open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
La Peau douce

***La peau douce*** () je francusko-portugalski crno-bijeli igrani film snimljen 1964. godine u režiji Françoisa Truffauta. Po žanru je ljubavna drama, a protagonist, koga tumači Jean Desailly je uspješni književnik i izdavač koji na poslovnom putu upoznaje lijepu stjuardesu (čiji lik tumači Françoise Dorléac) i sa njom započinje tajnu ljubavnu vezu. Radnja prikazuje kako ta afera sa vremenom počinje nagrizati dotada uspješni brak te dovodi do tragedije.

Truffaut, koji je tada uživao status jedne od najvećih režiserskih zvijezda Novog vala je film osmislio tokom priprema za *[[Fahrenheit 451 (film)|Fahrenheit 451]]*, odnosno kao "jednostavnu priču" koju bi bilo lako napraviti prije početka tog, daleko skupljeg i ambicioznijeg projekta. *La Peau douce* je za Truffauta također imao i dosta autobiografskih elemenata, s obzirom da mu se, isto kao i protagonist, zbog druge žene počeo raspadati brak. Film, međutim, u kino-dvoranama nije doživio uspjeh, a što se često tumači time da je bio previše mračan i depresivan.

## Uloge

* Jean Desailly ... Pierre Lachenay
* Françoise Dorléac ... Nicole
* Nelly Benedetti ... Franca Lachenay
* Daniel Ceccaldi ... Clément
* Laurence Badie ... Ingrid
* Sabine Haudepin ... Sabine Lachenay
* Philippe Dumat ... Direktor kino-dvorane u Reimsu
* Dominique Lacarrière ... Lachenayova pomoćnica Dominique
* Paule Emanuele ... Odile
* Jean Lanier ... Michel
* Maurice Garrel ... Bontemps, knjižar
* Pierre Risch ... Chanoine

* François Truffaut ... Vlasnik benzinske stanice (glas)
* Carnero ... Organizator u Lisabonu (van špice)
* Georges de Givray ... Nicolein otac (van špice)
* Catherine-Isabelle Duport ... Djevojčica (van špice)
* Maximiliènne Harlaut ... Mme. Leloix (van špice)
* Charles Lavialle ... Čuvar u Hôtelu Michelet (van špice)
* Gérard Poirot ... Franck, kopilot (van špice)
* Olivia Poli ... Mme. Bontemps (van špice)
* Thérèse Renouard ... Blagajnica (van špice)
* Jean-Louis Richard ... Čovjek na ulici (van špice)
* Brigitte Zhendre-Laforest ... Žena koja donosi rublje (van špice)

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
La Chasse à l'homme

***La Chasse à l'homme*** () je francusko-italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1964. godine u režiji Edouarda Molinara. Protagonist, koga tumači Jean-Claude Brialy, je reklamni agent koga njegov razvedeni najbolji prijatelj (koga glumi Claude Rich) u posljednji trenutak odgovori od vjenčanja, te on, umjesto sa suprugom, odlazi na krstarenje grčkim otocima u društvu bivšeg makroa (čiji lik tumači Jean-Paul Belmondo). Radnja prikazuje kako ga tamo uspije zavesti lijepa djevojka (čiji lik tumači Françoise Dorléac) koja je u stvari profesionalna varalica. La Chasse à l'homme, koji je kao glumačku ekipu okupio neke od tada najvećih ili budućih francuskih zvijezda (uključujući i Dorléacinu mlađu sestru Catherine Denevue), je djelomično sniman na lokacijama u Grčkoj.

## Uloge
* Jean-Claude Brialy : Antoine Monteil
* Claude Rich : Julien Brenot
* Jean-Paul Belmondo : Fernand
* Marie Laforêt : Gisèle 
* Jacqueline Mille : Odette 
* Marie Dubois : Sophie
* Yvon Sarray : le père de Sophie
* Bernard Meunier : le copain de Sophie
* Micheline Presle : Isabelle Lartois 
* Michel Serrault : Gaston Lartois
* Bernadette Lafont : Flora 
* Mireille Darc : Georgina 
* Tanya Lopert : Mauricette
* Catherine Deneuve : Denise Heurtin
* Bernard Blier : Mr. Heurtin
* Françoise Dorléac : Françoise Bricart 
* Francis Blanche : Kino Papatakis
* Hélène Duc :  Madame Armande
* Noël Roquevert : le beau-père 
* Patrick Thévenon : Hubert
* Jacques Dynam : un truand
* Henri Attal : un truand
* Dominique Zardi : un truand

## Vanjske veze
*
* 
*
Bombaški napad u Bejrutu 2015.

**Bombaški napad u Bejrutu 2015.** odnosi se na dvostruki samoubilački napad koji je izveden 12. novembra 2015. u kasnim popodnevnim satima i bio je usmjeren protiv šijitskih civila okupljenih ispred lokalne džamije i pekare u Burdž al-Baradžni, općini Bejruta pod kontrolom Hezbolaha. Odgovornost za napad preuzela je salafističko-džihadistička skupina ISIL, navodeći kao motive učešće Hezbolaha u Sirijskom ratu na vladinoj strani. U dvjema eksplozijama poginulo je najmanje 46 ljudi uz dodatnih 240 ranjenih, čime teroristički incident predstavlja najsmrtonosniji napad takve vrste nakon svršetka građanskog rata, zajedno sa srodnim bombaškim napadom izvedenim u Tripoliju 2013. godine.

## Napad
Dva konsekutivna samoubilačka napada izvedena su između 17:30 i 18:00 po lokalnom vremenu, u napučenoj Huseinijinoj ulici smještenoj u trgovačkoj četvrti Burdž al-Baradžne na jugu Bejruta u kojoj prevladava šijitsko stanovništvo. Prva eksplozija pogodila je civile ispred lokalne džamije nakon što je napadač zaustavljen u pokušaju da uđe u nju, a nakon što su se oko unesrećenih okupili prolaznici s ciljem da pomognu ranjenima, kod susjedne pekare odjeknula je i druga eksplozija. Treći serijski napad izbjegnut je brzom reakcijom snaga sigurnosti Hezbolaha koji su identificirali i likvidirali trećeg napadača s eksplozivnim prslukom.

## Žrtve
U napadima je poginulo najmanje 46 ljudi, dok je još oko 240 ranjenih zbrinuto po bolnicama. Među smrtno stradalima su žene i djeca, sirijski i palestinski državljani, te dvojica djelatnika Američkog univerziteta u Bejrutu.

## Reakcije
Tamam Salam, libanonski vršitelj dužnosti predsjednika i premijera, proglasio je 13. novembra danom žalosti. Salam, ministar unutrašnjih poslova Nohad Mačnuk i brojni drugi libanonski političari pozvali su na nacionalno jedinstvo. Hezbolahov vođa Hasan Nasralah poručio je počiniteljima da se njegove snage neće povući iz Sirije, istovremeno obećavši snažniji angažman protiv terorista u Sirijskom ratu. Teroristički napad osudili su dužnosnici brojnih zemalja, uključujući Francusku, Iran, Italiju, Kuvajt, Katar, Rusiju, Sjedinjene Države i Ujedinjeno Kraljevstvo.

