open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Djevojka i hrast

***Djevojka i hrast*** je jugoslavenski crno-bijeli igrani film snimljen 1955. godine u režiji Krešimira Golika, a po scenariju Mirka Božića. Po žanru je drama, a radnja se događa u zabačenom selu Dalmatinske Zagore. Protagonistica, koju tumači Tamara Miletić, je Smilja, djevojka zaljubljena u mladića po imenu Ivan (čiji lik tumači Andrej Kurant, a što izaziva bolesnu ljubomoru njenog polubrata Josipa (koga tumači Ljuba Tadić u jednoj od svojih prvih zapaženih uloga). *Djevojka i hrast* je danas prije svega poznata po fotografiji Franje Vodopiveca koja je taj film učinila jednim od stilski najdotjeranijih ostvarenja tadašnje jugoslavenske kinematografije.

Iste je godine Zagreb Film u svrhu promocije snimio kratki istoimeni film, poznat kao jedno od najranijih animiranih ostvarenja hrvatske i jugoslavenske kinematografije.

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze
*
Šolaja

***Šolaja*** je jugoslovenski partizanski film, snimljen 1955. godine u režiji Vojislava Nanovića. Radnja opisuje život Sime Šolaje, partizanskog vođe i narodnog heroja.

## Likovi
* Dušan Janićijević – Poručnik Kraljevske vojske
* Janez Vrhovec - Prole
* Olivera Marković - Sajka
* Milivoje Živanović – Simela Šolaja
* Rade Marković – Kapetan Kraljevske vojske
* Renata Ulmanski – Šolajina žena
* Slobodan Aligrudić – Musliman skojevac

## Vanjske veze
Ljubivoje Tadić

**Ljubivoje Tadić** (Novi Sad, 28. jul 1960), srpski glumac, prvak drame Narodnog pozorišta.

## Biografija
Rođen je u Novom Sadu. Ljubivoje Tadić potiče iz glumačke porodice: otac mu je bio Rastko Tadić, a stric Ljuba Tadić. Glumu je diplomirao na Fakultetu dramskih umetnosti. U Narodnom pozorištu je od 1984. godine. Pored glume, bavi se književnošću, dramaturgijom i režijom projektnih predstava u drugim pozorištima i alternativnim scenama. Od 2000. do 2005. godine je bio upravnik Narodnog pozorišta.
 
Osnovao je svoje pozorište „Ogledalo“ u kome igra Arčibalda Rajsa u predstavi „Čujte Srbi, čuvajte se sebe!" i predstavu koju je po sopstvenom tekstu i režiji režirao „Kako je divan taj prizor“, „Zle duhe“, politički kabare „Kakav je ovo narod“. Režirao je predstavu „Šta je bilo posle“, zajedno sa glumcima iz pozorišta Sklonište u teatru. Takođe režirao je i glumio u predstavi „Riznica poroka“ Dobroslava Petričevića.

Veći deo predstava je snimio za televiziju RTS, emisiju *TV Teatar*.

## Važnije uloge
* Tom ... „Staklena menažerija“ T. Vilijamsa 
* Stojan ... „Koštana“ B. Stankovića 
* Pol ... „Daktilografi“ M. Šizgala 
* Delio ... „Vojvotkinja od Malfija“ 
* Jovan ... „Marija Magdalena i apostoli“
* Alvaro ... „Tetovirana ruža“ T. Vilijamasa 
* Tesla ... „Tesla ili prilagođavanje anđela“ D. Pešića 
* Bil ... „Centrifugalni igrač“ T. Manojlovića 
* Selimir ... „Razvojno put Bore Šnajdera“ A. Popovića 
* Savo Vukotić Cicko ... „Velika drama“ S. Kovačevića 
* Mitke ... „Koštana“ B. Stankovića 
* Makijaveli ... „Dijalog u paklu između Makijavelija i Monteskijea“
* Guto (pisac)... „Riznica poroka“ 
* Dobrica Ćosić... „Lična istorija“

## Vanjske veze
* 
*  
* Ljubivoje Tadić kao Arčibald Rajs 
* Policajcu koji me je devedesetih zamalo obogaljio sam oprostio („Blic“, 20. novembar 2011)
* Mitke u najtežoj ulozi („Politika“, 27. jul 2015)
* Glumac u drami petog oktobra („Politika”, 20. april 2017)
Frano Šimunović

**Frano Šimunović** (* Dicmo, 10. listopada 1908. - † Zagreb, 28. ožujka 1995.), je hrvatski - slikar, sin slavnoga književnika Dinka Šimunovića, bio je jedan od najeminentnijih hrvatskih pejzažista.

## Biografija
Vrlo malo je živio u Dicmu, jer mu je otac tada učitelj dobio premještaj u Split, tu je Frano Šimunović išao u osnovnu školu i gimnaziju . Obitelj se 1929. seli u Zagreb, a Frano započinje studij arhitekture, ali ga ubrzo napušta te se prebacuje na studij slikarstva na Akademiju likovnih umjetnosti u Zagrebu 1930.-34. kod Ljube Babića i Joze Kljakovića. Nakon toga usavršavao se u Madridu 1934.-35.. Svoju prvu izložbu održao je 1935. u salonu Ulrich u Zagrebu.

Nakon Drugog svjetskog rata slika jednu od najboljih slika na temu ratnih stradanja - *Partizanska kolona* (1949).1951. ženi se sa kiparicom Ksenijom Kantoci, sa kojom će često izlagati do kraja života.
Za Hrvatsko narodno kazalište je u sklopu tadašnje velike obnove zgrade, 1969. godine naslikao svečani zastor *Titov naprijed*, prema motivu poeme hrvatskog pjesnika Vladimira Nazora Titov naprijed.

Frano Šimunović međutim pronalazi sebe u slikanju pejzaža iz djetinstva - rodne Zagore i njezina kamena. Tako nastaju 1950-ih njegove slavne slike; *Kamenjar*, 1954., *Zagora*, 1957., *Međe u kršu*, 1959. Motivi se sve više oslobađaju opisnog i približuju modi onog vremena informelu, tako postupno kao i Oton Gliha i Šimonović dolazi do svojih *gromača*, - pejzaža škrtih polja Dalmatinske zagore otetih teškom mukom od kamena. Tad nastaje niz ponajboljih pejzaža gromača, *Stare međe*, 1969, *Kameni doci*, 1969, *Sanjane međe*, 1971, *Stara priviđenja*, 1973.

Frano Šimunović je samostalno izlagao u; Zagrebu, Beogradu, Splitu, Novom Sadu, Dubrovniku, Osijeku, Zadru, Sarajevu i Pragu, a sudjelovao je i na brojnim kolektivnim izložbama. Izlagao je i na Venecijanskom bijenalu 1964. s tadašnjom zagrebačkom reprezentacijom; Oton Gliha, Edo Murtić, Zlatko Prica, Ordan Petlevski, Vojin Bakić, Dušan Džamonja

Pred kraj života, zajedno sa suprugom darovao je Modernoj galeriji u Zagrebu 51 vlastito djelo iz 1970-ih i 1980-ih godina.

### Nagrade
* Životna nagrada “Vladimir Nazor” (1972.).

### Posljednja izložba
* Ksenija Kantoci i Frano Šimunović, Moderna galerija, Zagreb, 2004.

### Bibliografija
* Grgo Gamulin: "Monograffija Frano Šimunović" Galerija umjetnina Bol,1988.
* Kružić Uchytil: "Frano Šimunović"
* Andre Mohorovičić: "Frano Šimunović"
* Katalog izložbe; Oton Postružnik, Frano Šimunović, Slavko Šohaj, GSU, Zagreb, 1958.

