open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bure baruta

***Bure baruta***, film Gorana Paskaljevića, snimljen prema istoimenoj pozorišnoj drami Dejana Dukovskog, koja se od 1995. igrala na sceni Jugoslovenskog dramskog pozorišta. Premijerno prikazan 17. septembra 1998.

Radnja filma dešava se u Beogradu sredinom devedesetih godina XX veka, kada brutalnost i nasilje postaju deo svakodnevne realnosti. Niz odvojenih priča međusobno je povezan situacijama nasilja. U mučnoj atmosferi sve veće brutalnosti iz koje se ne vidi izlaz kao glavni motiv ponavlja se pitanje odgovornosti: „*Ko je kriv?*“

## Kratak sadržaj

U Beogradu, sredinom 90-ih, životi 20 ljudi se ukrštaju jedne noći u teatralnom bijesu. Nezreli mladić ukrade automobil čiji vlasnik ga prati i rasturi stan njegovog oca. Mane, koji se vratio iz inostranstva, nada se da povrati Nataliju, a njen novi, mlađi ljubavnik, izgleda nedorastao. Bosanac vozi autobus da dopuni prihode, njegov sin je švercer koji radi za sadistu. Taksista kupuje pića za policajca koga je osakatio iz osvete. Mračni drugovi u sali međusobno priznaju izdaju, nasilje eruptira, i jedan od njih prijeti ženi u vozu. Druga mlada žena, traumatizovana kada mladić sa nožem otima njen autobus, doziva u pomoć i doživljava da joj pištolj bude prislonjen na čelo.

## Uloge

## Kaskader
* Miomir Radević Pigi

## Reference

## Vanjske veze
*
Alkoholijada

Alkoholijada je manifestacija koja se održava u Južnom Beogradu, tačnije na Miljakovcu i u Resniku. Nastala je spontano za vreme bombardovanja 14. maja 1999. pod sloganom "rakijom protivu bombi" i od tada se održava redovno svake godine. Zanimljivo je da na alkoholijadi možete videti ljude najrazličitijih profila kako se druže i piju zajedno: rokeri, metalci, skinsi, navijači, rastafarijanci, itd.

Manifestacija otprilike izgleda ovako: Izmedju 13 i 15 časova u parku na Miljakovcu počinju da se okupljaju ljubitelji dobre kapljice sa Miljakovca, Resnika, Banovog Brda, Novog Beograda, Prnjavora itd. Tu se započinje sa ispijanjem alkohola svih vrsta na najrazličitije načine: na crevo, iz šerpe, kroz levak i slično. Postoji i takmičarski deo u brzini ispijanja piva.

Na Miljakovcu se tako pije ceo dan sve dok ne počne da se smrkava a onda slede čuveni "Marš žednih" to jest pešačenje od Miljakovca do Resnika kroz Miljakovačku šumu. U Resnik se stiže noću i pijanka se nastavlja. Obično usleđuju konflikti sa policijom koja pokušava da prekine manifestaciju. Ali kako je alkoholisanje već uzelo maha i situacija je postala izvan svake kontrole ne preostaje im ništa drugo nego da se nagode sa nekim ko je najmanje pijan da se skup pomeri malo dalje od zgrada. Tada se alkoholijada obično premešta na Resničko jezero Pariguz i tu se onda pije do jutra. Ujutru se oni učesnici koji poslednji ostanu proglašavaju pobednicima Alkoholijade.
Pletenje

**Pletenje** je postupak kojim se izrađuje pletena roba kao što su čarape, puloveri, rublje i dr.

Pletena roba razlikuje se od tkanina po tome što se čitava tvorevina sastoji od očica koje se međusobno zahvaćaju, dok se u tkaninama dva sistema niti ukrštavaju u pravilu pod pravim kutom.

Najjednostavniji pletenja je *ručno pletenje*, kod kojih se očice pomoću pletaćih igala jedna za drugom oblikuju od jedne poprećno tekuće niti i nanose na jednu od igala, sve dok se ne dobije željena dubina. Smanjivanjem ili dodavanjem broja očica u pojedinom redu oblikuje se pletivo po širini.

Danas postoje masine kojima se plete za ciji su razvitak uglavnom zasluzni Englezi. Osnovne vrste pletenina su Kulirna (koja se izradjuje i nizova petlji) i osnovina pletenina (izradjuje se vertikalnim nizovima petlji, svaka nit na masini je korespodentna jednom nizu petlji).

## Vanjske veze
Judejska pustinja

**Judejska pustinja** (, ) je mala pustinja na području Palestine (Zapadne obale) i Izraela, zapadno od Mrtvog mora. Naziv potiče od istoimene regije i kraljevine. U rijetkim danima kada krenu jake kiše, pustinja se privremeno transformira i ozeleni, naročito u dolinama s izvorima.

Pustinja je od davnina služila kao utočište za isposnike i pobunjenike. Jedan od prvih bio je budući jevrejski kralj David koji se po svjedočenju Starog zavjeta ovdje krio od progona kralja Saula. Prema crkvenim izvorima, na sjeverozapadnoj granici Judejske pustinje, na ušću rijeke Jordan, Ivan Krstitelj je krstio ljude i samoga Isusa. Čak i prije nego što su rani kršćani odlazili u Judejsku pustinju u potrazi za pročišćenjem i prosvetljenjm, u njoj je obitavala jevrejska sekta Esena.

## Reference
Pletenje bez čvorova

**Pletenje bez čvorova** ili **Nålebinding** (od danske riječi koja doslovno znači "spajanje iglom") je tehnika za pravljenje tkanina koja je kroz historiju prethodila pletenju.
Stara Evropa

**Stara Evropa** je naziv koji je prva počela upotrebljavati Marija Gimbutas kako bi opisala ono što je smatrala relativno homogenom i široko rasprostranjenom neolitskom i eneolitakom kulturom u Evropi u periodu 6.500–3.500 p.n.e. Izraz se odnosi na teritoriju od Egeja i Jadrana sa ostrvima na jugu, do Češke, Slovačke i južne Poljske na sjeveru i Moldavije i Ukrajine na istoku.  U literaturi je poznata i kao *Dunavska civilizacija*. Prostor se uslovno može podijeliti u cjeline:

* Egej i centralni Balkan
* Jadran
* Srednji Dunav
* Istočni Balkan
* Moldavija i zapadna Ukrajina

U njenom glavnom djelu, *The Goddesses and Gods of Old Europe: 6500–3500 B.C.* (1982), za sve te neolitske kulture Gumbitas je koristila zajednički naziv *Stara Evropa.* Bila je to kultura matrijarhata, zemljoradnje i sjedilačkog načina života, jednakosti i mira,

Tokom sedmog, šestog i petog milenijuma p.n.e poljoprivrednici jugoistočne Evrope stvorili su kulturni obrazac uporediv sa istim takvim u Mesopotamiji, Anadoliji i Egiptu  Istovremeno stanovništvo ovog područja razvilo je daleko kompleksniju socijalnu organizaciju od njihovih zapadnih i sjevernih susjeda, izgradilo naselja koja su često bila mali gradovi, stvaralo religiju i vladajuće institucije.

Na oko 3.000 arheoločkih nalazišta pronađeno je oko 30.000 figurina, mnoštvo keramičkog posuđa, ukrašavanje vaza sa simbolima i raznim motivima, hramovi i svetilišta, pogrebna oprema, kao potvrda stepena razvijenosti tadašnje civilizacije.

