open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
6. dodjela Oscara

**6. dodjela Oscara** je održana 16. marta 1934. u Hotelu Ambassador u Los Angelesu. Na njoj je losanđeleska Akademija odala priznanje najboljim filmskim ostvarenjima premijerno prikazanim u periodu od 1. augusta 1932. do 31. decembra 1933. godine.

Njen najveći pobjednik je bio ''Cavalcade'' koji je, osim Oscara za najbolji film Franku Lloydu donio nagradu za najboljeg režisera. Prilikom proglašenja pobjednika je voditelj ceremonije Will Rogers nakon otvaranja uskliknuo "Dođi i uzmi je, Frank!" na što je prema bini krenuo Frank Capra, misleći da ju je osvojio za svoj film *[[Lady for a Day]]* umjesto Lloyda. Shvativši pogrešku, Rogers je smjesta isti poziv uručio i Georgeu Cukoru (nominranom za *[[Little Women (1933 film)|Little Women]]*) kako bi sva trojica na bini dočekali rezultat.

6. dodjela Oscara je bila posljednja prilikom koje su bila nominirana ostvarenja prikazivana u više od jedne kalendarske godine. Sljedeća dodjela je počela koristiti vremenski okvir od 1. januara do 31. decembra prethodne godine, koji se koristi i danas.

## Nagrade

Pobjednici su navedeni prvi i oznčaeni **podebljanim tekstom.**

## Višestruke nominacije i nagrade

Sljedećih osam filmova je dobilo višestruke nominacije:

The following eight films received multiple nominations:

* **4 nominacije**: *[[Cavalcade (1933 film)|Cavalcade]]*, *[[A Farewell to Arms (1932 film)|A Farewell to Arms]]* i *[[Lady for a Day]]*
* **3 nominacije**: *[[I Am a Fugitive from a Chain Gang]]* i *[[Little Women (1933 film)|Little Women]]*
* **2 nominacije**: *[[42nd Street (film)|42nd Street]]*, *[[The Private Life of Henry VIII]]* i *[[State Fair (1933 film)|State Fair]]*

Sljedeća dva filma su dobili više nagrada:

* **3 nagrade**: *[[Cavalcade (1933 film)|Cavalcade]]*
* **2 nagrade**: *[[A Farewell to Arms (1932 film)|A Farewell to Arms]]*

## Naučne ili tehničke nagrade

### Nagrade II klase

* Electrical Research Products, Inc. (ERPI)
** za rad na reprodukcijki zvuka.
* RCA Victor Company, Inc.
** Za rad na reprodukciji zvuka.

### Nagdre III klase

* Fox Film Corporation, Fred Jackman i Warner Brothers Pictures, te Sidney Sanders i RKO Radio Pictures.
** Za rad na tehnologijama filma i filmske projekcije.

## Reference

## Vanjske veze
* Academy Awards Database
2. venecijanski filmski festival

**2. [[venecijanski filmski festival]]** je održan kao dio Venecijanskog bijenala od 1. do 20. augusta 1934. godine. Predstavljao je prvi filmski festival na kome su uručene službene nagrade; od njih je najvažnija bila Mussolinijev kup () koja se dijelila za najbolji italijanski i najbolji strani film. Prvu je osvojila *[[Teresa Confalonieri]]*, a drugu britanski dokumentarni film *[[Man of Aran]]*.

Među filmovima prikazanima na festivalu je bio i čehoslovački film *[[Ekstaza (film, 1933)|Ekstaza]]*, poznat po eksplicitno erotskim scenama u kojima nastupa Hedy Lamarr, a što je osude od službenog vatikanskog glasila *[[L'Osservatore Romano]]*..

## Nagrade
* Najbolji strani film: *[[Man of Aran]]*, rež. Robert J. Flaherty
* Najbolji italijanski film: *[[Loyalty of Love|Teresa Confalonieri]]*, rež. Guido Brignone
* Zlatna medalja: *[[Stadio]]*, rež. Carlo Campogalliani
* Najbolji glumac: Wallace Beery u *[[Viva Villa!]]*
* Najbolja glumica: Katharine Hepburn u *[[Little Women (1933 film)|Little Women]]*
* Najbolja animacija: Walt Disney u *[[Funny Little Bunnies]]*
* Posebna preporuka:
** *[[Death Takes a Holiday]]*, rež. Mitchell Leisen
** *[[The Invisible Man (film)|The Invisible Man]]*., re- James Whale
** *[[The World Moves On]]*, rež. John Ford
** *[[Viva Villa!]]*, rež. Jack Conway
* Najbolji kratki film: *[[Voulez-vous être un assassin?]]*, rež. Marcel De Hubsch
* Najbolja fotografija: *[[Dood water]]*, rež. Andor von Barsy
* Specijalna nagrada: *[[Seconda B]]*, rež. Goffredo Alessandrini
* Počasna diploma:
** *[[A Little Flirt|En stilla flirt]]*, rež. Gustaf Molander
** *[[Leblebici horhor aga]]*, rež. Muhsin Ertuğrul
** *[[Nippon Nippon]]*, rež. Katsudo Shashin
** *[[A Prisoner Has Escaped|Se ha fugado un preso]]*, rež. Benito Perojo
** *[[Seeta (1934 film)|Seeta]]*, rež. Debaki Bose

## Reference

## Vanjske veze
* Venice Film Festival:1934  at Internet Movie Database
* Venice Film Festival 1934
7. dodjela Oscara

**7. dodjela Oscara** je održana 27. februara 1935. u Hotelu Biltmore u Los Angelesu. Na njoj je losanđeleska Akademija odala priznanje najboljim filmskim ostvarenjima premijerno prikazanim u periodu od 1. januara do 31. decembra 1934. godine. To je bila prva dodjela na kojoj su primjenjivala danas uobičajeni uvjeti kandidature, odnosno u obzir za nagrade uzimali samo filmovi premijerno prikazani prethodne kalendarske godine.

Njen najveći pobjednik je bio *[[It Happened One Night]]*, poznat kao prvi koji je osvojio tzv. Velikih pet Oscara - najbolji film, najbolju režiju, najboljeg glumca, najbolju glumicu i najbolji scenario, a što će ponoviti tek *[[One Flew Over the Cuckoo's Nest (film)|One Flew Over the Cuckoo's Nest]]* 1976. i *[[The Silence of the Lambs (film)|The Silence of the Lambs]]* 1992. godine.

Na njoj su također prvi put uvedene kategorije za najbolju muziku i najbolju pjesmu. Također je uveden i Omladinski Oscar koga je dobila Shirley Temple, postavši najmlađa dobitnica Oscara u njegovoj cjelokupnoj historiji.

