open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lacij (antički)

**Lacij** ili **Lacijum** () je drevna oblast današnje centralne Italije, poznata po tome što je predstavljala kolevku rimske civilizacije. U njoj su živeli drevni Latini od kojih potiče latinski jezik. Tradicionalno je obuhvatao oblast od ušća Tibera u Tirensko more do Kirkejske uzvisine.

Područje Lacija se danas nalazi u daleko široj regiji suvremene Italije pod nazivom Lazio.

## Vanjske veze
* Toponymy of Latium 
* '' Musica tradizionale del Lazio
Radikalizam

**Radikalizam** je izraz koji se u politici i političkoj teoriji označavaju pojedinci, pokreti i ideologije koji se zalažu za radikalnu promjenu društva ili beskompromisno ostvarivanje svojih političkih ciljeva. Vrlo često se uz izraz radikalizam vezuje i izraz ekstremizam, ali se radikalni pojedinci i pokreti često sami nazivaju radikalima, s nikada ekstremnima.

Radikalizam je također naziv za ogranak liberalne ideologije koja se razvila u 19. vijeku te imala bitan uticaj na politiku nekih evropskih i latinoameričkih država.

## Povezano

* Radikalizam (historijski)
* Radikalna ljevica
* Radikalna desnica
* Radikalni centar
Mokroluški potok

**Mokroluški potok** je vodotok i desna pritoka Save, jedan od 40 reka i potoka koji su nekada tekli Beogradom, a danas su većinom sprovedeni u podzemlje i pretvoreni u kolektore, kišne ili kanalizacione.

Mokroluški potok nastaje u istočnom beogradskom naselju Veliki Mokri Lug (opština Zvezdara), po kome je i dobio ime, na padinama Mokroluškog brda i Stražarske kose. U početku teče pravcem sever-severozapad, a zatim uglavnom ka severozapadu, paralelno ili ispod Autoputa (građen 1967 - 74.), koji prolazeći kroz Beograd uglavnom koristi dolinu potoka. Kada dođe do naselja Medaković III (na levoj obali, iza Mokroluškog groblja, koje je na desnoj strani), potok prvi put odlazi pod zemlju.

Nakon oko jednog kilometra podzemnog toka, potok opet izlazi na površinu u naselju Medaković II, da bi posle još jednog kilometra konačno odglumio ponornicu u naselju Marinkova Bara. Ranije je tekao naseljima Dušanovac, Autokomanda i Jatagan Mala. Iza uzvišenja Guberevac (na kome se nalazila Duševna bolnica, a danas Kliničko-bolnički centar), gde se danas nalazi Mostarska petlja na autoputu prema mostu Gazela, potok je ulazio u aluvijalnu ravan Save, u koju se ulivao.

Područje u donjem delu doline sada podzemnog potoka (sa leve strane) korišćeno je za iskopavanje zemlje i šljunka kojima su nasipane močvare na desnoj obali Save - Bara Venecija kod Savamale - kako bi se mogla izgraditi glavna beogradska železnička stanica. Nakon završetka tih radova, ostao je dug usek nazvan Prokop, gde je prvobitno bilo sirotinjsko naselje a sada već dugi niz godina stoji gradilište nove železničke stanice.

## Neke pritoke
Kao i Mokroluški potok i njegove pritoke su delom ili u potpunosti prekrivene:
* Kumodraški potok (leva)
* Duboki potok (Beograd) (desna)
* Čuburski potok (desna)
Tradicionalni burmanski kalendar

**Tradicionalni burmanski kalendar** je lunisolarni kalendar zasnovan i na Mesečevim menama i kretanju Sunca. U svakom mesecu kalendara se održava neki veliki festival, često budističko-burmanske prirode. Uprkos verskom i kulturnom značaju, tradicionalni kalendar je uglavnom napušten, naročito u većim urbanim područjima, u korist greogorijanskog kalendara. Mnoge novine i dalje koriste tradicionalna imena meseci, ali u čisto ceremonijalnom stilu.

Burmanski kalendar tipično ima dvanaest meseci, naizmeničnog trajanja 29 i 30 dana (sinodički mesec ima oko 29,53 dana):

# Tagu ()
# Kason ()
# Nayone ()
# Waso ()
# Wagaung ()
# Tawthalin ()
# Thadingyut ()
# Tazaungmone ()
# Nataw ()
# Pyatho ()
# Tabodwe ()
# Tabaung ()

Ali prestupna godina ima trinaest meseci, pri čemu se udvaja mesec *Waso*, a mesec *Nayon* je duži za dan:

Prvi mesec, *Tagu*, zahvata period mart-april; drugi, *Kason*, april-maj itd.

## Povezano
* Budistički kalendar

## Reference
(na engleskom:)
* Myanmar: Before you come (Calendar)
457. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **457. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Pulvila i Augurina** ili **Cincinata i Vibulana** (ili, rjeđe, **godina 297. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 457. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Perzijski car Artakserks I određuje kako će se ponovno uspostaviti gradska uprava Jeruzalema (prema Starom zavjetu).
* Prvi peloponeski rat: Sparta na čelu Peloponeskog saveza šalje 11.000 vojnika pod Nikodemom, regentom za kralja Pleistoanakta kako bi pomogla Tebi da uguši pobunu u Fokidi. Nakon što su atenske snage pod Mironidom odsjekle Spartance od Peloponeza, dolazi do bitke kod Tanagre u kojoj su Spartanci pobjednici, ali zbog gubitaka nisu u stanju iskoristiti pobjedu. Atenjani to koriste kako bi u nardnoj bitci kod Enofite porazili Tebance, te opustošili Lokridu i Fokidu.
* Nakon što je poražen otok Egina, Atena počinje graditi Duge zidove kako bi se spojila s lukom Pirej.
* Beotija, Fokida i Lokrida postaju članice Delskog saveza.
* Sagrađen Zeusov hram u Olimpiji. Veliki Zeusov kip postaje jedno od Sedam svjetskih čuda.

## Rođenja
*

## Smrti
*
Peloponeski savez

**Peloponeski savez** ili Peloponeska liga je savez polisa na Peloponezu u VI i V veku pne.

## Formiranje saveza
Do kraja VI veka Sparta postaje najjača država Peloponeza. Sledeći po snazi je bio Argos. Sparta je dobila dva moćna saveznika Korint i Elis, pomažući im. Korintu je pomogla da se reši tiranije, a Elisu da ima Olimpijske igre. Kad je Sparta pobedila Tegu u ratu oko granica ponudila je stalni obrambeni savez.

Mnogi drugi polisi centralnog i severnog Peloponeza pristupili su savezu. Tako su Peloponeskom savezu pripadali svi osim Argosa i Aheje.
Pobedom nad Argosom 546. pne. Sparta pokazuje potpunu dominaciju na Peloponezu.

## Organizacija

Peloponeski savez je organizovan sa Spartom kao hegemonom, a savet saveznika sastavljen od dva različita tela imao je kontrolnu funkciju.
Ta tela su bila skupština Spartanaca i Kongres Saveznika. Svaka od državica imala je jedan glas na Kongresu Saveznika. Danak se nije plaćao osim u slučaju rata, kada se mogla zahtevati trećina vojske za potrebe saveza. Samo je Sparta mogla sazivati Kongres Saveza. Savez se sklapao samo sa Spartom. Iako je svaka država imala jedan glas, Sparta nije bila obavezna da se pridržava bilo koje rezolucije saveza. Tako da Peloponeski savez zapravo i nije bio savez, jer nije obavezivao Spartu.

