open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Thomas Berger

**Thomas Louis Berger** (20. srpnja 1924. - 13. srpnja 2014.) je bio američki romanopisac.

## Biografija
Rođen je u Cincinnatiju, Ohio. 1943. godine pristupio je američkoj vojsci, a vojni je rok služio u Europi. Zatim je studirao na University of Cincinnati i na Sveučilištu Columbia. Prije objavljivanja svog prvog romana, *Crazy in Berlin* (1958.), radio je kao knjižničar i novinar.

Berger je možda najpoznatiji zbog filma napravljenog prema njegovom romanu *Little Big Man*, u kojem je nastupio Dustin Hoffman. Prema njegovom romanu iz 1980., *Neighbors*, također je napravljen filmu, *[[Neighbors (film)|Neighbors]]* u kojem glume John Belushi, Dan Aykroyd i Cathy Moriarty. Godine 1984. povjerenstvo za Pulitzerovu nagradu nominiralo je njegovu knjigu *The Feud*, ali odbor za Pulitzerovu nagradu promijenio je njihovu odluku te je nagradu dobio William Kennedy Ironweed.

## Djela

### Romani

* *Crazy in Berlin* (1958)
* *Reinhart in Love* (1962)
* *[[Little Big Man (roman)|Little Big Man]]* (1964)
* *Killing Time* (1967)
* *Vital Parts* (1970)
* *Regiment of Women* (1973)
* *Sneaky People* (1975)
* *Who is Teddy Villanova?* (1977)
* *[[Arthur Rex: A Legendary Novel]]* (1978)
* *[[Neighbors (novel)|Neighbors]]* (1980)
* *Reinhart's Women* (1981)

* *The Feud* (1983)
* *Nowhere* (1985)
* *Being Invisible* (1987)
* *The Houseguest* (1988)
* *Changing the Past* (1989)
* *Orrie's Story* (1990)
* *Meeting Evil* (1992)
* *Robert Crews* (1994)
* *Suspects* (1996)
* *The Return of Little Big Man* (1999)
* *Best Friends* (2003)
* *Adventures of the Artificial Woman* (2004)

### Priče
* *Granted Wishes: Three Stories* (1984)
* neke od priča su bile objavljene u časopisima koa što su American Review, Gentleman's Quarterly, Saturday Evening Post, Playboy i Harper's.
* *Abnormal Occurrences: Short Stories* (e-knjiga objavljena u martu 2013.)

### Drame
* *Other People* (1970)
* *Rex, Rita, and Roger* (1970)
* *The Siamese Twins* (1971)
* *At the Dentist's* (radio drama) (1981)
* *The Burglars* (1988)
Little Big Man (film)

***Little Big Man*** () je američki vestern film snimljen 1970. godine u režiji Arthura Penna, poznat kao jedno od najvažnijih i najutjecajnijih revizionističkih ostvarenja žanra.

Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Thomasa Bergera. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Dustin Hoffman, je Jack Crabb, 121-godišnji starac koji u (tada) suvremenom staračkom domu historičaru prepričava svoj život. Radnja se potom prebacuje u 1859. godine i prikazuje kako 10-godišnjeg Jacka nakon masakra roditelja usvajaju Čejeni te kako će sljedećih nekoliko godina provesti kako među Čejenima, tako i među bijelcima, doživljavajući niz bizarnih pustolovina i srećući važne historijske ličnosti poput generala Custera (čiji lik tumači Richard Mulligan), a što kulminira u znamenitoj bitci kod Little Big Horna u kojoj će biti jedini preživjeli bijelac.

Kao i originalni roman, i film je nastojao na satirički način "izvrnuti" mitologiju, ali mu je režiser Penn dodao i snažni antiestablišmentski naboj, sasvim u skladu sa političkim shvaćanjima i svjetonazorom mlađe publike na koju se sve više oslanjao Novi Hollywood. Film se također shvaćao i nimalo implicitna aluzija na još uvijek aktualni vijetnamski rat, prije svega zbog svega zbog prilično eksplicitnih scena masovnih pokolja Indijanaca koje izvodi američka vojska, ali i time što je Custer, koji se dotada tradicionalno prikazivao kao američki heroj i mučenik, u filmu prikazan kao krvoločni luđak koji će kod Big Horna stradati isključivo zbog svoje neutažive želje za istrijebljenjem svih Indijanaca. Film je prilično vješto balansirao između politički angažirane drame i crne komedije, a kasnije je posebne pohvale dobio Hoffman, i to zato što je bez ikakvih problema tumačio lik, bilo kao nedozrelo dijete, bilo kao 121-godišnjeg starca.

## Uloge
* Dustin Hoffman ... Jack Crabb (alias Mali veliki čovjek)
* Faye Dunaway ... Louise Pendrake (alias Lulu Kane)
* Chief Dan George ... Old Lodge Skins
* Martin Balsam ... Allardyce T. Meriweather
* Richard Mulligan ... Gen. George Armstrong Custer
* Jeff Corey ... Wild Bill Hickok
* Aimée Eccles ... Sunshine
* Kelly Jean Peters ... Olga Crabb
* Carole Androsky ... Caroline Crabb
* Robert Little Star ... Little Horse
* Cal Bellini ... Younger Bear
*Thayer David ... Velečasni Silas Pendrake
* Ruben Moreno ... Shadow That Comes in Sight
* Steve Shemayne ... Burns Red in the Sun
* William Hickey ... historičar
* James Anderson ... Narednik

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Pyhrn Autobahn

**Pyhrn Autobahn** ili **A9** (prevedeno: *Pirnski autoput* je austrijski autoput koji ide od Zapadnog autoputa odnosno Linza u Gornjoj Austriji preko Graza u Štajerskoj sve do Spielfelda na slovenskoj granici.

## Karakteristike i historija gradnje

A9 kog zovu i Gastarbajterski put (Gastarbeiterroute) trebao bi biti ukupno dug 230,020 km i rasteretiti Tauern Autobahn, sa kojim gotovo paralelno ide. On je dio Evropskog puta E59 koji bi trebao povezati Njemačku sa Turskom. Planovi za izgradnju Pirnskog autoputa pojavili su se 1968.

Prva dionica na tom pravcu od Gratkorna do Graza u dužini od 0,934 km izgrađena je 1971., a trenutačno posljednja Inzersdorf - Schön, duga 9,734 km dovršena je 18. decembra 2004.

Pirnski autoput nije još uvijek u potpuno izgrađen, na pojedinim  alpskim dionicama još uvijek ima samo po dva vozna traka, a ne četiri kao standarni autoput.

## Galerija slika

datoteka:Spielfeld - Autobahn-Grenzstation (b).JPG|A9 na slovenskoj granici kod Spielfeld
datoteka:A9 Liezen 1.JPG|A9 kod Liezena
datoteka:A9 Roßleithen.JPG|A9 u Gornjoj Austriji
datoteka:A9 St. Pankraz.JPG|A9 kod Pankraza 


## Reference

## Vanjske veze

* ''Pyhrn Autobahn (A9) - Übersicht''
Grethe Weiser

**Grethe Weiser** (27. februar 1903 - 2. oktobar 1970) je bila njemačka glumica i komičarka, koja je uživala izuzetnu popularnost u poratnom periodu.

Karijeru je započela zahvaljujući prvom mužu, jevrejskom konfekcionaru Josephu Weiseru za koga se kao 17-godišnjakinja udala nakon bijega od kuće. Kada je on kupio teatar u Dresdenu, u njemu je počela nastupati. Sa Weiserom je imala sina, koga je nakon dolaska nacista na vlast dala skloniti u Švicarsku. Od početka 1930-ih je bila u ljubavnoj vezi sa UFA-nim producentom Hermanon Schwerinom, ali za koga se udala tek 1958. godine. Oboje su poginuli u prometnoj nesreći u Bavarskoj.

