open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jacqueline Bisset

**Žaklin Biset** (; IPA:  Vejbridž, Ujedinjeno Kraljevstvo, 13. septembar 1944) je britanska glumica.

Rođena je kao *Winnifred Jacqueline Fraser-Bisset* od oca škota i majke engleskinje francuskog porijekla. U mladosti pohađa u Londonu francusku srednju školu *Charles de Gaulle*, poduke iz baleta i glume, te radi kao manekenka.

Na filmu debitira 1965. u epizodnoj ulozi u komediji *The Knack ...and How to Get It*. Prvi značajniji nastup ostvaruje u psihološkom trileru *Cul-de-Sac* (1966.), 1967. glumi zajedno s Audrey Hepburn u romantičnoj komediji *Two for the Road*, dok iste godine glumi i svoju prvu glavnu ulogu u filmu *The Cape Town Affair* zajedno s Jamesom Brolinom. Također 1967., sudjelovala je u James Bond satiri *Casino Royale*. 1968., glumi zajedno s Frankom Sinatrom filmu *The Detective*. Proboj u karijeri ostvaruje ulogom u čuvenom akcijskom trileru *Bullitt* (1968.) zajedno s Steveom McQueenom. 1969., nominirana je za Zlatni globus za najbolju novu zvijezdu godine za ulogu u filmu *The Sweet Ride*. Zajedno s Burtom Lancasterom i Deanom Martinom, bila je jedna od mnogih zvijezda blockbustera *Airport* (1970.).

1974., glumi glavnu ulogu u filmu *La Nuit américaine* Françoisa Truffauta, dok iste godine nastupa zajedno s Lauren Bacall i Ingrid Bergman u čuvenom *Ubojstvu u Orijent Expressu* Sidneya Lumeta. Među ostalim ulogama ističu se i u filmu katastrofe *When Time Ran Out* (1980.), dramama *Rich and Famous* (1981.), *Under the Volcano* (1984.) i *La Cérémonie* (1995.). Krajem 1980-ih i početkom 1990-ih ponovo postaje aktuelna nastupima u crnoj komediji *Scenes from the Class Struggle in Beverly Hills* (1989.) i erotskom trileru *Wild Orchid* (1989.). Često je glumila i na televiziji, kao u seriji *Napoleon and Josephine: A Love Story* (1987.), gdje je glumila jednu od naslovnih uloga.

Unatoč brojnim romatičnim vezama, nije nikada bila u braku.

Kuma je Andželine Džoli.

Godine 2010. dobila je najveće francusko odlikovanje, Nacionalni orden Legije časti.

## Izabrana filmografija
* *[[The Cape Town Affair (1967)|The Cape Town Affair]]* (1967.)
* *[[Casino Royale (1967)|Casino Royale]]* (1967.)
* *[[The Detective (1968)|The Detective]]* (1968.)
* *[[Bullitt (1968)|Bullitt]]* (1968.)
* *[[The Sweet Ride (1968)|The Sweet Ride]]* (1968.)
* *[[Airport (1970)|Airport]]* (1970.)
* *[[La Nuit américaine (1974)|La Nuit américaine]]* (1974.)
* *[[Ubojstvo u Orijent Expressu (1974)|Ubojstvo u Orijent Expressu]]* (1974.)
* *[[When Time Ran Out (1980)|When Time Ran Out]]* (1980.)
* *[[Rich and Famous (1981)|Rich and Famous]]* (1981.)
* *[[Under the Volcano (1984)|Under the Volcano]]* (1984.)
* *[[Scenes from the Class Struggle in Beverly Hills (1989)|Scenes from the Class Struggle in Beverly Hills]]* (1989.)
* *[[Wild Orchid (1989)|'Wild Orchid]]* (1989.)

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
* Jacqueline Bisset biography, filmography, commentary
* Jacqueline Bisset interview
*Interview with Jacqueline Bisset – The Spectrum, October 9, 2018.
Trening ličnog rasta

***Trening ličnog rasta*** () je kazahstanski igrani film snimljen 2018. godine u režiji Farhata Šaripova. Po žanru je mješavina trilera i drame. Protagonist, čiji lik tumači Dulyga Akmolda, je 40-godišnji bankovni službenik frustriran time što ne napreduje na poslu, živi s najkom i nema uspjeha kod žena. Radnja prikazuje kako u prijatelju, za koga se ispostavi da je amoralni psihopat, pronalazi vlastiti alter ego, odnosno model prema kome će promijeniti svoj život. *Trening ličnog rasta* je prikazan na Moskovskom festivalu gdje je osvojio glavnu nagradu.

## Vanjske veze
*
Francuski Dahomej

**Francuski Dahomej**, službeno **kolonija Dahomeja i zavisnih teritorija** (francuski: *colonie du Dahomey et dépendances*) bio je francuski posjed na području današnjeg Benina od 1894. do 1958. godine. Francuski Dahomej je inicijalno bio protektorat s ograničenom autonomijom, a od 1900. godine i punopravna kolonija, koja je 1904. godine integrirana u veći kolonijalni kompleks Francuske Zapadne Afrike. 

Prvi francuski parcijalni tragovi kolonizacije teritorija tadašnjeg Kraljevstva Dahomej pojavili su se još 1872. godine, kada su ti dijelovi teritorija bili dio kolonije Senegambije i Nigera. Francuzi su inicijalno imali dobre odnose s Dahomejom, međutim prve nesuglasice izbile su 1890. godine, kada su Francuzi zahtijevali da im se prizna pravo na grad Cotonou i kada je Hogbonu zatražio francusku zaštitu od Dahomeja; nakon kratkotrajnog rata, Francuzi su te iste godine stekli Cotonou i postali zaštitnici Hogbonoua, kojeg će kasnije inkorporirati u koloniju Dahomej. 

Četiri godine kasnije, nekon još jednog jednog rata, Francuzi su 15. siječnja 1894. godine, nakon što se posljednji dahomejski kralj Béhanzin formalno predao, uspostavili protektorat na teritoriju bivše afričke monarhije, koja je postala Francuski Dahomej. Na čelu protektorata s ograničenom autonomijom bio je ceremonijalni kralj, Agoli-Agbo, mada je faktičnu vlast vršio francuski vicekralj. Takvo stanje trajalo je do 1900. godine, kada su Francuzi potpuno kolonizirali Dahomej i oduzeli mu svu autonomiju, protjeravši kralja iz zemlje. Iako je status kolonije stekao tek 1900. godine, Dahomej je od donošenja dekreta 22. lipnja 1894. godine nosio službeni naziv **kolonija Dahomeja i zavisnih teritorija**. Od 1904. godine, Francuski Dahomej je službeno postao dio Francuske Zapadne Afrike. 

Francuzi su za svoje kolonijalne uprave, koja je bila vođena iz Dakara, značajno modernizirali Dahomej. Izgrađene su željeznice, luka u Cotonouu te ceste. Katoličke misije su značajno modernizirale i unaprijedile obrazovni sustav. 

U jeku poslijeratnih reformi u francuskoj unutrašnjoj politici, Dahomej je 1946. godine dobio status prekomorskog teritorija u sklopu Francuske unije, s vlastitim parlamentom i predstavnicima u Narodnoj skupštini. Bio je to uvod u potpunu nezavisnost Dahomeja. Godine 1958., Dahomej je postao samoupravna republika u sklopu Francuske zajednice, dok je potpuna nezavisnost ostvarena 1. kolovoza 1960. godine.

