open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Farkaševac

**Farkaševac** je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, u Zagrebačkoj županiji.

## Geografija
## Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Farkaševac imala je 2.102 stanovnika, raspoređenih u 11 naselja:
* Bolč - 460
* Brezine - 240
* Donji Markovac - 52
* Farkaševac - 342
* Ivančani - 204
* Kabal - 172
* Mački - 105
* Majur - 112
* Prašćevac - 132
* Zvonik - 93
* Žabnica - 190

Prosječna gustoća stanovništva općine iznosi 28,52 stan./km2.

## Uprava
Administrativno općini Farkaševac pripadaju naselja:
* Bolč,
* Brezine,
* Donji Markovac,
* Farkaševac (administrativno središte),
* Ivančani,
* Kabal,
* Mački,
* Majur,
* Praščevac,
* Zvonik,
* Žabnica.

Načelnik općine i predsjednik Općinskog poglavarstva je Željko Copak (Hrvatska Demokratska Zajednica|HDZ). Predsjednik Općinskog vijeća je Đuro Sekelj (HDZ).

Dan općine obilježava se 29. rujna.

## Historija
## Gospodarstvo
## Značajne osobe
## Spomenici i znamenitosti
## Obrazovanje
## Kultura
## Sport
## Vanjske veze
Krst

**Krst** ili **križ** je geometrijska figura koju sačinjavaju dve linije koje se seku pod pravim uglom, najčešće su orijentisane horizontalno odnosno vertikalno. On predstavlja, posle kruga, najstariji simbol kod ljudske vrste.

Danas je najrasprostranjeniji kao simbol hrišćanstva, jer je na njemu razapet Isus Hristos. Postoje više vrsta krstova, jedan od njih je i Andrejin krst nazvan po sv. apostolu Andreju koji ima oblik slova H, prema hrišćanskom predanju na takvom krstu je raspet sveti apostol Andrej.

Kao hrišćanski simbol nalazi se na hramovima i unutar njih, na predmetima koji se koriste u bogosluženjima, a postoji i celivajući krst koji vernici ljube (celivaju). Krstom se obeležava grob hrišćanina. Pravo nošenja naprsnog krsta (na grudima) je najviše odlikovanje koje može dobiti sveštenik, u pravoslavlju je to čin protojereja-stavrofora, naziv potiče od grčke reči „stavros“ što znači krst. U hrišćanstvu postoji verovanje da se đavo boji krsta, u srpskom jeziku postoji izreka „beži kao đavo od krsta“.

Krst se nalazi u simbolu i u nazivu najveće međunarodne humanitarne organizacije Crveni krst.

Jedan deo Beograda se naziva „Crveni krst“ prema krstu koji je u 19. veku postavio beogradski knjigovezac i knjižar Gligorije Vozarović.

Simbol krsta se nalazi u grbovima i zastavama nekih država i organizacija.

## Veze
* Hrišćanski krst
* Mučenički stub
Obrnuti krst

**Obrnuti krst** ili **krst svetog Petra** čini jedna duža vertikalna linija koju u njenoj donjoj polovini preseca kraća horizontalna i zapravo je okrenuti latinski krst. Naziv je dobio po svetom Petru koga su hteli, kao Hristovog sledbenika da razapnu na krst kao i Isusa, ali ih je on zamolio da ga, kao nedostojnog da završi kao i Hrist, razapnu naopako. Koriste ga mahom katolici jer je sveti Petar bio prvi Papa,a za neke od njih obrnuti krst je simbol poniznosti i nedostojnosti prema Hristu. Pored njih ovaj oblik koriste i satanističke sekte kao jedan od svojih glavnih simbola jer po njihovom shvatanju Sotona je u neku ruku *izokrenuti Isus*,pa su samim tim i njegovi simboli izvrnuti Isusovi simboli.Često ga zamenjuju mačem okrenutim na gore koji ima isti oblik i simbolizuje (tako okrenut) smrt i bol.
Dvostruki krst

**Dvostruki (lorenski, patrijaršijski, dupli) krst** čini jedna vertikalna linija koju je pri vrhu pod normalnim uglom seku dve kraće horizontalne linije jedna ispod druge, od kojih je niža obično duža. Ovaj krst je rasprostranjen na području pod uticajem Vizantije odnosno Pravoslavlja. Pored toga čini osnovu grba Mađarske i Slovačke, većeg broja slovačkih gradova, a formirao je i srednjevekovni grb Lorene.

## Nazivi
### Dvostruki ili Dupli
Naziv dvostruki ili dupli krst dobio je zbog dve horizontalne linije koje ga čine.

### Patrijaršijski

### Lorenski
Lorenski krst je termin koji se koristi u zapadnoj terminologiji, jer se na zapadu on pojavljivao samo u Loreni u koju je stigao sa prostora Moravske (Slovačke i Mađarske).

U novijoj historiji je Lorenski krst postao simbol De Golovog pokreta Slobodnih Francuza u drugom svetskom ratu.

## Poreklo
Dvostruki krst je nastao u Vizantiji u kojoj je činio oblik vladarskog žezla do njene propasti. Odatle se proširio po zemljama pod vizantijskim uticajem. Ćirilo i Metodije su ga doneli sa sobom u Moravsku u svojoj misiji među tamošnjim Slovenima, gde je široko prihvaćen i vrlo uskoro postao grb Nitranske kneževine.

Dvostruki krst stiže u Lorenu za vreme Svatopluka Koruškog (870. – 900.), vanbračnog sina Arnulfa Koruškog (850. – 899.) koji mu je dao na upravu Lorensku kraljevinu. Smatra se da je on postavio dvostruki krst kao grb Lorene, preuzevši ga od svog kuma velikomoravskog kralja Svatopluka I (830. - 894.), koji je bio nitranski knez, pre nego što je postao velikomoravski kralj.

Kada je Mađarska ovladala prostorima Nitranske kneževine tokom X i XI veka, dvostruki krst postaje sastavni deo mađarskog grba. To se vidi na novčićima prvog mađarskog kralja sv. Ištvana oko 1000. godine, koji je prethodno bio nitranski knez odakle je verovatno preuzeo dvostruki krst.

## Značenje
Dvostruki krst označava državnu samostalnost (nezavisnost). Ovo tumačenje vodi poreklo iz Vizantije čiji su vladari imali žezla u obliku dvostrukog krsta koja su značila da njihova država ima svetovnu i crkvenu vlast (nezavisnost), što su simbolizovale dve horizontalne linije. U prilog ovome govore i ktitorski portreti srpskih vladara u srednjem veku koji su u rukama imali žezla u obliku dvostrukog krsta.

Sam oblik se tumači krstom na koji je Hrist raspet. Naime gornja (kraća) horizontalna linija predstavlja gredu koja sadržala je natpis *INRI* tj. *Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum* (*Isus Nazarećanin Kralj Jevreja*) koji je prema legendi (Jevanđelje po Jovanu 19:19) Pilat naredio da okače iznad raspetog Isusa kao njegovu *titulu*. Niža (duža) horizontalna linija predtavljala je gredu za koju su prikovane Isusove ruke.
Orle (općina)

**Orle** je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, u Zagrebačkoj županiji.

## Geografija
## Stanovništvo
Prema popisu iz 2001. godine općina ima 2.145 stanovnika.

## Uprava
Administrativno općini Orle pripadaju naselja:
Bukevje, Čret Posavski, Drnek, Obed, Orle, Ruča, Stružec Posavski, Suša, Veleševec, Vrbovo Posavsko.

Administrativno središte općine je naselje Orle.

