open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Prefektura Kožani

**Prefektura Kozani** ili **Kožani** ( - *Nomos Kozanis*) je oblast na severu Zapadne Makedonije, u Egejskoj Makedoniji u Grčkoj. Upravno središte ove prefekture ali i čitave periferije je grad Kozani.

## Prirodne odlike

Prefektura Kozani je kontinentalna prefektura Grčke. Na severu se ova prefektura graniči sa prefekturama Florina i Pela, na zapadu sa prefekturom Kastorija, na jugu sa prefekturom Grevena, na jugoistoku sa prefekturom Larisa, a na zapadu sa prefekturama Pijerija i Imatija.

Najvažniji deo prefekture je središnja visoravan na oko 700 m, koja svojim južnim delom izlazi na reku Aliakmon, na gde je na reci obrazovano jezero Politifos. Istočni i zapadni deo je izrazito planinski sa planinama Vojo na jugozapadu, Vermio na severoistoku i Askio na zapadu. Severni planinski deo je bogat rudama, a zapdni i istočni su bogati šumama. Obast Kozanija preseca se put Ignjacija.

Klima u prefekturi Kozani je zbog znatne visine kontinentalna, da bi na još većim visinama prešla u planinsku.

## Historija

U doba antike ova oblast je bila postala značajna posle osvajanja od strane antičke Makedonije. U kasnijim epohama dolazi vladavina Rimljana, zatim Vizantinaca i na kraju Turaka Osmanlija. Iako su mesni Grci bili veoma aktivni tokom svih pobuna protiv Turaka, ovo područje ponovo postalo deo savremene Grčke tek 1913. g. Iste godine obrazovana je velika prefektura, iz koje su se kasnije (1947. g.) izdvojile prefekture Florina, Kastorija i Grevena. Posle Grčko-Turskog rata 1923. g. tursko stanovništvo se iselilo u maticu, a na njihovo mesto su doseljeni Grci izbeglice iz Male Azije. Drugi svetski rat i Građanski rat u Grčkoj su teško pogodili ovu oblast. Prefektura je proteklih decenija bila osavremenjena, pre svega zahvaljujući otvaranju rudokopa. Međutim, 1996. g. oblast Kozanija je pogodio zemljotres. Poslednjih godina najvažnija mesna stvar je izgradnja savremenog autoputa Ignjacija.

## Stanovništvo

Glavno stanovništvo Kozanske prefekture su Grci. Dominira gradsko stanovništvo. Kozani je najveći grad, a značajana je i Ptolemaida na severu prefekture.

## Privreda

Prefektura Kozani tradiconalno je bila poznata po trgovcima, koji su nekad tgovali celim Balkanom. I danas je prefektura Kozani privredno uspešna, ali zahvaljujući rudarstvu (ugalj, so, hrom, azbest). Posebno je važan ugalj-lignit, kao preko potrebna sirovina za energetiku u Grčkoj, koja ima manjak energetskih sirovina. Dodatak ovome je i hidrocentrala na veštačkom jezeru Politifos.

## Povezano
* Kožani
* Egejska Makedonija

## Vanjske veze

* Prefektura Kožani
* Grad Kožani 
* Kožani (Arheologija)
Prefektura Pijerija

**Prefektura Pijerija** ( - *Nomos Pierias*) je oblast na jugozapadu Središnje Makedonije, u Egejskoj Makedoniji u Grčkoj. Upravno središte prefekture je grad Katerini. U njoj se nalazi čuveno turističko mesto Paralija i najviša planina vrh Grčke Olimp.

## Prirodne odlike

Prefektura Pijerija je najmanja od prefektura u Periferiji Središnja Makedonija. Na severu se ova prefektura graniči sa prefekturom Imatija, na zapadu sa prefekturom Kožani, a na jugu je Prefektura Larisa. Istočna granica je obala Solunskog zaliva, dela Egejskog mora.

Prefektura ima izdužen oblik u pravcu sever-jug shodno reljefu. U sredini se pruža uzana primorska ravnica, poznata kao Olimpijska obala, koja se na zapadu strmo izdiže u veoma visoke Pijeriske planine i planinu Olimp. Ovoj prefekturi pripada i najviši vrh Olimpa i ujedno cele Grčke.

Klima u prefekturi Pijerija je sredozemna u primorskom delu, da bi ka zapadu prešla u planinsku.

## Historija

Prvi stanovnici prefekture Pijerija bili su Tračani iz plemena Pijeri, po kojima je prefektura i dobila ime. U doba antike ova oblast je bila prvo deo antičke Makedonije, druga po značaju. U kasnijim epohama dolazi vladavina Rimljana, zatim Vizantinaca i na kraju Turaka Osmanlija. 1913. g. ovo područje ponovo postalo deo Grčke, a sledećih godina ovde se naselilo mnogo grčkih izbeglica iz Male Azije. 1947. godine dobilo je status prefekture izdvajanjem iz Solunske prefekture. Položaj prefekture na glavnom grčkom putu Solun-Atina omogućilo je brz posleratni razvoj, naročito turizma, a i poljoprivreda je napredovala i osavremenila se.

## Povezano
* Katerini
* Paralija
* Egejska Makedonija

## Vanjske veze

* Turizam u Pijeriji
* http://www.culture.gr/maps/macedon/pieria/pieria.html 
* http://www.plefsis.gr/pieria.htm 
* http://www.mpa.gr/specials/olympus/pieria.html 
* http://users.pie.sch.gr/amgr1/pieria_photos.htm
Prefektura Solun

**Prefektura Solun** ( - *Nomos Thessalonikis*) je po broju stanovnika najveća i privredno najvažnija oblast u Središnjoj Makedoniji, u Egejskoj Makedoniji u Grčkoj. Sediše prefekture je grad Solun, po kome je prefektura dobila ime.

## Prirodni uslovi

Prefektura Solun nalazi se na severu Grčke i izlazi dva puta na more - na jugu na Solunski zaliv, a na istoku na Orfanski zaliv, oba u sastavu Egejskog mora. Na jugoistoku se ova prefektura graniči sa prefekturom Halkidiki, na severoistoku sa prefekturom Ser, na severuprefekturom Kilkis, na severozapadu sa prefekturom Pela i na zapadu sa prefekturom Imatija.

Područje Solunske prefekture obuhvata donji deo doline reke Vardar (tzv. Solunsko polje), veoma plodno i gusto naseljeno. U istočnoj polovini nalazi se planinski predeo Vertikos. U istočnom delu prefekture nalaze se jezera Koronija i Volvi.

Klima je u primorskom delu prefekture sredozemna. Dalje od obale klima je nešto oštrija, jer se uticaji sa Sredozemlja mešaju sa uticajima iz unutrašnjosti Balkana (toplija leta i hladnije zime).

## Historija

Prefetura Solun je obrazovana po pripajanju ovog dela Balkana Grčkoj 1913. g., kada je ova prefektura bila najveća u državi (7% državne površine). Kasnije je ona smanjena izdvajanjem njenih delova kao posebnih jedinica. Bez obzira na to prefektura Solun je ostala najvažnija u ovom delu Grčke.

## Saobraćaj

Oblast Soluna spada u prometno najvažnija ne samo u Grčkoj, već i na Balkanu. Ovde se sustiču mnogi putevi iz poluostrvske Grčke i unutrašnjosti Balkana, a grad Solun je oduvek bio najbliži grad Egeja unutrašnjosti poluostrva.

