open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Encino Colorado (razvrstavanje)

**Encino Colorado** ima više značenja:
* Encino Colorado, Del Nayar
* Encino Colorado, Santa María del Oro
* Encino Colorado, Santa María Tepantlali
* Encino Colorado, Tzitzio
Encino Gacho (razvrstavanje)

**Encino Gacho** ima više značenja:
* Encino Gacho, Juchique de Ferrer
* Encino Gacho, Las Vigas de Ramírez
Encino Gordo (razvrstavanje)

**Encino Gordo** ima više značenja:
* Encino Gordo, Batopilas
* Encino Gordo, Chínipas
* Encino Gordo, Cosoleacaque
* Encino Gordo, Guadalupe y Calvo
* Encino Gordo, Topia
Encino Grande (razvrstavanje)

**Encino Grande** ima više značenja:
* Encino Grande, San Andrés Tenejapan
* Encino Grande, Santo Domingo Tonalá
Enrique Rodríguez Cano (razvrstavanje)

**Enrique Rodríguez Cano** ima više značenja:
* Enrique Rodríguez Cano, Huimanguillo
* Enrique Rodríguez Cano, Huitiupán
* Enrique Rodríguez Cano, Jesús Carranza
* Enrique Rodríguez Cano, Minatitlán
* Enrique Rodríguez Cano, Tierra Blanca
* Enrique Rodríguez Cano, Tihuatlán
* Enrique Rodríguez Cano, Uxpanapa
Ensenada (razvrstavanje)

**Ensenada** ima više značenja:
* Ensenada, Axtla de Terrazas
* Ensenada, Baja California
* Ensenada, Campeche
* Ensenada, Elota
* Ensenada, Matamoros
* Opština Ensenada, Baja California
Escalerillas (razvrstavanje)

**Escalerillas** ima više značenja:
* Escalerillas, Cadereyta de Montes
* Escalerillas, Chietla
* Escalerillas, San Luis Potosí
* Escalerillas, Santa María del Río
* Escalerillas, Santiago Chazumba
* Escalerillas, Valle de Bravo
* Escalerillas, Xalatlaco
Escobedo (razvrstavanje)

**Escobedo** ima više značenja:
* Escobedo, Apaseo el Grande
* Escobedo, Aquila
* Opština Escobedo, Coahuila
Mirasol, Sayula de Alemán

**Mirasol** je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.

Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 11 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 35 m.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
* 
*
Escobilla (razvrstavanje)

**Escobilla** ima više značenja:
* Escobilla, Santa María Tlahuitoltepec
* Escobilla, Santa María Tonameca
Escondido (razvrstavanje)

**Escondido** ima više značenja:
* Escondido, Candelaria
* Escondido, Escuintla
* Escondido, Mazatán
* Escondido, San Juan Mixtepec -Dto. 08 -
* Escondido, San Miguel de Allende
Eloxochitlán (razvrstavanje)

**Eloxochitlán** ima više značenja:
* Eloxochitlán, Eloxochitlán
* Eloxochitlán, Zacatlán
* Opština Eloxochitlán, Hidalgo
* Opština Eloxochitlán, Puebla
Emiliano Zapata 2da. Sección (razvrstavanje)

**Emiliano Zapata 2da. Sección** ima više značenja:
* Emiliano Zapata 2da. Sección, Comalcalco
* Emiliano Zapata 2da. Sección, Huimanguillo
* Emiliano Zapata 2da. Sección, Macuspana
Emiliano Zapata Dos (razvrstavanje)

**Emiliano Zapata Dos** ima više značenja:
* Emiliano Zapata Dos, Huatabampo
* Emiliano Zapata Dos, Minatitlán
* Emiliano Zapata Dos, Ocozocoautla de Espinosa
Emiliano Zapata Salazar (razvrstavanje)

**Emiliano Zapata Salazar** ima više značenja:
* Emiliano Zapata Salazar, Acapetahua
* Emiliano Zapata Salazar, Balancán
Emilio Carranza (razvrstavanje)

**Emilio Carranza** ima više značenja:
* Emilio Carranza, Guadalupe
* Emilio Carranza, Minatitlán
* Emilio Carranza, Soledad de Doblado
* Emilio Carranza, Zautla
Emilio Portes Gil (razvrstavanje)

**Emilio Portes Gil** ima više značenja:
* Emilio Portes Gil, Guasave
* Emilio Portes Gil, Gómez Farías
* Emilio Portes Gil, Llera
* Emilio Portes Gil, Nombre de Dios
* Emilio Portes Gil, Ocoyucan
* Emilio Portes Gil, Reynosa
* Emilio Portes Gil, San Felipe del Progreso
San Francisco, Sayula de Alemán

**San Francisco** je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Sayula de Alemán.

Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 9 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 92 m.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
* 
*
Encarnación de Díaz (razvrstavanje)

**Encarnación de Díaz** ima više značenja:
* Encarnación de Díaz, Jalisco
* Opština Encarnación de Díaz, Jalisco
Encinal (razvrstavanje)

**Encinal** ima više značenja:
* Encinal, Altotonga
* Encinal, Badiraguato
* Encinal, San Felipe Usila
Encinillas (razvrstavanje)

**Encinillas** ima više značenja:
* Encinillas, Cuauhtémoc
* Encinillas, Maravatío
* Encinillas, Parras
* Encinillas, Tepetitlán
* Encinillas, Unión de San Antonio
Encino Amarillo (razvrstavanje)

**Encino Amarillo** ima više značenja:
* Encino Amarillo, Acatepec
* Encino Amarillo, San Miguel Totolapan
Puerta de Mata Anona, Soledad de Doblado

**Puerta de Mata Anona** je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Soledad de Doblado. Nalazi se u jugoistočnom dijelu zemlje, oko 403&nbsp;km istočno od Ciudad de Mexica

Na području vlada tropska monsunska klima. Prosječna dnevna temperatura je oko 25&nbsp;°C. Najtopliji je mjesec maj sa 36&nbsp;°C, a najhladniji decembar sa 14&nbsp;°C. Prosjčena količina padavina je 2,179 millimetara. Najkišniji mjesec je septembar, sa oko 494&nbsp;mm padavina, a najsuši februar, sa oko 30 padavina.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
* 
*
Irena Škorić

**Irena Škorić** (Zagreb, 1981.), hrvatska filmska režiserka, producentica i scenaristkinja. Pisala je za filmske časopise *Hollywood* i *Hrvatski filmski ljetopis*. God. 2014. izabrana je za predsjednicu Društva hrvatskih filmskih redatelja. Filmovi: *[[7 seX 7]]*, *[[Rastanak (film)|Rastanak]]*, *[[Sudbina broja 13]]*, *[[Moj tata]]*, *[[Neželjena baština]]* i dr. Škorić je poznata po bliskim vezama za predsjednikom Ivom Josipovićem, te je, između ostalih, režirala predizborni spot za njegovu stranku Naprijed Hrvatska.

Široj je javnosti postala poznata i po neobičnom sudskom procesu koji je pokrenula protiv svoje gatare Željke Hađur, kojoj je u nekoliko godina isplatila 400.000 kuna za navodno "skidanje kletve".

