open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Piazza di Spagna

**Piazza di Spagna** (prevedeno sa talijanskog: *Španjolski trg*) je popularni trg u historijskom centru Rima. Taj dugi trokutasti prostor, jedno od najpopularnijih mjesta za sastanke u Rimu, prirodno je proširenje Vie del Babuino kojom se može doći do 
Piazze del Popolo. Piazza di Spagna je i polazišna točka Španjolskih stepenica kojima se može uspeti do crkve Trinità dei Monti i eksluzivne trgovačke ulice Via dei Condotti.

## Historija
Sve do 17. vijeka taj prostor se zvao Francuski trg, ali od kad se u Palazzo di Spagna smjestila španjolska ambasada pri Svetoj Stolici, promjenjeno mu je ime u Piazza di Spagna. Interesantno je spomenuti da je tokom 17. vijeka i teritorij oko ambasade bio španjolski, a ne Papinske Države.

### Fontana della Barcaccia
Ispred Španjolskih stepenica nalazi se prilično skromna, ali elegantna Fontana Barcaccia, koju je naručio papa Urban VIII., a osmislio i isklesao Gian Lorenzo Bernini. Berniniju je kao inspiracija za dizajn poslužio stvaran događaj, kada je nakon poplave Tibera 1598. na tom istom mjestu ostao nasukan mali čamac, pa je i on u centru fontaninog bazena postavio čamac.

### Stup bezgrešnog začeća (Colonna dell'Immacolata)
Na jugoistočnom dijelu trga nalazi se Stup bezgrešnog začeća (Colonna dell'Immacolata). On je pronađen 1777. ispod samostana, pa je postavljen 1857. kako bi obilježio dogmu bezgrešnog začeća. Danas se na njegovom vrhu nalazi sa skulptura Djevice Marije.

## Reference

## Vanjske veze
 
* ''Piazza di Spagna''
Giacomo della Porta

**Giacomo della Porta** (Genova, 1553.. - Rim, 3. septembar 1602.) , bio je talijanski renesansni arhitekt i skulptor, poznat kao jedan od autora i graditelja Bazilike sv. Petra.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Giacomo della Porta''
Crescent city (Part I)

***Crescent City (Part I)*** ( je 252. epizoda, odnosno 18. epizoda 11. sezone TV-serije NCIS. Prvi put je prikazana na programu američke TV-mreže CBS 25. marta 2014. godine.

Scenario za epizodu je pisao Gary Glasberg, a režirao ju je James Whitmore ml..

Radnja prikazuje kada je kongresmen pronađen mrtav u Novom Orleansu, a Gibs i njegova ekipa udružuju snage sa Fornelovom ekipom iz FBI-ja. Gibs se susreće sa starim dugogodišnjim drugom, specijalnim agentom MZIS-a Dvejnom Prajdom. Sa tim, Gibs i Elenor Bišop putuju u Novi Orleans dok DiNozo i MekGi ostaju u Vašingtonu da rade sa Fornelom. Stvari uskoro postaju lične pošto je kongresmen bivši agent MZIS-a, a njegovo ubistvo je možda povezano sa jednim starim slučajem. Epizoda se završava kada Gibs, Prajd i agenti Meredit Brodi i Kristofer LaSejl stoje ispred hotela dok u hotelskom apartmanu otkriveni ubica počinje da slika ekipu MZIS-a, dok Gibs i Prajd gledaju.

## Vanjske veze
*
Adventures of Captain Marvel

***Adventures of Captain Marvel*** () je američki film u nastavcima snimljen u režiji Williama Whitneya i Johna Englisha i premijerno prikazan 1941. godine, poznat kao prvi igrani film o superherojima. Predstavlja adaptaciju stripova o Kapetanu Marvelu koje je od 1939. godine izdavala kuća Fawcett Comics, a producirao ju je studio Republic Pictures, poznat po nizu uspješnih B-serijala iz doba klasičnog Hollywooda. Protagonist, koga tumači Frank Coghlan Jr. je mladi radio-novinar Billy Batson koji za vrijeme jedne ekspedicije pronađe artefakt koji ga pretvara u maskiranog superheroja Kapetana Marvela (čiji lik tumači Tom Tyler). Radnja prikazuje kako se Batson/Marvel mora suprotstaviti Škorpionu, vođi kriminalaca koji artefakt nastoji pribaviti za svoje potrebe. *Adventures of Captain Marvel* se sastojao od 12 epizoda od po 20-ak minuta. Usprkos niskog budžeta, *Adventures* se isticao za tadašnje standarde uspješnim specijalnim efektima te je stekao popularnost.

## Poglavlja

# "Curse of the Scorpion" (30 min.)
# "The Guillotine" (16 min.)
# "Time Bomb" (17 min.)
# "Death Takes the Wheel" (16 min.)
# "The Scorpion Strikes" (16 min.)
# "Lens of Death" (16 min.)
# "Human Targets" (17 min.)
# "Boomerang" (17 min.)
# "Dead Man's Trap" (16 min.)
# "Doom Ship" (16 min.)
# "Valley of Death" (16 min.)
# "Captain Marvel's Secret" (16 min.)
Izvor:

## Uloge

*Tom Tyler ... Kapetan Marvel
*Frank Coghlan, Jr. ... Billy Batson
*William Benedict ... Whitey Murphy
*Louise Currie ... Betty Wallace
*Robert Strange ... John Malcolm
*Harry Worth ... Prof Luther Bentley
*Bryant Washburn ... Harry Carlyle
*John Davidson ... Tal Chotali 
*George Pembroke ... Dr. Stephen Lang
*Peter George Lynn ... Prof Dwight Fisher
*Reed Hadley ... Rahman Bar
*Jack Mulhall ... Howell
*Kenneth Duncan ... Barnett
*Nigel De Brulier ... Shazam
*Tetsu Komai ... Chan Lai
*Stanley Price ... Owens
*Gerald Mohr ... glas Škorpiona (nenaveden na špici)
*Ken Terrell ... Bentleyev batler (nenaveden na špici)

## Izvori

## Povezano
**[[Shazam! (film)|Shazam!]]*, cjelovečernji film temeljen na istom stripu, a čija je premijera predviđena za 2019. godinu

## Vanjske veze

*
Marija Milutinović

**Marija Milutinović** (Beograd, 3. mart 1935 – Beograd, 30. septembar 2006) je bila jugoslovenska i srpska filmska i pozorišna glumica.

