open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pamfil (mitologija)

**Pamfil** () bio je, u grčkoj mitologiji, sin Egimijev i brat Dimantov, kralj Dorana koji su živeli u podnožju planine Pinda, koji je, zajedno s Heraklidima, zauzeo Peloponez.

Prema Pseudo-Apolodorovoj *[[Biblioteka (Pseudo-Apolodor)|Biblioteci]]*, Egimijevi sinovi, Pamfil i Dimant, izgubili su život u bici u kojoj su Heraklidi pobedili Tisamena, sina Orestovog.

Prema Pausaniji, Pamfil se oženio Orsobijom, kćerkom Dejfonta i Hirnete, koja je, pak, bila Temenova kći.

Šezdeset godina nakon smrti Klistena, sikionskog tiranina, Sikionjani su promenili imena svoja tri plemena (file) i jedno od njih nazvali su Pamfiljanima; druge dve file, Hileji i Dimanćani, takođe su ponele imena po dorskim osvajačima; ustanovili su i četvrtu filu, koju su nazvali Egijalejima, po Adrastovom sinu Egijaleju.

## Reference
Hil (mitologija)

**Hil** ( ili Ὕλᾱς) bio je, u grčkoj mitologiji, sin Herakla i Dejanire, eponimni heroj dorske file Hileja. Nakon Heraklove smrti Hila je usvojio dorski kralj Egimije.

## Mitologija
Po Hilovom rođenju Herakle je s Dejanirom i detetom otišao trahinskom kralju Keiku, kod koga su ostali sve do Heraklove smrti. Herakle je na samrti zavetovao Hila da se oženi lepom Jolom. Hil je poslušao oca, a kasnije je otišao u Atinu. Heraklova deca nastanila su se na Maratonu, ali su brzo došla u sukob s kraljem Euristejem, davnašnjim Heraklovim neprijateljem. U tom sukobu pobedu su odneli Heraklidi, pri čemu je Hil ubio Euristeja, odsekao mu glavu i predao je svojoj baki Alkmeni. Nakon kraćeg boravka u Tebi Heraklidi su krenuli na Peloponez, zavičaj svoga oca. Taj pohod, tokom kojega ge je Hila u dvoboju ubio Tegeaćanin Ehem, bio je neuspešan, pa su se Heraklidi povukli. Hilov grob pokazivan je u Megari.

S Jolom je Hil imao sina Kleodaja i kćerku Evehmu.

## Melitin sin
U mitologiji se spominje još jedan **Hil**, sin |Herakla i nimfe Melite, eponimni heroj ilirskog plemena Hileja i grada Hile na Korkiri. Ovaj Hil se s jednom grupom Korkirana naselio u Iliriji i tu osnovao koloniju, ali se uskoro sukobio sa starosedeocima Liburnima oko nekih goveda i u tom sukobu je izgubio život.

## Omfalin sin
U predanju se spominje i **Hil**, koji je bio sin Herakla i Omfale.

## Reference

## Literatura
*
Žutika

**Žutika** ili **šimširika** (lat. *Berberis vulgaris*) je grm podrijetlom iz središnje i južne Europe, sjeverozapadne Afrike i zapadne Azije. Rasprostranjena je sve do 1200 m nadmorske visine, pretežno po staništima gdje ima puno vapnenca, na osunčanim i stjenovitim prostorima,  kao i u sloju grmlja.

## Opis
Raste kao listopadni razgranati grm čije stablo može dosegnuti visinu od 3 m, pokriveno je trnovima i ispod kore je žuto. Trnovi mogu biti trokraki ili petokraki i nastali su preobražajem  listova.  Kad je drvo mlado, grane žutike su crvenkaste i nalik na šibe. Poslije odrvene i dobiju prljavosivu boju. 

Listovi su elipsasti, kožasti, sakupljeni u svežnjeve, a po rubu nazubljeni. Dugi su 2-5 cm, a široki 1-2 cm. Mogu biti zelene ili crvene boje.

Žutika cvijeta u obliku visećih grozdova sastavljenih od šestočlanih, dvospolnih cvijetova čiji su čašični i krunični listići žuti. 
Plod je duguljasta, crvena bobica kiselkastog ukusa u čijoj unutrašnjosti su  smještene 2-3 sjemenke. Duga je 7-10 mm, a široka 3-5 mm. 

Ova biljka je jedna od domaćina gljivice crne rđe (Puccinia graminis) koja je ozbiljna gljivična bolest pšenice i srodnih žitarica. Iz tog razloga, gajenje šimširike je zabranjeno u mnogim područjima, a uvoz u SAD zabranjen. Ratari su optuživali šimširiku za širenje žitne rđe još od 1660., ali je to smatrano praznoverjem. Međutim naučno je dokazano 1865. godine. 

## Upotreba
Bobice su jestive i bogate vitaminom C, ali su jako kisele i zbog trnja se teško mogu ubrati, pa se ne jedu previše. Hrana su mnogim manjim pticama koje svojim izmetom rasprostranjuju sjemenke.

Zerešk () je perzijski naziv za sušene plodove žutike, koji se proizvode u Iranu. Zerešk se dosta koristi u kuhinji i najčešće se priprema s piletinom i  rižom. To jelo se naziva *zerešk-polo*

## Izvori
Margan

**Margan** (perz. *مارگان* ili *مرگن* ili *مرگان‎*) se može odnositi na:
* **[[Margan (Fars)]]**, naselje u iranskoj pokrajini Fars
* **[[Margan (Sistan i Balučistan)]]**, naselje u iranskoj pokrajini Sistan i Balučistan
* **[[Margan (Zapadni Azarbajdžan)]]**, naselje u iranskoj pokrajini Zapadni Azarbajdžan
* **[[Maragan|Margan (Sardaštanski okrug)]]**, alternativno ime za iransko naselje Maragan u Zapadnom Azarbajdžanu
* **[[Margan-e Azizabad]]**, naselje u iranskoj pokrajini Zapadni Azarbajdžan
* **[[Margan-e Ismail Kandi]]**, naselje u iranskoj pokrajini Zapadni Azarbajdžan
* **[[Margan-e Kadim]]**, naselje u iranskoj pokrajini Zapadni Azarbajdžan
* **[[Margan-e Vasat]]**, naselje u iranskoj pokrajini Zapadni Azarbajdžan
* **[[Marganski prijevoj|Margan (prijevoj)]]**, prijevoj u iranskoj pokrajini Sistan i Balučistan
* **[[Margun (rijeka)|Margan (rijeka)]]**, alternativno ime za iransku rijeku Margun u pokrajini Fars
* **[[Margunski vodopad|Margan (vodopad)]]**, alternativno ime za Margunski vodopad u pokrajini Fars
* **[[Hirmandski okrug|Margan (ruralni kotar)]]**, jedan od kotara Hirmandskog okruga u iranskoj pokrajini Sistan i Balučistan
* **[[Aman-Margan]]**, naselje u iranskoj pokrajini Razavi Horasan
* **[[Kuh-e Sar-Margan|Sar-Margan (planina)]]**, planina u iranskoj pokrajini Zapadni Azarbajdžan

## Srodno
* Margun (razvrstavanje)
Ahej (sin Ksuta)

**Ahej** ili **Ahaj** (antgrč. Ἀχαιός [*Akhaiós*]), bio je, u grčkoj mitologiji, sin Ksuta i Kreuse te stoga brat Jona i unuk Helena. Stanovnici Ahaje smatrali su ga svojim eponimnim utemeljiteljem. Kad je u njegov ujak Eol umro u Tesaliji, odakle se i sam preselio na Peloponez, Ahej je otišao tamo i zavladao Ftiotidom, koju je potom takođe po sebi nazvao Ahajom. Jedino Servije, komentator Vergilijev, naziva Aheja sinom Jupitera (Zevsa) i "Pitije", gde se verovatno misli na Ftiju. Kod Klimenta Aleksandrijskog navodi se da je Ftija, kći Foronejeva, Aheja rodila Zevsu.

