open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Prerija

**Prerija** je nizijska oblast (oblast sa niskim reljefom) na kojoj rastu Trava i druge zeljaste biljke, skoro bez drveća, i gde je klima uglavnom umerena. Naziv prerija se koristi u Severnoj Americi.
Oblast prerija uključuje Veliku ravnicu, koja zauzima najveći deo teritorije američkih država Severna Dakota, Nebraska, Kanzas, Oklahoma, Teksas i Kolorado, kao i velike delove država Indijana, Ilinois, Ajova, Misuri, Viskonsin i Minesota. U Kanadi prerije zauzimaju velike delove provincija Manitoba, Saskačevan i Alberta. 

Reč „prerija“ su za ove oblasti prvi upotrebili francuski istraživači, koristeći svoj naziv za livadu. U SAD i Kanadi se ponekad razlikuje vegetacija sa niskom travom, koja raste zapadno od 100. meridijana, i vegetacija sa srednje visokom i visokom travom koja raste na istoku (od centralnog Teksasa do južne Manitobe). U tom slučaju se reč prerija koristi samo za zajednice srednje visoke i visoke trave. 

U poslednjih dvesta godina najveći deo ove oblasti je pretvoren u farme. Oblast sa kratkom travom ustvari više odgovara definiciji stepe.

I pored dugih suša i povremenih bujica posle kiša, prerije Velike Ravnice ne podležu velikoj eroziji. Korenje prerijskih trava je isprepletano i zalazi duboko u zemlju, tako da drži zemljište na mestu, a istovremeno dopire do podzemne vode. Prerija je evoluirala milionima godina i može da opstane u uslovima u kojima gajeni usevi brzo uginu.

Vatra, odnosno požar, je važan element ekologije prerije. Bilo da je požar izazvan gromom ili od strane čoveka, on obnavlja zeljastu vegetaciju tako što uklanja stare suve stabljike i istovremeno uništava mladice grmlja i drveća. Takođe su važne životinje biljojedi, kao što su bizon i prerijsko kuče, koje se napasaju u preriji.
Zacateco

**Zacateco** (Zacateca, Zacatec), indijansko pleme iz grupe Nahua iz sjevernog Zacatecasa i sjeveroistočnog Duranga u Meksiku. Po jeziku su najsrodniji plemenu Cazcan. Pleme dolazi u kontakt s bijelcima 1546. godine kada u ovaj kraj počinju pristizati Španjolci u potrazi za srebrom kojega je bilo u ovim krajevima. Zacatecos su opisani kao hrabri i ratoborni ljudi i veoma vješti strijelci. Kroz povijest oni i susjedni Cazcán i Guachichile Indijanci nazivani su kolektivno pod imenom Chichimecas. Većina Chichimeca bijahu nomadi, ali su neki Zacatecasi bili naseljeni po permanentnim naseljima uz šumovitu 'sierru' čije su kuće podignute od ćerpiča i kamena. Kuće su bile jednosobne, spavalo se na podu, dok je vatra gorila na sredini sobe. Uzgajali su kukuruz i grah i sakupljali divlje bilje i voće. Što se lova tiče, hvatali su tek manje životinje, zeca, ptice i zmije i jelene. Dolaskom bijelaca Zacatecasi su svoj lov proširili i na krađu njihovih mula, konja, goveda i druge stoke. Peter Masten Dunne, autor 'Pioneer Jesuits in Northern Mexico' opisuje Zacatecose kao visoke ljude, lijepo građene i mišićave, ovalne glave, crnih očiju, valikih ustiju, tankih usana i malenog pljosnatog nosa. Muškarci su nosili pregače a žene haljinice od kože ili ispletene od magveja (Maguey). Kod oba spola kosa se nosila duga, često do pasa. Vjenčavali su se mladi, djevojke obično do petnaeste godine, ali su bili monogamni. Svoja tijela su mazali glinom različitih boja i oslikavali u formama reptila. Po istom autoru glina ih je štitila od sunčanih zraka i neugodnih kukaca.

## Izvori
Jalisco

**Jalisco** je jedna od 31 saveznih država Meksika, smještena na zapadu središnjeg dijela Meksika. 

Graniči s državama Nayarit na sjeveroistoku, Zacatecas, Aguascalientes i San Luis Potosí na sjeveru, Guanajuato na istoku te sa Colima i Michoacán na jugu. Na zapadu izlazi na Tihi Ocean. Ime ove države je spoj dvije riječi koje dolaze iz indijanskog jezika náhuatl: *xalli*, koja označava pijesak i *ixco*, koja označava mjesto, odnosno područje.

Jalisco je treća država po broju stanovnika u Meksiku (odnosno četvrta, ako se uzme u obzir México, D.F.), i jedna je od najvažnijih u pogledu gospodarskih, trgovačkih i kulturnih aktivnosti. Glavni grad države Jalisco je Guadalajara, druga aglomeracija Meksika (iza glavnog grada), koju čini njezino metropolitansko područje (zajedno s gradovima Juanacatlán, El Salto, Tlaquepaque, Tonalá Tlajomulco de Zúñiga, Ixtlahuacán del Río i Zapopan).

Najznačajnija turistička atrakcija Haliska je letovalište Puerto Valjarta. U ovoj državi se nalazi i poznati grad Tekila.

U središnjem delu Haliska nalazi se najveće jezero Meksika, Čapala.

## Vanjske veze

* Internet prezentacija države Halisko (šp.)
Acapulco

**Acapulco** (službeno Acapulco de Juárez) je grad na tihooceanskoj obali Meksika. Nalazi se u saveznoj državi Guerrero 300&nbsp;km od glavnog grada Mexico Citya. Acapulco je značajna luka i turistički centar.

## Historija
Prostor grada je bio naseljen od 3000 g. pne. (jedno od najstarijih naseljenih delova Srednje Amerike). Pronađeni su ostaci ljudi koji su se bavili ribolovom i poljoprivredom.

Španci su na te prostore došli 1521. (prvu ekspediciju je vodio Francisco Chico). Od 1532. je Acapulco dobio titulu kraljevskog grada i postao je najvažnija španska luka na Tihom okeanu. U 16. st. su grad napadali engleski gusari (1579. je napao Francis Drake). 1615. su napali Nizozemci, pa su Španci sagradili tvrđavu koja je porušena u potresu 1776., ali je kasnije obnovljena.

U 20. st. počinje jači turistički razvoj grada (zlatno doba Acapulca). Meksički predsednik Miguel Alemán Valdés je nakon 2. svetskog rata ostvario viziju grada kao značajnog turističkog središta (grade se hoteli, restorani i disko klubovi, uređuju plaže).

## Značenje grada

Danas je Acapulco jedan od najpoznatijih turističkih središta Meksika. Posebna atrakcija su skokovi u vodu sa stena (klifovi kod La Quebrade). Vrlo je razvijen noćni život (brojni klubovi i diskoteke). Većina turista dolazi u proleće (leta su pretopla i presušna).

Acapulco je istovremeno najvažnija meksička tihookeanska luka i jedini veći grad na Tihom okeanu (u Meksiku je zbog povoljnije klime najnaseljenija središnja visoravan, a obala je slabije naseljena). Acapulco ima tropsku klimu (cele godine je toplo, zime su sušne).
Guadalajara (Jalisco)

**Guadalajara** je glavni grad meksičke pokrajine Jalisco i drugi grad po veličini u Meksiku. U Guadalajari je razvijena elektronička i informatička industrija i moderna visoka tehnologija, te se naziva "Meksička Silicijska dolina".