## Izvori

## Vanjske veze
* Igor Zidić: Frano Šimunović, HERME(NEU)TIKA KAMENA na portalu Adris grupa d.d. 
* Galerija Kaptol, Frano Šimunović 
* O izložbi Kantoci - Šimunović na portalu MH
Cipelice na asfaltu

**Cipelice na asfaltu** je jugoslovenski film za decu iz 1956. godine.

## Radnja
Film prikazuje tri priče o deci:
* Doživljaji devojčice Zorice koja luta gradom dok majka misli da je u obdaništu
* Sukob grupe dece sa nastojnikom višespratnice zbog jednog psa
* Igra dečaka sa ukradenim revolverom.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Veliki i mali

„**Veliki i mali**“ je jugoslovenski film, snimljen 1956. godine u režiji Vladimira Pogačića.

## Kratak sadržaj

Pavla, policija, pri pokušaju da prebaci grupu ilegalaca na oslobođenu teritoriju, traži i pokušava da ga uhvati. Pavle želi da se skloni kod svog starog prijatelja, ali mu to ne uspeva, ali mali Aca, prijateljev sin, ga skriva, a istovremeno i obaveštava Pavlove drugove o situaciji. Oni nude Acinom ocu da pođe sa njima, ali ovaj, ne mogavši da donese odluku, gine na vratima.

## Likovi
Udruženje filmskih umetnika Srbije

**Udruženje filmskih umetnika Srbije** (UFUS) je bila filmsko preduzeće sa sedištem u Beogradu. Sa produkcijom počelo 1953., samo osam godina posle Drugog svetskog rata. Grupa austrijskih filmskih radnika, okupljenih oko "Cosmopol Filma" iz Beča, odlučuje da uradi film u koprodukciji sa jugoslovenskim partnerom "UFUS"-om iz Beograda. I pored brojnih prepreka na tom putu, filmska ekipa uspeva da realizuje film „Poslednji most“, kao svoj prvi film za koji i dobijaju nagradu na Festivalu u Kanu 1954. godine.
## Produkcija filmova
* 1954 - Poslednji most

* 1955 - Ešalon doktora M.

* 1955 - Njih dvojica

* 1955 - Dva zrna grožđa

* 1956 - Putnici sa Splendida

* 1956 - Poslednji kolosek

* 1957 - Zenica

* 1958 - Rafal u nebo

* 1958 - Kroz granje nebo

* 1958 - Gospođa ministarka

* 1958 - Pogon B

* 1960 - Drug predsednik centarfor

* 1960 - Partizanske priče

* 1961 - Leto je krivo za sve

* 1962 - Prozvan je i 5-3

* 1962 - Medaljon sa tri srca

* 1962 - Zvižduk u osam
Potraga (film)

***Potraga*** je jugoslovenski film, snimljen 1956. godine u režiji Žorža Skrigina.
## Kratak sadržaj

Jelena i doktor Mirković posle izvesnog vremena uviđaju da njihova veza nije bila samo puko ispunjavanje partijskog zadatka u cilju što boljeg održavanja ilegalne štamparije. Kada je Mirković otišao u partizane, jedan od ilegalaca, nije izdržao mučenje na saslušavanju u policiji i odaje mesto gde se nalazi štamparija. Jelena uspeva da se spasi i štamparija nastavlja sa radom. 
## Likovi

## Vanjske veze
*
Aleksandar Gavrić

**Aleksandar Gavrić** (u filmovima se pojavljivao i kao **Aca Gavrić**, odnosno **Aleksandar Gavrik**) je bio srpski glumac, poznat po nizu zapaženih uloga u nekim od najpopularnijih ostvarenja jugoslovenske kinematografije 1960-ih, a među kojima se najviše ističe *[[Kapetan Leši (film)|Kapetan Leši]]*.

## Biografija
Aleksandar Gavrić je rođen je u Beogradu 28. maja 1932. godine. Glumu je diplomirao na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu 1956. godine. Glavne uloge je igrao u filmovima Žike Mitrovića, Signali nad gradom (1960), Solunski atentatori (1961), Obračun (1962), Marš na Drinu (1964) i Operacija Beograd (1968). Igrao je i u italijanskim i nemačkim akcionim filmovima. Odlikovan je Ordenom rada sa srebrnim vencem.

Poginuo je u automobilskoj nesreći u Inđiji 1972. godine.

## Filmografija

|-
| 1956. || Potraga || Stanko
|-
| 1960. || Kapetan Leši || kapetan Ramiz Leši
|-
| 1960. || X-25 javlja || Velja
|-
| 1960. || Signali nad gradom || komandir Stanko
|-
| 1961. || Solunski atentatori || 
|-
| 1961. || Stepenice hrabrosti ||
|-
| 1962. || Obračun || kapetan Ramiz Leši
|-
| 1963. || Radopolje || 
|-
| 1964. || Teufel im Fleisch || profesor Aleksandar
|-
| 1964. || Marš na Drinu || Kosta Hadživuković
|-
| 1965. || Le soldatesse || Alesi
|-
| 1965. || Vinetu 3. deo || dete
|-
| 1966. || Andremo in citta || Ratko Vista
|-
| 1966. || Do pobedata i po nea || Puškar
|-
| 1966. || Winnetou und sein Freund Old Firehand || Derks
|-
| 1966. || Kako su se voleli Romeo i Julija? || Stole Stanojlović
|-
| 1967. || Kad budem mrtav i beo || Dule
|-
| 1967. || Bomba u 10 i 10 || Šofer
|-
| 1967. || Visočka hronika || Jurij
|-
| 1968. || Operacija Beograd || Martin
|-
| 1968. || Heroin || 
|-
| 1969. || Nizvodno od Sunca || Danilo
|-
| 1970. || Ubistvo na svirep i podmukao način i iz niskih pobuda || Gojko Vidak
|-
| 1970. || Prva ljubav || 
|-
| 1971. || Čudo || 
|-
| 1971. || S vanglom u svet || Živorad Spasenović
|-
| 1971. || Moja luda glava || 
|-
| 1971. || Mlad i zdrav kao ruža || Islednik
|-
| 1972. || Musa iz cirkusa || 
|-
| 1972. || I Bog stvori kafansku pevačicu || 
|-
| 1973. || Kamiondžije || direktor Kostić 
|-
| 1973. || Žuta || Vule
|-
| 1973. || Paja i Jare || direktor Kostić || 
|}

## Vanjske veze
*
U mreži

„** U mreži **“ je jugoslovenski film, snimljen 1956. godine u režiji Bojana Stupice.

## Kratak sadržaj

Radnja se odvija u primorskom mestu između dva svetska rata. Protagonistica je devojka koja će posvađati dva najbolja prijatelja.

## Likovi

## Vanjske veze
*
Poslednji kolosek

„**Poslednji kolosek**“ je jugoslovenski kriminalistički film, snimljen 1956. godine u režiji Živorada Mitrovića.

## Kratak sadržaj

Grupa železničara duže vremena organizovano krade na beogradskoj železničkoj stanici. Islednik postupno otkriva bandu. Jedan od kradljivaca, zbog istrage koja je usledila, gubi nerve i biva gurnut pod voz. Posle njegovog ubistva, ceo slučaj dobiva drugu dimenziju i istraga brže napreduje. Svi konci vode do ličnosti koja stoji iza grupe.

