open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fudbalska reprezentacija Angole

**Nogometna reprezentacija Angole** predstavlja Angolu na međunarodnim nogometnim turnirima, a koja se nalazi pod ingerencijom Nogometnog saveza Angole. Reprezentacija nosi nadimak *Palancas Negras* (hrv. *[[Divovska sabljasta antilopa|Sabljaste Antilope]]*), a uz to je i punopravna članica CAF-a i FIFA-e (od 1980. godine).

Reprezentacija je najbolje rezultate imala u srpnju 2002. godine, kada je bila 45. na FIFA-inoj ljestvici, dok mi je najveći uspjeh u historiji plasman na FIFA Svjetsko prvenstvo 2006. u Njemačkoj. To "čudo iz Luande" izrodilo je "zlatnu generaciju" angolskog nogometa koju je predvodio izbornik Luís Oliveira Gonçalves. Nakon tog uspjeha, Angola nije imala značajnijih rezultata.

## Historija

Svoju prvu utakmicu, Angola je odigrala 1976. godine, kada je izgubila 3:2 od NR Konga. Svoj prvi nastup na Afričkom kupu nacija imali su 1996. godine, s tim da im je prva pobjeda na tom turniru uslijedila tek 2006. godine protiv Toga.

### "Čudo iz Luande"

Najzaslužniji za "čudo iz Luande" bio je izbornik Luís Oliveira Gonçalves, koji je s mladom reprezentacijom osvojio prvo mjesto na afričkom U-20 prvenstvu 2001. godine. Neko vrijeme vodio je i olimpijsku reprezentaciju, a seniorsku vrstu je preuzeo 2003. godine. Gonçalves je složio čvrstu momčad, kojoj je glavna odlika bila obrana. Većina igrača dolazila je iz portugalskih klubova te domaće lige. Glavne zvijezde bili su napadač Benfice Mantorras te Akwá, bivši igrač Benfice, koji je tada igrao u Katru.

Angola je u skupini igrala s Portugalom, što je utakmica koja je pobudila mnogo strasti zbog međusobne historije dvaju zemalja. Njihov posljednji prijateljski susret prije te utakmice jedva je odigran do kraja jer su čak četiri igrača Angole dobila crvene kartone zbog grubih prekršaja. Osim Portugala, od kojeg su na kraju izgubili s minimalnih 1:0, tu su bili još i Meksiko te Iran, s kojima su remizirali te završili na 23. mjestu na prvenstvu.

### Razdoblje nakon Svjetskog prvenstva 2006.

Nakon velikog uspjeha u Njemačkoj, Angola je na Kupu nacija 2008. u Gani došla do četvrtfinala, što im, uz isti rezultat 2010. godine, ostaje najveći uspjeh na tom natjecanju. Ipak, Angola nije nastavila seriju dobrih rezultata te se nakon 2006. nije uspjela kvalificirati na FIFA Svjetsko prvenstvo, dok na Kupu nacija nije prošla dalje od četvrtfinala.

## Uspjeh na natjecanjima

### [[FIFA Svjetsko prvenstvo]]

### [[Afrički kup nacija]]

:**Među remije su uračunate utakmice odlučene nakon izvoođenja jedanaesteraca.*

### [[CAF Afričko prvenstvo nacija]]

:**Među remije su uračunate utakmice odlučene nakon izvoođenja jedanaesteraca.*

## Aktualni sastav

*Ažurirano:* 27. ožujka 2016.

  

  

  
  

## Vanjske veze
*Federação Angolana de Futebol
Markgrofovija Austrija

**Markgrofovija Austrija** (latinski: *Marcha orientalis*, starovisokonjemački: *Ostarrîchi*), bila je jugoistočna 
marka Bavarskog vojvodstva koja je egzistirala od oko 976. do 1156.

Kako je Bavarsko vojvodstvo od 962. bilo dio Svetog Rimskog Carstva, tako je i Markgrofovija Austrija, zapravo bila jedna od marki tog imperija, kojom su vladali  markgrofovi iz 
franačke Dinastije Babenberg.

### Karakteristike i historija

Markgrofovija Austrija je prvi put u nekom dokumentu spomenuta pod imenom *[[Ostarrîchi]]* - 1. novembra 996., koji je izdao rimsko-njemački car Oton III. 
Ona je na starovisokonjemačkom značila - *Zemlja na istoku*, a odnosila se na  pogranični kraj prema Ugarskoj.
To je bio kraj koji odgovara današnjoj Donjoj Austriji, iako se njen teritorij tokom vijekova, često mjenjao, smanjivao ili povećavao.

U dokumentu iz 998. navodi se pod imenom *Osterrîche*, a kasnije kao - *Osterlant*. To ime izgleda da se koristilo za  domene kojima su vladali Babenbergovci tokom 11. i 12. vijeka. Oni su se 1156. domogli titule vojvoda, pa je time dotadašnja bavarska marka postala nezavisno Austrijsko vojvodstvo, jedna od zemalja Svetog Rimskom Carstva.

Ime *Ostmark* počelo se tokom 19. vijeka koristiti u njemačkoj historiografiji za krajeve kojima su vladali Babenbergovci. Nacisti su tim imenom zvali Austriju od 1938., ono je 1942. zamjenjeno imenom **Donau- und Alpenreichsgaue** (Dunavski i Alpski okruzi).

## Popis [[markgrof]]ova
	
*  od 970 do  976 Burchard 
* od 976. do  994. Leopold I 
*  od 994 do  1018 Heinrich I
*  od 1018 do  1055 Adalbert
*  od 1055 do  1075 Ernst
*  od 1075 do  1095 Leopold II	
*  od 1095 do  1136 Leopold III
*  od 1095 do  1136 Leopold III
*  od 1136 do  1141 Leopold IV			
*  od 1141 do  1156 Heinrich II

## Reference

## Vanjske veze

* Grenzland und Kontaktzone - Die Region an der March im Mittelalter
Senad Avdić

**Senad Avdić** (Sarajevo, 1959 -) je bosanskohercegovački novinar, najpoznatiji kao dugogodišnji glavni i odgovorni urednik informativno-političkog sedmičnika *[[Slobodna Bosna]]*.

Poznat je i po polemikama sa Senadom Pećaninom, glavnim urednikom konkurentskog časopisa "Dani" s jedne, odnosno s brojnim nosiocima nacionalno-bošnjačkog političkog života s druge strane. Živi i radi u Sarajevu.

## Vanjske veze
* Senad Avdić novinar godine  na portalu Radio-Sarajeva (2010)
Kod zelenog papagaja (TV drama)

***Kod zelenog papagaja*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1969. godine. Režirala ju je Soja Jovanović, a predstavlja adaptaciju istoimenog komada austrijskog pisca Artura Šniclera. Radnja se događa u Parizu 1789. godine gde neuspeli bivši glumac drži krčmu u kojoj plemiće zabavlja pretvarajući se da je opasni kriminalac sve do trenutka kada izbije Revolucija i stvarnost se počne mešati sa dramom.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Tomaž Pandur

**Tomaž Pandur** (Maribor, 19. februar 1963 - Skopje, 12. april 2016) bio je slovenski teatarski režiser.

Teatrom se počeo baviti kao učenik Prve gimnazije u rodnom Mariboru, gdje je osnovao amatersku grupu "Tespisov voz – Novo slovensko gledališče". Potom je studirao na ljubljanskom AGFT-u gdje je diplomirao 1989. godine. Još 1988. je režirao predstavu *Šeherezada* koja je izazvala senzaciju. Nakon nje je slijedio niz predstava kako u rodnom Mariboru, gdje je neko vrijeme bio direktor lokalnog teatra, tako u inozmestvu.

