open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Patronim

**Patronim** (***patronimik***;  – "otac") je ime, odnosno dio ličnog imena koje označava oca ili muškog pretka osobe koja ju nosi. Kada se takvo ime temelji na majci ili ženskom pretku, koristi se izraz matronim (*matronimik*). U mnogim zemljama patronim funkcionira kao prezime, odnosno obavezno se navodi kao dio osobnog imena, premda ga je sve više počelo istiskivati porodično ime.

## Primjeri
* John**son**
* Petro**vić**
* **Mac**Donald
* **O**'Brien
* Peder**sen**
* Petr**ov**
* Petr**ovski**
* Petre**scu**
* Petro**poulos**

## Povezano
* Matronim (*matronimik*)
Matronim

**Matronim** (***matronimik***) je osobno ime i njegov dio temeljen na imenu majke ili ženskog pretka osobe. Predstavlja ženski ekvivalent patronima (*patronimika*). Prilično su rijetka, pretežno u patrijarhalnim društvima, i obično se daju djeci nevjenčanih majki.

## Primjeri

* Anđelić (Anđelija)
* Anđić (Anđa)
* Anić (Ana)
* Aničić (Anica)
* Bosiljčić (Bosiljka)
* Bosić (Bosa)
* Vidić (Vida)
* Višnjić (Višnja)
* Vukić (Vuka)
* Daničić (Danica)
* Dević (Deva)
* Draganić (Dragana)
* Dragić (Draga)
* Dunjić (Dunja)
* Dušanić (Dušana – kod teslićkih, derventskih i prnjavorskih Dušanića čak potvrđeno)
* Đukić (Đuka)
* Ilinčić (Ilinka)

* Janjić (Janja)
* Jelić (Jela)
* Jeličić (Jelica)
* Jerinić (Jerina)
* Jovanić (Jovana)
* Jokić (Joka)
* Katić (Kata)
* Magdić (Magda/lena)
* Marić (Mara)
* Martić (Marta)
* Milčić (Milka)
* Savičić (Savica)
* Sarić (Sara)
* Smiljanić (Smiljana)
* Smiljić (Smilja)
* Stanić (Stana)
* Todić (Toda)

## Povezano
* Patronim (*patronimik*)
Lanfranc

**Lanfranc** (cca. 1005 &ndash; 1089), također poznat i kao **Lanfranc iz Pavije** () bio je katolički redovnik, svećenik i reformator langobardskog porijekla , najpoznatiji kao duhovni savjetnik Williama Osvajača te prvi nadbiskup Canterburyja postavljen nakon normanskog osvajanja Engleske, a na kom položaju je stolovao od 1070. do smrti.

## Reference

## Literatura
*
1006.

__NOTOC__
Godina **1006.** (**[[rimske brojke|MVI]]**) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru.

## Događaji
* Vulkan Merapi erumpira i prekriva cijelu Javu sa vulkanskim pepelom, izazvavši sveopće uništenje u centralnom dijelu otoka i uništivši tamošnje hinduističko kraljevstvo.
* 1. 5. &ndash; Događa se najsjajnija ikada zabilježena supernova - SN 1006 u sazvježdu Vuk. Opažena je i opisana u Kini, Japanu, Bliskom Istoku, Evropi i drugdje.
* Aelfheah (sv. Alphege) odlazi u Rim kod pape Ivana XVIII kako bi primio svoj *[[pallium]]* i postao nadbiskup Canterburyja.
* U Kini uspostavljene žitnice za suzbijanje eventualne masovne gladi.
* Na Islandu zabranjen holmgang (dvoboji).

## Rođenja

* Konstantin X, bizantski car (u. 1067)

## Smrti

* Gisela od Burgundije

## Reference
Snorri Thorfinnsson

**Snorri Thorfinnsson** (staronordijski i islandski: **Snorri Þorfinnsson**, rijetko **Snorri Karlsefnisson**, između 1004 i 1013 - cca. 1090) bio je sin vikinškog istraživača Þorfinnra Karlsefniha i Guðríðr Eiríksdóttir. Poznat je po tome što se smatra prvim Evropljaninom koji se rodio u Amerikama, te po tome što je bio jedna od najvažnijih ličnosti tokom pokrštavanja Islanda.

## Genealogija

## Izvori

## Vanjske veze
* Biography at the ''Dictionary of Canadian Biography Online''
* Snorri Thorfinnsson
* Guðríðr Eiríksdóttir
SN 1006

**SN 1006** je bila supernova, koja je bila vidljiva sa Zemlje početkom 1006. godine; Zemlja je bila oko 7.200 svetlosnih godina udaljena od supernove. To je bio po prividnoj magnitudi najblistaviji zvezdani događaj u zabeleženoj istoriji, dostigavši procenjenu vrednost od −7,5. Prvo je viđena između 30. aprila i 1. maja te godine u sazvežđu Vuk, a opisali su je posmatrači iz Kine, Egipta, Iraka, Japana, Švajcarske, a možda i iz Severne Amerike.

## Reference

## Vanjske veze

* Priče o SN 1006 u kineskoj literaturi 
* Saopštenje za štampu marta 2003 Nacionalne optičke opservatorije 
* space.com Slika dana 19. decembra, 2005.
Gisela od Burgundije

**Gizela Burgundska** (; ; o. 975. – 21. jul 1006.) bila je francuska princeza, kći kralja Konrada Burgundskog i njegove druge žene Adelajde. Bila je nećakinja rimsko-njemačke carice Adelajde Talijanske, koja je bila vrlo pobožna.

Udala se za Henrika II. Bavarskog koji je umro mlad. Bila je majka mađarske kraljice Gizele i Henrika II. Svetog, koji je bio rimsko-njemački car. 

Njezini je unuk bio sveti Emerik.
Palij

**Palij** () je liturgijski znak što ga nose katolički nadbiskupi metropoliti, a označava poseban vid zajedništva metropolita i Pape.

## Simbolika
Simbolika palija iznimno je bogata i biblijski utemeljena. Označava biskupa koji svojom službom nasljeđuje Krista, Dobroga Pastira koji na svojim ramenima podiže i nosi izgubljenu ovcu. Palij ujedno označava i Jaganjca, raspetoga i probodena za spasenje svih ljudi.

## Historija
U prvim stoljećima pape su na ramenima nosili komad prave janjeće kože. Potom se počela rabiti bijela vrpca, poput svojevrsne štole, istkana od čiste janjeće vune. Na vrpci se nalazi šest križeva, koji su u početku bili crni ili ponekad i crveni. Već u IV. st. sveti je palij bio liturgijska oznaka vlastita papi. Dodjela palija nadbiskupima započela je od VI. st.. Njihova, i danas važeća, obaveza da traže palij nakon imenovanja sa sigurnošću je potvrđena od IX. st..

