open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Antoine Bourdelle

:*za ostale upotrebe pogledajte [[Burdel (Razvrstavanje)]]*

**Emil Antoan Burdel** (; 30. oktobar 1861. Montoban, 1. oktobar 1929. u Le Vesineu blizu Pariza), francuski vajar i pedagog. 

## Delo

U dobi od 24 godina, osvojio je stipendiju na Školi lepih umetnosti u Parizu. Burdelovi vajarski radovi su evoluirali do impresionističkih radova i glavni izvor inspiracije su mu bili arhaične grčke skulpture. Karakteriše ga čvrsta skulptura i osećanje za ritam. Bio je učenik Rodena i uživao njegovo priznanje. 1924. godine je dobio orden Legije časti. 
Bio je pokopan na groblju Monparnas u Parizu.
Tokom vremena je osvojio veliku prepoznatljivost svojih dela i pod njegovim vodstvom vaspitao je mnoge vajare iz celog sveta. Poznati srpski skulptor akademik prof. dr Sreten S. Stojanović (1898. – 1960.), bio je upravo njegov student.

## Učenici
Među studentima Burdela ističu se posebno: 
* Tanasis Apartis, Grčka 
* Samjuel Kašvan, Ukrajina/SAD
* Pablo Kuratela Manes, Argentina 
* Beni Ferenci, Mađarska 
* Alberto Đakometi, Švajcarska 
* Andžela Gregori, SAD 
* Oto Gutfrojnd, Čehoslovačka 
* Bror Hjort, Švedska 
* Rene Iše, Francuska 
* Raul Žose, Francuska/SAD 
* Emil Lahner, Mađarska 
* Aristid Mejo, Francuska 
* Vadim Meler, Ukrajina 
* Benčo Obreškov, Bugarska 
* Dadli Prat, SAD 
* Virdžinija Klaflin Prat, SAD
* Žermen Rišije, Francuska 
* Marija Elena Vijeira da Silva, Portugal 
* Sreten Stojanović, Srbija 
* Džozefina de Vaskonselos, Velika Britanija 
* Helen Vilson, SAD
* Teodors Zalkalns, Litvanija 

## Galerija

Antoine Bourdelle - Pénélope 1912 - Montauban.jpg|Emil Antoan Burdel Velika Penelopa bronza 1912. Montauban
Musée Ingres-Bourdelle - Buste d'Ingres 1908 - Bronze - Bourdelle - Joconde06070001137.jpg |Emil Antoan Burdel Žan Ogist Dominik Engr 
Gustave Eiffel Monument.jpg|Emil Antoan Burdel portret u bronzi-Gistav Ajfel
Monumento_al_Gral_Carlos_M_Alvear_-_de_Antoine_Bourdelle_-_Buenos_Aires.JPG|Emil Antoan Burdel- Monumentalna skulptura generala Karlosa - Argentina 


## Vanjske veze

* Musée Bourdelle  (in French)
Gustave Eiffel

**Alexandre Gustave Eiffel** alɛkˈsɑ̃dʁ gysˈtaːv ɛˈfɛl (pravo prezime **Bonickhausen dit Eiffel** ˈbøːnɪkhaʊzən dit aɪfl̩) (Dijon, 15. prosinca 1832. – Pariz, 27. prosinca 1923.), francuski konstruktor. Poznat po konstrukciji Eiffelova tornja u Parizu.

## Karijera

Nakon studija kemije posvetio se graditeljstvu. Bio je autor brojnih umjetničkih građevina, među kojima se posebno ističu Kip slobode u New Yorku (1886. - bio je konstruktor armature, Frédéric Bartholdi je autor skulpture), potom željeznički vijadukti Garabit preko rijeke Truyère kraj St. Floura u Francuskoj (1880. – 1884.) te Maria Pia preko rijeke Duero kraj Porta u Portugalu (1878.), mostovi preko rijeke Tise kraj Szegeda u Mađarskoj (1881.), rijeke Garonne u Bordeauxu i naposlijetku skladište Bon-Marché u Parizu (1876.), paviljon grada Pariza za izložbu 1878. godine te kolodvor u Budimpešti.

Za Svjetsku izložbu u Parizu 1889. godine, Eiffel je konstruirao toranj koji je postao zaštitnim znakom Pariza. Eiffelov toranj je do 1931. godine bio najveća građevina na svijetu (300,5 m; s antenom 320,8 m).

## Izvori

1. Povijest, biblioteka Jutarnjeg lista, 15. knjiga (Kolonijalna carstva i imperijalizam 1871. – 1914.)

## Poveznice

* Eiffelov toranj
* Svjetska izložba
Joaquín Sorolla

**Joaquín Sorolla y Bastida** (; valencijanski: *Joaquim Sorolla i Bastida*, ) (27. februar 1863 – 10. augist 1923) bio valencijanski španski slikar. Sorolla se isticao izradom portreta, pejzaža i monumentalnim djelima socijalne i historijske tematike. Najčeđće je prikazivao narod i prizore svoje domovine.

## Izvori

## Vanjske veze

* Museo Sorolla (38 works) 
* www.sorollapaintings.com
* Hispanic Society Of America (provinces of Spain and extensive collection of Sorolla paintings
* www.Joaquin-Sorolla-y-Bastida.org  (146 works)
* Art Renewal  (84 works)
* Exhibition of Sorolla paintings at the Prado in Madrid, Spain 
* Video Museo Sorolla in Madrid
* Bancaja Collection of Sorolla's painting in Valencia, Spain
Frederick William MacMonnies

**Frederick William MacMonnies** (28. septembar 1863 &ndash; 22. mart 1937) bio je američki kipar iz Beaux-Arts škole, koji je postigao veliki uspjeh u Francuskoj, a kasnije i u domovini. Bio je i uspješan slikar specijaliziran za portrete.

Jedno od njegovih najpoznatijih djela - *Bahantica i mladi faun* - je izazvalo kontroverze zbog realističkog prikaza nagog ženskog tijela, i bilo povučeno sa izložbe zbog navodnog vrijeđanja morala.

## Bibliografija
* Greer, in *Brush and Pencil* (Chicago, 1902)
* Lorado Taft, *History of American Sculpture* (New York, 1903)
* Pettie, in the *International Studio*, volume xxix (New York, 1906)

## Literatura
* Conner, Janis and Joel Rosenkranz, *Rediscoveries in American Sculpture* 1989. (Contains photographs of three of MacMonnies' best works, the Nathan Hale, Bacchante and Infant Faun, and Diana, along with some brief biographical information)
* Durante, Dianne, *Outdoor Monuments of Manhattan: A Historical Guide* (New York University Press, 2007): description of the *Nathan Hale* at City Hall Park, Manhattan.
* Smart, Mary, *A Flight With Fame: The Life & Art of Frederick MacMonnies* . Biography and a catalogue raisonné; (Sound View Press, Madison, CT, 1996)
* 

## Vanjske veze

* Analysis of the qualities of MacMonnies' ''Nathan Hale'' 
* Search result for Macmonnies at the Metropolitan Museum of Art
* Insecula: Pan of Rohallion by MacMonnies  
* Statue of Civic Virtue by MacMonnies 
*
Vilhelm Hammershøi

**Vilhelm Hammershøi** (), često ispisivan i kao **Vilhelm Hammershoi** (15. maj 186413. februar 1916), bio je danski slikar, najpoznatiji po poetskim, skromnim portretima i interijerima. Godine 1997. je Danska izdala poštansku marku njemu u čast.