Savez je omogućavao zaštitu i sigurnost za članove saveza, a posebno za Spartu. To je bio vrlo stabilan savez, koji je podržavao oligarhije, a suprostavljao se tiranijama.

## Transformacije saveza

Posle Grčko-Persijskih ratova savez se bio pretvorio u helenski savez (grčki savez), a uključivao je Atinu i druge polise.
Posle se Sparta povlači iz Helenskog saveza i ponovo okuplja stare saveznike u Peloponeski savez, a Atina vodi Delski savez. Ta dva saveza dolaze u sukob tokom Peloponeskog rata.

## Povezano
* Peloponez
* Peloponeski rat
* Grčko-Persijski ratovi
Mironid

**Mironid** je bio atenski vojskovođa koji je za vrijeme prvog peloponeskog rata 458. pne. porazio Korinćane kod Megare, a potom godine 457. pne porazio Beoćane u bitci kod Enofite. 

Historičari se spore da li je to isti Mironid koji je poslan u Spartu s Kimonom i Ksantipom, odnosno koji je služio kao vojskovođa u bitci kod Plateje.

## Izvori
* http://www.lbdb.com/TMDisplayLeader.cfm?PID=5394 
* Adkins, Lesley, and Roy A. Adkins. "Myronides." Handbook to Life in Ancient Greece, Updated Edition.
Bitka kod Tanagre

**Bitka kod Tanagre** je naziv za dvije važne bitke u starogrčkoj historiji, koje su se zbile kraj mjesta Tanagra. To su:
* Bitka kod Tanagre (457. pne.) u prvom peloponeskom ratu;
* Bitka kod Tanagre (426. pne.) u peloponeskom ratu. U bitki kod Tanagre su Atinjani bili poraženi.
Bitka kod Tanagre (457. pr. n. e.)

*Kod Tanagre se kasnije, tokom [[peloponeski rat|peloponeskog rata]] odigrala još jedna bitka; v. [[Bitka kod Tanagre (426. pne.)]].*

**Bitka kod Tanagre** se vodila godine 457. pne. između Atene i Sparte za vrijeme prvog peloponeskog rata.

## Pozadina
Višegodišnje suparništvo Atene i Sparte za premoć nad polisima Antičke Grčke je godine 460. pne. eskaliralo u otvoreni oružani sukob poznat kao prvi peloponeski rat. Dvije grčke velesile se ispočetka nisu sudarile direktno - Atena i njen Delski savez su pomagali Megari u graničnom sukobu s Korintom koji je sa Spartom bio povezan u Peloponeski savez.

Godine 457. pne. je Sparta odlučila odgovoriti kada je Fokida objavila rat Doridi, oblasti koja je bila prapostojbina svih dorskih Grka, uključujući Spartance. Radi pomoći svojim dalekim rođacima, Spartanci su pod Nikodemom, sinom Kleombrota i regentom za mladog kralja Pleistoanakta, okupili vojsku od 1.500 vlastitih hoplita i oko 11.5000 savezničkh vojnika. Intervencija je bila uspješna, te je Fokida poražena.

U Ateni su, međutim, demokratski vlastodršci bili zabrinuti dolaskom velike spartanske vojske u Beotiju, pogotovo s obzirom da su Spartanci tradicionalno podržavali oligarhija|oligarhijske vlade, a u Tebi bilo mnogo izgnanih atenskih oligarha koji su kovali planove za povratak na vlast. Atena je zato odlučila eliminirati tu vojsku tako što bi joj blokirala opskrbne rute.

Spartanci su se tako našli u nepovoljnom položaju - opskrbu morem je priječila nadmoćna atenska ratna mornarica, a kopnom se do Sparte moglo jedino kroz prijevoj Geraneja koji je držala atenska kopnena vojska. Nikodem je, međutim, odlučio ne činiti ništa i čekati da atenska vojska napadne prva.

## Tok bitke i posljedice
Nikodemova strategija se pokazala ispravnom. Atenjani su izgubili strpljenje i odlučili napasti, iako su prethodno pod Mironidom prikupili veliku vojsku od oko 14.000 ljudi, u kojoj je, između ostalih, bilo i 1.000 vojnika iz Arga. Bitka je bila duga, neizvjesna i krvava, ali su Spartanci, tradicionalno nadmoćni u kopnenim okršajima, na kraju izvojevali pobjedu.

Nikodem, međutim, zbog teških gubitaka više nije bio u stanju iskoristiti tu pobjedu. Jedino je mogao iskoristiti atensku iscrpljenost da se s vojskom uspješno probije do Sparte.

Kada se iz Beotije povukla spartanska vojska, Atenjani su to odmah iskoristili kako bi započeli pohod protiv beotskih gradova u savezništvu sa Spartom, a koje su potukli u bitci kod Enofite.

## Reference
Bitka kod Enofite

**Bitka kod Enofite** se odigrala između Atene i beotijskih gradova-država godine 457. pne. za vrijeme prvog peloponeskog rata.

Kada je višegodišnje suparništvo Atene i Sparte za dominacijom nad Antička Grčka|Antičkom Grčkom eskaliralo u otvoreni oružani sukob, prvi veliki međusobni okršaj se zbio godine 457. pne. u bitci kod Tanagre u Beotiji. Spartanci su iz njega izašli kao pobjednici, ali su imali velike gubitke i jedino što su mogli učiniti bilo je povlačenje na Peloponez.

Atenjani pod vodstvom Mironida su se, pak, brzo oporavili i odmah započeli pohod protiv pretežno pro-spartanskih gradova u Beotiji. Kod Enofite je došlo do sukoba s beotijskim snagama, a u njemu su Atenjani izašli kao pobjednici. Nakon toga su porušili zidove Tanagre te opustošili Lokridu i Fokidom. Svi beotijski gradovi, s izuzetkom Tebe, su bili prisiljeni prihvatiti atensku hegemoniju, a Atena je, ne morajući više brinuti o opasnostima s kopna, iskoristila priliku da iste godine porazi otok Egina|Eginu i dovrši izgradnju Dugih zidova.

Atenska dominacija nad Beotijom je potrajala od 447. pne., kada je Atena poražena u bitci kod Koroneje.
Lokrida

**Lokrida** (grčki, suvremeni:  **Lokrida**, drevni:  **Lokris**) je bila oblast drevne Grčke, postojbina Lokriđana, koja se sastojala od dvije oblasti. Opuntijska Lokrida ili Istočna Lokrida je bila na obali Egejskog mora te se prostirala od Termopila do Larimne, nasuprot Eubeji, dok je Ozolijska Lokrida ili Zapadna Lokrida bila na sjevernoj obali Korint6sko zaljeva između Naupakta i Krise, u unutrašnjosti sve do doline Amfise.

Lokrida se ne smije miješati s Epizefirijskom Lokridom, kolonijom koju su Lokriđani osnovali na Kalabriji.

