open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bhaskara II

**Bhāskara** (također poznat kao **Bhāskara II** i **Bhāskarāchārya** ("Bhāskara učitelj"), (1114–1185), bio je indijski matematičar i astronom rodom iz *Vijjadavide* (Bijāpur u današnjoj držav Karnataka). Bhāskara je po predaji bio načelnik astronomske opservatorije u Ujjainu, glavne naučne institucije u drevnoj indiji. Živio je u oblasti Sahyadri (Patnadevi, Jalgaon, Maharashtra).

Bhāskara i njegovo djelo se smatraju značajnim doprinosom matematičkom i astronomskom znanju 12. vijeka. Nazivan je najvećim matematičarom srednjovjekovne indije. Najvažnije djelo mu je *[[Siddhānta Shiromani]],* ("Kruna traktatat" na sanskritu ), podijeljeno na četiri dijela - *[[Lilavati|Lilāvati]]*, *[[Bijaganita]]*, *Grahaganita* and *Golādhyāya*. Oni se bave aritmetikom, algebrom, matematikom planate i sfera. Također je napisao traktakt pod nazivom Karna Kautoohala.

Bhāskarino djelo o kalkulusu prethodi Newtonom i Leibnizom više od pola mileniujuma. Posebno je poznat po otkriću diferencijalnog računa i njegovoj primjeni u astronomiji. 

## Izvori

## Literatura
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze
* Bhaskara Biography 
* Calculus in Kerala
Henry od Škotske

**Henry od Škotske** (*Eanric mac Dabíd*, 1114 – 12. jun 1152) bio je princ Škotske i prijestonasljednik Kraljevine Alba, također i 3. earl Northumberlanda i 3. earl časti Huntingdona i Northamptona.

Bio je sin pkotskog kralja Davida I i grofice Maud od Huntingdona. Ime je dobio po tetku, engleskom kralju Henryju I, oženjenu za njegovu tektku Edith od Škotske.

Bio je oženjen za Adu de Warrene, kćer earla Williama de Warennea. S njom je imao tri sina, od kojih će dva postati kraljevi Škotske - Malcolm IV (1153) i William I (1165). Treći sin David je, slično kao i braća postao earl Huntingdona i od njega potiču svi škotski monarsi nakon kraljice Margaret. Imao je i tri kćeri.

## Preci



## Literatura
* Barlow, Professor Frank, *The Feudal Kingdom of England 1012 - 1216*, London,1955, tree opposite p.&nbsp;288.
* Burke, John & John Bernard, *The Royal Families of England, Scotland, and Wales, with their Descendants, Sovereigns and Subjects*, London, 1851, vol.2, page xlvii and pedigree XXIX.
* Dunbar, Sir Archibald H., Bt., *Scottish Kings, a Revised Chronology of Scottish History, 1005 - 1625*, Edinburgh, 1899, p.&nbsp;64-65.
* Howard, Joseph Jackson, LL.D., F.S.A., *Miscellanea Genealogica et Heraldica*, New Series, volume I, London, 1874, p.&nbsp;337.
* Stringer, Keith, "Senlis, Simon (II) de, earl of Northampton and earl of Huntingdon (d. 1153)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004 accessed 20 May 2007

|-

|-
Yejong od Goryeoa

:*Za kasnije vladara v. [[Yejong od Joseona]]*.

**Yejong od Goryeoa** (1079–1122) bio je 16. po redu monarh korejske države/dinastije Goryeo koji je vladao od 1105. do smrti. Rodio se kao sin prethodnog kralja Sukjonga i kraljice Myeongui. Vladavinu mu je obilježio relativan mir, iako se neko vrijeme morao sukobljavati sa Džurčenima na sjeveroistočnoj granici. S druge strane je imao izvrsne odnose sa carskom Kinom i dinastijom Song, odnosno carom Huizongom koji mu slao brojne darove. Yejong je također poznat kao jedan od prvih korejskih vladara koji je budizam nastojao zamijeniti s taoizmom koji je u to vrijeme doživljavao preporod u susjednoj Kini. Osnovao je obrazovnu zakladu Yanghyon'go, a zanimao se i za botaniku. Učenjaka Kim Bu-sika je 1121. imenovao kraljevskim dnevničarom i dao mu zadatak sastaviti službene državne zapise.

Naslijedio ga je sin Injong od Goryeoa.

## Izvori

## Vanjske veze
* Page about Yejong's military campaigns 
* Paintings about Yejong's military feats
Gerard od Cremone

**Gerard od Cremone** (latinski: **Gerardus Cremonensis**; italijanski: *Gerado di Cremona*; o.. 1114–1187) bio je italijanski učenjak najpoznatiji po prevođenju mnogih naučnih knjiga i tekstova sa arapskog na latinski. Djelovao je u španskom gradu Toledo gdje je imao pristup arapskim knjigama u tamošnjoj biblioteci. Mnogi od njegovih prijevoda su bili originalno napisani na grčkom i nedostupni u Evropi njegovog vremena. Gerard se smatra jednim od najvažnijih ličnosti Toledske škole prevodilaca zaslužne za poticaj srednjovjekovne evropske nauke svojim prijevodima arapskih i drevnih grčkih tekstova na latinski. Jedan od njegovih najpoznatijih tekstova je prijevod Ptolomejevih *[[Almagest]]a* sa arapskog teksta pronađenog u Toledu.

## Izvori

## Literatura
* 
* Campbell, Donald (2001). *Arabian Medicine and Its Influence on the Middle Ages*. Routledge. (Reprint of the London, 1926 edition). .
* Haskins, Charles Homer. *The Renaissance of the Twelfth Century*. Cambridge: Harvard Univ. Pr., 1927. See especially chapter 9, "The Translators from Greek and Arabic".
* Katz, Victor J. (1998). *A History of Mathematics: An Introduction*. Addison Wesley. .

## Vanjske veze
*
1533.

Godina **1533** (**[[rimski brojevi|MDXXXIII]]**) bila je redovna godina koja počinje u srijedu (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).

## Događaji
* 25. 1. - Engleski kralj Henry VIII se ženi sa Anne Boleyn (krunisana 1. 6.).
* maj - Španska flota preti turskom gradu Novom.
* 23. 5. - Nadbiskup Thomas Cranmer proglasio ništavnim brak Henryja VIII sa Katarinom Aragonskom.
* 24. 6. - Sabor hrvatskih i slavonskih staleža u Zagrebu.
* 11. 7. - Papa Klement VII. ekskomunicirao kralja Henryja VIII i nadbiskupa Cranmera. 
* 22. 7. (ili 23. 6.?)- Carigradski ugovor (poslanici su bili Jerolim Zadranin i Kornelij Schepper): Ferdinand se odriče pretenzija na veći deo Ugarske, Ivan Zapolja legitimiran kao njen kralj pod Sulejmanovim sizerenstvom; Austrija plaća 30.000 guldena godišnje (u Hrvatskoj objavljeno u listopadu). 
** Međusobni upadi oko Klisa se nastavljaju (Kružićevi uskoci na tursko područje i obratno). 
* 26. 7. - Car Inka Atahualpa pogubljen u Kahamarci po Pizzarovom naređenju; postavljen Túpac Hualpa ali umro u oktobru od boginja.
* 7. 9. - Anne Boleyn rodila još jednu kćerku Henryju VIII - Elizabetu, buduću kraljicu.
* 28. 10. - U Marseju se venčali francuski princ Anri i Katarina de Medici (oboje imaju 14 godina).
* 15. 11. - Pizaro ušao u Kusko, čime je dovršeno špansko osvajanje Perua.
* 3. 12. - Trogodišnji Ivan IV (Grozni) nasleđuje oca Vasilija III., velikog kneza Moskve. 
* decembar - Hernando de Grijalva otkrio meksička ostrva Reviljahihedo (*Revillagigedo*); istovremeno pobunjenik Fortún Ximénez se iskrcao na Baja California-u gde je poginuo.

