open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Predsednik Savezne Republike Jugoslavije

**Predsednik Savezne Republike Jugoslavije** je bio šef države u Saveznoj Republici Jugoslaviji od 1992. do 2003. godine.

Do 24. septembra 2000. godine, predsednik SRJ se birao u Saveznoj skupštini, koju su činili Veće građana i Veće republika. Prvi predsednik ove države bio je književnik Dobrica Ćosić. Početkom 1993. godine, Srpska radikalna stranka ga je optužila za pokušaj vojnog udara protiv predsednika Republike Srbije Slobodana Miloševića, pa je uz podršku SPS-a, Ćosić bio smenjen. Za njegovog naslednika je izabran član SPS-a Zoran Lilić, koji je ostao na vlasti do kraja mandata. U julu 1997. godine, nakon isteka oba mandata predsednika Republike Srbije, Milošević je izabran za predsednika SRJ.

U julu 2000. godine, usvojeni su ustavni amandmani, kojima se predsednik birao direktnim glasanjem, i kojima je Miloševiću otvoren put za još najmanje jedan mandat. Ipak, izbore od 24. septembra 2000. godine je izgubio, a nakon demonstracija 5. oktobra te godine, priznao je poraz i povukao se u opoziciju, jer je SPS izgubila i većinu u skupštini. Poslednji predsednik SRJ, bio je Vojislav Koštunica, i na tom mestu je ostao do rekonstituisanja 2003. godine.

Nakon ustavnih promena 2003. godine i stvaranja Srbije i Crne Gore naziv je promenjen u **predsednik Srbije i Crne Gore**. Od 2003, dužnost je spojena sa dužnošću predsednika Saveta ministara Srbije i Crne Gore, time je u SCG jedna osoba držala funkciju i predsednika i premijera.

## Predsednici

## Povezano
* Predsednički izbori u Saveznoj Republici Jugoslaviji 2000.
* Predsednici Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije
* Spisak predsednika vlada Jugoslavije
* Predsednik Republike Srbije
Gąsawa

**Gąsawa** (njemački: *Gonsawa*) je selo od 1,501 stanovnika u sredini Poljske u Kujavsko-pomeranskom vojvodstvu.

Selo je poznato po tragičnom događaju iz 1227. kad je ubijen Seniorski vojvoda Poljske Lešek I Bijeli. 
Lešek je došao u Gąsawu zajedno sa Vladislavom III. Tankonogim i Henrikom I. Bradatim na sastanak sa pomeranskim vojvodama, gdje ih je neočekivano napao gdansko-pomeranski vojvoda Svjetopelk i pritom ubio Lešeka, a Henrika teško ranio.

## Geografija

Gąsawa leži udaljena desetak km južno od Żnina i oko 43 km jugozapadno od Bydgoszcza.
Ime je dobila po rijeci Gąsawki koja protiče pored sela i povezuje Gąsawsko i Godawsko jezero, koja se nekad zvala Gonzowa.
## Historija

Gąsawa je prvi put dokumentirana 1136. u buli pape Inocenta II, kao značajno naselje.

Gradska prava po magdeburškom modelu dobila je 1388. poveljom od poljsko-litavskog kralja Jagela, ali ih je izgubila nakon što je devastirana za Švedsko-poljskih ratova.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gmina Gąsawa'' (službene stranice)
Nacionalni spomenici u Odžaku

Na listi nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine za opštinu Odžak se nalaze sljedeći spomenici:

* Zgrada opštine (Beledija ili Mala vijećnica) u Odžaku, istorijska građevina
## Reference
Seksualna orijentacija i vojska

**Položaj [[gej]]eva, [[Lezbijka|lezbijki]], [[Biseksualnost|biseksualaca]] i [[Transseksualnost|transseksualaca]] u vojsci** bio je vrlo raznolik ovisno o prostoru i epohi, a i danas je raznoliko uređen u svetu. Većina zapadnih zemalja je ukinula zabranu da pripadnici seksualnih manjina služe u njihovim jedinicama. Od 30 zemalja NATO-a samo jedna sprečava uključenje homoseksualaca, Turska.

U zemljama u kojima je homoseksualnost ilegalna, ne postoje čak ni propisi koji ograničavaju njihovo uključivanje u vojsku, jer ionako podliježu kaznenom gonjenju. Različite zemlje u kojima je homoseksualnost legalna, a uključivanje homoseksualaca vojsku zabranjeno, navode različite zvanične razloge.

## Dvosmislene situacije

* Od 1994. do 2011., Sjedinjene Američke Države zabranjivale su homoseksualcima i biseksualcima služenje u vojsci, osim ako svoju seksualnu orijentaciju nisu držali potpuno tajnom. Sa svoje strane, vojska je obećavala da neće postavljati pitanja o seksualnoj orijentaciji u procesu novačenja i da neće istraživati privatni život vojnika. Ovo je bilo poznato kao "Don't Ask, Don't Tell" ("Ne pitam te, ne kažeš mi").
* Do 2003. godine, u Rusiji je bilo zabranjeno uključivanje homoseksualaca u vojsku – u doba mira, ali su i oni regrutirani u doba rata.

## Vanjske veze

* Vojna kultura: Europa (engleski)
* Sveučilište u Kaliforniji, Santa Barbara Centar za proučavanje seksualnih manjina u vojsci
* Izvještaj Human Rights Watch-a: Uniformna diskriminacija, Don't Ask Don't Tell politika u američkoj vojsci 
* Diskriminacija i zlostavljanje motivirani zločinima iz mržnje (engleski)
* Povijest homoseksualne i lezbijske diskriminacije u kanadskoj vojsci (engleski)
* Thomasson v. Perry - Prva žalba protiv Don't Ask Don't Tell stigla u Vrhovni sud (Engleski)

## Bibliografija

* Shilts, Randy (1994/1997/2005). *Neprimjereno ponašanje: Gejevi i lezbijke u američkoj vojsci* .  /
Zločin iz mržnje

**Zločini iz mržnje** (poznati i kao zločini motivisani predrasudama) je u krivičnom pravu naziv za zločine u kojima počinilac napada žrtvu zbog njene stvarne ili pretpostavljene pripadnosti određenoj društvenoj grupi. Žrtve zločina iz mržnje su obično predmet napada zbog njihove rase, religije, seksualne orijentacije, invaliditeta, klase, etničke pripadnosti, nacionalnosti, starosti, pola, rodnog identiteta, društvenog statusa ili političke pripadnosti.
 
*Zločin iz mržnje* je pravna kategorija i koristi se kako bi se opisalo nasilje motivisano predrasudama: *„napad, povreda i [[ubistvo]] koji su motivisani određenim ličnim karakteristikama: izgledom, bojom kože, nacionalnošću, različitim jezikom, različitom veroispovešću“*.

Termin *zločin iz mržnje* se uglavnom odnosi na krivična dela za koja se smatra da su motivisana mržnjom ili predrasudama protiv jedne ili više gorenavedenih kategorija. Ovde se ubrajaju fizički napad, oštećenje imovine, maltretiranje, uznemiravanje, verbalno zlostavljanje ili uvrede, kao i pisanje uvredljivih grafita ili pisama (pošta mržnje).

*Zakoni protiv zločina iz mržnje* imaju za cilj da spreče ovakvo nasilje. Ovi zakoni se razlikuju od zakona protiv govora mržnje zbog toga što zakoni protiv zločina iz mržnje samo povećavaju kazne za dela koja su već kažnjiva po drugim zakonima, dok zakoni protiv govora mržnje kriminalizuju govor.