## Vanjske veze
;Reportaže
*  ''Over 40 killed, dozens wounded as twin suicide bombings rock Beirut'' (12. 11. 2015), RT
*  ''Daesh bombings hit security post in Beirut suburb, 44 killed'' (12. 11. 2015), Press TV
*  ''Beirut suicide bombings kill 43; suspect claims ISIS sent attackers'' (13. 11. 2015), CNN (Greg Botelho, Paul Cruickshank, Catherine E. Shoichet)
;Fotogalerije
* ''Twin Beirut Explosions''  (12. 11. 2015), *The Daily Star*
Milija Miletić

**Milija Miletić** (Plužina, 24. oktobar 1968) je srpski političar, predsednik Ujedinjene seljačke stranke i narodni poslanik u Narodnoj skupštini Republike Srbije.

## Biografija
Milija Miletić je rođen 24. oktobra 1968. godine u Plužini. Po zanimanju je veterinarski tehničar. Politikom je počeo aktivno da se bavi 2002. godine. Za zamenika predsednika opštine Svrljig izabran je 2004. godine. Predsednik opštine Svrljig je postao 2008. godine. Milija Miletić je osnovao Ujedinjenu seljačku stranku koja je u novembru 2010. godine zvanično registrovana. Na funkciju predsednika opštine je izabran po drugi put u junu 2012. godine. Od 2014. godine je poslanik u Narodnoj skupštini Republike Srbije. Živi u Svrljigu. Oženjen je i otac je dvoje dece.

## Reference
Ujedinjena seljačka stranka

**Ujedinjena seljačka stranka** (skraćeno: **USS**) je politička partija iz Srbije, osnovana 15. februara 2000. godine u Beogradu, predsednik stranke je bivši predsednik opštine Svrljig i sadašnji narodni poslanik u Skupštini Srbije, veterinarski tehničar Milija Miletić.

## Programski ciljevi Stranke
* Poštovanje i zaštita srpskih nacionalnih interesa na način koji ne bi dovodio u pitanje položaj i interese manjinskih nacionalnnh zajednica – Albanaca, Mađara, Rumuna, Slovaka, Roma, Hrvata i drugih.
* Srbija kao moderna demokratska država zasnovana na vladavini prava, poštovanju i primenjivanju svih načela Povelje UN, kao i dokumenata Evropske organizacije za bezbednost i saradnju (OEBS) i drugih međunarodnih organizacija čiji je punopravni član.
* Borba za celovitost Srbije, poštovanje njenog integriteta i suvereniteta. Utvrditi i objaviti dugoročnu agrarnu politiku, da se uspostavi i objavi trajan i povoljan odnos (paritet) cena za agrarne i industrijske proizvode koji bi bili na snazi više godina. Da se dosledno primeni Zakon o vraćanju seljacima zemljišta, oduzetog u vreme obaveznog otkupa i na osnovu propisa o zemljišnom maksimumu; da se mesnim zajenicama vrate oduzete seoske utrine i pašnjaci; da se manastirima i kraljevskoj dinastiji Кarađorević vrate njihovi posedi; da se spreči upropašćavanje plodnog zemljišta izgradnjom stambenih i privrednih objekata bez uplate. 
* Zadružni pokret slobodno tržište kojim upravljaju zakoni ponude i tražnje ista prava u oblasti zdravstvene i socijalne zaštite ravnopravan razvoj Srbije demokratije, socijalne pravde i solidranosti, mira, tolerancije i ravnopravnosti ljudi i naroda, razvoj poljoprivrede i položaja poljoprivrednika putem agrarne politike.

## Izbori 2014.
Na vanrednim parlamentarnim izborima u Republici Srbiji 2014. godine osvaja jedan poslanički mandat na izbornoj listi: *[[Aleksandar Vučić|ALEКSANDAR VUČIĆ]] - *'BUDUĆNOST U КOJU VERUJEMO*' ([[Srpska napredna stranka]], [[Socijaldemokratska partija Srbije]], [[Nova Srbija]], [[Srpski pokret obnove]], [[Pokret socijalista]])*. Poslanik u Skupštini Srbije je predsednik USS-a Milija Miletić.

## Reference

## Vanjske veze
* Zvanični sajt: Ujedinjene seljačke stranke - USS 
* Izvod iz registra političkih stranaka nakome se nalazi i Ujedinjena seljačka stranka 
* Republička izborna komisije Republike Srbije, rezultat parlamentarnih izbora 2014. godine.
Les Demoiselles de Rochefort

***Les Demoiselles de Rochefort*** () je francuski filmski mjuzikl snimljen 1967. godine u režiji Jacquesa Demyja, koji se smatra jednim od najpopularnijih ostvarenja tog žanra u evropskoj kinematografiji u drugoj polovici 1960-ih.

Naslovne protagonistice, koje tumače sestre Catherine Deneuve i Françoise Dorléac, su dvije sestre - učiteljica plesa i pijanistica - koje žive u Rochefortu. Radnja prikazuje kako dolazak trupe zabavljača izaziva niz ljubavnih peripetija kada se nekoliko muškaraca zagleda u njih.

Demy, koji je prije toga bio postigao veliki uspjeh sa mjuziklom *[[Šerburski kišobrani]]*, je radnju filma smjestio Rochefort prije svega zato što je smatrao da je jedino njegov glavni trg dovoljno velik za spektakularne plesne scene. U samom filmu, pak, važnu ulogu igra i pokretni most, jedan od rijetkih danas sačuvanih u svijetu, koji je velikim dijelom i zbog samog filma postao lokalna znamenitost. Demy je scenario, odnosno priču, zamislio tek kao okvir za niz plesnih i muzičkih brojeva u kojima se koriste elementi nadrealizma, ali i odaje počast klasičnim hollywoodskim mjuziklima. U tu je svrhu Demy angažirao i slavnog hollywoodskog plesača i glumca Genea Kellyjaj koji tumači lik američkog turista, a radi koga je namjerno odgodio produkciju dvije godine, sve dok Kelly nije postao dostupan. Les Demoiselles je, pak, okupio i neke od tada najvećih francuskih filmskih zvijezda, iako su za pjevačke točke, osim  Danielle Darieux, korišteni playback pjevači.

Film se također odlikovao izuzetnom vedrinom, za razliku od sjetnih *Kišobrana*, te je zbog toga postigao veliki uspjeh. Sa druge strane, njegova postprodukcija je bila obilježena velikom tragedijom; nekoliko mjeseci nakon premijere, Dorléac je tokom puta u London, gdje je trebala dosnimiti glasove za englesku verziju filma, doživjela prometnu nesreću u kojoj je živa izgorjela.

## Uloge
* Catherine Deneuve : Delphine Garnier
* Françoise Dorléac : Solange Garnier
* Jacques Perrin : Maxence
* Danielle Darrieux : Yvonne Garnier
* Michel Piccoli : Simon Dame
* Gene Kelly : Andy Miller
* George Chakiris : Étienne
* Grover Dale  : Bill
* Pamela Hart : Judith
* Leslie North : Esther
* Geneviève Thénier : Josette 
* Jacques Riberolles : Guillaume Lancien
* Patrick Jeantet : Boubou
* Henri Crémieux : Subtil Dutrouz

; Pjevači (playback)
* Anne Germain : Delphine Garnier
* Claude Parent : Solange Garnier 
* Jacques Revaux : Maxence 
* Danielle Darrieux : Yvonne Garnier
* Georges Blaness : Simon Dame 
* Donald Burke : Andy Miller 
* Romuald : Étienne 
* José Bartel : Bill 
* Christiane Legrand : Judith 
* Claudine Meunier : Esther 
* Alice Herald : Josette 
* Jean Stout : Guillaume Lancien 
* Olivier Bonnet : Boubou

## Izvori


## Vanjske veze
* 
* Podaci o filmu i njegovom snimanju na službenoj stranici gradskog vijeća Rocheforta
Vij (film, 1967)

***Vij*** () je sovjetski igrani film snimljen 1967. godine u režiji Konstantina Jeršova i Georgija Kropačjova, poznat kao prvo, a po nekim autorima i jedino, ostvarenje horor žanra u historiji sovjetske kinematografije.

