open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sighetu Marmației

**Sighetu Marmației** ili *Sighetul Marmaţiei* (čita se **Siget Marmaćej**) nekad zvan samo **Siget** (, mađarski: *Máramarossziget*) je grad na sjeveru Rumunjske općinski centar od 37,640 stanovnika.

## Geografija
Smešten je u okrugu Maramureš, u blizini reke Ize, pritoke Tise, u severozapadnoj Rumuniji. Naziv potiče od mađarske reči „sziget“ što znači: ostrvo. Bio je istorijsko i kulturno središte oblasti Maramureš.

Susedna naselja su: Sărăsau, Săpânţa, Câmpulung la Tisa, Ocna Şugatag, Giuleşti, Vadu Izei, Rona de Jos and Bocicoiu Mare u Rumuniji, i Bila Cerkva i Solotvyno u Ukrajini - Zakarpatska oblast.

Prema popisu iz 1910. u gradu je živelo 21.370 stanovnika od kojih su se njih 82,1% služili mađarskim jezikom, 9,4% rumunskim, 5,9% nemačkim, a 2,6% je govorilo ukrajinski jezik. U gradu je bilo 7.981 jevreja koji su pripadali mađarskoj i nemačkoj jezičkoj grupi.

## Historija

Grad je naseljen još u periodu Halstatta i od davnina se nalazio na trasi važnih puteva koji su prolazili dolinom Tise. Prvo pominjanje naselja datira od 11. veka, a grad kao takav je prvi put pomenut 1326.g. Godine 1352. postao je slobodni kraljevski grad i prestonica okruga Maramureš u Kraljevini Mađarskoj. 
Od 1556.g. u njemu su živeli transilvanijski vladari, a od 1570. do 1733. bio je u sastavu Kneževine Transilvanije. 1733.g. kralj Karlo III vraća Siget i okrug Maramureš pod okrilje Mađarske.

Siget Marmaćej je u Kraljevini Mađarskoj bio jedan od kulturnih i političkih centara Rumuna, Rusina i Jevreja. Jevrejska zajednica je bila predvođena porodicom Teitelbaum.

Krajem I svetskog rata Siget Marmaćej postaje deo Kraljevine Rumunije, a ponovo ulazi u sastav Mađarske za vreme II svetskog rata kao rezultat Druge bečke arbitraže. Ovaj period trajao je do 1944.g. i za to vreme više od 20.000 Jevreja iz Sigeta poslato je u Aušvic (uključujući i dobitnika Nobelove nagrade za mir Eli Vizela, rođenog u Sigetu) i ostale logore. Danas u Sigetu živi samo 21 Jevrejin. 
Pariski Ugovor krajem II svetskog rata odbacio je Bečku arbitražu i Siget Marmaćej se vraća u sastav Rumunije.

## Sigetski zatvor

Pedesetih i šezdesetih godina dvadesetog veka, nakon dolaska na vlast komunističkog režima u Rumuniji, tajna služba Securitate koristila je Sigetski zatvor kao mesto za smeštanje političkih zatvorenika a posebno javnih ličnosti koje su bile okarakterisane kao "klasni neprijatelji". Najpoznatiji od njih je bio bivši premijer Iuliu Maniu koji je tamo umro 1953.g. Bivši zatvor je sada muzej i "Spomenik žrtvama komunizma".

## Poznati poreklom iz Sigeta

* David Weiss Halivni
* Simon Hollósy
* Moshe Teitelbaum
* Yekusiel Yehuda Teitelbaum (I)
* Yekusiel Yehuda Teitelbaum (II)
* Elie Wiesel
* Gisella Perl
* Joseph Szigeti
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada''
Sonta

**Sonta** je naselje u opštini Apatin u Zapadno-bačkom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 4992 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 5990 stanovnika). Većinu čine Hrvati (Šokci).

## Demografija
U naselju Sonta živi 4086 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,3 godina (39,1 kod muškaraca i 43,4 kod žena). U naselju ima 1816 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,75.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

{| width="50%" style="background:transparent; "
| valign="top" width="50%" style="border:1px solid gray; " |


:*Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka*



| valign="down" width="50%" |

## Galerija

Datoteka:Szond2.jpg|Nova pravoslavna crkva
Datoteka:Szond1.jpg|Katolička crkva


## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain) 
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
* Dvorac u Sonti
Matko Mijić

**Matko Mijić** (Split, [21.9.] 1955. -) je hrvatski akademski kipar.

Djetinjstvo je proveo u Milni na otoku Braču, gdje je pohađao i osnovnu školu. U Splitu je završio Srednju školu za primijenjenu umjetnost. Diplomirao je na Fakultetu primijenjenih umjetnosti u Beogradu 1981. godine. Nakon studija vrato se u Milnu i živio ondje do preseljenja u Trogir 1985. Redovni je profesor na Umjetničkoj akademiji u Splitu. Imao je 34 samostalne izložbe i više od 100 grupnih u zemlji i inozemstvu.
Kraljevska palata

**Kraljevska palača** ili palata je izraz kojim se u monarhijama označava službena rezidencija kralja i članova najuže kraljevske porodice.

Od svih kraljevskih palača na svijetu je najpoznatija Buckinghamska palača u Londonu.
Đeram (Beograd)

**Đeram** ili **Stari Đeram**, je jedan od beogradskih i zvezdarskih krajeva. Administrativno je podeljen između MZ Vukov Spomenik (njen istočni deo) i MZ Smederevski Đeram (sa južne strane Bulevara, vidi dole). Đeram se graniči sa krajevima: Crveni Krst (jugozapad), Lipov Lad (jugoistok), Lion (istok), Bulbulder i Slavujev Venac na severu. Nekada je istočni deo MZ "Vukov Spomenik" bio posebna MZ "Stari Đeram".

## Ime
Kraj je nazvan po đermu, vrsti bunara.

## Karakteristike
Naselje je uglavnom stambeno, komercijalni deo je uz Bulevar. Glavna karakteristika kraja je pijaca Đeram, čije je pokrivanje planirano.

## Historija
Danas tek neformalni kraj, Stari Đeram je neko vreme bio jedna od beogradskih opština. Prelaskom sa reona na opštine, Peti reon je 1952-3. podeljen na opštine Stari Đeram i Zvezdara, da bi 1.1.1957. Stari Đeram bio priključen Zvezdari. Danas je sa jugozapadne strane Bulevara preostala MZ Smederevski Đeram.

## MZ Smederevski Đeram
"Smederevski Đeram" je jedna od 17 mesnih zajednica Zvezdare, nalazi se sa južne strane Bulevara, nasuprot pijace. Granice su joj: Bulevar Kralja Aleksandra, nekada Revolucije (prema severoistoku i MZ "Vukov Spomenik", čiji je istočni deo nekada bila MZ "Stari Đeram" i prema MZ "Slavujev Potok"), ul. Bregalnička (jugoistok, MZ Lipov Lad), ulice Žička i Vojvode Šupljikca, bivša Žarka Zrenjanina (jugozapad, opština Vračar). Broj stanovnika ove MZ je 2465, prema popisu iz 2002.

## Fusnote
Kalipov ciklus

**Kalipov ciklus** ili Kalipski ciklus je najmanji zajednički množitelj tropske godine i sinodičkog meseca kojeg je predložio astronom Kalip, 330. pne.. Period ima 76 godina, poboljšanje je 19-godišnjeg Metonovog ciklusa.

