open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Venijamin Taušanović

**Venijamin** (svetovno *Vladimir Taušanović*; Pirot, 23. januar 1884 — Beograd, 28. maj 1952) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.

## Svetovni život
Episkop Venijamin (svetovno, dr Vladimir Taušanović) rođen je 23. januara 1884. u Pirotu. Osnovnu školu i šestorazrednu gimnaziju završio je u Beogradu, duhovnu seminariju u Kišinjevu, pravoslavni bogoslovski fakultet u Atini, gde je i doktorirao 1912. godine.

## Monaški život
Zamonašen je 11. maja 1913. godine u manastiru Rakovici od arhimandrita Ruvima, a privsli su ga episkop niški Dositej i jeromonah Nikolaj (Velimirović). Rukopoložen je u čin đakona 14. maja 1913. u beogradskoj Sabornoj crkvi od episkopa niškog Dositeja, a u čin prezvitera u istoj crkvi 21. maja iste godine od mitropolitaSrbije Dimitrija. Sinđelstvom i protosinđelstvom odlikovan je od episkopa veleško-debarskog Varnave 1919., a arhimandritskom činom 15. decembra 1920. od episkopa raško-prizrenskog Mihaila (Šiljka).
Do izbora za episkopa bio je bolničar u bolnicama Kola srpskih sestara u Beogradu i Lješu, suplent bogoslovije u Beogradu, gimnazije u Đevđeliji, srpske gimnazije na Krfu i Velesu. Posle položenog profesorskog ispita službovao je u Đevđeliji i Ohridu, gde ga je 6. decembra 1925. zatekao i izbor za episkopa novoosnovane Eparhije bihaćke (danas Eparhija bihaćko-petrovačka).

## Episkopsko zvanje
Hirotonisao ga je za episkopa u beogradskoj Sabornoj crkvi 23. maja 1926. patrijarh Dimitrije, mitropolit banjalučki Vasilije i episkop raško-prizrenski Mihailo. Za episkopa zletovsko-strumičkog premešten je u novembru 1929., a za episkopa braničevskog 1934. Za njegovo vreme podignuto je 19 novih crkava i započeto 13, a takođe je podignuto i 37 novih parohijskih domova.

Episkop Venijamin umro je 28. maja 1952. u Beogradu, a sahranjen je u požarevačkoj Sabornoj crkvi.

## Zasluge
Episkop Venijamin je pripadao onom broju arhijereja koji su svesrdno pomagali bogomoljački pokret. Njegovim zauzimanjem osnovan je eparhijski savez hrišćanskih zajednica i pokrenut list za bogomoljce "Svetosvski put". U toku Drugog svetskog rata episkop Venijamin je primio 40 izbeglih sveštenika, a u manastirima Ravanici i Sv.Petki otvorio domove za izbegličku decu. Pred početak Drugog svetskog rata podignuta je, zauzimanjem episkopa Venijamina, velelepno zdanje Eparhijskog dvora u Požarevcu, u koju se nikada nije ni uselio. 

## Izvori
* Sava Vuković: Srpski jerarsi
Mitrofan Rajić

**Mitrofan** (svetovno *Milivoje Rajić*; Budimpešta, 8. decembar 1873 — Požarevac, 24. januar 1930) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.

## Svetovni život
Mitrofan (svetovno Milivoje Rajić) rođen je 8. decembra 1873. godine u Budimpešti. Gimnaziju je završio u Osijeku, pravni fakultet u Zagrebu, a Staru karlovačku bogosloviju u Sremskim Karlovcima.

## Monaški život
Zamonašen je u manastiru Lepavini 2. decembra 1897., a 9. decembra rukopoložen u čin jerođakona. Za protođakona je proizveden 18. oktobra 1898. a za prezvitera rukopoložen 6. decembra 1902. Za protosinđela je proizveden 15. avgusta 1903., a za arhimandrita 25. decembra 1905. Do izbora za episkopa bio je episkopski sekretar i konzistorijalni beležnik u Pakracu. Njegovom inicijativom je pokrenut list za sveštenopastirsku praktiku, "Pastir dobri", koji je izlazio dvaput mesečno u Pakracu od 1905. do 1907.

