open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Leksikografski zavod Miroslav Krleža

**Leksikografski zavod Miroslav Krleža**, središnja jugoslavenska (1950–91) i hrvatska (od 1991) nacionalna leksikografska ustanova, sa sjedištem u Zagrebu, u čijem je programu i izdanjima sadržana tradicija i težnja razumijevanja hrvatske jezične, kulturne i društvene zajednice u univerzalnome iskustvu i znanju. Pod imenom Jugoslavenski leksikografski zavod utemeljen je 5. listopada 1950. na poticaj književnika i erudita Miroslava Krleže s potporom najboljih stručnjaka, napose okupljenih oko leksikografskoga programa prve velike, opće Hrvatske enciklopedije Mate Ujevića. Direktori i glavni ravnatelji: Miroslav Krleža (1950–81), Ivo Cecić (1981-86), Vladimir Pezo (1987–91), Dalibor Brozović (1991–2001), Tomislav Ladan (2001–08), Vlaho Bogišić (2008–12), Antun Vujić (od 2012).

## Izdanja

* *[[Enciklopedija Hrvatskoga zagorja]]*
* *[[Filmski leksikon]]*
* *[[Hrvatska enciklopedija]]*
* *[[Hrvatski biografski leksikon]]*
* *[[Hrvatski franjevački biografski leksikon]]*
* *[[Hrvatski opći leksikon]]*
* *[[Istarska enciklopedija]]*
* *[[Leksikon Marina Držića]]*
* *[[Leksikon Ruđera Boškovića]]*
* *[[Medicinski leksikon]]*
* *[[Nogometni leksikon]]*
* *[[Opća enciklopedija Jugoslavenskog leksikografskog zavoda|Opća enciklopedija]]*
* *[[Pravni leksikon]]*
* *[[Tehnički leksikon]]*
* *[[Zagrebački leksikon]]*

## Vanjske veze
* Leksikografski zavod Miroslav Krleža
Velika petorka

**Velika petorka**, **ruska petorica** ili **moćna gomilica** (rus. *Могучая кучка*) je bio naziv za grupu ruskih kompozitora s polovine 19. veka. Grupa, čiji je predvodnik bio Milij Balakirjev, oformljena je u Sankt Peterburgu pod snažnim uticajem muzike Mihaila Glinke.

Cilj "Ruske petorke" bio je komponovanje muzike s korijenima u ruskom folkloru, umjesto oslanjanja na evropsku muzičku tradiciju. Romantizam je snažno uticao na rusku kulturu i nacionalnu svest, a njegovi najznačajniji predstavnici u muzici su bili upravo članovi "moćne gomilice", osim Balakireva još i:
* Aleksandar Porfirjevič Borodin
* Nikolaj Rimski-Korsakov
* Modest Petrovič Musorgski
* Cezar Antonovič Kjui
Alikvotni tonovi

**Alikvotni [[ton]]ovi**, takođe nazvani i *parcijalnim tonovima* ili *harmonicima* su pojava uglavnom sluhom neprepoznatljivih tonova koji se formiraju nad glavnim izvedenim tonom. Njihov broj i jačina određuju „boju“ tona nad kojim se formiraju pri čemu je broj dominantan faktor. Frekvencije alikvotnih tonova se prema osnovnom tonu odnose kao 1:2:3:4:5:6:… do određene granične frekvencije. Ova granica kod nekih instrumenata iznosi:

Ono što se da primetiti je da što je manji broj alikvotnih tonova (tj. što je granična frekvencija niža) to je zvuk instrumenta „mekši“ i obrnuto − što je alikvotnih tonova više, to je zvuk instrumenta oštriji. Na nekim instrumentima se, naročitim postupkom u sviranju, može postići da pojedini alikvoti zazvuče izdvojeno, kao **flažoleti**. S druge strane, pomoću savremene elektronike, moguće je da se, slaganjem više treperenja odovarajuće visine i jačine, veštački stvori (sintetizuje) zvuk bilo koje željene boje.

## Primer
Hajde da, na primer, formiramo harmonike nad tonom *A* (veliko A), čija je frekvencija 110&nbsp;Hz, do granice od 1.500&nbsp;Hz:

## Povezano
* Frekvencije muzičkih tonova
* Ton
* Alikvotno pevanje

## Literatura i izvori
* ''Osnovna teorija muzike, Marko Tajčević, 1997'', strane 138 — 139
5.

Godina **5.** (**[[rimske brojke|V]]**) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Mesale i Cine** ili, rjeđe, **godina 758. ''[[Ab urbe condita]]**''. Oznaka "5." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.

__NOTOC__
## Događaji

* Gnej Kornelije Cina Magnus i Lucije Valerije Mesala Voles (ili Gaj Atej Kapiton) postaju rimski konzuli.
* Poliharm Azenije postaje arhont Atene.
* Germanska plemena Cimbri i Haridi šalju izaslanike u Rim.
* Tiberije osvaja Donju Germaniju.
* Rimsko Carstvo prizanje Kunobelina, kralja Katuvelauna, za kralja Britanije.
* Agripina Starija se udaje za svog rođaka Germanika.
* Livila se udaje za Tiberijevog sina Druza Julija Cezara.
* Wang Mang, kineski carski regent, uzima titulu "Devet nagrada carske naklonosti" – skup ceremonijalnih odora, skeptre, oružje i darove namijenjene samo osobama u najintimnoj vezi sa carom. To je novi znak o rastu moći Wang Manga.

## Rođenja
* Julija, kćer Druza Julija Cezara i Livile (u. 43).
* Druzila od Mauretanije, mauretanijska princeza
* Ruzi Ying, praunuk cara Xuan Hana, kineski car (u. 25).
* Yin Lihua, carica Kine (u. 64).
* Sveti Pavle (približni datum).

## Smrti
*

## Reference
Običaj

**Običaj** je tradicijom ustanovljen način ponašanja koji je obavezan za sve pripadnike jedne etničke zajednice ili kulture. Njegova snaga i postojanost počivaju na poštovanju tradicije. Predstavlja moćan regulator društvenog ponašanja ljudi. Svaka kultura ima svoj sistem običaja, a odstupanje od njih ili njihovo kršenje često se strogo kažnjava.
Gnej Kornelije Cina Magnus

**Gnej Kornelije Cina Magnus** (*Gnaeus Cornelius Cinna Magnus*, između 47. pne. i 35. pne. - ?) je bio rimski aristokrat i velikodostojnik iz vremena ranog Carstva. Bio je sin Lucija Kornelija Cine i Pompeje, kćeri Pompeja Velikog od koga je naslijedio nadimak "Veliki" (Magnus).

Cina je na početku svoje političke karijere bio pristaša Marka Antonija. Godine 4. su on i supruga Emilija Lepida uhvaćeni kao dio zavjere za svrgvanaje cara Augusta, ali im je August oboma dao puno pomilovanje. Već sljedeće godine je Cina služio kao konzul.

U 17. vijeku je francuski dramatičar Corneille Cinu učinio protagonistom svoje tragedije *Cinna*.

## Sources
* http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/0763.html 
* http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/0764.html 
* http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/2806.html
Kunobelin

**Kunobelin** (, , , kraj 1. vijeka pne. - 40-e n.e.) bio je kralj Britanije u periodu neposredno pred rimsko osvajanje. Poznat je prije svega po navodima rimskih historičara kao što su Svetonije i Kasije Dion, te kovanicama koje je dao iskovati. Na osnovu tih podataka historičari smatraju da je vladao najvećim dijelom današnje jugoistočne Engleske, te je uživao titulu **' (kralj Britanaca). U britanskim legendama je poznat kao **Cynfelyn** (velški) i **Kymbelinus*' (brito-latinski), dok ga je [[William Shakespeare]] iskoristio kao protagonista svoje drame *Cymbeline*.