## Historija
Guadalajaru je 1531. osnovao španjolski istraživač Cristóbal de Oñate. Njega je poslao konkvistador Nuño de Guzmán. Grad je nazvan prema gradu Guadalajara u Španjolskoj (rodni grad Nuño de Guzmána). Grad je izvorno podignut na brdu Mesa del Cerro, a 1533. i 1535. je premješten na novu lokaciju (na staroj je nedostajalo vode i bile su nepovoljne vremenske prilike). 1541. je grad ponovo premješten zbog napada Indijanaca. Guadalajara je bila glavni grad regije Nova Galicija unutar Potkraljevstva Nova Španjolska.

Od 1813. je Guadalajara dio nezavisnog Meksika. 1818. i 1875. su grad pogodili potresi. U drugoj polovici 20. st. se u gradu jače razvija industrija i trgovina, te se gradi infrastruktura. Do kraja 20. st. se jače razvija moderna tehnologija. 22. travnja 1992. je došlo do velike eksplozije plina koji je ušao u gradsku kanalizaciju i pritom su razorene mnoge ulice i zgrade u gradu i poginulo je preko 200 ljudi. Nakon toga dolazi do zastoja u industrijskom razvoju grada (posebno zbog krize 1994).

## Geografija
Guadalajara se nalazi u zapadnom dijelu Meksika. Smještena je u dolini Valle de Atemajac između planina Sierra Madre i Meksičke visoravni. Nalazi se na 1600 m nadmorske visine. Grad je sagrađen na vulkanskim stijenama. U blizini se nalazi najveće meksičko slatkovodno jezero Chapala. Klima je blaga zbog položaja u višem reljefu. Grad sa svojom povezanom okolicom čini aglomeraciju Metropolitanski prostor Guadalajare.

## Znamenitosti
Guadalajara planira biti značajan turistički centar. Turiste želi privući kombinacijom tradicionalne i moderne arhitekture i umjetnosti. Na brdu iznad grada se gradi moderni Guggenheimov muzej u modernom stilu. Postoji kompleks modernih građevina Puerta de Hierro (Željezna vrata). Sagrađena je moderna koncertna dvorana Auditorio Telmex.

Od tradicionalne arhitekture koja je građena u španjolskom kolonijalnom stilu se ističe neoklasicistička katedrala Uznesenja Blažene Djevice Marije s neogotičkim tornjevima. U gradu postoji najstarija i najveća bolnica u Latinskoj Americi Hospicio Cabañas koja je zabilježena na listi svjetske baštine UNESCO-a. Postoji povijesno groblje Panteón de Belén oko kojeg kruže brojne legende. U centru grada se ulice križaju pod pravim kutem (tipična kolonijalna gradnja). Značajna je fontana Minerva i slavoluk Los Arcos.

## Vanjske veze

* Službene stranice Grada Guadalajare
Gudalajara (razvrstavanje)

**Gvadalahara** može biti:

**Španija**
* Gvadalahara, grad u Španiji
* Provincija Gvadalahara, provincija u Španiji

**Meksiko**
* Gvadalahara, grad u Meksiku

**Ostale odrednice**
* Gvadalahara (fudbalski klub)
Zacatecas

**Zacatecas** /ime dolazi po Indijancima Zacateco/ jedna je od 31 saveznih država Meksika, smještena u središnjem dijelu zemlje. Država se prostire na 75.416 km², u njoj živi 1.380.633 stanovnika (2009), glavni grad je istoimeni Zacatecas.

Zacatecas je okružena saveznim državama Coahuila na sjeveru, Durango na sjeverozapadu, San Luis Potosí na istoku, na jugu Aguascalientes i Guanajuato, te na jugozapadu Jalisco i Nayarit. 

Zakatekas se uglavnom sastoji iz pustinjske stepe koja prelazi u oblast prerija. 

Glavne privredne aktivnosti su rudarstvo, stočarstvo, proizvodnja piva i turizam. Između gradova Zakatekas i Fresniljo nalazi se najveća pivara na svetu (deo koncerna „Grupo Modelo“) gde se godišnje proizvede 22 miliona hektolitara piva. Nekada su rudnici srebra u Zakatekasu imali prvorazredni značaj. 

Ova država je jedno od najznačajnijih područja odakle potiču meksički emigranti u SAD. Oko milion ljudi u SAD (najviše u Čikagu i Los Anđelesu) potiče iz Zakatekasa. 

## Vanjske veze

* Internet prezentacija države Zakatekas  (šp.)
* Turistički savez  (šp.)
Monterrey

**Monterej** () je glavni grad meksičke savezne države Novi Leon. To je najvažniji grad severnog Meksika. Monterej je grad razvijene industrije, a bruto proizvod po stanovniku je najviši u zemlji. Važi i kao grad sa najboljim kvalitetom života među gradovina Latinske Amerike.

Grad je osnovan 1596. pod imenom Nuestra Senjora de Monterej (*Nuestra Señora de Monterrey*). Ime je dobio po supruzi namesnika Nove Španije, vojvotkinje od Montereja (grad u Galiciji u Španiji).

Po podacima iz 2005. u Montereju živi 1.133.814 stanovnika, što ga čini devetim gradom Meksika po veličini.

U ovom gradu živi najteži čovek sveta, Manuel Uribe.

## Vanjske veze

* Zvanična internet prezentacija grada
Guadalajara (provincija)

**Provincija Guadalajara** (španjolski: *Provincia de Guadalajara*) je jedna od pet provincija Autonomne zajednice - Kastilja-La Mancha, koja se nalazi u sredini Španjolske.

## Geografija

Provincija Guadalajara prostire se na površini od 12,212 km², u kojoj živi 253,310 stanovnika.

Provincija sa sjeverozapada graniči sa Provincijom Segovia, sa sjevera sa Provincijom Soria, sa sjeveroistoka sa Provincijom Zaragoza, sa istoka sa Provincijom Teruel, sa juga sa Provincijom Cuenca i sa zapada sa Zajednicom Madrid.

Guadalajara je najvećim dijelom gorovita, na istoku se prostiru planine Iberijskog gorja, a na zapadu Kastiljskog gorja.

Administrativni centar provincije je grad Guadalajara, ostali veći urbani centri su Azuqueca de Henares, Alovera i El Casar.

## Reference

## Vanjske veze

* '' Deputación de Guadalajara''
Eneada (razvrstavanje)

**Eneada** (grčki enneás <- enéa: devet) može značiti:
* Eneada, mit iz egipatske mitologije;
* skup od devet osoba, stvari, pojmova;
* razdoblje od devet dana, tjedana (sedmica), mjeseci ili godina.
* **Eneade**, djelo starogrčkog filozofa Porfiriosa u kome je izložio učenje i biografiju svog učitelja Plotina.

## Izvori
* *[[Izvori#ER6|ER6]], [[Izvori#AnGold|AnGold]], [[Izvori#Klaić|Klaić]], [[Izvori#Klajn-Šipka|Klajn-Šipka]]*
)
Kolima (razvrstavanje)

**Kolima** ili **Colima** može biti:
* Kolima, savezna država Meksika
* Kolima, grad u Meksiku (glavni grad savezne države Kolima)
* Kolima, reka u Sibiru (Rusija)
Kolima

Rijeka **Kolima** (ruski: **Колыма́**) je rijeka u sjeveroistočnom Sibiru.