## Likovi

## Vanjske veze
*
Putnici sa Splendida

„** Putnici sa Splendida **“ je jugoslovenski film, snimljen 1956. godine u režiji Milenka Štrbca.

## Kratak sadržaj

Grupa starijih moreplovaca isplovljava na jedrenjaku „Splendid“, sa željom da dokažu da je on bolji od parnih brodova čija nezadrživa ekspanzija ugrožava njihov život. Kada u olujnoj noći, odbijaju pomoć parnog broda i rešeni da ako treba i izgube život, mornari otkriju dečaka skrivenog na brodu, i tada počinje njihova očajnička borba za samoodržanje.

Film je (većinom) snimljen u Šibeniku, u staroj gradskoj četvrti Dolac. 
## Likovi

{| class="wikitable" 
|-
! Glumac
! Uloga
|-
| Aleksandar Stojković ||Moreplovac
|-
| Dragutin Todić|| Moreplovac
|-
| Rudolf Kukić|| Moreplovac
|-
| Josip Zapalorto || Moreplovac
|-
| Srboljub Petrović|| Moreplovac
|-
| Živan Čukulić|| Moreplovac
|-
| Aleksandar Brambila|| Moreplovac
|-
}}

*
Univerzitet Bio-Bio

**Univerzitet Bio-Bio** (šp. *Universidad del Bío-Bío*) je univerzitet u Čileu u gradu Concepción sa 8.977 studenata. Univerzitet Bio-Bio je osnovan 9. aprila 1947. godine. Rektor je Héctor Guillermo Gaete Feres. Moto univerziteta je: *La Universidad de la región del Bío-Bío*, što na španskom znači: *Univerzitet u Regije Bio-Bio*. Univerzitet u Biobiu je sačinjen od šest fakulteta i poseduje sistem univerzitetskih biblioteka i računskih centara.

## Kampus
# Concepción
# La Castilla
# Fernando May

## Fakulteti
# Arhitektonski fakultet
# Inženjerstvo fakultet
# Prirodno-matematički fakultet
# Poslovni fakultet
# Obrazovanje i humanističke nauke fakultet
# Zdravlje nauka i hrane fakultet

## Povezano
* Lista univerziteta u Čileu

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanična internet prezentacija
Univerzitet u Concepciónu

**Univerzitet u Concepciónu** (španski: *Universidad de Concepción*) je univerzitet sa 26.130 studenata smešten u Concepciónu. Osnovan je 14. maja 1919. godine. Rektor je Carlos Saavedra Rubilar. Univerzitet u Concepciónu je sačinjen od 19 fakulteta i poseduje sistem univerzitetskih biblioteka i računskih centara.

## Fakulteti
Univerzitet čine, po redosledu osnivanja, sledeći fakulteti:
* Filozofski fakulet
* Pravni fakultet
* Medicinski fakultet
* Prirodno-matematički fakultet
* Fakultet fizičke kulture
* Pedagoški fakultet
* Arhitektonski fakultet
* Inženjerski fakultet
* Humanističko-umjetnički fakultet
* Stomatološki fakultet
* Farmaceutski fakultet
* Fakultet prirodnih nauka i okeanografije
* Hemijski fakultet
* Fakultet društvenih nauka
* Veterinarski fakultet
* Poljoprivredni fakultet
* Šumarski fakultet
* Kampus Los Ángeles kampusa

## Povezano
* Lista univerziteta u Čileu

## Vanjske veze

* Vebsajt Univerziteta u Concepciónu
Zatvorska pobuna

**Zatvorska pobuna** je naziv koji u najširem smislu označava masovno i nasilno otkazivanje poslušnosti zatvorenika službenoj vlasti, a koji se odlikuje oštećivanjem imovine (vandalizam) ili fizičkim napadima na zatvorske službenike i/li druge zatvorenike. Zatvorske pobune mogu biti organizirane i spontane; u potonjem slučaju se koristi izraz **zatvorski neredi**.

Uzroci zatvorskih pobuna se u pravilu mogu pronaći u nezadovoljstvu životnim uvjetima, a njihovi ciljevi mogu varirati o okolnostima. Nekada se svode na poboljšanje životnih uvjeta (bolja hrana, duže šetnje, premještaj u druge zatvore), nekada nastojanje da se zatočeništvo skrati ili prekine, a nekada predstavlja tek stvaranje uvjeta za zatvorski bijeg, odnosno fizičku likvidaciju doušnika ili suparničke zatvorske bande. 

Zatvorske pobune valja razlikovati od nenasilnih protestnih akcija kao što je zatvorenički štrajk glađu.

## Povezano
* Pobuna u Attici
* Masakr u Carandiruu
Tamnica

**Tamnica** je naziv za zatvorsku ćeliju ili prostoriju, odnosno zatvorski objekt, čija je glavna svrha spriječiti bilo kakav kontakt zatvorenika sa vanjskim svijetom. To se postiže tako što se tamnica gradi ispod zemlje, a u prošlosti su za tu svrhu služili posebni dijelovi tvrđava. Jedini način ulaska i izlaska iz tamnice su jedna vrata, nekada na plafonu ili podu ćelije. U prošlosti su nedostatak prirodnog svjetla i ventilacije imali teške posljedice po fizičko i mentalno zdravlje zatvorenika. Motiv tamnice je kasnije postao popularan u zapletima gotskih romana.

## Povezano
* Zazidavanje
* Tamnica naroda
Transept

**Transept** (je sintagma od latinskih riječi *trans* = preko, kroz, s one strane i *saeptum* =ograda ) zapravo je onaj dio nekog objekta koji leži poprečno od njegove glavne mase.

Ipak se ta riječ najviše koristi u crkvenom graditeljstvu, gdje transept označava poprečni brod položen okomito na uzdužne brodove crkve  tako da razdvaja svetište (uključujući oltar, apsidu, kor, prezbiterij ili katedru) od ostalog dijela crkve. U tlocrtu transept i brod daju objektu oblik križa. Na sjecištu transepta i glavnog broda često se uzdiže kupola (u ranijim crkvama to je bio središnji toranj). Poput zidova uzdužnih brodova, i transept može imati prozore.

## Historija primjene
 
Transept se kao arhitektonski oblik javio u ranokršćanstvu ali njegova česta primjena kreće od romaničke i gotičke arhitekture.

Ako se transept nalazi točno u sredini broda, nastaje centralna crkva s upisanim grčkim križem s kracima jednake dužine, taj oblik je češći u pravoslavnim crkvama. U katoličkim crkvama transept je obično bliži oltaru - tako da tlocrtno takvi objekti imaju oblik latinskog križa.

Transept imaju i svjetovne građevine, kao što je to imala izgorjela Kristalna palača na Svjetskoj izložbi u Londonu 1851 godine. Transeptom se zove i dugi prolaz između dvije građevine.

## Povezano
* Bazilika
* Brod (arhitektura)
* Apsida
* Ciborijum
* Diakonikon
* Narteks

## Napomene

## Vanjske veze

Transetto, na portalu treccani.it, pristupljeno 13. 06. 2011.
Los Ángeles (Čile)

**Los Ángeles** je grad od 143,563 stanovnika. na jugu Čilea u Provinciji Bío Bío, u kojoj je administrativni centar

## Geografija

Los Ángeles leži u Centralnoj čileanskoj dolini duž obala triju malih pritoka rijeke Biobío, udaljen 97 km jugoistočno od svog regionalnog centra - 
Concepcióna. Kako leži na trasi Panameričkog autoputa granice odlično je povezan sa ostalim gradovima, a do njega vodi i krak željezničke pruge dug 21km.