Predstavlja adaptaciju istoimene priče ruskog pisca Nikolaja Gogolja. Radnja se događa u drevnoj Rusiji, gdje protagonist, mladi pravoslavni monah (čiji lik tumači Leonid Kuravljev) slučajno ubije staru vješticu, a koja se nakon toga diže iz mrtvih u obliku mlade djevojke (čiji lik tumači Natalja Varljej) te ga počinje mučiti bizarnim stvorenjima iz Pakla.

Vij je, usprkos korištenja religijskih i natrprirodnih motiva radnje, uspio dobiti dozvolu sovjetskih vlasti za snimanje tako što su autori naglašavali da je riječ o ekranizaciji ukrajinske narodne priče, odnosno da projekt predstavlja njegovanje kulturne baštine. Samo snimanje su, pak, obilježili brojni tehnički problemi, a zbog kojih je filmašima u pomoć došao ugledni sineast Aleksandar Ptuško, koji im je pomogao dizajnirati specijalne efekte. *Vij* je imao određenih problema sa cenzurom, te su autori bili prisiljeni neke od scena izbaciti iz scenarija. Usprkos svega, *Vij* je postigao izuzetan uspjeh kod publike te je završio kao najgledaniji film u sovjetskim kino-dvoranama 1968. godine.

Godine 2006. je postkomunističkoj Rusiji snimljena verzija pod naslovom ''Vještica'', a 2013. i film ''Vij'' u rusko-ukrajinsko-kineskoj koprodukciji.

## Vanjske veze
* 
*
Ujedinjena reformska akcija

Građanski pokret **Ujedinjena reformska akcija (URA)** je politička partija u Crnoj Gori, osnovana 14. marta 2015. godine, kao pokret aktivista, intelektualaca, i građana, koja je na izborima 2016. godine ostvarila parlamentarni status. URA se profiliše kao reformistički građanski pokret lijevog centra, koji se vodi socio-liberalnom političkom ideologijom.

### Politički principi
Politika Građanskog pokreta URA zasniva se na pet osnovnih principa: 

#Vladavina prava i borba protiv korupcije
#Zaštita životne sredine
#Ekonomska reforma
#Reforma zdravstvenog sistema
#Reforma obrazovnog sistema

### Prvi Izborni rezultati
Na svoje prve parlamentarne izbore, 16. oktobra 2016; URA izlazi u sklopu koalicije Ključ, koja osvaja 11,1% ili 42295 glasova.

Na lokalnim izborima, u Budvi i Kotoru, održanim istog dana, URA izlazi samostalno. ostvaruje parlamentarni status i postaje dio nove koalicije na vlasti.

### Novo rukovodstvo
Na drugom redovnom Kongresu pokreta, održanom 9. aprila 2017. godine, za predsjednika je izabran doktorand političkih nauka i najmlađi poslanik 25. saziva Skupštine Crne Gore, dr .

Potpredsjednici Građanskog pokreta URA su Miloš Konatar, Filip Adžić, Jovana Marović i Goran Đurović.

Na lokalnim izborima održanim 26. novembra 2017. godine, Građanski pokret URA je nastupio samostalno. URA je na Cetinju ostvarila 15% podrške birača i tako postala najjača opoziciona partija u tom gradu, sa pet osvojenih mandata. Nosilac izborne liste na Cetinju bio je predsjednik cetinjskog odbora, Filip Adžić.

Na lokalnim izborima u Mojkovcu, URA je ostvarila 4,5% podrške birača i tako ostvarila parlamentarni status.

Na izborima za narodne poslanike Crne Gore 2020. URA sa koalicijom „Crno na bijelo” osvaja 5,53 odsto glasova, odnosno za njih je glasalo 22649 ljudi. Ovim rezultatom dobili su četiri mandata koja su se pokazala kao presudna jer je toliko trebalo opozicionim koalicijama („Za Budućnost Crne Gore” /27 mandata/ i građanska „Mir je naša nacija” /10/) da bi imale vladajuću većinu — 41 mandat svega — posle 30 godina vlasti Mila Đukanovića i DPS-a. Lider URE Dritan Abazović je posle izbora izjavio:
*Crna Goro, neka ti je srećna sloboda. Trideset godina smo čekali da se smijeni vlast. Mnogi nisu vjerovali. Ali ovi ljudi jesu. Svima neka je srećno. Rekli smo da ćemo ispisati istoriju i ispisali smo je. Neka je sretno i ljudima koji su glasali DPS. Oni nisu neprijatelji Crne Gore. Mafija više neće vladati. Svi su dobro došli na pravu stranu istorije, i na pravdu, i na Ustav. Dobili smo mafiju, bez novca, samo srcem i samo znanjem. Popijte nešto, slavite, upalite baklju slobode!*

## Reference
Aleksej Puninski

**Aleksej Puninski** (rođen: ***Alexei Puninsky***) (Jekaterinburg, Sovjetski Savez, 11. 1. 1985), hrvatski plivač, juniorski europski prvak i europski prvak u malim bazenima na 50 metara leptir u 2002 i 2006 godini.

## Biografija
### Podrijetlo i školovanje
Aleksej Puninski je rođen 11. 1. 1985 godine u ruskom gradu Jekaterinburg za vrijeme Sovjetskog Saveza. Aleksej je sa roditeljima Gregorijem Puninskijem i Svetlanom Puninskajom, kao dijete, godinama ljetovao na Jadranu. Pošto mu je otac poslom bio vezan za Hrvatsku, cijela porodica se početkom 1998 preselila u Zagreb. Iako je u Hrvatsku došao pred kraj osnovne škole, Aleksej hrvatski jezik govori savršeno. Nakon završene osnovne i srednje škole u Zagrebu (*XIII. gimnazija*), upisao je koledž "Auburn University" u američkom gradu Auburn u saveznoj državi Alabami na kojem je diplomirao financije.

### Plivačka karijera
Aleksej je počeo plivati 1990 godine, kada mu je bilo samo 5 godina. Preseljenjem u Hrvatsku prijavio se u HAPK Mladost gdje su ga svi dočekali otvorenih ruku, te su bili iznenađeni njegovim rezultatima. Aleksej nije došao iz Rusije kao ekstratalent, iako je imao zapažene rezultate za svoj uzrast. Prvi trener u Mladosti mu je bio Tomica Roglić, te kasnije Aleksandar Seleznjev. Sa Mladosti je pet godina bio uzastopni klupski prvak Hrvatske. Alekseja su na koledžu trenirali proslavljeni australski plivač Brett Hawke i američki trener Richard Quick. Višegodišnji je prvak Hrvatske u sprintu slobodno i leptir na 50 i 100 metara. Osvajač je zlatne medalje na Europskom juniorskom prvenstvu održanom u austrijskom Linzu 2002 godine i Europskom prvenstvu u kratkim bazenima održanom u finskom Helsinkiju 2006 godine. 2008 godine kvalificirao se na XXIX. Olimpijske igre u kineskom Pekingu na 100 metara leptir završivši natjecanje u četvrtfinalu tj. na 47 mjestu od 66 plivača. Iste godine je na Europskom prvenstvu u kratkim bazenima održanom u Rijeci postavio hrvatski rekord u polufinalnoj utrci 50 metara leptir sa vremenom 22.63 sekunde. Na istom prvenstvu je osvojio brončanu medalju kao član hrvatske štafete u utrci 4×50 metara slobodno sa rezultatom 1:23.68.

