open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Herbert Norkus

**Herbert Norkus** (Berlin, 26. jul 1916 - 24. januar 1932) je bio njemački omladinski nacistički aktivist, koji je kao pripadnik Hitlerjugenda poginuo u uličnom obračunu sa njemačkim komunistima te nakon dolaska nacista na vlast stekao posthumni status mučenika u Trećem rajhu.

Norkus je odrastao u skromnoj radničkoj porodici. Otac mu je bio invalid prvog svjetskog rata i radio na održavanju Državnog zavoda za ispitivanje materijala; prema nekim pretpostavkama, je, barem neko vrijeme, bio pripadnik nacističkih Jurišnih odreda (SA). Sam Norkus se nije previše isticao u školi. Kod drugova je zbog svoje brzine stekao nadimak "Quex" ("živa" na njemačkom)

24. januara 1932. je Norkus zajedno sa još nekoliko aktivista Hitlerjugenda dijelio letke po berlinskoj četvrti Moabit kada ih je napalo nekoliko pripadnika Rotfrontkämpferbunda, komunističke paravojne organizacije. Nakon kraćeg fizičkog okršaja, Norkus je održao do obližnje kuće po pomoć. Progonitelji su ga presreli i zadali mu šest uboda nožem. Umro je na putu za bolnicu.

Smrt 15-godišnjeg dječaka je Joseph Goebbels odmah iskoristio u propagandne svrhe. Norkusov pogreb je održan 29. januara i na njemu se okupilo oko 5000 ljudi. Ubistvo je, osim u nacističkim, osuđeno i u ne-nacističkim novinama; komunisti su, pak, tvrdili, da je počinjeno u samoobrani. Tri glavna osumnjičenika - Willi Simon, Bernhard Klingbeil i Harry Tack - su pobjegli u SSSR. U julu 1932. je zemaljski sud u Moabitu nekoliko sudionika incidenta osudio na kazne zatvora do tri godine; među njima je bio i berlinski komunistički vođa Georg Stolt, koji je ubijen od strane SA nedugo nakon dolaska nacista na vlast.

Norkus je samo nekoliko mjeseci nakon ubistva poslužio kao podloga za naslovni lik romana *[[Hitlerjunge Quex]]* Karla Aloysa Shenzingera. Isti je roman nakon dolaska nacista na vlast ekraniziran u istoimeni film gdje je naslovni lik tumačio Jürgen Ohlsen. Po Norkusu je za vrijeme Trećeg rajha nazvan niz ulica, škola, trgova, kao i školski brod koji danas plovi pod imenom *[[Gorch Fock (1933)|Gorch Fock]]*.

## Izvori
;Napomene

;Literatura
* Arnold Littmann: *Herbert Norkus und die Hitlerjungen vom Beußelkietz.* Berlin: Steuben. 1934.
* Hermann Gerstmayer (Hsrg.): *Herbert Norkus, der Hitlerjunge.* Berlin: Neues Verlagshaus für Volksliteratur. 1934. 
* Rudolf Ramlow: *Herbert Norkus? - hier! Opfer und Sieg der Hitler-Jugend.* Stuttgart u.a.: Union Deutsche Verlagsgesellschaft. 1933.
* Wolfgang Schwarz: *Kameradschaft Herbert Norkus.* Breslau: Handel. 1934.
* Artur Axmann: *"Das kann doch nicht das Ende sein." Hitlers letzter Reichsjugendführer erinnert sich.* Koblenz: Bublies. 1995. (Norkus gehörte zu Axmanns Gefolgschaft in Berlin)
Hitlerjunge Quex

***Hitlerjunge Quex*** () je roman njemačkog književnika Karla Aloysa Schenzingera, originalno objavljen 1932. godine. Radnja je inspirirana stvarnim događajima koji su se dogodili početkom iste godine, odnosno ubistvom 15-godišnjeg Hitlerjugendovog pripadnika Herberta Norkusa u obračunu sa komunistima koje je Nacistička partija nastojala iskoristiti u propagandne svrhe. Schenzinger je roman napisao za 14 dana po narudžbi vođe Hitlerjugenda Baldura von Schiracha. Norkusov alter ego u romanu se zove Heini Völker i radnja u mnogim detaljima prati Norkusov život; bitna je razlika o tome što je Völkerov otac, za razliku od Norkusovog, prikazan kao komunist koji je zgrožen sinovljevog odlukom da se priključi nacistima. Roman je karakterističan po slavljenju *[[Führerprinzip]]a* i Völkerove žrtve na oltar domovine.

Roman je postigao veliki uspjeh, a nakon dolaska nacista na vlast postao je obavezna lektira za sve pripadnike Hitlerjugenda. Godine 1933. je po njemu snimljen istoimeni film gdje je naslovni lik tumačio Jürgen Ohlsen.

## Literatura
* 
* 
* 
*
Suda

***Suda ***(grč. Σοῦδα) naziv je za vizantijsku enciklopediju iz 10. veka, koja se ranije navodila kao ***Suida***, jer je pripisivana nepoznatom autoru tog imena. Ovaj enciklopedijski leksikon napisan je na srednjovekovnom grčkom jeziku i sadrži oko 30.000 odrednica. Sadržina mnogih odrednica oslanja se na antičke grčke izvore koji su u međuvremenu izgubljeni.

Sastavljanje ovog leksikona, koje se datira u sredinu 10. veka, bilo je uslovljeno potrebom za izvesnom rekapitulacijom naučnog i književnog stvaralaštva antičkog, helenističkog i vizantijskog razdoblja, kao i nagomilavanjem znanja i dela iz raznih oblasti. Zahvaljujući bogatoj i raznovrsnoj građi, *Suda* je važan izvor za rekonstrukciju pojmova, znanja, pa i izvesnog broja izgubljenih književnih dela iz starogrčke i vizantijske književnosti.

To svakako nije prvi bio leksikon na grčkom jeziku: Suda koristi već postojeće rečnike Harpokrationa i Eladija. Ostali izvori su: glosari i sholijari pravnog, teološkog, književnog karaktera (četiri zbirke sholija uz Aristotela, Sofokla, Homera, Tukidida); članci iz svetovne i crkvene istorije (najviše *Izvodi* Konstantina Porfirogenita i *Hronika* Georgija Amartola); *Onomatolog* Isihija Milesija u preradi iz 829–857. god., jedan od glavnih izvora Fotijeve *Biblioteke*; Teodoritovi komentari psalama i dr.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Suda'' On Line . Online izdanje Sude.
* *Suda Lexicon in three volumes*, Cambridge, 1705; grčki tekst i latinski prevod:
** Vol 1 
** Vol 2 
** Vol 3
Aerograd

***Aerograd*** () je sovjetski crno-bijeli film snimljen 1935. u režiji Aleksandra Dovženka. Radnja je smještena u divlja prostranstva sovjetskog Dalekog istoka gdje vlasti na strateškoj lokaciji podižu aerodrom, a što izaziva podjele između stanovnika - mladih koji podržavaju projekt, i starovjeraca čije predrasude protiv "bezbožnika" nastoje iskoristiti japanski agenti. Iako je, prije svega zbog završne scene u kojoj se spektakularno demonstrira moć sovjetskog ratnog zrakoplovstva, stekao status propagandnog filma, *Aerograd* je kod kasnijih kritičara dobio pohvale zbog vještog korištenja prizora netaknute dalekoistočne divljine.

