open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Donji Kukuruzari

** Donji Kukuruzari** su naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, koje administrativno pripada Sisačko-moslavačkoj županiji.

## Geografija
Donji Kukuruzari naselje i istoimena općina Sisačko-moslavačke županije. Smješteni su u dolini rijeke Sunje na Banovini, 32&nbsp;km južno od grada Siska. Površina općine iznosi 114 km2.

## Stanovništvo
Po posljednjem popisu stanovništva iz 2001. godine, općina Donji Kukuruzari imala je 2.047 stanovnika, raspoređenih u 15 naselja:
* Babina Rijeka - 188
* Borojevići - 174
* Donja Velešnja - 356
* Donji Bjelovac - 52
* Donji Kukuruzari - 226
* Gornja Velešnja - 72
* Gornji Bjelovac - 105
* Gornji Kukuruzari - 78
* Knezovljani - 79
* Komogovina - 188
* Kostreši Bjelovački - 52
* Lovča - 26
* Mečenčani - 168
* Prevršac - 159
* Umetić - 124

### Nacionalni sastav, [[2001]].
* Hrvati - 1.576 (76,99)
* Srbi - 431 (21,06)
* Crnogorci - 2
* Slovenci - 2
* Bošnjaci - 1
* neopredijeljeni - 31 (1,51)
* nepoznato - 4

## Uprava
## Historija
## Gospodarstvo
## Značajne osobe
## Spomenici i znamenitosti
## Obrazovanje
## Kultura
## Sport
## Vanjske veze
Sunja

**Sunja** je naselje i sjedište istoimene općine u Hrvatskoj, koja administrativno pripada Sisačko-moslavačkoj županiji.

## Geografija
## Stanovništvo
## Uprava
## Historija
Sunja je najpoznatija po tome što se, 1991. godine, za vrijeme rata u Hrvatskoj nalazila na liniji fronte između hrvatskih snaga te krajinskih snaga podržanih od strane JNA. Hrvatske snage su Sunju, koja je branila prilaze Sisku, dobro utvrdile te uspješno branile od napada koji su trajali sve do kraja godine. Hrvatskim jedinicama - među među kojima su bili ugledni zagrebački glumci, poput Svena Laste, komandirao je filmski režiser Slobodan Praljak, budući komandant snaga HVO za vrijeme rata u BiH.

O životu branitelja Sunje je hrvatski režiser Ivan Salaj snimio hvaljeni dokumentarni film *Hotel Sunja*.

## Sport
## Vanjske veze

* Službene stranice Općine Sunja
Sjeverna teritorija

**Sjeverna teritorija** () je federalni teritorij Australije. Jednim dijelom pripada centralnoj a drugim sjevernoj Australiji. Glavni i najveći grad je Darwin koji je leži na sjeverozapadu poluotoka Arnhemova zemlja.

## Turizam
Turizam je jedna od osnovnih grana privrede toga kraja. Najpoznatije internacionalne destinacije su Kakadu i Ulura. Raznovrsni pejzaž, spektakularni vodopadi, prostrani pogled, aboridžinska kultura, divljina i brojne egzotične životinje su glavne atrakcije *Sjeverne teritorije*.

## Demografija
Na ogrnomnoj površini *Sjeverne teritorije* živi svega 201 800 stanovnika, što predstavlja oko 1% ukupnog australijskog stanovništva. Najveći grad je Darwin, koji sa svojim predgrađima ima 109 478 stanovnika, nakon njega slijedi Alice Springs sa 28 000 stanovnika.

## Alkohol
Sjeverna teritorija je jedna od vodećih zemalja u potrošnji alkohola po glavi stanovnika i prednjači u Australiji. Naime, prema podacima iz 2001. godine, po glavi stanovnika se godišnje popije više od 1 120 pića. Ovaj broj raste iz godinu u godinu.
## Reference
Brend

**Brend** () predstavlja holističku sumu (sinergiju) svih podataka o proizvodima ili grupama proizvoda radi poboljšanja verodostojnosti i ugleda organizacije ili pojedinca.

Sastavni elementi brenda su **identitet brenda**, **vrednost brenda**, **prepoznaljivost** i **svest o brendu**.

## Identitet brenda
**Identitet brenda** (en: *Brand Identity*) jeste vizuelna i verbalna manifestacija korporativnog, proizvodnog, uslužnog, brenda neke sredine, i individue kao brenda.

## Vrednost brenda
**Vrednost brenda** (en: *Brand Equity*) predstavlja meru investicija koje je organizacija uložila u brend.

## Prepoznatljivost brenda
**Prepoznatljivost brenda** (en: *Brand Recognition*) jeste akumulirana masa pozitivnih osećanja o brendu u svesti individue.

## Svest o brendu
**Svest o brendu** (en: *Brand Awareness*) odnosi se na to u kojoj meri potencijalni kupci prepoznaju brend i povezuju ga sa odgovarajućim proizvodom.

## Povezano
* Marketing
* Odnosi s javnošću
* Internet marketing
* Franšizing

## Vanjske veze

* Lista brendova prema časopisu Forbs 
* Usmjeravanje globalnih brendova na lokalna tržišta 

## Reference
Milosav Tešić

** Milosav Tešić** (Lještansko kod Bajine Bašte, 1947) pjesnik, esejist, leksikograf. Diplomirao je i magistrirao na Filološkom fakultetu u Beogradu. Radi u Institutu za srpski jezik kao urednik Rečnika srpskog književnog i narodnog jezika. Živi u Beogradu. Član je SANU.

Javio se relativno kasno s prvom pjesničkom knjigom, ali kao već formiran pjesnik. U vrlo kratkom roku zauzeo je mjesto jednog od najznačajnijih savremenih srpskih pjesnika. U svojoj prvoj knjizi (*"Kupinovo"*) Tešić poetski aktivira stvarna i simbolička značenja srpskih toponima, u drugoj (*"Blago božije"*) silazi u lično i kolektivno iskustvo da bi poetski dočarao svijet svog djetinjstva i skrajnute elemente srpske kulture, a u *"Prelesti severa…"*, svojevrsnom romanu u stihovima, opjevao je Veliku seobu i prelom u kulturi srpskog naciona na prelazu 17. i 18. vijeka, dok u je *"Sedmici"* opjevao stvaranje svijeta.

Tešić u srpsku poeziju vraća i revitalizira stare poetske oblike srpsko-vizantijskog pjevanja - kanonske pjesme, kondak, stihiru, svetilan, te rondo, rondel i glosu iz umjetničke lirike. Kao vrhunski versifikator, obnovitelj je jampske stope u srpskoj poeziji i donosilac velikog i raznovrsnog leksičkog blaga.

