open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Río Branco, Urugvaj

**Río Branco** je grad i općina od 14,604 stanovnika. na sjeveroistoku zemlje u IDepartmanu Cerro Largo.

## Geografija
Grad se prostire na južnoj obali pogranične Rijeke Jaguarão,  udaljen 90 km od svog administrativnog centra 
Mela.

Sa brazilskim gradom Jaguarãom, preko puta rijeke, povezan je mostom *Barón de Mauá*, koji je izgrađen još 1930. kao prvi međunarodni most u Urugvaju.

## Historija

Krajem 18. vijeka to je bio pogranični kraj oko kog su se sporili španjolski i portugalski kolonisti.
Zbog tog je Vicekraljevstvo Río de la Plata podignulo nekoliko utvrda među njima i *Arredondo* 1792.

Iako su Španjolska i Portugal sklopili ugovor o demarkaciji 1777. u španjolskom San Ildefonsu. 
Portugalci su za kampanje (1800. - 1801. potisnuli Španjolce na jug do rijeke.

Tako je Pueblo Arredondo na meandru rijeke ispao najisturenije naselje Vicekraljevstva Río de la Plata.
Nakon proglašenja nezavisnosti tadašnji predsjednik Urugvaja Fructuoso Rivera, je dekretom iz 1831. odredio da bude granični prelaz sa carinom.

Preko tog prelaza prošao je krajem 1853. Rivera na putu za Montevideo da preuzme dužnost triumvira, ali je kod Mela umro.

Sve donedavno egzistirao je kao trgovački centar stočarsko-ratarskog kraja. 
Posljednjih godina trgovina i turizam su značajno porasli nakon otvaranja desetak modernih duty free trgovina.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municipio de Río Branco''
Pedro II od Portugala

**Pedro II od Portugala** (Lisabon, 26. april 1648.-Lisabon, 9. decembar 1706.) vladao je Portugalom i njegovim kolonijama kao regent od 1668. do 1683., a nakon tog i kao kralj od 1683. do 1706.

Njegovu vladavinu na unutrašnjem planu obilježilo je jačanje apsolutizma, slabljenje utjecaja *Cortesa* (Dijete) i ekonomski napredak a na međunarodnom spretno vođenje zemlje u turbulentnim vremenima tadašnje Evrope.

## Biografija

Nakon smrti oca Joãoa IV, 1658., na tron je sjeo Pedrov slaboumni i raskalašeni stariji brat Afonso VI koji je doveo zemlju na niske grane. Zbog tog je u novembru 1667. otpravljen na Azore u kućni pritvor, a Pedro je postavljen za regenta. Ubrzo nakon tog, poništen je i brak njegova brata iz 1666. sa Mariom Franciscom od Savoje, pa se Pedro oženio sa njom 1668.

Još kao regent - 13. februara 1668. sklopio je mir sa Španjolskom, odrekavši se prednosti koje je eventualno mogao dobiti nakon portugalskih pobjeda 1663.-65. 
Kad je Afonso 12. septembra 1683. umro, Pedro je postao kralj.

Pred kraj 17. vijeka otkriveno je i počelo se iskapati zlato u velikim količinama u Brazilu, što je Pedru donosilo velike prihode, zbog tog više nije morao tražiti pomoć od vlastitih feudalaca u Cortesu, pa ga 1697. više nije ni sazivao. 
U  cilju da unaprijedi ekonomski položaj zemlje 1703. u maju sklopio je Methuenski ugovor sa Kraljevinom Engleskom, kojim su obostrano smanjene carine, kako za portugalska vina tako i za englesku vunenu robu. 
Puno važniji dio tog ugovora bio je Pedrov prelazak na anglo-austrijsku stranu u Ratu za španjolsko naslijeđe, jer je prije tog Portugal bio saveznik Kraljevine Francuske.

Pedro je umro usred rata, ostavivši tron svom sinu Joãu V, iz drugog braka sa Mariom Sofiom od Neuburga, sa kojom se oženio 1687., četiri godine nakon smrti svoje prve žene.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Peter II king of Portugal''
Ciudad del Plata

**Ciudad del Plata** je grad i općina od 31,145 stanovnika. na jugu Urugvaja u Departmanu San José.

## Karakteristike

Ciudad de la Costa se prostire duž obale Estuarija La Plata, pored ušća Rijeke Santa Lucía, udaljen dvadesetak km zapadno od centra glavnog grada Montevidea.

## Historija

Predgrađe metropolitanskog Montevidea počelo je nicati na lokalitetu *Rincón de la Bolsa* polovicom 20. vijeka.
Do 1963. nakupilo je 3,854 stanovnika, ali je 2006. već imalo preko 26,582 stanovnika pa je zakonom br. 18052, proglašeno gradom pod imenom *Ciudad del Plata*.

Općina Ciudad del Plata osnovana je 2010. na terenu od 25.6 km²

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Portal Ciudad del Plata''
Serras de Sudeste

**Serras de Sudeste** (što se sa portugalskog može prevesti kao *Jugoistočni planinski masivi*) zvan i **Planalto Dissecado de Sudeste** (*Razlomjena jugoistočna visoravan*) ili **Escudo Sul-Rio-Grandense** (*Štit Rio Grande do Sul*) je visoravan na jugoistoku Brazilske savezne države Rio Grande do Sul koja se proteže do urugvajske granice.

Visoravan je prošarana brdima obraslim travom, od kojih je najviše *Cerro do Sandy*, visoko 510 m.

Nastala je za Prekambrija, kada je rijeka Rijeka Camaquã razlomila na dva dijela Elval i Tapes. 
Danas ima približno trokutasti oblik koji se proteže između gradova Porto Alegre, Jaguarão i Dom Pedrito.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Serras De Sudeste''
La Paz (Urugvaj)

**La Paz** je grad i općina od 20,524 stanovnika. na jugu Urugvaja u Departmanu Canelones.

## Karakteristike

La Paz je udaljen 16 km sjeverno od centra glavnog grada Montevidea, pa je danas zapravo predgrađe metropolitanskog Montevidea.

## Historija

La Paz je osnovao u ljeto 1872. Ramón Álvarez, poklonivši 3 parcele, uz ovjet da se na njima podigne grad sa crkvom, školom i policijskom stanicom, 85 godina kasnije 1957. La Paz je dobio status grada.

Investitori su planirali, da postane mjesto ljetnih rezidencija bogatih građana Montevidea, što je na startu i bio, ali se pojavom automobila interes smanjio, jer su pronašli bolje (iako udaljenije) lokacije uz Estuarij La Plata.

Pronalazak velikih količina granita i otvaranje kamenoloma 1884. pokrenulo je ciklus doseljenja brojnih kamenorezaca, klesara i drugih radnika, pa je La Paz nastavio rasti.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''El municipio de La Paz''
Juan Antonio Lavalleja

**Juan Antonio Lavalleja** (Minas, 24. jun 1784. - Montevideo, 22. oktobar 1853.) bio je političar i vojnik, jedan od vodećih boraca za nezavisnost Urugvaja i lidera partije Blanco.

## Biografija

Lavalleja se  1811. priključio José Gervasiu Artigasu u borbi protiv španjolskog kolonijalizma, i sudjelovao svim važnijim borbama do 1818. kad je zarobljen i deportiran na otok *Cobras* u Državi Rio de Janeiro, u kom je boravio do 1821.

