open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Grdovići

**Grdovići** može biti:

* Grdovići (Arilje), naselje u opštini Arilje u Zlatiborskom okrugu u Srbiji sa 471 stanovnika ili
* Grdovići (Bar), naselje u opštini Bar u Crnoj Gori sa 188 stanovnika.
Bučje (razvrstavanje)

**Bučje** se može odnositi na:
* Bučje (Pakrac)
* Bučje (Pleternica)
* Bučje Gorjansko
* Bučje (Trstenik)
* Bučje (Priboj)
* Bučje (Bor)
* Bučje (Knjaževac)
* Ravno Bučje (Bujanovac)
* Ravno Bučje (Knjaževac)
Varda

**Varda** može biti:

* Varda (selo), naselje u opštini Kosijerić, Republika Srbija
* Varda (planina), planina u opštini Rudo, Republika Srpska, BiH
* Cezar Varda, vizantijski cezar koji je u 9. veku osnovao učilište na Magnavarskom dvoru, brat carice Teodore i stric cara Mihaila III,
* Varda (Silmarilion), jedna od Valiera u delima Dž. R. R. Tolkina.

**Varda** ima više značenja:
* Varda, Belluno
* Varda, Trento
Varda (planina)

**Varda** je planina u Republici Srpskoj, BiH, u blizini Višegrada, jugozapadno od Vardišta. Visoka 1.389 metara, šumovita i pod pašnjacima. Stanovništvo se pretežno bavi stočarstvom.
Jevik

Pojam **Jevik** se može odnositi:
* Jevik (Sjenica), naseljeno mesto u opštini Sjenica, Republika Srbija
* Jevik (Norveška), grad u okrugu Opland, Kraljevina Norveška
Rahmatabadski vodopad

**Rahmatabadski vodopad** (, *Abšar-e Rahmatabad*) je vodopad u pokrajini Fars na jugu Irana. Nalazi se 3 km istočno od naselja Kazemabada odnosno 10 km sjeverozapadno od grada Džujoma, na nadmorskoj visini od oko 1200 m. Vodopad ima visinu od 20 m i položen je podno južnih obronaka planine Alborz (2250 m) izuzetno velikog nagiba (100%) koja ga nadvisuje za 700 m, a otječe prema rijeci Tang-e Suhte koja pripada perzijskozaljevskom slivu. U užoj okolici vodopada nalaze se pećine, historijske utvrde, 1700 godina star ribnjak i veliki čempres, zbog čega lokalitet predstavlja lokalnu turističku atrakciju Larestanskog okruga. Fauna područja uključuje leoparde, antilope, šakale, vukove, lisice, zečeve i jarebice.

## Veze
* Fars
* Geografija Irana
* Popis iranskih vodopada

## Vanjske veze
*  Fars News (30.9.2013.) ''آبشارهای فارس، تصویر بزرگی پروردگار در خلقت زمین'', Tehran: Fars News Agency
*  Juyom News (2013.) ''آبشار رحمت آباد جویم'' , Juyom: Juyom News
Park prirode Medvednica

Šume Medvednice spuštaju se gotovo do samog središta Zagreba. Osim mira i zelenila, ova planina obiluje bogatim i raznolikim životinjskim svijetom te posebnostima kao što su Šumska staza 'Bliznec' za osobe s invaliditetom, špilja Veternica, srednjovjekovni rudnici Zrinski i Francuski rudnici, Sljemenska kapelica, 500 Horvatovih stuba...

Najviši vrh Medvednice je Sljeme, visoko 1033 m. Na njemu se nalazi radiotelevizijski toranj visok 169 m. Do 2007 godine do vrha je vodila žičara. Na Sljemenu se nalazi i skijaška staza na kojoj se održava utrka ''Snježna kraljica''.

## Utvrde i dvorci na Medvednici
Najočuvanija utvrda Medvednice je Medvedgrad, sagrađen u 13. stoljeću i koji je služio za obranu Kaptola i biskupskih posjeda.

Druga utvrda je Susedgrad, također sagrađena u 13. stoljeću. Poznat je po bitki koja se dogodila podno njegovih zidina tijekom Seljačke bune.

Također, pokraj Gornje Stubice postoji Dvorac Oršić koji je izgrađen 1756. godine na temeljima utvrde sagrađene u 13. stoljeću. Kasnije je dvorac preuređen i (1973. g.) pretvoren u Muzej seljačkih buna.
## Park prirode
Parku prirode Medvednica glavna su značajka šume (bukve, jele, javora, jasena i hrasta kitnjaka) velike biološke vrijednosti uslijed čega je unutar parka zaštićeno 8 šumskih rezervata. Zbog razlika u visini kao i zbog prisustva brojnih potoka i izvora, ovaj prostor karakteriziraju raznolika staništa koja su zaslužna za bogat biljni i životinjski svijet. U parku je zabilježeno preko 1300 biljnih vrsta, a zbog raznolikosti šuma ptičji svijet broji 70 gnjezdarica. Medvednicu obilježava i raznolikost geološke građe. Najpoznatija stijena Medvednice je zeleni škriljavac, dok su karbonatne stijene zaslužne za nastanak 7100 m dugog kanala pećine Veternice koja je značajno paleontološko nalazište.

## Povezano
* Park prirode
* Hrvatski nacionalni parkovi i parkovi prirode
* Medvednica
* Medvedgrad

## Reference

## Vanjske veze
* Medvednica.info
Konstancije

*Konstancije I Hlor - rimski imperator, otac Konstantina Velikog.
*Konstancije II - rimski imperator, sin Konstantina Velikog.
Ured Visokog povjerenika Ujedinjenih nacija za ljudska prava

**Visoki povjerenik za ljudska prava UN-a** ili **Visoki komesarijat OUN za ljudska prava** (engleski **Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights**, skraćenica *OHCHR*) je agencija Organizacije ujedinjenih nacija koja se zalaže za zaštitu i ljudska prava koja su zagarantovana međunarodnim pravom i utvrđenim u Opštoj deklaraciji o ljudskim pravima iz 1948. godine.

Visoki komesarijat je osnovan od strane Generalne skupštine Organizacije ujedinjenih nacija dana 20.12. 1993. uoči Svetske konferencije o ljudskim pravima.

Komesarijat predvodi visoki komesar za ljudska prava, koji koordinira aktivnostima vezanim za ljudska prava širom sistema OUN i nadgleda Savet za ljudska prava u Ženevi, Švajcarska.
## Funkcije i organizacija
### Mandat
Mandat Visokog komesarijata Organizacije ujedinjenih nacija za ljudska prava proističe iz člana 1, 13. i 55. Povelje ujedinjenih nacija, Bečke deklaracije, Akcionog programa i Rezolucija Generalne skupštine 48/141 od 20.12. 1993, po kojima Skupština utvrđuje mesto visokog komesara Organizacije ujedinjenih nacija za ljudska prava. U vezi sa programom reforme Organizacije ujedinjenih nacija (A/51/950, stav 79.), Visoki komesarijat Organizacije ujedinjenih nacija za ljudska prava i Centar za ljudska prava bili su grupisani u zajednički Visoki komesarijat Organizacije ujedinjenih nacija za ljudska prava 15.9. 1997. godine.