Za prvog episkopa obnovljenog vladičanstva braničevskog izabran je 30. avgusta 1921., a hirotonisan 29. januara 1922. u beogradskoj Sabornoj crkvi. Za Mitrofanove uprave uređena je organizacija crkvenog života u Eparhiji braničevskoj, podignut zavidan broj novih hramova i prihvaćen bogomoljački pokret, koji je i odigrao u našem crkveno-narodnom životu sjajnu ulogu jer je pomoću njega zanovljen monaški život.

Episkop Mitrofan je uredio do sada jedini Šematizam Srpske pravoslavne patrijaršije, po podacima iz 1924. godine, i izdao kratak Jerejski molitvoslov.

Umro je 24. januara 1930. godine i sahranjen u požarevačkoj Sabornoj crkvi.

## Vanjske veze
* Sava Vuković: Srpski jerarsi
1450-e

**1450-e** su decenija koja je počela 1. januara 1450. i završila 31. decembra 1459.

## Događaji

## Reference
Zletovsko-strumička eparhija

**Zletovsko-strumička eparhija** je nekadašnja eparhija Srpske pravoslavne crkve.

Sjedište joj je bilo u Štipu. Prema arondaciji eparhija sprovedenoj 1931. godine, Zletovsko-strumička eparhija je obuhvatala sljedeće srezove: Štipski, Ovčepoljski, Kratovski, Carevoselski, Maleški (Berovski), Radoviški, Strumički, Valandovski, Đevđelijski, Negotin-vardarski, Kavadarski i Kočanski.

Neki od episkopa bili su: Venijamin Taušanović, Vikentije Prodanov, Serafim Jovanović, Simeon Popović.

## Povezano
* Episkopija strumička
* Episkopija bregalnička

## Izvori
* *Sprovedbena naredba Svetog arhijerejskog sinoda za Ustav Srpske pravoslavne crkve*, Sin. broj 4507, Beograd, 29/16. decembra 1931.
Brkovi (sastav)

**Brkovi ** su hrvatski turbofolk-punk rock sastav iz Zagreba. Udaljene žanrove su duhovito spojili u melodioznu cjelinu. Od turbofolka koriste emotivne stihove spojene sa žestinom punk rocka i težinom heavy metala. Njihove prostodušne tekstove prožima izravan svirački stil. 

Albume objavljuju samostalno, bez posredništva diskografske kuće. Smatraju kako im izdavačka kuća za promociju albuma uopće nije potrebna, već sav posao oko cjelokupne organizacije obavljaju sami. Kao razloge navode prisutnost interneta kao i činjenicu da ukoliko bi potpisali ugovor sa izdavačkom kućom ne bi mogli nuditi albume za besplatno preuzimanje, što žele raditi. Svi njihovi albumi u potpunosti se mogu preuzeti u mp3 formatu na njihovoj službenoj web stranici (za nisku cijenu se mogu kupiti i u web shopu). Albume tiskaju u standarnom CD obliku koje distribuiraju na nastupima. I po svojim ostalim osobinama Brkovi su pravi punk rock sastav. Umjesto pravih imena predstavljaju se nadimcima, albume nude besplatno, tekstovi pjesama su uvredljivi i seksistički. Ipak, ovaj sastav je uobičajenu društvenu i političku tematiku punka zamijenio ljubavnim tekstovima tipičnima za turbofolk i zabavnu glazbu. 
Sadašnji pjevač Shamso 69 dolazi u sastav 2007. kada je zamijenio prvog pjevača. Shamso 69 je autor i većine tekstova.

Glazbu kakvu sviraju Brkovi i ranije su svirali mahom bosanski sastavi kao što su Vatreni poljubac i Nervozni poštar.