Po oslobođenju se vratio u Montevideo i 1823. postao je član masonske lože *Vitezovi Orienta* koja je za cilj imala istjerivanje Brazilskog Carstva iz *Bande Oriental* (Urugvaj) i nezavisnost. Kad je uvidio da od tog neće biti ništa otišao je u Buenos Aires pod okrilje 
Ujedinjenih Provincija Río de la Plate. Tamo je pripremio i poveo sa svojih 33 Istočnjaka (*Treinta y Tres Orientales*) u gerilski rat protiv vojske Brazilskog Carstva na istočnoj obali Rio de la Plate.

Nakon istjerivanja Brazilaca, Lavalleja je postavljen za guvernera i kapetan generala Istočne provincije (*Provincia Oriental* odnosno Urugvaja) što je bio u dva mandata (1825. i 1830.
Pored tog postavljen je i za zapovjednika vojske Ujedinjenih Provincija Río de la Plate, koje su tad ratovale sa Brazilskim Carstvom radi Urugvaja.

Kad je 1830. za prvog predsjednika nezavisnog Urugvaja izabran Fructuoso Rivera, Lavalleja koji je simpatizirao Manuela Oribu poveo je nekoliko pobuna protiv njegove vlade.
Zbog tog je prognan iz zemlje, pa je otišao u Argentinsku Konfederaciju gdje je našao pokrovitelje za rušenje Rivere. U Urugvaj se vratio na čelu vojske i bio jedan od glavnih aktera građanskog rata, kog Urugvajci zovu *Guerra Grande* (Veliki rat).

Nakon građanskog rata novi predsjednik *Venancio Flores* izabrao ga je 1853. za člana trijumvirata, da zajedno sa njim i
Fructuosom Riverom vodi zemlju, ali je i on kao i Rivera ubrzo umro.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Juan Antonio Lavalleja'' (na portalu Biografias y Vidas)
Manuel Oribe

**Manuel Oribe** (Montevideo, 25. august 1792. - Montevideo, 12. novembar 1857.) bio je general, političar i drugi ustavni predsjednik Urugvaja od 1835.do 1838. i ponovno uz pomoć Argentinske konfederacije od 1843. do 1851.

Oribe je bio jedan od vođa u borbi za nezavisnost, lider i osnivač partije Blanco (Bijele, kasnije nazvane Nacional), koja je uz rivalsku partiju Colorado (Obojenu) okupljenu oko Fructuosa Rivere snažno obilježila život zemlje u prvim godinama njena života.

## Biografija

Oribe se sa bratom Ignaciom krajem 1812., pridružio Artigasovim ustanicima u borbi protiv Španjolske kolonijalne vlasti.
Nakon tog se istakao kao jedan od komandanata u borbi protiv intervencije iz Brazilskog Carstva koja je počela 1825. i na kraju 1828. dovela do urugvajske nezavisnosti.

U prvoj urugvajskoj vladi Fructuosa Rivere bio je ministar rata i mornarice, a nakon njegove smjene - 1835. izabran je za predsjednika Republike. 
Za njegova mandata osnovan je Nacionalni univerzitet i započet proces stvaranja sistema socijalne sigurnosti.

Novi građanski rat, potaknut sukobima između partija Colorado i Blanco, u koji su se umiješali Brazilsko Carstvo, Argentinska konfederacija i Francuska, rezultirao je njegovim padom 1838.

Tad je započela Guerra Grande (Veliki rat) koji se odvijao u Río de la Plati i potrajao do 1851. 
Oribe je pobjegao u Buenos Aires kod moćnog zaštitnika Juana Rosasa gdje je 1841. postavljen za načelnika vojske Argentinske konfederacije. 
U zemlju se vratio 1843. kao komandant združenih urugvajsko-argentinskih snaga, od tog trenutka do kraja Velikog rata u Urugvaju su postojale dvije vlade. Za svog novog mandata naredio je ukidanje ropstva 1846. i založio se protiv mješanja evropskih velesila u američke odnose.

Nakon Velikog rata više se nije kandidirao za neki položaj u vladi, ali je i nadalje bio predsjednik partije Blanco.

Nakon pobune u julu 1853., bio je prisiljen otići u egzil i završio u Barceloni. Nakon povratka u Urugvaj 1855., potpisao je Pakt Unije (ili vođa), koji je trebao osigurati institucionalnu stabilnost i mir u zemlji ugroženoj građanskim ratovima.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Manuel Oribe''
Dom Pedrito

**Dom Pedrito** je grad od 34,640 stanovnika i općina od 36,981 st. na jugoistoku Brazila u saveznoj državi Rio Grande do Sul

## Geografija
Dom Pedrito se nalazi u slivu Rijeke Camaquã, nedaleko od urugvajske granice.

## Historija
Historija tog grada počela je kao skrovište švercera, koje je vodio Španjolac *Pedro Ansuateguy*, zvan *Dom Pedrito*. Po njegovom nadimku je grad kasnije dobio ime.

Od početka 19. vijeka doselilo se dosta novih stanovnika, pa je naselje službeno osnovano 1872. pod imenom *Nostra Segnora do Patrocínio de Dom Pedrito*. Kasnije se to svelo na *Dom Perdito* i kao takav je dobio status grada 1888.

Tri oružana sukoba; pobune Farroupilha (1835-1845.), federalista 1893. i ustanak 1923, usporile su njegov razvoj. Ali kad je nakon tog nastupio mir, brzo se razvio kao centar ratarsko- stočarskog kraja.
Pri kraju 20. vijeka raširio se uzgoj riže, a početkom 21. vijeka vinove loze i vinogradarstva.

## Privreda i transport
Današnji Dom Pedrito je administrativni centar ratarsko- stočarskog kraja. 
Državnim cestama N°293 i N°630, povezan je gradovima u Brazilu i svojim administrativnim centrom Porto Alegre, udaljenim 444 km jugozapadno.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura de Dom Pedrito''
Cuchilla de Santana

**Cuchilla de Santana** (španjolski) ili **Coxilha de Santana** (portugalski) je niski planinski masiv koji se proteže duž granice Urugvajskog departmana Rivera i Brazilske savezne države Rio Grande do Sul.
## Karakteristike
To je niz bazaltnih brdašca (cuchilla/coxilha) visokih do 280 metara. Masiv je iako niski izvorište i vododjelnica nekoliko urugvasko brazilskih 
rijeka.

Sa brazilske strane blago se spušta do korita Rijeke Quaraí prosječne visine 80-100 metara.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Caracterizacao geologica-geomorfologica''
Wan Pipel

***Wan Pipel*** (srpskohrvatski: *Jedan narod*) je surinamsko-nizozemski film iz 1976. godine koji je režirao Pim de la Parra; iako se radi o koprodukciji s Nizozemskom, *Wan Pipel* se danas smatra prvim surinamskim filmom u historiji. De la Parra je režirao ovaj film prema scenariju koji su supotpisali Rudi F. Kross i on sam, a konzultat na scenariju bio je Lou Lichtveld. Producent je bio de la Parrin dugogodišnji suradnik Wim Verstappen, ali je i sam de la Parra potpisan kao producent. 

Glavne uloge u filmu tumačili su Borger Breeveld, Diana Gangaram Panday i Willeke van Ammelrooy. Snimatelj je bio Marc Felperlaan, dok su za zvuk bili zaduženi Hugo de Vries (kompozitor) i Kees Linthorst. 

