open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Battle of Russia

***The Battle of Russia*** () je američki crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1943. godine u režiji Franka Capre, a koji predstavlja peti dio znamenite propagandne serije *[[Why We Fight]]*.

Napravljen je u jeku Drugog svjetskog rata, i u njemu se, kao u prethodnom i sljedećem dijelu, nastojalo američku javnost upoznati sa dostignućima glavnih saveznika, u ovom slučaju SSSR-a. Film gledatelje upoznaje sa prirodnim bogatstvima i etničkom raznolikošću SSSR-a, kulturnim dostignućima Tolstoja i Čajkovskog, ali i podsjeća kako je Rusije tokom svoje historije bila predmetom invazija osvajača kao što su Teutonski viteški red, Švedsko Carstvo pod Karlom XII, Napoleon, te kako je na kraju Rusiju pokušao osvojiti Adolf Hitler. Nakon kraćeg segmenta posvećenog nacističkom osvajanju Balkana u proljeće 1941. godine, film prikazuje kako Nijemci pokreću operaciju Barbarossa kojom će, koristeći taktiku Blitzkriega postići velike početne uspjehe, ali kako će im Crvena armija suprotstaviti taktikom obrane u dubini, te urbano ratovanje koje će na kraju Sovjetima donijeti pobjedu u Staljingradskoj bitci sa kojom završava film.

U filmu, u kome su se osim sovjetskih dokumentarnih snimki koristili i inserti iz igranih filmova kao *[[Aleksandar Nevski (film)|Aleksandar Nevski]]* i *[[Petar Prvi (film)|Petar Prvi]]*, je za autora muzike angažiran Dmitri Tiomkin, koji je bio rodom iz Rusije. Capra je, međutim, najveću pažnju posvetio tome da *The Battle of Russia* ne optereti eksplicitnom politikom, odnosno da ga učini što prihvatljivijim publici koja je, poput njega samog, imala desničarske i antikomunističke stavove. Zbog toga se u filmu nigdje ne spominje komunizam ili sovjetsko društveno-političko uređenje, a umjesto sovjetskih vođa se veličaju heroizam sovjetskih vojnika i građana u obrani domovine. Film je doživio veliki uspjeh, te je čak bio nominiran za Oscar za najbolji dokumentarni film. Capra je kasnije izjavio da mu je najdraži od svih dijelova serije.

## Povezano
**[[Mission to Moscow]]*

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
*
Les Abysses

***Les Abysses*** () je francuski igrani film snimljen 1963. u režiji Nikosa Papatakisa. Po žanru je drama, a autori su inspiraciju pronašli u slučaju sestara Papin čiji je zločin tri decenije ranije skandalizirao francusku javnost. Protagonistice, čiji lik tumače sestre Francine i Colette Bergé, su dvije sobarice koje na jednom velikom imanju opslužuju porodicu koja im pune tri godine dala plaću, ali im je zauzvrat obećano vlasništvo nad kokošinjcem. Radnja prikazuje kako između njih nastane sukob kada se ispostavi da se imanje namjerava prodati, te da će dvije djevojke ostati bez ičega. *Les Abysses* je nakon premijere izazvao veliki publicitet, s obzirom na temu koja je još uvijek duboko dijelila francusku javnost i društvo; bio je prikazan na Kanskom festivalu.

## Uloge
* Francine Bergé ... Michèle
* Colette Bergé ... Marie-Louise
* Pascale de Boysson ... Elisabeth Lapeyre
* Colette Régis ... Mme. Lapeyre
* Paul Bonifas ... Mons. Lapeyre
* Jean-Louis Le Goff ... Philippe
* Lise Daubigny ... Kupac
* Robert Benoît ... Kupac
* Marcel Roche ... Kupac

## Reference

## Vanjske veze
*
Thomas l'imposteur

***Thomas l'imposteur*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1965. u režiji Georgesa Franjua. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Jeana Cocteaua koji je, nedugo prije smrti, također sudjelovao u pisanju scenarija. Naslovni protagonist, koga tumači Fabrice Rouleau, je mladi šarmantni oficir francuske vojske nedugo po izbijanju Prvog svjetskog rata, za vrijeme bitke na Marni pomaže aristokratskoj udovici (koju tumači Emmanuele Riva) zbrinuti ranjene vojnike u njenoj raskošnoj vili. Radnja prikaže kako se ona u njega zaljubi, ali i kako se otkrije da je mladić u stvari 16-godišnji dječak koji se na prevaru priključio vojsci u potraži za uzbuđenjima. *Thomas* je prikazan na Berlinskom festivalu gdje je izazvao veliku pažnju i brojne pohvale. Kritičari ga danas smatraju posljednjim kvalitetnim ostvarenjem Franjuove filmografije.

## Uloge
* Fabrice Rouleau : Thomas 
* Emmanuelle Riva : la princesse de Bormes 
* Jean Servais : Pesquel-Duport
* Sophie Darès : Henriette 
* Michel Vitold : le docteur Vernes 
* Rosy Varte : Mme Valiche 
* Hélène Dieudonné : la tante de Thomas 
* Édith Scob : l'infirmière 
* Gabrielle Dorziat : la cartomancienne 
* Bernard Lavalette : le docteur Gentil 
* Jean-Roger Caussimon : l'évêque 
* Édouard Dermit : le capitaine Roy 
* Jean Ozenne : le comte d'Orange
* Georges Casati : le prêtre
* Jean Degrave : un invité au bal
* Raymond Jourdan : le médecin militaire
* Bob Lerick : un fusilier marin
* Jean Magis : Paget 
* Antoine Marin : le capitaine
* André Méliès : l'homme âgé au bal
* Gaston Meunier : un danseur
* Jean Marais : narator
* Robert Burnier 
* Hy Yanowitz : un officier allemand

## Reference

## Vanjske veze
*
Inari (jezero)

**Inari** (finski: *Inarijärvi / Inarinjärvi*, švedski: *Enare Trask*)  je drugo po veličini jezero 
Finske, iz kog istječe rijeka Paatsjoki u Barentsovo more.

Ono je ujedno i drugo po veličini jezero koje u cijelosti leži unutar Arktičkog kruga, od njega je veće jedino Tajmirsko jezero u Sibiru, jer kanadski div Veliko medvjeđe jezero ne leži čitavo unutar kruga.

## Karakteristike
Jezero Inari leži na sjeveru Finske u regiji Lapland, na nadmorskoj visini 
od 118 metra.
Inari ima površinu od 1084 km², prosječna mu je dubina 14,3 metara, a najveća 92 m.

Dugo je nekih 80 km, a široko 50 km, vrlo je razvedeno brojnim uvalama i otocima kojih ima preko 3000.

Najveće pritoke su rijeke Juutuanjoki (5214 km²), Ivalojoki (3884&nbsp;km²), Kirakkajoki (471&nbsp;km²), Siuttajoki (319&nbsp;km²), Nellimjoki (314&nbsp;km²) i Surnujoki (253&nbsp;km²). Dok vode otječu u rijekom Paatsjoki u Barentsovo more.

Nivo voda jezera danas je reguliran izgradnjom 7 hidroelektrana na rijeci Paatsjoki.

## Historija
Jezero Inari se počelo formirati prije otprilike 9000 godina, kad se stao otapati ogromni glečer, ispočetka je imalo otvoren 
pristup Arktičkom oceanu ali se on zbog uzdizanja zemljine kore zatvorio.