## Historija
Los Ángeles je službeno osnovan  1739. dekretom pod imenom - *Nuestra Señora de Los Ángeles* status grada dobio je 1852.

Grad je 1820. pretrpio veliki požar, i nekoliko potresa, a trpio je i od napada plemena Araukanaca.
   
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Municipalidad de Los Ángeles'' (službene stranice)
Zazidavanje

Pod **zazidavanjem** ljudi se smatra građevinska aktivnost kojoj je svrha neku osobu trajno smjestiti u dio neke građevine na način koji će izazvati njenu smrt uslijed izgladnjelosti ili dehidracije. U pravilu predstavlja čin ubistva ili oblik smrtne kazne. U potonjim slučajevima je bio primjenjivan za osobe koje su činile posebno nečasna djela, i njihovim zazidavanjem se porodica ili šira zajednica počinitelja nastojala simbolički odvojiti od sramote.

## Povezano

* Prerana sahrana
* Anahoret
Zle pare

***Zle pare*** je jugoslavenski igrani film snimljen 1956. u režiji Velimira Stojanovića. Po žanru je mešavina drame i crne komedije. Radnja je inspirirana stvarnim događajima u Crnoj Gori neposredno pred i na početku Drugog svjetskog rata. Protagonisti su mještani crnogorskog sela koji slučajno otkrivaju zalihe zlata koje je kraljevska vlada zakopala kako bi ga sačuvala u sluačju invazije. Radnja prikazuje kako oni to zlato kradu kako bi njime sagradili raskošne kuće, ali i kako one budu uništene kada nakon rata Crnu Goru okupiraju Italijani.

## Uloge

Ostale uloge &nbsp;▼



Kompletna filmska ekipa &nbsp;▼




## Vanjske veze
*
The Siege

***The Siege***, američki politički triler iz 1998. godine u režiji Edwarda Zwicka s Denezelom Washingtonom i Bruceom Willisom u glavnim ulogama.

Film prikazuje fiktivni događaj terorističkog napada na New York City, čime odražava aktualni strah od islamskog terorizma, zbog čega je film kritiziran od strane muslimanske zajednice u SAD-u.

U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom ***Opsadno stanje***, a u Srbiji pod naslovom ***Opsada***.

## Sadržaj

Agent FBI-ja i šef newyorškog antiterorističkog odreda *Anthony 'Hub' Hubbard* (Denzel Washington) i njegov partner libanonskog podrijetla *Frank Haddad* (Tony Shalhoub) javljaju se na dojavu o bombi podmetnutoj u autobus pun ljudi. Međutim, ispostavi se da je riječ o lažnoj napravi koja je pri rasprsnuću oslobodila boju. No, to je bilo i više nego dovoljno da agent Hubbard započne istragu o incidentu, koja ga dovede do nimalo kooperativne agentice CIA-e *Elise Kraft* (Annette Bening), špijunke s važnim vezama na Srednjem Istoku.

Kada prava bomba eksplodira u autobusu usmrtivši gomilu nevinih putnika, grad počne potresati niz eksplozija podmetnutih na ključnim mjestima u gradu. U tom trenutku, Hubbard i Elise prisiljeni su udružiti snage kako bi otkrili počinitelje strahovitih zločina. U međuvremenu, bombardiranje grada se intenzivira i dosegne gotovo apokaliptične razmjere, što prisili vladu na proglašavanje izvanrednog stanja u četvrti Brooklyn, gdje živi najviše Amerikanaca arapskog podrijetla. Za provođenje opsade zadužen je general bojnik *William Devereaux* (Bruce Willis), čovjek koji je isplanirao šeikovu otmicu, što dodatno pridonosi napetosti. Pod njegovim zapovjedništvom počinje se provoditi brutalna represija nad arapskom zajednicom, a na Hubbardu i Elise je da ga pokušaju zaustaviti.

## Uloge

* Denzel Washington - Anthony 'Hub' Hubbard
* Annette Bening - Elise Kraft
* Bruce Willis - gen. William Devereaux
* Tony Shalhoub - Frank Haddad

## Vanjske veze
* The Siege na IMDb-u
Milo Cipra

**Milo Cipra** (Vareš, 13. listopada 1906. - Zagreb, 9. srpnja 1985.), hrvatski skladatelj.

Godine 1931. u Zagrebu diplomira filozofiju, a 1933. kompoziciju na Muzičkoj akademiji. Kasnije je službovao na gimnazijama u Cetinju, Novoj Gradiški, Karlovcu i Zagrebu, a 1941. postaje profesor MA (dekan 1961. - 1971.) sve do umirovljenja 1977. Izvanredni član Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnosti od 1976. godine.

Otac hrvatskog filozofa Marijana Cipre.

## Važnija djela
* *Sonatina u D-molu*, za glasovir 1930.
* *Slavenska rapsodija za orkestar* 1931.
* *Sonata za violinu i klavir* 1944.
* *I. simfonija* 1948.
* *II. simfonija* 1952.
* *Kantata o čovjeku* 1958
* *Sunčev put* 1959.
* *Musica sine nomine* 1963.
* *Aubade* 1965.
* *Leda* 1965.
* *Triptihon dalmatinskih gradova* 1969. - 1976.
* *Meditation sur Re* 1975.
* *Trio za obou, klarinet i fagot* 1978.
Branko Marjanović

**Branko Marjanović** (Zagreb, 12. svibnja 1909. - Zagreb, 13. veljače 1996.), hrvatski filmski redatelj i montažer.

Završio je Dramsku školu u Zagrebu, a filmska iskustva stjecao je u Pragu i radom na prosvjetnom filmu u Zagrebu. Za Drugog svjetskog rata rukovodio je proizvodnjom Hrvatskog slikopisa, režirao, pisao scenarije i montirao dokumentarne filmove, od kojih je najpoznatiji *[[Straža na Drini]]* (1942), nagrađen na Venecijanskom filmskom festivalu. Kao i mnogi drugi hrvatski filmaši u to vrijeme, surađivao je sa NOP-om, te je poslije dolaska komunista na vlast nastavio je s redateljskim i montažerskim radom, postavši jednim od najvažnijih imena jugoslavenske kinematografije. 

Njegovu karijeru je, međutim, ozbiljno obilježio film "Ciguli miguli", komedija o birokraciji malog mjesta, dovršen 1952. Zbog navodne kritike socijalističkog sistema bio je zabranjen, a prikazivanje je odobreno tek 1977. godine. Marjanović je nakon toga snimio još nekoliko igranih filmova, ali je od njih na kraju odustao posvetivši se dokumentarnim filmovima o prirodi ("Mala čuda velike prirode", "Svizac", "Bjeloglavi sup"). Dobio je nagradu za životno djelo "V. Nazor".

## Vanjske veze
* Biografija na www.film.hr
Ne okreći se, sine

***Ne okreći se, sine*** je jugoslavenski film, snimljen 1956. godine u režiji Branka Bauera. Nastao je prema istoimenom dečjem romanu Arsena Diklića.

Prema anketi hrvatskih filmskih kritičara iz 1999. godine, *Ne okreći se, sine* je proglašen za osmi najbolji hrvatski film ikada snimljen.