## Uloge
* Stepan Šagajda ... Stepan Glušak
* Sergej Stoljarov ... Vladimir Slupak
* Jevgenija Meljnikova
* Stepan Shkurat ... Vasilij Hudjakov
* G. Tsoi ... Van-Lin
* N. Tabunasov ... Mladi Čukča
* L. Kan ... Samuraj
* I. Kim
* Boris Dobronravov ... Anikij Šavanov
* Jelena Maksimova
* Vladimir Uraljski

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Aerograd'' at Kinopoisk
Arhip (komediograf)

**Arhip** (grč. Ἅρχιππος, cvetao krajem 5. i početkom 4. veka pne.) bio je grčki komediograf koji je delovao na prelazu između stare i srednje atičke komedije.

Od njegovog dela sačuvano je samo šest naslova i nekoliko fragmenata. U komadu *Ribe* obrađivao je sličnu tematiku kao Aristofan u *[[Ptice (Aristofan)|Pticama]]*, kako zaključujemo po jednom fragmentu u kome se razmatra sklapanje saveza između Atinjana i riba. U komediji *Rinon* verovatno se ismevao istoimeni političar koji se pojavio u javnom životu Atine 404. pne.

Arhipov *[[Amfitrion]]* *(Amphitruo)* poslužio Plautu kao uzor za komediju *[[Amfitrion (Plaut)|Amfitrion]]*, koja se u prologu naziva tragikomedijom.

## Reference
Tonekabon

**Tonekabon** (perz. تنکابن, ranije *Šahsavar*, perz. شَهسَوار) je grad u sjevernom Iranu odnosno pokrajini Mazandaran. Geografski je smješten na ušću rijeke Češme-Kile u Kaspijsko more, oko 25 km istočno od Ramsara odnosno 50-ak km zapadno od Čalusa s kojima ga povezuje cesta 22. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Tonekabonu je živjelo 43.128 ljudi. Ekonomija grada temelji se prvenstveno na poljoprivredi (voće, riža, čaj) i turizmu. U Tonekabonu djeluju ogranci Univerziteta Same i Islamskog slobodnog univerziteta.

## Veze
* Mazandaran

## Vanjske veze
;Ostali projekti
S.A. Mann Brand

***S.A. Mann Brand*** () je njemački crno-bijeli film snimljen 1933. u režiji Franza Seitza, poznat kao jedno od prvih filmskih ostvarenja u kome se eksplicitno iznosila nacistička propaganda.

Radnja je smještena u blisku prošlost, odnosno u posljednje dane Weimarske Republike. Naslovni protagonist, koga tumači Heinz Klingenberg je nezaposleni vozač kamiona koji se, usprkos negodovanja svog marksizmu sklonog oca, priključuje nacističkim Jurišnim odredima (SA) i uspješno spriječava pokušaje komunista da preuzmu vlast. Snimljen nedugo nakon Hitlerovog preuzimanja vlasti nad Njemačkom, *S.A. Mann Brand* je karakterističan po sirovosti propagande, ali i lošom kvalitetom, da je čak i u nacističkoj štampi bio nepovoljno ocijenjen.

## Uloge
* Heinz Klingenberg ... Fritz Brand
* Wera Liessem ... Anni Baumann
* Rolf Wenkhaus ... Erich Lohner
* Hedda Lembach ... Margaret Lohner
* Otto Wernicke ... Herr Brand
* Elise Aulinger ... Frau Brand
* Joe Stöckel ... Anton Huber
* Helma Rückert ... Genoveva Huber
* Max Weydner ... Alexandr Turow
* Philipp Weichand ... SA-Wirt
* Fritz Greiner ... Herr Baumann
* Magda Lena ... Frau Baumann
* Rudolf Frank ... Neuberg
* Manfred Koempel ... Pilot (sam sebe)
* Theo Kaspar ... sam sebe
* Wastl Witt ... Wirt "Café Diana"
* Rudolf Kunig ... Stadtrat Rolat
* Josef Eichheim ... nepoznata uloga

## Vanjske veze
* 
*
Eubul (komediograf)

**Eubul** (grč. Εὔβουλος, oko 380–oko 355. pne.) bio je grčki komediograf koji je stvarao u okviru srednje atičke komedije.

Šest puta je svojim komedijama osvojio prvu nagradu na dramskim takmičenjima na Lenejama. Od 104 komedija, koliko ih je, prema *[[Suda|Sudi]]*, napisao, poznato je danas 57 naslova. Oko polovine sačuvanih naslova ukazuje na mitološke travestije, naročito travestije mitova koje je obrađivala Euripidova tragedija, npr. *[[Antiopa (majka Amfionova)|Antiopa]]* (Ἀντιόπη), *[[Semela]] ili [[Dionis]]* (Σεμέλη ἢ Διόνυσος). S druge strane, komad *Dionizije* (Διονύσιος) predstavljao je, bar delimično, napad na književne pretenzije sirakuškog tiranina Dionisija, čime se po tematici približava staroj komediji. U sačuvanim fragmentima primećuje se metrička raznolikost, koja se gubi u kasnijim fazama ravitka komedije.

## Reference
Muzički producent

**Muzički producent** je čovjek koji snima i uređuje muziku za muzičara. Danas, u muzičkoj industriji postoje dvije vrste producenta: Izvršni producent i muzički producent. Izvršni producent nadgleda financije projekta, a muzički producent nadgleda kreaciju muzike.

## Poznati muzički producenti
* Norrie Paramor
* George Martin
* Phil Spector
* Timbaland
* Dr. Dre
* Rick Rubin

## Reference

## Vanjske veze
* Intervju s muzičkim producentom
* Američki muzički producenti 
* Informacije o muzičkoj produkciji
Hitlerjunge Quex: Ein Film vom Opfergeist der deutschen Jugend

***Hitlerjunge Quex: Ein Film vom Opfergeist der deutschen Jugend*** () je njemački crno-bijeli igrani film snimljen 1933. godine u režiji Hansa Steinhoffa, poznat kao jedan od prvih, ali najuspješnijih nacističkih propagandnih filmova.

Temelji se na romanu *[[Hitlerjunge Quex]]* Karla Aloysa Schenzingera, koji je, pak, bio inspiriran stvarnim događajem, odnosno pogibijom mladog hitlerjugendovca Herberta Norkusa u uličnom okršaju sa komunistima početkom 1932. godine. Naslovni protagonist filma, koga tumači Jürgen Ohlsen, je dječak, koji se usprkos tome što mu je otac komunist, priključuje Hitlerjugendu. Film je snimljen nakon dolaska nacista na vlast, te uz financijsku podršku samog Hitlerjugenda i njegovog vođe Baldura von Schiracha. Nakon premijere je izazvao oduševljenje kod nacističkih vođa, te je postigao veliki komercijalni uspjeh. U njemu se prvi put čula *[[Vorwärts! Vorwärts!]]*, pjesma koja je kasnije postala službena himna Hitlerjugenda.

