open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Inhibitor

**Inhibitor** ili **inhibicija** se može odnositi na:

## U biologiji
* Enzimski inhibitor, supstanca koja se vezuje za enzim i deaktivira ga

## U hemiji
* Korozionni inhibitor, supstanca koja smanjuje brzinu metalne oksidacije 
* Reakcioni inhibitor, supstanca koja sprečava ili smanjuje brzinu hemijske reakcije

## U psihologiji i neurologiji
* Kognitivna inhibicija, sposobnost uma da isključi irelevantne stimuluse 
* Inhibitor ponovnog preuzimanja, supstanca koja povećava neurotransmisiju blokiranjem preuzimanja neurotransmitera
* Inhibicja povratka, osobina mentalna pažnje
* Inhibiciona teorija, teoria vezana za izvršavanje mentalnih zadataka
* Latentna inhibicija, termin koji se koristi u klasičnom kondicioniranju
* Lateralna inhibicija, neuronski mehanizam kojim se povećava kontrast između aktivnih i (sisednih) neaktivnih neurona
* Inhibicija memorije, procesi kojima se potiskuju specifične memorije
* Seksualna inhibicija, rezervacije vezane za seksualnu aktivnost
* Društvena inhibicija, kondicionirana reakcija bojaznositi od društvene marginalizacije ili izolacije
* Inhibitorni postsinaptički potencijal, sinaptički potencijal kojim se smanjuje aktivnost neurona
Jan Potocki

**Grof Jan Potocki** (8. mart 1761 - 23. decembar 1815) bio je poljski plemić, pustolov i književnik, najpoznatiji kao autor romana *[[Rukopis nađen u Zaragozi (roman)|Rukopis nađen u Zaragozi]]*. Poticao je iz porodice Potocki, jedne od najimućnijih i najuticajnijih u Poljsko-Litvanskoj Uniji, a poznatim je postao kada je 1790. kao prva osoba u Poljskoj poletio u balonu. Potocki je bogatstvo svoje porodice velikim dijelom koristio za brojna putovanja po Evropi gdje je pokazao veliki interes za izučavanje različitih naroda i običaja, zbog čega ga se ponekad smatra jednim od pionira ili preteča moderne etnologije.

## Vanjske veze

* 
* 
* Jan Potocki  Histoire anciènne du gouvernement de Volhynie : pour servir de suite à l'histoire primitive des peuples de la Russie, Sankt Petersbourg 1805 
* "English-language Sources of Biographical Information about Jan Potocki," *Looking for the Manuscript Found in Saragossa*, accessed April 17, 2015
*  – includes image of Polish stamp commemorating Potocki's flight
Katal

**Katal** je SI izvedena jedinica za katalitičku aktivnost.. Definiše se kao molovi u sekundi. Ime katal se koristi za ovu jedinicu već decenijama, ali je tek 1999. postala zvanična SI izvedena jedinica Rezolucijom 12 dvadesetprve Generalne konferencije težina i mera, na predlog Međunarodne federacije kliničke hemije i laboratorijske medicine. Formalnim usvajanjem katala se nada da će se smanjiti korišćenje ne-SI jedinice zvane „jedinica“, simbol "U", definisane kao mikromolovi u minutu. Sada se u praksi „jedinice“ češće koriste nego katal, ali njihovoj definiciji fali koherentnost sa SI sistemom.

Katal se ne koristi da izrazi tempo reakcije; to se izražava u molovima u sekundi. On se koristi za merenje količine katalizatora. Jedan katal tripsina, na primer, je ona količina tripsina koja razbija jedan mol peptidne veze u sekundi.

## Definicija
:1 kat =  1 mol/s

## Reference

## Literatura

* 
* 

## Vanjske veze
* Unit "katal" for catalytic activity (IUPAC Technical Report) *Pure Appl. Chem.* Vol. 73, No. 6, pp.&nbsp;927–931 (2001) http://www.iupac.org/publications/pac/2001/7306/7306x0927.html
*
Manuscrit trouvé à Saragosse

***Manuscrit trouvé à Saragosse*** () je roman koga je godine 1815. na francuskom jeziku napisao poljski književnik Jan Potocki. Okvirni zaplet započinje za vrijeme Napoleonskih ratova u Španiji, kada neimenovani francuski oficir u Zaragozi pronalazi tajanstveni rukopis za koga se ispostavi da predstavlja memoare Alfonsa von Wordena, valonskog oficira u španskoj službi u 18. vijeku, a u kojima se opisuje njegove bizarne i na trenutke gotovo fantastične pustolovine vezane uz Cigane, Maure, kabaliste i tajna društva. *Rukopis* jd Potocki do svoje smrti napisao u nekoliko verzija, od kojih je integralna verzija na poljskom jeziku objavljena tek 1847. Na sadržaj su značajno uticala iskustva koje je sam Potocki stekao prilikom svojih brojnih putovanja, ali i klasične zbirke priča kao što su *[[Decameron]]* i *[[1001 noć]]*.

Godine 1965. je u Poljskoj po romanu snimljen popularni istoimeni film sa Zbigniewom Cybulskim u glavnoj ulozi.

## Vanjske veze
*Irwin, Robert, The Arabian Nights: A Companion (New York: Penguin Books, 1995), 255-60. .
*"Stories Within Stories: An Outline of The Manuscript Found in Saragossa, *Looking for the Manuscript Found in Saragossa*, accessed 6 February 2015.
*"Bibliography: Sources of information about The Manuscript Found in Saragossa and its author, Jan Potocki, available in English", *Looking for the Manuscript Found in Saragossa*, accessed 18 April 2015.
Rękopis znaleziony w Saragossie (film)

***Rękopis znaleziony w Saragossie*** () je poljski crno-bijeli pustolovni film snimljen 1965. u režiji Wojciecha Hasa. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Jana Potockog. Okvirni zaplet započinje za vrijeme Napoleonskih ratova u Španiji kada francuski oficir pronađe tajanstveni rukopis za koga se ispostavi da predstavlja memoare Alfonsa van Wordena (čiji lik tumači Zbigniew Cybulski), valonskog oficira u španskoj službi iz 18. vijeka. Radnja prati njegove fantastične pustolovine u Španiji. *Rukopis* je veliku pažnju stekao svojom neobičnom narativnom strukturom, odnosno korištenjem tehnika priča u priči. Sa druge strane je doživio i veliki uspjeh kod publike, ne samo u Poljskoj, nego i u cijelom tadašnjem Istočnom bloku.