## Povezano
*Ahejci (Homer)
*Ahejci (pleme)
*Aheja

## Reference
Eoljani

**Eoljani** ili **Eolci** () bili su jedno od četiri glavna grčka plemena i navodni potomci mitskog Eola, sina Helenova. Prema mitu, Helen je svoje kraljevstvo u Tesaliji prepustio Eolu, svom najstarijem sinu. Jedna oblast u Tesaliji u davnini se zvala Eolidom, a najvažniji njen grad bio je Arna;  iz te su oblasti Tesalijci proterali eolske Beoćane, koji su se onda naselili u Beotiji. Neki pretpostavljaju da se ova Eolida nalazila u Pagasetskom zalivu, no postoje i dobri razlozi za pretpostavku da se nalazila u unutrašnjosti Tesalije i da se njeno područje poklapalo s Tesaliotidom u kasnijem razdoblju.

Osim u Tesaliji i Beotiji, Eoljani se sreću i u mnogim drugim delovima stare Grčke, a u najstarijem razdoblju pojavljuju se kao najmoćnije i najbrojnije grčko pleme. Čini se da su napredni Minijci takođe pripadali eolskom rodu, a Eoljani se spominju i u Etoliji, Lokridi, Korintu, Elidi, Pilu i Meseniji, što bi značilo da su u najstarije vreme veliki delovi severne Grčke i zapadne strane Peloponeza bili naseljeni eolskim Grcima. U većini eolskih naselja nalaze se predispozicije za bavljenje pomorstvom, a čini se da su Eoljani kao svoje glavno božanstvo poštovali upravo Posejdona. Eoljani su se naselili i u Maloj Aziji, i to u oblasti koja je po njima nazvana Eolidom, kao i na ostrvu Lezbu; ova eolska migracija obično se smatra prvim talasom iseljavanja do koga je došlo nakon upada Eoljana u Beotiju i dorske najezde na Peloponez. Smatralo se da su se Ahejci, koje su iz njihovog zavičajnog Peloponeza isterali Dorani, u Beotiji pridružili jednom delu drevnih stanovnika Beotije i delu njihovih eolskih osvajača. Ovi su Eoljani, izgleda, imali najveći uticaj, budući da je po njima cela migracija nazvala eolskom, a ponekad se naziva i beotskom.

Eolski dijalekt grčkog jezika obuhvatao je nekoliko lokalnih varijanti, ali je naposletku kao standard prevladao jezik kojim su govorili kolonisti na Lezbu i na maloazijskoj obali, a koji je svoj savršen pesnički izraz našao u lezbljanskoj lirskoj poeziji Sapfe i Alkeja.

Prema Herodotu, Eoljani su se isprva nazivali Pelazgima.

## Reference
Magnećani

**Magnećani** () bili su jedno od starogrčkih plemena. U drugom pevanju *[[Ilijada|Ilijade]]* Homer ih ubraja među Grke koji učestvuju u pohodu na Troju i njihovu domovinu smešta u Tesaliju, i to u oblasti koja se i danas zove Magnezija. U istorijsko doba učestvovali su u grčkoj kolonizaciji, tokom koje su osnovali dva prosperitetna grada u zapadnoj oblasti Male Azije ― Magneziju na Meandru i Magneziju na Sipilu.

Prema *[[Katalog žena|Katalogu žena]]*, koji se u antici pripisivao Hesiodu, Tija, kći Deukalionova, vodila je ljubav sa Zevs om i rodila mu dva sina: Magneta i Makedona, eponimne heroje Magnećana i Makedonaca. U *Katalogu* se navode članovi šire Tijine porodice, među kojima su i osnivači nekih drugih grčkih plemena. Njena sestra Pandora (nazvana po svojoj poznatijoj baki, Pandori) rodila je Zevsu Greka, a njihov brat Helen, sa svoja tri sina ― Dorom, Eolom i Ksutom (preko sinova Jona i Aheja) ― bio je predak tri glavna plemena koja su činila drevni grčki narod.

## Reference
Margun (rijeka)

**Margun** (, *Rudhane-je Margun*) je rijeka u pokrajini Fars na jugozapadu Irana. Izvorom rijeke se smatra Margunski vodopad, smješten na 2200 m nadmorske visine, kojeg vodom napajaju podzemni kanali iz krške kotline na zapadnoj strani. Ova kotlina se duljinom od 15 km pruža u smjeru sjeverozapad-jugoistok i poprečna širina joj iznosi do oko 5 km, a njene razvodnice su određene vrhovima planinama Gine-Se (2925 m), Sarmur (2656 m), Šekarak (3325 m) i Barm-Firuz (3714 m). Unutar njene zone nalazi se i nekoliko većih izvora kao što su Češme-Kalage, Češme-Zereški i Češme-Morvarid.

Protok kod izvora odnosno vodopada procjenjen je na između 0,5 i 0,8 m³/s, no prema ušću riječni protok se povećava zbog pritjecanja nekoliko manjih potoka s obližnjih planina, podzemnih voda i padalina (oko 220 mm godišnje). Rijeka otječe u smjeru sjeveroistoka i duljina toka joj je približno 11 km, a površina sliva (ne računajući spomenutu kotlinu) iznosi oko 40 km². Ovo slivno područje određeno je vrhovima planine Sar-e Kam Sadiki (2478 m) na sjeverozapadu, Pahana (2570 m) na jugu, te Bardmandili (2352 m) na jugoistoku.

Visinska razlika između korita i planinskih vrhova kreće se prosječno 117 m, a na južnim užim dijelovima doline iznosi i preko 400 m (na oko 1,5 km širine). Prema sjeveroistoku visinske razlike postaju sve manje odnosno širina doline sve veća, a uz tok se pruža i poljoprivredna zona širine  na kojoj se uzgajaju riža i voće. Jedino naselje na obalama rijeke je selo Margan, smješteno oko 2 km nizvodno od izvora. Uz lijevu stranu obale pruža se Margunska cesta kojom se služi lokalno stanovništvo i 800.000 turista godišnje prilikom posjećivanja Margunskog vodopada. Godine 2000. većina riječnog toka je zajedno s vodopadom i 10.000 ha okolice potpala pod zaštićeno područje.

Ihtiofauna u rijeci srodna je ostatku porječja Kora u kojem su identificirane 24 riblje vrste od čega oko 65% vrsta otpada na red šaranki (''Cypriniformes''). Tip ušća je unutrašnja delta s drugim otjecanjem, smještena na 1935 m visine, čime prosječni nagib toka iznosi približno 2,4%. Rijeka Margun utječe u Džubhale, dok se ona spaja na rijeku Kor koja pripada nejriškom slivu tj. ulijeva se u jezero Bahtegan.

## Veze
* Fars
* Margunski vodopad
* Popis iranskih rijeka

## Literatura
*  
*  
*  
*  
;Ostali projekti
Margan (Fars)

**Margan** () ili **Margun** () je iransko naselje u Sepidanskom okrugu na sjeverozapadu pokrajine Fars. Nalazi se oko 130 km sjeverozapadno od pokrajinskog sjedišta Širaza, 25 km sjeverno od Ardakana (ili Sepidana), te 30 km jugoistočno od Jasudža. Mjesto je geografski smješteno na jugoistočnim padinama planine Sar-e Kam Sadiki (2478 m) u dolini rijeke Margun na nadmorskoj visini od 2051 m, oko 2 km nizvodno od Margunskog vodopada. Privreda Margana tradicionalno se temelji na poljoprivredi tj. uzgoju riže i voća odnosno stočarstvu, dok se od kraja 20. vijeka rapidno razvija turizam zbog blizine vodopada kojeg godišnje posjeti oko 800.000 ljudi. Takav trend dodatno je ubrzan od 2000. kada je naselje potpalo pod 10.000 ha zaštićenog područja čime su regulative iskorištavanja tla su bitno postrožene. Oko 1,5 km južno od Margana nalazi se parkiralište, Prirodoslovni muzej Margunskog vodopada i nekoliko turističko-ugostiteljskih objekata. Mjesto je s ostatkom pokrajine prometno povezan Margunskom cestom koja opasava planinu Sar-e Kam Sadiki sa sjeverne strane i predstavlja istočni odvojak lokalne ceste koja se na sjeveru kod naselja Abas-Ali Hanija nadovezuje na cestu 78, dok se na jugu kod Ardakana (ili Sepidana) spaja na cestu 67. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine, Margan je imao 226 stanovnika odnosno 55 porodica.