## Izvori

## Vanjske veze

* Irena Škorić na Internet Movie Databaseu
* Službeni website
La Carbonera, Tarandacuao

**La Carbonera** je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Guanajuato, u opštini Tarandacuao.

Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 22 stanovnika.<ref name= 2014. m.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
* 
*
Petrovačko polje

**Petrovačko polje** se nalazi u sjeverozapadnoj Bosni. Najveće naselje u polju je Bosanski Petrovac po kome je polje i dobilo ime. Smješteno je između rijeke Une na zapadu, Sane na istoku i rijeke Unca na jugu. Sa jugozapada i juga granicu polja čini planina Osječenica, na jugoistočnoj strani je Klekovača, a sa istoka Srnetica i Bravsko polje. Sa sjeverne i sjeverozapadne strane granica polja određena je planinom Grmeč, a sa zapadne strane planinom Lupina. Pravac polja je dinarski, sjeverozapad-jugoistok, kao i planinskih vijenaca koji ga okružuju. Petrovačko polje se sastoji od desetak manje-više izdvojenih polja (polje uz Drinić i Bukovaču, Vedro polje, Petrovačko polje u užem smislu te riječi, Medeno polje, Kamenito polje, Suvajsko polje, Bjelajsko polje, Trnjaci, Rudno polje, Ogumača i Krnjeuško polje), ali u osnovi sva ta polja predstavljaju jedinstvenu morfološku cjelinu - Petrovačko polje. Površina mu je 202,64&nbsp;km², a nadmorska visina ravni polja kreće se od 520 do 730 m. Okvir polja predstavljaju uzvišenja preko 1500 m. nadmorske visine.

## Geološka građa
Geološka građa Petrovačkog polja predstavljena je stijenama mezozojske starosti. To su pretežno karbonatske stijene (krečnjaci i dolomiti).

Prvobitni reljef u predjelu Petrovačkog polja stvoren je tektonskim pokretima. Tim procesima stvorene su osnovne konture reljefa, kako Grmeča, Osječenice i Klekovače, tako i samog polja. Geološki dokazi potvrđuju postojanje neogenog jezera u predjelu Petrovačkog polja. Jezero je imalo zalivski karakter i imalo je vezu sa mnogo većim jezerom na bihaćkom području.  Uravnjene plohe Bjelajskog, Medenog, Prkoškog i Krnjeuškog polja imaju reljefno blago iskošene rubove koji predstavljaju plavinske zastore, i genetski su vezani za padine Osječenice, Ljutoča, Lupine i Grmeča. 

Povlačenjem jezera ostalo je korito petrovačke prarijeke čiji ostaci se i danas vide kod Revenika. To je period erozije i formiranja današnjeg reljefa. 

Istovremeno se stvaraju površinski i podzemni kraški oblici. Od površinskih to su škrape i vrtače, kojih ima toliko na pojedinim dijelovima da se mogu nazvati "boginjavim kršom". Podzemni kraški reljef je zastupljen jamama (istraženo sedamnaest), i pećinama (istraženo šest).
### Hidrologija
Petrovačko polje je siromašno vodom. Nema ni jednog vodotoka koji bi se mogao nazvati rijekom. Veći vodotok predstavlja Japaga, čije se vode gube u ponorskoj zoni Medenog polja i javljaju se u slivu Unca. Još se javljaju Suvaja, Vođenica i Bjelajski potok. Vode jugoistočnog dijela polja (Drinić, Bukovača) se javljaju u slivu Sane, dok se vode sjeverozapadnog dijela gube u ponorskoj zoni Risovca i javljaju u slivu Une kod Bosanske Krupe. Do ovakvih saznanja se došlo metodom bojenja voda.

Nedostatak vode je toliki da je za potrebe Bosanskog Petrovca morao biti izgrađen vodovod od Sanice, sa druge strane Grmeča.
## Literatura
* Rade Davidović, PETROVAČKO POLJE, NAŠ KRŠ, 1990, XVI
* Petar Rađenović -Sela parohije Krnjeuša u Bosni - Srpska Kraljevska Akademija u Beogradu 1925. i 1923. godine
## Reference

## Vanjske veze
* Općina Bosanski Petrovac
* Krnjeuša
* Općina Petrovac
Cruz Blanca, Tonayán

**Cruz Blanca** je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Veracruz, u opštini Tonayán.

Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 159 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1869 m.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
* 
*
Dej, Cluj

**Dej** čita se **Dež** (mađarski: *Dés*, njemački: *Desch*) je grad na sjeverozapadu Rumunjske od 33,497 stanovnika (1992. bilo ih je 41,216).

Dej je treći po veličini grad u Okrugu Cluj.
## Geografija
Dej leži u dolini rijeke Someş, nedaleko od mjesta gdje se ona formira sutokom njenih glavnih rukavaca Someşul Mare i Someşul Mic, udaljen 60 km sjeverno od administrativnog centra okruga Cluj-Napoce.
## Historija
Grad se prvi put spominje u dokumentima iz 1061. i 1214., pod imenom Dees, ali se pretpostavlja (iako za to još nema čvrstih materijalnih dokaza) da je na tom mjestu postojalo naselje još za neolitika. Kako se tu nalaze velike rezerve soli, koja se kopa još od tračko - rimskih vremena, već tada je zbog strateškog značenja podignuta utvrda.

Današnji Dej je utvrđen između 1214. i 1235., - 1241. je razoren za provale Tatara, ali je brzo obnovljen. Tokom vremena se razvio kao glavni rudarski centar za ekspoloataciju soli, tako da je početkom 18. vijeka izgrađena i mala riječna luka za transport soli.

Važno je napomenuti da se tokom srednjeg vijeka u grad naselilo puno saskih rudara, koji su podigli puno građevina.
## Znamenitosti
Najveće znamenitosti grada su rimski kastrum, koji se nalazi nedaleko od grada u Căşeju. Uz njega tu je protestanska crkva sagrađena u gotičkom stilu između 1453. - 1536., sa zvonikom visokim 72 metara. Tu je i katolička crkva i franjevački samostan sv. Antuna Padovanskog, podignuti u baroknom stilu u 18. vijeku (gradnja je počela negdje oko 1716.), i
pravoslavna crkva sv. Georgija, dovršena 1776.
## Privreda
Najveći privredni pogon u gradu je kombinat celuloze i papira *Someș Dej*.
## Reference

## Literatura

* *[http://books.google.com/?id=sfHsgNIZum0C&pg=PA215&lpg=PA215&dq=herodotus+dacians+darius|Herodotus: The Ancient History of Herodotus]* (Translated by William Beloe) (1859). Derby & Jackson.
* *[http://www.ccel.org/p/pearse/morefathers/eutropius_breviarium_2_text.htm Eutropius, Abridgment of Roman History]* (Translated by John Selby Watson) (1886). George Bell and Sons.
* 
* 

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada''
Someșul Mare

**Someșul Mare** prevedeno **Veliki Somešul** (rumunjski: *Râul Someșul Mare*, mađarski: *Nagy-Szamos*) je rijeka u Rumunjskoj duga oko 130 km, glavni rukavac (uz Someșul Mic / Mali Somoš) Rijeke Someș.
## Geografija
Someșul Mare izvire u masivu Rodna, od tamo rijeka uz velike meandre teče prema sjeverozapadu do grada Dej gdje se spaja sa rijekom Someșul Mic i formira Rijeku Someș.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Somes River'' na portalu Encyclopædia Britannica
Altri tempi

***Altri tempi - Zibaldone n. 1***, poznatiji po skraćenim naslovom ***Altri tempi*** je italijanski crno-bijeli omnibus film snimljen 1952. godine u režiji Alessandra Blasettija. Sastoji se od devet kratkih humorističkih vinjeta koje su radnjom smještene u drugu polovicu 19. vijeka, a koje prate i najpopularnije pjesme iz tog doba. Blasetti je na ideju da snimi film došao kako bi obilježio 25. godišnjicu početka vlastite karijere, a istovremeno okupio neka od najznačajnijih zvijezda italijanske kinematografije. Altri tempi je postigao uspjeh, te potakao Blasettija da dvije godine snimi nastavak pod naslovom *[[Tempi nostri - Zibaldone n. 2]]*. Često se navodi da je *Altri tempi* potakao i druge italijanske sineaste da počnu snimati omnibuse, koji će s vremenom postati karakteristični za italijansku kinematografiju u sljedećih nekoliko decenija.

