open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Markovac (Mladenovac)

**Markovac** je naselje u Srbiji u opštini Mladenovac u gradu Beogradu. Udaljeno je 7&nbsp;km od Mladenovca na putu za Topolu i Aranđelovac poznato po veštačkom jezeru (Markovačko jezero), po zaseoku Crkvine u kojem je umro despot Stefan Lazarević i Karađorđevom bunaru u Beljevcu.

## Karađorđev bunar
U zaseoku Beljevac se nalazi bunar, za koji se veruje da ga je iskopao Karađorđe. Stanovnici zaseoka došli su iz okoline Sjenice za vreme Prvog srpskog ustanka. Oni su potomci Šumadinaca koji su posle smrti despota Stefana Lazarevića utočište našli na Durmitoru, a odatle su zbog osvete poturica, koji su nekoliko sela poturčili, otišli prema Sjenici. Za vreme bitke za Sjenicu u Prvom srpskom ustanku pomogli su Karađorđu, a on ih je zatim, posle nekoliko stotina godina, ponovo vratio u Šumadiju.

## Markovačko jezero

Markovačko jezero, udaljeno je 6 kilometara južno od Mladenovca, na regionalnom putu R-202 Mladenovac - Aranđelovac, Topola. Nastalo je izgradnjom brane na rečici Košarnoj, 1969. godine. Dugo je skoro 1&nbsp;km, do 500 m široko i oko 10 m duboko. Jezero nastanjuju šaran, amur, som, smuđ, štuka, tolstolobik, babuška, bodorka, deverika, kaugler, sunčica, bandar, zlatni karaš. U priobalju se nalaze divlje patke, veliki gnjurac, bela i siva čaplja, crna lisa, a u okolnim šumama zec, fazan i prepelica.
Na Markovačkm jezeru planirana je gradnja centara za skijanja na vodi i kamp za decu.

## Spomen obeležje u Crkvinama

U zaseoku Crkvine, u porti hrama Sv. proroka Ilije, nalazi se Spomenik despotu Stefanu Lazareviću iz 1427. godine u formi stuba od uglačanog belog venčačkog mermera, visine 1,86m, širine 0,68m i debljine 0,26m sa srednjovekovnim natpisom o smrti despota Stefana Lazarevića. Glavni natpis pisan je kaligrafski na zapadnoj površini, ispod urezanog trokrakog krsta. Tekst natpisa poklapa se sa biografijom koji navodi Konstantin Filozof u Žitijma despota Stefana Lazarevića. U natpisu se, takođe, pominju oblasti kojima je despot za života vladao, vreme njegove vladavine i smrti. Spomenik je podigao Đurađ Zubrović, vlastelin iz oblasti kojoj je pripadao zaselak.

## Demografija
Prema popisu iz 2002. bilo je 674 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 689 stanovnika).
U naselju Markovac živi 527 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,6 godina (38,3 kod muškaraca i 40,8 kod žena). U naselju ima 173 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,90.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Pružatovac

**Pružatovac** je naselje u Gradskoj opštini Mladenovac u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2011. bilo je 859 stanovnika.

## Historija

Selo Pružatovac se nalazi jugozapadno od varošice Mladenovca.

Pružatovac je starije naselje. Nekada selo bilo u *„Selištu“*, bliže reci Pružatovca. Na tome se mestu još uvek nalaze tragovi, koji ukazuju da je tu postojalo naselje. U dolini Jablanice, pored puta koji vezuje Pružatovac i Međulužje, nalazi se mesto *„Zemunice“* gde su se, po predanju, Turaka krili preci današnjih stanovnika.

Prve pisane pomene o Pružatovcu imamo iz prvih desetina 18.veka. Ovo selo postojalo za vreme austrijske vladavine (1718-1739.g) i na karti iz toga doba zabeleženo je pod imenom Pruschattovaz. U aračkim spiskovima iz prvih desetina 19.veka pominje se u Vićentijevoj knežini selo Pružatovac, koje je imalo 1818.g. 14, a 1822.g. 16 kuća Godine 1846. pružatovac je imao 31 kuću, i tada pripadalo kosmajskom srezu. Po popisu iz 1921.g. selo je imalo 169 kuća sa 950 stanovnika.

Za najstarije porodice u selu smatraju se: Adamovići (Danas sa razni prezimenima) i Maksimovići (Danas sa razni prezimenima), čiji su preci došli sa Kosova i najpre stanovali u *Selištu*, gde je do skora bilo drveta šljiva i drugog voća. Ostale su porodice mlađi doseljeljenici; pada u oči da ima priličan broj i iz susednih krajeva. U toku Balkanskog i svetskog rata Pružatovac je imao 101 poginulog i umrlog. 
Selo ima školu od 1872. godine. Godine 1911. podignuta nova škola. (podaci krajem 1921. godine).

## Demografija
U naselju Pružatovac živi 656 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,9 godina (39,6 kod muškaraca i 42,3 kod žena). U naselju ima 251 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,32.

Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Literatura
* Izvor Monografija Podunavske oblasti 1812-1927 objavjeno (1927 g.)„Napredak Pančevo,,
* „Letopis“: *Podunavska mesta i običaji* Marina (Beč 1999 g.). Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od Pisanih tragova, Letopisa, po predanju mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji nastanak sela ko su bili Doseljenici čime se bavili meštani
* *Napomena*
U uvodnom delu autor je dao kratak istorijski pregled ovog područja od praistorijskih vremena do stvaranje države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Najveći prilog u ovom delu čine *,»Letopisi«* i trudio se da ne propusti nijednu važnu činjenicu u prošlosti opisivanih mesta.

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Rajkovac (Mladenovac)

**Rajkovac** je naselje u Gradskoj opštini Mladenovac u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1932 stanovnika.

## Historija

Rajkovac se nalazi na severnoj strani od varošice Mladenovca
O postanku ovoga sela očuvalo se isto predanje kao i za sela Vlašku i Mladenovac. Po tome predanju tri brata, koji su pošli sa Kosova, osnovali su tri ova tri sela i to : Vlajko Vlašku, Mladen Mladenovac, a Rajko Rajkovac. Predanje, dalje veli, da je selo ranije bilo u Trsteni, preko reke V. Luga i železničke pruge, a imanja su bila na mestu na kome je danas selo. Pa kako su Mladenovčani i Vlašani hteli da im zauzmu ta imanja, oni napuste naselje u Trsteni i nasele se na današnje mesto. 
Po predanju Pajići (sa raznim prezimenima) su najstarija porodica. „Prvo je njihov pevac zapevao u Rajkovcu“. Stanovali su u Trsteni, pa kad su otuda prešli, naselili su se u današnji Donji Kraj. U Trsteni su stanovali i Subići čiji je praded došao od Kosova, zatim Jeremići, Baba-Radići, Mijalovići, Radišići, Pantići i Arsići.

U aračkim spiskovima iz početka 19. veka pominje se u Vićentijevoj knežini selo Rajkovac koje je imalo 1818. g. 13, a 1822. g. 14 kuća. Po popisu iz 1921. godine. Rajkovac je imao 120 kuća sa 627 stanovnika. (podaci krajem 1921. godine).