Uobičajeno, palije novim nadbiskupima podjeljuje papa o svetkovini apostolskih prvaka, Sv. Petra i Pavla. Zadnji Hrvat koji je primio palij je novoimenovani nadbiskup i metropolit đakovačko-osječki mons. dr. Marin Srakić. Dodjelio mu ga je papa Benedikt XVI. u Rimu 29. lipnja 2008. godine.
Ljubica Ković

**Ljubica Ković** (Beograd, 6. septembar 1923 ‒ 1. oktobar 2014) bila je jugoslovenska filmska i televizijska glumica.

## Filmografija

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1950.-te
|-
| 1953. || Opštinsko dete || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1962. || Prozvan je i V-3 || 
|-
| 1964. || Put oko sveta (film) || 
|-
| 1966. || Orlovi rano lete (film) || Đokina majka
|-
| 1966. || Roj || 
|-
| 1966. || Bananin brat || majka
|-
| 1968. || Mladići i devojke || 
|-
| 1968. || Nevolje jednog Bobana || 
|-
| 1969. || Sufle || 
|-
| 1969. || Samci 2 || 
|-
| 1969. || Zakopajte mrtve || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1970. || Žena u kućnoj haljini || 
|-
| 1970. || Burduš || 
|-
| 1971. || Čep koji ne propušta vodu || glavna sestra
|-
| 1971. || Levaci || žena ljubomornog muža
|-
| 1971. || Diplomci || Persida
|-
| 1972. || Jelisavetini ljubavni jadi zbog molera || 
|-
| 1972. || Svetlost iz druge kuće || Nina
|-
| 1972. || Lutka opereta || 
|-
| 1972. || Volim te Aksanije || 
|-
| 1972. || Majstori (TV serija) || Oliverova tetka
|-
| 1973. || Samoća || 
|-
| 1973. || Filip na konju || 
|-
| 1974. || Pozorište u kući 2 || Bubica Novaković
|-
| 1974. || Otpisani || Ivana
|-
| 1974 - 1975. || Otpisani || Ivana
|-
| 1975. || Zimovanje u Jakobsfeldu || 
|-
| 1976. || Poseta stare dame || Matilda
|-
| 1976. || Frontaš || seljanka
|-
| 1976. || Salaš u Malom Ritu (TV serija) || Marta
|-
| 1976. || Grlom u jagode || Zorica
|-
| 1976. || Uspon i pad Žike Proje || 
|-
| 1977. || Više od igre || Danilova majka Mara
|-
| 1978. || Povratak otpisanih (TV serija) || Zaharijeva žena
|-
| 1978 - 1979. || Čardak ni na nebu ni na zemlji || drugarica Zečović
|-
| 1979. || Vaga za tačno merenje ||prodavačica cveća/psiholog
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1980. || Vruć vetar || Jana, Šurdina majka
|-
| 1980. || Avanture Borivoja Šurdilovića || Jana, Šurdina majka
|-
| 1981. || Smrt pukovnika Kuzmanovića || baba
|-
| 1983. || Marija, gde si...? || komšinica
|-
| 1983. || Priče iz Nepričave || 
|-
| 1984. || Pozorište u kući 5 || Georgina
|-
| 1984. || Banjica (TV serija) || 
|-
| 1986. || Tajna Laze Lazarevića || 
|-
| 1987. || Soba 405 || tetkica
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1991. || Mala sala || Svetislavova majka
|-
| 1992. || Tango Argentino || gospođa Bakić
|-
| 1993. || Niko nije savršen || Julijana
|-
| 1995. || Svadbeni marš || Lila
|-
| 1995. || Nasleđe || Miloradova prijateljica
|-
| 1995. || Uske staze || Desanka
|-
| 1995. || Otvorena vrata || Harfa
|-
| 1996. || Očevi i oci || Mis
|-
| 1997. || Čkalja No. 1 || 
|-
| 1999. || Ranjena zemlja || 
|}

## Vanjske veze
*
Holmgang

**Holmgang** (staronordijski i suvremeni islandski: **hólmganga** ; švedski: **holmgång**) je vrsta dvoboja koja se prakticirala u Skandinaviji u ranom srednjem vijeku kao najpraktičniji i od društva priznati način rješavanja sporova.

Holmgang se može prevesti kao "otići na (ili šetati) po malom otoku" ili jednostavno kao "hod po otoku". Pretpostavlja se da se time opisivalo kako se dvoboji održavaju na malom komadu kože ili plaštu stavljenom na tlo. Drugi vjeruju da on potiče od običaja da se dvoboji održavaju na malim otocima, a za što se kao primjer navodi saga o Egillu Skallagrimssonu.

U tadašnjim društvima je svatko, barem teoretski, mogao izazvati drugu stranu na dvoboj bez obzira na razlike u društvenom statusu. Motiv je moglo biti nastojanje da se obrani povrijeđena čast, riješi spor oko vlasništva, vrati dug, odnosno pomoć rodbini ili osveti ubijenog prijatelja. 

Holmganzi su se najčešće održavali 3–7 dana nakon formalnog izazova. Ako se izazvana osoba ne bi pojavila, izazivač se smatrao pobjednikom. Ako se sam izazivač ne bi pojavio, dobio bi status niðingra, te bio prognan kao odmetnik, s obzirom da se smatralo kako nema časti. Ponekad, kada je jedna od strana u dvoboju bila očigledno fizički nesposobna ili neravnopravna u borbi, iskusni ratnik bi se kao dobrovoljac mogao boriti za nju.

Nordijske sage često navode kako homgange počeli zloupotrebljavati profesionalni ratnici kako bi "elegantno" sticali imovinu, zemlju i žene. Zbog toga je taj običaj zabranjen na Islandu 1006. a u Norveškoj 1014. U Švedskoj se opisuje u zapisima iz 13. vijeka.

## Povezano
* Sudski dvoboj

## Literatura
* Bø, Olav. "Hólmganga and Einvigi: Scandinavian Forms of the Duel". Medieval Scandinavia 2 (1969) 132-148.
* Byock, Jesse. “Hólmganga,” entry in Medieval Scandinavia: An Encyclopedia (ed. Philip Pulsiano, 1993) 289-290.
* Ciklamini, Marlene. "The Old Icelandic Duel". Scandinavian Studies 35:3 (1963) 175-194.
* 
* Jones, Gwyn. "The Religious Elements of the Icelandic ‘Holmganga.’" Mod. Language Rev. 27:3 (1932) 307-313.
* Jones, Gwyn. "Some Characteristics of the Icelandic ‘Holmganga.'" J. Eng. & Germanic Philology 32 (1933) 203-224.
* Radford, R. S. "Going to the Island: A Legal and Economic Analysis of the Medieval Icelandic Duel". Southern California Law Rev. 62 (1989) 615-44.

## Vanjske veze
* Viking Answer Lady Webpage - Hólmgang and Einvigi: Scandinavian Forms of the Duel
Cane Firaunović

**Stanojlo "Cane" Firaunović** (Šabac, 24. maj 1925 – Šabac, 3. jul 2002) je bio jugoslovenski i srpski glumac.

Najpoznatija njegova uloga je u seriji Otpisani gde je glumio nemačkog oficira Keniga. Imao je manje uloge u poznatim serijama Vruć vetar, Srećni ljudi i Porodično blago. Bio je član šabačkog pozorišta.

## Uloge

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1963. || Bezazlene duše ||
|-
| 1963. || Promaja || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970.-te 
|-
| 1974. || Partizani || 
|-
| 1974. || Partizani || Šuler
|-
| 1974. || Otpisani || Kenig
|-
| 1978. || Povratak otpisanih (TV serija) || Kenig
|-
| 1979. || Žestoke godine || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1980. || Vruć vetar || Konobar
|-
| 1981. || Sedam sekretara SKOJ-a || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1993. || Srećni ljudi || Ekonom
|-
| 1997. || Gore-Dole (TV serija) ||
|-
| 1998. || Porodično blago || sudski poslužitelj
|}

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* Šabačko pozorište
Merapi

**Merapi** (jav. *Gunung Merapi*) je planina i aktivni vulkan na indonežanskom otoku Java, nedaleko od grada Džogdžakarta. Od 1548. godine dešavaju se redovne erupcije, od kojih su najznačajnije i najfatalnije bile 1994. (stradalo 64 osobe), zatim 2006. (5.000 žrtava i oko 200.000 ljudi ostalo bez doma) i u listopadu 2010. (oko 25 stradalih osoba).

