open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kultura loptastih amfora

**Kultura loptastih amfora** (**KLA**), (Njem: Kugelamphoren-Kultur - **KAK**), je jedna arheološka eneolitska kultura u srednjoj Evropi iz perioda oko 3400–2800 pne. Ime joj je dao Gustaf Kossinna, po karakterističnim keramičkim loncima, sa dvije ili četiri ručke.
 
Prema Kurganskoj hipotezi, smatra se indoevropeiziranom, i širila se Evropom sredinom 4. milenijuma pne, predstavljajući drugi val *kurganskih* migracija. Potvrda za takvo tumačenje je u polu-nomadskom pastoralizmu nosilaca kulture kuglastih amfora te njihovom grobnom ritusu, ponajviše na temelju rumunskih i poljskih nalazišta, koji odgovaraju istočnoj kulturi. 
Još uvijek nisu završena kompletna antropološka istraživanja koja bi potvrdila teoriju. Posljednja genetička istraživanja su pokazala da ima prostora i za drugačije viđenje s obzirom na to da analize mitohondrijske DNA ukopa pod tumulom s poljskog nalazišta Kierzkowo nisu pokazale genetičku sličnost s istočnim populacijama, već onim ranijim lokalnim, što govori da su promjene i inovacije kojima se odlikuje kultura kuglastih amfora u prvom redu kulturološke. 

## Rasprostranjenost i razvoj
Kultura loptastih amfora bila je raširena u centralnoj Evropi, između Elbe i Visle, pružajući se na jugu  do srednjeg toka rijeke Dnjestar i na istoku do Dnjepra. Zapadno od Elbe, neke loptaste amfore pronađene su u megalitskim konstrukcijama. Pronađene su i u stepskom području (Volhynia i Podolia), u vremenu koje odgovara periodu 2950 i 2350. god. pne.  Presijecala je Kulturu vrpčaste keramike na dva dijela. Prema jugu i zapadu dodirivala se Badenskom kulturom, a na sjeveru sa Narva kulturom.

## Nalazi
Ekonomija se zasnivala na stočarstvu, pogotovo svinja u ranoj fazi, za razliku od Kulture ljevkaste keramike, u kojoj se uzgajalo uglavnom goveče. Naselja su rijetka, i dosad nisu iskopani temelji kuća, pa se predpostavlja da su bila privremena.

Kultura je poznata po ukopima. Sahranjivanje se obavljalo u grobnicama ukopanim u zemlju i obloženim kamenom. Sahranjivali su i životinjske dijelove, najviše svinjske čeljusti ili cijele životinje (bik). U grobove su prilagali amfore i kamene sjekire. Pronađeni su i isključivo životinjski grobovi. Pronađeni su i sekundarni ukopi u megalitske grobove.

Prema načinu sahranjivanja, s skladu sa Kurganskom teorijom, kultura je nastala kao rezultat prvih masovnih migracija iz pravca stepa, i biće osnova ta daljnji nastanak germansko - baltičkih - slavenskih naroda.
## Lista eneolitskih kultura

## Literatura
*

## Reference
Kráľovce-Krnišov

**Kráľovce-Krnišov** je naseljeno mjesto u okrugu Krupina, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Kufra (okrug)

**Kufra** (arapski: الكفرة / Al-Kufrah) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno podjeljena.

## Geografija

Kufra se prostire na krajnem jugoistoku zemlje po Libijskoj pustinji, to je površinom najveći libijski okrug od 433,611 km², ali i najpustiji u kojm živi samo 35,315 stanovnika, što iznosi 0.08144 stanovnika na km².

Okrug Kufra graniči sa istoka sa Egiptom, sa jugoistoka i juga sa Sudanom a sa juga sa Čadom. U unutrašnjosti zemlje graniči sa Okrugom Vahat na sjeveru, a sa zapada sa okruzima Murzuk i Džufra.

Administrativni centar Okruga Kufra je grad Al Jawf.

Kufra je i sinonim za grupu od pet oaza (jedna od njih je i Al Jawf) smještenih u arealu dugom 48 km, širokom 19 km u kom živi većina stanovnika tog okruga.

Ime Kufra etimološki dolazi od arapske riječi كافر, *kafir*, *kufr* =nevjernik, a to je vjerojatno zato što je taj dio Libijske pustinje ostao po strani od svih 
važnijih karavanskih puteva, izvan religijskih utjecaja - utočište nevjernika. U Kufri su sve do polovice 19. vijeka živjeli uglavnom otpadnici od društva (odbjegli robovi), plačkaši i svi oni koji su bježali od civilizacije. U Kufri su našli utočište i lideri reformističkog muslimanskog bratsva Sanusi, pa je ona od 1895. postala centar njihovog pokreta.
Taj buntovni kraj koji nisu uspjeli pokoriti ni Osmanlije, pokorila je tek Armija Kraljevine Italije u kampanji 1930. - 1931.

Nomadsko stočarstvo i datulje bili su tradicionalna baza ekonomije toga kraja, od kraja 1950-ih to je i nafta, a od kraja 1970-ih to je i poljoprivreda od kad je puštena u pogon Velika umjetna rijeka, pa se mogu navodnjavati i pustinjski krajevi.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Al Kufrah (Al Kufrah)'' (na portalu Mapnall) 
 ''Kufrah, Al-'' (na portalu Hrvatska enciklopedija / LZMK)
Al Jawf (Libija)

**Al Jawf** (arapski: الجوف / Al Ğawf) čita se ili **El Džaf** je oaza i grad od 17,320 stanovnika na jugoistoku Libije u Okrugu Kufra u kom je i administrativni centar.

## Geografija

Al Jawf se prostire po oazi Libijske pustinje u regiji Kirenajka, udaljen 1,019 km južno od Bengazija.

## Karakteristike

Današnji Al Jawf je administrativno-trgovački centar svog okruga i mjesto sa bolnicom i aerodromom Kufra (IATA: AKF, ICAO: HLKF) sa letovima sa Bengazi.
Pored poduzeća koja se bave servisiranjem naftaških polja, od kraja 1970-ih oaza je postala poznata i po poljoprivredi od kad je puštena u pogon Velika umjetna rijeka, pa se mogu navodnjavati i pustinjski krajevi.

## Reference
 
## Vanjske veze
* ''Intricate Patterns of the Oasis of Kufra''
The Bears and I

***The Bears and I*** () je američki igrani film snimljen 1974. godine u režiji Bernarda McEveetyja. Protagonist, čiji lik tumači Patrick Wayne, je veteran vijetnamskog rata koji dolazi predati stvari svog poginulog ratnog druga njegovom ocu - indijanskom poglavici (čiji lik tumači Chief Dan George). Radnja prikazuje kako se odluči zadržati u tamošnjoj divljini i brinuti o tri medvjeda koja su ostala bez majke.

