open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nikanor Ružičić

**Nikanor** (svetovno *Nikola Ružičić*; Svileuva, 15/27. april 1843 — Beograd, 16/29. oktobar 1916) je bio episkop žički od 1886. do 1889. i niški od 1898. do 1911. godine.

## Biografija
Episkop Nikanor (kršteno ime Nikola) rođen je 15/27. aprila 1843. u Svileuvi od roditelja Grigorija i Jelene. Završio je osnovnu školu u svom selu, nižu gimnaziju u Šapcu, bogosloviju u Beogradu (1863.) i Duhovnu akademiju u Kijevu (1875.). Kao udovac zamonašio se u manastiru Bukovu, i bio predavač beogradske Bogoslovije, potom, 1883. i rektor. U srpsko-turskom ratu bio je vojni sveštenik. Posle penzionisanja 1889. studirao je teologiju i filozofiju. Za episkopa niškog izabran je 17/29. aprila 1898. i to je bio sve do 1911. Umro je u Beogradu 16/29. oktobra 1916. godine.

Bio je od 1883. redovni član Srpskog učenog društva i od 1892. počasni član Srpske kraljevske akademije. Bio je 1901-1903 član Senata Kraljevine Srbije.

## Vanjske veze
* Biografija na sajtu SANU 

## Literatura
# Episkop Sava Vuković: *[[Srpski jerarsi od 1920.|Srpski jerarsi]] od devetog do dvadesetog veka*, Evro – Beograd, Unireks – Podgorica, Kalenić – Kragujevac, 1996. Štampa: Budućnost, Novi Sad — str.357.
# Protojerej Sreten J. Mihajlović: *Malo istorije iz života eparhije žičke (Episkop Nikanor Ružičić)* Pregled crkve eparhije žičke, br 5–6, maj – juni 1930., Električna štamparija Slavka Popovića i sina, Čačak, 1930. str 108 - 114.
Operacija Dombas

**Operacija Dombas** je bila vojna operacija Vermahta protiv partizana u Crnoj Gori. Vođena je od 27. do 31. marta 1944. godine. Deo je šire operacije »Hazenjagd«.

Operacija Dombas je izvedena protiv jedinica Primorske operativne grupe. U ofanzivi su učestvovale dve borbene grupe: Sevema i Južna, obe jačine oko 4 bataljona Nemaca i četnika (od toga i 1 1/2 bataljon Nemaca i 750 četnika, žandarma i milicije). Počela je 27. a završila se 31. marta. Put Danilovgrad – Nikšić je operacijom »Dombas« uspešno očišćen a partizani u neposrednoj blizini, s obe strane puta, primorani na povlačenje.

## Izvori

## Povezano
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji

## Vanjske veze
* Izveštaj Komande 21. brdskog armijskog korpusa od 3. aprila 1944. Komandi 2. oklopne armije o pripremama za dejstva, u saradnji s četnicima, na prostoru Podgorica — Cetinje — Nikšić
Damaskin Grdanički

**Damaskin** (svetovno *Dragutin Grdanički*, Leskovac, 20. jun 1892 — Beograd, 7. oktobar 1969) je bio mitropolit i episkop Srpske pravoslavne crkve.

## Svetovni život
Damaskin (svetovno, Dragutin Grdanički) rođen je u Leskovcu 1892. godine. Posle zadršene osnovne škole upisao oe u devetorazrednu Bogosloviju svetoga Save u Beogradu i završio je 1912. Istovremeno je pohađao i Muzičku školu u Beogradu. Posle završene bogoslovije predavao je muziku u Prvoj kragujevačkoj gimnaziji, a potom se upisao na Duhovnu akademiju u Petrogradu.

## Monaški život
Pre polaska u Rusiju zamonašio ga je u manastiru Rakovici sinđel Platon (Jovanović), potonji episkop banjalučki, a mitropolit Dimitrije rukopoložio ga je u čin jerođakona. Duhovnu akademiju završio je sa stepenom kandidata bogoslovlja 1917. godine. Potom je završio Filozofski fakultet u Frajburgu u Švajcarskoj, gde je promonisan za doktora filozofije.

Za vreme Prvog svetskog rata bio je u Oksfordu paroh i veroučitelj našoj izbegličkoj koloniji, a izvesno vreme i vojni sveštenik Druge dobrovoljačke divizije u Rusiji. Od 1918. godine nalazio se položaju profesora Bogoslovije svetoga Save u Engleskoj, Beogradu i Sremskim Karlovcima. Od 1922. do 1923. sinđel Damaskin je bio na položaju prvog sekretara Srpske patrijaršije, a septembra 1924. izabran je za docenta Bogoslovskog fakulteta u Beogradu. Na ovom položaju ga je zatekao izbor za episkopa mukačevsko-prjaševskog novoosnovane Pravoslavne crkve čeških zemalja i Slovačke 1931.

## Episkopsko zvanje
U Eparhiji mukačevsko-prjaševskoj episkop Damaskin je vratio svu inteligenciju iz unijatstva u pravoslavlje, doneo
Ustav eparhije, podigao veći broj hramova, uputio na školovanje u srpske bogoslovske škole zavidan broj svešteničkih kandidata i podigao u Mukačevu zgradu episkopije.

Po svome pristanku episkop Damaskin premešten je 1938. na katedru Eparhije američko-kanadske. Iako se u Americi nije
dugo zadržao, episkop Damaskin je ovde „zaorao duboku brazdu“. Najveću pažnju posvetio je crkvenoj prosveti uopšte, a posebno nedeljnim crkvenim školama. Za njegovo vreme je Crkveno-narodni sabor dopunio Eparhijski ustav, donet za vreme episkopa Mardarija. Po svome pristanku izabran je za episkopa banatskog 1939. godine.

U Vršcu je episkop Damaskin pokrenuo Banatski vesnik i pokušao da preko Crkvene muzičke škole obrazuje kadar crkvenih pojaca i dirigenata, ali je Drugi svetski rat omeo sve njegove plemenite namere. Prilikom popunjavanja upražnjenih eparhija, na prvom posleratnom redovnom zasedanju Svetog arhijerejskog sabora 1947., izabran je za mitropolita zagrebačkog. Mitropolit Damaskin objavljivao je svoje radove iz
liturgike, pastirskog bogoslovlja, omilitike i crkvene muzike u našim bogoslovskim časopisima. Njegovo životno delo, *Srpsko crkveno pojanje*, ugledalo je sveta posle njegove smrti.

Umro je 7. oktobra 1969. godine u Beogradu i sahranjen u manastiru Vavedenju, gde je sahranjen i njegov prethodnik mitropolit Dositej.

## Izvori
* Sava Vuković: Srpski jerarsi 

## Vanjske veze
* Istorija Mitropolije zagrebačko-ljubljanske
Vladimir Rajić

**Vladimir Rajić** (Užice, 11. januar 1882 — 14. februar 1956) je bio episkop raško-prizrenski Srpske pravoslavne crkve u periodu 1947—1956. godine.

## Biografija
Rođen je 11. januara 1882. godine u Užicu, od oca Nikole i majke Jelene. U Užicu je završio osnovnu školu i dva razreda realke. Posle toga je završio Vitansku (rusku) duhovnu seminariju i 1907. godine Moskovsku duhovnu akademiju. Po završetku školovanja se vratio iz Rusije u Srbije i radio je kao nastavnik u Kragujevcu, Užicu, Šapcu, Beogradu, Skoplju, a od 1922 do 1938. godine u Beogradu.