## Nagrade

Pobjednici su navedeni prvi i oznčaeni **podebljanim tekstom.**

## Omladinski Oscar

* Shirley Temple

## Višestruke nominacije i nagrade

Sljedećih jedanaest filmova je dobilo višestruke nominacije:

* **6 nominacija:** *[[One Night of Love]]*
* **5 nominacija:** *[[Cleopatra (1934 film)|Cleopatra]]*, *[[The Gay Divorcee]]* i *[[It Happened One Night]]*
* **4 nominacije:** *[[The Affairs of Cellini]]*, *[[The Thin Man (film)|The Thin Man]]* i *[[Viva Villa!]]*
* **3 nominacije:** *[[Imitation of Life (1934 film)|Imitation of Life]]*
* **2 nominacije:** *[[The Barretts of Wimpole Street]]*, *[[Flirtation Walk]]* i *[[The White Parade]]*

Sljedeća dva filma su dobili više nagrada:

* **5 nagrada:** *[[It Happened One Night]]*
* **2 nagrade:** *[[One Night of Love]]*

## Naučne ili tehničke nagrade

### Nagrade II klase

* Electrical Research Products, Inc. (ERPI)
** za rad na reprodukcijki zvuka.
* RCA Victor Company, Inc.
** Za rad na reprodukciji zvuka.

### Nagdre III klase

* Fox Film Corporation, Fred Jackman i Warner Brothers Pictures, te Sidney Sanders i RKO Radio Pictures.
** Za rad na tehnologijama filma i filmske projekcije.

## Reference

## Vanjske veze
* Academy Awards Database
Moskovski filmski festival 1935.

**Moskovski filmski festival 1935. godine** () ili **Sovjetski filmski festival u Moskvi** () je održan u Moskvi od 21. februara do 1. marta 1935. Predstavljao je prvi filmski festival održan u SSSR-u, odnosno drugi filmski festival održan u svijetu. Njegovu organizaciju je potakao uspjeh Venecijanskog filmskog festivala održanog prethodne godine. Na festival je prijavljeno 65 filmova, od kojih je njih 26 ušlo u konkurenciju. Žiri kojim je predsjedao Sergej Ejzenštejn je dodijelio tri glavne nagrade - prvu za sovjetski film *[[Čapajev (film)|Čapajev]]*, drugu za *[[Posljednji milijarder]]* francuskog režisera Renea Claira i treću za Walta Disneya, obrazloženu njegovim doprinosom filmskoj umjetnosti.

Nakon toga se filmski festival u Moskvi više nije održavao sve do 1959. godine kada je organiziran I moskovski filmski festival. Usprkos numeracije, njegovi organizatori tvrde da je festival 1935. godine bio njegov preteča, pa mu se ponekad retroaktivno dodjeljuje izraz "nulti".
3. venecijanski filmski festival

**3. [[venecijanski filmski festival]]** je održan od 10. augusta do 1. septembra 1935. godine. Poznat je kao prvi koji se održavao u razmaku od godine dana, odnosno koji nije bio dio Venecijanskog bijenala. Na njemu su se glumačke nagrade prvi put dijelile pod imenom Volpijev kup. Glavne nagrade - Mussolinijev kup - su osvojili *[[Casta diva (film)|Casta diva]]* u kategoriji italijanskog i *[[Anna Karenina (film, 1935)|Anna Karenina]]* u kategoriji stranog filma.

## Nagrade
* najbolji strani film: *[[Anna Karenina (1935 film)|Anna Karenina]]*, rež. Clarence Brown
* najbolji italijanski film: *[[Casta diva (film)|Casta diva]]*, rež. Carmine Gallone
* Kup Volpi:
** najbolji glumac: Pierre Blanchar u *[[Crime and Punishment (1935 French film)|Crime et châtiment]]*
** najbolja glumica: Paula Wessely u *[[Episode (film)|Episode]]*
* Zlatna medalja: *[[The Band Concert]]*, rež. Walt Disney
* Poseban spomen:
** *[[Hermine and the Seven Upright Men|Hermine und die sieben Aufrechten]]*, rež. Frank Wisbar
** *[[Slipper Episode|Le voyage imprévu]]*, rež. Jean de Limur
** *[[Maria Chapdelaine (film, 1934)|Maria Chapdelaine]]*, rež. Julien Duvivier
** *[[Op hoop van zegen (1934 film)|Op hoop van zegen]]*, rež. Alex Benno
** *[[The Private Life of the Gannets]]*, rež. Julian Huxley
* Kup Bijenala: *[[Dreams of Love|Szerelmi álmok]]*, rež. Heinz Hillei
* Najbolja režija: *[[The Wedding Night]]*, rež. King Vidor
* Najbolja fotografija: *[[The Devil Is a Woman (1935 film)|The Devil Is a Woman]]*, rež. Josef von Sternberg, Lucien Ballard
* Najbolja muzika: *[[Sanders of the River]]*, rež. Mischa Spoliansky
* Najbolja animacija: *[[The Band Concert]]*, rež. Walt Disney
* Poseban spomen žirija: *[[Land of Promise (film)|L'Chayim Hadashim]]*, rež. Judah Leman

## Vanjske veze
* Venice Film Festival:1935  at Internet Movie Database
* Venice Film Festival 1935
4. grupa jurišnih korpusa JVuO

**Četvrta grupa jurišnih korpusa JVuO** formirana je po naređenju generala Draže Mihailovića 27. maja 1944. To je bila formacija u rangu armije.

## Formacijski sastav

Četvrtu grupu jurišnih korpusa su sačinjavali:
* 1. jurišni korpus od tri brigade, komandant kapetan Predrag Raković
* 2. jurišni korpus - tri brigade, komandant kapetan Nikola Kalabić
* 3. jurišni korpus - tri brigade, komandant kapetan Vojislav Tufegdžić
* 4. jurišni korpus - tri brigade, komandant kapetan Miomir Kolarević
* 5. jurišni korpus - dve brigade, komandant kapetan Miloš Marković.

## Ratni put

Početkom septembra 1944. Zapadnomoravska grupa operativnih snaga JVuO pod komandom kapetana Aleksandra Miloševića uključena je u Grupu kao Šesti jurišni korpus JVuO.

Svaka brigada je trebala da ima 560 ljudi, 1-5 lakih i 1-5 teških minobacača i 15-30 automatskih oruđa. Ukupno u grupi je bilo oko 8.000 ljudi. Njen komandant bio je major Dragoslav Račić, zamenik komandanta major Dušan Smiljanić, a načelnik štaba kapetan Neško Nedić.

Četvrta grupa četničkih jurišnih korpusa formirana je kao krupna mobilna formacija u cilju zaustavljanja partizanskog proboja u Srbiju 1944. Učestvovala je u operaciji Trumpf u julu, a zatim u borbama na Kopaoniku avgusta 1944. protiv Operativne grupe divizija NOVJ.

Uoči presudne bitke za Srbiju, Nemci su isporučili odmetnutom generalu Mihailoviću tovare oružja, municije i opreme. Čim se vratio sa savetovanja u Hitlerovom štabu, komandant Jugoistoka Maksimilijan fon Vajhs naredio je da se četnicima isporuči 5 miliona metaka. Pored toga, odobreno je 11.000 pušaka, zaplenjenih od jugoslovenske vojske, za naoružanje Mihailovićeve 4. grupe jurišnih korpusa.

