open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nekropole sa stećcima u Lipi

**Nekropole sa stećcima u Lipi**, naselje Lipa, opština Tomislavgrad, Bosna i Hercegovina.
Nekropola je i nacionalni spomenik BiH. 
## Lokacija
U istočnom kraju Duvanjskog polja, nalazi se selo Lipa. Od središta Tomislavgrada udaljeno je oko 12 km u pravcu jugoistoka. Na udaljenosti od 1 km u pravcu jugoistoka od središta naselja Lipa nalaze se nekropole sa stećcima, raspoređene na tri lokacije. Nadmorska visina nekropole sa stećcima na lokalitetu katoličkog i pravoslavnog groblja je 928 m nv.
## Opis
Na tri lokacije – Lipa I, II i III – ukupno su evidentirana 353 grobna mjesta sa 346 nadgrobnika – 335 stećaka i 11 krstova – i 7 grobnih mjesta bez nadgrobnika. Od ukupnog broja stećaka najveći broj su ploče – 290, zatim sanduci – 42 i sljemenjaci – 3 primjerka. Ukrašeno je pet stećaka i šest krstača (lokalitet Lipa I – tri stećka br. 3, 6 i 32; šest krstača br. 2, 3, 6, 7, 9 i 11. i lokalitet Lipa III – dva stećka, br. 1 i 10.). Njihovi ukrasni motivi su: jabuke, krugovi sa rozetama, tordirano uže, obični krstovi, krst sa kružnim vijencima, krst sa kružnim završecima, stilizirani krstovi, štit, mač, bordura od kosih paralelica, friz od niza poluelipsa sa tačkicama, polumjesec i rozeta. Ukrasi su rađeni tehnikom reljefnog ispupčenja i udubljenja.

Za jedan stećak se veže tvrdnja da je dovezen iz Male Čvrsnice, preko čitavog polja Svinjače sa udaljenosti od preko 10 km. Navedena tvrdnja je sadržana i u pjesmi koja glasi:

*Stećak vukla Marta*

*na svog brata Marka,*

*miseca veljače,*

*priko polja Svinjače.*

*Vuklo sto volova,*

*izilo se sto ovnova*.

## Literatura
* Šefik Bešlagić, Sarajevo: “Veselin Masleša“, 1982. STEĆCI – KULTURA I UMJETNOST

## Reference
Nekropola stećaka Barzonja

**Nekropola stećaka Barzonja**, opština Tomislavgrad,  Bosna i Hercegovina. Nekropola je i nacionalni spomenik BiH. Nacionalni spomenik čini nekropola sa 64 stećka.

## Historija
Na lokalitetu Barzonja su pronađeni tragovi otvorenog praistorijskog naselja. Na lokalitetu Podjelinak  je gradina, naselje malih dimenzija (50X25 m), a pronađeni su komadići zemljanih posuda i žrvnjeva, najvjerojatnije iz bronzanog i željeznog doba. Na lokalitetu Sesaruša, ostaci praistorijske gradine (85X85 m) i rimske utvrde obilovali su arheološkim materijalom koji upućuje na bronzano, željezno i rimsko doba.

Kamene gomile su registrirane na lokalitetima Hrbine-Risovac. Slučajni nalazi novca, dvije grčke drahme Dyrrachiuma (229. – 100. godine p.n.e.) i drahma Apolonije (229. – 100. godine p.n.e.) sa nalazišta Bare svjedoče o robnonovčanom gospodarstvu krajem željeznog doba.

Na nalazištu Bare je pronađen rimski novac Galijena (253.-268.) i Aurelijana (270.-275.)(4).

Istorijski podaci o ovom kraju u srednjovjekovnom periodu vrlo su oskudni. Blidinje je pripadalo Drežnici, u sastavu župe Večerići (Večenike) u Humskoj zemlji. Od 1325. godine Blidinje je u sklopu Bosne kojom je upravljala loza Kotromanića. U Drežnici živio je bosanski plemić Mastan Bubanjić.

## Lokacija
Nekropola Barzonja je udaljena od Blidinjskog jezera oko 1000 m, prema zapadu. Nalazi se u prirodnom ambijentu, sa lijepim pogledom na jezero i okolna uzvišenja. Osim makadamskog puta koji nekropolu dijeli na južni i sjeverni dio i obližnjih niskih kamenih ograda, u neposrednoj blizini nema nikakve gradnje.

## Opis
Nekropola sa stećcima je presječena na dva dijela starim makadamskim putom koji vodi prema Svinjači. Stećci su podijeljeni u tri grupe. Jednu grupu čini deset stećaka lociranih na uzvišenju u krajnjem, južnom dijelu nekropole. Druga grupa zauzima središnji, zapadni dio nekropole i prostire se uz put.  Najveći broj stećaka (ukupno 49) nalazi se sjeverno od puta.

Nekropola se sastoji od ukupno 64 stećka. Od toga 3 su sljemenjaka, 16 je sanduka i 45 ploča. U neposrednoj blizini je nekoliko dislociranih stećaka ili fragmenata koji su iskorišteni u kamenim ogradama.

Jedanaest stećaka je ukrašeno. Motivi su: rozeta, krst, dio štita, bordura sa spiralama, žensko kolo i vrpca.

## Literatura
* Šefik Bešlagić, Sarajevo: “Veselin Masleša“, 1982. STEĆCI – KULTURA I UMJETNOST
* Marko Vego,  Sarajevo: Izdanje Zemaljskog muzeja, knjiga III, 1964.Zbornik srednjovjekovnih natpisa Bosne i Hercegovine.
## Reference
Kitty (CSI: Crime Scene Investigation)

***Kitty*** je 316. epizoda, odnosno 21. epizoda 14. sezone TV-serije  i temelj (odnosno backdoor pilot) za TV-seriju **. Prvi put je prikazana na programu američke TV-mreže CBS 30. aprila 2014. godine. U njoj je prvi put prikazan rad FBI-jeve Odseka za Sajber hakovanje iz Washingtona. U ovoj epizodi je upoznat jedan od glavnih likova iz serije , Ejveri Rajan. Scenario za epizodu su pisali tvorci serije  Anthony E. Zuiker, Ann Donahue i Carol Mendelsohn a režirao ju je Eagle Egilsson. 

Radnja prikazuje kako istražitelji istražuju ubistvo supruge istaknutog vlasnika kazina povezanog sa sajberom i dobijaju pomoć od visokotehnološke kriminalističke divizije FBI-ja.

## Vanjske veze
*
Veliki i Mali Han

**Nekropola sa stećcima Veliki i Mali Han**,  naselje Lištani, opština Livno,  Bosna i Hercegovina. Livanjska opštna bila je među četiri opštine s najviše stećaka u Bosni i Hercegovini. Nekropola je i nacionalni spomenik BiH.  Nacionalni spomenik čine tumulus na kojem su grobovi i 84 stećka (Veliki Han sa 25 stećaka i Mali Han sa 59 stećaka.

Prapovijesni tumulus i nekropola sa stećcima Veliki i Mali Han, smještena je u selu Lištani, koje je udaljeno 20 km zračne linije sjeverozapadno od Livna.

Nekropola Mali Han je smještena na zemljanom tumulusu radijusa oko 60 m i broji 59 stećaka. Tumulus je blago izdignut iznad razine terena za cca 1,0 m zatravnjen je i na njemu nisu uočeni tragovi nekog drugog materijala osim zemlje. Nije arheološki istražen niti ima vidljivih artefakata.