Umro je od srčanog udara prilikom izvođenja probe za predstavu *[[Kralj Lear|Kralja Leara]]* u Skopju.

## Vanjske veze

* Domača stran 
* Tomaž Pandur - Geslo
* Oder, oddaja o sočasnem gledališču, 29. julij 2011
* Tomaž Pandur: Umetnik s podjetniško žilico ali podjetnik z umetniško, 5. april 2014
* Tomaž Pandur Intervju, 28. december 2014
Dokumentarni teatar

*Dokumentarni teatar* je izraz kojim se u najširem smislu opisuju teatarski komadi, odnosno djela predviđena za izvođenje na pozornicama, a u kojima se na najautentičniji mogući način nastoje prikazati stvarni historijski ili događaji iz nedavne prošlosti. Autentičnost se nastoji postići tako da radnja, kao i riječi likova nastoje što više odgovarati sadržaju koji se može provjeriti u historijskim knjigama, novinskim reportažama, filmskim ili TV-snimkama, odnosno parlamentarnim, sudskim ili drugim službenim zapisnicima.

Iako se nastojanja da se kroz scenska djela prikazuje historija mogu pronaći još u Starom vijeku, odnosno srednjovekovnim narodnim predstavama ili Shakespeareovim historijskim dramama, sam koncept "dokumentarnog teatra" se obično vezuje uz novija vremena. Jednom od preteča dokumentarnog teatra se smatra drama *[[Dantonova smrt]]* njemačkog pisca Georga Büchnera iz 1834. godine, ali koncept u današnjem obliku razvio nepuni vijek kasnije u Weimarskoj Njemačkoj kada su pisci kao Bertolt Brecht i Erwin Piscator počeli uvoditi epski teatar, odnosno dramska djela koja su imala zadatak potaknuti društvenu promjenu i negirati "izvještačenost" dotadašnjeg teatra temeljenog na fiktivnim likovima i radnji. 
 
## Povezano
*Dokudrama
*Politički film
Pluto Press

**Pluto Press** je britanska nezavisna izdavačka kuća iz Londona, utemeljena 1969. godine od strane Richarda Kupera. Kompanija je isprva je bila povezana s britanskim Internacionalnim socijalistima (današnja Socijalistička radnička partija), zbog čega se službeno deklarira kao progresivistička odnosno ljevičarska kuća. Rano izdavaštvo bilo je usmjereno na historiju političkih pokreta, Irsku, feminizam, rasnu i seksualnu politiku, a neki od ranih uspjeha bili su *Hidden from History* od feminističke teoretičarke Sheile Rowbotham i *Hazards of Work* od Patricka Kinnersleyja. *Pluto Press* surađivao je s drugim izdavačima kao što su britanski *Ink Links* odnosno američki *Urizen Books* i *[[South End Press]]*. Od 1979. *Pluto Press* djeluje kao nezavisni izdavač. Godine 1987. kompaniju su kupili Roger van Zwanenberg i Norman Drake, a nedugo kasnije Drake je prodao svoj udio Zwanenbergu. Do juna 2008. glavni američki distributer *Pluto Pressa* bio je University of Michigan Press, čiju su ulogu kasnije preuzeli *[[Palgrave Macmillan]]* i *[[University of Chicago Press]]*. Među poznatijim autorima čija je djela objavljivao *Pluto Press* su Karl Marx, Frantz Fanon, Noam Chomsky, Bell Hooks, Edward Said, Augusto Boal, Vandana Shiva, Susan George,  Ilan Pappé, Nick Robins, Alastair Crooke, Gabriel Kolko, Hamid Dabaši, Tommy McKearney, Amal Saad-Ghorayeb, Saleem Shahzad, John Holloway, Euclid Tsakalotos, Joel Kovel i Jonathan Cook.

## Vanjske veze
*  Službene stranice Pluto Pressa
C. Hurst & Co.

**C. Hurst & Co.** je britanska nezavisna izdavačka kuća iz londonskog Bloomsburyja, utemeljena 1969. godine od strane Christophera Hursta. Godine 1986. kompaniji se priključio i Michael Dwyer koji je preuzeo vodstvo nakon Hurstove smrti u aprilu 2007. godine. *Hurst* se fokusira na izdavanje knjiga o međunarodnim odnosima, islamistici, politologiji i društvenim naukama (uključujući historiju Balkana), a njegov distributer u Sjedinjenim Državama je *[[Oxford University Press]]*. Sredinom 2010-ih *C. Hurst* je objavljivao oko 65 naslova godišnje. Među poznatijim autorima čija je djela objavljivao *C. Hurst* su:

* Olivier Roy
* Ziauddin Sardar
* David Kilcullen
* Faisal Devji
* Christopher Davidson
* Nnamdi Azikiwe
* Brian Maurice Bennett
* Mia Bloom
* Sarmila Bose
* Efua Dorkenoo
* Jean-Pierre Filiu
* Stephen Grey
* Christophe Jaffrelot
* Bob Lambert
* Paul Lendvai
* Maleeha Lodhi
* Peter Mandaville
* David Omand
* Gerard Prunier
* Carne Ross
* Abdul Salam Zaeef

## Vanjske veze
*  Službene stranice C. Hursta
Monte Arci

**Monte Arci** je izolirani masiv vulkanskog porijekla u Oristanskoj provinciji na Sardiniji u Italiji.

## Geografija
Masiv se uzdiže iznad doline Uras po teritoriju općina Marrubiu, Santa Giusta, Villaurbana, Palmas Arborea, Usellus, Villaverde, Pau, Ales, Morgongiori i Siris.

Najviši vrh masiva je Trebina Longa sa svojih 812 m, a odmah do nje uzdiže se Trebina Lada (703 m) i Corongiu de Sizoa (463 m). Plašt masiv sastavljen od bazaltnih odljevaka lave leži na kosturu od trahita i ima brojne drevne vulkanske otvore iz kojih se cijedila lava za pliocena i kvartara. Tokom historije masiv je bio od velike važnosti zbog bogatih naslaga opsidijana. Taj staklasti mineral koji se puno koristio u prahistoriji za izradu alata i oružja. Bio je vrlo rijedak po Mediteranu i bilo ga je još samo po Pontinskim otocima, na Liparima, Pantelleriji i po otocima Egejskog mora. Opsidijanu i njegovoj obradi je posvećen muzej, otvoren u mjestu Pauu.

Najveći dio masiva pokriven je hrastovim šumama, ali ima i šuma hrasta plutnjaka, hrasta medunca i tipične mediteranske makije. Jedna od najvećih i najljepših šuma hrasta crnike je Acua Frida u Općini Ales, koja je poznata i po brojnim izvorima. Danas je najveći dio Monte Arcija proglašen regionalnim parkom prirode.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Regional Natural Park of Monte Arci'' na portalu Sardegnaturismo
Sussex Academic Press

**Sussex Academic Press** je britanska akademska izdavačka kuća iz Eastbournea, utemeljena 1994. godine. Fokus izdavača su humanističke i društvene nauke, osobito arheologija, historija umjetnosti, biografije, kultura, obrazovanje, historija, muzikologija, filozofija, psihologija, politologija, orijentalistika, judaistika, latinoameričke studije, te geografija i ekonomija. Osim u Ujedinjenom Kraljevstvu, Sussex AP ima urede i u kanadskom Torontu. Čelnik izdavačke kuće je Anthony V. P. Grahame.