## Kratak sadržaj
Partizanski ilegalac, inžinjer Neven Novak beži iz voza sa kojim ustaše prevoze zatvorenike u Jasenovac. Posle uspešnog bekstva on, iz zagrebačkog ustaškog dečijeg doma, pokušava izbaviti sina Zorana, dečaka koji je indoktriniran ustaškom i nacifašističkom ideologijom. Kada Zoran sazna da mu je otac neprijatelj režima, odbija da beži sa njim na partizansku teritoriju. Novak se suočava sa sinovljevim otporom i mrežom koju oko njega stežu policija i agenti.
## Likovi

## Nagrade
* Pulski filmski festival, 1956. - Zlatna arena za najbolji film

## Zanimljivosti
Jedna od scena u filmu, u kojoj ustaški agenti tokom racije na ulici privode Židova, a on bez uspjeha moli građane da mu pomognu, se temelji na anegdoti kojoj je sam Bauer bio svjedočio za vrijeme rata.

Film je poznat i po tome što je u njemu budući hrvatski predsjednik Stipe Mesić statirao u ulozi ustaškog časnika. Kao pomoćnik režisera u snimanju filma je sudjelovao i bivši partizanski oficir Simo Dubajić, poznat po sudjelovanju u blajburškom masakru.

## Izvori


## Vanjske veze
* 
* ''Ne okreći se, sine'' na Filmski-Programi.hr
Zlatko Madunić

**Zlatko Madunić** (Slavonski Brod, 14. svibnja 1930. - Zagreb, 14. svibnja 1995.), hrvatski kazališni i filmski glumac

Studirao je glumu na Akademiji kazališne umjetnosti u Zagrebu, veliki glumac malih rola. Nosioc brojnih kazališnih i filmskih i televizijskih uloga.

## Filmografija

* Ne okreći se, sine (1956.)
* Jedini izlaz (1958.)
* Potraga za zmajem (1961.)
* Carevno novo ruho (1961.)
* Mačak pod šljemom (1962.)
* Minuta za umor (1962.)
* U sukobu (1963.)
* Lisice (1969.)
* Nizvodno od sunca (1969.)
Lav XI

**Lav XI.** (Firenca, 2. jun 1535. – Rim, 27. april 1605) bio je 232. papa, od 1. aprila 1605. do 27. aprila 1605. Pravim imenom Alessandro Ottaviano de' Medici, bio je četvrti papa iz dinastije Medici, nakon Lava X, Klementa VII i Pija IV.

## Biografija
Alessandro Medici rođen je od oca Ottaviana de' Medicija (1484–1546) i majke *Francesce Salviati* (1504–?) koja je po majčinoj strani također bila Medici (njen brat bio je papa Lav X). Nakon što je kasno zaređen za svećenika, Cosimo I. de' Medici, nadvojvoda Velikog Vojvodstva Toskana, poslao ga je 1569. kao svog ambasadora kod pape Pija V u Vatikan. U Rimu je Alessandro ostao petnaest godina. Papa Grgur XIII postavio ga je 1573. za biskupa Pistoje, te 1574. za nadbiskupa Firence i kardinala 1583. Papa Klement VIII poslao ga je 1596. kao svog legata u Francusku na dvor Marije de' Medici koja je vladala kao regentica. U Francuskoj je Alessandro postao veliki prijatelj i slijedbenik propovjednika sv. Filipa Nerija (1515–1595).

## Pontifikat
Alessandro Medici izabran je za papu 14. marta 1605. na konklavi održanoj jedanest dana nakon smrti pape Klementa VIII. Na konklavi je sudjelovalo 62 kardinala, a favoriti među kandidatima za papu bili su veliki historičar Baronius i slavni kontraverzni isusovac Robert Bellarmine. Međutim, lider talijanskih kardinala Aldobrandini, uz podršku francuskih kardinala, uspio da za papu bude izabran Alessandro Medici protiv želje španjolskog kralja Filipa III, ali po ukusu francuskog kralja Henrika IV koji je potrošio ondašnjih 300.000 zlatnih ekija za promociju Alessandrove kandidature. Za papu je ustoličen 1. aprila 1605. pod imenom Lav XI. Star gotovo 70 godina i teško bolestan, umro je nakon svega 27 dana pontifikata. Njegov pontifikat bio je toliko kratak da su ga nazvali Papa Lampo (Munjeviti papa).

## Reference

## Vanjske veze

* Biografija pape Lava XI., na portalu treccani.it 
* Lav XI. na portalu ''Katolička enciklopedija''
Glokalizacija

**Glokalizacija** je kovanica nastala spajanjem riječi globalizacija i lokalizacija, a označava sociologijski pojam integracije i interakcije globalnoga i lokalnoga s jedinstvenim ishodima u različitim geografskim područjima. Glokalizacija je često praćena grokalizacijom.

## Eksterni lnkovi
* Global Change exhibition (May, 1990), and the poster on local and global change http://benking.de/Global-Change/system-earth-posters.html which a year later was the title for the "Local and Global Change" exhibition (1991) http://benking.de/Global-Change/local-global-change-1991.html 
* [Glocalisation of Bulgarian fashion in 2005 by [Ljubomir Stojkov|Lubomir Stoykov]]
* Article on OECD report
* Wal-Mart: a Glocalized company  
* The process of the internationalization of the firm: The glocal strategy of McDonald’s
Grokalizacija

**Grokalizacija** je kovanica nastala od engleskih riječi *grow* (rasti) i *globalisation* (globalizacija), a označava aspekt globalizacije koji se odnosi na imperijalističke ambicije nacija, korporacija, organizacija isl. i njihove težnje da se nametnu u različitim geografskim područjima. Njihov glavni interes je rast (*grow*) moći, utjecaja i u nekim slučajeva i profita u cijelom svijetu, to jest na globalnoj razini. Grobalizacija teče kroz niz subprocesa od kojih su tri najvažnija kapitalizam, amerikanizacija i mekdonaldizacija; oni su ujedno i centralna pogonska sila grobalizacije.
Opsada (film)

*** Opsada *** je jugoslovenski film, snimljen 1956. godine u režiji Branka Marjanovića.

## Kratak sadržaj

Grupa ranjenika, u polusrušenoj kući koja se nalazi pod unakrsnom vatrom neprijatelja, očekuje najgore, i u tom iščekivanju neki od njih se prisjećaju događaja koji su prethodili ovakoj situaciji.

Priča prva - Nakon boravka u španskom građanskom ratu, Marko se vraća u Hrvatsku kako bi se pridružio ustanku protiv okupatora. U vozu na putu prema Zagrebu prepoznaje ga stari prijatelj i poznanik, Željezničar, a Marko mu govori da se vraća sa rada u Nemačkoj. Stigavši u Zagreb, dok traži vezu, Marku je za petama ustaški agent. Marko uspeva da ga se oslobodi, ali je tom prilikom ranjen. Ne znajući što mu se dogodilo, Željezničar ga prima u svoj stan, dovodeći u opasnost vlastitu porodicu.

Priča druga - Partizani Mićo i Perica traže patrolu koja se izgubila, i ukoliko je ne pronađu, Mićo obećava da će dovesti zarobljenog nemačkog generala. Posle uspešnog skrivanja od nemačke patrole, preoblače se u dimničare i tako ulaze u nemački glavni štab grada i ne sluteći da je jedan od zapovednika u štabu partizanski obavještatac.

Priča treća – Nevenka, student violine je veoma suzdržana prema udvaranju kolege iz orkestra, trubača Kreše. Ona misli da ima vremena samo muziku, a ne za ljubav i politiku. Kad Nevenka otkrije da je Krešo ilegalac, ona mu pomože i zaljubiljuje se u njega. Ostaje trudna, a Krešo pokušava da je izvuče iz nemačkog okruženja.

