open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ambasador je ubijen u Stokholmu

***Ambasador je ubijen u Stokholmu*** je jugoslavenski dokumentarni film snimljen 1990. godine. U njemu se prikazuje rast hrvatskog nacionalizma krajem 1960-ih i početkom 1970-ih, koji će se odraziti kako kroz Masovni pokret u tadašnjoj SR Hrvatskoj, tako i kroz aktivnosti hrvatske političke emigracije koja će se radikalizirati i početi izvoditi spektakularne terorističke akcije od kojih je kulminaciju predstavljala otmica i ubistvo jugoslavenskog ambasadora Vladimira Rolovića u Švedskoj.

Premijera filma je koincidirala sa počecima raspada Jugoslavije, odnosno održana je neposredno pred održavanje prvih višestranačkih izbora u Hrvatskoj, na kojima su predstavnici hrvatske političke emigracije igrali važnu ulogu.

## Uloge

## Povezano
**[[Bog i Hrvati (film)|Bog i Hrvati]]*

## Vanjske veze
*
Bakovi sa Zmijanja

***Bakovi sa Zmijanja*** je bosanskohercegovački kratki dokumentarni film snimljen 2004. u režiji Đorđa Trživuka i produkciji Nezavisne RTV Banja Luka. Inspiriran je motivima pripovjetke *Jablan* Petra Kočića te prikazuje Grmečku koridu, tradicionalnu borbu bikova koja se od prethodnih nekoliko godina održava u Oštroj Luci.

## Izvori
* Feniks: Asocijacija za vizuelne umjetnosti
Gliese 710

**Gliese 710** je zvijezda u sazviježđu Zmija koja će prema procjenama proći kroz rub Sunčeva sustava, točnije kroz Oortov oblak za 1,35 milijuna godina od sad. Astronomi smatraju da će prilikom najveće blizine biti na 13000 astronomskih jedinica (AJ), odnosno svega 77 svjetlosna dana, uz nesigurnost od 50%. Primjera radi, Proxima Centauri je udaljena preko 1500 svjetlosna dana od nas. "Ovaj događaj će biti najsnažniji remetilački susret u budućnosti i povijesti Sunčeva sustava", izjavili su astronomi Filip Berski i Piotr Dybczyński. Pri tako velikoj blizini, po sjaju bi bila slična sjajnom planetu a prividna magnituda bi joj bila oko -2.7 (sjajnija od Marsa), s ukupnim gibanjem od jedne lučne minute godišnje.

Gliese 710 je trenutno 63,8 svjetlosne godine udaljena od Zemlje u sazviježđu Zmija i ima magnitudu 9,69. Spektralna klasa joj je K7&nbsp;Vk, što znači da je zvijezda glavnoga niza koja generira energiju putem termonuklearne fuzije vodika u jezgri. Masa zvijezde je oko 60% mase Sunca te ima 67% njenog promjera. Sumnja se da je promenljiva zvezda čija magnituda varira od 9,65–9,69.

Prethodne studije njenog gibanja i brzine su ukazivali da će njena najbliža daljina biti jedna svjetlosna godina od Sunca, na temelju manje preciznih podataka *[[Hipparcos]]*. Trenutno Gliese&nbsp;710 putuje gotovo direktno prema našoj liniji gledanja.

## Izračun najbližeg susreta

Gliese&nbsp;710 ima potencijal dovesti do velikih perturbacija hipotetskog Oortovog oblaka čime bi mogla dovesti do kiše kometa poslanih u pravcu unutarnjeg Sunčeva sustava koji bi mogao trajati milijunima godinama, po stopi i do 10 vidljivih kometa godišnje, što bi moglo dovesti do opasnosti za Zemlju.

Raniji modeli u studiji García-Sánchez, et al. su 1999. naveli da će najbliži susret dogoditi za 1 360 000&nbsp;godina kada će zvijezda biti 0,337&nbsp;±&nbsp;0,177&nbsp;parseka (1,100&nbsp;±&nbsp;0,577 svjetlosnih godina) od Sunca.

Kasnije provjeravanje izračuna Bobyleva 2010. sugerira da Gliese&nbsp;710 ima 86% šanse da prođe kroz Oortov oblak, ako se pretpostavi da isti kruži oko Sunca na udaljenosti od 80 do 100 000 AJ. Udaljenost najbližeg susreta je teško izračunati upravo zbog toga jer ovisi o trenutnoj poziciji i brzini; Bobylev smatra da će proći unutar 0,311&nbsp;±&nbsp;0,167 parseka (1,014&nbsp;±&nbsp;0,545 svjetlosnih godina) od Sunca. Postoji čak mogućnost od 1/10,000 da bi zvijezda mogla penetrirati u regiju (d&nbsp;<&nbsp;1,000&nbsp;AJ) gdje je utjecaj zvijezde u prolazu na objekte Kajperova pojasa značajan. Gliese&nbsp;710 bi imala prividnu magnitudu od 0,5 prilikom najbližeg prolaska.

Zvijezda sa drugim najsnažnijim učinkom perturbacije u zadnjih 10 milijuna godina bila je Algol, trostruki zvijezdani sustav koji je prošao pokraj Sunčeva sustava pri udaljenosti od najmanje 9,8&nbsp;svjetlosnih godina prije 7,3&nbsp;milijuna godina, ali joj je masa bila znatno veća: čak 5,8&nbsp;Sunčeve mase.

Brzina rotacija Gliese 710 je 6,42 a bolometrijski luminozitet 0,084.

## Napomene

## Reference
Captain America: Civil War

***Kapetan Amerika: Građanski rat*** () je američki naučnofantastični film iz 2016. godine reditelja Entonija i Džoa Rusoa i nastavak filma *[[Kapetan Amerika: Zimski vojnik]]* iz 2014.  Scenaristi su Kristofer Markus i Stiven Makfili po stripu *[[Kapetan Amerika]]* Džoa Sajmona i Džeka Kirbija. Producent filma je Kevin Fajgi. Muziku je komponovao Henri Džekman. Ovo je trinaesti nastavak u seriji filmova iz Marvelovog filmskog univerzuma.

Glumačku ekipu čine Kris Evans, Robert Dauni Mlađi, Skarlet Džohanson, Sebastijan Sten, Entoni Maki, Don Čidl, Džeremi Rener, Čedvik Bouzman, Pol Betani, Elizabet Olsen, Pol Rad, Emili Vankamp, Tom Holand, Frenk Grilo, Vilijam Hert i Danijel Bril.

Svetska premijera je bila 6. maja 2016. u Sjedinjenim Američkim Državama. Budžet filma je iznosio 250 000 000 dolara a zarada od filma je 1 151 000 000 dolara.

## Radnja

*Kapetan Amerika - Građanski rat* nastavlja tamo gde se film ** završio. *Stiv Rodžers* predvodi novi tim *Osvetnika* u nastojanju da sačuvaju čovečanstvo. Posle još jednog međunarodnog incidenta u koji su *Osvetnici* bili umešani i u kome je došlo kolateralne štete, raste politički pritisak da se uspostavi sistem odgovornosti i upravljačko telo koje će odlučivati kada tim treba da bude angažovan. Novi status deli *Osvetnike* dok pokušavaju da zaštite svet od novog opakog zlikovca.

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* Official press kit with cast / crew credits and additional information.  from the original on October 30, 2016.
Božićna pesma (dokumentarni film)

***Božićna pesma*** je srpski dokumentarni film iz 1995. godine. Režirao ga je Nikola Lorencin, a scenario je napisao Dragan Uskoković po knjizi Jove Jovanovića Zmaja „Čika Jova srpskoj deci“.

