krojač koji bude uvučen u te događaje.

## Uloge
* Georges Milton : Jérôme Perreau
* Samson Fainsilber : Conti
* Tania Fédor : Anne d'Autriche
* Valentine Tessier : Madame de Chevreuse
* Robert Le Vigan : Mazarin
* Jean Bara : Louis XIV kao dijete
* Janine Borelli : Jeanne Broussel
* Irène Brillant : Marie Perreau
* Jean Buquet
* Julien Clément : le moine
* Fernand Fabre : Beaufort
* Gabriel Farguette
* Yves Gladine
* Serge Grave : le petit Louis Perreau
* Irène Jeanning
* Denise Jovelet
* Jane Lamy : la princesse de Conti
* Bernard Lancret : Barzanges
* Georges Mauloy : Laporte
* Emile Mylo : Guitaut
* Saint-Hallier : Comminges
* Claire Saint-Hilaire : Madame de Longueville
* Robert Seller : Molé
* Made Siamé : Madame de Villèle
* Abel Tarride : Broussel

## Izvori


## Vanjske veze
*
Fronda

Francuski ustanak je nazivFrancuskoj koji je izbio 1648. godine. Nakon smrti Luja ΧΙΙΙ započinju borbe za presto koje slabe centralnu vlast države. Velmože i plemići dižu ustanak. Ustanak je nazvan „fronda“, francuska reč za igru sa praćkom. U Parizu je ta igra bila zabranjena, a policija je progonila dečurliju koja su ih zasipala kamenjem.

Fronda je vođena po ideologiji Engleske revolucije. Pogubljenje engleskog kralja Čarlsa Ι navelo je Parlament da se povuče, nakon čega Mazaren postiže izmirenje sa velmožama i prinčevima.

## Ustanak
Francuski kralj Luj ΧΙΙΙ umire pet meseci nakon smrti kardinala Rišeljea (1643). Prestolonaslednik Luj ΧΙV imao je svega pet godina. Parlament za regenta priznaje njegovu majku Anu Austrijsku, ali je na čelo uprave stao Žil Mazaren. Velmože i prinčevi su pokušali da slabost centrane vlasti iskoriste za pljačkanje državne blagajne. Ovi novi neredi nazvani su „fronda“. 
Frondin Parlament je kao svoju zastavu istakao ograničenje kraljeve vlasti u korist „četiri vrhovna doma“ tj. odricanje u korist: Parlamenta, državnog računovodstva, nadleštva za carine i velikog veća koje je došlo na mesto skupštine staleža.

## Ustav
Stanovništvo Pariza, pritisnuto velikim porezima, bilo je žarište vrenja, spremno da se svakog trenutka izlije u otvoreni ustanak. Parlament i vrhovni domovi izgradili su ustav koji se sastojao od 27 članova. Najvažniji članovi bili su: razrezivanje poreza i carina samo uz saglasnost vrhovnih domova; obaveza saslušanja uhapšenog u roku od 24 časa. Govorilo se čak i o uvođenju republikanskog uređenja.

## Reakcija
Mazaren izdaje naređenje da se pohapse članovi Parlamenta (26. avgust 1648). Parižani dižu ustanak i postavljaju barikade. Posle brojnih sukoba dvor beži iz Pariza. Vlada na svoju stranu privlači Konde. Kraljeve trupe opsedaju Pariz (januar-februar 1649). 
Fronda je vođena po ugledu na Englesku revoluciju Olivera Kromvela (1641—1649). Pogubljenje engleskog kralja podstaklo je parlament da odustane od daljeg vođenja ustanka i pristupi pregovorima sa kraljem. 
Pokret tada prelazi u ruke velmoža i plemića. Oni su utanak pretvorili u pljačku koja je po naravi podsećala na nedavno završeni Tridesetogodišnji rat. Mazarenu je uspelo da se izmiri sa svim plemićima ponaosob. Potom se sa svojom vojskom vratio u Pariz. Odluke Parlamenta su ukinute, a potpuno obnavljanje monarhije uspostavljeno je 1653. godine.

## Povezano
* Žil Mazaren

## Izvori
* Istorija srednjeg veka 1- A. D. Udaljcov, J. A. Kosminski i O. L. Vajnštajn
Spencer's Mountain

***Spencer's Mountain*** () je američki igrani film snimljen 1963. godine u režiji i produkciji Delmera Davesa. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Earla Hanmera Juniora. Po žanru je mješavina drame i komedije. Naslovni protagonist, koga tumači Henry Fonda, je Clay Spencer, patrijarh Spencerovih, porodice koja živi u zabačenim planinama Teton u državi Wyoming i koja se ističe svojim individualizmom i nepristajanjem na društvena pravila. Radnja prikazuje Clayova nastojanja da se odupre pokušajima da im se nametne organizirana religija, iskušenja zbog koji se bori da ostane vjeran svojoj supruzi Oliviji (koju tumači Maureen O'Hara), kao i napore da svom sinu (koga tumači James MacArthur) omogući da postane prvi Spencer koji će upisati koledž. *Spencer's Mountain* je bio relativno vjeran romanu, a što je uključivalo elemente preljuba i alkoholizma i stvorilo određene probleme distributerima koji su ga pokušali reklamirati kao "porodičnu zabavu". Hanmerov je roman deceniju kasnije, pak, postao predložak za popularnu TV-seriju *[[The Waltons]]*.

## Uloge
* Henry Fonda ... Clay Spencer
* Maureen O'Hara ... Olivia Spencer
* James MacArthur ... Clayboy Spencer
* Donald Crisp ... Grandpa Spencer
* Wally Cox ... Propovjednik Goodman
* Mimsy Farmer ... Claris Coleman
* Virginia Gregg ... Miss Parker
* Lillian Bronson ... Grandma Spencer
* Whit Bissell ... Dr. Campbell
* Hayden Rorke ... Pukovnik Coleman
* Kathy Bennett ... Minnie-Cora Cook
* Dub Taylor ... Percy Cook
* Ken Mayer ... Mr. John
* Susan Young ... Shirley Spencer 
* Gary Young ... Mat Spencer 
* Michael Young ... Mark Spencer 
* Ricky Young ... Luke Spencer 
* Rocky Young ... John Spencer 
* Veronica Cartwright ... Becky Spencer
* Kym Karath ... Pattie-Cake Spencer
* Mike Henry ... Spencerov brat
* Victor French ... Spencerov brat

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Kuća je crna

***Kuća je crna*** (, *Hane sijah ast*) je iranski crno-bijeli kratki dokumentarni film snimljen 1963. godine u režiji Foruk Farohzad, a koji se često navodi kao jedno od najznačajnijih ostvarenja iranske kinematografije. U njemu se prikazuje Behade-Radži, kolonija za gubavce koju je dvije godine ranije otvorila Farah Pahlavi, supruga tadašnjeg iranskog šaha. Film nominalno prikazuje svakodnevne aktivnosti u koloniji, a prije svega one vezane uz leproznu djecu, a koje prati dvostruka naracija - konvencionalna, koju pruža Farohzadin tadašnji ljubavnik Ibrahim Golestan, i "poetska" koju pruža sama Farohzad i temelji je na stihovima iz Starog zavjeta, Kurana i klasičnih perzijskih pjesnika. *Kuća je crna* se često navodi kao ostvarenje koje je inspiriralo pokret kasnije poznat kao Iranski novi val.