## Likovi

## Vanjske veze
*
Krvava košulja

***Krvava košulja*** je jugoslovenski film iz 1957. godine. Režirao ga je Žorž Skrigin, a scenario je pisao Aleksije Obradović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Racija

**Racija**, rjeđe **policijski prepad**, je naziv za akciju tokom koje policija ili odgovarajući državni organ vrši masovno hapšenje osoba, odnosno pretresanje kuća, vozila i drugih objekata koje za svrhu ima pribavljanje dokaza o ili zaustavljanje protuzakonite djelatnosti. Racije se u pravilu provode iznenada, kako bi se njome obuhvaćenim osobama spriječio bijeg ili uništavanje kompromitirajućih dokaza. 

## Etimologija
Riječ racija dolazi od italijanske riječi *razzia*, koja, pak, predstavlja iskvareni oblik arapske riječi *ghazi*, odnosno gazija. Smatra se da je kao podlogu imala aktivnost arapskih i berberskih gusara koji su sve do 19. vijeka imali običaj na prepad pustošiti italijanske obale.

## Povezano
* Prepad
Nije bilo uzalud

***Nije bilo uzalud*** je hrvatski dugometražni igrani film snimljen 1957. godine u režiji Nikole Tanhofera. Po žanru je drama, a protagonist je mladi liječnik (koga tumači Boris Buzančić u svojoj prvoj glavnoj ulozi) koji dolazi u zabačeno selo kod čijih mještana caruju praznovjerje i nepovjerenje prema modernoj medicini.

Bio je prikazan u službenoj konkurenciji berlinskog filmskog festivala.

## Reference

## Vanjske veze
*
Subotom uveče

*** Subotom uveče *** je jugoslovenski film, snimljen 1957. godine u režiji Vladimira Pogačića. Po žanru je drama, a po strukturi omnibus.

## Kratak sadržaj

Prva priča: *Na Košavi* – Dvoje mladih ljudi ima stambeni problem koji im otežava vezu i tek kada stariji shvate o čemu se radi, problem biva rešen.
Druga priča: *Doktor* - Večito usamljeni strastveni ljubitelj boksa, zvan Doktor, ostaje sam čak i kad se proslavi njegov bokserski miljenik.
Treća priča: *Svira odličan džez* - Mladić se ne usuđuje da priđe devojci koja mu se sviđa i zbog toga pati.

## Likovi

## Vanjske veze
*
Naši se putovi razilaze

***Naši se putovi razilaze*** je jugoslavenski igrani film iz 1957. godine. Po žanru je ratna drama, s radnjom smještenom u Zagreb pod ustaškom vlašću, a protagonisti su grupa ilegalaca uhvaćenih u ljubavni trokut.

## Reference

## Vanjske veze
*
Samo ljudi

***Samo ljudi*** je jugoslavenski dugometražni igrani film iz 1957. godine u režiji Branka Bauera. Po žanru je melodrama, a zaplet se bavi ljubavi ratnog invalida i slijepe djevojke.

## Izvori

## Vanjske veze
*
Zenica (film)

***Zenica*** je jugoslavenski dugometražni igrani film snimljen 1957. godine u režiji Miloša Stefanovića i Jovana Živanovića. Po žanru je drama, s radnjom smještenom u grad Zenicu gdje je protagonist mladi inženjer koji radi na stvaranju tamošnje industrije.

## Vanjske veze

*
Dušan Bulajić

**Dušan Bulajić** (6. mart 1932, Čačak, Srbija, Jugoslavija – 3. jun 1995, Beograd, Srbija, Jugoslavija) je bio srpski glumac.

Bio u braku sa glumicom Oliverom Marković.

## Uloge

|-
| 1957. || Krvava košulja ||
|-
| 1960. || Ljubav i moda || modni kreator Bora
|-
| 1960. || Kota 905 || kapetan Vladimir
|-
| 1964. || Među lešinarima || Blumfild
|-
| 1966. || Konjuh planinom ||
|-
| 1966. || Orlovi rano lete || partizanski narednik
|-
| 1967. || Izvlačenje ||
|-
| 1968. || Zabavlja vas Mija Aleksić ||
|-
| 1968. || Operacija Beograd || profesor Kosta
|-
| 1969. || Fraulein Doktor ||
|-
| 1969. || Oseka ||
|-
| 1969. || Bitka na Neretvi ||
|-
| 1970. || Slučaj Openhajmer || K. E. Rolan
|-
| 1973. || Kamiondžije || islednik
|-
| 1973. || Paja i Jare - Kamiondžije || sudija
|-
| 1975. || Soba sa pet zidova ||
|-
| 1975. || Hitler iz našeg sokaka || Joca
|-
| 1975. || Đavolje merdevine ||
|-
| 1975. || Pesma ||
|-
| 1976. || Vojnikova ljubav || Gojko
|-
| 1976. || Ljudi s repom ||
|-
| 1977. || Hajdučka vremena || Vuk Rašeta
|-
| 1977. || 67. sastanak Skupštine Kneževine Srbije || Paja Vuković
|-
| 1981. || Svetozar Marković ||
|-
| 1981. || Sedam sekretara SKOJ-a ||
|-
| 1981. || Počnimo život iz početka || prodavac nakita
|-
| 1982. || Priče preko pune linije ||
|-
| 1982. || Variola vera || vojno lice
|-
| 1983. || Veliki transport || ustaški poručnik
|-
| 1987. || Bolji život || službenik
|-
| 1988. || Vuk Karadžić || Šiškov
|-
| 1988. || Braća po materi ||
|-
| 1989. || Beyodn the Door III || glavni inženjer
|-
| 1989. || Rođaci iz Lazina ||
|-
| 1989. || Gospođa ministarka || Sima Popović
|-
| 1989. || Uroš blesavi ||
|-
| 1991. || Konak ||
|-
| 1991. || Bolji život 2 || upravnik klinike
|-
| 1991. || Tesna koža 4 || poštar
|-
| 1993. || Teatar u Srba ||
|-
| 1994. || Srećni ljudi || Dobrivoje Stokić
|-
| 1995. || Kraj dinastije Obrenović || general Solarević
|-
| 1995. || Otvorena vrata || Hadži-Gutović
|}

## Vanjske veze
*
Mahanje krvavom košuljom

**Mahanje krvavom košuljom** je izraz, gotovo u pravilu korišten pežorativno ili u ironijskom kontekstu, koji u politici opisuje korištenje nečije nasilne smrti u propagandne svrhe, obično tako što se žrtva opisuje kao mučenik koji je "žrtvovao život" za neki "uzvišeni" cilj, odnosno svojom smrću stvarne ili navodne počinitelje raskrinkao kao zločince koje se mora ukloniti svim sredstvima. "Krvava košulja" u tom smislu predstavlja snažan vizualni simbol, odnosno sramotu koja se može "sprati" samo stvarnom ili simboličkom osvetom ili iskrenim pokajanjem počinitelja.

U historiji postoje brojni primjeri ovakve prakse, a jedan od najpoznatijih je slučaj rimskog diktatora Gaja Julije Cezara, nakon čijeg je ubistva 44. pne. njegov suradnik Marko Antonije, držeći posmrtno slovo i pokazujući na krvlju uprljanu togu uspio protiv atetnatora okrenuti rimski plebs.
Potraži Vandu Kos

**Potraži Vandu Kos** je jugoslovenski film iz 1957. godine. Režirao ga je Žika Mitrović a scenario je napisala Frida Filipović.