## Uloge
* Zbigniew Cybulski ... Alfonse Van Worden
* Iga Cembrzyńska ... Princeza Emina
* Elżbieta Czyżewska ... Donna Frasquetta Salero
* Gustaw Holoubek ... Don Pedro Velasquez
* Stanislaw Igar ... Don Gaspar Soarez
* Joanna Jędryka ... Zibelda
* Janusz Klosinski ... Don Diego Salero
* Bogumił Kobiela ... Senor Toledo
* Barbara Krafftówna ... Camilla de Tormez
* Jadwiga Krawczyk ... Donna Inez Moro
* Slawomir Lindner ... Van Worden's father
* Krzysztof Litwin ... Don Lopez Soarez
* Miroslawa Lombardo ... Van Worden's mother
* Jan Machulski ... Count Pena Flor
* Zdzislaw Maklakiewicz ... Don Roque Busqueros
* Leon Niemczyk ... Don Avadoro
* Franciszek Pieczka ... Pacheco
* Beata Tyszkiewicz ... Donna Rebecca Uzeda
* Kazimierz Opalinski ... Pustinjak / Šeik
* Adam Pawlikowski ... Don Pedro Uzeda

## Vanjske veze
*
Hans Bethe

**Hans Albreht Bete** (; Strazbur, 2. jul 1906 — Itaka, NJujork, 6. mart 2005) je bio nemačko-američki fizičar jevrejskog porekla. NJegova brojna otkrića iz oblasti kvantne elektrodinamike, fizike čvrstih tela, zvezdane nukleosinteze i astrofizike, presudno su uticale na fiziku 20. veka. Doktorirao je fiziku na minhenskom univerzitetu. Postdoktorske studije završio je na Kembridžu i u Rimu. Dolaskom nacista na vlast u Nemačkoj, Bete se 1933. godine preselio u Ujedinjeno Kraljevstvo, gde je radio kao saradnik Univerziteta u Mančesteru i Univerziteta u Bristolu. 1935. godine preselio se u SAD gde je obavljao funkciju profesora na Kolumbija Univerzitetu i Kornvel Univerzitetu. Tokom 1941. godine postao je američki državljanin i počasni član Međunarodne Akademije Nauka.

## Menheten projekat i razvoj hidrogenske bombe

Tokom Drugog svetskog rata, Bete je bio direktor teoretskog odseka nacionalne laboratorije u Los Alamosu, koja je imala za cilj pronalazak nuklearnog oružja. Nakon Drugog svetskog rata, njegovi radovi na polju razvoja hidrgenske bombe, zajedno za mađarsko-američkim, odnosno poljsko-američkim naučnikom, jevrejskog porekla, Edvardom Telerom i Stanislavom Ulamom, doprineli su izumu i uspešnom testiranju hidrogenske bombe.

## Kasniji radovi

Otkrio je da je je razlog zvezdane nukleosinteze, termonuklearna reakcija u kojoj se vodonik pretvara u helijum. 1967. godine dobio je Nobelovu nagradu za fiziku. NJegovi radovi na polju upoznavanja neutrina i astrofizike, presudno su uticali na mnoga moderna naučna otkrića.

## Povezano

* Projekat Menhetn

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze
*1993 Audio Interview with Hans Bethe by Richard Rhodes Voices of the Manhattan Project
*2014 Video Interview with Rose Bethe by Cynthia C. Kelly Voices of the Manhattan Project
* Three Lectures by Hans Bethe, from the Cornell University
* Text of the Eddington Medal award speech
** Hans Bethe obituary from The Economist magazine
** Hans Bethe obituary from The Guardian Newspaper
* Annotated bibliography for Hans Bethe from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues 
* Oral History interview transcript with Hans Bethe 17 January 1967, American Institute of Physics, Niels Bohr Library and Archives 
* Video of a talk titled "Writing the Biography of a Living Scientist: Hans Bethe,"  delivered by S.S. Schweber
* Hans Bethe tells his life story at Web of Stories
* 
* 
*
Danny Boyle

**Deni Bojl** () je britanski režiser i producent. Rođen je 20. oktobra 1956. u Mančesteru, Engleska, Ujedinjeno Kraljevstvo. 

## Filmografija
# Milioner sa ulice (2008)
# Sunce (2007)
# Milioni (2004)
# 28 dana kasnije (2002)
# Vanzemaljski ljubavni trougao (2002)
# Vacuuming Completely Nude in Paradise (2001) (TV)
# Strumpet (2001) (TV)
# Plaža (2000)
# Sasvim neobičan život (1997)
# Trejnspoting 1996)
# Malo ubistvo među prijateljima (1994)
# "Scenario" (1993) TV serija
# "Mr. Wroe's Virgins" (1993) TV serija
# "Inspektor Mors" (1990-1992) TV serija
# For the Greater Good (1991) (TV)
# Noćna straža (1989) (TV)
# The Hen House (1989) (TV)
# Monkeys (1989) (TV)
# The Venus de Milo Instead (1987) (TV)
# Scout (1987) (TV)

## Reference

## Literatura

* 
* *Ein Gespräch mit dem Regisseur Danny Boyle zu seinem heute anlaufenden Kinothriller "Trance". Solch ein Film braucht ein Herz.* In: Frankfurter Allgemeine Zeitung, 8. August 2013, Seite 29. (Interview: Bert Rebhandl)

## Vanjske veze

* 
* Deni Bojl odbio da primi vitešku titulu („Večernje novosti“, 17. decembar 2012)
*
* Interview about Slumdog Millionaire on MyNorthwest.com
* Podcast with Danny Boyle on Intent.com
Gljive stapčarke

**Basidiomycota** je koljeno u carstvu gljiva. Sastoji se od najmanje 16 razreda , koje su mikolozi neke razsvrstali u 3 potkoljena Agaricomycotina, Pucciniomycotina i Ustilaginomycotina, i incertae sedis.

## Potkoljena
* Agaricomycotina Doweld. Razredi: Agaricomycetes, Dacrymycetes, Tremellomycetes 
* Pucciniomycotina. Razredi:  Agaricostilbomycetes, Atractiellomycetes, Classiculomycetes, Cryptomycocolacomycetes, Cystobasidiomycetes, Microbotryomycetes, Mixiomycetes, Pucciniomycetes 
* Ustilaginomycotina Razredi: Exobasidiomycetes, Ustilaginomycetes i red: Malasseziales

### Incertae sedis
*Razred:  Entorrhizomycetes Begerow, Stoll & R. Bauer
*Razred: Wallemiomycetes
* Porodica Bartheletiaceae
Rodovi

## Reference

## Literatura

* Andreas Bresinsky, Christian Körner, Joachim W. Kadereit, G. Neuhaus: Strasburger – Lehrbuch der Botanik. 36. Auflage. Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg 2008, , S. 671 ff..
* Sina M. Adl, Alastair G. B. Simpson, Mark A. Farmer, Robert A. Andersen, O. Roger Anderson, John A. Barta, Samual S. Bowser, Guy Bragerolle, Robert A. Fensome, Suzanne Fredericq, Timothy Y. James, Sergei Karpov, Paul Kugrens, John Krug, Christopher E. Lane, Louise A. Lewis, Jean Lodge, Denis H. Lynn, David G. Mann, Richard M. McCourt, Leonel Mendoza, Øjvind Moestrup, Sharon E. Mozley-Standridge, Thomas A. Nerad, Carol A. Shearer, Alexey V. Smirnov, Frederick W. Spiegel, Max F. J. R. Taylor: The New Higher Level Classification of Eukaryotes with Emphasis on the Taxonomy of Protists. In: The Journal of Eukaryotic Microbiology. 52, Nr. 5, 2005, S. 399–451 (PDF; 390 KB).

## Vanjske veze

* Basidiomycota  at the Tree of Life Web Project
Afganistan na Ljetnim olimpijskim igrama 2012.

**[[Avganistan]]** je na svom trinaestom učestvovanju na Letnjim olimpijskim igrama u London 2012. poslao 6 učesnika (5 muškaraca i 1. ženu), koji su se takmičili u četiri individualna sporta.

