open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
13. berlinski filmski festival

**Berlinski međunarodni filmski festival 1963.** () je bilo trinaesto po redu izdanje Berlinskog filmskog festivala (Berlinale), održano od 21. juna do 3. jula 1963. godine u tadašnjem Zapadnom Berlinu.

Na njemu si glavnu nagradu podijelili italijanska komedija *[[Il diavolo]]* u režiji Gian Luigija Polidorija i japanski film *[[Bušido, saga o samurajima]]* u režiji Tadashija Imaija.

U konkurenciji je bio prikazan i film ''Mensch u Bestie'', film napravljen u zapadnonjemačko-jugoslavenskoj koprodukciji.

## Nagrade
Sljedeće nagrade su osvojene na temelju odluke žirija:
* Zlatni medvjed: 
** *[[Il diavolo]]*, rež. Gian Luigi Polidoro
** *[[Bushido, Samurai Saga|Bushidô zankoku monogatari]]*, rež. Tadashi Imai
* Srebrni medvjed za najboljeg režisera: Nikos Koundouros za *[[Young Aphrodites|Mikres Aphrodites]]*
* Srebrni medvjed za najbolju glumicu: Bibi Andersson u *[[The Mistress (1962 film)|Älskarinnan]]*
* Srebrni medvjed za najboljeg glumca: Sidney Poitier u *[[Lilies of the Field (1963 film)|Lilies of the Field]]*
* Izvanredna nagrada Srebrni medvjed: *[[The Caretaker (film)|The Caretaker]]*, rež. Clive Donner
* Omladinska filmska nagrada
** Najbolji kratki film za omladinu: 'Merci, Monsieur Schmitz*, rež. Alain Champeaux i Pierre Vetrine
** Najbolji cjelovečernji film za omladinu: *Ha-Martef*, rež. Natan Gross i *Stop Train 349*, rež. [[Rolf Hädrich]]
* Omladinska filmska nagrada - Poseban spomen
**Najbolji kratki film za omladinu: *The Home-Made Car*, rež. James Hill
**Najbolji cjelovečernji film za omladinu: *Lilies of the Field*, rež. [[Ralph Nelson]]
* [[Međunarodna federacija filmskih kritičara#Nagrada FIPRESCI|Nagrada FIPRESCI]]
***Mlade Afrodite*, rež. [[Nikos Koundouros]]
**Nagrada FIPRESCI - poseban spomen
***The Reunion*, rež. [[Damiano Damiani]]
*Nagrada Interfilm
***Lilies of the Field* by [[Ralph Nelson]]
* Nagrada OCIC
***Lilies of the Field*, rež. [[Ralph Nelson]]
*Nagrada UNCRII
***The Innocents'', rež. Juan Antonio Bardem

## Reference

## Vanjske veze
* 13th Berlin International Film Festival 1963
*1963 Berlin International Film Festival 
*Berlin International Film Festival:1963  at Internet Movie Database
Capparales

**Kaparolike** (Capparales), botanički naziv biljnog reda u koji po Cronquistovom taksonomijskom klasifikacijskom sustavu (verzija iz 1981) pripadaju porodice 
*Tovariaceae, 
*Kaparovke ili Capparaceae, 
*kupusovke ili krstašice (Brassicaceae), 
*Moringaceae i 
*Katančevke ili Resedaceae.

Čine dio podrazreda Dilleniidae.
## Izvori
Dilleniidae

**Dilleniidae**, biljni podrazred u razredu Rosopsida. U različitim sustavima redovi su različito doznačavani.

## Redovi
* Actinidiales,  
* Ancistrocladales,  
* Batales,  
* Begoniales,  
* Bruniales,  
* Capparales, 
* Caricales,  
* Cistales,  
* Cucurbitales,  
* Diapensiales, 
* Dilleniales, 
* Dioncophyllales,  
* Droserales,  
* Elaeocarpales,  
* Elatinales,  
* Ericales,  
* Euphorbiales,  
* Fouquieriales,  
* Geissolomatales,  
* Gyrostemonales,  
* Lecythidales,  
* Malvales,  
* Moringales,  
* Nepenthales,  
* Ochnales,  
* Paracryphiales,  
* Passiflorales,  
* Physenales,  
* Primulales,  
* Salicales,  
* Sarraceniales,  
* Styracales,  
* Tamaricales,  
* Theales,  
* Thymelaeales,  
* Urticales,  
* Violales,
Izvori
## [[Cronquistov sustav]], 1981
* Batales  Skottsberg, 1940
* Capparales, Hutch., 1926
* Diapensiales,  Engler & Gilg, 1924
* Dilleniales,  Hutch., 1926
* Ebenales Engler, 1892
* Ericales Lindl., 1833
* Lecythidales Cronquist, 1957
* Malvales Lindl., 1833
* Nepenthales Lindl., 1833
* Primulales Lindl., 1833
* Salicales Lindl., 1833
* Theales Lindl., 1833
* Violales Lindl., 1833
## Izvori
Dušan Pajić-Dašić

**Dušan Pajić-Dašić** (Gornji Kotorac, kod Sarajeva, 14. novembar 1912 – Duge, kod Prozora, februar 1943), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.

## Biografija
Rođen je 14. novembra 1912. godine u selu Gornji Kotorac kod Sarajeva, u zemljoradničkoj porodici. Do Drugog svetskog rata bavio se zemljoradnjom i prevozom drveta s okolnih šumskih radilišta. Od 1935. godine počeo je da se druži s komunistima, a 1940. postao je kandidat za člana Komunističke partije Jugoslavije. Aprila 1941. godine postao je član KPJ.

Narodnooslobodilačkom pokretu pristupio je u prvim ustaničkim danima. Ujesen 1941. godine, kada je oslobođena teritorija od Sarajeva do Kalinovika, Pajić je s Kijevskom četom, čiji je bio komandir, zadao neprijatelju više udaraca kod Krupačkog klanca na putu Sarajevo–Trnovo. Februara 1942, Pajićeva četa je napala ustaški garnizon na Palama, kod Sarajeva. Nakon protivnapada, uspeli su da poraze brojnijeg neprijatelja.

U leto 1942. godine, Pajić se s delom Kalinovičkog partizanskog odreda prebacio se na oslobođenu teritoriju Prozora. Uskoro je postao komandant Duvanjskog bataljona. Istakao se u uspešnom probijanju ustaškog obruča prilikom prvog napuštanja Livna od strane NOVJ.

Početkom 1943. godine, kada je rasformiran Duvanjski bataljon, Dušan je postavljen za komandira artiljerijske baterije Desete hercegovačke brigade. Kao artiljerac-tobdžija, istakao se u borbama za Žepče i Prozor.

Posle pada Žepča, Prvi bataljon Desete hercegovačke brigade pokušavao je da prodre uz dolinu Bosne ka Nemiloj i Vranduku. Tada je naišao na dvospratni veliki bunker pun Nemaca. Napad bataljona nije uspeo. Dva bombaša, određena da unište bunker, pali su teško ranjeni pred samim bunkerom. Bataljon je tražio pomoć topova. Došao je Pajić i postavio dva svoja topa na 400 metara od bunkera. Ispalio je nekoliko granata, ali one su bile nedovoljne za snažno utvrđeni bunker. Pajić je prišao bunkeru da ga izbliza osmotri, da mu nade slabo mesto i da izvuče ranjenike. Uprkos savetu komandanta Prvog bataljona da ne ide, Pajić je otišao do bunkera, uzeo ranjenog bombaša i izvukao ga.

