open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tratinčica

**Tratinčica** (*Bellis perennis L.*) je trajna livadna biljka, poznata i po nazivima: krasuljak, trajni krasuljak, katarinčica, iskrica, bjelka, krsnica, drnica i drugi.

## Opis biljke
Na 4-15 cm visokim stapkama nosi u sredini žute a na rubu bijele ili crvenkasto-bijele cvjetne glavice, oko 15, iznimno do 30 mm široke. Involukrum je polukuglast, složen u dva reda od duguljastih dlakavih listića. Listovi su lopatičastog ili jajastog oblika, s jednom provodnom žilom u sredini, nepotpuno i nejasno nazubljeni. Postepeno se suzuju u peteljku, a svi su složeni u prizemnu rozetu. Roške su jajaste, glatke, do 1.5&nbsp;mm duge, bez kunadre. Cvate skoro cijelu godinu, od ranog proljeća do zime.

## Rasprostranjenost

Tratinčica je vrlo rasprostranjena biljka. Nalazimo je u velikoj množini po livadama, travnjacima, čistinama i uz puteve, sve do 1 800 metara nadmorske visine. U različitim oblicima, s većim, crvenim cvjetovima uzgaja se kao ukrasna biljka po vrtovima.

## Jestivi dijelovi biljke

Mladi listovi prizemne rozete mogu se jesti sirovi ili prokuhani gotovo preko cijele godine. Nijemci smatraju salatu od tratinčice jednako ukusnom i zdravom kao i onu od matovilca, no u svojim priručnicima naglašavaju da za jelo treba brati samo posve mlado i nježno lišće. Salata je ukusnija ako se ostavi da začinjena odstoji barem jedan sat. Dobra je pomiješana sa salatom od krumpira ili od različitog divljeg povrća. Kao posebno zdravo jelo preporučuju se usitnjeni listovi izmiješani sa svježim sirom. Takva je smjesa sastavni dio proljetnih kura za *čišćenje krvi*. Listovi tratinčice jedu se i u obliku miješanih variva, ili se stavljaju u juhu. U mladim listovima ima 20–40&nbsp;mg% vitamina C i oko 4&nbsp;mg% karotina. 
U Njemačkoj također beru još tvrde i zelene pupoljke, mariniraju ih i upotrebljavaju kao začin umjesto kapara. Otvoreni cvjetovi tratinčice također su jestivi i mogu sirovi opslužiti u kulinarstvu za dekoriranje različitih jela. Listovi zajedno sa cvjetovima služe i kao zamjena za čaj. Korijenje tratinčice upotrebljavali su za jelo seljaci u Španjolskoj i Italiji.

## Galerija

Datoteka:English_Daisy_%28Bellis_Perennis%29.jpg|Cvat tratinčice
Datoteka:Bellis_perennis_cross_ies.jpg|Presjek cvata tratinčice
Datoteka:Sa Daisy flower.jpg|Glavičasti cvat
Datoteka:Bellis_perennis11.jpg|Tratinčica sa ružičastom jezičastom cvati
Datoteka:Bellis_perennis_5.jpg|Tratinčica sa bijelom jezičastom cvati
Datoteka:Bellis_perennis.jpg|Tratinčica iz tlocrta
Datoteka:Pink_twinged_daisy_on_table.jpg|Ubrana tratinčica na drvetu
Datoteka:Bellis_perennis_culivar_ies.jpg|Ukrasna tratinčica


## Izvor
Enciklopedija samoniklog jestivog bilja, 1985 by Ljubiša Grlić
Izdavač: ITRO August Cesarec, OOUR Izdavačka djelatnost, Zagreb
Jutland

**Jutland** ili **Jiland** (danski: *Jylland*, njemački: *Jütland*) je poluotok na sjeveru Europe. Nalazi se između Sjevernog i Baltičkog mora. Najveći dio pripada Danskoj (oko 70% teritorija Danske je na Jutlandu, ostalo su otoci), a južni dio poluotoka čini sjeverni dio njemačke pokrajine Schleswig-Holstein. Granica poluotoka prema ostatku Europe je rijeka Eider i jedan dio Kielskog kanala. Između Jutlanda i Norveške je morski prolaz Skagerrak, a između Jutlanda i Švedske Kattegat. Između Jutlanda i najbližeg većeg danskog otoka Fyna je prolaz Mali Belt preko kojeg vodi most.

Reljef je pretežno nizinski (najviši vrh Yding Skovhøj je visok 173 m). Na zapadu se javljaju močvare. Sjever poluotoka je odvojen zaljevom Lim (Limfjord). Najveći gradovi su Århus i Aalborg. Poluotok je dobio ime prema germanskom plemenu Jüti. Latinski naziv mu je Cimbria (grčki geograf Ptolomej ga je nazvao Κιμβρικῆ Χερσονήσος).

## Veći gradovi
# Århus, Danska
# Kiel, Njemačka
# Lübeck, Njemačka
# Aalborg, Danska
# Flensburg, Njemačka
# Esbjerg, Danska
# Randers, Danska
# Kolding, Danska
# Vejle, Danska
# Horsens, Danska
Afrodita Knidska

**Afrodita Knidska** je bila statua koja se smatra jednom od najpoznatijih djela starogrčkog vajara Praksitela iz [Atene] ([4. vijek pne.). Ona i njene kopije se često nazivaju tipom *Venus Pudica* (skromna Venera), zato što svoj pubis pokriva s rukama. Varijante *Venus Pudica*su Venera de' Medici i Kapitolska Venera.

## References
* Theodor Kraus. *Die Aphrodite von Knidos.* Walter Dorn Verlag, Bremen/Hannover, 1957.
* Leonard Closuit. *L'Aphrodite de Cnide: Étude typologique des principales répliques antiques de l'Aphrodite de Cnide de Praxitèle.* Imrimerie Pillet - Martigney, 1978.
* Francis Haskell and Nicholas Penny. *Taste and the Antique: The Lure of Classical Sculpture, 1500-1900.* Yale University Press, New Haven/London, 1981.
* Christine Mitchell Havelock. *The Aphrodite of Knidos and Her Successors: A Historical Review of the Female Nude in Greek Art.* University of Michigan Press, 1995.

## Vanjske veze

* Entry page for the Vatican Museums.
* James Grout: ''Aphrodite of Cnidus'', part of the *Encyclopædia Romana*
Bodrum

**Bodrum** () je popularno tursko letovalište na obali Egejskog mora i luka u provinciji Mugla. U antičkoj Grčkoj je bio poznat kao **[[Halikarnas]]** (antgrč. Αλικαρνασσός), a u srednjem veku kao *Petronium*. Nalazi se na poluostrvu Bodrum, u blizini severozapadnog ulaza u zaliv Gekova, nasuprot grčkog ostrva Kos. Danas je poznati turistički i jahting centar. Nekadašnji Halikarnas je bio poznat po mauzoleju kralja Mauzola.

Grad je vrlo popularno turističko odredište zbog svoje živopisne obale i živog noćnog života. Svake godine Bodrum poseti nekoliko stotina hiljada turista. Grad ima 32.227 stanovnika (2000). U gradu postoji i fudbalski tim „Bodrumspor“ osnovan 1931.

