open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
16. dodjela Zlatnog globusa

**16. dodjela "Zlatnog globusa"**

održana 5. marta 1959.


Najbolji film: Drama 
 *Bijeg u lancima*

Najbolji film: Komedija ili mjuzikl 
*Gigi* 


**16. dodjela "Zlatnog globusa"**, za filmska ostvarenja u 1958. godini, održana je 5. marta 1959. godine u organizaciji Udruženja holivudskih stranih novinara u Los Angelesu.

## Dobitnici
### Filmske kategorije

### Televizijske kategorije

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica HFPA 
* Zlatni globus 1958.
Krušedolski sabor

**Krušedolski sabor** je održan 6. januara 1708. godine u manastiru Krušedol. To je bio prvi crkveno-narodni sabor Srba posle velike seobe na teritoriju Habzburške monarhije pod vođstvom patrijarha Arsenija III Crnojevića.

Na Krušedolskom crkveno-narodnom saboru pobedila je teza mitropolita Stefana Metohijca da se ne smeju prekidati veze sa Pećkom patrijaršijom. Naspram te teze bio je stav budućeg prvog mitropolita Krušedolskog Isaije Đakovića da se izabere novi patrijarh i organizuje posebna patrijaršija. No, 3. marta 1707. godine na sastanku bečke Dvorske kancelarije odlučeno je da se zabrani titula patrijarha i zavisnost od bilo koje patrijaršije. Tako da od tada duhovni poglavar srpskog naroda u Habzburškoj monarhiji nosi naziv mitropolita Krušedolskog.

Na ovom saboru odlučeno je da naziv mitropolije bude krušedolska, zbog tadašnjeg sedišta mitropolita u manastiru Krušedolu. Paljenjem ovog manastira tokom Austro-turskog rata 1716-1718. mitropolija je preneta u Sremske Karlovce i od tada nosi naziv Karlovačka mitropolija.

Na Krušedolskom saboru je ponovljen zahtev sa sabora u Baji iz 1694. da se Srbima dodeli posebna teritorija. Predstavnici budimskih Srba na Krušedolskom saboru zatražili su da ova teritorija obuhvata Bačku, Banat, Srem i Slavoniju. 

## Reference
Sremski okrug (1849–1850)

**Sremski okrug** () je bio jedan od tri okruga Vojvodstva Srbije i Tamiškog Banata (krunske oblasti Austrijskog carstva) između 1849. i 1850. godine.

## Historija
Vojvodstvo Srbija i Tamiški Banat formirano je 1849. godine i prvobitno je podeljeno na tri okruga: Sremski, Bačko-torontalski i Temišvarsko-krašovski. 1850. godine je vojvodstvo podeljeno na pet okruga, a područje Sremskog okruga je ušlo u sastav novog Novosadskog okruga.

## Geografija
Sremski okrug je uključivao severni Srem. Graničio se sa Bačko-torontalskim okrugom na severu, austrijskom Vojnom krajinom na jugu i istoku, kao i austrijskom Kraljevinom Slavonijom na zapadu.

## Gradovi
Najvažniji gradovi u okrugu:
* Ilok
* Inđija
* Irig
* Kamenica
* Ruma
* Šid

Izuzev Iloka koji se danas nalazi u Hrvatskoj, svi pomenuti gradovi su danas u sastavu Srbije.

## Literatura
* Zoran Stevanović, Vojvodstvo Srbija i Tamiški Banat (1849-1861), Arhiv Vojvodine, Novi Sad, 2014. - (elektronsko izdanje )

## Povezano
* Srem
* Sremska županija
* Vojvodstvo Srbija i Tamiški Banat
* Okruzi Srbije
Kanski filmski festival 1959.

Dvanaesti po redu **[[Kanski filmski festival|Kanski festival]]** () je bio održan od 30. aprila do 15. maja 1959. godine u Cannesu. 

Zlatnu palmu je osvojio *[[Crni Orfej]]*, brazilsko-francusko-italijanski filmski mjuzikl u režiji Marcela Camusa. 

Nagradu za najbolju režiju je osvojio francuski sineast François Truffaut za svoj režijski prvijenac *[[400 udaraca]]*. Taj je događaj izazvao pažnju zbog toga što je Truffaut prethodne godine, kao kritičar uticajnog časopisa *[[Cahiers du Cinema]]* od strane organizatora proglašen *[[persona non grata|persona non gratom]]* zbog toga što je "na neprimjeren način" opisivao selekciju filmova i odluke žirija. Truffautova pobjeda je postala značajna ne samo zbog njegove rehabilitacije, nego što je u filmu prvi put koristio motive i tehnike koje su - pogotovo nakon što za mjesec dana njegov sunarodnjak Claude Chabrol osvoji Zlatni medvjed na Berlinskom festivalu za sličan film *[[Les Cousins (film)|Rođaci]]* - postale karakteristične za uticajni filmski pokret poznat kao Novi val.

Nagradu za najboljeg glumca su podijelili Dean Stockwell, Bradford Dillman i Orson Welles za nastup u američkom filmu *[[Compulsion (film, 1959)|Compulsion]]*. Nagradu za najbolju glumicu je osvojila francuska glumica Simone Signoret za nastup u britanskom filmu *[[Room at the Top (1959 film)|Put u visoko društvo]]*. 

Tadašnju Jugoslaviju je na programu festivala predstavljao *[[Vlak bez voznog reda]]* u režiji Veljka Bulajića.

## Nagrade
*Palme d'Or: *[[Crni Orfej]]*, rež. Marcel Camus
*Nagrada žirija: *[[Sterne (film)|Sterne]]*, rež. Konrad Wolf
* Međunarodna nagrada: *[[Nazarín]]*, rež. Luis Buñuel
*Najbolji glumac: Dean Stockwell, Bradford Dillman i Orson Welles za *[[Compulsion (1959 film)|Compulsion]]*
*Najbolja glumica: Simone Signoret za *[[Room at the Top (1959 film)|Put u visoko društvo]]*
*Najbolja režija: François Truffaut for *[[The 400 Blows|Les Quatre Cents Coups]]*
*Posebni spomen: *[[Shirasagi (film)|Shirasagi]]*, rež. Teinosuke Kinugasa
*Tehnička velika nagrada: *[[Honeymoon (1959 film)|Luna de Miel]]*
*Palme d'Or za kratki film: 
***[[N.Y., N.Y. (film)|N.Y., N.Y.]]*, rež. Francis Thompson
***[[Zmiana warty]]*, rež. Halina Bielińska i Wlodzimierz Haupe
*Najbolja selekcija - kratki film: *[[A Midsummer Night's Dream (1959 film)|San ljetne noći]]*, rež. Jiří Trnka
*Najbolja selekcija: *[[Desire (1958 film)|Touha]]*, reć. Vojtěch Jasný
*Najbolji hommage: *[[La Mer et les jours]]*, rež. Alain Kaminker
*Najbolja komedija: *[[Policarpo (film)|Policarpo, ufficiale di scrittura]]*, rež. Mario Soldati
*Nagrada OCIC: *[[The 400 Blows|Les Quatre Cents Coups]]*, rež. François Truffaut

## Vanjske veze
*1959 Cannes Film Festival 
*Cannes Film Festival 1959
*Cannes Film Festival:1959  at Internet Movie Database
*12ème Festival International du Film - Cannes
N.Y., N.Y. (film)

***N.Y., N.Y.***  je američki kratki film snimljen 1957. u režiji Francisa Thompsona. U njemu se prikazuje život u New Yorku od jutra do kasno u noć, prikazan kroz niz nadrealističkih prizora vezanih uz njegove stanovnike i ulice. Thompson je taj efekt postigao korištenjem posebnih leća za kameru, odnosno vizualnih efekata koje je bio razvijao punih dvadeset godina, a nakon čega je odbio odati tajnu svog postupka. *N.Y., N.Y.* je godine 1959. prikazan na Kanskom festivalu gdje je dobio Zlatnu palmu za kratki film.