## Reference

## Literatura
* Vad, Poul (1992). *Vilhelm Hammershøi and Danish Art at the Turn of the Century.* New Haven: Yale University Press.

## Vanjske veze

* Ida Reading a Letter - information on the painting by Hammershoi which made a record price at *[[Sotheby's]]*
* Hammershøi: the poetry of silence (gallery) at *[[The Guardian]]*
* Hammershoi - World of Interiors by Michael Palin
* Hammershoi 2008 exhibition  at the Royal Academy of London
* Hammershoi entry in Denmark's artist database (JavaScript)
* Hammershoi.co.uk  – prints seller, but biography and image galleries
Aristide Maillol

**Aristid Majol** (, kat. *Aristides Maillol*, 8. decembar 1861, Banjil sir Mer—27. septembar 1944, Banjul sir Mer) je bio francusko-katalonski vajar, slikar i grafičar. U Francuskoj se Majol smatra glavnim antipodom umetničkog stila Ogista Rodena. Uticao je na evropsko vajarstvo prve polovine 20. veka, kao i na kasnije generacije.

Tema skoro svih Majolovih zrelih radova je ženski akt, koji je tretirao usredsređujući se na stabilne forme u stilu klasične skulpture. Njegovo delo je utrlo put umetnicima poput Henrija Mura i Alberta Đakometija.

## Važnija dela
* Mediteran (*La Méditerranée*), 1902/05.
* Okovan pokret (*L'Action enchaînée*), 1905.
* Flora (*Flora*), 1910/12.
* Venera (*Vénus*), 1924.
* Il de Frans (*L'Île-de-France*), 1925.
* Tri nimfe (*Les trois nymphes*), 1930/37.
* Vazduh (*L'Air*), 1940.
* Harmonija (*Harmonie*), 1940/44.

## Vanjske veze

* Majolov muzej u Parizu
Poljubac (Klimt)

**[[Poljubac]]** (njemački: *Der Kuss*) je slavna art nouveau, i najpoznatija slika austrijskog slikara Gustava Klimta, iz njegove “zlatne” faze koja se odlikuje intenzivnim dekorativnim lirizmom i formalnom stilizacijom.

Najpoznatija, od nekoliko verzija Poljupca, prikazuje dva lika na obali pokrivenoj cvijećem na zlatnoj pozadini. Njihova priljubljena tijela ovijena su raskošnom odjećom ukrašenom bogatim nizom šarenih oblika i uzoraka. Ženski lik kleči, tijela prikazana u profilu, s glavom naslonjenom na rame i muškarčevu ruku koja je pridržava. Lice joj je okrenuto prema promatraču, a oči su joj zatvorene. Muškarac stoji i grli ženu, a njegov zagrljaj oblikuje skladno jedinstvo dvaju tijela. Glava mu je nagnuta naprijed i naslonjena na ženinu glavu, a rukom obgrljuje njezin vrat i glavu. Njegova desna ruka također blago dodiruje ženino lice. U načinu na koji Klimt naglašava i izdvaja dijelove tijela (ne samo od pozadine, nego i lice od lica) očigledna je sličnost s vjerskim ikonama. Slično su na ikonama samo određeni dijelovi tijela svetaca bili prepoznatljivo oslikani, dok je ostatak ukrašavan zlatom, emajlom i draguljima.

Kompozicija (likovna) otkriva profinjenu eleganciju i smisao za red, dočarane uz pomoć dva različita bloka boje i prevladavanjem žutih i zlatnih nijansi. Dva tijela čine uspravnu, izduženu masu boje koja se ističe na zlatnoj pozadini. Ljubavni odnos ova dva lika je istaknut u jedva primjetnoj granici njihovih tijela zboog gotovo identičnog tkanja (načičkane spirale, zaobljeni oblici biljaka, krugovi i ovalni oblici) koje ih obavija i poput sloja kože odvaja od ostatka svijeta. Kada bi se slika podijelila na pola, na njihovom spoju, dvije polovice bi bile potpuno asimetrične jer bi svi važni detalji (lica, ruke i noge) bili na desnoj strani, dok bi lijeva bila potpuno apstraktna.

Slika je izrazito plošna i dvodimenzionalni prostor je identičan onome u bizantskih mozaika koje je Klimt proučavao u Ravenni. Prostor bez dubine i perspektive je sastavljen od višebojnih praškastih masa koje su potpuno amorfne (bez obrisa), ali izrazito dekorativne i oživljuju svaku plohu svjetlošću i bojom. Klimt je, kao revan sakupljač kineskih i japanskih umjetničkih predmeta, očigledno bio nadahnut orijentalnim motivima, ali i djelima francuskog simbolističkog slikara Gustave MoreauGustavea Moureaua.

Danas se slika nalazi u Austrijskoj galeriji (*Österreichische Galerie Belvedere museum*) dvorca Belvedere u Beču.

"Poljubac" Gustava Klimta je odabran kao glavni motiv kolekcionarskog novčića od 100 zlatnih eura koji je izdan 5. studenog 2003. godine. Stražnja strana tog novčić prikazuje Klimtov studio s dva nedovršena remek-djela na štafelajima.

## Napomene

## Vanjske veze

* Der Kuss
* "Poljubac" Blog - široka kolekcija članaka o slici
Arthur Streeton

**Sir Arthur Ernest Streeton** (8. april 1867 &ndash; 1. septembar 1943) bio je australijski slikar poznat po izradi pejzaža. Na njega su uticali impresionisti te je pripadao Heidelberškoj školi. Za vrijeme prvog svjetskog rata ga je australijska vlada proglasila "službenim ratnim slikarom" i poslala na Zapadni front. Tamo je izradio niz akvarela kojim je opisivao svakodnevni život u rovovima.

## Vanjske veze

* Artist's footsteps - Arthur Streeton
* Arthur Streeton at Australian Art 
* Arthur Streeton on Picture Australia 
* Dictionary of Australian Art, Arthur Streeton
Emil Nolde

**Emil Nolde** (, zapravo *-{Emil Hanzen}-*; Nolde, Šlezvig, 1867 –Zebil, Holštajn, 1956) je bio nemački slikar i grafičar epohe ekspresionizma. Nolde je izučio zanat duboresca u Flensburgu i bio jedno vreme zaposlen kao učitelj crtanja u zanatskoj školi u Sant Galenu (Švajcarska) pre nego što je počeo da se 1898/99. dalje obrazuje za slikara u Parizu. U Drezdenu je pristupio 1906. umetničkoj grupi Most čije teme (velegrad, svakodnevni život) on nije preuzeo. U njegovom opusu, koji pored slika obuhvata i drvoreze i akvarele nalaze se izuzetni pejzaži i mrtve prirode ali i religiozni motivi (na primer *[[Tajna večera, slika Emila Noldea|Tajna večera]]*, 1909; triptih *[[Marija Egipatska, delo emila Noldea|Marija Egipatska]]*, 1912). Ekspedicijska putovanja po Dalekom istoku (uključujući i Japan) i po Karibima 1913-14. godine proširila su njegove izražajne mogućnosti. Elementarna snaga boja (pre svega žute, narandžaste, cinober, crvene) koje su nanošene u velikim površinama i pune kontraksta, delom oivečene crnom, jesu karakteristike njegovog stila slikanja. Njegovi uzori bili su autsajderi istorije umetnosti kao što je to bio i on sam: Vinsent van Gog, Džejms Ensor, Edvard Munk i Pol Gogen. Od 1918. godine živeo je naizmenično u Berlinu, na svom imanju u Zebilu i severnoj Friziji. Nacionalsocijalisti su njegovo delo proglasili degenerisanom umetnošću i 1941. godine zabranili mu rad. Tako su do 1945. nastale njegove *[[Nenaslikane slike]]* (akvareli).
Émile Bernard

**Émile Henri Bernard** (28. april 1868 – 16. april 1941) bio je francuski post-impresionistički slikar poznat po prijateljstvu i suradnji sa Van Goghom, Gauguinom i Eugeneom Bochom, i, kasnije, sa Cézanneom. Najveći dio opusa je ostvario kao mladić, između 1886. i 1897. Bio je blisko povezan sa cloisonizmom i sintetizmom, dva umjetnička pokreta s kraja 19. vijeka. Bernard je manje poznat po književnom djelu, koje je uključivalo drame, pjesme i likovnu kritike, te vrijedna svjedočanstva o nastanku moderne umjetnosti.