Film je daleko premašio planirani budžet, a zarada nije bila ni blizu one koju su očekivali de la Parra i Verstappen, što je dovelo do žestoke svađe između dvojice dugogodišnjih suradnika. Posljedica te svađe bio je raspad Verstappenove producentske kuće, Scorpio Films. Ipak, društveni utjecaj filma bio je značajan jer je film obrađivao kontroverznu temu miješanog braka između pripadnika kreolske i hinduske zajednice; glavna glumica, Diana Gangaram Panday, rekla je da je bila ponosna na činjenicu da je film obradio tako važnu temu. EYE Film Instituut Nederland kasnije je izdao film na DVD-u. 

## Radnja

Roy (Borger Breeveld) je mladi Afrosurinamac koji studira u Nizozemskoj. Na početku filma dobiva telegram u kojem piše da mora hitno doći u Surinam jer mu majka umire. Njegova nizozemska djevojka Karina (Willeke van Ammelrooy) posudi mu novac za avionsku kartu za Surinam. Kada se vrati, Roy odjednom postaje opsjednut svojom domovinom i njezinom kulturom. Kada se Roy zaljubi u Rubiju (Diana Gangaram Panday), mladi Indosurinamku koja radi kao medicinska sestra, dvije velike etničke sukobe pobune se protiv takvog odnosa. Karina uskoro također dolazi u Surinam kako bi vratila Roya u Nizozemsku, ali on se odbija vratiti i završiti fakultet, tvrdeći da je njegova dužnost ostati u Surinamu. 

## Glumačka postava

* Borger Breeveld - Roy
* Diana Gangaram Panday - Rubia
* Willeke van Ammelrooy - Karina
* Emanuel van Gonter - Royev otac
* Ro Jackson-Breeveld - Royeva majka
* Sieuwpal Soekhlall - Rubijin otac
* Bhagwandei Mokkumsingh - Rubijina majka
* Djardj Soekhlall - Rubijin brat
* Paragh Chotkan - Rubiji djed
* Etwarie Ramdin-Jhawnie - Rubijia baka
* Asha Bharosa - Rooshni
* Ruben Jitan - Rooshnijin zaručnik
* Henk Gopali - Rubijin rođak
* J. Madho - Pandit
* Joyce Mungroo-Ooft - Henna
* Ruud Mungroo - Norman
* Grace Calor-Ooft - Carla
* Otto Sterman - G. Frenkel

## Reference

## Vanjske veze
*
*
Regije Gvajane

**Regije Gvajane** (engleski: *Regions of Guyana*) kojih ima 10, su administrativne jedinice prvog nivoa lokalne samouprave na koje je Gvajana administrativno podjeljena. 

Njima upravljaju regionalna vijeća, na čelu sa predsjednikom, čiji se članovi biraju na mandat od 5 godina i 4 mjeseca.  

Regije se dalje dijele na 117 vijeća (councils) koji su nešto poput mjesne zajednice. I za njihove članove vrijede ista pravila kao i za regionalna vijeća.

## Historija
Od početka 20. vijeka taj teritorij je bio krunska kolonija **Britanska Gvajana**, oko koje je izbio spor sa Venezuelom zbog nešto više od polovice teritorija zapadno od rijeke Essequibo. Iako je  demarkaciona linija utvrđena 1904. Venezuela i Surinam još i danas polažu pravo na taj teritorij.

Britanska Gvajana je postala nezavisna država 26. maja 1966. tad je promijenila ime u Gvajana.

Za kolonijalnih vremena dekretom iz 1838.bila je podijeljena na tri countya;

Nakon reforme iz 1958, Britanska Gvajana je podjeljena  na 9 distrikta.
Nakon što je postala nezavisna 1971: Gvajana je reorganizirana u 6 distrikta, a nakon reforme iz 1980. na 10 regija. 

## Lista regija

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Regions of Guyana''
Povelja Tvrtka I Dubrovniku 1375.

**Povelja Tvrtka I Dubrovniku 1375.** je vjerovatno posljednja Tvrtkova povelja Dubrovčanima kao bana. Pisana je ćirilicom, a pisar je bio dijak Brojan. 

U godinama poslije smrti cara Uroša 1371. god. došlo je raspadanja srpskog carstva, a u sukobe srpeke vlastele bila je uvučena i Bosna. Posljedica je bila proglašenje Tvrtka za kralja Srbije i Bosne 1377. god.   

Političke promjene dovele su i do promjena u trgovini Dubrovnika i zaleđa u unutrašnjosti. Da bi smirio Dubrovčane, Tvrtko I, koji je od 1373. vladao i dijelovima Srpskog carstva (Podrinje i Polimlje), jer je sa knezom Lazarom podijelio oblast Nikole Altomanovića, izdao im je povelju u kojom je obnovio dosadašnje povlastice, ali sada na proširenoj bosanskoj banovini. 
## Prvi dokument na papiru
Iz 1375. g. sačuvano je još i jedno Tvrtkovo pismo Dubrovčanima, pisano u Bobovcu. To je posljednje sačuvano bansko pismo i pisano je uz brojne novine. Kad je ban Tvrtko odlučio da se proglasi legitimnim nasljednikom nemanjićke kraljevske krune i da tu titule prenese i na dotadašnju banovinu Bosnu, on je smatrao za shodno da uz nemanjićku krunu uvede i sva ostala vanjska obilježja srpskih kraljeva, među ostalim i srpsku kancelarijsku vještinu.

Elegantnu i glatku diplomatsku minuskula, kakva je postojala u srpskoj državnoj kancelariji u toku posljednjih 50 godina, prenio je u bosansku kancelariju dovođenjem nepoznatog pisara. Pismo iz 1375. značajno je i kao prvo pismo napisanu u Bosni na papiru. U njemu je Tvrtko od Dubrovčano tražio isporuku "svite" za 500 perpera, pa se predpostavlja da je to bila priprema za krunidbu. Time je Tvrtko dao do znanja da se priprema za ulazak u odabrani krug evropskih vladara.
## Izvori
Demerara-Mahaica

**Demerara-Mahaica**  je jedna od 10 regija Gvajane. 

## Karakteristike
Regija se nalazi na sjeveru zemlje, sa sjevera graniči sa Atlanskim oceanom, na zapadu 
sa Regijom Arhipelag Essequibo-Zapadna Demerara, na istoku sa Regijim Mahaica-Berbice i na jugu sa Regijom Gornji Demerara-Berbice.

Prostire se na površini od 2,232 km², na kojoj živi 311,563 stanovnika

U toj regiji se nalazi i glavni grad države Georgetown, koji nije i administrativni centar regije, već je to Triumph koji ima 5,951 stanovnika.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Region 4 (Demerara-Mahaica)''
Triumph, Gvajana

**Triumph** je naselje od 5,951 stanovnika. na sjeveru Gvajane u Regiji Demerara-Mahaica u kojoj je administrativni centar.

## Karakteristike

Triumph je udaljen 9 km istočno od centra glavnog grada Georgetowna, pa je danas zapravo samo predgrađe tog grada.

## Historija

Triumph je nastao kao plantaža i naselje za crnačke robove, dvojice britanskih investitora 1820.

Danas je administrativni centar Regije Demerara-Mahaica, jer je u dotadašnjem Paradisu 2006. izgorjela zgrada administracije.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Triumph, Guyana'' (na portalu Mapcarta
Fort Wellington, Gvajana

**Fort Wellington** je naselje od 1,810 stanovnika. na sjeveru Gvajane u Regiji Mahaica-Berbice u kojoj je administrativni centar.