## Izvori

## Vanjske veze
*
Sengoku burai

, na engleskom govornom području poznatiji kao ***Sword for Hire*** (), je japanski crno-bijeli jidai geki snimljen 1952. u režiji Hiroshija Inagakija. Radnja je smještena u Japan u 16. vijeku u vrijeme građanskih ratova, a protagonisti - koje tumače Toshiro Mifune i Danshiro Ichikawa - su dva suborca koji će se razdvojiti prilikom prepada na neprijateljski logor, a što će dovesti do situacije da postanu zaljubljeni u jednu te istu ćenu (koju tumači Shirley Yamaguchi).

## Reference

## Vanjske veze
* 
*  http://www.jmdb.ne.jp/1952/cb001070.htm
Zoran Kadelburg

**Zoran Kadelburg** (Vršac, 13. 11. 1950), srpski i jugoslavenski matematičar, profesor na Matematičkom fakultetu Univerziteta u Beogradu, predsednik Društva matematičara Srbije i predavač u beogradskoj Matematičkoj gimnaziji.

## Biografija
Prof. Zoran Kadelburg je rođen 13. 11. 1950 u Vršcu u jevrejskoj porodici dr. Lavoslava i Sofije (Matejić) Kadelburg. Diplomirao je na Prirodno-matematičkom fakultetu u Beogradu 1973, a magistrirao 1976 godine sa temom "Ne-lokalno konveksni linearni topološki prostori". Doktorsku disertaciju "Asimptotika spektralne funkcije diferencijalnih operatora" odbranio je 1980 godine na istom fakultetu. Školsku godinu 1978/79 proveo je na specijalizaciji na Moskovskom državnom univerzitetu (MGU) pod rukovodstvom akademika V. A. Sadovničija. Od 1975 godine zaposlen je na Matematičkom fakultetu Univerziteta u Beogradu. 1975 postao je asistent-pripravnik , 1978 asistent, 1982 docent, 1989 vanredni profesor i 1994 godine redovni profesor. Prof. Kadelburg je objavio (što samostalno, što kao koautor) 22 naučna i 22 stručna rada. Učestvovao je sa saopštenjima na 4 domaće i 7 međunarodnih konferencija. Referent je časopisa "Mathematical Reviews" i "Zentralblatt für Mathematik". Predavao je (i predaje) "Matematičku analizu I i II", "Linearnu algebru i Matematiku I i II" (za studente fizike i mehanike), kao i specijalne kurseve "Linearni topološki prostori" i "Spektralna teorija operatora". Predaje u Matematičkoj gimnaziji u Beogradu. Na Matematičkom fakultetu bio je predsednik Saveta Odseka za matematiku, mehaniku i astronomiju, sekretar i upravnik Instituta za matematiku, prodekan od 1994 do 1995 i dekan od 1995 do 1998, te ponovno od 2001 do 2002 godine. Član je Društva matematičara Srbije, ćijim je predsednikom bio od 1991 do 1995, od 1999 do 2001, i od 2010 do danas. Prof. Kadelburg je također član Američkog matematičkog društva (AMS). Od 2001 bio je predsednik Saveza društava matematičara SR Jugoslavije tj. Srbije i Crne Gore. Predsednik je Republičke i Savezne komisije za mlade matematičare, član Žirija Međunarodne matematičke olimpijade 1994 godine i predsednik Žirija Balkanske matematičke olimpijade 2001 godine. godine. Sekretar, a od 1994 godine glavni i odgovorni, urednik časopisa Matematički vesnik. 1998 godine je bio delegat Nacionalnog komiteta za matematiku SR Jugoslavije u Međunarodnoj matematičkoj uniji (MMU).

## Djela
* *"Matematička analiza I"*, Beograd (2003)
* *"Matematička analiza II"*, Beograd (2001)
* *"Potprostori i količnici topoloških i uređenih vektorskih prostora (engl. Subspaces and quotients of topological and ordered vector spaces)"*, Novi Sad (1997)

## Reference

## Literatura
*
Mull

**Mull** (škotsko-gelski: *An t-Eilean Muileach*)  je drugi po veličini otok 
arhipelaga - Unutrašnji Hebridi.
## Geografija
Mull leži u sredini Unutrašnjih Hebrida u Atlantiku, vrlo je razveden i brdovit, najviši otočki vrh 
- Ben More ima 966 metara.

Njegova ukupna površina iznosi 87,535 km², na kojoj živi 2,800 stanovnika od tog preko polovice u jedinom većem naselju Tobermory.

Otok administrativno podpada pod Područno vijeće (council area)  - Argyll i Bute.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Turističke stranice otoka Mull''
Islay

**Islay** čita se **Ailej** (škotsko-gelski: *Ìle*) je četvrti po veličini otok 
arhipelaga - Unutrašnji Hebridi.
## Geografija
Islay je najužniji otok Unutrašnjih Hebrida u Atlantiku, vrlo je razveden i brdovit, najviši otočki vrh 
- Beinn Bheigeir ima 491 metara.

Njegova ukupna površina iznosi 61,956 km², na kojoj živi 3,228 stanovnika.

Otok administrativno podpada pod Područno vijeće (council area)  - Argyll i Bute.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Turističke stranice otoka Islay i Jura''
Miyamoto Musashi II: Dvoboj u hramu Ichijoji

je japanski historijski film snimljen 1955. u režiji Hiroshija Inagakija. Predstavlja adaptaciju dijela romana *[[Musashi (roman)|Musashi]]* Eijia Yoshikawe, odnosno nastavak filma *[[Miyamoto Musashi (film, 1954)|Miyamoto Musashi]]* i drugi dio Samurajske trilogije. U njemu Toshiro Mifune ponavlja naslovnu ulogu, odnosno nastupa kao Miyamoto Musashi, znameniti japanski mačevalac iz prve polovice 17. vijeka. Radnja pokazuje kako je, tada još uvijek pod imenom Takezo, izgradio reputaciju borilačkog majstora, ali kako ga zbog toga izazivaju suparnički mačeovaci na čelu sa Seirujom Oshiokom (koga tumači Akihiko Hirata).

## Uloge
* Toshiro Mifune ... Miyamoto Musashi
* Kōji Tsuruta ... Sasaki Kojirō
* Mariko Okada ... Akemi
* Kaoru Yachigusa ... Otsu
* Michiyo Kogure ... Dayū Yoshino
* Mitsuko Mito ... Okō, Akemina majka
* Akihiko Hirata ... Seijūrō Yoshioka
* Daisuke Katō ... Tōji Gion
* Kurōemon Onoe ... svećenik Takuan (Takuan Sōhō)
* Sachio Sakai ... Matahachi Honiden
* Yū Fujiki ... Denshichirō Yoshioka
* Machiko Kitagawa ... Kogure
* Eiko Miyoshi ... Osugi, Matahachina majka
* Eijirō Tōno ... Shishido Baiken
* Kenjin Iida ... Jōtarō
* Akira Tani ... Kawara-no-Gonroku
* Kō Mihashi ... Honami Kōetsu
* Kokuten Kōdō ... stari svećenik Nikkan
* Yoshifumi Tajima ... Yoshiokin samuraj
* Keiko Kondō
* Hisako Takihana
* Ren Yamamoto
* Ryū Kuze
* Torahiko Hamada
* Yoshio Inaba
* Fumito Matsuo
* Minoru Itō
* Yasuhisa Tsutsumi
* Ren Imaizumi
* Rinsaku Ogata
* Kenzō Tabu

