open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Blagoje Adžić

**Blagoje Adžić** (Pridvorica, 2. 9. 1932 – Beograd, 1. 3. 2012), general-pukovnik Jugoslovenske narodne armije (JNA) i predzadnji načelnik generalštaba iste.

## Biografija
General pukovnik Blagoje Adžić je rođen 2. 9. 1932 u Pridvorici, općini Gacko, Bosna i Hercegovina. Tijekom Drugoga svjetskoga rata jedini je od svoje obitelji preživio ustaški pokolj u svom selu, kada mu je stradalo petnaestak članova obitelji. Taj događaj ga je mentalno i psihološki definirao do te mjere da je u osamostaljivanju Hrvatske 1991. godine jedino mogao vidjeti restauraciju NDH. Posle završetka trećeg razreda industrijske škole, završio je Školu za aktivne oficire veze 1953 godine. Nakon toga Školu stranih jezika JNA - 1966, Višu vojnu akademiju „Frunze“ u Sovjetskom Savezu - 1969, Ratnu školu JNA - 1973, i Školu opštenarodne odbrane - 1987 godine. Postao je zamenik komandanta Sedme armije 1986 godine i na toj dužnosti bio do 1987, te zamenik načelnika Generalštaba Oružanih snaga SFRJ do 1989. Za načelnika Generalštaba Oružanih snaga SFRJ imenovan je 29. 9. 1989 godine, i na toj dužnosti bio do 27. 2. 1992 godine, kada ga je smijenio Života Panić.

Tokom Rata u Sloveniji, jun 1991 godine, general Adžić je došao u Zagreb i oštro kritizirao vodeće generale "5. armijske oblasti JNA" optuživši ih da "traljavo" vode vojsku nakon što nisu proveli njegove naredbe vezano uz sukob u Sloveniji. Dok je bio načelnik Generalštaba JNA, sudjelovao je 1991 u Ratu u Hrvatskoj. Osobno je posjetio vukovarsku frontu te prigovarao zbog manjka zapovijednog lanca i dezertacija. Human Rights Watch poslao je 21. 1. 1992 pismo njemu i Slobodanu Miloševiću kako bi se istražili i spriječili ratni zločini protiv nesrpskih stanovnika u Hrvatskoj. Naknadno, Human Rights Watch je javno pozvao da se Adžić istraži zbog ratnih zločina u ratu u Bosni i Hercegovini. Nakon odlaska u mirovinu 1992, povukao se iz javnosti.

Međunarodni krivični sud za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) je vodio istragu protiv njega, ali nikada nije podignuo optužnicu. Spomenut je tek kao dio udruženog zločinačkog pothvata u presudi protiv Milana Martića.

Županijski sud u Osijeku za njim je raspisao tjeralicu zbog "genocida, ratnog zločina protiv civilnog stanovništva, ratnih zarobljenika, ranjenika i bolesnika" tijekom bitke za Osijek. Ipak, srpske vlasti nikad ga nisu uhitile. Umro je 1. 3. 2012. u Beogradu.

## Činovi
*  čin potporučnika dodijeljen 1953 godine.
*  čin poručnika dodijeljen 1956 godine.
*  čin kapetana dodijeljen 1960 godine.
*  čin kapetana 1. klase dodijeljen 1963 godine.
*  čin majora dodijeljen 1969 godine.
*  čin potpukovnika dodijeljen 1973 godine.
*  čin pukovnika dodijeljen 1977 godine.
*  čin general-majora dodijeljen 1982 godine.
*  čin general-potpukovnika dodijeljen 1987 godine.
*  čin general-pukovnika dodijeljen 1989 godine.

## Odlikovanja
*  Orden za vojne zasluge sa velikom zvijezdom
*  Orden narodne armije sa zlatnom zvjezdom
*  Orden za vojne zasluge sa zlatnim mačevima
*  Orden narodne armije sa srebrnom zvjezdom
*  Orden za vojne zasluge sa srebrnim mačevima

## Reference

## Literatura
* 
* 
*
La Folie des vaillants

***La Folie des vaillants*** () je francuski nijemi film snimljen 1926. u režiji Germaine Dulac. Film, inspiriran po motivima djela Maksima Gorkog, autorica je zamislila kao "filmsku poemu" smještenu u ciganski milje.

## Vanjske veze
*
Antoinette Sabrier

***Antoinette Sabrier*** je francuski nijemi film snimljen 1927. u režiji Germaine Dulac. Predstavlja adaptaciju kazališnog teksta Romaina Coolusa, a za Dulac je predstavljao privremeni povratak konvencijama tadašnjeg filma, nakon nekoliko eksperimentalnih ostvarenja u prethodnim godinama.

## Vanjske veze
*
L’invitation au voyage

***L'Invitation au voyage*** () je pjesma francuskog književnika Charlesa Baudelairea, objavljena 1857. u njegovoj znamenitoj zbirci Les Fleurs du mal (Cvijeće zla). U njoj se opisuje idealna zemlja, za koju se vjeruje da je bila inspirirana Nizozemskoj. Pjesma je postala jednom od najpopularnijih djela Baudelairoevog opusa i kasnije inspirirala niz umjetnika. Slikar Henri Matisse je 1904. po njenim motivima naslikao sliku *[[Luxe, Calme et Volupté]]*, a 1927. je francuska sineastica Germaine Dulac snimili nadrealistički nijemi film *[[L’Invitation au Voyage (film, 1927)|L’Invitation au Voyage]]*.
Regulatorna agencija za elektronske komunikacije i poštanske usluge

**Regulatorna agencija za elektronske komunikacije i poštanske usluge** ili **RATEL** je regulatorno telo u oblasti elektronskih komunikacija Republike Srbije.

Formirana je *Zakonom o telekomunikacijama* (2003), a počela je sa radom 19. decembra 2005. godine.

Stari naziv agencije je ***Republička agencija za telekomunikacije*** otuda i skraćenica koja se i danas koristi – ***RATEL***.

## Uloga

RATEL treba da stvori uslove za otvaranje tržišta telekomunikacija i to:
* uvođenjem liberalizacije u sektorima gde postoji monopol
* predlaže mere harmonizacije sa zakonodavstvom Evropske unije
* pospeši slobodan pristup telekomunikacionim mrežama i sredstvima
* uvede pravila koja će omogućiti ravnopravnu konkurenciju.

## Dalji razvoj

Dalji razvoj telekomunikacija i zadovoljenje javnih interesa se odvijaju kroz:
* regulacija na principima tržišne ekonomije i troškovnom principu
* uvođenje novih operatora
* uvođenje novih servisa
* poboljšanje kvaliteta postojećih servisa

## Delatnost

RATEL se bavi regulativom, nadzorom, administrativnim aktivnostima. Nezavisan je u odnosu na državne organe i cilj mu je da bude profesionalno i stručno regulatorno telo među operaterima u telekomunikacijama. Treba imati u vidu da učešće prihoda telekomunikacionih firmi u Srbiji u 2005. godini je bio 7,2% a da u firmama koje se bave telekomunikacijama radi preko 25.000 zaposlenih.

## Nadležnosti

Nadležnosti RATELA su:
* izdavanje licenci, dozvola i odobrenja
* tehnički pregledi
* definisanjem standarda
* numeracija
* davanje saglasnosti za uvoz
* regulacija tarifa
* kontrola zakupa linija
* interkonekcija
* univerzalni servis.