## Vanjske veze
*  Službene stranice Sussex Academic Pressa
St. Martin's Press

**St. Martin's Press** je britansko-američka izdavačka kuća sa sjedištem u zgradi Flatiron u New Yorku.
Utemeljena je 1952. godine u Londonu i nazvana je po ulici sv. Martina u kojoj se nalazilo sjedište Macmillana, matične kompanije koja je 1990-ih prodana njemačkom Holtzbrincku. Sredinom 2010-ih *St. Martin's Press* objavljivao je oko 700 naslova godišnje, pod osam različitih otisaka. Glavni urednik izdavačke kuće je George Witte.

Među poznatijim autorima čija je djela objavljivao *St. Martin's Press* su Sherrilyn Kenyon, M. K. Asante, Charlotte Bingham, John Bingham, Dan Brown, Barbara Taylor Bradford, Ken Bruen, Augusten Burroughs, Stephen J. Cannell, Ben Coes, Jackie Collins, Jennifer Crusie, Charles Cumming, Janet Evanovich, Diane Fanning, Julian Fellowes, Amanda Filipacchi, Joseph Finder, Lauren Fix, Frederick Forsyth, Brigitte Gabriel, James Herriot, Murry Hope, Simon Kernick, Lisa Kleypas, Robert Ludlum, Robert Pagliarini, Gayle Lynds, Joseph Olshan, Michael Palmer, Robin Pilcher, Patrick Quinlan, Cathy Scott, Susan Arnout Smith, Wilbur Smith, Erica Spindler, Alisa Valdes-Rodriguez, Shannon Delany, Jeff Hertzberg i Darryl Wimberley.

## Grane
* *St. Martin's Press* (opće knjige i bestseleri)
* *St. Martin's True Crime Library* (kriminalistika)
* *St. Martin's Griffin* (opće knjige, romantika)
* *Minotaur* (misterije i trileri)
* *Picador* (specijalizirane knjige)
* *[[Thomas Dunne Books]]* (fikcija i nefikcija)
* *[[Tor Books]]* (naučna fantastika, otkupljeno 1986)
* *Truman Talley Books* (poslovne i specijalizirane knjige)

## Vanjske veze
*  Službene stranice St. Martin's Pressa
SAGE Publications

**SAGE Publications** je američka nezavisna izdavačka kuća iz Thousand Oaksa u Kaliforniji. Utemeljena je 1965. u New Yorku od strane Sare Miller McCune i Georgea D. McCunea, a godinu kasnije preselila se u južnu Kaliforniju. Osim Thousand Oaksa, sporedni veći uredi locirani su u Los Angelesu, Washingtonu, Londonu, New Delhiju i Singapuru. Sredinom 2010-ih SAGE je izdavao preko 900 naučnih časopisa i 800 knjiga godišnje, uglavnom iz oblasti humanističkih i društvenih nauka, medicine, nauke i tehnologije. Knjige se publiciraju pod četiri različita otiska – Corwin, CQ Press, Pine Forge Press i Learning Matters. Godine 2012. SAGE je proglašen najboljim akademskim i profesionalnim izdavačem godine.

## Vanjske veze
*  Službene stranice SAGE Publicationsa
John Hunt Publishing

**John Hunt Publishing** je britanska izdavačka kuća iz Ropleyja u Hampshireu. Utemeljena je 2001. godine kao *O Books*, a 2010. je reorganizirana u 28 različitih otisaka prema tematici. Sredinom 2010-ih kuća je izdavala oko 300 naslova godišnje, od fikcije i dječje književnosti do profesionalnih djela o kulturi, filozofiji, religiji, društvu i politici. Osnivač, vlasnik i direktor kompanije je pisac John Hunt.

## Otisci

* *6th Books* (paranormalno)
* *Axis Mundi Books* (misterije i ezoterija)
* *Ayni Books* (alternativna medicina)
* *Business Books* (ekonomija)
* *Changemakers Books* (životne transformacije)
* *Christian Alternative* (kršćanska alternativa)
* *Chronos Books* (historija)
* *Circle Books* (kršćanstvo)
* *Compass Books* (fikcija)
* *Cosmic Egg Books* (fantasy, SF, horor)
* *Dodona Books* (astrologija, numerologija)
* *Earth Books* (zaštita okoliša)
* *Iff Books* (akademska i profesionalna djela)
* *Liberalis* (edukacija)
* *Lodestone Books* (fikcija za mladost)
* *Mantra Books* (istočne religije i filozofija)
* *Moon Books* (paganizam i šamanizam)
* *O-Books* (spiritualnost)
* *Our Street Books* (dječja fikcija i književnost)
* *Perfect Edge* (fikcija)
* *Psyche Books* (psihologija)
* *Roundfire* (fikcija)
* *Soul Rocks* (nova generacija)
* *Top Hat Books* (historijska fikcija)
* *Zero Books* (kultura, društvo, politika)

## Vanjske veze
*  Službene stranice John Hunt Publishinga
*  John Hunt Publishing – Reviewed, The Independent Publishing Magazine (26. 2. 2014)
Krvava bajka (film)

***Krvava bajka*** je jugoslovenski igrani film snimljen 1969. godine u režiji Branimira Torija Jankovića, koji je takođe napisao i scenario. Film prikazuje masakr u Kragujevcu koje su nemačke trupe počinile 1941. godine, a naslov je dobio po istoimenoj pesmi Desanke Maksimović inspirisane istim događajem. Nekoliko godina ranije je isti događaj prikazivao film *[[Prozvan je i V-3]]*.

## Sadržaj filma

Sećanje na žrtve kragujevačkog masakra opisano kroz događaje koji se odnose na grupu dečaka, uličnih čistača cipela. Njihova sudbina je utkana u atmosferu grada i okupacije, kada su pale prve nevine žrtve. Tada su hiljade radnika odbile da rade za okupatora, pa je ceo grad izložen surovim represalijama, progonima, maltretiranjem nedužnih građana i ukidanjem redovnih sledovanja hrane. Deca su se dovijala na različite načine, pa je dečak po imenu Mali Piljak, došao na ideju da sa svojom družinom organizuje pred kasarnom čišćenje cipela okupatorskim vojnicima i oficirima. To je bio način da mališani dođu do zarade. Ali u jednom okršaju sa partizanskim odredom na domak grada, gine više neprijateljskih vojnika. To izbezumljuje njihove starešine koji naređuju masovnu odmazdu i za svakog poginulog vojnika streljaju stotine građana. Tada u gradu nastaje atmosfera užasa i lova na ljude. Grupa malih čistača cipela odbija da očisti prljave nemačke čizme, i njih odvode na streljanje. Kragujevac je postao grad crnih zastava i crnih marama, a posmrtna zvona zvone, jer se drži opelo za 8000 streljanih.

## Uloge

## Nagrade
* Pula: Srebrna arena za režiju
* Kragujevac: Oktobarska nagrada - Zorica Miladinović
* Karlove Vari: Zlatna ruža „Lidice“

## Povezano
* *[[Prozvan je i V-3]]*

## Vanjske veze
*
Pearson PLC

**Pearson PLC** je britanska multinacionalna medijska korporacija koja se bavi izdavanjem knjiga, novina i časopisa. Utemeljena je 1844. od strane Samuela Pearsona i jedna je od vodećih u međunarodnoj edukacijskoj industriji, a predstavlja i najvećeg izdavača knjiga u svijetu. Tri glavna ogranka korporacije su *Pearson School*, *Pearson Higher Education* i *Pearson Professional*. Sjedište Pearsona nalazi se u Londonu.