Prema Gimbutasovoj verziji Kurganske hipoteze, Staru Evropu su u IV i III milenijumu p.n.e napali i uništili pastoralni ratnički orijentisana nomadi jahači iz pontsko-kaspijske stepe („Kurganska kultura“) koji su sa sobom donijeli nasilje, patrijarhat i indoevropske jezike.

## Lista neolitskih kultura u Staroj Evropi

## Reference

## Vanjske veze
* Balkan pre-history summary 
* culture.gouv.fr: Life along the Danube 6500 years ago
* Map of the cultures of Balkans - 4000 BC 
* Kathleen Jenks, "Old europe": further links
Nomadsko stočarstvo

**Nomadsko stočarstvo** je oblik stočarstva, odnosno uzgoj stoke koji uključuje njeno micanje s jednog područja na drugo u svrhu pronalaženja svježe ispaše i vode.

Oblici nomadskog stočarstva variraju od oblasti do oblasti, odnosno od kulture do kulture. Neka ljudska društva i kulture su se u potpunosti utemeljila na nomadskom stočarstvu, pa ih nazivamo nomadskim.
Opereta

**Opereta**  je muzičko-scensko delo gde se dramska radnja prikazuje sviranjem, pevanjem, glumom i govorom. Nastala je u XIX veku.

Opereta je bila mnogo kraća od opere, sastavljena od jednog, do dva čina i najčešće komičnog i zabavnog sadržaja.
Tvorac operete je Žak Ofenbah. Vrlo brzo je ovaj pozorišni žanr prihvatila i bečka publika, kojoj je u svom sugrađaninu Johanu Štrausu Mlađem našla najpopularinijeg predstavnika operete svih vremena. Njegova najpoznatija opereta je Slepi miš.
Američki bizon

**Američki bizon** (*bison bison*, *B. americanus*) je divlje govedo kratkih nogu, vrlo razvijenog prednjeg dijela tijela te obrasla dugačkom dlakom koja prekriva glavu, vrat i prednje noge gotovo do zemlje.

Dugačak je do 3,5 m, a težak do 1500 kg.

Američki bizon je nekada bio rasprostranjen po sjevernoameričkom kontinentu, ali su u 18. i 19. vijeku zbog mesa i krzna počeli loviti s takvim intenzitetom, da je gotovo istrijebljen.

Srodan je evropskom bizonu.
Long Island

:*Ovo je članak o otoku Long Island u američkoj državi New York. Za ostala značenja v. [[Long Island (razvrstavanje)]]*

**Long Island** (engleski *Dugi Otok*) je otok koji predstavlja dio američke federalne države New York. Ima površinu od 3567&nbsp;km² (1,377 kvadratnih milja) i, prema procjenama iz 2005. godine, oko 7,536 miliona stanovnika. Predstavlja najveći otok kontinentalnih SAD, te najnastenjeniji otok od svih američkih država i teritorija, odnosno 17. najnastanjeniji otok na svijetu, tako da ima više stanovništva nego japanski otok Hokkaido ili države kao što su Irska i Jamajka. Kao što mu ime govori, otok je prilično dug te se prostire dužinom od 190&nbsp;km (118 milja) od njujorške luke, dok je relativno uzak te u prosjeku ima između 18 i 32&nbsp;km između obale Atlantika i Zaljeva Long Island. Američki Indijanci su Long Island prozvali Paumonauk, što znači "otok u obliku ribe."

Na zapadnom dijelu Long Islanda se nalaze njujorške gradske općine Brooklyn (Okrug Kings) i Queens (Okrug Queens); istočno od njih se nalaze okruzi Nassau i Suffolk. Međutim, kolokvijalno se naziv "Long Island" ili "the Island" (*Otok*) koristi jedino za prigradske/seoske okruge Nassau i Suffolk; više gradska naselja Brooklyn i Queens se smatraju dijelom grada New Yorka.

Long Island je poznat po prosperitetu i kvalitetnom životu svojih stanovnika. Prema podacima iz popisa od 2000. godine, Okrug Nassau se smatra drugi najbogatiji okrug države New York, isto kao i šesti najbogatiji u SAD. Okrug Suffolk je poznat po mnogim zajednicama koje žive na plažama, uključujući hvaljeni Hamptons.

Prema indeksu kriminaliteta kojeg vodi FBI, Long Island (Nassau-Suffolk) ima drugu najnižu stopu kriminaliteta u SAD.

## Vanjske veze

* Long Island — WikiCities- Main Page, Links to Town Info Anyone Can Edit!
* LongIsland Diving
* LongIsland.com
* Long Island Convention and Visitors Bureau
* Long Island Exchange  Extensive guide to Long Island
* Long Island Schools
* North Fork Long Island 
* Central Pine Barrens  A state designated region on Long Island protected for its water resources and ecological communities. 
* Shelter Island  a community driven website detailing Shelter Island and the Hamptons regions of Long Island 
* Long Island Wineries 
* Loving Long Island A passionate look at Long Island as a travel destination
* Long Island Scenes — a photo gallery
Oroslavje

**Oroslavje** je grad u Hrvatskoj koji se nalazi u južnom dijelu Krapinsko-zagorskoj županiji, sjeverozapadno od Zagreba.

## Geografija
## Stanovništvo
## Uprava
## Historija
## Gospodarstvo
## Značajne osobe
* Ronald Žlabur, glumac
* Sementa Rajhard, glumica i pjevačica

## Spomenici i znamenitosti

Dva dvorca ukrašena perivojima i raskošnim portalima udaljena su međusobno oko 500 m. Dvorac Gornje Oroslavje pripadao je Čikulinima pa Vraniczanyjima, a sasvim je nestao u požaru 1949. godine. Sačuvan je samo francuski park s fontanom od narančastog kamena s *puttima* i dupinima koji su nekoć prskali vodu. Drugi, dvorac Donje Oroslavje obitelji Vojkffy, opstao je čitav. Međutim, u veoma je oronulom stanju. U okolici dvora sačuvan je dio perivoja engleskog tipa sa stoljetnim stablima. Nalazi se kip šumske nimfe koja u bijegu ugiba napasnom Apolonu i priželjkuje postati maslinom.

## Obrazovanje
## Kultura
## Sport

## Izvori

## Vanjske veze

* Službene stranice
* Osnovna škola Oroslavje 
* Srednja škola Oroslavje
Ozalj

**Ozalj** je grad u Hrvatskoj, koji se nalazi u Karlovačkoj županiji.

## Geografija
Stari grad Ozalj izgrađen je na litici iznad rijeke Kupe koja na tome mjestu izlazi iz sutjeske i ulazi u otvoreniju dolinu. Ovdje su se u prošlosti i danas križale prometnice prema Žumberku, Pokuplju i Dolenjskoj (Slovenija).

Grad je samo 15-tak kilometara udaljen od Slovenije: s gradovima Metlikom (oko 15&nbsp;km), Črnomeljom (oko 30&nbsp;km) i Novim Mestom (oko 35&nbsp;km) dobro je cestovno i željeznički povezan. Stoga ima dobre uvjete za međudržavnu pograničnu suradnju.

## Stanovništvo
Naselje se počelo razvijati ispod staroga grada, a Grad Ozalj danas ima 7932 stanovnika (2004.) čiji se zaposleni podjednako bave djelatnostima primarnog, sekundarnog i tercijarnog sektora (po oko 30%). Od ukupnog stanovništva čak je 27% dnevnih migranata – ponajviše u 15-tak kilometara udaljeni Karlovac s kojim postoji cestovna i željeznička veza.