### Ciljevi
*Promovisanje opšteg uživanja svih ljudskih prava praktičnim delovanjem volje i rešenosti svetske zajednice kao što je navedeno od strane Ujedinjenih nacija;
*Igranje vodeće uloge po pitanjima ljudskih prava i naglašavanje značaja ljudskih prava na međunarodnom i nacionalnom nivou;
*Promovisanje međunarodne saradnje po pitanju ljudskih prava;
*Stimulisanje i koordiniranje akcija za ljudska prava širom sistema Ujedinjenih nacija;
*Promovisanje univerzalne ratifikacije i primene međunarodnih standarda;
*Pomaganje u razvoju novih normi;
*Podržavanje organizacija za ljudska prava i nadgledanja primene sporazuma;
*Odgovaranje na pojave ozbiljnih kršenja ljudskih prava;
*Preduzimanje preventivnih akcija za ljudska prava;
*Promovisanje uspostavljanja nacionalnih organizacija za zaštitu ljudskih prava;
*Preduzimanje aktivnosti i operacija za zaštitu ljudskih prava na terenu;
*Obezbeđivanje obrazovanja, informisanja, savetodavnih usluga i tehničke pomoći u oblasti ljudskih prava.
*Visoki komesari za ljudska prava

Dana 24. jula 2008, generalni sekretar OUN Ban Ki-mun je imenovao Navanetem Pilaj kao naslednika Luis Arbour, na mesto visokog komesara za ljudska prava. Na posebnom zasedanju 28. jula 2008. godine, Generalna skupština Organizacije ujedinjenih nacija je potvrdila predlog konsenzusom. Njen četvorogodišnji mandat počeo je 1. septembra 2008. godine.

## Vanjske veze
*
*Ured OHCHR-a
Es geschah am 20. Juli

***Es geschah am 20. Juli*** () je zapadnonjemački crno-bijeli historijski film snimljen 1955. u režiji Georga Wilhelma Pabsta.  Radnja se događa za vrijeme Drugog svjetskog rata i prikazuje Julsku zavjeru, odnosno pokušaj njemačkih oficira da likvidiraju Adolfa Hitlera i obore nacistički režim kako bi spriječili izgledni vojni poraz. Protagonist, koga tumači Bernhard Wicki, je grof Claus Schenk von Stauffenberg, koji je postavio bombu koja je ranila, ali nije uspjela ubiti Hitlera. Film je snimljen u stilu dokudrame, odnosno prikazuje samo izvođenje neuspjelog atentata i puča. Pabst je prilikom snimanja namjerno scene snimao u interijerima, kako bi izbjegao prikazivanje zastava Trećeg rajha koje su tada priječili zapadnonjemački zakoni. *Es geschah am 20. Juli* se smatra svojevrsnim prequelom tematski srodnog filma *[[Der letzte Akt]]*, posvećenog Hitlerovim posljednjim danima, koga je Pabst bio režirao nekoliko mjeseci ranije.

## Uloge
* Bernhard Wicki ... Oberst Graf Claus Schenk von Stauffenberg
* Karl Ludwig Diehl ... Generaloberst a.D. Ludwig Beck
* Carl Wery ... Generaloberst Friedrich Fromm
* Kurt Meisel ... SS Obergruppenführer
* Erik Frey ... General Friedrich Olbricht
* Albert Hehn ... Major Otto Ernst Remer
* Til Kiwe ... Oberleutnant Werner von Haeften
* Jochen Hauer ... Generalfeldmarschall Wilhelm Keitel
* Annemarie Sauerwein ... Frau Olbricht
* Jaspar von Oertzen ... Oberst Kerst von Quirnstein / Oberst Albrecht Ritter Mertz von Dürnstein
* Willy Krause ... Joseph Goebbels
* Lina Carstens ... Frau des Küsters
* Gernot Duda ... Leutnant in der Wolfsschanze
* Ernst Fritz Fürbringer ... Generalfeldmarschall Erwin von Witzleben
* Peter Lühr ... 1. General

## Vanjske veze
* http://www.cine-holocaust.de/cgi-bin/gdq?efw00fbw002017.gd  (mit Bibliographie)
* 
* [''Es geschah am 20. Juli'' bei [Filmportal.de]]
Julska zavjera

**Julska zavera** je bio neuspešan pokušaj da se ubije Adolf Hitler, vođa nacističke Nemačke, u svojoj Vučjoj jami blizu Rastenburga u Istočnoj Pruskoj. Atentat je izveden kako bi se preuzela vlast modifikovanim planom operacije Valkira. Operaciju Valkira je odobrio sam Hitler, koja je, u svojoj osnovnoj nameni, bila planirana da se pokrene u slučaju vanrednog stanja prouzrokovanog savezničkim bombardovanjem nemačkih gradova. Pukovnik Klaus fon Štaufenberg je odigrao ključnu ulogu u zaveri i bio je zapovednik operacije Valkira. Zbog svog položaja Štaufenbergu je bio dozvoljen pristup Hitleru kako bi podnosio izveštaje i, eventualno, izvršio operaciju Valkira.

Julska zavera je bila kulminacija pokušaja Nemačkog pokreta otpora da zbaci nacistički režim. Njen neuspeh, i u Vučjoj jami, a potom i u berlinskom Benderbloku (štabu nemačke armije) je doveo do hapšenja najmanje 7.000 ljudi od strane Gestapoa. Prema izveštajima, ubijeno je 4980 ljudi, što je na kraju dovelo do uništenja pokreta otpora.

## Povezano
* Zavera Lorković-Vokić

## Vanjske veze
Salmonej

**Salmonej** () bio je, u grčkoj mitologiji, sin Eola i Enarete te brat Atamanta, Sizifa, Kreteja, Perijera, Dejoneja, Kanake, Alkione i Perimede. Salmoneju je njegova prva supruga, Alkidika, rodila Tiru; druga žena bila mu je Sidero. Salmonej je poticao iz Tesalije, ali se preselio u Elidu, gde je postao kralj i osnovao grad Salmonu u Pisatidi.

## Mitologija
Salmonej i njegov brat su se međusobno mrzeli. Sizifu je jedno proročanstvo predskazalo da će mu Tiro, ako se oženi njome, roditi decu koja će jednom ubiti Salmoneja. Tiro se isprva prepustila Sizifu, udala se za njega i rodila mu dva sina. Ali, kad je saznala šta će ta deca uraditi Salmoneju, ubila je oba dečaka. Uskoro potom Tiro je vodila ljubav s Posejdonom, koji joj se približio u obličju rečnog boga Enipeja, nakon čega mu je rodila Peliju i Neleja.

Salmonej je od svojih podanika tražio da mu iskazuju poštovanje pod Zevsovim imenom. Podigao je jedan metalni most, po kojim se vozio dvokolicama u punoj brzini oponašajući gromove, čiji je efekt bio dodatno pojačan osušenim kožama i loncima koji su bili privezani za dvokolice, a baklje su bacane u vis da bi predstavljale munje. Zevs je na kraju kaznio ovu oholost tako što je Salmoneja usmrtio munjom i razrušio grad. U Vergilijevoj *[[Eneida|Eneidi]]* Eneja je video Salmoneja u Tartaru kako trpi večne muke.

## Tumačenje
Prema Jamesu Frazeru, najstariji grčki kraljevi, od kojih su podanici očekivali da obezbede dovoljno kiše za useve, imali su običaj da oponašaju Zevsove gromove i munje. U tesalskom gradu Kranonu nalazila su se jedna bronzana kola, koja su ljudi u doba suše tresli izgovarajući molitve za kišu. S. Reinach iznosi tezu da je priča o tome kako je Salmoneja usmrtila munja nastala zbog pogrešne interpretacije jedne slike, na kojoj je bio prikazan neki tesalski veštac kako s neba doziva munje i kišu; iz toga je nastala ideja da se tu radilo o žrtvi Zevsovog gneva ili ljubomore te da je slika prikazivala njegovo kažnjavanje.