## Historija

Ribarsko selo do ranih sedamdesetih 20. veka, Bodrum je izgrađen na ruševinama antičkog Halikarnasa. Danas je najvažnije tursko letovalište, koje privlači pesnike, pevače, umetnike i turiste. Antički Grci su kolonizovali njegovu luku u 11. veku pne. a kasnije je grad cvetao pod persijskom vlašću. Bio je glavni grad satrapije Karije, koja je uživala značajnu autonomiju.

Ovde je rođen grčki istoričar Herodot (484&ndash;420. pne.) otac istorije.
Svojih devet knjiga „Istorije“ Herodot je pročitao pred slušaocima u Olimpiji, koji su prema priči Lukijana, helenskog pisca, rođenog oko 120. godine naše ere, dali delu simbolično ime „Muze“ iako je bilo poznatije pod imenom „Istorije“. Podela dela prema muzama, kojih ima devet, koliko i Herodotovih delova, odnosno knjiga Istorije ne potiče od samog Herodota, nego je nastala kasnije, najverovatnije pre poslednje četvrtine četvrtog veka pre.n.e. Među istoričarima preovlađuje mišljenje da je podela izvršena u znak poštovanja prema nenadmašnom geniju i omiljenom pripodevaču Herodotu.

Najveću slavu Halikarnas je doživeo pod vladavinom Mauzola, koji je njime vladao u ime Persijanaca od 377. do 353. pne. Kada je umro 353. pne, njegova žena, Artemizija II od Karije, angažovala je starogrčke arhitekte Satira i Pitisa i četiri skulptora, Brijaksa, Skopasa, Leohara i Timoteja da izgrade njegovu grobnicu. Njegova grobnica je jedno od Sedam svetskih čuda antičkog sveta, i postala je toliko poznata da je od nje nastala reč “mauzolej”, koja označava svaku monumentalnu grobnicu. Izgrađena je u obliku hrama dekorisanog reljefima i skulpturama na masivnoj osnovi; danas su od njega ostale samo temelji i nekoliko skulptura.

Posle kratke vladavine Vitezova svetog Jovana, koji su podigli tvrđavu svetog Petra 1404, grad je počeo da propada. Tvrđava i grad su postali poznati kao Petronijum, od čega je i poreklo modernog imena. Sulejman Veličanstveni je osvojio Petronijum 1522. godine.

Danas je zaštićena marina stecište luksuznih jahti i lokalnih galeta koji prevoze turiste.

## Literatura
* *Bodream*, Jean-Pierre Thiollet, Anagramme Ed., 2010, .

## Vanjske veze

* Useful Information About Bodrum and Bodrum Pictures 
* Fotografije grada i tvrđave - muzeja
* Fotografije Bodruma
* Mapa Bodruma
Radio-televizija Vojvodine

**[[Radio]]-[[televizija]] [[Vojvodina|Vojvodine]]** (skrać. **RTV**; , slovački: *Radio Televizia Vojvodiny*, , rusinski: Радио Телевизия Войводини) je nacionalna medijska kuća u Srbiji. Njeno sedište je u Novom Sadu.

## Historija

RTV je osnovana 1971. godine kao **Radio-televizija Novi Sad** (skrać. **RTNS**) u doba kada je SAP Vojvodina bila deo SFRJ te je služila kao pokrajinska javna televizijska kuća. Bila je jedna od članica federalne mreže JRT, i u okviru nje emitirala vlastiti program, uključujući filmove i TV-serije, od koje su neke bile napravljene na jezicima narodnosti SAP Vojvodine.

Od 1992. godine RTNS zajedno sa RT Beograd i sa RT Priština postaje deo jedinstvene Radio-televizije Srbije gde su obe televizije bile u državnom vlasništvu i financirane su iz budžeta. Od maja 2006 godine RTS se deli na dva javna RTV servisa: Radio-televizija Srbije sa sedištem u Beogradu i Radio-televizija Vojvodine sa sedištem u Novom Sadu koja ponovo postaje pokrajinski javni medijski servis.

Za vreme bombardovanja 1999 godine uništena je zgrada RTNS u novosadskom naselju Mišeluk. Od tada, televizija je premeštena u zgradu koja je u centru grada gde se i danas nalazi. U planu je izgradnja nove zgrade.

RTV emituje svoj program na srpskom jeziku i jezicima nacionalnih manjina: mađarskom, slovačkom, rusinskom, rumunskom, bunjevačkom, ukrajinskom, hrvatskom, makedonskom i romskom jeziku.

## TV kanali
### Trenutni tv kanali
* **RTV 1**, na srpskom jeziku.
* **RTV 2**, na srpskom i jezicima nacionalnih manjina.

### TV kanali pre 2006 godine
Pre transformacije u Radio-televiziju Vojvodine, RTNS u okviru RTS je imao dva kanala: 
* **NS 1** 
* **NS 2**

### TV kanali pre 1999 godine
Pre NATO bombardovanja, RTNS je imao dva kanala:
* **NS** 
* **NS+**

## Reference i objašnjenja

## Vanjske veze

* Radio-televizija Vojvodine
Žrtvovanje ljudi

**Žrtvovanje ljudi** predstavlja ubijanje ljudskih bića kao dio religijskog rituala. Srodno je praksi klanja životinja (žrtvovanje životinja) odnosno žrtvovanju u religiji općenito. Žrtvovanje ljudi se prakticiralo u raznim kulturama kroz historiju. Imalo je različite oblike, a u pravilu se sastojalo od ritualnog ubijanja žrtvi na način koji je trebao odobrovoljiti razne bogove, duhove ili pokojnike. Jedan od primjera je predstavljalo i žrtvovanje slugu nakon kraljeve smrti u cilju da mu nastave služiti u zagrobnom životu. Uz žrtvovanje ljudi su u plemenskim društvima vezani i kanibalizam te lov na glave. Razvitkom religije u Starom svijetu je već u Željezno doba došlo do sve rjeđeg prakticiranja ljudskih žrtvi, da bi se već u klasičnim civilizacijama takvi rituali odbacivali kao barbarski. 

S vremenom su sve vodeće svjetske religije odbacile prakticiranje ljudskih žrtava, a sekularni zakoni takvu praksu tretiraju kao ubistvo. Zbog toga je žrtvovanje ljudi gotovo potpuno iščezlo u svijetu, s izuzetkom subsaharske Afrike, a u posljednje vrijeme se pojavljuje u Evropi zahvaljujući sve brojnijim afričkim imigrantima.

Optužbe za prakticiranje žrtvovanja ljudi se nazivaju krvna kleveta.
Organon

**Organon** (grč. oruđe) je naziv Aristotelovih logičkih spisa, čime se htelo označiti da mogu da posluže kao "oruđe" valjanog i ispravnog mišljenja. Naziv Organon dali su Aristotelovoj logici neki viznatijski istraživači. Polazeći od protivaristotelovskih pozicija (koje su primarno suprotstavljene sholastičkim interpretacijama Aristotela), Frensis Bekon je hteo već u naslovu svog dela istaći da je iznašao novo "oruđe", pa ga je stoga nazvao Novi organon.

## Povezano
* Aristotel
* Aristotelovi spisi
* Logika
Hekatomno

**Hekatomno** (grč. Ἑκατόμνος; *Hecatomnus*) je bio satrap Karije u službi Perzijske Monarhije od 391. do 377. pne., te osnivač dinastije Hekatomnida.