## Reference

## Literatura
*
La Fille coupée en deux

***La Fille coupée en deux*** () je francusko-njemački igrani film snimljen 2007. godine u režiji Claudea Chabrola. Po žanru je mješavina drame, komedije i trilera. Naslovni lik, koji tumači Ludivine Sagnier, je lijepa i popularna televizijska meteorologinja koja postane predmetom žudnje i suparništva dvojice muškaraca - uglednog sredovječnog književnika (čiji lik tumači François Berléand) i mlađeg, ali bahatog nasljednika poslovnog imperija (čiji lik tumači Benoît Magimel).

## Učphe
* Ludivine Sagnier - Gabrielle Aurore Deneige
* Benoît Magimel - Paul André Claude Gaudens
* François Berléand - Charles Denis dit Charles Saint-Denis
* Mathilda May - Capucine Jamet
* Caroline Sihol - Geneviève Gaudens (navedena kao Caroline Silhol)
* Marie Bunel - Marie Deneige
* Valeria Cavalli - Dona Saint-Denis
* Étienne Chicot - Denis Deneige
* Edouard Baer - Edouard, intervjuriani glumac
* Jean-Marie Winling - Gérard Briançon 
* Didier Bénureau - Philippe Le Riou 
* Thomas Chabrol - Stéphane Lorbach, advokat
* Charley Fouquet - Eléonore Gaudens 
* Hubert Saint-Macary - Bernard Violet
* Stéphane Debac - Antoine Volte

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* Review at *[[The New York Times]]*
Bellamy (film)

***Bellamy*** je francuski kriminalistički film snimljen u režiji Claudea Chabrola, kome je to bilo posljednje ostvarenje u filmografiji, i premijerno prikazan početkom 2009. godine. Naslovni lik, koji tumači Gérard Depardieu je pariški policijski inspektor koji nakon dugo vremena sa suprugom odlazi na godišnji odmor u Nimes. Radnja prikazuje kako i tamo postane upetljan u istragu ubistva, ali i mora rješavati probleme svoje disfunkcionalne porodice.

## Uloge
* Gérard Depardieu : le commissaire Paul Bellamy, qui séjourne à Nîmes dans la maison de famille de sa femme
* Jacques Gamblin : Noël Gentil / Émile Leullet / Denis Leprince
* Clovis Cornillac : Jacques Lebas, un aventurier à la petite semaine alcoolique, le demi-frère de Bellamy 
* Marie Bunel : Françoise Bellamy, la femme de Paul, qui rêve de croisières au bout du monde alors qu'il déteste voyager
* Vahina Giocante : Nadia Sancho, la pédicure
* Rodolphe Pauly : l'avocat
* Adrienne Pauly : Claire Bonheur 
* Marie Matheron : Madame Leullet
* Dominique Ratonnat : le médecin
* Yves Verhoeven : Alain, le dentiste
* Henri Cohen : le président du tribunal
* Thomas Chabrol : le type au tribunal
* Bruno Abraham-Kremer: Bernard
* Maxence Aubenas : Gilles
* Anne Maureau : la journaliste TV
* Thierry Calas : le médecin-légiste
* Mauricette Pierre : Madame Chantemerle
* Jean-Claude Dumas : le chauffeur de taxi
* Matthieu Penchinat : Jojo

## Vanjske veze
* 
* 
*
Anticipation, ou l'Amour en l'an 2000

***Anticipation, ou l'Amour en l'an 2000*** () je francusko-italijansko-zapadonjemački kratki crno-bijeli science fiction film snimljen 1967. godine u režiji Jean-Luc Godarda. Predstavlja dio omnibus filma *[[Le Plus Vieux Métier du monde]]* posvećenog prostituciji, a radnja je smještena u (tada buduću) 2000. godinu i prikazuje kako različitre klijente opslužuju dvije žene - jedna koja nudi isključivo seks, a druga isključivo romatičnu ljubav.

## Vanjske veze
*
Nuestras madres

***Nuestras madres*** () je gvatemalsko-belgijsko-francuski igrani film snimljen 2019. godine u režiji i po scenariju Cesara Diaza. Radnja se događa u suvremenoj Gvatemali, gdje se održavaju suđenja pripadnicima režimske vojske koji su počinili zločine za vrijeme krvavog građanskog rata 1980-ih. Protagonist je sin nestalog gerlica koji pokušava otkriti njegovu sudbinu. *Nuestras madres* je prikazan na Kanskom festivalu gdje je osvojio nagradu za najbolju kameru.

## Vanjske veze
*
Mark Essex

**Mark James Robert Essex** (12. august 1949 - 7. januar 1973) je bio američki crni militant, poznat po tome što je u dva navrata u New Orleansu - krajem 1972. i početkom 1973. godine - motiviran rasističkom mržnjom prema bijelcima počinio masovna ubistva. Ubijen je u okršaju sa policajcima u hotelu New Orleans Holiday Inn, prilikom koga je uspio prethodno ubiti petoricu policajaca.

## Reference

## Literatura
* Peter Hernon. *A Terrible Thunder: The Story of the New Orleans Sniper* (2005); 
* 

## Vanjske veze
* Mark Essex bio, crimelibrary.com; accessed March 15, 2015.
Kanučko pismo

**Kanučko pismo** () je falsificirano pismo koje je poslanu uredništvu američkih novina *[[New Hampshire Union Leader|Manchester Union Leader]]* u državi Maine, te objavljeno 24. februara 1972. godine, dva tjedna pred prelimiranih izbora za predsjedničke kandidate za izbore 1972. godine. Tekst pisma je implicirao da popularni senator Edmund Muskie, koji se tada smatrao jednim od najizglednijih kandidata Demokratske stranke, mrzi Amerikance franko-kanadskog porijekla, odnosno da ih je usporedio sa crncima na Jugu. Iako se od samog početka sumnjalo u autentičnost navoda u pismu, Muskie se, protestirajući protiv objavljivanja pisma ispred sjedišta novina, rasplakao. Glasači su njegovu reakciju smatrali previše emocionalnom, te je na prelimiranim izborima u New Hampshireu izborio daleko tješnju pobjedu nad svojim glavnim suparnikom Georgeom McGovernom od očekivane. Taj je događaj doveo do toga da je Muskie ubrzo odustao od utrke. Naknadna istraga vezana uz aferu Watergate je otkrila kako je pismo nastalo kao dio kampanje "prljavih trikova" osoblja Bijele kuće, koje je nastojalo eliminirati i sabotirate protivkandidate tadašnjeg republikanskog predsjednika Nixona.