Sve erupcije po pravilu je pratio zemljotres. Dana 25. listopada 2010. oko dva sata ujutro, Merapi je izbacio lavu niz svoje južne padine. Sutradan je pronađeno 18 nastradalih osoba u blizini, a taj broj do 27. listopada porastao je na brojku od 25.

Vulkan Merapi je jedan od brojnih nacionalnih parkova u Indoneziji. Značajan je u javanskoj kulturi kao religiozno mesto. Njegovo ime u prevodu sa javanskog jezika značilo bi „vatrena planina“ .

## Povezano
* Vulkan
* Java
* Džogdžakarta

## Reference

## Vanjske veze

* Baza svetskih vulkana — Merapi
Konstantin X Duka

**Konstantin X Duka** (grčki: Κωνσταντίνος Ι΄ Δούκας; 1006. – maj 1067) je bio vizantijski car od 1059. do 1067. godine.

## Vlast
Konstantin Duka je bio sin Andronika Duke, paflagonijskog plemića i guvernera teme Mezije. Konstantin je postao uticajan nakon druge ženidbe za Evdokiju Makrembolitisu, nećaku patrijarha Mihajla Kerularija. Podržao je 1057. Isaka I Komnina, ali postepeno je stao na stranu dvorske birokratije protiv carevih reformi. Iako je predstavljao prećutnu opoziciju odabran je kao naslednik prestola u novembru 1059. godine. Za to je zaslužan Mihajlo Psel. Isak I Komnin je abdicirao 24. novembra 1059, pa je Konstantin tada postao car.

Novi car je odmah postavio dva svoja sina na visoke položaje, a brata je postavio kao cezara. Počeo je sprovoditi politiku, koja je bila povoljna po dvorsku birokratiju i crkvu. Međutim jako je smanjio finansijsku podršku i trening za vojsku. Konstantin Duka je na taj način oslabio obranu Vizantije u ključno vreme kada su se prema Vizantiji sa istoka približavali Turci Seldžuci i njihovi turkomanski saveznici. Konstantin je postao jako nepopularan kod pristalica Isaka unutar vojne aristokratije. Oni su pokušali da ga ubiju 1061. godine. Kada je konačno shvatio da treba platiti vojsku, povećao je poreze, pa je postao jako nepopularan i kod stanovništva.

Konstantin Duka je izgubio većinu južne Italije, koja je bila pod Vizantijom. Normani pod Robertom Guiscardom su oteli većinu južne Italije, sem teritorije oko Barija. Pokušao je da zadrži Apuliju i postavio je zadnja 4 kapetana Italije.
U doba njegove vlasti Alp Arslan je 1064. izvršio invaziju Male Azije, a Uzes je izvršio invaziju Balkana 1065. godine. Kada je došao na vlast bio je već star i lošeg zdravlja, pa je umro 22. maja 1067. godine. Nasledili su ga mlađi sinovi pod regentstvom majke Evdokije Makrembolitise.

## Porodica
Sa prvom suprugom nije imao dece. Sa drugom suprugom Evdokijom Makrembolitisom imao je sledeću decu
* Mihajlo VII Duka, koji je nasledio oca i postao car
* Andronik Duka, suvladar (1068–1078)
* Konstantin Duka, suvladar do 1078, umro 1081.
* Ana Dukina, monahinja
* Teodora Dukina, udala se za mletačkog dužda Domenika Selva
* Zoa Dukina, udala se za Adrianosa Komnina, brata od Aleksija I Komnina

## Izvori
* Michael Psellus, *Chronographia*.
* *The [[Oxford Dictionary of Byzantium]]*, Oxford University Press, 1991.
1007.

__NOTOC__
Godina **1007.** (**[[rimske brojke|MVII]]**) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru.

## Događaji
* Engleski kralj Aethelred Dancima isplaćuje 36.000 funti srebra kao danak (*[[danegeld]]*) čime je osigurao dvije godine mira.
* Njemački kralj Heinrich II osniva biskupiju Bamberg.
* Erumpira Vezuv.
* U Kini osnovan Okrug Songjiang, od koga će nastati današnji grad Shanghai (približni datum).

## Rođenja

## Smrti

* Isak I Komnen, bizantski car (u. 1062)
* Gruoch, supruga škotskog kralja Macbetha (u. 1060)
* Ouyang Xiu, kineski historičar, esejist i pjesnik (u. 1072)

## Reference
Rimokatolička nadbiskupija Bamberg

**Nadbiskupija Bamberg** ) ili **Bamberška nadbiskupija** () je dijeceza Rimokatoličke crkve sa sjedištem u Bambergu u Bavarskoj. Njeno područje pokriva najveći dio Gornje i Srednje Frankoniju, kao i dijelove Donje Frankonije i Gornje Falačke. Subordinirane su joj biskupije Speyer, Eichstätt i Würzburg. Nastala je 1007. kao nova biskupija od teritorija dotadašnjih biskupija Eichstätt i Würzburg, a 1817. je uzdignuta u status nadbiskupije. Među 27 rimokatoličkih biskupija u Njemačkoj se ističe time da 15,6 % njenih vjernika svake nedjelje dolazi na misu.

## Povezano
* Kneževina-biskupija Bamberg

## Literatura


* Official German Catholic Church Statistics website 
* Official site
Gruoch od Škotske

**Gruoch ingen Boite** () bila je srednjovjekovna škotska plemkinja, koja je od 1040. do 1057. bila kraljica Škotske, odnosno bila supruga kralja Macbetha. Poznata je po tome što je poslužila kao podloga za lik Lady Macbeth u istoimenoj istoimenoj Shakespeareovoj drami, iako za njen prikaz u drami nema nikakve podloge u historijskim izvorima.

Pripadala je kraljevskoj porodici, s obzirom da joj je otac bio Boite mac Cináeda, sin kralja Kennetha III. Prije 1032. se udala za Gille Coemgáina mac Maíl Brigtija, **mormaera** (gospodara) Moraya, polunezavisne oblasti na sjeveru današnje Škotske, te mu je rodila sina po imenu Lulach. Gille je vlast dobio 1020. ubivši prethodnog gospodara Findláecha. Godine 1032. je Gille živ spaljen u kući zajedno sa 50 svojih sljedbenika; tko je bio počinitelj toga nije poznato, ali u svakom slučaju je vlast nad Morayem preuzeo Findlacehov sin Macbeth, koji se potom oženio za Gruoch i usvojio Lulacha kao svog sina. Macbeth je 1040. postao kralj Škotske ubivši svog prethodnika Duncana. 1057. je Macbeth ubijen u okršaju sa Duncanovim sinom Malcolmom. Vlast je preuzeo Lulach, ali je nekoliko mjeseci kasnije ubijen od strane Malcolomovih pristaša, pa je Malcolm došao na vlast. Što se dogodilo sa Gruoch nije poznato.