## Filmografija

|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1960.-te
|-
| 1961. || Suđenje Meri Dugan TV film || /
|-
| 1964. || Ogledalo građanina Pokornog TV serija || Soliterka
|-
| 1964. || Na mesto, građanine Pokorni!  || Žena Medenog (kao M. Milutinović)
|-
| 1965. || Licem u naličje TV serija || Miletova družbenica
|-
| 1965. || Leđa Ivana Groznog TV film || /
|-
| 1966. || Lola Đukić i Novak Novak || 
|-
| 1966. || Crni sneg TV serija || Sredojeva kći Buba
|-
| 1967. || Krug dvojkom TV serija || /
|-
| 1967. || Jegor Buličov TV film || Taisja
|-
| 1968. || Na rubu pameti TV film || Gđa Domaćinski
|-
| 1968. || Maksim našeg doba TV serija || Maksimova devojka
|-
| 1968. || Ne igraj se ljubavlju TV film || Rezeta
|-
| 1968. || Naši sinovi TV film || /
|-
| 1969. || Zaseda  || Slavka
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1970.-te
|-
| 1971. || Ceo život za godinu dana TV serija || /
|-
| 1972. || Tragovi crne devojke  || /
|-
| 1972. || Samoubica (TV) || Kleopatra Maksimovna
|-
| 1972. || Ćelava pevačica TV film || Mrs. Smith
|-
| 1974. || Mister Dolar TV film || /
|-
| 1975. || Život je lep TV serija || Ema mlađa
|-
| 1975. || Velebitske saonice ili tri švalera i jedna devojka TV film || /
|-
| 1975. || Karusel Kratki film || /
|-
| 1976. || Vagon li  || Branina žena
|-
| 1978. || Čardak ni na nebu ni na zemlji TV serija || /
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1980.-te
|-
| 1982. || Živeti kao sav normalan svet  || /
|}

## Vanjske veze
*
Prenoćište (TV drama)

***Prenoćište*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1966. godine. Režirao ju je Arsenije Jovanović prema tekstu britanskog pisca Klajva Ikstona.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Skandal (TV drama)

***Skandal*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1969. godine. Predstavlja adaptaciju drame *A Subject of Scandal and Concern* engleskog pisca Džona Ozborna, čija radnja prikazuje poslednje suđenje za blasfemiju u viktorijanskoj Engleskoj. Režirao ju je Arsenije Jovanović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
John Osborne

**Džon Džejms Ozborn**, (, rođen 12. decembra 1929. u Londonu, Engleska - umro 24. decembra u Šropširu 1994.), britanski dramaturg i filmski producent, dobitnik Oskara. Iako je karijeru započeo kao glumac, napisao je svoju prvu dramu "Đavo u njemu" sa Stelom Linden. Njegova drama "Osvrni se u gnevu" izazvala je bujicu snažno realističkih drama o životu savremene britanske radničke klase. Sledeća Ozbornova drama "Zabavljač" bavila se pričom o neuspešnom komičaru. Glavna uloga u drami bila je poverena glumcu Lorensu Olivijeu, koji je glumio i u filmskoj i u pozorišnoj verziji "Zabavljača". Ozborn je napisao scenario za film "Tom Džons" i za drame: "Nedopustiv dokaz" i "Luter".

## Drame
* Đavo u njemu (1950)
* Osvrni se u gnevu (1956)
* Zabavljač (1957)
* Luter (1961)
* Nedopustiv dokaz (1964)

## Filmovi
* Zabavljač (1960)
* Osvrni se u gnevu (1959)
* Tom Džons (1963, Oskar)

## Vanjske veze
* John Osborne Papers at the Harry Ransom Center
* John Osborne and Helen Dawson Osborne Collection at the Harry Ransom Center
* Select Papers of the English Stage Company at the University of Leeds
* 
* 'A Poor Jonah': John Osborne's Roads to Freedom describing the discovery of John Osborne's pre-*Look Back in Anger* plays at the British Library
Clive Exton

**Clive Exton** (11. april 1930 – 16. august 2007) bio je britanski filmski i televizijski scenarist, najpoznatiji po radu na TV-serijama *[[Agatha Christie's Poirot|Poirot]]* i *[[Jeeves and Wooster (TV serija)|Jeeves and Wooster]]*.

Godine 1966. je RTV Beograd njegov tekst adaptirala u TV-dramu *[[Prenoćište (TV drama)|Prenoćište]]*.

## Izvori

## Vanjske veze
*
Skandal (razvrstavanje)

**Skandal** može označavati:

*skandal ili sablazan;
*''Skandal'' (film, 1950), japanski film, rež. Akira Kurosawa
*''Skandal'' (film, 1989), britanski film, rež. Michael Caton-Jones
*''Skandal'' (TV serija), američka TV-serija (ABC, 2012 -)
*''Skandal'' (telenovela)
*''Skandal'' (TV drama), TV-drama iz 1969. godine u produkciji RTV Beograd
Suđenje Floberu (TV film)

***Suđenje Floberu*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1971. godine. Režirao ju je Arsenije Jovanović, a scenario je napisao Danilo Nikolić. Radnja rekonstruiše znamenito suđenje francuskom piscu Gistavu Floberu zbog navodne opscenosti njegovog romana *[[Madame Bovary|Madam Bovari]]*.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Catonsvilleskih devetoro

**Catonsvilleskih devetoro** () je naziv za devet američki katoličkih antiratnih aktivista koji su 17. maja 1968. godine, protestirajući protiv vijetnamskog rata, provalili u vojni ured u mjestu Catonsville u državi Maryland, iz njega iznijeli 378 regrutacijskih kartona, te ih polili napalmom i zapalili. Catonsvilleskih devetoro su poslije dovedeni na sud gdje su 9. oktobra 1968. godine osuđeni na višegodišnje zatvorske kazne zbog uništenja federalne imovine. Usprkos toga, akcija Catonsvilleskih devetoro je izazvala simpatije u velikom dijelu javnosti i inspirirala slične akcije protiv sve nepopularnijeg rata. Jezuitski svećenik Daniel Berrigan, neformalni vođa grupe, je događaje opisao u drami pod naslovom *The Trial of Catonsville Nine*, koja je, između ostalih, 1975. ekranizirana u Jugoslaviji kao TV-drama pod naslovom *[[Suđenje (TV drama)|Suđenje]]*.

## Učesnici akcije
*Otac Daniel Berrigan, jezuitski svećenik
*Philip Berrigan, bivši jozefitski svećenik 
*Bat David Darst, delasalovski redovnik
*John Hogan
*Tom Lewis, umjetnik 
*Marjorie Bradford Melville
*Thomas Melville, bivši Maryknoll svećenik
*George Mische
*Mary Moylan

## Vanjske veze
* Fire and Faith: The Catonsville Nine File
* DVD on the Catonsville Nine
* A retreat center that honors the inspiration of Br. David Darst, one of the Catonsville Nine
Daniel Berrigan

**Daniel Joseph Berrigan**  (9. maj 1921 - 30. april 2016) bio je američki jezuitski svećenik poznat po anti-ratnom aktivizmu, koji je posebno došao do izražaja za vrijeme vijetnamskog rata. Godine 1968. je zajedno sa bratom Philipom Berriganom sudjelovao u javnom spaljivanju regrutacijskih kartona u mjestu Catonsville zbog kojeg je osuđen na zatvor na  procesu Catonsvilleskoj devetorici. Berrigan je svoja iskustva pretočio u dramu *The Trial of Catonsville Nine*, koja je 1975. bila ekranizirana u Jugoslaviji kao TV-drama *[[Suđenje (TV drama)|Suđenje]]* gdje njegov lik tumači Jovan Milićević. Godine 1980. je osnovao Pokret plugova koji se zalaže za nuklearno razoružanje u SAD.

