open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Collector (film, 1965)

***The Collector*** () je britansko-američki filmski triler snimljen 1965. u režiji Williama Wylera. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Johna Fowlesa. Naslovni lik, koga tumači Terence Stamp je mladi i skromni službenik gradske uprave koji otima lijepu studenticu (čiji lik tumači Samantha Eggar) te je drži zarobljenu u podrumu svoje kuće. Radnja prikazuje njene neuspješne pokušaje bijega, ali i kako odnos sa njenim tamničarom dobiva neočekivane oblike.

Stamp je u svojoj autobiografiji tvrdio da je Wyler i njega i Eggar odabrao za glavne uloge znajući da su oboje zajedno bili studirali na glumačkoj školi Webber Douglas, odnosno da je tada Eggar odbila Stampove ljubavne ponude; Wylerov je plan bio stvoriti što više napetosti i neprijateljstva na setu, a što bi se odrazilo i na likove koje su tumačili. Stampove navode je potvrdila i sama Eggar, tvrdeći da je snimanje bilo "izuzetno neugodno iskustvo". Wyler je, pak, bio pod pritiskom producenata kojima se mračna i uzmenirujuća završnica književnog predloška nije činila komercijalnom, te su htjeli da film završi konvencionalnim hepi endom. Wyler im se uspio oduprijeti, te je *The Collector* bio jednako mračan kao i original. S druge strane, ipak je morao isjeći veliki dio materijala, odnosno srezati njegovu dužinu sa tri na dva sata.

*The Collector* je premijerno prikazan na Kanskom festivalu gdje je doživio trijumf, odnosno gdje su Stamp i Eggar dobili nagrade za najboljeg glumca i glumicu. Eggar je nešto kasnije nagrađena i Zlatnim globusom za najbolju glumicu u dramskom filmu.

## Uloge
* Terence Stamp ... Freddie Clegg
* Samantha Eggar ... Miranda Grey
* Mona Washbourne ... Tetka Annie
* Maurice Dallimore ... Susjed
* Allyson Ames ... Prva žrtva
* William Bickley ... Crutchley
* Gordon Barclay ... Službenik
* David Haviland ... Službenik
* Edina Ronay ... Bolničarka
* Kenneth More ... 'Ljekar opće prakse' (izbrisane scene)

## Izvori

## Vanjske veze
**[http://movies.nytimes.com/movie/10231/The-Collector/overview The Collector film profile]* at *[[The New York Times]]*
*
RDW

**RDW** (eng. **R**ed blood cell **D**istribution **W**idth) predstavlja raspodjelu crvenih krvnih zrnaca (eritrocita) po volumenu.

Uobičajena veličina crvenih krvnih zrnaca je 6 – 8&nbsp;μm. Kod određenih bolesti dolazi do značajnijih odstupanja u veličini obujma zrnaca. Više vrijednosti RDW-a ozačavaju veće odstupanje u volumenu.

Normalno odstupanje je u rasponu 10 - 15%.

Da bi se otkrio mogući uzrok anemije, RDW test se koristi uz test za prosječni obujam crvenih krvnih zrnaca MCV (eng. **M**ean **C**orpuscular **V**olume).

Test se uglavnom koristi da bi se odvojila anemija višestrukog uzroka od one jednostrukog.
Nedostatak vitamina B<sub>12</sub> uzrokuje makrocitnu anemiju (anemija velikih krvnih zrnaca)s normalnom vrijednosti RDW-a.
Anemija izazvana nedostatkom željeza u početnoj fazi s raznovrsnom raspodjelom veličina crvenih krvnih zrnaca, pokazuje povišen RDW. U slučaju višestrukog uzroka anemije i nedostatka vitamina B12, pojavit će se i velika i mala crvena krvna zrnca, a RDW će biti povišen. 

Povišen RDW (crvena krvna zrnca nejednolikih veličina) zove se anizocitoza.

Referentni interval je između 9 - 15%.

## Izračun
Veličina RDW označava krivulju obujma (raspodjelu veličina volumena), a ne veličine ili promjere crvenih krvnih zrnaca.
Matematički se izračunava po formuli:

: RDW = (Standardna devijacija MCV ÷ aritmetička sredina MCV) × 100'''.
Kolekcionar (razvrstavanje)

Kolekcionar može označavati:

*osoba koja se bavi kolekcionarstvom;
*''Kolekcionar'', (film, 1965), britansko-američki triler iz 1965. godine, rež. William Wyler
*''Kiss the Girls'' (film), američki triler iz 1997. godine, u Srbiji prikazan pod naslovom *Kolekcionar*
Parametri crvene krvne slike

**Eritrocitne konstante** ili korpuskularne vrijednosti ili Wintrobove konstante su računskim načinom dobivene vrijednisti koje karakteriziraju eritrocite.

## Podjela

* **[[MCV]]** ili **prosječni volumen eritrocita** (eng. mean corpuscular volume). MCV se izračunava dijeljenjem hematokrita (volumnog udjela eritrocita u 1 L krvi) sa brojčanom koncentracijom eritrocita (broj eritrocita u 1 L krvi). Na taj se način izračuna prosječni volumen  pojedinog eritrocita. Izražava se u femtolitrima (1 fL = 10 na -15 L). Referentne vrijednosti za MCV su 83 - 97 fL.

* **[[MCH]]** ili **prosječna količina [[hemoglobin]]a u pojedinom eritrocitu** (eng. mean corpuscular hemogloibin). MCH se izračunava dijeljenjem koncentracije hemoglobina (količina hemoglobina u 1 L krvi) sa brojčanom koncentracijom eritrocita. Na taj se način izračunava onaj dio hemoglobina koji se nalazi u pojedinom eritrocitu te se izražava u pikogramima (1pg = 10 na -12 g). Referentne vrijednosti za MCH su od 27,4 do 33,9 pg.

* **[[MCHC]]** ili **koncentracija hemoglobina u 1 litri krvi** (eng. mean cell hemoglobin concentration). MCHC se izračunava dijeljenjem koncentracije hemoglobina s hematokritom. Na taj se način izračuna kolika je koncentracija hemoglobina u 1 L eritrocita te se izražava u g/L (gram po litri). Referentne vrijednosti za MCHC su 320 - 345 g/L.

* **[[RDW]]** ili **mjera varijabilnosti veličine eritrocita** (eng. red cell distribution width). RDW ukazuje na postojanje jedne ili više populacija eritrocita što je karakteristika pojedinih hematoloških bolesti eritrocitne loze, a ujedno je i važan prognostički pokazatelj efikasnosti liječenja i ekvivalentan podatak o anizocitozi koja se može vidjeti u krvnom razmazu. Referentne vrijednosti za RDW su 11,5-16,5 %.
Leukociturija

**Leukociturija** () pojava je belih krvnih zrnaca ili leukocita u mokraći (urinu), odnosno u sedimentu mokraće. Smatra se kao normalno stanje, da u sedimentu mokraće zdrave osobe može biti od 1 do 4 leukocita u vidnom polju mikroskopa (ako se posmatranje vrši na povećanju od 100 puta), što približno odgovara brojčanoj vrednosti koncentracije do 4 leukocita po mikrolitru urina. Više od 4 leukocita u vidnom polju smatra se leukociturijom, odnosno patološkom nalazom, ili ako se u jednoj minuti izluči mokraćom više od 1.000 leukocita.