## Vanjske veze
*
Flipper (film, 1963)

***Flipper*** je američki pustolovni film za djecu snimljen 1963. godine snimljen u režiji Jamesa B. Clarka. Naslovni protagonist je dupin koga na obalama otočja Florida Keys slučajno pronađe i spasi dječak (čiji lik tumači Luke Halpin. Radnja prikazuje njihovo prijateljstvo, koje će prebroditi čak i skepsu dječakovog oca (čiji lik tumači Chuck Connors). Film je doživio izuzetnu popularnost, te je već sljedeće godine snimljen nastavak pod nazivom *[[Flipper's New Adventure]]*, a potom i istoimena TV-serija. *Flipper* je u mnogo čemu popularizirao dupine kao čovjekove prijatelje, odnosno potakao njihovo korištenje u pomorskim tematskim parkovima.

Godine 1996. je snimljen remake sa Paulom Hoganom i Elijahom Woodom u glavnoj ulozi.

## Uloge
* Chuck Connors ... Porter Ricks
* Luke Halpin ... Sandy Ricks
* Kathleen Maguire ... Martha Ricks
* Connie Scott ... Kim Parker
* Jane Rose ... Hettie White
* Joe Higgins ... Mr. L.C. Parett
* Robertson White ... Mr. Abrams
* George Applewhite ... Šerif Rogers

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
Radničko-komunistička partija Bosne i Hercegovine

**Radničko-komunistička partija Bosne i Hercegovine** (RKP-BiH) je vanparlamentarna politička partija koja  djeluje na području Bosne i Hercegovine od 2000. godine. U svom djelovanju vodi se marksističkom teorijom, a ideološki se definiše kao zagovornik demokratskog samoupravnog socijalizma.

Radničko-komunistička partija Bosne i Hercegovine se u svom programu opredijelila i za poštovanje političkih sloboda građana, u koje spada i sloboda stranačkog organizovanja i djelovanja. Iako prihvata višepartijski sistem i u socijalizmu, partija smatra da glavnu ulogu u procesu političkog odlučivanja treba da imaju građani nezavisno od eventualne partijske pripadnosti, dok bi moć odlučivanja političkih stranaka bila radikalno smanjena.

Radničko-komunistička partija Bosne i Hercegovine se deklariše kao jugoslovenska partija, što znači da svoj krajnji cilj vidi u obnovi jugoslovenske federativne države u granicama do 1991. godine. Smatra da se zemlja nije raspala, nego je razbijena djelovanjem nacionalističkih političkih pokreta, koji su u njenom rušenju vidjeli svoj ekonomski i politički interes.

Radničko-komunistička partija Bosne i Hercegovine je 2005. godine aktivno učestvovala u kampanji prikupljanja potpisa sa zahtjevom Parlamentarnoj skupštini Bosne i Hercegovine za izmjene Zakona o PDV-u.
Ovo je jedina partija u Bosni i Hercegovini koja se protivi ulasku zemlje u EU i NATO pakt.

Partija je jedan od inicijatora saradnje komunističkih i radničkih partija sa prostora Jugoslavije. Postignuta je vrlo bliska saradnja sa organizacijama koje djeluju u svim jugoslovenskim republikama, a najviši oblik te saradnje je bila Prva jugoslovenska konferencija komunističkih i radničkih partija, koja je na inicijativu Radničko-komunističke partije Bosne i Hercegovine, održana u Beogradu, 26. i 27. marta 2005. godine. Na toj konferenciji je izabran Koordinacioni odbor ovih partija, čiji je trenutni predsjedavajući predsjednik Glavnog odbora RKP-BiH. Članovi ove partije aktivno učestvuju i u ostvarivanju nekih drugih zajedničkih projekata jugoslovenskih komunista i drugih radikalnih ljevičara.

Radničko-komunistička partija Bosne i Hercegovine ostvaruje saradnju sa više od 80 komunističkih i lijevo-socijalističkih partija iz čitavog svijeta. Predstavnici Radničko-komunističke partije Bosne i Hercegovine su u više navrata učestvovali (neposredno ili šaljući svoje referate) na mnogim međunarodnim konferencijama – u Atini, Solunu, Briselu, Meksiku i drugdje. Takođe su predstavnici turskih, grčkih, švedskih i ruskih komunista i lijevih socijalista boravili u posjeti Radničko-komunističkoj partiji Bosne i Hercegovine.

Radničko-komunistička partija Bosne i Hercegovine povremeno izdaje list Glas slobode.

## Vanjske veze
* Zvanična prezentacija Radničko-komunističke partije Bosne i Hercegovine 
* Radničko-komunistička partija Bosne i Hercegovine
The List of Adrian Messenger

***The List of Adrian Messenger*** () je američki crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1963. godine u režiji Johna Hustona. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Philipa MacDonalda. Protagonist, koga tumači George C. Scottr je Anthony Gethryn, nedavno umirovljeni agent britanske tajne službe MI5, koga prijatelj po imenu Adrian Messenger (čiji lik tumači John Merrivale) moli da provjeri listu sa imenima osoba, od kojih su mnoga nedavno stradala u sumnjivim okolnostima. Radnja prikazuje kako Gethryn, nakon što i sam Messenger strada, kreće u istragu uvjeren da mora zaustaviti ubicu. *The List of Adrian Messenger* je poznat po tome što je okupio jednu od najimpresivnijih glumačkih ekipa tadašnjeg Hollywooda, odnosno što se u postavi nalaze velike zvijezde kao Tony Curtis, Kirk Douglas, Burt Lancaster, Frank Sinatra i Robert Mitchum, a koje su nastupale pod debelim naslagama šminke (izrađene od Johna Chambersa) koje su ih učinili potpuno neprepoznatljivim, a koje skidaju tek prilikom odjavne špice. U stvarnosti je "njihove" uloge većim dijelom tumačio karakterni glumac Jan Merlin, koji je to iskustvo kasnije iskoristio kao inspiraciju za roman *Shooting Montezuma*.

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Vénus aveugle

***Vénus aveugle*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1941. u režiji Abela Gancea, a koji se često navodi kao jedan od najznačajnijih ostvarenja napravljenih pod višijskim režimom u Drugom svjetskom ratu.