U njezinom porječju se nalaze dijelovi ruske republike Jakutske, Čukotskog autonomnog okruga i Magadanske oblasti.

Kolima je smrznuta do dubine od nekoliko metara 250 dana svake godine. Ledenog pokrova se oslobađa tek početkom lipnja i ostaje takvom do listopada.

Ova rijeka je poznata i po zloglasnim gulazima, prisilnim radnim logorima i zlatni rudnicima. Oba su opširno dokumentirana otkad su se arhivi iz Staljinova doba otvorile za javnost.

## Vanjske veze
Iztacchichimeca

**Iztacchichimeca** (pl. Iztacchichimecas; isto Iztacchichimecas, Chichimecas Blancos), jedna od grupa Guamare Indijanaca, vjerojatno Nahuatlan-govornici koji su sredinom 16. stoljeća nastanjeni na području današnjih meksičkih država Aguascalientes, Querétaro i Guanajuato. U Guerreru su imali pueble: *San Andrés Atlmiepa* (Tiltmilpa), *San Gerónimo Acapulcingo*, *San José Atlan*, *San Lorenzo Techatitla*, *San Mateo Guechiapa*, *Santa María Tleculutl y Catzia* i *Santiago Tecuantla*.

Svoje ime Chichimecas Blancos dobili su po bijelom pigmentu vapnenca kojeg su koristili za bojenje tijela i lica. 

## Izvori
Guamare

**Guamare** (Guamar; pl. Guamares), ndijanski narod sredinom 16. stoljeća nastanjen u Sierrama Guanajuata u Meksiku, čije je središte bila okolica Pénjamoa i San Miguela. Otuda su se prostirali na sjever sve do San Felipea i gotovo do Querétaroa na istok, i zapad do Aguascalientesa i Lagos de Morena. Gonzalo de las Casas ih naziva 'hrabrima i 'divljima'. Svoju dugu kosu, su kao i Guachichili bojali crvenom bojom.

Arheolog, Dr. *Paul Kirchhoff* smatra ih lovačko-sakupljačkim narodom. Od 1550-1590 zajedno sa Guachichilima i Pame Indijancima vode gerilski rat protiv Španjolaca i kršćanskih Indijanaca. U nemogućnosti da ih savladaju u mnogim ratnim operacijaman Španjolci ih počinju mititi darovima i sklapaju mir. Guamari su kasnije potisnuti a oni vjerojatno ulaze u sastav mestičkog hispaniziranog seoskog stanovništva.

## Vanjske veze
* John P. Schmal, A Look into Guanajuato's Past 
* John P. Schmal, Indigenous Origins: Zacatecas, Guanajuato, Aguascalientes and Jalisco
Guachichile

**Guachichil** (Guachichile), pleme Indijanaca iz grupe Coran (Corachol) nastanjeno uzduž granice Michoacána, sjeverozapadno do Saltilla. Pleme je poznato po svojoj ratobornosti prema Španjolcima u Čičimečkom ratu (1550.-1590.). Glavnina plemena naseljavala je područje oko Lagos de Moreno, Arandas, Ayo el Chico, i Tepatitlana u regionu Los Altos u sjeveroistočnom Jaliscu, ali su lutali i po velikom području Zacatecasa. Uskoro nakon Čičimečkog rata Guachihiles su kristijanizirani i asimilirani.

Ime Guachichile što su im dali Meksikanci označava "glave obojene u crveno" zbog njihovog običaja da crvenom bojom boje svoja tijela, glave i kosu.

## Izvori
Nahuatl

**Nahuatlan** je dio jezične porodice Juto-Asteci, Velike porodice Aztec-Tanoan čiji se jezici govore, ili su se govorili, na jugu današnjeg Meksika i susjednih država. Jezici Nahua Indijanaca širili su se ekspanzivnom ratnom politikom Asteka, i njome doprli u razne krajeve Srednje Amerike, poimence Gvatemalu, Salvador, Nikaragvu, Kostariku, a neki lingvisti drže da su im najjužniji predstavnici Sigua iz Paname.

Narode što se služe Nahuatlan jezicima nazivamo Nahua, njihovi predstavnici su:
Acolhua, Alaguilac, Asteci, Bagaces, Cazcan, Cholulteca, Coca, Cuitlahuaca, Culhua, Cuyuteca, Desaguadero, Guamare, Iztacchichimeca, Lagunero, Meztitlaneca, Nahuatlate, Nicarao, Pipil, Pochutla, Quauhquecholteca, Sayultec, Sigua, Teco-Tecoxquin, Tecuexe, Tepaneca, Tepeaca, Teul, Tlakopanci, Tolteci, Xochimilca, Zacateco.

Prvu slovnicu jezika nahuatl, objavljenu tek u 19. stoljeću, napisao je Andrés de Olmos, jedan od prvih 12 franjevaca u Novoj Španjolskoj, 1547. godine. Napisao je i slovnice drugih jezika, huastečkog i totonačkog, te koliko se danas zna još barem 13 opisa, slovnica i rječnika indijanskih jezika, rasprava o pretkolumbovskim kulturama, opisa astečkih kodeksa itd. Godine 1544. sastavio je dramski tekst *Alegoría del juicio final* na jeziku nahuatl, a prikazivao se djeci astečkih velikaša koja su pohađala školu u Tlatelolcu kao dio kršćanskog nauka itd. Drugu slovnicu i prvi rječnik jezika nahuatl objavio je 1555. Alonso de Molina.

## Jezici
Danas je na SIL-ovom popisu 29 jezika

## Reference

## Vanjske veze

* Ethnologue (14th)
* Ethnologue (15th)
* Nahuatlan
* Nahuatlan
* Nahuatlan (njemački) 
* Nahuatlan
Nayarit

Država **Najarit** () je meksička savezna država na obali Tihog okeana. Osnovana je 1917. od teritorije nekadašnjeg vojnog okruga Tepik. Ima površinu od 26.979&nbsp;km², i oko 0,9 miliona stanovnika.

U glavnom gradu Tepik živi 500.000 ljudi. Tepik je reč iz jezika lokalnih indijanaca i znači „mesto između planina“.

Država Najarit se nalazi između država Sinaloa, Durango i Zakatekas na severu i države Halisko na jugu. Najaritu pripadaju i ostrva Tres Marijas.

## Vanjske veze

* Internet prezentacija države Najarit (šp.)
Durango

**Durango** jedna je od 31 saveznih država Meksika.

Po popisu iz 2005, ima 1,509,117 stanovnika. S gustoćom stanovništva od 12.25 stan./km² je druga najslabije naseljena država, iza Baja California Sur. Glavni grad države je Durango.

Španski konkistadori nazvali su ovaj kraj po španskom gradu Durango u Baskiji. U kolonijalno doba, današnje države Durango i Čivava bile su poznate pod zajedničkim imenom *Nueva Vizkaja* („Nova Baskija“).

Teritorija se uglavnom sastoji iz pustinjskih brežuljaka zapadnih obronaka planine Sijera Madre. Glavni grad države, Viktorija de Durango, najčešće samo skraćeno Durango, u imenu sadrži prezime prvog predsednika Meksika, Gvadalupe Viktorije, koji je potekao iz ove države. Ostali važniji gradovi Duranga su Gomez Palacio i Lerdo.