U septembru je Četvrta grupa četničkih jurišnih korpusa predstavljala glavnu snagu JVuO tokom Bitke na Jelovoj gori. Nakon poraza na Jelovoj gori, jurišni korpusi su se povlačili prema severu. Tokom borbi za oslobođenje Valjeva, načelnik štaba Četvrte grupe jurišnih korpusa kapetan Neško Nedić pokušao je da organizuje odbranu grada uz pomoć Nemaca. On je 13. septembra 1944. naredio komandantu 7. jurišnog korpusa da sadejstvuje s nemačkim trupama u Valjevu:

Do kraja septembra zajedno sa delovima osovinskih formacija SDK i RZK vodili su borbe protiv Dvanaestog korpusa NOVJ u Podrinju. Pred borbu za Valjevo, Valjevski korpus uključen je u grupu kao Sedmi jurišni.

Prvih dana oktobra, delovi Grupe jurišnih korpusa vodili su borbu za deblokadu nemačke posade u Šapcu. Počev od 3. oktobra korpusi su transportovani iz Beograda u okolinu Kraljeva. U Požegi su razoružali jedan bataljon RZK. Nakon toga, od 24. oktobra učestvovali su u proboju kroz Sandžak, zajedno sa prethodnicom Šojerlen Armijske grupe E.

## Reference
L'Osservatore Romano

***L'Osservatore Romano*** je vatikanski tiskani dnevnik.

U prijevodu mu ime znači "Rimski promatrač".

Pokriva javne aktivnosti Vatikana, objavljuje izdanja važnih crkvenih osoba te tiska službene vatikanske dokumente, nakon što su isti bili službeno objavljeni.

Krilatica ovih dnevnih novina je "*unicuique suum*" ("svakome po djelima njegovim") (iz rečenice: "*Jer će doći Sin čovječji s anđelima svojim u slavi Oca svojega i tada će vratiti *'svakome po djelima njegovim**. ''") i "''non praevalebunt''" (iz rečenice: "''I ja tebi kažem: "Ti si Petar. Na toj hridini sagradit ću Crkvu svoju, i vrata paklena **neće je nadvladati*' *.) (iz Evanđelja po Mateju, 16.). Otisnuta je ispod zaglavlja.

Prvi broj je tiskan u Rimu 1. srpnja 1861., par mjeseca nakon ujedinjenja Italije 17. ožujka 1861..

Dodatak "*dnevna novina*" je unesen 31. ožujka 1862.. "L'Osservatorea Romana" se izdaje na raznim jezicima (slijedi popis po godinama prvog izdanja na navedenom jeziku):

:* dnevno na talijanskom (1861.)
:* tjedno na francuskom (1949.)

:* tjedno na talijanskom (1950.)
:* tjedno na engleskom (1968.)
:* tjedno na španjolskom (1969.)
:* tjedno na portugalskom (1970.)
:* tjedno na njemačkom (1971.)
:* mjesečno na poljskom (1980.) 
:* tjedno na malajalamu (2007.)

Dnevno izdanje "*L'Osservatorea Romana* se izdaje popodne, a datum na naslovnici je od idućeg dana, što često prouzročuje nesporazume.

Tjedno izdanje na engleskomk je izašlo prvi put 4. travnja 1968.. Po trenutačnom stanju (polovica srpnja 2007.), šalje ga se u više od 129 zemalja.

## Vanjske veze
* Naslovnica - novosti
* Sadržaj
* Korijeni
Teresa Confalonieri

***Teresa Confalonieri*** je italijanski crno-bijeli historijski film snimljen 1934. godine u režiji Guida Brignonea, poznat kao prvi italijanski film nagrađen Mussolinijevim kupom, nagradom koja je predstavljala preteču kasnijeg venecijanskog Zlatnog lava, odnosno italijanski film koji je dobio službenu festivalsku nagradu.

Radnja se temelji na kazališnom komadu *Il conte Aquilla* Rina Alessija i smještena je u Austriju 1820-ih i 1830-ih. Naslovna protagonistica, koju tumači Marta Abba, je Teresa Casati, italijanska plemkinja, koja svog muža, grofa Federica Confalonierija (čiji lik tumači Nerio Bernardi) nastoji izbaviti od austrijskih vlasti koje su ga osudile na smrt zbog borbe za ujedinjenje i oslobođenje Italije.

## Vanjske veze
* 
*
Veniaminof

**Veniaminof** je vulkan visok 2 507 metara u planinskom masivu - Aleuti na jugozapadu Aljaske. 

Posljednju erupciju vulkan je imao 13. juna 2013., ali ona nije bila velika. Pretpostavlja se da je svoju najveću erupciju imao 1750. pne. kad je formirao kalderu na vrhu. 
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Veniaminof'' na portalu Global Volcanism Program, Smithsonian Institution.
WAN

**WAN** od (eng. *wide area network*) ili **regionalna računarska mreža** jeste računarska mreža koja pokriva šire područje - grada, regiona ili države.

Ponekad se izraz WAN koristi za mrežu koje koristi rutere i javne komunikacione veze.

Regionalna mreža se koristi za povezivanje različitih lokalnih računarskih mreža tako da omogućuje komunikaciju između korisnika i računara u različitim mrežama.

WAN se gradi za potrebe jedne ili više kompanija ili pojedinca ili za potrebe internet provajdera koji je koriste kako bi omogućili pristup internetu lokalnim mrežama i pojednim računarima. Može biti izgrađen pomoću iznajmljenih mreža koji preko rutera povezuju više lokalnih mreža ili lokalnoj mreži omogućavaju vezu za Internet. Kako su iznajmljene linije prilično skupe za WAN se često koristi neki od sistema komutiranja paketa. Mrežni protokoli, kao što su TCP/IP omogućavaju transport i adresne funkcije.

Protokoli kao što su SONET/SDH, MPLS, ATM i Frame relay se često koriste kako bi omogućili funkcionisanje WAN. U ranim fazama za realizaciju WAN korišćen je X.25 protokol koji se smatra pretečom Frame relay protokola.

Brzina prenosa kod ovih mreža su se kretale od 1200 b/s do 6 Mbit/s, mada neke veze kod ATM ili kod iznajmljenih linija mogu dostići brzine i do 156 Mb/s. Najčešće korišćene komunikacione veze kod WAN su telefonske linije, bežični prenos (wireless) i satelitski kanali.

U ređim slučajevima se korisnici zbog smanjenja troškova odlučuju za formiranje VPN kako bi povezali svoje lokalne mreže i na taj način kreirali WAN .

## Povezano
* Računarska mreža
* Lična računarska mreža
* Lokalna računarska mreža
* Gradska računarska mreža

## Reference

## Vanjske veze
Radio-PTT Vision

**Radio-PTT Vision** je bila prva javna televizijska stanica, odnosno televizijska mreža u Francuskoj, čiji se program emitirao od 1935. do 1937. te od koje vuče porijeklo današnji francuski televizijski kanal TF1. Nastala je na temelju eksperimenata televizijskog pionira Renéa Barthélemyja, koji su 1931. izazvali zanimanje francuskog ministra pošta, telegrafa i telefona (PTT) Henrija Queillea i koji je Barthelemyja angažirao da ih vodi u okviru njegovog ministarstava. Radovi su se, međutim intenzivirali tek kada je 1934. novi ministar postao Georges Mandel, duboko impresioniran BBC-jevim eksperimentalnim programom. Mandela je još više impresioniralo to što se Barthelemyjev sistem mehaničke televizije bio kvalitetniji od sistema koga je koristio John Logie Baird u BBC-ju. 