*Hitlerjunge Quex* je danas zabranjen u suvremenoj Njemačkoj.

## Uloge
* Jürgen Ohlsen ... Heini Völker
* Heinrich George ... Vater Völker
* Berta Drews ... Mutter Völker
* Claus Clausen ... Bannführer Kaß (brigadir Kass)
* Rotraut Richter ... Gerda
* Hermann Speelmans ... Stoppel
* Hans Richter ... Franz
* Ernst Behmer ... Kowalski
* Hansjoachim Büttner ... Arzt (ljekar)
* Franziska Kinz ... Krankenschwester (bolničarka)
* Rudolf Platte ... Moritatensänger (pjevač)
* Reinhold Bernt ... Ausrufer (prizivač)
* Hans Deppe ... Althändler (trgovac namještaja)
* Anna Müller-Lincke ... Eine Nachbarin Völkers (Völkerova sudjeda)
* Karl Meixner ... Wilde
* Karl Hannemann ... Lebensmittelhändler (trgovac)
* Ernst Rotmund ... Revierwachtmeister (policajac)
* Hans Otto Stern ... Kneipenwirt (barmen)
* Hermann Braun
* Heinz Trumper

## Izvori

### Napomene

## Vanjske veze
* Antti Alanen: Film Diary ''Hitlerjunge Quex''
* Axis History Forum ''Hitlerjunge Quex'' (''Hitler Youth Quex'')
* 
* 
* ''Hitlerjunge Quex: Ein Film vom Opfergeist der deutschen Jugend'' by BDM
Hans Westmar

***Hans Westmar***, punim naslovom ***Hans Westmar. Einer von vielen. Ein deutsches Schicksal aus dem Jahre 1929*** () je bio njemački crno-bijeli film snimljen 1933. u režiji Franza Wenzlera, poznat kao jedno od prvih filmova sa eksplicitno nacističkom propagandom.

Originalno je bio zamišljen kao biografski film, odnosno trebao je prikazati život Horsta Wessela, vođu berlinskih Jurišnih odreda (SA) i ko-autora nacističke himne *[[Horst Wessel Lied]]*, koji je zbog nasilne smrti početkom 1930. godine postao jednim od nacističkih mučenika. Snimanje je počelo nedugo nakon Hitlerovog dolaska na vlast. Kao podloga je poslužila romansirana biografija koju je napisao Hanns Heinz Ewers, koji je također sudjelovao u pisanju scenarija. Autori su se prilikom snimanja uglavnom nastojali držati činjenica, pa su kao savjetnici na snimanju služili Wesselovi suborci, odnosno kao statisti pripadnici SA. Međutim, nakon zatvorene premijere 6. oktobra 1933. je ministar propagande Joseph Goebbels naredio novo snimanje, odnosno da u novoj verziji Wessel bude zamijenjen fiktivnim alter egom pod imenom "Hans Westmar". Kasnije je to obrazložio nastojanjem da se iz Wesselovog/Westmarovog života izbace svi detalji koji bi mogli ocrniti SA i nacistički pokret. Zbog toga su i Ewers i producent Ernst Hanfstaengl pali u nemilost. Hans Westmar se nakon premijere rijetko prikazivao.

Danas je njegovo prikazivanje u Njemačkoj zabranjeno.

## Literatura
* Daniel Siemens: The Making of a Nazi Hero,I. B. Tauris London 2013
* Originales Drehbuch des „Horst Wessel“-Films (Typoskript) im Heinrich Heine-Institut (Düsseldorf), NL Hanns Heinz Ewers.
* Martin Loiperdinger: *Hans Westmar. Einstellungsprotokoll* (= *IHSA-Arbeitspapier.* Nr. 12, ). Filmland-Presse, München 1980.
* Martin Loiperdinger (Hrsg.): *Märtyrerlegenden im NS-Film.* Leske + Budrich, Opladen 1991, .

## Vanjske veze
* 
* 
* Infos zum Film auf ''www.filmportal.de''
* Infos zum Film auf ''www.film.at''
* ''Filmplakat zu dem nationalsozialistischem Propagandafilm „Hans Westmar“''
* http://www.buchfreund.de/Horst-Wessel-Ein-Deutsches-Schicksal-Ewers-Hanns-Heinz,45160767-buch
El compadre Mendoza

***El compadre Mendoza*** () je meksički crno-bijeli film snimljen 1934. u režiji Fernanda de Fuentesa. Po žanru je drama s radnjom smještena u doba Meksičke revolucije. Naslovni protagonist, koga tumači čileanski glumac Alfredo del Diestro, je bogati zemljoposjednik koji nastoji ostati neutralan u sukobu te na svojoj hacijendi pruža hranu i smještaj objema stranama, sve dok ga okolnosti ne natjeraju da preispita svoj odnos sa zapatističkim komandantom s kojim je postao dobar prijatelj. El compadre Mendoza predstavlja drugi film iz Fuentesove Revolucionarne trilogije, i u njemu je, kao i u druga dva (*[[El prisonero trece]]* i *[[Vamonos con Pancho Villa]]*), iskazao negativan stav prema revoluciji kao prema besmislenom krvoproliću. Takvi stavovi su bili nepopularni kod publike, a još više kod strane vlade koja je svoj legitimitet vukla od "svijetlih revolucionarnih tekovina". Usprkos toga, *El compadre Mendoza* se danas smatra jednim od najboljih i najvažnijih ostvarenja meksičke kinematografije 1930-ih.

## Izvori


## Literatura
* David E. Wilt: *„The Mexican Filmography 1916 through 2001“*. McFarland & Co Inc, Jefferson NC 2004. 
* Carl J. Mora: *„Mexican Cinema: Reflections of a Society, 1896–2004: Reflections of a Society, 1896–2004.“* McFarland & Co Inc, Jefferson NC 2005. 

## Vanjske veze
*
Horst Wessel

**Horst Ludwig Wessel** (9. oktobar 1907 &ndash; 23. februar 1930) bio je njemački nacistički aktivist i komandant (*[[Strumführer]]*) Jurišnih odreda, poznat kao autor teksta za pjesmu "Die Fahne hoch" koja je kasnije postala nacistička himna, kao i po nasilnoj smrti koja ga je učinila jednim od najpoznatijih nacističkih mučenika.

Wessel je odrastao u porodici luteranskog svećenika, koji je bio pristaša nacionalno-konzervativne Njemačke nacionalne narodne partije (DNVP). Sa 15 godina se priključio njenom podmlatku Bismarckjugend, te je sudjelovao u uličnim okršajima sa pripadnicima podmlatka ljevičarskih socijaldemokrata i komunista. Godine 1926. je maturirao i upisao pravni studij na berlinskom Univerzitetu Friedricha Wilhelma. Iste je godine napustio DNVP i priključio se Nacističkoj partiji i Jurišnim odredima. Brzo je privukao pažnju Josepha Goebbelsa koji mu je povjerio komandu nad Odredom br. 26, čija je teritorija bio berlinski Alexanderplatz.