Po žanru je melodrama, a naslovna protagonistica, čiji lik tumači Viviane Romance, je Clarisse, djevojka koja dozna da će oslijepiti, pa zbog toga, tajeći pravi razlog ostavlja svog momka, skromnog pomorca po imenu Madère (čiji lik tumači George Flamant). Radnja prikazuje kako Madère, nakon što je doznao pravu istinu, odlučuje pružiti malo sreće sada već slijepoj Clarisse, te se uz pomoć prijatelja lažno izdaje za bogataša koji je vodi na luksuznu jahtu.

Gance je ugovor za snimanje film potpisao u ljeto 1940. godine, nakon što se u kaosu izazvanom padom Francuske našao u južnoj, slobodnoj vichyjskoj zoni, koja je uključivala Nicu i tamošnje studije Victorine. Produkcija je otpočela u novembru, a najveći problem, uz logistiku i druge nedaće vezane ratnim zbivanjima, je bilo otvoreno neprijateljstvo između Romance i Ganceove supruge Sylvie, koja je u filmu tumačila Clarissinu sestru Mireille. Zbog toga su se scene morale snimati odvojeno, odnosno koristiti dublerke.

Gance je filmu nastojao dati "više", odnosno političko značenje, pa je protagonisticu zamislio kao svojevrsnu inkarnaciju ili alter ego same Francuske; nedaće i tragedije koje proživljava su tako bile simboličan odraz ratnog poraza, podjele i okupacije. Sa druge strane, Gance je također nastojao iskazati svoj optimizam, pa tako film završava hepi endom u kojoj protagonistica na kraju pronalazi nadu u bolje sutra i životnu sreću. Gance je, kao i veliki broj njegovih sunarodnjaka, vjerovao da takvu u stvarnosti takvu nadu pruža vichyjski režim, odnosno maršal Philippe Petain kome se divio kao spasitelju domovine. Gance je zato organizirao svečanu premijeru upravo u Vichyju u njegovom prisustvu. Usprkos takvog blagoslova, *Vénus aveugle* nije izbjegla određene probleme; radikalni antisemiti su ga napali zbog korištenja glumaca i članova ekipe jevrejskog porijekla, a sam film je morao biti kraćen za 40 minuta.

Današnje kritike filmu uglavnom zamjeraju preveliku melodramatičnost i kaotičnu strukturu, mada priznaju da bi to mogla biti posljedica toga što više nije dostupna integralna verzija.

## Uloge
* Viviane Romance ... **Clarisse**
* Georges Flamant ... **Madère**
* Mary-Lou (Sylvie Gance) ... **Mireille**
* Lucienne Lemarchand ... **Giselle**

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* ''Vénus aveugle'' (1940) d'Abel Gance : [a collection of texts compiled by Philippe Chiffaut-Moliard].
Le Capitaine Fracasse (film, 1943)

***Le Capitaine Fracasse*** () je francusko-italijanski crno-bijeli pustolovni film snimljen 1943. godine u režiji Abela Gancea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Theophilea Gauthiera. Radnja se događa u 17. vijeku, a naslovni lik, koga tumači Fernand Gravey, je plemić koji se zbog ljubavi prema lijepoj glumici (koju tumači Asia Norris) pod lažnim imenom priključuje trupi putujućih glumaca. *Le Capitaine Fracasse* je predstavljao jedan od najpopularnijih filmova u Francuskoj pod njemačkom okupacijom u Drugom svjetskom ratu.

## Uloge
* Fernand Gravey ... Baron de Sigognac (later Capitaine Fracasse)
* Assia Noris ... Isabelle
* Jean Weber ... Duc de Vallombreuse
* Alice Tissot ... Dame Léonarde
* Vina Bovy ... Séraphine
* Maurice Escande ... Marquis de Bruyères 
* Roland Toutain ... Scapin 
* Lucien Nat ... Agostin 
* Mona Goya ... the Marquise de Bruyères 
* Paul Œttly ... Matamore 
* Jacques François ... Chevalier de Vidalenc, prijatelj Vallombreusea
* Mary Lou ... Yolande de Foix
* Jean Fleur ... Blazius
* Nino Costantini ... Léandre
* Josette France ... Zerbine
* Roger Blin ... Fagotin
* Paul Mondollot ... Pierre

## Vanjske veze
* 
* Le Capitaine Fracasse sur Ciné-Ressources
Goran Marković (političar)

**Goran Marković** je glavni je urednik ljevičarskog časopisa Novi Plamen.

Rođen je 1978. godine u Bijeljini. Završio je Pravni fakultet Univerziteta u Beogradu, na kome je magistrirao na smjeru "Ustavno pravo i politički sistemi", odbranivši rad pod naslovom "Participativna demokratija u razvijenim građanskim društvima". Rad je kasnije proširio, te je 2007. godine izdao  knjigu "Perspektive participativne demokratije". Na istom je fakultetu i doktorirao odbranivši rad na temu "Federalizam u ustavnom sistemu Bosne i Hercegovine".

Bio je osnivač i predsjednik Radničko-komunističke partije BiH, a u više časopisa objavljuje analitičke i komentatorske tekstove o društveno-političkoj zbilji u BiH i Jugoslaviji.

## Literatura
Goran Marković, 2007. Perspektive participativne demokratije ISBN 978-91-633-0527-6

## Vanjske veze
* Novi Plamen
Le Roman d'un jeune homme pauvre (film, 1935)

***Le Roman d'un jeune homme pauvre*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1935. u režiji Abela Gancea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Ocatava Feuilleta. Naslovni lik, koga tumači Pierre Fresnay, je osiromašeni markiz prisiljen da radi kod jednog skorojevića iz niže klase. Radnja prikazuje kako se zaljubi u njegovu kćerku koju tumači Marie Bell.

## Uloge
* Marie Bell : Marguerite
* Pierre Fresnay : Maxime Hauterive de Champcey
* André Baugé : le berger
* Pauline Carton : Mlle Aubry, la parente pauvre
* Marcel Delaître : M. Laroque
* Madame Désir : la concierge
* Gaston Dubosc : Le vieux domestique, Alain
* Saturnin Fabre : Bévallan
* Jean Fleur : Florimond
* Suzanne Laydeker : Mlle Helouin
* Marthe Mellot : Mlle De Porhoët
* Marcelle Praince : Mme Laroque
* Robert Bossis
* Josyane Lane : une amie
* André Marnay : le notaire
* Made Siamé : la directrice

## Vanjske veze
*
Paradis perdu (film, 1940)

***Paradis perdu*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen u režiji Abela Gancea i premijerno prikazan početkom 1940. godine. Po žanru je mješavina melodrame i ratnog filma. Protagonist, koga tumači Ferdinand Gravey je Pierre, mladić koji se u ljeto 1914. godine, tik pred izbijanje Prvog svjetskog rata, vjenča za lijepu Jeanette (čiji lik tumači Micheline Presle), ali nijihova sreća kratko traje, s obzirom da će Pierre biti mobiliziran, a Jeanette se razboliti radeći u tvornici municije i umrijeti rađajući kćer Jeanette. Radnja prikazuje kako se svi ti događaji odražavaju na Pierrea, koji je preživio rat, ali se suočava sa teškim odlukama kada sad već odrasla kćer (koju također tumači Presle).