## Povezano
* Lista najvećih finskih jezera

## Reference

## Vanjske veze

* ''Inarijärvii'' na portalu Järvi&Meri
Paatsjoki

**Paatsjoki** (švedski: *Pasvik älv*, sjevernolaponski: *Báhčaveaijohka*, 
norveški: *Pasvikelva*, ruski: *Паз ili Патсойоки*) je rijeka na sjeveroistoku 
Skandinavije koja teče od Finske preko Rusije do Norveške duga 112 km

## Geografija

Paatsjoki izvire iz Jezero Inari na nadmorskoj visini 
od 118 metra u finskom Nacionalnom parku Lemmenjoki, od tamo teče prema 
sjeveroistoku i ulazi u rusku Murmanska oblast. Nakon tog dobrim dijelom svog toka formira rusko - norvešku granicu, nakon što prođe kroz brojna jezera uvire u Bøkfjorden (dio Barentsovog mora) nedaleko od norveškog grada Kirkenesa u Finnmarku.

Paatsjoki ima prosječni protok od 177 m³/s, i sliv od 18,344 km², od tog 1.054 km² u Norveškoj u kojoj je i naduža rijeka.

Rijeka Paatsjoki, i Jezero Inari regulirani su izgradnjom 7 hidroelektrana podignutih 1960-ih na temelju međudržavnih dogovora.

Pet hidroelektana Kajtakoski, Janiskoski, Rajakoski, Hevoskoski, Borisglebskaja, leže u Rusiji, a dvije Skogfoss i Melkefoss u Norveškoj.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Pasvikelva'' na portalu Store norske leksikon
Lista najvećih finskih jezera

Finska ima 187,888 jezera većih od 5 hektara. Većina je mala, ali njih 309 veće je od 
10 km². Dolje je lista od deset najvećih..

## Lista deset najvećih jezera

## Reference

## Vanjske veze

* ''Lake statistics'' na portalu Järvi&Meri
Kainuu

**Kainuu** (ruski: *Кайнуу*, švedski: *Kajanaland*)  je jedna od 19 regija Finske koja se prostire na istoku zemlje.

## Geografija

Kainuu graniči sa regijama  Sjeverna Ostrobotnija, Sjeverna Karelija i Sjeverna Savonija, a sa istoka sa Rusijom.

Prostire se na dijelu terena historijske švedskih pokrajine Österbotten.

Regija ima teren od 21,501.14 km² na kom živi 79,975 stanovnika.

Kainuu je nizinski kraj, koji se proteže po istoku Finske - kraju poznatom po brojnim jezerima.
Grad Kajaani je najveći urbani centar i administrativni centar regije.

## Administrativna podjela
Regija Kainuu je podjeljena na 9 općina (masnim su označeni gradovi);

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Regije Kainuu''
Kajaani

**Kajaani** je grad i općina na istoku Finske od 37,868 stanovnika.

Kajaani je i administrativni centar Regije Kainuu.

## Geografija

Kajaani leži duž obala rijeke Kajaaninjoki, na mjestu gdje ona istječe iz Jezera Nuasjärvi.

## Historija

Kajaani je osnovao grof Per Brahe 1651. na mjestu zamka Kajaani podignutog iz starteških razloga 1604. Do mjesta je prva cesta stigla 1825., a željeznica 1904.

Od 1900. startala je s radom učiteljska škola. Poznati finski predsjednik Urho Kekkonen pohađao je srednju školu u gradu i maturirao 
1919.

Od znamenitosti Kajaani ima ruševine zamka koji leži na otoku usred Rijeke Kajaaninjoki u centru grada.

## Privreda i transport

Kajaani je grad drvne industrije, u kom je najveći pogon donedavno bila tvornica celuloze i papira koja je radila od 1907. do 2008.

Grad ima aerodrom (IATA: KAJ, ICAO: EFKI) udaljen oko 7 km sjeverozapadno od centra.

## Gradovi prijatelji

* , Östersund
* , Rostov na Donu
* , Schwalm-Eder-Kreis
* , Nyíregyháza
* , Marquette, Michigan
* , Jiujiang
* , Bayonne

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada''
Kajaaninjoki

**Kajaaninjoki** (švedski: *Kajana älv*) je rijeka na istoku Finske duga 12 km, koja spaja jezera Nuasjärvi i Oulujärvi.

## Geografija

Kajaaninjoki ističe iz Jezera Nuasjärvi na nadmorskoj visini od 137,9 metra, kod grada Kajaani. Od tamo teče prema sjeverozapadu do ušća u Jezero Oulujärvi na nadmorskoj visini od 122,7 m.

Kako Kajaaninjoki ima na malo kilometara pad od 15,2 metra na rijeci su podignute tri hidroelektrane.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Karta rijeke'' na portalu Fishing
Rezus makaki

**Rezus makaki** () je sisar iz reda primata i familije Cercopithecidae.

## Ugroženost
Ova vrsta nije ugrožena, i navedena je kao posljednja briga jer ima široko rasprostranjenje.

## Rasprostranjenje
Vrsta je prisutna u Afganistanu, Bangladešu, Butanu, Vijetnamu, Kini, Laosu, Mjanmaru, Nepalu, Pakistanu, Indiji i Tajlandu.

## Populacioni trend
Populacioni trend je za ovu vrstu nepoznat.

## Stanište
Vrsta Macaca mulatta ima stanište na kopnu.

## Reference

## Literatura
* IUCN crvena lista ugroženih vrsta, detaljniji podaci o vrsti 
;Ostali projekti
Revizionistički cionizam

**Revizionistički cionizam**, je cionistička organizacija osnovana 1925 godine. Dio je cionističkog pokreta desne orijentacije pod vodstvom Vladimira Žabotinskog. Revizionisti su tražili reviziju odnosa prema Velikoj Britaniji, te su se borili za beskompromisno promicanje ideje o židovskoj državi u Palestini.

## Reference

## Literatura
*
Dysonova sfera

**Dajsonova sfera** je hipotetička megastruktura koju je prvobitno opisao Friman Dajson. Takva „sfera“ bi bio sistem satelita koji bi orbitirali oko zvezde, takav da u potpunosti okružuje zvezdu i konzumira većinu energije koju ona zrači. Dajson je izneo ideju da bi takve strukture predstavljale logičnu posledicu dugoročnog porasta energetskih potreba tehnološke civilizacije, i predložio da bi potraga za postojanjem takvih struktura mogla da vodi do otkrivanja naprednog vanzemaljskog života.

## Povezano
* Aldersonov disk
* Klempererova rozeta
* Matrjoška mozak
* megastruktura
* Skala Kardaševa
* zvezdani motor

## Vanjske veze

* Pitanja i odgovori o Dajsonovoj sferi
* Dajsonova sfera
* Simulacije toroidalnih Dajsonovih struktura (java apleti)
* Dajsonova sfera, TV Tropes
Iranska svemirska agencija

**Iranska svemirska agencija** (; *Sazman-e Fazai-je Iran*, akr. **ISA**) osnovana je 2004. godine s osnovnim zadatkom lansiranja domaćih istraživačkih i špijunskih satelita, te razvoja bioastronautičkog programa.