Zastavu Avganistana na svečanom otvaranju Olimpijskih igara 2008. nosio je reprezentativac u tekvondou Nesar Ahmad Bahavi, a na zatvaranju igara jedini osvajač medalja za Avganistan na olimpijskim igrama, Rohula Nikpaj.

Na ovim igrama sportisti Avganistana su osvojili jednu bronzanu medalju i na tabeli osvojenih medalja u Londonu, delili su 79. mesto što im je najbolji plasman do sada.

## Osvajači medalja
### Bronza
* Rohulah Nikpaj — tekvondo, do 68&nbsp;kg

## Sportisti Avganistana po disciplinama

## Rezultati po disciplinama

### [[Atletika]]

Predstavnici Avganistana u atletskim takmičenjima dobili su specijalnu pozivnicu za učešće na Igrama.

; Muškarci 

; Žene 

## [[Boks]]

; Muškarci
Avganistanski bokser Ajmal Fejsal je dobio poziv tripartitne komisije AIBA da se takmiči u boksu.

## [[Tekvondo]]

Dvojica avganistanskih tekvondista su se kvalifikovali na učešće na Igrama, postignutim rezultatima na azijskom Tekvondo Olimpijskom kvalifikacionom turniru 2011. U kategoriji do 68&nbsp;kg takmičio se osvajač bronzanih medalja na prošlim Igrama u Pekingu i svetskom prvenstvu 2011. Rohula Nikpaj i osvajač srebrne medalje na Azijskim igrama 2010. Nesar Ahmad Bahavi u kategoriji do 80&nbsp;kg.

Rohula Nikpaj je uspeo ponoviti rezultat iz Pekinga iako je nastupao u težoj kategoriji, osvojivši bronzanu medalju pobedivši Martina Stampera iz Ujedinjenog Kraljevstva. Nesar Ahmad Bahavi se takođe borio za bronzanu medalju, međutim, imao je tešku povrede tokom čitavog takmičenja a posle meča protiv Italijana Maura Sarmoijenta odveden je u bolnicu odmah posle meča.

; Muškarci 

## [[Džudo]]

; Muškarci
Avganistanski džudista Ajmal Faizada je dobio poziv da se takmiči u džudou, u težinskoj kategoriji do 66&nbsp;kg.

## Reference

## Vanjske veze
* Avganistan na LOI 2012. sports-reference.com 
* Avganistan, na zvaničnom sajtu MOK
* Rezultati Avganistana na LOI 29012. na sajtu sports-reference.com
Alžir na Ljetnim olimpijskim igrama 2012.

**[[Alžir]]** je na **[[Letnje olimpijske igre 2012.|Olimpijskim igrama u Londonu 2012.]]** učestvovao dvanaesti put kao samostalna zemlja.

Boje Alžira na Olimpijskim igrama u Londonu 2012. branilo je 39 sportista u 12 sportova, 11 pojedinačnih i 1 ekipnom a u olimpijskom timu se nalazilo se 21 sportista i 18 sportistkinja.

Zastavu Alžira na ceremoniji otvaranja nosio je bokser Abdelhafid Benčalba.

Predstavnici Alžira su prvi put nastupili u streljaštvu i tekvondou.

## Osvajači medalja

## Učesnici po sportovima

## [[Atletika]]

### Muškarci

### Žene

## [[Biciklizam]]

### [[Drumski biciklizam]]

## [[Boks]]

## [[Veslanje]]

## [[Dizanje tegova]]

## [[Mačevanje]]

## [[Odbojka]]

; Sastav reprezentacije:

::**Selektor:**  George Štrumilo

;Grupa A

## [[Plivanje]]

; Muškarci

## [[Rvanje]]

### Slobodni stil za muškarce

### Grčko-rimski stil za muškarce

## [[Streljaštvo]]

## [[Tekvondo]]

## [[Džudo]]

## Povezano
* Alžir na Olimpijskim igrama

## Vanjske veze

* Olimpijski komitet Alžira
* Međunarodni olimpijski komitet
* London 2012.
* Profil Alžira na zvaničnom veb-sajtu
* Alžir na sports-reference.com
Impuls sile

U klasičnoj mehanici, **impuls** je definisan kao integral sile po vremenu. Kada se sila primijeni na kruto tijelo, ona mijenja količinu kretanja tog tijela. Mala sila koja se primjenjuje duži vremenski period može proizvesti istu količinu kretanja kao i velika sila u kratkom vremenskom periodu, prošto je proizvod sile i vremena za koje je ta sila primjenjena.

## Matematički izvod

Impuls *I* proizveden od vremena *t*1 do *t*2 definisan je kao
:\mathbf{I} = \int_{t_1}^{t_2} \mathbf{F}\, dt 
gdje je **F** primjenjena sila, a *dt* označava infinitezimalnu količinu vremena.

Iz drugog Newtonovog zakona, sila je povezana sa količinom kretanja **p** preko
:\mathbf{F} = \frac{d\mathbf{p}}{dt}.

Zbog toga

:\begin{align}
 \mathbf{I} &= \int_{t_1}^{t_2} \frac{d\mathbf{p}}{dt}\, dt \ = \int_{t_1}^{t_2} d\mathbf{p} \ = \Delta \mathbf{p}, \end{align} 

gdje je Δ**p** promjena količine kretanj od vremena *t*1 do *t*2. Ova konstatacija često se naziva teorem impuls-količina kretanja.

Kao rezultat, impuls se može smatrati kao promjena u količini kretanja predmeta na kojeg je primjenjena sila. Impuls se može izraziti u jednostacnijem obliku kada su i sila i masa konstantne:

:\mathbf{I} = \mathbf{F}\Delta t = m \Delta \mathbf{v} = \Delta\mathbf{p}

gdje je
:**F** *konstanta* ukupna primjenjena sila,
:\Delta t vremenski interval u kojem sila djeluje,
:*m* *konstantna* masa predmeta,
:Δ**v** promjena brzine koju  uzrokuje sila u razmatranom vremenskom intervalu, te
:mΔ**v** = Δ(m**v**) promjena linearne količine kretanja.

Često je slučaj da ne samo jedna, nego obe veličine variraju.

U tehničkom smislu, impuls je fizikalna veličina, ne događaj ili sila. Termin "impuls" se, također, koristi da se naglasi da sila djeluje brzo. Ova vrsta impulsa je često *idealizirana* tako da se promjena u količini kretanja, koju proizvodi sila, dešava bez promjene u vremenu. Ova vrsta promjene je skokovita promjena, i nije fizikalno moguća. Ovo je koristan model za određene svrhe, kao što je izračunavanje efekata idealnih sudara, posebno u igri fizikalni motori.

Impuls ima istu jedinicu i dimenziju kao i količina kretanja (kg m/s = N·s).

Impuls se može izračunati korištenjem jednačine:

\mathbf{F}\Delta t = \Delta\ p

 \Delta\ p  može se izračunati, ako su poznate početna i krajnja brzina,

\mathbf{F}\Delta t = mv_1 - mv_0

gdje je
:**F** *konstantna* ukupna primjenjena sila,
:t vremenski interval u kojem sila djeluje,
:*m* is the *konstantna* masa predmeta,
: v_1  konačna brzina predmeta na kraju vremenskog intervala, i
: v_0  početna brzina predmeta na početku vremenskog intervala.

