open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dvadesetougao

U geometriji, **dvadesetougao** je mnogougao sa dvadeset temena i dvadeset stranica.

### Pravilni dvadesetougao
Pravilni dvadesetougao je dvadesetougao kod koga su sve stranice jednake dužine i svi unutrašnji uglovi jednaki.

Svaki unutrašnji ugao pravilnog dvadesetougla ima 162° (stepena), a zbir svih unutrašnjih uglova bilo kog dvadesetougla iznosi 3240°.

Ako mu je osnovna stranica dužine a\,\!, površina pravilnog dvadesetougla se određuje formulom
P = 5a^2 \mathop{\mathrm{ctg}}\, \frac{\pi}{20} = 5a^2 \left(1+ \sqrt{5}+ \sqrt{5+2\sqrt{5}}\right) \approx 31.5688 a^2.

Površina dvadesetougla se može izračunati i pomoću formula

P = 10 R^2 \sin \frac{\pi}{10} = 20 r^2 \mathop{\mathrm{tg}}\, \frac{\pi}{20}

gde je sa R označen poluprečnik opisanog krug, a sa r poluprečnik upisanog kruga.

Obim pravilnog dvadesetougla kome je stranica dužine a\,\! je jednak 20a\,\!.

### Konstrukcija
Pravilni dvadesetougao se može konstruisati uz pomoć lenjira i šestara. 
Jedna od mogućih konstrukcija se nadovezuje na konstrukciju desetougla. Dovoljno je najpre konstruisati pravilni desetougao, a zatim i simetralu svake njegove stranice i u preseku sa kružnicom dobiti još deset tačaka koje će sa temenima desetougla činiti dvadeset temena pravilnog dvadesetougla.

## Povezano
* Mnogougao

## Vanjske veze

* Dvadesetougao na Mathworld
Cres

**Cres** ima više značenja:

* Cres (otok), sjevernojadranski otok
* Cres (grad), grad na istoimenom otoku na sjevernom Jadranu
Vir (otok)

**Otok Vir** (talijanski Puntadura) je otok u Hrvatskoj. Nalazi se u blizini grada Nina, a odvojen od kopna kod mjesta Privlaka plitkim gazom. Gaz je za vrijeme Austro-Ugarske prokopan kako bi mogli kroz njega prolaziti manji brodovi. Na tom najbližem položaju prema kopnu, sagrađen je most na 11 stupova u doba sedamdesetih godina 20. stoljeća.

Na otoku se nalaze tri veća naselja: Vir, Torovi i Lozice. Najviši vrh Vira je Barbinjak, 116 m n/m. Otok je slabije razveden.
Na sjeveroistočnom pogledu s Vira proteže se otok Pag, a jugozapadni pogled gleda na Virsko more i otoke Ugljan, Sestrunj, Rivanj, Molat i Ist.

Na otoku Viru, u zaljevu Kozjak nalaze se ostaci stare mletačke tvrđave iz 17. stoljeća.

Vir je jedan od rijetkih hrvatskih otoka koji bilježi veliki rast stanovništva. Prema popisu stanovništva iz 2011., Vir je imao 3.000 stanovnika. Etnički sastav bio je sljedeći: 2.755 Hrvata (91,8 %), 69 Bošnjaka (2,3 %), 33 Srba (1,1 %), 23 Nijemca (0,8 %) i drugih. 2001., otok je imao tek 1.608 stanovnika.

## Poveznice
* Vir (općina)

## Reference

## Vanjske veze

* Informacije o Viru
The Penguins of Madagascar

***Pingvini sa Madagaskara*** je američka animirana serija koja se emituje na kanalu Nickelodeon. U glavnim ulogama su pingvini iz filma *[[Madagaskar (film)|Madagaskar]]*.

Pilot epizoda "Gone in a Flash" (*Nestao u trenutku*) emitovana je 29. novembra 2008. godine pre crtanog filma Sunđer Bob Kockalone. Serija je postala stalna 28. marta 2009. godine.

Radnja serije se odvija posle drugog nastavka filma "". Nickelodeon je naručio 26 epizoda za prvu sezonu, a u januaru 2009. je naručio još 26 epizoda za drugu sezonu. Premijeru serije je pratilo 6.1 miliona gledalaca.

## Uloge

## Sporedni likovi

## Opis junaka
* Major je vođa pingvina iz ove animirane serije. Glavni je član ove pingvinske armije. Takođe i pomaže svojim vojnicima da budu što bolje pripremljeni sa svoje zadatke.
* Kovalski izmišlja izume koji pomažu ovoj četi da što bolje funkcionišu u svojim vojnim zadacima i vojnim vežbama.
* Vojnik je po činu najslabiji u ovoj četi. On je dečak koga ovi likovi najčešće ismejavaju. Voli da gleda jednoroge u 08 h ujutru.
* Riko je psihotičan manijak. Mnogo voli da diže stvari u vazduh. Njegovi omiljeni zvuci su zvuci bombe. On samo zna da priča nejasno. Takođe njegove omiljene reči su KAM-BOOM.
* Džulijan za sebe misli da je lemur plave krvi. Takođe ima sluge Morisa i Smora koji ga ne podnose. Stalno se podsmeva pingvinima. Stalno traži pomoć. Mnogo voli da se žali na njihov račun.
* Moris je Džulijanov sluga ali ne voli da mu on bude gazda. Pingvini razumeju Morisa. On sprema jela i šejkove Džulijanu.
* Mort voli stopala kralja Džulijana. Stalno pokušava da mu dodirne stopala. Sve što Džulijan predloži on kaže da mu se to sviđa ili da voli taj predmet.On je najmlađi lemur.
* Marlena je vidra.Ona je drugarica pingvina i lemura. Ne voli bas sve vojne operacije koje izmisle pingvini. Ne trpi previše lemure.

## Opis sporednih likova
* Rodžer je aligator koji živi u kanalizaciji i privremeno se bojao Marlene dok spava i hrče.
* Šinter X je neprijatelj pingvina. Radi u šinterskoj službi. Nazvao je sebe X, jer ne zna svoje pravo ime.
* Alisa je čuvarka zoološkog vrta. Mrzi pingvine i grozničavo obavlja svoj posao. Grozno se ponaša kad deca posećuju zoološki vrt.
* Žile je gluhonijema šimpanza.Svi razumeju njegove pokrete.
Adam Zrinski

**Adam Zrinski** (na mađarskom: Zrínyi Ádám): Beč, 24. prosinca 1662. - Slankamen, 19. kolovoza 1691.), hrvatski grof i časnik.

## Život
Adam Zrinski bio je sin Nikole Zrinskog Čakovečkog i njegove druge supruge Marije Sofije rođ. Löbl. Kada mu je otac 18. studenog 1664. godine ubijen u Kuršanečkom lugu, južno od Čakovca (službeno od podivljalog ranjenog vepra, ali sa sumnjom da je u tu smrt bio umiješan bečki carski dvor), Adam nije imao niti dvije godine. O njemu i njegovoj nešto starijoj sestri Mariji Katarini otada se, sve do svoje smrti (1676.god.) brinula majka.