## Nastanak
Stoleće pre Kalipa, Meton je pronašao 19-godišnji ciklus, koji je brojao 6940 dana i bio duži od 235 lunacija za skoro trećinu dana, a od 19 tropskih godina za četiri desetine dana. To je implicitno davalo dužinu godine od (6940/19 =) 365 + 1/4 + 1/76 dana (odn. 365 d. 6 s. 18 m. 56 s.). Ali Kalip je znao da je dužina godine bliža 365 + 1/4 dana, pa je pomnožio 19-godišnji ciklus sa 4, da bi dobio ceo broj dana i zatim izostavio jedan dan iz poslednjeg 19-godišnjeg ciklusa. Time je dobio 76-godišnji ciklus od 940 lunacija i 27.759 dana, koji je po njemu nazvan Kalipov (ili Kalipski).

## Tačnost
Prosečna dužina godine ciklusa je tačno 365,25 dana, isto kao u julijanskom kalendaru, što je oko 11 minuta i 14 sekundi manje od današnje vrednosti za tropsku godinu. Prosečna dužina lunacije je oko 29,53085 dana, što je oko 22 sekunde duže od danas usvojene srednje vrednosti sinodičkog meseca.

## Upotreba
Prva godina prvog Kalipskog ciklusa je počela dugodnevicom (letnji solsticij) 330. pne. (28. jun/lipnja po proleptičkom julijanskom kalendaru). Kasniji astronomi su ga koristili. Klaudije Ptolemej u svom Almagestu (VII 3, H25) navodi Timoharisova osmatranja u 47. godini prvog Kalipovog ciklusa (283. pne.), kada je Mesec osmog dana meseca Antesteriona okultirao Plejade.

Kalipski kalendar je prvobitno koristio imena meseci atičkog kalendara. Kasniji astronomi, npr. Hiparh, davali su prednost drugim kalendarima, uključujući egipatski. Hiparh je takođe koncipirao sopstveni, Hiparhov kalendarski ciklus, kao poboljšanje Kalipovog. Ptolemejev *Almagest* daje neke konverzije između Kalipovog ciklusa i Egipatskih kalendara — recimo, *Anthesterion* 8, 47. godine prvog Kalipovog perioda je ekvivalentno 29. danu meseca *Athyr* u 465. Nabonasarovoj godini. Originalni, kompletni oblik Kalipovog kalendara više nije poznat .

## Reference

## Vanjske veze
(na engleskom:)
* Online Callippic calendar converter as used in Ptolemy's Almagest
Međunarodni dan Roma

**Međunarodni dan Roma**, dan proslave romske kulture i podizanja svijesti o problemima s kojima se Romi suočavaju. Dan je službeno bio proglašen 1990. u Serocku u Poljskoj, mjestu četvrtog Svjetskog romskog kongresa Međunarodne romske unije (IRU), u spomen na prvi veći međunarodni susret romskih predstavnika održan u Chelsfieldu kraj Londona 7. – 12. aprila 1971. Na tom je kongresu donesena odluka o romskoj himni za koju je izabrana pjesma *[[Đelem, đelem]]* (romski: *Išao sam, išao*) i odluka o zastavi za koju je odabrana plavo-zelena dvobojnica s crvenim kotačem u sredini, simbolom napretka i pokreta, ali i migracije Roma tijekom historije.

## Izvori
Nimrod

**Nimrod** () je mezopotamski vladar koji se spominje u Knjizi postanka, a također je junak mnogih legendi. U Bibliji je prikazan kao moćni vladar i graditelj države koji je osnovao mnoge gradove uključujući moćni Babel ili Babilon. Iako je bio moćan vladar, reputacija mu je narušena tradicionalnim povezivanjem s Kulom Babilonskom. Izvan Biblije, Nimrodovo ime se spominje na nekoliko ruševina, a spominje se i u *[[midraš]]u*.

## Napomene

## Vanjske veze

* Nimrod, entry in the Jewish Encyclopedia
* WebBible entry
* ''Against World Powers: A Study of the Judeo-Christian Struggle in History and Prophecy'' - Modern Christian writings, redolent of apocalypticism, which follow David Rohl's view on the legends of Nimrod, but add the theory that he was an agent of Satan. Another page from this site summarizes Rohl's theory of Nimrod and Enmerkar
Generacija '98.

**Generacija '98.** (također poznata kao **Generacija 1898** ili, na španskom, *Generación del 98* ili *Generación de 1898)* je naziv za grupu romanopisaca, pjesnika, esejista i filozofa koji su djelovali u Španiji u vrijeme špansko-američkog rata (1898).

Naziv *Generacija 98* je prvi koristio Jose Martínez Ruiz, poznat kao Azorín, u svom eseju “La generación de 1898,” iz 1913. godine, a u kome je aludirao na moralnu, političku i društvenu krizu koju je u Španiji izazvala vojna katastrofa i gubitak kolonija kao što su Kuba, Portoriko i Filipini nakon poraza u špansko-američkom ratu iste godine. Ta se generacija opisuje kao "grupa kreativnih pisaca rođenih 1870-ih, čija su glavna djela napisana u dvije decenije nakon 1898." Ti intelektualci su bili poznati po kritici španskog knjizevnog i obrazovnog establishmenta, koga su smatrali konformističkim i ignorantskim, odnosno lišenim istinskog duha. Njihova je kritika je također bila vezana uz protivljenje restauracijskom pokretu vezanim uz tadašnju špansku vladu.

## Ključne ličnosti
* Joaquín Costa
* Galdós
* Miguel de Unamuno
* Valle Inclán
* Azorín (José Martínez Ruiz)
* Pío Baroja
* Antonio Machado
* Manuel Machado
* Benavente
* Ganivet
* Ramiro de Maeztu
* José Ortega y Gasset
* Zuloaga
Zvonimir Hodak

**Zvonimir Hodak** (Plitvička jezera, 17. 1. 1938. -) je hrvatski odvjetnik specijaliziran za kazneno pravo i poznat kao branitelj u nekim od najpoznatijih suđenja u posljednjih nekoliko desetljeća. Među njegovim klijentima su se, između ostalih, nalazili Mile Dedaković Jastreb, Tihomir Blaškić, Joso Mraović i Vladimir Zagorec. Od 1981. je u braku s Ljerkom Mintas-Hodak, također po zanimanju pravnicom koja je bila ministrica za vrijeme 1990-tih, s kojom je imao kći Ivanu.

Kći Ivana mu je ubijena 6.10. 2008. upravo u trenutku kada je vodio obranu Vladimira Zagorca osuđenog za krađu dragulja iz sefa hrvatskog Ministarstva obrane.

## Vanjske veze

* [ Biografija u [Jutarnji list|Jutarnjem listu]]
Alfred Dreyfus

**Alfred Dreyfus**, (9. listopada 1859 - 12. srpnja 1935.), francuski časnik

Godine 1894., u antisemitskom ozračju stvorenom napisima u tisku i javnosti, od strane francuske protuobavještajne službe otkriven je akt špijunaže nepoznatog časnika u korist Njemačke. Tragovi su upućivali na Generalštab francuske vojske u kojem je kapetan Alfred Dreyfus bio jedini Židov. Usprkos tome što nije bilo stvarnih dokaza za inkriminacije za koje su ga optužili, isti je uhićen i osuđen na doživotni zatvor na Vražjem otoku, (Francuska Gvajana).

Iste je godine pukovnik M.G. Picquart, šef protuobavještajne službe, otkrio pravog krivca, majora M. Eszterhazyja, ali mu je vodstvo generalštaba zabranilo daljnju akciju, Eszterhazyija oslobodilo krivice, a pukovnika Picquarta premjestilo u Tunis.