## Uloge
*Patrick Wayne ... Bob Leslie
*Chief Dan George ... Poglavica Peter A-Tas-Ka-Nay
*Andrew Duggan ... Komesar Gaines
*Michael Ansara ... Oliver Red Fern
*Robert Pine ... John McCarten
*Valentin de Vargas ... Sam Eagle Speaker 
*Hal Baylor ... Predradnik

## Vanjske veze
* 
*
Kraljevina Libija

**Ujedinjeno Kraljevstvo Libija** (arapski: المملكة الليبية / Al-Mamlakah Al-Lībiyya) zvano i *Kraljevina Libija* bila je monarhija koja je egzistirala od 1951. do 1969. kad je njen kralj Idris I svrgnut sa trona državnim udarom koji je izveo Moamer Gadafi.

## Historija

Nakon četverogodišnjeg natezanja i pregovaranja u Ujedinjenim narodima o budućnosti tadašnje (bivše) talijanske kolonije, - na Generalnoj skupština Ujedinjenih naroda u novembru 1949. je izglasano da Libija najkasnije do 1. januara 1952. treba postati 
ujedinjeno i nezavisno kraljevstvo.

Nakon tog je sastavljen ustav kojim se formira federalna država sa posebnim parlamentom za svaku od historijskih provincija (Tripolitaniju, Kirenajku i Fezan, a za kralja je izabran britanski favorit - Idris I.

On je 24. decembra 1951. proglasio je zemlju nezavisnom. Rad političkih partija je zabranjen, a kraljeva vlast je bila apsolutna. Uskoro su izbile i trzavice na relaciji Tripolitanija, Kirenajka jer je kralj osjećao veću sklonost prema Kirenajki i tamo počeo graditi novu prijestolnicu Beidu.

Iako se Kraljevina Libija pridružila Arapskoj ligi 1953. a 1956. za Sueske krize nije dozvolila Britanskoj armiji da koristi njeno ozemlje, ipak je Idrisova vlada u međunarodnim poslovima zauzimala prozapadna stajališta.

Kralj je na sebe privukao bijes mladih oficira za Šestodnevnog rata u junu 1967. kad je odbio jasno osuditi Izrael. Oni su na čelu sa pukovnikom Moamerom Gadafijem 1. septembra 1969. izveli državni udar i srušili monarhiju.

## Reference

## Vanjske veze

* ''The United Kingdom of Libya''
Džabal al Akhdar (okrug)

**Džabal al Akhdar** (arapski: الجبل الأخضر/ al-Jabal al-Akhḍar) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno podjeljena.

## Geografija

Džabal al Akhdar se prostire na sjeveroistoku zemlje duž Sredozemnog mora i po polupustinjskoj unutrašnjosti na površini od 11,429 km² u kojoj živi 209,978 stanovnika.

Okrug Džabal al Akhdar sa sjevera graniči sa Sredozemnim morem sa istoka sa Okrugom Mardž, sa zapada sa Okrugom Derna i sa juga sa Okrugom Vahat.

Administrativni centar Okruga Džabal al Akhdar je grad Beida.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Al Jabal al Akhdar (Sha‘bīyat al Jabal al Akhḑar)'' (na portalu Mapnall)
Brusketa

**Brusketa** (, ) italijanski je antipasto (predjelo). Pravi se od grilovanog hljeba namazanog bijelim lukom i prekrivenog maslinovim uljem i solju. Varijacije uključuju nadjeve kao što je paradajz, povrće, grah, meso ili sir. Popularno jelo su bruskete sa paradajzom; jedan recept popularan van Italije uključuje bosiljak, svježi paradajz, bijeli luk i crveni luk ili mocarelu. Bruskete se serviraju obično kao užina ili predjelo. U nekim zemljama, pripremljeni nadjev se prodaje kao brusketa; postoji i komercijalna verzija malih brusketa sa izborom suhih nadjeva (*Bruschette Maretti*).

U Italiji, brusketa se obično priprema koristeći brustolina roštilj. U regionu Abruco u Italiji varijacije brusketa prave se sa salamom koja se zove *[[ventricina]]*. Svježi svinjeći proizvodi i začini zatvoreni u svinjski mjehur ostare pa se mažu na otvorene kriške hljeba koje se ponekad peku na roštilju. Jelo je razvijeno kao način iskorištavanja hljeba koji bi inače postao bajat.
U Toskani se zove *fettunta* i obično se servira bez nadjeva, uglavnom u novembru, radi toga da se okusi prvo ulje sezone.

## Historija
Brusketa potiče iz Italije, 15. vijek. Kako god, osnove jela prate se i do vremena drevnog Rima, kada su uzgajivači maslina donosili svoje masline do lokalne prese za masline i kušali uzorak svježe cijeđenog ulja s kriške hljeba.

## Etimologija
Imenica *bruschetta* (množina *bruschette*) dolazi iz glagola romanskog dijalekta, *bruscare*, što je ekvivalent italijanske riječi *abbrustolire* a znači „tostirati” ili „peći preko uglja”. Tostiranje hljeba i namakanje u svježe cijeđenom maslinovom ulju „praksa je vjerovatno stara koliko i sam Rim”.

U SAD-u, riječ se ponekad koristi za pripremljeni nadjev, koji se prodaje u teglama i obično je zasnovan na paradajzu, ne na hljebu, na način nepoznat Italijanima.


File:Bruschetta.jpg|Bruskete s nasječenim paradajzom i bosiljkom
File:Bruschetta 02 schinken.jpg|Bruskete s maslinovim uljem i pršutom


## Povezano

* Hljeb s bijelim lukom
* Krostini
* Kruton
* Popis jela s hljebom
* Popis jela s tostiranjem
* *[[Pa amb tomàquet]]*, slično jelo u katalonskoj kuhinji

## Reference

## Vanjske veze

* ''Food Timeline'': Brusketa
Džafara (okrug)

**Džafara** (arapski: الجفارة/ Al Jifārah) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno 
podjeljena.

## Geografija

Džafara se prostire na sjeverozapadu zemlje od Sredozemnog mora do polupustinjske unutrašnjosti na površini od 2,666 km² u kojoj živi 443,768 stanovnika.

Okrug Džafara sa sjevera graniči sa Sredozemnim morem sa istoka sa Okrugom Tripoli, sa zapada sa Okrugom Zavija i sa juga sa Okrugom Džabal al Garbi.

Džafara je ravnica koja se od 200 metara nadmorske visine blago spušta do razine more.

Administrativni centar Okruga Džafara je grad Azízíja.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Al Jfara (Sha‘bīyat al Jafārah)'' (na portalu Mapnall)
Džabal al Garbi (okrug)

**Džabal al Garbi** (arapski: الجبل الغربي/ Al Ǧabal al Gharbi prevedeno *Zapadne planine*) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno podjeljena.

## Geografija

Džabal al Garbi prostire se po sredini zemlje po polupustinjskoj unutrašnjosti na površini od 76,717 km² u kojoj živi 307,616 stanovnika.

