open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
U braku sa švicarcem

***U braku sa švicarcem*** hrvatski je dokumentarni film iz 2013. koji je napisao i režirao Arsen Oremović, kojemu je to bio redateljski prvijenac. Glavna okosnica filma je tabu tema dužničkog ropstva u Hrvatskoj uzrokovanog masovnim uzimanjem kredita u švicarskim francima jer su banke građanima obećavale kako je to dugoročno isplativije nego uzimanje kredita u eurima. Međutim, tečaj švicarskih franaka s godinama je masovno porastao u odnosu na euro, zbog čega je dužnicima postalo nemoguće isplatiti kredit. Oko 120.000 hrvatskih građana tako se našlo na rubu bankrota i osnovne egzistencije.

Razni sudionici govore o teškim uvjetima jer im kamate kredita "konzumiraju" sav njihov prihod od plaće. Oremović je progovorio iz iskustva, jer je i sam postao žrtva kredita u švajcarskim francima. Podnaslovio je film kao 'grotesku u 10 činova', a tako je i strukturirao priču, prikazujući prvo dužnike, ulazeći onda u poslovnu politiku banaka, ponašanje i izjave političara te šireći priču i do šireg, globalnog konteksta, kao i preispitivanje kapitalizma kao takvog.
## Izvori

## Vanjske veze
*''U braku sa švicarcem'' na IMDb-u
Hugh O'Neill, earl od Tyronea

**Hugh O'Neill** (irski: *Aodh Mór Ó Néill*; doslovni *Hugh Veliki O'Neill*; o. 1550 – 20. jul 1616), bio je irski gelski poglavica, **earl od Tyronea** (poznat i kao Veliki Earl), najpoznatiji po tome što se za vrijeme Tudorskog osvajanja Irske odupirao engleskoj vlasti u Devetogodišnjem ratu od 1594. do 1603. Na kraju je prisiljen kapitulirati u zamjenu za amnestiju, ali je 1607. iz Irske, nastojeći tražiti pomoć katoličkih država,  pobjegao u spektakularnom Bijegu earlova i ostatak života proveo u egzilu.

## Reference
Dumfries i Galloway

**Dumfries i Galloway** (škotsko-gelski: *Dùn Phrìs is Gall-Ghaidhealaibh*, škotski: *Dumfries an Gallowa*) je jedno od 32 
područnih vijeća  i namjesništva na zapadu Škotske.
## Geografija
Dumfries i Galloway leži na jugozapadu Škotske duž obale Irskog mora. Sa sjevera graniči sa teritorijima 
područnih vijeća; Istočni Ayrshire, Južni Ayrshire i Južni Lanarkshire, a sa juga sa engleskom grofovijom 
Cumbria i zaljevom Solway Firth, dok sa zapada leži - Irsko more.

Taj teritorij nekada je pripadao historijskim grofovijama Dumfriesshire, Stewartry i Kirkcudbright.

Dumfries i Galloway zauzima površinu od 6,426.01 km² i ima 150,270 stanovnika, a Administrativni centar mu je Dumfries. 
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice vijeća
Nenad Romano

**Nenad Romano** (Beograd, 24. 4. 1951), jugoslavenski producent.

## Biografija
Nenad Romano je rođen 24. 4. 1951 u Beogradu od oca Jaše i majke Nade. Nenad je poznat jugoslavenskoj javnosti kao producent popularne TV serije "Bolji život". Karijeru je započeo 1973 godine kao producent još jedne popularne jugoslavenske TV serije "Kamiondžije". Do 1992 godine bio je zamenik glavnog i odgovornog urednika Zabavnog programa TV Beograd i profesor na Fakultetu Dramskih Umetnosti u Beogradu. Od 1992 godine zivi i radi na Kipru, a od 1994 na Novom Zelandu.

## Filmografija
### Producent
* *[[Jugovizija 1991.|Jugovizija]]* (1991), festival zabavne muzike
* *[[Balkan ekspres 2 (TV serija)|Balkan ekspres 2]]* (1989), TV serija
* *[[Balkan ekspres 2]]* (1989), TV film
* *[[Dome, slatki dome]]* (1989), TV serija
* *[[Bolji život: Novogodišnji specijal]]* (1987), TV film
* *[[Bolji život]]* (1987), TV serija
* *Frka* (1986), TV serija
* *Smešne i druge priče* (1986), TV serija
* *Formula 1* (1984), TV serija
* *Krevet* (1984), TV film
* *Podijum-Žarko Laušević* (1983), TV film
* *Bila jednom ljubav jedna* (1981), TV film
* *Stari Beograd* (1981), TV film
* *Beograd noću* (1981), TV film
* *Podijum* (1980), TV film
* *Sedam plus sedam* (1978), TV serija
* *To sam ja: Vladimir Dedijer* (1979), TV serija
* *Profesionalci* (1978), TV serija
* *[[Kamiondžije]]* (1973), TV serija
* *Plastični Isus* (1971), TV film

## Reference

## Literatura
* 

## Vanjske veze
*
Papa Kiril II od Aleksandrije

**Kiril II od Aleksandrije** (? - 6. jun 1092) bio je koptski papa Aleksandrije i papa Stolice sv. Marka koji je stolovao od 1078. do smrti.

Stolovanje su mu obilježili pokušaji da postavi pravilno posvećenog episkopa kao novog *[[Abuna|Abunu]]* Etiopske pravoslavne crkve. Međutim, Badr al-Jamali, vezir fatimidskog kalifa Al-Mustansira, natjerao ga je da postavi Abba Sawirosa. On je, nakon dolaska u Etiopiju, počeo otvoreno podržavati širenje islama, te dao izgraditi sedam džamija pod izgovorom da posluže muslimanskim trgovcima. To je izazvalo bijes u samoj Etiopiji. Abuna Sawiros je na kritike odvratio da bi odbijanje izgradnje dovelo do progona kršćana u Egiptu; usprkos toga je zatvoren, džamije srušene i uvedena ograničenja za muslimanske trgovce. U Egiptu je došlo do odmazde, a zajedno sa njome do prekida odnosa između dviju zemalja.

## Reference
Papa Mihailo IV od Aleksandrije

**Mihailo IV od Aleksandrije** (? - 25. maj 1102), također poznat i kao **Hail IV**, bio je koptski papa Aleksandrije i papa Stolice sv. Marka koji je stolovao od 1092. do smrti.

Prije nego što je postao papa, služio je kao redovnik u Manastiru Svetog Makarija Velikog u Sketesu (Wadi el Natrun). Kasnije je živio u pećini kraj mjesta Singar preko 20 godina. Za papu je postavljen 9. oktobra 1092. godine. Koptski zapisi navode kako se izuzetno brinuo za siromašne vjernike, te, između ostalog, za njih plaćao džiziju kako se ne bi morali preobratiti na islam.

Arapski historičar al-Makin navodi kako je Mihailo IV putovao u Etiopiju kako bi od tamošnjeg cara ishodio da se Nilu dozvoli da plavi na normalnoj razini, i tako spriječi glad u Egiptu. Historičar J. Spencer Trimingham taj navod smatra legendom bez historijske osnove.