Prva kratka emisija, u kojoj je nastupila Mandelova prijateljica, glumica Beatrice Bretty, je emitirana 17. februara 1935. godine. Sa službenim radom je počela 26. aprila iste godine, koristeći sistem od 60 linija po slici i odašiljač na vrhu Eiffelovog tornja. Barthelemy je nastavio usavršavati sistem, te je već u novembru iste godine započeto emitiranje programa sa slikom od 180 linija.

Pretpostavlja se da prvih nekoliko godina - kada se program obično emitirao nekoliko sati dnevno - Radio-PTT Vision nije gledalo više od nekoliko hiljada gledatelja. Televizijski aparati su tada bili izuzetno skupi - od 6000 do 8000 franaka (otprilike 6000 eura preračunato u današnju vrijednost), te ih je prodano tek nekoliko stotina. Usprkos toga su u emisijama Radio-PTT Vision nastupali neki od najuglednijih francuskih zabavljača kao Sacha Guitry, Serge Lifar i Maurice Chevalier.

Nakon što je u Francuskoj 1936. vlast preuzela vlada Narodnog fronta, Mandelov nasljednik Robert Jardillier je inzistirao da se napusti sistem mehaničke, odnosno uvede sistem potpuno elektronske televizije koji se tada počeo koristiti od strane BBC-ja, te u SAD i Njemačkoj. Zahvaljujući njegovom zalaganju, uveden je novi standard od 455 linija po slici. Radio-PTT Vision je u julu 1937. ukinuta, odnosno preustrojena u Radiodiffusion nationale Télévision, mrežu koja će do 1939. biti formalno odvojena od Ministarstva PTT i raditi do početka drugog svjetskog rata.

## Vanjske veze
*   René Barthélémy se souvient de Georges Mandel, ''Bulletin du Comité d’histoire de la télévision'' 3eme mars 1982
Henri Queuille

**Henri Queille** (31. mart 1884 - 15. jun 1970) bio je francuski radikalni političar, koji je u doba vrijeme Četvrte republike tri puta služio kao premijer. 

Odrastao je u plemićkoj porodici, a politikom se počeo baviti nakon završenog studija medicine, kada je zbog ljevičarskih pogleda od svojih protivnika prozvan "crvenim ljekarom". Kao ljekar je služio u francuskoj vojsci za vrijeme prvog svjetskog rata, a nakon toga je postao jedan od najpoznatijih i najuticajnijih političara Treće republike, koji se na nizu ministarskih funkcija gotovo neprekidno izmjenjivao od 1925. do 1940. Iako je početkom 1930-ih bio uključen u zloglasnu aferu Stavisky, krajem iste decenije je sudjelovao u projektu nacionalizacije francuskih željeznica.

Vladu je napustio primirja s nacističkom Njemačkom 1940. godine, a 1941. ga je s mjesta načelnika rodnog mjesta Neuvic smijenio vichyjski režim. U proljeće iste godine ga je u tajnoj akciji RAF-ov avion prebacio u London gdje se priključio De Gaulleovim Slobodnim Francuzima. 

Njegovi premijerski mandati su bili obiželjeni uključenjem Francuske u NATO, radom na obnovi turističke industrije, kao i nastojanjem da se zakonskim sredstvima suzbije djelovanje francuskih komunista. Političku karijeru mu je 1958. okončao neuspio pokušaj da suzbije dolazak De Gaullea na vlast i uspostavu Pete republike.
Fernsehsender Paul Nipkow

**Fernsehsender Paul Nipkow** () je bila televizijska stanica nacističke Njemačke sa sjedištem u Berlinu koja je s prekidima emitirala redovni program od 1934. do 1944. godine. Ime je dobila po televizijskom pioniru Paulu Nipkowu, poznatom po izumu Nipkowljevog diska.

Eksperimenti s televizijom su u samom Berlinu otpočeli još 1928. godine pod vodstvom Dénesa Mihályja i Manfreda von Ardennea, a od 1929. je kompanija Telefunken s radio-tornja Berlin Funkturm povremeno emitirala eksperimentalni program. Stanica je s radom otpočela tek nakon dolaska nacista na vlast, iako joj ministar propagande Joseph Goebbels nije pružio preveliku pažnju, držeći radio daleko adekvatnijim sredstvom za propagandu. Redovni program je otpočela 1935. godine, a posebnu pažnju je izazvala za vrijeme berlinske Olimpijade sljedeće godine, kada su prvi put preko televizije prenošena olimpijska natjecanja. Iako je postojalo relativno malo privatnih TV-prijemnika, Igre je oko 160.000 gledatelja gledalo preko velikog broja javnih TV-prijemnika. Stanica je s radom prestala tokom drugog svjetskog rata.

Godine 1990. je tokom procesa ujedinjenja pronađeno oko 280 rola filma sa snimcima TV-emisija u arhivama DR Njemačke.

## Vanjske veze
* Fernsehsender Paul Nipkow Detailed German Wikipedia about Fernsehsender Paul Nipkow
* Fernsehen unter dem Hakenkreuz, Das Documentation: Television Under the Swastika (see on Google Video )
Ekrem Jevrić

**Ekrem Jevrić** (Plav, Crna Gora, 25. oktobar 1961. - Njujork, SAD, 04. mart 2016. godine), poznat i pod nadimkom **Gospoda**, američki je zabavljač crnogorskog porekla, koji je živio i radio u Njujorku.

## Biografija

Rođen je 25. oktobra 1961. godine u opštini Plav u FNR Jugoslaviji. U Kanadu je emigrirao 1988, a nakon nekoliko godina preselio se u SAD. Popularnost je stekao preko Jutjuba nakon što je na tom sajtu objavio spot za svoju pesmu *„Kuća posô“* koja ima preko 12 miliona pregleda. Istoimeni album je snimio 2010, a iste godine bio je angažovan za snimanje promotivnih slika i televizijske reklame za *Dolce & Gabbana* kolekciju zima 2011. Bio je učesnik trećeg serijala Farme gde je osvojio treće mesto, a takođe i učesnik četvrtog serijala gde je osvojio osmo mesto.

Od 1985. oženjen je suprugom Igbalom, sa kojom ima četiri sina: Enisa, Verdina, Hajrudina i Berata koji žive i školuju se u Njujorku. Umro je 04. marta 2016. godine od srčanog udara prilikom vožnje u automobilu. Sahranjen je u Njujorku.

