open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Davud al-Zahiri

**Abu Sulejman Davud ibn Ali ibn Halaf ez Zahiri** (815–883/4 n. e.; 199–269/270 hidžr.) bio je islamski učenjak islamskog prava tokom zlatnog doba islama, specijalizovan za hermeneutiku, biografsku evaluaciju i historiografiju. Smatra se osnivačem zahirijske škole misli (*mezheb*), pete škole jurisprudencije u sunitskom islamu, koju karakterizira oslanjanje na manifestaciju (*zahir*) u značenju izražavanja u Kuranu i hadisu.

Bio je slavljena, ako ne i kontroverzna, ličnost tokom svog vremena; u islamskim istorijskim tekstovima ga nazivaju „učenjakom ere”.

## Reference
Okruzi Libije

**Libijski okruzi** (ili *šabije*, arapski: شعبية) su administrativne jedinice prve razine na koje je Libija podjeljena od 2007. godine. Ima ih ukupno 22.

## Historija
Libija je veći dio svoje historije bila podjeljena na tri provincije (države): Tripolitaniju na sjeverozapadu, Kirenajku na istoku i Fezan na jugozapadu. Kad je Kraljevina Italija nakon Talijansko-turskog rata okupirala Libiju, ona je prvi put bila ujedinjena u današnjem obliku. Za talijanske vlasti zemlja je bila podijeljena na četiri provincije; Tripoli, Misrata, Bengazi, Derna (na sjeveru) i teritorij Libijske Sahare (na jugu). Nakon što su Francuzi i Britanci 1943. okupirali Libiju, ponovno je podijeljena na tri provincije: Tripolitaniju, Kirenajku i Fezan-Gadames.

Nakon proglašenja nezavisnosti 1951., Libija je podijeljena na tri muhafaze, koje su manje više odgovarale ranijim provincijama, ali je 1963. njihov broj povećan na deset. Od 1983. je uveden novi sistem kojim je zemlja podjeljena na 46 *baladija* (nešto kao općina, kotar). Njihov broj je 1987. smanjen na 25. Administrativna podjela zemlje je ponovno reorganizirana 2. augusta 1995. ovaj put u 13 okruga (*šabija*). Njihov broj je 1998 povećan na 26, nakon tog 2001. na 32 (plus tri administrativne regije), da bi konačno 2007. njihov broj spao na 22.

## Lista okruga

## Reference

## Vanjske veze

* ''Administrative Map of Libya''
Ras Lanuf

**Ras Lanuf** (arapski: راس لانوف, Raʾs al-Unūf, što znači *Vođa [[oluja]]*) je lučki grad od 12,500 stanovnika na sjeveru Libije u Regiji Tripolitanija.

## Geografija

Ras Lanuf leži u Zaljeva Sidra udaljen 355 km zapadno od Bengazija.

## Historija

Prije Drugog svjetskog rata Lanuf je bio malo ribarsko selo.

Lanuf je novi grad izrastao kad je 1982. osnovana rafinerija nafte Rasco, i nakon tog podignuta luka i naftovod prema poljima u unutrašnjosti

Turska građevinska kompanija ENKA je 1980-ih počela podizati grad koji je po projekcijama trebao imati 40,000 stanovnika. To su zapravo tri odvojena stambena naselja duž mora sa svom potrebnom infrastrukturom podosta udaljena od rafinerije.

Kod Lanufa se 10. marta 2011. odigrala bitka između snaga odanih Moameru Gadafiju i pobunjenika odanih Nacionalnm prelaznom vijeću. Bolje opremljene i uvježbane gadafijeve snage istjerale su iz grada pobunjenike.
Lanuf je ponovno došao u medije u maju 2016. kad su rafineriju nafte zauzeli borci ISIL-a, koji su vrlo brzo istjerani iz grada.

## Transport

Pored Lanufa prolazi obalna magistrala Via Balbia koja povezuje Tripoli sa Bengazijem i Kairom, a grad ima i mali aerodrom (ICAO: HLNF)
## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Ras Lanuf Town'' (na portalu Archnet
Via Balbia

**Via Balbia** (danas službeno **Libijski [[obala|obalni]] [[autoput]]**, arapski: الطريق الساحلي الليبي‎, nekadašnja *Litoranea Balbo*) je autoput na sjeveru Libije.

## Karakteristike i historija gradnje
Obalna magistrala duga 1882 km išla je od tuniske do egipatske granice. Orginalna asfaltirana cesta bila je široka 7 metara i imala je i dosta mostova, od kojih je najimpresivniji imao 5 lukova raspona od skoro 20 metara, te maksimalno visine 25 m. Na graničnoj crti između Tripolitanije  i Kirenajke podignut je Slavoluk Fileni, u znak sjećanja na dvoje kartažanske braće koji su po legendi radije bili mučeni na tom mjestu umjesto da se predaju neprijatelju.

Orginalna cesta izgrađena je u vrijeme dok je Libija bila kolonija Kraljevine Italije za svega godinu dana, od 1935 do 1936. godine, u vrijeme dok je guverner bio Italo Balbo, general Kraljevske ratne avijacije koji je na to mjesto postavljen u januaru 1934. umjesto Pietra Badoglia. Kad je Balbo poginuo 1940. godine, cesta je u njegovu čast nazvana kao *Litoranea Balbo*. Slavoluk Fileni je srušen 1970-ih nakon što je Moamer Gadafi pučem došao na vlast 1969. Cesta je kasnije proširivana i modernizirana, danas je dio transafričkog autoputa Kairo–Dakar.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Via Balbia''
Bavarci

**Bavarci** (bav. *Boarn*, ) etnografska su skupina Nijemaca u Bavarskoj, saveznoj državi Njemačke. Govore bavarski jezik, porijeklom iz Stare Bavarske, koja predstavlja otprilike teritoriju Izborne kneževine Bavarske iz 17. vijeka.

Kao i okolni Austrijanci i Švabe, Bavarci su tradicionalno katolici. U Staroj Bavarskoj procenat katoličkih vjernika ide i do 70%, a većinom su članovi Hrišćansko-socijalne unije Bavarske, tradicionalno najjače partije u Bavarskoj skupštini.
## Reference
Ragbi reprezentacija Fidžija

**Ragbi reprezentacija Fidžija** (engleski: *Fiji national rugby union team*) predstavlja Fidži na međunarodnim ragbijaškim turnirima, a nalazi se pod ingerencijom Ragbi unije Fidžija. Slično kao i druge oceanijske zemlje, Fidži ima dugu tradiciju igranja ragbija, koj je ujedno i najvažniji sport na toj otočnoj državi. U Fidžiju postoji oko 80,000 registriranih ragbijaša, u odnosu na ukupnu populaciju od oko 910,000 ljudi. 

Reprezentacija Fidžija nastupila je na ukupno sedam Svjetskih kupova, a svoj debi su imali na prvom turniru, 1987. godine. Najveći uspjeh do sada ostvarili su 1987. i 2007. godine, kada su došli do četvrtfinala, gdje su ispadali od Francuske, odnosno Južne Afrike. Izuzev Svjetskog kupa, reprezentacija igra i na Pacifičkim igrama, gdje s 11 zlatnih medalja drži rekord turnira, a igrala je i Pacifički tronacijski turnir zajedno sa Tongom i Samoom; Fidži je devet puta osvajao turnir. 