## Reference
Papa Makarije II od Aleksandrije

**Makarije II od Aleksandrije** (? - 14. septembar 1128) bio je 68. koptski papa Aleksandrije i papa Stolice sv. Marka koji je stolovao od 1102. do smrti.

Prije nego što je postao papa, služio je kao redovnik u pustinjskom Manastiru Svetog Makarija Velikog u Sketesu (Wadi el Natrun) i život posvetio proučavanju Biblije. Nakon smrti njegovog prethodnika Mihaila IV, u Sketes grupa najvećih koptskih velikodostojnika došla tražiti ličnost koja bi postala papa. Nakon nekoliko dana je izbor pao na Makarija, koji se tome protivio tvrdeći da nije dostojan. Na kraju su ga svezali i na silu odveli u Aleksandriju gdje je postavljen za papu. Njegovo dugo stolovanje je obilježile svakodnevne propovijedi.

## Reference

## Vanjske veze
* St. Macarius, 69th Pope of Alexandria.
Mirko Rokvić Šoša

**Mirko Rokvić** **"Šoša"** (Trbar kod Drvara 1922 - Beograd 2004) je bio čuveni krajiški partizanski mitraljezac i narodni heroj Jugoslavije.

## Biografija

Rođen je 1922. godine u selu Trbaru, kod Drvara. Učesnik NOB-a od 1941. godine. 

### Zarobljavanje nemačkog voda

Za njega važi da je koji je što hrabrošću, a što pukom srećom preživeo opsadu nemačkog voda koji je sam uz pomoć sopstvene snalažljivosti zarobio i sproveo u prvo partizansko komandno mesto. Taj nesvakidašnji događaj, možda jedini takve vrste u NOB-u dogodio se negde kod Ribnika za vreme kretanja jedinica maja 1944 i pravljenja odstupnice Vrhovnom Štabu koji se povlačio prema Bariju - Italija.

Po svedočenjima mnogih očevidaca Šoša je uspeo da se iz nemačke zasede izvuče tako što ih je na neveštom nemačkom jeziku upozorio da su oni opkoljeni dozivajući imena drugova na glas i davajući komande bez igde ikoga, stvarajući Nemcima sliku brigade partizana. Nedugo zatim Nemci bacaju puške i Šoša sam jahajući konja umarširao je među Nemce prestavljajući se kao partizanski kapetan za pregovore o predaji Nemačke jedinice. Kasno je bilo kada su Nemci shvatili njegovu prevaru jer su sat vremena kasnije bili u rukama partizana, a Šoša osigurao kandidaturu za visoki orden, priznanje i čin u brigadi.

### Posleratni period

Ordenom narodnog heroja odlikovan 13. marta 1945. godine, iz ruke Josipa Broza Tita. Umro je u Beogradu 2004. godine i sahranjen je u aleji narodnih heroja na Novom groblju u Beogradu.

## Izvori
Istočni Dunbartonshire

**Istočni Dunbartonshire** (engleski: *East Dunbartonshire*, škotsko-gelski: *Siorrachd Dhùn Bhreatainn an Ear*, 
škotski: *Aest Dunbartanshire*) je jedno od 32 područnih vijeća  i namjesništva u središtu Škotske.
## Geografija
Istočni Dunbartonshire sa sjeveroistoka graniči Područnim vijećem Glasgowa, pa sadrži i brojna prigradska naselja 
toga grada. Pored toga graniči sa područjim vijećima Sjeverni Lanarkshire, Stirling i Zapadni Dunbartonshire.

Teritorij te nove administrativne jedinice nastale 1996. prostire se po dijelovima nekadašnjih grofovija Dunbartonshire, Lanarkshire 
i Stirlingshire.

Istočni Dunbartonshire zauzima površinu od 174.61 km² i ima 105,860 stanovnika, a administrativni centar mu je Kirkintilloch.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice vijeća
Kirkintilloch

**Kirkintilloch** (škotsko-gelski: *Cair Ceann Tulaich*) je grad na sredini
Škotske od 35,398 stanovnika, on je i administrativni centar područnog savjeta Istočni Dunbartonshire.

Kirkintilloch je svojevremeno bio grad u historijskoj grofoviji Dumbartonshire.
## Geografija
Kirkintilloch leži u srcu škotskog Lowlandsa, duž kanala Forth - Clyde i rijeke Kelvin, udaljen oko 16 km 
sjeveroistočno od Glasgowa, pa je u neku ruku danas njegovo predgrađe
## Historija
Za rimskih vremena, na mjestu današnjeg grada stajala je rimska utvrda, koja je bila dio
Antoninovog zida podignutog 142.
Tragovi tih zidina još su vidljivi u Parku Peel, a najbolje su očuvani oni na lokalitetu Bar Hilla, koji je udaljen oko 5 km od centra 
grada.

Kirkintilloch se prvi put spominje početkom 13. vijeka pod imenom - Kirkintulach, a ono je izvedeno od Caerpentaloch, što je značilo 
utvrda na vrhu brda.

Nekako istovremeno škotski kralj William I Lav, proglasio ga je baronskim gradom.

Kirkintilloch je počeo rasti od sredine 18. vijeka, kad su izgrađene bolje ceste (koje su se plaćale), to je pomoglo razvoju 
tekstilne industrije (izbjeljivanje). Dodatni poticaj razvoju bila je izgradnja kanala Forth - Clyde 1785. koji je prošao 
kroz centar grada.

Kad su otkrivena nalazišta ugljena i otvoreni brojni rudnici u obližnjem Monklandu, - 1826. izgrađena je željeznička pruga, 
koji su ispočetka vukli konji. Njom se prevozio ugljen do kanala u Kirkintillochu, a odtamo je brodovima prevožena do Falkirka - 
Edinburgha i dalje. Na taj način je samo do 1830. svake godine preveženo više od 50.000 tona ugljena, zajedno s nekoliko hiljada 
tona željezne rude.

Kirkintilloch je postao slavan početkom 20. vijeka, kada je postao jedan od rijetkih škotskih gradova u kom je bila zabranjena prodaja i 
točenje alkohola, pod uticajem snažnog lokalnog trezvenjačkog pokreta. 
Ta situacija trajala je sve do 1970-ih kada je zbog priliva novog stanovništva iz Glasgowa, promijenio stav o tom pitanju.
## Privreda
Sve do Drugi svjetski rata ekonomija grada bazirala se na eksploataciji ugljena i teškoj industriji, danas se ona 
bazira se na lakoj industriji i uslugama.
## Reference

## Vanjske veze

* na portalu Undiscovered Scotland 
* Kirkintilloch na portalu Encyclopædia Britannica
Nivelleova ofenziva

**Nivelleova ofenziva** je naziv za francusko-britansku ofenzivu na Zapadnom frontu Prvog svjetskog rata, čiji je idejni tvorac bio Robert Nivelle. Francuski dio ofenzive trebao je biti taktički odlučujuć - proboj njemačke obrane kod rijeke Aisne u roku od 48 sati, uz očekivane gubtike od oko 10,000 ljudi. Francuska 3. armija trebala je lansirati preliminarni napad kod Saint-Quentina, dok su britanske 3. i 5. armija trebale napasti Nijemce kod Arrasa i tako stvoriti diverziju koja bi otvorila fronte na rijeci Aisne i u regiji Champagne. Glavni napad trebao se voditi uz *[[Chemin des Dames]]*, uz supsidijarni napad 4. armije. Posljednja faza ofenzive zamišljena je kao susret pobjedonosnih britanskih i francuskih trupa te nastavak protjerivanja Nijemaca do granice Carstva.