## Liteatura
* David Broder, "The Story That Still Nags at Me -- Edmund S. Muskie," ''Washington Monthly.'' February 1987.
* "Nixon's Nightmare: Fighting to be Believed," ''Time.'' May 14, 1973. 
* Theodore H. White, *The Making of the President 1972.*
Operacija Linebacker II

**Operacija Linebacker II** bila je kampanja strateškog bombardiranja koju su krajem 1972. godine za vrijeme vijetnamkog rata izvele američke zračne snage protiv ciljeva u Sjevernom Vijetnamu. Operacija, koja je otpočela 18. a završila 29. decembra 1972. godine imala je za neposredni cilj uništenje tvornica, mostova, prometne i druge infrastrukture u glavnim sjevernovijetnamskim gradovima Hanoi i Haiphong, odnosno reduciranje sposobnosti Sjevernog Vijetnama da logistički i na drugi način podržava Viet Congove gerilce u Južnom Vijetnamu. Glavni je cilj, pak, bio političke prirode, odnosno stvaranje pritiska na sjevernovijetnamske vlasti da se vrate pregovorima o mirnom okončanju sukoba, pri čemu je glavni spor bio u sjevernovijetnamskom odbijanju da režim južnovijetnamnskog predsjednika Nguyen Van Thieua priznaju kao legitimnu vlast, odnosno partnera u pregovorima. Bombardiranje je obustavljeno kada je sjevernovijetnamska vlada objavila da na to pristaje, te su nedugo potom sklopljeni Pariški mirovni sporazumi kojim su SAD obavezale povući iz Južnog Vijetnama. Operacija Linebacker II je tako postala posljednja značajnija američka operacija u ratu, ali isto tako i jedna od najkontroverznijih, s obzirom da je predstavljala dotada najveću eskalaciju bombardiranja Sjevernog Vijetnama i izazvala brojna razaranja i žrtve među civilnim stanovništvom. Kampanja, koja je dobila pežorativni nadimak **Božićno bombardiranje**, je izazvala brojna negodovanja u američkoj i svjetskoj javnosti, a švedski premijer Olof Palme ju je usporedio sa nacističkim ratnim zločinima, zbog čega su Švedska i SAD privremeno bili prekinuli diplomatske odnose.

## Izvori

## Literatura
*
*

## Vanjske veze

* Bibliography: Operations Linebacker and Linebacker II
* Smithsonian Air and Space article on Operation Linebacker II
Edmund Muskie

**Edmund Sixtus Muskie** (28. mart 1914 - 26. mart 1996) bio je američki demokratski političar i diplomat, koji je od 1959. do 1980. godine zastupao državu Maine kao senator, a od 1980. do 1981. služio kao državni sekretar u administraciji predsjednika Jimmyja Cartera.

Muskie, rođen u porodici poljskih imigranata, je po struci bio pravnik, a politikom se počeo baviti 1946. godine. Prije ulaska u Senat je od 1955. do 1959. služio kao guverner Mainea. U Senatu se istakao zalaganjem za ekologiju, prava crnaca, a krajem 1960-ih protivljenju vijetnamskom ratu. Na izborima 1968. godine je bio demokratski kandidat za potpredsjednika. Pred izbore 1972. se pokušao izboriti za predsjedničku nominaciju, ali je nakon objavljivanja lažnog Canučkog pisma (čije je autorstvo tokom kasnije istrage vezane uz aferu Watergate pripisano kampanji tadašnjeg republikanskog predsjednika Richarda Nixona) odustao od utrke. Državnim sekretarom je imenovan nedugo pred izbore 1980. godine, te je imao važnu ulogu u rješavanju iranske talačke krize.

## Vanjske veze
* 
* The Edmund S. Muskie Foundation
*
Thomas Eagleton

**Thomas Francis Eagleton** (4. septembar 1929 – 4. mart 2007) bio je američki demokratski političar koji je od 1968. do 1987. godine kao senator zastupao državu Missouri, iako je daleko poznatiji po kratkotrajnoj kandidaturi za potpredsjednika na izborima 1972. godine, a od koje je morao odustati kada se otkrilo da je prethodnih godina u nekoliko navrata bio hospitaliziran zbog depresije.

## Vanjske veze

* ''Time'' magazine &nbsp;— July 24, 1972 cover article
* ''Time'' magazine &nbsp;— August 7, 1972 cover article on withdrawal
*
Jean-Bédel Bokassa

**Žan-Bedel Bokasa** (; Bobangi, 22. februar 1921 — Bangi, 3. novembar 1996), poznat i kao car **Bokasa I od Centralne Afrike** ili **Salah Edin Ahmed Bokasa**, bio je vojni diktator i doživotni predsednik Centralnoafričke Republike od 1. januara 1966. i car Centralnoafričkog carstva od 4. decembra 1976. do 20. septembra 1979. kada je zbačen.

Bokasa je rođen 22. februara 1921. kao jedno od dvanaestoro dece poglavice sela Bobangi, na ivici tropske šume oko 80 kilometara od Bangija. Otac mu je ubijen 1927, a majka je izvršila samoubistvo. Odrastao je u hrišćanskom misionarskom internatu. Učitelji u školi su mu dali ime Žan-Bedel. Pridružio se vojsci 1939. Borio se u Drugom svetskom ratu u Kongu i Evropi na strani Slobodnih francuskih snaga. Posle se borio u Indokini i Alžiru. Vojnim snagama Centralnoafričke Republike pridružio se 1. januara 1962. gde je brzo napredovao. Predsednik države i Bokasin rođak David Dako ga je 1964. postavio na položaj šefa generalštaba.

Bokasa je na vlast došao vojnim udarom 1. januara 1966. i postao predsednik Centralnoafričke Republike. Iako je njegov režim sproveo mnoga ubistva i zločine, bio je relativno popularan. Zagovarao je blisku saradnju susednih afričkih zemalja i uživao podršku Francuske. Osuđivao je korupciju i buržoaziju, a cenio zemljoradnju. Sredinom 1970ih deklarisao se kao musliman i promenio ime (Salah Edin Ahmed Bokasa) da bi dobio finansijsku pomoć Libije. Dana 4. decembra 1976. proglasio se za cara Bokasu I, a država je dobila ime Centralnoafričko carstvo. Godinu dana kasnije odžana je raskošna ceremonija krunisanja sa 5000 zvanica koja je bila inspirisana ceremonijom krunisanja Napoleona 1804. Do 1979. Bokasina popularnost je opala. Januara te godine njegov režim je u krvi ugušio socijalni protest gimnazijalaca.

Dok je bio u poseti Libiji Bokasa je zbačen vojnim udarom 20. septembra 1979. Vojni udar je organizovala i pomogla Francuska. Na vlast se vratio David Dako koji je proglasio povratak republike. Bokasa je izbegao u Abidžan na 4 godine, pa u Francusku. Godine 1986. vratio se u zemlju kada je čuo glasine da će biti dočekan kao Napoleon po povratku sa Elbe. To se pokazalo kao neistina. Bokasa je uhapšen i 1987. osuđen na smrt zbog ubistava, torture i pronevera. Optužbe za kanibalizam su odbačene. Kazna je kasnije preinačena u zatvorsku. Pomilovao ga je predsednik Andre Kolingba 1993. Bokasa je umro od srčanog udara 3. novembra 1996.

Predsednik Fransoa Bozize ga je rehabilitovao 1. decembra 2010. na 50. godišnjicu nezavisnosti zemlje.

Bokasa je imao ukupno 17 žena i 39 dece.

## Reference

## Vanjske veze

* Video intervju Žana-Bedela Bokase iz egzila u Abidžanu 1983.
Mihajlo Mihajlov

**Mihajlo Mihajlov** (26. septembar 1934 - 7. mart 2010) bio je srpski i jugoslovenski naučnik i publicist, poznat kao jedan od disidenata u vreme Titove vladavine.