Kao i neke druge oceanijske reprezentacije, fidžijska reprezentacija ima svoj karakteristični ritual prije svake utakmice - ratni ples cibi ( ). Ples ima korijene u historijskim sukobima među pacifičkim plemenima, a na ragbi utakmicama se pojavljuje od 1939. godine. 

Iako imaju svjetski cijenjene igrače, Fidži ima problem s regrutacijom igrača za reprezentaciju zbog slabijeg financijskog stanja njihovog saveza, odnosno klubova. Većina vrhunskih fidžijskih igrača igra u Europi ili u nekoj bogatoj Super ragbi momčadi, gdje su plaće puno veće.
Zahirijski mezheb

**Zahirijski** () **mezheb** ili **az-zahirija** () škola je islamske jurisprudencije koju je osnovao Davud al-Zahiri u devetom vijeku, a karakterizira je oslanjanje na vanjsko (*zahir*) značenje izraza Kurana i hadisa, kao i odbijanje analogijske dedukcije/zaključivanja (*[[kijas]]*). Nakon određenog uspjeha i pada na srednjem Istoku, zahirijska škola je doživjela procvat u halifatu Kordoba (Andaluzija, današnja Španija i Portugal), naročito pod vodstvom Ibn Hazma.

Neki analitičari opisuju zahirizam kao zasebnu školu islama, dok je drugi navode kao petu školu misli (*[[mezheb]]*) sunitskog islama; svejedno, ona ima značajan uticaj i prepoznavanje kod savremenih islamskih učenjaka (npr., članovi pokreta Ehli hadis identifikuju se zahirijskom školom).

## Reference
Ajdabiya

**Ajdabiya** (arapski: أجدابي, Aǧdābiyā) nekad poznata po svom talijanskom imenu **Agedabia** je grad od 65,276 stanovnika na sjeveru Libije u Regiji Kirenajka.

Ona je administrativni centar Okruga Vahat.
## Geografija

Ajdabiya se prostire po suhoj ravnici svega 6.4 km od Zaljeva Sidra,  udaljen 150 km zapadno od Bengazija.
Grad je važna raskrsnica puteva prema unutrašnjosti zemlje.
## Historija

Izgleda da su zlatne godine tog grada bile kad je o njemu je pisao oznati geograf i historičar Al-Bakri u drugoj polovici 11. vijeka, diveći se njegovim džamijama, sukom i vrtovima. 
Kasnije je počeo stagnirati, ali je zadržao određenu važnost kao raskrsnica karavanskih puteva.
Za osmanske vlasti bio je sjedište Kajmakamata.

Ponovno je živnio u drugoj polovici 19. vijeka kad je podignuta sanusitska medresa.

Za osmanske vlasti bio je sjedište Kajmakamata.

Na samom početku kolonijalne vlasti Kraljevine Italije 1913. to je bilo naselje od 1000 stanovnika, među njima dosta Židova i Grka sa 
Krete, ali i vrlo snažan centar islamskog Sanusi pokreta. Do 1923. *Agedabia* je izrasla do gradića od 3000 stanovnika, ali vrlo buntovnih, Zbog tog se Armija Kraljevine Italije vratila u grad i instalirala u njemu jak garnizon. U to vrijeme Talijani su izgradili i kratku (25&nbsp;km) željezničku prugu do lučice *Zuetina*.

Grad je početkom 2011. nekoliko puta prelazio iz ruke u ruku između snaga odanih Moameru Gadafiju i pobunjenika odanih Nacionalnm prelaznom vijeću.

## Obrazovanje i transport

Danas je Ajdabiya regionalni centar, mjesto sa najvećom bolnicom i univerzitetom koji je osnovan 2000. bolnicu
Sve dok nije izgrađena obilaznica kroz sam grad je prolazila obalna magistrala Via Balbia koja povezuje Tripoli sa Bengazijem i Kairom.
 
## Vanjske veze

* ''Agedabia''
Dolné Mladonice

**Dolné Mladonice** je naseljeno mjesto u okrugu Krupina, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze
* 
*  
* Naselja u Okrugu Krupina
Misrata (okrug)

**Misrata** (arapski: مصراتة‎ / Miṣrātah‎) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno 
podjeljena.

## Geografija

Misrata se prostire na površini od 29,172 km² u kojoj živi 502,613 stanovnika.

Okrug Misrata sa sjeveroistoka graniči sa Sredozemnim morem, sa istoka sa Okrugom Sirt, sa zapada sa Okrugom Murgub i sa jugozapada sa Okrugom Džabal al Garbi.

Administrativni centar Okruga Misrata je istoimeni grad Misrata.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Karta - Misratah (distrikt) (Sha‘bīyat Mişrātah)'' (na portalu Mapnall)
Tripoli (okrug)

**Tripoli** (arapski: طرابلس / Ṭarābulus‎) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno podjeljena.

## Geografija

Okrug Tripoli se prostire oko glavnog grada na površini od 835 km² u kojoj živi 940,653 stanovnika.

Okrug Tripoli graniči sa slijedećim Libijskim okruzima sa zapada sa Zavijom, sa jugozapada sa Džafarom, sa juga sa Džabal al Garbijem i sa istoka sa Murgubom a na sjeveru se prostire Sredozemno more.

Administrativni centar Okruga Tripoli je istoimeni grad Tripoli.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Karta - Tarabulus (distrikt) (Tripoli)'' (na portalu Mapnall)
Iberija (razvrstavanje)

**Iberija** (*Iberia*) se može odnositi na:

* Iberija, ime Iberijskog, tj. Pirinejskog poluostrva u antičko doba
* Iberija (Kavkaz), teritorija koja gruboo odgovara istočnom delu današnje Gruzije
* Iberija (tema), istočna provincija Vizantijskog carstva, na krajnjem severoistoku današnje Turske
* , nacionalna avio-kompanija Španije

## Povezano

* Iberia (razvrstavanje)
* Ajbirija (razvrstavanje) (*Iberia*)
Košarkaška reprezentacija Fidžija

**Košarkaška reprezentacija Fidžija** (engleski: *Fiji national basketball team*) predstavlja Fidži na međunarodnim košarkaškim natjecanjima, a nalazi se pod ingerencijom Fidžijske amaterske košarkaške federacije. Iako je reprezentacija igrala još od 60-ih godina, FIBA-i su se pridružili tek 1979. godine, a djeluju u sklopu FIBA Oceanije. 

Košarka tradicionalno nije pretjerano popularan sport na Fidžiju, mada u posljednjim godinama bilježi porast popularnosti. Iako reprezentacija nije ostvarila nikakav zapažen rezultat na Svjetskom prvenstvu, Olimpijadi, ni na kontinentalnom prvenstvu, imaju nekoliko medalja s manjih kontinentalnih i regionalnih turnira, uključujući i zlato s Pacifičkih igara 2007. godine, koje su se održale na Samoi. 