Zamonašio se 4. maja 1937. godine u manastiru Ravanici, zamonašio ga patrijarh srpski Varnava.

U čin jerođakona rukopoložen je 10. maja, a u čin jeromonaha 13. maja 1937. godine. Tokom juna 1938. godine je izabran, a 30. oktobra 1938. godine hirotonisan za episkopa mukačevsko-prešovskog, na čijem je čelu bio do 1945. godine. Odatle su ga 1941. godine proterali Mađari, pa je od 1945. do 1947. godine administrirao raško-prizrenskom eparhijom. Od novembra 1946. do maja 1947. administrirao je i crnogorsko-primorskom mitropolijom. Za Đurđevdan 6. maja 1943. služio je liturgiju u hramu svetog Đorđa na Čukarici.

20. maja 1947. godine postavljen je za episkopa raško-prizrenskog i na tom položaju ostao do smrti. Kao episkop poslao je frulu vladici Nikolaju u Ameriku, 50-ih godina 20. veka, posle pisma Vladimira Rajevskog, profesora bogoslovije svetog Tihona Zadonskog u Saut Kananu u Pensilvaniji, gde je i vladika Nikolaj takođe radio. Na praznik Cveti 1954. godine rukopoložio je u čin jerođakona Petra Bankerovića u hramu svetog Georgija u Prizrenu, iste godine ga je u crkvi Svete Trojice u Beogradu unapredio u čin jeromonaha. Petar Bankerović (1925-1988) je kasnije bio episkop u Australiji 1977-1988. O problemima u svojoj eparhiji obaveštavao je Sinod SPC, u izveštaju iz 1951. obaveštava da su Albanci srušili novu crkvu u Đakovici da bi se od njenog materijala i na tom mestu podigao spomenik Eminu Duraku.

Vladimir Rajić je umro 14. februara 1956. godine. Po sopstvenoj želji sahranjen je na pravoslavnom groblju u Prizrenu. Opelo je izvršio episkop banjalučki Vasilije, uz učešće brojnog sveštenstva i naroda. U izveštaju od 27. aprila 1961. episkop Pavle navodi da su na groblju u Prizrenu porazbijane sve porcelanske slike na pravoslavnim spomenicima, pa i na spomeniku episkopa Vladimira.

Srpska pravoslavna crkva podnela je inicijativu da se deo Omladinske ulice u Užicu nazove njegovim imenom.

## Reference

## Vanjske veze
* Biografija na sajtu eparhije raško-prizrenske
Apache (webserver)

**Apache** je naziv platforme web servera (ali isto tako i team-a open source koji razvija sofware servera, tipa multi-platform tj. koji radi na različitim operacijskim sustavima UNIX-Linux, 
Windows.

## Historija
Projekt Apache nastaje 1995. godine, inačica 1.0 izlazi 1. prosinca 1995. U razdoblju samo jedne godine njegova popularnost nadilazi onu NCSA (National Center for Supercomputing Application) odnosno servera iz kojeg proizlazi i sam Apache. Inačica 2.0 Apache izlazi tijekom conferencije ApacheCon, odrzana u ožujku 2000. u Orlandu, Florida.
Velika popularnost ovog softwera je dokaz njegove kvalitete iako spada u open-source, prema istrazivanjima Netcrafta 2005., od 75 milijuna web stranica, oko 52 mulijuna koriste Apache web-server, u listopadu 2006. godine brojke rastu na 60 milijuna odnosno (60,32%) ukupno postojećih web stranica.

Postoje "paketi" sofwera kao sto je Xampp koji se osnivaju na Apache serveru koji objedinjuju aplikacije potrebne za razvoj dinamičnih web stranica razvijene u PHP programskom jeziku.

Xampp sadrži:
* Apache webserver
* MySQL database managment system (baza podataka)
* Perl, PHP, i Python (programski jezik)

## Vanjske veze
* Apache službena web stranica
* Xampp službena web stranica
Prozor (Otočac)

**Prozor** je naselje u Hrvatskoj, u Ličko-senjskoj županiji.

## Geografija
Prozor, naselje 5&nbsp;km jugoistočno od Otočca.

## Historija
Najpoznatije naselje iz rimskog doba je Arupium koji se nalazio na području današnjeg mjesta Prozor. Od zanimljivijih spomenika iz tog doba sigurno su dva reljefa uklesana u živu stijenu, vjerojatno s kraja 3. stoljeća, posvećena božanstvu Mitri. U Prozoru je zanimljiva i crkva sagrađena 1794. godine za čiju je gradnju korišten kamen iz rimskog hrama boga Praipusa.

## Stanovništvo

Prema službenim statistikama popisa stanoništva Prozora. Velika većina stanovnika su Hrvati.

* 2001. - 935
* 1991. - 1.041 (Hrvati - 1.029, Srbi - 4, ostali - 8)
* 1981. - 1.073 (Hrvati - 1.046, Srbi - 7, Jugoslaveni - 7, ostali - 13)
* 1971. - 1.175 (Hrvati - 1.163, Jugoslaveni - 4, Srbi - 2, ostali - 6)

### Izvor

* CD rom: "Naselja i stanovništvo RH od 1857-2001. godine", Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Hrvatske, Zagreb, 2005.

## Kultura
Crkva u Prozoru zove se Uzvišenje Sv. Križa. Crkva je sagrađena 1794., a ustanovljena 1807.
Olorotitan

***Olorotitan*** je bio rod dinosaura lambeosaurina sa pačjim kljunom koji je živio sredinom i u kasnom periodu maastrichtija, tijekom kasne krede. Pronađen je u formaciji Tsagayan u Kunduru, u Amurskoj oblasti, na dalekom istoku Rusije. Ostatke, koji se sastoje od gotovo potpunog skeleta, su sredinom 2003. opisali Pascal Godefroit *et al.*. Naziv roda znači “divovski labud”, dok naziv vrste ukazuje na lokaciju nalaženja - okrug Arhara. *Olorotitan* se od svojih ostalih srodnika sa krijestom razlikuje po neobičnoj krijesti koja je bila usmjerena prema nazad i imala oblik sjekirice ili lepeze.

## Opis
 
*Olorotitan arharensis* se zasniva na najpotpunijem skeletu lambeosaurina koji je pronađen izvan Sjeverne Amerike. Bio je velik hadrosaurid, slično kao i drugi veliki lambeosaurini poput vrste *[[Parasaurolophus|Parasaurolophus cyrtocristatus]]*, a moguće je da je dostizao i dužinu od 12 metara. Imao je mnogo osobina jedinstvenih za hadrosauride, od kojih je najupadljivija velika šuplja krijesta na lubanji, nalik na sjekiricu. Samu lubanju podržavao je prilično dug vrat sa 18 kralježaka, dok su prijašnji hadrosauridi imali najviše 15. Križna kost, sa 15 ili 16 kralježaka, imala je barem 3 kralješka više nego što je uobičajeno za ostale hadrosauride. Osim toga, na prvoj trećini repa postoje spojevi između vrhova kralješnih bodlji, što taj dio repa čini prilično krutim; ravnomjeran raspored tih veza ukazuje na to da nije u pitanju bolest, mada bi za sigurno utvrđivanje bilo potrebno više primjeraka. Godefroit i njegovi koautori su filogenetskom analizom zaključili da su njegovi najbliži srodnici *[[Corythosaurus]]* i *[[Hypacrosaurus]]*.