Tokom opsade Prozora i gibanja partizanskih jedinica prema Neretvi, Dušan je bio ranjen u jurišu na italijansku posadu, 16./17. februara 1943. godine. Prenesen je u partizansku bolnicu u selo Duge, u kojoj je, posle nekoliko dana, umro.

Posle oslobođenja, njegovi posmrtni ostaci su sahranjeni u Grobnici narodnih heroja u spomen-parku Vraca, na planini Trebeviću, kod Sarajeva.

Ukazom predsednika Federativne Narodne Republike Jugoslavije Josipa Broza Tita, 27. novembra 1953. godine, proglašen je za narodnog heroja.

## Literatura

*
Cornidae

**Cornidae**, biljni podrazred u razredu Rosopsida. Sastoji se od nekoliko nadredova, i to: Aralianae Takht., Cornanae Thorne ex Reveal, Dipsacanae Takht. i Eucommianae Takht. ex Reveal.
## Sistematika
* **[[Aralianae]]** Takht.
** Araliales Reveal 
** Byblidales Nakai ex Reveal
** Pittosporales Lindl.  
** Torricelliales Takht. ex Reveal
* **[[Cornanae]]** Thorne ex Reveal
** Aralidiales Takht. ex Reveal
** Cornales Dumort.
** Desfontainiales Takht.
** Garryales Lindl.
** Hydrangeales Nakai
** Roridulales Nakai
* **[[Dipsacanae]]** Takht.
** Dipsacales Dumort.
* **[[Eucommianae]]** Takht. ex Reveal
** Eucommiales Nemejc ex Cronquist
## Izvori
Abrophyllaceae

**Abrophyllaceae**, biljna porodica, po nekima sinonim za porodicu Rousseaceae DC. i klasifiicirana u red Asterales. Po drugima to je porodica koja obuhvaća rod Abrophyllum Hook.f. ex Benth. a pripada redu Hydrangeales (hortenzijolike) i podrazredu Cornidae.

Abrophyllum ormans (F.Muell.) Hook.f. je grm ili manje stablo do 8 metara visine, koje raste u toplim umjerenim i suptropskim kišnim šumama, osobito uz manje vodotoke ili po jarugama na siromašnim tlima. Druga vrsta koja pripada ovom rodu i porodici je Abrophyllum microcarpum. (F.M.Bailey) Domin. Obje vrste žive u Australiji, Queensland.
## Reference
Klaun

**Klaun** (iz engleskog *clown* - *bedak*) je umjetnik čija je umjetnost potaknuti gledatelje na razmišljanje, na čuđenje ili nasmijati ih. Klaunovi djeluju na pozornici, na televiziji ili u cirkusu. Klaun uveseljava posebno neverbalnom komunikacijom.

Posebnost klauna je posebna velika odjeća, perika, šminka i ponašanje. Nosi pretjerano velike klaunske cipele. Najkarakterističniji je njegov izgled te umjetni crveni gomoljasti nos. 

Klaunovi mogu djelovati u parovima, ili u tandemu s nekim životinjama (npr. psmom ili majmunom). 

## Povezano

* August
* Pierot
* Komičar
Västerbotten

**Västerbotten** prevedeno **Zapadna Botnija** je jedna od 25 švedskih historijskih pokrajina (švedski: 
*landskap*) na  sjeveroistoku zemlje, koja danas više nema nikakvu administrativnu funkciju, ali se njeni stanovnici 
još uvijek identificiraju sa njom.
## Geografija
Västerbotten se prostire duž Botnijskog zaljeva, graniči sa pokrajinom Ångermanland, Lappland i Norrbotten. Pokriva teren od 15 538 km² na kom živi 210,679 stanovnika, najveće naselje je Umeå.

Danas administrativno pripada pod istoimenu grofoviju Västerbotten, 
koja je puno veća jer su u njoj uključeni i dijelovi Ångermanlanda, Lapplanda.

Västerbotten je nizinski kraj, najviši vrh ima svega 551 metara.
## Historija
Ime Västerbotten se prvi put spominje u pisanim dokumentima 1454., a prvo naselje na tom području koje je dobilo status grada je Umeå 1588.
 
Sve do Finskog rata 1808. -1809. sa Ruskim Carstvom unutar Västerbottena bio je mali dio sjeverne 
Finske, ali je nakon tog rata - pripao Rusiji (kasnije Finskoj).

## Privreda
Kako vrlo malo usjeva može dozrijeti za kratkog ljeta - poljoprivreda je vrlo slaba, pa je nekad glavna privredna aktivnost bila eksploatacija drva koja su se rijekama spuštala do pilana u obalnim centrima.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Västerbotten, Norrbotten och Lappland'' na portalu Tacitus
Adžman

**Adžman** (engleski: *Ajman*, arapski: عجمان) je glavni grad istoimenog Emirata Adžman od 250,000 stanovnika. 
## Geografija
Grad leži uz obalu Perzijskog zaljeva, kao enklava unutar Emirata Šarža, pored dobre prirodne luke (*khor*) koja ulazi u sam centar grada.

U Adžmanu živi preko 95% svih stanovnika Emirata Adžman, ostalih 5 % žive u 2 odvojene enklave Masfut i Manama.

Adžman je zapravo potpuno spojen sa susjednim gradovima Ujedinjenih Arapskih Emirata - Šardžom (14 km) i Dubaiem (35 km) u jednu veliku konurbaciju.
U najnovije vrijeme Dubajski metro vozi do Adžmana, pa je on danas samo predgrađe tog grada.

## Historija
Adžman je sve do polovice 20. vijeka bio mali orijentalni gradić, čiji stanovnici su se bavili ribarstvom i trgovinom. Nagli rast grada počeo je krajem 20. vijeka, i vezan je za enormni rast susjednog Dubaija - naime cijene 
nekretnina su bitno manje nego u Dubaju i susjednoj Šardži - tako da se Adžman razvio kao *spavaonica* za građane nešto skromnije kupovne moći.

Povoljnije cijene zemljišta privukle su i banke i hotelijere i ostale investitore, pa je trenutačno Adžman jedan od najbrže rastućih gradova Emirata i veliko gradilište.
Grad puno nada polaže u Slobodnu carinsku zonu i veliki šoping centar u centru grada, i daljnji razvoj turizma jer već ima dosta podignutih hotela, među njima i Kempinski.

Puno je investirano i u Međunarodni aerodrom Adžman, koji već pokazuje odlične rezultate, jer je sa 2 miliona putnika četvrti po prometu u Ujedinjenim Arapskim Emiratima iako je udaljen čak 60 km od centra grada (nalazi se u enklavi Manama), dok je aerodrom 
Šarža udaljen svega 9&nbsp;km.
## Znamenitosti i obrazovanje
Najveća znamenitost grada je muzej otvoren 1981. u staroj utvrdi iz 18. vijeka u kom se prikazuju eksponati iz nekadašnjeg tradicionalnog života prije otkrića nafte i arheološki lokalitet Al Muvaihat otkriven 1986.

