open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ada (Šodolovci)

**Ada** je naselje koje se nalazi u sastavu Općine Šodolovci, Osječko-baranjska županija.

## Stanovništvo
### Popis 2001.
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 239 stanovnika.


:*Napomena*: Do 1931. iskazivano kao dio naselja, a od 1948. kao naselje.

## Prethodni popisi

## Reference
Anjozorobe

**Anjozorobe** je grad u sredini Madagaskara od 17 802 stanovnika  u *Provinciji Toamasina* i *Regiji Analamanga*, administrativni centar istoimenog *Distinkta Anjozorobe*.

## Historija
*Anjozorobe* je osnovao legendarni malgaški kralj Andrianampoinimerina kome se taj kraj toliko dopao da se tu povukao živjeti iz Antananariva.

*Anjozorobe* je bio centar malgaških pobunjenika protiv francuske kolonijalne uprave krajem 19. vijeka. Oni su krili u šumama trstike uz korito rijeke Mananare sa svojim liderom Rabezavanom. Po ondašnjim francuskim izvorima, oni su tu mučili i ubili jezuitskog fratra Jacquesa Berthieua 8. juna 1896.

*Anjozorobe* je danas poznat kao *Madagaskarski [[Lourdes|Lourd]]* (ili Međugorje) jer se u njegovoj okolici kod mjesta Ambohitantelija ukazala vidiocima 1990. sv. Marija. Otada gomila hodočasnika posjećuje Anjozorobe.

Posljednih godina, *Anjozorobe* prima pomoć od francuskog udruženja AMIF (Amitié Madagascar - Ile de France) uz čiju pomoć je podignuta brana na rijeci, i neki manji objekti.
## Etimologija
*Anjozorobe* ima korijen u riječi - **zoro**, koja na malagaškom ima dvojako značenje, s jedne strane znači *sveto*, a s druge *trska*. Doista je na sjeveroistoku od grada, kultno sveto mjesto tradicionalnih animističkih vjerovanja, s druge strane korito rijeke Mananare prepuno je šumaraka trske.

## Geografija
*Anjozorobe* leži u središnjem gorju Madagaskara, na nadmorskoj visini od 1 000 m. Gradić se smjestio na par brežuljaka, na lijevoj obali rijeke Mananare usred gustih šuma.
*Anjozorobe* je udaljen oko 92&nbsp;km od glavnog grada Antananarivo nacionalnom cestom br. 3. u pravcu jugoistoka.
Sjeveroistočno od grada na visini od 1 100 m (ispod brda Kamanja), izvire Mangaro - najveća rijeka na istoku Madagaskara.

Šumski pojas *Anjozorobe-Angavo* je u decembru 2005. proglašen *Parkom prirode*, kao jedno od posljednjih područja divljine na Madagaskaru, koje nije doživjelo sječu i devastaciju. Kroz park teče rijeka Mangaro, koja kod mjesta Ambohimanga ima veličanstvene slapove.

### Klima
Anjozorobe ima mješavinu tropsko - umjereno kontinentalne klime s prosječnom temperaturom od 21-22&nbsp;°C i dva različita godišnja doba, *zimu*od aprila do septembra, i *ljeto* od oktobra do marta kad pušu monsunski vjetrovi sa istoka i padaju kiše.

## Povezano
* Popis gradova na Madagaskaru

## Napomene

## Vanjske veze

* A Madagascar, la survie de la forêt entre les mains des cultivateurs 
* Ukazanja Marije u Anosivolakeliju
Onive (Madagaskar)

Rijeka **Onive** zvana i **Onibe** je rijeka na istoku Madagaskara duga oko 200&nbsp;km, najveća pritoka rijeke Mangara 
## Geografija
*Onive* izvire u *Masivu Ankaratra* jugoistočno od Antanifotsija kod Antambiazina. Od izvora teče u pravcu sjevera, zatim kod mjesta Ambohikambana, naglo zavija u pravcu istoka. Odatle uz velike meandre ravnomjerno teče u pravcu jugoistoka, do svog ušća
kod mjesta Sandranadra, u rijeku Mangaro.

Ukupna duljina *Onivea* je oko 200&nbsp;km, a površina njegova sliva iznosi 4 860&nbsp;km².

## Reference

## Vanjske veze
* Crocos de Tana - Topos Rivières - Onibe, sa portala madamax.com
Mananara (Betsiboka)

Rijeka **Mananara** je rijeka u središnjem Madagaskaru duga 186&nbsp;km, desna pritoka rijeke Betsiboke.*Mananara* izvire na centralnom platou, a potom teče na zapad prema Mozambičkom kanalu.

## Geografija
*Mananara* izvire na južnim obroncima Gorja Anosiene, istočno od Antananariva potom teče u pravcu sjevera do grada Anjozorobea i njegove doline. Zatim skreće na zapad prema visoravni Mandrare u koju ulazi južno od Amboasarija. Kod mjesta Beraketa je izgrađena brana, i stvoreno akomulaciono jezero čije se vode koriste za navodnjavanje doline Behara.
*Mananara* prima s desne, čitav niz malih potoka i brzaca, sa južnih padina masiva Ivakoani, od kojih je najveći Andratina.

Mananara teče kroz tri velike doline; Alakamisi, Anjozorobe i Andakana, koje su odvojene kanjonima i velikim padom. U dolini Andakana uvire u rijeku Betsiboku i potom zajedno s njom u Mozambički kanal.

Ukupna duljina rijeke *Mananara* je oko 186&nbsp;km, a površina njena sliva iznosi 16 760&nbsp;km².

U šumama oko rijeke žive endemske vrsta lemura *crvenovrati lemur* (Varecia rubra) i *crno bijeli lemuri* (Varecia variegata)
## Povezano
* Rijeke Madagaskara
## Reference

## Vanjske veze
* Madagascar Biodiversity and Conservation, Mananara River gallery forest, sa portala mobot.org
Birin

**Birinus** ili **Birin** (cca. 600–649) je bio kršćanski misionar poznat po pokrštavanju Zapadnih Saksonaca i po tome što je postao prvi biskup Dorchestera,. Osim što je stekao naslov "Apostol Zapadnim Saksoncima", kasnije se počeo slaviti i kao svetac.

Birin je bio rodom Franak. Na misiju pokrštavanja Zapadnih Saksonaca ga je poslao papa Honorije I; prije dolaska u Britaniju ga je u Genovi Asterije imenovao biskupom. Na obalu tadašnjeg kraljevstva Wessex se iskrcao 634. godine u luci Hamwic (današnja četvrt St Mary's u Southamptonu). Tamo je sagradio prvu crkvu. Godine 635. mu je tada paganski kralj Cynegils dozvolio da propovijeda kršćanstvo u njegovom kraljevstvu. Nešto kasnije je Cynegils nastojao protiv suparničkog kraljevstva Mercija sklopiti savez sa nortumbrijskim kraljem Oswaldom; nakon što se ispostavilo da Oswald, kao kršćanin, ne želi savez sa paganinom, Cynegils se pristao pokrstiti. Birin je nakon Cynegilsove smrti nastavio misionarsku djelatnost pod kraljem Cenwalhom, a zabilježeno je i da je bio krsni kum Cynegilsovom sinu Cwichelmu.

