open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Noored kotkad

***Noored kotkad*** () je estonski crno-bijeli nijemi film snimljen 1927. godine u režiji Theodora Lutsa, poznat kao jedno od prvih cjelovečernjih ostvarenja estonske kinematografije. Radnja se događa za vrijeme nedavnog rata za nezavisnost, a protagonisti su trojica mladića iz različitih društvenih klasa koje povezuje želja da svoju mladu državu obrane od Crvene armije. Film, koji je veličao patriotizam, ali se također služio i humorom, postigao je veliki uspjeh kod domaće publike, a 1928. godine je prikazan i u Parizu i Varšavi. Nakon što je 1940. godine Estonija pala pod sovjetsku vlast završio je u bunkeru. Danas je sačuvano samo od 8 od 10 dijelova, koji su 2008. godine prikazani nakon digitalne resaturacije.

## Vanjske veze
* Službena stranica sa trailerom 
* 
* Jaak Lõhmus: „Filmiloo ''Annus Mirabilis'' 1927 ja Eesti mängufilm. Taastatud „Noored kotkad“ pidulikul kontsertesitustel ja DVD-levis.  (PDF; 6,9&nbsp;MB)“ In: *Teater Muusika Kino* 2008, Nr.&nbsp;3, S.&nbsp;120–130
Kubanski konvertibilni pezo

**Kubanski konvertibilni pezo** (peso cubano convertible) je jedna od dvije valute Kube. Njezin ISO 4217 kod je CUC, ali koristi se i simbol CUC$. Dijeli se na 100 konvertibilnih centava.

Koristi se od 1994. godine, usporedno s kubanskim pezom. Koristi se u turizmu i za plaćanje luksuznih dobara. Tečaj mu je vezan uz tečaj američkog dolara u odnosu 1 USD za 1.08 CUC. Banka Kube izdaje kovanice od 1, 5, 10, 25, 50 centi, 1 i 5 konvertibilnih pezosa, te novčanice od 1, 3, 5, 10, 20, 50 i 100 konvertibilnih pezosa.

## Vanjske veze
*Banka Kube
Kangasala

**Kangasala** je općina na jugu Finske od 30,471 stanovnika.

## Geografija
Općina Kangasala leži u Regiji Pirkanmaa, udaljena 18 km istočno od Tamperea, i 65 kilometara od Hämeenlinne.

Gotovo 1/4 terena općine pokrivena je jezerima kojih ima 220, a najveća su Roine, Längelmävesi i Vesijärvi.

## Historija
Općina Kangasala osnovana je 1865., a 2005. pripojena joj je Općina Sahalahti, odnosno 2011. i Općina Kuhmalahti.

## Općine prijatelji
* , Åland
* , Räpina
* , Vänersborg
* , Holmestrand
* , Siglufjörður
* , Herning
* , Eiði
* , Arsuk
* , Hüsby

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Kangasala''
Leia Organa

**Leia Organa Solo**, kunska princeza Alderaana, princeza Nabooa (rođena  Leia Amidala Skywalker) je izmišljeni lik iz serijala Ratovi zvijezda. Ulogu princeze Leie imala je američka glumica Carrie Fisher i prvi put se pojavila u filmu Ratovi zvijezda IV: Nova nada (1977.).
Zlotska rijeka

**Zlotska rijeka** je rijeka u istočnoj Srbiji, koja izvire na planini Kučaj i najveća je pritoka Crnog Timoka. Dužina ove rijeke je 32 km, a sliv obuhvaća površinu od 314 km². Zlotska rijeka teče kroz Lazarev kanjon I kroz sela sela Zlot i Sumrakovac, a u njenoj neposrednoj blizini se nalazi i Lazareva špilja. Rijeka prosječno daje Crnom Timoku 3,40 m³ u sekundi.
## Povezano
* Kučaj
* Zlot
* Crni Timok
* Lazareva špilja
* Sumrakovac
## Vanjske veze
Davor Dujmović

**Davor Dujmović** (Sarajevo, 20. septembar 1969 — Novo Mesto, 31. maj 1999) bio je jugoslovenski glumac.

## Biografija
Njegova najzapaženija uloga je uloga Perhana, junaka filma „Dom za vešanje“. Kao dečak imao je običaj da posle nastave svrati kod oca koji je tada radio kao privatnik na pijaci Markale. U vreme kada je išao u drugi razred niže muzičke škole, u obližnjem restoranu „Dalmacija“ gde je sedeo sa svojim ocem, slučajno su došli Emir Kusturica i njegov asistent. Asistent je pitao Davorovog oca da li može da učestvuje na audiciji za film „Otac na službenom putu“ ; on je pristao i posle toga krenulo je probno snimanje, gde se pokazao kao pogodan za ulogu.

Nakon snimanja pomenutog filma, koji je nagrađen zlatnom palmom u Kanu, odlučio je da upiše filmsku akademiju. Nije mu uspelo i kasnije nije pokušavao. Usledila je nova značajna uloga u filmu „Strategija svrake“. Sa nepunih osamnaest godina igrao je glavnu ulogu u filmu „Dom za vešanje“, nakon kojeg je proglašen za jednog od pet najboljih glumaca u Evropi. Davor i njegova partnerka u filmu (Azra) Sinolička Trpkova proglašeni su za najbolji glumački par u bivšoj Jugoslaviji.

Nakon toga u prvoj pozorišnoj ulozi, igra kapetana Skota u Sarajevskoj „Mjesečevoj predstavi“. Davora su kritičari upoređivali sa Dastinom Hofmanom, glumcem prema kojem bi se pisao i prilagođavao scenario.

Početkom devedesetih je postao ozbiljno zavisan od narkotika i nekoliko puta se bezuspešno lečio. U tom periodu preko medija je poručio: „Ono što donosi heroin ne bih poželeo ni najgorem neprijatelju“. Zanimljivo je da je baš u tom svom lošem periodu u seriji Sarajevske priče glumio lik mladog narkomana Bobana koji je uz to i sitni diler.

Rat je Davora zatekao u Sarajevu. U Sarajevu ostaje prvih meseci rata, i nakon toga razočaran dešavanjima u Jugoslaviji odlazi u Beograd. Tamo je snimio nekoliko filmova, od kojih je najpoznatiji „Podzemlje“, Emira Kusturice. Nakon završetka rata seli se u Banju Luku. Tamo upoznaje Andreja Gardnera sa kojim osniva fond za kulturu Republike Srpske.

Poslednje mesece živeo je u Novom Mestu u Sloveniji kod devojke. Slobodno vreme je provodio u prirodi sa konjima. Bezuspešno je pokušavao da se izleči od narkotika, te je nakon duge i teške depresije 31. maja 1999. godine izvršio samoubistvo.

## Uloge

|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1985. || Otac na službenom putu || Brat Mirza
|-
| 1987. || Strategija svrake || 
|-
| 1988. || Dom za vešanje || Perhan
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1990. || Istočno od istoka || 
|-
| 1990. || Adam ledolomak || 
|-
| 1990. || Poslednji valcer u Sarajevu || Gavrilo Princip
|-
| 1991. || Praznik u Sarajevu || Šeagić
|-
| 1991. || Sarajevske priče || Boban Kokot
|-
| 1992. || Prokleta je Amerika || 
|-
| 1992. || Aleksa Šantić (TV serija) || Učenik u Ljubljani
|-
| 1995. || Složna braća || Mustafa Mute Halimić
|-
| 1995. || Podzemlje || Bata
|-
| 1996. || Bila jednom jedna zemlja || Bata
|}

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* Sajt Davora Dujmovića 
* Davor Dujmović, intervju posle pet godina (1996)
REPORT

***REPORT*** () je američki crno-bijeli kratki dokumentarni film snimljen 1967. godine u režiji Brucea Connera. U njemu se rekonstruira atentat na Johna Kennedyja, pri čemu se kao zvučna podloga koriste audio-snimke radijskih i televizijskih reportaža i prijenosa događaja, a koje prate kako dokumentarne snimke samog događaja, tako i snimke nasilnih događaja u prošlosti, tako i uobičajenog života u SAD. Connerovo djelo, koje je često tumačeno kao svojevrsna osuda komercijalnog iskorištavanja nacionalne tragedije, se smatra jednim od najznačajnijih avangardnih filmova u SAD 1960-ih.