U septembru 1929. je Wessel upoznao 18-godišnju prostitutku Ernu Järnicke te se uselio u njen stan. Za njegovu stanodavku Elisabeth Salm se naknadno ispostavilo da joj je pokojni muž bio član Komunističke partije. 14. januara 1930. je Wessel otvorio vrata stana nakon kucanja, nakon čega je pogođen hicem iz pištolja u usta. Od zadobivenih rana je umro 23. februara. Nacisti su ga učinili svojim mučenikom, i od pogreba napravili spektakl.

Za zločin je okrivljen Albrecht Höhler, pripadnik komunističke paravojne formacije Roter Frontkämpferbund (RFB). Nakon skrivanja po Pragu je doveden u Berlin, gdje je 26. septembra proglašen krivim za ubistvo na mah i osuđen na šest godina zatvora. Prije nego što je izdržao kaznu, nacisti su došli na vlast. 20. septembra 1933. je ubijen od strane pripadnika SA.

Po Wesselu je u Trećem rajhu nazvan cijeli niz škola, ulica i trgova, a Der Fahne Hoch je postala poznata kao *Horst Wessel Lied*.

## Povezano
* *[[Hans Westmar]]*

## Izvori
Nikofon

**Nikofon** (grč. Νικοφῶν), sin nekog Terona, bio je grčki komediograf koji je stvarao u okviru srednje atičke komedije, premda ga Atenej svrstava među pesnike stare komedije. Iz hipoteze uz Aristofanov komad *[[Pluto (Aristofan)|Pluto]]* saznajemo da je Nikofon svoju komediju *[[Adonis]]* postavio na scenu 388. pne., dakle iste godine kada je Aristofan postavio komad *Pluto*. 

Osvojio je jednu ili više nagrada na dramskim takmičenjima na Dionisijama i Lenejama krajem 5. veka pne.

Poznajemo šest naslova Nikofonovih drama, koji uglavnom ukazuju na mitološke travestije: *[[Adonis]]* (Ἄδωνις), *Rođenje [[Afrodita|Afroditino]]* (Ἀφροδίτης γοναί), *Izlazak iz [[Had (podzemni svijet)|Hada]]* (Ἐξ Ἅδου ἀνιών), *[[Pandora (mitologija)|Pandora]]* (Πανδώρα), *[[Sirena|Sirene]]* (Σειρῆνες), *Radnici* (Ἐγχειρογαστορες, doslovno = "oni što žive od ruku"). 

Od njegovog dela sačuvano je svega 27 stihova.

## Reference
El prisonero trece

**El prisonero trece** () je meksički crno-bijeli film snimljen 1933. u režiji Fernanda de Fuentesa. Po žanru je drama čija se radnja događa u doba meksičke revolucije. Glavni lik, koji tumači čileanski glumac Alfredo del Diestro, je pukovnik vladine vojske koji primi mito kako bi iz zatvora pustio na smrt osuđenog revolucionara i umjesto njega na stratište šalje slučajno odabranog zatvorenika ne znajući da je to njegov vlastiti sin. *El prisonero trece* je poznat kao prvo ostvarenje iz Fuentesove "Revolucionarne trilogije" (koju čine *[[El compadre Mendoza]]* i *[[Vamonos con Pancho Villa]]*). U njemu je Fuentes, kao i druga dva filma, meksičku revoluciju prikazao bez ikakvog romantiziranja, odnosno kao besmisleno krvoproliće. Zbog toga je imao problema sa vlastima koje su inzistirale na idealiziranom prikazu prošlosti; kraj *El prisonero trece* je na kraju izmijenjen kako bi se ta poruka ublažila i spriječile cenzorske intervencije. Godine 1950. je snimljen remake pod naslovom *[[Sentenciado a muerte]]*.

## Izvori


## Literatura
* David E. Wilt: *„The Mexican Filmography 1916 through 2001“*. McFarland & Co Inc, Jefferson NC 2004. 
* Carl J. Mora: *„Mexican Cinema: Reflections of a Society, 1896–2004: Reflections of a Society, 1896–2004.“* McFarland & Co Inc, Jefferson NC 2005. 

## Vanjske veze
*
Kokosov otok

**Kokosov otok** (španjolski: *Isla del Coco*) je nenaseljeni otok 550&nbsp;km ispred pacifičke obale Kostarike, koji čini 11. distrikt kantona Puntarenas u istoimenoj kostarikanskoj pokrajini.

Otok je okružen dubokim vodama u kojima obitavaju morski psi batovi, mante, tune, dupini i druge morke vrste koje privlače turiste ronioce. Ekstremno vlažna oceanska klima utjecala je na razvitak jedinstvenog ekosustava tropske kišne šume, jedini takve vrste u istočnom Tihom Oceanu koji se odlikama razlikuje od svakog otočja u ovom području (kao što su Galapagos, Malpelo ili Coiba). Zbog toga je upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Amerikama 1997. godine kao "područje na udaru sjeverne ekvatorske protustruje koje je idealno za proučavanje bioloških procesa pomorskog života".

## Historija

Otok je otkrio Juan Cabezas 1526. godine i na njemu su navodno pokopani piratski kapetani Benito Bonito, Henry Morgan i kapetan Thompson. Zbog toga su nastale legende kako je na otoku pokopano i vrijedno piratsko blago. Otok je od 1869. godine vlasništvo Kostarike i nakon neliko neuspješnih pokušaja kolonizacije razmatrano je pretvaranje otoka u zatvor, no odlučeno je ipak da se pretvori u nacionalni park, što je i učinjeno 1978. godine. Cijeli otok je postao UNESCO-va svjetska baština 1997., što je prošireno i na pojas mora od 22&nbsp;km od otoka 2001. godine.

## Odlike

Otok ima površinu od 23,85&nbsp;km² i promjerom od oko 8–5&nbsp;km x 23,3&nbsp;km, skoro je pravokutnog oblika. Geološki se nalazi na jedinstvenoj tektonskoj ploči koja je nazvana prema otoku, Kokosova ploča, koju sa istoka pritišće karipska ploča, te su potresi i cunamiji česta pojava. Obale su mu jako strme i uzdižu se gotovo vertikalno 200 m od površine mora. Jedina dva zaljeva s pješčanim plažama su Bahía Wafer i Bahía Chatham, a unutrašnjost je stjenovita sa slikovitim slapovima. Najviši vrh je 634 m visok *Cerro Iglesias*.

Bogatstvo biljnog svijeta svjedoči postojanje 70 endemskih vrsta biljaka na otoku. Također, od 87 vrsta ptica tri žive samo na ovom otoku: Kukavica kokosova otoka *(Coccyzus ferrugineus)*, muholovka *Nesotriccus ridgwayi* i zeba *Pinaroloxias inornata*. Na obalama i grebenjima se također gnijezde čigre i morske ptice rodova *[[Fregata]]* i *[[Sulidae]]*,

Uz otok se proteže veliko koraljno grebenje od 32 vrste koralja (usprkos uplivu hladne Humboldtove struje) na kojima živi 57 vrsta rakova i 500 vrsta mekušaca, te oko 300 vrsta riba, koje privlače veliki broj morskih pasa i manti.