## Reference

## Vanjske veze

*  Službene stranice Pearsona
Krčma na glavnom drumu

***Krčma na glavnom drumu*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1969. godine. Režirao ju je Ljubomir Draškić, koji je napisao i scenario Ljubomir Draškić po motivima proze ruskog pisca Antona Čehova

## Uloge

## Vanjske veze
*
Most (film)

***Most*** je jugoslovenski ratni film snimljen 1969. u režiji Hajrudina Krvavca, poznat kao jedno od najpopularnijih ostvarenja partizanskog žanra. Krvavac se u svom filmu tematski oslanjao na svoj prethodni crno-beli film *[[Diverzanti (film)|Diverzanti]]*, ali takođe i na holivudske i druge zapadne ratne filmove, pre svega *[[Topovi Navaronea|Topove Navarone]]*, kao i na vesterne. Radnja se uglavnom orijentisala na akciju uz malo ili nimalo političkog i propagandnog konteksta; uprkos toga, scenario je stvorio niz živopisnih i upečatljivih likova, pogotovo one koje su tumačili Boris Dvornik i Relja Bašić. Krvavac će tri godine kasnije na temelju *Mosta* snimiti i svoj najuspešniji i najpoznatiji film *[[Valter brani Sarajevo]]*.

## Sinopsis

Radnja filma se odvija u srednjem delu Bosne i Hercegovine, gde *Tigar*, poznati diverzant, dobija zadatak da sa još nekolicinom partizana uništi most preko kojeg treba da prođu nemačke trupe. Za to dobija 7 dana, za koje on tvrdi da ne može ni da stigne do mosta. Prvi koga je pokupio je *Tihi*, bivši vođa otpora, za koga se tvrdi da je izdao pokret. Na putu ka mostu sreću *Zavatonija*, Italijana koji je prebegao partizanima, jer je bio osuđen na smrt u italijanskoj vojsci i njegovog pomoćnika *Bambina*. Uz pomoć *Švercera* pronalaze *Inženjera* koji jedini zna slabu tačku mosta, ali kojeg gestapovci drže duboko u neprijateljskoj pozadini. Uspevaju da ga oslobode, ali kada saznaje da je njihov cilj rušenje njegovog mosta, on sasvim odbija saradnju. Kada su diverzanti pronašli vodiča kroz močvaru, pri pokušaju proboja kroz nju, *Inženjer* koristi priliku za beg. Nemci su im sve vreme za petama i među njima se rađa crv sumnje. *Bambino* gine pri povratku ka grupi, a *Savatoni* krivi *Inženjera* za njegovu smrt. Kasnije ih Nemci sve pohapse i kada su ih odveli na streljanje, *Kalc*, nemački oficir, se otkriva kao partizanski obaveštajac. Na njihovom putu ka mostu, dolaze do manastira gde ih čeka eksploziv. Međutim, izdajnik je obavestio Nemce gde se eksploziv nalazi. U pećini, gde su se sakrili, *Kalc* optužuje *Vodeničarevu sestru* da je ona izdajnik. *Tigar* naređuje *Tihom* da je ubije. On to prividno i čini. *Kalc* zatim odlazi u nemačku bazu da nabavi eksploziv, a u stvari ide po Nemce. Kada se vrati sa njima, ne nalazi diverzante. Oni su za to vreme pobegli iz pećine i zaposeli okolna uzvišenja, sa kojih su potom napali Nemce i sve ih pobili, dok su *Kalca* zarobili, i sa njim se uputili ka mostu. Na mostu, nakon postavljanja eksploziva, *Zavatoni* gine. *Švercera* pogode Nemci, a *Inženjer* se u poslednjem momentu odlučuje i diže u vazduh i most i sebe i Nemce, dok nemačke trupe napreduju ka mostu. Na kraju, i *Tigar* i nemački pukovnik dele isto mišljenje: *„Šteta, bio je to divan most...“* 
## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze
*
Pontinski otoci

**Pontinski otoci** (talijanski: *Isole Ponziane* ili *Isole Pontine*) je mali arhipelag u Tirenskom moru 
na zapadu Centralne Italije, koji se sastoji od šest vulkanskih otoka i brojnih hridi.

## Geografija
Pontinski otoci leže u Latinskoj provinciji u Laziju, udaljeni od 28 do 45 km od obala Apeninskog poluotoka. U arhipelagu je najveći otok Ponza, po kojem se zove cijeli arhipelag, koji se dijeli u dvije grupe: veću sjeverozapadnu u kojoj su otoci Ponza, Palmarola, Zannone i Gavi, te manju jugoistočnu u kojoj su samo dva otoka, Ventotene i Santo Stefano. Udaljenost između te dvije grupe iznosi oko 39&nbsp;km, a na sredini leži hrid Scoglio della Botte.

Palmarola je od Ponze udaljena oko 7,3&nbsp;km i 6&nbsp;km od Zannonea, dok nenaseljeni Gavi leži u produžetku Ponze. S druge strane, Santo Stefano je udaljen od Ventotenea oko 1,6&nbsp;km. Ukupna površina svih otoka arhipelaga iznosi 10,8 km², od toga sama Ponza (zajedno sa Gavijem) ima 7,3 km², Ventotene 1,3 km² i Palmarola 1 km². Svi Pontinski otoci (zajedno sa svojim podmorskim bazama) su ostatci davno ugaslih vulkana.

## Stanovništvo
U cijelom arhipelagu živi 4052 stanovnika, od toga u sjeverozapadnoj skupini koja administrativno podpada pod 
općinu Ponza živi 3311 stanovnika, a u jugoistočnoj skupini koja administrativno podpada pod općinu Ventotene 741 stanovnika.

## Ekonomija i transport
Svi otoci osim Zannonea (uglavnom obrastao makijom) su intenzivno obrađeni. Najviše se uzgaja vinova loza i povrće, a ima dosta samoniklih smokava. Pontinski otoci povezani su s kopnom brodske linije iz Napulja i Gaete.

## Reference

## Vanjske veze

* PONZIANE, Isole na portalu Treccani
Ponza (otok)

**Ponza** (talijanski: *Isola di Ponza*)  je najveći otok arhipelaga Pontinski otoci u Tirenskom moru, 
u Laziju u Provinciji Latina.

## Geografija
Ponza leži udaljena 59 km jugoistočno od luke Gaeta na Apeninskom poluotoku. 
Otok je vulkanskog porijekla, vrlo razveden i brdovit, obale su mu vrlo strme do 170 metara, a najviša točka na otoku 
Monte Guardia 283 m leži na jugu.

Ukupna površina otoka (zajedno sa Gavijem) iznosi 7,3 km².

Na čitavom otoku živi - 3,311 stanovnika u Općini Ponza koja se sastoji od više naselja; Guarini, Giancos, Conti, Santa Maria, Campo Inglese, Le Forna i najvećeg - Ponza, koje leži na jugu.

U sklopu Općine su i otoci Zannone (nenaseljen), Palmarola (naseljen samo ljeti) i Gavi (naseljen samo ljeti).

Danas je glavna privredna grana turizam, a sve do 1960-ih to je bilo ribarstvo i poljoprivreda.