Adam se školovao u Beču, gdje je boravio do 1679. godine, a nakon toga je neko vrijeme stjecao visoko obrazovanje u Belgiji. Početkom 1681. vratio se na svoje imanje u Čakovec, te se, slijedeći primjer svojih predaka, uključio u borbu protiv Turaka.

Od oca Nikole naslijedio je Adam bogatu knjižnicu, poznatu pod imenom Bibliotheca Zriniana. Nju je od pljačke, koja se događala nakon smaknuća strica mu Petra u Bečkom Novom Mjestu 1671. godine, spasilo preseljenje iz Čakovca u dvorac Bitov (Vöttau) u današnjoj južnoj Češkoj. Velik dio knjiga iz te vrijedne knjižnice danas je očuvan i nalazi se u Nacionalnoj i sveučilišnoj knjižnici u Zagrebu .

Godine 1684. Adam se oženio austrijskom groficom Marijom Katarinom Lamberg, ali u tom braku nije bilo djece. 

U svojoj karijeri Adam je, između ostalog, bio dvorski komornik i glavni legradski kapetan, a u vrijeme svoje smrti 19. kolovoza 1691. godine, tijekom bitke protiv Turaka kod Slankamena, imao je čin potpukovnika i vodio postrojbu austrijskih konjanika oklopnika. Prema povijesnim izvorima, bio je žrtva zavjere, jer je umro nakon što ga je metkom u leđa pogodio jedan austrijski vojnik.
Bubijan

**Bubijan** (arap. بوبيان) je otok smješten na sjeveroistoku Kuvajta, neposredno uz granicu s Irakom. Površinom od 863 km² drugi je najveći otok Perzijskog zaljeva, no nije naseljen. Od kopna je odvojen Kor Abdulahom prema sjeveru odnosno Kor Sabijahom prema zapadu. Između Bubijana i Iraka nalazi se Varbah i još šest manjih otoka. Otoci Bubijan i Varbah predmetom su dugogodišnjih graničnih sporova između Kuvajta i Iraka.

## Povezano
* Perzijski zaljev

## Literatura
*  
*
Failaka

**Failaka** (arap. فيلكا) je otok na sjeveru Perzijskog zaljeva. Površinom od 43 km² drugi je najveći otok u Kuvajtu, nakon Bubijana. Failaka je 1985. godine imala 5832 stanovnika, a najveće naselje jest gradić Az Zavr na zapadoj obali. Na otoku su pronađeni arheološki ostaci iz starog vijeka.

## Povezano
* Perzijski zaljev

## Literatura
*  

## Vanjske veze
;Ostali projekti
Jared Sullinger

Jared Sullinger (4. ožujak 1992.) je američki profesionalni košarkaš koji igra za NBA momčad Boston Celticse. Draftovan je kao 21. pik u prvoj rundi na NBA Draftu 2012. Na sveučilištu je nastupao za Ohio State.

### Srednja škola
Prema ESPN-u ocijenjen je kao 2. igrač na svojoj godini u 2010 . Scout.com ga je proglasio 4. te Rivals.com 5. igračem. Na svojoj 4. godini je vodio Northland do 1. mjesta sa skorom od 21-0. Prosječno je postizao 25.5 poena i 11.7 skokova po meču. Učestovao je na četvrtom Boost Mobile 24 Elite Hoops Classic Rosteru. Na tom takmičenju je učestovao i Kyrie Irving. 

Izabran je da učestuje na McDonald's All-American Game 2010. godine. Izabran je za MVP-ja zajedno sa Harrison Barnesom, koji nastupa za Golden State Warriorse. Izabran je da igra na Nike Hoop Summitu 2010. u Portlandu. Pozvan je i da igra na Jordan Brand Classicu u Madison Square Gardenu. U ožujku 2010. je osvojio James Naismith Award, nagradu koja se dodjeljulje najboljem srednjoškolskom igraču.

### Sveučilište
Na svom debiju je upisao 19 poena i 14 skokova. U sezoni 2010.-2011. Sullinger je prosječno bilježio 17.2 poena, 10.2 skokova, 1.2 asistencija i 31.7 minut na terenu. U regularnom dijelu su košarkaši Ohio Statea ostvarili skor 32-4. U drugoj rundi su razbili University of Texas at San Antonio sa 75-46. U trećoj rundi su pobijedili George Mason University (Virginia) sa 98-66, ali su u polufinalu poraženi od Kentucky Universitya sa 62-60. Sullinger je od strane Fox Sporta imenovan u First Team All-American. U svojoj zadnjoj sezoni u Ohio Stateu prosječno je bilježio 17.5 i 9.3 skoka po meču te je vodio Ohio State University do skora od 31-8. Stigli su do *Final Foura*, a redom su padala sveučilišta: Loyola (Maryland), Gonzaga (Washington), Cincinnati i Syracuse. Međutim, Kansas ih je u *Final Fouru* savladao sa 64-62. Sullinger je u tom meču imao 13 poena, a šutao je 5/19. Međutim, imao je 11 skokova dok je najbolji (po skokovima) iz **Kansasa** imao 10.

## NBA

### Boston Celtics
29. lipnja 2012. je izabran kao 21. pik na NBA draftu od strane bostonskih Celticsa. Trećeg dana srpnja je zajedno sa Fab Melo i Kris Josephom potpisao za *Kelte*.

U pobjedi Boston Celticsa protiv Toronto Raptorsa 17. studenog (107-89) Sullinger je upisao prvi *dabl-dabl* sa 12 poena i 11 skokova. 

Sullinger je 25. prosinca 2012. u meču protiv Brooklyn Netsa upisao 16 poena, što je njegov rekord. Šutirao je 6-od-7, a imao je i 7 skokova. U tom meču su Celticsi razbili Netse sa 93-76. 

9. siječnja 2013. je protiv Phoenix Sunsa upisao 16 skokova, 12 poena i 3 asistencija. Šutirao je 6-od-10. Samo dva dana kasnije protiv Houston Rocketsa je upisao 14 poena i 11 skokova.

1.veljače se povrijedio te je objavljeno da će propustiti ostatak regularnog dijela sezone, kao i play-off.
Citroën C1

**Citroën C1** je automobil koji proizvodi Citroën od 2005. Model je razvijen u suradnji s Peugeotom i Toyota.

## Historija

Odluka o proizvodnji tog modela primljena je 12. srpnja 2001, kada predsjednici Toyote i PSA Peugeot Citroën, Fujio Cho i Jean-Martin Folz, su odlučili proizvoditi mali automobil i zajedno podijeliti troškove razvoja i postići osnovnu cijenu od oko 8.500 eura.