## Paleoekologija i paleobiologija

*O. arharensis* je dijelio vrijeme i mjesto života sa još nekoliko vrsta životinja, uključujući još dva lambeosaurina: *[[Parasaurolophus]]u* sličnom *[[Charonosaurus]]om* i primitivnijem *[[Amurosaurus]]om*. Osim toga, na mjestu nalaska pronađeni su i ostaci kornjača, krokodila, teropoda i nodosaurida, a *[[Saurolophus]]u* sličan hadrosaurin *[[Kerberosaurus]]* također je poznat iz otprilike istih stijena iz tog područja. Za razliku od situacije u Sjevernoj Americi, gdje lambeosaurini u biti nisu bili prisutni u maastrichtijskim stijenama, azijski lambeosaurini su do kraja mezozoika postali raznovrstni i brojni, što ukazuje na klimatske ili ekološke razlike između ta dva kontinenta.

Kao hadrosaurid, *Olorotitan* je bio dvonožan/četveronožan biljojed, a hranio se pomoću razvijene lubanje, čija je građa omogućavala pokrete mrvljenja hrane analogne žvakanju; imao je stotine zuba koji su se kontinuirano zamjenjivali. Njegova visoka, široka, šuplja krijesta, formirana od proširenih kostiju lubanje sa nosnim prolazima, vjerojatno je imala funkciju vizuelne i zvučne indentifikacije.

## Izvori
Cimarron (rijeka)

**Cimarron** (engleski: *Cimarron River*) je velika pritoka rijeke Rijeke Arkansas u Sjedinjenim Američkim Državama, duga 1123&nbsp;km.

Ime rijeke vjerovatno vuče porijeklo od španjolske riječi za divljinu (*cimarrón*). Iako nije plovna rijeka je igrala važnu ulogu u naseljavanju divljeg zapada, jedan dio nekadašnje slavne Staze Santa Fe, prema zapadu u Kansasu u duljini od nekih 160&nbsp;km, išao je kotlinom rijeke.

## Hidrografija
Cimarron izvire na sjeveroistoku Novog Meksika pored ugaslog vulkana Capulin. Od izvora teče na istok obilazeći masiv Black Mesa (visok 1516 m) sve dok ne dođe u regiju Oklahoma Panhandle, tu zavija na sjever i pored istočne granice Colorada ulazi u državu Kansas.

U tom dijelu svog toka korito rijeke zna potpuno presušiti, osim tokom proljeća i početkom ljeta i za povremenih proloma oblaka. Južno od naselja Coldwater u Kansasu, Cimarron pravi veliki zavoj i vraća se u Oklahomu kao stalni vodotok. Tu pravi veliki luk isprva prema jugoistoku, zatim prema sjeveroistoku da se kod grada Tulsa u Oklahomi ulije u rijeku Arkansas, točnije u akumulaciju Keystone.
 
Cimarron ima sliv velik 49.080 km², koje se proteže kroz američke države Novi Meksiko, Colorado, Kansas i Oklahomu. Najveće pritoke su mu North Fork i Crooked Creek.

Uz njegove obale nema nikakvih većih naselja.

## Povezano
* Rijeka Arkansas
* Lista najdužih rijeka na svijetu

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Cimarron River,'' na portalu Encyclopædia Britannica
Borbe za Martin Brod (1944)

**Borbe za Martin Brod** vođene su između jugoslovenskih partizana i nemačkog Vermahta aprila 1944. godine. Završene su zauzimanjem Martin Broda od strane Vermahta.

**Operacija Žrvanj** (nem. *Mühlensturm*, Milenšturm) je bila vojna operacija Vermahta protiv partizana u oblasti Martin Broda, Bosanska krajina. Vođena je 23. i 24. aprila 1944. godine, na prostoru Turovac – Jelovac – Martin-Brod, protiv 1. ličke brigade 6. ličke proleterske divizije.

## Pozadina

Komanda 15. brdskog korpusa je, poslije borbi između Srba i Nebljusa (operacija Aprilschauer), pripremila operaciju »Mühlensturm« isključivo protiv 1. ličke proleterske brigade. Prva lička je držala položaje na liniji Lipa - Buševići - Boboljusci - Veliki i Mali Cvjetnić.

## Tok operacije

23. 4. 1944. godine 373. legionarska divizija je započela operaciju »Milenšturm« Jurišnim bat. i delovima II/384. iz Lapca i Doljana prema Martin-Brodu. 1. lička brigada se nalazila u rejonu V. i M. Cvjetnić – Martin Brod – Boboljusci.

Kad su snage »jurišnog bataljona« i 2. bataljona 384. legionarskog puka krenule u napad prema Martin Brodu, u borbu se uključio samo Peti ruski bataljon 1. ličke proleterske brigade. Bila je to najveća borba toga bataljona. Vrhovni štab NOVJ je o borbama pisao 25. aprila u izvještaju za Radio-stanicu »Nova Jugoslavija«:

Neprijatelj je svoje jedinice dovozio u 37 kamiona i 5 tenkova. Artiljerija je iz Kulen-Vakufa tukla Stjenjane, a iz Doljana Martin Brod i Očijevo, otkud se 24. aprila Ruski bataljon povlačio prema glavnini brigade. Komesar Milan Trešnjić u svojim sećanjima piše da »nikada u proteklom ratu nije doživio težu i bezizlazniju situaciju«, kao tad, nad Martin Brodom, kad je bataljon napadnut sa dvije strane, "pa ne možeš da se povučeš".

Očajničkim jurišem, Peti ruski bataljon 1. ličke brigade je uspeo da izbije na kanjon Unca i tako dođe Nemcima bočno. Nakon toga, snage »jurišnog bataljona« i 2. bataljona 384. legionarskog puka su vodeći »žešće borbe na sektoru od Martin Broda do Kulen-Vakufa s dva tenka prodrli u Martin Brod«.

## Ishod

Operacija je završena 24. aprila zauzimanjem Martin-Broda. Nemci su tom prilikom spalili 7 sela i pobili veći broj civilnog stanovništva.

## Izvori

## Povezano
* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji
Hopjor

**Hopjor** (ruski: *Хопёр*) je velika lijeva pritoka rijeke Don u evropskom dijelu Rusije duga 979 km.

## Hidrografija
Hopjor izvire na obroncima Privolške visoravni kod mjesta Ivanovka u Penzjanskoj oblasti jugozapadno od grada Penza.
Od izvora teče prema jugu, nakon što primi pritoku Voronu skreće prema istoku, ali nakon što primi pritoku Buzuluk ispravlja tok i zaokreće prema jugu do ušća u rijekuDon u Volgogradskoj oblasti.
 
 
Hopjor ima sliv velik oko 61.100 km², koje se proteže preko Penzjanske, Saratovske, Voronješke i Volgogradske oblasti.

Rijeka Hopjor je plovna oko 323 km, sve do grada Novohopjor i to ljeti, jer se zimi ledi od kraja novembra (početka decembra) do marta - aprila.

U donjem toku rijeke nalazi se Park prirode Hopjor na površini 16 178 hektara.

## Povezano
* Don
* Lista najdužih rijeka na svijetu

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Хопёр'' na portalu Большая советская энциклопедия
Operacija Schleuder

**Operacija Praćka** (njem. *Schleuder*) je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH protiv partizana u oblasti Dinare. Vođena je od 22. do 24. aprila 1944. godine.