## Literatura
* Publikacija o RATEL-u

## Vanjske veze
* Službena stranica Regulatorne agencije za elektronske komunikacije
L’Invitation au voyage (razvrstavanje)

***L'Invitation au voyage*** (na francuskom: Poziv na putovanje) može označavati:

* ***[[L'Invitation au voyage]]***, znamenita pjesma francuskog književnika Charlesa Baudelairea iz 1857. godine
* ***[[Invitation au voyage (film)|Invitation au voyage]]***, francuski igrani film iz 1982. godine; rež. Peter Del Monte
* ***[[L'Invitation au voyage (film, 1927)]]***, francuski nijemi eksperimentalni film iz 1927. godine; rež. Germaine Dulac
* ***[[L'Invitation au voyage (strip)|L'Invitation au voyage]]***, prvi tom francuskog humorističkog stripa *[[Le Vent dans les sables]]* iz 2005. godine.
Lista pozivnih brojeva u Crnoj Gori

Ovo je spisak pozivnih fiksnih brojeva u Crnoj Gori. Međunarodni pozivni broj za Crnu Goru je +382.

## Fiksna telefonija
Popis stanovništva u FNR Jugoslaviji 1948.

Prema **popisu stanovništva obavljenom 15. ožujka [[1948]].**, Jugoslavija je imala 15.772.098 stanovnika te je bio vidljiv demografski gubitak tijekom Drugog svjetskog rata. Prema rezultatima istraživanja iz 1964., Jugoslavija u Drugom svjetskom ratu izgubila 597.323 osoba ili oko 4% stanovništva. Po republikama, najviše žrtava je imala Hrvatska: 194.749 poginulih ili nestalih civila i partizana ili 32,6% ukupno stradalih. Bosna i Hercegovina je imala 177.045 žrtava (29,6%), uža Srbija 97.728 (16,4%), Vojvodina 41.370 (6,9%), Slovenija 40.791 (6,8%), Makedonija 19.706 (3,3%), Crna Gora 16.903 (2,8%) a Kosovo 7.927 (1,3%), dok se za 1.744 nije znalo republičko porijeklo. Po udjelu postotka poginulih, najviše je imala Bosna i Hercegovina, oko 7% ukupnog stanovništva, a najmanje Kosovo, oko 1%. Savezni statistički ured navodi da bi bez rata Jugoslavija imala oko 18,3 milijuna stanovnika, ali da je broj žitelja od zadnjeg popisa iz 1931. ipak povećan za 1,3 milijuna ili 9,1%.

Popis iz 1948. prvi put je uključio i područja Istre i Slovenskog primorja oko Trsta, koja su prije pripadala Italiji. Obrazac je sadržavao 13 pitanja i uputstvo za popunjavanje. Bilo je predviđeno da muslimani jugoslavenskog etničkog porekla daju neki od odgovora: Srbin-musliman, Hrvat-musliman ili neopredijeljen-musliman, s tim što su Srbi-muslimani uključeni u Srbe, Hrvati-muslimani u Hrvate i Makedonci-muslimani u Makedonce, dok su neopredijeljeni-muslimani iskazani posebno, što je izazvalo poneke konfuzije. Kasnijim popisima muslimanima je priznat status naroda. Izuzev Hrvatske (14.545 manje osoba), sve ostale republike su zabilježile rast stanovništva. Od ukupno 15,77 milijuna žitelja, najviše je otpalo na Srbiju: 6.527.966 ili 41,4%. Kosovo je imalo 727.820 žitelja (498.242 Albanci ili 68.4%, 171.911 Srbi ili 23.6%), Vojvodina 1.663.212 žitelja (Srbi 841.246 ili 50,6%, Mađari 428.932 ili 25,8%, Hrvati 134.232 ili 8,1%) a uža Srbija 4.134.934 žitelja (Srbi 3.810.573 ili 92,2%, Albanci 33.289 ili 0,8% i drugi).

Na Hrvatsku je otpalo 3.779.858 ili 24% stanovništva Jugoslavije. Hrvata je bilo 2.975.339 ili 78,7%, Srba 543.795 ili 14,4%. Bosna i Hercegovina je imala 2.565.277 žitelja, od toga 1.136.116 Srba (44,3%), 788.403 Muslimana/Bošnjaka (30,7%), 614.123 Hrvata (23,9%) i drugih. Makedonija je brojala 1.152.986 stanovnika (789.648 Makedonci ili 68,4%, 197.389 Albanci 17,1%), Slovenija 1.391.873 (1.350.459 Slovenci ili 97%, 16.069 Hrvati ili 1,2%) a Crna Gora 377.189 (342.008 Crnogorci ili 90,7%, 19.425 Albanci ili 5,1% i drugi).

Jugoslavija je zabilježila pet gradova većih od 100.000 stanovnika, šest od preko 50.000 i 17 s preko 20.000. Ukupan broj gradskog stanovništva bio je 1,94 milijuna ili 12,3%, a seoskog 13,83 milijuna ili 87,7%. Najveći gradovi bili su Beograd (367.816 stanovnika), Zagreb (279.623 stanovnika), Ljubljana (115.095 stanovnika) i Sarajevo (113.769 stanovnika).

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 

## Povezano
* Demografija Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije
Lista pozivnih brojeva u Srbiji

Ovo je **spisak pozivnih brojeva u [[Srbija|Srbiji]]**. Međunarodni pozivni broj za Srbiju je +381.

## Međunarodni poziv iz Srbije
U slučaju da se iz Srbije, sa fiksnog telefona, zove pretplatnik u stranoj zemlji prvo se ukuca 
* 00 (do 1. aprila 2008. godine je bio broj 99 za izlaz na međunarodnu centralu). Pošto nije za sve zemlje ovaj kod isti, često se umesto ovoga piše + kao generalna oznaka da ovde dolazi kod za izlazak na međunarodnu centralu. Potom se bira
* kod zemlje, 381 za Srbiju iz inostranstva (sve bivše jugoslovenske republike počinju sa 38), 1 za Sjedinjene Američke Države (takođe i za Kanadu), 7 za Rusiju (ali i za Kazahstan), 380 za Ukrajinu, 1 242 za Bahamska ostrva, 49 za Nemačku.
* Oblasni kod ili kod grada. Ovi kodovi obično počivaju na geografskoj podeli države i deo su plana podele države na mrežne grupe.
* i na kraju broj pretplatnika, koji se bira uvek u celini, bez obzira da li pozivalac bira broj koji pripada njegovoj centrali ili zove iz inostranstva.

## Pozivanje Srbije iz inostranstva

Kada se iz druge zemlje zove Srbija ukucava se „00“ ili „+“ pa pozivni telefonski broj za Srbiju („381“), pa dvocifreni pozivni broj telefonskog okruga (bez 0 lokalnog poziva), i na kraju šestocifreni telefonski broj unutar mreže telefonskog kruga.