Načelnik općine je Ivan Petko (HDZ):

## Historija
Općina je osnovana 1996. godine.

## Gospodarstvo
Stanovnici se bave pretežno poljoprivredom. Tlo je pogodno za uzgoj žitarica, pa općina obiluje kukuruzom, pšenicom, ječmom i zobom.

Stanovništvo gravitira Velikoj Gorici i Zagrebu.

## Značajne osobe
## Spomenici i znamenitosti
Selo Orle znamenito je po kapeli sv. Tri Kralja. Kapela je podignuta u romaničkom stilu.

## Obrazovanje
## Kultura
U općini djeluju KUD "Posavina" i KUD "Glas Posavine".

## Sport
Smještaj općine između Odre i Save omogućava razvoj rekreacijski ribolov.

## Vanjske veze
Luka (općina)

**Luka** je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, u Zagrebačkoj županiji.

## Geografija
## Stanovništvo
Prema popisu iz 2001. godine, općina Luka ima 1.419 stanovnika, odnosno 399 kućanstava.

## Uprava
Administrativno općini Luka pripadaju naselja: 
* Krajska Ves, 
* Luka, 
* Pluska, 
* Vadina, 
* Žejinci.
Administrativno sjedište općine je u naselju Luka.

Dan općine obilježava se 2. travnja, na dan kad je prvi put 1926. godine osnovana općina Luka.

Općinsko vijeće sastoji se od 11 članova. Načelnik općine, ujedno i predsjednik općinskog vijeća je Dragutin Mikšaj (HDZ).
## Historija
Općina Luka sa sjedištem u Luki osnovana je 1995. godine.
## Gospodarstvo
## Značajne osobe
## Spomenici i znamenitosti
## Obrazovanje
## Kultura
## Sport
U Luki djeluje nogometni klub "Mladost" Luka, trenutno u 2. Županijskoj ligi ZAPAD

## Vanjske veze
* Službene stranice Općine Luka
Pokupsko

**Pokupsko** je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, u Zagrebačkoj županiji.

## Geografija
Pokupsko je smješteno na lijevoj obali rijeke Kupe u srednjem Pokuplju na važnom prometno križanju cesta Velika Gorica-Glina i Sisak-Karlovac.

## Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva Pokupsko ima 2.492 stanovnika (2001.). Apsolutnu većinu čine Hrvati sa 99,28%.

## Uprava
Upravno područje općine Pokupsko obuhvaća 14 naselja.

## Historija
Pokupsko je poznato i po svojoj Crkvi opasanoj zidinama koja je bila jedna od glavnih obrambenih utvrda pred Osmanlijama.

## Gospodarstvo
Turizam na privlačnoj i čistoj rijeci Kupi, poljodjelstvo i malo zanatstvo osnovne su grane gospodarstva.

## Značajne osobe
## Spomenici i znamenitosti
## Obrazovanje
## Kultura
## Sport
## Vanjske veze
Pušća

**Pušća** je općina u Hrvatskoj, smještena u Zagrebačkoj županiji.

## Geografija
## Stanovništvo
## Uprava
## Historija
## Gospodarstvo
## Značajne osobe
## Spomenici i znamenitosti
## Obrazovanje
## Kultura
KUD "Pušća"

## Sport
## Vanjske veze

* Povijest mjesta
Andrijin krst

**Andrejin krst** čine dve linije iste dužine, ukrštene u obliku ćiriličnog slova H odnosno latiničnog slova X i zapravo u osnovi predstavlja grčki krst okrenut za 45°.

## Naziv
Naziv je dobio po Svetom apostolu Andreju Prvozvanom, koji je razapet na takvom krstu. Predstavlja rasprostranjen oblik u heraldici i veksikologiji.

## U saobraćaju
U saobraćaju se koristi kao saobraćajni znak koji najavljuje železničku prugu te traži posebnu opreznost prilikom prelaska preko pruge. Ako postoji više koloseka, onda se broj krstova povećava na broj koloseka.
Rugvica

**Rugvica** je naselje i sjedište istoimene općina u Hrvatskoj.

## Geografija
Rugvica se nalazi jugoistočno od Zagreba.

## Stanovništvo

Općina broji 7608 stanovnika u 2165 kućanstava (2001.). Prosječna gustoća naseljenosti je 81 stanovnik po četvornom kilometru. Naselje Rugvica broji 758 stanovnika.
Nacionalni sastav općine 2001.
Hrvati: 95,93%
Srbi: 1,18%
Bošnjaci: 0,75%
Makedonci: 0,12%
Albanci: 0,05%
Crnogorci: 0,03%
Mađari: 0,03%
Rusi: 0,03%
Austrijanci: 0,01%
Česi: 0,01%
Romi: 0,01%
Slovenci: 0,01%
Talijani: 0,01%
Ukrajinci: 0,01%
ostali: 1,82%

Naselja i stanovništvo 2001.
Čista Mlaka 488
Črnec Dugoselski 193
Črnec Rugvički 77
Donja Greda 118
Dragošička 409
Hrušćica 168
Jalševec Nartski 558
Ježevo 453
Nart Savski 213
Novaki Nartski 71
Novaki Oborovski 261
Obedišće Ježevsko 131
Oborovo 722
Okunšćak 442
Otok Nartski 210
Otok Svibovski 233
Preseka Oborovska 162
Prevlaka 43
Rugvica 1 976 123
Sop 446
Struga Nartska 451
Svibje 443
Trstenik Nartski 506

## Uprava
## Historija
## Gospodarstvo
## Značajne osobe
## Spomenici i znamenitosti
## Obrazovanje
## Kultura
## Sport
## Vanjske veze
Sveta Nedelja (grad)

**Sveta Nedelja** (do 1991. godine ***Sveta Nedjelja***) je grad u Hrvatskoj koji administrativno pripada Zagrebačkoj županiji.

## Gradska naselja
Grad se satoji od 14 naselja, to su: Bestovje, Brezje, Jagnjić Dol, Kalinovica, Kerestinec, Mala Gorica, Novaki, Orešje, Rakitje, Srebrnjak, Strmec, Sveta Nedelja, Svetonedeljski Breg i Žitarka.

## Geografija
Sveta Nedelja je grad smješten uz autocestu A3 Slovenija - Bregana - Zagreb - Lipovac, 6&nbsp;km istočno od Samobora i 17&nbsp;km zapadno od centra Zagreba. Čitav kraj geografski je smješten na veoma privlačnom položaju koji obuhvaća ravničarski i brežuljkasti dio, a nalazi se zapadno od Zagreba između Save, Okićkog i Samoborskog gorja, a prometno je otvoren prema Zagrebu, Samoboru, Jastrebarskom, Zaprešiću. Grad Sveta Nedelja sastoji se od 14 gradskih četvrti: Bestovje, Brezje, Jagnjić Dol, Kalinovica, Kerestinec, Novaki, Mala Gorica, Orešje, Rakitje, Srebrnjak, Strmec, Sveta Nedelja - Centar, Svetonedeljski Breg i Žitarka.

## Stanovništvo
Prema popisu staovništva iz 2001. godine u gradu Sveta Nedelja živi 15.506 stanovnika.

## Uprava
## Historija
Sveta Nedelja prvi put se spominje 1501. godine kao jedna od župa Zagrebačke nadbiskupije iako ima nekih naznaka da se prvo spominjanje bilježi 1334. godine.

Današnje područje grada Sveta Nedelja utemeljeno je Zakonom o lokalnoj samoupravi 30. prosinca 1992. godine i istovjetno je stoljetnim granicama svetonedjeljske župe Presvetog Trojstva i nekadašnje općine. Status grada je dobila 19. srpnja 2006..

Službeno ime naselja je do 1998. bilo **Sveta Nedjelja**, koje se ponegdje još sreće u literaturi.