== Reference ==


== Vanjske veze ==

* [http://www.roman-britain.org/tribes/catuvellauni.htm Catuvellauni]  at [http://www.roman-britain.org Roman-Britain.org]
* [http://www.romans-in-britain.org.uk/clb_tribe_catuvellauni.htm Catuvellauni]  at [http://www.romans-in-britain.org.uk/ Romans in Britain]
* William Smith (ed, 1870), *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology'' Vol 1 s. 911
Katuvelauni

**Katuvelauni** () je bilo britsko, odnosno keltsko pleme koje je živjelo u antičkoj Britaniji. Područje na kome su živjeli odgovara današnjem Hertfordshireu, Bedfordshireu i južnom Cambridgeshireu u Engleskoj. Sjeverno od njihove teritorije su živjeli Iceni i Corietaulvi, na istoku Trinovanti, na zapadu Dobuni i Atrebati, a na jugu Regnensi i Kantijaci.

Većina historičara smatra da su se u decenijama pred rimsko osvajanje Katuvelauni borili za prevlast nad Britanijom sa Trinovantima. Na osnovu navoda u Cezarovim *[[Commentarii de bello gallico|Galskim ratovima]]*, većina historičara smatra da je Kasivelaun, vođa otpora protiv Cezarove invazije, bio poglavar Katuvelauna. Prvi vladar koji se povezuje s tim plemenom je Tasciovan, koji je oko 20. pne. kovao novac. Njegov sin Kunobelin je bio najuspješniji od svih britskih vladara, i njegova vladavina od preko tri decenije je Katuvelaune učinila najmoćnijim britskim narodom. Godine 43. je Kunobelinov sin Karatak vodio otpor protiv rimske invazije, ali je on slomljen, a teritorija Katuvelauna postala nukleus rimske Britanije. Sami Katuvelauni su se relativno brzo romanizirali, te se njihovo područje navodi kao civitas, odnosno grad danas poznat kao St. Albans.

## Vanjske veze
* Catuvellauni  at Roman Britain.org
* Catuvellauni  at Romans in Britain
* Verulamium Roman Town
* The Roman Theatre of Verulamium
Lista konfederacija germanskih naroda

Dolje je naveden popis konfederacija, odnosno plemenskih saveza koji su uključivali dva ili više različitih germanskih plemena u antici ili periodu Velike seobe naroda:

* 230. pne. - Bastarni, mješavina germanskih, a prema nekim izvorima i keltskih plemena, na obali Crnog mora; sudjelovali su u opsadi Olbije (u današnjoj Južnoj Ukrajini) 220. pne..
* 109. pne. - Velika konfederacija koju su činili Cimbri i Teutonci, a pridružili im se kelto-germanski Helvetii|Helveti]], osnovan kraj današnjeg Miltenberga. Konfederacija je pokušala osvojiti Italiju, ali ju je porazio i uništio rimski vojskovođa Gaj Marije u bitkama kod Akva Sekstija (102. pne.) i Vercele (101. pne.)
* kraj 1. vijeka pne. - početak 1. vijeka - Velika konfederacija Markomana koji su se pod kraljem Marbodom preselili iz sjeverne Bavarske i područja rijeke Majne u nekadašnju postojbinu Boja u današnjoj Češkoj. U sastavu konfederacije su se, uz Markomane, nalazili i Lugii, Semnonco, Langobardi i drugi narodi.
* 5. n.e. - Plinije izvještava kako je u Rim došlo izaslanstvo plemenskog saveza Cimbra i Harida.
* 98 - Tacit izvještava o tome kako su Suionci (Šveđani) organizirani kao savez nekoliko plemena (civitates).
* 167 - Markomanski savez, kome su se priključli Kvadi, Sarmati, Svevi, Jazigi i drugi, prelazi Dunav i napada rimsku Daciju. Njih će rimski car Marko Aurelije poraziti godine 180.
* 400 - Tiringijska *regna* (kraljevstvo) na čelu sa Turingijcima, a koji drži teritoriju od Dunava do Donje Elbe.

## Povezano
* Nordijski klanovi
* Germani
Harudi

**Harudi** (, ponekad i *Charydes*) je bio drevni germanski narod koji se spominje u rimskim izvorima u prva dva vijeka nove ere. Prvi put se spominju kao dio vojske svevskog poglavice Ariovista koga je 58. pne. za vrijeme galskih ratova porazio Julije Cezar. Cezarov nasljednik August ih spominje među plemenima koja su ugrožavala rimsku granicu. Oko 150. Klaudije Ptolemej tvrdi da su živjeli na istočnom dijelu današnjeg Jyllanda. Vjeruje se da je po njima nazvan Hordaland u današnjoj Norveškoj.

## Izvori
* Cleasby, Vigfusson, Craigie, *Icelandic-English Dictionary*, Oxford, 2nd edition, 1957,
Donja Germanija

**Donja Germanija** () bila je rimska provincija koja se nalazila na levoj obali Rajne, u današnjoj južnoj i zapadnoj Holandiji i zapadnoj Nemačkoj. Glavna naselja u provinciji bili su: *Bona* (Bon), *Castra Vetera* i *Colonia Ulpia Traiana* (blizu Ksantena), *Ulpia Noviomagus Batavorum*, *Trajectum ad Rhenum*, i *Colonia Agrippinensis* (Keln) (glavni grad provincije).

Vojska koja je bila stacionirana u Donjoj Germaniji poznata je sa natpisa po skraćenici EX.GER.INF. (*Exercitus Germania Inferior*). Bilo je nekoliko rimskih legija stacionirano stalno u ovoj provinciji. Rimska mornarica je redovno patrolirala Rajnom sve do Severnog mora i bila je stacionirana u *Castra Vetera* a kasnije u *Agrippinensis*.

Prvi sukob između rimske vojske i naroda Donje Germanije započeli su tokom rata Julija Cezara u Galiji. Cezar je napao Donju Germaniji 57. godine pre Hr, i u sledeće tri godine uništio nekoliko varvarskih plemena u ovoj oblasti.

Donja Germanija je dobila stalna rimska naselja nekoliko godina posle ovog Cezarovog rata. U početku je bila deo Galije Belgike. 90. godine Donja Germanija je bila proglašena za carsku provinciju. To je i datum osnivanja ove provincije. Južno od Donje, nalazi se Gornja Germanija. Dakle, Donja Germanija je na karti "gore".