Dobitnik je brojnih nagrada: *[[Jovan Jovanović Zmaj|Zmajeve]], [[Vladislav Petković Dis|Disove]], [[Manastir Žiča|Žičke]] [[hrisovulja|hrisovulje]], Pečata varoši [[Sremski Karlovci|sremskokarlovačke]], Nagrade kritičara "Borbe" za knjigu godine, nagrade "[[Miloš Crnjanski]]"…*

## Djela
Objavio je sljedeće knjige pjesama:
* *"Kupinovo"*, BIGZ, Beograd, 1986.
* *"Ključ od kuće"*, Matica srpska, Novi Sad, 1991.
* *"Blago Božije"* (izabrane i nove pesme), Vreme knjige, Beograd, 1993.
* *"[[Prelest]] severa"*, Prosveta, Beograd, 1995.
* *"Prelest severa, krug račanski, [[Dunav]]om"*, Prosveta, Beograd, 1996.
* *"Krug račanski, Dunavom"* (posebno izdanje), Prosveta, Beograd, 1998.
* *"Izabrane pesme"*, Nolit, Beograd, 1998.
* *"Sedmica"*, Srpska književna zadruga, Beograd, 1999.
* *"Bubnjalica u pčelinjaku"*, Gradska biblioteka Čačak, 2001.
* *"Na staništu brezovih dedova"*, lirski zapisi, Povelja, Kraljevo.
Georgij Lavov

Knez **Grigorij Lavov** (2. 11. 1861. — 7. 3. 1925) je bio premijer Rusije nakon februarske revolucije

## Karijera
**Grigorij Lavov** potiče iz plemićke dinastije Rurjikovič koja je vladala Rusijom do 1610. godine. Njegov obiteljski ogranak je tijekom stoljeća zauzimao mjesto kneževa Jaroslava. On sam se rađa 1861. godine u gradu Dresden na području Njemačke. Tijekom prvih godina života zajedno s roditeljima se vraća domovini i smješta u malenom ruskom mjestačcu imena Popovka pored Tule. Kao i ostale osobe iz svojega sloja on pohađa i uspješno završava fakultet. Tijekom ruske revolucije iz 1905 godine **Lavov** se upisuje u Konstitutivnu demokratsku partiju na čijoj listi će sljedeću godinu biti izabran u Dumu. Ukidanjem parlamenta **Grigorij** biva sada izabran u lokalnu upravu imena Zemstvo za što se još uvijek provode izbori. Zahvaljujući svojim političkim sposobnostima 1914. godine postaje predsjedavajući opće ruske unije zemstva što će iskoristiti za organiziranje pomoći ranjenima tijekom Prvog svjetskog rata što mu još diže politički rejting.

## Premijer
Poslije februarske revolucije zahvaljujući svom dotadašnjem položaju **Grigorij Lavov** rođen u Njemačkoj postaje premijer privremene vlade države u ratu s Njemačkom. Uz taj položaj on dodaje i onaj ministra unutrašnjih poslova s ciljem smirivanja stanja u državi. Prvi njegov zadatak tada postaje što učiniti s carem koji se nalazi na bojištu i još uvijek ima pod zapovjedništvom vojsku. Na sastanku on podržava abdikaciju Nikole II. u korist brata Mihajla II. čime bi se stvorila ustavna monarhija. Tek na prijetnju "svoga" ministra vojske Kerenskog da će napraviti novu revoluciju, ako se tako nešto izvede on odustaje 16. 3. 1917. godine

Iako do revolucije dolazi radi opće narodne želje da se okonča rat niti on niti Kerenski to ne žele nego čak pripremaju novu veliku ofenzivu za ljeto 1917. godine. Kada ona propada početkom srpnja narod Petrograda s podrškom komunista se ponovno pobunio. našavši se između Kerenskog s jedne i naroda s druge strane **Lavov** je bio prisiljen podnesti ostavku.

## Kasniji život
Ostatak vremena tijekom te revolucionarne 1917. godine **Grigorij Lavov** provodi u povučenom životu izvan politike. Do drastične promjene se ipak nije trebalo dugo čekati pošto po dolasku na vlast Lenjina on kao s druge strane i carska obitelj biva uhapšen. Znajući veoma dobro kako vjetar puše **Lavov** se odlučuje na uspješni bijeg iz zatvora nakon kojega odlazi u Pariz. Tamo će između 1918. i 1920 godine obavljati poslove za proturevolucionarne snage čijim očitim porazom se povlači u penziju. Tijekom posljednjih godina života povodeći se danas popularnim primjerom među političarima on piše svoju autobiografiju.
Fantasy

**Fantastika** u užem smislu, poznata i pod engleskim nazivom **fantasy**, rjeđe **epska fantastika**, je oblik spekulativne fikcije (fantastike u širem smislu) koji za raziku od naučne fantastike ne bodi previše brigu o naučnoj plauzibilnosti, nego čitaoca uvodi u svet vila, čarobnjaka i magije.

Neki od nezaobilaznih autora fantastike su:
* J.R.R. Tolkien *Hobbit*, *Gospodar prstenova*, *Silmarilion*
* Rođer Zelazni *Amberske kronike* (10 nastavaka) *Donesite mi glavu dražesnog princa**, *... i zovem se Konrad, Gospodar svetlosti*
* [[Stefan Donaldson]]
* [[Terry Pratchet]] *Boja magije*
* [[Robert Asprin]] *Još jedan krasan mit*, *Mitovi i korupcija*, *Nove mitkoncepcije*
* [[George R. R. Martin]] *Pesma sudnjeg dana - Armagedon Rag*, *Pesma leda i vatre''

## Povezano
* science fantasy
Đorđo Sladoje

** Đorđo Sladoje ** (Klinja kod Uloga, okolina Kalinovika, Hercegovina, 1954), **pjesnik**. Gimnaziju je završio u Sečnju, a studije sociologije u Sarajevu. Do 1992. godine živio je u Sarajevu, a od tada do 2007.godine  Vrbasu gde je bio sekretar Festivala jugoslovenske poezije mladih i osnivač i glavni urednik časopisa "Trag".Od 2007.godine živi u Novom Sadu, i radi kao urednik u Kulturnom centru Novog Sada.

Jedan je od najistrajnijih glasova stražilovske linije u srpskoj poeziji. Njegovo stvaralaštvo kreće se u tematsko-motivskom rasponu od ruralnog zavičajnog svijeta, sa svom florom i faunom, do urbanih tema i tema nasilja istorije nad pojedincem. Zagovornik je stava da lirske pjesme nema bez emocije, a težnja mu je da u pjesmi maksimalno osnaži intenzitet najčistijeg i najintenzivnijeg doživljaja svijeta, tj. dječjeg doživljaja. Glas Sladojevog lirskog subjekta ide u rasponu od skrušenog monaškog glasa do satiričnog tumača izvrnute zbilje.

Sladojev poetski svijet izgrađen je na krhotinama patrijarhalne kulture, ličnom i kolektivnom iskustvu. On je jedan od najboljih tumača onoga što nas je snašlo *zdes i dnes*, a uzrok zlom usudu vidi u odsustvu Hrista. Riječ je i o nepatvorenom pjesničkom glasu koji vezanim stihom postavlja suštinska pitanja o razlogu i smislu bivstvovanja.

