open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Udo Jürgens

**Udo Jürgens** (rođen 30. septembra 1934. kao **Udo Jürgen Bockelmann**, umro  21. decembra 2014.) bio je austrijski kompozitor i pop muzika|pop muzičar čija je karijera trajala duže od 50 godina. U njoj je napisao preko 900 pjesama i prodao preko 100 miliona nosača zvuka, što ga je činilo jednim od najuspješnijih kompozitora i pjevača svog vremena, odnosno najuspješnijim austrijskim pjevačem svih vremena.

Često mu se pripisuju zasluge za to da je 1960-ih tadašnju zabavnu muziku njemačkog govornog područja temeljenu na šlagerima promijenio s modernim aranžmanima učinivši je prijemčivim široj publici. Zbog toga i danas uživa veliku popularnost među fanovima svih generacija.

Godine 1966. je kao predstavnik Austrije s pjesmom *Merci Cherie* pobijedio na natjecanju za pjesmu Eurovizije.

## Diskografija
* Portrait in Musik 1. Folge (1965)
* Siebzehn Jahr, blondes Haar (1965)
* Francoise und Udo (1966)
* Portrait in Musik 2. Folge (1967)
* Was ich Dir sagen will (1967)
* Udo (1968)
* Mein Lied für Dich (1968)
* Udo Live (1969)
* Udo '70 (1969)
* Udo '71 (1970)
* Zeig mir den Platz an der Sonne (1971)
* Helden, Helden (Musical) (1972)
* Ich bin wieder da (1972)
* Johnny und Jenny (Alle Kinder dieser Welt) (1973)
* Udo heute (1974)
* Meine Lieder (1975)
* Udo '75 (Ein neuer Morgen) (1975)
* Meine Lieder 2 (1976)
* Meine Lieder '77 (1977)
* Buenos Días Argentina (Football World-Championship) (1978)
* Udo '80 (1979)
* Udo 1957–60 (1980)
* Nur ein Lächeln (1980)
* Leave a little love (1981)
* Willkommen in meinem Leben (1981)
* Silberstreifen (1982)
* Traumtänzer (1983)
* Hautnah (1984)
* Treibjagd (1985)
* Deinetwegen (1986)
* Das Live-Konzert '87 (1987)
* Das blaue Album (1988)
* Ohne Maske (1989)
* Sempre Roma (Football World-Championship) (1990)
* Das Traumschiff (Soundtrack) (1990)
* Open air Symphony (1992)
* Geradeaus (1992)
* Cafe Größenwahn (1993)
* 140 Tage Cafe Größenwahn Tour 94/95 (1994)
* Zärtlicher Chaot (1995)
* Gestern-Heute-Morgen (1996)
* Ich werde da sein (1999)
* Mit 66 Jahren (Was wichtig ist) (2000)
* Es lebe das Laster (2002)
* Es werde Licht (2003)
* Jetzt oder nie (2005)
* Einfach ich (2008)
* Einfach ich Live (2009)

## Vanjske veze
* Excerpts from a thesis on Jürgens (2002)  by Christian Mädler (in German)
* Official website 
* 
* "Going Rogue" online index with embedded Jürgens music 

## Reference
Åse Kleveland

**Ese Marija Kleveland** (; rođena 18. 3. 1949. u Stokholmu) je švedsko-norveška pevačica i političarka. Narodni pevač u Norveškoj, postavljena je za ministra kulture Norveške od 1990. do 1996. godine, gde je u vladi Gro Halem Bruntlan (*Gro Harlem Brundtland*) predstavljala Radničku partiju. Takođe je bila i predsednik Švedskog filmskog instituta od 2000. do 2006. godine.

U junu 2007. godine je postala predsednik upravnog odbora norveške humanističke organizacije *Human-Etisk Forbund*.

## Biografija
Rođena u Švedskoj, preselila se u Norvešku 1956. godine. U intervjuu datom 1977. opisala je kako su njeni roditelji podjednako učestvovali u kućnim poslovima, i da i ona i njen tadašnji muž, švedski umetnik Svenolov Erin (*Svenolov Ehrén*) postupaju na isti način. Trenutno je u braku sa filmskim režiserom i kinematografom Odvarom Bulom Tuhusom (*Oddvar Bull Tuhus*).

Kleveland tečno govori norveški, švedski, engleski, francuski i japanski. Takođe je studirala pravo.

## Muzička karijera
Kao pevačica, poznata je po svom mračnom, duševnom glasu. Sem pevanja, svira i gitaru a komponovala je i pesme, kao što je običajeno za pevače-tekstopisce. Osim solo karijere, bila je i član vispop grupe *Ballade!*.

Klasičnu gitaru je počela da svira sa osam godina, a dve godine kasnije imala je debi u radio emisiji. Svoj prvi nastup kao vispo pevač imala je sa 13 godina u emisiji Erika Bjea (*Erik Bye*). Prvi album je objavila kada je imala 15, a sa svojim drugim albumom bila je jedan od pionira koji su najavili tada nailazeći žanr *vispopa*, mešavinu tradicionalnih narodnih pesama i popa. To je dovelo do niza angažmana u Parizu te je jedno vreme putovala između nastupa u Parizu u njene srednje škole u Lilestromu (*Lillestrøm*), severno od Osla. Sa 17 je imala veliku turneju po Japanu, koja je uključivala i nekoliko televizijskih nastupa kao i izdavanje četiri singla na japanskom.

Godine 1966. je predstavljala Norvešku na takmičenju za pesmu Evrovizije, sa numerom „*Intet er nytt under solen*“ (*Nema ničeg novog pod suncem*), plasirajući se na treće mesto. Time što je svoju numeru izvela obučena u kompletu s pantalonama, prekinula je tradiciju u to vreme, postavši prvi ženskih izvođač koji nije nastupio u haljini.

Godine 1986. bila je voditelj prvog takmičenja za Pesmu Evrovizije koje je održano u Norveškoj, u Bergenu, nakon što su Bobisoks (*Bobbysocks*) pobedili 1985. Od 1979. do 1987. bila je lider Norveškog udruženja muzičara.

## Reference
Leonid Donatovič Simonovič-Nikšič

**Leonid Donatovič Simonovič-Nikšič** (30.5. 1946, Moskva) je ruski pravoslavni političar i predsednik Saveza pravoslavnih horugvenosaca i Rusko-srpskog bratstva.

Donat Nikolaevič Simonovič-Nikšič, otac Leonida Donatoviča, je poreklom iz porodice Simonovića - potomak Vukana Nemanjića.

Studirao je u Jugoslaviji pa se vratio na filološki fakultet Moskovskog državnog univerziteta.

Leonid Donatovič Simonovič-Nikšič je 2004. godine posetio Srbiju i Crnu Goru, manastir Moraču i se zalaže za slavensko jedinstvo. On organizuje pravoslavne povorke i sahrane darvinizma i ateizma. Javno je spalio knjige Rouninga, Sorokina, Radzinskog, jer je protivnik zapadnog uticaja na kulturu pravoslavnih slovena. Knjigu Hari Poter smatra *bogoprotivnom*. Leonid Donatovič Simonovič-Nikšič kaže da knjiga Hari Poter širi ideje satanizma i zla. Kod spaljivanja kniga Simonovič-Nikšič je rekao: *Mi smo sveta inkvizicija, zato kao smo se borili sa jeresi, tako i ćemo se boriti sa njom* (rus: «Мы священная инквизиция, поэтому как боролись с ересью, так и будем с ней бороться»).

Zna slovenački jezik i je preveo neke novele slovenačkog književnika Ivana Cankara.