## Reference

## Vanjske veze
* EkremJevric.info - Fan Club 
* Ekrem Jevrić Gospoda - Kuća Poso 2010 - Album download
* Ekrem Jevrić: Pas do pasa, beton do betona („Vreme“, 29. jul 2010) 
* Ekrem Jevrić Gospoda - Novi Mesija!
* Kuća Poso, official music video on YouTube
* Gola Gola, official music video on YouTube
* Dolče i Gabana su me prevarili („Alo“, 14. septembar 2010)
Deutscher Fernseh-Rundfunk

**Deutscher Fernseh-Rundfunk** (na njemačkom: "Njemačko televizijsko emitiranje") je naziv za televizijsku emisiju, odnosno program njemačke televizijske stanice Fernsehsender Paul Nipkow koji se emitrao iz studija u Berlinu od proljeća 1935. do novembra 1944. godine. Koristio se elektromehanički princip i Nipkowljev disk sa rezolucijom od 180 linija po slici. S obzirom da su prijemnici tada bili skupi, većina gledatelja je program pratila preko javnih televizijskih salona (*fernsehstuben*) izgrađenih po Berlinu i okolici. Program se ispočetka emitirao tri puta tjedno u trajanju od 90 minuta.
Predsjednik Gane

**Predsjednik Republike Gane** je izabrani šef države i predvodnik monocefalne egzekutive u Gani te vrhovni zapovjednik Oružanih snaga Gane. Aktualni predsjednik Gane je John Mahama, koji je na čelu zemlje od 7. siječnja 2025. godine.

## Uvjeti

Ustav Gane iz 1992. godine u poglavlju 8., članku 62. definira uvjete koji su potrebni da bi osoba bila kandidat za predsjednika Gane:

* kandidat mora biti državljanin Gane rođenjem
* kandidat mora imati barem 35 godina; i
* kandidat mora zadovoljavati ostale uvjere propisane za kandidate za članove Parlamenta, s tim da diskvalifikacije navedene u podstavcima (c), (d) i (e), stavka (2) članka 94. ovog Ustava neće biti uklonjene, za bilo koga, predsjedničkim pomilovanjem ili protekom vremena kao što je uređeno u stavku (5) tog članka.

## Ovlasti

Poglavlje 8. Ustava Gane definira prava i obveze predsjednika Gane. Predsjednik je dužan:

* poštivati Ustav
* izvršavati egzekutivnu vlast u Republici Gani
* očuvati sigurnosti i teritorij Republike Gane.

Ostale ovlasti predsjednika su:

* vodi egzekutivnu vlast
* vrhovni zapovjednik Oružanih snaga Gane
* pravo objave rata
* pravo sazivanja referenduma o nacionalnim pitanjima
* pravo izdavanja izvršnih uredbi
* imenovanje dobitnika državnih odličja
* pravo pomilovanja
* pravo proglasiti izvanredno stanje

## Popis predsjednika Gane

## Reference

## Vanjske veze
* presidency.gov.gh
Alexandra Palace

**Alexandra Palace** () je zabavni kompleks u londonskom Boroughu Haringey. Smješten je u Alexandra Parku, području između Hornseyj, Muswell Hilla i Wood Greena. Izgrađen je 1873. kao javni centar za rekreaciju, obrazovanje i zabavu, odnosno svojevrsni sjevernolondonski ekvivalent ranije sagrađene Kristalne palače u južnom Londonu.

Originalno je zamišljena kao "Narodna palača" (i takvom je ponekad još uvijek nazivaju), a kasnije je dobila i nadimak "Ally Pally" (koju je navodno smislila Gracie Fields),, a godine 1936. je postala sjedište prve javne redovne televizije "visoke definicije" koju je vodio BBC. Televizijska stanica Alexandra Palace je bila smještena u palači i njen radio toranj se još uvijek koristi. Originalni studiji 'A' i 'B' su sačuvani uz jugoistočnom dijelu građevinu zajedno s producentskim galerijama te služe kao muzej televizijske tehnike. Originalno viktorijansko kazalište sa tradicionalnom opremom je također sačuvano.

Velika dvorana i Zapadna dvorana se danas koriste za izložbe, koncerte i konferencije, a kompleksom opravlja dobrotovorna fondacija. U kompleksu danas postoji pub (zvan Bar & Kitchen), klizalište i dvorište s palmama.

## Reference

## Vanjske veze

* Alexandra Palace (official site)
* Alexandra Palace (Victorian London)
* Save Ally Pally: campaign to maintain the charitable status of the palace and preserve its TV studios, organ and Victorian theatre for the public 
* Detailed history of early BBC TV broadcasts, with archive photos 2003-09-14
* Good collection of personal memories of the BBC at Alexandra Palace with galleries
* Alexandra Palace Television Society
* Unofficial History of BBC Television at Alexandra Palace 
* "Development threat to the palace, where television was born" (*The Independent* article on development plans, 30 December 2006)
* "TV studios under threat" (Local MP's blog on Palace's future, 29 October 2006)
* Pictures and Information About Alexandra Palace History 
* Hornsey Historical Society
* More information on the 14 hour technicolor dream 
* Alexandra Palace Organ Appeal
* Complicite scraps plans for Alexandra Palace rebirth (The Stage Online)
* Harringay online - website for Harringay residents awarded a *Special Judges' Commendation* at the Catalyst Awards  2008.
* Friends of Alexandra Park - website promoting and protecting Alexandra Park in North London
* Friends of Alexandra Palace Theatre
1936. na filmu

## Događaji
* 9. februar - Londonski studio Elstree gotovo u potpunosti uništen u požaru koji je predstavljao dotada najveću katastrofu u historiji filma.
* 26. jun - Papa Pio XI izdaje encikliku Vigilanti cura kojom utvrđuje stav Rimokatoličke crkve prema kojoj se film smije koristiti "u obrazovne svrhe".
* 9. septembar - Službeni početak rada Francuske kinoteke.
* U Italiji se počinju snimati i prikazivati filmovi bijelih telefona kao najpopularniji oblik eskapističke zabave, promoviran od strane fašističkog režima.

## Filmovi
* *[[Modern Times]]*
* *[[Partie de campagne]]*
* *[[Swing Time]]*
* *[[My Man Godfrey]]*
* *[[Mr. Deeds Goes to Town]]*
* *[[Camille (film, 1936)|Camille]]*
* *[[Sabotage (film, 1936)|Sabotage]]*
* *[[Dodsworth (film)|Dodsworth]]*
* *[[Things to Come]]*
* *[[Le roman d'un tricheur]]*
* *[[Vamonos con Pancho Villa]]*

* *[[August der Starke]]*
* *[[The Charge of the Light Brigade (1936 film)|The Charge of the Light Brigade]]*
* *[[Cirk (film, 1936)|Cirk]]*
* *[[Intermezzo (1936 film)|Intermezzo]]*
* *[[Little Lord Fauntleroy (1936 film)|Little Lord Fauntleroy]]*
* *[[Mayerling (1936 film)|Mayerling]]*
* *[[Osakanska elegija]]*
* *[[Reefer Madness]]*
* *[[The Story of Louis Pasteur]]*
* *[[Yidl Mitn Fidl]]*

## Filmske nagrade
* Oscar za najbolji film - *[[The Great Ziegfeld]]*
* Mussolinijev kup za najbolji strani film- *[[Der Kaiser von Kalifornien]]*, rež. Luis Trenker 
* Photoplayeva medalja za najbolji film - *[[San Francisco (film)|San Francisco]]* , rež. W. S. Van Dyke

## Debiji
* Lloyd Bridges
* Anthony Quinn
* Michael Redgrave

## Rođenja

## Smrti

## Reference

## Vanjske veze
* 1936  na Internet Movie Database
## Vanjske veze
Béatrice Bretty

**Béatrice Bretty** (pravim imenom *Béatrix Anne-Marie Bolchesi*; 26. oktobar 1893 - 4. septembar 1982) bila je francuska kazališna, filmska i televizijska glumica, poznata po tome što je početkom 1935. nastupila u prvoj emisiji u historiji francuske televizije. Bretty je svoj angažman dobila zahvaljujući prijateljstvu sa Georgesom Mandelom, ministrom pošta, telegrafa i telefona u čijoj je nadležnosti bila Radio-PTT Vision, prva francuska TV-stanica. Bretty je za vrijeme drugog svjetskog rata u ljeto 1940. pratila Mandela na njegovom putovanju brodom Massilia u Sjevernu Afriku, odnosno neuspjelom pokušaju nastavka otpora Nijemcima.