## Diskografija
;Studijski albumi
* *[[punkfolkwellness]]* (2009.)
* *[[Društvo brkatih mladića]]* (2010.)
* *[[Balkanski Esperanto]]* (2012.)
* *[[Brkati gosti]]* (2013.)
* *[[Pizda materina]]* (2014.)
* *Torzo Dade Topića* (2016.)
;Snimka koncerta
* *Live in Mocvara/Uzivo u Ksetu* (2007.)

## Izvori

## Vanjske veze
* Brkovi.com
Domentijan Pavlović

**Domentijan** (svetovno *Živojin Pavlović*; Pertate kod Lebana, 20. avgust 1911 — Beograd, 1. jun 1983) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.

## Svetovni život
Episkop Domentijan (svetovno, Živojin Pavlović) rođen je 20. avgusta 1911. u selu Pertate, od oca Vladimira i majke Desanke. Osnovnu školu i pet razreda gimnazije završio je u Leskovcu, Bogosloviju u Sremskim Karlovicima, a Bogoslovski fakultet u Beogradu. Do izbora za
episkopa bio je suplent i profesor bogoslovija u Sarajevu, Cetinju i Prizrenu.

## Monaški život
Pre primanja suplentske dužnosti u Sarajevu, zamonašio ga je u Pridvornom patrijaršijskom hramu, po činu male shime, 31. decembra 1939. mitropolit skopski Josif. U čin jerođakona i jeromonaha rukopoložio ga je 3. i 10. marta 1940. godine mitropolit dabrobosanski Petar. Odlikovan je svim činovima pre izbora za episkopa.

Za episkopa vranjskog hirotonisali su ga u Sabornoj beogradskoj crkvi 11. juna 1978. godine patrijarh srpski German, mitropolit crnogorsko-primorski Danilo i episkop timočki Milutin.

Umro je posle teške saobraćajne nesreće 1. juna 1983. u Beogradu, a sahranjen je u vranjskoj Sabornoj crkvi.

## Izvori
* Sava Vuković: Srpski jerarsi 

## Vanjske veze
* Zvanična stranica Eparhije vranjske
Mirando Mrsić

**Mirando Mrsić** (Split, 14. listopada 1959.), hrvatski hematolog, ministar rada i mirovinskog sustava u vladi Zorana Milanovića.

## Biografija
Rođen u Splitu, djetinjstvo je proveo u Makarskoj gdje je završio osnovnu i srednju školu. 1983. diplomirao je na Medicinskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu. Na istome je magistrirao 1989. i doktorirao 2000. godine, područje biomedicinske znanosti.

Oženjen je i otac troje djece.

### Politička karijera
Član je SDP-a od 1997. Od 2005. do 2009. i zatim 2010. zastupnik je u Skupštini grada Zagreba. Od 2007. do 2011. zastupnik u Saboru, član Odbora za informiranje, informatizaciju i medije te odbora za zdravstvo i socijalnu skrb.

Na predsjedničkim izborima 2010. bio je direktor kampanje Ive Josipovića.

## Izvori
Kolouste

**Kružnouste** ili **kolouste** (Ciclostomata) su jedini recentni razred unutar nadrazreda besčeljustih (drugi razred te skupine, *Ostracodermata*, pojavio se u gornjem siluru a izumro je još u razdoblju devona).

Ranije su smatrani "nižim kralježnjacima", no razvojno gledano, to su prethodnici riba.

Njihove zajedničke osobine, po kojim se razlikuju od riba, su:
* nemaju krljušt,
* nemaju parne ekstremitete,
* umjesto kralježnice, imaju svitak,
* ovalna ili okrugla usta koja uz
:* prisisnu strukturu imaju i rožnate zube, kao i
:* uglavnom imaju (primjerice paklare) jezik koji potsjeća na pečat.