## Gospodarstvo
## Značajne osobe
* Josip Debeljak, jedan od sedam sekretara SKOJ-a;
* Mihalj Šilobod-Bolšić, tvorac prve hrvatske aritmetike bio je župnik u župi Sveta Nedelja od 1760.- 1787.

## Spomenici i znamenitosti
* Crkva Presvetog Trojstva
* Kapela svetog Roka
* Kapela Marije Magdalene
* Dvorac Erdody

## Obrazovanje
Sveta Nedelja ima jednu osnovnu školu pod koju spada 4 područne škole: U Strmcu, Rakitju, Rakov Potoku i Kerestincu. Ravnateljica škole je Anica Magdalenić.

## Kultura
## Sport
* NK Sava Strmec
* NK Top Kerestinec
* NK Sloga Brezje

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice
Oslobodilačka vojska Kosova

**Oslobodilačka vojska Kosova** (**OVK**; ), poznata po svom akronimu **UČK** (od ), bila je albanska paravojna formacija koja se tokom 1990-ih borila za otcepljenje Kosova i Metohije od Srbije i Savezne Republike Jugoslavije.  Albanski nacionalizam je bio centralno načelo OVK i mnogi u njenim redovima su podržavali stvaranje iredentističke Velike Albanije.

Dobijala je velika sredstava od organizacija albanske dijaspore. Takođe postoje navodi da je koristila narkoterorizam za finansiranje svojih operacija. Počinila je brojne ratne i zločine protiv čovečnosti nad Srbima tokom i nakon rata na Kosovu, kao što su masakri civila, zarobljenički logori i uništavanje objekata kulturnog nasleđa. U junu 2020. podignute su brojne optužnice za ratne i zločine protiv čovečnosti koje su počinili pripadnici OVK, među kojima i tadašnji predsednik Kosova Hashim Thaçi.

## Napomene

## Reference

## Vanjske veze

* Human Right's Watch
* The KLA: braced to defend and control Jane's
* Kosovo's Army in Waiting  TIME
* The Kosovo Liberation Army: Does Clinton Policy Support Group with Terror, Drug Ties? - From 'Terrorists' to 'Partners' (Republican Policy Committee)
* International Institute for Strategic Studies: "The Kosovo Liberation Army" - August 1998 
* KLA-NATO Demilitarization and transformation agreement 
* SOCIALISM TODAY: "The KLA and the struggle for Kosovar self-determination"
* KLA and War on Terror
Arhiđakon

**Arhiđakon** (grč. *archidiákonos*; kod *[[Izvori#Klaić|Klaića]]*: **nadđakon**), stariji, prvi đakon; počasna titula za đakona monaškog reda (zast. *arkiđakon*). U starohrišćanskoj crkvi arhiđakon je najstariji đakon, koji je pomagao biskupu (episkopu) u brizi oko siromaha. 

U ruskoj crkvi tu počasnu titulu daju glavnom đakonu među monasima, ali samo u lavrama i nekim velikim manastirima. Prilikom bogosluženja arhiđakoni se, kao i protođakoni, izdvajaju po pravu nošenja posebnog dugačkog orara. 

U anglikanskoj crkvi arhiđakoni imaju administrativnu vlast i predstavljaju svojevrsne namjesnike episkopa u djelima upravljanja eparhijom.

Do XIII. vijeka arhiđakoni su imali i veliku administrativnu vlast u rimskoj crkvi. U srednjem vijeku, u katoličkoj crkvi arhiđakon (zastarjelo *arciđakon*, *arcižakan*, *arhižakan*) bila je najviša kanonikova služba u kaptolu; on je pomagao biskupu u upravljanju biskupijom, osobito materijalnim dobrima te je zamjenjivao biskupa u jednom dijelu dijeceze (arhiđakonatu) odn. upravljao je jednim crkvenim područjem u okviru biskupije; postavljao ga je biskup. Po *[[Izvori#Klaić|Klaićevom]]* rječniku, arhiđakon je "viši crkveni dostojanstvenik, obično prvi savjetnik biskupov". Danas je to samo počasni naslov.

Usporedi Toma Arhiđakon.

## Veze
* Đakon
* Jerođakon
* Protođakon

## Izvori
* *[[Izvori#ELZ|ELZ]]*, *[[Izvori#EON|EON]]*, *[[Izvori#RSANU|RSANU]]*, *[[Izvori#An-Gold|An-Gold]]*, *[[Izvori#HER|HER]]*, *[[Izvori#Klaić|Klaić]]*, *[[Izvori#RMS|RMS]]*
* *"Veliki pravoslavni bogoslovski enciklopedijski rečnik" (tom I)*, Novi Sad, 2000.
Veljko Atanacković

**Veljko Atanacković** (Darda, 29. I. 1920. - Osijek, 1. IV. 2002), pedagog. Završio je jednogodišnji Nastavnički tečaj u Novom Sadu i Filozofski fakultet u Beogradu.

## Stručni rad
Svoju pedagošku djelatnost započeo je kao nastavnik u Nižoj gimnaziji u Odžacima, zatim prelazi na Nižu gimnaziju u Beli Manastir. Godine 1952. imenovan je za direktora Sedmogodišnje škole u Dardi. Nakon toga 1960. odlazi na dužnost profesora pedagoške skupine predmeta u Učiteljsku školu u Osijeku. Iz Učiteljske škole odlazi za predavača na Pedagošku akademiju Osijek, a 1966. imenovan je na dužnost prosvjetnog savjetnika u Zavodu za unapređivanje osnovnog obrazovanja u Osijeku.

Radio je u društveno-političkim i kulturno-umjetničkim organizacijama i dobio brojna priznanja. Osnovao je Učeničku zadrugu u Sedmogodišnjoj školi u Dardi čiji su uspjesi i rezultati rada bili poznati u tadašnjoj Hrvatskoj

Objavio je preko 20 stručnih i naučnih (znanstvenih) radova i svojim pedagoškim radom dao značajan doprinos stručnom uzdizanju prosvjetnih radnika.

## Knjige
* Veljko Atanacković, Nenad Mileusnić, Branko Ratkovčić, Boris Šarotar - kartograf : *"Osijek i okolni krajevi : priručnik za učenike"*. Zagreb : Školska knjiga, 11. izdanja: 1976, ?, ?, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1988, 1989, 1990.
* Atanacković Veljko, Nenad Mileusnić, Branko Ratkovčić, Boris Šarotar - kartograf, József Pálinkás - prevodilac : *"Eszék és tájai : tanulók kézikönyve"*. Zagreb : Školska knjiga, Eszék : Horvátországi magyarok szövetsége, 1981. (prevod knjige "Osijek i okolni krajevi : priručnik za učenike")
* Veljko Atanacković: Škole Belja. Beli Manastir : Povijesno društvo Baranje Beli Manastir, 1987.

## Izvor
* *"Bilješka o autoru"*, u: Veljko Atanacković: *"Škole Belja"*, str. 6.
Stavrofor

**Stavrofor** (grč. *staurós*: krst, *foreús*: nosač), krstonosac.
# Dostojanstvenik patrijarške crkve u Carigradu, koji je na odjeći imao naročiti krst. U pravoslavnoj crkvi viši sveštenik (protojerej, protoprezviter) odlikovan pravom da o vratu (na prsima) nosi zlatan krst; protojerej stavrofor, protojerej-krstonosac, krstonosni protoprezviter. To je najveće odlikovanje za protojereje.
# Nosač krsta pri crkvenim svečanostima. *[[Izvori#HER|HER]]* riječ *stavrofor* veže za pravoslavlje. Kod *[[Izvori#Klaić|Klaića]]* za to drugo značenje nije navedeno na koju se crkvu odnosi.