Istina je ipak prodrla u javnost, te su mnoge poznate osobe onog vremena stale u obranu Alfreda Dreyfusa, među ostalima i poznati pisac Emile Zola koji je 1898. u svome otvorenom pismu optužio članove generalštaba za "jedan od najgorih pravnih zločina u povijesti". Emile Zola je zbog toga pisma osuđen na godinu dana zatvora zbog čega se sklonio u Englesku.

Zolino pismo je je podijelilo cjelokupnu francusku javnost na demokratski i konzervativni tabor. U Francuskoj je došlo do antisemitskih izgreda, a mjestimice i do krvavih progona *dreyfusarda* (pristaša revizije procesa Alfredu Dreyfusu). Uslijed svih tih događaja Francuska se našla 1898 na rubu građanskog rata. Iste godine je otkriveno da je dokument koji je teretio Dreyfusa krivotvoren. Krivotvoritelj pukovnik Henry priznao je djelo te se ubio u zatvoru, a M. Eszterhazy je pobjegao u London. Nova vlada je 1899 naredila reviziju procesa, no usprkos očitim činjenicama koje su oslobađale A. Dreyfusa, isti je od strane vojnog suda opet oglašen krivim, ali je uz određene olakotne okolnosti osuđen na 10 godina zatvora. Nedugo potom ga je predsjednik republike pomilovao, a godine 1906 je izvršena nova revizija procesa na kojem je Alfred Dreyfus potpuno rehabilitiran, promaknut u majora te odlikovan ordenom Legije časti. Sudjelovao je u Prvom svjetskom ratu i 1918 promaknut u potpukovnika.

Među njegovim potomcima su francuska glumica Julie Dreyfus i američka glumica Julia Louis-Dreyfus.
Zidni instrument

**Zidni instrument** je naprava za merenje ugla, montirana na ili ugrađena u zid. U astronomske svrhe, ovi zidovi su orijentisani tako da leže tačno na meridijanu (sever-jug). Zidni instrument koji meri uglove od 0 do 90 stepeni se može nazvati i **zidni [[kvadrant]]**.

## Konstrukcija

Mnogi stariji zidni kvadranti su napravljeni direktnim nanošenjem oznaka na zid. Noviji instrumenti su pravljeni kao precizno konstruisan okvir, trajno montiran na zid. 

Na luku je označena podela, skoro uvek u stepene i delove stepena. Na najstarijim instrumentima, u središtu luka je postavljen indikator. Posmatrač je mogao pomerati deo sa drugim indikatorom duž luka, dok se linija pogleda sa pokretnog indikatora kroz centralni indikator na luku ne bi poravnala sa astronomskim objektom. Onda bi se očitavao ugao, koji bi predstavljao visinu odn. altitudu objekta. Kod manjih instrumenata se mogla koristiti alidada (nalik kazaljki na satu). Moderniji zidni instrumenti bi koristili teleskop sa retikularnim okularom za osmatranje objekta.

Napravljeni su mnogi zidni kvadranti, koji su posmatračima davali mogućnost merenja svih 90° ugaone visine. Postojali su i zidni sekstanti, koji su očitavali 60°.

## Upotreba
Da bi izmerio položaj nebeskog tela, npr. zvezde, osmatraču je osim zidnog instrumenta bio potreban i sideralni časovnik. Dok sat meri vreme, zvezda se osmatra instrumentom dok ne pređe preko indikatora koji pokazuje da ona tranzitira meridijan. U tom trenutku se osim ugaone visine zvezde beleži i vreme na časovniku. Ovo daje poziciju u koordinatama instrumenta. Ako luk instrumenta nije označen u odnosu na nebeski ekvator, tada se očitana visina koriguje za razliku, što daje deklinaciju zvezde (ugao u odnosu na nebeski ekvator). Ako je sideralni časovnik precizno sinhronizovan sa zvezdama, očitano vreme daje direktno rektascenziju (ugao u odnosu na tačku ravnodnevice). 

## Čuveni zidni instrumenti

* Prvi poznati zidni sekstant, izgradio je Abu-Mahmud al-Hudžandi u iranskom Raju 994..
* Ulugh Beg je konstruisao "*Fakhri* Sekstant", koji je imao poluprečnik od oko 36 metara. Prikazan na slici desno, luk je fino izgrađen sa stepeništem s obe strane kako bi asistenti koji vrše merenja imali pristupa.
* Zidni kvadrant Tiho Brahea u Uraniborgu na ostrvu Hven.
* Zidni kvadrant u Griničkoj opservatoriji. 
* Ptolemejev zidni kvadrant u Aleksandriji. Ovaj instrument su nazivali i *plinth*..
* Bivše sazvežđe Quadrans Muralis predstavljalo je zidni kvadrant.

## Reference originala
Bion iz Abdere

**Bion iz Abdere** (), bio je starogrčki matematičar iz Abdere u Trakiji i učenik Demokritov. Pisao je na jonskom i atičkom dijalektu, bio je prvi koji je rekao da ima delova Zemlje u kojima noć i dan traju po 6 meseci.

## Reference

## Izvori originala
* Smith, William, ur. (1870). "Bion". *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. str. 488.
Panta rei

**Panta Rei** (starogrčki Πάντα ῥεῖ *panta rhei,* skraćenica od Τα Πάντα ῥεῖ *ta panta rhei*), što znači "sve teče", je znamenita fraza koju je prvi izrekao Simplikije kako bi opisao jedan od koncepata Heraklitove filozofije.

Fraza se često pogrešno pripisuje Heraklitu, iako nje nema u sačuvanim Heraklitovim spisima ili kasnijim citatima.

* Heraklit#Panta rhei, za koncept u Heraklitovoj filozofiji
* **Panta Rei** također označava fiktivno tajno društvo u romanu *[[Il pendolo di Foucault|Fukoovo klatno]]* Umberta Eka .
* Panta Rhei (bend), mađarski rock bend
* Panta Rei (album), studijski album Đorđa Balaševića
* Panta Rei (Jelena Tomašević), debitatnstki album Jelene Tomašević

## Povezano
* Hōjōki – japanski izraz
* Omnia mutantur, Tempora mutantur – latinski izraz

## Reference

*
J'accuse

**J'accuse** (francuski *Optužujem!*) bilo je otvoreno pismo uglednog francuskog književnika Emilea Zole upućeno predsjedniku Felixu Faureu i objavljeno 13. januara 1898. na naslovnoj stranici novina *[[L'Aurore]]* povodom afere Dreyfus.

Zola je u svom članku teško optužio vladu da je motivirana antisemitizmom ne samo dozvolila da generalštabni kapetan Alfred Dreyfus bude osuđen na doživotni zatvor zbog čina špijunaže, nego je namjerno zataškala sve dokaze u njegov prilog, uključujući otkriće pravog krivca u liku majora Esterhazyja. 

Pismo je izazvalo velike kontroverze i rasprave u Francuskoj, gdje je afera počela dijeliti društvo na pristaše i protivnike Dreyfusa. Sam Zola je bio krivično gonjen za klevetu te proglašen krivim i osuđen 23. februara 1898. Kako bi izbjegao zatvor, sklonio se u Englesku, odakle se vratio u junu 1899.

Pismo je izazvalo veliku pažnju i u svijetu, pa je kasnije riječ *J'accuse!* ušla u mnoge svjetske jezike kao sinonim teksta u kome se izražava gnušanje nad nekim društvenim zlom.