## Filmografija

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
* Biografie über Grethe Weiser 
* 
* Das Renaissance-Theater (Berlin) und Grete Weiser 
* Grab auf dem Friedhof Heerstraße in Berlin
* „Chiribiri“, „Eine Weiße mit ’nem Himbeerschuß“ etc. zum Anhören  bei musicade.net.
West Autobahn

**West Autobahn** ili **A1** (prevedeno: *Zapadni autoput* je austrijski autoput
koji ide od Salzburga preko saveznih zemalja Salzburg, Gornja
i Donja Austrija do Beča.

## Karakteristike i historija gradnje

A1 svojom dužinom od 291,959  km nije najduži austrijski autoput, ali je zbog brojnih razloga (ekonomskih, kulturnih, političkih) svakako najznačajniji. Zbog tog su se
planovi za njegovu izgradnju pojavili odmah nakon Anschlussa 1938. u sklopu izgradnje takozvanih - Reichsautobahna.

Prva dionica na tom pravcu kod Salzburga, duga 12,533 km počela se graditi još 1938. i dovršena je zaDrugog svjetskog rata - 1941., ali je gradnja nakon tog zbog inteziviranja rata obustavljena. Nastavilo se graditi od aprila 1958. opet kod Salzburga, na dionici dugoj 23,890 km. Radovi su intezivirani 1960-ih, kad je
izgrađena većina dionica tog autoputa.

Posljednja dionica kod Amstettena duga 13,494&nbsp;km dovršena je 12. maja 1967.

## Galerija slika

datoteka:Bundesarchiv_Bild_183-H04560,_Österreich,_Reichsautobahn,_Adolf_Hitler,_Spatenstich.jpg|Adolf Hitler otvara radove 7. aprila 1938.
datoteka:Hallwang - Westautobahn 2.jpg|A1 kod Salzburga
datoteka:A1 Knoten Linz 1.JPG|A1 kod Linza
datoteka:Pressbaum gegen westen.JPG|Vijadukt kod Pressbauma u Donjoj Austriji


## Reference

## Vanjske veze

* ''West Autobahn (A 1) - Übersicht''
Spielfeld

**Spielfeld** (slovenski: *Špilje*) je naselje i nekadašnja općina na jugu Austrije od 1.026 stanovnika, koje administrativno podpada pod Okrug Leibnitz 
u Štajerskoj.

## Geografija

Spielfeld  leži jugoistočno od Leibnitza, na južnoj obali rijeke Mure, nedaleko od 
austrijsko - slovenske granice, točno prekoputa Šentilja.

## Historija

Spielfeld je prvi put dokumentiran 1170. pod imenom *Ulenberg Sancti Michaelis*, što je značilo brdo nekog Ulena, ispod kojeg je ležala 
crkva sv. Mihaela, vjerojatno se tako zvalo i naselje.

Zna se da je 1215. tu postajao obrambeni toranj, kojem je bio vlasnik neki Heinric. Na mjestu tornja ubrzo je podignut zamak, za kog se 
zna da ga je 1577. kupio Hans Stübich.

Spielfeld je 1825. imao 423 stanovnika koji su bili kmetovi vlasnika zamka. Nakon Prvog svjetskog rata mjesto 
je okupirala Vojska Kraljevine Jugoslavije i prezvala ga po slovenskom *Špilje*.

Današnja granica formirana je tek 1921.
Spielfeld je relativno mirno prošao kroz Drugi svjetski rat, nakon rata isprva je bio pod okupacijom sovjetsko - 
jugoslavensko - bugarske vojske, a nakon tog britanske.

Od 1980-ih do 2007. Spielfeld je bio jedan od najvećih evropskih graničnih prijelaza.

Nakon administrativne reforme provedene 2015. tadašnje općine Spielfeld, Obervogau i Vogau ujedinjene su u novu - općinu Straß-Spielfeld

## Pobratimska mjesta

*, Kungota
*, Šentilj

## Reference

## Vanjske veze

* ''Spielfeld, Leibnitz - Steiermark''
Točak (Slunj)

**Točak** je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Slunja, Karlovačka županija.

## Stanovništvo

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 60 stanovnika te 32 obiteljskih kućanstava.


:

## Reference
Anglo-egipatski rat

**Anglo-egipatski rat** vođen je 1882. godine između egipatskih i sudanskih snaga pod Ahmedom Urabijem sa jedne i britanske vojske sa druge strane. Završen je porazom Egipta.

## Uvod
Sve je počelo 1863. kad je na egipatski tron došao Ismail. On je žudeo da Egipat učini evropskom, a ne afričkom zemljom. To je dovelo do više nepromišljenih i neodmerenih troškova koji su, istina, podigli nivo života i modernizacije Egipta, ali su istovremeno doveli do njegove propasti. Ismail je 1867. godine od turskog sultana po visokoj ceni kupio titulu kediva (gospodara). Egipat je proglašen kedivatom. To je, u suštini, značilo priznavanje skoro punog suvereniteta Egipta. Međutim, istovremeno je značilo i udvostručenje poreza.

## Rat
U vreme Ismailove vladavine, evropski činovnici, vaspitači, savetnici i vojnici masovno su pristizali u Egipat. Stranci su imali povlašćeni položaj; bili su oslobođeni od visokih poreza, za njih su formirani posebni sudovi i sl. To je dovelo do guranja Egipćana u stranu, a istovremeno i do pojave egipatskog nacionalizma. Rezultat je nacionalistički Ustankom Ahmeda Urabija 1881. godine. Francuska se povlači, a Britanija je odlučila da vojno interveniše. Dana 11. jula 1882. bombardovana je Aleksandrija, a nakon četiri dana grad je osvojen. Nakon pobjeda u Bici kod Tel el Kabira u kojoj je Garnet Wolseley pobjedio  vojsku Ahmeda Urabija Britanija je zagospodarila Egiptom. Strateška važnost Sueskog kanala bila je prevelika da bi Britanci mogli tolerisati nezavisnost Egipta. Vlada u Londonu je, nakon izvesnih nedoumica, odlučila da u Kairu postavi generalnog konzula. On bi trebalo da vlada Egiptom u ime Britanaca. Egipat se sada nalazio u paradoksalnoj situaciji. Zvanično je i dalje bio deo Osmanskog carstva, ali je njime upravljao kediv (vicekralj) nezavisan od Istanbula koji je, zapravo, bio pod političkom i vojnom kontrolom Velike Britanije.

## Povezano
* Egipatski kedivat
* Istorija Egipta

## Izvori

* Vojna enciklopedija, tom 2, Beograd 1971. godina, 2. izdanje
* Istorija srednjeg istoka, Masimo Kampanini, Klio, 2001. godina
Napadi u Madridu 2004.

**Napadi u Madridu** 11. 3. 2004. (poznati i kao 11-M ili 11/3) serija su koordiniranih eksplozija bombi na sistem javnog željezničkog prijevoza u Madridu, glavnom gradu Španije. Poginulo je 192, a ranjeno 2050 ljudi. Napadi se smatraju najtežim terorističkim aktom i zločinom na tlu kontinentalne Evrope u historiji.