## Reference

## Literatura
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* 
* 
* 
*
649.

__NOTOC__
Godina **649.** (**[[rimske brojke|DCXLIX]]**) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 649. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Bizantsko-arapski ratovi: Nakon što su prvi put izgradili mornaricu, Arapi pomoću nje osvajaju Cipar.
* Japanski princ Naka no Ōe no Ōji bija princa Soga no Kurayamada no Ishikawa Maroa.
* Reccaswinth nasljeđuje svog oca Hindasvinta kao vizigotski kralj Hispanije.
* 5.7. &ndash; Martin I nasljeđuje Teodora I kao 74. papa.
* Lateranski koncil 649, koji je sazvao papa Martin I, strogo osuđuje monotelitski nauk.


## Rođenja
* Wang Bo, kineski pjesnik (približan datum) (u. 676)

## Smrti
* 14.5. &ndash; Papa Teodor I
* 2.7. &ndash; Li Jing, kineski vojskovođa i kancelar dinastije Tang (r. 571)
* 10.7. &ndash; Car Taizong od Tanga
* Chindaswinth, kralj Vizigota
* Jovan Lestvičnik, kršćanski svetac (približni datum)
* Sveti Birin, biskup Dorchestera, apostol Zapadnim Saksoncima (približni datum)

## Reference
Lateranski koncil 649

**Lateranski koncil 649. godine** je bio crkveni sinod održan u Bazilici sv. Ivana Lateranskog u Rimu u oktobru 649. Predstavlja najpoznatiji od svih Lateranskih koncila koji danas nije priznat kao ekumenski od strane Katoličke crkve.

Povod za sazivanje koncila je bio kristološki spor vezan uz monotelitizam, doktrinu koju su u 7. vijeku promovirali bizantski carevi nastojeći prebroditi šizmu između službene halkedonske i mijafizitskih drevnoistočnih crkava u istočnim provincijama Carstva. Dok je monotelitizam uživao podršku cara Konstansa II, kao i patrijarha Pavla II, dotle se prema njemu stvorio otpor kod velikog broja halkedonskoj dogmi vjernih monaha među kojima se posebno isticao Maksim Ispovjednik. Mnogi od tih monaha su se sklonili u zapadne provincije Carstva, uključujući Rim, bježeći pred naletom arapskih muslimana koji su 630-ih i 640-ih zauzeli Levant, Egipat i dijelove Sjeverne Afrike.

Maksim je 646. godine otpočeo korespondenciju sa tadašnjim rimskim papom Teodorom I o tome da se sazove crkveni koncil na kome bi se monotelitizam osudio. Krajem iste godine je u Rim došao i Pir, svrgnuti carigradski patrijarh, bivši monotelit koji se u izgnanstvu javno odrekao monotelitskog učenja. Doznavši da se u Rimu razmišlja o saboru, car Konstans II je izdao *Typos*, odnosno ukaz kojim se izričito zabranjuje raspravljanje o kristološkim pitanjima, čime je nastojao spriječiti održavanje koncila. Maksim i Teodor su usprkos tome otpočeli pripreme za održavanje koncila, pri čemu su jasno stavili do znanja da ga namjeravaju učiniti ekumenskim. Time bi uspostavili novi presedan, odnosno održali prvi ekumenski koncil koji prethodno nije bio sazvao rimski, odnosno bizantski car.

Iako je Teodor umro 14. maja 649. pripreme za sabor su se nastavile nakon što je 5. jula za njegovog nasljednika izabran Martin I. Vijesti o sazivanju su stigle u Konstantinopol, ali car nije mogao pravodobno reagirati, jer je bio previše zauzet ratom sa Arapima koji su iste godine zauzeli Cipar. Na koncil se odazvalo 105 biskupa, svi osim jednog iz zapadnih provincija Carstva; usprkos toga, među njima je bio veliki broj Grka koji su se doselili bježeći sa Istoka. Održano je pet sjednica, nakon kojih je odobreno 20 formalnih kanona. Oni su kasnije poslani caru Konstansu II na odobrenje, ali i kao enciklika biskupima na područjima izvan bizantske vlasti.

Pokušaj rimskog pape da izbori nezavisnost od svjetovne vlasi u vjerskim pitanjima - najozbiljniji u periodu bizantskog papinstva - nije uspio. Konstans se nije složio sa odlukama koncila, te je umjesto toga njegove sudionike dao uhapsiti. Tako su i Maksim i papa Martin dovedeni u Konstantinopol gdje im se sudilo; obojica su osuđeni na progonstvo, gdje su i umrli. Kanone Lateranskog koncila je, međutim, 681. potvrdio Treći carigradski sabor, gdje je monotelitizam konačno osuđen kao hereza.

## Literatura
* Ekonomou, Andrew J. 2007. *Byzantine Rome and the Greek Popes: Eastern influences on Rome and the papacy from Gregory the Great to Zacharias, A.D. 590-752*. Lexington Books.
Bazilika sv. Ivana Lateranskog

**Bazilika Svetog Ivana Lateranskog** (talijanski: *Basilica di San Giovanni in Laterano*) rimska je katedrala, službeno crkveno sjedište rimskog biskupa, tj. pape. Službeni naziv na latinskom glasi: *Archibasilica Sanctissimi Salvatoris et sancti et Iohannes Baptista Evangelista in Laterano* (sh. *Arhibazilika Presvetog Spasitelja, [[Ivan Krstitelj|Svetog Ivana Krstitelja]] i [[Apostol Ivan|Svetog Ivana Evanđeliste]] na [[Lateran]]u*). To je najstarija i prva po važnosti (kao rimska katedrala) među četiri velike (papinske) bazilike u Rimu, i nosi počasni naslov *Omnium urbis et orbis ecclesiarum mater et caput* (lat. *majka i glava svih crkava u Rimu i u cijelom svijetu*).

Sama bazilika smještena je u Rimu, ali izvan granica Vatikanskog Grada. Međutim, Lateranskim ugovorom bazilici je dodijeljen poseban eksteritorijalni status kao vlasništvo Svete Stolice.

## Povezano
* Rimska biskupija
* Bazilika Sv. Petra
Martin I (papa)

**Sv. Martin I.** (? - 16. rujan 655.) je bio papa od srpnja 649. do 16. rujna 655. godine, poznat po tome što je uhapšen i prognan zbog protivljenja monotelitskoj doktrini na kojoj je inzistirao tadašnji bizantski car Konstans II.

Prije dolaska na mjesto pape je služio kao *[[apocrisiarius]]* (apokrizijarij), ili papski legat (nuncij) na bizantskom dvoru u Konstantinopolu. Tamo se istakao diplomatskim vještinama i velikom učenošću. Na mjesto pape je došao nedugo nakon smrti svog prethodnika Teodora I, koji je ušao u otvoreni sukob sa monotelitima i carem, te dvije godine ranije ekskomunicirao carigradskog patrijarha Pavla II. Njegov izbor nije bio potvrđen od cara, a što je predstavljao presedan u periodu bizantskog papinstva.