## Vanjske veze
* 
* Criterion Collection essay by Bruce Eder
*  http://www.jmdb.ne.jp/1955/ce002500.htm
Sedulije

**Sedulije** (, prva polovina 5. veka n.e.) bio je hrišćanski latinski pisac, rodom iz južne Galije. Isidor Seviljski i Honorije iz Autuna nazivaju ga prezbiterom, autor poznat kao *[[Anonymus|Anonymus Mellicensis]]* iz 8. veka kaže da je bio *antistes*, a taj je naslov potvrđen akrostihom u dva panegirika koja se nalaze u Cellariusovom izdanju, dok ga Sigebert iz Gemblouxa (11. vek) i Jovan Tritemije (15. vek) označavaju kao biskupa ― kome je naziv *antistes* često ekvivalentan ― no niko nije pokušao otkriti u kojem je to biskupskom sedištu Sedulije navodno delovao. Nisu poznati ni datumi njegovog rođenja i smrti, ali se ipak može utvrditi okvirno razdoblje u kojem je živeo; naime, sam na jednom mestu spominje Jeronima, koji je umro 420. n.e., a njega samoga hvale Kasiodor, koji se rodio 468, i papa Gelazije, koji se na čelu rimske crkve nalazio od 492. do 496. godine. Sedulijeva je dela nakon njegove smrti prikupio i objavio neki Asterije, kako se vidi iz jednog kratkog uvodnog epigrama i zabeleške koja mu je u nekim rukopisima pridodata i koja glasi: "Ovo je delo Sedulije ostavio raspršeno na raznim hartijama, a prikupio ga je i uz svu eleganciju objavio redovni konzul i patricij Turcije  Rufije Asterije". Iz fasta se vidi da je neki Asterije bio konzul s Protogenetom 449. n.e., a da je Turcije Rufije Apronijan Asterije bio konzul s Prezidijem 496. godine. U ovom se slučaju gotovo sigurno radi o ovom drugom konzulu, tako da se vrhunac Sedulijevog stvaralaštva može smestiti u 450. godinu.

## Delo
Glavno je Sedulijevo delo *Uskršnja pesma* *(Paschale carmen)*, pisana daktilskim heskametrima u pet knjiga. U nekim rukopisima ispred nje nalazi se predgovor *(praefatio)* u osam elegijskih distiha, upućen čitaocima, kao i posveta caru Teodosiju *(Dedicatio ad Theodosium Augustum)* u petnaest heksametara. U *Uskršnjoj pesmi* Sedulije opisuje Hristov život i čuda iz *[[Stari zavet|Starog]]* i *[[Novi zavet|Novog zaveta]]*, od kojih su ova druga predstavljaju slobodnu obradu iz *[[Jevanđelje po Mateju|Jevanđelja po Mateju]]*. Pesma je napisana čistim jezikom i stilom koji nalikuje Vergilijevom, premda neki ispitivači smatraju da je po retorskim elementima ipak bliži Ovidiju. Kasnije je ovu pesmu sam pesnik pretvorio u prozno delo pod naslovom *Uskršnji spis* *(Paschale opus)*, visokoparnim stilom i služeći se parafrazom.

Od Sedulija je sačuvana i jedna elegija od 55 stihova, tj. od 110 stihova, koja poredi *Stari* i *Novi zavet*, pa se zato i naziva *Poređenje Starog i Novog zaveta* *(Veteris et Novi Testamenti Collatio)*. U svakom elegijskom distihu prvi deo heksametra ponavlja se kao drugi deo idućeg stiha (pentametra).

Sedulijeva himna pod naslovom *Od stožera izlazećeg sunca* *([[A solis ortus cardine]])* predstavlja lirski poziv na pohvalu Hrista s opisom glavnih činjenica o njegovom životu i smrti. Pisana je jampskim dimetrima, grupisanim u strofe od po četiri stiha, pri čemu su stihovi poređani abecednim redom. Ova je himna ušla u liturgiju katoličke crkve.

Sedulijev je jezik elegantan, stil mu je jednostavan i živ i odslikava Vergilijev uticaj.

## Reference

## Literatura
*
*
*
* 
*
*
Compulsion (film, 1959)

***Compulsion*** () je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1959. u režiji Richarda Fleischera. Po žanru je mješavina kriminalističkog i dramskog filma, a temelji se na istoimenom romanu i predstavi Meyera Levina, koja je, pak, bila inspirirana znamenitim slučajem Leopolda i Loeba. Radnja se događa u Chicagu 1924. godine i prikazuje kako dva mladića iz bogataških porodica - a koje glume Dean Stockwell i Bradford Dillman - vođeni patološkom željom za uzbuđenjima, isplaniraju i izvedu ubistvo uvjereni da su počinili savršeni zločin, ali kako na kraju zbog vlastite arogancije budu razotkriveni, te ih od pogubljenja na suđenju spašava jedino oratorsko umijeće advokata (čiji lik tumači Orson Welles).

*Compulsion* je predstavljao drugi po redu film inspiriran slučajem Leopolda i Loeba (nakon znamenitog Hitchcockovog filma *[[The Rope (film)|The Rope]]* iz 1948. godine), odnosno prvi film u produkciji Richarda B. Zanucka, sina Daryla F. Zanucka, jednog od tadašnjih čelnika studija 20th Century Fox. Iako je svima, s obzirom na zaplet, mjesto i vrijeme radnje, trebalo biti jasno da se govori o Leopoldu i Loebu, studio se izuzetno trudio da se nigdje u filmu ne spominju ta dva imena, bojeći se tužbe od strane Leopolda, koji je još uvijek bio živ, odnosno nedavno pušten na uvjetnu slobodu. Takva je nastojanja, međutim, kompromitirala pogreška reklamnog odjela, koji je u nekoliko novinskih oglasa ustvrdio da je riječ o ekranizaciji znamenitog slučaja. Nakon toga je Leopold tužio Fox za "kršenje privatnosti" (s obzirom da nije mogao za klevetu), ali je sud odbacio njegov zahtjev obrazloživši to objavljivanjem vlastite autobiografije *Life Plus 99 Years*.

Film je, usprkos svih tih komplikacija, doživio određeni uspjeh. Dio kritičara je hvalio Fleischerovu režiju, koja je u mnogim detaljima predstavljala homage Hitchcockovoj verziji, ali istovremeno bila i originalna. Najbolji dojam je, međutim, ostavila glumačka postava, uključujući Wellesa koji se pojavljuje relativno kasno u filmu. On, kao i Stockwell i Dillman su dobili nagradu za najboljeg glumca na Kanskom festivalu. Fleischer je nakon iskustva sa *Compulsion* dobio reputaciju specijalista za ekranizacije stvarnih kriminalističkih slučajeva, te je nekoliko godina kasnije obradio slučaj Bostonskog davitelja u istoimenom filmu, te britanskog serijskog ubice Johna Christieja u filmu *[[10 Rillington Place]]*.

## Uloge
* Orson Welles ... Jonathan Wilk
* Diane Varsi ... Ruth Evans
* Dean Stockwell ... Judd Steiner
* Bradford Dillman ... Artie Strauss
* E. G. Marshall ... Okružni tužilac Harold Horn
* Martin Milner ... Sid Brooks
* Richard Anderson ... Max Steiner
* Robert F. Simon ... Policijski por. Johnson (kao Robert Simon)
* Edward Binns ... Tom Daly
* Robert Burton ... Charles Straus
* Wilton Graff ... Mr. Steiner
* Louise Lorimer ... Straussova majka
* Gavin MacLeod ... Padua - Hornov pomoćnik
* Terry Becker ... Ljutiti reporter (van špice)

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
Tabiji

, također poznat i kao *Cesta*, je japanski crno-bijeli igrani film snimljen 1955. u režiji Hiroshi Inagakija.  Radnja se događa u feudalnom Japanu, a protagonistica, čiji lik tumači Mariko Okada je žena koja je postala udovicom zahvaljujući građanskim ratovima, te o kojoj se nastoji brinuti samuraj (koga glumi Ryo Ikebe.

