open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ragusa (Sicilija)

**Ragusa** (sicilijanski: *Rausa*, latinski: *Ragusia*) je administrativni centar istoimene talijanske provincije provincije Ragusa, u regiji 
Sicilija od 69 794 stanovnika.

*Ragusa* je zajedno sa još 7 gradova iz doline Val di Noto uvrštena 2002. na UNESCO- vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi, kao izvrstan primjer dobro očuvanog kasnobarkonog grada iz 18. vijeka.
## Geografske i klimatske karakteristike
*Ragusa* leži na jugoistoku Sicilije, u masivu Monti Iblei iznad kanjona rijeke Irminio, zapadno od Sirakuze  i Jonskog mora. Stari dio grada **Ragusa Ibla** (antička - *Hybla Heraea* koji leži na velikom stijenovitom brdu, odjeljen je od novog na susjednom brdu - *Ragusa Superiore* kanjonom *Valle dei Ponti*, koji je premošten s četiri mosta, od kojih je najpoznatiji *Ponte dei Cappuccini* iz 18. vijeka.

*Ragusa* ima tipičnu sredozemnu klimu sa dugim toplim i sušnim ljetima, i kratkim kišnim zimama.
## Historija
*Ragusa* je iznikla iz antičke - Hybla Heraea, naselja na 300 metara visokom brdu (to je današnji gornji grad - *Ibla Ragusa*.

Nakon kratkotrajne vlasti Kartažana, gradom su vladali Rimljani i Bizant, za čije je vladavine izgrađen veliki zamak i zidine oko grada. *Ragusu* su zauzeli Arapi - 848. pod čijom je vlašću bila sve do 11. vijeka kad su je zauzeli Normani. Za njihove vladavine bila je prijestolnica grofovije kojom je upravljao *Godfri* sin Rogera I.. 
Od 1091. pa sve do 1296. kad se ujedinila sa susjednom komunom Modica, *Ragusa* je bila nezavisna srednjovjekovna komuna. Od tad je dio Napuljskog kraljevstva i dijelila je njegovu sudbinu. Grad je pogodio veliki potres - 1693. koji je uništio velik dio starog grada *Ragusa Ibla*, pa je zato podignut novi dio - *Ragusa Superiore*, na susjednom zapadnom brdu. Ta dva grada ujedinila su se tek 1926. u današnji jedinstveni grad *Ragusa*.

Početkom 19. vijeka, točnije 1838. pronađene su velike količine asfalta, pa je od tad počela njegova eksploatacija koja traje do danas. 

## Znamenitosti

Nakon potresa iz 1693. stari grad je obnovljen, a novi potpuno izgrađen u duhu baroka. Tako je podignuta nova katedrala S*an Giovanni Battista*, između 1706. - 1760. u novom gradu *Ragusa Superiore*, a na isti način je obnovljena i katedrala u starom gradu *Ragusa Ibla* - *San Giorgio* (1738. - 1775.

Od starijih građevina ostalo je nešto dijelova iz 15. vijeka na crkvi *Santa Maria delle Scale* i gotički portal na katedrali *San Giorgio*.

15 km pored grada nalazi se *[[Palata|Dvorac]] Donnafugata* iz 14. vijeka u kom je danas smješten muzej sa galerijom slika.
## Privreda
*Ragusa* je od 19. vijeka poznata kao rudarski kraj u kom se kopa asfalt, a od 1970-ih se ekspoatira i nafta, jer se tu nalaze najveća talijanska nalazišta. Grad ima tvornice asfalta i veliku cementaru.

*Ragusa* je i centar poljoprivrednog kraja, poznatog po maslinama i cvijeću, a u najnovije vrijeme i kao turistička destinacija.
## Gradovi prijatelji

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada  
* ''Ragusa'' na portalu Encyclopædia Britannica
Das Kloster von Sendomir (film)

***Das Kloster von Sendomir*** () je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1919. u režiji Rudolfa Meinerta. Temelji se na priči *[[Das Kloster bei Sendomir]]* austrijskog književnika Franza Grillparzera. Radnja je smještena u samostan kraj poljskog grada Sandomierz gdje tamošnji redovnik dvojici vitezova opisuje problematični život lokalnog feudalca koji ga je bio osnovao.

Sljedeće godine je u Švedskoj snimljena verzija pod naslovom *[[Klostret i Sendomir]]* u režiji Victora Sjöströma.

## Uloge
* Ellen Richter - Elga von Laschek 
* Ernst Deutsch 
* Eduard von Winterstein
* Max Kronert 
* Leopold Bauer 
* Hugo Falke 
* Hella Thornegg

## Literatura
* Bergfelder, Tim & Bock, Hans-Michael. ''The Concise Cinegraph: Encyclopedia of German. Berghahn Books, 2009.

## Vanjske veze
*
Litoral (Ekvatorska Gvineja)

**Rijeka Muni** (španjolski:*Río Muni*, na jeziku fang: *Mbini*) je kontinentalna regija Ekvatorijalne Gvineje, a obuhvaća kopnenu zemljopisnu regiju, pokriva 26.017&nbsp;km ². Ime je izvedeno rijeke Muni koja teče tim krajem.

## Historija

Portugal je ovo područje ustupio Španjolskoj godine 1778. sporazumom iz El Parda. Španjolci su se nadali da će tu moći prikupljati robove za rade u njihovim drugim prekomorskim posjedima, ali njihovi doseljenici su pomrli od žute groznice i područje je napušteno. Kakao i drvo su postali glavni industrijski proizvod nakon kolonizacije. Rijeka Muni je uz Bioko postala 1959. pokrajina Španjolske Gvineje a nakon njenog osamostaljenja dio Ekvatorijalne Gvineje. 
## Stanovništvo
Područje ima oko 300 tisuća stanovnika , uglavnom pripadnika plemena Fang.

Glavni jezici na otoku su Fang-ntumu, koji se govori na sjeveru i Fang-Okah, koji se govori na jugu. Španjolski se također govori, iako kao drugi jezik.

## Upravna podjela
* Središnji jug
* Kie-Ntem
* Primorje
* Wele-Nzas

## Gradovi
Najveći grad je Bata koja također služi kao regionalno upravno središte. Ostali veći gradovi su Evinayong, Ebebiyín, Acalayong, Acurenam, Mongomo, Sevilla de Niefang, Valladolid de los Bimbiles i Mbini.
Franz Grillparzer

**Franz Seraphicus Grillparzer** (15. januar 1791 – 21. januar 1872) bio je austrijski pisac najpoznatiji po dramama, ali i kao autor posmrtnog slova za Ludwiga van Beethovena.

## Reference

## Vanjske veze

* 
* Works by Grillparzer  from the eLibrary Austria Project (elib Austria full txts)
* Literary Encyclopedia: Grillparzer, Franz
* 
* Grillparzer-Lebenslauf  (German)
Klostret i Sendomir

***Klostret i Sendomir*** () je švedski crno-bijeli nijemi film snimljen 1920. u režiji Victora Sjöströma. Temelji se na priči |*[[Das Kloster bei Sendomir]]* austrijskog književnika Franza Grillparzera. Radnja je smještena u Poljsku u 17. vijeku i odvija se kroz kazivanje redovnika u samostanu kraj grada Sandomierz; protagonist je grof Starczensky, gospodar grada koji će se morati suočiti sa nevjerom svoje lijepe supruge.