## Tretman u Europi
Čl. 17. Europske konvencije o ljudskim pravima zabranjuje zlouporabu prava slobode izražavanja na način da koristeći se pravima zajamčenim konvencijom ta ili druga ljudska prava djelatno ugrožavaju ili ukidaju. Čl. 14. Konvencije štiti od diskriminacije po bilo kojoj osnovi kao što je spol, rasa, boja kože, jezik, vjeroispovijed, političko ili drugo mišljenje, nacionalno ili društveno podrijetlo, pripadnost nacionalnoj manjini, imovina, rođenje ili drugi status. Iz svega navedenog jasno proizlazi kako govor mržnje ne predstavlja zaštićeni oblik slobode izražavanja.

## Povezano
* Mržnja
* Govor mržnje
* Etnička mržnja

## Reference

## Literatura
* 

## Vanjske veze
*  Hate crimes information, by Dr. Gregory Herek 
*  ''Hate Crime Statistics'' , FBI
*  Tolerance.org, Southern Poverty Law Center
*  "Hate Crime." Oxford Bibliographies Online: Criminology.
Afrički latinitet

**Afrički latinitet** može se odnositi na dve varijante latinskog jezika:

* *[[Africitas]]*, tj. pretpostavljeni oblik klasičnog latiniteta kakvim se u antici govorilo i pisalo u rimskoj provinciji Africi
* Afrički romanski jezik, jedan od romanskih jezika, koji se u severnoj Africi razvio iz vulgarnog latinskog tokom poznog Rimskog carstva i ranog Vizantijskog carstva
Gąsawka

**Gąsawka** je rijeka u sredini Poljske u Kujavsko-pomeranskom vojvodstvu, 
lijeva pritoka Rijeke Noteć duga 57 km.

## Hidrologija
Gąsawka izvire iz Jezera Głęboczek Wielki. 
Od tamo teče prema sjeveru, preko gradova Żniń i Szubin do ušća u Noteć kod sela Rynarzewo.

Porječje rijeke veliko je 590 km² i prostire se po Kujavsko-pomeranskom vojvodstvu.
Duž njenog toka formirano je preko dvadesetak akumulacijsko jezero, površine od 1 do 431 hektara.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Hydrografia''
Vladislav II. Progonjeni

**Vladislav II. Progonjeni** (poljski: *Władysław II Wygnaniec*) (?, oko 1105. - ?,  1159.) bio je član Dinastije Pjastovića na krakovskom tronu koji je vladao Poljskom kao Seniorski vojvoda Poljske od 1138. do 1146.

## Biografija

Vladislav je rođen kao najstariji sin vojvode Boleslava III Krivoustog, radi tog ga je otac svojim Testamentom odredio za svog nasljednika i prvog Seniorskog vojvodu Poljske. 
Zbog toga mu je uz njegovo nasljedno vojvodstvo Šlesku 
dodjelio i pravo na Seniorsko vojvodstvo Krakov sa Krakovom i Gnieznoom.

Vladislav se za svoje vladavine prihvatio posla da ponovno ujedini zemlju rascjepkanu na vojvodstva, i tražio saveznike koji bi mu vojno mogli u pomoći. 
Saveznika je pronašao - 1146. u Njemačko-rimskom caru Konradu III i zaratio protiv braće, ali je poražen i protjeran.

Sklonište je potražio u Njemačkoj.  Iz nje je 1157. krenuo u vojnu kampanju cara Fridrika Barbarose na Poljsku, ali se više nije uspio vratiti na krakovski tron - Seniorskog vojvode Poljske.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Ladislaus the Exile''
Kujavija

**Kujavija** (poljski: *Kujawy*, njemački: *Kujawien*, latinski: *Cuiavia*) je ime za jednu od geografskih i historijskih regija Poljske.

## Geografija
To je ravničarski kraj u centru Poljske.  
Granica Kujavije na sjeveroistoku između Włocławeka i Bydgoszcza, je rijeka Visla a na jugozapadu je to rijeka Noteć.

## Historija

Ime je prvi put dokumentirano 1136., ali se odnosilo na kraj pored Visle, a tek kasnije se počelo koristiti i za kraj pored jezera Gopło i duž rijeke Noteć.

Kad je tadašnji poljski vladar Boleslav III Krivousti, koji je vladao zemljom 1102.-38, svojim testamentom podjelio Kraljevinu Poljsku na vojvodstva koja je dao svojim sinovima 1138. 
Kujavija je postala dio Mazovijsko-kujavskog vojvodstva. Nešto kasnije (1233.) je odvojena Mazovija, a i sama Kujavija podjeljena na nekoliko manjih vojvodstva.

Početkom 14. vijeka tadašnji poljski vladar - Vladislav I. Lokietek, prihvatio se zadatka da ponovno ujedini zemlju, pa su do 1363. sva kujavijska vojvodsva ponovno grupirana u samo dva oko Brześća Kujawskog (jugoistok) i Inowrocława (sjeverozapad).

Nakon Prve podjele Poljske - 1772., Kraljevina Pruska je anektirala kraj oko Inowrocława, a nakon Druge podjele Poljske i Brześć Kujawski 1793.

Za kratkotrajnog (1807.-1915.) napoleonskog Varšavskog vojvodstva Kujavija je bila ponovno ujedinjena u tadašnje Vojvodstvo Bydgoszcz.

Nakon Bečkog kongresa je ponovno raskomadana, istočni dio pripao je ruskoj Kongresnoj Poljskoj, a zapadni je vraćen Pruskoj.

Od kad je Poljska krajem Prvog svjetskog rata 1918. ponovno nezavisna, Kujavija je bila podjeljena između tadašnjih vojvodstva Pomeranija i Varšava.
Nakon Drugog svjetskog rata 1945. cijela Kukavija je uključena u Vojvodstvo Bydgoszcz, a nakon 1999. u Kujavsko-pomeransko vojvodstvo.

Današnja Kujavija je regija poznata po poljoprivredi i prehrambenoj industriji, a od ruda po soli i vapnencu.

Najveći urbani i industrijski centri su Bydgoszcz, Inowrocław i Włocławek.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Województwo Kujawsko-Pomorskie''
Boleslav IV Kovrčavi

**Boleslav IV Kovrčavi** (poljski: *Bolesław Kędzierzawy*) (oko 1125. - 1173.) bio je jedan od vojvoda iz Dinastije Pjastovića  koji je vladao Poljskom kao Seniorski vojvoda Poljske od 1146. do 1173.

## Biografija

Rođen je kao drugi po redu sin Boleslava III Krivoustog, pa je po očevom Testamentu njemu pripalo pravo na Mazovsko-Kuvajsko vojvodstvo, a starijem bratu Vladislavu Progonjenom pravo da vlada zemljom kao Seniorski vojvoda Poljske.

Nakon što mu je brat svrgnut sa krakovskog trona i protjeran iz zemlje, Boleslav je - 1146. postao Seniorski vojvoda Poljske.

Svo vrijeme svoje vladavine morao se boriti da zadrži svoj položaj, jer se Vladislav uz pomoć papa i Svetog rimskog carstva na sve moguće načine htio vratiti na tron.
Kad mu to nije uspjelo silom pokušao je slanjem Papinskog legata Guida, koji je 1148. pokušao uvjeriti poljske vojvode da priznaju sizerenstvo Vladislava Progonjenog.

