open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Didaskalije

**Didaskalije** (grčki *διδασκαλία* - uputa) su kratke natuknice u dramskom scenariju koje nam ukazuju što radi književni lik dok izgovara tekst. Navedene su unutar zagrada ispred ili poslije govornog teksta lika. Koriste se kao upute kazališnim glumcima kako da se ponašaju na pozornici. Osim toga, didaskalije su jedna vrsta suvremene notacije u zborskoj literaturi.

## Primjer
William Shakespeare, Romeo i Julija:

* Romeo (položi ruke na srce): *Tko nije nikad osjetio rana i brazgotini taj se podsmijava – al tiho! Kakva svjetlost prodire kroz onaj prozor tamo? To je istok, a Julija je sunce.* 
* Julija (postidno prilazi Romeu): *Romeo, o Romeo! Zašto si Romeo? O zataji oca svog, odbaci ime to – il´ ako nećeš, prisegni da me ljubiš, pa ću ja poreći da se zovem Capuleti!*
## Vanjske veze
* Didaskalije (Britannica)
Vesna Dovniković

**Vesna Dovniković** (rođena **Gjurin**; Zagreb, 22. XII. 1950) hrvatska je organizatorica manifestacija posvećenih animiranom filmu i funkcionerka u organizacijama koje se bave animiranim filmom. Od 2000. godine je glavna tajnica ASIFA-e (Međunarodne asocijacije animiranog filma) u pet trogodišnjih mandata, a od 2003. predsjednica ASIFA-e Hrvatske.

## Biografija
Diplomirala je filozofiju i germanistiku na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. U filmskoj animaciji aktivna je od 1980. godine. Od tada pa do 1992. te od 1999. do 2000. radila je u organizaciji Svjetskog festivala animiranog filma u Zagrebu.

Sudjelovala je na brojnim međunarodnim konferencijama, filmskim festivalima i forumima u Evropi, Aziji, Americi i Africi te bila članica međunarodnih žirija na festivalima animacije u Neumu (Bosna i Hercegovina), Kairu (Egipat), Sirosu (Grčka), Genzanu di Roma (Italija), Hangzhouu (Kina), Espinhu (Portugal), Jekaterinburgu (Rusija), Birminghamu (Alabama, SAD), Madridu (Španjolska) i Bradfordu (Velika Britanija).

## Aktivnosti
* Od 2003. godine organizira godišnju filmsku manifestaciju "Dan hrvatske animacije".
* 2006. imenovana je gostujućim profesorom na Jilin College of Art and Design kineske provincije Jilin.
* 2009. izabrana je za dopredsjednicu Vijeća Svjetskog festivala animiranog filma u Zagrebu.
* 2010. kao umjetnička ravnateljica organizirala je prvi nacionalni festival animiranog filma u Hrvatskoj – u Zagrebu, 20. i 21. veljače.
* 2013. ponovo je izabrana za glavnu tajnicu ASIFA-e, na peti trogodišnji mandat.

## Privatni život
Od 1973. u braku je sa svjetski poznatim autorom animiranih filmova Borivojem Dovnikovićem – Bordom, s kojim uspješno i profesionalno surađuje.

## Izvori
* NAFF : 2010 Neum Animated Film Festival
Lília Cabral

**Lília Cabral Bertolli Figueiredo** (São Paulo, 13.7. 1957) je brazilska glumica.

## Televizijski nastupi
* 1984 - *Corpo a Corpo* .... Margarida Fraga Dantas
* 1985 - *De Quina pra Lua* .... Marieta
* 1986 - *Hipertensão* .... Antonieta
* 1987 - *Mandala* .... Lena
* 1988 - *Vale Tudo* .... Aldeíde Candeias
* 1989 - *Tieta* .... Amorzinho
* 1991 - *O Portador* ...Luciana
* 1991 - *Salomé* .... Ernestina
* 1992 - *Pedra sobre Pedra* .... Alva
* 1993 - *Sex Appeal* .... Clarice
* 1993 - *Confissões de Adolescente* .... Gilda
* 1994 - *Pátria Minha* .... Simone Pelegrine
* 1995 - *História de Amor* .... Sheila Bueno
* 1995 - *Engraçadinha... Seus Amores e Seus Pecados* .... Eduarda
* 1997 - *Anjo Mau* .... Goretti Garcia
* 1998 - *Meu Bem Querer* .... Verena Alves Serrão
* 1998 - *Dona Flor e Seus Dois Maridos* .... Violeta
* 1999 - *Malhação* .... Cláudia Almeida
* 2000 - *[[Laços de Família (telenovela)|Laços de Família]]* .... Ingrid Frank Lacerda
* 2001 - *Estrela-Guia* .... Daphne Pimenta
* 2002 - *Sabor da Paixão* .... Edith
* 2002 - *Sítio do Picapau Amarelo* .... Hera
* 2003 - *Chocolate com Pimenta* .... Bárbara Albuquerque
* 2004 - *Começar de Novo* .... Aída
* 2006 - *Páginas da Vida* .... Marta Toledo Flores 
* 2008 - *[[A Favorita]]* .... Catarina Coppola Monteiro 
* 2009 - *Viver a Vida* .... Tereza Saldanha 
* 2011 - *Divã* .... Mercedes 
* 2011 - *[[Fina Estampa]]*.... Griselda da Silva Pereira

## Reference

## Vanjske veze

*
Christiane Torloni

**Christiane Maria dos Santos Torloni** (São Paulo, 18.2. 1957) je brazilska glumica.

## Reference

## Vanjske veze
*
Notne skraćenice

**Notne skraćenice** (, , , ) se u muzici upotrebljavaju za uprošćavanje prepisivanja nota.

Često se (naročito u deonicama orkestarskih instrumenata) primenjuju sledeći načini zapisivanja *notnih skraćenica* za:

:1. ***ponavljanje tonova:***
Zapisuje se kosom crtom ispod cele note ili dve kose crte ispod polovine, četvrtine itd.
 

:2. ***ponavljanje grupe tonova:***

Ovaj znak  u muzici popularno se zove ***lenjivac*** (, čitaj: *faulencer*). U dole prikazanom primeru on zamenjuje celu jednu figuru.

:3. ***ponavljanje celog takta:***

Ovo se čini tako što se *lenjivac* upiše u naredni prazan takt.

:4. ***ponavljanje cela 2 takta:***
*Lenjivac* sa dve paralelne kose crte se upiše između dva ponovljena takta, preko taktne crte.

## Povezano
* Abrevijatura (muzika)
* Abrevijatura
* Faulenzer - ''lenjivac''

## Izvori
Taktna crta

U muzici **taktica** ili **taktna crta** (, , , ) je uspravna crta koja odvaja jedan takt da od drugog takta.

* Polje između dve *taktice* naziva se takt. 
## Nekoliko vidova taktica
* Ako želimo jedan takt da odvojimo od drugog takta, napisaćemo uspravnu crtu - takticu 
* Na kraju kompozicije ili nekog njenog dela nalazi se *dupla taktica* (tanka i debela) - *[[završnica (muzika)|završnica]]*. 
* Na završetku većih delova kompozicije beležimo dve *uspravne paralelne taktice* jednake debljine 
* Ako želimo da ponovimo neki takt ili grupu taktova, upisujemo *debelu i tanku takticu sa dve tačke* - ''repeticiju'' &nbsp;&nbsp; ili, zavisno od potrebe, *tanku i debelu takticu sa dve tačke* &nbsp;&nbsp;

## Povezano
* Takt (muzika)
* Uzmah
* Predtakt
* Promena taktova
* Prima i sekonda volta
* Repeticija
* Rečenica

## Izvori
Rukometna reprezentacija Sjeverne Makedonije

**Rukometna reprezentacija Severne Makedonije** predstavlja Makedoniju na međunarodnim rukometnim natjecanjima, a nalazi se pod ingerencijom RFSM-a. Do 2019. godine, nastupala je kao **Rukometna reprezentacija Makedonije**.