## Uprava
## Historija

Grad se prvi put spominje 1244. kao slobodni kraljevski grad. Od kraja 14. stoljeća (1398.) u vlasništvu je Frankopana iz čijih je ruku rodbinskim vezama 1550. prešao pod obitelj Zrinski koja mu je ostala vlasnikom sve do 1671. godine.

Koliko je Ozalj vezan za Zrinske i Frankopane, govori i podatak da je za Dan grada određen 30.4. - kao uspomena na događaj iz 1671. kada su Zrinski i Frankopan (v. Urota Zrinsko-frankopanska).

## Privreda
Ozalj danas ima osnove i za razvoj turizma, naročito kulturno-povijesnog i izletničkog karaktera. Zahvaljujući pitoresknoj okolici i činjenici da je u gradu rođena velika slikarica Slava Raškaj, koja se mnogo bavila upravo pejzažima ozaljske okolice, ovaj je kraj vrlo pogodan za organiziranje likovnih kolonija, domaćega i međunarodnoga karaktera. Uz kupalište na Kupi, ozaljski kraj je zanimljiv i stoga jer je spoj brežuljkastog i nizinskog prostora, s mnoštvom prirodnih i antropogenih potencijala.

## Značajne osobe
## Spomenici i znamenitosti
U Ozlju je na Kupi izgrađena i jedna od prvih hidroelektrana u Hrvatskoj – 1908. počela je opskrbljivati energijom industrijske pogone, ali nije poslužila razvoju ozaljske industrije, nego karlovačke. Neorenesansna zgrada hidroelektrane kulturni je spomenik.

## Obrazovanje
## Kultura
U Ozlju je danas smješten gradski muzej, a on je i sjedište Pučkog otvorenog učilišta Ivana Belostenca. U sklopu muzeja uređen je i etno-park, udaljen nekoliko stotina metara od središta grada.

## Sport
## Vanjske veze

* ozalj community - neslužbene stranice 
* Ozalj - grad Zrinskih i Frankopana
* - Ozalj
6. milenijum pr. n. e.

Za vrijeme 6. milenijuma pr.n.e. poljoprivreda se proširila iz Balkana na Italiju i Istočnu Evropu, a iz Mezopotamije na Egipat, kao i na kavkasko područje. Stanovništvo svijeta je bilo stabilno na oko 5 miliona ljudi.

## Događaji
* oko 5760. pr.n.e. – Vulkan Puy-de-Dôme erumpira.
* oko 5600. pr.n.e. – Početak dezertifikacije sjevera Afrike, što je konačno dovelo do stvaranja saharske pustnje. Taj je proces možda natjerao domoroce da migriraju u oblast Nila na istoku te tako postavio temelje uspona egipatske civilizacije.
* oko 5600. pr.n.e. – Ljudi crvene boje su se naselili na oblasti do današnjeg Labradora do države New York
* 5509 pr.n.e. (1. septembar) – Postanje svijeta, Etos Kosmu, po Bizantskom grčkom kalendaru
* oko 5450. pr.n.e. – Vuklan Hekla erumpira 
* oko 5400. pr.n.e. – Navodnjavanje u Mezopotamiji.
* 5400 – 4400. pr.n.e. – Naselje Vinčanske kulture u Jarkovcu, u Banatu, veličine 13 ha.

## Promjene okoline
* oko 6000. pr.n.e. – Počinje (današnje) ledeno doba. Cijela obala Antarktike je prekrivena ledom.
* oko 5600. pr.n.e. – Prema teoriji o potopu Crnog mora, Crno more je poplavljeno sa slanom vodom. Primilo je oko 12,500&nbsp;km³) slane vode, naglo narastavši i pretvorivši se od slatkovodnog jezera u slano more.

## Pronalazi, otkrića, noviteti
* Poljoprivreda se pojavljuje u dolini Nila.
* Uzgoj riže u Aziji
* Izumljen plug
* U Perziji prvi put napravljene cigle.
* U Perziji prvi put napravljeno vino.
* Prije 8.000 godina, u najstarijim populacijama ovaca u Evropi radi se selekcija, naročito za boju vune.
* Kameni artefakti su prvi put zamijenjeni artefaktima od metala, pruća, grnčarijom i tkaninama (Afrika)
* Mrtvaci se sahranjuju u fetalnom položaju, okruženi grobnim žrtvama i artefaktima, okrenuti prema zapadu (Afrika)
* Ukrašene, crnom bojom obojane glinee posude i vaze; češljevi od kostiju i slonovače, figurice i pribor za posuđe pronađen u veliko broju (Afrika)
* Dragulji svih tipova i materijala (Afrika)
* Predmeti više nisu funkcionalni, nego se prave i zbog estetske vrijednosti. (Afrika)
* Trajna organizirana naselja zasnovana na poljoprivredi. (Afrika)

## Kulturna dostignuća
* oko 5700. pr.n.e. – Samarska kultura u Mezopotamiji (današnji Irak) počinje (oko 5700–4900. pr.n.e. C-14, 6640-5816. pr.n.e. calBC). 
* oko 5500. pr.n.e. – grnčarija u Mehrgarhu u Južnoj Aziji
* 5100-e pr.n.e. – Hramovi podignuti na jugu Mezopotamije
* Mediteranske stare kulture
Pregrada

**Pregrada** je grad u Hrvatskoj koji se nalazi na zapadu Hrvatskog Zagorja, odnosno sjeverno od Zagreba te u neposrednoj blizini slovenske granice. Administrativno pripada Krapinsko-zagorskoj županiji.

## Geografija
Pregrada je smještena na najzapadnijem dijelu Hrvatskog zagorja, između rijeke Sutle i padina Maceljske gore. Okruzuju je gorski masivi Kunagore (520 m). Njen okolis tvore brežuljkasti i niskobrdoviti tereni s dolinom uz potok Kosteljinu koja pripada slivu rijecice Krapine.

## Stanovništvo
## Uprava
## Historija
## Gospodarstvo
## Značajne osobe
* Janko Leskovar, hrvatski učitelj i književnik

## Spomenici i znamenitosti
## Obrazovanje
## Kultura
## Sport
## Vanjske veze

* Službene stranice
Samson (Händel)

**Samson** se ubraja u najbolja oratorijalna djela Georg Friedrich Händela, pa I između opernih djela. Ima maestrouoznu uvertiru, dok u djelu se nalijeću na vrlo lijepe pasažne solo ili zborne arije. Djelo je pisano po biblijskoj priči o Samsonu, iz Knjige o Sudijama, poglavlje 16. Na premijeri 21.2.1743 u Londonu djelo je imalo velik uspjeh, tako da je sedam puta izvođeno u prvoj sezoni, dakle najviše od svih oratorija u jednoj sezoni. Samson je održao popularnost tokom Hendlovog života, koja nikad nije opala od tada.
Puy-de-Dôme (planina)

**Puy-de-Dôme** je *cumulo-kupola* (tholoidni) vulkan, jedan od najmlađih vulkana u *[[Chaîne des Puys]]* regiji Centralnog masiva u južnoj centralnoj Francuskoj. Zanimljivost vezana uz taj vulkan jest da se nalazi daleko od bilo koje tektonske ploče. Nalazi se 10 km od Clermont-Ferranda. Po vulkanu je nazvan departman Puy-de-Dôme. Najnovija erupcija dogodila se oko 5760. pne.

