open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Sunshine Boys (film, 1975)

***Zlatni dečki*** (engleski *The Sunshine Boys*) američka je filmska komedija—drama iz 1975. koju je režirao Herbert Ross a napisao Neil Simon, a koja se temelji na Simonovom istoimenom kazališnom komadu. Glavne uloge tumače Walter Matthau, George Burns, Richard Benjamin i Lee Meredith. Radnja se odvija oko dvojice legendarnih starijih komičara, Lewisa i Clarka, koji se silom prilika ponovno ujedinjuju kako bi obnovili svoju već umirovljenu komičnu točku, iako se privatno ne mogu podnositi. Bio je to posljednji Matthauov film sa Simonom sve do filma *[[Neil Simon's I Ought to Be in Pictures]]* iz 1982.

Film je isprva trebao režirati Woody Allen, ali je ovaj htio radije igrati ulogu Lewisa te je stoga odbio ponudu. 21 godinu kasnije, Allen će doista i igrati Lewisa u istoimenom TV-filmu iz 1996. Bob Hope i Bing Crosby su također bili u pregovorima da igraju uloge, ali se Simon protivio tome jer je smatrao da ih moraju igrati židovski komičari. Film je doživio hvalospjeve kritičara te je nominiran za brojne nagrade. Burnsu je film oživio karijeru, te je postao popularan stariji komičar nakon toga.

## Glavne uloge
* Walter Matthau - Willy Clark
* George Burns - Al Lewis
* Richard Benjamin - Ben Clark
* Lee Meredith - Medicinska sestra u skeču, gđa McIntosh
* Carol Arthur - Doris Green
* Rosetta Le Noire - Odessa
* F. Murray Abraham - Mehaničar
* Howard Hesseman - g. Walsh

## Nagrade
George Burns je dobio Oscar za najboljeg sporednog glumca—sa 80 godina, bio je tada najstariji glumac koji je dobio tu nagradu u toj kategoriji—a za pozlaćeni kipić je nominiran i u kategoriji najboljeg glumca (W. Matthaus), scenografije i adaptiranog scenarija (N. Simon).

*Zlatni dečki* su nagrađena i sa četiri Zlatna globusa: najbolji film—komedija ili mjuzikl, glavni glumac u komediji ili mjuziklu (G. Burns i W. Matthau su oboje nagrađeni) i sporednog glumca (R. Benjamin), a nominirani su i u kategoriji najboljeg scenarija (N. Simon).

BAFTA je film nominirala u dvije kategorije: najbolji glumac (W. Matthau) i  najbolji scenarij (N. Simon).

## Vanjske veze
*
Neunkirchen (Donja Austrija)

**Neunkirchen** (doslovno prevedeno *Nova[[crkva]]*) je grad na sjeveroistoku Austrije od 12,436 stanovnika.

Neunkirchen  je administrativni centar Okruga Neunkirchen.

## Geografija

Neunkirchen leži u Donjoj Austriji u Bečkoj kotlini, duž rijeke Schwarza, udaljen četrdesetak km jugozapadno od Beča.

## Historija

Neunkirchen je prvi put dokumentiran 1094. pod imenom **Niuwenchirgun**. Zna se da je u 12. vijeku imao vlastitu kovnicu novca. Osmanlije su ga razorile 1683., od 19. vijeka stao se razvijati kao industrijsko 
predgrađe Beča.

Neunkirchen je status grada dobio 1920.

## Znamenitosti

Najveće znamenitosti grada su gotička parohijska crkva, sa naknadno dograđivanim baroknim dijelovima, koja je temeljno rekonstruirana nakon požara 1907. i pavlinski samostan iz 16. vijeka, rekonstruiran u 18. vijeku.

## Privreda

Oko 73% stanovnika Neunkirchena radi u uslužnom sektoru, jer se broj onih koji rade u industriji konstantno smanjuje od 70-ih. U poduzećima koja su opstala proizvodi se beton, građevinski materijal, lanci i predmeti od 
drva.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Neunkirchena''
Schwarza (Leitha)

**Schwarza** (Crna) je rijeka u Donjoj Austriji duga 60 km, koja koja zajedno sa Pittenom formira rijeku Leithu.

## Karakteristike

Schwarza se formira na obrocima planine Tiefental, kod sela *Schwarzau im Gebirge*, gdje se spajaju potoci *Dürre* (Suha) i *Grüne* (Zelena) Schwarza.

Od tamo teče prema jugoistoku kroz kanjon Hollental između planina Schneeberg i Rax, prolazi Ternitz (398 m) i Neunkirchen (371 m) zatim uplovljava u Bečku kotlinu, gdje se spoja sa rijekom Pitten pored Lanzenkirchena na nadmorskoj visini od 302 m i formira rijeku Leithu.

Schwarza ima vrlo loš kvalitet vode.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Schwarza'' na portalu Austria-Forum
Krems (okrug)

**Okrug Krems** je jedan od 190 austrijskih okruga (bezirka) od 56,277 stanovnika.

## Geografija

Okrug Krems leži u Donjoj Austriji jugozapadno od Beča, on potpuno okružuje statutarni grad Krems, koji je i Administrativni centar okruga.

Krems sa sjevera graniči sa okruzima Okrugom Horn i Hollabrunn, sa zapada sa Okrugom Zwettl, sa istoka sa Okrugom Tulln, sa juga sa Okrugom Melk i sa jugoistoka sa Okrugom Sankt Pölten-Land.

## Administrativna podjela okruga

Krems je administrativno podjeljen na 30 općina od kojih 4 ima status grada, 20 ima status trgovišta, a njih 6 su obične općine;

### Gradovi

* Dürnstein
* Gföhl
* Langenlois
* Mautern an der Donau

### Trgovišta

* Aggsbach
* Albrechtsberg an der Großen Krems
* Furth bei Göttweig
* Grafenegg
* Hadersdorf-Kammern
* Krumau am Kamp
* Lengenfeld
* Lichtenau im Waldviertel
* Maria Laach am Jauerling
* Mühldorf
* Paudorf
* Rastenfeld
* Rossatz-Arnsdorf
* Sankt Leonhard am Hornerwald
* Schönberg am Kamp
* Senftenberg
* Spitz
* Straß im Straßertale
* Stratzing
* Weißenkirchen in der Wachau

### Općine

* Bergern im Dunkelsteinerwald
* Droß
* Gedersdorf
* Jaidhof
* Rohrendorf bei Krems
* Weinzierl am Walde

## Reference

## Vanjske veze
* ''Službene stranice Okruga Krems''
Pavlini

**Pavlini** ili *Red svetog Pavla prvog pustinjaka* (latinski: *Ordo Fratrum Sancti Pauli Primi Eremitae*, kratica: **OSPPE**) je jedan od rimokatoličkih redova kasnog srednjeg vijeka.

Cilj Pavlinskog reda je kontemplacija o Bogu u samoći, prakticiranje liturgijskih molitvi, realizacija duha pokore, širenje 
kulta sv. Marije, apostolski rad u korist crkve, naviještanje Božje riječi i vršenje sakramenata.

## Historija reda

Pavlini su nastali početkom 13. vijeka u Ugarskoj, na valu velikog pustinjačkog pokreta koji je tokom 11. i 12. vijeka zahvatio cijelu Evropu.

