open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Slavko Kodrnja

**Slavko Kodrnja** (Zagreb, 12. travnja 1911. - Zagreb, 23. studenog 1970.), hrvatski nogometni reprezentativac.

## Igračka karijera
### Klupska karijera
Slavko Kodrnja je u karijeri nastupao za jedan hrvatski (HŠK Concordia Zagreb), jedan švicarski (BSC Young Boys), tri francuska (AS Saint-Étienne, FC Antibes i FC Sochaux-Montbéliard), te jedan portugalski klub (FC Porto).

S Concordijom je u razmaku od 10 godina osvojio dva prvenstva, jugoslavensko 1931./32. i hrvatsko 1942., a s Portom je osvojio prvenstvo Portugala 1940.

Za vrijeme nastupa za FC Porto, zajedno s portugalskim reprezentativcem Fernandom Peyroteom osvojio je Bola de Prata, trofej za najboljeg strijelca portugalske Primeira Lige.

### Reprezentativna karijera
Za jugoslavensku reprezentaciju odigrao je 4 utakmice i postigao 4 zgoditka.

Za hrvatsku reprezentaciju odigrao je dvije utakmice, 11. listopada 1942. u Bukureštu protiv Rumunjske (2:2), te u Zagrebu, 10. travnja 1943. protiv Slovačke (1:0).

Nastupio je i šest puta za reprezentaciju zagrebačkog nogometnog podsaveza.

## Trenerska karijera
Nakon završetka igračke karijere Kodrnja je bio nogometni trener u Concordiji, ljubljanskoj Olimpiji, Mariboru, zagrebačkoj Lokomotivi, Rijeci, banjalučkom Borcu, u norveškom Raufossu, a vodio je i etiopsku nogometnu reprezentaciju.
## Izvori
Banska Hrvatska

**Banska Hrvatska** može značiti:
* Kraljevina Hrvatska (1527.-1868.), područje pod vlašću hrvatskog bana i Sabora (za razliku od Vojne Krajine, kratko Slavonije i sl.)
* Trojedna Kraljevina Hrvatska, Dalmacija i Slavonija (1868.-1918.), područje Kraljevine Hrvatske i Slavonije pod banom, vladom i Saborom (za razliku od Dalmacije, Istre, Međimurja i Baranje)
Zvonimir Koceić

**Zvonimir Koceić** (Dugopolje, 8. lipnja 1917. - Zagreb, 16. siječnja 1997.), hrvatski nogometni reprezentativac.

## Igračka karijera
### Klupska karijera
Zvonimir Koceić je karijeru započeo u NK Osvitu (preteči današnjeg HNK Šibenika) gdje je igrao do 1936. godine. Nakon toga odlazi u zagrebački HAŠK, s kojim osvaja prvenstvo 1937./38.

### Reprezentativna karijera
Za hrvatsku reprezentaciju odigrao je dvije utakmicu, 1. studenog 1942. u Stuttgartu u gostujućem porazu od Njemačke (1:5), te u Bratislavi, 6. lipnja 1943. u gostujućoj pobjedi protiv Slovačke (3:1).

## Izvori
Slavko Pavletić

**Slavko Pavletić** (Zagreb, 15. travnja 1914. - Zagreb, 27. svibnja 1945.), hrvatski nogometni reprezentativac.

## Igračka karijera
### Klupska karijera
Slavko Pavletić počeo je nogometnu karijeru kao 17-ogodišnjak u zagrebačkom Meteoru, gdje je igrao sve do 1937., kada prelazi u Concordiju s kojom je osvojio prvenstvo države 1942. godine.

### Reprezentativna karijera
Za hrvatsku reprezentaciju odigrao je četiri utakmice i postigao dva pogotka, i to oba u svom prvom nastupu za reprezentaciju 28. rujna 1941. u Zagrebu protiv Slovačke (5:2).

## Pogubljenje
Nakon Drugog svjetskog rata dolaskom komunista na vlast, Slavko Pavletić je pogubljen bez suđenja. Nije poznat niti točan datum pogubljenja, niti je poznato gdje je pokopan.

## Izvori
Aleksandar Živković

**Aleksandar "Aco" Živković** (Orašje, 25. travnja 1912. - Zagreb, 22. travnja 2000.), hrvatski nogometni reprezentativac.

## Igračka karijera
### Klupska karijera
Visok, vitak, prodoran, vrhunski tehničar elegantnih pokreta i sjajan strijelac, veliki ljubimac navijača, proslavljeni igrač Građanskog i jedan od najboljih zagrebačkih i jugoslavenskih nogometaša između dva svjetska rata karijeru je započeo u zagrebačkoj Concordiji za koju je igrao do 19. godine i s njom osvojio prvenstvo države 1930. godine. Nakon toga odlazi u švicarski Grasshopper s kojim je osvojio švicarski nacionalni kup. Od 1932. do 1935. vraća se u Hrvatsku i u prvom navratu nastupa za zagrebački Građanski, u kojeg se ponovo vraća 1939., gdje 1941. i završava nogometnu karijeru. U međuvremenu je od 1935. do 1939. nastupao za francuske klubove Racing Club de Paris, CA Paris i FC Sochaux-Montbéliard.

### Reprezentativna karijera
Za jugoslavensku reprezentaciju odigrao je 15 utakmica i polučio 15 zgoditaka.
Debitirao je u državnom sastavu 2. kolovoza 1931. protiv Čehoslovačke (2:1) u Beogradu i već u prvom nastupu postigao pogodak legendarnom vrataru Františeku Plánički. Godine 1932. bio je najbolji strijelac Balkanskog kupa sa 5 zgoditaka.

Aleksandar Živković jedan je od hrvatskih nogometaša pozvanih u jugoslavensku reprezentaciju za prvo svjetsko nogometno prvenstvo u Urugvaju 1930., koji je bojkotirao taj poziv u znak prosvjeda zbog preseljenja Jugoslavenskog nogometnog saveza iz Zagreba u Beograd.

Za hrvatsku reprezentaciju odigrao je samo jednu utakmicu 8. prosinca 1940. u Zagrebu protiv Mađarske (1:1).

Nastupio je i pet puta za reprezentaciju zagrebačkog nogometnog podsaveza.

## Diplomacija
Tijekom Drugog svjetskog rata radio je u diplomaciji NDH u Berlinu i Bukureštu, a nakon 1945. seli u Južnoafričku republiku gdje je živio do 1993. godine kada se vraća u Zagreb gdje je umro 22. travnja 2000. godine.

## Reference
NGC 2972

**NGC 2972** (također poznat kao **ESO 212-SC11** i **NGC 2999**) je otvoreno zvjezdano jato i nalazi se u sazviježđu Jedro. Prvo otkriće je napravio James Dunlop 9. maja 1826. godine.