Nekropola sa stećcima Veliki Han, udaljena je oko 100 metara južno od nekropole Mali Han, smještena na sasvim blagom uzvišenju od cca 80 cm (mogućem zemljanom tumulusu sa radijusom od oko 30 m) i broji 25 stećaka.
## Literatura
* Šefik Bešlagić, Sarajevo: “Veselin Masleša“, 1982. STEĆCI – KULTURA I UMJETNOST
* Šefik Bešlagić, Sarajevo: Veselin Masleša, 1971. STEĆCI, KATALOŠKO-TOPOGRAFSKI PREGLED
* Marko Vego,  Sarajevo: Izdanje Zemaljskog muzeja, knjiga III, 1964.Zbornik srednjovjekovnih natpisa Bosne i Hercegovine.
## Reference
Instrument

**Instrument** (od latinskog: *Instrumentum* - *Instruere* = urediti, podučiti) je naprava, alat, oruđe, pomoćno sredstvo koje služi da se lakše, bolje i preciznije obavi neki rad ili funkcija, pa tako ima mjernih, kirurških i optičkih instrumenata. U društvenom pogledu govori se o logičkim instrumentima, ali i o instrumentima mira, vlasti, države i sličnim stvarima.

U prenesenom značenju, instrument može biti osoba kojom se netko koristi da bi postigao vlastite ciljeve.

## Karakteristike

### Nauka i tehnika

U nauci i tehnici - instrumenti su fino i precizno izrađeni (često vrlo komplicirani) uređaji i pribor za naučna istraživanja ili tehničke radove, pa tako ima električnih, geodetskih, optičkih i navigacijskih instrumenata.

### Medicina

U medicini - instrument je predmet koji se koristi kod pretraga, kao kašika za potiskivanje jezika pri pregledu grla, ogledalo kod pregleda grkljana, lijevčić za pregled uha, endoskopi kod pregleda dušnika, želuca, crijeva i sličnih unutrašnjih organa.

Instrumenti se koriste i kod izvođenja kirurških zahvata, od noža i škara za rezanje, do pinceta za pridržavanje, kuka za širenje tkiva, sondi za ispitivanje okoline, raznih hvataljki, štipaljki, igla za zatvaranje i podvezivanje krvnih žila, do igli, držača igli i kopči za šivanje tkiva.

Kod operacija kostiju koriste se dlijeta, pile, čekići, turpije i slična sredstva.

Kod operacija na srcu, mozgu, sitnim krvnim žilama i živcima koriste se specijalni instrumenti.

Stomatolozi se koriste različitim svrdlima, kliještima i sličnim instrumentima koji se najčešće  izrađuju od nehrđajućih materijala, koji se prije operacije moraju se sterilizirati.

### Muzika

U muzici su to razni muzički instrumenti, ali i glas pjevača, dakle sva sredstva kojim se proizvodi muzika.

### Prava

U pravu se to odnosi na dokumente kao što su vlasnički list, obaveznica i ugovor.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Instrument''
Crkva Uspenija Presvete Bogorodice u Livnu

**Crkva Uspenja Presvete Bogorodice** u opštini Livno je crkva Srpske pravoslavne crkve i pripada eparhiji bihaćko-petrovačkoj. Crkva je proglašena za nacionalni spomenik BiH. Nacionalni spomenik sastoji se od: crkve, crkvenog dvorišta sa ogradnim zidom, te pokretne imovine koju sačinjavaju:
* Zbirka od 84 ikone:
* Plaštanica, nepoznati domaći slikar, 20. vijek, ulje na platnu, 93,5 x 72&nbsp;cm, slikana površina: 69 x 48;
* Zbirka predmeta izrađenih od metala
* Sveštenik crkve je protojerej Predrag Crepulja
*
*

## Lokacija
Nalazi se u centru grada Livna.

## Historija
Izgradnja crkve je počela 1859. Nakon završetka izgradnje, pravoslavni vjernici su crkvi poklonili: bogoslužbene knjige, ikone, odežde i druge potrebne predmete, a pojedinci su donosili ili naručivali ikone iz Rusije, Jeruzalema, Hilandara i Svete Gore, iz Venecije i primorskih gradova. Poklone su novoj crkvi slale crkvene opštine i pojedinci iz Sarajeva, Mostara i drugih bosanskohercegovačkih gradova. Na taj način je crkva Uspenija presvete Bogorodice stekla jednu od najbogatijih zbirki ikona u Bosni.

Tokom II svjetskog rata, crkva je opljačkana i djelomično oštećena, a parohijski dom bombardovan. Matice, domovnici, crkvena arhiva i biblioteka su uništeni. Novi parohijski dom izgrađen je 1968. godine. Crkveni toranj je renoviran 1979. godine. Avgusta 1991. godine, kosti preko 1.200 srpskih žitelja livanjskog kraja, ubijenih u II svjetskom ratu, izvađene su iz hercegovačkih jama i vrtača i sahranjene u kripti Spomen-kosturnice Svete Marine-Ognjene Marije, sagrađene pored crkve. U posljednjem ratu u Bosni, spomen kosturnica je minirana, pokradena, materijalni dokazi o ustaškim zločinima uništeni, a mošti oskrnavljene i razbacane.

Crkva je devastirana i zapaljena na Vidovdan, 28. juna 1992. godine. Izgorio je zvonik, a bogatu zbirku umjetničkih i crkvenih dobara, sačuvao je od uništenja župnik livanjski, fra Marko Gelo. Sve su to franjevci čuvali u samostanu Gorica i vratili 2000. godine, kada je crkva obnovljena.

## Opis
Crkva je jednobrodna bazilika, sa ulaznom pripratom, naosom i oltarskim prostorom, pravougaone osnove, vanjskih dimenzija 18,90 x 11,50 metara.

## Reference

## Literatura
* Ljiljana Ševo - Pravoslavne crkve i manastiri u Bosni i Hercegovini do 1978. godine, Biblioteka Baština, Banja Luka, 2002.
Župna crkva Bezgrešnog začeća u Vidošima

**Crkva Bezgrešnog začeća u Vidošima**, opština Livno, Bosna i Hercegovina, je katolička crkva.  Proglašena je za nacionalni spomenik BiH. Nacionalni spomenik sastoji se od objekta crkve i pokretnog naslijeđa koji čine glavni oltar i dvije slike Gabrijela Jurkića.

## Lokacija
Župna crkva Bezgrešnog začeća se nalazi u selu Vidoši, udaljenom 6 km južno od Livna, na brdu Tušnica, na nadmorskoj visini od 833 metra.

## Historija
Polovinom 18. vijeka franjevci su u Vidošima izgradili drvenu kolibu koja je služila za obavljanje vjerskih obreda. Uz kolibu se nalazio župni stan koji je izgorio 29. aprila 1802. godine zajedno sa crkvenom arhivom. Novi župni stan, nazvan stara kapela, izgrađen je od strane fra Mije Čuića iste godine. Fra Lovro Karaula je taj župni stan 1833. godine preuredio u crkvu ozidanu kamenom.

Nova crkva, građena od čvrstog materijala sa dozvolom osmanske uprave, blagoslovljena je za Veliku Gospu 08. decembra 1856. Godine. Zvonika u današnjem obliku, izgrađen je 1902. godine.

