open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Illusions fantasmagoriques

***Illusions fantasmagoriques*** (; ponekad poznat i pod engleskim naslovom *The Famous Box Trick*) je francuski kratki nijemi film snimljen 1896. u režiji Georgesa Meliesa. Traje oko jednu minutu i predstavlja demonstraciju mađioničarskih trikova, od kojih je možda najspektakularnije raspolućivanje jednog dječaka sjekirom na dva dječaka; svi su ti trikovi postignuti uspješnom montažom. Neki današnji historičari ga nazivaju svojevrsnim nastavkom ranijeg Meliesovog filma 

## Reference

## Vanjske veze
* 
* ''The Famous Box Trick'' on Youtube
Combat naval en Grèce

***Combat naval en Grèce*** () je francuski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1897. u režiji Georgesa Meliesa. Sastoji se od jednog kadra na palubi ratnog broda čija posada ispaljuje hitac iz topa, ali je i sama pogođena. Film je snimljen nedugo nakon kratkotrajnog grčko-turskog rata koji se vodio iste godine, te je Melies nastojao iskoristiti zanimanje publike za te događaje i "rekonstruriao" pomorsku bitku, iako takvih okršaja nije bilo u stvarnosti. U tu je svrhu uglavnom koristio kazališne i pirotehničke trikove. Zajedno s Meliesovim filmom *[[Bombardement d'une maison]]* predstavlja od prvih ratnih filmova u historiji žanra. Dugo vremena se smatrao izgubljenim sve dok 1988. jedna kopija nije slučajno pronađena u Britanskoj nacionalnoj arhivi gdje je bila katalogizirana pod pogrešnim imenom.

## Povezano
* *[[La prise de Tournavos]]*, još jedna Meliesova rekonstrukcija događaja iz grčko-turskog rata

## Izvori

## Vanjske veze
*
Bombardement d'une maison

***Bombardement d'une Maison*** (, poznat i pod engleskim naslovom **'The Last Cartridges**' ) je francuski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1897. u režiji Georgesa Meliesa. Traje nešto više od jedne minute i predstavlja detalj bitke kod Bazeillesa u vrijeme francusko-pruskog rata 1870. godine, odnosno njime inspirirane znamenite slike *Les Dernières Cartouches* francuskog slikara Alphonsea de Neuvillea iz 1873. U filmu francuski vojnici sa prozora kuće pružaju otpor nadirućim Nijemcima, a redovnica pruža pomoć oficiru ranjenom od artiljerijske granate. *Bombardement d'une Maison* se smatra jednim od prvih ratnih filmova u historiji žanra.

## Vanjske veze
*
1517.

Godina **1517** (**[[rimski brojevi|MDXVII]]**) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak (1. jan./sij. po julijanskom kalendaru).

## Događaji
* 6. 1. - Ban Petar Berislavić drži oktavalni sud u Zagrebu pa u Križevcima. 
* 22. 1. - Bitka kod Ridanije je odlučujuća Selimova pobeda, koji 3. 2. ulazi bez otpora u Kairo; poginuo veliki vezir Hadum Sinan-paša Borovinić.
* ca. 4. 3. - Francisco Hernández de Córdoba otkrio Jukatan (španski brodolomnici su se ovde našli 1511). 
* 10. 3. - Velika moskovska kneževina sklopila savez sa Državom Nemačkog Reda protiv Poljsko-litvanske države. 
* 16. 3. - Posljednje zasjedanje Petog lateranskog sabora. 
* mart, krajem - Poslednji mamelučki sultan Tuman-beg II poražen u Gizi i pogubljen 15. 4.. 
* Nakon pada Mameluka:
** Al-Mutawakkil III, poslednji kairski kalif, prebačen u Carigrad i verovatno predao titulu sultanu Selimu. 
** Šerif Meke priznao vrhovnu osmansku vlast u Hidžazu. 
** Osmanskoj državi priključen begluk Ramazanida (u Kilikiji).
* 15. 8. - Portugalac Fernão Pires de Andrade uspostavio prvi zvanični kontakt sa mingovskom Kinom.
* septembar - Kralj Karlo stigao u Španiju, ubrzo smenio regenta, kardinala de Cisnerosa. 
* 29. 9. - Ugarski sabor raspravlja o nestašici novca i ugroženosti Jajca i Hrvatske, ali u listopadu se razišao u neredu.
* 12. 10. - Ivan Zapolja upao u kraljevski grad - on želi da ga proglase za gubernatora, a nemački car Maksimilijan I želi biti skrbnik mladog Ludviga II. 
* 31. 10. - Martin Luther istakao 95 teza u Wittenbergu - protivi se indulgencijama, iz ovoga će nastati **[[Protestantska reformacija]]**.

### Tokom/tijekom godine
* Od Bosanske vikarije nastaju dvije franjevačke provincije: Bosna Srebrena (područje pod turskom vlašću) i Bosna Hrvatska. 
* Bosanski paša napada tvrđavu Klis i Skradin. 
* Tutor Zagrebačke biskupija Toma Bakač dovršio utvrde oko Zagrebačke katedrale, uključujući Bakačevu kulu (porušeno 1906-07). 
* Andronik Kantakuzin s braćom podigao crkvu sv. Jovana Preteče kod Leskovca. 
* Vladar Alžira Oruč Reis se dobrovoljno potčinio Osmanskom carstvu.

## Rođenja

* 5. 4. - Didak Pir, portugalsko-hrvatski humanist († 1599)

## Smrti

* 22. 1. - Hadum Sinan-paša Borovinić, osmanski veliki vezir 
* 15. 4. - Tuman-beg II, poslednji egipatski mamelučki vladar (* ca. 1476)
* 20. 4. - Bogdan III Jednooki, moldavski vojvoda (* ca. 1471)
* 6. 10. - Fra Bartolomeo, italijanski slikar (* 1472)
* 8. 11. - Francisco Jiménez de Cisneros, španski kalendar i državnik (* 1436)
* 21. 11. - Sikandar Lodi, sultan Delhija 
* Francisco Hernández de Córdoba, španski konkistador 
* Luca Pacioli, italijanski matematičar 
* Nikola Božidarević, kotorsko-dubrovački slikar (* ca. 1460)
* Ahmed-paša Hercegović, turski državnik 
* Franjo Berislavić, hrvatski plemić

## Reference

* Vjekoslav Klaić, Svezak drugi: dio treći.... Treća knjiga: Doba kralja Matijaša Korvina i Jagelovića (1458-1526) (archive.org)
Bitka kod Bazeillesa

**Bitka kod Bazeillesa** odigrala se za vrijeme francusko-pruskog rata u sjevernoj Francuskoj 1. septembra između bavarskih (njemačkih) snaga na jednoj, i francuskih snaga na drugoj strani. Njena lokacija je bila selo Bazeilles u departmanu Ardennes, nedaleko od Sedana gdje se isti dan odigrala daleko veća i važnija bitka. Bitka je u suštini predstavljala zasjedu koju su pripadnici francuskih marinskih (kolonijalnih) trupa iz Plave divizije postavili u selu, nastojeći Bavarcima zapriječiti put prema Sedanu. Marinci, kojima su se tokom borbe priključili lokalni dobrovoljci - franktireri ("slobodni strijelci") - su dobili naređenje da selo brane dok je god to moguće, te su ga nastojali izvršiti iz prozora pucajući iz pušaka Chassepot. Iako su u jednom trenutku bili nadjačani u omjeru od deset prema jedan, francuski marinci su otpor pružali sedam sati nanijevši Bavarcima izuzetno velike gubitke. Na kraju je selo kada je posljednjim braniteljima preostalo municije; najveći dio je zarobljen u kolapsu do koga je došlo uslijed poraza kod Sedana. Nakon bitke su Bavarci strijeljali zarobljene "franktirere" i naoružane civile, smatrajući ih nezakonitim borcima; neke od kuća u selu iz kojih se pucalo su također za odmazdu spaljene.