### Poslovna karijera
Aleksej je vlasnik butika u samom centru Zagreba i poduzeća Sveal trgovina j.d.o.o., koje je ekskluzivni zastupnik talijanske modne marke "Parah".

### Zanimljivosti
Aleksejeva najdraža knjiga je autobiografija Billa Clintona "Moj život" ("*My Life*"), a najdraži filmovi su mu "Forrest Gump" i "Lice sa ožiljkom" ("Scarface"). Plivački uzor mu je bivši ruski plivač Aleksandr Popov.

## Reference
Zvijezde i vojnici

***Csillagosok, katonák*** (; ) je mađarsko-sovjetski crno-bijeli ratni film snimljen 1967. u režiji Miklosa Jancosa, koji se smatra jednim od najboljih ostvarenja njegove filmografije, kao i jednim od neobičnijih ostvarenja istočnoevropske kinematografije svog vremena.

Radnja se događa 1919. godine u vrijeme ruskog građanskog rata na obalama rijeke Volge, za nadzor na čijim obalama se bore pripadnici boljševičke Crvene armije i kontrarevolucionarnih carističkih belogardejaca. Nominalni protagonist, čiji lik tumači Jozsef Madaras, je zapovjednik mađarskih dobrovoljaca u redovima Crvene armije koga zarobe belogardejci i smjeste u improvizirani logor u jednom manastiru oko koga se stalno vode borbe, i pri čemu ima prilike svjedočiti brojnim okrutnostima i krvoproliću.

*Zvijezde i vojnici* su originalno zamišljene kao ostvarenje kojim se nastojala obilježiti 50. obljetnica Oktobarske revolucije, odnosno veličati savezništvo mađarskih i sovjetskih komunista koji su tada bili na vlasti u Istočnom bloku. Jansco je, pak, film snimio u stilu svog prethodnog filma *[[Ljudi bez nade]]*, koristeći duge kadrove i totale, ali i scene mučenja i golotinje. Dio kritičara je filmu zamjerao nedostatak jasnoće, odnosno toga što je gledateljima trebala dodatna pažnja da dozna sudbinu nekih likova i drugih važnih detalja. Međutim, daleko više je u oči upao nimalo romantičan odnos prema revolucionarnoj prošlosti, odnos prikaz  građanskog rata kao zbrke u kojoj obje strane čine zvjerstva i uzrokuju masovno i besmisleno krvoproliće. Dok je u relativno liberalnoj Mađarskoj takav pristup prošao, u SSSR je film podvrgnut cenzuri, odnosno namontirana posebna verzija kojom su se *Zvijezde i vojnici* nastojale pretvoriti u konvencionalni film koji veliča herojstvo crvenoarmejaca. U svojoj integralnoj verziji je prikazan u inozemstvu gdje je dobio niz dobrih kritika.

## Uloge
* József Madaras – Mađarski zapovjednik
* Tibor Molnár – Andras
* András Kozák – Laszlo
* Jácint Juhász – Istvan
* Anatolij Jabarov – Kapetan Čelpanov
* Sergej Nikonenko – Kozački oficir
* Mikail Kozakov – Nestor
* Bolot Bejšenalijev – Čingiz
* Tatjana Konjuhova – Jelizaveta (kao Tatkana Konjukova)
* Krystyna Mikołajewska – Olga
* Viktor Avdjuško – Mornar
* Gljeb Striženov – Pukovnik
* Nikita Mihalkov – Belogardejski oficir Glazunov

## Vanjske veze
*
* Filmrészletek, részletes leírás
Torud (Semnanska pokrajina)

**Torud** (; poznat i kao *Torut* ili *Dorud*) je naselje u Semnanskoj pokrajini na sjeveru Irana, smješteno približno 110 km južno od okružnog sjedišta Šahruda. Nalazi se na nadmorskoj visini od 828 m, u oazi na rubnom području gdje obližni planinski masiv prelazi u pustinju Dašt-e Kavir. Po naselju su imenovani Torudsko-čahširinski masiv koji se proteže 100 km prema zapadu, te 70&nbsp;km dugačak Torudski rasjed zbog kojeg je područje seizmički aktivno. Dana 12. 2. 1953. Torud je pogođen potresom magnitude M<small>w</small>&nbsp;=&nbsp;6,5 prilikom kojeg je poginulo oko 930 ljudi. Ruševine starog naselja još su vidljive istočno od novoizrađenog područja. Ekonomija naselja orijentirana je na poljoprivredu, osobito ratarstvo s obzirom da se prema jugoistoku pruža 1,0 km² plodnih polja, navodnjavanih pomoću sjevernog kanata. Zapadno od naselja proteže se cesta 36 koja ga povezuje s Bejardžomandom i Šahrudom na sjeveru, odnosno Semnanom na zapadu. Glavna atrakcija u naselju je Habibolahova imamzada, smještena južno od starih ruševina. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Torudu je živjelo 1901 ljudi odnosno 410 porodica.

## Povezano
* Semnanska pokrajina
Torud

**Torud** može značiti:
* **[[Torud (Semnanska pokrajina)|Torud]]**, iransko naselje u Semnanskoj pokrajini
* **[[Torud (Teheranska pokrajina)|Torud]]**, iransko naselje u Teheranskoj pokrajini
* **[[Torud (Norveška)|Torud]]**, norveško naselje
Prizzi's Honor

***Čast Prizzijevih*** (engleski *Prizzi's Honor*) američka je kriminalistička crna komedija iz 1985. koju je režirao John Huston. Glavne uloge tumače Jack Nicholson, Kathleen Turner, Robert Loggia i Anjelica Huston. Filmska je adaptacija istoimenog romana iz 1982. koji je napisao Richard Condon, a koji je i napisao scenarij. Radnja se odvija oko Charleya Partanne, plaćenog ubojice koji radi za mafijašku obitelj na čelu koje je Don Corrado Prizzi, a koji upozna te se zaljubi u Irene, koja je također plaćeni ubojica za suparničku kriminalističku organizaciju. Međutim, nastaju problemi kada Charley dobije zadatak likvidirati i nju.

*Čast Prizzijevih* bio je predzadnji film režisera Hustona, te je dobio dobre kritike. Nagrađen je sa četiri Zlatna globusa (najbolji film - komedija ili mjuzikl, režiser (Huston), glumac u komediji ili mjuziklu (Nicholson) i glumica u komediji ili mjuziklu (Turner)); četiri Nagrade Udruženja njujorških filmskih kritičara kao i Oscar za najbolju sporednu glumicu (Anjelica Huston), čime je postavljen presedan jer time obitelj Huston postala prva obitelj u kojoj su sve tri generacije nagrađene pozlaćenim kipićem - njen djed Walter Huston je prije osvojio kip za ulogu u filmu *[[The Treasure of the Sierra Madre (film)|Blago Sierra Madre]]*, a njen otac John za najboljeg redatelja u istom filmu. To će jedino još kasnije uspijeti obitelji Coppola kada će Sofia Coppola osvojiti Oscara 2003. za film *[[Izgubljeni u prijevodu]]*.