### Kroz godinu

* Petar Keglević imenovan od Ferdinanda za komesara Hrvatske i Slavonije. 
* Pobune kod Metlike i Žumberka protiv uskoka koji, zbog gladi, pljačkaju imanja.
* Engleska reformacija: u Engleskoj donet Zakon o crkvenim prizivima, ili Statut o uzdržanju priziva, kojim se zabranjuju prizivi Papi po verskim i drugim pitanjima, a najviši autoritet daje Kralju.

## Rođenja

* februar - Andrija Dudić (András Dudith), biskup i astronom († 1589)
* 28. 3. - Michel de Montaigne, književnik († 1592)
* 7. 9. - Elizabeta I., kraljica Engleske i Irske († 1603)
* 27. 9. - Stefan Batori, kralj Poljske († 1586)

## Smrti

* siječanj-lipanj? - Andrija Tuškanić, kninski biskup i banski namjesnik 
* 10. 4. - Frederik I, kralj Danske i Norveške (* 1471)
* 6. 7. - Ludovico Ariosto, književnik (* 1474)
* 26. 7. - Atahualpa, car Inka (pogubljen) 
* 8. 8. - Lucas van Leyden, slikar (* 1494)
* oktobar - Túpac Huallpa, marionetski vladar Inka 
* 3. 12. - Vasilije III., veliki knez Moskve (* 1479)
* Ivan Banić od Lendave i Virovitice, Zapoljin palatin 
* poslije 1533 - Girolamo del Pacchia, slikar (* ca. 1477)

## Reference

* Vjekoslav Klaić, Svezak treći: dio prvi..... Prva knjiga: Doba kraljeva Ferdinanda I., Maksimilijana i Rudolfa (1527-1608) (archive.org)
Leksikon Ruđera Boškovića

**Leksikon Ruđera Boškovića** izdanje je Leksikografskoga zavoda Miroslav Krleža iz 2011. godine koje na pregledan i pristupačan način obuhvaća znanstvena znanja o Boškovićevim radovima iz astronomije, arheologije, optike, matematike, fizike, geodezije, izume, građevinske i hidrotehničke ekspertize, filozofska shvaćanja, književne i popularno znanstvene radove, diplomatska snalaženja, prilike u kojima je djelovao. Pojedine teme obrađene su u sedamdeset enciklopedijskih članaka. Leksikon donosi i više od 300 kratkih životopisa osoba koje se spominju u člancima, uglavnom Boškovićevih suvremenika, bibliografiju djela Ruđera Boškovića po područjima i po godini izdanja te literaturu o njemu.

U izradi članaka sudjelovalo je tridesetak hrvatskih znanstvenika iz Zagreba, Dubrovnika i Splita. Leksikon je uredila Antonijela Bogutovac, a redakciju čine i Bruno Kragić, Mihela Melem Hajdarović i Andrea Holenda. Predgovor je napisao Vlaho Bogišić.

Leksikon je ilustriran je naslovnicama Boškovićevih djela, grafikama i crtežima iz Boškovićevih knjiga, fotografijama Boškovićevih pisama, Boškovićeva kratera na Mjesecu, sudara protona, pijavica i polarne svjetlosti, slikama slikara iz XVIII. stoljeća, a suvremene su ilustracije (Marijana Jelić), karte i fotografije korištene kada su se Boškovićeve teorije uspoređivale sa suvremenima ili objašnjavale na suvremen način.

## Nagrade

* 2012. Knjižna nagrada Kiklop za leksikografsko djelo godine

## Izvori

## Vanjske veze
* - O Leksikonu na stranicama Leksikografskoga zavoda 
* - Prva tri članka u Leksikonu
Des Moines (rijeka)

**Des Moines** (engleski: *Des Moines River*) je rijeka u američkoj saveznoj državi Iowa duga 845 km, desna pritoka rijeke Mississippi.
## Geografija
*Rijeka Des Moines* ima dva rukavca koji je formiraju Zapadni (glavni), koji iz izvire iz jezera Shetek, na jugozapadu Minnesote, i Istočnog koji izvire Jezera Okamanpeedan na granici Iowe i Minnesote. Oni se spajaju kod grada Humboldt u Iowi, od tamo rijeka teče u smjeru jugoistoka, prvo prima najveću pritoku Boone, a zatim kod grada Des Moines i rijeku Raccoon, nakon tog još više zaokreće prema istoku i teče do svog ušća u Mississippi, kod grada Keokuk.

*Des Moines* sa svojim pritokama ima sliv velik oko 40 940 km², koji obuhvaća velik centralni dio države Iowa i manji južni dio Minnesote.

U svom vrlo kratkom donjem dijelu (40&nbsp;km), formira granicu između Iowe i Missourija.

Od 1830. pa sve do kraja Američki građanski rat rijeka je bila glavna prometna žila kucavica Iowe, promet po rijeci je opao nakon dolaska željeznice. U isto to vrijeme snaga rijeke koristila se za pokretanje vodenica, kojih je bilo više od 80.

Radi obrane od poplava i kontrole vodotok na rijeci su 1958. podignute brane Red Rock i Saylorville.
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Des Moines'' na portalu Encyclopædia Britannica
Carolina Dieckmann

**Carolina Dieckmann Worcman** (Rio de Janeiro, 16.9. 1978) je brazilska glumica.

## Televizijski nastupi

## Reference

## Vanjske veze
*
Dalton Vigh

**Dalton Vigh de Sousa Vales** (Rio de Janeiro, 10. 7. 1964) je brazilski glumac.

## Televizijski nastupi
* 1995 : *[[Tocaia Grande]]*
* 1996 : *[[Xica da Silva]]*
* 1997 : *[[Os Ossos do Barão]]	
* [[1998]] : *Pérola Negra*
* [[1998]] : *Estrela de Fogo*	
* [[1999]] : *Terra Nostra*
* [[1999]] : *Andando nas Nuvens*
* [[2000]] : *Top TV*	(Présentateur)
* [[2000]] : *Sãos & Salvos!*
* [[2000]] : *Vidas Cruzadas*
* [[2001]] : *O Clone
* 2002 : *[[Os Normais]]* (Épisode: O Normal a Ser Feito)
* 2003 : *[[A Casa das Sete Mulheres]]*
* 2004 : *[[Malhação]]*
* 2004 : *[[Começar de Novo]]*
* 2005 : *[[Sob Nova Direção]]*
* 2006 : *[[Linha Direta Justiça]]* (Épisode: O Incêndio do Gran Circus Norte-Americano)
* 2006 : *[[O Profeta]]*
* 2007 : *[[Duas Caras]]	
* [[2008]] : *Casos e Acasos*
* [[2008]] : *Episódio Especial*
* [[2008]] : *Negócio da China*
* [[2009]] : *Cinquentinha*
* [[2010]] : *As Cariocas* (Épisode: A Adúltera da Urca)
* [[2010]] : *S.O.S. Emergência*
* [[2010]] : *Na Forma da Lei*
* [[2011]] : *Amor em quatro atos*
* [[2011]] : *Lara com Z*
* [[2011]] : *Fina Estampa*
* [[2012]] : *As Brasileiras* (Épisode: A Doméstica de Vitória)
* [[2012]] : *Salve Jorge''