----
**Izvori**:
* *[[Izvori#Minerva|Minerva]]*, *[[Izvori#Klaić|Klaić]]*, *[[Izvori#HER|HER]]*, *[[Izvori#Jurančič|Jurančič]]*
Stauroteka

**Stauroteka** (grč. *staurós*: križ), relikvijarij, obično u obliku raspela, za čuvanje čestica križa na kome je raspet Isus Krist. 

----
**Izvor**:
* *[[Izvori#Klaić|Klaić]]*
Stavropigija

**Stavropigija** (grč. *staurós*: krst), polaganje krsta u temelju novog manastira ili crkve. Pravo episkopa.

----
**Izvor**:
* *[[Izvori#Minerva|Minerva]]*
Stavrofilaks

**Stavrofilaks** (grč. *staurós*: krst, *phýlax*: čuvar), čuvar krsta, ranija titula jerusalimskog patrijarha kao čuvara ostataka krsta na kom je Isus Hristos bio razapet.

----
**Izvor**:
* *[[Izvori#Vujaklija|Vujaklija]]*
Zastava Kosova

**[[Zastava]] [[Kosovo|Kosova]]** je usvojena 17. februara 2008. godine od strane kosovskog parlamenta. Šest zvezda na zastavi bi trebalo da simbolično predstavljaju Albance, Srbe, Turke, Gorance, Rome i Bošnjake.

## Ostale zastave

image:Flag of Serbia.svg|Zastava Srbije, koriste je Srbi iz srpskih enklava na Kosovu.
image:Flag of Albania.svg|Zastava Albanska koju koriste Albanci s Kosovu.
image:Flag of Kosovo (DioGuardi's proposal).svg|Prijedlog Josepha J. DioGuardia.
image:Kosovo Proposal - Union Flag.svg|2012 Prijedlog za zastavu Kosova, kombinacija povijesnih zastava i zastava Europske unije.
image:Flag of SFR Yugoslav Albanian Minority.svg|Zastava Albanaca u bivšoj Jugoslaviji.
image:Kosovo Flag Proposal 1.svg|Prijedlog za zastavu Kosova, kombinacija zastava Albanije i UN-a.


## Povezano

* Grb Kosova
Grb Kosova

**[[Grb]] [[Kosovo|Kosova]]** je usvojen 17. februara 2008. godine od strane Skupštine Republike Kosovo, nakon proglašenja nezavisnosti od Srbije. Sastoji se od geografske mape Kosova predstavljene žutom bojom na plavoj podlozi uokvirenoj rubom zlatne boje. Iznad mape Kosova nalazi se šest petokrakih zvijezda bijele boje. Centralni dijelovi grba, geografska mapa koja predstavlja Kosovo i zvijezde također čine centralne dijelove nove zastave Kosova, usvojene u isto vrijeme kada i grb.

## Simboli korišteni za vrijeme UN administracije

Misija Ujedinjenih naroda UNMIK izdala je dva pravila koja određuju upotrebu simbola:

* Uredba UNMIK-a br. UNMIK/REG/2000/30 od 20. maja 2000. godine: *O pečatima i zaglavljima službenih dokumenata sudova, tužilaštava i kaznenih ustanova* u kojoj se navodi da pečati i službena dokumenta sudova i kaznenih ustanova treba da imaju amblem UN-a sa natpisom *UNMIK* na vrhu amblema i nazivom *KOSOVO* na albanskom, srpskom i engleskom jeziku "
* Administrativna direktiva br. 2003/15(July 2, 2003) od 2. jula 2003. godine pod nazivom *Implementacija uredbe UNMIK-a br. 2001/9 o ustavnom okviru za privremenu samoupravu na Kosovu* kojom se uspostavlja *odobreni logotip* za Privremene institucije samouprave.


Datoteka:Coat of arms of the PISG of Kosovo.svg|Odobreni logo Privremene institucije samouprave (2003-2008)


## Također pogledajte

* Himna Kosova
* Zastava Kosova

## Reference
EULEKS

**Misija vladavine prava Evropske unije na Kosovu** – **EULEKS Kosovo** () je misija policije i civilne administracije Evropske unije (EU) koja bi omogućila sprovođenje moguće nezavisnosti Kosova po planu Martija Ahtisarija. Misija uključuje 2.000 policajaca i sudija, a prelazni period do kada misija treba da zameni UNMIK je oročen na četiri meseca od 16. februara 2008.

Srbija se protivi dolasku misije i proglasila ju je nelegalnom.

## Sastav i stvaranje misije
Savet ministara Evropske unije je 16. februara 2008. odlučio da se pokreće "Misija vladavine prava EU na Kosovu – EULEKS Kosovo" uz uzdržanost Kipra. Postaće operativna posle prelaznog perioda od 120 dana kada bi trebalo da zameni misiju UNMIK.

Pored EU, u misiju će biti uključene Hrvatska, Turska, Švajcarska, Norveška i SAD.

## Politička situacija
Evropska unija je u saradnji sa SAD odlučila da kosovski proces preuzme na sebe, a posledica toga je formiranje EULEKS-a. Pravni eksperti EU misiju smatraju legalnom po posebnom kreativnom tumačenju Rezolucije UN 1244.

Vlada Srbije i Rusija smatraju da je misija nelegalna i da se ona može uspostaviti samo odlukom Saveta bezbednosti UN.

## Napomene

## Reference

## Vanjske veze
* Zvanična internet prezentacija
Pisarovina

**Pisarovina** je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, u Zagrebačkoj županiji.

## Geografija
Pisarovina je smještena između Vukomeričkih gorica, rijeke Kupe i Draganićke šume, na regionalnoj prometnici, udaljenoj 27 kilometara od Jastrebarskog i 25 kilometara od Zagreba.

Prostire se na površini od 145 kvadratna kilometra.

## Stanovništvo
Prema popis iz 2001. godine općina broji 3.697 stanovnika.

## Uprava
Načelnik općine je Tomo Kovačić (HDZ).

## Historija
## Gospodarstvo
## Značajne osobe

* Nikola Miljanić - Guverner Narodne Banke Jugoslavije

## Spomenici i znamenitosti
## Obrazovanje
* Osnovna škola „Vladimir Nazor“

## Kultura
U rujnu mjesecu s radom su započele Pisarovinske mažoretkinje . Gotovo šezdeset članica razvrstanih u tri dobne kategorije (dječji, kadetski i juniorski sastav). 15. prosinca juniorski sastav održao je svoj prvi javni nastup i to na Božičnom velesajmu u Zagrebu.
## Sport
## Vanjske veze
Opština Žitorađa

**Opština Žitorađa** je jedna od opština u Republici Srbiji. Nalazi se u centralnoj Srbiji i spada u Toplički okrug. Po podacima iz 2004. opština zauzima površinu od 214 km² (od čega na poljoprivrednu površinu otpada 17881 ha, a na šumsku 2592 ha).

Centar opštine je naselje Žitorađa. Opština Žitorađa se sastoji od 30 naselja. Po proceni iz 2004. godine u opštini je živelo 17887 stanovnika, a prosečna starost je 41,72 godine. Po podacima iz 2004. prirodni priraštaj je iznosio -7,5‰, dok je u opštini bila zaposlena 1341 osoba. U opštini se nalazi 20 osnovnih škola i jedna srednja.

Žitorađa je oko 10&nbsp;km od autoputa E-75 (Niš-Makedonija-Grčka) i 35&nbsp;km jugozapadno od Niša. Slava opštine je Petrovdan.