Rođen je u Pančevu u porodici ruskih emigranata, a posle rata je predavao ruski jezik i književnost na Sveučilištu u Zagrebu. Zbog članka o SSSR-u objavljenog 1967. godine je osuđen na godinu i po dana zatvora. Godine 1974. je zbog "neprijateljske propagande" osuđen na sedam godina zatvora, ali je 1978. godine pušten, te je otada živeo u emigraciji u SAD. Tamo je predavao na nekoliko univerziteta, te radio kao analitičar za Radio Slobodna Evropa. U Srbiju se vratio 2001. godine posle svrgavanja Slobodana Miloševića.

## Vanjske veze
*Mihajlo Mihajlov, a Yugoslavian Dissident, Dies at 76, članak u *[[New York Times]]u*
Zlatno doba pornografije

**Zlatno doba pornografije** () ili **Porno Chic** je izraz kojim se označava period u historiji američke te, u širem smislu, svjetske kinematografije koji je okvirno trajao od kraja 1960-ih do početka 1980-ih, a prilikom koga su filmovi pornografskog žanra postali ne samo legalno dostupni publici, nego svojom kvalitetom i ambicijama stekli reputaciju koja ih je približila mainstreamu. Iako se korijeni tog fenomena mogu pronaći u burnim društvenim promjenama i seksualnoj revoluciji 1960-ih, kao i legalizaciji pornografskih filmova u zemljama poput Danske, početak perioda se vezuje uz *[[Deep Throat|Duboko grlo]]*, pornografski film iz 1972. godine koji je dobio pohvale od strane mainstream celebrityja i postao dio popularne kulture. Za pornografske filmove iz tog perioda je bilo karakteristično inzistiranje na kvaliteti glume, fotografije i produkcijskih standarda, a zbog čega su njihovi autori neko vrijeme čak vjerovali da će se sa vremenom početi brisati razlika između pornografskih i "ozbiljnih" filmova. Međutim, dolazak video tehnologije koja je omogućila konzumiranje pornografskih sadržaja u domovima umjesto u specijaliziraim kino-dvoranama je dovela do promjena u načinu produkcije, snižavanjem budžeta, amaterizacijom produkcije i nestankom bilo kakvih "viših" sadržaja.

## Povezano
**[[Boogie Nights]]*
Trelewski masakr

**Trelewski masakr** () je bila masovna likvidacija 16 političkih zatvorenika, odnosno zatvorenih pripadnika militantnih peronističkih i radikalno lijevih organizacija koje je 21. augusta 1972. godine, za vrijeme Prljavog rata izvela Argentinska ratna mornarica u zrakoplovnoj bazi u Trelewu, gradu u Chubut za u Patagoniji. Masakr je izveden nedugo nakon što su petorica zatvorenih militanta uspjeli pobjeći iz zatvora Rawson i pri tome ubili stražara.
Operacija Gemstone

**Operacija Gemstone** () je naziv za seriju tajnih operacija koju je na početku kampanje za američke predsjedničke izbore godine 1972. predložio G. Gordon Liddy, operativac u službi tadašnjeg republikankog predsjednika Richarda Nixona u svrhu zaštite Republikanske, odnosno sabotiranja suparničke Demokratske nacionalne konvencije. Plan, koji je Liddy prvi put iznio 27. januara u razgovoru sa tadašnjim ministrom pravde Johnom Mitchellom, advokatom Bijele kuće Johnom Deanom i republikanskim operativcem Jebom Magruderom, predviđao je široki dijapazon ilegalnih aktivnosti koja su uključivala prisluškivanje, ucjene, namještanje prostitutki, kao i otmice ličnosti za koje se pretpostavljalo da pripadaju radikalnoj opoziciji Nixonovom režimu. Liddy je smatrao da će za izvođenje plana morati potrošiti milion dolara; nakon što su njegovi sugovornici odbili plan, Liddy je nešto manje ambiciozan plan iznio na drugom sastanku 4. februara. Iako je i on odbijen, smatra se da je predstavljao genezu aktivnosti koje će na kraju dovesti do afere Watergate.
Slither (film, 1973)

***Slither*** () je američka kriminalistička filmska komedija snimljena 1973. godine u režiji Howarda Zieffa. Protagonist, čiji lik tumači James Caan, je bivši robijaš koji nakon izlaska iz zatvora dozna za skriveni novac i krene u potragu za njime. Radnja prikazuje kako se pri tome priključi vođi orkestra (čiji lik tumači Peter Boyle), njegovoj suprozi (čiji lik tumači Sally Kellerman) i luckastoj ženi-skitnici (čiji lik tumači Sally Kellerman), dok ih istovremeno prate tajanstveni ljudi u kombiju.

## Uloge
* James Caan ... Dick Kanipsia
* Peter Boyle ... Barry Fenaka
* Sally Kellerman ... Kitty Kopetzky
* Louise Lasser ... Mary Fenaka
* Allen Garfield ... Vincent J. Palmer
* Richard B. Shull ... Harry Moss
* Alex Rocco ... Sladoledar

## Reference

## Vanjske veze
*
*
The Crazies (film, 1973)

***The Crazies*** () je američki science fiction horor film snimljen 1973. godine. Radnja je smještena u gradić Evans City u državi Pensilvanija, nedugo nakon što je tajno vojno biološko oružje zvano "Trixie" slučajno ispušteno te zagadilo gradski vodovod, izazivajući pomor stanovništva i pretvarajući preživjele u psihotične nasilne homicidalne manijake. Protagonisti su grupa građana koja pokušava preživjeti, kao i pripadnici vojske koji očajnički nastoje grad staviti u karantenu i zaustaviti pandemiju. *The Crazies*, snimljen u nezavisnoj produkciji i sa niskim budžetom, loše je prošao na kino-blagajnama, a za što je Romero krivio lošu distribuciju.

## Uloge

* Lane Carroll ...  Judy
* Will MacMillan ...  David
* Harold Wayne Jones ...  Clank
* Lloyd Hollar ...  Pukovnik Peckem
* Lynn Lowry ...  Kathy
* Richard Liberty ...  Artie
* Richard France ...  Dr. Watts
* Harry Spillman ...  Major Ryder
* Will Disney ...  Dr. Brookmyre
* Edith Bell ...  Laboratorijski tehničar 
* Leland Starnes ...  Shelby
* Bill Thunhurst ...  Brubaker
* A.C. McDonald ...  General Bowen
* Robert J. McCully ...  Hawks
* Robert Karlowsky ...  Šerif Cooper
* Ned Schmidtke ...  Nar. Tragesser
* Tony Scott ...  Zamjenik Shade
* Roy Cheverie ...  Vojni ljekar
* Jack Zaharia ...  Svećenik
* Bill Hinzman ...  Čovjek u ambulanti/Luđak koji puca na ordinaciju

## Izvori

## Vanjske veze
*
Le Plus Vieux Métier du monde

***Le Plus Vieux Métier du monde*** () je francusko-italijansko-zapadnonjemačka omnibus filmska komedija snimljena 1967. godine u režiji Claudea Autant-Laure, Maura Bologninija, Philipa De Broce, Franca Indovine, Michela Pfeghaara i Jean-Luc Godarda. Sastoji se od šest priča koje za zajedničku temu imaju prostituciju, a smješteni su u različite vremenske periode - od prahistorije do (tada buduće) 2000. godine.