## Uloge
* Ryo Ikebe ... Naojiro Mikazuki
* Mariko Okada ... Otaka
* Akihiko Hirata ... Horikoshi no Masakichi
* Katsuji Ichikawa ... Kinosuke
* Eitaro Ozawa ... Harashima no Tokutaro (Sakae Ozawa)
* Kamatari Fujiwara ... Gorosaku
* Mitsuko Takao ... Oriki
* Yoshio Kosugi ... Iwataro
* Seijiro Onda
* Daisuke Katō
* Kichijiro Ueda
* Akira Tani
* Minosuke Yamada
* Noriko Honma
* Sadayoshi Nakamura
* Tomeko Umayato
* Sonosuke Sawamura

## Reference

## Vanjske veze
*
Miyamoto Musashi III: Dvoboj na otoku Ganryu

je japanski historijski film snimljen 1956. u režiji Hiroshija Inagakija. Predstavlja adaptaciju romana ''Musashi'' Eijija Yoshikawe i nastavak filma *[[Miyamoto Musashi II: Dvoboj u hramu Ichijoji]]*, odnosno završni dio Samurajske trilogije. U njemu Toshiro Mifune ponavlja naslovnu ulogu, odnosno tumači lik Miyamota Musashija, znamenitog mačevaoca u Japanu u prvoj polovici 17. vijeka. Radnja prikazuje događaje koji će dovesti do obračuna sa njegovim najvećim suparnikom Sasakijem Kojirom, čiji lik tumači Koji Tsuruta. Dvoboj na otoku Ganryu je danas najpoznatiji po antologijskoj sceni mačevanja dvojice glavnih likova, a kojoj je decenijama kasnije američki sineast Quentin Tarantino odao hommage u svom filmu *[[Kill Bill Volume 1|Kill Bill 1. dio]]* gdje istu koreografiju i pokrete koriste likovi koje tumače Uma Thurman i Lucy Liu.

## Cast
* Toshirō Mifune ... Miyamoto Musashi
* Kōji Tsuruta ... Sasaki Kojirō
* Kaoru Yachigusa ... Otsu
* Michiko Saga ... Omitsu
* Mariko Okada ... Akemi
* Takashi Shimura ... Sado Nagaoka , dvorski službenik
* Minoru Chiaki ... Sasuke, lađar
* Takamaru Sasaki ... Omitsuv otac
* Daisuke Kato ... Toji Gion
* Haruo Tanaka ... Kumagoro konjokradica
* Kichijiro Ueda ... Svećenik Ogon
* Kokuten Kodo ... Stari svećenik Nikkan
* Ikio Sawamura ... Gostioničar

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Criterion Collection essay by Bruce Eder
*  http://www.jmdb.ne.jp/1956/cf000070.htm
Nazarín

***Nazarín*** (, ) je meksički igrani film snimljen 1959. u režiji Luisa Buñuela. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana španskog književnika Benita Pereza Galdosa. Protagonist, koga tumači španski glumac Francisco Rabal, je katolički svećenik koji pokušava dosljedno živjeti u skladu s naukom Crkve, a pri čemu nerazumijevanje okoline i sticaj okolnosti dovodi do bizarnih situacija koje će rezultirati sa njegovim zatvaranjem. *Nazarín* je premijerno prikazan na Kanskom festivalu, gdje je osvojio Međunarodnu nagradu. Dijelom zbog tog uspjeha, a dijelom zbog toga što je dio kritičara film protumačio kao pro-katolički, Buñuel je uskoro dobio priliku da se, usprkos ateističke i ljevičarske reputacije te republikanske prošlosti u građanskom ratu, vrati u domovinu, kojom je još uvijek vladao Francov režim. Tamo je snimio još jednu Galdosovu ekranizaciju pod naslovom *[[Viridiana]]*, a 1970. će, također po Galdosovim motivima, snimiti film *[[Tristana (film, 1970)|Tristana]]*.

## Uloge
* Francisco Rabal - Otac Nazario
* Marga López - Beatriz
* Rita Macedo - Andara
* Jesús Fernández - Hugo
* Ignacio López Tarso - Lopov u crkvi
* Luis Aceves Castañeda - Parricide
* Ofelia Guilmáin - Chanfa
* Noé Murayama - Pinto
* Rosenda Monteros - Prieta
* Victorio Blanco - Stari zatvorenik
* Arturo Castro - Pukovnik
* José Chávez - Poslovođa na gradilištu (kao José Chávez 'Trowe')
* Cecilia Leger - Žena sa ananasom
* Ignacio Peón - Svećenik

## Reference

## Vanjske veze
*
Shirasagi (film)

je japanski igrani film snimljen 1958. u režiji Teinosuke Kinugase. Po žanru je drama, i predstavlja adaptaciju istoimenog romana Kyoke Izumija. Protagonistica je gejša koja pokušava započeti novi život sa slikarom, ali je u tome spriječi kriminalna prošlost brata, dugovi i nasilni makro zbog koga će na kraju počiniti samoubistvo. Shirasagi je sljedeće godine prikazan na Kanskom festivalu gdje je dobio posebno priznanje. Kritičarima je imponirao vještim korištenjem widescreen formata za stvaranje kompozicije u statičkim kadrovima, kao i upotrebom boja.

## Uloge
* Fujiko Yamamoto - Oshino
* Keizo Kawasaki - Junichi Inaki
* Yosuke Irie - Takashi Irie
* Shūji Sano - Kumajirō Gosaka
* Hitomi Nozoe - Nanae Date
* Hideo Takamatsu - Yokichi Tatsumi
* Eijirō Tono
* Tamae Kiyokawa - Hideko Gosaka
* Rieko Sumi - Wakakichi

## Reference

## Vanjske veze
*
Juvenko

**Gaj Vetije Akvilin Juvenko** (, 4. vek n.e.) bio je hrišćanski latinski pesnik, koji je delovao u vreme vladavine Konstantina Velikog. Rođen je u Hispaniji, u porodici plemenitog porekla, a kasnije je postao prezbiter. Ovi su podaci, koje donosi Jeronim, sve što je danas poznato o Juvenku.

## Delo
Glavno je Juvenkovo delo biblijski ep, pisan u vergilijevskom ruhu i sastavljen od 3,311 heksametra, pod naslovom *Četiri jevanđelja* *(Evangeliorum libri quattuor)*, koji je objavljen oko 300. godine predstavlja stihovanu povest Hristovog života prema podacima iz jevanđelja. Za polaznu tačku uzeo je pesnik *[[Jevanđelje po Mateju]]*, a pojedine podatke preuzima, prema potrebi, iz ostala tri jevanđelja i razmešta ih na odgovarajuća mesta, pa tako celo delo predstavlja harmoničnu celinu. Ovaj Juvenkov spev hvali čitav niz kasnijih pisaca, od Jeronima pa sve do Petrarke, a imao je uticaja i na pesnike karolinške renesanse, verovatno više zahvaljujući njegovoj sadržini nego obliku u kojem je ona izložena. Jezik i stih su mu uglavnom čisti i odaju Vergilijev uticaj, ali primećuju se i povremena odstupanja od klasične prozodije i klasičnih jezičkih obrazaca. Najveća je vrednost ovoga dela u tome što je Juvenko duh, a često i reč *[[Sveto pismo|Svetog pisma]]* preneo u stihove i stvorio prvi značajniji biblijski ep.

