open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Da Capo al Fine

Italijanska oznaka **Da Capo al Fine** znači *od početka do kraja* (skraćeno **D.C.** izgovara se da kapo, znači *od početka*). Kada se odsvira do te oznake, vraća se na početak kompozicije i svira do mesta na kojem piše **Fine** (kraj), kao na primer:

**D. C. al Fine** (**Da Capo al Fine**) je *skraćenica* ili ''abrevijatura''  u notnom pisanju koja muzičaru trostruko pomaže:
# *štedi vreme* (ne mora dva puta isti notni tekst da se piše),
# *štedi prostor* (jer se ne notira dva puta isto),
# *vizuelno pojednostavljuje notni tekst*.

## Povezano
* Abrevijatura
* Abrevijatura (muzika)
* Da capo
* Da capo al segno
* Da capo al Coda

## Izvori
European Journal of Women's Studies

**European Journal of Women's Studies** je naučni časopis u kojemu se objavljuju radovi iz naučne discipline ženskih studija. Časopis izdaje izdavačka kuća SAGE Publications. Časopis je izdao i specijalne brojeve posvećene temama žene i rat, rod i religija i plitike identifikacije.

## Službena stranica
* http://ejw.sagepub.com/
Journal of Workplace Rights

**Journal of Workplace Rights** je naučni časopis koji se bavi odnosima radnika i uprave, diskriminacijom u zapošljavanju i radnim zakonodavstvom. Časopis objavljuje članke koji pokrivaju teoretsku i praktičnu stranu problema čuvanja spisa, sigurnoti i zdravlja na radnom mjestu, pravednosti pri zapošljavanju, cijenom rada... Časopis je pokrenut 1992. godine pod nazivom Journal of Individual Employment Rights, a današnje ime je dobio 2008.

## Službena stranica
* http://baywood.com/journals/previewjournals.asp?id=jwr
Arabian Archaeology and Epigraphy

**Arabian Archaeology and Epigraphy** je akademski časopis koji objavljuje članke tematski vezane za stariju istoriju Arapskog poluostrva. Članci se objavljuju na engleskom, njemačkom i francuskom jeziku i bave se periodom od predhistorije do početka islamske ere.

## Službena stranica
* http://onlinelibrary.wiley.com/journal/10.1111/(ISSN)1600-0471
Brlog (Otočac)

**Brlog** je naselje u Hrvatskoj, u Ličko-senjskoj županiji.

## Geografija
Brlog je naselje blizu Otočca.

## Stanovništvo

* 2001. - 127
* 1991. - 411 (Srbi - 303, Hrvati - 94, ostali - 14)
* 1981. - 483 (Srbi - 276, Hrvati - 110, Jugoslaveni - 90, ostali - 7)
* 1971. - 525 (Srbi - 398, Hrvati - 119, ostali - 8)

### Izvor

* CD rom: "Naselja i stanovništvo RH od 1857-2001. godine", Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Hrvatske, Zagreb, 2005.

## Kultura
Crkva u Brlogu zove se hram Sv. Save. Crkva je izgrađena 1740.
Brlog

**Brlog** može označavati:
* brlog, privremeno/stalno boravište neke životinje, npr. lavlji brlog

## Toponimi
### Slovenija

* Brlog (Krško), naselje u slovenskoj općini Krško
* Brlog (Velike Lašče), naselje u slovenskoj općini Velike Lašče

### Hrvatska

* Brlog (Otočac), naselje u općini Otočac
* Brlog Ozaljski

### Srbija
* Brlog (Pirot), naselje u opštini Pirot
Ličko Petrovo Selo

**Ličko Petrovo Selo** je naselje u Ličko-senjskoj županiji.

## Geografija
Selo Ličko Petrovo Selo nalazi se na području današnje općine Plitvička Jezera i granični prijelaz prema BiH. Poštanski broj mjesta je 53233.

## Stanovništvo

* 2001. - 101
* 1991. - 284 (Srbi - 255, Jugoslaveni - 16, Hrvati - 3, ostali - 10)
* 1981. - 325 (Srbi - 298, Hrvati - 13, Jugoslaveni - 10, ostali - 4)
* 1971. - 346 (Srbi - 331, Hrvati - 8, Jugoslaveni - 3, ostali - 4)

## Kultura
* Udruga građana "Tara" - očuvanja tradicijskih vrijednosti i vještina.

### Izvor
* CD rom: "Naselja i stanovništvo RH od 1857-2001. godine", Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Hrvatske, Zagreb, 2005.

## Vanjske veze
* Općina Plitvička Jezera  
* Slunjski dekanat  Ratne i poratne žrtve Hrvata Drugog svjetskog rata u općini Ličko Petrovo Selo
Journal of Modern Greek Studies

**Journal of Modern Greek Studies** je naučni časopis koji je 1983. godine osnovan kao službeni glasnik Asocijacije savremenih Grčkih studija. Časopis istražuje socijalna, kulturna i politička pitanja u Grčkoj od kasnog vizantijskog perioda do danas. Časopis se izdaje dva puta godišnje od strane Johns Hopkins University Pressa.

## Službena stranica
* http://www.press.jhu.edu/journals/journal_of_modern_greek_studies/
Trnovski Gozd

**Trnovski Gozd** () je planina Dinarskog planinskog lanca koja se pruža na njegovom krajnjem severozapadu. Planina se nalazi u zapadnoj Sloveniji. Gradovi u podnožju planine su: Nova Gorica, Idrija, Ajdovščina.

Najviši vrh planine je Mali Golak na 1.495 m nadmorske visine.

Kao i većina planina Dinarida i Trnovski Gozd se pruža pravvcem jugoistok - severozapad i ima izražene karstne odlike reljefa (uvale, vrtače, jame).

Planina je šumovita i pokrivena mahom bukvom i jelom.
Central European Journal of International and Security Studies

***Central European Journal of International and Security Studies*** je naučni časopis koji se izdaje 3 puta godišnje. U časopisu se razmatraju teorijska i praktična pitanja u oblasti međunarodnih odnosa i sigurnosnih studija. Časopis se izdaje na Metropolitan University Prague, privatnom univerzitetu u glavnom gradu Češke, Pragu. Prvi je broj izašao 2007. godine.

## Službena stranica
* http://cejiss.org/
Izvor

**Izvor** je mjesto od kud počinje neki vodotok, rijeka ili potok, ili nastaje jezero, bara ili močvara. Izvor u hidrologiji, je otvor na površini zemlje iz kojeg izlazi voda iz podzemlja. Izvor je dakle prijelomna točka iz koje podzemne vode izlaze na površinu.

## Karakteristike
Voda u izvorima i bunarima uglavnom potječe od kiša koje natope tlo i procjede se u temelje stijena. Propusne stijene pune pora kroz koje voda može teći, poput vapnenca i pješčenjaka, koje mogu akomulirati i propuštati vodu zovu se vodonosnici. Ponekad voda u vodonosniku postane zarobljena između dva sloja nepropusnih stijena, poput gline ili škriljevca. Tako da je voda u donjem dijelu vodonosnika stlačena. Ako je tlak dovoljno visok i probije se rupa do tog sloja, voda će izaći na površinu bez pumpanja. Takav izvor zove se arteški bunar.