## Vanjske veze
* Internet prezentacija države Durango  (šp.)
Aguascalientes

**Aguascalientes** je jedna od 31 savezne države Meksika, nalazi se u središnjem dijelu zemlje, 480&nbsp;km od glavnog grada Meksika, Mexico City.

Na sjeveru se graniči sa državom Zacatecas, a na jugu sa Jaliscom.

Aguascalientes ima površinu od 5.471&nbsp;km². Prema popisu iz 2005. godine ima 1.065.416 stanovnika. Po oba kriterijuma je jedna od najmanjih saveznih država Meksika. Glavni grad ove savezne države je istoimeni Aguascalientes, po kojemu je država i nazvana, te u kojem živi većina stanovništva.

## Stanovništvo
### Indijanci
Indijanci iz Aguascalientesa pripadaju plemenima Chichimeca, Chichimecas Blancos, iztacchichimeca (ogranak plemena Guamare), Aztec i Teules Chichimeca
## Reference

## Vanjske veze

* Internet prezentacija države Agvaskalijentes (šp.)
Colima

**Colima** jedna je od 31 saveznih država Meksika, smještena na zapadu države, graniči sa meksičkim saveznim državama Jalisco na sjeveru i istoku, te Michoacán na jugu, dok je na zapadu oplahuje Tihi ocean.

Glavni grad savezne države je istoimeni Colima, a veći gradovi su još Manzanillo i Tecomán. Država se prostire na 57.924&nbsp;km², a u njoj živi 754.730 stanovnika (2009).
Durango (razvrstavanje)

**Durango** se može odnositi na:
* Durango, savezna država Meksika
* Durango, Durango, glavni grad istoimene meksičke države
* Durango (grad u Baskiji)
* Durango, Iowa
* Durango, Colorado
Coahuila

**Koavila** () je savezna država Meksika. Nalazi se na severu zemlje. Ima površinu od 149.982 km² i 2.474.692 stanovnika (podatak iz 2005). 

Na istoku se graniči sa državom Novi Leon, sa državama Zakatekas i San Luis Potosi na jugu, i državama Durango i Čivava na zapadu. Na severu je američka savezna država Teksas, sa kojom granicu čini reka Rio Grande. 

Veći deo površine države pokrivaju stepe pustinje Čivava. Planine istočne Sijera Madre čine granicu prema Novom Leonu. 

Glavni grad države Koavila je Saltiljo. Država je osnovana 1824. 

## Vanjske veze
* Internet prezentacija države Koavila (šp.)
Sinaloa

Država **Sinaloa** () je savezna država u zapadnom Meksiku uz obalu Tihog okeana (zaliv Kalifornija). Ima površinu od 58.328 km² i 2.609.976 stanovnika (popis 2005). 

Na severu se graniči sa državom Sonora, na istoku sa Čivavom i Durangom, a na jugu sa Najaritom. 

Sinaloa je poljoprivredna država. Uz to, poseduje jednu od najvećih ribarskih flota u zemlji. 

Najvažniji gradovi su glavni grad Kuliakan (800.000 stanovnika), letovalište Mazatlan i Los Močis. 

Država je osnovana 1831. 

## Vanjske veze

* Internet prezentacija države Sinaloa  (šp.)
Kan B'alam I

**Kan B'alam I** (20. septembar 524 – 3. februar 583), također navođen i kao **Kan Bahlam** ili **Chan Balaam**, (fonetski:xaŋ βalɑm) bio je vladar majanskog grada Palenque. Na prijestolje je došao 8. aprila 572. u dobi od 47 godina i na njemu ostao do smrti.

## Vanjske veze
* name glyph of K'an B'alam I
Južna Donja Kalifornija

**Baja California Sur** jedna je od 31 saveznih država Meksika, smještena na sjeverozapadu države, i zauzima južnu polovicu poluotoka Baja California. Graniči sa saveznom državom Baja California koja se nalazi iznad 28º N. Na istoku je oplakuje Mar de Cortés, a na jugu i zapadu Tihi ocean. Glavni grad savezne države je La Paz. Država se prostire na 73 475&nbsp;km², što je ukupno 3,8% od ukupne površine Meksika.

Na poluostrvu Donja Kalifornija mogu se videti neobične stene i pećine, koje su posledica vulkanskog porekla poluostrva.

Klimatski, ovo je jedno od najsušnijih područja na svetu.

## Općine (municipios)
Baja California Sur sastoji se od 5 općina, to su: Comondú, La Paz, Loreto, Los Cabos i Mulegé.

## Etnografija
Indijansko prastanovništvo Baja California Sura poglavito je istrijebljeno a pripada u najmanje dvije etno-lingvističke grupe, to su Yuman sa plemenom Cochimi nastanjeni u sjevernim predjelima države i Guaycuran u središnjim i južnim predjelima. Do danas se sačuvalo tek nešto Cochimi Indijanaca koji danas žive poglavito u sjevernijoj državi Baja California Norte. Porodica Guaycuran koja se od nekih lingvista vodi kao dio velike porodice Hokan obuhvaća nestala plemena koja se granaju u nekoliko srodnih skupina, to su: 
Guaycura ili Waicuri sa plemenima Callejue i Waicuri; Huchiti ili Uchití sa Cora (najjužnije pleme nastanjeno kod rta Cabo San Lucas), Uchití, Aripe ili Aripa i Periúe; Pericú Indijanci sa plemenima Pericú i Isleño; Didú; Edú; Ika; Monqui.

## Vanjske veze

* Internet prezentacija države Južna Donja Kalifornija  (šp.)
Ahkal Mo' Naab' II

**Ahkal Mo' Naab' II** (3. septembar 523 – 23. jul 570) bio je vladar majanskog grada Palenque. Vladao je od 4. maja 565. do smrti.

## Vanjske veze
* name glyph of Ahkal Mo' Naab' II
Miro (svevski kralj)

**Miro** (*Mir*, *Mirio*, *Mirus*, ? - 583) je bio svevski kralj Galicije od 570. do 583. Vladavinu su mu obilježili napori da sklopi saveze sa drugim katoličkim državama te tako stvori protivtežu arijanskoj državi Vizigota pod kraljem Leovigildom. Za vrijeme njegove vladavine su uspostavljeni odnosi sa Franačkom i Bizantskim Carstvom te je kraljevstvo doseglo svoj zenit, ali se raspalo samo tri godine nakon njegove smrti.

Miro je prema navodima suvremenika bio izuzetno blizak Katoličkoj crkvi. Godine 572. je sazvao Drugi sabor u Bragi, a biskup Martin od Brage mu je posvetio svoj traktat o vrlinama *Formula Vitae Honestae*. Vodio je borbe protiv Rukonaca (najvjerojatnije pleme Baska) i proširio teritorije na Kantabriju. Njegovi upadi su, međutim, oko 575. poslužili kao izgovor za rat vizigotskom kralju Leovigildu, prisilvši Mira da raznim ustupcima ishodi mir. Mir je trajao sve do oko 580. kada je među Vizigotima izbio građanski rat između arijanskog Leovigilda i njegovog sina Hermenegilda, preobraćenika na katoličanstvo.

Historičari se razlikuju o okolnostima Mirove smrti. Prema Grguru Turskom je Miro 583. umro od posljedica "lošeg zraka" u Betici (južna Španija), gdje je došao kako bi Hermenegildu pomogao da obrani Sevillu od Leovigildove opsade. Prema Ivanu Biklarskom i Izidoru Seviljskom Miro se borio na strani Leovigilda protiv Hermenegilda, ali je umro prije dolaska u Sevillu.