## Karakteristike

Fort Wellington se nalazi zapadno od ušća rijeke Barbice u Atlanski ocean, udaljen 87 km istočno od glavnog grada Georgetowna.

## Historija

Selo crnačkih robova izraslo je uz plantažu nizozemskih kolonista *Catherinas Lust*.

Kad su Britanci zauzeli taj kraj podigli su utvrdu Fort Wellington, po kojoj je dobio ime, od koje danas nema traga.
Anglikansku crkvu svetog Mihajla osnovali su 1830. engleski plantažeri, crkva je dovršena 1842. ali na drugom mjestu, jer je prvobitna bila premala.

Fort Wellington je danas naselje sa školom, bolnicom, policijskom stanicom, sudom, zgradom regionalne administracije i rasadnikom.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Fort Wellington, Guyana'' (na portalu Mapcarta
Berbice (rijeka)

**Berbice** je rijeka na istoku Gvajane Rio Grande do Sul, duga 595 km.

## Hidrologija

Rijeka izvire na istoku Masiva Kanuku na nadmorskoj visini od 350 metara u Regiji Gornji Takutu-Gornji Essequibo. 
Od tamo teče prema sjeveroistoku uz velike meandre preko prašuma i savana do ušća u Atlanski ocean kod grada New Amsterdam. 
Rijeka je plovna u dužini od oko 160&nbsp;km od ušća uzvodno za brodove plićeg gaza.

Ime je dobila po nizozemskoj koloniji *Berbice*, koja je 1831 postala dio Britanske krunske kolonije Gvajana.

Današnja rijeka je ostatak *Proto-Berbice* jedne od najvećih drenaža sa centralnog Gvajanskog štita koja je postojala prije 70 miliona godina za kenozoika. U to vrijeme bila je povezana sa Slivom Amazone, tragovi za to pronađeni su u istim endemskim vrstama riba u gornjem toku rijeke, koje je pronašao *Robert Herman Schomburgk* 1837.

Sliv rijeke prostire se po površini od 16,600 km², po tom je 20 od 30 rijeka, koje izviru u Gvajanskom štitu.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Berbice River'' (na portalu Encyclopædia Britannica)
Paradise, Gvajana

**Paradise** je naselje od 16,332 stanovnika. na sjeveru Gvajane u Regiji Demerara-Mahaica.

## Karakteristike

Paradise je udaljen dvadesetak km istočno od centra glavnog grada Georgetowna, pa je danas zapravo samo predgrađe tog grada.

## Historija

Paradise je nastao kao naselje crnačkih robova.

Sve do 2006. kad je izgorjela zgrada administracije bio je administrativni centar Regije Demerara-Mahaica tad je adminstacija preseljena u Triumph.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Paradise, Guyana'' (na portalu Mapcarta
Branko Reljić

**Branko Reljić** (Petrovac na Moru, 2. oktobar 1926 – Beograd, 11. decembar 2005), književnik.

## Biografija
Veći deo radnog veka bavio se novinarstvom, ali je najveći uspeh postigao kao scenarista poznate mnogostruko nagrađivane drame *[[Čep koji ne propušta vodu]]* (1971), u režiji Aleksandra Đorđevića, sa Đorđem Jelisićem, Sekom Sablić, Gidrom Bojanićem i Slobodanom Aligrudićem u glavnim ulogama. Film je osvojio prvu nagradu na prestižnom internacionalnom festivalu TV filmova u Holivudu 1972. godine, a kasnije je proglašen i za jednu od deset najboljih drama u historiji Jugoslovenske kinemataografije.

Umro je 11. decembra 2005. godine u Beogradu. Iza sebe je ostavio suprugu Zlatu i sina Darka.
Istočni Berbice-Corentyne

**Istočni Berbice-Corentyne**  je jedna od 10 regija Gvajane, koja se nalazi na istoku zemlje. 

## Karakteristike
Ime je dobila po dvije rijeke koje označavaju njene granice, Berbice koja ga na zapadu razdvaja od 
regija Mahaica-Berbice, Gornji Demerara-Berbice, Potaro-Siparuni i Gornji Takutu-Gornji Essequibo i Corentyne koja je na istoku razdvaja od Surinama.

Regija sa sjevera graniči sa Atlanskim oceanom a na jugu sa Brazilom.

Prostire se na površini od 36,234 km², na kojoj živi 109,652 stanovnika

Administrativni centar regije je grad New Amsterdam koje ima 15,373 stanovnika.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Region 6 – East Berbice-Corentyne'' 
* ''Region 6 – East Berbice-Corentyne''
New Amsterdam, Gvajana

**New Amsterdam** je grad od 15,373 stanovnika. na istoku Gvajane u Regiji Istočni Berbice-Corentyne u kojoj je administrativni centar.

## Karakteristike
On je najstarije naselje u Gvajani i jedan od najvećih gradova u zemlji. Nalazi se na istočnoj obali rijeke Barbice, 7 km od njena ušća.u 
Atlanski ocean. Od glavnog grada Georgetowna je udaljen 94 km istočno.
## Historija

Nukleus današnjeg grada bilo je nizozemsko naselje *Fort Sint Andries* izraslo uz fortifikaciju *Nassau* 1730-ih-40-ih.
O njemu se puno nezna jer je za ustanka crnih robova 1763. izgorjelo (ostala je samo crkva od opeke).

Nizozemci su nakon tog 1784. preselili grad na današnje mjesto i nazvali ga *Nieuw Amsterdam* (Novi Amsterdam), jer je većina novih kolonista došla iz okolice toga grada 
u Sjevernoj Holandiji.

Nieuw Amsterdam je između 1785. -1790. bio prijestolnica nizozemske kolonije *Berbice*.

Britanci su 1803. zauzeli Nieuw Amsterdam i već u maju 1825. mu dali gradska prava i novo ime. Robovlasništvo je ukinuto 1831. tri godine prije nego po karipskim kolonijima.
Nova gradska vijećnica podignuta je 1868.

## Privreda i transport
Novi Amsterdam je danas administrativno-trgovački centar stočarsko - ratarskog kraja u kom se uzgaja riža i šećerna trska.

Do grada se može doći obalnom cestom iz Georgetowna, i sve donedavno trajektom preko rijeke, a od 2008. pontonskim mostom dugim 1.57 km.

## Izvori

## Vanjske veze

* Amsterdam, Guyana'' (na portalu Mapcarta
Rim (razvrstavanje)

**Rim** može značiti:

* Rim, glavni grad Italije
* Rim (provincija), provincija u Laciju, u Italiji
* uobičajeni naziv za Rimsko Kraljevstvo, Rimsku Republiku ili Rimsko Carstvo

**Naselja u Hrvatskoj**:
* Rim (Buzet), gradsko naselje Buzeta, u Istri
* Rim (Vrbovsko) gradsko naselje Vrbovskog, u Gorskom kotaru

**Naselja u [[Mađarska|Mađarskoj]]**:
* Rim (Bajska mikroregija, Mađarska), naselje u Bajskoj mikroregiji u Bačko-kiškunskoj županiji

**Naselja u Sloveniji**:
* Rim (Črnomelj), naselje u općini Črnomelj
Vukoslav Hrvatinić

**Vukoslav Hrvatinić**, knez (?, prije 1299 – ?, prije 16. aprila 1343), bio je sin Hrvatina Stjepanića, srednjovjekovnog vlastelina, kneza ključkog, u oblasti Donjih Kraja, banovina Bosna.