Kao i kod filma *[[J'accuse (film, 1938)|J'accuse]]* napravljenog nekoliko godina ranije, Gance je sa *Paradise perdu* nastojao iskazati zabrinutost zbog mogućnosti da izbije novi svjetski rat. Originalno je trebao biti prikazan 1939. godine, ali su se u međuvremenu Ganceove bojazni ispostavile opravdanima i Francuska je ponovno ušla u rat. S obzirom antiratni sadržaj više nije mogao proći cenzuru, Paradis perdu je premijerno prikazan u tada neutralnoj Mađarskoj. U Francuskoj je prikazan tek nekoliko mjeseci kasnije, nakon što je Francusku okupirala Njemačka, odnosno uspostave vichyjskog režima.

## Vanjske veze
* *[http://www.imdb.com/title/tt0032888/combined Paradis perdu]* sur l'Internet Movie Database
* DVD toile
Kobaška kapetanija

**Kobaška kapetanija** je bila kapetanija u sastavu Bosanskog pašaluka na teritoriji manjih dijelova Banjolučkog i Jajačkog kadiluka sa sjedištem u Bosanskom Kobašu na desnoj obali Save, a za vrijeme Austrijske vladavine (1718–1739) u Kotorgradu (naselje Kotor današnjeg Kotor-Varoša). Osnovana je poslije Karlovačkog mira, a prije 1716. godine, kada je izbio Austrijsko-turski rat, i spominje se prvi put 1723/24. godine (1136. po Hidžri). Kapetanija je obuhvaćala dva grada Kobaš i Kotor u kojima je držala i dizdare.

## Pozadina
Uvjeti za formiranje ove kapetanije su stvoreni 1535. godine, kada su Osmanlije definitivno zauzeli Kobaš od slavonskih plemića Berislavića. Poslije osvajanja je Gazi Husrev-beg sagradio gradić i u njega stavio posadu, a priključen je Bosanskom sandžaku i nešto kasnije novostvorenom Kobaškom kadiluku kojem je Kobaš postao sjedište. Zbog širenja granica Bosanskog pašaluka prema sjeveru u sklopu Stogodišnjeg hrvatsko-turskog rata je grad izgubio svoje značenje i bio već oko 1626. godine zapušten, a u njegovoj blizini bilo je oko 100 kuća s jednim agom. Nakon Velikog turskog rata (1683–1699) su bosanske posjede u Slavoniji sa Karlovačkim mirom prešle u ruke Habsburške monarhije i s tim je Kobaš opet postao granični grad i Bosanski pašaluk najsjevernozapadnija provincija Osmanlijskog carstva. Zbog tog novog položaja je bilo potrebno utvrditi stari grad i opet postaviti stalnu posadu i s tim je osnovana Kobaška kapetanija.

## Kobaška kapetanija
Godine 1718. je poslije Austrijsko-turskog rata (1716–1718) potpisan Požarevački mir i s tim je Kobaš pripao Habsburškoj monarhiji i sjedište kapetanije je premješteno u tvrđavu Kotor. Prvi poznati Kobaški kapetan bio je Mustafa-kapetan koji se spominje od 1723. do 1744. godine. Za vrijeme njegove vlast je potpisan Beogradski mir 1739. i Kobaš oslobođen, a sjedište opet vraćeno u stari grad. Sljedeći poznati kapetan bio je Ahmed-aga koji se jednom 1777. godine spominje. Mustafa-aga je sljedeći kapetan koji se prvi put 27. februar 1788. godine spominje, a za vrijeme Dubičkog rata (1788–1791) se njegov brat Avdaga spominje kao zamjenik. Avdagi je 1788. poslata bujruldija bosanskog vezira Bećir-paša Egribuzli (1787–1789) da podjeli onih 1000 nefera (*obični vojnici*) što stoje pod zapovjedništvom Kobaškog kapetana, tako da 500 čuva sela i gradove, 250 da dade Hadži-Zulfikaru koji čuva obalu Save, a ostatak od 250 odmah opremi u bosansku vojsku pod zapovjedništvom kotorskog age Saliha. Trećeg marta 1789. godine spominje se kao kapetan u Kobašu Ali-beg, koji je poslat od strane istog vezira za Beograd da zajedno krenu prema Vidinu. Već u augustu iste godine se vojska vraća kući i Ali-beg navrati u Sarajevo kod poznatog age Hadži Bešlije gdje je u njegovom konaku nešto prije 30. septembra umro i to bez da djecu iza sebe ostavi. Njegov nasljednik bio je Ahmed-kapetan do iza 1815. godine. Kapetanija je kao i svi ostale kapetanije ukinuta 1835. godine. Na mezarju Hudar-efendijne džamije u Kobašu su vjerovatno sahraneni potomci Kobaških kapetana.

## Reference
Jönköping

**Jönköping** čita se **Jenčeping**  je grad na jugu Švedske od 89,396 stanovnika, , on je i administrativni centar istoimene općine od 127,382 stanovnika.

Jönköping je i administrativni centar grofovije Jönköping län koja ima 336,866 stanovnika. 
## Geografija
Jönköping leži na južnom kraju jezera Vättern ali i duž obala jezera Munksjön i Rocksjön, u centru južne Švedske.
## Historija
Historija Jönköpinga počela je 1283. kad su Franjevci izgradili samostan na tom mjestu, već sljedeće godine mjesto je kraljevskom poveljom dobilo status grada.

Zbog svog strateškog položaja - Jönköping se napatio u ratovima vođenim između Danske i Švedske, u kojima su ga dva puta 1567. i 1612. zapalili vlastiti stanovnici kako bi onemogućili da ga zauzmu Danci. 
Tako da je današnji grad rezultat obnove koja je započela 1614.
 
## Znamenitosti
Historijske građevine su stara gradska vijećnica, podignuta između 1696. - 1699., Palača apelacionog suda iz 1655., jedna od najstarijih u Švedskoj i Kristinekyrkan (Kristinina crkva) podignuta od 1649. do 1673.

Grad ima i zavičajni muzej i Univerzitet osnovan 1977.
## Privreda
Vodeća industrija u gradu još i danas je proizvodnja šibica, pored toga proizvodi se i papir, tekstil i strojevi. 
Jönköping je željeznicom povezan sa glavnim švedskim linijama a do njega mogu doploviti i brodovi jer je kanalom Göta povezan sa tjesnacem Kattegat i Baltičkim morem.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada'' 
* ''Jönköping'' na portalu Encyclopædia Britannica
Zombieland

***Zombieland*** () je američka post-apokaliptička horor zombijska filmska komedija koju su napisali  Rhett Reese i Paul Wernick, a redatelj je Ruben Fleischer. Film je distribuirao Columbia Pictures, a u američka kina je pušten 9. listopada 2009. godine.