Reprezentacija je osnovana 1992. godine nakon raspada SFRJ, za čiju su reprezentaciju igrali i neki severnomakedonski rukometaši. Međunarodnoj rukometnoj federaciji pridružila se 1993. godine. Prvo pojavljivanje na međunarodnom natjecanju, Severna Makedonija (tada Makedonija) je ostvarila na europskom prvensvtu 1998. u Italiji, gdje je osvojila 12. mjesto. Sljedeće godine, na svjetskom prvenstvu u Egiptu ostvaruju 18. mjesto.

Nakon premijernih pojavljivanja, uslijedila je desetogodišnja stanka tokom koje Severne Makedonije nema na međunarodnim natjecanjima. Formiranje nove generacije započelo je 2009. godine, kada se momčad kvalificirala za svjetsko prvenstvo u Hrvatskoj, gdje osvaja 11. mjesto. Novu generaciju predvodio je najbolji sjevernomakedonski rukometaš, Kiril Lazarov. Godine 2012., na europskom prvenstvu u Srbiji ostvaruju rekordno 5. mjesto, a sljedeće godine u Španjolskoj, na svjetskom prvenstvu, ostvaruju 14. mjesto.

## Poznati igrači
* Pepi Manaskov
* Stevče Aluševski 135 utakmica, 352 gola
* Vlatko Mitkov 78 utakmica, 63 gola
* Petar Angelov 33 utakmice

## Navijači

Severnomakedonski navijači objedinjeni su u skupinu koja se zove *Makedonska Falanga*. Poznati su po svojoj glasnoj potpori nacionalnoj reprezentaciji kao i po tome što putuju na sva gostovanja reprezentacije, neovisno o tome gdje ona igrala. Posebno su se istakli tokom svjetskog prvenstva 2009. u Hrvatskoj, europskog prventva 2012. u Srbiji te tokom olimpijskih kvalifikacija u Švedskoj. Zbog svog navijanja tokom kvalifikacija za Olimpijadu, gdje je Sjeverna Makedonija ostvarila sva 3 poraza, navijači su dobili posebno priznanje IHF-a.

## Nastupi na međunarodnim natjecanjima

## Aktualni sastav
Izbornik:  Zvonko Šundovski

## Vanjske veze
* Službena stranica saveza 
* Rukometni vesti
Sum 41

**Sum 41**, kanadski glazbeni sastav.

## Članovi sastava
# Deryck Whibley
# Tom Thacker
# Jason McCaslin
# Steve Jocz

## Diskografija
### Albumi
# *[[All Killer, No Filler]]* (2001)
# *[[Does This Look Infected?]]* (2002)
# *[[Chuck (album)|Chuck]]* (2004)
# *[[Underclass Hero]]* (2007)
# *[[Screaming Bloody Murder]]* (2011)
# *[[13 Voices]]* (2016)
# *[[Order in Decline]]* (2019)
# *[[Heaven :x: Hell]]* (2024)

### Singlovi

## Vanjske veze

* Službena stranica
Naumče Mojsovski

**Naumče Mojsovski** (makedonski: **Наумче Мојсовски**; Struga, 17. lipnja 1980.) je bivši makedonski rukometaš i reprezentativac koji je od 2016. godine u mirovoni; posljednji klub za koji je igrao bio je rumunjski CSM București.
Vladimir Žirinovski

**Vladimir Volfovič Žirinovski** (ruski:*Влади́мир Во́льфович Жирино́вский*) rođen kao **Vladimir Volfovič Edelštajn**, rođen 25. aprila 1946. u Almatiju, Kazahstan — 6. 4. 2022.) bio je ruski političar, nacionalista, osnivač i lider desničarske Liberalno-demokratske partije Rusije, zamenik predsednika ruske Dume i član Saveta Evrope.

## Detinstvo
Rođen je Almatiju, glavnom gradu Kazahstana, kao **Vladimir Volfovič Eidelstein**. Almati su osnovali ruski Kozaci 1854. godine. Iz tog razloga Žirinovski smatra kako ima pravo govoriti da se rodio u Rusiji među Rusima, iako je rođen u Kazahstanu. Bio je šesto, najmlađe, dete od tri sestre i dva brata. Njegov otac Volf Andrejevič Žirinovski bio je pravni savetnik. Radio je u upravi Turkmenijsko-sibirske željeznice, a umro je vrlo rano od posledica prometne nesreće. Majka Aleksandra Pavlovna Žirinovskaja, rođena Makarova, ostala je bez sredstava za život. Od privatne imovine imali su samo kravu koju su morali prodati, jer ju nisu imali čime hraniti.

## Mladost
Diplomirao je 1969. orijentalistiku (uža specijalnost turski jezik i civilizacija) na Moskovskom državnom univerzitetu (МГУ). Nakon završenog fakulteta odslužio je vojni rok u Tbilisi (Gruzija), gde se dogurao od oficira političke uprave Zakavkavske vojne oblasti. Nakon vojske zaposlio se u Odboru zaštite mira u međunarodnom odelenju. Radio je sa zapadnim izaslanstvima iz Francuske, Belgije, Švicarske, Italije i drugih zapadnih zemalja. Učestvovao je i u organizaciji Kongresa mirovnjaka u Moskvi u novembru 1973. godine, kao i Svetskog festivala mladosti i studenata iste godine u Berlinu.

## Osnivanja Liberalno-demokratske partije Rusije (LDPR)
Godine 1990. osnovao je Liberalno-demokratsku stranku Rusije (LDPR) čiji je bio i prvi predsjednik. Iako bi se prema imenu stranke dalo naslutiti kako je možda reč o demokratskoj stranci u stvari je to samo varka. Reč je o tipičnoj postsocijalističkoj kvazinacionalističkoj stranci koja na naraslom nezadovoljstvu građana prošlim društvenim uređenjem i velikim razočaranjem u novonastalu situaciju u društvu pokušava pridobiti što više glasova i tako doći na vlast.

Svetskoj javnosti postao je poznat zahvaljujući predsedničkim izborima u Rusiji 1991. godine kada je osvojio više od 6.000.000 glasova (7,81%) i dospeo na treće mesto po broju osvojenih glasova. Izgubvši utrku za predsednika snage usmerava na parlamentarne izbore 1993. godine kada ulazi u novi ruski parlament, a njegova stranka postaje druga po broju poslanika.

## Anegdoti
Iako se Žirinovski predstavlja kao radikalni ruski nacionalist njegova je nacionalnost diskutabilna. Naime, već je legendarna postala anegdota o tome kako je na pitanje novinara koje je zapravo nacionalnosti odgovorio: „Majka mi je Ruskinja, a otac pravnik“.

## Reference
Mormonens offer

***Mormonens offer*** (), u svijetu distribuiran i pod engleskim naslovom ***A Victim of the Mormons***, je danski crno-bijeli nijemi film snimljen 1911. u režiji Augusta Bloma. Po žanru je mješavina drame i trilera, a naslovna protagonistica, čiji lik tumači Clara Wieth, je danska djevojka koju zavede slatkorječivi mormonski propovjednik, čiji lik tumači Valdemar Psilander, prije nego što shvati da će mu služiti kao robinja u haremu. Film je doživio ogroman komercijalan uspjeh, i od Valdemara Psilandera učinio jednu od prvih međunarodnih filmskih zvijezda; s druge strane je u SAD postao predmetom sudskih tužbi i kritika od strane pripadnika Mormonske crkve, koji su autore optuživali da potpiruju anti-mormonske predrasude, kao i neuspjelog pokušaja Williama Spryja da zabrani njegovo prikazivanje u državi Utah. Od originalnog filma je do danas očuvano oko 30 minuta, dok se ostatak smatra izgubljenim.

## Izvori

; Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* ''Mormonens offer'' Den Danske Film Database 
* ''Mormonens offer''  Det Danske Filminstitut 
*
Valdemar Psilander

**Valdemar Psilander** (9. maj 1884 - 6. mart 1917) bio je danski glumac koji je zahvaljujući nastupima u nijemim filmovima iz Zlatnog doba danske kinematografije postao jedna od prvih međunarodnih filmskih zvijezda. Na vrhuncu slave je život okončao samoubistvom.

## Vanjske veze
* ''Valdemar Psilander -- A World Star in Danish Film''  by Lisbeth Richter Larsen, (2004)
* ''Valdemar Psilander''  at Det Danske Filmistitut
* ''Valdemar Psilander -- a global star from Nordisk Film''  from Nordisk Film Press Release
Adel

**Adel** može označavati:

* Adel
* Adel (ime), popularno među Arapima i muslimanima;
* fonetski izgovor ženskog imena Adele

## Toponimi
* Adel (Leeds), West Yorkshire, Engleska
* Adel (Georgia), SAD
* Adel (Iowa), SAD
* Adel Township (Okrug Dallas, Iowa), SAD
* Adel (Oregon), SAD
* Adell, Wisconsin
* Al-Adel, distrikt u Baghadu
Sıla

**Sila** (tr. **Sila**) je turska serija. Glavne uloge pripale su glumcima Cansu Dere, Mehmet Akif Alakurt . Radnja je smještena u Istanbulu i Mardinu .

## Radnja

Silu je sudbina u dobi od tri godine, otrgnula od kuće i porodice i odvela u Istanbul. Iako su Silini korijeni na istoku, ona je odgojena u modernom zapadnom svijetu. Pojam 'razmjena mladenaca', s kojim se Sila nikad nije susrela, u potpunosti mijenja tok njenog života. Da bi spasila život brata kojeg nikad nije upoznala, nasilu je udaju za poglavara plemena, naočitog Borana kojeg nikad prije nije vidjela. Sila u golemoj kući postaje zarobljenica nesmiljenih pravila. Ona iz dana u dan kuje planove za bijeg, no nije svjesna da je ono od čega zapravo pokušava pobjeći beznadna ljubav prema svom novom suprugu agi Boranu. Boran je bogati zemljoposjednik i aga koji se samo iz poštovanja, i kada je to potrebno, pokorava običajima i tradiciji.

## Glumačka postava

* Cansu Dere - Sila
* Mehmet Akif Alakurt - Boran
* Menderes Samancılar - Dželil
* Zeynep Eronat - Bedar 
* Boncuk Yılmaz - Narin
* Cemal Toktas -Azad
* Namık Kemal Yiğittürk - Firuz
* Fatoş Tez - Kevser
* Tayanç Ayaydın - Abaj
* Muhammed Cangören - Zinar
* Celil Nalçakan - Dilaver
* Gökçe Yanardağ - Esma
* Devrim Saltoğlu - Dzihan
* Sinem Yaruk - Ajše
* Kartal Balaban -Emre
Adele (razvrstavanje)

**[[Adele]]** je žensko ime popularno u Zapadnoj Evropi. Također može označavati:

* adele jezik
* HMAS Adele, australski ratni brod
* Adele (francuski brik), francuski brik iz doba napoleonskih ratova
* Adele, bivše ime greada Fields Landing u Kaliforniji
* Adele (mjuzikl), premijerno izveden 1913.
Miraš Martinović

**Miraš Martinović**, rođen 1952. godine u selu Kralje kod Andrijevice. Živi i radi u Herceg Novom. Poznati je crnogorski pisac. Ono što ga čini prepoznatljivim na širim regionalnim prostorima, to su antičke teme i zaboravljeni pejzaži Crne Gore, kojima su posvećeni njegovim romani i knjige poezije.
Član je Crnogorskog PEN-a i Matice Crnogorske.
Dobitnik je Okotobarske nagrade Herceg Novog.

= Bibliografija =

## Knjige pjesama

Mit o trešnji (1974), drugo dopunjeno izdanje 2009.
Molitve mravu (1985)
Krugovi u pijesku (1991)
Zima s Mandeljštamom (1994)
Tabula smaragdina (1997)

## Romani

Jeretik (1983)
Poslednji Eshilov dan (1995)
Vavilonski mudraci (1998)
Putevi Prevalisa (1999)
Otvaranje Agruvijuma (2000)
Teuta (2003)
Snovi u Doklei (2008)
Nevidljivi ljetopis (2010)
Govor kraljeva (2011)
Antički gradovi snovi i sudbine (2012)
Dioklitijsko zavještanje (2012)

## Knjige ili djelovi prevedeni su na:

-	Albanski
-	Italijanski
-	Hebrejski
-	Turski

## Internacionalna pozorišna predstava Teuta

Internacionalna pozorišna predstava Teuta, rađena po istoimenom romanu.
U režiji Slobodana Milatovića, izvedena 08. oktobra 2007.godine, uz
učešće glumaca iz Crne Gore, Hravtske, Albanije, Grčke i Italije.

## Vanjske veze

- Vlado Duletić – Osvrt na knjigu Miraša Martinovića “Antički gradovi snovi i sudbine”
- Radomir Glušac – O knjizi Miraša Martinovića “Antički gradovi snovi i sudbine”
- Dimitrije Popović – Onamo gdje arheologija završava počinje poezija
- Jezdimir Radenović – O ANTIČKIM GRADOVIMA, U BORHESOVSKOM MANIRU
- Mirko Kovač – O knjizi Miraša Martinovića “Antički gradovi snovi i sudbine”
- Lidija Vukčević – Traganje za identitetom i kontinuitetom
- Miraš Martinović – U ZVJEZDARNICI KAMENIH SPAVAČA
- Miraš Martinović – Dani Maka Dizdara u Stocu
- Miraš Martinović – Njegoš i Dimitrije
- Miraš Martinović – Govor kraljeva
- Miraš Martinović – Antički gradovi snovi i sudbine
- Miraš Martinović – Čuvar zvjezdanih stada – Pjesme za Ali Podrimju
- Govor kraljeva, Miraš Martinović 
- Miraš Martinović: Sjećanje na Envera Dizdara
The Musketeers of Pig Alley

***The Musketeers of Pig Alley*** () je američki kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1912. u režiji D. W. Griffitha. Po žanru je kriminalistička drama, a protagonistica Mala Dama, čiji lik tumači Lillian Gish, je supruga siromašnog muzičara koja postaje predmetom sukoba dvojice suparničkih gangstera. Film je sniman na lokacijama u New Yorku gdje su, prema nekim izvorima, kao statisti služili stvarni pripadnici tamošnjih uličnih bandi. Historičarima filma je važan kao prvi film koji je koristio tehniku pomičnog fokusa te omogućavao prijelaz iz različitih planova u jednom kadru, ali još više kao prvi gangsterski film u historiji.

## Vanjske veze
*
Gerhart Hauptmann

**Gerhart Hauptman** (; 15. novembar 1862 – 6. jun 1946), nemački dramatičar, koji je dobio Nobelovu nagradu za književnost 1912.

## Karijera dramskog pisca
Rođen je u Obersalcbrunu, malom gradu u Šleskoj, a sada delu Poljske. Nakon škole u svom rodnom mestu pohađao je realnu gimnaziju u Breslau (Vroclavu), a zatim je izučavao agrikulturu na ujakovom imanju. Nije mu se sviđao seoski život, pa se vratio u Breslau i upisao se u umetničku školu, nastojeći da postane vajar. Tu se upoznao doživotnog prijatelja Jozefa Bloka. Nakon toga studirao je u Jeni, a veliki deo 1883. i 1884. proveo je u Italiji. Oženio se 1885. i smestio se u Berlinu i potpuno se posvetio literarnom radu. Brzo je stekao veliki ugled kao glavni predstavnik moderne drame. Povukao se 1891. u Šlesku. Prva drama mu je bila *Pred izlazak sunca* (1889) i u toj drami inaugurisao je naturalistički pokret u modernoj nemačkoj literaturi. Nakon toga je sledilo nekoliko drama, od kojih je Veber snažna drama, koja opisuje ustanak šleskih tekstilaca 1844.

Značajne su i njegove komedije, dramska poema *Hanela* (1893), istorijska drama *Florijan Grejer* (1895). Napisao je i dvije tragedije na temu života seljaka u Šleskoj. Zenit je dostigao 1911, kada je napisao , za koje je dobio Nobelovu nagradu za književnost 1912.
Za vreme Prvog svetskog rata bio je pacifista. U tom periodu napisao je nekoliko istorijsko-alegoričnih drama. nakon rata opadala mu je sposobmost. Ostao je u Nemačkoj tokom perioda nacizma i preživeo je bombardovanje Drezdena.

## Vanjske veze

* The Nobel Prize Bio on Hauptmann
* 
* Authors' Calendar
Cansu Dere

**Cansu Dere** (; Ankara, 14. listopada, 1980.) turska je glumica i bivša manekenka.

## Biografija
Cansu se školovala u Izmiru, a završila je i Sveučilište za arheologiju u Istanbulu. 

## Karijera
Bila je Miss Turske 2000., ali joj je turska vlada zabranila odlazak na finalni izbor, jer se održavao na Cipru u grčkom dijelu Nikozije. Kao model, nosila je revije najpoznatijih turskih modnih dizajnera kao što su Hakan Yildirim, Cengiz Abazoglu, Umit Unal, Arzu Kaprol i Ozlem Suer, a nastupila je i na nekoliko modnih revija u Parizu 2002. i 2003. godine.

U glumačkoj karijeri ostvarila je nekoliko protagonističkih uloga u serijama Sila, Palače i Ezel.
## Filmografija

## Izvori
* 
* http://www.cansudere.org/ 
* http://www.sinematurk.com/kisi/9116/Cansu-Dere
Obrana Sevastopolja (film)

**Obrana Sevastopolja** (), također poznat i kao ***Uskrsli Sevastopolj*** () je ruski crno-bijeli nijemi igrano-dokumentarni film snimljen 1911. u režiji Vasilija Gončarova i Aleksandra Hanžonkova. U njemu se rekonstruira ruska obrana strateške luke Sevastopolj za vrijeme znamenite opsade u krimskom ratu; osim igranih scena, film sadrži i prizore okupljanja ruskih, ali i britanskih i francuskih veterana bitke na autentičnim lokacijama. Film, koji je snimljen uz podršku tadašnje vlade i imao svečanu premijeru u Livadiji, dvorcu cara Nikolaja II, se smatra prvim cjelovečernjim ostvarenjem u historiji ruske kinematografije.

## Vanjske veze
* 
* Оборона Севастополя na stranici RuTube (сокращённый монтаж)
Odlazak velikog starca

***Odlazak velikog starca*** () je ruski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1912. u režiji Jakova Protazanova. Radnja prikazuje posljednje dane života znamenitog ruskog pisca Lava Tolstoja (čiji lik tumači Vladimir Šaternikov), odnosno njegov sukob sa suprugom Sofijom (čiji lik tumači Olga Petrova, koja nije htjela prihvatiti njegovu namjeru da svu imovinu preda siromašnim seljacima. Film je snimljen samo dvije godine nakon Tolstojeve smrti, te je bio zabranjen nakon što je Sofija Tolstaja zaprijetila da će autore tužiti za klevetu.

Događaji koji su inspirirali *Odlazak velikog starca* je kasnije obrađena u sovjetsko-čehoslovačkom filmu ''Lav Tolstoj'' iz 1984. te britansko-njemačko-ruskom filmu *[[The Last Station]]* iz 2009. godine.

## Vanjske veze
*
Judith of Bethulia

***Judith of Bethulia*** je američki crno-bijeli nijemi film biblijske tematike, snimljen 1914. u režiji D. W. Griffitha. Radnja se temelji na starozavjetnoj priči o Juditi, odnosno njome inspiriranoj tragediji u stihovima američkog pisca Thomasa Baileya Aldricha. Naslovnu ulogu je tumačila Blanche Sweet, a ulogu Holoferna tumačio Henry B. Walthall.

*Judith* je predstavljao prvi cjelovečernji film u filmografiji D. W. Griffitha, ali i posljednji koji je snimio za studio Biograph Company.

## Vanjske veze

* 
* ''Judith of Bethulia'' at SilentEra
Rich and Strange

*Bogati i čudni* (eng. *Rich and Strange*) britanska je drama-komedija iz 1931. koju je režirao Alfred Hitchcock, kojemu je to 17. film. Radnja se labavo zasniva na romanu kojeg je napisao Dale Collins, a scenarij su napisali sam Hitchcock i njegova supruga Alma Reville. Glavne uloge tumače Henry Kendall, Joan Barry i Percy Marmont.
 
## Radnja

London. Fred se vraća umoran sa posla. Pri odlasku, ne može otvoriti svoj kišobran na ulici iako pada kiša. U podzemnoj, u vlaku se zbog naglog kočenja slučajno uhvati za perje šešira neke gospođe i otrgne joj ga. Tek pred kućom uspijeva otvoriti kišobran, a supruga Emily ga čeka sa pudingom od bubrega. Ukratko, Fred je sit svojeg života. Na sreću, dobiva brzojav od rođaka koji ga obavijesti da je naslijedio puno novaca. Sretni, Emily i Fred odmah odluče krenuti na putovanje do istočne Azije. U Parizu, stanu pogledati neku predstavu te se završno ukrcaju na putnički brod za Aziju. No već kad uplove u Sredozemno more, Freda počne mučiti morska bolest. S druge strane, Emily se sve više udaljuje od njega te pada na šarm pustolova Gordona. 
 
Brod stigne do Port Saida te uplovi do Sueskog kanala. Pri jednoj zabavi, Freda očara jedna žena koja tvrdi da je „Princeza“. Nakon dugog putovanja, brod nakratko stane kod Singapura. Tamo Gordon pozove Emily da pobjegne s njim, no ona se ipak vrati svojem suprugu – kojeg je u hotelu opljačkala „Princeza“ i pobjegla s njegovim novcem. Da stvari budu još gore, kada se vrate, paru potone brod te ih jedva spase kineski moreplovci. Nakon toliko čudnih pustolovina, par se konačno vrati natrag u svoj dom u London i u stari život. 
 
## Glume
* Henry Kendall - Fred Hill
* Joan Barry - Emily Hill
* Percy Marmont - Gordon
* Betty Amann – „Princeza“
* Hannah Jones - Gđa. Porter 
 
## Zanimljivosti
Film nije bio osobito zapažen ni kod kritike ni kod publike. Ipak, Hitchcock je u razgovoru za biografsku knjigu *Hitchcock* François Truffauta izjavio da su *Bogati i čudni* ipak imali barem jednu spomena vrijednu šalu koja je u međuvremenu postala legendarna: ona u kojoj Freda i Emily spase kineski moreplovci te im daju neku hranu. Par sve pojede i zaključi kako im je hrana odlična. No onda otkriju recept – pojeli su mačku.

Također je spominjao neobične lokale koje je posjetio u Francuskoj prilikom snimanja filma. Jednom prilikom, kada je Hitchcock sa suprugom tražio plesačice za film, jedan ga je čovjek autom odveo do jednog puba. Tamo ga je vlasnik, pred njegovom suprugom Almom, pitao kakvu prostitutku traži.

## Reference

## Literatura
* 
 
## Vanjske veze
*  
* Rotten-Tomatoes.com
* Cijeli film online
Atlantis (film, 1913)

***Atlantis*** (ponekad navođen i kao *Atlantida*) je danski crno-bijeli nijemi igrani film snimljen 1913. u režiji Augusta Bloma. Scenario, koji su napisali Karl Ludvig Schroder i Axel Garde, temeljio se na istoimenom romanu uglednog njemačkog pisca Gerharta Hauptmanna objavljenog godinu dana ranije. Protagonist, čiji lik tumači Olaf Fønss, je ljekar koji putuje u SAD kako bi pronašao lijek za svoju duševno bolesnu suprugu te pri tome doživljava brodolom. Atlantis je poznat kao jedan od najskupljih i najambicioznijih projekata iz Zlatnog doba danske kinematografije, odnosno kao jedan od prvih filmova originalno zamišljenih za cjelovečernje prikazivanje. Kompanija Nordisk Film je za potrebe snimanja angažirala ne samo neke od najuglednijih glumaca tadašnje Evrope, nego i preko 500 statista, što je bilo nezamislivo u dotadašnjoj historiji filma. Hauptmann, prethodne godine nagrađen Nobelovom nagradom za književnost je aktivno sudjelovao u produkciji, ali i inzistirao da se za jednu od ključnih uloga angažira austrijska glumica Ida Orlov, koja mu je u stvarnom životu bila ljubavnica i inspiracija za roman.

Film je imao veliki publicitet djelomično i zbog potonuća putničkog broda *[[RMS Titanic]]*, događaja čiji su detalji dosta sličili nekim od scena filma. Zbog toga je film bio predmetom kontroverzi i službene zabrane u Norveškoj čije su vlasti držale "da nije primjereno" na taj način iskorištavati tragediju. Film je, međutim, tek vjerno pratio radnju romana objavljenog mjesec dana prije *Titanicovog* brodoloma.

## Glumačka postava

## Vanjske veze
* 
* Atlantis – Det Danske Filminstitut 
** Billeder fra filmen
** Oprindelig filmbeskrivelse
* August Blom's Atlantis on DVD
* ''Atlantis'' at Allmovie 
*  Atlantis review – New York Times
*  Atlantis. Silent Film Sources – Reviews
*   Inhalt – Synopsis, Cinefest
Engleske dame

**Engleske dame** ili **engleska dama** (britanski engleski: *English draughts*; američki i kanadski engleski: *checkers*; također **American checkers** (američka dama) ili *straight checkers*) je oblik igre na ploči dame karakterističan za anglosaksonski svijet. Igra se na ploči od 8x8 (64) kvadratnih polja pri čemu svaki igrač ima 12 figura. One se pokreću i protivničke figure zarobljavaju dijagonalno. Mogu se kretati samo naprijed dok ne dosegnu suprotni rub ploče i tada postanu "okrunjene", tj. mogu se pokretati naprijed i nazad.

Figure su tradicionalno obojene crno, crveno ili bijelo. Neprijateljske figure se zarobljavaju preskakanjem.

## Vanjske veze
* World Draughts Federation
* English Draughts Association 
* American Checkers Federation
* List of world checkers champions
Oraibi

**Oraibi**, pueblo Hopi Indijanaca, na mesi sjeverno od Winslowa u Novom Meksiku. Oraibi je utemeljen oko 1150., a otkrio ga je 1540. Coronadov poručnik Pedro de Tovar. Misija San Francisco utemeljena je 1629. ali je stradala 1680. u Pueblo ustanku. Oraibi je dugo bio najvažnije Hopi naselje, sve do 1907. kada su ga Indijanci počeli napuštati osnovavši nove pueble Hotevila (1906) i Bakavi (1907).

Pema legendi Oraibi su osnovali ljudi iz Old Shongopovija (Old Shungopavi). Danas je to mjeašvina starih kamenih i modernih kuća. Oraibi je i najkonzervativniji od svih Hopi-puebala, poznat po čestim konfrontacijama sa federalnom vladom.
Naselje Kykotsmovi, kojega nazivaju i Lower Oraibi ili New Oraibi, osnovali su 1890. ljudi iz Oraibija.

## Povezano
* Yáyaponchatu

## Literatura
* M. Titiev, Old Oraibi: A Study of the Hopi Indians of the Third Mesa (1944, repr. 1967).
Yáyaponchatu

**Yáyaponchatu**, narod iz tradicija Hopi Indijanaca, koji je po njihovim pričama živio u jednom selu nešto sjevernije od puebla Oraibi. Ta bića nisu bili Hopi, nego nalik kosturima. Bili su u savezu sa natprirodnim silama, bijelih lica i tijela, i razbarušene kose. Uz pomoć vatre, zato što su ljudi degenerirali zbog kocke, uništili su pueble Pivanhonkapi i Hushkovi , , što su se nalazili sjeverozapadno od Oraibija. Većina stanovnika je također 'uništena', a preživjeli su se razbježali i osnovali si privremena skloništa za vrijeme lutanja. Ruševine ova dva uništena grada još se mogu vidjeti.

## Izvori
Sankt Georgen am Längsee

**Sankt Georgen am Längsee** () je grad na obali Längsee (Dugo jezero) u distriktu Sankt Veit an der Glan austrijske države Koruške.

## Vanjske veze

* Službene stranice
Aach (Hegau)

**Ah** () je grad u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 25 opštinskih središta okruga Konstanc. Posjeduje regionalnu šifru (*AGS*) 8335001.

## Geografski i demografski podaci

Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 545 metara. Površina opštine iznosi 10,7&nbsp;km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 2.127 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 199 stanovnika/km².

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Zvanični sajt opštine 
* Njem. Savezni zavod za statistiku 
* Stalna konferencija gradova i opština 
* KommOn  - Informacioni sistem gradova, opština i okruga.
Cusco (razvrstavanje)

**Cusco** može značiti:

* Cusco, (kečuanski: *Qusqu* ili *Qosqo*), grad u Andama, 3 416 metara nadmorske visine, Peru
* Cusco (peruanski okrug)
* Cusco (peruanska pokrajina)
* Cusco (peruanska regija)
* Cusco (sastav), njemački new age sastav nazvan po gradu Inka
* Cuzco, Indiana, grad u saveznoj državi Indiana, SAD
Poitier (razvrstavanje)

Poitier može označavati:
* grad Poitiers u Francuskoj;
* Sidney Poitier (1927 - 2022), bahamsko-američki glumac
* Sydney Tamiia Poitier (1973 -), američka glumica, kćer Sydneya Poitiera
Barbastro

**Barbastro** (latinski: *Barbastrum* ili *Civitas Barbastrensis*, aragonski: *Balbastro*) je grad o okrugu Somontano u španskoj provinciji Huesca. Grad (također poznat kao **Barbastra** ili **Bergiduna**) je smješten na spoju rijeka Cinca i Vero.

Nastao je u keltibersko vrijeme kao Bergidun ili Bergiduna, a najveću važnost stekao u srednjem vijeku kada je predstavljao jednu od najsjevernijih točki koje su kontrolirali muslimanski Arapi. Godine 1064. je aragonski kralj Sancho Ramirez protiv njega poduzeo pohod koji se često naziva prvim križarskim ratom, i kada je ubijeno 50.000 njegovih stanovnika. Međutim, pod aragonsku vlast je došao tek 1101. pod vlašću Perea I. Za vrijeme španskog građanskog rata su u njemu obje strane činile masovna ubistva nad svojim protivnicima.

## Značajne osobe
* Sv. Josemaria Escriva, osnivač Opus Deija
* Jose Antonio Fortea, katolički svećenik i egzorcist
* Fray Luis de Cancer, dominikanski misionar i prvomučenik Floride

## Zbratimljeni gradovi

*  Saint-Gaudens, Haute-Garonne

## Vanjske veze
* Historija Entremuroa  (stara gradska četvrt)
Hande Yener

**Hande Yener** ()˙(Istanbul, 12. januar 1973.) je turska pop pjevačica.

## Diskografija
### Albumi
* *Senden İbaret* (2000)
* *Sen Yoluna Ben Yoluma* (2002)
* *Aşk Kadın Ruhundan Anlamıyor* (2004)
* *Apayrı* (2006)
* *Nasıl Delirdim?* (2007)
* *Hipnoz* (2008)
* *Hayrola?* (2009)
* *Hande'ye Neler Oluyor?* (2010)
* *Teşekkürler* (2011)
* *Kraliçe* (2012)

### EP
* *Extra* (2001)
* *Hande Maxi* (2006)
* *Hande'yle Yaz Bitmez* (2010)

## Vanjske veze
* Official website
Berry

**Berry** je oblast smještena u središtu Francuske. Bila je jedna od provincija prije nego što je tokom Revolucije 4. marta 1790. ukinuta i zamijenjena departmanima; nekadašnja teritorija pripada današnjim departmanima Cher, Indre i dijelovima Viennea. 

Glavni grad Berryja je bio Bourges. Berry je poznat kao rodno mjesto nekoliko kraljeva i članova kraljevske proodice, kao i znamenitih pisaca kao što je Honoré de Balzac. U srednjem vijeku je bio poznat kao sjedište Vojvodstva Berry, a u 14-15. vijeku je u njemu stvoren znameniti iluminirani rukopis *[[Très Riches Heures du Duc de Berry|Les Très riches heures du Duc de Berry]]*.

## Vanjske veze

* Pictures 
* Accommodation 
* Flag of Berry (FOTW)
* Columbia Encyclopedia article on Berry
Ciudad Real

**Sijudad Real** (; u prevodu na srpski: *Kraljevski grad*), nalazi se u španskoj Autonomnoj zajednici Kastilja-La Mancha i glavni je grad istoimene provincije Ciudad Real. Nalazi se na 628 metara nadmorske visine ima 70.124 stanovnika prema popisu iz 2006, zauzima 285 km² i udaljen je 200 km od španske prestonice, Madrida.

## Historija
Grad je osnovao Alfonso X Mudri 1255. godine, pod imenom Vilja Real () na likalitetu Pozo Seko de Don Hil (; u prevodu na srepski: *Suvi bunar don Hila*). Sijudad Real poseduje mnoge istorijske znamenitosti kao delove zidina starog grada, **kuća [[Ernan Perez de Pulgar|Ernana Pereza de Pulgara]]** () iz 15. veka, **Crkva sv. Milosti** () iz 18. veka, **Crkva sv. Petra apostola** () iz 15. veka, **Crkva Jakova apostola** () iz 15. veka.

Ciudad Real je 1691. bio proglašen prestonicom provincije La Manče kada je ova bila osnovana. Godine 1833. vraća mu se titula glavnog grada nakon kratke pauze od nekoliko godina tokom kojih je prestonica bio grad Almagro.

## Stanovništvo
Prema proceni, u gradu je 2008. živelo 72.208 stanovnika.

## Privreda
Privreda Sijudad Reala se bazira na uslužnim delatnostima, lovu i u manjoj meri na industriji, kao i na stočnim i vinogradarskim proizvodima.

## Gastronomija
Tipična mančanska jela su mrvice - *[[migas]]* (), mančanski pisto (), kaldereta (), tiznao, pečenje, biskoča, flores kao i izuzetno kvalitetni mančanski ovčji sirevi.

## Proslave i praznici
Jedno od najpopularnijih događaja u Sijudad Realu je **Hodočašće u Alarkos** (), koje se slavi prvi ponedeljak nakon Duhova. Dan zaštitnice grada, Virhen del Prado, slavi se 15. avgusta. Proslava Uskršnjih praznika je proglašena događajem od nacionalnog turističkog značaja od 14. februara 2006.

## Reference

## Vanjske veze

* uclm.es, Univerzitet Kastilja-La Manča
* ciudadreal.es, Opština Sijudad Real
* ciudad-real.es, Turistički biro Sijudad Real
* Internacionalni džez festival u Sijudad Realu 
* Istorija Sijudad Reala 
* Zvaničan sajt zabavnog parka ''Don Kihotovo Kraljevstvo'' 
* Aerodrom Don Kihot
Ljubečka skupština

**Ljubečka skupština** (; ) je naziv za skup prinčeva i najvećih knezova dinastije Rjurikovića održan 1097. u mjestu Ljubeč (u današnjoj Ukrajine) gdje je dogovorena podjela teritorija, odnosno načelo nasljeđivanja u tadašnjoj Kijevskoj Rusiji. Skup je sazvao knez Vladimir II Monomah, a na njega su se odazvali Svjatopolk II Izjaslavič, Vasiljko Rostislavič, David Svjatoslavič, Oleg Svjatoslavič i drugi velikaši. Na njemu je napušten dotadašnji sistem ljestvičnog prava kojim su vladarske titule nasljeđivala najstarija braća i uspostavljen sistem gdje su titule nasljeđivali sinovi. Svrha skupa je, između ostalog, bilo sprečavanje međusobnih sporova i sukoba, odnosno sjedinjenje snaga u borbi protiv Polovaca. Sistem je dodatno utanačen na Skupštini u Vitečevu 1100. Iako se ljestvično pravo u manjem obliku zadržalo u 11. vijeku, pa i sve do mongolske invazije, većina historičara drži da je Ljubečka skupština sankcionirala podjela dotle jedinstvene ruske države u de facto nezavisne feudalne kneževine, odnosno da je njime Kijevska Rusija prestala postojati kao jedinstvena politička cjelina.

## Literatura
*
Tripoli, Libanon

**Tripoli** () je grad Libanu u guvernoratu Severni Liban. Posle Bejruta je drugi grad po broju stanovnika u Libanu. U antičko vreme bio je centar feničke konfederacije, koja je u svom sastavu imala Sidon, Tir i Arados. Odatle je došlo ime Tripoli, koje znači tri grada. Kasnije je bio pod Asirijom, Persijom, Rimljanima, kalifatom, Seldžucima, krstašima, Mamelucima i Osmanskim carstvom. Danas je druga luka u Libanu. Prema proceni iz 2008. u gradu je živelo 188.958 stanovnika. Procentualno, 80% stanovništva su suniti.

## Ime i etimologija
Imao je tokom istorije različita imena. U pismima iz Amarne spominje se kao Derbli, a na drugim mestima kao Alija i Valija. U vreme Ašurnasirpala II zove se Mahalata ili Malata i Kajza. Pod Feničanima bio je Atar, a Grci su ga nazvali Tripoli, što je značilo tri grada.

## Historija
Najranija naselja su iz 1400. p. n. e. U 9. veku p. n. e. Feničani su uspostavili od Tripolija napravili važno trgovačko mesto. Pod persijskom upravom postao je finansijski centar i glavna luka severne Fenikije za pomorsku trgovinu i kopnenu karavansku trgovinu. Grad je postao konfederacija feničkih gradova država Sidona, Tira i ostrva Arados. U vreme helenističke uprave bio je brodogradilište. Rimljani su došli 64. p. n. e. Veliki zemljotres i valovi su 551. uništili vizantijski grad Tripoli i druge obalne gradove.

Za vreme Umejada Tripoli je postao komercijalni centar sa brodogradilištem. Pod Fatimidima je bio polunezavisan i razvio se u centar okupljanja učenjaka. Krstaši su opsedali grad i zauzeli ga 1109. Pri tome je zapaljena čuvena tripolijska biblioteka sa hiljadama knjiga. Krstašima je bio centar grofovije Tripoli. Tripoli je tada bio centar biskupije, značajna luka i veliki centar za obradu svile. Mameluci su ga zauzeli 1289. i razorili su grad i staru luku. Izgrađen je novi grad u unutrašnjosti blizu starog zamka. Za vreme otomanske vlasti od 1516. do 1918. grad je održao svoj značaj. Tripoli i Liban su bili pod francuskim mandatom od 1920. do 1943, kada je Liban postao nezavisan.

## Vanjske veze
Rukometna reprezentacija Crne Gore

**Rukometna reprezentacija Crne Gore** predstavlja Crnu Goru na međunarodnim rukometnim natjecanjima, a nalazi se pod ingerencijom Rukometnog saveza Crne Gore. Aktualni izbornik reprezentacije je Zoran Kastratović, a kapetan Petar Kapisoda.

Mada se rukomet u Crnoj Gori igra još od 1949. godine, RSCG postoji tek od 2006. godine, nakon što se država Crna Gora osamostalila od Srbije. Prije Srbije i Crne Gore, Crna Gora je bila dio reprezentacije SFR Jugoslavije, čiji je igrač bio i Veselin Vujović, najbolji crnogorski rukometaš, ujedno i prvi Igrač godine IHF-a.

Nakon osamostaljenja, Crna Gora sudjelovala je na europskom prvenstvu 2008. (12. mjesto) i svjetskom prvenstvu 2013. (22. mjesto).

## Nastupi na međunarodnim natjecanjima

## Poznati igrači
* Petar Kapisoda
* Veselin Vujović
* Draško Mrvaljević
* Goran Stojanović
* Alen Muratović
* Vuko Borozan
* Goran Đukanović
* Fahrudin Melić
* Ratko Đurković
* Blažo Lisičić
* Mladen Rakčević
* Aleksandar Svitlica
* Vladimir Osmajić
* Žarko Pejović
* Golub Doknić
* Igor Marković
* Vuk Lazović
* Marko Simović
* Rade Mijatović
* Mirko Milašević
* Vladan Lipovina
* Stevan Vujović
* Vasko Ševaljević
* Nemanja Grbović
* Novica Rudović
* Stefan Čavor

## Bivši selektori
* Pero Milošević
* Ranko Popović
* Ljubomir Obradović
* Dragan Đukić
* Zoran Kastratović

## Aktualni sastav
Izbornik:  Zoran Kastratović

## Vanjske veze
* RSCG 
* balkan-handball
Varberg

**Varberg** () je grad na jugozapadu Švedske u Grofoviji Halland, gde je jedan od većih urbanih centara. Varberg je istovremeno i sedište istoimene opštine.

## Prirodni uslovi
Varberg se nalazi u jugozapadnom delu Švedske i Skandinavskog poluostrva. Od glavnog grada države, Stokholma, grad je udaljen 490&nbsp;km jugozapadno.

**Reljef**: Varberg se smestio na istočnoj obali Kattegata, dela Severnog mora. Gradsko područje je bregovito, a nadmorska visina se kreće 0–30 m.

**Klima** u Varbergu je kontinentalna sa uticajem mora i krajnjih ogranaka Golfske struje. Stoga su zime blaže, a leta svežija u odnosu na datu geografsku širinu.

**Vode**: Varberg se obrazovao na istočnoj obali Kattegata, zaliva Severnog mora. Obala u ovom delu je peskovita, što pogoduje razvoju turizma.

## Historija
Varberg se prvi put pominje 1280. godine. Tokom prvih vekova nastanka naselje je više puta seljeno. U ovom razdoblju grad i okolina su u posedu Danske.

Posle sporazuma u Roskildeu 1658. godine Švedska dobija područja na današnjem jugu države, pa se Varberg pripaja Švedskoj.

Posle dva veka tavorenja ponovni zamah Varberg doživljava u drugoj polovini 19. veka sa dolaskom industrije i železnice. Ovo blagostanje traje i dan-danas.

## Stanovništvo
Varberg je danas grad srednje veličine za švedske uslove. Grad ima oko 28.000 stanovnika (podatak iz 2010. g.), a gradsko područje, tj. istoimena opština ima oko 59.000 stanovnika (podatak iz 2012. g.). Poslednjih decenija broj stanovnika u gradu raste.

Do sredine 20. veka Varberg su naseljavali isključivo etnički Šveđani. Međutim, sa jačanjem useljavanja u Švedsku, stanovništvo grada je postalo šarolikije, ali opet manje nego u slučaju većih gradova u državi.

## Privreda
Danas je Varberg savremeni grad sa posebno razvijenom industrijom. Poslednje dve decenije posebno se razvijaju trgovina, usluge i turizam.

## Znamenitosti
Glavne znamenitosti Varberga su očuvano staro gradsko jezgro i Barberška tvrđava.

## Zbirka slika

Datoteka: Varbergs torg mars 2012.JPG|Glavni gradski trg
Datoteka: Barnens badstrand.jpg|Varberška tvrđava i kupalište pored nje
Datoteka: Varbergs kyrka b.jpg|Glavna gradska crkva
Datoteka: Gamla rådhuset, Varberg.jpg|Stara gradska kuća


## Izvori
* Središnji statistički ured Švedske - podacim o opštinama i naseljima

## Vanjske veze

* www2.varberg.se Zvanična stranica grada Varberga
Vexin

**Vexin** () je historijska grofovija, odnost oblast na sjeverozapadu Francuske. Pružalo e na visoravni na desnoj obali rijeke Seine, između Pontoisea na istoku i Romilly-sur-Andellea na zapadu (oko 20 km od Rouena), te Auneuila na sjeveru i rijeke Seine kraj Vernona na jugu. Kroz visoravan su prolazile rijeke Epte i Andelle.