Pokusna testiranja vršena su u februaru 2007. i 2008. suborbitalnom raketom Kavošgar-1 koja predstavlja modificiranu verziju Šahaba-3, a u augustu iste godine raketom Safir lansirana je maketa satelita. Ova raketa-nosač daljnja je modifikacija Kavošgara (izdužena) i predstavlja velik iskorak s obzirom da je manje mase i dvostupanjskog tipa za razliku od drugih nacionalnih pionirskih raketa (trostupanjske ili četverostupanjske), uz jednaku ili sličnu iskoristivost u vidu slanja lakog tereta u nisku Zemljinu orbitu. Omid, prvi iranski umjetni satelit, lansiran je Safirom 2. 2. 2009. i njegova funkcija bila je obrada podataka za daljinska istraživanja i telekomunikacije. Raketa-nosač Safir korištena je i za lansiranje drugih iranskih satelita – Rasada-1 (jun 2011), Navida (februar 2012) i Fadžra (februar 2015).

Glavni iranski kozmodromi su Svemirski centar Imam Homeini smješten 50-ak km jugoistočno od Semnana, te Svemirski centar Šahrud koji se nalazi 40-ak km jugoistočno od grada Šahruda. Oba centra golemih su dimenzija i njihovi komandni centri, postrojenja i popratni objekti prostiru se na površinama od oko 100 km². Za vojne potrebe, Iran rabi i niz manjih raketodroma u okolici Koma (kod slaništa Hovz-e Soltan), Tabasa, Garmsara, na Kešmu, itd.

Paralelno s programom razvoja satelita, Iran ima i ambiciozni bioastronautički program s ciljem slanja ljudi u svemir. U februaru 2010. na atmosfersku visinu od 55 km lansirana je kapsula s mišem, crvima i kornjačama, a početkom iduće godine i maketa kapsule za primata. Dana 28. 1. 2013. u svemir je uspješno lansiran rezus makaki Pišgam čime je Iran postao šestom državom u svijetu koja je poslala životinje u svemir. Tri navedena lansiranja bioastronautičkog tipa vršena su raketama Kavošgar-B/C koje se unatoč identičnoj nomenklaturi bitno razlikuju od Kavošgara-1 s obzirom da su manjih dimenzija odnosno potiska i temelje se na seriji balističkih raketa kratkog dometa (Zelzal-3 i Fateh-110). Također, razlikuju se i funkcionalno jer nisu korištene za postavljanje biokapsula u orbitu već za kratki suborbitalni, višeminutni let iznad granice svemira.

Nove iranske rakete-nosači u fazi razvoja su Simorg i Koknus, koje se od Safira razlkuju po širem prvom stupnju pogonjenom s četiri raketna motora (u odnosu na raniju jednomotornu varijantu). Gotovi Simorg i maketa ljudske kapsule službeno su predstavljeni 2015. godine.

## Direktori
* Hasan Šafti (3. 2. 2004. – 18. 10. 2005)
* Ahmed Talebzade (18. 10. 2005. – 29. 7. 2008)
* Reza Tagipur (29. 7. 2008. – 29. 9. 2009)
* Muhamed-Ali Forgani (29. 9. 2009. – 15. 11. 2010)
* Hamid Fazeli (15. 11. 2010. – 13. 4. 2015)
* Mohsen Bahrami (13. 4. 2015. – danas)

## Vanjske veze

* Službene stranice Iranske svemirske agencije
Saraba hakobune

***Saraba hakobune*** (japanski: *さらば箱舟*; u engleskom govornom području distribuiran kao *Farewell to the Ark*; srpskohrvatski: *Zbogom, arko*) je japanski film iz 1984. godine kojega je režirao Shūji Terayama. *Saraba hakobune* je bio posljednji film Shūjija Terayame, koji je umro godinu dana prije premijer filma, ali je dovršio snimanje. Film je adaptacija Terayamine drame *[[Hyakunen'nokodoku]]* (japanski: 百年の孤独), a koja je neslužbena adaptacija Márquezova romana *[[Cien años de soledad]]* smještena u kontekst japanske kulture i historije. Film je prikazan u konkurenciji za *[[Palme d'Or]]* u sklopu Kanskog filmskog festivala 1985. godine, ali nije osvojio nijednu nagradu.

Film je producirala Terayamina bivša supruga Kyōko Kujō, dok su scenarij zajednički napisali Terayama i Rio Kishida. Premijerno je prikazan 8. rujna 1984. godine u Japanu, godinu i pet mjeseci nakon Terayamine smrti.

## Glumačka postava

* Tsutomu Yamazaki - Sutekichi Tokito
* Mayumi Ogawa - Sue Tokito
* Yoshio Harada - Daisaki Tokito
* Yôko Takahashi - Temari
* Eisei Amamoto - Izrađivač ključeva
* Renji Ishibashi - Yonetaro Tokito
* Hosei Komatsu
* Seiji Miyaguchi - Starac
* Keiko Niitaka - Tsubana
* Hitomi Takahashi - Chigusa
* Takeshi Wakamatsu - Dai

## Vanjske veze
*
The Spanish Earth

***The Spanish Earth*** () je američki crno-bijeli dokumentarni film snimljen 19037. godine u režiji Jorisa Ivensa. Nastao je kao dio nastojanja grupe uglednih američkih ljevičarskih inetelektualaca (kao Lillian Hellman, Ernest Hemingway, John Dos Passos, Dorothy Parker i Archibald MacLeish) da pomognu španskoj republikanskoj vladi u građanskom ratu protiv nacionalističkih pobunjenika, kao i dobrovoljačkom bataljonu Abraham Lincoln u kome su se Amerikanci borili na strani Republike. Film, za koji su scenario napisali Hemingway i Dos Pasos, prikazuje opsadu Madrida, i to kroz nastojanje sela Fuentidueña de Tajo da pronađe vodu s kojom bi navodnio usjeve iz kojih se hrani grad. Za film je snimljeno nekoliko različitih naracija, od kojih se danas najviše koristi ona koju je pružio mladi Orson Welles.

## Izvori

## Vanjske veze

*
*
* *[https://archive.org/details/gov.archives.arc.5717241.1 The Spanish Earth]* at the Internet Archive (narration by Ernest Hemingway)
* Stephen Koch, “The Breaking Point: Hemingway, dos Passos, and the Murder of Jose Robles” reviewed by George Packer, including many references to the film
Vladimir Isaić

**Vladimir Isaić** (Mostar, 4.11.1930 - Split, 28.12. 2006), dr.sc. povijesnih znanosti, profesor pomorske povijesti i prvi ravnatelj novoga Pomorskog muzeja na Gripama, u Splitu, (1982 -1989). Povijesničar i pisac, kapetan bojnog broda JRM. U mirovini je od 1989. godine.

## Biografija
Vladimir Isaić je rođen 4. 11. 1930 godine mostarskoj porodici Dušana i Rozike Isaić. Židovskog je podrijetla. U rodnome je gradu završio osnovnu školu i započeo srednju školu koju je naprasno prekinuo Drugi svjetski rat. U jesen 1942 godine bio je odveden s porodicom u talijansku internaciju na otok Lopud zajedno sa majkom Rozikom, djedom Sigmundom i bakom Malvinom (rođ. Böhm) sa majčine strane, te ostalom širom porodicom. U proljeće 1943 svi zajedno su bili internirani u Koncentracijski logor Rab. Nakon kapitulacije Italije, u septembru 1943, Vladimir je oslobođen iz logora i na oslobođenom teritoriju se pridružio partizanima kao kurir ZAVNOH-a. Sa nepunih 13 godina bio je jedan od najmlađih partizanskih kurira. U Holokaustu je izgubio djeda, baku te dio šire porodice. Po završetku rata vratio se s majkom u Mostar gdje je nastavio i završio prekinuto srednjoškolsko obrazovanje. Nakon srednje škole Vladimir je upisao Vojno-pomorsku akademiju JRM u Divuljama (Split) koju je završio 1953 godine.  Za života se kontinuirano bavio izučavanjem vojnopomorske povijesti. Magistar povijesnih znanosti 1975., te 1999. postaje Doktor povijesnih znanosti na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu, sa temom "Jadransko pomorsko bojište u političkoj i vojnoj strategiji Trećeg Reicha (1943-1945)".