Obje strane su bitku kasnije iskoristile u propagadne svrhe. Bavarci su bitku slavili kao dokaz spremnosti na teške gubitke i prolivanje vlastite krvi u svrhu ujedinjenja sa Prusima i svojom sjevernom braćom. Francuzi su neko vrijeme posljedice bitke opisivale kao bavarski ratni zločin i masakr, iako je kasnija istraga francuske vlade pokazala da je od 1500 stanovnika na taj dan umrlo samo 39 žitelja (uz 150 od rana i bolesti u sljedećim mjesecima). S druge strane su Francuzi bitku uzeli kao svijetli primjer heroizma, pogotovo marinaca koji su "obranu do posljednjeg metka" kasnije počeli obilježavati proglasivši 1. septembar za svoj dan. Godine 1873. je bitku ovjekovječio i slikar Alphonse de Neuville svojim djelom *Posljednji meci*, a koje je pak 1897. poslužilo kao podloga za kratki Meliesov film *[[Bombardement d'une maison]]*, jedan od prvih ratnih filmova u historiji.

## Reference
Oscar za najbolju originalnu muziku

**Oscar za najbolju originalnu glazbu** (eng. *Academy Award for Original Music Score*) dodjeljuje se za glazbu u formi dramskog skladanja napisanu koju je skladatelj napisao posebno za film.

## Pobjednici s više nominacija

Tri skladatelja su osvojila Oscar dvije godine uzastopno:

* Franz Waxman za *[[Bulevar sumraka]]* 1950. i *[[Mjesto pod suncem]]* 1951.
* Alan Menken za *[[Ljepotica i zvijer (1991)|Ljepoticu i zvijer]]* 1991. i *[[Aladdin (1992)|Aladdina]]* i *[[Pochahontas (1992)|Pochahontas]]* 1992.
* Gustavo Santaolalla za *[[Planina Brokeback (2005)|Planinu Brokeback]]* 2005. i *[[Babel]]* 2006.

Sljedeće je popis skladatelj koji su više puta bili nominirani i koji su osvojili bar jedan Oscar. Popis je sortiran brojem pobjeda, dok je broj nominacija naveden u zagradama.

* 9 : Alfred Newman (45)
* 5 : John Williams (45)
* 4 : Johnny Green (12)
* 4 : André Previn (11)
* 4 : John Barry (6)
* 4 : Alan Menken (5)
* 3 : Max Steiner (25)
* 3 : Ray Heindorf (17)
* 3 : Morris Stoloff (17)
* 3 : Miklós Rózsa (16)
* 3 : Dimitri Tiomkin (14)
* 3 : Maurice Jarre (8)

* 3 : Ken Darby (6)
* 3 : Roger Edens (6)
* 3 : Saul Chaplin (5)
* 3 : Adolph Deutsch (5)
* 2 : Franz Waxman (11)
* 2 : Henry Mancini (7)
* 2 : Erich Wolfgang Korngold (3)
* 2 : Gustavo Santaolalla (2)
* 2 : Howard Shore (2)
* 1 : Jerry Goldsmith (17)
* 1 : Victor Young (17)
* 1 : Herbert Stothart (11)
* 1 : Elmer Bernstein (10)
* 1 : Lionel Newman (9)

* 1 : James Horner (9)
* 1 : Hans Zimmer (7)
* 1 : Dave Grusin (6)
* 1 : Georges Delerue (5)
* 1 : Bernard Herrmann (5)
* 1 : Aaron Copland (4)
* 1 : Elliot Goldenthal (3)
* 1 : Rachel Portman (3)
* 1 : Stephen Schwartz (3)
* 1 : Gabriel Yared (3)
* 1 : John Corigliano (2)
* 1 : Dario Marianelli (2)
* 1 : Nino Rota (2)
* 1 : A. R. Rahman (1)

## Ostali skladatelji s više nominacija

Sljedeći skladatelji su nominirani za ovu nagradu više od jedanput. Broj nominacija naveden je u zagradama.

**Preminuli:**
* Alex North (14)
* Roy Webb (7)
* Werner Janssen (6)
* Richard Hageman (5)
* Edward Ward (5)
* Frank Skinner (4)
* Louis Gruenberg (3)
* Ernst Toch (3)
* Marvin Hatley (2)
* Jack Nitzsche (2)
* Victor Schertzinger (2)
* Louis Silvers (2)

**Živi:**
* Randy Newman (8)
* Thomas Newman (8)
* James Newton Howard (6)
* Ennio Morricone (5)
* Lalo Schifrin (5)
* George Fenton (4)
* Danny Elfman (3)
* Philip Glass (3)
* Marc Shaiman (3)
* Patrick Doyle (2)
* Richard Robbins (2)

## Pobjednici i nominirani

### 1930-e

### 1940-e

### 1950-e

### 1960-e

### 1970-e

### 1980-e

### 1990-e

### 2000-e

### 2010-e

## Reference
La Lune à un mètre

***La lune à un mètre***, poznat i pod naslovom ***Astronomov san***, je francuski kratki crno-bijeli nijemi film koga je 1898. režirao Georges Méliès. Sastoji se od jednog kadra smještenog u opservatoriju starog astronoma koji umoran zaspe i počnje sanjati kako ga opsjedaju Satana, boginja Mjeseca, razna stvorenja i na kraju, sam orijaške Mjesec koji dođe u opservatoriju i proždre ga. Radi ovog filma je Melies nastavio eskperimentirati s raznim tehnikama specijalnih efekata koje će kasnije iskoristiti u svojim daleko poznatijim filmovima Le Voyage dans la Lune i ''Fantastično putovanje''.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* ''The Astronomer's Dream (1898)'' on Youtube

.
Montpellier

**Montpellier** je grad, općina i aglomeracija od 473,092 stanovnika, na jugu Francuske u Regiji Oksitanija u Departmanu Hérault u kom je i administrativni centar.

On je nakon Marseillea drugi po veličini grad u Oksitaniji, metropola u kojoj se nalazi 31 općina.

## Geografija

Grad se prostire u dolini rijeka Lez i Mosson, udaljen desetak.km od Lionskog zaljeva.. Kako se nalazi na trasi 
rimske Via Domitia i danas je važan koridor prema Španjolskoj do koje ide autoput A9 i magistralna željeznička pruga.

Nekad močvarna obala, prepuna komaraca, danas je prošarana jezercima (Arnel, Prévost, Méjean,Pérols) i ljetovalištima.

## Historija

Montpellier su osnovale izbjeglice antičkog Maguelone u 9. vijeku, jer su njihov grad uzastopno opustošili Saraceni i Karlo Martel tokom 8. vijeka , 
Ubrzo je izrastao u važno trgovište, pa je povelju o gradskim pravima dobio 1141. kad i prve bedeme.

Od 1204. je pod vlašću aragonskih kraljeva, a od 1276. je 
domena njihovih vazala kraljeva Majorke. 
To je bio do 1349. kad ga je Jaime III od Mallorce prodao francuskom kralju Philippeu VI.