## Literatura
* Donald E. Wilkes, Jr. 
* "J'accuse...!" Emile Zola, Alfred Dreyfus, and the Greatest Newspaper Article in History  (1998).
L'Aurore

***L'Aurore*** ("Zora" na francuskom) je bio francuski književni časopis liberalne i socijalističke orijentacije koji je izlazio u Parizu od 1897. do 1914. godine. Njegov izdavač je bio budući premijer Georges Clemenceau.

List je najpoznatiji po tome što je na njegovoj naslovnici 13.1. 1898. izašao *[[J'accuse]]*, znamenito otvoreno pismo uglednog književnika Emila Zole kojim se izražava zgražanje zbog afere Dreyfus.
Når vi døde vågner

***Kada se mi mrtvi probudimo*** () bila je posljednja drama norveškog pisca Henrika Ibsena. Objavljena je 1899. godine, a prvi put izvedena u Stuttgartu 1900.

## Vanjske veze

*
Tumačenje snova

***Tumačenje snova*** je knjiga Sigmunda Freuda. Prvo izdanje je izašlo u novembru 1899. (), iako ga je izdavač kasnije datirao za 1900. Publikacija je predstavila teoriju analize snova, o kojoj je autor tvrdio da predstavljaju "kraljevski put do nesvjesnog".
Mokrica

**Mokrica** je vrsta rakova (tj. kopnenih rakova) koja spada u zglavkare. Mokrica živi na kopnu na mračnim mestima gde ima puno vlage koja im je potrebna za opstanak. Mogu se naći ispod kamenja, balvana na đubrištima, a ponekad, mada retko, mogu se naći u kućama ili drugim objektima, ako ima povoljnih uslova za život i hrane. Neke vrste su se vratile u vodu. Mokrice imaju čvrst segmentisani oklop ili spoljašnji skelet koji se sastoji od trinaest segmenata koji su spojeni zglobovima. Imaju sedam pari delimično providnih nogu i jedan par repnih dodataka. Na svojoj maloj glavi imaju dve savijene antene. Kad se izlegu dugački su 2mm ali kad porastu dostižu do 15mm. Dišu pomoću škrga pa im je zato potrebna vlaga. Vazduh uzimaju pomoću malih vazdušnih rupica na poslednjem paru nogu. Kada su u opasnosti od predatora one se urolaju u loptastu formu tako da im je samo oklop eksponiran. Kako rastu moraju menjati oklop i to rade u dva koraka, prvo se menja zadnji deo, pa onda prednji, par dana kasnije, tako da mogu da se odbrane od neprijatelja. Mokrice se hrane mrtvim drvećem i ostalim raspadajućim biljkama. One ne mogu naneti štetu. Baš naprotiv,one su korisne jer razlažu mrtve biljke i ne prenose nikakve bolesti. Mali sisari i ptice su glavni neprijatelji mokrice i mogu da ih pojedu i do 100 na dan ako mogu da ih nađu. Iako im je jako teško da se otarase čvrstog oklopa, paukovi ih ipak jedu. Mokrice se mogu okupiti u velikim grupama na jednom mestu. Razmonožavaju se jednom godišnje obično po 200 jaja odjednom. Mladunci mokrice kad se izlegu su beli i imaji šest pari nogu prvih mesec dana a posle dobijaju sedmi par. Takođe prvih mesec dana od dana kad se izlegnu, male mokrice su veoma ranjive na suve i osunčane predele tako da moraju ostati pod majčinom zaštitom dok ne odrastu. Rasprostranjene su po svim vlažnim mestima na planeti. Postoji čak 3000 poznatih vrsta mokrica na svetu. One mogu da kontrolišu svoju temperaturu tela. Davno, ljudi su mislili da kada je mokrica u kući znači nesreća. Mokrica je jestiva. Postoji mišljenje da kada se pojede živa smiruje stomačne tegobe i bolesti jetre.
Aimée und Jaguar

** Aimée und Jaguar** je nemački film iz 1999. godine, po scenariju i u režiji Maxa Färberböcka, zasnovanom na knjizi Erice Fischer o životima Lilly Wust i Felice Schragenheim za vreme Drugog svetskog rata. Knjiga sadrži i snimke pisama koje su njih dve razmenjivale, kao i zvanične dokumentacije koja se odnosi na Felice. U filmu glume Maria Schrader, Juliane Köhler, Johanna Wokalek, Elisabeth Degen, Heike Makatsch, Detlev Buck, i drugi.

## Radnja

Film prati ratne živote Felice Schragenheim (Maria Schrader), Jevrejke koja živi pod drugim imenom i koja je članica pokreta otpora i Lilly Wust (Juliane Köhler), udate Nemice, majke četvoro dece, čiji muž je na ratištu kao nemački vojnik. U centru filma je lezbejska ljubavna priča između Felice (Jaguar) i Lilly (Aimée). Lilly je fascinirana snagom Felice i njenih prijatelja i zaljubljuje se u nju.

Film sadrži senzualne erotične scene, kao i romantično čitanje poezije, koja je citirana prema knjizi. U jednoj od pesama Felice se pojavljuje kao Jaguar, a Lilly kao Aimée, odakle i naslov filma.

Jednog dana muž Lilly dobija odsustvo i dolazi kući sa ratišta, gde zatiče Felice i Lilly u krevetu. Lilly želi razvod, ali njen muž kasnije gine na ratištu. Zbog svoje sigurnosti, Felice i njene prijateljice prestaju da se viđaju sa Lilly. Kada Lilly počinje da se svađa sa Felice zbog njenog nejavljanja od nekoliko dana, Felice joj priznaje svoju tajnu, da je Jevrejka. Posle Julske zavere Lillyni prijatelji koji su Jevreji beže iz Nemačke, ali Felice odlučuje da ostane i da živi svoju životnu ljubav. Ali nedugo zatim nju pronalazi i hapsi Gestapo i ona umire u maršu između konc-logora Groß-Rosena i Bergen-Belsena.

Film sadrži dve scene koje se dešavaju u 1997. godini. Film počinje kada se osamdesettrogodišnja Lilly seli u starački dom, gde sreće svoju spremačicu Ilse, koja je bila uhapšena 1945. Na kraju filma, ponovo u 1997. godini, Lilly i Ilse se zajedno prisećaju Felice. Iako je Lilly tužna zbog tragedije koju je nanela svojoj prijateljici i ljubavnici, ona ne može da zamisli da je drugačije vodila svoj život.

Lilly Wust je živela u Berlinu do svoje smrti, 31. marta, 2006. godine.

## Uloge

|-
|Maria Schrader || Felice Schragenheim
|-
| Juliane Köhler || Lilly Wust
|-
| Johanna Wokalek || Ilse
|-
| Heike Makatsch || Klärchen
|-
| Detlev Buck || Günter Wust
|-
| Inge Keller || Lilly Wust (1997) 
|-
| Kyra Mladeck || Ilse (1997) 
|-
| Sarah Camp ||Frau Kappler
|-
| Klaus Manchen ||Herr Kappler
|-
| Margit Bendokat ||Frau Jäger
|-
| Jochen Stern ||Werner Lause
|-
| Peter Weck ||Chefredakteur Keller
|-
| Lia Dultzkaya ||Hulda
|-
| Dani Levy ||Fritz Borchert
|-
| Rüdiger Hacker ||Ernst Biermösel
|-
|}

## Nagrade
* Srebrni medved na Berlinaleu, 1999, za najbolju glumicu za Juliane Köhler und Maria Schrader
* nominacija: Zlatni medved
* nominacija: Zlatni globus za najbolji strani film, 2000
* Nemačka filmska nagrada za najbolju glumicu
* Bavarska filmska nagrada za najbolju glumicu i režiju

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* Zeitgeist films entry
The Awakening (roman)

***The Awakening*** je kratki roman američke književnice Kate Chopin, prvi put izdan godine 1899. Glavna junakinja je Edna Pontellier, supruga uspješnog poduzetnika iz New Orleansa i majka dvoje sinova, koja se osjeti zarobljenom svojim dotadašnjim životom te pokušava pobjeći učeći plivanje i upuštajući se u vanbračne veze. Roman je u svoje vrijeme izazvao skandal u američkoj javnosti, ali se danas smatra jednom od klasika američke proto-feminističke literature.