## Izvori

## Vanjske veze
*
Beatrice Cenci (film, 1956)

***Beatrice Cenci*** je italijansko-francuski historijski film snimljen 1956. u režiji Riccarda Frede. Radnja se događa u Rimu krajem 16. vijeka, a naslovna protagonistica, čiji lik tumači Mireille Granelli je Beatrice Cenci, kćer okrutnog plemića (čiji lik tumači Gino Cervi), koja se zajedno sa još nekoliko članova porodice odluči zlostavljanje prekinuti njenim ubistvom.

Istom temom se nekoliko godina kasnije bavio istoimeni film Lucija Fulcija iz 1969. godine, koji je mnogo eksplicitnije koristio motive incesta i torture; godine 1987. je Bertrand Tavernier snimio remake pod naslovom *[[Beatrice (film)|La Passion Beatrice]]* radnjom smješten u srednjovjekovnu Francusku.

## Uloge
* Micheline Presle ... Lucrezia Cenci  
* Gino Cervi ... Francesco Cenci  
* Fausto Tozzi ... Olimpio Calvetti 
* Frank Villard ... Giudice Ranieri 
* Claudine Dupuis ... Martina  
* Anthony Steffen ... Giacomo Cenci  
* Mireille Granelli ... Beatrice Cenci  
* Emilio Petacci ... Marzio Catalano 
* Guido Barbarisi ... Un giudice  
* Vittorio Vaser 
* Isabella Raffi 
* Carlo Mazzoni
* Maurizia Ranzi

## Vanjske veze
*
Sastamala

**Sastamala** je grad i općina na jugozapadu Finske od 25,372 stanovnika.

## Geografija
Sastamala leži u Regiji Pirkanmaa.
Općina Sastamala sastoji se od naselja; Sastamala, Vammala, Keikyä, Kiikka, 
Kiikoinen, Karkku, Mouhijärvi i Suodenniemi.

Administrativni centar općine - Sastamala leži na poluotoku jezera Rautavesi, na njegovom jugu, udaljena pedesetak km jugozapadno od Tamperea.

## Historija

Sastamala je osnovana 2009., udruživanjem općina Vammala, Mouhijärven i Äetsän.

## Općine prijatelji

* , Skövde
* , Ringsted
* , Halden
* , Kašin
* , Kuressaare
* , Vásárosnamény

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Sastamala''
Hombre (film)

***Hombre*** je američki vestern film snimljen 1967. godine u režiji Martina Ritta. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Elmorea Leonarda. Protagonist, čiji lik tumači Paul Newman, je mladi bijelac koga su kao dijete oteli i poslije odgojili Apači, a koji nakon povratka svojim sunarodnjacima od njih trpi razne predrasude, uključujući suputnike u poštanskoj kočiji. Radnja prikazuje kako, pak, njegove apačke vještine njima dobro dođu kada poštanska kočija postane metom razbojničke bande. *Hombre* je predstavljao posljednji film na kome su surađivali Ritt i Newman. Historičarima je, međutim, daleko zanimljiviji zbog toga što je predstavljao prvo ostvarenje koje je na eksplicitan način odražavalo tadašnje burne društvene promjene na žanr vesterna, odnosno sa ljevičarske i liberalne pozicije preispitivalo dotadašnje tumačenje historije Divljeg zapada, osuđujući bijele doseljenike i njihov odnos prema Indijancima i Meksikancima. Film se također odlikovao za tadašnji Hollywood neuobičajenim izostankom klasičnog hepi enda. Usprkos toga je postigao veliki uspjeh te potakao snimanje niza vestern-filmova sličnog stila, a zbog čega se naziva jednim od prvih revizionističkih ili anti-vesterna.

## Uloge
* Paul Newman ... John Russell
* Fredric March ... Dr. Alex Favor
* Richard Boone ... Cicero Grimes
* Diane Cilento ... Jessie
* Cameron Mitchell ... Frank Braden
* Barbara Rush ... Audra Favor
* Peter Lazer ... Billy Lee Blake
* Margaret Blye ... Doris Blake
* Martin Balsam ... Henry Mendez
* Skip Ward ... Steve Early
* Frank Silvera ... Mexican bandit
* David Canary ... Lamar Dean
* Val Avery ... Delgado
* Larry Ward ... Vojnik

## Reference

## Vanjske veze
* 
* ''Hombre'' film review at the *New York Times* by Bosley Crowther
Non canto più

***Non canto più*** () je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1945. u režiji Riccarda Frede. Protagonist, koga tumači Enzo Fiermonte, je pjevač lažno optužen da je ukrao skupocjenu ogrlicu, a radnja prikazuje kako mu djevojka (koju tumači Vera Bergman) pomaže da dolaže nevinost. Film se počeo snimati za vrijeme Drugog svjetskog rata, ali je dovršen tek nakon njegovog završetka.

## Uloge
* Enzo Fiermonte ... Il tenore Guido Revi 
* Vera Bergman ... Lisa Baratti  
* Paola Borboni ... L'impresaria teatrale Greta Arden  
* Virgilio Riento ... Roberto  
* Giuseppe Porelli ... Adolfo  
* Olinto Cristina ... Carlo Baratti, padre di Lisa  
* Arturo Bragaglia ... Il commissario  
* Lamberto Picasso ... L'ispettore Carter 
* Agnese Dubbini ... La cuoca di casa Baratti 
* Giuseppe Pierozzi ... Il fattore

## Vanjske veze
*
Teodora (film, 1954)

***Teodora***, također poznat i pod naslovom ***Théodora, impératrice de Byzance*** () je italijansko-francuski historijski film snimljen 1954. godine u režiji Riccarda Frede. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Gianna Maria Canale, je Teodora, carigradska plesačica i bivša hetera koja uspije zavesti bizantskog cara Justinijana (čiji lik tumači Georges Marchal) i postati njegovom suprugom. Radnja prikazuje kako mu poslije pomaže poraziti spletke koje protiv njega poduzimaju plemići nezadovoljni njegovim reformama. *Teodora* se isticala za tadašnje standarde izuzetno velikim budžetom, odnosno nastojanjem da se rekonsturira raskoš nekadašnjeg carigradskog dvora. Film je dobio uglavnom loše kritike, ali ga se usprkos toga smatra svojevrsnom pretečom kasnijih peplum filmova.

## Uloge
*Gianna Maria Canale ... "Teodora"
*Georges Marchal ... "Justinijan I"
*Renato Baldini ... "Arcal"
*Henri Guisol ... "Ivan od Kapadokije"
*Irene Papas ... "Faida"
*Olga Solbelli ... "Egina"
*Roger Pigaut ... "Andres"
*Nerio Bernardi ... "Belizar"
*Carletto Sposito ... "Scarpios"
*Alessandro Fersen ... "Metropolita"

## Vanjske veze
*
Milan Mića Petrović

**Milan Mića Petrović** (Banatsko Aleksandrovo, 5. novembar 1945) je srpski pevač četničkih pesama, kompozitor, aranžer i profesor muzike. Živi i radi u Torontu, osnivač je diskografske kuće -{„Mipex records“}- u Torontu 1976. godine sa ciljem da se spreče od isčezavanja "narodne rodoljubive srpske pesme" prenešene u dijasporu putem srpskih emigranata.