## Etiopatogeneza
Leukociti u mokraću mogu dospeti iz bilo kojeg dela urogenitalnog trakta nakon:
* Kamena u bubregu
* Tumorskih procesa
* Febrilnih stanja.
* Akutne i hronične upale mokraćnog sistema.
* Težeg fizičkog napora
* Povreda mokraćnog sistema
* Asimptomatska leukociturija u trećine pacijenata kod kojih se sprovodi hemodijaliza.
* Jatrogeno izazvana leukociturija nakon uroloških pregleda ili postavljanja katetera.
Obilna leukociturija se zove piurija i javlja se kod upale bubrežnih čašica, hidronefroze, tuberkuloze bubrega i inficirane kalkuloze.

## Dijagnoza leukociturije

Najbrojniji leukociti u mokraći su neutrofili, a mogu se i naći i eozinofilni granulociti. Kada se sediment mokraće posmatra na mikroskopu, leukocite vidimo kao okrugle ćelije sa velikim centralno položenom jedrom i sjajnim zrncima u citoplazmi.

Leukociturija se može dokazati na dva načina:
;Mikroskopski pregled mokraće
Ovo je prvi način dokazivanja leukociturije koji se zasniva na mikroskopskom pregledu sedimenta mokraće.
;Hemijska analiza mokraće
Drugi način je hemijska analiza. Hemijskom analizom sedimenta mokraće ne možemo tačno utvrditi vrstu leukocita, zato se koristi mikroskopske metode pregleda sedimenta.

Kada se hemijski analizira sediment urina, koristi se semikvantitativno dokazivanje pomoću test trake. Test traka je impregnirana indolesterom i dijazonijevom soli koje reaguju sa leukocitima i daju obojenje trake.

Najtačnije reultate kod leukociturije dobijemo ako kombinujemo ove dve metode analziranja.

## Terapija
Lečenje leukociturije kao i proteinurije i hematurije zasniva se na lečenju njihovog uzroka.

## Reference

## Vanjske veze
The Collector

***The Collector*** () je debitantski roman engleskog književnika Johna Fowlesa, originalno objavljen 1963. godine. Naslovni protagonist je Frederick Clegg, skromni, nenametljivi mladić koji radi kao službenik gradske uprave i u slobodno vrijeme se bavi sakupljanjem leptira. Radnja prikazuje kako igrajući sportsku prognozu dobije veliku svotu novaca, te je uloži u kupovinu usamljene kuće u čijem će, posebno uređenom podrumu, zarobljenom držati Mirandu Grey, studenticu Likovne škole Slade koja je dugo vremena bila predmetom njene opsesije.

*The Collector* se sastoji od nekoliko dijelova - prvi prikazuje zbivanja iz perspektive samog Fredericka Clegga, dok je drugi u obliku dnevnika koji za vrijeme svog zarobljeništva piše Miranda Grey, odnosno opisuje neuspješne pokušaje bijega i evoluciju odnosa sa svojim tamničarom. Epilog je, pak, napisan ponovno iz Cleggove perspektive.

*The Collector* je izazvao pažnju ne samo mračnim i uznemirujućim krajem, nego i tumačenjima kojima predstavlja alegoriju na dramatične društvene promjene u britanskom društvu, koje je konačno počelo uživati plodove poratnog ekonomskom buma te u kome su se počele brisati dotada čvrste granice među društvenim klasama. Fowles je kasnije objasnio kako mu je inspiraciju za radnju i likove pružili tekstovi starogrčkog filozofa Heraklita, odnosno koncept podjele društva na superiornu elitu i inferiorno "mnoštvo" (*[[hoi polloi]]*), ps su se Miranda i Frederick često tumačili kao svojevrsni odraz tih dviju grupa, odnosno roman kao svojevrsno upozorenje da bi njihovo nekontrilirano miješanje moglo imati negativne posljedice. Fowles je zbog toga bio i predmetom optužbi za promoviranje očuvanja društvene nepravde, odnosno fašizma.

Dvije godine kasnije je *The Collector* postao predmetom ekranizacije, odnosno filma koji je režirao William Wyler, a gdje su glavne uloge tumačili Terence Stamp i Samantha Eggar.

Decenijama kasnije je nekoliko serijskih ubica kao što su Leonard Lake i Charles Ng, odnosno Robert Berdella tvrdili da im je upravo *The Collector* poslužio kao inspiracija, odnosno poticaj za otmice, silovanja, mučenja i ubistva.

## Vanjske veze
*Verbal Struggle for Power in "The Collector" by John Fowles 
*The Official John Fowles website
MPV

**MPV** (eng. **M**ean **P**latelet **V**olume) je prosječni obujam trombocita u krvi i uključen je u
krvnu sliku.

S obzirom da je prosječna veličina trombocita veća kada ih tijelo proizvodi više, MPV test nam može reći o proizvodnji trombocita u koštanoj srži ili o njihovom gubljenju.
Kod gubitka trombocita MPV je viši. To se može vidjeti kod idiopatske trombocitopenične purpure, mijeloproliferativne bolesti kao i kod Bernard–Soulierovog sindroma.

Također može biti povezano i s pred eklampsijom i oporavkom nakon prijelazne hipoplazije.
Izrazito nizak MPV u svezi je s trombocitopenijom kada je oslabljena
proizvodnja kao kod anemije usljed aplazije (aplastična anemija).

Referentni interval za MPV je 6,8 - 10,4 fL.

## Reference

## Vanjske veze
* MPV Definition
* http://www.medicinenet.com/thrombocytopenia_low_platelet_count/page4.htm Medicinenet.com: Thrombocytopenia
* http://www.diabetesexplained.com/mean-platelet-volume.html Diabetesexplained.com: MPV
* http://atvb.ahajournals.org/cgi/content/short/ATVBAHA.110.221788v1  ahajournals.org: Article related to MPV
* http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/4074887: NIH.gov: article related to MPV
* http://www.wisegeek.com/what-is-mean-platelet-volume.htm Wisegeekcom: What is Mean Platelet Volume
* http://www.clinlabnavigator.com/Test-Interpretations/mean-platelet-volume.html?letter=M  Clinlabnavigator.com: MPV
Terence Stamp

**Terence Henry Stamp** (22. jul 1938 - 17. avgust 2025) je britanski glumac koji je 1960-ih stekao slavu i status zvijezde nastupima u nizu zapaženih filmova, dok je kasnijim generacijama poznat po epizodnim ulogama u hollyoodskim filmovima, gdje je najčešće tumačio negativce od kojih je najpoznatiji general Zod u *[[Superman (film, 1978)|Supermanu]]*.

## Filmografija

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* 
*
El trueno entre las hojas

***El trueno entre las hojas*** () je argentinsko-paragvajski crno-bijeli igrani film snimljen 1958. godine u režiji Armanda Boa. Po žanru je drama i predstavlja adaptaciju novele *La hija del ministro* Augusta Roa Bastosa. Radnja je smještena u Paragvaj i prikazuje kako tenzije vlasnika pilane i radnika sa vremenom eskaliraju u sukob. Film je, pak, postao najpoznatiji zahvaljujući antologijskoj sceni u kojoj se lik koji tumači Isabel Sarli, manekenka i bivša Miss Argentine kojoj je to bio glumački debi, kupa gola u jezeru. Nju je Bo snimio nakon što je Sarli prvo obećao da će koristiti "specijalni kostim", a potom lagao da će je snimati iz daljine, tako da "neće moći jasno vidjeti". Kada je film imao premijeru, scena koja je zbog svoje eksplicitnosti predstavljala presedan za argentinsku i latinoameričku kinematografiju, je izazvala skandal, a i kritike su uglavnom bile loše. Međutim, upravo zahvaljujući toj sceni je film stekao izuzetnu gledanost, a Sarli stekla status zvijezde i seks simbola; za Boa se kasnije udala te tokom sljedećih nekoliko godina nastupala u još nekoliko ostvarenja sa implicitno ili eksplicitno erotskim sadržajem.