Leđna strana ovih životinja - upravo zbog svoje vanjske sličnosti s ribama - već rano je zanimala zoologe. Tako je još oko 1877. Brehm pisao o paklarama:

Kostur im je hrskavičast, a svitak zadržavaju cijeli život. Kružnouste imaju škrge. Srce im je građeno od 1 klijetke i 1 pretklijetke. Izlučivanje se odvija pomoću bubrega. Najstarije izumrle u ordoviciju imale su koštane pločice.

Danas je poznato oko 40 vrsta kružnoustih, a dijele se na paklare i sljepulje. Postoje morska, riječna i potočna paklara. Sve se mrijeste u potocima, ali veći dio života provode u okolišu po kome su dobile ime. Ovisno o vrsti, neke narastu i do 1 metra, druge od 10 do 40&nbsp;cm, a treće od 30 do 50&nbsp;cm. Iako imaju samo leđnu peraju, vrlo su brzi i okretni plivači.

## Sistematika
Dijele se na dva podrazreda, od kojih se ovaj drugi pojavljuje i u srednjeeuropskim tekućicama:
* paklare (Petromyzontidae) i
* sljepulje (Myxinoida)

Treba napomenuti, da se uobičajeni naziv "kružnouste" (Cyclostomata) u suvremenoj sistematici više ne koristi, jer se smatra, da je to neprirodna skupina koja ne potječe sva od zadnjih zajedničkih predaka.
Fahrudin Radončić

**Fahrudin Radončić** (Berane 24. maja 1957.) je bosanskohercegovački političar i novinar, poznat kao utemeljitelj lista "Dnevni Avaz".

Profesionalni novinar i urednik od 1978. godine. Od 1983. do 1988. godine, profesionalno se bavio društveno-političkim radom. Od 1990. godine, radio kao novinar i analitičar – komentator sedmičnika "Danas". Iste godine objavio je knjigu „10.000 dana robije“ o kršenju ljudskih prava.

Izdavačku kompaniju "Avaz“, najveći novinski sistem u BiH, osnovao 20. oktobra 1991. godine u Sarajevu. 
 
Rat je proveo u Sarajevu. Sedmičnik "Bošnjački avaz“ pokrenuo je 15. septembra 1993. godine, u Sarajevu, a 2. oktobra 1995. godine počeo je izdavati      "Dnevni Avaz“ koji je danas najtiražniji i najcitiraniji dnevni list u BiH, čiji je bio glavni urednik i direktor.

Investitor i graditelj

2000. na čelu kompanije "Avaz", sagradio je sadašnji objekt "Addiko banka“ u Sarajevu

2004. izgrađen je hotel "Radon Plaza“

2008. sagrađen je "Avaz Twist Tower“,  najviša zgrada na Balkanu

2012. Radončić je završio izgradnju velikog poslovnog centra u Tuzli

2007. Dobitnik najvećeg Javnog priznanja za doprinos izgradnji Kantona Sarajevo

Političko djelovanje

2009. Osnivač Saveza za bolju budućnost BiH.

Od 2012. do 2014. je bio ministar sigurnosti BiH.

Trenutno je delegat u Domu naroda Parlamentarne skupštine BiH.
Mabel's Strange Predicament

***Mabel's Strange Predicament*** () je američka kratka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1914. u režiji Henryja Lehrmana. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Mabel Normand, je gošća u hotelu koja doživljava niz neugodnih situacija, uključujući susrete s pijanom skitnicom koju tumači Charles Chaplin. Film je najpoznatiji po tome što je upravo za njega Chaplin osmislio lik Charlota (Skitnice), koja će postati jedna od najvećih pop ikona filma i 20. vijeka. Film je dovršen nekoliko dana prije *[[Kid Auto Races at Venice]]* gdje je Chaplin također tumačio Charlota, ali je u distribuciju pušten nekoliko dana kasnije. Zbog toga se *Kid* tradicionalno smatra prvim filmom u kome Chaplin tumači Charlota.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Mabel's Strange Predicament'' on Youtube
Kid Auto Races at Venice