Na čelu pokreta bio je blaženi Euzebije (mađarski: *Boldog Özséb*), kanonik iz Esztergoma, koji je okupio pustinjake koji su živjeli po šumama Mađarske i Hrvatske i podigao s njima crkvu Svetog Križa (*Szent Kereszt*) kod sela Pilisszentkereszt na Planini Pilis. 
Euzebije se fokusirao na život u zajednici, molitvu, post i težak fizički rad.

Red je odobrio papa Klement V. - 1308., i propisao im kao pravila reda ona sv. Augustina. 
Red je za svog patrona odabrao sv. Pavla iz Tebe, kog se smatra prvim pustinjakom.

Pavlini su za svoj moto odabrali - **solus cum Deo** (samo s Bogom), a za svoju odjeću 1345. bijelu boju.

U drugoj polovici 14. vijeka red se proširio naročito po Poljskoj, samostan Jasna gora u Czestochowi, koji je uskoro postao njegov drugi dom.

Nakon donošenja Edikta o vjerskoj toleranciji među kršćanskim vjerama cara Josipa II. - 1781. ukinuti su brojni redovi, među njima i Pavlini.

Pavlini su uspjeli preživjeti zahvaljujući tome što se njihov Jasna gora u Poljskoj, tada bio u Carskoj Rusiji, dakle izvan jurisdikcije Josipa II..

Pavlinskih samostana danas ima od Poljske, preko Mađarske, Hrvatske, Latvije, Ukrajine, Belorusije, Češke, Slovačke, Njemačke, Engleske, Italije, Sjedinjenih Ameičkih Država, Australije. Ima ih i po Africi (Kamerun) i Južnoj Americi.

U pedeset zajednica živi oko 500 redovnika odjevenih u bijelo.

## Pavlini u južnoslavenskim zemljama

Najveći i najpoznatiji pavlinski samostan bio je onaj iz Lepoglave sa gimnazijom iz 1656.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice reda , ,
Željko Kopanja

**Željko Kopanja** bio je srpski novinar i ekonomista iz Bosne i Hercegovine. Rođen je 1954. godine u Kotor Varoši. Završio Ekonomski fakultet u Banjoj Luci. Vršio je funkciju direktora banjalučke medijske kompanije "Dnevne nezavisne novine".

## Biografija
Željko Kopanja rođen je 1954. u Kotor Varoši, završio Ekonomski fakultet a novinarsku karijeru započeo je u Glasu Srpske. Za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini radio je i kao novinar beogradskog nedjeljnika "Telegraf", gdje je objavljivoa tekstove o kriminalnim radnjama tadašnje vlasti RS. Nakon rata u Banjoj Luci osniva dnevni list "Nezavisne novine" koji kritički piše o vladavini Srpske demokratske stranke (SDS) u Republici Srpskoj ali i o režimu bivšeg jugoslovenskog predsjednika Slobodana Miloševića. Tokom 1999. godine "Nezavisne novine" pišu i o ratnim zločinima koje su srpske paravojne snage počinile u ratu u BiH, nakon čega su na Kopanjinu adresu počela da stižu prijeteća pisma. Nekoliko mjeseci kasnije prijetnje su realizovane kada je pod Kopanjin automobil podmetnuta eksplozivna naprava. Ljekari su se borili za njegov život, bio je klinički mrtav a na kraju je preživio ali su mu amputirane obje noge. Počinioci atentata do danas nisu otkriveni.

Dobitnik je između ostalog, nagrada: Komisije za zaštitu novinara iz Njujorka, Udruženja pisaca iz Norveške, Srpske riječi iz Beograda, Udruženja novinara iz Italije...

## Nagrade

U novembru 2000. godine, Kopanja je dobio nagradu Komiteta za zaštitu novinara iz Njujorka. U istoj godini američka organizacija za ljudska prava Human Rights Watch dodjelila mu je jednu od svojih "Hellman/Hammett" stipendija kao žrtvi političkih progona u stanju finansijske potrebe.

## Povezano
* Glas Srpske
* Nezavisne novine

## Reference

## Vanjske veze
*Portal "Nezavisnih novina"
FK Željezničar (razvrstavanje)

**FK Željezničar** se odnosi na više bosansko-hercegovačkih fudbalskih klubova:

* FK Željezničar, Banja Luka
* FK Željezničar, Doboj
* FK Željezničar, Sarajevo
* FK Željezničar, Srpsko Sarajevo

## Povezano
* FK Železničar (razvrstavanje)
* NK Željezničar (razvrstavanje)
* NK Železničar (razvrstavanje)
FTV (razvrstavanje)

**FTV** se može odnositi na:

* Federalna televizija - televizijska kuća u BiH
* Fashion TV - televizijski kanal o modi
* Formoza TV - televizijska kuća na Tajvanu
Kinematografija Bosne i Hercegovine

**Bosanskohercegovačka kinematografija** u svom službenom obliku datira od perioda nakon Drugog svjetskog rata kada su tadašnje komunističke vlasti osnovale državnu filmsku industriju u NR Bosni i Hercegovini, tada jednoj od republika komunističke Jugoslavije. Pri tome se posebno istakao studio Bosna film, ali je bosanskohercegovački film, pogotovo u prvim decenijama, zbog velikog broja koprodukcija bilo teško razlučiti od šire cjeline jugoslavenske kinematografije. Usprkos toga, neki od bosanskohercegovačkih filmova i sineasta su stekli veliki ugled, pri čemu se posebno ističe Hajrudin Krvavac kao autor niza izuzetno popularnih partizanskih filmova te Emir Kusturica koji je osvojio niz prestižnih nagrada.

Bosanskohercegovačka kinematografija kao zasebna cjelina datira od raspada Jugoslavije, odnosno nastanka BiH kao samostalne države 1992. godine. Pri tome je njene prve godine u značajnoj mjeri odredi rat, bilo tako što je doveo do nestanka ekonomske infrastrukure i gubitka kadrova, od kojih je veliki broj otišao u izbjeglištvo, odnosno zbog toga što su prva ostvarenja često bila propagandne prirode. Tek nakon završetka rata se bosanskohercegovačka kinematografija počinje ozbiljnije razvijati, prije svega kroz umjetničku ili politički angažiranu produkciju koja dobija brojne pohvale na međunarodnim festivalima i natjecanjima. Pri tome najuspješnija ostvarenja su bila *[[Ničija zemlja (film, 2001)|Ničija zemlja]]*, *[[Remake (film)|Remake]]*, *[[Grbavica (film)|Grbavica]]*, *Ostavljeni*.

## Povezano
* Popis bosanskohercegovačkih filmova
* Kinematografija SFRJ

## Vanjske veze

* Bosanskohercegovačka kinematografija, VPI BiH
Ljeto u zlatnoj dolini

**Ljeto u zlatnoj dolini** je bosanskohercegovačko-francusko-britanski igrani film iz 2003. godine koji je režirao Srđan Vuletić, a producirao Ademir Kenović.  Muziku za film je radio Edo Maajka. Film govori o šesnaestogodišnjaku koji mora vratiti dug, pošto mu je otac umro. Nastojeći da sakupi novac, on i njegov prijatelj bivaju uvučeni u sarajevsku kriminalnu mrežu.