## Napadi

Deset bombi eksplodiralo je ujutro, oko 07:38, 11. 3. 2004. na četiri gradska, putnička vlaka koja su putovala jugoistočnim dijelovima Madrida. Ti su vlakovi bili puni studenata i radnika, a eksplozije su se dogodile tokom najvećeg jutarnjeg prometa na tri željezničke postaje, što je rezultiralo velikim brojem žrtava. Sila eksplozija devastirala je vlakove i odbacila dijelove ljudskih tijela u zrak. Neki vlakovi bili su prepolovljeni.

## Odgovornost za napade
Ubrzo su za seriju koordiniranih napada španske vlasti optužile baskijsku separatističku skupinu ETA. Ta je skupina odbacila odgovornost, pa je sumnja pala na islamske ekstremiste kad je policija pronašla jedan kombi s detonatorima i stihovima Kur'ana u njemu. Kasnije, jedno pismo, navodno Al Kaidino, došlo je na arapskom listu Al-Kuds u Londonu preuzimajući odgovornost za pokolj. Odgovornost Al-Kaide potvrđena je pronalaskom jedne kasete s porukom te organizacije. Mjesec dana kasnije 4 terorista detoniralo je eksploziv u jednoj zgradi ubivši sebe i jednog specijalca tokom policijske operacije. Bombe su detonirane uz pomoć mobilnih telefona. Navodni je razlog napada sudjelovanje španskih snaga u Iračkom ratu.

## Vanjske veze

* Izvještaj BBC-a
* Izvještaj CNN-a
Striježevica (Brestovac)

**Striježevica** je naselje u Republici Hrvatskoj u Požeško-slavonskoj županiji, u sastavu općine Brestovac.

## Geografija
Striježevica je smještena oko 24&nbsp;km sjeveroistočno od Brestovca, na cesti Kamenska - Voćin.

## Stanovništvo
Prema  popisa stanovništva iz 2011. Striježevica je imala 9 stanovnika.

## Izvor
Dodoši (Petrinja)

**Dodoši** su mjesto u Sisačko-moslavačkoj županiji, administrativno u sastavu grada Petrinje, smješteno južno od grada.
Prvi pisani trag o postojanju sela Dodoši nalazi se na Austrougarskim kartama banijske vojne granice iz 1773. godine, kuće (ucrtano 12 krovova) su se nalazile na brežuljcima odmaknute od ceste (vjerojatno radi lakše zaštite) zbog čega su i danas zadržani nazivi voćnjaka i proplanaka kao Kućište, Baščina i slično. Na Austrougarskoj karti iz 1773. godine posebno je označen i Ivanić potok (Ivanich Bach) koji se ulijeva u rijeku Petrinjičicu (Petrinija Fl.), a vidljiv je i potok Rakita (Rakita Bach), kao i crkva i groblje Sveti Lazar (St. Lazarus).

U podacima HAZU (ranije JAZU), Zagreb, Izdanje 1979. godine str. 538, prvi statistički podaci o selu Dodoši kao samostalnom selu nalaze se iz 1890. godine, međutim i nakon tog vremena sve do 1950-tih Dodoši se češće  navode kao zaselak mjesta Veliki Šušnjar.

U tijeku 1949. godine u mjestu Dodoši otvoren je rudnik mrkog ugljena na lokaciji Tadić brdo i to za potrebe Željezare Sisak.
Rudnik je zaposlio priličan broj mještana, te aktivno radio sve do 1968. godine kada je zatvoren.

Elektrifikacija u mjestu Dodošima je provedena 1961. godine, svako kućanstvo je dobilo električnu energiju, a zasluge za ovo postignuće osim HEP-a Sisak u velike su imali mještani koji su organizirano izveli pripremne radove, čiščenje terena, iskop rupa i nabavu drvenih stupova čime je koordinirao organizacijski odbor kojim je rukovodio Ilija Ivanić.

## Stanovništvo

Popis stanovništva iz 1910. godine ističe brojku od 512 stanovnika sela Dodoši i to 259 muškaraca i 253 žene, a poznati su i detalji o vjeroispovjesti stanovnika, pa je tako bilo 133 katolika, 371 pravoslavnih, te 8 židova.
Iz istog popisa, dakle za 1910. godinu proizlazi da su stanovnici sela Dodoši govorili većinom hrvatskim, njih čak 481, a poznavali su još i slovenski jezik (13), slovački (1), njemački (2), te češki (2).
U selu je bilo 264 (79 muškaraca i 185 žena) nepismenih (koji nisu znali niti čitati, niti pisati), 159 (118 muškaraca i 41 žena) stanovnika je bilo potpuno pismeno (čita i piše).
Najveći broj stanovnika selo Dodoši imalo je 1931. godine i to 574 stanovnika ovo prema publikaciji Zemaljskog statističkog ureda u Zagrebu.
Prema popisu stanovništva 1991. godine mjesto Dodoši je imalo 205 stanovnika.
Prema popisu stanovništva Državnog zavoda za statistiku Republike Hrvatske 2001. godine mjesto Dodoši je imalo 98 stanovnika, od toga 51 muškarac i 47 žena.
Dok prema popisu stanovništva Državnog zavoda za statistiku Republike Hrvatske 2011. godine mjesto Dodoši ima 70 stanovnika i 26 domaćinstava.

## Vanjske veze

* Službene stranice grada Petrinje
* Turistička zajednica grada Petrinje 
* Austrougarska karta iz 1773. godine
Gli eroi della domenica

***Gli eroi della domenica*** () je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1952. u režiji Marija Camerinija. Po žanru predstavlja kombinaciju melodrame i sportskog filma. Protagonist, čiji lik tumači Raf Vallone, je igrač nižerangiranog neimenovanog milanskog kluba iz Serie B koji pred utakmicu sa uglednim klubom AC Milan dobije ponudu da za novac namjerno preda utakmicu. Radnja prikazuje kako je odbije, ali se potom ozljedi, te, u nastojanju da otkloni sve sumnje i ne razočara svoje fanatične navijače, mora igrati na način da sebi ugrožava život.

Iako je klub za koga protagonist igra fiktivan (mada dijeli neke detalje sa Alessandrijom koja u vrijeme snimanja filma nije bila ni u Serie B ni u Serie A), *Gli eroi della demonica* se isticao autentičnosti; osim korištenja stadiona na San Siru su u filmu nastupili stvarni igrači AC Milan, a i Vallone je kao mladić bio profesionalno igrao fudbal za Torino FC.

## Uloge
* Raf Vallone ... Gino Bardi
* Cosetta Greco  ...  Mara
* Marcello Mastroianni ...  Carlo Vagnetti
* Paolo Stoppa ... Piero
* Franco Interlenghi ... Marini
* Enrico Viarisio ... Radio-komentator
* Cesare Fantoni
* Marisa Merlini ...  Supruga radio-komentatora
* Guglielmo Barnabò ...  Predsjednik
* Sandro Ruffini ...  Ljekar
* Ada Dondini ... Aunt Carolina
* Galeazzo Benti  ...  Udvarač
* Gianni Cavalieri  ... Pierov brat
* Erno Crisa ... Stefan
* Guido Martufi  ... 'Lenticchia'
* Elena Varzi ... Mariolina
* Franca Tamantini ... Annetta
* Vittorio Pozzo ... sam sebe

## Vanjske veze
*
*Gli eroi della domenica Scheda del film su MyMovies.it
*
Esa pareja feliz

***Esa pareja feliz*** () je španska crno-bijela filmska komedija koju su zajedno režirali Juan Antonio Bardem i Luis García Berlanga i koja je premijerno prikazana 1953. godine. Naslovni protagaonisti, koje tumače Fernando Fernán Gómez i Elvira Quintillá su supružnici koji žive u siromaštvu, prije svega zbog muževe lijenosti i nesposobnosti da pronađe dobar posao. Radnja prikazuje kako se sve promijeni kada supruga pobijedi u nagradnoj igri radio-stanice. Bardem i Berlanga su film snimili 1951. godine, i obojici je predstavljao prvijenac, ali je distibuiran tek nakon što se Berlanga proslavio sa svojom komedijom *[[Bienvenido, Mister Marshall]]*.