## Sadržaj filma
Unuk se seća dede sa kojim je proveo predivan Božić na selu učeći srpske narodne običaje i slušajući religiozne pesme Jovana Jovanovića Zmaja.

## Uloge

#### Deca iz [[Sirogojno|Sirogojna]] koja recituju stihove:
* Milica Milić, Luka Ivković, Biljana Milić, Slobodan Jovanović, Marko Šuljagić, Slaviša Stojanović, Igor Jelić.

#### Meštani [[Sirogojno|Sirogojna]] koji se pojavljuju u filmu:
* Ruža Zimonjić, Vlada Ilić, Ljubinka Mihajlović.
Videokratija

**Videokracija** je moć slika nad društvom.  

## Primjeri

Izbor Silvija Berlusconija za premijera Italije 1994. godine se smatra od mnogih medijskim državnim udarom i političkim skretanjem prema videokraciji.

Američki novinar John Kifner koji je s lica mjesta izvještavao o Iranskoj i Rumunjskoj revoluciji pad komunističkog režima u Rumunjskoj je komentirao da je videokracija upletena u pad režima pošto je to bila prva revolucija uživo prenesena na televiziji .

## Film

Talijansko-Švedski redatelj Erik Gandini je 2009. godine snimio dokumentarni film Videocracy o utjecaju talijanske televizije na tamošnju kulturu i politiku. Nakon prikazivanja na Venecijanskom filmskom festivalu reklame za poziv na gledanje filma su zabranjene na talijanskim televizijskim stanicama .

## Izvori
Hail, Caesar!

***Hail, Caesar!*** () je američko-britanska filmska komedija snimljena u režiji Joela i Ethana Coena i premijerno prikazana početkom 2016. godine. Predstavlja svojevrsni nastavak njihovog filma *[[Barton Fink]]*, s obzirom da se radnja događa početkom 1950-ih u fiktivnom hollywoodskom studiju Monumental Pictures. Protagonist, koga tumači Josh Brolin, je Eddie Mannix, jedan od direktora studija zadužen za "popravljanje" problema koje izazivaju disfunkcionalne zvijezde. Radnja prikazuje 24 sata u njegovom životu, tokom kojih mora riješiti misterij koji je svojim nestankom izazvao glumac (čiji lik tumači George Clooney), zvijezda biblijskog spektakla koji se upravo snima.

*Hail, Caesar!* je dobio pohvale od strane kritike, uglavnom zbog niza parodijskih i drugih referenci na ostvarenja klasičnog Hollywooda, prije svega onih iz studija MGM (po kome je modeliran fiktivni Monumental Pictures, a za koga je radio stvarni Mannix), odnosno njihovih zvijezda kao što su Gene Kelly i Esther Williams. Kod publike je, međutim, izuzetno loše prošao.

## Glavne uloge

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* , commissioned by Universal for social media
The Lady in the Van

***The Lady in the Van*** () britanska je filmska komedija sa elementima drame iz 2015, koju je režirao Nikolas Hitner. Film je zasnovan na istinitoj priči o odnosu britanskog književnika Alana Beneta (Aleks Džengins) i beskućnice Meri Šepard (Megi Smit), koja je poslednjih petanaest godina života provela živeći u kombiju u Benetovom dvorištu. Benet je pre filmskog scenarija ovaj odnos predstavio i u istoimenoj pozorišnoj drami (1999) i radio-drami (2009), u kojima je Megi Smit, takođe, tumačila Meri Šepard.

Film je premijerno prikazan 12. septembra 2015. na Internacionalnom filmskom festivalu u Torontu, dok je u Srbiji prikazan sledeće godine na FESTu. Filmska kritika ga je dočekala pozitivnim ocenama. Kritičari su posebno hvalili glumu Megi Smit, koja je za ovu izvedbu bila nominovana za Zlatni globus i nagradu BAFTA za najbolju glumicu u glavnoj ulozi.

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
*
Videocracy

**„Videokratija“** () je švedski dokumentarni film iz 2009. godine režisera Erika Gandinija o italijanskoj televiziji, odnosno Silviju Berluskoniju i njegovom uticaju na italijansku kulturu i politiku. Ubrzo nakon bioskopske premijere u Švedskoj, film je prikazan na 66. Filmskom festivalu u Veneciji gde je privukao veliku pažnju. Većina italijanskih TV stanica je zabranila emitovanje foršpana za film.

## Povezano
*Videokracija
*Silvio Berlusconi

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* ''Videocracy'' , a review by the Wu Ming collective.
* http://filmmakermagazine.com/directorinterviews/2010/02/erik-gandini-videocracy.html
* http://www.guardian.co.uk/film/2010/jun/23/videocracy-review
* http://movies.nytimes.com/2010/02/12/movies/12videocracy.html?em
* http://newyork.timeout.com/articles/film/82822/videocracy-film-review
More than Honey

***Više od meda*** () je švajcarski dokumentarni film koji je režirao Markus Imhof, 2012. godine. Film se bavi masovinim umiranjem pčela, kojim je prema nekim podacima pogođeno oko 40% do 50% pčela širom sveta, u nekim zemljama taj broj dostiže i 70%. Budući da oko 1/3 sve hrane koju čovek jede ne bi bilo bez pčelinjeg oprašivanja, ako se nestajanje pčela nastavi, to bi moglo da dovede do katastrofalnih posledica po čoveka. Film je sniman u Švajcarskoj, Kaliforniji, Kini i Australiji.

## Radnja

Radnja filma počinje u Švajcarskoj gde se prikazije starac koji se još uvek bavi tradicionalnim pčelarstvom, sa tradicionalnim vrstama pčela karakterističnim za Alpe. Nakon toga se prikazuje industrijsko pčelarstvo u Kaliforniji, sa ogromnim brojem košnica gde pčelar ima jako malo kontakta sa pčelama. Zatim se prikazuju masovna umiranja pčelinjih društava, kojima su podjednako pogođeni oni koji se bave industrijskim i tradicionalnim pčelarstvom, kao i bolesti, paraziti i pesticidi koji su odgovorni za bolesti pčela. Prikazuju se neke oblasti u Kini koje su uticajem čoveka u potpunosti ostale bez pčela, tako da se tamo oprašivanje voća vrši ručno. Nakon toga se govori o afrikanizovanim pčelama, koje nose nadimak "pčele ubice", kao i masovnoj histeriji u SAD, nakon njihovog pojavljivanja. Prikazuju se pčelari koji se bave uzgojem afrikanizovanih pčela (pčela ubica), koje su otpornije na bolesti i daju više meda od običnih pčela, ali su takođe i agresivnije. Takođe je i njima teže manipulisati od ostalih pčela, tako da neki uzgajivači ovih pčela smatraju da su afrikanizovane pčele samo korak dalje u evoluciji.

## Teorije iznete u filmu
U filmu se prikazuje ples pčela, za koji se smatra da je način na koji pčele daju informacije odnosno neku vrstu koordinata o mestu o kome govore, bilo da se radi o novom mestu za rojenje ili o mestu gde se nalazi polen.
Takođe u filmu se pojavljuje i teorija nemačkog neurobiologa Randolfa Menzela, prema kojoj je košnica jedan super organizam, u kome se svaka pčela ponaša kao jedna ćelija, tako da jedna prosečna košnica ima 50.000 pčela koje zajedno imaju 500 milijardi nervnih ćelija, primera radi mozak čoveka ima u proseku 100 milijardi nervnih ćelija.