## Reference

## Vanjske veze
* Online Encyclopedia - Salmoneus
Otelo (film, 1955)

***Otelo*** () je sovjetski igrani film snimljen 1955. godine u režiji Sergeja Jutkeviča. Predstavlja prvu ekranizaciju istoimene Shakespeareove tragedije u boji. Naslovni protagonist, koga tumači Sergej Bondarčuk je proslavljeni venecijanski vojskovođa koga će njegov ljubomorni oficir Jago (čiji lik tumači Aleksandar Popov) natjerati da posumnja u vjernost voljene supruge Desdemone (čiji lik tumači Irina Skobceva). Otelo je godinu dana kasnije prikazan na Kanskom festivalu. Danas se smatra jednom od najpoznatijih Bondarčukovih nastupa; nedugo nakon snimanja su se Bondarčuk i Skobceva vjenčali i postali jedan od najpoznatijih bračnih parova i glumačkih tandema sovjetske kinematografija.

## Uloge
* Sergej Bondarčuk - Otello
* Irina Skobtceva - Desdemona
* Andrej Popov - Iago
* Vladimir Sošalski - Kasio
* Jevgenij Vesnik - Roderigo
* Antonina Maksimova - Emilija
* Mihail Trojanovski - Dužd Venecije
* Jevgenij Teterin - Brabantio

## Vanjske veze
* 
* «Отелло»  в онлайн-кинотеатре «Мосфильма»
Mambo (film)

*** Mambo*** je italijansko-američki crno-bijeli film snimljen u režiji Roberta Rossena i premijerno prikazan 1954. godine. Protagonistica, čiji lik tumači Silvana Mangano, je siromašna venecijanska prodavačica kojoj se sticajem okolnosti ostvari životni san kada se priključi plesačkoj trupi. Radnja prikazuje kako postaje predmetom suparništva između krupijea (koga tumači Vittorio Gassman) i bogatog aristokrata (koga glumi Michael Rennie). Film je Rossen snimio nekoliko godina ranije u Italiji, gdje je bio došao zbog kontroverzi vezanih uz vlastitu komunističku prošlost i Hollywoodsku crnu listu. Producenti Dino De Laurentiis i Carlo Ponti su, pak, nastojali ekploatirati tadašnju popularnost mamba na američkim i svjetskim plesnim pozornicama. Na kraju je film izuzetno loše primljen od kritike, a sa time se složio i sam Rossen, koji je rekao da je "film trebao biti zabavan, a da ga je shvatio previše ozbiljno".

## Uloge
*Silvana Mangano ... Giovanna Masetti
*Michael Rennie ... Enrico Marisoni
*Vittorio Gassman ... Mario Rossi
*Shelley Winters ... Toni Salerno
*Katherine Dunham ... Dance teacher
*Mary Clare ... Contessa Marisoni
*Eduardo Ciannelli ... Padre di Giovanna
*Julie Robinson ... Marisa
*Walter Zappolini
*Ottone Candiani
*Franco Caruso ... Pio
*Mimi Dugini
*Giovanna Galletti
*Cecilia Maris ... Barbara
*Martitia Palmer ... Lena Masetti
*Sergio Parlato ... Eduardo
*Catherine Zago

## Izvori

## Vanjske veze
*
*
Silvana Mangano

**Silvana Mangano** (21. april 1930 - 16. decembar 1989) je bila italijanska filmska glumica, koja je 1950-ih uživala slavu kao jedan od seks simbola italijanske kinematografije, a potom stekla ugled zahvaljući nizu zapaženih nastupa u filmovima Pasolinija i Viscontija. Karijeru joj je značajno pomogao brak sa producentom Dinom De Laurentiisom, kome je rodila četvoro djece.

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* Front Cover of ''Life'' Magazine, 11 April 1960
Anna (film, 1951)

***Anna*** je italijansko-francuski crno-bijeli film snimljen 1951. u režiji Alberta Lattuade. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Silvana Mangano, je bolničarka koja se sprema zarediti, ali kojoj, sticajem okolnosti, kao pacijent dolazi muškarac (čiji lik tumači Raf Vallone) u koga je nekada bila zaljubljena. Radnja kroz flashbackove prikazuje njenu prošlost "posrnule žene" i pjevačice u noćnom klubu, kao i nasilne događaje koji su je potakli da se okrene katoličkoj vjeri. *Anna* je poznata kao jedno od prvih ostvarenja italijanske kinematografije koje je bilo namijenjeno stranom, prije svega američkom tržištu, te je zbog toga u originalnoj verziji bilo snimljena na engleskom, a tek potom nasinkronizirana na italijanski. Anna je postala jedan od najvećih hitova u karijeri Silvane Mangano, a pjesma *El negro zumbon* (koju u filmu "izvodi" Mangano, a na playback stvarno pjeva Flo Sandon) je uspjela doći do američkih top-lista.

## Vanjske veze
*
Ayyamna al-Holwa

***Ayyamna al-Holwa***  (,  ili ***Naši lijepi dani***) je egipatski crno-bijeli film snimljen 1955. u režiji Helmyja Halima. Po žanru je kombinacija mjuzikla, komedije i drame, a protagonistica, čiji lik tumači Faten Hamama, je Hoda, siromašna djevojka iz sirotišta koja dolazi živjeti zajedno sa tri mladića u jeftinoj sobi na vrhu jedne zgrade. Radnja prikazuje kako se s njima sprijatelji, i kako to prijateljstvo nadvladava iskušenja kao što su ljubomora trojice muškaraca i Hodina teška bolest. Ayyamna al-Holwa je poznat kao prvi veliki hit u karijeri Omara Sharifa, kao i jedno od najpopularnijih ostvarenja egipatske kinematografije.

## Uloge
*Faten Hamama ... Hoda
*Omar Sharif ... Ahmed
*Abdel Halim Hafez ... Ali
*Ahmed Ramzy ... Ramzy
*Zahrat El-Ola ... Zanouba
*Zeinat Sedki ... Bekhaterha

## Vanjske veze
*
Shin Heike Monogatari (film)

******, također poznat i kao ***Saga o klanu Taira***, je japanski historijski film snimljen 1955. u režiji Kenjija Mizoguchija.  Temelji se na istoimenom romanu Eijija Yoshikawe, koji je, pak, predstavljao obradu klasičnog teksta japanske književnosti iz 13. vijeka. Radnja je smještena u 12. vijek i prikazuje kako vojskovođa Taira no Tadamori (čiji lik tumači Ichijirō Ōya) nakon uspješnog pohoda protiv pirata dolazi u sukob sa dvorjanima, a što će s vremenom eskalirati u borbu za vlast između klanova Taira i Minamoto. Shin Heike Monogatari je bio jedan od dva filma koje je Mizoguchi snimio u boji; iako je u njega uložen veliki budžet, Mizoguchi je dobio mnogo slabije kritike u odnosu na ostvarenja koja su mu prethodnih godina bila donijela međunarodne uspjehe. Drži se kako je tome razlog nesnalaženje u žanru epskog filma.

## Uloge
* Eijirō Yanagi ... umirovljeni car Shirakawa
* Hisao Toake ... Kanpaku Fujiwara no Tadamichi
* Ichijirō Ōya ... Taira no Tadamori
* Koreya Senda ... Sadaijin Fujiwara no Yorinaga
* Michio Kogure ... Fujiwara no Taishi
* Naritoshi Hayashi ... Taira no Tokitada
* Ichikawa Raizō VIII ... Taira no Kiyomori
* Tamao Nakamura ... Taira no Shigeko
* Yoshiko Kuga ... Taira no Tokiko
* Kunitarō Sawamura ... Jokū

## Vanjske veze
*
Stela (film, 1955)

**Stela** ili **Stella** () je grčki crno-bijeli film snimljen 1955. u režiji Michaela Cacoyannisa, koji se danas smatra jednim od najznačajnijih ostvarenja u historiji grčke kinematografije.