## Uloge
### Il carrettino dei libri vecchi
* Aldo Fabrizi: il venditore ambulante dei libri antichi
* Pina Renzi: l'edicolante
* Enzo Staiola: suo figlio
* Luigi Cimara: il signore nell'auto scoperta
* Marisa Merlini: la signora nell'auto scoperta
* Galeazzo Benti: il suo amante
* Mario Riva: il cliente schizzinoso

### Ballo Excelsior
* Alba Arnova: il Progresso
* Carlo Mazzone-Clementi: l'Oscurantismo
* Anna Maria Bugliari: l'Italia
* Mirdza Capanna: la Luce
* Antonio Acqua: la Scienza
* Dino Raffaelli: l'Arte
* Filippo Morucci: Alessandro Volta

### Meno di un giorno
* Alba Arnova: Matilde
* Andrea Checchi: Camillo
* Gondrano Trucchi: il capostazione
* Bruno Corelli: il cameriere
* Gabriele Tinti: il giovanotto sul treno
* Silvio Bagolini: la guida

### Il Tamburino Sardo
* Enzo Cerusico: il tamburino
* Vittorio Vaser: il capitano
* Attilio Tosato: il sergente
* Guido Celano: il tenente
* Ugo Sasso: un soldato
* Yvonne Cocco: una suora
* Pietro Tordi: un infermiere

### Questioni d'interesse
* Arnoldo Foà: il contadino
* Folco Lulli: l'altro contadino
* Mario Mazza: il carabiniere

### L'idillio
* Maurizio Di Nardo: Guido
* Geraldina Parriniello: Filli
* Paolo Stoppa: il padre di Guido
* Rina Morelli: la madre di Guido
* Sergio Tofano: il nonno di Guido
* Jone Morino: Maddalena

### La morsa
* Amedeo Nazzari: Andrea Fabbri
* Elisa Cegani: Giulia, sua moglie
* Roldano Lupi: Antonio Serra, l'amante della signora
* Goliarda Sapienza: Anna, la domestica

### Pot-pourri di canzoni
* Barbara Florian: la sposa
* Elio Pandolfi: lo sposo
* Amalia Pellegrini: la nonna
* Oscar Andriani: il padre 
* Elena Altieri: la moglie del maggiore
* Gian Aldo Bettoni: il maggiore

### Il processo di Frine
* Gina Lollobrigida: Maria Antonia Desiderio
* Vittorio De Sica: l'avvocato difensore
* Arturo Bragaglia: il pubblico ministero
* Giovanni Grasso jr.: il presidente del tribunale
* Turi Pandolfini: primo cancelliere
* Armando Annuale: secondo cancelliere
* Vittorio Caprioli: il farmacista
* Dante Maggio: un testimone
* Umberto Sacripante 
* Liana Del Balzo 
* Alberto Talegalli
* Alfredo Rizzo 
* Alberto Sorrentino

## Vanjske veze
* 
*
Someșul Mic

**Someșul Mic** prevedeno **Mali Somešul** (rumunjski: *Râul Someșul Mic*, mađarski: *Kis-Szamos*) je rijeka u Rumunjskoj duga oko 178 km, drugi rukavac (uz Someș Mare / Veliki Someš) Rijeke Someș.
## Geografija
Someș Mic nastaje kad se spoje Someșul Rece i Someșul Cald koji izviru u Masivu Apuseni, od tamo rijeka teče prema sjeveroistoku preko grada Cluj-Napoca do Deja gdje se spaja sa rijekom 
Someș Mare i formira Rijeku Someș.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Somes River'' na portalu Encyclopædia Britannica
Rodna (masiv)

**Rodna** (rumunjski: *Munţii Rodnei*, mađarski: *Radnai-havasok*)  je najviši planinski masiv u 
Rumunjskoj, pored ukrajinske granice.
## Geografija
Masiv Rodna leži na sjeveru zemlje, to je zapravo najviši dio Istočnih Karpata, čiji vrh Pietrosul ima 2,303 metara. 

Na Rodni više nema aktivnih glečera, ali ih je nekada bilo puno, tako da se po masivu vide tragovi velike glacijacije, 
naročito po sjevernim obroncima, koje kao posljedicu te aktivnosti imaju čitav niz alpskih jezera, od kojih je najveće Lala.
 i ogoljele stjenovite planinske vrhove.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Rodna Massif'' na portalu Encyclopædia Britannica
Villa Insurgentes, Sombrerete

**Villa Insurgentes**, mejor conocido como (**El Calabazal**) es una comunidad que se localiza en el Municipio de sombrerete (en el estado de Zacatecas ). Hay 2.209 habitantes y está a 2150 metros de altitud.
El área alrededor de Villa Insurgentes con una población pequeña, con 16 personas por kilómetro cuadrado. La ciudad más grande es Vicente Guerrero, 14.5&nbsp;km al oeste de Villa Insurgentes. La mayoría de las plantas en todo Villa Insurgentes casi son arbustos y pinos.
Prema proceni iz 2013. godine u naselju je živelo 1355 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 2159 m.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
* 
*
Bitka kod Wagrama

**Bitka kod Wagrama** odigrala se tokom 5. / 6. jula 1809., ona je bila odlučna pobjeda Napoleona. Nakon nje je on prisilio Austrijsko Carstvo da potpiše primirje i nakraju sklopi sa njim u oktobru i Mir u Schönbrunnu. 
Time je ujedno i završio austrijski rat protiv Prvog Francuskog Carstva koji je ono vodila tokom 1809. borivši se protiv toga da Francuska stekne kontrolu nad njemačkim zemljama. 
## Događaj
Bitka se zbila u ravnici Marchfeld (sjeveroistočno od Beča. U njoj je Napoleon vodio 
armiju od oko 154.000 vojnika, a Nadvojvoda Karlo vojsku od 158.000 ljudi.
Napoeleonu je hitno trebala pobjeda, nakon poraza u Bitci kod Asperna u maju, kako bi spriječio da se formira nova anti-francuska koalicija.

Nadvojvoda Karlo od Austrije rasporedio je svoju armiju duž fronta od 23 km sa centrom ispred sela Wagram i čekao 
francuski napad.
Napoleon je odlučio napasti prije nego što bi Nadvojvoda Karlo mogao dobiti pojačanje od 30.000 vojnika od svog brata, Nadvojvode Johanna. Zbog tog je odmah nakon što je prešao Dunav uveče 5. jula, napao rastegnute austrijske linije, ali je bio odbijen.