## Vanjske veze
*Plowshares Movement Chronology
*
*Berrigan Brothers And The Harrisburg Seven Trial, 1970–1989 at the Internet Archive
* Daniel and Philip Berrigan Collection, 1880–1995 at Division of Rare and Manuscript Collections, Cornell University Library
* Daniel Berrigan Papers  at Special Collections and Archives, DePaul University
*
Suđenje (TV drama)

***Suđenje*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1975. godine. Predstavlja adaptaciju drame *The Trial of Catonsville Nine* američkog jezuitskog sveštenika i mirovnog aktivista Danijela Berigana, u kojoj je on rekonstruisao sudski proces u kome je 1968. zajedno sa ostalim članovima Katonsvilske devetorice osuđen na zatvor zbog paljenja regrutacijskih kartona u vreme vijetnamskog rata. Režiju je potpisao Sava Mrmak.

Isti je predložak 1972. godine u SAD bio ekranizovan kao igrani film pod naslovom *The Trial of Catonsville Nine*.

## Uloge

Ostale uloge ▼




## Vanjske veze
*
Charles-Ferdinand Ramuz

**Charles-Ferdinand Ramuz** (24. septembar 1878 - 23. maj 1947) bio je švicarski književnik koji je pisao na francuskom jeziku, poznat po inovativnim tehnikama i stilovima romana. 

## Vanjske veze
* Biographie de C.-F. Ramuz sur le site de la Banque nationale suisse 
* Site de la Fondation C.-F. Ramuz
* Vidéo : ''Charles Ferdinand Ramuz''  un dossier des archives de la Télévision suisse romande.
* Dossier d'analyse
L'Histoire du soldat

***L'Histoire du soldat*** () je muzičko-scensko djelo (muzička drama) za koju je muziku napisao ruski kompozitor Igor Stravinski, a tekst (libreto) švicarski pisac Charles-Ferdinand Ramuz, a koja je premijerno izvedena u Lausannei 1918. godine. Radnja je inspirirana starom ruskom bajkom o vojniku iz zbirke Aleksandra Afanasjeva i prikazuje kako vojnik prodaje svoju dušu (predstavljenu u obliku violine) Vragu kako bi stekao knjigu iz koje može predskazivati budućnost, te postaje bogat, ali nesretan, te bogatstvo pokušava iskoristiti kako bi od Vraga dobio natrag violinu. *L'Histoire du soldat* je kasnije često izvođena te postala predmetom nekoliko adaptacija.

## Vanjske veze
* Les Archives du Spectacle Création de mars 1976
Priča o vojniku (TV drama)

***Priča o vojniku*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1976. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene muzičke drame Šarl-Ferdinanda Ramiza. Režirala ju je Mira Trailović po scenariju Dragoslava Andrića.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Dimničar (film)

***Dimničar*** je jugoslovenski kratki crno-beli igrani film snimljen 1959. godine u režiji Branka Ćelovića, apo scenariju Milana Bulatovića.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Dimnjačar

**Odžačar** ili **dimničar** je zanatlija koji vodi računa o odžacima. Ranije kada nije bilo centralnog grejanja, električnih i plinskih grejalica, električnih radijatora, klima uređaja i drugih izvora toplote. Odžačari su sa svojom četkom koja je montirana na dugačkoj sajli čistili dimnjake (odžake), jer se u istima vremenom skupljao gar koji je ometao gorenje peći na ugalj ili drva.

Odžačari su imali i tešku gvozdenu kuglu takođe montiranu na sajli kojom su takođe čistili odžake od predmeta koji su zapali. Na donjem delu dimnjaka su bila vratanca koja bi otvarali i čistili nakupljenu gar. Odžačari su znali da prezidaju kaljevu peć (iako je to bio posao pećara). U novije vreme su radili spaljivanje gari u odžaku uz pomoć plamenika na butan iz butan boce. Odžačari su imali posebna odela crne boje i posebne male crne kapice. Uvek su bili garavi, ali to nikome nije smetalo.

Smatralo se da sresti  znači sreću i pri susretu sa odžačarom je trebalo zavrnuti u krug jedno dugme na sebi (ali ne toliko da se otkine). Srećom se smatralo i ako se „ukrade“ dlaka iz odžačarske četke, kad on „ne vidi“.

Odžačar je kao robna marka stavljena na čuvene „Negro“ bombone koje je pravio „Pionir“ iz Subotice. Bombone su bile crne boje, imale ukus mentola, a slogan je bio: „Negro, odžačar grla“ jer su navodno olakšavale upalu grla.

## Vanjske veze

* Jedina dimničarka u Srbiji („Politika“, 2. oktobar 2011)
* Čist dimnjak duga ljubav („Večernje novosti“, 9. oktobar 2013)
Via del Babuino

**Vie del Babuino** je ulica u historijskom centru Rima, koja povezuje Piazzu del Popolo i Pincio s trgom Piazzom di Spagna. Via del Babuino je dio rimskog *Tridenta*, tri ulice koje se zrakasto šire iz Piazze del Popolo prema jugu, dvije preostale su Via del Corso i Via di Ripetta.

## Historija
Ulica je rezultat rekonstrukcija provedenih tokom renesanse i baroka, tako da joj je više puta promijenjeno je ime. Najprije se zvala **Via Clementina** u čast pape Klementa VII koji ju je uredio, nakon tog se zvala **Via Paolina** u čast pape Pavla III koji je obnovio. Svoje današnje ime dobila je po maloj fontani postavljenoj nedaleko Piazza del Popolo.
 
Ta fontana postavljena krajem 16. vijeka, da posluži stanovnicima za vodu, na kojoj je centralni lik bio Silen iz grčke mitologije, postala je predmet sprdnje i šala. Silen je tadašnjim Rimljanima, onako star i pokriven kozjom dlakom izgledao kao majmun pavijan, pa su tako i ulicu nazvali Babuino.

Rimljani su počevši od 14. vijeka Babuinima zvali i šest satiričkih likova kojima je bilo dozvoljeno da anonomno kritiziraju vladare i javne ličnosti. Pored samog Babuina to su bili Pasquino, Lucrezia, Marforio, Facchino i Opat Luigi.

Pored luksuznih dućana i hotela nanizanih po vrijednim historijskim palačama, u ulici se nalaze i dvije crkve, jedna evangelička Svih Svetih i jedna katolička sv. Atanazija važna kao sjedište Kongregacije za Istočne Crkve. Na otprilike polovici ulice nalazi se nekadašnji atelje velikog skulptora Antonia Canove, gdje se mogu vidjeti kopije njegovih skulptura.

Po ulici se vidi ruka arhitekta Valadiera, koji je projektirao Piazza del Popolo i brojne palače po ulici koje su danas pretvorene u hotele.
 