## Uloge
* Tore Svennberg ... Grof Starschensky
* Tora Teje ... Elga
* Richard Lund ... Oginsky
* Renée Björling ... Dortka
* Albrecht Schmidt ... Upravnik
* Gun Robertson ... Starschenskova kćer
* Erik A. Petschler ... Plemić
* Nils Tillberg ... Plemić
* Gustaf Ranft ... Opat
* Yngwe Nyquist ... Sluga
* Axel Nilsson ... Fratar
* Jenny Tschernichin-Larsson ... Ugljenarova supruga
* Emil Fjellström ... Fratar

## Vanjske veze
* 
*
Pollyanna

***Pollyanna*** je roman za djecu američke književnice Eleanor H. Porter objavljen 1913. godine. Naslovna protagonistica je Pollyanna Whittier, djevojčica koja nakon očeve smrti ostaje siroče i odlazi živjeti kod svoje stroge tetke Polly u Vermontu. Radnja prikazuje kako u najgorim situacijama pokušava primijeniti načelo koje naziva "igra radosti" (), odnosno pronaći razlog za radovanje. *Pollyanna* je doživjela veliki uspjeh, te je autorica napisala čak petnaest nastavaka; danas se smatra klasikom američke dječje književnosti a adaptirana je nekoliko puta za film i televiziju, pri čemu se ističe film nijemi film iz 1920. s Mary Pickford u naslovnoj ulozi, odnosno Disneyeva verzija iz 1960. Popularnost knjige se odrazila i u tome da je "Pollyanna" u američkom svakodnevnom govoru postala sinonim za optimizam, odnosno pojmu princip Pollyanne koji se koristi u suvremenoj psihologiji.

## Vanjske veze
* 
* ''Pollyanna'' , online at Ye Olde Library 
* Free online version of Pollyanna at LiteraturePage.com
* Publication history, a brief plot summary, and biographical information about the author  compiled by the University of Illinois School of Library and Information Science.
* 
* 
*
Eleanor H. Porter

**Eleanor Emily Hodgman Porter** (19. decembar 1868 &ndash; 21. maj 1920) je bila američka književnica, najpoznatija kao tvorac *[[Pollyanna]]*, jednog od najpopularnijih romana američke književnosti za djecu.

## Literatura
### Kratke priče

* *A Delayed Heritage*
* *A Four-Footed Faith and a Two
* *A Matter of System*
* *A Mushroom of Collingsville*
* *A Patron of Art*
* *Angelus*
* *Crumbs*
* *Millionaire Mike's Thanksgiving*
* *That Angel Boy*
* *The Apple of Her Eye*

* *The Daltons and the Legacy*
* *The Elephant's Board and Keep*
* *The Folly of Wisdom*
* *The Glory and the Sacrifice*
* *The Indivisible Five*
* *The Lady in Black*
* *The Letter*
* *The Saving of Dad*
* *When Mother Fell Ill*
* *When Polly Ann Played Santa Claus*


=== Romani ===
* *Cross Currents* (1907)
* *The Turn of the Tide* (1908)
* *The Story of Marco* (1911)
* *Miss Billy* (1911)
* *Miss Billy's Decision* (1912)
* *Pollyanna* (1913)
* *The Sunbridge Girls at Six Star Ranch* (1913)
* *Miss Billy Married* (1914)
* *Pollyanna Grows Up* (1915)
* *Just David* (1916)
* *The Road to Understanding* (1917)
* *Oh, Money! Money!* (1918)
* *The Tangled Threads* (1919)
* *Dawn* (1919)
* *Mary Marie'' (1920)

## Reference

## Vanjske veze

* Works by Eleanor H. Porter at LibriVox (audiobooks)
* 
* PBS biography 
* Papers at Dartmouth 
*
Way Down East (film, 1908)

***Way Down East*** je američki kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1908. u režiji Sidneya Olcotta. Predstavlja prvu filmsku ekranizaciju popularne kazališne predstave Lottie Blair Parker. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Gene Gauntier, je mlada provincijalka po imenu Anna Moore koju je zaveo, a potom trudnu ostavio bogati ljubavnik. *Way Down East* je ekranizirana još nekoliko puta, od čega je najpoznatija verzija D. W. Griffitha iz 1920. sa Lilian Gish u glavnoj ulozi.

## Reference

## Vanjske veze
*
Pollyanna (film, 1920)

***Pollyanna*** je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1920. u režiji Paula Powella. Predstavlja adaptaciju popularnog istoimenog romana za djecu Eleanor H. Porter. Naslovna protagonistica je 12-godišnja djevojčica (koju tumači Mary Pickford) koja nakon smrti oca odlazi živjeti kod svoje stroge tetke. Radnja prikazuje kako primjenjujući vlastito optimističko načelo koje zove "igra radosti" uspije unijeti vedrinu i smekšati srca svih oko sebe. Iako je Pickford u vrijeme snimanja imala 27 godina, prilično je uvjerljivo odigrala ulogu djevojčice, a film je postao jedan od najvećih hitova u njenoj karijeri.

## Uloge
* Mary Pickford ... Pollyanna Whittier 
* Wharton James ... Velečasni John Whittier 
* Katherine Griffith ... Tetka Polly Harrington 
* Helen Jerome Eddy ... Nancy Thing, Pollyna služavka
* George Berrell ... Old Tom, Pollyin majstor
* Howard Ralston ... Jimmy Bean 
* William Courtleigh ... John Pendleton 
* Herbert Prior ... Dr. Tom Chilton

## Vanjske veze

* 
*
Perzijska Monarhija

**Perzijska Monarhija**, **Perzijsko Carstvo** ili **Perzijsko Veliko Kraljevstvo** u zapadnjačkoj historiografiji opisuju niz historijskih iranskih imperijalnih država:

;Stari vijek
:* **[[Medijska Monarhija]]** (8. – 6. vijek pne.)
:* **[[Ahemenidska Monarhija]]** (6. – 4. vijek pne.)
:* **[[Partska Monarhija]]** (3. vijek pne. – 3. vijek)
:* **[[Sasanidska Monarhija]]** (3. – 7. vijek)

;Srednji vijek
:* **[[Tahiridska Monarhija]]** (9. vijek)
:* **[[Bujidska Monarhija]]** (9. – 10. vijek)
:* **[[Samanidska Monarhija]]** (9. – 10. vijek)
:* **[[Safaridska Monarhija]]** (9. – 11. vijek)
:* **[[Gaznavidska Monarhija]]** (10. – 12. vijek)
:* **[[Horezmijska Monarhija]]** (11. – 13. vijek)
:* **[[Guridska Monarhija]]** (12. – 13. vijek)
:* **[[Ilhanidska Monarhija]]** (14. – 16. vijek)
:* **[[Timuridska Monarhija]]** (14. – 16. vijek)

;Novi vijek
:* **[[Safavidska Monarhija]]** (16. – 18. vijek)
:* **[[Hotakijska Monarhija]]** (18. vijek)
:* **[[Afšaridska Monarhija]]** (18. vijek)
:* **[[Zandijska Monarhija]]** (18. vijek)
:* **[[Kadžarska Monarhija]]** (18. – 20. vijek)