## Sastav

|}

| valign="top" |

;Izbornik
*  Saula Koroi
;Pomoćnik

----

;Legenda:
***Klub** – klub u kojem igrač igra
***Dob** – dob igrača
***(C)** – Kapetan
|}

## Reference

## Vanjske veze
*Official website
*Fiji Basketball at Australiabasket.com
Ragbi sedam reprezentacija Fidžija

**Ragbi sedam reprezentacija Fidžija** (engleski: *Fiji national rugby sevens team*) predstavlja Fidži na međunarodnim natjecanjima u ragbiju sedam, jednoj od varijanti ragbija. Fidži je jedna od najuspješnijih reprezentacija u ovome sportu, a zbog svog specifičnog stila igre poznati su, kao i temeljna ragbi reprezentacija, pod nadimkom *Flying Fijians*. Njihova pas igra smatra se prilično nekonvencionalnom za klasični ragbi te više podsjeća na košarkaški stil nego na ragbi.

Fidži je čak četiri puta osvajao Svjetsku seriju, s tim da je najvažniji turnir iz serije, Hong Kong Sevens, osvajao rekordnih 19 puta. Uz to, dva su puta bili i svjetski prvaci (1997., 2005.) te su četiri puta osvajali i zlato na Pacifičkim igrama. Godine 2016., Fidži je osvojio i olimpijsko zlato u debiju ragbija sedam na tom natjecanju, što je ujedno bila i prva olimpijska medalja za Fidži u bilo kojoj disciplini.
Crnokošuljaši

**Crnokošuljaši** (talijanski: *Camicie Nere*) bili su pripadnici naoružanih odreda Mussolinijevih Fašista, koji su kao uniformu nosili crne košulje.

## Historija

Prvi odredi - koji su se u početku zvali **Squadre d'Azione** (*Akcijski Odredi*) počeli su nicati u martu 1919. sa ciljem da unište političke i ekonomske organizacije Socijalista. 

Već krajem 1920. Crnokošuljaši su se počeli obrušavati ne samo na Socijaliste i njihove organizacije, već i na Komuniste, Republikance, Katolike, Sindikaliste i njihove zadruge, pa je na stotine ljudi pobijeno kako su se broj fašističkih odreda povećao. 
Skupština Fašista u Napulju 24. oktobra 1922. bila je idealna prilika za koncentraciju naoružanih Crnokošuljaša iz cijele zemlje za čuveni Marš na Rim kojim je Mussolini došao na vlast.

Početkom sljedeće godine - 1. februar 1923. - Crnokošuljaši dotad privatne Paravojne formacije službeno su transformirani u Nacionalnu miliciju, službeno *Milizia volontaria per la sicurezza nazionale*, akronim: *MVSN* (prevedeno: Dobrovoljačka Milicija za nacionalnu sigurnost).

Njihov zaštitni znak - Crne košulje počeli su nositi pored njih i oficiri Fašisti iz armijskih redova, i drugi fašisti i njihovi simpatizeri, naročito kod parada i drugih ceremonijalnih procesija veličanja Patriotizma i Nacionalizma.

Nakon Kapitulacije Italije 8.septemba 1943. i pada Mussolinija prestala je i moda nošenja crnih košulja, čak je to jedno vrijeme bila sramota kao i podatak da je netko bio Crnokošuljaš.

## Reference

* ''Blackshirt''
Fezan

**Fezan** (arapski: زان, / Fizzān‎) antička "Phazania" je historijska regija Sjeverne Afrike i do 1963. jedna od tri provincije 
Ujedinjene Kraljevine Libije.

## Geografija
Fezan je dio saharske pustinje a danas regija na jugozapadu Libije.
To je stjenovita visoravan nadmorske visine između 400 - 500 metara, ispresjecana teško prohodnim pješčanim depresijama.

Fezan ima površinu veliku 550 000 km², u kojoj živi nekih  200 000 stanovnika.
Stanovnici su uglavnom arapskog porijekla, miješani sa Berberima i afričkim Negroidima.
Po oazama živi 2/3 stanovnika, a 1/3 koja živi izvan njih bavi se nomadskim stočarstvom. 
Najgušće su naseljene oaze u centru i po jugu, ponajviše u okruzima Murzuk i Sabha.

Klima u Fezanu je ekstremna, karakteristična po vrlo vrućim ljetima i hladnim zimama. Kiše su rijetke i sporadične, na sjeveru nešto obilnije nego na jugu.
## Privreda
Fezan je poznat po velikoj proizvodnji datulja, na preko milijun stabala koja rastu na nekoliko stotina hiljada hektara razbacanih po oazama. Pored datulja uzgaja se povrće, voće i žitarice. U Okrugu Murzuk se nalazi veliko naftno polje, a natrijum karbonat se proizvodi po okruzima 
Murzuk i Sabha.

## Historija

Grčki historičar Herodot spominje Fezan kao jednu od zemalja Garamanta. Rimljani su pokorili Garamante u 19. pne. i anektirali taj kraj u svoj Imperij pod imenom *Phazania*. 
Arapi su zauzeli Fezan 666. i islamizirali ga. Nakon tog Fezanom vladaju razne arapske dinastije, sve do 1842. kad su ga zauzele osmanske trupe pa je i on odtad dio Osmanskog Carstva.

Sredinom 19. vijeka po Fezanu su se razmilili Sanusidski emisari i osnovali brojne lože, pa jedno vrijeme njihov utjecaj bio dominantan na religijski život. 
Za talijanske kolonijalne vlasti 1912. - 1951. - Fezan je ujedinjen sa Tripolitanijom i Kirenajkom u jedinstvenu državu,
## Reference

* ''Fezzan region, Libya'' 
* ''Fezan''
Murzuk (okrug)

**Murzuk** (arapski: مرزق / Murzuq) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno 
podjeljena.

## Geografija

Murzuk se prostire na jugozapadu zemlje po saharskom Fezanu na površini od 356,308 km² u kojoj živi 81,791 stanovnika.

Okrug Murzuk sa jugozapada graniči sa Alžirom i Čadom, sa jugoistoka sa Nigerom, a sa zapada sa Okrugom Gat. Na sjeveru graniči sa okruzima Vadi al Haja, Sabha i Džufra i sa istoka sa Okrugom Kufra.

Administrativni centar Okruga Murzuk je istoimeni grad Murzuk.
Murzuk je poznat po nafti koja se vadi sa nekoliko bogatih polja.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Karta - Murzuq (distrikt) (Murzuq)'' (na portalu Mapnall)
Murzuk

**Murzuk** (arapski: مرزق / Murzuq) je oaza i grad od 10,829 stanovnika (sa širom okolicom 68.700) na jugozapadu Libije, u  istoimenom Okrugu Murzuk u kom je administrativni centar.

## Geografija
Grad se prostire po saharskoj oazi na sjevernom rubu pješčanog mora - Idhān Murzuk.

Murzuk je poznat kao tradicionalna prijestolnica regije Fezan, a između 16.-19. vijeka bio je i prijestolnica sultanata koji je pokrivao veći dio Fezana.
Za njegovog sultana se govorilo da ima harem od 40 žena kog čuvaju eunusi.

## Historija

Murzuk je još od Antike bio mjesto gdje su se okupljale karavane za putovanja do Jezera Čad i Rijeke Niger.
Po lokalnoj tradiciji osnovao ga je marokanski svetac Sīdī el-Muntasir.