U svakom slučaju, naslijedio ga je malodobni sin Eborik. Njegova supruga Sisegutija se, pak, udala za Audecu koji je već 584. svrgnuo Eborika postavši posljednji svevski kralj.

## Izvori

* Arias, Jorge C. "Identity and Interaction: The Suevi and the Hispano-Romans." University of Virginia: Spring 2007.
* "Miro." In Henry Wace and William C. Piercy, edd. *A Dictionary of Christian Biography and Literature*. London: John Murray, 1911. Reprinted as *Dictionary of Christian Biography and Literature to the End of the Sixth Century A.D., with an Account of the Principal Sects and Heresies*. United States: Hendrickson Publishers, 1999. . 
* Foundation for Medieval Genealogy. *Spain: Vandals, Suevi, and Visigoths*. "Mirón."


## Notes
Remismund

**Remismund** ili **Rimismund** (španski i portugalski: *Remismundo*; ? - 469) bio je svevski kralj Galicije, koji je vladao od oko 464. do smrti.

Prema Izidoru Seviljskom je bio sin kralja Maldrasa te je u njegovo ime odlazio u niz diplomatskih misija u tadašnju Galiju. Nakon očeve smrti je došlo do interregnuma, odnosno dvovlašća među Svevima, koji su za kraljeve imali suparničke Frumara i Rehimunda. Kada su obojica 464. umrli Remismund, koji se vratio iz jedne od diplomatskih misija, nagovorio je svevske prvake da njega priznaju kao jedinog kralja. Remismund je također osigurao diplomatsku podršku susjednih Vizigota kada je od strane kralja Teodorika II priznat za svevskog vladara. 

Za vrijeme Remismundove vladavine su Svevi nastavili voditi pljačkaške pohode protiv hispano-rimskih gradova, pa je tako današnja Coimbra u Portugalu 465. opljačkana, a 468. razorena. Godine 469. je Remismund, pak, otpočeo pregovore sa zapadnorimskim carem Antemijem o eventualnom savezu ili priznavanju njegove vlasti. 466. je, pak, primio Ajaksa, misionara koji ga njega, kao i svevsko plemstvo, preobratio na arijansko kršćanstvo.

Nakon Remismundove smrti je nastupilo mračno doba, odnosno period u kome o svevskim kraljevima nema gotovo nikakvih pouzdanih podataka. Ono je trajalo sve do 560.

## Napomene
Ajaks (misionar)

**Ajaks** (*Ajax*, fl. 464-469) je bio arijanski misionar, poznat po tome što je pokrstio južne Sveve u Galeciji, odnosno njihovog kralja Remismunda, tj. preobratio ih na arijansko kršćanstvo. Ajaksa je Svevima poslao njihov susjed, vizigotski kralj Teodorik II. Njegov suvremenik Hidacije, "pravovjerni" (katolički) biskup grada Aquae Flaviae za njega koristi naziv *Aiax natione Galata* koji sugerira porijeklo ili iz Galije ili iz Galatije u Maloj Aziji. Na osnovu Hidacijevih navoda nije potpuno da li su Svevi prije Ajaksove misije bili pagani ili ih je Ajaks uspio preobratiti s pravovjernog kršćanstva.
Hermenerik

**Hermenerik** (*Hermenerico*, fl. 485?) je, prema opskurnim historijskim izvorima, bio jedan od svevskih kraljeva Galecije. Jedini izvor o njegovom životu je danas izgubljeni dokument svećenika Antonija de Yepesa. Njegova vladavina pripada *[[mračno doba|mračnom dobu]]* od 469. do 560. koje karakterizira nedostatak podataka o tadašnjoj svevskoj državi i vladarima. Navodi se kako je Hermenerik kao arijanac progonio "pravovjerne" (nikejske, katoličke) kršćane.

## Izvori

* Arias, Jorge C. "Identity and Interactions: The Suevi and the Hispano-Romans." University of Virginia: Spring 2007.
Yohl Ik'nal

**Yohl Ik'nal**, **Ix Yohl Ik'nal** ili **Ol Ik'nal** (? – 7. novembar 604) je bila vladarica majanskog grada Palenque, koja je vladala od 21. decembra 583 do smrti 604, u doba mezoameričkog klasičnog perioda. Ime joj znači *Srce vjetrovitog mjesta*, a poznata je kao baka K'inich Janaab' Pakala, najvećeg kralja Palenqeuea. Bila je potomak K'uk' B'alama I, osnivača vladarske dinastije Palenqeua a an prijestolje došla nekoliko mjeeci nakon smrti njenog prethodnika Kan B'alama I. Bila je prva žena-vladar u pisanoj historiji Maja i jedna od rijetkih vladarica u historiji Maja koja je nosila punu vladarsku titulu. Historičari pretpostavljaju da je na prijestolje došla u izvanrednim i neobičnim okolnostima, detalji o kojima, međutim, nisu sačuvani. Bila je jedina žena koja je vladala Palenqueom te najvjerojatnije bila sestra ili, vjerojatnije, kćer Kan B'alama, koji iza sebe nije ostavio muškog nasljednika.

Za vrijeme vladavine Ix Yohl Ik'nal, Palenque je teško poražen od Calakmula, jedne od dviju majanskih sila u klasičnom periodu. Bitka se odigrala 23. aprila 599. godine, ali je Ix Yohl Ik'nal vladala još nekoliko godina i umrla 604. Palenque je nakon poraza sačuvao političku nezavisnost, ali je Ix Yohl Ik'nal vjerojatno morala plaćati danak Calakmulu. Postoje indicije da su se ili Ix Yohl Ik'nal ili njen nasljednik uspješno pobunili protiv Calakmulove hegemonije prije 611.

Arheologinja Merle Greene Robertson je sugerirala da grob unutar Temple XX u Palenqueu pripada kraljici Ix Yohl Ik'nal. Bila je dovoljno važna da se dva puta prikazala na sarkofagu njenog unuka K'inich Janaab' Pakala i prikazana na štukou zida njegove grobnice.

## Napomene

## Literatura

: 
:
:
: 
: 

## Vanjske veze
* name glyph of Yohl Ik'nal
Veremund

**Veremund** (, , fl. 485?) je bio svevski kralj Galecije. Vladao je u mračnom dobu, odnosno periodu od 469. do 560. kada o svevskim kraljevima nema gotovo nikakvih podataka. Jedini izvor o njegovom postojanju je natpis iz 6. vijeka koji se tumači tako da je po njemu Veremund vladao oko 485. Neki historičari, pak, drže da je natpis iz mnogo kasnijeg perioda, odnosno da navodi ime kralja Bermuda I od Asturije koji je vladao u 8. vijeku; drugi historičari, pak, navode da je Veremund vladao oko 535.