## Opis
Župna crkva Bezgrešnog začeća u Vidošima pripada tipu jednobrodnih kamenih crkvi sa polukružnom apsidom i kamenim zvonikom.
## Literatura
* Karaula, Marijan i drugi autori. Župa Vidoši, u povodu 150. obljetnice blagoslova  župne crkve. Livno: Župni ured Vidoši,  2007.
* 
## Reference
Nacionalni pomorski muzej, Greenwich

**Nacionalni pomorski muzej** (engleski: *National Maritime Museum*) bavi se pomorskom historijom Velike Britanije. Muzej se nalazi na južnoj obali rijeke Temze u Greenwich Parku (borough Greenwich), na jugoistoku Metropolitanskog Londona.

## Opis i historija
Nacionalni pomorski muzej zapravo zauzima tri zgrade. Glavnu zgradu dvorac poznat kao Kraljičina kuća, projektirao je Inigo Jones i dovršio 1635. za Henriettu Mariju, ženu kralja Charlesa I. Taj dvorac podignut je na temeljima nekadašnje tudorovske kraljevske palače Placentia, u kojoj je rođena kraljica Elizabeta I. Tokom 19. vijeka dograđena su mu dva krila nakon što je u njega useljena škola za siročad mornara. Kompleks je dodatno proširen kad se u njega uselio Kraljevski vojno-pomorski koledž.

Muzej je osnovan 1934. nakon usvajanja zakona u Parlamentu Ujedinjenog Kraljevstva, a nakon obnove zgrada od 1933. do 1935. otvoren je za javnost 1937. U parku se nalazi i Kraljevski opservatorij, koji je također dio Pomorskog muzeja. Opservatorij je osnovao Charles II 1675., on je poznat kao početni **0∘** meridijan geografske dužine.

Muzej ima vrlo raznolike i velike kolekcije, od fundusa modela brodova i njihovih nacrta iz 17. vijeka, do kolekcije čamaca iz prahistorije, ali najviše onih izrađenih tokom 19. vijeka i kasnije. Uz to ima i finu kolekciju navigacijskih i astronomskih instrumenata od globusa do kronometara. Muzej ima posebno finu kolekciju nizozemskih i britanskih djela posvećenih pomorstvu, među njima 1.400 umjetničkih crteža iz 17. vijeka Willema van de Veldesa Starijeg i Willema van de Veldesa Mlađeg. Uz to ima i puno djela primijenjene umjetnosti i memorabilija i velik arhiv, sa puno fotografija filmova.

Neke od najvrednijih slika su izložene u Kraljičinoj kući među inima djela; Sir Peter Lely, Sir Anthony van Dyck, Lelya, van Dycka, Hogartha, Reynoldsa i Turnera. Muzejski postav se uglavnom drži kronološkog reda, s naročitim akcentom na ličnosti kao što su Horatio Nelson i James Cook, iKraljevski opservatorij ima puno historijskog materijala o svom radu. Nacionalni pomorski muzej dio je lokaliteta **Pomorski Greenwich**, koji je 1997. upisan na UNESCO-vu listu mjesta svjetske baštine u Evropi.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice muzeja
Stećak u Baljvinama

**Stećak u Baljvinama**, opština Mrkonjić Grad,  Bosna i Hercegovina. Nekropola je i nacionalni spomenik BiH.  

## Lokacija
Naselje Baljvine nalaze se pod planinom Čemernicom, visoko iznad kanjona Vrbasa kod Crne Rijeke, udaljeno od Mrkonjić-Grada oko 15 km  na sjeveroistok. Položaj Baljvina reljefom je izolovan od saobraćajnica, a u blizini puta Banjaluka- Jajce. Stećak se nalazi usred zaseoka Kocelji, selo Donje Baljvine,

## Opis
O stećku nema pisanih podataka. Potiče iz perioda XIV-XV vijeka.

Stećak je ograđen, stoji usamljen na kraškoj livadi-pašnjaku velikoj 3 hektara. Okolo  su kuće i makadamski put. Zato mještani kažu da stoji  "na srid sela", i vjerovatno ga zato posebno tretiraju, tj. štite. Mještani govore "čuči na srid sela od kako je Boga i svita, pa neka ga i sad...". Njihov iskaz svjedoči o njegovoj drevnosti i nejasnom strahopoštovanju koje kod mještana izaziva.

Stećak je u obliku  sanduka dimenzija:1.6x0.70x1.25 m, pri dnu malo sužen. Isklesan je od tvrdog lokalnog krečnjaka.

Orijentisan je dužom osom u pravcu zapad-istok. Duže strane su ukrašene: južna - velikim, skoro zatvorenim prstenom "polumjeseca". Sjeverna strana je ukrašena istim motivom polumjeseca, nešto manjim od onog na južnoj strani. U istočnom gornjem uglu je mala rozeta. Ukrasi su precizno isklesani u plitkom reljefu na gornjoj polovini stećka.
 
## Literatura
* Šefik Bešlagić, Sarajevo: “Veselin Masleša“, 1982. STEĆCI – KULTURA I UMJETNOST
* Šefik Bešlagić, Sarajevo: Veselin Masleša, 1971. STEĆCI, KATALOŠKO-TOPOGRAFSKI PREGLED
* Marko Vego,  Sarajevo: Izdanje Zemaljskog muzeja, knjiga III, 1964.Zbornik srednjovjekovnih natpisa Bosne i Hercegovine.

## Reference
Pinceta

**Pinceta** (od francuskog: *pincette*) je vrsta alata, za hvatanje i pridržavanje malih predmeta ili takvih koji se ne smiju doticati prstima.

## Karakteristike

Pinceta je formirana od dvije elastične poluge međusobno spojene sa jedne strane svojim krajevima.
 
U medicini se koristi anatomska pinceta, poprečno izbrazdana pri vrhu i kirurška nazubljena pinceta za pridržavanje tkiva i organa.

Filatelisti se koriste pincetama kod hvatanja maraka, a kozmetičari za čupanje dlačica.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Pinceta''
Stećci u Banovići Selu

**Stećci u Banovići Selu**,  opština Banovići,  Bosna i Hercegovina. Stećci su nacionalni spomenik BiH.   Nacionalni spomenik čine dva stećka.

## Lokacija
U Banovići Selu, 12 km zapadno od grada, uz savremeno muslimansko groblje i spomenik palim borcima iz II svjetskog rata, nalaze se dva nadgrobna spomenika iz srednjeg vijeka. Po jednom od njih, stećku Božićka Banovića, grad je dobio ime. Na ovu lokaciju stećci su preneseni sa svoga izvornog mjesta radi eksploatacije Rudnika mrkog uglja Banovići. Stećci stoje na krajnjem zapadnom dijelu uzvišenja.

Usora i Soli se spominju u titulama bosanskih vladara sve do propasti bosanske države. Župa Dramešin(a), koja je pripadala oblasti Soli, spominje se u natpisu na stećku Božićka Banovića, u Banovići Selu. Stećak se okvirno može datirati u drugu polovinu 14. stoljeća.