Vodonosnici koji primaju i propuštaju najveće količine podzemnih voda su geološki nekonsolidirani materijali poput pijeska i šljunka. Većina izvora kod kojih je prosječni istjek prelazi tri kubika u sekundi potječu iz vapnenačkih i bazaltnih vodonosnika.

Izvor se može klasificirati i po temperaturi vode.Termalni ili vrući izvori imaju temperaturu vode znatno veću od srednje temperature zraka u okolici. Termalni izvori se javljuju u vulkanskim regijama te u područjima gdje su slojevi stijena nastali u geološki novije vrijeme. U tim krajevima česti su i gejziri, spektakularni oblici vrućih izvora, kod kojih voda sa plinovima i parom visoko štrca u zrak. Izvori koji sadrže značajne količine otopljenih tvari zovu se mineralni izvori. Većina termalnih izvora bogata je otopljenim mineralima, a brojni izvori mineralne vode su vrući.

Kvalitet vode koja izvire ovisi o vrsti vodonosnika i slojeva stijena kroz koju voda prolazi, uz brojne druge faktore; temperaturu, količinu voda. Pijesak i šljunak su vodonosnici koji daju dobar kvalitet voda, osobito u vlažnim regijama.

Kad se vodotok napaja iz više izvora, obično se najviši smatra izvorom, a ostali pritocima.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Spring'' na portalu Encyclopædia Britannica
Generalno gubernatorstvo

**Generalno gubernatorstvo** (, ) je ime koje je dobio deo teritorije Poljske koji su okupirale snage Trećeg rajha septembra 1939. To je bio autonomni deo Velike Nemačke. Avgusta 1941, drevno vojvodstvo Istočna Galicija, koju je pre toga okupirao Sovjetski Savez, priključena je Generalnom gubernatorstvu dekretom Adolfa Hitlera.

Ovde se nije radilo o marionetskom režimu, niti je vlada pokušavala da sarađuje sa Poljacima. Nemci su se tokom rata trudili da ne pominju termin Poljska, sa konačnom namerom da ovo područje pretvore u nemačku provinciju. Poljsko stanovništvo je seljeno i ubijano da bi se napravilo mesta za nemačke koloniste.

Stanovništvo do avgusta 1941. je brojalo 12.000.000 ljudi, od toga: 10 miliona Poljaka, 1,35 miliona Jevreja, 0,5 miliona Ukrajinaca i oko 300.000 ostalih (među njima 90.000 folksdojčera - Nemaca). Od proširenja teritorije avgusta 1941. Generalno gubernatorstvo je imalo 18 miliona stanovnika.

## Vanjske veze
Gacka

**Gacka** je tipična kraška rijeka ponornica duga 61 km u Lici. 
## Karakteristike
*Gacka* je danas duga samo 61 km, ali je prije izgradnje hidroelektrana Senj i Sklope bila dugačka čak 100 kilometara. Izvire na sjevernim obroncima Velebita kod Tonković vrila, odakle se polako spušta prema zapadu kroz Gacko polje usput primajući brojne pritoke. Od njenog praiskonskog toka dugog 32 kilometra, Gackoj je danas preostalo svega 11 km, nadalje je *Gacka* ukroćena kanalima i odvedena tunelom u Gusić polje u umjetno jezero. Odatle se ponovno tunelom ruši na turbine hidroelektrana kod Senja i otječe u Jadransko more.  

*Gacka* ima izuzetno čistu, bistru i hladnu vodu, prosječna joj temperatura ljeti iznosi 10,8° C a zimi 7,9° C. *Gacka* ima brojne podvodne spilje i vrela. Prva istraživanja njena neobična vodotoka počela su tek u drugoj polovici 20. vijeka, tako da je i danas preko polovice njenih podvodnih prolaza i kanala još uvijek neistraženo.
## Flora i fauna
*Gacka* ima bogatu floru i faunu. U njenom slivu raste oko 25 biljnih vrsta i 17 životinjskih vrsta; potočna pastrva, kalifornijska pastrva, štuka, čik, lipljen, potočni rak i čovječja ribica koja živi u dubokim vrelima i područjima vječne tame. 
## Izvori

## Vanjske veze

* gacka.hr
Brlog (Pirot)

**Brlog** je naselje u Srbiji u opštini Pirot u Pirotskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 83 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 130 stanovnika).

## Demografija
U naselju Brlog živi 83 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 71,1 godina (69,2 kod muškaraca i 72,9 kod žena). U naselju ima 45 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,84.

Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Brlog Ozaljski

**Brlog Ozaljski** je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Kamanje, Karlovačka županija. 

## Stanovništvo

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 93 stanovnika te 35 obiteljskih kućanstava.


:

## Izvori
Lustrum

**Lustrum** (od latinskog glagola *luere* = posuti) je s jedne strane bio termin za ritualno pročišćenje - lustratio svih rimskih građana koje su provodili rimski cenzori, ali i za period od pet godina kad se nakraju obavljao taj obred.  

## Karakteristike
Za Rimljane je *lustrum*, imao dvostruko značenje, to je s jedne strane bio ritual čišćenja države, na završetku popisa stanovništva, koji se provodio svakih pet godina, s druge strane to je bio i sam period od pet godina.  

*Lustrum* - ritualno pročišćenje rimskih građana provodio je jedan od dva službena cenzora, kojima je tad i završavao mandat. Oni su kao rimski magistrati bili odgovorni za javni moral i sve manifestacije koje je financirala država. Za Rimljane je *Lustrum* imao veliko značenje, jer je značio novi početak, pa je cijelu naciju trebalo i ritualno pročistiti. 
Sama svečanost bila je jednostavna, centralni događaj bilo je žrtvovanje tri životinje; svinje (**sus**), ovna (**ovis**) i bika (**taurus**), one zajedno bile su suovetaurilia. Njih bi prvo šetali oko okupljenog mnoštva na Marsovim poljanama, nakon tog su životinje ritualno zaklane i spaljene u čast boga Marsa, koji je izvorno bio bog plodnosti.  Treba naglasiti da su slične običaje pročišćavanja imali i drugi drevni narodi antičkog svijeta, kao Makedonci i Perzijanci. 

Na završetku ceremonije magistrati su se zakleli da će svi rimski građani prinjeti sličnu žrtvu bogovima, kako bi se zaštitili za sljedećih pet godina. 

## Historija obreda
Prvi *lustrum* obavljen je 566. pne. u doba kralja Servija Tulija, nakon provedenog popisa stanovništva, nakon tog se taj običaj redovito održavao svakih pet godina, nakon provedenog popisa stanovništva. U najranijem razdoblju republike, posao popisa i vođenje završne ceremonije *lustrum* provodili su konzuli. Prvi cenzori imenovani su 443. pne., od te godine pa sve do 294. pne. prema historičaru Liviju, izredalo se samo 26 para cenzora, i održano je samo 21 *lustruma* (ritualnog prošišćenja), iako se trebalo izredati 30 para cenzora i 30 *lustruma*. To se desilo zbog toga, jer se ponekad popis stanovništva nije uopće obavio, ili ga nisu obavili cenzori. S druge strane popis stanovništva mogao se izvršiti i bez *lustruma*. Tako su zabilježena takva dva slučaja 459. pne. i 214. pne. kad *lustrum* nije izveden zbog velikih katastrofa koje su pogodile Rimsku Republiku.