Okrug Džabal al Garbi graniči sa slijedećim okruzima, sa istoka sa Sirtom i Misratom, sa sjeveroistoka sa Murgubom, sa sjevera sa Džafarom, Zavijom i Tripolijem, sa sjeverozapada sa Nukat al Hamsom sa zapada sa Nalutom, sa juga sa Vadi Al Šatijem i sa jugoistoka Džufrom

Džabal al Garbi je najvećim dijelom ravnica Gefara nadmorske visine 200 metara , osim na krajnjem sjeveru gdje se uzdiže masiv Jebel Nafusa.

Administrativni centar Okruga Džabal al Garbi je grad Garian.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Al Jabal al Gharbi (Sha‘bīyat al Jabal al Gharbī)'' (na portalu Mapnall)
Jebel Nafusa

**Jebel Nafusa** (arapski: جبل نفوسة / Jabal Nafūsah, prevedeno Zapadne planine) je niski vapnenački planinski masiv na sjeverozapadu Libije.

## Geografija
Masiv se proteže od zapada prema istoku u dužinu od nekih 190 km od tuniske granice kod Vazina do Kikle, zatim u u blagom luku od nekih 150 km skreće na sjeveroistok prema mediteranskoj obali i svršava u brdima nedaleko Homsa. Planine masiva visoke su od 460 do 980 metara. Na samom vrhu nalazi se visoravan široka od 19 do 26 km.

Sa sjeverne strane je obrastao makijom i travom, za razliku od toga sa juga je gol pa se vidi njegova vulkanska građa od bazaltnih stijena. Većinsko stanovništvo u masivu su Berberi koji govore nafusi. Duž čitavog masiva razvijeno je nomadsko stočarstvo, a na rijetkim raspršenim parcelama uzgajaju se masline, žitarice, smokve, kajsije i duhan a raste i samonikla trava esparto koja se bere i prodaje.

Veći urbani centri su Nalut, Jafran, Džadu i Garian. Jebel Nafusa se prostire preko sljedećih libijskih okruga :Nalut, Džabal al Garbi, Murgub i vrlo malim dijelom Tripolija.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Nafūsah Plateau'' 
* ''Nafūsah Plateau''
Garian

**Garian** (arapski: غريان / Gharyān) je grad od 16,420 stanovnika (178.380 sa okolicom) na sjeverozapadu Libije u Okrugu Džabal al Garbi u kom je administrativni centar.

Garian je svojevremeno bio poznat kao centar talijanske kolonizacije.

## Geografija

Garian leži u unutrašnjosti zemlje u podnožju masiva Jebel Nafusa, osamdesetak km južno od glavnog grada Tripolija.
## Historija

Osmanlije na čelu sa čuvenim Dragutom zauzele su Garian - 1552. i podigle utvrdu na temeljime starije kazbe. Unutar nje i oko nje izrastao je poprilično velik grad, koji je početkom 20. vijeka imao oko 30000 stanovnika.

Jedinice Armije Kraljevine Italije zauzele su Garian u decembru 1912. ali su se zbog pobune i otpora stanovništva povukle iz njega u julu 1915. ponovno su se vratile da bi trajno ostale 17. novembra 1922.

Prema popisu koji je provela talijanska kolonijalna uprava - Garian je 1915. imao 29.850 stanovnika.
Talijani su svojski potrudili da Garian koloniziraju seljacima koji su uzgajali duhan. Izgradili su željezničku prugu do Tripolija, podigli brojne moderne 
zgrade za administraciju, kasarne za vojsku, škole i hotel.

Današnji Garian je administrativno-trgovački centar poljoprivrednog kraja.

## Privreda

Ekonomija grada bazira se na prehrambenoj industriji (mlinarstvu i preradi maslinovog ulja) i na tradicionalnom zanatstvu (grnčarstvo i tkanju tepiha).
Autoputom je povezan sa Tripolijem, a relativno dobrim cestama sa okolnim gradovima.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Garian''
Azízíja

**Azízíja** (arapski: العزيزية / al-ʿAzīziyyah) je grad od 29,310 stanovnika na sjeverozapadu Libije u Okrugu Džafara u kom je administrativni centar.

Azízíja je vjerojatno najpoznatija po tom što je bila prijestolnica prve ali (kratkotrajne) arapske republike osnovane 19. novembra 1918. pod imenom **Republika Tripolitanija**.

## Geografija

Azízíja leži u unutrašnjosti udaljena 48 km jugozapadno od glavnog grada Tripolija , sa njim je danas povezana autoputom tako da je u neku ruku satelitsko naselje tog grada. Aerodrom Tripoli leži svega tridesetak km sjeveroistočno pa je bliži Azízíji nego Tripoliju.

## Historija

Jedinice Armije Kraljevine Italije zauzele su Aziziju 16. novembra 1912. ali su se zbog pobune i otpora stanovništva morale povući iz nje 15. jula 1915. Zbog tog je upravo Azízíja odabrana od lokalnih pobunjenika da postane prijestolnica Tripolitanije. 
Talijanska vojska ponovno je ušla u Aziziju tek 1919. Taj kraj ostao je buntovan pa je vojska u aprilu i maju 1922. poduzela čitav niz kampanja da slomi pobunjenike.

Za talijanske kolonijalne uprave - Azízíja je 1929. imala tek nešto više od 200 stanovnika, među njima 30 talijanskih kolonista.
Talijani su svojski uprli da od tog polupustinjskog kraja naprave plodnu oazu, iskopali su čitav niz arteskih bunara i počeli navodnjavati velike vrtove. Zbog zaštite od vrućeg saharskog ghiblija zasadili su barijere od grmolikog bilja, murvi i eukaliptusa.
Tako su uspjeli proizvesti poprilične količine povrća koje je na talijansko tržište stizalo u novembru i januaru, dva mjeseca prije prvih plodova sa Sicilije.
Po suhoj okolici zasadili su čitave šumarke maslina.

Današnja Azízíja je administrativno-trgovački centar svog okruga.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Azizia''
Muhamed Ali as-Senusi

**Muhamed Ali as-Senusi** (1787., selo Tursh pored Mostaganema - 7. septembar 1859., Džagbub, Kirenajka) bio je sjevernoafrički islamski teolog, poznat kao osnivač borbenog misticističkog pokreta Sanusi, koji je pomogao Libiji da postane nezavisna polovicom 20. vijeka.

## Biografija

U vrijeme dok se kao mladić formirao kao ličnost u svojoj rodnoj zemlji, koja je tad bila dio Osmanskog Carstva, Muhamed Senusi je promatrao korumpiranost osmanskih upravitelja. Kako bi nastavio svoje teološko obrazovanje - 1821. otišao je u marokanski Fès. Maroko je tad bio nominalno nezavisan, ali je zapravo bio Francuska kolonija. Iskustvo koje je tamo stekao uvjerile su ga da islamske zemlje trpe pod tuđinskom vlašću, uz činjenicu da se to događa zbog urođene slabosti islamskih zemalja, zbog tog je smatrao da treba revitalizirati islamsku Ummu.