Ujutro 6. jula napad je poveo Nadvojvoda Karlo, koncentrirajući svoj napad na južno francusko krilo, kako bi odcjepio Francuze od Dunava i omotao svoj južni bok.
S druge strane Napoleon je koncentrirao svoj napad na sjever, na austrijske linije duž potoka Russbach. Uvevši rezerve na svoj južni bok, 
Napoleon je uspio odbiti austrijski napad, istovremeno je njegov napad na sjever bio uspješan. Shvativši situaciju pokrenuo je završni 
napad na austrijski centar kog je uspio probiti i razdvojiti na dvoje. Kad se u kasno posljepodne na bojištu pojavila armija Nadvojvode Johanna, austrijska vojska se već povlačila, pa je i on vrlo brzo natjeran na povlačenje.

Bitka je imala katastrofalne posljedice, sa puno poginulih i to uglavnom zbog snažne koncentrirane topovske vatre, što je bilo najveća upotreba artiljerije u bilo kojem ratu dotad.
Austrijsko Carstvo imalo je više od 40.000 poginulih, a Prvo Francusko Carstvo oko 34.000.

Nakon četiri dana Nadvojvoda Karlo bio je prisiljen zatražiti primirje.
## Reference

## Vanjske veze

''Battle of Wagram'' na portalu Encyclopædia Britannica
ZaSu Pitts

**ZaSu Pitts** (; née **Eliza Susan Pitts**; 3. januar 1894 – 7. jun 1963) bila je američka glumica, koja je karijeru započela u doba nijemog filma. Iako su joj specijalnost bile komične uloge, te je početkom 1930-ih uspješno nastupala kao dio komičarskog dvojca sa Thelmom Todd, najpoznatiji nastup joj je u nijemoj drami *[[Greed (film)|Greed]]* iz 1924. godine.

## Filmografija

### Televizija

## Napomene

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* Photographs and literature
Pedro Armendáriz

**Pedro Armendáriz**, rođen kao **Pedro Gregorio Armendáriz Hastings** (9. maj 1912 – 18. jun 1963) je bio meksički filmski glumac, poznat kao jedna od najvećih latinoameričkih zvijezda 1930-ih i 1940-ih, odnosno Zlatnog doba meksičke kinematografije. Mlađim generacijama je najpoznatiji po ulozi Kerima Beya u *[[From Russia with Love (film)|From Russia with Love]]*, drugom filmu o Jamesu Bondu; ona mu je bila posljednja, s obzirom da je tada teško bolovao od raka i izvršio samoubistvo nedugo po završetku produkcije. 

Njegov sin Pedro Armendáriz, Jr. je također bio istaknuti glumac.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* Pedro Armendáriz   na sajtu ITESM
*
Richard Oswald

**Richard Oswald** (5. novembar 1880 - 11. septembar 1963) bio je austrijski filmski režiser, najpoznatiji po nijemim filmovima koje je snimao 1910-ih i 1920-ih u Njemačku. Godine 1933. je poslije dolaska nacista na vlast zbog jevrejskog porijekla morao emigrirati, a neko vrijeme je radio u Hollywoodu.

## Izabrana filmografija
* *[[Tales of Hoffman (film)|Tales of Hoffman]]* (1916)
* *[[A Night of Horror]]* (1916)
* *[[The Picture of Dorian Gray (1917 film)|The Picture of Dorian Gray]]* (1917)
* *[[The Story of Dida Ibsen]]* (1918)
* *[[Peer Gynt (1918 film)|Peer Gynt]]* (1918)
* *[[Different from the Others]]* (1919)
* *[[Around the World in Eighty Days (1919 film)|Around the World in Eighty Days]]* (1919)
* *[[Figures of the Night]]* (1920)
* *[[Lady Hamilton (1921 film)|Lady Hamilton]]* (1921)
* *[[The Love Affairs of Hector Dalmore]]* (1921)
* *[[The House in Dragon Street]]* (1921)
* *[[Lucrezia Borgia (1922 film)|Lucrezia Borgia]]* (1922)
* *[[Earth Spirit (film)|Earth Spirit]]* (1923)
* *[[Carlos and Elisabeth]]* (1924)
* *[[The Wife of Forty Years]]* (1925)
* *[[We Belong to the Imperial-Royal Infantry Regiment]]* (1926)
* *[[The White Horse Inn (1926 film)|The White Horse Inn]]* (1926)
* *[[Radio Magic]]* (1927)
* *[[Assassination (1927 film)|Assassination]]* (1927)
* *[[Lützow's Wild Hunt]]* (1927)
* *[[The Transformation of Dr. Bessel]]* (1927)
* *[[The Green Alley]]* (1928)
* *[[Spring Awakening (film)|Spring Awakening]]* (1929)
* *[[Marriage in Trouble]]* (1929)
* *[[The Mistress and her Servant]]* (1929)
* *[[Cagliostro (1929 film)|Cagliostro]]* (1929)
* *[[The Hound of the Baskervilles (1929 film)|The Hound of the Baskervilles]]* (1929)
* *[[Dreyfus (1930 film)|Dreyfus]]* (1930)
* *[[Alraune (1930 film)|Alraune]]* (1930)
* *[[The Tender Relatives]]* (1930)
* *[[Poor as a Church Mouse]]* (1931)
* *[[Schubert's Dream of Spring]]* (1931)
* *[[1914 (film)|1914]]* (1931)
* *[[Victoria and Her Hussar (1931 film)|Victoria and Her Hussar]]* (1931)
* *[[The Captain from Köpenick (1931 film)|The Captain from Köpenick]]* (1931)
* *[[Gräfin Mariza (1932 film)|Gräfin Mariza]]* (1932)
* *[[Unheimliche Geschichten]]* (1932)
* *[[Die Blume von Hawaii (1933 film)|Die Blume von Hawaii]]* (1933)
* *[[A Song Goes Round the World]]* (1933)
* *[[Adventures on the Lido]]* (1933)
* *[[Wenn du jung bist, gehört dir die Welt]]* (1934)
* *[[Bleeke Bet (1934 film)|Bleeke Bet]]* (1934)
* *[[The Captain from Köpenick (1941 film)|The Captain from Köpenick]]* (1941)
* *[[Tempête sur l'Asie]]* (1938)
* *[[Isle of Missing Men]]* (1942)
* *[[I Was a Criminal]]* (1945)
* *[[The Lovable Cheat]]* (1949)

## Vanjske veze
* 
* Biography
El Laurel, Santa María de la Paz

**El Laurel** je naselje u Meksiku, u saveznoj državi Zacatecas, u opštini Santa María de la Paz.

Prema proceni iz 2014. godine u naselju je živelo 7 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 1822 m.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
* 
*
Lista epizoda animea Psycho-Pass 2

Druga sezona animea Psycho-Pass, naslovljena ***[[Psycho-Pass 2]]***,  emitirana je od 9. listopada do 18. prosinca 2014. na Fuji TV-u, u sklopu animacijskog bloka Noitamina. Anime je producirao studio Tatsunoko Production, dok je Production I.G. sudjelovao u kreativnom procesu; drugu sezonu su zajednički režirali Naoyoshi Shiotani i Kiyotaka Suzuki, dok je scenarij napisao Tow Ubukata. Scenarist prve sezone, Gen Urobuchi, sudjelovao je kao savjetnik. Radnja druge sezone nadovezuje se na prvi i prati Akane Tsunemori, sada glavnu inspektoricu Divisiona 1, te njezin novi tim u borbi protiv misterioznog kriminalca po imenu Kirito Kamui. Kamui je specifičan utoliko što ga senzori uopće ne registriraju pa se zapravo ponaša kao duh. Tokom cijele sezone, Kamui testira Sibyl System na različite načine kako bi otkrio mehanizam njegova djelovanja, a sve s ciljem dokazivanja njegove nesavršenosti preko kolektivnog Psycho-Passa.