## Orden
Dana 20. decembra 2006. godine, patrijarh moskovski i sve Rusije Aleksije II ga je odlikovao Ordenom prepodobnog Sergija Radonežskog III stepena.

## Izvori
Till Death Us Do Part (britanska TV serija)

***Till Death Us Do Part*** je britanski televizijski sitkom koji se originalno emitirao na programu BBC1 od 1965. do 1975. godine. Radnja je bila smještena u londonski East End i pratila život radničke porodice Garnett, koju je vodio partrijarhalni Alf Garnett (Warren Mitchell), reakcionar s rasističkim i anti-socijalističkim pogledima. S njima je živjela tiha i mirna supruga Else, koju je tumačila Dandy Nichols, kći Rita - koju je tumačila Una Stubbs - te Ritin suprug Mike Rawlins (Antony Booth) koji je bio gorljivi socijalist.

Smatra se kako je serija, nastala kao pilot-projekt u okviru humoristične TV-antologije *[[Comedy Playhouse]]*, vrlo dobro predočila burna društvena previranja u Britaniji 1960-ih, odnosno naglo stvoreni generacijski jaz između roditelja i njihovih konzervativnih vrijednosti na jednoj, te djece koja su inzistirala na novim idejama i "opuštenijem" načinu života. Zbog svega toga je Alf Garnett - usprkos toga što je iznosio većini publike sve teže prihvatljive stavove - postao jednom od ikona popularne kulture u Velikoj Britaniji.

Serija - koja je za vrijeme emitiranja poslužila kao predložak za istoimeni igrani film snimljen 1969. godine - je nakon prestanka emitiranja godine 1981. dobila nastavak na ITV-u pod naslovom *[[Till Death...]]*. Ta se serija prestala snimati nakon jedne sezone, a od 1985. do 1992. BBC je emitirao nastavak pod nazivom *[[In Sickness and in Health]]*. Warren Mitchell je, pak, lik Alfa Garnetta nastavio glumiti u kazalištu sve do 1998. godine kada je umro njegov originalni tvorac Johnny Speight.

Zahvaljujući tome što su društvena previranja u Britaniji 1960-ih imala svoj ekivalent u brojnim drugim zemljama, ona je dobila i tamošnje remakeove. Verzije serije su snimljene u Brazilu, Zapadnoj Njemačkoj 1970-ih gdje je bila poznata kao *[[Ein Herz und eine Seele]]* te u Hong Kongu 1990-ih gdje je poznata kao *[[All in a Family]]*. Najpoznatija od svih tih verzija je, međutim, snimljena u SAD u produkciji Normana Leara gdje je pod imenom *[[All in the Family]]* imala enormni uspjeh i brojne spin-offove, te postala jednim od ključnih elemenata američke popularne kulture 1970-ih i 1980-ih.

Usprkos svoje popularnosti i uticaja, serija se danas smatra djelomično izgubljenjom, s obzirom da je BBC dio epizoda, u skladu sa službenom politikom, prebrisao radi ušteda magnetoskopske vrpce.

## Vanjske veze
* Laughterlog - Detailed article and episode guide on Til Death Us Do Part and all other Alf Garnett spin-offs 
* ''Till Death Us Do Part'' at British TV Comedy
* Till Death Us Do Part at the British Sitcom Guide 
* Lost Shows on Till Death Us Do Part 
* Encyclopedia of Television 
* British Film Institute Screen Online
* BBC Treasure Hunt
*
Warren Mitchell

:*Ovo je članak o engleskom glumcu. Za američkog košarkaškog trenera v. [[Warren Mitchell (košarka)]].*

**Warren Mitchell** (14. januar 1926 -) je engleski glumac, najpoznatiji po ulozi Alfa Garnetta, patrijarhalnog i bigotnog radnika koji je bio glavni lik popularnog BBC-jevog sitkoma *[[Till Death Us Do Part (britanska TV serija)|Till Death Us Do Part]]*.

Mitchell, koji se rodio kao sin židovskog urara i prije bavljenja glumom studirao kemiju na Oxfordu, u stvarnom životu predstavlja suprotnost svom liku s obzirom da je ljevičar, ateist i fanatični navijač Tottenhama.

## Vanjske veze
* 
* Screenonline: Warren Mitchell
* TimeOut: Warren Mitchell
Till Death Do Us Part

**Till Death Do Us Part** je fraza u engleskom koja doslovno znači *dok nas smrt ne rastavi*, a koristi se u ceremonijama vjenčanja koje se odvijaju prema anglikanskom molitveniku *[[Book of Common Prayer]]*. Fraza se također koristi kao naslov mnogih knjiga, pjesama, serija i filmova.

U **muzici**:

* ''Til Death Do Us Part'' (album grupe Down South Georgia Boys)
* ''Till Death Do Us Part'' (album Cypress Hilla)
* ''Till Death Do Us Part'' (album grupe Geto Boys)
* ''Till Death Do Us Part'' (album Deicidea)
* "Till Death Do Us Part", Madonnina pjesma s albuma *[[Like a Prayer]]*

Na **televiziji**
* ''Till Death Us Do Part'' (britanska TV serija)
* ''Til Death Do Us Part'' (američka TV serija), serija truTV-a
* *[[Big Brother 9 (U.S.)]]*; serija čija se deveta sezona zvala "Til Death Do You Part*
* [['Til Death Do Us Part (Star Trek: Deep Space Nine)|"'Til Death Do Us Part" (*Star Trek: Deep Space Nine*)]], epizoda TV-serije *Star Trek: Deep Space Nine*
* [[Till Death Do Us Part (X-Men)|"Till Death Do Us Part" (*X-Men*)]], dvodijelna epizoda *X-Mena*
* [[Till Death Do Us Part (epizoda Diagnosis: Murder)|"Till Death Do Us Part" (epizoda TV-serije *Diagnosis: Murder*)]]
* *'Til Death Do Us Part: Carmen and Dave*, reality serija u produkciji MTV-a
* [['Til Death Do Us Part (filipinska TV serija)|*Til Death Do Us Part* (filpinska TV serija)]] na programu ABS-CBN

U *'književnosti*':
* *Till Death Do Us Part*, kriminalistički roman iz 1944. čiji je autor [[John Dickson Carr]]
* [[Till Death Do Us Part (roman)|*Till Death Do Us Part* (roman)]], omladinski roman čiji je autor Lurlene McDaniel
* *Till Death Do Us Part: Love, Marriage and the Mind of the Killer Spouse*, publicistrička knjiga o ubistvima među bračnim drugovima
* *Until Death Do Us Part*, manga serija

S izmijenjenim redoslijedom riječi:
* *Till Death Us Do Part*, BBC-jev televizijski sitkom
* [[Till Death Us Do Part (film)|*Till Death Us Do Part* (film)]], igrani film iz 1969. temeljen na BBC-jevom sitkomu
* *Till Death Us Do Part*, TV-film iz 1992. godine temeljen na knjizi *Till Death Us Do Part: A True Murder Mystery'' čiji je autor Vincent Bugliosi (1978)