## Pozivni brojevi za naselja u Srbiji
Srbija je podeljena na mrežne grupe: Beograd (011), Bor (030), Valjevo (014), Vranje (017), Zaječar (019), Zrenjanin (023), Jagodina (035), Kikinda (0230), Kragujevac (034), Kraljevo (036), Kruševac (037), Leskovac (016), Niš (018), Novi Pazar (020), Novi Sad (021), Pančevo (013), Pirot (010), Požarevac (012), Prijepolje (033), Prokuplje (027), Smederevo (026), Sombor (025), Sremska Mitrovica (022), Subotica (024), Užice (031), Čačak (032) i Šabac (015).

## Povezano
* Spisak pozivnih brojeva u Bosni i Hercegovini
* Spisak pozivnih brojeva u Hrvatskoj

## Reference

## Vanjske veze
* Međunarodni pozivni brojevi
L'invitation au voyage (film)

***L'Invitation au voyage*** je francuski srednjemetražni nijemi film snimljen 1927. u režiji Germaine Dulac. Radnja je inspirirana Baudeleaireovom istoimenom pjesmom, i smještena u noćni klub koji posjećuje žena i čiji život gledamo kroz nekoliko vinjeta. *L'Invitation au voyage* se zbog nedostatka čvrste radnje i tadašnjih konvencija filmske naracije smatra ostvarenjem francuske međuratne filmske avangarde.

## Vanjske veze
*
The Adventure of the Yellow Face

**"The Adventure of the Yellow Face"** (srpskohrvatski: *Žuto lice*) je jedna od 56 priča o Sherlocku Holmesu što ih je napisao Arthur Conan Doyle. Prvotno objavljena u *[[Strand]]u* 1893. godine, uz Pagetove ilustracije, priča je sastavni dio zbirke *[[The Memoirs of Sherlock Holmes]]*.

Iako je ovo jedna od Doyleovih sentimentalnijih priča, "The Yellow Face" je ušla u povijest kao jedina priča u kojoj se Holmesova dedukcija pokazala pogrešnom (iako je istina izašla na vidjelo). Watson je to komentirao ovako:

## Slučaj

Sherlock Holmes, koji pati od dosade zbog nedostatka slučajeva, vraća se iz šetnje s Watsonom samo da bi otkrio kako je propustio posjetitelja koji je zaboravio svoju lulu. Iz te je činjenice Holmes deducirao sljedeće - radi se o rastresenoj osobi (koja je zaboravila lulu) koja izrazito cijeni taj predmet (dao ga je popravljati gdje ga je mogao zamijeniti novim), ljevorukom i mišićavom muškarcu odličnog zubala, nemarnih navika i dobrog imovinskog stanja.

Sve ove činjenice nisu bile bitne za slučaj već su za Holmesa predstavljale tek logičke vježbe. Kada se vlasnik lule, gospodin Grant Munro, vratio po svoj predmet, Holmes i Watson su saslušali njegovu stranu priče, odnosno priču o prevari njegove supruge, Effie Munro. Effie je bila udana u Sjedinjenim Državama, gdje su joj suprug i dijete umrli od žute groznice, nakon čega se vratila u Englesku, upoznala i vjenčala se s Munrom. Njihov je brak bio idealan sve dok ona nije, iznenada, zatražila £100 i molila ga da ne pita za razlog. Dva mjeseca kasnije, Effie Munro je uhvaćena kako provodi tajne poslove sa stanarima kolibe nedaleko od Munrove kuće u Norburyju.

Grant Munro je u kolibi vidio tajanstvenu osobu žutoga lica. Bijesan od ljubomore, provalio je u kolibu, ali je ustanovio da je prazna. Ipak, pronašao je uređenu prostoriju u kojoj se nalazio portret njegove supruge. Holmes Munra pošalje kući uz naznaku da mu javi ako ponovo vidi nekoga u kolibi. Detektiv zaključuje kako je stanar kolibe Effiejin prvi suprug, koji je došao iz Sjedinjenin Država i ucjenjuje ju.

Nakon što Munro pozove Holmesa i Watsona, njih trojica upadaju u kolibu i pronalaze tu osobu žutoga lica. Žuto lice je, dakako, bila tek maska koja je snivala crnu djevojčicu. Effiejin prvi suprug, John Hebron, bio je crnac; on doista jest umro u Sjedinjenim Državama, ali je njihova kći, Lucy, preživjela. U strahu da bi ju Munro mogao odbaciti zbog djeteta miješane rase, odlučila je Lucyjino postojanje skriti od njega. Ipak, želja da vidi svoje dijete bila je jača tako da je iskoristila £100 kako bi dopremila Lucy i njezinu njegovateljicu u Englesku i omogućila im život u kolibi.

Munro, što je jedan od najdirljivijih trenutaka iz Doyleovih priča, poljubi dijete, podigne ju u svoje naručje, a slobodnom rukom uhvati suprugu za ruku te svo troje odlaze prema vratima. Holmes, čiji se zaključak pokazuje pogrešnim, priču završava ovako:

## Vanjske veze
Princesse Mandane

***Princesse Mandane*** je francuski nijemi film snimljen 1928. u režiji Germaine Dulac. Predstavlja adaptaciju popularnog pustolovnog romana *L'oublié *Pierrea Benoita. Iako se smatra najkomercijalnijim i najkonvencionalnijim filmom u Dulacinom opusu, karakterizira ga nastojanje da se, stavljajući pustolovni zaplet u okvir fantazije, u film ubace elementi nadrealizma.

## Vanjske veze
*
Thèmes et variations

***Thèmes et variations*** () je francuski kratki nijemi film snimljen 1928. u režiji Germaine Dulac. Nema konvencionalnu radnju i sastoji se od niza prizora mašina u radu kombiniranih s prizorima pokreta jedne balerine.

## Vanjske veze
*
The Symbol of the Unconquered

***The Symbol of the Unconquered*** () je američki nijemi rasni film snimljen 1920. u režiji i produkciji Oscara Micheauxa. Protagonist je afroamerički rančer koji dolazi u sukob s grupom lokalnih bijelih rasista nakon što otkriju da se na njegovoj zemlji nalazi bogato nalazište nafte. Film je bio snimljen u studijima u Fort Leeju na istočnoj obali.

## Uloge
* Iris Hall - Eve Mason
* Walker Thompson - Hugh Van Allen
* Lawrence Chenault - Jefferson Driscoll
* Mattie Wilkes - Mother Driscoll
* Louis Dean - August Barr
* Leigh Whipper - Tugi, Indian Fakir
* Jim Burris - ?
* E. G. Tatum - Abraham
* James Burrrough - ?
* George Catlin - Dick Mason

## Reference

## Vanjske veze
* Symbol of the Unconquered at IMDb.com
* allrovi/synopsis
Body and Soul (film, 1925)

***Body and Soul*** () je američki nijemi rasni film snimljen 1925. u režiji i produkciji Oscara Micheauxa, poznat kao filmski debi znamenitog afroameričkog pjevača i glumca Paula Robesona. On u filmu tumači dvostruku ulogu braće blizanaca, od kojih je jedan odbjegli kriminalac koji glumi svećenika, a drugi siromašan ali čestit. Radnja prikazuje kako njih dvojica bore za naklonost dviju žena u jednom gradu s većinskim crnačkim stanovništvom. Body and Soul se originalno sastojao od devet rola (u ukupnom trajanju od oko 102 min.), ali je Micheuax, nakon natezanja sa cenzorima napravio verziju od pet rola, koju je pustio i distribuciju i koja se jedina do danas sačuvana.