Hekatomno je bio sin Hisaldoma, lokalnog vladara grada Milasa u Kariji. Godine 392. ili 391. pne. perzijski vladar Artakserkso II. imenovao ga je satrapom Karije (jugozapadna Mala Azija) i naredio mu da okupi vojsku. Nakon što je izvršio tu naredbu priključio se snagama Autofradata iz Lidije, nakon čega su krenuli u pohod protiv Evagore, kralja ciparske Salamine koji se pobunio protiv vladavine Perzijske Monarhije. Pomorski pohod završio je početnim neuspjehom, a postojale su i glasine kako je Hekatomno ponudio neprijatelju financijsku pomoć.

Artakserkso II. ipak nije kaznio taj neposluh, pa je Hekatomno ostao na mjestu satrapa. Kasnije je čak i nagrađen upravljanjem Miletom, najvećim grčkim gradom u Maloj Aziji. Imao je tri sina; Mauzola, Idrieja i Piksodara, te dvije kćeri; Artemiziju II. i Adu, koje su se udale za vlastitu braću. Hekatomno je vladao sve do svoje smrti oko 377. pne. (Izokrat spominje kako je još bio živ 380. pne.), kada ga je nasljedio sin Mauzol, a njegova dinastija Hekatomnida vladala je Karijom idućih pola stoljeća.

## Veze
* Artakserkso II.
* Autofradat
* Mauzol

## Reference

## Vanjske veze
* Hekatomno (Livius.org, Jona Lendering) 
* Hekatomno (''Hecatomnus''), AncientLibrary.com
Aleksandar I od Epira

**Aleksandar I od [[Epiroti|Epira]]** (grčki: *Ἀλέξανδρος Α' της Ηπείρου*, 370 - 331. pne.), također poznat kao **Aleksandar [[Molosijci|Molos]]** (grčki: *Ἀλέξανδρος ο Μολοσσός*), bio je kralj Epira (350 - 331. pne.) iz Eacidske dinastije. Bio je sin Neoptolema I i brat Olimpijade, majke Aleksandar Velikog. U djetinjstvu je poslan u Makedoniju na dvor Filipa II, gdje je postao njegovim ljubimcem. Filip ga je godine 350. pne. učinio kraljem, svrgnuvši njegovog strica Arimba. Kada je godine 337. pne. Filip s dvora otjerao Olimpijadu, ona je došla svom bratu tražeći da Makedoniji objavi rat.

Filip je, pak, na to reagirao tako što je 336. pne. ponudio novi savez sa Epirom, odnosno ruku svoje kćeri (i Aleksandrove nećake) Kleopatre. Na vjenčanju je Filipa ubio Pauzanija iz Orestisa. Godine 334. pne. je Aleksandar, na zahtjev grada Taras (u Velikoj Grčkoj), s vojskom prešao u Italiju, kako bi vojno pomogao u borbi protiv italskih plemena, Lukanaca i Bruta. Poslije pobjede nad Samnitima i Lukancima kraj Paestuma godine 332. pne. sklopio je sporazum sa Rimljanima. Vojni uspjesi su se nastavili te je osvojio Herakleju od Lukanaca, te Terinu i Sipontum od Bruta. Kada su ga neki od lukanskih prognanika izdali, bio je prisiljen pod nepovoljnim uvjetima prihvatiti bitku kraj Pandosije, na obali rijeke Aheron, te je ubijen prilikom prelaska rijeke. Ostavio je iza sebe sina Neoptolema i kći Kadmeju.

## Reference

## Vanjske veze
* Lendering, Jona. "Alexander of Molossis". ''Livius.org'', 2004.
Baskakeren

**Baskakeren** je bio kralj Kuša (oko 400. pne.). Poznat je jedino po maloj piramidi u Nuriju (Nu.19). Veličina piramide ukazuje da je vladao kratko.

## Literatura
* Laszlo Török, in: *Fontes Historiae Nubiorum, Vol. II*, Bergen 1996, 435
Harsiotef

**Harsiotef** je bio kralj Kuša (cca. 404 - 369. pne.). Iza sebe je ostavio natpis datiran u 33. kraljevsku godinu, u kojoj navodi bitke za vrijeme uspješnog pohoda istočno od svojeg kraljevstva, a protiv grada zvanog *Habasa*, čiji su se stanovnici zvali Matit. Nakon pobjede su mu se Matiti obavezali plaćati danak. 

Dio historičara špekulira kako je to najranije korištenje pojma Habeša, odnosno Abesinije. Dio historičara smatra da je izraz još rnaije korišten za narod Punta koji je živio u području proizvodnje tamjana *ḫbstjw* za vrijeme kraljice Hatšepsut.

Harsiotef je sahranjen u piramidi u Nuriju (Nu.13).
Antipatridi

**Antipatridi** su bili makedonska dinastija čiji je osnivač bio Kasandar, sin Antipaterov, a koji se godine 302. pne. proglasio makedonskim kraljem. Dinastija nije potrajala dugo; godine 294. pne. su je svrgnuli Antigonidi.

Vladari Antipatridske dinastije: 
* Antipater
* Kasandar (302-297. pne.)
* Filip IV od Makedoinije (297. pne.)
* Aleksandar V od Makedonije (297-294. pne.)
* Antipater II od Makedonije (296-294, 279. pne.)
* Sosten od Makedonije (279-277. pne.)

## Vanjske veze
* List of the Kings of Macedonia
Legalizam (filozofija)

U drevnoj Kini **legalizam** () je bila jedna od četiri glavne filozofske škole u periodu Proljeća Jeseni i periodu Zaraćenih država (ostala tri su bili konfucijanstvo, daoizam i mohizam). Taj period (od 770. do 221. pne.) je karakteriziralo veliko kulturno intelektualno vrenje u Kini, koje je proizvelo Sto škola mišljenja. U Kini je pod vodstvom Li Sija njegova vrsta legalizma postala dominantnom ideologijom. Neki naučnici vjeruju kako je Li Sijev oblik legalizma bio jedna od najranijih totalitarnih ideologija.
**Legalizam** je također značajan po tome što je bio prvenstveno pragmatična politička filozofija koja se nije bavila "višim" i "dubljim" pitanjima kao što su priroda i smisao života. Karakteristična je i po maksimama kao "kada se mijenja epoha, legalizam je čin poštovanja svih zakona", a esencijalno načelo mu je jurisprudencija. "Legalizam" se podrazumijavo kao "politička filozofija koja promiče štovanje zakona", i kao takva se razlikovala od zapadnjačkog pojma legalizma. Najpoznatiji zagovornik legalizma Han Fei (韓非) vjerovao je da vladar mora vladati svojim podanicima na osnovu tri načela:

# Fa (): Zakoni moraju biti pisani i objavljeni. Sve osobe pod vladarom su jednake pred zakonom. Zakoni moraju nagraditi one koji ih poštuju i kazniti one koji ih pokušaju prekršiti. Tako se garantira da će sve akcije biti predvidljive. Uz to, važno je da državom upravlja pravni sistem, a ne vladar. Ako se zakoni uspješno primjenjuju, čak će i slab vladar biti jak.
# Shu (): Vladar mora koristi posebne taktike i "tajne" kako nitko drugi ne bi preuzeo nadzor nad državom. Posebno je bitno da nitko ne može shvatiti vladarove motive, i tako nitko ne može znati kakvim postupanjem može napredovati pod njegovom vladavinom, s izuzetkom poštovanja 法 ili zakona.
# Shi (): Pozicija vladara, a ne sam vladar, drži vlast. Stoga je za pravog vladara nužno analizirati trendove, kontekst i činjenice.