## Povezano
* Solun
* Egejska Makedonija

## Vanjske veze
* Prefektura Solun 
* Grad Solun
* www.saloniki.org Solun
Prefektura Tesprotija

**Prefektura Tesprotija** ( - *Nomos Thesprotia*) je oblast na zapadu periferije Epir i istoimene pokrajine Epir u severozapadnoj Grčkoj. Upravno središte ove prefekture je grad Igumenica.

## Prirodne odlike

Prefektura Igumenica je primorska prefektura, koja na zapadu izlazi na Jonsko more. Sa te strane, preko mora, nalazi se ostrvska Prefektura Krf, udaljena 10–20&nbsp;km. S obzirom da je prefektura na samom obodu Grčke i prilično mala po svim osobinama ona nema mnogo graničnih prefektura (pogledati: Prefekture u Grčkoj). Severna granica prefekture je najzapadniji deo granice Grčke prema Albaniji. Sa juga se Tesprotija graniči sa prefekturom Preveza, a sa istoka prefekturom Janjina.

Najveći deo prefekture Tesprotija je planinski i uključuje nekoliko nižih primorskih planina iz lanca Pinda. Planine su keševite i negostoljubive za život. U ovoj oblasti postoje dve reke: Kalamas i Aheron. Plodni i za život gostoljubivi delovi se nalaze u primorju i dolinama u južnoj polovini prefekture. Tesprotija, tačnije njeno sedište grad Igumenica, predstavlja završetak savremenog puta Ignjacija, koji se razlikuje od stare trase ovog puta, koja se nalazi severnije, u Albaniji. Ovaj novi autoput je drugi po važnosti u Grčkoj.

Klima u prefekturi Tesprotija je u primorskim delovimasredozemna, da bi na još većim visinama prešla u njenu oštriju varijantu.

## Historija

U doba antike ova oblast je bila deo područja stare Grčke, ali izvan glavnih istorijskih tokova. U kasnijim epohama dolazi vladavina Rimljana, zatim Vizantinaca i na kraju Turaka Osmanlija. Ovo područje ponovo je postalo deo savremene Grčke tek 1913. g. Pred Drugi svetski rat iz ove oblasti iseljeno je mesno albansko stanovništvo u cilju sprečavanja ocepljenja oblasti od Grčke. Drugi svetski rat i Građanski rat u Grčkoj su teško pogodili ovu oblast. Prefektura je proteklih decenija bila osavremenjena, ali to nije sprečilo iseljavanje stanovništva iz njenog većeg dela, pogotovo iz pograničnog planinskog područja na severu. Poslednjih godina najvažnija mesna stvar je izgradnja savremenog autoputa Ignjacija.

## Stanovništvo
Glavno stanovništvo Tesprotije su Grci. Do Drugog svetskog rata ovde je živela i albanska manjina. Za razliku od brojnih grčkih prefektura u Tesprotiji dominira seosko stanovništvo (oko 60%). Igumenica je najveći grad.

## Privreda
Prefektura Tesprotija je kao mahom planinsko područje tradicionalno vezana za stočarstvo i šumarstvo. Poljoprivreda je značajna u promorskom delu. Posle izgradnje autoputa Ignjacija porastao je značaj prefekture i njenog sedišta Igumenice, kao nove važne luke u Grčkoj.

## Povezano
* Igumenica
* Epir

## Vanjske veze
* Zvanično predstavljanje oblasti Tesprotija na grčkom i engleskom jeziku
Prefektura Preveza

**Prefektura Preveza** ( - *Nomos Preveza *) je oblast na jugozapadu periferije Epir i istoimene pokrajine Epir u severozapadnoj Grčkoj. Upravno središte ove prefekture je istoimeni grad Preveza.

## Prirodne odlike

Prefektura Preveza je primorska prefektura, koja na zapadu i jugu izlazi dugom obalom na Jonsko more. Sa severa se ova pefetura graniči sa prefekturom Tesprotija, sa severoistoka sa prefekturom Janjina, a sa istoka prefekturom Arta. Prefektura Etolija-Akarnija nalazi se na svega 1 -{km}- od najjužnije tačke prefekture Preveza. Najseverniji deo prefekture sa gradom Parga je u upravnom smislu enklava, jer je okružena sa kopnene strane prefekturom Tesprotija.

Najveći deo prefekture Preveza je primorski, dok je unutrašnjost brežuljkasta, suva i krševita. Na krajnjem severoistoku prefekture nalazi se planina Herovuni. Južni deo prefekture je u vidu poluostrva, koje odvaja Zaliv Arta od Jonskog mora. Ovo poluostrvo približava se naspramnoj obali, delu prefekture Etolija-Akaranija, na svega 1 -{km}-. Na najužem mestu je izgrađen most.

Klima u prefekturi Preveza je u primorskim delovimasredozemna, da bi na još u delovima daljim od mora prešla u njenu oštriju varijantu.

## Historija
U doba antike ova oblast je bila deo područja Antičke Grčke, ali izvan glavnih istorijskih tokova. U kasnijim epohama dolazi vladavina Rimljana, zatim Vizantinaca i na kraju Turaka Osmanlija. Ovo područje ponovo je postalo deo savremene Grčke tek 1913. g. Drugi svetski rat i Grčki građanski rat su teško pogodili ovu oblast. Prefektura je proteklih decenija bila osavremenjena, ali to nije sprečilo iseljavanje stanovništva iz njenog većeg dela, pogotovo iz pograničnog planinskog područja na severu. Poslednjih godina najvažnija mesna stvar je izgradnja savremenog, dela Jadransko-Jonske magistrale.

## Stanovništvo
Glavno stanovništvo prefekture Preveza su Grci. Najveći deo stanovništva živi duž primorja i u gradovima. Preveza je najveći grad, a poznati mali grad u prefekturi je Parga.

## Privreda
Prefektura Preveza je poljoprivredno područje. Industrija je mahom smeštena u Prevezi i neposrednoj okolini. Tu su razvijene i lučke delatnosti. Primorska mesta, posebno Parga, su sa razvijenim letnjim turizmom.

## Povezano
* Preveza
* Epir

## Vanjske veze
* Zvanično predstavljanje oblasti Tesprotija na grčkom i engleskom jeziku
Prefektura Pela

**Prefektura Pela** ( - *Nomos Pellas*) je oblast na severozapadu Središnje Makedonije, u Egejskoj Makedoniji u Grčkoj.

## Naziv

Oblast je dobila naziv po prestonici Antičke Makedonije koja se u njoj nalazi.

## Prirodni uslovi

Prefektura Pela jedna je od pograničnih i ima dugu granicu sa Republikom Makedonijom na severu. Na istoku se ova prefektura graniči sa prefekturama Kilkis i Solun, na jugu sa prefekturama Imatija i Kozani, dok se na zapadu prefektura Pela graniči sa prefekturom Florina.

Najveći deo prefekture je planinski, naročito na severu (planine Vermiona, preko 2000 m), kao i na zapadu i istoku. Za razliku od većeg dela, najjužniji deo prefekture je veoma nizak (5–10 m n.v.) i močvaran.

## Historija

Najvažniji deo istorije na području prefekture Pela vezan je za antički grad Pelu je postao prestonica makedonskog kraljevstva za vreme Arhilaja I Makedonskog, a bila je prestonica i u doba Filipa II i Aleksandra Velikog. Na osnovu značaja ovog antičkog lokaliteta obrazovana je istoimena prefektura 1947. g.