## Veze
* Fars
* Sepidanski okrug
* Margunski vodopad

## Literatura
*  
*  
*
Pokolenie

***Pokolenie*** () je poljski crno-bijeli film snimljen u režiji Andrzeja Wajde i premijerno prikazan početkom 1955. godine, poznat kao cjelovečernji debi u Wajdinoj filmografiji. Radnja se događa u Varšavi za vrijeme njemačke okupacije u Drugom svjetskom ratu, a protagonist, čiji lik tumači Tadeusz Łomnicki je mladić iz siromašne radničke porodice sklon sitnom kriminalu i vandalizmu koji se nakon nekog vremena pridruži komunističkom pokretu otpora. *Pokolenie* se kasnije često navodio kao prvi dio Wajdine Ratne trilogije koje čine *[[Kanal (film)|Kanal]]* i *[[Pepeo i dijamanti]]*.

## Uloge
* Tadeusz Łomnicki − Stach
* Tadeusz Janczar − Jasio Krone
* Urszula Modrzyńska − Dorota
* Janusz Paluszkiewicz − Sekuła
* Hanna Skarżanka − matka Stacha
* Zygmunt Hobot − Żyd Abram
* Zygmunt Zintel − majster Ziarno
* Stanisław Milski − dozorca Krone, ojciec Jasia
* Roman Polański − Mundek
* Ryszard Kotys − Jacek
* Janusz Ściwiarski − kierownik stolarni
* Bronisław Kassowski − spekulant
* Ludwik Benoit − Grzesio
* Zofia Czerwińska − barmanka Lola
* August Kowalczyk − ksiądz
* Jerzy Krasowski − Władek
* Zbigniew Cybulski − Kostek
* Tadeusz Fijewski − niemiecki wartownik w tartaku
* Kazimierz Wichniarz − oficer niemiecki
* Cezary Julski − woźnica
* Wiesław Gołas − żandarm niemiecki

## Vanjske veze
* 
* Criterion Collection essay by Ewa Mazierska
* 
* 
* 
*
Margun

**Margun** (, , ) se može odnositi na:
* **[[Margoon (brana)|Margun (brana)]]** ili Margoon, brana u Australiji
* **[[West Margoon (brana)|Zapadni Margun (brana)]]** ili West Margoon, brana u Australiji
* **[[Margun (Fars)]]**, naselje u iranskoj pokrajini Fars
* **[[Margun (rijeka)]]**, vodopad u iranskoj pokrajini Fars
* **[[Margunski vodopad|Margun (vodopad)]]**, vodopad u iranskoj pokrajini Fars
* **[[Kuh-e Margun|Margun (planina)]]**, planina u iranskoj Kermanskoj pokrajini
* **[[Jejlak Maršun|Margun (Zandžanska pokrajina)]]** ili Jejlak Maršun, naselje u iranskoj Zandžanskoj pokrajini
* **[[Margun (vrh)]]**, jedan od alpskih vrhova u Švicarskoj
* **[[Margun (Kirgistan)]]**, naselje u Kirgistanu

## Srodno
* Margan (razvrstavanje)
Gračanica

**Gračanica** se može odnositi na

## Naselja

### Bosna i Hercegovina
*Gračanica (Tuzlanski kanton), naselje i sjedište istoimene općine u Federaciji Bosne i Hercegovine
*Gračanica (Bugojno), selo u Federaciji Bosne i Hercegovine
*Gračanica (Gacko), selo u Republici Srpskoj
*Gračanica (Prozor-Rama), selo u Federaciji Bosne i Hercegovine
*Gračanica (Trnovo), selo u Republici Srpskoj
*Gračanica (Živinice), selo u Federaciji Bosne i Hercegovine

### Crna Gora
*Gračanica (Andrijevica), selo u Crnoj Gori

### Kosovo
*Gračanica, Kosovo, grad na Kosovu
*Gračanica (općina), općina na Kosovu

### Srbija
*Gračanica (Ljubovija), selo u zapadnoj Srbiji
*Gračanica (Prijepolje), selo u jugozapadnoj Srbiji

## Crkve
*Manastir Gračanica, manastir iz XIV. vijeka na Kosovu
**Hercegovačka Gračanica, replika u mjestu Trebinje, Bosna i Hercegovina
**Manastir Nova Gračanica, replika u mjestu Third Lake, Illinois, Sjedinjene Države
*Valjevska Gračanica, crkva u mjestu Tubravić, Srbija

## Ostalo
*Gračanica (jezero), akumulacijsko jezero na Kosovu
*Gračanica (rijeka) ili Gračanka, rijeka na Kosovu
*Bitka kod Gračanice ili Bitka kod Tripolja, na Kosovu, 1402.
*Gračanica (eparhija) ili Lipljanska eparhija, bivša pravoslavna eparhija na Kosovu
*Radio Gračanica, lokalna javna radio postaja u Bosni i Hercegovini
Heroji Šipke

***Heroji Šipke*** (;  je sovjetsko-bugarski historijski flm snimljen 1955. godine u režiji Sergeja Vasiljeva. Radnja se događa godine 1877. u Bugarskoj za vrijeme rusko-turskog rata i prikazuje kako ruske trupe uz pomoć lokalnih bugarskih dobrovoljaca uspješno brane strateški prijevoj Šipka od nadmoćnih osmanskih snaga. Snimljen je u vrijeme kada su SSSR i Bugarska bili čvrsto vezani savezništvom u Istočnom bloku, te su producentima na raspolaganju, uz visoki budžet, na raspolaganju kao statisti stajale hiljade vojnika sovjetske i bugarske armije. Prikazan je na Kanskom festivalu gdje je dobio nagradu za najbolju režiju.

## Uloge
* Ivan Pereverzev - Katorgin
* Viktor Avdjuško - Osnobišin (kao V. Avdjuško)
* Georgi Yumatov - Kozak Saško Kozir
* Konstantin Sorokin - Makar Lizkuta
* Petko Karlukovsiy - Borimečkata
* Apostol Karamitev - Petka
* Anatolij Aleksejev - Timofej
* Jevgenij Samojlov - Gen. Skobeljev
* Aleksandr Smirnov
* Nikolai Masalitinov - Gorčakov (kao N. Masalitinov)
* Nikolaj Simonov
* Bruno Freindlich
* Stefan Pejčev - Panakot
* Ženi Božinova - Bojka (kao Je. Božinova)
* Katja Čukova - Jonka (kao K. Čukova)
* Vladimir Taskin - Benjamin Disraeli
* Dako Dakovski - Sultan Abdul Hamid II
* Konstantin Kisimov - Sulejman paša
* Enčo Tagarov - Osman paša
* Vladimir Čobur - Stoljetov
* Sergek Papov - Josif Gurko (kao S. Papov)
* Gančo Gančev - Dukmasov

## Reference

## Vanjske veze
*
Beljin (tvrđava)

**Beljin** je stari grad koji je postojao nadomak mesta Vladimirci u Mačvi. Danas više nema nadzemnih ostataka utvrđenja.