## Vanjske veze
* 
* ''Le plus vieux métier du monde'' sur Unifrance
Le Gai Savoir

***Le Gai Savoir*** () je francusko-zapadnonjemački igrani film snimljen u režiji Jean-Luc Godarda i premijerno prikazan 1969. godine. Po žanru je mješavina satirične drame i komedije, a predstavlja slobodnu adaptaciju knjige *[[Emile ili O obrazovanju]]* Jean-Jacques Rousseaua. Protagonisti, koje tumače Juliet Berto i Jean-Pierre Léaud su mladić i djevojka koji se slučajno sretnu i tokom međusobnog razgovora, slušajući radio, otkrivaju i razvijaju svoja politička uvjerenja. Godard je film originalno snimao u proljeće 1968. godine kao televizijski projekt za francuski državni studio OTRF, ali je snimanje djelomično prekinuto zbog burnih političkih previranja. Nakon što je film dovršio, francuska televizija ga je odbila prikazazi, te je umjesto toga premijeru imao na Berlinskom festivalu godinu dana kasnije.

## Vanjske veze
* 
*
Un film comme les autres

***Un film comme les autres*** () je francuski dokumentarni film snimljen 1968. godine u režiji Jean-Luc Godarda. Napravljen je u vrijeme dramatičnih zbivanja na pariškim ulicama, te prikazuje kako radikalno lijevi studenti dolaze u tvornicu automobila podržati štrajk tamošnjih radnika.

## Vanjske veze
* 
*
Cinétract

***Cinétract*** je francuski dokumentarni film snimljen 1968. godine u režiji nekoliko nepotpisanih autora, a po scenariju (također nepotpisanog) Chrisa Markera. Zamišljen kao svojevrsni eksperiment, odnosno "kolektivni film", sastoji se od 41 kratkog segmenta u kome autori prikazuju tada aktualna dramatična zbivanja na pariškim ulicama, odnosno iznose svoje radikalno lijeve ideje.

## Vanjske veze
*
Sympathy for the Devil

***Sympathy for the Devil*** () je rock pjesma koju su napisali engleski muzičari Mick Jagger i Keith Richards, i koju je premijerno izveo njihov bend Rolling Stones, odnosno objavio na albumu *[[Beggars Banquet]]* 1968. godine.

U tekstu, koji je prema Jaggerovim riječima, bio inspiriran Bulgakovljevim romanom *[[Majstor i Margarita]]*, Jagger se slušateljima obraća kao Satana i opisuje kako je bio zaslužan za brojna zlodjela i tragedije kroz historiju - od pogubljenja Isusa Krista, preko vjerskih ratova u Evropi, Ruske revolucije i ubistva ruske carske porodice, Drugog svjetskog rata do atentata na Johna Kennedyja. Pjesma je snimana u jeku izuzetno burnih događaja u tadašnjem svijetu, prije svega demonstracija, kao i radikalnog odbacivanja tradicionalnih vrijednosti od strane tadašnje omladine, kojima su upravo *Stonesi* sa svojim antiestablišmentskim životnim stilom bili uzor. Pjesma je stekla izuzetnu popularnost, ali su zbog njenog teksta *Stonesi* u konzervativnim i fundamentalističkim krugovima stekli reputaciju satanista. Samo je snimanje pjesme zabilježio francuski sineast Jean-Luc Godard u svojem dokumentarnom filmu *[[One + One]]*. 

*Sympathy for the Devil* je obrađivana u nizu cover verzija, od kojih je najpoznatija ona u izvođenju grupe *[[Guns'N'Roses]]* iz 1994. godine, kao i slovenske grupe *[[Laibach (grupa)|Laibach]]*. 

## Izvori

## Vanjske veze
*"Reason to Rock" review
*
One + One

***One Plus One*** (), također poznat i kao ***Sympathy for the Davil*** () je britanski dokumentarni film snimljen 1968. godine u režiji Jean-Luc Godarda. Okvirno se bavi britanskom rock-grupom *[[The Rolling Stones]]* i prikazuje postepeno stvaranje pjesme koja će na kraju postati njihov veliki hit pod naslovom *[[Sympathy for the Devil]]*. Godard, koji je film snimao u vrijeme burnih političkih događaja u svijetu, taj proces koristi kao okvir za segmente kojima nastoji prikazati tada aktualne trendove kao što su rast radikalne ljevice, seksualna revolucija i Black Power pokret. Uz dokumentarne postoje i kratki igrani segmenti u kojima Anne Wiazemsky nastupa kao radikalno lijeva aktivistica.

## Vanjske veze
* 
*
British Sounds

***British Sounds*** () je britanski dokumentarni film snimljen u režiji Jean-Luc Godarda i Jean-Henrija Rogera i premijerno prikazan 1970. godine. Originalno napravljen kao televizijski projekt za TV-stanicu South London Weekend Television sastoji se od nekoliko scena u kojima se kapitalizam napada sa radijalno lijevih, odnosno komunističkih pozicija. Film, koji također sadrži scenu u kojoj se radikalna feministica Sheila Rowbotham pojavljuje gola, je televizijski studio odbio prikazati, sa izuzetkom nekoliko inserata, te je integralna verzija prikazana u kino-dvoranama nekoliko mjeseci kasnije.

## Vanjske veze
*
Koparski zaljev

**Koparski zaljev** (, ) je zaljev na sjevernom dijelu Jadranskog mora, nazvan po slovenskom gradu Kopru. Teritorijalno u potpunosti pripada Sloveniji, ima površinu od 18 km² i dijelom je većeg Tršćanskog zaljeva. Sa sjeverne strane oivičen je Debelim rtičem, a s južne rtom Madona. U Koparski zaljev ulijeva se rijeka Rižana. Osim Kopra, na obali zaljeva smješteni su još gradići Ankaran i Izola. Do 1785. Kopar se nalazio na malom otoku, a nakon nasipanja zaljeva zbog spajanja otoka s kopnom, površina Koparskog zaljeva je smanjena za približno 4 km².

## Literatura
*  Battelli, Claudio (2017) ''Density and patterns of orientation of Patella caerulea L. in the Bay of Koper (Gulf of Trieste, North Adriatic)'', Studia Marina, 30 (1): 5-16,
Izvorište

**Izvorište** može biti:

* Izvor, mesto na zemljinoj površini gde izvire podzemna voda
* , naselje u opštini Burgas, Bugarska
* ''Izvorište'' (album)

## Povezano
* Izvor (razvrstavanje)
Barice

**Barice** mogu biti:

* Barica, mala bara, množina su *barice*

ili:

* Barice (Plandište), naselje u opštini Plandište, Vojvodina, Srbija
* Barice (Bijelo Polje), naselje u opštini Bijelo Polje, Crna Gora
* , naselje u opštini Donji Vakuf, Federacija BiH, BiH
* Barice (Stari Grad), naselje u opštini Stari Grad, grad Sarajevo, Federacija BiH, BiH
* , nekropola kasnog bronzanog doba u Gornjoj Orahovici, opština Gračanica, Federacija BiH, BiH

## Povezano

* Barica (razvrstavanje)
* Bare (razvrstavanje)
* Bara (razvrstavanje)
Neuništivi (TV serija)

***Neuništivi*** je jugoslavenska humorističko-dramska TV serija snimljena u produkciji RTV Zagreb i premijerno emitirana na jesen 1990. godine. Predstavlja crossover četiri popularne jugoslavenske humorističke TV-serije sa početka 1970-ih - *[[Muzikanti]]*, *[[Građani sela Luga]]*, *[[Naše malo misto]]* i *[[Gruntovčani]]*. U njoj Jovan Janićijević, Velimir Bata Živojinović, Boris Dvornik i Martin Sagner ponavljaju uloge njihovih protagonista Burduša, Bulidže, Roka Prča i Dudeka, a radnja prikazuje kako se sreću prilikom liječenja u Krapinskim toplicima. Serija je bila snimljena neposredno pred prvih višestranačkih izbora u Hrvatskoj, a emitirana za vrijeme procesa raspada Jugoslavije, odnosno neposredno pred izbijanje rata. Zbog toga ju je vodstvo Hrvatske radiotelevizije proglasila "nepoćudnom" i strpala u bunker, te se i dan-danas smatra jednom od najopskurnijim projektom u hrvatskoj televizijskoj historiji.