## Demografija
U naselju Rajkovac živi 1301 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,1 godina (37,5 kod muškaraca i 38,7 kod žena). U naselju ima 475 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,45.

Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Literatura
* Izvor Monografija Podunavske oblasti 1812-1927. objavjeno (1927 g.)„Napredak Pančevo,,
* „Letopis“: *Podunavska mesta i običaji* Marina (Beč 1999 g.). Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od Pisanih tragova, Letopisa, po predanju mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji nastanak sela ko su bili Doseljenici čime se bavili meštani
* *Napomena*
U uvodnom delu autor je dao kratak istorijski pregled ovog područja od praistorijskih vremena do stvaranje države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Najveći prilog u ovom delu čine *,»Letopisi«* i trudio se da ne propusti nijednu važnu činjenicu u prošlosti opisivanih mesta.

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Rajkovac (razvrstavanje)

**Rajkovac** može biti:
*Rajkovac, naseljeno mesto u opštini Mladenovac
*Rajkovac, naseljeno mesto u opštini Topola
Crkvine (Mladenovac)

**Crkvine** je zaselak sela Markovac, u opštini Mladenovac u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2011. bilo je 195 stanovnika .
Nekada je pripadao Stojniku Aranđelovačkom. Nalazi se na 60&nbsp;km od Beograda na putu Mladenovac - Topola. U selu je crkva posvećena Svetom proroku Iliji iz 19. veka.

Markovac pored Crkvina ima još jedan zaselak, **[[Beljevac]]**.

## Despot Stefan Lazarević
Pretpostavlja se da je tu za vreme vladavine despota Stefana Lazarevića bila crkva. U porti crkve umro je Despot Stefan Lazarević. Prema žitiju despota Stefana Lazarevića, koje je napisao Konstantin Filozof, ovaj srpski vladar je umro 19. jula 1427. godine.

Na mestu gde je despot izdahnuo njegov pratilac Đurađ Zubrović je odmah posle smrti podigao kameni obelisk od venčačkog mermera koji je sačuvan do današnjih dana i na njemu je čitljiv uklesan tekst o tom događaju.

## Demografija
U naselju Crkvine živi 173 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,1 godina (40,6 kod muškaraca i 43,4 kod žena). U naselju ima 63 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,40.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Povezano
* Spomenik despotu Stefanu Lazareviću

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Šepšin

**Šepšin** je naselje u Gradskoj opštini Mladenovac u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2011. bilo je 736 stanovnika.

## Historija

Šepšin se nalazi južno od Grocke. Šepšin je svakako novije naselje. Predanje nam veli da su prvi doseljenici, kad su ovde došli, naišli na madžarske kuće. U aračkim spiskovima iz prvih desetina 19.veka pominje se Šepšin koji je 1818.g. imao 16 a 1822.g. 20 kuća. Po popisu iz 1921.g. selo je imalo 134 kuće sa 918 stanovnika.
Za najstarije porodice smatraju se Krnjići-Milušići. Stara su porodica i Tinugići, od koje danas nema potomaka. Ostale su porodice doseljene i to: Ratkovići iz Lisica (Dragačevo); Janoševci od novog Pazara, koji su najpre naselili u užičkom okrugu, pa ih je otud raselio knjaz Miloš što su pljačkljli Turke; Gajići su iz Crnića odakle je pobegao njihov predak Gaja. Jeremijići su starinom od Leskovca; Ristići od Timoka. Selo ima svoju školu od 1893. godine.. (podaci krajem 1921. godine).

## Demografija

U naselju Šepšin živi 673 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,8 godina (41,0 kod muškaraca i 42,7 kod žena). U naselju ima 240 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,56.

Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Literatura
* Izvor: Monografija Podunavske oblasti 1812—1927, sastavio dr Vladimir Margan biv. predsednik Oblasnog odbora, komesar oblasne samouprave, objavljeno (1927. g.) „Napredak Pančevo,
* „Letopis“: *Podunavska mesta i običaji* Marina (Beč 1999. g.).
Letopis period 1812—2009. godine. Sastavio od Pisanih tragova, Letopisa, po predanju mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji nastanak sela ko su bili Doseljenici čime se bavili meštani

* *Napomena*
U uvodnom delu autor je dao kratak istorijski pregled ovog područja od praistorijskih vremena do stvaranje države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Najveći prilog u ovom delu čine *,»Letopisi«* i trudio se da ne propusti nijednu važnu činjenicu u prošlosti opisivanih mesta.

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Crkvine

**Crkvine** može da bude:

*Crkvine (Mladenovac), naseljeno mesto u opštini Mladenovac, u kojem je umro despot Stefan Lazarević.
*Crkvine (Tutin), naseljeno mesto u opštini Tutin.
*Crkvine (Kolašin), naseljeno mesto u opštini Kolašin.
*Crkvine (arheološko nalazište), arheološko nalazište iz doba neolita u Stublinama kod Obrenovca.
*Crkvine (Nebeske stolice), arheološko nalazište iz kasno-antičkog i ranovizantijskog doba, na Kopaoniku.
*Crkvine (Horgoš), srednjovekovni arheološki lokalitet u naselju Horgoš, opština Kanjiža.
* Crkvine (Konarevo)

## Povezano
* Crkvina (razvrstavanje)
Anne of the Indies

***Anne of the Indies*** (), u bivšoj Jugoslaviji poznata kao ***Anne sa Kariba*** je američki pustolovni film snimljen 1951. godine u režiji Jacquesa Tourneura. Inspiraciju za scenario je pružio članak Herberta Sassa posvećen stvarnoj historijskoj ličnosti Anne Bonny, iako su zaplet i radnja filma uglavnom proizvod fikcije. *Anne of the Indies* je najpoznatiji po naslovnoj ulozi Jean Peters, koja je zahvaljujući njemu postala velika hollywoodska zvijezda, i koju su hvalili jer je uspjela prikazati složeni i kontradiktorni lik.

## Sadržaj

Početkom 18. stoljeća Engleska ratna mornarica zarobljava francuskog kapetana Pierrea Francoisa LaRochella (Louis Jourdan) zajedno sa njegovom ženom Molly (Debra Paget). Obećavaju slobodu njemu i ženi ako im pomogne očistititi Karipsko more od dvojice zloglasnih pirata, Crnobradog (Thomas Gomez) i Providencea. Ukrcavaju LaRochella (koji glumi zarobljenika) na trgovački brod koji plovi za Englesku. Brod putem biva napadnut od piratskog broda *Sheba Queen* (*Kraljica od Sabe*), Providenceovog broda. Zapanjen, on otkriva da je kapetan Providence zapravo prekrasna žena, Anne Providence (Jean Peters). On joj se predstavlja kao pirat zarobljen od Engleza kojeg su slali na suđenje u Englesku. Ona se zaljubljuje u njega i njih dvoje se upuštaju u strastvenu vezu. Na otoku Tortuga oni susreću Crnobradog no ovaj ne vjeruje LaRochellu i sumnja da je špijun. To se i potvrđuje kada ovaj bježi sa otoka Englezima kako bi ih obavjestio gdje da napadnu pirate. No Englezi mu ne puštaju ženu nego mu vraćaju brod sa zadatkom da gusari za Englesku protiv njoj neprijateljskih država.