## Izvori

* George Bremer, *The secrets of coconut island - adventurer to find the greatest pirate treasure of the world*, Norderstedt 2009th 
* Ina Knobloch, *Das Geheimnis der Schatzinsel: Robert Louis Stevenson und die Kokosinsel - einem Mythos auf der Spur*, Hamburg: Mare-Buchverlag, 2009.

## Vanjske veze

* Službena stranica Kokosova otoka 
* Cocos Island moist forests (WWF) 
* Island of the Sharks - Legends and Lore
Isla Calero

**Isla Calero** ili **otok Calero** je najveći otok u Kostariki, a najveći duž rijeke San Juan, koja označava granicu između Nikaragve i Kostarike. Otok se nalazi između rijeka San Juan na sjeveru i zapadu, Río Colorada na jugu i jugoistoku te Karipskog mora na istoku i sjeveroistoku. Cijeli otok ima površinu od 151.6&nbsp;km ².

U studenom 2010., sjeverni dio otoka postaje predmet spora i velike medijske pažnje kada ga nikaragvanski vojnici okupiraju. Obje zemlje temelje svoje tvrdnje na svojim interpretacijama tri povijesna dokumenata Ugovor Cañas–Jerez, Clevelandska nagrada, i nagrada Alexander koju izdaje Edward Porter Alexander, koji je djelovao kao arbitar između tih dviju zemalja 1897. U prosincu 2010, Nikaragva brani svoju tvrdnju da je Google Maps glavni izvor njihove odluke. Google Maps brzo reagira ispravljajući pogreške na kartama i govoreći: "Google maps je alat koji treba koristiti samo u svrhu zabave i ne treba ga koristiti u teritorijalne, političke i vojne svrhe".

U ožujku 2011., Međunarodni sud pravde presudio je da se privremeno Kostarika i Nikaragva moraju suzdržati od slanja ili održavanja civila, sigurnosnih snaga ili policija u tom spornom graničnom području, ali da je Kostarici dopušteno slanje civilnih ekipa koje se bave pitanjima zaštite okoliša. Dok Nikaragva ima suverenitet na rijeci kao i prije.

## Reference
Timokle

**Timokle** (grč. Τιμοκλῆς) bio je grčki komediograf koji je stvarao u okviru srednje atičke komedije. 

Njegov je književni rad bio na vrhuncu od polovine 4. veka pne. do oko 324. pne. Premda je stvarao u poznom razdoblju srednje komedije, u svojim se komadima orijentisao na lične napade u stilu stare atičke komedije. U velikom broju sačuvanih citata ismeva svoje savremenike, npr. Demostena, "koji nikada nije izgovorio nijednu antitezu" (frg. 12). Prvu nagradu je osvojio jednom na Lenejama, a poslednji događaj koji se može datirati u sačuvanim citatima (frg. 34.3) jeste pomena ginekonoma (γυναικονόμοι), koje je Demetrije Faleronski uveo 317-307. pne. kako bi nadzirali ponašanje žena. Od 27 poznatih naslova njih četiri ukazuju na mitološke travestije, dok je komedija *Orestautoklid* (Ὀρεσταυτοκλείδης) prikazivala kako nekog Autoklida muče iste brige kao i Oresta, samo ga ne proganjaju Erinije nego – ostarele prostitutke.

## Reference
Jeff Foxworthy

**Jeffrey Marshall** "**Jeff**" **Foxworthy** (6. septembar 1958 -) je američki stand-up komičar, glumac, radio i TV-voditelj. Član je Blue Collar Comedy Tour, komičarske trupe koju također sačinjavaju Larry the Cable Guy, Bill Engvall i Ron White. Najpoznatiji je po frazi "*Možeš biti [[redneck]]*", koje su poslužile kao materijal za nekoliko knjiga. Objavio je nekoliko humorističkih albuma, vodio radio i TV-emisije i napisao autobiografiju *No Shirt, No Shoes... No Problem!*.

## Izvori

## Literatura

* Gilbert, Calvin (1998). "Jeff Foxworthy". In *The Encyclopedia of Country Music*. Paul Kingsbury, Editor. New York: Oxford University Press. pp.&nbsp;180–1.

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
* Jeff Foxworthy Interview on The Big Idea w/Donny Deutsch
* [''The Jeff Foxworthy Show'' on The [The WB Television Network|WB]]
Lombardo Boyar

**Lombardo Boyar** (1. decembar 1973 -) je američki stand-up komičar i glumac.

## Filmografija
* *[[The Joe Schmo Show]]: The Full Bounty* (2013)
* *[[Least Among Saints]]* (2012)
* *[[Happy Feet Two]]&mdash; Raul* (2011)
* *[[Modern Family]]&mdash; Jose* (2010)
* *[[Group Sex (film)|Group Sex]]&mdash; Ramon* (2010)
* *[[Next Day Air]]* (2009)
* *[[Happy Feet]] &mdash; Raul* (2006)
* *[[Never Get Outta the Boat]]* (2002)
* *[[S1m0ne]]* (2002)
* *[[P.S. Your Cat Is Dead]]* (2002)
* *[[Scenes of the Crime]]* (2001)
* *[[X- Files]]* (2000)
* *[[Brother (2000 film)|Brother]]* (2000)
* *[[Gone in 60 Seconds (2000 film)|Gone in 60 Seconds]]* (2000)
* *[[Blink of an Eye (film)|Blink of an Eye]]* (1999)
* *[[Edtv]]* (1999)
* *[[Gia]]* (1998)
* *[[17 and Under]]* (1998)
* *[[Frasier]]* (1998)
* *[[Tear It Down (film)|Tear It Down]]* (1997)

## Reference

## Vanjske veze
* Unofficial Lombardo Boyar fanpage
*
Omar Gooding

**Omar M. Gooding** (19. oktobar 1976 -), also known by his stage name **Big O**, je američki stand-up komičar, glumac i reper. Najpoznatije su mu uloge Ordell u TV-seriji ''Deadwood'' i bolničar Tuck Brody u TV-seriji *[[Miami Medical]]*.

Oscarom nagrađeni glumac Cuba Gooding, Jr. je njegov stariji brat.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Interview with Omar Gooding about his rapping career
* Omar "BigO" Gooding MySpace, Photos, HipHop tracks, 
* Omar Gooding Twitter account
Andimešk

**Andimešk** (perz. اندیمشک) je grad u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Geografski je smješten u dolini rijeke Dez, 10-ak km sjeverno od Dezfula odnosno približno 135&nbsp;km sjeverozapadno od pokrajinskog sjedišta Ahvaza. Andimešk je međugradskim prometnicama dobro povezan s ostatkom pokrajine: cesta 41 spaja ga s obližnjim Dezfulom, cesta 37 povezuje ga s Pol-Dohtarom, Horamabadom i autocestom 5 na sjeveru odnosno Šušom i Ahvazom na jugu, a cesta 39 odnosno 41 i sa Šuštarom. Kroz Andimešk prolazi i željeznica spajajući grad preko Araka s Teheranom prema sjeveru, dok na jugu vodi do Ahvaza odakle se nadalje račva do Horamšahera i Bandar-e Homeinija. Jugoistočno od grada nalazi se i velika avijacijska baza kojom se služe oružane snage Irana. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Andimešku je živjelo 120.177 ljudi.