## Uloge

*Armando Bó ... Julio Guillén
*Isabel Sarli ... Flavia Forkel
*Andrés Laszlo ... Max Forkel
*Ernesto Báez ... Capanga
*Félix Ribero
*Luis Leguisamón
*Eladio Martínez
*Leandro S. Cacavelos
*Roque Centurión Miranda
*Aníbal Romero
*Matías Ferreira Díaz
*Javier Franco
*Alejo Vargas
*Nieves Esquivel
*Tabú
*Adolfo Cuellar
*Luis Guastalla
*Kika Da Silva
*Manuel E. B. Argüello
*Guillermo Ketterer
*Rafael Rojas Doria
*Amador García
*César Alvarez Blanco

## Vanjske veze
*
The Lion Has Wings

***The Lion Has Wings*** () je britanski crno-bijeli ratni film snimljen 1939. godine u režiji Michaela Powella, Briana Desmonda Hursta, Adriana Brunela i Alexander Korde, poznat kao jedno od prvih savezničkih propagadnih ostvarenja u Drugom svjetskom ratu.

Radnja filma se sastoji od nekoliko epizoda koje spaja protagonist, oficir britanskog Kraljevskog ratnog zrakoplovstva (RAF), a koga tumači Ralph Richardson, te koje, kombinirajući igrane scene sa dokumentarnim materijalom iz žurnala prikazuju RAF-ove aktivnosti u nedavno objavljenom ratu protiv nacističke Njemačke. Poruka filma je trebala pokazati da "lav", odnosno Britanija i njen imperij, zahvaljujući RAF-u raspolažu sa "krilima", odnosno prvi put se neprijateljima mogu uspješno suprotstaviti iz zraka. S obzirom da je rat bio počeo tek prije nekoliko mjeseci, autori su imali poteškoća u pronalaženju adekvatnog materijala - tako su neke od scena bombardiranja i zračnih bitaka rekonstruirane u studiju pomoću specijalnih efekata, a britanske i njemačke vojne avione su "glumili" zastarjeli dvokrilci i civilni avioni. Film se nije svidio ni njegovim autorima, uključujući Powella, koji ga je proglasio "sirovom" propagandom.

Američki ratni dopisnik Wiliam Shirer je, pak, u svojoj knjizi *[[Berlin Diary]]* navodi kako je nekoliko mjeseci kasnije taj isti film gledao u zgradi njemačkog Ministarstva propagande, na projekciji koju je bio organizirao nacistički ministar propagande Joseph Goebbels.

## Vanjske veze

* 
* 
* ''The Lion Has Wings'' reviews and articles at the Powell & Pressburger Pages
* 
*  – full synopsis and film stills (and clips viewable from UK libraries)
* www.briandesmondhurst.org – official legacy website of the co-director with filmography including *The Lion Has Wings*
Contraband (film, 1940)

***Contraband*** () je britanski crno-bijeli špijunski film snimljen 1940. godine u režiji Michaela Powella. Predstavlja drugi dio opusa znamenitog scenarističko-režiserskog tandema Powell i Pressburger. Radnja se odvija za vrijeme tada aktualno, odnosno nedavno objavljenog Drugog svjetskog rata, a protagonist, koga tumači Conrad Veidt, je kapetan teretnog broda tada još uvijek neutralne Danske kojim nakon pristajanja u britanskoj luci bude sticajem okolnosti upetljan u razotkrivanje njemačke špijunske mreže. Za njemačkog glumca Veidta, koji je nekoliko godina ranije izbjegao iz Hitlerove Njemačke, *Contraband* je predstavljao jedan od rijetkih filmova u kome je u tadašnjoj fazi karijere tumačio pozitivca.

## Uloge
*Conrad Veidt ... Kap. Andersen
*Valerie Hobson ... Mrs. Sorensen 
*Hay Petrie ... Axel Skold / Erik Skold 
*Joss Ambler ... Por. bojnog broda Ashton, RNR 
*Raymond Lovell ... Van Dyne 
*Esmond Knight ... Mr. Pidgeon 
*Charles Victor ... Hendrick 
*Phoebe Kershaw ... Miss Lang 
*Harold Warrender ... Por. bojnog broda Ellis, RN 
*John Longden ... Imigracijski službenik 
*Eric Maturin ... Imigracijski službenik
*Paddy Browne ... Pjevač u "Regencyku"
*Dennis Arundell ... Lieman
*Molly Hamley-Clifford ... Barica Hekla
*Eric Berry ... Mr. Abo

;Napo,mene
*Leo Genn i Peter Bull ... dvojica Van Dyneovih pomoćnika
*Milo O'Shea je imao filmski debi u na špici nenavedenoj ulozi direktora zračnog skloništa.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Contraband'' reviews and articles at the Powell & Pressburger Pages
* 
* 
* . Full synopsis and film stills (and clips viewable from UK libraries).
Kontrabanda

:*Ako tražite domaći muzički sastav, pogledajte članak [[Kontrabanda (grupa)|Kontrabanda]].*
**Kontrabanda** je termin iz Međunarodnog javnog prava i u prevodu sa latinskog znači *protiv zabrane*.

Pod tim pojmom se podrazumeva zabrana snadbevanja ili prevoz robe od značaja za vođenje ratnih operacija neutralnim brodovima za potrebe zaraćene strane.Da bi se mogla podvesti pod pojam kontrabande ta roba mora biti obeležena kao takva i objavljena od strane ratujuće sile.

Ratujuća sila ima pravo da svim sredstvima spreči promet i dovoz takve robe i da oduzme sve predmete koji spadaju u kontrabandu.

Lica koja vrše kontrabandu ratujuća strana može da kazni na osnovu unutrašnjih pravila ukoliko im ta lica dođu u posed.
Univerzitet u Michiganu

**Univerzitet u Mičigenu** (; ) je javni istraživački univerzitet sa sjedištem u Ann Arboru u saveznoj državi Mičigen u Sjedinjenim Američkim Državama. Univerzitet je originalno osnovan 1817. godine u Detroitu dok je Mičigen još uvijek bio teritorij, te je savezna država postao tek 20 godina naknadno. Univerzitet je nastarija institucija visokog obrazovanja u saveznoj državi. 1837. institucija je preseljenja na današnju lokaciju. Glavni kampus u Ann Arboru sastoji se od više od 580 zgrada, a uz glavni kampus postoje i dva satelitska u Flintu i Dearbornu.