Nakon hadža u Mekku 1828. as-Senusi je posjetio Egipat. Kako su ga još od Maroka privlačili misticistički pokreti i bratsva poput sufijskih, u Egiptu se pridružio raznim redovima, sa nadom da će otkriti što više o njihovoj organizaciji i doktrini. Za boravka u Hidžazu (danas dio Saudijske Arabije) - 1837. osnovao je svoj vlastiti red, koji je kasnije postao poznat kao Sanusija. Svoje je aktivnosti ograničio na beduinska plemena u tom kraju, i nije se osudio dirati u njihovu plemensku hijerarhiju niti u religijska uvjerenja.

Osmanske vlasti protjerale su ga iz Hidžaza pa se 1843. preselio u libijsku Kirenajku, gdje se koristio istom taktikom širenjem utjecaja među plemenima, kako bi stvorio pouzdan instrument za rušenje postojeće strukture moći.

Negdje oko 1856. preselio je svoje bratstvo u još zabačeniji Džagbub, također u Kirenajki, ali što podalje od osmanske i egipatske kontrole, ali dovoljno blizu sjevernoafričkih karavanskih puteva prema Supsaharskoj i Istočnoj Africi. Jer mu je ta lokacija nudila izvrsne mogućnosti da i nadalje širi utjecaj među plemenima.

Njegovo Sanusijsko bratvo postalo je naročito popularano u Kirenajki, ono je početkom 20. vijeka predvodilo oslobodilački pokret protiv talijanske kolonizacije. Njegov unuk Idris I postao je 1951. kralj Ujedinjene Kraljevine Libije i vladao njome sve do 1969. kad je svrgnut državnim udarom.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Al-Sanūsī, Islamic religious leader''
Esala Masi

**Esala Masi** (Ba, 9. ožujka 1974.) je umirovljeni fidžijski nogometaš i reprezentativac, aktualni trener rezervne momčadi australskog kluba Mitchelton FC. Masi je igrao kao napadač, a u vlastitoj državi se smatra nogometnom legendom; s 32 gola i 52 nastupa, Masi je aktualni rekorder i po broju golova i po broju nastupa za fidžijsku reprezentaciju, za koju je igrao od 1997. do 2005. godine. 

Tokom karijere je promijenio priličan broj klubova, međutim veliku većinu svoje karijere proveo je u Australiji, dok je kratko igrao i na rodnom Fidžiju te u Maleziji. 

Njegov otac, Esala Masi, Sr., također je bio profesionalni nogometaš koji je igrao za reprezentaciju tokom 60-ih godina, dok je njegov rođak, Manoa Masi, također bio profesionalni nogometaš i reprezentativac. 

## Vanjske veze
*
Roy Krishna

**Roy Krishna** (Labasa, 30. kolovoza 1987.) je fidžijski nogometaš i reprezentativac koji igra kao napadač. Nakon višegodišnje karijere na Novom Zelandu, Krishna je 2019. godine prešao u indijski ATK, gdje je ujedno i kapetan. 

Nakon igranja za mlađe uzraste, Krishna je 2007. godine debitirao za seniorsku reprezentaciju Fidžija, s kojim je igrao na nekoliko regionalnih turnira i osvojio nekoliko medalja; godine 2016., bio je jedan od starijih igrača u U-23 reprezentaciji koja je nastupila na Olimpijskim igrama 2016. godine. Danas je reprezentativni kapetan te je s 29 golova drugi najbolji strijelac u historiji reprezentacije, iza Esale Masija. 

Od srpnja 2018. je u braku s manekenkom i poslovnom ženom, Naziah Ali, dok je u prosincu iste godine stekao i novozelandsko državljanstvo.

## Vanjske veze
* 
*
Dečak

**Dečak** (ijek. **dječak**) je mladi muškarac od detinjstva do adolescencije kada postaje muškarac. Neki izvori navode da je to period od rođenja do odrastanja.

Proces kada dečak odrasta i postaje polno zrela osoba obuhvata više fizičkih promena koje se dešavaju (jačanje skeleta i mišića, pojava dlaka na svim delovima tela uključujući i bradu, pojačano aktiviranje znojnih žlezda itd).

## Reference

## Vanjske veze
*
Murgub (okrug)

**Murgub** (arapski: المرقب / Al Murqub) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno podjeljena.

## Geografija

Murgub se prostire na sjever zemlje duž obale Sredozemnog mora i po polupustinjskoj unutrašnjosti na površini od 6,796 km² u kojoj živi 448,260 stanovnika.

Okrug Murgub graniči sa slijedećim libijskim okruzima, sa istoka i juga sa Misratom, sa sjeverozapada sa Tripolijem i sa zapada Džabal al Garbijem, a sa sjevera mu je granica Sredozemno more.

Murgub je najvećim dijelom ravničarski kraj, osim kod Homsa gdje završavaju posljednja brdamasiv Masiva Jebel Nafusa.

Administrativni centar Okruga Murgub je grad Homs.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Al Murgub (Al Marqab)'' (na portalu Mapnall)
Homs (Libija)

**Homs** (arapski: الخمس / Al-Khums) je lučki grad od 38,174 stanovnika (191.649 sa širom okolicom) na sjeverozapadu Libije u Okrugu Murgub u kom je administrativni centar.

Homs je danas najpoznatiji po arheološkom nalazištu Leptis Magna koje je 1982. uvršteno na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Africi.

## Geografija

Homs leži na sredozemnoj obali u podnožju brda Margheb (180 m) završetku Masiva Jebel Nafusa, 3 km zapadno od ušća Vadi Lebde i arheološkog nalazišta Leptis Magna udaljen stotinjak km istočno od glavnog grada Tripolija.

## Historija
Historija Homsa seže do rimskih vremena, predpostavlja se da je bio jedno od predgrađa Leptis Magne.

Današnji Homs je novovjekog porjekla mjesto koje je počeo dobivati na značenju za osmanskih vremena odkad je 1845. postao administrativni centar sandžaka. Rastu grada pridonjeli su i Britanci koji u to vrijeme u Homsu kupovali velike količine trave esparto. Uskoro je nekoliko evropskih država otvorilo konzulate, a krajem 19. vijeka pojavili su se i prvi turisti što zbog klime što zbog Leptis Magne.

Jedinice Armije Kraljevine Italije zauzele su Homs u 17. oktobra 1911. on im je poslužio kao odskočna daska za definitivnu okupaciju toga kraja 27. februara 1912.

Za talijanske kolonijalne uprave - Homs je bio administrativni centar *Komesarijata Leptis*. Talijani su podigli brojne građevine, među ostalim utvrdu na brdu Margheb, kasarne, administrativne zgrade, škole, katoličku crkvu i nekoliko džamija. 
Unaprijedili su i promet espartom podignuvši pogone za prešanje i pakiranje.

Današnji Homs pored tog što je administrativno-trgovački centar je i univerzitetski grad od 1991.

## Privreda i transport

Ekonomija grada bazira se na prehrambenoj industriji (konzerviranje riba i datulja, prerada maslinovog ulja) uz to ima i tvornicu sapuna, cementaru  i veliku termoelektranu snage 550 MW podignutu 2016.
Uz sve to tu je tradicionalni posao sa espartom i turizam vezan uz Leptis Magnu.