## Reference

## Vanjske veze
 
* ''Via del Babuino''
Ilija M. Petrović

**Ilija M. Petrović** (13. jul 1895 - 5. mart 1942) je bio srpski književnik, publicist i prosvetni radnik, poznat kao ko-autor knjige *Ko je ko u Jugoslaviji* izdane 1928. godine. Tokom života je zbog buntovnog duha često imao problema sa vlastima. Za vreme austro-ugarske okupacije u Prvom svetskom ratu je 1915. uhapšen i interniran u Mađarskoj. Posle rata je neko vreme proveo u SAD gde je, duboko razočaran tamošnjim prilikama, stekao simpatije za socijalizam. Godine 1935. se priključio Komunističkoj partiji Jugoslavije, a 1937. je uhapšen i mučen u zloglasnoj Glavnjači, iako će na kraju biti pušten. Godine 1941. se priključio partizanima, ali su ga, zajedno sa nekoliko drugova, na prevaru zarobili četnici i predali Nemcima. Poslednje mesece života je proveo u logoru Banjica pre nego što je streljan zajedno sa još 200 zatvorenika. Po njemu danas nosi ime biblioteka u Požarevcu.
Gospodarev zet (TV drama)

***Gospodarev zet*** je jugoslovenska TV drama emitovana 1978. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada Ilije M. Petrovića. Režirao ju je Dragoslav Lazić, a scenario napisao Dejan Penčić Poljanski.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Zapisi o crnom Vladimiru (TV drama)

***Zapisi o crnom Vladimiru*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1981. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene zbirke pesama Stevana Raičkovića. Režirao ju je Nikola Lorencin.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Prva ljubav (TV drama)

***Prva ljubav*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1962. godine. Režirala ga je Mirjana Samardžić a scenario je napisala Dušica Manojlović na osnovu novela koje su napisali Šolem Alehem, Đovani Bokačo i Vilijam Sidni Porter.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Romanija (razvrstavanje)

**Romanija** ima više značenja:
* Romanija (planina), planina u BiH
* Romania (Firenze), naselje u provinciji Firenze, Italija
ili:
* Ravna Romanija, naselje u opštini Sokolac BiH
* SAO Romanija, autonomna oblast Republike Srpske

fudbalski klub:
* FK Romanija, Pale
* FK Slobodna Romanija, Pale – bivši naziv za FK Romanija, Pale

ili:
* naziv za Rumuniju, na mnogim jezicima
* bivši naziv Vizantijsko Carstvo (*Istočno Rimsko Carstvo*)

## Povezano
* Podromanija, naselje u opštini Sokolac, Republika Srpska, BiH
* Rumunija (razvrstavanje)
Oj, Moravo (TV emisija)

***Oj, Moravo*** je jugoslovenska muzička televizijska emisija u produkciji RTV Beograd emitovana 1984. godine. Predstavlja svojevrsni putopis u kojoj narator i voditelj pokazuje dolinu Morave u Srbije, svakodnevni život njenih stanovnika, ali i narodne pesme koje izvode neki od tada najuglednijih izvođača.

## Uloge

Ostale uloge ▼




## Vanjske veze
* 
* Profil na portalu RTS
Ang Duong

**Ang Doung** (kmerski: ព្រះបាទ អង្គ ឌួង; ; Oudong, 12. lipnja 1796. – Oudong, 19. listopada 1860.) bio je kambodžanski kralj od 1841. godine do svoje smrti, 19. listopada 1860. godine. Došavši na vlast kada je Kambodža bila rastegnuta između sijamskih i vijetnamskih interesnih sfera, Ang Duong je pozivao na jedinstvo i jačanje kamboždanske nacije. Za vrijeme njegove vladavine povučeni su potezi koji su dovelo do odvajanja Kambodže od sfere utjecaja njezinih susjeda te se njegova vladavina uglavnom smatra prvim korakom u nastanku moderne kambodžanske države.

Rođen je u Oudongu 1796. godine, a sa 16 godina se preselio u Bangkok, gdje je ostao do 43. godine života. U Tajlandu se uglavnom bavio spisateljskim radom, pišući poeziju i romane, ali i sudjelujući u oblikovanju estetike kmerskog klasičnog plesa. Njegovi romani *[[Kakey]]* i *[[Puthisen Neang Kong Rei]]*, koji inspiraciju pronalaze u folklornim pričama, danas se smatraju jednim od najvažnijih djela novije kmerske književnosti. Uz pisanje, bavio se i prevoditeljskim radom, prevevši tradicionalnu priču o Vorvongu i Sorvongu na tajlandski kao rođendanski dar krunskom princu Mongkutu. Godine 1834. imenovan je guvernerom distrikta Mongkol Borey.

Godine 1841., Ang Duong postaje kralj Kambodže, naslijedivši na tom mjestu kraljicu Ang Mey. Iako se novi kralj vratio u rodni Oudong, tadašnju prijestolnicu, njegova je vlast priznata tek početkom 1848. godine, kada su svoj pristanak dali i Sijam i Vijetnam. Kao vladar, Ang Duong je inicirao brojne vjerske i kulturne reforme, vodeći pritom računa o jačanju nacionalnog identiteta. Ipak, svjestan kako su susjedne zemlje prejake da im se otvoreno suprostavi, Ang Duong je prihvatio ponudu tadašnje kolonijalne Francuske te je započeo pregovore oko uspostave protektorata; pregovori su vođeni u tajnosti, a inicirani su preko pisma što ga je Ang poslao francuskom caru, Napoleonu III.

Ang je umro 1860. godine, ne dočekavši kraj pregovora, koje je do kraja uspješno priveo njegov sin, Norodom. Danas se vode brojne debate oko ispravnosti Angovih vladarskih odluka zbog činjenice da je Norodom tokom 1863. godine morao pristati na osjetno nepovoljne francuske uvjete, bez realne mogućnosti za uspješno pregovaranje. S druge strane, Kambodža je tokom gotovo stoljeća francuske uprave uspjela izgraditi svoju naciju i zadržati nacionalni te kulturni identitet, što vjerojatno ne bi mogla da je i dalje bila samo meta Sijama i Vijetnama.
Tomislav Pucar

**Tomislav Pucar** (Pula, 26. I. 1996.), hrvatski stolnotenisač.

## Životopis
Karijeru započeo sa šest godina igrajući u Stolnoteniskom klubu Pula; kratko nastupao za klubove Srdoči i Poreč. Nakon završetka osnovne škole u rodnom gradu, 2011. upisao Športsku gimnaziju Zagreb i 2012. počeo igrati za Gradski stolnoteniski klub Zagreb. Potom je u Njemačkoj igrao u Drugoj saveznoj ligi za TTC OE Bad Homburg 1987 (2014–17), a od 2017. nastupa za PKS Kolping FRAC Jarosław. Na Omladinskom prvenstvu Evrope u pojedinačnoj konkurenciji osvojio drugo mjesto (2013) i u konkurenciji miješanih parova prvo mjesto (2014). U pojedinačnoj konkurenciji do 21 godine postao prvak Hrvatske (2016) i Evrope (2017) te u konkurenciji muških parova viceprvak Evrope (2017).