## Literatura
* Aleksandar Deroko, *„Srednjovekovni gradovi u Srbiji, Crnoj Gori i Makedoniji“*, Beograd 1950
Ljutice

**Ljutice** mogu biti:

* Ljutice (Koceljeva), naseljeno mesto u opštini Koceljeva, Republika Srbija
* Ljutice (Požega), naseljeno mesto u opštini Požega, Republika Srbija
Mionica (razvrstavanje)

**Mionica** može biti:

* Mionica, gradsko naselje i sjedište opštine Mionica, Republika Srbija
* Opština Mionica, opština u Republici Srbiji
* Mionica (selo), naseljeno mjesto u opštini Mionica, Republika Srbija
* Mionica (Kosjerić), naseljeno mjesto u opštini Kosjerić, Republika Srbija
* Mionica (Gradačac), naseljeno mjesto u opštini Gradačac, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH
Skobalj (razvrstavanje)

**Skobalj** može biti:

* Skobalj ili škobalj, slatkovodna riba

ili

* Skobalj (Smederevo), naseljeno mesto grada Smedereva, Republika Srbija
* Skobalj (Lajkovac), naseljeno mesto u opštini Lajkovac, Republika Srbija
Skrapež

**Skrapež** se može odnositi na:
* Skrapež (reka) - reku u zapadnoj Srbiji
* Skrapež (Vlasotince) - selo u opštini Vlasotince
Podgorina

**Podgorina** se nalazi istočno od Podrinja. Pruža se do reka Tamnave, Kolubare i Ljiga. Obuhvata Valjevsku kotlinu i okolne planine (Suvobor, Maljen, Povlen, Jablanik). Reka Gradac, desna pritoka Kolubare, odvaja Lelićki kras na zapadu od Bačevačkog krasa na istoku. Centar Podgorine je Valjevo.

## Oblici reljefa

U reljefu Podgorine ima svih kraških oblika, izuzev kraških polja, od kojih je najpoznatija Petnička pećina. Petnička pećina, dužine oko 600 metara, predstavlja sistem podzeminh kanala u Bačevačkom krasu, jugoistočno od Valjeva. Nalazi se u blizini sela Petnice, u kome je istoimena istraživačka stanica za vanškolsko obrazovanje mladih.
Podrinje (razvrstavanje)

**Podrinje** može biti:

* Podrinje, geografska regija uz reku Drinu
* Podrinje (Markušica), naselje u opštini Markušica, Hrvatska

## Vidi još
* Bosansko-podrinjski kanton Goražde, kanton u Federaciji BiH, BiH
Popadić (razvrstavanje)

**Popadić** može da se odnosi na:
*Popadić, naselje u opštini Mionica
*Popadić (prezime), srpsko prezime
Žabari (razvrstavanje)

**Žabari** mogu biti:

* Žabari (Žabari), grad i sedište opštine Žabari, Braničevski okrug
* Opština Žabari, 
* Žabari (Valjevo), naseljeno mesto grada Valjeva, Kolubarski okrug, Republika Srbija

ili
* Žabari, pogrdan naziv za Italijane.
Golubac (razvrstavanje)

**Golubac** može biti:

* Golubac, naselje i sedište istoimene opštine u Braničevskom okrugu, Srbija
* Golubac (Mionica), naselje u opštini Mionica u Kolubarskom okrugu, Srbija
* Opština Golubac, opština u Braničevskom okrugu, Srbija
* Tvrđava Golubac (*Golubačka tvrđava*), tvrđava na ulazu u Đerdapsku klisuru, na desnoj obali Dunava
* Prirodni rezervat Golubac, prirodni rezervat u režimu zaštite I stepena
* Golubac (planina), planina u Srbiji, u blizini grada Guče
Bogatić (razvrstavanje)

**Bogatić** može biti:

* Bogatić, naseljeno mesto i sedište istoimene opštine, Mačvanski okrug, Republika Srbija
* Opština Bogatić, opština u Mačvanskom okrugu, Republika Srbija
* Bogatić (Valjevo), naseljeno mesto grada Valjeva, Kolubarski okrug, Republika Srbija
* Bogatić (Drniš), naseljeno mesto grada Drniša, u Dalmaciji, Republika Hrvatska
* Bogatić (Promina), naseljeno mesto u opštini Promina, u Dalmaciji, Republika Hrvatska
Kalenić

**Kalenić** se može odnositi:
*Kalenić, naseljeno mesto u Grada Pleternice
*Kalenić, naseljeno mesto u opštini Ub
*Kalenićki Prnjavor, naseljeno mesto u opštini Rekovac
*Kalenić, manastir Eparhije šumadijske SPC
Kalinić

**kalinić** se može odnositi na:

* Kalinić (prezime), prezime
* Kalinić (Pleternica), naselje grada Pleternice, Požeško-slavonska županija, Hrvatska
Sabor

**Sabor** može biti:

* Državni sabor, naziv za politička tela u raznim državama
** Ugarski sabor, predstavničko telo bivše Ugarske i nosilac zakonodavne vlasti u Kraljevini Ugarskoj
** Hrvatski sabor, predstavničko telo građana Hrvatske i nosilac zakonodavne vlasti u Republici Hrvatskoj
* Crkveni sabor, opšti naziv za najviša crkvena tela
** Vaseljenski sabor, crkveni skup na kojem se okupljaju svi članovi crkve radi utvrđivanja prave vere
** Pomesni sabor, crkveni skup na kojem se okupljaju svi članovi crkve radi utvrđivanja prave vere
* Sabor (manifestacija), vrsta opšte manifestacije
** Vukov sabor, kulturna manifestacija u Srbiji
** Dragačevski sabor, godišnji trubački festival i festival folklora i narodnog stvaralaštva u Srbiji

## Povezano
* Srpski narodno-crkveni sabori u Karlovačkoj mitropoliji
* Arhijerejski sabor Ruske pravoslavne crkve
* Skupština
Oštra Stijena

**Oštra Stijena** je naselje u Srbiji u opštini Prijepolje u Zlatiborskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 123 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 139 stanovnika).

## Demografija
U naselju Oštra Stijena živi 103 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,8 godina (37,8 kod muškaraca i 42,1 kod žena). U naselju ima 36 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,42.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Podgrađe

**Podgrađe** može da bude:

* Podgrađe (naselje), termin kojim su se nazivala naselja ili delovi gradova, nastala pod arealom srednjovekovnih tvrđava koja mogu imati i vlastite proste utvrde

Može se odnositi na naselja oko ruševina tvrđava ili starih gradova:
* Podgrađe (binačko), tvrđava iznad Binačke Morave, pored sela Podgrađa, nedaleko od Gnjilana
* Podgrađe (klinsko), tvrđava iznad reke Kline, pored sela Pograđa kod Drsnika, nedaleko od Kline

ili:
* Podgrađe (Petrovaradin), deo današnjeg Petrovaradina, podno Petrovaradinske tvrđave

ili:
* Podgrađe (Gnjilane), naselje u opštini Gnjilane, Kosovo i Metohija, Srbija
* Podgrađe (Nevesinje), naselje u opštini Nevesinje, Republika Srpska, BiH
* Podgrađe (Gornji Vakuf-Uskopolje), naselje u opštini Gornji Vakuf-Uskopolje, Federacija BiH, BiH
* Podgrađe (Foča-Ustikolina), naselje u opštini Foča-Ustikolina, Federacija BiH, BiH
* Podgrađe (Nijemci), naselje u opštini Nijemci, Hrvatska
* Podgrađe (Benkovac), naselje grada Benkovca, Hrvatska
* Podgrađe (Omiš), naselje grada Omiša, Hrvatska
* Podgrađe Podokićko, naselje u grada Samobora, Hrvatska

## Povezano
* Podgradje, naselje u opštini Ljutomer, Slovenija
* Predgrađe
* Pograđe, naselje u opštini Klina, Kosovo i Metohija, Srbija
* Pograđe (klinsko), tvrđava iznad reke Kline, pored sela Pograđa kod Drsnika, nedaleko od Kline
* Podgradina (razvrstavanje)
* Gradina (razvrstavanje)
Podgrađe Petrovaradina

**Podgrađe** () poznatiji kao stari deo Petrovaradina, je stari barokni gradić koji se nalazi u donjem delu Petrovaradinske tvrđave. Okružuju ga šančevi koji su nekada bili ispunjeni vodom. Podgrađe se danas nalazi na magistralnom putu koji se proteže od centra Novog Sada preko Varadinskog mosta ka novijem delu Petrovaradina, starim putem ka Inđiji i Beogradu.