## Opis
 
Stećak Božićka Banovića je po obliku sljemenjak sa postoljem. Dimenzije postolja su 2,20 x 1,00 x 0,20 m, a sljemenjaka 1,81 x 0,75 x 0,67 m. Kvalitetno je obrađen. Orijentiran je u smjeru zapad – istok. Ukrašen je i ima natpis. Ukrasni motivi su tordirana vrpca na rubovima  i dvostruka spirala sa rozetom na istočnoj čeonoj strani. Na bočnoj strani je natpis u pet redova, na bosanskoj ćirilici. Transkripcija u cjelosti glasi:

*Ovdje leži Božićko Banović, na svojoj plemenitoj zemlji i na Dramešini, a postaviše (stećak) Hlapac i ja Bogdan i ja Rajko s braćom.*

Natpis je dobro očuvan i čitljiv. Ovo je zasada najstariji, srednjovjekovni izvor u kome se spominje župa Dramešina.
Drugi stećak je takođe sljemenjak sa postoljem. Ukrasni motivi su isti – tordirana vrpca na rubovima i dvostruke spirale sa rozetom na obje čeone strane. Na bočnim stranama nema nikakvih ukrasa. Sjeverna strana stećka je oštećena.

## Literatura
* Šefik Bešlagić, Sarajevo: “Veselin Masleša“, 1982. STEĆCI – KULTURA I UMJETNOST
* Šefik Bešlagić, Sarajevo: Veselin Masleša, 1971. STEĆCI, KATALOŠKO-TOPOGRAFSKI PREGLED
## Reference
St. James’s Palace

**St. James’s Palace** (prevedeno *Palača sv.Jakova*) je ime najstarije londonske rezidencije engleskih monarha u ulici Pal Mall u Boroughu City of Westminster.

## Historija
Kraj oko Parka St. James bio je mjesto gdje se za srednjeg vijeka nalazila bolnica za gubavce. Kralj Henry VIII kupio je 1531. taj teren da sagradi palaču i groblje (danas je to mjesto gdje se nalazi Green Park, zbog tog je proveo drenažu tla i naselio ga jelenima. Blizina Westminsterske opatije, Whitehalla i Londonskog Citya ubrzo je pretvorila palaču u najomiljeniju i najfrekvenniju rezidenciju kraljevske porodice, a to se nastavilo i za vladavine monarha iz dinastije Tudor i Stuart.

U toj palači je umrla Mary Tudor, a Elizabeta navodno čvrsto spavala dok je se španjolska Nepobjediva armada približavala La Manchu. Tu je kralj Charles Stuart proveo svoju posljednju noć prije nego što je pogubljen. Njegov veliki rival Oliver Cromwell toliko je prezirao tu palaču da ju je htio pretvoriti u zatvor, ali ga je smrt spriječila u tom.

Palača je svoje najslavnije dane imala početkom 18. vijeka, i to nakon što je Palača Whitehall izgorjela do temelja. Tad je postala glavna rezidencija monarhije sve dok drugi katastrofalni požar 1809. nije prisilio Georga III da se preseli u Buckinghamsku palaču. Palača je ubrzo nakon toga obnovljena, ali nikada više nije dosegla nekadašnji sjaj, od kad je kraljica Viktorija stupila na tron 1837., Buckinghamska palača postala je službena rezidencija Britanske monarhije.

Palača St. James se danas uglavnom koristi za prijeme, vjenčanja i slične državne ceremonije, ali i kao službena rezidencija stranih državnika kad dolaze u službeni posjet Ujedinjenom Kraljevstvu, iako tehnički često ne odsjedaju u njoj. Princeza Diana živjela je u palači jedno kratko vrijeme do razvoda 1996. godine, nakon kojeg se preselila u Palaču Kensington. Jedini član kraljevske porodice koji danas živi u palači je Princeza Anne.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Fotografije palače''
Palača Banqueting

**Palača Banqueting** (engleski: *Banqueting House*) je ime jedne od londonskih historijskih rezidencija engleskih monarha u Ulici Whitehall u Boroughu City of Westminster. Ta palača je jedini preostali dio od izgorjele Palača St. James, i prvi primjer paladijevske visoke renesanse u Engleskoj.

## Historija
Kad je stara palača Banqueting u Ulici Whitehall izgorila 1619., kralj James Stuart zatražio je od Inigo Jonesa da podigne novu, što je ovaj izveo od 1619. do 1622.
Ta palača u svom prizemlju ima samo veliki salon pa izgleda kao vitruvijevska bazilika, ali bez brodova, samo sa nizom stupova uz zidove koji nose stropne grede. 

Kad je 1625. Charles Stuart stupio na tron, naručio je od poznatog flamanskog slikara Rubensa, da mu oslika stropne panele, u čast njegova oca, za što mu je platio honorar od 3000 tadašnjih £. Alegorijski paneli postavljeni su na strop 1635.

Tako sjajno ukrašena Palača Banqueting ubrzo je postala omiljeno mjesto za prijem stranih dostojanstvenika. 
Kad je sredinom 17. vijeka završio engleski građanski rat, na platou ispred palače, pred nekoliko hiljada okupljenih ljudi pogubljen je Charles Stuart. Nakon tog se u palaču uselio Oliver Cromwell koji je u njoj živio do svoje smrti 1660.

Nakon njegove smrti na tron se vratio njegov sin Charles II. On je svoj prvi govor održao 29. maja 1660. upravo na mjestu gdje mu je pogubljen otac. Svake godine na tom istom mjestu održava se komemoracija u spomen na pogubljenje Charlesa Stuarta.

Posljednji veliki događaj koji se održao u Palači Banqueting, desio se nakon progonstva Jamesa II, kad je Williamu Oranskom tu ponuđena engleska kruna. No kad su netom okrunjeni kralj i kraljica odabrali da žive u Palači Kensington, palača je pala u nemilost. Četiri godine nakon što je umrla Mary, veliki požar zahvatio je zgradu. Nakon tog je naručen Christopher Wren da je preuredi u privatnu kapelu, kao takva funkcionirala je do 1890.

Britanska vlada otkupila je 1962. palaču i potpuno je obnovila. Danas se Palača Banqueting koristi u protokolarne svrhe kao prijemna dvorana za sastanke stranih dostojanstvenika.

Kako Palača Banqueting ima samo dvije kompletne fasade, to je navelo mnoge da pretpostave kako je ona trebala biti dio veće cjeline. Vjerojatno je tako i bilo, jer je Charles gotovo 20 godina nakon dovršetka palače, naručio od Jonesa da mu pripremi projekat za obnovu cijele Palače Whitehall. Ti nacrti čuvaju se u koledžu Worcester Univerziteta u Oxfordu i u dvorcu Chatsworth, oni spadaju među Jonesove najzanimljivije kreacije.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice palače
Stari grad Doboj

**Stari grad Doboj** je srednjovjekovni grad na području Usore, Doboja, Bosna i Hercegovina.

## Lokacija
Nalazi se na stjenovitom brijegu iznad doline rijeke Bosne, nasuprot ušću rijeke Spreče. Nešto južnije  je i ušće rijeke Usore u Bosnu.

## Historija
Sagrađen je u 13. ili u prvoj polovini 14. vijeka. Prvi put Doboj se spominje u pismu Dubrovčana od 28. 6. 1415. godine. U Doboju je 1449. godine postignut sporazum između bosanskog kralja Stjepana Tomaša i Ugarske o zajedničkom vojnom nastupu protiv Osmanlija. Sredinom 15. vijeka ovo podrušje bilo je poprište bosanske, mađarske i turske strane da bi konačno 1476. ušlo u sastav turske države.

Nakon Beogradskog mira 1739. godine osnovana je dobojska kapetanija. Po teritoriji i broju vojnika spadala je među male kapetanije. Grad je napušten 1851. godine.