## Stanovništvo

### Naseljena mesta
U opštini je najveće naselje i sedište opštine

a postoji još i 29 seoskih naselja

## Reference

## Značajne osobe
* Svetlana"Ceca"Ražnatović - Veličković , estradna umetnica
* Ivica Dačić , premijer Vlade Srbije
* Jovan Milić , pisac, borac za ljudska prava, humanitarac

## Vanjske veze
* Žitorađa, zvanična prezentacija opštine
Opština Trgovište

**Opština Trgovište** je opština na krajnjem jugu Srbije u Pčinjskom okrugu. Sedište opštine je u selu Trgovište. Po popisu iz 2002, varošica ima 1.864 stanovnika, a opština 6.372. U opštini postoji 35 naselja.

## Geografija
Opština se graniči sa opštinama Bosilegrad, Vranje, Bujanovac i susednom državom Makedonijom u dužini od 47 kilometara.

Nadmorska visina se kreće od 805 metara (u mestu Trgovište), do 1.825 metara na Golemom Vrhu (planina Bele Vode). Zemljište je planinskog karaktera i čine ga planine: Bele Vode, Zladovačka planina, Lesnička planina, Kopljača i Petrova gora. Reke u opštini Trgovište su: Tripušnica, Kozjedolska, Lesnička reka i Pčinja.

## Klima
Klima ovog regiona po Milosavljeviću (1948.) je umereno kontinentalna sa znatnim uticajem mediteranske klime koja prodire dolinom Pčinje. Temperature vazduha su za nekoliko stepeni više od onih u severnijim delovima Srbije, padavine su manje, pa je pluovimetrijski koeficijent najmanji kao i indeks suše za juli i avgust.

## Naseljena mesta

## Stanovništvo

Posle Drugog svetskog rata broj stanovnika opštine bio je oko 24.000, ali od tada traje proces ekonomske migracije stanovništva ka bogatijim krajevima. Danas u opštini živi nešto više od 6000 ljudi.

## Privreda

Opština Trgovište je najnerazvijenija u Republici Srbiji. Opština je udaljena od glavnih železničko-drumskih saobraćajnica, a naročito negativno se na ovo područje odrazilo osamostaljenje Republike Makedonije i stvaranje međudržavne granice. Sredinom 1980-ih izgrađeni su pogoni fabrika *[[Simpo]]* (160 radnika), *[[Jumko]]* (400 radnika) i *[[Koštana (obuća)|Koštana]]* (400 radnika). Od njih je do danas opstao samo pogon Simpa.

## Reference

## Vanjske veze

* Internet prezentacija Opštine Trgovište
* Granični prelaz i turizam jedina nada  - članak iz Glasa javnosti
* Satelitski snimak Trgovišta
Međunarodno priznanje Kosova

**[[Kosovo]]** je 17. februara 2008. jednostrano je samoproglasila nezavisnost od Srbije. Na vanrednoj svečanoj sednici kosovskog parlamenta, za Deklaraciju o nezavisnosti izjasnilo se svih 109 poslanika. Tu odluku je Vlada Srbije još iste večeri poništila kao protivpravni akt privremenih organa u Prištini, a potom sazvala vanrednu sednicu Skupštine Srbije povodom jednostranog proglašenje nezavisnosti Kosova. Sednica je održana 18. februara na kojoj je 225 poslanika glasalo za potvrdu odluke Vlade o poništenju jednostranog proglašenja nezavisnosti Kosova. Nije bilo uzdržanih ni glasova protiv, iako su poslanici LDP-a odbili da učestvuju u glasanju.

Prve reakcije iz sveta stigle su još istog dana, 17. februara. Portparol Stejt departmenta, Šon Mekormak, izjavio je da su SAD „primile k znanju“ ovu odluku kosovskog parlamenta, dok je Rusija oštro osudila ovu jednostranu odluku i hitno sazvala sastanak Saveta bezbednosti UN.

Sednica Saveta bezbednosti UN je bila zakazana za 18. februar u 15 sati po lokalnom vremenu (Njujork, SAD). Ambasador Rusije pri UN, Vitalij Čurkin rekao je da će Rusija insistirati na poštovanju rezolucije UN 1244, prema kojoj se garantuje teritoprijalni integritet Srbije. Nakon dvočasovne debate, u kojoj je Rusija podržala zahtev Srbije da Savet bezbednosti potvrdi teritorijalni integritet i suverenitet Srbije, sednica se završila bez donošenja rezolucije zbog dijametralno različitih stavova Kine i Rusije s jedne strane, i SAD i evropskih zemalja s druge.

Prva zemlja koja je zvanično priznala nezavisnost Kosova je bila Avganistan.
Sutradan, 18. februara 2008, zvanično priznanje su objavile i SAD, Francuska, Velika Britanija, Albanija i Turska. Nakon izjave Kondolize Rajs, premijer Srbije, Vojislav Koštunica, najavio je povlačenje ambasadora iz SAD.

EU je takođe održala sastanak ministara inostranih poslova 18. februara 2008. u Briselu. Kao i UN, zbog nemogućnosti zauzimanja zajedničkog stava, EU je objavila da ostavlja odluku svakoj od svojih članica da nezavisno odluče da li će priznati nezavisnost Kosova ili ne. Uglavnom većina članica EU je ili već priznala ili je najavila priznanje Kosova. S druge strane, Španija, Kipar, Rumunija, Slovačka i Grčka su odlučno odbile da priznaju jednostranu odluku kosovskog parlamenta..

## Države članice Ujedinjenih Nacija koje su zvanično priznale nezavisno Kosovo (97)
Države su poredane po redoslijedu priznavanja.


### Države koje nisu članice Ujedinjenih Nacija, a koje su priznale nezavisnost Kosova
* , 18.2. 2008.
* , 18.2. 2008.
* , 18.5. 2015.
* , 23.6. 2015

## Države članice Ujedinjenih Nacija koje nisu priznale nezavisno Kosovo (98)


### Države koje nisu članice Ujedinjenih Nacija, a koje nisu priznale nezavisnost Kosova
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Države koje priznaju [[kosovski pasoš]], iako još nisu priznale nezavisnost Kosova
* ,
* ,
* ,
* ,
* ,
* ,
* ,

## Izvori
Metohija

**Metohija** (od  [*metókhion*] – "kraj, oblast, okolina, susedstvo"; ) je regija na jugozapadnom dijelu Kosova. Ono pokriva tri od okruga Kosova:
* Pećki
* Đakovički
* Prizrenski

Regija ima površinu od 3340&nbsp;km². Godine 2002. je procijenjeno da ima 790,272 stanovnika, ili 40 % stanovnika Kosova.

## Naziv

Reč *metohija* (*µετόχιον* [*metókhion*]) je grčkog porekla i znači "kraj, oblast, okolina, susedstvo".

Na albanskom se naziva *Rrafshi i Dukagjinit*, što znači "ravnica vojvode Gjina (albanski, Đina; srpskohrvatski: Jovana)", po jednom srednjovjekovnom velikašu.

## Geografija
Metohija na najširem dijelu ima 23 km širine, a duga je oko 60&nbsp;km, na prosječnoj nadmorskoj visini od 550 metara. Glavna je rijeka Bijeli Drim. Metohiju okružuju gorja Mokra Gora na sjeveru i sjeverozapadu, Prokletije na zapadu, Pastrik na jugozapadu, Šarplanina na jugu i jugoistoku, te Drenica, koja je odvaja od ostatka Kosova, na istoku i sjeveroistoku. Najveći su gradovi u Metohiji Dečani, Đakovica, Istok, Orahovac, Peć i Prizren.