Obalnim autoputom Via Balbia povezan je sa Tripolijem, Bengazijem i Kairom.

## Reference
 
## Vanjske veze
* ''Homs, službene stranice''  
* ''Homs''
Vazin

**Vazin** (arapski: وازن / Wāzzin)  je pogranični gradić od 3,792 stanovnika na sjeverozapadu Libije u Okrugu Nalut.

## Geografija

Vazin se nalazi u brdima Masiva Jebel Nafusa pored tuniske granice, udaljen 360 km jugozapadno od Tripolija.

## Historija

Vazin je izrastao oko utvrde (gasr) podignute 1482.

Današnji Vazin je najpoznatiji po bitkama koje su se vodile od aprila do jula 2011 između Gadafijevih snaga i ustanika po brdima Masiva Jebel Nafusa. Tad je i sam gradić nekoliko puta prelazio iz ruke u ruku.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Wazin Map - Satellite Images of Wazin''
Vilsoni Hereniko

**Vilsoni Hereniko** (Hapmak, 13. listopada 1954.) je fidžijski dramski pisac, scenarist, filmski režiser i akademik, jedan od globalno najpoznatijih fidžijskih autora. Hereniko je jedan od najranijih autora autohtone fidžijske književnosti, koja se počela razvijati tokom 70-ih godina, nakon osamostaljena od Ujedinjenog Kraljevstva, a poznat je i kao pisac i režiser zasad jedinog fidžijskog igranog filma, *[[The Land Has Eyes]]* iz 2004. godine. 

Hereniko se rodio na otoku Rotumi, gdje se inicijalno školovao. Diplomirao je pedagogiju na Univerzitetu južnog Pacifika, nakon čega je isto magistrirao pri Univerzitetu u Newcastlu. U konačnici je doktorirao književnost i jezik na svom matičnom univerzitetu. Danas predaje književnost, teatar i film pri Centru za pacifičkootočne studije, u sklopu Univerziteta na Havajima. 

Svoju književnu karijeru započeo je 70-ih godina, objavljujući nacionalno uspješne drame poput *Don't Cry Mama*, *A Child For Iva*, *Sera's Choice* i *The Monster*. Godine 1997. dobio je Nagradu Elliott Cade za sveopći doprinos književnosti. U kontekstu filma, Hereniko je bio član žirija i selekcijskog odbora pri Filmskom festivalu na Havajima, a 2004. godine se i sam okušao u filmskoj umjetnosti, napisavši i režiravši igrani film *[[The Land Has Eyes]]*, koji je tako postao prvi (i dosad jedini) fidžijski igrani film. Film je premijerno prikazan na Filmskom festivalu Sundance 2004. godine, uz vrlo dobre kritike, te je bio prvi službeni fidžijski kandidat za Oscara za najbolji strani film, mada nije završio na konačnom popisu nominiranih. Film je dobio i nekoliko regionalnih filmskih nagrada. 

## Izabrana bibliografija

* *Two Plays*, 1987. ()
* *The Monster and Other Plays*, 1989. ()
* *The Wicked Cat*, 1991. ()
* *Last virgin in Paradise: A Serious Ccomedy*, 1993. ()
* *Woven Gods: Female Clowns and Power in Rotuma*, 1995. ()
* *Sina & Tinilau*, 1997. ()
* *Inside Out: Literature, Cultural Politics, and Identity in the New Pacific* (ur.), 1999. ()

## Reference

## Vanjske veze
* Interview with Vilsoni Hereniko
* Biography on the website of the University of Hawai'i 
* Biography on Rotuma.net
Nalut

**Nalut** (arapski:نالوت / Nālūt, berberski: Lalut ali i Nalut) je grad od 10,380 stanovnika na sjeverozapadu Libije u Okrugu Nalut u kom je administrativni centar.

Nalut je poznat po nekoliko dobro očuvanih berberskih ksareva koji privlače velik broj turista.

## Geografija

Nalut leži na zapadnom kraju Masiva Jebel Nafusa, 60 km od tuniske granice, udaljen 270 km jugozapadno od Tripolija.

On je posljednje naselje u brdima Jebel Nafusa na putu prema mitskoj pustinjskoj oazi Gadames, pa je nekad bio važna stanica na karavanskom putu kroz Saharu.

## Historija
Današnji Nalut je administrativno-trgovačko-zdravstveni centar svog okruga.
Razbacani gradić okružen ruševinama antičkih naselja od kojih većina još leži zatrpana. 
Najatraktivniji je danas napušteni - berberski ksar (utvrda) - **Ghasro** na vrhu strmog brda, sa gotovo 400 prostorija.

Orginalno je korišten kao ambar za skladištenje žita, ulja i kojekakvih drugih plodova i proizvoda. 
Govori se da je podignut 1240., ali mještani kažu da je star najmanje 2000 godina, pa bi tek detaljna arheološka istraživanja mogla rješiti tu dilemu.

Nedavno su jedan km sjeveroistočno od centra grada na lokalitetu Mardvat, iskopani fosilni ostaci dinosaura.

U gradu se održava festival proljeća, koji za cilj ima očuvanje i promociju berberske kulture.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Nalut, Finest ghurfas''
Nalut (okrug)

**Nalut** (arapski: نالوت / Nālūt, berberski: Nalut ili Lalūt) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno podjeljena.

## Geografija

Nalut se prostire na sjeverozapadu zemlje po pustinjskom kraju, na površini od 67,191 km² u kom živi 97,333 stanovnika.

Okrug Nalut graniči sa zapada sa Tunisom i Alžirom, sa sjeveroistoka sa Okrugom Nukat al Hams, a sa istoka sa Okrugom Džabal al Garbi i sa juga sa Okrugom Vadi Al Šati.

Administrativni centar Okruga Nalut je grad Nalut. Pored njega veći urbani centar je Gadames.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Sha‘bīyat Nālūt'' (na portalu Mapnall)
Nukat al Hams (okrug)

**Nukat al Hams** (arapski: النقاط الخمس / Nuqāṭ al Ḫams) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno podjeljena.

## Geografija

Nukat al Hams se prostire na krajnjem sjeverozapadu zemlje duž Sredozemnog mora, na površini od 6,089 km² u komživi 292,440 stanovnika.

Okrug Nukat al Hams graniči sa zapada sa Tuniskim i Vilajetom Médenine, a sa sjevera sa Sredozemnim morem. 
Unutar zemlje graniči sa slijedećim okruzima; Zavijom a sa istoka, Džabal al Garbijem sa jugoistoka i sa Nalutom na jugozapadu.

Administrativni centar Okruga Nukat al Hams je grad Zuara.