## Crash test
C1 je na Euro NCAP, crash testu provedenom u 2005 postigao četiri zvjezdice od maksimalnih 5 zvjezdica.
Haris Abdagić

**Haris Abdagić** je bosanskohercegovački muzičar, osnivač grupe balkaneros. Pre toga bio je predvodnik orkestra Nebo iznad krajolika, s kojim je održavao koncerte u BiH, i šire. U periodu 1995.-96. boravio je u Engleskoj gde je održavao koncerte za mir i prisustvovao seminaru muzičke produkcije na LIPA, akademiji čiji je osnivač Paul McCartnei. Aktivno sarađuje s nekoliko medijskih kuća (Federalna TV, RTV Zenica, Radio K i td.), Kao kompozitor i scenarista. S bendom balkaneros avgusta 2011. objavio je svoj prvi album Balkan Eros, a trenutno sarađuju sa producentom Đanijem Pervanom (bubnjarom i producentom grupe Letu štuke i dugogodišnjim saradnikom Darka Rundeka). Oktobra 2012. godine grupa balkaneros snimila je 03:00 dueta s Husnuom Senlendiricijem, turskim klarinetiste
Bitka Bun'eija

, također poznata i kao **Prva bitka u Zalivu Hakata** predstavljala je prvi pokušaj mongolske dinastije Yuan da osvoji Japan. Nakon što je osvojila japanska naselja na Cušimi i Ikiju, flota Kublaj Kana je krenula na sam Japan i iskrcala se u Zalivu hakata, nedaleko od Dazaifua, administrativnog sjedištza otoka Kyūshū. Iako su Mongoli raspolagali s boljim naoružanjem i taktikom, njihove snage su bile brojčano izjednačene s Japancima, koji su bili dobro pripremljeni. Trupe dinastije Yuan su se povukle na brodove nakon jednodnevne borbe. Iste večeri je tajfun, za koga se kasnije tvrdilo da je božanski vjetar, natjerao osvajače da se vrate u Koreje. Mnogi od brodova su potopljeni u oluji.

Mongoli su nakon ove bitke ponovno napali Japan 1281. što je dovelo do bitke kod Koana.

## Izvori

## Literatura

* Davis, Paul K. (1999). ''100 Decisive Battles: From Ancient Times to the Present.'' Oxford: Oxford University Press. ; OCLC 0195143663
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Odai Ichiran]]*; ou, ''Annales des empereurs du Japon.'' Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
* Turnbull, Stephen R. (2003). ''Genghis Khan and the Mongol Conquests, 1190-1400.'' London: Taylor & Francis.
Parnasovstvo

**Parnasizam** (od grč. "Parnas" - brdo u centralnoj Grčkoj, koje je po grčkoj mitologiji bilo sedište Apolona, zaštitnika umetnosti i muza, njegovih pratilja) je pesnička škola nastala u Francuskoj u toku druge polovine 19. veka, otprilike od 1865. do kraja 19. veka. Najznačajniji predstavnici ove škole su Teofil Gotje, Lekont de Lil, Žoze Marija de Heredija, Teodor de Banvil, Fransoa Kope i Sili Pridom. Značajan trenutak za grupu je objavljivanje prve zajedničke antologije, „Savremeni Parnas“ (Le Parnasse contemporain), čiji je prvi broj izašao 1866. U tom broju izašle su i pesme kasnijih simbolista, Stefana Malarmea i Pola Verlena. Antologija je izdata u još dva broja, 1871. i 1876. godine, nakon čega njihova zajednička aktivnost slabi.

## Odlike

Škola predstavlja reakciju protiv romantičarskog sentimentalizma i realističke utilitarnosti. Parnasovci su sledili doktrinu larpurlartizma, koju su promovisali Šarl Bodler i Teofil Gotje. Izraz ove poezije je depersonalizovan i hladan, neguje se kult forme (nasuprot sadržini), teži se ka odvajanju umetnosti od socijalnih problema i politike. Jedini cilj umetnosti je negovanje lepog. Teofil Gotje u svojoj programskoj pesmi „Umetnost“ (1857) lepo u pesmi shvata kao savršenstvo forme. Stoga se kao prvi cilj stavlja usavršavanje pesničkog zanata po ugledu na likovne umetnosti, posebno vajarstvo. Parnasovci biraju teške pesničke žanrove kao što je sonet, i neguju savršenstvo stiha. Teme nalaze u istoriji i mitologiji, pri čemu se odlučuju za manje poznate priče.

## Predstavnici van Francuske

Parnasizam svoje najznačajnije predstavnike ima u Francuskoj, ali je izvršio uticaj i van nje. U Engleskoj se kao predstavnici javljaju Ostin Dobson, Endru Lang i Edmund Gros. U Brazilu javlja se Olavo Bilak, u Poljskoj Antoni Lange, u Rumuniji Aleksandru Makedonski. Odlučujući uticaj izvršio je na latinoamerički književni pokret modernizmo, čiji je glavni predstavnik bio nikaragvanski pesnik Ruben Dario. Za srpsku književnost uticaj parnasizma je posebno značajan, jer je doprineo podizanju njenog tehničkog nivoa, pomalo zanemarenog u doba romantizma, koji je veću pažnju poklanjao inspiraciji. Najbliži ovoj školi bio je Vojislav Ilić, iako nema naznaka da je Ilić poznavao poeziju francuskih parnasovaca. Uticaj ove škole posebno je bio jak na Jovana Dučića, zatim na Aleksu Šantića, Milana Rakića i druge.

## Literatura
* dr Dragiša Živković: „Teorija književnosti sa teorijom pismenosti“, Zavod za udžbenike i nastavna sredstva, Beograd, 1991.
* Tanja Popović: „Rečnik književnih termina“, Logos art, Beograd 2007.

## Vanjske veze
* Jovan Deretić: „Kratka istorija srpske književnosti“ http://www.rastko.rs/knjizevnost/jderetic_knjiz/jderetic-knjiz_09.html#_Toc412464028 
* PARNASSE; PARNASSIENS / Parnassianism; Parnassians http://www.flsh.unilim.fr/ditl/Fahey/PARNASSEPARNASSIENSParnassianismParnassians_n.html  
* Parnassianism http://www.servinghistory.com/topics/parnassianism
Ragbi 13 klub Soko Vranje

**Ragbi liga klub Soko Vranje** je ragbi liga klub iz Vranja.

## Historija
Ragbi liga klub Soko Vranje osnovan je na jesen 2010. godine u Beogradu od strane bivšeg igrača RLK Radnički NP, RLK Niš Dejana Škarića. Prvu utakmicu su imali 2010. godine kada su izgubili od ekipe RLK Niš, a drugu utakmicu su igrali 21. novembra 2010. godine kada su izgubili od RLK Radnički iz Nove Pazove sa rezultatom 10:22. Prvu prvenstvenu utakmicu u Grupi B (odnosno u Drugoj ligi Srbije) imali su 19. marta 2011. godine sa ekipom RLK Stari Grad (Beograd). Prvu pobedu su zabeležili nad ekipom RLK Morava Gepardi 26. marta 2011. godine sa rezultatom 32:0.

## Klupski uspesi
* **Ragbi liga juniorsko prvenstvo Srbije(1):** 2013
:**Viceprvak ragbi liga juniorskog prvenstva Srbije(1):** 2012

## Vanjske veze
* http://www.vranjske.co.rs/2011-02-03/%D0%BE%D0%B2%D0%BE-%D1%98%D0%B5-%D1%81%D0%BF%D0%BE%D1%80%D1%82-%D0%B7%D0%B0-%D0%B2%D0%B8%D1%82%D0%B5%D0%B7%D0%B5.html
Pablo Piatti

**Pablo Daniel Pjati** (rođen 31. marta 1989. u Ucacha, Kordoba, Argentina) je argentinski profesionalni fudbaler koji igra za Toronto. Igra na poziciji levog ili desnog krila ali može da igra i na poziciji polušpica, kao i klasičnog napadača.