Kada Anne otkriva tko je LaRochelle zapravo, želeći mu se osvetiti, otima njegovu ženu kako bi ju prodala kao robinju. No ovu nitko ne kupuje ne želeći se miješati u Anneinu osvetu. LaRochelle kreće u potjeru za *Sheba Queen* želeći spasiti ženu no vidjevši ju svezanu na palubi piratskog broda ne otvara vatru na njega dok pirati potapaju njegov brod. On biva zarobljen i osvetoljubiva Anne ostavlja njega i ženu mu na pješćanom grebenu bez hrane i vode da umru. No njena ljubav prema LaRochellu je jača od mržnje i ona se vraća slijedećeg dana te im ostavlja čamac s namirnicama. Tada se pojavljuje Crnobradov brod *[[Osveta kraljice Anne|Revenge]]* (*Osveta*) i napada *Sheeba Queen* jer Crnobradi vjeruje da Anne štiteći LaRochella od pirata ugrožava čitavo Piratsko Bratstvo. Želeći dati LaRochellu i njegovoj ženi mogućnost za spas Anne uzvraća vatru i u borbi njen brod biva uništen a ona pogiba trenutak prije nego što je Crnobradi, želeći ju poštedjeti, obustavio vatru. LaRochelle i Moly se spašavaju i time film završava.

## Uloge
*Jean Peters ... Anne, takošer poznata kao kap. Providence
*Louis Jourdan ... Kap. Pierre François La Rochelle
*Debra Paget ... Molly La Rochelle
*Herbert Marshall ... Dr. Jameson
*Thomas Gomez ... Crnobradi
*James Robertson Justice ... Red Dougal
*Francis Pierlot ... Herkimer
*Sean McClory ... Hackett
*Holmes Herbert ... Britanski kapetan
*Byron Nelson ... Trener medvjeda
*Douglas Bennett ... Hrvač s medvjedom
*Mario Siletti ... Voditelj dražbe

## Reference

## Vanjske veze

* 
*
Anne Bonny

**Anne Bonny** (8. mart 1702 - 22. april 1782?) je bila irska piratkinja koja je u Zlatnom dobu piratstva operirala na području Karipskog mora, poznata kao jedna od rijetkih žena kojoj je suđeno za pirateriju. 

O njenom životu postoje prilično oskudni i kontradiktorni podaci, a najpouzdanijim izvorom se smatra knjiga *[[A General History of the Pyrates]]* iz 1724. godine. Rodila se u Irskoj kao Anne Cormac, odnosno kao kćer advokata Williama Cormaca i njegove sluškinje Mary Brennan. U djetinjstvu je zajedno sa roditeljima emigrirala u Sjevernu Ameriku, gdje joj je otac s vremenom stekao ugled kao trgovac. Zbog "divljeg" temperamenta je, međutim, pobjegla iz kuće te se udala za Jamesa Bonnyja, pomorca koji se povremeno bavio piratstvom. Oko godine 1718. je upoznala pirata Jack Rackhama i zajedno sa njim sudjelovala u pljačkama brodova. Za razliku od nekih drugih žena-pirata svog doba, nikada nije krila svoj spol, te je postala poznata po spremnosti da sudjeluje u borbama. Zajedno sa mužem je uhvaćena 1720. godine. Što se sa njom kasnije dogodilo nije posve jasno; prema nekim izvorima je pogubljenje privremeno izbjegla koristeći instituciju odgode zbog trudnoće. Ne postoje službeni zapisi o tome da li je bila pogubljena ili puštena iz zatvora. 

Anne Bonny je kasnije postala inspiracijom za brojna umjetnička i književna djela sa piratskom tematikom. Među njima se ističe hollywoodski film *[[Anne of the Indies]]* iz 1951. godine, gdje je naslovni lik tumačila Anne Peters. Godine 2014. se njen lik, koji tumači Clara Paget, pojavio u TV-seriji *[[Black Sails]]*, a također i u video-igri *[[Assassin's Creed IV: Black Flag]]*.

## Vanjske veze
* "Anne Bonny", Encyclopædia Britannica Online.
Beljina (Barajevo)

**Beljina** je naselje u opštini Barajevo u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2011. bilo je 775 stanovnika.

## Demografija
U naselju Beljina živi 686 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,9 godina (43,3 kod muškaraca i 46,5 kod žena). U naselju ima 303 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,67.

Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Galerija


Datoteka:Archangel Michael church in Beljina 1.jpg|Crkva Svetog Arhangela Mihaila
Datoteka:Archangel Michael church in Beljina 2.jpg|Crkva Svetog Arhangela Mihaila
Datoteka:Drink-fountian in Beljina.jpg|Česma u Čaršiji



## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (-{Fallingrain}-)
* Satelitska mapa (-{Wikimapia}-)
* Plan naselja na mapi (-{Mapquest}-)
Monica Roccaforte

**Monica Roccaforte**, rođena kao **Silvija Vagner** (mađ. *Szilvia Wagner*) u Budimpešti, mađarska je pornografska glumica. Postala je poznata nastupajući u filmovima italijanskog režisera Marija Salijerija (ital. Mario Salieri).

## Biografija
Monica je debitovala kao glumica u jednoj mađarskoj porno sceni 1996. ili 1997. godine. Salijeriju se dopao njen raskošan izgled pa ju je pozvao u Rim kao „pojačanje“ ekipi filma *Ispovedaonica (Il confessionale)*. Zanimljivo je da je zbog tog filma izbio skandal u Italiji i da je Salijerijevo preduzeće tuženo, jer se Crkva našla uvređena. Monica tada potpisuje ekskluzivan ugovor koji je trajao tokom njene glumačke karijere.

U periodu od 1997. do 2000. glumica postiže svetsko priznanje glumeći u filmovima kao što su *Bekstvo iz Albanije (Fuga dall’ Albania), Pakao (Inferno), [[Stavros (pornografski film)|Stavros 1 i 2]] (Stavros) i Napulj (Napoli)*. Nekoliko njenih filmova je izdato na DVD diskovima i u Srbiji. Sudeći po njenoj filmografiji, glumila je do 2004. godine pa se povukla.

## Filmografija
* *Triple X 26* (1997)
* *Weekend In Bologna* (1997)
* *Il Confessionale* (1998), regia di Jenny Forte
* *Famiglia* (1998)
* *Mago* (1998)
* *Ritorno di Don Tonino* (1998)
* *Cacciatori di Taglie* (1999)
* *Carovana della Violenza* (1999)
* *Euro Babes 1* (1999)
* *Fuga dall' Albania* (1999)
* *Inferno* (1999)
* *Mogli Perverse* (1999)
* *Pronto Soccorso* (1999)
* *Rosa Shocking* (1999)
* *All Sex: Intimita proibite di 2 giovani casalinghe* (2000)
* *Incesto* (2000)
* *Napoli* (2000)
* *Natural Busty Newcummers* (2000)
* *Sacro e Profano* (2000)
* *Stavros 1* (2000)
* *Stavros 2* (2000)
* *All Sex: Casino* (2001)
* *Il Mondo Perverso Delle Miss* (2001)
* *Private Castings X 30* (2001)
* *Perfect Bunnys* (2004)

## Izvori


## Vanjske veze

*  Monika Rokaforte na IMDb-ju
* Klub obožavalaca 
*  Mario Salijeri na IMDb-ju
Escape from Fort Bravo

***Escape from Fort Bravo*** (), u bivšoj Jugoslaviji poznat i kao ***Bijeg iz tvrđave***, je američki vestern film snimljen 1953. u režiji Johna Sturgesa.  Radnja mu je smještena u doba građanskog rata i počinje u Unijinom zarobljeničkom logoru na Zapadu gdje se i čuvari i zarobljenici moraju ujediniti pod prijetnjom Indijanaca. Escape from Fort Bravo se smatra značajnim prije svega zbog toga što je studio Metro-Goldwyn-Mayer, čija su dotadašnja specijalnost bili raskošni mjuzikli u boji, prvi put koristio sistem filma u boji poznat kao Anscocolor, a koji je bio daleko praktičniji od dotadašnjeg Technicolora.