Područje prefekture bilo je deo Otomanskog carstva više od 500 godina, a nekadašnje brojno tursko stanovništvo iseljeno je posle Grčko-Turskog rata 1923. g.

## Stanovništvo

Stanovništvo čine Grci i Makedonci. Mnogi Grci vode poreklo od izbeglica iz Male Azije.

## Privreda

Oblasna privreda uglavnoj je zasnovana na poljoprivredi ito na voću.

## Povezano

* Edesa
* Egejska Makedonija

## Vanjske veze

* Pela (Istorija)
* Pela (Arheologija i Istorija)
Prefektura Kilkis

**Prefektura Kukuš** ili **Kilkis** ( - *Nomos Kilkis*) je oblast na severu Središnje Makedonije u Egejskoj Makedoniji u Grčkoj.

## Prirodni uslovi

Prefektura Kilkis jedna je od pograničnih i ima granicu sa Republikom Makedonijom na severu. Na istoku se ova prefektura graniči sa prefekturom Ser, na jugu sa prefekturom Solun, dok se na zapadu prefektura Kilkis graniči sa prefekturom Pela.

Veći, središnji deo prefekture je ravničarski, dok se na zapadu pružaju planine Paiko, a na istoku planine Kerkini i Mavrouni. Na severnoj granici nalazi se i malo Dojransko jezero, koje Grčka deli sa Republikom Makedonijom. Klima je sredozemna.

## Historija

Najvažniji deo istorije na području prefekture Kilkis vezan je antičkog makedonskog kraljevstva. U srednjem veku područje naseljavaju Sloveni, da bi kasnije područje više vekova vladalo Otomansko carstvo. 1913. g. područje Kilkisa pripojeno je Grčkoj, a nekadašnje brojno tursko stanovništvo je iseljeno nakon Grčko-Turskog rata 1923. i zamenjeno grčkim izbeglicama iz Male Azije.

1939. g. obrazovana je prefektura Kilkis izdvajanjem iz prefekture Solun.

## Stanovništvo

Stanovništvo uglavnom čine Grci. Mnogi Grci vode poreklo od izbeglica iz Male Azije.

## Privreda

Oblasna privreda uglavnoj je zasnovana na poljoprivredi i to na uzgajanju voća.

## Povezano
* Kukuš
* Egejska Makedonija

## Vanjske veze
* Kukuš 
* Prefektura Kukuš
* Kukuš (Istorija)
Prefektura Imatija

**Prefektura Imatija** ( - *Nomos Imathea*) je oblast na zapadu Središnje Makedonije, u Egejskoj Makedoniji u Grčkoj. Upravno središte i najveći grad prefekture je Verija.

## Geografija
Prefektura Imatija se na jugoistoku izlazi na more, na istoku se graniči sa prefekturom Solun, na severu sa prefekturom prefekturom Pela, sa zapada sa prefekturom Kozani i sa juga sa prefekturom Pijerija.

Prefektura Imatija obuhvata oblast zapadnog dela primorske ravnice u središnjem delu Egejske Makedonije na zapadu ograđene visokim planinama Verimiona, a sa juga Pijerijskim planinama. Dužinom od par kilometara prefektura izlazi na severnu obalu Solunskog zaliva. Ova prefektura ima sredozemnu klimu, dok u višim delovima na zapadu repovlađuje planinska klima.

## Historija

Predeo Imatije prvi put se istorijski spominje u vezi sa antičkom Makedonijom.

Posle 1913. g. ova oblast je pripojena savremenoj Grčkoj, a uskoro je započela izgradnja novog grada Verije po savremenom planu. Grad je primio mnogo grčkih izbeglica iz Male Azije posle Grčko-Turskog rata i 1947. godine postaje sedište novoosnovane prefekture Imatije. Tokom Drugog svetskog rata i Grčkog građanskog rata oblast je teško stradala, što je prouzrokovalo postepeno iszeljavanje tokom sledećih decenija. Poslednjih dve decenije Imatija se našla na mestu gradnje novog autoputa "Ignjacija", što daje nade za bolju budućnost.

## Privreda

U Imatiji dominira poljoprivredna proizvodnja voća (breske, jagode) i povrća, usled čega se od industrije najbolje ravija njena prehrambena grana.

## Povezano
* Ber
* Egejska Makedonija
Prefektura Halkidik

**Prefektura Halkidiki** ili **Halkidik** ( - *Nomos Khalkidhikí*) je oblast na jugu Središnje Makedonije, u Egejskoj Makedoniji u Grčkoj. Upravno sedište prefekture je gradić Poligiros.

## Geografija
Prefektura Halkidiki obuhvata istoimeno poluostrvo Halkidiki, jedno od najvećih u Grčkoj. Ovo poluostrvo nalazi se između Solunskog zaliva na zapadu i Orfanskog zaliva na istoku. Na severu je poluostrvo od ostatka kontinentalne Grčke odvojeno Koronija i Volvi jezerima. Od susednih prefektura Halkidiki se jedino graniči sa prefekturom Solunom sa severa. Postoji i kratka granica preko Svetoj Gori, koja ima poseban položaj u Grčkoj.

Halidiki spada u brdovite prefekture Grčke sa vrhovima i preko 1000 m. Posebno je brdovita unutrašnjost prefekture. Ova prefektura ima u središnjem, višem delu planinsku klimu, dok su obodni delovi, kao niži i primorski, sa sredozemnom klimom.

## Stanovništvo
Najveći deo stanovništva su etnički Grci, a poslednjih decenija javljaju se i nekadašnji turisti kao novi stanovnici. Prefektura Halkidiki spada u prefekture sa brzim rastom stanovništva zahvaljujući naglom razvoju turizma i pomorstva poslednjih decenija.

Za razliku od većine drugih prefektura u Grčkoj ova prefektura nema dominantno mesto, a upravno središte Poligiros nije najveći grad. U njemu živi tek 1/20 stanovništva prefekture. On se nalazi u unutrašnjosti, pa se sporije razvija u odnovu na obalska mesta, privlačna zbog sve razvijenijeg turizma. Pored Poligirosa, značajna mesta, a takođe i turistička odredišta turista (među kojima i mnogih Srba) su: Nea Moudanija, Nea Kalikratija, Polihrono, Nikiti, Neos Marmaras, Jerisos.

## Povezano
* Poligiros
* Halkidik
* Egejska Makedonija
* Sveta Gora
* Derigovo
* Pefkohori
* Hanioti

## Vanjske veze

* Turistički vodič kroz Halkidik
* Vodič kroz Halkidik 
* http://www.chalkidiki.com/ 
* Halkidiki, turistički vodič
* http://www.halkidiki.com/
* http://www.in-chalkidiki.com/ 
* 1000 slika Halkidikija
* Tourist guide for halkidiki 
* Tourist guide for chalkidiki 
* Tourist guide for ouranoupolis halkidiki 
* Tourist guide for ammouliani halkidiki 
* Tourist guide for ierissos halkidiki 
* Tourist guide for nea roda halkidiki
* Tourist guide for taxiarhis halkidiki 
* Visitor Guide for Nikiti in Halkidiki
Prefektura Kavala

**Prefektura Kavala** ( - *Nomos Kavalas*) je oblast na jugozapadu Istočne Makedonije i Trakije, u Egejskoj Makedoniji u Grčkoj. U njenom sastavu se nalazi i čuvena turistička destinacija Tasos.