## Drevna Lokrida
Teritorija Lokriđana je bila podijeljena na Doridu i Fokidu, vjerojatno zbog ranije najezde koja je uništila jedinstvenu lokridsku državu. To, kao i općenita neplodnost područja, je uzrokovala da Lokriđani tradicionalno budu pod dominacijom svojih susjeda, bez nekog važnog uticaja na grčku historiju. Opuntijska Lokrida je nazvana po svom najvećem gradu, Opuntom. Najvažniji gradovi Ozolijske Lokride su bili Amfisa i Naupakt sa svojom lukom.http://www.timelessmyths.com/classical/mainland.html#Locris  U 7. vijeku pne., Lokriđani su osnovali današnji grad Locri u južnoj Italiji, nazvavši ga po domovini, ali se danas ne zna da li su bili iz Opuntijske ili Ozolijske Lokrida.

## Suvremena Lokrida
Suvremena Opuntijska Lokrida se nalazi u jugoistočnom dijelu prefekture Ftiotis. Suvremeno sjedište je Atalanti. Suvremena Ozolijska Lokrida se danas zove Nafpaktia, i predstavlja južni dio prefekture Fokida.

## Vanjske veze
* Locris ("Plato and His Dialogues" Website)
456. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **456. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Laktuke i Celiomontana** (ili, rjeđe, **godina 298. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 456. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.



== Događaji ==
* Atenski vajar [[Fidija]] dovršava svoj prvi kip [[Atena (boginja)|Atene]], brončanu *Atena Promahos'', koja je postavljena na atensku Akropolu i predstavlja dotada najveću statuu u Ateni.
* Dovršen Zeusov hram u Olimpiji.

## Rođenja
* Aristofan, grčki dramatičar (u. cca. 386. pne.)

## Smrti
* Eshil, grčki dramatičar (r. 525. pne.)
455. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **455. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Vatikana i Cicurina** (ili, rjeđe, **godina 299. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 455. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.


== Događaji ==
* [[Prvi peloponeski rat]]: [[Atena]] pod flotovođom [[Tolmid]]om šalje 100 brodova oko [[Peloponez]]a koji uništavaju [[sparta]]nsku pomorsku bazu kod [[Gitij]]a. Nakon [[Aheja|ahejski]] gradovi pristaju priključiti se [[Delski savez|Delskom savezu]], a atenska flota potom napada preostale spartanske saveznike u [[Korintski zaljev|Korintskom zaljevu]], čime je spartanska sfera uticaja svedena na južni Peloponez.
* [[Grčko-perzijski ratovi]]: Atenske snage koje su izvršile pohod na Egipat trpe strahoviti poraz od [[Perzijsko Carstvo|perzijske]] vojske pod [[Megabiz]]om, koja je uspjela opkoliti i uništiti atensku flotu u [[Delta Nila|Delti Nila]]. Atenske kopnene snage su prisiljene povući se preko [[Sinajska pustinja|Sinajske pustinje]] do [[Biblos]]a, gdje su njihovi ostaci evakuirani. Egipatski pobunjenički vođa [[Inar]] je uhvaćen i naknadno pogubljen. Atena odlučuje prestati s daljim vojnim aktivnostima u Egiptu.
* [[Euripid]] na [[Dionizijski festival|Dionizijskom festivalu]] u [[Atena|Ateni]] predstavlja svoju najraniju poznatu [[tragedija|tragediju]] pod nazivom *Pelijade''.

## Rođenja
*

## Smrti
*
Gition

**Gytheio** (, , nekada Γύθειον, *Gýtheion* – također transliterirano *Gythio*, *Githeio*, *Githio* ili *Yithion*) je gradić u prefekturi Lakonija u Grčkoj, poznat po tome što je vijekovima bio luka Sparte udaljene nekih 40&nbsp;km away. Gytheio je imao izuzetnu stratešku važnost sve dok ga krajem antike ili početkom srednjeg vijeka nije uništio potres. Danas je najveći i najvažniji grad na poluotoku Mani te sjedište općine Gytheio.

## Vanjske veze

* http://www.gythio.net
* Mapquest - Gytheio, street map not yet available
* http://www2.rgzm.de/Navis2/Home/HarbourFullTextOutput.cfm?HarbourNR=Gytheion 
* The Museum Of Olive And The Greek Oil - Sparta
Sinaj

**Sinajsko poluostrvo** je poluostrvo trouglastog oblika u severnom delu Crvenog mora, deo Azijskog kontinenta površine oko 60.000 kvadratnih kilometara, stanovnika oko 200.000 (uglavnom Beduini).

Glavna mesta su El Ariš na Sredozemnom i El Tor na Crvenom moru. Na poluostrvu se nalazi pustinjska visoravan, najviši deo je Sinajska gora (Džebel Katerina na 2.641 m), a u severnom delu se nalazi Sinajska pustinja, koja se na severoistoku nastavlja u pustinju Negeb u Izraelu. Stanovništvo se uglavnom bavi nomadskim stočarstvom

## Klima
Sinajsko poluostrvo ima uglavnom vrelu i suvu klimu sa manje od 100 milimetara padavina godišnje.

## Rudno bogatstvo
Rudna bogatstva na ovom poluostrvu uključuju naftu, gvozdenu i manganovu rudu.

## Historija
U Prvom svetskom ratu na poluostrvu su vođene velike borbe između Saveznika i Turaka, koji su oblast evakuisali početkom 1917. godine.

U Drugom svetskom ratu u vrhu Sueckog zaliva bilo je organizovano (1944) prihvatilište i logor za ranjenike NOV i izbeglice u El-Šatu.

U toku napada Izraela, Velike Britanije i Francuske na Egipat od 29. oktobra do 5. novembra 1956. godine na poluostrvu su vođene velike borbe. U ratu koji je Izrael vodio protiv UAR, Jordana i Sirije u julu 1967. izraelske trupe su osvojile celo Sinajsko poluostrvo do istočne obale Sueckog kanala. Danas Sinajsko poluostrvo pripada Egiptu.

Datoteka:View From Sinai.JPG|Sinajske planine
Datoteka:EgyptIsraelBorderEilat.JPG|Egipatsko-izraelska granica
Datoteka:Dahab View from dive shop.JPG|Obala Crvenog mora
Sinai Desert, Egypt, Lunar landscape of Sinai desert.jpg
Sinai, Egypt, Road through the desert landscape, rocky peaks and valleys.jpg
Pelijade

U grčkoj mitologiji **Pelijade** su bile kćeri Pelijine (te ih se ne smije miješati s Plejadama). Euripid je po njima nazvao svoju najraniju poznatu tragediju - *Peliajade*; s njom se natjecao na Dionizijskom festivalu godine 455. pne. ali nije pobijedio.
454. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **454. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Kapitolina i Vara** (ili, rjeđe, **godina 300. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 454. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Periklo proglašava riznicu Delskog saveza na otoku Delos nesigurnom od eventualnog napada perzijske mornarice te naređuje da se premjesti u Atenu čime je značajno ojačala atenska hegemonija u odnosu na druge saveznice.
* Grčko-perzijski ratovi: Perzijski vojskovođa Megabiz nakon poraza atenske ekspedicije dovršava gušenje ustanka u Egipta i ponovno uspostavlja perzijsku vlast.
* Prvi peloponeski rat: Periklo vodi atensku pomorsku ekspediciju u Korintski zaljev, u kojoj je poražena Aheja. Potom su napadnuti Sikion i Akarnanija, a prije povratka bezuspješno napadnuta Enijadeja.
* Rimski plebs, opterećen ekonomskim problemima, prisiljava patricije da započnu s reformom i kodifikacijom zakona. U tu svrhu je u Atenu poslana tročlana komisija kako bi proučavala tamošnje zakone.
* Neprijateljstva između Segeste i Selinunta, dva grčka grada na Siciliji, započinju u Tirenskom moru.