Iako se njegovo ime ne navodi u poveljama koje su izdate njegovom ocu 1299, 1301, 1304. i 1305, njihov se sadržaj odnosi i na njega, a s braćom je obuhvaćen u spomenu Hrvatinovih sinova 

Prvi put, u pisanim tragovima, Vukoslav se pominje 1315. i naziva knezom. Tada je u Sanici u župi Sani izmirio nekog Vuka Obradova s njegovim plemenom. Nakon toga ne spominje se do 1325. kada je u Ključu darovao slobodu Jurjevom nezakonitu sinu Hraniču. Zbog njegovog napuštanja podaničkih veza sa hrvatskim velikašima ban Stjepan II Kotromanić zajamčio mu je između 1326. i 1329. godine slobodu i dao mu, odnosno priznao posjedovanje naslijeđenih župa Banice i Vrbanje sa njihovim gradovima Ključem i Kotorom kao nagradu za vjernu službu:
 Uskoro zatim ban je izdao još jednu povelju identičnog darovateljskog sadržaja za koju Lajoš Taloči drži da svečanije ponavlja darivanje prethodne darovnice. Za razliku od prve povelje, u kojoj se poimenice navode svjedoci, u drugoj se darivanje ponavlja pred najvišim predstavnicima Crkve bosanske i bosanskim velikašima U slučaju Vukoslavove nevjere ban ga ne može zasužnjiti, nego mu jamči mogućnost da se opravda pred *dobrim mužjem*. Povelja je  Pored toga, navodi se da u hiži gosta Radoslava u Moištri i prvi je poznati dokument u kojem se pojavljuje institucijski izgrađena Crkva bosanska  kao garant donacijskih prava nekoga bosanskog velikaša.

Vukoslav se ponovo spominje u nedatiranoj povelji koju su izdali banica majka Elizabeta i njen sin ban Stjepan II Kotromanić – njegovom bratu Vukcu (povelja vjerovatno datira nakon 1329, jer se u njoj – uz bana – spominje i njegova neimenovana žena). U povelji se izriče pohvala načinu na koji su već bila zajamčena njegova prava. U istom smislu Vukoslav se spominje i u povelji kneza Vladislava, žene mu Jelene i sinova, bana Tvrtka i kneza Vuka, vjerovatno iz 1353-1354, kada je Vukoslav pouzdano već bio oko jednu deceniju mrtav.

Njegovi sinovi bili su  Vlatko, Vuk i Pavle Vukoslavić Hrvatinić. Žena Jelena, kći krbavskog kneza Kurjaka, stupila je 16. aprila 1343. u samostan u Šibeniku, a 1350. bila članica samostana sv. Nikole u Zadru.

## Povezano
*Donji Kraji
*Stjepan II Kotromanić
*Babonići

## Reference
The Fat of the Land

***The Fat of the Land*** je album grupe The Prodigy, ikonična ploča big beat stila i elektonske muzike iz 1990-ih uopće. Izdao ju je XL Recordings 30. juna 1997. godine. Ostaje najprodavaniji album britanske grupe.

## Track listing

## Izvođači

**The Prodigy**
* Keith Flint – vokal
* Liam Howlett – klavijature, sintesajzeri, semplovanje, programiranje
* Maxim Reality – vokal
* Leeroy Thornhill – ples (bez muzičkih doprinosa, pojavljuje se samo na fotografijama u tekstu i muzičkim videima)

**Suradnici**
* Shahin Badar – vokal u „"Smack My Bitch Up”
* Kool Keith – vokal „Diesel Power”
* Crispian Mills – vokal u „Narayan”
* Saffron – vokal u „Fuel My Fire”
* Gizz Butt – gitara u „Fuel My Fire”
* Jim Davies – gitara u „Breathe” i „Firestarter”
* Matt Cameron – bubnjevi u „Narayan”
* Tom Morello – gitara u „No Man Army”

**Other personnel**
* Neil McLellan – audio inženjer
* Christian Ammann – fotografija
* JAKe – ilustracije
* Alex Jenkins – umjetnička režija, dizajn, fotografija
* Pat Pope – fotografija
* Alex Scaglia – fotografija
* Lou Smith – fotografija
* Terry Whittaker – fotografija
* Konrad Wothe – fotografija
* Mike Champion – management

## Napomene
Javier Milei

**Javier Gerardo Milei** (Buenos Aires, 22. oktobra 1970) argentinski je političar, ekonomist i pisac koji je predsjednik Argentine od 2023. 

## Biografija
Mileijeva majka Alicia bila je kućanica, a njegov otac Norberto bio je vozač autobusa. Otac mu je talijanskog podrijetla, dok mu je majka, djevojačkog prezimena Lucich hrvatskog podrijetla. U rodu su s urugvajskim TV voditeljem Rodrigom Lussichem, koji je rekao da su im baka i djed emigrirali iz Hrvatske u Argentinu. Izjavio je, da su ga roditelji tukli i verbalno zlostavljali pa se udaljio od njih.

Milei je predavao sveučilišne kolegije iz: makroekonomije, ekonomskog rasta, mikroekonomije i matematike za ekonomiste. Napisao je brojne knjige i vodio radijske emisije. Mileijeva stajališta izdvajaju ga u argentinskom političkom krajoliku te su izazvala značajnu pozornost javnosti i polarizirajuće reakcije.

Godine 2021. Milei je izabran u argentinski Zastupnički dom, predstavljajući grad Buenos Aires. Kao nacionalni zastupnik, ograničio je svoje zakonodavne aktivnosti na glasovanje, fokusirajući se umjesto toga na kritiziranje onoga što on smatra argentinskom političkom elitom i njezinom sklonošću visokoj državnoj potrošnji. Milei je obećao da neće povećavati poreze i donirao je svoju plaću kroz mjesečnu tombolu. 

Pobijedio je ministra gospodarstva Sergia Massu u drugom krugu argentinskih predsjedničkih izbora 2023. na platformi koja je smatrala ideološku dominaciju peronizma odgovornom za još uvijek aktualnu argentinsku monetarnu krizu iz 2018. godine.

Milei je poznat po svojoj osobnosti, osebujnom osobnom stilu i snažnoj prisutnosti u medijima. Politički je opisan kao desničarski libertarijanac i desničarski populist, te je pristaša laissez-fairea, koji se posebno slaže s minarhističkim i anarho-kapitalističkim načelima. Predložio je sveobuhvatnu reviziju fiskalne i strukturne politike zemlje. Podržava slobodu izbora u pogledu politike droga, oružja, prostitucije, istospolnih brakova, seksualnih preferencija i rodnog identiteta, dok se protivi pobačaju i eutanaziji. U vanjskoj politici zalaže se za bliže odnose sa Sjedinjenim Državama, podržava Ukrajinu kao odgovor na invaziju Rusije i udaljava Argentinu od geopolitičkih veza s Kinom.

## Privatni život
Milei je od katoličke vjere i tvrdi da želi prijeći na judaizam uz pomoć svog savjetnika, rabina Axela Wahnisha. Ima pet pasa od kojih su četiri nazvana po njegovim omiljenim ekonomistima: Milton (Friedman), Murray (Rothbard), Robert (Lucas) i Lucas (također nazvan po Robertu Lucasu). U vezi je s argentinskom komičarkom i imitatoricom Fátimom Florez.

Al Capone, američki gangster, je jedan od njegovih heroja i definirao ga je kao „društvenog dobročinitelja”.