## Vanjske veze
*
Mladogramatičari

**Mladogramatičari** () ili **neogramatičari** je izraz koji se koristi za sljedbenike lingvističkog pravca koji je nastao u Njemačkoj (Univerzitet u Leipzigu) 1870-ih, a koji su nastojali na lingvistiku primijeniti metode i načela prirodnih nauka. Razvoj jezika su prije svega tumačili kao posljedicu "beziznimnih fonetskih zakona" i analogije. Taj je pravac imao značajnu ulogu u razvoju komparativne lingvistike i indoevropistike. Značajni predstavnici su bili:

* Otto Behaghel (1854-1936)
* Wilhelm Braune (1850-1826)
* Karl Brugmann (1849—1919)
* Berthold Delbrück (1842—1922)
* August Leskien (1840—1916)
* Adolf Noreen (1854—1925)
* Hermann Osthoff (1847—1909)
* Hermann Paul (1846—1921)
* Eduard Sievers(1850—1932)
* Karl Verner (1846—1896)

## Literatura
* Hermann Paul: *Prinzipien der Sprachgeschichte.* (1880).
* Karl Brugmann und Bertold Delbrück: *[[Grundriß der vergleichenden Grammatik der indogermanischen Sprachen]].* (1897–1916).
* Hugo Schuchardt: „Über die Lautgesetze. Gegen die Junggrammatiker“, in *Hugo-Schuchardt-Brevier, ein Vademekum der allgemeinen Sprachwissenschaft.*, ed. Leo Spitzer. Halle (Saale) 1922.
* Harald Wiese: *Eine Zeitreise zu den Ursprüngen unserer Sprache. Wie die Indogermanistik unsere Wörter erklärt*, Logos Verlag Berlin, 2007, .

## Vanjske veze
* Članak o mladogramatičarima na Enciklopediji LZMK
Nazareni

**Nazareni** (*ἡ τῶν Ναζωραίων αἵρεσις*) je izraz koji se koristi u dva različita konteksta vezana uz rano kršćanstvo:

* jedan od naziva za ranohrišćansku zajednicu iz 1. vijeka. Pominje se u Djelima 24:5 kada je apostol Pavao optužen pred Feliksom u Cezareji (glavnom gradu Rimske Judeje) od Tertula kao "vođa sekte Nazarena." Također se pominje u kletvi koju su rabinske vlasti uvele protiv "nazareja", odnosno hrišćana oko 80. godine.
* naziv za judeo-kršćansku zajednicu iz 4. vijeka koja je djelovala u Tranjordaniji a koju Epifanije, Jeronim i Augustin iz Hipona. nazivaju "nazarenima"; dio historičara ih povezuje, a dio smatra da su bili istovjetni s ebionitima; povezuje ih se s Nazarenskim evanđeljem.

## Suvremene "nazarenske" crkve

Neke današnje crkve također koriste riječ "nazareni" za svoje imenovanje:
* Apostolska kršćanska crkva (nazareni), nastala u švicarskom baptističkom pokretu.
* Crkva nazarena, kršćanska (protestantska) denominacija nastala početkom 20. vijeka u okviru američkog Pokreta svetosti.
* Kršćani sv. Tome ili "Nasrani", kršćanska grupa u indijskoj državi Kerala koja tvrdi da potiče od drevnih Jevreja.

## Izvori

## Vanjske veze
* Catena Aurea - Gospel of Matthew Ch. 27
* Catholic Encyclopedia: Nazarene
* Epiphanius of Salamis' Panarion
* Eusebius of Caesarea's Ecclesiastical History 4.22
* Jerome's Lives of Illustrius Men Ch. 3
* Jewish Encyclopedia: Nazarenes
* Letter 75 Jerome to Augustine
* NetzariPedia: The Term Nazarene Pt1 
* The Golden Legend, Volume 7
Malvazija

**Malvazija** (od talijanskog: *malvasia*  je zajedničko ime za velik broj sličnih sorti grožđa, koje se uzgajaju od davnina po Mediteranu, ali i za vina koja se dobijaju od njih.

Malvazije se dijele po boji na bijele, ružice i crne, a po okusu na kisele, slatke, aromatične... Danas ima oko 50 vrsti malvazije, a najpoznatije su; Malvasia Bianca, Malvasia di Schierano, Malvasia Negra, Malvasia Nera, Malvasia Nera di Brindisi, Malvasija dubrovačka bijela i Istarska malvazija.

Malvazija se najviše uzgaja po Italiji (Lombardija, Sicilija, Lipari i Sardinija), po slovenskom primorju, hrvatskoj Istri, Konavlima,Korzici, Iberijskom poluotoku, Kanarskim otocima, Madeiri i grčkim Kikladima. U novija vremena i po Kaliforniji, Australiji i Brazilu. Od grožđa malvazije najviše se proizvodi bijelo stolno vino (puno rijeđe ružice), vrhunska desertna vina i prošeci iz Konavala, te vinjaci, ali se koristi i za kupažu sa drugim sortama, za dobijanje drugih vina - Vin Santo.

Prva povijesna knjiga u Hrvatskoj o jednoj autentičnoj Hrvatskoj sorti je o Malvasiji dubrovačkoj.
U dubrovačkom arhivu Sponzi pronađena su vrlo vrijedna 62 dokumenata koji govore o Malvasiji iz doba Dubrovačke Republike. Prvi je dokument zabilježen 1383.god.

## Historija

Malvazija je vrlo stara sorta, po svemu sudeći još iz doba antičke Grčke.

Ime je dobila najvjerojatnije po peloponeškoj luci Monemvasija (talijanski: *Malvasia*) koja je srednjem vijeku bila u venecijanskim rukama, oni su iz nje tovarili vino, prikupljeno iz raznih krajeva Grčke (Peloponez, Kreta, Kikladi) i prevozili za Italiju. Malvazija je bila toliko poznata po Veneciji, da su oni i trgovine vinima zvali - *malvasia*.

Postoji i druga teorija po kojoj je ime dobila po kraju Malevizi na Kreti. U svakom slučaju malvazija je bila jedno od tri najviše uvoženih vina iz Grčke za srednjeg vijeka.

Dugo se mislilo da je grčka sorta grožđa *Malagousia*, pramajka svih ostalih evropskih malvazija, ali su najnovije DNK analize pokazale da ima vrlo malo sličnosti između njih, ali da je sorta *Athiri* vrlo slična današnjim malvazijama, i da bi ona mogla biti pramajka.