Adžman od 21. vijeka ima i dva univerziteta to su Zaljevski medicinski koledž i Univerzitetski koledž nauke i tehnologije (CUCA).

## Privreda
Pored građevinarstva, financija i turizma za ekonomiju grada važno je i brodogradilište AHI (Arab Heavy Industries) najveće u Emiratima, i brodogradilište Dau u kom se grade tradicionalni arapski drveni brodovi.
## Reference

## Vanjske veze

* Ajman
Västerbotten (grofovija)

**Grofovija Västerbotten** je jedna od 21 grofovije (švedski: *Västerbotten län*) 
na koji je Švedska administrativno podjeljena, koja se prostire na sjeveru zemlje.
## Geografija
Norrbotten je svojom površinom od 59,284  km² je jedna od većih švedska grofovija, jer zauzima 
13,2 % švedskog teritorija. Proteže se od Botnijskog zaljeva na istoku do norveške granice na 
zapadu.

Teren pokrajine postepeno se uzdiže od zaljeva preko šumovite visoravni a kulminira 
sa planinom Norra Stor visokom 1767 metara, pored norveške granice.

Grofovija Västerbotten prostire se najvećim dijelom po teritoriju historijske pokrajine Västerbotten (istok), ali i po 
dijelovima Lapplanda i Ångermanlanda u njoj živi 259,286 stanovnika.

## Privreda
U prošlosti je glavna privredna aktivnost bila sječa drva koje se splavarenjem spuštalo rijekama do pilana u obalnim centrima Umeå (administrativni centar) i Skellefteå.

Danas se ekonomija pokrajine bazira na poljoprivredi i rudarstvu, na eksploataciji bakra, olova, zlata, srebra i bizmuta koji se kopaju u Bolidenu, 
Rävlidenu i Kristinebergu a prerađuju u Rönnskär.
## Reference

## Vanjske veze
* Službene stranice Grofovije Västerbotten 
* ''Västerbotten'' na portalu Encyclopædia Britannica
ABC

**ABC** označava prva tri slova latinične abecede, odnosno skraćenicu koja se koristi za: 

* American Broadcasting Company, američka TV i radio mreža
* ABC (Australija), australska TV i radio mreža
* Asahi Broadcasting Corporation, japanska TV mreža
* ABC (novine), španjolski dnevni list
* ABC tehnike, hrvatski časopis
* ABC-otoci (Mali Antili), pojam koji se odnosi na otoke Aruba, Bonaire i Curaçao
* ABC-otoci (Sjedinjene Američke Države), pojam koji se odnosi na otoke na Aljasci (Admiralty Island, Baranof i Chichagof)
* ABC otoci (Španjolska), pojam koji se odnosi na otoke Alboran, Balearsko otočje i Kanarske otoke
* ABC (računalni virus), računalni virus koji se aktivira 13. dana u bilo kojem mjesecu
* ABC (bend)
* ABC (programski jezik)
Funk

-{**Funk**}- odnosno -{**funky**}- je ritam, u kojem ima veliko značenje sinkopa. Pojavio se krajem šestdesetih godina - izvođači kao -{James Brown}- i -{Funkadelic}- su bili pioniri -{funky}- žanra. Veliku ulogu igra bas gitara, koja svira jako komplicirane glazbene linije - dok gitara svira samo oštar ritam. Zbog tog zaraznog ritma -{funky}- je postao i kamen temeljac -{disco}- glazbe, koja se pojavila nekoliko godina kasnije. Na početku su -{funky}- svirali crnci, a kasnije u osamdesetim godinama nastao je novi pravac -{funk rock}- i pojavile su se grupe poput -{Red Hot Chili Peppers}- i -{Jane's Addiction}-. Na prostorima bivše Jugoslavije najznačajniji funk glazbenik bio je Dino Dvornik.
Karipska Nizozemska

**Karipska Nizozemska** ili **Karipska Holandija**  (hol. *Caribisch Nederland*, pap. *Hulanda Karibe*), je naziv koji se odnosi na tri opštine Holandije koje se nalaze u Karipskom moru – Boner, Sveti Eustahije i Saba. Zahvata površinu od oko 328&nbsp;km², gde živi približno 18.000 stanovnika. Zvanični jezik je holandski a govore se i engleski, papijamento.

Evropska Holandija i Karipska Holandija zajedno čine jednu od četiri konstitutivnih država Kraljevine Holandije – Holandiju.

## Postanak
Ove opštine su do 10. oktobra 2010. godine bili u sastavu Holandskih Antila, jednog od delova Kraljevine Holandije. Njihovim raspadom nastali su zasebni delovi u okviru Kraljevine Holandije – Aruba, Kurasao i Sveti Martin. U isto vreme Saba, Sveti Eustahije i Boner uključeni su u sastav Holandije.

## Sastav

## Galerija


Datoteka:Kralendijk.jpg|Kralendajk (Boner)
Datoteka:Fort Oranje.jpg|Oranjestda (Sveti Eustahije)
Datoteka:Saba School of Medicine.jpg|Botom (Saba)



## Povezano
* Holandski Antili
* Holandski Karibi
* Saba
* Boner
* Sveti Eustahije

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanična prezentacija Karipske Holandije
* Zvanična prezentacija Bonera 
* Zvanična prezentacija Sabe 
* Zvanična prezentacija Svetog Eustahija
Vrulja

**Vrulja** (vruja, vrilo) je izvor ispod površine mora. Vrulja je potopljeni speleološki objekt, tipičan za kršku geomorfologiju. Kroz vrulju iz krškog sustava u more utječe podzemni tok ili rijeka ponornica. U okolici vrulje, za razliku od ušća rijeke, postoji difuzno područje bočate vode u kojem salinitet raste s udaljenošću (ovisno o morskim strujama). Postoje stalne i povremene vrulje.

## Nastanak
Vrulje su se formirale kao izvori, tipično speleološki objekti jamskog tipa, prije i za vrijeme posljednjeg ledenog doba.  Postglacijalni porast mora dovodi ih ispod morske površine, no hidrostatički tlak vode u krškom sustavu je dovoljan da osigura istjecanje svježe vode u more i spriječi ulazak mora u sustav.

## Stalne vrulje
To su vrulje u kojima je vodeni tlak uvijek dovoljan da osigura stalno istjecanje svježe vode u more. Najčešće se nalaze na obali, iako ih nekoliko manjih ima i pored većih otoka, npr Cresa. Te su vrulje spojene na krški sustav čije su rezerve vode dovoljno velike, ili je slivno područje dovoljno prostrano da i tijekom dugotrajne suše ima dovoljan priljev vode. Najviše stalnih vrulja ima u podnožju velikih planina – Učke, Velebita, Biokova i u Konavlima.

## Povremene vrulje
Vrulje iz kojih voda izvire samo u razdobljima s dovoljno padalina, dok u razdoblju suše prestaje istjecati. Takve vrulje tipične su za jadranske otoke i za poluotok Pelješac, ali se javljaju i uz niske dijelove obale. U periodima suše obično kroz njih u periferni dio sustava prodire morska voda.