## Vanjske veze
*
Kula Vetrova

**Kula Vetrova**, poznata i kao horologijum (ili horologion, tj. časovnik), je osmougaona sahat-kula od pentelijskog mermera, na rimskoj agori u Atini. Građevina je kombinacija sunčanog sata, klepsidre (vodenog sata) i vetrokaza. Navodno ju je izgradio Andronik iz Kira oko 50. pne., ali prema drugim izvorima, mogla je biti izgrađena u 2. veku pne., pre ostatka foruma.

## Opis
Građevina je visoka 12 metara, prečnik joj je oko 8 metara, u antici je na vrhu imala bronzanu figuru Tritona, u vidu vetrokaza, sa štapom u ruci, koji je pokazivao pravac iz kojeg su duvali vetrovi (*[[Anemoi]]*; iz ovoga će nastati običaj postavljanja vetrokaza, npr u obliku petla). Ispod friza je prikazano osam božanstava vetra – Borej (Severni), Kekija (SI), Eur (I), Apeliot (JI), Not (J), Liva (JZ), Zefir (Z) i Skiron (SZ) (videti Anemoi). Ispod njih su bili sunčani satovi. U unutrašnjosti je postojala klepsidra (vodeni sat), pokretana vodom koja se slivala sa Akropolja.

Skorija istraživanja su pokazala da je znatna visina kule motivisana namerom da sunčanici i vetrokaz budu vidljivi na Agori, što znači da se praktično radilo o ranom primeru sahat-kule. Da je građevinu zamislio Andronik iz Kira, svedoče Vitruvije i Varon.

U ranohrišćanskim vremenima, zgrada je korišćena kao crkveni zvonik. Delom je bila ukopana u zemlju, dok je u 19. veku nije u potpunosti iskopalo Atinsko arheološko društvo.

Projekt *Radcliffe Observatory*-je u Oxfordu u Engleskoj počiva na Kuli Vetrova; a takođe i mauzolej osnivača Grčke nacionalne biblioteke, P.A. Valijanosa na londonskom groblju West Norwood. Inspirisala je *Torre del Marzocco* u Livornu; slična kula je izgrađena u Sevastopolju 1849.

## Povezano
* Antikiterski mehanizam

### Prikazi Kule Vetrova

Datoteka:Tower of the Winds frieze detail.jpg|Kula Vetrova sa frizom koji pokazuje bogove vetrova Boreja (severni vetar, levo) i Skirona (severozapadni vetar, desno)
Datoteka:StuartRevettTower_v2.jpg|Rekonstrukcija Kule Vetrova (*The Antiquities of Athens*, 1762)

### Neke građevine inspirisane Kulom

Datoteka:Westnorcem1.jpg|Valijanosov grob na groblju *West Norwood* u Londonu, inspirisan Kulom
Datoteka:Tower of the Winds in Sevastopol.jpg|Kula Vetrova u Sevastopolju
Datoteka:Sevastopol 04-14 img08 Tower of the Winds.jpg|Kula Vetrova u Sevastopolju


## Izvori

## Vanjske veze

(na engleskom:)
* Tower of the Winds and characters sculpted on it
Autolik iz Pitane

**Autolik iz Pitane** (, ; oko 360. pne. - 290. pne.), bio je grčki astronom, matematičar i geograf.

## Život i delo
Autolik je rođen u Pitani u zapadnoj Anatoliji. O njegovom privatnom životu se ništa ne zna, mada je bio savremenik Aristotela, a njegova dela su izgleda dovršena u Atini u periodu 335-300. pne.. Euklid pominje neka Autolikova dela, takođe se zna da je podučavao Arkesilaja. Autolikova sačuvana dela obuhvataju knjigu o sferama naslovljenu *O pokretnim sferama* i još jednu *O izlascima i zalascima* nebeskih tela. Autolikova dela je preveo Maurolik u 16. veku.

Veruje se da je *O pokretnoj sferi* najstariji matematički traktat iz stare Grčke koji je u potpunosti sačuvan. Sva grčka matematička dela pre Autolikovih *Sfera* su preuzeta iz kasnijih sažetaka, komentara ili opisa dela. Delo je verovatno sačuvano zato što je bilo deo često korišćene kolekcije zvane "Mala Astronomija". Autolik je u svojoj *Sferi* proučavao karakteristike i pokrete sfere. Delo je jednostavno i ne sasvim originalno, jer se sastoji samo od elementarnih teorema o sferama koje bi bile potrebne za astronome, ali teoreme su jasno iznesene i dokazane. Time njegov značaj leži u tome što ukazuje da je u Autolikovo doba postojala ustanovljena tradicija udžbenika geometrije, koja se danas smatra tipičnom za klasičnu grčku geometriju. Iskazi teorema su jasni, pored dokaza je dat crtež konstrukcije i dat je zaključak. Pored toga, mogu se naći indikacije koje su teoreme bile poznate u njegovo doba (oko 320. pne.). Dve stotine godina kasnije, Teodosije Bitinski je napisao *Sferike*, knjigu za koju se smatra da ima zajedničko poreklo s *Pokretnom sferom* u nekom predEuklidskom udžbeniku, koji je možda napisao Eudoks.

U astronomiji, Autolik je u svom traktatu u dve knjige *O Izlascima i Zalascima* proučavao odnos između izlaska i zalaska nebeskih tela. Druga knjiga je zapravo proširenje prve i većeg je kvaliteta. Napisao je: "svaka zvezda koja izlazi i zalazi, uvek izlazi i zalazi na istoj tački horizonta". Autolik je dosta zavisio od Eudoksove astronomije, bio je veliki pristalica Eudoksove teorije homocentričnih sfera.

Po njemu je nazvan krater na Mesecu.

## Reference

## Reference

* 
* 
* About.com's "Autolycus of Pitane Biography"

## Vanjske veze
(na engleskom:)
* 
* Autolycus "On The Moving Sphere" from the Million Books Project (Greek with Latin translation)
Lion (Zvezdara)

**"Lion"** je naziv za deo koji čini nekoliko obližnjih ulica pozicioniranih oko nekadašnje kafane **"Lion"** koja se nalazila na uglu ul. Miloša Zečevića i  Bulevara Kralja Aleksandra.

Do Liona gradskim prevozom možete stići tramvajskim linijama : 5,6,7,14

## Ime
Kraj je dobio ime po kafani "Lion", nazvanoj po istoimenom francuskom gradu., i koja se nalazila na zapadnom uglu ul. Miloša Zečevića i Bulevara.

Severnim rubom ovog kraja nekada je tekao Bulbulderski potok, nazvan po turskoj reči za slavuja ("Bulbul"), jer je u kraju nekada živelo dosta ovih ptica. "Slavujev venac" bi bio slobodniji prevod reči "bulbulder" ("slavujev venac" ili slavujevo brdo > bulbul - slavuj; dere > brdo, tur.).