## Radnja

Na tradicionalnoj muslimanskoj sahrani (dženazi) svog oca Faruka Vakupe, 16-godišnjak Fikret čuje da je njegov otac ostao dužan novac Hamidu, čovjeka za kojeg on nikad nije čuo. Hamid na sahrani ne želi da oprosti sve pokojniku dok mu dug, koji je sada prešao sa oca na sina, ne bude vraćen. Ovaj čin se u Bosni često ne primjenjuje na dženazi, jer se smatra potpuno ponižavajućim. Fikret i njegova porodica postaju predmet podsmijeha. On, koji je praktično još dijete, odlučuje da „otkupi dušu svog oca“. U želji da vrati očev dug i da osigura oproštaj, on ulazi u stvarni svijet Sarajeva, u kojem vladaju poslijeratni haos, bijeda i siromaštvo, i postaje idealna meta za dvojicu korumpiranih policajaca koji žele da mu „pomognu“: odlučuju da on čuva kidnapovanu djevojku.

## Uloge

## Vanjske veze
* Zvanični vebsajt
*
10 minuta

***10 minuta*** se može odnositi na:

*''10 minuta'' (kratki film), bosanskohercegovački film iz 2002. godine
*''10 minuta'' (film, 2013), južnokorejski cjelovečernji film

## Povezano
*10 Minutes
10 minuta (kratki film)

***10 minuta*** je bosanskohercegovački kratki igrani film snimljen 2002. godine u režiji Ahmeda Imamovića. Radnja se događa 1994. godine i paralelno prati pustolovine japanskog turista u Rimu i pokušaje bošnjačke porodice da preživi opsadu Sarajeva. Film je 2002. godine osvojio Evropsku nagradu za najbolji kratki film.
## Opis
Film počinje crno-belo sa turistom koji prati mapu i gleda okolo, a zatim počinje da slika u nadi da će fotografije razviti. Film nema boju, već je crno-beli. Šokiran je kada sazna da možete razviti fotografije za deset minuta, ali zahvaljujući tehnologiji to je vrlo moguće. Gleda u vreme i puši cigaretu. Scena se zatim menja u drugu zemlju u Sarajevu, u Bosni. Dečak po imenu Memo vodi običan život; ali njegova zemlja je usred rata. Memov otac dolazi kući, a Memo odlazi po vodu i hleb za porodicu. Nailazi na prijatelje i oni ga pitaju da li želi da igra, ali on ljubazno odbija. Zatim se sastaje sa nekim vojnicima i pokušava da im otme oružje, ali se kasnije zadovoljava sa 2 cigarete da bi za njih kupio veknu hleba. Taman kada se pojavi kamion sa hlebom dolazi do bombardovanja; ali, Memu treba hrana i voda pa do poslednje sekunde puni bokal. Memo trči u sklonište, ali želi da vidi svoju porodicu, pa kreće na hrabri put vraćajući se kući dok se bombardovanja dešavaju. Vraća se, ali samo za dlaku beži, samo da bi došao kući da pronađe svoje mrtve roditelje i sestu kako plače. U voom trenutku vrčevi nestaju. Memo ga prosipa dok trči kući. Film se završava u Rimu, dok turista završava cigaretu i dobija svoje razvijene fotografije.
## Cast
*Almedin Leleta ... Dijete (kao Almedin Leleta)
*Satoshi Yahata ... Turist
*Milan Pavlović ... Trgovac
*Jasna Žalica ... Majka
*Izudin Bajrović ... Otac
*Admir Glamočak ... Atko
*Enis Bešlagić ... Prvi vojnik
*Elmir Jukić ... Drugi vojnik
*Sanja Burić ... Sanja

## Izvori

## Vanjske veze
*
Pavluško Imširović

**Pavle** ili **Pavluško Imširović** (Tuzla, 14. oktobar 1948. - Beograd, 21. avgust 2014.), jugoslavenski publicista, disident i aktivista za ljudska prava.

## Biografija
Rođen je u Tuzli u 1948. godini, bio je rodom iz Bijeljine (Semberija), iz porodice muslimanskog porijekla. Školovao se u Tuzli.  U mladim godinama, bio jedan od najaktivnijih učesnika studentskim demonstracijama u 1968. godini. Sudjelovao je u trockističkim studijskim grupama na Filozofskom fakultetu i zajedno sa Milanom Nikolićem osnovao je „Inicijativu za Revolucionarnu radničku partiju”. Godine 1972. je zajedno sa Nikolićem i Jelkom Kljajić osuđen na dvije godine zatvora, mjesto sedam zbog nedostatka dokaza.

Sudjelovao je na prosvjedima u podršci poljskom pokretu „*[[Solidarnost (sindikat)|Solidarność]]*” na Trgu Marksa i Engelsa u Beogradu te je 1984. godine osuđen na dva mjeseca zatvora na procesu Beogradskoj šestorki, kada mu je branitelj bio Vladimir Šeks. U optužnici krivilo mu je se da je organizirao grupu Otvorenog univerziteta, što je bio važan dio opozicionog pokreta u SFRJ. Zajedno sa suprugom Jelkom podupirao je dugogodišnju kampanju osude policijskog terora povodom smrti Radomira Radovića, uhapšenog i ubijenog 30. aprila 1984.

Učestovao je u antiratnim demonstracijama u Sarajevu u aprilu 1992. godine i zatim je vodio pokret koji je pozivao Skupštinu Srbije na povlačenje vojske JNA. Među brojnim pothvatima, sudjelovao je u osnivanju Helsinškog odbora za ljudska prava u Srbiji.

Bio je oženjen Jelkom Kljajić. Umro je 21. augusta 2014. u Beogradu.

## Politička misao
Pavluško Imširović je bio politički aktivist, poznat kao jedan od vodećih disidenata u komunističkoj Jugoslaviji, odnosno jedan od retkih koji se Titovom režimu suprotstavljao sa radikalno levih trockističkih pozicija. Nekoliko je puta bio zatvaran zbog „neprijateljskog delovanja”. Bio je komunista, trockista i jedan od najaktivnijih šezdesetosmaša. Strastven borac protiv totalitarizma, zalagao je se za političke i ekonomske slobode, nezavisnu štampu, demokratsku javnost i pravo na političko i sindikalno organizovanje. Tvrdio je da socijalizam ne može biti nikakva diktatura, jer je to samo po sebi kontradikcija, socijalički radnički pokret ima unutarnji ugrađeni element demokratskog duha, pa se staljinizmom 1926. prešlo sa programa „Svjetske revolucije” (Lenjin) na program „Socijalizma u jednoj zemlji”, čime je staljinistički sistem apsorbirao radničke pokrete održavajući status quo u ravnoteži sa kontrarevolucionarnim snagama.

Smatrao je Tita kao proizvoda staljinističke linije unutar komunizma koji je ušao u sukob sa Staljinovom linijom i staljinizam ga konačno odbacio.

Tvrdio je da je Šezdesetosmaški pokret bio, prije nego „omladinski pokret”, revolucija koju su potaknule radničke mase, seljaštvo i sitna buržoazija:

Devedesetih je bio oštar protivnik režima Slobodana Miloševića. Ostao je razočaran Petooktobarskom pobunom jer je iznevjerila obećanja o političkoj obnovi.

## Vanjske veze
* Blog Pavluška Imširovića. Zadnja izmjena: 26. novembra 2012.

## Napomene

## Reference

## Literatura
Sankt Pölten-Land

**Okrug Sankt Pölten-Land** je jedan od 190 austrijskih okruga (bezirka) od 97,910 stanovnika.

## Geografija

Okrug Sankt Pölten-Land leži u Donjoj Austriji jugozapadno od Beča, on potpuno okružuje statutarni grad Sankt Pölten-Land, koji je i Administrativni centar okruga.