## Kvaliteta vode
Iz stalnih vrulja tipično izvire potpuno čista pitka voda, zasićena kalcijevim karbonatom i lagano lužnata. Kvaliteta vode može biti narušena u slučaju da voda potječe iz ponornice ili da je zagađenje dospjelo procjednim vodama npr. iz kanalizacije ili odlagališta otpada.

U povremenim vruljama može doći do dugotrajnog istjecanja bočate vode nakon perioda suše, posebno ako se iz sustava koji napaja vrulju voda crpi.
Bror Fock

**Brur Karl Fok** (29 mart 1888 – 4 septembar 1964) je bio švedski atletičar na 3000 metara.

Na Ljetnim olimpijskim igrama održanim u Štokholmu 1912. osvojio je srebrenu medalju na 3000 metara u timu sa Thorildom Ohlssonom i Ernstom Wideom.
Odžačina

**Odžačina** je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Zvornik koje pripada entitetu Republika Srpska. Naselje je osnovano 2012. godine na osnovu „Odluke o osnivanju naseljenog mjesta Odžačina na području opštine Zvornik“ (Sl. glasnik RS 100/2012 od 30. oktobra 2012. godine).

## Geografija

## Historija
Naseljeno mjesto Odžačina osniva se od dijela naseljenog mjesta Jusići. Naseljeno mjesto Odžačina nalazi se u sastavu KO Vitinica, ukupne površine 68 hektara, a po tipu (karakteru) je seosko zbijeno-ušoreno naseljeno mjesto.

## Stanovništvo

## Povezano
* Opština Zvornik

## Reference

## Vanjske veze
* Opština Zvornik: Statut opštine Zvornik
Bengt Bengtsson

**Bengt Folke Bengtson** (30 rujan 1897 – 10 listopad 1977) je bio švedski gimnastičar koji se takmičio na Ljetnim olimpijskim igrama 1920.

Bio je član švedskog tima koji je osvojio zlatnu medalju u muškoj konkurenciji.

Njegov stariji brat je bio književnik Frans G. Bengtsson.

## Vanjske veze
* #profil
Glumina

**Glumina** može da bude:

## Toponimi
* Glumina (Zvornik), naselje u opštini Zvornik, Republika Srpska, BiH
* Glumina (Neum), naselje u opštini Neum, Hercegovina, Federacija BiH

## Ostalo
* Glumina banka u Hrvatskoj
Glumina (Neum)

**Glumina** je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Neum koje pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Prema popisu stanovništva iz 1991. u naselju je živjelo 58 stanovnika.

## Stanovništvo
Prema popisu stanovništva 1991. godine, u Glumini je živelo 58 stanovnika, hrvatske nacionalnosti.

## Povezano
* Neum
Oraovac

**Oraovac** može da bude:

* Oraovac (Prijepolje), naselje u opštini Prijepolje, Zlatiborski okrug, Republika Srbija
* Oraovac (Zvornik), naselje u opštini Zvornik, Republika Srpska, BiH
* Oraovac (Donji Lapac), naselje u opštini Donji Lapac, Lika, Republika Hrvatska
Malešići

**Malešići** mogu da budu:

* Malešići (Zvornik), naselje u opštini Zvornik, Republika Srpska, BiH
* Malešići (Ilijaš), naselje u opštini Ilijaš, Federacija BiH, BiH
* Malešići (Gračanica), naselje u opštini Gračanica, Federacija BiH, BiH
Malešići (Ilijaš)

**Malešići** su naseljeno mjesto u sastavu općine Ilijaš, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH.

## Stanovništvo

## Izvor
* Knjiga: "Nacionalni sastav stanovništva - Rezultati za Republiku po opštinama i naseljenim mjestima 1991.", statistički bilten br. 234, Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Bosne i Hercegovine, Sarajevo. 
* internet - izvor, "Popis po mjesnim zajednicama" - http://www.fzs.ba/Podaci/nacion%20po%20mjesnim.pdf
Gornja Bioča

**Gornja Bioča** može biti:

* Gornja Bioča (Ilijaš), naseljeno mjesto u opštini Ilijaš, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH
* Gornja Bioča (Hadžići), naseljeno mjesto u opštini Hadžići, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH

## Povezano
* Donja Bioča
Gornja Bioča (Ilijaš)

**Gornja Bioča** je naselje Bosni i Hercegovini, smješteno u u općini Ilijaš Sarajevskog kantona u Federaciji BiH.  Prema podacima popisa iz 2013. godine, u njemu je živjelo 193 stanovnika. .

## Izvori
Gornji Zovik (Brčko)

**Gornji Zovik** je naseljeno mjesto u sastavu distrikta Brčko, BiH.

## Stanovništvo

## Napomene

## Reference

## Izvori
* Knjiga: „Nacionalni sastav stanovništva - Rezultati za Republiku po opštinama i naseljenim mjestima 1991.“, statistički bilten br. 234, Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Bosne i Hercegovine, Sarajevo.
* internet - izvor, „Popis po mjesnim zajednicama“ - http://www.fzs.ba/Podaci/nacion%20po%20mjesnim.pdf
Srednji Šepak

**Srednji Šepak** je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Zvornik koje pripada entitetu Republika Srpska. Naselje je osnovano 2012. godine na osnovu „Odluke o osnivanju naseljenog mjesta Srednji Šepak na području opštine Zvornik“ (Sl. glasnik RS 100/2012 od 30. oktobra 2012. godine).

## Geografija

## Historija
Naseljeno mjesto Srednji Šepak osniva se od dijela naseljenog mjesta Šepak Gornji. Naseljeno mjesto Srednji Šepak nalazi se u sastavu KO Šepak, ukupne površine 252 hektara, a po tipu (karakteru) je seosko ušoreno i zbijeno-ušoreno naseljeno mjesto.

## Stanovništvo

## Povezano
* Opština Zvornik

## Reference

## Izvori
* Opština Zvornik: Statut opštine Zvornik
Guatemala

**Grad Gvatemala** (šp. *Ciudad de Guatemala*, zvanično *La Nueva Guatemala de la Asunción*) je glavni grad srednjoameričke države Gvatemala.

## Historija
Najstarije naselje na ovom mestu je osnovao narod Maja pre više od 2000 godina. Ruševine utvrđenja (*Kaminaljuju*) mogu se videti u centru grada. Za vreme španske kolonijalne vlasti tu je 1620. oko manastira El Karmen (*-{El Carmen}-*) počeo da se razvija mali grad. Tiskara je osnovana 1660. godine.

Kada je stara prestonica Antigva Gvatemala teško stradala u zemljotresu 26. jula 1773, Grad Gvatemala je 27. septembra 1775. proglašen za novu prestonicu španskih kolonija u Srednjoj Americi.

Danas u Gradu Gvatemali živi oko 3 miliona stanovnika i to je najveći grad Gvatemale i cele Srednje Amerike. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 1533 metra.

## Izvori

## Vanjske veze

* Infom.org.gt  Internet prezentacija Grada Gvatemale
Los inocentes

***Los inocentes*** (), također poznat i pod naslovom ***Crónica negra*** () je argentinsko-španski crno-bijeli igrani film snimljen 1963. godine u režiji Juana Antonija Bardema. Po žanru je drama, a radnja je smještena u argentinsko ljetovalište Mar del Plata. Protagonist, koga tumači Alfredo Alcón, je bankovni službenik kome je supruga zajedno sa lokalnim bogatašem poginula u prometnoj nesreći u društvu lokalnog bogataša, i koji se, nastojeći rasvijetliti okolnosti, susreće sa mladom nećakom bogataša (koju tumači Paloma Valdés) i sa njom započinje skandaloznu ljubavnu vezu.