U Srbiji je prikazan pod naslovom ***Zombilend***, a u Hrvatskoj pod naslovom ***Dobro došli u zemlju zombija***.

## Radnja

Nakon što Ameriku pohodi "zombijska kuga", grupa preživjelih bori se sa živim mrtvacima dok pokušavaju doći s jedne obale SAD-a na drugu. Stanu u zabavnom parku, gdje vjeruju da su na sigurnom.

## Produkcija
Snimanje je počelo u veljači 2009. u Valdosti u Georgiji, SAD dok se neke scene snimaju u zabavnom parku Wild Adventures i na drugim lokacijama..  Snimanje se nastavilo u ožujku u Atlanti, Morrowu, Decaturu i Powder Springima, gdje je glumica Abigail Breslin proslavila 13. rođendan posvojivši psića.

Zombije u *Zombielandu* je direktor glumaca opisao kao:



Nakon svršetka snimanja, Woody Harrelson se posvađao s fotografom TMZ-a na LaGuardia aerodromu u New Yorku.  Njegova je obrana bila da je još uvijek uživljen u lika i da je mislio da je fotograf zombi.

## Uloge

*Jesse Eisenberg kao Columbus
*Woody Harrelson kao Tallahassee
*Emma Stone kao Wichita
*Abigail Breslin kao Little Rock
*Amber Heard kao 406
*Mila Kunis kao vlasnik benzinske pumpe
*Bill Murray je glumio sam sebe

## Nagrade
*2 nominacije za nagradu Saturn (,  Woody Harrelson)

## Kritike
Kritike filma su većinom bile pozitivne. Jim Schembri je filmu dao 3 od 4 zvijezde:

Steve Biodrowski je bio malo suzdržaniji u ocjenjivanju:

Roger Ebert je također dao 3 od 4 zvijezde:

Arsen Oremović je također pohvalno pisao o filmu:

## Izvori

## Vanjske veze

*
*
*
*
*
*
Manolete

**Manuel Laureano Rodríguez Sánchez** (4. jul 1917  – 29. august 1947), poznatiji po nadimku **Manolete**, bio je španski borac sa bikovima, koji se često navodi kao najveći toreador u historiji.

Karijeru je otpočeo 1931. godine, a vrhunac popularnosti je doživio u godinama nakon građanskog rata. U karijeri je sudjelovao u ukupno 92 koride. U posljednjoj od njih, 29. augusta 1947. godine, ga je ubio miura bik po imenu Islero. Taj je događaj izazvao takav šok u španskoj javnosti, da je španski vođa Francisco Franco proglasio trodnevnu nacionalnu žalost.

Godine 2008. je o Manoleteu snimljen biografski film u kome je njegov lik tumačio američki glumac Adrian Brody.

## Vanjske veze

* Manolete at Spanish-Fiestas.com
* Manolete, Estrella Internacional  La Cueva de Zaratustra
Trinity College, Dublin

**Trinity College** (irski: *Coláiste na Tríonóide*) je najstariji i jedini konstitutivni koledž Univerziteta u Dublinu u Irskoj. Njegovo službeno ime na latinskom glasi *Collegium Sanctae et Individuae Trinitatis Reginae Elizabethae juxta Dublin*, u prijevodu Koledž svetog i jedinstvenog trojstva kraljice Elizabete pored Dublina.

## Historija i karakteristike
Koledž Trinity je osnovala 1592. Elizabeta I kraljica Engleske i Irske pored Dublina, sa namjerom da on postane jedan od brojnih koledža budućeg dublinskog univerziteta, ali kako je on ostao jedini tako je danas postao sinonim za taj univerzitet. 
Kad je osnovan bio je dio smišljene engleske kolonijalne politike, jer su puna prava na studij (stipendije, stjecanje akademskih titula) bila ograničana samo na Anglikance. To je ukinuto tek  1873. kad su se mogli upisati i studenti drugih konfesija.

Trinity je poznat po svojoj biblioteci u kojoj se čuvaju brojni iluminirani rukopisi, uključujući i slavni Book of Kells. Trinity je 2014. pohađalo 16.729 polaznika od toga 12.420 studenata i 4.309 postdiplomanata.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Trinitya 
* ''University of Dublin'' na portalu Encyclopædia Britannica
Collège de France

**College de France** je državna naučna institucija i centar za obrazovanje odraslih u Parizu.
Smješten je u Latinskom kvartu, nedaleko od Sorbonne, na raskršću ulica Saint-Jacques i Écoles.

## Historija i karakteristike
Koledž je 1530. osnovao kralj François I pod imenom *Collegium Trilinguae* (studij tri jezika).

Osnovan je kao protuteža Sorbonne jer je omogućavao tadašnjim studentima da nauče hebrejski, starogrčki (prvi nastavnik je bio izbjegli Grk Janus Lascaris) i matematiku. Nakon tog se zvao *Collège National*, pa *Collège Impérial*, dok konačno  1870. nije dobio današnje ime Collège de France.

Danas je poznat po svojoj neformalnosti, jer svoje predavače i profesore bira iz redova onih koji su se istakli u nekim disciplinama, bez obzira na to dali imaju neko formalno akademsko obrazovanje. U skladu s tim nema ni stalne profesore, katedre i kolegije, već ih mjenja u skladu s trendovima.

College de France ne dodjeljuje nikakve diplome niti akademske stupnjeve, ali isto tako se kod upisa od kandidata ne zahtjeva nikakva matura niti plaćanje školarine.

Na College de France predavali su među ostalima; Jules Michelet, Ernest Renan, Henri Bergson, Paul Valéry i Claude Lévi-Strauss.
 
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Londonskog univerziteta 
* ''Collège de France'' na portalu Encyclopædia Britannica
Lumière (film, 1953)

***Lumière et l'invention du cinématographe*** (), skraćeno ***Lumière***, je francuski kratki dokumentarni film u režiji Paula Pavlota. U njemu se prikazuje aktivnosti braće Lumière, odnosno njihov doprinos nastanku filmske umjetnosti.

## Vanjske veze
* 
*
Amber Heard

**Amber Herd** (; 22. april 1986) je američka glumica i manekenka.

Prvu filmsku ulogu ostvarila je u sportskoj drami *[[Friday Night Lights]]*, nakon koje su usledile manje uloge u filmovima *[[Severna zemlja (film)|Severna zemlja]]* i *[[Alfa mužjak]]*. Godine 2006. igrala je glavnu ulogu u hororu *[[Svi momci vole Mendi Lejn]]*, a zatim i u seriji *[[Hidden Palms|Skrivene palme]]* koju se tokom 2007. emitovala na televizijskom kanalu Si-Vi.

Pažnju javnosti privukla je 2008. sporednim ulogama u akcionoj drami *[[Nikad ne odustaj]]* i komediji *[[Ananas ekspres]]*. Takođe je poznata po ulogama u filmovima *[[Zombilend]]*, *[[Dnevnik opijanja]]*, *[[Luda vožnja]]*, *[[Mačeta ubija]]* i *[[3 dana za ubistvo]]*.