Moderna enologija vino koje Englezi zovu - *Malmsey*, danas vezuju isključivo za slatkasta vina iz Madeire dobijeno također od grožđa malvazije.
## Regije
Većina današnjih malvazija su bliske sorti - *Malvasia Bianca*. Jedina veća poznata iznimka su malvazije dobijene od sorte poznate kao *Malvasia di Candia*. Brojne podvrste sorte - Malvasia Bianca se danas uzgajaju širom svijeta, od Italije, preko Kalifornije, do grčkih otoka Paros i Siros, Kanarskih otoka, Rioje, Navarre i Konavla pored Dubrovnika (vinogradar Niko Karaman je 2009. dobio svjetsku medalju za svoj prošek).

Po centralnoj Italiji (Toskana) često kupažiraju malvaziju sa trebbianom, to isto rade i u španjolskoj Rioji sa viurom.
## Karakteristike vina
Malvazija je suho vino, zlatno žute boje, voćnog okusa, jake arome i visokog postotka alkohola (oko 12 %). Za dobrih berbi od malvazije se dobija odlično desertno vino, poznato pod imenom slatka malvazija.
## Izvori

## Vanjske veze
* ''Malvasia '' na portalu Tar and roses
Azijska muzika

**Azijska muzika** ili **azijska glazba** je vrlo široki pojam pod kojim se podrazumijevaju muzički stilovi i tradicije koji potiču iz ili se prakticiraju u različitim dijelovima Azije. Vrlo grubo se može podijeliti na tri stila/tradicije obično vezanih uz neke od vodećih azijskih religija - islam, hinduizam i budizam.

Islam se obično vezuje uz tradiciju arapske, perzijske i turske muzike; dok se budizam vezuje uz tradicije Istočne Azije (kineska, japanska, korejska, mongolska) kao i Jugoistočne Azije; hinduizam se vezuje uz indijsku muziku ali je imao snažan uticaj i na indonezijsku muziku.

Azijska muzika općenito ima vrlo dugu i bogatu historiju, s obzirom da je bila vezana kako za religijske rituale, tako i za ceremonije na dvorovima drevnih vladara.

U suvremenom kontekstu bivše Jugoslavije izraz "azijska muzika" često ima pežorativan izraz kojim se opisuje "primitivni", "zaostali" i "ne-evropski" muzički stilovi kao što su novokomponovana narodna muzika i turbofolk.

## Povezano
* World music
1115.

Godina **1115** (**[[rimski brojevi|MCXV]]**) bila je redovna godina koja počinje u petak (1. 1. po julijanskom kalendaru).

## Događaji
* 11. 2. &ndash; Bitka kod Welfesholza u kojoj pobunjeni Saksonci na čelu sa vojvodom Lotarom I od Supplinburga nanose poraz rimsko-njemačkom caru Heinrichu V.
* 13. 2. (tradicionalni datum) - Sv. Bernard osniva Opatiju Clairvaux.
* 24. 7. - Umrla grofica Matilda od Toskane, vicekraljica Italije, za sobom ostavlja prostrane posede.
* kolovoz - Mletački dužd Ordelaffo Falier zauzima zadarsku varoš i započinje 11-mjesečnu opsadu tvrđave; zatim zauzima i Biograd.
* 14. 9. &ndash; Križarski ratovi: Bitka kod Sarmina u Siriji u kojoj križarski princ Roger od Salerna nanosi poraz seldžučkoj vojsci.

### Tokom/tijekom godine
* 1113-15 - Ugarski kralj Koloman otkriva da njegov brat Almoš ponovo pravi zaveru za dolazak na presto - biće oslepljeni i on i njegov sin Bela II.
* Džurčeni na čelu sa Agudom osnivaju dinastiju Jin; sa dinastijom Sung će dogovoriti Savez preko mora protiv dinastije Liao koja će pasti deset godina kasnije.
* Kralj Balduin I od Jeruzalema gradi križarski zamak Montreal u današnjem Jordanu.
* Arnulf od Chocquesa optužen za spolno općenje s muslimankom te je nakratko smijenjen s mjesta latinskog patrijarha Jeruzalema.
* Ekspedicija na Baleare (1113-15): krstaši osvajaju Balearska ostrva, da bi ih Almoravidi povratili već sledeće godine.
* Mištečki vođa Osam Jelena Jaguarova Pandža poražen u bitci, zarobljen i ritualno žrtvovan od strane koalicije gradova-država na čelu sa šurjakom poznaim kao "4 Vjetar".
* Stephen od Engleske postaje grof Mortaina.
* Anselm od Laona postaje arhiđakon Laona.
* Hugo od St. Victora se u Parizu priključuje filozofsko-mističkom pokretu Viktorinaca (najraniji datum).
* Pierre Abélard postaje kanonik crkve Notre Dame u Parizu.

## Rođenja

* Gilbert Fitz Richard de Clare, engleski feudalni magnat († 1153)

## Smrti

* april &ndash; Adela od Flandrije, kraljica Danske, regent Apulije
* 24. 7. &ndash; Matilda, grofica Toskane (* 1046)
* 8. 11. &ndash; Godfrey od Amiensa, biskup Amiensa i katolički svetac
* 22. 12. &ndash; Kralj Olaf Magnusson od Norveške (* 1099)
* 30. 12. &ndash; Thierry II, vojvoda od Lorrainea
* Osam Jelena Jaguarova Pandža, mištečki vladar

## Reference

;Literatura
* Klaić, Vjekoslav. *[https://archive.org/details/povjesthrvataodn01klaiuoft Svezak prvi. Prvo doba: Vladanje knezova i kraljeva hrvatske krvi (641-1102) i Drugo doba: Vladanje kraljeva Arpadovića (1102-1301)]*. archive.org
Opatija Clairvaux

**Opatija Clairvaux** () je bio nekadašnji cistercitski samostan smješten u današnjoj općini Ville-sous-la-Ferté, oko 15 km zapadno od grada Bar-sur-Aube u današnjem departmanu Aube na sjeveru Francuske. Osnovao ga je 1115. Bernard od Clairvauxa i s vremenom je postao jedan od najpoznatijih i najuglednijih samostana u Francuskoj. Napušten je za vrijeme francuske revolucije, a 1804. su na njegovom mjestu podignut zatvor koji se smatra jednom od najstrožih i najzloglasnijih kaznionica u današnjoj Francuskoj.

## Vanjske veze

* Site officiel, visites de l'abbaye de Clairvaux à Bar-sur-Aube  
* Claravallis
* cister.net, « Abbayes et Sites Cisterciens d'Europe »
* Archives de l'abbaye sur internet (Archives départementales de l'Aube) 
* [Base Mérimée : Ancienne abbaye de Clairvaux](http://www.culture.gouv.fr/public/mistral/merimee_fr?ACTION=RETROUVER&REQ=((PA00078313)+%3AREF+))
Thierry II od Lorene

**Thierry II** (*Teodorik*; : ? - 30. decembar 1115), poznatiji po nadimku **Hrabri** () bio je vojvoda (Gornje) Lotaringije od 1070. do smrti. Rodio se kao sin vojvode Gerarda i Hedwige od Namura. Nakon što je od oca naslijedio vojvodstvo, to je osporio grof Thierry I od Montbéliarda; Thierry II je svoju titulu potvrdio na skupštini lotaringijskih plemića, ali i od rimsko-njemačkog cara Heinricha IV. Zbog toga je Thierry II sve vrijeme borbe za investituru ostao vjerni saveznik cara suprotstavljajući se sljedbenicima papa Grgura VII i Urbana II. Dugo godina ga je mučilo slabo zdravlje zbog koga, usprkos iskrene želje, nije mogao ići u Prvi križarski rat; zbog lošeg zdravlja nije intervenirao u sukob Heinricha sa sinom Heinrichom V kao i Lotarom od Supplinburga.