## Uloge
* Paul Robeson ... Vlč. Isaiah T. Jenkins / njegov brat Sylvester
* Mercedes Gilbert ... Martha Jane 
* Julia Theresa Russell ... Isabelle
* Lawrence Chenault ... Yello-Curley' Hinds, Isaihov bivši zatvorski "cimer"
* Marshall Rogers ... Vlasnik speakeasyja
* Lillian Johnson ... "Sis" Caline, bogobojazna dama
* Madame Robinson ... "Sis" Lucy, bogobojazna dama
* Chester A. Alexander ... Đakon Simpkins, crkveni starješina
* Walter Cornick ... Brat Amos, crkveni starješina

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
The Millionaire (film, 1927)

***The Millionaire*** () je američki nijemi rasni film snimljen 1927. u režiji i produkciji Oscara Micheauxa. Naslovni protagonist je crni poduzetnik koji se nakon uspješnog posla u Južnoj Americi vraća u SAD i zaljubljuje u djevojku ne znajući da ona pripada porodici okorjelih kriminalaca.

## Vanjske veze
*
The Wages of Sin (film)

***The Wages of Sin*** () je američki nijemi rasni film snimljen 1928. u režiji i produkciji Oscara Micheauxa. Radnja prikazuje crnog vlasnika filmske kompanije koju upropaštava njegov kocki, ženama i drugim porocima sklon brat. Glumačka postava filma se u potpunosti sastojala od crnaca. Danas se smatra izgubljenim.

## Uloge
* William A. Clayton, Jr.
* Bessie Givens
* Ione McCarthy
* Kathleen Noisette
* Alice B. Russell
* Ethel Smith
* Gertrude Snelson
* Lorenzo Tucker

## References

## Vanjske veze
* 
*
Easy Street (film, 1930)

***Easy Street*** je američki nijemi rasni film snimljen 1930. u režiji Oscara Micheauxa poznat kao posljednje nijemo ostvarenje u njegovoj filmografiji.Radnja prikazuje kako grupa varalica nastoji oduzeti ušteđevinu jednom starcu.

## Vanjske veze
*
A Daughter of the Congo

***A Daughter of the Congo*** () je američki nijemi rasni film snimljen 1930. u režiji i produkciji Oscara Micheauxa, koji je predstavljao jedno od posljednjih nijemih ostvarenja u njegovoj filmografiji. Radnja se temelji na romanu *The American Cavalryman* afroameričkog pisca Henryja Francisa Downinga. Naslovna protagonistica, koju glumi Katherine Noisette, je Lupelta, Kongoanka koju je u djetinjstvu otelo neprijateljsko pleme i prodalo arapskim trgovcima roblja. Radnja prikazuje kako je spašava američka crnačka vojna jedinica na čelu sa kapetanom Paulom Daleom (koga glumi Lorenzo Tucker) te dovodi u civilizaciju gdje će naučiti zapadne običaje. Film, koji sadrži kraću zvučnu sekvencu sa muzičkom točkom, je izazvao određene kontroverze u američkoj crnoj zajednici, s obzirom na navodne etničke stereotipove vezane uz Afriku. Danas se smatra izgubljenim.

## Uloge
* Kathleen Noisette ... Lupelta
* Loretta Tucker		
* Salem Tutt Whitney ... Kojo
* Willor Lee Guilford		
* Roland C. Irving ... Por. Brown
* Joe Byrd ... Whereaboe
* Wilhelmina Williams ... Ressha
* Clarence Redd ... Lodango
* Alice B. Russell ... Miss Pattie
* Charles R. Moore ... John Calvert
* Gertrude Snelson ... Calvert's Sister
* Percy Verwayen ... Pidgy Muffy
* Madame Robinson ... Lobue
* Daisy Harding ... Pjevačica
* 'Speedy' Wilson ... Mwamba

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
Milovan Radojević

**Milovan Radojević**, crnogorski književnik i teatrolog, rođen je Beogradu.

## Biografija

Diplomirao je Opštu književnost i teoriju književnosti na Filološkom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Od 1988. godine bio je urednik i scenarista dokumentarnih emisija iz kulture Kulturno-umjetničkog programa RTV Crne Gore. Sada radi u Crnogorskom narodnom pozorištu u Podgorici kao urednik izdavačke produkcije. Priređivač je i autor više teatroloških publikacija. Autor je romana *Dominik* (2001) i zbirke priča *Kiše... bijeli psi* (2013).

Član je Crnogorskog P.E.N centra, Matice crnogorske, Crnogorskog društva nezavisnih književnika i Udruženja teatrologa Crne Gore.

## Radovi
### Autorski naslovi

* *Crnogorsko narodno pozorište 1953-1998*, Crnogorsko narodno pozorište, Podgorica 1998.
* ''Dominik'' , Crnogorsko društvo nezavisnih književnika, Podgorica 2001.
* ''Kritika i Crnogorsko narodno pozorište 1953-1978'' (hrestomatija), tom I, CNP, Podgorica 2001.
* narodno pozorište 1953-2003''  (monografija), CNP, Podgorica 2003.
* i Crnogorsko narodno pozorište 1978-2003''  (hrestomatija), tom II, CNP, Podgorica 2004.
* kritika u crnogorskoj periodici 1917-1941''  (hrestomatija), CNP, Podgorica 2009.
* *Kiše... bijeli psi*, Otvoreni kulturni forum & Buybook, Cetinje-Sarajevo 2013.

### Priređeni naslovi

* Marko Kavaja, ''Tri komedije'' , CNP, Podgorica 2002.
* Ratko Đurović, ''Teatrološki spisi'', CNP, Podgorica 2006.
* Vićenco Jelčić, ''Ubojstvo Danila Petrović Njeguša knjaza černogorskoga'' , CNP, Podgorica 2007.
* crnogorska pozorišna periodika'' , CNP, Podgorica 2008.
* Dušan J. Sekulović, ''Komedija uoči Gospe'' , CNP, Podgorica 2011.

### Vanjske veze

* TV emisija ''Sveti Vladimir i njegov krst''
Deceit (film, 1923)

***Deceit*** (ponekad navođen i pod naslovom ***The Deceit***) je američki nijemi film snimljen 1923. u režiji i produkciji afroameričkog sineasta Oscara Micheauxa. Po žanru je melodrama, čija se radnja vrti oko sineasta čiji film ne može proći cenzuru od strane konzervativnih svećenika. Ponekad se navodi da je u ovom filmu Micheaux izrazio svoje negodovanje prema svećenstvu. Film je bio snimljen 1921. godine, ali je u distribuciju ušao tek dvije godine kasnije.

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
A Son of Satan

***A Son of Satan*** () je američki nijemi rasni film snimljen u režiji i produkciji Oscara Micheauxa. Radnja je pratila pustolovine protagonista koji zbog oklade provodi noć u kući opsjednutoj duhovima. Micheaux je film snimao u Bronxu i Roanokeu. *A Son of Satan* je tokom distribucije imao problema sa cenzurom, ali i protestima kršćanskih fundamentalista koji su se bunili zbog naslova filma, te crnačkih aktivista koji su se bunili zbog prikaza pijančevanja, kocke i drugih oblika društvene patologije u crnačkoj zajednici.