Juvenko je i jedan od ranohrišćanskih pisaca kojima se pripusuje *Knjiga o Postanju* *(Liber in Genesim)* od 1.541 heksametra, čiji je cilj, kako se čini, bio popularizacija proučavanja *[[Stari zavet|Starog zaveta]]* i koji po tematici i načinu njenog izlaganja dosta nalikuje epu *Četiri jevanđelja*.

## Reference

## Literatura
*
*
*
* 

## Vanjske veze
*''Opera Omnia'' u Migneovom izdanju *Patrologia Latina*, s.v. Vettius Aquilinus Juvencus
*Dela i bibliografija na *Bibliotheca Augustana*
Zach Galligan

**Zachary Wolfe Galligan** (New York City, New York, SAD; 14. II 1964. - ) američki je filmski i TV glumac. Najpoznatiji je po horor komediji *[[Gremlini]]* iz 1984., kao i njegovom nastavku, *[[Gremlins 2: The New Batch|Gremlini 2]]*.

## Vanjske veze
*
*
*Galliganov lični blog
Tiree

**Tiree** (škotsko-gelski: *Tioridh*) je treći po veličini otok arhipelaga - Unutrašnji Hebridi.
## Geografija
Tiree je najzapadniji otok Unutrašnjih Hebrida, udaljen 80&nbsp;km od kopna u Atlantiku. 
Vrlo je razveden, relativno nizak, najviši otočki vrh Ben Hynish ima samo 141 metara.

Ekonomija otoka bazira se na eksploataciji mramora i malim zakupničkim farmama, koje se bave uzgojem krumpira, stočarstvom, 
ribarstvom i turizmom. Otok ima i mali aerodrom (IATA: TRE, ICAO: EGPU)

Otok je dug 19, a širok 5 km, njegova ukupna površina iznosi 78,34 km², na kojoj živi 653 stanovnika..

Otok administrativno podpada pod Područno vijeće (council area)  - Argyll i Bute.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Turističke stranice otoka Tiree''
Hebridsko more

**Hebridsko more** (engleski: *Sea of the Hebrides*) je dio Atlanskog oceana uz obale Škotske, koji razdvaja arhipelage Vanjski Hebridi od Unutrašnjih Hebrida. Ono se sa juga nadovezuje na kanal Minch.

Prema Međunarodnoj hidrografskoj organizaciji, Hebridsko more je unutrašnje more Škotske, koje formira dio morskog pojasa zapadne obale Škotske.

## Geografija
Površina Hebridskog mora iznosi 47.000 km², prosječna dubina je 64 metara, a najveća dubina iznosi 137 m.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Sea of the Hebrides'' na portalu Encyclopedia of Earth
Lidija Radulović

**Dr Lidija Radulović **(Beograd, 22. decembar 1964) je vanredna profesorka na Odeljenju za etnologiju i antropologiju Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu. Bavi se antropologijom religije, narodnom religijom i odnosom religije i roda.*' 

== Biografija ==

Rođena je [[1964]]. godine u [[Beograd]]u, gde je završila osnovnu i srednju školu. Na Odeljenju za etnologiju i antropologiju Filozofskog fakultetu [[Univerzitet u Beogradu|Univerziteta u Beogradu]] diplomirala je [[1991]]. godine. Na istom fakultetu je magistrirala [[1998]]. godine, gde je [[2007]]. godine stekla i [[akademija|akademski]] stepen [[doktor nauka|doktora nauka]], odbranivšti tezu pod naslovom *Konstrukcija roda u narodnoj religiji Srba*. Članica je Etnološkog i antropološkog društva Srbije i InSEA (International Association for Southeast European Anthropology). Članica je i [[Matica srpska|Matice srpske]] u kojoj trenutno radi na pisanju odrednica za [[Srpska enciklopedija|Srpsku enciklopediju]].

Oblasti profesionalnog interesovanja su joj [[antropologija]] [[religija|religije]] i [[rod (sociologija)|roda]], narodna pobožnost i njene transformacije, alternativni religijski [[kult|kultovi]] i pokreti, fenomeni [[popularna kultura|popularne kulture]].


=== Akademska zvanja ===

* [[1992]]. istraživačica-talenat
* [[1993]]. [[asistent pripravnik|asistentkinja-pripravnica]]
* [[1998]]. [[asistent]]kinja
* [[2007]]. [[docent]]kinja
* [[2012]]. vanredna [[profesor|profesorka]]

== Bibliografija ==

* *Religija ovde i sada : revitalizacija religije u Srbiji* ([[2012]])
* *Pol/rod i religija : konstrukcija roda u narodnoj religiji Srba* ([[2009]])
* *Okultizam ovde i sada : magija, religija i pomodni kultovi u Beogradu* ([[2007]])
* 

== Publikacije (izbor) ==

* 
* "Religija i homoseksualnost. O odbacivanju i potrazi za religijskim i duhovnim izrazom gejeva i lezbejki u savremenoj Srbiji", u koautorstvu sa [[Zorica Ivanović|Zoricom Ivanović]]. U: J. Blagojević i O. Dimitrijević (ur.) *Među nama: Neispričane priče gej i lezbejskih života''. Beograd: Hartefakt fond, 2014, pp.&nbsp;164-189 
* 
* 

## Reference
Saturday Night Fever

**Groznica subotnje večeri** (engl. **Saturday Night Fever**) američki je plesni film iz 1977. kojeg je režirao John Badham. Glavnu ulogu tumači John Travolta kao Tony Manero, mladić koji vikende provodi u raznim diskotekama Brooklyna. Karen Lynn Gorney glumi Stephanie Mangano, njegovu plesnu partnericu i prijateljicu. Dok pleše, Tony zaboravlja na svoj depresivni život kojim dominiraju neugledni posao bez perspektive, sukobi sa delikventima i roditelji koji se svađaju.

Film je bio ogroman uspjeh u američkim kinima - zaradio je 94,21 milijuna $, čime je postao jedan od najkomercijalnijih filmova 1970-ih - dok je Travolta postao zvijezda te nominiran za nekoliko nagrada. Soundtrack filma, na kojem su disko pjesme Bee Geesa, postao je jedan od najprodavanijih svih vremena. Zbog popularnosti, u Americi je počela masovna histerija za diskotekama. Državni filmski registar uključio je *Groznicu subotnje večeri* u svoj popis zbog "kulturnog, povijesnog ili estetskog značaja", dok je Američki filmski institut pjesmu *Stayin' Alive* stavio na 9. mjesto na svoju listu 100 godina AFI-ja... 100 pesama. Snimljen je i manje zapažen nastavak, *[[Staying Alive]]* iz 1983.