Vrijeme kad se trebao održati *lustrum* izračunavalo se, to je zapravo bilo 6 antičkih rimskih godina, koja je imala 304 dana, a to je zapravo bilo 5 solarnih godina (od 365 dana) s razlikom od jednog dana, jer 6 antičkih godina ima 1824 dana, dok 5 solarnih ima 1825 dana. Kako bi se *lustrum*, ili velika godina starih Rimljana, poklapao sa solarnim ciklusom, to se svake 11 godine ubacivao jedan mjesec od 24 dana.

Posljednji *lustrum* održan je u Rimu, 74. godine u vrijeme vladavine cara Vespazijana.

## Povezano
* Lustracija
* Saturnalije
* Dekada
* Vijek
* Milenijum

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Lustrum'' na portalu Livius
Brlog (Krško)

**Brlog** je naselje u Općini Krško u istočnoj Sloveniji. Brlog se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Donjoposavskoj.

## Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine Brlog je imao 23 stanovnika.

## Vanjske veze
* Satelitska snimka naselja
Klardžeti

**Klardžeti** ( ) je bila pokrajina antičke i srednjovjekovne Gruzije, a čije područje odgovara dijelu današnje provincije Artvin u sjeveroistočnoj Turskoj. Klardžeti, susjedna provincija Tao i još nekoliko manjih područja su činile veću regiju za zajedničkom historijom i kulturom, a koja se tradicionalno naziva Tao-Klardžeti.

## Rana historija

Klardžeti, kroz koju je prolazila rijeka Chorokhi (Çoruh), prostirala se od gorja Arsiani prema zapadu sve do obale Crnog mora, a središte joj je bilo utvrđeni trgovački grad Artanuji (današnji Ardanuç). Na sjeveru se graničila sa Shavshetijem i Nigalijem te sa Taom na jugu. Otprilike odgovara Holarzeni () iz klasičnih antičih izvora i vjerojatno Kaţarzi ili Quturzi iz ranijih urartijanskih zapisa.

Klardžeti je bila jedna od provincija na krajnjem jugozapadu kraljevstva Kartli, grčko-rimskim piscima poznatog kao Iberija, nastalog na Kavkazu u 3. vijeku pne. i kojim je —prema srednjovjekovnim gruzijskim kronikama— vladala dinastija Farnabazida. Od 2. vijeka pne. do 3. vijeka n.e. je Kladržeti kao i susjedne zemlje bio predmetom sukoba između kraljevstva Iberija i Armenije (Armenci su Klardžeti nazivali Kļarjk'), te prelazio iz vlasti jedne države u drugu. Kada je 370-ih Iberija podijeljenja između Rima i sasanidske Perzije, Klardžeti je pao pod rimsku vlast, iako se ne zna da li kao provincija ili vazalna država. Brak hosroidskog kralja Vahtanga I od Iberije za rimsku princezu Helenu je po svemu sudeći omogući Iberijcima da ponovno dobiju vlast nad provincijom oko 485. Otada je Klardžeti bio pod vlašću Vahtanogovih mlađih sinova i njegovih romanofilskih potomaka iz kuće koji su stvorili dinastiju Guaramida. Oni su vladali Klardžetijem i Javakhetiem do oko 786. godine, kada su guaramidske zemlje pale pod vlast njihovih pobunjenih rođaka iz porodice Bagrationi (Bagratida).

## Bagratidska vlast

Pod vlašću dinastije Bagrationi je nastao period ekonomskog prosperiteta i kulturne obnove. Porezi prikupljeni u Artanujiju su značajno uticali na uspon vlasti Bagrationija. Nakon što je opustošen u arapskoj invaziji, Klardžeti je ponovno nastanjen i postao važno središte kršćanske kulture i i zbog velikog monastičkog pokreta koji je vodio gruzijski redovnik Gregorije od Khandzte (759 – 861).

Oko 870. Klardžeti je postao nasljedno leno jedno od tri glavna ogranka gruzijskih vladara iz dinastije Bagrationi. Ovu lozu —poznata u srednjovjekovnim gruzijskim zapisima kao Suvereni Klardžetija (კლარჯნი ხელმწიფენი, *klarjni khelmts'ip'eni*)—je konačno godine 1010. svrgnuo njihov rođak Bagrat III, prvi kralj ujedinjene Gruzije. Klardžeti se nikada nije oporavio od serije seldžučkih napada krajem 11. vijeka, a nastavio je propadatgi i zbog mongolskih i Timurovih invazija u 13. i 14. vijeku. Nakon što je Kraljevina Gruzija podijeljena u 15. vijeku, Klardžeti je došao pod vlast prinčeva od Meskhetija koji su ga izgubili zbog osmanskog osvajanja 1551.

## Izvori
Sumbat III od Klardžetija

**Sumbat III** () (? - 1011) bio je gruzijski princ izd dinastije Bagrationi, odnosno njene loze u Tao-Klardžetiju. Poznat je kao posljednji suveren Klardžetija kojim je vladao od 993. do svrgavanja od strane gruzijskog kralja Bagrata III 1011.

Bio je sin Bagrata (u. 988), sina Sumbata II od Klardžetija. Na prijestolje Klardžetija je došao nakon smrti svog strica Davida II koji nije imao djece, a dijelio ga je sa svojim bratom Gurgenom. Sumbat Davitis-Dze, gruzijski kroničar vladavine Bagratida iz 11. vijeka, za obojicu koristi kraljevsku titulu – *klarjni khelmtsipeni* (კლარჯნი ჴელმწიფენი). Sumbat i Gurgen su vladali dijelom nasljedne bagratidske teritorije; kada je njihov daleki rođak III 1008. postao kralj ujedinjene Gruzije, ispočetka nisu bili pod njegovom vlašću. Godine 1011. ih je Bagrat pozvao na pregovore u zamak Panaskerti, gdje su na prevaru zarobljeni, potom odvedeni u zamak Tmogvi, i uskoro pogubljene. Njihove posjede je preuzeo Bagrat a naslijedili njegovi potomci. Djeca pogubljenih prinčeva – Bagrat, Sumbatov sin, i Demetre, Gurgenov sin – pobjegli su u Carigrad odakle su pokušavali vratiti vlast nad očevinom uz bizantsku pomoć, posljednji put 1032, ali bez uspjeha.

## Izvori
Armentario

**Armentarije** (; ; ? - 1011/1018/1025) bio je biskup Mondoñedoa u srednjovjekovnoj Španiji, čije je sjedište bilo Dumium, a koji je stolovao od najkasnije 984. pa do svoje smrti.

Spominje se kao potpisnik povelje iz 984. kojom je kralj Bermudo II od Leona dao povlastice samostanu San Salvador de Celanova. Godine 1007. je službeno potvrdio ukaz kojim kralj Alfons V naređuje vraćanja opljačkane imovine samostanu. Posljednji put se spominje kao potpisnik ukaza iz 1018. kojim je kralj Alfonso V izvjesnom Ossoriju Fróilazu naređuje da stvari posuđene od pokojne kraljice Terese Ansurez vrati njenim kćerima Sanchi i Teresi.