## Biografija
Od 1958. živi u Kanadi. Studirao je četiri godine muzičku teoriju i kompoziciju na univerzitetu Batler, a zatim završio i jednogodišnju učiteljsku školu.

Petrović od 1976. sa društvom srpskih emigranata u Kanadi sakuplja i snima patriotske pesme iz vremena ranog 20. veka, Prvog svetskog rata i Drugog svetskog rata, pre svega srpske komitske i pesme Jugoslovenske vojske u otadžbini (četnici), koje su u SFRJ bile zabranjene za snimanje i izvođenje.

## Diskografija

* 1978.: Cvetala mi lipa i topola
* 1980.: Pesmom kroz srpsku istoriju
* 1981.: Mi smo Ravnogorci
* 1984.: Ko to kaže, ko to laže, Srbija je mala?
* 1986.: Slava Čiči
* 1988.: U četnike srpski rode
* 1989.: Kosovo je srpska zemlja
* 1993.: Dvadesetog veka junak
* 2008.: Štekće "Zorka" kraj Loznice
* 2008.: Oj lane Radovane
* 2010.: Sa Ovčara i Kablara
* 2011.: 70-togodišnjica Ravne Gore
* 2012.: 100-godišnjica oslobođenja Stare Srbije i Maćedonije
* 2013.: Čiča Dražo, jabuko na grani
*2018.: Srpske komitske pesme
*2022.: Komite dojdoše

## Reference

4.  ↑ Petrović, Milan Mića (Radio intervju *13. 05. 2017*) "Specijal: g. Mića Petrović - Čuvar srpske rodoljubive pesme u dijaspori" http://www.slovoljubve.com/cir/Newsview.asp?ID=13513

## Literatura
* Bibliografija i pres kliping tekstova o umetniku 

## Vanjske veze
* -{Milan Mića Petrović: Songs of Serbian History}-, zvanični sajt umetnika
Šaban Šaulić

**Šaban Šaulić** (Šabac, 6. septembar 1951. ili 6. maj 1951. — Bielefeld, 17. februar 2019) bio je jugoslovenski i srpski pevač narodne muzike, muzičar i producent. U toku bogate karijere u medijima i od publike je dobio nadimak „kralj narodne muzike”.

## Biografija
Šaulić je rođen 6. septembra/maja 1951. u Šapcu. Šaban je sve od 1974, pa do 2001. godine nosio periku jer mu je vremenom opala kosa.

Živeo je i radio u Beogradu. Sa svojom suprugom Gordanom je imao troje dece (Ilda je iste profesije kao i njen otac).

Poginuo je 17. februara 2019. godine u Bielefeldu (Nemačka).

## Stvaralaštvo
Prvi album Šabana Šaulića je izašao 1969. godine.

Godine 1985. napisao je pesmu *Gordana* koju je posvetio svojoj ženi. Neki od hitova Šabana Šaulića su: *Dođi da ostarimo zajedno*, *Dva galeba bela*, *Uvenuće narcis beli*, *Sine*, *Danima te čekam*, *Snežana*, *Odlaziš, odlaziš*, *Pozn’o bih te međ’ hiljadu žena* i dr.

## Diskografija

* *Tužno vetri gorom viju* (1974)
* *Šaban Šaulić* (1975)
* *Dođi da ostarimo zajedno* (1978)
* *Ponovo smo na početku sreće* (1980)
* *Meni je s tobom sreća obećana* (1981)
* *Sve sam s tobom izgubio* (1982)
* *Tebi ne mogu da kažem ne / Ne plači dušo* (1984)
* *Kafanska noć* (1985)
* *Kad bi čaša znala / Laku noć ljubavi* (1986)
* *Kralj boema veruje u ljubav* (1987)
* *Samo za nju* (1988)
* *Vreme za zaljubljene* / *Ljubav je velika tajna* (1988 / 1989)
* *Ljubav je pesma i mnogo više* (1989)
* *Pomozi mi druže, pomozi mi brate* (1990)
* *Anđeoska vrata* (1992)
* *Ljubavna drama* (1994)
* *Volim da volim* (1995)
* *Tebi koja si otišla* & *Od srca* (1996)
* *Ljubav je slatka robija* (1997)
* *Tebe da zaboravim* (1998)
* *Za novi milenijum* (2000)
* *Nema ništa majko od tvoga veselja* (2001)
* *Kralj i sluga* (2002)
* *Slaži da voliš me* (2003)
* *Telo uz telo* (2005)
* *Bogati siromah* (2006)
* *Milicu Stojan voleo* (2008)

## Festivali
* 1970, Ilidža: *Sutra nek’ dođe kraj*
* 1971, Ilidža: *Sada je svemu kraj*
* 1973, Beogradski sabor: *Dva oka njena*
* 1975, Hit parada: *Na stolu pismo od majke*
* 1975, Jugoslovenski festival Pariz: *Ti si sada srećna*
* 1976, Hit parada: *Uvenuće narcis beli*
* 1977, Hit leta:? *Nemoj pogled da sakrivaš*
* 1978, Hit parada: *Pozn’o bih te međ’ hiljadu žena*
* 1979, Hit parada: *Dva galeba bela*
* 1984, MESAM: *Ne plači dušo*
* 1990, MESAM: *Eh, što nisam lančić mali*

## Popularna kultura
Njegov lik se pojavljuje u sledećim filmovima:
* *[[Sok od šljiva]]* (1981)
* *[[Džet-set (film)|Džet-set]]* (2006)
* *[[Ubice mog oca]]* (2016)

## Povezano
* Zorica Brunclik

## Reference

## Vanjske veze

*
Il magnifico avventuriero

***Il magnifico avventuriero*** () ili L'Aigle du Florence () je italijansko-francusko-španski pustolovno-historijski film snimljen 1963. godine u režiji Riccarda Frede. Protagonist, čiji lik tumači Brett Halsey, je znameniti italijanski renesansni kipar Benvenuto Cellini. Radnja prikazuje njegove pustolovine za vrijeme italijanskih ratova, odnosno ulogu koju je imao u obrani Rima pred habsburškim napadom 1527. godine.

## Uloge

* Brett Halsey: Benvenuto Cellini
* Françoise Fabian: Lucrezia
* Claudia Mori: Piera
* Bernard Blier: Papa Clemente VII
* Rossella Como: Angela
* Félix Dafauce: conte Frangipani
* José Nieto: Connestabile di Borbone
* Jacinto San Emeterio: Francisco I
* Elio Pandolfi: attore
* Andrea Bosic: Michelangelo
* Diego Michelotti: Carlo V
* Umberto D'Orsi: granduca di Toscana
* Carla Calò: zia di Angela
* Sandro Dori: zio di Angela
* Giampiero Littera: Francesco
* Dany París: moglie di Francesco

## Vanjske veze
*
Nikola Urošević Gedža

**Nikola Urošević Gedža** (Valjevo, 1947) srpski je pevač narodne muzike.

Rodio se i odrastao u Valjevu, u siromašnoj radničkoj porodici. Završio je metalostrugarski zanat i neko vreme radio kao metalostrugar.  Zatim mu je ugostitelj Pera Lažov ponudio da peva u njegovom lokalu. Uskoro je počeo pevati po kafanama u Šapcu, Valjevu i Lazarevcu. U PGP RTB uveo ga je kompozitor Budimir Jovanović Buca. Od kolega Urošević izuzetno ceni Šabana Šaulića. Snimio je oko 120 srpskih pesama od kojih su najpoznatije *Oj Srbijo lepotice*, *Hriste Bože*, *Povedi kolo Miloje*, *Marširala kralja Petra garda*, *Ginuli su Obilići*, *Velika Srbija*, *Srbija će biti kraljevina*, *Sokolovi sivi tići* (nezvanična himna Republike Srpske Krajine), *Živ je Draža umro nije* itd.