## Sadržaj

Godine 1863. usred Američkog građanskog rata u sjevernjačkoj tvrđavi Bravo u Arizoni zarobljeni su vojnici Konfederacije među kojima najviši čin ima satnik John Marsh (J. Forsythe). Tvrđava je pod zapovjedništvom pukovnika Owensa (C. Benton Reid), ali se prema zarobljenicima najstrože odnosi satnik Roper (W. Holden) koji održava željeznu disciplinu. Kada jedan od južnjačkih vojnika Bailey (J. Lupton) uspije pobjeći Roper ga uhvati i natjera da hoda do tvrđave. Siti Roperova maltretiranja, Marsh i njegovi najbliži suborci Campbell (W. Demarest) i Cabot (W. Campbell) odluče pobjeći, ali im se prava prilika pruži tek kada u tvrđavu stigne lijepa Carla Forester (E. Parker) čiju su kočiju napali Indijanci iz plemena Mescalero. Zagonetna je Carla dio Marshova plana prema kojem došljakinja treba zavesti Ropera te mu tako odvući pozornost od isplaniranog bijega. Iako će plan uspjeti, ni Carla neće ostati ravnodušna prema Roperu...

## Uloge
* William Holden - satnik Roper
* Eleanor Parker - Carla Forester
* John Forsythe - satnik John Marsh
* William Demarest - Campbell
* William Campbell - Cabot Young
* Polly Bergen - Alice Owens
* Richard Anderson - poručnik Beecher
* Carl Benton Reid - pukovnik Owens
* John Lupton - Bailey

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
*
Desant na Drvar (dokumentarni film)

***Desant na Drvar*** je jugoslavenski kratki crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1951. godine u režiji Nikole Đurđevića. Posvećen je znamenitom desantu na Drvar, odnosno pokušaju njemačkih snaga da za vrijeme Drugog svjetskog rata zračnim desantom zarobe jugoslavenskog partizanskog vođu Tita. Zbog nedostatka autentičnih snimaka, autori su se poslužili tehnikom historijske rekonstrukcije, te su tako ljudstvo i oprema JNA "glumili" Nijemce i partizanske branitelje, a preživjeli stanovnici Drvara sami sebe.

## Vanjske veze
*
How to Marry a Millionaire

***How to Marry a Millionaire*** () je američki igrani film snimljen 1953. u režiji Jeana Negulescoa. Po žanru je romantična komedija i predstavlja adaptaciju kazališnih komada *The Greeks Had a Word for It* Zoë Akins i *Loco* Dale Eunson i Katherine Albert. Protagonistice - čije likove tumače Marilyn Monroe, Betty Grable i Lauren Bacall - su tri "kopačice zlata", odnosno siromašne manekenke koje iznajmljuju luksuzni njujorški stan kako bi se predstavile kao dio otmjenog društva i tako pokušale "upecati" potencijalne bogate muževe. Uz trio velikih zvijezda tadašnjeg Hollywooda, glavna atrakcija je bio i Cinemascope, odnosno nova tehnika koja je omogućavala prikazivanje filmova u widescreen formatu, te kojom su hollywoodski studiji tada u kino-dvoranama zadržati publiku koja se masovno bila okretala televiziji. *How to Marry Millionaire* je bio prvi film snimljen u toj tehnici, ali je njegova distribucija odgođena, jer su šefovi studija 20th Century Fox zaključili kako bi za predstavljanje mogućnosti Cinemascopea pogodniji bio biblijski spektakl *[[The Robe (film)|The Robe]]*. Nakon premijere je postigao veliki uspjeh, a kasniji kritičari su ga hvalili zbog panoramskih prikaza kojim je dokumentiran tadašnji New York. Godine 1961. je bio prvi film u Cinemascopeu prikazan na televiziji, iako je tada, zbog ograničenja formata televizijske slike, morao biti prvi put korištena tehnika "rezanja" poznata kao pan & scan.

Godine 1957. je na temelju filma snimljena istoimeni televizijski sitkom gdje je glavnu ulogu tumačila Barbara Eden.

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
* Listing of CD and LP releases of music from the film, including "Street Scene"
Skenderbeg (film)

**Skenderbeg** () ili ***Veliki ratnik Albanije Skenderbeg*** () je albansko-sovjetski historijski film snimljen u režiji Sergeja Jutkeviča i premijerno prikazan 1954. godine, poznat kao prvo cjelovečernje igrano ostvarenje u historiji albanske kinematografije. Naslovni protagonist, koga tumači gruzijski glumac Akaki Horava, je znameniti albanski feudalac i vojskovođa Skenderbeg, a radnja, smještena u 15. vijek, prikazuje njegove napore da domovinu obrani od osmanskih osvajača. *Skenderbeg*, napravljen u vrijeme kada su SSSR i tadašnja SR Albanija još uvijek bili bliski saveznici u Istočnom bloku, je premijerno prikazan na Kanskom festivalu.

## Uloge

## Vanjske veze
*
* (njemačka sinkronizacija)
* Skanderbeg – Ritter der Berge (zelluloid.de)
14. venecijanski filmski festival

**14. izdanje [[Venecijanski filmski festival|Međunarodne smotre filmske umjetnosti u Veneciji]]** () je bio filmski festival održan u Veneciji od 20. augusta do 4. septembra 1953. godine.

Na njemu je prvi put umjesto Velike (glavne nagrade) bio dodijeljen Srebrni lav, koga je podijelilo nekoliko filmova. Među njima je bio i japanski film *[[Ugetsu]]*, čiji je režiser Kenji Mizoguchi, upravo na poziv organizatora, prvi put napustio Japan; na večer završne ceremonije Mizguchi je ostao u hotelu moleći se ikoni Ichirena, uvjeren kako će mu se film "osramotiti". Osim Ugetsua su nagradu podijelili Carneova *[[Thérèse Raquin (1953 film)|Thérèse Raquin]]*, sovjetski film *[[Sadko (film)|Sadko]]*, Hustonov *[[Moulin Rouge (1952 film)|Moulin Rouge]]*, američki film *[[Little Fugitive]]* i italijanski film *[[I Vitelloni]]*, zahvaljujući kome je režiser Federico Fellini stekao međunarodni ugled.