Pored tog što je bio tradicionalna prijestolnica regije Fezan postao je i centar arapske trgovine robljem i oružjem.

Za osmanske vlasti bio je sjedište kajmakama, pa je u usporedbi sa ostalim saharskim naseljima bio pravi grad iako nije imao više od 1500 stanovnika.
Svojevremeno je zvan *Pustinjski [[Pariz]]*, kad je bio baza istraživača Sahare, među ostalim i dvoje značajnih
njemačkih Friedericha Konrada Hornemanna (1798.) i Gustava Nachtigala (1870–71.) 

Nakon zamiranja karavanskih puteva, kad je počela era automobila i aviona, prošla su zlatna vremena Murzuka i grad je počeo propadati. 
Za talijanske kolonijalne uprave, podignuta je nova utvrda koja se danas koristi kao policijska stanica.

Današnji Murzuk je lokalno trgovište i prilično oronuli gradić sa ruinama iz boljih vremena, među kojima se ističe stara osmanska utvrda. 
Jedna od njegovih karakteristika je ženski suk u kom se prodaje povrće, mlijeko i mliječni proizvodi i kojekakve rukotvorina.

Grad je pustinjskom magistralom povezan sa Sabhom, koja leži 137 km sjeveroistočno.

## Reference
 
## Vanjske veze

## Vanjske veze
* ''Murzuk, The Sultan's palace''
Nemanjići – rađanje kraljevine (1. sezona)

Prva sezona srpske istorijsko-dramske televizijske serije *[[Nemanjići – rađanje kraljevine]]* emitovana je od 17. februara do 6. maja 2018. godine na mreži RTS 1. Prva sezona se sastoji od trinaest epizoda.

## Epizode




## Reference

## Vanjske veze
*
Karbon (tvornica)

**Tvornica "Karbon"** utemeljena je u Zagrebu 1932. godine.  Tada naime s radom počinje tvrtka Günther Wagner k. d./ Pelikan (proizvodnja uredskih i školskih potrepština). Tvrtka Lederer Mavro utemeljena je 1933. (proizvodnja krede i pečatnog voska), a tvrtka Kores d. d. utemeljena je 1934. (proizvodnja kemijskih prepariranih papira i papirnate robe).

Sve te tvrtke spojene su u jednu nakon Drugog svjetskog rata. Tvrtka tada proizvodi pribor za urede i škole: karbon i indigo kopirni papir, matrice, vrpce za pisanje, kabofix ljepila, tinte, tuševe i školske krede za pisanje.

Oko 1950. program je proširen slikarskim priborom: vodenim bojama, temperama, uljanim bojama, voštanim i uljanim pastelama, oplemenjenim tj. parafiniranim papirima, kaširanom aluminijskom folijom i dr.

Godine 1951. dotadašnja tvornica "Pelikan" preimenovana je u "Karbon".

Proizvodnja tvornice "Karbon" preseljena je 1967. god. iz Vlaške 67 u Zagrebu u Zaprešić. Otvoren je i pogon u Blatu na Korčuli.

Tijekom sedamdesetih godina obim Karbonove proizvodnje dosiže vrhunac: tada se, među ostalim, počinju proizvoditi boje "Polikolor" i ljepila "Drvofix".

U lipnju 2001. godine, tvrtka nastavlja s radom pod novim imenom "Karbon - Nova d.o.o."

## Literatura
Petrić, Kuzma: Karbon, kemijska industrija Zagreb, ljudi i događaji (1932. - 2000.), Zagreb, 2016.

## Vanjske veze
*Karbon - mrežne stranice
Sabha (okrug)

**Sabha** (arapski: سبها / Sabhā) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno 
podjeljena.

## Geografija

Sabha se prostire na jugozapadu zemlje po saharskom Fezanu na površini od 17,066 km² u kojoj živi 116,016 stanovnika.

Okrug Sabha graniči sa slijedećim libijskim okruzima na sjeveru sa Vadi Al Šatijem, sa istoka sa Džufrom, sa juga sa Murzukom i sa zapada sa Vadi al Hajom.

Administrativni centar Okruga Sabha je istoimeni grad Sabha.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Karta - Sabha (distrikt) (Sha‘bīyat Sabhā)'' (na portalu Mapnall)
Drienovo

**Drienovo** je naseljeno mjesto u okrugu Krupina, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze
*  
* Naselja u Okrugu Krupina
Sabha

**Sabha** (arapski: سبها / Sabhā) je oaza i grad od 70,905 stanovnika (sa okolicom 137,307 st.) na jugozapadu Libije u istoimenom Okrugu Sabha u kom je i administrativni centar.

Sabha je danas najpoznatija po tom što je u njoj školovao Moamer Gadafi.
## Geografija
Grad se prostire po saharskoj oazi u regiji Fezan, udaljen od Tripolija 800 km a od Murzuka 250 km.

Nedaleko od grada nalazi se Ramlat Dawada, kraj sa 11 jezera od kojih je jedno slano kao Mrtvo more a drugo mijenja boju od plave, zelene do crvene, navjerojatnije zbog algi.

## Historija

Sabha je od 11. vijeka odmorište i trgovište transaharskih karavana.

Živnula je i naglo narasla za talijanske kolonijalne uprave početkom 20. vijeka, kad su oni iz zdravstvenih razloga premjestili administrativni centar Fezana iz Murzuka u Sabhu.

Stara utvrda Elena podignuta za talijanske kolonijalne uprave na obližnjem brdu, danas se koristi za urede, trgovine i bolnicu.

Današnja Sabha je administrativno-trgovačko-obrazovno-zdravstveni centar Fezana. To je moderan grad sjajnih bijelih zgrada i širokih ulica, okružen starijim kvartovima sa kućicama od nepečene gline i natkrivenih sokaka.

Grad ima univerzitet osnovan 1983. čija je nukleus bio pedagoški fakultet iz 1976. danas na njemu nekih 25726 studenata studira medicinu, agronomiju, ekonomiju, tehniku, tehnologiju...

## Privreda i transport

Od industrije Sabha ima tvornicu za pakiranje datulja i manufakture za izradu rukotvorina.

Grad je raskršće saharskih cesta i servisni centar za kamione iz Tunisa i Čada.
Pored tog ima i aerodrom (IATA: SEB, ICAO: HLLS) sa linijama za Tripoli i Bengazi, svojevremeno je bio i vojni.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Sabha, Almost Gadhafi's home town''
Univerzitet u Veroni

**Univerzitet u Veroni** () je javni univerzitet u Veroni u Italiji. Institucija je formalno osnovana 1982. godine i organizovana je u 12 fakulteta. Instituciju pohađa oko 24,000 studenata.

Ideja o univerzitetu u Veroni počela je da se razvija među lokalnim katoličkim intelektualnim krugovima u 1950-im godinama koji su zajedno sa magazinom *Nova Historia* osnovali *Slobodnu visoku školu istorijskih studija "Ludovico Antonio Muratori"*. Grupa okupljena ovo ove institucije bila je temelj na osnovu kojega je gradonačelnik Giorgio Zanotto u februaru 1959. zatražio osnivanje institucije visokog obrazovanja za ekonomiju i trgovinu u Veroni. U leto iste godine u gradu su trgovačka komora i provincijske vlasti osnovale Slobodni fakultet za ekonomiju i trgovinu. Upis prvih studenata započeo je u novembru iste godine.