U Podgrađu i oko njega, u starim šančevima se danas većinom nalaze objekti vojske Srbije kao i vojna bolnica, ali ima i stanovnika, koji su pretežno Hrvatske nacionalnosti. U jednoj od kuća u Podgrađu je rođen i hrvatski ban Josip Jelačić.

Prva faza nastanka Podgrađa vezuje se za period od 1692. do 1728. godine i njemu pripadaju sakralni objekti. Nekadašnji franjevački samostan ukinut je naredbom prestolonaslednika Josifa II 1772. godine kada je adaptiran u vojnu bolnicu. U prvoj polovini 18. veka nastali su sledeći objekti: Komanda tvrđave, Magistrat, Biskupska rezidencija, Građevinski magacin i Glavni arsenal. Od polovine veka sagrađeni su Glavna maltarnica, zgrada Šajkaškog bataljona, zgrada Dvorskog komornog komesara, Vojna apoteka, kao i niz drugih objekata. Do 1768. godine oblik bastiona oko Podgrađa dobija novi izgled koji je i danas vidljiv.
Podgradci (razvrstavanje)

**Podgradci** ima više značenja:

* Podgradci, naselje u opštini Gradiška, Republika Srpska, BiH
* Gornji Podgradci, naselje u opštini Gradiška, Republika Srpska, BiH
* Donji Podgradci, naselje u opštini Gradiška, Republika Srpska, BiH
Podgradina

**Podgradina** može da bude:

* Podgradina (Glamoč), naselje u opštini Glamoč, Federacija BiH, BiH
* Podgradina (Livno), naselje u opštini Livno, Federacija BiH, BiH
* Podgradina (Slivno), naselje u opštini Slivno, Hrvatska
* Podgradina (Posedarje), naselje u opštini Posedarje, Hrvatska
Fadamijski vodopad

**Fadamijski vodopad** (, *Abšar-e Fadami*) je kaskadni vodopad u pokrajini Fars na jugu Irana. Nalazi se podno južnih padina planine Palangi (1273 m) na nadmorskoj visini od 800 m, oko 8 km sjeverozapadno od mjesta Fadamija odnosno 135 km jugoistočno od grada Daraba. Vodom ga napaja jedna od kraćih lijevih pritoka rijeke Rostam koja pripada perzijskozaljevskom slivu. Fadamijski vodopad je visine od 20 m i voda mu otječe u maleno riječno jezero Rostama. Vodopad je lokalna turistička atrakcija Darapskog okruga i tokom Novruza (iranske Nove godine) posjeti ga po 30.000 ljudi.

## Veze
* Fars
* Geografija Irana
* Popis iranskih vodopada

### Literatura
*  

## Vanjske veze
*  Fars News (16.12.2012.) ''آبشارهای فدامی از زیباترین آبشارهای ایران'', Tehran: Fars News Agency
*  Tabesh (1.3.2014.) ''آبشار فدامی'' , Tehran: Tabesh News
;Ostali projekti
Đurđevac

**Đurđevac** može biti:

* Đurđevac (Mionica), naselje u opštini Mionica, Kolubarski okrug, Srbija
* Đurđevac (Hrvatska), grad u Koprivničko-križevačkoj županiji, Hrvatska
* Đurđevac (tvrđava), tvrđava u Crnoj Gori
121. lovačka avijacijska eskadrila

**121. lovačka avijacijska eskadrila (LAE)** je bila eskadrila Jugoslovenskog ratnog vazduhoplovstva i protiv vazdušne odbrane (RV i PVO).

121. LAE je formirana u Zadru u aprilu 1960 godine u okviru 83. lovačkog avijacijskog puka (LAP). 120. LAE je tokom postojanja bila naoružana američkim lovcima F-86 Sabre. 1963 godine, u okviru 83. LAP, bila je prebazirana u Titograd. Rasformirana je 1964 godine zajedno sa 83. LAP-om. Ljudstvo i tehnika su po rasformiranju ušli u 120. LAE.

## Reference

## Literatura
*
Škalsko jezero

**Škalsko jezero** je umjetno jezero u Sloveniji, pored Velenja u Šaleškoj dolini.

## Hidrografija
To je najstarije i najmanje od triju Šaleških jezera, nastalo još prije Drugog svjetskog rata slijeganjem tla, na mjestu starih rovova velenjskog rudnika ugljena. Ono leži na najvišoj nadmorskoj visini koja iznosi 372 metara, na sjeverozapadnoj periferiji Velenja. Maksimalna dubina jezera iznosi 19 metara, a prosječna 5,7 metara, a površina mu iznosi samo 16 hektara (0,16 km²).

## Reference

## Vanjske veze
* ''Šaleška jezera''  }
Tikva (razvrstavanje)

**Tikva** može da bude:

* Tikva, vrsta povrća, bundeva

ili

* Tikva (Nova Varoš), naselje u Opštini Nova Varoš, Republika Srbija
Skakavac (razvrstavanje)

**Skakavac** može da bude:

* Skakavac, insekt pravokrilac

ili

* Skakavac (Berane), naselje u opštini Berane, Republika Crna Gora
* Skakavac (Bosanski Petrovac), naselje u opštini Petrovac, Federacija BiH
* Skakavac (Karlovac), naselje grada Karlovca, Kordun, Republika Hrvatska
* Skakavac (šah), šah
* Skakavac (nož), vrsta noža

## Povezano
* Skakavci (razvrstavanje)
Skakavci (razvrstavanje)

**Skakavci** mogu da budu:

* Skakavci, insekt skakavac, množina skakavci

ili

* Skakavci (Kosjerić), naselje u opštini Kosjerić, Republika Srbija
* Skakavci (Prnjavor), naselje u opštini Prnjavor, Republika Srpska, BiH

## Povezano
* Skakavac (razvrstavanje)
Strmac (razvrstavanje)

**Strmac** može biti:

* Strmac (Priboj), naseljeno mesto u opština Priboj, Republika Srbija
* Strmac (Užice), naseljeno mesto u opštini Užice, Republika Srbija
* Strmac (Rogatica), naseljeno mesto u opštini Rogatica, Republika Srpska, BiH
Daštački vodopad

**Daštački vodopad** (, *Abšar-e Daštak*) je vodopad u pokrajini Fars na jugozapadu Irana. Nalazi se na nadmorskoj visini od oko 2000 m i smješten je uz Daštak, geografski izolirano planinsko selo 60 km sjeverozapadno od Marvdašta. Vodopad je visine od približno 8 m i vodom ga napaja rijeka Fasli-je Daštak koja se slijeva sa zapadnih padina Kuh-e Daštaka (3063 m), a nadalje se spaja na rijeku Kor koja pripada nejriškom slivu tj. ulijeva se u jezero Bahtegan. Područje je bogato vodom i okolici vodopada i naselja nalaze se stabla oraha i badema odnosno vinogradi i voćnjaci. Daštački vodopad i Daštak predstavljaju lokalne atrakcije Marvdaštanskog okruga i od 21. vijeka ubrzano se razvija seoski turizam.