Ne postoji nijedna očuvana kopija i smatra se izgubljenim.

## Reference

## Vanjske veze
*
Microsoft Development Center Serbia

**Microsoftov razvojni centar u Srbiji** ()  ili MDCS je jedan od nekoliko Microsoftovih razvojnih centara u svijetu. Osnovan je 2005. godine i tada je bio peti Microsoftov centar ovog tipa. Sjedište mu je u Beogradu, a u augustu 2013. godine je zapošljavao 130 ljudi. Radi se o prvoj grinfild investiciji Microsoft-a u ovom dijelu svijeta.

MDCS se razvija ka najinovativnijem Microsoft inženjerskom kampusu u Europi, koji se sastoji od posvećenih i kreativnih timova i pojedinaca koji kreiraju najsavremenije Microsoft softverske usluge i proizvode. Razvojni centar ima nekoliko timova koji rade na različitim Microsoftovim tehnologijama kao što su Microsoft SQL Server, Microsoft Office i Bing pretraživač.

## Napori zajednice
Projekti koje Majkrosoftov razvojni centar godinama realizuje kako bi doprineo srpskom društvu i zajednici u kojoj posluje, radi u saradnji sa organizacijama poput „Digitalne Srbije“, „Petlje“, Petnice, brojnih fakulteta, ali i ujedno osnažuje tehnološki ekosistem u Srbiji kroz takmičenja, kao što je „Babl kap“ i inicijativa kao što je "Girls in ICT" koja je prerasla u inicijativu „Women know IT“ kojom se ohrabruju devojke i žene da započnu ili da nastave svoje karijere u IT industriji.

## Reference

## Vanjske veze
* Microsoft Development Center Serbia - About MDCS 
* 
*
Hruševec Pušćanski

**Hruševec Pušćanski** je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji. 
  
## Geografija

Administrativno je u sastavu općine Pušća. Naselje se proteže na površini od 2,99 km².

## Stanovništvo

Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine u naselju Hruševec Pušćanski živi 260 stanovnika i to u 76 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 86,96 st./km².


:**Napomena**:U 1857. iskazano pod imenom Hruševec Donji.

## Izvori
Hruševec Kupljenski

**Hruševec Kupljenski** je naseljeno mjesto u Republici Hrvatskoj u Zagrebačkoj županiji. 1857. godine naselje se naziva Hruševec Gornji, a od 1869. do 1981. Hruševec Kupljenovski. 1991. naselje je smanjeno jer je dio područja pripojen naselju Merenje.

## Geografija

Administrativno je u sastavu grada Zaprešića. Naselje se proteže na površini od 3,02 km².

## Stanovništvo

Prema zadnjem popisu stanovništva iz 2001. godine Hruševec Kupljenski broji 453 stanovnika koji žive u 126 kućanstava. Gustoća naseljenosti iznosi 150 st./km².

## Izvori
Vikar

**Vikar** (od latinskog: *vicarius* - zamjenik, namjesnik) je generalno naziv (naročito u anglosaksonskom svijetu) za izaslanike, ljude koji zastupaju nekog funkcionera. Ipak se ta titula najčešće odnosi na funkcionere kršćanskih crkava za pomoćnike svećenika.

## Historija
U Rimskom Carstvu, nakon reorganizacije koju je proveo car Dioklecijan (vladao 284. - 305.), vikar je bio važan carski službenik, koji je upravljao nekom od dijeceza carstva. Nakon propasti carstva, titula je ostala u upotrebi za svjetovne funkciore i u srednjem vijeku.

U ranokršćanskoj crkvi, titula *vikar* (ili legat) korištena je za zastupnike pape na prvim koncilima održavanim po Bizantu. Od početka 4. vijeka počela se upotrebljavati titula **apostolski vikar** za one biskupe koji su imali jurisdikciju nad susjednim biskupijama.

### Vikari u [[Katolička crkva|Katoličkoj crkvi]]
U Katoličkoj crkvi naziv **Kristov vikar** (Kristov namjesnik) počeo se od početka 8. vijeka upotrebljavati kao posebna oznaka papa, ali je na kraju zamjenjen starijim *Vikar [[Sveti Petar|Svetog Petra]]* (Namjesnik sv.Petra).
Sve do 13. vijeka *vikar* je bio izaslanik poslan iz Rima da upravlja biskupijom koja je ostala bez biskupa, ili se našla u posebnim teškoćama. Rimokatolička crkva u Engleskoj, bila je od 1685. do 1850. upravljana od strane *apostolskih vikara*, sve dok papa Pio IX. nije ponovno uspostavio englesku hijerarhiju.

**Generalnog vikara** imenuje biskup, kao najvišeg administrativnog službenika biskupije, sa gotovo istim ovlastima koje sam ima. Rimski papa upravlja svojom biskupijom u Rimu posredstvom *[[kardinal]]a vikara* i posebnog *generalnog vikara* za Vatikan. Titula *generalni vikar* se također koristi i za neke poglavare crkvenih redova.

U današnje vrijeme se titula *apostolski vikar* upotrebljava uglavnom za one biskupe koji su imenovani da upravljaju teritorijama koje još nisu organizirane u biskupije.

### Vikari u [[Pravoslavlje|pravoslavlju]]
U pravoslavlju nije bilo ove institucije sve do 1698. kad je ruski car Petar Veliki dozvolio Kijevskom mitropolitu Varlaamu (Jasinskom) da zbog slabog zdravlja i podmakle dobi izabere sebi zamjenika tj. vikara. U novije doba ima puno Vikarnih arhijereja koji pomažu episkopima, mitropolitima, arhiepiskopima ili patrijarsima u upravljanju eparhijama, njih moraju potvrditi sinodi.

### Vikari u [[Crkva Engleske|Engleskoj crkvi]]
U Engleskoj crkvi vikar (vicar forane / seoski dekan) je svećenik zadužen za rad podbiskupiji Englezi to zovu *forane vicariat*, on po kanonskom pravu to radi zajedno ili umjesto pastora, dakle on je pomoćni svećenik, kapelan. Kako radi u parohiji / župi čiji prihodi pripadaju nekoj drugoj, on radi samo za plaću kao službenik. Njegov dom i službeno mjesto, zove se *vicarage*.

U Engleskoj crkvi postoji i funkcija *generalnog vikara* on je uposlenik pojedinih biskupa, kojima pomože u posebnim dužnostima.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Vicar'' na portalu Encyclopædia Britannica
Hotel Imperial (razvrstavanje)

**Hotel Imperial** može označavati nekoliko hotela:
* Hotel Imperial (Opatija)
* Hotel Imperial (Beč)
* Hotel Imperial (Kopenhagen) 
* Hotel Imperial (New Delhi)

## Filmovi
* ''Hotel Imperial'' (film), američki nijemi film iz 1927. godine
* ''Hotel Imperial'' (film, 1918), mađarski nijemi film iz 1918. godine
* ''Hotel Imperial'' (film, 1918), američki zvučni film iz 1939. godine

## Povezano
* Imperial Hotel
Hotel Imperial (Opatija)

**Hotel Imperial** drugi je po redu hotel otvoren u Opatiji te jedan od prvih hotela na jadranskoj obali. Predstavlja jednu od opatijskih znamenitosti.