## Literatura
* Annals of Ulster (translation ) at University College Cork's CELT project.
* Duncan, A. A. M., *The Kingship of the Scots 842&ndash;1292: Succession and Independence.* Edinburgh University Press, Edinburgh, 2002. 
* Woolf, Alex, "Macbeth" in Michael Lynch (ed.), *The Oxford Companion to Scottish History.* Oxford UP, Oxford, 2001. 
* Playwright Gloria Carreño
* *Une Saison Avant La Tragédie de Macbeth*, by Gloria Carreño. Les Editions Persée, 2010. .
Isak I Komnin

**Isak I Komnin** (; 1005 – 1061) je bio prvi vizantijski car (1057 – 1059) iz dinastije Komnina.

## Život

Isakov otac je bio oficir cara Vasilija II. Na samrtničkoj postelji predao je svoja dva sina carevoj brizi, pa su Isak i Jovan dobili odlično obrazovanje u manastiru Studionu, a kasnije dolaze na visoke položaje. Tokom sedam sledećih careva Isak je svojom službom dobio poverenje vojske. Od 1042. do 1057. bio je komandant vojske u Anadoliji.

## Postaje car

Pobunio se 1057. u Paflagoniji i udružio se sa plemstvom u zavjeri protiv cara Mihajla VI Startiotika. Nakon svrgavanja Mihajla VI, Isak Komnin postaje 1057. car i ujedno prvi vladar iz dinastije Komnin. Krunisan je 1. septembra 1057. godine.

Najpre je nagradio one koji su mu pomogli da zavjerom dođe na vlast. Međutim postavio ih je na visoke položaje van Carigrada. Odlučio je da popravi finansijsko stanje carstva. Revidirao je mnoga prava i povlastice, koje su dodelili prethodni carevi. Preuzeo je i deo prihoda bogatih manastira.

Pečenjezi su 1059. počeli napadati i razarati naselja na severnim granicama carstva. Isak Komnin je protiv njih vodio uspešan rat.

## Abdikacija

Posle kratkog, ali uspešnog rata protiv mađarskog kralja Andrije I Mađarskog, zaključio je mir i vratio se u Carigrad. Tada je već bio bolestan, čak se verovalo smrtno bolestan, pa su to iskoristili da ubede Isaka da imenuje naslednika. Za naslednika imenuje svog prijatelja i finansijera Konstantina X Duku, što je razočaralo Isakovog brata.

Isak Komnin je protiv volje svog brata i svoje supruge abdicirao 22. novembra 1059. godine. Zajedno sa porodicom odlazi u manastir.

Isak Komnin je preživeo zdravstvenu krizu ali nije ponovo došao na tron, nego je zadnje dve godine svog života proveo u manastiru. Iako je bio prvi iz porodice Komnina koji je zauzeo carski presto, Isak se ne može smatrati i rodonačelnikom dinastije. Ta zasluga pripadala je njegovom sinovcu Aleksiju I Komninu (1181 – 1118) čiji su potomci vladali Vizantijom sve do 1185. godine.
Ouyang Xiu

**Oujang Sju** (; 1007.-22. septembar 1072.), je bio kineski državnik, istoričar, esejist i pesnik Song dinastije. Rođen je u Jungfengu, pokrajina Ćiangši. Bio je jedan od vođa književnog pokreta „Stara proza“ koje se zalagao za povratak tradiciji kao delu programa moralne reforme i obnove društva u skladu sa konfučijanskim načelima.

## Reference

## Vanjske veze

*  History of the Five Dynasties
Radmila Guteša

**Radmila Guteša** (Beograd, 25. maj 1925 - 11. decembar 2012.) bila je jugoslovenska i srpska filmska glumica.

## Filmografija

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960-te
|-
| 1966. || San || Danica
|-
| 1967. || Die Zeugin aus der Hölle || 
|-
| 1967. || Deca vojvode Smita || 
|-
| 1967. || Dim || 
|-
| 1969. || Rođaci (TV serija) || Anđa
|-
| 1969. || Bura (TV drama) || 
|-
| 1969. || Silom otac || Žarkova majka Sofija
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970-te
|-
| 1970. || Levaci || Vukina gazdarica
|-
| 1971. || Čep koji ne propušta vodu || Službenica
|-
| 1972. || Rozenbergovi ne smeju da umru || 
|-
| 1972. || Majstori (TV serija) || Krletova ćerka Marta
|-
| 1973. || Kamiondžije || nastavnica srpskog jezika
|-
| 1973. || Paja i Jare || nastavnica srpskog jezika
|-
| 1973. || Pozorište u kući || šnajderka
|-
| 1974. || Otpisani (film) || Elza
|-
| 1975. || Legenda || 
|-
| 1974-1975. || Otpisani || Elza 
|-
| 1975. || Zimovanje u Jakobsfeldu || sekretarica
|-
| 1975. || Đavolje merdevine (TV serija) || doktorka
|-
| 1976. || Vojnikova ljubav || Stankova majka
|-
| 1976. || Spiristi || 
|-
| 1976. || Na putu izdaje (TV serija) || 
|-
| 1976. || Salaš u Malom Ritu (TV serija) || sekretarica
|-
| 1976. || Grlom u jagode || sekretarica
|-
| 1977. || Specijalno vaspitanje || socijalni radnik
|-
| 1978. || Tigar || 
|-
| 1978. || Nije nego || 
|-
| 1978. || Čardak ni na nebu ni na zemlji (TV serija) || 
|-
| 1979. || Kakav dan || 
|-
| 1979. || Drugarčine || profesorka istorije
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980-te
|-
| 1980. || Došlo doba da se ljubav proba || profesorka
|-
| 1980. || Avanture Borivoja Šurdilovića || grofica
|-
| 1980. || Pozorišna veza || 
|-
| 1980. || Vruć vetar || grofica Helena
|-
| 1981. || Laf u srcu || 
|-
| 1981. || Lov u mutnom || 
|-
| 1981. || Berlin kaput || 
|-
| 1982. || Pop Ćira i pop Spira (TV serija) || 
|-
| 1983. || Još ovaj put || 
|-
| 1983. || Kakav deda takav unuk || 
|-
| 1983. || Balkan ekspres || 
|-
| 1983. || Halo taksi || 
|-
| 1984. || Kamiondžije 2 (TV serija) || službenica u opštini
|-
| 1984. || Moljac || Gocina baba
|-
| 1986. || Razvod na određeno vreme || 
|}