## Rođenja
*

## Smrti
*
Teatar u drevnoj Grčkoj

**Teatar drevne Grčke** ili **starogrčka drama** je teatarska kultura koja je svoj vrhunac doživjela u drevnoj Grčkoj između cca. 550 i cca. 220. pne. Grad-država Atena, koja je postala važna politička i vojna sila, odnosno kulturno središte Grčke, bilo je njegov centar, gdje je teatar institucionaliziran kao dio festivala zvanog Dionizija, a u kome se slavio bog Dioniz. Tamo su kao dramski žanrovi nastali tragedija (kasni 6. vijek pne.), komedija (486. pne.) i satirska igra. Atena je festival izvozila u svoje brojne kolonije i među svoje saveznike kako bi promovirala zajednički kulturni identitet. Današnja zapadna teatarska tradicija je nastala u Ateni, čija je drama imala značajan i stalan uticaj na cjelokupnu zapadnu kulturu.

## Uticajni dramatičari
### Tragedije
* Eshil (cca. 525–456. pne.)
* Frinih (~511. pne.)
* Sofoklo (cca. 495-406. pne.)
* Euripid (cca. 480–406. pne.):

### Komedije
* Aristofan (cca. 446-388. pne.), glavni izvor za atensku Staru komediju
* Menandar (cca. 342-291. pne.), glavni izvor za grčku Novu komediju

## Povezano
* Teatarske maske

## Vanjske veze

* Ancient Greek theatre history and articles
* Drama lesson 1: The ancient Greek theatre 
* Theatre of ancient Greece: The Origins of Theater 
* Ancient Greek Theatre 
* The Ancient Theatre Archive, Greek and Roman theatre architecture - Dr. Thomas G. Hines, Department of Theatre, Whitman College 
* Greek and Roman theatre glossary
* Illustrated Greek Theater - Dr. Janice Siegel, Department of Classics, Hampden-Sydney College, Virginia
Sikion

:*Za suvremenu općinu, v. [[Sikyona]].*

**Sikion** () je bio drevni grčki grad smješten na sjevernom Peloponeza između Korinta i Aheje na teritoriji današnje prefekture Korintija. Predstavljao je jedan od najbogatijih i najvažnijih polisa u klasičnom periodu, da bi do početka nove ere njegov uticaj znatno opao.

## Značajne osobe
* Butad (7. vijek pne.) vajar
* Kanah (6. vijek pne.) vajar
* Aristoklo (5. vijek pne.) vajar
* Praksila (5. vijek pne.) pjesnikinja
* Eupomp (4. vijek pne.) slikar
* Melantije (4. vijek pne.) slikar
* Pauzija (4. vijek pne.) slikar
* Eutihid (4. vijek pne.) vajar
* Lizip (4. vijek pne.) vajar
* Lizistrat (4. vijek pne.) vajar
* Ksenokrat (3. vijek pne.) vajar
* Sostrat (4. vijek pne.) pankratiast; trostruki olimpijski prvak
* Arat iz Sikiona (3. vijek pne.) vođa Ahejske lige

## Ekstreni linkovi
* na engleskom 
** "Sicyon: The most ancient Greek city-state", Ellen Papakyriakou/Anagnostou. Contains a great deal of information on ancient and present-day Sicyon.
** "The Greco-Roman Theatre at Sicyon", The Ancient Theatre Archive. Theatre specifications and tour of the ancient theatre.
Gorica (razvrstavanje)

**Gorica** može biti:

* Gorica (ime), žensko ime

**[[Hrvatska]]**:
* Gorica (Barban), naselje u općini Barban
* Gorica (Duga Resa), gradsko naselje Duge Rese
* Gorica (Pag), gradsko naselje Paga
* Gorica (Rasinja), naselje u općini Rasinja
* Gorica (Sukošan), naselje u općini Sukošan
* Gorica Jamnička, naselje u općini Pisarovina
* Gorica Lipnička, naselje u općini Ribnik
* Gorica Miholečka, naselje u općini Sveti Petar Orehovec
* Gorica Skradska, naselje u općini Skrad
* Gorica Svetojanska, naselje u općini Jastrebarsko
* Gorica Valpovačka, naselje u općini Belišće

**[[BiH]]**:
* Gorica (Sarajevo), naselje u Sarajevu;
* Gorica (Čapljina, BiH), naselje u općini Čapljina, FBiH
* Gorica (Bugojno, BiH), brdašce u središnjem dijelu Skopaljske doline
* Gorica (Grude, BiH), naselje u općini Grude, FBiH
* Gorica (Konjic, BiH), naselje u općini Konjic, FBiH
* Gorica (Prozor-Rama, BiH), naselje u općini Prozor-Rama, FBiH
* Gorica (Šipovo, BiH), naselje u općini Šipovo, RS
* Gorica (Trebinje, BiH), naselje u općini Trebinje, RS
* Gorica (Zenica, BiH), naselje u općini Zenica, FBiH
* Samostan Gorica, franjevački samostan kod Livna

**[[Crna Gora]]**:
* Gorica (Danilovgrad, Crna Gora), naselje u općini Danilovgrad

**[[Italija]]**:
* Gorica, grad u Italiji

**[[Slovenija]]**:
* Nova Gorica, grad u Sloveniji
* Goriška, povijesna grofovija koja se prostirala oko Gorice (tal. Gorizia) u Furlaniji-Julijskoj krajini u današnjoj Italiji, te u dijelu Primorske u današnjoj Sloveniji.

**[[Albanija]]**:
* Korça (slavenski: Gorica)
*Gorica (Berat, Albanija), naselje grada Berata – nekada Beograda

**[[Albanija|Grčka]]**:

Gorica (Sparta, Grčka), selo pored Sparte

Vidi i:

* Gorice (razdvojba)
Alipašino Polje

**Alipašino Polje** je sarajevsko naselje u općini Novi Grad. Naselje se sastoji iz tri kvarta: Faza A, Faza B i Faza C.

Stambeno naselje je nastajalo i gradjeno u periodu 1974. - 1979. godine. po generalnom planu razvoja grada Sarajeva iz 1964. godine.
Spratnost stambenih zgrada se kreće od 4 pa do 18 spratova. U periodu nedavnog rata mnoge zgrade su pretrpjele velika oštećenja fasada i stanova što je vidljivo i danas.
Uporedo s vrlo sporim obnavljanjem i popravljanjem stambenih zgrada po naselju se danas mogu vidjeti 
i više zgrada "novijeg" datuma, kao i objekti poslovne namjene.

## Povezano
* Masakri na Alipašinom Polju

## Vanjske veze
* http://www.novigradsarajevo.ba/stream/ 
* Polje visokog rizika, Nisvet Džanko
Bentbaša

**Bentbaša **(bent-nasip, brana; u izgovoru često i **Bembaša**) je dio Sarajeva uz tok rijeke Miljacke. U vrijeme nastanka grada ovdje su se nalazili Isa-begovi mlinovi i *menzilhane* (gostionice).