## Historija
Kako Grand Hotel Kvarner više nije mogao prihvatiti sve brojnije posjetitelje Opatije, Južne su željeznice pristupile podizanju novog hotela, otvorenog već 1885. i nazvanog ***Kronprinzessin Stephanie*** po prijestolonasljednici Štefaniji, Rudolfovoj supruzi koja se s mužem i pojavila na otvorenju. Arhitekt Wilhelm je gostima hotela ponudio sav onodobni luksuz, od centralnog grijanja do bazena i, kasnije, kinematografa koji su hodnicima bili povezani sa središnjim dijelom hotela. Zahvaljujući reprezentativnoj formi i položaju, hotel su za svoje boravke među ostalima odabrali i James Joyce, car Franjo Josip I. i Josip Broz Tito, koji je ovdje boravio 1946. godine.

Hotel je zanimljiv i po činjenici da se iz promjene njegovih imena može rekapitulirati čitava politička povijest Opatije. Talijani su ime hotela mijenjali u *Regina Elena*, kako se zvala žena Viktora Emanuela III.; od 1945. do 1948. hotel se zvao *[[Moskva]]*, da bi nakon razlaza s Informbiroom promijenio ime u *Central*. Padom Rankovića i centralizma 1966., hotel dobiva današnje ime Imperial.

## Imperial danas
Hotel se prostire na 4 kata, ima 2 dizala i 127 soba te je kategoriziran sa 3 zvjezdice. U sklopu se još nalaze i prostorija za sastanke i bankete, Zlatna dvorana, kavana i restoran. U neposrednoj blizini objekta nalazi se i perivoj s bujnom i brižno njegovanom vegetacijom.

## Izvori

* Hotel Imperial - opće informacije
* Hotel Imperial - hotelski sadržaji
Hotel Imperial (film, 1918)

***Hotel Imperial*** je mađarski nijemi film snimljen 1918. u režiji Jenőa Janovicsa. Predstavlja prvu adaptaciju istoimene kazališne predstave Lajosa Bíróa, a u glavnoj ulozi je nastupila buduća hollywoodska zvijezda Victor Varconi.

Isti predložak je u Hollywoodu ekraniziran još tri puta - kao nijemi film ''Hotel Imperial'' 1927. godine, kao zvučni film ''Hotel Imperial'' 1939. godine te kao *[[Five Graves to Cairo]]* 1943. godine.
Jenő Janovics

**Jenő Janovics** (12. august 1872 - 16. novembar 1945) bio je mađarski glumac, filmski režiser i producent, poznat kao jedan od pionira mađarske kinematografije i mentor uspješnih sineasta kao što su Alexander Korda i Michael Curtiz.

## Izabrana filmografija
* *[[Sárga csikó]]* (1913, producent)
* *[[Bánk Bán (film)|Bánk Bán]]* (1914)
* *[[Miska the Magnate]]* (1916)
* *[[Tales of the Typewriter]]* (1916)
* *[[White Nights (1916 film)|White Nights]]* (1916)
* *[[Struggling Hearts]]* (1916)
* ''Novčanica od milion funti'' (1916)

## Vanjske veze
* 
* Biografski esej na kinokultura.com
Lajos Bíró

**Lajos Bíró** (rođen kao **Lajos Blau**; (22. august 1880 – 9. septembar 1948) bio je mađarski dramski pisac i filmski scenarist, poznat kao autor scenarija ili dramskih predložaka za brojne hollywoodske filmove od 1920-ih do 1940-ih. Posljednje decenije života je proveo u Velikoj Britaniji, gdje je radio kao glavni scenarist u studiju London Film Productions pod vodstvom njegovog zemljaka Alexandera Korde. Njegovo vjerojatno najpoznatije djelo je scenarij za film *[[The Last Command (1928 film)|The Last Command]]* iz 1928. godine, za koji je bio nominiran za Oscar.

## Djelomična filmografija

* *[[The Prince and the Pauper (1920 film)|The Prince and the Pauper]]* (1920)
* *[[A Vanished World]]* (1922)
* *[[Tragedy in the House of Habsburg]]* (1924)
* *[[Forbidden Paradise]]* (1924) (dramski predložak)
* *[[Eve's Secret]]* (1925)
* *[[The Way of All Flesh (film)|The Way of All Flesh]]* (1927)
* *[[The Last Command (1928 film)|The Last Command]]* (1928) (sinopsis)
* *[[Yellow Lily]]* (1928)
* *[[Night Watch (1928 film)|Night Watch]]* (1928)
* *[[Women Everywhere]]* (1930)
* *[[Michael and Mary (film)|Michael and Mary]]* (1931)
* *[[The Private Life of Henry VIII]]* (1933)
* *[[Catherine the Great (1934 film)|Catherine the Great]]* (1934) (dramski predložak)
* *[[The Private Life of Don Juan]]* (1934)
* *[[The Scarlet Pimpernel (1934 film)|The Scarlet Pimpernel]]* (1934)

* *[[Sanders of the River]]* (1935)
* *[[The Ghost Goes West]]* (1935)
* *[[Rembrandt (1936 film)|Rembrandt]]* (1936)
* *[[The Man Who Could Work Miracles]]* (1936)
* *[[Dark Journey (film)|Dark Journey]]* (1937)
* *[[Knight Without Armour]]* (1937)
* *[[The Divorce of Lady X]]* (1938)
* *[[The Drum (1938 film)|The Drum]]* (1938)
* *[[The Four Feathers (1939 film)|The Four Feathers]]* (1939)
* *[[The Thief of Bagdad (1940 film)|The Thief of Bagdad]]* (1940)
* *[[Five Graves to Cairo]]* (1943) (play)
* *[[A Royal Scandal (film)|A Royal Scandal]]* (1945) (play)
* *[[An Ideal Husband (1947 film)|An Ideal Husband]]* (1947)

## Vanjske veze
* 
*
Moana (film)

***Moana*** je američki nijemi dokumentarni film snimljen u režiji Roberta J. Flahertyja i premijerno prikazan 1926. godine. Radnja prikazuje život domorodaca u selu Safune na samoanskom otoku Savai'i. Flaherty je tamo došao zajedno sa ženom i djecom u aprilu 1923. nakon što ga je angažirao studio Paramount Pictures, potaknut uspjehom njegovog znamenitog dokumentarca *[[Nanook sa sjevera]]*. Tamo je ostao do decembra 1924. godine, nastojeći što potpunije zabilježiti lokalne običaje i način života; Flahertyju je, međutim, poteškoće zadalo to što su ga bili prestigli kršćanski misionari, te je domoroce morao nagovarati da ponovno oblače tradicionalnu umjesto zapadne odjeće. Flaherty je nakon povratka gotovo godinu dana montirao film. Kada je pušten u kina, doživio je neuspjeh. To se najčešće tumači time da je radnja smještena u tropski raj gdje se, za razliku od arktičkog Sjevera u *Nanooku*, nije mogla stvoriti uzbudljiva drama oko borbe čovjeka s prirodom. Usprkos toga, smatra se važnim za historiju filma, jer se upravo za njega prvi put počeo koristiti izraz "dokumentarni film".