Za života je bio suradnik u Pomorskoj enciklopediji (*II izdanje*) i Pomorskom leksikonu. Surađivao je u stranim časopisima "Air Enthusiast" iz Velike Britanije, "Avions" iz Francuske, "Storia militare" iz Italije, te češkim i poljskim časopisima. Sudjelovao je na nizu znastvenih skupova. 1988 (*[[2001]]*) godine napisao je knjigu "Pomorski običaji i tradicije".

Sa Predragom Matvejevićem je bio prijatelj još od djetinjstva te rod po tazbini.

Vladimir Isaić umro je u Splitu 2006 godine.

## Djela
Napisao je sljedeće knjige:

* *"Pomorski običaji i tradicije"*, Adamić d.o.o., Rijeka, 1988, 2001, - Predgovor Admiral Vid Stipetić (zapovjednik HRM)
* *"Pomoćni brodovi"*, ( zajedno sa D.Magić ), Zadar, 1990
* *"Put prognanih, od Mostara d Raba, 42-43"*, Adamić d.o.o., Split, 2003,  – Predgovor Predrag Matvejević
* *"Pomorsko zrakoplovstvo na istočnoj obali Jadrana, I dio"*, ( zajedno sa D.Frka ), Tko Zna Zna d.o.o., Zagreb, 2010, (knjiga izašla nakon autorove smrti)

## Reference

## Literatura

*
Pleins feux sur l'assassin

***Pleins feux sur l'assassin*** () je francuski crno-bijeli triler film snimljen 1961. u režiji Georgesa Franjua. Protagonisti su nasljednici bogatog bretanjskog aristokrata (čiji lik tumači Pierre Brasseur) koji je umro, ali čiji leš nije pronađen, te su prisiljeni čekati pet godina prije nego što bude službeno proglašen mrtvim, kako bi podijelili nasljedstvo. Radnja prikazuje kako u međuvremenu, da bi dodatno zaradili, dvorac iznajmljuju turistima i priređuju spektakularni light show, ali i kako ih tom prilikom netko počne ubijati.

## Uloge
* Pierre Brasseur : le comte de Keraudren
* Pascale Audret : Jeanne
* Jean-Louis Trintignant : Jean-Marie
* Jean Babilée : Christian
* Dany Saval : Micheline
* Marianne Koch : Edwige
* Philippe Leroy-Beaulieu : André
* Jean Ozenne : Guillaume
* Gérard Buhr : Henri
* Serge Marquand : Yvan
* Maryse Martin : Marthe
* Lucien Raimbourg : Julien
* Robert Vattier : Le notaire

## Vanjske veze
* 
* ''Pleins feux sur l'assassin'' sur ''www.cinema-francais.fr''
Suha destilacija

**Suha destilacija** je postupak kojim se iz čvrstih organskih materija kao što je drvo ili ugljen sagorjevanjem uz minimalnu količinu kisika, dobijaju različiti plinoviti i viskozni proizvodi važni za 
kemijsku industriju. 

Sagorijevanje se vrši u retorti ili komori, bez pristupa kisika.
## Karakteristike
Za razliku od destilacije tekućina u kojoj su promjene fizikalnog karaktera, suhom destilacijom nastaju kemijske promjene. 
Suhom destilacijom drva, pored drvenog ugljena, dobija se i octena kiselina, metanol, aceton i katran, iz kog se kasnije može izdvojiti ksilen, krezol i drugi korisni spojevi. 

Od ugljena se suhom destilacijom mogu dobiti vrlo različiti proizvodi, zavisno od toga vrši li se ona na temperaturi do 600 °C, - to se zove **švelanje**, ili većim od 900 °C, a to je onda **koksiranje**. 

Uglavnom se švela  smeđi ugljen, a osim švelnoga koksa i švelnoga plina dobija se i švelna voda, laka ulja te švelni katran. 

Za koksiranje se uzima kameni ugljen, a proizvodi su koks, koksni plin, amonijum hidroksid i katran, iz kojega se daljnjom separacijom dobivaju benzen, toluen, naftalen, katranska smola i drugi proizvodi.

Postupak suhe destilacije na temperaturi od 450 °C do 600 °C zove se i karbonizacija, a postupak na temperaturama iznad 900 °C koksiranje. 

## Reference

## Vanjske veze

* ''Concise Encyclopedia Chemistry''
Päijänne Tavastija

**Päijänne Tavastija** (finski: *Päijät-Häme*, švedski: *Päijänne-Tavastland*)  je jedna od 19 
regija Finske koja se prostire po jugu zemlje.

## Geografija

Päijänne Tavastija graniči sa regijama Uusimaa, Prava Tavastija i Pirkanmaa, Centralna Finskaa, 
Južna Savonija i Kymenlaakso.

Prostire se na dijelu terena historijske pokrajine Tavastija, po unutrašnjosti južno od jezera Päijänne.

Regija ima teren od  5,124.63 km² na kom živi 202,424 stanovnika.

Grad Lahti je najveći urbani centar i administrativni centar regije.

## Administrativna podjela
Regija Päijänne Tavastija je podjeljena na 11 općina (masnim su označeni gradovi);

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Regije Päijänne Tavastija''
Vesijärvi

**Vesijärvi** je 43 po veličini jezero Finske, ali danas od kad je prokopan Kanal Vääksy zapravo je samo krajnji južni zaljev puno većeg Jezera Päijänne.

## Karakteristike
Jezero Vesijärvi leži na jugu Finske u regiji Päijänne Tavastija, na nadmorskoj visini 
od 81,4 metra.
Vesijärvi ima površinu od 107.51 km², prosječna mu je dubina 6,09 metara, a najveća 40 m.

Dugo je nekih 25 km, a široko do 8 km, vrlo je razvedeno i osnovi podjeljeno na 4 velika rukavca; Enonselkä, Kajaanselkä, Komonselkä i Laitialanselkä.

Na jezeru ima ukupno 125 otoka, ukupne površine 4.1 km² od kojih su najveći Isosaari (120 ha), Vehkosaari (77 ha), Enonsaari (48 ha) i Varjansaari (38 ha).

Vesijärvi je bio izuzetno zagađen naglom urabanizacijom i Industrijalizacijom 1960-ih i 
1970-ih,  od tada je stanje bitno poboljšano.

Nekad su mu vode istjecale rijekom Vääksynjoki, a danas Kanalom Vääksy, prokopanom na istom 
mjestu.

Na jezeru je veliik brodski promet, naročito od kad je prokopan kanal Vääksy kojim je povezan sa Jezerom Päijänne.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Vesijärvijärvi'' na portalu Järvi&Meri
Rovaniemi

**Rovaniemi** je grad i općina na sjeveru Finske od 61,215 stanovnika.

Rovaniemi je i administrativni centar Regije Lapland.