## Izvori

* Arias, Jorge C. "Identity and Interactions: The Suevi and the Hispano-Romans." University of Virginia: Spring 2007.
* Collins, Roger. *Visigothic Spain, 409–711*. Oxford: Blackwell Publishing, 2004. . 
* Ferreiro, Alberto. "Veremundu R(eg)e: revisiting an inscription from San Salvador de Vairão (Portugal)." *Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik* 116 (1997), 263–72.
* Thompson, E. A. "The End of Roman Spain: Part III." *Nottingham Mediaeval Studies*, xxii (1978), pp.&nbsp;3–22. Reprinted in *Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire*. Madison: University of Wisconsin Press, 1982. pp.&nbsp;161&ndash;187. . See p.&nbsp;167 for Rechimund.
* Thompson, E. A. "The Conversion of the Spanish Suevi to Catholicism." *Visigothic Spain: New Approaches*. ed. Edward James. Oxford: Oxford University Press, 1980. .
Teodemund

**Teodemund** (, 6. vijek) je bio svevski kralj Galecije koji je živio u 6. vijeku. Njegova vladavina je bila dio *[[mračno doba|mračnog doba]]* od 469. do 560. kada nema gotovo nikakvih podataka o svevskim vladarima i njihovoj državi. Jedini izvor podataka o njemu je dokument iz 12. vijeka koji navodi da je kralj Teodemund vladao u periodu između vladavine kralja Remismunda (469) i Teodemira (561/566). Dokument također navodi crkvenu organizaciju iz vremena vizigotskog kralja Wambe zbog čega se pretpostavlja da se temeljio na originalu iz 7. vijeka.

## Izvori

* Arias, Jorge C. "Identity and Interactions: The Suevi and the Hispano-Romans." University of Virginia: Spring 2007.
Teodemir (razvrstavanje)

**Teodemir** () je bilo germansko ime relativno često među raznim germanskim vladarima u Evropi u ranom srednjem vijeku. To su bili:

* Teodemir, kralj Ostrogota;
* Teodemar, kralj Sveva
* Teudemer, franački kralj
* Teudimer, vizigotski plemić
* Teodemar od Monte Cassina, benediktinski opat
Eborik

**Eborik** (*Eborico*, ? -584) ili **Eurik** je bio pretposljednji svevski kralj Galecije. Otac mu je bio kralj Miro a majka Siseguntija. Prijestolje je preuzeo kao adolescent, nakon očeve smrti 583. Odmah nakon toga je položio zakletvu vjernosti Leovigildu, kralju Vizigota. Eborikova odluka je izazvala nezadovoljstvo među svevskim plemstvom, pa ga je plemić po imenu sljedeće godine Audeca svrgnuo. Eborik je tada ili ubijen i poslan u samostan. Audeca se potom oženio njegovom majkom i proglasio kraljem. Ti su događaji poslužili kao povod Leovigildu da pokrene pohod kojim je 584. osvojeno i anektirano Svevsko Kraljevstvo Galicija.

## Sources

* Arias, Jorge C. "Identity and Interactions: The Suevi and the Hispano-Romans." University of Virginia: Spring 2007.
Xiao Xian

**Xiao Xian** (蕭銑) (583–621) je bio kineski plemić i velikodostojnik, odnosno pretendent na carsko prijestolje. Rodio se kao princ u dinastiji Liang, odnosno njenom ogranku (Zapadni Liang) koji je kao vazal Sjevernih dinastija upravljao Jianglingom i okolnim područjem. Njegov otac Xiao Yan (蕭巖) je bio stric cara Jinga; kada je godine 587. pokušao prebjeći južnoj dinastiji Chen, car Wen od Suija ga je dao pogubiti i ukinuo državu Zapadni Liang. Mladi Xiao Xian je mladost proveo u siromaštvu, a položaj mu se popravio tek kada je na prijestolje dinastije Sui došao car Yang, oženjen za njegovu rođaku caricu Xiao. Godine 617. je Xiao Xian služio kao lokalni magistrat kada su se zaredali seljački ustanci protiv cara Yanga. Nastojeći ih suzbiti svojim autoritetom, Xiao Xian se proglasio prvo "princem od Lianga", a potom, čuvši vijest od carevoj smrti, godine 618. se u Jianglingu proglasio carem, obnovivši dinastiju Liang. Brzo je stekao veliki broj sljedbenika te stekao na vlast nad današnjim provincijama Hubei, Hunan, Guangxi i sjevernim Vijetnamom. Zbog toga je došao u sukob sa generalom Li Yuanom (car Gaozu) i njegovim klanom koji će kasnije postati poznat kao dinastija Tang. Xiao Xian se pokazao kao slab i nesposoban vladar koji je u strahu od ambicioznih generala raspustio vojsku. Kada su trupe Tanga krajem 621. napale njegovo područje, ispočetka nije imao dovoljno vojnika da im se suprotstavi niti obrani Jiangling. Zato se Xiao Xian predao, iako je na putu sa Jiangling bila njemu odana vojska od 100.000 ljudi. Doveden je u Chang'an caru Gaozuu koji ga je dao pogubiti.

## Napomene
584.

__NOTOC__
Godina **584.** (**[[rimske brojke|DLXXXIV]]**) bila je prijestupna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 584. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Nakon smrti turskog kagana Taspara dolazi do raspada Turkijskog Kaganata, što koristi Tardu kako bi stekao nezavisnost u zapadnom dijelu države koja će se ubuduće zvati Onok (ili 581).
* Andeca svrgava i ubija mladog kralja Eborika te preuzima prijestolje svevskog kraljevstva Galicija.
* Langobardi napadaju i pustoše samostan Monte Cassino.
* Avari pustoše Singidunum, a Slaveni prodiru sve do bedema Konstantinopola.
* Izborom Autharija za kralja, Langobardi završavaju desetogodišnji period anarhije poznat kao vladavina vojvoda.
* Vizigoti zauzimaju Kordobu, istjeravši odatle Bizantince.
* Kubrat postaje kralj Bugara (približni datum).


## Rođenja
* Klotar II, sin kralja Hilperika IUI
* Edwin od Nortumbrije
* Umar ibn al-Khattāb, drugi islamski kalif

## Smrti
* septembar - Hilperik I od Neustrije

## Reference
Andeka

**Andeka** (*Andeca*) ili **Audeka** (*Audeca*; fl. 584-585) je bio posljednji svevski kralj Galecije. Nakon što je njegov prethodnik, malodobni kralj Eborik, položio zakletvu vjernosti vizigotskom kralju Leovigildu, Eborik je na čelu nezadovoljnih svevskih plemića digao ustanak. Eborik je svrgnut, a Andeka je preuzeo prijestolje; prema jednim izvorima Eborik je potom ubijen, a prema drugima poslan u samostan. U svakom slučaju, Andeka se potom oženio za Eborikovu majku, kraljicu Siseguntiju, vjerojatno u nastojanju da stekne legitimitet. Njegov je postupak, međutim, poslužio kao izgovor Leovigildu da pokrene vojni pohod protiv Sveva. Vizigoti su osvojili Galeciju, a Andeka je zarobljen, i prema navodima Ivana Biklarskog, nasilno zaređen i poslan u grad Beja. Njegovo svrgavanje je značilo konačni završetak Svevskog Kraljevstva koje je postojalo od početka 5. vijeka, iako ga je nedugo potom bez uspjeha pokušao obnoviti izvjesni Malarik.

## Izvori

* Arias, Jorge C. "Identity and Interactions: The Suevi and the Hispano-Romans." University of Virginia: Spring 2007.
Autari

**Autari** (oko 540. &ndash; Pavija, 5. septembar 590) takođe znan kao **Agilolf,** je bio kralj Langobarda od 584. do svoje smrti. Posle smrti njegovog oca Klefa 574. godine, ne žele da ga priznaju za kralja, što dovodi do desotogodišnjeg bezvlašća poznatog kao *[[Vladavina vojvoda]]*.