## Uloge
*Fernando Fernán Gómez ... Juan Granados Muñoz
*Elvira Quintillá ... Carmen González Fuentes
*Félix Fernández ... Rafa
*José Luis Ozores ... Luis
*Fernando Aguirre ... Organizador
*Manuel Arbó ... Esteban
*Carmen Sánchez ... Dueña del salón de té
*Matilde Muñoz Sampedro ... Amparo
*Antonio García Quijada ... Manolo
*Antonio Garisa ... Florentino
*José Franco ... Tenor
*Alady ... Técnico
*Rafael Bardem ... Don Julián, el Comisario
*Rafael Alonso ... Gerente Seguros 'La Víspera'
*José Orjas
*Francisco Bernal
*Lola Gaos ... Reina en Rodaje
*Matías Prats ... Locutor Deportivo (glas)

## Vanjske veze
*
La Prise de pouvoir par Louis XIV

***La prise de pouvoir par Louis XIV*** () je francuski historijski televizijski film snimljen 1966. godine u režiji Roberta Rossellinija. Napravljen je po narudžbi ORTF, a u njemu je Rossellini prikazao kako se godine 1661. nakon smrti kardinala Mazarina, dotadašnje sive eminencije i de facto vladar, mladi kralj Luj XIV (čiji lik tumači Jean-Marie Patte) uspio nametnuti kao apsolutni monarh. Kritičari su isticali da su zbivanja prikazana na maksimalno realistični način, odnosno u Rossellinijevom prepoznatljivom neorealističkom stilu, usprkos korištenja filma u boji i raskošne scenografije. Film je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri i predstavljao je prvi od nekoliko filmova koje će Rossellini raditi za televizijske kuće.

## Uloge
* Jean-Marie Patte ... Louis XIV
* Raymond Jourdan ... Jean-Baptiste Colbert
* Silvagni ... Kardinal Mazarin
* Katharina Renn ... Anne od Austrije
* Dominique Vincent ... Suzanne, Marquise du Plessis-Bellière
* Pierre Barrat ... Nicolas Fouquet
* Fernand Fabre ... Michel Le Tellier, Marquis of Barbezieux
* Françoise Ponty ... Louise de la Vallière
* Joelle Laugeois ... Maria Theresa od Španije

## Izvori


## Vanjske veze

* 
*
Velika nagrada Kine

**Velika nagrada Kine** utrka je Formule 1.
## Pobjednici
### Po godinama

## Višestruki pobjednici

### Vozači

### Konstruktori
L'età del ferro

***L'età del ferro*** () je italijanski dokumentarni film snimljen u režiji Renza Rossellinija i premijerno prikazan 1965. godine. Napravljen je po narudžbi državne televizijske kuće RAI, a u njemu se prikazuje uloga koju je željezo imalo u razvoju ljudske civillizacije. Samu režiju filma je nadzirao Renzov mnogo poznatiji otac Roberto, koji se nakratko pojavljuje ispred kamere. U originalnom obliku je prikazan kao petodijelna TV serija, a kasnije je prikazivan i kao cjelovečernji film.

## Vanjske veze
*
Napad NOVJ na Gračac 1943.

**Napad jedinica NOVJ na Gračac** izvršen je u 14. januara 1943. godine, a izvela ga je Šesta lička divizija. Gračac je branilo oko 300 vojnika 151. puka italijanske divizije "Sasari" i oko 600 četnika pod njihovom komandom. 

Posle višečasovne borbe, zbog jake poplave, napad je obustavljen. Snage Osovine su imale 41 mrtvog i 22 ranjena, a zarobljeno je 115 četnika. Jedinice 6. divizije su pretrpele teške gubitke od 40 mrtvih, 67 ranjenih i 57 nestalih. Tom prilikom je poginuo i komandant bataljona "Ognjen Prica" 2. udarne brigade Stanko Opsenica, narodni heroj.

## Reference
Atti degli apostoli (miniserija)

***Atti degli apostoli*** () je italijansko-francusko-zapadnonjemačko-špansko-tuniska televizijska miniserija snimljena u režiji Roberta Rossellinija i premijerno prikazana 1969. godine. Sadržaj se temelji na novozavjetnim Djelima apostolskim i prikazuje život i djela prvih kršćana. Rossellini je kao lokacije koristio Tunis, a biblijska zbivanja je prikazao u sebi svojstvenom neorealističkom stilu.

## Vanjske veze
* 
* Filmanalyse (englisch)
*
Il viale della speranza

***Il viale della speranza*** () je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1953. u režiji Dina Risija. Protagonistice su tri mlade cimerice koje osim sobe dijele i san o tome da će se proslaviti kao filmske glumice te, svaka na svoj način, pokušava dobiti angažman u rimskoj Cinecitti.

## Vanjske veze
*
*
Woodstock (film)

***Woodstock*** je američki dokumentarni film snimljen u režiji Michaela Wadleigha i premijerno prikazan 1970. godine, poznat kao jedno od komercijalno najuspješnijih, ali i najhvaljenijih i najuticajnijih ostvarenja žanra.

U njemu se prikazuje znameniti prethodne godine održani istoimeni rock festival, a koji se smatrao vrhuncem kontrakulture i mladenačke pobune generacije koja će kasnije postati poznata kao *[[babyboomer]]i*. Wadleigh je na festival došao s malom grupom snimatelja, ali je tokom festivala uspio snimiti čak 120 sati materijala; oni, osim muzičkih točaka, uključuju i manje vinjete koje prikazuju publiku kako uživa u sunčanju, marihuani, LSD-ju, ali se suočava i sa katastrofalnim sanitarnim uvjetima i logističkim problemima koje je izazvao neočekivano veliki broj ljudi. Wadleigh je kasnije angažirao tim od sedam montažera, među kojima su bili Martin Scorsese i Thelma Schonmaker koji su na kraju film uspjeli srezati na verziju od tri sata. Usprkos toga što su raniji koncertni filmovi propadali u kino-dvoranama, i usprkos relativno dugom trajanju, *Woodstock* je doživio neočekivani uspjeh, koji se tumači kako popularnošću izvođača tako i tada već legendarnom statusu koncerta u američkoj popularnoj kulturi. *Woodstock* je, sa druge strane, dobio i pohvale od strane kritike, prije svega zbog inovativnih montažnih tehnika, kao i korištenja tehnike podijeljenog ekrana kojom se nastojale muzičke izvedbe prikazati istovremeno sa reakcijama publike. Schoonmaker je nominirana za Oscar za najbolju montažu, a što je bila prilična rijetkost za dokumentarne filmove, dok je sam film osvojio Oscar za najbolji dokumentarni film. Wadleigh je 1994. godine, povodom 25. obljetnice koncerta, distribuirao i vlastitu redateljsku verziju koja traje nepunih četiri sata.

*Woodstock* je već sljedeće godine dobio homage u SF-postapokaliptičnom filmu *[[Omega Man]]* gdje protagonist (koga glumi Charlton Heston), koji je ostao posljednji čovjek na svijetu, dosadu krati odlascima u kino gdje gleda upravo *Woodstock* te je sve njegove replike naučio napamet.