Dobitnik je brojnih nagrada: *lista "Mladost", "Grad pisaca" - [[Herceg Novi]], "[[Jovan Jovanović Zmaj|Zmajeve]]", "[[Branko Ćopić]]", "[[Risto Ratković]]", "Pjesnik - svjedok vremena", [[BIGZ]]-ove, "[[Petar Kočić|Kočićevog]] pera", "[[Kondir]]a Kosovke devojke", "Pečata varoši [[Sremski Karlovci|sremskokarlovačke]]" i "Krune [[despot]]a [[Stefan Lazarević|Stefana Lazarevića]]"*, "Dučićeva nagrada", "Žička hrisovulja", "Jelena Balšić", "Skender Kulenović", "Šantićeva nagrada", "Petrovdanski vijenac", Nagrada "Duško Trifunović", "Matijević", "Zmaj Ognjeni Vuk", "Marko Miljanov", "Velike Bazjaške povelje", "Pesničko uspenije"...

## Djela
Objavio je sljedeće knjige pjesama:
* *"Dnevnik nesanice"* (1976)
* *"Veliki post"* (1984)
* *"Svakodnevni utornik"* (1989)
* *"Trepetnik"* (1992)
* *"Plač Svetog Save"* (1995)
* *"Petozarni mučenici"* (1998)
* *"Daleko je Hilandar"* (2000)
* *"Ogledalce srpsko"* (2003)
* *"Mala vaskrsenja"* (2006)
* *"Manastirski baštovan"* (2008, 2009)
* *"Zlatne olupine"* (2012)

i knjige izabranih pjesama:
* *"Dani lijevljani"* (1996)
* *"Čuvarkuća"* (1999)
* *"Duša sa sedam kora"* (2003)
* *"Pogled u avliju"* (2006)
* *"Gorska služba"* (2010)
* *"Zemlja i reči"* (2011)

U Moskvi mu je dvojezično na ruskom i srpskom 
jeziku objavljen obiman izbor pesama 
* *"Privikavanje na budućnost"* (2007)
Hepatocit

**Hepatocit** je ćelija tkiva jetre. Hepatociti sačinjavaju 70-80% jetrene mase.

Ove ćelije učestvuju u:
* Sintezi proteina 
* Skladištenju proteina
* Transformaciji ugljenih hidrata
* Sintezi holesterola, žučnih kiselina i fosfolipida
* Detoksifikaciji, modifikacijama, i ekskreciji eksogenih i endogenih supstanci
Hepatociti takođe iniciraju formiranje i sekreciju žuča.

## Histologija
Hepatociti imaju eozinofilnu citoplazmu, što je odraz brojnih mitohondrija, i bazofilni izgled usled velikih količina hrapavog endoplazmatičnog retikuluma i slobodnih ribozoma. Smeđe lipofuskinske granule su takođe primetne (sa poodmaklmi godinama) zajedno sa iregularnim neobojenim oblastima citoplazme; one su bogate citoplazmnim glikogenom i lipidnim naslagama koje su otklonjene tokom histološke pripreme. Srednji životni vek hepatocita je 5 meseci. Oni imaju sposobnost regeneracije.

## Reference

## Literatura
* 
* 
* 

## Vanjske veze
* Hepatička histologija
Opornica

**Opornica** je naselje u opštini Aerodrom u Šumadijskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 452 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 606 stanovnika). Naselje se sastoji iz 3 dela: Šumskog Raja, Reke i Majnića. Naselje je osnovano 1815. godine. Pod njivama se nalazi 237,57 ha, voćnjacima 29,75 ha, vinogradima 5,61 ha, livadama 12,79 ha, pašnjacima 14,89 ha dok ostalo zemljište zauzima 1,55 ha.

## Demografija
U naselju Opornica živi 365 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,1 godina (38,8 kod muškaraca i 41,5 kod žena). U naselju ima 131 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,45.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Ivan Negrišorac

**Ivan Negrišorac** (pravo ime: Dragan Stanić; Trstenik, 1956), **pesnik**. Bio je sekretar Matice srpske. Predaje teoriju književnosti na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Živi u Novom Sadu.

Započeo je pesnički život kao jedan od najznačajnijih protagonista neoavangarde. Svet viđen kao fragmentarna groteska, prenesen je na papir ludistički i na grafičkom i na semantičkom planu. Težnja da se eksperimentom ispitaju neistraženi poetski putevi, odvodi Negrišorca do *loma jezika* koji se nalazi na korak do nemuštog jezika. Ova poezija izgubila je usput i najupornije čitaoce, a i kritičari su počeli da se žale na nedostatak ključeva za glavne brave. U posljednjih desetak godina, Negrišorac čini prelom u svom viđenju sveta i u poeziji. Kroz postapokaliptičnu religioznost dolazi do "starinskog shvatanja sveta", ispisujući stihove koji sadrže ono najbolje u Negrišorčevoj vertikali pevanja: elokventnost, širinu poznavanja srpske i svjetske poezije i kulture, ludistički šarm i humor - uvijek deficitarnu kategoriju srpskog pesništva. U najnovije vreme Negrišorac se vratio bazičnom lirskom pjevanju.

Pored poezije, Negrišorac se bavi i književnom teorijom i kritikom. Redak je i dragocen spoj pjesnika i dramskog pisca - lûk koji ide od Jovana Sterije Popovića, preko Đure Jakšića, Laze Kostića, Momčila Nastasijevića, Miloša Crnjanskog, do Ljubomira Simovića.

Dobitnik je nagrada *"Goran" Društva književnika Vojvodine, "Đura Jakšić"…

== Djela ==
* *"Trula jabuka"* (pesme, 1981)
* *"Rakljar. Želudac"* (pesme, 1983)
* *"Zemljopis"* (pesme, 1986)
* *"Toplo, hladno"* (pesme, 1990)
* *"Abrakadabra"* (pesme, 1990)
* *"Hop"* (pesme, 1993)
* *"Veznici"* (pesme, 1995)
* *"Prilozi" (izabrane pesme, 2002)*
* *"Anđeli umiru"* (roman, 1998)
* *"Fredi umire"* (drama, 1989)
* *"Kuc-kuc"* (drama, 1990)
* *"Istraga je u toku, zar ne?"* (drama, 2000)
* *"Legitimacija za beskućnike"'' (kritička studija, 1996)
Mihailo Honijat

**Mihailo Honijat** (grč. Μιχαὴλ ὁ Χωνιάτης, oko 1140–oko 1220) bio je vizantijski pisac, brat poznatog istoriografa Nikite Honijata i arhiepiskop atinski. Nakon mladalačkih studija u Carigradu, bio je 1175. godine postavljen za atinskog arhiepiskopa. Nakon pada Carigrada 1204. godine i osnivanja Latinskog carstva, povukao se na ostrvo Keos, gde je i umro.