## Historija

U prekršćanskoj Evropi Puy-de-Dôme je služio kao okupljalište za duhovne svečanosti. Na vrhu su sagrađeni hramovi, uključujući galorimski hram posvećen bogu Merkuru, otkriven 1873.

Godine 1648. je Florin Périer, na nagovor Blaisea Pascala, dokazao Toricellijevu teoriju prema kojoj su barometarska očitavanja uzrokovana težinom zraka. To je učinio mjerivši visinu stupca žive na tri različite visine Puy-de-Dôme.

Godine 1875. na vrhu je sagrađena fizička laboratorija. Od 1956. se tamo nalazi i antena TDF (*[[Télédiffusion de France]]*).

U posljednja vremena, Puy-de-Dôme je često služio kao cilj etape Tour de Francea. Tamo je godine 1964. Poulidor vodio borbu s Jacquesom Anqueutilom. Na vrhu je godine 1975. Eddy Merckx bio udaren u stomak od gledatelja.

Međutim, cesta je za bickliste otvorena samo u točno određena vremena (kada je zabranjeno korištenje drugih vozila). Godine 2006. se od 1.5. do 30.9. moglo voziti srijedom i nedjeljom od 7 do 9 sati ujutro.

## Vanjske veze

* Climbbybike.com All cycling information on and profile to climb the Puy-de-Dôme
Kserks (opera)

**Kserks** (ita. *Serse*) je opera Georg Friedrich Händela, koja donekle može se smatrati jednom od najboljih Hendlovih opera. Ugodna uvertira, uigrana i poskakujuća uvodi u svjetski poznatu ariju *[[Ombra mai fu]]* – ljubavna pjesma perzijskog vladara Kserksa drvetu (*[[Platanus orientalis]]*). Nadalje, tokom libreta susreće se još nekoliko ugodnih pasaža. Radnja se odvija u Perziji godine 480. pne. Opera *Serse* na premijeri nije imala uspjeh. Nakon pet izvedi, bila je povučena i gotovo zaboravljena gotovo 200 godina. U novoj verziji *oživio* ju je Oscar Hagen u Göttingenu 5. 7. 1924. godine.

## Tekst
Uvertira *Ombra mai fu* na originalnom italijanskom:

## Multimedija

## Vanjske veze
* *Libreto na talijanskom (PDF)
Slatina

Slatina je izraz koji se koristi za:

* Slatina, hrvatski grad u Podravini, bivša Podravska Slatina
* Slatina, grad u Rumunjskoj.
* Slatina, lječilište u Slovačkoj.
* Slatina, rijeka u Slovačkoj.
* Slatina, naselje u Srbiji (opština Leskovac)
* Slatina, banja u Bosni i Hercegovini (opština Laktaši)
Supetar

**Supetar** je grad u Hrvatskoj, smješten na otoku Braču gdje predstavlja najveće naselje. Administrativno pripada Splitsko-dalmatinskoj županiji.

## Geografija
Supetar se nalazi na sjevernoj obali otoka Brača.

## Historija
Godine 1614. naselje broji 160 *duša od pričesti*, 1637. oko 200, 1668. 230, a 1697. oko 300 stanovnika. U 18. stoljeću stanovništvo naglo raste. Supetar 1705. ima 324 stanovnika, 1712. 333, 1738. oko 535, 1760. 850, a 1764. već 903 stanovnika. Zbog nagloga porasta pučanstva Supetar gubi odlike ruralnoga naselja i poprima sliku smišljene gradnje u kojoj se uz obalu podižu barokne zgrade i time stvaraju svi preduvjeti da u 19. stoljeću postane otočno upravno središte. Tome je pridonijela i gradnja crkvi. Prvotna župna crkva posvećena patronu svetom Petru sagrađena je 1604. godine. Uništio ju je požar 1729., pa su ju pučani nakanili obnoviti budući da je plemstvo imalo svoju posebnu crkvicu posvećenu svetom Martinu. U tu svrhu skupili su se glavari obitelji i taksirali svakoga pojedinog za gradnju nove župne crkve. Sagrađena je 1733. godine. Obnovljena je u baroknom stilu, a od stare su sačuvana tri portala profilirana vijencem i ukrašena baroknim kipovima Boga Oca i alegoričnim ženskim likovima duge kovrčave kose sa štitovima u ruci. Novosagrađenu crkvu posvetio je hvarski biskup Bonajuti 1738., ali je zbog daljnjega porasta stanovništva i ta postala premalena pa su ju Supetrani obnovili i proširili čime je dobila današnji izgled. Dovršena je 1887., a hvarski biskup Carev posvetio ju je devet godina kasnije.

Privatna osnovna škola za mušku djecu u Supetru otpočela je s radom 1823. godine, a vodio ju je mjesni župnik do 1869. kada je osnovana državna muška i ženska škola. Nastava na hrvatskom jeziku u objema školama uvedena je 1871. godine. Supetar je 1873. godine imao općinskoga liječnika, ljekarnika i tri primalje.
## Administracija i politika
## Ekonomija
## Demografija
## Kultura i Sport
## Obrazovanje
* Osnovna škola Supetar

## Znamenitosti
## Korisne informacije
Supetar je sa Splitom povezan direktnom trajektnom linijom. Trajekti iz Splita i Supetra polaze po 10-15 puta dnevno, a ljeti i mnogo češće.

## Izvori
* Brački zbornik br. 6, Dasen Vrsalović-Povijest otoka Brača, Skupština općine Brač, Supetar 1968.
Skradin

**Skradin** je grad u Hrvatskoj, smješten na rijeci Krki 18&nbsp;km sjeverno od Šibenika. Administrativno pripada Šibensko-kninskoj županiji.

## Geografija
Naselja koja ulaze u sastav grada Skradina su *Rupe, Dubravice, Bićine, Bratići, Bribir, Bribirske Mostine, Cicvare, Ćoraši, Ćulini, Gorice, Gracac, Ićevo, Krković, Lađevci, Laškovica, Milovici, Međari, Pakići, Pavići, Piramatovci, Plastovo, Skradinsko polje, Skradin, Sonković, Todorovići, Vaćane, Velika Glava, Bratiškovci, Žažvić* i *Ždrapanj.*

## Stanovništvo

## Uprava

## Historija
Skradin i njegova okolica su za vrijeme rata u Hrvatskoj bili na liniji fronte između hrvatskih i krajinskih snaga. Dok je sam Skradin ostao pod hrvatskim nadzorom, mnoga sela u okolici su tokom rata prelazila iz ruke u ruku, što je izazvalo velika razaranja.

## Gospodarstvo

## Značajne osobe

## Spomenici i znamenitosti
* Nacionalni park Krka

## Obrazovanje

## Kultura

## Sport
U selu Sonkoviću djeluje boćarski klub "Sonković".

Nogometni klub SOšK, član županijske lige Šibensko-kninske.

## Vanjske veze

* Službene stranice Skradina
Šolta

**Šolta** je hrvatski otok u srednjoj Dalmaciji nedaleko Splita, zapadno od Brača, površine 51,9 km&sup2;.

Najviši vrh na otoku nalazi se na nadmorskoj visini od 237 m, kod Gornjeg sela. Uz otok Šoltu, kod uvale Maslinica, nalazi se još sedam otočića. Glavno mjesto na otoku su Grohote. Za istaknuti je bogatstvo flore i posebno faune (preko 100 vrsta ptica, divlje svinje, zečevi, itd.). Otok je naseljen od prahistorije, a prvi put ga spominje Pseudoskilaks u 4. stoljeće pne. pod imenom Olyntha.