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* ''Moana''; allmovie.com
* '''Moana, Broadway newspaper advertisement for a 1926 screening of the film''' 
* Southseascinema.org; Shows, J thru R
Montefeltro

**Montefeltro** (Vulgarni latinski: *Mons Feretri*) je ime historijske regije u Centralnoj Italiji, danas podjeljenoj između regija; Emilia-Romagna (Provincija Forlì-Cesena), Marche (Provincija Pesaro i Urbino) i Republike San Marino.

Po imenu te regije dobila je ime i feudalna dinastija Montefeltro, koja je tokom srednjeg vijeka i renesanse vladala *Montefeltrom*.
## Geografija
Regija se prostirala po brdovitim obrocima Apenina koji kulminiraju sa masivom Monte Carpegna (1415 m).
## Historija
Ime te regije po legendi iz 4. vijeka (a po bilješkama iz 9. vijeka) dolazi od imena naselja *Mons Feretri* (današnji gradić San Leo) u kom je bilo sjedište biskupa te dijeceze, koje je kasnije premješeno u Pennabilli. Ta dijeceza je isprva bila pod nadbiskupijom Ravenna, a kasnije pod direktnom juristikcijom Svete stolice, a od 1563. pod nadbiskupijom Urbino.

S druge pak strane, svjetovni lideri *Montefeltra* - kneževi bili su praktički nezavisni već od 12. vijeka.
Regija je za svoje upravne poslove imala parlament koji se sastajao u San Leu, a na zahtjev kardinala Albornoza od 14. vijeka slali poslanike u parlament Romagne. Za napoleonskih ratova - *Montefeltro* je postao administrativni dio tadašnjeg *Departmana Rubicon*, a nakon tog je od 1831. imao vlastito provincijalno vijeće.
## Izvori

## Vanjske veze
* ''Montefeltro'' na portalu Treccani
Hotel Imperial (film)

***Hotel Imperial*** je američki nijemi film snimljen u režiji Mauritza Stillera i premijerno prikazan početkom 1927. godine. Predstavlja drugu po redu ekranizaciju istoimenog kazališnog komada mađarskog književnika Lajosa Bíróa. Radnja se događa u vrijeme prvog svjetskog rata u Galiciji, odnosno hotelu koga su okupirale ruske trupe. Protagonistica, čiji lik tumači Pola Negri, je aristokratkinja koja se tamo pod lažnim identitetom zaposlila kao sobarica kako bi pronašla ubicu svoje sestre, a u čemu će joj pomoći mladi austro-ugarski vojni obavještajac.

Za vrijeme snimanja je iznenada umro Rudolph Valentino, što je teško pogodilo Polu Negri; nedugo potom je Stiller napustio Hollywood i umro. Nakon što je 1936. godine započet zvučni istoimeni remake, sukobi između glumaca i režisera, ali i niz bizarnih nesreća na setu su produkciju produžili na nekoliko godina i doveli do stvaranja legende o tome da je *Hotel Imperial* "proklet".

Godine 1943. je snimljen remake *[[Five Graves to Cairo]]* čija je radnja premještena u drugi svjetski rat.

## Uloge
* Pola Negri ... Anna Sedlak
* James Hall ... Lieutenant Paul Almasy
* George Siegmann ... General Juschkiewitsch
* Max Davidson ... Elias Butterman
* Michael Vavitch ... Tabakowitsch
* :en:Otto Fries ... Anton Klinak
* Nicholas Soussanin ... Baron Fredrikson
* Golden Wadhams ... Major General Sultanov

## Vanjske veze
* 
*
The Twenty-four Dollar Island

***The Twenty-four Dollar Island*** () je američki kratki nijemi dokumentarni film snimljen u režiji Roberta J. Flahertyja i premijerno prikazan početkom 1928. godine. Njegovim snimanjem se obilježavala 300-ta obljenica osnivanja New Yorka, odnosno nizozemske kupovine otoka Manhattan od lokalnih Indijanaca. Naslov filma se odnosi na protuvrijednost raznih drangulija koje su trgovci dali Indijancima, a koja je 1926. godine iznosila oko 24 dolara. Flahertyjev film prikazuje kako se Manhattan promijenio u to vrijeme, i sadrži tada impresivne snimke moderne metropole sa orijaškom mašinama, dizalicama koje stalno grade nebodere i brodovima koji uplovljavaju u luku.

## Vanjske veze
*
The Cat and the Canary

**The Cat and the Canary** () se može odnositi na:

* ''The Cat and the Canary'' (drama), originalni kazališni komad Johna Willarda iz 1922. godine
* njegove filmske adaptacije:
* ''The Cat and the Canary'' (1927 film), američki nijemi film, rež. 
* *[[The Cat Creeps]]*, američki zvučni film iz 1930. godine 
* *[[La Voluntad del muerto]]*, američki zvučni film na španskom jeziku iz 1930. godine
* ''The Cat and the Canary'' (1939 film), američki film iz 1939. godine, ul. Bob Hope
* ''The Cat and the Canary'' (1961 film), švedski TV-film
* ''The Cat and the Canary'' (1979 film), britanski film, rež. Radley Metzger
The Cat and the Canary (drama)

***The Cat and the Canary*** () je kazališna drama američkog pisca Johna Willarda, originalno prikazana 1922. godine. Radnja se vrti oko borbe za nasljedstvo bogataša Cyrusa Westa, koji se pred smrt požalio da pohlepni rođaci na njega gledaju kao "mačke na kanarinca" te oporukom određuje da će nasljedstvo dobiti samo oni koji dvadeset godina nakon njegove smrti uspiju provesti noć u njegovoj prostranoj, ali napuštenoj kući. Protagonistica je mlada žena po imenu Anabelle West, čija iskustva u kući dovode u sumnju njeno duševno zdravlje.

*The Cat and the Canary* je doživjela veliki uspjeh, a Willard je, nakon dosta nećkanja, pristao da se 1927. godine snimi nijema hollywoodska adaptacija koja se danas smatra jednim od klasika horor žanra, i koja je bila predmetom brojnih remakeova i parodija.

## Vanjske veze
* Free The Cat and the Canary  ebook available at THEeMystery.com 
* Find a copy in print
John Willard (dramatičar)

**John Willard** (San Francisco, 28. novembar 1885 – Los Angeles, 30. august 1942) bio je američki dramski pisac, najpoznatiji po komadu *[[The Cat and the Canary (drama)|The Cat and the Canary]]* iz 1922. godine, koji je poslužio kao predložak za istoimeni nijemi film iz 1927. godine

## Reference

## Vanjske veze
*  at the Internet Movie Database.
Earl Derr Biggers

**Earl Derr Biggers** (26. august 1884 - 5. april 1933) bio je američki književnik, najpoznatiji kao autor popularne serije kriminalističkih romana čiji je protagonist bio kineski detektiv Charlie Chan.
Charlie Chan

**Charlie Chan** je fiktivni lik kinesko-američkog policijskog detektiva čiji je autor američki književnik Earl Derr Biggers. Prvi put se pojavio 1925. kao kao jedan od sporednih likova detektivskog romana *[[The House Without a Key]]*, čija je radnja bila smještena na Havaje, da bi u kasnijim nastavcima bio protagonist. Inspiriran stvarnim likom Changa Apane, kineskog policijskog detektiva na Havajima, Charlie Chan je, po riječima samog autora, bio zamišljen kao svojevrstan odgovor na rasističke i ksenofobne stereotipovima o Žutoj opasnosti koji su dominirali američkom popularnom kulturom 1920-ih. Charlie Chan je bio opisan kao dobroćudni, uvijek pristojni i besprijekorno odjeveni debeljko. 