Rijeku je ovdje nekada premošćivala ćuprija od jarećih mijehova, koju je ovdje dao postaviti Omer-paša Latas. Zatim drveni most, sagrađen 1793. godine, koji je služio vađenju drvenih balvana, koji su spuštani u Paljansku Miljacku i rijekom transportirani do grada. *Tomrukčije* (trgovci drvetom) vadili su ih iz vode na Bentbaši i prodavali. 
Dolaskom Austro-Ugarske na ovom dijelu sagrađeno je kupalište Da Rive još 1884. godine. Gradnjom ceste ka Kozijoj ćupriji, probijen je današnji tunel i sagrađena *Narodna banja*, koja je otvorena 20. jula 1902. godine. Ovdje su Sarajke prale rublje i ćilime i vozili su se kerepi.

Bentbaša je opjevana u pjesmama sevdalinkama. U *Hadži-Šabanovoj kahvi*, uz ples Jermenki i *[[dibek]]* (tucanjem zdrobljenu kahvu), ostajalo se do zore. Imala je dva nivoa, s terasom na stubovima iznad vode. Na brežuljku sa druge strane rijeke, nalazila se kafana Babića bašta i jedno od prvih dječijih igrališta u Sarajevu. Sa naseljima Toplik, na lijevoj i Brodac, na desnoj obali Miljacke, ulazilo se sa Bentbaše u grad. Danas se ovdje nalaze gradski bazen, brana, Goetheov Institut BiH, Ambasada Republike Slovenije u BiH i dr.

## Zaštićeno područje
Bentbaša je proglašena za zaštićeno podruje, slijedećih karakteristika:
* zaštićeno je područje od: 17.08.2017. godine
* kategorija: V - zaštićeni pejzaž (kopneni pejzaž)
* režim zaštite: II zone (prva zaštićena zona - nukleus, druga zaštićena zona - pufer)
* površina: 160,90 ha
* upravljač: Kanton Sarajevo
* najbliže mjesto: Grad Sarajevo
## Reference
Bistrik

**Bistrik** je naselje u Sarajevu, smješteno na lijevoj obali Miljacke. Administrativno pripada općini Stari Grad.

U sklopu naselja Bistrik se nalaze dva Nacionalna spomenika Bosne i Hercegovine: Franjevačka crkva Sv. Ante Padovanskog i Konak na Bistriku, kao i dva spomenika na privremenoj listi: Zgrada željezničke stanice Bistrik i Sarajevska pivara.
Ciglane (naselje)

**Ciglane** su sarajevsko naselje. Ciglane pripadaju općini Centar. Ciglane su gradjene od 1980. do 1989. godine. **Ciglane** su poznate po brutalistickom stilu arhitekture. Terasasto stambeno naselje Ciglane pozicionirano uz jednu od glavnih sarajevskih prometnih osovina je kontinuirana megastruktura prilagođena topografiji terena. Naselje nastaje na mjestu stare ciglane sa vrlo specifičnom historijom. Autori su predložili preduzeću za upravljanje i održavanje “Sarajevostan” uputu stanarima kako će koristiti otvorene prostore-terase. Ideja Ciglana je mahala, stanovanje na padini gdje svi imaju avliju – terase i pravo na vidik, a uličice su bile za kontrolirani saobraćaj. Svaki stan na padini ima terasu ispred dnevnog boravka veličine 4,2 x 2,4m, a ispred spavaćih soba veličine 5,4 x 1,2m, na terasi je i veliko korito 80x60cm u kome može rasti malo drvo. U uputi su dali skice sa mogućnostima korištenja i mogućim intervencijama: od zatečenog osnovnog oblika do dodavanja drvenih pergola sa grožđem, penjačicama, drvene ili metalne konstrukcije sa staklenim krovom da stan ne trpi krađu sunca i insolacije do potpuno ustakljenja terase u zimski vrt. Do 1992. fleksibilnost je kontrolisana kroz službu za urbanizam opštine centar uz saglasnost autora. To je funkcioniralo jedan period, pa su ljudi davali sjajne varijante, ali danas 70% intervencija i nadogradnji su urađene bez dozvola.

Pored konstantih intervencija na fasadama i dogradnji na terasama, poslije rata nije bilo značajnijih promjena unutar naselja.

## Reference
Dobrinja

**Naselje Dobrinja** izgrađeno je za potrebe Zimske olimpijade, održane 1984. u Sarajevu. Niklo je na prostoru bivšeg sela Dobrinja, udaljenog nekoliko kilometara od središta grada. Dobrinja je dobila ime po kratkoj rijeci koja teče kroz naselje. Nakon Olimpijade, u izgrađene objekte koje su koristili vrhunski športaši, useljavaju novi stanovnici, mahom stambeno nezbrinuti građani Sarajeva, te Dobrinja postupno dobiva obrise pravog gradskog naselja. Zahvaljujući dobroj prometnoj infrastrukturi, tj. povezanosti s ostalim gradskim naseljima, stanovnici nemaju problema kad je riječ o prijevozu do radnih mjesta koja su uglavnom u drugim dijelovima grada. Naime, na području Dobrinje, po prirodi stvari, nema industrijskih kapaciteta.

## Stanovništvo
Iako je nezahvalno govoriti o brojci stanovnika, procjenjuje se da se kreće oko četrdesetak tisuća. Administracijski, naselje je inkorporirano u općinu Novi Grad.

## Historija
Prva faza izgradnje naselja završena je još 1983. godine, kada je izgrađena Dobrinja 1 i 2, čije su zgrade pružile dom novim stranovnicima grada, a nakratko i učesnicima 14. Zimskih olimpijskih igara. Dva oveća kvarta, jedna škola i trolejbuska veza sa gradom bila bi osnovna struktura tadašnjeg izgleda naselja. Uskoro se toj slici pridružuje još jedna škola, a onda i Dobrinja 3. Nova škola i nova dva kvarta, Dobrinja 4 i 5 izgrađeni su i useljeni neposredno pred početak rata. Upravo ta dva kvarta pretrpjela su najveću destrukciju u ratu. Sve tri škole su uništene. Mali 
dijelovi Dobrinje 4 i Dobrinje 1 danas pripadaju Republici Srpskoj. 

Na području Dobrinje se nalaze 3 osnovne škole: *Osnovna škola [[Skender Kulenović|"Skender Kulenović"]]*, *OŠ [[Ćamil Sijarić|"Ćamil Sijarić"]]* i *OŠ [[Osman Nuri Hadžić|"Osman Nuri Hadžić"]]* i jedna srednje škola: *Gimnnazija Dobrinja*.

## Mjesne zajednice
* MZ Dobrinja A
* MZ Dobrinja B
* MZ Dobrinja C
* MZ Dobrinja D

## Župa Dobrinja
Rimokatolički vjernici s područja Dobrinje, njih oko šest stotina, duhovne potrebe zadovoljavaju u okviru župe osnovane 1997. godine. Još nemaju vjerski objekt u kojem bi se okupljali na misna slavlja, ali u perspektivi je izgradnja crkve i pratećih objekata. 