## Najbliži NGC/IC objekti
Sljedeći spisak sadrži deset najbližih NGC/IC objekata.

## Povezano
* Novi opći katalog
* Spisak NGC objekata
* Spisak galaksija

## Vanjske veze
### NGC 2972

*  NGC 2972 na Aladin pregledaču
### NGC katalog
*  Interaktivni NGC Online Katalog
*  Astronomska baza podataka SIMBAD
*  NGC katalog na Messier45.com 
*  NGC/IC projekt 
*  NGC2000 na NASA sajtu 
*  NGC na ''The Night Sky Atlas'' sajtu 

## Napomene
*  Bazirano na euklidsku udaljenost.
## Reference




## Literatura
*  
*  
*
IC 1992

**IC 1992** (također poznat kao **ESO 200-?57**) je nepostojeći astronomski objekat naveden u Novom općem katalogu koji je opisan da se nalazi u sazviježđu Sat. Ovaj objekat je zapisao DeLisle Stewart 14. oktobra 1898. godine.
## Povezano
* Novi opći katalog
* Spisak IC objekata
* Spisak galaksija

## Vanjske veze
### IC 1992

### IC katalog
*  Interaktivni NGC Online Katalog
*  Astronomska baza podataka SIMBAD
*  IC katalog na Messier45.com 
*  NGC/IC projekt 
*  NGC2000 na NASA sajtu 
*  IC na ''The Night Sky Atlas'' sajtu 

## Napomene
*  Bazirano na euklidsku udaljenost.
## Reference
Božidar Delić

**Božidar Delić** (Đakovica, 20. februar 1956.) je srpski političar, general-major Vojske Srbije i Crne Gore u penziji i član Srpske radikalne stranke. Bio je potpredsednik Narodne skupštine Republike Srbije.

## Biografija

Završio je Vojnu akademiju kopnene vojske i Školu nacionalne odbrane.

Tokom sukoba na Kosovu i Metohiji i za vreme NATO bombardovanja (1999) je bio komandant 549. mehanizovane brigade Vojske Jugoslavije, raspoređene na granici Srbije i Albanije.

Tokom petooktobarskih promena 2000. bio je komandant Beogradskog korpusa Vojske Jugoslavije. Jedinice Beogradskog korpusa nisu intervenisale tokom demonstracija.

U periodu 2002—2005. bio je na dužnosti u operativnoj upravi Generalštaba Vojske Jugoslavije i Vojske Srbije i Crne Gore.

## Politički angažman

Za potpredsednika Skupštine Srbije izabran je maja 2007. godine.
Nakon raskola u Srpskoj radikalnoj stranci u septembru 2008. godine, Delić se priklonio Srpskoj naprednoj stranci, koju je osnovao Tomislav Nikolić. Zbog neslaganja sa politikom stranke, krajem februara 2011. napustio je naprednjake i vratio se u SRS.

## Reference

## Vanjske veze
Lilyan Tashman

**Lilyan Tashman** (23. oktobar 1896&nbsp;– 21. mart 1934) bila je američka kazališna i fimska glumica, poznata po nastupima u nijemim i prvim zvučnim filmovima, gdje je najčešće tumačila uloge negativki.

Tashman je karijeru započela u New Yorku kao manekenka i umjetnički model, prije nego što je 1914. debitirala u vodvilju. Od 1916. do 1918. je nastupala u prestižnoj broadwayskoj reviji *[[Ziegfeled Follies]]*. Godine 1921. je nastupom u filmu *[[Experience (1921 film)|Experience]]* otpočela hollywoodsku karijeru tokom koje će nastupiti u 66 filmova.

Od 1914. do 1921. je bila u braku sa vodviljskim zabavljačem Alom Leejem. Godine 1925. se udala za Edmunda Lowea, glumca koji je bio otvoreno gej; njihov brak se danas tumači kao krinka za homosekusalne sklonosti supružnika; Tashmanine lezbijske sklonosti su bile javna tajna u Hollywoodu onog vremena, a među lezbijskim vezama koje je Tashman imala se, prema nekim izvorima, spominje i ona sa Gretom Garbo.

Zahvaljujući svojim kazališnim iskustvima, ali i dojmljivom kontraalt glasu, Tashman je bez problema prošla kroz tranziciju od nijemog na zvučni film. Karijeru joj je, međutim, prekinuo rak od koga je umrla u 38. godini. Njen posljednji film Frankie and Johnny je posthumno prikazan 1936. godine.

## Filmografija

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* Lilyan Tashman  Photo Gallery
* Photographs and literature
*
Limp Bizkit

**Limp Bizkit** je američki nu metal sastav iz Jacksonvilla.

## Članovi sastava
Trenutnu postavu sastava čine vokalist Fred Durst, gitarist Wes Borland, basist Sam Rivers, bubnjar John Otto i DJ Lethal.

## Diskografija
;Studijska izdanja


    
        **Godina**
        **Naziv albuma**
    
    
        1997
        *[[Three Dollar Bill, Yall$]]*
    
    
        1999
        *[[Significant Other]]*
    
    
        2000
        *[[Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water]]*
    
    
        2003
        *[[Results May Vary]]*
    
    
        2005
        *[[The Unquestionable Truth (Part 1)]]*
    
    
        2011
        *[[Gold Cobra]]*
      
    
        2021
        *Still Sucks*
    


### Kompilacije
* *[[New Old Songs]]* (2001.)
* *[[Greatest Hitz]]* (2005.)

### Albumi uživo i DVD-i
* ''Rock im Park 2001 (2008.)

## Izvori


## Vanjske veze
* Službena stranica
Hansi Niese

**Johanna Niese**, poznatija kao **Hansi Niese** (10. novembar 1875 - 4. april 1934), bila je austrijska kazališna i filmska glumica, koja je stekla slavu nastupima u operetama.

Njen suprug je bio poznati glumac i režiser Josef Jarno.

## Filmografija

## Literatura

* 
* 

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* *Hansi Niese. Zu ihrem 50. Geburtstag am 10. November.* Badener Zeitung, 14. November 1925 http://anno.onb.ac.at/cgi-content/anno?apm=0&aid=bzt&datum=19251114&seite=2&zoom=2 Drittelseite unten
Émile Chautard

**Émile Chautard** (1864 – 24. april 1934) je bio francuski glumac, scenarist i režiser, najpoznatiji kao režiser velikog broja nijemih filmova u prvim decenijama Hollywooda, kao i po glumačkim nastupima u prvim zvučnim filmovima.

Chautard je karijeru započeo u domovini kao kazališni glumac, da bi se od 1910. počeo baviti filmom. Godine 1913. je postao direktor produkcije studija Eclair Films. Godine 1914. je emigrirao u SAD, gdje je ispočetka snimao na Istočnoj obali, a potom se preselio u Hollywood. Bio je jedan od mentora Josefa von Sternberga, u čijim filmovima će nastupiti na kraju glumačke karijere.

## Djelomična filmografija

* *[[The Boss (1915 film)|The Boss]]* (1915) - režija
* *Magda* (1917) - režija (lost)
* *[[Under the Greenwood Tree (1918 film)|Under the Greenwood Tree]]* (1918) - režija
* *[[Movie Marionettes]]* (1918) - režija
* *[[Eyes of the Soul]]* (1919) - režija
* *[[The Marriage Price]]* (1919) - režija
* *[[The Black Panther's Cub]]* (1921) - režija
* *[[Forsaking All Others (1922 film)|Forsaking All Others]]* (1922) - režija
* *[[Paris at Midnight]]* (1926) - gluma
* *[[Bardelys the Magnificent]]* (1926) - gluma
* *[[The Flaming Forest]]* (1926) - gluma
* *[[Seventh Heaven (1927 film)|Seventh Heaven]]* (1927) - gluma
* *[[Upstream (film)|Upstream]]* (1927) - gluma
* *[[The Love Mart]]* (1927) - gluma
* *[[Now We're in the Air]]* (1927) - gluma
* *[[Lilac Time (1928 film)|Lilac Time]]* (1928) - gluma
* *[[The Noose (film)|The Noose]]* (1928) - gluma
* *[[South Sea Rose]]* (1929) - gluma
* *[[Marianne (1929 film)|Marianne]]* (1929) - gluma
* *[[Mysterious Mr. Parkes]]* (1930) - gluma
* *[[The Road to Reno]]* (1931) - gluma
* *[[The Little Cafe (1931 film)|The Little Cafe]]* (1931)
* *[[The Man from Yesterday (1932 film)|The Man from Yesterday]]* (1932) - gluma
* *[[Blonde Venus]]* (1932) - gluma
* *[[Shanghai Express (film)|Shanghai Express]]* (1932) - gluma

## Vanjske veze
* 
*
Dorothy Dell

**Dorothy Dell** (30. januar 1915 - 8. jun 1934) je bila američka filmska glumica, čiju je karijeru nedugo nakon početka prekinula smrt u prometnoj nesreći.