Francusko-britanski napadi su bili taktički uspješni; francuska 3. armija zarobila je njemačke jedinice zapadno od Hindenburgove linije u periodu 1. – 4. travnja 1917. godine. Britanske armije su ostvarile najdublji prodor otkako je započelo rovovsko ratovanje, slijedeći tok rijeke Scarpe i osvojivši Arras. Pad Arrasa nanio je Nijemcima teške gubitke, privukao rezerve i omogućio osvajanje Vimiyja na sjeveru. Glavna francuska ofenziva na Aisnei započela je 16. travnja i također je bila taktički uspješna. Ipak, pokušaj da se Nijemcima nametne strateški odlučujuća bitka pokazao se neuspješnim tako da je 25. travnja glavna ofenziva suspendirana.

Krah Nivelleove ofenzive i velik broj žrtava doveo je do serije pobuna unutar Francuske vojske, koje su pak dovele do Nivelleove smjene, imenovanja maršala Pétaina za vrhovnog zapovjednika i prohvaćanje defenzivne taktike dok se francuska vojska oporavi. Borbe koje su uslijedile, znane kao "Bitke za promatračnice", vodile su se cijelo ljeto za lokalnu prevlast na *[[Chemin des Dames]]*. Tokom listopada 1917., Francuzi su izveli napad ograničenog dometa na La Malmaison i prisilili Njemačku na povlačenje preko doline Ailette.
Bitka kod grebena Vimy

**Bitka kod grebena Vimy** je bio vojni sukob u sklopu bitke za Arras koji se 1917. godine vodio na sjever Francuske, u sklopu Prvog svjetskog rata. Glavne sukobljene strane bile su Kanada, sa ukupno četiri divizije, te Njemačko Carstvo, s tri divizije. Ujedinjeno Kraljevstvo je doprinijelo bitci jednom divizijom. Borba za greben Vimy vodila se od 9. do 12. travnja 1917. godine te je bila početna faza već spomenute bitke za Arras u sklopu Nivelleove ofenzive.

Cilj kanadskog napada bilo je osvajanje grebena Vimy od Nijemaca, kojima je kontrola nad istim davala značajnu stratešku prednost. Osvajanje grebena omogućilo bi slobodan prodor britanskih trupa s južne strane, bez straha od njemačkog napada. Uz artiljerisku pomoć, Kanađani su već prvoga dana osvojili veći dio grebena. Sljedećega dana pali su grad Thélus i još jedan dio grebena gdje su Kanađani susreli žestoki otpor. Konačni cilj bitke, utvrda ispred grada Givenchy-en-Gohelle, pala je 12. travnja, nakon čega su se Nijemci povukli na liniju Oppy–Méricourt.
Papa Gabrijel II od Aleksandrije

**Gabrijel II od Aleksandrije** (? - 5. april 1145) bio je 70. koptski papa Aleksandrije i papa Stolice sv. Marka koji je stolovao od 1131. do smrti.

Poticao je iz plemićke porodice u Kairu, a prije nego što je postao papom, bio je pisar i učenjak.

Za vrijeme njegovog stolovanja je etiopski car zatražio od fatimidski kalifa da preko Gabrijela imenuje nekoliko episkopa za Etiopsku pravoslavnu crkvu. Kada je Gabrijel kalifu objasnio da bi Etiopska crkva, ukoliko bude imala sedam episkopa, po kanonskom pravu dobila mogućnost da sama imenuje svog Abunu, taj je zahtjev odbijen.

## Reference
Geografija Francuske

Najveći dio Francuske nalazi se u Zapadnoj Europi. Na sjeveroistoku, graniči s Belgijom i Luksemburgom, s Njemačkom i Švicarskom na istoku, na jugoistoku s Monakom i Italijom te na jugu sa Španjolskom i Andorom. Sjeverne i zapadne obale Francuske izlaze na Atlantski ocean (odnosno Biskajski zaljev i La Manche), a južne na Sredozemno more (Lionski zaljev i Ligursko more). U sastavu Francuske je sredozemni otok Korzika te više od 20 prekomorskih departmana i zavisnih teritorija.

Metropolitanska Francuska zauzima oko 547,030km², po čemu je najveća država Europske unije. Zbog specifičnog izgleda geografske mape, Francusku popularno nazivaju "Heksagon" (fr. *l'Hexagone*).

## Reljef
U Francuskoj postoje raznovrsni oblici reljefa – od primorskih ravnica na sjeveru i zapadu do lančanih planina na jugu i jugoistoku zemlje. Na jugu, Francuska je od Pirinejskog poluotoka odvojena lancem Pirineja, a na jugoistoku je prirodno ograničena Alpama. Mont Blanc, visok 4,807m, drugi je najviši vrh Europe i najviši vrh u njenom zapadnom dijelu, a nalazi se na granici Francuske i Italije. Ovdje su rijeke stvorile duboke doline, a glečeri koji su i zauzimali u ledenom dobu su ih dodatno proširili i produbili. Za razliku od Alpa, Pirineji u ledenom dobu nisu bili toliko podložni glacijaciji, pa tu nema velikih glečera, jezera i dolina koji su karakteristični za Alpe. Zbog visine Pirineja, putevi između Španjolske i Francuske su vrlo ograničeni. Alpe se prema sjeveru nastavljaju na Jursko gorje, koje su granica prema Švicarskoj. U centralnom dijelu Francuske nalazi se Centralni masiv, valovita visoravan visoka prosječno od 800 do 1,000 metara, s koje se mjestimično uzdižu ugasli vulkani visine do 1,900 m. Doline rijeka Rhône i Saône odvajaju ove gromadne planine od Alpa. Druga grupa starih gromadnih planina su Vogezi, čija visina ide do 1,200m. Dolina Rajne dijeli Vogeze od Schwarzwalda u Njemačkoj.

Ostatak Francuske čine nizine. Na sjeveru se nalazi Pariški bazen, u kojem je smješteno privredno i populacijsko središte Francuske. Parišku kotlinu okružuju Armorikanski masiv, Centralni masiv, Vogezi i Ardeni. Oko Pariza postoji sistem koncentričnih grebena, koji razdvajaju uske ravnice. Na jugozapadu, u podnožju Pirineja, nalazi se Akvitanska nizina, koja se široko otvara prema moru. Akvitanska nizina je ravnica s plodnim zemljištem.