## Prirodne odlike

Prefektura Kavala nalazi se na severu Grčke. Na jugu prefektura se pruža duž severne obale Orfanskog zaliva Egejskog mora. Na zapadu se ova prefektura graniči sa prefekturom Ser, na severu sa prefekturom Drama, a na istoku sa prefekturom Ksanti.

Područje Kavalske prefekture obuhvata severno priobalje Orfanski zaliv, koje se u središnjem delu otvara u manju primorsku ravnicu, dok je na istoku i zapadu brdovito: na zapadu se nalazi planina Pangajo, a na istoku Lekani. Ostrvo Tasos je od obale udaljeno oko 10&nbsp;km i to je najsevernije egejsko ostrvo.

Klima je sredozemna duž obale i na nižim terenima, dok je na planinama klima oštrija.

## Historija

Na području prefekture Kavala otkriveni ostaci praistorijskog čoveka. Tokom starogrčkog vremena ova oblast bila je na krajnjem severu civilizacijskog područja i time zaostala. Tokom rimskog vremena ovo područje je znatno napredovalo, pre svega zahvaljujući dobrom položaju na putu Ignjacija.

1383. god. područje Kavale su zauzele Osmanlije, koje ostaju ovde sledećih 5 vekova. Tokom 20. veka u području Drame desile su se znatne promene. 1912. g. Prvim balkanskim ratom dotad tursko područje postaje deo savremene Grčke, ali je već sledeće godine (1913. g.) grad bio pod kratkom bugarskom okupacijom, a zatim vraćen Grčkoj. Posle toga, usled Grčko-Turskog rata 1922-23. g., došlo je do iseljavlja Turaka i doseljavanja Grka iz Male Azije. Ovo je dovelo do velikih promena u strukturi stanovništva i ono je posle ovih dešavanja postalo homogeno, isključivo grčko.

## Stanovništvo

Stanovništvo uglavnom čine Grci. Mnogi Grci vode poreklo od izbeglica iz Male Azije.

## Povezano
* Kavala
* Tasos
* Egejska Makedonija
Prefektura Drama

**Prefektura Drama** ( - *Nomos Dramas*) je oblast na severozapadu Istočne Makedonije i Trakije, u Egejskoj Makedoniji u Grčkoj.

## Prirodne odlike

Prefektura Drama nalazi se na severu Grčke i svojom severnom granicom je pogranična prema Bugarskoj. Na krajnjem jugu prefektura se nalazi na 10ak kilometara od vrha Orfanskog zaliva Egejskog mora. Na zapadu se ova prefektura graniči sa prefekturom Ser, sa jugozapada prefekturom Kavala i na istoku sa prefekturom Ksanti.

Područje Dramske prefekture obuhvata doline reka Meste u istočnom delu i Drame u zapadnom delu, a po obodu se nalazi niz planina: Orvelos na sevrozapadu, Menoikio na zapadu, Falakro na severoistoku. Na krajnjem severu nalazi se poznata planina Rodopi. Dolinski deo na krajnjem jugozapadu prefekture je pogodan za zemljoradnju.

Klima po dolinama je umjereno mediteranska, jer se utjecaj sa Mediterana meša sa uticajima iz unutrašnjosti Balkana (toplija leta i hladnije zime). U planinskim krajevima klima je znatno oštrija, kontinetalna.

## Historija

Na području prefekture Drama otkriveni ostaci praistorijskog čoveka. Tokom starogrčkog vremena ova oblast bila je zaostala i sa manjim naseljem na mestu današnjem grada Drame. Tokom rimskog vremena ovo područje je znatno napredovalo, pre svega zahvaljujući dobrom položaju na putu Via Egnatia. Na kraju ovog razdoblja u vreme provale varvara na ovo područje mlada vizantijska država je od ovog mesta napravila znatno utvrđenje.

1383. god. područje Drame su zauzele Osmanlije. Udeo hrišćana je brzo opadao u sledećim vekovima, pa su već u 16. veku muslimani činili oko 40% mesnog stanovništva. Tada se javljaju se i jevreji. Tokom 18. i 19. veka desio se porast proizvodnje, a u vezi sa tim i stanovništva, najviše muslimanskog. U 19. veku najvažnija gajena kultura postaje duvan.

Tokom 20. veka u području Drame desile su se znatne promene. 1912. g. Prvim balkanskim ratom dotad tursko područje postaje deo savremene Grčke, ali je već sledeće godine (1913. g.) grad bio pod kratkom bugarskom okupacijom, a zatim vraćen Grčkoj. Posle toga, usled Grčko-Turskog rata 1922-23. g., došlo je do iseljavlja Turaka i doseljavanja Grka iz Male Azije. Ovo je dovelo do velikih promena u strukturi stanovništva i ono je posle ovih dešavanja postalo homogeno, isključivo grčko.

## Stanovništvo

Stanovništvo uglavnom čine Grci. Mnogi Grci vode poreklo od izbeglica iz Male Azije.

## Povezano
* Drama
* Egejska Makedonija
Prefektura Ksanti

**Prefektura Ksanti** ( - *Nomos Xánthi, *) je oblast na u središnjem delu Istočne Makedonije i Trakije, u istorijskoj oblasti Trakija u Grčkoj.

## Prirodne odlike

Prefektura Ksanti nalazi se na severu Grčke i i svojom severnom granicom je pogranična prema Bugarskoj. Na jugu se prefektura pruža duž severne obale Egejskog mora. Na zapadu se ova prefektura graniči sa prefekturom Drama, na jugozapadu sa prefekturom Kavala, a na istoku sa prefekturom Rodopi.

Područje Ksantijske prefekture ima središte u priobalnoj ravinici na severnoj obali Egejskog mora. Ravnica je u primorskom delu močvarna. Severna polovina prefekture je planinska i tu se nalaze planine iz sistema Rodopa: na severoistoku planina Papingio, a na istoku Koula. Najvažnija reka je Mesta, koja je pogranična prema prefekturi Kavala.

Klima je sredozemna duž obale i na nižim terenima, dok je u unutašnjosti i na planinama klima oštrija.

## Historija

Tokom starogrčkog vremena ova oblast bila je na krajnjem severu civilizacijskog područja i time zaostala. Iz doba helenističkog perioda pronađeni su grobovi iz 2. veka pne.. Tokom rimskog vremena ovo područje je znatno napredovalo, pre svega zahvaljujući dobrom položaju na putu Ignjacija. U doba Vizantije središte područja, grad Ksanti izgrađen je kao jaka tvrđava, vidljiva i danas.

Krajem 14. veka područje Ksanti su zauzele Osmanlije, koje ostaju ovde sledećih 5 vekova. Tokom 20. veka u ovom području desile su se znatne promene. 1912. g. Prvim balkanskim ratom dotad tursko područje postalo deo Trakije pod vlašću Bugarske, da bi posle Prvog svetskog rata bilo vraćeno Grčkoj. Posle toga, usled Grčko-Turskog rata 1922-23. g., došlo je do iseljavanja Turaka i doseljavanja Grka iz Male Azije. Ovo je dovelo do velikih promena u strukturi stanovništva, ali je prefetkuri i dalje ostala da postoji snažna muslimanska manjina.