## Nagrade
* Srebrni lav
** *[[Thérèse Raquin (1953 film)|Thérèse Raquin]]* (Marcel Carné)
** *[[Ugetsu]]* (Kenji Mizoguchi)
** *[[Moulin Rouge (1952 film)|Moulin Rouge]]* (John Huston)
** *[[I Vitelloni]]* (Federico Fellini)
** *[[Sadko (film)|Sadko]]* (Aleksandar Ptuško)
** *[[Little Fugitive]]* (Ray Ashley, Morris Engel i Ruth Orkin) 
* Kup Volpi
** najbolji glumac - *[[Le bon Dieu sans confession]]* (Henri Vilbert) 
** najbolja glumica- *[[The Fourposter]]* (Lilli Palmer)
* Brončani lav
** *[[Pickup on South Street]]* (Samuel Fuller)
** *[[La guerra de Dios]]* (Rafael Gil)
** *[[The Proud and the Beautiful|Les Orgueilleux]]* (Yves Allégret)
** *[[The Landowner's Daughter]]* (Tom Payne)
* Nagrada OCIC
** *[[La guerra de Dios]]* (Rafael Gil) 
* Nagrada Pasinetti
** *[[Ugetsu]]* (Kenji Mizoguchi)

## Vanjske veze
Alice in Wonderland (film, 1951)

***Alice in Wonderland*** () je američki cjelovečernji animirani film snimljen 1951. u režiji Clydea Geronimija, Wilfreda Jacksona i Hamiltona Luskea i produkciji Walta Disneya. Predstavlja adaptaciju dječjih knjiga *[[Alice's Adventures in Wonderland]]* i *[[Through the Looking-Glass]]* britanskog pisca Lewisa Carrolla. U njima se prikazuju pustolovine djevojčice Alice koja dolazi u magični svijet. Disney, kome su Carrollove knjige bile najdraže štivo u djetinjstvo, film je nastojao snimiti još od samih početaka svoje karijere. Konačno je dovršen nakon niza komplikacija i odgoda izazvanih Drugim svjetskim ratom. Nakon premijere se za Alice ispostavilo da predstavlja jedno od velikih razočaranja u Disneyjevoj karijeri; kritičari su ga odbacili zbog "moderne" animacije i toga što scenario nije bio vjeran predlošku, a rezultati na kino-blagajnama su bili ispod očekivanih. Uspkros toga, naslovna pjesma ''Alice in Wonderland'' je postala popularna među jazz muzičarima. U drugoj polovici 1960-ih je, pak, film stekao naglu popularnost, a što se tumači time da su njegov sadržaj i stil od strane baby boomera i tadašnje kontrakulture shvaćeni kao referenca na psihodelične droge. 
## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* 
*
Here Comes the Groom

***Here Comes the Groom*** () je američki crno-bijeli film snimljen 1951. u režiji Franka Capre. Po žanru predstavlja kombinaciju mjuzikla i romantične komedije. Naslovni protagonist, koga tumači Bing Krosbi, je reporter koji u roku od pet dana nastoji ponovno osvojiti i oženiti svoju bivšu verenicu (koju glumi Džejn Vajman), a kako bi zadržao ratnu siročad koju misli usvojiti.

## Kratak sadržaj

Tri godine, šarmatni i pomalo neodgovorni Peter Garvey,  boraveći u Parizu kao reporter lista The Boston Morning Express, zbližio se s ratnom siročad o kojoj izveštava. Peter-u su za srce prirasli bistri jedanaestogodišnjak Bobby Dulac (J. Gencel) i od njega nerazdvojna sedmogodišnja Suzi (B. Washburn), pa kad ga urednik George Degnan (R. Keith) pozove natrag jer priče o ratnim siročićima više nisu "vruća" roba, Peter odluči Bobija i Suzi povesti sa sobom u Ameriku. On veruje da ga tamo još uvek čeka njegova verenica Emmadel "Emmy" Jones (J. Wyman), no ne zna da je njoj dojadilo čekanje pa se verila za markantnog bogataša Wilbur-a Stanley-a (F. Tone). Štaviše, Emmy se za  Wilbur-a udaje upravo ove subota, a  Peter ima upravo toliko vremena da se oženi, jer će mu u protivnom deca biti oduzeta.

## Uloge

## Vanjske veze
*  
*
La guerra de Dios

***La guerra di Dios*** () je španski crno-bijeli igrani film snimljen 1953. u režiji Rafaela Gila. Po žanru je drama, a protagonist, koga tumači Claude Leydu je mladi katolički svećenik koji, nedugo nakon što je završio sjemenište, dolazi na mjesto župnika u rudarskom mjestu. Radnja prikazuje njegove napore da izgladi sukob između siromašnih rudara i bogatog vlasnika rudnika. *La guerra di Dios* je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio nagradu OCIC i Brončani lav.

## Vanjske veze
*
Limburg

**Limburg** se može odnositi na:

* Limburg (Belgija), belgijska provincija
* Limburg (Nizozemska), nizozemska provincija
RoboCup

**RoboCup** (osnovano kao **Robot Soccer World Cup**) je međunarodno natjecanje u robotici koje se od 1997. održava svake godine u različitoj državi. Na RoboCupu sudjeluju vodeći tehnološki univerziteti i naučni instituti.

## Discipline
* Fudbalska/nogometna natjecanja
** Mali roboti (*Small Size*)
** Srednji roboti (*Middle Size*)
** Standardna platforma
** Natjecanje humanoida
*** Mali humanoidi (*Kid Size*)
*** Srednji humanoidi (*Teen Size*)
*** Veliki humanoidi (*Adult Size*)
** Simulacijska natjecanja
*** 2D simulacija
*** 3D simulacija
* Spasilačka natjecanja
** Spasilački roboti
** Spasilačka simulacija

## Natjecanja
* RoboCup 2017 (Nagoya, Japan)
* RoboCup 2016 (Leipzig, Njemačka)
* RoboCup 2015 (Hefei, Kina)
* RoboCup 2014 (João Pessoa, Brazil)
* RoboCup 2013 (Eindhoven, Nizozemska)
* RoboCup 2012 (Ciudad de Mexico, Meksiko)
* RoboCup 2011 (Istanbul, Turska)
* RoboCup 2010 (Singapur, Singapur)
* RoboCup 2009 (Graz, Austrija)
* RoboCup 2008 (Suzhou, Kina)
* RoboCup 2007 (Atlanta, SAD)
* RoboCup 2006 (Bremen, Njemačka)
* RoboCup 2005 (Osaka, Japan)
* RoboCup 2004 (Lisabon, Portugal)
* RoboCup 2003 (Padova, Italija)
* RoboCup 2002 (Fukuoka, Japan)
* RoboCup 2001 (Seattle, SAD)
* RoboCup 2000 (Melbourne, Australija)
* RoboCup 1999 (Stockholm, Švedska)
* RoboCup 1998 (Pariz, Francuska)
* RoboCup 1997 (Nagoya, Japan)

## Vanjske veze

*  Wiki RoboCup
Univerzitet u Novom Južnom Walesu

**Univerzitet u Novom Južnom Walesu** (), osnovan 1949. godine, univerzitet je u Novom Južnom Walesu (Australija).

Univerzitet okuplja 9 fakulteta.
Grb Zagreba

**Grb Grada [[Zagreb]]a** zasniva se na grbu Griča iz 13. stoljeća. Do kraja 19. stoljeća ustalila se uglavnom crvena boja pozadine. Nakon ujedinjenja u suvremeni grad 1850. godine, 1896. godine ustanovljena je plava boja štita.