Honijat je bio retor i pesnik, sastavljao je katihetske homilije, panegirike, posmrtne govore u slavu svog učitelja Evstatija i svog brata Nikite, pisma i neke pesme. Njegovo obimno klasično obrazovanje ipak mu nije smetalo da se u potpunosti preda ugledanju na velike crkvene oce i njihove spise pre nego na jednog Demostena ili Pindara. Ipak, kao poznavaoca klasične starine provincijalna i zapuštena Atina ga je razočarala: to zanimljiviji su nam podaci koje daje o njoj. Honijatov inauguralni govor, održan na Akropolju, pokazuje njegovo duboko klasično obrazovanje, poznavanje grčke književnosti i veliki entuzijazam, koji je, međutim, bio u nesrazmeri sa materijalnom i duhovnom bedom njegovog doba. Ovi jadni uslovi su i podstakli Honijata da u heksametru sastavi *Elegiju o Atini* – poznatu i zato što je jedinstvena – o dekadenciji Atine, neku vrstu poetskog i antikvarskog epitafa prošloj veličini.
Masakr u Oued El-Hadu i Mezouari

**Masakr u Oued El-Had and Mezouari** se zbio 3.8. 1997. u dva sela kraj Ariba (v. kartu u *wilayi* Ain Defla u Alžiru. Gerlici su tada ubili između 40 i 76 civila. Podaci Algeria-Watcha daje pomalo neobičan opis počinitelja kao osoba s obrijanim glavama i obrvama, koji su navodno nosili zastave s natpisom "Bijesni na Boga".

## Vanjske veze
* Abed Charef
* Timeline
* Troubles
* La Tribune
Roman Melod

**Roman Melod** (grč. Ρωμανὸς ὁ Μελωδός, 6. vek) bio je vizantijski pesnik, rođen u Emesi (danas Homs u Siriji).

Stvaralaštvo Romana Meloda predstavlja vrhunac vizantijske himnografije. Retko je koji vizantijski pesnik dobio tako krupne epitete kao Roman. Ne samo što ga smatraju "Pindarom ritmičke poezije" i "najvećim vizantijskim pesnikom", nego se dopušta mogućnost da Roman bude proglašen "najvećim crkvenim pesnikom svih vremena" (Karl Krumbacher). Hrišćanska crkva je, sa svoje strane, suptilnu religioznu inventivnost ovog meloda (= pevača) nagradila ranom kanonizacijom i ubrajanjem u znamenite svece Istoka. Donekle legendarni, podaci njegovog žitija omogućavaju da se rekonstruišu bar neke osnovne okolnosti biografije: rođen je svakako u Siriji, po narodnosti Jevrejin; u bejrutskoj crkvi Vaskresenja bio je đakon, a u Carigrad prelazi za vlade cara Anastasija I (491–518), gde služi kao sveštenik i piše veliki broj himni (kondaka) – legenda kaže: celu hiljadu. Najuspelije su mu, na primer, božićna pesma, pesma o strašnom sudu, o Judinoj izdaji i sl. Njegovo se pesništvo odlikuje svečanim, ali jednostavnim i elegantnim izrazom, bogatim figurama, nenameštenom, diskretnom dramatikom. Nikada ne prelazi u patetiku, verbalističko fraziranje mu je tuđe, i tako izbegava loše strane poznije vizantijske himnografije (8–11. vek). Na žalost, upravo je ta himnografija – verovatno zbog svoje veće liturgijske upotrebljivosti – potisnula delo Romana Meloda, i tek od nedavno oživljava interesovanje za ovoga pravog pesnika, pesnika ukusa, mere i duboke lirske topline.

*[[Akatist]]* (Ἀκάθιστος), izuzetno svečana himna, jedan je od vrhunaca Bogorodičinog kulta, ali i vizantijske crkvene pesme uopšte. To je pohvala Bogorodici u 24 strofe koje redom počinju slovima grčkog alfabeta. Himna je nazvana tako jer se peva stojeći. Akatist je pripisivan carigradskom patrijarhu Sergiju, Georgiju Pisidi pa čak i patrijarhu Fotiju, mada je Sergijevo autorstvo izgledalo najverovatnije s obzirom na vezivanje uvodne strofe Akatista za istorijski događaj razbijanja avarsko-slovenske opsade Carigrada 626. godine. Međutim, novija istraživanja formalnih i sadržinskih elemenata ove himne sve više upućuju na Romana Meloda kao njenog autora. Uvodna strofa je verovatno kasnije zamenila prvobitni Romanov tekst. Osećanje ekstatične zahvalnosti Bogorodici kao posrednici spasenja teče u ovoj himni kroz niz blistavih metaforskih epiteta kakve je samo grčki jezik, sa svojim neograničenim mogućnostima pravljenja prideva i neiscrpan u simbolici, mogao da načini.
Teamsters

**Međunarodno bratstvo vozača kamiona** (engleski: *International Brotherhood of Teamsters*, **IBT**), ranije nazvano pod nazivom **Međunarodno bratstvo kočijaša, vozača, skladištara i pomagača Amerike** je jedan od najvećih sindikata u Sjedinjenim Državama. Naziv i znak sindikata pokazuju njegovo porijeklo kao strukovnog sindikata prilikom osnivanja godine 1903. Engleska riječ *[[teamster]]* je u prošlosti označava osobu koja je vozila *tim* (*team*) volova, odnosno vagone s konjskom zapregom, odnosno kolonu mazgi. Za vodiče kolone mazgi se koristio izrat *muleteer*.

Sindikat je s vremenom narastao preko tih uskih strukovnih okvira zahvaljući razvoju auto-transporta, te organizirao "over-the-road" vozače na auto-cestama http://www.roaddrivers.org , vozače filmskih studija, skladištare i mljekare u 1930-ima. Jurisdikcija sindikata je dalje proširena nakon drugog svjetskog rata kada su pod njegovo okrilje prešli tvornički, uslužni i radnici iz javnog sektora, pogotovo nakon što je sindikat izbačen iz AFL-CIO godine 1957. 

U isto vrijeme Teamstersi su razvile bliske veze s organiziranim kriminalima, i to na nivou Međunarodnog bratstva kao i na lokalnim nivoima. Zbog prodora organiziranog kriminala u sindikalne poslove federalna vlada je godinama pokušavala uatvoriti Jimmyja Hoffu i nasljednike, a godine 1988. je tužbom pokušala nametnuti federalni nadzor nad većim dijelom svakodnevnih djelovanja sindikata kao i internom izbornom procedurom. Ta je intervencija, zajedno s organiziranjem disidenata u sindikalnoj bazi, dovela do toga da godine 1991. Ron Carey postane generalni predsjednik. Godine 1998. je, nakon skandala u kome je otkriveno nedopušteno raspolaganje sindikalnih fondova za kampanju za njegov reizbor 1996. godine, sindikat preuzeo James P. Hoffa, sin Jimmyja Hoffe.

Godine 2005. Teamstersi su se ponovno povukli iz AFL-CIO (kome su se bili pridružiili 1985), te su se umjesto toga sa sindikatom Service Employees International Union udružili kako bi formirali nezavisnu Federaciju Promjene za pobjedu.