Za pripremu ove operacije, Štab 20. NOU divizije saznao je već 7/8. aprila, preko svojih obaveštajnih organa. U ovoj operaciji protiv jedinica 20. dalmatinske divizije (1. i 2. brigade), koja je počela 22. aprila, učestvovali su 105. SS-izviđački bataljon, 2 ojačane čete 3. bataljona 893. puka, 2 čete domobrana i 27. ustaška bojna (sa 2 satnije) 9. posadnog zdruga. Operacije se završila 24. aprila posle zauzimanja Vrdova, koje je tom prilikom i razoreno.

## Izvori

## Povezano
* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji

## Vanjske veze
* Operation "Schleuder"
Operacija Aprilski pljusak

**Operacija Aprilski pljusak** (nem. *Aprilschauer*, Aprilšauer) je bila vojna operacija Vermahta protiv partizana u Lici i Bosanskoj Krajini. Vođena je od 21. do 24. aprila 1944. godine.

Operaciju Aprilski pljusak su preduzeli delovi 373. legionarske divizije »Tigar« protiv delova 6. ličke proleterske divizije. 23. aprila 373. legionarska divizija je severozapadno od Kulen-Vakufa imala borbu sa slabijom partizanskom gupacijom u povlačenju. Izvidnica 373. legionarske divizije je u okolini Bosanske Krupe naišla na neprijatelja. Prema nemačkom izveštaju, izviđačka patrola je jugoistočno od Bosanskog Novog ubila 3 partizana, 2 zarobila.

## Izvori

## Literatura
* Đorđe Orlović: ŠESTA LIČKA PROLETERSKA DIVIZIJA „Nikola Tesla“, Vojnoizdavački i novinski centar Beograd, 1990.

## Povezano
* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji
Kuskokwim (rijeka)

**Kuskokwim** (engleski: *Kuskokwim River*) je velika rijeka na jugozapadu Aljaske u Sjedinjenim Američkim Državama - duga 1 165 km.

## Geografija
*Kuskokwim* se formira na sjeveroistoku Aljaske 8&nbsp;km istočno od sela Medfra gdje se spajaju East Fork i North Fork. Oni izviru sa masiva Kuskokwim i Aljaska.

Od tu *Kuskokwim* teče prema jugozapadu obilazeći masiv Kuskokwim preko kog se probija kanjonima, nakon što uđe u dolinu zavija malo prema istoku, ali ga pritoke *Stony* i *Holitna* usmjeruju ponovo prema zapadu prema ušću u Beringovo more koje ima sa velikim estuarijem u Zaljevu Kuskokwim.

 
*Kuskokwim* ima sliv velik 124 319 km², koje se proteže preko rijetko naseljenog kraja tundri i šuma Aljaske. Najveće pritoke su mu; Swift, Stony, Holitna, Aniak i Kwethluk.

Rijeka *Kuskokwim* je plovna oko 800 km od ušća i to ljeti, jer se zimi ledi punih šest mjeseci.

## Povezano
* Lista najdužih rijeka na svijetu
## Izvori

## Vanjske veze
* ''Kuskokwim River'' na portalu U.S. Geological Survey
Miljenko Mumlek

**Miljenko Mumlek** (Varaždin 21. studenog 1972) hrvatski nogometaš. Profesionalnu karijeru je započeo u Varaždinu i ubrzo postao jedan od najvažnijih igrača NK Varteksa. Posebno se ističe njegov nastup na Kupu pobjednika kupova kada je protiv Heerenveena postigao odlučujuće pogotke za ulazak u četvrtfinale. Ljeto 1999. godine prelazi u NK Dinamo Zagreb i sa Dinamom je ubilježio četiri nastupa u Ligi prvaka.

Nakon ispadanja Dinama iz Lige prvaka je nastavio igrati za Dinamo, ali zbog brojnih povreda veći dio sezone provodi na klupi. Nakon toga se vratio u NK Varteks gdje se ponovno vraća u formu i u kolovozu 2000 potpisuje za Standard Liège. U Belgiji je odigrao dvije sezone i nakon toga se vraća u Hrvatsku i potpisuje za NK Slaven Belupo. Nakon dvije sezone u Slavenu vraća se u rodni Varaždin gdje je pokazao da godine ne znače ništa te je još uvijek glavni Varteksov igrač.

Listopada 2009. je postigao svoj 100. pogodak u 1. HNL., a nakon sezone 2009./2010. imao je 107 postignutih pogodaka u 1. HNL.

Dvaput je osvojio trofej Varaždinskih vijestiju u kojem navijači, treneri i novinari ocjenjuju igrače Varteksa nakon svake odigrane utakmice, a to je uspio u svojoj 37. i 38. godini!

## Reference
Davor Jovanović

www.davorjovanovic.com**Davor Jovanović** (rođen 27. avgusta 1988. u Kladovu) Vokalni solista / Kompozitor / Producent / Inženjer za audio i video tehnologije

Kao osnovac, svirao je harmoniku u nižoj muzičkoj školi, ali je ubrzo prešao na gitaru i šarmirao komšinice u parku ispred zgrade. Sa 14 godina prestaje da igra folklor i potpuno se posvećuje pevanju uz oca kao prateći vokal, a svirao je i bas gitaru i gitaru u orkestru koji je pratio folklorni ansambl. Nakon srednje elektrotehničke škole iz Kladova dolazi u Beograd 2007. godine gde nastavlja školovanje na Visokoj Elektrotehničkoj školi. Diplomirao je na predmetu Muzička produkcija sa ocenom 10, i sada je zvanično inžinjer za Audio i video tehnologije.

Tecno govori engleski, voli kvalitetne narodnjake, a kič izbegava čak i na svirkama, nikada nije ostao dužan u kafani, ostavlja bakšiš i taksistima, voli ručne satove i ne drži se toga da lepi ljudi ne nose satove, sarme jede i kad nije na slavi, čvarke gotivi isključivo duvan, nazdravlja s rakijom i zna celu Oče naš, kršten je u crkvi Sv. Petke, voli Dunav, svakodnevno sluša radio i ne gleda Televiziju.

Davor je decembra 2011.godine pobedio na veoma popularnom pevačkom takmičenju "Prvi glas Srbije", osvojivši srca publike svojim glasom, iskrenim osmehom i kvalitetnim intepretacijama kako zabavne tako i narodne muzike, gde je izveo najzapamćeniji nastup sa pesmom "Vlajna" čuvenog Tozovca. 

Nakon takmičenja, Davor se pronalazi u muzici kao kantautor i predstavlja se sa svojim prvim zvaničnim singlom “Ja leđa ljubavi nisam okrenuo”, delo iza kojeg stoji mnogo iskrenih emocija, koje je takodje početak Trilogije koju čine još dva singla pod imenom “Moj mali beli pas i ja” i “Što te volim to me ne pitaj”. Kroz dalji rad ostvaruje saradnju sa uvaženim autorima našeg podneblja i učestvuje u mnogobrojnim humanitarnim akcijama.

Saradnja sa grupom “Koncertmajstori” počinje 2014. gde je Davor kao lider jako ponosan na sve ljude koji daju dobar deo sebe, svoje energije i kreativnosti sa istim zajedničkim ciljem zbog velike ljubavi prema muzici pre svega.