Herd, koja je vaspitana u katoličkoj porodici,  je, prema sopstvenoj izjavi, postala ateist u dobi od 16 godina nakon što joj je najbolja prijateljica poginula u saobraćajnoj nesreći, i nakon što ju je tadašnji dečko upoznao sa knjigama Ajn Rand. Godine 2010. se na proslavi 25. godišnjice LGBT organizacije GLAAD javno autovala kao biseksualka. Na snimanju filma *Dnevnik opijanja* se upoznala sa glumcem Džonijem Depom, sa kojim je započela vezu i za koga se udala početkom 2015., ali razvela 2017. godine zbog navodnog zlostavljanja.

## Izvori

## Vanjske veze
*
*
*
*
Jesse Eisenberg

** Džesi Ajzenberg** (; Kvins, Njujork, 5. oktobar 1983.) je američki glumac najpoznatiji po ulozi Marka Zakerberga u filmu *[[Društvena mreža (film)|Društvena mreža]]* Dejvida Finčera, koja mu je, između ostalih, donela nominaciju za nagrade Oskar i Zlatni globus.

## Vanjske veze
*
Nagrada nezavisnog duha za najboljeg glavnog glumca

**Nagrada nezavisnog duha za najboljeg glumca u glavnoj ulozi** () jedna je od Spirit nagrada koju svake godine dodeljuje neprofitna organizacija *[[Film Independent]]*.

## Napomene
 
* Znak "†" ukazuje da je glumac osvojio nagradu Oskar za istu ulogu.
* Znak "‡" ukazuje da je bio nominovan za Oskara.

## Nagrađeni i nominovani
### 1980e

### 1990e

### 2000e

### 2010e

## Reference

## Vanjske veze
* Zvanični sajt
Komitet za ukidanje duga zemljama trećeg svijeta

**Komitet za ukidanje duga zemljama trećeg svijeta** (engl. The Committee for the Abolition of the Third World Debt; fran. Comité pour l'annulation de la dette du tiers monde; skrać. CADTM) je međunarodna mreža aktivista, osnovana u Belgiji 15. marta 1990-te godine, koja se zalaže za implementaciju radikalnih alternativa čija je svrha vraćanje i zadržavanje osnovnih ljudskih prava na cijelom svijetu.

Dizanje svijesti o nejednakostima između sjevera i juga Zemlje vrše kroz aktivnosti kao što su izdavanje magazina i zbirki eseja, te organizovanje seminara, predavanja, debata, radionica i međunarodnih konferencija i kampanja. Učestvuju sa istom agendom i u nacionalnim i međunarodnim inicijativama i masovnim pokretima. Aktivnosti CATDM-a podrazumjeva i lobiranje ministara, zastupnika i drugih politički aktivnih građana.

CADTM-ov pažnja je prvenstveno usmjerena ka pitanju duga zemalja trećeg svijeta i cilj je postići ukidanje vanjskog duga tih zemalja. Želi se postići ukidanje spirala sve većeg zaduživanja uspostavljanjem modela socijalno pravednog i ekološko održivog rasta.

CADTM se zalaže za:
* uspostavljanje razvojnih fondova koji bi bili demokratski kontrolisani od strane lokalnog stanovništva i finansirani kroz ukidanje javnog vanjskog duga zemalja trećeg svijeta;
* vraćanje svih nepravedno uzetih dobara;
* oporezivanje špekulativnih finansijskih transakcija (slično prijedlogu Jamesa Tobina);
* povećanje oficijelnog budžeta pomoći bogatih zemalja na 0,7% BDP-a;
* uspostavljanje svjetskog poreza na velike dohotke;
* svjetska konverzija izdataka za vojsku i naoružanje u socijalne i kulturne izdatke;
* uspostavljanje novog međunarodnog ekonomskog i strukturalnog režima kroz ukidanje nametnutih mjera od strane MMF-a i Svjetske banke;
* radikalnu reformu rada Svjetske trgovinske organizacije, čiji rad trenutno favorizuje bogate zemlje u odnosu na siromašne;
* striktna kontrola finansijskih tržišta;
* ukidanje poreznih rajeva.

CADTM podržava i borbu za emancipaciju žena, pravo naroda na samoopredjeljenje, radikalne zemljišne reforme i smanjenje broja sedmičnih radnih sati.

## Vanjske veze
Službena stranica
Subversive Festival

**Subversive Festival** (subʋěrziv ~) je festival političkih, aktivističkih, kulturnih, obrazovnih, literarnih i umjetničkih događaja koji se godišnje održavaju u mjesecu maja/svibnja u Zagrebu, Hrvatskoj.

Aktivnosti festivala su podijeljene na Subversive Film Festival, Subversive forum, Balkanski forum i Subversive sajam knjiga. Uz ovakvu podjelu festivala organizatori održavaju i Subversive festivalsku konferenciju koja uključuje velika predavanja i okrugle stolove u kinu Europa.

Festival je pokrenut 2008. godine, originalno u svrhu obilježavanja 40. obljetnice globalnih demonstracija 1968. godine. Vjerojatno najpoznatije od svih izdanja festivala je održano 2013. godine, neposredno pred ulazak Hrvatske u EU. Tada su među sudionicima javnih tribina bili ugledni slovenski filozof Slavoj Žižek, američki sineast Oliver Stone i Aleksis Cipras, tadašnji vođa grčke radikalno lijeve oporbe, a od 2015. do 2019. grčki premijer.

## Izvori

## Vanjske veze

* službeni website
Islero

**Islero** je bio miura bik, poznat po tome što je 29. augusta 1947. godine prilikom koride u španskom gradu Linares ubio Manoletea, najpoznatijeg toreadora svog vremena. 

Lamborghini je upravo po Isleru nazvao model automobila poznat kao Lamborghini Islero.
Manolete (film, 1944)

***Manolete*** je španski crno-bijeli igrani film koji se od 1943. do 1944. godine snimao u režiji Abela Gancea. Njegov protagonist je bio znameniti toreador Manuel Laureano Rodríguez Sánchez (poznatiji po nadimku Manolete), koji je u filmu tumačio samog sebe. Gance je film pokušao napraviti za vrijeme Drugog svjetskog rata, odnosno nakon što je u augustu 1943. iz Francuske pod njemačkom okupacijom prešao u neutralnu Španiju. Tamo je ispočetka namjeravao snimiti trilogiju epskih spektakala o velikanima španske historije, ali je umjesto toga odlučio snimiti film o Manoleteu, koji je upravo tada uživao vrhunac popularnosti. Zbog niza tehničkih i financijskih problema je bio prisiljen odustati od produkcije, tako da je od filma danas ostalo tek 300 m (oko 8 min. trajanja), koji se čuvaju u Španskoj filmskoj arhivi.

Godine 2008. je o Manoleteu snimljen istoimeni film u kome je njegov lik tumačio američki glumac Adrian Brody.