## Veze
* Fars
* Geografija Irana
* Popis iranskih vodopada

## Vanjske veze
*  Iranpedia (15.12.2013.) ''آبشار دشتک ابرج'' , Tehran: Iranpedia
*  Roostaa (2014.) ''دشتک ابرج'' , Tehran: Roostaa
*  YJC (12.6.2014.) ''آبشار زیبای دشتک در منطقه‌ای مرتفع و تاریخی'', Tehran: Young Journalist Club
Kretej

**Kretej** () bilo je ime više ličnosti u grčkoj mitologiji.

## Eolov sin
**Kretej** je bio sin Eola (sina Helenovog) i Enarete, osnivač grada Jolka u Tesaliji. Bio je oženjen Tirom, Salmonejevom kćerkom, ili, prema drugim izvorima, Demodikom ili Bijadikom: ova je neuspešno pokušala da zavede Friksa i zatim ga lažno tužila Kreteju da ju je hteo silovati. Tiro mu je rodila Esona, Fereta, i Amitaona  Kretej je imao i nekoliko kćerki: Hipolitu, koja se posle udala za Akasta, a koja je inače poznata i kao Astidamija, zatim Mirinu, koja se udala za Toanta,te još jednu kćerku, čije ime nije poznato, a koja se, prema Diodoru Sicilijskom, kasnije udala za Tektama, kome je rodila Asterija, kritskog kralja. Spominju se i Kretejevi sinovi Nelej i Pelija, no, prema drugima, Kretej je njima dvojici bio poočim, jer ih je Tiro dobila sa Posejdonom.

## Tebanski ciklus
* **Kretej** je ime jednog od branilaca Tebe u ratu sedmorice protiv Tebe, koga je ubio Hipomedont.

## ''Eneida''
* U Vergilijevoj *[[Eneida|Eneidi]]*, **Kretej** je jedan pesnik koji se nalazio u Enejinoj pratnji u Italiji. Ubio ga je Turno, Enejin neprijatelj.
* Kod Vergilija se spominje još jedan **Kretej**, Arkađanin, koji se nalazio u Enejinoj vojsci.

## Reference

## Literatura
* 
*
Belhadin Šahbaz

**Belhadin Šahbaz** (Doboj, 1. 7. 1967 - Luštica, 2. 9. 2011), vojni pilot, potpukovnik vojske Crne Gore i pukovnik Jugoslavenske narodne armije.

## Biografija
Potpukovnik Belhadin Šahbaz je rođen 1. 7. 1967 u Doboju u porodici Omera Šahbaza. Završio je srednju vojnu školu Maršal Tito Jugoslavenskog ratnog zrakoplovstvo (JRZ) u Mostaru i Vojnu vazduhoplovnu akademiju u Zemuniku kod Zadra. Tijekom vojne karijere prošao je dužnosti od pilota u odjeljenju, komandira Transportnog helikopterskog odjeljenja, referenta za bezbjednost letjenja, Službu traganja i spašavanja (STS) i nastavnika letjenja u Helikopterskoj eskadrili, pomoćnika komandanta za gađanje i raketiranje (GiR), STS i transport u Helikopterskoj eskadrili. Potpukovnik Šahbaz je imao završen kurs nastavnika letjenja i kurs probnih pilota. U svojoj bogatoj letačkoj karijeri ostvario je preko 1.500 sati naleta, na vazduhoplovima Utva-75, Gazelle Soko SA 341 i Mil Mi-8 na kojem je bio vođa vazduhoplova. 16. 6. 2005 godine bio je odlikovan Ordenom trećeg stepena za zasluge u oblastima odbrane i bezbjednosti. Potpukovnik Šahbaz je smrtno stradao 2. 9. 2011 godine upravljajući helikopterom Gazelle Soko SA 341 koji se oko 11.10 sati srušio na poluostrvu Luštica, između plaža Dobreč i Žanjice. U nesreći su također poginuli major Ivan Obradović i stariji vodnik I klase Vidoje Tomić. Stradali su tokom redovnog zadatka obuke, kada je njihov helikopter udario u stenu na 10 metara od mora. Potpukovnik Šahbaz je bio oženjen za Ljiljanu Bukilić-Šahbaz sa kojom ima kćerku Lanu.

## Reference
I Am a Camera (film)

***I Am a Camera*** () je britanski crno-bijeli film snimljen 1955. u režiji Henryja Corneliusa. Temelji se na istoimenom teatarskom komadu Johna Van Drutena, koji se, pak, temeljio na knjizi polu-autobiografskoj knjizi *[[The Berlin Stories]]* američkog pisca Christophera Isherwooda, a koji se u filmu pojavljuje kao glavni muški lik, i koga tumači Laurence Harvey. Radnja kroz flashbackove prikazuje Berlin u posljednjim godinama Weimarske Republike, odnosno kako Isherwood upoznaje barsku zabavljačicu Sally Bowers (čiji lik tumači Julie Harris). Iako su scenaristi izbacili neke od "problematičnih" elemenata iz predložaka, filmska verzija je imala problema sa cenzorima iz BBFC, prije svega zbog korištenja abortusa i prostitucije kao elemenata zapleta. *I Am a Camera* je od strane kritike dočekan izuzetno loše, pri čemu se najviše navodio loš izbor Harveya za protagonista; kritičari su bili mnogo blagonakloniji prema Harris, koja je slavu bila stekla tumačeći lik Sally u originalnoj predstavi. Godine 1966. je film poslužio kao predložak za popularni mjuzikl *[[Cabaret (mjuzikl)|Cabaret]]*, a koji je, pak, godine 1972. poslužio kao predložak za još poznatiji film.

## Uloge
* Julie Harris ... Sally Bowles
* Laurence Harvey ... Christopher Isherwood
* Shelley Winters ... Natalia Landauer
* Ron Randell ... Clive Mortimer
* Lea Seidl ... Fräulein Schneider
* Anton Diffring ... Fritz Wendel
* Jean Gargoetas Pierre

## Izvori

## Literatura
* Aldgate, Anthony and James Chrighton Robertson (2005). *Censorship in Theatre and Cinema*. Edinburgh University Press. .
* Fryer, Jonathan (1977). *Isherwood: A Biography*. Garden City, NY, Doubleday & Company. .
* Harper, Sue and Vincent Porter (2003). *British Cinema of the 1950s: The Decline of Deference*. Oxford University Press US. .
* Isherwood, Christopher, and Katherine Bucknell (ed.) (1996). *Diaries Volume One: 1939—1960*. Michael di Capua Books, a division of HarperCollins Publishers. .
* Lehmann, John (1987). *Christopher Isherwood: A Personal Memoir*. New York, Henry Holt and Company. .
* Mayer, Geoff (2003). *Guide to British Cinema*. Greenwood Publishing Group. .
* Slide, Anthony (1998). *Banned in the USA': British Films in the United States and Their Censorship, 1933–1960*. I.B. Tauris. .

## Vanjske veze
*
Der letzte Akt

***Der letzte Akt*** () je austrijsko-zapadonjemački crno-bijeli film snimljen 1955. u režiji Georga Wilhelma Pabsta, poznat kao prvo ostvarenje posvećeno posljednjim danima njemačkog nacističkog vođe Adolfa Hitlera. Radnja se temelji na knjizi *The Last Ten Days*, koju je napisao Michael A. Musmanno, američki pravnk i jedan od sudaca na poratnim procesima nacističkim ratnim zločincima. Protagonist, čiji lik tumači Oskar Werner, je odlikovani oficir Wehrmachta koji dobija mjesto u Führerovom bunkeru za vrijeme bitke za Berlin i iz prve ruke može vidjeti kako nacistički vođa gubi kontakt sa stvarnošću i nastavlja borbu koja se pretvara u bezrazložno krvoproliće. Pabst se prilikom snimanja trudio postići što veću autentičnost, te je u tu svrhu kao savjetnicu angažirao Hitlerovu privatnu sekretaricu Traudl Junge; ona ga je, međutim, zamolila da njen lik ne prikaže u filmu, bojeći se odmazde prema porodici i prijateljima. Film je bio jedan od rijetkih koji je razbio višedecenijski tabu prikazivanja Hitlerovog lika u filmovima poratne Zapadne Njemačke, te je brzo povučen iz kino-distribucije; nasuprot tome, izazvao je veliku pažnju u inozemstvu i pomogao Oskaru Werneru da postane međunarodna zvijezda. Pabst je nedugo potom snimio svojevrsni prequel pod naslovom *[[Es geschah am 20. Juli]]* posvećen Zavjeri 20. jula.