Bardem je film namjeravao snimiti u Španiji, odnosno radnju smjestiti u baskijsko ljetovalište San Sebastian, pri čemu je radnja naglasak trebala staviti na problem religijskog konzervativizma u tadašnjem španskom društvu. Od toga je, pak, morao odustati jer ga je tadašnji Francov režim smatrao odgovornim za skandal izazvan Buñuelovom *[[Viridiana|Viridianom]]*. Zbog toga je odlučio radnju i produkciju preseliti u Argentinu. U Španiji je, motiviran jedino njenim privlačnim izgledom, za glavnu žensku ulogu angažirao Valdes. Prilikom početka produkcije se, pak, ispostavilo da Valdes uopće nema nikakvog glumačkog iskustva, da je maloljetna te da ju je pratila majka koja se, kao ultrakonzervativna frankistica teško mogla slagati sa komunistom Bardemom. Bardem je morao odustati od snimanja "pikantnih" scena, te veliki dio vremena na setu provesti dajući Valdes glumačke lekcije.

Usprkos svega, *Los inocentes*, premijerno prikazan na Berlinskom filmskom festivalu, je postigao uspjeh, osvojivši niz prestižnih nagrada. Na kraju je i Francov režim dozvolio da se prikazuje u Španiji.

## Uloge

*Alfredo Alcón (Guido Santrori)
*Paloma Valdés (Elena Ezzquellia)
*Enrique Fava (Ignazio Fuentes)
*Ignacio de Soroa
*Fernanda Mistral
*Zelmar Gueñol (Leiva Fuentes)
*Pepita Meliá
*Lía Casanova (Natalia Ezzquellia)
*Fabio Zerpa
*Eduardo Muñoz (Dionisio Ezzquellia)
*Josefa Goldar
*Luis E. Corradi
*Julián Pérez Ávila
*Ovidio Fuentes
*Juan Carlos Galván


## Vanjske veze
* 
*''Los inocentes'', Cine Nacional.
Lilies of the Field (razvrstavanje)

**Lilies of the Field** () je engleski izraz koji potiče iz Isusovog govora o Pticama nebeskim, navedenom u Evanđelju po Luki 12:27-30. Koristi se kao naslov za:

*''Lillies of the Field'' (roman), roman američkog književnika William Edmunda Barreta objavljen 1962. godine;
**''Lillies of the Field'' (film), njegova filmska ekranizacija iz 1963. godine, sa Sidneyem Poitierom u glavnoj ulozi;
****[[Look to the Lillies]]*, teatarski mjuzikl iz 1970. godine temeljen na filmu;
****[[Christmas Lillies of the Field]]*, američki TV-film iz 1978. godine, nastavak igranog filma

* ''Lilies of the Field'' (film, 1924), američki nijemi film, rež. John Francis Dillon
* ''Lilies of the Field'' (film, 1930), američki dramski film, rež. Alexander Korda
* ''Lilies of the Field'' (film, 1934), britanska filmska komedija, rež. Norman Walker
Tegucigalpa

**Tegucigalpa** je glavni grad Republike Honduras koji u užem centru ima 996,658, a u širem 1,092,960 stanovnika

Metropolitanska Tegucigalpa ima čak 1,568,000 stan.
Pored tog što je glavni grad, on je i administrativni centar Departmana Francisco Morazán.

U centru grada nalazi se katedrala. Tegucigalpa ima brojne institute, nacionalni muzej, tekstilnu, prehrambenu i drvnu industriju. Grad je raskršće cesta ali nema željezničkih pruga, ali ima *Internacionalni [[aerodrom]] Toncontín]]*.

## Historija
Tegucigalpu su osnovali španjolski kolonisti  29. 11. 1578. i nazvali "Real Villa de San Miguel de Heredia de Tegucigalpa" Ime Tegucigalpa na Tegucigalpa na majanskom jeziku znači "Srebrna planina". Grad je osnovan na nalazištu rude srebra pa je u početku bio značajan rudarski centar. Upravo je srebro bilo glavni faktor španjolskog naseljavanja Hondurasa.

Honduras je nezavisnost proglasio 1821., ali je između 1823. - 1838. bio dio Savezne Republike Centralne Amerike. Honduras je u početku više puta selio glavni grad između Tegucigalpe i grada Comayagua, a od 1880. je glavni grad za stalno ostao u Tegucigalpi.

Grad je bio relativno mali do 1970-ih kad u Hondurasu jača industrija i dolazi mnogo doseljenika iz seoskih krajeva. Kasnije se grad širi i nastaju novi kvartovi uz postojeću kolonijalnu jezgru. 1998. je grad pogodio uragan Mitch. Grad je bio poplavljen i doživio velike štete.

## Geografija
Tegucigalpa se nalazi na jugu Hondurasa u planinskoj kotlini. Rijeka Choluteca teče između Tegucigalpe i susjednog grada Comayagüela. Tegucigalpa i Comayagüela čine zajednički glavni grad Hondurasa. U gradu ima mnogo brda. U sredini je brdo Picacho na kojem su rezidencijalne građevine. U predgrađima ima mnogo sirotinjskih kvartova. Veći dio Hondurasa ima tropsku klimu, ali Tegucigalpa zbog položaja na većoj nadmorskoj visini ima mnogo ugodniju klimu.

## Znamenitosti
Dobro je očuvana stara gradska jezgra s kolonijalnim građevinama. Značajna je katedrala.
U središtu grada je brdo Juana Lainez sa spomenikom miru. Na brdu Pichaco postoji veliki spomenik Kristu. Postoji mnogo parkova od kojih je najznačajniji La Tigre s tropskom kišnom šumom.

## Reference

## Vanjske veze
* Tegucigalpa tips  
### Ostali projekti
Plymouth (Montserrat)

**Plymouth** je *de iure* glavni grad britanskog prekomorskog posjeda Montserrata. Grad je četiri stoljeća bio jedina luka na otoku. Između 1995. i 1997. Plymouth je značajno stradao uslijed učestalih erupcija vulkana Soufrière. U kolovozu 1997. niz snažnih erupcija odnio je nekoliko života i primorao stanovništvo iseliti se. Cijelo mjesto prekriveno je slojem vulkanskog pepela debljine 1.5 m. Plymouth je danas *grad duhova*, ali je i dalje službeno glavni grad Montserrata jer još nije pronađena odgovarajuća zamjena. Upravno središte privremeno je preseljeno na sjever, u selo Brades.