## Geografija

Rovaniemi leži na ušću dviju velikih rijeka Ounasjoki i Kemijoki, pored Arktičkog kruga (10 km južnije).

## Historija

Rovaniemi se prvi put spominje u dokumentima 1453. kao grupa malih naselja čiji su se stanovnici bavili lovom i ribolovom i zemljoradnjom.

Naselje je počelo rasti u 19. vijeku u vrijeme buma rudarstva i 
potrage za rijetkim mineralima, tad je Rovaniemi izrastao u centar Laplanda.

Od 1938. je  administrativni centar Regije Lapland, a status grada 
dobio je 1960.

Grad je obrazovni centar Laplanda, dom dva univerziteta Primjenjene nauke i Laplanda.

Najveće atrakcije grada vezane su uz Arktički krug, snijeg  (skijalište) i Djeda Mraza, pa tako postoji njegovo selo i zabavni park.

## Privreda i transport
Turizam je najvažnija grana privrede, svake godine Rovaniemi posjeti oko 400 000 gostiju, od kojih su preko 60% stranci.

Rovaniemi je povezan željeznicom sa ostatkom zemlje, grad ima i aerodrom (IATA: RVN, ICAO: EFRO) udaljen 10 km sjeverno od centra.

## Gradovi prijatelji

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada''
Les Rideaux blancs

***Les Rideaux blancs*** () je francuski crno-bijeli srednjemtražni film  snimljen 1965. godine u režiji Georgesa Franjua. Originalno je prikazan na zapadnonjemačkoj televiziji kao jedan od četiri segmenta francusko-zapadnonjemačko-poljskog projekta pod naslovom *Trenutak mira*. Radnja se događa za vrijeme oslobođenja Francuske u Drugom svjetskom ratu i prati doživljaje starice i dječaka.

## Vanjske veze
*
Fuga a due voci

***Fuga a due voci*** () je italijanski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen  1943. u režiji Carla Ludovica Bragaglie. Protagonist, koga tumači Gino Bechi, je poznati bariton pjevač koji producentima koji traže ideju za novi film priča o svojim doživljajima kada je propustio vlak. Radnja prikazuje kako je sticajem okolnosti prisiljen provesti noć sa lijepom djevojkom (Irasema Dilian) koja je iz vlaka pobjegla pred ljubomornim zaručnikom (čiji lik tumači Aroldo Tieri).

Godine 1948. je u Britaniji snimljen remake pod naslovom *[[One Night with You (film)|One Night with You]]*.

## Vanjske veze
*
*
*Archivio cinema ANICA
Irasema Dilián

**Irasema Dilián** (27. maj 1924 - 16. april 1996) je bila brazilska filmska glumica, poznata po nastupima u nekim od zapaženih ostvarenja italijanske, a potom meksičke kinematografije sredinom 20. vijeka.

Rodila se u Rio de Janeiru kao Eva Irasema Warschalowska u porodici poljskih doseljenika. Karijeru je započela u Italiji, da bi nakon Drugog svjetskog rata nastupala u Španiji, prije nego što je došla u Meksiko gdje je provela ostatak karijere.

## Filmografija

**La Muralla* (1958)
**La Estrella del rey* (1957)
* *[[Pablo and Carolina]]* (1957)
**Y si ella volviera* (1957)
**Primavera en el corazón* (1956)
**Historia de un abrigo de mink* (1955)
**La Desconocida* (1954)
**Un Minuto de bondad* (1954)
**[[Wuthering Heights (1954 film)|Abismos de pasión]]* (1954)
**Dos mundos y un amor* (1954)
**Las Infieles* (1953)
**Fruto prohibido* (1953)
**La Cobarde* (1953)
**La Mujer que tu quieres* (1952)
**Angélica* (1952)
**Paraíso robado* (1951)
**Muchachas de Uniforme* (1951)
**Né de père inconnu* (1950)
**[[Il Vedovo allegro]]*(1950)
**[[I'm in the Revue|Botta e risposta]]* (1950)
**39 cartas de amor* (1949)
**Donne senza nome* (1949)
* *[[The Courier of the King]]* (1947)
* *[[The Captain's Daughter (film)|The Captain's Daughter]]* (1947)
**Cuando llegue la noche* (1946)
**Un Drama nuevo*(1946)
* *[[Black Eagle (1946 film)|Black Eagle]]* (1946)
**Cero en conducta* (1945)
**[[Fuga a due voci]]* (1943)
* *[[Malombra (1942 film)|Malombra]]* (1942)
**La Principessa del sogno* (1942)
**Violette nei capelli* (1942)
**I Sette peccati* (1942
**Teresa Venerdì* (1941)
**[[Schoolgirl Diary|Ore 9 lezione di chimica]]* (1941)
**Ecco la felicità* (1940)
**[[Maddalena, zero in condotta]]* (1940)

## Izvori


## Vanjske veze
* 
*Cine Mexicano 
*Biographical Dictionary of Mexican Film Performers
Ubihi

**Ubihi** su bili narod koji je živio na zapadnom Kavkazu i govorio ubiški jezik. Putopisac Evlija Čelebija ih je spomenuo u svojoj knjizi 1667.

Ubihi su bili nomadi i vješti konjanici, te je njihov jezik imao vrlo fin vokabular koji je pokrivao putovanja i konje.

Stekli su značajnost 1864. nakon što je Rusko Carstvo u kavkaskom ratu izvršilo invaziju i osvojilo tu regiju Kavkaza u sklopu teritorijalnog ekspanzionizma. Adidži i Abhazi su ubijani i protjerani, dok je pokrenut masovni egzodus Čerkeza i Ubiha prema današnoj Turskoj. Točan broj Ubiha u tom razdoblju nije poznat, no prema procjenama je otišlo 95.000 Abhaza i Ubiha iz te regije. Prema drugim procjenama, oko 50.000 Ubiha je protjerano iz Kavkaza.

Kako bi izbjegli diskriminaciju u novoj zemlji, starješine Ubiha su ohrabrivali svoje ljude da se asimiliraju u tursku kulturu. Tako su napustili svoju nomadsku kulturu i tradiciju i postali farmeri. Ubiški jezik je masovno padao u zaborav. Posljednji govornik tog jezika, Tevfik Esenç, umro je 1992. sa 88 godina.

Danas nema ljudi koji govore ubiškim kao materinskim jeizkom. Jedino šačica lingvista može komunicirati ubiškim. Ubiški je bio vrlo specifičan jezik jer je imao 83 suglasnika. Ubihi kao narod više ne postoje, nego samo njihovi potomci koji su se pomiješali sa Turcima. Walter Richmond primjećuje kako je jezik Ubiha izumro, kako nema više njihove kulture i kako jedino danas postoje potomci Ubiha pomiješani sa drugim narodima, dok je ta narod nestala, čime "slučaj Ubiha predstavlja najjači dokaz za optužnicu za genocid protiv ruske administracije".