Montpellier je zbog svoje luke Lattes, bio glavni izlaz Francuske na Mediteran sve do aneksije Marseillea u 15. vijeku .

Njegov kolegij medicine bio je važan još u 12. vijeku, pa je medicinski fakultet osnovan 1221. Kolegij prava postoji od 1160. pa je Univerzitet.Montpellier 
osnovan 1220. i potvrđen bulom pape Nikole IV. 1289.
Montpellier je od 1536. sjedište biskupije koja je dotad bila u Maguelonu.

Od 1559. je jedan od važnijih centara Hugenota, u kom su sami stanovnici 1568.gotovo sve crkve porušili.
I nakon Edikta iz Nantesa.(1598) ostao je jedno od tri posljednja uporišta Hugenota
Njihov otpor skršio je kralj Louis XIII, kad je nakon 8 mjeseci opsade 1622. zauzeo grad.

Za vladavine Louisa XIV postao je prijestolnica Languedoca.

## Znamenitosti

Montpellier ima puno očuvanih starina od ostataka bedema i tornjeva (12.- 14. vijek) do gotičke katedrale Saint-Pierre (1364. -19. vijek.), 
Najstariji botanički vrt u Francuskoj osnovao je Henri IV 1593.
Poznat je po promenadi Peyrou (17.-18. vijek) sa koje se vidi more i elegantne gradske vile i palače i po *[[Muzej]]u Fabre* (osnovan 1828) sa velikom kolekcijom slika francuskih, nizozemskih i talijanskih umjetnika od 
16. do 19. vijeka.

## Privreda i transport
Pored tradicionalne proizvodnje vina, alkoholnih pića i mramora, Montpellier je danas grad elektroničke, 
farmaceutske, kemijske, prehrambene i tekstilne industrije.

Montpellier je i poznata turistička destinacija zbog ljetovališta uz more., pa pored željeznice i autoputeva grad ima i Internacionalni aerodrom Fréjorgues (IATA: MPL, ICAO LFMT).

## Poznati sugrađani
* Jaime I od Aragona (1208.-1276.), Aragonski kralj
* Sveti Rok (oko 1348-1376/1379, svetac 
* Sébastien Bourdon (1616-1671) slikar 
* Auguste Comte (1798.-1857), matematičar, filozof
## Reference

## Vanjske veze

* ''Montpellier'' 
* ''Montpellier Méditerranée Métropole''
Angers

**Angers** je grad u Francuskoj u regionu Pays de la Loire, u departmanu Maine-et-Loire.

Po podacima iz 2006. godine broj stanovnika u mestu je bio 152.337.

## Demografija

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Baza podataka: Insee
Alphonse de Neuville

**Alphonse-Marie-Adolphe de Neuville** (31. maj 1835 – 18. maj 1885) bio je francuski slikar iz perioda akademizma. Karijeru je započeo kao student Eugenea Delacroixa, a s vremenom postao poznat kao autor niza slika patriotske tematike i s dramatičnih prizorima vezanim uz krimski, francusko-pruski i Zulu rat, te portreta vojnika.

## Reference

## Literatura
* Chabert, Philippe Gérard. *Alphonse de Neuville : l'épopée de la défaite*, Paris, Copernic, 1979.
* Jackson, David, 'Zulu War Paintings - Alphonse De Neuville', *Journal of the Society for Army Historical Research*, Vol. LXIX, No. 277, Spring 1991, pp.&nbsp;56–57.
* Southey, R. J., 'De Neuville and Isandhlwana', *Africana Notes and News*, Vol. 19, No. 6, June 1971, pp.&nbsp;253–254.
Grčko-turski rat (1897)

**Grčko-turski rat 1897. godine**, također poznat i kao **Tridesetodnevni rat** ili **Prvi grčko-turski rat** je bio oružani sukob koji se godine 1897. odigrao između Kraljevine Grčke na jednoj, i Osmanskog Carstva na drugoj strani. Uzrok izbijanja rata bio je status otoka Kreta koji je nakon ustanka 1860-ih još uvijek bio pod osmanskom vlašću, a u kome su 1890-ih izbili krvavi sukobi između lokalnog grčkog (pravoslavnog) stanovništva na jednoj, te Turaka i lokalnih muslimana na drugoj strani. Grčka vlada premijera Teodorosa Deligijanisa je zbog toga došla pod žestoki pritisak nacionalističke javnosti, kome je na kraju popustila i 25. januara 1897. poslala kontingente grčke vojske da pomogne tamošnjim Grcima. Prvi okršaji grčkih i turskih redovnih snaga na Kreti su otpočeli 7. februara, ali su na kopnu počeli tek nakon što je 18. aprila Grčka formalno objavila rat. Turske snage na sjevernoj grčkoj granici su bile brojčano nadmoćnije i opremljene modernim brzometnim njemačkim puškama *Mauser*, nasuprot Grka naoružanih francuskim sporometnim puškama *Gras*. Zbog toga su grčke snage, usprkos žestokog otpora, relativno brzo odbačene sa granice u dubinu vlastite teritorije. Već 20. septembra je sklopljeno primirje, a točno četiri mjeseca kasnije i formalni mirovni sporazum kojim je Grčka Turskoj predala dio teritorija sjeverne Tesalije i obavezala na isplatu izdašnih ratnih reparacija. Velike sile su, nastojeći osigurati mir, Grčkoj nametnuli kontrolu njenih financija kako bi osigurali redovnu isplatu. S druge strane je u Carigradu 4. decembra 1897. sklopljen još jedan sporazum između Grčke i Turske kojim je Kreta postala autonomni entitet pod formalnom upravom Osmanskog Carstva. Mada su ciljevi rata tako bili djelomično ispunjeni, rat je u Grčkoj doživljen kao težak i ponižavajući poraz kjim je spriječeno ili odgođeno ostvarenje Megali Ideje; na unutrašnjem planu je posljedicu imao dodatno jačanje nacionalizma, ali i radikalnih pokreta za smjenu tadašnjeg poretka koji se smatrao odgovornim za debakl. Grčka je priliku za revanš dobila te iskoristila tek 1912. u prvom balkanskom ratu.

## Izvori

## Literatura
*  Revised edition: 
* 
* Pears, Sir Edwin. “Forty Years in Constantinople” (1916)

## Vanjske veze
* 
* *[http://www.onwar.com/aced/nation/gap/greece/fgreekturk1897.htm Onwar.com on the First Greco-Turkish War] *
Un homme de têtes

***Un homme de têtes*** () je francuski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1898. u režiji Georgesa Meliesa. Traje četrdesetak sekundi i u njemu Melies - kombinirajući tehniku snimanja kadar-po-kadar i preklapanja više snimki u jednu - stvara iluziju o vlastitom obezglavljivanju, odnosno o ukupno četiri glave koje se nalazi na dva stola na pozornici; glave pričaju dok on svira bendžo.

## Vanjske veze
* 
* ''The Four Troublesome Heads'' on Youtube
Brest, Francuska

**Brest** je lučki grad i aglomeracija od 203,750 stanovnika, na sjeverozapadu Francuske u Bretanji u Departmanu Finistère.

Brest od 1. januara 2015, ima status metropole jer u široj okolici živi preko 400,000 stanovnika u 8 općina.

Brest je uz Toulon, jedna od dvije glavne baze Francuske ratne mornarice.