Prve godine rada predstavljale su izazov budući da fakultet nije primio priznanje od državnih vlasti. 1963. postignut je dogovor na osnovu kojega je slobodni fakultet pridružen Padovanskom univerzitetu. Vremenom su u Veroni počeli da deluju i drugi izdvojeni fakultetski centri na osnovu kojih je 1982. osnovan savremeni univerzitet.

## Povezano
* Lista univerziteta u Italiji

## Izvori

## Vanjske veze

*  www.univr.it
Džufra (okrug)

**Džufra** (arapski: الجفرة/ Al-Jufrah‎) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno podjeljena.

## Geografija

Džufra se prostire na sredini zemlje po saharskom Fezanu na površini od 139,038  km² u kojoj živi 42,711 stanovnika.

Džufra graniči sa slijedećim libijskim okruzima; sa Sirtom na sjeveru, Vahatom na sjeveroistoku, Kufrom na istoku, Murzukom na jugu, Sabhom na jugozapadu, Vadi Al Šatijem na zapadu i Džabal al Garbijem na sjeverozapadu.

Administrativni centar Okruga Džufra je grad Hun.

Od rudnih bogatstava Okrug Džufra ima naftu, gips i zemni plin.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Al Jufrah (distrikt) (Al Jufrah))'' (na portalu Mapnall)
Ubari

**Ubari** (arapski: أوباري / Awbārī) je oaza i grad od 9,890 stanovnika na jugozapadu Libije u Okrugu Vadi al Haja u kom je i 
administrativni centar.

## Geografija

Ubari se prostire po saharskoj oazi u regiji Fezan, udaljen 200 km istočno od Sabhe i 400 km jugozapadno od Gata.

## Historija

Kad su prvi evropski istraživači došli do Fezana u 19. vijeku - Ubari je bio značajno trgovište zbog svog položaja na glavnoj karavanskoj ruti preko Fezana. 
Za talijanske kolonijalne uprave početkom 20. vijeka postao je sjedište najvažnijeg garnizona koji se nalazio na cesti između Sabhe i Gata. Staro autohtono selo Ubari, okruženo bedemima, sa ruševinama zamka u centru bilo je toliko oronulo da su Talijani odlučili podići svoju fortifikaciju na novom mjestu.

U neposrednoj blizini nove talijanske fortifikacije niknulo je selo sa sukom, koje je u to vrijeme imao samo 250 stanovnika i 2500 palmi.

Današnji Ubari je administrativno-trgovački centar svog okruga.

Petnaestak kilometara istočno od Ubarija leži garamantska nekropola Hatya, dobar dio grobova još uvijek je prekriven pijeskom.

Ubari ima aerodrom (IATA: QUB, ICAO: HLUB) koji je nekad bio vojni sa linijom za Tripoli.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Ubari, Stop-over on the way south''
Hun (Libija)

**Hun** ili **Houn** (arapski: هون / Hūn) je oaza i grad od 8,440 stanovnika u centru Libije, u Okrugu Džufra u kom je 
administrativni centar.

## Geografija

Grad se prostire po saharskoj oazi u regiji Fezan, udaljen 250 km južno od Sirta i 500 km jugozapadno od Misrate i 350 km od Sabhe.

Okolica Huna poznata je po crnim planinama od bazalta.

## Historija

Hun je poznat kao naselje koje je tokom historije četiri puta mjenjao lokaciju, današnji Novi Hun je star oko 150 godina.
Podignut je 4 km jugoistočno od 500 godina starijeg - Miskana od kog nije ostalo puno tog vidljivo jer su mu kuće bile građene od nepečene gline pa su se spojile sa pijeskom.

Hun je dobio na važnosti 1939. u vrijeme talijanske kolonijalne uprave, kad je konačno anektiran i južni Fezan, kao Južna vojna zona (Libijska Sahara) sa glavnim garnizonom i sjedištem vojne uprave u Hunu.

Smirivanje Huna nije prošlo lako, u njemu je nakon sukoba sa jedinicama Armije Kraljevine Italije u oktobru 1928. - 1929. obješeno u znak odmazde 19 građana Huna. Dobar dio stanovnika je deportiran u koncentracione logore u Misrati i Homs.

Hun je raskršće pustinjskih magistrala a ima i aerodrom (IATA: HUQ, ICAO: HLON).

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Houn, The migrating town''
Nacionalna biblioteka Moldavije

**Nacionalna biblioteka Republike Moldavije** () u Kišinjevu centralna je depozitorna biblioteka Moldavije. Savremenu biblioteku osnovala je 1940. godine Moldavska Sovjetska Socijalistička Republika ubrzo nakon što je i sama republika osnovana po ulasku sovjetskih trupa u Besarabiju u periodu savezničkog oslobađanja Evrope u Drugom svetskom ratu. Temelj biblioteke bila je prijašnja Gubernijska javna biblioteka Besarabije osnovana 1832. godine. Članovi biblioteke mogu da budu svi građani Moldavije stariji od 17 godina, a u biblioteku se mogu učlaniti i stranci.

## Povezano
* Nacionalna biblioteka Češke Republike

## Vanjske veze

* www.bnrm.md
Vadi Al Šati (okrug)

**Vadi Al Šati** (arapski: وادي الشاطئ) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno 
podjeljena.

## Geografija

Vadi Al Šati se prostire na zapadu zemlje po saharskom Fezanu na površini od 90,244 km² u kojoj živi 82,505 stanovnika.

Vadi Al Šati graniči sa slijedećim libijskim okruzima; sa Nalutom na sjeverozapadu, sa Džabal al Garbijem na sjeveru, sa Džufrom na istoku, Sabhom na jugoistoku, Vadi al Hajom na jugu i Gatom na jugozapadu. Pored tog na zapadu graniči sa Alžirom.

Administrativni centar Okruga Vadi Al Šati je grad Brak.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Wadi Al Shatii (Sha‘bīyat Wādī ash Shāţi’)'' (na portalu Mapnall)
Brak (Libija)

**Brak** ili **Birak** (arapski: براك / Birāk) je oaza i grad od 19,360 stanovnika na zapadu Libije u Okrugu Vadi al Šati u kom je i 
administrativni centar.

## Geografija

Brak se prostire po saharskoj oazi u regiji Fezan, udaljen 50 km sjeverno od Sabhe.

## Historija

Kraljevina Italija je tek 1929. / 1930. uspjela smiriti i ponovno okupirati buntovni Fezan i Brak koji je tad bio trgovište od 1200 stanovnika.

Današnji Brak je administrativno-trgovački centar svog okruga i mjesto sa bolnicom i bivšim vojnim aerodromom (ICAO: BCQ).

## Reference
Bengazi (okrug)

**Bengazi** (arapski: شعبية بنغازي‎) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno podjeljena.

## Geografija

Bengazi se prostire na istoku zemlje po historijskoj Kirenajki duž Zaljeva Sidra na površini od 11,372 km² u kojoj živi 562,067 stanovnika.