## Radnja

Olga Bojanić želi da po svaku cenu sazna pravu istinu o pogibiji svog brata. Krivac je Ivka devojčica koja ga je izdala slučajno i koja zbog osećanja krivice pokušava samoubistvo. Olga, je u dilemi ipak joj oprašta i žuri da je spase.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
*
Republika Kosovo (1991–2000)

**Republika Kosovo** (), ili **Prva Republika Kosovo**, bila je država kosovskih Albanaca proglašena za vrijeme raspada Jugoslavije. Osnovana je 1990. u Kačaniku od strane bivših albanskih članova Skupštine SAP Kosovo, raspuštene 1990. pod Miloševićevim režimom poslije antibirokratske revolucije. Njeni predstavnici su je, držeći sebe jedinim legitimnim predstavnicima nekadašnje kosovske vlasti, prvo proglasili republikom u sastavu Jugoslavije, a 1991. proglasili nezavisnost.

U stvarnosti, Republika Kosovo nije funkcionirala kao država, nego kao paralelan sistem vlasti, pružajući prije svega obrazovanje kosovskim Albancima izbačenim iz škola. Iako je njen predsjednik Ibrahim Rugova uživao veliki ugled u svijetu zbog svoje pacifističke politike i odbijanja da se za nezavisnost bori nasilnim putem, Republika Kosovo nije bila međunarodno priznata, s izuzetkom susjedne Albanije.

Takva je politika u drugoj polovici 1990-ih izazvala raskol s mladim radikalnim nacionalistima okupljenim u Oslobodilačku vojsku Kosova, čije su aktivnosti dovele do eskalacije kosovskog rata. Republika Kosovo je uvjete za sticanje prave vlasti stekla tek nakon dolaska NATO-snaga. Međutim, formalno je ukinuta 1. februara 2000. kada ju je zamijenila Zajednička privremena upravna struktura koju je osnovao UNMIK. Na osnovu nje se stvorila nova kosovska uprava.

## Povezano
* Autonomna pokrajina Kosovo i Metohija (1990-1999)
* Oružane snage Republike Kosovo
Mali čovek

**Mali čovek** ili **Mali čovjek** može označavati:
* Mali čovek (film), jugoslovenski (makedonski) film iz 1957. godine;
* Mali čovek (pesma), pesma grupe Šarlo Akrobata;
* Little Man (film), američki igrani film, u Hrvatskoj distribuiran pod naslovom ***Mali čovjek***;
* eufemizam za:
** dete
** patuljka;
** "običnog", prosečnog i "normalnog" čoveka.

## Povezano
* Veliki mali čovek
* Mali čovek Tejt
Mali čovek (pesma)

**"Mali čovek"** je singlica koju je 1981. izdala jugoslavenska novotalasna grupa Šarlo Akrobata1.

## Popis pjesma

# "Mali čovek" 
# "Ona se budi"

## Izvođači
* Milan Mladenović
* Dušan Kojić Koja
* Ivica Vdović Vd

## Izvori
* *EX YU ROCK enciklopedija 1960-2006*, Janjatović Petar;
Mali čovek (film)

***Mali čovek*** () je jugoslovenski igrani film snimljen 1957. u režiji Živana Žike Čukulića. Protagonist je dječak Mišo koji bježi iz kuće i pronalazi nove prijatelje, koji su u stvari kriminalci.

## Vanjske veze
* 
* Maliot čovek na stranici Makedonskog informacijskog filmskog centra
Samir Barač

**Samir Barač** (Rijeka, SFRJ, 2. novembar 1973.) je hrvatski vaterpolista. Trenutno nastupa za Primorje. Igra na poziciji krila.

Sa reprezentacijom Hrvatske osvojio bronzane medalje na svetskim prvenstvima 2009. u Rimu i 2011. u Šangaju i zlatnu medalju na Evropskom prvenstvu 2010. u Zagrebu.
Na kraju puta

***Na kraju puta*** može označavati:
* Na kraju puta (drama), posljednja drama iz ciklusa* Igra oko smrti* hrvatskog pisca Marijana Matkovića;
** Na kraju puta (TV drama 1957), njena TV-adaptacija u režiji Radivoja Lole Đukića emitirana uživo na moskovskoj televiziji 1957.
** Na kraju puta (TV drama 1987), njena TV-adaptacija u režiji Georgija Para emitirana na programu Televizije Zagreb 1987.
* *Na kraju puta*, zbirka pripovjetki bosanskohercegovačkog pisca Šukrije Pandže (1979)
Petar Muslim

**Petar Muslim** (Split, SFRJ, 26. mart 1988.) je hrvatski vaterpolista. Trenutno nastupa za Mladost. Igra na poziciji krila.

Sa reprezentacijom Hrvatske osvojio je zlatnu medalju na Evropskom prvenstvu 2010. u Zagrebu.
Nikša Dobud

**Nikša Dobud** (Dubrovnik, SFRJ, 5. avgust 1985.) je hrvatski vaterpolista. Trenutno nastupa za Jug. Igra na poziciji centra.

Sa reprezentacijom Hrvatske je osvojio bronzane medalje na svjetskim prvenstvima 2009. u Rimu i 2011. u Šangaju i zlatnu medalju na Evropskom prventvu 2010. u Zagrebu.

## Vanjske veze
Slogan

**Slogan** je moto, fraza ili kratka rečenica koja se koristi u komercijalne ili političke svrhe. Cilj joj je da čestim ponavljanjem bude lako zapamćena, prepoznata ideja koju ona plasira.

Političke partije, na primer, za svaku izbornu kampanju plasiraju novi slogan dok preduzeća to rade obično jedanput jer preko slogana treba da budu prepoznata.

Slogani se koriste i u heraldici na grbovima.

Primeri slogana:

## Komercijalni

* MTS Srbije - "Imate prijatelja*
* VIP - "Vaše reči, vrede više*
* Robne kuće Beograd - "Sve lepe stvari kupujete u robnim kućama Beograd*
* Koka Kola - "Koka kola je to!*

## Politički

* "Smrt fašizmu - sloboda narodu"
* Zna se!
* "'Pošteno!*
* "Za Kralja i Otadžbinu!*
* "Hoćemo Tita - narod se pita!''
Tuđa zemlja

***Tuđa zemlja*** je jugoslavenski dugometražni igrani film snimljen 1957. u režiji Jožea Galea. Temelji se na istoimenoj pripovjetci Meše Selimovića izdanoj iste godine. Radnja govori o sudbini italijanskih vojnika koji su se za vrijeme Drugog svjetskog rata našli na području tadašnje Jugoslavije.

## Uloge

Kompletna filmska ekipa &nbsp;▼




## Vanjske veze
*
Gazimestan

**Gazimestan** je uzvišenje na severoistoku Prištine (626 m), pet kilometara od grada, s desne strane magistrale za Kosovsku Mitrovicu. Na njemu je vođena Kosovska bitka na Vidovdan 1389. godine.

Na uzvisini je Spomenik kosovskim junacima, koji je podigla Narodna Republika Srbija 1953. godine. Nedaleko, kilometar prema selu Lazarevu se nalazi Muratovo turbe (grob ubijenog sultana Murata), a na jugu, na 500 m, Barjakrarevo turbe.

1989. godine je postavljena i ploča od belog mermera (gde je nekad i bio *Mramorni stub*) na kojoj je ispisan natpis despota Stefana Lazarevića. Na Gazimestanu je, o Vidovdanu, 1989. godine održana proslava 600. godišnjice Kosovske bitke kojoj je prisustvovalo oko 300.000 ljudi. Neki istoričari i bivši jugoslovenski političari smatraju da je tada Slobodan Milošević u svom govoru najavio raspad SFR Jugoslavije.