69. godine Donja Germanija je bila potresena ustankom Batavaca. Tom prilikom su uništeni neki rimski vojni logori. I u kasnijim vremenima dolazilo je do naseljavanja Germana iz oblasti istočno od Rajne u ovu provinciju. Bila su česti i napadi i razaranja koje su Germani vršili u Donjoj Germaniji. Tako je Colonia Ulpia Traiana 275. godine bila gotovo uništena. Oko 400. godine, pod pritiskom germanskih varvara uprava u provinciji se potpuno obrušila: provincija je prestala da postoji.
Ruzi Ying

**Car Ruzi od Hana** (5 &ndash; 25), poznat i kao "**Ying Dijete**" () kao i po osobnom imenu **Liu Ying** (劉嬰), bio je posljednji car kineske Zapadne dinastije Han koji je vladao od 6. do 9. n.e. Nakon što je njegov prethodnik car Ping umro bez nasljednika, moćni regent Wang Mang je za nasljednika odabrao najmlađeg člana carske porodice kako bi što duže ostao regent i učvrstio svoju vlast. Nakon samo nekoliko godina, Wang Mang se osjetio dovoljno moćnim da i formalno svrgne cara-dijete te sebe proglasi carem, odnosno novu dinastiju Xin. U doba te dinastije, Ruzi je sve vrijeme bio u kućnom pritvoru, te kada je odrastao nije bio u stanju prepoznati najobičnije domaće životinje. U kaosu koji je nastao svrgavanjem dinastije Xin, mnogi ambiciozni velmože su nastojali obnoviti dinastiju Han. Godine 25. je tako započeta pobuna protiv privremenog cara Gengshija kojoj se pridružio i bivši car Ruzi. Nakon što je pobuna ugušena, Ruzi je pogubljen. Kineske historije ga tradicionalno opisuju kao nedužno dijete, odnosno tragičnu žrtvu historijskih okolnosti.

## Reference
* *[[Knjiga Hana]]*, vol. 8.
Julija (kćer Druza Mlađeg)

**Julija Druzi Cezaris Filija** (klasični latinski: IVLIA•DRVSI•CAESARIS•FILIA, 5-43) bila je rimska plemkinja i pripadnica Julijevsko-Klaudijevska dinastije, kćer Julija Cezara Druza i Livile i unuka cara Tiberija.

Godine 20. se udala za Nerona, sina Germanika i Agripine Starije. Godine 29. Neron i Agripina su, zahvaljujući Sejanovim spletkama, uhapšeni i protjerani, a sljedeće godine je Neron pogubljen ili natjeran na samoubistvo. Godine 33. Julija se udala za Gaja Rubelija Blanda kome je rodila sina Rubelija Plauta i kćer Rubeliju Basu.

Godine 43. su je agenti carice Valerije Mesaline optužili za incest i nemoral. Mesalinin suprug, car Klaudije, ju je dao pogubiti bez suđenja.

Njena rođaka Pomponija Grecina je, prema antičkim izvorima, punih četrdeset godina žalovala njenu smrt, javno prkoseći caru, iako zbog toga nije bila kažnjena.

## U popularnoj kulturi
Julija se pojavljuje u *[[I, Claudius|Ja, Klaudije]]*, historijskom romanu Roberta Gravesa gdje se za nju koristi ime Helena, Heluo ili **Helena Proždrljiva**. Graves ju je opisao proždrljivom kako bi s malo humora "razvedrio" svoju mračnu priču, iako za proždrljivost Julije nema nikakve potvrde u antičkim izvorima.

## Reference

## Reference
### Biografija
*  (edd.), *Prosopographia Imperii Romani*, 3 vol., Berlin, 1897-1898. (***PIR<sup>1</sup>***)
*  (edd.), *Prosopographia Imperii Romani saeculi I, II et III*, Berlin, 1933 - . (***PIR<sup>2</sup>***)
* Raepsaet-Charlier M.-Th., *Prosopographie des femmes de l'ordre sénatorial (Ier-IIe siècles),* 2 vol., Louvain, 1987, 360 ff; 633 ff.
* Lightman, Marjorie & Lightman, Benjamin. *Biographical Dictionary of Greek and Roman Women.* New York: Facts On File, Inc., 2000.
* Levick, Barbara, *Claudius*. Yale University Press, New Haven, 1990.
* Barrett, Anthony A., *Agrippina: Sex, Power and Politics in the Early Roman Empire.* Yale University Press, New Haven, 1996.

### Portreti
* Jucker, Hans & Willers, Dietrich (Hrsg.), *Gesichter. Griechische und römische Bildnisse aus Schweizer Besitz,* Bern 1982, 92-93.
Druzila od Mauretanije (rođena 5)

**Druzila od Mauretanije** (, cca. 8. pne. ili 5. n.e. - ?) bila je princeza antičke Mauretanije. Bila je kćer kralja Juba II|Jube II i kraljice Kleopatre Selene II. Njen jedini brat je bio Ptolemej od Mauretanije. Ime je dobila po Liviji Druzili, rimskoj carici i supruzi Jubinog pokrovitelja cara Augusta. Osim navoda da je bila obrazovana i odgojena po rimskim običajima, ne postoje nikakvi podaci o njenom životu.

## Napomene

## Izvori
* Burstein, Stanley M. *The Reign of Cleopatra* University of Oklahoma Press 30 Dec 2007 
* Roller, Duane W. *The World of Juba II and Kleopatra Selene Routledge* (UK) 2003 

## Vanjske veze
* A Portrait Bust of Drusilla
Carica Yin Lihua

**Carica Yin Lihua** (陰麗華) (5 – 64), formalno **Carica Guanglie** (光烈皇后, doslovno, "obnoviteljska i postižuća carica") bila je kineska carica u doba dinastije Han. Bila je druga carica u doba vladavine njenog muža cara Guangwua (Liu Xiu) -- iako je već bila udana za njega prije nego što oženio za prvu caricu Guo Shengtong. Bila je poznata po svojoj ljepoti i plahosti.

## Izvori
* *[[Knjiga Kasnijeg Hana]]*, vol. 10, Part 1.
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 39, 40, 43, 44, 45.
Bobby Blake

**Bobby Blake** (rođen kao **Edgar Gaines**, 11. avgusta, 1957 u in Memphis, Tennessee) je afroamerički porno glumac, poznat po svojim dominantnim i aktivnoj ulozi u gej porno filmovima.

## Biografija

Bobby Blake je odrastao u Tennesseeju. Otišao je u Los Angeles tokom 1980-ih, gde je radio kao erotski igrač. Po preporuci prijatelja otišao je u gej klub koji je držao porno glumac Paul Hanson. Impresioniran Blakeovim nastupom, Hanson ga je preporučio producentima, koji su ga uzeli za njegov prvi film, *Ebony Knights*.

Blake se pojavio u preko 100 filmova u agresivnim i dominantnim ulogama. Povukao se iz porno industrije 2000. godine i postao je hrišćanski sveštenik.

Blake sada kritikuje porno industriju kao korumpiranu i savetuje mladima da ne ulaze u taj posao. Takođe, protivi se istopolnim brakovima, ali zagovara druge tipove građanskih zajednica, koje bi štitile prava gejeva i lezbejki.

Godine 2007, Blake se pojavio na CD-u repera TruDoga, *Booty Ain't Got No Face*.

Blake je objavio knjigu, *My Life in Porn*, koja govori o njegovoj mladosti i iskustvima sa pornografskom industrijom. Sebe opisuje kao "posrnulog sina", ali piše i da "sve ove godine tokom kojih sam radio u porno industriji, nikada nisam okrenuo leđa Bogu i biblijskim učenjima na kojima sam odrastao." Blake ističe da se ne kaje zbog svog načina života, koji tumači kao put koji mu je Bog dodelio

## Odabrana videografija
* *Get Hooked on This*
* *Black Workout 10*
* *Black Sex Party #3*
* *Black Ballers*
* *Black Ballers 2*
* *Black Power*
* *Nigga's Revenge*

## Vidi dalje
* Spisak glumaca u gej porno filmovima

## Izvori
Legio III Gallica

**Legio tertia ''Gallica*** (*'Treća *galska* legija*') bila je [[legija|rimska legija]] formirana od strane [[Gaj Julije Cezar|Julija Cezara]] oko 49. pne. za potrebe [[Cezarov građanski rat|građanskog rata]] protiv [[Pompej]]a. Nadimak ([[cognomen]]) *Gallica'' sugerira da su regruti originalno bili iz galskih provincija. Legija je još uvijek postojala i djelovala u Egiptu početkom 4. vijeka. Simbol legije bio je bik.