## Povezano
* Til Deaf Do Us Part
* Til Debt Do Us Part
* Till Doom Do Us Part
* Til death
Theatre 625

***Theatre 625*** je naziv za britansku antologiju televizijske drame koja se prikazivala na programu BBC Two od 1964. do 1968. godine. Sastojala se od 114 drama čije je trajanje u prosjeku bilo sat i pol vremena. Na početku su drame bile u crno-bijeloj tehnici, da bi na kraju BBC Two, kao prva evropska TV-stanica koja je od samog početka emitirala program u boji, prešla na tu tehnologiju. Među emitiranim dramama se 1965. godine našla i nova verzija TV-adaptacije Orwellove *[[Nineteen Eighty-Four|1984]]* čiji je autor Nigel Kneale, isto kao i hvaljena četverodijelna serija *[[Talking to a Stranger]]* te Knealovea *[[Year of the Sex Olympics]]* iz 1968. godine koja se danas smatra jednim od TV-klasika. Mnoge od drama, uključujući *1984*, su, pak, danas izgubljene zbog tadašnje BBC-jeve politike koja je nalagala brisanje radi uštede magnetoskopske vrpce.
BBC Two

**BBC Two** (do 1997. poznat kao **BBC2**) je drugi zemaljski televizijski kanal britanske javne TV-mreže BBC. Kao i druge domaće radio i TV-stanice BBC-ja nema reklama, ali je dobro financiran te uživa daleko veću gledanost nego druge javne TV-stanice u svijetu. Godine 1964. je započeo s radom kao druga po redu BBC-jeva britanska TV-stanica, a godine 1967. je postao prva evropska TV-stanica koji je emitirao redovni program u boji. Bio je zamišljen kao svojevrsna "ležerniji" sestrinski kanal BBC One specijaliziran za zabavne i popularne, nasuprot "ozbiljnih" sadržaja.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
Johnny Speight

**Johnny Speight** (2. jun 1920 – 5. jul 1998) bio je britanski televizijski scenarist specijaliziran za sitkome. Među njima je najpoznatiji *[[Till Death Us Do Part (britanska TV serija)|Till Death Us Do Part]]* čiji je kontroverzni protagonist Alf Garnett postao jedna od ikona britanske popularne kulture 1960-ih i 1970-ih. Speight je u toj, kao i u mnogim drugim serijama, kroz satiru prikazivao duboko ukorijenjene rasističke i seksističke predrasude svojih suvremenika.

## TV-scenariji
* *Great Scott - It's Maynard!* (1955)
* *Evans Abode* (1956)
* *Frankie Howerd* (1956)
* *The Dickie Valentine Show* (1956)
* *Two's Company* (1956)
* *Early to Braden* (1957)
* *That's Life, Says Max Wall* (1957)
* *The Arthur Haynes Show* (1957)
* *Frankie Howerd In...* (1958)
* *The April 8th Show (Seven Days Early)* (1958)
* *The Cyril Fletcher Show* (1959)
* *Ladies and Gentle-Men* (1960)
* *Sykes and A...* (1960)
* *That Was the Week That Was* (1962)
* *Shamrot* (1963)
* *The Graham Stark Show* (1964)
* *Till Death Us Do Part* (1965)
* *To Lucifer - A Son* (1967)
* *Curry And Chips* (1969)
* *Spate Of Speight* (1969)
* *All in the Family* (1971)
* *Them* (1972)
* *Frankie Howerd In Ulster* (1973)
* *Francis Howerd In Concert* (1974)
* *Marty Back Together Again* (1974)
* *For Richer...For Poorer* (1975)
* *The Mike Reid Show* (1976)
* *Spooner's Patch* (with Ray Galton 1979)
* *The Tea Ladies* (with Ray Galton 1979)
* *The Thoughts Of Chairman Alf At Christmas* (1980)
* *Till Death...* (1981)
* *The Lady Is A Tramp* (1983)
* *In Sickness And In Health* (1985)
* *Carrott Confidential* (1987)
* *The Nineteenth Hole* (1989)
* *A Word With Alf* (1997)
* *An Audience With Alf Garnett* (1997)
* *The Thoughts Of Chairman Alf* (1998)

## Vanjske veze
* screenonline: Speight, Johnny (1920-1998)
Talking to a Stranger

***Talking to a Stranger*** je britanska četverodijelna TV-drama koja je originalno bila emitirana na programu BBC2 u okviru antologije *[[Theatre 625]]* od 2. do 23. oktobra 1966. Napisao ju je John Hopkins, a režirao Christopher Monahan. Radnja je prikazivala vikend u životu jedne porodice, s time da je svaka epizoda prikazivala događaje sa stajališta drugog člana porodice - kćeri Terry, oca Teda, sina Alana i majke Sarah. 

Drama je nakon premijere doživjela brojne pohvale, a Judi Dench, koja je tumačila lik Terry, je za svoju ulogu dobila nagradu BAFTA.

Godine 1969. je po Hopkinsovom tekstu snimljena belgijska verzija pod nazivom *Praten tegen een vreemde*, a godine 1971. je kanadsku verziju snimila Canadian Broadcasting Corporation.

## Vanjske veze
* Internet Movie Database entry
Diskografija Avril Lavigne

**"Diskografija"** Avril Lavigne obuhvaća četiri studijskih albuma. Objavila je šestnaest singlova (od kojih su najzapaženiji "Complicated", "My Happy Ending" i "Girlfriend"), te pet EP-a.

## Albumi
### Studijski albumi

### EP-ovi

## Singlovi

### Ostali singlovi

## Videospotovi

## DVD-ovi
* *[[My World (DVD)|My World]]* (2003.)
* *[[Live at Budokan: Bonez Tour|Live at Budokan]]* (2005.)
* *[[The Best Damn Tour - Live in Toronto|Live in Toronto]]* (2008.)

## Turneje
* *[[Try To Shut Me Up Tour]]* (2003.)
* *[[Live at Budokan: Bonez Tour|Bonez Tour]]* (2004)
* *[[Mall Tour]]* (2004./2005.)
* *[[Promotional Tour]]* (2007.)
* *[[The Best Damn Tour]]* (2008.)

## Reference
Lex Scantinia

**Lex Scantinia** (*Skantinijev zakon* - ponekada pogrešno navođen kao **Lex Scantia**) je rimski zakon iz 149. pne., koji je u Rimskoj republici uređivao pitanja vezana za seksualne odnose, uključujući pederastiju, preljubu i pasivnu ulogu u istopolnim odnosima. Moguće je da je zakon uveo smrtnu kaznu za istopolne odnose između slobodnih muškaraca.

Svi rimski zakoni, uključujući i *Lex Scantinia*, uređivali su odnose samo između slobodnih ljudi, građana Rima. Robovi su se smatrali *stvarima* (*res*) i mogli su da budu korišćeni za seksualne aktivnosti bez zakonskih posledica. 
## Otvorena pitanja
U literaturi postoji malo konfuzije u vezi sa ovim zakonom, koji je dobio ime po edilu Skantiniju Kapitolinu, koji je živeo oko 225. godine pre nove ere, a koji je bio osuđen zbog istopolnih odnosa sa konzulom Markusom Klaudijem Marcelom za koje je bio optužen od strane Markusovog oca. Zakon je predložio tribun koji je zvao isto Skantinije, 149. godine pre nove ere, zbog čega nastaje konfuzija.

Neki moderni pisci smatraju da je u pitanju ista osoba po kojoj je zakon dobio ime i da je zakon usvojen, zapravo, 225. godine pre nove ere, kada je Skantinije bio osuđen, jer pre toga nije bilo zakona koji su zabranjivali istopolne odnose. Stari izvori, međutim, predlažu da su istopolni odnosi bili zabranjeni pod pretnjom smrću i pre donošenja ovog zakona.. Tako je, na primer, u rimskoj vojsci postala kazna po nazivu *supplicium fustuarium*, koja je označavala bičevanje do smrti za istopolne odnose između slobodnih muškaraca još pre donošenja ovog zakona.