## Povezano

* Specifični impuls
* Količina kretanja
* Talasno-češtična dualnost definiše impuls za talase. Očuvanje količine kretanja pri sudaru se nada naziva podešavanje faze. Primjene su:
** Comptonov efekt
** Nelinearna optika
** Acousto-optički modulator
** Umklapp rasipanje
** Elektron-fononsko rasipanje

## Reference

## Literatura

* 
* 

## Vanjske veze
* Dinamika
Azerbejdžan na Ljetnim olimpijskim igrama 2012.

**[[Azerbejdžan]]** je učestvovao na Letnjim olimpijskim igrama 2012. u Londonu i bilo je to njihovo 5. učešće na Letnjim olimpijskim igrama.

Azerbejdžansku delegaciju na ovim igrama činilo je 53 sportista (39 muškaraca i 14 žena) koji su se takmičili u 14 sportova. Nacionalnu zastavu na defileu nacija tokom svečanog otvaranja igara 27. jula nosio je hudista Elnur Mamadli. Najbrojniji sportski savez u azerbejdžanskoj delegaciji bili su rvači sa 13 takmičara, ispred džudista i bokserske reprezentacije koje su brojale po 8 članova.

Sa ukupno 10 osvojenih medalja (po dva zlata i srebra i 6 bronzi) bilo je to najuspešnije učešće Azerbejdžana na olimpijskim igrama, zauzevši 30. mesto među nacijama po broju osvojenih medalja. Najuspešniji su bili rvači koji su osvojili 7 odličja uključujući i oba zlata (Togrul Asgarov i Šarif Šarifov).

Najstarija na ovim igrama, je bila takmičarka u streljaštvu Irada Ašumova sa 54 godine i 158 dana što je ujedno i nastariji učesnik na olimpijskim igrama u istori olimpijskog sporta Azerbejdžana. Pored ovog Ašumova je postavila još jedan rekord kao azerbejdžanski sportista sa najviše učestvovanja na olimpijskim igrama sa 4 učešća.

Najmlađa je bila takmičarka u tekvondou Ferida Azizova sa 17 godina i 66 dana.

## Osvajači medalja

| width="78%" align="left" valign="top" |

| width=22% align=left valign=top |

## Učesnici po sportovima

## Atletika

;Muškarci

;Žene

## Biciklizam

;Drum

## Boks

**NAP*** Sudije su prvobitno pobedu dodelile azerskom borcu na poene 22:17. Nakon žalbe japanske delegacije da su sudije previdele čak 3 nedozvoljena udarca koje je zadao Abdulhamidov i nakon pregledavanja snimka, odluka je promenjena i za pobednika je proglašen japanski bokser.

;Žene

## Veslanje

;Muškarci

;Žene

Legenda: **ČF**= plasman u četvrtfinale; **PF**= plasman u polufinale; **FA**= plasman u A finale; **FB**= plasman u B finale;

## Gimnastika

;Muškarci

; Ritmička gimnastika

## Dizanje tegova

;Muškarci

* Sardar Hasanov je na takmičenje došao kao zamena za povređenog Ivana Stojcova.

;**Žene**

## Kajak i kanu

**FA** = plasman u A finale

## Konjički sport

;Preponsko jahanje pojedinačno

## Mačevanje

## Plivanje

;Muškarci

;Žene

## Rvanje

Legenda:
*  - pobeda/poraz tušem
*  - pobeda/poraz na tehničke poene
*  - pobeda/poraz bez tehničkih poena

;Slobodni stil za muškarce

;Grčko-rimski stil za muškarce

;Slobodni stil za žene

## Streljaštvo

;Žene

## Tekvondo

## Džudo

;Muškarci

;Žene

## Povezano
* Azerbejdžan na olimpijskim igrama
* Letnje olimpijske igre 2012.

## Reference

## Vanjske veze
* Olimpijski komitet Azerbejdžana   
* Profil nacije na LOI 2012.
Albanija na Ljetnim olimpijskim igrama 2012.

**[[Albanija]]** na **[[Letnje olimpijske igre 2012.|Olimpijskim igrama u Londonu 2012.]]** je učestvovala sedmi put.

Albanija je za učešće na igrama u Londonu prijavila ukupno 11 sportista (7 muškaraca i 4 žene) u 5 sportova (atletika, džudo, streljaštvo, plivanje i dizanje tegova).

28. jula 2012. Međunarodni olimpijski komitet je objavio da je albanski dizač tegova Hisen Pulaku na testiranju bio pozitivan na stanozolol, zabranjeni anabolički steroid, pa je zbog toga izbačen sa Olimpijskih igara. Od takmičenja je odustala zbog povrede altetičarka Klodijana Šalja, pa je Albanija učestvovala sa 9 takmičara (6 muškaraca i tri žene)..

Zastavu Albanije na ceremoniji otvaranja nosila je takmičarka u dizanju tegova Romela Begaj.

Plivačica Noel Borši je bila najmlađa učesnica u olimpijskoj istoriji Albanije na olimpijskim igrama do danas sa 16 godina i 167 dana.
 
## Učesnici po disciplinama

## Rezultati
### Atletika

Na takmičenjima u atletici u svakoj disciplini maksimalno mogu da učestvuju po tri takmičara, i to maksimum 3 atletičara sa A normom, odnodno maksimalno 1 atletičar sa B normom po disciplini.

Zbog povrede odustala je prijavljena atletičarka Klodijana Šalja, pa se ne računa da je učestvovala na igrama  
;Muškarci

### Dizanje tegova

;Muškarci

* **NZ** - Nije završio.

;Žene

### Plivanje

;Muškarci

;Žene

### Streljaštvo

;Muškarci

### Džudo

Svetska juniorska prvakinja Majlinda Keljmendi je iz Peći na Kosmetu. Svetsko prvenstvo za juniore je osvojila pod zastavom Svetske džudo federacije.(IJF), ali joj MOK nije dozvolio da u Londonu nastupi pod olimpijskom zastavom, kao nezavisni učesnik, pa je nastupila kao prestavnica Albanije..

;Žene

## Reference

## Vanjske veze
* rezultati Albanije na sajtu sports-reference
Sidney Lumet

**Sidney Arthur Lumet** (Philadelphia, Pennsylvania, 25.6. 1924. - New York City, 9.4. 2011.) bio je američki filmski režiser, scenarist, producent i glumac. Režirao je preko 50 filmova u svojoj karijeri. Pet puta je nominiran za Oscara, ali nijednom nije osvojio kipić, iako je nagrađen počasnim Oscarom za životno djelo. Filmski kritičar Roger Ebert opisao ga je kao "jednog od najboljih zanatlija i najtoplijih humanitaraca od svih filmskih režisera." Lumet je poznat i kao "režiser glumaca", pošto je radio s nekim od najboljih glumaca svoje generacije te je znao izvući maksimum iz njihovih sposobnosti. Sean Connery, koji je glumio u pet njegovih filmova, ga je smatrao jednim od najdražih režisera, jer je imao viziju." Al Pacino ga je opisao kao "jednog od najciviliziranijih ljudi i najljubaznijeg čovjeka kojeg sam ikada upoznao". Lumet se bavio i društvenim temama.