## Klima
Klimatske prilike u Francuskoj su vrlo raznovrsne. Za zapad i sjever države svojstvena je oceanska klima, koja je najviše izražena u Bretanji. Prosječna srpanjska temperatura je oko 16°C, a siječanjska oko 7°C. Temperaturne razlike se povećavaju prema istoku, uz više vedrih i hladnih zimskih dana, ali su i ljeta prilično vedra i topla, s malo padavina, koje su ravnomjerno raspoređene u svim godišnjim dobima. Planinski krajevi imaju oštriju klimu s dugim snježnim zimama. Južno od Alpa klima je izrazito sredozemna.

## Vode

Rijeke Francuske pripadaju atlantskom i sredozemnom slivu. Većina njih izvire u Centralnom masivu, Alpama ili Pirinejima. Najduže su:

*Seine - 775km
*Garonne - 575km 
*Rhône - 812km
*Loire - 1,020km

Najveće jezero je Ženevsko jezero (582 km²).
Paisley, Škotska

**Paisley** (škotsko-gelski: *Pàislig*) je grad na zapadu
Škotske od 76,834 stanovnika, on je i administrativni centar područnog savjeta 
Renfrewshire.

Paisley je svojevremeno centar historijske grofovije Renfrewshire.
## Geografija
Paisley leži u škotskom Lowlandsu, duž rijeke Cart, pritoke Clydea udaljen oko 11 km zapadno od Glasgowa, pa je danas njegovo predgrađe.
## Historija
Paisley se razvio kao naselje oko istoimene opatije osnovane 1163., ona je izgorjela 1307. a današnji objekt 
potječe iz 15. vijeka.

Paisley je počeo naglo rasti i razvijati se početkom 18. vijeka kao manufakturni centar za ručno tkana platna, 
tako da je do kraja vijeka izrastao potpuno novi grad na zemlji koja je dotad pripadala opatiji.

Paisley je postao poznat po svojim maramama od svile i pamuka (koje su se kasnije izrađivale i od vune), to su bile kopije 
azijskih marama, koje su donosili britanski vojnici koji su služili u Indiji. Danas se jedan dio tih uzoraka može vidjeti u lokalnom muzeju.

Vremenom se sve više počeo industrijski obrađivati pamuk, pa je Paisley izrastao u snažni industrijski centar, poznat po svojim 
radikalno nastrojenim radnicima.
## Znamenitosti i obrazovanje
Paisley ima brojne lijepe građevine, a najreprezentativnije su Gradska vijećnica, Javna biblioteka, Gradski muzej, Opservatorij i 
Memorijalna crkva Thomasa Coatsa.

Paisley ima i univerzitet osnovan 1992. koji je dio Univerziteta Zapadne Škotske i nastavljač tradicija Tehnološkog koledža Paisley.
## Privreda
Današnji Paisley  je grad moderne  industrije koja proizvodi strojeve, kemikalije, 
prehrambene proizvode mikroelektroniku i kompjuterske sisteme.

Pored toga grad ima i dobro razvijen uslužni sektor.
## Gradovi prijatelji
* , Fürth
* , Gladsaxe
## Reference

## Vanjske veze

* Paisley na portalu Encyclopædia Britannica
Motherwell

**Motherwell** (škotsko-gelski: *Tobar na Màthar*, škotski: *Mitherwall*) je grad na sredini Škotske od 31,906 stanovnika, on je i administrativni centar područnog savjeta 
Sjevernog Lanarkshira.

Motherwell je svojevremeno bio grad u historijskoj grofoviji Lanarkshire.
## Geografija
Motherwell leži u srcu škotskog Lowlandsa, sjeverno od rijeke Clyde, udaljen oko dvadesetak km jugoistočno od Glasgowa, pa je danas njegovo predgrađe
## Historija
Za rimskih vremena, pored grada i rijeke Clyde išla je rimska cesta, ali iz tih vremena nema gotovo ništa.

Motherwell se prvi put spominje pod imenom *Moderwelt*, između 1583. - 1611. to ime izvedeno je od vrela po kojem je bio poznat, a koje je za tih duboko religioznih vremena zvano - *Mother's Well* (Majčino (Borodičino) vrelo).
Na mjestu tog vrela (danas u centru grada - Ladywell Road) danas stoji spomen ploča.

Motherwell je počeo naglo izrastati od kraja 19. i početkom 20. vijeka, kao snažni industrijski centar. Taj se rast bazirao na rudnicima ugljena, proizvodnji čelika i teškoj industriji.

Čeličana iz Motherwella bila je najveća britanska čeličana prije svjetskog rata u njoj su proizvedene čelične ploče za velike 
prekooceanske brodove poznatog brodara Cunard Line (Queen Mary i Queen Elizabeth). Zbog tog su ga u to vrijeme zvali **Steelopolis** (Čelični grad).

Ali kad je krajem 20. vijeka kolabiralo rudarstvo, a s njim i teška industrija Motherwell se našao u teškoj recesiji.
## Privreda
Danas većina zaposlenih u gradu (koji se zapravo još nije oporavio) radi u uslužnim djelatnostima i pogonima lake industrije, 
ali još uvijek ima puno nezaposlenih.
## Gradovi prijatelji
* , Schweinfurt
## Reference

## Vanjske veze

* Motherwell na portalu Encyclopædia Britannica
Renfrewshire

**Renfrewshire** (škotsko-gelski: *Siorrachd Rinn Friù*) je jedno od 32 područnih vijeća  i namjesništva u središtu Škotske.
## Geografija
Renfrewshire sa istoka graniči sa područnim vijećem Istočni Renfrewshire, a sa zapada sa Inverclydom.
Pored toga graniči sa područjim vijećima Glasgow, Sjeverni Ayrshire i Zapadni Dunbartonshire.

Teritorij te nove administrativne jedinice nastale 1996. prostire se po dijelovima nekadašnjeg historijskog countya - Renfrewshire.

Renfrewshire zauzima površinu od 261.09 km² i ima 173,900 stanovnika, a administrativni centar mu je Paisley. 
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice vijeća
Papa Marko III od Aleksandrije

**Marko III od Aleksandrije** (? - 1189) bio je 73. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1166. do smrti.

Otac mu se zvao Zura. Prije nego što je postao partrijarh, sudjelovao je u izradi *[[Historija patrijarha Aleksandrije|Historije patrijarha Aleksandrije]]* i napisao dijelove koji opisuju zbivanja između 1131. i 1167.
Papa Jovan VI od Aleksandrije

**Jovan VI od Aleksandrije** (? - 1216) bio je 74. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1189. do smrti.

Tokom stolovanja je poslao izaslanstvo u Etiopiju koje je godine 1210. došlo u grad Lalibela i srelo se sa carem Gebre Mesqelom Lalibelom.

Bio je posljednji koptski papa koji je postavio episkopa Pentapolisa (pet gradova u Kirenajci), s obzirom da su se njihovi stanovnici pod arapskom vlašću konačno preobratili na islam.