Tokom Drugog svjetskog rata tvrđava u Doboju bila je adaptirana u savremeno ratno utvrđenje. Nijemci su južnu kulu, glavnu tabiju i plato gornje tvrđave adaptirali u savremene bunkere. Hala ispod glavne tabije prekrivena je betonskom pločom.

## Opis
Dobojska tvrđava sastoji je iz gornjeg i donjeg dijela utvrđenja. Konfiguracija terena uslovila je oblik utvrđenja nepravilne trougaone osnove. Sjeverna strana je najbolje utvrđena.Gradski bedemi, dužine 70–80 m, spuštaju se niz najistaknutija “rebra” brda. Tokom vremena utvrđenje je pretrpjelo razne adaptacije. Cjelokupna površina utvrđenja iznosi oko 3600 m2. Plato gornjeg dijela utvrđenja koji je prvobitno bio krševit i strm, nasut i zaravnan u osmanskom periodu, kada se pojavila potreba za bastionima i podupiranjem bedema.

Gornji dio tvrđave, prvobitno sagrađeno srednjovjekovno utvrđenje, smješten je na vrhu kamene glavice. Sastoji se od glavne kule, cisterne, ekonomske zgrade ispod glavne kule, južne isturene kule i obziđa. Od prvobitnih spoljnih bedema na samom vrhu tvrđave sačuvan je samo sjeverozapadni ugao, kasnije pretvoren u bastion, i sjeverni dio zapadnog bedema. Srednjovjekovni bedemi prvobitnog utvrđenja debeli su oko 1 m. Svi vanjski prvobitni bedemi još su u periodu srednjeg vijeka ojačani. Južna kula je pretvorena u manji bastion šestougaone osnove. Nešto kasnije dozidan je obor na istočnoj strani, koji preuzima funkciju prednje linije odbrane.

U 18. stoljeću, funkciju prednje linije odbrane  dobijaju dograđeni spoljni dijelovi utvrđenja. Vanjski plašt tih bedema je visok, a sa unutarnje strane bedem je bio visine do oko jednog metra. Bedemi gornjeg dijela tvrđave su takođe ojačani. Unutar njih sagrađena je manja kula u sjeveroistočnom uglu, a paralelno sa njom na vanjskoj strani bedema dograđena je velika tabija. Sjeverozapadni ugao takođe je adaptiran u veliku tabiju. Uz glavnu kulu sagrađena je manja barutana zidova debelih 1,5 m. Sjeverni zid i tabije imali su otvore za topove. Na istočnom zidu napravljen je tajni prolaz.

Stari grad Doboj je nacionalni spomenik BiH.

## Literatura
* Hamdija Kreševljaković, Naše starine I, Sarajevo, 1953, 7-45. - Stari bosanski gradovi
* Zdravko Kajmaković, -STARI GRAD DOBOJ — KONZERVATORSKI RADOVI 1962. GODINE

## Reference

## Vanjske veze
* Stari grad Doboj
* Stari grad Doboj
Stari grad Dubrovnik

**Stari grad Dubrovnik** naziv je za srednjovjekovnu tvrđavu na području naselja Višnjica, opština Ilijaš, Bosna i Hercegovina. Proglašen je za nacionalni spomenik BiH.

## Lokacija
Sagrađen je na brdu Hum, na nadmorskoj visini 882 metra, iznad ušća potoka Zenika u rijeku Misoču, oko 10&nbsp;km. od Ilijaša.        
## Historija
U 13. stoljeću područje između Sarajevskog i Visočkog polja pripadalo je staroj bosanskoj župi Vidogošći-Vogošći, u kojoj je Dubrovnik, zajedno sa podgrađem, glavni politički centar ove župe.

Nema preciznih podataka o nastanku grada. Prema predanju, Dubrovčani su ovdje topili srebrnu i željeznu rudu i podigli grad uz odobrenje Kulina bana.

Prvi put se spominje u zapisu Dubrovačke kancelarije (*Diversa Cancellariae*) u kojem se govori o prevozu robu  i do mjesta zvanog “Doboruonich”. Grad je pripadao bosanskom Mirkovići (vlastela)knezu Batiću, iz doba kralja Tvrtka II, o čemu svjedoči stećak sa natpisom iz Kopošića.

Bosanski Dubrovnik se spominje i u ugovoru iz 1503,između ugarskog kralja Vladislava i Osmanlijskog carstva.

Bobovac i Visoki su pali pod osmanlijsku upravu 1463. godine i pretpostavlja se da je tada osvojen i Dubrovnik. U doba sultana Mehmeda II, grad je imao posadu sa dizdarom. Posada je bila u gradu do 1655. godine.

## Opis dobra
Tvrđava je nepravilnog oblika i prilagođena konfiguraciji terena. Podignuta je na zaravni koja se postepeno spušta prema rječicama. Mjesto je pogodno za odbrambene svrhe. Na koti Stup bila je detaširana kula-stražara koja je bila uobičajena kao sastavni dio srednjovjekovnog odbrambenog utvrđenja.

Sastojala se iz dva dijela. Gornji, glavni dio utvrđenja, dužine je 72 m, širine od 5-17,5 m, ukupne površine 902 m2. Prosječna debljina zidova je 1,40 m, na nekim mjestima i do 1,50 m. Zidovi zidani su od prirodnih, krečnjačkih ploča lokalnog kamena i samo sa vanjske strane pritesani kako bi zid bio nešto ravniji. Na istočnom kraju je kula kružne osnove prečnika 7,5 m , a na sjevernom zidu su dvije četverougaone kule. Uz južni zid je također jedna isturena četverougaona kula 7x6 metara, a uz njen zapadni zid je prislonjena jedna prostorija nepoznate namjene (dimenzija 9x5 m). Otprilike na sredini grada je bunar, istesan u stijeni i ograđen velikim kamenjem. Unutar gradskih zidina konstatirani su ostaci temelja još nekih zidova.  Do danas na Starom gradu Dubrovniku nije bilo konzervatorsko-restauratorskih radova, ali se planiraju.

Jugozapadno od grada, pod tabijom je toponim Varoš. Kod mještana je također živa tradicija da se tu, ispod grada, nalazila varoš. Sada nema nikakvih tragova na tom mjestu.

## Literatura
## Reference

## Vanjske veze
* http://www.ilijas.ba/index.php?option=com_content&view=article&id=600:nacionalni-spomenik-stari-grad-dubrovnik
* http://visoko.co.ba/tag/stari-grad-dubrovnik-kod-ilijasa/ 
* http://www.klix.ba/magazin/kultura/blago-koje-ne-cuvamo-srednjovjekovni-grad-dubrovnik-kod-ilijasa-krije-brojne-legende/160417061 Stari grad Dubrovnik
* http://stanak.org/bs/vijest.php?id=36
St. James’s Park

**St. James’s Park** (prevedeno *Park [[Jakov Pravedni|sv. Jakova]]*) je ime jednog od kraljevskih parkova u londonskom Westminsteru.

Premda mali, ima svega 23 hektara, po mnogima je to naljepši londonski park, okružen sa svih strana znamenitostima, od Palače St. James, Horse Guards Parade, Buckinghamske palače do Westminsterske palače.

## Historija
St. James je najstariji londonski kraljevski park, podigao ga je kralj Henry VIII 1536. istovremeno kad i Palaču St. James na zemljištu gdje se za srednjeg vijeka nalazila istoimena bolnica za gubavce. Zbog tog je proveo drenažu tla i naselio ga jelenima, a podigao je i groblje (danas se na tom mjesto nalazi Green Park).