## Vanjske veze

* RoadDrivers.Org 
* Teamsters Online
** Statement by Teamster President James P. Hoffa of disaffilation from AFL-CIO 
** Letter from Teamster General President Hoffa to AFL-CIO General President Sweeney of intent of disaffiliation from AFL-CIO 
* Official history of the IBT 
* Teamsters Rail Conference 
** Brotherhood of Maintenance of Way Employes
** Brotherhood of Locomotive Engineers and Trainmen 
* Teamsters Canada Rail Conference
* Teamsters' involvement in the City Front Federation strike in San Francisco in 1901 
* 1934 Minneapolis Stike Reprinted from *Revolutionary History,* Vol.2 No.1, Spring 1989. Marxist Internet Archive. Accessed April 3, 2004.
* Trotskyist Work in the Trade Unions, by Chris Knox 
* Profile of Dave Beck
* Report on organized crime influence in the Teamsters and other unions
* TDU history
Sindikat

**Sindikat** je organizacija koju stvaraju radnici. Sindikat može predstavljati radnike u određenoj gospodarskoj grani ili u određenoj tvrtki, a uspostavlja se kako bi poboljšao i održao plaće, naknade i radne uvjete. Sindikati se obično ujedinjuju u udruge sindikata i sindikalne središnjice. 

U mnogim zemljama sindikat može dobiti status pravne osobe. Takvi sindikati imaju određena zakonska prava i ovlasti, a najvažnije je pravo kolektivnih pregovora s poslodavcem kako bi poboljšao plaće, radno vrijeme i druge uvjete iz ugovora o radu radnika koje predstavlja, što znači da te stvari ne uspostavlja jednostrano uprava, nego ih dogovaraju obje strane. Kad sindikati nemaju takva prava ni ovlasti, obično prijete štrajkom i drugim kolektivnim akcijama kako bi vršili pritisak na poslodavca.

Sindikati se mogu uključiti i u šire političke i društvene prijepore, pa su u nekim zemljama blisko povezani s političkim strankama. Sindikati često koriste svoju organizacijsku snagu da promiču društvene mjere i zakone koji odgovaraju njihovom članstvu ili radnicima općenito. 

Iako se njihova politička struktura i samostalnost jako razlikuje od zemlje do zemlje, sindikati obično imenuju svoje vodstvo putem izbora.

## Povezano
* Sindikalizam
* Anarhosindikalizam
Georgije Pisida

**Georgije Pisida** (grč. Γεώργιος ὁ Πισίδας, 7. vek) bio je vizantijski književnik, rođen u oblasti Pisidija u unutrašnjosti jugozapadne Male Azije.

Georgije Pisida pripada među najznačajnije vizantijske pesnike profane poezije, koja je u Vizantiji u načelu doživela neuspeh. Pisida je za vreme vladavine cara Iraklija (610–641) bio đakon sv. Sofije i hartofilaks (čuvar arhiva) u Carigradu. Smatran je najboljim profanim pesnikom Vizantije: jednostavan je, tečan i dosledno veran jampskom trimetru. Heksametrom piše samo jednu jedinu pesmu. Od Pisidinih pesama sačuvano je dosta: pesma posvećena Iraklijevom dolasku u Carigrad, pohvala povodom Iraklijeve pobede nad Persijancima, pesma o odbijanju napada Avara i Slovena na Carigrad 626, *Iraklijada*, koja slavi cara i zaštitnika u dva epska pevanja, pesma u čast pronalaženja svetoga krsta, poetsko razmatranje *O ljudskom životu*, pesma *O taštini života*, dogmatska didaktička pesma protiv jeretika Sevira Antiohijskog, himna posvećena Hristovom vaskrsenju i mnogo drugih pesama, kao i mnogobrojne epigrame na duhovne i svetovne teme.

Najopširnije Pisidino delo jeste *Šestodnev* (Ἑξαἤμερον), filozofsko-teološka didaktička pesma posvećena stvaranju sveta, s mnogobrojnim istorijskim osvrtima; od toga dela načinjen je jedan slovenski prevod. U *Šestodnevu koristi* jampski trimetar, a i da bi ispričao istoriju Iraklijevih pohoda primenio je taj isti metar, a da bi bio u skladu sa zakonitostima književnog roda, svoja pričanja je ukrasio retoričkim obrascima. Tako, na primer, odmah posle prikazivanja svetog Trojstva nailazi digresija o Homeru. On upoređuje Iraklija sa Mojsijem koji se bori sa novim faraonom, ili kad je pao car Foka, onda je Iraklije bio sličan Heraklu. Pisida je u Vizantiji uživao veliko poštovanje, a Mihailo Psel se pitao ko je veći pesnik – Euripid ili Pisida.
United Parcel Service

**United Parcel Service Inc.** (), za koga se često koristi jednostavna skraćenica **UPS**, je najveća svjetska kompanija za dostavu pošiljki, loja u više od 200 država i teritorija svakodnevnio dostavlja 14 miliona paketa. Nedavno je svoju djelatnost proširla na logistiku i druge oblasti vezane uz transport. Sjedište joj je u gradu Sandy Springs u SAD.

UPS je dobro poznata po svojim smeđim kamionima, interno poznatim kao dostavna vozila (zato je i nastao nadimak za kompaniju "Velika smeđa mašina," a isto tako se, zbog reklama vezanih za NASCAR, koristi i "Kola #88"). Smeđa boja koju UPS koristi na svojim vozilima i uniformama je poznata kao *UPS smeđa,* a odabrana je jer se prije toga koristila na vagonima za spavanje kompanije Pullman te smatrala profesionalnom i elegantnom. Smeđa boja također krije prljavštinu i ne privlači pažnju. UPS-ovi poslovni klijenti nisu htjeli privlačitri pažnju na činjenicu da UPS dostavlja njihov namještaj i drugu skupocjenu robu, a ne njihov vlastiti transport. UPS je smeđu boju registrirao kao zaštitni znak, čime se ostale dostavljačke kompanije sprečavaju da je koriste kao vlastiti brend. UPS također vodi vlastitu aviokompaniju   sa sjedištem u Louisvilleu.

U aprilu 2003. godine UPS je otkrio novi logo, zamijenivši sada već legendarni paket i štit originalno dizajniran godine 1961. od strane Paula Randa. Novi logo sadrži velika slova "U" i 'S" s ironično malenim "p" u sredini. Također je skratio svoj naziv s "United Parcel Service" na jednostabno "UPS."

Najveći konkurenti su mu Poštanska služba SAD (USPS), FedEx i DHL. Kroz historiju je UPS imao konkurenciju samo od strane USPS na jeftinom tržištu kopnene dostave. Međutim, godine 2000. je FedEx prodro na to tržište s akvizicijom RPS-a (originalno Roadway Package System) i davši mu brend FedEx Ground. Uz to je godine 2003. DHL uzeo i Airborne Express. Ove akvizcije su znatno pojačale prisutsvo DHL-au SAD, što je povećalo konkurenciju i u oblasti kopnene dostave.

UPS je ušao u poslove prijevoza teškog tereta s kupovinom Menlo Worldwide Forwardinga, bivše podružnice Menlo Worldwidea, kojoj je dat novi brend UPS Supply Chain Solutions. Kupovina je najavljena 20.12. 2004; cijena je iznosila 150 miliona US$ i preuzimanje 110 miliona US$ dugoročnog duga. Menlo Worldwide je bio nasljednik Emery Worldwidea. Emery je ostao bez dozvole za letove nakon što se 13.8. 2001. DC-8-71F srušio u Sjevernoj Kaliforniji.