Nakon njegove smrti novi papa nije bio izabran sve do 1235. godine, što je predstavljalo najdužu sedisvakanciju u historiji Koptske crkve.

## Reference
Papa Kiril III od Aleksandrije

**Kiril III od Aleksandrije** (? - 10. mart 1243) bio je 75. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1235. do smrti.

Za papu je postavljen 17. juna 1235. godine. Prije nego što je to postao, stekao je izuzetan uticaj u Crkvi i njime je, nakon smrti svog prethodnika Jovana VI 1216. godine, spriječio da se za papu imenuje itko drugi osim njega. Tako je izabran nakon 19 godina sedisvakancije, najduže u historiji Koptske crkve.

Stolovanje su mu obilježili pokušaji da, uz pomoć egipatskih sultana, vlast Koptske crkve proširi na Jeruzalem, a zbog čega je došao u sukob sa sirijskim patrijarhom Antiohije Ignjatijem III Davidom. On je, pak, za odmazdu pokušao imenovati Abunu u Etiopiji, a što je dovelo do dotada najgorih odnosa između dvije crkve.

U Koptskoj crkvi se pod njim počela prakticirati simonija, a što je izazvalo oštru reakciju vjernika i drugih crkvenih vođa. Oni su ga u nekoliko navrata pokušali svrgnuti, a zbog čega je i  sultan al-Malik al-Sālih Najm al-Dīn Ayyūb (1239–1249) sazvao poseban crkveni sabor. Kiril je na mjestu pape ostao navodno zato što je 12.000 dinara potkupio sultanove i kalifove službenike. Usprkos svih tih događaja, njegovo stolovanje je predstavljalo period relativnog mira za koptske vjernike.

Nakon njegove smrti je uslijedila nova sedisvakancija, koja je trajala sedam godina.

## Reference
Papa Atanazije III od Aleksandrije

**Kiril III od Aleksandrije** (? - 1261) bio je 76. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1250. do smrti.

Na mjesto pape je došao sedam godina nakon smrti svog prethodnika Kirila III.

## Reference
Papa Jovan VII od Aleksandrije

**Jovan VII od Aleksandrije** (? - 21. april 1293) bio je 77. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1262. do 1268. te od 1271. do smrti.

Njegovo prvo stolovanje je okončano kada se protiv njega pobunio dio vjernika i crkvenih velikodostojnika te za novog papu izabrao Gabrijela III. To je bio jedini slučaj u historiji Koptske crkve kada su istovremeno stolovala dvojica papa. Nakon Gabrijelove smrti 1271. je Jovan VII nastavio stolovati sve do smrti.

## Reference
Papa Gabrijel III od Aleksandrije

**Gabrijel III od Aleksandrije** (? - 1271) bio je 78. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1268. do smrti.

Papom je postao nakon što su se protiv dotadašnjeg pape Jovana VII pobunili dio vjernika i crkvenih velikodostojnika. To je bio jedini slučaj da su Koptskom crkvom istovremeno upravljala dvojica papa. Nakon njegove smrti Jovan VII je ponovno preuzeo upravljanje Koptskom crkvom bez opozicije.
 
## Reference
Papa Jovan V od Aleksandrije

**Jovan V od Aleksandrije** (? - 29. april 1666) bio je 72. koptski papa Aleksandrije i papa Stolice sv. Marka koji je stolovao od 1147. do smrti.

Njegovo stolovanje, koje je započelo 29. aprila 1147. godine, bilo je obilježeno progonima kopta od strane muslimanskih vladara i kalifa. U Kairu je nekoliko crkvi, kao što su Crkva Svete Marije (Haret Elroum) bile opljačkane i uništene. Kasnije ih je obnovio koptski laik po imenu Abu El-Fakhr Salib Ibn Mikhail. Tokom Jovanovog stolovanja je pogubljen i koptski mučenik Sveti Bashnouna.

Prema *[[Historija patrijarha Aleksandrije|Historiji patrijarha Aleksandrije]]* godine 1152. je etiopski car (Mara Takla Haymanot, prema kasnijim navodima italijanskog historičara Carla Contija Rossinija ) pisao Jovanu V da mu pošalje novog Abunu, s obzirom da je dotadašnji Abuna Mikael bio prestar. Papa Jovan je odbio taj zahtjev, a zbog čega ga je na dva tjedna dao zatvoriti fatimidski kalif Al-Zafir.

## Reference
Papa Mihailo V od Aleksandrije

**Mihailo V od Aleksandrije** (? - 29. mart 1146) bio je 71. koptski papa Aleksandrije i papa Stolice sv. Marka koji je stolovao od 1145. do smrti.

Njegovo kratkotrajno stolovanje je započelo 29. jula 1145. Tokom nekoliko sljedećih mjeseci je relikvije Svetog Makarija Egipatskog iz sela Shabseer dao prenijeti u Nitrijsku pustinju.

## Reference
Papa Teodosije III od Aleksandrije

**Teodosije III od Aleksandrije** (? - 1300) bio je 79. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1293. do smrti.

Prije dolaska na mjesto pape je bio monah u Manastiru Svetog Fane.
 
## Reference
Papa Jovan VIII od Aleksandrije

**Jovan VIII od Aleksandrije** (? - 29. maj 1320) bio je 80. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1300. do smrti.

Rodio se kao Yohanna Ben-Ebsal u mjestu Meniat Bani-Khosaim. Također je bio poznat pod imenom El Mo'ataman Ebn El-Kedees. Prije dolaska na mjesto pape je bio monah u Manastiru Shahran.

Za papu je postavljen 14. feb 1300. Stolovanje su mu obilježile brojne nedaće koptskih vjernika, dijelom vezane uz posljedice katastrofalnog zemljotresa koji je 1303. poharao obale Bliskog istoka i Egipta, a dijelom uz progone kršćana od strane muslimanskih vlasti. Brojne crkve i manastiri su bili zatvoreni, ali je zato ponovno otvorena Crkve Svete Marije u Kairu.

Jovan je bio suvremenik koptskog asketa i mučenika Parsome te vodio njegov pogreb 1317. godine.
 
## Reference
Zlatni globus za najbolju originalnu muziku

**Zlatni globus za najbolju originalnu muziku** (eng: *Best Original Score*) je druga najznačajnija američka filmska nagrada za originalnu muziku, koja se dodjeljuje u Los Angelesu za filmska ostvarena nastala 1947. godine. Nagradu dodjeljuje Udruženje holivudskih stranih novinara (HFPA), organizacija sastavljena od novinara koji pokrivaju filmsku industriju Sjedinjenih Država, ali koji su povezani s publikacijama izvan Sjeverne Amerike.

Nagrada je prvi put dodjeljena na 5. dodjeli Zlatnih globusa 1948. godine, za filmska ostvarenja protekle godine. Osim ove kategorije, u filmskoj produkciji dodjeljuju se još nagrade u slijedećim kategorijama: najbolja komedija ili mjuzikl, najbolja režija, najbolji scenarij, najbolji glumac u drami, najbolja glumica u drami, najbolji glumac u komediji ili mjuziklu, najbolja glumica u komediji ili mjuziklu, najbolji sporedni glumac, najbolja sporedna glumica, najbolja drama, najbolji animirani film, najbolji film na stranom jeziku, najbolja pjesma i Zlatni globus za životno djelo - Nagrada "Cecil B. DeMille".