## Uloge

* John Travolta - Anthony "Tony" Manero
* Karen Lynn Gorney - Stephanie Mangano
* Barry Miller - Bobby C.
* Joseph Cali - Joey
* Paul Pape - Double J.
* Donna Pescow - Annette
* Bruce Ornstein - Gus
* Val Bisoglio - Frank Manero, Sr.
* Julie Bovasso - Flo Manero
* Martin Shakar - Father Frank Manero, Jr.
* Nina Hansen - Tonyjeva baka
* Lisa Peluso - Linda Manero
* Sam Coppola - Dan Fusco
* Denny Dillon - Doreen
* Robert Weil - Becker
* Fran Drescher - Connie 
* Monti Rock III - DJ
* Ann Travolta - Pizza djevojka
* Helen Travolta - mušterija u trgovini bojama

## Soundtrack
# "Stayin' Alive" - Bee Gees - 4:45
# "How Deep Is Your Love" - Bee Gees - 4:05
# "Night Fever" - Bee Gees - 3:33
# "More Than a Woman" - Bee Gees - 3:17
# "If I Can't Have You" - Yvonne Elliman - 3:00
# "A Fifth of Beethoven" - Walter Murphy - 3:03
# "More Than a Woman" - Tavares - 3:17
# "Manhattan Skyline" - David Shire - 4:44
# "Calypso Breakdown" - Ralph MacDonald - 7:50
# "Night on Disco Mountain" - David Shire - 5:12
# "Open Sesame" performed - Kool & the Gang - 4:01
# "Jive Talkin'" - Bee Gees - 3:43 (*)
# "You Should Be Dancing" - Bee Gees - 4:14
# "Boogie Shoes" - KC and the Sunshine Band - 2:17
# "Salsation" - David Shire - 3:50
# "K-Jee" - MFSB - 4:13
# "Disco Inferno - The Trammps - 10:51

## Nagrade
John Travolta je nominiran za Oscara za najboljeg glavnog glumca.

BAFTA je nominirala film u dvije kategorije: najbolja glazba (Barry Gibb, Maurice Gibb, Robin Gibb) i zvuk.

Zlatni globus nominirao je film u četiri kategorije: najbolji film - komedija ili mjuzikl, glumac u komediji ili mjuziklu (Travolta), pjesmu i glazbu (Barry Gibb, Maurice Gibb, Robin Gibb).

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
Selo moje malo

**Selo moje malo** (češki *Vesničko má středisková*) čehoslovačka je filmska komedija iz 1985. koju je režirao Jiří Menzel dok je scenarij napisao Zdeněk Svěrák. Film je jedan od najpoznatijih i komercijalno najuspješnijih čeških filmova svih vremena. Bio je i najuspješniji filmski proizvod nekadašnje Čehoslovačke.

## Radnja

Film je priča o pomalo tupastom seoskom mladiću imena Otík, koji radi kao suvozač vozača zadružnog kamiona Karela Páveka. Mali i debeli Pavek i dugi tanki Otík rade u malom češkom selu "na kraju svijeta".

Direktor jednog praškog poduzeća nudi Otíku posao i želi ga premjestiti u anonimni stambeni blok u Pragu kako bi se domogao njegove kuće. Kada napokon svi u selu shvate što bi izgubili njegovim odlaskom, trude se zadržati Otíka u svome selu.

## Nagrade
Film je osvojio specijalnu nagradu žirija na filmskom festivalu u Montrealu. Mađarski glumac János Ban koji je glumio ulogu Otíka 1987. na filmskom festivalu u Parizu osvojio je nagradu za najboljeg glumca. Godine 1987. film je bio nominiran za Oscara kao najbolji strani film.

## Glavne uloge
* János Ban - Otik
* Marián Labuda - Karel Pavek
* Rudolf Hrušínský
* Petr Čepek
* Libuše Šafránková
* Jan Hartl
* Miloslav Štibich
* Oldřich Vlach
* Stanislav Aubrecht
* Zdeněk Svěrák
* Josef Somr

## Vanjske veze
*
Lokomotiva serije 641

**Локомотива серије 641** је дизел-локомотива у експлоатацији на железницама Србије. Производња ових локомотива започета је у фирми *[[Ганц Маваг]]*, у Мађарској, од 1960. године.
ŽS serija 711

**ŽS serija 711** je dvodelni putnički dizel-motorni voz koji je posebno dizajniran za Železnicu Srbije 2011., a proizvodi se u zavodu Metrovagonmaš u Ruskoj Federaciji, popularno nazvan *"ruskinja"*. Planirano je da ove garniture vozova na nelektrificiranim prugama postepeno zameni dotrajale putničke gošine "šinobuse" i "makose", koji saobraćaju više od 30 godina na lokalnim domaćim prugama.

## Poreklo i razvoj
Železnice Srbije i ruski zavod Metrovagonmaš su potpisale ugovor o kupovini 12 novih putničkih vozova iz kredita međunarodne železničke banke "Evrofim" u visini od 43 miliona švajcarskih franaka, nakon obavljenog javnog tendera. Javno predstavljanje novog voza usledilo je dan uoči Dana železničara Srbije 15. septembra 2011. ŽS 711 je dvodelni putnički dizel-motorni voz savremenog dizajna, pogonjen sa dva MTU dizel-motora, maksimalne brzine 120 kilometara na čas, ima 120 mesta za sedenje, 126 mesta za stajanje, video nadzor, klima uređaje, grejanje, sistem za dijagnostiku i upravljanje, toalet, prilagođen osobama sa posebnim potrebama.

## Prva linija i uvođenje u saobraćaj

Prvi dizel-motorni voz ŽS 711 iz zavoda „Metrovagonmaš“, krenuo je svečano u železnički saobraćaj na pruzi Beograd - Vršac, 6. marta 2012. (video:ŽS 711 ide brzinom 100 km/č na pruzi Vršac - Beograd) Početkom novembra 2012. novi dizel voz je otpočeo da saobraća na relaciji Niš - Prokuplje - Kuršumlija. Krajem decembra 2012. svečano je uveden u putnički saobraćaj na relaciji Subotica - Sombor i 12. februara 2013. na relaciji Subotica - Kanjiža. a 26. marta 2013. godine na relaciji Ruma - Šabac. Poslednja garnitura iz ove serije je svečano puštena u saobraćaj na liniji Novi Sad - Odžaci - Bogojevo - Sombor - Subotica krajem jula 2013. godine.

U načelu je krajem marta 2013. dogovorena kupovina sa zavodom Metrovagonmaš još jedne serije jer postoji velika zainteresovanost lokalnih zajednica. U prisustvu predsednika Rusije i Srbije Vladimira Putina i Tomislava Nikolića, 16. oktobra 2014. godine, potpisan je Aneks 5 ugovora kojim je predviđena nabavka 27 dizel-motornih vozova ŽS 711 u iznosu od 100 milona dolara iz ruskog kredita, kao i nabavka rezervnih delova u visini 2,6 miliona dolara. Ugovor su potpisali direktor Društva za prevoz putnika „Železnica Srbija“ i generalni direktor „RDŽ  Internešnl“ Negosav Teofilović i Sergej Pavlov.
Uvođenje nove serije u železnički saobraćaj se očekuje krajem 2015. godine. Po stručnim analizama, Srbiji je potrebno ukupno četrdesetak ovakvih vozova, pa bi nabavkom dodatnih garnitura iz ruskog kredita lokalni saobraćaj na neelektrificiranim prugama u Srbiji mogao dugoročno da bude mnogo efikasniji.

## Galerija
Dizel-motorni voz ŽS serije 711: 1. Beograd Dunav 2. Raška 3. Kuršumlija 4. Subotica 5. Bogojevo 6. Vršac

## Izvori

## Vanjske veze

* Službena stranica Zavoda Metrovagonmaš 
## Video
* Film o Zavodu Metrovagonmaš
* Fabrička postrojenja Zavoda Metrovagonmaš
* Promotivni video Zavoda Metrovagonmaš za srpski DMV
* Probna vožnja ŽS DMV serija 711-001 na domaćim prugama
* ŽS DMV serija 711
RVR 412

**RVR 412** je elektromotorni voz koji je pravaljen u Fabrici vagona Riga (; ) iz Rige u Sovjetskom Savezu (današnja Letonija). To su bio sovjetski elektromotorni vlak serije ER31 (ЭР31) i njegova poboljšana verzija ER35 (ЭР35).