## Simbol

Simbol mu je "čuvita" (ćuk).

## Stanovnici

Autohtono i većinsko stanovništvo otoka Šolte činu Hrvati.

Sukladno simbolu, i stanovnike Šolte, Šoltane, zovu *čuvitari*. To je nekad bio pomalo pogrdan naziv, danas čak poprima pozitivna obilježja, štoviše razne formalne i neformalne skupine sa Šolte i u vezi sa Šoltom uzimaju čuvitu u naziv.
## Značajne osobe
* Josip Županov, hrvatski sociolog i akademik

## Naselja

Mjesta na otoku: Nečujam, Stomorska, Maslinica, Rogač, Grohote, Gornje selo, Srednje selo, Donje selo.

## Zanimljivosti

Zbog izoliranosti i nebrige nadležnih vlasti za ovaj otok, nastala je i kletva "Dabogda te Šolta dopala!".

Vidi i Mrduja.

U 4. stoljeću je car Dioklecijan koji je živio nedaleko u svojoj palači (današnjoj jezgri Splita) koristio najmanju uvalu u Nečujmu kao svoj ribnjak. Zato mu je ime i danas **Piškera**, a ruševine su još uvijek tu, na dnu mora.

## Vanjske veze
 
* Turističke zajednice otoka Šolte
Messiah (Händel)

***Messiah*** [məˈsaɪə] (engl.: Mesija), oratorij Georga Friedricha Händela. Sam Hendel bio je dobar i vjeran kršćanin. Djelo je praizvedeno za Uskrs, a nakon Händelove smrti počelo se tradicionalno izvoditi. Libreto je uzet iz *Biblije*. Händel je *Mesiju* stvorio u 24 dana. Premijera je izvedena 13. aprila 1742. u Dublinu.

Kuća gdje je Händel pisao *Mesiju* sada je Händelov kućni muzej.

## Vanjske veze
Maslinica

**Maslinica** je malo ribarsko mjesto nastalo 1703. godine kada je obitelj Marchi izgradila dvorac za obranu od gusara. Smještena je na zapadnom dijelu otoka Šolte u istoimenoj uvali. Pored Maslinice se nalazi uvala Šešula kao i arhipelag od sedam otočića. Stanovnici se bave ribarenjem a sve više i obiteljskim turizmom. Kao turistička destinacija Maslinica je interesantna ljubiteljima netaknute prirode, prirodnih plaža i kristalno čistog mora. U zadnje vrijeme često je posječuju nautičari kao i ljubitelji ronjenja, sportskog ribolova i lova.


Image:Šolta Maslinica Hrvatska Hafen 2012 d.jpg|
Image:Šolta Maslinica Hrvatska Hafen 2012 g.jpg|
Image:Šolta Maslinica Hrvatska Hafen 2012 n.jpg|
Image:Šolta Maslinica Hrvatska Hafen 2012 f.jpg|
Jacques Champion de Chambonnières

**Jacques Champion de Chambonnières** (Žak Šampion de Šambonjer), (1601 – 1672, Pariz).bio je francuski čembalist Ranog baroka. Smatra se jednim djelom osnivaćem francuske čembalističke škole, koja je kasnije vodila ka François Couperinu, (1668-1733) i Jean-Philippe Rameauu (1683-1764). 

## Život
Rođen je u porodici muzičara. Njegov djed Thomas Campion, znan također I kao ‘’Mithou’’ (1525-1580) bio je čembalist francuskog kralja. Oženio se kćerkom škotskog sviraća na lutnji, potom kasnije se oženio još jednom nekom udovicom, ali rastali su se nakon nekog vremena. Otkrio je Louis Couperina. Također bio je učitelj Jean-Henri d'Angleberta i Jacques Hardela. 1655-1656 izbubio je uticaj među sviračima Luj XIV, vjerovatno jer je odbio da svira kontinuo u orkestru Jean-Baptiste Lullya. Potom je zapao u finansijske teškoće, I štampao je 70 komada muzike za čembalo, u dve knjige kao prvi štampan primjer u Francuskoj.

## Djela
On nije prvi čembalist, ali je prvi proslavljeni čembalist u Francuskoj.
Kastrati

**Kastrat** je muški sopran, mecosopran ili alt glas produkovan kastracijom pjevača prije puberteta (što sprečava razvoj grla) , ili tko, zbog endokrinoloških (hormonalnih) razloga, nikad ne doseže spolnu zrelost. Prema tome, glas takve osobe se ne produbljuje, već ostaje na istoj visini.

Glas kastrata se razlikuje od glasa zrele žene u snazi I fleksibilnosti, dakle sopran kastrata je iznad normalnog soprana.

Praksa kastriranja pojavila se u 16 stoljeću, za potrebe pjevanja u crkvi, jer Rimokatolička crkva je tradicionalno zabranila ženama pjevanje u crkvi. 

Nekoliko procenata opernih baroknih pjevača su bili kastrati. Georg Friedrich Händel je na primjer posebno za kastrate pisao opere, I danas kad se te opere izvode, normalan ženski glas ih ne može dosljedno odpjevati.
Najvjerovatnije najpoznatiji kastrat je bio Carlo Broschi (Karlo Broski), zvani Farinelli. Biti kastrat značilo je osigurati si ekonomsku sigurnost u to vrijeme, međutim navodno statistika kaže da je samo 1% svih kastrata imalo uspješnu karijeru.

1870 – praksa kastriranja je proglašena protuzakonitom u Italiji, koja je bila zadnja zemlja u kojoj je to održalo se. 1902, papa je proglasio zabranu upotrebe kastrata u crkvenoj muzici zauvijek. Alessandro Moreschi je bio poslednji kastrat koji je napustio crkvu 1913g, I on je ostao jedini kastrat čiji je snimak glasa učinjem, snimio je gramofonsku ploču za Gramophone & Typewriter Company u 1902 i 1904 (snimak je na vanjskoj stranici http://www.archive.org/details/AlessandroMoreschi , međutim Moreschi glasi za prosječnog pjevača. 

Poznati kastrati:
* Baldassare Ferri (1610–1680) 
* Antonio Maria Bernacchi (1685–1756) 
* Francesco Bernardi Senesino (c.1685–c.1759) 
* Giovanni Carestini (1705 — 1759)
* Carlo Broschi Farinelli (1705–1782) 
* Gaetano Majorano Caffarelli (1710–1783) 
* Giovanni Manzuoli (1720–1782) 
* Gaetano Guadagni (1725–1792) 
* Gasparo Pacchierotti (1740–1821) 
* Luigi Marchesi (1754–1829) 
* Girolamo Crescentini (1762–1848) 
* Giovanni Velluti (1781–1861)
Narod Crvene boje

**Narod Crvene boje** je naziv za predkolumbovsku primorsku arhajsku kulturu u oblastima Nove Engleske i Labradora u Sjevernoj Americi, koja je postojala između 6. milenijum pne. i 1. milenijuma n.e..