## Reference

## Vanjske veze

* Ponza na portalu Treccani
Zannone (otok)

**Zannone** (za antike znan kao *Sinonia* a za srednjeg vijeka kao *Otok sv. Marije*)  je mali vulkanski otok u arhipelagu Pontinski otoci u Tirenskom moru u Laziju u Provinciji Latina.

## Geografija
Zannone ima oblik izduženog peterokuta, a ukupna dužina obalne linije iznosi mu 5 km, najviša točka na otoku je Monte Pellegrino visok 184 metara.

Zannone je najbliži Apeninskom poluotoku od najvećeg otoka arhipelaga Ponza udaljen je 6 km. Nenaseljen je, odnosno naseljen je samo povremeno - ljeti.

Otok je neobrađen, obrastao makijom.

## Reference

## Vanjske veze

* Pontine, Isole na portalu Treccani
Kros kontri

***Kros kontri*** je jugoslovenski igrani film snimljen 1969. godine u režiji Mladomira Puriše Đorđevića. Protagonistkinja, čiji lik tumači Milena Dravić, kćerka seoskog sveštenika koja, gledajući televiziju odluči postati takmičarka u kros trčanju. Radnja prikazuje kako započinje trčanje tokom koga će doživeti ljubavne pustolovine, ali i izazvati krvoproliće.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Nizvodno od sunca

**Nizvodno od Sunca** je jugoslovenski igrani film snimljen 1969. godine  snimljen u režiji Fedora Škubonje. Na Pulskom filmskom festivalu je osvojio Zlatnu arenu.

## Kratak sadržaj

Mlada učiteljica prva iskustva u svom pozivu stiče u zabačenom planinskom selu, koje nema školsku zgradu. Život seljaka, sukob dva zavađena roda, zatim sukob između vlasti i seljaka zbog seče državne šume potrebne za građu nove škole i prisustvo mlade učiteljice koja kroz dileme traga za istinom.

## Uloge

## Vanjske veze
* 
* Nizvodno od Sunca na -{www.filmovi.com}-
Oseka (film)

**Oseka** je jugoslovenski film iz 1969. godine. Režirao ga je Vladimir Pavlović, koji je napisao i scenario zajedno sa Radomirom Šaranovićem.

## Radnja

Zabačeno selo u Srbiji 1941. godine. Kroz sudbine seoskih žitelja reflektuju se strahote i apsurdnost ratnih zbivanja. Epilog se dešava u Valjevu 1944. Nagon za osvetom dovodi do surovog obračuna između dva čoveka ideološka protivnika koji su nekad bili prijatelji i komšije.

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze
*
Krojcerova sonata (TV drama)

***Krojcerova sonata*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1969. godine. Režirao ju je Jovan Konjović, a predstavlja adaptaciju istoimene pripovetke Lava Tolstoja. Radnja prikazuje kako muž ignoriše svoju dugogodišnju suprugu, ali potom ga obuzme ubilački nagon kada otkrije da ga vara sa drugim muškarcem.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Silom otac

***Silom otac*** je jugoslovenska filmska komedija snimljena 1969. godine. Režirala ju je Soja Jovanović koja je napisala i scenario zajedno sa Borislavom Mihajlovićem, po delu Branislava Nušića.

## Kratak sadržaj

Mladog pesnika goni policija zbog objavljivanja antirežimske pesme, pesnik odlazi kod školskog druga. Kod njega u kući se oseća bezbedno naročito jer je predstavljen pod lažnim imenom. Između njega i sestre njegovog druga dolazi do ljubavi ali nastaju problemi jer ne može da joj otkrije pravi identitet.

## Uloge

## Glasovi
* Jelisaveta Savlić - Arsina kći Zorica
* Vlastimir Đuza Stojiljković - Arsin sin Aleksa

## Reference

## Vanjske veze
*
Lipanjska gibanja

***Lipanjska gibanja*** su jugoslovenski  kratki crno-beli dokumentarni film snimljen 1969. godine u režiji Želimira Žilnika. Njegovo snimanje je bilo potaknuto burnim zbivanjima prethodne godine u svetu, ali i Žilnikovim nezadovoljstvom stanjem u tadašnjoj Jugoslaviji, koje se moglo videti i u njegovom ranijem ostvarenju *[[Nezaposleni ljudi]]*, te koje je na kraju dovelo i do burnih događaja na Beogradskom univerzitetu kojima se film i bavi. U filmu se, kao tada anominmni studenti, pojavljuju neke od ličnosti koje će kasnije postati istaknute ličnosti srpske politike na kraju 20. i početku 21. veka. Isti su događaji Žilnika potakli da snimi i svoj igrani debi *[[Rani radovi (film)|Rani radovi]]* koji će postati najuspešnije ostvarenje njegove karijere.

## Radnja

Film se bavi Studentskim demonstracijama u junu 1968. u Jugoslaviji. Prvi dio filma sadrži svjedočenja učesnika demonstracija, studenata koji govore o tome kako ih je tukla milicija. Ostatak film prikazije same demonstracije na kojima studenti govore o slobodi štampe i cenzuri, dok završnicu čini nastup glumca Steve Žigona, koji pred studentima izvodi dio komada Georga Bihnera „Dantonova smrt“, u kome nastupa kao Robespjer sa njegovim govorom na suđenju Dantonu. Žigonov nastup predstavlja kulminiciju prikaza studentskih demonstracija tokom koga svi studenti skandiraju.

## Uloge

## Povezano
* *[[Kako sam sistematski uništen od idiota]]*
* *[[Poezija i revolucija - studentski štrajk 1971]]*

## Reference

## Vanjske veze
*
Rade Kojadinović

**Radivoje Rade Kojadinović** (Zaovine, 26. mart 1928 – Novi Sad, 25. oktobar 2016), glumac. 

## Biografija
Rođen je 26. marta 1928. u selu Zaovine, u Srbiji. Završio je Državnu pozorišnu školu u Novom Sadu, 1954. godine.
Glumio je u mnogobrojnim pozorišnim predstavama, u filmovima, i na televiziji.

Bio je član ansambla u Narodnom pozorištu „Toša Jovanović“, Zrenjanin (1954-1955), zatim prelazi u Srpsko narodno pozorište u Novom Sadu, gde ostaje do penzionisanja 1994. godine. Igra i posle penzionisanja.

I danas je aktivan u Srpskom narodnom pozorištu u Novom Sadu - igra u brojnim predstavama.

## Neke uloge u pozorištu
* *Muzelman*, Đorđe Lebović, „Nebeski odred“;
* *Švejk*, Jožef Hašek-Stanislav Vinaver, „Dobri vojnik Švejk“;
* *Toma Milentijević*, Branislav Nušić, „Svet“;
* *pop Ćira*, Stevan Sremac-B. Čiplić, „Pop Ćira i pop Spira“;
* *Mokinpot*, Peter Vajs, „Patnje gospodina Mokinpota“;
* *Ječmenica*, J. Kesar, „Da li je moguće, drugovi, da smo svi mi volovi?“;
* *Mitar*, Jovan Sterija Popović, „Pokondirena tikva“;
* *Duša*, Miloš Nikolić, „Svetislav i Mileva“, režija Voja Soldatović;
* *Titus Andronikus Fabrici Glembaj*, Miroslav Krleža, „Gospoda Glembajevi“, režija Egon Savin;
* *doktor Katić*, Dušan Kovačević, „Sabirni centar“, režija Ljuboslav Majera;
* *Šef*, Aleksandar Novaković, „Zubi“, režija Predrag Štrbac;
* *general Potemkin*, Petar Grujičić, „Tekelija“, režija Dušan Petrović;
* *Zaharije*, Ivan Gončarov, „Tužna komedija“, režija Egon Savin;
* *Dundo Maroje*, Marin Držić, „Dundo Maroje“, režija Radoslav Milenković;
* *Markiz*, Pjer Marivo, „Povratak Kazanove“, režija Ana Tomović...