## Nagrade
* Bavarska filmska nagrada za najbolji dokumentarac;
* Nemačka filmska nagrada na najbolji dokumentarac;
* Švajcarska filmska nagrada za najbolji dokumentarac;
* Švajcarska filmska nagrada za najbolju filmsku muziku;
* Nagrada međunarodnog bečkog festivala, za najbolji dizajn zvuka.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* ''More than Honey'' Offizielle Webseite des Films
* Film- und Buchbesprechung von Tobias Sennhauser bei tier-im-fokus.ch
* Више од меда (ideaplus.rs.ba)
* Више од меда (filmovanje.com)
Queen of the Desert

***Kraljica pustinje*** () američki je biografski film iz 2015. Zasnovan je na životu Gertrude Bel, britanske književnice, arheologa, špijunke i avanturistkinje, koja je na početku dvadestog veka istraživala Bliski istok i koja je snažno uticala na ucrtavanje državnih granica na tim prostorima nakon Prvog svetskog rata. Film je režirao nemački reditelj Verner Hercog, koji je napisao i scenario. Ovo je Hercogov prvi film nakon petogodišnje pauze. Glavne uloge tumače Nikol Kidman, Džejms Franko, Dejmijan Luis i Robert Patinson.

Film je sniman na lokacijama u Maroku i Jordanu. Premijerno je prikazan u okviru glavnog takmičarskog programa 65. filmskog festivala u Berlinu, dok je u Srbiji premijerno prikazan na FESTu. Dočekan je mahom negativnim ocenama filmskih kritičara. Film je loše prošao na blagajnama, zaradivši dva miliona dolara, dok je budžet filma bio 36 000 000 dolara

## Uloge

## Povezano
* ''Lawrence of Arabia'' (film)

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* 
*
Damian Lewis

**Dejmijan Luis** (; London, 11. februar 1971) britanski je televizijski i filmski glumac. Uspešno gradi karijeru podjednako u Velikoj Britaniji i Sjedinjenim Američkim Državama.

Rođen je u dobrostojećoj porodici kao sin Šarlote Meri i Dž. Votsina Luisa. Školovao se na Itonu. Sa šesnaest godina osnovao je pozorišnu trupu, sa kojom je radio u južnom Londonu, a potom je putovao po Africi. Od 1990 do 1993. školovao se u Gildhol školi za muziku i dramu zajedno sa Danijelom Krejgom i Džozefom Fajnsom. Nakon diplomiranja radio je kao pozorišni glumac u Kraljevskoj Šekspirovskoj trupi. U pozorištu ga je primetio Stiven Spilberg, koji mu je dodelio ulogu Ričarda Vintersa u mini-seriji *[[Braća po oružju]]*. Za ovu ulogu nominovan je za Zlatni globus. Pažnju javnosti je ponovo privukao glumeći Nikolasa Brodija, američkog vojnika za koga se sumnja da je terorista Al Kaide, u seriji *[[Domovina (serija)|Domovina]]*. Za ovu ulogu osvojio je Zlatni globus i nagradu Emi za najboljeg glavnog glumca u dramskoj seriji. Tumačio je kralja Henrija VIII u  mini-seriji *[[Vučje leglo]]*. Za ovu izvedbu nominovan je za Emi i Zlatni globus za najboljeg glumca u sporednoj ulozi u mini-seriji ili televizijskom filmu. Trenutno tumači glavnu ulogu u seriji *[[Milijarde (TV serija)|Milijarde]]*.  

Oženjen je glumicom Helen Makrori, sa kojom ima dvoje dece.

## Izvori

## Vanjske veze
*
* Interview with Charlie Rose —A compilation of Rose's interviews with Claire Danes and Damian Lewis, the stars of the hit drama *Homeland*. January 2, 2014.
Istina o četnicima

***Istina o četnicima*** je bosankohercegovački dokumentarni film iz 2005. godine u produkciji Televizije „BeL kanal“ iz Banje Luke. Režirao ga je Siniša Rašljić, koji je ujedno uradio i scenario. Film je sniman od januara 2004. do aprila 2005. na više lokacije u Srpskoj i Srbiji. Montažu je radio Bojan Starčević, a tekst čitao Nebojša Zubović.

Film govori o sudbinama pripadnika Jugoslovenske vojske u otadžbini tokom Drugog svjetskog rata.

## Povezano
**[[Jasenovac – istina]]*

## Reference

## Vanjske veze
* Film na Jutjubu
Kraljevina Jugoslavija u Drugom svetskom ratu

***Kraljevina Jugoslavija u Drugom svetskom ratu*** je srpska dokumentarna serija, originalno emitovana na programu RTRS 2014. godine. Nastala je od 2013. do 2015. u produkciji kompanije Pogledi Udruženja boraca KJVuO iz Velike Britanije, te bavi ratnim i političkim dešavanjima na prostoru Kraljevine Jugoslavije tokom Drugog svetskog rata. Njen autor Miroslav Samardžić je potomak pripadnik četničkog pokreta koji je odrastao u emigraciji, te je delom bio motivisan ta da zbivanja prikaže iz perspektive njihovih pristaša.  Serija obiluje dokumentarnim ratnim snimcima, od kojih se mnogi prikazuju premijerno: poseta jugoslovenskog kralja Petra Drugog predsedniku Ruzveltu u Beloj kući 1942, susret generala Mihailovića i američkog pukovnika Mekdauela 1944, oboreni američki piloti koje su spasili pripadnici JVuO (Misija „Haljard“), britanske i američke isporuke oružja i opreme partizanima, partizani u britanskim uniformama i sa britanskim naoružanjem.

## Spisak epizoda

## Nagrade
Dokumentarac je nagrađen na oba festivala na koja je učestvovao: "Evro in fest" u Novom Sadu  decembra 2014, kao ostvarenje od posebnog istoriografskog značaja i "Zlatna buklija", u Velikoj Plani maja 2015, za režiju.

## Reference

## Vanjske veze
* Kraljevina Jugoslavija u Drugom svetskom ratu 
* Odrastao sam uz emigrante i Karađorđeviće („Večernje novosti”, 26. jun 2016)
Amir Smajić

**Amir Smajić**, rođen 29. januara 1982. u Rotterdamu, je poznati bosanskohercegovački pjevač pop-folk muzike .

## Osobni život i karijera

Postao je poznat javnosti kada se 2003. godine prijavio na najveće muzičko takmičenje u regionu u tom periodu OBN SuperNova Folk talent  gdje je zbog specifične boje glasa i atraktivnog izgleda pobrao simpatije i žirija i publike .Sve do same završnice takmičenja Amir je bio jedan od glavnih favorita za pobjedu , a na kraju je zauzeo treće mjesto. Vrlo brzo nakon završetka takmičenja vinuo se na zvjezdano nebo te postao   jako cijenjen i popularan pjevač .Od malih nogu živi u Bihaću te budući da je njegova životna ljubav bila muzika, odmah sa početkom osnovne škole upisuje  i osnovnu muzičku skolu, koju je proširio, opredjelivši se isključivo za srednje muzičko obrazovanje, gdje je pored više instrumenata aktivno svirao klavir i harmoniku, i na brojnim takmičenjima u okviru regije ostvarivao zavidne rezultate. Po završetku srednjeg obrazovanja, pored sviranja, ipak  se opredjelio za pjevanje, jer je osnovao amaterski bend s kojim je gostovao po mnogim klubovima.U Bihaću je završio i Pedagoški fakultet 2007. godine . Učestvovao je   na nekoliko festivala narodne muzike širom BiH te je  osvajao nagrade stručnog žirija, ali i publike . Najznačajniji uspjeh je pobjeda na najvećem festivalu narodne muzike u BiH, Bihaćkom festivalu 2004. godine sa pjesmom „Istina“.Na Bihaćkom festivalu te godine osim što je osvojio prvu nagradu publike  također je proglašen za ličnost godine.  Mnogi su ga   proglasili i  pjevačem godine u BiH  . Njegov prvi album pod nazivom ,,Ovisan“  postigao je veliki uspjeh kod publike te su pjesme:„Ovisan“ , „Na mene me podsjećaš“ , „Prljavo“  , „Boli kad se voli“ i „Van svakog zakona“  postali za vrlo kratko vrijeme veliki hitovi.Našavši se  na top listama ispred mnogih velikih pjevača početak karijere je bio i više nego odličan. Pored  tog albuma iza sebe ima još dva  uspješna albuma na kojima se nalaze i nezaboravni hitovi:  „Mašina“, „Subota noć“ ,  „Ukradi me“ , „Ne dam te nikome“ , „Ne javljaj se“ „Dođi sama“ , „Sve je bilo do tebe“ i drugi.