## Pesme
### Singlovi

* 1970: Idi bez suza
* 1971: Ako još imaš srca
* 1972: Ljubavi nema više
* 1973: Ako nisi drug kod bola
* 1974: Šta mi vredi što sam s drugom
* 1975: Zaboravi da postoji ona
* 1976: Ne pitaj me moj jarane
* 1977. s Petrom Grubićem: Povedi kolo Miloje

### Albumi

* 1982: Slađana zbogom
* 1983: Tambura
* 1985: Teci živote teci
* 1985: Povedi kolo Miloje
* 1986: Oj Srbijo lepotice
* 1988: Zbog nje
* 1989: Šest vekova prođe od kosovskog boja
* 1990: Hej sudbino šta mi radiš
* 1992: Čuvaj nam Bože Srbiju
* 1994: Izdržimo braćo Srbi
* 1996: Bog je rodom iz Srbije
* 2000: Zašto smo se u životu sreli
* 2006: Oj Srbijo lepotice
* Pesme SPO - Svi! Svi! Svi
* 18 najlepših srpskih pesama
* ostale pesme (Marš na Drinu, Pođem kući, Za Srbijom patim)

## Reference
Radiša Urošević

**Radiša Urošević** (Resnik kod Kragujevca, 1. oktobar 1951) je srpski pjevač narodnih pjesama.

## Život
Pjevanjem je počeo da se bavi kao djete. Prvu pjesmu za njega je napisao njegov komšija i tekstopisac Panta Radivojević. Pesma nosi naziv „Poletela ptica golubica“, a Radiša je snimio odmah po završetku srednje škole.

Sa porodicom živi u Maršiću.

14. oktobra 2010. Vlada Srbije ga je imenovala za člana Upravnog odbora javnog preduzeća PTT Srbija, podneo je ostavku 25. oktobra 2010.

## Festivali
* 1979. Hit parada - Prolaze godine
* 1982. Hit parada - Ružo moja kraj mene uveni
* 1983. Hit parada - Rado moja bela
* 1985. Ilidža - Ej, suzo moja
* 1986. Vogošća, Sarajevo - Ja za tebe dišem
* 1987. Ilidža - Sarajevu svoje srce ostavljam
* 1987. Vogošća, Sarajevo - Ljubim sliku jedne žene
* 1988. Ilidža - Kada akšam sokak sakrije
* 1989. Šumadijski sabor - Sve je isto kao pre
* 1990. Šumadijski sabor - Selo moje, moja dedovino
* 1990. Hit parada - Dunjo moja
* 1991. Šumadijski sabor - Druge poštuj, a Srbiju voli
* 1992. Hit parada - Oko moje
* 1996. Moravski biseri - Od svih lepih, ti si najlepša
* 2000. Moravski biseri - Morava se utišala
* 2002. Moravski biseri - Opasno te volim
* 2004. Moravski biseri - Zna reka, zna
* 2007. Moravski biseri - Zavičajna pesma
* 2008. Moravski biseri - Kad bi mi 
* 2010. Grand festival - Čija li si dušo
* 2012. Grand festival - Zovite mi tamburaše

## Reference

## Vanjske veze

* Radio-televizija Republike Srpske: Radiša Urošević tuži Anđelinu Džoli, 17. 4. 2012.
Les Loups dans la bergerie

***Les Loups dans la bergerie*** () je francuski crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1960. godine u režiji Hervéa Brombergera. Temelji se na istoimenom romanu Jeana Amile. Protagonisti su trojica mladih kriminalaca koji nakon bijega iz zatvora, lažno se izdajući za maloljetnike, pronalaze utočište u otvorenom popravnom domu koju u izoliranom mjestu vodi idealistički bračni par.

## Uloge
* Jean-Marc Bory : Roger
* Pascale Roberts : Irène
* Jean-François Poron : Alain
* Pierre Mondy : Charlot
* Jean Babilée : Pierre Jasmin alias « Pierrot »  
* Françoise Dorléac : Madeleine
* Jacques Moulières : Francis
* Jacques Bonnard : Rouquin
* Guy Deshays : Micou
* Gérard Esope : La Rose
* Michel Van Hoecke : Guillaume
* Sophie Daumier

## Vanjske veze
*
Ce soir ou jamais

***Ce soir ou jamais*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1961. u režiji Michela Devillea. Po žanru je mješavina drame i romantične komedije. Radnja prikazuje jednu zabavu na kojoj se okupila grupa mladih glumaca, a pri čemu protagonistica (čiji lik tumači Anna Karina) pokušava zavesti muškarca koji joj se sviđa. Film je po svom stilu bio blizak tadašnjem Novom valu.

## Uloge
* Anna Karina : Valérie 
* Claude Rich : Laurent 
* Georges Descrières : Guillaume 
* Jacqueline Danno : Martine 
* Michel de Ré : Alex
* Guy Bedos : Jean-Pierre 
* Françoise Dorléac : Danièle
* Anne Tonietti : Anita
* Eliane D'Almeida : Nicole

## Vanjske veze
*
Audio komentar

**Audio komentar** je dodatni zvučni zapis na video formatima na diskovima koji se sastoji od predavanja, komentara ili analize koju iznose jedan ili više govornika, a koji igra u stvarnom vremenu sa video materijalom. Odnosi se poglavito na posebne dodatke koje se nalaze na nekim DVD i Blu-ray izdanjima filmova.

Prvi zabilježeni primjer audio komentara pojavio se 1984. kada je Criterion Collection objavilo klasik *[[King Kong (film, 1933)|King Kong]]* na laserdisku. Obavio ga je filmski historičar Ronald Haver, a njegove prve riječi su bile:

Ideja za audio komentar pojavila se kada su producenti Peter Crown i Jennifer Scanlin bili toliko oduševljeni Haverovim komentarom filma da su odlučili isprobati tada neobičnu i revolucionarnu ideju da ga snime i uključe u laserdisk izdanje filma.

Tijekom 1990-ih i 2000-ih, audio komentar je postao čest pratilac raznim posebnim dodacima na DVD-u, a snimili bi ga filmski režiseri koju su publici objašnjavali svoju viziju, teme i stilske postupke u pojedinim scenama. Dok su pojedini moderni režiseri, poput Roberta Zemeckisa, prihvatili ovu novinu, drugi su je, poput Stevena Spielberga, ipak odbili obaviti jer su smatrali da film ne smije imati komentar izuzev samog gledatelja. Prvotno DVD izdanje *[[Istjerivači duhova|Istjerivača duhova]]* sadržavalo je čak rijedak "video komentar" režisera Ivana Reitmana, scenarista Harolda Ramisa i producenta. Roger Ebert je snimio audio komentare za razne klasike, kao što su *[[Citizen Kane]]*, *[[Casablanca (film)|Casablanca]]*, *[[Floating Weeds]]*, *[[Crumb (film)|Crumb]]*, *[[Dark City (1998 film)|Dark City]]* i *[[Beyond the Valley of the Dolls]]*.