## Veze
* Popis rimskih legija

## Vanjske veze

* livius.org account of Legio III Gallica
Legio VI Ferrata

**Legio VI Ferrata** (*gvozdena*) je bila jedna od legija rimske vojske koju je prvobitno regrutovao Cezar, sa galskih teritorija u podnožju Alpa, *Venecije* i *Histrije*, u avgustu 52. godine pne. Nadimak *ferrata* – „gvozdena“ – verovatno je dobila po metalnom oklopu koji su nosili njeni legionari. Kasnije je bila poznata i pod imenom *Legio VI Ferrata Fidelis Constans*. Njen simbol, kao i kod ostalih Cezarovih legija bio je bik. Takođe je nosila i simbol u obliku vučice koja doji Romulusa i Remusa.

## Historija
Prvo borbeno angažovanje ova legija je imala u Cezarovom ratu protiv Gala (58–51. Godine pne.), odnosno njihovog vođe Vercingetoriksa, koji je bio pod opsadom u utvrđenom mestu Alesija.

Čini se da je ova legija u rimskom građanskom ratu bila najmobilnija od svih. Borila se u Hispaniji u leto 49. godine pne. Početkom 48. godine pne. služila je u *Dyrrhachiumu* (Drač u današnjoj Albaniji), učestvovala u bici kod *[[Farsala|Pharsalusa]]* (centralna Grčka), pratila Cezara u Aleksandriju i direktno doprinela pobedi u bici kod Zele (današnja Zila, u istočnoj Turskoj).

Tokom ovih vojnih kampanja *Legio VI Ferrata* hrabro se borila i pretrpela je velike gubitke pa je Cezar odlučio da je vrati u Italiju na određeno vreme. Nakon Cezarovog ubistva 44. godine pne., legiju je obnovio Marko Emilije Lepid, a zatim je predao pod komandu Marka Antonija. Nakon bitke protiv Kasija i Bruta jedan deo veterana se „penzionisao“ kod Beneventa u Italiji, a druge je Marko Antonije poveo na istok, u Judeju. Nakon što su pomogli kralju Herod u da osvoji vlast, legija je ostala stacionirana u Judeji.

U ratu između Marka Antonija i Oktavijana Avgusta *Legio VI Ferrata* je upućena u Grčku ali je u pomorskoj bici kod Akcija Marko Antonije poražen a *Ferrata* desetkovana. Jedan deo legionara se penzionisao u Bilisu, u Iliriku (današnja Valona, na jugu Albanije). Posle toga (ostatak) legije je upućen u Siriju, pa je legija i ostala na području bliskog istoka do kraja (oko 250. godine).

## Izvori
* Livius.org 
* D. L. Kennedy, «Legio VI Ferrata: The Annexation and Early Garrison of Arabia», Harvard Studies in Classical Philology, Vol. 84, (1980), pp.&nbsp;283–309.‏
* D. Kennedy, H. Falahat, «Castra legionis, a building inscription for the legionary fortress at Udruh near Petra», Journal of Roman Archaeology, 2008, p.&nbsp;150-169.

## Vanjske veze

* Legion VI Ferrata, Charleston, SC, Roman Re-enactment Group
Marko Emilije Lepid

**Marko Emilije Lepid** (*Marcus Aemilius Lepidus*) je ime nekoliko ličnosti iz rimske historije. To mogu biti:
* Marcus Aemilius Lepidus (konzul 232. pne.), konzul za 232. pne. i 221. pne., te augur
* Marcus Aemilius Lepidus (konzul 187. pne.), konzul za 187. pne. i 175. pne., Pontifex Maximus 180–152. pne. i cenzor
* Marcus Aemilius Lepidus (konzul 158. pne.), konzul za 158. pne.
* Marcus Aemilius Lepidus (120-77. pne.), konzul 78. pne.
* Marcus Aemilius Lepidus (trijumvir), sin prethodnog, član Drugog trijumvirata, konzul za 46. pne. i 42. pne., Pontifex Maximus 44–12. pne.
* Lepid mlađi, jedini sin trijumvira i Junije Sekunde (sestre Marka Junija Bruta)
* Marcus Aemilius Lepidus (konzul 6), konzul za 6. n.e., vojskovođa za vrijeme Velikog ilirskog rata
* Marcus Aemilius Lepidus (pogubljen 39), nećak prethodnog i šurjak cara Kaligule

## Povezano
* Aemilia (gens)
Lepid Mlađi

**Marko Emilije Lepid Mlađi** (*Marcus Aemilius Lepidus Minor*, ? - 30. pne.) bio je rimski aristokrat iz vremena prijelaza Republike u Carstvo, poznat kao jedini sin trijumvira Marka Emilija Lepida. Njegova majka bila je Junija Sekunda, sestra poznatog političara i atentatora Marka Junija Bruta.

Lepid je kao mladić godine 44. pne. bio vjeren za Antoniju, najstariju kćer trijumvira Marka Antonija. Brak, koji je trebao cementirati Drugi trijumvirat, nikada nije sklopljen iz nepoznatih razloga. Lepid se umjesto toga oženio za neimenovanu Rimljanku koja je poticala od trijumvira Pompeja i nekadašnjeg diktatora Sule. Djeca su im bila budući carski konzul Manije Emilije Lepid i Emilija Lepida.

Lepid je služio kao rimski senator. Godine 30. pne. ga je Oktavijan, budući car August, raskrinkao kao vođu zavjere protiv njega te dao pogubiti.

## Izvori
* Tacitus, *Anali*
* Suetonius, *Životi dvanaest Cezara*, Augustus
* http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/0218.html
* http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/1877.html 
## Sources
Marko Emilije Lepid (konzul 6)

**Marko Emilije Lepid** (*Marcus Aemilius Lepidus*, cca. 30. pne. - 33) bio je rimski senator, političar i vojskovođa iz vremena ranog Carstva, poznat po tome što je dobio pohvale od strane historičara Tacita.

Lepid je bio sin Lucija Emilija Paula i Kornelije Scipion, te poticao od Emilijevaca, najstarije od svih patricijskih porodica Rima. Godine 6. je služio kao konzul, a potom se istakao kao vojskovođa u Velikom ilirskom ratu. Nakon toga je služio kao guverner Dalmacije i Panonije. Prema Tacitu, car August ga je prilično cijenio i smatrao dostojnim za nasljednika, iako je sam Lepid "prezirao" apsolutnu vlast tadašnjih careva.

Nakon Augustove smrti je postao pouzdanik novog cara Tiberija i do kraja života očuvao njegovo povjerenje. Usprkos toga, u nekim navratima se znao suprotstaviti carevoj volji, braneći u Senatu ličnosti koje su Tiberije ili članovi njegove dvorske klike optužili za izdaju. Godine 22. je obnovio Baziliku Emiliju (Basilica Aemilia) na rimskom Forumu, a godine 26., prema navodima modernih historičara, služio kao guverner Azije.