## Reference

## Vanjske veze
*
The Hill (film)

***The Hill*** () je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1965. godine u režiji Sidneya Lumeta. Predstavlja adaptaciju istoimene drame Raya Rigbyja, a radnja mu je smještena u britanski "staklenik", odnosno vojni zatvor u Sjevernoj Africi za vrijeme Drugog svjetskog rata gdje zatvorenici - britanski vojnici osuđeni zbog otkazivanja poslušnosti, dezerterstva, krađe i disciplinskih prekršaja - za kaznu moraju vršiti niz besmislenih, ali napornih zadataka, poput penjanja na "brdo" u središtu logora. Protagonist, koga tumači Sean Connery, je bivši tenkistički narednik osuđen zbog neposluha, koji brzo dolazi u sukob sa sadističkim čuvarem (koga glumi Harry Andrews), optužujući ga za smrt zatvorenika. *The Hill* je izazvao određenu pažnju kod kritike prije svega zbog toga što je Connery, koji je tada uživao vrhunac populanrosti glumeći Jamesa Bonda, nastupio u jednom "ozbiljnom" dramskom filmu; također se isticao za tadašnju publiku neatraktivnom temom, crno-bijelom fotografijom, kao i potpunim nedostatkom ženske publike. Iako nije imao naročiti komercijalni uspjeh, osvojio je niz prestižnih nagrada, uključujući nagaradu za najbolji scenario u Cannesu.

## Uloge

* Sean Connery ... Joe Roberts 
* Harry Andrews ... Viši narednik Wilson 
* Ian Bannen ... Zastavnik Harris 
* Alfred Lynch ... George Stevens 
* Ossie Davis ... Jacko King 
* Roy Kinnear ... Monty Bartlett 
* Jack Watson ... Jock McGrath 
* Ian Hendry ... Zastavnik Williams 
* Michael Redgrave ... Medicinski oficir 
* Norman Bird ... Zapovjednik logora
* Neil McCarthy ... Burton 
* Howard Goorney ... Walters 
* Tony Caunter ... Martin

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
*
Kora

Kora (botanika) - dio biljne anatomije

Kora - skulptura djevojke u arhajskoj grčkoj umjetnosti

Kora (mjesec) - Jupiterov mjesec

Kora (Vajoming) - naseljeno mjesto u SAD

Kora Viderspun - američka glumica

Kora - zbirka poezije Vaska Pope

Moždana kora - dio velikog mozga

Zemljina kora - površinski dio planete Zemlje

Moždana kora - dio velikog mozga
Pluto

**Pluto** je sekundarno trajno tkivo drvenastih biljaka koje se sastoji od gusto zbijenih četverobridnih stanica bez međustaničnog prostora. Debljina mu varira.

Zbog svojstva nepropuštanja plinova i vode, pluto je dobra zaštita od transpiracije, a zbog elastičnosti i čvrstoće njegovih stanica štiti i od mehaničkih povreda. Budući da su mu stanice ispunjene zrakom, pluto ima i važnu ulogu u izjednačavanju mogućih temperaturnih razlika. Pluto također štiti biljku od bakterija i gljivica te, budući da je neprobavljivo i nema hranjive vrijednosti, i od životinja.
I videl sam daljine meglene i kalne

***I videl sam daljine meglene i kalne*** je jugoslavenski kratki animirani film snimljen 1965. u režiji Zlatka Boureka. Predstavlja adaptaciju motiva *[[Balade Petrice Kerempuha|Balada Petrice Kerempuha]]* hrvatskog pisca Miroslava Krleže. Film je prikazan na Kanskom festivalu u konkurenciji kratkog filma.

## Vanjske veze
*
*Profil filma na web-stranici mojtv.hr
Pădurea spânzuraților (film)

***Pădurea spânzuraților*** () je rumunjski crno-bijeli igrani film snimljen 1965. godine u režiji Liviua Ciuleija. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju  istoimenog romana Liviua Rebreanua, a koji je, pak, inspiriran stvarnim događajima vezanim uz autorovog brata Emila. Protagonist, koga tumači Victor Rebengiuc, je Apostol Bologa, poručnik austro-ugarske vojske rumunjske nacionalnosti koji vjerno služi Habsburzima čak i nakon što se Rumunjska 1916. godine u Prvom svjetskom ratu priključi Antanti i zarati sa Austro-Ugarskom. Radnja prikazuje kako, nakon što je poslan na frontu protiv Rumunja, Bologa počinje osjećati sve više nelagode zbog toga što se mora boriti protiv sunarodnjaka te sve ozbiljnije razmišlja o tome da prebjegne na njihovu stranku, a pri čemu njegovu odluku komplicira ljubavna veza sa djevojkom mađarske nacionalnosti. *Pădurea spânzuraților* je prikazana 1965. godine na Kanskom festivalu gdje je Ciulei dobio nagradu za režiju, a što se često spominje kao prvi veći međunarodni uspjeh u historiji rumunjske kinematografije.

## Uloge
* Victor Rebengiuc ... Apostol Bologa
* Anna Széles ... Ilona
* Stefan Ciubotărașu ... Petre
* György Kovács ... Von Karg
* Gina Patrichi ... Roza
* Liviu Ciulei ... Klapka
* Costache Antoniu ... Svećenik
* George Aurelian ... Domşa
* Emil Botta ... Cervenko
* Constantin Brezeanu ... Advokat
* Ion Caramitru ... Petre Petre
* Toma Caragiu ... Kapetan
* Nicolae Tomazoglu ... Ljekar
* András Csiky ... Varga
* Gheorghe Cozorici
* Mihai Mereuţă

## Reference

## Vanjske veze
*
La 317e Section

***La 317e Section***' () je francusko-španski crno-bijeli ratni film snimljen u režiji Pierrea Schoendoerffera.

Radnja filma se odigrava 1954. godine u Indokini za vrijeme Prvog indokineskog rata te prikazuje kako se mala francuska jedinica, uglavnom sastavljena od Laošana, nastoji kroz džunglu probiti do prijateljske baze i izbjeći uništenje od strane Viet Minhovih gerilaca. Protagonisti, koje tumače Jacques Perrin i Bruno Cremer su idealistički francuski oficir i njegov mnogo pragmatičniji i iskusniji podoficir koji se borio za Nijemce u Drugom svjetskom ratu.

Schoendoerffer je film velikim dijelom temeljio na vlastitim iskustvima iz Prvog indokineskog rata, kada je kao dopisnik filmskog žurnala zajedno sa francuskim trupama bio zarobljen u bitci za Dien Bien Phu. Snimanje filma se odvijalo u Kambodži u prilično teškim okolnostima, pri čemu je sam Schoendoerffer inzistirao na vojničkoj disciplini. *La 317e Section* je kasnije prikazan na Kanskom festivalu gdje je Schoendoerffer osvojio Nagradu za najbolji scenario.

Schoendoerffer će se kasnije temom ratova u Indokini baviti i u svom hvaljenom dokumentarcu *[[La Section Anderson]]* koja prati američke vojnike u vijetnamskom ratu, kao i *[[Dien Bien Phu (film)|Dien Bien Phu]]* koji je rekonstruirao bitku. *La 317e Section* je ostavila dojam na Francisa Forda Coppolu koji je pojedinim njegovim scenama dao homage u svom znamenitom filmu *[[Apocalypse Now]]*.