U nedavno vrijeme, audio komentari su se počeli javljati i na DVD izdanjima serija, kao što su *[[Simpsoni]]* i *[[Family Guy]]*, dok je Kevin Smith čak dobio ideju za audio komentar u kinima, koji bi se mogao skinuti na iPodu i slušati pojedinačno u kino dvoranam dok traje film.

## Vanjske veze
*Rate That Commentary : Website posvećen ocjenjivanju kvalitete najboljih DVD audio komentara
*Commentary Tracks of the Damned
Les portes claquent

***Les portes claquent*** () je francuska crno-bijela filmska komedija snimljena 1960. u režiji Jacquesa Poitrenauda. Protagonist, koga tumači Noël Roquevert, je industrijalac koji pokušava pronaći mir suočen sa ekscentričnom djecom. *Les portes claquent* je, ne računajući relativno opskurni *[[Les Collégiennes]]* iz 1957. godine, predstavljao glumački debi Catherine Denevue, koja je u njemu nastupila zajedno sa svojom starijom sestrom Françoise Dorléac.

## Uloge
* Catherine Deneuve
* Françoise Dorléac
* Michael Lonsdale
* Jacqueline Maillan
* Dany Saval
* Noël Roquevert
* Maurice Sarfati
* Hélène Dieudonné

## Vanjske veze
*
Kubanske revolucionarne oružane snage

**Kubanske revolucionarne oružane snage** (španjolski: *Fuerzas Armadas Revolucionarias*; akronim: FAR) predstavljaju oružane snage Republike Kube, a sastoje se od kopnene vojske, mornarice, ratnog i obrambenog ratnog zrakoplovstva te ostalih paravojnih tijela poput MTT-a, Armije radničke mladeži i Obrambenih i proizvodnih brigada. Danas broji oko 49,000 aktivnih vojnih službenika i oko 39,000 rezervnih.

Revolucionarne oružane snage su dugo godina bile najmoćnija institucija na Kubi, a visoko rangirani kubanski generali su igrali ulogu u svim mogućim scenarijima sukcesije vlasti, a sve zbog svoje neupitne odanosti Komunističkoj partiji. Vojska kontrolira gotovo 60% cjelokupne kubanske ekonomije i to kroz vođenje uprava brojnih poduzeća u ključnim ekonomskim sektorima. Istovremeno, vojska čini glavnu političku bazu predsjednika Raúla Castra, koji je u brojnim govorima isticao ulogu vojske kao partnera naroda. 

Od 1966. pa do kraja 1980-ih, sovjetska pomoć je omogućila modernizaciju kubanskih oružanih snaga i njezino uzdizanje do ranga najmoćnije vojske Latinske Amerike. To je ujedno omogućilo i kubanske intervencije u drugim zemljama, a prva takva situacija bila je u Gani 1961. godine. Dvije godine kasnije, kubanska je vojska bila prisutna i u Alžiru, a do 1978. je bila i u Siriji i Etiopiji. Od 1975. do 1989., Kuba je intervenirala u Angoli, a tokom 80-ih je bila i u Nikaragvi i Salvadoru. Raspad Sovjetskog Saveza doveo je do slabljenja kubanske vojne sile. 

Međutim, 1989. godine dolazi do osjetnih promjena u oružanim snagama, kada vlada organizira čišćenje vojske i ministarstva unutarnjih poslova. General Arnaldo Ochoa i dva visoko rangirana službenika ministarstva unutarnjih poslova su optuženi za korupciju i trgovinu drogom, a nakon procesa su dvojica pogubljena. Vojska je tada i formalno stavljena pod kontrolu generala Raúla Castra. Danas, Kuba održava blisku vojnu suradnju s Kinom i Rusijom.
Les Deux Orphelines (film, 1965)

***Les deux orphelines*** (, ) je francusko-italijanski igrani film snimljen 1965. u režiji Riccarda Frede. Predstavlja posljednju kino-adaptaciju istoimenog komada Adolphea d'Enneryja i Eugènea Cormona. Naslovne protagonistice, čije likove tumače Sophie Darès i Valeria Ciangottini, su Henriette i Louise, dvije siromašne sestre koje u godinama pred Revoluciju odlaze u Pariz pokušavajući pronaći lijek za Louisinu sljepoću.

## Uloge
* Sophie Darès - Henriette Gérard
* Valeria Ciangottini - Louise
* Mike Marshall - Roger de Vaudray
* Jacques Castelot - Le marquis de Presle
* Jean Desailly - Le comte de Linières
* Alice Sapritch - La Frochard
* Simone Valère - La comtesse de Linières
* Jean Carmet - Picard
* Roger Fradet - LaFleur
* Michel Barbey - Jacques Frochard
* Marie-France Mignal - Marianne
* Gabrielle Doulcet - Marion
* Denis Manuel - Pierre Frochard
* André Falcon - Docteur Hébert

## Vanjske veze
*
La morte non conta i dollari

***La morte non conta i dollari*** (), u međunarodnoj distribuciji poznat i po naslovima ***No Killing Without Dollars***, *Death Does Not Count the Dollars* i *Death at Owell Rock*, je italijanski vestern film snimljen 1967. u režiji  Riccarda Frede. Radnja se dešava u gradiću gdje dolazi tajanstveni neznanac (čiji lik tumači Stephen Forsyth) i počne se raspitivati za ljude koji su mu ubili oca, a na što lokalni moćnik (čiji lik tumači Luciano Pigozzi) angažira jednog revolveraša (čiji lik tumači Mark Damon) kako bi ga pokušao riješiti. *La morte* je napravljen u vrijeme kada su izuzetnu popularnost sticali špageti vesterni, te predstavlja jedini vestern u Fredinoj filmografiji, inače poznatoj po izuzetnoj žanrovskoj raznovrnosti. Freda se na špici potpisao sa pseudonimom  "George Lincoln", a što je naknadno objasnio time da filmom nije bio zadovoljan, odnosno svađom sa producentima koji mu nisu htjeli dati odgovarajući budžet, odnosno, bojeći se cenzure, nisu dozvolili da u film uđu scene sa eksplicitnim nasiljem.

## Uloge
*Mark Damon: Lawrence White
*Luciana Gilli: Jane
*Stephen Forsyth: Harry Boyd
*Pamela Tudor: Lisbeth
*Luciano Pigozzi: giudice Warren
*Nello Pazzafini: Doc Lester
*Ignazio Spalla: Pedro Rodriguez 
*Lydia Biondi 
*Renato Chiantoni 
*Dino Strano

## Izvori

## Vanjske veze
*
Ylöjärvi

**Ylöjärvi ** je grad i općina na jugozapadu Finske od 32,260 stanovnika.

## Geografija
Ylöjärvi  leži u Regiji Pirkanmaa na jugozapadnoj obali jezera Keijärvi, 
udaljen 14 km jugozapadno od Tamperea.

## Historija

Općina Ylöjärvi osnovana je 1869., a samo naselje Ylöjärvi dobilo je status grada 2004. Nakon tog 
je početkom 2007. Ylöjärviju pridružena Općina Viljakkala, a 2009. i Općina Kuru.