Datum njegove smrti je nepoznat, odnosno predmet spora među historičarima. Pretpostavlja se da nije mogao biti živ 1025. kada se prvi put spominje njegov nasljednik biskup Nuño I. Dio historičara kao njegovog nasljednika navodi Suarija I koji je stolovao od 1015. do 1022. ali dio smatra da je riječ o zabuni, odnosno zamjeni za kasnijeg Suarija II koji je stolovao od 1058. do 1070.

## Literatura
* Enrique Cal Pardo. *Episcopologio Mindoniense*. 2003. 

## Vanjske veze
*  Službena web-stranica Biskupije Mondoñedo-Ferrol
Yohannan V

**Yohannan V** (? - 1011?) je bio patrijarh (katolikos) nestorijanske Crkve Istoka od from 1000. do 1011. Podaci o njegovom stolovanju su oskudni i temelje se na *Crkvenoj kronici* pisca po imenu Bar Hebraeus (*floruit* 1280) odnosno djelu nestorijanskih pisaca Marija (12. vijek), Amra (14. vijek) i Slibe (14. vijek). Bar Hebreus tvrdi da je Yohannan prije ustoličenja bio metropolit Farsa, te da je na mjesto došao zahvaljujući podršci (muslimanskog) guvernera Baha al-Daule. 

## Literatura
* Abbeloos, J. B., and Lamy, T. J., *Bar Hebraeus, Chronicon Ecclesiasticum* (3 vols, Paris, 1877)
* Assemani, J. A., *De Catholicis seu Patriarchis Chaldaeorum et Nestorianorum* (Rome, 1775)
* Brooks, E. W., *Eliae Metropolitae Nisibeni Opus Chronologicum* (Rome, 1910)
* Gismondi, H., *Maris, Amri, et Salibae: De Patriarchis Nestorianorum Commentaria I: Amri et Salibae Textus* (Rome, 1896)
* Gismondi, H., *Maris, Amri, et Salibae: De Patriarchis Nestorianorum Commentaria II: Maris textus arabicus et versio Latina* (Rome, 1899)
Albert I od Namura

**Albert I** (cca. 950 – 1011) bio je prvi grof Namura, koji je vladao od 998. do smrti. Bio je sin Roberta I, grofa od Lommea. 

Oženio je Ermengarde, kćer vojvode Charlesa od Donje Lotaringije, s kojom je imao troje djece:
* Liutgard od Namura
* Albert II, grof od Namura i otac Hedwige od Namura, koja se udala za Gerarda od Lotaringije. Oni su bili pra-pra-roditelji Beatrice, koja se udala za Friedricha Barbarossu.

## Literatura
* Medieval Lands Project on Albert I, Count of Namur
* Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America Before 1700 by Frederick Lewis Weis: Seventh Edition, Lines 149-20, 164-24
Antonije Abramović

**Antonije Abramović** (Kotor, 31. oktobar 1919 — 1996) je bio mitropolit Crnogorske pravoslavne crkve.

Tokom Drugog svjetskog rata bio je iguman pravoslavnog manastira u Metohiji Visoki Dečani, zadužbinu kralja Stefana Dečanskog iz XIV vijeka, koji je je spasio da ne bude razoren. Bio je i duhovnik Pećke patrijaršije, a potom iguman manastira Savina (Herceg Novi). Godine 1961. bio je jedan od kandidata za mjesto mitropolita crnogorsko-primorskog Srpske pravoslavne crkve. Nakon neuspješnog kandidovanja i jednog vremena provedenog u Atini, emigrira u Kanadu. Tamo decenijama vrši službu kanonski nepriznate Ruske pravoslavne crkve izvan Rusije, što dovodi do njegovog iščlanjenja iz redova kanonske crkvene zajednice. Iz Zagruskaje crkve je otpušten zbog laznih optužbi povodom pedofilije.

Na Lučindan 1993. godine Antonije se odazvao pozivu nevladinih organizacija i političkih partija koje su zagovarale crnogorsku nacionalnu suverenost i državnu nezavisnost, i na crkveno-narodnom zboru u čijoj je organizaciji prvenstvenu ulogu imao Liberalni savez Crne Gore, biva proglašen za „*Mitropolita Antonija*“, vjerskog poglavara upravo  Crnogorske pravoslavne crkve, ne ciljajući samo pravoslavni živalj u Crnoj Gori. Kao dio kampanje za ostvarivanje nacionalne samobitosti Crnogoraca, CPC ima cilj da postane nezavisna autokefalna crkva na tlu Crne Gore, a prema njihovim tvrdnjama, obnova *de fakto* samostalne crkve što su je imali prije ujedinjenja Crne Gore i Srbije 1918. godine.

To je izazvalo revolt u srpskim crkvenim krugovima koji su žestokom medijskom paljbom pokušavali kompromitovati Antonija optuživši ga za raskol. Srpski klir je takođe preduzimao mere da Antonija raščini. Takođe, postoji sumnja da je Antonije Abramović još kao sveštenik radio za komunističku službu. O tome je govorio protojerej Velibor Džomić.

Umro je novembra 1996. godine. Sahranjen je u Cetinju. Njega je naslijedio Miraš Dedeić na mitropolitskoj stolici, uz veliko protivljenje NVO Odbora za obnovu Crnogorske pravoslavne crkve, što dovodi do pomalog rasipanja podrške.

## Reference

* http://www.montenegro.org/pictures/charter.gif 
* http://www.montenegro.org/religion.html
* http://manastir-lepavina.org/novosti/index.php/weblog/detaljnije/monahinja_savatija/ 
* http://www.aimpress.ch/dyn/pubs/archive/data/199412/41226-003-pubs-pod.htm 
* http://www.idoconline.info/digitalarchive/public/serve/index.cfm?fuseaction=form&ElementId=165705 
* Crnogorska pravoslavna crkva
Konrad I od Koruške

**Konrad I** (cca. 975 – 12. ili 15. decembar 1011), bio je njemački plemić i velikodostojnik iz Salijske dinastije, odnosno vojvoda Koruške od 1004. do smrti. Bio je treći sin vojvode Otta I, odnosno brat Heinricha od Speyera, oca rimsko-njemačkog cara Konrada II, te Bruna, koji je kasnije postao papa Grgur V. Obojicu je uspio nadživjeti.

Zajedno s ocem je bio kandidat za njemačkog kralja na plemićkoj skupštini 1002. Iste godine, ili u približno vrijeme, oženio se za Matildu (cca. 988 – 29. jul 1031 ili 1032), kćer vojvode Hermana II od Švapske. S njom je imao dva sina - Konrada, koji je kasnije također postao vojvoda, i Bruna, koji je postao biskup Würzburga. Konrad je mro mlad i sahranjen je u katedrali u Wormsu.
Marka Verona

**Marka Verona** () ili **Markgrofovija Verona** (), također poznata i kao **Marka Verona i Akvileja** bila je prostrana Marka (granična oblast) Svetog Rimskog Carstva na sjeveroistoku srednjovjekovne Italije. Nakon osvajanja ju je osnovao njemački kralj Oton I 952, a držali su je bavarski vojvode; od 976. je bila u personalnoj uniji sa Vojvodstvom Koruška. Vladavina njemačkih markgrofova je prestala sa uspostavom Lombardske lige 1167.