Vozovi ovog tipa su proizvođeni 80-ih godina za potrebe Jugoslovenskih železnica. Proizvedeno je i isporučeno ukupno 53 jedinica: ER31 - 50 jedinica, ER35 - 3 jedinica. Od toga je Srbija dobila 43 vlaka, Crna Gora 6 i Makedonija 4. Nakon raspada SFRJ ove vozove koriste Srbija (*[[Železnice Srbije]]*, 16), Crna Gora (*[[Željeznički prevoz Crne Gore]]*, 5) i Republika Makedonija (*[[Makedonske železnice]]*, 3).

## Tehničke karakteristike

Voz se sastoji iz četiri dela: dvije lokomotive (serije 412) i dva vagona (serije 416). Lokomotiva je putnički vagon s elektromotorima i vozačkom kabinom. Masa voza iznosi 58 tona. Maksimalna brzina voza je 120&nbsp;km/h. Vrata za putnike su automatska. Širina koloseka po kojem se kreće je standardna (1435&nbsp;mm). Voz ima 2 varijante sedišta:
*tapacirana (stara verzija)
*plastična (modernizovana verzija)

## Korisnici

### Crna Gora
Brojevi vozila su 412/416-041/042; 412/416-043/044; 412/416-045/046; 412/416-047/048; 412/416-049/050 i 412/416-051/052 (6 vozova, iz 1984-1985. godine). Željeznica Crne Gore je dobila ove vozove nakon osamostaljenja Crne Gore 2006. godine. Vozovi su prethodno bili u sastavu Jugoslovenskih železnica. Koriste se za lokalni saobraćaj od Bara do Podgorice i od Podgorice do Bijelog Polja. Jedan voz je potpuno uništen u teškoj nesreći kada je izleteo iz šina 23.01.2006. u mestu Bioče blizu Podgorice kada je poginulo 47 putnika, a 200 je povređeno. Voz je izleteo usled kvara na kočionom sistemu na kome su bili ugrađeni polovni kompresori za vazduh. Vozovi su ofarbani u sivo, sa crvenim i narandžastim prugama, što predstavlja logo Željezničkog prevoza Crne Gore.

### Makedonija
Makedonija raspolaže sa 4 ovakva voza (iz 1985-1986. godine). Brojevi vozila su 412/416-053/054; 412/416-055/056; 412/416-057/058 i 412/416-059/060.

### Srbija

Železnice Srbije u svom sastavu imaju 16 vozova ovog tipa koji se uglavnom koriste za lokalni saobraćaj i u prigradskom sistemu Beovoz i gradskoj železnici BG:Voz. Neki od vozova su modernizovani u fabrikama Želvoz i Šinvoz. Modernizovana verzija ima plastična sedišta i ofarbana je u sivo-plavu boju. Takođe ima i displej na kome se vidi broj voza. Motor nije menjan niti je osnaživan te voz ima istu snagu i maksimalnu brzinu kao i ranije.

## Povezano
*Fabrika vagona Riga

## Reference
ŽS serija 413

**ŽS serija 413** je niskopodni četvorodelni putnički elektromotorni voz Železnice Srbije koji proizvodi švajcarsko preduzeće Štadler.

## Poreklo i razvoj
Preduzeće Štadler je 2004. godine razvilo seriju vozova FLIRT - laki brzi inovativni regionalni voz (FLIRT - Fast Light Innovative Regional Train) za potrebe Švajcarskih federalnih železnica, ali su u međuvremenu ove vozove naručile i brojne druge zemlje sa različitom specifikacijom. Voz je prvenstveno izrađen za manja putovanja, odnosno za gradske i kraće međugradske linije, a najnovija generacija FLIRT 3 koje su poručile „Železnice Srbije“ isključivo je namenjen za regionalne međugradske linije koje će povezivati veće gradove u Srbiji. Ovaj voz je savremenog dizajna, pogonjen elektromotorom, maksimalne brzine 160 kilometara na čas, koji ima 465 mesta za putnike sa 12 sedišta prvog razreda i 224 fiksna sedišta u drugom razredu, kao i 230 mesta za stajanje i 11 pomoćni sedišta. Na svim vagonima središnja vrata su spuštena i sa ravnim podom čime je omogućen osobama sa posebnim potrebama i biciklistama vrlo jednostavan pristup.

Unutrašnji prostor u vagonima je podeljen u prvi i drugi razreda. Prvi razred poseduje udobna sedišta sa utikačima za električno napajanje dok drugi razred takođe ima udobna sedišta ali nema napajanje. Putnički prostor je u potpunosti klimatizovan, opremljen video nadzorom zbog bezbednosti samih putnika. Voz ima sistem za dijagnostiku i upravljanje, toalet, prilagođen osobama sa posebnim potrebama.

## Uvođenje u saobraćaj
Nakon sprovedenog međunarodnog tendera „Železnice Srbije“ su početkom aprila 2013. godine potpisale ugovor sa švajcarskim preduzećem Štadler busnang o kupovini 21 novog elektromotornog voza iz kredita Evropske banke za obnovu i razvoj (EBRD) sa sedištem u Londonu u visini od 99 milona evra. Na osnovu ugovora predviđeno je da prvi novi elektro-motorni voz bude pušten u saobraćaj iz serije oktobra 2014., a poslednji avgusta 2015. Na jednom od najvećih svetskih međunarodnih sajmova transporta „Inotrans" koji se održava u Berlinu švajcarska firma „Štadler" i „Železnice Srbije“ su predstavile posebno dizajniran elektromotorni voz najnovije generacije „FLIRT 3", 24. septembra 2014. godine. Nekoliko dana ranije, 19. septembra, prva garnitura stigla je u Suboticu da bi par dana kasnije otpočele probne vožnje na deonici Beograd - Šid. Svaka garnitura pre uvođenja u železnički saobraćaj biće testirana na brzinskom poligonu u mestu Faurej u Rumuniji. Smatra se da će upravo ova serija 413 da obori brzinski rekord na srpskim prugama koji je postavila parna lokomotiva JDŽ serije 01-101 aerodinamičnog oblika poznata po nazivu „Leteći Beograđanin“ postigavši neverovatnu brzinu od 146&nbsp;km/č davne 1937. godine..

## Izvori

## Vanjske veze
ŽS serija 812

**Goša JŽ/ŽS serija 812** su putnička dizel-motorna kola koje su izrađivani u fabrici vagona Goša u Smederevskoj Palanci od 1959. do 1969. a po licenci nemačke firme Uerdingen, popularnog naziva *"Šinobus"*. Proizvedeno je ukupno 270 garnitura, koje su masovno zamenile 60-ih i početkom 70-ih godina 20. veka parne lokomotive na lokalnim prugama u Jugoslaviji. Veći broj garnitura Goša 812 je zbog svoje dotrajalosti isključen iz železničkog saobraćaja, a dok preostale garniture, Železnice Srbije, postepeno zamenjuju sa garniturama serije DMV - 711 počev od marta 2012. Kod ljubitelja železnice važi za jedno od najomiljenijih železničkih vozila na ovim prostorima.

## Poreklo i proizvodnja

Početkom 50-ih, odlučeno je da se uveze značajan broj dizel-motornih vozova koji će saobraćati na lokalnim prugama, odnosno prugama sa manjim brojem putnika. Nakon istraživanja doneta je odluka da se kupi DMK Uerdingen model VT - 95 serije K-1. Prvih 10 garnitura, crvene boje, su stigle 1955. koje su uspešno prošle probne vožnje na domaćim prugama, nakon čega je odlučeno da se otkupi licenca za njihovu izradu čime se htela postići prihvatljiva cena za masovniju zamenu parnih lokomotiva ali i stabilnost u njihovom održavanju. Osvajanje proizvodnje je izvršeno u fabrici vagona Goša u Smederevskoj Palanci koja je prve garniture, srebrne boje, isporučila železnici 1959.