## Historija
Godine 50. Markus Luvije Druzije Klaudijan predsedavao je sudom koji se bavio slučajevima prekršaja Skantinijevog zakona, na osnovu čega zaključujemo da se zakon primenjivao i vek kasnije pošto je donet.

Godine 17. *Lex Scantinia* je zamenjen zakonom *[[Lex Julia|Lex Iulia de adulteriis coercendis]]*, koji je izdao car August i koji je zabranjivao svaki oblik preljube, uključujući i preljubu sa drugim muškarcem. U 3. veku doneta je dopuna ovog zakona *Sententiae*, koje su naglašavale smrtnu kaznu za istopolne odnose. *Sententiae* su bile dovoljno uticajan zakon da se smatrao integralnim delom *Lex Iulia*, bar u doba cara Justinijana I koji ih je hvalio kao uspešne u borbi protiv rimskih običaja istopolnih odnosa.

*Lex Scantinia*, dakle, nije bio samo jedni rimski zakon koji je po imenu zabranjivao istopolne odnose, već i početak istorije takvih zakona koja preko *Lex Iulia/Sententiae* dovodi do Justinijanovog zakona.

## Povezano
* Spisak rimskih zakona

## Reference
Cathy Come Home

***Cathy Come Home*** je britanska TV drama čiji je autor Jeremy Sanford, a koja je originalno prikazana 16.11. 1966. na programu BBC1 godine u okviru antologije *[[The Wednesday Play]]*. Naslovna protagonistica je bila mlada žena po imenu Cathy (koju je tumačila Carol White) čiji život i porodicu uništava nezaposlenost i beskućništvo. Dramu je, koristeći filmsku kameru na terenu i kvazidokumentarističke tehnike režirao Ken Loach, sineast kome će ovo ostvarenje postati predložak za kasnije filmove smještene u slični radnički milje. Beskompromisni socijalnorealistički stil je ostavio snažan dojam na gledatelje i potakao rasprave o društvenim problemima tadašnje Britanije. *Cathy Come Home* se zbog toga često smatra jednim od najboljih ostvarenja u historiji britanske televizije.

## Vanjske veze
* 
* ''Cathy Come Home''  at the Museum of Broadcast Communications
*
The Monkees (TV serija)

:*Za muzičku grupu v. [[The Monkees]].*

***The Monkees,*** je bio američki televizijski sitkom koji se originalno prikazivao na programu NBC-a od 1966. do 1968. Radnja je pratila pustolovine istoimenog, ispočetka fiktivnog benda stvorenog po uzoru na *[[The Beatles|Beatlese]]*. Glumci angažirani da tumače njegove članove su s vremenom stekli kreativnu kontrolu nad pjesmama koje su izvodili, tako da je *The Monkees* nastavio djelovati kao pravi bend nakon završetka serije.

## Vanjske veze

;Službeni websiteovi
* The Monkees Home Page
* Micky Dolenz Official Website
* Official Davy Jones Forever 
* Official Davy Jones Website
* Peter Tork Official Website 
* Michael Nesmith Official Website 
;IMDb
* 
* 
;Resursi
* Online Monkees Discography & Price Guide
* The Monkees Film & TV Vault
* The Monkees: The Complete Internet Guide
* Monkees Concert Tour Set Lists & History 
* Official Davy Jones Forever 
* Rhino Records Monkees CDs and DVDs
* Monkees 101: An Introductory Guide to The Monkees
* The Monkees Collector's Home Page 
* Monkeesrule43 Online: Your Monkees News and Information Source
;Razno
* Monkee Korner Online! 
* The Ultimate Monkees Love Page
* The Missing Links - A Monkees Tribute Band 
* Peter Tork and Shoe Suede Blues (Band) 
* Oddball Comics article: ''The Monkees'' no. 14
Cijanovodonična kiselina

**Cijanovodonična kiselina** (*pruska kiselina*) je neorgansko jedinjenje sa hemijskom formulom HCN. Ona je bezbojna, ekstremno otrovna tečnost koja ključa neposredno iznad sobne temperature na 26&nbsp;°C. Cijanovodonik je linearni molekul, sa trostrukom vezom između ugljenika i azota. Manje zastupljeni tautomer cijanovodonika je HNC, vodonik izocijanid.

Cijanovodonična kiselina je slaba kisela sa pK<sub>a</sub> od 9,2. Ona se delimično jonizuje u vodenom rastvoru, pri čemu se formira cijanidni anjon, CN–. Rastvor vodonik cijanida u vodi se naziva cijanovodonična kiselina. Soli cijanovodonika su poznate kao cijanidi.

HCN ima slab, gorak, bademu sličan ukus, koji neki ljudi ne mogu da detektuju. Ovo isparljivo jedinjenje je korišteno kao inhalacioni otrov za pacove i ljude. Joni cijanida ometaju respiratorne enzime koji sadrže gvožđe.

HCN se proizvodi na industrijskoj skali i koristi kao prekurzor mnogih hemijskih jedinjenja u opsegu od polimera do lekova.

## Reference

## Literatura
* 

## Vanjske veze

* International Chemical Safety Card 0492
* Hydrogen cyanide and cyanides
Sedam sekretara SKOJ-a

**Sedam sekretara SKOJ-a** je naziv za sedmoricu mladih jugoslavenskih komunista koji su 1920-ih i 1930-ih bili sekretari, odnosno vodili Savez komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ), podmladak tada ilegalne Komunističke partije Jugoslavije. Svi su umrli mladi za vrijeme šestojanuarske diktature - bilo u oružanim obračunima s policijom Kraljevine Jugoslavije, bilo uslijed mučenja i zatvaranja. Zbog toga su stekli status mučenika među jugoslavenskim komunistima, a poslije drugog svjetskog rata su ih vlasti FNRJ pokopale u Grobnici narodnih heroja u Zagrebu. Po njima je nazvana jedna od najprestižnijih nagrada u komunističkoj Jugoslaviji, a njihova je sudbina bila predmet i TV-serije snimljene 1981. godine.

Sedam sekretara SKOJ-a su bili:

* Josip Debeljak
* Josip Kolumbo
* Pavle Paja Marganović
* Janko Mišić
* Mijo Oreški
* Pero Popović Aga
* Zlatko Šnajder

Tokom staljinističke čistke 1930-ih, stradalo je još nekoliko sekretara SKOJ-a (Grgur Vujović, Vilim Horvaj, Nikola Kotur), ali oni nisu stekli sličan status mučenika u SFR Jugoslaviji.
Pavle Marganović

**Pavle Paja Marganović** (1904-1929) bio je obućarski radnik, jugoslovenski komunist i jedan od sedmorice sekretara SKOJ-a.

## Biografija
Rođen je 17. marta 1904. godine u selu Deliblatu, kod Kovina.

U radničkom pokretu je bio od 1918. godine, a član SKOJ-a je od 1920. godine, član KPJ od 1921. Bio je sekretar Centralne uprave radnika Jugoslavije.

U periodu od 1924. do 1928. godine školovao se na Sverdlovskom univerzitetu u Moskvi.

Na Četvrtom kongresu KPJ u Drezdenu, novembra 1928. godine, izabran za člana Centralnog komiteta KPJ i postao sekretar CK SKOJ-a.

Više puta hapšen i proganjan, posle zadnjeg hapšenja zverski mučen i ubijen, 30. jula 1929. godine, u zagrebačkoj policiji.

Sahranjen je u Grobnici narodnih heroja na Zagrebačkom groblju Mirogoj.