Martin je od svog prethodnika naslijedio anti-monotelitsku politiku, kao i pripreme za Lateranski koncil koji je sazvao i, usprkos izričitom carevom protivljenju, održao u oktobru 649. Na njemu je, uz podršku uglednog teologa Maksima Ispovjednika monotelistvo osuđeno. Martin je koncilu nastojao dati status ekumenskog koncila, što je predstavljalo presedan u odnosu na dotadašnje koncile, koji su svi bili formalno sazvani od strane rimskih ili bizantskih careva. Osim toga je u obliku enciklike njegove kanone poslao i svim biskupima na područjima van bizantske vlasti.

Konstansu je jedino poslao kanone na službenu potvrdu. Konstans, zauzet bizantsko-arapskim ratovima, ispočetka nije mogao pravodobno reagirati, ali je naredio Maksimovo i Martinovo hapšenje. Obojica su uhapšeni 17. juna 653. u Lateranskoj palači, a potom 17. septembra dovedeni u Konstantinopol na suđenje. Nakon što je pretrpio brojna javna poniženja, prognan je u Hersones na Krimu gdje je umro u izgnanstvu.

Za vrijeme njegovog izgnanstva je za novog papu izabran Eugen I.

Martinovo protivljenje monotelistvu je, kasnije, postalo službeni stav Crkve, kada su 681. monoteliti proglašeni hereticima na Trećem carigradskom saboru. Martin je kasnije u pravoslavnim crkvama proglašen svecem.

## Vanjske veze

* Ohridski prolog za 14 (27. april)
650.

__NOTOC__
Godina **650.** (**[[rimske brojke|DCL]]**) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 650. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Hazari protjeruju Bugare iz velikog dijela današnje južne Rusije.
* Japanskom caru Kotokuu darovan bijeli fazan; car je poklonom toliko oduševljen da određuje da se uspostavi novi *[[nengo]]* - carska era - pod naslovom Hakuchi, što na japanskom znači "bijeli fazan".
* U Kini prvi put izdan papirnati novac, iako će se kao službena državna valuta početi koristiti tek 1024. u Sečuanu pod dinastijom Sung, odnosno od 12. vijeka u ostatku Kine. 
* U Canterburyju sagrađena crkva sv. Martina.
* U Svetištu Tamamushi, dijelu kompleksa Horyu-ji izrađena Gladna tigrica Jataka, poznati reljef koji se danas čuva u Riznici Horyu-jija (približni datum)
* Hazari na sjevernom Kavkazu nanose poraz rašidunskom vojskovođi Abd ar-Rahmanu ibn Rabiji, zaustavivši dalji prodor arapskih muslimana na sjever (najraniji datum).


## Rođenja
* Yao Chong, kineski kancelar dinastije Tang (u. 721)
* Princ Takeru od Japana (u. 658)

## Smrti
* Carica Chen Yueyi
* Abu Sufyan ibn Harb, arapski vođa koji se svojevremeno žestoko protivio proroku Muhamedu, da bi kasnije postao njegov sljedbenik, odnosno ashabi

## Reference
Rekesvint

**Rekesvint** je bio vizigotski kralj u Hispaniji u periodu od 649. do 672. godine. Vladao je zajedno sa svojim ocem između 649. i 653. Zajedno sa svojim ocem, Hindasvintom stvorio je Knjigu zakona () koja se još naziva i Rekesvintov kodeks i koji su poštovali i Hispanorimljani i Goti. Do tada su se jedni i drugi ravnali prema dva različita zakonika.

## Historija

Vladao je od 649. godine zajedno sa svojim ocem, Hindasvintom, a zatim i samostalno između 653. i 672. godine. Vodio je prilično različitu politiku od politike svog oca, koja je bila blaža prema crkvi i plemstvu (što je rešilo probleme prouzrokovane represijom koju je sprovodio Hindasvint), a oštrija prema Jevrejima. Nakon Frojine pobune, tražio je od biskupa odobrenje da pomisluje stare pobunjenike što je bilo zabranjeno rešenjima sa ranijih sabora.

Rekesvint je takođe postigao političko i društveno ujedinjenje kraljevstva kada je 654. godine objavio Knjigu zakona () ili Rekesvintov kodeks, u kojem su objedinjeni zakoni koje su poštovali i koji su se primenjivali na sve podanike kraljevstva. Prema tradiciji, do tada su se na Vizigote primenjivali zakoni sakupljeni 475. godine u Eurikovom kodeksu (), a na Hispanorimljane Rimsko pravo, koji je 506. godine objedinio Alarik II u Alarikovom brevijarijumu ().

Rekesvint je takođe uspostavio zakone po kojima se sprečava da se lično bogatstvo kralja uvećava na račun države i naroda. Na VIII Saboru u Toledu 653. godine uspostavljeno je sledeće:

* Potreba da se razlikuju bogatstva koja je kralj nasleđivao od svojih roditelja ili rođaka.
* Potreba da se razlikuje ono što je kralj dobijao zahvaljujući svom položaju. Ta bogatstva su bila vezana za presto i mogla su da pređu samo na naslednika na prestolu, ali ne i na kraljeve lične naslednike.

S druge strane, na tom istom saboru, prigrabio je imanja koja su njegovi prethodnici zadobili ilegalnim putem i nije slušao biskupe koji su mu predlagali da ta imanja budu imovina krune, a ne kralja. Ovo je prouzrokovalo mnogo kontroverzi, i biskupi, koji nisu mogli mnogo da učine po tom pitanju pred kraljevom moći, svoje neslaganje su izrazili u aktima sabora.

Rekesvint je takođe imao i vrhovnu zakonodavnu i izvršnu vlast. Od tada pa na dalje, monarhija se rukovodila zakonskim normama i sva politička pitanja su se rešavala putem zakona.

Rekesvint je umro 672. godine u selu Gertikos blizu Valjadolida. Na tom istom mestu proglašen je njegov naslednik, Vamba, 21. septembra 672. protiv volje samog Vambe. Od tada Gertikos je promenio ime u Vamba koje i dan danas nosi.

Neki izvori tvrde da je Rekesvint takođe i sahranjen u istom mestu, u sarkofagu koji se i danas tamo nalazi. Prema naređenju Alfonsa X Mudrog, njegovi posmrtni ostaci su prebačeni u Toledo, u crkvu Santa Leokardija.

## Spljašnje veze
* Istorijska biblioteka:Rekesvint
Wang Bo

**Wang Bo** (, cca. 649–676), kurtoazno ime **Zi'an** (子安), bio je kineski pjesnik iz doba dinastije Tang. Poznat je kao jedan od Četiri književne eminencije Ranog Tanga (kineski:初唐四杰). Njegovo najpoznatije djelo je pjesma *[[Tengwang Ge Xu]]*, dovršena nedugo prije nego što se utopio prilikom brodoloma na putu u današnji sjeverni Vijetnam.

## Reference
* Sun, Wang and Yu, Xianhao, "Wang Bo" . *[[Encyclopedia of China]]* (Chinese Literature Edition), 1st ed.
Abu Sufjan

**Ebu-Sufjan**, ili punim imenom **Ebu-Sufjan Sakhr ibn Harb**, ( ), je bio vođa Kurejša Meke i najveći protivnik Poslaniku Muhammedu, ali je kasnije prihvatio islam i postao jedan od Poslanikovih ashaba. Također je poznat i kao otac halife Muavije ibn Ebu-Sufjana, osnivača dinastije Emevijja.