Okrugu Bengazi sa sjevera i zapada granica je Zaljev Sidra, sa juga graniči sa Okrugom Vahat i sa istoka sa Okrugom Mardž.

Administrativni centar Okruga Bengazi je istoimeni grad Bengazi.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Benghazi (Sha‘bīyat Banghāzī)'' (na portalu Mapnall)
Anadolska hipoteza

**Anadolska hipoteza**, ili **Anadolska teorija**, prvi put je objavljena  1987. god u radovima britanskog arheologa  Colin Renfrew-a. Domovinu Praindoevropljana smjestio je u neolitsku Anadoliju. To je najvažnija oponentska teorija Kurganskoj hipotezi Marije Gimbutas, ili stepskoj teoriji, favorizovanoj od većine arheologa.

Nakon nekoliko stoljeća istraživanja tokom druge polovine 20. stoljeća definirano je nekoliko teorija i hipoteza o domovini Praindoevropljana.  U ovo pitanje uključena je lingvistika, arheologija i u posljednje vrijeme intenzivno genetika, u velikim i značajnim istraživačkim centrima.

Praindoevropljani nisu narod i ovaj se termin ne koristiti kao bilo kakva etnička ili rasna odrednica, kako se to često radilo tokom posljednjeg stoljeća i nerijetko se još uvijek radi u političke svrhe, već se može koristiti isključivo kao lingvistička odrednica za govornike indoevropskog prajezika, ili pak kao odrednica za populacije koje su naseljavale prostor na kojem su kulture, čiju materijalnu ostavštinu tumačimo kao indoevropsku.

Pitanje tačne definicije ove problematike kompleksno je i tokom gotovo stotinu godina arheološkog promišljanja brojni su naučnici ponudili najrazličitije moguće definicije koje bi Praindoevopljane smjestile na određeni geografski prostor tokom određenog vremenskog perioda, odnosno izvor, koji bi objasnili širenje i distribuciju indoevropskih naroda i jezika kroz historiju i danas.

## Suština teorije
Suština anadolske teorije je insistiranje na što manje migracija. Vremenski, pradomovina Indoevropljana smještena je u Anadoliji, ne kasnije od 6500. godine pne, čime su Praindoevropljani izjednačeni s nosiocima neolitizacije. Prema ovoj teoriji indoevropski jezik u Evropu širio se tokom 6. i 7. milenijuma zajedno s *neolitiskim paketom*. Renfrew proces neolitizacije vidi kao jedinu temeljnu i sveobuhvatnu ekonomsku i kulturnu promjenu u prahistoriji Evrope, nastala po modelu masovnih migracija, koja bi mogla objasniti širenje indoeuropskih jezika. Prema tome, najveći dio Evrope naseljene u neolitu, govorio je Indovrepske jezik, dok su kasnije migracije samo premještale pojedine varijatete Indoevrpljana. Masivnih migracija u eneolitu nije bilo.

Alberto Piazza i Luigi Luca Cavalli-Sforza nastojali su 2000. god. izjednačiti Anadolsku hipotezu i stepsku teoriju tvrdnjom da stepski jezik i narodi vode porijeklo sa Srednjeg istoka od stanovništva koje je tokom neolita migriralo u pontske stepe i stvorilo nomadsko stočarstvo. .  
## Literatura
* Colin Renfrew - Archaeology and Language: The Puzzle of Indo-European Origins, CUP Archive, 1990
* Alfred Bammesberger, Theo Vennemann - Jezici u prahistoriji Evrope, 2003
## Reference
Jelka

**Jelka** se može odnositi na:

* Jela, četinarsko drvo
* Jelka (ime), žensko ime
* Jelka (Galanta), naselje u okrugu Galanta, Slovačka
* 
* Božićna jelka
* ''Božićna jelka'' (film)
Božićno drvo (film)

***Božićno drvo*** se može odnositi na:

* *[[L'Arbre de Noël]]*, francusko-italijanski film iz 1969.
* , američki film iz 1996.
Mardž (okrug)

**Mardž** (arapski: المرج / Al Marǧ‎ što znači livada) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno podjeljena.

## Geografija

Mardž se prostire na sjeveroistoku zemlje duž Sredozemnog mora na površini od 13,515 km² u kojoj živi 190,001 stanovnika.

Okrug Mardž graniči sa istoka sa Okrugom Džabal al Akhdar, sa juga sa Okrugom Vahat i sa Okrugom Bengazi sa zapada.

Administrativni centar Okruga Mardž je grad Mardž.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Al Marj (Al Marj)'' (na portalu Mapnall)
GotoXY

`GotoXY` je programska funkcija koja je bila prisutna u programskim paketima Turbo Pascal, Turbo C i Turbo C++ tvrtke Borland. Služi za relociranje kursora na ekranu u tekstualnom modu.

Prototip procedure u *Turbo Pascal* verziji glasi:


```pascal
procedure GotoXY(X,Y: Byte);
```


Parametri `X` i `Y` predstavljaju koordinate terminala.

Primjer u Pascalu koji crta dva okvira različite veličine u konzolnom programu:


```pascal
uses crt;

procedure makewin(x1,y1,x2,y2 : byte);
var
  i,j : byte;
begin
  { top }
  gotoxy(x1,y1); write(#201);
  for i:=x1+1 to x2-1 do write(#205);
  write(#187);

  { middle }
  for i:=y1+1 to y2-1 do
  begin
    gotoxy(x1,i); write(#186);
    for j:=x1+1 to x2-1 do write(' ');
    write(#186);
  end;

  { bottom }
  gotoxy(x1,y2); write(#200);
  for i:=x1+1 to x2-1 do write(#205);
  write(#188);
end;

begin
  clrscr;
  makewin(1,1,30,8);
  makewin(10,10,60,18);
  readkey;
end.
```


Programski paketi  Turbo C i Turbo C++ su imali funkciju `gotoxy()` definiranu unutar `conio.h`. Deklaracija glasi:


```c
void gotoxy(int x, int y);
```


Primjer u C-u:


```c
#include <stdio.h>
#include <conio.h>

int main()
{
   int x = 40, y = 20;
   clrscr();
   gotoxy(x, y);

   printf("gotoxy jumps to cursor position x%d y%d.", x, y);

   getch();
   return 0;
}
```


## Reference
Turbo Pascal

**Turbo Pascal** tvrtke Borland je prvo integrirano razvojno okruženje (IDE) za sisteme CP/M i DOS. *Turbo Pascal* objedinjuje sve funkcije ciklusa razvoja softvera u jedan cjelovit program (pisanje koda, kompilacija, linkovanje, korekcija grešaka). To je doprinijelo velikoj popularizaciji Pascala u softverskoj industriji, jer su programeri do tad morali pokretati zasebno nekoliko različitih programa (editor, kompilator, linker) da bi dovršili konačan program. IDE Turbo Pascal je bio popularan, kako zbog mogućnosti velike uštede vremena pri razvoju softvera, tako i zbog svoje povoljne cijene i "knjižne licence" koja je omogućivala kupovinu samo jedne kopije proizvoda bez obzira na broj instalacija. Osim Turbo Pascala, Borland je prodavao i skuplju varijantu IDE-a pod nazivom Borland Pascal koja se od Turbo Pascala neznatno razlikovala po mogućnostima i imala uključen izvorni kod standardnih modula. Vremenom se Turbo Pascal razvija kao zasebna varijanta programskoga jezika i ostaje u širokoj uporabi sve do početka devedesetih, kada Pascal gubi prvenstvo u odnosu na C++ i Javu. Već 1999. Pascal je zamijenjen C-plus-plusom kao standardom na svim američkim sveučilištima.