Bretty se pojavljuje kao lik u biografskom TV-filmu *[[Le Dernier Été]]* gdje ju je tumačila Catherine Frot.
John Gilbert

**John Gilbert** (10. jul 1897 &ndash; 9. januar 1936) je bio američki filmski glumac, scenarist i režiser, najpoznatijih kao jedna od najvećih hollywoodskih zvijezda iz doba nijemog filma, ali i najvećih žrtava tranzicije na zvučni film.

Odrastao je u porodici putujućih glumaca koja se skrasila u Kaliforniju. Tamo je karijeru otpočeo kao statist u filmovima Thomasa Incea, a potom postao štićenik Mauricea Tourneura i s vremenom napredovao u studijskoj hijerharhiji kao scenarist i režiser, prije nego što ga je početkom 1920-ih Fox Film Corporation angažirala kao glavnog glumca. Pravi je uspjeh doživio tek 1924. angažmanom u novom studiju Metro-Goldwyn-Mayer gdje je nastupao s brkovima koji su postali njegov zaštitni znak. Filmovi u kome je glumio su postali klasici i veliki hitovi, a od 1926. je nastupao zajedno sa Gretom Garbo, koja će mu postati velika ljubav u privatnom životu.

Početak kraja Gilbertove karijere je predstavljao njegov zvučni debi pod naslovom *[[His Glorious Night]]*, tokom čije premijere su se njegovi dotadašnji fanovi počeli grohotom smijati čim bi ga čuli kako govori. Urbana legenda tvrdi da je razlog tome bio njegov "mekani" glas koga je bilo nemoguće pomiriti s imidžem muževnog zavodnika. U stvarnosti, Gilbert je imao solidan glas, ali su prvi zvučni filmovi imali loše scenarije; to se ponekad tumači dubokim neprijateljstvom MGM-ovog šefa Louisa B. Mayera koji se htio riješiti popularnog, ali previše svojeglavog glumca, i to tako da mu je namjerno slao loša ostvarenja. Garbo je 1933. vodstvo MGM-a na kraju uspjela nagovoriti da Gilbertu da novu šansu u filmu *[[Queen Christina]]*; iako je film dobio dobre kritike, Gilbert nije uspio obnoviti karijeru. Posljednjih godina je počeo patiti od zdravstvenih posljedica alkoholizma, te je na kraju umro od srčanog udara.

## Filmografija

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* Sidereality review of “Gilbert and Garbo in Love” Book review/essay with considerable biographical material concerning John Gilbert. (As of April 16, 2010, only accessible through the Wayback Machine: http://waybackmachine.org/web/20070927220035/http://www.sidereality.com/volume3issue2/reviewsv3n2/garbobrushesherteeth.htm)
* Interview with Marlene Dietrich's daughter mentioning Gilbert
* Photographs of John Gilbert
Max Schreck

**Maximilian ''Max'' Schreck** (6. septembar 1879 - 20. februar 1936) bio je njemački kazališni i filmski glumac, najpoznatiji po ulozi grofa Orloka u filmu Nosferatu, a zbog koje danas uživa reputaciju svojevrsne ikone njemačkog filmskog ekspresionizma.

## Filmografija

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* Fotos der Grabstelle  von Max Schreck sowie Filmausschnitte:
Edmund Breese

**Edmund Breese** (18. jun 1871 &ndash; 6. april 1936) bio je američki kazališni i filmski glumac, najpoznatiji po ulozi profesora u klasičnom ratnom filmu *[[All Quiet on the Western Front|Na zapadu ništa novo]]*.

## Izabrana filmografija
* *[[The Master Mind]]* (1914) (adaptacija broadwayske drame u kojoj je 1913. nastupao Breese)
* *[[The Shooting of Dan McGrew (1915 film)|The Shooting of Dan McGrew]]* (1915)
* *[[The Lure of Heart's Desire]]* (1916)
* *[[The Spell of the Yukon (film)|The Spell of the Yukon]]* (1916)
* *[[The Weakness of Strength]]* (1916)
* *[[Beyond the Rainbow]]* (1922)
* *[[Restless Wives]]* (1924)
* *[[Playthings of Desire]]* (1924)
* *[[Paradise for Two (1927 film)|Paradise for Two]]* (1927)
* *[[Hold Everything (1930 film)|Hold Everything]]* (1930)
* *[[All Quiet on the Western Front (1930 film)|All Quiet on the Western Front]]* (1930)
* *[[The Sea Bat]]* (1930)
* *[[Tol'able David (1930 film)|Tol'able David]]* (1930)
* *[[The Public Defender]]* (1931)
* *[[Mata Hari (1931 film)|Mata Hari]]* (1931)
* *[[Chinatown After Dark]]* (1931)
* *[[Morals for Women]]* (1931)
* *[[The Hurricane Express]]* (1932)
* *[[International House (1933 film)|International House]]* (1933)
* *[[Treasure Island (1934 film)|Treasure Island]]* (1934)
* *[[Lost in the Stratosphere]]* (1934)

## Izvori

## Vanjske veze
*
Ernst Reicher

**Ernst Reicher** (19. septembar 1885 - 1. maj 1936) bio je njemački filmski glumac, scenarist, producent i režiser.

Rodio se kao jedan od sinova uglednog austrijsko-jevrejskog glumca Emanuela Reichera. Školovao se u Berlinu gdje je otpočeo glumačku karijeru. Tamo je 1912. debitirao na filmu i počeo surađivati sa producentom Joem Mayom, te tumačio lik džentlmena-detektiva Stuarta Webba (stvorenog po uzoru na Sherlocka Holmesa. Ti su filmovi bili popularni među njemačkom publikom za vrijeme prvog svjetskog rata, ali je zbog svađe sa Mayom razvio vlastitu seriju detektivskih filmova *[[Joe Deebs (filmska serija)|Joe Deebs]]*. Od 1919. je počeo tumačiti nešto ozbiljnije uloge. Nakon dolaska nacista na vlast 1933. je kao Jevrej emigrirao u susjednu Čehoslovačku. Tamo je tri godine kasnije život okončao samoubistvom vješanjem.