Pesmom želi da ulepša svet i interpretacijom na svojstven način, drugačije donosi svaku proživljenu notu i reč. Ne misli da religija treba da ograničava umetnike i shodno tome sarađuje sa svim kolegama i deli svoju muziku sa svima.

## Reference
1073.

Godina **1073.** (**[[Rimski brojevi|MLXXIII]]**) bila je redovna godina koja počinje u utorak po julijanskom kalendaru.

## Događaji
* Rabin Yitchaki Alfassi u današnjem Maroku piše *Rif*, jedno od najvažnijih djela jevrejskog zakona (najkasniji datum).
* 22. 4. &ndash; Kardinal Hildebrand nasljeđuje Aleksandra II kao 157. papa, uzevši ime Grgur VII.
* Turci Seldžuci zauzimaju današnju Ankaru.
* Obnovljen sporazum između Sancha IV, kršćanskog vladara Navare, na jednoj ial-Muqtadira, muslimanskog vladara Zaragoze, na drugoj strani.
* Svjatoslav II započinje vlastitu vladavinu nad Kijevskom Rusijom.
* Car Shirakawa dolazi na prijestolje Japana.
* Wang Anshi, kineski kancelar u službi dinastije Song, osniva novi organ centralne uprave pod nazivom Direktorat oružja, zadužen za izradu i kontrolu kvalitete vojnog naoružanja
* Ebles II od Roucyja vodi kontingent franačkih (francuskih) trupa kao dobrovoljce u službi kršćanskog aragonskog kralja Sancha Ramireza u borbi protiv njegovih južnih muslimanskih susjeda.
* Jovan IX bar Shushan prestaje biti sirijski patrijarh Antiohije.

## Rođenja
* David Graditelj, kralj Gruzije
* Markgrof Leopold III od Austrije

## Smrti
* 21. 4. &ndash; Papa Aleksandar II
* 15. 6. &ndash; Car Go-Sanjō od Japana (r. 1034)
* Zhou Dunyi, kineski neokonfucijanski filozof iz doba dinastije Song (r. 1017)

## Reference
Lista sirijskih pravoslavnih patrijarha Antiohije

**Sirijski pravoslavni partrijarh Antiohije** je poglavar Sirijske pravoslavne crkve. Slijedi popis primasa koji su bili na toj dužnost.

## Sirijski patrijarsi Antiohije prije 1783. godine
* 
* 

## Sirijski pravoslavni patrijarsi Antiohije (1783 - danas)
* Ignjatije Mateja (1783–1817)
* Ignjatije Yunan (1817–1818)
* Ignjatije Đorđe V (1819–1837)
* Ignjatije Ilija II (1838–1847)
* Ignjatije Jakov II (1847–1871)
* Ignjatije Patera III (1872–1894)
* Ignjatije Abdul Masih II (1895–1905)
* Ignjatije Abded Aloho II (1906–1915)
* Ignjatije Ilija III (1917–1932)
* Ignjatije Afram I Barsoum (1933–1957)
* Ignjatije Jakov III (1957–1980)
* Ignjatije Zakka I Iwas (1980–)

## Povezano
* Grčki patrijarh Antiohije
* Katolikos Istoka
* Popis katolikosa Istoka
* Popis sirijskih katoličkih patrijarha Antiohije

## Vanjske veze
* Patriarches monophysites d'Antioche depuis 468  - sur **[http://www.wikisyr.com wikisyr.com] **
* Patriarches syriens orthodoxes depuis 1622  - sur **[http://www.wikisyr.com wikisyr.com] **
* Chronological List of the Patriarchs of Antioch
* Complete List of Patriarchs of Antioch (German)
Prolen

**Prolen** je sintetski, monofilamentni, neresorptivni polypropylene hirurški konac. Obično se koristi zazatvaranje kože i mekih tkiva. Karakteristike su mu visoka otpornost na tenziju, minimalna reakcija tkiva na konac i lako vađenje konaca iz tijela. Mane su mu rigidnost, cijena i nešto teže rukovanje koncem u odnosu na najlon. 

Konci se boje u plavo da bi bili vidljiviji u tkivu. Sastoje se od isotactičnog kristalnog stereoizomera polipropilena. Ovi konci se izrađuju tako da dugo traju. Sastoje se od samo jedne niti. 
Polipropilenska mrežica (*polypropylene mesh*) se izrađuje pod imenom *Prolene* od strane Ethicona. Koriste se za plastiku kila i drugih oštećenja fascija. 
Prolene se koristi za suture kože, kardivaskularne, oftalmološke i neurohirurške procedure. Prolen je proizvod firme Ethicon Inc., koja je ogranak od Johnson and Johnsona.

   CH3     H             CH3   H   CH3   H
     \    /               |    |    |    |
      C==C       ->    -- C -- C -- C -- C --
     /    \               |    |    |    | 
    H      H              H    H    H    H
                         
  propilen monomer      polipropilen polimer

## Povezano
* Monocryl
* Ethicon
* Polyrpoylene SMI
* Surgicryl

## Vanjske veze
* Ethicon Product Catalog 
* Information on Polypropylene Sutures 
* Information on other Non-Absorbable Sutures
B. D. Benedikt

**Božidar Damjanović Benedikt** je bio kanadski pisac i filmski reditelj, rođen 7. aprila 1938. godine u malom hrvatskom mestu Vinici kod Varaždina, u pravoslavnoj porodici Save Damjanovića, žandarskog narednika. Preminuo je 24.1.2024. godine.

Autor je više desetina klasičnih romana i naučno-popularnih knjiga objavljenih na srpskohrvatskom, poljskom, makedonskom, slovenačkom i engleskom jeziku. Takođe je radio za jugoslovensku, nemačku, kanadsku i holivudsku filmsku industriju u svojstvu scenariste, reditelja i scenografa. Završio je dva američka univerziteta, sa diplomom mastera iz filmskog dizajna i doktoratom iz literature i dramskih umetnosti. Redovan je član Udruženja kanadskih reditelja i Kanadske filmske akademije. Živi sa porodicom u Torontu, Kanada..

Godine 2001, Damjanović Benedikt je nominovan za Nobelovu nagradu za delo „Plemić“.

## Dela

* Paralelni svet (1986)
* Priča o karmi (1989)
* Peti život
* Trgovci dušama
* Operater (1997)
* Milenium
* Plemić 
* Kraljev čovek (2003)
* Sedam dana apokalipse (2005)
* Lavlja jazbina (2005)
* Inkvizitor (2006)
* Fantom iz Palerma (2008)
* Paradoks (2009)
* Hitlerov Prevodilac (2010)
* Carev Rođak (2011)
* Grešnica u raju (2012)
* Devojka u kavezu (2013)
* Utopija (2014)
* Autobiografija - Zvali su me „Dizni“ (2015)
* Glasnica (2016)
* Sat sudnjeg dana (2018)
* Stela kraljica noći (2019)
* Sedam (2020)
* Portal (2022)
* Islednica (2022)
* Manifest (2022)

## Džepna izdanja

* Pilule
* Zorium planeta žena (1978)
* Osveta je moja
* Princeza i grbavac
* Devičanski svet
* Beli Indijanac
* Tajni agent Interpola (1964)
* Federalni šerif (1966—1970)

## Filmografija
* Iza sedmih vrata (1986)
* Bruklinske noći (1987)
* Priča sa groblja (1991)
* Vanesa (2007)
* Brza pravda (u pred-produkciji)
* Reference.