## Općine prijatelji

* , Arvika (1978)
* , Kongsvinger (1980)
* , Skive (1980)
* , Saku (1992)
* , Balatonföldvár (1994)
* , Višnij Voločok (1994)
* , Kareda (2007)
* , Saare (2009)
* , Skinnskatteberg (2009)

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Ylöjärvi ''
Keijärvi

**Keijärvi** je jezero na jugozapadu Finske u Regiji Pirkanmaa.

## Karakteristike
Jezero Keijärvi leži na nadmorskoj visini od 114 metra, maksimalna dubina mu iznosi - 14.7 m, a ukupna površina 1,4 km².
Na njegovoj jugozapadnoj obali leži grad Ylöjärvi.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Karta jezera Keijärvi'' na portalu Mapcarta
Valkeakoski

**Valkeakoski** je grad i općina na jugozapadu Finske od 32,260 stanovnika.

## Geografija
Valkeakoski  leži u Regiji Pirkanmaa na prijevoju između jezera Mallasvesi i 
Vanajavesi kod slapova Valkeakoski, udaljen 35 km jugoistočno od 
Tamperea.

## Historija
Prva kamena crkva u tom kraju podignuta je 15. vijeku u nedalekom Sääksmäkiju, u to vrijeme Valkeakoski 
je bio malo selo, sa brojnim vodenicama na svojim slapova.

Industrijalizacija je zahvatila Valkeakoski prilično kasno tek krajem 19. vijeka, počela je sa 
preradom drva i proizvodnjom papira, a to su  i dandanas glavne privredne grane.
Tad se u Valkeakoski doselilo puno ljudi iz okolnih sela.

Valkeakoski je sve do 1883. pripadao pod parohiju Sääksmäki, iako je čak 1 / 3 stanovnika te parhije 
živjelo u Valkeakoskiju. 
Općina Valkeakoski osnovana je 1922., u to vrijeme kontrast između Valkeakoskija i Sääksmäkija se produbio. 
Nakon što je srednjovjekovna crkva potpuno uništena u požaru 1929., stanovnici Valkeakoskija 
zatražili su da se nova crkva podigne u Valkeakoskiju.

Nakon Drugog svjetskog rata stanovništvo Valkeakoskija se naglo umnožilo, zahvaljujući 
izbjeglicma iz Karelije i razvoju industrije.
Valkeakoski je 1959. dobio svoj prvi urbanistički plan, a nakon tog 1963. i 
status grada.

Deset godina kasnije - Općina Sääksmäki se udružila sa Valkeakoskijem.

## Općine prijatelji

* , Gotland
* , Kragerö (1954)
* , Sokol (1971)
* , Vechelde (1976)
* , Jelenia Góra (1979)
* , Nanchang (1997)
* , Mariehamn (1999)

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Valkeakoski ''
Mallasvesi

**Mallasvesi** je jezero na jugozapadu Finske u Regiji Pirkanmaa, ono je dio sliva rijeke Kokemäenjoki.

Mallasvesi je jedno u nizu jezera nakon Lummenea, Vehkajärvija i Vesijaka, koji se nastavlja nizvodno Jezerom Vanajavesi
## Karakteristike
Jezero Mallasvesi leži na nadmorskoj visini od 84.2 metra, maksimalna dubina mu iznosi - 32.89 m a prosječna 6.84 m, a ukupna površina 55,7 km².

Na njegovom južnom kraju na prijevoju kod slapova Valkeakoski iz kojih istječu vode u Jezero Vanajavesi leži grad Valkeakoski.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Karta jezera Mallasvesi'' na portalu Mapcarta
Akaa

**Akaa** je grad i općina na jugozapadu Finske od 17,052 stanovnika.

## Geografija
Akaa  leži u Regiji Pirkanmaa na rijeci Nahkialanjoki nedaleko od njena ušća u jezero Vanajavesi, udaljena 40 km sjeverozapadno od Tamperea.

## Historija

Akaa je novi grad i općina nastala 2007. udruživanjem Toijale i Viiale u novi grad. Nakon tog se 2011. i općina i grad Kylmäkoski udružio sa Akaakom.

Akaa je u Finskoj poznata po pčelarstvu i medu.

## Općine prijatelji

* , Bolintin-Vale
* , Općina Hallsberg
* , Općina Klippan
* , Sakskøbing
* , Sande
* , Tapa
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Akaa ''
Stipe Petrina

**Stipe Petrina** (5. listopada 1954 -) je hrvatski nezavisni političar koji od 2001. obnaša dužnost načelnika Primoštena, a koji je široj javnosti poznat po živopisnim, a ponekad i kontroverznim javnim nastupima. Godine 2015. se pred izbore sa svojim pristašama priključio koaliciji Most nezavisnih lista na kojoj je izabran u Hrvatski sabor. Nedugo po izboru se sa Mostom razišao te kao nezavisni zastupnik postao jedan od njegovih najžešćih kritičara.

## Biografija

Stipe Petrina se rodio u Primoštenu gdje je završio osnovnu školu, a potom srednju školu Zagrebu. Potom je nekoliko godina proveo kao pomorac. Nakon prvih demokratskih izbora je 1990. godine u Primoštenu, koji je tada bio mjesna zajednica u okviru općine Šibenik, kao nezavisni kandidat izabran za njenog predsjednika. Za vrijeme eskalacije napetosti koje će dovesti do rata u Hrvatskoj se priključio Hrvatskoj stranci prava i HOS-u u čijim će redovima (kasnije formalno kao pripadnik Hrvatske vojske) provesti cijeli rat.

2001. godine je u Primoštenu izabran za načelnika nakon što je u Općinskom vijeću njegova nezavisna lista osvojila većinu. Njegova je lista na sljedećim izborima 2005. osvojila 80 % glasova, a 2009. je prvi put izabran neposredno, kao i 2013. godine. Godine 2009. je njegova nezavisna lista sudjelovala i na izborima za Skupštinu Šibensko-kninske županije, gdje je došla na drugo mjesto po broju glasova.

Petrina je u javnosti postao poznat kao jedan od najžešćih kritičara vladajuće stranke HDZ i njenog predsjednika Franje Tuđmana koga je optuživao da je, omogućivši "privatizacijsku pljačku", načinio veliko zlo hrvatskom narodu. Zbog toga je dao ukloniti Tuđmanov spomenik iz Primoštena, izazvavši žestoke kritike od strane HDZ-ovaca. U nekoliko navrata mu je zbog proceduralnih razloga priječeno da na čelu svoje liste nazoči sjednicama županijske skupštine, a što je dovelo do fizičkih incidenata. Kada se to dogodilo 2013. godine, za vrijeme vladavine premijera Zorana Milanovića, Petrina je njegovu stranku SDP počeo optuživati da je "ista kao i HDZ".

Mada je pred izbore 2015. optuživao Božu Petrova, čelnika Mosta nezavisnih lista, da je u tajnom dogovoru sa HDZ i njegovim čelnikom Tomislavom Karamarkom, na kraju joj se ipak pridružio te je izabran u Sabor. No, čim su počeli dugotrajni postizborni pregovori o sastavljanju vlade, Petrina je odmah napustio Most i sebe proglasio nezavisnim zastupnikom.

## Reference

## Vanjske veze
*
The Hunter (roman, Stark)

***The Hunter*** () je kriminalistički roman koga je američki književnik Donald E. Westlake napisao i 1962. godine objavio pod pseudonimom Richard Stark, poznat kao prvi iz serije o Parkeru, odnosno kao predložak za nekoliko zapaženih filmskih ekranizacija.

Protagonist romana je Parker, profesionalni kriminalac čija su specijalnost oružane pljačke, i koga nakon posljednje akcije, kojoj je meta bio novac namijenjen ilegalnom krijumčarenju oružja, ustrijeli vlastita supruga Lynn i pobjegne sa njegovim partnerom Malom Resnickom. Radnja prikazuje kako se Parker, koji je preživio ranjavanje, oporavi i krene tražiti izdajničku suprugu i Mala, ali i uporno tražiti dio novca od pljačke od Malovih poslodavaca iz velike i moćne kriminalne Organizacije.