## Glavne uloge
*Jack Nicholson - Charley Partanna
*Kathleen Turner - Irene Walker
*Anjelica Huston - Maerose Prizzi
*Robert Loggia - Eduardo Prizzi
*John Randolph - Angelo "Pop" Partanna
*William Hickey - Don Corrado Prizzi
*Lee Richardson - Dominic Prizzi
*Michael Lombard - Rosario "Finlay" Filangi
*C. C. H. Pounder - Peaches Altamot

## Reference

## Vanjske veze
*  at MGM.com
* 
* 
*
Elliott Smith

**Steven Paul** "**Elliott**" **Smith** (6.8. 1969&nbsp;– 21.10. 2003.) bio je američki pjevač, pisac pjesme i muzičar. Smith je rođen u Omahi, Nebrasci, te je odrastao uglavnom u Texasu, iako je većinu života živio u Portlandu, gdje je prvi put stekao slavu. Glavni instrument bila mu je gitara, iako je bio vješt i sa glasovirom, klarinetom, bubnjevima i harmonikom. Imao je vrlo specifičan glas.

1997., potpisao je ugovor sa DreamWorks Records, za koju je snimio dva albuma. Smith je stekao širu slavu pjesmom "Miss Misery"—koja se nalazi u filmu *[[Good Will Hunting]] *(1997)—a koja je nominirana za Oscara za najbolju izvornu pjesmu 1998.

Smith je patio od kronične depresije, alkoholizma i ovisnosti o drogama, a te teme se često javljaju i u njegovim tekstovima pjesama. 2003., sa samo 34 godine, umro je u Los Angelesu od dvije rane zadobivene na prsima. Autopsija nije mogla utvrditi jesu li ozljede bile samoubojstvo. U to vrijeme, Smith je radio na šestom albumu, *[[From a Basement on the Hill]]*, koji je objavljen 2004.
## Izvori

## Vanjske veze
* Official website
* Official Cavity Search Records website
* Official Kill Rock Stars website
Marketa Lazarová

***Marketa Lazarová*** je čehoslovački crno-bijeli historijski film snimljen 1967. godine u režiji Františeka Vlačila. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Vladislava Vančure. Radnja se događa u Češkoj u 13. vijeku, a protagonistica, čiji lik tumači Magda Vášáryová, je kćer sitnog plemića koja postaje upetljana u sukob očevog sa suparničkim klanom. Film se snimao nekoliko godina i predstavljao je jedno od najskupljih i najambicioznijih ostvarenja čehoslovačke kinematografije, iako je Vlačil uspio budžet držati daleko ispod planiranih, te dio sredstava kasnije iskoristiti za svoj sljedeći film *[[Dolina pčela]]*. Nakon premijere je izazvao veliku pažnju kako zbog očiglednog uticaja autora kao što Dreyer i Bergman, ali još više zbog naturalističkog i nimalo romantičnog prikaza srednjeg vijeka kao perioda koji je karakterizirao primitivizam i nasilje. To je uključivalo i izuzetno eksplicitne scene nasilja (uključujući za tadašnje vrijeme prilično realističnu scene odrubljivanja glave i silovanja), te golotinju. *Marketa Lazarova* je 1998. u anketi čeških kritičara proglašena najboljim češkim filmom svih vremena.

## Uloge
* Magda Vášáryová ... Marketa Lazarová
* Josef Kemr ... Kozlík
* Naďa Hejná ... Kateřina
* Zdeněk Kryzánek ... Kapetan
* Jaroslav Moučka ... Jan
* František Velecký ... Mikoláš
* Karel Vašíček ... Jiří
* Ivan Palúch ... Adam-Jednoručka
* Martin Mrázek ... Václav
* Václav Sloup ... Šimon
* Pavel Landovský ... Smil
* Vladimír Menšík ... Bernard
* Jan Pohan ... Kornet
* Pavla Polášková ... Alexandra
* Alena Pavlíková ... Drahuše
* Michal Kožuch ... Lazar
* Zdeněk Lipovčan ... Jakub

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* Marketa Lazarová at České filmové nebe (in Czech)
* Criterion Collection essay by Alex Zucker
* Criterion Collection essay by Tom Gunning
Rudolf Domani

**Rudolf Domani** (Slavonska Orahovica, 18. 9. 1909 - Zagreb, 9. 9. 1941), jugoslavenski komunist i učesnik Narodnooslobodilačke borbe (NOB). Brat je narodnog heroja Jugoslavije Roberta Domanija.

## Biografija
Rudolf Domani je rođen 18. 9. 1909. godine u Slavonskoj Orahovici, kod Osijeka, u židovskoj porodici Josipa i Debore Domani. Studirao je u Parizu, a potom u Beču gdje je završio Visoku trgovačku akademiju "Hohe Handelsakademie". Rudolf je bio pametan i zgodan, te šutljiv i miran, uglađenih manira. Ujedno je bio dobar planinar, skijaš i odbojkaš. Povratkom u Kraljevinu Jugoslaviju zaposlio se u poduzeću "Našička d.d.", te nešto kasnije u veletrgovini braće Baum u Zagrebu. U radnički pokret se uključio ugledajući se na brata Roberta koji je zarana bio član pokreta. Rudolf je bio angažirani sindikalni aktivist i funkcionar u sindikalnom Savezu bankovnih, osiguravajućih, trgovačkih i industrijskih činovnika (SBOTIČ). Svoju suprugu, Evu Grlić, je upoznao prije Drugog svjetskog rata. Vjenčali su se u maju 1940 godine u Bogoštovnoj izraelskoj općini Zagreb, a 1941 rodila im se kćer Vesna. Stan Rudolfa i Eve u Vrhovčevoj ulici 21 (*danas Draškovićeva ulica*), je 1940 postao u ilegalna partijska tehnika Centralnog komiteta (CK) Komunističke partije Hrvatske (SKH) u kojem su se štampale brošure i letci za "Proleter". Pavle Pap Šilja je često svraćao u stan opskrbljujući Roberta sa pisaćim strojevima i materijalima za prve brojeve "Vjesnika", a i sam Rade Končar je nekoliko puta prespavao u stanu Domanijevih. Ustaše su 1941. godine otkrile Rudolfov rad, te su ga streljale 9. 9 1941. u Rakovu potoku sa grupom od 89 "Srba, Židova i komunista". Uz Rudolfa, cijela porodica Domani je stradala za vrijeme Holokausta. U rano proljeće 1942 godine, Rudolfove roditelje i baku Tereziju uhitile su ustaše i deportirali ih sa Zagrebačkog Glavnog kolodvora u koncentracijski logor Auschwitz gdje su ubijeni, a brat Robert je ubijen od strane četnika 3. 3. 1942. u Lici.

## Počasti
U Zagrebu postoji Ulica braće Domany u čast Rudolfu i Robertu Domaniju.

## Reference

## Literatura
* 
* 
*
Sierra Maestra

**Sierra Maestra** je planinski lanac na Kubi koji se proteže jugom otoka prema zapadu, od provincije Guantánamo do provincije Granma, nedaleko od same obale. Iako se uglavnom smatra jedinstvenim lancem, neki ga geolozi smatraju serijom povezanih lenaca (Vela, Santa Catalina, Quemado Grande, Daña Mariana) koji se spajaju s ostalima i šire prema zapadu. Sierra Maestra je najviši lanac na Kubi, a njegov najviši vrh je Pico Turquino s 1,974 metara. 