## Vanjske veze
*
Jennifer Salt

**Jennifer Salt** (4. septembar 1944 -) je američka scenaristica, producentica i bivša glumica. Poznatom je postala početkom 1970-ih nastupajući u filmovima Briana de Palme, zajedno sa Margot Kidder, sa kojom je živjela u Malibuu kao jedna od neslužbenih muza Novog Hollywooda. U novije vrijeme se istakla radom na televizijskim serijama *[[Nip/Tuck]]* i *[[American Horror Story]]*.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
Pravda (dokumentarni film)

***Pravda***  je zapadnonjemačko-francuski dokumentarni film snimljen u režiji Jean-Luc Godarda i Jean-Henrija Rogera. U njemu se prikazuju zbivanja u Čehoslovačkoj u burnoj 1968. godine, prije svega Praško proljeće i njegovo gušenje nakon invazije Varšavskog pakta. Nastao je nakon što su čehoslovački sineasti u proljeće 1968. godine pozvali Godarda da zabilježi zbivanja u njihovoj zemlji; Godard je, međutim, prema njima imao kritički odnos, napadajući kako "proljećare" kao revizioniste koji koji uvođenjem zapadnih standarda i kulture truju čistoću marksizma-lenjinizma, ali i Sovjete koje je, u skladu sa svojim radikalno lijevim maoističkim stavovima optužio za socijalistički imperijalizam. U filmu se dokumentarni snimci fiktivnim dijalogom između likova koji predstavljaju Lenjina i Rosu Luxemburg.

## Napomene

## Vanjske veze
*
Le Vent d'est

***Le Vent d'est*** () je francusko-italijansko-zapadnonjemački igrano-dokumentarni film snimljen 1970. godine u režiji Jean-Luc Godarda, Jean-Pierrea Gorina i  Gérard Martina, članova tadašnjeg kolektiva. Predstavlja svojevrsni eksperiment kojim su autori nastojali sa radikalno lijevih pozicija "dekonstruirati" mainstream film i njegove konvencije, smatrajući ih proizvodom kapitalizma i buržoaske kulture. Glavna ideja je bila razdvojiti sliku od zvuka, pa se tako film sastoji od nekoliko segmenata - u jednom se prikazuje kako moderne direktor kapitalističke korporacije bude otet od strane ljevičarskih militanata, da bi zvuk potom počeo pratiti naracija koja predstavlja esej o modernoj filmskoj umjetnosti u kojoj se kritizira Hollywood, a potom i parodiraju tada popularni špageti vesterni.

## Vanjske veze
*
Vladimir et Rosa

***Vladimir et Rosa*** () je francusko-zapadnojemački igrani film snimljen u režiji Jean-Luc Godarda i Jean-Pierre Gorina. Nastao u okviru filsmka kolektiva Grupa Dziga Vertov, svojom je okvirnom radnjom nastojao rekonstruirati aktualna zbivanja u Chicagu, odnosno grupi radikalnih ljevičara poznatoj kao Čikaška osmorka. Film, u kome se žestoko kritizirala vanjska i unutrašnja politika tadašnjih SAD, također je sadržavao dokumentarne snimke u kojima se prikazuje proces njegovog stvaranja.

## Uloge
* Yves Afonso : l'étudiant révolutionnaire
* Juliet Berto : la hippie
* Jean-Luc Godard : Vladimir Lenin
* Jean-Pierre Gorin : Karl Rosa
* Ernest Menzer : le juge Julius Himmler
* Claude Nedjar : Dave Dellinger
* Anne Wiazemsky : Anne, la militante féministe
* Larry Martin : le musicien

## Reference

## Vanjske veze
*
Charley and the Angel

***Charley and the Angel*** () je američka filmska komedija snimljena 1973. godine u režiji Vincenta McEveteeyja. Predstavlja adaptaciju *The Golden Evenings of Summer* Willa Stantona. Radnja se događa u Illinoisu za vrijeme Velike depresije 1933. godine, a protagonist, čiji lik tumači Fred MacMurray, je relativno situirani vlasnik trgovine kome anđeo (čiji lik tumači Harry Morgan) saopći da će uskoro umrijeti, pa on nastoji koristiti preostalo vrijeme da pomaže ljudima oko sebe.

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* 
**[http://www.rottentomatoes.com/m/charley_and_the_angel/ Charley and the Angel (1973)]* at Rotten Tomatoes
Sisters (film, 1972)

***Sisters*** () je američki triler film snimljen u režiji Briana de Palme i premijerno prikazan krajem 1972. godine. Naslovni lik filma, koji tumači Margot Kidder, je manekenka koja u svoj stan dovodi muškarca koga će ubiti njena duševno poremećena sestra-blizanka. Radnja prikazuje kako je zločinu svjedočila ambiciozna novinarka (čiji lik tumači Jennifer Salt, ali u čije navode policija ne vjeruje, te je prisiljena voditi vlastitu istragu. Iako je napravljen u nezavisnoj produkciji sa relativno niskim budžetom, *Sestre* su nakon početka službene kino-distribucije  u proljeće 1973. godine izazvali izuzetnu pažnju kritičara zbog neobičnog stila temeljenog na korištenju dugih vožnji, neobičnih subjektivnih kadrova kao i podijeljenog ekrana, pri čemu je De Palmi priznata izuzetna vještina u stvaranju napetosti. De Palma će iste postupke koristiti u još nekoliko filmova slične tematike te na temelju njih steći reputaciju Hitchcockovog nasljednika. Kidder i Salt su zbog svoga nastupa stekli status svojevrsnih glumačkih zvijezda Novog Hollywooda.

## Uloge

*Margot Kidder ... Danielle Breton / Dominique Blanchion
*Jennifer Salt ... Grace Collier
*William Finley ... Emil Breton
*Charles Durning ... Joseph Larch
*Lisle Wilson ... Phillip Woode
*Barnard Hughes ... Arthur McLennen
*Mary Davenport ... Mrs. Peyson Collier
*Dolph Sweet ... Detektiv Kelly
*Olympia Dukakis ... Louise Wilanski 
*Catherine Gaffigan ... Arlene 
*Justine Johnston ... Elaine D'Anna 
*James Mapes ... Stražar
*Burt Richards ... Bolničar 
*Bill Durks ... Pacijent sanatorija

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*''Sisters'' an essay by Bruce Kerwin at the Criterion Collection
Lotte in Italia

***Lotte in Italia*** () je italijansko-francuski igrani film snimljen u režiji Jean-Luc Godarda i Jean-Pierre Gorina. Po žanru je politički angažirana drama, a protagonistica, čiji lik tumači Cristiana Tullio Altan je Paola Taviani, djevojka koja se odluči priključi radikalnoj ljevici nesvjesna da je u ideološkom smislu još uvijek vezana za kapitalističko društvo koje misli srušit. Nastao u produkciji grupe radikalnih lijevih sineasta zvanoj Grupa Dziga Vertov, originalno je bio snimljen kao televizijski projekt za italijansku mrežu Rai, ali ga je ona na kraju odbila prikazati. Umjesto toga je premijeru imao na zapadnonjemačkoj televiziji, prije nego što je dobio kino-distribuciju.