Iako se rodila u porodici profesionalnih zabavljača, poticala je od južnjačke aristokracije, a pradjed (po majčinoj liniji) joj je bio južnjački predsjednik Jefferson Davis. Karijeru je otpočela u dobi od 15 godina osvojivši titulu "Miss New Orleans". Iako je nakon toga primila bolje ponude, odlučila je gotovo godinu dana provesti u vodvilju kako bi pomogla svojoj prijateljici Dorothy Lamour. 1931. je došla u New York, gdje ju je angažirao Florenz Ziegfeld. Tamo je započela ljubavnu vezu sa popularnim pjevačem Russom Columbom, koju su na kraju uspjeli prekinuti Columbov menadžer Con Conrad. U Hollywood je došla u decembru 1933. i potpisala ugovor sa Paramount Picturesom. Za taj studio je snimila tri filma, od kojih su sva tri postigla uspjeh, i potakla usporedbe sa Mae West.

U pauzi snimanja posljednjeg filma *Shoot the Works* je pristala zajedno sa 38-godišnjim ljekarom dr. Carlom Wagnerom otići na zabavu u jednoj gostionici. Pri povratku je njihov automobil sletio sa ceste - Dell je na poginula na licu mjesta, a Wagner šest mjeseci kasnije u bolnici. Njenu ulogu u filmu *Now and Forever* je preuzela Carole Lombard.

## Filmografija
* *Passing the Buck* (1932)
* *Wharf Angel* (1934)
* *[[Little Miss Marker]]* (1934)
* *Shoot the Works* (1934)

## Vanjske veze
* 
*
Thorne Smith

**James Thorne Smith, Jr.** (Annapolis, 27. mart 1892 - Florida, 21. jun 1934), poznatiji pod pseudonimom **Thorne Smith**, bio je američki književnik, najpoznatiji kao tvorac popularnog fantastično-humorističkog romana *Topper*.

## Bibliografija

* *Biltmore Oswald* (1918)
* *Out O’Luck* (1919)
* *Topper* (1926)
* *Dream's End* (1927)
* *The Stray Lamb* (1929)
* *Did She Fall?* (1930)
* *Lazy Bear Lane* (1931)
* *Topper Takes a Trip* (1932)
* *The Night Life of the Gods* (1931)
* *Turnabout* (1931)
* *The Bishop's Jaegers* (1932)
* *Rain in the Doorway* (1933)
* *Skin and Bones* (1933)
* *The Glorious Pool* (1934)
* *The Passionate Witch* (1941), posthumno izdanje

## Vanjske veze
* Thorne Smith 
* Thorne Smith: Haunts & By-Paths
* Biography at Thorne Smith: Haunts & By-Paths
* 
* Archive of Thorne Smith novels which are out of European copyright
* LibraryThing author profile
* 
* Thorne Smith  at metrojacksonville.com
Max Pallenberg

**Max Pallenberg** (18. decembar 1877 - 26. jun 1934) bio je austrijski kazališni i filmski glumac, poznat kao jedan od najpopularnijih komičara svog doba.

Karijeru je otpočeo u kazalištu, gdje ga je otkrio Josef Jarno. Godine 1914. je otišao u Njemačku, gdje je postao jedan od suradnika slavnog kazališnog režisera Maxa Reinhardta. Godine 1916. se oženio za glumicu Fritzi Massary. U Njemačkoj je ostao sve do dolaska nacista na vlast, kada se sa suprugom vratio u domovinu. Poginuo je u zrakoplovnoj nesreći.

## Vanjske veze

* 
* Photographs and literature
* Contemporary Portrait of Max Pallenberg by Malva Schalek - https://archive.today/20121217215702/www.lrz-muenchen.de/~catherine.stodolsky/malva/vienna/maxp1.jpg]
Karl Dane

**Karl Dane** (Kopenhagen, 12. oktobar 1886 - Los Angeles, 14. april 1934) je bio američki filmski glumac rodom iz Danske, čije se samoubistvo navodi kao jedan od primjera tragičnih posljedica tranzicije Hollywooda sa nijemog u zvučni film.

Rođen je kao Rasmus Karl Therkelsen Gottlieb u porodici siromašnog kopenhagenskog proizvođača rukavica. Njegov otac, zaljubljenik u teatar, izradio je lutkarsko kazalište gdje je Rasmus kao dijete povremeno zabavljao gledatelje. Nakon toga je uglavnom radio kao strojar i nije imao glumačkih iskustava sve do emigracije u SAD 1916. gdje je došao bez poznavanja engleskog i sa 25 dolara u džepu. Nakon što je obavljao niz fizičkih poslova, krajem 1917. ga je Vitagraph Studios angažirao za ulogu njemačkog kancelara Bethmann-Hollwega u My *Four Years in Germany*, propagandom ostvarenju stvorenom nakon ulaska SAD u prvi svjetski rat. Tu je ulogu ponovio u još nekoliko sličnih ostvarenja, sve dok se, zbog završetka rata publika nije zasitila tih filmova.

1919. je Rasmus Gottlieb dobio američko državljanstvo i promijenio ime u Karl Dane. Napustio je glumu i bavio se uzgojem pilića u Kaliforniji. Krajem 1923. ga je prijatelj Charles Hutchison nagovorio da se vrati glumi; zahvaljujući tome je dobio ulogu Slima u ratnom epu *[[The Big Parade]]*, koji je postao jedan od najvećih hitova svog vremena. Slijedio je niz zapaženih nastupa u prestižnim filmovima, a ubrzo nakon toga je sklopio ugovor sa studijom MGM i snimio niz filmova sa britanskim komičarem Georgeom K. Arthurom. Komičarski dvojac je raspušetn 1928. godine, a ubrzo se ispostavilo kako Daneov napadni danski naglasak nije popularan kod američke publike. Godine 1930. je Dane izgubio ugovor sa MGM-om uslijed sloma živaca. Slijedio je niz malih i nezapaženih uloga u niskobudžetnim filmovima, kao i pokušaja da za život zaradi kao stolar i rudar.

Nedugo nakon što mu je džepar na ulici ukrao posljednjih 18 dolara koje je posjedovao, Karl Dane je otišao u hotelsku sobu i izvršio samoubistvo hicem iz revolvera. Policiji je trebalo nekoliko dana da ga identificira, jer nitko nije došao po truplo. Tek na zalaganje njegovog sunarodnjaka Jeana Hearsholta je MGM pristao financirati njegov pogreb.

## Izabrana filmografija

## Izvori

## Literatura
* *Karl Dane* by Laura Petersen Balogh (2009) 

## Vanjske veze
* 
* 
* Karl Dane at Forever Studios 
* 
* Karl Dane at Virtual History
Harry A. Pollard

**Harry A. Pollard** (23. januar 1879 - 6. jul 1934) bio je američki filmski glumac, scenarist i režiser koji je djelovao u prvim decenijama Hollywooda. Poznat je kao režiser *[[Show Boat (film, 1929)|Show Boat]]*, prve ekranizacije istoimenog romana Edne Ferber i jednog od prvih hollywoodskih zvučnih filmova. Karijera mu je, međutim, ubrzo nakon toga završila, dijelom zahvaljujući katastrofalnoj produkciji nedovršenog filma *[[Great Day]]* 1930. godine.