Sankt Pölten-Land sa sjevera graniči sa okruzima Krems, Statutarni gad Krems i Tulln, sa zapada sa Okrugom Melk sa jugozapada sa Okrugom Scheibbs, sa juga sa Okrugom Lilienfeld i sa istoka sa 
okuzima Wiener Neustadt - Land i Baden.

## Administrativna podjela okruga

Sankt Pölten-Land je administrativno podjeljen na 39 općina od kojih 4 ima status grada, 22 ima status trgovišta, a njih 13 su obične općine;

### Gradovi

*Herzogenburg
*Neulengbach
*Traismauer
*Wilhelmsburg

### Trgovišta

*Altlengbach
*Asperhofen
*Böheimkirchen
*Eichgraben
*Frankenfels
*Hafnerbach
*Hofstetten-Grünau
*Kapelln
*Karlstetten
*Kirchberg an der Pielach
*Kirchstetten
*Maria-Anzbach
*Markersdorf-Haindorf
*Michelbach
*Neidling
*Nußdorf ob der Traisen
*Ober-Grafendorf
*Obritzberg-Rust
*Prinzersdorf
*Pyhra
*Rabenstein an der Pielach
*Wölbling

### Općine

*Brand-Laaben
*Gerersdorf
*Haunoldstein
*Inzersdorf-Getzersdorf
*Kasten bei Böheimkirchen
*Loich
*Neustift-Innermanzing
*Sankt Margarethen an der Sierning
*Schwarzenbach an der Pielach
*Statzendorf
*Stössing
*Weinburg
*Weißenkirchen an der Perschling

## Reference

## Vanjske veze
* ''Službene stranice Okruga Sankt Pölten-Land''
Treskavica

**Treskavica** je planina u centralnoj Bosni i Hercegovini. Nalazi se na području opština Kalinovik, Trnovo (Republika Srpska) i Trnovo (FBiH)

Od Sarajeva je udaljena oko 30&nbsp;km. Pripada lancu dinarskih planina. Podijeljena je na dvije cjeline. Sjeverni dio se naziva Bosanska ili Trnovska Treskavica i južni dio pod nazivom Hercegovačka, Humska ili Kalinovačka. Ni na јednoј bosanskoј planini nisu tako oštre i karakteristične razlike između pitome zelene vegetaciјe (na sjevernoj strani) i kršne divljine i goleti (na južnim obroncima) kao na Treskavici. Na zapadu je, uzvišenjem Hojta vezana sa Bjelašnicom. Na zapadu je i Visočica od koje je dijeli rijeka Ljuta. Dobila je ime po čestim manjim zemljotresima.

Najviši vrh Treskavice iznosi 2.088 metara nadmorske visine. Poznat je po tri imena:Paklijaš, Đokin toranj i Mala ćaba. Naziv Paklijaš odnosi se na područje malo južnije od vrha koje je dobilo ime zbog nepristupačnosti i surovosti terena. Naziv Đokin toranj je po metalnom objektu koji je tu bio izgrađen kao sklonište, a koji se veže za arhitektu, planinara, po imenu Đoka, koji je dao ideju za gradnju tog objekt. Ime Mala ćaba je kod lokalnog stanovništva iz religijskih razloga.

Izdvajaju se i vrhovi Oblik (1876m), Suve Lastve (2000m), Treskač, Zubovi, Oblik i Nikoline stijene na kojima su alpinisti ispenjali veliki broj alpinističkih smjeri.

Veliko jezero je najveće i najljepše na planini, dugo je 220 m, široko 185m, a duboko 6 m i nalazi se na nadmorskoj visini od 1548 m. Nekih 700 metara dalje, nakon strmog uspona, na 1675 metara nadmorske visine, nalazi se Crno jezero. Tu su još Bijelo, Platno i Malo jezero.

Na planini su i izvori pet velikih rijeka: Željeznice, Bistrice, Ljute, Bijele i Rakitnice. Prema legendi, Treskavica ima čak 365 izvora.

Pristup planini je iz sela Turovi, četiri kilometra udaljenom od Trnova, preko planinarskog doma Sustavac. Drugi pristup je iz planinarskog doma pod nazivom „Vrela“ i na području je Tušila, naselje Sinanovići.

## Reference

## Vanjske veze
* Treskavica
* PD Treskavica
NYPD Blue (sezona 1)

Prva sezona serije ***NJPPO-vi plavci*** se emitovala od 21. septembra 1993. do 1. novembra 1994. godine.

## Opis

U glavnu postavu su ušli David Caruso, Dennis Franz, James McDaniel, Sherry Stringfield, Nicholas Turturro i Amy Brenneman. Na kraju 22. epizode Sherry Stringfield je napustila glavnu postavu, na kraju 24. Amy Brenneman i na kraju sezone David Caruso.

## Uloge

## Epizode
Waidhofen an der Ybbs

**Waidhofen an der Ybbs**  je grad na sjeveru Austrije 
od 11,306 stanovnika.

Waidhofen an der Ybbs je i administrativni centar istoimenog okruga (bezirka) jer je statutarni grad.

## Geografija

Waidhofen an der Ybbs leži na krajnjem zapadu Donje Austrije u kraju znanom kao Eisenwurzen, u dubokoj kotlini rijeke Ybbs, udaljen sedamdesetak km zapadno od Beča.

## Historija

Waidhofen je prvi put dokumentiran 1186., a dokumentirano je i da je prvi put status grada dobio 1273., kao i to da je do 1803. bilo feud biskupije Freising.

Waidhofen je ekonomski centar doline još od 14. vijeku, jer se nalazio na važnom putu za trgovinu željeznom robom.

On i danas ima izgled srednjovjekovnog gradića sa svoja dva trga, dijelovima bedema iz 13. vijeka i gradskim tornjem dograđenim između 1535. - 1542. Taj dojam odaju i kuće i radionice zanatlija duž Rijeke Ybbs iz 16 i 17. vijeka.

## Znamenitosti

Najveće znamenitosti grada su parohijska crkva sv. Nikole, prvi put dokumentirana 1186., sa kasnogotičkom brodom (oko 1470.), i baroknom kapelom sv. Marije (1715), bogato dekoriranom štukaturama i freskama. To je i kasnogotička bolnička crkva (Bürgerspitalkirche) sa oltarom iz sredine 15. vijeka i 
nekadašnja kapucinska crkva podignuta između 1644. - 1652. sa skulpturom sv Marije isklesanom oko 1520.

Na glavnom trgu centralno mjesto zauzima zavjetni stup sa baroknom skulpturom sv Marije iz 1665.

## Privreda

Od 4,485 zaposlenih oko 54 % radi u uslužnom sektoru, u industrijskim poduzećima poizvode se predmeti od plastike i metala (prometni znakovi, bukobrani, vrata za liftove, uredski namještaj i filteri.

## Pobratimski gradovi

* , Freising (od 1986
* , Laatzen (od 1986)
* , Möhringen an der Donau (od 1956)

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Waidhofen an der Ybbsa''
Amstetten (okrug)

**Okrug Amstetten** je jedan od 95 austrijskih okruga (bezirka) od 113,505 stanovnika.

## Geografija

Okrug Amstetten leži na krajnjem zapadu Donje Austrije, u njegovoj sredini leži statutarni grad Waidhofen an der Ybbs, koji ga dijeli na dva dijela, veći sjeverni i manji južni, tako da pored glavnog administrativnog centra Amstettena ima dva pomoćna Haag i Sankt Valentin.

Amstetten sa sjeveroistoka graniči sa okruzima Melk i Scheibbs, dok sa  sjevera, istoka i juga graniči sa Gornjom Austrijom.