## Položaj
Lion se graniči sa krajevima: Bulbulderom na severoistoku, Đermom na zapadu, Crvenim Krstom na jugozapadu, Vračarom na jugu i Cvetkovom Pijacom na istoku.

Administrativno rečeno, granice MZ "Slavujev Potok" su: ul. Tršćanska (prema zapadu i zvezdarskoj MZ Vukov Spomenik), ul. Dimitrija Tucovića (sever, prema MZ Bulbulder i MZ Zvezdara), ul. Gospodara Vučića (istok, MZ Zvezdara) i Bulevar Kralja Aleksandra, nekada Revolucije (jugozapad, prema MZ Lipov Lad i MZ Smederevski Đeram). 

Kao i susedna MZ "Vukov Spomenik" i Slavujev potok zauzima južnu dolinsku stranu Bulbulderskog potoka, koji je nekada tekao pravcem ulice Dimitrija Tucovića, tako da je kraj nagnut prema toj ulici, kao i prema zapadu-severozapadu, u pravcu kojim je potok tekao.

## Karakteristike
Veći deo MZ i kraja je posvećen stanovanju. U njoj postoje i sledeće ustanove: Šesta beogradska gimnazija i Geodetska škola; Zvezdara Teatar; Antituberkulozni dispanzer,Zavod za statistiku,Kliničko-Bolnički Centar,Gradska Bolnica, i Osnovne Škole Jelena Ćetković i Veljko Dugošević. Pod Lionom se podrazumeva i kraj istočno od Batutove ulice, gde se nalazi teren Hajduka sa Liona.

Prema popisu od 2002., područje (MZ) ima 5509 stanovnika.

## Historija
Pre Drugog svetskog rata, Lion je bio komercijalni centar na Bulevaru, s mnogim trafikama i dućanima, knjižarama i zanatskim radnjama. Kafana "Lion" je bila omiljeno mesto predratnih državnih službenika, oficira i učitelja, poznata po turnirima u bilijaru, šahu i dominama, kao i po nedeljnim igrankama za mlade.

## Reference
Luck by Chance

***Luck By Chance*** je 2009 Bolivud film koji je režirao prvi put režiser Zoya Akhtar. Glavne uloge su pripale Konkona Sen Sharma i Farhan Akhtar, sa Rishi Kapoor, Dimple Kapadia, Juhi Chawla, Hrithik Roshan, Isha Sharvani i Sanjay Kapoor u podržavajućim ulogama. Indijske filmske ikone Aamir Khan i Shahrukh Khan individualno su snimali za film i specijalno se pojavljuju u njemu. Film se bazira na putu glumca Vikram Jaisingh (Farhan Akhtar) koji dolazi u Mumbai kako bi postao filmska zvijezda. Film je realizovan u januaru 30, 2009.

## Sadržaj
Mladi glumac Vikram Jaisingh (Farhan Akhtar) dolazi u Mumbai da napravi od sebe Bolivud filmsku zvijezdu pomoću svog prijatelja Abhimanyu (Arjun Mathur), koji je iz njegovog rodnog grada, i njihovog zajedničkog prijatelja Sameer, koji radi u studiju za snimanja. Vikram se sprijateljuje sa Abhijevom komšinicom, mladom glumicom Sonam Mishra (Konkona Sen Sharma), u koju se momentalno zaljubljuje. Sonam, radi za producenta Satish Chowdhury (Alyy Khan), koji joj već tri godine obećava glavnu ulogu u njegovom filmskom remek djelu, ali u međuvremenu ona radi manje uloge i nebitne...

## Uloge
* Farhan Akhtar kao Vikram Jaisingh
* Konkona Sen Sharma kao Sonam Mishra
* Hrithik Roshan kao Zaffar Khan
* Rishi Kapoor kao Romy Rolly
* Juhi Chawla kao Minty Rolly
* Sanjay Kapoor kao Ranjit Rolly
* Dimple Kapadia kao Neena Walia
* Isha Sharvani kao Nikki Walia
* Alyy Khan kaoSatish Chowdhury
* Boman Irani
* Saurabh Shukla

### Specijalna pojavljivanja
Glume sebe
* Shabana Azmi
* Javed Akhtar
* Shahrukh Khan
* Aamir Khan
* Abhishek Bachchan
* John Abraham
* Rani Mukherji
* Kareena Kapoor
* Dia Mirza
* Karan Johar
* Ranbir Kapoor
* Akshaye Khanna
* Vivek Oberoi
* Anurag Kashyap
* Rajkumar Hirani
* Mac Mahon

## Muzika

Muzika za film Luck by chance je realizovana 30 Decembra 2008.

### Pjesme

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
*
Koochie Koochie Hota Hain

**Koochie Koochie Hota Hain** je nadolazeći bolivudski film čije je snimanje višestruko odgađano. Film je animirana verzija filma *Kooch Kooch hota hain* i predstavlja 10 godišnjicu od realizovanja tog filma.

Karan Johar, producent filma je izjavio: "Ljubavna priča se razvija između tri psa, a podržavajuće uloge će pripasti mačkama, prasadima, medvjedima i mnogim drugim...".

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
* Official Site
Lista likova serije Rebelde

Ovaj članak sadrži **popis likova u Rebelde**. Rebelde je meksička telenovela koja sadrži veliki broj zapleta, od kojih se mnogi rješavaju kroz nekoliko epizoda. Također, mnogi manji likovi imaju važnu ulogu u pojedinačnim epizodima prije nego što se povuku iz fokusa serije. 

