Bogdan Nestorović

**Bogdan Nestorović** (Beograd, 28. april 1901 — 28. decembar 1975) bio je srpski arhitekta, autor i univerzitetski nastavnik. Posebno je uključen u izradu plana hrama Svetog Save, spojene sa doprinosom Aleksandra Deroka, za koji je bio glavni odgovorni arhitekta od 1935. do 1941. godine. Kao dizajner dizajnirao je nekoliko poznatih beogradskih zgrada. Bogdanov otac bio je poznati arhitekta Nikola Nestorović.

## Profesionalna karijera
Bogdan Nestorović je studirao arhitekturu u Beogradu 1923. godine. Zatim je studirao u Parizu, gdje je radio iu velikim arhitektonskim uredima. Po povratku u Kraljevinu SHS radio je između 1926. i 1930. godine u arhitektonskoj firmi "Arhitekt". Godine 1930. izabran je za asistenta na Arhitektonskom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Ona je ostala njegov stalni posao do penzije. Na fakultetu je predavao dizajn stambenih zgrada kao i stil i arhitektonsku istoriju. Za svoj životni rad 1971. godine dobio je sedmojulsku nagradu.

Prije Drugog svjetskog rata Nestorović je osvojio dva arhitektonska konkursa, 1931-33. Zanatski dom (kasnije Radio Beograd) i 1938. zgradu PRIZAD-a (kasnije Tanjuga). Na drugom tenderu za izgradnju hrama Svetog Save 1926-27. dobio je drugu nagradu. Komisija je utvrdila da bi konačni projekat trebalo da bude realizovan spajanjem njegovog nacrta i nacrta Aleksandra Deroka. Dalji razvoj dogodio se do 1934. Od 1934. do 1941. Nestorović je bio odgovoran za izgradnju crkve kao glavni arhitekta, što je prekinuto Drugim svetskim ratom, posle koga je gradnju zabranila Komunistička partija, što je trajalo do 1984. godine. Slijedeći opšte smjernice, Nestorovića i Deroka naslijedio je Branko Pešić.

Na drugom takmičenju u Kraljevini Jugoslaviji 1926. godine učestvovalo je ukupno 22 arhitekte. Evaluaciju su obavili patrijarh Dimitrije, Jovan Cvijić kao predsednik Srpske akademije nauka i umetnosti, arhitekti i akademici Andra Stevanović i Bogdan Popović i arhitekte Pera Popović i Momir Korunović. Ipak, oni nisu bili među 22 takmičarska djela koja su ispunila sve specifikacije. Nijedan od njih nije pratio poziv da se uzvišenje crkve zasniva na "nacionalnom" stilu kasne vizantijske "moravske škole". Većina priloga je nastala po uzoru na manastirsku crkvu Gračanicu ili Aja Sofiju. Komisija se takođe žalila da su ukupni doprinosi ponuđeni na niskom nivou.

Najbolje mjesto je došao od Bogdana Nestorovića, čije je delo zauzelo drugo mjesto i predstavilo monumentalnu kopiju Gračanice. Uopšteno, stečajni doprinos Nestorovića dodijelio je relativno neiskorišten model, sa kompilacijom jednostavnih elemenata bliskih modelu crkve manastira Gračanica, dok su drugi doprinosi takmičenju snažnije doprinijeli ekspresionističkim oblicima. Samo sa daljom kompletnom revizijom Nestorović je prilagodio volumen i dimenzije bliže modelu Aja Sofije i njenog sistema kupole, koji je bio povezan sa veličinom zgrade.

Nestorović je autor brojnih studija historije arhitekture. Obuhvata studije od antike do 19. vjeka. Klasik je "Arhitektura Srbije XIX veka". Knjiga prikazuje cjelokupni stilski razvoj arhitekture u Srbiji sa njenom stilskom tranzicijom od istočnjačko-islamske baštine do modela zapadne arhitekture. Njegova kolekcija se danas čuva u Srpskoj akademiji.

Za razvoj arhitekture Srbije značajno je 12 banaka koje je izgradio Nestorović. U Beogradu je bio dizajner velikog broja stambenih objekata do Drugog svetskog rata. Na primjer, kuća Vitomira Konstantinovića u ul. Kralja Milana 3 (1926-27).

## Galerija


Datoteka:Akvarel Bogdan Nestorovic Hram Svetog Save 1931.jpg|mini|Akvarel finalnog projekta za Hram Svetog Save iz 1931. godine.
Datoteka:Tanjug Belgrade.jpg|mini|Zgrada PRIZAD-a iz 1937. godine.
Datoteka:Radio beograd headquarters.jpg|miniatur|Zgrada Zanatskog doma u Beogradu iz 1933. godine
Datoteka:Zgrada u Ul. M. Tita 3.JPG|mini|Kuća Vitomira Konstatinovića u ulici Kralja Milana 3 iz 1926. godine.



## Napomene

## Reference