## Fusnote


## Vanjske veze
* "Chinese Legalism: Documentary Materials and Ancient Totalitarianism"
* Legalist texts (Chinese)
* "The Book of Lord Shang"
Shen Dao

**Shen Dao** (, cca. 395–315. pne.) bio je kineski filozof iz Zhaoa koji je također predavao na akademiji Jixia u Qiju. Obično se navodi kao Shenzi 慎子.

Napisao 42 originalna eseja, od kojih je danas očuvano samo njih 7. Uglavnom je poznat po referencama drugih autora, posebno Han Feija i Zhuang Zija. Kritičku rekonstrukciju izgubljene Shenzijeve knjige je napisao Paul Thompson i izdao 1979. godine kao *The Shen Tzu Fragments*.

Godine 2007. je Šangajski muzej objavio zbirku tekstova na bambusovim štapićima iz Države Chu koje datiraju iz perioda Zaraćenih država, uključujući šest štapića sa Shenzijevim izrekama. To su jedini primjeri Shenzijevih tekstova koji datiraju iz doba njegovog života.

Najvažniji aspekt filozofije Shen Daoa je sinteza taoističke i legalističke misli. Dok su obje škole u mnogo čemu suprostavljene, obje dijele pogled na prirodu kao temeljno amoralnu snagu, odnosno na stvarnost kao arenu bez postavljenog moranog imperativa – a što ih odvaja od konfucijanstva.

U konfucijanstvu vlast legitimira superiorni moralni karakter i mudrost. Prema Shen Daou, autoritet nastaje i čuva se temeljem određenih činjenica umjesto apstraktnim moralnim pravilima. Stvari se jednostavno kreću kroz prirodno kretanje Puta (Tao) i ne poklapaju se kako bi stvorili nekekava etički sistem. Kroz ovu zamisao je lako vidjeti pokušaj spajanja mistične jednostavnosti taoizma i ciničnog realizma u legalističkoj filozofiji.

## Reference

* Pan, Fuen, "Shen Dao" . *[[Encyclopedia of China]]* (Philosophy Edition), 1st ed.
* Zhang, Guohua, "Shen Dao" . *[[Encyclopedia of China]]* (Law Edition), 1st ed.

## Vanjske veze
* Hong Kong University Philosophy Department, *[http://www.hku.hk/philodep/ch/shendao.htm Shen Dao]*
Dikearh

**Dikearh iz [[Messina|Mesane]]** (; cca. 350 – cca. 285. pne.; također **Dicearchus**, **Dicearch**, **Diceärchus** ili **Diceärch**) bio je grčki filozof, kartograf, geograf, matematičar i pisac. Dikearh je bio Aristotelov učenik u Liceju. Od njegovih radova je vrlo malo sačuvano, tek fragmenti knjiga. Pisao je o historiji i geografiji Grčke, a najznačanije djelo mu je bilo *Život Grčke*. Bitno je doprinio razvoju kartografije, gdje je bio jedan od prvih koji je koristio geografske koordinae. Pisao je i knjige na temu filozofije i politike.

## Literatura
;Izdanja
* Fortenbaugh, W., Schütrumpf, E., (editors) *Dicaearchus of Messana: Text, Translation, and Discussion*. Transaction Publishers. (2001). 
* Wehrli, F., *Dikaiarchos. Die Schule des Aristoteles. Texte und Kommentar, Hft. 1*. Schwabe. 2nd edition (1967)

;Studije
* Alonso-Núñez, J.M., 'Approaches to world history in the Hellenistic period: Dicaearchus and Agatharchides' *Athenaeum* 85 (1997) 53-67
* Bodei Giglioni, G., 'Dicearco e la riflessione sul passato' *Rivista Storica Italiana* 98 (1986) 629-652
* Cooper, C., 'Aristoxenus, Περὶ Βίων and Peripatetic biography' *Mouseion* 2(3) (2002) 307-339
* Purcell, N., 'The way we used to eat: diet, community, and history at Rome' *American Journal of Philology* 124 (2003) 329-358
Kasandar

**Kasander** (oko 350. pne. - 297. pne. ) je bio kralj Makedonije (305. pne. -297. pne. ). Bio je najstariji sin Antipatera.

Prvi zapisi o njemu opisuju ga na dvoru Aleksandra Velikog, gde brani svog oca od lažnih optužbi.
## Sukob oko nasljedstva
Posle smrti njegova oca Antipatera 319. pne. počinje drugi rat dijadosa. Antipater u oporuci preskače Kasandra kao sina i predaje kraljevstvo Poliperhonu. Između Kasandera i Poliperhona zato izbija sukob u koji se drugi mešaju. Kasandru pomažu Ptolemej i Antigon. Poliperhonu pomaže Eumen. Poliperhon je potisnut iz Makedonije i beži u Epir zajedno sa Aleksandrovim sinom, kraljem detetom, Aleksandrom IV.

U Epiru dobijaju pomoć majke Aleksandra Makedonskog Olimpije, pa osvajaju Makedoniju 317. pne. . Ubrzo Kasander ponovo kontroliše Makedoniju i kralja dete. Majku Aleksandra Makedonskog Olimpiju je zarobio, a ubija je 316. pne. . Kasander ubija ženu Aleksandra Makedonskog 310. pne.. Sina Aleksandra Makedonskog ubija 309. pne. i time je prekinuta dinastija, koja je vladala Makedonijom nekoliko vekova.

## Borbe protiv Antigona i Demetrija
Kasander postaje kralj Makedonije 305. pne. .Međutim Demetrije Poliorket je posle opsade Rodosa imao slobodne ruke da oslobađa grčke gradove od Kasandra. Demetrije Poliorket formira helenski savez grčkih gradova , da se obrane prvenstveno od Kasandera. Kasander se nalazio skoro pred porazom, pa je molio mir, ali Antigon to odbija.

Demetrije napada Tesaliju, ali tu su se vodile neodlučne bitke. Kasander poziva saveznike u pomoć. Lizimah napada Malu Aziju, pa Demetrije mora napustiti Tesaliju. Lizimah, Kasander,Seleuk i Ptolemej sklapaju savez 302. pne. i napadaju Antigona i Demetrija. Kada je Antigon izgubio i život i bitku kod Ipsa 301. pne. Kasander više nije ugrožen kao kralj Makedonije.
## Izgradio je gradove
Obnovio je Tebu nakon uništenja od strane Aleksandra Makedonskog. Izgradio je novi grad Kasandreju na ruševinama Potideje. Grad Terme pretvara u Tesaloniku (Solun).
Novčanica Kasandra jednog od DIJADOHA-дијадоси (naslednika A.Makedonskog)se nalazi u muzeju u Vranju.Ova činjenica potvrdjuje prisustvo veliкog makedonskog carstva u antici i na teritoriji jugoistočne Srbije piše prof. istorije Saša Ranđelović Surdulica.

## Vanjske veze

* A genealogical tree of Cassander
340-e pr. n. e.

## Događaji i trendovi

* 343. pne. - Perzijsko Carstvo ponovno stavlja pod svoju vlast Egipat, kojim više nikada neće upravljati domaći vladari.