## Izvori

### Vanjske veze
* artcyclopedia.com
* Van Gogh Letters to Bernard , The Morgan Library online exhibition (facsimiles and translations).
Charles Conder

**Charles Edward Conder** (24. oktobar 1868&nbsp;– 9. februar 1909) bio je australijski slikar, litograf i dizajner rodom iz Engleske. Nakon dolaska u Australiju je postao jedna od ključnih ličnosti Heidelberške škole. Umro je od posljedica sifilisa.

Po njemu je 1991. godine nazvan Conder, jedno od predgrađa Canberre.

## Izvori

## Vanjske veze

* Charles Conder online (ArtCyclopedia)
* "Artist's footsteps", source of most material for this article
* Charles Conder on Picture Australia 
* Conder collection, National Gallery of Victoria
* [An early taste for literature 1888 - [Ballarat Fine Art Gallery].] 
* Review of Conder exhibition  ("Nineteenth-century Art Worldwide" on-line magazine)
Édouard Vuillard

**Jean-Édouard Vuillard** (11. novembar 186821. jun 1940) bio je francuski slikar iu grafičar povezan s umjetničkim pokretom Nabis.

## Bubliografija
* Edouard Vuillard & Claude Roger-Marx, *Vuillard:His Life & Work*, Paul Elek 1946 ASIN B00MJ444M
* Pierre Bonnard,*Correspondence-Bonnard -Vuillard*, Gallimard 2001 

## Literatura
* Thompson, Belinda, *Vuillard*, Oxford: Phaidon Press, 1988 
* Frèches-Thory, Claire, & Perucchi-Petri, Ursula, ed.: *Die Nabis: Propheten der Moderne*, Kunsthaus Zürich & Grand Palais, Paris & Prestel, Munich 1993  (German), (French)
* Guy Cogerval, *Vuillard-Master of the Intimate Interior*, Thames & Hudson, London 2002 
* Guy Cogeval and Antoine Salomon, *Vuillard: Critical Catalogues of Paintings and Pastels*, Paris: Milan: Skila, 2003.
* Claude Roger-Marx, *The Graphic work of Edouard Vuillard*, San Francisco: Alan Wofsy Fine Arts, 1990.
* Edouard Vuillard, *Edouard Vuillard*, JPL Fine Arts, 1985 ASIN B00100R0HC

## Vanjske veze

* Le Déjeuner à Villeneuve-sur-Yonne 
* Vuillard's Biography and works 
* Vuillard at Musée d'Orsay 
* Vuilard at Joconde (the central database of the collections of the state museums of France)
* Sitting for Vuillard - The Bloch Family Portrait
Frances Hodgkins

**Frances Mary Hodgkins** (28. april 1869 - 13. maj 1947) bila je novozelandska slikarica, poznata po slikama pejzaža i mrtve prirode, a neko vrijeme je bila i dizajner tekstila. Iako se rodila na Novom Zelandu, najveći dio života i karijere je provela u Britaniji. Usprkos toga se smatra jednom od najvećih novozelandskih umjetnika.

## Izvori

## Literatura
* *The Expatriate*, a biography by E. H. McCormick (1954, New Zealand University Press, Wellington)
* 'Frances Mary Hodgkins 1869-1947', in Peter Entwisle, *William Mathew Hodgkins & his Circle* (1984, Dunedin Public Art Gallery, Dunedin, ). pp.&nbsp;133–138.
* *Frances Hodgkins:a private viewing* by Joanne Drayton (2005, Godwit, Auckland) 

## Vanjske veze
*  from the *[[Dictionary of New Zealand Biography]]*
* Biography  in 1966 *[[An Encyclopaedia of New Zealand]]*
* Notes by Una Platts
* Frances Hodgkins: New Zealand exhibitions, biography and works for sale 
* Tate: Francis Hodgkins
* Auckland Art Gallery Toi o Tāmaki: Works by Frances Hodgkins 
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa: Francis Hodgkins 
* Frances Hodgkins' close friendships with women
Camille Claudel

**Camille Claudel** (8. decembar 1864 &ndash; 19. oktobar 1943) bila je francuska kiparica i grafičarka. Bila je starija sestra pjesnika i diplomata Paula Claudela. Jedan od njenih mentora je bio znameniti kipar Auguste Rodin, s kojim je imala burnu ljubavnu vezu. Iako je stekla uspjeh i ugled, od 1905. je počela ispoljavati simptome duševne bolesti, odnosno paranoje. Nakon što joj je dijagnosticirana šizofrenija, godine 1913. ju je porodica dala zatvoriti u duševnu bolnicu gdje je ostala do kraja života.

Godine 1988. je snimljen biografski film *[[Camille Claudel (film)|Camille Claudel]]* gdje ju je glumila Isabelle Adjani.

## Vanjske veze

* ''Camille Claudel and Rodin: Fateful Encounter'' at Detroit Institute of Arts 2005 
* Claudel pages, including biography and timeline, at rodin-web.org
* Camille Claudel at artcyclopedia.com
* Camille Claudel, Of Dreams and Nightmares
* Camille Claudel: a Life of Struggle 
* An Eye on Art: ''L'Age Mûr'' 
* Ron Schuler's Parlour Tricks: Camille Claudel
* CBC interview for the 2005 exhibition in Quebec
Ramon Casas i Carbó

**Ramon Casas i Carbó** () (4. januar 1866 &ndash; 29. februar 1932) bio je katalonski španski likovni umjetnik. Živio je u burnom dobu za svoju rodnu Barcelonu, a postao je poznat i po portretima intelektualne, ekonomske i političke elite u Barceloni, Parizu i Madridu; također se istakao masovnim scenama, bilo da je riječ o publici koride bilo masi koja promatra pogubljenja demonstranata na ulicama. Kao grafičar i dizajner je pomogao u stvaranju umjetničkom pokreta poznatog kao katalonski modernizam.

## Reference

* Ramon Casas Carbo Web  (in Catalan; also available in Spanish ), an extensive site about Casas i Carbó, including examples of his work .
* Curiosities about Ramón Casas 

## Vanjske veze
* Ramon Casas on Google Art Project
Ernst Barlach

**Ernst Barlach** (Wedel, 2. siječnja 1870. - Rostock, 24. listopada 1938.), njemački kipar, grafičar, dramatičar

Predstavnik je ekspresionizma u njemačkom kiparstvu. Prvi put se javlja 1906. godine s porculanskim plastikama, među kojima se naročito istaknula portretna bista glumice Tille Durieux. Na njega su utjecala njemačka kasnosrednjovjekovna drvena skulptura i boravak u Rusiji. Otada izrađuje, gotovo isključivo u drvetu, rjeđe u bronci, svoje značajne i znatno stilizirane likove seljaka, prosjaka i skitnica, koje uza svu njihovu glomaznost prožima snažno unutarnje gibanje.