## Izvođači

### Prema redoslijedu nastupa

** studijska snimka sa albuma izvođača*
*** samo u režiserskoj verziji (director's cut), ne u originalnoj kino-verziji*

### Izvođači koji nisu ušli u film

*Sweetwater
*Incredible String Band
*Bert Sommer
*Tim Hardin
*Ravi Shankar

*Melanie
*Quill
*Keef Hartley
*Mountain
*Grateful Dead (a Jerry Garcia interview is included)

*Creedence Clearwater Revival
*The Band
*Blood, Sweat & Tears
*Johnny and Edgar Winter
*Paul Butterfield

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* Film review . *[[Chicago Sun-Times]]*.
* Film review. *DVD Times*.
Aldri annet enn bråk

***Aldri annet enn bråk*** () je norveški crno-bijeli igrani film snimljen 1954. godine u režiji Edith Calmar. Radnja se događa u Oslu i prikazuje kako je jedan bračni par prisiljen dijeliti jednu te istu sobu sa petoro djece, te kako u tim nemogućim uvjetima pokušavaju održavati koliko-toliko normalan porodični život. Calmar je kasnije izjavila da je u scenariju prepoznala mnoge detalje vlastitog odrastanja, te da je joj zbog toga *Aldri annet enn bråk* najdraži film u karijeri.

Godine 1955. je u susjednoj Danskoj snimljen remake pod naslovom *[[Altid ballade]]*.

## Uloge
* Turid Haaland ...  Hulda Bråten 
* Stig Egede-Nissen ...  Bråten 
* Vigdis Røising ...  Maiken 
* Sven Libaek ...  Sverre 
* Wilfred Werner ...  Erik 
* Didi Grimsgaard ...  Vesla 
* Andreas Diesen ...  Roy 
* Arvid Nilssen ...  Andersen 
* Nona Bækken ...  Fru Lund 
* Gunnar Olram ...  Cornelius Wang 
* Synnøve Gleditsch ...  Fru Wang 
* Svein Bruun-Lie ...  Olaf 
* Burre Lech-Hanssen ...  Willy 
* Lydia Opøien ...  Fru Ramberg 
* Karin Hox ...  Rose 
* Jorun Eriksen ...  Ella 
* Willy Kramer Johansen ...  Kriminalkonstabelen 
* Egil Hjorth-Jenssen ...  Marsjandiseren 
* Anita Ellingsen ...  Damen i bilen

## Vanjske veze
*
Idea di un'isola

***Idea di un'isola*** () je italijanski dokumentarni film snimljen 1967. u režiji Roberta Rossellinija. U njemu se prikazuju kultura i historija Sicilije. Napravljen je u produkciji državne televizijske kuće RAI.

## Vanjske veze
*
Bitka za Gračac

**Bitka za Gračac** se može odnositi na:

*Boj kod Gračaca (1809), koja se odigrala za vrijeme Napoleonskih ratova;
*Bitka za Gračac (1943), koja se odigrala za vrijeme Drugog svjetskog rata
Altid ballade

***Altid ballade*** je danski crno-bijeli igrani film snimljen 1955. godine u režiji Gabriela Axela kome je to predstavljao filmski debi. Predstavlja remake norveškog filma *[[Aldri annet enn bråk]]* snimljenog prethodne godine. Radnja je smještena u mali stan gdje se protagonistica, čiji lik tumači Sigrid Horne-Rasmussen, mora brinuti za svog muža i petoro djece. Film je dobio dobre kritike i omogućio je Axelu da nastavi uspješnu karijeru.

## Izvori

## Vanjske veze
*
*
Kispus

***Kispus*** je danska filmska komedija snimljena 1956. godine u režiji Erika Ballinga, poznata kao prvi danski film napravljen u boji Protagonistica, čiji lik tumači Helle Virkner, je krojačica skromnog porijekla koja radi za ekscentričnog modnog dizajnera i pristaje na njegovu ponudu da odjene haljinu koja će je "pretvoriti" u damu iz otmjenog društva. Radnja prikazuje kako plan uspijeva i kako na jednom primanju zavede bogataša (čiji lik tumači Henning Moritzen), a za koga se na kraju ispostavi da je zapravo siromašni student.

## Cast
*Helle Virkner ... Eva Møller, krojačica
*Henning Moritzen ... Jakob, student
*Angelo Bruun ... Hr. Marcel, modni dizajner
*Nina Pens Rode ... Elizabeth, primadona
*Gunnar Lauring ... Carl, Elizabethin muž
*Ove Sprogøe ... Max, konobar, Evin brat
*Lis Løwert  ... Joan, Maxova žena
*Inger Lassen ... Jokum, agent Hr. Marcela
*Gerda Madsen ... Mrs. Knudsen, Jakobova stanodavnka
*Poul Reichhardt ... Glumac
*Margaretha Fahlén ... Glumčeva supruga
*Birgitte Federspiel ... Dora, dama iz visokog društva
*Vera Gebuhr ... Ida, glumica
*Jessie Rindom ... Dama iz visokog društva
*Bjørn Watt-Boolsen ... Svend, književnik
*Lily Broberg ... Svendova bivša supruga

## Izvori

## Vanjske veze
*
*
Gimme Shelter (dokumentarni film)

***Gimme Shelter*** () je američki dokumentarni film snimljen 1969. godine u režiji braće Alberta i Davida Mayslesa i Charlotte Zwerin. U filmu se prikazuje turneja britanskog rock benda *[[The Rolling Stones]]* po SAD 1969. godine, sa posebnim naglaskom na Altamontski besplatni koncert. Autori su originalno mislili zabilježiti tek nastup Stonesa u njujorškom Madison Square Gardenu, ali su ih potom pratili na putu u Kaliforniju gdje su Stonesi namjeravali nastupiti na "zapadnom Woodstocku". Braća Maysles su bila poznata koa poklonici pokreta cinema verite te su nastojali što autentičnije bilježiti događaje, a što je na Altamontu uključivalo nedostatak logističke i druge organizacije, te drogom i alkoholom potaknuto nasilje čije su žrtve bili i sami izvođači, a što će na kraju kulminirati ubistvom gledatelja Mereditha Evansa koje je bilo zabilježeno na filmskoj vrpci. *Gimme Shelter*, koji završava scenom u kojoj Stonesi na montažnom stolu sa užasom promatraju događaje u kojima su sudjelovali, se zato često naziva ne samo jednim od najpoznatijih "rockumentaraca" nego i vrijednim historijskim dokumentom, s obzirom da se za Altamont često navodilo da je bio događaj kada je kontrakultura konačno pokazala svoju mračnu stranu, i kada su simbolički "umrle 1960-e".

## Izvedene pjesme
;The Rolling Stones
*"Jumpin' Jack Flash"
*"(I Can't Get No) Satisfaction"
*"You Gotta Move"
*"Wild Horses" (u studiju Muscle Shoals)
*"Brown Sugar"
*"Love in Vain"
*"Honky Tonk Women"
*"Street Fighting Man"
*"Sympathy for the Devil"
*"Under My Thumb"
*"Gimme Shelter" (verzija uživo, na odjavnoj špici)

;Ike i Tina Turner
*"I've Been Loving You Too Long" (u Madison Square Gardenu)

;Jefferson Airplane
*"The Other Side of This Life" (na Altamontu)

;Flying Burrito Brothers
*"Six Days on the Road" (na Altamontu)

## Vanjske veze
*Official website  at Mayslesfilms.com
*
En kvinde er overflødig

***En kvinde er overflødig*** () je danski crno-bijeli igrani film snimljen 1957. godine u režiji Gabriela Axela. Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Clara Pontoppidan je ostarjela udovica koja se suočava sa time da dvoje odrasle djece žele započeti samostalne živote bez njenog upliva.