Žiri sačinjava glasačko tijelo Hollywood Foreign Press Association (HFPA) od stranih novinara, koji broji 86 članova. Razdoblje lobiranja i prihvaćanja kandidata za nominacije počinje 1. oktobra. Prijenos dodjele Zlatnog globusa uglavnom kotira treći na listi najgledanijih showova dodjele nagrada, iza Oskara i Grammyja. Prije je dodjela emitirana na TBS-u, no od 1996. se emitira na kanalu televizije NBC. Nominacije se objavljuju svake godine sredinom decembra, a nagrade se održavaju krajem ili sredinom januara.

## Nominacije

## Dobitnici

### 1940-e

### 1950-e

### 1960-e

### 1970-e

### 1980-e

### 1990-e

### 2000-e

### 2010-e

## Povezano
* Oscar za najbolju originalnu muziku

## Reference

## Vanjske veze
* http://imdb.com/Sections/Awards/Golden_Globes_USA/
Angus (vijeće)

**Angus** (škotsko-gelski: *Aonghas*) je jedno od 32 područnih vijeća i namjesništva na istoku Škotske.

Angus tada zvan i **Forfarshire** je od 18. vijeka do 1928. egzistirao kao tradicionala grofovija, nakon 1975. služio je samo u statističke i ceremonijalne svrhe kao namjesništvo (lieutenancy area), i nije imao nikakve administrativne funkcije, već je to prebačeno na regiju Tayside, sve do 1995. kad je osnovano današnje vijeće.
## Geografija
Angus graniči sa područnim vijećema Aberdeenshire, Dundee i Perth i Kinross.

Angus zauzima površinu od 2,181.78 km² i ima 116,240 stanovnika, a administrativni centar mu je Forfar. 
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice vijeća
Forfar

**Forfar** (škotsko-gelski: *Baile Fharfair*, škotski: *Farfair*) je grad na istoku
Škotske od 14,048 stanovnika, on je i administrativni centar područnog savjeta 
Angus.
## Geografija
Forfar leži na istočnoj obali malog jezera - Forfar Loch, u slikovitoj dolini Strathmore, 
udaljen oko dvadesetak km sjeverno od Dundeea.
## Historija
Forfar se prvi put spominje 1057. kao mjesto u kom se okupio Škotski parlament radi dogovora o dodjeljivanju plemićkih naslova. Njegov dvorac bio je često poprište sukoba između Škota i Engleza, sve dok ga nije u 14. vijeka zauzeo i razorio Robert Bruce.

Kao i drugim škotskim gradovima i u Forfaru se u 18. vijeku razvila manufakturna proizvodnja tkanina.
## Privreda
Danšnji Forfar ima pogone tekstilne, elektronske i prehrambene industrije.
## Reference

## Vanjske veze

* Forfar na portalu Encyclopædia Britannica
Papa Petar V od Aleksandrije

**Petar V od Aleksandrije** (? - 1348) bio je 83. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1340. do smrti.

 
## Reference
Papa Marko IV od Aleksandrije

**Marko IV od Aleksandrije** (? - 1363) bio je 84. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1348. do smrti.

 
## Reference
Papa Jovan X od Aleksandrije

**Jovan X od Aleksandrije** (? - 13. jul 1369) bio je 85. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1363. do smrti.

Bio je rodom iz Damaska u Siriji i bio poznat kao  El-Mo'ataman "Sirijac". Navodi se da je bio izuzetno kreposan i učen čovjek. Papom je postao 7. maja 1363. Nakon smrti je pokopan u Crkvi svetog Merkurija u Kairu uz Simona Kožara.
 
## Reference
Papa Gabrijel IV od Aleksandrije

**Gabrijel IV od Aleksandrije** (? - 28. april 1378) bio je 86. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1370. do smrti.

Prije nego što je postao papa, bio je iguman manastira Moharak, poznat po svom asketizmu i učenosti. Na mjesto pape je postavljen 6. januara 1370. Iste godine je u Egiptu zabilježeno kako je "veliko svjetlo" nastalo na noćnom nebu i ostalo svijetliti sve do zore. Sljedeće godine je Egipat zatekla velika poplava Nila.

Gabrijel IV je stolovao u vrijeme vladavine mamelučkog sultana Al-Ashraf Sha'bana, kao i njegovog sina al-Mansur Alija.
 
## Reference
Papa Matija I od Aleksandrije

**Matija I od Aleksandrije** (također poznat i kao **Matheos**; ? - 1408) bio je 87. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1378. do smrti. Koptska crkva ga slavi kao svog sveca.

Rodio se u siromašnoj porodici seljaka, te kao pastir čuvao ovce sve do 14. godine, kada je otišao u manastir. Nakon što se zaredio u dobi od 18 godina, otišao je u Manastir Svetog Antonija  i sudjelovao u njegovoj dogradnji, a potom u Palestinu. U Egipat se vratio nakon što su križari napali i opljačkali Aleksandriju, te je sudjelovao u velikoj procesiji koptskih svećenika i redovnika kairskih ulicama, čiji je cilj bio odgovoriti muslimansko stanovništvo od napada na Kopte pod izgovorom suradnje sa križarima. Nakon toga je bio redovnik u manastiru al-Muharak, te u manastiru Svete Fane.

Za papu je izabran nakon smrti Gabrijela IV. Njegovo stolovanje je koincidralo sa političkim previranjima u Egiptu, odnosno padom mamelučke dinastije Bahri i usponom dinastije Burji. Sa Barkukom, prvim sultanom Burjija, je ostvario izuzetno uspješan odnos, te je Barquq do kraja života štitio Kopte od progona. Situacija se, međutim, po Kopte pogoršala nakon Barkukove smrti, kada su izlagani novim porezima i nametima.

Prije smrti je kao svog nasljednika odredio Gabrijela V.

## Reference
Papa Jovan IX od Aleksandrije

**Jovan IX od Aleksandrije** (? - 29. mart 1327) bio je 81. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1320. do smrti.

 
## Reference
Papa Benjamin II od Aleksandrije

**Benjamin II od Aleksandrije** (? - 1339) bio je 82. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1327. do smrti.

 
## Reference
Papa Gabrijel V od Aleksandrije

**Gabrijel V od Aleksandrije** (? - 1427) bio je 88. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1409. do smrti.

Za papu ga je kao svog nasljednika odredio njegov prethodnik Matija I.

## Reference
Papa Jovan XI od Aleksandrije

**Jovan XI od Aleksandrije** (? - 4. maj 1452) bio je 89. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1427. do smrti.

Prije nego što je postavljen za papu je nosio ime Farag. Bio je rodom iz četvrti El-Maksa u Kairu, zbog čega je nakon ustoličenja nosio nadimak *Jovan El-Maksi*. Na mjesto pape je postavljen 11. maja 1127.