## Rođenja
*

## Smrti
*
349. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **349. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Kamila i Krasa** (ili, rjeđe, **godina 405. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 349. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Perzijske snage započinju opsadu pobunjenog Sidona.
* Filip II Makedonski nakon oporavka od bolesti započinje pohod s ciljem osvajanja svih preostalih atenskih kolonija i savezničkih gradova na makedonskoj obali, a posebno Olinta, kome Atenjani odlučuju pružiti pomoć.

## Rođenja
*

## Smrti
*
348. pr. n. e.

Godina **348. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Korva i Lenasa** (ili, rjeđe, **godina 406. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 348. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

__NOTOC__
## Događaji
* Perzijske snage kralja Artakserksa III nakon opsade osvajaju pobunjeni Sidon i njegovo stanovništvo izlažu okrutnoj kazni.
* Atenska ekspedicija s ciljem pomoći gradovima na makedonskoj obali je zaustavljena zbog pobune na Eubeji koju je podstakao Filip II Makedonski. Filip nakon toga osvaja grad Olint i pripaja Halkidiku Makedonskom Kraljevstvu.
* Nakon uspješne pobune grad Eretrija na Eubeji proglašava nezavisnost od atenske vlasti. Atenska ekspedicija poslana da uguši pobunu je spašena od uništenja zahvaljujući Fokionovoj vještini.
* Rim i Kartagina sklapaju trgovinski sporazum kojim se Kartagina obavezuje da neće napadati latinske države vjerne Rimu. Time se Rim i na međunarodnom planu nametnuo kao dominantna sila Latinskog saveza.

## Rođenja
*

## Smrti
*
347. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **347. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Venona i Torkvata** (ili, rjeđe, **godina 407. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 347. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Nakon što je Filip II Makedonski zauzeo i opljačkao pro-atenski grad Olint, Atenom se širi anti-makedonsko rasploženje, pa je Aristotel napušta atensku Akademiju kako bi zajedno sa Ksenokratom iz Halkedona osnovao novu u novosagrađenom maloazijskom gradu Asosu.
* Zbog iscrpljenosti financija, Atena pod vodstvom Eubula odlučuje prekuinuti rat s Makedonijom. Kompromis prihvaća i anti-makedonski raspoložen Demosten, koji zajedno s Eshinom i Filokratom vodi službenu delegaciju u Pelu kako bi ugovorili mirovni sporazum.
* U Rimu prvi put izdane kovanice.
* Platon umire a njegov nećak Speusip preuzima Akademiju.

## Rođenja
* Roksana, supruga Aleksandra Velikog (približan datum) (u. 309. pne.)

## Smrti
* Platon, grčki filozof i osnivač Akademije u Ateni (r. cca. 427. pne.)
* Eudoks sa Knida, grčki filozof i astronom čiji su se radovi temeljlil na Platnovim idejama (ili 355. pne.) (r. 410. pne. ili 408. pne.)
HUŽ

Troslov **HUŽ** može biti
* kratica za "hrvatska udruga žena", npr. HUŽ Petrijevci;
* kratica za "Hrvatska uživo", emisija Hrvatske televizije.
Pela (razvrstavanje)

**Pela** može označavati:

* Pela, glavni grad antičke Makedonije;
** Pela (moderna), gradić na mjestu drevne Pele
** Prefektura Pela, u suvremenoj Grčkoj.
* Pela (Jordan)
* Apameja, pod makedonskom okupacijom poznata kao *Pela*
* Palača Pela, rezidencija Katarine Velike kraj Sankt Peterburga
* Pella, Iowa
* Pella, Wisconsin

## Povezano

* Pella
Eshin

**Eshin** (na grčkom , 389&ndash;314. pne.) je bio starogrčki državnik, poznat kao jedan od desetorice atičkih oratora.

Eshin se rodio kao sin skromnog učitelja Atrometa i Glaukotee, žene koja je pomagala pri vjerskoj inicijaciji siromašnih. Kao dijete je pomagao ocu u školi, potom se neuspješno okušao kao glumac, da bi se istakao u vojnim pohodima na Peloponezu (368. pne.), bitci kod Mantineje te Fokionovom pohodu na Eubeju (349. pne.). Zahvaljujući tome, kao i dužnosti zapisničara u Bouleu, stekao je uvjete za početak političke karijere 348. pne.

Nakon pada Olinta pod makedonsku vlast 348. pne. otišao je u Megalopolis kako bi skupštinu Arkadijskog saveza potakao na pokretanje svegrčkog rata protiv Filipa Makedonskog. Kada to nije uspjelo, Eshin je u jesen 347. pne. zajedno s Demostenom i Filokratom otišao u Pelu na Filipov dvor kako bi utanačili mirovni sporazum. Prilikom pregovora je Eshin pokazao toliku sklonost Filipu, da su ga kasnije Demosten i Timarh optužili za veleizdaju. Prilikom suđenja se Eshin branio tako što je Timarha optužio za mladenačko prostituiranje s muškarcima u Pireju, a što ga je učinilo nepodobnim za izricanje optužbi u atenskoj Eklesiji. Njegov govor poznat kao *[[Protiv Timarha]]* - kasnije poznat kao vrijedan izvor podataka o atenskom pravu u 4. vijeku pne. - je urodio plodom, te je umjesto Eshina Timarh osuđen na atimiju.

Demosten je godine 343. pne. ponovno pokrenuo optužbe protiv Eshina, od kojih se on obranio. Godine 339. pne. je Eshin bio jedan od atenskih izaslanika u Amfiktionskoj skupštini, a čiji je govor izazvao Četvrti sveti rat. Nakon bitke kod Heroneje su Demosten i Eshin jedan drugog optuživali za tu katastrofu. Suparništvo dvojice političara je okončano 330. pne. kada je Demosten odnio konačnu pobjedu.

Eshin je otišao u dobrovoljni egzil na Rodos, gdje je osnovao školu retorike. Potom se preselio na Samos, gdje je i umro.

## Vanjske veze

* Livius, Aeschines  by Jona Lendering
* Against Ctesiphon (HTML) trans. by Thomas Leland (1722-1785)
* On The Embassy (HTML) trans. by Charles Darwin Adams (1856-1938) probably from *[http://books.google.com/books?vid=OCLC01005675&id=WzXz-4u6YXoC&dq=intitle:Speeches+intitle:of+intitle:Aeschines&as_brr=1 The Speeches of Aeschines, with an English translation by Charles Darwin Adams]* published 1919.
* Against Timarchus (Timarchos)(PDF) trans. by Charles Darwin Adams (1856-1938) from *[http://books.google.com/books?vid=OCLC01005675&id=WzXz-4u6YXoC&dq=intitle:Speeches+intitle:of+intitle:Aeschines&as_brr=1 The Speeches of Aeschines, with an English translation by Charles Darwin Adams]* published 1919.
Roksana