## Veze
* Huzestan

## Reference

## Vanjske veze
*  Službene stranice grada Andimeška 
;Ostali projekti
Masdžid-Sulejman

**Masdžid-Sulejman** (perz. مسجدسلیمان) je grad u pokrajini Huzestan na jugozapadu Irana. Geografski je smješten u brdovitom području zapadnog Zagrosa, oko 45 km istočno od Šuštara, 55&nbsp;km zapadno od Izea i 90 km sjeveroistočno od pokrajinskog sjedišta Ahvaza. Masdžid-Sulejman najpoznatiji je po tome da su u njegovoj neposrednoj okolici 1908. pronađene velike zalihe nafte što je bila velika prekretnica u historiji Irana i Jugozapadne Azije. Desetak kilometara sjeveroistočno od grada na rijeci Karun podignuta je istoimena brana Masdžid-Sulejman, najviša nasuta brana na svijetu. Sjeverno od grada nalazi se civilni i vojni Aerodrom Šahid Asijae. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Masdžid-Sulejmanu je živjelo 108.682 ljudi.

## Veze
* Huzestan

## Reference

## Vanjske veze
;Ostali projekti
Araros

**Araros** ili **Ararot** (grč. Ἀραρὼς), rođen 387. pne., sin Aristofanov, bio je grčki komediograf koji je stvarao u okviru srednje atičke komedije.

Njegova braća Filip i Nikostrat takođe su pisali komedije. Aristofan ga je 388. pne. izveo na pozornicu kao glavnoga glumca u komadu Pluto, poslednjem koji je sam producirao. Aristofan je, naime, napisao još dva komada, *Kokal* (Κώκαλος) i Αἰολοσίκων, koje je na pozornicu izveo Araros, verovatno nedugo nakon produkcije komedije *Pluto*. Vlastitu komediju Araros je prvi put producirao 375. pne. 

Suda kao njegove komedije pominje ove: *[[Adonis]]* (ljubavna tematika), *Kenej*, po mitskom Keneju (ljubavna tematika), *Kampylion*, što je bio i naslov jedne Eubulove komedije, *Rođenje [[Pan (mitologija)|Panovo]]*, *Mala devica* (možda takođe ljubavna tematika), te *[[Himenej]]*, opis svadbe.

Sve što znamo o njegovom dramskom umeću sadržano je u ovom odlomku Aleksida, koji je međutim bio njegov takmac u dramskim nadmetanjima: "Želim da uzmeš malo vode: imam unura veliki bunar s vodom hladnijom od Ararosa".

## Reference
Opština Preševo

**Opština Preševo** (alb.:*Komuna e Preshevës*) je opština u Pčinjskom okrugu na jugu Centralne Srbije. Središte opštine je grad Preševo. Predstavlja opštinu u Centralnoj Srbiji sa najvećim udelom Albanaca u stanovništvu, odnosno jednu od dve (uz susedni Bujanovac) gde Albanci čine apsolutnu većinu. kao poprište oružanog sukoba koji se od 1999. do 2001. vodio između albanskih separatista i srpske vlasti.

## Geografija
Po podacima iz 2004. općina zauzima površinu od 264 km², nalazi se na jugu Srbije na granici sa Makedonijom.

## Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine u opštini živi 34.904 stanovnika, raspoređenih u 35 naselja ,  89,10% stanovništva su Albanci.

## Naselja
Opština Preševo sastoji se od 35 naselja od kojih je jedan grad i 34 seoska naselja.

## Izvor
Aliđerce

**Aliđerce** (; ) je naselje u Srbiji u opštini Preševo u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1033 stanovnika. Selo se nalazi oko 5 km od grada Preševo i u njemu se nalazi Džamija Gornje Aliđerce, koje se ponekad navodi kao duhovno središte Albanaca u Centralnoj Srbiji.

## Demografija
U naselju Aliđerce živi 627 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 27,7 godina (25,3 kod muškaraca i 30,6 kod žena). U naselju ima 211 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,90.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Albancima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Bukovac (Preševo)

**Bukovac** () je naselje u Srbiji u opštini Preševo u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 108 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 131 stanovnika).

## Demografija
U naselju Bukovac živi 76 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 27,4 godina (28,7 kod muškaraca i 26,3 kod žena). U naselju ima 24 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,50.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Bukovac

**Bukovac** može značiti:

## Toponimi
**Bukovac** može označavati sljedeće toponime:

### BiH
* Bukovac (Bosanska Gradiška, BiH), naselje u općini Bosanska Gradiška
* Bukovac (distrikt Brčko), naselje u Distriktu Brčko
* Bukovac (Derventa, BiH), naselje u općini Derventa
* Bukovac (Doboj, BiH), naselje u općini Doboj

### Crna Gora
* Bukovac (Plužine, Crna Gora), naselje u općini Plužine

### Hrvatska
* Bukovac Perjasički, naselje na području grada Slunja, Ličko-senjska županija
* Bukovac Perušićki, naselje u općini Perušić, Ličko-senjska županija
* Bukovac Podvrški, naselje u općini Skrad, Primorsko-goranska županija
* Bukovac Svetojanski, naselje na području grada Jastrebarskog, Zagrebačka županija
* Bukovački Antunovac, naselje u općini Nova Bukovica, Virovitičko-podravska županija
* Bukovec Zelinski, naselje na području grada Sveti Ivan Zelina, Zagrebačka županija
* Bukovec, naselje u općini Selnica, Međimurska županija
* Bukovac (Zagreb), sjeverni dio grada

### Srbija
* Bukovac (Novi Sad), naselje u gradu Novom Sadu, Republika Srbija
* Bukovac (Mionica), naselje u opštini Mionica, Republika Srbija
* Bukovac (Despotovac), naselje u opštini Despotovac u Pomoravskom okrugu, Republika Srbija
* Bukovac (Preševo), naselje u opštini Preševo, Republika Srbija

## Osobe
* Vlaho Bukovac, hrvatski slikar

Vidi i:
* Zvižduk s Bukovca, roman Zvonimira Milčeca
Bukovac (Mionica)

**Bukovac** je naselje u Srbiji u opštini Mionica u Kolubarskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 202 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 225 stanovnika).


File:Bukovac - opština Mionica - zapadna Srbija - panorama 11.jpg|Буковац - панорама
File:Bukovac - opština Mionica - zapadna Srbija - panorama 12.jpg|Буковац - школа
File:Bukovac - opština Mionica - zapadna Srbija - panorama 13.jpg|Буковац - центар
File:Bukovac - opština Mionica - zapadna Srbija - panorama 2.jpg|Буковац - панорама
File:Bukovac - opština Mionica - zapadna Srbija - panorama 3.jpg|Буковац - панорама
File:Bukovac - opština Mionica - zapadna Srbija - panorama 4.jpg|Буковац - панорама
File:Bukovac - opština Mionica - zapadna Srbija - panorama 5.jpg|Буковац - панорама
File:Bukovac - opština Mionica - zapadna Srbija - panorama 7.jpg|Буковац - панорама


## Demografija
U naselju Bukovac živi 161 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,1 godina (41,0 kod muškaraca i 43,5 kod žena). U naselju ima 57 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,54.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Bukovac (Despotovac)

**Bukovac** je naselje u Srbiji u opštini Despotovac u Pomoravskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 490 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 796 stanovnika).