## Identitet Ljudi crvene boje
Izraz "Crvena boja" dolazi od široke upotrebe pigmenata okera koji je pronađen u mnogim grobnicama. Pronalazak sličnih nalazišta i artefakata u Evropi iz istog perioda je neke naučnike natjerao da špekuliraju o mogućnosti da je *narod Crvene boje* postojao u okviru jedne šire sjevernoatlantske kulturne tradicije. Ta hipoteza, ukoliko se potvrdi, bi mogla poslužiti kao potvrda hipoteze da su Nordijci pod Erikom Crvenim i Leifom Ericssonom, te Zapadni Evropljani kao Sv. Brendan, John Cabot i Kristofor Kolumbo, imali neko prethodno znanje o zemljama zapadno od Islanda i Grenlanda.

Konzervativne teorije, pak, drže da su te sličnosti ništa drugo do koevolucijski razvoj koji se odigrao istovremeno na različitim kontinentima.

## Tehnologija
*Narod Crvene boje* je, po svemu sudeći, posjedovao oruđa i znanje koji mu je omogućio da se bavi oceanskim ribolovom i putuje preko mora daleko efikasnije nego drugi narodi u to doba.

## Izvori
* Updated Reference: University of Southern Maine Student Page 
* Documentary: "The Mystery of the Lost Red Paint People"
* Older Reference: 1991 article expousing trans-Atlantic theory
Giovanni Carestini

**Giovanni Carestini** (Filottrano, 1700. – Bologna, 1759.) bio je talijanski kastrat i operni pjevač, najpoznatiji po svojoj suradnji s Georgom Friedrichom Händelom. Osim za Händela, Carestini je pjevao i za Johanna Adolpha Hassea i Christopha Willibalda Glucka.

Karijeru je započeo u Milanu 1719. godine pod patronatom obitelji Cusani; u čast tog patronata koristio je pseudonim **Cusanino**. Dvije godine kasnije, pjevao je za Alessandra Scarlattija u Rimu. Karijeru je započeo kao sopran, dok je pred kraj iste pjevao kao kontratenor. Pjevao je u Beču, Napulju, Veneciji, Rimu i Münchenu prije nego je 1733. godine otišao u London i započeo suradnju s Händelom; pjevao je glavne uloge u njegovim operama *[[Arijadna na Kreti]]*, *[[Ariodante]]* i *[[Alcina]]* te u oratorijima *[[Deborah (Händel)|Deborah]]*, *[[Esther (Händel)|Esther]]* i *[[Athalia (Händel)|Athalia]]*.

Nakon dostizanja vrhunca, Carestinijeva karijera vrlo brzo je krenula nizbrdo. Publike u Europi postale su nezainteresirane, nakon čega se vratio u rodnu Italiju, iako je službeno bio zaposlenik na dvoru Marije Theresije. Kasnije je pjevao u Njemačkoj i Rusiji, a ubrzo je naišao i na animozitet talijanske publike. Umro je oko 1760. godine u rodnom gradu.
Hekla

**Hekla** je vulkan koji se nalazi na jugu Islanda na , s visinom od 1491 m (4,890 ft). Hekla je najaktivniji vulkan na Islandu; preko 20 erupcija je zabilježeno od godine 874. Tokom srednjeg vijeka Islanđani su vulkan zvali "Vrata pakla."

Hekla je dio 40 km (25 milja) dugog vulkanskog lanca. Najaktivniji dio tog lanca, oko 5,5 km (3,4 mi) dug, je sama Hekla. Izgleda kao prevrnuti čamac, s time da mu je dno u stvari niz kratera, od kojih su dva najaktivnija.

Hekla je ne samo neobičnog oblika za jedan stratovulkan, nego i po tome što proizvodi uglavnom bazaltski andesit umjesto bazalta, kao što je to slučaj s većinom islandskih vulkana. Također je proizveo još više tipova silikatnih stijena, uključujući riodacit za vrijeme svojih najvećih erupcija.
Breza

**Breza** može značiti:
* Breza (biljka)
* Breza (novela), književno djelo autora Slavka Kolara
* Breza (film), ekranizacija redatelja Ante Babaje iz 1967.

## Naselja
* **[[Hrvatska]]**:
** Breza (Bjelovar), gradsko naselje Bjelovara.
** Breza (Klana), naselje u općini Klana
* **[[Bosna i Hercegovina|BiH]]**:
** Breza (BiH), općina u Federaciji BiH
* **[[Crna Gora]]**:
** Breza (Kolašin, Crna Gora), naselje u općini Kolašin
* **[[Srbija]]**:
** Breza (Sjenica), naseljeno mesto u u opštini Sjenica
* **[[Slovačka]]**:
** Breza (Námestovo), općina u okrugu Námestovo, Slovačka
Breza (Bosna i Hercegovina)

Općina **Breza** se prostire na teritoriji od 73 km2. Nalazi se u sastavu Zeničko-dobojskog kantona i graniči sa četiri općine: Ilijaš, Kakanj, Vareš i Visoko.

## Historija
Breza kao naselje u historijskim dokumentima se pominje od drugog stoljeća naše ere sa imenom *Hedum Kastelum* (naseljena tvrđava). Bila je sjedište veoma militantnog plemena Desidiata, a iz ovog perioda postoje mnogi važni spomenici (najznačajniji su dvije crkve iz petog stoljeća). 
### Nacionalni spomenici

## Geografija
Prema najnovijim statističkim podatcima broj stanovnika je oko 15.000. Geografski položaj, konfiguracija i kvalitet tla, klima, područje bogato vodom, historijsko naslijeđe, te postojeći ugostiteljski i sportsko-rekreativni objekti, predstavljaju vrijednu perspektivu za razvoj turističke privrede.

U Brezi postoji nekoliko arheoloških mjesta, koja su nažalost neistražena dovoljno.

## Naseljena mjesta
Banjevac, **Breza**, Bukovik, Bulbušići, Dabravine, Dolovi, Gornja Breza, Izbod, Kamenice, Kolovaj, Koritnik, Laz, Liješće, Mahala, Mahmutovića Rijeka, Nasići, Očevlje, Orahovo, Podgora, Podžupča, Potkraj, Prhinje, Seoce, Slivno, Smailbegovići, Smrekovica, Sutješćica, Trtorići, Vardište, Vijesolići, Vlahinje, Vrankamen, Vrbovik, Založje i Župča.

## Značajne osobe
* Alija Sirotanović, slavni rudar
* Haris Silajdžić, poznati političar

## Vanjske veze

* Općina Breza 
## Reference
Istočni Drvar

**Istočni Drvar** (1995–2004. **Srpski Drvar**), jedna od najmlađih i najmalobrojnijih bosanskohercegovačkih opština, a pripada Republici Srpskoj. Prije rata u Bosni i Hercegovini bila je dio opštine Drvar.

## Geografija
### Naselja u opštini
U opštini se nalaze slijedeća naseljena mesta: Potoci, Srnetica i Uvala.

## Stanovništvo
## Uprava
## Historija

Naselje Potoci, danas sjedište opštine, nastalo je još krajem 19. i početkom 20. vijeka, kao radničko i željezničko čvorište. Nekada je brojalo između tri hiljade do 3,5 hiljada stanovnika, i bilo je to mjesto sa uređenom infrastrukturom, školom, poštom, ambulantom, vodovodnom mrežom, prodavnicama, kino-salom...