Nakon neuspjeha te misije Vladislav se pridružio caru 
Fridriku Barbarosi u napadu na Boleslava. Barbarosa je 1157. porazio Boleslava i prisilio ga da prizna za vladara i plati visoku reparaciju, a 1163. i podjeli Šlesku na manja vojvodstva, koja je tako razjedinjena podpala pod njemački utjecaj.

Nakon tog je izgubio i Pomeraniju.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Boleslaus the Curly''
Dubová (Svidnjik)

**Dubová** je naseljeno mjesto u okrugu Svidnjik, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Anti

**Anti** () su bili rano-istočnoslovenski plemenski savez, iz 6. veka ne. Živeli su oko donjeg toka Dunava, u severozapadnoj crnomorskoj regiji (današnja Moldavija i centralna Ukrajina) i u regionima oko Dona (u srednjoj i južnoj Rusiji). Naučnici ih često povezuju s arheološkom kulturom Penkovka.

## Historija
Prvi put spomenuti u istorijskim zapisima 518. godine, Anti su napali Trakijsku dijecezu negde između 533. i 545. Ubrzo nakon toga, postali su vizantijski *[[Federati|foederati]];* dobili su zlatne isplate i utvrdu (nazvanu *Turris* – lat. "kula") negde severno od Dunava, na strateškoj lokaciji, kako bi sprečavali varvarske upade u vizantijske zemlje. Tako su se u drugoj polovini šestog veka Anti borili u raznim vizantijskim pohodima – u 545, u Lukaniji protiv Ostrogota, a u 580-ima su napadali Sklavenske naseobine (rane Južne Slovene; *v. [[Sklavinija]]*). Godine 555. i 556. Dabragezas, vojskovođa Antskog porekla, predvodio je vizantijsku flotu na Krimu protiv perzijskih položaja.

### Uništenje plemenskog saveza
Anti su često su bili uključeni u sukobe s Obrima (panonskim Avarima), poput rata koji je zabilježio Menandar Protektor (*50, frg 5.3.17–21*) 560-ih. 602. godine, kao odmazdu za vizantijski napad na njihove sklavenske saveznike, Avari su poslali svog generala Apsiha da "uništi naciju Anta". Usprkos brojnim prebezima Rimljanima tijekom kampanje, čini se da je avarski napad uništio organizovanu zajednicu Anta, i oni se posle toga prestaju pojavljivati u izvorima, izuzev epiteta *Anticus* u sklopu carske titulature.

### Antski vladari
* Boz (oko 376–80), vladar Anta i prvi poznati slovenski vladar
* Dabragezas (oko 555–56), predvodio vizantijsku flotu na Krimu protiv Perzijanaca
* Idariz ili Idarisius (oko 562), otac Mezamira
* Mezamir (oko 562), moćni antski arhont
* Kelagast (oko 562), brat Mezamira
* Musokios ili Mužok (oko 592), antski vladar
* Ardagast (oko 584–97), vojskovođa Musokiosa
* Pirogast 

## Istočni Sloveni posle Anta
Iz uništenog Antskog plemenskog saveza vremenom su se izdvojila sljedeća uglavnom istočnoslovenska plemena:

* Beli Hrvati, koji su bili raštrkani po istočnoj Prikarpatiji, Šleskoj i gornjem toku Visle, istočnoj Češkoj, Zalskoj regiji i Dalmaciji
* Drevljani, između rijeka Pripjat i Horin
* Duljebi, u Volinju (Voliniji) između rijeka Visle, Južnog Buga i Stira
* Poljani, između Kijeva i Rodena
* Severjani, duž donje Desne i gornje rijeke Seim i Sula
* Tiverjani, uz rijeku Dnjestar
* Ulići, između Dnjestra i Dnjepra u šumsko-stepskom pojasu

## Galerija

Datoteka:East_Slavic_tribes_peoples_8th_9th_century.jpg|mini|248x248piksel| Evropska teritorija naseljena istočnoslovenskim plemenima u 8. i 9. veku
Datoteka:Slavic_archaeological_cultures,_beginning_of_7th_century.png|mini|250x250px| Arheološke kulture ranog 7. vijeka koje se identifikuju s ranim Slovenima


## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
*  415 pages
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Heather, Peter. *The Goths*. Blackwell, 1998.
* Kulikowski, Michael, *Rome's Gothic Wars: From the Third Century to Alaric*. Cambridge Univ. Press, 2006.
*
Milivoj Mića Dražetin

**Milivoj Mića Dražetin** (Novi Sad, 21. oktobar 1952 — Novi Sad, 9. mart 1970) bio je novosadski pesnik i esejist. Pohađao je Gimnaziju "Jovan Jovanović Zmaj". Umro je s nepunih osamnaest godina i sahranjen je po pravoslavnom obredu na Uspenskom groblju u Novom Sadu.

## Porodica
Milivojev otac zvao se Aleksandar, a deda se takođe zvao Milivoj. Majka mu se zvala Nada. Milivojeva porodica vodi poreklo iz Mošorina.

## Stvaralaštvo
Za života je objavljivao pesme u "Gimnazijalcu" i "Index"-u. U rukopisu je ostavio knjigu pesama "Lomnost dečaka", koju je godinama čuvao Milivojev prijatelj, književnik Pero Zubac. Uz zalaganje Pera i Miloša Zubca, knjigu pesama Milivoja Dražetina objavila je Gradska biblioteka u Novom Sadu 2020. godine, pedeset godina nakon pesnikove smrti.

Milivoj Dražetin zastupljen je kao pesnik u dvema antologijama Pera Zubca: "Velika tajna, najlepše pesme o ljubavi" i "Kad srce zasvetluca".

*"Dražetin je bio pesnik izuzetno modernog senzibiliteta, zatočenik tihog i tamnog sveta kojim se sam okružio. Profano je, a mora se reći da je najčešće i najbolje pisao o smrti. Taj neodoljivi fatum koji je oduvek privlačio pesnike i sanjare, Dražetin je spoznao i grlom i tišinom. Umeren i škrt u rečima ipak je, u to malo godina pripreme za život, zaokružio svoje poetsko viđenje sveta. Pesme koje je ispisao i prijatelji koji ga pamte jedini su živi podatak o njemu. Dovoljan i predovoljan da se ne zaboravi." (Pero Zubac u pogovoru knjige "Lomnost dečaka")
*"Pedeset je godina otkako je od ove "previše razumne stvarnosti" odustao Milivoj Mića Dražetin (1952-1970), sa svojih nedovršenih osamnaest životnih jeseni. Pedeset godina koliko je Pero Zubac samozavetno čuvao njegove rukopise i pokušavao u nekoliko navrata da ih objavi svetu, a svaki put vrata toga sveta sama bi se zatvorila kao po nekoj višoj intervenciji odaslatoj od drugoga, nevidljivoga carstva. Pogovor koji prilažem knjizi, a koji je moj otac napisao 1974. godine, kazuje da je tada bio najbliži objavljivanju, a pouzdano znam da je i deceniju kasnije kanio da Dražetinove rukopise štampa. Nije se to desilo ili nije trebalo da se dogodi - do 2020. godine." (Miloš Zubac u predgovoru knjige "Lomnost dečaka")

## Literatura
*Pero Zubac, "Velika tajna, najlepše pesme o ljubavi", Beograd, 1997.
*Pero Zubac, "Kad srce zasvetluca", Ruma, 2009.
*Milivoj Mića Dražetin, "Lomnost dečaka", Gradska biblioteka u Novom Sadu, Novi Sad, 2020.