Temelji se na teatarskom komadu koga su napisali Cacoyannis i Iakovos Kambanelis, koji će također surađivati na scenariju, a koji je, između ostalog, inspiraciju imao u znamenitoj operi *[[Carmen]]*. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Melina Mercouri je lijepa i slobodoumna pjevačica u opskurnom noćnom klubu koja koristi svaku priliku da prkosi konzervativnim konvencijama tadašnjeg grčkog društva, te stalno flertuje sa muškarcima. Radnja prikazuje kako se zaljubi u fudbalera (čiji lik tumači Giorgos Fountas), ali na kraju bude prisiljena birati između braka i zadržavanja slobode, što će dovesti do tragičnih posljedica.

*Stela* je snimljena u vrijeme kada se Grčka još uvijek oporavljala od trauma u Drugom svjetskom i građanskom ratu i kulturnih previranja koje je izazvalo masovno doseljavanje protjeranih Jonskih Grka. Sadržaj u filmu je u mnogo čemu bio odraz sukoba između tradicije i modernosti, koje se često nekritički preuzimalo sa Zapada preko hollywoodakih filmova. *Stela* je u samoj Grčkoj imala vrlo loše kritike i bila napadana i od ljevice i od desnice. Na Kanskom festivalu je, međutim, postigla veliki uspjeh i učinila grčku kinematografiju svjetski poznatom.

Na istom festivalu je Melina Mercouri upoznala svog supruga Julesa Dassina sa kojim će kasnije često surađivati. Uloga Stelle, za koju je često tvrdila da predstavlja njen alter ego, joj je bila jedna od najpoznatijih u karijeri.

## Uloge
* Melina Mercouri ... Stella
* Giorgos Fountas ... Miltos
* Alekos Alexandrakis ... Alekos
* Christina Kalogerikou ... Miltosova majka
* Voula Zouboulaki ... Anetta
* Dionysis Papagiannopoulos ... Mitsos
* Sofia Vembo ... Maria
* Costas Kakavas ... Antonis (kao Kostas Karalis)
* Tasso Kavadia ... Alekosova sestra
* Michael Cacoyannis ... Svat

## Reference

## Vanjske veze
*
Jovan Šević

**Jovan Šević** ili **Ivan Šević** () (? - o. 1764) bio je austrijski i ruski oficir srpskog porijekla. Karijeru je započeo kao pripadnik Srpske milicije u habsburškoj Vojnoj krajini na području Pomorišja te napredovao do čina potpukovnika. Kada je oko godine 1750. postalo jasno da će Srpska milicija biti ukinuta, odnosno izgubiti dio dotadašnjih privilegija, Šević se zajedno s dijelom sljedbenika preslio u Rusiju gdje se stavio u službu tamošnjih vlasti. Godine 1752. je vodio drugu grupu doseljenika iz Pomorišja, Potisja i Slavonije te ih doveo na područje tadašnjeg Ruskog Carstva u današnjoj Ukrajini. Oni su se 1753. naselili na području koje je dobilo ime Slavenosrbija, a Šević je od ruskih vlasti dobio čin generala. Slavenosrbija je ukinuta nakon njegove smrti, ali su brojni Ševićevi potomci ostvarili istaknute karijere u ruskoj carskoj vojsci. Šević se pojavljuje kao lik u romanu *[[Seobe (roman)|Seobe]]* srpskog pisca Miloša Crnjanskog.

Godine 2014. je za vrijeme rata na istoku Ukrajine po njemu prozvan Odred "Jovan Šević", odnosno paravojna formacija srpskih nacionalističkih dobrovoljaca (četnika) koja se bori na strane pro-ruskih separatista Novorusije.

## Izvori
*
Ålandski univerzitet primenjenih nauka

**Ålandski univerzitet primenjenih nauka** () je visoka škola u glavnom gradu Ålanda Mariehamnu, autonomnog i demilitariziranog švedskog arhipelaga u Finskoj. Škola je osnovana 1. januara 2003. spajanjem dve alandske visoke škole (*Ålands yrkeshögskola* i *Ålands högskola*). Škola je jedina visokoobrazovna institucija u pokrajini. Sva predavanja provode se na švedskom jeziku, jedinom službenom jeziku u pokrajini.

## Službena stranica
*Ålandski univerzitet primenjenih nauka
Slavjanski četnički odred

**Odred "Jovan Šević"** () ili **Slavjanski četnički odred** () je paravojna formacija srpskih nacionalista (četnika) koja od proljeća 2014. godine na istoku Ukrajine sudjeluje u borbama na strani pro-ruskih separatista Donjecke i Luganske Narodne Republike (Federativna Država Novorusija) protiv pro-zapadnih ukrajinskih vlasti. Odred je ime dobio po Jovanu Ševiću, austrijskom oficiru srpskog porijekla koji je sredinom 18. vijeka doveo svoje sunarodnjake kako bi služili Ruskom Carstvu na područje današnje Ukrajine. 

Nastao je od male grupe dobrovoljaca na čelu sa Bratislavom Živkovićem koja je u martu 2014. došla na Krim pomoći tamošnjim "snagama samoobrane" prilikom održavanja referenduma o nezavisnosti; ona je za sebe tada koristila ime "Car Lazar". Živković i njegovi sljedbenici su nakon toga neko vrijeme boravili u Moskvi, a potom se vratili u Srbiju, da bi 30. juna 2014. formirali odred koji je brojao oko 30 članova. 21. jula je Živković objavio dolazak nešto veće grupe dobrovoljaca, tako da je odred narastao na oko 250 ljudi.

27. jula su ukrajinske vlasti objavile kako su Živkovića zarobile prilikom borbi za mjesto Debaljcevo u Donečkoj oblasti. Živković je dva dana kasnije to lično opovrgnuo. Nešto kasnije je srpski premijer Aleksandar Vučić izjavio kako su 99 % pripadnikja Odreda "najamnici koji primaju honorar od 2100 do 6500 dolara po borbi", a što je Živković kasnije opovrgnuo.
Federativna Država Novorusija

**Federativna Država Novorusija** (, ), također poznata i kao **Savez Narodnih Republika** (, ), također poznata i pod neformalnim nazivom **Lugandonija** (od riječi Lugansk i Donjeck) je državni savez (konfederacija) koju čine nepriznate države Donjecka Narodna Republika (DNR) i Luganska Narodna Republika (LNR) u istočnom dijelu Ukrajine. Proglašena je 22. maja 2014, a ozvaničena 24. maja iste godine, kada su lideri DNR i LNR potpisali sporazum o ujedinjenju. 24. juna su vođe obje države objavile kako će imati zajednički ustav i parlament, a dva dana kasnije je za njegovog predsjednika proglašen Oleg Carjov. Novorusija trenutno nema fiksirane granice, ali je de facto omeđena međunarodnim granicama Ukrajine sa Rusijom, odnosno linijama fronte uspostavljenim za vrijeme rata u istočnoj Ukrajini.