## Erupcije

Početkom srpnja 1995. niz snažnih erupcija vulkana Soufrière proizvela je tokove lave i prekrivanje pepelom širokog područja južnog Montserrata, uključujući Plymouth. Bilo je odmah razvidno kako je grad u opasnosti. 21. kolovoza 1995. vulkanski pepeo pao je na grad i u prosincu su žitelji iseljeni radi predostrožnosti. Nakon nekoliko mjeseci im je dopušteno vratiti se, ali je 25. lipnja 1997. masivna erupcija proizvela izbacivanje vulkanskog materijala, što je uzrokovalo smrt 19 ljudi i dostiglo i otočnu zračnu luku. Plymouth je ponovno iseljen. Između 4. i 8. kolovoza ponovili su se nizovi erupcija koje su uništile oko 80% grada, zatrpavši ga s 1.5 metara pepela. Mnoge zgrade su spaljene čineći naseljavanje nemogućim za veći broj stanovnika. Vulkanska lava je imala visoku viskoznost, a pepeo i ostale vulkanske stijene su imale gustoću sličnu cementu, tako da je za uklanjanje materijala trebao eksploziv ili djelovanje buldožera i drugih sredstava preskupih za opću uporabu. Obradivo tlo se stvrdnulo i postalo nerabljivo.

Grad je napušten i južna polovina otoka proglašena je zabranjenim područjem, zbog nastavljene vulkanske aktivnosti Soufrière. Do 12. srpnja 1997. užarena lava je spalila sve što nije bilo prekriveno pepelom. Uništenje Plymoutha uzrokovalo je goleme teškoće za Montserrat. To je bilo najveće naselje na otoku, s oko 4 000 stanovnika. Posjedovalo je najviše prodajnih mjesta i servisnih službi, a bilo je i upravno središte. Pojedine službe su premještene na druga mjesta na otoku, ali je dvije trećine otočnog stanovništva preseljeno preko mora, i većina se nikada nije vratila.

## Izvori

## Vanjske veze

* Videozapis: Plymouth iz zraka 24. kolovoza 2012.
Lilies of the Field (film)

***Lillies of the Field*** () je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1963. godine u režiji Ralpha Nelsona. Po žanru je mješavina drame i komedije, a predstavlja adaptaciju istoimenog romana Williama Edmunda Barretta. Radnja se događa na američkog Jugozapadu gdje grupa katoličkih redovnica nedavno doseljenih iz Evrope pokušava sagraditi kapelicu u pustinji. Protagonist, koga tumači Sidney Poitier je lutajući crni radnik koji je unajmljen da im pomogne, te koji postepeno kod njih, ali i lokalnog stanovništva, prevladava rasističke predrasude. *Lillies of the Field* je snimljen sa niskim budžetom i premijerno je prikazan na Berlinskom filmskom festivalu. Njegova američka distribucija je, pak, koincidirala sa vrhuncem društvenih previranja vezanih uz pokret za građanska prava američkih crnaca. Zbog aktualne teme je postigao komercijalni uspjeh, ali i niz prestižnih nagrada, od kojih je najvažniji Oscar za najboljeg glumca. Njegovim osvajanjem je Sidney Poitier postao prvi crni glumac koji je uspio osvojiti to priznanje (a što će uspjeti ponoviti tek Denzel Washington sa filmom Training Day nepune četiri decenije kasnije).

Lillies of the Field je 1970. adaptiran u teatarski mjuzikl pod naslovom Look to the Lillies. Godine 1978. je snimljen nastavak u obliku TV-filma *[[Christmas Lillies of the Field]]* gdje je glavni lik tumačio Billy Dee Williams.

## Uloge
* Sidney Poitier – Homer Smith
* Lilia Skala – Majka Maria
* Lisa Mann – Sestra Gertrude
* Isa Crino – Sestra Agnes
* Francesca Jarvis – Sestra Albertine
* Pamela Branch – Sestra Elizabeth
* Stanley Adams – Juan
* Dan Frazer – Otac Murphy
* Jester Hairston - (nenaveden na špici) posuđuje glas za Homera Smitha prilikom pjevanja

## Reference

## Vanjske veze
*
*
Bojevoj kinosbornik № 3

***Borbena kinozbirka br. 3*** () je sovjetski crno-bijeli  ratni film snimljen 1941. godine, koji predstavlja treći dio istoimenog ciklusa propagandnih filmova napravljenih u prve dvije godine rata sa nacističkom Njemačkom.

Po strukturi je omnibus, koji se sastoji od dva igrana i jednog dokumentarnog segmenta. Prvi igrani segment, pod naslovom *Hrabrost*, je režirao Boris Barnet, i prikazuje kako mala grupa crvenoarmejaca prilikom izviđanja iza neprijateljske fronte likvidira neprijateljski bunker, te kako ih od uništenja od nadmoćnog neprijatelja spasi sovjetska artiljerija. Drugi segment pokazuje kako je skromni kuhar iz kolhoza mobiliziran u Crvenu armiju, suprotno vlastitim željama, poslan na front, ali se pokaže kako su njegove vještine tamo izuzetno korisne u borbi protiv neprijatelja. Dokumentarni segment, pod naslovom *Engleski artiljerci* (), je britansko-kanadski kratki film snimljen u režiji Petera Baylisa pod originalnim naslovom *Ack ack*, a koji pokazuje kako britanska protivavionska artiljerija, koristeći najmoderniju tehnologiju, uspješno brani Britaniju od napada Luftwaffe.

## Vanjske veze
*
* «Боевой киносборник № 3» на сайте Наше Кино
* Боевой киносборник № 3 на YouTube
La furia dei barbari

***La furia dei barbari*** () je italijanski historijski film snimljen 1960. godine u režiji Guida Malateste. Radnja započinje 568. godine u Centralnoj Evropi i prikazuje borbu dva naselja - Nyssia, kome je na čelu poglavica Toryok (čiji lik tumači Edmund Purdom), i Ruter, na čijem je čilu poglavica Kovo (čiji lik tumači Livio Lorenzon). Radnja prikazuje kako Toryok se nastoji osvetiti Kovu zbog ubistva svoje supruge, te zbog toga otima Lianoru, lijepu Veronjanku (čiji lik tumači Rossana Podesta) koju je Kovo bio zarobio prilikom langobardskog pohoda na Italiju. *La furia di barbari* se stilom oslanjao na tada popularne peplum filmove, ali i niskim budžetom, zbog čega je odabrano mjesto i vrijeme radnje koje bi omogućilo korištenje relativno jednostavnih setova i kostima.

## Vanjske veze
*
Državna nagrada za sport Franjo Bučar

**Državna nagrada za šport "Franjo Bučar"** najviše je priznanje koje Republika Hrvatska dodjeljuje za iznimna postignuća i doprinos od osobitog značenja za razvoj športa u Republici Hrvatskoj. Nagrada od 1991. nosi ime po začetniku hrvatskog sporta dr. Franji Bučaru, a nastala je kao sljednica nagrada SR Hrvatske: Majska nagrada fizičke kulture i Republička nagrada fizičke kulture.

Nagrada se dodjeljuje u obliku medalje s likom Franje Bučara, posebne diplome i novčane nagrade. Medalja je rad akademskog kipara Koste Angelija Radovanija. Na licu nosi reljefni portret Franje Bučara, a na naličju nosi grb Republike Hrvatske i natpis Nagrada "Franjo Bučar" ispod kojeg je pet olimpijskih krugova. Pozlaćena medalja dodjeljuje se nagrađenima za životno djelo, a posrebrena dobitnicima godišnje nagrade. Diploma je u crnom kožnom ovitku, na koricama je utisnut grb Republike Hrvatske i natpis Državna nagrada za sport "Franjo Bučar" žuto-zlatnom bojom, a za nagrađene za životno djelo sadrži dodatak "životno djelo".