## Administrativna podjela okruga

Okrug Amstetten je administrativno podjeljen na 34 općina od kojih 3 ima status grada, 17 ima status trgovišta, a njih 14 su obične općine;

### Gradovi

* Amstetten
* Haag
* Sankt Valentin

### Trgovišta

* Allhartsberg
* Ardagger
* Aschbach-Markt
* Euratsfeld
* Ferschnitz
* Kematen an der Ybbs
* Neuhofen an der Ybbs
* Neustadtl an der Donau
* Sankt Georgen am Ybbsfelde
* Sankt Peter in der Au
* Seitenstetten
* Sonntagberg
* Strengberg
* Wallsee-Sindelburg
* Wolfsbach
* Ybbsitz
* Zeillern

### Općine

* Behamberg
* Biberbach
* Ennsdorf
* Ernsthofen
* Ertl
* Haidershofen
* Hollenstein an der Ybbs
* Oed-Öhling
* Opponitz
* Sankt Georgen am Reith
* Sankt Pantaleon-Erla
* Viehdorf
* Weistrach
* Winklarn

## Reference

## Vanjske veze
* ''Službene stranice Okruga Amstetten''
Amstetten (Austrija)

**Amstetten**  je grad na sjeveru Austrije od 23,182 stanovnika.

Amstetten je administrativni centar istoimenog Okruga Amstetten i najveći grad na jugozapadu Donje Austrije, važan industrijski i obrazovni centar i velik garnizon (Kasarne Ostarrichi).

## Geografija

Amstetten leži na obroncima Alpa u dolini rijeke Ybbs, udaljen 130 km zapadno od Beča.

## Historija

U kvartu grada *Mauer bei Amstetten* iskopani su najbogatiji austrijski nalazi iz rimskih vremena, a u kvartu *Hausmening* rimska 
nekropola.

Prvo srednjovjekovno naselje pod imenom *Ulmerfeld* dokumentirano je 995. a pod imenom Amstetten 1111. Mjesto nije imalo važnost sve do dolaska željeznice 1872. odtad se ubrzano razvio kao industrijski grad i željezničko čvorište.

Zbog tog je 1897. dobio status grada.

## Znamenitosti

Najveće znamenitosti grada su uz dvorac Ulmerfeld (14. -15. vijek), gradska vijećnica iz 1898. i neoromanička 
parohijska crkva Srca Isusova, građena od 1899. do 1931.

## Privreda

Od 15,060 zaposlenih (1991.) oko 50 % radilo je u uslužnom sektoru, a ostali u industriji. Najveća poduzeća u gradu su drvoprerađivačka i metalurška (Umdasch Industrie, Baumetall Amstetten), pored tog u grradu ima poduzeća koja proizvode građevinski materijal (beton), kemikalije, papir, staklo, odjeću, prehrambene artikle i umjetni kamen.

## Pobratimski gradovi

* , Alsfeld 
* , Ruelle-sur-Touvre
* , Pergine Valsugana 
* , Podolsk

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Amstettena''
Moskva (rijeka)

**Moskva** () je rijeka u zapadnoj Rusiji duga 473 km, lijeva pritoka rijeke Oke.

## Karakteristike

Moskva izvire u Smolenskom gorju, od izvora teče prema istoku preko Smolenske i Moskovske oblasti, protiče kroz ruski glavni grad Moskvu, zatim zavija prema jugu i teče do ušća u Oku kod grada Kolomne.

Moskva je oduvijek bila plovna, ali je tek nakon izgadnje kanala Moskva–Volga – 1937. dugog 126 km postala 
prometna žila kucavica glavnog grada Moskve.

## Galerija slika

datoteka:Moscow-river - panoramio - Andris Malygin (1).jpg|Panorama rijeke
datoteka:Moscow 05-2017 img13 Krymsky Bridge.jpg|Panorama
datoteka:Barge on the Moskva River.jpg|Panorama
datoteka:Andreevskiy railway bridge.jpg|Andejevski željeznički most u Moskvi


## Reference

## Vanjske veze

* ''Moskva River'' na portalu Encyclopædia Britannica
Londonska škola ekonomije i političkih nauka

**Londonska škola ekonomije i političkih nauka** () je javni istraživački univerzitet u Londonu koji je sastavni dio federiranoga Univerziteta u Londonu. Škola je šire poznata pod skraćenim engleskim nazivom **LSE**. Škola je osnovana 1895. godine od strane članova Fabijanskog društva Sidney Webb, Beatrice Webb i George Bernard Shaw. Škola se federiranome Univerzitetu u Londonu 1900. godine kao njegov Ekonomski fakultet, dok je akademske titule počeo da dodjeljuje 1902. godine. Unatoč tome što u nazivu nosi riječ *"ekonomije"*, LSE organizuje nastavu i istraživana u širem spektru pravnih studija i društvenih nauka u ukupno 26 akademskih odjeljenja i instituta. Istraživanja i predavanja uključuju i domen matematike, statistike, medija, društvene geografije, javnih poslova i međunarodne istorije. Škola je prepoznata kao jedna od vodećih univerziteta za društvene nauke u svijetu.

LSE je lociran u centralnom Londonu, u blizini ruba Covent Gardena i Holborna. Taj je dio grada poznat pod istorijskim nazivom Clare Market. Školu pohađa oko 10.600 studenata i nešto više od 3.000 zaposlenika i ukupan mu je prihod oko 299,6 miliona funti u akademskoj godini 2014/15, od čega je 27,1 miliona funti došlo u obliku istraživačkih potpora. Na LSE-ju je pristuno 150 nacionalnosti među studentskim tijelom i škola ima najveći postotak stranih studenata (njih 70 %) od svih britanskih univerziteta i na 2. je mjestu na svijetu po udjelu stranih studenata. Škola je dio takozvanog akademskog zlatnog trougla koji čine institucije sa vrlo intenzivnim istraživačkim radom.

LSE je konstantno rangiran među najboljim univerzitetima u Britaniji i na svijetu. Škola ima najviši postotak vodećih istraživanja u svijetu u odnosu na sve univerzitete u zemlji prema podacima iz 2008. godine. Škola se nalazi među najselektivnijim univerzitetima na svijetu i ima najnižu stopu primljenh kandidate za studije u odnosu na sve univerzitete u Britaniji. LSE je obrazovao mnoge istaknute alumne uključujući nekoliko Nobelovih laureata i mnogo stranih državnih poglavara.

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* LSE studenstka unija
* LSE studentski list
Bosna Srebrena (razvrstavanje)

**Bosna Srebrena** može označavati:

*Franjevačka provincija Bosna Srebrena
*Bosna Srebrena (časopis)
Predstavnički dom Bosne i Hercegovine

**Zastupnički dom Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine** (*Prestavnički dom Bosne i Hercegovine*) je donji dom Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine i predstavničko je tijelo državljana Bosne i Hercegovine. Gornji dom je Dom naroda, koji predstavlja tri konstitutivna naroda Bosne i Hercegovine, Bošnjake, Hrvate i Srbe.

## Historija
Prijedlog Ustava BiH iz aprila 2006. godine, koji nije usvojen, je i dalje predviđao etničko glasanje, što je bio razlog da neke stranke ne podrže novi Ustav (npr. Stranka za Bosnu i Hercegovinu ili HDZ 1990). Također, Vijeće Evrope je podržalo ukidanje entitetskog glasanja, jer smatra da na taj način samo 7 delegata, odnosno 1/6 može blokirati usvajanje nekog zakona.