Za ostale iranske historijske periode vidi članak: Historija Irana
Way Down East

***Way Down East*** je američki crno-bijeli nijemi film snimljen 1920. u režiji D. W. Griffitha. Predstavlja adaptaciju istoimenog popularnog kazališnog komada Lottie Blair Parker. Po žanru je melodrama, a protagonistica, čiji lik tumači Lilian Gish, je mlada djevojka koju je pohotni bogati mladić zaveo, učinio trudnom i ostavio. Radnja prati njen život nakon smrti djeteta, odnosno nastojanje da od svog novog poslodavca sakrije tragičnu prošlost, dok se u nju zaljubljuje poslodavčev sin. Griffithu je *Way Down East* predstavljao jedan od najambicioznijih projekata u karijeri; između ostalog je predstavljao je njegov najskuplji film. Iako kritičari često navode da je zbog sentimentalizma i jednostavnog viktorijanskim moralom bio zastario čak i prilikom premijere, publici se izuzetno dopao i postao komercijalno najuspješniji od svih Griffithovih filmova. Danas je najpoznatiji po antologijskoj sceni u kojoj nesvjesna protagonistica na santi leda pluta prema vodopadu dok je pokušavaju spasiti.

## Uloge
* Lillian Gish ... Anna Moore
* Richard Barthelmess ... David Bartlett
* Lowell Sherman ... Lennox Sanderson
* Burr McIntosh ... Squire Bartlett
* Kate Bruce ... Majka Bartlett
* Mary Hay ... Kate, Squireova nećaka
* Creighton Hale ... Profesora
* Emily Fitzroy ... Maria Poole, stanodavka
* Porter Strong ... Seth Holcomb
* George Neville ... Policajac
* Edgar Nelson ... Hi Holler

## Vanjske veze

* 
* 
* ''Way Down East'' at SilentEra.com
* ''Way Down East'' at *The Greatest Films* by Tim Dirks
* ''Way Down East'' film at YouTube
Excuse My Dust

***Excuse My Dust*** () je američka crno-bijela nijema filmska akciona komedija snimljena 1920. u režiji Sama Wooda. Predstavljala je nastavak filma *[[The Roaring Road]]*, a u njoj je Wallace Reid ponovio ulogu mladog trgovca automobilima sa ogromnom strašću za automobilskim utrkama.

## Uloge
* Wallace Reid - 'Toodles' Walton
* Wallace Reid, Jr. - 'Toodles' Jr. (*William Wallace Reid, Jr.)
* Ann Little - Dorothy Ward Walden
* Theodore Roberts - J.D. Ward
* Guy Oliver - Darby
* Otto Brower - Max Henderson
* Tully Marshall - Predsjednik Mutchler
* Walter Long - Ritz

*van špice*
* James Gordon - Griggs
* Jack Herbert - Oldham
* Fred Huntley - Policijski magistrat
* Byron Morgan - nepoznato
* Will M. Ritchey - nepoznato

## Reference

## Vanjske veze
* ''Excuse My Dust'' at IMDb.com
* ''Excuse My Dust''; allrovi.com
Na crvenoj fronti

***Na crvenoj fronti*** () je ruski (sovjetski) crno-bijeli kratki nijemi film snimljen 1920. u režiji Leva Kulješova. Napravljen je u propagandne svrhe u vrijeme sovjetsko-poljskog rata, a radnja prikazuje lov na poljskog špijuna koji je ranio crvenoarmejskog kurira. U filmu su korištene montažne tehnike koje će postati karakteristika sovjetske avangardne kinematografije 1920-ih. Osim nekoliko slika, film je danas izgubljen.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Kadrы iz filьma
FK Čelik Nikšić

**FK Čelik Nikšić** je fudbalski klub iz Nikšića i trenutno se takmiči u Trećoj ligi Crne Gore. Igra na stadionu Željezare kapaciteta 2.000 mesta.

## Historija
Klub je osnovan 1957. godine. Najveći uspeh kluba je osvajanje Kupa Crne Gore u sezoni 2011/12. Iste sezone klub je po prvi u klupskoj istoriji obezbedio i plasman u Prvu ligu Crne Gore, nakon što je sezonu završio kao prvi u Drugoj ligi Crne Gore.

Uspešnim plasmanom na kraju sezone 2011/12. uspeli su da prvi put igraju u nekom od evropskih takmičenja. Igrali su u Ligi Evrope 2012/13. i odmah u prvom kolu kvalifikacija uspeli su da eliminišu banjalučki Borac. U Banja Luci je bilo 2:2, a u Nikšiću 1:1, ali je zbog više datih golova u gostima prošao Čelik. U drugom kolu ispali su od ukrajinskog Metalurga. Ukrajinci su slavili sa 4:2 u Nikšiću i sa 7:0 u Donjecku i ukupnim rezultatom 11:2 prošli u treće kolo. Sezonu 2012/13 završili su osvajanjem trećeg mesta u prvenstvu i ponovo obezbedili nastup u Ligi Evrope, dok su kupu stigli do finala gde su poraženi su od Budućnosti sa 1:0.

Након сезоне 2013/14 Челик је иступио из Први лиге, због недостатка финансијских средстава. Клуб се потом неколико година такмичио у Другој и Трећој лиги, а због финансијских проблема угасио се на почетку 2019. године у тренутку када су се такмичили у Трећој лиги.

Године 2022. ФК Челик је поново основан од стране навијача и бивших фудбалера и у сезони 2022/2023 такмичи се у најнижем рангу, Трећој лиги Црне Горе.

## Značajniji rezultati
* 1961/62 - Osvajač Kupa Crne Gore i 1/16 finala kupa Jugoslavije.
* 1968/69 - Druga savezna liga grupa jug.
* 1999/00 - 1/4 finale kupa SR Jugoslavije.
* 2007/08 - Plej-of za ulazak u Prvu ligu Crne Gore.
* 2011/12 - Prvak Druge lige Crne Gore i osvajač Kupa Crne Gore.
* 2012/13 - Finalista Kupa Crne Gore.

## FK Čelik u evropskim takmičenjima

1 Čelik prošao dalje po pravilu više golova postignutih u gostima.

## Statistika
Rezultati sa republičkim rivalima u prvenstvenim utakmicama (Druga savezna liga, Republička liga CG, Prva liga CG)

* 21 oktobar 2012 

## Navijači
Godine 2001. osniva se navijačka grupa „FAP Mašina“ po kojoj će i sam klub postati poznatiji, zahvaljujući sjajnoj atmosferi na stadionu.

## Povezano
* Spisak fudbalskih klubova u Crnoj Gori

## Reference

## Vanjske veze
* Profil na soccerway.com
* Profil  na weltfussballarchiv.com
Bitka kod Melitene (575)

**Bitka kod Melitene** godine 575. (po nekim izvorima 576.) bila je važna bizantska pobjeda protiv Sasanida u dugotrajnim rimsko-perzijskim ratovima.

Godine 572. ponovo je izbio rat između Bizanta i Perzije. Perzijanci su pod kraljem Hozrojem I. osvojili sjevernu Mezopotamiju uključujući i važnu tvrđavu Daru. Stanje je bilo tako ozbiljno za Bizant da izvori izvještavaju da je car Justin II. zbog toga poludio. Na nagovor carice Sofije za sucara je imenovan uspješni general Tiberije koji je 575. poveo protunapad. Tada je kod mjesta Melitene na rijeci Eufratu bizantski vojskovođa Justinijan teško porazio Perzijance.