Kao književnik javlja se tek poslije svoje 40. godine. Nakon 1933. spaljuju mu knjige te mu izbacuju slike i skulpture iz crkava i muzeja. Poslije Drugoga svjetskog rata postavljena su četiri njegova spomenika "Lebdeći anđeo" u crkvi u Güstrowu, spomenici u Kielu, magdebuškoj katedrali i Hamburgu. Surađivao je u münchenskom časopisu "Simplicissimus". U njegovu djelu snažno su naglašeni socijalni proturatni motivi.
Giacomo Balla

**Giacomo Balla** (Torino, 18. mart 1871 – Rim, 1. mart 1958) bio je italijanski slikar, poznat kao jedan od predstavnika futurizma, odnosno kao potpisnik Futurističkog manifesta 1910. 

## Vanjske veze
* Guide to Balla's paintings , at Artcyclopedia
* Abstract Speed + Sound'' by Giacomo Balla, Guggenheim Museum
Jorgovanka Tabaković

**Jorgovanka Tabaković** (Vučitrn, 20. mart 1960) je srpski političar, ekonomista i članica Srpske napredne stranke.

## Biografija
Po obrazovanju je doktor ekonomskih nauka. Godine 1992. postala je član Srpske radikalne stranke, gde je bila član Predsedničkog kolegijuma, kao i poslanik u saveznom parlamentu. Nakon što su radikali ušli u novu Vladu Srbije sa SPS-om i JUL-om, 1998. godine, Tabakovićeva je postala ministar za privatizaciju. Januara 2007. godine, na vanrednim parlamentarnim izborima, kao i u maju 2008. godine na narednim vanrednim parlamentarnim izborima, izabrana je za poslanika Srpske radikalne stranke u Narodnoj skupštini Srbije.

Septembra 2008. godine, nakon raskola u SRS-u, Tabakovićeva je podržala Tomislava Nikolića i postala član poslaničke grupe „Napred Srbijo“.

Do 1999. godine živela je u Prištini, a posle toga pa sve do danas živi u Novom Sadu. Majka je troje dece. Zaposlena je u preduzeću „Telekom Srbija“ a. d. kao jedan od direktora za regiju Vojvodine.
Avgusta 2012, izabrana je za guvernerku Narodne banke Republike Srbije.
Lista osovinskih operacija u Jugoslaviji

Ovo je **nepotpun spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji** u Drugom svetskom ratu:

## Povezano
* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak nemačkih operacija protiv četnika u Drugom svetskom ratu

## Literatura
* Dr. Mladenko Colić: Pregled operacija na jugoslovenskom ratištu 1941-45, Vojnoizdavački zavod, Beograd 1988.
* Oslobodilački rat naroda Jugoslavije, knjiga1 - Vojni istorijski institut. Beograd 1957
* Oslobodilački rat naroda Jugoslavije, knjiga 2 - Vojni istorijski institut. Beograd 1963
* Zbornik NOR-a, tom XII, (nemački dokumenti) knjiga 1
* Zbornik NOR-a, tom XII, (nemački dokumenti) knjiga 2
* Zbornik NOR-a, tom XII, (nemački dokumenti) knjiga 3
* Zbornik NOR-a, tom XII, (nemački dokumenti) knjiga 4
* Zbornik NOR-a, tom XIII, (italijanski dokumenti) knjiga 1
* Zbornik NOR-a, tom XIII, (italijanski dokumenti) knjiga 2
* Zbornik NOR-a, tom XIII, (italijanski dokumenti) knjiga 3
* Zbornik NOR-a, tom I, (borbe u Srbiji) knjige 1-21
* Zbornik NOR-a, tom III, (borbe u Crnoj Gori) knjige 1-10
* Zbornik NOR-a, tom IV, (borbe u Bosni i Hercegovini) knjige 1-35
* Zbornik NOR-a, tom V, (borbe u Hrvatskoj) knjige 1-39
* Zbornik NOR-a, tom VI, (borbe u Sloveniji) knjige 1-19
* Zbornik NOR-a, tom VII, (borbe u Makedoniji) knjige 1-4
* Zbornik NOR-a, tom VIII, (borbe na Jadranu) knjige 1-3

## Vanjske veze
*  Anti-Partisan Operations in the Independent State of Croatia 1941-1945 - Axis history factbook 
*  Battles & Campaigns during World War 2 in Yugoslavia
*  Ratni dnevnik komande Jugoistoka juli-decembar 1944 
*  Ratni dnevnik komande Armijske grupe E oktobar-decembar 1944 
*  German Antiguerrilla Operations in the Balkans (1941-1944)
Operacija Bura

**Operacija Bura** (nem. *Operation Bora*) se može odnositi na:

* Operacija Bura (1944), operacija nemačkih i četničkih snaga u Katunskoj nahiji, Crna Gora, 27. februara – 3. marta 1944.
* Operacija Bura (1945), operacija nemačkih snaga i snaga NDH na mostarskom frontu, Hercegovina, 27. januara – 4. februara 1945.
* Operacija Bura (1992), operacija HVO protiv snaga VRS u Istočnoj Hercefovini tokom rata u BiH, od 8 - 13. novembra 1992.
Operacija Draufgänger

**Operacija Draufgenger** (nem. *Draufgänger* - drznik) se može odnositi na:

* Operacija Draufgenger jula 1944, operacija nemačkih snaga u severoistočnoj Crnoj Gori jula 1944.
* Operacija Draufgenger novembra 1944, operacija nemačkih snaga na Sremskom frontu novembra 1944.
Anastasija Buđić

**Anastasija Buđić - Stejsi** (rođena 12. septembra 1984. godine) је fotomodel iz Beogradа.

Članica je muzičke grupe "Models". Pozirala је za francusko izdanje časopisa „Plejboj“, naslovna strana izdanja za avgust 2007. godine.
Trenutno studira na Pravnom fakultetu u Beogradu.
Njen otac je Zoran Buđić - Kobra, beogradski paparaco.

Učestvovala je u drugom VIP serijalu Velikog Brata u Srbiјi.

## Izvori
Dejan Šoškić

**Dejan Šoškić** (Beograd, 15. mart 1967) je srpski ekonomista, vanredni profesor na Ekonomskom fakultetu Univerziteta u Beogradu i bivši guverner Narodne banke Srbije.

## Biografija

Rođen je 1967. godine u Beogradu, a diplomirao je 1989. godine na Ekonomskom fakultetu, kao student generacije Beogradskog univerziteta. Magistrirao je 1993. godine na Ekonomskom fakultetu sa tezom *„Hartije od vrednosti i svojinska transformacija: svetska iskustva i jugoslovenski slučaj“*, a zvanje doktora je stekao 1999. godine, takođe na Ekonomskom fakultetu, sa tezom *„Portfolio menadžment i investicioni fondovi: ekonomsko-statistička analiza na primeru SAD“*. Pored studija na Ekonomskom fakultetu, Šoškić je dodatno obrazovanje stekao Francuskoj (1990), Sjedinjenim Američkim Državama (1994,1998,2002) i Švajcarskoj (2001), a bio je i stipentista Fulbrajtovog programa.