## B. D. Benedikt
Božidar je objavio 1964. svoju prvu seriju od šest džepnih romana u izdanju Beogradske izdavačke kuće DUGA. Izdavač je tada predložio Božidaru da izmisli novo, više "strano ime", i tako je došlo do B. D. Benedikta.

## Reference

## Izvori
* Zoominfo - Mr. Bozidar Damjanovic Benedikt
* Film Arts Media Entertainment of Durham
* fionuisce.blogspot - Paralelni svetovi Benedikta
* Newcastle Entertainment Inc - Unknown Celebrities - B.D. Benedikt

## Vanjske veze
* 
* B. D. Benedikt. Zvanični sajt
Veliki knez Kijeva

**Veliki knez Kijeva** ili **veliki knez kijevski** (; ) je titula koju su u srednjem vijeku nosili vladari Kijeva, odnosno država čije je taj grad bio sjedište - Kijevske Rusije i Kneževine Kijev. 

### Dinastija Rjurikovića
Dinastija Rjurikovića (Rjurikidi) su bili potomci Rjurika (Rørikr), varjaškog poganskog poglavice. Prema Projektu istraživanja DNK dinastije Rjrurikovića FamilyTreeDNA, odnosno njegovim današnjim potomcima. Rjurik je pripadao haplogrupi Y-DNA N1c1. Iako su srodni kasnijim balto-finskim narodima, Rjurikovići nisu posjedovali mutaciju DYS390=24 karakterističnu za narode koji govore finskim jezicima, a mutacija DYS390=23 (koja se također može naći među zapadnim Fincima) u rjurikovićevskom haplotipu se obično vezuje uz narode koji su govorli sjevernogermanskim narodima (Varjazi).

Svi vladari Kijevske Rusije prije preobraćenja Vladimira I i njegove države na kršćanstvo su bili pogani, s izuzetkom Olge Kijevske.
U periodu između druge polovice 13. i druge polovice 14. vijeka, kijevski knezovi su bili prisiljeni prihvatiti mongolsko-tatarsko sizerenstvo.

* Od 1321. ili 1324: aneksija od strane Velikog Vojvodstva Litva.

* Olgimont-Mihailo (Algimantas Alšėniškis) (1324–1331)
* Fjodor od Kijeva (Teodoras Butvydaitis) (1331–1362)

### Kneževi Kijeva (u Velikom Vojvodstvu Litvi)
Nakon Bitke na sinjim vodama 1362, Kijev i druge oblasti je Velikom Vojvodstvu Litva pripojio veliki vojvoda Algirdas.

* Vladimiras Algirdaitis (Volodimir Olgerdovič) (1362–1394)
* Skirgaila (1395–1397)
* Ivan Olšanski (Jonas Alšėniškis) (1397–cca. 1402)
* Jurgis Gedgaudas (Jerzy Giedygołd) (1404–1411)
* Andrius Jonaitis Alšėniškis (Andrij Ivanovič Olšanški) (c. 1412–c. 1422)
* Mykolas Jonaitis Alšėniškis (Mihailo Ivanović Olšanski) (1422–1432)
* Mykolas Simonaitis Alšėniškis (Mihailo Semenovič Boloban Olšanski) (1433–1435)
* Švitrigaila (1435–c. 1440), veliki knez Kneževine Rutenije (1432–cca. 1440)
* Aleksandras Olelka (Olelko Volodimirovič) (1443–1454)
* Simonas Olelkaitis (Semen Olelkovič) (1454–1471)

## Izvori
Sancho IV od Navare

**Sancho IV Garcés** (cca. 1038&nbsp;– 4. jun 1076), također poznat i kao **Sancho of Peñalén** () ili **Sancho Plemeniti**, bio je kralj Navare od 1054. do 1076.

Rodio se kao najstariji sin i nasljednik Garcíje Sáncheza III i kraljice Estefaníje. U dobi od 14 godina je pratio oca na pohodu koji je završio s Atapuerce u kome je otac ubijen. Na samom bojnom polju je proglašen za kralja, iako je njegova majka neko vrijeme služila kao regent.

Sa svojim stricem, aragonskim kraljem Ramirom od Aragona, natjerao je al-Muqtadira, muslimanskog vladara Zaragoze na plaćanje danka. Godine 1067-68. je bio upetljan u Rat tri Sanchoa, do koga je došlo nakon što je kastiljski kralj Sancho II Jaki pokušao od Navare Burebu i Alta Rioji, pripojenih Navari za vrijeme Garcije Sancheza III. Iako je Sanchu pomogao aragonski kralj Sancho I, njihove je snage porazila kastiljska vojska u kojoj je služio znameniti vojskovođa El Cid.

Nadimak je dobio po Peñalénu, mjestu na kome su ga, pod izlikom lova, namamili njegov brat Ramón i sestra Ermesinda, te gurnuli sa litice. Nakon njegove smrti je nastao metež koji su iskoristili navarski susjedi - kralj Alfonso VI od Leóna i Kastilje i aragonski kralj Sancho I. Oni su Navaru napali, osvojili i podijelili među sobom. Alfonso je zauzeo La Rioju a Sancho se u Pamploni proglasio novim kraljem Navare.

Sancho je imao četvoro djece - sa suprugom, francuskom plemkinjom Placencijom,s kojom je bio u braku od 1068. godine  je imao dva sina po imenu Garcia, a sa robinjom po imenu Ximena sina po imenu Raimundo Sánchez, (kasniji gospodar Esquiroza) i kćer po imenu Urraca Sánchez.

## Izvori

## Literatura
* Martín Duque, Angel J. (2002), "Vasconia en la Alta Edad Media: Somera aproximación histórica", *Príncipe de Viana*, 63:227, 871-908
Ebles II od Roucyja

**Ebles II** (? - maj 1103), također poznat pod imenima **Eble** ili **Ebale**, bio je drugi grof Roucyja iz Kuće Montdidier, koji je vladao od 1063. do smrti. Bio je sin i nasljednik Hilduina Montdidiera i Alice (Alix), kćeri grofa Eblesa I. Slavu je stekao sudjelovanjem u Reconquisti, odnosno pohodima koje su kršćanske države Pirinejskog poluotoka vodile protiv svojih južnih muslimanskih susjeda. Kasnije je stekao reputaciju ratobornog nasilnika, te ga je francuski princ i budući kralj Louis VI morao pacificirati u nekoliko pohoda u Île-de-Franceu.

## Izvori

## Literatura
* Ángel Canellas López. "Las cruzadas de Aragón en el siglo XII." *Argensola: Revista de Ciencias Sociales del Instituto de Estudios Altoaragoneses* **7** (1951): 217–28.
* Lynn H. Nelson. "The Foundation of Jaca (1076): Urban Growth in Early Aragon." *[[Speculum (journal)|Speculum]]* **53**, 4 (1978): 688–708.
* Joseph F. O'Callaghan. ''Reconquest and Crusade in Medieval Spain''. Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 2004.
Jovan IX bar Shushan

**Jovan IX bar Shushan** () bio je sirijski (monofizitski) patrijarh Antiohije, odnosno poglavar Sirijske pravoslavne crkve od 1063. do 1073. Njegovo stolovanje je obilježilo kvarenje dotada uglavnom dobrih odnosa sa egipatskom Koptskom crkvom i aleksandrijskim papom Hristodulom.
Leopold III Sveti

**Sveti Leopold** (1073., Gars am Kamp, Austrija – 15. studenog 1136. Beč) svetac zaštitnik Austrije, grada Beča, zajedno sa Svetim Florijanom zaštitnik savezne države Gornje Austrije. Spomendan mu je 15. studenog. Od 1095. do smrti bio je markgrof Austrije, **Leopold III.**.