Kompleks Gazimestana sa spomenicima i božurima je bio pod zaštitom države do 1999. godine. Iako ga od tada čuvaju međunarodne snage, neki Albanci na njemu podižu građevinske objekate. U blizini spomenika je privatna ergela konja i konjički klub koji terene Gazimestana koristi kao hipodrom.

Srbi se svake godine o Vidovdanu okupljaju kod Spomenika kosovskim junacima na Gazimestanu, a Srpska pravoslavna crkva održi pomen.

## Izvori

## Povezano
* Kosovski boj
* Natpis na kosovskom kamenom stubu
Na kraju puta (TV drama, 1957)

***Na kraju puta*** je bila jugoslavenska TV drama iz 1957. godine temeljena na istoimenom kazališnom komadu hrvatskog pisca Marijana Matkovića. Režirao ju je Radivoje Lola Đukić, a prikazana je u SSSR-u na programu Moskovske televizije . Emitirala se uživo, a s obzirom da tadašnja sovjetska televizija nije raspolagala sa magnetoskopima, nijedna snimka nije sačuvana.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
* 
.
Vratiću se

***Vratiću se*** je jugoslavenski dugometražni igrani film snimljen 1957. u režiji Jožea Galea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Jare Ribnikar, koja je također napisala scenarij.

## Radnja

Ratni invalid, koji se nije snašao u društvu, posle puno godina samoće sretne ženu koja ga je nekad voljela i nije ga zaboravila uprkos tome što se u međuvremenu udala...

## Uloge

Ostale uloge &nbsp;▼




## Vanjske veze

*
Trenutki odločitve

***Trenutki odločitve*** (distribuiran i pod naslovom ***Trenuci odluke***) je bio jugoslavenski igrani film snimljen 1955. na slovenskom jeziku u režiji Františeka Čapa. Radnja je bila temeljena na knjizi Branka Belana i smještena u drugi svjetski rat te se bavila moralnim dilemama partizanskog ljekara koji je bio ubio suradnika okupatora.

## Vanjske veze

*
Tamnica naroda

**Tamnica naroda** je pežorativni i metaforički izraz koji se koristi za višenacionalne države u kojima su većina nacija ili sve nacije u podređenom položaju u odnosu na "vladajuću" naciju, odnosno ugnjetavane su od strane "odnarođene" elite.

## Nastanak
Izraz se prvi put počeo koristiti u 19. vijeku od strane nacionalističkih ideologa i to prvenstveno kako bi se opisale države, odnosno carstva, čije je postojanje priječilo stvaranje nacionalnih država. U tom smislu se tamnicom naroda najviše nazivalo Austrijsko Carstvo, odnosno Austro-Ugarska, koja se smatrala smetnjom stvaranju ujedinjene Velike Njemačke, ujedinjene Italije, slobodne Poljske, Čehoslovačke i Jugoslavije.

## Mišljenje V. I. Lenjina
Ruski revolucionar Vladimir Iljič Lenjin je isti izraz () koristio za Rusko Carstvo, koje je u 19. vijeku provodilo politiku nasilne rusifikacije na račun neruskih naroda. On je u periodu Prvog svetskog rata govorio:  Izraz je korišten je i za Otomansko Carstvo, pogotovo nakon mladoturske revolucije.

## U 20. stoljeću
Nakon propasti tih carstava u Prvom svjetskom ratu sličnu su terminologiju preuzeli i vladajući komunisti u novostvorenom SSSR-u, a nakon Drugog svjetskog rata i u Titovoj Jugoslaviji kako bi se distancirali od bivših režima u Ruskom Carstvu i Kraljevini Jugoslaviji. Obje države su se, međutim, i same raspale 1990-ih, te je i za njih za vrijeme i poslije tih događaja korišten taj izraz.

Danas se, pak, izraz "tamnica naroda" sve više koristi za Evropsku Uniju.

## Izvori
Dolina miru

***Dolina miru*** () je jugoslavenski dugometražni igrani film snimljen 1956. na slovenskom jeziku u režiji France Štiglica. Glavnu ulogu je tumačio crni američki glumac John Kitzmiller koji ju je za nju nagrađen Zlatnom palmom na Kanskom festivalu 1957. godine.

## Radnja

Radnja se događa za vrijeme drugog svjetskog rata na granici Slovenije i Austrije. Djevojčica Lotti i dječak Marko su ostali siročad za vrijeme savezničkih zračnih napada, i njemačke vlasti su ih smjestile u u sirotište. Nakon što mu Lotti počne pričati o "dolini mira" gdje ne padaju nikakve bombe, Marko je uvjeren kako je riječ o mjestu gdje mu živi stric. Njih dvoje bježe u planine, ali putem nabasaju na oborenog crnog američkog pilota, koji se s njima sprijatelji i uzme ih u zaštitu. U međuvremenu za pilotom u potragu kreće njemačka vojska koja ga želi zarobiti, ali i partizani koji ga žele zaštititi.

## Vanjske veze
*
John Kitzmiller

**John Kitzmiller** (4. decembar 1913 – 23. februar 1965) je bio američki glumac. Kao pripadnik američke vojske je u drugom svjetskom ratu sudjelovao u italijanskoj kampanji. Otkrivši glumački talent, nakon rata je odlučio ostati u Italiji i počeo glumiti u neorealističkim filmovima. Godine 1956. je nastupio u jugoslavenskom ratnom filmu *[[Dolina miru|Dolina mira]]*, glumeći oborenog američkog pilota. Za nju je godine 1957. na Kanskom festivalu nagrađen Zlatnom palmom, postavši prvi crnac koji je dobio to priznanje. Publici je, pak, najpoznatiji po ulozi Quarrela u Dr No, prvom filmu iz serije o Jamesu Bondu.

## Filmografija
* *[[Senza pietà]]* (1948)
* *[[Luci del Varietà]]* (1950)
* *[[Wolves Hunt at Night]]* (1952)
* *[[Dolina miru]]* (1956)
* *[[Dr No (film)]] (1962)*

## Reference

## Vanjske veze
*
Janez Čuk

**Janez Čuk** (Ljubljana, 24.6. 1933 - 7.7. 1964) je bio slovenski glumac.

Čuk je glumu studirao na AGRFT u Ljubljani. Njegova prva uloga je bila lik Sandija u popularnom filmu Vesna. Također je napisao scenarij za kratki film *Ribiške razglednice*.

## Uloge u cjelovečernjim filmovima
* Vesna, 1953
* Trenutki odločitve, 1955
* Dolina miru, 1956
* Ne čakaj na maj, 1957
* Dobro morje, 1957
* Dobri stari pianino, 1959
* Tri četrtine sonca, 1959
* Naš avto, 1962

## Vanjske veze
*
Ewelyne Wohlfeiler

**Ewelyne Wohlfeiler** (Ljubljana, 21. septembar 1951 -) je slovensko-njemačka filmska glumica i montažerka. Glumom se bavila kao dijete, nastupivši u nekim najpoznatijim jugoslavenskim (slovenskim) filmovima kao što je *[[Dolina miru|Dolina mira]]*. Godine 1967. se preselila u Zapadnu Njemačku gdje je počela raditi kao filmska montažerka.

## Uloge
Cjelovečerni filmovi:
* *[[Dolina miru]]*, 1956
* *[[Dobro morje]]*, 1958
* *[[Tri četrtine sonca]]*, 1959

## Vanjske veze
*