## Vanjske veze
*
Stevan Minja

**Stevan Minja** (Zrenjanin, 26. septembar 1926. – Beograd 8. april 1999) bio je srpski glumac.

## Uloge

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1950-e
|-
| 1956. || Potraga || 
|-
| 1958. || Gospođa ministarka || Rista Todorović „Nikaragva“
|-
| 1958. || April i detektivi (TV) ||
|-
| 1959. || Kartaši (TV) || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960-e
|-
| 1960. || Drug predsednik centarfor || Berberin
|-
| 1962. || Tri priče o Džefu Pitersu (TV) || 
|-
| 1964. || Marš na Drinu || Prolaznik
|-
| 1965. || Brodolom mladog Tomaša (TV) ||
|-
| 1966. || Štićenik || Portir
|-
| 1967. || Sumnjivo lice (TV) || 
|-
| 1967. || Budućnost sveta (TV) || 
|-
| 1967. || Lopovi, talenti i obožavaoci (TV) || 
|-
| 1967. || Volite se ljudi (serija) || 
|-
| 1967. || Parničari (serija) || 
|-
| 1968. || Sve će to narod pozlatiti (TV) || 
|-
| 1969. || Bog je umro uzalud || Mlekče „Malo đubre“
|-
| 1969. || Sačulatac (serija) || Bidža
|-
| 1969. || Baksuz (mini-serija) || 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1970-e
|-
| 1970. || Srbija na istoku (TV) || 
|-
| 1970. || Gastronauti (kratak film) ||
|-
| 1970. || Đido (TV) || Radoslav
|-
| 1970. || Siroma' sam al' sam besan (mini-serija) || 
|-
| 1970. || Deset zapovesti (serija) || 
|-
| 1971. || Hronika palanačkog groblja (mini-serija) || Gazda Sreta
|-
| 1972. || Majstori (serija) || Đoka Pajser
|-
| 1973. || Beograd ili tramvaj a na prednja vrata (TV) || 
|-
| 1974. || Brak, sveska druga (TV) || 
|-
| 1974. || Protiv Kinga || 
|-
| 1974. || Pozorište u kući 2 (serija) || Poslovni partner
|-
| 1974. || Otpisani || Žandar 
|-
| 1974-1975. || Otpisani || Stražar Laza
|-
| 1976. || Čuvar plaže u zimskom periodu || Ljubičin ujak
|-
| 1978. || Stići pre svitanja || Štef 
|-
| 1978. || Povratak otpsianih (serija) || Pukovnik Aljoša Ivanović Belonogov
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980-e
|-
| 1980. || Pripovedanja Radoja Domanovića (serija) || Gazda Diško
|-
| 1980. || Vruć vetar (serija) || Gazda Sima 
|-
| 1981. || Priče preko pune linije (serija) || Šef restorana 
|-
| 1982. || Pop Ćira i pop Spira (mini-serija)|| Nova
|-
| 1982. || Doktorka na selu (serija) || Direktor Doma zdravlja
|-
| 1984. || Andrić i Goja (TV) || Vlasnik kafane 
|-
| 1985. || Debeli i mršavi || 
|-
| 1987. || Bolji život (serija) || Kurčubićev prijatelj 
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990-e
|-
| 1991. || Kabuto || Salim 
|-
| 1994. || Srećni ljudi (serija) || Kuvar
|-
| 1995-1996. || Srećni ljudi 2 (serija) || Kuvar
|}

## Vanjske veze
*
Ilirska Bistrica

**Ilirska Bistrica** (talijanski: *Villa del Nevoso*, njemački: *llyrisch Feistritz*) je grad od 4.463 stanovnika u Sloveniji, administrativni centar Občine Nova Gorica na jugozapadu zemlje.

## Geografija
Ilirska Bistrica spada u povijesnu pokrajinu Juliju, a leži u kotlini rijeke Reke i duž padina planine Snežnik pored granice sa Hrvatskom. Udaljena je oko 38 km od Rijeke, 71&nbsp;km Ljubljane i 47&nbsp;km od Trsta.

## Historija
Nad gradom i danas dominira gradina (njemački: *Feistritz*) ona je izgrađena kao utvrda za zaštitu puteva u *Julia carsica* pred kraj Rimskog Carstva. Dolaskom Franaka u IX st. i uspostavom feudalnog režima Bistricom vladaju germanski feudalci, da bi došla pod vlast Habsburgovaca pod čijom je vladavina sve do 1918. s osmogodišnjim prekidom s Napoleonovim osvajanjem početkom XIX st. i stvaranja Ilirske provincije. Pa otud i pridjev *Iirska* uz naziv Bistrice. Za srednjeg vijeka kasnoantička utvrda je obnovljena kao tipični burg, ispod kojeg su se razvila dva naselja; Bistrica kao naselje zanatlija i Trnovo kao naselje seljaka. Ta dva naselja spojila su se u jedinstvenu cjelinu tek 1927. kada je bila u sastavu pokrajine Julija (*Venezia Giulia*) pod Kraljevinom Italijom, da bi aneksijom Julije Jugoslaviji od 1945. pripala Sloveniji.

## Znamenitosti
Najveće znamenitosti grada su općinska palača i crkva sv. Petra izgrađena još za gotike, kasnije barokizirana.

## Privreda
Ilirska Bistrica je poznata po tvornici drvenih ploča *Lesonit*, koja je počela s radom 1946.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Općine Ilirska Bistrica
Tigar (film)

**Tigar** je jugoslovenski igrani film iz 1978. godine, koji je režirao Milan Jelić.

## Kratak sadržaj

*Mladić zvani „Tigar“ je amaterski zaljubljen u boks, zbog čega je zapustio školovanje, sticanje kvalifikacija, pa i lični život, ne misleći mnogo šta će da radi kad prestane da se bavi boksom. Ipak, on ima svoje nazore o poštenju i kad do toga dođe, on želi da svojim radom zarađuje hleb. Prvo radi kao noćni čuvar, a zatim kao vozač hladnjače. Na putu sretne mladog džeparoša i između njih se rađa neobično prijateljstvo. „Tigar“ dobije ambiciju da ovog prestupnika prevaspita. Međutim, ispostavlja se da je mladi kradljivac bolji pedagog od njega i da ga polako odvlači na svoju stranu.*

## Uloge

## Vanjske veze
*
Bolji život: Novogodišnji specijal

**Bolji život: Novogodišnji specijal** je jugoslovenski televizijski film iz 1987. godine scenario je pisao Siniša Pavić.

## Uloge

## Povezano
* Bolji život
* Bolji život (film)
* Televizijski specijal

## Vanjske veze
*
Round Maple

** Round Maple** (, izgovor ) je zaselak u grofoviji Safok, u jugoistočnoj Engleskoj, oko 20 kilometara zapadno od Ipsviča.

## Objekti od istorijskog značaja
U selu se nalaze četiri građevine od istorijskog značaja:
# Flushing Farm, zgrada iz 18. ili sa početka 19. veka
# Little Thatch, prizemna zgrada renovirana u periodu od 17. do 18. veka
# Quicks Farm, kuća sa ulzom od crvene cigle
# Seasons, prizemna kuća sa tavanom

## Reference

## Vanjske veze
* www.geograph.org.uk, Geografska mapa Raund Mejpla
Ljiljana Sedlar

**Ljiljana Sedlar** (Beograd, 1. novembar 1943. - Beograd, 21. mart 2023.) bila je srpska glumica.

## Uloge

|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1968. || Pod staklenim zvonom || 
|-
| 1968. || Maksim našeg doba || 
|-
| 1969. || Mladići i devojke 2 || 
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1975. || Otpisani || Stevanova žena
|-
| 1976. || Povratak otpisanih || Stankova žena
|-
| 1976. || Povratak otpisanih (TV serija) || Stankova žena
|-
| 1978. || Lasno je naučiti, nego je muka odučiti || 
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1981. || Dorotej || 
|-
| 1982. || Savamala || 
|-
| 1982. || Moj tata na određeno vreme || Sudija
|-
| 1983. || Poslednje sovuljage i prvi petli || 
|-
| 1983. || Veliki transport || 
|-
| 1983. || Timočka buna || 
|-
| 1984. || Andrić i Goja || 
|-
| 1984. || Čaj u pet || Medicinska sestra
|-
| 1985. || Žikina dinastija || 
|-
| 1985. || U zatvoru || 
|-
| 1985. || Držanje za vazduh || 
|-
| 1986. || Razvod na određeno vreme || Sudijnica
|-
| 1986. || Svečana obaveza || Šalterska službenica
|-
| 1988. || Špijun na štiklama || Božurova žena
|-
| 1987-1988. || Bolji život || Duda Pavlović
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1993. || Kaži zašto me ostavi || Peđina mama
|-
| 1997. || Buđenje proleća || 
|}

## Vanjske veze
*
Zapadnoukrajinska Narodna Republika

**Zapadno-ukrajinska narodna republika** () je bila kratkotrajna ukrajinska država koja je postojala na zapadu današnje Ukrajine od oktobra 1918. do januara 1919, kada se zvanično ujedinila sa Ukrajinskom Narodnom Republikom. Ujedinjenje je, međutim, bilo simbolične prirode i obe republike su nastavile da deluju uglavnom samostalno, sve do jula 1919. godine, kada su poljske trupe zauzele najveći deo Zapadno-ukrajinske narodne republike.