## Izvori
Gornji Takutu-Gornji Essequibo

**Gornji Takutu-Gornji Essequibo**  je jedna od 10 regija Gvajane, koja se nalazi na jugozapadu zemlje. 

## Karakteristike
Regija je ime dobila po dvije rijeke koje formiraju njene granice; Takutu (zapadnu) i Essequibo (istočnu).

Sa sjevera graniči sa Regijom Potaro-Siparuni, sa istoka sa Regijom Berbice-Corentyne a sa juga i zapada sa Brazilom.

Prostire se na površini od 57,750 km² (po tom je najveća u zemlji), na kojoj živi samo 24,238 stanovnika

Administrativni centar regije je grad Lethem koje ima 1,702 stanovnika.

## Povezano
* Guayana Esequiba

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Region 9 – Upper Takutu-Upper Essequibo''
Lethem, Gvajana

**Lethem** je naselje od 1,702 stanovnika. na jugozapadu Gvajane u Regiji Gornji Takutu-Gornji Essequibo u kojoj je administrativni centar.

## Karakteristike

Lethem se prostire na istočnoj obali rijeke Takutu, koja formira granicu sa Brazilom, udaljen 552 km jugozapadno od glavnog grada Georgetowna.

Danas je granični prelaz skromnih hotela, restorana i trgovina punih brazilske robe.
Kao stočarski kraj poznat je po uskršnjem rodeu na kom nastupaju vacqueirosi (kauboji) sa okolnih rančeva.
## Historija
Lethem je nastao početkom 20. vijeka uz garnizon na granici, na mjestu nekadašnje jezuitske misije sv.Ignacija.
Ime je dobio po nekadašnjem guverneru *Britanske Gvajane*-Gordonu Lethemu.

Lethem je u januaru 1969  bio epicentar kratkotrajnog ustanka lokalnih stočara. Pet policajaca je [ubijeno prije nego što su doletjeli [vojnik|vojnici iz Georgetowna i ugušili pobunu. Naredne dvije dekade Lethem je ostao uspavano selo, sve do kraja 1980-ih kad je probijena makadamska cesta do obale i Georgetowna.

I nadalje je živio kao zabačeno mjesto do 2009. kad je sagrađen most preko rijeke Takutu, kao prva kopnena veza između susjednih zemalja.

Lethem ima i mali aerodrom (IATA: **LTM**, ICAO: **SYLT**)

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Lethem, Guyana | Neighbourhood'' (na portalu Caribbean Beat)
Takutu

**Takutu** je pogranična rijeka između Gvajanske regije Gornji Takutu-Gornji Essequibo i Brazilske države Roraima duga 255 km.

## Hidrologija

Rijeka izvire u Masivu Pacaraima na jugozapadu Gvajane.
Od tamo teče prema sjeveru uz velike meandre duž gvajansko-brazilske granice. Nešto nizvodnije od Lethema ulazi u Brazil i skreće prema sjeverozapadu gdje se nedaleko od grada Boa Vista spaja sa rijekom Uraricoera i formira Rijeku Branco pritoku rijeke Rio Negro.

Porječje rijeke prostire se na površini od 42,528 km².
## Reference

## Vanjske veze

* ''Takutu River'' (na portalu Mapcarta)
Đorđe Rapajić

**Đorđe Rapajić** (Titova Korenica, 1952. – Zagreb, 12. lipnja 2000.) je bio hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac. Uz Akademiju je diplomirao i šumarstvo. Publici je najviše poznat kao Nosonja iz serije Smogovci te kao Pero iz dječje emisije Poštanski sandučić. Uz to je bio i glumac u raznim serijama i emisijama dramskog, obrazovnog i dječjeg programa. Godinama je bio glumac kazališta Trešnja, a radio je i s vodećim hrvatskim filmskim redateljima.

## Smrt
 Rapajić je, po rečima književnika Đorđa Matića, ”bio progonjen kao Srbin u Zagrebu i izguran na marginu od strane hrvatske šovinističke ideologije s početka devedesetih”. Nedugo nakon proglašenja samostalne Hrvatske ostao je bez posla u kazalištu Trešnja. Do smrti 2000. godine iznimno teško živio, posljednje dane svog života proveo je u velikoj neimaštini.

Umro je u Zagrebu 2000. godine, u 48-oj godini života od posljedica trovanja alkoholom. 
Džo Rapajić, kako reče Dubravka Ugrešić, bio je „čovjek s više identiteta. Ravnopravnih.”

## Filmografija
### Televizijske uloge
* "Zlatko i detektivi" kao Albert (1992.)
* "Operacija Barbarossa" kao taksist (1990.)
* "Inspektor Vinko" kao roker #2 (1984.)
* "Zamke" kao vodič Adam (1983.)
* "Kiklop" kao ulični intelektualac (1983.)
* "Poštanski sandučić" kao Pero (1982.-1992.)
* "Smogovci" kao Nosonja (1982. – 1992.)
* "Nepokoreni grad" kao Josip Čuljat (1982.)

### Filmske uloge
* "Vrijeme za..." kao Nikola (1993.)
* "Mjesec u djevici" (1988.)
* "Osuđeni" kao Džo (1987.)
* "San o ruži" kao policajac (1986.)
* "Kako preživjeti do prvog" kao tip sa šaltera student servisa (1986.)
* "Dvojica zatvorenika" (1985.)
* "Pijanist" (1983.)
* "Treći ključ" kao Jura (1983.)
* "Kiklop" kao ulični intelektualac (1982.)
* "Bobi" (1982.)
* "Vlakom prema jugu" (1981.)
* "Ritam zločina" kao gost u gostionici (1981.)
* "Nije daleko" (1979.)
* "Bombaški proces" (1977.)

## Vanjske veze
*
*Đorđe Matić o Đorđu Rapajiću: https://www.telegram.hr/kultura/dorde-matic-za-telegram-moj-prvi-roman-i-povratak-u-hrvatsku-nakon-30-godina/
*”Dvadeset godina od preranog odlaska Đorđa Rapajića”: https://www.seebiz.eu/kultura/dvadeset-godina-od-preranog-odlaska-dorda-rapajica/249200
*”Đorđe Rapajić – glumac”: https://snv.hr/znameniti-srbi/dorde-rapajic-glumac/ 
*”Glumac Đorđe Rapajić dobio ulicu u Korenici”: https://www.portalnovosti.com/glumac-dorde-rapajic-dobio-ulicu-u-korenici
*Đorđe Matić o Đorđu Rapajiću: https://www.telegram.hr/kultura/dorde-matic-za-telegram-moj-prvi-roman-i-povratak-u-hrvatsku-nakon-30-godina/
Cuyuni-Mazaruni

**Cuyuni-Mazaruni** je jedna od 10 regija Gvajane, koja se nalazi na sjeverozapadu zemlje. 

## Karakteristike
Regija je ime je dobila po dvije rijeke Cuyuni i Mazaruni koje protiču preko nje.

Sa sjevera graniči sa regijama Barima-Waini, Pomeroon-Supenaam i Arhipelag Essequibo-Zapadna Demerara, sa zapada sa Venezuelom, sa istoka sa Regijom Gornji Demerara-Berbice a na jugu sa Brazilom i Regijom Potaro-Siparuni.