## Markgrofovi

### Vojvode Bavarske
* 952 &ndash; 955 Heinrich I
* 955 &ndash; 975 Heinrich II Svadljivi, sin, svrgnut

### Vojvode Koruške
* 976 &ndash; 978 Heinrich III Mlađi, svrgnut
* 978 &ndash; 985 Otto I
* 985 &ndash; 989 Heinrich III Mlađi, ponovno
* 989 &ndash; 995 Heinrich II Svadljivi, ponovno
* 995 &ndash; 1004 Otto I, ponovno
* 1004 &ndash; 1011 Konrad I
* 1011 &ndash; 1035 Adalbero od Eppensteina
* 1035 &ndash; 1039 Konrad II, sin Konrada I
** 1039 &ndash; 1047 ispražnjeno mjesto, neposredna vladavina kralja Heinricha III
* 1047 &ndash; 1055 Welf
* 1056 &ndash; 1061 Konrad III
* 1061 &ndash; 1077 Berthold I
* 1077 &ndash; 1090 Liutold od Eppensteina
* 1090 &ndash; 1122 Heinrich IV
* 1122 &ndash; 1123 Heinrich V
* 1123 &ndash; 1135 Engelbert
* 1135 &ndash; 1144 Ulrich I
* 1144 &ndash; 1151 Heinrich VI

### Kuća Baden (titularna)
* 1061 &ndash; 1073 Herman I, sin Bertholad I
** floruit 1095 Milo
** 1100 &ndash; 1115 Matilda
* 1112 &ndash; 1130 Herman II, sin Hermana I
* 1151 &ndash; 1160 Herman III, sin
* 1160 &ndash; 1190 Herman IV, sin
* 1190 &ndash; 1243 Herman V, sin
** 1223 &ndash; 1233 Ezzelino
* 1243 &ndash; 1250 Herman VI, sin Hermana V
* 1250 &ndash; 1268 Friedrich I, sin, odrubljena mu glava
Rimovani rječnik

: *Ovo je članak o vrsti rječnika karakterističnom za drevnu Kinu. Za zapadne tekstove koji služe za pomoć pjesnicima v. [[rimarij]].*

**Rimovani rječnik**, **rječnik u rimama** ili **rimovana knjiga** () je drevni oblik kineskog rječnika koji navodi slova prema tonovima i rimama umjesto radikalima.

Najvažnija tradicija rimovanih rječnika je započela sa knjigom *[[Qieyun]]* (601), kojom se nastojalo pomiriti književne tradicije i pjesničku praksu sjeverne i južne Kine. To je djelo postalo izuzetno popularno u doba dinastije Tang, te prošlo kroz niz revizija i ekspanzija, od kojih je najpoznatiji *[[Guangyun]]* (1007–1008).

Ovi rječnici također bilježe izgovor slova metodom *[[fanqie|fǎnqiè]]*, odnosno korištenjem para slova kako bi ukazali na početak i kraj sloga. Nasuprot tome su kasnije tablice rima mnogo preciznije i sistematičnije u bilježenju zvukova tako što ih tabuliraju u odnosu na početke slogova, grupe rima, tonove i druge karakteristike. Fonološki sistem koji se razvio temeljem ovih knjiga, odnosno tumačen preko tablica rima, je poznat kao srednjokineski i predstavljao je najranije nastojanje da se obnove zvukovi ranijih oblika kineskog. On sadrži većinu karakteristika modernih varijanti kineskog, kao i neke koji se više ne koriste. Također je zajedno s drugim dokazima korišten kako bi se rekonstruirao starokineski (1. milenijum pne.).

## Vanjske veze

* Knjige skanirane kao dio Chinese Text Projecta:
** ''Songben Guangyun'', with dictionary lookup
** ''Jiyun''
** ''Qièyùn kǎo'', by Chén Lǐ 陳澧 (1842)
* ''Qieyun'' fragments found at Dunhuang by Paul Pelliot, now in the Bibliothèque nationale de France:
** Pelliot chinois 2019 (IDP link): prefaces of the *Qieyun* and *Tangyun*
** Pelliot chinois 2017 (IDP link): part of the preface, rhyme index and start of the first rhyme group (東 *dōng*)
** Pelliot chinois 3799 (IDP link): fragment of volume 5 showing the 怗 *tiē*, 緝 *qì* and 藥 *yào* rhyme groups
* *Qieyun* fragments brought from Dunhuang by Aurel Stein, now in the British Library (only S.5980 has been scanned):
** Or.8210/S.2071: substantial portion of the level, rising and entering tones.
** Or.8210/S.2055: preface (dated 677) and first 9 rhymes of the level tone, with somewhat fuller entries than S.2071.
** smaller fragments: Or.8210/S.2683, Or.8210/S.6176, Or.8210/S.5980, Or.8210/S.6156, Or.8210/S.6012, Or.8210/S.6013, Or.8210/S.6187.
* *Qieyun* fragments from Turfan, Tuyoq and Kucha, now in the Berlin-Brandenburg Academy of Sciences and Humanities (on the IDP search page , select "Short Title" and choose "Qie yun or Rhyme dictionary"; see  for discussion):
** Ch 79, Ch 323, Ch 343, Ch 1246, Ch 1577, Ch 1991, Ch 2094, Ch 2917, Ch 3605: manuscript fragments
** Ch 1072, Ch 1106, Ch 1150, Ch 2437, Ch 3533, Ch 3715, Ch 5555: fragments of a block print edition
** Ch 1538: fragment from an enlarged edition used by Uighurs
Guangyun

***Guangyun*** () je kineski rimovani rječnik koji je bio sastavljen 1007. i 1008. po naredbi cara Zhenzonga od Songa. Chen Pengnian (, 961–1017) i Qiu Yong () su bili njegovi glavni urednici.

Predstavljao je reviziju i ekspanziju uticajnog rumovanog rječnika *[[Qieyun]]* iz 601. godine, a sama je kasnije revidiran kao *[[Jiyun]]*.

Sve dok 1947. nije otkriven gotovo potpuno sačuvan primjerak teksta *Qieyun* iz 8. vijeka, *Guangyun* je predstavljao najprecizniju prikaz *Qieyunove* fonologije, te se često koristio u ranim radovima na rekonstrukciji srednjekineskog jezika. I dan-danas se koristi kao važan lingvistički izvor.

*Guangyun* je slično organiziran kao i *Qieyun*:
* Rječnik je podijeljen na četiri tona u pet tomova, dva za srednjokinesku razinu tona () i po jedan za tri druga tona, povišeni (), odvajajući () i ulazeći ().
* Svaki ton se dijeli na rime, sa ukupno 206 konačnih rima, više od 193 u *Qieyunu*.
* Svaka rima se dijeli u grupe po homofonim slovima, a izgovor svake grupe je opisan formulom fanqie.

Rječnik sadrži ukupno 26.194 unosa za slova, svaki od kojih daje kratko objašnjenje njegovog značenja.