Osnovni sastav garniture čine motorna kola MK + prikolica PK. Na motornim kolima ugrađen je četvorotaktni dizel-motor tipa Büssing U10, maksimalne brzine 90&nbsp;km na čas. Prenosnik snage je mehanički sa hidrospojkom. Mehanički menjač ima 6 stepena prenosa snage. U uvoznoj seriji kočnica je vazdušna tipa Knor, šinska kočnica ima samo na motornim kolima od 051 pa nadalje, koje su frikcione, podiže i spušta se pneumatski, a kontrolišu se jednim prekidačem sa desne strane pulta. U sinhronom radu mogu da saobraćaju 4 garniture, serijskog broja od 039 pa nadalje.

## Naziv
Službeni naziv ovog železničkog vozila je bio DMK serija 812 - srebrna strela. Odmah nakon uvođenja u železnički saobraćaj poneo je nadimak "Zec" zbog znatno veće brzine koje je postizao u odnosu na dotrajale parne lokomotive. Međutim, nakon izvesnog vremena ustalio se među putnicima nadimak "Šinobus" zbog njegovog originalnog porekla i nemačkog naziva za ovakav tip železničkih vozila *"Schienenbus"*. Kasnije, još početkom 90-ih, zbog već tada njegove dotrajalosti dobio je negativne nadimke pogotovo od strane mlađih putnika poput "Konzerva" i "Limenka“. Kod pravih ljubitelja železnice ova motorna kola su uvek nosila naziv *SREBRNA STRELA*
## Tehnički podaci

## Povezano
* Plavi voz
## Video
* ŽS serija 812

## Vanjske veze
Jura, Škotska

**Jura** čita se **Džura** (škotsko-gelski: *Diùra*) je peti po veličini otok arhipelaga - Unutrašnji Hebridi.
## Geografija
Otok Jura leži na zapadu Škotske u Atlantiku, sjeveroistočno od Islaya od kojeg ga dijeli 
par kilometara široki kanal. S druge istočne strane nije daleko ni od Poluotoka Kintyre od kojeg ga također dijeli uski kanal.
Vrlo je izduljen, i brdovit, najviši otočki vrh - Beinn an Òir ima 785 metara. Dug je 44,5 km, a na najširem mjestu ima 12&nbsp;km. Kako je slabo 
naseljen, oaza je za divlje životinje, pa čak 5 500 jelena živi po njegovim planinskim pašnjacima. Po njima je i dobio ime jer je njegovo drevno ime koje 
su mu dali norveški Vikinzi bilo Otok jelena.

Njegova ukupna površina iznosi 36,692 km², na kojoj živi 196 stanovnika.

Otok administrativno podpada pod Područno vijeće (council area)  - Argyll i Bute.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Turističke stranice otoka Jura i Jura''
Seth Rogen

**Seth Rogen** (Vancouver, 15. travnja 1982.) kanadski je glumac, komičar, scenarist i producent. Počeo je kao stand-up komičar u srednjoj školi i već sa 16 godina bio poznat u komičarskim krugovima u rodnom Vancouveru. Preselio je iz Kanade u Los Angeles nakon što je dobio ulogu u TV seriji *[[Freaks and Geeks]]*. Kad je serija otkazana nakon samo jedne sezone, Rogen je dobio ulogu u također kratkotrajnoj TV seriji *[[Undeclared]]*, gdje je bio i jedan od scenarista.

Skupa s kolegama nominiran je za Emmy za scenarij *[[Ali G|Da Ali G Showa]]* Sache Barona Cohena. Suradnja s redateljem Juddom Apatowom dovela je Rogena do prvih zapaženih filmskih uloga. Producirao je i glumio u Apatowljevom redateljskom debiju, komediji *[[Junfer u četrdesetoj]]*. Nakon kritičarskih pohvala, dobio je glavnu ulogu u sljedećem Apatowljevom filmu *[[Zalomilo se]]*, u kojem mu je partnerica bila Katherine Heigl. Film je zaradio blizu 150 milijuna dolara i potvrdio Rogena kao novu zvijezdu filmske komedije.

Rogen se pojavio u filmovima *[[Donnie Darko]]*, *[[Svakog gosta tri dana dosta]]*, *[[Zack i Miri snimaju pornić]]*, *[[Fanboys]]*, *[[Promatraj i prijavi]]*, *[[Superbad]]* itd. Posudio je glas animiranim likovima u crtićima *[[Shrek Treći]]*, *[[Horton]]*, *[[Kung Fu Panda]]* i *[[Čudovišta protiv vanzemaljaca]]*.

Dobitnik je nagrade *Canadian Comedy Awards* za scenarij filma *Superbad*.

## Reference

## Vanjske veze
* 
*Neslužbena stranica
Joseph Gordon-Levitt

**Džozef Gordon-Levit** (; Los Anđeles, SAD, 17. februar 1981) je američki glumac.

Za ulogu Toma Hansena u filmu *[[(500) Days of Summer]]* iz 2009, nominovan je za Zlatni globus. Igrao je i u filmovima Početak, Latter Days, Mysterious Skin, Porotnik, The Lookout i drugim.

Vlasnik je internet produkcijske kompanije *hitRECord.org*.

## Filmografija

### Film

### Televizija

### Video igre

## Reference

## Vanjske veze

*
Rob Lowe

**Robert Hepler Lowe**, poznatiji kao **Rob Lowe** (17. mart 1964 - ) je američki glumac, koji je slavu stekao sredinom 1980-ih nastupom u nizu filmova sa temom iz života mladih, te postao dio grupe mladih zvijezda poznate kao Brat Pack. Tada je bio poznat i po izuzetno burnom privatnom životu, a što je 1988. kulminiralo sa objavljivanjem video-snimke seksa sa dvije djevojke koje je pokupio u noćnom klubu, jednog od prvih skandala takvog tipa. Od 1999. Lowe živi sa suprugom Sheryl Berkoff sa kojom ima dvoje djece.

## Izvori

## Vanjske veze

*
Francuski ustavni zakon (1940)

**Francuski ustavni zakon iz 1940.** godine je zakon koji je 10. srpnja 1940. izglasan kao ustavni zakon od strane zajedničke sjednice Narodne skupštine, odnosno zajedničke sjednice Zastupničkog doma i Senata. Izglasan nedugo nakon pada Francuske kao potvrda lojalnosti Trećem Reichu, zakon je maršalu Philippeu Pétainu i njegovoj vladi dao apsolutne ovlasti i ovlastio ih da samostalno donesu novi ustav Francuske Države.

Pétain je zakon tumačio kao akt kojim su dokinuti ustavni zakoni iz 1875. godine, a s njima i Treća Republika, no sam tekst zakona nije bio eksplicitan po tom pitanju. Isti je premijeru dao autorirativne ovlasti, ali nije sadržavao odredbe o pravnom kontinuitetu s ranijim zakonima.

Donošenjem Uredbe o ponovnoj uspostavi republičkih zakona na kontinentu 9. kolovoza 1944. godine, ovom je zakonu oduzet karakter ustavnog zakona te je isti proglašen nelegalnim sredstvom u funkciji uspostave Višijevske Francuske. Također, Uredba je Ustavni zakon proglasila ništavim.
Joe Wright

**Džo Rajt** (; 25. avgust 1972.) britanski je režiser najpoznatiji po filmovima *[[Gordost i predrasude (film iz 2005)|Gordost i predrasude]]*, *[[Pokajanje (film iz 2007)|Pokajanje]]*, *[[Hana (film)|Hana]]* i adaptaciji *[[Ana Karenjina|Ane Karenjine]]* iz 2012.

## Filmografija

## Reference

## Vanjske veze

*