File:Dobrinja_in_1996.JPEG|Dobrinja (1996)
File:Dobrinja 4.jpg|Dobrinja (2012)
File:Stambeni blok u Dobrinji.JPG|Stambeni blok i crvka of Sv. Vasilija Ostroškog
File:Autobuska stanica Istočno Sarajevo.JPG|Autobuska stanica Istočno Sarajevo


## Reference
Dobrinja (razvrstavanje)

**Dobrinja** može biti:

**Naselja u BiH**:
* Dobrinja, sarajevsko predgrađe
* Dobrinja (Jablanica, BiH), naselje u općini Jablanica
* Dobrinja (Modriča, BiH), naselje u općini Modriča

Vidi i:
* Dobrinje
* Dobrnja
Dobrinje

**Dobrinje** je naziv za nekoliko lokaliteta.

**[[Bosna i Hercegovina|BiH]]**:
* Dobrinje (Visoko, BiH), naselje u općini Visoko

**[[Crna Gora]]**:
* Dobrinje (Bijelo Polje, Crna Gora), naselje u općini Bijelo Polje

**[[Srbija]]**:
* Dobrinje (Tutin), naselje u opštini Tutin

Vidi i:
* Dobrinja
Dobrnja

**Dobrnja** može biti:

**Naselja u [[Bosna i Hercegovina|BiH]]:**
* Dobrnja (Banja Luka, BiH), naselje u općini Banja Luka
* Dobrnja (Tuzla, BiH), naselje u općini Tuzla

Vidi i:
* Dobrinja
Grbavica (Sarajevo)

**Grbavica** je sarajevsko naselje u opštini Novo Sarajevo. Sastoji se od dva naselja, Grbavica 1 i Grbavica 2.

## Sport
Na Grbavici se nalazi stadion Grbavica, na kom svoje utakmice igra FK Željezničar. U periodu od 1992. do 1995.

## Značajne osobe
* Zdravko Čolić
* Goran Čengić

## Galerija

Datoteka:Sarajevo Grbavica.JPG|Centar Grbavice uništen u ratu 1992-95
Datoteka:Sarajevo 19.3.1996 war.JPG|Barikade u Grbavici za vrijeme rata. Desno je stadion Grbavica
Hrasno

**Hrasno** može biti:

**[[BiH]]**:
* Hrasno (Busovača, BiH), naselje u općini Busovača
* Hrasno (Kakanj, BiH), naselje u općini Kakanj
* Hrasno (Novo Sarajevo, BiH), naselje u općini Novo Sarajevo

Vidi i:
* Gornje Hrasno, naselje u općini Neum
* Hrasno Brdo, naselje u općini Novo Sarajevo
* Hrasno Donje, naselje u općini Kalesija
* Hrasno Gornje, naselje u općini Kalesija
Hrasno (Sarajevo)

**Hrasno** je sarajevsko naselje smješteno na lijevoj obali Miljacke, između Grbavice i Čengić Vile. Veći dio naselja pripada sarajevskoj općini Novo Sarajevo, a manji (MZ Staro Hrasno) općini Novi Grad.
Koševo (Sarajevo)

**Koševo** je jedno od sarajevskih naselja. Nalazi se u opštini Centar.

Na Koševu se nalazi Stadion Asim Ferhatović Hase, na kom se održala ceremonija otvaranja Zimskih olimpijskih igara 1984. Sa Koševa je i rok grupa Zabranjeno pušenje.

## Vanjske veze
Kovačići (Sarajevo)

**Kovačići** su mjesna zajednica u Sarajevu. Kovačići obuhvataju istoimeno naselje smješteno između MZ Grbavica I, MZ Gornji Kovačići, rijeke Miljacke i općine Centar.
Kovačići

**Kovačići** mogu biti:
* Kovačić, prezime

ili:
* Kovačići (Kalinovik, BiH), naselje u općini Kalinovik, Republika Srpska, BiH
* Kovačići (Nevesinje, BiH), naselje u općini Nevesinje, Republika Srpska, BiH
* Kovačići (Kladanj, BiH), naselje u općini Kladanj, Federacija BiH, BiH
* Kovačići (Novi Travnik, BiH), naselje u općini Novi Travnik, Federacija BiH, BiH
* Kovačići (Olovo, BiH), naselje u općini Olovo, Federacija BiH, BiH
* Kovačići (Zenica, BiH), naselje u općini Zenica, Federacija BiH, BiH
* Kovačići (Sarajevo), dio grada Sarajeva, Federacija BiH, BiH

## Povezano
* Kovač (razvrstavanje)
* Kovači (razvrstavanje)
* Kovačić (razvrstavanje)
* Kovačica (razvrstavanje)
* Kovačevo (razvrstavanje)
* Kovačevac (razvrstavanje)
* Kovačevci (razvrstavanje)
* Kovačevići (razvrstavanje)
Mojmilo

**Mojmilo** se može odnositi na:
* Mojmilo (brdo), brdo u Sarajevu
* Mojmilo (Sarajevo), naselje u Sarajevu
Mojmilo (naselje)

**Mojmilo** ili **Olimpijsko naselje** je sarajevsko naselje. Naselje se nalazi u općini Novi Grad.

Ovo naselje je sagrađeno kao olimpijsko selo za potrebe 14. zimskih olimpijskih igara u Sarajevu 1984.
Saraj polje (naselje)

**Saraj Polje** je jugozapadno sarajevsko naselje izgrađeno 1988. godine. Naselje se nalazi u općini Novi Grad i ima oko 34.500 stanovnika. U sastavu naselja dominiraju osmokatnice. Graniči sa Dobrinjom i Nedžarićima.
Sedrenik (naselje)

**Sedrenik** je naselje u općinama Stari Grad i Centar u Sarajevu.

Naselje je smješteno u sjeveroistočnom dijelu grada Sarajeva. Za vrijeme rata u BiH i opsade Sarajeva nalazilo se na prvim linijama borbenih dejstava. Sjeverno od Sedrenika se proteže pojas zelenila, uglavnom četinarske šume, te neka od sarajevskih izletišta: Barice, Čavljak, Bukovik.

Po posljednjem službenom popisu stanovništva iz 1991. godine Mjesna zajednica Sedrenik je imala 3.281 stanovnika.
 Prema nekim procjenama trenutni broj stanovnika je oko 3.500. 

## Nacionalni sastav

## Note i reference
Vraca

**Vraca** su naselje u općini Novo Sarajevo u Sarajevu, Bosna i Hercegovina.

Nakon ratnih zbivanja manji dio ovog naselja pripao je općini Istočno Novo Sarajevo.

Na Vracama se nalazi Spomen-park podignut žrtvama Drugog svjetskog rata. 2005. godine spomen park je proglašen Nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine.

## Reference
Velešići (Sarajevo)

**Velešići** su sarajevsko naselje. Gornji Velešići pripadaju općini Novo Sarajevo, a Donji Velešići općini Centar.
Musa Ćazim Ćatić