## Izvori

## Vanjske veze
*
**[http://www.dfi.dk/faktaomfilm/film/en/13781.aspx?id=13781 En kvinde er overflødig]* at the Danish National Filmography
Styrmand Karlsen

***Styrmand Karlsen*** () je danski igrani film snimljen  1958. u režiji Annelise Reenberg. Radnja se događa na jednom brodu i prati privatne probleme članova posade koji će doći u drugi plan kada izbije požar u strojarnici.

## Cast
* Johannes Meyer - Kaptajn Vilhelm Hammer
* Frits Helmuth - Styrmand Knud Karlsen
* Dirch Passer - Valdemar Bøgelund
* Ove Sprogøe - Ole Olsen
* Ghita Nørby - Anne Marie Bøgelund
* Ebbe Langberg - Robert Lemborg
* Emil Hass Christensen - Skibsreder J.C. Lemborg
* Bodil Udsen - Olga
* Clara Østø - Dronning Viktoria / The Queen
* Helge Kjærulff-Schmidt - Knudsen
*  - Bibiani
* Karl Stegger - Justitsminister
* Jeanne Darville - Jeanette
* Gabriel Axel - Pierre
* Knud Hallest - Kaptajn

## Vanjske veze
* 
**[http://www.dfi.dk/faktaomfilm/film/en/13820.aspx?id=13820 Styrmand Karlsen]* na portalu Danska nacionalna filmografija
Accept

**Accept** je njemački heavy metal sastav iz grada Solingen, poznat po pjesmama Balls to the Wall i I'm a Rebel. Grupa je formirana početkom sedamdesetih godina dvadesetog stoljeća, njezin osnivač je Udo Dirkschneider. Accept je imao vrlo važnu ulogu u razvoju heavy metal glazbenog žanra. Sastav Accept je prodao preko 27 milijuna ploča širom svijeta.

## Članovi sastava

### Sadašnji članovi
* Wolf Hoffmann – gitara, vokal 
* Peter Baltes – bas, 
* Mark Tornillo – glavni vokal 
* Uwe Lulis – gitara 
* Christopher Williams – bubnjevi 
### Bivši članovi
* Udo Dirkschneider – vokal 
* Frank Friedrich – bubnjevi 
* Gerhard Wahl – gitara 
* Jörg Fischer – gitara 
* Stefan Kaufmann – bubnjevi 
* Herman Frank – gitara 
* Rob Armitage – vokal 
* Michael White – vokal 
* David Reece – vokal 
* Ken Mary – bubnjevi 
* Jim Stacey – gitara 
* Stefan Schwarzmann – bubnjevi 
* Michael Cartellone  – bubnjevi 
## Diskografija
* 1979 - *[[Accept (album)|Accept]]*
* 1980 - *[[I'm a Rebel]]*
* 1981 - *[[Breaker]]*
* 1982 - *[[Restless and Wild]]*
* 1983 - *[[Balls to the Wall]]*
* 1985 - *[[Metal Heart]]*
* 1986 - *[[Russian Roulette (Accept)|Russian Roulette]]*
* 1989 - *[[Eat the Heat]]*
* 1993 - *[[Objection Overruled]]*
* 1994 - *[[Death Row (album)|Death Row]]*
* 1996 - *[[Predator (album)|Predator]]*
* 2010 - *[[Blood of the Nations]]*
* 2012 - *[[Stalingrad (Brothers in Death)]]*
* 2014 - *[[Blind Rage]]*
* 2017 - *[[The Rise of Chaos]]*
* 2021 - *Too Mean to Die*
* 2024 - *Humanoid*

## Izvori

## Vanjske veze

*Accept's official website: acceptworldwide.com
*Official website for Ken Mary - SonicPhish Arizona Recording Studio
*David Reece Interview @ Sleaze Roxx 
*
*Complete discography @ MusicMight
Guntramsdorf

**Guntramsdorf** je trgovište na jugoistoku Austrije od 9,222 stanovnika, koja administrativno podpada pod Okrug Mödling u Saveznoj zemlji Donja Austrija.

## Geografija

Guntramsdorf leži na zapadu Bečka kotlinau južno od Mödlinga i Beča. 
Do mjesta vozi bečki tramvaj, pa je ono zapravo samo njegovo predgrađe.

Pored mjesta prolaze Süd i Südost Autobahn.

## Historija

Guntramsdorf je prvi put dokumentiran 859. pod imenom *Guntrama*, jer je tad vjerojatno bio feud nekog Guntrama.
Zna se da je za srednjeg vijeka na njegovom ozemlju ležao zamak čiji su gospodari bili i vlasnici Guntramsdorfa.

Nakon austrijskog anschlussa - 1938. Guntramsdorf je administrativno postao dio Velikog Beča, kao njegov 24. bezirk. Za Drugog svjetskog rata u mjestu je radila jedna od tvornica koncerna Flugmotorenwerke Ostmark u kojoj su radili brojni zatvorenici iz Logora Mauthauzen. Oni su između 1943 - 44. 
korišteni i za izgradnju brojnih stambenih zgrada i novih kvartova, pa je za njih 1943. podignut manji logor u kom je boravilo do 3,170 zatvorenika.

Posljednih dana rata u aprilu 1945. kod Guntramsdorfa se odigrala bitka između snaga Crvene armije maršala 
Fjodora Tolbuhina i snaga Druge SS oklopne divizije Das Reich koje su branile prilaze Beču kojima je komandirao Josef Dietrich.

Od 1954. Guntramsdorf više nije dio Velikog Beča, već Donje Austrije.

## Znamenitosti

Najveća znamenitost Guntramsdorfa je mali barokni paviljon kog je podigao Johann Lukas von Hildebrandt u parku nekadašnjeg zamka.

## Privreda

Ekonomija Guntramsdorfa bazira se na kemijskoj industriji i nešto malo na vinogradarstvu.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Guntramsdorf''
Udo Dirkschneider

**Udo Dirkschneider** (Wuppertal 6. aprila 1952) je njemački pjevač, najpoznatiji po svom radu s heavy metal sastavima Accept i U.D.O.

## Izvori

## Vanjske veze
* Official web site
* Interview with Udo Dirkschneider @ Metalpaths.com (2011)
*HardRadio.com interview with Udo Dirkschneider
Helle for Helene

***Helle for Helene*** je danska crno-bijela filmska komedija snimljena 1959. godine u režiji Gabriela Axela. Naslovni lik, koji tumači Birgitte Bruun, je skromna supruga zubara (čiji lik tumači Poul Reichhardt) koja doživi prometnu nesreću i padne u komu. Radnja prikazuje kako nakon buđenja preuzima novi identitet glamurozne hollywoodske zvijezde, odnosno karakter u potpunoj opreci sa njenim ranijim životom.