## Život

Leopold je bio sin Leopolda II. i Ide von Formbach-Ratelnberg, jedan od sinova zvao se Leopold IV.. Knjige kažu da je bio sposoban i omiljen vladar i velikodušan dobročinitelj Crkve. Do danas su sačuvane tri zgrade podignute njegovim dobročinstvima: samostani Klein-Mariazell, Heiligenkreuz te Klosterneuburg. Nije bio previše ambiciozan, 1125. zahvalio se na mogućnosti da postane kralj. Ukupno je imao osamnaestoro djece.
Svjatoslav II Jaroslavič

**Svjatoslav II Jaroslavič** (ruski i ukrajinski: *Святослав II Ярославич*; 1027 &ndash; Kijev, 27. decembar 1076) bio je knez Černihiva (Černigov) iz dinastije Rjurikovića od 1054. do 1073. te veliki knez Kijeva od 1073. do smrti. Rodio se kao sin velikog kneza Jaroslava I Mudrog i švedske princeze Ingegerd Olofsdotter, a poznat je kao osnivač ogranka dinastije Rjurikovića koja je vladala Černihovom, pa se zbog toga ponekad naziva i **Svjatoslav od Černigova**.

Njegova vladavina nad Černigovom je otpočela 1054. kada je zajedno sa braćom Vselovolodom i Izjaslavom stvorio svojevrsni trijumvirat koji je upravljao Kijevskom Rusijom. Godine 1067. je zajedno sa braćom pobijedio poločkog kneza Vseslava koji je nakratko pokušao preuzeti prijestolje. Nakon što su sljedeće godine Vselvolod i Izjaslav poraženi od nomadskih Kipčaka u rijeci Alti, Svjatoslav je uspio sa svojim snagama poraziti manji dio kipčačke vojske i tako steći prestiž na njihov račun.

Svjatoslav je bio oženjen za Kilikiju (Ceciliju), princezu nepoznatog porijekla, za koju postoje špekulacije da je bila rodom sa Kavkaza. Sa njom je imao sinove Olega, Gljeba, Romana i Davida. Godine 1072. se oženio za izvjesnu Odu, kćer "grofa Liutpolda", za koju se navodi da je bila u rodu sa rimsko-njemačkim carem Heinrichom III i papom Lavom IX. Sa njom je imao sina po imenu Jaroslav, koji je postao rodonačelnik kneževa Rjazanja.

Kneževski trijumvirat se raspao 1073. kada je Svjatoslav uz Vsevolodovu pomoć protjerao Izjaslava. Tri godine kasnije, neposredno pred smrt, kneževski pisari su na njegov zahtjev dovršili tekst *Izbornik Svjatoslava*, koji se danas smatra jednim od najranijih sačuvanih tekstova na istočnoslavenskm jezicima.

Od sina Olega potiče današnja ruska plemićka porodica Gorčakov.

## Preci
David IV od Gruzije

**David IV "Graditelj"**, također poznat kao **David II** () (1073 – 24. januar 1125) bio je kralj Gruzije iz dinastije Bagrationi, koji je vladao od 1089. do smrti 1125.

Tradicionalno se smatra najvećim i najuspješnijim gruzijskim vladarom u historiji. Razlog za to je pobjeda u bitci kod Didgorija 1121. zahvaljujući kojoj su Turci Seldžuci protjerani iz Gruzije. Reforme vojske i državne uprave su mu omogućile da ujedini gruzijske zemlje, odnosno pod gruzijsku vlast dovede najveći dio teritorije Kavkaza. Bio je poznat i kao gorljivi zagovornik i pokrovitelj kršćanske kulture, zbog čega ga je kanonizirala Gruzijska pravoslavna crkva.

## Preci

**Preci Davida IV od Gruzije**





## Reference

## Vanjske veze
1074.

Godina **1074.** (**[[Rimski brojevi|MLXXIV]]**) bila je redovna godina koja počinje u srijedu po julijanskom kalendaru.

## Događaji
* 7. 2. &ndash; Bitka kod Montesarchija u kojoj knez Pandulf IV od Beneventa gine u sukobu sa Normanima.
* Kitanski car iz dinastije Liao odbija prijedlog da se za sve njegove sunarodnjake uvedu prezimena.

## Rođenja
* 12. 2. &ndash; Kralj Konrad od Njemačke i Italije (u. 1101)
* Edgar od Škotske (u. 1107)

## Smrti
* 25. 4. &ndash; Hermann I, markgrof Badena

## Reference
Pandulf IV od Beneventa

**Pandulf IV** (? - 7. februar 1074) bio je langobardski velmoža, odnosno ko-princ Beneventa, koji je od 1056. do smrti vladao zajedno sa svojim ocem Landulfom VI. Prve tri godine su obojica morala dijeliti vlast sa Pandulfovim djedom Pandulfom III. Stari Pandulf je godine 1059. abdicirao i otišao u samostan S. Sofia. Mlađi Pandulf se spominje na ceremoniji novog posvećenja opatije Monte Cassino. Međutim, 12. augusta 1073. se nije pridružio ocu na svečanosti zakletve vjernosti papi Grguru VII. Pandulf je 7. februara 1074. kod Montesarchija poginuo u sukobu sa Normanima.

## Literatura
* Caravale, Mario (ed). *Dizionario Biografico degli Italiani: LXIII Labroca – Laterza*. Roma, 2004.
Konrad II od Italije

**Konrad II** (12. februar 1074 &ndash; 27. jul 1101) bio je srednjovjekovni kralj Njemačke iz Salijske dinastije, koji je vladao od 1087. do 1098. te Italije od 1093. do 1098. Rodio se u opatiji Hersfeld kao drugi sin rimsko-njemačkog cara Heinricha IV i carice Berte od Savoje. Njegov stariji brat Heinrich je umro kao beba u augustu 1071. te je Konrad tako postao prijestonasljednik. Svog oca je slijedio na putu za Canossu, a poslije je ostao u Italiji gdje ga je obrazovao nadbiskup Tedald od Milana. Za očeve vladavine je 1087. izabran za kralja Njemačke i službeno okrunjen 30. maja iste godine. Šest godina kasnije je u Italiji od strane milanskog nadbiskupa Anselma III okrunjen za kralja Italije.

Za vrijeme boravka u Italiji je došao pod uticaj grofice Matilde od Toskane kao i pomajke Evpraksije Kijevske, zahvaljujući čemu je u sporu o investituri stao na stranu papa i okrenuo se protiv vlastitog oca. Godine 1095. je došao na crkveni Koncil u Piacenzi gdje je pred papom Urbanom II i drugim velikodostojnicima potvrdio Evpraksijine optužbe kako mu je otac bio pripadnik heretičke sekte nikolaita, priređivao orgije na dvoru uključujući crnu misu na Evpraksijinom golom tijelu, te mu čak nudio da opći sa vlastitom pomajkom. Urban ga je nakon toga proglasio papskim *[[strator]]om*, uredio brak sa normanskom princezom Constance od Sicilije, kćeri grofa Rogera I. Heinrich IV je na to reagirao tako što je u aprilu 1098. sazvao carsku skupštinu (Reichstag) u Mainzu. Ona je formalno oduzela Konradu sve titule i za nasljednika proglasila mlađeg brata Heinricha V. Konrad, koji izvan Italije nije mogao uticati na politička zbivanja, umro je u Firenci tri godine kasnije.