## Izvori

## Vanjske veze

* In Memoriam: Ubykh LINGUIST List 4.437 (1993)
The 400 Million

***The 400 Million*** () također poznat i pod naslovom ***China in 1938*** () je američko-kineski crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1939. godine u režiji Jorisa Ivensa. Napravljen je za vrijeme tada aktualnog rata između Japana i Kine, te mu namjera bila potaknuti međunarodnu, a prije svega američku, javnost da podrži kinesku stranu. Film prikazuje japanske ratne zločine protiv kineskog stanovništva, ali i daje kratak pregled kineske historije sa posebnim naglaskom na 20. vijek, odnosno transformaciju Kine pod republikanskim režimom u modernu i prosvijećenu državu, te sugerira kako su japanski vlastodršci time bili toliko ugroženi, da su poduzeli napad ikakvog povoda; film također prikazuje kako Kinezi, usprkos toga što su izgubili važnije gradove i morsku obalu, nastavljaju razvijati ratnu industriju u unutrašnjosti, te vode gerilski rat protiv Japanaca u pozadini, a završava prizorima manjih kineskih vojnih pobjeda koje sugeriraju da će se ratna sreća okrenuti.

Ivens je film snimio zajedno sa znamenitim ratnim fotoreporterom Robertom Capom, pri čemu je materijal prikupljao na područjima pod kontrolom  koumintanške Nacionalne revolucionarne armije i komunističke NOA, te raznih milicija koje su se borile u japanskoj pozadini. Iako je Ivens bio gorljivi komunist, izbjegao je svaki spomen građanskog rata između Koumintanga i komunista, te umjesto toga prikazao kako se svi Kinezi bore pod vodstvom kuomintanškog vođe Chiang Kai-sheka. Ivensove prokomunističke simpatije su svoj odraz pronašle tek u tome što je najveće kineske uspjehe pripisao 8. pješadijskoj armiji, komunističkoj formaciji nominalno u redovima kineske redovne vojske. Ivens je također nakon završetka snimanja kameru i drugu opremu poklonio komunistima, omogućivši im da osnuju vlastiti filmski studio u Yan'anu; nakon uspostave komunističkog režima, često posjećivao Kinu, te je ona bila čest motiv dokumentarnih filmova u kasnijoj fazi njegove karijere.

*The 400 Million* je zapadnoj javnosti prvi put pružio priliku da čuju patriotsku pjesmu *[[Marš dobrovoljaca]]* koja će kasnije postati službena himna NR Kine. I pjesmu, ali i Ivensove materijale je nekoliko godina kasnije iskoristio Frank Capra u svom filmu *[[The Battle of China]]*, dijelu znamenite propagandne serije *[[Why We Fight]]*.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''The 400 Million'' at the Internet Movie Database
Radnikova ljubav

***Radnikova ljubav*** (), također poznat i pod naslovom ***Romansa trgova voćem*** (), je kineski kratki nijemi film snimljen 1922 u režiji Zhang Shichuana. Protagonist je nezaposleni stolar, prisiljen za život zarađivati prodajući voće, i koji se zaljubi u kćer bogatog ljekara. Radnja prikazuje kako ga ljekar odbije prihvatiti kao zeta, ali kako domišljati mladić smisli način da mu poveća broj pacijenata i tako osvoji njegovu naklnost. *Radnikova ljubav* predstavlja najstarije u potpunosti sačuvano ostvarenje kineske kinematografije. Predstavljao je jedno od prvih ostvarenja filmskog studija  Mingxing Film Company, a zanimljivo je da je sadržavao i kineske i [engleske [međutitlovi|međutitlove što sugerira da su se njegovi osnivači Zhang Shichuan i Zheng Zhengqiu od samih početaka pokušavali probiti na zapadno tržište.

## Uloge
*Zheng Zhegu ... Zheng, stolar
*Zheng Zhengqiu ... Dr. Zhu
*Yu Ying ... Gđica Zhu

## Notes

## Vanjske veze
*
Lian ai yu yi wu

***Ljubav i dužnost*** ) je kineski nijemi film snimljen 1931. godine u režiji Bu Wancanga. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana poljsko-kineske spisateljice Stephanie Rosen-hoa. Protagonistica, čiji lik tumači Ruan Lingyu, je Yang Naifan, djevojka koja odlučuje pobjeći od porodice koja joj je dogovorila brak, a kako bi živjela sa muškarcem koga voli (i čiji lik tumači Jin Yan). *Ljubav i dužnost*, koji je predstavljao jedan od prvih filmova šangajskog studija Lianhua Film Company, postigao je izuzetan uspjeh, i od Ruan načinio jednu od prvih velikih zvijezda kineskog filma.

Godine 1938. je snimljen istoimeni remake, a poslije Drugog svjetskog rata još jedna verzija u Hong Kongu. Za originalnu verziju se dugo vremena smatralo da je izgubljena, sve dok slučajno 1990-ih nije pronađena u Urugvaju.

## Reference

## Vanjske veze
*''Love and Duty''  at the Melbourne International Film Festival
*
*''Love and Duty''  profiled at the XVth EACS-Conference from the University of Heidelberg
*"A Century Of Chinese Cinema"
Noć u gradu

***Noć u gradu*** () je kineski crno-bijeli nijemi film, snimljen u režiji Fei Mua, kome je to bio režijski debi. Radnja se događa u siromašnoj četvrti jednog kineskog grada, odnosno zgradi koju namjerava demolirati njen vlasnik i tako ostaviti jednu od stanarskih porodica bez krova. Protagonistica, čiji lik tumači Ruan Lingyu, je kćer koja odluči spavati sa kućevlasnikovim sinom (čiji lik tumači Yin Jan, kako bi odgodila rušenje. Film je zbog svoje socijalne angažiranosti dobio izuzetne pohvale od ljevičarskih nastrojenih intelektualaca. Danas se, pak, smatra izgubljenim.

Snimanje filma, je, pak, rekonstruirano u scenama  filma *[[Centre Stage (1992 film)|Centre Stage]]*, biografskog ostvarenja posvećenog životu Ruan Lingyu.

## Reference

## Literazura
* Hjort, Mette, *Stanley Kwan's center stage*, Hong Kong University Press (2007). .
* Hu, Jubin, *Projecting a nation: Chinese national cinema before 1949*. Hong Kong University Press (2003). .

## Vanjske veze
* ''Night in the City'' at the Chinese Movie Database
The Battle of China

***The Battle of China*** () je američki crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1944. u režiji Franka Capre, koji predstavlja šesti dio znamenite propagandne serije *[[Why We Fight]]*. Snimljen je u jeku Drugog svjetskog rata te je, kao i prethodna dva dijela, imao glavnu svrhu upoznati američku publiku sa dostignućima glavnih američkih Saveznika, u ovom slučaju Kine.

Film gledatelje nakon kraćeg prikaza kineske historije nastoji detaljno upoznati sa zbivanjima u ratu koji je Kina od 1937. vodila sa Japanom, odnosno kako je postala žrtva japanske agresije, osmišljene u Tanakinom planu čiji je cilj dobaviti kineske ljudske resurse, te sirovine iz Nizozemske Istočne Indije kako bi se započeo rat protiv Sjedinjenih Država. Film prikazuje japanske vojne uspjehe, kao i stradanja kineskog stanovništva, uključujući za tadašnje standarde neobično eksplicitne scene krvoprolića u Nankinškom masakru 1938. godine; također pokazuje kako je Kina došla u još teži položaj nakon izbijanja rata u Evropi, koji je sa Dalekog istoka odvukao britanske i sovjetske snage te omogućio Japancima da odsijeku Kineze od mora i granica sa prijateljskim državama, te također izvedu napad na Pearl Harbor; sa druge strane, film također prikazuje kako se Kinezi usprkos strahovitih žrtava i razaranja nastavljaju odupirati nadmoćnom neprijatelju, koristeći strategiju spaljene zemlje i intenzivnu gerilsku aktivnost u japanskoj pozadini, te da im na kraju Saveznici preko prekohimalajskog zračnog mosta šalju nužnu logističku pomoć.