Tokom njegovog stolovanja Egiptom su vladali mamelučki sultani iz Al-Ashraf Sayf-ad-Din Barsbay, Al-Aziz Jamal-ad-Din Yusuf, Az-Zahir Sayf-ad-Din Jaqmaq i Al-Mansur Fakhr-ad-Din Uthman iz dinastije Burji. Koptski vjernici su bili pod pritiskom, zbog čega su kršćanski carevi Etiopije prijetili da neće dozvoliti odliv Nila u Egipat. Jovanu XI je, usprkos toga, od strane sultana bilo zabranjeno da komunicira sa kršćanskim episkopima u Etiopiji i Nubiji.

Nakon smrti je sahranjen u manastiru al-Khandak.

## Reference
Papa Matija II od Aleksandrije

**Matija II od Aleksandrije** (? - 23. maj 1465) bio je 90. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1452. do smrti. Koptska crkva ga slavi kao sveca na 13. dan mjeseca Thouta.

Prije nego što je postavljen za papu je bio monah u manastiru el-Muharak.

## Reference
Papa Gabrijel VI od Aleksandrije

**Mihailo VI od Aleksandrije** (? - 1474) bio je 91. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1466. do smrti.

## Reference
Papa Jovan XII od Aleksandrije

**Jovan XII od Aleksandrije** (? - 1483) bio je 93. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1480. do smrti.

## Reference
Papa Jovan XIII od Aleksandrije

**Jovan XII od Aleksandrije** (? - 1524) bio je 94. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1484. do smrti. Pred kraj svog dugog stolovanja je bio svjedokom dramatičnih događaja, odnosno propasti Mamelučkog Sultanata i osmanske invazije nakon koje je postao koptski papa pod osmanskom vlašću.

## Reference
Papa Gabrijel VIII od Aleksandrije

**Gabrijel VIII od Aleksandrije** (? - 14. maj 1603) bio je 97. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1587. do smrti. 

Rodio se u mjestu Meer i prvotno nosio ime Šenuda (Shenouda). Nakon što je neko vrijeme proveo u Manastiru Svetog Bišoja u Sketesu, postavljen je za papu 20. juna 1587. U to vrijeme su vjernici Koptske crkve bili podijeljeni, te su se uz njega papama nazivala još tri čovjeka. Do kraja njegovog stolovanja, koje je koincidiralo sa vladavinom osmanskog sultana Ahmeda I, je, međutim, univerzalno priznat. Uveo je promjene u način posta i apstinencije u Crkvi, ali su one odbačene nakon njegove smrti.
Papa Marko V od Aleksandrije

**Marko V od Aleksandrije** (? - 1619) bio je 98. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1603. do smrti.
Papa Jovan XV od Aleksandrije

**Jovan XV od Aleksandrije** (? - 7. septembar 1625) bio je 99. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1619. do smrti. 

Bio je rodom iz grada Mallawi. Prije nego što je postao patrijarh, bio je monah u Manastiru Svetog Antonija. Za papu je postavljen 18. septembra 1619. 

Posljednje godine stolovanja su obilježele velike epidemije koje su u dva navrata (1623 i 1625) poharale Egipat, i zbog kojih se morao iz Kaira skloniti u Gornji Egipat. Kada se nakon druge epidemije ponovno vraćao u Egipat, prenoćio je u gradu Abnub. Tamo mu je pozlilo, prema nekim riječima od otrova, i to nakon što je vlasnika kuće gdje je prenoćio javno ukorio zato što živi sa konkubinama. Umro je na brodu, i sahranjen je u manastiru u mjestu El-Bayadiya.
Malavi (grad)

**Malavi** (arapski: المنيا/*Mallawī*) je grad od 190,829 stanovnika u sredini Egipta u Muhafazi Minja u Gornjem Egiptu.

## Stanovništvo
Malavi je poznat kao grad tekstila.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Upper Egypt's Mallawi Museum''
Papa Matija III od Aleksandrije

**Matija III od Aleksandrije** (? - 31. mart 1646) bio je 100. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1631. do smrti. 

Rodio se u mjestu Tookh Menufia. Prije nego što se zaredio, u lokalnoj školi je učio matematiku. Dobio je "Tadros" (Teodor) i postao monah u Manastiru Svetog Makarija.

Za papu je izabran nekoliko godina nakon smrti svog prethodnika Jovana XV. Na mjesto pape je došao 7. septembra 1631. godine. Stolovanje su mu obilježili problemi sa osmanskom vlašću, prije svega guvernerima Egipta koji su se smjenjivali svake 2-3 godine.
Papa Marko VI od Aleksandrije

**Marko VI od Aleksandrije** (? - 20. april 1656) bio je 101. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1646. do smrti. 

Stolovanje, koje je započelo 20. aprila 1646 i završilo točno deset godina kasnije, je danas historičarima zanimljivo zbog toga što je Marko VI u goste primio sirijskog episkopa Ahatallaha, a koji je upravo na njegovom dvoru primio pismo od Mar Thome I, vođe kršćana Svetog Tome kojim ga poziva u Indiju gdje su se lokalni kršćani pobunili protiv portugalske vlasti.
Papa Jovan XIV od Aleksandrije

**Jovan XIV od Aleksandrije** (? - 1586) bio je 96. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1571. do smrti. 

Prije nego što je 17. aprila 1571 postavljen za novog papu, služio je kao monah u manastiru Paromeos u Nitrijskoj pustinji.
Papa Matija IV od Aleksandrije

**Matija IV od Aleksandrije** (? - 15. august 1675) bio je 102. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1660. do smrti. 

Bio je rodom iz mjesta Meer, a zbog čega je stekao nadimak Elmeeri. Prije nego što je bio papa, bio je monah u manastiru Paromeos u Nitrijskoj pustinji. 

Za papu je izabran 6. decembra 1660. Na isti dan je papsku stolicu premjestio iz kairske Crkve Svete Marije u Haret Zuweili u Crkvu Svete Marije u Haret Elroumu gdje će ostati sve do 1800.
Papa Jovan XVI od Aleksandrije

**Jovan XVI od Aleksandrije** (? - 15. jun 1718) bio je 103. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1676. do smrti. 

Na mjesto pape je postavljen 5. maja 1676.
Papa Petar VI od Aleksandrije

**Petar VI od Aleksandrije** (? - 2. april 1726) bio je 104. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1718. do smrti. 

Na mjesto pape je postavljen 21. augusta 1718.
Papa Jovan XVII od Aleksandrije

**Jovan XVII od Aleksandrije** (također poznat kao **Abba Youannis XVII**; ? - 20. april 1745) bio je 105. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1727. do smrti. 

Bio je rodom iz Mallawija u Gornjem Egiptu. Prije nego što je 12. januara 1727. postavljen za papu, bio je monah u manastiru Svetog Pavla Pustinjaka.
Papa Marko VII od Aleksandrije

**Marko VII od Aleksandrije** (također poznat kao **Abba Marcos VII**; ? - 18. maj 1769) bio je 106. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1745. do smrti. 