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* Pucar, Tomislav (PKS Kolping FRAC Jarosław): Osobne informacije igrača
Luigi Di Maio

**Luigi Di Maio** (6. jul 1986 - ) je italijanski političar koji se od 2017. nalazi na čelu Pokreta pet zvijezda. Kao njen član je 2013. bio izabran u Donji dom Parlamenta (*Camera*), a potom za njegovog potpredsjednika.

## Reference
Accademia di San Luca

**Accademia di San Luca** (službeno talijanski *Accademia Nazionale di San Luca*) je umjetnička akademija iz Rima u Italiji.

## Historija
Prvi poznati statut datira iz 1478. i još se čuva u akademijinom arhivu, na njegovim koricama je minijatura sa sv. Lukom koji prima nove regule od četvorice članova univerziteta. Po nepisanoj tradiciji, sv. Luka je svetac zaštitnik slikara jer je on po legendi prvi naslikao ikonu sa Marijom i djetetom.

Nakon propasti Vasarijeve Akademije, njene ideje o potrebi obrazovanja umjetnika preuzela je Akademija di San Luca. Ona je kao obrazovna institucija startala s radom 1593. na inicijativu slikara Federica Zuccarija i kardinala Federica Borromea. S naglaskom na obrazovanje i izložbe, Accademia di San Luca bila je prototip današnjih suvremenih akademija. Među brojnim inovacijama koje su u njoj nastale, a danas se primjenjuju po svim akademijama svijeta, bio je običaj da se predavanja članova akademije kasnije  publiciraju i tako daju na raspolaganje široj javnosti. Taj način rada postao je sredstvo kojim je akademija uspješno propagirala svoje estetske vizije i osigurala javnu podršku.

Akademija San Luca je 1635. reorganizirana kao snažna institucija, uz veliku pomoć pape Urbana VIII. 
Prvo sjedište Akademije bila je mala bazilika Sant'Eustachio, kasnije je premješteno u crkvu Santi Luca e Martina na Rimski forum, a zatim u palaču Carpegna u kojoj je i danas.

Od 1874. i aneksije Papinske Države u Kraljevinu Italiju, Accademia di San Luca više nije obrazovna institucija, pa je morala napustiti školske zgrade u Via di Ripetta i smanjiti svoju aktivnost u manjoj zgradi na Rimskom forumu.

Danas u svom novom sjedištu u Palači Carpegna, Akademijina aktivnost je usmjerena na koordinaciju rada brojnih drugih starih obrazovnih institucija. Gotovo svi su vodeći talijanski umjetnici i brojni stranci bili su članovi te Akademije, čiji su ciljevi bili i jačanje ugleda vlastitih članova.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Accademia Nazionale di San Luca''
Carlo Rainaldi

**Carlo Rainaldi** (Rim, 4. maj 1611. – Rim, 8. februar 1691) bio je talijanski barokni arhitekt, koji je svojim radom doprinio transformaciji Rima tokom 17. vijeka u barokni grad. Poznat je kao autor i graditelj apside Bazilike Sv. Marije Velike (1669–1675) i fasade bazilike Sant'Andrea della Valle (1656–1665).

## Biografija
Kao sin poznatog arhitekta Girolama Rainaldia, još kao mali zajedno s ocem radio je na gradnji brojnih objekata od Palazza Nuova, Campidoglia do palače Pamphil na Piazza Navona. Carlo Rainaldi je naročito vješto rješio problem dviju crkava blizanaca,Santa Maria in Montesanto i Santa Maria dei Miracoli, na početku Via del Corso, između ulica Babuino i Ripetta. Taj zadatak mu je 1662. povjerio papa Aleksandar VII koji je gradnjom tih dviju crkava želio napraviti trijumfalni ulazak u grad. Nakon papine smrti 1667. posao na daljnjoj gradnji tih dviju crkava povjeren je Berniniju i Carlu Fontani, koji su poprilično izmjenili Carlove ideje, ali ne i osnovnu zamisao. Pored tih većih projekata Rainaldi je izgradio puno manjih palača i crkava po Rimu, okolici i Marchama (crkve u Ascoli Picenu i Fanu). Zbog zasluga je 1673. proglašen knezom Akademije San Luca.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Rainaldi, Carlo''
Santa Maria in Montesanto

**Santa Maria in Montesanto** je barokna crkva u strogom historijskom centru Rima, na Piazza del Popolo.

Crkva je poznata kao blizanac crkve Santa Maria dei Miracoli koja leži s druge strane ulice Via del Corso.

## Historija
Papa Aleksandar VII. želio je uljepšati trg, pa je zbog tog 1658. angažirao arhitekta Carla Rainaldia da mu napravi projekte za dvije crkve.

Od 1662. do 1667. Carlo Rainaldi je radio na gradnji te crkve.  Kad je papa umro 1667. posao na daljnjoj gradnji tih dviju crkava povjeren je Berniniju i Carlu Fontani, koji su poprilično izmjenili Carlove ideje ali ne i osnovnu zamisao.

Kako je papa Aleksandar VII. želio napraviti trijumfalni ulazak u grad, Rainaldi je trebao napraviti da crkve izgledaju simetrično, iako to nije bilo moguće jer je parcela na kojoj se gradila Santa Maria in Montesanto - bila manja. On se ingeniozno dosjetio kako da rješi taj problem pa je njoj projektirao eliptoidnu kupolu, fizički manju, ali vizualno istu, dok je na projektu za blizanku Santa Maria dei Miracoli predvidio klasičnu kružnu kupolu.

Tako te dvije crkve na prvi pogled izgledaju potpuno isto, iako zapravo to nisu, jer je parcela na kojoj je podignuta Santa Maria in Montesanto manja.

## Reference

## Vanjske veze
 
* ''Santa Maria in Montesanto''
Santa Maria dei Miracoli

**Santa Maria dei Miracoli** je barokna crkva u strogom historijskom centru Rima, na Piazza del Popolo. Poznata je kao blizanac crkve Santa Maria in Montesanto koja leži s druge strane ulice Via del Corso, koja vodi do trga Piazza Venezia.

## Historija
Papa Aleksandar VII. želio je uljepšati trg, pa je zbog tog 1658. angažirao arhitekta Carla Rainaldia da mu napravi projekte za dvije crkve. Kad je papa umro 1667. posao na daljnjoj gradnji tih dviju crkava povjeren je Berniniju i Carlu Fontani, koji su poprilično izmjenili Carlove ideje ali ne i osnovnu zamisao.

Crkva je građena između 1675. i 1681. godine, a zvonik kasnije.

Kako je Santa Maria in Montesanto već bila podignuta nešto ranije (1661. - 1675.) Rainaldi se našao pred problemom kako da te dvije crkve izgledaju simetrično, jer je parcela na kojoj je podignuta Santa Maria in Montesanto bila manja. Zbog tog je Rainaldi, da bi se stvorio dojam simetrije na manjoj projektirao eliptoidnu kupolu, dok je na većoj Santa Maria dei Miracoli projektirao klasičnu kružnu kupolu.

Zbog tog te dvije crkve iako na prvi pogled izgledaju potpuno isto, zapravo nisu identične.