Kada je Autari postao kralj, došao je u sukob sa Francima, odnosno burgundskim kraljem Guntramom i njegovim nećakom Hildebertom II. Savez Franaka sa Bizantincima je prijetio Langobardima, ali je Autari, iako prisiljen zatvoriti se u utvrđenu Paviju uspio pobijediti, zahvaljujući neslozi među saveznicima i izbijanju kuge koja je Franke prisilila da napuste sjevernu Italiju.

Autari se 15. maja 589. oženio za Teodelindu, kćer bavarske vojvode Garibalda I. Nakon Autarijeve smrti ga je naslijedio Agilulf, vojvoda od Torina, za koga se Teodelinda udala.
Teodemar

**Teodmar** (*Theodemar*) ili **Teodemir** (*Teodemiro*, ? - 570) bio je svevski kralj Galecije, poznat kao jedan od prvih koji je prihvatio nikejsko kršćanstvo (katoličanstvo). Naslijedio je kralja Arijamira između maja 561. i 566. i vladao do smrti. Historijski izvori navode kako je svoj narod nastojao preobratiti na nikejsku vjeru sa arijanstva uz pomoć biskupa Martina od Dumioa. Izvori se, s druge strane, razilaze oko toga da li je Teodemar bio prvi katolik na čelu Sveva; neki izvori to pripisuju njegovim prethodnicima Hararihu i Arijamiru.

Godine 569. je Teodemar sazvao Prvi sabor u Lugou, koji je povećao broj biskupija unutar njegovog kraljevstva. Godine 570. ga je napao vizigotski kralj Leovigild, koji je po vjeri bio arijanac.

Nakon smrti ga je naslijedio kralj Miro.

## Sources

* Ferreiro, Alberto. "Braga and Tours: Some Observations on Gregory's ''De virtutibus sancti Martini''." *[[Journal of Early Christian Studies]]*. 3 (1995), p.&nbsp;195&ndash;210. 
* Thompson, E. A. "The Conversion of the Spanish Suevi to Catholicism." *Visigothic Spain: New Approaches*. ed. Edward James. Oxford: Oxford University Press, 1980. . 


## Napomene
Arijamir

**Arijamir** (*Ariamiro*, ? - 561/566) je bio svevski kralj Galecije. Njegova vladavina predstavlja prekid *[[mračno doba|mračnog doba]]* od 469. do 560. koje je karakterizirao potpuni nedostatak bilo kakvih podataka o svevskim kraljevima i državi. Njegovo postojanje je atestirano zahvaljujući Prvom saboru u Bragi, odnosno crkvenom sinodu koji je sazvao i koji je održan 1. maja 561. u današnjem gradu Braga koji je u to vrijeme bio pod svevskom vlašću. Historičari špekuliraju da je Arijamir bio prvi svevski kralj koji je sa arijanstva prešao na katoličanstvo, iako njegov suvremenik, franački historičar Grgur Turski to navodi za njegovog prethodnika Harariha koji je vladao oko 550. Arijamira je između maja 561. i 566. naslijedio Teodemar. Dio historičara, pak, smatra da su i Hararih i Arijamir i Teodemar možda mogli biti dvije ili jedna te ista osoba.

## Notes
Kubrat

Khan **Kubrat** (*[[Bugarski jezik|bug]]: Кубрат*; ; ) je bio prabugarski vladar kome je pripisana zasluga za stvaranje Stare Velike Bugarske 632. godine, kada je porazio Avare i ujedinio sva prabugarska, a i ostala plemena na toj teritoriji.

## Istorija i minato
Kubratovo ime je prvi put spomenuto od strane patrijarha Nikifora I. od Konstantinopolja (*Patriarch Nikephoros I of Constantinople*) u njegovom delu: Istorija sintomus brevarium (*Historia syntomos, breviarium*) iz 9. veka.

U spisku bugarskih knezova Kubrat je spomenut kao Kurt iz klana Dulo. Neki izvori ga povezuju kao jednog od naslednika Atile, po majčinoj liniji kao pripadnika Ermi klana (*Ermy clan*), pošto mu je rod po majci Organa bio poticao iz tog klana.

Kubrat je bio izvesno vreme Vizantijski talac kao zaštita od dinastijske borbe za prevlast u Turskom Kaganatu. Kao što je vizantijski istoričar, iz 7. veka Jovan od Nikije (*John of Nikiu*), zabeležio:
:*Kubrat (Quetrades)*, princ od Huna (*Moutanes*), i Organov nećak (*nephew of Kuemaka*), je bio kršten i kao mali poslan da se školuje u Konstantinopolj gde je postao blizak prijatelj sa imperatorom Herakliusom (*Heraclius*).*

Kubratova godina rođenja je nepoznata, jedino što je sigurno je njegov boravak u [[Konstantinopol]]ju, krštenje, školovanje, prijateljstvo sa imperatorom Herakliusom ([[610]]. - [[640]].) i dobijanje titule patricije koja je i pronađena na prstenu u njegovom grobu.

Kvota patrijarha Nićifora' *Kratka istorija* gde spominje Kubrata kao vladara [[Onoguri|Onogura]].

Po povratku iz Konstantinopolja preuzima vlast od Organa koji je u njegovom odsustvu vladao Onogurima. Isteravši Avare sa svoje teritorije, ujedinjenjem svih prabugarskih plemena, Kubratovo carstvo se prostiralo od delte [[Dunav]]a do reke [[Volga]]. Kubrat je bio jedan od retkih koji je svoju vladavinu proveo u miru sa [[Vizantija|Vizantijom]], verovatno zbog prijateljstva sa imperatorom i poštovanjem vizantijske kulture, sa kojom je odrastao za vreme svog boravka u Konstantinopolju.

== Kubratov grob ==
U [[1912]]. godini Ukrajinski seljak u blizini Poltave, je prilikom obrade zemlje otkrio grobnicu sa velikom količinom dragocenosti, srebra i zlata (52-{kg}-), uključujući i prsten koji je omogućio i olakšao, identifikaciju pošto je bilo izgravirano sa podacima Kubrat knyaza (*Chouvr(a)Tou patr(i)k(iou)''), a što je bio status koji je on imao u Vizantiji.

## Reference

## Vanjske veze
* Kubrat Knyaz 
* Kubrat Knyaz i rođenje Bugarske 
* Blago Kubrat Knyaza
Klotar II

**Hlotar II**, zvan i Klotar II, Hlotar Veliki ili Hlotar Mlađi (584—629) je bio kralj Franačke (613—629) iz dinastije Merovinga. On je treći merovinški vladar i uspeo je ujediniti carstvo. Istovremeno bitno je umanjio kraljevsku moć u korist plemića, a pripremio je put uzdizanju majordoma kao velikih moćnika carstva.

### Početak sukoba sa Austrazijom i Burgundijom
Njegov otac Hilperih I umro je pre njegovog rođenja 584. godine. Hlotarova majka Fredegunda bila je regent do svoje smrti 597. godine. Od tada Hlotar vlada ali samo Neustrijom. Austrazijom je vladala kraljica Brunhilda.

Započeo je 599. rat sa svojim rođakom Teuderihom II iz Burgundije i Teudeberom II iz Austrazije. Bio je poražen u toj bici, ali druga dva brata su se sukobila posle toga. Napao je ponovo Teuderihovu Burgundiju 605, ali ne uspeva da ovlada tako da je sa Teuderikih kasnije bio u stalnim sukobima. Teuderih je umro 613. godine.