## Pozadina

Nova Rusija je ime dobila po području koje je bivše Rusko Carstvo godine 1774. dobila Kučukkainairdžijskim mirom, odnosno aneksijom Krimskog Kanata, i na koje se ubrzano doselilo rusko stanovništvo, osnovavši gradove kao što su Odesa. Posle propasti Ruskog Carstva i građanskog rata, godine 1922. su ta područja Ukrajinskoj SSR, koja je postala dio SSSR-a. Nakon raspada SSSR-a 1991. godine, ta su područja postala dio nezavisne Ukrajine.

Na tim se područjima poslije euromajdanskih protesta i nasilnog svrgavanja pro-ruskog predsednika Viktora Janukoviča razvio separatistički pokret koji je tražio ujedinjenje sa Rusijom, a kome je značajan poticaj dala ruska aneksija Krima. Nastojanja novih ukrajinskih vlasti da ga uguše silom su dovele do niza oružanih incidenata koji su prerasli u sukob, tokom koga su formirane DNR i LNR, a potom i Novorusija.

## Teritorija

Novorusija faktički kontroliše delove Donjecke i Luganske oblasti u Ukrajini. Međutim, teritorijalne aspiracije Novorusije uključuju još šest ukrajinskih oblasti: Harkovsku, Dnjepropetrovsku, Zaporošku, Hersonsku, Mikolajivsku i Odešku.

## Državno uređenje

Novorusija je konfederacija, koju trenutno čine Donjecka i Luganska narodna republika. Članstvo je otvoreno i za druge potencijalne članice.

Najviša zakonodavna vlast Novorusije je Državni savet Novorusije, a izvršnu vlast čini Savet Novorusije koga trenutno čine po tri predstavnika iz LNR i DNR.

## Jezik i religija
Zvanični jezik Novorusije je ruski i ukrajinski.

## Oružane snage
Oružane snage Novorusije čine niz milicija i paravojnih formacija, prvo objedinjene u Narodna miliciju Donbasa (DNR) i Armiju Jugoistoka (LNR) koje su se naknadno objedinile u Združene oružane snage Novorusije.

## Međunarodno priznanje

Novorusija kao celina nije međunarodno priznata ni od jedne druge države. DNR i LNR su se, pak, međusobno priznale kao suverene države, a nezavisnost im je 27. i 18. juna 2014. priznala jedino Južna Osetija, čiju nezavisnost trenutno priznaje samo 4 države-članice UN.

## Reference
Mariehamn

**Mariehamn** () je glavni grad Ålanda, autonomnog i demilitariziranog švedskog arhipelaga u Finskoj. Mariehamn je sedište Vlade i Parlamenta Ålanda, a u njemu živi i 40% ukupnog broja stanovnika arhipelaga. Kao i ostatak Ålanda i u Mariehamnu je švedki jedini službeni jezik u kojemu oko 88% stanovništva govori švedski kao materinji jezik.

## Historija i geografski položaj

Grad je dobio ime po ruskoj carici Mariji Aleksandrovnoj, supruzi cara Aleksandra II. Grad je osnovan 1861. oko sela Övernäs. Grad je smešten u uvali i u njoj se nalaze dve luke koje se ne lede u većem delu godine. Zapadna luka je važno međunarodno pristanište za plovilice iz Švedske, Estonije i Finske, naročito zbog posebnog statusa arhipelaga koji ga oslobađa određenih poreznih regulativa koji važe u Evropskom ekonomskom prostoru što omogućava *duty-free* prodaju dobara. 3 kilometra severozapadno od grada (u opštini Jomala) nalazi se i Aerodrom u Mariehamnu.

## Kultura i obrazovanje

Grad je sedište većeg broja regionalnih institucija i medija kao što su lokalne novine Ålandstidningen i Nya Åland, nekoliko lokalnih radio stanica i dve privatne televizijske stanice, TV Åland i Åland24 koje su smeštene u blizini grada. U gradu se nalazi i savremena biblioteka, a prva izdavačka delatnost započeta je 1891. godine. U gradu se nalazi i nekoliko građevina projektovanih od strane slavnog finskog arhitekte Larsa Soncka, koji se na arhipelag doselio još kao dete. Nekoliko građevina je projektovao i Hilda Hongell ali je samo deo njih sačuvan do danas. U gradu se nalazi i jedina visokoobrazovna institucija arhipelaga, Ålandski univerzitet primenjenih nauka, koji je osnovan 2003. spajanjem druge dve visoke škole (*Ålands yrkeshögskola* i *Ålands högskola*). U gradu je smješten i Muzej Ålanda osnovan 1963. godine.

## Galerija


Image:Kyrkan i Mariehamn 1..jpg|Crkva svetog Đorđa
Image:Mariehamn.jpg|
Image:Swedish Consulate, Aland.JPG|Švedski konzulat
Image:Alands Lagting BSPC 19 (1).jpg|Parlament Ålanda


## Gradovi prijatelji
*, Kópavogur
*, Kragerø
*, Kuressaare
*, Lomonosov
*, Slagelse
*, Tórshavn
*, Valkeakoski
*, Visby

## Reference

## Vanjske veze

* Službena stranica 
* Službena turistička prezentacija 
*  
* Plan grada 
* Mariehamn. Tourist route
Aerodrom Mariehamn

**Aerodrom Mariehamn** (; ) (IATA kod: **MHQ**, ICAO kod: **EFMA**) je smešten u opštini Jomala, na autonomnom arhipelagu Åland u Finskoj, 3 kilometra od centra glavnog grada arhipelaga Mariehamna. 2010 aerodrom je imao protok od 48,672 i njime upravlja državna kompanija Finavia.

## Reference

## Vanjske veze

* Službena stranica
Dejonej

**Dejonej** () ili **Dejon** (Δηίων) bilo je ime nekoliko ličnosti u  grčkoj mitologiji.

*Sin Eola, kralja Fokide, i otac Kefala, Aktora, Eneta, Filaka, Nisa i Asterodije.

*Otac Dije. Kad se Dejonej udvarao Iksionovoj kćerki, Iksion ga je gurnuo u zapaljenu jamu kako bi izbegao plaćanje miraza. Poznat je i kao Ejonej.

*Sin Antiope i Eurita iz Ehalije. Oženio se Perigunom, kćerkom Sinisa, čijeg je oca ubio Tezej.

*Jedan od sinova Herakla i Megare.

*Trojanac koga je u trojanskom ratu ubio Filoktet.

## Reference
Eckerö

**Eckerö** je jedna od opština Ålanda, autonomnog i demilitariziranog švedskog arhipelaga u Finskoj. Opština je najpoznatija po Poštanskoj i carinskoj palači koja je izgrađena 1828. godine na putu između švedskog Stockholma i finskog Turkua i koju su projektovali Carl Ludvig Engel i Carlo Bassi.

## Reference

## Vanjske veze

* www.eckero.ax
Služba bezbjednosti Ukrajine

**Služba bezbjednosti Ukrajine** (; SBU) je bezbjedonosna agencija Ukrajine, zadužena za kontraobavještajne i antiterorističke djelatnosti, te neposredno podređena predsjedniku Ukrajine. 

Predstavlja nasljednicu Komiteta državne bezbjednosti (KGB), odnosno njene republičke ispostave iz vremena SSSR-a. Pod današnjim imenom djeluje od 1992. godine.

SBU, koja posjeduje vlastitu oružanu formaciju poznatu po imenom Alfa grupa, trenutno sudjeluje u ratu na istoku Ukrajine.