Romani su doživjeli uspjeh, te su već 1926. postali predmetom filmskih ekranizacija. Lik Chana su, ovisno o produkciji, tumačili orijentalni, ali i bijeli glumci. Veliku popularnost su doživjeli u predratnoj Kini. 

Lik Charlieja Chana je kasnije postao predmetom rasprava između teoretičara podijeljenih između onih koji ga slave kao razbijanje kulturnih stereotipova i onih koji ga osuđuju kao njihovu potvrdu.

## Vanjske veze

* The "Charlie Chan" Novels
*: The House Without A Key
*: The Chinese Parrot
*: Behind That Curtain
*: The Black Camel 
*: Charlie Chan Carries On
*: Keeper Of The Keys
* Charlie Chan fansite
* The Charlie Chan Family Home 
* Charlie Chan Biography
* About Charlie Chan 
* Public-domain Charlie Chan radio programs
The Last Warning

***The Last Warning*** () je američki nijemi kriminalistički film snimljen 1929. u režiji Paula Lenija, kome je predstavljalo posljednje ostvarenje u filmografiji. Predstavlja adaptaciju istoimene kazališne predstave Thomasa F. Fallona. Radnja je smještena u kazalište gdje je prije pet godina tokom predstave ubijen glumac, a producent je ponovno postavlja kako bi razotkrio počinitelja. *The Last Warning* je imao nekoliko zvučnih sekvenci, koje, međutim, danas nisu sačuvane. Usprkos toga se smatra klasičnim žanrovskim ostvarenjem, u mnogo čemu sličnim ranijem Lenijevom filmu *[[Cat and the Canary (film, 1927)|Cat an the Canary]]*.

## Reference

* Internet Broadway Database "The Last Warning"

## Vanjske veze
* 
* ''The Last Warning'' review at the ''New York Times
Cesena

**Cesena** je talijanski grad u provinciji Forlì-Cesena u regiji Emilia-Romagna. Grad prema podacima iz 2012. ima 96.984 stanovnika.

## Geografija
Cesena leži u dolini rijeke Savio na 44 metra nadmorske visine, duž sjevernih obronaka Apenina, južno od Ravenne. Cesena je udaljena oko 15&nbsp;km od obale Jadranskog mora i oko 25&nbsp;km sjeverozapadno od provincijskog centra Forlìja.

## Historija
Antička Caesena bila je naselje Umbra ili Etrušćana, koje su u 3. vijeku pne. zauzeli Rimljani. Za njihovog vladanja grad je bio važna stanica na cesti Via Aemilia. U ranom srednjem vijeku važna utvrda u ratovima sa Ostrogotima i Bizantom. Između 11. i 13. vijeka grad je postao biskupsko središte i nezavisna srednjovjekovna komuna. Grad je postao slavan 1357., kad ga je uspješno odbranila Cia, žena kneza Forlìja, protiv papinskih trupa koje je vodio španjolski kardinal Albornoz. Cesenu je razorio 1377. kardinal Robert iz Ženeve, kasniji antipapa Klement VII.
 
Nakon tog je gradom zavladala dinastija Malatesta iz Riminija, pod čijom je upravom grad imao najveći procvat. Malateste su vladali sve do 1465. kad je grad anektirala Papinska Država. Cesena je stradala za Napoleonskih ratova, a i za vrijeme Drugog svjetskog rata kad je pretrpila bombardiranja od strane Saveznika. U Ceseni je 1717. rođen papa Pio VI, a 1740. i Pio VII.

## Znamenitosti
Najveće znamenitosti Cesene su utvrda Rocca Malatestiana podignuta između 1381. i 1450. godine, obnavljana i dograđivana između 1466. i 1480. godine, te Biblioteka Malatestiana izgrađena između 1447. i 1452. godine. Pored tog interesentne su i gotička katedrala San Giovanni Battista iz 14. vijeka i opatija Santa Maria del Monte.

## Privreda
Cesena je trgovački centar poljoprivrednog kraja.

## Sport
U gradu djeluju dva značajnija kluba;
* A.C. Cesena, nogometni drugoligaš
* Pallavolo Cesena, ženski odbojkaški klub

## Reference

## Vanjske veze

* Službena stranica grada 
* ''Cesena'' na portalu Encyclopædia Britannica
The Cat and the Canary (film, 1927)

***The Cat and the Canary*** () je američki nijemi horor film snimljen 1927. u režiji Paula Lenija. Predstavlja adaptaciju crnohumorne istoimene drame Johna Willarda. Radnja se vrti oko smrti ekscentričnog bogataša čija je oporuka naložila okupljanje njegovih potencijalnih nasljednika u usamljenoj kući dvadeset godina poslije njegove smrti. Protagonistica, koju glumi Laura La Plante je jedna od njih, a počinje je progoniti misteriozni lik u kući.

*The Cat and the Canary* je predstavljao nastavak trenda adaptacije broadwayskih predstava radnjom smještenih u izolirane "uklete" kuće duhova tipičnog za Hollywood 1920-ih. Angažman njemačkog scenografa Lenija, poznatog po suradnji s najuglednijim impresionističkim sineastima, ga je učinio posebnim, jer je on impresionistički stil na dotad najuspješniji način pomirio sa hollywoodskim žanrovskim konvencijama. Rezultat je bio film koji je značajno uticao na kasnija ostvarnja filmskog horor-žanra, kao i postavio temelje tradicije Universalovih horora u sljedeće tri decenije. Predstava je kasnije više puta bila adaptirana za film u zvučnoj eri.

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* *[http://www.rottentomatoes.com/m/1003747-cat_and_the_canary/ The Cat and the Canary]* at Rotten Tomatoes
* *[http://allmovie.com/cg/avg.dll?p=avg&sql=1:8584 The Cat and the Canary]* at Allmovie
*
The Chinese Parrot (film)

***The Chinese Parrot*** () je američki nijemi film film snimljen 1927. u režiji Paula Lenija. Predstavljao je drugi film iz serije o kineskom detektivu Charlieju Chanu, odnosno adaptaciju istoimenog romana Earla Derra Biggersa. Lik Chana je tumačio japanski glumac Kamiyama Sojin. Danas se smatra izgubljenim.

Godine 1934. je snimljena nova ekranizacija istog romana, pod naslovom *[[The Courage of Charlie Chan]]*.

## Uloge
* Marian Nixon - Sally Phillmore
* Florence Turner - Mrs. Phillmore
* Hobart Bosworth - P.J. Madden
* Edmund Burns - Robert Eden
* Albert Conti - Martin Thorne
* Sojin - Charlie Chan
* Fred Esmelton - Alexander Eden
* Edgar Kennedy - Maydorf
* George Kuwa - Louis Wong
* Slim Summerville - Prospector
* Dan Mason - Prospector
* Anna May Wong - Nautch Dancer
* Etta Lee - Girl in Gambling Den
* Jack Trent - Jordan

## Reference

## Vanjske veze
* 
* *[http://www.imdb.com/title/tt0017752/ The Chinese Parrot]* at the Internet Movie Database