## Biografija
### Protivnik islama
Ebu-Sufjan je bio zapovjednik Benu Šemsa, dijela plemena Kurejš, što ga je učinio jednim od najmoćnijih ljudi u Meki. U Muhammedovim pozivima u islam, vidio je opasnost za svoj položaj, te se najoštrje suprostavio prvim muslimanima. Kada su Kurejšije izdale nekoliko akata o progonu kojim bi sprečavale prelazak na islam, njegova kćerka Ramla je bila među onim koji su prešli u Abesiniju.

#### Vojni sukobi sa muslimanima
Nakon to je Muhammed a.s. migrirao u Medinu 622. muslimani su predstavjali prijetnju karavanama koje su iz Sirije dolazile u Meku. 624. je Ebu Sufijan bio vođa jedne karvane i kada su je muslimani presreli pozvao je Kurejšije da mu pomognu. Ovo je dovelo do bitke na Bedru u kojoj su muslimani pobijedili. Ipak je Ebu Sufijan uspio dovesti karavan nazad u Meku a smrt većine Kurejši vođa tokom bitke ga je učinila vođom Meke.

Tako je postao i vojni vođa Mekanske kampanje protiv Medine i bitke na Uhudu 625. godine i Bitke na hendeku 627. ali nije uspio zadobiti konačnu pobijedu.

Rezultat je bilo primirje sklopljeno 628. koje je omogućilo muslimanima da hodočaste Kabu.

### Porodica
#### Porijeklo
Ebu-Sufjan je rođen 560. godine kao dijette Harba ibn Umejje. Njegov djed je bio Umejja ibn Abd Šems po kojem je dinastija dobila ime. Pradjed mu je bio Abd Šems ibn Abd el-Manaf, brat Muhammedovog pradjeda Hašima.

#### Žene i djeca
Postoji nekoliko neprovjerenih izvora koji drže da je Ebu Sufjan imao seksualne veze sa više žena prije nego će postati musliman. Ovi hadisi nisu vezani za neki određeni izvor, ali se mogu naći u šiitskim, sunitskim i mutezilijskim izvorima.

Ebu-Sufjan je bio oženjen sa Hind bint Utba, koja je rodila Muaviju. Ne postoji pouzdan zapis da je Muavija bio dijete Ebu-Sufjana, nego historičari kalkulišu sa nekoliko ljudi sa kojima je Hind održavala vezu. Iz tog razloga Šiitski muslimani ga zovu Muavija ibn Hind po njegovoj majci.. Ostali muslimani ga zovu po imenu oca, dakle Muavija ibn Ebu-Sufjan.

Ebu-Sufjan je imao dijete i sa svojom rodicom, a radi se o kćeri zvanoj Remlah bint Ebu-Sufjan, ili u islamskim krugovima poznatijom kao Ummu Habiba jedna od Poslanikovih žena.

Islamski izvori kalkulišu sa još jednim Ebu-Sufjanovim djetetom, a to je Zijad ibn Ebu-Sufjan. On je bio nelegitimno dijete, koje Ebu-Sufjan nije priznao za svog života, ali ga je Muavija kasnije predstavio i priznao za svoga brata.

## Izvori




## Vanjske veze

* Ramlah bint Abi Sufyan bio 
* Muawiyah I bio 
* Abu Sufyan ibn Harb approaches Muhammad's uncle 
* http://theology101.org/isl/bukhari/bh4/bh4_223.htm
Abd ar-Rahman ibn Rabija

**Abd ar-Rahman** ibn Rabiah () (fl. 7. vijek) bio je arapski muslimanski vojskovođa u službi Rašidunskog Kalifata. Krajem 640-ih mu je kalif Osman povjerio komandu nad pohodom čiji je cilj bilo osvajanje Hazarskog Kaganata. Abd ar-Rahman je prodro na sjeverni Kavkaz, ali je oko godine 652. kod Balandžara došlo do bitke u kojoj su, prema navodima arapskog historičara al-Tabarija obje strane koristile katapulte. Na kraju su Hazari izvojevali pobjedu, te je arapsko-muslimansko napredovanje na sjever zaustavljeno.
Yao Chong

**Yao Chong** (姚崇) (650 – 28. septembar 721), rođen kao **Yao Yuanchong** (姚元崇), od 700-ih do 713. koristio kurtoazno ime **Yuanzhi** (元之), formalno **Vojvoda Wenxian od Liang** (梁文獻公), bio je kineski velikodostojnik u službi dinastije Tang, poznat po tome što je kancelar služio četiri vladara - caricu Wu Zetian, njene sinove Zhongzonga i Ruizonga te unuka Xuanzonga. Godine 716. je formalno podnio ostavku, ali je do smrti zadržao snažan uticaj na dvoru cara Xuanzonga.

## Napomene i reference

* *[[Knjiga Tanga]]*, vol. 96 .
* *[[Nova knjiga Tanga]]*, vol. 124 .
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 205, 206, 207, 208, 209, 210, 211, 212.
Japanska era

je izraz kojim se označava vremenski period koji služi za označavanje godina u tradicionalnom japanskom kalendaru, pa se tako uz broj godine navodi i njena era. Tako se npr. trenutna godina  označava kao  ere Heisei. Praksa označavanja godina po različitim erama, kao i drugdje u istočnoj Aziji, originalno uvedena po uzoru službenih godina carske Kine, iako se japanski sistem imenovanja godina razvio samostalno od kineskog, korejskog i vijetnamskog. Za razliku od svih njih, japanska imena era su, usprkos vesternizacije, još uvijek u službenoj upotrebi.

Sistem je uveden 645. za vrijeme vladavine cara Kotokua. Od vremena Meiji revolucije u 19. vijeku je uveden običaj da za vrijeme vladavine jednog cara može postojati samo jedna era.

Japansku eru valja razlikovati od carske godine ili ere Koki, koja je 1873. uvedena u Japanu, odnosno koja se računala od datuma kada je 660. pne. mitski Jimmu-Tenno postao prvi japanski car. Ona se koristila sve do završetka drugog svjetskog rata.

## Veze
* Japanski kalendar
* Jikkan Jūnishi (seksagenarni ciklus)
* Holocenski kalendar (Jōmon era)

## Izvori
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). *Gukanshō: The Future and the Past.* Berkeley: University of California Press. ; OCLC 251325323
* *[[Daijirin]]*, 2nd edition.
* *[[Daijisen]]*, 1st edition.
* *[[Kōjien]]*, 5th edition.
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Odai Ichiran]]*; ou, ''Annales des empereurs du Japon.'' Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
* Varley, H. Paul. (1980). *Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns.* New York: Columbia University Press. ; OCLC 59145842
* 二中歴1 第一～第四（尊経閣善本影印集成） .
* 二中歴2 第五～第十（尊経閣善本影印集成） .
* 二中歴3 第十一～第十三（尊経閣善本影印集成） .
* 所功, (1977). 日本の年号　揺れ動く＜元号＞問題の原点. 雄山閣.
* 井上清, (1989). 元号制批判 やめよう元号を. 明石書店. .

## Vanjske veze
* Nengō converter
Taika (era)

je bila  za vrijeme vladavine cara Kōtokua. Taika era je prethodila *[[Hakuchi (era)|Hakuchi eri]].* Ovaj period je počeo u augustu 645. i trajao do februara 650.