## Vanjske veze
*
Tout va bien

***Tout va bien*** () je francusko-italijanski igrani film snimljen 1972. godine u režiji Jean-Luc Godarda i Jean-Pierre Gorina. Po žanru je drama, a protagonisti, koje tumače Jane Fonda i Yves Montand su američka novinarka i njen muž, nekoć uspješni režiser Novog vala koji se sada izdržava snimajući televizijske reklame. Radnja prikazuje kako odlaze napraviti reportažu u tvornici kobasica upravo u trenutku kada tamo izbije divlji štrajk. *Tout va bien* je nastao nakon što su Godard i Gorin kao dio kolektiva Grupa Dziga Vertov snimili niz eksperimentalnih filmova, te je predstavljao pokušaj da svoje radikalno lijeve ideje promoviraju na nešto konvencionalniji i publici pristupačniji način. *Tout va bien* se isticao neobičnim kadriranjem, odnosno pokušajem da se zbivanja na više lokacija u tvornici prikažu u jednom te istom kadru. Tokom snimanja su Godard i Gorin snimili dodatni film *[[Letter to Jane]]* posvećen njihovoj glavnoj glumici Jane Fonda.

## Uloge
* Jane Fonda : Suzanne
* Yves Montand :  Lui
* Vittorio Caprioli : Le patron
* Anne Wiazemsky : Une ouvrière
* Éric Charden : un ouvrier
* Elizabeth Chauvin
* Castel Casti
* Ibrahim Seck
* Marcel Gassouk

## Vanjske veze
* 
*  
* 
* La scène de la caisse du supermarché sur ''Viméo''
Ljubomir Tadić

**Ljubomir Tadić** (Smriječno, 14. maj 1925 — Beograd, 31. decembar 2013) bio je profesor filozofije, akademik i član SANU.

## Biografija
Rođen je 14. maja 1925. godine u selu Smriječno, kod Plužina u Crnoj Gori. Njegov otac Pavle bio je poručnik crnogorske vojske.

Osnovnu školu je završio u rodnom mestu. Pošto je u međuvremenu izbio Drugi svetski rat, prekinuo je školovanje i 1941. sa 16 godina otišao u partizane. Nosilac Partizanske spomenice 1941. Tokom rata više članova njegove porodice je ubijeno.

Gimnaziju je završio u Sarajevu 1946. godine, a pravo je studirao u Sarajevu i Beogradu. Diplomirao je 1952, a doktorirao 1959. godine.

Karijeru je počeo 1954. godine kao asistent na Pravnom fakultetu u Sarajevu, a ubrzo je postao i vanredni profesor. Godine 1962. postao je viši savetnik i Institutu društvenih nauka u Beogradu.

Godine 1968. bio je jedan od predvodnika studentskog protesta, a 1974. je zbog „nepodobnosti“ udaljen sa fakulteta.Jedan od osnivača Instituta za filozofiju i društvenu teoriju Univerziteta u Beogradu.

Od 1985. je bio dopisni, a od 1994. redovni član Srpske akademije nauka i umetnosti. Uz dr Dragoljuba Mićunovića jedan je od visokih intelektualaca koji su učestvovali u obnovi Demokratske stranke u decembru 1989. godine.

Ljubomir Tadić je bio član Senata Republike Srpske od 1996. godine.

Aktivno se zalagao za očuvanje državnog zajedništva Srbije i Crne Gore u okviru nekadašnje Savezne Republike Jugoslavije (1992-2003), a potom i u okviru Državne zajednice Srbije i Crne Gore (2003-2006). Početkom 2001. godine, izabran je za predsednika *[[Odbor za odbranu jednakih prava državljana Crne Gore|Odbora za odbranu jednakih prava državljana Crne Gore]]*, a početkom 2005. godine postao je predsednik ogranka *[[Pokret za evropsku državnu zajednicu Srbije i Crne Gore|Pokreta za evropsku državnu zajednicu Srbije i Crne Gore]]* u Srbiji.

Godine 2006. izdao je prvi od šest tomova svoje knjige *„Filozofija prava“*.

Umro je u Beogradu u noći 30/31. decembra 2013. godine. Sahranjen je 4. januara 2014. na Novom groblju u Beogradu.

Ljubomir Tadić je imao ćerku Vjeru i sina Borisa Tadića, bivšeg predsednika Srbije. Supruga mu je bila Nevenka Tadić.

Jedan je od ljudi kojima je Dobrica Ćosić posvetio poglavlje u svom romanu *[[Prijatelji (roman)|Prijatelji]]*.

## Reference

## Literatura

* 
* 

## Vanjske veze
* Biografija na sajtu SANU
* Dnevni list Danas, Beton, Bulevar zvezda - Tadić, Ljubomir
Nebojša Popov

**Nebojša Popov** (Petrovgrad, Kraljevina Jugoslavija, 20. septembar 1939 — Zrenjanin, Srbija, 7. april 2016) bio je srpski sociolog.

## Život

Rođen je 1939. godine u Petrovgradu. Od 1958. živeo je u Beogradu. Diplomirao je na Pravnom fakultetu u Beogradu, a doktorirao na Filozofskom fakultetu u Zagrebu 1976. Po završetku studija zaposlio se na Radničkom Univerzitetu “Đuro Salaj”, gde se do 1969. godine bavio obrazovanjem radnika.
Potom prelazi na Filozofski fakultet u Beogradu, gde radi kao asistent na predmetu Opšta sociologija i tu ostaje do 1975. godine, kada je udaljen s Fakulteta zajedno s još sedmoro nastavnika.

Posle petogodišnjeg čekanja na berzi rada, Nebojša Popov je 1981. postavljen za v.d. upravnika Centra za filozofiju i društvenu teoriju, u kome se zapošljavaju izbačeni profesori Filozofskog fakulteta. Centar potom postaje samostalan Institut za filozofiju i društvenu teoriju Univerziteta u Beogradu, u kome je Popov proveo najveći deo svog radnog veka.

Godine 1982. bio je inicijator obnavljanja Jugoslovenskog udruženja za sociologiju (JUS) i bio jedan od njegovih poslednjih predsednika.
U časopisu Praxis jedno vreme je bio sekretar redakcije i više godina član Upravnog odbora Korčulanske ljetne škole. Godine 1974. su obe institucije − Praxis i Koručulanska škola − ukinute pod pritiskom vlasti.