## Vanjske veze
* 
* Biografie mit Foto
Irving Thalberg

**Irving Grant Thalberg** (30. maj 1899 - 14. septembar 1936) bio je američki filmski producent, poznat kao šef produkcije studija Metro-Goldwyn-Mayer, odnosno po produciranju nekih od najznačajnijih i najuspješnijih američkih filmova 1920-ih i 1930-ih. Thalberg je tokom svoje relativno kratke karijere, na samom vrhuncu prekinute smrću od srčanog udara, bio zaslužan za stvaranje niza velikih zvijezda među kojima se posebno ističe Greta Garbo, te je osvojio nekoliko Oscara; njegov studio je jedini poslovao bez financijskih problema u prvim godinama Velike depresije, a također je poznat i po nizu inovacija u produkciji kao što su scenarističke konferencije, test premijere, te kao ko-autor kontroverznog Produkcijskog kodeksa. Thalberg je uživao status jedne od najpopularnijih ličnosti u Hollywoodu, te mu je nedugo po smrti odana počast tako što je losanđeleska Akademija po njemu nazvala Memorijalnu nagradu Irving G. Thalberg koju dobijaju najbolji filmski producenti.

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* Cinemagraphe  Review of the Roland Flamini biography of Thalberg: The Last Tycoon and the World of MGM
* 
* Irving Thalberg at Virtual History

### Video-snimke
* Tom Hanks narrates Academy Awards video about Thalberg
* Slide show photos with Thalberg and Norma Shearer
* Groucho Marx discussing Thalberg
* Thalberg thanks Carl Laemmle
Swing Time

***Swing Time*** () je američki crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1936. godine, koji se često navodi kao najbolji u filmografiji plesno-glumačkog tandema Astaire-Rogers. U filmu Fred Astaire u filmu tumači ulogu zaručenog plesača koji, kako bi financirao vjenčanje, odlazi u New York zaraditi novac i tamo se zaljubi u plesačicu koju tumači Ginger Rogers. Iako je film ponekad kritiziran zbog previše jednostavnog i rutinskog scenarija, doživio je veliki komercijalni uspjeh, a dan-danas se hvale njegove antologijske scene koje se smatraju vrhuncem plesne umjetnosti na filmu. Muzika za film, koju je napisao Jerome Kern, sadržavala je nekoliko pjesama koje su postali hitovi, uključujući *[[The Way You Look Tonight]]* s kojom se Astaire popeo na vrh top-liste, a koja je kasnije dobila Oscar za najbolju pjesmu.

## Uloge
* Fred Astaire ... John "Lucky" Garnett
* Ginger Rogers ... Penelope "Penny" Carroll
* Victor Moore ... Edwin "Pop" Cardetti
* Eric Blore ... Mr. Gordon
* Helen Broderick ... Mabel Anderson
* Betty Furness ... Margaret Watson
* Georges Metaxa ... Ricardo Romero
* Landers Stevens ... Judge Watson

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* Reel Classics
My Man Godfrey

***My Man Godfrey*** () je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1936. u režiji Gregoryja La Cave. Naslovni protagonist, koga glumi William Powell, je njujorški skitnica koga porodica dokonih bogataša unajmi za svog batlera. Radnja pokazuje kako oštroumni Godfrey razotkriva licemjerje i glupost svojih poslodavaca, ali se istovremeno zaljubi u bogataševu kćer (koju tumači Powellova bivša supruga Carole Lombard). *My Man Godfrey* se isticao izuzetno duhovitim i efektnim dijalozima, a zbog svoje socijalne angažiranosti doživio je i popularnost kod publike koja je još uvijek trpila posljedice Velike depresije.

Godine 1957. je snimljen istoimeni remake sa Davidom Nivenom i June Allyson u glavnim ulogama.

## Uloge

* William Powell ... Godfrey 
* Carole Lombard ... Irene Bullock
* Alice Brady ... Angelica Bullock
* Gail Patrick ... Cornelia Bullock
* Eugene Pallette ... Alexander Bullock
* Jean Dixon ... Molly
* Alan Mowbray ... Tommy Gray
* Mischa Auer ... Carlo
* Pat Flaherty ... Mike Flaherty
* Robert Light ... Faithful George
* Grady Sutton ... Charlie Van Rumple (van špice) 
* Jane Wyman ... gošća na zabavi
* Franklin Pangborn ... arbitar lova (van špice)

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
* 
* Criterion Collection essay by Diane Jacobs
Haustorče

***Haustorče*** je jugoslovenski film iz 1988. godine. Režirao ga je Mladen Mitrović, koji je napisao i scenario za film.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Dušan Jerković

**Dušan Jerković Uča** (Ogar, kod Pećinaca, 2. februar 1914 – Kadinjača, kod Užica, 29. novembar 1941), učitelj, komandant Užičkog partizanskog odreda i narodni heroj Jugoslavije.

## Biografija
Rođen je u 2. februara 1914. godine u Ogaru. Potiče iz učteljske porodice koja je u toku Prvog svetskog rata bila u izbeglištvu u Svilošu, a zatim se vratila u Ogar. Posle završene osnovne škole, 1936. godine završio je učiteljsku školu, a zatim otišao na službu. Prvo učiteljsko mesto dobio je u užičkom kraju nadomak Kadinjače. Zbog otvorenog istupanja protiv režima, vlasti su ga sa suprugom premestile u selo Fakovići (Bosna), gde je službovao do Drugog svetskog rata.

Početkom Drugog svetskog rata, Dušan Jerković, tada već član KPJ, prešavši u račanski kraj, određen je za komandira Račanske čete Užičkog partizanskog odreda. Posle uspešnih borbenih akcija čete, u kojima se kao komandir istakao ličnom hrabrošću, postavljen je septembra 1941. za komandanta Užičkog NOP odreda. Sa ovim odredom odmah je krenuo u nove akcije, u oslobađanje Bajine Bašte, rudnika antimona u Lisi, Ivanjice, Gorobilja, Čajetine, Požege, Kosijerića. Kad je oslobođeno Užice, stvorena je slobodna teritorija sa oko sto hiljada stanovnika, nazvana Užička republika. Užice je postalo sedište vojnog i političkog rukovodstva NOP-a i centar iz kojeg rukovodilo borbama u celoj zemlji.

U ofanzivi okupatora na ovu teritoriju, koja je počela 25. novembra 1941. došlo je do povlačenja partizanskih snaga. Odbranom Užica, štiteći odstupnicu, komandovao je Dušan Jerković. U neravnopravnoj borbi na Kadinjači kod Užica, 29. novembra 1941. Radnički bataljon je izvršio svoj poslednji zadatak, ali uz ogromne ljudske gubitke: poginulo je oko 200 boraca, među kojima i Jerković.

Za podvig na Kadinjači Radnički bataljon je odlikovan Ordenom zasluga za narod sa zlatnim vencem i Ordenom narodnog heroja, a Dušan Jerković je 25. septembra 1944. godine proglašen za narodnog heroja. Mnoge škole u Srbiji nose njegovo ime, kao i naselje „Braće Jerković“, u Beogradu, koje je dobilo ime po njemu i njegovom bratu Nebojši.