Sierra Maestra je iznimno bogata rudama poput bakra, mangana, kroma i željeza. Historijski gledano, lanac je bio pogodan za gerilsko ratovanje pa su ga različite grupacije koristile u tu svrhu od XVI. vijeka pa sve do Kubanske revolucije. Također, na lancu je 1998. navodno viđena vrsta *[[Campephilus principalis bairdii]]* (iz obitelji djetlića), za koju se danas pretpostavlja da je izumrla.
Vojne vježbe

**Vojne vježbe** (ili **vojni manevri**) su u vojnoj terminologiji najviši oblik vježbi operativno-taktičkih jedinica kopnene vojske, ratne mornarice i avijacije. Izvode se na terenu u svim godišnjim dobima, u uslovima sličnim stvarnim ratnim uslovima.

Termin manevri (mn.) je različitog značenja od sličnog termina manevar (pokret vojne jedinice na ratnom zadatku).

Ciljevi manevara su različiti. Mogu se izvoditi s ciljem: provjera spremnosti i obučenosti jedinica, provjera ratnog plana, plana mobilizacije, organizacije jedinica, ispitivanje naoružanja, sposobnost štabova i komandovanja, demonstracija snage, itd.

U Srbiji, prvi manevri stajaće vojske su održani septembra 1837. kod Požarevca. Trajali su 20 dana i na njima je učestvovala čitava regularna vojska od 1700 ljudi. Na kasnijim manevrima na Kosmaju 1908. učesvuje 40.000 vojnika a njima rukovodi vojvoda Radomir Putnik.

Jugoslovenska vojska održava najveće Kupske manevre u septembru 1937. godine. Učestvuje 55.000 vojnika, 11.000 konja i 130 aviona. Manevri traju 15 dana.

U FNRJ i SFRJ, izvodi se niz većih manevara. U manevrima 1949. i 1953. učestvuju skoro sve operativne jedinice JNA. U manevrima Sloboda 71 (2-9. oktobar 1971) učestvuju i jedinice Teritorijalne odbrane, Civilne zaštite i stanovništvo.

## Povezano
* Vojska

## Literatura

* Vojna enciklopedija, Beograd, 1973., knjiga peta, str. 262-271.
Pyhäjärvi (Karkkila)

**Pyhäjärvi** je malo jezero na jugu Finske koje leži u Regiji Uusimaa.

## Karakteristike
Pyhäjärvi je protočno jezero rijeke Mustionjoki, koje leži na nadmorskoj visini od 72.6 metra
, zapadno od grada Karkkila. Proteže u širinu od nekih 3 km, ima površinu od 137.8 km², prosječna dubina mu je 4.67 metara a najveća 10.55 m.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Pyhäjärvi'' na portalu Mapcarta
Močvara Zapata

**Ciénaga de Zapata**, odnosno **močvara Zapata** je velika močvara i općina na Kubi u provinciji Matanzas. S površinom od 4,162 km, Ciénaga de Zapata je najveća kubanska općina, a smještena je nekih 150 km jugoistično od Havane. Sama močvara ima površinu od oko 4,000 km te uživa status nacionalnog parka. Najbliži gradovi su Playa Larga i Jagüey Grande. 

U sklopu močvare se nalazi ukupno 900 autohtonih biljnih vrsta, 175 različitih ptica, 31 vrsta reptila i preko 1,000 vrsta beskralježnjaka. Uz to, oko 65 vrsta ptica posjećuje Kubu tokom migracijskog razdoblja. Močvara je i dom nekolicini endemskih vrsta, među koje spadaju ptičje vrste *[[Ferminia cerverai]]*, *[[Cyanolimnas cerverai]]* i *[[Torreornis inexpectata]]* te kubanski krokodil, čije se štanište pokušava proširiti i na močvaru Lanier i obližnji Isla de la Juventud.


Datoteka:Red flamingos.JPG|Crveni plamenci u Zapati
Datoteka:In crocodile farm.JPG|Farma krokodila u Zapati
Laguna de Leche

**Laguna de Leche** (srpskohrvatski: *Mliječna laguna*) , znana još i kao **Laguna Grande de Morón**, najveće je prirodno jezero na Kubi. Nalazi se na sjeveru provincije Ciego de Ávila, 5 km od grada Moróna, a ima ukupnu površinu od 67.2 km. Epitet "mliječna", laguna je dobila zbog bijele boje koja je posljedica naslaga vapnenca u laguni. 

Godine 1940., izgrađen je kanal koji lagunu spaja sa zaljevom Buena Vista, što je omogućilo lakši transport šećera iz Moróna. Ipak, to je dovelo do miješanja jezerske vode s morskom pa je laguna izgubila svoju karakterističnu boju. Kanal je zatvoren 1988. godine, a laguna je postepeno povratila svoju boju. Karipski plamenac ima svoje prirodno stanište u laguni.
Isla de la Juventud

**Isla de la Juventud** (srpskohrvatski: *Otok mladosti*) je posebna općina i drugi najveći otok u sastavu Kube te sedmi najveći u Zapadnim Indijama. Do 1978. godine, otok se zvao **Isla de Pinos** (srpskohrvatski: *Otok borova*), a kroz povijest je bio znan i kao **Isla de Cotorras** (srpskohrvatski: *Otok papiga*) i **Isla de Tesoros** (srpskohrvatski: *Otok s blagom*). Otok je otkrio Kristofor Kolumbo i nazvao ga **La Evangelista** te ga prisvojio u ime Španjolske. Otok ima površinu od 2,200 km te se nalazi 50 km južno od otoka Kube u sklopu zaljeva Batabanó. Upravno se otok smatra posebnom općinom s površinom od 2,419 km te nije dio nijedne provincijske administracije već njime direktno upravlja središnja vlast. Sam otok podijeljen je na jednu općinu istoga imena, a njegovo je središte Nueva Gerona. 

Kao najveći otok u arhipelagu Canarreos, Isla de la Juventud ima oko 100,000 stanovnika. Uz glavni grad, drugi najveći i najstariji grad je Santa Fe. Otok je poznat i po zatvoru Presidio Modelo, panoptikonskoj građevini koju je dao izgraditi Gerardo Machado.
Viktorijansko doba

**Viktorijansko doba** () Ujedinjenog Kraljevstva je bio period vladavine kraljice Viktorije (jun 1837 – 22. januar 1901). U ovom periodu pojavio se feministički pokret sufražetkinje, radnički pokret čartizam, povelja o ukidanju ropstva i promene glasačkog prava. Ovaj period Engleske je drugačiji od prethodnih zbog prelaska sa manufakture na industrijalizaciju. Uticaj druge industrijske revolucije čini viktorijansko doba drugačijim od prethodnih godina engleske istorije.

Viktorijanskom erom prelaz sa ograničenog ka opštem pravu glasa započinje 1832. godine kada je izbornom reformom povećan broj birača, tako da na svakog dvadeset i četvrtog stanovnika dolazi jedan birač. Sve do kraja 19. veka pitanje prelaza sa ograničenog na opšte biračko pravo bilo je vezano samo za muškarce. U viktorijanskom dobu žene nisu imale pravo glasa. Kraljica Viktorija je bila protiv pokreta sufražetkinja.