## Izvori

## Vanjske veze
* SBU's Official web site   
* Gongadze Case Investigation  
* Igor Drizhchany's Complex Inheritance 
* The top-5 arrests and mask-shows in 2011 
* From the History of Genocide 
* Extraordinary Commissions in Podillia 
* Balitsky's profile 
* Chysnikov, V. ''Directors of organs of State Security of the Soviet Ukraine''.
* People's Committee of State Security
Finström

**Finström** je jedna od opština Ålanda, autonomnog i demilitariziranog švedskog arhipelaga u Finskoj. Opština je našeljena još u periodu Vikinga dok je lokalna *Crkva svetog Mihajla* jedna od najstarijih na arhipelagu sa delovima zgrade sačuvanim još iz 12. veka. Opština se nalazi u središtu glavnog ostrva arhipelaga i graniči sa još 5 opština Ålanda. Godby, sedište opštine, sa svojih 900 stanovnika, predstavlja drugo najveće naselje arhipelaga, odmah iza Mariehamna.

## Reference

## Vanjske veze

* www.finstrom.ax
Oružane snage Ukrajine

**Oružane snage Ukrajine** () je oružana formacija Ukrajine. Zvanično je stvorena 6. decembra 1991. godine. Rodovi Oružanih snaga Ukrajine su: Kopnena vojska Ukrajine, Vazduhoplovne sile Ukrajine i Mornarica vojske Ukrajine.

## Kopnena vojska

Kopnena vojska Ukrajine je formirana u Oružanim snagama Ukrajine na osnovu Uredbe Predsednika Ukrajine u skladu sa članom 4. Zakona Ukrajine "o Oružanim snagama Ukrajine" u 1996.

Kopnena vojska Ukrajine je glavni nosilac borbene snage i odbrane nezavisne ukrajinske države.
Kopnene trupe ukupno broje 74379 lica (osam mehanizovanih brigada, dve oklopne brigade, dve aeromobilne brigade, jedna vazduhoplovno-desantna brigada, tri artiljerijske brigade, jedna raketna brigada i jedinice za podršku i održavanje).

## Vazduhoplovne sile Ukrajine

Vazduhoplovne sile Ukrajine - jedan od glavnih nosilaca borbenog potencijala oružanih snaga Ukrajine na nebu. VSU broje 47900 lica.
Jomala

**Jomala** je jedna od opština Ålanda, autonomnog i demilitariziranog švedskog arhipelaga u Finskoj. Naziv naselja potiče i ugrofinskih jezika u kojima ima značenje za Boga. Na području opštine pronađeni su tragovi naseljenosti koji potiču iz perioda 2000 godina pre nove ere. Pre utemeljenja Mariehamna, i područje toga grada bilo je u sastavu opštine. U Jomali je smešten Aerodrom u Mariehamnu.

## Galerija


Image:Schooner Linden.jpg
Image:Mariehamn Airport.jpg|Aerodrom u Mariehamnu
Image:Bauernhochzeit Jomala 1.jpg|ceremonija vjenčanja


## Reference

## Vanjske veze

* www.jomala.ax
Kumlinge

**Kumlinge** je jedna od opština Ålanda, autonomnog i demilitariziranog švedskog arhipelaga u Finskoj. Kumlinge, koji je ujedno i naziv najvećeg ostrva u opštini, znači *kameni prelaz*.

## Reference

## Vanjske veze

* www.kumlinge.ax
Lemland

**Lemland** je jedna od 16 opština Ålanda, autonomnog i demilitariziranog švedskog arhipelaga u Finskoj. Lokalna crkva, posvećena svetoj Brigiti švedskoj, izgrađena je u 13. veku, a oslikana u 14.

## Reference

## Vanjske veze

* www.lemland.ax
Perijer

**Perijer** () bio je, u grčkoj mitologiji, kralj Mesene, drevnog polisa na jugu Peloponeza. O njegovom poreklu i roditeljima postoje različite verzije kod antičkih pisaca, no kod većine se kao njegovi roditelji navode Eol i Enareta. Perijerova supruga bila je Gorgofona, kći Andromede i Perseja.

## Mitologija
Prema Jovanu Cecesu, vizantijskom filologu, Perijer je bio sin Kinorte, spartanskog kralja, i otac Ebala, kome je, pak, Gorgofona rodila Tindareja i Ikarija.

Pseudo-Apolodorova, *[[Biblioteka (Pseudo-Apolodor)|Biblioteka]]* navodi dve različite verzije Perijerovog porekla: prema jednoj, Perijer je bio sin Kinortin, suprug Gorgofonin i otac Tindarejev, Ikarijev, Afarejev i Leukipov; prema drugoj verziji, bio je sin Eolov i otac samo dva Gorgofonina sina ― Afareja i Leukipa. U tom bi slučaju Tindarej i Ikarije, zajedno s Hipokoontom i Arenom, bili sinovi Ebala, koji bi, pak, bio sin drugog Perijera, sina Kinortinog, a majka im je bila nimfa Bateja.

Najzad, prema Pausaniji, Gorgofina, kći Persejeva, bila je prva žena koja se dvaput udavala: prvo se udala za Perijera, vladara Mesenije, sina Eolovog, kome je rodila Leukipa i Afareja, a nakon Perijerove udala se za Ebala, spartanskog kralja, sina Kinorting, kome je rodila Tindareja, Ikarija i Arenu.

Pausanija pripoveda i da je Hipokoont bio Ebalov najstariji rođeni sin i da mu je majka bila Bateja (odnosno, prema sholijama uz Euripida i Homera, Hipokoontova se majka zvala Nikostrata).

## Druge ličnosti
**Perijer** je bio i kočijaš Tebanca Menekeja, koji je u Posejdonovom svetilištu u Onhestu smrtno ranio minijskog kralja Klimen, koji na samrti zakleo svog sina Ergina da ga osveti; to je bio uzrok rata između Minijaca i Tebanaca.

## Reference

## Literatura
*

## Vanjske veze
* O detaljnom prikazu Perijerovog potomstva v. Theoi.com, Notes to Apollodorus 3c, 188.
__NOTOC__
Telečka

**Telečka** može biti:

* Telečka (Sombor), naselje u opštini Sombor, Zapadnobački okrug
* Telečka peščara, Subotička peščara u Bačkoj
* Telečka (oblast), uža oblast Bačke, koja se prostorno poklapa sa datom peščarom.
Ålandski švedski

**Ålandski švedski** je lokalni dijalektalni oblik švedkog jezika koji se govori među stanovništvom Ålanda, autonomnog i demilitariziranog švedskog arhipelaga u Finskoj. U alandskom švedskom pronalaze se i elementi švedskoga jezika kontinentalne Finske i elementi švedskog iz historijske regije Uppland u kojoj se nalazi i glavni grad Švedske, ali ga se kategorizira u istočnošvedske govore, zajedno sa onima u Finskoj i Estoniji.
Kanadski centar za epigrafske dokumente

**Kanadski centar za epigrafske dokumente** (, akr. **KCED** ili **CCED**) je neprofitna organizacija stvorena sa ciljem da arhivira, katalogizira, i digitalizuje epigrafske materijale. KCED se sastoji od stručnjaka i postdiplomskih studenata volontera povezanih sa studijama informacija: bibliotekari, arhivisti i onih u polju digitalne humanističke nauke.   

Originalno smješten u Odjeljenju za klasične nauke Univerziteta u Torontu, KCED je radio na jednom od najvećih kolekcija antičkih grčkih natpisa u Sjevernoj Americi. Ovi natpisi su očuvani kao epigrafski otisci i datirani su od 7. vijeka pne. do 4. vijeka.  

KCED je trenutno lociran u Odjeljenju za civilizacije Bliskog i Srednjeg Istoka Univerziteta u Torontu. KCED radi sa kolekcijom Harak, koja je najveća svjetska unikatna zbirka sirijskih i garšuni natpisa iz Iraka. Ovi natpisi su očuvani kroz slike razvijene i digitalne fotografije, i datirani su od 7. do 20. vijeka.