## Poreklo stanovništva
Podaci datiraju iz 1930

Ne zna se kada je selo postalo i da li je pomeštano. U selu ima starosedelaca i može se uzeti da je tu od starine. Selo se deli na Gornju (na desnoj) i Donju Malu (na levoj strani Resave).

**U Gornjoj su Mali:**
* Gagići (30 k., Sv. Jovan), starosedelci. 
* Ilići (55 k., Sv. Đorđe i Đurđevdan), doselili se sa Kosova (priča se da su tada dognali 1000 ovaca), njihovi rođaci Curići i Dzoljići su se nastanili u Lomnici.
**U Donjoj su Mali:**
* Krstići (15 k., Todorova Subota), došli iz vranjske okoline.
* Stojkovići (10 k., Sv. Petka), došli iz Ivankovca. Zovu ih Vlasima ma da su pravi Srbi.

## Demografija
U naselju Bukovac živi 387 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,3 godina (41,6 kod muškaraca i 42,9 kod žena). U naselju ima 135 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,63.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Bukovac (Brčko)

**Bukovac** je naseljeno mjesto u sastavu distrikta Brčko, BiH.

## Stanovništvo

## Napomene

## Reference

## Izvori
* Knjiga: „Nacionalni sastav stanovništva - Rezultati za Republiku po opštinama i naseljenim mjestima 1991.“, statistički bilten br. 234, Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Bosne i Hercegovine, Sarajevo.
* internet - izvor, „Popis po mjesnim zajednicama“ - http://www.fzs.ba/Podaci/nacion%20po%20mjesnim.pdf
Bukovac (Plužine)

**Bukovac** je naselje u opštini Plužine u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 53 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 102 stanovnika).

## Demografija
U naselju Bukovac živi 43 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 47,2 godina (49,3 kod muškaraca i 45,3 kod žena). U naselju ima 18 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,94.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2003. godine).

## Reference

## Vanjske veze
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Mitrofan Voronješki

**Sveti Mitrofan Voronješki** () je ruski pravoslavni svetitelj. 

Rođen je 1623. godine u Vladimirskoj oblasti. Roditelji su ga vaspitali u duhu pravoslavne vere. Prvu polovinu svoga života proveo kao parohijski sveštenik u selu Sidorovskom. U njegovoj četrdesetoj godini umrla mu je supruga, nakon čega odlazi u manastir Zolotnikovski Uspenija Božje Matere, blizu grada Suzdalja, gde se zamonašio. 1666. Mitrofan je postavljen za igumana obližnjeg, Jahromskog Kozminog manastira, a 1675. godine za igumana Unženskog manastira, u oblasti Galiča. Kada je osnovana nova eparhija u Voronežu, iguman Unženski Mitrofan je izabran za njenog prvog episkopa, i rukopoložen 2. aprila 1682. godine.

Kao episkop, Mitrofan je razvio veliku evanđelsku delatnost u svojoj eparhiji. Mnogo se trudio da kod sveštenstva podigne duhovnost i pojača pastirsku revnost, a kod mirjana - da im približi život po Svetom Evanđelju. Kao starešina, sveti Mitrofan bio je vrlo pristupačan, i njegov episkopski dom bio je utočište nevoljnima i tužnima, gostoprimnica putnicima, lečilište bolesnima. 

Veoma ga je poštovao i cenio car Petar Veliki, koji je često dolazio u Voronež, i uvek posećivao svetog Mitrofana. 

Umro je u svojoj osamdesetoj godini, 23. novembra 1703. godine. Sahranjen je u Voronješkoj crkvi. Njegove svete mošti svečano su otkrivene 6. avgusta 1832. godine. Danas se čuvaju u Blagoveštenskoj crkvi u Voronežu.

Pravoslavna crkva proslavlja svetog Mitrofana 23. novembra po julijanskom kalendaru.

## Izvori
Miljevac (Slunj)

**Miljevac** je naseljeno mjesto grada Slunja, na Kordunu, Karlovačka županija, Republika Hrvatska.

## Geografija
Miljevac se nalazi oko 7,5&nbsp;km sjeveroistočno od Slunja.

## Historija
Miljevac se od raspada Jugoslavije do avgusta 1995. godine nalazio u Republici Srpskoj Krajini.

## Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, naselje Miljevac je imalo 10 stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze
Miljevac

**Miljevac** može da bude:

* Miljevac (Nevesinje), naselje u opštini Nevesinje, Republika Srpska, BiH 
* Miljevac (Slunj), naselje u sastavu grada Slunja, Kordun, Republika Hrvatska
Inokentije Irkutski

**Sveti Inokentije Irkutski** je hrišćanski svetitelj i sveštenoslužitelj. Rođen je oko 1680. godine blizu grada Irkutsk. Svetovno ime mu je bilo **Ivan Kuljčicki**.

Školovao se u Bratskom učilištu pri Kijevskom Bogojavljenskom manastiru. 1706. je završio Kijevsku Duhovnu Akademiju, i zamonašio se u Kijevo-Pečerskoj lavri, dobivši ime Inokentije. 1721. godine je postavljen za episkopa Perejaslavskog, zatim naznačen za člana Ruske Pekingske misije u Kini. Ali kineska vlada ga nije htela primiti, tako da je tri godine proveo u Selenginsku. Godine 1727. izabran je za episkopa Irkutskog. Surova klima Sibira, revniteljski trudovi i razne tegobe i nezgode narušili su zdravlje svetog Inokentija.

Umro je 27. novembra 1731. godine. Sahranjen je blizu Irkutska, u Vaznesenskom manastiru kod Tihvinske crkve.

Njegove čudotvorne mošti otkrivene mu 1804. godine.

Pravoslavna crkva proslavlja svetog Inokentija 26. novembra po julijanskom kalendaru.

## Vanjske veze
* Crkveni kalendar: Sveti Inokentije Irkutski
Bukovac Perušićki

**Bukovac Perušićki** je naselje u Lici, u općini Perušić, u Ličko-senjskoj županiji, Republika Hrvatska.

## Geografija
Nalazi se na 44° 39' 16" sjeverne zemljopisne širine i 15° 25' istočne zemljopisne dužine.
Bukovac Perušićki se nalazi oko 3,5&nbsp;km istočno od Perušića. U blizini naselja prolazi auto-put Zagreb-Split.

## Historija
Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj naselje se nalazilo u sastavu bivše velike opštine Gospić.

Selo je teško stradalo u Domovinskom ratu. U njemu su pripadnici srpskih paravojnih formacija 16. listopada 1991. ubili sedam mještana starije životne dobi.