Značajniji filmovi su mu *[[12 Angry Men (1957 film)|12 Angry Men]]* (1957), *[[Fail-Safe (film)|Fail-Safe]]* (1964), *[[Serpico]]* (1973), *[[Murder on the Orient Express (1974)|Murder on the Orient Express]]* (1974), *[[Dog Day Afternoon]]* (1975), *[[Network (film)|Network]]* (1976), *[[Equus (film)|Equus]]* (1977) i *[[The Verdict]]* (1982). Za film *Network* je nagrađen Zlatnim globusom za najbolju režiju, za *12 Angry Men* je dobio Zlatnog medvjeda u Berlinu a za *[[Prince of the City]]* je dobio Nagradu Udruženja njujorških filmskih kritičara za najbolju režiju.

## Reference

## Vanjske veze

*
*
*
Samoubilački napad

**Samoubilački napad** je izraz kojim se opisuje nasilni čin koji za cilj ima izazvati smrt jedne ili većeg broja osoba, odnosno veliku materijalnu štetu, a koji se izvodi na način koji izaziva neizbježnu smrt samog počinitelja, a koji se time unaprijed upoznat i pomiren, čime takav čin istovremeno predstavlja i samoubistvo.

Samoubilačke napade mogu izvoditi pojedinci, kao i grupe više osoba. U prošlosti su se smaoubilački napadi znali koristiti u konvencionalnim sukobima, bilo u taktičke svrhe, bilo kao dio strategije (pri čemu su najpoznatiji primjer japanske kamikaze u Drugom svjetskom ratu. Danas se samoubilački napadi najčešće vezuju uz terorističke aktivnosti ilegalnih paravojnih formacija, odnosno kao sredstvo asimetričnog ratovanja kojim slabija strana nastoji, prije svega psihološki, iscrpiti onu koja je brojčano i tehnički jača. Samoubilački napadi se obično vezuju uz militantne oblike islamskog fundamentalizma, iako su korišteni i od ne-islamskih, odnosno nacionalističkih organizacija, pa su tako predstavljali omiljenu taktiku Oslobodilačlih tigrova tamiskog Elama, separatističkog pokreta koji je okupljao pretežno hinduske Tamile u Šrilakanskom građanskom ratu od 1983. do 2009. godine.

Prema jednoj studiji 1981. i 2006. odigralo se sveukupno 1.200 samoubilačkih napada, koji su činili tek 4% svih terorističkih napada, ali su odnijeli 32% sveukupnih žrtava terorizma (14.599 osoba). Najpoznatiji i najspektakularniji teroristički čin u modernoj historiji, napadi 11. septembra 2001., su također predstavljali samoubilački napad.

## Povezano
*Taran

## Reference

## Vanjske veze
* Suicide Bombers – Why do they do it, and what does Islam say about their actions? 
* Women Armed for Terror, nytimes.com
* Study: Female suicide bombers seek atonement, ynetnews.com
* Defending the Transgressed Fatwa against suicide bombing by Shaykh Muhammad Afifi al-Akiti
* "Erased In A Moment", hrw.org
The Greatest Story Ever Told

***The Greatest Story Ever Told*** () je američki historijski film snimljen 1965. godine u režiji Georgea Stevensa, poznat kao jedan od najskupljih, najspektakularnijih i najambicioznijih filmova svog vremena, ali i po tome što se smatra posljednjim biblijskim spektaklom nastalim u klasičnom Hollywoodu.

Film se temeljio na istoimenoj američkoj radio-seriji koja se bavila životom Isusa od rođenja do njegove smrti, odnosno njenoj novelizaciji u obliku knjige Fultona Ourslera. Prava na njenu ekranizaciju je otkupio Daryl F. Zanuck, šef studija 20th Century Fox, ali projekt nije pokrenut sve dok za to 1958. godine nije doznao Stevens, koji je za Fox bio ekranizirao *[[Dnevnik Anne Frank (film)|Dnevnik Anne Frank]]*. Stevens je uspio nagovoriti Zanucka da pokrene projekt, koga je sam Stevens također producirao. U film su uloženi ogromna sredstva, koja su se odrazila ne samo kroz raskošne setove i hiljade statista, nego i korištenje tehnike Cinerama koja je filmu trebala dati epski karakter. Stevens je angažirao veliki broj popularnih glumačkih zvijezda u malim ili cameo ulogama, pa je tako John Wayne tumačio lik rimskog centuriona. Lik Isusa je, pak, povjerio Maxu von Sydowu, švedskom glumcu koji je tada bio poznat isključivo po crno-bijelim Bergmanovim art filmovima, te se nije smatrao međunarodnom zvijezdom; Stevens je držao da bi tradicionalna zvijezda u toj ulozi predstavljala smetnju.

Produkciju su od samog početka mučili problemi tehničke i finacijske prirode; Fox je, zbog vlastitih nevolja sa *[[Cleopatra (film, 1963)|Cleopatrom]]* ispao iz projekta, pa je morao uskočiti MGM. Setovi su u nekoliko navrata bili uništavani poplavama i vremenskim neprilikama. Zbog svega toga je budžet narastao na basnoslovnih 21 milon US$, što je učinilo dotada drugim najskupljim filmom u historiji (iza *Cleopatre*).

Kada se film konačno pojavio pred publikom, doživio je mlake kritike. One su se prije svega odnosile na monotonost radnje, ali i neujednačenu glumu, pri čemu je Charlton Heston u ulozi Ivana Krstitelja bio jedan od rijetkih koji je dobio pohvale. Film je imao dobru gledanost, ali nedovoljnu da pokrije troškove. Zbog toga se smetrao jednim od najvećih financijskih neuspjeha tadašnjeg Hollywooda, te je u mnogo čemu označio kraj karijere Georgea Stevensa. Veliki hollywoodski studiji nakon toga gotovo pola vijeka - sve do *[[Noah (film, 2014)|Noah]]* 2013. godine - više nisu usudili producirati ambicioznije filmove sa radnjom temeljenom na Bibliji.

## Reference

## Vanjske veye
* 
* 
* 
*
Obchod na korze

***Obchod na korze*** () je čehoslovački crno-bijeli igrani film snimljen 1965. godine u režiji Jana Kadara i Elmara Klosa. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju istoimenog romana po romanu slovačkog pisca Ladislava Grossmana koji je također sudjelovao u pisanju scenarija. Radnja se događa u Slovačkoj za vrijeme Drugog svjetskog rata, u vrijeme kada je tadašnji fašistički režim  sprovodio politiku arijanizacije usmjerenu protiv tamošnje jevrejske zajednice. Protagonist, koga tumači Jozef Kroner, je siromašni, ali dobronamjerni slovački stolar kome su vlasti povjerile nadzor nad trgovinom čija je formalna vlasnica senilna jevrejska udovica (čiji lik tumači Ida Kaminska), a za čiju se dobrobit on počne iskreno brinuti. Obchod na korzem je izazvao veliku pažnju nastojanjem da se tematika Holokausta prikaže iz perspektive "običnih" ljudi, odnosno kroz moralne dileme koje je on stavljao pred ne-jevrejsko stanovništvo. Sljedeće godine je osvojio Oscar za najbolji strani film, postigavši tako dotada najveći međunaordni uspjeh čehoslovačke kinematografije.