Baza podataka Unihan sadrži set podataka "SBGY" (*Songben Guangyun*; "Song edition *Guangyun*") dataset sa 25.334 unosa za 19.583 slova.

## Izvori

## Vanjske veze
* Songben Guangyun, with dictionary lookup – Chinese Text Project
* ''GuangYun'' Initials and Rhymes, Dylan W.H. Sung
* Yonh Tenx Myangx 韻典網 (Rhyme Dictionary Website)
Markovac (Vršac)

**Markovac** je naselje u Srbiji u opštini Vršac u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 329 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 570 stanovnika).

## Historija
U istorijskom periodu Markovac je imao više imena: 
* U XV veku zvalo se Markteleke 
* Markovac-1743.godine
* Márktelke1911. 
* Markovac-1919.godine

Markteleke bio je u sastavu krašovskog komitata (sreza). Za vreme turske vladavine je opustošen. Tek pred prvi austrisko-turski rat (1737-1739) naseljeno je ovo mesto opet srpskim i rumunskim stanovnicima. Godine 1734. podignuta je crkva brvnara. Godine 1751. popisano je 126 kuća, a iste godine se pominje i markovačka poštanska stanica na liniji Denta-Oravica.

U Turskom ratu 1788.godine bratimili su se markovački Rumuni sa upalim Turcima, turski zapovednik, Abdulah Mehmed Meniš paša, postavio je nekog Batošu Butana iz Markovca za kapetana nad 22 sela markovačke okoline, sa zadatkom da okolinu mirnim putem pokori i konškribira (regrutuje).

Stanovništvo bavilo se pretežno vinogradarstvom tako da je 1835.godine, tadašnji najugledniji maćarski enolog, Franja Šams pohvalio markovačko vino. 1843. godine procenjen je berbeni prinos u 9000 akova kljuka.

Godine 1872.sazidana je rumunska pravoslavna crkva, a Srbi su 1890.godine do parijohalnog doma sazidali bogomolju. do 1897. godine bio je Mihalo Čipić poslednji srpski paroh u Markovcu. Svi Markovački Srbi su porumunjeni.

Brojno stanje stanovništva bilo je: 1869-1529. становника, 1880-1400; 1890-1491; 1900-1527; 1910-1438; A po popisu iz 1921.godine popisano je 1323 stanovnika, od kojih je bilo; Srba-35, Slovaka-14, Rumuna-1209, Nemaca-42, Mađara-23 stanovnika.

## Demografija
U naselju Markovac živi 290 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 48,9 godina (47,5 kod muškaraca i 50,3 kod žena). U naselju ima 127 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,57.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Rumunima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Korišćena Literatura
# Izvor Monografija Podunavske oblasti 1812-1927 sastavio Dr, Vladimir Margan biv. Predsednik Oblasnog odbora Komesar Oblasne Samouprave, objavljeno 1927„Napredak Pančevo,,
# Teritorija Podunavske Oblasti napisao Dr. Vladimir Margan Predsednik Obl. Odbora Smederevu 1928.*
# Istorijiski preglad Podunavske Oblasti Banatski deo napisao: Feliks Mileker bibliotekar i kustos gradske biblioteke i muzeja u Vršcu 1928.
# »Letopis« Opština u južnom Banatu: *Banatska mesta i običaji* Marina M.(Beč 1999).

Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od Pisanih tragova, Letopisa, po predanju o Banatskih mesta i običaji nastanak sela ko su bili Dosenjenici čime se bavili meštani.

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Katepan

***Katepánō*** (, dosl. "[onaj] na vrhu" ili " vrhovni") je titula i čin koja se koristila za vodeće bizantske vojne oficire i službenike. Kasnije je latinizirana u riječ *capetanus/catepan*, i s vremenom se spojila s latinskim korijenom "caput" ("glava") te tako stvorila italijansku riječ "capitaneus" i *capitano* od koje potiče riječ kapetan koja se proširila po drugim jezicima.

Riječ se u bizantskim izvorima prvi put spominje u 9. vijeku kada je označavala prije svega najviše oficire bizantske vojske i mornarice. Od 960-ih, kada je Carstvo pod Makedonskom dinastijom počelo ekspanziju na nova područja, počela se koristiti za velikodostojnike/službenike zaduženih za šira područja, odnosno grupe dotadašnjih tema. Ta se područja nazivaju katepanatima. Od svih njih je bio najpoznatiji Katepanat Italija u današnjoj Južnoj Italiji.

Nakon katastrofalnih teritorijalnih gubitaka u 11. vijeku, pod dinastijom Komnena i Paleologa se izraz "katepanat" koristio za manje upravne jedinice, odnosno dijelove tema. Na njihovom je čelu bio kefale ili "glava". Tu strukturu je preuzelo Trapezuntsko Carstvo i Drugo bugarsko carstvo.

## Literatura

*
Suovetaurilia

**Suovetaurilia** ili **suovitaurilia** od latinske sintagme **sū** (od *sus* = svinja) + **ove** (od *ovis* = ovca) + **taur** (od *taurus* = bik) + **īlia** (dodatak za imenice srednjeg roda množine)  bile su tri svete životinje koje su Rimljani žrtvovali bogu Marsu u ritualnom pročišćenju - Lustraciji, osobito za petogodišnje ceremonije Lustrum. 
## Karakteristike
O *suovetauriliji* se puno toga zna jer nam je njen opis ostavio Katon Stariji u svom djelu *O zemljoradnji* (De agricultura), tako znamo da je prvi korak bio je dovesti tri životinje do granica zemlje koju se trebalo blagosloviti, izgovarajući sljedeće riječi:
:*Cum divis volentibus quodque bene eveniat, mando tibi, Mani, uti illace suovitaurilia fundum agrum terramque meam quota ex parte sive circumagi sive circumferenda censeas, uti cures lustrare.*
"Neka naš rad uz dobru pomoć bogova bude okrunjen uspjehom, obraćam se tebi, Manije, da mi pomogneš pročistiti moj posjed, moju zemlju i moje njive sa ovom suovetauriliom, da je ti upotrijebiš gdje misliš da je najbolje."

Nadalje se molilo Janusa, Jupitera i Marsa da zaštiti imanje od bolesti i ostalih nedaća.
## Povezano
* Lustrum
* Lustracija
* Saturnalije
## Izvori

## Vanjske veze
* ''The Suovetaurilia'' tekst L.A. Curchina   
* [[Marko Porcije Katon Stariji|Katon Stariji]: De agricultura]
Melo od Barija

**Melus** (također *Milus* ili *Meles*, *Melo* na italijanskom) (? - 1020) bio je langobardski plemić iz apulijskog grada Bari, poznat po dizanju ustanka protiv bizantskog Katepanata Italije koji je posredno doveo do dolaska Normana i njihove hegemonije nad Južnom Italijom.