## Geografija

Grad se prostire u atlanskom zaljevu Rade de Brest, dugom 23 km, kog od oceana štiti poluotok Quélern, a sa oceanom je povezan tjesnacem Goulet širokim od 1,5 do 3&nbsp;km. Historijski centar grada smješten je na dva brežuljka podijeljena rijekom Penfeld.

Brest je udaljen 245 km zapadno od Rennesa.

## Historija

Brest je oko 1240. prepustio grof Hervé V od Léona Bretonskom vojvodi Jeanu I. Englezi su vladali Brestom od 1342. do 1397. Ženidbom iz 1491. postao je domena francuskih monarha. Kardinal Richelie je 1631. odlučio od njega napraviti veliku pomorsku bazu. Poboljšao ju je Jean-Baptiste Colbert, a utvrdio Sébastien Le Prestre de Vauban. Ministar kralja Louisa XIV Colbert pokrenuo je regrutaciju mornara (Inscription Maritime), i to ponajviše od bretonskih ribara starih 
od 18 do 48 godina. U zamjenu za tu službu, Inscription im je osiguravao doživotnu sigurnost njihove porodice. Brest je 1830. postao sjedište Francuske vojne pomorske akademije.

Brest je za Prvog svjetskog rata bio mjesto iskrcavanja jedinica Američke vojske. Nakon rata porasla mu je važnost kao luke na Atlantiku.

Jedinice njemačkog Wehrmachta zauzele su grad u junu 1940., Kriegsmarine je izgradila betonske dokove za brojne podmornice koje su iz luke kretale u potapanje savezničkih brodova. Grad je pred kraj Drugog svjetskog rata gotovo potpuno razoren, nakon rata je obnovljen kao i luka.

Ratna luka, iza lukobrana Lanion, dijelom je iskopana u stijeni, a neke od instalacija nalaze se u dubokim pećinama u liticama. Luka za trgovačke mornarice, sa velikim brodskim instalacijama, odvojena je od grada promenadom Cours Dajot, koju su na starim bedemima 1769. izgradili robijaši iz zloglasnog zatvora Brest (zatvoren u 19. vijeku) kad ga je zamjenila kažnjenička kolonija Đavolji otok u Francuskoj Gvajani.

Grad od 1971 ima  univerzitet (Université de Bretagne Occidentale) na kom danas studira oko 23,000 studenata.

## Privreda
Sve do polovice 20. vijeka Brest je živio od luke i brodogradnje. Nakon pada brodogradnje 1960-ih podignute su tri
industrijske zone u kojima djeluju brojni metalurškii pogoni povezani sa brodogradnjom i remontom brodova. Pored tog grad ima tvornice koje proizvode umjetna gnojiva, kemikalije, papir, elektroničke komponente i instrumente precizne mehanike.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Brest ville & métropole'' (službene stranice)
La prise de Tournavos

***La Prise de Tournavos*** () je francuski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1897. u režiji Georgesa Mélièsa. Snimljen je za vrijeme ili nedugo iza kratkotrajnog grčko-turskog rata i predstavlja rekonstrukciju jednog od tadašnjih događaja - osvajanje grčkog grada Tirnavos od strane turskih trupa 12. aprila 1897. godine. Iako je film i dalje sastavljen od jednog kadra (koji traje minutu) i snimljen na kazališnoj pozornici, u njemu Méliès pokazuje evoluciju vlastite filmske tehnike, pa se prizor sastoji od dramatičnih događaja u kojima grčki vojnici sa zidina pucaju na turske, pa se potom povlače a turski vojnici se penju preko zidova i eksplozivom razbijaju vrata. Zbog scenografije koja sugerira orijentalnu arhitekturu, ali i pogrešno navedenog imena grada (Tournavos), u literaturi se ponekad može pronaći tvrdnja da se film događa u "izmišljenoj orijentalnoj zemlji Tournavos".

## Povezano
* *[[Combat naval en Grèce]]*, još jedna Mélièsova rekonstrukcija zbivanja u grčko-turskom ratu

## Vanjske veze
* 
* ''The Surrender of Tournavos'' on Youtube
Tirnavos

**Tirnavos** (gr: Τύρναβος - *Tyrnavos*) je grad u središnjoj Grčkoj, u oblasti Tesalije. Tirnavos je drugi po značaju i veličini grad u okviru okruga Larisa u okviru periferije Tesalije.

## Položaj
Tirnavos se nalazi na severnom delu Tesalije, na 20&nbsp;km udaljenosti severozapadno od Larise. Grad se nalazi na severnom obodu ravničarske Tesalije, u južnom podnožju poznate planine Olimp. Nadmorska visina grada je oko 90 m.

## Stanovništvo
U poslednja tri popisa kretanje stanovništva Tirnavosa bilo je sledeće:

## Povezano
* Prefektura Larisa
* Periferija Tesalija
* *[[La prise de Tournavos|La Prise de Tournavos]]*

## Vanjske veze
* www.tyrnavos.gr Zvanična stranica opštine Tirnavosa
Entre Calais et Douvres

***Entre Calais et Douvres*** () je francuski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1897. u režiji Georgesa Meliesa. Traje jednu minutu i sastoji se od jednog kadra koji prikazuje gornju palubu putničkog broda koga je na putu preko La Manchea zahvatila oluja, odnosno putnike koji zbog toga imaju problema ostati na nogama.

## Vanjske veze
* 
* ''Between Calais and Dover'' on Youtube
L'auberge ensorcelée

***L'auberge ensorcelée*** () je francuska kratka crno-bijela nijema fantastična filmska komedija snimljena 1897. u režiji Georgesa Meliesa. Traje oko u tri minuta i sastoji se od jednog kadra; u njemu se Melies pojavljuje kao gost prenoćišta suočen s time da mu stvari imaju sklonost "magično" nestati ili jednostavno otići.

## Vanjske veze

*
Muzička produkcija i snimanje zvuka

**Muzička produkcija i snimanje zvuka** je novootvoreni odsek 2004. godine pri jedinstvenoj srednjoškolskoj instituciji, u Muzičkoj školi Kosta Manojlović, koja na posebnom odseku obrazuje učenike za obrazovni profil *[[Dizajner]] [[zvuk]]a* (), koji je deficitaran kod nas.

Učenici ovog odseka pohađaju i novouvedene predmete kao što su *Savremene harmonije sa improvizacijom i orkestracijom* i *Savremene MIDI kompozicije i produkcije*, što dovodi do osavremenjivanja već postojećih teorijskih predmeta u muzičkoj školi.

Odsek *Muzičke produkcije i snimanja zvuka* obuku učenika vrši u profesionalanom tonskom studiju sa režijskim stolom, visokokvalitetnim mikrofonima, dvokanalnim i osmokanalnim magnetofonom, umreženim računarima, sintisajzerima, velikom bibliotekom muzičkih fontova i programa i svom potrebnom pratećom i neophodnom opremom.

Studo je povezan sa koncertnom salom škole u kojoj se nalaze dva klavira, što daje ogromne mogućnosti snimanja solističke i kamerne muzike u dokumentacione, edukativne i izdavačke svrhe. 

U malom studiju moguća su nasnimavanja svih vrsta.