Bio je guverner Narodne banke Srbije u periodu od 28. jula 2010. do 6. avgusta 2012. godine. Na mesto guvernera dolazi sa mesta predsednika Saveta Narodne banke Srbije. 
Ostavku na mesto guvernera podneo je predsedniku Narodne skupštine 2. avgusta 2012. godine zbog najavljenih, a kasnije i usvojenih izmena Zakona o NBS kojima je narušena nezavisnost centralne banke u odnosu na izvršnu vlast što nije u skladu sa međunarodnim standardima.

## Reference

## Povezano
* Ekonomski fakultet
* Narodna banka Srbije.

## Vanjske veze
* Šoškić: Srbija nije prezadužena („Politika“, 9. oktobar 2010)
* Razočaraću špekulante - intervju („Politika“, 31. decembar 2010)
* Šoškić: Neću štampati novac privredi („Večernje novosti“, 16. decembar 2011)
Joaquín Torres García

**Joaquín Torres García** (Montevideo, 28. srpnja 1874. - Montevideo, 8. srpnja 1949.), urugvajski slikar i pisac o umjetnosti

Studirao je u Barceloni, a živio u Parizu i New Yorku. Sljedbenik je apstrakcije pod utjecajem Kleea i Mondriana, a u kasnijoj fazi vraća se figurativnosti. Radio je zidne slike i vitraže. Osnovao je 1930. godine u Parizu reviju **Cercle et carre**. Vrativši se u domovinu 1934. godine, osnovao je akademiju *Arte constructivo*, koja je izvršila znatan utjecaj na razvitak moderne umjetnosti u zemljama Latinske Amerike.

## Vanjske veze
* Torres García Museum in Montevideo (španjolski)
Rijad Farid Hidžab

**Rijad Farid Hidžab** (, rođ. 1966) je sirijski političar, koji je služio kao premijer Sirije od juna do augusta 2012. pod predsjednikom Bašarom al-Asadom. Prije toga je od 2011. do 2012. služio kao ministar poljoprivrede. 6. augusta 2012. je prebjegao na stranu pobunjenika u Sirijskom građanskom ratu.

## Reference
Gwen John

**Gwendolen Mary John** (22. jun 1876 – 18. septembar 1939) bila je velška slikarica koja je najveći dio života provela u Francuskoj. Poznata je po mrtvim prirodama i portretima, među kojima se ističu anonimne žene. Također je služila kao model (a kasnije bila i ljubavnica) znamenitog kipara Augustea Rodina.

## Vanjske veze

* Tate Gallery collection of John's works 
* An article about her life from the Catholic magazine ''Crisis''
* BBC Wales profile
* Article at Swansea Heritage site 
* Welsh Heroes 
* Her painting The Precious Book
* Her painting The Nun 
* "Gwen John's forgotten scholar" : Michael Holroyd's reminiscence about a fellow biographer and scholar, from TLS, October 22, 2008.

*
Paula Modersohn-Becker

**Paula Modersohn-Becker** (8. februar 1876 – 21. novembar 1907) je bila njemačka slikaca koja se smatra jednim od najvažnijih predstavnika ranog ekspresionizma. Tokom kratke karijere, koju je prekinula smrt od embolije u dobi od 31 godinu, stvorila je niz dojmljivih slika. Među njima se ističe portret pjesnika i njenog prijatelja Rainera Marie Rilkea koji joj je poslije posvetio jednu pjsemu.

## Literatura

* Marina Bohlmann-Modersohn: *Paula Modersohn-Becker. Eine Biographie mit Briefen.* 3. Auflage. Knaus, Berlin 1997, 
* Günther Busch, Liselotte von Reinken, Arthur S. Wensinger, Carole Clew Hoey: *Paula Modersohn-Becker, The Letters and Journals*. Northwestern University Press, 1990.
* Anne Higonnet: "Making Babies, Painting Bodies: Women, Art, and Paula Modersohn-Becker's Productivity." *Woman's Art Journal*, vol. 30, no. 2 (2009):15-21, illus.
* Paula Modersohn-Becker: *The Letters and Journals of Paula Modersohn-Becker.* Translated & annotated by J. Diane Radycki. Introduction by Alessandra Comini. Epilogue of poetry by Rainer Maria Rilke (*Requiem*, 1908, translated by Adrienne Rich & Lilly Engler) and by Adrienne Rich ("Paula Becker to Clara Westhoff", 1975–76). Metuchen, N.J., & London: The Scarecrow Press, Inc., 1980. 
* Paula Modersohn-Becker, Sophie Dorothee Gallwitz: *Eine Künstlerin: Paula Becker-Modersohn. Briefe und Tagebuchblätter.* Kestner-Gesellschaft, Hanover 1917
* Gillian Perry: *Paula Modersohn-Becker: Her Life and Work*. Harper & Row 1979.
* Diane Radycki: "American Women Artists in Munich, or *Die Frauen ohne Schatten*." In: *American Artists in Munich: Artistic Migration and Cultural Exchange Processes*, eds. Christian Fuhrmeister, Hubertus Kohle and Veerle Thielemans, pp.&nbsp;109–24, illus. Modersohn-Becker & O'Keeffe. Berlin, München: Deutscher Kunstverlag, 2009. 
* Diane Radycki: "Paula Modersohn-Becker: The Gendered Discourse in Modernism." Ph.D.dissertation, Harvard University, 1993 (readers: Konrad Oberhuber and Norman Bryson). UMI 93-31,015.
* Diane Radycki: "*Pictures of Flesh*: Modersohn-Becker and the Nude." *Woman's Art Journal*, vol. 30, no. 2 (2009):3-14, illus. http://home.moravian.edu/users/art/medjr01/ 
* Diane Radycki: "Pretty/ Ugly: Morphing Paula Modersohn-Becker and Marie Laurencin." *Make*, no. 72 (1996):19-21, illus.
* Rainer Stamm: "Paula Modersohn-Becker and the Body in Art." *Woman's Art Journal*, vol. 30, no. 2 (2009):22-4, illus.
* Monica J. Strauss: "Helen Serger's Galerie La Boetie: Paula Modersohn-Becker on Madison Avenue." *Woman's Art Journal*, vol. 30, no. 2 (2009):32-5, illus.
* Eric Torgersen: *Dear Friend: Rainer Maria Rilke and Paula Modersohn-Becker*. Northwestern University Press, 1998.

## Vanjske slike

* Paula Modersohn-Becker Museum in Bremen
* Otto Modersohn Museum in Fischerhude
* ''"Pictures of Flesh'': Modersohn-Becker and the Nude" Article by Dr. Diane Radycki
Julio González

**Julio González** se može odnositi na:
* Julio César González (r. 1976), meksički boksač u lakoteškoj kategoriji
* Julio González (palikuća) (r. 1954), kubanski imigrant odgovoran za požar u klubu Happy Land 1990.
* Julio González (mačevalac) (r. 1902), španski olimpijski mačevalac
* Julio Valentín González (r. 1981), paragvajski fudbaler
* Julio González (skulptor) (1876 – 1942), španski kipar
* Julio González (pitcher), kubanski bejzbolaš 
* Julio González (infielder), portorikanski bejzbolaš
* Julio G, američki hip hop DJ, pravim imenom Julio González
* Julio González, član benda Los Chichos
* Julio César Chávez González (r. 1962), meksički boksač u lakoj velter kategoriji
Julio González (skulptor)

**Juli González i Pellicer** (21. septembar 1876 - 27. mart 1942) bio je španski slikar i kipar, poznat po tome što je koristio željezo kao materijal za svoje skulpture.