## Djevojke
### Mia Colucci
* **Glumi je:** Anahi 

### Roberta Pardo
* **Glumi je:** Dulce Maria

### Lupita Fernandez
* **Glumi je:** Maite Perroni

### Jóse Luján Landeros
* **Glumi je:** Zoraida Gómez

### Victoria "Vico" Paz
* **Glumi je:** Angelique Boyer

### Celina Ferrer
* **Glumi je:** Estefania Villarreal 

### Pilar Gandía
* **Glumi je:** Karla Cossío

### Sol de la Riva
* **Glumi je:** Fuzz/María Fernanda Malo

### Raquel Byron-Sender
* **Glumi je:** Fernanda de las Fuentes

### Michelle Pineda
* **Glumi je:** Michelle Renault

### Lola Fernández
* **Glumi je:** Viviana Ramos

### Bianca Delight
* **Glumi je:** Allisson Lozano

### Augustina
* **Glumi je:** Georgina Salgado

### Sabrina Guzman
* **Glumi je:** Claudia Schimdt

## Mladići
### Miguel Arango
* **Glumi ga:** Alfonso Herrera

### Diego Bustamante
* **Glumi ga:** Christopher Uckermann

### Giovanni Méndez

* **Glumi ga:** Christian Chávez 

### Téo Ruiz Palacios
* **Glumi ga:** Eddy Vilard

### Tomás Goycolea
* **Glumi ga:** Jack Duarte

### Nico Huber
* **Glumi ga:** Rodrigo Nehme

### Rocco Bezauri
* **Glumi ga:** Diego González

### Santos Echagüe
* **Glumi ga:** Derrick James

### Leonardo Francisco Blanco
* **Glumi ga:** Eleazar Gómez

### Mauricio Garzo Alebrija
* **Glumi ga:** Ernesto Díaz

### Javier Alanis
* **Glumi ga:** Miguel Angel Biaggio 

### Joaquin Mascarro
* **Glumi ga:** Michel Gurfinkiel

### Dante
* **Glumi ga:** Marco Antonio Valdés

### Marcelino
* **Glumi ga:** Dylan Obed

## Odrasli
### Franco Colucci
* **Glumi ga:** Juan Ferrara

### Alma Rey
* **Glumi je:** Ninel Conde

### Leon Bustamante
* **Glumi ga:** Enrique Rocha

### Pascual Gandia
* **Glumi ga:** Felipe Nájera

### Gastón Diestro

* **Glumi ga:** Tony Dalton

### Enrique Maradiaga
* **Glumi ga:** Patricio Borghetti

### Mayra Fernández
* **Glumi je:** Leticia Perdigon

### Alicia Salazar
* **Glumi je:** María Fernanda García

### Hilda Acosta
* **Glumi je:** Lourdes Canale

### Esteban Nolasco Landeros
* **Glumi ga:** Aitor Iturrioz

### Direktor Font
* **Glumi ga:** ...

### Marina Cáceres
* **Glumi je:** Nailea Norvind

### Carlo Colluci
* **Glumi ga:** Miguel Rodarte
Bundesverband Homosexualität

**Bundesverband Homosexualität** (BVH) je bila organizacija homoseksualnih osoba u Nemačkoj, koja je imala ambicije da bude krovna organizacija. BVH je osnovana 1986. godine u Kölnu, a ugašena je 1997. godine.

Organizacija je 1993 godine, zajedno sa LSVD-om (tada *Schwulenverband in Deutschland*) i Deutsche Aids-Hilfe pokrenula kampanju protiv paragrafa 175.

Prema mišljenjima kritičara, organizacija se raspala zbog nedostataka političke perspektive nakon ukidanja paragrafa 175. Za razliku od LSVD-a, BVH je za cilj imala drugačiju politiku "životnog stila", nasuprot traženju prava na brak. LSVD, kao deo građanskog pokreta za ljudska prava video je istopolni brak, odnosno registrovano partnerstvo kao logičan tok svoje politike. 

Arhiva BVH-a se danas čuva u Schwules Museumu. 

## Povezano
* LGBT istorija u Nemačkoj
* Položaj LGBT osoba u Nemačkoj
* Registrovano partnerstvo u Nemačkoj

## Vanjske veze
* Schwulenpolitik in der alten Bundesrepublik
Konzumerizam

**Konzumerizam** u najširem smislu predstavlja izraz kojim se opisuje stav prema kojemu sreća nekog pojedinca ovisi o konzumaciji dobara i usluga, odnosno posjedovanju materijalnih dobara.

U ekonomskoj nauci konzumerizam predstavlja ekonomske politike kojima je cilj potaknuti potrošnju, odnosno stav prema kome slobodan izbor potrošača treba diktirati ekonomsku strukturu društva.

Treće značenje izraza "konzumerizam", a koje se najčešće koristi, označava društveni pokret kome je cilj predstavljati interese potrošača, odnosno pokret za zaštitu potrošača kroz više sigurnosne standarde, kvalitetu proizvoda te zabranu lažnog oglašavanja.

## Povezano
* Antikonzumerizam
Heart of Darkness

***Heart of Darkness*** (*Srce tame*) je pripovjetka anglo-poljskog književnika Josepha Conrada. Originalno objavljena u tri dijela godine (1899). u časopisu *[[Blackwood's Magazine]]*, kao knjiga je izdana 1902. godine. Danas se smatra najpoznatijim i najutjecajnijim dijelom Conradovog opusa, engleske književnosti i zapadnog kanona.

Pripovjetka je poluatobiografskog karaktera, odnosno inspirirana Conradovim doživljajima u tadašnjoj Slobodnoj Državi Kongo kada je za račun belgijskih kolonijalista i trgovaca slonovačom plovio istoimenom rijekom. Glavni junak, Charles Marlow, je unajmljen od belgijske kompanije da otplovi duboko u unutrašnjost Konga gdje se nalazi trgovačka stanica na čijem je čelu kompanijin agent Kurtz o kome se šire uznemirujuće glasine, te dobavi tamošnje zalihe slonovače.

Pripovjetka je poznata i po tome što je Francisu Fordu Coppoli godine 1979. poslužila kao predložak za *[[Apokalipsa danas|Apokalipsu danas]]*, najpoznatiji film o vijetnamskom ratu.

## Vanjske veze
* 
* Downloadable audio book of ''Heart of Darkness'' by LoudLit.org
Heart of Darkness (razvrstavanje)

**Heart of Darkness** se može odnositi na: 
* *[[Heart of Darkness]]* je pripovjetka Josepha Conrada, poznata kao predložak za film *Apocalypse Now*.
* *[[Hearts of Darkness: A Filmmaker's Apocalypse]]*, dokumentarni film o snimanju filma *[[Apocalypse Now]]*.
* "Heart of Darkness" je druga epizoda prve sezone TV-serije ''Miami Vice'' u kojoj je gostrujuća zvijezda Ed O'Neill.
* ''Heart of Darkness'' (igra), video-igra vezana s igrom *[[Another World (video igra)|Another World]]*.
* ''Heart of Darkness'' (album), album grupe Grave Digger.
* Heart of Darkness (pjesma), pjesma death metal benda Arch Enemy na albumu Wages of Sin.
* Heart of Darkness (literary device), a universally used, unwritten 
* *[[The Heart of Darkness]]*, debitantski album benda Hoodlum Priest.
* *Heart of Darkness*, druga po redu ekspanzija (DLC) za video-igru *[[Victoria II]]*
The Theory of the Leisure Class

***The Theory of the Leisure Class*** je knjiga norveško-američkog ekonomista Thorsteina Veblena, prvi put izdana godine 1899. u vrijeme kada je bio profesor na Univerzitetu Chicaga.

Veblen je tvrdio kako je knjigu napisao kao osobni esej, odnosno kritiku suvremene kulture, a ne kao ekonomski udžbenik. Kritičari su tu izjavu protumačili kao izgovor za necitiranje izvora za svoje tvrdnje. Usprkos toga, *Theory of the Leisure Class* se smatra jednim od velikih knjiga u historiji ekonomske nauke, isto kao i prva detaljna kritika konzumerizma.

## Vanjske veze
* 
* Veblenite edition of ''The Theory of the Leisure Class''
* Thorstein Veblen's Web  by Harrison Mujica-Jenkins at latephilosophers.com
Italijanska uprava za Kvarner

**Italijanska uprava za Kvarner** (italijanski: *Reggenza Italiana del Carnaro*) bila je država koju je Gabriele D'Annunzio proglasio u Rijeci 12. rujna 1920. godine. Ova samoproglašena država nikada nije dobila međunarodno priznanje i u prosincu ju je zamijenila Slobodna Država Rijeka.

## Historija
Zbog odluke o mogućoj predaji Rijeke na Pariškoj mirovnoj konferenciji, D'Annunzijevi crnokošuljaši 12. rujna 1919. zauzimaju grad i prisiljavaju američke, britanske i francuske snage na povlačenje. Iako su D'Annunzijeve pristaše smatrale da će Italija anektirati Rijeku, to se nije dogodilo. Italija je umjesto toga započela blokadu Rijeke, zahtijevajući da se pobunjenici predaju.

Nakon toga, D'Annunzio je proglasio Italijansku upravu za Kvarner s "ustavom" koji je sadržavao mnoge elemente talijanskog fašizma i u kojem je on dobio titulu vođe (*Commandante*). Budući da 
D'Annunzio nije priznavao Rapalski ugovor, najavio je rat Italiji. Na kraju je predao grad u prosincu 1920. nakon bombardiranja talijanske mornarice (događaj znan kao Krvavi Božić).