Bio je oženjen dva puta. S prvom suprugom Hedwige (u. 1085/1090), kćeri grofa Friedricha od Formbacha, je imao sina Simona (koji će ga naslijediti) i kćer. S drugom suprugom Gertrude, kćeri flandrijskog grofa Roberta I je imao tri kćeri i dva sina, među kojima i Thierryja koji će 1128. naslijediti djedovu grofoviju.
Geoffroy od Amiensa

**Goffroy od Amiensa** (; 1066 – 8. novembar 1115) bio je biskup Amiensa od 1104. do smrti. Odrastao je u plemićkoj porodici, a nakon zaređenja je neko vrijeme bio opat samostana Nogent-sous-Coucy. Biskupsko stolovanje mu je obilježilo nastojanje da pomogne siromasima u svojoj biskupiji, zbog čega je stekao neprijateljstvo kako lokalnog plemstva, tako i bogatih građana Amiensa. Pojačane tenzije između bogataša i siromaha, odnosno prijetnje građanskim ratom, nastojao je otkloniti redovnim pokorama. Nakon smrti ga je Katolička crkva proglasila svecem.
Adela od Flandrije

**Adela od Flandrije** (; ; 1064/65 - april 1115) bila je kraljica Danske (preko braka s kraljem Knutom IV), vojvotkinja, te na kraju regent normanskog Vojvodstva Apulija (nakon smrti drugog supruga Rogera Borse).

Rodila se kao kćer flandrijskog grofa Roberta I "Frizijca" i njegove supruge Gertrude od Saksonije. Godine 1080. ju je otac dao vjenčati za danskog kralja Knuta nastojeći ojačati savez protiv normanske Engleske; Knutu je Adela rodila troje djece - dvije kćeri i sina koji će naslijediti mjesto flandrijskog grofa kao Charles Dobri. Nakon što joj je 1086. muž ubijen u lokalnom ustanku, pobjegla je natrag u Flandriju.

Brat Robert II ju je 1092. vjenčao za normanskog vojvodu Rogera Borsu. Njemu je rodila tri sina, među kojima i budućeg vojvoda Guillaumea II. Nakon muževe smrti 1111. je neko vrijeme vladala kao regent. 

## Preci



## Reference
Bitka kod Welfesholza

**Bitka kod Welfesholza** () se odigrala 11. februara 1115. u sjevernoj Njemačkoj između carske vojske pod grofom Hoyerom od Mansfelda na jednoj, i saksonskih pobunjenika pod vojvodom Lotarom od Supplinburga na drugoj strani. Do nje je došlo tokom višedecenijske Borbe za investituru tokom koje su rimski pape, nastojeći potkopati autoritet rimsko-njemačkih careva iz Salijske dinastije, poticali ustanke njihovih feudalnih vazala u Njemačkoj. Posljednji od njih je u oktobru 1114. podigao vojvoda Lotar, nedugo nakon što je - za kaznu zbog prijašnjeg ustanka - bio prisiljen prisustvovati vjenčanju cara Heinricha V i engleske princeze Maud noseći na sebi cilicij. Lotaru su se priključili svrgnuti vojvoda Heinrich od Donje Lotaringije i biskup Rheinhard od Blankenburga. Heinrich je protiv ustanika poslao grofa Hoyera. Do sudara dviju vojski koju Chronica Sclavorum opisuje "kao najveći u našem dobu" je došlo blizu Welfesholza. On je riješen na samom početku kada je grof Hoyer poginuo u pojedinačnom dvoboju sa mladim baronom Wipprechtom, sinom zatočenog pobunjeničkog vođe Wiprechta od Groitzscha. Carska vojska je nakon toga natjerana u bijeg, a Lotar je konsolidirao svoj položaj u Saksoniji. Heinrich je, međutim, uspio zadržati vlast zahvaljujući vjernosti švapske vojvode Friedricha II i njegovog brata Konrada. Godine 1123. je Lotar prešao na Heinrichovu stranu, što mu je omogućilo da nakon Heinrichove smrti i izumiranja Salijske dinastije 1125. dođe na njemačko prijestolje.
Mortain

**Mortain** (fonetski: Morten) je naselje i sjedište istoimene općine (commune) u francuskom departmanu Manche u Normandiji. U srednjem vijeku je bio sjedište normanske, a kasnije i anglo-normanske grofovije (kojom je, između ostalih upravljao budući kralj Stephen od Engleske). Najpoznatiji je kao poprište velike bitke u drugom svjetskom ratu kada su njemačke oklopne snage u ljeto 1944. pokušale zaustaviti američki proboj iz normandijskog mostobrana.

## Gradovi-pobratimi
* Thannhausen, Njemačka
* Blandford Forum, Ujedinjeno Kraljevstvo
Krak de Montréal

**Krak de Montréal** (; )), također poznat i kao **Zamak Šubak** (*Shoubak*, *Shawbak*) je nekadašnji križarski zamak/utvrda u današnjem Jordanu. Podigao je godine 1115. jeruzalemski kralj Balduin I za vrijeme pohoda u Transjordaniju tokom koga će sljedeće godine zauzeti Akabu na obali Crvenog mora. Zamak koji je po kralju dobio ime (*Mons regalis* ili "kraljeva planina" na latinskom) bio je smješten na brdu iz koga se relativno lako mogla kontrolirati ravnice Edoma, odnosno trgovačke i karavanske rute između Sirije i Arabije. Zamak je bio opskrbljen s dvije velike cisterne s vodom i sagrađen na strmoj uzvisini. Do 1142. je ostao u kraljevom posjedu, kada je predan njegovim vazalima iz Gospodstva Transjordanije. Posljednji od njih je bio Raynald od Châtillona koji je zamak koristio bazu za pljačkaške napade na muslimanske hodočasnike i planirani pohod protiv Meke; upravo su Raynaldovi postupci poslužili kao opravdanje Saladinu za pohod koji će dovesti do uništenja križarske države i pada Jeruzalema 1187. godine. Zamak se održao još dvije godine, a muslimanski kroničari navode da su križari tokom dugotrajne opsade prodali vlastite žene i djecu u zamjenu za hranu, i "oslijepili uslijed nedostatka soli". Kasnije su ga dogradili Mameluci ali je poslije zapušten. Danas se nad njime povremeno vrše arheološka istraživanja.
Bitka kod Sarmina