## U popularnoj kulturi

U TV-seriji *[[Sedam sekretara SKOJ-a (TV serija)|Sedam sekretara SKOJ-a]]* je njegov lik tumačio Goran Pleša.

## Literatura
* **Mala enciklopedija Prosveta**, Beograd 1959. godina
Janko Mišić

**Janko Mišić** (1900-1929) je bio jugoslovenski komunist i jedan od sedmorice sekretara SKOJ-a.

## Biografija
Rođen je 1900. godine u selu Slanom Dolu, kod Samobora. Politički se istako još kao učenik Trgovačke akademije u Zagrebu.

Jedan je od osnivača Saveza komunističke omladine Jugoslavije, oktobra 1919. godine.

Godine 1921. godine uhapšen je, kao član terorističke organizacije "Crvena pravda", zbog učestvovanja u atentatu na ministra unutrašnjih poslova Milorada Draškovića.

Od 1922. godine bio je član Mesnog komiteta SKOJ-a za Zagreb i član Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Hrvatsku i Slavoniju. Zajedno sa Mijom Oreškim i Francom Klopčičem pokrenuo je i uređivao centralni organ SKOJ-a list "Mladi boljševik". A sa Zlatkom Šnajderom je uređivao list "Omladinsku borbu" i sarađivao u "Borbi".

U junu 1924. godine bio je delegat SKOJ-a na Četvrtom kongresu Komunističke omladinske internacionale u Moskvi. U proleće i leto 1925. godine obavljao je dužnost sekretara Centralnog komiteta SKOJ-a. Od avgusta 1926. do septembra 1928. godine bio je u Moskvi na studijama na Sverdlovskom univerzitetu.

Od jeseni 1928. godine bio je organizacioni sekretar CK SKOJ-a. Posle uvođenja Šestojanuarske diktature i hapšenja Paje Marganovića, 1929. godine, zajedno sa Mijom Oreškim rukovodi radom SKOJ-a, najpre iz Zagreba, a potom iz Samobora.

Policija je, 27. jula 1929. godine, otkrila njihovo sklonište u Samoboru i blokirala ga. Janko Mišić, je zajedno sa braćom Mijom i Slavkom Oreškim, pružio otpor i u sukobu s policijom poginuo.

Sahranjen je u Grobnici narodnih heroja na Zagrebačkom groblju Mirogoj.

## U popularnoj kulturi
U TV-seriji *[[Sedam sekretara SKOJ-a (TV serija)|Sedam sekretara SKOJ-a]]* je njegov lik tumačio Žarko Radić.

## Literatura
* **Mala enciklopedija Prosveta**, Beograd 1959. godina
Josip Kolumbo

**Josip Kolumbo** (1905-1930) je bio mašinbravarski radnik, jugoslovenski komunist i jedan od sedmorice sekretara SKOJ-a.

## Biografija
Rođen je 11. novembra 1905. godine u Kutjevu, kod Osijeka.

Kao bravarski radnik u Zagrebu je učestvovao u radničkim štrajkovima. Godine 1922. postao je član SKOJ-a. Godinu dana kasnije zapošljava se u Železničkoj radionici u Nišu, u kojoj je izabran za sekretara SKOJ-a, a ubrzo i za člana Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Srbiju. Više puta je hapšen i zatvaran.

Krajem 1927. godine, Partija ga šalje na studije u Moskvu na Sverdlovski univerzitet. U Jugoslaviju se vraća u vreme šestojanuarske diktature i stupa na dužnost političkog sekretara Centralnog komiteta SKOJ-a.

Zajedno sa Perom Popovićem Agom, organizacionim sekretarom CK SKOJ-a, upao je u policijsku zasedu, 14. avgusta 1930. godine, u Zagrebu i u sukobu s policijom poginuo.

Sahranjen je u Grobnici narodnih heroja na Zagrebačkom groblju Mirogoj.

## U popularnoj kulturi
U TV-seriji *[[Sedam sekretara SKOJ-a (TV serija)|Sedam sekretara SKOJ-a]]* je njegov lik tumačio Enver Petrovci.

## Literatura
* **Mala enciklopedija Prosveta**, Beograd 1959. godina
Josip Debeljak

**Josip Debeljak** (1902-1931) bio je pekarski radnik, jugoslovenski komunist i jedan od sedmorice sekretara SKOJ-a.

## Biografija
Rođen je 27. novembra 1902. godine u selu Orešju, u Hrvatskom zagorju.

Radničkom pokretu pristupio je 1919. godine. Član SKOJ-a postaje 1921. godine, u Zagrebu, gde je radio kao pekar. Član Komunističke partije Jugoslavije je od 1923. godine. Bio je član rukovodstva Sindikata pekarskih radnika i član Mesnog komiteta KPJ za Zagreb. Na Četvrtom kongresu KPJ u Drezdenu, novembra 1928. godine, izabran je za člana Centralnog komiteta KPJ i postao sekretar CK SKOJ-a.

Na ilegalnom partijskom sastanku u kafani "Priroda", na Vinogradskoj cesti u Zagrebu, oktobra 1931. godine, opkolili su ga policijski agenti. U sukobu sa agentima ubio je zloglasnog policijskog agenta Dotlića. Tom prilikom je ranjen u ruku, ali je uspeo pobeći.

Nekoliko dana kasnije, 15. oktobra 1931. godine, policija ga je otkrila u stanu na Sveticama, u Zagrebu i ubila, zajedno sa Josipom Adamičem, članom Mesnog komiteta KPJ za Zagreb i sekretarom Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Hrvatsku.

Sahranjen je u Grobnici narodnih heroja na Zagrebačkom groblju Mirogoj.

## U popularnoj kulturi
U TV-seriji *[[Sedam sekretara SKOJ-a (TV serija)|Sedam sekretara SKOJ-a]]* ga je tumačio Lepomir Ivković.

## Literatura
* **Mala enciklopedija Prosveta**, Beograd 1959. godina
Zlatko Šnajder

**Zlatko Šnajder** (1903-1931) je bio jugoslovenski komunist i jedan od sedmorice sekretara SKOJ-a.

## Biografija
Rođen je 5. marta 1903. godine u Slavonskom Brodu. Kao gimnazijalac stupa u SKOJ, napušta školovanje i u potpunosti se predaje revolucionarnom radu.

Prvi put je uhapšen 1920. godine i u zatvoru provodi šest meseci. Godinu dana kasnije ponovo je uhapšen zbog "aktivne komunističke delatnosti".

Godine 1924. izabran je za sekretara Centralnog komiteta SKOJ-a.

Krajem 1926. godine opet je uhapšen i osuđen na godinu dana zatvora. Posle određenog vremena, ponovo mu je suđeno i kazna mu je povećana na pet godina. Kaznu je izdržavao u zatvorima: na Adi Ciganlija (1927), u Sremskoj Mitrovici (1928 i 1929), Zenici (1930) i Lepoglavi (1931).

Umro je 1931. godine u samici Zeničkog zatvora ("Isusovačkoj ćeliji").

Sahranjen je u Grobnici narodnih heroja na Zagrebačkom groblju Mirogoj.

## U popularnoj kulturi

U TV-seriji *[[Sedam sekretara SKOJ-a (TV serija)|Sedam sekretara SKOJ-a]]* je njegov lik tumačio Miki Manojlović.