*The Battle of China* je historičarima zanimljiv zbog toga što su autori u geografskom prikazu Kine načinili niz velikih pogrešaka, utrpavši u Kinu velike dijelove susjednih zemalja, ali i tada de facto nezavisnu NR Mongoliju, dok su, sa druge strane otok Tajvan ostavili pod japanskom vlašću. Veliki dio materijala je, pak, "recikliran" iz  dokumentarnog filma *[[The 400 Million]]* snimljenog nekoliko godina ranije. U filmu se, kao i tada, kao dio muzičke podloge koristi i popularna patriotska pjesma *[[Marš dobrovoljaca]]*, koja će kasnije postati službena himna NR Kine.

Film je dobio posebnu verziju za australijsko tržište, u kome je naracija sugerirala japansku opasnost po Australiju na isti način na koji je originalna verzija sugerirala japansku opasnost za SAD.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* ''The Battle of China'' at the Internet Archive
*
The Hump

**The Hump** [ðɘ hɑmp] je naziv koji su Saveznički piloti u vrijeme Drugog svjetskog rata koristili za istočne obronke Himalaja preko kojih je više godina išao zračni most za snabdijevanje vojske Čang Kai-šeka.

Engleski naziv "The Hump" doslovno znači "grba" ili "kvrga", dok ovdje u prenesenom smislu znači "preko brijega". Odnosi se na vrlo rizični zračni put - prvo se letjelo preko nižih obronaka da bi se tada strmo uzdizalo direktno preko visokih vrhova gdje su u pravilu vladali vrlo loše vrijeme i jake zračne  turbulencije.

Zračni most "preko grbe" otvoren je u travnju 1942. kad su japanske trupe presjekle Burmansku cestu, 1.150&nbsp;km dug put planina od Kunminga u Kini do Lashia u Burmi. Zračni most je prekinut nakon dovršetka alternativnog puta od Assama u Indiji do mjesta Bhamo na staroj Burmanskoj cesti. Ovaj kopneni put bio je dug 1.736&nbsp;km.

Transportni zrakoplovi polijetali su danonoćno iz jedne od 13 Savezničkih baza na sjeveroistoku Indije do jednog od šest kineskih aerodroma udaljenih oko 800&nbsp;km. Neke posade letjele su i do tri puta dnevno tom rutom. Zbog izoliranosti ovog  područja snabdijevanje rezervnim dijelovima i  gorivom za zrakoplove bilo je neprekidno otežano. To je prisililo Saveznike da redovno šalju ljude na obronke Himalaja da sa srušenih zrakoplova skidaju upotrebljive dijelove potrebne za održavanje preostalih zrakoplova.

Ovaj zračni most najvećim dijelom organizirao je američki general William H. Tunner koji je 1948. i 1949. značajno doprinijeo održavanju Berlinskog zračnog mosta.

## Vanjske veze
* http://www.palletmastersworkshop.com/hump.html  (engl.)
* http://www.nimitz-museum.org/cbiprimer.htm  (engl.)
* http://www.usaaf.net/ww2/airlift/airliftpg7.htm (engl.)
* http://www.comcar.org/comcarhome.htm  (engl.)
Djeca doba nevolja

***Djeca doba nevolja*** je kineski crno-bijeli igrani film snimljen 1935. godine u režiji Xu Xingzhija. Smatra se najpoznatijim od nekoliko filmova koji su nastali u produkciji kratkotrajnog šangajskog studija Diantong Film Company, bliskog Komunističkoj partiji; kao i svi oni, imao je snažan politički angažman i patriotski naboj. Nastao je po istoimenoj drami Tian Hana. Protagonisti su dva šangajska mladića koji zbog sumnje da su politički radikali napuštaju grad; jedan započinje ljubavnu vezu sa mladom udovicom u Qingdaou, a drugi se priključuje borbi protiv japanskog okupatora u Mandžuriji. Film je danas najpoznatiji po tome što se u njemu prvi put čula popularna patriotska pjesma *[[Marš dobrovoljaca]]*, koja danas služi kao službena himna NR Kine.

## Vanjske veze
* ''Children of Troubled Times'' na Internet Movie Database
* ''Children of Trouble&#91;d&#93; Times''  at Dianying's Chinese Movie Database
* ''Children of Troubled Times'' at the Internet Archive
*
War Comes to America

***War Comes to America*** () je američki crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1945. godine u režiji Franka Capre koji predstavlja sedmi i posljednji dio znamenite propagandne serije *[[Why We Fight]]*. Napravljen je pred kraj Drugog svjetskog rata i u njemu se, prije svega američkoj publici, nastojalo objasniti i opravdati američko sudjelovanje u tom sukobu, prvo kroz kraći pregled američke historije u kome se veličaju demokracija i druga civilizacijska dostignuća, a potom pokazuje kako je njih ugrozilo prije rata široko rasprostranjeno izolacionističko raspoloženje koje su koristile Sile Osovine kako bi započele osvajanje Starog svijeta i tako sa vremenom stekle toliko ljudskih i materijalnih resursa da im se SAD samostalno ne bi mogle suprotstaviti. Poseban je naglasak stavljen na predratnu japansku politiku, odnosno događaje koji su prethodili napadu na Pearl Harbor sa kojim završava film.

## Vanjske veze
* 
*
Krv na Vučjoj planini

***Krv na Vučjoj planini***, također poznat i kao ***Krvoproliće na Lanshanu*** ili ***Krvoproliće na Vučjoj planini*** je kineski crno-bijeli film snimljen 1936. godine u režiji Fei Mua. Radnja je smještena u zabačeno planinsko selo koje postaje metom krvoločnih vukova, a čiji su žitelji podijeljeni po tome kako im se i da li im se uopće suprotstaviti. Film je nastao u produkciji Lianhua Film Company, šangajskog filmskog studija koji je u međuratnom periodu stekao reputaciju po socijalnom i ljevičarskom političkom angažmanu svojih ostvarenja. Radnja filma je predstavlja alegoriju na tada aktualna zbivanja, prvenstveno sukob tadašnje Kine sa Japanom koji je prethodnih bio okupirao Mandžuriju i druge kineske teritorije, odnosno podjele u samoj Kini vezane uz sukob nacionalista sa komunistima. Autori filma su sugerirali da se različite kineske frakcije trebaju ujediniti u zajednički front protiv Japanaca, a što se i dogodilo pred otvoreni rat koji je izbio sljedeće godine. Današnjim historičarima je, pak, najzanimljiviji po tome što se u njemu zajedno pojavljuju Li Li i Lan Ping, dvije najpopopularnije kineske glumice međuratnog perioda, a od kojih je potonja kasnije pod imenom Jian Qing postala supruga Mao Zedonga te jedna od najuticajnijih ali i najomraženijih ličnosti komunističkog režima.