Melus je, nastojeći stvoriti vlastitu državu, zajedno sa šurjakom po imenu Dattus godine 1009. digao ustanak i zauzeo Bari. Godine 1010. je osvojio gradove Ascoli i Troina, ali je novopostavljeni bizantski *[[katepan]]* Vasilije Mesardonites prikupio veliku vojsku i 11. jun 1011 s njom ponovno stavio Bari pod bizantsku vlast. Melus je nakon toga pobjegao kod princa Guimara III od Salerna; Dattus se sklonio u benediktinsku opatiju Montecassino, čiji su mu redovnici, neprijateljski raspoloženi Grcima, ali i na inzistiranje pape Benedikta VIII, dali utvrđeni toranj na Gariglianu. Melusova porodica je, međutim, zarobljena i odvedena u Carigrad.

Prema zapisima normanskog kroničara Vilima od Apulije, godine 1016. je otišao u svetište Svetog Mihovila na Monte Garganoa gdje je sreo normanske hodočasnike. Tamo je počeo uvjeravati Rainulfa Drengota i grupu normanskih izgnanika da se pridruže njegovom ustanku, obećavši im laku pobjedu i izdašni plijen. Vijest o tome se proširila, pa su do 1017. brojni normanski pustolovi počeli dolaziti na jug. Oni su se kod Kapue spojili sa Melusovom langobardskom vojskom, te sa njom odmah marširali u Apuliju nastojeći iznenaditi Bizantince. U maju su postigli uspjeh u okršaju na obali rijeke Fortore, porazivši snage katepana Leoa Tornikiosa Kontoleona. Tada su do septembra zauzeli svu teritoriju između Fortorea i Tranija i počeli pljačkati Apuliju; u oktobru su, pak, iskusili katastrofalni preokret.

Novi Vasilije Boiannes je prikupio goleme snage, brojne rezerve, pa i kontingent proslavljene Varjaške garde poslan od cara Vasilija II. Ona je normansko-langobardske snage srela na obalama rijeke Ofanto, na mjestu znamenite antičke bitke kod Kane. Tzv. druga bitka kod Kane je bila katastrofa i za Normane čiji je vođa Gilbert, poginuo, ali i za Langobarde čiji su vođe pobjegli: Melus u "samnitske zemlje" (Amatus) Papinske Države, a Dattus u Montecassino natrag u svoj toranj.

Melus je nakon toga godinama lutao Italijom sve dok nije krenuo na sjever u Njemačku. Na kraju je završio na dvoru cara Heinricha II u Bamberga. Iako su mu dane počasti (uključujući nominalnu titulu vojvode Apulije), dvije godine kasnije je umro u Bambergu kao slomljen čovjek, i tok tikom nakon što je papa Benedikt došao u Bamberg kako bi cara molio da reagira na bizantske pobjede. Melus je pokopan sa najvišim počastima u raskošnoj grobnici Bamberške katedrale. Njegov sin Argyrus se nastavio boriti za langobardsku nezavisnost u Apuliji poslije povratka iz carigradskog zarobljeništva.

## Izvori
* Norwich, John Julius. *The Normans in the South 1016-1130*. Longmans: London, 1967.
* Amatus of Montecassino. *History of the Normans* Book I . Translated by Prescott N. Dunbar. Boydell, 2004. 

## Vanjske veze
* History of the Norman World
Yale French Studies

***Yale French Studies*** je naučni časopis koji izdaje Yale University Press, a povezan je sa katedrom za francuske studije Yale univerziteta. Časopis je pokrenut 1948. godine.

## Službena stranica
*
Grofovi Urgella

Dolje je naveden popis **grofova [[grofovija Urgell|Urgella]]**.

## ccaa. 798-870 Grofovi koje su imenovali [[Karolinzi]]

* 798-820 Borrell, grof od Urgella i Cerdanye
* 820-824 Aznar I Galíndez, grof od Aragona, dane su mu Borrellove grofovije nakon što je prognan iz Aragona
* 824-834 Galindo I Aznárez
* 834-848 Sunifred I 
* 848-870 Solomon (ili Miró)

## 870-992 Grofovi iz Kuće [[Vladari Aragona|Barcelona]]

* 870-897 Wilfred Dlakavi, grof Barcelone, Girone-Osone i Urgell-Cerdanye
* 898-948 Sunifred II 
* 948-966 Miró od Barcelone, r. cca. 940 
* 966-30. septembar 992 Borrell II, grof od Barcelone, Girone, Osone

## 992-1213 Grofovi iz Kuće Barcelona-Urgell

* 992-1. septembar 1010 Ermengol I *el de Còrdova* ("od Cordobe"), rođen 975, ubijen u borbama za Kordobu 1010.
* 1010-1038 Ermengol II *el Peregrí* ("Hodočasnik"), rođen 1009, umro na hodočašću za Jeruzalem, 1038.
* 1038-1065 Ermengol III *el de Barbastre* ("od Barbastroa"), rođen oko 1033, ubijen u Barbastrou u februaru ili martu 1065.
* 1065-11. mart 1092 Ermengol IV *el de Gerp* ("od Gerpa"), rođen cca. 1056 
* 1092-1102 Ermengol V *el de Mollerussa* ("od Mollerusse"), rođen 1078/1079, umro u Mollerussi 
* 1102-1153/1154 Ermengol VI *el de Castella* ("od Castilea"), rođen 1096
* 1153/1154-1184 Ermengol VII *el de València* ("od Valencije") 
* 1184-1208/1209 Ermengol VIII *el de Sant Hilari* ("od Sant Hilarija") 
* 1208/1209-1213 Aurembiaix (prvi put) pod regenstvom Pedra II od Aragona

## 1213-1228 Grofovi iz [[Kuća Cabrera|Kuće Cabrera]]

* 1213-1228 Guerau I od Urgella, IV od Cabrere (uzurpator)

## 1228-1236 Grofovi iz kuće Barcelona-Urgell

* 1228-1231 Grofica Aurembiaix (drugi put), od 1229 sa mužem Pedrom, sinom Sancha I od Portugala. Umrla 1231
* 1231-1236 Kralj Jaume I od Aragona (Jakov)

## 1236-1314 Grofovi iz Kuće Cabrera

* 1236-1243 Ponç I 
* 1243 Ermengol IX
* 1243-1268 Álvaro *el Castellà* ("Kastiljac")
* 1268-1314 Ermengol X

## 1314-1413 Grofovi iz Kuće Barcelona

* 10. novembar 1314-1327 Kralj Alfonso IV od Aragona, umro 1366
* 1327-1347 Jaume I od Urgella, princ od Aragona, rođen 1321, otrovan u Barceloni 1347
* 1347-1408 Pedro II od Urgella, rošđen 1340, umro u Balagueru 1408
* 1408-31. oktobar 1413 Jaume II od Urgella. Kada je Martin I od Aragona umro, bio je kandidat za prijestolje, ali je Kompromis u Caspeu preferirao Ferdinanda od Antequere. Digao je ustanak, ali se 31. oktobra 1413. predao kralju. Grofovija Urgell je nakon toga ukinuta, a Jaume je kao zatvorenik umro u zamku Xàtiva 1. juna 1433.

## Povezano
* Kuća Cabrera
Slavic Review

***Slavic Review*** je vodeći naučni časopis koji objavljuje članke i recenzije knjiga u svim disciplinama povezanim sa izučavanjima Rusije, centralne Evroazije, istočne i centralne Evrope. Od 1961. godine časopis izdaje Američke asocijacije za napredne studije slavistike dok se isti časopis izdavao pod različitim naslovima još od 1941. godine.