## Reference

## Vanjske veze
 
* ''Santa Maria dei Miracoli''
Radiotelevizijska pretplata

**Radiotelevizijska pretplata** je izraz za novčanu obavezu, odnosno specifični porez koji stanovnici određene zemlje moraju plaćati u svrhu financiranja rada javnih radiodifuznih (radio i televizijskih) poduzeća i stanica. Osnovna svrha RTV pretplate jest omogućiti rad javnih RTV kuća, odnosno učiniti ih nezavisnim od oglašivača čime bi se osigurala veća objektivnost i manja ovisnost o popularnim, ali "manjevrijednim" komercijalnim sadržajima, odnosno potaklo da emitiraju društveno korisne obrazovne, kulturne i informativne programe. RTV pretplata je najviše raširena u evropskim zemljama, dok je gotovo u potpunosti nepoznata u Sjevernoj i Južnoj Americi.

U Jugoslaviji se državna radiodifuzijska kuća JRT financirala putem RTV pretplate, a isti model su preuzele i radidifuztijske kuće njenih nasljednica. 

## Vanjske veze
;Uprave za televizijsku pretplatu
* Broadcasting Fee Association - international organisation for television licence fee collecting organisations
* A list of TV licence authorities by the European Audiovisual Observatory
Pokret pet zvijezda

**Pokret 5 zvezda** () je italijanska politička partija. Osnovana je 4. oktobra 2009. Pokret 5 zvezda je inspirasan od strane italijanskog komičara i aktiviste Bepe Grilo. Ova partija se karakteriše kao slobodarski i ekološki pokret i zalaže se takođe za direktnu i elektronsku demokratiju. Retorika stranke i njenog lidera se karakteriše napadima na političare i na državnu korupciju, iz tih razloga P5S se može svrstat kao populistički pokret. Između ostalog P5S se zalaže za izlazak iz evrozone i za naputanje NATO pakta.

Od izbora 2013. je Pokret 5 zvezda pojedinačno najjača stranka u italijanskom Parlamentu.

## Izvori

## Vanjske veze

*
Una cavalla tutta nuda

***Una cavalla tutta nuda*** () je italijanska erotska filmska komedija snimljena u režiji Franca Rosettija i premijerno prikazana 1972. godine. Temelji se na jednoj od priča iz znamenite Boccacciove zbirke *[[Decameron]]*. Protagonisti, koje tumače Don Backy i Renzo Montagnani su dva mladića koji, putujući srednjovjekovnom Italijom, dođu do mlade i lijepe seljanke koja želi postati konj kako bi za svog muža mogla obrađivati zemlju. Radnja prikazuje kako se izdaju za čarobnjake i nagovore je da uzme učešća u ritualu kome će joj ispuniti želju.

## Vanjske veze
*
Crescent City (Part II)

***Crescent City (Part II)*** ( je 253. epizoda, odnosno 19. epizoda 11. sezone TV-serije NCIS. Prvi put je prikazana na programu američke TV-mreže CBS 1. aprila 2014. godine.

Scenario za epizodu je pisao Gary Glasberg, a režirao ju je Tony Wharmby.

Radnja prikazuje kako je još jedna žrtva pronađena, mrtva dve nedelje. Vrat mu je presečen čeličnom oštricom, a gorivo za vazduhoplov je nađeno na tragovima guma na njegovom telu. Ebi zove Gibsa da mu kaže da se gorivo poklapa sa gorivom pronađenim na kolima koja pripadaju žrtvi, agentu Dojlu. Osumnjičeni, za koga se verovalo da je opsednut kongresmenom MekLejnom i trenutnim slučejm, je takođe mrtav. Gibs i Prajd pronalaze ubicu, sina MekLejnovog saradnika Spensera Henlona od vojne kafane do groblja, nakon što se Gibs seti da je prašina pronađena u Dojlovim kolima. Gibs i Prajd kasnije ubijaju Henlona koji je pokušao da ubije podoficirku Karlu Mid. Nakon rešavanja slučaja, Prajd i njegova ekipa primaju još jedan dok Gibs čeka Bišopovu da se vrati kući dok Meredit Brodi na kraju postaje stalni član ekipe MZIS-a iz Novog Orleansa.

## Vanjske veze
*
Carlo Fontana

**Carlo Fontana** (Rancate (Ticino), 22. april 1638.. - Rim, 5. februar 1714.) bio je talijanski barokni arhitekt.

## Biografija

U Rim je došao vrlo mlad 1655. i počeo raditi kao crtač u studijima arhitekata Pietra da Cortone i Gian Lorenza Berninija. Nakon tog je počeo dobijati narudžbe za vlastite projekte od bogatih porodica Chigi i Pamphili.

Od 1667. radi kao nastavnik na Accademiji San Luca, na kojoj je čak dva puta; 1668. i 1694. proglašen knezom.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Carlo Fontana''
Boccaccio (film, 1972)

***Boccaccio*** je italijanska filmska komedija snimljena 1972. godine u režiji Bruna Corbuccija. Predstavlja slobodnu adaptaciju nekoliko priča iz znamenite Boccacciove zbirke *[[Decameron]]*, a radnja mu je smještena u Firencu 1340. godine.

## Uloge
*Alighiero Noschese: Lambertuccio da Cecina 
*Enrico Montesano: Buonamico di Cristofano alias Buffalmacco 
*Mario Carotenuto: Judge Nicola 
*Sylva Koscina: Fiammetta
*Isabella Biagini: Ambruogia
*Raymond Bussières: Cagastraccio
*Bernard Blier: dottor Mazzeo
*Pia Giancaro: Monna Lisa
*Paola Tedesco : Lidia
*Andrea Fabbricatore: Calandrino
*Pascale Petit: Giletta di Narbona
*María Baxa: Tebalda
*Rosita Pisano: Mannocchia 
*Sandro Dori: Nicostrato
*Lino Banfi:  Father Ignazio da Canosa
*Pippo Franco: Bruno degli Olivieri
*Toni Ucci: Pietro da Vinciolo
*Franca Dominici: Perdicca
*Luisa Dominici: Belcolore
*Guido Celano: Messer Anselmo
*Andrea Aureli: Maso
*Hélène Chanel: Princess of Civignì
*Ignazio Leone: Il Bargello
*Antonia Santilli: donna nella tinozza
*Nello Pazzafini: Marito della donna nella tinozza
*Gastone Pescucci: Giovanni Cioppolo
*Mimmo Poli: Spettatore grasso
*Luca Sportelli: Loderinghi

## Izvori

## Vanjske veze

*
Decameron nº 2 – Le altre novelle del Boccaccio

***Decameron nº 2 - Le altre novelle del Boccaccio*** () je italijanska erotska omnibus filmska komedija snimljena 1972. godine u režiji Mina Guerrinija. Sastoji se od šest priča temeljenih na znamenitoj Boccacciovoj zbirci *[[Decameron]]*.

## Vanjske veze
*
Girolamo Rainaldi

**Girolamo Rainaldi** (Rim, 4. maj 1570.. - Rim, 15. jul 1655.) bio je talijanski maniristički arhitekt, poznat kao čest Berninijev rival.