KCED takođe radi na kolekcijama iz Ekumenskog istraživačkog instituta St. Efrem (SEERI) i Društva za očuvanje kršćanske baštine sv. Tome (APSTCH). Obe kolekcije su iz Kerale u Indiji. One sadrže sirijske, malajalamske, tamilske, i srednjoperzijske (pahlavi) natpise koji su datirani od 9. ili 10. do 20. vijeka.

## Vanjske veze
*  Canadian Centre for Epigraphic Documents
Lokro

**Lokro** () ime je nekoliko ličnosti u grčkoj mitologiji i istoriji.

## Eponim Lokriđana

**Lokro**, sin Fiska i unuk Amfiktiona, sina Deukalionovog, bio je eponimni heroj Lokriđana. Prema jednoj verziji, bio je oženjen Protogenejom, kćerkom Deukaliona i Pire, a prema drugoj, supruga mu je bila Kabija. Vladao je narodom Lelega, koji su po njemu nazvani Lokriđanima. Prema mitu, elidski kralj Opunt imao je lepu kćer Kabiju, s kojom je Zevs vodio ljubav. Devojka je zatrudnela i Zevs su je oteo Opuntu i predao je Lokru, koji nije imao dece. Kabija je rodila sina, kome je Lokro dao ime Opunt. Kad je kasnije između oca i sina izbio sukob, Lokro je prepustio vlast Opuntu i s kolonistima krenuo da nađe novu domovinu. Proročište mu je savetovalo da se zaustavi tamo gde ga ujede "drveni pas". Lokro je prešao u oblast zapadno od Parnasa i tu se jednom prilikom zaustavio kad se slučajno ubo na trn divlje ruže. Tad je shvatio da se proročanstvo ispunilo, jer Grci trn divlje ruže nazivaju "psećim trnom". Time se objašnjavalo postojanje dve Lokride ― jedne istočno, a druge zapadno od Parnasa.

## Druge mitske ličnosti

* **Lokro** je bio sin Zevsa i Mere, kćerke argivskog kralja Preta i Anteje. Ovaj je Lokro pomogao Zetu i Amfionu da podignu Tebu.

* **Lokro**, sin Feaka, otišao je u Italiju, gde se oženio Laurinom, kćerkom kralja Latina. 

## Kipar s Parosa

**Lokro** je bio i neki kipar s Parosa, čiji kip Atene u Aresovom hranu u Atini spominje Pausanija.

## Reference

## Literatura
*
Ålänningens sång

**Ålänningens sång** (; ) je službena himna Ålanda, autonomnog i demilitariziranog švedskog arhipelaga u Finskoj. Himna je usvojena 1922. godine, a njezin je tekst napisao John Grandell, dok joj je kompozitor bio Johan Fridolf Hagfors. Himna je prvi put javno i izvedena 1922., na muzičkom festivalu u Mariehamnu.
Ålandska zemaljska provincijska kancelarija

**Ålandska zemaljska provincijska kancelarija** (švedski: *Ålands län*, finski: *Ahvenanmaan lääni*) je predstavljala centralnu vladu Finske na Ålandu u periodu od 1918. do 2009. Zbog autonomije arhipelaga, kancelarija je imala donekle izmenjen opseg ovlasti u odnosu na slične kancelarije u drugim finskim provincijama. Kancelarija je objedinjavala poslove 7 različitih centralnih ministarstava na lokalnoj razini.

U okviru odluke o ukidanju finskih provincija, kancelarija je 2009. zamenjena specijalnim Državnim sekretarijatom za Åland.
Šahi (razvrstavanje)

**Šahi** () se može odnositi na:
* **[[Šahi|Šahi (dinastije)]]**, dinastije iz Kabulistana tokom starog i srednjeg vijeka
* **[[Šahi (novac)]]**, novovjekovni iranski srebrnjaci
* **[[Šahi (Utar Pradeš)]]**, grad u Indiji
* **[[Kaemšaher|Šahi (iranski grad)]]**, ime iranskog grada Kaemšahera do 1979.
* **[[Šahi (Gaznijska pokrajina)]]**, selo u Afganistanu
* **[[Šahi (Gorska pokrajina)]]**, selo u Afganistanu
* **[[Šahi (Lagmanska pokrajina)]]**, selo u Afganistanu
Šardža

**Šardža** (, *al-Šardža*, dosl. istočna) je sa svojih 660.000 stanovnika treći po veličini grad u Ujedinjenim Arapskim Emiratima i prijestolnica istoimenog Emirata Šardže u toj federaciji na jugoistoku Perzijskog zaljeva. Ona je danas samo dio konurbacije Dubai-Šardža-Adžman koja se rastegla duž obala zaljeva.

## Geografija
Grad leži udaljen nekih 170 km od Abu Dabija, glavnog grada Ujedinjenih Arapskih Emirata.

## Historija
Preci današnje vladajuće dinastije al-Kasimi bili početkom 18. vijeka bili su glavni vođe pirata Perzijskog zaljeva. Oni su u svoje pohode išli iz svoje prijestolnice Šardže. Kako su napadali sve brodove koji bi uplovili u zaljev, postali su trn u oku Britaniji, koja ih je 1820. uspjela poraziti i prisiliti na potpisivanje sporazuma o miru i suradnji. Nakon tog je njihov tadašnji šeik 1892. potpisao ekskluzivni ugovor sa Britanijom, kojim je njihov emirat postao britanski protektorat.

U 19. vijeku Šardžanska luka bila je važan strateški i trgovački centar Perzijskog zaljeva, zbog čega je Velika Britanija još 1823. postavila u njoj svog agenta. Kasnije se ispostavilo da je luka u Šardži plitka i muljevita, pa je Britanija 1954. preselila svog agenta za politička pitanja u Dubai koji je u međevremenu izrastao u najveću luku tog dijela zaljeva. Britanija je u decembru 1971. napustila Perzijski zaljev, a odmah nakon toga je grad postao prijestolnica Emirata Šardže u novonastaloj federaciji Ujedinjeni Arapski Emirati.

## Privreda
Modernizacija emirata ograničila se uglavnom na grad Šardžu u kojoj je izgrađeno puno visokih novogradnji, produbljena i modernizirana luka, te kontejnerskih terminala i hladnjača. Podignuto je i dosta pogona lake industrije i izgrađen je međunarodni aerodrom. Pored toga, godine 2008. izgrađen je velelepni Muzej islamske civilizacije.

## Transport
Šardža je povezana asfaltnom cestom sa susjednim emiratima i gradovima Ras al-Kajmom i Abu Dabijem.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Emirata Šardže  
* Šardža na portalu Encyclopædia Britannica
Siget

**Siget** ( – "ostrvo") se odnosi na više geografskih pojmova vezanih za prostor nekadašnje Ugarske:

* Siget (grad u Mađarskoj), ili Sigetvar, kao grad u Mađarskoj
* Sigetu Marmacjej, nekada Maramureški Siget, grad u Rumuniji
* Siget, skraćeni naziv za , ostrvo i sportsko-rekreacionu zonu u Budimpešti, Mađarska

**Siget** se takođe može odnositi i na:

* , ili Pišpekpusta, selo u Mađarskoj
* Siget (Novi Kneževac), naselje u opštini Novi Kneževac, Vojvodina, Srbija
* Siget (Zagreb), naselje u Zagrebu, Hrvatska
Diktis

**Diktis** () ime je četiri ličnosti u grčkoj mitologiji.

***Diktis** je bio ribar i brat kralja Polidekta sa ostrva Serifa. Diktis i Polidekt bili su sinovi Magneta i jedne Najade, ili, prema drugima, Peristena i Androtoje, ili, pak, Posejdona i Kerebije. Diktis je pronašao Danaju i Perseja u jednom kovčegu kojeg je more izbacilo na obalu (ili se, prema drugoj verziji, upleo u ribarsku mrežu). On ih je primio kod sebe i Perseja je odgojio kao vlastitog sina. Nakon što je Persej ubio Meduzu, spasao Andromedu i potom Meduzinu glavu pokazao Polidektu i tako njega i njegovu pratnju pretvorio u kamen, postavio je Diktisa za kralja. Diktis i Klimena imali su žrtvenik u okviru Persejevog svetilišta u Atini.