## Službena stranica
*
Adalbero od Eppensteina

**Adalbero od Eppensteina** (; 980 – 29. novembar 1039) bio je vojvoda Koruške od 1011/1012. do 1035. 

Bio je sin grofa Markwarda od Eppensteina, markgrofa Štajerske, koga je na tom mjestu prvotno naslijedio iza 1000. Bio je oženjen za izvjesnu Beatrix (umrla 23. februara iza 1125. godine), za koju historičari predstavljaju da je bila kćer švapskog vojvode Hermana II iz dinastije Konradina te salijanskog cara Konrada II. 

Godine 1011/12. mu je njemački kralj Heinrich II kao leno dao Koruško Vojvodstvo, nakon smrti prethodnog vojvode Konrada I iz salijanske loze. Konradov istoimeni sin je bio dijete i kao takav se smatra neprikladnim za preuzimanje očevog lena, koje je uz Koruško Vojvodstvo uključivalo i Veronsku marku, odnosno gotovo cjelokupnu Sjeveroistočnu Italiju. 

Adalbero se ne tom mjestu često sukobljavao sa članovima Salijanske dinastije, te digao bezuspješni ustanak protiv cara Konrada II. Godine 1035. je prisiljen odstupiti sa svih službenih položaja i odreći se svih svojih lena. Biskup Egilbert, glavni savjetnik novog kralja Heinricha III, savjetovao je kralja i njemačke plemiće da se suprostave toj odluci. Vojvodin sin Konrad je zbog toga morao moljakati Heinricha da mu da očevo vojvodstvo. Heinrich je konačno pristao potvrditi, te je Adalbero ostao bez svog vojvodstva. Otišao je u izgnanstvo u bavarski Ebersberg gdje je umro 1039.
Central Asiatic Journal

**Central Asiatic Journal** je naučni časopis koji pokriva istraživanja u području jezika, književnosti, istorije i arheologije srednje Azije. Časopis se izdaje na engleskom i njemačkom jeziku. Prvi je broj izdan 1955. godine od kada časopisi izlaze dva puta godišnje.

## Službena stranica
*
Vasilije Mesardonites

**Vasilije Mesardonites** () bio je bizantski vojskovođa i velikodostojnik koji je služio kao katepan Italije od 1011. do 1016. Na to je mjesto imenovan nakon pogibije svog prethodnika Jovana Kurkusa u sukobu sa pobunjenim Langobardima koje je vodio Melo od Barija. U Italiju se iskrcao sa značajnim pojačanjima, među kojima se nalazio i kontingent *[[strategos]]a* Leoa Tornikiosa Konteleona. Vasilijeve trupe su smjesta stavile Bari pod opsadu; lokalno grčko stanovništvo je nakon toga protjeralo Meloa i njegovog brata Dattusa te su Bizantinci 11. juna 1011. ponovno zauzeli grad. Vasilije je Melusovu porodicu, uključujući sina Argyrusa, poslao u Carigrad, ali se uzdržao od odmazde te se u svrhu pacifikacije pobunjenih teritorija služio diplomacijom. U oktobru iste godine je posjetio salernskog princa Guaimara III koji je Bizantu iskazao vjernost; potom je krenuo na Montecassino gdje su tamošnji benediktinci Dattusu dali utočište. Njima je jednostavno predao zemljište na jugu Italije poslije čega je Dattus protjeran u Papinsku Državu. Do smrti 1016. ili 1017. je Katepanat bio u miru. Naslijedio ga je Leo, pod čijom će upravom ponovno izbiti ustanak.

Neki historičari su skloni Vasilija Mesardonitesa smatrati istom ličnošću kao i Vasilije Argiros, koji je bio brat cara Romana III Argira.

## Literatura
* Norwich, John Julius. *The Normans in the South 1016-1130*. Longmans: London, 1967.
* Chalandon, Ferdinand. *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile*. Paris, 1907.
Aboriginal History

**Aboriginal History** je godišnji naučni časopis koji objavljuje istoimena izdavačka kuća u suradnji sa Australskim nacionalnim univerzitetom od 1977. godine. Časopis pokriva istorijske teme o kontaktima Aboridžina i Aboridžina Toresovog moureza sa nedomorodačkim stanovništvom.

## Izvori

## Službena stranica
*
Byrhtferth

**Byrhtferth** (cca. 970 – cca. 1020) bio je engleski (anglosaksonski) redovnik koji je živio i radio u Opatije Ramsey, poznat kao jedna od najuticajnijih ličnosti po intelektualni život kasne anglosakonske Engleske. Bio je tvorac mnogih djela posvećenih računanju Uskrsa, hagiografija i historijski spisa. Smatra se jednim od najvećih naučnika Engleske svog vremena i pisao je brojne knjige (iako je neke samo prepisao umjesto bio njihov autor). Najpoznatije djelo mu je naučni priručnik *Manual* (*Enchiridion*).

Obrazovao se zajedno sa Abboom od Fleuryja, koga je u Opatiju Ramsey pozvao Oswald od Worcestera kako bi pomogao podučavanju. Abbo je tamo bio u periodu 985-987, te imao značajan uticaj na Byhrtfertha koji je stekao interes za historiju, logiku, astronomiju i matematiku. O Byrhtferthu nema biografskih podataka kod njegovih suvremenika, i jedini pouzdani izvor su njegovi tekstovi *Manual* i *Preface*.

## Izvori


## Linkovi
* Anonymous life of Oswald (in Latin), pg. 399 ff.
Bagdadski manifest

**Bagdadski manifest** je naziv za dokument koga su oko godine 1011. u Bagdadu sastavili i objavili vodeći sunitski teolozi, pravnici i učenjaci po naređenju tadašnjeg abasidskog kalifa Al-Qadira. Povod je bio sve veće jačanje ismailtiske sekte unutar islamskog svijeta, kome je značajno pridonio uspon fatimidske države u Egiptu pod vodstvom kalifa Al-Hakim bi-Amr Allaha, koji se nametnuo kao glavni vjerski i politički suparnik abasidskih kalifa.

Sunitski učenjaci u kalifovom ediktu iznijeli stav prema kome Al-Hakim bi-Amr Allah, kao i svi njegovi prethodnici, ne potiču od kalifa Alije te, kao takvi nemaju nikakvu osnovu da prisvajaju kalifovsku vlast i vjerski autoritet. Manifest je postao dio temelja za stav ortodoksnih sunita prema kojima se ismailiti imaju smatrati hereticima.

## Izvori
Africa Development

**Africa Development** je dvojezični senegalski naučni časopis koji se izdaje od 1976. godine. Časopis se bavi temama vezanim uz društva u razvoju. Cilj časopisa je da stvori platformu za interdisciplinarnu razmjenu ideja među afričkom akademskom zajednicom.

## Službena stranica
* 

## Izvori
International Journal of Žižek Studies

***International Journal of Žižek Studies*** je naučni časopis pokrenut 2007. godine kroz koji se predstavljaju različite perspektive i pristupi djelu slovenskoga filozofa Slavoja Žižeka.

## Povezano
* Slavoj Žižek

## Službena stranica
* 

## Izvori