## Izabrana filmografija
* *[[Show Boat (1929 film)|Show Boat]]* (1929)
* *[[Uncle Tom's Cabin (1927 film)|Uncle Tom's Cabin]]* (1927)
* *[[The Cohens and Kellys]]* (1926)
* *[[The Loaded Door]]* (1922)
* *[[Trimmed]]* (1922)
* *[[The Invisible Ray (1920 serial)|The Invisible Ray]]* (1920)
* *[[Which Woman?]]* (1918)
* *[[Break, Break, Break (film)|Break, Break, Break]]* (1914)
* *[[Damaged Goods (1914 film)|Damaged Goods]]* (1914)

## Vanjske veze
* 
* 
*
George W. Hill

**George William Hill** (25. april 1895 - 10. august 1934) je bio američki filmski režiser i direktor fotografije.

Karijeru je započeo kao pomoćnik D. W. Griffitha. 1920-ih se postepeno nametnuo kao jedan od najpouzdanijih hollywoodskih režisera, a 1926. je snimio *[[Tell It to the Marines]]*, najveći hit u karijeri Lona Chaneya. Godine 1930. je za zatvorsku dramu *[[The Big House (film, 1930)|The Big House]]* dobio pohvale, pokazavši talent za primjenu nove zvučne tehnologije. Na samom vrhuncu karijere mu se dogodila prometna nesreća u kojoj je zadobio ozljede od kojih se nikada nije oporavio. Vjeruje se da je to bio motiv za njegovo samoubistvo hicem iz vatrenog oružja. U trenutku smrti je bio angažiran za film *[[The Good Earth (film)|Dobra zemlja]]*, koga će 1937. dovršiti Sidney Franklin.

## Izabrana filmografija
* *[[The Flying Torpedo]]* (1916)
* *[[Less Than the Dust]]* (1916)
* *[[Polly of the Circus (1917 film)|Polly of the Circus]]* (1917)
* *[[Held Up for the Makin's]]* (1920)
* *[[Zander the Great]]* (1926)
* *[[Tell It to the Marines]]* (1926)
* *[[The Callahans and the Murphys]]* (1927)
* *[[The Flying Fleet]]* (1929)
* *[[Min and Bill]]* (1930)
* *[[The Secret Six]]* (1931)
* *[[Hell Divers]]* (1931)

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
Lidija Potehina

**Lidija Anatoljevna Potehina** (; Sankt Peterburg, 5. septembar 1883 - Berlin, 30. april 1934), poznatija kao **Lydia Potechina**, bila je ruska kazališna i filmska glumica, najpoznatija po nastupima u nijemim filmovima weimarske Njemačke.

Karijeru je započela 1900. nakon školovanja u Carskoj kazališnoj školi u rodnom gradu. Nakon toga je nastupala u ruskim kazalištima, sve dok je revolucija nije potakla da 1919. emigrira u Njemačku. Tamo je 1920. započela karijeru nastupima u kabareu, da bi iste godine snimila svoj prvi film. Tokom sljedećih godina je nastupala u niz filmova, gdje je obično tumačila likove majki i baka. Bila je udana za UFA-inog producenta Maxa Pfeiffera koji je, kao i ona, bio emigrant iz Rusije.

Nakon dolaska zvučnog filma joj je karijera počela opadati. Nekoliko godina kasnije je umrla.

## Filmografija

## Vanjske veze

* 
*
Lou Tellegen

**Lou Tellegen** (26. novembar 1881 - 29. oktobar 1934) bio je nizozemski kazališni i filmski glumac, poznat po nastupima u hollywoodskim nijemim filmovima.

Rodio se kao **Isidore Louis Bernard Edmon van Dommelen**, vanbračno dijete nizozemskog oficira, poručnika Isidorea Louisa Bernarda Edmona Tellegena, i Anne Marije van Dommelen. Karijeru je započeo 1903. u Amsterdamu. S vremenom je uspio doći u Pariz, gdje je započeo ljubavnu vezu sa slavnom glumicom Sarah Bernhardt, koja je od njega bila starija 37 godina. Zajedno sa njom je nastupio u nizu prestižnih predstava i nekoliko ranih filmova, uključujući *[[Les Amours de la reine Élisabeth]]* godine 1912. Nakon uspješnih nastupa na londonskim pozornicama je 1915. otišao u SAD. Brzo se svojim markantnim izgledom nametnuo kao jedan od najpopularnijih glumaca, a 1916. se oženio za opernu divu Geraldine Farrar. Godine 1918. je postao američki državljanin.

Na njegovu karijeru je značajno uticao požar u kome mu je ozlijeđeno lice. S vremenom su ga prestali angažirati, pa je zapao u financijske probleme. 29. oktobra 1934. se tokom boravka u kući jednog prijatelja zaključao u kupaonici i nekoliko puta izbo škarama, od čega je umro.

## Filmografija

## Literatura
* Arthur Gold and Robert Fizdale, *The Divine Sarah* (New York: Vintage Books, 1991.) 
* David W. Menefee, *The Rise and Fall of Lou-Tellegen* (Menefee Publishing, Inc, 2011). 

## Vanjske veze

* 
* 
* Extensive biography (Dutch)
* Lou Tellegen  photo gallery NYP Library
*
ATP Basel 2009.

**ATP Bazel 2009.** je teniski turnir koji je igran na tvrdoj podlozi na zatvorenim terenima u Bazelu od 2. do 8. novembra 2009. godine.

## Nosioci na turniru

* Nosioci su odrđeni prema stanju na ATP listi 26. oktobra 2009.

## Finala
### Pojedinačno

 Rodžer Federer –  **[[Novak Đoković]]** 4-6, 6-4, 2-6

### Parovi

** [[Danijel Nestor]] /  [[Nenad Zimonjić]]** –  Bob Brajan /  Majk Brajan 6-2, 6-3

## Vanjske veze
*  Zvanični sajt turnira
Salijevci

**Salijevci** ili **Salijska braća** (lat. *Salii*, od *salire* = skakati, plesati) bili su drevni sveštenički kolegij koji je funkcionisao u mnogim gradovima centralne Italije, obično u vezi s kultom nekog ratnog božanstva. Zna se da su Salijevci postojali u Laviniju, Tuskulu, Ariciji, Anagniji, kao i u Tiburu, gde su bili povezani s Herkulovim kultom.

U Rimu su Salijevci bili sveštenici boga Marsa. Prvobitno ih je bilo dvanaestorica, a kasnije je njihov broj narastao na 24 sveštenika, koji su se delili na dva kolegija: *Palatini* i *Collini*. Kako se čini, prvi su bili u funkciji Marsa Gradiva, koji je u istorijsko doba bio nadležan za početak rata, a drugi u funkciji Marsa Kvirina, koji je bio nadležan za kraj rata.  

Svaki je pripadnik kolegija morao biti patricijskog porekla i u doba svog izbora za sveštenika oba su mu roditelja morala biti živa. Salijevci su nosili upečatljivu šarenu tuniku *(tunica picta)* te drevnu vrstu naoružanja, poreklom možda iz bronzanog doba, koje je uključivalo mač, bronzani štitnik za grudi, kratak vojni ogrtač *(trabea)* i na glavi ukrasni šiljak *([[Apex (ukras)|apex]])*. U desnoj ruci držali su koplje ili motku, a u levoj ruci jedan od svetih štitova *(ancilia)*. Prema legendi, originalni *[[ancile]]* pao je sa neba u doba kralja Nume Pompilija kao znak da će Rim trajati sve dok se taj štit bude čuvao u gradu. Numa tada naredi da se po uzoru na taj štit izradi još jedanaest štitova, kako niko ne bi mogao prepoznati i odneti onaj pravi. Tada i ustanovi kolegij od dvanaest sveštenika Salijevaca i poveri im ove štitove na čuvanje. 