**Musa Ćazim Ćatić** (Odžak, 1878.- Tešanj, 1915.) je bio pjesnik iz Bosne i Hercegovine. 

U rodnom mjestu pohađao je mekteb i osnovnu školu. Poslije očeve smrti majka mu se preudala u Tešanj, gdje Ćazim uči brijački zanat kod očuha i pohađa tešanjsku medresu. Bio je darovit učenik i već u medresi dobro je naučio arapski, turski i perzijski jezik. Kad je trebao biti regrutiran (1898.), bježi u Tursku. Tu, u liceju Sultanija, upoznaje Osmana Đikića i Avdu Karabegovića, ali ga materijalne neprilike gone da se vrati u Tešanj. Uzet je u vojsku i tri godine služio u Tuzli i Budimpešti. Godine 1902., na nagovor muftije Mesuda Smailbegovića, ponovno odlazi u Carigrad i neko vrijeme sluša predavanja u Mektebi Numunci Terreke medresi, ali - nezadovoljan načinom obuke polaže diferencijalni ispit iz općeobrazovnih predmeta i završava četvrti razred gimnazije. Uz pomoć Adem-age Mešića pohađa u Sarajevu šerijatsku sudačku skolu, ali ga pri kraju školovanja izbacuju iz škole, završni peti razred polaže privatno, a diplomski ispit tek po posebnoj dozvoli Zemaljske vlade, uz pismenu obvezu da se neće koristiti diplomom koju mu daju. Godinu 1909. i 1910. proveo je u Zagrebu kao student prava. Ni jedan ispit nije položio. Tu se kretao u Matoševom pjesničkom krugu i pekao zanat: književni i boemski. Ipak, prilike ga natjeraše da se vrati u Tešanj gdje se zaposlio u banci, odakle ga brzo otpustiše zbog neurednog života. Ni u Bijeljini, gdje je obavljao pisarske poslove u gruntovnici, nije dugo ostao; ponovno odlazi u Zagreb na studije i ponovno ga prilike otjeraju u Tešanj. To je bila 1912, radi u tešanjskoj banci, pomišlja na samoubojstvo i stvara svoje najbolje pjesme. Muhamed Bekir Kalajdžić odvodi ga 1912. u Mostar, povjerava mu uredništvo Bisera i tjera ga na prevođenja za Muslimansku biblioteku. Tijekom godinu i pol dana prevede i napiše 12 knjiga, ali dolazi rat, mobilizacija, služba u Tuzli i Oerkenyu u Madžarskoj, pijančenje, tuberkuloza, otpuštanje iz vojske i smrt u ratno proljeće 1915. (Prema Abdurahmanu Nametku, 1968). Najveći pjesnički talent među Bošnjacima do Maka Dizdara, te prvi pjesnik-modernist bosnjačke književnosti.

Na njegovom mezaru u Tešnju stoji isklesano:
: "Ovdje leži pjesnik odličnoga dara,
: koji nije tražio časti ni šićara,
: već boemski živio i čuvenstveno pjevo,
: dok ga smrt ne doprati do ovog mezara."

Mnoge škole u Bosni i Hercegovini nose njegovo ime među kojima je i tešanjska Gimnazija "Musa Ćazim Ćatić".

## Vanjske veze
* Izabrane pjesme
Švrakino selo (naselje)

**Švrakino Selo** (prije naselje Pavla Goranina) je naselje u Sarajevu. Švrakino Selo je smješteno, između Otoke, Mojmila Brda, Aneksa i Alipašinog polja - C Faze. Ovo naselje je nastalo sredinom 1950-ih godina, a zgrade su izgrađene kasnih 1970-ih.
Akarnanija

**Akarnanija** je oblast u središnjem dijelu današnje zapadne Grčke smještena duž obale Jonskog mora, zapadno od Etolije, od koje je dijeli rijeka Ahelus, te sjeverno od Kalidonskog zaljeva koji predstavlja ulaz u Korintski zaljev. Danas predstavlja zapadni dio prefekture Etolija-Akarnanija. Glavni grad je u drevno doba bio Stratos.

Osnivanje Akarnanije se tradicionalno pripisuje Akarnanu, sinu Alkmeonovom.

## Znamenite ličnosti iz Akarnanije
* Karno, Apolonov prorok koji je uspostavio kult Apola Karneja među Doranima; v. također Karnea.
* Amfilt, proricatelj Pizistratov.
* Megistija, prorok prilikom bitke kod Termopila.
* Lizimah iz Akarnanije, jedan od učitelja Aleksandra Velikog http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/1978.html , (razlikuje se od makedonskog vojskovođe Lizimaha)
* Filip iz Akarnanije, jedan od ljekara Aleksandra Velikog http://www.ancientlibrary.com/wcd/Philip,_physician_to_Alexander_the_Great 
* Mahata, vajar (smatra se da je iz Akarrnanije, s obzirom da su natpisi njegovog imena pronađeni u Anaktoriu)
* Aristomen iz Akarnanije, skrbnik i regent Ptolemeja III Eurgeta
* Aleksandar iz Akarnanije, vojskovođa Antioha Velikog

## Izvori
*
Segesta

**Segesta** se nalazila na Siciliji, talijanskom otoku na Mediteranu. Segesta je jedno od najznačajnijih arheoloških područja cijele Sicilije, a i Mediterana. Osnovali su ju pleme Elymi, te je uz gradove kao Erice i Entellu, bila glavni centar tamnošnje kulture. Grad je povijesno važan i zbog čestih sukoba sa susjednim narodom Selilunte, za vlast nad plodnim područjima oko rijeke Mazaro, u kojima su Segesti u pomoć pritjecale i veće ratne sile kao npr. Atena. Nakon Prvog punskog rata, bila je prvi grad koji je prešao pod Rimsku vlast, zbog čega je uživala period blagostanja i ekonomskog napretka, potpomognut političkom moći Rimskog Carstva.

## Segestin hram

Segestin hram se nalazio izvan dvostrukih gradskih zidina, najvjerojatnije u središtu posvećenoga tla. Izgrađen je oko zadnjih 30 godina 5. stoljeća pne., te je vrlo vjerni pokazatelj *dorskog* stila gradnje, osim što hramu u potpunosti nedostaje krov, što i nije tipično za tadašnju arhitekturu.

Mišljena povjesničara oko toga su podijeljena, dok jedni smatraju da je gradnja hrama bila iznenadno i nasilno prekinuta, možda nekim napadom ili provalom drugih naroda, ostali misle da je krov namjerno izostavljen, te da je hram zapravo služio kao svojevrsno otvoreno svetište za Elymske obrede.
Selinunt

**Selinunt** (grčki: ; latinski: **Selinus**) je bio drevni grčki grad koji danas predstavlja arheološko nalazište na južnoj obali Sicilije između rijeka Belice i Modione u provinciji Trapani.

Arheološko nalazište sadrži ruševine pet hramova na akropoli. Od njih pet, samo je Hram E, "Herin hram", ponovno podignut.

## Galerija

Datoteka:Rocche-di-Cusa-bjs-1.jpg|Rocche di Cusa
Datoteka:Selinunte_-_Templi_Orientali_(Temple_E)_18.JPG|Hram E
Datoteka:Sicily Selinunte Temple E (Hera).JPG|Hram E
Datoteka:Selinunte-Temple_E_01.JPG|Hram E 
Datoteka:Selinunte-TempleE-bjs-1.jpg|Hram E
Datoteka:Selinunte-Temple_E_02.JPG|Unutrašnjost Hrama E
Datoteka:Selinunte-Temple_E_04.JPG|Hram E
Datoteka:Selinunte-Temple_F_01.JPG|Hram F
Datoteka:Selinunte-TempleG-bjs-2.jpg|Hram G
Datoteka:Selinunte-Temple_G_01.JPG|Hram G
Datoteka:Selinunte-Akropolis-bjs-2.jpg|Akropola



## Reference

## Povezano
* Arhitektura drevne Grčke
* Grčki hram
* Popis grčko-rimskih krovova

## Vanjske veze

* Wonderful Selinunte
* The archaeological park of Selinunte
453. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **453. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Kvinktilija i Trigemina** (ili, rjeđe, **godina 301. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 453. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Atenski vladar Periklo dijeli izdašne plaće svim atenskim građanima koji služe kao članove porote u Heliaiji (vrhovnom sudu Atene).
* Aheja na južnoj obali Korintski zaljev, postaje dio Atenskog Imperija
* Kineski grad Jinyang je potopljen tokom bitke kod Jinyanga, u kojoj su se međusobno borile vrhovne porodice države Jin - Zhao, Zhi, Wei i Han. U bitci su porodice Wei i Han prešle na stranu Zhaoa i eliminirale kuću Zhi.