## Reference

## Vanjske veze
*Ján Kadár, "Not the Six Million but the One." 
*Steven Banovac, "Ján Kadár and Elmar Klos: ''The Shop on Main Street (Obchod na korze)'' 1965."
*Václav Macek, "From Czechoslovak to Slovak and Czech Film."
*Martin Votruba, "Historical and Cultural Background of Slovak Filmmaking."
* 
*
L'Homme à l'imperméable

***L'Homme à l'imperméable*** () je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1957. godine u režiji Juliena Duviviera. Po žanru je mješavina komedije i trilera, a predstavlja adaptaciju romana *Tiger by the Tail* Jamesa Hadleya Chasea. Naslovni lik, koga tumači Fernandel je klarinetist, koji, nakon što mu supruga (čiji lik tumače Claude Sylvain) ode u posjet rodbini, iskoristi priliku za "nestašni" noćni provod, ali on završava tako što postane svjedokom ubistva prostitutke (čiji lik tumači Judith Magre). Radnja prikazuje kako i sam postaje osumnjičen za zločin, odnosno kako ga profesionalne ubice nastoje ušutkati.

## Uloge
*Fernandel ... Albert Constantin, klarinetist
*Bernard Blier ... *Monsieur Raphaël*
*Jacques Duby ... *Maurice Langlois*
*Jean Rigaux ... *Émile Blondeau*
*Claude Sylvain ... *Florence*
*Judith Magre ... *Éva*
*John McGiver ... *O'Brien*
*Julien Bertheau ... *direktor*

## Reference

## Vanjske veze
*
Brod s robljem

**Brod s robljem** (engleski: *The Slave Ship*), ulje na platnu iz umjetničkog muzeja u Bostonu, jedna je od najspektakularnijih vizija Williama Turnera koja ilustrira književno djelo u zamrljanoj izmaglici

## Interpretacija
Izvorni naziv slike je bio *Robovlasnici bacaju mrtve i umiruće preko palube u približavanju tajfuna*, i poput *[[Splav Meduza|Splava Meduza]]* T. Gericaulta, ima više značenja. Turner ju je zapčeo nakon što je pročitao o događajima na jednom brodu s robljem. Naime, izbila je epidemija na brodu i kapetan je odlučio baciti preko palube svoj teret ljudi, jer je bio osiguran za gubitak robe u moru, ali ne i protiv bolesti. Turner je također mislio na stihove pjesme “Doba” Jamesa Thompsona, u kojoj on opisuje kako tijekom tajfuna brodove prate jata morskih pasa: *“Namamljeni  uspuhanom masom ljudi, mirisom bolesti i smrti”* .

Nameću se pitanja: Da li kapetan baca u more ljude kako bi olakšao brod prije oluje, ili je pak oluja osveta prirode za kapetanovu okrutnost? U svakom slučaju, niti jedna oluja (od mnogih) koju je Turner naslikao nije ovako apokaliptična. Na njoj se doimlje kako će kozmička katastrofa, utjelovljena u tijelima fantastičnih proždrljivih riba, progutati sve, a ne samo “grešnog” kapetana.
U svakom slučaju, jedan od razloga nastanka slike je u simpatijama Turnera prema abolicionistima koji su se borili za ukidanje ropstva.

Turnerova mrljava magla u kojoj je uronjena cijela slika stvara dojam “vrhunaravne” apstraktne vizualizacije čistih emocija. Njegov suvremenik, teoretičar umjetnosti John Ruskin, i vlasnik slike *Brod s robljem*, je hvalio Turnerovo slikarstvo kao “iskreno, lijepo i intelektualno”, te potpuno drukčije od njegovih slikarskih suvremenika. On je poistovjetio dojam njegovih fantazmagoričnih vizija s moralnom nadmoći gotike kojoj se divio i zbog koje je pokrenuo neo-gotički pokret.

## Povezano
*Masakr na ''Zongu''

## Izvori

## Vanjske veze
*Artchive, slika u visokoj rezoluciji, pristupljeno 29. juna 2015.
*Turnerov "brod s robljem", pristupljeno 29. juna 2015.
Sous le ciel de Provence

***Sous le ciel de Provence*** (), u Italiji poznat pod naslovom ***Era di venerdì 17*** () je francusko-italijanski igrani film snimljen 1956. godine u režiji Marija Soldatija. Predstavlja remake znamenitog filma *[[Quattro passi fra le nuvole]]* iz 1942. godine, a po žanru je mješavina komedije i drame. Protagonist, koga tumači Fernandel, je trgovački putnik koji slučajno u autobusu upozna trudnu, ali neudatu djevojku (čiji lik tumači Giulia Rubini) koja se namjerava vratiti svojoj konzervativnoj porodici. Radnja prikazuje kako, da bi je spasio od sramote, pristaje privremeno glumiti njenog muža.

## Uloge
* Fernandel ... Paul Verier
* Giulia Rubini ...  Maria
* Fosco Giachetti ...  Antonio
* Leda Gloria ...  Lucia
* Renato Salvatori ...  Gino
* Andrex ...  Frederic
* Tina Pica ...  Tetka Camilla
* Alberto Sordi ...  Mario
* Suzet Maïs ... Juliette Verdier
* Jean Brochard ... prodavač automobila

## Reference

## Vanjske veze
*
Le Mouton à cinq pattes

***Le Mouton à cinq pattes*** () je francuska crno-bijela filmska komedija snimljena 1954. godine u režiji Henrija Verneuilla. Radnja je smještena u mali francuski gradić čiji čelnici, u svrhu promocije turizma, nastoje proslaviti 40. obljetnicu rađanja petorke blizanaca, iako ih njihov otac, koga tumači Fernandel, ne želi vidjeti. Film je po svojoj strukturi velikim omnibus, odnosno sastoji se od segmenata koje prikazuju različite sudbine pet sinova, koje sve također tumači Fernandel. *Le Mouton* se često navodi kao jedan od najboljih primjera Fernandelovog komičarskog i glumačkog umijeća. Na filmskom festivalu u Locarnu je bio nagrađen Zlatnim leopardom za najbolji film.

## Uloge
*Fernandel ... Édouard Saint-Forget / Les quintuplés : Alain, Bernard, Charles, Désiré, Etienne
*Françoise Arnoul ... Marianne Durand-Perrin
*Andrex ... Un marin
*Édouard Delmont ... Le docteur Bollène
*Georges Chamarat ... M. Durand-Perrin, le père
*Paulette Dubost ... Solange
*Louis de Funès ... Pilate
*René Génin ... Le maire
*Denise Grey ... Mme Durand-Perrin, la mère
*Tony Jacquot ... L'instituteur
*Ky Duyen ... Un chinois
*Darío Moreno ... Un matelot américain
*Noël Roquevert ... Antoine Brissard
*Lolita López ... Azitad
*Michel Ardan ... Un marin
*Edmond Ardisson ... Le brigadier
*Manuel Gary ... Le docteur
*René Havard ... Le liftier
*Yette Lucas ... Mariette
*Albert Michel ... Le patron du bistrot
*Gil Delamare ... Le chauffard
*Leopoldo Francés ... Le métis
*Nina Myral ... La bonne
*Yannick Malloire ... Une petite fille
*Raphaël Patorni ... Rodrigue
*Max Desrau ... Le nouveau patron des pompes funèbres
*Jocelyne Bressy
*Micheline Gary ... L'hôtesse de l'instutut de beauté

## Izvori

## Vanjske veze
*
Katedrala u Salisburyju s biskupskog posjeda

Katedrala u Salisburyju je jedan od ne tako brojnih motiva na kojima je John Constable (1776.-1837.) radio tokom cijele svoje karijere slikajući na licu mjesta (*in situ*). Naime, već do 1814. godine Constable je uglavnom slikao ulja na platnu slikajući izravno u prirodi, razvivši tako jedinstven način uživo bilježenja prirode uljenim skicama. Constanblea su izvorno inspirirali krajolici na slikama Thomasa Gainsborougha i nizozemskih majstora iz 17. vijeka, ali ponajviše slike Claudea Lorrainea. No, Constable je krajolik slikao mnogo strastvenije od alegorijskog simbolizma nizozemskih slikara, ili klasicističkih vizija Claudea Lorrainea. Njegovo slikarstvo je prepuno romantičarskih emocija koje izviru iz njegovih osobnih nedaća i stanja. 