## Povezano
* Kosovo (regija)
* Kosovo i Metohija

## Napomene

## Reference
Sljeme

**Sljeme** je vrh hrvatske planine Medvednice koja se nalazi iznad Zagreba. Nalazi se na 1035 metara nadmorske visine. Do vrha (Sljemena) vode mnogobrojne pješačke staze i žičara. Sljeme je jedno od najdražih izletišta Zagrepčana. Na Sljemenu se nalazi i skijaška staza koja je jedna od lokacija za utrke svjetskog skijaškog kupa. Na samom vrhu nalazi se TV toranj Odašiljača i veza visok 169 metara koji je izgrađen 1973. god.
Medvednica

**Medvednica** je planina sjeverno od Zagreba, omiljeno mjesto za brojne koji žele malo pobjeći iz grada, a ne biti daleko od Zagreba. Najviši vrh je Sljeme (1033 m), do koga se može doći automobilom, žičarom ili pješke, planinareći. Bilo Medvednice dugo je 42 km, a proteže se u smjeru istok-zapad (točnije sjeveroistok - jugozapad), površina planine je pošumljena. Na uređenom se skijalištu od siječnja 2005. održavaju utrke za Ženski svjetski skijaški kup. Skijalištem upravlja gradsko poduzeće "Sljeme - Medvednica" i postoje tri skijaške žičare: trosjedežnica i dvije vučnice - "sidra". Uređuju se staze za skijanje: Crveni, Bijeli, Zeleni i Plavi spust, te Bijela i Činovnička livada (Žuti spust se ne uređuje zbog prevelike strmine).

## Planinarski domovi na Medvednici
* "Kameni svati"
* "Glavica"
* "Risnjak"
* "Grafičar"
* "Tomislavov dom", danas hotel
* "Runolist"
* "Rauhova lugarnica"
* "Puntijarka"
* "Lipa-Rog"

## Galerija
 

File:Sljeme.jpg|Pogled na Zagreb sa Sljemena.
File:Medvednica2009.JPG|Skijaški klub i restoran u šumi.
File:Medvednica, Croatia.JPG|Sljeme sa TV tornjem,, pogled s dvorca Medvedgrad.
|Šuma po jeseni.
Datoteka:Medvednica.jpg|Drveće na Medvednici.



## Povezano
* Medvedgrad
* Planine Hrvatske
* Park prirode Medvednica
* Hrvatski nacionalni parkovi i parkovi prirode

## Vanjske veze

* Park prirode Medvednica
* Medvednica info
* Sljeme - službene stranice
Britanija (rimska provincija)

**Britanija kao rimska provincija** odnosi se na dijelove otoka Velike Britanije koji su bili u vlasti Rimskog carstva između 43. i 410. Rimljani su zvali tu provinciju *Britannia*. Prije invazije Rimljana, Britanija iz željeznog doba već je imala kulturne i ekonomske veze sa kontinentalnom Europom, ali su osvajači uveli velik razvoj u poljoprivredi, urbanizmu, industriji i arhitekturi ostavljajući nasljeđe koje je još uvijek vidljivo.

Povijesni spisi nakon dolaska Rimljana su rijetki, iako je dosta rimskih povijesničara spominjalo provinciju u prolazu. Mnogo našeg znanja o tom periodu protivi se arheološkim istraživanjima a pogotovo pismenim dokazima.

## Povezano
* Rimsko osvajanje Britanije
* Hadrijanov zid
* Britansko Carstvo (antika)
* Saksonska obala
* Rimsko-britanska kultura
* Post-rimska Britanija
Donja Panonija

**Donja Panonija** (latinski: *Pannonia Inferior*) bila je pokrajina unutar Rimskog carstva. Formirana je verovatno 103. godine, izdvajanjem iz teritorije Panonije, u okviru priprema cara Trajana za rat protiv Dačana. U sastav Donje Panonije su ulazili delovi teritorije današnje Mađarske, Srbije, Hrvatske i Bosne i Hercegovine.

Važniji gradovi u Donjoj Panoniji bili su: Sirmium (današnja Sremska Mitrovica), Mursa (današnji Osijek), Certissa (današnje Đakovo), Marsonia (današnji Slavonski Brod), Cibalae (današnji Vinkovci), Sopianae (današnji Pečuj), Cuccium (današnji Ilok), Aquincum nešto severnije od današnje Budimpešte), itd.

## Povezano
* Panonija
* Rimsko Carstvo
Panonija Sekunda

**Panonija Druga** ili **Panonija Sekunda** (latinski: *Pannonia Secunda*) je bila provincija unutar poznog Rimskog carstva, nastala usitnjavanjem stare provincije Panonije, odnosno Donje Panonije. Panonija Sekunda Formirana je 296. godine tokom vladavine cara Dioklecijana.

Glavni grad provincije je bio Sirmijum, odnosno današnja Sremska Mitrovica. Panonija Sekunda je sadržala delove današnjih država Srbije, Hrvatske, kao i Bosne i Hercegovine.

## Gradovi
Pored Sirmijuma, ostali gradovi u Panonija Sekunda su bili Mursa (*Mursa*) (današnji Osijek), Certisa (*Certissa*) (današnje Đakovo), Marsonija (*Marsonia*) (današnji Slavonski Brod), Cibale (*Cibalae*) (današnji Vinkovci), Basijane (*Bassianae*) (današnji Petrovci), Cučium (*Cuccium*) (današnji Ilok) i Salde (*Saldae*) (današnji Brčko).

## Literatura

* Petar Milošević, Arheologija i istorija Sirmijuma, Novi Sad, 2001.

## Povezano
* Panonija
* Rimsko Carstvo
Prefektura Ilirik

**Pretorijanska prefektura Ilirik** ili **Ilirikum**, ili samo **prefektura Ilirik** ili **Ilirikum**, je bila jednog od četiri velikih prefektura unutar poznog Rimskog Carstva. Administrativni centar prefekture je bio grad Sirmijum (današnja Sremska Mitrovica u Srbiji).

## Historija

Formirana je 318. godine i u početku se delila u dve dijaceze: Panonsku dijecezu i Mezijska dijeceza. Kasnije, Mezijska dijeceza je podeljena u Dakijsku dijecezu i Makedonsku dijecezu.

Prefektura je obuhvatala provincije Panoniju, Norik, Krit, kao i sve provincije na Balkanu osim Trakije. 379. godine Prefektura Ilirik je podeljena u Zapadni Ilirik i Istočni Ilirik. Zapadni Ilirik je pretvoren u dijecezu pod jurisdikcijom upravnika italijanske prefekture, dok je Istočni Ilirikum postao deo Vizantijskog carstva 395. godine.

## Povezano
* Panonija
* Rimsko Carstvo
Dijeceza Panonija

**Dijeceza Panonija** ( — "Dijeceza Panonaca"), od 395. poznata kao **dijeceza Ilirik** ili **dijeceza Ilirikum** (), je bila dijaceza unutar poznog Rimskog carstva. Bila je deo prefekture Ilirik.

Panonska dijeceza je obuhvatala rimske provincije Panonija Prima, Panonija Valerija, Panonija Savija, Panonija Sekunda, Dalmacija, Norik Mediteraneum i Norik Ripensis. Sedište dijaceze je bio grad Sirmijum (današnja Sremska Mitrovica u Srbiji).

## Povezano
* Panonija
* Rimsko Carstvo
Panonija (vizantijska provincija)

**Panonija** je bila pokrajina unutar Vizantijskog carstva koja je postojala u 6. veku u današnjem Sremu u Srbiji.

Glavni grad je bio Sirmijum, odnosno današnja Sremska Mitrovica.
Salan

**Salan** je bio bugarski vojvoda, koji je vladao na teritoriji današnje Vojvodine u devetom veku. Salan je vladao područjem između Dunava i Tise (današnja Bačka), a rezidencija mu se nalazila u gradu Titelu.