## Statut
Prema *Statutu Grada Zagreba* grb ima sljedeći opis:

## Opis

Zeleni brijeg predstavlja brdo Gradec, a utvrda (utvrđeni grad) s 3 kule predstavlja naselje Gradec - jedno od najstarijih dijelova današnjeg Zagreba. Otvorena vrata (na zidinama utvrđenog grada) simboliziraju gostoljubivost njegovih stanovnika, kao i spremnost građana da pruže svoju zaštitu svakom gostu i utočište putniku-namjerniku. Zvijezda i mlađak simboli su starih slavenskih predkršćanskih božanstava ljepote i ljubavi - božice Lade (prikazivans u narodu kao zvijezda) i boga Lelja (prikazivanog u liku mladog mjeseca). Nalaze se i u najstarijim hrvatskim grbovima), a voditelji hrvatskog narodnog preporoda nazivali su ih leljiva i koristili kao "ilirski" (tj. hrvatski) grb. Modra boja štita u kombinaciji s bijelom/srebrnom utvrdom predstavlja kršćanski koloristički motiv uzačešća Djevice Marije te simbolizira sukob božanskog i ljudskog, nebeskog i zemaljskog. Plava boja štita u grbu grada Zagreba potpuno se uvriježila tek od 19. stoljeću, dok se tijekom 18. stoljeća češće koristio crveno obojeni štit.

## Napomene

## Izvori
* Grb Grada Zagreba, Željko Heimer, HGZD
* Grad Zagreb, FAME
Gradski kotar

**Gradski kotar** ili **gradska četvrt** je oblik mjesne samouprave koji se osniva za područje koje predstavlja gradsku, gospodarsku i društvenu cjelinu, a koje je povezano zajedničkim interesima građana.

U Republici Hrvatskoj se djelokrug, ovlasti i tijela gradskih kotareva, odnosno gradskih četvrti uređuju se statutom grada shodno odredbama zakona koje se odnose na mjesnu samoupravu u mjesnim odborima.

Grad Split ima gradske kotare i mjesne odbore, a grad Zagreb gradske četvrti.

## Izvor i vanjska poveznica
* Zakon o lokalnoj i područnoj (regionalnoj) samoupravi
Grb Pule

**Grb [[Pula|Pule]]** štit je zelene boje u kojem je latinski križ zlatne (žute) boje. Krakovi križa dodiruju rub štita. Grb Grada je povijesni grb Grada Pule koji je postao službenim 1993. godine. Grb se koristi na način kojim se ističe tradicija i dostojanstvo Grada Pule.

Za svečanu službenu uporabu ističe se grb na renesansnom štitu posebno oblikovan (uglovi, sredina gornjeg ruba i dno su zašiljeni), obrubljen i odozgo ukrašen bočnim uvojcima i središnjim stiliziranim cvijetom ljiljana povezan s križem bijelom lentom na postamentu.

Grb Pule sličan je drugim jednostavnim grbovima s križem tako čestim u Istri, ali ipak kombinacija boja ovdje je jedinstvena - u zelenom štitu zlatni križ.

## Blazoniranje i konstrukcija
Grb Grada je povijesni grb Grada Pule. Grb Grada Pule je štit zelene boje u kojem je latinski križ zlatne (žute) boje. Krakovi križa dodiruju rub štita. Omjer širine i visine štita je 5:6 modularnih jedinica. Debljina kolca i grede jednaka je 1 modularnoj jedinici. Greda križa udaljena je od gornjeg ruba štita 2 modularne jedinice. Kolac križa udaljen je od lijeve i desne ivice štita 2 modularne jedinice.

### Boje
Prikaz tonova boja na grbu i zastavi nije precizno određen u posebnoj odluci Gradskog vijeća. U grafičkim materijalima ovisno o modelu boja najčešće su zastupljeni sljedeći tonovi:



## Grb Pule u vrijeme SFRJ
Nakon Drugog svjetskog rata Pula je prestala koristiti svoj povijesni grb s križem, a umjesto njega koristio se grb sa štitom plave boje na kojem se nalazio prikaz Arene u bijeloj boji. Ispod Arene, pri dnu grba, nalazile su se četiri valovite pruge bijele boje. U gornjem lijevom uglu, gledano heraldički, bila je prikazana petokraka zvijezda crvene boje.

## Zastava Pule
Zastava grada Pule je pravokutnik zelene boje u kojem je latinski križ zlatne (žute) boje. Krakovi križa dodiruju rubove zastave. Omjer dužine i visine (širine) zastave je 2:1, odnosno 10:5 modularnih jedinica. Debljina kolca i grede križa jednaka je 1 modularnoj jedinici. Greda križa udaljena je od koplja (tj. od lijeve ivice) 3 modularne jedinice. Kolac križa udaljen je od gornje i donje ivice zastave po 2 modularne jedinice.

Zastava Pule također je netipična, iskačući iz obrasca utvrđenog za hrvatske gradske zastave, prema kojem zastave moraju biti jednobojne s grbom.

## Galerija

Datoteka:Grb Pule (zelena i zlatna boja).svg|zeleno-zlatna inačica
Datoteka:Grb Pule (konstrukcija).svg|konstrukcija grba
Datoteka:Grb Pule 3D.svg|3D inačica grba
Datoteka:Zastava Pule.svg|zastava Pule
Datoteka:Zastava Pule (konstrukcija).svg|konstrukcija zastave
Datoteka:Zastava Pule okomita.svg|okomito položena zastava
Datoteka:Logotip Pule.svg
Datoteka:Emblem of Pula 1958-1969.jpg|grb Pule od 1958. do 1969.
Datoteka:Grb Pule (SFRJ).svg|grb Pule od 1969. do 1992.
Datoteka:Zastava Pule (SFRJ).svg|zastava Pule u kasnijem razdoblju SFRJ


## Izvori


## Vanjske veze
Grb Slavonskog Broda

**Grb Grada [[Slavonski Brod|Slavonskog Broda]]** ima oblik polukružnog štita. Na plavome preko srebrne/bijele grede zlatna/žuta čaplja s ribom u kljunu i rotulusom (svitkom) u podignutoj desnoj nozi. U gornjem desnom kutu pet šesterokrakih zlatnih/žutih zvijezda (tri, dva). Ukoliko se grb koristi s nazivom grada, naziv se nalazi polukružno ispod štita.

Grb se nalazi u sredini zastave Grada Slavonskog Broda koja je bijele boje.

Opisan riječima on izgleda ovako: u močvarnom tlu stoji bijela čaplja ili sveždir (žabogut), Egretta alba - Linne), koja gleda u pet šestokrakih zlatnih zvijezda koje ju zaštićuju svojim jakim sjajem pod kojim potamnjuje srebrni stari mjesec, turski grb, uzmičući natraške. Pozadina je daleka i ovijena u plavom nebu. Noge i kljun su crveno-svježe.