Lepid je imao kćer po imenu Emilija Lepida, koja se udala za Druza, sina Germanika i Agripine Starije, a kasnije izvršila samoubistvo nakon optužbe za preljub. Njegov nećak i usvojeni sin Marko Emilije Lepid je pogubljen pod Kaligulom godine 39.

## Literatura
* Tacitus: Annals
* Syme Ronald: The Augustan Aristocracy. Oxford University Press 1986

## Vanjske veze
* The text of Tacitus' Annals: At Project Gutenberg
Karnuntum

**Karnuntum** (,  prema Ptolemeju) je bio drevni rimski vojni logor, odnosno utvrđenje sagrađeno u provinciji Norik, a čiji se ostaci nalaze na istoku današnje Austrije, na putu koji spaja Beč sa Bratislavom. Područje nekadašnjeg Karnuntuma danas čine naselja Petronell-Carnuntum i Bad Deutsch-Altenburg, odnosno Arheološki park Karnuntum.

Prvi put se spominje godine 6. kao Tiberijeva baza operacija protiv Marboda. Kasnije je postao dio provincije Panonije. Pod Hadrijanom je dobio status *municipiuma*, a za vrijeme rata protiv Markomani|Markomana je tamo tri godine stolovao Marko Aurelije i napisao svoje *Meditacije*. U njemu je 193. Septimije Sever proglašen za cara. U 4. vijeku su ga razorila Germani|germanska plemena. Iako je obnovljen pod carem Valentinijanom I, nikada nije povratio svoju važnost, te je Vindobona umjesto njega postala središte regije. Konačno su ga početkom srednjeg vijeka uništili Mađari.

## Vanjske veze

* Archaeological Park Carnuntum
Legio XX Valeria Vitrix

**Legio vigesima ''Valeria Victrix*** (*'Dvadeseta *pobjednička valerijanska* legija*') bila je [[legija|rimska legija]], za koju se vjeruje da ju je formirao car [[August (rimski car)|August]] najvjerojatnije iza 31. pne. Služila je u [[Hispanija|Hispaniji]], [[Ilirik]]u i [[Germanija|Germaniji]] prije nego što je sudjelovala u [[rimsko osvajanje Britanije|invaziji]] na [[Britannia|Britaniju]] godine [[43]]. gdje je kasnije služila sve do početka 4. vijeka. Amblem legije je bio [[divlja svinja|vepar]].

== Vanjske veze ==

* [http://www.livius.org/le-lh/legio/xx_valeria_victrix.html livius.org account of XX *Valeria Victrix''] 
* LEGIO XX, Maryland (USA) re-enactment group
Juda iz Galileje

**Juda iz Galileje** ili **Juda iz Gamale** (početak 1. vijeka n.e.) bio je vođa jevrejskog ustanka protiv Rimskog Carstva koji je godine 6. n.e. izbio potaknut Kvirinijevim popisom stanovništva. Prema Flaviju Josipu, Judi je u ustanku pomagao farizej po imenu Zadok, a njih dvojica su se borili za rušenje kako rimske, tako i tadašnje judejske svjetovne vlasti, odnosno pretvaranje Judeje u teokratsku državu kojoj bi jedini gospodar bio Bog, a nikakvi porezi se više ne bi plaćali Rimu. Taj pokret je kasnije postao poznat kao zeloti. Sam ustanak je, pak, okrutno ugušen od strane Rimljana.

Što se dogodilo s Judom, Flavije Josip ne spominje, iako se kasnije navodi kako su njegovi sinovi Jakov i Simon godine 46. pogubljeni od Tiberija Julija Aleksandra.

Juda se kasnije spominje u Djelima Apostolskim (5:37) kao primjer lažnog Mesije.

## Vanjske veze
* Jewish Encyclopedia: Judas the Galilean
Ziloti (pravoslavlje)

**Ziloti** su monaška bratija opštežitija sa Svete gore koja se odaje krajnjim žrtvama u slavu Gospoda. Neretko posmatrani od strane kanonskih Pravoslavnih Crkava kao pravoslavna, fundamentalistička sekta, . U svojim podvizima skloni su samokažnjavanju, pa čak i nošenju kostreti po čemu su naročito čuveni. U današnje vreme postoje u svim zemljama pravoslavne tradicije, žive uglavnom izolovano u posebnim muškim ili ženskim manistirima i ne mire se, kako tvrde, sa „ekumenskim ujedinjenjem“ svih Hrišćana u jednu Crkvu, za šta optužuiju kanonsku Pravoslavnu crkvu, smatrajući da je jedini spas duše preko Pravoslavlja. Samim tim, sve koji ne upražnjavaju pravoslavno učenje u iskonskom kanonskom smislu ili pokušavaju da unose inovacije smatraju za otpadnike (Rimokatolike, Protestante i sve Pravoslavne koji ne pripadaju njihovom pokretu, naročito novokalendarce).
Vienne

**Vijen** () je departman u zapadnoj Francuskoj. Pripada regionu Nova Akvitanija, a glavni grad departmana (prefektura) je Poatje. Departman Vijen je označen rednim brojem 86. NJegova površina iznosi 6.990&nbsp;km². Po podacima iz 2010. godine u departmanu Vijen je živelo 427.193 stanovnika, a gustina naseljenosti je iznosila 61 stanovnika po km².

Ovaj departman je administrativno podeljen na:
* 3 okruga
* 38 kantona i
* 281 opština.

## Demografija

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Povezano
* Spisak departmana Francuske po gustini naseljenosti
* Spisak departmana Francuske po površini
* Spisak departmana Francuske po broju stanovnika

## Vanjske veze
Pianosa

Otok **Pianosa** (čija površina iznosi oko 2 kvadratna kilometra) je dio italijanskog Toskanskog arhipelaga. Ime je dobio po riječi *pianura* (ravnica). Najviši vrh mu je 22 m nadmorske visine. Pianosa administrativno pripada općini Elba.

U rimsko doba je bio poznat pod imenom **Planazija** (*Planasia*). Godine 6 ili 7. n.e. je tadašnji rimski car August tamo prognano svog unuka i bivšeg prijestonasljednika Agripu Postuma. Postum je na tom otoku ostao sve do pogubljenja neposredno nakon Augustove smrti 14.

Pianosa je od 1858. do 1998. služila kao zatvor za najteže prijestupnike, uključujući istaknute mafijaške ličnosti. Danas nema stalnih stanovnika.

U popularnoj kulturi je poznata prije svega zahvaljujući američkom književniku Josephu Helleru i njegovom romanu *[[Catch-22|Kvaka 22]]*, koji je radnju smjestio na otok, učinivši ga bazom bombarderske eskadrile (iako je u stvarnosti otok premalen da bi mogao služiti u tu svrhu).

## Ostali otoci
Još jedan otok po imenu *Pianosa* se nalazi ispred jadranske obale Italije, sjeverno od Monte Garganoa.

## Reference

## Vanjske veze

* Tourist information
Neron Julije Cezar Germanik

**Neron Julije Cezar Germanik** (*Nero Julius Caesar Germanicus*, cca. 6 - 30) bio je rimski aristokrat i član Julijevsko-Klaudijevske dinastije. Otac mu je bio popularni vojskovođa Germanik, a majka Agripina Starija. Bio je praunuk cara Augusta.

Godine 20. se oženio za Juliju, kćer Druza Mlađeg.

