Zakonski status konoplje

Konoplja je u međunarodnim konvencijama proglašena opojnom drogom i u mnogim zemljama je zakonom zabranjena za uživanje.

Zabrana rekreativne upotrebe konoplje najčešće pogađa i njenu industrijsku i svaku drugu upotrebu. Glavni problem u zakonu je razlikovanje tipova konoplje koji poseduju psihoaktivna svojstva od tipova koji nemaju psihoaktivni sastojak THC. Uzgajivače konoplje direktno pogađa i obeshrabruje delovanje službi državne kontrole zasnovano na poistovećivanju indijske i industrijske konoplje. Preko 90% konoplje koje su 1990-ih američke državne agencije (ponajviše DEA) zaplenile i uništile, otpada na nekultivisanu (divlju) konoplju koja uglavnom ne poseduje psihoaktivne sastojke. Tako u „ratu protiv droga“ uz primerke vrste koji su ciljani zbog psihoaktivnih sastojaka, kao "kolateralna žrtva" pada i industrijska konoplja.

## Istorijat

Prohibicionistički karakter regulacije njenog uzgoja, prerade i upotrebe na međunarodnoj razini tokom 20. veka u znatnoj mjeri je predstavljao ishod američkih pritisaka. 1930-ih godine Američka hemijska korporacija DuPont je započela proizvodnju sintetičkih materijala (plastika, celofan, celuloid, metanol, najlon, teflon...) od nafte i uglja, nakon čega je lobirala da kroz Kongres prodje zakon kojim bi se uzgajanje marihuane teško oporezovalo. Od 1934. do 1937. godine naručivani izmišljeni novinski članci protiv konoplje, za koju je tada uveden izraz "marihuana", iz meksičkog slenga, sa namerom da se zastraši javnost. Negativna medijska kampanja trajala je tri godine. U tom periodu su snimljeni i filmovi kao "*[[Reefer Madness|Cigara ludila]]*" (1936) "*[[Assassin of Youth|Marihuana - tajni ubica mladih]]*", (1935) i "*[[Marihuana (film)|Marihuana: Djavolje seme]]*" (1936). Konačno, 14. aprila 1937. godine u SAD je donet protektivni zakon o oporezivanju uzgajivača *Canabis sative* (pod imenom marihuana). Zakon je oporezivao stotinu dolara na jednu uncu konoplje i oporezivao bilo kakvu komercijalnu prodaju, što je konoplju brzo učinilo nekompetitivnom na tržištu.

U Službenom listu SFRJ iz 1964. u potpunosti je objavljena "Uredba o ratifikaciji jedinstvene konvencije o opojnim drogama" u kojoj se pod izrazom "biljka kanabis" označava svaka biljka vrste "kanabis”, bez izuzetka. Sedamdeset i tri države su potpisale dokument, kojim su konoplju, značajnu industrijsku sirovinu, pretvorili u nelegalnu drogu.

Uprkos zabrani, psihoaktivni varietet konoplje je početkom šezdesetih godina naglo počeo da se širi među američkom omladinom, a nakon toga i u drugim zemljama. Epidemija "pušenja trave” zahvatila je 1964. najpre univerzitet u Berkliju (Kalifornija), a zatim se proširila i na sve ostale univerzitete SAD-a. Već 1970. je bilo oko 30 miliona ljudi koji su povremeni ili stalni uživaoci kanabisa.

Posle vremena prohibicije konoplje, koja je počela 1930-ih, od 1970-ih se u mnogim zemljama javlja trend dekriminalizacije konoplje. U celoj zapadnoj Evropi je konoplja faktički dekriminalizovana (negde zakonskom regulativom, negde tolerisanjem), osim u Francuskoj.

Prema istraživanju objavljenom marta 2013. godine, većina Amerikanaca (52 odsto) podržava legalizaciju marihuane, što je prva većinska podrška u poslednjih 40 godina anketiranja.

## Zakoni evropskih zemalja

**Španija**: Lična upotrebna i kućno uzgajanje konoplje je dekriminalizovano, a kupovina i prodaja ostaju krivično delo.

**Holandija**: Lična upotrebna i kućno uzgajanje konoplje je dekriminalizovano, a trava se prodaje u kofi šopovima.

## Izvori

## Povezano
* Holandska politika droga