## Vanjske veze
*
X-Men: First Class

***X-Men: First Class*** je superherojski film snimljen 1962. godine u režiji Metjua Vona. Pripada serijalu filmova o Iks-ljudima, odnosno predstavlja prednastavak prethodna tri filma iu serijala.

Radnja je smeštena u 1962. godinu tokom Kubanske raketne krize i fokusira se na odnos između Čarlsa Zejvijera (Profesor Iks) i Erika Lenšera (Magneto), kao i poreklo njihovih kasnijih timova - Iks-ljudi i Bratstva mutanata.

Glavne uloge tumače Džejms Makavoj i Majkl Fasbender, dok se u sporednim pojavljuju Kevin Bejkon, Džanjuari Džouns, Rouz Bern, Dženifer Lorens, Nikolas Hoult, Zoi Kravic, Džejson Fleming i Lukas Til.

U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom ***X-Men: Prva generacija***, a u Srbiji pod naslovom ***Iks ljudi: Prva klasa***.

2014. je snimljen nastavak pod naslovom *[[X-Men: Days of Future Past]]*.

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
*
Nicholas Hoult

**Nikolas Hoult** (; Berkšir, 7. decembar 1989) je engleski glumac i model. Najpoznatiji je po ulogama Markusa u filmskoj adaptaciji romana Nika Hornbija *[[Sve o dečaku (knjiga)|Sve o dečaku]]*, Zveri u filmu *[[Iks-men: Prva klasa]]*, Nuksa u filmu Pobesneli Maks 4 i Tonija Stonama u britanskoj seriji *[[Skins (serija)|Skins]]*.

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* ''About a Boy'' interview with Hoult
La Reine Margot (film, 1954)

***La Reine Margot*** () je francusko-italijanski historijski film snimljen 1954. godine u režiji Jeana Drévillea. Scenario je napisao Abel Gance prema istoimenom romanu Alexandrea Dumasa. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Jeanne Moreau, je Margot, francuska princeza koju 1572. godine njena katolička porodica protiv volje udaje za navarskog princa Henrija, vođu protestantskih hugenota, navodno u nastojanju da tim brakom postigne nacionalno pomirenje i okonča građanski rat. Radnja prikazuje kako se Margot zaljubi u mladog hugenota po imenu
Joseph Boniface de La Môle (čiji lik tumači Armando Francioli), odnosno postane upetljana u spletke koje je pokrenula beskrupulozna kraljica majka Catherine de' Medici, a koje će kulminirati masovnim pokoljem na Bartolomejsku noć. *La Reine Margot* se odlikovao izuzetno visokim budžetom, odnosno nastojanjem da se po spektakularnosti natječe sa tadašnjim hollywoodskim spektaklima; sa druge strane je sadržavao za tadašnje prilično standarde eksplicitne scene nasilja. Kritičari su mu, međutim, zamjerali "hladni" pristup i nesposobnost scenarista da se nose sa nedostatkom konvencionalnog hepi enda iz predloška. Jeanne Moreau je također bila predmetom kritika, te će tek nekoliko godina kasnije postati pravom zvijezdom francuske i svjetske kinematografije.

Godine 1994. je u režiji Patricea Chereaua snimljena daleko poznatija, ali i kontroverznija verzija sa Isabelle Adjani u naslovnoj ulozi.

## Uloge
* Jeanne Moreau ... Margaret od Valoisa
* Armando Francioli ... Joseph Boniface de La Môle
* Henri Génès ... Hannibal de Coconas
* Robert Porte ... Charles IX
* André Versini ... Henri de Navarre
* Françoise Rosay ... Catherine de' Medici
* Vittorio Sanipoli ... Maurevel
* Fiorella Mari ... Henriette de Nevers
* Patrizia Lari ... Charlotte de Sauve
* Daniel Ceccaldi ... Henri d'Anjou
* Louis de Funès (van špice) ... René Bianchi
* Jacques Eyser ... Caboche
* Guy Kerner ... duc Henri de Guise
* Louis Arbessier ... Admiral Gaspard de Coligny
* Nicole Riche ... Gilonne
* Jean Temerson ... aubergiste de La Belle Étoile
* Robert Moor ... procureur
* Olivier Mathot ... Pierre

## Povezano
* ''La Reine Margot'' (verzija iz 1994. godine)

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* *[http://filmsdefrance.com/FDF_La_Reine_Margot_1954.html La Reine Margot] * at the Films de France
La Reine Margot

***Kraljica Margot*** (francuski ***La Reine Margot***, 1842.), je djelomično istinita priča o Marguerite de Valois ispisana perom Alexandra Dumas starijeg 1845. godine. Knjiga se sastoji od dva dijela, a žanr u koji spada je povijesni roman.

Radnja govori o vjerskim ratovima koji su se odvijali u Francuskoj za vrijeme vladavine Karla IX.. Sama radnja odvija se 1572. kada na noć blagdana sv. Bartolomeja nastupa veliki pokolj protestanata. Marguerite de Valois je na meti zbog ljubavne veze s dvoje protestanata Henrikom IV. i La Moleom, koje ne podžava njena majka Katarina Medici.

Najpoznatija ekranizacija romana je ona s Isabelle Adjani u ulozi Margot. Ta ekranizacija iz 1995. nagrađena je Oscarom.
America America

***America America*** je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1963. godine u režiji Elije Kazana. Protagonist, čiji je lik inspiriran stvarnom ličnošću Kazanovog strica, je Stavros Topouzoglou (čiji lik tumači Stathis Giallelis), mladi kapadokijski Grk, koji 1890-ih, gonjen siromaštvom i osmanskim ugnjetavanjem, odlazi u Carigrad kako bi odatle pokušao emigrirati u SAD. Radnja prati njegove napore da zaradi dovoljno novaca za brodsku kartu i ode u "obećanu zemlju" gdje bi mogao pružiti bolji život sebi i svojoj porodici.

*America America* se često navodi kao Kazanov najosobniji projekt, odnosno film u kome je odao počast svojoj porodici ali i svojoj domovini. Nakon premijere je dobio niz prestižnih nagrada, uključujući Kazanov Zlatni globus za najboljeg režisera. Mladom grčkom glumcu Stathisu Giallelisu to je bila najuspješnija uloga u životu te je nakon nje smatran jednom od budućih velikih zvijezda svjetskog filma.