Zatim je većina stabala posječena a njegov nasljednik James Stuart je uredio neke manje vrtove, među njima i mali zoološki vrt i avijarij (ptičarnik). Nakon njega njegov sin Charles II angažirao pejzažnog arhitekta André Le Notra, koji je uredio parkove Versajskog dvorca, da ga uredi, pa je sredinom 17. vijeka otvoren za javnost.

Kad je Charles II umro 1685. park je zapušten, i uskoro je postao omiljeno okupljalište prostitutki. Nakon tog je 1827. angažiran arhitekt John Nash da ga sredi, i odatad je takav do danas.

Kao park ima i jezero sa nevelikim Pačjim otokom poznat je po brojnim pticama, od plamenaca, pelikana, galebova, gusaka do pataka.

## Reference

## Vanjske veze

* ''St. James’s Park'' 
* ''St. James’s Park'' na portalu The Royal Parks
Predsjednik Adar

**Predsjednik Adar** () je izmišljeni lik iz američke science fiction televizijske serije  *[[Battlestar Galactica (1978 TV serija)|Battlestar Galactica]]*, a koga je tumačio Lew Ayres. Pojavljuje se u pilot-epizodi "Saga of a Star World" kao posljednji izabrani predsjednik Kvoruma Dvanaest.

## Fiktivna biografija

Oslanjajući se na savjet Grofa Baltara, Adar je naredio Kolonijalnoj floti da ne zauzme obrambene položaje nakon što upadne u zasjedu 1000 sajlonskih lovaca. Nakon što dozna da su istovremeno napadnuti i kolonijalni svjetovi, Adar umire mučen očajnom spoznajom o razmjerima vlastite pogreške na zapovjednom brodu, svemirskoj krstarici () *Atlantia*, tokom uništenja Dvanaest Kolonija.

Lik predsjednika Adara je dodatno prikazan u novelizaciji pilot-epizode, gdje se navodi da su on i Komandant Adama zajedno studirali na Kolonijalnoj akademiji te zbog sličnosti prezimena često pohađali ista predavanja.

Lik koji predstavlja analog predsjedniku Adaru u redizajniranoj seriji je Richard Adar.
Serina (Battlestar Galactica)

**Serina** je izmišljeni lik koji se pojavio u početnim epizodama originalne TV-serije ''Battlestar Galactica'', a koga je tumačila Jane Seymour.

Serina je poznata televizijska novinarka sa planeta Caprica, koja na početku trodijelne pilot-epizode (*[[Saga of a Star World]]*) izvještava o svečanosti potpisivanja mira kojim bi se trebao završiti hiljadujarenski rat između Dvanaest Kolonija i Sajlonaca. Tokom uništenja Dvanaest Kolonija uspjeva preživjeti zajedno sa svojim sinom Boxeyem (sudbina njenog muža i Boxeyevog oca nikad nije navedena), pronašavši utočište na svemirskoj krstarici *Galactica* uz pomoć kapetana Apolla.

U sljedečoj, dvodijelnoj, epizodi *[[Lost Planet of the Gods]]* Serina se zbližava sa Apollom i sa njime započinje ljuvavnu vezu, a također se kao dobrovoljac, usprkos Apollovog protivljenja, obučava za pilota "Vipera" i uspješno služi nakon što je tajanstvena bolest onesposobila redovne pilote. Serina se također "vezuje" (vjenča) za Apolla u ceremoniji koju vodi Komandant Adama. U istoj epizodi na planeti Kobol bude ranjena u zasjedi od sajlonskog centuriona te kasnije na *Galactici* umire od ozljeda. Apollo je duboko pogođen tim događajem te ga poručnik Sheba kasnije optužuje da prilikom akcija namjerno želi umrijeti.

## Pozadina

Serina je originalno bila zamišljena kao stalni lik u seriji, ali je Jane Seymour smatrala kako bi je redovni televizijski nastup previše sputao, odnosno spriječio da nastupa u cjelovečernjim filmovima. Zbog toga je odlučeno da se njen lik likvidira. U originalnoj verziji je Serina trebala umrijeti od trovanja hranom, ali su producenti zaključili da bi to bilo previše deprimirajuće za televizijsku publiku.

## Redizajnirana serija

Lik Serine je jedan od onih koji nema neposredni ekvivalent u redizajniranoj seriji. Najbliže tome je lik Shevon, koji predstavlja svojevrsni amalgam Serine i Cassiopeje, koja kao prostitutka pruža usluge Leeju Adami i s čijom se kćeri Payom on zbliži isto kao što se Kapetan Apollo zbližio sa Boxeyem.
Lucifer (Battlestar Galactica)

**Lucifer** je izmišljen lik sajlonskog robota iz originalne TV-serije ''Battlestar Galactica''. Glas mu je posudio Jonathan Harris.

Lucifer pripada Sajloncima serije IL, te se odlikuje šiljatom glavom, često nosi odjeću crvene boje i ima dva umjesto jednog oscilirajućeg crvenog oka.

Lucifer je dodijeljen kao pomoćnik Grofu Baltaru od strane sajlonskog Imperijalnog Vođe. Ispočetka prema Baltaru pokazuje entuzijazam, da bi poslije počeo sumnjati u ispravnost njegove strategije, a što se odražava kroz sarkastične komentare. Kada sretne sebi sličnog Sajlonca po imenu Specter, smatra ga ga infeiornom verzijom. U novelizacijama je to objašnjeno time da je Lucifer programiran tako da izaziva negativne reakcije od strane Baltara, kako bi što bolje mogao proučavati ljudsko ponašanje.

Lucifer nema neposredni ekvivalent u redizajniranoj verziji, ali se ponekad tumači da je inspirirao lik imaginarne Broj Šest koja stalno propituje postupke Gaiusa Baltara.
Nekropola stećaka Zabrđe

**Nekropola stećaka u Zabrđu**,  nalazi se opštini Kiseljak,  Bosna i Hercegovina.  Nekropola je  nacionalni spomenik BiH.

## Lokacija
Selo Zabrđe se nalazi u gornjem toku rijeke Lepenice, na južnom dijelu područja koje se danas naziva Lepenica. Ono obuhvata dio sliva te rijeke od Kiseljaka, na sjeveru, do sastavaka Crne Rijeke i Bioče, koje je formiraju. Samo selo nalazi se u dolini uz rijeku, a iznad je brdo Brdanjak. Na Brdnjaku, koji se nalazi između sela Zabrđa i Toplice, na aktivnom katoličkom groblju je nekropola stećaka.

## Historija
Predio u kojem su sela Zabrđe i Toplica nalazi se na južnom rubu područja  Lepenice. U ranom srednjem vijeku pa sve do XIV stoljeća  postojala je velika župa Lepenica, koja se prostirala na području današnjih općina Fojnica, Kreševo i Kiseljak. Bila je jedna od sedam župa u srednjoj ili gornjoj Bosni. Najstariji historijski podatak o župi Lepenici nalazi se u povelji ugarsko-hrvatskog kralja Bele IV iz 1244. godine, u kojoj se, između ostalog, potvrđuje bosanskom biskupu posjed “Rozil in supa Lepeniza, apud ecclesiam s. Michaelis”. Rotilj se nalazi oko 1,5&nbsp;km zapadno od Kiseljaka. U to vrijeme bila je ova župa u direktnom posjedu bosanskih banova, a do 1463. godine u direktnom posjedu dinastije Kotromanića.