## Izvori

## Literatura
* Bialock, David T. (2007). *Eccentric Spaces, Hidden Histories: Narrative, Ritual, and Royal Authority from the Chronicles of Japan to the Tale of the Heike.* Stanford: Stanford University Press. . OCLC 237216457
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). ''Gukanshō: The Future and the Past.'' Berkeley: University of California Press. ; OCLC 251325323
* Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005). ''Japan encyclopedia.'' Cambridge: Harvard University Press. ; OCLC 58053128
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Odai Ichiran]]*; ou, ''Annales des empereurs du Japon.'' Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
* Varley, H. Paul. (1980). *A Chronicle of Gods and Sovereigns: Jinnō Shōtōki of Kitabatake Chikafusa.* New York: Columbia University Press. ; OCLC 6042764

### Vanjske veze

* National Diet Library, "The Japanese Calendar" -- historical overview plus illustrative images from library's collection
650-e

**650-e** su decenija koja je počela 1. januara 650. i završila 31. decembra 659. 

## Događaji i trendovi
* 651 - Ubistvom kralja Jezdegerda III, čiji je sin i nasljednik Peroz otišao u izbjeglištvo u Kinu, formalno prestaje postojati Sasanidsko Carstvo.
* Prvi put zapisan Kuran.
* 654 - Bizantsko-arapski ratovi: Arapi osvajaju Rodos čime Rašidunski Kalifat doživljava svoj teritorijalni vrhunac.
* 656 - Otpočinje Prva Fitna, odnosno građanski rat među muslimanima.
* 658 - Nakon Samove smrti se raspada prva slavenska država.

## Reference
651.

__NOTOC__
Godina **651.** (**[[rimske brojke|DCLI]]**) bila je redovna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. Oznaka 651. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Klodvig II, kralj Neustrije i Burgundije se ženi za Baltildu.
* U Mervu sljedbenici ubijaju Jezdegerda III, posljednjeg sasanidskog kralja Perzije, čime prestaje posljednji organizirani otpor muslimanskim osvajačima.
* Muslimanska osvajanja: Arapi napadaju današnji Afganistan i zauzimaju Herat.
* Zapisan Kuran.


## Rođenja
* Li Ssu-Hsun, kineski slikar (u. 716)

## Smrti
* 31.8. &ndash; Sveti Aidan, kršćanski misionar i prvi biskup Lindisfarnea
* Jezdegerd III, posljednji sasanidski kralj Perzije (ubijen od strane sljedbenika)
* Dao Xin, kineski zen patrijarh

## Reference
Batilda

**Sveta Batilda od Askanije** , "hrabra bitka"; cca. 626 – 30. januar 680), također poznata kao **Balthild**, **Bathilda**, **Baudour**, ili **Bauthieult**, bila je franačka kraljica, odnosno supruga Klodviga II, merovinškog kralja Burgundije i Neustrije (639 &ndash; 658).

Baltilda je bila anglosaksonskog porijekla, a, prema tradiciji je pripadala plemenitim porodicama. U djetinjstvu ili ranoj mladosti je bačena u ropstvo, te prodana preko La Manchea u Franačku, gdje je završila kao sluškinja na neustrijskom dvoru, odnosno domaćinstvu majordoma Erhinoalda. Srednjovjekovne kronike navode da je bila lijepa, te da je za njom Erhinoald žudio; hagiografski navodi da je, kao pobožna kršćanska uspješno čuvala svoju čednost sve dok je nije zapazio Klodvig te se za nju oženio oko 649.

Batilda je Klodvigu rodila tri sina, od kojih će sva tri postati kraljevi - Klotara, Hilderika i Teuderika. Nakon što joj je muž umro između 655. i 658. neko vrijeme je služila kao Klotarova regentica. Za vrijeme vladavine se pokazala kao sposobna državnica, i donijela je zakone kojom se zabranila prodaja kršćana u roblje. Kada su joj sinovi stasali, povukla se u samostan.

Papa Nikola I ju je 200 godina nakon smrti proglasio sveticom.

## Napomene

## Literatura
* 

## Dodatna literatura
* Attwater, Donald and Catherine Rachel John. *The Penguin Dictionary of Saints*. 3rd edition. New York: Penguin Books, 1993. .
* J.L. Nelson, "Queens as Jezebels: the careers of Brunhild and Balthild in Merovingian history" *Medieval Women*, D. Baker, ed. (1978) pp 31–77.
* Jo Ann Macnamara, John E. Halborg, E. Gordon Whatley, *Sainted Women of the Dark Ages*, pp 264ff.
* Alexander Callander Murray, ed. *From Roman to Merovingian Gaul: A Reader* (in series Readings in Medieval Civilizations and Cultures), 1999. Chapter 14 ""Sanctity and politics in the time of Balthild and her sons"

## Vanjske veze

* January 30, 680, Once a Slave, Humble Queen Bathilde Died.
* St. Bathilde from the Catholic Encyclopedia.
* Société Internationale pour l'Etude des Femmes de l'Ancien Régime:Bathildis  (French)
* "Balthild seal matrix" , Norfolk Museums & Archaeology Service.
* Detailed biography of Saint Bathildis
* Vita Sanctae Bathildis Official hagiography in translated to English
Mangoki

Rijeka **Mangoki** je rijeka na jugozapadu Madagaskara duga 304&nbsp;km*Mangoki* nastaje spajanjem rijeka Matsiatre i Mananantanane na centralnom platou, potom teče na zapad prema delti u Mozambičkom kanalu kod grada Morombe.

## Geografija
Nakon što se spoje rijeke Matsiatra i Mananantanana u kotlini Sakamena na nadmorskoj visini od 206 m, nastaje rijeka *Mangoki*. Ona zatim teče u pravcu zapada.
Na 25&nbsp;km od mjesta Salio, *Mangoki* prima pritoke rijeke Zomandao (na visini od 177 m) i Berorohu, i mjenja dotadašnji tok u pravcu sjeveroistoka prema jugozapadu. Tu rijeka ima vrlo široko korito, omeđeno velikom ravnicom koju često plavi. 
Nešto ispod mjesta Beroroha, na visini od 153 m, u *Mangoki* uviru rijeke Malio i Isahena koje izviru u Gorju Halo. Te dvije rijeke donose velike količine pijeska koji se taloži na dnu, tako da tu *Mangoki* ima znatno šire korito (2 - 2,5&nbsp;km ispod mjesta Beroroha).

Od Beroroha do ušća pritoke Sikili, 61&nbsp;km od mora, *Mangoki* teče više manje pravcem istok-zapad. Tu prolazi preko vapnenačkog gorja Isalo uskim kanjonima. Sa lijeve strane prima dva povremena vodotoka Sakamavaka i Sikili, koji presuše od juna do novembra, ali se za monsuna pretvore u prave bujice.

Krečnjački prag masiva Nosi-Bositra preusmjerava *Mangoki* u pravcu zapada, kojim sad ravnomjerno teče do mora. Na tom dijelu korito rijeke je vrlo široko (1 – 2&nbsp;km) a za poplava naraste na 5 – 6&nbsp;km. Na ušću u more *Mangoki* formira veliku deltu karakterističnog trokutastog oblika, dubine 80&nbsp;km i 50&nbsp;km široke uz obalu. Ona je obrasla najvećom šumom mangrove na Madagaskaru .