Dodjeljuje se stručnim i javnim djelatnicima u području športa, športašima, pravnim i fizičkim osobama koje obavljaju športsku djelatnost, te drugim pravnim i fizičkim osobama zaslužnim za razvoj športa. 

## Dobitnici nagrade

## Izvori

*Državna nagrada za šport Franjo Bučar 
*Državna nagrada za šport Franjo Bučar  Dobitnici
Lista fudbalskih stadiona prema kapacitetu gledališta

### Stadioni s kapacitetom za 80.000 gledatelja ili više

## Stadioni sortirani po nazivima država

## [[Argentina]]

## [[Australija]]

Većina stadiona na ovoj listi je za različite uporabe i na njima se može organizirati nekoliko sportova, kao što su nogomet po australskim pravilima, ragbi, kriket...

## [[Austrija]]

## [[Bahrein]]

## [[Bjelorusija]]

## [[Belgija]]

## [[Bolivija]]

## [[Bosna i Hercegovina]]

## [[Brazil]]

## [[Hrvatska]]
L'arciere delle mille e una notte

***L’arciere delle mille e una notte*** (), također poznat i pod naslovom ***La freccia d’oro*** () je italijanski fantastično-pustolovni film snimljen 1962. godine u režiji Antonyja Dawsona. Radnja je smještena u drevni Damask kojim upravlja zli vezir Baktijar (koga glumi  Mario Feliciani) te nastoji spriječiti udaju princeze Jamile (čiji lik tumači Rossana Podesta), nasljednice legitminog sultana, tako što svim potencijalnim proscima nameće naizgled nesavladive zadatke. Protagonist, koga tumači Tab Hunter, je tajanstveni strijelac Hasan u koga se Jamila zaljubi. *L'arciere* je, kao i mnogi filmovi slične tematike u tadašnjoj Italiji, snimljen sa niskim budžetom, a što se odrazilo i kroz relativne primitivne specijalne efekte. Kritičari su, međutim, daleko više napali lošu glumu američke zvijezde Huntera, koji je kasnije u vlastitim memoarima priznao da je bio zapanjen lošom kvalitetom dijaloga. Njegov glas je naknadno nasinkroniziran čak i u verziji na engleskom jeziku.

## Izvori

## Vanjske veze
*
Letícia Román

**Letícia Román**, pravim imenom **Letizia Novarese** (12. august 1941 - ) je bivša italijanska filmska glumica. Rođena kao dijete uglednog kostimografa Vittorija Nina Novaresea i glumice Giulianne Ganni, karijeru je započela nakon završetka školovanja u Švicarskoj, nastupivši 1960. godine u hollywoodskom filmu *[[G.I. Blues]]* gdje joj je partner bio Elvis Presley, tada na vrhuncu popularnost. Nakon toga je uglavnom radila u domovini, nastupivši, između ostalog kao naslovna protagonistica trilera *[[La ragazza che sapeva troppo]]* koji se često navodi kao prvi *[[giallo]]* film. Nakon što je nekoliko godina uglavnom nastupala u TV-serijama, krajem 1960-ih se odlučila povući iz svijeta glume i posvetiti se financijama, osnovavši poduzeće na Beverly Hillsu.

## Izabrana filmografija
* *[[G.I. Blues]]* (1960)
* *[[Pirates of Tortuga]]* (1961)
* *[[Gold of the Seven Saints]]* (1961)
* *[[Charge of the Black Lancers]]* (1962)
* *[[Pontius Pilate (1962 film)|Pontius Pilate]]* (1962 film)
* *[[La ragazza che sapeva troppo]]* (1963)
* *[[Fanny Hill: Memoirs of a Woman of Pleasure|Fanny Hill]]* (1964)
* *[[Marry Me, Cherie]]* (1964)
* *[[Who Wants to Sleep?]]* (1965)
* *[[When the Grapevines Bloom on the Danube]]* (1965)
* *[[Flaming Frontier]]* (1965)
* *[[The Spy in the Green Hat]]* (1967)

## Izvori


## Vanjske veze
*
La rimpatriata

***La rimpatriata*** () je italijansko-francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1963. godine u režiji Damiana Damianija. Po žanru je drama, a protagonisti su grupa od nekoliko prijatelja iz mladosti koji se nakon mnogo godina sreću na ulicama Milana. Radnja se odvija tokom nekoliko sati i prikazuje kako jedan od njih (koga tumači Walter Chiari) odlučuje potražiti članicu grupe za koju se ispostavi da se zbog siromaštva odala prostituciji. *La rimpatriata* je prikazana na Berlinskom festivalu gdje je dobila specijalno priznanje FIPRESCI-ja.

## Uloge
* Walter Chiari ... Cesarino
* Letícia Román ... Carla
* Francisco Rabal ... Alberto
* Riccardo Garrone ... Sandrino
* Dominique Boschero ... Tina (la triste)
* Mino Guerrini ... Nino
* Paul Guers ... Livio
* Gastone Moschin ... Toro
* Jacqueline Pierreux ... Lara (il Larone)
* Mimma Di Terlizzi ... Maria

## Vanjske veze
*
Svjetska turistička organizacija

**Svetska turistička organizacija Ujedinjenih nacija** je agencija Ujedinjenih nacija, sa štabom u Madridu, u Španiji, koja se bavi pitanjima vezanim za turizam. Ona se pridržava svetskog turističkog ranga. Svetska turistička organizacija je bez sumnje najvažnije globalno telo koje se bavi sakupljanjem i upoređivanjem statističkih podataka vezanih za međunarodni turizam. Ova organizacija predstavlja javni sektor turističkih tela iz većine zemalja sveta, a publikacije svojih podataka omogućuju poređenja toka i rasta turizma na globalnom nivou. Od 2005. godine, u organizaciji je 145 država, sedam teritorija i oko 350 pridruženih članica, koje predstavljaju privatni sektor, obrazovne ustanove, turistička udruženja i lokalne turističke vlasti.

## Literatura
* Jafari, J. (1974). Creation of the intergovernmental world tourism organization. Annals of Tourism Research, 2, (5), 237–245.
* United Nations General Assembly. (1969). General assembly – twenty fourth session.
* United Nations World Tourism Organization. (2007). About UNWTO.
* World Tourism Organization. (2003). WTO news, 2003 (3). Madrid: World Tourism Organization.
* 

## Vanjske veze
* Zvanična internet stranica
Demonim

**Demonim** (od grč. *δῆμος* [*dẽmos*] — "narod" ili "stanovništvo" i *ὄνομα* [*ónoma*] — "ime"), ili **etnik**, je imenica koja označava ime stanovnika određenog grada, regiona, države ili drugog geografskog pojma. U srpskom jeziku, etnici se pišu velikim slovom i uvek se sastoje od jedne reči (npr. Novosađanin, Italijan, Mađarica, Resavac). Ipak, takvo pisanje ne znači nužno da su u pitanju vlastite imenice. Vlastita imenica je naziv nekog jedinstvenog entiteta. Beograđana (stanovnika Beograda), pak, ima preko jedan milion, što ovim rečima daje i karakter zajedničkih imenica.