## Uloge
* Jacques Perrin ... Potporučnik Torrens
* Bruno Cremer ... Zastavnik Willsdorf
* Pierre Fabre ... Narednik Roudier
* Manuel Zarzo ... Kaplar Perrin
* Boramy Tioulong ... Niži narednik Ba Kut

## Reference

## Vanjske veze
*
*  
* Le cinéma-vérité de Pierre Schoendoerffer  sur CinéRessources.net (*en archive*)
Sergej Sokolov (komandant)

**Sergej Sokolov** (*Серге́й Леони́дович Соколо́в*; 1. VII 1911, Jevpatorija31. VIII 2012., Moskva) bio je sovjetski vojni zapovjednik, heroj SSSR-a i Ministar obrane SSSR-a od 22.12. 1984. do 30.5. 1987. Bio je jedan od ključnih osoba afgansko-sovjetskog rata.

## Biografija
Sokolov je služio u bici kod jezera Hasan tokom Sovjetsko-japanskih graničnih ratova kao i na Istočnom frontu tokom Drugog svetskog rata.

Bio je komandir Lenjingradskog vojnog okruga od 1965. do 1984. i prvi zamenik ministra odbrane od 1967. do 1984.

Sokolov je unapređen u Maršala Sovjetskog Saveza 1978. Komandovao je sovjetskim kopnenim snagama tokom Invazije na Avganistan. Lično je predvodio glavni prodor sovjetske kopnene vojske 27. decembra 1979. Njegove akcije i strateška komanda tokom rata su ga učinile jednim od najpoštovanijih maršala Sovjetskog Saveza. 28. aprila 1980. mu je dodeljena titula Heroja Sovjetskog Saveza.

Sokolov je postavljen za Ministra odbrane Sovjetskog Saveza 1984, i na toj dužnosti je bio do 1987. kada ga je Mihail Gorbačov smenio nakon skandala koji je proizveo Matijas Rust. Takođe je bio kandidat za člana (bez prava glasa) Politbiroa Komunističke partije Sovjetskog Saveza od 1985. do 1987.

Sokolov je bio savetnik ministra odbrane Ruske Federacije od 1992. U julu 2001. je postao počasni građanin Krima, Ukrajina.

Sergej Sokolov je bio 2012. najstariji živi sovjetski maršal. Kad je proslavljao svoj stoti rođendan je izjavio *„Prestiž vojne službe će povratiti značaj koji je nekad imao.*“

## Reference

## Vanjske veze
*  Biografija
Šarm i kako ga steći

***The Knack …and How to Get It***, u bivšoj Jugoslaviji prikazivan pod naslovom ***Šarm i kako ga steći***, je britanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1965. u režiji Richarda Lestera. Temelji se na istoimenom komadu Ann Jellicoe. Protagonisti su trojica mladića koji dijele stan u Londonu - bubnjar Tolen (koga glumi Ray Brooks koji uživa veliki uspjeh kod žena; stidljivi i kod žena frustrirajuće neuspješni učitelj Colin (koga glumi Michael Crawford) te avangardni slikar Tom (koga glumi Donal Donelly). Radnja prikazuje komične pustolovine koje nastanu kada se, i sam tražeči stan, kod njih doseli Nancy (čiji lik tumači Rita Tushingham), djevojka iz provincije koja odmah postane predmetom Tolenovog i Colinovog suparništva.

Lester je *The Knack...* snimio neposredno nakon *[[A Hard Day's Night (film)|A Hard Day's Night]]*, odnosno prije *[[Help! (film)|Help!]]*, svoja dva filma posvećena rock-grupi The Beatles. Iako tematski nije sa njima neposredno vezan, *The Knack...* sa ta dva filma ima određenih stilskih sličnosti, kao što svojom radnjom i likovima daje prikaz u dramatične društvene promjene koje su pogodile tadašnju Britaniju, prije svega hedonistički svjetonazor i prakticiranje slobodne ljubavi kod mlađih generacija, odnosno kulturne i druge fenomene koji su kasnije postali poznati pod zajedničkim nazivom Swinging London. Lester je u filmu koristio dio tehnika posuđenih od Francuskog novog vala, ali i neke vlastite inovacije poput direktnog obraćanja likova publici, kao i korištenja grčkog zbora u obliku pripadnika starijih generacija koji komentiraju "nemoral" i "neodgovornost" svoje djece i unuka. U filmu se u malim ulogama pojavljuju glumice Jane Birkin, Charlotte Rampling i Jacqueline Bisset koje će sljedećih decenija steći svjetsku slavu.

*The Knack...* je premijerno prikazan na Kanskom festivalu gdje je osvojio Veliku nagradu (današnja Zlatna palma).

## Uloge
* Rita Tushingham ... Nancy Jones
* Ray Brooks ... Tolen
* Michael Crawford ... Colin
* Donal Donnelly ... Tom
* William Dexter ... Prodavač haljina
* Charles Dyer ... Čovjek u foto-kabini
* Margot Thomas ... Učiteljica
* John Bluthal ... Ljutiti otac
* Helen Lennox ... Djevojka u foto-kabini
* Wensley Pithey ... Učitelj
* Edgar Wreford ... Čovjek u telefonskoj govornici
* Frank Sieman ... Geodet
* Bruce Lacey ... Geodetov pomoćnik
* George Chisholm ... Nosač prtljage
* Peter Copley ... Vlasnik slike
* Timothy Bateson ... Vlasnik smetlišta
* Dandy Nichols ... Tomova stanodavka
* Wanda Ventham ... Upravnica teretane
* Julian Holloway ... Gardist
* Ken Farrington ... Gardist

## Izvori

## Vanjske veze
*
**[http://www.rottentomatoes.com/m/knackand_how_to_get_it/ The Knack ...and How to Get It]* at Rotten Tomatoes
Univerzitet u Alberti

**Univerzitet u Alberti** (; ) je javni univerzitet u Edmontonu u kanadskoj provinciji Alberti. Institucija je osnovana 1908. godine. Deo je prestižne organizacije U15 čije su članice 15 institucija u Kanadi.

## Izvori

## Povezano
*Alberta

## Vanjske veze
* ualberta.ca
Abdul Rahim Vardak

General **Abdul Rahim Vardak** ( (عبدالرحیم وردگ)) (Provincija Vardak, 1945.), je afganistanski Paštun i bivši ministar obrane Afganistana. Imenovan je 23.12. 2004. od afganskog predsjednika Hamida Karzaija. Prije toga, Vardak je bio zamjenik ministra obrane, Mohameda Fahima. Tijekom 1980-ih, Vardak je bio vođa mudžahedina u afgansko-sovjetskom ratu. Njegova diplomacija je promicala etničku pomirbu svih naroda u Afganistanu. Govori paštunski, darijski i engleski jezik.

Njegovo široko znanje prilika u Afganistanu osiguralo mu je poštovanje, zbog čega se sastajao sa raznim predstavnicima NATO saveza nakon američke vojne intervencije 2001. koji su ga tražili za savjet i najbolju prilagodbu strategije na terenu. Augusta 2012., Vardak je dao ostavku nakon što nije dobio glasove potpore u parlamentu Afganistana. Bio je kandidat za predsjednika 2014.