## Karijera
### Estudijantes
Kao proizvod Estudijantesove omladinske škole, Pjati je postao prvotimac kada mu je trener Dijego Simeone dao prvu šansu protiv Njuels Old Bojsa 18. novembra 2006, sa samo 17 godina. On je postigao pobedonosni gol (2:1) duboko u nadoknadi vremena i postao jedan od junaka šampionskog tima Estudijantesa.

Pjati je 2007. svrstan među najboljih jedanaest argentinskog prvenstva, zajedno sa asovima kao što su Hoze Luis Kalderon, Huan Sebastijan Veron i Hoze Ernesto Sosa.

### Almerija
Nakon 60 nastupa u svim takmičenjima za Estudijantes u dve godine, prodat je španskoj Almeriji, za neobjavljenu sumu novca. Odmah u prvoj sezoni je postao važna karika u timu meksičkog trenera Uga Sančeza.

U sezoni 2009/10 španske Primere, u odsustvu napadača Alvara Negreda, Pjati je morao da se više iskaže svojim golgeterskim sposobnostima postigavši 7 golova na 35 prvenstvenih okršaja, tako postavši drugi strelac ekipe, koja je na kraju sezone zauzela 13. poziciju. On je 2. septembra 2009. bio dvostruki strelac u remiju (2:2) protiv Atletika iz Madrida, a takođe je iste sezone u sudaru istih timova, golom u poslednjem minutu (1:0) doneo bitna 3 boda svojoj ekipi.

### Valensija

U Almeriji se zadržao do 5. jula 2011. godine kada ga otkupljuje Valensija za cenu od 7,5 miliona evra. Tokom čitave prve sezone borio se da povrati formu koja ga je krasila po dolasku na Stari kontinent.

Prvi zvanični gol za Valensiju postigao je u pobedi (4:1) protiv Levantea u Kupu Kralja 19. januara 2012. U revanšu je postigao još dva pogotka (3:0).

## Reprezentacija
Ubrzo nakon što je debitovao za prvi tim Estudijantesa, Pjati je postao član nacionalnog tima Argentine, selekcije do 20 godina i učestvovao u osvajanju Svetskog prvenstva u fudbalu do 20. godine kao najmlađi igrač u timu, nastupivši na šest od sedam mačeva.

Za A tim Argentine debitovao je 5. juna 2011. kod selektora Serhija Batiste na prijateljskoj utakmici protiv Poljske u porazu od 1:2.

## Trofeji
### Klub
**Estudijantes**
* Prvenstvo Argentine: 2006

### Reprezentacija
* Svetsko prvenstvo U20: 2007

## Klupska statistika
Do 16. januara 2013.

## Reference

## Vanjske veze
* Profil na sajtu Valensije 
* Statistika u argentinskom prvenstvu
* Profil na sajtu BDFutbol
* Profil na sajtu Zerozero
* Profil na sajtu Transfermarkt
* Biografija 
* Profil na sajtu FootballLineups
Srpska porodična enciklopedija

**Srpska porodična enciklopedija** je opšta enciklopedija na srpskom jeziku koju su 2006. izdale Narodna knjiga i Politika NM. Planirano je da enciklopedija sadrži 20.000 odrednica u 20 tomova i da pokriva osnovna znanja iz prirodnih i društvenih nauka, umetnosti, sporta i popularne kulture. Izašlo je 11 tomova, uključujući pojmove koji počinju na slova od A do J.

## Reference
Maksim Skopljanac

**Maksim Skopljanac** je bio patrijarh srpske crkve u periodu od 1655--1674. godine.

Sa mesta mitropolita paškog, izabran je ze patrijarha pećkog u vreme kada se njegov prethodnik, patrijarh Gavrilo, nalazio u Rusiji i odatle poručio da biraju novog patrijarha.

Kao učen čovek i ljubitelj knjige na svojim čestim putovanjima skupljao je stare knjige. Tako je u Skoplju, svom rodnom mestu, našao Pentikostar, kupio je knjigu Taktikon i priložio Velikoj crkvi u Peći. Cetinjskom manastiru je poklonio minej za septembar, a manastiru Hilandaru je doneo na dar tetrajevanđelje.

Da bi utvrdio pravoslavnu veru u narodu, patrijarh Maksim je dosta putovao. Godine 1666. posetio je manastir Šišatovac i poklonio se moštima svetog Stefana Štiljanovića.

Praznik Hristovog Vaskrsenja, koji se 1671. godine dogodio na Đurđevdan, proveo je u Nikolju pod Kablaram. O njegovoj poseti manastiru Dečanima je takođe sačuvan pomen, ali nije zapisano koje je godine posetio manastir.

S obzirom na dažbine koje je morao da plaća turskim vlastima, patrijarh Maksim je bio prisiljen da lično ide u «pisaniju» u Vlašku 1661, Samokov 1662, i Razlog 1664 i Pančevo 1670. godine. Za vreme patrijarha Maksima živopisan je hram Svetog Nikolaja u Pećkoj patrijaršiji 1672. godine, a 1674. godine sagrađeni su konaci.

Početkom marta 1669. Godine patrijarh je oboleo i na Spasovdan iste godine izabran je Arsenije Crnojević za mitropolita hvostanskog ili pećkog u svojstvu koadjutora. Patrijarh Maksim je umro 29. oktobra 1680. godine u Peći.

## Literatura
*
Patrijarh srpski Atanasije I

**Patrijarh srpski Atanasije I** je bio 26. patrijarh srpske crkve u periodu 1711–12. godine.

Prvi put se pominje 1706. godine kao mitropolit skopski Atanasije, kada je zajedno sa episkopom samokovskim Nektarijem, posetio Rilski manastir i poklonio se Svetom ocu Jovanu Rilskom.

Iz vremena njegovog upravljanja Skopskom eparhijom sačuvan je jedan zapis koji se odnosi na pokrivanje postolja glavnog kubeta Markovog manastira kod Skoplja.

Kao mitropilit skopski, izabran je za patrijarha pećkog pa je priznat za srpskog patrijarha od svih Srba s obe strane Save i Dunava, tako je i pored svoje kratkotrajne uprave nastojao da u Karlovačkoj mitropoliji održi na snazi staru praksu Pećke patrijaršije, u kojoj se od davnina sastajao narodno-crkveni sabor svake godine između Vaskrsa i Spasovdana.

Karlovački mitropoliti nazivali su se, između ostalog, i egzarsima trona pećkog. Zato je patrijarh Atanasije, posle smrti mitropolita karlovačkog Sofronija Podgoričanina, njegovom nasledniku poslao potvrdnu gramatu u kojoj je trebalo samo ispuniti ime na saboru izabranog mitropolita.

Patrijarh Atanasije I je na čelu Srpske crkve bio nepunih godinu dana. Umro je 23. aprila 1712. godine.

## Literatura
*
Faralonska ploča

**Farallon ploča** je bila jedna od drevnih litosfernih ploča na planetu Zemlja, koja je nestala, jer se potpuno subducirala (podvukla) pod kontinentalnu Sjevernoameričku ploču.
## Karakteristike
Farallonska ploča počela je subdukciju pod zapadnu obalu Sjevernoameričke ploče kad se Pangea raspala tokom Jure. Vremenom se centralni dio *Farallonske ploče* potpuno podvukao (subducirao) pod jugozapadni dio Sjevernoameričke ploče. 