**Roksana** (baktrijski, perzijski: *Rošanak*; doslovno "svijetleća ljepota", grubo prevedno "zora"; ? - 309. pne.), bila je baktrijska plemkinja najpoznatija po tome što je bila supruga Aleksandra Velikog. Rođena je godinu-dvije prije 345. pne. iako točan datum nepoznat. Bila je kći Baktrijca po imenu Oksijart od Balha u Baktriji (tadašnja istočna Perzijska Monarhija, današnji Uzbekistan i sjeverni Afganistan), a za Aleksandra se udala u dobi od 18 godina nakon što je posjetio Sogdijansku stijenu. Balh je bila posljednja perzijska pokrajina koja je pala pod Aleksandrovu vlast, a brak je imao cilj pomiriti baktrijske satrapije sa Aleksandrovom vlašću, iako antički izvori navode da je Aleksandar u nju bio i iskreno zaljubljen. Roksana ga je pratila na pohodu na Indiju godine 326. pne. Rodila mu je posthumnog sina Aleksandra IV nedugo nakon Aleksandrove iznenadne smrti u Babilonu godine 323. pne. Nakon Aleksandrove smrti su ona i sin postali sudionici, ali i žrtve političkih spletki nakon kolapsa Aleksandrovopg carstva. Roksana je tako ubila Aleksandrovu drugu udovicu Stateiru II i Stateirinu sestru Dripetis. Roksanu je, pak, u Makedoniji štitila Aleksandrova majka Olimpijada, ali je njeno ubistvo 316. pne. omogućilo Kasandru da postane kralj. Znajući da je Aleksandar IV legitimni nasljendik carstva, Kasandar je njega i Roksanu dao ubiti oko 310. pne.

## Popularna kultura

U filmu *[[Alexander (2004 film)|Alexander]]* je njen lik tumačila Rosario Dawson.

## Veze
* Roxanne
Anoftalmija

**Anoftalmija**, poznata i kao **anoftalmus** (grčki: ανόφθαλμος, "bez oka"), je kongenitalno odsustvo jednog ili oba oka. 

## Učestalost
Prava ili primarna anoftalmija vrlo je rijetka. Dijagnoza prave anoftalmije može se postaviti samo onda kad postoji potpuno odsustvo očnog tkiva u orbiti. Puno češće se viđa ekstremna mikroftalmija. U tom stanju, mala jabučica je prisutna u orbitalnom mekom tkivu, što se ne vidi inicijalnim pregledom.

Postoje tri tipa ovog stanja:
* Primarna anoftalmija je kompletno odsustvo očnog tkiva zbog greške u razvoju dijela mozga koji formira oko.
* Sekundarna anoftalmija: oko se počne razvijati pa iz nekog razloga prestane, ostavljajući dijete samo sa rezidualnim očnim tkivom ili ekstremno malim očima koje se mogu vidjeti samo detaljnim pregledom.
* Degenerativna anoftalmija: oko se počelo formirati a onda iz nekog razloga degenerira. Jedan od razloga za to mogao bi biti nedostatak opskrbe oka krvlju.

## Uzroci
Anoftalmija i mikroftalmija mogu se razviti sekundarno zbog prestanka razvoja oka u raznim stadijima razvoj optičke vezikule. Bitno je prepoznati mikroftalmiju zato što razvoj orbitalne regije, isto kao i vjeđa, ovisi o prisutstvu oka normalne veličine u intrauterinom razvoju. Anoftalmija je katkad klinička karakteristika trisomije 13 koja je velika kromosomska abnormalnost.

## Liječenje
 
Rano liječenje raznim ekspanderima i kirurgijom, kad je to potrebno, pomaže u smanjenju orbitalne asimetričnosti i kozmetskog deformiteta kod te djece. 

## Vanjske veze
* http://www.anophthalmia.org/ ICAN - internacionalna mreža za djecu s anoftalmijom i mikroftalmijom
* http://www.anophthalmia.org/ ICAN - International Children's Anophthalmia and Microphthalmia Netowrk
* MAPS Parent Support group for parents with Anophthalmic and Microphthalmic children
* Anophthalmia and Microphthalmia  Edukativni tekst američkog Nacionalnog instituta za oči (National Eye Institute)
* 
* MACS The Micro and Anophthalmic Childrens Society - Nudi pomoć i informacije obiteljima iz Velike britanije i cijelog svijeta
Harada-Ito zahvat

**Harada-Ito zahvat** je operativni zahvat na vanjskim očnim mišićima u svrhu poboljšanja eksciklotorzije koja se javlja kod nekih pacijenata s paralizom IV. kranijalnog živca. U ovom zahvatu podijeli se tetiva m. obliquus superiora, pa se prednja vlakna – vlakna najviše zaslužna za inciklotorziju - pomiču se prema naprijed i lateralno. To selektivno rasteže i napinje ta vlakna, pojačavajući snagu inciklotorzije m. obliquus superiora. 

Najčešća indikacija za Harada-Ito zahvat je bilateralna stečena paraliza IV kranijalnog živca koja prati zatvorenu traumu glave (pogotovo automobilske nesreće). U kliničkom aspektu vertikalna nestabilnost često manje simptomatski smeta pacijentu nego inducirana eksciklotorzija. Pogođeni pacijenti imaju dvoslike (diplopiju) koja im posebno smeta jer su slike zaokrenute (eksciklotorzija). 

Pacijenti sa paralizom IV kranijalnog živca čije smetnje nisu specifično ograničene na torzijsku diplopiju, ali imaju izrazitu vertikalnu diplopiju, nisu dobri kandidati za Harada-Ito zahvat. Umjesto toga može biti indicirana resekcija m. obliquus inferiora, ili neki drugi operativni zahvat za ispravljanje strabizma.
346. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **346. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Korva i Visola** (ili, rjeđe, **godina 408. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 346. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Atena i Makedonija sklapaju Filokratov mir kojim je uspostavljen status quo, ali koji Filipu Makedonskom daje pravo da kazni Fokiđane zbog započinjanja Trećeg svetog rata.
* Eubul, vođa mirovne stranke u Ateni, gubi uticaj. Atenski političari Demosten i Timarh nastoje osuditi Eshina za izdaju nakon što se zalagao za popustljivost Makedoncima prilikom sklapanja mira. Demosten se, s druge strane, iako osuđuje uvjete mira, zalaže za njegovo poštovanje.
* Nakon sklapanja mira, Filip II sa svojom vojskom prolazi kroz Termopil te pokorava Fokidu, dok Atena ne dolazi u pomoć svojim saveznicima. Time je završen Treći sveti rat.
* Dionizije II se vraća na vlast u Sirakuzi.

## Rođenja
*

## Smrti
*
Asos

**Asos** (grčki: Άσσος, Assos), je mali, ali historijski važan gradić koji se nalazio na mjestu suvremenog Behramkalea, u provinciji Çanakkale u Turskoj. U tom je gradu živio Aristotel i otvorio vlastitu Akademiju. Grad je također bio posjećen od sv. Pavla. Današnji Assos predstavlja odmaralište na obali Egejskog mora.

## Vanjske veze
* Assos 
* Livius.org: Assos
Pela

**Pela**  [*Pélla*]) je bio grad u antičkoj Makedoniji a danas deo Egejske Makedonije u Grčkoj. Za vreme Vizantijskog i Osmanskog Carstva, Pela je bila poznata pod imenom Postol. Pela je rodni grad Aleksandra Makedonskog.