## Reference
Operacija Oluja-333

**Operacija Oluja-333** (ruski *Штурм дворца Амина*) bila je vojna operacija koja se odigrala 27.12. 1979. a u kojoj su vojnici i operativci SSSR-a upali u palaču Tadžbeg u Kabulu, Afganistanu, i zarobili afganistanskog predsjednika Hafizullaha Amina, koji je prije tri mjeseca smaknuo prethodnika Nura Muhammada Tarakija, a koji je bio prosovjetski nastrojen. Znatan dio afganistanskih čuvara palače je ubijeno, dok je 150 zarobljeno. Iako je Amin zarobljen živ, istog dana objavila se vijest da je umro: jedna strana priče navodi da je osuđen na smrt na revolucionarnom sudu za "zločine protiv države" a druga da je smaknut na licu mjesta nakon zarobljavanja. Aminov 11-godišnji sin je umro od ravnjavanja uzrokovanih krhotinama. Sovjetska armija je potom instalirala prosovjetskog Babraka Karmala kao Aminova nasljednika i novog predsjednika Afganistana.

Ovim pučem je ostvarena prva izravna sovjetska intervencija u afganistanskom građanskom ratu između komunista i antikomunista, koja će ubrzo eskalirati u krvavi desetogodišnji afgansko-sovjetski rat.

## Vanjske veze
* 
*
Opsada Kosta

**Opsada Kosta** započela je januara 1980. tijekom afgansko-sovjetskog rata, kada su opsadu vodile sovjetske i DRA snage protiv antikomunističkih pobunjenika okupljenih u mudžahedine, te nastavljena i dalje u afganistanskom građanskom ratu nakon sovjetskog povlačenja, nakon čega su DRA snage izgubile prevagu te mudžahedini naposlijetku pobjedili aprila 1991. Sa 11 godina trajanja, to je jedna od najdužih opsada u modernoj historiji, i najduža opsada afganistanskog rata.

Nedugo nakon što su sovjetski vojnici ušli u državu, pobunjenici su preuzeli kontrolu nad jedinom kopnenom vezom planinskog grada Kosta sa vanjskim svijetom, vijugavom, planinskom cestom prema Gardezu, udaljenog 100 km. Iako je DRA sporadično preuzimala kontrolu nad cestom, nije bila u stanju trajno otjerati gerilske ratnike koji su se skrivali u hladnim brovitim položajima te regije na istoku države.

Decembra 1987., sovjetska armija je u Operaciji Magistral uspjela otjerati mudžahedine i zauzeti grad. Tada su DRA snage branile strateški važnu aeropistu, koja se koristila od sovjetskih borbenih letjelica, samo noću pošto su pobunjenici danju gađali sve prelete na nju. Time je Moskva htjela pokazati da, čak i ako se povuče iz Afganistana, neće otići bez obavljena posla u borbi sa pobunjenicima. Ipak, nakon povlačenja sovjetskih snaga narednih mjeseci, i odlaska iz Afganistana, pobunjenici su ponovno zauzeli cestu, čime je opsada Kosta nastavljena sve do 1991., kada su mudžahedini postigli stratešku pobjedu dogovorenom predajom grada. Njihov vođa, Džalaludin Hakani, zauzimanjem ceste koja vodi do Kosta, i završnim osvajanjem grada, stekao je slavu po Afganistanu.

## Izvori
Mohamed Zahir

**Mohamed Zahir** (&lrm;; Kabul, 16. oktobar 1914 – Kabul, 23. jul 2007) poslednji vladar (kralj, šah) Avganistana. Zemljom je suvereno vladao od 1933. do 1973. godine, kada je nasilno svrgnut sa prestola.

Studirao je u Kabulu i Francuskoj; 1933. godine postao ministar prosvete u vladi Avganistana, a zatim posle uspelog atentata na njegovog oca šaha Mohameda Nadira, stupio je na presto 8. novembra 1933. godine. U isto vreme bio je i vrhovni verski poglavar u zemlji.

1964. godine proglasio je novi Ustav, kojim je pokrenuo modernizaciju države u svakom smislu, pa je time stvorio mnogo neprijatelja među verskim fanaticima.

1973. godine, njegov rođak i i bivši premijer Mohamed Daud Kan, izveo je vojni puč i formirao republikansku vladu, dok se šah Mohamed Zahir nalazio na operaciji oka u Italiji. Tokom ovog puča, šah je abdicirao u mesecu avgustu, čime je prekinuta vladavina dinastije Barakzai, a time i doba mirnog života u Avganistanu.

Zahir-šah živeo je u izbeglištvu (egzilu) u Italiji. Posle američke okupacije Avganistana, u aprilu 2002. godine, vratio se u svoju zemlju. Iako je veliki deo naroda i političkih krugova bio za ponovno uspostavljanje monarhije u Avganistanu, Zahir-šah nije na to pristao, iako je želeo, zbog ogromnog američkog pritiska da se ne obnovi monarhija.

Posle povratka u Kabul, Mohamed Zahir-šah živeo je u svojoj kraljevskoj palati. Zatim su stigle vesti da je 2005. godine, navodno prodao palatu, a u stvari se pretpostavlja da mu je kao već iznemoglom starcu ista nasilno oduzeta, pa danas pripada državi.

## Izvori

* Mala enciklopedija Prosveta, četvrto izdanje, 1986.
Svjetsko prvenstvo u vaterpolu 2015.

**Svjetsko prvenstvo u vaterpolu za muškarce 2015.** je održano u okviru Svjetskog prvenstva u vodenim sportovima od 27. jula do 8. avgusta u Kazanju, u Rusiji. Branilac titule je Mađarska. Ukupno je učestvovalo 16 reprezentacija širom svijeta koje su igrale na 2 bazena koji se nalaze u Kazanju.

## Zemlje učesnice
;Afrika
*
;Amerika
*
*
*
*
;Azija
*
*
*
;Evropa
*
*
*
*
*
*
*
;Okeanija
*

## Prvi krug
* Sva vremena su po srednjoevropskom vremenu.

### Grupa A

----

----

----

----

----

----

### Grupa B

----

----

----

----

----

----

### Grupa C

----

----

----

----

----

----

### Grupa D

----

----

----

----

----

----

## Završnica
* Sva vremena su po srednjeevropskom vremenu

### Razigravanje

### Razigravanje od 5. do 8. mjesta

### Razigravanje od 9. do 12. mjesta

### Razigravanje od 13. do 16. mjesta

### Plej-of

----

----

----

----

### Četvrtfinale

----

----

----

----

### Polufinale od 13. do 16. mjesta

----

----

### Polufinale od 9. do 12. mjesta

----

----

### Polufinale od 5. do 8. mjesta

----

----

### Polufinale

----

----

### Utakmica za 15. mjesto

----

### Utakmica za 13. mjesto

----

### Utakmica za 11. mjesto

----

### Utakmica za 9. mjesto

----

### Utakmica za 7. mjesto

----

### Utakmica za 5. mjesto

----

### Utakmica za 3. mjesto

----

### Finale

----

## Konačan plasman

## Povezano
* Svetsko prvenstvo u vodenim sportovima 2015.

## Reference
Demokratska Republika Afganistan

**Demokratska Republika Afganistan** (جمهوری دمکراتی افغانستان‎, Jumhūri-ye Dimukrātī-ye Afghānistān; paštunski دافغانستان دمکراتی جمهوریت‎, Dǝ Afġānistān Dimukratī Jumhūriyat), skraćeno DRA, od 1987. preimenovana u **Republiku Afganistan**, postojala je od 1978. do 1992., kada je socijalistička Narodna demokratska partija Afganistana (NDPA) vladala Afganistanom. NDPA je došla na vlast kada se odigrala Saur revolucija. Novi predsjednik postao je prosovjetski Nur Muhamed Taraki od 30.4. 1978. Međutim, odvijala se borba za vlast između partije Khalq i Parcham, zbog čega je Hafizullah Amin izvšrio atentat na Tarakija i preuzeo vlast septembra 1979. S obzirom na to da su socijalističke reforme bila izrazito nepopularne među afganistanskim stanovništvom, i pribojavajući se da će Amin stvoriti neovisnu politiku, SSSR je u operaciji Oluja-333 svrgnuo i smaknuo Amina, izvršio puč te za novog afganistanskog predsjednika postavio Babraka Karmala. Uslijedila je sovjetska invazija Afganistana. 1986., novi predsjednik postao je Muhamed Nadžibulah. Nakon sovjetskog povlačenja 1989., DRA je izgubila oslonac i s vremenom doživjela raspad aprila 1992.