Ostaci nekadašnje *Farallonske ploče* su ploče Juan de Fuca, Explorer i Gorda.

Ime je dobila po Farallonskim otocima koji leže zapadno od San Francisca.
Atanasije II Gavrilović

**Atanasije II Gavrilović** bio je 30. patrijarh srpske crkve(1747--1752).

Kao mitropolit skopski Atanasije II Gavrilović se pominje 1714. godine u jednom mineju, koji se čuva u manastiru Lešku.

Godine 1747. Atanasije je postavljen na tron Pećke patrijaršije i već iste godine bio je u kanonskoj poseti Sarajevu. Povodom njegovog izbora za patrijarha Mojsej Fruškogorac je zapisao da je bila velika radost svim Srbima, Bugarima i svim okolnim krajevima.
 
U pratnji svog jerođakona Mihaila, patrijarh Atanasije II posetio je 1749. godine Rilski manastir.
Odnosi između Pećke patrijaršije i Karlovačke mitropolije, nakon seobe pod Arsenijem IV, potpuno su prekinuti jer je na njegovo mesto došao Grk Joanikije Karadža.

Kada je na pećki tron došao Srbin Skopljanac Atanasije II Gavrilović, obnavljaju se ponovo odnosi između Karlovačke mitropolije i Pećke patrijaršije, iako samo na kratko vreme Atanasijeve uprave patrijaršijom. Tako su iz Sremskih Karlovaca ustupljene patrijarhu Atanasiju bakrorezne ploče radi štampanja blagoslovnih knjiga.

Patrijarh Atanasije je u Karlovačku mitropoliju, radi skupljanja milostinje, poslao svoga egzarha arhimandrita studeničkog Vasilija Petrovića. Pošto je arhimandrit Vasilije umro za vreme skupljanja milostinje za Pećku patrijaršiju, patrijarh Atanasije umesto njega šalje da skuplja milostinju svoga protođakona i epitropa.

Za vreme patrijarha Atanasija II popunjena je Dabrobosanska mitropolija izborom Pajsija, arhimandrita manastira Pive, koga je 27. juna 1752. godine hirotonisao patrijarh zajedno sa mitropolitima: niškim Gavrilom, valjevskim Pajsijem i veletskim Dionisijem.
 
Patrijarh Atanasije II je umro 1752. godine.

## Literatura
*
ISO 3166-2:IR

**[[ISO]]-kôdom [[ISO 3166-2|3166-2]]:IR** označavaju se pokrajine u Iranu: prvi dvoslovni dio je međunarodni kôd za Iran, a dvoznamenkasti broj označava jednu od 31 pokrajine u toj zemlji.

## Trenutačni kodovi

Trenutačni lista rezultat je posljednje upravne izmjene od 23. 6. 2010. godine kada je stvorena nova (31.) pokrajina.

## Izmjene

Popis izmjena od prvog izdavanja ISO 3166-2 brošure iz 1998. godine do danas:

## Veze
* Iranske pokrajine

## Vanjske veze
*  Statoids.com - Provinces of Iran
Provincije Perua

**Provincije Perua** predstavljaju drugostepenu administrativnu podelu države. Svaka provincija se deli na okruge.

U Peruu postoji 195 provincija grupisanih u 25 regiona, osim provincije Lima koja ne pripada ni jednom regionu.
Gavrilo II Sarajevac

Gavrilo II Mihić, Mihajlović, u istoriji poznat kao **Gavrilo II Sarajevac** bio je 31. patrijarh srpske crkve (1752. godine).

Nakon smrti mitropolita dabrobosanskog Meletija, 1741. godine, na njegovo mesto je došao Gavrilo. Rodom je bio iz Sarajeva. Po ocu Mihajlu prezivao se „Mihajlović“. Međutim dva zapisa ga nazivaju „Mikić“, a Radoslav M. Grujić i Vojislav Bogićević „Mihić“.

Već prve godine svoga arhipastirskog rada potpisao je prolog koji je jeromohah Atanasije Kecman poklonio manastiru Rmnju, za svoj večni pomen i njegovog sina prezvitera Save.
 
Ime mitropolita Gavrila, koji je osvećivao antiminse počevši od 1749. godine, nalazi se na antiminsima sve do 1754. godine kada već nije bio više živ. Zato je na dva mesta i izbrisano njegovo ime, jer su izdati posle njegove smrti, a potpisao ih je arhijerej koji ih je izdavao za bogoslužbenu upotrebu.

Po nalogu patrijarha pećkog Atanasija II Gavrilovića, mitropolit Gavrilo je hirotonisao arhimandrita Simeona Končarevića za episkopa dalmatinskog u manastiru Dužima i o tome mu izdao odgovarajuću gramatu 15. septembra 1751. godine.

Pre nego što je izabran za patrijarha pećkog, zbačen je sa mesta mitropolita dabrobosanskog u mesecu maju 1752. godine. Istog meseca i godine izveden je na sud u Sarajevu pred vezira Ahmet-pašu Ćuprilića.
 
Zbačeni mitropolit Gavrilo je iste godine postao pećki patrijarh posle Atanasija II, a berat o postavljenju mu je izdat 6. oktobra 1752. godine, ali je pre isteka pedeset dana od izdavanja fermana umro, a na njegovo mesto je postavljen Gavrilo III Nikolin koji je bio mitropolit niški.

Patrijarh Gavrilo II Mihajlović nije ni ustoličen, a patrijaraški presto je predao pet dana pre svoje smrti.

## Literatura
*
Vikentije Stefanović

**Vikentije Stefanović** je bio 33. patrijarh srpske crkve (1758.).

Monaški čin je primio u nekom od fruškogorskih manastira, pošto je bio vaspitanik Karlovačke mitropolije. Bio je arhiđakon na dvoru karlovačkog mitropolita Vikentija Jovanovića. Kao arhiđakom vršio je i dužnost vizitatora mitropolita Vikentija, kome je podnosio pismene referate o svojim vizitacijama. Takođe je za vreme zatočenja episkopa bačkog Visariona Pavlovića upravljao Bačkom eparhijom.

Posle poraza mitropolita Vikentija u borbi protiv Vladike Visariona i drugih episkopa, bio je zajedno sa generalnim sekretarom Pavlom Nenadovićem i sekretarom Matulajem, 1736. godine, zatvoren nekoliko nedelja.

Pre dolaska za patrijarha pećkog bio je mitropolit beogradski. Kao mitropolit beogradski posetio je manastir Dečane. O toj njegovoj poseti ostao je zapis u kome se kaže da je „26. juna 1753. godine posetio svetu obitelj manastir Dečane, i poklonio se svetim moštima svetog kralja Stefana i sestre mu Jelene i da je dao 11 zlatnika i 11 groša“.

Kada je postao patrijarh Vikentije je otputovao u Carigrad, gde je naprasno umro verovatno od posledica trovanja, 1758. godine.

## Literatura
*
Pajsije II Grk

**Pajsije II Grk** je bio 34. patrijarh srpske crkve (1758.). Grk po nacionalnosti. Na tronu Pećke patrijaršije zadržao se veoma kratko kao i njegov prethodnik patrijarh Vikentija Stefanovića.