## Diskografija

### Albumi
;*Ovisan* (2005)
#Ovisan
#Boli kad se voli
#Sama
#Van svakog zakona
#Prljavo
#Istina
#Griješnici 
#200 na sat
#Ne mogu više
#Na mene me podsjećaš

;*Živ sam* (2007)
#Živ sam
#Subota noć
#Cabrio
#Sve je bilo do tebe
#Najbolja
#Tako slatka
#Ubijedi me
#Malo preskup

;*Dođi sama* (2009)
#Mašina
#Dođi sama
#Ko zna zna
#Ne javljaj se
#Ne dam te nikome
#Ukradi me (duet Ada Grahović)
#Rado bih te ja

### Singlovi
* Nepar (2005)
* Navika (2008)
* Idi, idi (2013)

## Reference
*http://www.miss-una.com/bihac_2004.htm
*http://arhiv.slobodnadalmacija.hr/20040606/bih02.asp
*http://www.radio-delta.com/forum/showthread.php?830-Amir-Smajic-Diskografija
*http://www.ekskluziva.ba/SASVIM-IZNENADA-Bh-pjevac-stao-na-ludi-kamen-/34876.html 

## Vanjske veze
*https://www.facebook.com/Amir-Smajic-114436061931038/
The World's Fastest Indian

**Najbrži Indijanac na svetu** () je američko-novozelandski biografski film iz 2005. godine o novozelandskom motociklisti Bartu Manrou i njegovom modifikovanom Indijan Skaut motociklu. Bart Manro je postavio mnoge rekorde za motocikle sa motorima manjim od 1000&nbsp;cm³ kasnih pedesetih i šezdesetih godina 20. veka.

Glavnu ulogu tumači Entoni Hopkins, a režiju i scenario potpisuje Rodžer Donaldson. Film je premijerno prikazan 7. decembra 2005. i ubrzo je dostigao visoku zaradu u Novom Zelandu od 7.043.000 dolara i 18.297.690 dolara širom sveta.

U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom ***Legenda o motoru***.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* 
*
Sportski film

**Sportski film** je izraz kojim se opisuje filmski žanr, odnosno označavaju filmovi čija je glavna ili jedna od glavnih tema vezana uz sport. Sportski filmovi mogu biti igrani ili dokumentarni, a sportovi kojima se bave mogu biti različiti - od najpopularnijih kao što je fudbal do najopskurnijih, pa čak i fiktivnih koji su izmišljeni isključivo za potrebe filma (a od čega je najpoznatiji *[[Rollerball (film, 1975)|Rollerball]]* iz 1975. godine). Sportski filmovi se mogu kombinirati sa različitim žanrovima - od drame do komedije, a u nekim slučajevima i akcijom, a za što su primjer filmovi o borilačkim vještinama. 

## Literatura
* Ronald Bergan, *Sports In The Movies*, New York, Proteus Books, 1982
* Crosson, Seán, *Sport and Film*. London, Routledge, 2013.
* Jeffrey H. Wallenfeldt, *Sports Movies: A Guide to Nearly 500 Films Focusing on Sports*, Evanston, CineBooks, 1989
* Judith A. Davidson et Daryl Adler, *Sport on Film and Video: The North American Society for Sport History Guide*, New Jersey, Scarecrow Press, 1993
* Julien Camy et Gérard Camy, *Sport&Cinéma*, Du Bailli de Suffren, 2016
Glas Božiji u narodu

***Glas Božiji u narodu*** je srpski kratki dokumentarni film iz 2010. reditelja Branka Radakovića. On je i snimatelj i montažer tog filma, a scenario je radio u saradnji sa Zoranom Zdravkovićem.

## O nastanku filma
**Glas Božiji u narodu** snimljen je za jedan dan i to namerno 8. avgusta 2009. Dakle, baš na dan kada vernici slave praznik posvećen Prepodobnoj mučenici Paraskevi. Film dotiče i interesantnu činjenicu, a to je da je ova svetiteljka veoma poštovana u srpskom narodu i da i pored toga, praznik posvećen njoj nije označen crvenim slovom, te da ljudi i tada rade. Reditelj Branko Radaković je sa ovim ostvarenjem hteo da kritikuje običaje ljudi koji ne mogu da se suzdrže ni 8. avgusta, a da ne naprave vašar pored manastira Sveta Petka.

## Nagrada
Film je dobio specijalnu nagradu 2013. na 8. festivalu dokumentarnog filma *Zlatna buklija* koji se tradicionalno održava u Velikoj Plani.

## Zanimljivosti
Ono što je zanimljivo za ovaj tridesetjednominutni dokumentarac je neobična sudbina koja ga je zadesila jer je, između ostalog, film izmontiran još početkom 2010. ali je festivalsku premijeru doživeo tek 2012. na *XXI međunarodnom festivalu etnološkog filma*. Prikazan je u bioskopskoj sali Etnografskog muzeja u Beogradu 13. oktobra 2012.

Iako do tada nije nigde javno prikazan, na mnogobrojnim zatvorenim projekcijama stekao je kultni status kod određenog broja gledalaca i to najviše zbog ironičnog crnog humora koji jednim delom nosi u sebi, dok su ga pojedini ozbiljni poznavaoci filma procenili kao odlično ostvarenje, pošto pored ogromne doze ironije u sebi ima i jednu ozbiljnu i tešku poruku. U filmu se, između ostalih pojavljuje i jeromonah Nikolaj iz manastira Svete Petke Izvorske koji se nalazi u selu Izvor kod Paraćina, gde je velikim delom ovaj film i sniman.

Jedan od selektora festivala *XXI međunarodnog festivala etnološkog filma* antropolog Miloš Matić jedino je ovo ostvarenje spomenuo u davanju izjave za dnevni list *Danas*. On je rekao, između ostalog: ”Moram da priznam da sam razočaran domaćim etnološkim diskursom, ali i to je odraz stanja našeg društva. Tu su filmovi koji se uprkos tome izdvajaju, poput 'Glas Božiji u narodu', prikaz života u manastiru nadomak Paraćina, u kojem se vidi entuzijazam i neposredno iskustvo”.