Republika je nastala na ruševinama Austro-Ugarske Monarhije i obuhvatala je uglavnom bivša austro-ugarska područja - istočnu Galiciju, severnu Bukovinu i Karpatsku Ruteniju. Glavni grad republike bio je Lavov. Posle vojnog poraza republike, njena teritorija je podeljena između Poljske, Čehoslovačke i Rumunije. Danas je najveći deo ovog prostora u sastavu Ukrajine.

## Literatura
* Західно-Українська Народна Республіка 1918–1923. Енциклопедія. Т. 1: А–Ж. Івано-Франківськ : Манускрипт-Львів, 2018. 688 с.
* Західно-Українська Народна Республіка 1918–1923. Енциклопедія. Т. 2: З–О. Івано-Франківськ : Манускрипт-Львів, 2019. 832 с.
* Західно-Українська Народна Республіка 1918-1923. Енциклопедія. Т. 3: П – С. Івано-Франківськ: Манускрипт-Львів, 2020.576 с.
* Західно-Українська Народна Республіка 1918-1923. Енциклопедія. Т. 4: Т – Я. Івано-Франківськ: Манускрипт-Львів, 2021.688 с.
Enharmonski tonovi

.
**Enharmonski [[ton]]ovi** (, , gr. ***enharmonios*** - *istozvučan*) su tonovi koji isto zvuče (imaju iste grifove ili se sviraju na istim dirkama), a različito se pišu (notiraju) i različito se nazivaju.

Svaki ton ima svoj *enharmonski ton* (može da ima i dva, *gornjeg* i *donjeg suseda*).

## Enharmonska zamena

* *Enharmonska* (*istozvučna*) *zamena* nastaje ako zamenimo naziv note, intervala, akorda ili lestvice (tj. drugačije je napišemo - notiramo, pa je drugačije i čitamo, npr. nota *ais1* postaje *b1*). Odsvirani ton će isto zvučati, jer se svira istim grifom ili na istoj dirci.

## Izvori
Republikanska narodna stranka

**Republikanska narodna stranka** ( ili *CHP*) je politička stranka u Republici Turskoj. Najstarija je turska politička stranka i trenutno je najveća opoziciona stranka u Velikoj narodnoj skupštini. Nosi nasljeđe kemalizma i ideale socijaldemokratije.

## Historija
Republikanska narodna stranka je osnovana 1923. od strane prvog predsjednika Republike Turske, Mustafe Kemala Atatürka i bila izravno sredstvo Atatürkove politike odnosno kemalizma. Shodno tome, stranka je sekularnog karaktera u Turskoj.

## Vanjske veze
* Official Web site of Republikanska narodna stranka 

## Napomene

## Izvori

## Bibliografija
Rida al-Abdulah

**Rida al-Abdulah** () je irački pevač. Stekao je značajnu popularnost u arapskom svetu sa pesmama "Bo'dak Habibi", "Qasawa", "Dhalim", "Min Trid Abousak", "Al Asabe3", "Melih Wa Zad", "Ya Hali"... Jedna od tih pjesama bila je i "Weinkom Ya Arab" ("Gdje su Arapi"), koja je 2006. otpjevana kao protesna pesma protiv Libanonsko-izraelskog rata.
Arapska trgovina robljem

**Arapska [[Historija robovlasništva|trgovina robljem]]** je izraz koji se koristi za prakticiranje robovlasništva u arapskom svijetu, uglavnom u Zapadnoj Aziji, Sjevernoj Africi, Istočnoj Africi i manjim dijelovima Evrope (kao Iberijski poulotok i Južna Italija) za vrijeme arapske dominacije. Trgovina je bila fokusirana na tržište robljem na Bliskom Istoku, Sjevernoj Africi i Rogu Afrike. Ljudi kojima se trgovalo nisu bili ograničeni na određenu rasu, etnicitet i religiju, te su uključuvali i Arape i Berbere, pogotovo za vrijeme ranih dana trgovine.

Tokom 8. i 9. vijeka, odnosno u doba procvata Fatimidskog Kalifata, većina robova su bili Slaveni iz Istočne Evrope (zvani Saqaliba).Robove se, međutim, uzimali iz širokog raspona regioja, te su se među njima mogli naći Mediteranci, Perzijanci, Turci, kavkaski narodi, pa i Skandinavci, Englezi, Nizozemci, Irci, kao i brojni narodi iz subsaharske Afrike. 

Trgovina robljem se posebno intenzivirala u 18. i 19. vijeku kada je otkriven novi bogati izvor robova u Istočnoj Africi, odnosno uspon doživio omanski sultanat sa sjedištem u Zanzibaru. Arapski trgovci robljem su u Novom vijeku dobili konkurenciju i ulazili sukobe sa portugalskim i drugim evropskim trgovcima robljem na Suahili obali.

## Vanjske veze
* Arab Slave Trade 
* BBC - History - British Slaves on the Barbary Coast
* BBC - Islam and Slavery
* ''Encyclopædia Britannica'''s Guide to Black History
* iAbolish.ORG! American Anti-Slavery Group (AASG) - particular focus on North African slaves
* Digital History/Slavery Facts & Myths  Mintz, S.
Milan Jelić (razvrstavanje)

**Milan Jelić** se može odnositi na:

* Milan Jelić, bivši srpski političar, preminuli predsednik Republike Srpske
* Milan Jelić, filmski reditelj
Zoran Babić

**Zoran Babić** (Vrnjačka Banja, 15. jul 1950) je srpski glumac.

## Filmografija

|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1980-te
|-
| 1982. || Priče preko pune linije || 
|-
| 1983. || Ljubavno pismo || 
|-
| 1986. || Neozbiljni Branislav Nušić || porotnik
|-
| 1987. || Bolji život: Novogodišnji specijal || službenik
|-
| 1989. || Mister Dolar ||
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1990-te
|-
| 1990. || Hajde da se volimo 3 ||
|-
| 1991. || U ime zakona || bolničar
|-
| 1987-1991. || Bolji život || službenik
|-
| 1994. || Srećni ljudi || seljak sa prasetom
|-
| 1994. || Policajac sa Petlovog brda (TV serija) || auto-mehaničar
|-
| 1998. || Tri palme za dve bitange i ribicu || komandir
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 2000-te
|-
| 2000. || Svingers (TV serija) ||
|-
| 1998-2001. || Porodično blago || optuženi
|-
| 2002. || Gajba od 500 Vajferta || Miroljub
|-
| 2004. || Stižu dolari ||
|-
| 2009. || Zona mrtvih ||
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 2010-te
|-
| 2007-2012. || Bela lađa || Krlja
|}

## Vanjske veze
*
Milan Jelić (reditelj)

**Milan Jelić** (Rekovac, 21. septembar 1944. godine) je srpski dramski pisac, scenarista, glumac i reditelj.

Diplomirao je na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu, na odseku dramaturgije. Dobitnik je više jugoslovenskih i međunarodnih nagrada.

