Hematocela

**Hematocela** jedan je od oblika akutnog skrotuma, koja nastaje kao posledica nakupnjalje krvi unutar skrotalnih ovojnica. U velikom broju slučajeva, hematocela je jedan od simptoma ili posledica sekundarnih promena koje prate povrede testisa. Može da nastane primarno, najčešće posle tupe mehaničke povrede (kontuzije) u predelu skrotalnog regiona, ili sekundarno, posle infekcije testisa, hemoragijskog zapaljenja ovojnica skrotuma, kao i jedna od komplikacija hidrocele usled poremećaja koagulacije.

Prilikom teških povreda skrotuma, najčešće nanetih direktnim traumatizma, može doći do traumatske lezije krvnih sudova testisa i rupture odnosno laceracije njegovog parenhima. Zbog profuznog krvarenja između vaginalnih ovojnica testisa javlja se pojave bolnog hematoma (hematocela).

## Etiologija
Prema načinu nastanka hematocela može biti:
;Netraumatska hematocela
Ovaj oblik nastaje; posle infekcije testisa, hemoragijskog zapaljenja ovojnica, kao i jedna od komplikacija hidrocele, usled poremećaja koagulacije 
;Traumatska hematocela
Prilikom teških povreda skrotuma, najčešće nanetih direktnim dejstvom mehaničke sile, može da dođe do traumatske lezije krvnih sudova testisa i/ili do cepanja odnosno laceracije samog parenhima testisa. Kao posledica produženog  krvarenja nastaje pojave bolnog hematoma (hematocele) unutar vaginalnih ovojnica testisa.

## Klinička slika
Hematocela retko utiče na promenu krvne slike i opšte stanje bolesnika, jer se ne radi o velikoj kolekciji krvi. Tako da u kliničkoj slici dominira; jednostrano uvećanje skrotuma, ili čitavog skrotuma ukoliko je hematocela obostrana. Bolesnik se žali na napetost i bolove ovojnica testisa.

## Dijagnoza
Dijagnoza hematocele postavlja se na sonovu anamneze, fizičkog preleda i ultrazvučne sonografija. 
* Bolesnik u anamnezi najčešće navodi podatak o traumi. 
* Fizičkim pregledom, konstatuje se jednostrano, bono na palpaciju, uvećanje skrotuma, ili čitavog skrotuma ukoliko je hematocela obostrana.
* Ultrazvučnom sonografijom verifikuje se intraskrotalno prisustvo tečnosti. 
* Da se ​​zaista radi o krvi, dokazuje se punkcijom skrotuma, uz strogo poštovanje sterilnosti. 
* Dijafanoskopija (transiluminacija ili prosvetljavanje) može da bude jedna od korisnih metoda, ali ona nije uvek pouzdana. Ukoliko je svetlost jaka (npr primenom izvora svetla za cistoskopiju, što urolozi često koriste) moguće je prosvetljavanje, koje nije takvog intenziteta kao kod hidrokele.

## Terapija
Male hematocele, u izuzetnim slučajevima mogu da se leče konzervativnim pristupom, ali se to ne preporučuje. Bolje je uraditi eksploraciju, koja može istovremeno biti terapijska (uklanjanjanje krvi i  sanacija povred) i eventualno dijagnostikčka kojom se otkriva povreda testisa.

Punkcija hematocele, kao oblik lečenja, je veoma rizična zbog (mogućeg) unošenja infekcije i nastanka flegmone, pa se njena primena može smatrati stručnom greškom.

U toku hirurške intervencije iz ovojnica testisa, evakuiše se krvni sadržaj, zbrinjava vidljiva povrede i nakon odgovarajuće hemostaze, plasira dren, koji sa naknadno vadi. Nakon operativne intervencije obavezna je primena antibiotika.

Nelečena povreda testisa, ako ne dovede do krvarenja, sigurno dovodi do njegove atrofije i definitivnog gubitka funkcije.

## Reference

## Vanjske veze
* Priručnik urgentne urologije