Viktorijansko doba prekida ulogu Ujedinjenog Kraljestva u transatlanskoj trgovini robljem. Britanski parlament zabranio je trgovinu robljem još 1807. godine, ali ropstvo samo po sebi nije ukinuto još 26 godina posle toga. Posedovanje robova konačno je zabranjeno u Ujedinjenom Kraljevstvu 1833. godine. Veliki bogati vlasnici korporacija iz 19. veka bili su direktno povezani sa trgovinom robljem, a njihova zarada je pomogla u građenju pruga, firmi, zgrada i umetnički kolekcija koje postoje i danas. Viktorijansko doba je uspelo da jedno kraljestvo koje se izdržavalo od ropstva, odvede od ropstva ka industrijalizaciji. Kada su ugalj a zatim i nafta postali široko i jeftino dostupni, robovi su postali manje važni jer su izumljene moderne alatke i mašine da zamene ropski rad. Veliki bogati vlasnici korporacija koji su čitavu manufakturu držali na robovima, pristali su da otpuste robove uvođenjem mašina druge industrijske revolucije.

## Povezano
*Viktorijanski moral
*Pax britannica

## Vanjske veze

*Victorians  British Library website exploring the Victorian period.
*Victorians.co.uk Victorian Era History Guide.
*Great Victorian Lives&nbsp;– An Era in Obituaries from ''The Times''
Logistika

**Logistika** (od francuskog *logistique*, od **logis** = štab) u najširem značenju je snabdjevanje, odnosno 
nabava, održavanje, zamjena i distribucija materijala i osoblja.

Logistička revizija-sveobuhvatna provjera efikasnosti logističkih podsistema poduzeća. Tokom logističke revizije, identificiranje "problematičnih područja" , sastavlja se stablo uzročnih odnosa između njih, provode se ekonomski izračuni sistema upravljanja zalihama, korištenja prostora, prodaje.

Ili ukratko - imati pravu stvar, na pravom mjestu, u pravo vrijeme.

Logistika je i zajedinički termin koji ima više značenja;
U vojnoj terminologiji - logistika je djelatnost i naučna disciplina koja se bavi organizacijom pokreta, smještaja i snabdjevanja vojnih jedinica u ratu i miru. Odnosno to je sistem planiranja, nabave, skladištenja, raspodjele, čuvanja, evakuacije i distribucije materijalnih sredstava, ali i planiranje  
kretanja, izvlačenja i hospitalizacije vojnika izgradnjom, održavanjem i sanacijom potrebnih objekata, uz organizaciju prehrane i svih životnih potreba vojske, od kupanja, pranja, održavanja odjeće i obuće do mrtvozorništva.

U prenesenom značenju logistika znači podršku, pomoć

U starogrčkoj matematici logistika, je značila znanje praktičnog računanja.

Logistika u privredi znači - organiziranu distribuciju materijala, a ponekad i ljudi. Taj termin se prvi put pojavio u vojscii, ali se vremenom proširio i na privredu i ostale društvene djelatnosti.

## Karakteristike i historija

Logistika podrazumijeva izvršenje velikog broja koordiniranih posebnih aktivnosti. Američka organizacija  Savjet za logistički menedžment (Council of Logistics Management), definirala je 1991. logistiku kao - *proces planiranja i kontrole, efikasnog provođenja 
distribucije i skladištenje robe, usluga i sličnih stvari iz mjesta nabave (porijekla) do mjesta gdje se konzumiraju (prodaju) u skladu sa 
zahtjevima [[Tržište|tržišta]]*.

U najvećem broju manjih poduzeća, sve aktivnosti vezane uz taj posao nalaze su unutar jednog odjela logistike, ali u većim kompanijama, postoje brojni odjeli koji se time bave, od samog provođenja i upravljanja, do kontrole i planiranja. Pojedina poduzeća nemaju taj odjel, već to autsorsaju, ta praksa naziva se logistika treće strane.

## Etimologija

Logistika je u francuski došla iz starogrčke *logistikē*, što je značilo znanje računanja, jer 
se čovjek koji dobro operira brojevima zvao - *logistikos*, a korijen te riječi je višeznačni logos, što je u ovom konkretnom slučaju 
značilo razlog.

## Povezano
* Upravljanje lancem snabdevanja

## Izvor

## Vanjske veze
* ''What is logistics?'' na portalu LogisticsWorld 
* ''Logistics'' na portalu Encyclopædia Britannica
Karkkila

**Karkkila** (švedski: *Högfors*) je grad i općina od 8,977 stanovnika u sredini južne Finske.

## Geografija

Karkkila leži u Regiji Uusimaa, kod izvora rijeke Mustionjoki iz jezera Pyhäjärvi, udaljena šesdesetak km sjeverozapadno od Helsinkija.

## Historija

Karkkila je sve do 19. vijeka, bila malo selo u parohiji Pyhäjärvi (Sveto jezero) osnovanoj 1654. 
Parohija Pyhäjärvi je od 1869. organizirana kao samostalna općina pod imenom Pyhäjärvi Ul.

Karkkila se počelo naglo razvijati od kad je 1820. izgrađena željezara Högfors, tako da je 1932. dobila status trgovišta pa se odvojila od Općine Pyhäjärvi Ul. Nakon tog su se Karkkila i Pyhäjärvi Ul ponovno ujedinili 
1969. pod imenom Karkkila.
Novo naselje dobilo je status grada 1977. kad je imalo oko 9000 stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Karkkila''
Terra em Transe

***Terra em Transe*** () je brazilski crno-bijeli igrani film snimljen 1967. godine u režiji Glaubera Roche. Po žanru je drama, s radnjom smještenom u fiktivnu latinoameričku zemlju Eldorado gdje se za vlast bore konzervativni predsjednik (čiji lik tumači Paulo Autran) i populistički guverner savezne države (koga glumi Jose Lewgoy). Protagonist  (čiji lik tumači Jardel Filho) je ispočetka cinični novinar koji se uključi u sukob da bi potom shvatio kako je obojici cilj zadržati status quo.

*Terra em Transe* je snimljen dvije godine nakon što je vlast u Brazilu preuzela vojna diktatura. Iako se u filmu prikazivala fiktivna zemlja, režim ga je zabranio za prikazivanje, pod izgovorom da "vrijeđa dostojanstvo Brazila". Odluka je, međutim, povučena nakon što je prikazan na Kanskom festivalu, gdje je postigao veliki uspjeh. Tome je pridonio ne samo njegov eksplicitno politički naboj, nego i to da se Rocha vješto služio novovalovskim tehnikama, odnosno zbivanja prikazivao u flashbacku, odnosno kroz alegorijske vizije umirućeg protagonista. *Terra em Transe*, koji je na festivalu u Locarnu osvojio Zlatni leopard, se često navodi kao  jedan od najznačajnijih brazilskih i latinoameričkih filmova svog vremena.