Prostire se na površini od 47,213 km² (po tom je druga u zemlji), na kojoj živi samo 18,375 stanovnika

Administrativni centar regije je grad Bartica koji ima 8,004 stanovnika.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Region 7 – Cuyuni-Mazaruni''
Cuyuni

**Cuyuni** je rijeka na istoku Venezuele i zapadu Gvajane duga 560 km lijeva pritoka Rijeke Mazaruni.

## Hidrologija
Rijeka izvire u Gvajanskom štitu u Saveznoj državi Venezuele - Bolívar. Od tamo se spušta prema sjeveru do grada El Dorada, gdje skreće prema istoku i meandrira preko tropskih kišnih šuma u dužini od nekih 100&nbsp;km i formira granicu sa Gvajanom.

Zatim zavija na jugoistok i teče preko Gvajanske regije Cuyuni-Mazaruni do ušća u Mazaruni kod grada Bartica.

Iako je vrlo duga zbog brojnih brzaka nije plovna, ali je ekonomski važna jer nosi aluvijalno zlato i dijamante.

Porječje rijeke prostire se na površini od 53,385 km² po Venezueli i Gvajani.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Cuyuni River'' (na portalu Encyclopædia Britannica)
Pomeroon-Supenaam

**Pomeroon-Supenaam** je jedna od 10 regija Gvajane, koja se nalazi na sjeveru zemlje. 

## Karakteristike

Sa sjevera graniči sa Atlanskim oceanom, sa zapada sa Regijom Barima-Waini, sa 
istoka sa Regijom Arhipelag Essequibo-Zapadna Demerara i sa juga sa Regijom Cuyuni-Mazaruni.

Prostire se na površini od 6,195 km², na kojoj živi 46,810 stanovnika

Administrativni centar regije je grad Anna Regina koji ima 11,133 stanovnika.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Region 2 – Pomeroon-Supenaam''
Anna Regina

**Anna Regina** je grad od 11,133 stanovnika. na sjeveru Gvajane u Regiji Pomeroon-Supenaam u kojoj je administrativni centar.

## Karakteristike
Prostire se duž obale atlantskog oceana, 25 km sjeverozapadno od ušća rijeke Essequibo.
Iako do glavnog grada Georgetowna ima samo 60 km zračne linije, do njega je jedino moguće doći samo brodom ili avionom, jer preko ušća nema mosta.
## Historija

Nukleus današnjeg grada bilo je naselje nizozemskih plantažera, koje je krajem 18. vijeka dobilo ime po kćerima jednog od plantažera koje su se po lokalnoj legendi utopile.

Sve do 1970. bio je selo, tad je zakonom proglašen gradom.

Poznat je spomeniku iz 1988. koji je podignut u spomen na mulata *Damona* koji je obješen 1834. pod optužbom da je poticao na pobunu protiv plantažera *Charlesa Beana*, koji je pobio 60 svinja svojih slugu (dojučerašnjih robova) jer mu uništavaju šećernu trsku. Damon se žalio da će zbog tog mnogi ostati gladni, ali to za sud nije bio  dovoljan razlog da ga ne osudi.

## Privreda
Anna Regina je danas administrativno-trgovački centar stočarsko - ratarskog kraja.
Grad sa tržnicom, srednjom školom i bolnicom.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Anna Regina Guyana''
Issano

**Issano** je selo od 170 stanovnika. na sjeverozapadu Gvajane u Regiji Cuyuni-Mazaruni .

## Karakteristike
Issano se nalazi u kraju tropskih kišnih šuma na rijeci Mazaruni, udaljen od 111 km od svog administrativnog centra Bartica.
## Historija
Issano je nastao kao naselje tragača za zlatom

## Izvori
El Dorado, Venezuela

**El Dorado** je grad od 4,941 stanovnika. na istoku Venezuele u Saveznoj državi Bolívar.

## Geografija

El Dorado se prostire duž zapadne obale Rijeke Cuyuni, kod ušća pritoke Yuruan.
Od svog administrativnog centra Ciudad Bolívara je udaljen 396 km sjeveroistočno.
## Historija
El Dorado je osnovao krajem 19. vijeka venezuelanski general Domingo Antonio Sifontes, kao vojnički garnizon da spriječi potencijalnu britansku invaziju iz Gvajane.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''El Dorado'' (na portalu Mapcarta)
Bartica

**Bartica** je grad od 8,004 stanovnika. na sjeverozapadu Gvajane u Regiji Cuyuni-Mazaruni u kojoj je administrativni centar.

## Karakteristike
Bartica se nalazi u kraju tropskih kišnih šuma na ušću rijeka Essequibo, Mazaruni i Cuyuni, udaljena od Atlanskog oceana 80 km. 
Njen mali trgovački centar prostire se između rijeka Mazaruni i Essequibo.  

## Historija
Bartica je nastala kao misija sv. Edvarda Anglikanske crkve 1829. na lokalitetu *Bartica Grove*. Nešto kasnije 1837. premještena na današnje  mjesto - 1,7 km zapadnije.

Otkriće zlata u okolici, bio je impuls za nastanak grada, jer se iz njega kontrolirala iskopanih količina i trgovina tim plemenitim metalom.

Danas je poznata kao rudarski centar kraja u kom se iskapa (i ispire) zlato i dijamanti.

Iako do glavnog grada Georgetowna.ima samo 60 km zračne linije, do njega nema poštene ceste pa se do njega može doći jedino brodom niz rijeku Essequibo ili avionom. Zbog toga ima mali aerodrom (IATA: **GFO**, ICAO: **SYBT**)

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Bartica'' (službene stranice)
Mazaruni

**Mazaruni** je rijeka na sjeverozapadu Gvajane duga 560 km lijeva pritoka Rijeke Essequibo.

## Hidrologija
Rijeka izvire u Masivu Pacaraima na zapadu Gvajane. Od tamo uglavnom teče prema sjeveru. 
Spuštajući se sa Gvajanskog štita, rijeka skreće prema jugoistoku sve do sela Issano, gdje prima pritoku Issano i zavija prema sjeveroistoku do grada Bartica, gdje se spaja s rijekom Cuyuni, neposredno prije njena ušća u Rijeku Essequibo.

Iako je Mazaruni vrlo dug, plovan je samo na kratkim dionicama, jer ima brojne povremene brzake. 
Protječe kroz rijetko naseljene, guste tropske kišne šume. Za ekonomiju zemlje je značajna jer je glavni izvor aluvijalnih dijamanata.

Porječje rijeke prostire se na površini od 31,704 km² po Regiji Cuyuni-Mazaruni.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Mazaruni River'' (na portalu Mapcarta)
Potaro-Siparuni

**Potaro-Siparuni** je jedna od 10 regija Gvajane, koja se nalazi u sredini zemlje. 

## Karakteristike

Sa sjevera graniči sa Regijom Cuyuni-Mazaruni, sa zapada sa Brazilom, sa istoka sa regijama Gornji Demerara-Berbice i Istočni Berbice-Corentyne a sa juga sa Regijom Gornji Takutu-Gornji Essequibo.

Prostire se na površini od 20,051 km², na kojoj živi 11,077 stanovnika

Administrativni centar regije je grad Mahdia koji ima 2,563 stanovnika.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Region 8 – Potaro-Siparuni''
Mahdia, Gvajana

**Mahdia** je grad od 2,563 stanovnika. u sredini Gvajane u Regiji Potaro-Siparuni u kojoj je administrativni centar.

## Karakteristike
Mahdia se prostire u centru zemlje na nadmorskoj visini od 415 metara , udaljena 176 km sjeverozapadno od Bartice i 500 km od Georgetowna.
Većina stanovnika su domorodački Patamoni.