## Reference

## Vanjske veze
*Glas Božiji u narodu na Internet Movie Database
*Glas Božiji u narodu u bazi Filmskog centra Srbije 
*Festivalski život filmova Branka Radakovića Filmski centar Srbije 
*Glas Božiji u narodu na sajtu međunarodnog festivala etnološkog filma 
*Dnevni list Danas
*Glas Božiji u narodu na blogu Abraxas 365 dokumentarci
*Recenzija Miloša Živanovića Filmske radosti 
*Specijalna nagrada za dokumentarac Glas Božiji u narodu i premijera najnovijeg filma Branka Radakovića Filmske radosti
Egzodus ponovo

***Egzodus ponovo*** je kratki dokumentarni film snimljen 1996. režisera Snježana Lalovića. Nastao nedugo nakon završetka rata u Bosni i Hercegovini, odnosno u produkciji SRT, zvanične medijske kuće Republike Srpske, film govori o masovnom iseljavanju 150.000 (170.000 ili 126.000) Srba u februaru i martu 1996. sa prostora pet opština Srpskog Sarajeva koje su po Dejtonskom mirovnom sporazumu pripale Federaciji BiH.

Sadrži kadrove iseljavanja Srba iz opština Ilijaš, Vogošća, Ilidža, Hadžići, kao i naselja Grbavica (opština Novo Sarajevo), Ilidža, Neđarići (opština Novi Grad), Semizovac, Rajlovac i drugih. Prikazuje dugačke kolone kamiona, autobusa, privatnih vozila, pješaka sa kolicima i sa kesama u rukama. Sadrži snimke iskopavanja posmrtnih ostataka sa groblja u Vlakovu u februaru 1996, kao i ponovnog pokopa istih na Srpskom vojničkom spomen-groblju Mali Zejtinlik na Sokocu. Film na izrazito jednostavan način prikazuje tragične sudbine sarajevskih Srba iz kolone, a uloga režisera se ogleda jedino u postavljanju pitanja: „*Odakle dolazite“?* i „*Znate li gdje idete?*“.

## Radnja

Nakon potpisivanja Dejtonskog sporazuma, pet opština Srpskog Sarajeva su pripale Federaciji BiH. Oko 150.000 Srba iz ovih pet opština napuštaju svoje kuće i stanove, ne želeći da žive pod hrvatsko-muslimanskom vlašću. Sa sobom nose samo najneophodnije stvari. Mnogi odlučuju da premjeste posmtrne ostatke članova svoje porodice. Na Sokocu se formira Srpsko vojničko spomen-groblje Mali Zejtinlik, na koje se prenose posmrtni ostaci 1.000 boraca Vojske Republike Srpske.

## Priznanja
* Zlatna medalja Beograda za najbolji dokumentarni film na Jugoslovenskom festivalu dokumentarnog i kratkometražnog filma u Beogradu 1996.

## Reference

## Vanjske veze
* Radio-televizija Republike Srpske: Pečat: Egzodus ponovo (od 30,36 do 38,50), 9. 3. 2012. 
* Radio-televizija Republike Srpske: Nekad bilo: Posljednja seoba Srba, 14. 3. 2012.
Radivoje Andrić

**Radivoje Andrić-Raša** (Sarajevo, 8. jul 1967) je srpski reditelj i scenarista. Karijeru je počeo kao pozorišni reditelj. Njegova majka je Bojana Andrić, radila je kao dramaturg na radio-televiziji Beograd. Za film Kad porastem biću Kengur osvojio je jednu nagradu na festivalu u Motovunu.

## Filmografija

## Vanjske veze
*
Vera Belogrlić

**Vera Belogrlić** (Kruševac, 1926—Beograd, 2015) bila je srpska rediteljka televizijskih filmova i serija, prvenstveno namenjenih deci. Najšira publika pamti je kao koautora čuvene televizijske serije za decu *[[Na slovo, na slovo (TV serija, 1971)|Na slovo, na slovo]]*. Za taj projekat dobila je i Sterijinu nagradu za dramaturgiju 1970. godine.

Vera Bjelogrlić je rođena 11. aprila 1926. godine u Kruševcu. Završila je Akademiju za pozorište, film i radio u Beogradu. Pored rada na predstavama za decu, kao i ploča za decu u izdanju PGP RTS, bila je angažovana kao predsednik Doma pionira i Osnivačkog odbora „Radost Evrope”, član saveta pozorišta „Duško Radović”, „Politikinog Zabavnika”...

Umrla je 8. juna 2015. godine u Beogradu.

## Filmografija

|-
|1961. ||En-den-dinus||TV serija
|-
|1962. ||Gradić veseljak||TV serija
|-
|1963. ||Kapetan Smelo srce||TV film
|-
|1963—1964. ||Na slovo, na slovo||TV serija
|-
|1965. ||Hiljadu zašto?||TV serija
|-
|1967. ||Visočka hronika||TV serija
|-
|1968. ||Prvoklasni haos||Mini TV serija
|-
|1970. ||Tristan i Izolda||TV film
|-
|1971. ||S vanglom u svet||TV serija
|-
|1971. ||Na slovo, na slovo||TV serija
|-
|1972. ||Jedan ujak Hojan||TV film
|-
|1973. ||Crvena bašta||TV film
|-
|1973. ||Dečak na biciklu||TV film
|-
|1973. ||Veliki pronalazač||TV serija
|-
|1973. ||Ličnost kojoj se divim||TV film
|-
|1973. ||Junak mog detinjstva||Mini TV serija
|-
|1977. ||Usijane glave||TV serija
|-
|1981. ||Naši pesnici||TV serija
|-
|1984. ||Sedefna ruža||TV serija
|}

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* Yugopapir/Intervju (1975)
* RTS/TV lica:Vera Belogrlić
Mihailo Vukobratović

**Mihailo Vukobratović** je srpski filmski i televizijski reditelj.

## Biografija
Vukobratović je diplomirao filmsku i TV režiju na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu. Režirao je najpoznatije serije srpske kinematografije i sarađivao sa najpopularnijim scenaristima. Bio je direktor Pozorišta na Terazijama, u kome je posle dvanaest godina podneo ostavku, 21. februara 2013. godine.

## Režija

|-
| 1984. ||*[[Siluete (TV serija)]]*|| drama
|-
| 1985. ||*[[Nije lako sa muškarcima]]*|| komedija
|-
| 1987. ||*[[Bolji život: Novogodišnji specijal]]*|| komedija
|-
| 1988. ||*[[Novogodišnja priča (film iz 1988)|Novogodišnja priča]]*|| komedija
|-
| 1989. ||*[[Bolji život (film)|Bolji život]]*|| komedija
|-
| 1990. ||*[[Srpska rapsodija]]*|| komedija
|-
| 1987-1991. ||*[[Bolji život|Bolji život (TV serija)]]*|| komedija
|-
| 1992. ||*[[Policajac sa Petlovog brda (film)|Policajac sa Petlovog brda]]*|| akciona komedija
|-
| 1992. ||*[[Juriš na skupštinu]]*|| komedija
|-
| 1993-1994. ||*[[Policajac sa Petlovog brda (TV serija)]]*|| akciona komedija
|-
|1994. || *[[Novogodišnja priča (film iz 1994)|Novogodišnja priča]]*|| komedija
|-
| 1995. ||*[[Otvorena vrata]]*|| komedija
|-
| 1996. ||*[[Kontraš]]*|| komedija
|-
| 1998. ||*[[Kod lude ptice]]*|| komedija
|-
| 1998-2002. ||*[[Porodično blago]]*|| komedija
|-
| 2003. ||*[[Novogodišnji program]]*|| komedija
|-
| 2004-2006. ||*[[Stižu dolari]]*|| komedija
|-
| 2007. ||*[[Ono naše što nekad bejaše]]*|| komedija
|-
| 2006-2012. ||*[[Bela lađa]]*|| komedija
|}

## Reference

## Vanjske veze
*
Stefan Arsenijević

**Stefan Arsenijević** (Beograd, 11. mart 1977) je srpski filmski reditelj.

## Biografija
Rođen je 11. marta 1977. u Beogradu. Završio je Devetu beogradsku gimnaziju. Studirao je filozofiju, radio kao novinar i studirao filmsku i televizijski režiju na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, gde je radio kao predavač do 2005. Jedan je od osnivača produkcijske kuće Art & Popkorn. Za kratke filmove je dobio više od 30 nagada, uključujući dve Zlatne plakete Beograd, Zlatnog medveda u Berlinu, nagradu Evropske filmske akademije, kao i nominaciju za Oskara za film Atorzija.