**Bitka kod Sarmina** se odigrala za vrijeme križarskih ratova u Siriji 14. septembra 1115. između križarske vojske pod princom Rogerom od Salerna i edeškim grofom Balduinom na jednoj, i seldžučke vojske pod Bursuq bin Bursuqom od Hamadana. Do nje je došlo tokom pohoda koje je Bursuq pokrenuo po naređenju seldžučkog sultana Muhameda I koji je zahtijevao da se stalno vrši džihad protiv križarskih država. Krajem 1114. je zemljotres pogodio križarsku Kneževinu Antiohiju te je princ Roger morao opravljati oštećene utvrde na istočnoj granici; tada je čuo o planovima za seldžučki pohod. Nastojeći mu se suprotstaviti, Roger je na seldžučku teritoriju poslao brojne uhode, te se pripremio ne samo vojno nego i diplomatski. Iskoristivši tradicionalnu ljubomoru i razmirice među seldžučkim velikašima, na svoju je stranu privukao emire Toghtekina od Damaska, Ilghazija od Mardina i Lulua od Alepa, a u pomoć su stigli kontingenti jeruzalemske vojske pod kraljem Balduinom I. Kada je Bursuq stigao u blizinu grada Shaizara i shvatio kako je križarska vojska jednako velika kao njegova, odlučio se povući nazad na istok. To su Rogerovi saveznici shvatili kao završetak pohoda te se vratili kući; Bursuq je, međutim, doznavši za njihovo povlačenje ponovno pokrenuo pohod. Iako lišeni saveznika, Roger i Balduin su mu se odlučili suprotstaviti. Iskoristili su Bursuqovu nepažnju prilikom postavljanja logora kraj mjesta Tell Danith kraj Sarmina te ga iznenada napali. Bitka (u kojoj su se prema nekim izvorima na križarskoj strani prvi put borili turkopoli) je brzo odlučena. Križari su uspjeli zauzeti turski logor i zaplijeniti cijelu prtljagu. Ta je pobjeda za duže vrijeme otklonila turske napade na Antiohiju.

## Izvori

## Literatura
* 
*
Roger od Salerna

**Roger od Salerna** (; ? - 28. jun 1119) bio je normanski velmoža i regent križarske Kneževine Antiohije od 1112. do smrti. 

Bio je sin Rogera od Salerna i rođak princa Tankreda Galilejskog, poznatih po učešću u Prvom križarskom ratu. Mjesto regenta je 1112. preuzeo nakon Tankredove smrti, s obzirom da je legitmni nasljednik Bohemond II bio još dijete. Na samom početku vladavine se iskazao kao savjestan vladar i sposoban vojskovođa. Nakon zemljotresa 1114. je obnovio utvrde na istočnoj granici, a čuvši za predstojeći pohod velike seldžučke vojske pod Bursuqom, uspio sklopiti savez ne samo s drugim križarskim vladarima nego i sa susjednim seldžučkim emirima. Iako se savez raspao neposredno prije, i iako mu je vojska bila slabija, uspio je razbiti Bursuqovu vojsku u bitci kod Sarmina 1115. Kada je nekoliko godina kasnije emir Ilghazi od Alepa napao Antiohiju, Roger se pokazao daleko lakomislenijim i, usprkos upozorenja antiohijskog patrijarha da čeka pojačanja, odlučio odmah napasti Turke. Rezultat je bila bitka na Ager Sanguinisu na kojoj je antiohijska vojska uništena gotovo od posljednjeg čovjeka, a među žrtvama je bio i sam Roger.

Njegov kancelar je bio Walter, koji je preživio bitku i poslije postao jedan od kroničara križarskih ratova.
Škola sv. Viktora

**Škola sv. Viktora** bila je filozofsko-teološka škola koju je oko 1110. Guillaume de Champeaux koju je oko osnovao u okviru pariškog augustinskog samostana Opatije sv. Viktora. Učenici i sljedbenici su se po samostanu zvali **viktorinci** (*victorines*). Među njima su najpoznatiji bili Hugo od sv. Viktora i Richard od sv. Viktora. Škola je de facto prestala postojati 1173. kada je novi opat postao Walter i njen nauk napao u tekstu *Contra quatuor labyrinthos Francae* (Protiv četiri labirinta Francuske). Usprkos toga, smatra se važnom institucijom za razvoj skolastike.

## Reference
Arnulf od Chocquesa

**Arnulf Malecorne od Chocquesa** (), također poznat i kao **Arnulf od Rohesa** (? - 1118) bio je katolički svećenik poznat kao jedan od duhovnih vođa Prvi križarskog rata te prvi latinski patrijarh Jeruzalema koji je stolovao dva puta - nakratko 1099. i od 1112. do smrti.

Rodio se kao nezakoniti sin svećenika u Flandriji, a u mladosti se školovao u Caenu zajedno sa Lanfrancom, budućim nadbiskupom Canterburyja. 1070-ih je bio tutor Cecilije, jedne od kćeri Williama Osvajača; također je bio i učitelj kasnijeg križarskog kroničara Raoula od Caena. U križarski rat je 1096. pošao kao jedan od kapelana normandijskog vojvode Roberta Curthosea. Uživao je veliki ugled među normanskim učesnicima pohoda, dok su ne-normanski križari za njega držali da je korumpiran i često o njemu pjevali skaredne pjesme. 

Za vrijeme pohoda je došao u sukob sa Raymondom Tuluškim s obzirom da je za Petra Bartolomeja, pronalazača navodnog Svetog koplja u Antiohiji, držao da je običan šarlatan. Upravo zbog njega je Petar prošao kroz sud vatrom nakon koga je umro od opekotina. S druge strane, Arnulfovoj se propovjedničkoj djelatnosti pripisuje podizanje poljuljanog morala križarske vojske tokom opsade Jeruzalema koja je uspješno okončana 1099. U zauzetom Jeruzalemu je Arnulf prošao Istinski križ koji, za razliku od Koplja, nikada nije bio predmetom kontroverze te postao jednom od najvažnijih relikvija Jeruzalemskog Kraljevstva.

Nakon što je Raymond 1. augusta 1099. napustio Jeruzalem, Arnulf je izabran za prvog latinskog patrijarha uz podršku križarskog vođe Godefroya Bujonskog. Arnulf je zauzvrat prihvatio Godefroya kao prvog jeruzalemskog kralja. Arnulf je međutim brzo stekao neprijatelje, dijelom i zbog inzistiranja na latinskom obredu kojim je od sebe odvratio jeruzalemske pravoslavne i sirske kršćane. Mnogo ozbiljniji je bio spor oko kanonske valjanosti njegovog izbora, s obzirom da nije bio đakon. Novi papa Paskal II je u Jeruzalem poslao Dagoberta od Pise da riješi taj spor; on je Arnulfa smijenio i postavio sebe za novog patrijarha. Arnulf je umjesto toga imenovan jeruzalemskim arhiđakonom.

Nakon što je patrijarhom postao 1112. godine, kao izuzetno nepopularna ličnost je na sebe navukao niz optužbi. Tvrdilo se da spolno opći s muslimankama i prakticira simoniju, ali najozbiljnije bilo njegovo blagosiljanje bigamije, s obzirom da je odobrio brak kralja Balduina I s Adelaide del Vasto usprkos toga što je kralj već bio oženjen za Ardu od Armenije. Zbog toga je Paskal II ponovno poslao legata u Jeruzalem koji je 1115. Arnulfa privremeno smijenio; ponovno je postavljen sljedeće godine nakon što je poništio Balduinov sporni brak s Adelaide. Umro je dvije godine kasnije. 