## Reference

## Vanjske veze
* ''An Nuqat al Khams (Sha‘bīyat an Nuqāţ al Khams)'' (na portalu Mapnall)
Džagbub

**Džagbub** (arapski: الجغبوب‎/ al-Jaghbūb) je oaza i grad od 2,768 stanovnika na sjeveroistoku Libije u Okruga Butnan.

## Geografija

Džagbub leži na sjevernom rubu Libijske pustinje nedaleko od egipatske granice u geološkoj depresiji. 
Grad je cestom povezan sa Tobrukom koji je udaljen 290 km sjeverno.

## Historija
Džagbub je od davnina jedna od važnijih stanica na hodočasničkim i karavanskim putevima prema Supsaharskoj i Istočnoj Africi.

Zbog njegove izoliranosti od osmanske i evropske kontrole, između 1856.-95. bio je centar borbenog religijskog bratstva Sanusi.
Bratsvo i njihov lider Muhamed Ali as-Senusi tu su pronašli mir za daljnje širenje svojih ideja, oni su osnovali zaviju sa bibliotekom. 
Muhamed Ali as-Senusi je 1859. umro u gradu, pa je u njemu i pokopan.

Džamija sa njegovim turbetom danas je najveća atrakcija te bedemom opasane kazbe.

Za Drugog svjetskog rata u prvoj ofenzivi koju je poduzela Britanska 8 armija generala Archibalda Wavella u jesen 1940., među prvima se našao na udaru izolirani garnizon talijanske vojske u Džagbubu. Uspio je odoljevati napadima sve do 22. februara 1941. kad se predao.

Istoimena oaza je poznata po datuljama.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Jaghbub''
Ksar

**Ksar** (arapski: قصر/*qṣer*, berberski: ⵉⴴⵔⵎ *aghrem* ili *ighrem*) ili **ksour** (kako glasi plural) je ime za utvrđeno selo u zemljama Sjeverne Afrike i Sahela.

## Karakteristike
Etimologija te riječi je arapska, a znači *[[palača]]*.
Ksar je orginalno bio izum berberske arhitekture, iako oni to drugačije zovu - aghrem.
Obično dobro prikriveni usred pustoši, ksari izgledaju kao ogromne košnice u kamenu, te pustinjske utvrde bile su nekada sastajališta polunomadskih stanovnika regije koji su u njima spremali svoju žetvu, da se osiguraju od krađa po zasvođenim prostorijama zvanim *ghorfas*.

Po ksarovima su uz ghorfase (ambare) građene i kuće za stanovanje, a zavisno o veličini sela i druge građevine kao što su džamije. Vanjska strana ksara najčešće je vrlo 
jednostavna, to je jedan kontinuirani zid, nalik na - bedem. Ako i postoje prozori, oni su obično vrlo visoko.

Većina je građena od adobe, nepečene opeke, poneki sa dijelovima od kamena, a neki su uklesani u stjene.
Takvi su ksarevi iz tuniskog Tataouina; Cheninii Douiret.

Poneki ksarovi kao što su oni iz Mauritanije uvršteni su na UNESCO-vu 
Listu mjesta svjetske baštine u Africi pod imenom Stari ksarovi Mauretanije).

## Povezano
* Kazba

## Reference

## Vanjske veze

* ''Berber Architecture''
Zavoj

**Zavoj** ili **bandaža** je traka od platna ili gaze koja služi za povezivanje rana, njihovo previjanje ili fiksiranje određenog dela tela koji je povređen. Kada se koristi obloga, ona se stavlja na samu ranu, a zavoj u tom slučaju drži oblogu. Bez obloge, zavoj se obično koristi za zaštitu ili pričvršćivanje zgloba. Mogu pomoći i prilikom krvarenja.

U zavisnosti od upotrebe, postoje različite veličine zavoja: najmanji se koriste za prste i manje povrede, dok oni najveći služe za previjanje noge ili trupa.

## Reference

## Vanjske veze
*
Zavija (okrug)

**Zavija** (arapski: محافظة الزاوية‎ / Az Zāwiya) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno podjeljena.

## Geografija

Zavija se prostire na sjeverozapadu zemlje duž Sredozemnog mora, na površini od 2,753 km² u kom živi 300,894 stanovnika.

Okrug Zavija graniči sa slijedećim libijskim okruzima; Tripolijem sa istoka, Džafarom sa jugoistoka, Džabal al Garbijem sa juga i sa Nukat al Hamsom sa zapada, dok mu je na sjeveru granica Sredozemno more

Administrativni centar Okruga Zavija je grad Zavija.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Az Zawiyah (Sha‘bīyat az Zāwiyah)'' (na portalu Mapnall)
Zuara

**Zuara** (arapski:زوارة / Zuwārah) je lučki grad od 21,600 stanovnika (172.610 sa širom okolicom) na sjeverozapadu Libije u Okrugu Nukat al Hams u 
kom je administrativni centar.

## Geografija

Zuara leži na obali Sredozemnog mora udaljena 105 km zapadno prijestolnice Tripolija.

## Historija

Mjesto je prvi put dokumentirano pod imenom *Punta dar Zoyara* na katalonskoj nautičkoj  karti 1375., ali se pretpostavlja da je starije izraslo na mjestu antičkog - *Statio ad Amonem*, mjestu malog značaja; ali za to još nema nikakakvih materijalnih dokaza.

Za talijanske kolonijalne uprave (1912.-43.) bio je važan garnizon na zapadnoj granici. U to vrijeme podignuta je i željeznička pruga od Tripolija do Zuare koji je bio poljednja stanica.
ime mu potječe od berberskog plemena koje je u njemu živjelo, iako ih danas u gradu više nema toliko puno.

## Privreda i transport

Pored luke i ribarstva za ekonomiju grada važna je i trgovina travom esparto, datuljama i žitaricima.

Zuara ima i aerodromom (IATA: WAX, ICAO: HLZW).

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Zuara''
Kikla

**Kikla** (arapski: ككلة)  je grad i općina od desetak hiljada stanovnika  na sjeverozapadu Libije u Okrugu Džabal al Garbi.

## Geografija

Kikla se nalazi u brdima Masiva Jebel Nafusa udaljena 150 km jugozapadno od Tripolija.
Poznata je po svojim berberskim sztanovnicima, koji su većinom pripadnici istog plemena - Kikla.
## Historija
Za osmanske vlasti taj kraj je bio poznat po otporu i bunama.

Današnja Kikla je poznata po čestim incidentima sa žrtvama koji izbijaju zbog navodnog Gadafijevog protežiranja nomadskih stočara Mašašija koji su se naselili u Kikli na zemlji plemena Kikla.

## Reference
 
## Vanjske veze
* ''Kikla, Libya''
Lackov

**Lackov** je naseljeno mjesto u okrugu Krupina, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze
*
Gat (okrug)

**Gat** (arapski: غات / Ġāt) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno podjeljena.

## Geografija

Gat se prostire na zapadu zemlje po pustinjskom Fezanu, na površini od 68,482 km² u kom
živi 23,929 stanovnika.

Okrug Gat graniči sa slijedećim libijskim okruzima; sa Vadi Al Šatijem na sjeveru, Vadi al Hajom na sjeveroistoku i sa Murzukom na istoku. Na zapadu graniči sa Alžirom i jednim malim dijelom sa Nigerom.