## Uloge
*Stathis Giallelis ... Stavros Topouzoglou
*Frank Wolff ... Vartan Damadian
*Harry Davis ... Isaac Topouzoglou
*Elena Karam ... Vasso Topouzoglou
*Estelle Hemsley ... Grandmother Topouzoglou
*Gregory Rozakis ... Hohannes Gardashian
*Lou Antonio ... Abdul
*Salem Ludwig ... Odysseus Topouzoglou
*John Marley ... Garabet
*Joanna Frank ... Vartuhi
*Paul Mann ... Aleko Sinnikoglou
*Linda Marsh  ... Thomna Sinnikoglou
*Robert H. Harris ... Aratoon Kebabian
*Katharine Balfour ... Sophia Kebabian
*Giorgos Foundas (van špice)
*Dimitris Nikolaidis (van špice)
* (van špice)

## Vanjske veze
* 
*
Not of This Earth (film, 1957)

***Not of This Earth*** () je američki crno-bijeli science fiction film iz 1957. godine koji je producirao i režirao Roger Corman
prema scenariju Charlesa B. Griffitha and Marka Hanne. 
Iako napravljen s niskim budžetom smatra se jednim od najboljih SF filmova 1950-ih godina.

U središtu priče nalazi se vanzemaljac sa planete Davana koji dolazi na Zemlju
kako bi prikupio ljudsku krv za potrebe svoje izumiruče rase.

1988. godine napravljen je istoimeni remake u režiji Jima Wynorskog s Traci Lords u naslovnoj ulozi.

## Uloge
* Paul Birch ... Paul Johnson
* Beverly Garland ... Nadine Storey
* Morgan Jones ... Harry Sherbourne
* William Roerick ... Dr. F.W. Rochelle
* Jonathan Haze ... Jeremy Perrin
* Dick Miller ... Joe Piper
* Anna Lee Carroll  ... Davanna Woman
* Pat Flynn ... Simmons

## Izvori

## Vanjske veze

*
La Tour de Nesle (film, 1955)

***La Tour de Nesle*** () je francusko-italijanski historijski film snimljen 1955. godine u režiji Abela Gancea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Alexandrea Dumasa, koji je, pak inspiriran stvarnim događajima u Parizu početkom 14. vijeka, poznatim kao afera Tour de Nesle. Protagonistica, čiji lik tumači Silvana Pampanini, je Margareta od Burgundije, supruga kralja Louisa X (čiji lik tumači Michel Bouquet), koja se odaje preljubu i organizira orgije u tornju Tour de Nesle gdje također likvidira svoje ljubavnike. *La Tour de Nesle* predstavlja prvi Ganceov film u boji; usprkos toga, kao i korištenja za tadašnje standarde prilično neuobičajenih scena u kojima se ženski likovi pojavljuju goli, većina kritičara ga smatra jednim od inferiornijih Ganceovih ostvarenja, zamjerajući mu "sterilnost" i preveliku oslonjenost na melodramu.

## Uloge
* Silvana Pampanini : Marguerite de Bourgogne
* Pierre Brasseur : le capitaine Buridan/Lionnais de Bournonville, (Jehan Buridan)
* Paul Guers : Gauthier d'Aulnay
* Jacques Toja : Philippe d'Aulnay
* Constant Rémy : Landry
* Christine Grado : Princesse Jeanne
* Lia Di Leo : Princesse Blanche
* Marcel Raine : Orsini
* Michel Etcheverry : Enguerrand de Marigny
* Michel Bouquet : Louis X
* Claude Sylvain : la servante de l'auberge
* André Gabriello : le premier archer
* Jacques Meyran : le deuxième archer
* Nelly Kaplan : Alice
* Rellys : le troisième archer
* Daniel Emilfork

## Vanjske veze
*
Jason Flemyng

**Džejson Fleming** () rođen 25. septembra 1966. u Londonu, Engleska, Ujedinjeno Kraljevstvo britanski je glumac. Rođen je u Putniju, u Londonu 1966. Njegov otac bio je Gordon Fleming direktor u pozorištu. Još kao mali sanjao je da postane glumac, završio je školu glume i od 1993 počeo da se glumom bavi profesionalno, a prvi nastup na filmu mu je bio 1994. u filmu Knjiga o džungli. Najpoznatiji je po ulozi Toma u Ričijevom hitu Dve čađave dvocevke gde je dobio jednu od glavnih uloga a tim se filmom i proslavio, ponovo je sarađivao sa Gajom Ričijem u njegovom drugom filmu Sneč gde je imao manju ulogu.

## Filmografija

## Izvori

## Vanjske veze
*
Le Voleur de femmes

***Le Voleur de femmes*** (; ) je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1938. u režiji Abela Gancea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Pierrea Frondaiea, a po žanru je mješavina drame i komedije. Protagonist, koga tumači Jules Berry, je uspješni, ali bezdušni zavodnik koji na kraju izgubi sve nakon što se iskreno zaljubi u jednu od svojih meta. Film je napravljen u dvije verzije - na francuskom i italijanskom jeziku. Snimanje su obilježile nesuglasice sa producentima, te ga se Gance kasnije odrekao.

## Vanjske veze
*
Bobby Henderson

**Bobby Henderson** (Roseburg, Oregon, 18. srpnja 1980.), američki fizičar, pisac i tvorac pastafarizma. Svojom knjigom *[[Evanđelje po Letećem Špagetnom Čudovištu]]* izdanom 2006. stvorio je parodijsku religiju, koju su s njezinim centralnim motivom Letećim Špagetnim Čudovištem nastavili mnogi sljedbenici. Parodijska religija nastala je kao odgovor na odluku Odbora za obrazovanje Države Kansasa da se dopusti poučavanje teorije inteligentnog dizajna zajedno s teorijom evolucije.

## Biografija

Bobby Henderson rođen je u Roseburgu u Oregonu 18. srpnja 1980. kao sin Roda i Linde Henderson. Rozeburšku srednju školu završio je 1999. godine poslije čega je upisao studij fizike na Oregonskom državnom sveučilištu na kojem je 2003. stekao naslov prvostupnika.

U lipnju 2005. Henderson je objavio otvoreno pismo u kojem se pitao zašto bi američke škole poučavale samo teocentričnu doktrinu o porijeklu svemira (onakvu kakvu kazuje Biblija). Stoga je službeno zatražio da pastafarizam dobije isti tretman kao i »logička konjektura zasnovana na nadmoćno vidljivu dokazu« (tj. teorija evolucije) i inteligentni dizajn (tj. ideja da je svemir stvorio bog). Ovo je izazvalo golemu strku na internetu, koja je stekla veliku pozornost u mnogim medijima širom svijeta što je imalo za posljedicu stvaranje raznih Pastafarističkih crkava u raznim zemljama. Tako je u kolovozu 2005. njegov njemački pandan, politolog i filozof Jörg Steinhaus, osnovao Prvu ujedinjenu crkvu Letećeg Špagetnog Čudovišta u Njemačkoj (njem. *Erste Vereinigte Kirche des Fliegenden Spaghettimonsters in Deutschland*). Henderson je poslije napisao i *[[Evanđelje po Letećem Špagetnom Čudovištu]]*.

## Djela

* *Gospel of the Flying Spaghetti Monster*, Harper Collins Publishers (7. kolovoza 2006.), 

## Povezano

* Leteće Špagetno Čudovište

## Izvori

## Vanjske veze

* venganza.org – službeno mrežno mjesto pastafarizma