Prilikom odlaska patrijarha pećkog Vikentija Stefanovića u Carigrad, koji je posle dobijanja carske potvrde odmah umro, pratio ga je tada episkop užičko-valjevski Pajsije.
 
Episkop Pajsije postao je patrijarh pećki mimo odluke Svetog arhijerejskog sabora Pećke patrijaršije, ali je ubrzo zatim umro.

Zapamćen je kao veoma blag čovek

## Literatura
*
Gavrilo IV Grk

**Gavrilo IV Grk** je bio 35. patrijarh srpske crkve 1758. godine. Grk po nacionalnosti. Na tronu Pećke patrijaršije bio je kratko kao i prethodnici patrijarsi Pajsije II Grk i Vikentije Stefanović.

Pominje se samo 1758. godine. Na pećkom tronu nasledio je patrijarha Pajsija II, takođe Grka po rođenju, ali se nije zadržao dugo. Kao novi patrijarh nasledio ga je Kirilo II.

## Literatura
*
Kirilo II

**Kirilo II** je bio 36. patrijarh srpske crkve od 1759.--1763. godine, nakon patrijarha Gavrila IV. Bio je Grk po nacionalnosti, kao i njegova dva prethodnika Gavrilo IV i Pajsije II.

Kada su Turci smenili patrijarha Gavrila IV, za novog patrijarha postavljen je 1759. godine Kirilo II. Za njegovo vreme je u Sarajevu umro mitropolit dabrobosanski Pajsije Lazarević, 2. februara 1759. godine, te je patrijarh Kirilo II umesto njega za mitropolita dabrobosanskog, 21. marta 1759. godine, premestio mitropolita novobrdskog Vasilija Brkića. Novi mitropolit dabrobosanski je tek u decembru 1760. godine doшao u Sarajevo.
 
Kao patrijarh, nije bio omiljen od srpskih episkopa, jer je Patrijarшiju joш viшe zadužio. U Niшu je održao jedan sastanak sa srpskim episkopima i viđenijim nastojateljima na kome je predloženo da se umoli bivшi patrijarh Gavrilo III da se vrati na presto srpskih patrijarha, jer je on jedini bio sposoban da spase Patrijarшiju bede i duga u koji je zapala. Patrijarh Gavrilo je to odbio.
 
Kotorski providur Zusta kaže da je mitropolit dabrobosanski intrigama podrio patrijarha Kirila II pa je, 1763. godine, zaseo na stolicu Svetog save, ali su srodnici svrgnutog patrijarha Kirila II optužili novog patrijarha u Carigradu kao izdajicu i uhodu, te je patrijarh Vasilije bio svrgnut i poslat u zatočenje na ostrvo Kipar.

## Literatura
*
Južnosendvički rov

**Južnosendvički rov** je duboki lučni oceanski rov u južnom Atlantiku koji se nelazi 100&nbsp;km istočno od Južnosendvičkih otoka. Rov je stvoren subdukcijom najjužnijeg dijela južnoameričke kontinentalne ploče ispod male Južnosendvičke ploče. Sami Južnosendvički otoci su vulkanski otočni luk nastao ovom subdukcijom.

Ovo je najdublji rov južnog Atlantika, i drugi najdublji u cijelom Atlantiku, posle Portorikanskog rova. Rov je dugačak 965&nbsp;km a najdublja točka mu je 8 428 metara ispod nivoa mora, na 55°40'S, 025°55'W, 122&nbsp;km severoistočno od otoka Zavodovski.

Najjužniji deo Južnosendvičkog rova nalazi se južnije od 60°J pa prema tome u Južnom oceanu, tako da sadrži i najdublju tačku tog oceana na 60°00'S, 024°W, sa dubinom od 7235 metara.

## Veze
* Oceanski rov
* Antarktik
* Skošansko more

## Vanjske veze
* Structural evolution of the Scotia Sea floor during paleogene-quaternary period (West Antarctic)
* South Sandwich Islands, southern Atlantic Ocean 
* First recorded eruption of Mount Belinda volcano (Montagu Island), South Sandwich Islands (PDF)
ISO 3166-2

**[[ISO]] 3166-2** predstavlja drugi dio ISO 3166 standarda kojeg objavljuje Međunarodna organizacija za standardizaciju, a definira kodove za imena subdivizija zemalja (entiteta) i nezavisnih prostora koji su kodirani po standardu ISO 3166-1. Službeni naziv ISO 3166-2 standarda je "*Codes for the representation of names of countries and their subdivisions -- Part 2: Country subdivision code*".

Svrha standarda je da utemelji međunarodnu seriju kratica za mjesta, za upotrebu na naljepnicama na pakiranjima, kontejnerima odnosno spremištima i slično; u svim prilikama gdje kratki alfanumerički kod može poslužiti za potpunu identifikaciju lokacije na prikladan i manje dvosmislen odnosno nejasan način nego što je to puno ime određenog mjesta.

ISO 3166-2 kod se sastoji iz dva dijela, te je odvojen crticom. Prvi dio je ISO 3166-1 alpha-2 kodni element, dok je drugi dio alfabetički ili numerički koji sadrži jedan, dva ili tri simbola. Trenutačno postoji više od 4000 različitih kodova.

## Veze
* ISO
Sergije Georgijević

**Sergije Georgijević** (*svetovno* Milan Georgijević, Beograd, 1869 – Beograd, 9. jun 1922) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.

## Život
Episkop Sergije (*svetovno* Milan Georgijević) rođen je u Beogradu 1869. od oca Atanasija, sekretara Beogradske konzistorije, i majke Jelene. Nižu gimnaziju je završio u Beogradu, seminariju i Duhovnu akademiju u Petrogradu.

Monaški čin je primio u Rusiji. Po povratku iz Rusije 1896. odlikovan je dostojanstvom sinđela i postavljen za suplenta bogoslovije i veroučitelja u prvoj i trećoj beogradskoj gimnaziji. Protosinđelom je postao 1902., a arhimandritom 1905. godine, kada je postavljen za starešinu Srpskog podvorja u Moskvi.

Pre polaska na novu dužnost izabran je za episkopa šabačkog. Hirotonisan je u beogradskoj Sabornoj crkvi 22. septembra 1905. Za vreme Prvog svetskog rata je tri godine proveo u bugarskom ropstvu. Penzionisan je po svojoj molbi 22. juna 1919.

Umro je u Beogradu 9. juna 1922. godine.

## Izvori
* Sava Vuković: Srpski jerarsi
ISO 216

**ISO 216** standard definira i stadardizira formate papira. Najpoznatiji je **A4** (format velike bilježnice, tj. fotokopirni papir).
Geološka depresija

**Depresija** (ili ulegnuće) je dio zemljine površine spušten:
* ispod razine okolnog terena, ili
* ispod razine najbližeg mora.

Uzroci stvaranja depresija su mnogobrojni i vrlo različiti.

Depresije su česte u sušnim područjima Zemlje. Najniže dijelove takvih depresija, ako nemaju mogućnost istjecanja vode, pokrivaju slane močvare ili slana jezera. Iste takve depresije, ako se nalaze u vlažnim područjima, ispunjavaju jezera. Ako je dno takvog jezera ispod razine morske površine, riječ je o **kriptodepresiji**.