Staroga perzijskog kralja Hozroja I. koji je vodio vojsku tada je opkolila bizantska vojska. On se je na to kod Melitene pokušao s vojskom izvući iz obruča, ali je Perzijance prilikom prelaska rijeke Eufrat iznenada napala bizantska vojska i teško ih porazila, a sam Hozroje jedva je izvukao živu glavu. Bio je to jedan od najtežih perzijskih poraza. Suvremeni izvori kažu da je Hozroje nakon toga rekao da kraljevi više ne bi trebali ići u rat. I zaista, njegova dva nasljednika rijetko su osobno vodili vojsku u ratove nego su to prepuštali pojedinim generalima.

Bizant međutim nije mogao iskoristiti ovaj perzijski poraz tako da je na kraju s njima morao sklopiti mir uz obvezu plaćanja godišnjeg danka.
Barbara Vucanovich

**Barbara Farrell Vucanovich** (22. lipanj 1921. - 10. lipanj 2013. [1]) bila je američka republikanska političarka, prva žena koja je predstavlja Nevadu u Predstavničkom domu Kongresa SAD, gdje je služila od 1983. do 1997.
Marjorie Estiano

**Marjorie Estiano** (, 8. mart 1982 -) je brazilska glumica i pjevačica. Poznata je poznatom zahvaljujući ulozi Natashe u tinejdžerskoj TV-seriji *[[Malhação]]*.

## Filmografija
### Telenovela
* 2003 - 2005: *Malhação* ... *Natasha Ferreira*
* 2006: Páginas da Vida ... *Marina Andrade Rangel* 
* 2007: Duas Caras ... *Maria Paula Fonseca do Nascimento*
* 2009: Caminho das Índias ... *Tônia - Antônia Cavinato* 
* 2011: A Vida da Gente ... *Manuela Fonseca*
* 2012: Lado a Lado ... *Laura Assunção*

### Televizijska serija
* 2006: *Sob Nova Direção* ... *Nely Li* 
* 2010: *S.O.S. Emergência* ... *Flávia Menezes*
* 2011: *Amor em Quatro Atos* ... *Letícia*
* 2011: *Cine Conhecimento* ... - 

### Film
* 2011: "*Malu de Bicicleta*" ... Sueli
* 2012: "*Apneia*" ... Giovanna
* 2013: "*O Tempo e o Vento*" ... Bibiana

## Teatar
* 1999: "Clarisse"
* 2002 - 2003: ""Beijos, Escolhas e Bolhas de Sabão"
* 2003: "Barbara não lhe Adora"
* 2009 - 2010: "Corte Seco"
* 2011: "Inverno da Luz Vermelha"
* 2012 - 2013: O Desaparecimento do Elefante

## Diskografija
* 2005: Marjorie Estiano
* 2007: Flores, Amores e Bla, blá, blá
* 2013: TBA

### DVD
* 2005:Marjorie Estiano e Banda ao Vivo

## Izvori

## Vanjske Veze
* http://www.imdb.com/name/nm1597010 
* Marjorie Estiano official website 
* Marjorie Estiano on Universal Music website
Lulubi

**Lulubi** je naziv za drevni narod odnosno državu koja je postojala krajem 3. milenijuma pne. podno obronaka Zagrosa u zapadnim dijelovima današnjeg Irana. Postojanje ove države ovjereno je u sumerskim i akadskim klinopisima, ali o podrijelu ili jeziku njenih stanovnika ne zna se gotovo ništa pa tako danas nije moguće utvrditi razliku između njih i Gutejaca. Jedina poznata riječ iz njihovog jezika jest *ki-ú-ru-um* što znači „božanstvo”. Kratko razdoblje samostalnosti Lulubija završilo je pripajanjem Akadskom Carstvu o čemu svjedoči stela Naram-Sina koja prikazuje njegovu pobjedu nad Lulubijem. U blizini iranskog grada Sarpol-e Zahaba pronađeni su najstariji reljefi koji se pripisuju ostavštini Lulubija, a najznačajniji među njima je onaj koji veliča pobjedu vladara Anubaninija. 

## Veze
* Gutejci
* Kasiti
* Akad

## Literatura
*  
*  
*
Acireale

**Acireale** (sicilijanski: *Jaciriali*) je drugi po veličini grad u talijanskoj provinciji Cataniji, u regiji Sicilija od 51 456 stanovnika.
## Geografija
*Acireale* leži na istoku Sicilije, uz obalu Jonskog mora, na jugozapadnim obroncima vulkana Etna. 
*Acireale* leži na lavi, koja se izlila za brojnih erupcija, pa je poznat kao izuzetno plodan kraj za agrume i vino.
## Historija
*Acireale* je poznat još od rimskih vremena kao termalno lječilište i ladanjsko mjesto bujne vegetacije. Grad je teško stradao za potresa iz 1693. 
## Znamenitosti
Najveća znamenitost *Acirealea* je katedrala *Maria Santissima Annunziata* građena od 15. do 17. vijeka. 
## Privreda
*Acireale* je grad tekstilne industrije.
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada
Manejci

**Manejci** (akad. *Mannai*) su bili drevni narod nepoznatog porijekla koji je u 1. milenijumu pne. naseljavao područja oko Urmijskog jezera u Iranu. Oko 850. pne. uspostavili su kraljevstvo koje se dva stoljeća suprostavljalo navalama Urartua i Novoasirske Monarhije, a nestaje krajem 7. vijeka pne. kada ih pokorava Medijska Monarhija. Kraljevstvo Manejaca bila je centralistička država s izaženim utjecajem aristokracije, a njeno stanovništvo prakticiralo je sjedilački način života u dobro utvrđenim gradovima poput prijestolnice Izirtua (Zirte). Nakon medijskog osvajanja manejske države, njeno se stanovništvo apsorbiralo u iranske Medijce i Perzijance.

## Veze
* Mitani
* Urartu
* Novoasirska Monarhija
* Medijska Monarhija

## Literatura
*  
;Ostali projekti
Arijci (razvrstavanje)

**Arijci** mogu označavati:
* moderni stručni termin za **[[Indoiranci|indoiranske narode]]**
* zastarjeli stručni termin za **[[Indoevropljani|indoevropske narode]]**
* rasistički koncept **[[Arijska rasa|arijske rase]]**
Hirba

**Hirba** je drevni medijski grad, te općenito jedan od rijetkih većih gradova Medijske Monarhije. Najvjerojatnije je izgrađen prije uspona Medije u glavnu silu Starog Istoka, a imao je funkciju vladarskog grada. Unatoč tome što njegovi ostaci nisu pronađeni sve do danas, kod historičara je prihvaćeno da je grad zaista postojao. Hirba se spominje i kao perzijski grad uz granicu sa Medijom u djelima Nikolaja iz Damaska.