## Historija
Kamen temeljac je postavio kralj Arkelaj I (413–399. pne.) koji je Pelu video kao buduću prestonicu njegovog kraljevstva umesto Ajge. Nakon toga Pela je bila središte Filipa II Makedonskog i njegovog sina Aleksandra III Makedonskog. 168. pne. Pelu su opljačkali Rimljani a riznica je odneta u Rim.
Termopil

**Termopil** (dimotiki (grčki): Θερμοπύλες [*Thermopýles*], antički grčki i katarevusa: Θερμοπύλαι [*Thermopýlai*]; „Vruća vrata“) je uski prolaz u središnjoj Grčkoj između planine i obale Korintskog zaljeva (dio Egejskog mora). Budući da se radi o jedinom kopnenoj poveznici između Tesalije i Lokrije, prolaz ima veliki prometni značaj. Zbog golemog strateškog značaja prolaz je bio poprište mnogih povijesnih bitaka u kojima su Grci uglavnom neuspješno pokušali zaustaviti prodore Perzijanaca, Gala, Rimljana, Turaka i Nijemaca. Najpoznatija od svih je bitka iz 480. pr. n. e. gdje su Grci predvođeni spartanskim kraljem Leonidom pokušali suprostaviti nadmoćnijoj perzijskoj vojsci koju je predvodio car Kserkso Veliki.
Filokratov mir

**Filokratov mir** je naziv za mirovni sporazum kojim su 346. pne. Atena i Makedonija kojim je makedonskom kralju Filipu II de facto priznato pravo na sudjelovanje u grčkoj politici, odnosno utrt put za hegemoniju nad Grčkom. Ime je dobio po Filokratu, jednom od atenskih izaslanika koji je sudjelovao u pregovorima.

Sukob između Makedonije i Atene je započeo kada je Filip II započeo nametati svoju hegemoniju Grčkoj koristeći slabost Atene nakon poraza u Savezničkom ratu te Treći sveti rat, u kome se nakon pobjede nad Fokiđanima u Bitka na Kročkom polju počeo prikazivati kao osvetnik boga Apolona. Eskalacija je nastala kada je godine 349. pne. Filip započeo opsadu pro-atenskog grada Olinta, čiji je pad godinu dana kasnije omogućio Filipu da zavlada Halkidikom.

Atenjani su pokušali organizirati ekspediciju protiv Filipa, ali ih je makedonski kralj preduhitrio potakavši pobunu protiv atenske vlasti u Eretriji na otoku Eubeja. Atenske snage, zauzete gušenjem pobune, nisu mogle intervenirati, a godine 347. pne. je propao pokušaj mobilizacije drugih grčkih polisa za svegrčki rat protiv Filipa. Zato je u jesen 347. pne. u Pelu poslana delegacija koju su činili Demosten, Eshin i Filokrat kako bi sklopili mir.

Eshin je kasnije tvrdio da je Demostena prilikom pregovora izdala govornička vještina, pa je Filip diktirao vlastite uvjete, koji su sadržavali odredbe o tome da će svaka strana zadržati ono što je osvojila do trenutka formalnog sklapanja. Filip je, s druge strane, iz odredbi ugovora izbacio atenske saveznike Fokiđane, odnosno sebi omogućio intervenciju protiv Fokide kako bi se zaustavio Treći sveti rat. Filip je iste godine iskoristio te odredbe kako bi s vojskom prošao kroz Termopilska vrata i pokorio Fokidu. Istovremeno je preko svojih tebanskih saveznika isposlovao da se nekadašnji fokiđanski glasovi u Amfiktionskom savezu predaju njemu, pa je Makedonija tako stekla i formalne uvjete za uplitanje u poslove grčkih polisa.

Filokratov je mir bio duboko nepopularan u Ateni te izvor brojnih kontroverzi. Eshin je zbog sudjelovanja u njegovom sklapanju bio optužen za veleizdaju, a Demosten je svoje Filipike posvetio optužbama Filipa da krši ugovor. Neprijateljstva su konačno eskalirala 338. pne. kada je Filip krenuo u novi pohod koji će dovesti do bitke kod Heroneje.

## Reference
345. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **345. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Dorsuona i Kamerina** (ili, rjeđe, **godina 409. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 345. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.



== Događaji ==
* Nakon što je pokorio [[Fokida|Fokidu]] u [[Treći sveti rat|Trećem svetu ratu]], [[Antička Makedonija|makedonski]] kralj [[Filip II Makedonski|Filip II]] uz podršku [[Teba (Grčka)|Tebe]] i [[Tesalija|Tesalije]] preuzima njene glasove u [[Amfiktionija|Amfiktionskom savezu]]. Iako je Atena neprijateljski nastrojena prema tom činu, prihvaća ga zahvaljujući Demostenu i njegovom govoru poznatom pod naslovom *O miru''. 

## Rođenja
*

## Smrti
* Nikohar, atenski pjesnik perioda Stare komedije
O miru

**O miru** (grčki:) je jedan od najpoznatijih političkih govora atenskog državnika i oratora Demostena. Izgovoren je godine 346. pne. a cilj mu je imao sugrađane nagovoriti da prihvate kontroverzni i nepopularni Filokratov mir.

Ugovorom je Atena obustavila neprijateljstva s makedonskim kraljem Filipom II, s time da su se obje strane obavezale zadržati osvojeno u ratu, a Filipu su ostavljene slobodne ruke da se obračuna s Fokidom, tradicionalnim atenskim saveznikom koji je vodio Treći sveti rat. Filip je to učinio da bi potom u Delfima uz pomoć svojih saveznika Tebe i Tesalije isposlovao da Makedonija preuzme fokiđanske glasove u Amfiktionskom savezu te tako prvi put postane legitimni sudionik grčkih političkih zbivanja. Filip je također poslao pismo svim polisima u kojima traži ratifikaciju odluke u Delfima.

Taj je zahtjev u Ateni izazvao veliko nezadovoljstvo. Demosten se, pak, založio da se odluka iz Delfa prihvati, i to zbog slabosti u kojoj se našla atenska država. Govor također detaljno opisuje nepogodnu situaciju za Atenu, te kritizira bivše atenske vlastodršce što su je dozvolili. Demosten je istovremeno u njemu istakao stav kako daljnjih ustupaka Filipu ne smije biti.

## Reference
Nikohar

**Nikohar** (grč. Νικοχάρης, umro polovinom 5. stoljeća pne.), sin Filonidov, bio je atenski komediograf koji je stvarao u okviru stare atičke komedije. U *[[Suda|Sudi]]* su sačuvani i naslovi ovih deset komedija:

* *[[Amimona]]* (Ἀμυμώνη)
* *[[Pelop]]* (Πέλοψ)
* *[[Galateja (mitologija)|Galateja]]* (Γαλάτεια)
* *[[Heraklo]] se ženi* (Ἡρακλῆς γαμῶν)
* *Heraklo kao [[horeg]]* (Ἡρακλῆς χορηγός)
* *[[Kreta|Krećani]]* (Κρῆτες)
* *[[Lakonija (stara Grčka)|Lakonci]]* (Λάκωνες)
* *Žene s [[Lemnos]]a* (Λήμνιαι)
* *[[Kentauri]]* (*Κένταυροι)
* *Ljudi koji žive od ruku* (Χειρογάστορες)