Glavne ritualne obavljali su u martu, i to, kako se čini, naročito tokom praznika *Quinquatra*, koji se održavao 19. marta i označavao početak sezone vojnih pohoda. Salijevci su tada u procesiji išli kroz grad, zaustavljajući se na određenim mestima i izvodeći složeni ritualni ples *(tripudium)* uz udaranje motkama u svete štitove i uz pevanje Salijske pesme. Prema tome, čini se da su se Salijevci prilikom procesije molili Marsu da sačuva grad od svake propasti, kao što su se Arvalska braća molila za otklon zla od polja. Postoji pretpostavka da su učestvovali i u prazniku *Armilustrium*, koji se održavao 19. oktobra i tokom kojega se vršilo ritualno očišćenje vojske na završetku sezone vojnih pohoda.

## Reference
Jean Vigo

**Jean Vigo** (26. april 1905 - 5. oktobar 1934) bio je francuski filmski režiser, čija se kratka filmografija smatra zaslužnom za pokretanje poetskog realizma u međuratnoj francuskoj kinematografiji, odnosno glavnim uticajem na autore Novog vala 1950-ih i 1960-ih.

Rodio se kao dijete španskog anarhista Migulea Almereyde (pravo ime *Eugeni Bonaventura di Vigo y Salles*) i Emily Clero. Najveći dio ranog života je proveo s roditeljima koji su bježali od policije. Otac mu je na kraju 1917. uhapšen i ubijen u zatvoru. Mladi Jean je poslan u internat gdje je stekao iskustva koja će mu kasnije poslužiti kao inspiracija za *[[Nula iz vladanja|Nulu iz vladanja]]*.

Vigo se filmom počeo baviti kao član kino-kluba. Početak karijere mu je obillježen neuspjesima, siromaštvom i tuberkulozom. Njegov dugometražni prvijenac ''Nula iz vladanja'' je, zbog "antifrancuskog sadržaja" bio službeno zabranjen od vlasti i javno je prikazan tek nakon drugog svjetskog rata. Godine 1934. je njegov drugi film ''L'Atalante'' prikazan u kino-dvoranama, ali bitno okljaštren od strane distributera. Tada je Vigo bio toliko bolestan, da se tome nije mogao suprotstaviti, te je umro pred kraj godine.

Vigo je naknadno prepoznat kao jedan od najtalentiranijih francuskih sineasta. Već 1951. je njemu u čast ustanovljena godišnja nagrada Prix Jean Vigo za najbolje francuske režisere. 

Godine 1998. je britanski režiser Julien Temple o njemu snimio biografski film ** gdje je Vigov lik tumačio James Frain.

## Filmografija
* 1930 : *[[À propos de Nice]]* (sačuvana radna kopija u Cinémathèque royale de Belgique))
* 1931 : *[[Jean Taris, Swimming Champion|La Natation par Jean Taris]]* ili *Taris, roi de l'eau*
* 1933 : *[[Zero for Conduct|Zéro de conduite]]*
* 1934 : *[[L'Atalante]]*

## <nowiki/>
## Izvori

## Literatura
* Michael Temple, *Jean Vigo*. Manchester: Manchester University Press, 2005.

## Vanjske veze
* 
* Senses of Cinema: Great Directors Critical Database 
* Jean Vigo  *Anarchist Encyclopedia*
* Jean Vigo (Bibliotheca Augustana)
* Punto de Vista festival "sees Jean Vigo as a permanent point of reference and guide."
ATP Basel 2009. – singl

Rodžer Federer je branio titulu, ali je u finalu izgubio od Novaka Đokovića 4-6, 6-4, 2-6.

## Nosioci

#  Rodžer Federer *(finale)*
#  **[[Novak Đoković]] (pobjednik)**
#  Fernando Gonzalez *(prvo kolo)*
#  Marin Čilić *(četvrtfinale)*

 
  Radek Štjepanek *(polufinale)*
  Stanislas Vavrinka *(četvrtfinale)*
  Džejms Blejk *(prvo kolo)*
  Filip Kolšrajber *(prvo kolo)*


## Žreb

### Finale
 Rodžer Federer –  **[[Novak Đoković]]** 4-**6**, **6**-4, 2-**6** 

### Gornja polovina

### Donja polovina
ATP Basel 2009. – parovi

Trebalo je da Maheš Bupati i Mark Nouls brane titulu, ali su odabrali da ne učestvuju na turniru ove godine.

Danijel Nestor i Nenad Zimonjić su u finalu savladali Boba Brajana i Majka Brajana rezultatom 6–2, 6–3.

## Nosioci

#  **[[Danijel Nestor]]** /  **[[Nenad Zimonjić]]** *'(pobjednici)
#  [[Bob Brajan]] /  [[Majk Brajan]] (*finale*)

<ol start="3">
<li>  [[Bruno Soarez]] /  [[Kevin Ulijet]] (*prvo kolo*)
<li>  [[Simon Aspelin]] /  [[Pol Henli]] (*prvo kolo'')


## Žreb
ATP Basel

**ATP Bazel** je turnir za profesionalne tenisere koji se igra na tvrdoj podlozi na zatvorenim terenima. Trenutno je dio ATP 500 serije. Igra se u oktobru u Bazelu, u Švajcarskoj. Rodžer Federer drži rekord po broju osvojenih titula (5), a takođe i po broju odigranih finala (7).

## Protekla finala
### Pojedinačno

### Parovi
The Black Cat (film, 1934)

*Ne zamijeniti sa [[The Black Cat (1941 film)|istoimenim filmom iz 1941. godine]] u kome je također nastupio [[Bela Lugosi]]*.

***The Black Cat*** () je američki crno-bijeli horor film snimljen 1934. u režiji Edgara G. Ulmera, poznat kao prvi zajednički nastup popularnih glumaca i horor-ikona Bele Lugosija i Borisa Karloffa.

Lugosi u filmu tumači lik dr. Vitusa Werdergasta, psihijatra koji zajedno s bračnim parom američkih turista u Mađarskoj dolazi u kuću svog nekadašnjeg prijatelja, austrijskog arhitekta Hjalmara Poelziga (čiji lik tumači Karloff). Radnja prikazuje kako je Poelzigova kuća, sagrađena na ruševinama nekadašnje tvrđave, poprište jezovitih satanističkih rituala, ali i obračuna Werdergasta sa Poelzigom. Film je snimio studio Universal kako bi maksimalno iskoristio popularnost dvojice svojih velikih zvijezda stečenu odvojenim nastupima u *[[Dracula (film, 1931)|Draculi]]* i *[[Frankenstein (film, 1931)|Frankensteinu]]* prije tri godine. Kao takav je postigao ogroman uspjeh, postavši najveći Universalov hit godine 1934. godine. Lugosi i Karloff su zajedno nastupili u još sedam filmova.

*The Black Cat*, usprkos relativno kratkog trajanja, je ušla u antologije horor-žanra, što se obično tumači izuzetno efektnim scenama i "iracionalnim" trpanjem raznoraznih uznemirujućih sadržaja kao što su satanistički rituali, deranje kože i nekrofilija. Njegov zaplet je kasnije poslužio kao jedna od inspiracija za kultni mjuzikl *[[Rocky Horror Picture Show]]*.