Njegov otac je bio prezumptivni nasljednik cara Tiberija, ali je umro prije Tiberija godine 19. Prezumptivnim nasljednikom je potom postao njegov tast Druz Mlađi, ali je i on umro 23. Tako je Neron postao prezumptivni nasljednik. Međutim, godine 29. je optužen za izdaju i prognan na otok Ponza. Tamo je godinu dana kasnije izvršio samoubistvo ili izgladnjen na smrt.

## Literatura
* Rose, Charles Brian, *Dynastic Commemoration and Imperial Portraiture in the Julio-Claudian Period.* Cambridge, 1997, nr. 17, pp.66-67.
Milonija Cezonija

**Milonija Cezonija** (*Milonia Caesonia*, cca. 6 - 24. januar 41) bila je četvrta i posljednja supruga rimskog cara Kaligule.

Cezonija je bila relativno skromnog porijekla. Majka joj se zvala Vistilija, a mlađi polubrat je bio znameniti vojskovođa Gnej Domicije Korbulon. Njena kćer Domicija Longina je kasnije postala suprugom cara Domicijana.

O njenom životu nema opsežnih podataka. Svetonije navodi da nije bila "naročito mlada ni lijepa", te da je već imala tri kćeri s drugim muškarcima kada je upoznala Kaligulu. Usprkos toga, car se u nju ludo zaljubio. Za njega se oženila 39. ili 40. godine i rodila mu kćer Juliju Druzilu. Svetonije također navodi kako je Kaligula nakon toga imao običaj da je tjera da se skida gola pred trupama i njegovim prijateljima, kao i da je iz šale prijetio da će je mučiti i ubiti, a što je predstavljalo "neobičan način iskazivanja naklonosti".

Nekoliko sati nakon što su Kaligulu ubili Kasijevi zavjerenici, Cezonija je, shrvana tugom, sama ponudila vrat ubicama rekavši im da "udare bez oklijevanja", što su i učinili.

## U popularnoj kulturi
Cezonija se često pojavljuje kao lik u književnim i umjetničkim djelima smještenim u doba Kaliguline vladavine. U BBC-jevoj TV-seriji *[[I, Claudius (TV serija)|Ja, Klaudije]]* ju je tumačila Freda Dowie, a u kontroverznom filmu *[[Caligula (film)|Kaligula]]* iz 1979. znamenita britanska glumica Helen Mirren.

## Napomene

## Vanjske veze
* Coinage of Caesonia
Provincija Quảng Bình

Quảng Bình, (vi: Tỉnh Quảng Bình) je naziv za provinciju i historijsku oblast zapadnog Vietnama smještenu u Bac Trung Bo. Godine 2006. je procijenjeno da Lorestān ima 816.527 stanovnika.
Lorestân ima površinu od 8392&nbsp;km². Važniji gradovi u provinciji su: Đồng Hới, Lệ Thủy, Quang Ninh, Bo Trach, Quang Trach, Tuyen Hoa.
Glavna luka u provinciji je Đồng Hới
* Phong Nha-Ke Bang
* Aerodrom Dong Hoi
## Vanjske veze
* Quảng Bình
7.

Godina **7.** (**[[rimske brojke|VII]]**) je bila redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Metela i Nerve** ili, rjeđe, **godina 760. ''[[Ab urbe condita]]**''. Oznaka "7." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.

## Događaji

* U Ilirku se nastavlja veliki ustanak panonskih, dalmantinskih i ilirskih plemena protiv rimske vlasti.
* Rimski car August smjenjuje Heroda Arhelaja s mjesta etnarha Judeje (prema nekim izvorima godine 6).
* Publije Kvintilije Var imenovan rimskim guvernerom Germanije.
* Vonon I postaje novi vladar Partskog Carstva.
* Zhai Yi, kineski guverner Kapetanije Dong (kraj Puyanga u današnjoj provinciji Henan) proglašava Liu Zina, markiza od Yang Xianga (suvremeni Tai'an u Shandongu) za cara, čime je podignuta najveća pobuna protiv cara Ruzija od Hana, odnosno regenta Wang Manga.
* Legat Tiberije Kvintilije Var je zadužen za uspostavu, odnosno konsolidaciju rimske vlasti u Germaniji između rijeka Rajne i Elbe. Njegovo popisivanje stanovništva, nametanje poreza i prisilna regrutacija izaziva masovno nezadovoljstvo među germanskim domorocima.
* Abgar od Edese svrgnut s prijestolja Osroene.
* U Rimu započinje izgradnja Hrama Konkordije.
* zima - Wang Mang guši pobunu, pri čemu je Zhai uhvaćen i pogubljen, dok Liu Xin uspjeva pobjeći.

## Rođenja

* Druz Cezar, sin Germanika i Agripine Starije (u. 33)
* Gnej Domicije Korbulon, rimski vojskovođa (u. 67)

## Smrti
* Atenodor Kananit, stoički filozof (r. 74. pne.)
## Vanjske veze
* http://www.unrv.com/government/consul-1-ad.php
* http://ancienthistory.about.com/library/bl/bl_consuls_table.htm 
* http://www.friesian.com/romconsl.htm
Edom

**Edom** (, asirski **Udumi**; sirijski, **ܐܕܘܡ**; grčki, **Ἰδουμαία** (Idoumaía); latinski, **Idumæa** ili **Idumea**) je kraljevstvo koje se u Željeznom dobu, odnosno 1. milenijumu pne. nalazilo na području današnjeg južnog Jordana. Područje kraljevstva je karakteristično po crvenkastom kamenju, po kome je vjerojatno dobilo ime.

## Povezano
* Popis vladara Edoma
* Edomski jezik
* Habiru

## Napomene

## Literatura
* Gottheil, Richard and M. Seligsohn. "Edom, Idumea." *[[Jewish Encyclopedia]]*. Funk and Wagnalls, 1901–1906; which cites:

## Vanjske veze

* Edom on Bruce Gordon's Regnal Chronologies
* UCSD article on age of Edom
* ''Mail & Guardian'' Article on Edom's age, includes Dever's reaction
* Edom on Ancientroute.com
Vonon I od Partije

**Vonon I od Partije** (ΟΝΩΝΗΣ na kovanicama, ? - cca. 19) bio je vladar Partskog Carstva od oko 8. do 12. n.e. Bio je sin kralja Fraata IV, poslan krajem 20-ih pne. u Rim kao talac, odnosno zalog mirovnog sporazuma kojim je okončan dugotrajni rat Parta i Rimskog Carstva. Nakon što je kralj Orod III ubijen godine 6. n.e. Parti su se obratili rimskog caru Augustu s molbom da Vonona puste iz zatočeništva kako bi prijestolje mogao preuzeti legitimni kralj Arsakidske dinastije. August im je ispunio želju, ali nakon što je Vonon došao u Partiju, ispostavilo se da je potpuno romaniziran i nesklon partskim običajima i načinu života. Zbog toga, kao i sklonosti da sluša instrukcije iz Rima, su se narod i plemstvo brzo okrenuli protiv njega. Artaban, sin arsakidske princeze odgojen među dahanskim nomadima, je oko 10. godine podigao ustanak protiv Vonona. Dvovlašće, odnosno građanski rat, je završeno dvije godine kasnije kada je Vonon pobjegao u Armeniju. Tamo je imenovan kraljem te zemlje. Artaban je, međutim, od Rimljana tražio da ga svrgnu s prijestolja a August, ne želeći novi rat na Istoku, je ispunio taj zahtjev. Vonon je stavljen u kućni pritvor i poslan u Siriju, a potom u Kilikiju. Odatle je godine 19. pokušao pobjeći, ali su ga pri tome ubili čuvari.