## Struktura
Predstavnički dom čine 42 delegata (predstavnika ili zastupnika), koji se biraju na Općim izborima svake četiri godine. 28 delegata se bira iz Federacije BiH, a 14 iz Republike Srpske.  Zastupnici se biraju izravno na općim izborima iz njihovih entiteta u skladu s Izbornim zakonom BiH.
Na čelu Predstavničkog doma se nalazi Predsjedavajući Predstavničkog doma Bosne i Hercegovine sa dva zamjenika, te se to rukovodstvo rotira. Članovi rukovodstva (predsjedavajući i zamjenici) moraju biti različite nacionalnosti, odnosno u rukovodstvo mora biti 1 Bošnjak, 1 Srbin i 1 Hrvat.
Da bi se određeni zakon usvojio u Predstavničkom domu potrebno je najmanje 2/3 ukupnih glasova (28 glasova), a od toga mora biti najmanje 1/2 iz svakog entiteta (14 iz Federacije BiH i 7 iz Republike Srpske). Ovakav način glasanja se naziva etničko glasanje i utvrđen je članom 4 Ustava Bosne i Hercegovine i bio je jedna od tačaka Dejtonskog sporazuma.

## Način rada i odlučivanja
Ustavom BiH određeno je da je za kvorum potrebno prisustvo 22 od 42 zastupnika.

Zastupnički dom je ravnopravan s Domom naroda, što podrazumijeva da su odluke usvojene tek onda kada oba doma prihvate odluku u istom sadržaju.

Ustavom BiH odlučeno je da u Zastupničkom domu postoje dva načina odlučivanja:
* odlučivanje prostom većinom 
* odlučivanje kvalificiranom većinom. 

Poslovnik se donosi većinom glasova, a na taj način bira se i predsjedavajući i dvojica dopredsjedavajućih Zastupničkog doma, s tim da svaki od njih mora biti iz reda različitih konstitutivnih naroda. Na dužnosti predsjedavajućeg, odnosno dopredsjedavajućeg smjenjuje se svakih osam mjeseci, s tim što predsjedavajući Zastupničkog doma ne smije biti iste nacionalnosti kao i predsjedavajući Doma naroda.

### Predsjednik

### Delegati

#### Aktualni sastav

## Povezano
* Politika Bosne i Hercegovine
* Parlamentarna skupština Bosne i Hercegovine
* Dom naroda Bosne i Hercegovine

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine
* Ustavni sud BiH  - Član 4 Ustava BiH o Predstavničkom domu
* Poslovnik Predstavničkog doma
Big Eyes

***Velike oči*** () je američka biografska drama iz 2014. režisera Tima Bertona.

Radnja prati slikara Voltera Kina (Kristof Valc) koji je tokom pedesetih i šezdesetih godina prošlog veka bio poznat po slikama dece velikih očiju, za koje se kasnije ispostavilo da su delo njegove žene Margaret (Ejmi Adams). Film prikazuje njihov razvod, sudsku parnicu i pokušaje oba umetnika da dokažu da su idejni tvorci slika.

Film je naišao na pretežno pozitivne reakcije kritičara i bio je nominovan za tri Zlatna globusa, od kojih je osvojio jednog - za najbolju glavnu žensku ulogu u filmskoj komediji ili mjuziklu. Ejmi Adams je za svoju izvedbu takođe bila nominovan za nagradu BAFTA u kategoriji "Najbolja glumica u glavnoj ulozi".

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* 
* ''Big Eyes'' at History vs. Hollywood
Filosofská historie (film)

***Filosofská historie*** () je čehoslovački crno-bijeli igrani film snimljen 1937. godine u režiji Otakara Vare. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Aloisa Jiráseka. Radnja prikazuje grupu praških studenata i njihov život koji će poremetiti burna revolucionarna zbivanja 1848. godine.

## Cast
* Ladislav Bohác ... Vavrena
* Karla Olicová ... Lenka
* Jan Pivec ... Frybort
* Elena Hálková ... Marinka
* Vladimír Hlavatý ... Spina
* Stanislav Neumann ... Zelenka
* Helena Friedlová ... Gđica Elis, stanodavka
* Ela Poznerová ... Lotty Roubínková (kao Ella Poznerová)
* Zdenka Grafová ... Therese Roubinkova
* Jindrich Plachta ... Gradonačelnik Roubinek

## Reference

## Vanjske veze
*
The Journal of Experimental Biology

***The Journal of Experimental Biology***, do 1925. izdavan pod naslovom *The Journal of Experimental Biology*, je recenzirani akademski časopis koji se izdaje u Ujedinjenom Kraljevstvu dvadeset i četiri puta godišnje. U časopisu se razmatraju istraživanja vezana uz polje komparativne fiziologije i integrativne biologije. Izdaje se u Cambridgeu, a osnovan je 1923.

## Vanjske veze
* 
*Journal of Experimental Bioology na JSTOR
The Astonished Heart (film)

***The Astonished Heart*** () je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1950. godine u režiji Terencea Fishera. Po žanru je drama i predstavlja adaptaciju istoimenog komada Noela Cowarda, koji je također napisao scenario. Coward se također pojavljuje i u glavnoj ulozi, odnosno tumači lik psihijatra koji postane opsjednut svojom lijepom pacijenticom (čiji lik tumači Celia Johnson) i što na kraju dovodi do tragičnih posljedica. Coward, koji se dotada ustručavao nastupati na filmu, na projekt je bio potaknut uspjehom slavnog filma *[[Brief Encounter]]*, koji se temeljio na njegovom komadu koji je, kao i *The Astonished Heart*, pripadao ciklusu *[[Tonight at 8:30]]*. Usprkos toga, film je doživio loše kritike i predstavljao komercijalni promašaj.

## Uloge
*Celia Johnson ... Barbara Faber
*Noël Coward ... Dr. Christian Faber
*Margaret Leighton ... Leanora Vail
*Joyce Carey ... Susan Birch
*Graham Payn ... Tim Verney
*Amy Veness ... Alice Smith
*Ralph Michael ... Philip Lucas
*Michael Hordern ... Ernest
*Patricia Glyn ... Helen
*Alan Webb ... Sir Reginald
*Everley Gregg ... Miss Harper
*John Salew ... Mr. Bowman

## Reference

## Vanjske veze
*
Train d'enfer (film, 1965)

***Train d&#39;enfer*** () je francusko-španski špijunsko-akcioni film snimljen 1965. godine u režiji Gillesa Grangiera. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Renéa Cambona. Glavni lik, koga tumači Jean Marais, je operativac francuske tajne službe koji nastoji spriječiti grupu terorista da likvidira arapskog emira, te u tu svrhu nastoji pronaći bivšeg nacističkog stručnjaka koji bi im trebao pomoći.

## Cast
*Jean Marais ... Antoine Donadieu
*Marisa Mell ... Frieda
*Howard Vernon ... Le 'professeur'
*Gérard Tichy ... Matras 
*Jean Lara
*Léon Zitrone ... sam sebe

## References

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Train d'enfer'' sur ''cinema-français.fr''
Kristen Wiig

***Kristen Wiig*** ( Canandaigua, New York, 22. 8. 1973.) američka je glumica, komičarka, scenaristkinja i producentica. Prvi put je doprla do široke publike u humorističnoj TV seriji *[[Saturday Night Live]]* (2005–12), da bi potom nastupila u filmovima *[[Knocked Up]]* (2007), *[[Walk Hard: The Dewey Cox Story]]* (2007), *[[Paul (film)|Paul]]* i *[[Bridesmaids (2011 film)|Bridesmaids]]* (2011), *[[Girl Most Likely]]* (2013), *[[The Secret Life of Walter Mitty (2013 film)|The Secret Life of Walter Mitty]]* (2013), *[[The Skeleton Twins]]* (2014), ''The Martian'' (2015) i *[[Ghostbusters (film, 2016)|Ghostbusters]]* (2016).