***Kid Auto Races at Venice*** je američka kratka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1914. u režiji Henryja Lehrmana, najpoznatija kao prvi film u kome je Charles Chaplin imao glavnu ulogu, odnosno tumačio lik Charlota (Skitnice). Snimljen je na omladinskoj (juniorskoj) verziji automobilskog go-kart natjecanja Vanderbilt Cup u losanđeleskoj četvrti Venice, tokom koga su Chaplin i ekipa improvizirali gegove pred publikom. Za film je karakteristično i to da je jedan od prvih koji je razbio četvrti zid, odnosno nastojao omogućiti tvorcima i likovima da se neposredno obrate gledateljima i razbiju iluziju o fikciji; to je postignuto kadrovima koji prikazuju kako filmska ekipa snima Chaplina. *Kid* se zbog toga smatra i jednim od prvih filmova koji prikazuju snimanje filmova, odnosno jednim od prvih "meta-filmova". Lik Charlota je Chaplin bio osmislio za film *[[Mabel's Strange Predicament]]* koji je snimljen nekoliko dana ranije, ali koji je distribuiran dva dana kasnije iza *Kida*. Zbog toga se Kid smatra prvim "Charlotovim" filmom.

## Vanjske veze
* 
* ''Kid Auto Races at Venice'' on Youtube ("Private Video")
* 
*  – A different version which is missing the ending.
Li Keqiang

**Li Kećeng** (; rođen 1. jula 1955 - Šangaj, 27. oktobar 2023) je kineski političar i premijer NR Kine.

Osim toga vrši dužnost sekretara Komunističke partije Kine i Državnoga vijeća Narodne Republike Kine. Li je uz to i drugorangirani član Politbiroa KPK-a, *de facto* najvišeg odlučujućeg tijela Kine. Od 2008. do 2013. Li je služio kao potpredsednik Kine, a u tom periodu bio je i prvi zamjenik premijera Vena Đibaoa, a pod njegovu nadležnost tada su spadali i ekonomski razvoj, upravljanje cenama, finansije, klimatske promjene i makroekonomsko vođenje.

Li se probio kroz redove Partije započevši političku karijeru u omladini KPK-e. Od 1998. do 2004. bio je guverner ujedno pokrajine Henan i sekretar KPK-e dotične pokrajine. Potom je imenovan za sekretara KPK-e pokrajine Liaoning, što ga je dovelo na najviši položaj u toj provinciji. Naslijedio je Ven Đibaoa kao premijer Narodne Republike Kine u "petoj generaciji" komunističkoga vodstva Kine.

## Vanjske veze

* Biografija
Savez za bolju budućnost Bosne i Hercegovine

**Svez za bolju budućnost Bosne i Hercegovine** je liberalna i građanska politička stranka u Bosni i Hercegovini koja okuplja Bošnjake. Njezin predsjednik je Fahrudin Radončić, vlasnik *[[Dnevni avaz|Dnevnoga avaza]]* i trenutačni ministar sigurnosti Bosne i Hercegovine.

Stranka se zalaže za tržišno gospodarstvo uz dominantnu ulogu privatnoga vlasništva. SBB BiH također zagovara i daljnju privatizaciju bosanskohercegovačkog gospodarstva. U svom programu, neke od važnijih značajki, glede promjene Ustava BiH, su te da se SBB BiH zalaže za uvođenje jednog predsjednika Bosne i Hercegovine s tri potpredsjednika, proširenje ovlasti Vijeća ministara, uspostavljanje Ustavnoga suda Bosne i Hercegovine s deset sudaca te uspostavljanje Vrhovnog suda Bosne i Hercegovine.

U vanjskoj politici, Savez za bolju budućnost teži k euroatlanskim integracijama, odnosno ulasku Bosne i Hercegovine u Europsku uniju i NATO. Osim toga, SBB BiH promiče i bolju suradnju Bosne i Hercegovine s islamskim zemljama i ulazak BiH u Organizaciju islamskih zemalja.