## Vanjske veze
* Milivoj Mića Dražetin, Polja 146-147.
* Milivoj Mića Dražetin, "Lomnost dečaka", Polja br. 157, mart 1972.
* "Dečak koji je hteo da poništi smrt" (Miloš Zubac, 2020.)
* Časopis "Trag", decembar 2020.
Buldožer

**Buldožer** (rjeđe: „dozer”) je teški motorizirani stroj opremljen radnim alatom namijenjenim za skidanje, nasipanje, premještanje i ravnjanje tla i drugih materijala (pijesak, snijeg, kamenje, ruševine).

Sastoji se od pogonsko-vučne mašine (traktor) sprijeda opremljenom širokim radnim alatom koji se naziva nož (plug, raonik), a na stražnjoj strani može imati alat nalik kuki (rijač), kako bi se olabavili gusti materijali. Uglavnom se kreće pomoću gusjenica, a može biti i na točkovima.

Koristi se u cestogradnji (i uopšte građevinarstvu), šumarstvu, raščišćavanju zemljišta i svim drugim projektima koji zahtijevaju pokretnu, moćnu i stabilnu mašineriju za zemljane radove. Naročito u rudarstvu, to je jedna od najpotrebnijih mašina na površinskom kopu, jer obavlja niz pomoćnih radova i operacija u proizvodnim procesima.

## Specifične namjene
U vojnoj uporabi, nož je pričvršćen na inženjerijsko vozilo, a može se pričvrstiti i na tenk. Vojni buldožer se koristi za uklanjanje protutenkovskih prepreka ili mina, rušenje neprijateljskih struktura, kopanje improviziranih skloništa i pripremu vatrenih položaja. Može se raditi i o militariziranom civilnom buldožeru (sa dodanim oklopom).

Neki su buldožeri opremljeni oklopom od strane civilnih operatora kako bi se spriječilo ometanje njihovog rada, od strane aktivista, štrajkača ili policije. Buldožeri (sa improviziranim oklopom ili bez) i druge teške motorizovane mašine ponekad se koriste kao sredstvo u aktima građanskog neposluha – za uklanjanje policijskih barikada i sl.

## Reference

## Vanjske veze
* Kad su buldožeri lutali zemljom
Żnin

**Żnin** (njemački: *Znin*, između 1941-45 *Dietfurt*) je grad od 14,381 stanovnika u sredini Poljske u Kujavsko-pomeranskom vojvodstvu.

## Geografija

Żnin leži duž rijeke Gąsawke, udaljen tridesetak km jugozapadno od Bydgoszcza.

## Historija

Żnin je prvi put dokumentiran 1136. u buli pape Inocenta II, kao prijestolnica regije Paluki od 29 gradova i sela, koja pripadaju crkvi. 

Żnin je gradska prava po magdeburškom modelu dobio 1263. od nadbiskupa Janusza II, - povelja nije sačuvana, ali su mu kasniji velikopoljske vojvode odobrile sve prethodne privilegije i dali pravo da kuje kovanice.

Teutonski viteški red napao je grad u julu 1331. i nakon pljačke zapalio.

Zbog tog je 1343. počela izgradnja bedema, koji su djelomično razrušeni za Švedsko-poljskog rata (1655. - 1660.), kao i dobar dio kuća.
Daljnje katastrofe izazvali su požari 1678., 1692., 1700., i Veliki sjeverni rat 1751., nakon kojih se dobar dio stanovnika odselio. 
U ljeto 1772. kao rezultat Prve podjele Poljske - Žnin je postao dio Kraljevine Pruske.

Od sredine 19. vijeka počeo se ubrzano razvijati, dolaskom željeznice i nakon izgradnje šećerane (1893.-1894.). tako da je do 1939. narastao u grad od 5090 stanovnika.

Nakon Drugog svjetskog rata izgrađena je tvornica mašina -Spomasz, pa je do 1960-ih broj njegovih stanovnika narastao na preko 10 000.

## Pobratimski gradovi
Żnin ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;

*  Albertirsa, Mađarska
*  Birštonas, Litvanija
*  Malacky, Slovačka
*  Mettmann, Njemačka
*  Šalčininkai, Litvanija
*  Veselí nad Moravou, Češka

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Gmina Żnin'' (službene stranice)
Opsada Oxforda (1142)

**Opsada Oxforda** se dogodila krajem 1142. godine za vrijeme Bezvlašća u Kraljevini Engleskoj, kada je kralj Stephen nastojao zauzeti Oxford, grad koji se tada nalazio pod kontrolom carice Matilde, kćeri prethodnog kralja Henryja i glavnog Stephenovog suparnika u borbi za prijestolje. Iako je Oxford imao vojni značaj zbog kontrole nad dolinom Temze, Stephenov glavni cilj je bio zarobiti samu Matildu i time okončati višegodišnji iscrpljujući građanski rat i konačno potvrditi svoju vlast. Opsada je počela u septembru, a Stephenova taktika se svodila na nastojanje da se Matilda i njen malobrojni garnizon glađu natjeraju na predaju. Početkom decembra je Matilda zajedno sa šačicom pristaša uspjela krišom pobjeći iz zamka. Iako je Stephen uspio zauzeti grad i konsolidirati kontrolu nad sebi sklonim istočnim dijelom Engleske, Matilda se sklonila na sebi skloni zapad Engleske te je vještom propagandom svoj bijeg protumačila kao "čudesni" i pretvorila u pobjedu. Opsada Oxforda je predstavljala posljednju akciju u ratu koja je imala potencijalno odlučujući ishod. Sukob se sljedećih godina sveo na niz čarki i manjih opsada koji je iscrpio obje strane te ih na kraju natjerao da pronađu kompromisno rješenje dinastijskog spora Sporazumom u Walingfordu.
Maia Sandu

**Maja Sandu** (; rođena 24. maja 1972) je moldavska političarka i bivša premijerka Moldavije. Bila je kandidatkinja za mesto predsednika Moldavije na izborima 2016. godine.

## Biografija
Maja Sandu je rođena je 24. maja 1972. godine u selu Risipeni, Moldavska SSR, SSSR, u porodici Grigorija i Emili Sandu.

Od 1989. do 1994. studirala je na Akademiji ekonomskih nauka Moldavije (ASEM). Od 1995. do 1998. studira međunarodne odnose na akademiji za državnu upravu. U 2010. godini, diplomirala je na Harvardskom Institutu Kenedi. Bila je ministar prosvete Republike Moldavije (2012−2015). Ima državljanstvo Rumunije i Moldavije. Na predsedničkim izborima u Moldaviji 13. novembra 2016. u drugom krugu je izgubila od Igora Dodona.

Od 8. juna 2019. godine obavlja funkciju predsednice vlade Moldavije.

Nije udata. Govori engleski, rumunski, ruski i španski jezik.

## Funkcija

* Ministar prosvete Republike Moldavije (2012-2015).