## Reference
* Hon. Ana. 5, 9.
* Josephus, *Antiquities of the Jews*, xviii, 2, 4.
* Tacitus, *[[Anali (Tacitus)|Annals]]*, ii, 4, 58, 68.
Shandong

**Shandong** čita se**Šandung** ( - istočno od planina) je pokrajina u istočnom delu Narodne republike Kine. Najveći dio pokrajine prostire se po velikom Polutoku Shandong koji je okružen Žutim i Bohajskim morem. Pokrajini takođe pripada donji tok reke Hoangho.

Glavni grad Šandunga je Jinan. Pokrajina ima površinu od 156.700 kvadratnih kilometara i oko 94 miliona stanovnika (2008).

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice pokrajine Shandong
Abgar V od Edese

**Avgar** (ili Abgar), legendarna ličnost. Jedno staro predanje pripisano Avgaru V (vladao od 4. pre Hr. do 7 po Hr. i 13. - 50.), jednom od kraljeva Edese, kaže da je razmenio pismo sa Isusom Hristom. Kralj, pošto je bio bolestan, piše Hristu moleći ga da ga poseti i isceli. On, odbijajući da lično dođe, daje mu obećanje da će, nakon svog vaznesenja poslati učenike da izleče kralja i da propovedaju Jevanđelje narodu. U jednoj verziji ove pripovesti dodat je naročit blagoslov Edese.

Ova legenda se u različitim oblicima spominje kod Jevsevija (HE, 1, 13) i u ’Učenju Adaja’. U Jevsevijevom izveštaju pismo je praćeno deklamacijom o misiji Tadeja, jednog od sedamdesetorice, koga je poslao Sveti Toma, ’još nazvan i Juda’ i koji je iscelio kralja i preobratio mnoge stanovnike grada. Prema ’Egerijinom putopisu’, pismo Hristovo, napisano na sirisjkom na pergamentu je čuvano u Edesi. Postoje mnoge njegove kopije i njima je pripisivana čudotvorna sila isceljivanja i zaštite. U ’Učenju Adaja’ je zabeleženo da su Avgarovi glasnici doneli Hristov portret kao i Njegov odgovor na Avgarovo pismo. Vođene su rasprave o tome da li je Jevsevije odbacio sve ove detalje ili su oni predstavljali kasnije dodatke pismu. Prema nekim naučnicima čitavo pismo predstavlja smeštanje u prvi vek preobraćanje (i samo nesigurno) Avgara VIII (177 - 212). Prema drugima ovo pismo je nastalo koncem trećeg ili početkom četvrtog veka (moguće napisano radi suprotstavljanja Manihejskoj propagandi). Knjiga je smeštena među apokrife *[[Decretum Gelasianum]]*, ali je dugo ostala popularna i na Istoku i na Zapadu.

## Vanjske veze
* Ante-Nicene Fathers, vol. VIII: *Acts of the Holy Apostle Thaddeus, One of the Twelve*
* ''Epistle of Jesus Christ to Abgarus King of Edessa''  from Eusebius
* The Doctrina Addai as a Paradigm of Christian Thought in Edessa in the Fifth Century, by Sidney H. Griffith, Institute of Christian Oriental Research, Catholic University of America
* An image: King Abgar V of Edessa 
* St. Apkar Armenian Apostolic Church of Arizona http://saintapkar.com
Hram Konkordije

**Hram Konkordije** () je bio hram u Rimu posvećen boginji Konkordiji, utjelovljenju sloge. Bio je smješten na zapadnom dijelu Foruma. Prvi put j sagrađen u 4. vijeku pne. a nakon toga nekoliko puta rušen i obnavljan. Posljednji put je sagrađen između 7. i 10. n.e. od strane Tiberija. Oko godine 1450. je konačno srušen kako bi njegove ruševine poslužile za građevinski materijal.

## Izvori

* Encyclopaedia Romana
* Gazeteer
* Merida excavations (in Spanish)
Druz Cezar

**Druz Julije Cezar** (*Drusus Julius Caesar*, 7 - 33) bio je rimski aristokrat i član Julijevsko-Klaudijevske dinastije.

Rodio se kao sin Germanika i Agripine Starije, braća su mu bili Neron i Gaj (budući car Kaligula), a sestre Julija Livila, Julija Druzila i Agripina Mlađa.

Druz je bio oženjen za Emiliju Lepidu, kćer carskog konzula Marka Emilija Lepida. Prema Tacitu, brak je bio nesretan, jer ga je supruga stalno optuživala za svakojake prijestupe.

Nakon što je Tiberijev sin i nasljednik Druz Mlađi umro 23. godine, mladi je Druz je usvojen za cara i proglašen za nasljednika. Međutim, godine 30. je zajedno s majkom i bratom pao u carevu nemilost, te je uhapšen. U zatvoru je godine 33. izgladnjen na smrt, i po navodima Tacita, umro pokušavajući pojesti vlastiti krevet.

## Vanjske veze
* Drusus genealogical profile
Gnej Domicije Korbulon

**Gnej Domicije Korbulon** (*Gnaeus Domitius Corbulo*, 7 - 67) bio je rimski vojskovođa iz vremena ranog Carstva.

Korbulon se rodio kao sin istoimenog rimskog senatora, a po majci Vistiliji je bio brat Milonije Cezonije, buduće rimske carice. O njegovom ranom životu ima malo podataka, ali za vrijeme vladavine Cezonijinog supruga Kaligule je godine 39. postao konzul. Nakon Kaliguline smrti njegova javna karijera je zamrla sve do godine 47. kada ga je novi car Klaudije imenovao komandantom rimskih snaga u Donjoj Njemačkoj sa štabom u današnjem Kölnu. Korbulon je, kako bi olakšao vojne komunikacije, dao iskopati kanal poznat kao Fossa Corbulonis (Korbulonov kanal, a koji je spajao rijeku Rajnu s rijekom Meuse. Vjeruje se kako je taj kanal poslužio kao osnova za današnji Vliet u Nizozemskoj.

Korbulon se nakon toga vratio u Rim gdje je ostao do 52. kada ga je Klaudije poslao za guvernera Azije. Dvije godine kasnije mu je novi car Neron povjerio čuvanje istočnih granica Carstva. Korbulon je godine 58. uspostavio rimsku vlast nad odmetnutom Armenijom i uspješno odvratio partskog kralja Vologasa I od napada na rimska područja.

U međuvremenu je u jednoj od zavjera za svrgavanje Nerona sudjelovao Korbulonov zet Lucije Anije Vincijan, a što je bilo dovoljno da Korbulon padne u carevu nemilost. Korbulon je smijenjen a na njegovo mjesto postavljen Vespazijan. Korbulon je pozvant u Korint gdje su ga dočekali carevi glasnici s naređenjem da izvrši samoubistvo. Korbulon je to odmah učinio, bacivši se, po predaji, na mač s usklikom *[[Aksios]]!*

## Literatura
* *Military History,* Vol. 23, Number 5, p. 47-53
* Christian Settipani, Continuite Gentilice et Continuite Familiale Dans Les Familles Senatoriales Romaines, A L'Epoque Imperiale, Mythe et Realite. Linacre, UK: Prosopographica et Genealogica, 2000. ILL. NYPL ASY (Rome) 03-983.
8.