## Poslovi kojim mogu da se bave svršeni učenici
Svršene učenicike odseka za *Muzičku produkciju i snimanje zvuka* čeka čitava lepeza poslova koje mogu obavljati. Pomenimo samo neke:
* muzički producent
* muzički saradnik
* tonski snimatelj
* kompozitor kratkih formi za radio i televiziju.
* aranžer

## Moguđnosti daljeg usavršavanja
Učenici koji završe ovaj smer, imaju dalju prohodnost na sledeće visokoobrazovne institucije kod nas i u svetu:
* Fakultet muzičke umetnosti (FMU)
* Fakultet dramskih umetnosti (FDU)
* Akademija umetnosti BK
* Akademija lepih umetnosti (ALU)
* Viša elektrotehnička škola
* Mnogi univerziteti u inostranstvu:
# *Berklee College of Modern Music-Paris, France*
# *Erich-Thienhaus institut-Detmold, Nemačka*
# *Robert Schumann College od Music-Dizeldorf, Nemačka*
# *Institut fur Elektroniske Music und Akustik Grac, Austrija*
# *Conservatoire de Paris, Francuska*
# *Institut fur Elektroakustik, experimentelle und angewandte Music Beč, Austrija*
# *SAE Institute-The School of Audio Engineering-USA, Evropa*.

## Povezano
* Muzička škola Kosta Manojlović
* Zvanični sajt Muzičke škole ''Kosta Manojlović'', Zemun 
* Muzičke škole ''Kosta Manojlović'' Zemun, ''Muzička produkcija i snimanje zvuka'' 
* Muzičko školstvo u Srbiji
* Osnovna muzička škola

## Reference
Centralni masiv

**Središnji** ili **Centralni masiv** (francuski: *Massif Central*) je gorje u južnom dijelu središnje Francuske.

Planine i visoravni, koje tvore ovo gorje, nastali su kao produkt vulkanizma koji je utihnuo posljednjih 10.000 godina. Središnji masiv zapravo je skup planinskih nizova, te najveće izvorište voda u Francuskoj. Teško je prohodan i slabo naseljen, s vrlo nepovoljnom i kišovitom klimom.

Jezgra masiva su planine Mageride s visinom od 1.000 m, na istoku se nalazi veći broj depresija, a južnije od njih smjestio se planinski niz Cevennes. Dalje, zapadno, pruža se vapnenačka zaravan Causses. Prema sjeveru Središnji masiv se sužava i cijeli je pod šumom, osim planine Auvergne, na kojoj se dižu ostaci vulkana Mont Dore.

Dolina rijeke Rhône, dijeli ga od Alpa na istoku.
Stanovništvo se bavi stočarstvom,jer je ova regija s poljoprivrednog gledišta siromašna. 
Jedan je od najpoznatijih sirarskih krajeva u Francuskoj, gdje se proizvodi čuveni sir Roquefort. Stanovništvo živi u velikim selima.

Središnji masiv svjetski je poznat po termalnim vodama (Vichy).

Termin Središnji masiv je novijeg porijekla i prvi put se pojavio 1841.

## Vanjske veze
* Park prirode
Colorado (Argentina)

**Colorado** (španjolski: *Río Colorado*) je rijeka na jugu Argentine duga oko 1100 km (ili 850&nbsp;km).

## Hidrografija
Colorado se formira na istočnim obroncima Anda u Argentini kod sela Buta Ranquil, gdje se spajaju rijeke Grande i Barrancas. Od tamo rijeka teče gotovo pravolinijski preko sjeverne Patagonije u smjeru istoka, da se nakraju ulije u Atlanski ocean sa deltom južno od grada Bahía Blanca.

Colorado ima sliv velik oko 320.000 km² koji se proteže kroz argentinske regije Pampas i Patagoniju. U srednjem dijelu toka formira granicu između provincija La Pampa i Rio Negro. U svom donjem dijelu plovna je u dužini od 320&nbsp;km od ušća.

## Povezano
* Lista najdužih rijeka na svijetu

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Colorado River'' na portalu Encyclopædia Britannica 
* ''Рио-Колорадо'' na portalu GeoMan
Ñuñoa

**Ñuñoa** je grad, općina i komuna u Santiagu, Čile. Po procjenama iz 2002., ima 163.511 stanovnika i površinu od 17&nbsp;km².

## Povezano
* Veliki Santiago

## Vanjske veze
* Službena stranica 

## Napomene
Pederastija

**Pederastija** ( - ) je naziv za intimni odnos između odrasle osobe i adolescenta dečaka koji nisu u srodnosti. Reč potiče iz grčkog jezika i znači ljubav prema dečacima , a nastala je od  (pais) "dete, dečak" i  (erastēs) "ljubavnik".

Tokom istorije, pederastija je postojala u okviru mnogih kultura. Status pederastije promenjen je tokom istorije, od pozitivnog u poznoj starogrčkoj i rimskoj kulturi, do krajnje negativnog u novoj judeo-hrišćanskoj kulturi, i danas se smatra seksualnim zločinom. U evropskoj istoriji, najpoznatija manifestacija pederastije jeste ona iz grčke kulture, koja je svoj vrhunac doživela u 6. veku p. n. e.. Grčka pederastija bila je predmet više filozofskih debata.

Danas je zakonski status pederastije u mnogim zemljama određen time da li je dečak u dobu koje je po zakonu te zemlje dob kad osoba može samostalno da odlučuje. Ako dečak nije u toj dobi, onda se pederastija smatra protivzakonitom i tretira se kao seksualno zlostavljanje dece.

## Izvori
Han (Jangce)

**Han** (kineski: *Han Shui*) je rijeka u Kini duga 1530&nbsp;km, jedna od najvećih pritoka rijeke Jangce.

## Hidrografija
Rijeka Han izvire na obroncima masiva Cinjlin na krajnjem jugozapadu pokrajine Šensi. U svom gornjem toku rijeka je poznata pod imenima **Judai** i **Janga**, a nakon okruga Mian, kao **Mian**, tek od grada Hanzhong zove se Han. Od izvora teče prema istoku, preko obronaka masiva Cinjlin, u tom dijelu u rijeku utječu brojne pritoke sa sjevera od kojih Sun najveći, ali i velik broj pritoka sa Masiva Daba koje teku prema sjeveru. U svom gornjem toku rijeka Han je uglavnom prava planinska brzica, ali kad dođe do Hanzhonga ulazi u plodno aluvijalno polje dugo oko 100&nbsp;km, i 19&nbsp;km široko. Nakon što prođe grad Ankang Han se probija preko planina u nizu dubokih klanaca, na kraju tog dijela ulazi u središnji bazen Jangcea kod mjesta Guanghua u provinciji Hubei.

U svom donjem toku rijeka Han teče kroz bogatu nizinu. Tu počinje jako meandrirati, a područje je tako ravno da male promjene u vodostaju rijeke mogu poplaviti velike površine, pa su nasipi obavezni. Zbog tog su iznad grada Sjanjana gdje rijeka prima pritoku Dan, 1970. podignuta brana za regulaciju vodotoka, sprječavanja poplava, navodnjavanje i poboljšanje plovidbe. Tad je izgrađeno i nekoliko hidroelektrana. Nizvodno od Sjanjana Han prima svoju najveću pritoku - Baišu. Upravo na tom ušću je 1950-ih, podignuto akumulaciono jezero, radi spriječavanja poplava, istovremeno su realizirana četiri velika projekta navodnjavanja na tom području.

Ispod grada Sjanjana Han počinje meandrirati prema jugu, a zatim skreće prema istoku do svog ušća u rijeku Jangce kod grada Wuhan. U tom dijelu toka, dobar dio voda rijeke raspršen je bezbrojnim kanalima i jezerima po južnom dijelu Velike kineske nizine. Taj sistem kanala se sužava kako se Han približva ušću. Čitav taj kraj bio je često plavljen poplavama katastrofalnih razmjera, da bi se to spriječilo, 1954. podignuto je drugo akumulaciono jezero južno od ušća sa Jangceom.