*Mangoki* je dug 304&nbsp;km  od svog ušća do spoja rijeka Matsiatra - Mananantanana koje ga formiraju. Ali ukoliko se Matsiatra promatra kao ista rijeka (samo drugog imena) tada je *Mangoki* ukupno dug 714&nbsp;km, čak i duži ako bi se računalo da je izvor Matsiatre, rijeka Ihosi, - tad bi to bilo 821&nbsp;km. Ako se računa tako, onda je *Mangoki* najduža rijeka na Madagaskaru, znatno duži od Betsiboka koji je dug, zajedno sa Mananarom, - samo 605&nbsp;km. Ukupna površina sliva Mangokija je računajući tako - 55 750&nbsp;km².

## Reference

## Vanjske veze
* Mangoky ''Crocos de Tana - L'Ouest'', na portalu madamax.com
652.

__NOTOC__
Godina **652.** (**[[rimske brojke|DCLII]]**) bila je prijestupna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 652. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Druga bitka kod Dongole nakon koje je uspostavljen* [[Baqt]]* ili viševjekovni mir između nubijsko-kršćanske Makurije i arapsko-muslimanskog Egipta.
* Rodoald nasljeđuje svog oca Rotharija kao kralj Langobarda.
* Japanski car Kotoku premješta svoju palaču u Naniwu.
* U kineskoj prijestolnici Chang'an (suvremeni Xi'an), pod vladavinom cara Gaozonga dinastija Tang dovršava Veliku pagodu divlje guske.
* 'Abd al Rahman bin 'Awf oporukom oslobađa 30.000 svojih robova.
* U Japanu, u okviru reformi cara Kotokua, uvedeni registri stanovništva, odnosno grupe od po pedeset kuća organizirane u naselja kojima su imenovane starješine. Ta naselja se dalje grupiraju u više grupe od po pet naselja, kojima je također imenovan starješina. Taj sistem će Japanom dominirati do drugog svjetskog rata.
* Hazarija postaje nezavisnom državom (približan datum).


## Rođenja
* Klotar III, kralj Franaka
* Konstantin IV, bizantski car
* Li Hong, kineski krunski princ

## Smrti
* Abbas ibn Abd al-Muttalib, stric Muhamedov, praosnivač dinastije Abasida
* Itta, udovica Pipina Landenskog, osnivačica samostana
* Rothari, kralj Langobarda
* Li Tai, kineski princ

## Reference
Naniwa

**Naniwa** () se može odnositi na:
* Bivše ime za grad Osaka u Japanu
* Naniwa-ku (浪速区), četvrt u Osaki
* *[[Naniwa (vlak)|Naniwa]]*, ekspresni vlak koji je spajao Osaku i Tokyo
* Japanska krstarica Naniwa, zaštićena krstarica Japanske carske mornarice

## Ličnosti
* Johan Lucchesi (r. 1990), švedski profesionalni Starcraft 2 igrač za Team Dignitas, također poznat kao *NaNiWa* ili *NaNi*
Banknota

**Banknota** ili **novčanica**, odnosno **papirni novac**, predstavlja jedan od glavnih elemenata današnjeg financijskog sistema. Nastao je kao mjenica, odnosno isprava temeljem koje je njen donositelj ili vlasnik mogao preuzimati novac i druge dragocjenosti iz za to ovlaštenih institucija (najčešće banaka), da bi se s vremenom pretvorio u najpopularnije sredstvo plaćanja, odnosno valutu u suvremenom svijetu. Zajedno sa kovanicama novčanice sačinjavaju gotovinu, odnosno dekretni novac. Dok se kovanice, sa izuzetkom posebnih komemorativnih izdanja, u pravilu koriste za manje, dotle se novčanice koriste za više novčane iznose.

Novčanice su se prvi put pojavile u Kini u 7. vijeku za vrijeme dinastije Tang, gdje su ispočetka služile trgovcima u doba dinastije Tang, kojima su papirnate mjenice bile daleko praktičnije sredstvo plaćanja od dotada korištenih i sve teže nosivih bakrenih kovanica. Novčanice su se kao službena valuta počele koristiti u 11. vijeku, da bi ih za vrijeme dinastije Yuan počelo koristiti Mongolsko Carstvo. U Evropi njihova upotreba među trgovcima datira od 14. vijeka, da bi ih države počele koristiti u 17. vijeku.

Nauka koja proučava banknote se naziva notafilija.

Iako je riječ "krivotvoritelj" u početku značila samo krivotvorenje kovanica, sada se koristi i za označavanje napadača koji se bave krivotvorenjem bilo kakvih novčanica. Za razliku od cirkulacijskih kovanica, čija je vrijednost trenutno niska, a visokokvalitetno krivotvorenje povezano je s tehničkim poteškoćama, krivotvorenje novčanica relativno je lakše i ekonomski isplativije, pa je mnogo šire rasprostranjeno. Krivotvorenje je nezakonito, a provode ga i privatne osobe u sebičnom interesu i cijele države s ciljem potkopavanja gospodarstva neprijateljskih zemalja ili poboljšanja vlastite situacije.

## Vanjske veze

* Shishanov V. The Assignats of 1802-1803 

## Reference
Rijeka Maningori

Rijeka **Maningori** je rijeka na istoku Madagaskara duga 260&nbsp;km, koja izvire iz jezera Jezera Alaotra  na centralnom platou, a potom teče na istok do uvira u Indijski ocean.

## Geografija
Od izvora u jezeru Alaotra rijeka teče u smjeru istoka, uskim kanjonima kroz stjenoviti *Masiv Ambatomafana*. Nakon što prođe Masiv Ambatomafanu, rijeka mijenja smjer i teče prema sjeveroistoku zatim nailazi na *Gorje Anjahambe*. Nakon što prođe Anjahambe, rijeka pravi veliki zaokret i teče na jugoistok sve do uvira svoje glavne pritoke sa lijeve strane - rijeke Sandratsio. Zatim *Maningori* ponovno mjenja smjer i teče prema sjeveru, da bi nešto sjevernije od mjesta Vohilengo, naglo skrenuo na istok. Odatle ravnomjerno teče na istok do uvira u Indijski ocean kod mjesta Ampasina.

Ukupna duljina rijeke *Maningori* je oko 260&nbsp;km, a površina njena sliva iznosi 12 645&nbsp;km².
## Povezano
* Rijeke Madagaskara

## Napomene

## Vanjske veze
* ''Manangory Topos Rivières'', na portalu madamax.com
Bakt

**Bakt** ili **baqt** (arapski: بقت) je naziv za mirovni sporazum koga su 652. sklopili arapsko-muslimanski Rašidunski Kalifat sa jedne, i nubijsko-kršćansko kraljevstvo Makurija sa druge strane. Poznat je kao jedan od najdugovječnijih mirovnih sporazuma u historiji, s obzirom da su se njegove odredbe poštovale gotovo sedam vijekova, te omogućili miroljubivu koegzistenciju između muslimanskog Egipta i kršćanske Nubije.

Sporazumu je prethodilo nekoliko godina rata između Makurijaca i Arapa koji su početkom 640-ih bili osvojili Egipat. Godine 651. ili 652. je arapska vojska pod Abdulahom ibn Sadom krenula na pohod na jug kako bi pokorila Makuriju; taj je pohod doživio neuspjeh u drugoj bitci kod Dongole te je Abdulah bio prisiljen pregovarati o miru sa makurijskim kraljem Qaliduratom.