Salan je verovatno bio potomak Velikog Keana, bugarskog vladara, koji je osvojio teritoriju između Dunava i Tise.

Posle 896. godine, Salan je ratovao protiv Mađara, koji su se tada doselili u Panonsku niziju. Bugarski car Simeon je došao u pomoć vojvodi Salanu, a i vizantijski car je poslao pomoćne trupe protiv Mađara. Mađari su pobedili Bugare i Vizantince na početku desetog veka, a time i Salanova vojvodina pada pod mađarsku vlast.

Glavni istorijski izvor o vojvodi Salanu je istorijska hronika *[[Gesta Hungarorum]]*, koju je napisao budimski sveštenik Peter, u vreme mađarskog kralja Bele III, na kraju 12. veka. Langobardski hroničar iz 10. veka, Liudprand, je takođe zapisao da su Mađari porazili Bugare i Vizantince na početku desetog veka.

## Literatura
* Marko Jovanov, Devet vekova od pomena imena Titela, Titelski letopis, Titel, 2001.
* Dr Aleksa Ivić, Istorija Srba u Vojvodini, Novi Sad, 1929.
* Prof.dr Radmilo Petrović, Vojvodina, Beograd, 2003.

## Povezano
* Vojvodina
* Bačka
* Vladari Vojvodine
* Istorija Vojvodine
* Istorija Srbije

## Спољашње везе
* ''Gesta Hungarorum'' 
* ''Gesta Hungarorum''
Glad (bugarski vojvoda)

**Glad** je bio bugarski vojvoda, koji je vladao na teritoriji današnjeg Banata u devetom i desetom veku. Pored Banata, Glad je vladao delom južne Transilvanije i okolinom grada Vidina u današnjoj Bugarskoj. Glad je bio vazal bugarskog cara Simeona, a rezidencija mu se nalazila u gradu Vidinu. Većinu stanovništva na teritoriji kojom je vladao Glad sačinjavali su Sloveni i Vlasi.

U desetom veku, Glada su porazili Mađari. Mađari su poslali vojsku protiv vojvode Glada i pokorili stanovništvo između reka Moriš i Tamiš. Kada su pokušali da pređu Tamiš, Glad ih je dočekao sa velikom armijom, u kojoj je bilo Kumana, Bugara i Vlaha. Narednog dana, Gladova armija je doživela poraz. Mađarski napad na vojvodu Glada u Banatu se datira u 934. godinu.

Prema jednom drugom izvoru (v. Kupusarević) bitka se odigrala 896. godine, a Glad se uplašen od Mađara skriva u tvrđavu Kovin da bi se nakon tri dana predao.

Gladov potomak je bio banatski vojvoda Ahtum, poslednji vladar koji se suprotstavio uspostavljanju neposredne vlasti Mađarskog kraljevstva u 11. veku, ali je takođe poražen od strane Mađara.

U Banatu i danas postoje sela Gladna i Galad, koja su verovatno dobila ime po vojvodi Gladu. Grad Kladovo na Dunavu, u Srbiji, je takođe dobio ime po vojvodi Gladu (Prvobitni oblik imena grada je verovatno bio Gladovo). U 15. veku je na reci Zlatici u Banatu izgrađena tvrđava Galad. Tvrđava je dobila to ime, jer se mesto na kome je izgrađena zvalo Galad. Takođe je zabeležen i Gladov manastir (Galadmonostra) 1426. godine.

Ime Glad je verovatno slovenskog porekla, iako značenje imena nije potpuno objašnjeno. U Pribaltiku su postojala naselja Gladichov, Gladyšov, na reci Biese i Gladišov na reci Radgošć. Na srpskom prostoru se toponomi sa istom osnovom pojavljuju na prostoru gde su nađeni najstariji slovenski slojevi na Balkanu, danas u Republici Srpskoj - Gladnica u opštini Srebrenica, zatim Gladnić, Gladnik, Gladojević, Gladović i Gladovići kod Višegrada, zatim predeo Glade, Gladov do, Gladova vrtača, Gladov vrh i Gladov krš u Ozrinićima, Gladište u Kučima u Crnoj Gori i Gladišev dol u Metohiji. Ovi toponimi potvrđuju još jednom da je gospodar Banata, vojvoda Glad, bio slovenski vladar.
 
Glavni istorijski izvor o Gladu je istorijska hronika *[[Gesta Hungarorum]]*, koju je napisao budimski sveštenik Peter, u vreme mađarskog kralja Bele III, na kraju 12. veka.

## Literatura
* Jovan M. Pejin, Iz prošlosti Kikinde, Kikinda, 2000.
* Prof.dr Radmilo Petrović, Vojvodina, Beograd, 2003.
* Isidor Kupusarević, Kovin do kraja XVIII veka, 1935.

## Povezano
* Banat
* Vladari Vojvodine
* Istorija Vojvodine
* Istorija Srbije

## Vanjske veze
* ''Gesta Hungarorum'' 
* ''Gesta Hungarorum''
* Mapa
Ahtum

**Ahtum** (u nekim izvorima beležen i kao *Ohtum*, *Achtum* ili *Ajtony* - Ajtonj) je bio banatski vojvoda, odnosno vladar Banata u jedanaestom veku, i bio je potomak bugarskog vojvode Glada, koji je vladao Banatom u devetom veku. Ahtum je bio poslednji lokalni vladar koji se suprotstavio uspostavljanju neposredne vlasti Ugarske.

O njemu takođe znamo da je bio pravoslavni hrišćanin i saveznik Vizantije, i imao je vojsku sastavljenu od Kumana, Bugara i Vlaha. Ahtum je kršten u Vidinu kao pravoslavni hrišćanin, ali je i posle pokrštavanja imao sedam žena. Vladao je teritorijom između reka Moriš, Tisa i Dunav i južnih Karpata, na prostoru koji će kasnije dobiti ime Banat.

Ahtum je poražen od strane Ugarskog kraljevstva u vreme vladavine njenog prvog hrišćanskog vladara, kralja Stefana I. Datum njegovog poraza nije tačno utvrđen, pri čemu neki istoričari smatraju da se to desilo 1028., a drugi 1002. Prema istorijskoj hronici poznatoj kao *[[Gesta Hungarorum]]*, Ahtuma je ubio vojskovođa kralja Stefana, Čanad, sin Bobuke. Posle njegove smrti, Banat je uključen u sastav Mađarskog kraljevstva.

Glavni istorijski izvori koji govore o Ahtumu su *Legenda o Svetom Gerhardu* i istorijska hronika *Gesta Hungarorum*, koju je napisao budimski sveštenik Peter, u vreme mađarskog kralja Bele III, na kraju 12. veka.

## Literatura
* Peter Rokai, Zoltan Đere, Tibor Pal, Aleksandar Kasaš, Istorija Mađara, Beograd, 2002.

## Povezano
* Banat
* Vladari Vojvodine
* Istorija Vojvodine
* Istorija Srbije

## Vanjske veze
* ''Gesta Hungarorum'' 
* Mapa
Sermon

**Sermon** je bio vladar Srema u 11. veku, vazal makedonskog (bugarskog) cara Samuila. Sermonova rezidencija se verovatno nalazila u Sremskoj Mitrovici, gde je kovao sopstvene zlatnike. Tri takva zlatnika nađena su u blizini Novog Sada, u jednom petrovaradinskom vinogradu, što nam potvrđuje da se Sermonova vlast prostirala i na ovom području.