Najdublje takve depresije na Zemlji su Bajkalsko jezero, Kaspijsko jezero, Mrtvo more, Jezero Tanganjika, Dolina smrti i Eyre (Australija).
Vasilije Jovanović-Brkić

**Vasilije Jovanović-Brkić** je bio 37. patrijarh srpske crkve u periodu 1763 – 1765. godine. Bio je poslednji Srbin na pećkom tronu pre drugog gašenja Pećke patrijaršije.

O njegovom školovanju poznato je samo da je učio Latinsku školu Emanuela Kozačinskog.

Patrijarh Arsenije IV Jovanović Šakabenta vrlo rano ga je prihvatio, zamonašio, primio u status pridvornih monaha i proizveo u čin protođakona. U to vreme, 1746. godine, postao je ktitor poznatog bakroreza Bogojavljenja, rad Hristofora Žefarovića, koji se čuva u Muzeju Srpske pravoslavne crkve u Beogradu.
 
Sredinom 1749. godine morao je napustiti svoje rodno mesto, jer ga je episkop bački Visarion Pavlović, administrator Karlovačke mitropolije, osumnjičio da je nepravilno rukovao patrijaršiskim prihodima, i sklonio se u jedan manastir u Srbiji. Krajem iste godine odlazi u Ptuju, a 1752. godine u Toplu kod Herceg Novog.

Mitropolitom novobrdskim i kosovskim postao je 1756. godine i te godine je posetio manastir Gračanicu.

Dekret patrijarha pećkog Kirila II o izboru Vasilija za mitropolita dabrobosanskog pročitan je u sarajevskom hramu Svetih arhanđela 21. maja 1759. godine. Međutim, novi mitropolit pojavio se u Sarajevu tek 12. decembra 1760. godine.

Patrijarh pećki postao je 1763. godine.

Oklevetan od srodnika zbačenog patrijarha Kirila II da je špijun, patrijarh Vasilije je svrgnut sa svoga položaja i zatočen na ostrvu Kipru. Uz pomoć Francuza se oslobodio zatvora i pobegao u Dalmaciju, a potom u Janjevo, odakle je preko južnog primorja dospeo u Crnu Goru 1767. godine. U Crnoj Gori je boravio sve do 24. oktobra 1769. godine. Za sve vreme svoga boravka u Crnoj Gori nikako nije nalazio zajednički jezik sa mitropolitom Savom Petrovićem.
 
U Crnoj Gori patrijarh Vasilije se upoznao sa ruskim grofom Jurijem Vladimirovičem Dolgorukovim prilikom njegovog dolaska u Crnu Goru radi objašnjenja da je Šćepan Mali lažni car i najbobičniji avanturista. Sa njim je patrijarh Vasilije pošao u Trst, a potom u Livorno ruskom admiralu grofu Aleksiju Orlovu.
 
U želji da najzad dođe do nekog mirnog životnog pristaništa u Rusiji, kojoj je činio usluge, patrijarh Vasilije je u maju 1771. godine stigao u Beč. Ovde se susreo sa svojim poznanicima sa patrijaraškog dvora u Karlovcima, mitropolitom Jovanom Đorđevićem i bačkim episkopom Mojsijem Putnikom. Obojici se obratio za pomoć. U međuvremenu je dobio saglasnost da se može nastaniti u Rusiji. Patrijarh Vasilije nije dugo živeo u Rusiji. Umro je 10. februara 1772. godine u Petrogradu i sutradan je sahranjen u Blagoveštenskoj crkvi.

Patrijarh Vasilije se bavio i književnim radom. Za vreme svoga boravka u Crnoj Gori napisao je Službu i Sinaksar Svetog Vasilija Ostroškog. Za potrebe ruskog grofa Dolgorukova, napisao je „Opis turski oblasti i u njima hrišćansk naroda, a naročito naroda srpskog“.

## Literatura
*
Kalinik II Grk

**Kalinik II Grk** je bio patrijarh srpski, 38. po redu i poslednji patrijarh pećki (1765 – 1766) pre nego što je osmanska vlast ukinula Pećku patrijaršiju. Nakon što je peti i poslednji put podneo ostavku na zvanje patrijarha pećkog i poslao peticiju Vaseljenskoj Patrijaršiji u Carigradu tražeći ukidanje patrijaršije. Kao glavni razlog za ovaj predlog, potpisan od strane njega i 5 drugih episkopa navedeni su nagomilani dugovi.

11. septembra 1766. carigradski patrijarh dobija odobrenje od turskog sultana da se ukine Pećka patrijaršija i njene eparhije stave pod jurisdikciju Carigradske patrijaršije. Međutim, Kalinik II Grk je kao mitropolit ostao u Beogradu i nakon ukidanje patrijaršije.

## Literatura
*
Aluvij

**Aluvij** (lat. *alluvius*) je rastresito i porozno tlo fluvijalnog podrijetla. Proces njegovog nastanka započinje erozijom, nastavlja se preoblikovanjem tekućicama, te završava taloženjem odnosno stvaranjem aluvijalnih sedimenata. Aluvij se najčešće sastoji od različitih materijala poput sitnih čestica mulja i gline odnosno većih čestica poput pijeska i šljunka. U geomorfološkom smislu aluviji se pojavljuju u različitim oblicima, najčešće kao lepeza ili ravan (npr. Panonska nizina, Mezopotamija, Pandžab). Gotovo svi aluviji na Zemlji oblikovani su tijekom kvartara, prvenstveno holocena koji se često naziva *aluvijem*, *aluvijom* ili *naplavnim razdobljem*.

## Veze
* Automorfna tla

## Literatura
* Opća i nacionalna enciklopedija: ''Aluvij''
* Encyclopædia Britannica: ''Alluvium''
;Ostali projekti
Dašt-e Kavir

**Dašt-e Kavir** (perz. دشت كوير, poznata i kao *Kavir-e Namak* ili *Velika slana pustinja*) je velika pustinja smještena u središnjem dijelu Iranske visoravni. Proteže se oko 800 km u dužinu odnosno 320 km u širinu, a njena ukupna površina je 77.600 km² što je čini 23. najvećom pustinjom svijeta. Pustinjsko područje proteže se od planinskog masiva Alborz na sjeverozapadu do pustinje Dašt-e Lut (dosl. *Prazna pustinja*) na jugoistoku, a obuhvaća dijelove Razavi Horasana, Semnanske, Teheranske, Isfahanske i Jazdske pokrajine. Imenovana je prema slanim močvarama (*kavirima*) kojima pustinja obiluje.

## Povezano
* Dašt-e Lut
* Geografija Irana

## Vanjske veze
*  NASA: Dasht-e Kavir, Iran
;Ostali projekti
Dašt-e Lut

**Dašt-e Lut** (perz. کویر لوت; dosl. *Prazna pustinja*) je velika slana pustinja smještena u jugoistočnom dijelu Irana. Proteže se oko 480&nbsp;km u dužinu odnosno 320&nbsp;km u širinu, a površina od 51.800 km² čini je 25. najvećom pustinjom svijeta. Pustinjsko područje proteže se od graničnih dijelova pustinje Dašt-e Kavir na sjeveru do planina Hazarana na jugu, obuhvaćajući pritom Jazdsku, Kermansku, Južnohorasansku i Sistansko-balučistansku pokrajinu. Pustinja Dašt-e Lut jedno je od najsuših mjesta na svijetu, a poznata je po najvišoj ikad izmjerenoj temperaturi pijeska od čak 70,7 °C.