U listopadu 2012., Stranka demokratske akcije na svojoj je službenoj stranici optužila SBB BiH da sudjeluje u "antibosanskohercegovačkoj zavjeri", točnije da su obavještajni krugovi iz Srbije osnovali SBB BiH s ciljem da instaliraju Radončića kao novoga bošnjačkog vođu, navodeći Međunarodni institut IFIMES za bliskoistočne i balkanske studije iz Ljubljane kao izvor.

## Izvori
Hearts Adrift

***Hearts Adrift*** () je američki kratki crno-bijeli nijemi ljubavni film snimljen 1914. u režiji Edwina S. Portera. Glavni likovi - koje tumače Harold Lockwood i Mary Pickford - su muškarac po imenu Jack i žena po imenu Nina koji nakon brodoloma završe na pustom otoku, te se sa vremenom zaljube te žena rodi dijete; njihov idiličan život prekida dolazak Jackove supruge. Američki književnik Cyrus Townsend Brady je tužio studio ustvrdivši kako se scenario temelji na njegovoj priči *As the Sparks Fly* objavljenoj 1911. godine. Historičari filma su kasnije ustvrdili i određene sličnosti s daleko poznatijim romanom ''The Blue Lagoon'' (Plava laguna) Henry De Vere Stacpoolea (po kome je kasnije snimljeno nekoliko daleko poznatijih filmova, uključujući verziju sa Brooke Shilelds iz 1980. godine.

Historičarima filma je *Hearts Adrift* najzanimljiviji najviše zbog toga što je bio jedan od prvih gdje se ime glavne glumice - Mary Pickford - našlo iznad naslova na plakatu. Komercijalni uspjeh filma je potakao Pickford da traži povišicu od filmskog studija, a što je dobila; to se smatra jednim od važnih događaja za uspostavu koncepta filmske zvijezde u američkoj i drugim kinematografijama. Usprkos toga, film se danas smatra izgubljenim.

## Vanjske veze
* 
* ''Hearts Adrift'' at SilentEra
Romantični film

**Romantični film** ili **ljubavni film** je filmski žanr koji je fokusiran na strast, emocije i odnos privrženosti između glavnih likova. Kod ljubavnih filmova, glavna tema zapleta je ljubavna priča ili traganje za ljubavlju. Povremeno se glavni junaci suočavaju sa preprekama kao što su finansije, bolest, razni oblici diskriminacije, psihološke barijere ili pretnje porodica koje ne odobravaju njihovu vezu. Zaplet u ljubavnim filmovima mogu činiti i svakodnevne životne tenzije i iskušenja, neverstvo, kao i karakterne i druge razlike između glavnih junaka.

Najčešće teme ljubavnih filmova su ljubav na prvi pogled, neuzvraćena ljubav, opsesivna ljubav, duhovna ljubav, zabranjena ljubav, seksualna i strastvena ljubav, destruktivna ljubava, tragična ljubava, razlika u godinama itd. Ljubavni filmovi služe gledaocima kao beg od stvarnosti, pogotovo ako glavni junaci prevaziđu sve teškoće i iskušenja života i žive „srećno do kraja života“.

## Podžanrovi
* **Ljubavna drama**. Romantične drame obično stavljaju veći naglasak na seks i ličnost ljubavnika nego romantične komedije. Muzika se često koristi da ukaže na emocionalno raspoloženje, stvarajući atmosferu veće izolacije za par. Romantična drama obično ne otkriva da li će glavni junaci na kraju stupiti u brak. Primer romantične drame je film Mostovi okruga Medison.
* Čik flik je termin koji se koristi za filmove koji su usmereni ka ženskoj publici. Primeri su Prljavi ples, Titanik i drugi.
* **Romantične komedije** su filmovi koji imaju duhovit zaplet baziran na romantičnim idealima poput onog da je prava ljubav u stanju da prevaziđe većinu prepreka. Humor je u takvim filmovima najčešće verbalan ili situacioni. Primeri je film Dogodilo se jedne noći. 
* **Ljubavni triler** je žanr koji kombinuje elemente romantičnog filma i trilera. Neki primeri romantičnih trilera su Gospodin i gospođa Smit, Turist, Sumrak itd.