5.8. 2005. UPS je objavio dovršetak akvizicije Overnite Transportationa za 1,25 milijarde US$. To su FTC i Overniteovi akcionari odobrili 4.8. 2005. Dana 28.4. 2006, Overnite je službeno postao UPS Freight.

UPS također posjeduje Mail Boxes Etc. koji bpdo lance trgovina UPS Store and Mail Boxes Etc.

## Izvori
Menandar Protektor

**Menandar Protektor** (grč. Μένανδρος, druga polovina 6. veka) bio je vizantijski pisac, pravnik i član garde cara Mavrikija (vladao 582–602), odakle mu i nadimak *Protector*.

Menandar je napisao savremenu *Istoriju*, u kojoj je obradio period od 558. do 582. godine. Ua opšti uzor uzeo je Agatiju, pa i svoje delo započinje tamo gde se završava Agatijina istorija. Menandar je jedini opširan izvor za ovaj period vizantijske istorije, pa kasniji pisci uzimaju podatke od njega za to doba. Sačuvani su samo fragmenti kod Suide i u *Excerpta de egationibus* Konstantina Porfirogenita. Menandar je pisao i pesme, od kojih je sačuvan samo jedan epigram u *[[Palatinska antologija|Palatinskoj antologiji]]*.

Po pouzdanosti vesti i po geografskim i etnografskim podacima koje daje, Menandar spada među najznačajnije vizantijske izvore 6. veka i među najdragocenije vizantijske izvore uopšte. Kako i sam kaže, on je više pazio na tačnost podataka koje daje, nego na književnu formu vesti. Izvori su mu bili: usmena pričanja, izveštaji poslanstava i dokumenti do kojih je lako dolazio zahvaljujući svom visokom položaju na dvoru. Neke događaje i sam je proživeo, a nije isključeno da je išao i u provincije, gde je mogao na licu mesta da upozna odnose između Vizantinaca i varvara.

## Vanjske veze
Istorijska biblioteka: Menandar Protektor
UPS

**UPS** je skraćenica koja se može odnositi:

### Posao
* United Parcel Service, tvrtka za dostavu pošiljki sa sedištem u Sandy Springsu u Georgiji
* Universal Press Syndicate

### Organizacije
* Underground Press Syndicate
* Union-Philanthropic Society na koledžu Hampden-Sydney
* Union Philosophical Society
* *[[Senegalese Progressive Union|Union Progressiste Sénégalaise]]*, bivše ime Socijalističke partije Senegala
* Universal Pantheist Society
* University Philosophical Society na dublinskom Trinity Collegeu
* University of Puget Sound, univerzitet u gradu Tacoma u američkoj državi Washington

### Nauka, tehnika i medicina
* Ubiquitinsko-proteasomski sistem
* Ultra-violetna fotoektronksa spektroskopija
* Ultra-violetna fotoemisijska spektroskopija
* Neprekidni izvor struje
* Univerzalni sistem polarnih stereografskih koordinata
* UNIX Product Support
* Ups (debugger)

## Ostalo
* USS Puget Sound
* United Package Smashers, web-stranica koja kritizira United Parcel Service
Prisk

**Prisk iz Panija** u Trakiji (5. vek) bio je istočnorimski, odnosno vizantijski diplomata, činovnik i istoričar.

Podaci o Priskovom životu sačuvani su nam uglavnom u vizantijskom leksikonu iz 10. veka, Suidi (Σουΐδας ili Σοῦδα). Rođen je verovatno između 410. i 420. godine, a umro je posle 472. godine, pošto poslednji događaj koji pominje u svojoj istoriji datira iz ove godine. U Carigradu se školovao za retora što ga je preporučilo za državnu službu. U društvu izvesnog Maksimina putovao je 449. na dvor hunskog kralja Atile kao član diplomatskog poslanstva cara Teodosija II, a u kasnijim putovanjima posetio je i Egipat i Italiju. Za vladavine cara Markijana (450-457) postao je član svite vrhovnog zapovednika konjice *(magister equitum)* Eufemija.

Izgleda da je Prisk bio i sastavljač brojnih pisama i govora, ali nam je od njegove zaostavštine sačuvana samo u fragmentima nažalost njegovo delo *Vizantijska istorija*, čiji je puni naslov na grčkom – prema Suidi – glasio Ἱστορία βυζαντικὴ καὶ κατ' Ἀτττήλαν, i koje je imalo šest knjiga. Ova *Vizantijska istorija* sačuvana je samo u odlomcima koji se odnose na događaje između 432. i 472. godine, dok se za celo delo pretpostavlja da je bilo u stvari nastavak Zosimove *Istorije* i, prema tome, da je obuhvatalo period od 411. do 472. godine. Učeni vizantijski car Konstantin VII Porfirogenit (913-959) sačuvao je u izvodima duže fragmente koji se uglavnom odnose se na rimsko poslanstvo kod Atile u kome je i Prisk lično učestvovao. Samim tim, teško je suditi o njegovom spektru interesovanja i vrednosti kao istoriografa. Sačuvani izvodi su izvor prvog reda za istoriju kratkovekog carstva koje je stvorio Atila i odnose Rimljana sa varvarima sredinom 5. veka. U stilu i rečniku sačuvanih fragmenata prepoznaje se uticaj Tukididov i, naročito, Herodotov. Jedan od vidljivih tragova Priskove privrženosti aticizmu jesu i njegovi arhaizirajući nazivi za varvarske narode koje opisuje. Prisk je odličan stilista, objektivan i liberalan intelektualac. On se pokazuje kao oštar posmatrač i dobar poznavalac ljudi.

Priskov uticaj na vizantijsku istoriografiju bio je jak i dugotrajan. Zosim, Jordan, Jovan Malala i Teofan Ispovednik bili su među autorima koji su koristili ovo delo i ostavili poneku referencu na Priskovu izgubljenu *Istoriju*.

Za slovensku istoriju Prisk je značajan zato što među narodima potčinjenim Hunima pominje i plemena koji spravljaju medovinu i koriste čamce monoksile. Samim tim, Priskovo delo je najstariji narativni izvor koji spominje Slovene u Panoniji (Atilin dvor se izgleda nalazio kod Tokaja u Mađarskoj na gornjem toku reke Tise).

## Literatura

Fragmenti iz Priskove *Istorije* koji se odnose na Slovene u prevodu na srpskohrvatski: *Vizantijski izvori za istoriju naroda Jugoslavije*, Prvi tom, Beograd 1955, 7-16. Prevod teksta propraćen je vrlo vrednim kritičkim aparatom.

## Vanjske veze
* Priscus at the court of Attila , prevod na engleski sačuvanog dela Priskove istorije koji se odnosi posetu Atilinom dvoru. Prevod je delo velikog irskog vizantologa Džona Bagnala Bjurija (J.B.Bury)
Pindska kneževina

**Pindska kneževina** je marionetska država Sila Osovine. Postojala je u razdoblju od 1941. do 1943. godine. 

Ustanovili su ju italijanski i bugarski okupatori južne Kraljevine Jugoslavije i severozapadne Kraljevine Grčke. Gledano u današnjim međama, nalazila se na prostoru današnje Grčke i Severna Makedonije, na području Pindskog gorja.