## Vanjske veze
* Library of Congress Country Study — Afghanistan
Međunarodni dan domorodačkih naroda sveta

**Međunarodni dan domorodačkih naroda sveta** obeležava se 9. avgusta sa ciljem promovisanja i zaštite prava domorodačkih naroda sveta. U okviru ovoga dana obeležava se i doprinos koji su domorodački narodi dali čovečanstvu u domenu zaštite okoliša. Dan je prvi put obeležen u Generalnoj skupštini Ujedinjenih nacija u Njujorku 1994. godine, na isti datum na koji je 1982. organizovan prvi susret *Radne grupe za domorodačku populaciju*.
Bitka za Điện Biên Phủ

**Bitka kod Dijen Bijen Fua** ili **opsada Dijen Bijen Fua** je vođena od 13. marta do 7. maja 1954. godine između francuskih kolonijalnih snaga u današnjem Vijetnamu sa jedne i trupa Vijetmina sa druge strane. Okončala se odlučnom pobedom komunističkih revolucionara i smatra se presudnom za njihovu konačnu pobedu u ''prvom ratu u Indokini'' i proterivanje Francuza sa prostora današnjeg Vijetnama. Bitka zapravo predstavlja opsadu francuske vojne baze, koja je podignuta kod Dijen Bijen Fua u cilju prekidanja linija snabdevanja snaga Vietmina i sprovođenja njihovog potpunog uništenja. Sama baza je podignuta u ravnici okruženoj brdima, a njeno snabdevanje je vršeno vazušnim putem. Francuzi su smatrali da snage Vietmina, kao prevashodno gerilska vojna formacija, neće biti u stanju da iskoriste okolna uzvišenja za razmeštanje teške artiljerije i protivavionskih topova i na taj način napadnu njihovu bazu. Komandant snaga Vietmina general Vo Ngujen Đap je iskoristio upravo tu pretpostavku Francuza, opkolio ih i zaposeo okolne visove, na koje je potom izvukao tešku artiljeriju, nakon čega je otpočeo sa bombardovanjem vojne baze praćenog stalnim pešadijskim napadima na nju uz podršku Kaćuša. Francuzi su pokušali da odbrane svoje položaje koristeći se vazdušnim putem za doturanje pomoći i dodatnih trupa, ali su vremenom kontigenti koji su pristizali postali nedovoljni i nakon dvomesečne opsade celokupna baza je zauzeta, a skoro 11.000 Francuza (prema izveštaju francuske vojske) je zarobljeno.

## Povezano
* Prvi indokineski rat
* Vo Ngujen Đap 
* Dijen Bijen Fu
Đurđija Cvetić

**Đurđija Cvetić** (Beograd, 25. avgust 1942 — 6. avgust 2015) bila je srpska filmska, televizijska i pozorišna glumica.

## Biografija
Đurđija Cvetić je glumu diplomirala na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, u klasi profesora Milenka Maričića 1969. godine, od kada je i članica Jugoslovenskog dramskog pozorišta. Gostovala je u Zvezdara teatru, Narodnom pozorištu, Beogradskom dramskom pozorištu, Crnogorskom narodnom pozorištu, Narodnom pozorištu u Somboru i mnogim drugim pozorištima.

## Nagrade i priznanja
* 2002. — Nagrada Miloš Žutić za ulogu Skupa u predstavi „Skup“ Jugoslovenskog dramskog pozorišta.
* 2004. — Nagrada Žanka Stokić za životno delo.
* 2013. — Plaketa Žanka Stokić za najbolje glumačko ostvarenje 12. Pozorišnih svečanosti Žanki u čast.

## Filmografija

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960-te
|-
| 1968. || Kad golubovi polete || socijalni radnik
|-
| 1968. || Prodajem stara kola || 
|-
| 1968. || Sve će to narod pozlatiti || 
|-
| 1968. || Vlasnici ključeva || 
|-
| 1969. || Veličanstveni rogonja || 
|-
| 1969. || Mladići i devojke 2 || 
|-
| 1969. || Žene || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970-te
|-
| 1970. || Krunisanje || 
|-
| 1970. || Srbija na istoku || Anka Ninković
|-
| 1970. || Protekcija || Julka
|-
| 1971. || Kapetan iz Kopenika || 
|-
| 1972. || Samoubica || 
|-
| 1972. || Čučuk Stana || Cveta
|-
| 1973. || Slanici || 
|-
| 1973. || Oni lepi rođendani || 
|-
| 1973. || Naše priredbe || 
|-
| 1974. || Ujež || Ravijojla Lazić
|-
| 1975. || Nagrada godine || 
|-
| 1975. || Đavolje merdevine (TV serija) || 
|-
| 1976. || Kuhinja (film) || 
|-
| 1976. || Grlom u jagode || Banetova sestra
|-
| 1977. || Ančika Dumas || Viktorija
|-
| 1977. || Čast mi je pozvati vas (TV serija) || Đurđija
|-
| 1979. || Ujed || komšinica
|-
| 1979. || Gersla ||
|-
| 1979. || Usijanje ||
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980-te
|-
| 1981. || Duvanski put (TV serija) ||
|-
| 1982. || Tri sestre ||
|-
| 1983. || Razvojni put Bore Šnajdera || Rozika
|-
| 1984. || Mein Gott! Naporna ali slatka služba Adolphine Froman || 
|-
| 1984. || Čaj u pet ||
|-
| 1986. || Sivi dom || vaspitačica Jela
|-
| 1987. || Oktoberfest || Skoblarova žena
|-
| 1988. || Dečji bič || majka
|-
| 1989. || Svet || Gospođa Živanović
|-
| 1989. || Stremnička || Gospođa Hristić
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990-te
|-
| 1990. || Početni udarac || Markova majka
|-
| 1990. || Baal || 
|-
| 1990. || Zaboravljeni (TV serija) || Markova majka
|-
| 1992. || Povratak Vuka Alimpića || Sofija Alimpić
|-
| 1993. || Raj || 
|-
| 1993. || Elektra || Klitemnestra
|-
| 1993. || Bolje od bekstva || Stamenina majka
|-
| 1997. || Garderober || 
|-
| 1998. || Knez Mihailo || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2000-te
|-
| 2000. || Senke uspomena || Vera Đorđević
|-
| 2006. || I figli strappati || 
|-
| 2007. || Fövenyóra || 
|-
| 2007-2008. || Ulica lipa || Savka
|}

## Reference

## Vanjske veze

*
15. berlinski filmski festival

**Berlinski međunarodni filmski festival 1965.** () je bilo petneasto po redu izdanje Berlinskog filmskog festivala (Berlinale), održano od 25. juna do 6. jula 1965. godine u tadašnjem Zapadnom Berlinu.