Administrativni centar Okruga Gat je istoimeni grad Gat.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Ghat (Sha‘bīyat Ghāt)'' (na portalu Mapnall)
Supermarket

**Supermarket** je vrsta prodavnice u kojoj je kupcima na raspolaganju veliki broj brendova hrane, pića, kućnih proizvoda i drugih artikala, sortiranih po nameni u odeljke (odeljenja) i postavljenih na police.

Supermarketi kombinovani sa robnom kućom se zovu hipermarketi. Nalaze se obično u okviru trgovinskih lanaca prodavnica. U Srbiji najpopularniji supermarketi su Lidl, Roda, Dis, Idea, Maksi i drugi.

## Izgled
U skoro svakom supermarketu postoje odeljenja za voće, povrće, konditorske proizvode (slatkiši, keks, čokolade), pića (voda, sok, gazirana pića), smrznute proizvode (pavlaka, mleko, kiselo mleko) i tehniku (televizori, računari, manji kućni aparati). Neki supermarketi prodaju i odeću, alkohol, sportsku opremu, društvene igre i dr. U njima se nalaze i dugački frižideri sa suhomesnatim proizvodima na kojim radi jedan ili više radnika.

Supermarketi radi efikasnosti moraju da imaju veći broj kasa za plaćanje. Sve više se u supermarketima uspostavlja praksa uvođenja brzih kasa na kojima kupci sa manjim brojem artikala mogu brže da završe kupovinu bez čekanja ostalih koji imaju mnogo više artikala od njih. Granica za brze kase se uglavnom uspostavlja na 5 ili 10 artikala. Postoje i supermarketi sa samouslužnim kasama.

## Reference

## Vanjske veze
*
Tadrart Akakus

**Tadrart Akakus** (arapski: تدرارت أكاكوس‎, *Tadrārt Akākūs* što prevedeno sa tahagartskog znači Planina Akakus) je ime planinskog masiva na jugozapadu Libije u Okrugu Gat u pustinjskom Fezanu pored alžirske granice.

Masiv je poznat po brojnim pećinskim crtežima koji su 1985. pod istim imenom uvršteni na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Africi.

## Karakteristike

Tadrart Akakus se nalazi nedaleko od alžirskog lokaliteta Tassili n'Ajjer koji se također nalazi na UNESCO-voj Listi. 
Po pećinama tog stjenovitog pmasiva pronađeno je hiljadu petroglifa u vrlo različitim stilovima, koji datiraju od gornjeg paleolita (12 000) do 100 naše ere.
Oni dokumentiraju značajne promjene u flori i fauni, ali i različite načine života stanovnika koji su živjeli jedna za drugim na tom saharskom 
kraju.
 
Najstarije slikarije spadaju u period **Divlje [[fauna|faune]]** (10. milenijum pne.|10 000. pne.]]-6000. pne.) to su velike ilustracije životinja poput žirafa, slonova, vodenjkonja i nosoroga. U to vrijeme taj kraj bio mnogo vlažniji i zeleniji nego što je danas.

Nakon tog slijedio je **Period okrugle glave** (8000. pne.-6000. pne.). Taj period preklapa se sa prethodnimn na tim slikarijama pojavuljuju se čudne ljudske figure koje izgledaju kao da plutaju.
Po nekim analitičarima te slikarije bliske su  šamanizmnu, u to vrijeme ljudi još uvjek žive kao lovci.

Nakon tog uslijedio je **Pastoralni period** (5500. pne.-2000. pne.), u to vrijeme se počinje prikazivati sjedilački i organiziraniji način života. U tom periodu pojavljuju se domaće životinje, a ljudske figure prikazaju se sa kopljima kako izvode neke ceremonije.

Nakon tog perioda klima je postajala sve sušnija, pa je putovanje na veće udaljenosti postala prijeka potreba da se osigura egzistencija, pa je to je dovelo do **Perioda [[konj]]a** (1000. pne.-1. godina Nove ere). Na tim petroglifima pored konja, pojavljuju se i zaprežna kola koja vuku konji. Ljudi su prikazani obučeni u složeniju odjeću i opremljeni boljim oružjem. 
Najnovije period zove se - **Period [[deva]] ** a traje od 200. do danas, tako se zove zbog tih životinja koje su vrlo korisne u suhoj pustinjskoj klimi..

U aprilu 2009. - vandali su sprejevima crne i srebrne boje oštetili 10 lokacija u Tadrart Acacusu, a još veći vandalizam dogodio se 2014. kad su vandali ne samo sprejem već i uklesavanjem inicijala ponovo oštetili te lokalitete. Zbog tog je UNESCO 2011. upozorio libijske vlasti i zatražio uklanjanje štete, a nakon tog je 2016. stavio na listu mjesta ugrožene baštine.

Tokom vremenskog perioda od 14 milenija klima regije drastično se promijenila. Svaka promjena mijenjala je krajolik i tjerala njegove stanovnike da se prilagode. Prirodne sile koje su formirale taj kraj vidljive su u planinama.

Društvene promjene koje su uslijedile vidljive su na crtežima po stijenama. Priroda i ljudi stvorili su zadivljujuće mjesto u kojem se njihova historija
može čitati poput knjige.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Rock-Art Sites of Tadrart Acacus, Libya'' (na portalu Archaeology at Michigan State University)
Salvador Puig Antich

**Salvador Puig Antich** (; 1948–1974) bio je katalonski anarhistički militant, koji je 1974. postao posljednja osoba pogubljena garotiranjem u Španiji. Puig Antich, koji se zajedno sa terorističkom organizacijom Iberijski oslobodilački pokret borio protiv Francovog režima, na smrt je osuđen zbog ubistva pripadnika Civilne garde koje se zbilo prilikom oružanje pljačke. Njegovo suđenje i pogubljenje je postalo *[[cause célèbre]]* u međunarodnoj javnosti, a Puig Antich stekao status mučenika među radikalnim ljevičarima, anarhistima i zagovornicima katalonske nezavisnosti.

## Vanjske veze
*Articles about Salvador Puig Antich from the Kate Sharpley Library
*Papers at the Pavelló de la República CRAI Library
Sporazum iz Sunningdalea

**Sporazum iz Sunningdalea** () je naziv za sporazum između britanske vlade, irske vlade i sjevernoirskih političkih stranaka formalno sklopljen 9. decembra 1973. kojim je reformirano političko ustrojstvo Sjeverne Irske, odnosno uveden Savjet Irske () kao tijelo koje je prvi put nakon podjele Irske 1920-ih trebalo imati određene upravne ovlasti nad cijelim otokom. Glavna svrha sporazuma je bila zaustaviti sjevernoirski sukob, koji je tada doživljavao svoju eskalaciju. Sporazum je predvidio stvaranje novog sjevernoirskog parlamenta izabranog proporcionalnim sistemom, kao i sjevernoirske vlade u kojoj bi predstavnici manjinske katoličke zajednice, odnosno irskih nacionalista imali zajamčena mjesta.