Ovo je bila država grčkih Vlaha. Glavni pokrovitelj joj je bila fašistička Kraljevina Italija. Nakon pada fašističkog režima u Italiji 1943. godine, vojvoda iz vlaške kuće Diamandi biva zamijenjen grofom iz kuće Česnegić (*Cseszneky de Milvány*), mađarskog porekla. Nakon njega je došao na vlast njegov brat Mihajlo.

## Vladari
* 1941–1942. Alcivijad Diamandi
* 1942. Nikola Matussi

## Izvori

# Toso, Fiorenzo - Frammenti d'Europa 
# Andreanu, José - Los secretos del Balkan
Evnapije iz Sarda

**Evnapije iz Sarda** (grč. Εὔναπιος ὁ Σάρδιος, oko 345–420) bio je kasnoantički odnosno vizantijski pisac. Bio je veoma učen čovek, filozof i retor, koji je u Atini dobio izvrsno obrazovanje. Bio je paganin, ali i poštovalac svojih hrišćanskih učitelja. U svom delu *Životi sofista* (Βίοι σοφιστῶν) donosi biografije je živote slavnih neoplatoničara, lekara i retora. Hrišćanski pandan ovom žanru jeste hagiografija.

Evnapijevo istoriografsko delo *Istorijska sećanja* sačuvano je u odlomcima, a pokriva period od vladavine Klaudija II Gotičkog (270) do 10. godine vladavine cara Arkadija (414). Fotije zna za dve verzije ovog dela: ovo koje imamo je druga verija, manje anti-hrišćanska. Evnapije je antičkim istoričarima bio blizak po strukturi i logici svog dela; on tvrdi da je istina osnovni zadatak istoričara. Ali, nije mu strana ni didaktika: dužnost je istoričara da istakne poučni karakter, pa on osuđuje puko nabrajanje. Glavni junak Evnapijevog dela je car Julijan Apostata. On podvlači neophodnost carske vlasti, ali smatra da je ona korisna samo kada je u dobrim rukama. Antipod Julijana je bio Teodosije I, predan niskim strastima i neobuzdanim porocima. Za Evnapija je karakterističan eklektički spoj neoplatonske filozofije sa istočnim verovanjima; bio je tolerantan prema šarolikosti paganske kulture. Stil mu je donekle retoričan, ali jasan u karakterizaciji pojedinih ličnosti. Uvek je energičan i oštar u razobličavanju zala savremenog društva. Evnapiju se zamera otvoreno prenebregavanje hronologije, kao i to što je pun retorskih digresija i opisa. Prethodnik je poslednjeg paganskog istoričara Zosima, koji je neke delove Evnapijevog dela u celini prenosio.

## Vanjske veze
* ''Dexippus, Eunapius, Olympiodorus: continuation and imitation''. In: ''The Ancient History Bulletin'' 1/2, 1987, S. 48–50.
|
Olimpiodor iz Tebe

**Olimpiodor iz Tebe** u Egiptu (grč. Ὀλυμπιόδορος ὁ Θηβαῖος, 5. vek) bio je kasnoantički odnosno vizantijski pisac, pesnik i istoričar, Grk i paganin.

Za Olimpiodorov književni opis, posebno za istorijsko delo, bila su naročito važna putovanja koja je preduzeo. U Atini se upoznao sa tamošnjom filozofskom školom, a u Rimu se oduševljavao njegovim građevinama. Upoznao se sa varvarima, njihovim vođama i običajima. Bio je u diplomatskoj misiji kod Huna, na istočnoj obali Crnog mora (412) te kod njega i nalazimo prve spomene Huna u Evropi. Njegovo istorijsko delo, *Istorijske priče*, poznato je samo po Fotiju: sastojalo se od 22 knjige i obrađivalo period od 407. do 425. godine. Njegovo interesovanje uglavnom je vezano za zapadne delove Rimskog carstva. Ovo delo bilo je posvećeno caru Teodosiju II. Fotije je preneo važne istorijske podatke iz ovog dela kao i Olimpiodorove poglede o istoriji društva. Fotiju se ne sviđa Olimpiodorov običan jezik i stil bez ukrasa i forme, ali priznaje mu izvanrednu jasnoću u izlaganju. U knjizi je bio opisan i sukob između stranaka koji je tada potresao carstvo, sukob između rimske i provarvarske stranke. Junaci dela bili su Stilihon i kćerka Teodosija I, Gala Placidija, čiji je prvi muž bio varvarski vođa Ataurf. Delo je davalo i zanimljive opise života u Raveni. Delo se završava 425, kada je na presto stupio Valentinijan III. Olimpiodor je bio cenjen zbog verodostojnosti podataka.

## Vanjske veze
* Olimpiodor u Fotijevoj ''Biblioteci''
Besançon

**Besançon** (francuski: *Besançon*, izgovarano ; njemački: *Bisanz*), poznat kjao najzelenijih gradova u Francuskoj, je glavni i najveći grad *[[Popis francuskih regija|régiona]]* Franche-Comté u sjeveroistočnoj Francuskoj, s otprilike 220.000 stanovnika u metropolskom području prema podacima iz 1999. godine. Smješten u blizini granice sa Švicarskom, predstavlja *[[préfecture|prefekturu]]* (glavni grad) departmana Doubs.

### Rođenja
Besançon je bio rodno mjesto slijedećih osoba:
* Claude Goudimel (1510-1572) - muzičar, učitelj Palestrine. Kompozitor muzike za protestantske himne
* Antoine Perrenot de Granvelle (1517-1586) - kardinal, državnik i humanist. Savjetnik Charlesa V, napuljskog potkralja
* Jean Mairet (1604-1686) - dramatičar
* Charles Fourier (1772-1837) - izumitelj socijalističkih "phalansteriea" (velikih javnih zgrada koje okružuje visokokultivirano poljoprivredno zemljište)
* Charles Nodier (1780-1844) - pisac, vođa romantičarskog pokreta
* Jean Claude Eugène Péclet (1793-1857) - fizičar, dao ime Pécletovom broju
* Victor Hugo (1802-1885) - pisac i pjesnik
* Pierre-Joseph Proudhon (1809-1865)- novinar (Le Peuple) i autor brojnih socijalističkih teorija
* Hilaire de Chardonnet (1838-1924) - izumitelj umjetne svile
* Louis-Jean Résal (1854-1920) - inženjer koji je sagradio Pont Mirabeau i Pont Alexandre III u Parizu
* Auguste i Louis Lumière, (1862-1954) i (1864-1948) - izumitelji kinematografije
* Tristan Bernard (1866-1947) - novinar i humorist
* Jean de Gribaldy (1922-1987) - profesionalni biciklist i directeur sportif
* Morrade Hakkar (1972- ) - bokser

### Gradovi pobratimi
*  Tver (Rusija)
*  Freiburg im Breisgau (Njemačka)
*  Kuopio (Finska)
*  Huddersfield - Kirklees (Engleska)
*  Bielsko-Biala (Poljska)
*  Neuchâtel (Švicarska)
*  Bistriţa (Rumunjska)
*  Pavia (Italija)
*  Hadera (Izrael)
*  Douroula (Burkina Faso)
*  Man (Côte d'Ivoire)
*  Charlottesville, Virginia (Sjedinjene Države)