Ne postoji nijedna sačuvana kopija sporazuma, a izvori o njemu potiču iz tekstova napisanih nekoliko vijekova kasnije. Prema njima su se obje strane dogovorile da više neće napadati jednu drugu, da će priječiti naseljavanje stanovnika preko granice, da će međusobno izručivati odbjegle zločince, ali i da će dozvoljavati slobodan prolaz i trgovinu svojim podanicima. Makurija se obavezala sagraditi džamiju u Dongoli za muslimanske posjetioce, kao i svake godine isporučivati po 360 robova; Egipat se, pak, obavezao zauzvrat Makuriji isporučivati pšenicu, vino, konje i drugu robu.

*Baqt* je kasnije izazvao kontroverze među islamskim teolozima, s obzirom da se mogao protumačiti kao kršenje obaveze muslimana da šire islam, odnosno kao sporazum dva ravnopravna entiteta, a ne islamskog sizerena i kršćanskog vazala od kojih potonji plaća džiziju. Neki od muslimanskih historičara su odluku arapskih muslimanskih vladara tumačili time da Makurija jednostavno nije izgledala vrijedna ratovanja, te da se mir na južnim granicama jednostavno više isplatio. U svakom slučaju, *baqt* je Makurija nastavio plaćati i Omejadima, Abasidima, Fatimidima, Ajubidima sve dok Mameluci u 14. vijeku nisu pokrenuli pohod kojim je Makurija pokorena. *Baqt* se nastavio plaćati i nakon što se njeno područje islamiziralo, odnosno makurijske obaveze prema Egiptu su preuzeli lokalni sudanski sultanati.

## Literatura
* Shinnie, P.L. "Christian Nubia." *The Cambridge History of Africa: Volume 2, *c.*&nbsp;500&nbsp;<span style="font-variant:small-caps">B.C.</span>—<span style="font-variant:small-caps">A.D.</span>&nbsp;1050* edited by J.D. Fage. Cambridge: Cambridge University Press, 1978, str.&nbsp;556–88. 
* Jakobielski, S. 1992. Chapter 8: "Christian Nubia at the Height of its Civilization." *UNESCO General History of Africa*, Volume III. University of California Press.
Rodoald

**Rodoald** (ili *Rodwald*) (? - 653) bio je langobardski kralj Italije. Godine 652. je na prijestolju naslijedio svog oca Rotharija. Kao i otac, po vjeri je bio arijanac. Historijski izvori navode kako je po prirodi bio razvratnik te imao običaj zavoditi žene svojih podanika. Nakon samo šest mjeseci vladavine ga je ubio muž jedne od ljubavnica. Ubrzo nakon toga je za novog kralja, uz podršku Katoličke crkve, izabran Aripert, koji se protivio arijanstvu.

## Napomene


## Vanjske veze
* Paul the Deacon, ''History of the Lombards'', Book 4 , translated by William Dudley Foulke, 1907. See chapter XLVIII for Rodoald’s reign.
Abdurrahman ibn Avf

**Abdel Rahman bin Awf**, () (rođen 10 godina iza Godine slona ) (umro 31. godine po Hidžri (652; u dobi od 72 godine) bio je jedan od ashabija.

Navodi se kao jedan od prvih osam ljudi koji je od proroka Muhameda primio islam. Kada su pagani u Meki počeli progoniti muslimane, sklonio se u Abisiniju. Kasnije je sudjelovao u izboru Omera i Osman ibn Affana za kalife. 

## Reference

## Vanjske veze
* http://web.umr.edu/~msaumr/reference/companions/English/awf.html
Itta

**Sveta Itta** (ili **Itta od Metza**) (također *Ida*, *Itte* ili *Iduberga*) (592–652) bila je supruga Pipina Landenskog, majorodoma Austrazije. Brat joj je bio Sveti Modoald, biskup Triera, a sestra optaica Sveta Severa.

Pipinu je rodila kćer, opaticu Beggu od Andenne koja se oženila za Ansegisela, sina Arnulfa od Metza. Preko Begge je baka Pipina Herstalskog odnosno jedan od matrijarha velike Karolinške dinastije. Sinovi su joj bili Grimoald, majordom i otac kralja Hildeberta Usvojenog, te Bavo (ili Allowin), kasniji pustinjak i svetac.

Nakon smrti muža je, na prijedlog Svetog Amanda, biskupa Maastrichta, osnovala benediktinski samostan u Nivellesu. Kasnije je proglašena za sveticu.

## Izvori i reference
* Alban Butler's *Lives of the saints*, edited, revised and supplemented by Thurston and Attwater. Christian Classics, Westminster, Maryland.
* *[[:fr:Référence:Les ancêtres de Charlemagne (Christian Settipani)|Les ancêtres de Charlemagne]]*, 1989, Christian Settipani

## Vanjske veze
*
Druga bitka kod Dongole

**Druga bitka kod Dongole** se odigrala godine 652. u Nubiji između snaga kršćanskog kraljevstva Makurije na jednoj, i arapsko-muslimanske vojske Rašidunskog Kalifata na drugoj strani. Do nje je došlo kada je Abdulah ibn Sad, arapski guverner Egipta, krenuo na veliki pohod na jug, sa ciljem da pokori Makuriju, odnosno osveti prethodni arapski poraz u Prvoj bitci kod Dongole 642. Abdulah je sa 12000 ljudi, opremljenih katapultom, dopro do makurijske prijestolnice Dongole i stavio ju je pod opsadu. Iako je katapult oštetio glavnu crkvu, Makurijci su nastavili pružati otpor te su arapskim napadačima nanijeli teške gubitke. Abdulah je na kraju bio prisiljen odustati od opsade, te je sa Makurijcima potpisao *[[bakt]]*, znameniti sporazum koji je uspostavio gotovo sedmovjekovni mir između muslimanskog Egipta i kršćanske Nubije.

## Reference

## Literatura
* 
* 
* 
* 
* 
*
Li Hong

**Li Hong** () (652 – 25. maj 675), formalno **Car Xiaojing** (孝敬皇帝, doslovno, "sinovljevski i poštujući car") sa hramskim imenom **Yizong** (義宗), bio je kineski krunski princ  iz dinastije Tang. Bio je peti sin cara Gaozonga i najstariji sin njegove najstarije supruge carice Wu (Wu Zetian). Krunskim princom je proglašen 656. Kako je rastao, tako je sve više dolazio u sukob sa majkom. Njegova iznenadna smrt 675. godine se često tumačila kao moguća posljedica njenog trovanja. Otac mu je posthumno udijelio carsku titulu.

## Preci


## Reference

* *[[Knjiga Tanga]]*, vol. 86.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/tan10.htm 
* *[[Nova knjiga Tanga]]*, vol. 81.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/ntan13.htm 
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 200, 201, 202
Klotar III

**Klotar III.** (652. - 673.), kralj Franaka od 657. - 663. godine.

Klotar III. je bio unuk kralja Dagoberta I.. Poslije sumnjive očeve smrti on postaje dijete vladar jednog djela Franačke do trenutka 657. godine kada ga plemići proglašavaju jedinim franačkim kraljem. Kako su mu ti gospodari lutaka dali, tako su mu 663. godine i uzeli titulu dajući dio kraljevstva njegovom bratu Hilderiku II..