## Uloge
* Boris Karloff  Hjalmar Poelzig (naveden kao **KARLOFF**)
* Béla Lugosi  Dr. Vitus Werdegast
* David Manners - Peter Alison
* Julie Bishop  Joan Alison (kao Jacqueline Wells)
* Egon Brecher  Majordomo
* Harry Cording  Thamal
* Lucille Lund  Karen Werdegast
* Henry Armetta  Policijski narednik
* Albert Conti  Policijski poručnik
* John Carradine  Orguljaš (van špice)

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Film Site.org review
* Film Review
* Bibliography
HRT 4

**HRT 4** (**Hrvatska radiotelevizija 4** ili **HTV 4**) četvrti je televizijski program Hrvatske radiotelevizije koji je počeo s emitiranjem 24. prosinca 2012.

Program je informativnog karaktera i sastoji se uglavnom od dnevnih informativnih emisija. Program se emitira u MUX M1 na području Hrvatske, te djelomično kodirano putem satelita Eutelsat 16A na frekvenciji 11637&nbsp;GHz V 30000.

Urednik HRT 4 je Goran Brozović.

## Emisije
* Bez komentara
* Od 7:00 do 8:00 Vijesti flash, Poslovne vijesti, Vik, R; Vrijeme danas, Regionalni dnevnik, R (vikendom), Abeceda zdravlja (nedjeljom) i U mreži Prvog
* Od 8:00 do 16:00 Vijesti na Četvrtom, Vrijeme danas, Rat u Ukrajini, Dnevnik 1, Sport, Vrijeme, Izdvojeno iz DJH (ponedjeljom i srijedom u 14:35; utorkom, četvrtkom, petkom i subotom u 15:30), Oporbeni zarez (ponedjeljom u 15:30), A sada Vlada (srijedom u 15:30), Agenda: Svijet (subotom u 8:30), Intervju tjedna (subotom u 14:35)
* Regionalni dnevnik - radnim danima i subotom od 16:00
* Hrvatska danas - radnim danima u 17:20
* Prijenosi sjednica Hrvatskog sabora - srijedom, četvrtkom i petkom od 9:30 do 13:30
* Prijenos sjednice Vlade Republike Hrvatske
* Dnevnik 2 u 19:00
* Aktualno o poznatima u 20:00
* Puls - ponedjeljom u 20:05, Turizam.hrt - ponedjeljom u 20:35, Labirint - utorkom u 20:05, Potrošački kod - utorkom u 20:30, Druga strana - srijedom u 20:05, More - srijedom u 20:30, Romano Bolković 1 na 1 - četvrtkom u 20:05, Prizma - petkom u 20:05, U svom filmu - subotom u 20:05 i Nedjeljom u 2 - nedjeljom u 20:05
* Rat u Ukrajini - pregled dana u 21:00
* Poslije 22:00: Dokumentarni filmovi, Kulturna baština, Bajkovita Hrvatska, BBC - Rat u Ukrajini; pregled dana u 23:00, Dnevnik 3, Vijesti na engleskom, njemačkom i španjolskom jeziku, France2 pregled dana - poslije 0:00, Poslovni tjedan, Susret u dijalogu, Otvoreno, DW, Manjinski mozaik, Kultura s nogu, Poligraf - politički grafikon, Hrvatska danas, R u 1:15; Veterani mira, Normalan život, Fotografija u Hrvatskoj, TV Student, R; Glas domovine i Lijepom našom
* Pogled preko granice - Hrvati u BiH - subotom u 16:25 i Susret u dijelogu nedjeljom u 16:00
* TV Student - subotom u 17:15 i Globalna Hrvatska HTV - subotom u 17:45
* Alpe Dunav Jadran - prva subota u mjesecu u 18:25
* Dijagnoza - posljednja nedjelja u mjesecu u 16:00
* Iz arhive IP-a

## Povezano
* Hrvatska radiotelevizija
* HRT 1
* HRT 2
* HRT 3
* Hrvatske televizijske postaje

## Reference

## Vanjske veze
* Službene stranice Hrvatske radiotelevizije
It's a Gift

***It's a Gift*** () je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1934. u režiji Normana Z. McLeoda, koja se smatra najboljim ostvarenjem u filmografiji znamenitog komičara W. C. Fieldsa.

Fields tumači ulogu Harolda Bissonettea, skromnog trgovca koji je frustriran tiranskom suprugom i nestašnom djecom, te koji impulzivno odlučuje ostvariti životni san i postati vlasnikom plantaže naranača u Kaliforniji. Zaplet je, zapravo, tek okvir za niz gegova, od kojih je mnoge sam Fields razvio godinama prije tokom svoje karijere u kazalištu. Usprkos toga, kao i ne pretjerano pohvalnih kritika nakon premijere, kasniji historičari su ga proglasili klasikom američke filmske komedije.

## Uloge
* W.C. Fields ... Harold Bissonette
* Jean Rouverol ... Mildred Bissonette
* Julian Madison ... John Durston
* Kathleen Howard ... Amelia Bissonette
* Tom Bupp ... Norman Bissonette
* Tammany Young ... Everett Ricks
* Baby LeRoy ... Baby Dunk
* Morgan Wallace ... Jasper Fitchmueller
* Charles Sellon ... Mr. Muckle
* Josephine Whittell ... Mrs. Dunk
* Diana Lewis ... Miss Dunk
* T.Roy Barnes ... Prodvač osiguranja
* Spencer Charters, Dell Henderson, Jerry Mandy, James Burke, Edith Kingdon i Billy Engle u ostalim ulogama

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Saturnijski stih

**Saturnijski** ili **saturnski stih** *(versus saturnius)* najstariji je poznati stih u rimskom pesništvu. Ime je dobio po imenu starog italskog boga Saturna, koji je u mitu imao i ulogu kralja drevnog Lacija, čiju je vladavinu karakterisalo "zlatno doba" sreće i izobilja. Tako su rimski gramatičari nazivom *versus saturnius* obeležili drevnost ovoga stiha i njegovo italsko poreklo.

Njegova metrička struktura je nejasna, jer su nam od dela pisanih u ovom stihu sačuvani samo fragmenti, tj. oko 160 pouzdanih primera. Ni o prirodi ritma ne zna se ništa pouzdano. Jedni smatraju da se radi o kvantitativnom ritmu, kao u grčkoj poeziji, a drugi da je saturnijski stih imao akcenatski ritam, tj. da je zavisio od rasporeda naglašenih slogova. Jasno je toliko da se saturnijski stih može podeliti na dva dela nejednake dužine. Prvi se sastoji iz tri, a drugi iz dva prirodno naglašena sloga, dok je broj nenaglašenih slogova među njima neodređen. Međutim, nije sasvim sigurno kako je izgledao taj raspored naglašenih slogova.

Još su antički pisci pokušavali da različitim oblicima saturnijskog stiha nađu paralele u grčkoj metrici, ali u tome nisu uspeli. Servije, koji je oko 400. g. nove ere sastavio i dve rasprave o rimskoj metrici, kaže da je saturnijski stih sastavljen *ad rythmum solum* ("samo prema ritmu"), što očito pokazuje da mu nije našao određene metričke sheme. I sačuvani primeri polazuju veliku raznolikost u varijantama metričke sheme ovoga stiha. Pokušalo se da se svi sačuvani saturnijski stihovi svedu na shemu jampskog katalektičkog septenara, tj. sedam jamba (U ‒), od kojih bi poslednji bio nepotpun jer mu nedostaje jedan slog. Drugi su smatrali da se taj stih može svesti na shemu trohejskog senara sa anakrusom, tj. šest troheja (‒ U), kojima prethodi jedan slog neodređenog kvantiteta. Na formulisanje ove teze naročito je uticao Cezije Bas i njegova analiza poznatog stiha *dabunt malum Metelli Naevio poetae* kao kombinacije dužeg jampskog i kraćeg trohejskog dela.