Han ima sliv velik oko 174.300 km², koji se prostire kroz kineske provincije Šensi i Hubei i prosječni istjek od 2156 m<sup>3</sup>/s na svom ušću u Jangce.

Rijeka Han je važni plovni put, osobito donji tok rijeke, sa svojom bezbrojnim malim kanalima, jer on čini kralježnicu guste mreže plovnih puteva koja pokriva cijeli južni dio Velike kineske nizine, po njima džunke mogu ploviti od Jingzhou do Wuhana prečicom, puno kraće negoli da plove Jangceom.

## Povezano
* Jangce
* Lista najdužih rijeka na svijetu

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Han River'' na portalu Encyclopædia Britannica
Mulhouse

**Mülhausen** je grad u Francuskoj u regionu Elsass, u departmanu Haut-Rhin.

Po podacima iz 2006. godine broj stanovnika u mestu je bio 110.514.
Grad se služi aerodromom Basel-Mulhouse-Freiburg.
## Demografija

## Reference

## Vanjske veze

* Baza podataka: Insee
Boulogne-Billancourt

**Boulogne-Billancourt** je grad u Francuskoj u regionu Île-de-France, u departmanu Hauts-de-Seine.

Po podacima iz 2006. godine broj stanovnika u mestu je bio 110.251.

## Demografija

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Baza podataka: Insee
Roubaix

**Roubaix** je stari industrijski grad u sjevernoj Francuskoj u regionu Hauts-de-France, u departmanu Nord, blizu granice sa Belgijom.

Po podacima iz 2013. godine broj stanovnika u mestu je bio .

## Demografija

## Reference

## Vanjske veze

* Baza podataka: Insee
Calais

**Calais**  je lučki grad i općina od 68,002 stanovnika, na sjeveru Francuske u Regiji Hauts-de-France u Departmanu Pas-de-Calais

## Geografija

Calais se nalazi na obali La Mancha, udaljen svega 34 km od engleskog Dovera (293&nbsp;km od Pariza).

## Historija

Calais je niknuo kao ribarsko selo - Calesium,  još za za rimskih vremena.
U grad se počeo transfornirati početkom 10. vijeka., kao domena Flandrijske grofovije.
Zbog tog je već 1180. dobio gradska prava od Flandrijskog grofa Thierrya.

Utvrdio ga je grof od Boulognea 1224., pa se krajem 13. vijeku razvio u glavnu luku za trgovinu sa Kraljevinom Engleskom.

Nakon Bitke kod Crécyja (1346.) grad je izdržao englesku opsadu gotovo godinu dana, sve dok branioci (1346.) dok nisu izgladnjeli. Tad se 6 građana ponudilo da budu taoci u zamjenu za prekid opsade. Njihov strah i tjeskobu ovjekovječio je svojom skulpturom Građani Calaisa Auguste Rodin.
Od 1347.  je pod vlašću Kraljevine Engleske i ostao pod njom do 1558. kad ga je oslobodio François de Guise. Nakon tog se kraj oko grada počeo nazivati *Pays Reconquis* (Ponovo osvojena zemlja).

Jedan kraći period 1596.-1598. bio je pod vlašću Španjolskog Carstva, ali je vraćen Francuskoj Mirom iz Vervinsa.

Za naoleonskih ratova 1805. jedan dio napoleonove Grande Armée bio je stacioniran u Calaisu spreman za invaziju na Britaniju.
Jedinice Wehrmachta zauzele su Calais u maju 1940  i koristile ga kao bazu za lansiranje raketa V-2 na Englesku sve do tri mjeseca prije oslobođenja u septembru 1944. 
Zbog tog su ga Saveznički avioni često bombardirali, pa je gotovo čitav historijski centar oko citadele iz 1560. razoren, a industrijska zona *Saint-Pierre* na jugu teško oštećena.

Calais je od 1991. univerzitetski grad tad je proradio *Université du Littoral Côte d’Opale*.

## Privreda
I pored velike konkurencije Eurotunela otvorenog 1994., u nedalekom Sangatteu (7&nbsp;km). Calais je i dalje glavni punkt za prelaz preko La Mancha. Preko njegove trajekte luke prođe svake godine, preko milion putnika (i njihovih vozila), kao i velika količina tereta.

Calais je imao dugu tradiciju  čipkarstva, ali je ona danas svedena na minimum. Danas je grad metalurgije, mašinske, tekstilne. prehrambene, farmaceutske i elektroindustrije.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Ville de Calais'' (službene stranice) 
* ''Calais''
Dunkerque

**Dunkerque** ili **Denkerk** je grad u Francuskoj u regionu Nord-Pas-de-Calais, u departmanu Nord.

Po podacima iz 2006. godine broj stanovnika u mestu je bio 69.274.

## Demografija

## Vanjske veze

* Baza podataka: Insee
Androginija

**Androginija** je lično svojstvo koje podrazumeva da maniri, spoljašnji izgled i ponašanja koja se smatraju muškim ili ženskim zajedno bivaju inkorporirana u bihevioralni repertoar pojedinca. Postojanje ovih svojstava u jednoj osobi, međutim, ne dovodi do mešanja specifičnih karakteristika polova. Pojam je sličan ambiseksualizmu, ali naglašava uloge i ponašanja pre nego psihičke karakteristike.

## Vanjske veze
* Androginija on-line
Dinara

**Dinara** je planina u Dinarskom gorju na granici Republike Hrvatske i Bosne i Hercegovine. Dinara dijeli Livanjsko polje od Sinjskog, te čini prirodnu granicu između Bosne i Hercegovine i Hrvatske.

Pruža se u smjeru sjeverozapad-jugoistok u duljini od 84&nbsp;km (druga po duljini planina u Dinarskom gorju nakon Velebita), između rijeke Cetine na jugozapadu i Livanjskog polja na sjeveroistoku. Na jugoistočnom dijelu planinski masiv Dinare prelazi u Kamešnicu. U geografskim pojmovima planinski prostor od Slovenskih Alpa do Šarskih planina često se naziva *[[Dinaridi]]*.

Najviši vrh, Troglav (1913 m) nalazi se u BiH, a vrh Sinjal ili Dinara (1831 m) najviši je vrh u Hrvatskoj (nakon njega slijede po visini Kamešnica (1809 m), Biokovo (1762 m), Velebit i druge planine). Često se umjesto naziva za vrh Sinjal upotrebljava i ime planine - Dinara, pa čak takvo imenovanje preteže u zemljopisnim kartama i publikacijama.
## Park prirode
Park prirode Dinara obuhvata područje masiva Dinare (Dinara, Troglav i Kamešnica), izvorišni dio i gornji tok rijeke Cetine te kraška polja (Hrvatačko, Paško i Vrličko) uz Cetinu. Park je 12.-ti park prirode u Republici Hrvatskoj. Područje parka prirode je važno zbog očuvanih prirodnih vrijednosti, bogate georaznolikosti, brojnih divljih vrsta biljnog i životinjskog svijeta, endema te cjelokupne raznolikosti prirodnih i poluprirodnih staništa, vrijednosti proizašlih iz višestoljetne tradicije ljudskog korištenja prostora, autohtonih pasmina i sorata te bogatog kulturnog i povijesnog nasljeđa sačuvanog u brojnim arheološkim nalazima i na kulturno-povijesnim lokalitetima.
## Reference