## Opis
Prije 40-ak godina na groblju se nalazilo 17 stećaka. Danas ih ima 14 cijelih i jedan razbijen i pomjeren. Na spomeniku br. 2, sljemenjak sa postoljem, dimenzija 2x1,1x1,2 m; je grb i natpis velikog kneza bosanskog Radoja Radosalića Pribinića.

Sve prelomne linije na sarkofagu su ukrašene reljefno izvedenom tordiranom trakom. Na površini krova je  osmokraka rozeta koja je inače sastavni dio heraldičke kompozicije na pečatnjaku sa grbom Pribinića, nađenim u grobu kralja Tvrtka I u Milima.  Grb je na zapadnoj čeonoj strani, a natpis na južnoj bočnoj strani. Iznad grba je dio natpisa sa tri riječi (SE ZALMENIJE KNEZA).  Grb je optočen vijugavom trakom na kojoj iz udubljenih preloma niču po tri listića. U krugu su prikazani, okrenuti na lijevo, gornji dio tijela i glava vuka sa rastvorenaim ustima u kojima je isklesan donji red zuba, i snažno isplažen dugačak jezik. Prednje noge su snažne i ispružene. Ispod tijela je “jastučić” u vidu tordirane trake, a ispod njega je dio kacige ili dio grba sa plaštom čiji je kraj kitnjast i izvijen nagore. 
Natpis je pisan bosanskom ćirilicom. Počinje u polukrugu iznad grba na zapadnoj, a nastavlja se na južnoj podužnoj strani. Integralni tekst glasi:

U  drugom redu teksta između riječi urezane su tri osmokrake rozete. Stećak je postavljen između 1408. i 1417. godine
## Literatura
* Šefik Bešlagić, Sarajevo: “Veselin Masleša“, 1982. STEĆCI – KULTURA I UMJETNOST

## Reference
Palača Whitehall

**Palača Whitehall** (engleski: *Palace of Whitehall*) je nekadašnja rezidencija engleskih monarha, koja se prostirala u londonskom Westminsteru, od rijeke Temze do današnjeg Parka St. James.

## Historija
Na tom mjestu je od 1245. stajao dvorac Nadbiskupa od Yorka koji je bio njihova službena rezidencija.

Kardinal Wolsey proširio je dvorac i živio u njemu sve do svojeg pada, kad je Henry VIII razvlastio posjede katoličke crkve i uselio se u njega. Odmah je angažirao Hansa Holbeina Mlađeg da mu ga ukrasi i pretvorio ga u svoju glavnu rezidenciju.

Kralj James Stuart angažirao je Inigo Jonesa, da mu u kompleksu dvorca podigne palaču Banqueting (dovršena (1622.) i napravi projekte za gradnju kompletno nove velike palače. Ali od tog nije bilo ništa, nakon nekoliko požara, od kojih je onaj iz 1698. bio katastrofalan izgorjela je većina zgrada Whitehalla, a preživjela jedino Palača Banqueting.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Whitehall Palace: History''
Specter (Battlestar Galactica)

**Specter** je izmišljeni lik sajlonskog robota u originalnoj verziji TV-serije ''Battlestar Galactica''. Pojavljuje se u epizodi *Young Lords*, pri čemu mu je glas posudio Murray Matheson.

Specter pripada seriji IL, čija je karakteristika šiljata glava i dva oscilirajuća oka. Kao i Lucifer, zadužen je za komandne funkcije, a u epizodi *[[The Young Lords]]* se pojavljuje kao zapovjednik sajlonskog garnizona "Attila" na planetu klase Delta u sektoru Omega. Specter osim Sajlonaca zapovijeda i porobljenim ljudima, što je prvi takav slučaj u historiji franšize.

Specter je prikazan kao sposoban, lukav i sklon prevarama. To uključuje i činjenicu da je dugo vremena gubio rat protiv ljudskog pokreta otpora, ali je to uspješno prikrivao od strane svojih pretpostavljenih, uključujući Grofa Baltara. Jedini koji posumnja u to je Lucifer, koji ne krije to da Spectera smatra inferiornim modelom.

Specter je jedan od likova iz originalne serije koji nema svoj ekvivalent u redizajniranoj seriji.
Poručnik Boomer

**Poručnik Boomer**, kasnije poznat kao **Pukovnik Boomer**, je izmišljeni lik iz originalne verzije ''Battlestar Galactica'' i njenog nastavka Galactica, a koga je tumačio  Herbert Jefferson, Jr.

Boomer se u seriji pojavljuje kao poručnik u Kolonijalnoj službi, a čija su specijalnost strojarstvo i komunikacije. Usprkos toga je stekao reputaciju asa kao pilot "Vipera", posebno se istakavši na Ledenoj stanici Thule. Zbog toga je Boomer, između ostalog, bio odabran za misiju na smrznutoj planeti prikazanoj u epizodi *[[Gun on Ice Planet Zero]]*.

U novelizaciji kojom je Robert Thurston književno obradio pilo-film *[[Saga of a Star World|Battlestar Galactica: The Saga Of A Star World]],* Boomer je prikazan kao stratstveni čitač koji najveći slobodnog vremena provodi uz knjige, kao i nesklonost da se kladi u ništa "što nije sigurno".

Za vrijeme događaja prikazanih u *[[Galactica 1980]],* Boomer je napredovao do čina pukovnika, kao i prvog oficira na *Galactici*.

Boomer se pojavljuje i kao lik u romanima Richarda Hatcha, gdje još uvijek služi kao pilot "Vipera" i ima čin majora.

## Redizajnirana serija

Lik inspiriran Boomerom se pojavljuje i u redizajniranoj TV-seriji gdje je uveden pod imenom Sharon "Boomer" Valerii (a koga tumačiGrace Park. Lik se u značajnoj mjeri razlikuje od originalnog Boomera: ona je ženskog spola; "Boomer" je  njen pozivni znak a ne pravo ime; a na kraju se otkrije da je sajlonski agent spavač, jedna od brojnih kopija sajlonskog modela poznatog kao Broj Osam.
Imperijalni vođa

**Imperijalni Vođa** () je izmišljeni lik sajlonskog vođe u originalnoj verziji TV-serije ''Battlestar Galactica'', a kome je glas posuđivao Patrick MacNee.

U seriji nikada nije prikazan izbliza, a što je posljedica toga što producent Glen A. Larson nije bio zadovoljan snimljenim materijalom za pilot-film *[[Saga of a Star World]]*, gdje je lik Imperijalnog Vođe glumio kaskader Dick Durock. Sa druge strane je kompanija Mattel izradila lutke sa njegovim likom. One, kao i novelizacija, sugeriraju stvorenje nalik na reptilsku rasu koja je bila originalno stvorila Sajlonce, mada je Imperijalni Vođa u potpunosti mehaničko biće. Novelizacija također navodi kako Imperijalni Vođa sadrži tri različita mozga, čiji je zadatak da raziličitim tipovima razmišljanja donose najbolje moguće odluke. U slučaju smrti Imperijalnog Vođe, bira se novi iz redova Serije IL (kojoj pripadaju u seriji prikazani "komandni" Sajlonci Lucifer i Specter.