Defigurativnim tumačenjem taj grb predstavlja (pticu močvaricu) da su Brođani doseljenici koji su se postavili protiv Turčina, čiji je grb zlatni mlađak, ali on tamni te je slabiji i obojen je srebrno dok su pet šestokrakih zvijezda zlatne boje. Pet zvijezda predstavlja brodske bastione sagrađene na močvarnom tlu i štite bijelu čaplju ili žaboguta koji sve proždire i pobjeđuje. Šestokrake zvijezde znače da je bastione osnovao car, ili točnije princ, Eugen Savojski, čija je zvijezda šestokraka pa je pogrešno da je brodski grb u sebi ikada imao petokrake zvijezde, koje su znak Otomanskog Carstva, a u 19. stoljeću francusko-talijanskih narodnih heraldičkih dekoracija te u 20. stoljeću komunističke ideologije.

## Galerija

Datoteka:Zastava Slavonskog Broda.jpg|Zastava Grada Slavonskog Broda


## Izvori

## Vanjske veze
* Simboli grada, službene stranice Grada Slavonskog Broda
Grb Varaždina

**Grb Grada Varaždina** povijesni je varaždinski grb prikazan na povlastici iz 1464. kojom kralj Matija Korvin dodjeljuje Varaždinu pravo na upotrebu gradskog pečata i grba. 

Unutar četvrtastog vitičastog okvira zelene boje je manji crveno obojeni četverokut sa zlatno-oker obojenim viticama unutar koje je upisana kružna traka s natpisom: *SIGILLVM MAIVS CIVITATIS WARASDIENSIS*. Unutar natpisne trake je na dijelom zelenoj, dijelom plavoj vitičastoj podlozi poprsje anđela zlatno-oker kose i crvenih krila odjevenog u smeđu odjeću. Anđeo rukama pridržava polukružno završni štit na kojem su četiri crvene i četiri bijele vodoravne grede. Na sredini štita je četvrtasta kula s ulaznim vratima i prozorima i četiri manje kulice na vrhu, te sivoplavo obojenim visokim šiljatim krovom na kojem je zlatno-oker križ. Na trećoj crveno obojenoj gredi je s desne strane kule šestokračna zvijezda, a s lijeve polumjesec žute boje.

## Galerija

Datoteka:Grb Varaždin.jpg|Završni štit iz varaždinskog grba na pročelju zgrade u Varaždinu


## Izvori
Grb Čakovca

**Grb Grada Čakovca** je pročišćeni povijesni grb u obliku štita. Na plavoj podlozi štita su srebrni bedemi nazubljenog vijenca s isto takvim tornjem. Na tornju se nalazi četvrtasti otvor. S obje strane tornja nalazi se jedna šesterokraka zvijezda. 

Grb se temelji na pečatu iz 1596. godine, a zapravo je obiteljski grb obitelji Ernušta Čakovečkih (*Ernusth de Csáktornya*) iz 15. stoljeća, kojeg u 16. stoljeću nasljeđuju Zrinski dodajući ga u svoj grb. Grb je usvojen 1993. godine te je tijekom vremena u manjim detaljima izmijenjen.

Grb se nalazi u sredini zastave Grada Čakovca koja je plave boje.

## Galerija

Datoteka:Flag od Čakovec.jpg|Zastava Grada Čakovca
Datoteka:Grb obitelji Ernušt.jpg|Grb obitelji Ernušt
Datoteka:Grb obitelji Zrinski.jpg|Grb obitelji Zrinskih. Novi grb obitelji kojeg je dobio Nikola IV. (Sigetski) od kralja Ferdinanda 1554. godine. Vidljiv je raniji grb obitelji Ernušt


## Izvori
Grb Krapine

**Grb Grada [[Krapina|Krapine]]** ima oblik štita i obrubljen je crnom bojom. Unutar štita na plavoj podlozi nalaze se tri kule od tesana kamena koji predstavljaju simbol krapinske tvrđave. Srednja kula je najviša i nosi četiri kruništa s dva usporedna prozora u gornjem katu. Kule sa strane su niže i imaju po tri kruništa i visoki krov koji sa strane nosi po jednu nataknutu kuglu. Sprijeda su kule zaštićene zidom koji u sredini ima vrata nad kojima se uzdiže mali toranj s krovom. Na krajnjim dijelovima zida smješten je po jedan mali šiljatim krovom prekriveni tornjić. Polje grba je plave boje dok su krovovi kula i tornjića crvene boje. Zidovi su bijele boje s crnim prugama.

Grb Grada Krapine obrubljen žutom bojom, nalazi se u središtu zastave Grada Krapine, koja je crvene boje.

Suvremeni grb zasniva se na pečatu iz 17. stoljeća koji prikazuje isti takav utvrđeni grad u kružnom obliku s imenom grada uokolo. Današnje boje grba učvrstile su se tijekom 19. stoljeća.

## Izvori
Grb Zaprešića

**Grb Grada [[Zaprešić]]a** je plavi štit s dijagonalno inverznim bijelim (srebrnim) križem.

Grb se nalazi u sredini zastave Grada koja je žute (zlatne) boje i visine je 1,60:1 naspram duljini kraće stranice zastava. Zastava je pravokutnog oblika, omjera duljine stranice dva prema jedan i kopljem uz kraću stranicu.

## Izvori
Grb Visa

**Grb Grada Visa** izražava identitet Grada Visa i njegove povijesne tradicije, te se njime predstavlja Grad Vis. Grb je razdijeljen, tako da je u crvenome polju desno gore srebrna kula s dva prozora i dvostrukim kruništem, lijevo gore srebrna kula s tri prozora (2,1) i kruništem. Dolje u zelenome polju je sv. Juraj u zlatnom na bijelome konju kopljem probada zlatnog zmaja.

Grb se nalazi u sredini zastave Grada Visa. Zastava je omjera je 1:2 i plave je boje.

## Izvori
* Odluka o grbu i zastavi Grada Visa
Lista dana gradova u Hrvatskoj

Ovo je popis svih hrvatskih gradova po datumu na koji se obilježava dan grada:

## Povezano
* Popis gradova u Hrvatskoj

## Izvori
Grb Bjelovara

**Grb Grada [[Bjelovar]]a**, povijesni je grb u obliku srebrnog, bijelog štita. Na zelenom brijegu s tri smeđa panja bijela četverouglasta utvrda s kruništem, puškarnicama i otvorenim oblim vratima pred kojima slijeva stoji serežan s puškom. Na utvrdi zgrada s puškarnicama i prozorima crveno natkrivena.

Grb se nalazi na sredini zastave Grada Bjelovara koja je bijele boje i zaprema 2/5 zastave.

Ideja o bijeloj utvrdi na brežuljku na bjelovarskom grbu, potječe od Josipa Hohnjeca 1885. godine, koji je tada bio profesor crtanja na Velikoj kraljevskoj gimnaziji u Bjelovaru. 