## Kvarnerska povelja

Kvarnerska povelja (italijanski: *Carta del Carnaro*) figurirala je kao ustav D'Annunzijeve uprave, a bila je spoj anarhističkih, fašističkih i demokratskih republikanskih ideja. D'Annunzija se često smatra prethodnikom ideala i metoda talijanskog fašizma. Ovaj ustav je D'Annunzio napisao zajedno sa sindikalistom Alcesteom De Ambrisom, koji je izrado politički i pravni okvir ovog dokumenta, dok ga je D'Annunzio pjesnički uljepšao. De Ambris je bio na čelu skupine pobunjenih talijanskih mornara koji su ustupili svoj brod D'Annunziju. Poveljom je osnovana korporativistička država s devet udruženja koji su predstavljali razne gospodarske sektore s obveznim članstvom. U desetom takvom udruženju, koje je osmislio sam D'Annunzio, bili bi superiorniji pojedinci.

Zakonodavna vlast sastojala se od dva doma (*Consiglio degli Ottimi* i *Consiglio dei Provvisori*), čije bi zajedničke sjednice (*Arengo del Carnaro*) odlučivale o stranim sporazumima, dopunama ustava i imenovanju diktatora u slučaju nužde. Poveljom je kao glavnom načelu države određena "glazba".

## Povezano
* Povijest Rijeke
* Slobodna Država Rijeka
* Talijanski iredentizam

## Vanjske veze
* 
*https://web.archive.org/web/20180509072247/http://www.reakt.org/fiume/index_2.html
*https://web.archive.org/web/20180124083210/http://www.reakt.org/fiume/charter_of_carnaro.html
*
*https://web.archive.org/web/20070212090316/http://www.crwflags.com/fotw/flags/hr-fiume.html
*http://worldatwar.net/nations/other/fiume/
*https://web.archive.org/web/20090715162114/http://www.karr.net/Constitution_of_Fiume/etexts.htm
Lord Jim

**Lord Jim** je roman anglo-poljskog književnika Josepha Conrada, prvotno objavljen u nastavcima u *[[Blackwood's Magazine]]* od oktobra 1899. do novembra 1900. Protagonist romana, inspiriran stvarnim događajima vezanim uz slučaj broda *[[SS Jeddah]]*, je ambiciozni engleski pomorac po imenu Jim čija je reputacija i karijera pomorskog časnika uništena nakon sudjelovanja u skandaloznom napuštanju broda s putnicima, a koji iskupljenje pokušava pronaći pomažući stanovnicima indonežanskog otoka da se obrane od bandita. Narator romana je Charles Marlow, česti lik u Conradovoj prozi i piščev alter ego.

Lord Jim je dva puta bio ekraniziran - godine 1925. kao nijemi te godine 1965. kao raskošni pustolovni spektakl gdje je glavnog junaka tumačio Peter O'Toole.

## Vanjske veze

**Izvori**
* ''Lord Jim'' , text with audio and PDF .
*  
* ''Lord Jim'', available at Internet Archive (scanned original edition books)
* ''Lord Jim'', available at LibriVox (audio)
**Komentari**
* "Stephen Crane as a Source for Conrad's Jim", Nina Galen, *Nineteenth-Century Fiction*, vol. 38, no. 1 (1983).
* ''Lord Jim'', from SparkNotes
* ''Lord Jim'', from GradeSaver
* ''Lord Jim'', by Richard Curle, in *Joseph Conrad: a study* (1914).
Leopold I od Belgije

*Ostala značenja imena *'Leopold I.** vidjeti na [[Leopold I. (razvrstavanje)]]

**Leopold I.** ([[nemački jezik|njem.]] ''Leopold Georg Christian Friedrich'', [[16. 12.|16. XII.]][[1790]]. - [[10. 12.|10. XII.]][[1865]]), belgijski kralj, vladao od [[1831]].

Potjecao je iz [[Sachsen-Coburg-Gotha (dinastija)|Dinastije Sachsen-Coburg-Gotha]]. U redovima ruske vojske borio se protiv [[Napoleon]]a ([[1813]]-[[1814]]). Poslije proglašenja belgijske nezavisnosti od [[Holandija|Holandije]] ([[4. 10.|4. X.]] [[1830]]) Belgijski nacionalni (narodni) kongres ([[1831]]) izabrao ga je za prvog kralja nezavisne [[Belgija|Belgije]].

Njegov sin [[Leopold II od Belgije|Leopold II]] naslijedio ga je na [[tron]]u, a kćerka **Charlotta*' postala je carica [[Meksiko|Meksika]].

== Izvori i spoljašnje veze ==
* *"Opća enciklopedija JLZ" (5 L-Nigh)'', Zagreb, 1979.
* Belgijska kraljevska porodica
SS Jeddah

**SS ''Jeddah*** je bio [[UK|britanski]] parobrod poznat po jednom od najvećih pomorskih skandala [[19. vijek]]a.

Brod je bio u vlasništvu [[Singapore Steamship Company]]. [[17. jul]]a [[1880]]. je isplovio iz [[Singapur]]a sa 992 putnika, među kojima 147 žena i 62 djece. Većina putnika su bili [[muslimani (vjernici)|muslimanski]] vjernici na hadžu za [[Meka|Meku]] i [[Medina|Medinu]]. Nakon što je brod prošao kroz oluje, kapetan je ustanovio da je popustila oplata te da se puni vodom. Uvjeren da će *Jeddah* potonuti, kapetan je zajedno sa posadom jednostavno sjeo u čamce za spašavanje. Poslije ih je pokupio drugi brod, te su nakon dolaska u Aden vlastima rekli kako je na brodu "izbila stravična pobuna" nakon čega je potonuo. Međutim, [[8. augusta]] [[1880]]. u Aden je uplovio francuski parobrod koji je teglio Jeddah na kome su hodočasnici, usprkos svega, preživjeli. Zbog cijelog slučaja je pokrenuta javna istraga. Taj događaj je inspirirao [[Joseph Conrad|Josepha Conrada]] za radnju njegovog romana *Lord Jim*.

== Reference ==


== Vanjske veze ==
* [http://www.plimsoll.org/resources/SCCLibraries/WreckReports/14642.asp *Wreck Report for 'Jeddah', 1881'']
Pik (razvrstavanje)

Troslov **PIK** može značiti:

## Opšte imenice
* boja u igraćim kartama, crni list
* šiljast, gol vrh visoke planine
* krajnji uglasti prostor u krmi i u kljunu broda
* u dječjoj igri hvatanja ili skrivanja mjesto "spasa"

## Kratice

* Poljoprivredno-industrijski kombinat
** PIK Đakovo
* Prehrambeno-industrijski kombinat
** PIK Vrbovec
** PIK Rijeka

* Pokrajinska izborna komisija
* Tovarna **pletenin in konfekcije**, Maribor
* oznaka aerodroma **Prestwick** u Glasgowu, Škotska

## Ličnosti
* bog vradžbina u rimskoj mitologiji, otac Faunov 

## Geografija
* mjesto kod Teherana, Iran
* vrh u Čabarovskom kraju, Rusija (1.541 m)
Slavonski koktel

**Slavonski koktel**, koktel koji se pravi od (domaće) šljivovice, sirupa od dinje i leda. 

## Izvori
* Melita Berečić: *"Prirodna domaća šljivovica u umjerenoj količini pravi je lijek*", Osječki dom, VI, 755, 24-25 - Osijek, 6-10. X. 2005.