## Reference
Hermann I od Badena

**Hermann** (Freiburg im Breisgau, cca. 1040 – Cluny, 25. april 1074), bio je markgrof Verone te predak kasnijih markgrofova Badena.

Rodio se kao najstariji sin koruškog vojvode Bertholda I. Oženio se za Judit od Backnang-Sulichgau, groficu Eberstein-Calwa; preko nje je došao u posjed Baden-Badena, koji će postati jezgra porodičnih teritorija. Kada mu je godine 1061. otac postao koruški vojvoda, sam Hermann je dobio titulu markgrofa Verone, iako nikada nije došao u samu Veronu. Godine 1073. se rastavio od žene, položivši monastički zavjet te otišao u opatiju Cluny gdje je sljedeće godine postao laički brat. Sa Judit je imao dva sina - starijeg Hermanna koji ga je naslijedio, te Luitgarda.

## Vanjske veze
*  genealogie-mittelalter.de
1113.

Godina **1113** (**[[rimski brojevi|MCXIII]]**) bila je redovna godina koja počinje u srijedu (1. 1. po julijanskom kalendaru).

## Događaji
* 15. 2. - Papa Paskal II. stavio pod zaštitu red Hospitalera. 
* 16. 4. - Vladimir II Monomah na čelu Kijevske Rusi.
* 28. 6.? - Bitka kod Al-Sannabre: Turci Seldžuci porazili snage Kraljevine Jeruzalem. 
* 2. 10. - Asasini ubili Mawduda, vladara Mosula, dok je bio u gostima kod damaštanskog vladara Tugtekina.

### Tokom/tijekom godine
* *[[Povest minulih leta]]* (ili Nestorova hronika). 
* Ugarski kralj Koloman: 
** oslepio brata Almoša i njegovog sina Belu
** vratio suprugu Jefimiju ocu u Kijev. 
* Vizantijsko-seldžučki ratovi: opsada Nikeje, rumski neuspeh. 
* Na čelo burmanske Kraljevine Pagan dolazi Alaungsithu (do 1167). 
* Suryavarman II, graditelj Angkor Wata, dolazi na čelo Kmerskog Carstva (do 1145-50). 
* Pierre Abélard otvara školu u Parizu.
* Osnovan samostan Bridlington Priory.
* U Kijevu izbijaju neredi.
* Republika Firenca osvaja obližnji gradić Montecascioli čime nastavlja širiti uticaj na svoj *[[contado]]*.
* Neuspješni pokušaj kastiljske kraljice Urrace da zauzme Burgos koji je branio njen bivši muž kralj Alfonso Aragonski.

## Rođenja

* 11. 1. - Wang Chongyang, taoista i osnivač Quanzhen škole († 1170)
* 24. 8. - Grof Geoffroy V od Anjoua († 1151)
* ca. Stefan Nemanja, Zavidin sin, osnivač dinastije († 1199)

## Smrti

* 13. 4. &ndash; Ida of Lorrainea, svetica i plemkinja (* o. 1040)
* 16. 4. - Svjatopolk II, vladar Kijeva (* 1050)
* 4. 8. &ndash; Gertrude od Saksonije, grofica i regentica Holandije (* o. 1030)
* 10. 12. - Fakhr al-Mulk Radwan, seldžučki vladar Alepa 
* Wanyan Wuyashu, poglavica džurčenskog plemena Wanyan (o. 1061)
* 1113/14 - Nestor Ljetopisac, kijevski monah (* ca. 1056)

## Reference
Shantungosaurus

***Shantungosaurus*** ("gušter iz Shandonga") bio je rod dinosaura saurolofina, iz porodice hadrosaurida, a nastanjivao je područje kasnokredske formacije Wangshi na poluotoku Shandong u Kini.

## Opis

*Shantungosaurus* spada među najduže i najveće poznate hadrosauride; izmiješani skelet srednje velike jedinke u Geološkom institutu Kine u Pekingu ima dužinu od 14,72 metra, a holotipna lubanja ima dužinu od 1,63 metara. Težina je procijenjena na čak 16 tona. Sa skeletom dugim 16,6 metara, taj rod je trenutno najveći poznati pripadnik Ornithischia, a osim toga, i najveći dinosaur koji nije sauropod. Imao je neobično dug rep, vjerojatno kao protutežu velikoj težini koncentrisanoj na kukovima te životinje.

Kao i svi hadrosauri, nije imao zube u kljunu, ali je u čeljustima imao oko 1500 zuba za žvakanje. Moguće je da je velika rupa u blizini njegovih nosnica bila pokrivena kožom, koja se mogla napuhati u svrhu stvaranja zvukova.

## Otkriće i vrste
Prvi put opisan 1973. godine, *Shantungosaurus* je poznat iz preko pet nepotpunih skeleta. Kineski naučnik Xing Xu i njegove kolege ukazuju na to da je *Shantungosaurus* vrlo sličan *Edmontosaurusu*, sa kojim ima i brojne jedinstvene zajedničke osobine i tvori azijski ogranak kladusa *[[Edmontosaurus]]*–*Shantungosaurus*, koji se zasniva na novim ostacima pronađenim u Shandongu. Tu su pronađeni ostaci nekoliko jedinki, uključujući i lubanje, kosti udova i kralješke. Ti primjerci su 2007. klasificirani u novi rod i vrstu *Zhuchengosaurus maximus*. Međutim, daljnja istraživanja pokazala su da su navodno različite osobine roda *Zhuchengosaurus* zapravo bile rezultat različite starosne dobi njegovih primjeraka.

## Izvori

* 
*  157.

## Vanjske veze
* ''Shantungosaurus'' na DinoData
Callander (Ontario)

**Callander** je opština u Kanadi u pokrajini Ontario. Prema rezultatima popisa 2011. u gradu je živelo 3.864 stanovnika.

## Stanovništvo

Prema rezultatima popisa stanovništva iz 2011. u gradu je živelo 3.864 stanovnika, što je za 18,9 % više u odnosu na popis iz 2006. kada je registrovano 3.249 žitelja.

## Reference
Egzarhat Afrika

**Egzarhat Afrika** ili **Egzarhat Kartaga (Kartagina)** bila je upravna jedinica Bizantskog Carstva koja je oko 590. pod vlašću cara Mauricija zamijenila dotadašnju Pretorijansku prefekturu Afriku. Bila je jedna od najmirnijih bizantskih upravnih područja. Glavni grad billa je Kartaga u današnjem Tunisu. Nakon pada Egipta u ruke Arapa 641. godine ostala je jedina afrička provincija Bizantskog carstva. Odolijevala je napadima Arapa sve do 695. kada je pala Kartaga. Arapi su je tada priključili svom Omejidskom Kalifatu i tada nastavili put prema Europi. Bizant je više nikad nije vratio.

## Povezano
* Ravenski egzarhat

## Literatura

* 
* * Julien, C.A. (1931) *Histoire de l'Afrique du Nord, vol. 1 - Des origines a la conquête arabe*, 1961 edition, Paris: Payot
*