## Literatura
* **Mala enciklopedija Prosveta**, Beograd 1959. godina
Sedam sekretara SKOJ-a (razvrstavanje)

**Sedam sekretara SKOJ-a** se može odnositi na:

* sedmorica vodećih ličnosti SKOJ-a, koji su ubijeni ili umrli uslijed mučenja za vrijeme šestojanuarske diktature;
* Nagrada Sedam sekretara SKOJ-a, jedna od najprestižnijih nagrada komunističke Jugoslavije;
* Sedam sekretara SKOJ-a (TV serija);
* Osnovna škola *Sedam sekretara SKOJ-a* u Novom Beogradu; slične nazive su imale i škole u drugim gradovima SFRJ
Pero Popović Aga

**Pero Popović Aga** (1905-1930) bio je obućarski radnik, jugoslovenski komunist i jedan od sedmorice sekretara SKOJ-a.

## Biografija
Rođen je 28. januara 1905. godine u Užicu. Kao ratno siroče izučio je obućarski zanat. U Beogradu je radio u SKOJ-evskoj organizaciji. Više puta hapšen i proganjan.

Od 1923. godine član je Centralnog komiteta SKOJ-a, a od 1924. organizacioni sekretar CK SKOJ-a. Radio je u izvanredno teškim ilegalnim uslovima. Putovao je po Jugoslaviji i organizovao omladinu. U Splitu su ga pokušali uhapsiti, ali je uspeo da pobegne.

Zajedno sa Josipom Kolumbom, političkim sekretarom CK SKOJ-a, upao je u policijsku zasedu, 14. avgusta 1930. godine, u Zagrebu i u sukobu s policijom poginuo.

Sahranjen je u Grobnici narodnih heroja na Zagrebačkom groblju Mirogoj.

NJegov rođeni brat je Jevrem Popović, general JNA i narodni heroj.

## U popularnoj kulturi

U TV-seriji *[[Sedam sekretara SKOJ-a (TV serija)|Sedam sekretara SKOJ-a]]* je njegov lik tumačio Svetozar Cvetković.

## Literatura
* **Mala enciklopedija Prosveta**, Beograd 1959. godina
Goran Pleša

**Goran Pleša** (Beograd, 26. april 1950 - Beograd, 11. april 2007.) je bio srpski glumac. Bio je sin poznatog glumca Branka Pleše.

## Uloge

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1975. || Povratak lopova (TV) || Navijač
|-
| 1976. || Kuhinja (TV) || 
|-
| 1976. || Frontaš (TV)|| 
|-
| 1976. || Povratak otpisanih (film) || Mile „Šonda“
|-
| 1977. || Jedan dan (TV) || 
|-
| 1977. || 67. sastanak Skupštine Kneževine Srbije (TV) || 
|-
| 1978. || Povratak otpisanih (TV serija) || Mile „Šonda“
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1981. || Svetozar Marković (serija) || 
|-
| 1981. || Sedam sekretara SKOJ-a (serija) || Paja Marganović
|-
| 1982. || Tri sestre (TV) || 
|-
| 1982. || Sabinjanke (TV) || Stiv Denić, lekar
|-
| 1985. || Indijsko ogledalo || Biša
|-
| 1987. || Vuk Karadžić (serija) || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1990. || Kolubarska bitka (TV) || Hrvatski vojnik
|-
| 1996. || Ivan (TV) || Pera
|-
| 1996. || Doviđenja u Čikagu || 
|-
| 1996. || Gore dole (serija) || Petrov debeli kolega Tika
|-
| 1998. || Džandrljivi muž (TV) ||
|}

## Vanjske veze
*
Mijo Oreški

**Mijo Oreški** (1905-1929) bio je zidarski radnik i jugoslovenski komunist, najpoznatiji kao jedan od sedmorice sekretara SKOJ-a.

## Biografija
Rođen je 6. septembra 1905. godine u Zagrebu.

Član SKOJ-a od 1922. godine, a sekretar Mesnog komiteta SKOJ-a za Zagreb od 1923. godine. Godine 1924. postao je član Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Hrvatsku i Slavoniju, a 1925. član Centralnog komiteta SKOJ-a.

Zajedno sa Jankom Mišićem i i Francom Klopčičem pokrenuo je i uređivao centralni organ SKOJ-a list "Mladi boljševik".

Jula 1926. godine odlazi na rad u CK SKOJ-a u Beograd. Na Trećem kongresu SKOJ-a, održanom, u jesen 1926. godine, u Sloveniji, izabran je za organizacionog sekretara CK SKOJ-a.

U drugoj polovini 1928. godine završio je partijski kurs u Nemačkoj. Posle uvođenja Šestojanuarske diktature i hapšenja Paje Marganovića, 1929. godine, postaje politički sekretar SKOJ-a i jedan od najbližih saradnika Đure Đakovića.

Zajedno sa Jankom Mišićem rukovodi radom SKOJ-a, najpre iz Zagreba, a potom iz Samobora.

## Pogibija

Kada je policija, 27. jula 1929. godine, otkrila njihovo sklonište u Samoboru i blokirala ga, Janko Mišić, Mijo Oreški i njegov brat Slavko, vođa tehnike CK SKOJ-a, pružili su otpor. Pucnjava je trajala čitav sat. Prvi je poginuo Slavko Oreški. Za to vreme, Mijova žena Agata je palila arhiv i ilegalni matrijal kako ne bi pao u ruke policije. Svi muškarci su izginuli u pucnjavi, a Agata je ranjena, nakon čega je uhapšena.

## Porodica

Čitava Mijina porodica je učestvovala u radničkom pokretu.

**Vjekoslav Oreški Slavko** (1901-1929), Mijin stariji brat, bio je tehnički skretar CK SKOJ-a i urednik lista "Mladi boljševik". Radio je u tehnici CK SKOJ-a u Samoboru. Poginuo 27. jula 1929. godine, zajedno sa bratom i Jankom Mišićem.

**[[Agata Oreški Jaga]]** (1906-1991), Mijina supruga, bila je fabrička radnica i aktivistkinja radničkog pokreta. Uhapšena je jula 1929. godine, posle Mijine pogibije, kada je i sama bila renjena. U zatvoru bila do 1931. godine. Na inicijativu Josipa Broza Tita, 1935. godine, zajedno sa sinom Vladom otišla u SSSR. Do 1938. godine je radila u fabrici u Ordžonikidzeu, kada je za vreme Staljinovih "čistki" uhapšena i odvedena u Sibir, gde je provela osam godina. U Jugoslaviju se vratila 1947. godine.

**[[Vladimir Oreški]]** (1927.-1998), Mijin sin. Godine 1935. zajedno sa majkom otišao u SSSR. Gde se školovao i živeo po raznim dečijim domovima. Godine 1944. stupio je u jugoslovensku tenkovsku brigadu, formiranu u SSSR, i sa njom došao u Jugoslaviju. Tokom završnih borbi za oslobođenje teško je ranjen, na prilazima Zagrebu. Posle oslobođenja bio oficir Jugoslovenske narodne armije.

## U popularnoj kulturi
U TV-seriji *[[Sedam sekretara SKOJ-a (TV serija)|Sedam sekretara SKOJ-a]]* je njegov lik tumačio Milan Gutović.

## Izvori

## Literatura

* **Mala enciklopedija Prosveta**, Beograd 1959. godina
Enver Petrovci

**Enver Petrovci** (Priština, 28.2. 1954 - Priština, 22.9. 2025) je jugoslovenski i kosovski glumac. Gimnaziju je završio na Kosovu, a potom diplomirao na Akademiji dramskih umetnosti u Beogradu. Nakon bombardovanja Jugoslavije povlači se na Kosovo i osniva glumačku školu Dodona u Prištini.