## Demografija

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* City council website (in French)
* All events in Besançon, real city guide  (in French - Soon English version available)
* Besac.com: Online média for Besançon: events, classified, online shops (in French)
* Unofficial Funicular website  (bilingual, French/English)
* Official Funicular website  (French only)
* Webpage about the fortifications 
* Besancon City Guide  (in French)
* Besançon's Weblog  (in French)
* Besançon Hymn  Hymn tune "Besançon" from Christian hymnody.
Les Misérables

***Jadnici*** (originalni francuski naziv: ***Les Misérables***; 1862.), roman francuskog pisca Victora Hugoa, koji se smatra najpoznatijim romanom 19. stoljeća. Prati živote i međusobne odnose nekoliko francuskih likova u dvadesetogodišnjem periodu ranog 19. stoljeća, koji uključuje napoleonsku eru i desetljeća nakon nje.

Roman se uglavnom bavi životom i djelima svog protagonista - bivšeg kažnjenika Jeana Valjeana (čitaj: *Žan Valžan*) - koji se nastoji iskupiti, a kroz efekte Valjeanovih djela se nazire i autorov društveni komentar. Roman istražuje prirodu dobra, zla i prava, a također se bavi i poviješću Francuske, arhitekturom Pariza, politikom, moralnom filozofijom, pravom, pravdom, religijom te vrstama i prirodom romantične i obiteljske ljubavi.

Igo je za svoj roman bio inspiriran životom stvarne ličnosti - bivšeg kriminalca i poznatog policajca Françoisa Eugenea Vidocqa, čiji je lik razdvojen na dva glavna lika u romanu. *Les Misérables* je poznat i po brojnim kazališnim i filmskim adaptacijama, od kojih je možda najpoznatiji istoimeni kazališni mjuzikl, ponekad poznat pod nadimcima "*Les Mis*" ili "*Les Miz*" (izgovoreno //).

## Vanjske veze

* French text of Les Misérables
* Viktor Igo - Jadnici  - roman na hrvatskom jeziku
* ''Les Misérables'' according to a Bonapartist
* Reflections on ''Les Misérables'' – discussion of characters and themes.
* Different versions of Les Misérables in the IMDb
* Six other plays based on Les Misérables. 
* ''Les Misérables - Shoujo Cossette'' - The Official Anime Site
Notre-Dame de Paris (roman)

**Zvonar crkve Notre-Dame** ili **Zvonar Bogorodičine crkve u Parizu** (francuski *Notre-Dame de Paris*) je roman koga je 1831. izdao francuski pisac Victor Hugo. Radnja mu je smještena godine 1485. u Parizu u i oko tamošnje Katedrale.

Enormna popularnost romana u tadašnjoj Francuskoj je potakla razvoj pokreta za očuvanje historijske baštine i bitno ojačala neogotičku arhitekturu. Zahvaljujući tom romanu je očuvana pariška Crkva Notre-Dame, gdje se radnja odvija, u svom tadašnjem obliku.

## Radnja

Radnja romana se odvija Parizu, 1482. godine, u i oko Bogorodičine crkve. Dva glavna sporedna lika romana su Ciganka Esmeralda i zvonar Kvazimodo (koji je zbog toga što je bio rođen sa strašnim telesnim deformitetima ostavljen na pragu crkve kao beba), koje maltretira korumpirani arhiđakon Klod Frolo. U osnovi, roman je socijalna kritika društvenih okolnosti i predrasuda vremena u kojem se radnja odvija.

## Vanjske veze

* Originalni tekst na francuskom Wikisource
* 
* Notre Dame de Paris Homepage
Printer

**Štampač**, **printer** ili **pisač** je uređaj koji na neki materijal, poput papira, pravi fizičku kopiju nekog dokumenta ili slike koja je u elektronskoj formi, odnosno u računaru. Prvi printer na svijetu je bio mehanički, koji je u 19. vijeku izumio Charles Babbage.

## Vrste printera

* Laserski printer
* Tintni 'Inkjet' printer
* Impact printer
* Dot-matrix printer)
* Linijski printer
* Barkod printer

## Brzina printera

Brzina ranih printera se mjerila u jedinici znakova u jednoj sekundi. Danas se brzina štampanja mjeri u stranicama u minuti. To u praksi nikada nije sigurno tačan podatak, jer se obično mjeri koliko crno bijelih stranica (i to najčešče neki tekst) u minuti može isprintati, nego li zahtjevne slike koje zahtjevaju više vremena.

## Povezano

* Ploter
* Spooliranje
* PostScript
* Internet Printing Protocol (CUPS).
* Printerski drajver
* Multifunkcionalni printer
* Grafička kartica

## Vanjske veze
* MIPC  
* Više o Barkod printerima  
* Recenzije printera
Modem

**Modem** je skraćenica od *MODulate/DEModulate* i ona je ime za uređaj koji modulira analogni nosač signala (kao zvuk), i koji isto tako demodulira - dekodira digitalni signal sa analognog nosača. Modem je iz računara najčešće spojen na telefonsku liniju, ali moguće je spojiti modem na bilo koji podatkovni kabal ili na bežični nosač signala.

Uglavnom služi za spajanje na Internet, no njime je moguće slati i primati telefaks (ako je to fax modem), programirati da glumi automatsku sekretaricu. Radi tako da prevodi podatke koje dobije iz telefonske linije u podatke smislene računalu i obrnuto. Najfriškiji, i već ustaljeni, standard je v.92 koji je u velikoj mjeri zamijenio malo stariji v.90. Najveća brzina današnjih modema je 56 kbps, što je u računarstvu veoma mala brzina, i najčešće nalazi mjesto kod korisnika koji koriste samo osnovne servise na Internetu kao što su email ili povremeno provjeravanje novosti.
Mrežna kartica

**Mrežna kartica** je dео koji se brine za komunikaciju računara preko računarske mreže.

Moderne matične ploče obično na sebi imaju integrisan mrežni čip i priključak, ali također postoje i mrežne kartice koje se ubacuju u PCI utor. Danas se rijeđe viđaju odvojene mrežne kartice, obično se uzima dodatna kartica (uz integrisanu) zbog mogućnosti priključivanja više mrežnih uređaja (npr. ADSL modem (Ethernet) i mrežni hub) , iako neke matične ploče dolaze i sa dva čipa, odnosno priključka.

Danas postoje mrežne kartice u 10, 100, i 1000 Mbit/s (Gigabit) izvedbama, što označava propusnost podataka koju može podnijeti jedna mrežna kartica.

## Proizvođači
* Cisco
* 3Com
* AMD
* ASIX Electronics
* Broadcom
* Digital Equipment Corporation (DEC)
* Intel
* Marvell Technology Group
* National Semiconductor
* Netgear
* Novell
* Realtek
* VIA Networking

## Povezano
* Računarske mreže
** Ethernet
* Internet