## Literatura

* 

## Povezano
* Nebojša Jerković (brat)
Camille (film, 1936)

***Camille*** je američki crno-bijeli film snimljen 1936. godine u režiji Georgea Cukora, poznat kao jedno od najuspješnijih ostvarenja u filmografiji Grete Garbo. Radnja se temelji na romanu *[[Dama sa kamelijama]]* Alexandrea Dumasa sina i smještena je u Pariz sredinom 19. vijeka. Garbo u filmu tumači kurtizanu Marguerite Gautier koja se zaljubi u svog mladog klijenta, koga glumi Robert Taylor, ali ga usprkos uzvraćene ljubavi ostavlja kako mu ne bi uništavala društveni ugled i diplomatsku karijeru. Sniman u vrhunskoj produkciji Irvinga Thalberga (koji je umro tokom snimanja) koja je detaljno rekonstruirala stari Pariz, predstavljao je jedan od komercijalno najuspješnijih filmova studija MGM. Kritičari posebno hvale antologijsku završnu scenu, koja je predstavljala jedan od najboljih prikaza glumačkih sposobnosti Garbo (koja je bila nominirana za Oscar za najbolju glumicu). *Camille*, čiji je skraćeni prikaz postao integralni dio filmskog mjuzikla *[[Annie (film, 1981)|Annie]]* iz 1981. godine, se smatra jednim od klasika hollywoodske melodrame.

## Uloge

* Greta Garbo ... Marguerite Gautier
* Robert Taylor ... Armand Duval
* Lionel Barrymore ... Monsieur Duval
* Elizabeth Allan ... Nichette, nevjesta
* Jessie Ralph ... Nanine, Margueriteina sobarica
* Henry Daniell ... Baron de Varville
* Lenore Ulric ... Olympe
* Laura Hope Crews ... Prudence Duvernoy
* Rex O'Malley ... Gaston
* Mariska Aldrich ... Camilleina prijateljica
* Wilson Benge ... Sluga

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Camille'' at *Filmsite* by Tim Dirks. Contains plot detail.
* 
*
Dodsworth

***Dodsworth*** je satirični roman američkog književnika Sinclaira Lewisa objavljen 1929. godine. Radnja mu je smještena u isti fiktivni univerzum kao i nekoliko njegovih ranijih romana, odnosno u fiktivnu američku državu Winnemac na američkom Srednjem zapadu. Naslovni protagonist je Samuel "Sam" Dodsworth, briljantni inženjer koji se toliko obogatio automobilskim inovacijama da sebi može priuštiti umirovljenje i veliko putovanje po Evropi na kome ga prati njegova nešto mlađa supruga Frances "Fran" Voelker, koju je svojevremeno oženio radi novca. Roman daje detaljan prikaz niza evropskih država od godine 1925. do 1927. godine, i to kroz oči bogatih američkih turista koji prema njima imaju različit odnos, uključujući same Dodsworthe, pa se tako praktični i radu skloni Sam želi vratiti kući kako bi nastavio rad, dok romantična Fran želi što duže ostati i upušta se u niz vanbračnih avantura.

Dodsworth je godine 1934. Sidney Howard adaptirao u istoimenu dramu prikazanu na Broadwayu, a ona je, pak, 1936. godine adaptirana u istoimeni film u režiji Williama Wylera.

## Literatura
* Wenzl, Bernhard. "American Expatriates in Interwar Europe: Sinclair Lewis's Dodsworth". In: *The Sinclair Lewis Society Newsletter*. Vol. 20 (1), Fall 2011, p.&nbsp;3 & pp 15–19.
Dodsworth (film)

***Dodsworth*** je američki crno-bijeli film snimljen 1936. godine u režiji Williama Wylera. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Sinclaira Lewisa, za koju je scenarij je napisao Sidney Howard, autor istoimene dramske adaptacije. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Walter Huston (koji je istu ulogu tumačio u predstavi) je Sam Dodsworth, sredovječni automobilski tajkun koga njegova mlađa supruga Fran (koju tumači Ruth Chatterton) nagovori da odu na veliko putovanje u Evropu. Tamo se iskristaliziraju razlike među supružnicima, a pogotovo kada Fran, uvjerena kako je Sam "priprost" počne vanbračne afere sa "elegantnim" i "profinjenim" Evropljanima. Dodsworth je predstavljao jedna od komercijalno najuspješnijih filmova godine, a osvojio je i Oscar za najbolju scenografiju.

Uspjeh filma je uvjerio producenta Samuela Goldwyna da Howardu povjeri scenarij za filmsku adaptaciju popularnog romana *[[Gone with the Wind (roman)|Gone with the Wind]]*.

## Glavne uloge
* Walter Huston ..... Sam Dodsworth
* Ruth Chatterton ..... Fran Dodsworth
* Paul Lukas ..... Arnold Iselin
* Mary Astor ..... Mrs. Edith Cortright
* Kathryn Marlowe ..... Emily Dodsworth McKee
* David Niven ..... Kapetan Clyde Lockert
* Gregory Gaye ..... Baron Kurt Von Obersdorf
* Maria Ouspenskaya .....Barunica Von Obersdorf
* Odette Myrtil ..... Renée De Penable
* John Payne ..... Harry McKee
* Spring Byington ..... Matey Pearson
* Harlan Briggs ..... Tubby Pearson

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Mr. Deeds Goes to Town

***Mr. Deeds Goes to Town*** () je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1936. u režiji Franka Capre. Scenarij je napisao Caprin suradnik Robert Riskin na temelju kratke priče *Opera Hat* Clarencea Buddingtona Kellanda. Naslovni protagonist, koga tumači Gary Cooper je Longfellow Deeds, pjesnik iz zabitog sela u državi Vermont koji dolazi u New York kako bi preuzeo ogromnu svotu novca naslijeđenu od ujaka. Radnja prikazuje kako "priprosti", ali dobrodušni Deeds odlučuje novac razdijeliti siromašnima, i tako potakne advokate, koji su novac nastojali pokrasti, reagiraju tako da ga na sudu pokušaju proglasiti duševno bolesnim, a nakon čega se za slučaj zainteresira lijepa novinarka (čiji lik tumači Jean Arthur).

*Deeds* je svojim veličanjem "jednostavnih" seoskih vrijednosti nasuprot iskvarenosti velikih gradova pogodio ukus velikog dijela publike, koja je još uvijek trpila posljedice Velike depresije. Film je postao dotada najveći hit u Caprinoj karijeri, a Capri također donio drugi po redu Oscar za najbolju režiju. Cooper je dobio svoju prvu nominaciju za Oscar za najboljeg glumca.

Godine 1969. je u SAD prerađen kao TV-serija, a u Indiji je 1960. je prije toga bio snimljen remake *Raja Saja* na bengalskom jeziku u režiji Bikasha Roya. Godine 2002. je snimljen još jedan, ovaj put hollywoodski remake, pod naslovom *[[Deeds (film, 2002)|Deeds]]* sa Adamom Sandlerom u glavnoj ulozi.

## Uloge
* Gary Cooper ... Longfellow Deeds
* Jean Arthur ... Louise "Babe" Bennett/ Mary Dawson
* George Bancroft ... MacWade
* Lionel Stander ... Cornelius Cobb
* Douglass Dumbrille ... John Cedar
* Raymond Walburn ... Walter
* H.B. Warner ... Sudac May
* Ruth Donnelly ... Mabel Dawson
* Walter Catlett ... Morrow
* John Wray ... Farmer

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* ''Mr. Deeds Goes to Town'' at Virtual History