## Vanjske veze
*
Žarko Radić

**Žarko Radić** (Split, 13. 4. 1950 - ) je jugoslavenski i hrvatski glumac, koji je 1970-ih stekao veliku popularnost diljem tadašnje Jugoslavije zahvaljujući ulozi Jastreba u TV-seriji *[[Kapelski kresovi]]*. 2000-ih je imao zapažen nastup kao Tomislav Jurak, protagonist popularne telenovele *[[Villa Maria]]*.

## Uloge

|-
| 1970. || Selo bez seljaka || 
|-
| 1972. || Prvi splitski odred || 
|-
| 1973. || Filip na konju || 
|-
| 1974. || Kapelski kresovi || Zlatko Mateić-Jastreb
|-
| 1974. || Otpisani || Boban
|-
| 1974. || Dimitrije Tucović || Ilija Milkić
|-
| 1974. || Otpisani || Boban
|-
| 1975. || Muke po Mati || Luka
|-
| 1976. || Devojački most || Đorđe
|-
| 1977. || Presuda || Mitko Angelov
|-
| 1977. || Posjeta || 
|-
| 1978. || Razmena || 
|-
| 1978. || Boško Buha || Lune
|-
| 1978. || Boško Buha || Lune
|-
| 1978. || Povratak otpisanih || Paja
|-
| 1979. || Slom || Veselin Masleša
|-
| 1979. || Pripovedanja Radoja Domanovića || Milovan Stojčević
|-
| 1979. || Lanci || Ivan
|-
| 1979. || Osma ofanziva || Vojkan Stevandić
|-
| 1981. || 500 kada || 
|-
| 1981. || Šesta brzina || poreznik
|-
| 1981. || Žeđ || 
|-
| 1981. || Sedam sekretara SKOJ-a || Janko Mišić
|-
| 1982. || Daleko nebo || 
|-
| 1982. || Priče iz radionice || poreznik
|-
| 1982. || Direktan prenos || urednik
|-
| 1983. || LJubavno pismo || Laza
|-
| 1984. || Ubi ili poljubi || Toma Tomić
|-
| 1985. || Dvostruki udar || 
|-
| 1986. || Odlazak ratnika, povratak maršala || general Kosta Nađ
|-
| 1986. || Sivi dom || psiholog
|-
| 1987. || Vuk Karadžić || Antonije Bogićević
|-
| 1989. || Mister Dolar || redaktor lista 'Omega'
|-
| 1989. || Vampiri su među nama || komandir milicije
|-
| 1990. || Zaboravljeni || Singer
|-
| 1990. || Klaustrofobična komedija || Teja Kraj
|-
| 1991. || Bolji život 2 || Velja Kalemar
|-
| 2002. || Novo doba || Kuzmić
|-
| 2005. || Vila Marija || Tomo Jurak
|-
| 2007. || Cimer fraj (serija) || Jerko Fabro
|-
| 2007. || Cimer fraj (serija) || Jerko Fabro
|-
| 2012. - 2013. || Ruža vjetrova || Krsto Barkulović
|-
| 2014. - 2015. || Kud puklo da puklo || Sveto Tepvac
|-
| 2015 - 2016. || Sjenke prošlosti || Lovro
|}

## Vanjske veze
*
Lepomir Ivković

**Lepomir Ivković** (Beograd, 18. februar 1959) je srpski pozorišni, televizijski i filmski glumac.

## Biografija
Lepomir Ivković je rođen u Beogradu 18. februara 1959. godine. Glumu je diplomirao na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, u klasi profesora Milenka Maričića. Stalni je član Narodnog pozorišta od 1. septembra 1985. godine. Pored uloga u pozorištu ostvario je zapažene uloge i u televizijskim serijama, tumačeći epizodne uloge, od kojih su najpoznatije u Policajac sa Petlovog brda, Srećni ljudi, Budva na pjenu od mora.

## Nagrade i priznanja
Dobitnik je sledećih nagrada i priznanja:
* Nagrada za scenski govor u predstavi *Lazar, veliki knez*, 1990. godine u Užicu.
* Nagrada za ulogu u predstavi *Lari Tompson – tragedija jedne mladosti* koju je odigrao u Zvezdara teatru.
* Javne pohvale Narodnog pozorišta za predstave *Potera za zlatom* i *Solunci govore*.

## Filmografija

|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1979. || Sinovi || Soko
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1980. || Beogradska razglednica 1920 || Nenad Bajkić
|-
| 1980. || Telegram ||
|-
| 1981. || Berlin kaput || Mitar
|-
| 1981. || Sedam sekretara SKOJ-a (TV serija) || Josip Debeljak
|-
| 1982. || Gosti u Gostilju ||
|-
| 1982. || Ruski umetnički eksperiment ||
|-
| 1983. || Halo taksi || Đakon
|-
| 1983. || Igmanski marš || Komesar
|-
| 1983. || Poslednja avantura || Bane
|-
| 1984. || Pejzaži u magli ||
|-
| 1984. || Ne tako davno ||
|-
| 1984. || Nema problema || štrajkač
|-
| 1987. || Waitapu || kondukter
|-
| 1987. || Vuk Karadžić (TV serija) || Tešan Podrugović
|-
| 1988. || Portret Ilije Pevca || Đorđe Belegiški
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1990. || Kolubarska bitka ||
|-
| 1990. || Solunci govore ||
|-
| 1991. || Apis ||
|-
| 1991. || Smrt gospođe ministarke || Miloš Obilić
|-
| 1991. || Kuća za rušenje || Milicioner
|-
| 1992. || Dezerter ||
|-
| 1992. || Bulevar revolucije || Laki
|-
| 1992. || Želja zvana tramvaj || Crnogorac
|-
| 1993—1994. || Policajac sa Petlovog brda (TV serija) || Laki
|-
| 1994. || Goli život || Vojni policajac
|-
| 1995. || Svadbeni marš || Kapetan Ljuba Milić
|-
| 1995. || Kraj dinastije Obrenović ||
|-
| 1996. || Srećni ljudi || Gagi, Zazin dečko
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 2000.-te
|-
| 2000. || Stari vruskavac ||
|-
| 2003. || Profesionalac || Visoki lovac
|-
| 2005. || Idealne veze || Kazimirovičkin sin
|-
| 2006. || Ljubav, navika, panika || gospodin
|-
| 2006. || Sinovci ||
|-
| 2006. || Rekonvalescenti || Pukovnik
|-
| 2006. || Zatamnjenje || Ferenc
|-
| 2009. || Zauvek mlad (TV serija) || Branković
|-
| 2007—2009. || Seljaci (TV serija) || Fića
|-
| 2009. || Banlieue 13 - Ultimatum ||
|-
| 2008—2009. || Gorki plodovi || Jović
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 2010.-te
|-
| 2011. || Selo gori, a baba se češlja (TV serija) || Sudija
|-
| 2012. || Budva na pjenu od mora || Advokat Simeon Tatalović
|}

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Lepomir Ivković - Port. rs
Disident

**Disident** (od lat. *dissidens, -entis,* particip prezenta glagola *dissidere*, tj. sjediti po strani, ne slagati se; *dis-* + *sedere* sjediti) je izraz kojim se opisuje politički otpadnik, odnosno pojedinac koji izražava ili pokušava izraziti neslaganje s režimom, službenom političkom ideologijom ili široko uvriježenim stavovima zemlje u kojoj živi. Za disidente je karakteristično da zbog svoje djelatnosti postaju predmetom represije i cenzure, odnosno trpe razne neugodnosti.