## Vanjske veze
* Dinara na stranicama Hrvatskog planinarskog saveza
* Dinara na SummitPost-u 
### Ostali projekti
Zapadna Bosna

**Zapadna Bosna** može da bude:

* Autonomna Pokrajina Zapadna Bosna, politička autonomna tvorevina tokom građanskog rata u Bosni (1992—1995);
* Kanton 10 (Zapadnobosanski kanton), kanton u okviru Federacije Bosne i Hercegovine;
* Zapadna Bosna (geografija), geografska oblast Bosne i Hercegovine.
Sławomir Szmal

**Sławomir Szmal** (Strzelce Opolskie, 2. listopada 1978.) je poljski rukometni golman i bivši reprezentativac koji trenutno igra za Vive Targi Kielce. Szmal je karijeru započeo u rodnoj Poljskoj gdje je igrao sve do 2003. kada je prešao u njemački TuS Nettelstedt-Lübbecke, gdje je igrao dvije godine. Godine 2005. prešao je u Rhein-Neckar Löwen, gdje je branio do 2011. kada prelazi u Kielce. 

Za reprezentaciju je igrao od 1998. do 2016. godine te je osvojio nekoliko odličja. Godine 2009. proglašen je za Igrača godine IHF-a, postavši tako prvi Poljak s tim odličjem.
Shenzong

**Shenzong** je hramsko ime nekoliko kineskih, korejskih i vijetnamskih careva. Može se odnositi na :

* Car Shenzong od Song Kine (vl.1067-1085)
* Car Wanli iz dinastije Ming (vl. 1572-1620)
* Car Shenzong od Zapadne Xije (vl. 1211-1223)
Balduin V od Flandrije

**Balduin V od Flandrije** (; ; 19. august 1012 – 1. septembar 1067) bio je grof Flandrije od 1035. do svoje smrti. Tokom svoje duge vladavine je imao važan uticaj na zbivanja u Francuskoj.

## Biografija
Rodio se kao sin grofa Balduina IV. Godine 1028. se oženio za princezu Adelu, kćer francuskog kralja Roberta II Pobožnog. Na njen nagovor je digao ustanak protiv tasta, ali se sa njim brzo pomirio te uspio zadržati mjesto grofa.

Balduin je imao mnogo dulji i teži sukob sa Svetim Rimskim Carstvom, koji je započeo 1046. i trajao do 1056. U njemu je podržavao vojvodu Gottfrieda III od Donje Lotaringije protiv cara Heinricha III. U njemu je 1051. izgubio Valenciennes koji je preuzeo Hermann od Hainauta. Međutim, taj je gubitak brzo nadoknadio oženivši svog sina Balduina za Hermanovu udovicu. Time je Grofovija Hainaut de facto ujedinjena sa Flandrijom. Brak i njegove političke implikacije je kasnije priznala regentica Agnes od Poitoua.

Godine 1060. je Balduin došao na vrhunac moći, kada je zajedno sa Anom Kijevskom postao ko-regent malodobnom francuskom kralju Filipu I. Također je, preko kćeri Matilde, stvorio političke veze sa Normandijom i vojvodom Guillaumeom (Vilimom) koji mu je postao zet. Balduinova polusestra je, pak, bila udana za Tostiga, northumbrijskog earla čija će pobuna olakšati Vilimovo osvajanje Engleske 1066. Iako je Balduin pružio utočište prognanom Tostigu, tada je bio star čovjek i historičari sumnjaju da je igrao neku važnu ulogu u dramatičnim događajima preko La Manchea. Umro je sljedeće godine i naslijedio ga je sin Balduin VI.

## Literatura
* Wood, Harriet H, *The Battle of Hastings: The Fall of Anglo-Saxon England* Atlantic Books, London 2008
* Tanner, Heather J, *Families, Friends and Allies: Boulogne and Politics in Northern France and England, C.879-1160*
* Stenton, Sir Frank, *Anglo-Saxon England* The Oxford History of England, Clarendon Press, 1962
* Orderic Vitalis, *The Ecclesiastical History* book III & IV, (vol.II), ed. and trans. Marjorie Chibnall, Oxford Medieval Texts, OUP 2002
* *Encomium Emma Reginae* ed. Alistair Campbell, CUP, 1998
Trencavel

**Trencavel** je bila važna plemićka porodica u Languedocu od 10. do 13. vijeka. Ime "Trencavel" je ispočetka bila nadimak, a tek kasnije postalo prezime. Pretpostavlja se da dolazi od okcitanske riječi za "djetlić" (*trenca avelana*). Ono se tradicionalno koristilo samo za članove porodice po imenu Raymond, ali je posljednji vikont Raymond II više volio nadimak te se sa njime potpisivao u svojim poveljama.

Porodica je svoje zemlje uticaj izgubila u albižanskom križarskom ratu.

## Popis vladara

## Reference

## Literatura

* Graham-Leigh, Elaine. *The Southern French Nobility and the Albigensian Crusade*. Woodbridge: The Boydell Press, 2005. .
Carcassonne

**Karkason** ili **Karkasona** (, oksit. *Carcassona*) je grad na jugu Francuske u departmanu Od u oblasti Langdok. Poznat je po svom utvrđenom gradu koji se od 1997. godine nalazi na listi UNESKO-ve svetske baštine. Grad se nalazi na oko 90 km jugoistočno od Tuluza, na mestu na kom se ukrštaju stari karavanski putevi korišćeni još u doba Rimljana.

## Istorija Karkasona

Prvo naselje na području Karkasona datirano je oko 3 500. godine p. n. e., ali naselje na brdu *Karsak* postaje značajna tržnica u V veku p. n. e.. Rimljani utvrđuju brdo *Karsak* oko 100. godine pre Hrista, a naselje se naziva *Julija Karsako* (*Julia Carsaco*), a kasnije kraće *Karkasum* (*Carcasum*), ostaci te rimske utvrde i dan danas čine glavni deo severnih bedema utvrde.

Grad je sa porodicom Trenkavela (koja je vladala njime) bio glavno uporište katara, zbog čega ga je Simon de Monfort opseo tokom Albižanskog pohoda. Grad se predao 15. avgusta 1209. godine, a Monfort je naredio da se Trenkaveli pobiju, nakon čega je on postao novi vikont. Kada su krstaši osvojili Karkason stanovništvu su oteli svu imovinu i proterali ih gole iz grada. Karkason od tada postaje glavna francuska pogranična utvrda prema kraljevini Aragon. Grad dolazi pod direktnu vlast francuske krune, a 1247. godine Luj IX osniva novi deo grada sa druge strane reke.

Sredinom XIX veka stara tvrđava je bila predviđena za rušenje, ali je zahvaljujući gradonačelniku Žan Pjer Kros Mejrevilu i piscu Prosperu Merimeu njeno rušenje sprečeno i otpočela je rekonstrukcija utvrde. Radovi su otpočeli 1853. godine po nacrtima Eugena Viola le Duka, koje je nakon njegove smrti 1879. godine dovršio njegov učenik Pol Bosnilvald.

## Ekonomija Karkasona

Glavni industrijski proizvodi Karkasona su obuća, guma i tekstil, dok je grad sedište oblasti poznate po proizvodnji vina. Međutim, najznačajnija privredna grana je ipak turizam, jer se procenjuje da grad odnosno njegovu utvrdu godišnje poseti oko 3 000 000 turista.