Od novosti koje uvodi Borland u Turbo Pascal dijalekt značajna je mogućnost dijeljenja koda na odvojene datoteke, takozvane module (`unit`). Ovaj koncept preuzet je iz Pascalu slična programskoga jezika Modula, odnosno Modula-2 (*Modula-2* je kasnija revizija jezika *Modula*; oba je dizajnirao Niklaus Wirth, autor prvobitnoga Pascala). Mogućnost je dodana počev s verzijom 4.0 Turbo Pascal IDE-a, a programski paket sadržavao je i standardnu zbirku modula, spočetka u jednoj datoteci `TURBO.TPL` (.TPL = *Turbo Pascal Library*), a kasnije u broju odvojenih binarnih .TPU (*Turbo Pascal Unit*) datoteka. Sedma verzija TP-a uključivala je sledeće module: `APP, COLORSEL, CRT, CURSU, DIALOGS, DRIVERS, EDITORS, GRAPH, GRAPH3, HISTLIST, MEMORY, MENUS, MSGBOX, OBJECTS, OUTLINE, STDDLG, STRINGS, TEXTVIEW, TGKSI, TURBO3, VALIDATE, VIEWS, WINDOS.`

Zadnja verzija Turbo Pascala izišla je 1993. pod brojem 7.0. Nakon toga, Borland napušta razvoj TP-a i umjesto njega 1995. izdaje Delphi za 16-bitni Windows 3x, RAD okružje za Borland Pascal koji se od tad razvija kao poseban programski jezik Delphi. Delphi, kao objektno-orijentirani Pascal osobito pogodan za razvijanje grafičkih Windows aplikacija zadržao se u širokoj upotrebi sve do danas, a stekao je i široku popularnost zbog lakoće korištenja i vizualnoga sučelja za kreiranje GUI-ja. Od 2006. razvojem Delphija bavi se CodeGear, Borlandova podružnica za razvojne programe ranije poznata kao *Borland Developers Tool Group* (DTG).

## Reference
Horné Mladonice

**Horné Mladonice** je naseljeno mjesto u okrugu Krupina, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze
*
Butnan (okrug)

**Butnan** (arapski: البطنان/Al-Buṭnān) je jedan od 22 libijska okruga na koji je Libija od 2007. administrativno podjeljena.

## Geografija

Butnan se prostire na sjeveroistoku zemlje duž Sredozemnog mora i po polupustinjskoj unutrašnjosti na površini od 84,996 km² u kojoj živi 164,510 stanovnika.

Okrug Butnan sa sjevera graniči sa Sredozemnim morem sa istoka sa Egiptom, sa zapada sa Okrugom Derna i sa juga i zapada sa Okrugom Vahat.

Administrativni centar Okruga Butnan je grad Tobruk.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Al Butnan (Sha‘bīyat al Buţnān)'' (na portalu Mapnall)
Mardž

**Mardž** (arapski: لمرج / Al-Marj, što znači livada) je grad od 54,010 stanovnika (sa širom okolicom 123,720) na sjeveroistoku Libije, u Okrugu Mardž u kom je 
administrativni centar.

## Geografija
Mardž se prostire po istoimenoj dolini na zapadnom rubu planinskog masiva Jebel Akhdar, nedaleko od mediteranske obale.

## Historija

Po brojnim pretpostavkama (iako to nije ničim potvrđeno) današnji grad je nastao na lokalitetu antičke *Barke*. 
### Barka
**Barka** ili **Barke** (grčki: Βάρκη) je isčezli antički grad kog su osnovali grčki kolonisti u 6. vijeku pne.. Na početku je egzistirao kao perzijski vazal da bi od 5. vijeka pne. stekao autonomiju i počeo se suprotstavljati kartažanskoj dominaciji na Mediteranu.

Aleksandar Veliki zauzeo je Barku 331. pne., a nakon njega gradom vladaju Ptolemeidi a nakon njih Rimljani. Kad su Arapi zauzeli Kirenajku u 7. vijeku postao je jedan od glavnih centara regije, pa se po njemu i cijela visoravan nazvala - *Barga*.
Počeo je stagnirati u 12. vijeku, da bi u slijedećim vijekovima potpuno propao i ostao napušten.
### Mardž
Osmanlije su oko 1840. izgradile zamak u isto vrijeme podignuta je i sanusitska džamija sa medresom oko koje je niknulo današnje naselje, u ono vrijeme jedino u unutrašnjosti Kirenajke. Tad je promjenjeno ime u *Mardž*.

Kraljevina Italija zauzela je Kirenajku 20. aprila 1913. U vrijeme talijanske kolonijalne uprave izgrađena je željeznička pruga Bengazi-Kirena-Derna koja je prošla preko Mardža. Pored tog u to vrijeme značajno je poboljšana poljoprivreda u plodnoj dolini 
pa je Mardž izratao u administrativno-trgovački centar i planinski resort od nekih 3680 stanovnika. 
antičko ime - Barca vraćeno je 1927.

Pored pozitivnog bilo je i lošeg jer je 1930. u gradu podignut koncentracioni logor za buntovne Beduine.

Teško je razoren u potresu 1963. pa je nakon tog podignut na solidnijem tlu 5 km dalje.
Novi grad je podijeljen na kvartove, tako da svaki ima stambene objekte, dućane, ambulantu, kino i javni park. Sam grad je dobio veliku opću bolnicu.
## Privreda i transport
Današnji Mardž je trgovački centar poljoprivnedne okolice koja godišnje ima 400 mm kiše i proizvodi žitarice (ječam i pšenicu), voće i povrće.
Poznat je po *Centru Marzotti* koji se bavi unapređenjem stočarstva.

Dobrim cestama je povezan sa drugim libijskim gradovima duž mediteranske obale.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Al-Marj, Libya''
Nacionalni park Rwenzori

**Nacionalni park Rwenzori** se proteže 998 km² ugandskom (zapadnom) stranom gorja Rwenzori. Osnovan je 1991. godine kako bi se zaštitila nevjerojatna ljepota krajolika visokih vrhova, slapova, jezera, ledenjaka i jedinstvene flore. Godine 1994. godine upisan je na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi kao važno utočište mnogih ugroženih životinjskih vrsta i mjesto neobično raznolikog biljnog života, uključujući endemske vrste ko što je divovski vrijes (*[[Erica arborea]]*). Od 1997. do 2001. godine park su okupirale paravojne snage pobunjenika, zbog čega je bio upisan na popis ugroženih mjesta svjetske baštine od 1999. do 2004. godine.