## Bibliografija
# *Contra fatum : [slučaj grupe profesora Filozofskog fakulteta u Beogradu : 1968-1988]*, 1989; 
# *Sukobi: društveni sukobi – izazov sociologiji*, 1990; 
# *Jugoslavija pod naponom promena : [dvanaest ogleda : (1968-1990)]*, 1990;
# *Sloboda i nasilje, razgovor o časopisu Praxis i korčulanskoj letnjoj školi* (sa Milan Kangrga, Zagorka Golubović, Ivan Kuvačić, Božidar Jakšić, Ante Lešaja), 2003, ;
# *Srpski populizam : Od marginale do dominantne pojave*, 1993; 
# *Republikanac*, 1994; 
# *Iskušavanja slobode : Srbija na prelazu vekova*, 2010;

## Reference
Granična čarka u Samiti 1973.

**Granična čarka u Samiti**, također poznata i kao **Iračko-kuvajtski konflikt 1973. godine**, bio je kratkotrajni oružani sukob koji se odigrao između Iraka na jednoj, i Kuvajta na drugoj strani, u martu 1973. godine na granici dviju država. Do njega je došlo u kontekstu višegodišnjeg teritorijalnog spora, pri čemu je iračka vlada (koja je tek 1963. bila priznala nezavisnost Kuvajta) smatrala kuvajtske otoke Varbah i Bubijan dijelom Iraka. Granica između Iraka i Kuvajta je u tom trenutku bila demarkacijska linija uspostavljena 1961. godine posredovanjem Arapske lige nakon dolaska britanskih snaga koje su tokom operacije Vantage trebale odvratiti eventualnu iračku invaziju. Sukob je izbio nedugo nakon propasti pregovora o ekonomskoj suradnji dviju država, odnosno 20. marta kada su iračke snage zauzele kuvajtsku karaulu poznatu pod imenom Samita, a pri čemu je došlo do krvoprolića na obje strane. Kuvajtska vlada je odmah potom proglasila izvanredno stanje i zatvorila granice. Dalje akcije su, međutim, obustavljene, a Iračani su se pet tjedana kasnije povukli iza demarkacijske linije.
Radava

**Radava** može biti:

*, naselje u opštini Centar, grad Sarajevo, kanton Sarajevo, Federacija BiH, BiH
*Radava (Nove Zamki), naselje u okrugu Nove Zamki, Njitranski kraj, Slovačka
Bazalna membrana

**Bazalna membrana** (lat. *membrana basalis*) je ekstracelularni potporni sloj, membrana koja se nalazi ispod svih epitela i oko ćelija okruženih vezivom, kome inače ne pripadaju, kao što su ćelije mišićnih tkiva, masnog tkiva i periferne neuroglije. Sastoji se od bazalne lamine i retikularne lamine. Retikularna lamina (lamina fibroreticularis) izgrađena je od specifično aranžiranih retikulinskih vlakana (kolagen tipa III), potopljenih u kondenzovanu osnovnu supstancu. Retikulinska vlakna fiksiraju epitele i ćelije oko kojih se nalaze za okolno vezivno tkivo. Retikulinska vlakna proiz-vode fibroblasti vezivnog tkiva.

## Vanjske veze
* Мембрана базальная — humbio.ru 
* Basement Membrane Zone u časopisu Nature (časopis).
Svetozar Stojanović

**Svetozar Stojanović** (Kragujevac, 18. oktobar 1931 — Beograd, 7. maj 2010) je bio srpski filozof.

## Biografija
Rođen je 1931. u Kragujevcu u trgovačkoj porodici. U Kragujevcu je završio osnovnu školu i gimnaziju. Diplomirao je filozofiju na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu 1955. godine, na istom fakultetu je doktorirao filozofiju 1962. godine tezom *Savremena meta-etika*. Asistent iz Etike je postao 1958. Od 1962. godine, kada je doktorirao, postao je docent a od 1969. vanredni profesor na istom predmetu, do 1975. godine, kada je *stavljen na raspolaganje* tj. izbačen je sa Beogradskog univerziteta zajedno sa još sedam drugih profesora 28. januara 1975. godine zbog disidentske delatnosti kao član grupe „Praksis“. Tom prilikom izbačeni su i Mihailo Marković, Ljubomir Tadić, Zagorka Golubović, Miladin Životić, Dragoljub Mićunović, Nebojša Popov i Trivo Inđić. Vraćen je na Univerzitet početkom 90-ih godina.
Radio je kao gostujući profesor i na univerzitetima u SAD, Nemačkoj, Velikoj Britaniji, Austriji, Indiji.

Bio je predsednik Srpskog filozofskog društva 1970-1974. Zajedno ca politikologom Đurom Kovačevićem, Svetozar Stojanović je 2002. osnovao Srpsko-američki centar u Beogradu čiji je bio i predsednik. 2009. godine. Ovaj centar je prerastao u Centar za nacionalnu strategiju.Jedan od osnivača Instituta za filozofiju i društvenu teoriju Univerziteta u Beogradu.

U periodu od 15. juna 1992. do 31. maja 1993. bio je specijalni savetnik Dobrice Ćosića, tadašnjeg predsednika SR Jugoslavije. Vodio je njegov savetnički tim.

Bio je direktor Instituta za filozofiju i društvenu teoriju 1994-2000. Bio je član Upravnog odbora komapnije „Politika“, zatim član Saveta Republičke radio-difuzne agencije (RRA).

Objavio je sedam knjiga, četiri brošure i oko 130 članaka. Dela su mu prevođena na 14 jezika. Najznačajnija dela su: „Savremena meta-etika“, „Između ideala i stvarnosti“, „Istorija i partijska svest“ i „Na srpskom delu Titonika“.

Uvršten je u *Biographical Dictionary of Twentieth Century Philosophers* 1996. zajedno sa Branislavom Petronijevićem i Mihailom Markovićem iz Srbije.

Umro je u Beogradu 7. maja 2010. godine.

## Bibliografija
### Filozofske studije
* *Savremena meta-etika*, disertacija, 1964., 1971., 1994.
* *Marksistička etika i socijalističko obščestvo*, 1966.
* *Između ideala i stvarnosti*, 1969.
* *Between Ideals and Reality*, Oxford University Press, New York, 1973.
* *Tolerance and Revolution*, s Paul-om Kurz-om, 1970.
* *Od marksizma do etatizma sa ljudskim licem*, 1987.
* *Istorija i partijska svest*, 1988.
* *Autoritet bez vlasti: Dobrica Ćosić kao šef države*, 1993.
* *Propast komunizma i razbijanje Jugoslavije*, 1995.

## Reference

## Vanjske veze
* Biografija Svetozara Stojanovića
* Preminuo filozof Svetozar Stojanović („Politika“, 8. maj 2010)
* Preminuo Svetozar Stojanović („RTS“, 8. maj 2010)
* Preminuo filozof Svetozar Stojanović („Blic“, 8. maj 2010)
Letter to Jane

***Letter to Jane – An investigation about a Still*** () je francuski dokumentarni film snimljen 1972. godine u režiji Jean-Luc Godarda i Jean-Pierre Gorina. Posvećen je američkoj glumici Jane Fonda koja je iste godine nastupila u njihovom prethodnom filmu *[[Tout va bien]]*. Inspiraciju je pružio njen znameniti posjet Sjevernom Vijetnamu koji je tada bio u ratu sa SAD. U filmu Godard i Gorin analiziraju fotografiju koju je tom prilikom napravljena i kasnije objavljena u magazinu *l'Express* te kritiziraju Fonda sa radikalno lijevih maoističkih pozicija, smatrajući njenu gestu "pozerstvom". *Letter to Jane* je posljednji film koji je Godard napravio kao dio radikalno lijevog filmskog kolektiva Grupa Dziga Vertov.

## Vanjske veze
*
*