## Stanovništvo

Stanovništvo čine Grci (3/5 stanovništva) i muslimani (bez nacionalnog opredeljenja, 2/5 stanovništva). Mnogi Grci vode poreklo od izbeglica iz Male Azije.

## Povezano
* Ksanti
* Trakija
Vojnik

**Vojnik** je izraz koji u najširem smislu označava pripadnika redovnih oružanih snaga neke države. U užem smislu taj izraz označava pripadnika kopnene vojske.

U još užem smislu taj izraz označava pripadnika vojske koji nema oficirski odnosno podoficirski čin. Iako neke države i vojske za to koriste posebne izraze kao što je redov, nekada se u svrhu razlikovanja koristi i izraz **obični vojnik**.

Vojnik također može označavati i svaku osobu - bez obzira na čin ili vid oružanih snaga kojem pripada - a koja je njen pripadnik temeljem ugovora, odnosno vojnim poslom se bavi profesionalno. Tada se često koristi izraz **profesionalni vojnik**.

Za pripadnike posebnih rodova vojske se koriste posebni izraz kao pješadinac, artiljerac, inžinjerac i sl.

U figurativnom smislu se riječ vojnik koristi za svaku osobu koja je u potpunosti prihvatila ideologiju i ciljeve neke organizacije, odnosno za nju je spremna iskazati vojničke vrline kao što su vjernost i disciplina. Klasičan primjer je izraz "vojnik Partije".

## Vanjske veze

* US Army from American Revolution to 2006 
* Find a Soldier
* Lithuanian Soldier
* Roninreunited
Artemizij

**Artemizij** ili **Artemizion** je rt na sjeveru grčkog otoka Eubeje. Najpoznatiji je po znamenitoj bitci u kojoj je grčka flota pokušala zaustaviti perzijsku za vrijeme grčko-perzijskih ratova.
Nastavno-sportska dvorana u Belom Manastiru

**Nastavno-sportska dvorana u [[Beli Manastir|Belom Manastiru]]** je sportska dvorana u vlasništvu Grada Belog Manastira u Školskoj ulici broj 3, sagrađena na igralištu (koje je školsko zemljište) pokraj srednjoškolskog kompleksa, na uglu Školske i Ulice kralja Petra Krešimira IV, preko puta Doma zdravlja.

## Gradnja
Kamen temeljac položili su u aprilu 2006. godine tadašnji predsjednik Hrvatskog sabora Vladimir Šeks i ministri prometa i poljoprivrede Božidar Kalmeta i Petar Čobanković.

Izradnja je trebala biti završena u maju 2007. godine, no osječka tvrtka *"Gradnja"* poslove je užurbano završavala tek pred Dan Grada Belog Manastira (Sveti Martin) 11. XI. 2007. godine, kad je uz vatromet dvorana svečano otvorena. Izgradnja dvorane rezultat je dobre saradnje lokalne HDZ-ovske vlasti i vlasti na državnom nivou iz iste stranke.

U toku gradnje dvorane uređen je i prostor oko nje (uključujući i dotada oronulu trafo-stanicu), a iza dvorane izgrađeno je rukometno igralište. Pri gradnji dvorane čak je očuvan drvored u Ulici kralja Petra Krešimira IV, a izrezana su samo stabla koja su bila ispred dvorane u Školskoj ulici.

## Korištenje
Prema pisanju "Glasa Slavonije" , prva - doduše neslužbena - utakmica odigrana je u novoj Nastavno-sportskoj dvorani krajem novembra 2007. godine, kad su se sastale malonogometne ekipe belomanastirske gradske uprave i profesori belomanastirskih srednjih škola. Tad su isprobani i novi semafor te zvučni efekti.

Službeno korištenje dvorane počelo je u januaru 2008. Uz belomanastirske učenike koji u toj dvorani odrađuju nastavu iz fizičkog odgoja, u njoj treniraju i igraju utakmice i belomanastirski sportski klubovi, ali se ona koristi i za kulturne priredbe i druge skupove pa je tako u njoj 11. februara 2009. godine snimana emisija iz HTV-ove serije "Lijepom našom", a 17. marta iste godine uživo prilog za HTV-ovu emisiju "Hrvatska uživo".

Dvorana se koristi za sljedeće aktivnosti: boks, gimnastiku, karate, košarku, odbojku, ples, rukomet, sportsku rekreaciju, stolni tenis, šah te za "aiki dojo takeda" i "ki aikido".

## Ime i kapacitet
Belomanastirska *Nastavno-sportska dvorana*, osim tog opisnog imena, nije dobila nikakvo, čak ni kolokvijalno ime.

Ta je dvorana gotovo ista kao i osječka Športska dvorana Jug. Za razliku od osječke, ima 3500 kvadrata i 1300 sjedećih mjesta (na fiksnim tribinama ima 750 mjesta). Vrijednost dvorane je oko 22,500.000 kuna.

## Izvori

* Saša Alilović: *Dvorana u Belom Manastiru umjesto u srpnju bit će predana idući mjesec*, Jutarnji list, X, 3332, 44 - Zagreb, 20. IX. 2007.
* "Glas Slavonije" (28. IV. 2010) - Ivica '''Getto''': ''Dvorana već u raspadu?''  (Članka više nema na web-portalu "Glasa Slavonije", ali se može naći u štampanom izdanju.)
ŠUP

**ŠUP** - kratica za **Škola učenika u privredi**. Takve škole postojale su jedno vrijeme u socijalističkoj Jugoslaviji.
Beovizija 2005.

**Beovizija 2005.** je bila treća po redu Beovizija, takmičarski festival zabavne muzike i srpsko polufinale izbora za predstavnika državne zajednice Srbije i Crne Gore na Pesmi Evrovizije 2005. u Kijevu.

Takmičarsko veče Beovizije 2005. je održano 19., a revija pobednika na kojem su uručene i nagrade Festivala dan kasnije, 20. februara 2005., obe u Velikoj sali beogradskog Sava centra. Pobedila je Jelena Tomašević, mlada pevačica iz Kragujevca, sa pesmom *Jutro* Željka Joksimovića na tekst Aleksandre Milutinović.

Umetnički direktor Beovizije 2005. je bila Marina Tucaković, a režirao ju je Stanko Crnobrnja.

Propozicije izbora za predstavnika Srbije i Crne Gore su 2005. godine izmenjene i predviđale se od 24 učesnika zajedničkog finala, Evropesme-Europjesme, 14 bira na Beoviziji, a 10 na novoustanovljenom crnogorskom polufinalu, Monteviziji, pri čemu je na obe polufinalne večeri nastupalo po 24 pesme koje su od pristiglih na konkurs birali organizatori RTS i RTCG. U finalnoj večeri 4. marta 2005. u Podgorici, najvećim brojem glasova žirija i gledalaca za predstavnika Srbije i Crne Gore je izabran podgorički dečački sastav No nejm. Kao što je bio slučaj svake godine, dve prvoplasirane pesme sa Beovizije su i 2005. dobile po nula poena od sva četiri člana zajedničkog žirija iz Crne Gore. Pesma *Jutro* bila je u ukupnom plasmanu druga.
Marko Nešić

**Marko Nešić** (ćirilica: Марко Нешић) (Novi Sad,2. ožujak 1873 - 30. travanj 1938, Novi Sad) je bio srpski skladatelj, kapelnik. esperantista, berber i tamburaš. Napisao je i komponovao preko 200 kompozicija.
Jedno vreme je vodio tamburaški zbor Srpskog Zanatlijskog Pevačkog Društva "Neven" u Novom Sadu.