## Reference

## Vanjske veze

* IMDb guide to Romance movies
The Blue Lagoon (roman)

***The Blue Lagoon*** je ljubavno-pustolovni roman irskog književnika Henry De Vere Stacpoolea objavljen 1908. u Velikoj Britaniji. Protagonisti romana su dječak Richard i djevojčica Emmeline koje nakon katastrofalnog brodoloma završe nasukani na pustom pacifičkom otoku. Radnja prikazuje kako, nakon što su naučili preživjeti, odrastaju i otkrivaju međusobnu seksualnu privlačnost. Roman je doživio veliki uspjeh, te je Stacpoole 1923. napisao nastavak *[[The Garden of God]]*, a 1925. zaokružio trilogiju sa *[[The Gates of Morning]]*.

Zaplet filma je bio popularan među sineastima, te su snimljena tri istoimena hollywoodska filma - 1923, 1949. godine i, vjerojatno najpoznatiji, 1980. godine sa Brooke Shields u glavnoj ulozi. Roman je ekraniziran i kao TV-film *[[Blue Lagoon: The Awakening]]* 2012. godine.

## Vanjske veze
* The Blue Lagoon Online Full text of the original novel.
* 
* Free audio recording of ''The Blue Lagoon'' from Librivox.org.
Henry De Vere Stacpoole

**Henry De Vere Stacpoole** (9. april 1863 – 12. april 1951) bio je irski književnik, najpoznatiji kao tvorac popularnog ljubavno-pustolovnog romana ''The Blue Lagoon'' (Plava laguna). Prije i tokom spisateljske karijere je radio kao brodski ljekar, te je putovao po svjetskim morima, uključujući Pacifik. Njegova djela su sadržavala izuzetno bogate i detaljne opise raznih kultura Oceanije.

## Izvori
* E. A. Malone, "H. de Vere Stacpoole," *Dictionary of Literary Biography, Volume 153: Late-Victorian and Edwardian British Novelists, First Series*, edited by G. M. Johnson, Detroit: Gale, 1995, pp.&nbsp;278–287.
* R. F. Hardin, "The Man Who Wrote *The Blue Lagoon*: Stacpoole's Pastoral Center," *English Literature in Transition (1880-1920)*, vol. 39, no. 2, 1996, pp.&nbsp;205–20.
* C. Deméocq, "Henry de Vere Stacpoole aux Kerguelen," *Carnets de l'Exotisme*, vol. 17-18, 1996, pp.&nbsp;151–52.

## Povezano
* *[[The Blue Lagoon (1949 film)|The Blue Lagoon]]*, film iz 1949.
* *[[The Blue Lagoon (1980 film)|The Blue Lagoon]]*, film iz 1980.
* *[[Return to the Blue Lagoon]]*, film iz 1991.

## Vanjske veze
* Henry De Vere Stacpoole. The Malvern Register 1865-1905, p.&nbsp;150.
* 
* 
* 
* 
*
Petar Jovanović

**Petar Jovanović** se odnosi na:

* Petar Jovanović (1800-1855), pravnik i profesor gimnazije u Novom Sadu, urednik Bačke vile.
* Mitropolit beogradski Petar (1800-1864), mitropolit beogradski 1833-1859.
* Petar S. Jovanović (1893-1957), geograf i akademik SANU.
* Petar V. Jovanović (1911-1944), narodni heroj Jugoslavije.
* Petar M. Jovanović (1917-1943), oficir Jugoslovenske vojske i narodni heroj Jugoslavije.
* Petar Jovanović (1982), fudbaler.
Teramo (provincija)

**Teramska provincija** (talijanski: *Provincia di Teramo*) je jedna od četiri talijanske provincije u okviru Abruzza, regije u središnjoj Italiji. