open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Amy Goodman

**Amy Goodman** (Bay Shore, 13. travnja 1957.) je američka novinarka, sindikalna kolumnistkinja, istraživačka izvjestiteljica i autorica. Neke od tema koje je opsežnije pokrivala uključuju pokret za nezavisnost Istočnog Timora, marokansku okupaciju Zapadne Sahare kao i ulogu korporacije Chevron u Nigeriji.

Od 1996. godine glavna je voditeljica programa Democracy Now!, dnevnog globalnog progresivnog radijskog, internetskog i televizijskog informativnog programa. Dobitnica je više nagrada koje uključuju i *Nagradu Thomas Merton* 2004. godine, *Nagradu Right Livelihood* 2008. godine, i *Nagradu Izzy* 2009. godine za „*poseban doprinos nezavisnim medijima*”.

2012. godine Goodman je primila *Gandhijevu nagradu za mir* za „*značajan doprinos promociji trajnog međunarodnog mira*”. Autorica je šest knjiga koje uključuju naslove kao što su *Utišana većina: Priče o ustanku, okupaciji, otporu i nadi* (engleski: *The Silenced Majority: Stories of Uprisings, Occupations, Resistance, and Hope*) 2012. godine i *Democracy Now!: Dvadeset godina izvještavanja o pokretima koji su promijenili Ameriku* (engleski: *Democracy Now!: Twenty Years Covering the Movements Changing America*) iz 2016. godine. 2016. protiv nje je podignuta optužnica za nemire u vezi sa njezinim izvještavanjem sa prosvjeda protiv izgradnje naftovoda *Dakota Access*. Ta je optužnica osuđena od strane Komiteta za zaštitu novinara (CPJ). Okružni sudija u Sjevernoj Dakoti je optužbe odbacio 17. listopada 2016.

2014. godine Nieman Fondacija na Sveučilištu Harvard dodijelila joj je *I.F. Stone Medalju za novinarsku nezavisnost*.

## Reference
Angela Davis

**Angela Yvonne Davis** (Birmingham, Alabama, 26. siječnja 1944.) je američka marksistička i feministička politička aktivistica, filozofkinja, akademska djelatnica i autorica sa statusom profesora na Sveučilištu u Kaliforniji u Santa Cruzu. Davis je bila dugogodišnja članica Komunističke partije SAD-a (CPUSA) i jedna od osnivačica Komiteta za korespondenciju za demokraciju i socijalizam (CCDS). Davis je puno pisala o temama kao što su klasa, rod, rasa i zatvorski sustav u SAD-u.

Rođena je u Birminghamu u Alabami, a studirala je na Sveučilištu Brandeis i Sveučilištu u Frankfurtu. Studirajući pod vodstvom Herberta Marcusea i utjecajem Frankfurske škole sve je više dolazila u dodir sa radikalnom lijevom politikom. Po povratku u SAD studirala je na Sveučilištu u Kaliforniji u San Diegu prije preseljenja u Istočnu Njemačku gdje je doktorirala na Sveučilištu u Berlinu. Po ponovnom povratku u SAD pridružila se Komunističkoj partiji i postala aktivna u vezi brojnih društvenih tema i problema kao što su feministički pokret drugog vala ili kampanja protiv Vijetnamskog rata. 1969. godine zaposlena je kao asistentica filozofije na Sveučilištu u Kaliforniji u Los Angelesu (UCLA). UCLA ju je ubrzo otpustila zbog članstva u Komunističkoj partiji, a nakon što je sud odluku o otpuštanju proglasio ilegalnom sveučilište ju je svejedno otpustilo zbog korištenja neprimjerenog jezika.

1970. pištolj koji joj je pripadao korišten je u oružanom preuzimanju sudnice u okrugu Marin u Kaliforniji pri čemu su četiri osobe smrtno stradale. Pod optužnicom za tri zločina koja su uključivali i urotu s ciljem ubojstva, držana je u zatvoru dulje od godinu dana prije nego je 1972. godine oslobođena po svim točkama optužnice. Kroz 1980-e dva puta je bila kandidat Komunističke partije za zamjenika predsjednika, a u isto je vrijeme bila zaposlena kao profesorica etničkih studija na Državnom sveučilištu San Francisca. 1991. godine je u kontekstu raspada SSSR-a napustila Komunističku partiju i sudjelovala u osnivanju CCDS-a. Iste se godine pridružila katedri za ženske studije na Sveučilište u Kaliforniji u Santa Cruzu gdje je postala i direktorica katedre do umirovljenja 2008. godine. 1997. sudjelovala je u osnivanju Kritičnog otpora, organizacije koja radi na ukidanju zatvorsko-industrijskog kompleksa. I nakon umirovljenja nastavila je pisati i djelovati unutar pokreta kao što su Occupy i Kampanji za bojkot, deinvestiranju i sankcije.

Davis je primila brojne nagrade uključujući i Lenjinovu nagradu za mir u SSSR-u, a uvrštena je i u američku Nacionalnu žensku kuću slavnih. Zbog optužbi zbog podrške političkom nasilju i potpore SSSR-u često ju se u SAD-u smatralo i kontroverznom javnom osobom. 2020. magazin Time odabrao ju je kao ženu godine za 1971. prilikom sastavljanja liste od 100 žena po godinama od godine kada su žene u SAD-u dobile pravo glasa. Iste ju je godine magazin uvrstio i među 100 najutjecajnijih osoba na svijetu. 

## Reference
Cuscatlán (departman)

**Cuscatlán** (španjolski: *Departamento de Cuscatlán*) je jedan od 14 departmana na koji je Salvador administrativno podjeljena.

## Karakteristike

Cuscatlán se nalazi u sredini zemlje. Sa sjevera graniči sa Departmanom Chalatenango, sa zapada sa Deparmanom San Salvador, sa istoka sa Departmanom Cabañas, sa jugoistoka sa 
Departmanom San Vicente i sa juga sa Departmanom La Paz.

Departman ima površinu od 756,2 km², na kojoj je 2022. živilo 276,004 stanovnika.

## Administrativna podjela
Cuscatlán je podjeljen na 16 općina (španjolski: *municipalities*), a to su; Candelaria, Cojutepeque, El Carmen, El Rosario, Monte San Juan, Oratorio de Concepción, San Bartolomé Perulapía, San Cristóbal, San José Guayabal, San Pedro Perulapán, San Rafael Cedros, San Ramón, Santa Cruz Analquito, Santa Cruz Michapa, Suchitoto i Tenancingo.

Administrativni centar departmana je grad Cojutepeque koji ima 41,072 stanovnika

## Historija
Cuscatlán je osnovan kao departman vladinim dekretom u maj 1835]]. Nakon tog je dekretom od februar 1855. podijeljen na dva Chalatenango i današnji Departman Cuscatlán. Na kraju kad je osnovan 1873 osnovan Departman Cabañas, to je bilo na štetu Cuscatlána i Departmana San Vicente kojima su uzeti teritoriji.

Prvi administrativni centar bio je grad Suchitoto, ali je u novembru 1861. administracija premještena u Cojutepeque.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldía Municipal Cuscatlán''
Univerzitet u Napulju L'Orientale

**Univerzitet u Napulju ''L'Orientale*** (), poznat i pod akronimom *'UniOr*', je javni [[univerzitet]] u [[Napulj]]u, u [[italija]]nskoj regiji [[Kampanija]]. Osnovan 1732. godine, danas je podeljen na četiri fakulteta. Kao najstarija [[Evropa|evropska]] škola [[Sinologija|sinologije]] i [[Orijentalistika|orijentalnih studija]] univerzitet je glavni italijanski centar za specijalizacije u vanevropskim [[Jezik|jezicima]] i [[kultura]]ma. [[Mandarinski jezik|Mandarinski]] [[kineski jezik]] se u ovoj školi podučava od kraja 1724. godine, dok se [[hindi]] i [[urdu]] podučavaju od 1878. godine. Kao međunarodno priznati centar za [[Azija|azijske]] kulture i jezike univerzitet ima partnerske sporazume sa brojnim institucijama širom sveta.

== Historija ==
Osnivanje univerziteta vezano je za misionarski rad Mattea Ripe koji je po povratku iz [[Kina|Kine]] u gradu osnovao centar za versko školovanje mladih kineskih misionara. Nakon službenog priznanja njegove institucije od strane pape [[Klement XII.|Klementa XII]] 7. aprila 1732. godine škola je ponela naziv Kineski kolegij, a od 1747. godine u njega su primani i studenti iz [[Osmansko Carstvo|Osmanskog Carstva]]. Kolegij je vrlo brzo svoj rad proširio sa verskog obrazovanja i na podučavanje laika, a imao je i važnu ulogu u podučavanju prevodioca za kompaniju Ostend.

Po završetku istorijskog procesa [[Ujedinjenje Italije|ujedinjenja Italije]] škola je 1868. godine ponela naziv *Real collegio asiatico*, a u program su postepeno uvođeni i novi jezici kao što su [[arapski]], hindu, [[ruski]] i urdu. Fakultet je ostao u statusu više srednje škole sve do 1888. godine kada je, nakon što je postao *Kraljevski orijentalni institut'', zakonodavno izjednačen sa univerzitetom.

## Povezano
* Lista univerziteta u Italiji

## Reference
Žilavka

**Žilavka** je autohtona sorta grožđa Hercegovine. Bujnog je rasta, redovite i zadovoljavajuće rodnosti. To je srednje kasna sorta koja sazrijeva krajem rujna. Težina grozda iznosi od 150 do 200 grama. Uzgaja se na niskom, srednjem visokom i visokom trsu. Vrlo obilno rađa na plitkim i krškim tlima i odlično podnosi sušu. Količina šećera u moštu varira od 20 do 24 %, a ukupna kiselost mošta žilavke iznosi 5-6 g/l. Vino doseže jakost od 11-14 vol % alkohola. Vino žilavka visoke je kakvoće s karakterističnim svojstvenim mirisom. Harmonično je, pitko i žuto-zelene boje, odlikuje se kristalnom bistroćom, a poslužuje se na temperaturi od 12&nbsp;°C.

Žilavka se uzgaja u vinorodnim regijama čitave bivše Jugoslavije, za čije je vrijeme bila posebito popularna. Poznata je i pod nazivima Mostarska, Mostarska Žilavka, Žilava Hercegovačka, Žilavka, Žilavka Bijela i Žilavka Mostarska.

## Izvori

## Vanjske veze
* Mali podrum  - Žilavka; hrvatska vina i proizvođači
* The Croatian Vitis and Olea Database  - Žilavka
Cabañas (departman)

**Cabañas** (španjolski: *Departamento de Cabañas*) je jedan od 14 departmana na koji je Salvador administrativno podjeljena.

## Karakteristike

Cabañas se nalazi na sjeveru zemlje. Sa sjevera graniči sa Hondurasom od kog ga razdvaja Rijeka Lempa. Sa zapada sa departmanima Chalatenango i Cuscatlán, sa istoka sa Departmanom San Miguel i sa juga sa Departmanom San Vicente.

Departman ima površinu od 1,104 km², na kojoj je 2022. živilo 174,094 stanovnika.

## Administrativna podjela
Cabañas je podjeljen na 9 općina (španjolski: *municipalities*), a to su; Cinquera, Dolores, Guacotecti, Ilobasco, Jutiapa, San Isidro, Sensuntepeque, Tejutepeque i Victoria.

Administrativni centar departmana je grad Sensuntepeque koji ima 15,395 stanovnika

## Historija
Departman Cabañas je najmlađi, jer je osnovan tek 10. februara 1873.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldía Municipal Cabañas''
San Vicente (departman)

**San Vicente** (španjolski: *Departamento de San Vicente*) je jedan od 14 departmana na koji je Salvador administrativno podjeljena.

## Karakteristike

San Vicente se nalazi u sredini zemlje. Sa sjevera graniči sa Departmanom San Vicente. Sa zapada sa departmanima Cuscatlán i La Paz, sa istoka sa San Miguelom i Usulutánom i sa juga sa Pacifikom.

Departman ima površinu od 1,184 km², na kojoj je 2022. živilo 190,093 stanovnika.

## Administrativna podjela
San Vicente je podjeljen na 13 općina (španjolski: *municipalities*), a to su; Apastepeque, Guadalupe, San Cayetano Istepeque, San Esteban Catarina, San Ildefonso, San Lorenzo, San Sebastián, San Vicente, Santa Clara, Santo Domingo, Tecoluca, Tepetitán i Verapaz.

Administrativni centar departmana je grad San Vicente koji ima 36,700 stanovnika

## Historija
Departman San Vicente je osnovan u junu 1824.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldía Municipal San Vicente''
San Vicente, Salvador

**San Vicente** službeno *San Vicente de Austria y Lorenzana* je općina od 63,579 i grad od 36,700 stanovnika u sredini Salvadora u Departmanu San Vicente u kom je administrativni centar.

## Geografija
San Vicente se prostire na sjeveroistočnom padinama Istoimenog vulkana, duž južne obale Rijeke Accihuape.

Sjeverno od grada prolazi Panamerički autoput, sa njim do glavnog grada San Salvadora ima 58 km.

## Historija

Kako je tadašnji guverner Generalne kapetanije Gvatemala 1634. zabranio španjolskim kolonistima da žive u 
indijanskim naseljima i zatražio da se isele, nekih pedesetak porodica osnovalo je 1635. vlastito naselje *San Vicente de Lorenzana*.

Zahvaljujući donaciji od 1,600 pesosa španjolskom kralju Felipeu IV, dobili su status ville 1658., tad mu je i ime promijenjeno u *San Vicente de Austria* u čast kraljeve dinastije, a on je proglašen i počasnim gradonačelnikom.

Do 1740., izrastao je u gradić od 1,741 stanovnika, tako da je 1786. postao i općina. U to vrijeme zahvaljujući proizvodnji indiga bio je jedan od najvećih gradova u Salvadoru, pa je 1812. dobio i status grada. Nakon proglašenja nezavisnosti,- 1824. osnovan je Deparman San Vicente sa administrativnim centrom u gradu.

San Vicente je 1834. dekretom proglašen glavnim gradom Salvadora, to je bio do raspada federativne 
Savezne Republike Centralne Amerike - 1849., kad se administracija vratila u San Salvador.
 
U gradu je 1844. održan neuspjeli kongres koji je za cilj imao ujedinjenje Centralne Amerike.  
Između 1854.-59. bio je sjedište nacionalnog univerziteta.

Često je patio od potresa, koji su ga pogodili; 1719., 1783., 1854., 1855., 1872., 1915., 1917. i 2001.
Za posljednjeg stradao je historijski centar i poginulo je nekoliko ljudi.

## Privreda
San Vicente je grad tekstilne i prehrambene industrije, koja prerađuje proizvode iz svoje okolice; šećernu trsku, žitarice i 
kavu.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''San Vicente, San Vicente''
Accihuapa

**Accihuapa** (španjolski: *Río Accihuapa*), je rijeka u Salvadoru duga 40,2 km, lijeva pritoka rijeke Lempa.
## Hidrologija

Accihuapa izvire na obroncima Masiva Sierra Madre de Chiapas, nekoliko kilometara sjeverozapadno od grada San Vicente u Istoimenom Departmanu. 
Od tamo teče prema jugoistoku do ušća u Lempu kod sela Obrajuelo.

Porječje rijeke prostire se na površini od 227,65 km².

## Reference

## Vanjske veze
* ''Río Accihuapa'' (na portalu Mapcarta
La Paz (departman, Salvador)

**La Paz** (španjolski: *Departamento de La Paz*) je jedan od 14 departmana na koji je Salvador administrativno podjeljen.

## Karakteristike

La Paz se nalazi na jugu zemlje, sa sjevera graniči sa Deparmanom Cuscatlán, sa istoka sa Departmanom San Vicente, sa zapada sa Deparmanom San Salvador i sa juga sa Pacifikom.

Departman ima površinu od 1,224 km², na kojoj je 2022. živilo 375,457 stanovnika.

## Administrativna podjela
La Paz je podjeljen na 22 općina (španjolski: *municipalities*), a to su; Cuyultitán, El Rosario, Jerusalén, Mercedes La Ceiba, Olocuilta, Paraíso de Osorio, San Antonio, Masahuat, San Emigdio, San Francisco Chinameca, San Juan Nonualco, San Juan Talpa, San Juan Tepezontes, San Luis Talpa, San Luis La Herradura, San Miguel Tepezontes, San Pedro Masahuat, San Pedro Nonualco, San Rafael Obrajuelo, Santa María Ostuma , Santiago Nonualco, Tapalhuaca i Zacatecoluca.

Administrativni centar departmana je grad Zacatecoluca koji ima 42,127 stanovnika

## Historija
Departman La Paz je osnovan u februaru 1852.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldía Municipal La Paz''  

Alcaldía Municipal de Jerusalén
Zacatecoluca

**Zacatecoluca** je općina od 71,587 i grad od 42,127 stanovnika na jugu Salvadora u Departmanu La Paz u kom je administrativni centar.

## Geografija

Zacatecoluca se nalazi u dolini Rijeke Lempa, u podnožju Vulkana San Vicente.
Od glavnog grada San Salvadora udaljena je 62 km istočno.
 
## Historija

Zacatecoluca je nastala kao naselje Pipila, čak i za španjolske kolonizacije imala je vrlo malo španjolskih stanovnika, 1740. samo dvadestak.
Krajem tog vijeka zahvaljujući plantažama kakovca izrasla je u naselje koje je 1786. postalo lokalni administrativni centar, pa je 1823. dobila status ville.

Od juna 1824. je dio Departmana San Vicente. Jedan kratki period bila je dio  federalanog distrikta
Savezne Republike Centralne Amerike, ali je nakon tog ponovno dio Departmana San Vicente.

Kad je 1839. osnovan Departman La Paz, Zacatecoluca je postala njegov administrativni centar, ali kad je ukinut 1842., administracija se vratila u San Vicente. 
Pod imenom *Santa Lucía Zacatecoluca* - 1844 dobila je status grada 1844., a od 1852. je ponovno administrativni centar obnovljenog Departmana La Paz.

Današnja Zacatecoluca je administrativno-trgovački centar poljoprivrednog kraja, poznat po velikoj cementari  *Grupo Atlas*.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldía Municipal de Zacatecoluca''
Jiboa (rijeka)

**Jiboa** (španjolski: *Río Jiboa*) je rijeka u sredini Salvadora, duga 60 km.
## Hidrologija

Jiboa izvire na nadmorskoj visini od 700 metara, južno od grada San Rafael Cedros 
u Departmanu Cuscatlán.

Velike kiše 1880. toliko su povećale vodostaj na Jezeru Ilopango da su vode probile kanal i probile se do korita rijeke, tako da danas rijeka izvire i iz tog jezera.

Od tamo isprva teče prema istoku, zatim svija prema jugozapadu i teče do ušća u Pacifik kod grada San Luis Talpa u Departmanu La Paz.

Porječje rijeke prostire se na površini od 574 km², po departmanima Cuscatlán, San Salvador, San Vicente i La Paz.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Río Jiboa'' (na portalu Rios del Planeta)
San Miguel (departman, Salvador)

**San Miguel** (španjolski: *Departamento de San Miguel*) je jedan od 14 departmana na koji je Salvador administrativno podjeljen.

## Karakteristike

San Miguel se nalazi na istoku zemlje, sa sjevera graniči sa Hondurasom, sa istoka sa departmanima Morazán i La Unión, na jugu sa Pacifikom i Departmanom Usulután i sa sjeverozapada sa departmanima San Vicente i Cabañas.

Departman ima površinu od 2,077 km², na kojoj je 2022. živilo 516,241 stanovnika.

## Administrativna podjela
San Miguel je podjeljen na 20 općina (španjolski: *municipalities*); Carolina, Chapeltique, Chinameca, Chirilagua, Ciudad Barrios, Comacarán, El Tránsito, Lolotique, Moncagua, Nueva Guadalupe, Nuevo Edén de San Juan, Quelepa, San Antonio del Mosco, San Gerardo, San Jorge, San Luis de la Reina, San Miguel, San Rafael Oriente, Sesori i Uluazapa.

Administrativni centar departmana je grad San Miguel koji ima 158,136 stanovnika
 
## Historija

Departman San Miguel je osnovan u junu 1824.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldía Municipal San Miguel''
Cojutepeque

**Cojutepeque** je općina od 59,909 i grad od 41,072 stanovnika u sredini Salvadora u Departmanu Cuscatlán u kom je administrativni centar.

## Geografija

Cojutepeque se nalazi na trasi Panamerički autoput, nedaleko od Jezera Ilopango, udaljen 33 km istočno od 
glavnog grada San Salvadora.
 
## Historija

Cojutepeque jedno je od najstarijih naselja u Salvadoru, koje egzistira od pretkolumbovskih vremana, otkako su se Nahue u 11. vijeku naselili u tom 
kraju. Oni su bili članovi konfederacije indijanskih plemena Kuskatan i živjeli neometano sve do 17. vijeka, jer su prvi španjolski kolonisti počeli pristizati 
tek od 1659.

Status ville dobio je 1787., a status grada - 1846.

Cojutepeque je četiri puta; 1832., 1834., 1839. i od 1854. do 1858. bio glavni grad Salvadora.

Od 1861. je administrativni centar departmana, nakon što je premješten iz Suchitota.

## Privreda
Privreda grada bazira se na prehrambenoj industriji (šećerane, destilerije) i preradi pamuka.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldía Municipal de Cojutepeque''
San Miguel, Salvador

**San Miguel** je općina od 278,885 i grad od 158,136 stanovnika na istoku Salvadora u Departmanu San Miguel u kom je administrativni centar.

## Geografija

San Miguel se nalazi na trasi Panameričkog autoputa, udaljen 138 km istočno od glavnog grada San Salvadora .
Grad se prostire u dolini Rijeke Grande de San Miguel, nedaleko od vulkana San Miguel i Chinameca.

## Historija

San Miguel je osnovao u španjolski konkvistador Pedro de Alvarado 8. maja 1530.

Ubrzo nakon osnivanja izbila je pobuna domorodačkih Lenka, koji su pod vod vodstvom svog caciqua Lempira - 1537. zauzeli *Villu de San Miguel*. Pobuna je ugušena nakon 6 mjeseci kad su Španjolci ubili Lempira.

Prva erupcija.vulkana San Miguel 1763., oštetila je grad.
San Miguel je julu 1812. dobio status grada.

Dobar dio grada izgorio je požar]]u koji ga je zahvatio 1856.
Izgradnja katedrale započela je 1862., - 1874. povezan je telegrafom, 1892. uvedena je električna struja, a 1909. je svečano otvoren teatar.

Teško je oštećen u potresu 1917., nakon obnove izrastao je u jedan od najvećih gradova u Salvadoru.
Današnji San Miguel je treći po veličini grad u zemlji, industrijski-trgovački i obrazovni centar istoka zemlje. 
Grad u kom djeluje 7 univerziteta.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldía Municipal de San Miguel''
San Miguel (vulkan)

**San Miguel** (španjolski: *Volcán de San Miguel* ili *Chaparrastique*) je stratovulkan visok 2,130  metara, u Masivu Sierra Madre de Chiapas, u Departmanu San Miguel.

Vulkan se nalazi 5 km jugozapadno od grada San Miguela.
## Karakteristike i historija

Posljednja aktivnost se sastojala se od povremenih manjih eksplozija i emisija pepela. 
U periodu od juna 2018. do marta 2020. iz kratera su se uzdizali oblaci plina, pare i pepela do 400 m uvis, koji su izbacivali od 620 do 808 tona na dan.

Erupcije vulkana zabilježene su; 2018., 2017., 2016. (dva puta), 2015 (dva puta), 2013., 2002., 1997.,1995. (dva puta), 1976. i još mnogo puta od 1510.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''San Miguel''
Chinameca (vulkan)

**Chinameca** (španjolski: *Volcán Chinameca* ili *El Pacayal*) je maleni stratovulkan visok 1,300 metara, u Masivu Sierra Madre de Chiapas, u Departmanu San Miguel.
## Karakteristike i historija
Vulkan se nalazi 5 km zapadno od grada San Miguel, nešto sjevernije od puno višeg susjeda Vulkana San Miguel.

Chinameca je posljednju erupciju imao prije 10,000 godina..

Vulkan ima 2 km široku kalderu, padine su mu prekrivene plantažama kave. Holocenski tok lave proteže se od otvora na sjeverozapadnom boku do doline na jugu, dok na sjevernim obroncima ima fumarole.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Chinameca''
Grande de San Miguel

**Grande de San Miguel** (španjolski: *Río Grande de San Miguel*) je rijeka na istoku Salvadora, duga 124 km.
## Hidrologija

Grande de San Miguel izvire u planinama Masiva Sierra Madre de Chiapas, sjeverno od grada San Francisco Gotera u Departmanu Morazán.
Od tamo teče prema jugu do grada San Miguel,  zatim teče prema jugoistoku, kad doteče do obalnih Kordiljera svija prema zapadu i teče paralelno sa obalom, zatim svija prema jugozapadu i teče do ušća u Pacifik kod hacijende La Chepona u Departmanu Usulután.

Porječje rijeke prostire se na površini od 2,247 km², po departmanima Morazán, San Miguel i Usulután.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Río Grande de San Miguel'' (na portalu Mapcarta)
San Vicente (vulkan)

**San Vicente** (španjolski: *Volcán de San Vicente* ili *Chichontepec*) je stratovulkan visok 2,182 metara, u Masivu Sierra Madre de Chiapas, u Departmanu San Vicente.
## Karakteristike i historija
Vulkan se nalazi 5 km jugozapadno od grada San Vicente.

Vulkan miruje od holocena i nema zabilježenih erupcija.

U novembru 2009. su jake kiše uzrokovale klizišta i poplave u gradu Verapaz, oko 6 km sjeverozapadno od kratera. 
Mulj i blato sjurili su se vulkana i usmrtili 144 ljudi, a oko 60 je nestalo.

Dokumentirana su klizišta i lahari izazvani potresima i kišom; 1774., 1934., 1996. i 2001. 
Lahar iz 1774. na sjeveroistočnoj padini pogodio je grad San Vicente.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''San Vicente''
Ilopango (jezero)

**Ilopango** (španjolski: *Lago de Ilopango*) je kratersko jezero u Salvadoru, koje se nalazi u sredini zemlje na tromeđi departmana San Salvador, La Paz i Cuscatlán.

Jezero je kaldera koja leži na nadmorskoj visini od 450 metara, 12 km istočno od glavnog grada San Salvadora, .

## Karakteristike i historija

Jezero ima površinu od 72 km², maksimalno je duboko 250 metara.
Dugo je oko 11 (istok-zapad) i široko do 8 km (sjever-jug).

Vodom ga pune riječice; Chagüite, Gualachapa i Arenal de Gulushapa, a odljeva se rijekom Jiboa.

Jezero je nastalo nakon velike vulkanske erupcije u 5. vijeku. Za vrijeme erupcija 1879.-80. od izlivene lave nastala su četiri ptočića - Quemadas. Najveći od njih Ilopango (visok 45 m, širok 150 m) nalazi se na sredini.

Velike kiše 1880. toliko su povećale vodostaj, da su vode probile kanal na istoku i spojile se koritom Rijeke Jiboa, tako da mu danas vode otječu tom rijekom. Velika poplava pogodila je obale jezera i 1928. godine.

Danas je jezero popularna turistička destinacija.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Ilopango'' 
* ''Ilopango Lake''
Usulután (departman)

**Usulután** (španjolski: *Departamento de Usulután*) je jedan od 14 departmana na koji je Salvador administrativno podjeljen.

## Karakteristike

Usulután čije ime znači *Mjesto [[ocelot]]a* nalazi se na jugoistoku zemlje. Sa sjevera graniči sa departmanima San Vicente i San Miguelom. 
Na istoku sa San Miguelom, na jugu sa Pacifikom i sa zapada sa Departmanom San Vicente.

Departman ima površinu od 2,130 km², na kojoj je 2022. živilo 386,322 stanovnika.

## Administrativna podjela
Usulután je podjeljen na 23 općine (španjolski: *municipalities*), a to su; Alegría, Berlín, California, Concepción Batres, El Triunfo, Ereguayquín, Estanzuelas, Jiquilisco, Jucuapa, Jucuarán, Mercedes, Umaña, Nueva Granada, Ozatlán, Puerto El Triunfo, San Agustín, San Buenaventura, San Dionisio, San Francisco Javier, Santa Elena, Santa María, Santiago de María, Tecapán i Usulután.

Administrativni centar departmana je grad Usulután koji ima 51,496 stanovnika

## Historija

Departman Usulután je osnovan u junu 1865.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldía Municipal Usulután''
La Unión (departman)

**La Unión** (španjolski: *Departamento de La Unión*) je jedan od 14 departmana na koji je Salvador administrativno podjeljen.

## Karakteristike

La Unión se nalazi na krajnjem istoku zemlje, sa sjevera i istoka graniči sa Hondurasom, sa zapada sa departmanima Morazán i San Miguel i na jugu sa Pacifikom i Zaljevom Fonseca.

Departman ima površinu od 2,074 km², na kojoj je 2022. živilo 277,731 stanovnika.

## Administrativna podjela
La Unión je podjeljen na 20 općina (španjolski: *municipalities*); Anamorós, Bolívar, Concepción de Oriente, Conchagua, El Carmen, El Sauce, Intipucá, La Unión, Lislique, Meanguera del Golfo, Nueva Esparta, Pasaquina, Polorós, San Alejo, San José, Santa Rosa de Lima, Yayantique i Yucuaiquín.

Administrativni centar departmana je grad La Unión koji ima 18,046 stanovnika
 
## Historija
Departman La Unión je osnovan u junu 1865.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Departamento de La Unión''
Morazán (departman)

**Morazán** (španjolski: *Departamento de Morazán*) je jedan od 14 departmana na koji je Salvador administrativno podjeljen.

## Karakteristike

Morazán se nalazi na sjeveroistoku zemlje. Sa sjevera graniči sa Hondurasom, na zapadu i jugu sa 
Departmanom San Miguelom i sa istoka sa Departmanom La Unión.

Departman ima površinu od 1,447 km², na kojoj je 2022. živilo 211,201 stanovnika.

## Administrativna podjela

Morazán je podjeljen na 26 općina (španjolski: *municipalities*), a to su; Arambala, Cacaopera, Chilanga, Corinto, Delicias de Concepción, El Divisadero, El Rosario, Gualococti, Guatajiagua, Joateca, Jocoaitique, Jocoro, Lolotiquillo, Meanguera, Osicala, Perquín, San Carlos, San Fernando, San Francisco Gotera, San Isidro, San Simón, Sensembra, Sociedad, Torola, Yamabal i Yoloaiquín.

Administrativni centar departmana je grad San Francisco Gotera koji ima 15,307 stanovnika

## Historija

Departman Morazán je osnovan u julu 1875.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Departamento de Morazán''
Usulután

**Usulután** je općina od 87,078 i grad od 51,496 stanovnika na jugoistoku Salvadora u Departmanu Usulután u kom je administrativni centar.

## Geografija

Usulután se nalazi  južno od Istoimenog vulkana, udaljen 110 km istočno od glavnog grada San Salvadora.

Njegovo ime na nahuatlanskom znači *Kraj [[ocelot]]a*.

## Historija

Taj kraj bio je domovina domorodačkih indijanaca Lenka, koje su tokom 15. vijeka porobili Pipili. Kad su se 1529. pojavili prvi španjolski konkvistadori Pipili  su im punih mjesec dana pružali otpor. Žestoko su se borili i protiv vojske Pedra de Alvarada 1539. u Zaljevu Jiquilisco. Njihov otpor skršio je tek Diego de Holguin 1553. 
Kao sjedište župe do 1770. narastao je do naselja od 2,047 stanovnika. Kad je 1786. osnovana *Intendancija San Salvador* 1786., i Usulutan je postao njen dio.

Status ville dobio je 1827., a status grada - 1860.
Kad je 1860. osnovan Departman Usulután, postao je njegova prijestolnica.

Današnji Usulután je administrativno-trgovački centar ratarsko-šumarskog kraja koji živi od uzgoja žitarica, šećerne trske, kave i drvene građe.

U samom gradu ima nešto malih industrijskih pogona.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Usulután, Usulután, Alcaldía Municipal de Usulután''
Usulután (vulkan)

**Usulután** (španjolski: *Volcán de Usulután*) je stratovulkan visok 1,449 metara, u Američkim kordiljerima, 
u Departmanu Usulután.
## Karakteristike i historija
Vulkan se nalazi 8 km sjeverno od grada Usulutána.

Usulután je posljednju erupciju imao prije 10,000 godina.

Vulkan Usulután smješten je između vulkana San Vicente i San Miguel. 
Istočno od vrha ima krater dijametra 1,3 km, a po jugoistočnim padinama tokove lave.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Usulután''
San Francisco Gotera

**San Francisco Gotera** je općina od 29,215 i grad od 15,307 stanovnika na sjeveroistoku Salvadora u Departmanu Morazán u kom je administrativni centar.

## Geografija

Grad se prostire u dolini Rijeke Grande Grande de San Miguel, udaljen 168 km istočno od glavnog grada San Salvadora.

## Historija

Niknuo je kao naselje domorodačkih indijanaca za španjolske kolonijalne vlasti pod imenom Gotera.
status grada dobio je u julu 1875. godine.

Stanovništvo grada se utrostručilo dolaskom izbjeglica za građanskog rata 1980-ih.

Današnji San Francisco Gotera je administrativno-trgovački centar ratarsko-stočarskog kraja.
Pored grada kod El Divisadera, iskapa se zlato i srebro.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldía Municipal de San Francisco Gotera''
Conchagua (vulkan)

**Conchagua** znan i kao *Cochague* (španjolski: *Volcán de Conchagua*) je vulkanski kompleks visok 1,225 metara, u Departmanu La Unión.

On se sastoji od dva preklapajuća stratovulkana; *Ocotal* i *Banderas*, koji gledaju na Zaljev Fonseca na jugoistočnom kraju Salvadora.
## Karakteristike i historija
Prostire se u smjeru jugozapad-sjeveroistok, a Istočne i južne padine spuštaju se do mora. 
Na nešto mlađem Banderasu nalazi se veliki krater u obliku potkovice otvoren prema sjeveroistoku, viši i stariji Ocotal nalazi se na zapadu. 

Zabilježene su erupcije 1522., 1688., 1868., 1892. i 1947. ali se možda radilo o klizištima povezanim sa potresima, tako da to treba uzeti sa rezervom.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Conchagua''
Nahuizalco

**Nahuizalco** je općina od 58,526  i grad od 33,589 stanovnika na jugozapadu Salvadora u Departmanu Sonsonate.

## Geografija
Nahuizalco leži duž desne obale rijeke Sensunapan, udaljen 7 km sjeverno od svog administrativnog centra Sonsonata i 70 km od glavnog grada San Salvadora.

## Historija

Nahuizalco je nastao za pretkolumbovskih vremena kao naselje indijanaca Pipila.
Prema kronici iz 1586. tada je imao je nešto manje od 200 stanovnika. Između 1821. i 1823. bio je dio Gvatemale, a od 1824. je dio Salvadora.

Za vrijeme Savezne Republike Centralne Amerike, stanovnici Nahuizalca isticali su podrškom koju su davali kampanjama Francisca Morazána. 
Do 1856. narastao je do mjesta od 4,983 stanovnika, tako da je 1955. dobio status grada.

Na inicijativu domorodačkih indijanaca koji su se borili za svoja prava, Općina Nahuizalca je 2011. izdala dekret o njihovim pravima, kao prva u Salvadoru.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldia Municipal de Nahuizalco'' (službene stranice)
Juayua

**Juayua** je općina od 26,104 i grad od 13,798 stanovnika na jugozapadu Salvadora u Departmanu Sonsonate.

## Geografija
Juayua leži na izvoru rijeke Sensunapan, udaljena 20 km sjeverno od svog administrativnog centra Sonsonata i nekih 86 km od 
glavnog grada San Salvadora.

## Historija

Juayua je nastala za pretkolumbovskih vremena kao naselje indijanaca Pipila.
Službeno su je osnovali španjolski kolonisti 1543. godine pod imenom *Santa Lucia de Xuayuat*.
Oni su odmah počeli evangelizirati Indijance i već krajem 16. vijeka podigli prvu crkvu sv. Lucije.

Krajem 1830-ih počele su nicati prve plantaže kave koje su osigurale napredak, tako da je do 1859. narasla do mjesta od 1,849 stanovnika.

Status ville dobila je 1877. pod imenom *Villa El Progreso*, a status grada u maju 1906., tad mu je promjenjeno i ime u Juayúa.
Grad je ozbiljno oštećen u potresu koji ga je zadesio 6. septembra 1917.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldia Municipal de Juayua'' (službene stranice)
Zeleni čipkavac

**Zeleni čipkavac** ili Rezedov bjelac (*Pontia edusa*) jest leptir u porodici Pieridae.

## Opis

*Pontia edusa* je veličinom mali do srednji leptir koji migrira. Raspon krila mu je oko 45&nbsp;mm. Gornja strana krila je bijela, s crnim flekama na vrhu prednjeg i zadnjeg dijela krila. Donja strana zadnjeg dijela ima zelenkasto-sive tačke. Ovaj leptir je gotovo identičan leptiru *[[Pontia daplidice]]*. Istraživanje genitalija je jedini način da se razlikuju ove dvije vrste.

Odrasle jedinke lete od marta do oktobra (polovine oktobra) pri čemu dvije do četiri generacije zavise od geografske širine. Jaja se poliježu pojedinačno i imaju period inkubacije od sedam dana. Gusjenice su prisutne od maja. Sivkasto-zelenkasti, sa crnim tačkama i širokim žutim prugama, pomalo su slični larvi kupus leptira (*[[Pieris brassicae]]*). Larve se hrane vrstama Resedaceae. *Pontia edusa* hibernira u fazi krizalisa.

## Rasprostranjenost
Nalazi se od jugoistoka Evrope (jug Francuske, Italija, Korzika, Sardinija) do centralne Evrope i srednjeg istoka u Iranu i Iraku. Migrantna je vrsta koja se tako može naći i u Belgiji, Holandiji, sjevernoj Njemačkoj i Poljskoj, te baltičkim državama i u južnoj Švedskoj i Norveškoj.

## Stanište
Ova vrsta se može naći u bilo kojim otvorenim travnatim ili cvijetnim područjima, u kamenovitim ili stjenovitim mjestima te uz rubove cesta – pogotovo gdje rastu biljke-domaćini, i to na nadmorskoj visini od 0 do 2300 metara.

## Podvrste

## Reference

## Literatura
*Đurić, M.; Popović, M. (2011). *Dnevni leptiri Srbije* (priručnik).
*Jakšić, P.; Nahirnić, A. (2011). *Dnevni leptiri Zasavice*.

## Vanjske veze
Međugorje

**Međugorje** je naseljeno mjesto u općini Čitluk, Federacija BiH, BiH. Vrlo je posjećeno rimokatoličko hodočasničko odredište.

## Geografija
Župa Međugorje smještena je u južnom dijelu opštine Čitluk (Hercegovina). Područje južne Hercegovine, u kojem se nalazi Međugorje, ima sredozemnu klimu.

## Povezano
* Katoličanstvo u Bosni i Hercegovini

## Vanjske veze
* Zvanična mrežna stranica

## Napomene

## Reference

## Bibliografija
Statistički ured Republike Slovenije

**Statistički ured Republike Slovenije** (slo. *Statistični urad Republike Slovenije*; SURS) je neovisna vladina ustanova, odgovorna neposredno predsjedniku vlade Republike Slovenije. Djeluje na području državne statistike, usklađuje statistički sustav, imenuje metodološke standarde te skuplja i objavljuje podatke. SURS je najpoznatiji po mjesečnom izračunu inflacije i popisu stanovništva Slovenije koji se objavljuje svakih deset godina.

Zakon izrazito određuje da je generalni direktor Zavoda za statistiku što se tiče stručno-metodoloških pitanja samostalan.

Zavod je osnovan 19. augusta 1944. Njegovo sjedište se nalazi na adresi Litostrojska cesta 54 u Ljubljani.

## Vanjske veze
*  Službena stranica Statističkog ureda Republike Slovenije
La Unión, Salvador

**La Unión** je općina od 37,460 i grad od 18,046 stanovnika na jugoistoku Salvadora u Departmanu La Unión u kom je administrativni centar.

## Geografija

La Unión se nalazi na sjevernoj padini Vulkana Conchagua u zaljevu La Unión, na ulazu u Zaljev Fonseca.
Zapadno od grada prolazi Panamerički autoput sa kojim je povezan autoputem RN 19E.

La Unión je posljednja željeznička stanica na centralnoameričkoj pruzi, kojom je povezan sa gvatemalskom lukom Puerto Barrios na Karipskom moru. 
Ta pruga je nekoć bila vrlo prometna, ali nakon propadanja salvadorskih željeznica danas se koristi rijetko i to samo za transport roba.

## Historija

La Unión je nastao iz naselja *Amapali* (danas Pueblo Viejo) kog su osnovali franjevački redovnici 1596. 
Stalni napadi engleskih gusara onemogućili su njegov razvoj pa je krajem 18. vijeka stanovnicima naređeno da se presele na današnju lokaciju. Tako je nastao *Puerto de San Carlos*, nazvan tako u čast španjolskog Carlosa III

U julu 1824. ustavotvorna skupština Savezne Republike Centralne Amerike proglasila je luku u San Carlosu *glavnom lukom* i promjenila joj ime u *Puerto de la Unión Centroamericana*. Nakon raspada Savezne Republike Centralne Amerike, honduraška vojska napala je grad 1839. i zauzela ga.

Oslobodio ga je 1842., general Francisco Morazán sa flotom od pet jedrenjaka. Nakon smirivanja situacije La Unión i njegova luka počeli su napredovati, pa je 1854. dobio status grada, istovremeno je postao i lokalni administrativni centar i sjedište suda.

Potres u septembru 1860. ozbiljno je oštetio grad.

Nakon podjele tadašnjeg Departmana San Miguel 1865., na tri manja  (Usulután, San Miguel i La Union, postao je njegov administrativni centar.

Krajem 20. vijeka počeo je opadati promet u staroj luci Cutuco, pa je zatvorena 1996. Zbog tog je do 2009. podignuta nova, koja nije privukla promet. Danas se velike nade polažu na izgradnju kanala u Hondurasu, koji će spojiti Pacifik sa Atlantikom.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldía Municipal de La Unión''
Zupčana željeznica

**Zupčana željeznica**, poznata još i kao željeznica sa zupčastom tračnicom, zupčasta željeznica ili željeznica sa zupčanikom, je vrsta željeznica koja može voziti uz strme nagibe, uz pomoć nazubljene tračnice, koja se nalazi obično između voznih tračnica. 
Vlakovi su opremljeni s jednim ili više zupčanika koji se spajaju s ovom tračnicom. To omogućuje vlakovima uspinjanje na strme nagibe iznad 10%, što je maksimum za klasične vlakove, koji voze na standardnim tračnicama, na bazi trenja. 
Većina zupčanih željeznica su planinske željeznice, iako su neke tranzitne željeznice ili tramvaji izgrađeni za svladavanje strmog nagiba u urbanom okruženju.

## Vanjske veze

* RAIL-INFO SWITZERLAND
* Mount Washington Railway Company
* Manitou and Pike's Peak Railway
*  illustrated description of the various types of rack rail systems, including the Wetli
* Montenvers Railway photo album
Suchitoto

**Suchitoto** je općina od 23,331 u sredini Salvadora u Departmanu Cuscatlán.

## Geografija
Suchitoto se prostire pored akumulacionog jezera Cerron Grande na rijeci Lempa, udaljen 48 km sjeverno od 
glavnog grada San Salvadora.

## Historija

Suchitoto je nastao za pretkolumbovskih vremena kao naselje indijanaca Pipila. Njegovo ime na nahuatlanskom znači *Mjesto ptica i cvijeća*.

Nakon dolaska prvih španjolskih kolonista u taj kraj oko 1524. oni su desetak km južnije osnovali svoje naselje, nukleus današnjeg San Salvadora, koje je 1545. preseljeno na današnju lokaciju.

U 17. vijeku počeo je procvat indiga, pa su i Suchitotu podignute brojne plantaže duž Lempe. Parohija je imala 2149 stanovnika, a sam Suchitoto 201.

Kad je u maju 1835. osnovan Departman Cuscatlán - Suchitoto je proglašen administrativnim centrom, pa je u martu 1836. dobio status ville.
Nakon raspada Savezne Republike Centralne Amerike honduraški general Francisco Ferrera je sa 1300 vojnika u septembru 1839. zauzeo Suchitoto.

Do 1858. je narastao je do naselja od 5,455 stanovnika, sa vrlo popularnim nedjeljnim sajmom, pa je julu 1858. dobio i status grada.

Suchitoto je ostao administrativni centar Departmana Cuscatlán sve do 1861., kad je premješten u Cojutepeque.

Danas je zbog jezera i pitoresknih kuća iz kolonijalnog perioda popularna turistička destinacija.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldia Municipal de Suchitoto'' (službene stranice)
Cerron Grande

**Cerron Grande** (španjolski: *Embalse Cerrón Grande* ili *Lago Suchitlán*) je akumulaciono jezero na Rijeci Lempa u Salvadoru, koje se nalazi na granici departmana Cuscatlán i Cabañas.

To je najveće jezero u zemlji, koje leži na nadmorskoj visini od 240 metara, 50 km sjeveroistočno od glavnog grada San Salvadora, .

## Karakteristike i historija

Cerrón Grande ima površinu od 135 km², maksimalno je duboko 52, a prosječno 2 metara.
Dugo je oko 40 (sjeverozapad-jugoistok) i široko do 10 km (sjever-jug). Na jezeru ima 21 otoka, prosječna temperatura vode varira između 18º do 27 ºC.

Jezero je nastalo 1973., nakon izgradnje brane visoke 90 duge 800 metara, sa hidroelektranom snage 135 MW.

Cerrón Grande je 2005. uvršten na ramsarsku listu vlažnih područja zbog 12 (od 14) vrsta endemskih riba u Salvadoru.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Embalse Cerrón Grande''
Esquipulas

**Esquipulas** je općina od 56,839   i grad od 33,589 stanovnika na istoku Gvatemale u Departmanu Chiquimula.

## Geografija
Esquipulas leži kod izvora rijeke Lempa, udaljen 57 km južno od svog administrativnog centra Chiquimule, i 221 km od glavnog grada Ciudad Guatemale.

## Historija

Španjolski konkvistadori zauzeli su taj kraj 1525.
Domorodački indijanci Chortí digli su bunu 1530., koju su ugušili kapetani Pedro de Amalín i Hernando de Chávez.

Negdje između 1560. - 1570. Španjolci su osnovali naselje pod imenom *Villa de Esquipulas*. Veliku ulogu u pacifikaciji indijanaca imala je katolička crkva sa svojim misionarima.

Početkom 18. vijeka Esquipulas je izrastao u naselje u kom je živjelo najviše Španjolca (198 stanovnika), vijek kasnije, bilo ih 851 (30%). Tad je Esquipulas - 1810. postao općina.

Bulom pape Ivana XXIII iz aprila 1961., župna crkva proglašena je bazilikom.
Esquipulas je status grada dobio u oktobru 1968.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municilipad de Esquipulas'' (službene stranice)
Chortí

**Chortí** su domorodački majanski indijanci kojih danas ima oko 151,000, od tog u Gvatemali 112,000 i Hondurasu 39,000.. 

Nekad ih je bilo i po Salvadoru.

## Karakteristike

Chortí su jezično srodni Cholima i Chontalima  iz Chiapasa, Oaxace i Tabasca u jugoistočnom Meksiku. 
Ali su kulturološki sličniji svojim susjedima na zapadu Gvatemale - Pokomamima. 

Žive razbacani po vrućim dolinama i po hladnim planinama.

Bave se poljoprivredom ili maloprodajom na sitno. Njihova sela specijalizirala su se određene poljoprivredne kulture ili 
specifične zanatske proizvode, kojima trguju. Neki sade kukuruz, drugi voće i povrće, ili šećernu trsku, kavu, duhan i grah.
Jedni izrađuju košare, drugi šešire, grnčariju, tkanine, sapune ili stolarske proizvode.