Filmom Ljubav i drugi zločini Arsenijević je 2008. osvojio nagradu za najbolju režiju na Međunarodnom filmskom festivalu u Sofiji.

## Reference

## Vanjske veze
*
Muharem Pervić

**Muharem Pervić** (Ključ, 11. april 1934 – Beograd, 29. jul 2011) je bio srpski esejista, književni i pozorišni kritičar.

## Biografija
Osnovnu školu je završio u Starom Bečeju, gimnaziju u Zrenjaninu, a diplomirao je na katedri za Opštu književnost u Beogradu. Kao student bio je glavni urednik lista „Student“ i predsednik Univerzitetskog odbora Saveza studenata Beogradskog univerziteta.

Od 1958. Pervić bio je glavni urednik književnog časopisa „Delo”, u kome je promovisao radove tada mladih, kasnije uglednih srpskih pisaca, pesnika i teoretičara književnosti.

Drugi deo života i rada proveo je kao glavni urednik Kulturno-umetničkog programa televizije Beograd.

Jedinstvena je ličnost u srpskoj novijoj kulturnoj istoriji i jedan je od najznačajnijih kritičara u periodu od Drugog svetskog rata do danas. Književnu kritiku i eseje objavljivao je u “Politici“ i “Ninu“, a pozorišnom kritikom i teorijom bavi se od 1958. godine. Kritiku je pretvorio u oblik pozorišnog eseja. Kao književni i pozorišni kritičar učestvovao je u radu brojnih žirija i bio predsednik žirija za izbor dvanaest najboljih srpskih pisaca od 1945. do 1985. godine.

Bio je jedan od priređivača prvog izdanja sabranih dela Ive Andrića i autor više studija i knjiga o jeziku, poetici, pozorištu, književnosti, filozofiji, kao i televizijske serije o posleratnom kulturnom i umetničkom život - „Kako se kalio čelik i ostalo”.

Njegov sin iz braka sa balerinom Lidijom Pilipenko je glumac Igor Pervić, dok je u drugom braku sa producentom Slavicom dobio sinove Nikolu i Miloša.

Umro je u Beogradu 29.jula 2011. godine.

## Objavljene knjige
* Tradicija i kritika (1977, *Nagrada Đorđe Jovanovoić*), 
* Pripovedanje i mišljenje (1978), 
* Premijera (1978), 
* Svitak po svitak (1988), 
* Volja za promenom (1995, *Sterijina nagrada*), 
* Glumac i njegova braća (2002), 
* Volšebna Kovačnica (2004), 
* Jezik sa sedam kora (2004), 
* Bravo majstore! (2006).
* Dođe mi da poludim (2010)

## Scenario
* Film "Bekstva", zajedno sa Radošem Novakovićem (1968)

## Izvori
* Radomir Putnik: "Muharem Pervić" u knjizi *Zapisi o ljudima*, Radio televizija Srbije, Beograd, 2012, str 181 – 185;

## Značajnije nagrade
* Nagrada Đorđe Jovanović 1977. godine za knjigu „Tradicija i kritika”
* Sterijina nagrada 1995. godine za naslov „Volja za promenom”
* Povelja za životno delo Udruženja književnika Srbije 2005. godine
* Nagrada Fonda „Todor Manojlović“ za moderni umetnički senzibilitet 2007. godine 
* Tanjugova nagrada „Zlatno pero” za najbolju pozorišnu kritiku o predstavama 41. Bitefa 2007. godine

## Vanjske veze
* Intervju sa Muharemom Pervićem
* Intervju sa Muharemom Pervićem, Politika, 25. juli 2010.
Lidija Pilipenko

**Lidija Pilipenko** (Lapovo, 8. februar 1938. – Beograd, 3. jul 2020.) bila je primabalerina Narodnog pozorišta u Beogradu i koreograf.

## Biografija
Srednju baletsku školu završila je u Beogradu, a usavršavala se u Londonu. Gostovala je u Tokiju, Londonu, Parizu, Lozani i Atini.
Odigrala je solističke uloge u baletima: 
* Labudovo jezero, 
* Čudesni mandarin, 
* Karmen, 
* Don Kihot, 
* Žizela, 
* Začarana lepotica, i dr.

Autorica je libreta i koreografije za dela: 
* Banović Strajinja, 
* Jelisaveta, 
* Večiti mladoženja, 
* Samson i Dalila, 
* Šeherezada.

Nagrađena na bijenalu u Ljubljani. Dobila nagrade SIZ kulture Beograda i Novog Sada i pet nagrada Narodnog pozorišta.

Igrala i na filmu (Kako su se voleli Romeo i Julija?, Zvižduk u osam, Formula 1).

Bila direktor Baleta u Beogradu. Njen suprug je bio Muharem Pervić, a sin je Igor Pervić.

## Vanjske veze
* *Enciklopedija srpskog naroda*, Beograd: Zavod za udžbenike, 2008, 843.
Igor Pervić

**Igor Pervić** (Beograd, 29. oktobar 1967 -  Beograd, 23. april 2019,) je srpski glumac.

Njegovi roditelji su Lidija Pilipenko i Muharem Pervić.

## Filmografija

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1974. || Porodični orkestar (TV) || 
|-
| 1975. || Nora (TV) ||
|-
| 1977. || Anička Dumaš (TV) || Dete
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1984-1986. || Formula 1 (serija) || 
|-
| 1986. || Crna Marija || Gagi
|-
| 1986. || Sivi dom (serija) || Rale
|-
| 1988. || Vuk Karadžić (serija) || 
|-
| 1989. || Ranjenik (serija) || Nikola
|-
| 1989. || Drugarica ministarka (serija) || Čeda
|-
| 1989. || Iza vrata 3 (italijansko-američki film) ||
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1990. || Jastuk groba mog (mini-serija) || Jeremija Gagić
|-
| 1990. || Sveto mesto || Marko Bogoslov
|-
| 1991. || Noć u kući moje majke || Borko
|-
| 1991. || Moj brat Aleksa || Osman Đikić
|-
| 1992. || Crni bombarder || Kira
|-
| 1992. || Velika frka || Bebin prijatelj
|-
| 1992. || Aleksa Šantić (TV serija) (serija) || Osman Đikić
|-
| 1993. || Suza i njene sestre (TV) || Dejan
|-
| 1995. || Devojka iz kabrioleta (kratak film) || 
|-
| 1995. || Kraj dinastije Obrenović (serija) || poručnik Velimir Vemić
|-
| 1998. || Lajanje na zvezde || Mihajlov brat
|-
| 1998. || Bure baruta || Momak koji donosi burek
|-
| 1999. || Proleće u Limasolu (TV) || Vanjin muž
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2000.-te
|-
| 2000. || A sad adio (TV) || Gost u kafani
|-
| 2001. || Sve je za ljude || Vijor
|-
| 2003. || Lisice (serija) || Zubar
|-
| 2004. || Tragom Karađorđa (serija) || Vasa Čarapić
|-
| 2007. || Vratiće se rode (serija) || Lepi
|-
| 2008. || Ljubav i drugi zločini || Bivši dečko
|-
| 2006-2008. || Seljaci (serija) || Vijor
|-
| 2008. || Gorki plodovi (serija) || Kum na svadbi
|-
| 2009. || Neki čudni ljudi (serija) || Miloš Protić
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2010.-te
|-
| 2009-2010. || Moj rođak sa sela (serija) || Boris
|-
| 2011. || Cvat lipe na Balkanu (TV serija) || Sudija
|-
| 2012. || Kad svane dan || 
|-
| 2013. || Doba Dunđerskih || 
|-
| 2014. || Kad ljubav zakasni ||
|-
| 2014. || Samac u braku (TV serija) || Ljiljanin otac
|-
| 2013-2015. || Zvezdara (TV serija) || Anđin brat Tola
|}