## Reference

## Vanjske veze

* Maja Sandu
*
Tribistovo

**Tribistovo** je naseljeno mjesto u sastavu općine Posušje, FBiH, Bosna i Hercegovina.

## Stanovništvo

## Reference
Kapitol Sjedinjenih Američkih Država

**Kapitol Sjedinjenih Američkih Država**, koji se često naziva i **Zgrada Kapitola**, mesto je okupljanja Kongresa Sjedinjenih Američkih Država i sedište zakonodavnog ogranka američke savezne vlade. Nalazi se na brdu Kapitol na istočnom kraju National Mal-a u Vašingtonu, iako više nije u geografskom centru saveznog okruga, Kapitol čini ishodište sistema brojeva ulica u okrugu i četiri kvadranta okruga. Prvobitna zgrada završena je 1800. godine. Delimično je uništena paljenjem Vašingtona 1814. godine, a zatim je u potpunosti obnovljena u roku od pet godina. Zgrada je kasnije uvećana, dodavanjem masivne kupole, i produženim krilima sa proširenim komorama za dvodomno zakonodavno telo, Predstavnički dom u južnom krilu i Senat u severnom krilu. Poput glavnih zgrada izvršne i sudske vlasti, Kapitol je izgrađen u neoklasičnom stilu i ima belu spoljašnjost. Istočno i zapadno uzvišenje formalno se nazivaju frontovima, mada je samo istočni front bio predviđen za prihvat posetilaca i uglednika.

## Historija

Započet 1793, američki Kapitol je sagrađen, spaljen, obnovljen, dograđen i obnovljen; danas stoji kao spomenik ne samo svojim graditeljima već i američkom narodu i njihovoj vladi. Kao centralna tačka vladinog zakonodavnog ogranka, američki Kapitol je centralni deo Kapitolskog kampusa, koji uključuje glavne zgrade Kongresa i tri zgrade Kongresne biblioteke izgrađene na brdu Kapitol u 19. i 20. veku. Pored svoje aktivne upotrebe u Kongresu, američki Kapitol je muzej američke umetnosti i istorije. Svake godine ga poseti oko 3-5 miliona ljudi iz celog sveta. Lep primer neoklasične arhitekture iz 19. veka, američki Kapitol kombinuje funkciju sa estetikom. Njeni dizajni izvedeni iz drevne Grčke i Rima evociraju ideale koji su vodili osnivače nacije dok su uokvirivali svoju novu republiku. Kako je zgrada proširena svojim prvobitnim dizajnom, pažljivo se održavao sklad sa postojećim delovima.

Danas američki Kapitol pokriva površinu od 175 170 kvadratnih stopa ili oko 4 hektara i ima površinu od približno 16-1 / 2 hektara. Njegova dužina, od severa do juga, je 751 stopa 4 inča; njegova najveća širina, uključujući prilaze, je 350 stopa. Njegova visina iznad osnovne linije na istočnom frontu do vrha Kipa slobode je 288 stopa. Zgrada sadrži približno 540 soba i ima 658 prozora (108 u kupoli) i približno 850 vrata.

## Povezano

* Kongres Sjedinjenih Američkih Država
* Senat Sjedinjenih Američkih Država
* Vašington
* Bela kuća

## Vanjske veze
* Zvanični veb-sajt zgrade Kapitola
* Senat SAD - Kapitol
* Zgrada Kapitola SAD  ,na sajtu *NPS*
* Zvanični profil zgrade Kapitola
Samoopredeljenje (politička stranka)

**Pokret samoopredeljenja** (), poznatiji pod skraćenicom **Samoopredeljenje** (), je kosovska politička stranka koja okuplja kosovske Albance radikalne nacionalističke, odnosno levičarske orijentacije. Nastala 2005. godine kao naslednica Mreže za kosovsku akciju (KAN), u periodu pre proglašenja i priznanja kosovske nezavisnosti se istakla radikalnim odbijanjem bilo kakvog kompromisa sa Srbijom oko državnopravnog statusa Kosova, ali i otvorenim neprijateljstvom prema UNMIK-u, koga je držala glavnom kočnicom potpunoj nezavisnosti. Posle proglašenja nezavisnosti je, inzistirajući na uvođenju države blagostanja i optužujući tadašnje kosovske vlastodršce za korupciju stekla izuzetnu popularnost među glasačima, te se od 2017. godine smatra najjačom strankom na Kosovu. U prvih nekoliko meseci 2020. je njen vođa Albin Kurti vodio kosovsku vladu. 

## Vanjske veze

* 
* Political Manifesto 16 pages :wikisource:Page:Vetëvendosje! political programme in english.pdf/1
* Political Manifesto (Albanian) 49 pages http://wikisource.org/wiki/Page:KosovoVet%C3%ABvendosje!Programi_i_shkurte.pdf/1
*
Art+Feminism

**Umjetnost i Feminizam** (stilizirano kao **Art + Feminism)** je godišnja globalna kampanja za dodavanje sadržaja na Wikipediji o umjetnicama. Projekt su osnovali Siân Evans, Jacqueline Mabey, Michael Mandiberg i Laurel Ptak, a opisan je kao "masovni multinacionalni napor da se ispravi opetovana pristranost u Wikipediji, koju nesrazmjerno pišu muškarci i o njima".

Inauguracijska kampanja Art + Feminism 2014. privukla je 600 volontera na 30 odvojenih događaja. Sljedeće je godine 1.300 volontera prisustvovalo na 70 događaja u 17 zemalja na četiri kontinenta. Više od 18.000 ljudi stvorilo je ili poboljšalo približno 84.000 članaka na Wikipediji na 1.260 događaja globalno (podaci iz 2020.).

## Osnivanje

Art + Feminism započeo je kada je knjižničarka Artstora, Siân Evans dizajnirala projekt za žene i umjetnost za Društvo umjetničkih knjižnica Sjeverne Amerike. Evans je razgovarala s kolegicom kustosicom Jacqueline Mabey, koja je bila impresionirana organizacijom suradnika Wikipedije za uređivanje događaja u znak sjećanja na Adu Lovelace. Mabey je razgovarala s Michaelom Mandibergom, profesorom na gradskom sveučilištu u New Yorku koji je Wikipediju uključivao u nastavi. Mandiberg je zauzvrat razgovarao s Laurel Ptak, suradnicom iz neprofitne umjetnosti Eyebeam, koja je pristala pomoći u planiranju događaja. Tada je tim unovačio lokalne Wikipediste Dorothy Howard, Wikipedijanku u rezidenciji Vijeća knjižnice oblasti New York, i Richarda Knipel, koji je tada zastupao lokalno grupu suradnika Wikipedije putem New York City Wikimedije.

Jedan od razloga za uspostavljanje projekta Art + Feminism bio je odgovor na negativnu medijsku pokrivenost Wikipedia-inim kataloškim sustavom. Projekt nastavlja popunjavati praznine u sadržaju na Wikipediji i povećavati broj suradnica/ka. Samo oko 17 posto biografija na Wikipediji odnosi se na žene, a samo oko 15 posto urednika Wikipedije su žene. Kira Wisniewski imenovana je izvršnom direktoricom Art + Feminism 2020. godine.

## Događanja

Izvan Sjedinjenih Američkih Država, događaj iz 2015. medijski je bio pokriven i drugdje, uključujući Australiju, Kanadu, Kambodžu, Indiju, Novi Zeland i Škotsku. Unutar Sjedinjenih Država događaj je medijski propraćen najviše u New Yorku pa u Kaliforniji Kansasu, Pennsylvaniji, Texasu, i West Virginiji.