## Uloge
* Birgitte Bruun - Helene Thomsen
* Poul Reichhardt - Tandlæge Rudolf Thomsen
* Preben Mahrt - Mathisen (bartender)
* Kjeld Petersen - Sindsygelæge Smith
* Randi Michelsen - Helenes mor Fru Tekla
* Hans W. Petersen - Holm
* Agnes Rehni - Prof .Piper
* Ingeborg Skov - Prof. de Witt
* Ellen Margrethe Stein - Prof. Hvam
* Valdemar Skjerning - Profesor Piper
* Arne Weel - Prof. de Witt
* Svend Bille - Prof. Hvam
* Poul Thomsen - Albert (barmen)
* Valsø Holm
* Knud Schrøder
* Henry Lohmann
* Carl Ottosen
* Knud Hallest
* Michel Hildesheim
* Inge Michelsen
* Mai Reimers
* Jytte Abildstrøm
* Christian Brochorst
* Emil Halberg
* Bjørn Spiro

## Izvori

## Vanjske veze
*
**[http://www.dfi.dk/faktaomfilm/film/en/15557.aspx?id=15557 Helle for Helene]* na portalu Danska nacionalna filmografija
Südost Autobahn

**Südost Autobahn** (prevedeno: *Jugoistočni autoput*) ili **A3** je austrijski autoput koji ide od Južnog autoputa odnosno od čvora kod Guntramsdorfa u Donjoj Austriji do Eisenstadta u Gradišću, a trebao bi se produžiti do mađarske granice.

## Karakteristike i historija gradnje

A3 trebao bi biti ukupno dug 38 (zasad je izgrađeno 32,693 km) i omogućiti bržu vezu vozilima koja dolaze iz  Mađarske i Gradišća u Beč i dalje prema sjeveru, planove za izgradnju tog autoputa prihvatila je Zemaljska vlada Gradišća 1971.

Prva dionica na tom pravcu Großhöflein - čvor Eisenstadt u dužini od 1,666 km izgrađena je 1974., a trenutačno posljednja čvor Eisenstadt – Siegendorf, duga 3,200 km dovršena je 1999.

## Galerija slika

datoteka:A3 Knoten Eisenstadt 2.JPG|A3 kod čvora Eisenstadt
datoteka:A3 Müllendorf.JPG|A3 kod Müllendorfa
datoteka:A3 Zubringer 2.JPG|A3 kod Zubringera
datoteka:Austria A3 ebreichsdorf.jpg|A3 kod Ebreichsdorfa 


## Reference

## Vanjske veze

* ''Südost Autobahn (A 3) - Übersicht''
Siegendorf

**Siegendorf** (hrvatski: *Cindrof*, mađarski: *Cinfalva*) je trgovište na jugoistoku Austrije od 2,974 stanovnika, koje administrativno podpada pod Okrug Eisenstadt-Umgebung u Saveznoj zemlji Gradišće.

## Geografija

Siegendorf leži južno od Eisenstadta, odmah do mađarske granice. 
Pored mjesta prolazi Südost Autobahn.

## Historija

Siegendorf je prvi put dokumentiran 1254. pod imenom **Perešnje**, - 1456. kad je bio feud kondotjera Ulricha Grafenecka, još uvijek se zvao - Perešnje. Od 1482. je feud grofova od Landsberga

Čitavo Gradišće opustjelo je nakon Osmanske ppsade Beča 1529., pa 
su ga lokalni feudalci kolonizirali stanovnicima iz zapadnih dijelova Hrvatske.

Od 1548. Siegsdorf je feud guvernera Soprona - Hansa von Weißpriacha, koji ga je 1550. prodao svom rođaku Erasmusu Teufelu.

Od 1612. pa sve do 1860. Siegsdorf je zajedno sa čitavom okolicom uz Nežidersko jezero feud porodice Esterhazy.

Crkva počela se graditi 1620 , ali je dovršena 1659., a neki dijelovi i kasnije.
Siegsdorf je teško razoren 1683. za Druge opsade Beča

Za mjesto je bio značajan Conrad Patzenhofer, koji je 1853. podigao šećeranu, ona je sve do 1989. kad je zatvorena, bila nosilac privredne aktivnosti mjesta.

## Privreda
Danas je Siegsdorf poznat po vinogradarstvu i turizmu.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Siegendorfa''
Sopron

**Sopron** (srpskohrvatski: *Šopron*, njemački: *Ödenburg*) je grad na sjeverozapadu Mađarske od 61,780 stanovnika, u Županiji Győr-Moson-Sopron.

## Geografija

Sopron leži jugoistočno od Nežiderskog jezera, udaljen 60 km od Beča i oko 220 km od Budimpešte.

## Historija

Sopron je prvi put dokumentiran 1153. kao **Suprun**, kako se zvao upravitelj njegova zamka.

## Pobratimski gradovi

* , Bad Wimpfen
* , Banská Štiavnica
* , Bolzano
* , Eisenstadt
* , Wiener Neustadt

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Soprona''
JPEG

**JPEG** () Joint Photographic Experts Group), je metoda sažimanja slika (prvenstveno digitalnih fotografija) koje su u obliku računalne rasterske grafike, uz gubitak podataka, a također i tip datoteka koje sadržavaju podatke sažete dotičnom metodom. 

JPEG sažimanje namijenjeno je za foto-realistične slike, što uključuje fotografske slike i foto-realističnu računalnu grafiku. U pitanju su slike bez naglih promjena intenziteta. Potječe iz 1992. g., te je normirano ISO i ITU normama.

JPEG metoda sažimanja pokušava ustanoviti koji dijelovi informacijskog sadržaja slike su percepcijski značajni (za čovjekov vizualni sustav), te će pokušati odbaciti iz slike sve informacije koje ne utječu značajno na izgled slike. U odnosu na nesažete izvornike u PCM ili drugim oblicima, JPEG najčešće sažima slike na 1/5 do 1/20 informacijske veličine izvornika. Kvaliteta sažetih slika, pogotovo pri manjim omjerima sažimanja je često blizu percepcijske istovjetnosti.

JPEG sažimanje u značajnom se temelji na pretvaranju podataka iz prostorne u frekvencijsku domenu. U frekvencijskoj domeni lakše se pronalaze percepcijski beznačajne informacije, koje se pojavljuju u obliku visokih frekvencija. Visoke frekvencije se tada kvantiziraju sa većim koeficijentima nego niske frekvencije, čime se odbacuje veći dio informacijskog sadržaja visokih frekvencija. Osim pretvaranja u frekvencijsku domenu, JPEG metoda također koristi i promjenu prostora boja, poduzorkovanje boja (izborno), te Huffman-ovo ili aritmetičko kodiranje.
Manucho

**Mateus Alberto Contreiras Gonçalves**, poznatiji kao **Manucho** (Luanda, 7. ožujka 1983.) je angolski nogometaš i bivši reprezentativac koji trenutno igra za španjolski Rayo Vallecano na pozicji napadača.

Tokom 2008. godine, Manucho je iz Petro Atlética prešao u Manchester United. Međutim, prije nego što je uspio odigrati ijednu utakmicu za United, posuđene je u grčki Panathinaikos do kraja iste sezone, a sve zbog problema s izdavanjem britanske radne dozvole. Istu je dobio tokom srpnja 2008. godine, a za United je debitirao 23. rujna 2008. u utakmici kupa protiv Middlesbrougha. Zbog manjka minutaže u Unitedu, 2009. je otišao na posudbu u Hull City. U srpnju 2009. je prešao u Real Valladolid, odakle je 2014. potpisao za Rayo Vallecano. 

Za reprezentaciju je nastupao od 2006. do 2014. godine, igravši na četiri Kupa nacija. Na turniru 2012. je, s ukupno 3 gola, bio zajednički najbolji strijelac turnira s još šest igrača.
Ranokršćanska nekropola Sopianae

**Ranokršćanska nekropola Sopianae** u Pécsu je 2000. uvrštena na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi.

## Karakteristike

Iskopine te nekropole iz 4. vijeka, nalaze se na brdu u samom centru Pécsa, odmah ispod katedrale. Danas je to uređeni arheološki lokalitet na površini od 3.76 hektara, u kom se nalazi 16 grobova. Lokalitet se iskapa od kraja 18. vijeka, ali intenzivna iskapanja obavljena su u 20. vijeku.