## Uloge
* Albin Skoda ... Adolf Hitler
* Oskar Werner ... Hauptmann Wüst
* Lotte Tobisch ... Eva Braun
* Willy Krause ... Joseph Goebbels
* Erich Stuckmann ... Heinrich Himmler
* Erland Erlandsen ... Albert Speer
* Curt Eilers ... Martin Bormann
* Leopold Hainisch ... Generalfeldmarschall Wilhelm Keitel
* Otto Schmöle ... Generaloberst Alfred Jodl
* Herbert Herbe ... General Hans Krebs
* Hannes Schiel ... SS-Obersturmbannführer Otto Günsche
* Erik Frey ... General Wilhelm Burgdorf
* Otto Wögerer ... Generalfeldmarschall Robert Ritter von Greim

## Povezano
* **, britanski igrani film iz 1972. godine

## Izvori

## Vanjske veze
*
Istarsko govedo

**Istarsko govedo**, poznato kao i boškarin, autohtona je hrvatska pasmina goveda. Pripada skupini krupnih goveda podolskoga tipa. Volovi dosežu težinu od 1100 do 1300&nbsp;kg.
 
Istarsko govedo bilo je široko rasprostranjeno na području istarskog poluotoka i djelomično na otoku Krku. Do smanjenja brojnosti populacije dolazi osamdesetih godina dvadesetoga stoljeća. Od 1990. djeluje Savez uzgajivača istarskog goveda koji radi na zaštiti i očuvanju preostale populacije istarskog goveda.

## Vanjske veze
*Agencija za ruralni razvoj Istre - Trajna zaštita istarskog goveda
*Reprodukcijske odlike istarskog goveda
*Genetska struktura i održivost populacija autohtonih pasmina goveda u Hrvatskoj
Enareta

**Enareta** ( ili Αἰναρέτη) bila je, u grčkoj mitologiji, kći Dejmahova i supruga Eolova te, stoga, pretkinja Eoljana. Enareta je Eolu rodila sinove Atamanta, Dejona, Kreteja, Magneta, Salmoneja, Sizifa i Perijera, kao i kćerke Alionu, Kaliku, Kanaku, Perimedu i Pisidiku. Možda je rodila i Arnu, ako je Eol koji se spominje kao njen muž isti onaj Eol koji se navodi kao Arnin otac. U nekim se izvorima kao njeni sinovi spominju i Makarej, Etlije i Minant, a kao kćeri Tanagra i Melanipa.

## Reference

## Literatura
*
* .
Čestobrodica

**Čestobrodica** se može odnositi na:
*Čestobrodica, reka kod Paraćina
*Čestobrodica, naseljeno mesto u opštini Požega
*Čestobrodica, prevoj na magistralnom putu Paraćin-Zaječar
Ribnica (Jablanica)

**Ribnica** je turističko selo u Jablanici, u centralnom dijelu Zlatibora. Ribnica je bila jedno od prvih zlatiborskih sela koja su počela sa turizmom. Još u vrijeme Jovana Mićića (početak XVIII stoljeća), ovdje se nalazila jedna kafana. Osim rijetkih turista, u to vrijeme, ovo mjesto su redovno posjećivale samo porodice bogatih užičkih trgovaca stokom.

Nakon Prvog svjetskog rata, u Užicu je osnovano društvo „Zlatibor“ koje je za cilj imalo unaprijeđenje i izgradnju Ribnice. Društvo je otkupilo Ribnicu od Joce Gmizovića i u njoj izgradilo veći broj drvenih zgrada za ljetovanje i jedno ljetnje kupatilo. Podignuta je i parna strugara, koja je trebalo da bude glavni izvor prihoda ovom zlatiborskom mjestu. 1930-ih godina, Ribnica je dobila kolsku vezu sa Užicem. Na Crnom Rzavu kod Ribnice je 1971-ve godine podignuta brana, pa je napravljeno Ribničko vještačko jezero za snabdijevanje Kraljevih Voda i Čajetine pijaćom vodom.

## Slike


Image:Ribnica(zimi) 1.jpg|Ribnica zimi
Image:Ribnica(zimi) 2.jpg|Ribnica zimi
Image:Ribnicko jezero.jpg|Ribničko jezero leti
Image:Pogled Ribnica.jpg|Pogled na Ribnicu sa Uspinjače



## Vanjske veze
Murtenica

**Murtenica ** je najveći masiv planine Zlatibor proizilazi iz manjeg ali poznatijeg zlatiborskog masiva Čigota,obuhvata jugo-istočni deo Zlatibora pruža se od Borove glave iz koje pored Murteničkog masiva  (južni deo Zlatibora) proizilazi i Tornički masiv (istočni Zlatibor) on obuhvata sela Dobroselicu Jablanicu i Stublo,a Murtenica je teritorija od Ljubiške reke do reke Uvac. Pokrivena je borovom i brezovom šumom i obuhvata sela Ljubiš, Negbinu, Draglicu, Jasenovo, Sjeništa, Kućane, Ojkovicu, Burađu i Bijelu Rijeku (Gornju i Donju). Najviši vrh Murtenice je Brijač sa 1480 m nadmorske visine koji je drugi vrh Zlatibora po visini posle Tornika Administrativno Murtenica spada svojim većom delom u okvire opštine Nove Varoši a nekada je bila u sastavu zlatiborskog sreza i bila administrativno vezana za Čajetinu, a 1958 godine južni deo Zlatibora je odvojen od matične  opštine Čajetina, i pripojen Novoj Varoši kao i severni Zlatibor (Kremanska oblast) koja je administrativno dodeljena Užicu.

## Literatura
#Sreta A. Popović „na mirisnom Zlatiboru“,1908 
#Ljubiša R. Đenić: „Zlatiborski letopis“
#Snežana Đenić-Ajdanić: „Zlatibor iz starog albuma“
#Milisav R. Đenić: „Zlatibor“, 1970.
#Milisav R. Đenić: „Zlatibor u prošlosti“, 1983
#Radovan Ršumović,Miroslav Milojević,Mišo Lazarević: „Zlatibor geografska studija “, 1991
#Ljubomir V. Šuljagić:„Draglica ispod Murtenice“, 2012
Rasno

**Rasno** može biti:

* Rasno (Prijepolje), naseljeno mesto u opštini Prijepolje, Republika Srbija
* Rasno (Sjenica), naseljeno mesto u opštini Sjenica, Republika Srbija
* Rasno (Široki Brijeg), naseljeno mesto u opštini Široki Brijeg, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH
Radijevići

**Radijevići** mogu biti:

* Radijevići (Nova Varoš), naseljeno mjesto u opštini Nova Varoš, Republika Srbija
* Radijevići (Novo Goražde), naseljeno mjesto u opštini Novo Goražde, Republika Srpska, BiH
Pilica

**Pilica** može da bude:

* Pilica, Bajina Bašta, naselje u opštini Bajina Bašta, u Zlatiborskom okrugu, Republika Srbija
* Gornja Pilica, naselje u opštini Zvornik, Republika Srpska, BiH 
* Donja Pilica, naselje u opštini Zvornik, Republika Srpska, BiH

ili

* Pilica, rijeka u Poljskoj
Atamant

**Atamant** () bio je, u grčkoj mitologiji, sin Eola i Enarete, kćeri Dejmahove, te, stoga, brat Kreteja, Sizifa, Salmoneja i drugih. Vladao je Koronejom u Beotiji, a neki ga spominju i kao kralja Orhomena i Tebe.