### Klotar postaje kralj cele Franačke 613.
Majordom Austrazije i majordom Burgundije predaju ta dva dela carstva na upravljanje Hlotaru II, tako da je Franačka ponovo nakon Hlodoveka i Hlotara I ujedinjena. Dotadašnja kraljica Austrazije, Brunhilda, nije htela da mirno preda vlast. Nameravala je da Teuderihovog sina, Zigeberta II postavi na presto Austrazije i Burgundije.

Izazvala je pobunu dela plemstva, pa je krenula sa vojskom protiv Hlotara. Međutim napustili su je mnogi saveznici tako da je bila prisiljena da pobegne. Nakon duge potere Hlotarovi ljudi hvataju nju i mladog kralja Zigeberta II. Pogubljeni su po Hlotarovom naređenju.

### Daje plemstvu velike koncesije
Hlotar daje plemstvu velike koncesije Pariskim ediktom 615. godine. Pariski edikt je jedna vrsta engleske povelje slobode (Magna Karta).

Tim ediktom zabranjeno je zapošljavanje Jevreja u kraljevsku službu. Plemstvo je dobilo mnogo veća prava, pa je carstvo postalo slabije.

Dva majordoma, koji su Hlotaru pomogli da dođe do kraljevstva Austrazije i Burgundije uspeli su da privole Hlotara da dozvoli da majordom postane doživotna funkcija i da imaju veliku zakonodavnu moć. Tim potezima Klotar je izgubio dosta zakonodavnih ovlašćenja.

Kraljevstvo Austraziju je predao svom sinu Dagobertu I. To je ponovo bila politička cena podrške koju su mu davala dva najveća plemića Austrazije, biskup Arnulf od Meca i majordom Pipin I. Time su biskup i majordom dobili veliku autonomiju delovanja.

Hlotar je umro 629. godine nakon 45 godina vladavine. Posle njega, moć kralja je bitno umanjena. On je pripremio put uzdizanju majordoma.

## Povezano
* Merovinzi
Majordom

**Majordom** je bila srednjovekovna titula i služba. Najviše se koristila u Franačkoj tokom 7. i 8. veka. Tokom 7. veka, služba majordoma se razvija u veliku i pravu moć na kraljevskom dvoru u Austraziji, severoistočnom delu Franačke pod Merovinzima. Majordom je donosio odluke, a kralj je počeo vršiti samo ceremonijalne funkcije. Kasnije se majordomi pojavljuju i u ostalim delovima Franačke, tj. u Neustriji i Burgundiji.

Funkcija majordoma postala je nasledna u porodici Pipinida. Nakon ujedinjenja Austrazije i Neustrije, majordom Pipin Mali preuzima merovinšku krunu i uspostavlja novu kraljevsku liniju Karolinga. Njegov sin Karlo Veliki je 800. godine postao car Svetog rimskog carstva.

## Druga značenja
Majordom može označavati i glavnog slugu u aristokratskoj kući. Rangiran je iznad batlera i bio je odgovoran za sve upravne i finansijske poslove svoga gazde. U francuskom jeziku reč *majordom* se još uvek koristi, ali označava i sluge nižeg ranga.

## Povezano
* Merovinzi
* Spisak franačkih majordoma
Edwin od Nortumbrije

**Edwin** (; cca. 586 – 12. oktobar 632/633), također poznat i kao **Eadwine** ili **Aduini**, bio je kralj Deire i Bernicije – područja kasnije poznatih kao Nortumbrija – od 616. do smrti. Poznat je po tome što se preobratio na kršćanstvo i bio kršten 627; poginuo je u bitci kod Hatfield Chaesa, a poslije se slavio kao svetac.

## Vanjske veze

* Bede's ''Ecclesiastical History'' and its Continuation (pdf), at CCEL, translated by A.M. Sellar, Latin edition  at the Latin Library.
* Anglo-Saxon Chronicle  an XML edition by Tony Jebson, including Ms. E.
* ''Annales Cambriae''  (translated) at the Internet Medieval Sourcebook.
* Anglo-Saxon texts , selected Anglo-Saxon texts at Fordham University, Internet Medieval Sourcebook.
* CELT: Corpus of Electronic Texts at University College Cork includes the *Annals of Ulster* and *Tigernach*. Most works are translated into English, or translations are in progress.
Kraljevina Galicija

**Kraljevina Galicija** (, ) je bio državnopravni entitet u jughozapadnoj Evropi, koji je na vrhuncu moći vladao sjeverozapadom Iberijskog poloutoka. Osnovao ju je svevski kralj Hermerik godine 409, a galicijska prijestolnica je bio gradBraga. Bila je poznata kao prva država zapadne Evrope koja je nakon Rimskog Carstva kovala svoj novac (449) i uvela katoličanstvo kao službenu religiju. Godine 585. su je pokorili Vizigoti i njome vladali do maurske invazije 711. Galicija je tada postala dio kršćanskih kraljevina Asturija i Leon, povremeno stičući nezavisnost.

U 11. vijeku je glavni grad Galicije postao Santiago de Compostela, a odvajanje od Portugala 1128. je odredilo njenu južnu granicu. Postavljanje kastiljskog kralja Ferdinanda III na leonsko prijestolje 1230. je Galiciju stavilo pod Krunu Castille, a Galiciju učinilo administrativnom jedinicom većeg kraljevstva.

Galicija se opirala centralnoj vlasti, često podržavajući alternativne pretendente na prijestolje, uključujući Juana od Leóna, Galicije i Seville (1296), Ferdinanda I od Portugala (1369) i Juana od Gaunta (1386), a kastiljsku vlast su učvrstili tek Katolički monarsi, pokorivši Galiciju oružanom silom1486. Kraljevina Galicija je tada postala dio Kruna Castille (1486–1715) i kasnije Krune Španije (1715–1833) pri čemu je njome vladala Vrhovna *hunta* (Vijeće); ono je nakratko uživalo autonomiju kada je Galicija nakratko postala jedini dio Španije izvan Napoleonove vlasti(1808–1812). I Kraljevinu i "huntu" je službeno ukinula Maria Cristina od Bourbona-Dvije Sicilije 1833.
585.

__NOTOC__
Godina **585.** (**[[rimske brojke|DLXXXV]]**) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 585. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Vizigotski kralj Leovigild osvaja svevsko kraljevstvo na sjeverozapadu Iberijskog poluotoka.
* Car Yōmei dolazi na japansko prijestolje.
* Creoda postaje kralj Mercije.
* Car Jing nasljeđuje Minga na prijestolju Zapadne dinastije Liang.
* Područje Galije pogođeno glađu.
* Hussa nasljeđuje svog brata Frithuwalda kao kralj Bernicije (tradicionalni datum).


## Rođenja
* Du Ruhui, kineski kancelar dinastije Tang (u. 630)
* Yang Jian, kineski princ
* Yuchi Jingde, kineski vojskovođa

## Smrti
* 13.4. - Hermenegild, vizigotski princ, kasnije proglašen za katoličkog sveca (pogubljenje)
* Car Bidatsu, car Japana
* Car Ming od Zapadnog Lianga
* Frithuwald, kralj Bernicije (tradicionalni datum)
* Jovan od Efeza, sirijski monofizitski vođa (približni datum)

## Reference