## Vanjske veze
* 
* Kultura je dotakla dno - intervju („Večernje novosti“, 23. novembar 2013)
Vlatko Gilić

**Vlatko Gilić** (Podgorica, 1. januar 1935) je srpski režiser i scenarista.

Rođen je 1. januara 1935. godine u Podgorici, tadašnja Kraljevina Jugoslavija, današnja Crna Gora.

## Filmografija

## Vanjske veze
* 
* Vlatko Gilić („Vijesti“, 11. jun 2011) 
* („Portal Analitika", 7. jun 2013)
Dragan Marković (novinar)

**Dragan Marković** (3. novembar 1927. – 12. mart 1996.) bio je poznati jugoslovenski i srpski novinar, političar i scenarista.

## Biografija
Marković je rođen 3. novembra 1927. u Valjevu. Završio je gimnaziju u Beogradu.

Bio je član SKOJ-a od 1942 a u zimu 1943/1944 uhapsila ga je Specijalna policija i bio je proveden u logor u Smederevskoj Palanci čiji je zvanični naziv bio Zavod za prinudno vaspitanje omladine.

Iz tog ljotićevskog zavoda, u kome je bilo izolovano 1270 omladinaca sa područja čitave Srbije, Dragan Marković je pobegao u partizane a iz NOVJ je izašao sa odlikovanjima i sa činom.
Započeo je studije na Pravnom fakultetu pa prešao na žurnalistiku na Novinarsko i diplomatskoj visokoj školi osnovanoj 1948 a ukinutoj 1953. godine. Novinarstvom se počinje baviti 1947 u listu „Krila armije“ (1947-1952), pa prelazi u „Borbu„ (1952-1954), zatim u „Komunist“, pa u list „Politika“ gde su ga zapazili u tekstovima iz svakodnevnog života,koje su tada stari novinari zvali „društvena hronika“.

Dobio je jugoslovensku nagradu za publicistiku u Zagrebu 1965 godine za knjigu „Jesmo li ljudi“ po istoimenom tekstu koji je napisao u listu „Politika“ (surova priča o nasilnom iseljavanju jedne radničke porodice usred zime iz jedne mansarde).

Bio je glavni urednik dnevnog lista „NIN od 1975. do 1981. godine, a od 1982. do 1986. godine urednik dnevnog lista Politika. Bio je poslanik u skupštini Srbije i član Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije. Bio je i član Saveznog odbora Saveza novinara Jugoslavije u periodu od 1976. do 1981. godine.

Napisao je sledeće knjige:
* Hronika u Beogradu pod okupacijom
* Zabranjeni život ( po ovom delu je nastala serija Otpisani )
* Fabrike radnicima
* Jesmo li ljudi
* Tito-život i rad
* Istina o Golom otoku
* Josip Broz Tito i Goli Otok

Osim politike i novinarstva , najpoznatiji je i po pisanju scenarija za serije Otpisani (1974) i Povratak otpisanih (1978).

U prvoj saradnji sa rediteljom Miomirom Stamenkovićem u produkciji Bosna film Sarajevo je 1971. godine po njegovom scenariju koji je zajedno pisao sa Lukom Pavlovićem realizovan film Klopka za generala. Godine 1974. stupa u saradnju sa dramaturgom , producentom i direktorom produkcije Centar film Beograd Dušanom Perkovićem i zajedno su uradili scenarija za sledeće filmove SB zatvara krug (1974), Neka druga žena (1981) ,Opasni trag (1984) koji su po svojoj tematici bili kriminalistički žanr i triler a čiju režiju je potpisao Miomir Stamenković.

Bio je dvostruki dobitnik Ordena za hrabrost.

Umro je 12. marta 1996. godine u Beogradu.

## Vanjske veze
* 
* biografija na www.uns.rs
* list Vreme:Kako je otpisivan autor Otpisanih ( tekst povodom 40 godina tv serije „Otpisani“
Puriša Đorđević

**Mladomir Puriša Đorđević** (Čačak, 6. maj 1924 – Beograd, 23. novembar 2022) bio je jugoslavenski i srpski filmski režiser i scenarista.

## Život
Rođen je na Đurđevdan 1924. godine. Pre Drugog svetskog rata bio je član SKOJ-a. Na početku ustanka u Srbiji stupio je u partizane. Zarobljen je i upućen u Zavod za prinudno vaspitanje omladine u Smederevskoj Palanci. Kao mladić je 1946. igrao za čačanski Borac. Kao novinar počeo je rad u „Politici“ 1946. godine. Od 1947. je radio na Filmskim novostima kao urednik, a kasnije kao režiser dokumentarnih filmova. Snimio je oko 50 kratkih i 20 dugometražnih filmova. Autor je deset romana. Kao glumac je nastupao u filmu Jug jugoistok (2005).

Oženio se 1960. godine Milenom Dravić, sa kojom se kasnije razveo. Iz drugog braka ima ćerku Lidiju, udatu za Rašu Andrića.

## Priznanja
* Nagrada za životno djelo Udruženja filmskih kritičara Fipresci Srbija (2012)
* Festival filmskog scenarija u Vrnjačkoj Banji (1997) za film Tango je tužna misao koja se pleše.
* Zlatna arena za režiju filma Jutro (1967)

## Filmografija

|-
|1953.||Opštinsko dete||||
|-
|1955.||Dva zrna grožđa||||
|-
|1961.||Prvi građanin male varoši||||
|-
|1961.||Leto je krivo za sve||||
|-
|1964.||Jova Mijatović||||
|-
|1965.||Devojka||||
|-
|1966.||San||||
|-
|1967.||Jutro||||Zlatna arena za režiju
|-
|1968.||Podne||||
|-
|1969.||Kros kontri||||
|-
|1970.||Biciklisti||||
|-
|1972.||Kiša||||
|-
|1975.||Pavle Pavlović||||
|-
|1978.||Trener||||
|-
|1980.||Osam kila sreće||||
|-
|1997.||Tango je tužna misao koja se pleše||||Festival filmskog scenarija u Vrnjačkoj Banji
|-
|2007.||Dva||||
|}

## Romani
* *Maslačak*

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Puriša Đorđević: Za frau Merkel, hitno („Politika“, 7. decembar 2011)
* Tužne su godine za serenadu („Politika“, 2. avgust 2013)
* Mladomir Puriša Đorđević: Lako ću ja za mene („Večernje novosti“, 10. maj 2014)
* Puriša: Od svih žena najviše volim Milenu Dravić („Večernje novosti“, 29. januar 2017)
* Devedesetdvogodišnjak neumoran i posle sedamdeset filmova („Politika”, 31. mart 2017)
Soja Jovanović

**Sofija „Soja“ Jovanović** (Beograd, 1. februar 1922 – Beograd, 22. april 2002) bila je prva srpska pozorišna i filmska režiserka. Njena režija *Sumnjivog lica* u Akademskom pozorištu 1947. bila je prvi pokušaj modernog tumačenja Nušića. Zaslužna je za procvat Beogradskog dramskog pozorišta od 1951. Njene glavne pozorišne režije su: Labiš *Florentinski šešir*, Breht *Dobri čovek iz Sečuana*, Anuj *Bal lopova*, Friš *Andora*, Miler *Pripovest o dva ponedeljka* i Mir-Jam 'Ranjeni orao*. Režirala je i prvi jugoslovenski [[dugometražni film]] u boji *Pop Ćira i pop Spira*, *Diližansa snova*, *Put oko sveta*, *Dr*, *Sumnjivo lice*. *Orlovi rano lete*, *Običan čovek''. Njen deda po ocu je bio Milan Jovanović, dvorski fotograf.