Ovom društvu je 1911.godine posvetio kompoziciju "Neven Kolo" i ona je faktički himna društva iako se u narodu peva kao stara gradska pesma.
Pod terminom stare gradske pesme, varoške, ili kako su ih još nazvali pesme koje večno žive, peva se veliki broj kompozicija čiji je autor Marko Nešić, ali malo ljudi zna da ih je on napisao.

## Život i rad
Nešić je bio istaknuti aktivista u radničkom, kulturnom i društvenom životu svoga vremena ali će ostati upamćen po harmonizaciji vojvođanskih pesama. Iako je završio berberski i stolarski zanat od 1890. godine isklučivo se posvetio muzici. Sam je pisao, komponovao i štampao svoja dela o vlastitom trošku, te ih slao tamburaškim orkestrima u austro-ugarskoj, a kasnije kraljevini Jugoslaviji.
Svirao je tamburicu, šargiju. Bio je šef tamburaških prkestara Bratimstvo, Beli Orao, Excelsior.

Čuveni kompozitor i tamburaš iz Novog Sada napisao je i štampao "Školu za tamburu", napisao je i komponovao preko 200 pesama i instrumentalnih kompozicija koje su i danas prihvaćene u narodu. Najčuvenije su "Žabaljka", "Bogata sam imam svega", "Dones' mi vina krčmarice", "Idem kući", "Kad sam bio mlađan lovac ja", "Neven Kolo", Đuvegije gde ste da ste", a "Biće skoro propast sveta" je poslužila kao lajt motiv za istoimeni kultni film Aleksandra Saše Petrovića.

Sa tamburaškim orkestrom Vase Jovanovića nastupao je u glavnim gradovima Evrope i postao vatreni pobornik esperanto jezika.
Osnivač je društva esperantista u Novom Sadu, koje dnas nosi njegovo ime.
Kao veliki simpatizer radničkog pokreta i njegov aktivista, bio je omiljen u Novom Sadu a novosađani su ga zvali jednostavno čika Marko.
Na njegovoj sahrani 1938. godine, baš pred prvomajske praznike, na Almaškom groblju u Novom Sadu, okupio se veliki broj građana i radnika iz raličitih radničkih organizacija, sa poslednjim pozdravima na vencima, svome umrlom drugu.

## Izvori

* "Sa pesmom u narodu" almanax,Tiski Cvet 2009, Novi Sad
* "Vojvođanska tamburica", Sava Vukosavljev, Matica Srpska 1990. Novi Sad
* "Žice tamburice", Savez muzičkih društava Vojvodine 1985. Novi Sad

## Povezano

* Tamburica
* Kolo
Salamina

**Salamina** (grčki, novogrčki: Σαλαμίνα *Salamína*, starogrčki/Katharevousa: Σαλαμίς *Salamís*) je najveći grčki otok u Saronskom zaljevu, oko 1 nautičku milju (2&nbsp;km) udaljen od luke Pirej i oko 16&nbsp;km zapadno od Atene. S obzirom da oblikom podsjeća na polumjesec, otok se u lokalnom žargonu zove Koulouri, po lokalnom pecivu. Glavni grad otoka, koji se također zove Salamina, nalazi se na zapadnom dijelu, na obali Salaminskog zaljeva, koji je otvoren prema Saronskom zaljevu. Glavna luka otoka, Paloukia, nalazi se na istočnoj obali.

## Historija
Vjeruje se kako je naziv Salamina došao od *Salam* (*šalam*), feničke riječi za *mir*, pod kojim se navodi u Homerovim epovima. Neki izvori, pak, navode kako je nazvan po niomfi koja se zvala Salamina, te po legendi bila majka Kihreja, prvog kralja otoka.

Salaminu su najvjerojatnije prvi naselili doseljenici s Egine, da bi potom došla pod vlast Megare, a konačno postala atenskim posjedom u doba Solona ili Pizistrata, nakon što su Atena i Megara vodili rat oko 600. pne.

Najpoznatiji događaj u historiji Salamine bila je bitka kod Salamine, odlučujući pomorski okršaj u kome je udružena grčka flota na čelu s Temistoklom uništila perzijsku godine 480. pne..

U suvremeno doba na Salamini je izgrađena istoimena baza koja predstavlja štab grčke ratne mornarice. Za vrijeme njemačkog pohoda na Grčku u drugom svjetskom ratu, luku je bombardirala Luftwaffe 23. aprila 1941. godine, pri čemu su potopljeni grčki brojni brodovi ''Kilkis'' i ''Lemnos''.

Posle rata širenjem Atine ostrvo prvo postaje mesto masovne nepropisne gradnje vikend kuća, a kasnije i stalnih kuća doseljenika. Ovo je u novije vreme stvorilo brojne teškoće, posebno zagađenje morske vode.

## Prirodni uslovi

Salamina je najsevernije i kopnu najbliže od svih Saronskih ostrva (svega 2 -{km}- od Pireja). Ona se nalazi u Saronskom zalivu, veoma važnom za Grčku, jer se tu nalze Atina i Pirej. Ostrvo je nepravilnog oblika polumeseca i razuđene obale sa velikim zalivom na zapadnoj strani. Ostrvo nije preterano brdovito, pa je pitomo i oduvek naseljeno.

Klima na Salamini je sredozemna. I zelenilo je osobeno za ovu klimu. Na jugu ostrva pružaju se šume bora.

## Stanovništvo
Po poslednjem popisu iz 2001. g. na ostrvu živi preko 38.000 stanovnika, od toga oko 10.000 u gradu Salamini. Gotovo celokupno stanovništvo su Grci. Kretanje broja stanovnika na ostrvu bilo je:

* 1981. st., 25,215
* 1991. st., 27,582
* 2001. st., 37,091 	
* 2007. st., 38,000 (procena)

## Privreda
Poljoprivreda je tradicionalno zanimanje ostrvskog stanovništva, pogotovo uzgajanje badema, vinove loze, masline. Danas je ona u senci vikend turizma. U prilog turizmu ide i dobra saobraćajna povezanost ostrva sa kopnom (2&nbsp;km dugačak most). Ostrvo je najčešće odredište Atinjana u slobodno vreme, pa je prepuno taverni, pansiona, diskoteka i drugih sadržaja namenjenih slobodnom vremenu.

Važna delatnost je pomorstvo, a na istočnoj strani ostrva nalazi se velika luka.

## Reference

## Vanjske veze

* Službena stranica općine Salamina  
* Službena stranica općine Ampelakia
Salamina (razvrstavanje)

**Salamis** ili **Salamina** može biti:

* Salamis, antički grad na istočnoj obali Kipra.
* Salamis, nimfa u grčkoj mitologiji.
* Salamis, ostrvo u Egejskom moru.
Moll Flanders

***The Fortunes and Misfortunes of the Famous Moll Flanders*** (poznatiji pod kraćim nazivom ***"Moll Flanders"***) je roman koga je napisao engleski književnik Daniel Defoe i izdao 1722. godine. Protagonistica romana u obliku ispovijesti opisuje svoj život, odnosno nastojanja da, koristeći se svojim tijelom, steknu slavu i mjesto u otmjenom društvu. Roman je bio nekoliko puta ekraniziran na filmu i televiziji.