## Televizija
* Frak iz Abacije
* Filip na konju - serija
* Bilo, pa prošlo - serija
* Svetozar Marković - serija

## Film
* 1970 - Lepa parada
* 1971 - Doručak s đavolom
* 1978 - Stići pre svitanja
* 2007 - Peščanik
* 2012 - Kad svane dan

## Neke nagrade i priznanja
* više nagrada na Susretu pozorišta Vojvodine
* Oktobarska nagrada Novog Sada, 1972. godine
* Zlatna medalja „Jovan Đorđević“, 1988.
Hajde da se igramo

***Hajde da se igramo*** je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1969. godine. Režirao ju je Predrag Bajčetić, a predstavlja adaptaciju komada *[[Voulez-vous jouer avec moâ ?]]* francuskog pisca Marsela Ašara.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Marcel Achard

**Marcel Achard**' (5. jul 1899 - 4. septembar 1974) je francuski književnik, najpoznatiji po komedijama koje su mu donijele izuzetnu popularnost u međuratnom periodu. Također se bavio i pisanjem filmskih scenarija, a povremeno i režijom i glumom.

## Vanjske veze
* 
* 
* Marcel Achard quotations
Horoskop (film)

***Horoskop*** je jugoslovenski crno-beli igrani film snimljen 1969. godine. Režirao ga je Boro Drašković, a scenario su pisali Boro Drašković i Zulfikar Džumhur

## Sadržaj film

Na nedovršenu železničku stanicu u mlom hercegovačkom mestu dolazi Milka, čestita devojka koja je uverena da je život pred njom. U istom mestu grupa drugova maltretira lokalne stanovnike, slučajne prolaznike, mlade devojke i turiste koji tuda prolaze na putu za more. Ovi problematični mladići će se posebno zainteresovati za mladu devojku. Svi pripadnici družine žele da je imaju, a iz zabave prave opkladu ko će je od njih imati prvi. Samo je jedan od njih na drugi način zainteresovan za nju i prema njoj ima jaka osećanja. Međutim, ona će ga odbiti, a ostali će je imati na taj način što će je silovati, dok će je on posmatrati.

## Uloge

## Nagrade
* Film je nagrađen Srebrnom arenom na festivalu u Puli, a prikazan je i na filmskom festivalu u Berlinu.

## Vanjske veze
*
Čudesan svet Horasa Forda

***Čudesan svet Horasa Forda*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd i režiji Save Mrmaka emitovana 1969. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene TV-drame američkog pisca Redžinalda Rouza originalno emitovane 1955. kao deo antologije *[[Westinghouse Studio One]]*, a koja je 1963. adaptirana u istoimenu epizodu TV-antologije *[[The Twilight Zone (TV serija, 1959)|Zona sumraka]]*.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Reginald Rose

**Reginald Rose** (10. decembar 1920 - 12. april 2002) je bio američki književnik i scenarist, najpoznatiji po drami *[[Dvanaest gnjevnih ljudi (drama)|Dvanaest gnjevnih ljudi]]*, koja je 1957. godine adaptirana u hvaljeni istoimeni film. Rose je inspiraciju za nju pronašao u vlastitim iskustvima člana porote na jednom suđenju, a djelo se odlikovali izuzetnim realizmom, što je bila odlika brojnih njegovih televizijskih drama.

## Vanjske veze
*Museum of Broadcast Communications: Reginald Rose 
*[ Reginald Rose Papers at the [Wisconsin Center for Film and Theater Research]]
*
Tuberkuloza (TV drama)

***Tuberkuloza*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 19 godine. Režirao ju je Sava Mrmak, a scenario je napisao Ivica Ivanec. Predstavljala je deo ciklusa pod nazivom *Mladići i devojke*.

## Sadržaj film

Otac, majka i dva sina, jedni bez drugih ne mogu, a zajedno još manje. Stariji guše decu svojim starinskim savetima, a mladi starije svojim neradom, jalovim planovima i lažima.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Frak iz Abacije

***Frak iz Abacije*** je jugoslovenska TV drama emitovana 1969. godine. Režirao ju je Jovan Konjović, a scenario je pisao Bogdan Čiplić.

## Sadržaj film

Stari i bogati Gerasim poziva celu porodicu sa njim na put u Abaciju. Majka Sofija misli da Gerasim ima nameru da oženi njenu ćerku, međutim, ćerka Micika je u emotivnoj vezi sa Acikom i ne želi da se uda za prosca koga im nameću roditelji.

## Uloge

## Vanjske veze
*
The Incredible World of Horace Ford

***The Incredible Word of Horace Ford*** () je televizijska drama američkog pisca Reginalda Rosea, odnosno po njoj snimljena istoimena epizoda televizijske antologije *[[Zona sumraka (TV serija)|Zona sumraka]]* emitirana 1963. godine. Protagonist, koga u *Zoni sumraka* tumači Pat Hingle, je Horace Maxwell Ford, 38-godišnji proizvođać igračaka koji se osjeća sve više otuđen od supruge i kolega te počne sanjariti o sretnom i jednostavnijem dobu djetinjstva. Radnja prikazuje kako se sticajem okolnosti počne vraćati u prošlost i postajati dječak, ali i shvaćati da su ga njegovi tadašnji drugovi zlostavljali te da prošlost nije onako dobra kakvom ju je zamišljao.

Originalni tekst je bio prikazan 1955. godine kao drama u okviru antologije *[[Westinghouse Studio One]]*. Verzija za *Zonu sumraka* je dobila hepi end, kao i prolog i epilog u duhu serije.

Godine 1969. je Rosoev tekst adaptiran u Jugoslaviji kao TV-drama *[[Čudesni svet Horasa Forda]]* u režiji Save Mrmaka.

## Uloge
*Pat Hingle ... Horace Maxwell Ford
*Nan Martin ... Laura Ford
*Ruth White ... Mrs. Ford
*Phillip Pine ... Leonard O'Brien
*Vaughn Taylor ... Mr. Judson
*Jerry Davis ... Hermie Brandt
*Billy E. Hughes ... Klinac
*Mary Carver ... Betty O'Brien 
*Jim E. Titus ... Horace kao dječak

## Literatura
* DeVoe, Bill. (2008). *Trivia from The Twilight Zone*. Albany, GA: Bear Manor Media. 
* Grams, Martin. (2008). *The Twilight Zone: Unlocking the Door to a Television Classic*. Churchville, MD: OTR Publishing. 

## Vanjske veze
*
Problem lisice, guske i vreće graha

**Problem lisice, guske i vreće graha** je stara zagonetka i misaona vježba. Potječe najkasnije od 9. stoljeća te je u međuvremenu ušla u folklor nekoliko naroda.