Njen otac je norveškog i irskog podrijetla, a majka engleskog i škotskog.

Za komediju *Bridesmaids* je nominirana za Zlatni globus za najbolju glumicu u igranom filmu – mjuzikl ili komedija i za Oscar za najbolji originalni scenarij.
## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
*
* 
* 
*
NYPD Blue (sezona 2)

Druga sezona serije ***NJPO-vi plavci*** se emitovala od 15. novembra 1994. do 23. maja 1995. godine.

## Opis
Glavnoj postavi se pridružio Jimmy Smits. Shawron Lawrence, Gordon Clapp i Gail O'Grady su unapređeni u glavnu postavu.

## Uloge

## Epizode
Scheibbs (okrug)

**Okrug Scheibbs** je jedan od 190 austrijskih okruga (bezirka) od 41,070 stanovnika.

## Geografija

Okrug Scheibbs leži na krajnjem jugozapadu Donje Austrije, administrativni centar okruga je grad Scheibbs.

Scheibbs sa sjeveragraniči sa Okrugom Melk, sa zapada sa Okugom Amstetten i statutarnim gradom Waidhofen an der Ybbs. 
Sa istoka graniči sa okruzima; Sankt Pölten-Land i Lilienfeld, a sa juga graniči sa Gornjom Austrijom.

## Administrativna podjela okruga

Okrug Scheibbs je administrativno podjeljen na 18 općina od kojih 2 ima status grada, 9 ima status trgovišta, a njih 7 su obične općine;

### Gradovi

* Scheibbs
* Wieselburg

### Trgovišta

* Gaming
* Göstling an der Ybbs
* Gresten
* Lunz am See
* Oberndorf an der Melk
* Purgstall an der Erlauf
* Randegg
* Steinakirchen am Forst
* Wang

### Općine

* Gresten-Land
* Puchenstuben
* Reinsberg
* Sankt Anton an der Jeßnitz
* Sankt Georgen an der Leys
* Wieselburg-Land
* Wolfpassing

## Reference

## Vanjske veze
* ''Službene stranice Okruga Scheibbs''
Scheibbs

**Scheibbs**  je grad na sjeveru Austrije od 4,226 stanovnika.

Scheibbs je administrativni centar istoimenog Okruga Scheibbs.

## Geografija

Scheibbs leži u regiji Eisenwurzen, u dolini rijeke Erlauf, udaljen četrdesetak 
km južno od Melka i zapadnog autoputa.

## Historija

Scheibbs je prvi put dokumentiran 1159. / 60., po srednjovjekovnim slikama se zna da je bio utvrđen sa 
bedemima i ulaznim tornjevima.

Još od 15. vijeka grad je centar proizvodnje željeza i alata od njega. Na osnovu te tradicije je 1830. podignuta željezara u tadašnjem predgrađu Neubruck, koja je nakon 1873. transformirana u tvornicu papira i kartona.

Scheibbs je 1926. dobio status grada.

## Znamenitosti

Najveće znamenitosti grada su  kasnogotička parohijska crkva, sa baroknim enterijerom, barokna kapucinska crkva, podignuta između 1678. - 1684. i nekadašnji zamak iz 16. vijeka u kom se danas nalaze državni uredi i lovački muzej.

## Privreda

Oko 63 % zaposlenih od njih 2,159 (1991.) radilo je u uslužnom sektoru, a ostali u industriji. Dva najveća poduzeća proizvode liftove i papir, a ima i dosta manjih građevinskih firmi, pored toga važan je i turizam.

## Pobratimski gradovi

* , Ruelle-sur-Touvre

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Scheibbsa''
Erlauf (rijeka)

**Erlauf** (ilirski: *Erlape*, keltski: *Arlape*) je rijeka u Donjoj Austriji duga 67 km, desna pritoka 
Dunava.

## Karakteristike

Glavna pritoka rijeke Veliki (Großer) Erlauf izvire na granici Štajerske i Donje Austrije, 
na obroncima planine Gemeindealpe, nedaleko od Mariazella.

Od tamo teče prema sjeveru do jezera Erlaufsee, zatim se probija uskim kanjonima između stjenovite planina Tormäuer u Nacionalnom parku Ötscher-Tormäuer. Zatim utječe u istočni dio Regije Eisenwurzen, gdje ima puno širu dolinu, protiče kroz grad Scheibbs i kod Wieselburga prima najveću pritoku Kleine Erlauf.
Zatim teče do ušća u Dunav kod grada Pöchlarna.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Erlauf'' na portalu Austria-Forum
Eisenwurzen

**Eisenwurzen** je regija sjeverno od štajerskih Ennstalskih Alpi.

## Karakteristike

On se proteže preko dijelova Austrijskih saveznih zemalja Štajerske, 
Donje i Gornje Austrije, i otprilike se poklapa s područjem koje oplakuju rijeke 
Enns, Ybbs i Erlauf i njihove pritoke. 

Taj kraj je još od 15. vijeka postao centar proizvodnje željeza i alata od njega, zbog brojnih kovačnica, koje su koristile bogatsvo 
okolnih šuma za gorivo, snagu vode za pokretanje, ugljen (rudnici kod Grestena i Lunza) i 
željeznu rudu iz Erzberga.

Nakon 1860., za Druge industrijske revolucije sve male manufakturne željezare su propale pa su ih 
zamijenjenile velike željezare u dolinama Ybbstal (Boehlerwerke) i Erlauftal (željezara A. Toeppera). 
Ova posljednja je zatvorena 1872. i pretvorena u tvornicu papira i kartona.

Danas se ekonomija Eisenwurzena bazira na poljoprivredi, trgovini i turizmu (skijalište Hochkar).

## Izvori

## Vanjske veze

*''Eisenwurzen''
Lilienfeld (okrug)

**Okrug Lilienfeld** je jedan od 190 austrijskih okruga (bezirka) od 26,074 stanovnika.

## Geografija

Okrug Lilienfeld leži na jugu Donje Austrije, administrativni centar okruga je grad Lilienfeld.

Lilienfeld sa sjeverozapada graniči sa Okrugom Sankt Pölten-Land, sa zapada sa Okugom Scheibbs, sa sjeveroistoka sa Okugom Baden.

Sa istoka graniči sa okruzima; Wiener Neustadt - Land i Neunkirchen, a sa juga graniči sa Gornjom Austrijom.

## Administrativna podjela okruga

Okrug Lilienfeld je administrativno podjeljen na 14 općina od kojih 2 ima status grada, 6 ima status trgovišta, a njih 6 su obične općine;

### Gradovi
* Hainfeld
* Lilienfeld

### Trgovišta
* Hohenberg
* Kaumberg
* Sankt Aegyd am Neuwalde
* Sankt Veit an der Gölsen
* Traisen
* Türnitz

### Općine
* Annaberg
* Eschenau
* Kleinzell
* Mitterbach am Erlaufsee
* Ramsau
* Rohrbach an der Gölsen

## Reference

## Vanjske veze
* ''Službene stranice Okruga Lilienfeld''
Lilienfeld

**Lilienfeld**  je grad na sjeveru Austrije od 2,896 stanovnika.

Lilienfeld je administrativni centar istoimenog Okruga Lilienfeld.