## Vanjske veze
* 
*  (1965 film)
*  (1975 TV film)
*  (1996 film)
*  (1996 TV film)
Klasična Grčka

**Klasična Grčka** je izraz kojim se opisuje period u historiji antičke Grčke u kome je njena kultura doživjela svoj zenit, odnosno razvila književnost, filozofiju, umjetničke forme i političke institucije koje će kasnije inspirirati Rim, a preko njega i zapadnu civilizaciju. Kao početak klasičnog perioda grčke historije se okvirno uzima 510. pne. kada je srušen posljednji atenski tiranin, a kao kraj smrt Aleksandra Velikog 323. pne..

Period koji je prethodnio klasičnom se naziva arhajski, a iza njega je slijedio helenistički period. Klasični period se smješta u širi okvir klasične antike, odnosno starog vijeka.
Istočna Hercegovina

**Istočna Hercegovina** je regija u Hercegovini. Predstavlja teritoriju istočne obale rijeke Neretve centralnog dijela Hercegovine. Ekonomsko-privredno i kulturno središte, i glavni i najveći grad istočne Hercegovine je Trebinje, koji je udaljen samo 30 km od morske obale.

Neki smatraju i istočni dio Mostara dijelom ove regije, a Bošnjaci smatraju da Mostar kao centar Hercegovine, predstavlja prirodni distrikt, mješavinu civilizacija i običaja istočne i zapadne Hercegovine i da je posebna cjelina. Hrvati Mostar smatraju svojim kulturnim centrom, dok Srbi smatraju da je njihov kulturni centar u Trebinju.

Oko 90% istočne Hercegovine administrativno pripada Republici Srpskoj. Ostale veće opštine ove regije su:
* Nevesinje
* Gacko
* Bileća
* Ljubinje

Današnje stanovništvo Istočne Hercegovine je većinski srpsko.

## Istorija Istočne Hercegovine

## Istočna Hercegovina u Federaciji BiH

Istočna Hercegovina u Federaciji BiH je dio Istočne Hercegovine koji pripada Federaciji Bosne i Hercegovine. Ovaj dio predstavlja samo oko 10% regije.

## Istočna Hercegovina u Republici Srpskoj

Istočna Hercegovina u Republici Srpskoj je dio Istočne Hercegovine koji pripada Republici Srpskoj. Ovo je najveći dio regije i njemu pripada oko 90% regije.
Antifont (osoba)

**Antifont** (grč. , 5. stoljeće pne.), Atenjanin, je grčki filozof predsokratovac.

Kao sofist i mehanicist, Antifont je poricao transcendentni uzrok prirodnih fenomena. Branio stajalište po kojemu su svi ljudi jednaki, bez obzira na podrijetlo i zajednicu iz koje potječu. Utvrđena je vjerodostojnost dva njegova spisa: *Istina* i *O složnosti*.
470-e pr. n. e.

## Događaji i trendovi
* 479. pne. – Bitka kod Plateje, grčka pobjeda nad Perzijancima kojim je okončana invazija Grčke.
* 479. pne. – Bitka kod Mikale.
* 478. pne. – Podignut Hram Konfucija u suvremenom Qufuu.
* 477. pne. – Osnovan Delski savez.
* 471. pne. – Atenski političar Temistoklo je ostraciziran.

## Rođenja
* cca. 470. pne. – Mozi, kineski filozof (umro oko 391. pne.)
* 470. pne. – Sokrat, atenski filozof (u. 399. pne.)

## Smrti
* 27.8. 479. pne. – Konfucije, filozof (r. 551. pne.)
* 479. pne. – Mardonije – perzijski komandant kod Plateje
* 479. pne. – Efijalt – izdajnik u termopilskoj bitci
* 476. pne. – Zhou Jing Wang / Ji Gai, kralj dinastije Zhou u Kini
* 475. pne. – Pitagora sa Samosa, matematičar
* 475. pne. – Heraklit iz Efeza, grčki filozof (r. cca. 535. pne.)
479. pr. n. e.

Godina **479. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Vibulana i Rutila** (ili, rjeđe, **godina 275. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 479. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

__NOTOC__
## Događaji

* Grčko-perzijski ratovi: Perzijski komandant Mardonije iz baze u Tesaliji, a uz pomoć Arga i zapadne Arkadije, započinje novu ofanzivu na Grčku, ponovno osvajajući i razarajući Atenu.
* 27.8. — Bitka kod Plateje, odlučujući okršaj u Beotiji u kome je vojska grčkih država na čelu sa spartanskim vojskovođom Pauzanijom porazila perzijsku vojsku na čelu s Mardonijem i tako okončala perzijsku invaziju Grčke. Saveznička vojska osvaja Tebu gdje je Pauzanija dao pogubiti perzijske pristaše.
* 27.8. — Bitka kod Mikale, odlučujući pomorski okršaj ispred lidijske obale u kome je grčka flota pod Leotihidom iz Sparte i Ksantipom iz Atene porazila perzijsku flotu.


## Rođenja
*

## Smrti
* 27.8. – Mardonije, perzijski vojskovođa (ubijen u bitci kod Plateje)
* Konfucije, kineski filozof (r. 551. pne.)
* Efijalt, Grk koji je izdao Spartance u bitci kod Termopila
Efijalt iz Trahisa

**Efijalt iz Trahisa** (grčki: , *Ephialtēs*; iako Herodot koristi ime , *Epialtes*) bio je sin Euridema iz Malisa. Poznat je po tome što je Perzijancima pokazao put kojim su zaobišli grčke položaje kod Termopila, a što im je pomoglo pobijediti u bitci kod Termopila 480. pne.

Efijalt je očekivao da će za svoje izdajstvo biti nagrađen od Perzijanaca, ali od toga nije bilo ništa, s obzirom da su Perzijanci nešto kasnije poraženi u bitci kod Salamine. Potom je pobjegao u Tesaliju; a Amfiktionska liga je ucijenila njegovu glavu. Herodot navodi da ga je Atenad iz Trahisa oko 470. pne. ubio zbog ličnog sukoba, ali su ga Spartanci svejedno nagradili.

## U popularnoj kulturi
* U filmu *[[The 300 Spartans]]* iz 1962. godine, Efijalt je prikazan kao pastir koji se posvađao sa spartanskim vojnikom, te zbog toga izdao spartansku vojsku. Tumači ga Kieron Moore.
* U stripu *[[300 (strip)|300]]* Franka Millera, kao i njegovoj filmskoj adaptaciji, Efijalt je prikazan kao deformirani Spartanac kome je odbijen pristup falangi, te se zbog toga osvećuje svojim drugovima. U filmu ga glumi Andrew Tiernan.

## Izvori




## Vanjske veze
* Herodotus 7.13 from Perseus Project.
Arkadija

**Arkadija** () je istorijska pokrajina u središnjem delu Peloponeza, Grčka. Danas je ona u okviru istoimene prefekture Arkadija.

## Historija

Gradska naselja, kao što su Mantineja, Orhomen i Tegejau u Arkadiji su se razvila prilično kasno, a svi gradovi su bili saveznici Sparte sve do pada njene hegemonije - 371. godine pre nove ere. Posle pada Sparte, novoosnovani polis Megalopola postaje nosilac novog samostalnog saveza Arkadije.

Samostalnost ovog saveza se urušava dolaskom Makedonaca u 3. veku pre nove ere, kada jedan broj gradova u Arkadiji pristupaju Ahajskom savezu, a drugi Etolskom savezu.