Glazbu za seriju ponovo je komponirao Yugo Kanno. Uvodnu pjesmu, "Enigmatic Feeling" ponovo je izveo je bend Ling Tosite Sigure, dok je guo EGOIST je izveo, također ponovo, izveo odjavnu pjesmu "Fallen".

## Popis epizoda
Peccato che sia una canaglia

***Peccato che sia una canaglia*** () je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1954. u režiji Alessandra Blasettija. Temelji se na istoimenoj noveli Alberta Moravije. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Sophia Loren, je djevojka odrasla u porodici profesionalnog lopova (čiji lik tumači Vittorio De Sica), a čiji se svi članovi bave sličnim poslom. Radnja prikazuje kako se prilikom pokušaja krađe taksija zaljubi u vozača čiji lik tumači Marcello Mastroianni.

## Uloge
* Vittorio De Sica - Vittorio Stroppiani
* Sophia Loren - Lina Stroppiani
* Marcello Mastroianni - Paolo Silvestrelli
* Giorgio Sanna - Peppino
* Michael Simone - Toto
* Margherita Bagni - Elsa, moglie di Michele
* Wanda Benedetti - Valeria, moglie di Carletto
* Maria Britneva - La turista inglese (as Maria Britnewa)
* Manlio Busoni - Il funzionario della Casa per il Mezzogiorno
* Giulio Calì - La guardia notturna
* Pietro Carloni - Il signore intrigante
* Memmo Carotenuto - Cesare, il tassinaro
* Marga Cella - La padrona del bar
* Pasquale Cennamo - Il maresciallo
* Franco Fantasia - Il radiologo

## Vanjske veze
*
Tempi nostri

***Tempi nostri - Zibaldone n. 2***, poznatiji pod skraćenim naslovom ***Tempi nostri*** (, ) je italijansko-francuski crno-bijeli omnibus film snimljen u režiji Alessandra Blasettija i Paula Paviota. Predstavlja svojevrsni nastavak Blasettijevog filma *[[Altri tempi]]* od koga je preuzeo strukturu u obliku nekoliko humorističkih vinjeta u kojima nastupaju najveće tadašnje zvijezde italijanske kinematografije. Film je zbog svoje dužine bio čest predmet kraćenja prilikom distribucije u stranim zemljama.

## Uloge
* ***Mara***
** Yves Montand: Vasco
** Danièle Delorme: Mara
* ***Il pupo***
** Lea Padovani: Maria
** Marcello Mastroianni: marito di Maria
* ***Scena all'aperto***
** Vittorio De Sica: cocchiere
** Elisa Cegani: Lidia
* **Casa d'altri**
** Michel Simon: prete
** Sylvie: Zelinda
* ***Don Corradino***
** Vittorio De Sica: Don Corradino Scognamiglio
** Eduardo De Filippo: Amedeo Stigliano
** Maria Fiore: Nannì
** Marilyn Buferd:
** Turi Pandolfini
* ***La macchina fotografica***
** Sophia Loren: ragazza
** Totò: avventore
** Mario Castellani: barista
* ***Il bacio***
** Dany Robin
** François Perier
* ***Gli innamorati***
** Andrea Checchi
** Alba Arnova
* ***Scusi, ma...***
** Alberto Sordi
** Enrico Viarisio

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* Scheda su film.tv.it
* 
* Scheda su archiviodelcinemaitaliano.it
* Scheda su anica.it
Josif Brodski

**Joseph Brodsky** ruski: *Ио́сиф Алекса́ндрович Бро́дский* (Lenjingrad, 24. maj 1940. - New York, 28. januar 1996.), 
rusko (židovsko) - američki pjesnik i esejist. Kao sovjetski emigrant od 1972. živeo je u 
Sjedinjenim Američkim Državama.

Dobitnik je Nobelove nagrade za književnost 1987. za svoj cjelokupni književni rad.

## Biografija
Brodsky je napustio školovanje u dobi od 15 godina, nakon tog je radio kojekakve poslove i počeo pisati poeziju. Čak je stekao i ugled u lenjingradskim književnim krugovima, ali ga je njegov buntovnički nezavisni duh i rad na crno, doveo u 
neprilike, jer su ga sovjetske vlasti optužile za **društveni parazitizam** i 1964. osudile  na pet godina robije. 
Nakon protesta brojnih sovjetskih utjecajnih književnika kazna mu je smanjena 1965., ali je iza tog 1972. protjeran iz Sovjetskog Saveza.
  
Nakon tog Brodsky živi u Sjedinjenim Američkim Državama, - 1977. dobija američko državljanstvo. Uzdržava se radeći kao predavač na univerzitetu u Michiganu (Ann Arbor), od 1972. do 1980.
Zatim radi kao profesor književnosti na koledžu - Mount Holyoke (South Hadley, Massachusetts) od 1981. do 1996. U to vrijeme radi i kao gostujući profesor i na brojnim drugim školama i univerzitetima.

Brodsky je 1981. dobio stipendiju od Fondacije MacArthur, a 1991. - 1992. je dobio nagradu kao najbolji pjesnik Sjedinjenih Američkih Država.

Brodsky se kao poet bavio intimistističkim temama i univerzalnim pitanjima o životu, smrti i smislu egzistencije, koje oslikava na snažan, meditativan način. 
Njegovo pisanje nije bilo otvoreno političko, ali je ljutilo sovjetske funkcionere zbog sveobuhvatnih teme kao što je antimaterialistički stav i veličanja individualne slobode, čak ni u emigraciji nije nikad krenuo u politizirane teme. 
Svoje rane pjesme pisao je na ruskom, kao *Стихотворения и поэмы* (Stihovi i pjesme) 1965.  i *Остановка в пустыне* (Zastoj u pustoši) 1970. 
.
Te i ostale pjesme preveveo mu je na engleski George Kline i objavio 1973. u zbirci - *Selected Poems* (Odabrane pjesme), među njima je i *Elegy for John Donne*.

Njegova glavna djela, na ruskom i engleskom, su zbirke poezije *A Part of Speech* / Dio govora (1980), *History of the Twentieth 
Century* / Historija dvadesetog vijeka (1986.), *To Urania* / Prema Uraniji (1988) i esej *Less Than One* / Manje od jednog (1986).

Posmrtno su mu izdane zbirke *So Forth* (1996.), *Nativity Poems* (2001.) i poema za djecu *Discovery* (1999.).

## Reference

## Vanjske veze

* ''Joseph Brodsky'' na portalu Academy of American Poets 
* ''Joseph Brodsky'' na portalu Encyclopædia Britannica
Let 9525 kompanije Germanwings

**Let Germanwings 4U 9525** je bio planirani internacionalni let niskotarifne avionske kompanije Germanwings iz Barcelone do Düsseldorfa na dan 24. marta 2015. godine. Avion Airbus A320-200 koji je servirao navedeni let srušio se između mjesta Barcelonnette i mjesta Prads-Haute-Bléone u francuskoj regiji Provansa-Alpe-Azurna obala, oko 100 kilometara sjeverno od grada Nice. U trenutku nesreće u avionu se nalazilo 150 osoba.