## Uloge
* Jardel Filho ... Paulo Martins
* Paulo Autran ... Porfirio Díaz
* José Lewgoy ... Felipe Vieira
* Glauce Rocha ... Sara
* Paulo Gracindo ... Don Julio Fuentes
* Hugo Carvana ... Alvaro
* Danuza Leão ... Silvia
* Jofre Soares ... Otac Gil
* Modesto De Souza ... Senator
* Mário Lago ... Kapetan
* Flávio Migliaccio ... Čovjek iz naroda
* Thelma Reston ... Felíciova supruga
* José Marinho ... Jerônimo
* Francisco Milani ... Aldo
* Paulo César Peréio ... Student

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
Our Russian Front

***Our Russian Front*** () je američki crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1942. godine u režiji Jorisa Ivensa i Lewisa Milestonea. Za temu ima tada aktualni Drugi svjetski rat, odnosno sukob SSSR i nacističke Njemačke koji je izbio prethodne godine. Film se počeo snimati u vrijeme kada su SAD još bile formalno neutralne, odnosno nekoliko tjedana prije napada na Pearl Harbor. Glavna mu je svrha bila uvjeriti američku javnost da podrži Sovjete kao saveznike u borbi protiv fašističkih sila, te je imao snažan propagandni naboj. Sastojao se od materijala koje su sovjetski sineasti nekoliko tjedana prije premijere snimali za vrijeme operacije Barbarossa i bitke za Moskvu, a pratila ih je naracija uglednog američkog glumca Waltera Hustona. Kao i mnogi slični pro-sovjetski filmovi iz tog doba, postao je gotovo nepoznat nakon početka Hladnog rata.

## Izvori


## Vanjske veze
* ''Our Russian Front'' at the Internet Movie Database
La fièvre monte à El Pao

***La fièvre monte à El Pao*** (; u Meksiku prikazan pod naslovom ***Los ambiciosos*** () je francusko-meksički crno-bijeli igrani film snimljen 1959. godine u režiji Luisa Buñuela. Radnja je smještena na fiktivnom karipskom otoku čiji je tiranski guverner ubijen u pobuni lokalnog stanovništva, a čije mjesto privremeno preuzima njegov idealistički pomoćnik (koga tumači Gérard Philipe). Radnja prikazuje kako vlast nad otokom nakon toga želi preuzeti ambiciozni oficir (čiji lik tumači Jean Servais), koji pri tome koristi to da je privremeni guverner imao ljubavnu vezu sa udovicom svog prethodnika (čiji lik tumači María Félix). Philippeu, koji je tada uživao vrhunac popularnosti, ovo je bio posljednji film, s obzirom da je bolovao od raka, kome će podleći prije same premijere. Zbog toga se Buñuel prilikom snimanja morao služiti dublerom.

## Uloge
* Gérard Philipe ... Ramón Vázquez
* María Félix ... Inés Rojas
* Jean Servais ... Alejandro Gual
* Miguel Ángel Ferriz ... Gouvernor Mariano Vargas
* Raúl Dantés ... Lieutenant García
* Domingo Soler ... Professeur Juan Cárdenas
* Víctor Junco ... Indarte

## Reference

## Vanjske veze
*
Anđeo uništenja

***El ángel exterminador*** (), u bivšoj Jugoslaviji prikazan pod naslovom ***Anđeo uništenja***, je meksički crno-bijeli igrani film snimljen 1962. godine u režiji Luisa Buñuela, koji se smatra jednim od najuspješnijih i najpoznatijih ostvarenja njegove filmografije.

Protagonisti su pripadnici visokog društva koji uživaju na formalnoj večeri u jednoj bogataškoj palači. Radnja prikazuje kako nakon večere iz nikada objašnjenog razloga nisu u stanju napustiti prostoriju, te kako su, ostavši bez hrane i vode, prisiljeni koristiti svu svoju domišljatost kako bi preživjeli.

Iako se Buñuel kasnije žalio kako je zbog niskog budžeta bio i sam prisiljen improvizirati, odnosno koristiti jeftine umjesto rekvizita koji bi prikazivali bogataški luksuz, Anđeo uništenja je nakon premijere na Kanskom festivalu postigao veliki uspjeh. Kombinacija nadrealizma, crnog humora i društvene satire na račun buržoazije je film učinila jednim od najpopularnijih i najcitiranijih ostvarenja  Buñuelovog opusa.   Buñuel je, međutim, dijelom i zbog iskustava u ovom filmu, odlučio napustiti Meksiko te ostatak karijere raditi u Evropi.

## Uloge
* Silvia Pinal ... Leticia "La Valkiria"
* Enrique García Álvarez ... Alberto Roc
* Jacqueline Andere ... Alicia de Roc
* César del Campo ... Col. Alvaro
* Nadia Haro Oliva ... Ana Maynar
* Ofelia Montesco ... Beatriz
* Patricia de Morelos ... Blanca
* Augusto Benedico ... Dr. Carlos Conde
* Luis Beristáin ... Cristian Ugalde
* Enrique Rambal ... Edmundo Nobile
* Xavier Massé ... Eduardo
* Xavier Loyá ... Francisco Avila
* Ofelia Guilmáin ... Juana Avila
* Claudio Brook ... Julio,  majordomo
* José Baviera ... Leandro Gomez
* Bertha Moss ... Leonora
* Lucy Gallardo ... Lucía de Nobile
* Tito Junco ... Raúl
* Patricia Morán ... Rita Ugale
* Antonio Bravo ... Sergio Russell
* Rosa Elena Durgel ... Silvia

## Vanjske veze
*
La Ronde (film, 1964)

***La ronde*** () je francusko-italijanski igrani film snimljen 1964. godine u režiji Rogera Vadima. Predstavlja adaptaciju istoimenog komada austrijskog pisca Arthura Schnitzlera. Radnja je smještena u Pariz 1913. godine i prati nekoliko likova koje dijele različite profesije, dob i društvene klase, ali koji su svi zajedno spojeni seksualnim vezama.

Iako je u Francuskoj godine 1950. snimljena istoimena hvaljena crno-bijela verzija u režiji Maxa Ophülsa, Vadim se odlučio za novu adaptaciju Schnitlzerovog teksta motiviran velikim uspjehom svog ranijeg filma *[[Opasne veze (film, 1959)|Opasne veze]]*, koji je također predstavljaoa adaptaciju književnog klasika, ali uz za tadašnje standarde eksplicitni erotizam. Vadim je film snimio u boji, te okupio impresivnu glumačku ekipu. Najveći je publicitet, međutim, izazvala američka glumica Jane Fonda, tada poznata tek kao kćer uglednog Henryja Fonde, i to zbog scene u kojoj se nakratko pojavljuje gola. Zbog toga je film izazvao određene kontroverze u SAD, ali i sudsku tužbu kojom je Fonda tamošnje distributere spriječila da na plakat stave spornu scenu. Fonda je, pak, na samom setu započela ljubavnu vezu sa Vadimom koja će potrajati nekoliko godina, i sa kojim će surađivati na još nekoliko filmova.

## Uloge
* Marie Dubois - La fille / Die Dirne - prostitutka
* Claude Giraud - Georges / Der Soldat - vojnik
* Anna Karina - Rose / Das Stubenmädchen - sobarica
* Jean-Claude Brialy - Alfred / Der 'Junge Herr' - mladić
* Jane Fonda - Sophie / Die 'Junge Frau' - supruga
* Maurice Ronet - Henri / Der Ehemann - muž
* Catherine Spaak - La midinette / Das 'Süße Mädel' - midinette
* Bernard Noël - L'auteur / Der Dichter - autor
* Francine Bergé - Maximilienne de Poussy / Die Schauspielerin - glumica
* Jean Sorel - Le comte / Der Graf - mladi oficir
* Denise Benoît - Yvette Guilbert

## Reference

## Vanjske veye
*
*
*