Pod rimskom vlašću Arkadija je od 168. godine pre nove ere.

## Simbolika Arkadije

Arkadija je, prema grčkoj tradiciji postojbina boga Pana i domovina jednostavnih i poštenih ljudi - pastira.

U Arkadiji, kao simbol jednog idilična života javlja se *bukolska (pastirska) poezija*, čiji je tvorac i prvi pevač Dafnis.

Ova vrsta poezije je obnovljena u doba renesanse pod uticajem italijanskog pisca J. Sanazara i njegovog idiličnog romana „*Arkadija*“. 

## Vanjske veze
* Arkadija, Grčka 
* Nepoznata Arkadija
478. pr. n. e.

Godina **478. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Mamerka i Strukta** (ili, rjeđe, **godina 276. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 478. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

__NOTOC__
## Događaji

* Grčko-perzijski ratovi: Saveznička grčka flota pod vodstvom atenskih komandanata Kimona i Aristida te spatanskog komandanta Pauzanije oslobađa grčke gradove na Cipru i Bizantij od perzijske vlasti. Pauzanija je za vrijeme okupacije Bizantija osumnjičen za izdaju te opozvan od Sparte, ali je na suđenju oslobođen te mu je vraćena komanda.
* Hijeron I (Hijeron) nakon smrti brata Gelona postaje tiranin Sirakuze.
* Konfucijev hram sagrađen u današnjem Qufuu.


## Rođenja
*

## Smrti
* Gelon, tiranin sicilijanskih gradova Gela i Sirakuza
Hram Afaje

**Hram Afaje** (ili **Afeje**) je smješten u kompleksu svetišta posvećenom boginji Afaji, a koje se nalazi na grčkom otoku Egina, smještenom u Saronskom zaljevu. Nalazi se na 160&nbsp;m visokom brdu na istočnoj strani otoka - oko 13&nbsp;km istočno od glavne luke.

Hram je sagrađen oko godine 500. pne. na ruševinama ranijeg hrama, sagrađenog 570. pne. i stradalog u požaru. Postoje brojne indicije da je kult Afeje nastao u brončanom dobu, odnosno da potječe od minojske civilizacije.

## Reference

## Vanjske veze

* Pedimental Sculpture 
* Temple of Aphaia Photographs
* (Hellenic Ministry of Culture) Archaeological site of Aphaia on Aigina 
* ''Encyclopaedia Britannica'' 1911: "Aegina"
* Dieter The German Wikipedia page for Dieter Ohly
* Ferdinand Pajor, "Cockerell and the 'Grand Tour'" 
* Perseus website: "Aegina, Temple of Aphaia" Extensive photo repertory.
* Adolf Furtwängler on the temple's polychromy, 1906
* The Museum of the Goddess Athena
Branko Čenejac

**Branko Čenejac** je srpski muzičar i kompozitor, koji je stvarao muziku za tamburicu. Po zanimanju je bio učitelj.

## Branko Čenejac
Učitelj koji se bavio dirigovanjem. Do 1937. godine je radio u Kovilju. Po oglasu objavljenom u listu "Politika" javio se na konkurs kojim je Srpsko Zanatlijsko Pevačko Društvo Neven iz Novog Sada, tražilo horovođu.
Originalni tekst prijave sa taksenim markama iz onog doba postoji u Arhivi SZPD"NEVEN".
Primljen je i veoma uspešno je vodio novosadski Hor SZPD NEVEN koji je pod njegovom upravom radio do okupacije 1941. godine.
Po rečima njegove ćerke Mirjane (Čenejac) Mihalek, koja je sačuvala neke od starih fotografija SZPD"NEVEN" : "Probuđen bukom koju su pravili mađarski vojnici pretražujući kuće novosađana tokom racije, tata je u papučama prišao jednom honvedu i na mađarskom jeziku ga upitao šta to rade ?. Ovaj mu je odgovorio da traže četnike i jevreje, nakon čega se Branko okrenuo, otišao u svoje dvorište i u papučama pobegao"
Mačević

**Mačević** () je selo u opštini Nova Moldava, koja pripada okrugu Karaš-Severin u Republici Rumuniji. Naselje je značajno po prisutnoj srpskoj nacionalnom manjini u Rumuniji.

## Položaj naselja
Selo Mačević se nalazi u rumunskom delu Đerdapa (kod mesnih Srba poznat kao *[[Banatska Klisura]]*), na južnim padinama Banatskih planina.

## Stanovništvo
Po poslednjem popisu iz 2002. g. selo Mačević imalo je 606 st. Poslednjih decenija broj stanovništva opada.

Selo je od davnina bilo pretežno srpsko, što je sačuvano do danas. Nacionalni sastav na pojedinim popisima bio je sledeći:

## Povezano
* Srbi u Rumuniji
* Banatska Klisura

## Vanjske veze
* Srbi u Rumuniji od ranog srednjeg veka do današnjeg vremena  (srpski jezik)
* Etnička slika naselja habzburškog dela Rumunije 1880-2002.  (mađarski jezik)
Nagrada Booker

**Nagrada Booker**, odnosno punog naziva *The Man Booker Prize for Fiction*, je jedna od najprestižnijih književnih nagrada u svijetu. Dodjeljuje se svake godine za najbolji neobjavljeni roman na engleskom jeziku. Za nagradu se natječu autori iz zemalja Commonwealtha i Republike Irske.

Postoji i Međunarodna Man Booker nagrada, prvi put dodijeljena 2005. godine. Za nju se mogu natjecati svi autori svijeta.

Ruska verzija Bookerove nagrade je Ruska bookerova nagrada, utemeljena 1992. godine.

Dobitnicima Bookerove nagrade općenito je osiguran međunarodni publicitet i uspjeh. Već i sama selekcija bilo na *dužoj* ili *kraćoj* listi autoru osigurava dovoljno pozornosti u književnim krugovima.

Novčani iznos nagrade prvotno je iznosio 21.000 funta, ali je iznos postupno narastao do 50.000 funta, koliko je dodijeljeno dobitniku u 2005. godini.

## Povezano
* Spisak dobitnika Nagrade Booker

## Vanjske veze

* www.themanbookerprize.com/
Gianfrancesco Poggio Bracciolini

**(Gian Francesco) Poggio Bracciolini** (11. februar 1380 – 30. oktobar 1459.) bio je jedan od najpoznatijih italijanskih humanista. Značajan je po tome što je otkrio veliki broj klasičnih tekstova, dotada uglavnom zaboravljenih u bibliotekama njemačkih i francuskih samostana, te ih kasnije širio među inteligencijom svog vremena.
Slumdog Millionaire

**Milioner sa ulice / Milijunaš s ulice** (), film iz 2008. godine reditelja Denija Bojla, snimljen po romanu Pitanje i odgovor, nagrađenom Nagradom Buker, indijskog pisca i diplomate Vikasa Svarupa.

Radnja ovog filma smeštena je u Indiji i govori o mladom i neobrazovanom osamnaestogodišnjem mladiću Džamalu Maliku, iz sirotinjske četvrti Mumbaja, koji se pojavio u indijskoj verziji kviza Želite li da postanete milioner?

Film je osvojio četiri nagrade Zlatni globus, a nominovan je u deset kategorija za nagradu Oskar. Dobio je osam Oskara, uključujući i onaj za najbolji film.

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanična prezentacija 
* 
* Spisak uočenih grešaka u filmu