U priči, jedan je seljak otišao na tržnicu i kupio lisicu, gusku i vreću graha. Na povratku kući, stigao je do rijeke na kojoj je bio jedan ćamac u kojem je mogao uz sebe ponijeti jedino još dvoje putnika. Time se našao u dilemi: ako prijeđe rijeku u ćamcu sa lisicom, guska će ostati bez nadzora i pojesti grah. Ako pak uzme grah, lisica će pojesti gusku.

Rješenje je da u prvom koraku seljak prijeđe rijeku sa guskom. Kada se vrati, uzima grah, ali se vrati drugi put i stavi gusku na početak. Onda uzme lisicu i prijeđe s njom, te ju ostavi pošto neće pojesti grah. Na kraju se vrati i pokupi gusku.

# Prijeći sa guskom
# Vratiti se
# Uzeti lisicu ili grah sa sobom
# Vratiti se sa guskom
# Uzeti grah ili lisicu prijeko
# Vratiti se 
# Prijeći na kraju sa guskom

Tako na kraju sedam puta prijeđe rijeku, četiri puta naprijed, tri puta natrag.

## Povezano
*Zagonetke prijelaza rijeke
## Izvori

## Vanjske veze
* Guska, zelje i lisica Java prikaz
Ubistvo na svirep i podmukao način i iz niskih pobuda

***Ubistvo na podmukao i svirep način iz niskih pobuda*** je jugoslovenski kriminalistički film snimljen 1969. godine u režiji Živorada Žike Mitrovića po scenariju Milana Milićevića - Langa. Po svojoj temi i po svom stilu se prilično oslanjao na Mitrovićevo ranije delo *[[Nož (film, 1967)|Nož]]*, ali takođe i doticao dotadašnje tabu teme jugoslovenske kinematografije kao što je abortus (koji je još uvek bio ilegalan). Film je izazvao pažnju i po tome što je snimljen u cinema verite stilu, odnosno što se uz igrane koriste i dokumentarne scene (koje uključuju protagoniste koji gledaju predstavu mjuzikla *[[Kosa (mjuzikl)|Kosa]]* u beogradskom Ateljeu 212), odnosno slavne ličnosti koje se nakratko pojavljuju u cameo ulogama glumeći same sebe.

## Sadržaj filma
:

Ubistvo izvršeno u centru Beograda poslužilo je novinaru da popuni rubriku. Ali kad milicija uhapsi i optuži, po njegovom mišljenju nevinog čoveka, on se umeša u istragu kroz koju će sresti niz ličnosti iz viših čaršijskih krugova i iz beogradskog podzemlja. Dovodeći život u opasnost, on najzad otkriva pravog ubicu.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
*
Problem dobi troje djece

**Problem dobi troje djece** je stara zagonetka i misaona vježba u kojoj se mora naći rješenje za dob troje djece time što se samo zna njihov ukupni zbog godina. Isprva se čini da ima nedovoljno informacija da se donese zaključak, ali se detaljnim istraživanjem otkriva da se od znanih činjenica može pronaći rješenje na problem. Brojevi i okolnosti se mijenjaju ovisno o verziji ove priče.

Popisivač stanovništva nailazi na ženu koja sjedi u dvorištu svojeg doma te ju pita za dob njene djece. Ona odgovori: "Imam troje djece, a umnožak njihove dobi je 72. Zbroj njihove dobi je broj na ovim vratima [14]". Žena potom otiđe u kuću i popisivač stoga ima jedino tu informaciju. Ipak, prije odlaska žena izjavi: "Moram vidjeti kako je moje najstarije dijete".

Na temelju podataka da ima troje djece, i da je umnožak njihovih godina 72, i da je zbroj njihove dobi 14, popisivač sužuje izbor na dva moguća rješenja:

A. 

B. 

Pošto u opciji "A" nema najstarijeg dijeteta, popisivač zaključuje da je ispravno rješenje "B". 
## Povezano
*Problem lisice, guske i vreće graha
*Zagonetke prijelaza rijeke
## Izvori
Palmarola

**Palmarola** (za antike znana kao *Palmaria*) je mali vulkanski otok u arhipelagu Pontinski otoci u 
Tirenskom moru u Laziju u Provinciji Latina.

## Geografija

Palmarola ima izduženi oblik, u smjeru sjever - jug, duga je nekih 2,5 km i prosječno široka  400 metara, a ukupna dužina obalne 
linije iznosi joj 8 km.
Zapadna obala je vrlo razvedena, sa brojnim grebenima, dok je istočna ravna, bez uvala, najviša točka na otoku je Monte Pellegrino visok 262 metara.

Palmarola je najzapadniji otok tog arhipelaga, udaljen od najvećeg otoka Ponze 7,3  km. 
Nenaseljen je, odnosno naseljen je samo povremeno - ljeti, stanovnicima iz Ponze koji obrađuju svoja polja.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Pontine, Isole'' na portalu Treccani
Ubistvo po ugovoru

**Ubistvo po ugovoru** (), **ubistvo po narudžbi** () ili **profesionalno ubistvo** su kolokvijalni nazivi za ubistvo kod koga počinitelj kao glavni motiv ima novac ili druge oblike materijalne naknade koju očekuje od podstrekača, odnosno osobe za čiji račun i u čijem interesu će se ubiti žrtva.

Motivi za profesionalno ubistvo mogu biti različiti, a naručilac se njega obično odlučuje kada mu nedostaju fizička snaga, vještine ili hrabrost da sam ubije žrtvu, odnosno kada je izgledno da će ga žrtva smatrati za prijetnju i neće dozvoliti pristup, te da bi vlasti zbog jasnoće motiva (*[[cui bono]]*) mogle prilično lako provesti kriminalističku istragu i naručioca identificirati kao mogućeg počinioca. Naručioc može biti pojedinac, ali i grupa ljudi, uključujući kako bande ili grupe organiziranog kriminala, tako i političke organizacije, uključujući države u slučajevima kada se izvode *[[mokri poslovi]]* ili "crne operacije" za koje je lakše postići plauzibilnu porecivost kroz korištenje "vanjskih suradnika".

Za izvođače profesionalnih ubistava se najčešće odabiru osobe koje žrtva ne pozna, koje nemaju moralnih skrupula, odnosno posjeduju iskustvo u izvođenju nasilnih akcija, borilačke ili vještine korištenja oružja, pri čemu se posebno cijene bivši ili sadašnji pripadnici vojske, policije, paravojnih ili sigurnosnih službi s obzirom da na svoj profesionalno iskustvo ili status mogu lakše ukloniti moguće tragove.

Ubistvo po ugovoru sve države svijeta u svojim krivičnim zakonodavstvima, s obzirom da prirodi stvari predstavlja ubistvo sa predumišljajem, smatraju jednim od najtežih oblika ubistava i za njega predviđaju najstrože kazne. Pogodba temeljem koje se vrši ubistvo se smatra ništavom, a tokom istrage i suđenja se često i naručilac i ubica nastoje potaknuti da kao pokajnici svjedoče jedan protiv drugog kako bi postigli blažu kaznu.

Profesionalna ubistva predstavljaju jedan od čestih motiva u djelima kriminalističkog žanra.