## Privreda
Ovo je opština koja ima deset puta više zaposlenih nego što broji stanovnika, što samo po sebi govori o kakvom je privrednom potencijalu riječ. Kao šumom bogato područje, Potoci predstavljaju specifičnu teritorijalnu organizaciju, ne samo u Republici Srpskoj, nego i u širem regionu. Urađeno je preko tri i po kilometra asfaltnog puta. Izrađen je vodovod Srnetica – Potoci u dužini od 11.000 m i dovedena pitka voda, a sada je u fazi izgradnja distributivne vodovodne mreže za sva naselja. Takođe je izvršena sanacija postojećih izvorišta, a programom je planirano da se obezbijede veće rezerve vode izgradnjom cisterni sa većim kapacitetima za čuvanje vode koja bi se koristila u sušnom periodu. Na teritoriji opštine izvršena je sopstvenim snagama elektrifikacija i doveden je dalekovod 10/20KV. U planu je da se izradi projektna dokumentacija dovođenje električne energije od Uvale do Srnetice. Kanalizaciona mreža za otpadne i oborinske vode nije urađena, ali postoji projektna dokumentacija i planira se raditi kada se obezbijede finansijska sredstva. Zbrinjavanje čvrstog otpada se sprovodi u skladu sa zakonskim propisima, iako se odlaže na privremene deponije. Telefonska mreža funkcioniše preko SLL mreže (mobilne telefonije )

## Značajne osobe
## Spomenici i znamenitosti
## Obrazovanje
## Kultura
## Sport
## Vanjske veze
Istočni Stari Grad

**Istočni Stari Grad** (1992–2004. **Srpski Stari Grad**), općina u Bosni i Hercegovini, jugoistočno od grada Sarajeva i obuhvaća ruralna područja. Administrativno pripada Republici Srpskoj.

Općina je formirana je poslije potpisivanja Daytonskog sporazuma pod nazivom Srpski Stari Grad, ali taj naziv je proglašen neustavnim odlukom Ustavnog suda BiH od 22. rujna 2004. radi pridjeva "srpski" u nazivu općine.

Ima površinu od 77&nbsp;km² i 3.185 stanovnika (2004. godine zvanična procena *Republičkog zavoda za statistiku Republike Srpske*, prosječna gustina naseljenosti opštine je 41 st/km². Prosječna nadmorska visina opštine je 850&nbsp;km, a sjedište opštine je u mjestu Hreša.

Opština pripada gradu Istočno Sarajevo.

Opštinu čine seoska naselja: Bulozi, Čeljigovići, Donje Međuše, Donji Bulozi, Dovlići, Gornje Međuše, Hreša, Kumane, Lapišnica, Mrazovac, Njemanica, Studenkovići, Vučija Luka, Zlatište i Blizanci.

Opština graniči sa Federacijom BiH u dužini od oko 50&nbsp;km sjeverno od Sarajeva. Konfiguracija zemljišta je pretežno brdovito-planinskog karaktera i pripada Sarajevsko-romanijskoj regiji.

Opština je bogata šumskim bogatstvima, a pogodna je i za razvoj stočarstva i proizvodnju određene vrste poljoprivrednih proizvoda (krompir, raž, zob i pšenica).

U opštini posluje Šumsko gazdinstvo "Bistrica", zatim "Pilana" Vučija Luka, privatna preduzeća za proizvodnju rezane građe, kao i preduzeća koja se bave trgovinom i ugostiteljstvom, motažom centralnog grijanja, stočnom pijacom, trgovinom stoke, trgovinom sjemenske robe i stočnom hranom.

## Geografija

## Naseljena mjesta
* Blizanci
* Bulozi 
* Čeljigovići
* Donje Međuše
* Donji Bulozi
* Dovlići
* Faletići (dio)
* Gornje Biosko (dio)
* Gornje Međuše
* Hreša
* Kumane 
* Lapišnica
* Mrazovac
* Njemanica
* Studenkovići
* Vučja Luka
*  Zlatište

## Stanovništvo
## Uprava
## Historija
## Gospodarstvo
## Značajne osobe
* Kosta Plakalović, narodni guslar

## Spomenici i znamenitosti
## Obrazovanje
## Kultura
## Sport
## Vanjske veze
Breza (biljka)

**Breza** (*Betula*) je naziv je rod drveća i grmova iz porodice breza.

Kora im je većinom bijela, krošnje su im rijetke i slabo štite tlo, rastu u hladnijim predjelima s obiljem vlage i svjetla. Rodu breza pripada oko 40 vrsta.

U Evropi su kao samonikle vrste poznate:
* obična breza (*B. verrucosa*)
* breza cretuša (*B. pobescen*)
* brezica (*B. nana*)

Obična breza zaprima veliki dio sjeverne hemisfere. U Evropi je rasprostranjena od nizina do planinskih predjela. Često se sadi po parkovima iz estetskih razloga, a u tu svrhu su popularne i američke vrste kao *B. nigra* i *B. lutea*.

Breza se koristi u farmaceutske svrhe, kao i proizvodnju metli i brezovog katrana.

## Reference
Centar (Sarajevo)

**Centar** je sastavna općina Sarajeva, te kulturno, političko, privredno, trgovačko, i zdravstveno središte tog grada. Zahvata zapadnu polovicu historijskog dijela Sarajeva, uključujuči Ciglane, Koševo, Marijin Dvor, i Skenderiju. Graniči sa općinom Ilijaš na sjeveru, Stari Grad na istoku, Novo Sarajevo na jugu, te sa općinama Novi Grad i Vogošća na zapadu. Općina pokriva površinu od 33,0 km² na kojoj, prema procjenama iz 2002. godine, živi otprilike 68.151 ljudi. Općina Centar se ukupno sastoji od 15 mjesnih zajednica.

## Historija
## Geografija
## Stanovništvo
Prema popisu iz 1991. godine, prijeratno stanovništvo općine Centar je bilo 79.005. Od tih, bilo je 39.686 (50,23%) Bošnjaka, 16.632 (21,05%) Srba, 12.960 (16,40%) Jugoslavena, 5.411 (6,85%) Hrvata, i 4.3.16 (5,47%) ostalih. Tokom rata, 7.000 stanovnika općine Centar su bili ranjeni ili poginuli od strane svakodnevne snajperske pucnjave i granata s okolnih brda. U ta doba 27.000 stanovnika općine Centar su napustili općinu, ali veliki dio se je vratio poslje potpisanja Daytonskog mirovnog sporazuma. Prema procjenama iz 2002. godine, ukupno stanovništvo općine Centar je otprilike 67.316. Od tih je 52.221 (77,58%) Bošnjaka, 6.956 (10,33%) Srba, 4.880 (7,25%) Hrvata, i 3.259 (4,84%) ostalih. Prema najnovijim procjenema, iz početka 2005. godine od strane Sarajevskog kantona, ukupno stanovništvo općine je 68.067.

## Privreda
## Vanjske veze

* Službena stranica općine Centar Sarajeva
Priština

**Priština** (albanski: *Prishtinë* ili *Prishtina*) jest glavni i najveći grad Kosova. Grad je upravno, obrazovno i kulturno središte Kosova. Etničku većinu u gradu čine Albanci, dok su manjine Bošnjaci, Srbi, Romi i Turci.

## Historija

### Prahistorija
Prostorom današnje Prištine prošlo je nekoliko kultura od perioda neolita, među kojima su starčevačka, vinčanska i badenska kultura. Naselje Ulpijana, koje je nalazilo na teritoriji današnje Prištine, bilo je jedno od najznačajnijih gradova Rimskog Carstva na Balkanu.