Njegova prva drama „Sećanje na Albinonija“ izvedena je u Akademskom pozorištu u Beogradu, a drame „Vancage“ i „Hoću da budem krompir“ u pozorištu „Susret“. Prvonagrađena drama na konkursu lista „Mladost“ „Jelisavetini ljubavni jadi“ postavljena je na repertoar Ateljea 212 i odigrana preko 100 puta.

## Uloge
### Filmovi
* 1995 - Terasa na krovu
* 1971 - Bubašinter
* 1971 - Misterije organizma
* 1969 - Vrane
* 1969 - Zaseda
* 1968 - Sirota Marija
* 1968 - Delije
* 1967 - Buđenje pacova
* 1967 - Kad budem mrtav i beo
* 1967 - Deca vojvode Šmita
* 1966 - Povratak
* 1966 - Roj
* 1966 - Tri

### tv serije
* 1976 - Grlom u jagode
* 1975 - Đavolje merdevine
* 1974 - Dimitrije Tucović
* 1970 - Ljubav na seoski način

## Scenario
* 1986 - Razvod na određeno vreme
* 1984 - Pazi šta radiš (Maturanti)
* 1983 - Još ovaj put
* 1982 - Moj tata na određeno vreme
* 1980 - Rad na određeno vreme
* 1977 - Ljubavni život Budimira Trajkovića

## Režija
* 1993 - Gnjurac
* 1992 - Velika frka
* 1990 - Čudna noć
* 1988 - Špijun na štiklama
* 1986 - Razvod na određeno vreme
* 1984 - Pazi šta radiš (Maturanti)
* 1982 - Nedeljni ručak
* 1982 - Moj tata na određeno vreme
* 1980 - Rad na određeno vreme
* 1978 - Tigar
* 1971 - Bubašinter

## Nagrade
Milan Jelić je zajedno sa Predragom Perišićem 1977. godine dobio nagradu za najbolji scenario za film Ljubavni život Budimira Trajkovića na Festivalu filmskog scenarija u Vrnjačkoj Banji.

## Vanjske veze
* 
*
1008.

__NOTOC__
Godina **1008.** (**[[rimske brojke|MVIII]]**) bila je prijestupna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru.

## Događaji
* Gruzija ujedinjena pod kraljem Bagratom III.
* Olof, kralj Švedske, je kršten od strane Svetog Sigfrida.
* Muhamed II nasljeđuje Hišama II kao kalif Kordobe.
* Kod Peshawara tursko-muslimanska gaznavidska vojska tuče snage hinduskog saveza država.
* Al-Hakim bi-Amr Allah, fatimidski vladar Egipta, šalje kapetana Domiyata na dvor kineskog cara Zhenzonga iz dinastije Song, u tributarnu misiju čiji je cilj obnoviti ranije pokidane trgovačkje veze između Egipta i Kine.
* Najstariji spomen grada Gundelfingena.
* Olav Haraldsson, budući kralj Norveške, iskrcava se na otok Saaremaa u današnjoj Estoniji, tuče domoroce u bitci i tjera ih da mu počnu plaćati danak.
* Bruno od Querfurta pokušava uspostaviti misiju među Prusima.

## Rođenja

* 4. 5. &ndash; Kralj Henri I od Francuske (u. 1060)
* 12. 10. &ndash; Car Go-Ichijō od Japana (u. 1036)
* Sugawara no Takasue no musume, japanski pisac
* Wulfstan, biskup Worcestera (u. 1095)

## Smrti

* Car Kazan od Japana (r. 968)
* Gunnlaugur Ormstunga, islandski pjesnik (r. cca. 983)

## Reference
Gunnlaugur Ormstunga

**Gunnlaugr Ormstunga** ("Gujo-jezičavi" ili "Crv-jezik") (cca. 983 - 1008) bio je islandski skald (pjesnik), poznat kao protagonist sage *[[Gunnlaugs saga ormstungu]]*, u kojoj su očuvane neke njegove pjesme.

Još u mladim danima je stekao reputaciju zahvaljujući hrabrosti, drskosti i talentu za skladanje pjesama, najčešće uvredljivog sadržaja. Kao 12-godišnjak se posvadio s ocem Illugijem i doselio u Borg kod Thorsteina Egilssona, sina Egilla Skallagrimssona. Tamo je upoznao Thorsteinovu kćer Helgu Lijepu, po predaji najljepšu djevojku Islanda, čija je kosa bila tako duga da se u njoj mogao sakriti ostatak tijela.

Kada je imao 18 godina, zaručio se za Helgu prije odlaska izvan Islanda. Uvjeti zaruka su bili da se mora vratiti za tri godine. Tokom svog putovanja Gunnlaugr je obišao Norvešku, Englesku, Irsku, Orkney i Švedsku. U Švedskoj se zadržao na dvoru kralja Óláfra Skötkonunga te je postao glavni suparnik njegovog skalda Hrafna Önudarsona.

Gunnlaugr se na Island vratio 1005. i tako prekršio uvjete zaruka sa Helgom. To je iskoristio njegov neprijatelj Hrafn i prisilio Helgu da se uda za njega. Razbješnjeni Gunnlaugr se sa Hrafnom sreo na *[[althing]]u* i izazvao Hrafna na holmgang (dvoboj). On je održan, ali bez pobjednika; nakon toga su Islanđani odlučili dvoboje staviti izvan zakona.

To, međutim, nije spriječilo Gunnlaugra i Hrafna da okončaju svoj spor. U proljeće 1008. su se sreli u Norveškoj, gdje je holmgang još uvijek bio dozvoljen. Gunnlaugr je uspio ubiti Hrafna, ali je sam bio teško ranjen i ubrzo umro.

Helga se kasnije preudala, ali nikada nije prežalila Gunnlaugrovu smrt.

## Vanjske veze
* "The Story of Gunnlaugur the Worm-Tongue and Raven the Skald"  Translated by Eiríkr Magnússon and William Morris
* Article from ''Nordisk Familjebok'' (in Swedish) on ''Projekt Runeberg''.
Gundelfingen (Breisgau)

**Gundelfingen** () je opština u njemačkoj saveznoj državi Baden-Virtemberg. Jedno je od 50 opštinskih središta okruga Brajsgau-Hohšvarcvald. Prema procjeni iz 2010. u opštini je živjelo 11.554 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (*AGS*) 8315047.

## Geografski i demografski podaci

Gundelfingen se nalazi u saveznoj državi Baden-Virtemberg u okrugu Brajsgau-Hohšvarcvald. Opština se nalazi na nadmorskoj visini od 266 metara. Površina opštine iznosi 14,3&nbsp;km². U samom mjestu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 11.554 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 809 stanovnika/km².