## Povezano
*Fizička likvidacija
*Eskadron smrti
*Murder, Inc.

## Vanjske veze
* Murder-for-Hire: Web Hits of a Deadly Kind (FBI)
Engleska banka

**Engleska banka** () je centralna banka Ujedinjenog Kraljevstva i model na osnovu kojega je nastala većina savremenih centralnih banaka širom sveta. Engleska banka je osnovana 1694. godine i druga je najstarija centralna banka na svetu od koje je starija samo Švedska nacionalna banka koja je osnovana 1668. godine. Takođe, banka je i 8. najstarija banka sa neprekinutim kontinuitetom rada na svetu. Osnovana je kao centralna banka i kreditor Kraljevine Engleske, a do danas ima ulogu pružaoca bankarskih usluga za Vladu Ujedinjenog Kraljevstva. Banka je bila u privatnom akcionarskom vlasništvu od svoga osnivanja do trenutka nacionalizacije 1946. godine. 1998. banka je postala nezavisna javna organizacija u punom vlasništvu Vladinog pravnog odeljenja, neministarskog ogranka vlade sa ovlašćenjima egzekutivne agencije. Banka je nezavisna u izboru i implementaciji monetarnih politika. Engleska banka jedna je od osam banaka sa ovlašćenjem za izdavanje novčanica Britanske funte ali ima puni monopol u izdavanju novčanica u Engleskoj i Velsu koji sačinjavaju zajedničku jurizdikciju u pravnome smislu. Banka uz to reguliše i izdavanje novčanica od strane komercijalnih banaka u Škotskoj i Severnoj Irskoj.

## Vanjske veze
*www.bankofengland.co.uk
Jacques Bergerac

**Jacques Bergerac** (26. svibnja 1927. - 15. lipnja 2014.) bio je francuski glumac, koji je kasnije postao poslovni menadžer tvrtke Revlon.

Bergerac  je upoznao susreo i oženio Ginger Rogers, s kojom se pojavio u filmu Twist of fate“ (1954.) (također poznat kao Beautiful Stranger).  Zatim se pojavio kao Armand Duval u televizijskoj produkciji Camille za Kraft kazališnu televiziju, nasuprot Signe Hasso. Igrao je ulogu Comte de Provence u filmu  Jeana Delannoya *Marie Antoinette kraljica Francuske*.

Rođen je u Biarritzu u Francuskoj Baskiji.
 
U Strange Intruder (1956), on je dijelio ekran s Edmundom Purdom i Idom Lupino, te u *[[Les Girls]]* (1957.), on je igrao drugu mušku ulogu. Također se  pojavio u filmu *[[Gigi (film, 1958)|Gigi]]* (1958), Thunder in the sun (1959), kultnog horor filma Hypnotic Eye (1960) i A Global Affair (1964). Godine 1957. dobio je Zlatni globus za vanjsku pridošlicu.

On i Ginger Rogers razveli su se godine  1957.  Godine 1959, on je oženio Dorothy Malone; par je imao dvoje djece, Mimi i Diane Bergerac. Brak je završio razvodom 1964. Pojavio se u još nekoliko filmova i na televiziji, uključujući *[[Batman (TV serija)|Batman]]*, *[[77 Sunset Strip]]*, *[[Alfred Hitchcock Presents]]* (3 epizode), *[[The Lucy Show]]*, *[[Get Smart]]* i *[[Dick Van Dyke Show]]*. Njegov posljednji nastup bio je na jednoj od epizoda Doris Day Show godine 1969., nakon čega je napustio show business i postao voditelj pariškog ureda Revlon-a. Njegov mlađi brat Michel postao predsjednik Uprave Revlon šest godina kasnije.

Umro je u Angletu, također u Lapurdiji, Francuska Baskija.

## Odabrana filmografija

*  *Twist of Fate* (1954) (znan i kao Beautiful Stranger) redatelja Davida Millera 
*  *[[Marie-Antoinette reine de France]]* (1956) redatelja Jeana Delannoya 
*  *[[Les Girls]]* (1957.) redatelja Georgea Cukora 
*  *Gigi* (1958) redatelja Vincentea Minnellija 
*  *Thunder in the Sun* (1959.) redatelja Russella Rousea 
*  *The Hypnotic Eye* (1960.) 
*  *The Fury of Achilles* (1962.) 
*  *A Global Affair* (1964) 
*  *The Unkissed Bride* (1966.) 
*  *[[Special Mission Lady Chaplin]]* (1966.)
## Izvori

## Vanjske veze

*http://www.imdb.com/name/nm0074405/
Armijska ratna komanda ARK D0 u Konjicu

**Armijska ratna komanda ARK/D-0 u Konjicu** je izgrađen sa namjerom da bude glavno komandno mjesto bivše Jugoslavenske narodne armije u slučaju atomskog rata. Izgradnja objekta trajala je 26 godina (1953-1979). Objekat je proglašen za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.
## Historija
Nalazi se u planini Zlatar, nekoliko kilometara od Konjica, uzvodno uz desnu obalu Neretve. Ovaj impozatni prostor, betonske masovne konstrukcije, leži na oko 6.500 metara kvadratnih prostora i oko 300 metara dubine ispod površine zemlje. Ovaj objekat, koji podsjeća na lavirint, sa više od stotinu prostorija i potpuno sačuvanim inventarom (sastoji se od brojnih rezidencijalnih prostora, sala za konferencije, kancelarija i "predsjedničkog bloka"), bio je predviđen da obezbijedi nesmetan život 350 ljudi tokom šest mjeseci. Do 90-ih godina izgradnja (u koju je investirano 4,6 milijardi američkih dolara) i postojanje ovog bunkera bila je najstrože čuvana vojna tajna. Bio je među tri najveće ratne investicije u socijalističkoj Jugoslaviji, zajedno sa aerodromom Željava kod Bihaća i ratnom lukom Lora kod Splita.
## Opis
Sastoji se tri dijela. Spoljni dio čine tri kamuflažne zgrade. Tuneli povezuju spoljašnji i štićeni dio i imaju funkciju da amortizuju nuklearni udar. Štićeni dio objekta je u obliku potkovice. Ukupna površina objekta je 6.854 m2.
 
Štićeni dio podijeljen je na 12 blokova, gdje je ukupno ugrađen 21 sistem koji svi skupa čine režim rada i tehničkog održavanja objekta. Svi ovi sistemi su i danas u funkciji. U njemu se nalaze sistemi za zaštitu, protivpožarni sistem, sistem za zaštitu od nuklearnog udara, dvije vrste klime, više od 100 spavaonica sa udobnim ležajevima, dvije velike konferencijske sale, pet operativnih centara s direktnim telefonskim vezama s predsjedništvima saveznih republika i kablovskom televizijom, dvije kuhinje, pet velikih toaleta, kripto centar, bolnica sa operacionom salom, dva spremnika sa 50 tona nafte, bazen sa 170 kubika vode, tekuća voda i tehnička iz prirodnog bunara koji se nalazi u planini. Svaki sistem ima alternativu u slučaju da prvi zakaže. Iz objekta postoji prinudni izlaz koji nije ucrtan na mapi. Poznat je i kao Titov bunker. Nema potvrde da je Tito ikada bio u njemu.

Titov bunker danas je mjesto susreta umjetnika iz regije, Evrope i svijeta. Otvoren je za posjetioce. Temperatura u bunkeru i danas je između 21 i 23 stepena , a vlažnost zraka od 60 do 70 posto.

## Reference

## Vanjske veze
* Titov bunker 
* Titova komanda u slučaju nuklearnog rata („Danas“, 5. decembar 2010.)
* Šerif spasao Titovo sklonište („Danas“, 6. decembar 2010.)
* Šampinjoni u bunkerima („Danas“, 7. decembar 2010.)
* www.bunkerkonjic.com
* https://titovbunkerkonjic.net
* https://titobunker.com