## Izvori
Dinastija Jin (1115–1234)

**Dinastija Jīn** (džurčenski: Anchun Gurun; , ); mandžurski: Aisin Gurun; kitanski jezik: Nik, Niku; ; 1115–1234), također poznata kao **Džurčenska** ili **Džurdžijska dinastija** je bila dinastija džurčenskih vladara iz klana Wanyan (完顏 Wányán) koja je u 12. i 13. vijeku vladala područjem današnje Mandžurije, ruskog Dalekog Istoka i sjeverne Kine. Njeni potomci su u 17. vijeku osnovali mandžursku dinastiju Qing. Njen naziv se ponekad ispisuje kao *Jinn* kako bi ju se razlikovale od ranije kineske dinastije dinastije Jin čiji se naziv istovjetno ispisuje na latinici.

Dinastiju je 1115. osnovao džurčenski poglavica Wanyan Aguda (完顏阿骨打). U njegovo vrijeme su glavni neprijatelj Džurčena bili Kitani čija je dinastija Liao vladala sjevernom Kinom. Kako bi ih porazili, Džurčeni su sklopili Savez na moru sa dinastijom Song koja je vladala južnom Kinom. Zahvaljujući njemu je država Liao 1123. uništena. Međutim, samo dvije godine kasnije su se Džurčeni, osjetivši slabost cara Huizonga okrenuli protiv svojih saveznika, napali ih i početkom 1127. osvojili kinesku prijestolnicu Kaifeng zarobivši Huizonga i skoro sve članove njegove porodice. Ostaci dinastije Song su se povukli na jug gdje su sljedećih par decenija pružali otpor sve dok Sporazum u Shaoxingu 1141. nije uspostavio rijeku Huai kao granicu između dvije države. Iako su se Džurčeni masovno doselili u novoosvojena područja na jugu, njihova elita se relativno brzo sinizirala, mada su pojedini vladari dinastije promovirali džurčenski jezik i kulturu. Period dugog mira i prosperiteta je prestao početkom 13. vijeka kada su Džurčeni došli u sukob sa Mongolima i njihovim vođom Džingis Kanom. On je završen kada su Mongoli pod Ogedejem uz pomoć Južnog Songa 1232. napali dinastiju Jin, zauzeli Kaifeng; sljedeće godine je posljednji car Aizong izvršio samoubistvo, okončavši tako dinastiju.

## Popis careva dinastije Jin

(1) Dugo i ne koristi se za ovog suverena.
(2) Nije postojalo

## Reference

## Literatura
* Jing-shen Tao, "The Jurchen in Twelfth-Century China". University of Washington Press, 1976, .

## Vanjske veze

* Jin-Song relations
Gilbert Fitz Richard de Clare

**Gilbert FitzRichard de Clare**, također poznat i pod titulom **1. earl Hertforda** ; 1115–1153)) bio je anglo-normanski plemić i feudalni magnat. Bio je najstariji sin Richarda Fitz Gilberta de Clarea i Adelize; za njegovog oca određeni izvori navode da je bio prvi earl Hertforda. Njegov stric Gilbert je bio earl Pembrokea. Umro je bez nasljednika, te ga je naslijedio brat Roger de Clare.

## Izvori
Jamestown, Virginia

**Jamestown** je muzej na otvorenom u američkoj saveznoj državi - Virginia, na sjeveroistoku Sjedinjenih Američkih Država, organiziran na ostatcima prvog stalnog engleskog naselja na tlu Sjeverne Amerike.

Naselje je dobilo ime po engleskom kralju Jamesu I.
## Geografija
*Jamestown* leži na malom otoku, na rijeci James, 50 km od njena ušća u Zaljev Chesapeake, udaljen 96 km jugoistočno od glavnog grada Richmonda. 
## Historija
*Jamestown* je osnovan 1607., trinaest godina prije Kolonije Plymouth u Massachusettsu. Za razliku od nje Koloniju Virginiju, osnovalo je londonsko dioničko društvo Virginia, koje se nadalo velikim profitima iz Novoga svijeta, a ne vjerski prognanici hodočasnici (pilgrimi).
Kompanija je u Ameriku poslala 104 kolonista u tri broda; Susan Constant, Godspeed i Discovery, oni su se usprkos velikih početnih teškoća uspjeli održati, i tako stvorili prvu trajnu englesku koloniju u Novome svijetu.

Od samog početka su kolonisti, koji su zapravo bili najamni radnici Kompanije Virginija imali brojne konflikte sa lokalnim Indijancima iz plemena Powhatan.
Odnosi su se poboljšali nakon epizode sa kapetanom Johnom Smithom, koga je od smrti spasila kći poglavice Wahunsunacocka - Pocahontas.

Dobri odnosi nisu potrajali previše dugo, jer su ih indijanci napali 22. marta 1622. i pobili 347 kolonista, a to je bilo trećina stanovnika.

*Kolonija Jamestown* se od samog početka bavila uzgojem duhana, koji je to vrijeme bio jedini produkt koji se isplatilo prevoziti do Engleske i prodavati. Ali se broj njenih stanovnika, slabo povećavao - jer je Kompanija Virginia tražila od svakog useljenika da 7 godina radi za kompaniju, i tako otplati put do Amerike. Koloniji su falile i žene, zbog tog je kompanija ponudila, besplatnu plovidbu svakom kolonistu koji je sa sobom vodio djevojku spremnu za udaju.
*Jamestown* je poznat i kao prva kolonija, koja je 1619. kupila od neke holandske kompanije crne robove.

*Jamestown* je ipak nekako rastao i bio glavni grad Kolonije Virginija sve do 1698. kad je izgorila vijećnica, nakon tog je uprava kolonije preseljena u Williamsburg. Nakon tog je *Jamestown* polako napušten. 
## Muzej
Danas je *Jamestown* veliki rekreacioni park, sa muzejom, u kom se nalaze rijetki artefakti iz orginalnog naselja i projeciraju filmovi.
Na otvorenom, posjetitelji parka mogu vidjeti i ući u replike tri jedrenjaka koji su doveli prve koloniste iz Engleske 1607., i obići restauriranu orginalnu utvrdu naselja, i posjetiti rekonstruirano indijansko selo plemena Powhatan.
Kroz park posjetitelje vode kostimirani vodiči, koji posjetiocima dočaravaju svakodnevni život kolonije u 17. vijeku.
## Reference

## Vanjske veze

* ''History of Jamestown''  
* ''Jamestown Settlement'' na portalu Jamestown-Yorktown Foundation
Huizong

**Huizong** je hramsko ime dva kineska cara:

* Car Huizong od Songa (徽宗 Huīzōng, vl. 1100–1125)
* Ukhaantu Khan, car Huizong od Yuana (惠宗 Huìzōng, vl. 1333–1370)
Susquehanna (rijeka)

**Susquehanna** (engleski: *Susquehanna River*) je jedna od najdužih rijeka na istočnoj obali Sjedinjenih Američkih Država duga 715 km.

## Geografija
*Rijeka Susquehanna* izvire iz jezera Otsego, u sredini države New York. Od izvora se probija u pravcu juga, preko Masiva Apalači, kroz države New York, Pennsylvania i Maryland do svog ušća u Zaljev Chesapeake, kod grada Havre de Grace u Marylandu.

*Susquehanna* sa svojim pritokama ima sliv velik oko 71 410 km², koji obuhvaća gusto naseljeni dio država; New York, Pennsylvania i Maryland.