## Biografija

Startao je kao suradnik Domenica Fontane, između 1602.-20. imao je status arhitekta rimskog naroda, a od 1644. papinskog, pa je zajedno sa sinom Carlom Rainaldijem izveo brojne objekate od Palazza Nuova, Campidoglia do palače Pamphil na Piazza Navona.

Zbog zasluga je 1661. proglašen knezom Accademije San Luca.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Girolamo Rainaldi''
Decameron nº 3 – Le più belle donne del Boccaccio

***Decameron nº 3 - Le più belle donne del Boccaccio*** () je italijanska erotska filmska komedija snimljena 1972. godine. Po strukturi je omnibus koji se sastoji od šest priča inspiriranih znamenitom Boccacciovom zbirkom *[[Decameron]]*.

## Vanjske veze
*
Opština Roman

**Opština Roman** se može odnositi na:

* , opština u Vračanskoj oblasti, Bugarska
* Opština Roman, Neamț, opština u okrugu Neamț, Rumunija

## Povezano
* Opština Români, Neamț, opština u okrugu Neamț, Rumunija
* Opština Romanu, Brăila opština u okrugu Brăila, Rumunija
Republika Svetog Marka

**Republika Svetog Marka** se može odnositi na:
*Mletačka Republika
*Mletačka Republika (1848—1849)
Decameron nº 4 – Le belle novelle del Boccaccio

***Decameron nº 4 - Le belle novelle del Boccaccio*** () je italijanska erotska filmska komedija snimljena 1972. godine u režiji Paola Bianchinija. Po strukturi je omnibus, a sastoji se od nekoliko priča inspiriranih znamenitom Boccacciovom zbirkom *[[Dacemeron]]*.

## Vanjske veze
*
David Ogden Stiers

**David Allen Ogden Stiers** (31. oktobar 1942 – 3. mart 2018) je bio američki glumac, najpoznatiji po ulozi aristokratskog majora Winchestera u popularnoj TV-seriji *[[M*A*S*H (TV serija)|M*A*S*H]]*. Stiers je često posuđivao glasove likovima iz animiranih filmova, pri čemu se ističu Cogsworth u *[[Beauty and the Beast (film, 1991)|Beauty and the Beast]]* i Jumba Jopkiba u *[[Lilo & Stitch]]*. Stiers, koji je bio diplomirao na uglednoj muzičkoj školi Julliard, je posljednje godine života proveo kao dirigent lokalnog orkestra u Newportu.

## Vanjske veze
* 
*
Dobrica Milutinović, među nama

***Dobrica Milutinović, među nama*** je jugoslovenski kratki televizijski dokumentarni film snimljen u režiji Nenada Momčilovića po scenariju Feliksa Pašića. Posvećen je životu i delu znamenitog srpskog glumca Dobrice Milutinovića po kome je ime dobila prestižna glumačka nagrada Dobričin prsten.

## Uloge

## Vanjske veze
* 
* Profil na portalu Radiotelevizije Srbije
Alfred de Musset

**Alfred de Musset** (11. decembar 1810 - 2. maj 1857) bio je francuski književnik, poznat kao jedan od najistaknutijih predstavnika romantičarskog pokreta. Najpoznatije djelo mu je *[[La Confession d'un enfant du siècle (roman)|La confession d'un enfant du siècle]]*, poluautobiografski roman inspiriran njegovom ljubavnom vezom sa George Sand.

## Djela

### Poezija
* *À Mademoiselle Zoé le Douairin* (1826).
* *Un rêve* (1828).
* *Contes d'Espagne et d'Italie* (1830).
* *La Quittance du diable* (1830).
* *La Coupe et les lèvres* (1831).
* *Namouna* (1831).
* *Rolla* (1833).
* *Perdican* (1834).
* *Camille et Rosette* (1834).
* *L'Espoir en Dieu* (1838).
* *La Nuit de mai* (1835).
* *La Nuit de décembre* (1835).
* *La Nuit d'août* (1836).
* *La Nuit d'octobre* (1837).
* *La Nuit d'avril* (1838).
* *Chanson de Barberine* (1836).
* *À la Malibran* (1837).
* *Tristesse* (1840).
* *Une Soirée perdue* (1840).
* *Souvenir* (1841).
* *Le Voyage où il vous plaira* (1842).
* *Sur la paresse* (1842).
* *Après une lecture* (1842).
* *Les Filles de Loth* (1849).
* *Carmosine* (1850).
* *Bettine* (1851).
* *Faustine* (1851).
* *Œuvres posthumes* (1860).

### Drame
* *La Quittance du diable* (1830).
* *[[La Nuit vénitienne]]* (1830).
** neuspjeh; sve do 1847. njegova djela su bila objavljivana, a ne izvođena
* *La Coupe et les lèvres* (1831).
* *À quoi rêvent les jeunes filles* (1832).
* *[[André del Sarto]]* (1833).
* *[[Les Caprices de Marianne]]* (1833).
* *[[Lorenzaccio]]* (1833).
* *Fantasio* (1834).
* *[[On ne badine pas avec l'amour]]* (1834).
* *[[La Quenouille de Barberine]]* (1835).
* *[[Le Chandelier]]* (1835).
* *[[Il ne faut jurer de rien]]* (1836).
* *Faire sans dire* (1836).
* *[[Un Caprice]]* (1837).
** premijera 1847, nakon nje su de Mussezova izvođenja
* *[[Il faut qu'une porte soit ouverte ou fermée]]* (1845).
* *L'Habit vert* (1849).
* *Louison* (1849).
* *[[On ne saurait penser à tout]]* (1849).
* *[[L'Âne et le Ruisseau]]* (1855).

### Romani
**La Confession d'un enfant du siècle* (1836).
* *Histoire d'un merle blanc* (1842).

### Priče i novele
* *Emmeline* (1837).
* *Le Fils du Titien* (1838).
* *Frédéric et Bernerette* (1838).
* *Margot* (1838).
* *Croisilles* (1839).
* *Les Deux Maîtresses* (1840).
* *Histoire d'un merle blanc* (1842).
* *Pierre et Camille* (1844).
* *Le Secret de Javotte* (1844).
* *Les Frères Van Buck* (1844).
* *Mimi Pinson* (1845).
* *La Mouche* (1853).

## Vanjske veze
* Notice biographique de l'Académie française
* Œuvres sur le site du projet Gutenberg
* ''Poésies nouvelles de Alfred de Musset : 1836-1852'' (1852, 298 pages) sur Gallica
Spy Smasher (film u nastavcima)

***Spy Smasher*** () je američki crno-bijeli film u nastavcima u režiji Williama Witneya, premijerno prikazan 1944. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog stripa u izdanju Fawcett Comics (a kojeg je kasnije preuzela mnogo poznatija kuća DC Comics). Film je nastao nedugo nakon ulaska SAD u Drugi svjetski rat i imao je snažnu propagandnu notu. Protagonist, čiji lik tumači Kane Richmond je Alan Armstrong, koji, u vrijeme dok su SAD jiš neutralen, pod maskom operira kao vigilante i bori se protiv nacista u okupiranoj Francuskoj i otkriva njihove planove za sabotaže i špijunske operacije u samim SAD. *Spy Smasher* je napravljen u 12 epizoda; usprkos niskog budžeta karakterističnog za B-produkciju, odlikovao se izuzetnom kvalitetom. Marguerite Chapman, koja tumači lik Armstrongove zaručnice Eve Corby, stekla je popularnost i neko vrijeme bila zvijezda.