## Nesreća

Let 4U 9525 uzletio je na stazi 07R Aerodroma Barcelona u Španiji 24. 3. 2015. godine oko 10:01 h (CET) te je trebao sletjeti na Aerodrom Düsseldorf u Njemačkoj istoga dana u oko 11:39 h (CET). U 10:27 h zrakoplov doseže ciljanu letnu razinu FL380 (oko 12.000 m n/v) na kojoj ostaje svega nekoliko minuta. U 10:31 h počinje naglo gubiti na visini, da bi u 10:53 h, u trenutku kada se nalazi na visini od oko 1.800 m, izgubio kontakt s radarom. Francuska agencija za civilnu avijaciju (fr. *Direction générale de l'aviation civile*, kratica: DGAC) proglašava stanje alarma i započinje mjere prema protokolu za avionske nesreće. Mjesto vjerojatnog pada aviona nalazi se na oko 1.500 m nadmorske visine u teško dostupnom planinskom prostoru Francuskih Alpi.

### Uzroci nesreće
Francuski državni tužitelj Brice Robin izvjestio je na konferenciji za novinare da je nakon analize podataka iz crne kutije ustanovljeno da je kopilot svjesno i namjerno promijenio putanju aviona kako bi ga srušio. Prema tužiteljevim riječima, pilot je nakratko izašao iz pilotske kabine, u međuvremenu je kopilot blokirao vrata i zabarikadirao se u samoj kabini. Pilot je molio da mu se kabina otvori, pa neuspješno pokušavao provaliti vrata. Cijelo je vrijeme do udara u planinu kopilot bio u tišini, živ i pri svijesti. Kopilot je identificiran kao dvadesetsedmogodišnji Andreas Lubitz.

## Žrtve
U nesreći je život izgubilo svih 144 putnika i 6 članova posade, od kojih su većina bili njemački i španski državljani. Pilot aviona je u trenutku nesreće imao 10 godina letačkog iskustva (6000 sati leta) u Germanwingsu i Lufthansi. S obzirom na broj žrtava, radi se o najvećoj avionskoj nesreći na prostoru Francuske od 1981. godine.

## Avion
U nesreći je sudjelovao avion Airbus A320-200 sa serijskim brojem 147 i registarskom oznakom D-AIPX. Prvi let avion je imao 29. 11. 1990. Dana 5. 2. 1991. godine dostavljen je prvom vlasniku Lufthansi. Godine 2003. Lufthansa avion predaje na korištenje svojoj podružnici Germanwingsu da bi 2004., uslijed poslovnog posrtanja Germanwingsa, bio ponovno vraćen u flotu Lufthanse. Od 31. 1. 2014. Avion ponovno koristi današnji vlasnik Germanwings.

## Napomene
#  Uključuje dva putnika s dvojnim bosanskohercegovačko-njemačkim državljanstvom
#  Uključuje jednog putnika s dvojnim meksičko-španskim državljanstvom.
#  Uključuje jednog putnika s trojnim špansko-poljsko-britanskim državljanstvom.

## Izvori

## Vanjske veze

* Germanwings: Flight 4U9525
Germanwings

**Germanwings** je njemačka zrakoplovna kompanija sa sjedištem u Kölnu te tvrtka kći Lufthanse. Osnovana je 1997. godine kao niskotarifna zrakoplovna kompanija Eurowings Flug GmbH, a 2002. preimenovana je u Germanwings GmbH. Od 2012. godine Germanwings postupno preuzima sve Lufthansine kontinentalne letove koji se odvijaju izvan čvorišta Frankfurta i Münchena.
Germanwings je od 1. siječnja 2009. u 100 postotnom vlasništvu zrakoplovne kompanije Lufthanse. Flota je staconirana u 5 zračnih luka: Kölnu/Bonnu, Stuttgartu, Berlin-Schönefeldu, i u Dortmundu. U listopadu 2013. Germanwings posjedovao je flotu od 38 Airbus A319-100, 1 Airbus A320-200 te 6 Bombardier CRJ900 aviona. Germanwings leti iz Zagreba i Splita prema Berlinu, Dortmundu, Köln/Bonnu i Stuttgartu. Iz Zadra, Rijeke i Dubrovnika leti u Berlin, Köln/Bonn i Stuttgart te iz Pule za Köln/Bonn. 

## Poslovanje
* 2003.: 2,4 milijuna putnika
* 2004.: 3,5 milijuna putnika
* 2005.: 5,5 milijuna putnika (prihodi cca. 400 milijuna €)
* 2010.: 7,7 milijuna putnika (prihodi cca. 630 mijijuna €)

## Vanjske veze

* Germanwings - službena stranica
* Fotografije zrakoplova Germanwingsa
Lista okruga Virginije

Komonvelt Virdžinija je administrativno podijeljena u 95 okruga i 38 nezavisnih gradova, pri čemu potonje federalni Biro za popis stanovništva tretira kao ekvivalente okruga. 

## Popis okruga

|}

## Popis nezavisnih gradova

|}

## Bivši okruzi

Virdžinija je tokom svoje historije ukinula brojne okruge ili naselja. Dio njenog teritorija na zapadu, zajedno sa okruzima je preuzela novostvorena američka savezna država Kentucky, a u junu 1863. je njenih dotadašnjih 50 okruga preuzela otcijepljena država Zapadna Virdžinija.

## Izvori
Blonde Cobra

***Blonde Cobra*** () je američki kratki crno-bijeli igrani film snimljen 1963. u režiji Kena Jacobsa, poznat kao jedno od prvih značajnijih filmskih ostvarenja američke *[[underground kinematografija|underground]]* scene 1960-ih. Sastoji se od nekoliko kratkih vinjeta u kojima protagonist, čiji lik tumači Jack Smith nanosi šminku, oblači žensku odjeću, igra se sa dildom i puši marihuanu; sve to prati Smithova naracija u kojoj priča vlastite dogodovštine iz prošlosti koje uključuju nekrofiliju i sadističko zlostavljanje djece. *Blonde Cobra* se prvotno počeo snimati krajem 1950-ih kao mainstream horor film u režiji Boba Fleischnera, pri čemu je Smith tumačio glavnu ulogu; njih dvojica su se posvađali, a potom je požar uništio najveći dio materijala. Fleischner je poslije toga ostatak predao Jacobsu koji ga je dovršio. *Blonde Cobra* je svojim radikalnim izazivanjem establishmentskih vrijednosti 1960-ih stekla simpatije kod brojnih pripadnika rane kontrakulture, a od Smitha učinilo ikonu njujorške gej underground scene. Iako je *Blonde Cobra* ušao u dio filmskih antologija, brojni filmofili mu odriču bilo kakvu vrijednost.

## Vanjske veze
* 
* Blonde Cobra at Rotten Tomatoes
Niskotarifna avio-kompanija

**Niskotarifna avio-kompanija** (eng. *low-fare airline*) je vrsta avio-kompanije čiji su troškovi poslovanja izuzetno niski, a samim time i cijene njihovih usluga. To se najčešće postiže tako što te tvrtke svoje karte prodaju isključivo preko interneta, u flotama imaju avione samo jednog tipa, lete s aerodroma na kojima su niske takse i to isključivo na najprofitabilnijim linijama, na letovima ne služe besplatna jela i pića, imaju minimalno potreban broj zaposlenih (ali u propisanim granicama sigurnosti), veći broj sjedala u avionu od tradicionalnih linijskih zrakoplovnih prijevoznika nauštrb udobnosti i slično.