## Opis
Salisburška katedrala s biskupskog posjeda (New York) je naslikana spontanim i slobodnim potezima kista, tehnikom koja je nastala iz umjetnikove želje da uhvati prevrtljivost vremenskih prilika u uljenim bojama, “skying“. To je slikanje svega na način kako su se do tada slikali samo oblaci, što je najvidljivije u mrljama žutih tragova sunca na travi

Ostale znamenite verzije su Katedrala u Salisburyju iz 1824. god. (Nacionalna galerija umjetnosti u Washingtonu, DC) i Katedrala u Salisburyju s livade iz 1831. god. (Nacionalna galerija, London).

## Izvori

## Literatura
* Anna Jackson, A Hundred Highlights, 2001., V&A Publications

## Vanjske veze
* Nacionalna galerija u Londonu - stranica o slici (engl.)
Lud, zbunjen, normalan (sezona 5)

## Kratak opis

Glavnoj postavi se pridružuju Ivor Šparavalo, koji je zamenio Bilala Hadžića u ulozi DŽeme, Ilir Tafa, Predrag Ejdus i Elvira Aljukić. Mirvad Kurić je ponovo unazađen u epizodne uloge. Snežana Marković se pojavila epizodno u dve epizode. Miraj Grbić, Predrag Ejdus, Marija Omaljev i Elvira Aljukić napuštaju glavnu postavu na kraju sezone.

## Uloge
### Glavne

### Epizodne

## Epizode
Muzej Sarajevske pivare

**Muzej Sarajevske pivare**, muzej u Sarajevu posvećen razvoju pivarske industrije u BiH, utemeljen 29. juna 2015. godine. Muzej je smješten na Bistriku u sklopu Sarajevske pivare d. d., najstarijeg industrijskog postrojenja u Bosni i Hercegovini, u zgradi koja je zaštićeni historijski objekt. Projekt je bio realiziran u saradnji s Odsjekom za historiju Filozofskog fakulteta Univerziteta u Sarajevu. Muzej su otvorili Ismet Osmanković i Mahmut Kapetanović, penzionisani radnici Sarajevske pivare i njezini dugogodišnji uposlenici. U toku ceremonije, svečano je bila uručena zahvalnica Asimu Muliću koji je za muzej donirao eksponat, originalnu poslovnu kovertu Pivare iz perioda Kraljevine SHS. Postavku muzeja čine zanimljivi eksponati kao što su pivske boce i dionice iz perioda Austro-Ugarske Monarhije, etikete Sarajevske pivare od Osmanskog Carstva do danas i drugi.

## Povezano
* Sarajevska pivara

## Izvori

## Vanjske veze

* Sarajevska pivara , službeni website
Katedrala u Salisburyju s livade

Katedrala u Salisburyju je jedan od ne tako brojnih motiva na kojima je John Constable (1776.-1837.) radio tijekom cijele svoje karijere slikajući na licu mjesta (in situ). Naime, već do 1814. godine Constable je uglavnom slikao ulja na platnu slikajući izravno u prirodi, razvivši tako jedinstven način uživo bilježenja prirode uljenim skicama. Constanblea su izvorno inspirirali krajolici na slikama Thomasa Gainsborougha i nizozemskih majstora iz 17. stoljeća, ali ponajviše slike Claudea Lorrainea. No, Constable je krajolik slikao mnogo strastvenije od alegorijskog simbolizma nizozemskih slikara, ili klasicističkih vizija Claudea Lorrainea. Njegovo slikarstvo je prepuno romantičarskih emocija koje izviru iz njegovih osobnih nedaća i stanja.

## Opis
„Salisburška katedrala s livade”, naslikana od 1829.-34. god., je neobično tamna i depresivna slika, nastala u duhu financijske neuspješnosti slikara i netom nakon smrti njegove supruge. Constableov izvorni empirijski pristup ovom motivu je naposlijetku podlegao subjektivnoj poetici prikaza Naime, na slici je ostvarena strastvena drama drveća, vode i neba snažnim „bičevanjem“ kista, pa čak i špartlicom, kako bi se ostvario snažan kontrast svjetla i tame. Na lijevoj strani slike dominira golemo stablo, simbol života, dok se na drugoj može vidjeti grobnica kao simbol smrti. Usred te borbe života i smrti stoji jedini čvrsti element kompozicije i simbol nade i uskrsnuća, toranj Salisburške katedrale.

Kad je prvi put izložena 1831. godine, Constable je uz nju stavio nekoliko stihova romantičarske poeme „Godišnja doba“ Jamesa Thomsona u kojoj se slavi seoski život, a duga simbolizira nadu poslije smrti djevojke u rukama ljubavnika.

## Izvori

## Vanjske veze
* Nacionalna galerija u Londonu , podaci o slici
Masakr na Hiosu (slika)

**Pokolj na Khíosu** (francuski: *Scène des massacres de Scio*) je slavna romantičarska slika Eugenea Delacroixa koja je djelovala poticajno na francusku javnost koja je podržala francusko uključivanje u grčkom ratu za oslobođenje od Turske. 

## Historija

Ovom slikom Delacroix je podjednako zadovoljio romantičarsko zanimanje za daleka egzotična mjesta i političku slobodu. Ovakvo stajalište je dijelio s Lordom Byronom koji je 1824. godine umro u Grčkoj pomažući grčku borbu za slobodu od turske vlasti.
Delacroix je u maju 1823. godine odlučio za pariški Salon naslikati pokolj Grka koji su izvršili Turci u aprilu 1822. godine na otoku Khíosu pri čemu je ubijeno oko 20,000 ljudi a više od 70,000 deportirano. On je potražio svjedoke ovog događaja i preko svog ženinog brata Raymonda de Verniaca uspio se upoznati s pukovnikom Voutierom, francuskim oficirom koji je služio u grčkoj vojsci i koji je pokolj dokumentirao u svom djelu, Sjećanja (*Mémoires*). Delacroix je posudio orijentalne kostime od svog prijatelja Augustea, a faze u stvaranju slike je zabilježio kao nikada do tada u raznim tehnikama.
Prijem ovog djela na izložbi je bio uglavnom negativan. Alexandre Dumas je spomenuo kako se ispred izložene slika uvijek nalazi gomila ljudi, no slikar Antoine-Jean Gros ju je nazvao “Pokoljem umjetnosti”, a Stendhal ga je usporedio s pretjerivanjem u poeziji Vignyja. Kritičari Girodet i Thiers su ipak bili naklonjeniji i sliku je otkupila država za 6,000 franaka, a Delacroix je nagrađen medaljom druge klase. God. 1874. slika je prebačena iz Luxembourga u muzej Louvre.