[[August Meineke]] prepostavlja da su prva dva zapravo varijacije naslova jedne iste drame, s obzirom na to da se *Pelop* ne nalazi na očekivanome mjestu po abecedi, kao drugi naslovi, te s obzirom na to da se u jednom fragmentu iz *Amimone*, koji citira [[Atenej]], pojavljuje [[Enomaj]]evo ime. Od *Galateje* su sačuvana dva kraća fragmenta. *Herakla koji se ženi* spominje [[Julije Poluks]] na dva mjesta, pri čemu se na prvome rabi izraz ἐν Ἡρακλεῖ γαμουμένω, koji sugerira Heraklovu "udaju", odnosno njegovu potčinjenost [[Omfala|Omfali]]. Za *Lakonce* saznajemo iz [[didaskalije]] uz treće izdanje Aristofanova *Pluta* da su prikazani [[388. pne.]], kad i drugo izdanje *Pluta*. Od *Žena s Lemnosa*, koje su izgleda obrađivale ljubavi [[Jason]]a i [[Hipsipila|Hipsipile]], ostalo je dva stiha kod [[Atenej]]a, koji prenosi i druge kraće fragmente Nikoharove, no ne dajući naslove komada iz kojih su uzeti. Neki se fragmenti nalaze kod Poluksa i drugih [[Antika|antičkih]] autora. Iz tih fragmenata može se zaključiti samo to da je u stilu stare atičke komedije, ponekad se doduše uzdižući do dostojanstvenog stila [[Grčka tragedija|tragedije]], obrađivao [[mit]]ove i lokalne legende, istodobno se bez dvojbe rugajući osobenostima susjednih lokalnih običaja.

[[Aristotel]] spominje Nikohara kao autora neke pesme *Delijade* (Δηλιάς), u kojoj je "ljude predstavio gorima no što jesu". Ne ulazeći u to da li je riječ o istom Nikoharu, s obzirom na to da Aristotel ovu pjesmu spominje u svezi s [[Hegemon]]ovim [[Parodija|parodičkim]] djelima te da odmah zatim jasno razlučuje između likova u tragediji i komediji, *Delijada* nije mogla biti komedija. Imajući u vidu pjesnikove sklonosti da ismijava lokalne običaje i tradicije, te pod uvjetom da se radi o istom autoru koga *Suda* navodi kao komičkog pjesnika, moguće je da je *Delijada'' predstavljala satiričku pjesmu na račun stanovnika otoka Delosa.

## Reference

## Vanjske veze
* The Ancient Library
Taormina

**Taormina** (sicilijanski: *Taurmina*, grčki: Ταυρομένιον / Tauromenion, latinski; *Tauromenium*) je mali turistički gradić u sicilijanskoj provinciji - Messina od 10 967 stanovnika.

## Geografija
Taormina leži gotovo u sredini puta između Messine i Catanije na istočnoj obali Sicilije udaljena oko 45 km južno od provincijskog centra Messine i oko 57 km od Catanije. Sam grad leži na brdu (206 m.) koje se gotovo okomito uzdiže iz Jonskog mora, duž obronaka planine Monte Tauro, po kojoj je i dobio svoje ime. 

## Historija
Taormina je izvorno bila naselje Sikulaca domorodačkog sicilijanskog plemena, koje je 392. pne. raselio Dionizije I. tiranin iz Sirakuze i umjesto njih naselio grčke koloniste iz Naksosa. Pod imenom *Tauromenion* grad je procvjetao 358. pne. za vladavine Andromaha (otac historičara Timeja). Kao saveznički grad pao je pod vlast Rimljana oko - 210. pne., za cara Augusta dobio je status kolonije, ali je unatoč tome počeo stagnirati u konkurenciji sa ostalim gradovima. Stagnacija Taormine nastavila se je i za ranog srednjeg vijeka kad su njome vladali Bizantinci.

Arapi su razorili grad 902. pa su ga nakon tog obnovili kršćanski stanovnici iz Val Demone (sjever Sicilije). Arapi su ga zauzeli 962. pod vodstvom al-Muizza i prezvali u *Muizzīyah*.
Normani su zauzeli Taorminu 1078. godine, a za njihove vladavine grad je doživio prosperitet.

Taormina je zbog svog bujnog tropskog raslinja i čistog toplog mora postala popularna turistička destinacija još od kraja 19. vijeka.

## Znamenitosti
Najpoznatiji spomenik Taormine je Grčki teatar *Teatro greco*, koji istina potječe iz 2. vijeka pne, ali je u stvari rimski amfiteatar jer su oni na tom mjestu u 2. vijeku izgradili današnji objekt. Sa promjerom od 109 m on je drugi po veličini u Siciliji, a kako je odlično očuvan, često se koristi za izvođenje raznih predstava i koncerata. Za vrijeme arheoloških iskapanja provedenih 1892. otkriven je i drugi rimski teatar - *Odeon* i *Naumachia* rimska cisterna za vodu.

Spomenici iz srednjeg vijeka su *[[Katedrala]] San Nicolò* (15. vijek) i palače *Corvaja*, *Santostefano* i *Ciampoli*.

## Privreda
Taormina je i danas vrlo popularna turistička destinacija, i to zimi zbog svoje blage klime. Iako se nalazi na brdu Taormina ima divne plaže na Jonskom moru do kojih se može doći žičarom, i vrlo lijepu okolicu. Južno od grada nalazi se otočić *Isola Bella* sa sjajnim plažama. Za turiste je velika atrakcija pećina *Capo Sant' Andrea*, i vulkan Etna koji je udaljen samo je 45 minuta vožnje od grada.

Na samom početku 20. vijeka, Taormina je postala jako ** među umjetnicima, piscima i intelektualacima. Tako je engleski pisac David Herbert Lawrence jedno vrijeme živio u gradu u kvartu *Fontana Vecchia* od 1920. do 1922. U Taormini je napisao veliki broj pjesama, novela, kratkih priča, eseja i turističku knjigu *More i Sardinija*.

Taormina je danas svjetski poznata po svom Filmskom festivalu koji se održava već više od 50 godina.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada 
* ''Taormina'' na portalu Encyclopædia Britannica
Hiketa (razvrstavanje)

**Hiketa** se može odnositi na:
* Hiketa, pitagorejski filozof iz Sirakuze
* Hiketa (tiranin Sirakuze), tiranin Sirakuze 289 - 278. pne.
* Hiketa (general), sirakuški vojskvođa, umro 344. pne.
* Hiketa (Orhomen), kralj Orhomena u Grčkoj
Hiketa (general)

**Hiketa** (grčki:  ili , ? - 339. pne.) bio je sirakuški vojskovođa i tiranin grada Leontini na Siciliji. Bio je prijatelj sirakuškog tiranina Diona, te se nakon Dionovog ubistva 353. pne. brinuo o njegovoj supruzi Areti i sestri Aristomahi. Međutim, Dionovi neprijatelji su ga nagovorili na izdaju, te je obje žene dao mučki ubiti na putovanju u Korint. Potom je preuzeo vlast nad Leontinijem, koji je, nakon povratka Dionizija Mlađeg na vlast postao utočište za nezadovoljnike. Godine 344. pne. Hiketa je uz pomoć Kartaginjana krenuo u pohod za svrgavanje Dionizija, ali ga je u tome preduhitrio korintski vojskovođa Timoleon kome je Dionizije predao citadelu. Timoleon je potom porazio Hiketine kartaginske saveznike, ali je on ponovno pokušao osvojiti Sirakuzu 339. pne. Tada je poražen, zarobljen te pogubljen zajedno sa sinom Eupolemom. Njegova supruga i kći su odvedeni u Sirakuzu i potom pogubljeni u znak odmazde zbog ubistva Dionove supruge i sestre.