Rodio se u mjestu Klosna u okrugu El-Bahnasa, a ime mu je bilo Simeon. U ranoj dobi je otišao u Manastir Svetog Antonija, a potom Manastir Svetog Pavla Pustinjaka, gdje se i zaredio. Za papu je postavljen 30. maja 1745. godine.

Njegovo stolovanje je koincidiralo sa vladavinom osmanskih sultana Mahmuda I, Osmana III i Mustafe III. 

## Literatura
*Coptic Synexarion
Papa Jovan XVIII od Aleksandrije

**Jovan XVIII od Aleksandrije** (također poznat kao **Abba Youannis**; ? - 7. jun 1796) bio je 107. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1769. do smrti. 

Svjetovno ime mu je bilo Josif, a rodio se u Fayoumu. Prije nego što je 23. oktobra 1769. postavljen za papu, bio je monah u manastiru Svetog Antonija.

Stolovanje mu je obilježilo značajno pogoršanje položaja Kopta pod osmanskom vlašću, a koje se odnosilo na povećanje džizije te pljenidbu crkvene riznice od strane osmanskog vojnog zapovjednika. Jovan se neko vrijeme morao skrivati. Položaj Kopta se malo poboljšao kada je na mjesto glavnog pisara egipatskog guvernera došao Kopt po imenu Ibrahim El-Gohary, koji je također bio Jovanov dobar prijatelj.

Za vrijeme Jovanovog stolovanja je katolički papa Pio VI iz Rima poslao pismo Jovanu u kome ga je nagovarao na uniju, navodeći argumente sa Halkedonskog sabora. Jovan mu je poslao odgovor u obliku teološkog spisa koga je sastavio Joseph el-Abbah, koptski episkop Girge, u kome je branio koptsku poziciju kao pravovjernu.
Papa Marko VIII od Aleksandrije

**Marko VIII od Aleksandrije** (također poznat kao **Abba Marcos VIII**; ? - 21. decembar 1809) bio je 108. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1796. do smrti. 

Prije nego što je postao papa, bio je monah u Manastiru Svetog Antonija. Stolovanje mu je koincidiralo sa dramatičnim događajima vezanim uz francusku invaziju Egipta 1798. nakon koje je slijedila trogodišnja okupacija, a nakon nje 1801. povratak pod osmansku vlast. U tom periodu je Marko VIII posvetio novosagrađenu Crkvu Svetog Marka u Azbakeyi gdje je 1800. premjestio svoje sjedište.
Papa Petar VII od Aleksandrije

**Petar VII od Aleksandrije** (također poznat kao **Abba Boutros El-Gawly**; ? - 15. april 1852) bio je 109. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1809. do smrti. 

Prije nego što je postao papa, bio je monah u Manastiru Svetog Antonija pod imenom Mankarije. 

Njegovo dugo stolovanje su obilježila nastojanja da se Koptska crkva othrva pritisku Katoličke crkve, i to prije svega kroz intenzivnu obrazovnu i izdavačku djelatnost, odnosno osnivanje brojnih koptskih biblioteka. Petar se također odupirao nastojanjima Ruskog Carstva da Koptsku crkvu stavi pod svoju zaštitu i okrilje.

Godine 1844. se za vrijeme njegovog stolovanja zbilo mučeništvo Sidhoma Bishaya, koptskog službenika u Damietti osuđenog na smrt zbog navodnog vrijeđanja islama. Pod pritiskom evropskih konzula i protestima lokalnih kršćana su egipatske vlasti u Damietti prvi put dozvolile kršćanima da ističu križeve na javnom mjestu u tom gradu, a što će se za vrijeme Petrovog nasljednika Kirila IV proširiti na cijeli Egipat.
Papa Kiril IV od Aleksandrije

**Kiril IV od Aleksandrije** (također poznat kao **Abba Kyrillos IV**; 1816 - 31. januar 1861) bio je 110. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1854. do smrti.

Rodio se pod imenom David (Daoud), i bio je monah manastira Svetog Antonija. Pred kraj stolovanja njegovog prethodnika Petra VII je poslan u Etiopiju kako bi posredovao u sporu Abouna Salame sa predstavnicima Etiopske crkve. U Etiopiji se zadržao na pritisak etiopskog izaslanika u Kairu.

Papom je postao 5. juna 1854. godine. Na zahtjev egipatskog potkralja Sa'ida je, kao prvi koptski papa u historiji, otišao u službeni posjet Etiopiji. Car Tevodoros II ga je u decembru 1856. dočekao hladno, držeći ga egipatskim špijunom. Kada je papa izrazio želju da gleda manevere etiopske vojske, car ga je dao pritvoriti i pustio ga je tek na pritisak egipatskog svećenstva.

Po povratku se Kiril posvetio izdavačkoj i obrazovnoj djelatnosti među Koptima, te je, između ostalog, osnovao štampariju. Među kasnijim generacijama Kopta ga se, usprkos relativno kratkog stolovanja, često naziva "ocem reforme".

## Reference

## Vanjske veze
* Coptic Orthodox Synaxarium (Book of Saints): The Departure of Pope Cyril IV (Kyrillos), 110th Pope of Alexandria
Papa Demetrije II od Aleksandrije

**Demetrije II od Aleksandrije** (? - 18. januar 1870) bio je 111. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1862. do smrti.

Bio je rodom iz sela Galda u guvernatoratu Minja. Bio je monah, a potom iguman manastira Svetog Makarija, prije nego što je 15. juna 1861. postavljen za papu.

Stolovanje su mu obilježile dogradnje crkava među kojima se ističe Crkva Svetog Marka u Kairu. Nekoliko mjeseci pred smrt, 17. novembra 1869. je bio među velikodostojnicima pozvanim na svečanost otvaranja Sueskog kanala. Osmanski sultan Abdul Aziz ga je cijenio.

## Reference
Papa Kiril V od Aleksandrije

**Kiril V od Aleksandrije** (**Abba Kyrillos V**; 1824 ili 1830/31 - 7. august 1927) bio je 112. koptski papa Aleksandrije i patrijarh Stolice sv. Marka, koji je stolovao od 1874. do smrti, poznat kao najdugovječniji od svih koptskih papa.

Svjetovno ime mu je bilo Youhanna (Jovan). Kao monah se priključio Sirijskom manastiru.

Za papu ga je, četiri godine nakon smrti njegovog prethodnika Demetrija II, izabrao Opći kongregacijski sabor, koga je dao sazvati tadašnji egipatski kediv Ismail Paša. Kiril je izabran 1. novembra 1874. godine, i na mjestu pape je ostao do smrti - ukupno 52 godine, 9 mjeseci i 6 dana. Kiril se tokom ranih godina često sporio sa Općim kongregacijskim saborom i njegovim predsjednikom, budućim egipatskim premijerom Boutrosom Ghalijem.

## Reference

## Vanjske veze
* The crown of Anba Cyril V, 112th Patriarch (Coptic Museum in Cairo)