## Geografija

Lilienfeld leži u dolini rijeke Traisen, udaljen 26 km južno od Sankt Pöltena i zapadnog autoputa.

## Historija

Lilienfeld je prvi put dokumentiran 1209., on se razvio pored istoimene cistercitske Opatije koju je negdje 
između 1202. - 1206. osnovao vojvoda Leopold VI (on je i pokopan u njoj zajedno sa kćerkom Margaretom) i poklonio joj velike količine zemlje. 
Razvoju mjesta pomoglo je što je bio na hodočasničkom putu za Mariazell.

Lilienfeld je 1974. dobio status grada.

## Znamenitosti

Najveća znamenitost grada je već spomenuta kasnoromaničko - gotička Opatija Lilienfeld sa trobrodnom bazilikom dugom 83  metra.

Lilienfeld je popularno izletište za jednodnevne izlete, zbog skijališta na planinama Gschwendt (956 m) i Muckenkogel (1,248 m).

## Privreda

Lilienfeld od industrije ima valjaonicu aluminija, tvornicu crijepova, pilanu i regionalni pogon za održavanje autoputa.

## Pobratimski gradovi

* , Třebíč

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Lilienfelda''
Traisen (rijeka)

**Traisen** je rijeka u Donjoj Austriji duga 80 km, desna pritoka Dunava.

## Karakteristike

Rijeka Traisen formira se zapadno od Sankt Aegyda am Neuwalda (Okug Lilienfeld) gdje izviru dva rukavca Rechte i Unrechte Traisen, koja se spajaju kod lokaliteta Freiland kod Türnitza.

Od tamo rijeka teče prema sjeveru i protječe kroz gradove; Lilienfeld (383 m), Traisen (356 m), Sankt Pölten (271 m) i Traismauer (197 m) do ušća u Dunav.

Kad je izgrađena hidroelektrana Altenwörth na Dunavu, ušće rijeke preseljeno je nešto istočnije.

Od sela Spratzern do Traismauera prokopana su sa obje strane rijeke dva kanala, koju održavaju *Traisen-Wasserverband* (Vodnoudruženje Traisen) i *[[Zadruga]] Werksbach*. 
Između 1965. -  1992. od Lilienfelda do Traismauera prokopan je kanalizacijski kanal dug 46 km sa centralnim pročišćivačem, koji je bitno pridonio čistoći vode.

Najvažnija pritoka Traisena je rijeka Goelsen.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Traisen'' na portalu Austria-Forum
Traisen (Austrija)

**Traisen**  je naselje sa statusom trgovišta na sjeveru Austrije od 3,494 stanovnika.

Traisen administrativno podpada pod Okrug Lilienfeld, od čijeg je sjedišta Lilienfelda udaljen 4,7
km sjeverno.

## Geografija

Traisen leži u dolini rijeke Traisen.

## Historija

Traisen je sve do početka 20. vijeka bio malo selo tako da je status trgovišta dobio tek 1926.

## Reference

## Vanjske veze

* stranice Traisena''
Traismauer

**Traismauer**  je grad na sjeveru Austrije od 5,989 stanovnika.

Traismauer administrativno podpada pod Okrug Sankt Pölten-Land, od čijeg je sjedišta Sankt Pöltena udaljen 20 km sjeverno.

## Geografija

Traismauer leži u dolini rijeke Traisen, nedaleko od njenog ušća u Dunav.

## Historija

Traismauer je osnovan za rimskih vremena, a status grada dobio je 1958.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Traismauera''
Chuquicamata

**Chuquicamata**, među lokalnim stanovništvom također poznat kao *Chuqui*, je najveći otvoreni rudnik bakra na svijetu koji se nalazi na sjeveru Čilea u pustinji Atacama, 215 km sjeveroistočno od Antofagaste i 1.240 km sjeverno od glavnog grada Santiaga. Njegova dubina od 850 metara što ga čini drugim najdubljim otvorenim rudnikom na svijetu (prvi je Bingham Canyon Mine u Utahu, SAD). Chuquicamata je također značajan proizvođač molibdena.

Rudnik je osnovan 1911. godine, ali je već 1915. godine postao vlasništvo jednog američkog društva. Rudnikom upravlja čileansko državno poduzeće Codelco (Corporación del Cobre de Chile) koji posjeduje sva nalazišta bakra u državi. Trenutačno područje rudnika zauzima oko 8,000.000 m². Svake godine iskopa se oko 600.000 tona bakra. Pretpostavlja se da će se ruda moći vaditi do 1300 metara.

## Vanjske veze
* Codelco Chile - Chuquicamata 
;Ostali projekti
Chiloé (arhipelag)

**Chiloé** (španski: *Archipiélago de Chiloé* ) je arhipelag u Čileu. Odvojen je od kopna Čilea Chacao kanalom na sjeveru, Chiloé morem na istoku i zaljevom Corcovado na jugoistoku. Cijeli arhipelag, osim otoka Desertores, dio su pokrajine Chiloé. Glavni otok je Chiloé (*Isla Grande de Chiloé*). Otočje je nadaleko poznato po svojem prepoznatljivom folkloru, mitologiji, kuhinji i jedinstvenoj arhitekturi (drvene crkve Chiloéa).

## Geografija
Arhipelag se nalazi u regiji Los Lagos u središnjem Čileu. Površina mu je 9.181 km2 što je 1,21% površine Čilea. Najveći otok je Chiloé sa 8.394 km², Quinchao sa 120 km², Lemuy sa 97 km² i Talcán sa 50 km².

## Stanovništvo
Popis općina sa brojem stanovnika:
* Castro (29.148)
* Ancud (27.292)
* Quellón (13.656)
* Dalcahue (4.933)
* Chonchi (4.588)
* Achao (3.452)
* Queilén (1.912)
* Quemchi (1.665)
* Cucao (oko 1.000)

Prema podacima iz 2002. godine na otocima živi 154.766 stanovnika, dok je prosječna gustoća naseljenosti 16,9 stan./km2.

## Vanjske veze

* Mitologija Chilota 
* Fotografije Chiloé
Sankt Aegyd am Neuwalde

**Sankt Aegyd am Neuwalde ** je naselje sa statusom trgovišta na sjeveru Austrije od 1,970 stanovnika.

Sankt Aegyd am Neuwalde administrativno podpada pod Okrug Lilienfeld.

## Geografija

Sankt Aegyd am Neuwalde  leži u dolini rijeke Traisen, nedaleko od njenog izvira, udaljen 40 km južno od Sankt Pöltena.

## Historija

Sankt Aegyd am Neuwalde  je postao samostalna parohija 1325., tako da je status trgovišta dobio 1444.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Sankt Aegyd am Neuwalde''
Türnitz

**Türnitz** je naselje sa statusom trgovišta na sjeveru Austrije od 1,888 stanovnika.

Türnitz administrativno podpada pod Okrug Lilienfeld.

## Geografija

Türnitz  leži u dolini rijeke Traisen, nedaleko od mjesta gdje se njeni rukavca Rechte i Unrechte Traisen spajaju u jedinstvenu rijeku.

## Historija

Türnitz je prvi put dokumentiran 1209. pod imenom **Durnitze**, tako da je status trgovišta dobio 1371. kao *Markt Durnitz*

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Türnitza'' 

Türnitz  (Niederösterreich)