Nakon sumnjive smrti 673. godine nasljeđuje ga brat Hilderik II.
## Poveznice
* Popis franačkih kraljeva

{{Lifetime|652|673|Klotar III]]
NK Lučko

**NK Lučko** je nogometni klub iz Lučkog, naselja u sastavu grada Zagreba.

## Historija

**NK Lučko** je osnovan 1931. godine pod imenom **NK Velebit**. Pod tim imenom nastupa sve do 1941. godine. Od 1946. do 1951. godine nosi ime **NK Stupnik** a od 1951. do 1957. godine nosi ime **NK Sijač**. 1957. godine NK Sijač se spaja s nogometnim klubom Tvornice mlinskih strojeva i uzima ime **NK Mlinostroj**. Na skupštini održanoj 23. srpnja 1960. odlučeno je o spajanju s **NK Ventilatorom**. Od 24. prosinca 1961. nosi ime NK Lučko. Još se zvao Lučko Kompresor ZG (1993.-1994.) i Lučko Kompresor (1994.-1996.)

Trenutačno se natječe u 1. HNL.

U sezoni 2011./12. Lučko ispada iz 1. HNL u 2.HNL.

## Reference

## Vanjske veze
* Službene stranice kluba
Prva hrvatska nogometna liga 2009/2010.

**Prva hrvatska nogometna liga 2009./10.** (skraćeno:**Prva HNL 2009./10.**) je natjecanje Prve hrvatske nogometne lige koje je započelo 25. srpnja 2009. U ovoj sezoni Prva HNL se proširila sa dotadašnjih 12 na 16 klubova. Iz Druge HNL, u ligu su se kvalificirali Istra 1961, NK Međimurje, NK Lokomotiva Zagreb i Karlovac, dok je pobjedom u razigravanju protiv Hrvatskog dragovoljca, Croatia Sesvete osigurala ostanak. Pobjednik sezone je Dinamo Zagreb

## Ljestvica

### Rezultati

## Izvor
* Udruga profesionalnih klubova 1. HNL
Something to Talk About (film)

***Something to Talk About*** je američki igrani film snimljen 1995 u režiji Lasse Hallströma sa Dennisom Quaidom i Julijom Roberts u glavnim ulogama. Scenarij koji je napisala je naslov dobio po istoimenoj pjesmi Bonnie Raitt. Po žanru je dramedija, a zaplet govori o Grace King, domaćici koja je otkrila da ju je suprug Eddie prevario, kao i da joj prijatelji i okolina sugeriraju da to oprosti.

Kira Sedžvik je za ulogu Eme Rej King bila nominovana za Zlatni globus za najbolju sporednu glumicu. Producent filma je bila Goldi Hon.

Na prostoru bivše Jugoslavije je distribuiran pod naslovom ***Povjerljive priče***.

## Uloge

## Vanjske veze
* 
* 
* 
*
Something to Talk About

***Something to Talk About*** se može odnositi na:

* ''Something to Talk About'' (album), album Anne Murray iz 1986.
* Something to Talk About (pjesma), singlica Bonnie Raitt iz 1991.
** Something to Talk About (film), igrani film snimljen 1995. u režiji Lasse Hallströma, čiji je naslov inspiriran pjesmom
** Something to Talk About (Grey's Anatomy), epizoda TV-serije *Grey's Anatomy* čiji je naslov također inspiran pjesmom
* "Something to Talk About", pjesma koju je 2002. snimio Badly Drawn Boy za soundtrack filma *[[About a Boy (soundtrack)|About a Boy]]*
Les Liaisons dangereuses

***Les Liaisons dangereuses*** (na francuskom: ***Opasne veze***) je epistolarni roman koga je 1782. objavio francuski književnik Choderlos de Laclos. Njegovi protagonisti su markiza de Merteuil i vikont de Valmont, dvoje plemića i bivših ljubavnika koje koriste seks i manipulaciju kako bi se osvetili jedno drugom. Često se navodi kako roman predstavlja prikaz moralne dekadencije vladajuće klase u predrevolucionarnoj Francuskoj. Roman je doživio veliku popularnost te bio čestim predmetom kazališnih, filmskih i televizijskih adaptacija.

## Literatura

## Izvori
* 
*
Opasne veze (razvrstavanje)

**[[Les Liaisons dangereuses|Opasne veze]]** (*Les Liaisons dangereuses*) je roman francuskog književnika Choderlos de Laclosa iz 1782. Pod time se podrazumijevaju i sljedeće adaptacije:
* * ''Les liaisons dangereuses'' (film), francuski igrani film Claude Bruléa iz 1959. godine
* ''Les liaisons dangereuses'' (drama), kazališni komad Christophera Hamptona iz 1985. godine
* *[[Dangerous Liaisons]]*, američki igrani film Stephena Frearsa iz 1988.
* ''Les Liaisons dangereuses'' (TV miniserija), francuska mini-serija u režiji Eric-Emmanuela Schmitta iz 2003.
* *[[The Dangerous Liaisons]]*, opera Conrada Suse iz 1994.

Osim toga isti naslov ima i:
* Opasne veze, talk-show emisija koja se prikazuje na programu zagrebačke TV-stanice Z1
Socijaldemokrati (Danska)

**Socijaldemokrati** () je socijaldemokratska politička stranka u Danskoj. U ideološkom smislu pripada lijevom centru. Osnovana je godine 1871. a u Folketing je prvi put ušla 1884. Godine 1924. je postala najjača parlamentarna stranka i taj status očuvala sve do 2001. godine kada ju je smijenila desna Liberalna stranka Danske. Od 2001. do 2011. je bila vodeća stranka opozicije, da bi na parlamentarnim izborima 2011. blok Crvene alijanse na čelu sa socijaldemokratima pod vodstvom Helle Thorning-Schmidt više glasova od Plave alijanse na čelu sa liberalima, te se pretpostavlja da će formirati sljedeću vladu.

## Vanjske veze
* The Danish Social Democrats&nbsp;— official English website
Helle Thorning-Schmidt

**Helle Thorning-Schmidt** (fonetski:ˈhɛlə ˈtoɐ̯neŋ ˈsmed; 14. decembar 1966 -) je danska političarka koja vodi stranku Socijaldemokrata. Od 1999. do 2004. je bila članica Evropskog parlamenta a 2005. je izabrana u Folketing (danski Parlament); nakon parlamentarnih izbora, na kojima su Socijaldemokrati doživjeli poraz, kao kandidat desnog krila stranke je porazila dotadašnjeg vođu stranke Mogensa Lykketofta. U septembru 2011. je izborni blok Crvene alijanse na čelu sa Socijaldemokratima ostvario pobjedu na parlamentarnim izborima, te će Thorning-Schimdt postati prva žena premijer u historiji Danske.

Thorning-Schmidt je od početka 1990-ih u braku sa Stephenom Kinnockom, britanskim političarem i poslovnim čovjekom koji je sin Neila Kinnocka, dugogodišnjeg vođe britanskih laburista i bivšeg potpredsednika Evropske komisije (pored ostalog). S njim ima dvoje djece.

## Reference

## Vanjske veze

* Helle Thorning-Schmidt's personal webpage 

|-