## Literatura
* Nancy Marmer, "Julio Gonzalez: Sculpture in Iron," *Art in America,* November/December 1978, pp.&nbsp;23–24.

## Vanjske veze
* Guggenheim Museum biography 
* The Legacy Project, Visual Arts Library 
* Spanish Painters, biographies 
* IVAM (Valencia’s Institute of Modern Art)
Lyonel Feininger

**Lajonel Fajninger** (Njujork, 1871 — 1956), je bio američki slikar i grafičar nemačkog porekla. (Njegov sin je Andreas Fajninger, američki slikar i fotograf). Od 1887. studirao je slikarstvo na Akademijama u Hamburgu, Berlinu i Parizu. Radio je najpre kao karikaturista za različite listove. Poznanstvo sa Matisom i Modiljanijem u Parizu (1906. godine) okrenulo ga je slikarstvu a susret sa Robertom Deloneom (1911. godine) izgrađivanju karakterističnog stila. Godine 1913. izložio je svoje umetničke slike na poziv Franca Marka zajedno sa Plavim jahačem u Berlinskom jesenjem salonu. Od 1919. do 1933. godine radi kao predavač na Bauhausu. Pošto ga je nova nacistička vlast uvrstila u kategoriju degenerisanih vratio se 1936. u SAD. Njegova dela razvijena iz orfijskog kubizma ističu se fosetiranom površinom slike i prizmatičnim strukturama. Tipične za njegove oštre ali ipak poetične kompozicije su tornjevi i brodski jarboli. Fajninger je koristio nežne, prozirne nijanse boja. Čuvene su njegove slike Halea (1929-31) ili seoske crkve u Galmeradi kod Vajmara sa visokim tornjem (1913). Kao grafičar stvarao je pre svega duboreze (od 1919) i bakropise.

## Izvori

## Literatura
* 
* 
* Haskell, Barbara. *Lyonel Feininger: At The Edge of the World*. Exhibition Catalogue. New York: Whitney Museum of American Art, 2011
* 
* 
* Muir, Laura and Nathan Timpano. *Lyonel Feininger: Photographs, 1928-1939*. Cambridge: Harvard Art Museums and Hatje Cantz Verlag, 2011
* Nisbet, Peter. *Lyonel Feininger: Drawings and Watercolors*. Cambridge: Harvard Art Museums and Hatje Cantz Verlag, 2011

## Vanjske veze
* Feininger retrospective at the Whitney Museum of American Art, New York http://whitney.org/Exhibitions/LyonelFeininger
* Lyonel Feininger Project
* http://www.moellerfineart.com/artists/lyonel-feininger/ Moeller Fine Art, New York + Berlin, world expert on Lyonel Feininger
* Lyonel Feininger Digital Album  The Ohio State University Cartoon Research Library
* Toonopedia: Lyonel Feininger
* Lyonel Feininger's Photo & Gravesite
* Available Works and Biography  Galerie Ludorff, Düsseldorf, Germany
* Lyonel Feininger papers at the Smithsonian Archives of American Art
* Lyonel Feininger Archives at Busch-Reisinger Museum Archives, Harvard Art Museum 
* Biography
*
Katherine Sophie Dreier

**Katherine Sophie Dreier** (10. septembar 1877 &ndash; 29. mart 1952) bila je američka likovna umjetnica i pokroviteljica umjetnosti. Njen stil je bio apstraktana, i bila je članica grupe Abstraction-Création.

## Reference

* 
* ''The Variant'', Katherine Dreier and the Société Anonyme  by William Clark. (Accessed June 14, 2005.)
* 

## Vanjske veze
* Katherine S. Dreier Papers/Société Anonyme Archive at the Beinecke Rare Book and Manuscript Library at Yale University
Gabriele Münter

**Gabriele Münter** (19. februar 1877 – 19. maj 1962) bila je njemačka ekspresionistička slikarica koja je bila jedan od najvažnijih predstavnika münchenske umjetničke avangarde na početku 20. vijeka. Na njen život i opus je značajno uticala ljubavna veza sa Vasilijem Kandinskim, sa kojim je osnovala znamenitu umjetničku grupu Neue Kunstlervereinigung.

## Izvori

## Vanjske veze
* Works & Biography, Galerie Ludorff, Düsseldorf, Germany 
* "German Expressionism" in the 2009 ''Encyclopaedia Britannica Online''
* Gabriele Münter profile at the National Museum of Women in the Arts
Norman Lindsay

**Norman Alfred William Lindsay** (22. februar 1879 – 21. novembar 1969) bio je australijski likovni umjetnik, pisac, novinar i boksač.

Rodio se u porodici kirurga, a tri brata i sestra su također postali zapaženi likovni umjetnici. Ženio se dva puta - za Catherine (Kate) Agatha Parkinson, s kojom je imao sinove Jacka, Raymonda i Philipa, a potom za svoj model Rose Soady s kojom je imao kćeri Helen i Hoady. Tokom karijere je često izazivao kontroverze korištenjem erotskih motiva, a 1940. mu je niz slika spaljeno od strane američkih službenika pod izgovorom da je riječ o pornografiji.

Skandal je izazivalo i njegovo književno djelo , pa je tako roman *Redheap* bio zabranjen zbog vrijeđanja morala. Njegov poluautobiografski roman *Age of Consent* iz 1935. je kasnije adaptiran u film istoimeni film.

Godine 1994. je njegovo djelo inspiriralo igrani film *[[Sirens (film)|Sirene]]* gdje lik umjetnika temeljenog na Lindsayu tumači Sam Neill.

## Bibliografija
### Romani
* *A Curate in Bohemia* 1913
* *[[Redheap]]* 1930 (u SAD *Every Mother's Son*)
* *Miracles by Arrangement* 1932 (u SAD *Mr. Gresham and Olympus*)
* *Saturdee* 1933
* *Pan in the Parlour* 1933
* *The Cautious Amorist* 1934 (u SAD 1932)
* *Age of Consent* 1935
* *The Cousin from Fiji* 1945
* *Halfway to Anywhere* 1947
* *Dust or Polish?* 1950

### Knjige za djecu
* *[[The Magic Pudding]]* 1918
* *The Flyaway Highway* 1936

### Poezija
* illustrations in Francis Webb *A Drum for Ben Boyd* Sydney: Angus & Robertson, 1948

### Ostalo

* *Creative Effort: an essay in affirmation* 1924
* *Hyperborea: Two Fantastic Travel Essays* 1928
* *The scribblings of an idle mind* 1956
* *Norman Lindsay: Pencil Drawings* 1969, Angus & Robertson, Sydney
* *Norman Lindsay's pen drawings* 1974

### Autobiografije
* *Bohemians of the Bulletin* 1965
* *Rooms and Houses* 1968
* *My Mask* (autobiografija) 1970

## Literatura

* Hetherington, J., *Norman Lindsay: The Embattled Olympian*, Oxford University Press, (Melbourne), 1973.
* Wingrove. K. (ed.), *Norman Lindsay on Art, Life and Literature*, University of Queensland Press, (St. Lucia), 1990.