Hrane se skromno uglavnom tortiljama i grahom.

Kuće grade kao pojate na drvenim stupovima, sa zidovima i krovom ispunjenim slamom i lišćem.
Žene se odjevaju još uvijek u tradicionalne suknje i bluze, ali muškarci nose manje više zapadnjačku odjeću.  

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Encyclopaedia Britannica''
Jakov Milatović

**Jakov Milatović** (rođen 7. decembra 1986. godine) crnogorski je političar i ekonomista i predsjednik Crne Gore od 20. maja 2023. godine. Milatović je ranije bio crnogorski ministar gospodarstva i ekonomskog razvoja u vladi Zdravka Krivokapića u periodu od 4. decembra 2020. do 28. aprila 2022. godine.

Na predsjedničkim je izborima 2023. godine u drugom krugu 2. aprila pobijedio dotadašnjeg predsjednika Milu Đukanovića.

## Biografija
Jakov Milatović rođen je u Titogradu, glavnom gradu SR Crne Gore, 7. decembra 1986. godine. U njegovoj su porodici djed i pradjed kao partizani sudjelovali u narodnooslobodilačkoj borbi. Osnovne studije u domeni ekonomije završio je na Ekonomskom fakultetu Univerziteta Crne Gore, sa prosječnom ocjenom 10 i bio je student generacije. Dobitnik je brojnih domaćih priznanja od Ministarstva prosvjete, Univerziteta Crne Gore, Ministarstva spoljnih poslova i dr, kao i stranih stipendija. Kao stipendista američke vlade proveo je jednu studijsku godinu na Univerzitetu savezne države Ilinois (Illinois State University), kao stipendist austrijske vlade jedan semestar na Univerzitetu za ekonomiju i biznis u Beču (WU Wien), a kao stipendist Evropske komisije jednu studijsku godinu na Univerzitetu u Rimu (La Sapienza). Magistarske studije u oblasti ekonomije završio je na Univerzitetu Oksford i bio je stipendist britanske vlade (Chevening).

Radno iskustvo započeo je u NLB banci u Podgorici kao dio tima za upravljanje rizikom, zatim u Deutsche banci u Frankfurtu u timu za procjenu kreditnog rizika zemalja sa fokusom na zemlje centralne i istočne Evrope. Od 2014. godine radio je u Evropskoj banci za obnovu i razvoj (EBRD) u timu za ekonomsku i političku analizu, prvo kao ekonomski analitičar za jugoistočnu Evropu a nakon unapređenja u poziciju ekonomiste pokrivao je zemlje Zapadnog Balkana iz kancelarije u Podgorici. Godine 2018. unaprijeđen je u glavnog ekonomistu sa zadatkom da pokriva zemlje EU, uključujući Rumuniju, Bugarsku, Hrvatsku i Sloveniju iz kancelarije u Bukureštu.

Druga iskustva i usavršavanja sticao je kroz pohađanje programa i škola Ujedinjenih nacija u New Yorku, njemačke Fondacije Konrad Adenauer u Podgorici, Ambasade Crne Gore u Rimu, Kancelarije za međunarodnu saradnju Ekonomskog fakulteta u Podgorici, Oxbridge Academic Programs u Oxfordu, Međunarodnog monetarnog fonda (MMF) u Londonu, Londonske škole ekonomije (LSE) i Univerziteta u Pekingu, Liderske akademije Univerziteta Standford i Univerziteta u Beogradu, i drugih.

Pisao je stručne tekstove za Vijesti.

Bio je ministar ekonomskog razvoja u Vladi Zdravka Krivokapića.

## Politički pogledi
Milatović je na referendumu za nezavisnost 2006. godine glasao za nezavisnost Crne Gore. Snažno se zalaže za pridruživanje Crne Gore Evropskoj uniji. U isto se vrijeme zalaže i za bliže odnose između Crne Gore i Srbije.

## Privatni život
Milatović je član Srpske pravoslavne crkve i kršten je u manastiru Ostrog u Crnoj Gori. Po narodnosti se izjašnjava kao Crnogorac. Oženjen je Milenom i ima troje dece, kćeri Saru i Anu te sina Davida.

## Reference

## Vanjske veze
La Libertad (La Libertad)

**La Libertad** (Sloboda) znan i kao *Puerto La Libertad* je općina od 41,321 i grad od 23,103 stanovnika na jugozapadu Salvadora u Departmanu La Libertad.

## Geografija
La Libertad se prostire duž pacifičke obale, udaljen tridesetak km južno od glavnog grada San Salvadora sa kojim je spojen autoputom,

## Historija

Historija tog grada počela je 1824. dekretom Savezne Republike Centralne Amerike da se izgradi nova luka, koja je trebala zamjeniti udaljeniju luku Acajutlu.

Luka je svečano otvorena u februaru 1835. 
Nakon raspada Savezne Republike Centralne Amerike, splasnuo je entuzijam, tako da je 1860. La Libertad, bio selo od 226 stanovnika, 28 kuća, sa crkvom, carinarnicom i cestom do San Salvadora u izgradnji.

Novi gat dug 300 metara svečano je otvorena u oktobru 1869, a već iduće 1870. proradila je prva telegrafska linija u Salvadoru između glavnog grada i La Libertada.
Do 1874. La Libertad je narastao do 2,000 stanovnika, pa je dobio status ville.

Od novog milenija grad se okreće sve više turizmu.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Alcaldia del Puerto de La Libertad'' (službene stranice)
Terasasti vinogradi Lavauxa

**Lavaux** je područje u kantonu Vaud u Švicarska|Švicarskoj. Obuhvata površinu od 830 hektara terasastih vinograda duž oko 30 km sjeverne obale Ženevskog jezera od dvorca Chateau de Chillon do istočnog dijela Lozane.

Iako postoje dokazi da se vinova loza na tom području uzgajala u rimsko doba, u pisanim izvorima se navodi da su prve terase vinove loze formirane u 11. stoljeću, kada su benediktinski i cistercitski samostani kontrolirali područje. Vinovoj lozi odgovara umjerena klima, u ovom slučaju potpmognutoj odsjajem sunca u jezeru i kamenim zidovima. Glavna sorta vinove loze koja se ovdje uzgaja je Chasselas.

### Svjetska baština
Vinogradsko područje Lavaux je zaštićeno kantonalnim zakonima, Proglašeno je za UNESCO-ovu svjetsku baštinu. U obrazloženju se navodi:

:Lavaux je napredan kulturni krajolik koji na vrlo vidljiv način pokazuje svoju evoluciju i razvoj kroz gotovo milenijume, kroz dobro očuvane pejzaže i građevine. Sve je to posljedica prilagođavanja dugogodišnje kulturne tradicije, specifične za ovaj lokalitet. Cijeli uzgoj je podređen kontroli i zaštiti ovog visoko cijenjenog vinogradarskog područja, što je doprinijelo razvoju grada Lozane i cijele regije.

## Izvori