### Srednji vijek  i osmanska uprava

Tokom srednjeg veka Priština je postala značajan grad Srpskog kraljevstva i kasnije carstva. U blizini grada srpski kralj Milutin Nemanjić podigao je manastir Gračanicu. Godine 1389. na Gazimestanu kod Prištine odvila se bitka na Kosovu, u kojoj je poginuo srpski knez Lazar Hrebeljanović i osmanski sultan Murat I. Iako je srpska vojska uspela da pobedi osmansku, Osmansko Carstvo je kasnije osvojilo Balkan i značajni deo Evrope. Tokom perioda koji je usledio stanovnici Prištine bili su podvrgnuti velikom uticaju islamizacije, koju su uglavnom poprimili Albanci, dok su Srbi nastavili praktikovanje pravoslavlja te su morali plaćati džiziju (porez koje je Osmanskom Carstvu plaćalo nemuslimansko stanovništvo).

### Moderno doba

Osmanska vladavina Prištinom završena je balkanskim ratovima (1912–1913) i Prvim svetskim ratom (1914–1918), kada je Kraljevina Srbija osvojila teritoriju u čijem je sastavu bila i Priština. Privreda Prištine dostigla je procvat tokom postojanja Kraljevine Jugoslavije, koji je prekinut Drugim svetskim ratom i prodorom fašističke Kraljevine Albanije, marionetske države Kraljevine Italije. Drugi svetski rat završio se pobedom Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije. Priština je ponovo doživela procvat kao glavni grad Socijalističke Autonomne Pokrajine Kosovo, u sklopu Socijalističke Republike Srbije. Tadašnje komunističke vlasti snažno su se zalagale za parolu bratstvo i jedinstvo, prvenstveno između Srba i Albanaca.

### Suvremena historija

## Značajne osobe
* Zufer Avdija, košarkaški trener i bivši igrač;
* Đurađ Branković, despot;
* Lorik Cana, nogometaš;
* Hajdar Duši; narodni heroj Jugoslavije i Albanije;
* Vladan Glišić, političar i pravnik;
* Dalibor Jevtić, političar;
* Albin Kurti, kosovski premijer;
* Rita Ora, pjevačica i tekstopisac;
* Behgjet Pacolli, kosovski predsjednik;
* Enver Petrovci, glumac;
* Dragan Tomić, političar;

## Partnerski gradovi
*  Namur, Belgija
*  Zagreb, Hrvatska
*  Karači, Pakistan
*  Des Moines, Iowa, Sjedinjene Američke Države
*  Ankara, Turska
*  Bursa, Turska

## Reference
Delaware

**Delaware**  (Delaver) je savezna država na istočnoj obali SADa. Delaware je poznat kao "Prva država", jer se tu ratificirao ustav 13 kolonija. Datum ratifikacije je 7. 12. 1787.

## Geografija
Većine površine Delaware-a leži na atlantskoj obalnoj ploči. Na sjeveru granići sa Pennsylvaniom. Na istoku je granica sa New Jerseyom rijeka Delaware i Atlantski ocean; na zapadu i jug graniči sa Marylandom. Najveći grad je Wilmington a glavi grad je Dover. Jedna od najvećih vojnih zračnih baza leži blizu Dovera.

## Klima
Delaware ima preko cijele godine moderatnu klimu sa prosječnim temperaturama od 0 - 24&nbsp;°C i statističnih 208 sunčanih dana. Na klimu utječe Atlantski ocean pa je stoge preko cijele godine umjereno do vlažno vrijeme. Za vrijeme ljeta temperature dosegnu do 32&nbsp;°C; a zimi se spuste do -5&nbsp;°C.

## Najveći gradovi

## [[Indijanci]]
Država Delaware, zaljev, rijeka i istoimeni Indijanci dobili su ime po Sir Thomasu Westu de la Warru, prvome guverneru Virginije, nakon što je kapetan Samuel Argall 1610 otkrio veliki zaljev sjeverno od Jamestowna. Argall je zaljev nazvao po barunu, ali ovaj time nije bio naročito impresioniran, i uskoro se vratio u Englesku. -Sjeverni kraj nastanjivalo je veliko Delaware pleme Unalachtigo, dok su južnije dijelom živjela plemena Cuscarawaoc i Nanticoke.
Jezero (Republika Srpska)

Jezero je naselje i središte opštine u Bosni i Hercegovini. Nalazi se u zapadnom dijelu BiH, na magistralnom putu AVNOJ-a Jajce - Bihać. na udaljenosti od 3&nbsp;km. nalazi se Plivskom jezeru u blizini gradova Mrkonjić Grad Šipovo i Jajce. Administrativno pripada Republici Srpskoj.

## Geografija
## Stanovništvo
#### Jezero (naseljeno mjesto), nacionalni sastav

## Naseljena mjesta
Kod potpisivanja Daytonskog sporazuma, općina Jajce podijeljena je između Federacije BIH i Republike Srpske. Najveći dio sa gradom Jajcem pripao je Federaciji BIH. U sastav Rep. Srpske ušla su naseljena mjesta:

Borci, Čerkazovići, Đumezlije, Jezero, Kovačevac, Ljoljići i Perućica, te dijelovi naseljenih mjesta: Barevo, Drenov Do i Prisoje.

Od ovog područja formirana je općina **Jezero**.

* zbog podijeljenosti nekih naseljenih mjesta ove brojke se trebaju uzeti okvirno

## Uprava
## Historija
## Spomenici i znamenitosti

## Reference

## Obrazovanje
U Jezeru se nalazi nova Osnovna škola *I - VIII* VUK KARADŽIĆ u okviru koje se odvija i predškolsko obrazovonje djece.

## Kultura
## Sport
## Značajne osobe
* Tadija Kačar, sportist
* Slobodan Kačar, sportist
* Nenad Kačar, vaterpolist

## Vanjske veze
Kupres (Republika Srpska)

**Kupres Republike Srpske** je općina koja se nalazi u jugozapadnom dijelu Bosne i Hercegovine, a administrativno pripada Republici Srpskoj. Nastala je od dijela bivše općine Kupres koji je na kraju rata u BiH ostao pod RS, dok je ostatak pripao Federaciji Bosne i Hercegovine.

Područje, odranije ekonomski nerazvijeno, je teško stradalo za vrijeme rata. Većinsko stanovništvo čine Srbi.

## Geografija
### Naselja u opštini
U opštini se nalaze sledeća naseljena mesta: Šemenovci, Rastičevo, Mrđanovci , Novo Selo.

Naseljena mesta: Barjamovci, Begovo Selo, Bili Potok, Blagaj, Botun, Brda, Bućovača, Vrila, Donje Ravno, Donje Vukovsko, Donji Malovan, Zanaglica, Zlosela, Zvirnjača, Kudilji, Kukavice, Kupres, Kute, Mlakva, Mrđebare, Mušić, Odžak, Olovo, Osmanlije, Otinovci, Rilić, Stražbenica i Suhova su posle Dejtonskog sporazuma pripali Federaciji BiH i čine opštinu Kupres.

## Stanovništvo
480 stalnih i oko 200 povremenih stanovnika

## Uprava
## Gospodarstvo
- Stočarstvo

-Poljoprivreda

## Značajne osobe
## Spomenici i znamenitosti
## Obrazovanje
## Kultura
## Sport
## Vanjske veze