U zadnjih nekoliko godina pojavio se zanimljiv model financiranja. Svaku aviokartu čini tarifa (koja ostaje prijevozniku) i pregršt taksi, tj. pristojbi koje de facto naplaćuju zračne luke za svoje usluge prihvata i otpreme putnika i prtljage, a koje se naplaćuju prilikom kupnje aviokarata kako bi se izbjeglo naplaćivanje istih na zračnim lukama. Taksa zračne luke Zagreb koja nosi oznaku HR iznosi 15 EUR za svakog putnika u međunarodnom zračnom prometu, tj. 40 kn + PDV (49,20 kn) za svakog putnika u domaćem prometu. Osim ove takse naplaćuje se i taksa koja nosi oznaku MI u iznosu od 1 EUR za svakog putnika u međunarodnom prometu, tj. 0,50 EUR za svakog putnika u domaćem prometu, a kojom se financira Hrvatska kontrola zračnog prometa.

Dakle svaki međunarodni putnik osim tarife prijevozniku plati i 16 EUR za potrebe taksi.

Kako aviokompanije nemaju utjecaj na iznose taksi, one niskotarifne smanjuju cijene aviokarata (tarife), kako bi bile konkurente linijskim prijevoznicima. Puštajući u opticaj npr. 100.000 karata po cijeni od 1€ za putovanja za npr. 6 mjeseci, niskotarifni prijevoznik de facto prihoduje 100.000 € na ime tarife, te istodobno 1.600.000 € na ime pristojbi zračnih luka koje je dužan platiti zračnoj luci tek na dan kada putnik koji je kupio kartu zaista i koristi usluge zračne luke (npr. za 6. mjeseci).

## Veze
* Zrakoplovstvo
Flaming Creatures

***Flaming Creatures*** () je američki crno-bijeli srednjemetražni crno-bijeli igrani film snimljen 1963. u režiji Jacka Smitha, poznat kao jedno od najznačajnijih ostvarenja njujorške *[[underground kinematografija|underground]]* scene 1960-ih, ali i po tadašnje standarde neuobičajeno eksplicitnom erotskom sadržaju i "zabranjenim" seksualnim temama koji su ga učinili jednim od najkontroverznijih ostvarenja svog vremena.

Okvirni zaplet filma je posjet grupe mornara muzičkom studiju koji je opsjednut duhovima, a što služi kao podloga za niz scena u kojima protagonisti, među kojima je veliki broj transvestita i hermafrodita, konzumiraju drogu, prakticiraju ili otvoreno opisuju različite oblike parafilije, uključujući scene orgija i fingiranog silovanja u vidu kunilingusa. Jedan od glavnih motiva je spolni ambiguitet, pa se tako scene često prekidaju naizmjeničnim zamrznutim kadrovima gole ženske dojke i muškog penisa.

Film je snimljen sa minimalnim budžetom i bez profesionalnih glumaca, a prema nekim navodima, Smith je osoblje plaćao u "naturi", bilo drogom bilo pružanjem vlastitih seksualnih usluga. Premijerno je prikazan u njujorškoj dvorani Bleecker Street Cinema, ali je odmah nakon toga sve primjerke zaplijenila policija, a sudovi države New York ga zabranili ustvrdivši da krši zakone protiv opscenosti. Sudski procesi koji su uslijedili, kao i zabrane u još nekoliko država i teritorija, su Smitha učinila poznatim u američkoj javnosti, odnosno učinili ikonom njujorške umjetničke *underground* scene.

Sudski procesi koji su slijedili su, također, imali i određene političke posljedice, s obzirom da je nekoliko godina kasnije Abe Fortas, sudac Vrhovnog suda i kandidat predsjednika Johnsona za predsjednika tog tijela, izrazio mišljenje da *Flaming Creatures* ne predstavlja opscenost te da mu se može dozvoliti snimanje. Taj je stav razbjesnio konzervativni dio javnosti, pa je 1968. godine James Clancy, katolički akitivist iz udruženja Građani za pristojnu književnost u Washingtonu organizirao projekciju filma za senatore koji su trebali odlučiti o njegovom izboru. Fortas je na kraju bio prisiljen povući nominaciju.

*Flaming Creatures* je, sa druge strane, izazvao oduševljenje među gej publikom, ali i među mlađim dijelom inteligencije, što je uključilo znamenitu publicisticu Susan Sontag, koja ga je 1966. godine proglasila "modernim umjetničkim djelom". Sa druge strane, dan-danas se vode rasprave o tome je li Flaming Creatures pornografski, eskperimentalni i art film, odnonso umjetnički perfomans zabilježen na filmskoj vrpci, ili kombinacija svega toga.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* Video of Flaming Creatures at Ubuweb
* Flaming Creatures by Constantine Verevis
* "Up on the Roof", about the making of ''Flaming Creatures''
Stalag Luft III

**[[Stalag]] Luft III** (skraćenica za *Stammlager Luft*; na njemačkom "Zarobljenički logor za zrakoplovce") bio je njemački zarobljenički logor koji se za vrijeme Drugog svjetskog rata od 1942. do 1945. nalazio u provinciji Donja Šleska, kraj grada Sagan (današnji Żagań u Poljskoj), oko 160 km jugoistočno od Berlina. Vodila ga je Luftwaffe, a u njemu su bili zatvoreni saveznički zrakoplovni oficiri; kroz logor je tokom postojanja prošlo 10.949 zarobljenika. Logor je postao poznat najviše zahvaljujući dva bijega zatvorenika. Prvi je izveden 19. oktobra 1943. godine kada su tri britanska zatvorenika uspješno pobjegli iz zatvora i preko Baltičkog mora stigli natrag u Britaniju. Drugi, mnogo spektakularniji i danas poznat kao "Veliki bijeg", se zbio 24/25. marta 1944. kada je iz logora uspjelo pobjeći 76 zatvorenika; od toga je 73 uhvaćeno, a 50 likvidirano po naređenju Adolfa Hitlera. Nakon rata je Royal Air Force proveo istragu za ratne zločine, što je rezultiralo sudskim procesom i pogubljenjem više od desetaka njemačkih vojnih i policijskih oficira.

Oba događaja su našla svoj odraz u popularnoj kulturi. Godine 1949. je Eric Williams, jedan od trojice sudionika prvog bijega, napisao knjigu *Goon in the Black*, koja je sljedeće godine postala predložak britanskog filma *[[The Wooden Horse]]*. Godine 1951. je Paul Brickhill, jedan od zatvorenika napisao knjigu *[[The Great Escape (knjiga)|The Great Escape]]*, koja je 1963. godine postala temelj za istoimeni hollywoodski film sa Steveom McQueenom u glavnoj ulozi. I on, i kao TV-film *[[The Great Escape II: The Untold Story]]* iz 1988. godine su u velikoj mjeri stvarne detalje zamijenili fikcijom.