Ime je dobila po antičkom galskom plemenu Veliocasses od čijeg je glavnog naselja nastao Rouen. Sporazomom u Saint-Clair-sur-Epteu 911. godine je francuski kralj Charles Glupi vikinškom vođi Rollou predao zapadni dio grofovije, koji pod imenom Normanski Vexin (*Vexin normand*) postao dio Normandijskog Vojvodstva; ostatak, pod imenom Francuski Vexin (*Vexin français*) je postao dio oblasti provincije Île-de-France. 

Danas je Vexin podijeljen između departmana Val-d'Oise i Yvelines u regiji Île-de-France; Oise u regiji Picardie; i Eure i Seine-Maritime u regiji Haute-Normandie. Važniji gradovi su Pontoise, Vernon, Meulan-en-Yvelines, Gisors i Les Andelys.
Tajni agent

**Tajni agent** je izraz koji u najširem smislu opisuje osobu koja u tajnosti, često koristeći lažni identitet ili sličan oblik "krinke" (lažno poduzeće i sl.) vrši obavještajnu djelatnost ili tajne operacije za račun neke organizacije, najčešće države. Pod time se najčešće podrazumijevaju pripadnici obavještajnih ili sigurnosnih službi, rjeđe policijski prikriveni službenici ili doušnici. Izraz također može označavati:

* ''Tajni agent'' (roman) (The Secret Agent), znameniti roman Josepha Conrada iz 1907. godine
** ''Tajni agent'' (miniserija), britanska TV-adaptacija iz 1992. godine, ul. David Suchet
** ''Tajni agent'' (film, 1996), američka filmska adaptacija iz romana iz 1996. godine, ul. Bob Hoskins
* ''Tajni agent'' (film, 1936), britanski igrani film, rež. Alfred Hitchcock

## Povezano
* Secret Agent
* Agent provokator
Marijinski teatar

**Marijinski teatar** (ruski: *Мариинский театр*) je jedna od najpoznatijih opernih i baletnih kuća na svijetu, smještena u centru Sankt Peterburga na Teatarskom trgu. Marijinski teatar je dom Marijinskog baleta, Marijinske opere i Marijinskog okestra.

## Historija
Historija Marijinskog teatra veže se uz 12. jul 1783. kad je carskim dekretom osnovan teatarski komitet, a nakon toga u oktobru otvoren i Boljšoj kameni teatar na trgu koji je kasnije dobio ime Teatarski trg. 

Marijinski teatar službeno je svečano otvoren 2. oktobra 1860. kao carski teatar, a nazvan je *Marijinski* po Mariji, ženi tadašnjeg ruskog cara Aleksandra II. Sve do 1880. u njemu se nije izvodio balet po kojem je kasnije zaradio svjetsku slavu. Od 1889. Marijinski teatar postao je dom Ruskog carskog baleta, koji je kasnije promjenio ime i postao Marijinski balet.

Nakon Oktobarske revolucije 1917. teatar je promjenio ime u Državni akademski teatar, tako se zvao sve do 1935. kad je ponovno promjenio ime u Državni akademski teatar Kirov, u čast ubijenog lidera lenjingradske partijske organizacije, Sergeja Kirova (1886. - 1934.). To ime nosio je sve do raspada Sovjetskog saveza 1991. kad mu je vraćeno prvo ime Marijinski teatar.

Marijinski teatar je najpoznatiji po svom baletu, sa kojim poduzima česta gostovanja po svijetu.

U dva vijeka djelovanja Marijinskog teatra, na njegovoj pozornici izredala se plejada velikih opernih pjevača: Fjodor Šaljapin, Ivan Jeršov, Sofija Preobraženska, uz brojne muzičare i baletane; Matilda Kšesinskaja, Ana Pavlova, Tamara Karsavina, Vaclav Nižinski, Marina Semjonova, Galina Uljanova, Rudolf Nurejev, Mihail Barišnjikov, itd.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice teatra''  
* ''Mariinsky Theatre'' na portalu Encyclopædia Britannica
Komad

**Komad** (, , , ) može da se odnosi na:

* Komad (celina nečega) - može da se smanji ili da se podeli na delove koji se nazivaju "komadi". Sinonimi si: deo, parcela, isečak, parče, segment.
* Komad (muzika) - kompozicija, muzički komad, opus
* komad (pozorište) - pozorišni komad, predstava
* Komad (balet) - baletski komad, baletska predstava
* Komad (književnost) - književni komad
* Komad (žarg.) - ženska osoba

## Reference

## Vanjske veze
* Komad
* Muzički komadi za klarinet
Denis Golovanov

**Denis Golovanov** (Soči, Rusija, 27. 3. 1979-) je ruški profesionalni teniser.
## Vanjske veze
* Profil''
Alla breve

&nbsp;**Alla breve takt** (, , , ) ili **dvopolovinski takt** ( – *nakratko*) u muzici označava  takt u kome je jedinica brojanja polovina note.

Znači, ako piše *alla breve takt*, cela nota traje dva otkucaja, a dve četvrtine ili četiri osmine izvode se na jedan otkucaj. Vidi sledeći notni primer:

## Primena alla breve takta
*Alla breve-takt* se obično primenjuje za kompozicije u brzom tempu, u cilju uprošćavanja izgleda notnog teksta (npr. umesto  piše se  i sl.).

## Izvori
Trivo Inđić

**Trivo Inđić** (Lušci Palanka, 1938 – 10. maja 2020), srpski sociolog, političar i diplomata. Od 2004. do 2011. bio je savetnik predsednika Srbije Borisa Tadića.

## Život

Rođen je u mestu Lušci Palanka u Bosanskoj Krajini (sadašnja Bosna i Hercegovina) 1938. godine. Diplomirani je pravnik, magistar socioloških nauka. Pripadao je disidentskoj grupi „Praksis“, zbog čega je 1975. izbačen sa Filozofskog fakulteta Beogradskog univerziteta sa još sedmoro profesora (Ljubomir Tadić, Nebojša Popov, Zagorka Golubović, Miladin Životić, Dragoljub Mićunović, Svetozar Stojanović i Mihailo Marković).

Radio je kao sociolog - istraživač u Zavodu za proučavanje kulturnog razvoja, u Institutu za međunarodnu politiku i privredu i u Institutu za evropske studije u Beogradu. Bio je pomočnik saveznog ministra za prosvetu i kulturu SR Jugoslavije od 1992. do 1994. godine i ambasador SR Jugoslavije/Srbije i Crne Gore u Španiji od 2001. do 2004. godine. Bio je i politički savetnik predsednika Republike Srbije od 2004. do 2012. godine. Bio je predsednik Nacionalne komisije za UNESCO od 2010. do 2012. godine, koju je napustio nezadovoljan statusom komisije.

## Radovi
Objavio je više radova iz sociologije, socialne teorije i međunarodnih odnosa, kao i knjige:

* *Savremena Španija* (1982)
* *Uspon masa* (1985)
* *Tržište dela likovne umetnosti* (1986)
* *Nacionalismos en Yugoslavia: antecedentes y problemas actuales* (1993)
* *Za novo prosvetiteljstvo* (1997)
* *Balkan - mogućnosti regionalnog sistema bezbednosti* (projekat: Evropska kolektivna bezbednost nakon Mastrihta) (1999)
* *Tehnologija i kulturni identitet* (2009)

Uređivao je časopise *Vidici*, *Gledišta*, *Sociološki pregled*, *Kultura*, *Pravo i društvo* kao i ediciju za političku filozofiju „Libertas“ izdavačke kuće „Filip Višnjić“ u Beogradu.

## Reference