Trenutačna arheološka istraživanja i potraga točne lokacije grada do sada nisu urodili plodom. Historičari smatraju kako je Hirba ista kao i ostali izgubljeni medijski gradovi koje je moguće pronaći isključivo slučajno. Grad je prije svega poznat po bitci kod Hirbe u kojoj su se sukobili Medijci pod zapovjedništvom Harpaga i Perzijanci predvođeni Kirom Velikim. Prema historičaru Kteziju, Kir je pobijedio medijske snage u nesporednoj blizini Hirbe, za koji navodi kako je bio važan grad nedaleko od medijsko-perzijske granice. Budući kako historijski dokumenti kažu kako je Kir Veliki putovao iz medijske prijestolnice prema Perziji na jugu, te kako se nakon bitke kod Hirbe odigrala bitka na perzijskoj granici, pretpostavlja se kako se grad nalazio negdje na potezu od Ekbatane na sjeveru do Pasargada na jugu.

## Veze
* Medijska Monarhija
* Bitka kod Hirbe

## Reference

## Vanjske veze
* George Rawlinson: „Sedam velikih monarhija antičkog Istoka“ (''The Seven Great Monarchies of the Ancient Eastern World''), New York, izdavač: John B. Eldan Press, 1885., str. 271. i 613.
* M. A. Dandamaev: „Politička historija Ahemenidskog Carstva“ (''A Political History of the Achaemenid Empire''), prevoditelj: W. J. Vogelsang, izdavač: BRILL Press, 1989., str. 16.
Ezra Pound

**Ezra Weston Loomis Pound** (, 30. 10. 1885. - Venecija, Italija, 1. 11. 1972.) je bio američki književnik, pjesnik i kritičar, te jedan od najvećih modernističkih pjesnika u prvoj polovici 20. vijeka. Najpoznatiji je kao jedan od osnivača pjesničkog pokreta imažizma, zbirci epske poezije *[[The Cantos]]*, kao i po tome da je kao urednik omogućio karijere svojih kolega T. S. Eliota, Jamesa Joycea, Roberta Frosta i Ernesta Hemingwaya. Otvorena podrška fašizmu i propagandna djelatnost za Sile Osovine u drugom svjetskom ratu ga je, s druge strane, učinila i jednom od najkontroverznijih ličnosti američke književnosti.

## Povezano
* *[[Izgubljena generacija]]*
* Knut Hamsun

## Reference

## Vanjske veze
* Ezra Pound (Gamad.hr)
Marš na Rim

**Marš na Rim** () je bio marš izveden od 28. do 31. oktobra koji su izveli italijanski fašisti na čelu sa Benitom Musolinijim. Prestrašen maršom i stanjem u zemlji (liberalna vlada Luiđija Fakte nije uspela da zaustavi širenje anarhije) kralj Vitorio Emanuele III poverava mu mandat za sastavljanje vlade (28. oktobra 1922), te Musolini postaje premijer. Musolinijevim stupanjem na vlast nije odmah uvedena diktatura. Ona će biti uvedena 1924. godine nakon izbora 1924. i ubistva antifašiste Đakoma Matetotija.
Strelac (Šmarješke Toplice, Slovenija)

**Strelac** je naselje u slovenskoj Općini Šmarješke Toplice. Strelac se nalazi u pokrajini Dolenjskoj i statističkoj regiji Jugoistočnoj Sloveniji. 

## Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2002. godine naselje je imalo 47 stanovnika.

## Reference
Beros

**Beros** (akad. *Bēl-rē'ušu*: „Bel je njegov pastir“, grč. Βήρωσσος: *Berossos*) (o. 340.-270. pne.) je babilonski svećenik, pisac i astronom iz helenističkog doba koji je pisao na grčkom jeziku. Živio je u 3. vijeku pne., a rođen je u doba Aleksandrove vladavine nad Babilonom (330.-323. pne.), možda i ranije (oko 340. pne.). Bio je Baalov svećenik u gradu Babelu, a prema Vitruvijevom djelu „Arhitektura“, preselio se na grčki otok Kos gdje je podučavao astrologiju pod patronatom egipatskog kralja. Ipak, historičari dvoje je li Beros mogao raditi pod Seleukidima, a zatim se preseliti u Ptolomejev Egipat.

U svom djelu *Babyloniaca* u tri volumena, uz priče o babilonskim bogovima i kozmogoniji, piše i o astrologiji i vještini tumačenja zvijezda. U skladu sa shvaćanjima *[[Mundana astrologija|Thema mundi]]*, smatrao je da dolazi do svjetskog požara kada se sastanu svi planeti u znaku Raka, a do općeg potopa kada se svi planeti susretnu u znaku Jarca.

## Radovi
* „Babyloniaca“ 
* „Procreatio“

## Zanimljivosti
U djelima grčkog pisca Aleksandra Polihistora, nalazimo navode iz Berosovih zapisa, gdje opisuje drevnu mezopotamsku mitologiju i bića u njima (kao npr. Oannes), koja su poslužila kao inspiracije autorima znanstvene fantastike.

## Reference

## Literatura
* Becker, Udo: *Leksikon astrologije*, AGM, Zagreb, 1996. 
* J. Blenkinsopp: *The Pentateuch: An Introduction to the First Five Books of the Bible*, izdavač: Anchor Doubleday, New York, 1992.
* G. P. Verbrugghe i J. M. Wickersham: *Berossos and Manetho Introduced and Translated: Native Traditions in Ancient Mesopotamia and Egypt*, izdavač: University of Michigan Press, 2000. 
* K. Müller: *Fragmenta historicorum Graecorum*, Pariz, 1841.-1870., 1.-25.

## Vanjske veze
* Beros: Fragmenti (Sacred-texts.com)
* Beros (Livius.org, Jona Lendering) 
* Beros (enciklopedija Britannica)
Biograph Company

**Biograph Company**, također poznata i kao **American Mutoscope & Biograph Company**, bila je američka kompanija za proizvodnju i distribuciju filmova koja je postojala od 1895. do 1928. te igrala značajnu ulogu u prve dvije decenije postojanja američke i svjetske kinematografije. Osnovao ju je William Kennedy Dickson, škotski inženjer koji je početkom 1890-ih bio radio za Thomasa Edisona i razvio njegov sistem za proizvodnju i pojedinačno gledanje filmova zvan Kinetoscope. Godine 1895. je napustio Edisona i razvio vlastiti, usavršeni sistem zvan Mutoscope, a po kome je kompanija i dobila ime. Nastojeći se oduprijeti Edisonovim patentnim i tužbama za kršenje autorskih prava, Biograph je, pogotovo od 1903. godine, pokazivao sklonost tehničkim i drugim inovacijama, prije svega u inzistiranju na igranim nasuprot dokumentarnih filmova. Godine 1908. se Biographu priključio tada mladi nepoznati glumac D. W. Griffith koji je brzo počeo raditi iza kamere te se iskazao kao jedan od najplodnijih ali najinovativnijih sineasta svog vremena. S druge strane je Biograph, koji se s Edisonom pomirio i ušao u njegov trust Motion Pictures Patent Company, od početka 1910-ih pokazivao nesklonost proizvodnji cjelovečernjih studija, za razliku od mlađih filmskih kompanija koje su se počele seliti u Kaliforniju. To, kao i Griffithov odlazak je označio sumrak kompanije, čiji je posljednji film snimljen 1916. godine. Sljedećih nekoliko godina je životarila pružanjem tehničkih i laboratorijskih usluga drugim studijima, sve dok je 1928. nisu otkupili Consolidated Film Industries.