## Stanovništvo
* 2001. - 115
* 1991. - 221 (Hrvati - 216, Srbi - 1, ostali - 4)
* 1981. - 190 (Hrvati - 185, Jugoslaveni - 3, Srbi - 1, ostali - 1)
* 1971. - 278 (Hrvati - 271, Srbi - 2, ostali - 5)

### Izvor
* CD rom: "Naselja i stanovništvo RH od 1857-2001. godine", Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Hrvatske, Zagreb, 2005.

## Povezano
* pokolj u Bukovcu 16. listopada 1991.

## Vanjske veze
* Bukovac na fallingrain.com
Bukovac Svetojanski

**Bukovac Svetojanski** je naseljeno mesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji. Administrativno je u sastavu Jastrebarskog. Prostire se na površini od 1,62 km², a nalazi se na nadmorskoj visini od 90 m

## Stanovništvo
Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u Bukovacu Svetojanskom je živela sz 92 stanovnika koji su živeli u 26 porodičnih domaćinstava. Gustina naseljenosti je 56,79 stanovnika na km²

Kretanje broja stanovnika po popisima 1857—2001.

**Napomena**: Do 1900. iskazivano pod imenom Bukovac.

## Reference

## Vanjske veze
* Mapa županije
Bukovački Antunovac

**Bukovački Antunovac** (do 1991. godine **Aleksandrovac**) je naseljeno mesto u opštini Nova Bukovica, u slavonskoj Podravini, Hrvatska. Do nove teritorijalne organizacije nalazilo se u sastavu bivše velike opštine Podravska Slatina.

## Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine, Bukovački Antunovac je imao 198 stanovnika.

Na popisu stanovništva 2001. godine, selo je imalo 308 stanovnika.

* napomene:

*Iskazuje se kao naselje od [[1931]]. Do [[1971]]. pod imenom Aleksandrovac Mikleuški, a u [[1981]]. i [[1991]]. Aleksandrovac.*

## Popis [[1991]].

Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mesto Aleksandrovac je imalo 376 stanovnika, sledećeg nacionalnog sastava:

## Reference
Ignjatije Brjančaninov

**Sveti Ignjatije Brjančaninov** (;) je ruski pravoslavni svetitelj i pisac.

## Biografija
Rođen je 5. februara 1807. godine u selu Pokrovsko u Rusiji. Kršteno ime mu je bilo Dimitrije.

Nakon školovanja u Petrogradu odlučio se, najpre, za oficirski poziv. Nakon teške bolesti zamonašio se u Aleksandro-Svirskom manastiru, 1831. godine, kada uzima ime Ignjatije. Ubrzo postaje iguman manastira Trojice-Sergejeve pustinje blizu Petrograda.

Godine 1857. izabran je za episkopa Kavkaskog i Crnomorskog. Episkop Ignjatije nije dugo upravljao Kavkaskom eparhijom. Nakon ponovne bolesti odlazi u Nikolo-Babajevski manastir, gde umire 30. aprila 1867. godine.

Za sobom je ostavio značajna književna dela, od kojih su najpoznatija: „Ogledi iz asketike“, „Asketska propoved i pisma mirjanima“, „Doprinos savremenom monaštvu“ i „Otačnik“. 

## Literatura
* Pravoslavnaя эnciklopediя - Ignatiй (Brяnčaninov) 21,74-89 - Pavel Hondzinskiй, G. V. Bežanidze, N. Ю. Suhova, A. I. Яkovlev, S. E. Bolьšakova
* Iщite vsюdu Duha, a ne bukvы - Polnoe žizneopisanie svяtitelя Ignatiя Kavkazskogo - Sestričestvo vo imя svяtitelя Ignatiя Stavropolьskogo, 2010. g.

## Vanjske veze

* Sveti Ignjatije Brjančaninov, Prinos savremenom monaštvu 
* Sajt o Svetom Ignjatiju Brjančaninovu 
* Sveti Ignjatije Brjančaninov, "O PRELASTI"
Bukovec Zelinski

**Bukovec Zelinski** je naseljeno mesto u sastavu grada Sveti Ivan Zelina u Zagrebačkoj županiji, Hrvatska. Do teritorijalne reorganizacije u Hrvatskoj nalazio se u sastavu bivše velike opštine Sveti Ivan Zelina.

## Stanovništvo

Na popisu stanovništva 2011. godine, Bukovec Zelinski je imao 413 stanovnika. 
Tu je 1936. rođen Zlatko Crnec, poznati zelinski pjesnik, slikar i novinar.

## Popis [[1991]].

Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mesto Bukovec Zelinski je imalo 311 stanovnika, sledećeg nacionalnog sastava:

## Vanjske veze
Bukovec

**Bukovec** (prek.: *Bükovci,* mađ.: *Bükkösd*) je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Selnica, Međimurska županija.

## Stanovništvo

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 181 stanovnika te 58 obiteljskih kućanstava.


:**Napomena:** U 1880. i 1890. podaci su sadržani u naselju Selnica

## Izvori
Bukovec (razvrstavanje)

**Bukovec** može značiti:

## Toponimi

### [[Češka]]
* Bukovec (okres Domažlice)
* Bukovec (okres Frýdek-Místek)

### [[Hrvatska]]

* Bukovec, naselje u općini Selnica, Međimurska županija
* Mali Bukovec, naselje i općina u Varaždinskoj županiji
* Mali Bukovec (Mače), naselje u općini Mače, Krapinsko-zagorska županija
* Veliki Bukovec, naselje i općina u Varaždinskoj županiji
* Veliki Bukovec (Mače), naselje u općini Mače, Krapinsko-zagorska županija
* Bukovec Zelinski, naselje u sastavu grada Sveti Ivan Zelina, Zagrebačka županija

### [[Slovačka]]
* Bukovec (Košice-okolina)
* Bukovec (Myjava)
* stari naziv za Pohronský Bukovec

### [[Slovenija]]
* Bukovec (Velike Lašče, Slovenija), naselje u općini Velike Lašče
* Bukovec (Slovenska Bistrica, Slovenija), naselje u općini Slovenska Bistrica
* Bukovec pri Poljanah, naselje u općini Ribnica
Buštranje (Preševo)

**Buštranje** () je naselje u Srbiji u opštini Preševo u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 872 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 905 stanovnika).

## Demografija
U naselju Buštranje živi 535 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 31,3 godina (29,6 kod muškaraca i 32,9 kod žena). U naselju ima 201 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,34.

Ovo naselje je u uglavnom naseljeno Albancima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
Buštranje

**Buštranje** može biti:

* Buštranje (Bujanovac), naseljeno mesto u opštini Bujanovac, Pčinjski okrug, Republika Srbija
* Buštranje (Vranje), naseljeno mesto grada Vranja, Pčinjski okrug, Republika Srbija
* Buštranje (Preševo), naseljeno mesto u opštini Preševo, Republika Srbija
Gare (Preševo)

**Gare** (Gornje i Donje) () je pusto naselje u Srbiji u opštini Preševo u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. nije bilo stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 110 stanovnika).

## Demografija
Ovo naselje je potpuno pusto (prema popisu iz 2002. godine), a proces depopulacije je konstantan tokom druge polovine 20. veka.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)