Sporazum je, međutim, vrlo brzo doživio neuspjeh, prije svega zato što nije uživao podšku u velikim dijelovima obje zajednice. Privremena IRA mu se nije htjela pridružiti, smatrajući da će predstavljati smetnju ujedinjenu Irske, te je nastavila oružanu borbu protiv britanskih vlasti. Ulsterski unionisti su, također, bili nezadovoljni sporazumom koji je prvi put Sjevernu Irsku stavljao u formalnu nadležnost vlasti u Dublinu. To je uključilo i Ulstersku unionističku partiju (UUP), koja je bila potpisnik sporazuma, ali čije je vodstvo tek tijesnom većinom odobrilo sporazum.

Na izborima za britanski Parlament u februaru 1974. u Sjevernoj Irskoj su stranke zagovornice sporazuma teško poražene, te je  2. marta 1974. UUP objavio kako se povlači iz sporazuma, čime je on de facto prestao važiti.

Sporazum na Veliki petak iz 1998. godine, kojim je uspješno okončan sukob je, međutim, velikim dijelom temeljen na Sunningdaleskom sporazumu.
Gat (grad)

**Gat** (arapski: غات/ Ghāt) je oaza i grad od 6,509 stanovnika (22.800 sa širom okolicom) na sjeverozapadu Libije u Okrugu Gat u kom je administrativni centar.

## Geografija

Gat leži pored alžirske granice u pustinjskom Fezanu smješten na istočnim obroncima masiva Tadrart Akakusa, udaljen 1,339 km južno od prijestolnice Tripolija.

## Historija

Smješten na drevnoj saharskoj karavanskoj ruti, bio je trgovište robovima i predmet Istraživanja evropskih putnika tokom 19. vijeka. 
Stanovnici Gata su Tuarezi koji strogo kontroliraju svoje izvore vode i vjeruju u legendu da je obližnja planina, Idinen- utvrda duhova.
Stara medina uskih sokaka, u bijelim okrečenih kuća bila je opasana bedemom. Nad njom dominira osmanska utvrda smještena na vapnenačkom brdu.

Za talijanske kolonijalne uprave (1912.-43.) bio je važan garnizon na zapadnoj granici, smješten u staroj osmanskoj 
utvrdi koja je obnovljena i dograđena.
## Privreda i transport
Ekonomija grada bazira se na tradicionalnom zanatstvu i trgovini pamukom, duhanom i žitaricima koje se uzagajaju u oazi i stokom koja se napasa po okolnim vadijima.

Gat ima i aerodromom (IATA: GHT, ICAO: HLGT) sa samo jednom linijom za Tripoli.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Ghat'' 

Ghat, Libya
Zavija (grad)

**Zavija** (arapski: الزاوية‎/ Az-Zāwiya) je lučki grad od 91,603 stanovnika na sjeverozapadu Libije u Okrugu Zavija u kom je administrativni centar.

## Geografija

Zavija leži u obalnoj ravnici Sredozemnog mora Džafara udaljena oko 50 km zapadno prijestolnice Tripolija.

## Historija

Nedaleko od grada leže naftna polja, pa je Zavija bio prvi Libijski grad u kom je podignuta rafinerija nafte.

Kako ima dosta podzemnih voda oduvjek je bila bogat poloprivredni i stočarski kraj poznat po krumpiru, paradajzu i luku.

Grad ima i univerzitet osnovan 1988. koji danas ima 23 fakulteta.

Pored grada prolazi obalni autoput Via Balbia.

## Reference
 
## Vanjske veze
* ''al-Zawiyah''
Opći izbori u Ujedinjenom Kraljevstvu 1974.

**[[Opći izbori]] u [[UK|Ujedinjenom Kraljevstvu]] [[1974]]. godine** su održani dva puta:

*Opći izbori u Ujedinjenom Kraljevstvu u februaru 1974., koji su rezultirali zamrznutim parlamentom
*Opći izbori u Ujedinjenom Kraljevstvu u oktobru 1974. na kojima je pobijedila Laburistička stranka UK.
Opći izbori u Ujedinjenom Kraljevstvu u februaru 1974.

**[[Opći izbori]] u [[UK|Ujedinjenom Kraljevstvu]] februara [[1974]]. godine** su održani u četvrtak 28. februara 1974. godine, kada je izabrano 635 članova Doma komuna, odnosno donjeg doma Parlamenta. Sazvani su od strane tadašnjeg premijera Edwarda Heatha u pokušaju da njegova vlada dobije mandat za nepopularne mjere kojima su se trebale riješiti ekonomski problemi izazvani naftnim šokom, energetska kriza, pristupanje UK Evropskoj ekonomskoj zajednici te kompromisno rješenje za okončanje tada eskalirajućeg i sve nasilnijeg sjevernoirskog sukoba. Nakon kampanje koju su obilježile redukcije struje i trodnevni tjedan Heathova Konzervativna stranka je, uspkros nešto većeg broja ukupnih glasova, tijesno izgubila većinu u Domu komuna, a relativnu većinu dobila opozicijska Laburistička stranka bivšeg premijera Harolda Wilsona; obje stranke, međutim, nisu mogle samostalno sastaviti vladu, te su tako, prvi put u britanskoj historiji od 1929. godine, izbori rezultirali zamrznutim parlamentom. Heath je neko vrijeme pokušao sastaviti koaliciju sa Liberalnom strankom, ali je na kraju od toga odustao i podnio ostavku; Wilson je kao relativni pobjednik postao premijer na čelu manjinske vladu kojoj su liberali dali tehničku podršku. Wilsonovo odbijanje da liberalima pruži projekt reforme izbornog sistema su, pak, doveli do toga da Wilson već za nekoliko mjeseci raspiše nove izbore održane u oktobru na kojima je njegova stranka uspjela osvojiti apsolutnu većinu.

## Vanjske veze
*United Kingdom election results—summary results 1885–1979 

### Manifesti
*''Firm action for a fair Britain'' , February 1974 Conservative Party manifesto
*http://politicsresources.net/area/uk/man/lab74feb.htm , February 1974 Labour Party manifesto
*''Change the face of Britain'' , February 1974 Liberal Party manifesto
Carlos Andrés Pérez

**Carlos Andrés Pérez Rodríguez** (27. oktobar 1922 &ndash; 25. decembar 2010) bio je venezuelanski političar koji je u dva navrata - od 1974. do 1979. godine, te od 1989. do 1993. godine - služio kao predsjednik Venezuele. Njegov prvi mandat je obilježio ekonomski bum izazvan povišenjem cijena nafte, a što je Perez iskoristio za spektakularne projekte poboljšanja infrastrukture i životnog standarda. Njegov drugi mandat su, međutim, obilježile nepravladane posljedice ekonomske krize 1980-ih, koji su se odrazili i kroz socijalne nemire i dva neuspjela pokušaja državnog udara. Perez je na kraju bio smijenjen od strane Senata zbog pronevjere.