2020. godine, zbog zabrinutosti od pandemije COVID-19, događaj je održan virtualno, putem aplikacije za video konferencije Zoom.

## Recepcija
Sadržaj koji su pridonijeli sudionici u uređivanju događaja prati se na koordinacijskom forumu na Wikipediji.

U studenom 2014. časopis *Foreign Policy* imenovao je Evans, Mabey, Mandiberga, Richarda Knipela, Dorothy Howard i Ptak kao „globalne mislioce“ za rješavanje rodnih pristranosti na Wikipediji.

### Recepcija u Hrvatskoj i regiji
Art i Feminizam je inspirirao  i o njemu su pisali na portalu Vox Feminae.

## Povezano

* Lokalni WikiProjekt 
* Organizacija Les sans pagEs za frakofone i višejezične WikiProjekte

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* Meetup na EN Wikipediji 
* 
* 
* Artstor
Fijaš

**Fijaš** je naseljeno mjesto u okrugu Svidnjik, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Łęczyca

**Łęczyca** (njemački: *Lentschitza*) je grad od 13,971 stanovnika u sredini Poljske u Lodzkom vojvodstvu.

## Geografija

Łęczyca leži na zapadnoj obali rijeke Bzure, udaljena četrdesetak km sjeverozapadno od Łódźa.

## Historija

Stara Łęczyca postojala je još 6. vijeku, ali od tog naselje nije ostalo gotovo ništa. Današnja Łęczyca niknula je u 13. vijeku kao trgovište na zapadnoj obali Bzure.

Novi grad je gradska prava dobio 1267. kao prijestolnica vlastitog vojvodstva.

Sredinom 14. vijeka poljski kralj Kazimierz III sagradio je u Łęczyci svoj kraljevski zamak i opasao grad bedemima. U to vrijeme sagrađen je i dominikanski samostan sa crkvom, vijećnica i župna crkva.
Tad je bila poznata kao kraljevski grad u kom se održavaju i važni sejmovi.

Sve do 16. vijeka Łęczyca je imala značajno mjesto u političkom životu Poljske, ali ga je izgubila nakon višestrukih razaranja za Švedsko-poljskih ratova, kad je uništen dobar dio grada i zamak.

Nakon Druge podjele Poljske 1793. Kraljevina Pruska anektirala je taj kraj i Łęczycu. 
Grad je ponovno pretvoren u solidnu utvrdu izgradnjom brojnih bastiona.

Krajem 19. vijeka počela je industrijalizacija mjesta izgradnjom parnog mlina.

## Pobratimski gradovi
Łęczyca ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;

*  Rillieux-la-Pape, Francuska
*  Penzlin, Njemačka
*  Volodimir-Volinski, Ukrajina
*  Rypin, Poljska

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Urząd Miejski w Łęczycy'' (službene stranice)
Bzura

**Bzura** je rijeka u sredini Poljske, lijeva pritoka Rijeke Visle duga 166 km.

## Hidrologija
Bzura izvire u sjeveroistočnom predgrađu Łódźa kod lokaliteta Rogi, na nadmorskoj visini od 238 metara. 
Od tamo teče u velikom luku prema sjeveroistoku, preko Sochaczewa i Łęczyce do ušća u Vislu preko puta Wyszogróda.

Porječje rijeke veliko je 7788 km² i prostire se po Lodzkom i Mazovjeckom vojvodstvu.

Prosječni pad rijeke u gornjem toku je 2%, a na ušću 0,3%, a prosječni godišnji protok (1951-90) je 24,4 m³/s.

vode Bzure gotovo su čitavim tokom zagađene što zbog kanalizacije ali i zbog brojnih šećerana.

Donji tok Bzure bio je front na kom su se sukobile njemačko-ruske snage za Prvog svjetskog rata, a i za Drugog svjetskog rata tokom Invazije Poljske.
Tu se između 9. - 20. septembra 1939. odvila Bitka na Bzuri u kojoj je poljska vojska neuspješno pokušala zaustaviti napredovanje jedinica Wehrmachta prema Varšavi.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Bzura''
Ljahi

**Ljahi** ili **Leđani**, **Lenđani** su bili slovensko pleme, koje je naseljavalo teritoriju čije granice nisu pouzdano utvrđene, ali na osnovu različitih izvora može se izvesti zaključak da je ona obuhvatala prostor koji uključuje Volinj i obale reke Visle. Prema Povesti minulih leta Ljahi su se naselili oko reke Visle, nakon napada „Vlaha” (stranaca) na Dunavske Slovene, koji su živeli oko Dunava. Od njih su potekli: Poljani, Mazovljani, Pomorjani, Ljutići, као и Radimiči и Vjatiči.

## Izvori
U latinskoj istoriografiji, Geographus Bavarus (anonimni bavarski geograf) je sredinom 9.veka zabeležio da Ljahi naseljavaju 98 gradova ili naselja.

Lenđani su pomenuti u „De administrando imperio” 959. godine kao „Λενζανηνοί”, u Josiponu 953. godine kao „Lz’njn”, u Povesti minulih leta 981. godine kao „ляхи”, Ali al-Masudi ih pominje 940. godine kao „Landzaneh”.

## Lokacija Ljaha

Konstantin VII je zabeležio da su 944. Ljahi plaćali danak Kijevskoj Rusiji i da su njihovi brodovi pod komandom kneza Vladislava plovili nizvodno do Kijeva da bi učestvovali u pohodu na Vizantiju. Na osnovu ovoga se može zaključiti da su Ljahi imali pristup vodenim tokovima koji su vodili do Dnjepra, na primer reci Stir (u Volinju). Postoji i mogućnost da su Ljahi koje je Konstantin VII pomenuo u stvari Radimiči za koje je u Povesti minulih leta navedeno da su poreklom Ljahi, a koji su naseljavali prostor između reka Soža i Dnjepar uzvodno od Kijeva.

Na osnovu zapisa Konstantina VII, može se zaključiti da su naseljavali i područje istorijske Crvene Rusije (Crveni gradovi), čije je središte bilo u gradu Pšemislu. Za isto područje ili deo tog područja je u Povesti minulih leta navedeno da je pod kontrolom Belih Hrvata, dok je za Ljahe navedeno da su u daljoj prošlosti naselili oblast oko reke Visle u kojoj su u 9. veku pominjani Vislani. Ovo može lako biti objašnjeno činjenicom da je Crvena Rusija (zapadna Kijevska Rusija) obuhvatala prostor koji se protezao od Karpata na jugu (naseljen Belim Hrvatima) do Volinije na severu (naseljen Ljahima).

Činjenica da su raspoloživi opisi oblasti oko gornjeg toka reke Dnjestar i reke Bug iz 10. veka nejasni, ostavlja mogućnost za zaključak da su Beli Hrvati, Ljahi i moguće i neka druga plemena delili ovaj prostor, koji se danas nalazi duž granice Ukrajine i Poljske.

Postoje i teorije prema kojima su Ljahi povezani sa Bužanima i Duljebima.

## Reference
Radimiči

**Radimiči** (, ,  i ), ređe **Radimići**, su istočnoslovensko pleme iz poslednjih vekova prvog tisućleća, koje je naseljavalo gornje istočne delove Dnjepra niz reku Sož i njegove pritoke. Ime verovatno potiče od začetnika plemena, Radima.