## Reference
Derna (Libija)

**Derna** (arapski: درنة / Darnah) je lučki grad od 60,980 stanovnika (sa širom okolicom 76,596) na sjeveroistoku Libije, u okrugu Derna u kom je administrativni centar.

## Geografija
Derna leži istočno od Bengazija, duž mediteranske obale i po istočnim padinama masiva Jebel Akhdar. Centar grada smješten je oko delte malog vadija Derna. Klima u gradu je relativno ugodna jer ga brda u pozadini visoka 350 metara, štite od vrućih južnih vjetrova iz Sahare.

## Historija
Današnja Derna je izrasla u 15. vijeku na mjestu antičke grčke kolonije **Darnis** (grčki: Δάρνις) od kog su danas preostale jedino nekropole. Ono što se danas zna o Darnisu, je da je bio jedan od gradova kirenajskog pentapolisa, i da je bio biskupija još prije Nikejskog sabora (325.), a od 367. i metropolija donje Libije sa 6 sufragana, kako je to zapisao Atanazije Aleksandrijski. Kad su Arapi zauzeli Kirenajku u 7. vijeku, spao je na malo selo.

Mjesto je oživilo krajem 15. vijeka dolaskom velikog broja mudéjarskih imigranata iz Al-Andalusa nakon pada Emirata Granada. Osmanski Muhamed beg iz Tunisa značajno je doprinio razvoju grada krajem 17. vijeka, podigavši veliku džamiju.

Derna je sve do 1850-ih bila jedna od važnijih luka za Trgovinu robljem. Američka ratna mornarica zauzela je Dernu 1805. u vrijeme Prvog berberskog rata u znak odmazde protiv paše od Tripolija i njegove podrške piratima koji su napadali i američke trgovačke brodove. Oni su pod vodsvom svog komandanta Williama Eatona podigli fortifikaciju na brdu iznad luke koja je trebala štititi njihove brodove, koja je danas u ruševinama.

Tokom 19. vijeka grad je doživio nekoliko tragedija, od epidemije kuge 1816., nakon tog kolere do potresa 1834. godine.

Za Talijansko-turskog rata jedinice Armije Kraljevine Italije nakon žestokog bombardiranja sa mora zauzele su grad 1911. Tokom tog rata (1911. - 1912.) Derna je bila jedan od važnijih garnizona talijanskih snaga protiv otpora tursko-libijskog stanovništva.
Pri samom kraju talijanske kolonijalne uprave 1939., Derna je postala sastavni dio Kraljevine Italije kao jedna od njenih provincija.

Derna je za Drugog svjetskog rata teško razarana, nakon što je nekoliko puta prelazila iz ruku osovinskih i britanskih snaga, sve dok ga konačno nije zauzela Britanska 8 armija 1942.

Današnja Derna je grad bijelo okrečenih kuća, u moru zelenila, što od listova vinove loze koji zasjenjuju ulice što od palmi koje rastu posvuda. 
Luka premda mala jedno je od najboljih sidrišta u Kirenajki.

## Privreda i transport
Pored trgovine i ribarstva za ekonomiju grada važna je i prehrambena industrija.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Derna, Libya''
Jebel Akhdar

**Jebel Akhdar** (arapski: الجبل الأخضر‎‎ / al-Jabal al-Akhḍar, prevedeno Zelena planina) je niski planinski masiv (bolje rečeno visoravan) na sjeveroistoku Libije.
On se proteže duž Sredozemne obale u dužinu od nekih 160 km u smjeru istok-sjeveroistok između gradova Mardž i Derna.

## Geografija
 
Brda masiva naglo se uzdižu u dva kraka, prvi uz obalu je niži ima do 300 metara, a drugi južniji dalji od obale uzdiže se do gotovo 550 m. 
To je vapnenački pojas širok oko 32 km, koji se nakon tog pretapa u visoravan okrunjenu planinama visokim gotovo 900 m. 
Spušta se prema istoku do vrlo kraškog Okruga Butnan i prema jugu do libijske Sahare. 
Jebel Akhdar je spresijecan dolinama vadija, obrastao rijetkim niskim grmljem i ostacima makije uz tu i tamo poneku oranicu.

Masiv Godišnje ima relativno visoke količine padavina  375–500 mm i visoku vlažnost, ali povremeno se javlja suša.

Jebel Akhdar je najperspektivniji kraj u Kirenajki za poljoprivredu, pa su ga zbog tog kolonizirali Talijani, u 1930-ih. 
Oni su svoje farme zapustili za vrijeme Drugog svjetskog rata i kasnije napustili, da bi ih do danas zauzeli Libijci.

Vrlo je razvijeno stočarstvo pa i nomadsko, čuvaju se koze, ovce i deve. S druge strane ratarstvo je ograničeno na doline kod Mardže i Derne a uzagaja se žito, masline, grožđe i bademi.
Veliki agronomski projekt proveden u tom kraju poboljšao je navodnjavanje i kultivaciju.

Masiv je za Drugog svjetskog rata bio jedna od glavnih linija fronta.

Najviši vrh tog masiva ima 875 m, to je najkišovitiji kraj u Libiji, u kom padne od 500 do 700 mm kiše.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Akhḍar Mountains, Libya''
Rukometna reprezentacija Fidžija

**Rukometna reprezentacija Fidžija** predstavlja Fidži na međunarodnim rukometnim natjecanjima. Fidži potpada pod ingerenciju OCHF-a, međutim kako je ta kontinentalna federacija u sporu s IHF-om oko vlastitog statusa, Fidži ima ograničen pristup međunarodnim natjecanjima. 

Seniorska reprezentacija dosad nije sudjelovala ni na jednom službenom međunarodnom natjecanju, dok su se juniorski (U-20) uzrasti 2018. godine počeli natjecati na regionalnim turnirima. Isto tako, ženske reprezentacije imaju nešto značajnije uspjehe i više sudjelovanja na regionalnim turnirima. 

Fidži je tek 2017. godine postao provizorni član IHF-a, koji aktivno potiče razvoj rukometa na Fidžiju.

## Reference

## Vanjske veze
* Profil na ihf.info
Opoziv (politika)

**Opoziv** u najširem smislu označava postupak smjene javnih funkcionara u nekoj državi, a koji se provodi prije završetka njihovog redovnog mandata. Opoziv je u pravilu propisan ustavom i zakonima i predviđen za izavnredne slučajeve, odnosno kada je utvrđeno ili postoji osnovana sumnja da je funkcionar počinio krivično djelo, prekršaj ili svojim postupcima na neki drugi način sebe diskvalificirao od daljeg vršenja dužnosti. Pod time se najčešće podrazumijeva smjena inokosnih predstavnika izvršne vlasti i, rjeđe, sudske i zakonodavne vlasti a koje najčešće provodi parlament i, rjeđe, građani na izvanrednim referendumima. 

U svijetu je najpoznatiji postupak opoziva () koga je za predstavnike izvršne i sudske vlasti na federalnoj razini predvidio Ustav SAD, a što uključuje i američkog predsjednika.
Revolucija (kratki film)

***Revolucija*** je jugoslavenski kratki igrani film snimljen na slovenskom jeziku 1974. godine u režiji i po scenariju Boštjana Hladnika.

## Uloge

## Vanjske veze
*