## Vanjske veze

* Norman Lindsay Gallery Home Page
* [Lindsay's work in the [National Library of Australia], Canberra ]
* 
* The Norman Lindsay Website for facsimile etchings and books
* Lionel's account
* Norman Lindsay at Australian Art 
* Joanna Mendelssohn 'Norman Lindsay's ''The Cousin from Fiji'' and the Lindsay Family Papers' JASAL 4 (2005)
Edward Steichen

**Edward Jean Steichen** (27. mart 1879 – 25. mart 1973) bio je američki fotograf, slikar i kustos galerija i muzeja rodom iz Luksmburg. Poznat je kao najčešći autor fotografija u časopisu *[[Camera Work]]* koji je od 1903. do 1917. izrađivao Alfred Stieglitz, a također je stvorio logo i font časopisa. U partnerstvu sa Stieglitzom je osnovao "Little Galleries of the Photo-Secession", koje su kasnije postale poznate kao galerija 291, a u njoj su američkoj publici prvi put postali dostupni Henri Matisse, Auguste Rodin, Paul Cézanne, Pablo Picasso i Constantin Brâncuşi. Steichenove fotografije haljina koje je dizajnirao *[[couturier]]* Paul Poiret za časopis *Art et Décoration* 1911. se smatraju prvim primjerom moderne modne fotografije. Za vrijeme prvog svjetskog rata je služio u američkoj vojsci (a za vrijeme drugog svjetskog rata u ratnoj mornarici) i to kao komandant jedinica zaduženih za snimanje vojni fotografija. Kasnije je radio kao fotograf za časopise firme Condé Nast kao što su ''Vogue'' i ''Vanity Fair'' u periodu 1923–1938, a potom za agencije kao što je J. Walter Thompson. Steichen je u to vrijeme bio najpoznatiji i najbolje plaćeni fotograf na svijetu. Steichen je režirao ratni dokumentarni film *[[The Fighting Lady]]*, koji je 1945. osvojio Oscara. Poslije drugog svjetskog rata je bio direktor fotografije u njujorškom Muzeju moderne umjetnosti do 1962. Tamo je 1955. stvorio izložbu ''The Family of Man'', s kojom je potom putovao po raznim zemljama svijeta, uključujući i bivšu Jugoslaviju. Godine 1962. ga je na mjestu direktora fotografije zamijenio John Szarkowski.

## Izvori

## Vanjske veze

* Edward J. Steichen Online
* Edward Steichen Photographs
* bloom! Experiments in color photography by Edward Steichen at Mudam
* Edward Steichen at Museo Reina Sofia in Madrid, Spain from June 25, 2008, to September 22, 2008 
* [Triond link to David J. Marcou's article "From Luxembourg and America to the World: Edward Steichen's Photographic Legacy" relating to Mr. Steichen's Wisconsin background, in particular, can be found on La Crosse History Unbound Website.]
* John F. Kennedy Presidential Library & Museum  (a list of the 1963 recipients of the Medal of Freedom)
Francis Picabia

**Francis Picabia** (pravog imena **François Marie Martinez Picabia**), francuski slikar i pjesnik. Majka mu je bila Francuskinja, a otac Španjolsko-Kubanskog podrijetla, te je kasnije postao tajnikom kubanske veleposlanstva u Parizu. 

Studirao je na *École des Beaux Arts* i *École des Arts Decoratifs* u Parizu u klasi slikara F. Cormona. U ranoj fazi blizak je impresionistima, osobito slikara Alfreda Sisleya, ali poslije sve više eksperimentira i približava se kubistima (1909.). 

Oko 1911. god. pridružio se grupi Puteaux gdje se sprijasteljio s Marcelom Duchampom i Guillaume Apolinaireom. Tražio je teme u svijetu mehanike, a ta djela su preteče dadaizma, čijoj se skupini pridružio 1918. godine u Zürichu. Vraćao se figurativnom pa opet apstraktnom slikarstvu. Izradio je dekoracije i kostime za balet "Relache" od E. Satiea.
342. pešadijska divizija (Nemačka)

**342. pešadijska divizija** Vermahta je formirana od regruta 14. talasa tokom novembra 1940. u Nemačkoj.

15. 9. 1941. Nemačka 342. pešadijska divizija je poslata iz Francuske u Srbiju radi sloma ustanka. Ona je tada već bila u borbama prekaljena jedinica, sastavljena od 12.000 ljudi, pod komandom generala dr Valtera Hinghofera koji potiče iz Austrije. U jesen 1941. godine je brutalnom represijom ugušila ustanak u Srbiji, a potom se borila protiv partizana u NDH.

## Ratni zločini

Ova divizija, "u znak odmazde", od 13. do 16. oktobra 1941. godine privela je i sistematski streljala 2950 Srba u Dragincu (Loznica). U jednom izveštaju koji je sa divizijskog komandnog mesta 342. pešadijske divizje 30.10.1941.godine poslat Opunomoćenom generalu u Srbiji stoji između ostalog "Streljano za odmazdu 2950". Isti broj stoji i na spomen kosturnici u koju su položeni posmrtni ostaci streljanih u Dragincu.

Radi se o civilima koje je u znak odmazde zbog poraza u borbi kod Gajića stene 698. puk pod komandom potpukovnika Štrausa pokupio po selima oko Draginca (ne retko ubijajući i žene i decu na licu mesta) i doveo u Draginac.

Masovna streljanja izvršena su na polju kraj potoka Trnavica u blizini Draginca. Nemci su vodili zatvorenike u grupama od 10 do 20, primoravali ih da sami iskopaju ogromne rake, postrojavali ih pored grobnice i ubijali rafalima iz mitraljeza. Samo 14. oktobra streljano je, prema izveštaju 342. divizije, 400 lica. „Navedene četiri stotine streljanih lica, od ukupnog broja javljenih, odnose se na ona, koja su uhvaćena na reonu Draginca i u njegovoj okolini. Ostatak zarobljenih sačinjavaju lica koja, u cilju svoje bezbednosti, dobrovoljno stupaju u nemačko zarobljeništvo". Ta besmislena podela na „uhvaćene" i „dobrovoljne" zarobljenike biće sutradan, kada Nemci prebroje sve svoje mrtve i ranjene, zbrisana.

Za ukupne gubitke od 8 poginulih i 30 ranjenih oficira i vojnika trebalo je, po naređenju Štaba divizije, da se u Dragincu strelja za odmazdu 2.300 zatvorenika. Pošto je 400 već streljano, Štab 342. divizije naredio je 15. oktobra (u 11 časova) 698. puku:„Sve uhapšenike na licu mesta streljati i još jednom objaviti proglas. Kod akcije po mogućnosti privući ostalo stanovništvo ".Naređenje je doslovno izvršeno. Sve muškarce, koje su nemačke trupe pohvatale 14. i 15. oktobra u Donjoj i Gornjoj Badanji, Tekerišu, Kamenici, Trbosilju, Joševi, Jarebicama, Ribaricama, Filipovićima, Siminom Brdu, Velikom Selu i Jadranskoj Lešnici sprovodile su u Draginac na streljanje.

Vojnici ove divizije su streljali 130 civila u Valjevu kao odmazdu za sabotažu na železničkoj pruzi. Ovo je potvrdio šifrovani izveštaj Ultre od 10 novembra 1941.

## Izvori

## Vanjske veze
* '''342. Infanterie-Division ''' - Axis History Factbook
Ernst Ludwig Kirchner

**Ernst Ludvig Kirhner** (; Ašafenburg, 6. maj 1880 – Fraunkirh, Davos 15. jun 1938) bio je nemački slikar, grafičar i vajar epohe ekspresionizma.