## Historija

Zemlje Radimiča su plovnim putem bile dobro povezane sa centralnim predelima Kijevske Rusije. Tokom 11. i 12. veka, u Radimiča je bilo nekoliko gradova: Homij (današnji Gomelj) i Čečersk na Sožu, Vščiž (danas istoimeno selo) na reci Desni, Vorobjin, Ropejsk i drugi. Etničkom osobenošću Radimiča 9 – 11. veka smatra se sedmozraki nakit za glavu, izrađen od bronze ili srebra.

O Radimičima je malo podataka. Nestor Ljetopisac u Povestima minulih leta navodi da je pleme Radimiča je "izniklo iz *Ljaha*" (ili je nakon osvajanja Vladimira Velikog postalo delom naroda Ljaha) i nekada je živelo u područjima reke Sož. Prema tradiciji koju je zabeležio Nestor Letopisac, njihovo ime potječe od začetnika plemena, Radima, koji je bio jedan od braće Ljah; drugi je Vjatko iz kojeg su nastali Vjatiči.

Sredinom 9. veka, plaćali su danak Hazarima. Godine 885, Radimiče je osvojio princ Oleg od Novgoroda i postali su deo Kijevske Rusije. 907. godine Radimiči se pominju kao deo Olegove vojske u njegovom vojnom pohodu protiv Vizantije. U 984, Radimiči su se pokušali otcepiti Kijevske Rusije, ali su poraženi od strane Volčijeg Hvosta (Vučiji Rep), vojskovođe Vladimira Velikog. Otad se ovo pleme više nije pominjalo u letopisima. Postepeno su se asimilirali sa susednim plemenima i narodima. Zemlje Radimiča su potom bile delom Černigovske i Smolenske kneževine.

U Povesti minulih leta, zabeleženo je da su Radimiči, Vjatiči i Severjani "imali iste običaje" – svi su imali nasilan način života, "spaljivali svoje mrtve i čuvali pepeo u urnama postavljenim na postoljima pored puteva", i nisu stupali u monogamne brakove, nego su praktikovali poligamiju (poliginiju).

Radimiči se posljednji put spominju 1169. godine, u letopisu.

## Reference
This article includes content derived from the Great Soviet Encyclopedia, 1969–1978, which is partially in the public domain.
Włocławek

**Włocławek** (njemački: *Leslau*) je grad od 109,883 stanovnika u sredini Poljske u Kujavsko-pomeranskom vojvodstvu.

## Geografija

Włocławek leži duž lijeve obale rijeke Visle, udaljen stotinjak km jugoistočno od Bydgoszcza, 103&nbsp;km od Łódźa i 157&nbsp;km od 
Varšave.

## Historija

Włocławek  je niknuo u 10. vijeku, pa je već početkom 12. vijeka postao sjedište kujavijskih biskupa.  Brzo je izrastao u jedno od najvećih
velikopoljskih naselja pa je 1256. dobio gradska prava.

Nastojanjem biskupa Macieja podignut je utvrđeni dvorac, od kog su danas vidljivi samo fragmenti na fasadama današnje klasicističke palače.
On je bio i inicijator gradnje katedrale 1340. koja je danas ponos grada.

Tokom 14. i 15. vijeka Teutonski vitezovi su nekoliko puta napali grad.
U gradu je između 1489. i 1491. djelovao kao profesor - astronom Kopernik.

U Włocławeku je 1569. osnovana jedna od najstarijih teoloških škola u Poljskoj, pokraj nje se nalazi crkva sv. Vitalisa iz 1330. u kojoj se nalazi triptih sa scenom krunidbe sv. Marije, jedno od najvrjednijih djela poljskog slikarstva 15. vijeka.

Grad se tokom 19. vijeka nakon izgradnje prve poljske tvornice papira celuloze, razvio u snažan industrijski centar.

Posao sa celulozom i papirom išao je odlično u prvim dekadama nakon Drugog svjetskog rata, ali je krajem 20. vijeka postao nerentabilan.

Veliki projekt bila je izgradnja preljevne brane sa hidroelektranom na Visli-1968. Od tada uzvodno postoji veliko akumulaciono jezero.

## Pobratimski gradovi
Włocławek ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;
*  Mogiljov, Belorusija
*  Bedford, Ujedinjeno Kraljevstvo
*  Izmail, Ukrajina
*  Saint-Avold, Francuska

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Urząd Miasta Włocławek'' (službene stranice)
AfroCROWD

**AfroCrowd** (stilizirana kao **AfroCROWD**) je inicijativa za stvaranje i poboljšanje informacija o crnačkoj kulturi i povijesti na Wikipediji. Projekt sa sjedištem u New Yorku osnovala je Alice Backer 2015.

## Osnivanje

Neki promatrači su primijetili nedostatak sadržaja koji se odnosi na povijest podsaharske Afrike na Wikipediji. 2015. godine odvjetnica Alice Backer osnovala je AfroCROWD. Backer je pokrenula AfroCROWD kako bi "ispravila nedostatak članaka na Wikipediji o povijesti crnaca i kulturi crnaca." Prema njoj, cilj projekta je "pružiti ljudima u boji mogućnosti da rade više od sudjelovanja i konzumiranja društvenih mreža." 

## Strategije i taktike

AfroCROWD ugošćuje editone i razgovore širom gradskog područja New Yorka. Udružili su se s drugim organizacijama poput Haitijske kulturne razmjene i Haićkog instituta za kreolski jezik kako bi bili domaćini tih događaja.

Srodna organizacija za Afro-Crowd je Black Lunch Table. 

## Povezano
* Projekt Afripedia

## Izvori

## Dodatna literatura
* 
* 

## Vanjske veze
* AfroCROWD službena stranica
Lakšmi

**Lakšmi** (), poznata i pod imenom **Šri** (; u prevodu *Plemenita boginja*), hinduistička je boginja bogatstva, ljubavi i lepote. Zajedno sa boginjama Parvati i Sarasvati čini sveto trojstvo hinduističkih boginja — Tridevi. Predstavlja suprugu i energiju (Šakti) boga Višnua.

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Ganeša

**Ganeša** (), poznat i po imenima **Ganeš**, **Ganapati** i **Vinajaka**, hinduistički je bog uspeha i mudrosti. Prepoznatljiv je po svojoj glavi slona. Takođe se smatra zaštitnikom pisanja i učenja.

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Havranec

**Havranec** je naseljeno mjesto u okrugu Svidnjik, u Prešovskom kraju, Republika Slovačka.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Boleslav V Stidljivi

**Boleslav V Stidljivi** (poljski: *Bolesław Wstydliwy*) (21. jul 1226. - 7. januar 1279.) bio je član Dinastije Pjastovića koji je vladao 
Poljskom kao Seniorski vojvoda Poljske od 1243. do 1279.

## Biografija
Boleslav je rođen kao sin vojvode Lešeka Bijelog i Grzimislave iz Dinastije Rjurikoviča.

Kako je nakon očeve pogibije 1227. imao samo jednu godinu, o tome tko će preuzeti brigu o njemu (i tako postati regent) izbile su svađe i oružane borbe između najstarijih članova Dinastije Pjastovića; Vladislava Tankonogog, Henrika Bradatog i Konrada Mazovskog. 
U skladu sa ranijim dogovorom sa njegovim ocem i majkom Grzimislavom brigu o njemu preuzeo je Vladislav Tankonogi, koji nije dugo izdržao kao regent, jer je 1229. smjenjen.