Grobovi su živo oslikani freskama, koje su u to vrijeme bile rijetkost. 
## Reference

## Vanjske veze

* ''Early Christian burial sites'' na portalu Pécs city of culture
Großhöflein

**Großhöflein** (hrvatski: *Velika Holovajna*, mađarski: *Nagyhöflány*) je trgovište na jugoistoku Austrije od 2,048 stanovnika, koja administrativno podpada pod Okrug Eisenstadt-Umgebung u Saveznoj zemlji Gradišće.

## Geografija

Großhöflein leži zapadno od Eisenstadta, južno od Beča. 
Pored mjesta prolazi Südost Autobahn.

## Historija

Großhöflein je prvi put dokumentiran 1153. u testamentu izvjesnog Adalbertusa u kojem on svoja dobra u tom kraju ostavlja samostanu.

Großhöflein je status trgovišta dobio u 17. vijeku kad su njime vladali Esterhazyji. Iako to nije bio baš sretan vijek za mjesto jer ga je između 1679. -1680. pogodila epidemija kuge, a odmah nakon toga - 1683. uslijedila je Opsada Beča, kad je puno stradao.

Još od 15. vijeka u Großhöflein je poznat po vinu, koje se tad zvalo - Odenburger, kao i ostala vina iz 
Gradišća.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Großhöfleina''
Abu Hamza al-Masri

**Abu Hamza al-Masri** (; Aleksandrija, 15. 4. 1958. – ), egipatski aktivist i radikalni vahabijski imam iz londonske džamije Finsbury Park, osuđen 2015. na doživotan zatvor zbog podrške terorizmu.

## Biografija
Abu Hamza je rođen 1958. kao Mustafa Kamel Mustafa u Aleksandriji, gradu u tadašnoj Ujedinjenoj Arapskoj Republici odnosno današnjem Egiptu. Godine 1979. preselio se u Ujedinjeno Kraljevstvo gdje je studirao građevinarstvo na Politehničkom koledžu u Brightonu. Tokom 1980-ih se politički radikalizirao i 1987. poslije sastanka s Abdulahom Azamom priključio se mudžahedinima u Afgansko-sovjetskom ratu. Prilikom baratanja s eksplozivom u jednoj pakistanskoj bazi, izazvao je incident u kojem se izgubio obje ruke i lijevo oko, no neposredno kasnije tvrdio je da je obogaljen prilikom borbi sa Sovjetima. Godine 1993. vratio se u Englesku na liječenje, nakon čega se angažirao i u ratu u Bosni i Hercegovini. Od 1997. počinje raditi kao imam u londonskoj džamiji Finsbury Park i notornu reputaciju stekao je zbog veličanja terorističkih napada u Rusiji 1999. i Sjedinjenim Državama 2001. godine, odnosno otvorene podrške salafističkom džihadizmu. Godine 2004. britanske vlasti uhapsile su ga zbog povezanosti s terorizmom i 2006. osudile na sedam godina zatvora. Godine 2012. nakon duge pravne bitke izručen je Sjedinjenim Državama i 2014. počelo mu je novo suđenje u New Yorku. U januaru 2015. američko pravosuđe osudilo ga je na doživotnu kaznu zatvora bez mogućnosti pomilovanja, koju izdržava u MCFP Springfield.

## Vanjske veze

*  Abu Hamza profile, BBC News
*  Case of Babar Ahmad and others v. The United Kingdom
Ekmeleddin İhsanoğlu

**Ekmeleddin Mehmet İhsanoğlu** () (Kairo, 26. 12. 1943. – ), turski političar, diplomat, akademik, profesor i autor, bivši generalni sekretar Organizacije islamske konferencije (2004–2014). Poznat je po svojim doprinosima historijskim naukama, turskoj kulturi, i zalaganju za internacionalni dijalog.

Visoko obrazovanje započeo je na Fakultetu umjetnosti i nauka Univerziteta Ajn Šams u Kairu i 1966. stekao titulu prvostupnika, nakon čega je studij nastavio na kairskom Univerzitetu Al-Azhar i 1970. postao magistar. Doktorirao je 1974. na turskom Univerzitetu u Ankari i od 1984. radi kao profesor. İhsanoğluov akademski rad fokusiran je na historiju naučnih aktivnosti i institucija učenja u islamskom svijetu, kulturnu razmjenu između islama i Zapada, odnos religije i nauke, te razvoj nauke u specifičnom socio-kulturnom okruženju. Karijeru profesora ostvario je na univerzitetima diljem Turske, te kao gostujući profesor po britanskim i njemačkim univerzitetima. Godine 2014. İhsanoğlu je sudjelovao kao jedan od tri kandidata na turskim predsjedničkim izborima i osvojio je 38,44% glasova, no pobjedu je odnio Recep Tayyip Erdoğan sa 51,79% glasova. İhsanoğlu je oženjen i ima troje dece.

## Vanjske veze

*  ''Who is presidential candidate İhsanoğlu?'', Hürriyet Daily News
*  ''Ekmeleddin Ihsanoglu – Islamophobia and OIC’s Mission'', Rumi Forum
Tristana

***Tristana*** je špansko-francusko-italijanski igrani film snimljen 1970. godine u režiji Luisa Buñuela. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Benita Péreza Galdósa. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Catherine Deneuve, je mlada i lijepa djevojka koja je odrasla kao siroče na imanju idealističkog aristokrata Don Lopea (koga tumači Fernando Rey). Radnja prikazuje kako pokušaj samostalnog života i ljubavna veza sa mladim umjetnikom (čiji lik tumači Franco Nero) završe kada uslijed bolesti ostaje bez noge, te se obogaljena prisiljena vratiti na imanje i udati za Don Lopea.

*Tristana* je predstavljala Buñuelov drugi pokušaj da se vrati u domovinu nakon dugogodišnjeg egzila na koji je, kao republikanac i komunist bio prisiljen poslije pobjede frankista u građanskom ratu. Slično kao i u prvom pokušaju sa filmom *[[Viridiana]]* nepuno desetljeće ranije, kao predložak je iskorišten Galdosov roman; Buñuel ga je namjeravao snimiti ekranizirati još od 1952. godine, ali se kao posebna prigoda nametnula 50. obljetnica Galdosove smrti. Buñuel je ispočetka bio izložen strahovitim cenzorskim pritiscima, ali ga je na kraju od njih oslobodio Manuel Fraga Iribarne, ministar informacija i predvodnik  reformističke struje u Francovoj vladi.

Iako se *Tristana* navodi kao jedan od konvencionalnijih ostvarenja Buñuelove filmografije, u kome je manje izražena njegova naklonost crnom humoru i nadrealizmu, *Tristana* je dobila brojne pohvale, te, između ostalog, bila nominirana za Oscar za najbolji strani film.

## Uloge
*Catherine Deneuve ... Tristana
*Fernando Rey ... Don Lope
*Franco Nero ... Horacio
*Lola Gaos ... Saturna
*Antonio Casas ... Don Cosme
*Jesús Fernández ... Saturno
*Denise Menace ... Armanda
*Vicente Solar ... Don Ambrosio
*José Calvo ... Bellringer
*Fernando Cebrián ... Dr. Miquis

## Reference

## Vanjske veze
*