***Diktis**, jedan od mornara koji su pokušali da otmu Dionisa, ali ih je ovaj pretvorio u delfine.

* **Diktis**, kentaur koji je prisustvovao Piritojevoj svadbi i sukobio se s Lapitima. Bežeći od Piritoja okliznuo se, pao s litice i tako izgubio život.

* **Diktis**, sin Posejdona i Agamede, kćerke Augijine.

## Reference
Sylvain Wiltord

**Sylvain Wiltord** (Neuilly-sur-Marne, 10. svibnja 1974.) je umirovljeni francuski nogometaš i reprezentativac koji je igrao kao krilo.

Vrhunac njegove karijere čini četverogodišnji boravak u londonskom Arsenalu, s kojim je osvojio dva Premiershipa i dva FA Cupa. Nakon odlaska iz Arsenala u Lyon, osvojio je i jedno prvenstvo Francuske.

Wiltord je za reprezentaciju skupio 92 nastupa i postigao 26 golova. Igrao je na Olimpijadi 1996, dva svjetska i dva europska prvenstva. Bio je dio momčadi koje su postale prvaci Europe 2000. godine te drugoplasirani u svijetu 2006. godine.
Bixente Lizarazu

**Bixente Lizarazu**, isprva registriran kao **Vincent Lizarazu** (Saint-Jean-de-Luz, 9. prosinca 1969.) je umirovljeni francuski nogometaš i reprezentativac baskijskog porijekla. Najveće uspjehe u klupskoj karijeri ostvario je kao igrač Bordeauxa i Bayerna, dok je za reprezentaciju skupio 97 nastupa uz 2 gola.

U 12 godina reprezentativne karijere, Lizarazu je sudjelovao na tri europska i dva svjetska prvenstva, postavši svjetski (1998.) i europski prvak (2000.).
Polidekt

**Polidekt** () bio je, u grčkoj mitologiji, kralj ostrva Serifa te, prema jednima, sin Magneta i neke Najade nepoznatog imena ili, prema drugima, Peristena i Androtoje, ili, pak, Posejdona i Kerebije.

## Mitologija
Priča o Polidektu većim je delom sadržana u mitu o Perseju. Prema Pseudo-Apolodorovoj *[[Biblioteka (Pseudo-Apolodor)|Biblioteci]]*, Polidekt se zaljubio u Danaju kad je njegov brat Diktis spasao iz mora nju i njenog sina Perseja. Persej je tad već bio mladić i ponašao se vrlo zaštitnički prema majci i nije dozvoljavao Polidektu da joj se probliži. Stoga je Polidekt pribegao lukavstvu da bi se oslobodio Perseja i oženio se Danajom. Pretvarajući se da se želi oženiti Hipodamijom naredio je svim svojim podanicima na Serifu da ga snabdeju odgovarajućim darovima. Trebalo je da mu njegovi prijatelji daruju konje, no Persej to nije uradio, pa je Polidekt objavio da ne želi ništa drugo do glave Gorgone Meduze, budući da je Persej ranije izjavio kako bi mogao obaviti i tako težak posao kao što je odsecanje Meduzine glave. Persej se složio i Polidekt mu je rekao da se ne vraća na ostrvo bez Meduzine glave. Persej je uspeo usmrtiti Meduzu i to tako što je svoj štit upotrebio kao ogledalo: kad je Meduza ugledala svoj lik u njemu, sama se skamenila. Kad se Persej vratio na Serif s Gorgoninom glavom, otkrio je da je u međuvremenu Polidekt pretio njegovoj majci (a možda je i silovao), pa se ona morala skloniti u jedan hram. Persej se razbesneo i uleteo u palatu, u kojoj su se upravo okupili Polidekt i njegova pratnja. Polidekt se začudio što je Persej još uvek živ i nije hteo poverovati da je Persej zaista izvršio svoj zadatak. Persej je izjavio da je ubio Meduzu Gorgonu i kao dokaz pokazao je njenu odrubljenu glavu; kad su je Polidekt i okupljeni plemići ugledali, skamenili su se i tako umrli.

Prema verziji ovog mita koju prenosi Higin, Polidekt je pokušao izdajnički ubiti Perseja plašeći se njegove neustrašivosti, no Persej je u poslednjem trenutku izvukao Gorgoninu glavu i pokazao je Polidektu. Persej je tad vlast na Serifom predao Diktisu.

U jednoj drugoj verziji, koju je takođe zabeležio Higin, Polidekt se oženio Danajom kad ju je pred njega doveo Diktis, a Persej je bio odgojen u jednom Ateninom hramu. Prema toj verziji, Polidekt nije uopšte zlostavljao Perseja i Danaju, već ih je zaštitio od Akrisija, Danajinog oca, koji je otkrio da su njih dvoje preživeli te je došao na Serif da ih ubije. Persej se nakraju zakleo da nikad neće ubiti svog dedu, no kad je Polidekt ubrzo potom umro, Persej je na pogrebnim igrama nesrećnim slučajem pogodio Akrisija diskom, što je rezultiralo Akrisijevom smrću.

## Reference
Milenko Jorgić

**Milenko Jorgić** (Lisičine, 2. 1. 1956 - Ig, 27. 6. 1991), vojni pilot i kapetan 1. klase Jugoslavenske narodne armije.

Kapetan 1. klase Milenko Jorgić je rođen 2. 1. 1956 u hrvatskom selu Lisičine (općina Voćin) u srpskoj porodici Jove Jorgića. Kapetan Jorgić je Rat u Sloveniji dočekao u sastavu Jugoslavenske narodne armije (JRZ). Bio je stacioniran na zagrebačkom aerodromu Plesu u okviru helikopterske eskadrile JRZ-a. Prvog dana rata, 27. 6. 1991 godine, pripadnici slovenske Teritorijalne odbrane (TO) su oko 18.30 kod Iga raketom Strela-2 srušili transportni helikopter Mil Mi-8 kapetana Jorgića, koji je letio u povratku sa granice SFR Jugoslavije i Austrije prema Zagrebu. Tom prilikom poginuli su kapetan Jorgić, poručnik avijacije Eldin Hrapović i vazduhoplovno-tehnički vodnik Miroslav Šandor. Sve do 5. 7. 1991 godine, nadležni organi Slovenije su odbijali izručiti tijelo kapetana Jorgića i preostala dva poginula pripadnika JRZ-a. Štoviše pojedini visoki funkcioneri Slovenije su se trijumfalno slikali pored tijela poginulih članova posade srušenog helikoptera Mi-8. Zoran Dernovšek, pripadnik TO Slovenije, je kasnije identificiran kao lice koje je ispalilo raketu na helikopter kapetana Jorgića.

## Reference

## Literatura
*