Kirhner je studirao arhitekturu u Drezdenu. Zajedno sa svojim prijateljima Erihom Hekelom i Karl Šmit-Rotlufom osnovao je u Drezdenu umetničku grupu Most () sa ciljem da se prevaziđe akademsko slikarstvo. Snažan uticaj na njih imao je plošni način slikanja Pola Gogena i Eduarda Munka kao i kolorit Vinsenta van Goga i fovista. Pošto su članovi grupe zajedno slikali u jednom ateljeu došli su do međusobno veoma sličnog stila. Kirhner se bavio uglavnom pejzažima, prizorima grada, aktovima i portretima. Godine 1911. grupa se preselila u Berlin. Tamo su nastale Kirhnerove slike velegrada naslikane dinamičnim načinom slikanja i sa oštrim ivicama tipičnim za njegov stil (*[[Ulica slika Ernsta Kirhnera|Ulica]]*, 1913). Godine 1913. grupa se raspala. Kirhner koji se odmah po izbijanju Prvog svetskog rata prijavio u vojsku kao dobrovoljac demobilisan je 1915. nakon što je doživeo psihički i fizički slom. Tada je nastao njegov potresni autoportret *[[Slikar kao vojnik]]* (1915). Nakon ozdravljenja nastanio se u Švajcarskoj. Slikao je tada brojne, oblikom i bojom smirenije pejzaže (*[[Davos u snegu]]*, 1921). Sredinom tridesetih godina 20. veka nacisti su zaplenili preko 600 njegovih dela i proglasili ga za degeneričnog umetnika.

Kirhnerovo glavno delo u oblasti grafike jeste njegov ciklus drvoreza za zbirku pesama Georga Hajma „Umbra vite“ (1924). Za svoje figure u drvetu inspiraciju je nalazio u umetnosti Afrike i Okeanije.

Izvršio je samoubistvo 15. juna 1938. godine u Davosu.
## Galerija

Datoteka:Kirchner - Selbstbildnis als Soldat.jpg|Autoportret Ernsta Ludviga Kirhnera
:Kirchner Berlin Street Scene 1913.jpg|*Scena sa berlinske ulice*
Datoteka:Ernst Ludwig Kirchner - Portrait of a Woman - 26-1992 - Saint Louis Art Museum.jpg|Kirhnerov *Portret žene*
Datoteka:Ernst Ludwig Kirchner Zwei Brüder M. (Mardersteig) 1921-1.jpg|*Dva brata*


## Vanjske veze

* Ernst Ludvig Kirhner foundacija, Berlin 
* Mirela Ramljak Purgar: Drvorez između života i smrti, U povodu 110. godišnjice osnutka grupe Die Brücke te 77. godišnjice samoubojstva E. L. Kirchnera
117. lovačka divizija (Nemačka)

Ova divizija formirana je 14. maja 1941. u Bruku na Lajti () od regruta 15. regrutnog talasa kao **717. posadna divizija**. S obzirom na njenu namenu, divizija je imala nekompletnu formaciju bez izviđačkog bataljona, sa redukovanim artiljerijskim i specijalističkim sastavima. Njeno transportovanje na teritoriju Srbije otpočelo je 15. maja 1941. Štab divizije bio je smešten u Nišu, a štabovi pukova u Kraljevu i Kosovskoj Mitrovici. Brojno stanje divizije u septembru 1941. je iznosilo: 262 oficira, 66 službenika, 1153 podoficira i 8.922 vojnika.

Tokom ustanka u Srbiji u drugoj polovini 1941. divizija je bila angažovana u borbama protiv ustanika i u hapšenju talaca i provođenju mera odmazde. Njen 749. puk učestvovao je u masakrima u Kragujevcu i Kraljevu oktobra 1941.

Tokom 1942. divizija je zbog intenziviranja partizanskih dejstava učestvovala u "operacijama čišćenja" partizana u Sremu. Stavljena je na raspolaganje generalu Litersu, komandantu korpusa "Hrvatska" za učešće u operacijama "Vajs I" i "Vajs II".
Zbog borbenih potreba divizija je tokom preformirana i formacijski popunjena ljudstvom i borbenom tehnikom do standardne formacije pešadijske divizije. Počev od 1. maja 1943. divizija zvanično menja naziv u **117. lovačku diviziju** (). Tada je imala oko 13.200 vojnika u sledećoj formaciji:

737. pešadijski puk749. pešadijski puk670 artiljerijski puk117. izviđački bataljon ()117. bataljon oklopnih lovaca ()117. inžinjerijski bataljon117. bataljon veze

Tokom bitke na Neretvi februara i marta 1943. godine, divizija se borila rame uz rame sa četnicima. Tadašnji komandant Jugoistoka Aleksandar Ler opisao je kasnije u svojim sećanjima ovo četničko-nemačko sadejstvo:

Nakon preformiranja **117. lovačka divizija** prebačena je na teritoriju Grčke, gde je ušla u sastav Armijske grupe "E".

Nakon izbijanja Crvene armije na granicu Srbije septembra 1943. **117. lovačkoj diviziji** dat je zadatak da se probije do Beograda radi kao pojačanje Armijskoj grupi "Srbija". Tokom probijanja i tokom Beogradske operacije divizija je prošla kroz izuzetno oštre borbe i pretrpela teške gubitke. Reorganizovana i u znatno izmenjenom sastavu divizija je učestvovala u borbama na Sremskom frontu do decembra 1945., kada je prebačena u južnu Mađarsku. U maju 1945. u južnoj Austriji položila je oružje pred Crvenom armijom.

## Vanjske veze
*  717. Infanterie-Division
*  117. Jäger-Division
Die Brücke

**Die Brücke** (na njemačkom *most*) je bila skupina njemačkih slikara ekspresionista. Osnovana je 1905. u Drezdenu, a raspuštena u Berlinu, 1913. Skupinu su sačinjavali studenti arhitekture sa drezdenske tehničke škole: Fritz Bleyl, Erich Heckel, Ernst Ludwig Kirchner i Karl Schmidt-Rottluff, koji su bili glavni članovi grupe.

Ime su dobili su po rečenici iz Nietzcheovog djela *[[Also sprach Zarathustra: Ein Buch für Alle und Keinen|Tako je govorio Zaratustra]]*: "Čovjeka čini velikim što je most a ne cilj".

Kirchner 1906. godine piše manifest. Grupa je jako prisno surađivala, slikali su zajedno i vjerojatno ne bi uspjeli kao pojedinci. Bili su pod utjecajem njemačke srednjovjekovne umjetnosti, Matthias Grünewalda, primitivne umjetnosti, plemenske afričke i umjetnosti oceanije, Van Gogha i Gaugena. Prihvaćaju i njeguju grafičku tehniku drvoreza kojeg su usvojili vjerojatno pod utjecajem Müncha.

Ideja im je bila pobuna protiv običaja malograđanske srednje klase, čiji su pripadnici živjeli bez životnog žara. Borbeni duh i angažiranost najviše ih je razlikovala od fovista. Za vrijeme postojanja grupe održali su više od 20 izložbi.
1911. godine veći dio članova seli se u Berlin.

Bleyl odlazi 1909. godine, a grupi se priključuju među ostalima 1906. i Max Pechstein, a 1911. godine Otto Muller. Godine 1912. Pechsteina izbacuje Kirchner zbog izlaganja sa "*Novom Secesijom*".

1967. u Berlinu im Schmidt-Rottluff otvara muzej.

## Vanjske veze
* www.bruecke-museum.de - muzej u Berlinu