## Historija

Mahdiju su osnovali afrički robovi -1884., nakon što su oslobođeni ropstva, kao mjesto iz kog su išli tražiti i iskapati zlato, kako u neposrednoj okolici sve do rijeka Berbice i Demerare.

Njihova aktivnost privukla je kompaniju *British Consolidated Mining Company*, koja se počela baviti istim poslom. Tad su podignuti i prvi uredi kolonijalne administracije. U to vrijeme se do mjesta moglo doći jedino čamcima, zbog tog je 1933 podignut most preko potoka Garraway i cesta do Bartice.

Mahdia je kao regionalni administrativni centar dekretom br. 27 iz 2018. proglašena gradom.

## Privreda
Mahdia je i danas rudarski grad, pored tog stanovnici se bave ratarstvom i proizvodnjom drvenog uglja.

Kako su ceste do glavnog grada i Atlanskog oceana - loše, grad ima i mali aerodrom (IATA: **MHA**, ICAO: **SYMD**)

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Mahdia'' (na portalu Mapcarta)
Demerare (rijeka)

**Demerara** je rijeka na istoku Gvajane duga 346 km koja uvire u Atlantski ocean kod Georgetowna.

## Hidrologija

Rijeka izvire u šumama centralne Gvajane, od tamo teče prema sjeveru do svog estuarija. On je relativno uski, ali je zbog brzine rijeke dovoljno dubok i čist da i prekooceanski brodovi dubljeg gaza mogu njime ploviti 105 km do Lindena po boksit. 
Brodovi plićeg gaza mogu ploviti još 40&nbsp;km uzvodno sve do brzaka kod Malalija.

Prvi Španjolski istraživači su rijeku nazvali *Rio de Mirar* (Prekrasna rijeka), koju su Nizozemci kasnije prezvali po svom *Demerara*, od riječi *Demirar* (Prekrasna).

Sliv rijeke prostire se po površini od 8,200 km², po tom je 27 od 30 rijeka, koje izviru u Gvajanskom štitu.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Demerara River'' (na portalu Encyclopædia Britannica)
Robbie Kay

**Robert Andrew Kay** (Hampshire, 13. rujna 1995.) engleski je filmski i televizijski glumac.

## Filmografija
### Film
* 2007 : *[[Hannibal Rising]]* ... Kolnasov sin
* 2007 : *[[My Boy Jack]]* ... Arthur Relp
* 2007 : *[[Fugitive Pieces]]* ... mladi Jakob
* 2008 : *[[Bathory (film)|Bathory]]* ... Pals
* 2010 : *[[Made in Dagenham]]* ... Graham
* 2010 : *[[Ways to Live Forever]]* ... Sam McQueen	
* 2011 : *[[Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides]]* ... član posade
* 2015 : *[[Flight World War II]]* ... Nigel Sheffield
* 2016 : *[[Cold Moon]]* ... Ben Redfield
* 2017 : *[[No Postage Necessary]]* ... Stanley
* 2018 : *[[Blood Fest]]* ... Dax
* 2018 : *[[Locating Silver Lake]]* ... Mack
* 2022 : *[[Burning at Both Ends]]* ... mladi njemački vojnik

### Televizija
* 2008 : *[[Pinocchio]]* ... Pinocchio
* 2013–2018 : *[[Once Upon a Time]]* ... Peter Pan
* 2015–2016 : *[[Heroes Reborn]]* ... Tommy Clark
* 2017 : *[[Grey's Anatomy]]* ... Christopher Daniels
* 2017 : *[[Sleepy Hollow]]* ... Logan MacDonald
* 2019 : *[[The Rookie]]* ... Simon Parks Jr.
* 2022 : *[[9-1-1]]* ... Erik

## Reference

## Vanjske veze

* 
*
Arhipelag Essequibo-Zapadna Demerara

**Arhipelag Essequibo-Zapadna Demerara** je jedna od 10 regija Gvajane, koja se nalazi na sjeveru zemlje. 

## Karakteristike
Prostire se duž obje obale delte Rijeke Essequibo sve do Rijeke Demerare na istoku. i po malom arhipelagu u delti koju formiraju otoci; *Wakenaam*, *Leguan*, *Hogg*, *Troolie* i desetak manjih.

Sa sjevera graniči sa Atlantskim oceanom, sa zapada sa Regijom Pomeroon-Supenaam, sa jugoistoka sa Regijom Cuyuni-Mazaruni, sa istoka sa Regijom Demerara-Mahaica i sa juga sa Regijom Gornji Demerara-Berbice.

Regija ima površinu od 3,755 km², na kojoj živi 107,785 stanovnika

Administrativni centar regije je grad Vreed en Hoop koji ima 11,590 stanovnika.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Region 3 – Essequibo Islands-West Demerar''
Vreed en Hoop

**Vreed en Hoop** (što prevedeno sa nizozemskog  znači *Mir i nada*) je grad od 11,590 stanovnika. na sjeveru Gvajane u Regiji Arhipelag Essequibo-Zapadna Demerara u kojoj je administrativni centar.

## Karakteristike

Prostire na ušću rijeke Demerare (na zapadnoj obali) točno preko puta Georgetowna.

Sastoji od nekoliko naselja; *New Road*, *Plantain Walk*, *Cran*e i *Coglan Dam*. 

## Historija

Ime je dobio po nizozemskoj plantaži *Vreed en Hoop* iz 1798. 
Škot *John Gladstone* (poznat kao otac britanskog premijera Williama Gladstona) postao je vlasnik 1828.  

U vrijeme kad je ukinuto ropstvo 1833. na plantaži je radilo 415 robova. Gladstone je bio prvi plantažer koji je 1838. oslobodio većinu svojih robova i zamijenio ih najamnim radnicima iz Indije. 
Kada su novine 1839. počele pisati da se radnici na Gladstonovim plantažama -  materijalno iskorištavaju i fizički zlostavljaju, Da izbjegne skandal, Gladstone je daleko od očiju javnosti prodao sve soje plantaže. 

Vreed en Hoop je danas predgrađe glavnog grada sa kojim je povezan trajektom, a od 1978. i pontonskim mostom pa se može i autobusom do njega.

U Gvajani ga zovu *Plastic City*, zbog sluma nastalog 1990-ih pored Atlantika u kom su brojne straćare podignute od komada plastike koje je ocean izbacio.

U novije vrijeme postoji ideja da se na površini od 400 hektara podigne terminal za naftu.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Vreed en Hoop'' (na portalu Places in The World)
Mabaruma

**Mabaruma** je grad od 1,254 stanovnika na sjeverozapadu Gvajane u Regiji Barima-Waini u kojoj je administrativni centar.

## Karakteristike
Prostire se pored  rijeke Caituma, desetak km od venezuelanske granice i isto toliko od Atlantskog oceana.
Od glavnog grada Georgetowna je udaljena 235 km zračne linije, ali kako do nje nema ceste, brod ili avion su jedine solucije.

Zbog tog ima mali aerodrom (IATA: *USI*', ICAO: **SYMB**)

## Historija

Nukleus današnjeg grada bila je plantaža kokosa, uz koje je izraslo selo, koje je 2017. proglašeno gradom.

Danas je administrativni centar, u kom se još uvijek većina stanovnika bavi ratarstvom i ribarstvom.
Gradić sa zgradama državne administracije, policijskom stanicom, tržnicom, srednjom školom (osnovanom 1965) i bolnicom.

Zbog zategnutih odnosa sa Venezuelom oko granica sjedište je malog garnizona.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Mabaruma''