Izraz *disident* se prvi put počeo koristiti 1940-ih kako bi se opisala politička opozicija u tadašnjem SSSR-u. U kasnijim decenijama, pogotovo od 1960-ih koristio se gotovo isključivo za SSSR, te, rjeđe, za zemlje Istočnog bloka, da bi se nakon pada komunizma koristio za NR Kinu i druge danas komunističke zemlje. Iako dio teoretičara smatra da se taj izraz treba ograničiti na komunističke, odnosno totalitarne zemlje, ponekad se koristi i za demokratske zemlje, pa se tako npr. Noam Chomsky naziva američkim disidentom.

## Poznati disidenti
SSSR:
* Andrej Saharov
* Aleksandar Solženjicin

FNRJ/SFRJ:
* Milovan Đilas

## Povezano
* Anti-establišment
* Hereza

## Vanjske veze

* Free dictionary, http://www.thefreedictionary.com/dissident
* Dissident Movement. Russian History Encyclopedia, http://www.answers.com/topic/dissident-movement
Potres u Čileu 2010.

**Potres u Čileu 2010.** bio je katastrofalni potres jačine 8,8 stupnjeva po Richterovoj ljestvici koji se dogodio 27. veljače 2010. godine na središnjem dijelu Čilea. Dogodio se u 03:34 po lokalnom vremenu (06:34 UTC) te je trajao oko tri minute. Hipocentar je bio 91&nbsp;km od drugog po veličini grada Concepcióna, 35&nbsp;km ispod razine mora.

Do sada je potvrđeno više od 300 poginulih.

## Izvori
Advokatska komora

**Advokatska** ili **odvjetnička komora** je profesionalno udruženje odvjetnika. U mnogim državama Ministarstvo pravosuđa detaljno zakonom uređuje primitak i položaj odvjetnika u odvjetničkoj komori. Odvjetnici u Hrvatskoj moraju po zakonu biti članovi Hrvatske odvjetničke komore, a ujedno su i članovi odvjetničkog zbora mjesta u kojem obavljaju odvjetničku djelatnost. U drugim državama pravo propisivanja uvjeta za primitak u odvjetničku komoru imaju same odvjetničke komore. Primjer takvog uređenja je Ujedinjeno Kraljevstvo i Inns of Court.
Sedam sekretara SKOJ-a (TV serija)

***Sedam sekretara SKOJ-a*** je bila jugoslavenska televizijska mini-serija koju je Radiotelevizija Beograd godine 1981. proizvela i emitirala na programu JRT-a. Bila je posvećena životu sedmorice sekretara SKOJ-a, odnosno pratila njihov život od početka 1920-ih do 1931. godine kada su posljednji od njih stradali za vrijeme šestojanuarske diktature.

## Vanjske veze

*
Pisaća mašina

**Pisaća mašina** ili **pisaći stroj** je naziv za mehanički ili elektromehanički uređaj opskrbljen sa tastaturom, odnosno setom dugmadi sa slovima čijim se pritiskanjem štampa tekst, obično na papiru. Od 1870-ih, kada su se prvi put pojavili u masovnoj upotrebi, pa sve do kraja 20. vijeka su predstavljali esencijalno oruđe kako za profesionalne pisce, tako i za kancelarije. S vremenom su ih počeli istiskivati word processori i osobna računala.

## Vanjske veze

* Antique Typewriter Collecting, History & Resources for the Collector
* Early Typewriter Collectors' Association
* The Classic Typewriter Page
*  Many photos and closeups of machines, histories of early machines, historical photos of typewriters being used.
* Martin Howard's Antique Typewriters
* Mr. Martin's Typewriter Museum
* The Portable Typewriter Reference Site
* Nick Beland's Typewriter Pages 
* Typewriter: Free Minimal Text Editing Software the Behaves like a Typewriter
Pergament

**Pergament** je jedan od najstarijih materijala za pisanje koji se koristi i danas.

## Historija pergamenta

Prema legendi koja potiče iz starorimskih izvora, oko 200. pne. jedan faraoni iz dinastije Ptolemejevića zabranio je izvoz papirusa iz Egipta, kako bi spriječio razvoj "biblioteka" u drugim zemljama. Ovakva situacija primorala je korisnike papirusa da nađu alternativni materijal pogodan za pisanje odnosno prenošenje poruka i pohranjivanje znanja. U gradu Pergamu, (u današnjoj Turskoj), proizveden je materijal pogodan za pisanje i dobio naziv pergament. Bio je trajniji i postojaniji na vlagu od papirusa. Sve do danas, smatra se jednim od najboljih materijala za pisanje perom i tintom.

U stvarnosti, pisanje na pergamentima datira nekoliko vijekova ranije, pa ga npr. spominje Herodot još u 5. vijeku pne.

Pergament je s vremenom postao dominantan materijal za pisanje, pogotovo u srednjem vijeku Takvo je stanje ostalo i nakon uvođenja papira, sve do početka tiskarske ere. Tada se ispostavilo da je knjige mnogo jeftinije tiskati na papiru nego na pergamnetu, pa je pergament s vremenom počeo izlaziti iz upotrebe.

## Izrada
Pergament se izrađivao preradom tankih koža najčešće mladih životinja: koza,
ovaca, teladi, magaraca pa i zmija. Proces izrade bio je vrlo jednostavan. S oguljenih životinjskih koža odstranila se dlaka, zatim se koža tretirala vapnom. Depilirana koža napinjala se na drvene okvire i postupno sušila. Sljedeća faza bilo je brušenje pomoću vulkanskog pijeska i glačanje uz pomoć kosti ili glatkim kamenom. Što je pergament bio tanji to je bio cijenjeniji. Zadnja faza bila je natapanje ispeglane kože u ulju, i sušenje ulja s ciljem da se postigne odgovarajuća elastičnost.

## Pergament danas
Pergament je i danas u upotrebi za različite svečane prigode, kad je potrebno izraditi povelje, priznanja i slično (Versajski ugovor, povelja UN, Povelja grada Zagreba, Nobelova nagrada).
Han Xin od Hana

**Han Xin** (韩信) (? - 196. pne.) bio je drevni kineski plemić, potomak vladarske kuće nekadašnje države Han, koji je služio kao vojskovođa Liu Banga, budućeg cara i osnivača dinastije Han. Nakon što je preuzeo carsko prijestolje, Liu Bang je Han Xinu dao titulu *kralj Hana*. Nešto kasnije ga je car počeo sumnjičiti da priprema pobunu, pa je prebjegao kod naroda Xiongnu. Nakon toga je poginuo u jednom od okršaja s carskom vojskom.
Han Xin

**Han Xin** () (?-196. pne.), također poznat kao markiz od Huaiyina (淮陰侯), je bio kineski vojskovođa koji se istekao služeći pod budućim carem Liu Bangom u ratu između Chua i Hana.

## Reference
Mosuri od Buyeoa

**Mosuri** (2. vijek pne. - 474. pne.) je prema pseudohistorijskoj knjizi *[[Hwandan Gogi]]* bio drugi po redu vladar ili Dangun Bukbuyeoa, drevne korejske države koja se nalazila na području današnje Mandžurije. 

Mosuri Dangun je bio prvi sin Hae Mosu Danguna, osnivača države. Mosurijev brat je bio Go Jin, pradjed 'Go Jumonga, osnivača države Goguryeo.

Na prijestolje je došao oko 195. pne. nakon smrti svog oca. Nastojao je proširiti, odnosno konsolidirati kraljevstvo. Umro je godine 170. pne. a naslijedio ga je sin Go Haesa od Buyeoa.

## Povezano
* Popis korejskih monarha
* Historija Koreje