Godina **8.** (**[[rimske brojke|VIII]]**) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Kamila i Kvinktilijana** ili, rjeđe, **godina 761. ''[[Ab urbe condita]]***. Oznaka "8." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.

__NOTOC__
== Događaji ==
* Službeni početak ere Chushi [[Kina|kineske]] [[dinastija Han|dinastije Han]].
* [[Marcus Furius Camillus (konzul 8. n.e.)|Marko Furije Kamil]], Sekst Nonije Kvintilijan i [[Lucius Apronius|Lucije Apronije]] postaju [[Popis konzula ranog Rimskog Carstva|rimski konzuli]].
* [[Vonon I od Partije|Vonon I]] postaje kralj [[Partsko Carstvo|Partskog Carstva]].
* Nakon što je dovršio *Metamorfoze*, rimski pjesnik [[Ovidije]] započinje pisati 6 knjiga po imenu *Fasti'' (Festivali), posvećenih prvih šest mjeseci godine, a koji su važan izvor podataka o rimskom kalendaru.
* 3.8. – Veliki ilirski ustanak: Rimski general Tiberije nanosi poraz pobunjenim Delmatima na rijeci Batin (Bathinus).
* Tinkomar, svrgnuti kralj britskog plemena Atrebata bježi iz Britanije u rimsku Galiju; Epil postaje novi kralj.
* Car August naređuje da se Vipsanija Julija (Julija Mlađa) progna. Bivši konzul Lucije Emilije Paul i njegova porodica su osramoćeni. Car August također naređuje da se razvrgnu zaruke mladog Klaudija za Paulovu kćer Emiliju Lepidu. Umjesto toga se Klaudija pokušava vjeriti za Liviju Medulinu.
* Ovidije je prognan iz Rima na Crno more kraj Tomisa (današnja Constanţa).
* zima - Kineski carski regent Wang Mang uništava pobunu Chai Ija, čime stiče još jedan povod za osnivanje vlastite dinastije Xin.

## Rođenja
* Tit Flavije Sabin, rimski konzul i brat cara Vespazijana (u. 69)

## Smrti
* Marko Valerije Mesala Korvin, rimski vojskovođa (rođ. 64. pne.)

## Napomene i reference

## Vanjske veze
* http://www.unrv.com/government/consul-1-ad.php
* http://ancienthistory.about.com/library/bl/bl_consuls_table.htm 
* http://www.friesian.com/romconsl.htm
Tai'an

**Tai'an** () je grad na razini prefekture u NR Kina|Kini, koji administrativno pripada provinciji Shandong.

Smješten je oko planine Tai, na sjeveru se graniči s provincijskim sredštem Jinan, na sjeveroistoku s Laiwuomn, sa Ziboom na istoku, sa Linyijem na jugostokom, i Liaochengom na zapadu te Jiningom na jugu. Na zapadu je Tai'an Žutom rijekom odvojen od provincije Henan.

## Vanjske veze

* Vladin website Tai'ana  (pojednostavljeni kineski)
* Profile of Tai'an from China Tourist Cities 
* Fotografije planine Tai  (pojednostavljeni kineski)
Puyang

**Puyang** (; ispis poštanskih kartui: Puyang) je grad na razini prefekture u sjeveroistočnoj kineskoj provinciji Henan. Located on the northern shore of the Yellow River, it borders Anyang in the west, Xinxiang in the southwest, and the provinces of Shandong and Hebei in the east and north respectively.

## Vanjske veze
* Vladin website Puyanga  (pojednostavljeni kineski)
* Puyang, China
Marko Furije Kamil (konzul 8)

**Marko Furije Kamil** (*Marcus Furius Camillus*, kraj 1. vijeka pne. - početak 1. vijeka) bio je rimski političar iz doba ranog Carstva, poznat kao blizak prijatelj cara Tiberija. Godine 8. je služio kao carski Rimski konzul. Nakon što je car August, bijesan zbog skandala u koji je uvučen Lucije Emilije Paul, godine 8. razvrgnuo zaruke svog unuka i budućeg cara Klaudija i Paulove kćeri Emilije Lepide, određeno je da će se Klaudije vjeriti za Kamilovu kćer Liviju Medulinu. Međutim, ona je iznenada umrla na dan vlastitog vjenčanja godine 9 ili 10. 

Vjeruje se kako je Kamil usvajanjem postao otac Lucija Aruncija Kamila Skribonijana, konzula za 32. i guvernera Dalmacije.

## Literatura
* Levick, Barbara. *Claudius* Yale University Press. New Haven.
* Stuart, M. "The Date of the Inscription of Claudius on the Arch of Ticinum" *Am. J. Arch.* 40 (1936). 314-322.
* Suetonius *Dvanaest Cezara* "Claudius"
Emilija Lepida (vjerenica Klaudija)

*Za ostale žene s ovim imenom, v. [[Emilija Lepida|Aemilia Lepida]].*

**Emilija Lepida** (*Aemilia Lepida*, 5. pne. - ?) bila je Rimsko Carstvo|rimska plemkinja iz doba ranog Carstva. Odrasla je kao kćer konzula Lucija Emilija Paula i Vipsanije Julije (Julije Mlađe), unuke cara Augusta. Njen brat je bio Marko Emilije Lepid, konzul pogubljen za vrijeme vladavine Kaligule.

Oko godine 8. je bila vjerena za budućeg cara Klaudija. Međutim, majka joj je bila upetljana u preljubnički skandal i prognana iz Rima, a porodica zbog toga osramoćena. August je naredio da se zaruke razvrgnu, i umjesto toga se Klaudije vjerio za Liviju Medulinu.

Godine 13. se udala za Apija Junija Silana, s kojim je imala sljedeću djecu:
* Marcus Junius Silanus (14- novembar 54), konzul za 46.
* Junia Calvina (? - iza 79), supruga Lucija Vitelija Mlađeg (killed in 69), prognana od Klaudije|Klaudija zbog optužbi za incest i vraćena od cara Nerona;
* Decimus Junius Silanus Torquatus (? - 63), konzul za 53.
* Lucius Junius Silanus Stariji (- 49), pretor 48.
* Junia Lepida, udana za Gaja Kasija Longina

## Povezano
* Junia (gens)

## Izvori
* Gaius Suetonius Tranquillus, *[[De Vita Caesarum]], Claudius*, 26.
* Publius Cornelius Tacitus, *Annales*.
Livija Medulina

**Livija Medulina Kamila** (*Livia Medullina Camilla*, ? - 9/10) bila je rimska plemkinja iz doba ranog Carstva, poznata kao druga po redu vjerenica budućeg cara Klaudija. Bila je kćer konzula Marka Furija Kamila. Nakon što su godine 8. zbog preljubničkog skandala i izgnanstva Julije Mlađe razvrgnute zaruke njene kćeri Emilije Lepide, određeno je da će se Livija Medulina udati za Klaudija. Međutim, na sam dan vjenčanja - 9. ili 10. godine - Livija Medulina je umrla.

Livija Medulina se pojavljuje kao jedan od likova u romanu *[[I, Claudius|Ja, Klaudije]]* Roberta Gravesa, gdje je naslovni junak u nju dječački zaljubljen i duboko potresen njenom iznenadnom smrću.

## Izvori
* Levick, Barbara. **Claudius.** Yale University Press. New Haven.
* Stuart, M. "The Date of the Inscription of Claudius on the Arch of Ticinum" *Am. J. Arch.* 40 (1936). 314-322.
* Suetonius **Dvanaest Cezara** *Claudius*