Imperijalni Vođa nije imao svog ekvivalenta u redizajniranoj seriji; najbliže tome je tajanstveni Bog koga štuju Sajlonci, odnosno modeli Broj Jedan koji preuzimaju komandne funkcije u sajlonskom svijetu.

## Vanjske veze
Dick Durock

**Richard "Dick" Durock** (18. januar 1937 – 17. septembar 2009) je bio američki glumac i kaskader najpoznatijki po ulozi Čudovišta iz Močvare u filmovima *[[Swamp Thing (film)|Swamp Thing]]* i *[[The Return of Swamp Thing]]* and the TV-seriji.

## Filmografija
* *Death Journey* (1976) - Nasilnik
* *[[Trackdown (film)|Trackdown]]* (1976) - Igrač biljara (nenaveden na špici)
* *[[The Enforcer (1976 film)|The Enforcer]]* (1976) - Karl
* *[[The Nude Bomb]]* (1978) - Jumpmaster
* *[[Coast to Coast (1980 film)|Coast to Coast]]* (1980) - Gregory
* *[[Any Which Way You Can]]* (1980) - Joe Casey
* *[[Swamp Thing (film)|Swamp Thing]]* (1982) - Stvorenje iz Močvare
* *[[They Call Me Bruce?]]* (1982) - N.Y. Bodyguard #2
* *[[Silverado (film)|Silverado]]* (1985) - Borac u baru
* *[[Runaway Train (film)|Runaway Train]]* (1985) - Čuvar (nenaveden na špici)
* *[[Raw Deal (1986 film)|Raw Deal]]* (1986) - Dingo
* *[[Stand by Me (film)|Stand by Me]]* (1986) - Bill Travis
* *Street Justice* (1987) - Charlie
* *[[Blind Date (1987 film)|Blind Date]]* (1987) - Izbacivač
* *[[Remote Control (1988 film)|Remote Control]]* (1988) - Vozač #1
* *[[Mr. North]]* (1988) - Izbacivač
* *Deadly Stranger* (1988) - Kauboj Smitty
* *[[The Return of Swamp Thing]]* (1989) - Stvorenje iz močvare
* *[[Swamp Thing: The Series]]* (1990-1993) - Stvorenje iz močvare
* *[[Delirious (1991 film)|Delirious]]* (1991) - Riley
* *[[Die Hard with a Vengeance]]* (1995) - Čovjek u podzemnoj željeznici (nenaveden na špici)
* *The Hunted* (1998) - Mack Suučesnik

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 

* Obituary South Bend Tribune
Soho

**Soho** je ime londonskog kvarta u Boroughu City of Westminster. Omeđen je ulicama Regent, Oxford, Shaftesbury i Charing Cross.
 
## Historija
Taj kraj nekad je bio omiljeno lovište vlastele, čiji je uzvik So-ho, kad su lovili zečeve dao kvartu ime. Nakon velikog požara 1666. uslijedio je val doseljavanja brojnih imigranata, koji je potrajao gotovo sto godina. Talijani i Kinezi toliko su se udomaćili da dijelovi u kojima žive liče na krajeve od kud su došli, a i Francuzi su stvorili svoj mali Pariz. Nakon njih uslijedio je val doseljavanja pisaca i umjetnika, koje je Soho privukao svojom boemskom atmosferom.

Od sredine 17. vijeka počelo se otvarati dosta teatara i koncertnih dvorana, a oni su privukli pubove, klubovima i prostitutke. Do 1960-ih Soho je došao na glas paklene rupe, pa su se sami stanovnici udružili kako bi ga doveli u red. Parlament Ujedinjenog Kraljevstva donio je zakon kojim se ograničava otvaranje sex shopova, i svih poslova vezanih uz seks, pa je broj takvih firmi smanjio za šest puta. Soho i pored toga ima kozmopolitski šarm, ali se danas u njemu može piti cijelu noć, a da se ne dobije batina.

Soho je poznat po ulicama koje su stekle svjetsku slavu: Carnaby je postao sinonim za plešuće šezdesete, a Old Compton kao okupljališe gejeva. Ulica Waldour je srce i duša britanske filmske industrije, a područje oko Trga Leicester ispunjeno je kinima, pubovi, klubovima, barovima i restoranima pa se tu može provesti noć sve dok sunce ne izađe. Soho je poznat i po muzičkim klubovima, tu se nalazi Ronnie Scott, najpoznatiji jazz klub u zemlji, a poznat je i po rock sastavima koji su svirali po njemu – Rolling Stonesi i Jimi Hendrix počeli su svoje karijere u klubu Marquee u ulici Wardour ulici (danas je zatvoren).

Punih četrdeset godina tokom 19. vijeka, kolera je najveći ubojica Londona. Na vrhuncu epidemije u ljeto 1854. pet stotina ljudi umrlo je u razmaku od samo deset dana.

Doktor Jon Snow koji je suzbio tu epidemiju, uočio je da je leglo zaraze tadašnja ulica Broadwick (današnji Broad Street) u Sohou, izolirao je oboljele i tako sprijčio njeno dalnje širenje.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Soho'' 
* ''The Soho Society''
Rick Springfield

**Richard Lewis Springthorpe** (23. august 1949-) je australijski muzičar, pjevač, kantautor, glumac i pisac najpoznatiji po umjetničkom imenu **Rick Springfield**. Postao je poznat zahvaljući članstvu u pop rock bendu Zoot od 1969. do 1971. godine, da bi 1972. započeo solo-karijeru tokom koje će se preseliti u SAD. Najveći uspjeh mu je predstavljala hit-pjesma "Jessie's Girl" sa kojom je 1981. godine došao na vrh američke top-liste te dobio Grammy za najbolju mušku rock vokalnu izvedbu. Kao glumac je uglavnom nastupao na televiziji, pri čemu se ističe dvogodišnji nastup u TV-sapunici *[[General Hospital]]*.

## Vanjske veze

*RickSpringfield.com
*
Regent’s Park

**Regent’s Park** (prevedeno *Regentski park*) je ime jednog od kraljevskih parkova na granici londonskih borougha Westminster i Camden. Park je nekad bio lovište kralja Henrya VIII, a danas je jedan od najposjećenih londonskih parkova.

## Historija
Park je projektirao arhitekt John Nash 1820. na površini od 197 hektara. Po njegovom orginalnom planu trebalo je biti izgrađeno puno više aristokratskih vila, ali je unatoč podrške koju je imao od tadašnjeg regenta Princa od Walesa (kasniji kralj George IV) koji je platio troškove projekta, izgrađeno samo osam od planiranih pedeset i šest. Park je bio zatvoren za javnost sve do 1845. kada je vladala kraljica Viktorija, ali je u početku bio otvoren samo dva dana u tjednu.

Regent park ima brojne atrakcije, od vrta ruža, do jezera po kom se može iznajmiti čamac i veslati. Uz to ima i ljetnu pozornicu na kojoj se tokom ljeta izvode shakespearovske drame, a po čitavom parku se periodično održavaju kojekakvi festivali i sajmovi.

Na sjevernom kraju parka nalazi se poznati Londonski zoološki vrt, jedan od najstarijih u Evropi. Kanal Regent, prokopan je i otvoren 1820. godine, a proteže se gotovo 13 km od Male Venecije na zapadu do dokova na Temzi na istoku. Brojni izletnički brodovi prevoze turiste do ustave na Temzi kod Camdena.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Regent’s Park'' 
* ''Regent’s Park'' na portalu The Royal Parks