## Reference
Kreoli

**Kreoli** () je termin koji se ranije koristio za osobe rođene u španskim kolonijama, navodno isključivo španskog porekla, iako je u praksi bilo moguće da to budu i deca mestika pod određenim uslovima. Takođe su taj naziv nosila i deca kreola. Ovo ime se ne koristi danas za evropske imigrante u Latinsku Ameriku niti za njihove potomke, osim na Južnom rogu.

Danas je veoma teško utvrditi broj kreola na latinoameričkom kontinentu. Potomci kreolskih porodica iz kolonijalnih vremena obično pripadaju visokoj društvenoj klasi, poznaju svoje porodično stablo i ponosni su na njega iako se više ne nazivaju kreolima. U Argentini, zemlji koja je imala izuzetno veliki procenat imigracije Španaca i Italijana između 1880. i 1920, naziv *kreol* je sve više nestajao da bi se sveo na imenovanje ljudi iz unutrašnjosti zemlje za koje se pretpostavlja da su kreolskog porekla koje međutim, može biti i mestičko, ali u svakom slučaju, na koje imigracija od druge polovine 19. veka nije uticala.

U Venecueli ovaj termin se koristi da bi označio osobe, životinje ili stvari koje su venecuelanskog porekla. U Meksiku, termin kreol se odnosi na pripadnike bele rase, posebno ukoliko je reč o osobama španskog, baskijskog i francuskog, a u manjoj meri i italijanskog i portugalskog porekla.

Kreoli su bili ti koji su pokrenuli borbu za nezavisnost latnoameričkog kontinenta od španske kolonijalne vlasti, jer su bili nezadovoljni ograničenjima u trgovini koje im je nametala Španija, odsutnosti svojih predstavnika u lokalnim organima uprave koju su obavljali vicekraljevi i drugi državni službenici koje je postavljala španska vlada.

U širem smislu, ovaj kvalifikativni pridev se može dodati svemu što su proizveli kreoli, ili kreolska kultura, kao na primer: kreolski konj, kreolski hleb itd. kao i sinonim za „nacionalni“, kao što je slučaj sa Venecuelom, gde je kreol sinonim za venecuelanski/Venecuelanac, bez obzira na rasu. Za Francuze, termin *kreol* je sinonim za mestike.

## Vanjske veze
*Made for the Creole Experience , news website aimed at multiracial readers
*AllCaboVerde.com , about the Crioulos of Cape Verde
*Frenchcreoles.com, about the Louisiana Creoles
*Creole Magazine Discover the Creole culture around the world
*Creole Heritage Center, also about the Louisiana Creoles
*Creole island, also about the Reunionese Creoles
Geografija Meksika

Meksiko je država koja se nalazi u južnom delu Severne Amerike, između SAD na severu, Meksičkog zaliva na istoku, Belizea i Gvatemale na jugu i jugoistoku i Tihog okeana na zapadu i jugozapadu.

Meksiko je deo Severnoameričkog kontinenta, dok se njegov južni deo smatra delom srednjoameričke prevlake. Meksiko ima površinu od 1.972.540&nbsp;km², od čega je 1.923.046 km² kopno, a 49.176&nbsp;km² pod vodom. Dužina morskih obala je 12.540&nbsp;km, od čega je 8.200&nbsp;km na Pacifiku, a 3.200 km na atlantskoj obali.

Najveći deo Meksika je visoravan oivičena visokim planinama Zapadne, Istočne i Južne Sijera Madre. Severni deo Meksika je ujedno i najširi deo teritorije Meksika. Tu se pružaju planinski lanci Zapadna Sijera Madre i Istočna Sijera Madre, koji između sebe zatvaraju središnju visoravan Mesetu. Tu se još nalaze i vulkani Nevado de Toluka (4.578 m), Popokatepetl (5.452 m), Orizaba (5.700 m) i dr. U južnom delu Meksika nalazi se dolina reke Balsas koju sa juga zatvara gorje Južna Sijera Madre i gorje Čiapas. Meksiku pripadaju dva poluostrva: Jukatan na istoku i Kalifornija na zapadu. Najveće reke u Meksiku su Santijago i Balsas. U središnjoj zavali nalazi se nekoliko jezera: Čapala, Kuiceo i druga.

Najveći gradovi Meksika su Grad Meksiko sa svojim satelitom Ekatepek de Morelos, Gvadalahara, Puebla, Sijudad Huarez, Tihuana, Monterej i Leon.

* Vidi još: Spisak gradova u Meksiku

## Klima
Meksiko je klimatski raznolika zemlja. Klimatski se deli na tri visinska pojasa. Najniži *tierra caliente* (vruća zemlja) obuhvata tropske ravnice u istočnom primorju sa visokom temperaturom i velikom količinom padavina. Iznad tog vrućeg pojasa nalazi se *tierra templada* (umerena zemlja) sa umerenom klimom koja je povoljna za život i rad čoveka. Iznad 2.000 m je *tierra fria* (hladna zemlja) gde su godišnja doba, a naročito leto i zima, izrazita. Unutrašnje zavale i ravnice imaju karakterističnu kontinentalnu klimu sa toplim letima i hladnim zimama. Na jugoistoku zemlje su tropske oblasti sa 8–10 vlažnih meseci godišnje. U oblasti povratnika, klima je sušna cele godine, dok je u oblasti poluostrva Kalifornije klima mediteranska.

## Reference

## Vanjske veze

*
Himna Meksika

**Himno Nacional Mexicano** je himna Meksika.

## Stihovi

(Originalna, Istorijska verzija)

**Sadašnja zvanična verzija**

Zvanična verzija himne sadrži samo Hor i strofe 1,5,7 i 10. Za upotrebu u inostranstvu se koriste samo Hor i Strofa 1.

## Vanjske veze

 
* History of the National Anthem of Mexico (government of Mexico webpage in Spanish) with links to MP3 instrumental and vocal versions of "Himno Nacional Mexicano". (English translation of most the page) and English page with MP3 versions )
Carstvo Asteka

**Carstvo Asteka** je bilo srednjoameričko carstvo kojim su vladali Asteci. Postojalo se od 1428. do 1521. godine, a nastalo je kao trojni savez naroda Asteka, Tepaneka i Akoluanaca, odnosno njihovih gradova-država Tenočtitlan, Tlakopan i Teškoko. U ovom savezu su Asteci igrali dominantnu ulogu. Prestonica carstva je bio grad Tenočtitlan (današnji Meksiko Siti). Carstvo Asteka su uništili španski osvajači na čelu sa Ernanom Kortesom 1521. godine. Bez obzira na početno savezništvo tri naroda, u vreme španskog osvajanja su ovom državom upravljali Asteci iz Tenočtitlana, dok su im nekadašnji saveznici bili potčinjeni. Carstvo Asteka je vodilo ekspanzivnu politiku teritorijalnih osvajanja i na vrhuncu moći je kontrolisalo najveći deo današnjeg centralnog Meksika. Asteci su vladare pokorenih gradova ostavljali na vlasti uz uslov prihvatanja vazalstva prema Astečkom carstvu.

## Povezano
* Asteci
* Istorija Meksika

## Literatura

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Vanjske veze