Posle pada Samuilovog carstva, kao poslednji slobodni njegov vojvoda vladao je Sermon. Tadašnji upravnik Beograd i Sermonov sused Konstantin Diogen (otac kasnijeg cara Romana Diogena) pozvao ga je da se susretnu na sred reke Save radi jednog ličnog dogovora, a pratnju je trebalo da im sačinjavaju tri sluge. Tokom sastanka Sermon je ubijen, nakon čega je Diogen sa vojskom krenuo na Sirmijum (današnju Sremsku Mitrovicu). Kada je Diogen sa vojskom stigao do grada Sermonova udovica je ,poput Vladislavove udovica koja je predala Makedonsko carstvo, bez borbe predala Sermonovu zemlju Vizantincima, čime je 1019. godine konačno ugušen ustanak komitopula.

## Literatura
* Veljko Milković, Petrovaradin i Srem - misterija prošlosti, Novi Sad, 2003.

## Povezano
* Srem
* Vladari Vojvodine
* Istorija Vojvodine
* Istorija Srbije
Aleksa Ivić

**Aleksa Ivić** (Buđanovci, 23. decembra 1881. – Beograd, 23. novembra 1948.), jugoslovenski istoričar. Profesor na Pravnom fakultetu u Subotici. Istoriju i slavistiku studirao u Beču kod poznatih stručnjaka Vatroslava Jagića i Konstantina Jiričeka. Doktorirao 1905. godine. Po završetku studija ostao je u Beču pet godina. Godine 1910. izabran je za zastupnika (poslanika) u Hrvatskom saboru, te iste godine odlazi u Zagreb. Od 1912. god. radi u Zemaljskom arhivu u Zagrebu. PoslePrvog svetskog rata predaje jugoslovensku diplomatsku i političku istoriju na Pravnom fakultetu u Subotici. Iskazao se kao predan arhivski istraživač i istoričar Srba u Habzburškoj monarhiji. Izdao je dosta građe vezane za Srbe iz bečkih arhiva. Najznačajnije mu je delo *Istorija Srba u Vojvodini*, objavljeno 1929. godine.

## Dela

* *Seoba Srba u Hrvatsku i Slavoniju, prilog ispitivanju srpske prošlosti tokom 18. i 17. veka*, Sremski Karlovci 1909.
* *Austrija prema ustanku Srba pod Milošem Obrenovićem*, Zagreb 1917.
* *O srpskom i hrvatskom imenu*, Beograd 1922.
* *Iz doba Karađorđa i sina mu kneza Aleksandra*, Beograd 1926.
* *Rodoslovne tablice srpskih dinastija i vlastele*, Novi Sad 1928.
* *Istorija Srba u Vojvodini*, Novi Sad 1929.

## Literatura

* *Enciklopedija Jugoslavije, četvrti tom Hil-Jugos (1960. god.), članak napisao [[Jovan M. Milićević]]*.
* *Elektronski katalog Narodne biblioteke Srbije*.
* *Mala Enciklopedija Prosveta - Opšta Enciklopedija (A-LJ). Izdavačko preduzeće "Prosveta", Beograd 1959.*
Snježna kraljica

**Snežna kraljica** ili **Snježna kraljica** može značiti:

* Snježna kraljica (bajka) - bajka Hansa Christiana Andersena.
* Snježna kraljica (roman) - novela Joan D. Vinge, za koju je dobila nagradu Hugo 1981. g. i bila nominirana za Nebulu 1980. g.
* Trofej Snježna kraljica - ženska slalomska utrka Svjetskog skijaškog kupa, koja se održava na zagrebačkom Sljemenu;
* nadimak za Janicu Kostelić.
Snježna kraljica (bajka)

***Snježna kraljica*** (danski *Snedronningen*) je bajka Hansa Christiana Andersena, koja je prvi put objavljena 1845. godine i koja za tematiku ima borbu između dobra i zla, koju u priči na neki način personificiraju dječak Kay i djevojčica Gerda.
Tema Sirmijum

**Tema Sirmijum** je bila administrativna jedinica (tema) unutar Vizantijskog carstva koja je postojala na teritorijama današnje Srbije, Hrvatske i Bosne i Hercegovine u 11. veku.

Sedište je bio grad Sirmijum, odnosno današnja Sremska Mitrovica.
Tanja Poutiainen

**Tanja Poutiainen** (Rovaniemi, 6. travnja 1980.) je finska alpska skijašica, osvajačica srebrnog odličja sa ZOI 2006. u veleslalomu.

Tanja je 1997. postala svjetska juniorska prvakinja u slalomu. Iste godine debitirala je u Svjetskom kupu. Od tada je upisala 6 pobjeda u Svjetskom kupu, 4 u slalomu i 2 u veleslalomu. na Svjetskom prvenstvo 2005. u Bormiju osvojila je dva srebra u tehničkim disciplinama.

Prva je pobjednica trofeja Snježna kraljica na Sljemenu, tadašnjem "Zlatnom medvjedu". Slavila je ispred Amerikanke Koznick i Austrijanke Schild. Pobijedila je i 2008. na Sljemenu.

## Vanjske veze
* Službena stranica
Trofej Snježna kraljica

**Snježna kraljica** je naziv za žensku slalomsku utrku Svjetskog skijaškog kupa koja se održava na zagrebačkom Sljemenu od 2005. godine. Izvorni naziv utrke u njenom prvom izdanju bio je Zlatni medvjed ali je promijenjen u čast Janice Kostelić bez čijih športskih uspjeha utrka ne bi ni bila dana Hrvatskoj i Zagrebu na organizaciju. 

## Zanimljivosti

* Skija se na Crvenom spustu. Start je na 985 a cilj na 785 metara.
* Nagradni fond koji se dodjeljuje na Snježnoj kraljici najveći je u ženskim utrkama Svjetskog kupa i iznosi 165 tisuća eura, s tim da pobjednici pripada 60 tisuća.
* Na utrku prosječno dolazi od 15 do 20 tisuća gledatelja što ju čini najposjećenijom ženskom utrkom u Svjetskom kupu.
* Utrka je jedina koja se održava u neposrednoj blizini nekog milijunskog grada.
* Staza ima najbolju rasvjetu od svih utrka.
* Sam trofej koji se dodjeljuje pobjednici je ručno izrađena kristalna kruna kojom se dotična kruni i na koju se ugravira njeno ime, a dobija i plašt te sjeda na prijestolje poput prave kraljice.
* 5. siječnja 2006., na svoj 24. rođendan, Janica Kostelić je ovdje odvezla možda i njenu najbolju utrku života kojom je ušla u legendu svjetskog skijanja. Sa 7. mjesta iz prve vožnje bez štapa i rukavice doskijala je do 3. mjesta u drugoj preteknuvši usput i aktualnu olimpijsku pobjednicu u slalomu Anju Pärson što je pothvat bez premca u povijesti svjetskog skijanja.
* Na Sljemenu je Ana Jelušić osvajanjem 2. mjesta 2007. godine postala prva Hrvatica poslije Janice Kostelić koja je osvojila neku medalju u Svjetskom kupu.

## Popis pobjednica

## Vanjske veze
* Službena stranica "Snježne kraljice"
Blue Orchid

"**Blue Orchid**" je rock pjesma grupe The White Stripes s njenog albuma *[[Get Behind Me Satan]]*, a koja je izdana kao singlica 2005.

Video-spot za "Blue Orchid" je režirala Floria Sigismondi, a u njemu se pojavljuje manekenka Karen Elson, koja se nakon snimanja udala za Jacka Whitea.

## Popis pjesama
### CD verzija
# "Blue Orchid
# "Who's a Big Baby?"
# "Though I Hear You Calling I Will Not Answer"
# "You've Got Her In Your Pocket" (live)

### 7" verzija
# "Blue Orchid"
# "The Nurse"

## Reference