Westlake je originalno zamislio *The Hunter* kao zaokruženu cjelinu, ali je, na nagovor izdavača, izmijenio završnicu, te tako omogućio da se protagonist pojavi u još 27 nastavaka.

*The Hunter* je bio ekraniziran ukupno tri puta. Prva i najpoznatija ekranizacija je *[[Point Blank (film)|Point Blank]]* iz 1967. godine, gdje je glavni lik tumačio Lee Marvin. Druga verzija, iz 1967. godine, je *[[Payback (film, 1999)|Payback]]* sa Melom Gibsonom u glavnoj ulozi. Treća verzija je snimljena 2013. također pod naslovom *[[Parker (film, 2013)|Parker]]* i sa Jasonom Stathamom u glavnoj ulozi.
La Fille aux yeux d'or (film)

***La Fille aux yeux d'or*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1961. u režiji Jean-Gabriela Albicoccoa. Temelji se na istoimenom romanu Honorea de Balzaca, s time da je radnja premještena u suvremeno doba. Protagonist, čiji lik tumači Paul Guers je modni fotograf i uspješni zavodnik, koji postaje opsjednut lijepom djevojkom (čiji lik tumači Marie Laforêt), a još više time kada se kasnije ispostavi da je dijeli sa drugom ženom. *La Fille* je snimljen u stilu tada u Francuskoj izuzetno popularnog Novog vala.

## Uloge
* Marie Laforêt : La fille
* Paul Guers : Henri de Marsay
* Françoise Prévost : Éléonore dite Léo, Marquise de San-Réal
* Françoise Dorléac : Katia
* Jacques Verlier : Paul de Manerville
* Alice Sapritch : Madame Alberte
* Carla Marlier : Sonia
* Frédéric de Pasquale : Willy
* Guy Martin : Chabert
* Jacques Herlin : Un chauffeur de taxi
* Jean Vigne : Un chauffeur de taxi
* Andrés Soler : Le garçon de café
* Les « dévorants » : Roland Fleuri, Igor Galan, Jean Juillard, Gaston Meunier, Philippe Moreau, Jacques Porteret, Michel Puterflam, Sady Rebbot, J. Espijo, Thieblemont.

## Vanjske veze
*
Tout l'or du monde

***Tout l'or du monde*** () je francusko-italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1961. u režiji Renéa Claira. Radnja je smještena u jedno francusko selo koje lukavi poduzetnik (čiji lik tumači Philippe Noiret) namjerava otkupiti od mještana pod izgovorom da ga "vraća prirodi", dok je pravi motiv želja da se dočepa lokalnog izvora vode za koju se tvrdi da predstavlja eliskir mladosti. Protagonist, čiji lik tumači Bourvil, je stari seljak koji uporno odbija prodati zemlju. U filmu se Bourvil također pojavljuje u ulozi vlastitih sinova.

## Uloge

* Bourvil : Mathieu Dumont, le père et les deux fils : Toine et Martial
* Philippe Noiret : Victor Hardy, le promoteur
* Claude Rich : Fred, le secrétaire de Victor
* Alfred Adam : Jules, le chauffeur de Victor
* Yves Barsacq : Un photographe, avec des lunettes
* Robert Burnier : Le directeur du magazine
* Max Elloy : Le garde-champêtre
* Edouard Francomme : Un conseiller municipal
* Jean Marsan : Jack, le speaker
* Pascal Mazzotti : Léon Truc, le présentateur
* Michel Modo : Tony, le fiancé de Stella
* Claude Véga : Le metteur en scène
* Colette Castel : Stella, la vedette
* Annie Fratellini : Rose, la servante
* Nicole Chollet : La patronne du café
* Françoise Dorléac : Une journaliste
* Sophie Grimaldi : L'actrice
* Albert Michel : Le maire de Cabosse
* Catherine Langeais : La speakerine
* Georges Toussaint : Le sous-préfet
* Paul Bisciglia : Un photographe qui traite Le vieux Dumont
* René Hell : Le notaire
* Christian Marin : Un technicien T.V
* Max Montavon : Un automobiliste avec sa valise
* Jacques Ciron : Un automobiliste
* Robert Rollis : Un automobiliste lors de l'embouteillage
* Bernard Musson : Un automobiliste, à sa fenêtre
* Pierre Mirat : Un automobiliste, dans la décapotable
* Paul Préboist : Un pique-niqueur, qui relève B. Musson
* Jean Sylvain : Le garde du coffre
* Paul Mercey : Le gardien de la prison
* Jean-Pierre Zola : Le maquettiste
* Louis Viret
* Emmanuel Pierson
* Michel Chanier : Un figurant lors de la représentation
* Alix Bouvier : un figurant lors du discours avec le maire
* Odile Villaret : Une figurante
* Monique Walter : La figurante dans le bus à droite du guide

## Vanjske veze
*
Arsène Lupin contre Arsène Lupin (film, 1962)

***Arsène Lupin contre Arsène Lupin*** je francusko-italijanska crno-bijela kriminalistička filmska komedija snimljena 1962. godine u režiji Eduarda Molinara. Protagonist, čiji lik tumači Jean-Claude Brialy, je sin nedavno umrlog industrijalca koji doznaje kako mu je otac bio znameniti džentlmen-provalnik Arsene Lupin. Radnja prikazuje kako, u nastojanju da ispuni očevu oporuku i pronađe izgubljeno blago države Poldavije, preuzima Lupinov identitet, ali također otkriva kako ima polubrata (čiji lik tumači Jean-Pierre Cassel), koji je profesionalni provalnik i koji mu sticajem okolnosti pravi probleme.

## Uloge
* Jean-Claude Brialy : François de Vierne
* Jean-Pierre Cassel : Gérard Dagmar
* Françoise Dorléac : Nathalie Cartier, la jeune journaliste
* Geneviève Grad : Catherine, la princesse de Poldavie
* Jean Le Poulain : le préfet de police
* Michel Vitold : baron von Krantz
* Anne Vernon : Madame de Bellac
* Daniel Cauchy : Charly
* Jean-Marie Proslier : M. de Bellac
* André Badin : le chroniqueur mondain débutant
* Gregori Chmara : Basile
* Yvonne Clech : Mme de Vierne
* Madeleine Clervanne : Cécile Borel
* Paul Demange : M Puisette
* Mary Marquet : Élisabeth de Poldavie
* Henri Garcin : Hans + voix d'Arsène Lupin enregistrée sur disque dans le bureau du notaire (non crédité)
* Henri Virlogeux : Ganimard
* Robert Arnoux : Hector Martin
* Hubert Deschamps : le ministre
* Fernand Fabre : M. de Vierne
* Pascal Mazzotti : le commissaire de Dieppe
* Hubert de Lapparent : le croque-mort
* Gérard Darrieu : un matelot
* Jacques Herlin
* Jacques Mancier : le gouverneur
* Charles Millot : le docteur
* Jean-Jacques Steen : le patron de la boîte de nuit
* Robert Burnier : Joseph, le majordome
* Alain Morat : le petit Michel
* Jean Sylvain : le clerc de notaire
* Guy Henry iliMarcel Bernier : le chauffeur du docteur
* Charles Bouillaud : le conducteur de locomotive
* Lucien Desagneaux
* Louis Saintève : un homme à l'inauguration
* Christian Brocard : un livreur de journaux
* Dominique Zardi : Albert, le barman
* Paul Bisciglia : un croque-mort
* Henri Lambert : un homme du docteur
* Henri Attal : un gangster à l'enterrement
* Jean Minisini : un gangster à l'enterrement
* Yvon Sarray : le commissaire priseur
* Jimmy Perrys : Léon, le taxi
* Paul Préboist

## Izvori


## Vanjske veze
*
Ljiljana Kontić

**Ljiljana Kontić** (Savinac, Kraljevina Jugoslavija, 7. septembar 1931 – Beograd, 17. jul 2005) bila je srpska filmska, televizijska i pozorišna glumica.