Izgurao ga je agresivni Konrad Mazovski (Boleslavov stric), koji je zahtjevao da on postane regent kao najbliži rođak.
Ni on nije dugo izdržao, jer je njegova majka Grzimislava preferirala Henrika Bradatog pa je 1232. on postao tutor i regent.

Situacija se promjenila 1233. kad su se izmirili Henrik Bradati i Konrad Mazovski, tim dogovorom Bolesłav je dobio Sandomjersko vojvodstvo, kojim je trebala vladati njegova majka kao regent dok ne odraste. Unatoč svojoj mladosti on je već od 1234. / 35, počeo izdavati dokumente koje je zajedno s njim potpisivala i majka Grzimislava. 
Od 1243. kad se Konrad konačno povukao sa krakovskog trona, nakon izgubljene bitke kod Suchodóła, Bolesłav je samostalno vladao kao Seniorski vojvoda Krakova i Sandomjera.

Za njegove vladavine Malopoljsku su pogodile dvije razorne invazije Tatara (1241. i 1259./1260. 
Kako je bio saveznik ugarskog kralja pomagao mu je u borbi protiv Čeha 1253. i 1260. ali je 1271. postao češki saveznik u borbi protiv svog rivala Vładislava Opolskog.

Ta je politika vrludanja i postavljanje Lešeka Crnog za vojvodu od Sieradza rezultirala je pobunom malopoljskih plemstva. 
Uz to je i Vładislav Opolski navalio na Krakov da ga sruši s trona, Bolesłav je ipak uspio poraziti pobunjenike 1273. u Bitci kod Bogucina. 
Kad je vidio da je oslabila pozicija ugarskog kralja, promjenio je stranu i priklonio se češkom kralju Otakaru II.
Također se okrenuo protiv dojučerašnjih saveznika je Jatvjaga, ali se prestao mješati u rusinske stvari što je dotad radio njegov otac Lešek Bijeli.

Svoj nadimak - **Stidljivi** (latinski: *Pudicus*) dobio je tokom 13. vijeka. On je nastao na bazi sumnji da on nikada nije konzumirao svoj brak, sa kćerkom ugarskog kralja Bele IV - Kunegundom, koja mu je dovedena kao nevjesta 1239. kad je imao trinaest a ona pet godina.
Kako nisu imali djece, a Kunegunda je kao velika vjernica (i zakleta djevica) proglašena sveticom, ispalo joj on nije prilazio zbog stidljivosti, ali tko zna što je bilo...

Kad je umro 1279. pokopan je u franjevačkom samostanu u Krakovu.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Bolesław V Wstydliwy (książę krakowski 1243–1279 i sandomierski 1232–1279)''
Sochaczew

**Sochaczew** je grad od 36,282 stanovnika u sredini Poljske u Mazovjeckom vojvodstvu.

Grad je slavan po Frédéricu Chopinu, koji je rođen u okolici u selu Żelazowa Wola, u vili porodice Skarbek 1. marta 1810. 
Chopin je brojna ljeta sve do 1830. provodio na tom imanju.

## Geografija

Sochaczew leži duž obala rijeke Bzure, udaljen 50 km zapadno od Varšave, 60 km od Płocka i 70 km od Łódźa.

## Historija

Sochaczew je nastao kao utvrda sa palisadama početkom 13. vijeka. 
Sredinom 14. vijeka je na tom mjestu podignut gotički zamak, a razvilo se i trgovište.

Naselje je dobilo gradska prava 1324. i izraslo u solidan zanatsko-trgovački centar.
Slavni poljski vitez Zaviša Černi objavio je rat Teutonskim vitezima, koji su tad držali zamak u Sochaczewu, ali ga je tek kralj Kazimir IV Jagelović uspio zauzeti - 1476. i anektirati Sochaczew u Kraljevinu Poljsku.
To je bilo zlatno doba grada, jer je nakon Švedsko-poljskih ratova zapao u krizu.

Oporavak je počeo početkom 19. vijeka, kad je izgrađen most preko Bzure i uređena obala.
Željeznička pruga Varšava-Łódź-Kalisz stigla je do grada 1903., a 1913. podignuta je tvornica umjetne svile, koja je privukla brojne nove stanovnike.

Poprilično je razoren za Prvog svjetskog rata, jer je bio na prvoj liniji fronta između decembra 1914.do jula 1915.

I za Drugog svjetskog rata se našao u sličnoj situaciji jer se od 13 do 16. septembra 1939. vodila bitka za grad u okviru veće Bitke kod Bzure.
Za Njemačke okupacije većina Židovi je pobijana, a to je bilo oko 1/4 svih stanovnika. 
Grad su oslobodile jedinice Crvene armije 17. januara 1945.
## Pobratimski gradovi
Sochaczew ima ugovore o partnerstvu sa slijedećim gradovima;
*  Melton Mowbray, Ujedinjeno Kraljevstvo
*  Gorodok Hmeljnički, Ukrajina

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Urząd Miejski w Sochaczewie'' (službene stranice)
Zawichost

**Zawichost** (njemački: *Leslau*) je gradić od 1,881 stanovnika na jugoistoku Poljske u Svjetokžiškom vojvodstvu.

## Geografija

Zawichost leži duž lijeve obale rijeke Visle, udaljen sedamnaestak km sjeverozapado od Sandomierza.
## Historija

Zawichost je prvi put dokumentiran negdje oko 1148. kao utvrda i trgovište pored gaza na Visli. Od kraja 12. vijeka u njemu je bilo sjedište arhiđakona.

Kod Zawichosta se 1205. dogodila  bitka u kojoj je vojska Seniorskog vojvode Poljske Lešeka Bijelog i njegova brata Konrada Mazovskog pobjedila vojsku galičko-volinjskog kneza Romana Velikog. 
U bitci je poginuo-Roman Veliki.

Točan datum kad je dobio gradska prava nije poznat, ali pretpostavlja se da se to dogodilo prije 1255. godine. 
Grad je uništen za vrijeme uzastopnih invazija Tatara 1241., 1259. i 1500., ali je brzo obnovljen.

Tadašnji Seniorski vojvoda Poljske Boleslav V Stidljivi je osnovao samostan klarisa i 1257. dao mu kao feud za uzdržavanje Zawichost i 25 susjednih naselja, ali mu je dao i brojne privilegije, od organiziranja sajmova do ubiranja poreza na bakar i olovo koji su prevoženi Vislom. 
Zbog svega tog je od 14. vijeka imao status kraljevskog grada.
Za vladavine Kazimira Velikog samostan je utvrđen, a podignut je i zamak.

Zawichost je potpuno razoren za Švedsko-poljskog rata 1655. i Rakoczijeve invazije  1657. pa je spao na selo.
Zbog tog je 1888. izgubio gradska prava, koja su mu vraćena 1926.

Za Drugog svjetskog rata u vrijeme njemačke okupacije Nacisti su osnovali geto u kom je potrpano oko 5000 Židova. Geto je funkcionirao do 22. oktobra 1942., tad su njegovi stanovnici prebačeni u Koncentracioni logor Belzec.

Kod Zawichosta su se 1944. vodile žestoke borbe za mostobran na Visli, pritom je grad opet razoren, pa je opet obnavljan.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Miasto i Gmina Zawichost'' (službene stranice)