## Povezano
* Dašt-e Kavir
* Geografija Irana

## Vanjske veze
*  NASA: Dasht-e Lut, Iran 
;Ostali projekti
Armenska visoravan

**Armenska visoravan** ili **Jermenska visoravan** (arm. Հայկական լեռնաշխարհ) je središnje planinsko područje od tri planinska područja u sjevernom dijelu Jugozapadne Azije. 

Na istoku, Armenska visoravan nastavlja se na Anatolijsku visoravan, na jugu je Iranska visoravan, a na sjeveru Veliki Kavkaz. Ovom planinskom sustavu pripadaju i planinski lanci Malog Kavkaza i Ararat koji je ujedno i najviši dio visoravni (visok 5165 m). Nadmorska visina raste idući prema središnjim dijelovima visoravni, i prosječno iznosi 1500 do 3000 metara.

Visoravan obuhvaća cijelo područje današnje Armenije, jug Gruzije, zapadni dio Azerbejdžana (uključujući Nahičevan), sjeverozapad Irana i istočni dio Turske. Ukupna površina iznosi oko 400.000 km².

Izrazito jaka vulkanska aktivnost u mezozoiku ostavila je na ovom području brojne ugašene vulkanske kupe (Ararat, Nemrut, Aragac). U području se nalaze i tri velika tektonska jezera: Urmijsko jezero, Van i Sevan.

Iz ovog područja izvorno potječu pšenica i marelica, koje su se poslije proširile po svijetu.
Bazangan

**Bazangan** (perz. بزنگان) je naselje u Razavi Horasanu na sjeveroistoku Irana, smješteno približno 70 km zapadno od Sarahsa. Nalazi se podno sjeveroistočnih padina Kara-Daga na nadmorskoj visini od 1035 m. Gospodarstvo naselja orijentirano je na poljoprivredu, a prometno je povezan odvojkom državne ceste ceste 22 koja povezuje Sarahs i Mašhad. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Bazanganu je živjelo 3697 ljudi odnosno 915 obitelji. Oko 3,5 km zapadno od naselja nalazi se Bazangansko jezero.

## Poveznice
* Razavi Horasan
Međunarodna hidrografska organizacija

**Međunarodna hidrografska organizacija** (kratica: **IHO**) je međuvladina savjetodavna i tehnička organizacija za hidrografiju čiji je cilj poticanje sigurnosti pomorskog prometa i zaštita morskog okoliša. IHO ima status promatrača pri Ujedinjenim narodima i smatra se mjerodavnom za hidrografska istraživanja odnosno pomorsko kartiranje.

Djelatnosti i ciljevi Međunarodne hidrografske organizacije su:
* Koordiniranje aktivnosti među državnim hidrografskim uredima
* Standardizacija odnosno najviši mogući stupanj jednoličnosti pomorskih karata i dokumenata
* Usvajanje pouzdanih i učinkovitih metoda hidrografskih istraživanja
* Znanstveni razvoj na području hidrografije odnosno opisne oceanografije

Osnovana je 21. lipnja 1921. godine i sjedište joj se nalazi u Monaku. Službeni jezici organizacije su engleski i francuski jezik.

## Povezano
* Hidrografija
* Hrvatski hidrografski institut

## Vanjske veze
*  Službene stranice IHO-a
Dašt-e Navmed

**Dašt-e Navmed** (perz. دشت ناامید; dosl. *Ravnica tuge*) je geološka depresija smještena većim istočnim dijelom u Faraškoj pokrajini u Afganistanu odnosno manjim zapadnim dijelom u Južnom Horasanu u Iranu. Nalazi na središtu Iranske visoravni i pruža se duljinom od 90 km u smjeru sjever−jug odnosno širinom od 50 km. Dašt-e Navmed u širem orografskom smislu predstavlja jednu u nizu depresija uklještenih između Istočnoiranskog masiva na zapadu odnosno krajnjih ogranaka afganistanskih masiva na istoku, a uključuju Namakzar s Peterganom na sjeveru odnosno Sistan na jugu. Područje Dašt-e Navmeda uključujući sjeverni depresijski pojas koji se nadovezuje na iransku unutrašnjost dijeli slične geološke i stratigrafske karakteristike s pustinjom Dašt-e Lut i profilno se sastoji od stabilne paleozojske platforme prekrivene gustim mezozojskim sedimentima odnosno holocenskim aluvijem. Nadmorska visina Dašt-e Navmeda kreće se od najviše 700 m na krajnjem sjeveru do 563 m kod jezera Tondi na jugu koji ujedno predstavlja hidrološko žarište depresije. S obzirom na prevladavajuću vruću pustinjsku klimu (BWh), većina vodotoka koji se slijevaju k Tondiju sezonskog su karaktera i pojavljuju se isključivo tijekom proljeća. Glavna rijeka koja protječe duž čitave depresije je Rud-e Tag Navmed, a pritječu joj Rud-e Šah-Vali, Šur-Rud, Tah-e Band-e Zer i Haftad-Rud s iranske odnosno Rud-e Dubirarak, Katori Mar-Kuh, Kaftar-Rud, Rud-e Piragaš, Rud-e Čah-Mazar, Rud-e Mir Hasan i Rud-e Seh-Čahi s afganistanske strane. Vegetacija u Dašt-e Navmedu prvenstveno je pustinjskog i polupustinjskog tipa.

U geopolitičkom smislu Namakzar je u potpunosti pripadao Iranu sve do 18. stoljeća kada se zbog političkog rasula prouzrokovanog padom safavidske dinastije našao u pojasu između kadžarskog Irana i duranijske monarhije, temelja suvremenog Afganistana. Granično područje je dugo vremena bilo nenaseljeno i od male gospodarske važnosti za obje zemlje, a potreba za preciznim definiranjem državne granice pojavila se tek u lipnju 1928. godine. Temeljem 10. članka sporazuma iz 1921. godine, dvije su države 8. ožujka 1934. sazvale nezavisnu arbitražu izabravši pritom za posrednika Tursku, državu s kojom su održavali dobre bilateralne odnose. Arbitražna komisija na čelu s turskim generalom Fahredinom Altajem do 15. svibnja 1935. iscrtala je više od 400 km granica između Haštadana i Sistana, a sam Dašt-e Navmed velikim je dijelom pripao Afganistanu. Granica koja ga dijeli proteže se relativno pravocrtno od planine Kuh-e Kurigana na sjeveru do ravnica Dašt-e Damdama na jugu. Depresija je i danas gotovo u potpunosti nenaseljena, a najbliža veća naselja su gradići Tabas-e Masina u Iranu udaljen 20 km zapadno odnosno Anar-Dare u Afganistanu smješten 50 km istočno. Zapadnim dijelom Dašt-e Navmeda prolazi iranska cesta 99 kojom se prvenstveno služe iranska granična policija i oružane snage.

## Povezano
* Geografija Afganistana
* Geografija Irana

## Literatura

*  
*  
*  
*