## Biografija
Završila je Akademiju za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu, a od 1964. godine je počela da radi u Narodnom pozorištu, gde je odigrala preko 30 uloga iz klasičnog i savremenog repertoara.

Veliku popoularnost je stekla ulogom Ljeposave u crnogorskoj televizijskoj seriji „Đekna još nije umrla, a ka' će ne znamo“. Godine 1989, zajedno sa Dragom Malovićem, svojim partnerom iz serije, na Filmskom festivalu u Nišu, izabrani su za glumački par godine.

Bila je supruga glumca Dragomira Bojanića Gidre. Sahranjena je, pored supruga, u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.

## Uloge

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1961. || Jerma || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1970. || Lilika || Đurđica
|-
| 1975. || Crvena zemlja || Milena Vranić
|-
| 1977. || Beštije || Butova žena
|-
| 1978. || Povratak otpisanih (TV serija) || Jankova žena
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1982. || 13. jul || Stevova majka
|-
| 1984. || Pazi šta radiš (Maturanti) || Jelenina majka
|-
| 1984. || Šta se zgodi kad se ljubav rodi || profesorka muzičkog 
|-
| 1986. || Majstor i Šampita || Majka Vuka
|-
| 1988. || Đekna još nije umrla, a ka' će ne znamo || Ljeposava
|-
| 1989. || Iskušavanje đavola || Punišina žena
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1999. || Nož || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2000.-te
|-
| 2003. || Povratnici || Anjina majka
|}

## Vanjske veze
*
Edin Cocalić

**Edin Cocalić** (Višegrad, 5. decembar 1987.) je bosanskohercegovački profesionalni nogometaš koji nastupa za Mechelen i nogometnu reprezentaciju Bosne i Hercegovine.

Karijeru je počeo u omladinskom timu Željezničara. Od 2006. do 2010. godine je nastupao za prvi tim Željezničara. U januaru 2010. godine potpisuje za Panionios. 17. januara 2012. prelazi u Maccabi Haifu gdje se zadržao do 2015. godine. Iste godine postpisuje za Mechelen.

Cocalić je nastupao za reprezentaciju Bosne i Hercegovine u nekoliko uzrasta U-17, U-19 i U-21. Za seniorsku reprezentaciju Bosne i Hercegovine je debitovao 28. marta 2015. godine protiv Andora.

## Nastupi za reprezentaciju

## Reference

## Vanjske veze
* Edin Cocalić na Soccerbase
Wavelength (film, 1967)

***Wavelength*** () je kanadsko-američki crno-bijeli eksperimentalni igrani film snimljen 1967. godine u režiji Michaela Snowa, koji se smatra jednim od najpoznatijih ostvarenja avanagardne kinematografije 1960-ih. Film se u potpunosti sastoji od jednog jedinog kadra koji pokazuje zbivanja u jednoj prostranoj sobi, a koju prate promjene u zvučnoj podlozi.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
*
La Gamberge

***La Gamberge*** () je francuska crno-bijela filmska komedija snimljena 1962. u režiji Norberta Carbonnauxa. Radnja prikazuje kako provincijska djevojka (čiji lik tumači Françoise Dorléac) napušta svog momka (koga glumi Jean-Pierre Cassel) kako bi sreću pronašla u Parizu, ali kako joj tamo život priredi niz iznenađenja.

## Uloge
* Jean-Pierre Cassel : Albert
* Françoise Dorléac : Françoise
* Arletty : la mère d'Albert
* Michel Serrault : Pétrarque
* Jean Poiret : Vieux, l'oncle
* Denise Gence : la directrice de l'institut Saint-Marc
* Hélène Dieudonné : la grand-mère
* Jean-Jacques Debout : le soupirant
* Régine : elle-même

## Vanjske veze
*
Turkijski savet

**Turkijski savet** (; kazaški: Түрік кеңесі; ; ) ili punim nazivom **Savet za saradnju turkofonih zemalja** je međunarodna organizacija čije su članice neke od turkijskih zemalja. Organizacija je osnovana 3. oktobra 2009. na sastanku u Nahčivan, glavnom gradu istoimene Autonomne Republike Nahčivan u sastavu Azerbejdžana. Generalni sekretarijat organizacije nalazi se u Istanbulu u Turskoj. Zemlje članice organizacije su Azerbejdžan, Kazahstan, Kirgistan i Turska. Preostale dve suverene turkijske države, Turkmenistan i Uzbekistan, formalno nisu članice organizacije zbog njihove politike neutralnosti, ali ih se smatra potencijalnim budućim članicama organizacije. Ideja o osnivanje organizacije potekla je od predsednika Kazahstana Nursultana Nazarbajeva 2006. godine.

## Mapa država članica

## Povezano
*Međunarodna organizacija turkijske kulture
*Turkijski narodi
*Turkijski jezici
*Srednja Azija
*Kavkaz
*Anatolija

## Reference

## Vanjske veze
*
Međunarodni aerodrom José Martí

**Međunarodni aerodrom José Martí** (španjolski: *Aeropuerto José Martí*; IATA: **HAV**; ICAO: **MUHA**), ponekad znan i po bivšem nazivu **Aerodrom Rancho-Boyeros**, međunarodni je aerodrom koji se nalazi 15 km jugozapadno od Havane, glavnog grada Kube. Aerodrom je glavno središte kompanija Cubana de Aviación, Aerogaviota i Aero Caribbean te bivše središte sovjetske kompanije Aeroflot za Latinsku Ameriku. José Martí je glavno kubansko zračno središte kako na međunarodnom tako i na domaćem planu, a godišnje kroz njega prođe nekoliko milijuna putnika. Ime je dobio u čast nacioanlnog heroja i pjesnika Joséa Martíja.

Tokom 60-ih, aerodrom je bio meta bombardiranja koje su izveli avioni B-26 u sklopu CIA-ine pomoći kubanskim disidentima koji su pokušali srušiti Fidela Castra. Kubancima je zabranjeno imati letjelice u svom vlasništvu kao i koristiti aerodrom za privatne ili komercijalne letove. Aerodrom smiju koristiti samo avioni u vlasništvu države. 

Aerodrom trenutno ima četiri putnička i jedan teretni terminal. Terminal 1 se uglavnom koristi za domaće letove. Terminal 2 je otvoren 1988. godine i to primarno radi čarter letova u Sjedinjene Države. Deset godina kasnije, točnije 27. travnja 1998., kanadski premijer Jean Chrétien i tadašnji predsjednik Fidel Castro otvaraju terminal 3, koji se otad koristi za međunarodne letove. Kompanija Aerocaribbean koristi terminal 5. 

Danas, kompanija Copa Airlines je strana kompanija s najviše slijetanja i polijetanja na aerodromu, oko 34 tjedno, odnonsno pet dnevno. Najčešći dolasci su iz Panama Cityja i Bogote. Aerodromom upravlja državna kompanija *[[Empresa Cubana de Aeropuertos y Servicios Aeronáuticos]]*.