## Međunarodna saradnja




## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Zvanični sajt opštine 
* Njem. Savezni zavod za statistiku 
* Stalna konferencija gradova i opština 
* KommOn  - Informacioni sistem gradova, opština i okruga.
Bruno od Querfurta

**Sveti Bruno od Querfurta** (cca. 974 – 14. februar 1009), također poznat i kao *Brun* () ili *Bonifacije*, bio je misionarski biskup kojemu je odrubljena glava na granici Kijevske Rusije i Litve prilikom pokušaja da proširi kršćanstvo u Istočnoj Evropi. Zbog toga se slavi kao mučenik i uživa titulu Drugi apostol Prusima (Stari Prusi).

## Život

Rodio se u plemićkoj porodici u Querfurtu (današnja Saksonija-Anhalt), a prema glasinama je bio u dalekom srodstvu sa rimsko-njemačkim carem Otonom III. U dobi od šest godina je poslan u Magdeburg da se obrazuje kod tamošnjeg nadbiskupa. Kao 15-godišnjak je došao na Otonov carski dvor i tamo sreo praškog biskupa Adalberta, koji je godinu dana kasnije poginuo prilikom prvog pokušaja pokrštavanja Prusa. Bruno se nakon toga zaredio. Godine 1003. ga je papa Silvestar II imenovao čelnikom misije koja je trebala pokrstiti pagansko stanovništvo Istočne Evrope. Te je planove, međutim, spriječio sukob njemačkog cara Heinricha II Svetog i poljskog kneza Boleslava I. Bruno je umjesto toga otišao u Mađarsku, koja je bila relativno nedavno pokrštena te u Banatu pokušao tamošnjeg vazalnog vladara Ahtuma potaći da prihvati jurisdikciju pape umjesto carigradskog patrijarha. Ti pokušaji nisu urodili plodom, ali je Bruno tokom svoje misije napisao biografiju Adalberta Praškog.

Bruno je putom otišao u Kijevsku Rusiju, odakle je krenuo u pokrštavanje nomadskih Pečenjega, koji su sa istoka ugrožavali rusku državu. Potom je zajedno sa osamnaest sljedbenika krenuo na zapad, u Poljsku, odakle je nastojao pokrstiti Pruse i druga baltička plemena. Uspio je pokrstiti Netimera, "kralja Litvanaca", ali ga je 1009. dao pogubiti Netimerov brat Zebeden. Brunini sljedbenici su povješani.

Nešto kasnije je njihova tijela preuzeo Boleslav I i sahranio ih u gradu za koji se smatra da je današnji Przemyśl. Ubrzo nakon vijesti o smrti, Bruno je kanoniziran.

## Literatura
* A. Bumblauskas. Lithuania’s Millennium –Millennium Lithuaniae Or What Lithuania Can Tell the World on this Occasion. *Lietuvos istorijos studijos*, 2009, t. 23, p.&nbsp;127-158.
* A. Bumblauskas. Lithuania's Millennium - Millennium Lithuaniae

## Izvori

* Catholic Encyclopedia: ''St. Bruno of Querfurt''
Sigfrid od Švedske

Sveti **Sigfrid** (Sigfried, Siegfrid, Siegfried, Sigfridus, Sigurd) (Glastonbury, Engleska, &nbsp;– Växjö, Švedska 1045) bio je benediktinski redovnik i biskup u Švedskoj. Najpoznatiji je po tome što je 1008. pokrstio švedskog kralja Olofa Skötkonunga. Njegov datum slave je 15. februar.

Nakon Ansgara koji je prvi dobio titulu *Apostol Sjevera*, Sigfrid se slavi kao *drugi Apostol Sjevera*, te taj naziv dijeli s misionarom Rimbertom od Turholta i protestanskim reformatorom Johannesom Bugenhagenom.

## Vanjske veze

* Sigfrid at Patron Saints Index 
* 15 February saints  at SaintPatrickDC.org (a list of saints at the website of St. Patrick Catholic Church in Washington D.C.)
* Orthodox church article 

## Izvori
Hristofor Kovačević

**Hristofor** (svetovno *Velimir Kovačević*; Galveston, 25. decembar 1928 — Čikago, 18. avgust 2010) je bio mitropolit libertivilsko-čikaški od 2009. do 2010, a ranije je bio mitropolit srednjezapadnoamerički od 1991. do 2009. godine.

## Biografija

Rođen u Galvestonu u Teksasu kao deveto od dvanaestoro dece srpskih emigranata Petra i Riste, rođenih u Grahovu, Crna Gora. Svetovno ime mu je bilo Velimir Kovačević. Završio je gimnaziju u Galvestonu, a potom Bogosloviju „Svetog Save“ u Libertivilu, Ilinois. Obrazovanje je nastavio na Univerzitetu u Pitsburgu i na Teološkom fakultetu Grčke pravoslavne crkve u Bostonu, Masačusets. Pohađao je doktorske studije na Teološkom fakultetu Univerziteta u Čikagu, položio je sve ispite osim doktorata.

Oženio se Milicom rođenom Raičević i zatim rukopoložen za đakona 25. novembra 1951. i za sveštenika 2. decembra 1951. Kao sveštenik bio je paroh u Džonstaunu 1951-54, Pitsburgu 1954-62 i Čikagu 1962-78, opsluživao je kao kapelan četiri Univerziteta. Imali su četvoro dece, sinovi Petar, Pavle i Velimir i kćerka Valerija. Ostao je udovac 1970. i nastavio da se brine o deci koja su zasnovala svoje porodice i od kojih je imao devetoro unučadi.

Bio je pobornik ujedinjenja Srpske pravoslavne crkve tokom raskola. Sabor Srpske pravoslavne crkve ga je 1978. godine, na predlog episkopa srednjezapadnoameričkog Firmilijana izabrao za episkopa istočnoameričkog i kanadskog. Hirotonisan je u nedelju 18. juna 1978. u Sabornoj crkvi u Beogradu. Predložio je 1983. da se njegova eparhija podeli i osnuju dve eparhija istočnoamerička i eparhija kanadska. Nastavio je da upravlja istočnoameričkom eparhijom do 1991. godine, administrirao je i kanadskom eparhijom do 1984. kada je postavljen Georgije, prvi kanadski episkop Srpske pravoslavne crkve. Imenovan je u maju 1991. godine za mitropolita novoosnovane mitropolije srednjezapadnoameričke. Angažovao se oko podizanja bogoslovije „Sveti Sava“ u Libertivilu na rang Bogoslovskog fakulteta i oko njegovog priznavanja od države. Bio je nekoliko godina dekan ovog fakulteta. Posle promene granica eparhija Srpske pravoslavne crkve na američkom kontinentu 2009. godine nosio je titulu mitropolit libertvilsko-čikaški. Na tom položaju je ostao do smrti 18. avgusta 2010. godine. Sahranjen je 24. avgusta 2010. u manastiru Svetog Save u Libertivilu.

Po nekim izvorima bio je prvi episkop Srpske pravoslavne crkve rođen u Sjedinjenim Američkim Državama, međutim bio je drugi jer je prvi episkop hvostanski Varnava Nastić.

## Povezano

* Mitropolija libertivilsko-čikaška

## Reference

## Vanjske veze
* Mitropolija libertvilsko-čikaška SPC 
* Biografija na sajtu mitropolije libertvilsko-čikaške 
* Odluka Sabora SPC o arondaciji eparhija 2009. godine 
* Svetovasilijevski sabor u Ostrogu (12. maj 2010) 
* Telegram saučešća patrijarha Irineja 
* Vladika Georgije: Oproštajno slovo na sahrani mitropolita Hristofora 
* Fejsbuk profil mitropolita Hristofora