Aliteracija je imala važnu ulogu u ovom stihu, s obzirom na to da se on koristio u religijskim himnama kao što su *[[Arvalska pesma|Arvalska]]* i *[[Salijska pesma]]*, te u epitafima i trijumfalnim pesmama. U saturnijskom je stihu Livije Andronik preveo Homerovu *[[Odiseja|Odiseju]]*, a Gnej Nevije napisao *Punski rat*. U narodnom pesništvu održao se ovaj stih do Ciceronovog vremena. Horacije za ovaj stih kaže da je *rusticus* (= seljački) i *horridus* (= grub). Čini se da je od 240. pne. bio pod jakim uticajem grčke kvantitativne metrike.
Akcenat

**Akcenat** ili **akcent** ima više značenja:

* Akcenat je način izgovora svojstven određenom pojedincu, lokaciji ili naciji.
* Akcenat (muzika) znači naglasak. Dinamičko isticanje pojedinih tonova ili akorada u kompoziciji.
* Akcenat je programski jezik
Trijumfalne pjesme

**Trijumfalne pesme** (lat. *carmina triumphalia*) bile su pesme koje su rimski vojnici pevali u pratnji pobedničkog vojskovođe dok je on u trijumfalnoj povorci prolazio gradom. Te su pesme ili hvalile vojskovođu ili su ga pak na satirički način ismevale kako ne bi na sebe navukao zlu kob, pa su tako imale apotropejski karakter. Time su nalikovale fesceninskim stihovima, koji su se uglavnom pevali na privatnim svetkovinama.

Sačuvani fragmenti iz 1. veka pne., kada razvoj kvantitativne metrike dostiže puni razvoj u rimskoj književnosti, mogu se čitati i kao kvantitativni i kao akcentovani stihovi, jer se iktus i akcent u rečima podudaraju. Štaviše, u jednom primeru iz 3. veka nove ere iktus se nalazi na akcentovanom kratkom slogu:

Premda sačuvani primeri trijumfalnih pesama potiču iz kasnijeg doba, radi se o vrsti pesama koja vodi poreklo iz starine. Stih ovih pesama je *[[versus quadratus]]*, koji je verovatno italskog porekla, kao i saturnijski stih. Podudaranje iktusa i akcenta ukazuje na bliskost s govornim jezikom i potvrđuje pretpostavku da je u govornom latinskom preovlađivao intenzivni akcent. 

Sačuvani fragmenti sadrže oštro podrugljivo podsmevanje vojskovođi, čiji je cilj bio da otklone zavist demona od pobedničkog vojskovođe okruženog slavom i počastima. Tako su Cezarovi vojnici u trijumfalnoj pesmi opominjali Rimljane da čuvaju svoje žene jer im dovode ćelavoga zavodnika. U jednom drugom primeru, takođe iz Svetonijevog životopisa Cezara, aludira se na navodne homoseksualne sklonosti ovoga vojskovođe:

Međutim, trijumfalne su pesme sadržale i slike strašnih pustošenja i teškog života vojnika, kao npr. ovi stihovi iz 3. veka nove ere koji se odnose na cara Aurelijana:

Postavljena je dosta uverljiva pretpostavka da od *versus quadratus*-a u ovim drevnim trijumfalnim pesmama u krajnjoj liniji potiče i politički stih u vizantijskoj književnosti.

## Reference
Saturn (mitologija)

**Saturn** (lat. *Saturnus*) drevni je italski bog, u Rimu poštovan kao zaštitnik setve i drugih poljoprivrednih radova. Kasnije je, pod uticajem grčkih mitova, izjednačen s Kronom i povezan sa Dis Paterom, bogom Podzemlja, kao i s raznim božanstvima zemlje, prevenstveno boginjom Opom.

## Mitologija

Saturn je Opin suprug i Jupiterov otac. Kad ga je sin svrgao s vlasti, pobegao je u Italiju i nastanio se na Kapitolu, gde je osnovao manje naselje. Vreme Saturnove vladavine u Laciju bilo je zlatno doba *(aetas aurea)*, tokom kojega se živelo srećno, bez briga, bolesti i ratova. Saturn je naučio ljude da obrađuju zemlju i gaje lozu, a dao im je i prve zakone. Kad je iznenada nestao, Jan mu je podigao žrtvenik i ustanovio praznik kao milostivom bogu, koji obilato poklanja ljudima sve radosti života i dobra zemlje.

## Etimologija

Prvobitna funkcija ovoga božanstva i danas je nejasna. Njegovo se ime povezuje sa imenicom *satus* (= setva), pa se uglavnom i smatra božanstvom semena i setve, a tu pretpostavku podržava i činjenica da je njegova glavna svetkovina održavana 17. decembra po Numinom kalendaru, odnosno između Konzualija kao proslave žitnice i Opalija kao proslave bogatstva. S druge strane, neki ispitivači povezuju Saturna s etrurskim bogom Satreom.

## Kult

Kralj Tul Hostilije posvetio je Saturnu hram i u njegovu čast ustanivio praznik Saturnalije *(Saturnalia)*, koji se održavao nekoliko dana počev od 17. decembra. Taj praznik označava završetak zemljoradničkih radova i početak nove agrarne godine.

Izrazita helenizacija Saturnovog kulta počinje 217. pne., nakon velikog lektisternija organizovanog po nalogu Sibilinskih knjiga. Prinošenje žrtve ovom bogu obavljalo se na grčki način, tj. pokrivene glave. Kult Saturna u doba carstva bio je vrlo popularan i u zapadnim i u istočnim provincijama.

## Svetilišta

Saturnov hram, koji je podignut u podnožju Kapitola 497. pne., ubraja se u najstarija svetilišta u Rimu. U ovom hramu čuvana je državna riznica *(aerarium Saturni)*, a tu su držane i ploče sa urezanim zakonima te odluke senata. Saturnova kultna statua izrađena je po uzoru na grčkog Krona; prikazan je sa srpom u ruci i nogama uvijenim u vunene trake koje su odmotavane jedino u vreme Saturnalija.

## Povezano

* Saturnijski stih

## Reference
Nataša Jovanović

**Nataša Jovanović** je srpska političarka. Član je Srpske radikalne stranke.U SRS je generalni sekretar. Poslanik je u Narodnoj skupstini Republike Srbije,gde je po šesti put izabrana 24.aprila 2016.

## Biografija
Rođena je u Kragujevcu, 14. aprila 1966. godine. Udata je,govori engleski jezik, a po zanimanju je turistički vodič. Od 1987. do 1989. godine radila je u preduzeću „Zastava impeks“, a od 1991. do 1996. godine u turističkim agencijama „Kontiki travel“ i „Holidej“.

### Politička karijera
Bila je u dva skupstinska saziva potpredsednik  Narodne skupštine Republike Srbije. Na ovu funkciju izabrana je prvi put 8. maja 2007. 

Član je Srpske radikalne stranke od 1992. godine, a od 1993. godine predsednik je okružnog odbora za Šumadiju. Poslanik je od 1996. godine, prvo u Saveznoj skupštini, da bi na izborima 23. decembra 2000. bila izabrana za narodnog poslanika u Skupštini Srbije. 

