Robin Hood Gardens

**Robin Hood Gardens** je bio stambeni kompleks u Poplaru, London, Engleska. Izgrađen je kao stambeni kompleks s kućama raspoređenim na "ulicama u nebu" s karakterističnim širokim, betonskim pješačkim stazama. Sličan je velikom kompleksu Park Hill u Sheffieldu. Kompleks su izgradile gradske vlasti u Londonu, ali je kasnije postao vlasništvo londonske općine Tower Hamlets. Projektovali su je engleski arhitekti Alison i Peter Smithson u stilu brutalizma. Na njih je uticao Le Corbusierov projekt Marseljska stambena jedinica (Unité d'Habitation), ali su već imali vlastitu verziju „zgrade kao ulice“ u odbačenim planovima za gradsko naselje Golden Lane 1952. godine.

Bilo je to jedno od najznačajnijih stambenih naselja u Londonu nakon Drugog svjetskog rata, revolucionarni projekat koji je radničkoj klasi u istočnom dijelu grada nudio priliku da žive u "ulicama na nebu". Nakon dugotrajnog procesa iseljenja stanara i vlasnika nekretnina stambeni kompleks je srušen u periodu 2017 - 2025. god
## Opis
Robin Hood Gardens je postao aktuelan 1963. godine, a dijelom i ranije, u smislu rješavanja stambenih problema u Engleskoj i vizija političara, urbanista i arhitekata u njihovom rješavanju. Te godine, tri mala zemljišta su postala dostupna tadašnjem Nakon što je Londonsko okružno vijeće obezbijedilo zemljište za gradnju Alison i Peter Smithson su dobili zadatak da izrade nacrte za dvije odvojene zgrade s planovima za daljnji razvoj, koji bi formirali jednu veliku povezanu stambenu cjelinu.

Izgradnja je započela 1968. godine, prvi stanovi su završeni 1971. godine, a cijeli projekat 1972. godine po cijeni od 1.845.585 funti. Naselje se sastojalo od dva duga zakrivljena bloka okrenuta jedan prema drugom preko središnjeg zelenog prostora, površine 1,5 ha. Blokovi su bili sa deset spratova (istok) i sedam spratova (zapad), izgrađeni od prefabrikovanih betonskih ploča sa ukupno 213 stanova. U središnjem zelenom području nalazilo se malo vještačko brdo.

Projekat Alison i Petera Smitsona je bio radikalna izvedba u kojoj zgrada nije osnovna jedinica arhitekture, već mreža staza. Zgrada nije  postavljena na fiksnu pravougaonu mrežu što je bilo uobičajeno za modernističke zgrade iz vremena obnove Engleske nakon Drugog svjetskog rata, već na staze koje koriste stanovnici što je zasnovano na potrebi pješaka drugačijoj od potreba vozača. Staze u zraku su i ranije koristili arhitekti, poput Michiela Brinkmana u projektu Spangenblok Housing (1919.) u Rotterdamu, ali su bile vezane za postojeći ulični raspored, a staze koje su Smithsonovi projektovali bile su nezavisne i nepravolinijske. Robin Hood Gardens bio je dio izvedbe koja je favorizirala "zaštitu" od saobraćaja.

Sami stanovi bili su mješavina jednospratnih i dvospratnih stanova, s dvije do šest spavaćih soba, uglavnom okrenutih prema unutra, štiteći stanare od buke prometa. Još jedna karakteristika izvedbe bili su široki balkoni („ulice“) na svakom trećem spratu, a koncept je bio osigurati javni prostor koji bi potaknuo interakciju stanara. Niše nazvane „prostori za pauzu“ bile su postavljene pored ulaznih vrata na „ulicama“ za koje su Smithsonovi očekivali da će ih stanari personalizirati i gdje će se djeca igrati. Kao i kod mnogih drugih stambenih blokova u Velikoj Britaniji, vlasnički odnosi su se vremenom promijenili. Socijalnih stanova je bilo sve manje, jer je dio stanara iskoristio pravo kupovine. 

Koncept "ulica u nebu" je bio poštovan od strane arhitekata, ali je u praksi bio i kritikovan. Pješačke staze nisu bile prometnice i uglavnom su završavale slijepom ulicom iznad zemlje, a posebno zatvorena stepeništa, što je pogodovalo kriminalu i neredu. Kao rezultat toga, smatralo se da pješačke staze pogoduju antisocijalnom ponašanju.

## Rušenje
Opštinsko vijeće je proglasilo lokaciju Cotton Street u Pomplaru na kojoj se nalazio Robin Hood Gardens dijelom većeg područja obnove. Planirano je da se obezbijedi 1.575 novih stanova na proširenom području, uz poboljšanja objekata školstva i drugih društvenih sadržaja, boljih saobraćajnih veza s okolnim područjem i zelenim površinama. Nakon što je propala inicijativa o proglašenju Robin Hooda zaštićenim objekton II* kategorije (posebno važne zgrade interesa većeg od posebnog) zbog svoje jedinstvene brutalističke arhitekture izdato je 2012. godine odobrenje za planiranje projekta preuređenja. Uslijedio je period otkupa stanova od njihovih stanara u objektima predviđenim za rušenje.

Simon Smithson, sin Alison i Petera Smithsona, takođe arhitekt, opisao je odluku kao "čin vandalizma", a pisac i kustos Owen Hopkins tvrdio je da se poslijeratna arhitektura koristi kao "zgodno žrtveno janje" za današnje političke i društvene probleme. Rušenje Robin Hooda završeno je 2025. god.

## Vidi još
* Balfron toranj
## Vanjske veze
* 

## Izvori