Iako sama rijeka nikad nije bila važni plovni put, zbog brzaka i drugih prepreka, njezina dolina bila je značajna ruta kojom su se rani kolonisti kretali prema dolini rijeke Ohio. Kasnije je dolina rijeke postala važna zbog rudnika uglja.

*Susquehanna* ima veliki hidropotencijal, pa su zbog tog izgrađene hidroelektrane; Holtwood, York Haven i Safe Harbor u Pennsylvaniji, i Conowingo u Marylandu.
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Susquehanna River'' na portalu Encyclopædia Britannica
Chennakesava (hram)

**Hram Chennakesava**, () prvotno nazvan **Hram Vijayanarayana** (), je hinduistički hram podignut na obalama rijeke Yagachi u Beluru. Podigao ga je kralj Vishnuvardhana, vladar Hoysala Carstva . Belur, koji je bio rana hoysalska prijestolnica, se nalazi u distriktu Hassan današnje indijske države Karnataka, odnosno 40&nbsp;km od Hassana i oko 220&nbsp;km od Bangalorea. Ime Chennakesava (doslovno "zgodni Kesava") se odnosi na jedan od oblika boga Vishnu. Zbog ovog i drugih hramova Belur je jedno od najomiljenijih turističkih odredišta u državi Karnataka.

## Literatura

* Dr. Suryanath U. Kamath (2001). A Concise History of Karnataka from pre-historic times to the present, Jupiter books, MCC, Bangalore (Reprinted 2002) OCLC: 7796041.
* Gerard Foekema, A Complete Guide to Hoysala Temples, Abhinav, 1996 
* Nilakanta Sastri, K.A. (1955). A History of South India, From Prehistoric times to fall of Vijayanagar, OUP, New Delhi (Reprinted 2002), 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Photo of Gopura - Chennakeshava Temple
* Plan of temple
* detailed Information on complex 
* explanation of temple and its architecture in the order as a person would walk around it
Djerba

**Djerba** (arapski: جربة‎, fon. *Džerba*, za antike znan kao **Gerba** tj. Girba) je otok u zaljevu Gabes nedaleko od obale Tunisa. Toliko blizu da još od rimskih vremena nije više otok već poluotok, jer su Rimljani u 2. vijeku podignuli nasip El Kantara dug 6.4 km kojim je povezan sa kopnom.

## Karakteristike
Otok  je dug oko 27 km, širok 26 km, a ima površinu od 510 km². Na njemu živi 163,726 stanovnika, od kojih je većina berberskog porijekla, uz to ima i nešto Židova, kojih je nekad bilo puno više, njihova zajednica bila jedna od najstarijih na svijetu. Mali dio stanovništva pripada haridžitskoj sekti islama. Grad Houmt Souk na sjeveru je administrativni centar i najveći suk, a Ajim na jugu glavna trajektna luka.

## Klima

## Historija

Antički geografi nazivali su ga *Zemlja u kojoj se jede [[lotos]]*. Za starog vijeka na njemu su se izredale brojne civilizacije, od Numidije, Kartage, Rima, do Vandala.

Nakon Arapske invazije 655. otokom vladaju tuniski i kairouanski emiri. Period između 12. i 15. vijeka bio je buran jer je otok u tom vremenu prelazio iz ruke u ruku raznih vladara, od normanskih, sicilijskih do onih iz Ḥafṣidske dinastije.

Španjolska je tokom 16. vijeka u nekoliko neuspješnih navrata pokušala zavladati otokom, nakon Bitke kod Djerbe 1560, Djerba je potpala pod Osmansko Carstvo. Francuska zauzela otok 28. jula 1881. Za vrijeme Francuskog protektorata u Tunisu (1881.-1956.) otok Djerba je administrativno podjeljen na dvanaest šeikata.

Kad je Tunis stekao nezavisnost 1956. godine, Houmt Souk je postao administrativni centar jedinog distrikta (mutamadije) na otoku koji je kasnije podijeljen na još dva dodatna distrikta: Midoun i Ajim.

## Privreda i transport
Otok je bio poznat po voćarstvu (naročito po datuljama), maslinama, ribarstvu (spužve i oštrige), vunenim tepisima i grnčariji. Danas je poznat kao popularna turistička destinacija, zbog lijepih plaža i internacionalnog aerodroma Djerba-Zarzis (IATA: DJE, ICAO: DTTJ).

## Svjetska baština
Djebra je 2023. god. upisana na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Tunisu kao svedočanstvo o obrascu naseljavanja na otočkoj teritoriji.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Jerba''
Roger de Clare, 2. earl od Hertforda

**Roger de Clare** (1116–1173) je bio anglo-normanski feudalni magnat koji je nosio titulu earla Hertforda od 1153. do smrti.

Rodio se kao sin Richard Fitz Gilbert de Clare i Alice de Gernon. Mjesto earla je naslijedio nakon što mu je brat Gilbert umro bez nasljednika. Surađivao je s engleskim kraljem Henryjem II i pomogao mu sastaviti Konstitucije Clarendona 1164. Bio je oženjen za Maud de St. Hilary, s kojom je imao sedmoro djece, uključujući sina Richarda koji ga je naslijedio na mjestu earla.

## Reference
Aak

***Aak***  je žanr korejske dvorske muzike. Nastao je od ritualne muzike koja je u Koreju uvezena iz Kine. *Aak* se često opisuje kao "elegantna muzika" nasuprot drugim oblicima tradicionalne korejske muzike. *Aak* se počeo prakticirati u Koreji kao dio "Jerye Ceremonije Svetišta Jongmyo" da bi se potom koristio i u drugim prigodama, najčešće s tekstom koji se slavio tadašnji vladar.

## Vanjske veze
* Korean ritual music
* 95.200.103/BookData/200007/index.htm ''A Study of Musical Instruments in Korean Traditional Music'' (The National Center for Korean Traditional Performing Arts, Ministry of Culture and Tourism, Republic of Korea, 1998)
* Old recordings of aak in the 1960s A collection of Korean court music videos
Robert od Arbrissela

**Robert od Arbrissela** (; o. 1045–1116) bio je francuski katolički svećenik, putujući propovjednik i osnivač opatije Fontevrault. 

Ime je dobio po rodnom mjestu Arbrissel (kraj Retiersa u Bretanji). Za svećenika se školovao u Parizu. Nakon zaređenja ga je 1089. biskup Sylvester de la Guerche pozvao u Rennes da mu pomogne u radu; kao crkveni reformator i borac protiv nemorala je stekao brojne neprijatelje i nakon Sylvesterove smrti 1093. bio prisiljen napustiti rodni kraj. Nakon toga se posvetio askezi koja će ga pratiti do kraja života; stekao je toliki ugled među vjernicima da ga je i papa Urban II službeno ovlastio kao putujućeg propovjednika.

## Vanjske veze
* Venarde, Bruce L., ed. and trans.(2003) *Robert of Arbrissel: a Medieval Religious Life.* Washington, D. C.: Catholic University of America Press
* Dalarun, Jacques. (2006) *Robert of Arbrissel: Sex, Sin, and Salvation in the Middle Ages.* Translated by B. L. Venarde. Washington, D. C.: Catholic University of America Press