U Srpskoj radikalnoj stranci obavlja dužnost generalnog sekretara i člana Predsedničkog kolegijuma. U junu 2008. je ponovo izabrana na dužnost potpredsednika Skupštine Srbije. U parlamentu je još član u odboru za odbranu i bezbednost, odboru za inostrane poslove i odboru za trgovinu i turizam. Poslanik je i u Parlamentarnoj skupštini Saveta Evrope u delegaciji srpskog parlamenta.Za naraodnog poslanika je peti put izabrana 2016.godine. U Narodnoj skupstini Republike Srbije je član odbora za Spoljne poslove, Prava detets i zamenik člana u Odboru za bezbednost. Takodje je član delegacije Srbije u Parlamentarnoj skupštini NATO ,gde je na zasedanjima oštro kritikovala zapadnu alijansu i stala u odbranu politike Rusije protiv NATO. 

Učestvuje u delegaciji Narodne skupštine u Savetu Evrope, u kojoj se raspravlja o rezoluciji koja zahteva međunarodnu istragu o navodima iz izveštaja Dika Martija pod nazivom „Nehumana postupanja prema ljudima i ilegalna trgovina ljudskim organima na Kosovu“.

## Reference
Judge Priest

***Judge Priest*** () je američka crno-bijela filmska komedija, snimljen 1934. u režiji Johna Forda. Temelji se po motivima proze Irvinga S. Cobba, a naslovni protagonist, koga tumači Will Rogers, je sudac u južnjačkom gradiću, koji pomaže svom nećaku da se oženi s pravom djevojkom i vodi proces protiv kovača s nepoznatom prošlošću. Radnja je smještena u 1890. godinu, u doba iza Rekonstrukcije, te film sadrži brojne reference na građanski rat, kao i romantično-idealistični prikaz Konfederacije za koju su se borili protagonisti. Kasniji kritičari su, pogotovo zbog nastupa crnog glumca Stepina Fetchita, zamjerali rasističke predrasude kao i idealizirani prikaz rasnih odnosa na tadašnjem Jugu. Usprkos toga je dobio brojne pohvale zbog humora i dobre režije. Smatra se jednim od najboljih ostvarenja u filmografiji Willa Rogersa, koji je sljedeće godine poginuo u avionskoj nesreći.

## Uloge
* Will Rogers ... Sudac William 'Billy' Priest
* Tom Brown ... Jerome Priest
* Anita Louise ... Ellie May Gillespie
* Henry B. Walthall ... Velečasni Ashby Brand
* David Landau ... Bob Gillis
* Rochelle Hudson ... Virginia Maydew
* Roger Imhof ... Billy Gaynor
* Frank Melton ... Flem Talley
* Charley Grapewin ... Narednik Jimmy Bagby
* Berton Churchill ... Senator Horace Maydew
* Brenda Fowler ... Mrs. Caroline Priest
* Francis Ford ... Porotnik br. 12
* Hattie McDaniel ... Tetka Dilsey
* Stepin Fetchit ... Jeff Poindexter

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
*
The Thin Man (film)

***The Thin Man*** () je američki crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1934. godine u režiji W. S. Van Dykea, poznat kao prvo ostvarenje iz popularne serije o bračnom paru detektiva sa Williamom Powellom i Myrnom Loy u glavnim ulogama.

Film se temelji na istoimenom romanu Dashiella Hammetta. Powell u njemu tumači lik Nicka Charlesa, detektiva koji se povukao iz službe nakon ženidbe za Noru Charles, pripadnicu otmjenog društva. Radnja prikazuje kako ponovno koristi svoje detektivske sposobnosti kako bi razriješio slučaj nestalog prijatelja koji je optužen za ubistvo.

*The Thin Man* je manje poznat po zapletu i otkrivanju kriminalističke misterije, a više po izvrsnim dijalozima između Nicka i Nore Charles. Uspjeh filma je potakao još nekoliko nastavaka u sljedećim godinama, a formulu o bračnom paru koji se bavi detektivskim poslom je preuzela i popularna TV-serija *[[Hart to Hart]]*, koja se emitirala od 1979. do 1984.

## Uloge
* William Powell ... Nick Charles
* Myrna Loy ... Nora Charles
* Skippy ... Asta, njihov pas
* Maureen O'Sullivan ... Dorothy Wynant
* Nat Pendleton ... Por. John Guild
* Minna Gombell ... Mimi Wynant Jorgenson
* Porter Hall ... Herbert MacCaulay
* Henry Wadsworth ... Tommy
* William Henry ... Gilbert Wynant
* Harold Huber ... Arthur Nunheim
* Cesar Romero ... Chris Jorgenson
* Natalie Moorhead ... Julia Wolf
* Edward Ellis ... Clyde Wynant
* Edward Brophy ... Joe Morelli

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
*
L'Atalante

***L'Atalante*** (ponekad s naslovom prevođenim kao Atalanta) je francuski crno-bijeli film snimljen 1934. u režiji Jeana Vigoa, poznat kao jedno od najuticajnijih ostvarenja međuratne i francuske kinematografije.

Protagonist je kapetan riječne teglenice (koga glumi Jean Dasté) koji na njoj plovi zajedno sa suprugom (koju glumi Dita Parlo) kako bi joj pružio medeni mjesec. Radnja prikazuje kako će se mladi supružnici razdvojiti u Parizu, ali i kako će ih ponovno spojiti kapetanov pomoćnik (koga glumi Michel Simon).

*L'Atalante* je Vigo snimio nedugo nakon svog kontroverznog i na kraju zabranjenog filma *[[Nula iz vladanja]]*. Zbog brojnih odgoda je sa snimanjem počeo tek u novembru 1933. godine, te su ga obilježile brojni tehnički i financijski problemi, pa ga je na kraju uspio završiti tek uz pomoć prijatelja. Vigo, koji je već bio bolestan od tuberkuloze, je inzistirao da se eksterijeri snimaju usred zime, pa mnogi upravo ovom filmu pripisuju dramatično pogoršanje zdravlja koje je dovelo do Vigove smrti nekoliko mjeseci nakon premijere.

Nakon premijere je studio Gaumont inzistirao na drastičnim rezovima. Tako okljaštrena verzija je doživjela komercijalni neuspjeh i bila odbačena od kritike. Tek iza drugog svjetskog rata su je ponovno otkrili mladi kritičari i sineasti, te je izazvala oduševljenje. Danas se često navodi kao jedan od najboljih filmova svih vremena. Originalna verzija je pronađena 1990. godine u Italiji (prethodno se izvorna verzija dugo smatrala izgubljenom, te su jedine postojeće kopije bile kopije izrezane verzije).

## Uloge
* Michel Simon ... Père Jules
* Dita Parlo ... Juliette
* Jean Dasté ... Jean
* Gilles Margaritis ... Le camelot (trgovac)
* Louis Lefebvre ... Le gosse (mornar)
* Maurice Gilles ... Le chef de bureau (menadžer brodarske tvrtke)
* Raphaël Diligent ... Raspoutine, staretinar
* René Bleck ... Le garçon d'honneur (Jeanov kum, van špice)
* Fanny Clar ... La mère de Juliette (Julietteina majka, van špice)
* Charles Goldblatt ... Le voleur (lopov, van špice)
* Glen Paul ... L'invité qui boite (svat koji šepa, van špice)
* Jacques Prévert ... statist
* Pierre Prévert ... statist
* Loutchimoukov ... statist 

## Izvori

### Napomene

### Litetatura

* 
* 

## Vanjske veze
* 
* L’Atalante: Canal Music, by Luc Sante, Criterion Collection