## Vanjske veze
* 
* 
*  *(note: not complete after 1903)*
*  *(note: not complete)*
* 
* SMU's Sulphur Springs Collection of Pre-Nickelodeon Films contains nine Pre-Nickelodeon movies, including one American Mutoscope & Biograph film, "The Maniac Barber"
Biograph Studios

**Biograph Studios** () je naziv za nekoliko filmskih studija koji su postojali u New Yorku, te bili osnovani od strane poduzeća Biograph Company, prve američke filmske kuće. 

Prvi studio, modeliran prema Edisonovom studiju Black Maria, je podignut 1895. na vrhu tadašnje zgrade Hackart Building (današnji Roosevelt Building) na Broadwayu; studio je podignut na vrhu kako bi se maksimalno iskoristila sunčeva svjetlost, i u tu je svrhu napravljena (dan-danas postojeća) mašinerija za pomicanje kulisa u skladu s vremenom dana. 

Drugi studio je podignut 1906. u blizini trga Union Square u blizini Manhattana. Upravo je u tom studiju dvije godine kasnije karijeru počeo znameniti sineast D. W. Griffith, koji će tamo snimiti ogroman broj filmova, uključujući neke najvažnije u ranoj historiji, te otkriti buduće velike zvijezde i sineaste kao Mary Pickford, Lilian Gish, Lionel Barrymore i Mack Sennett. Griffith je Biograph Company napustio 1913. godine, a nakon čega je studio premješten na svoju posljednju lokaciju.

Ona se nalazila u Bronxu, ali je u međuvremenu Biograph Company zapala u financijske i poslovne probleme te prestala snimati filmove oko 1916. Studiji su, međutim, operirali i nakon 1928. kada je Biograph preuzela kompanija Consolidates Film Industries. Oni se, međutim, nisu mogli natjecati s Hollywoodom, te su se uglavnom proizvodili niskobudžetni, kratki, reklamni ili obrazovni filmovi. Svojevrsnu renesansu su dobili 1956. kada su obnovljeni i pod imenom Gold Medals Studios postali najveći filmski studio u SAD izvan Hollywooda; u njima su se bile snimale popularne TV-serije sa radnjom u New Yorku. 1970-ih je, pak, došlo do pada proizvodnja, a 1980-ih su izgorjeli. Danas se na njihovom mjestu nalazi garaža njujorške sanitarne službe.
.
Asta Nielsen

**Asta Nielsen** (11. septembar 1881&nbsp;– 24. maj 1972) je bila danska glumica, poznata kao jedna od najvećih evropskih zvijezdi nijemog filma, odnosno kao jedna od prvih filmskih zvijezda uopće. Posebnu popularnost je uživala u Njemačkoj gdje se za nju koristio jednostavni nadimak *Die Asta*. Nesklonost Hollywoodu i zvučnom filmu su doveli do njenog povlačenja u privatni život 1930-ih.

## Biografija
**Asta Sofie Amalie Nielsen** se rodila u Vesterbrou kao dijete kovača i pralje. Roditelji su joj zbog siromaštva i potrage za poslom često morali seliti. U dobi od 18 godina je primljena kao studentica u danski Kraljevski teatar. Godine 1901. je zatrudnjela i rodila kćer po imenu Jesta, kojoj nikada nije otkrila ime oca, i koju su odgajali njena majka i starija sestra. Diplomirala je 1902. i započela kazališnu karijeru. Pažnju je privukla svojim neobičnim licem kojim su dominirale velike crne oči i dječačkim stasom; međutim, njen uspjeh na pozornici je bio ograničen onime što dio biografa i historičara smatra neprivlačnim, previše dubokim i neravnomjernim glasom.

Nielsen je, s druge strane, te svoje kvalitete mogla daleko bolje koristiti u mediju nijemog filma, a već u svom prvijencu Afrgrunden Urbana Gada je razvila i novi, daleko realističniji glumački stil. Film je doživio ogroman uspjeh i Astu Nielsen učinio popularnom ne samo u domovini nego i u Rusiji i Njemačkoj. Nakon samo četiri filma joj je njemački filmski producent Paul Davidson pozvao nju i Gada (s kojim se vjenčala 1912. godine) da se priključi njegovoj kompaniji. Tada je dobila novi studio.

U Njemačkoj je ostala i radila na filmu sve dok se nisu počeli praviti zvučni filmovi. Nova tehnologija se pokazala nekompatibilnim njenom stilu, te je nakon samo jednog zvučnog filma *Unmögliche Liebe* odlučila prestati snimati. Nakon dolaska na vlast ju je pokušali angažirati nacisti; ministar propagande Joseph Goebbels joj je aranžirao audijenciju s Hitlerom koji joj je ponudio vlastiti filmski studio. Nielsen je to odbila i vratila se u domovinu 1936. Tamo se posvetila izradi kolaža i pisanju. Tokom drugog svjetskog rata je nastojala svoj ugled i popularnost iskoristiti kako bi financijski i na drugi način pomogla progonjenim Jevrejima; među njima se našao i znameniti književnik Viktor Klemperer.

## Izabrani filmovi
* *[[Afgrunden (film, 1910)|Afgrunden]]* (''The Abyss'') rež. Urban Gad, 1910
* *Balletdanserinden* (*The Ballet Dancer*) rež. August Blom, 1911
* *Engelein* (*The Angel*), 1914
* *[[Intoxication (film)|Intoxication]]* (1919)
* *Reigen*, 1920 (Eng. *Merry-Go-Round*)
* *[http://imdb.com/title/tt0255357/ Mata Hari]*, 1920
* *[[Die Spionin]]*, 1921 (uloga Mate Hari)
* *Fräulein Julie*, 1921 (*[[Gospođica Julija]]*)
* *[[Hamlet (1920 film)|Hamlet]]*, 1921
* *[[Wandering Souls]]* (1921)
* *[[I.N.R.I. (film)|I.N.R.I.]]* (1923)
* *[[Earth Spirit (film)|Earth Spirit]]* (1923)
* *[[Die freudlose Gasse]]*, 1925 (*Ulica bez veselja*), rež. Georg Wilhelm Pabst
* *Dirnentragödie*, 1927 (Eng. *Tragedy of the Street*)
* *[[The Vice of Humanity]]* (1927)

## Literatura
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* FemBiography
* 
* Photographs and literature
*
Yoshihito, car Taishō

je, prema tradicionalnoj sukcesiji, bio 123. car Japana, vladajući od 30. srpnja 1912. do 25. prosinca 1926. godine.

Carevo osobno ime bilo je . Sukadno japanskoj tradiciji, carevi za života nemaju imena već ih se oslovljava s *aktualni Car*. Nakon smrti, svaki car dobivao je posthumno ime te je, od tog trenutka, bio poznat pod tim imenom. Sukladno tradiciji koja je započela u vrijeme njegova oca, posthumno ime identično je imenu razdoblja tokom kojeg je vladao car. Kako je Joshihito vladao tokom Taishō perioda (što u prijevodu znači *Velika pravednost*), posthumno je nazvan car Taishō.