## Mitologija
Na nagovor boginje Here Atamant se oženio Nefelom, boginjom oblaka, koja mu je rodila Friksa i Helu. Međutim, Atamant je sve vreme bio potajno zaljubljen u smrtnicu Inonu, Kadmovu kćerku, s kojom je začeo Learha i Melikerta. Kad je Nefela saznala za muževljevo neverstvo, razgnevila se i napustila Atamanta. Na Atamantovu porodicu i zemlju sručila se nesreća, jer je Nefela, koja se vratila bogovima, zahtevala da joj Atamant bude prinesen na žrtvu. Inona, koja je mrzela Nefelinu decu i nastojala ih uništiti, uspela je uz spomoć smicalica izazvati sušu u Atamantovoj zemlji. Kad je on poslao glasnike proročištu u Delfima da se posavetuju o uzrocima suše, Ino je podmitila glasnike, pa su oni saopštili Atamantu kako je proročište odgovorilo da će suša prestati kad na žrtvu bude prinet njegov sin Friks. Atamant se kolebao, ali je na kraju popustio pred navalom naroda, koje je teško patilo zbog suše; no, u poslednjem trenutku, Nefela je spasila Friksa i Helu na zlatorunom ovnu i svoju decu prenela u Kolhidu.

Atamant i Ino navukli su na sebe i Herin gnev, za koji izvori navode različite uzroke.

Atamanta je zahvatilo ludilo i on je u tom stanju ubio vlastitog sina, Learha, dok se Inona s Melikertom bacila u more. Atamant je, budući sinovljev ubica, morao bežati iz Beotije i savetovao se s proročištem o tome gde da se skloni. Proročište mu je odgovorilo da treba da se nastani tamo gde će ga ugostiti divlje zveri. Nakon podužeg lutanja naišao je na vukove koji su rastrzali ovce; kad su ga ugledali, vukovi su se razbežali i ostavili svoj plen. Atamant je zaključio da je to mesto o kome je govorilo proročište, te se tu nastanio, osnovao Hal, a celu oblast nazvao Atamantijom. Potom se oženio Temistom, koja mu je rodila četiri sina ― Leukona, Eritrija, Sheneja i Ptooja.

Detalji mita o Atamantu razlikuju se od jednog antičkog izvora do drugog, pa se čini da se tu prepliću beotska i tesalska verzija mita. Prema Pausaniji, Atamant je želeo da žrtvuje Friksa u podnožju beotskog brda Lafistija, na žrtveniku koji je bio posvećen Zevsu, što bi sugerisalo neku povezanost mita s poštovanjem Zevsa Lafistijskog.

## Druge ličnosti

U mitografiji se spominju još dve ličnosti ovog imena; jedan **Atamant** bio je unuk Atamanta, sina Eolovog, i predvodio je koloniju koju su Minijci opremili na ostrvo Teos, dok je drugi **Atamant** bio sin Krićanina Enopiona, koji se preselio na Hios.

## Reference

## Literatura
* 
*

## Vanjske veze

* Predstave Atamanta i Inone: Warburg Institute Iconographic Database 
__NOTOC__
Kačer

**Kačer** može biti:

* Kačer (Užice), naselje grada Užica, Srbija
* Kačer (oblast), oblast u Šumadiji, Srbija
* Kačer (reka), reka u Šumadiji, Srbija
Kačer (oblast)

**Kačer** (ili *Kačerski kraj*) je oblast u Šumadiji, koja obuhvata basen reke Kačer. Nekada je činio srez u okviru Rudničkog okruga.

Najznačajnija naselje u Kačeru su Ljig, Belanovica i Rudnik. Na jugu je ograničena Rudnikom, a na severu dopire do Vagana. Na istoku se graniči sa Jarmenovcima i Bosutom, a na zapadu sa Kadinom Lukom, Slavkovicom i Cvetanovcima.

Kačer se deli na: visoki, sa selima oko Rudnika; gornji, sa Belanovicom i okolinom i donji, gde je Ljig.

## Reference
Vagan

**Vagan** može da bude:

* Vagan (Glamoč), naselje u opštini Glamoč
* Vagan (Rudo), naselje u opštini Rudo
* Vagan (Šipovo), naselje u opštini Šipovo
* Vagan (vrh), brdo u Kačeru
* Vagan (mera), stara mera za zapreminu (oko 62 litra)

ili

* Vaganska pećina, pećina
Komarani (srednji vek)

**Komarani** () je bilo srednjovekovno naselje u Polimlju i karavanska stanica na Drinskom (''Jezerskom'') putu, koja se jedno vreme nalazila na granici između Srbije u Bosne. Nalazili su se na levoj obali Lima, severno od današnjeg Brodareva, a u blizini i danas postoji istoimeni zaselak. Robu do Komarana su najčešće prenosili Vlasi ponosnici iz katuna Maleševci, a ona je tu ili prodavana ili je prepakivana i slata dalje, ka unutrašnjosti Srbije i Balkanskog poluostrva.

Kao deo oblasti Brankovića, u Komaranima se nalazio njihov vlastelin Pribil Kućinić, kod koga su dolazili karavani iz Dubrovnika, između 1392. i 1406. godine. Na značaju su naročito dobili od treće decenije XV veka i često se javljaju u dubrovačkim dokumentima, između 1421. i 1436. godine. Posle pada Srpske despotovine, sredinom XV veka, Komarani se pominju u popisu Skadarskog sandžaka iz 1485. godine, kao jedna od nahija.

## Literatura
*

## Povezano
*Brodarevo
Ivanje

**Ivanje** može biti:

; Srbija
* Ivanje (Prijepolje), naselje u opštini Prijepolje
* Ivanje (Bojnik), naselje u opštini Bojnik, Jablanički okrug

; Hrvatska
* Ivanje (Cres), naselje na ostrvu Cres u gradu Cresu

; Crna Gora
* Ivanje (Bijelo Polje), naselje u opštini Bijelo Polje
* Ivanje (Nikšić), naselje u opštini Nikšić
Kuhmaresorhijski vodopad

**Kuhmaresorhijski vodopad** (, *Abšar-e Kuhmare Sorhi*) je vodopad u pokrajini Fars na jugozapadu Irana. Smješten je neposredno uz naselje Romekan, približno 50 km jugozapadno od Širaza, na nadmorskoj visini od oko 1300 m. Kaskadni vodopad ima dva glavna pada visine oko 15 m i vodom ga napajaju krški potoci i kanali koji se slijevaju sa zapadnih padina planine Salamati (2829 m). Vode Kuhmaresorhijskog vodopada otječu direktno u rijeku Širin koja se nadovezuje na Hele i pripada perzijskozaljevskom slivu. Vodopad i istočna planinska zona spadaju u zaštićeno područje Male-Gale.

## Povezano
* Fars
* Geografija Irana
* Popis iranskih vodopada

## Vanjske veze
*  Negah (5.3.2014.) ''آبشار کوهمره سرخی'' , Tehran: Negah Media
*  Tabnak (1.5.2013.) ''نگاه شما: جنگل و آبشار کوهمره سرخی'', Tehran: Tabnak
*  YJC (14.6.2014.) ''"آبشار کوهمره سرخی" در حصار جنگل'', Tehran: Young Journalists Club
Gornja Bela Reka

**Gornja Bela Reka** može biti:

* Gornja Bela Reka (Zaječar), naseljeno mesto grada Zaječara, Republika Srbija
* Gornja Bela Reka (Nova Varoš), naseljeno mesto u opštini Nova Varoš, Republika Srbija