## Reference

## Vanjske veze
*
*''Blood on Wolf Mountain''  at the Chinese Movie Database
One Night with You (film)

***One Night with You*** () je britanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1948. u režiji Terencea Younga. Predstavlja "neslužbeni" remake italijanskog filma *[[Fuga a due voci]]* iz 1943. godine. Protagonist, čiji lik tumači Nino Martini, je poznati tenor pjevač koji producentima, koji traže ideju za novi film, priča kako je sticajem okolnosti, nakon propuštanja vlaka, upoznao šarmantnu djevojku (koju tumači Patricia Roc).

## Vanjske veze
*
Oskar Mandlbaum

**Oskar Mandlbaum** (Mostar, 1909 - Koncentracijski logor Jadovno, 1941), jugoslavenski komunist i sudionik Narodnooslobodilačkog pokreta (NOP) ubijen u koncentracijskom logoru Jadovno.

## Biografija
Oskar Mandlbaum je rođen 1909 godine u jevrejskoj porodici Sigmunda i Malvine Mandlbaum. Odrastao je u Mostaru uz dvojicu braće Henriha i Morica, te sestru Rozu. Po zanimanju je bio bravar. Kao član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) bio je sudionik revolucionarnog pokreta za vrijeme Kraljevine Jugoslavije. Početkom Drugog svjetskog rata tj. nakon Aprilskog rata i okupacije Kraljevine Jugoslavije uključio se u NOP. Ustaše su brzo otkrile njegov rad u drugoj polovini 1941 godine. Oskara je na putu sa majkom Malvinom, išli su rođacima na drugi kraju grada, zaustavio izvjesni ustaša Alić koji ga je uhitio i odveo do Osnovne škole "Kraljica Marija". Odande je bio deportiran u logor Gospić, pa u logor u Jadovno, gde je i ubijen. U Holokaust je stradao i njegov otac Sigmund i brat Henrih, te ostala daljnja mnogobrojna rodbina. Oskar Mandlbaum je nosilac Partizanske spomenice 1941..

## Odlikovanja i pohvale
*  Partizanska spomenica 1941.

## Reference

## Literatura

* 
*
Kraljica sportova

***Kraljica sportova*** () je kineski crno-bijeli nijemi film snimljen 1934. godine u režiji Sun Yua. Naslovna protagonistica, koju tumači Li Lili, je djevojka iz provincije koja se ističe fizičkim vještinama te koja je došla u Šangaj studirati u školi za nadarene sportaše. Radnja prikazuje kako se sa vremenom počinje družiti sa dekadentnim mladićima iz više klase te počinje zaboravljati na svoje profesionalne obaveze.

## Uloge
*Li Lili ... Lin Ying
*Zhang Yi ... Yunpeng
*Bai Lu
*Han Lan'gen
*He Feiguang
*Liu Jiqun

## Vanjske veze
*
*
Veliki put (film)

***Veliki put*** () je kineski crno-bijeli nijemi film snimljen 1934. godine u režiji Sun Yua. Po žanru je drama, koja je sadržavala snažan patriotski  naboj. Protagonisti su šestorica mladića koja sudjeluju u izgradnji strateški važnog puta koji bi trebao omogućiti obranu Kine od japanskog napada. Radnja prikazuje kako ih u tome nastoji spriječiti jedan od izdajničkih (*[[hianjin]]*) službenika, ali i kako im djevojke pomažu da zaustave sabotažu. *Veliki put* je napravljen u vrijeme tranzicije na zvučnu tehnologiju, te sadrži nasnimljenu muziku i zvučne efekte. Historičarima je, pak, zanimljiv zbog scene u kojoj se protagonisti kupaju goli u rijeci, pri čemu su prikazane čak i njihove genitalije; to je bila prva scena filmske golotinje u historiji kineske, pa i azijske kinematografije, a svojom eksplicitnošću je bila neobična čak i tadašnji svijet.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* ''Dalu''  summary from the University of California, San Diego
Secret Mission

***Secret Mission*** () je britanski ratni film snimljen 1942. u režiji Harolda Frencha. Napravljen je za vrijeme Drugog svjetskog rata i prikazuje kako dva britanska oficira (čije likove tumače Hugh Williams i Roland Culver) zajedno sa oficirom slobodnih francuskih snaga) u civilu dolaze u francuski gradić pod njemačkom okupacijom kako bi obavili izviđanje pred padobranski prepad.

## Uloge
* Hugh Williams ... Major Peter Garnett 
* James Mason ... Raoul de Carnot
* Carla Lehmann ... Michele de Carnot 
* Roland Culver ... Kapetan 'Red' Gowan 
* Michael Wilding ... Redov 'Nobby' Clark 
* Nancy Price ... Violette, housekeeper 
* Karel Stepanek ... Major Lang 
* Fritz Wendhausen ... General von Reichman (kao  F.R. Wendhausen) 
* Betty Warren ... Lulu Clark 
* Percy Walsh ... M. Fayolle 
* Anita Gombault ... Estelle Fayolle
* Nicholas Stuart ... Kapetan Mackenzie 
* John Salew ... Hauptmann Gruening 
* Yvonne Andre ... Martine, sakupljačica novca 
* David Page ... Rene de Carnot, dječak
* Brefni O'Rorke ... Seoski svećenik 
* Beatrice Varley ... Britanski kuhar
* Stewart Granger ... Potporučnik Jackson 
* Oscar Ebelsbacher ... Vojni policajac 
* Herbert Lom ... Bolničar

## Izvori

## Vanjske veze
*
Donovanov greben

***Donovan's Reef*** () je američki igrani film snimljen 1963. godine u režiji Johna Forda. Po žanru je mješavina komedije i pustolovnog filma. Naslovni protagonist, čiji lik tumači John Wayne, je bivši pripadnik američke mornarice koji zajedno sa dvojicom prijatelja sa kojima je zajedno služio na brodu u Drugom svjetskom ratu, a koje tumače Lee Marvin i Jack Warden, bezbrižno živi na fiktivnom otoku Haaleakaloha u Francuska Polineziji. Radnja prikazuje kako njihovu svakodnevnicu poremeti dolazak kćerke jednog od njih (čiji lik tumači Elizabeth Allen) koja nastoji srediti porodični posao, ali čija "uštogljenost" dovodi do sukoba sa "opuštenim" Donovanom.

*Donovan's Reef*, koji se snimao na havajskom otoku Kauai, predstavljao je posljednji Fordov film koji se bavio (iako indirektno) Drugim svjetskim ratom, odnosno posljednje ostvarenje na kome je surađivao sa Wayneom. Postigao je solidan komercijalni uspjeh.

## Uloge
*John Wayne ... Michael Patrick "Guns" Donovan
*Elizabeth Allen ... Amelia Dedham
*Jacqueline Malouf ... Lelani Dedham, najstarija kćer dr. Dedhama, nasljedna vladarica otoka
*Lee Marvin ... Thomas Aloysius "Boats" Gilhooley
*Jack Warden ... Dr. William Dedham
*Cesar Romero ... Marquis Andre de Lage, francuski guverner otoka
*Dorothy Lamour ... Miss Lafleur, Gilhooleyjeva povremena djevojka
*Cherylene Lee ... Sally Dedham, mlađa kćer dr. Dedhama
*Jeffrey Byron ... Luke Dedham, ljekarev sin i najmlađe dijete
*Marcel Dalio ... Otac Cluzeot
*Mike Mazurki ... Policijski službenik
*Patrick Wayne (sin Johna Waynea) ... Australijski mornarički oficir

## Reference

## Vanjske veze

* 
*