Taishō je bio sušta suprotnost svog karizmatičnog oca. Zbog neuroloških problema koje je vukao još od djetinjstva (cerebralni meningitis, navodno i trovanje olovom), Taishō se rijetko pojavljivao u javnosti, a nedostatak govorničkih vještina i karizme doveo je, s vremenom, do sve češćih *[[lèse majesté]]* indicenata. Poznata je anegdota iz 1913. godine kada se Taishō pojavio u javnosti kako bi otvorio nacionalni parlament. Kada je došao pred ljude, Taishō je uzeo papir na kojemu je bio govor, savio ga u cilindar i onda kroz njega promatrao slušatelje kao kroz dalekozor.

Njegovo je stanje s vremenom postajalo sve gore tako da je ubrzo postala javna tajna kako državom upravljaju carevi savjetnici umjesto njega samoga. Zaključno s 1919., Taishō više nije obavljao službene dužnosti, što je 25. studenog 1921. dovelo do toga da princ Hirohito bude imenovan regentom.

Početkom prosinca 1926. godine objavljeno je kako car boluje od pneumonije. Umro je 25. prosinca 1926. godine u 1:25 ujutro od posljedica srčanog udara.
Novi Varoš

**Novi Varoš** je naselje u općini Stara Gradiška u Brodsko-posavskoj županiji.

## Geografija
Novi Varoš se nalazi sjeverno od Stare Gradiške na cesti prema Okučanima.

## Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2001. godine Novi Varoš je imao 187 stanovnika od toga 181 Hrvata, dok je prema zadnjem popisu stanovništva iz 2011. godine imao 204 stanovnika 

## Reference
Bijela Stijena

**Bijela Stijena** je naselje u općini Okučani u Brodsko-posavskoj županiji. Nalazi se na Psunju, sjeverno od Okučana na cesti prema Lipiku, susjedna sela su Trnakovac i Bjelanovac koji je naselje u sastavu grada Lipika. Prema popisu stanovništva iz 2011. godine Bijela Stijena je imala 20 stanovnika, dok je 2001. imala 53 stanovnika od toga 52 Hrvata.

## Znamenitosti
Iznad sela se nalazi mala utvrda Bijele Stijene.

## Reference
Caltagirone (rijeka)

**Caltagirone** ili **'Margi** je riječica na Siciliji u Provinciji Catanija duga 30 km. 
## Geografija
*Rijeka Caltagirone* izvire na vododjelnici iznad grada Caltagirone, koja povezuje planinske masive Monti Erei i Monti Iblei. Čitavim svojim tokom formira kotlinu zvanu *Valle dei Margi*. Kod gradića Palagonia, prima pritoku Ferro, i nizvodno se zove *Monaška rijeka*. Nakon toka od 30&nbsp;km ulijeva se u rijeku Gornalunga kao njegova desna pritoka.

Kotlina *Rijeke Caltagirone* je područje od velikog arheološkog značaja, jer se tu nalaze lokaliteti; Occhiolà, Mineo, Monte Catalfaro, Caltagirone, Rocchicella, Altobrando i Piano Casazze.
## Vanjske veze
* ''CORSI D'ACQUA ISCRITTI NELL'ELENCO DELLE ACQUE PUBBLICHE DELLA PROVINCIA DI CATANIA''
Val di Noto

**Val di Noto** (sicilijanski: *Val di Notu*) je ime historijske provincije Sicilije, koja se prostirala na jugoistoku otoka. *Val* ne znači dolina, i nema nikakve etimološke veze sa latinskim, već dolazi od arapskog **[[Valija|vali]]** guverner a Noto je dodan nazivu zato jer je u njemu bilo sjedište saracenskog valije.

Danas je *Val di Noto* poznatiji kao lokalitet svjetske baštine koji se sastoji od 7 sicilijanskih gradova; 
* Caltagirone, 
* Noto, 
* Palazzolo Acreide, 
* Ragusa, 
* Modica, 
* Scicli, 
* Catania i 
* Militello in Val di Catania koji su 2002. uvršteni na UNESCO- vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi, kao izvrstan primjer dobro očuvanih kasnobarkonih gradova iz 18. vijeka.

Ti gradovi su nakon katastrofalnog potresa iz 1693. koji ih je gotovo uništio, temeljno obnovljeni u duhu baroka.
Obnovu je u ime sicilijanskog kralja vodio *[[Vojvoda]] (duca) od [[Camastro|Camastre]]*, koji je angažirao lokalne arhitekte za taj zadatak. Tragedija je omogućila arhitektima da gradove isplaniraju prema tadašnjim vrlo modernim urbanističkim idejama, i tako dokinu dotadašnju srednjovjekovnu zbijenost i kaotičnost. Svi su podignuti u duhu kasnobaroka i tako su ispali vrlo homogeni, pa se taj tip baroka, danas zove **Sicilijanski barok**.
## Historijska regija Val di Noto
*Val di Noto* je jedna od historijskih provincija Sicilije, kako je otok administrativno bio je podijeljen od vremena Normana sve do 1812. Za vladavine švapskih Hohenstaufenovaca i francuskih Anžuvinaca teritorij *Val di Nota* bio mali i prostirao se po unutrašnjosti do rijeke Salso na sredini Sicilije. Od kad su Sicilijom zavladali španjolski Aragonci, granice *Val di Nota* raširile su se od afričke obale Sicilije do Jonskog mora i rijeke Alcantara na sjeveru. Sve do nedavno u *Val di Noto* održavao se feudalizam.

Od kad je Sicilija postala dio Kraljevine dviju Sicilija - 1817., Zakonskim aktom iz 1817., teritorij *Val di Nota* je podijeljen na tri nove vali Kataniju, Sirakuzu i Caltanissettu.


datoteka:Santa Maria del Monte (Caltagirone).jpg|Fasada crkve *Santa Maria del Monte* 
datoteka:MilitelloCT-Cattedrale.JPG|Katedrala u Militellu
datoteka:Catania BW 2012-10-06 11-32-08 2 fj.JPG|Katedrala u Cataniji
datoteka:Modica San Giorgio Front1.jpg|Katedrala u Modici
datoteka:Noto BW 2025-04-26 10-12-43 (cropped).jpg |Katedrala u Notu
datoteka:Chiesa di San Paolo - Palazzolo A.(SR).jpg|Crkva San Paolo - Palazzolo Acreide
datoteka:Ragusa-Duomo.JPG|Katedrala u Ragusi
datoteka:Scicli-StBartelemy.jpg|Crkva San Bartolomeo - Scicli

## Reference

## Vanjske veze

* ''Late Baroque Towns of the Val di Noto (South-Eastern Sicily)'' 
* Turistički vodič kroz Val di Noto 
* Barok Val di Nota  
* ''Val di Noto'' na portalu Trecani enciclopedia Italiana
Gutejska dinastija Sumera

**Gutejska dinastija Sumera** na vlast u Mezopotamiji došla je krajem 22. vijeka pne. tako što su destabilizirali Akadsko Carstvo, oslabljeno unutrašnjim borbama nakon smrti kralja Šar-Kali-Šarija. Nakon toga se u periodu između 80 i 120 godina izredao 21 gutijski kralj, od kojih je posljednji bio Tirigan. Gutejci su potom nestali a zamijenila ih je Treća dinastija Ura.