## Galerija

Datoteka:Flag of Bjelovar.jpg|Zastava Grada Bjelovara


## Izvori

## Vanjske veze
* Grb i zastava Grada Bjelovara
Grb Splita

**Grb Grada [[Split]]a** je grb pravokutnog oblika, čija je osnova stilizirano sjeverno pročelje Dioklecijanove palače, te zvonik splitske katedrale prijašnje visine. U lijevom gornjem kutu je povijesni hrvatski grb u obliku štita, a u desnom gornjem kutu je štit iste veličine i oblika u kojem je smješten lik Sv. Dujma, zaštitnika Splita u cijeloj visini. Grb je uokviren gotičkim kvadratima.

## Historija

Prema pisanim svjedočanstvima, grad Split služio se svojim grbom još u ranom 14. stoljeću. Jedan od najstarijih reljefa gradskog grba nalazi se u istočnom dijelu stare splitske vijećnice. Mali reljef četvornog oblika širok 51&nbsp;cm, a visok 59&nbsp;cm uzidan je uz prizemne arkade. Uokviren je izmjeničnim zupcima, motivom uobičajenim u romaničkom i gotičkom stilu. Dva mala grba smještena između okvira i zvonika s jedne i druge strane su otučena, ali primjetan je njihov oblik šiljastog štita koji su redovito imali grbovi u 13. i 14. stoljeću.

Gradski grb je bio u službenoj uporabi do završetka Drugog svjetskog rata 1945. godine, nakon čega je ukinuto njegovo javno korištenje. Godine 1969. počinje se koristiti modificirani prikaz gradskog grba s crvenom zvjezdom. Lik sv. Dujma zamijenio je zvijezdu 1991. godine.

## Galerija

Datoteka:COA of Split, Croatia, on the wall of Ethnographic museum.jpg|Uklesani grb na zgradi Etnografskog muzeja


## Napomene

## Literatura
* *Kekez, Hrvoje, Grbovi gradova u Republici Hrvatskoj, Mozaik knjiga, Zagreb, 2009.* 

## Vanjske veze
* FAME 
* Najstariji kameni grbovi grada Splita  
* Splitski gradski grb
Grb Osijeka

**Grb Grada [[Osijek]]a** ima oblik stiliziranog štita čija je visina u odnosu na širinu 5:4. U središnjem dijelu grba naglašen je  most na tri luka preko rijeke Drave. Na sredini tog mosta uzdiže se pravokutna kula s tri kruništa, s dva pravokutna prozora i s jednim pravokutnim vratima. Na srednjem kruništu je štit na kojem je simbol ruke s isukanom sabljom. Četiri osnovne boje grba jesu: kobalt-modra, cinober-crvena, zlatna i srebrna. Površina iznad i ispod mosta i kule je kobalt-modre boje. Ruka u štitu na grbu i obris šake su  cinober-crvene boje. Rubovi grba i šaka u štitu na grbu su boje zlata. Most, kula, rub štita u grbu i sablja su srebrne boje.

Grb se temelji na onome koji je gradu podijelio 1809. godine kralje Franjo I.

Grb Grada Osijeka nalazi se na zastavi Grada koja je bijele i kobalt-modre boje. Odnos dužine i širine zastave je 2:1, a boje su okomito položene u odnosu na koplje, tako da bijela boja dolazi na vrh koplja, a ako se zastava stavlja bez koplja, tada bijela boja dolazi s lijeve strane, gledajući u zastavu. U sredini zastave nalazi se grb grada Osijeka. Visina grba u odnosu na visinu zastave je 1:4.

## Izvori
Grb Zadra

**Grb Grada [[Zadar|Zadra]]** temelji se na povijesnom gradskom grbu, ima oblik poluokruglog štita u kojem je na crvenoj pozadini na konju vitez u zlatnom oklopu, gologlav, mladolikog lica, crnokos sa zlatnom aureolom oko glave (sv. Krševan), u lijevoj ruci poludesno okrenut trokutasti štit (na srebrenoj podlozi crveni križ), u desnoj uzdignutoj ruci zlatno koplje sa zastavom polukružno vijorećom iznad glave konjanika, zastava srebrna s crvenim križem, na kraju izrezana u tri repa, srednji nastavak crvenog križa, o pojasu zlatni mač u koricama, iza ramena plavi vijoreći plašt tri puta presavijen, crni konj u skoku, prednje noge u zraku presavijene, stražnje čvrsto oslonjene, oprema konja zlatna, sedlo konjanika crveno obrubljeno zlatom, iza konjanika srebrne zidine s kruništem, u dnu ispod zidina valovito plavo more.

## Izvori
* Grb grada, www.grad-zadar.hr
Grb Karlovca

**Grb grada Karlovca** je povijesni grb slobodnog i kraljevskog grada Karlovca. Ovalni štit grada je vodoravnom crtom podijeljen na dva jednaka dijela. Gornji dio razdijeljen je okomitom crtom na dva polja: lijevo je ispunjeno bijelim i crvenim kvadratima povijesnog grba Hrvatskog kraljevstva, a na desnoj su nacrtana dva prekrižena srebrena sidra na crvenoj podlozi. Na donjoj polovici, koja je modre boje, lik je utvrđenog grada Karlovca s njegovim bedemima, crkvama i drugim zgradama, a optiču ga dvije rijeke. U lijevom gornjem uglu polja sja zlatno sunce u spodobi punog čovječjeg lica, a u desnom mladi, srebreni mjesec. U sredini ovog velikog grba nalazi se mali poprsni zlatni grb s inicijalima Josipa II. Nad čitavim grbom stoji zlatna pučka kruna. S lijeve i desne strane plašt štita pridržavaju dvije sirene. Repovi sirena prate izduženi donji dio štita. Obje sirene slobodnom rukom dodiruju svoje zlatne pramenove.

## Galerija

Datoteka:Zastava grada Karlovca.jpg|Zastava Grada Karlovca



## Izvori
Grb Korčule

**Grb Grada [[Korčula (grad)|Korčule]]** je grb u obliku polukruglog štita. Štit je plave boje s bijelim (srebrnim) stiliziranim kulama: kompozicija ulaza u grad – kula Revelin sa stubištem, a sa strane kule Kanavelić i Zakerjan. Na stubištu ispred gradskih vrata stoji sv. Marko u žutoj (zlatnoj) boji, uzdignutom desnicom blagoslivlje, a ljevicom drži na prsima knjigu Evanđelja. Omjer širine i dužine grba je 4,2 : 5.

Zastava Grada je plave boje sa žuto obrubljenim grbom Grada u sredini.

## Izvori
Grb grada Nina

**Grb grada [[Nin]]a** nalazi se u plavom štitu. Unutar štita prikazan je bijeli grad okružen zidinama i morem. Zidine završavaju sa 3 gradske kule s kruništem. Do otvorenih gradskih vrata vodi most, a iznad grada, u heraldički lijevom gornjem kutu nalazi se zlatna šesterokraka zvijezda. Isti takav grb nalazi se na kamenim reljefima sačuvanim na gradskim zidinama. Grad okružen vodom, kakav je prikazan na grbu grada Nina, dobro prikazuje stvarni položaj srednjovjekovnoga Nina izgrađenog na malenom otočiću u plitkom morskom zaljevu.

## Povezano
* Nin

## Izvori

* Grb Grada Nina, Grad Nin 
* Zadarska regija, Zadar.hr 
* Turistička zajednica grada Nina