## Vanjske veze

* Żagań Museum web site
* Wooden horse escape kit  presented to Imperial War Museum
* Interactive Map of the Tunnel "Harry" from website accompanying Nova documentary "Great Escape" first airing on PBS 5 June 2007
* B24.net
* StalagLuftIII.net 
* Original Prisoner Log and Artwork from The Great Escape 
* The Last Escape - John Nichol, Tony Rennell - 2002 Penguin UK 
* The Story of Cy Eaton 
* Oral history interview with Richard Andrews, a private in the U.S. Army that was held at Stalag Luft III  from the Veterans History Project at Central Connecticut State University
* First hand account of Stalag Luft III by Wing Commander Ken Rees 
* Great Escape (PBS Nova)
* "Shot After Escape" the names of those executed as reported in a May 1944 issue of *Flight*
* New publication with private photos of the shooting of the film "The Great Escape" & documents of 2nd unit cameraman Walter Riml
The Great Escape (knjiga)

***The Great Escape*** () je knjiga australijskog pisca i avijatičara Paula Brickhilla objavljena 1950. godine. U njoj je Brickhill opisao znameniti bijeg zarobljenih savezničkih zrakoplovaca iz njemačkog logora Stalag Luft III u martu 1944. godine. Brickhill je u to vrijeme i sam bio zatvoren u logoru i sudjelovao u pripremama za bijeg, ali zbog klaustrofobije koja mu je priječila boravak u iskopanom podzemnom tunelu, nije bio u stanju u njemu sudjelovati. Knjiga je dala detaljan opis života u logoru, kao i raznih domišljatih trikova kojima su zatvorenici krili svoje aktivnosti, te niz vrijednih biografskih podataka o sudionicima od kojih je većina nedugo nakon bijega pohvatana i likvidirana. Manji dio knjige se također bavi istragom i suđenjem koju su nakon rata provele britanske vlasti protiv njemačkih vojnih i policijskih funkcionara odgovornih za ratni zločin.

Knjiga je postigla veliki uspjeh, te je Brickhilla učinila jednim od najpopularnijih pisaca na temu Drugog svjetskog rata. Godine 1963. je postala predložak za istoimeni film sa Steveom McQueenom u glavnoj ulozi.
Paul Brickhill

**Paul Chester Jerome Brickhill** (20. decembar 191623. april 1991) bio je australijski publicist i avijatičar, najpoznatiji po knjigama na temu Drugog svjetskog rata koje su poslužile kao predložak za popularne filmove.

Spisateljsku karijeru je započeo kao novinar u Melbourneu. Nakon izbijanja rata se 1939. godine priključio australijskom ratnom zrakoplovstvu (RAAF) i služio kao lovački pilot. U proljeće 1943. godine je oboren iznad Tunisa i zarobljen od strane Nijemaca te poslan u Njemačku u Luftwaffeov logor Stalag Luft III. Tamo je pomagao u pripremama, ali nije neposredno sudjelovao u spektakularnom bijegu zatvorenika u proljeće 1944. godine. 

Svoja je iskustva godine 1950. opisao u knjizi *[[The Great Escape (knjiga)|Veliki bijeg]]* koja je 1963. godine poslužila kao predložak za istoimeni film sa Steveom McQueenom u glavnoj ulozi. Njegova knjiga *[[The Dam Busters (knjiga)|The Dam Busters]]*, posvećena operaciji Chastise adaptirana u popularni istoimeni film 1955. godine. Sljedeće godine je pod naslovom *[[Reach for the Sky]]* ekranizirana njegova biografija britanskog lovačkog asa Douglasa Badera.

## Bibliografija
* *Escape to Danger* (ko-autor: Conrad Norton). London: Faber and Faber, 1946.
* *[[The Great Escape (knjiga)|The Great Escape]]*. New York: Norton, 1950.
* *[[The Dam Busters (knjiga)|The Dam Busters]]*. London: Evans, 1951.
* *Escape – Or Die: Authentic Stories of the R.A.F. Escaping Society*. London: Evans, 1952.
* *Reach for the Sky: The Story of Douglas Bader DSO, DFC*. London: Collins, 1954. 
* *The Deadline*. London: Collins, 1962. 
* *Three Great Air Stories*. London: Collins, 1970.

## Vanjske veze
* 
* NY Times obituary
Die ewige Maske

**Die ewige Maske** () je austrijsko-švicarski crno-bijeli igrani film snimljen 1935. u režiji Wernera Hochbauma. Po žanru je drama i predstavlja adaptaciju istoimenog romana Lea Lapairea koji je također sudjelovao u pisanju scenarija i producirao film. Protagonist, koga tumači Mathias Wieman je ljekar koji pokušava liječiti meningitis eksperimentalnim lijekom, ali koji, kada mu pacijent umre, doživi psihički slom i pokuša izvršiti samoubistvo.

## Izvori


## Vanjske veze
* 
*
Club de femmes (film, 1936)

***Club de femmes*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1936. u režiji Jacquesa Devala. Po žanru je mješavina drame i komedije. Radnja je smještena u pansion koji koji za goste uzima samo žene, a kojima je u pansionu strogo zabranjen bilo kakav kontakt sa suprotnim spolom. Protagonistica, čiji lik tumači Danielle Darrieux je mlada djevojka koga izigra zabranu tako što nagovori svog momka da se preruši u ženu.

1956. je snimljen istoimeni remake.

## Uloge
* Danielle Darrieux - Claire Derouve 
* Josette Day - Juliette 
* Betty Stockfeld - Greta Kremmer 
* Else Argal - Alice Hermin
* Georgette - Carol Royce 
* Ève Francis - Mme. Fargeton, Hotel Director 
* Junie Astor - Helene 
* Valentine Tessier - Dr. Gabrielle Aubry

## Reference

## Vanjske veze
* 
* ''Club de femmes'' at filmsdefrance.com
Remous

***Remous*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1935. godine u režiji Edmonda T. Grévillea. Po žanru je melodrama, a protagonisti, koje tumače Jeanne Boitel i Jean Galland su Jeanne i Henry, mladi bračni par čiju sreću uništi prometna nesreća u kojoj Henry ostane paraliziran. Radnja prikazuje kako ga Jeanne i dalje iskreno voli, ali kako, lišena tjelesne komponente braka, utjehu nakratko pronađe u naručju sportaša (čiji lik tumači Maurice Maillot).

Dok je film u Francuskoj prošao cenzuru bez većih poteškoća, u SAD je njegova distribucija zastala na nekoliko godina zbog neusklađenosti sa strogim hollywoodskim Kodeksom. Pokušaj nezavisnih distributera Arthura Mayera i Josepha Burstyna da ga prikažu u New Yorku je nekoliko puta odbijen od cenzora Države New York koji su tvrdili da "propagira nemoral". To je dovelo do sudskog spora u kome su distributeri tvrdili da je film time što je "francuski očigledno namijenen obrazovanim", odnosno višim dijelovima stanovništva te "nema potencijal moralno iskvariti opću populaciju". Film je na kraju prikazan u novembru 1939. godine. Burstyn je iskustvo stečeno u postupku iskoristio nekoliko godina kasnije kada je spor oko filma *[[Amore (film, 1948)|Amore]]*, poznat kao Joseph Burstyn, Inc. v. Wilson doveo do presude Vrhovnog suda kojom je ukinut dotadašnji režim filmske cenzure u SAD.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Whirlpool of Desire'' at IMDB
* Segment of film with Lyne Clevers singing "Aimer" at YouTube