## Popis gutejskih vladara
Poziv

**Poziv** može označavati:

* telefonski ili video poziv; odnosno pokušaj ili uspostavljanje telefonske ili video-komunikacije;
* zanimanje
* ''Poziv'' (album), album srpske turbofolk pjevačice Svetlane Ražnjatović Cece
Poziv (album)

**Poziv** je muzički album pevačice Svetlane Cece Ražnatović. Album je sniman 2013. godine. Ceca je pesme *Poziv* i *Ime i prezime* premijerno otpevala u emisiji *[[Amidži šou]]* 11. juna 2013. godine. Premijera ostalih pesama sa albuma je bila na koncertu na beogradskom Ušću 28. juna 2013. godine. Ceca je snimila i objavila spotove za pesme *Da raskinem sa njom*, *Turbulentno* i *Dobro sam prošla*.

## Pesme
Na albumu se nalaze sledeće pesme:

}}|glumice }}}
|- bgcolor="Lavender" align=left
!align="center" width="40"|Redni broj!!align="center" width="150"|Naziv!!align="center" width="70"| Trajanje
|-
!align="center" width="40"|1!!align= width="150"|*Poziv*!!align="center" width="70"|4:13
|-
!align="center" width="40"|2!!align= width="150"|*Da raskinem s njom*!!align="center" width="70"|3:50
|-
!align="center" width="40"|3!!align= width="150"|*5 minuta*!!align="center" width="70"|3:01
|-
!align="center" width="40"|4!!align= width="150"|*Ime i prezime*!!align="center" width="70"|3:43
|-
!align="center" width="40"|5!!align= width="150"|*Mrzi me*!!align="center" width="70"|3:34
|-
!align="center" width="40"|6!!align= width="150"|*Brat*!!align="center" width="70"|3:05
|-
!align="center" width="40"|7!!align= width="150"|*Udaće se suze moje*!!align="center" width="70"|3:15
|-
!align="center" width="40"|8!!align= width="150"|*Vidimo se, daso*!!align="center" width="70"|3:21
|-
!align="center" width="40"|9!!align= width="150"|*Dobro sam prošla*!!align="center" width="70"|3:34
|-
!align="center" width="40"|10!!align= width="150"|*Turbulentno*!!align="center" width="70"|3:15
|}

Ceca je i ovoga puta angažovala svoje stare saradnike i prijatelje. Tekst pesme Brat, Poziv, Dobro Sam Prosla napisala je Marina Tucakovic i Ljiljana Jorgovanović. Muziku su komponovali Damir Handanović i Aleksandar Milić Mili. Milić je takođe odradio i aranžman, u saradnji sa Ivanom Milosavljevićem.

## Vanjske veze
* Ceca - Diskografija 
* Otkrivamo: Ovo su stihovi Cecine omiljene pesme sa novog albuma!
Hitomi Shimatani

**Hitomi Shimatani** (japanski: **島谷ひとみ**; Kure, 4. rujna 1980.), popularna japanska pjevačica koja je svoju karijeru započela 1999. godine, a trenutno radi za producentsku kuću Avex Trax.

Hitomi Shimatani je karijeru započela kao *[[enki]]* pjevačica, izdavši 1999. godine svoj prvi singl, . Ipak, kasnije tokom karijere, njezina glazba dobiva više pop i J-pop prizvuk, a u pojedinim je pjesmama kombinirala i elemente klasične glazbe. Među njezine najpoznatije pjesme spadaju "Papillon", "Viola", "Garnet Moon/Inori" i "Mermaid".

Dio njezinog opusa korišten je i u video igrama i animeima. 
## Vanjske veze
* ''Hitomi Shimatani'' na Internet Movie Databaseu
Monti Iblei

**Monti Iblei** ili **Hiblejske planine** (sicilijanski: *Munti Ibblei*) je niski planinski masiv, koji se proteže na jugoistoku Sicilije, preko provincija; Ragusa, Sirakuza i Catania. 
## Geografija
*Masiv Iblei* leži između rijeke Caltagirone, na sjeveroistoku do rijeke Dirillo, na jugozapadu, preko Katanijske ravnice, duž obala mora. Najviši vrh masiva je *Monte Lauro* od 986 m., ostali veći vrhovi su Monte Casale (910 m) i Monte Arcibessi (906 
m).

Masiv je uglavnom vulkanskog prijekla, formiran od vulkanskih depozita iz gornjeg miocena - pliocena, povezanih lavom i oborinskim sedimentima. Karakteristika masiva je radijalni raspored vodotoka, koji su duboko ugrađeni u centralnom dijelu, stvarajući duboke kotline lokalno zvane - **cave** (jama, šupljina).

Stanovništvo živi koncentrirano oko većih urbanih naselja, od kojih su najveća; Vizzini, Palazzolo Acreide i Grammichele.

Ime planine potječe od sikulskog kralja **Hiblona**, koji je dao grčkim kolonistima dio tog masiva, da na njemu osnuju svoju koloniju Megara Hibleja
## Reference

## Vanjske veze

* ''Iblei, Monti'' na portalu Treccani
Palazzolo Acreide

**Palazzolo Acreide** (sicilijanski: *Palazzolu Creidi* ili samo *Palazzolu*) je gradić u talijanskoj provinciji Sirakuza u regiji Siciliji, od 9030 stanovnika.

*Palazzolo Acreide* je zajedno sa još 7 gradova iz regije Val di Noto (Caltagirone, Noto, Ragusa, Modica, Scicli, Catania i Militello in Val di Catania) uvršten 2002. na UNESCO- vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi, kao izvrstan primjer dobro očuvanih kasnobarkonih gradova iz 18. vijeka.

## Geografija
Palazzolo Acreide leži na jugoistoku Sicilije, u unutrašnjosti u brdima masiva Monti Iblei, na nadmorskoj visini od 670 m. Udaljen je oko 44 km jugozapadno od Sirakuze i 91&nbsp;km od Catanije.

## Historija
Palazzolo Acreide izrastao je u srednjem vijeku na mjestu antičke grčke kolonije Akrai koju su osnovali kolonisti iz Sirakuze u 7. vijeku pne. Fridrik II., car Svetog Rimskog Carstva, dao ga je kao feudalnoj porodici Pallavicini u prvoj polovici 13. vijeka, nakon čega je prelazio iz ruke u ruku brojnih gospodara, sve dok u prvoj polovici 17. vijeka nije postao feud dinastije Ruffo. Nakon katastofalnog potresa 1693. koji je gotovo razorio cijeli grad, obnovljen je baroknom stilu.
 

## Znamenitosti
Historijski centar Palazzolo Acreida ima još i danas identičan izgled grada iz 18. vijeka. Njegove najveće atrakcije su barokne crkve San Sebastiano (izvorno iz 15. vijeka) i San Paolo, obnovljene nakon potresa 1693. koje su uvršene na Listu mjesta svjetske baštine u Evropi na zasjedanju UNESCO-a u Budimpešti 2002. godine. Pored grada nalazi se arheološki lokalitet Akrai sa dobro očuvanim grčkim teatrom i nekropolom Monte Pineta i Acrocoro della Torre.

## Privreda
Palazzolo Acreide je trgovački centar ratarsko-stočarskog kraja.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada  
* ''Palazzolo Acreide'' na portalu Trecani enciclopedia Italiana