## Demografija

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Zvanična stranica grada
* Karkason na www.virtualtourist.com 
* Tvrđava Karkason(francusko ministarstvo kulture) 
* Karkasonski aerodrom 
* Vodič kroz Karkason 
* Nezavnična strana grada
1067.

Godina **1067.** (**[[Rimski brojevi|MLXVII]]**) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak po julijanskom kalendaru.

## Događaji
* januar &ndash; U Kini na vlast dolazi car Shenzong, novi vladar dinastije Song.
* Nakon smrti muža, cara Konstantina X, Evdokija Makrembolica kao regent preuzima vlast nad Bizantskim Carstvom.
* Turci Seldžuci zauzimaju Cezareju u Kapadokiji.
* Normani nakon osvajanja počinju sa inkastelizacijom Engleske - u Londonu započinje izgradnja znamenitog zamka Londonski Tower; u Winchesteru sagrađen Winchesterski zamak.
* Nakon što se vratio u Norvešku iz Engleske, Olaf Kyrre sa svojim bratom Magnusom II dijeli prijestolje i vlast.
* Nakon što su dva pretendenta - Erik Stenkilsson i Erik Poganin - poginuli u borbi za švedsko prijestolje, njega preuzima Halsten, sin prethodne godine umrlog kralja Stenkila.
* U Kini pjesnik i dvorski službenik Wang Anshi započinje kampanju sa ciljem iskorjenjivanja korupcije.
* Porodica Trencavel preuzima vlast nad Carcassonneom.
* Prema legendi u Tiringiji sagrađen Dvorac Wartburg.
* U kronikama se prvi put spominju gradovi Minsk i Orša u današnjoj Bjelorusiji.
* Grad Namgyeong (današnji Seul) se izdvaja od grada Yangju u tadašnjoj korejskoj državi Goryeo.

## Rođenja
* Ari Þorgilsson, islandski kroničar

## Smrti
* 25. 1. &ndash; Car Yingzong od Kine (r. 1032)
* 1. 9. &ndash; Balduin V od Flandrije
* Konstantin X, bizantski car (r. 1006)
* Cai Xiang, kineski pjesnik, kaligraf i državni službenik (r. 1012)
* Erik Stenkilsson i Erik Poganin, pretendenti na švedsko prijestolje (poginuli u međusobnoj borbi)

## Reference
Halsten

**Halsten Stenkilsson** (staroengleski: **Alstan** (staroislandski: *Hallstein*) bio je kralj Švedske koji je vladao u dva navrata - od 1067. do 1070. te od 1079. do 1084. godine. O njegovom životu i vladavini ima izuzetno malo podataka. Zna se da je bio sin kralja Stenkila; na prijestolje je došao godinu dana nakon očeve smrti; historičari pretpostavljaju da je barem neko vrijeme vladao zajedno sa svojim bratom Ingeom Starijim. Ne zna se kada je umro.

Adam od Bremena navodi da je na vlast prvi put došao nakon što su dva pretendenta na očevo prijestolje - Erik Stenkilsson i Erik Poganin - godine 1067. poginula u međusobnoj borbi; ta je izabran za kralja , ali je svrgnut ubrzo nakon toga. Neko vrijeme je vladao zajedno sa Ingeom; jedini izvor za to je pismo pape Grgura VII iz 1081. koje spominje dva kralja s inicijalima *A* i *I*, a koji se zovu kraljevima Västergötlanda (*rege wisigothorum*). Kralj "A" bi također mogao biti Håkan Crveni. Kraljevanje s bratom također spominje *[[Hervarar saga]]*. Popis kraljeva u *[[Vestrogotski zakon|Vestrogotskom zakonu]]* ga opisuje kao ljubaznog i vedrog čovjeka koji je svaki spor presuđivao pravedno, te da je Švedska žalila zbog njegove smrti. Sinovi su mu bili kasniji su-vladar Filip i Inge Mlađi.

## Literatura i izvori
Ray Harryhausen

**Ray Harryhausen** (Los Angeles, 29. lipnja 1920. - 7. svibnja 2013.), američki filmski producent i slavni kreator specijalnih efekata uz pomoč *Stop Motion animacije*

Nakon što je pogledao film *[[King Kong (1933 film)|King Kong]]* 1933., Harryhausen je postao fasciniran izradom specijalnih efekata uz pomoč minijatura. Nakon 2. svjetskog rata snimio je scenu vanzemaljca kako izlazi iz ratne mašine u jednom neostvarenom projektu filma "Rat svijetova". Nakon što je pokazao svoje radove Willisu O'Brienu, odmah je dobio angažman kao pomočnik na filmu *[[Moćni Joe Young (1949)|Moćni Joe Young]]* iz 1949. godine.

1953. Harryhausen je ostvario svoj prvi samostalni projekt, *[[Čudovište iz dubine]]*, koji je postao ogroman komercijalni uspjeh u kinima. u 50-ima i 60-ima ostvario je najveći uspjeh sa slavnim filmovima *[[Jazon i argonauti (film)|Jazon i argonauti]]*, *[[Gwangijeva dolina]]*, *[[Sedmo Sinbadovo putovanje]]* i drugim, u kojima je izrađivao efekte za dinosaure, kiklope i divovska čudovišta. 1981. snimio je svoj zadnji film, *[[Sukob titana (1981)|Sukob titana]]*. Nijedan od njegovih filmova nikada nije nominiran za Oscara za specijalne efekte, vjerojatno zbog toga što nije radio u Hollywoodu, nego u Londonu, gotovo pod uvjetima nezavisnih filmova, što je razljutilo njegove obožavatelje koji su prigovarali akademiji.

1992. godine osvojio je Oscara za životno djelo.

## Filmografija
* *How to Bridge a Gorge* (1942)
* *Tulips Shall Grow* (1942)
* *Mother Goose Stories* (1946)
* *The Story of Little Red Riding Hood* (1949)
* *[[Moćni Joe Young (1949)|Moćni Joe Young]]* (1949)
* *Trnoružica* (1951)
* *Ivica i Marica* (1951)
* *Priča o kralju Midasu* (1953)
* *[[Čudovište iz dubine]]* (1954)
* *[[It Came from Beneath the Sea]]* (1955)
* *[[The Animal World (film)|The Animal World]]* (1956)
* *[[Zemlja protiv letećih tanjura]]* (1956)
* *[[20 milijuna milja do Zemlje]]* (1957)
* *[[Sedmo Sinbadovo putovanje]]* (1958)
* *[[Tri Guliverova svijeta]]* (1960)
* *[[Tajnoviti otok (1961)|Tajnoviti otok]]* (1961)
* *[[Jazon i argonauti (film)|Jazon i argonauti]]* (1963)
* *[[Prvi ljudi na Mjesecu]]* (1964)
* *[[Milijun godina prije Krista]]* (1966)
* *[[Gwangijeva dolina]]* (1969)
* *[[Sinbadovo zlatno putovanje]]* (1974)
* *[[Sinbad i oko tigra]]* (1977)
* *[[Sukob titana (1981)|Sukob titana]]* (1981)

## Vanjske veze

* 
* The Official Ray Harryhausen Website
* Ray Harryhausen explores world of Poe 
* The Fantastic Films of Ray Harryhausen 
* Ray Harryhausen Profile
* The Seventh Voyage A site paying tribute to Ray Harryhausen
* Ray Harryhausen's Split Screen (Dynamation) process explained 
* Mother Goose Stories - complete animation film from 1946 on archive.org
* Netribution interview