Kao dio programa su prvi put uvedeni filmovi koji su ranije bili prikazivani, odnosno nagrađivani na drugim festivalima, a od kojih će se razviti današnja sekcija "Panorama".

Na festivalu je  glavnu nagradu dobio francuski SF-film *[[Alphaville (film)|Alphaville]]* u režiji Jean-Luca Godarda.

## Nagrade
Sljedeće nagrade su osvojene na temelju odluke žirija:<
* Zlatni medvjed: *[[Alphaville (film)|Alphaville]]*, rež. Jean-Luc Godard
* Srebrni medvjed za najboljeg režisera: Satyajit Ray za *[[Charulata]]*
* Srebrni medvjed za najbolju glumicu: Madhur Jaffrey za *[[Shakespeare Wallah]]*
* Srebrni medvjed za najboljeg glumca: Lee Marvin za *[[Cat Ballou]]*
* Izvanredni Srebrni medvjed - nagrada žirija: 
** *[[Repulsion]]*, rež. Roman Polanski
** *[[Happiness (1965 film)|Le bonheur]]*, rež. Agnès Varda
* Poseban spomen: Walter Newman i Frank Pierson za *[[Cat Ballou]]*

* Omladinska filmska nagrada
** Najbolji cjelovečernji film za omladinu: *[[Pajarito Gómez]]*, rež. Rodolfo Kuhn
* Omladinska filmska nagrada - Poseban spomen
**Najbolji kratki film za omladinu: *Das Boot von Torreira*, rež. Alfred Ehrhardt
**Najbolji cjelovečernji film za omladinu: *[[Cat Ballou]]*, rež. Elliot Silverstein
* Nagrada FIPRESCI
***[[Repulsion]]*, rež. Roman Polanski
**Nagrada FIPRESCI - poseban spomen
***[[Love 65]]*, rež. Bo Widerberg
*Nagrada Interfilm
***[[School for Suicide]]*, rež. Knud Leif Thomsen
* Nagrada OCIC
***[[Charulata]]*, rež. Satyajit Ray
*Nagrada UNCRIT
***[[Ninety Degrees in the Shade]]*, rež. Jiří Weiss

## Reference

## Vanjske veze
Cat Ballou

**Cat Ballou** je američka western komedija iz 1965. s  Jane Fonda i Lee Marvinom u glavnim ulogama. Film je snimljen po romanu *The Ballad of Cat Ballou* kojeg je napisao Roy Chanslor.

Film je učinio veliku zvijezdu od Jane Fonda, a Lee Marvin koju tumači dvostruku ulogu dobrog i lošeg blizanca je za nju primio niz prestižnih nagrada, te nakon nje počeo dobivati glavne uloge.

## Radnja

Oca učiteljica Catherine "Cat" Ballou (Jane Fonda)  ubija profesionalni ubojica sa srebrnom nosnom protezom kako bi se željeznička kompanija domogla njegovog imanja. Cat Ballou se udružuje sa skupinom ljudi izvan zakona i zapošljava pijanicu i revolveraša Kida Shelleena (Lee Marvin) da se izbori za njena prava.

## Uloge
*Jane Fonda kao Cat Ballou
*Lee Marvin kao Kid Shelleen/Tim Strawn
*Michael Calla] kao Clay Boone
*Dwayne Hickman kao Jed
*Nat King Cole kao lutalica
*Stubby Kaye kao lutalica

## O filmu
Lee Marvin je dobio Oscara za svoju duplu ulogu kao Kid Shelleen i Tim Strawn, ubojica sa srebrenim nosom. Poznata scena iz filma je kada pijani Shelleen sjedi na konju, a obojica i konj i jahač su naslonjeni na zid od opeke.

Dijelove radnje pričaju dvojica pjevača lutalica koje igraju Nat King Cole i Stubby Kaye, i koji pjevajući pričaju radnju u među-scenama. Nat King Coleu, koji je tokom snimanja bolovao od raka pluća, to je bio posljednji nastup, te je umro nekoliko mjeseci prije premijere.

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Scotland Yard jagt Dr. Mabuse

***Scotland Yard jagt Dr. Mabuse*** () je zapadnonjemački crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1963, godine u režiji Paula Maya. Predstavlja nastavak filma Das Testament des Dr. Mabuse iz serije o hipnotizeru i genijalnom zločincu Dr. Mabuseu (koga glumi Wolfgang Preis. Osnovni je zaplet, pak, posuđen iz romana *The Device*  Bryana Edgara Wallacea, sina britanskog pisca Edgara Wallacea ekranizacije čijih romana su tada uživale veliku popularnost u Zapadnoj Njemačkoj. Radnja se događa u Londonu i prikazuje napore Scotland Yarda da zaustavi planove profesora koga je opsjeo Mabuseov duh.

## Uloge
* Peter van Eyck - Major Bill Tern
* Sabine Bethmann - Nancy Masterson
* Dieter Borsche - George Cockstone
* Werner Peters - Inspektor Vulpius
* Klaus Kinski - Inspektor Joe Wright
* Wolfgang Preiss - Duh Dr. Mabusea
* Agnes Windeck - Gwendolyn Tern
* Ruth Wilbert - Prinzessin Diana
* Hans Nielsen - Chef von Scotland Yard
* Albrecht Schoenhals - Sir Robert General Allingham
* Wolfgang Lukschy - Ernest Hyliard
* Walter Rilla - Dr. Pohland alias 'Dr. Mabuse'
* Ady Berber - Krvnik
* Albert Bessler - Konservator
* Alfred Braun
* Sigurd Lohde - Briefträger
* Gert Wiedenhofen - Kloppe
* Anneliese Würtz - Rose
* Jürgen Draeger - (van špice)
* Joachim Nottke - Glas radio-spikera (glas)

## Reference

## Vanjske veze
*
An Airman's Letter to His Mother

***An Airman's Letter to His Mother*** () je britanski kratki igrani film snimljen 1941. godine u režiji Williama Powella. Napravljen je u propagandne svrhe u jeku Drugog svjetskog rata, a temeljio se na pismu koje je Vivian Rosewarne, kopilot RAF-ovog bombardera Vickers Wellington napisao sa uputama da se pošalje njegovoj majci za slučaj smrti; Rosewarne je poginuo za vrijeme bitke za Dunkerque 30. maja 1940. godine, pismo je objavljeno u *[[London Times|Timesu]]* 18. juna 1940. godine, te je duboko dirnulo britansku javnost, kao i samog Powella. Radnja prikazuje kako neimenovana žena (koju tumači nepoznata glumica) prima pismo i odlazi u sinovu sobu, a njeno razgledavanje uspomena prati tekst pisma, koji čita John Gielgud.

## Izvori

### Napomene

### Literatura

* Butler, Susan. *East to the Dawn: The Life of Amelia Earhart*. Reading, Massachusetts: Addison-Wesley, 1997. .
* Lazar, David, ed. *Michael Powell: Interviews*. Jackson, Mississippi: University Press of Mississippi, 2013. .

## Vanjske veze
* ''An Airman's Letter to His Mother'' reviews and articles at the Powell & Pressburger Pages
*