## Odlike

Delacroix je pod utjecajem Johna Constablea, čija je djela vidio u Londonu, posvijetlio svoju paletu i koristio sitne poteze intezivnih boja. Delacroix je potaknuo gledateljevu simpatiju prema Grčkoj prikazavši patnju i smrt Grka u prvom planu. Oni su individualizirani, čime je dao lice njihovom pozivu za pomoć. U isto vrijeme, iznimno se potrudio prikazati detalje njihove egzotične odjeće. Dva Turčina, jedan s pištoljem, a drugi na ržućem konju, prijete Grcima, dok se u iza njih diže dim sa zapaljenog sela u daljini.

## Izvori

## Vanjske veze

* Slika u muzeju Louvre
Gnathosaurus

***Gnathosaurus*** ("gušter s čeljusti") je rod pterosaura iz porodice Ctenochasmatidae koji sadrži dvije vrste: ***Gnathosaurus subulatus***, koja je pronađena u solnhofenskom krečnjaku u Njemačkoj i koja je dobila naziv 1833. godine, i ***Gnathosaurus macrurus***, koja je pronađena u purbeckskom krečnjaku u UK-u.

Fragmenti čeljusti *Gnathosaurusa* prvi put su otkriveni 1832. u solnhofenskom krečnjaku u južnoj Njemačkoj, ali ih je Georg zu Münster pogrešno identificirao kao komad čeljusti teleosauridskog krokodila; on je te iste godine također nazvao tu vrstu *Crocodilus multidens*. Malo kasnije Hermann von Meyer je klasificirao isti primjerak kao novi rod i vrstu *Gnathosaurus subulatus*, naziv koji je uskoro postao općeprihvaćen. Naučnici poput Alberta Oppela su tokom 1860-ih usporedili komadić čeljusti *G. subulatus* sa pterosaurima iz tog istog perioda, kao što su *[[Pterodactylus]]* i *[[Ctenochasma]]*, i zaključili da je vjerovatno također bio "leteći gmaz", a ne krokodil. Potpunija lubanja odraslog pterosaura pronašena je 1951. i klasificirana kao *Gnathosaurus subulatus*. Ta tanka, 28&nbsp;cm duga lubanja imala je do 130 iglastih zuba raspoređenih na vrhu čeljusti, koji je imao oblik kašike. Raspon krila tog primjerka procijenjen je na oko 1,7 m.

Moguće mlade jedinke *G. subulatus* mogle bi biti poznate iz nekoliko potpunih skeleta koji su prethodno klasificirani kao zasebna vrsta *Pterodactylus micronyx*. Ti primjerci također su priključeni rodu *[[Aurorazhdarcho]]*, koji bi sam mogao biti sinonim za *Gnathosaurus*. Međutim, budući da je *Gnathosaurus subulatus* sada poznat samo na osnovu lučanje i čeljusti, a odrasli *Aurorazhdarcho micronyx* poznat samo na osnovu skeleta bez lubanje, oni se ne mogu sa sigurnošću svrstati u istu vrstu.

Još jedan veliki primjerak, prvobitno nazvan *Pterodactylus macrurus*, poznat je iz purbeckskog krečnjaka u Engleskoj. Budući da sadrži samo nepotpunu donju čeljust i vratne pršljenove, smatra se bližim rodu *Gnathosaurus*, a dvoimeni naziv promijenjen mu je u *G. macrurus*.

## Reference
What's New Pussycat?

***What's New Pussycat?*** () je američko-francuska filmska komedija snimljena 1965. godine u režiji Clivea Donnera. Predstavljao je scenaristički debi Woodyja Allena, koji je u njemu također imao i glumački debi. Protagonist, čiji lik tumači Peter O'Toole je plejboj i nepopravljivi ženskar koji se odluči skrasiti, odnosno oženiti svoju dugogodišnju djevojku (čiji lik tumači Romy Schneider). Radnja prikazuje kako u tome ima strahovite probleme, dijelom i zbog toga što je psihijatar (čiji lik tumači Peter Sellers) angažiran da mu pomogne u prilagodbi novom načinu života, također ima vlastie probleme. *What's New Pussycat?* je postigao veliki komercijalni uspjeh, a istoimena pjesma je u izvođenju Tomas Jonesa postala veliki hit.  Allen je, međutim, bio prilično nezadovoljan načinom na koji je njegov scenario ekraniziran, te je odlučio da će otada nadalje sam režirati svoje scenarije.

1970. je snimljen film *[[Pussycat, Pussycat, I Love You]]*, koji se ponekad navodi kao njegov nastavak.

## Uloge
* Peter Sellers ... Dr. Fritz Fassbender
* Peter O'Toole ... Michael James
* Romy Schneider ... Carole Werner
* Capucine ... Renée Lefebvre
* Paula Prentiss ... Liz Bien
* Woody Allen ... Victor Shakapopulis
* Ursula Andress ... Rita, the parachutist
* Michel Subor ... Philippe
* Edra Gale ... Anna Fassbender, Dr. Fassbender's wife
* Katrin Schaake ... Jacqueline
* Eléonore Hirt ... Mrs. Sylvia Werner, Carole's mother
* Jean Parédès ... Marcel, Renée's husband
* Jacques Balutin ... Etienne
* Jess Hahn ... Mr. Werner, Carole's father
* Howard Vernon ... Doctor
* Françoise Hardy ... Mayor's assistant
* Sabine Sun ... Nurse
* Nicole Karen ... Tempest
* Jacqueline Fogt ... Charlotte
* Daniel Emilfork ... Gas Station Man
* Tanya Lopert ... Miss Lewis
* Barbara Somers ... Miss Marks
* Robert Rollis ... Car Renter
* Annette Poivre ... Emma
* Richard Burton ... čovjek u striptiz klubu

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
Maria Chapdelaine (film, 1950)

***Maria Chapdelaine***, u Britaniji prikazivan pod naslovom ***The Naked Heart*** () je francusko-britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1950. u režiji [Marca Allegreta]. Temelji se na [istoimenom romanu Louisa Hemona. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači [Michèle Morgan]], je mlada djevojka koja se početkom 20. vijeka nakon školovanja u internatu vraća u rodno selo na sjeveru Kvebeka. Radnja prikazuje kako se oko nje razvije suparništvo trojice muškarca - trapera, odbjeglog kriminalca i prijatelja iz djetinjstva.

## Cast
* Michèle Morgan ... Maria Chapdelaine  
* Kieron Moore ... Lorenzo Surprenant  
* Françoise Rosay ... Laura Chapdelaine  
* Jack Watling ... Robert Gagnon 
* Philippe Lemaire ... François Paradis  
* Nancy Price ... Theresa Suprenant  
* Francis de Wolff ... Papa Suprenant  
* George Woodbridge ... Samuel Chapdelaine
* Brian Roper ... Tit-Be Chapdelaine

## Reference

## Vanjske veze
*
*