## Filmovi

|-
|1954. ||Sumnjivo lice
|-
|1957. ||Pop Ćira i pop Spira
|-
|1960. ||Diližansa snova
|-
|1962. ||Dr
|-
|1964. ||Put oko sveta
|-
|1966. ||Orlovi rano lete
|-
|1968. ||Pusti snovi
|-
|1969. ||Silom otac
|}

## Vanjske veze
* 
* 
* Soja Jovanović (www.filmovi.com)
* Intervju za „Glas javnosti“ (29. decembar 1999.) 
* Soja Jovanović - 90 godina od rođenja („Politika“)
* Soja - kraljica jugoslovenske režije („Večernje novosti“, 19. avgust 2015)
*
Dragan Nikolić (scenarista i glumac)

**Dragan Nikolić** (Beograd, 14. oktobar 1959.) je srpski glumac, reditelj i scenarista.

Brat je reditelja Živka Nikolića.

Napisao je TV drame: 
* U ime naroda, 1987.
* Ukleti brod, 1990.
* Iskušavanje đavola, 1991.

## Uloge

|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1976. || Lepše od snova (TV) || Milošev sin Toma
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1981. || Berlin kaput || 
|-
| 1981. || Svetozar Marković (serija) || Savo
|-
| 1982. || Nedeljni ručak || Marko Aranđelović, sin
|-
| 1983. || Majka Vukosava piše govor (TV) || Partizan
|-
| 1984. || Pazi šta radiš ||  Zvonko, učenik
|-
| 1986. || Sivi dom (serija) || Debos
|-
| 1987. || Vidim ti lađu na kraju puta (TV) || Gane Robija
|-
| 1987. || Hudodelci || Debos
|-
| 1988. || Sentimentalna priča (TV) || Velizar
|-
| 1988. || Vuk Karadžić || Đuro Daničić
|-
| 1988. || Ortaci || Eugen Sretenović „Srele“
|-
| 1989. || Nedeljom od devet do pet (TV) || Petko
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1991. || Iskušavanje đavola || Muto
|-
| 1995. || Udri jače manijače (kratak film) || Riki
|-
| 1995. || Otvorena vrata (serija) || Nadri-umetnik
|}

## Vanjske veze
*
Četiri dana do smrti

***Četiri dana do smrti*** je jugoslavenski historijski film snimljen 1976. godine u režiji Miroslava Jokića. Scenario, koji su pisali Dejan Đurković i Miroslav Jokić, se temelji na knjizi *Zločin* Ivana Potrča. Radnja se događa 1929. godine za vrijeme šestojanuarske diktature u tadašnjoj Kraljevini Jugoslaviji i prikazuje kako je tadašnji režim dvojicu vodećih članova zabranjene Komunističke partije - koje tumače Bert Sotlar i Predrag Ejdus - doveo na granicu sa Austrijom kako bi ih likvidirao pod izgovorom spriječavanja bijega.

## Uloge

## Vanjske veze
* 
* Profil na portalu Slovenskog filmskog centra
Lude godine (film)

***Lude godine*** je jugoslovenski igrani film snimljen 1977. godine u režiji Zorana Čalića, poznat kao prvi iz popularnog ciklusa koji je po njemu dobio ime *[[Lude godine (filmska serija)|Lude godine]]* (također poznat kao *Žikina dinastija*).

Predstavlja jedini film iz ciklusa koji po žanru nije komedija nego drama. Scenario, koji su u pisali Zoran Čalić i Jovan Marković, je bio za društveno angažovan film namenjen pre svega omladinskoj, odnosno adolescentskoj publici, koju je trebao upozoriti na ozbiljne zdravstvene i druge probleme koje probleme koje može izazvati neoprezno stupanje u seksualne odnose. Uprkos toga, postigao je uspeh, ali su publici daleko više pažnje izazvali živopisni roditelji dvoje mladih protagonista, pa su snimljeni nastavci u kojima su dobili daleko važnije uloge, a opšti ton postao vedriji i žanrovski orijentisan prema komediji.

## Radnja

Neupućeni u pravu prirodu seksa, dvoje mladih Marija i Boba se zaljubljuju. Oni srećno provode dane svoje ljubavi. Problem nastaje kada Marija zatrudni. Bobini drugovi saznaju za to i rešavaju da pomognu. Bule Bobin drug, sin Doktora Nedeljkovića, specijaliste iz ginekologije, pita oca za savet, vezano za trudnoću, na šta mu ovaj odgovara, da je abortus komplikovana stvar, lako može doći do krvarenja ili sepse. Uz pomoć lokalnog prodavca lozova Migeta, koga su slagali da je Buletu trudna tetka, saznaju za adresu izvesnog Divljaka i izvesnog Srećka, koji mogu da urade abortus. Oni odlaze da se dogovore i saznaju da je Srećko uhapšen već davno, pa odlaze kod Divljaka. Potom nalaze Bobu i daju mu predlog, međutim on odbija, govoreći da je to njegova stvar. Na susretu, Boba govori Mariji da je njena trudnoća njena, ženska stvar, i Marija odlazi. Marijini roditelji su besni na Mariju zbog loših ocena i izbija svađa. Marija na kraju dobija adresu Divljaka od Bobinih drugova i odlazi da uradi kiretažu. Školski doktor Dr Lazić nalazi Bobu i drugove u kafiću i govori im da mora hitno naći Mariju, na šta Bobina drugarica Lidija otkriva da je Marija kod Divljaka. Oni onda svi zajedno jure da je spasu. Za to vreme, kod Divljaka, Marija je u smrtnoj opasnosti. Konačno Boba, Doktor, Mige, ostali i Policija stižu na lice mesta i hvataju Divljaka. Marija biva brzo prebačena u bolnicu, gde je uspešno operiše i spašava joj život doktor Nedeljković, Buletov otac, uz napomenu da su šanse da Marija ponovo bude majka slabe. Boba odlazi preko mosta, dok se dvoje mladih ljube u zoru.

## Uloge

## Zanimljivosti
Ulogu Marije, Bobine devojke, trebalo je da igra Sonja Savić međutim zamenjena je Rialdom Kadrić. Rialda je došla pred samo sminanje, iako su se glumac Vladimir Petrović i glumica Sonja Savić, dugo pripremali za glavne uloge. Sonji je kasnije ipak dodeljena sporedna uloga, tumačila je Bobinu dugaricu Lidiju.

U prva dva filma serijala Marijina porodica se preziva Đorđević, a u svim ostalim nastavcima Todorović.

## Povezano
* *[[Sladoled od limuna]]*

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Lude godine - filmska banka