## Uloge
* Kane Richmond ... "Spy Smasher" (Alan Armstrong i brat blizanac Jack)
* Marguerite Chapman ... Eve Corby
* Sam Flint ... Admiral Corby
* Hans Schumm ... "The Mask" (Maska)
* Tris Coffin ... Drake

## Poglavlja
# America Beware (28min 32s)
# Human Target (17min 29s)
# Iron Coffin (16min 48s)
# Stratosphere Invaders (16min 50s)
# Descending Doom (16min 48s)
# The Invisible Witness (16min 39s)
# Secret Weapon (16min 53s)
# Sea Raiders (16min 45s)
# Highway Racketeers (16min 41s)
# 2700° Fahrenheit (16min 56s)
# Hero's Death (16min 45s)
# V..._ (16min 40s)izvor:

## Izvori

### Fusnote

### Literatura

* Cline, William C.  *In the Nick of Time*. New York: McFarland & Company, Inc., 1984. .
* Mathis, Jack *(né* John David Mathis; 1931–2005). *Valley of the Cliffhangers Supplement*. South Barrington, Illinois: Jack Mathis Advertising, 1995. . 

## Vanjske veze
*
Biseri od pesama (TV drama)

***Biseri od pesama*** je jugoslovenska kratka TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1980. godine. Predstavlja adaptaciju nekoliko pesama poznatog pesnika Laze Kostića koje recituju tada istaknuti glumci. Režirao ju je Jovan Konjović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
On ne badine pas avec l'amour

***On ne bandine pas avec l’amour*** () je drama francuskog pisca Alfreda de Musseta objavljena 1834. godine. Radnja se događa na imanju jednog barona koji namjerava vjenčati dvoje rođaka - Camille, mladu djevojku koja se vraća nakon obrazovanja u samostanu i Perdicana, mladog studneta; iako se znaju od djetinjstva, i osjećaju ljubav jedno prema drugoj, ponos ih tjera na smicalice i izazivanje ljubomore čija će žrtva biti mlada djevojka Rosette. De Mussetova drama je prvi put bila izvedena 1861. godine, nekoliko godina nakon njegove smrti. Poslije je postala jedan od najpopularnijih de Mussetovih tekstova, te bila predmetom niza filmskih i televizijskih adaptacija.
On ne badine pas avec l'amour (film, 1910)

***On ne badine pas avec l'amour*** () je francuska kratka crno-bijela nijema filmska komedija premijerno prikazana početkom 1910. godine. Predstavlja drugu po redu adaptaciju istoimenog teatarskog komada Alfreda de Musseta. Ni režiser ni scenarist nisu potpisani, a film je distribuirao studio Pathé.

## Uloge
* René Alexandre : Perdican
* Berthe Bovy : Camille
* Nelly Cormon : Rosette

## Vanjske veze
*
Ne igraj se ljubavlju (TV drama)

***Ne igraj se ljubavlju*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1968. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada francuskog pisca Alfreda de Misea. Režirao ju je Sava Mrmak.

## Uloge

Ostale uloge ▼




## Vanjske veze
*
On ne badine pas avec l'amour (film, 1908)

***On ne badine pas avec l'amour*** () je francuska crno-bijela kratka nijema filmska komedija snimljena 1908. godine u režiji Georgesa Mélièsa. Inspirirana je istoimenim teatarskim komadom Alfreda de Musseta i predstavlja prvu od njegovih brojnih ekranizacija.

## Vanjske veze
*
Pietro da Cortona

**Pietro da Cortona** (Cortona, 1. novembar 1596. – Rim, 16. maj 1669) pravim imenom **Daniele Pietro Berrettini**, bio je talijanski barokni arhitekt i slikar.

## Biografija
Pietro se još kao mladić već oko 1612. našao u Rimu gdje je studirao slikarstvo kod ne naročito uspješnih firentinskih slikara Andreje Commodija i Baccia Ciarpia, ali je zato pažljivo obilazio antičke skulpture i Rafaelova djela. Iz tog njegovog ranog perioda ističu se tri freske koje je izveo između 1624. i 1626. u rimskoj crkvi Santa Bibiana. Tokom 20-ih projektirao je dvije prigradske vile, obje za tadašnje mecene porodicu Sacchetti.

Njegova je slava dosegla vrhunac 1630-ih kad se bavio projektom za rimsku crkvu Santi Luca e Martina (1635–1650) i oslikao stropnu fresku Alegorija Božanske providnosti (1633–1639) u Palazzo Barberini. Kako je njegov projekt za crkvu Luca e Martina naginjao više firentinskim nego rimskim korijenima, rezultat je bio drugi tip barokne arhitekture različit od Berninijeve ili Borrominijeve.

Freska sa stropa Velikog salona u palači Barberini (danas dio Galleria Nazionale d'Arte Antica), zamišljena je kao oslikana apoteoza uspona Maffea Barberinija na papinski tron kao Urbana VIII. Njene jarke boje i ukošena perspektiva podsjećaju na Veronesea, čiji je rad Cortona možda vidio u Veneciji 1637.

Pietro je 1637. posjetio Firenzu, gdje je počeo slikati freske u Palazzo Pitti, za toskanskog velikog vojvodu Ferdinanda II. Medicija, sa prizorima četiri doba u ljudskom životu. U Firencu se vratio 1640. kako bi završio i oslikao stropove u stambenom krilu palače nazvanom po planetima. Pietro je najčešće čitav strop shvatio i obradio kao jedinstvenu slikarsku površinu, koju je uokvirio bogato pazlaćenom reljefnom štukaturom.

U Rim]] se vratio 1647. da naslika stropne freske u crkvi Santa Maria in Vallicella i stropove u palači Pamphili na Piazzi Navona za papu Inocenta X., što je realizirao između 1651–1654. 
Glavno arhitektonsko djelo tog perioda je fasada crkve Santa Maria della Pace izvedrna između 1656. i 1657. godine, što je vjerojatno i njegov najbolji rad. Pored tog izveo je i fasadu crkve Santa Maria na Via del Corso (1658–1662). Također je napravio projekte za modernizaciju Palazzo Pitti i istočnog krila pariškog Louvra (1664).

Tokom čitavog života sa podjednakim žarom slikao je kako religijske tako i mitološke teme. Od 1634. do 1638. bio je predsjednik Accademije San Luca u Rimu. I pored očigledne povezanosti između njegova slikarstva i arhitekture, on sam ta dva posla nikad nije povezivao, pa nikad nije oslikao niti jednu od crkava koje je projektirao.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Pietro da Cortona''