## Rođenja
*

## Smrti
*
Also sprach Zarathustra: Ein Buch für Alle und Keinen

**Tako je govorio Zaratustra: knjiga za svakoga i ni za koga** () je djelo njemačkoga filozofa Friedricha Nietzschea, nastalo između 1883. 1885, a koje govori o starom mudracu koji se spušta sa svoje planine među narod iz želje da nauči nešto od njih i da narodu podari svoje znanje. 

Prilikom spuštanja u selo nailazi na razne ljude od kojih doznaje njihove tajne. On je zapravo u potrazi za čovjekom sebi ravnim, ali mnogi ne razumiju njegovu filozofiju i ismijavaju ga, no ima i onih koji mu se dive.

"Zaratustra" je njemačka verzija imena perzijskog proroka Zoroastra (*Zaraθuštra*), navodnog osnivača zoroastrizma, koji je jako uticao na judaizam i zatim kršćanstvo. U knjizi postaje jasno da Nietzsche prikazuje "novog" ili "drukčijeg" Zaratustru, koji okreće tradicionalni moral naglavce. Najslavniji odlomak nalazi se na početku knjige: Zaratustra se spušta s planine, razgovara s nekim čovjekom i zatim se pita: "Je li moguće da ljudi još ne znaju *[[Bog je mrtav|da je Bog mrtav]]*?"

Zbog svojih razmatranja to je jedno od najpoznatijih filozofskih djela ovoga autora, a stil pisanja je nedvosmisleno svrstao *Zaratustru* i u vrhunce svjetske književnosti.

## Vanjske veze
*  Tako je govorio Zaratustra (pdf) 
*  Wikicitat: Tako je govorio Zaratustra
*  Also Sprach Zarathustra at Nietzsche Source
*  Project Gutenberg's etext of Thus Spake Zarathustra, translated by Thomas Common
Heliaia

**Heliaia** ili **Heliaea** (grčki: ; dorski: Halia), ponekad navođen i kao **helieja** ili **helijeja**, je bio vrhovni sud Atene, a u klasična Atena|klasičnom periodu i jedna od najvažnijih institucija atenske demokracije.

Suci su se zvali *heliasti* () ili *dikasti* (,  = oni koji su se zakleli, tj. porotnici). Sudovanje se zvalo  ().

## Porotnici

Historičari se spore oko toga da li je Heliaiu kao instituciju uveo Klisten ili Solon, ali se pretpostavlja kako je u početku bila tek prizivni sud, odnosno evoluirala od atenske Skupštine. Sud je ukupno brojao 6.000 ljudi, a za njegove porotnike su mogli biti birani svi atenski građani iznad 30 godina starosti. Periklo je u okviru svojih demokratskih reformi prvi uveo instituciju plaćanja porotnika, najvjerojatnije u nastojanju da kompenzira korupciju koju bi moglo izazvati bogatstvo njegovog suparnika Kimona.

6.000 porotnika se izvlačilo lutrijom iz 10 atenskih plemena (svako je davalo po 600 porotnika), a oni su se potom dijelili u posebna porotnička vijeća od po 600, 500 ili 501 člana.

## Nadležnost i postupak
Nadležnost Heliaie je ispočetka bila ograničena na suđenja arhontima ili drugim visokim funkcionarima atenske države. Tek su Efijaltove radikalne reforme proširile nadležnost na gotovo sve građanske i krivične sporove, s izuzetkom suđenja za ubistvo ili palež. Heliaia je također donosila odluke u sporovima između građana Atene i drugih grčkih polisa.

Heliaia je zasjedala svaki dan, osim tri posljednja dana u mjesecu, kada je zasjedala eklesija. Raspravna vijeća nisu imala sjedište, nego su se sastajala na otvorenom.

Na čelu heliaie je bio *hegemon* čiji je zadatak bio pripremiti rasprave te kockom odrediti koje će ih raspravno vijeće (porota) voditi. Nakon toga je dolazio pred porotu i iznosio je rezultate preliminarne istrage, odnosno o čemu porota treba odlučivati. Zatim je počinjala rasprava u kojoj su govorili tužitelj, tuženik i svjedoci. Dužina govora svakog od sudionika rasprave je bila točno određena ovisno o predmetu spora, a mjerila se istjecanjem vode. Nakon toga su članovi porote odluke donosili tajnim glasanjem.

Heliaia je u građanskim sporovima mogla izricati globe, dok je u krivičnim sporovima mogla izricati smrtnu kaznu, pritvor (za ne-građane Atene), odnosno atimiju, konfiskaciju ili egzil za atenske građane.

Pred Heliaijom je bilo suđeno znamenitim atenskim ličnostima, uključujući Perikla te - možda najznamenitiji sudski proces Starog vijeka - suđenje Sokratu.

## Povezano
* Areopag
* Atenska demokracija
* Atimija (gubitak građanskih prava)
* Atički kalendar
* Boule
* Eklesija (drevna Atena)
* Graphe paranomon
* Historija Atene
Taiyuan

**Taiyuan** (; dosl. "Velike ravnice") je grad na razini prefekture i sjedište provincije Shanxi u Kini. Godine 2004. grad je imao oko 3,4 miliona stanovnika.

## Gradovi pobratimi
Taiyuan je bratimljen sa sljedećim gradovima:
*  - Chemnitz (Njemačka)
*  - Himeji (Hyōgo, Japan)
*  - Launceston (Tasmanija), Australija
*  - Nashville (Tennessee, SAD)
*  - Newcastle upon Tyne, Ujedinjeno Kraljevstvo
*  - Siktivkar, Rusija
*  - Saratov, Rusija

## Povezano
* Taiyuanski centar za lansiranje satelita, koji predstavlja jednu od nekoliko kineskih stanica za lansiranje raketa.

## Reference

## Vanjske veze

* Taiyuan Government website
451. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **451. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Sabina i Augurina** ili **Prva godina decemvira** (ili, rjeđe, **godina 303. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 451. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Novi atenski zakon koga je promovirao Periklo ograničava atensko državljanstvo jedino osobama čija su oba roditelja Atenjani.
* Grčko-perzijski ratovi: Perzijska flota pokreće pohod protiv pobunjenog Cipra, zbog čega je atenski vojskovođa Kimon iz dotadašnje nemilosti, uz Periklovu podršku, vraćen na položaj kako bi pripremio intervenciju.
* Prvi peloponeski rat privremeno prekinut petogodišnjim primirjem između Atene i Sparte koje je isposlovao Kimon, a kojim se Atena obavezala odustati od saveza sa Argom, a Sparta od saveza s Tebom. Arg nakon toga sklapa "Tridesetogodišnji mir" sa Spartom.
* Nakon što su čuli izvještaj tročlane komisije čiji je zadatak reformirati rimske zakone, patriciji u Rimu osnivaju Odbor Desetorice zvan Decemviri, a na čijem su čelu konzuli Apije Klaudije Kras i Tit Genucije Augurin. Prvi Decemvirat donosi prvih deset zakona iz zbirke Dvanaest tablica.

## Rođenja
*

## Smrti
*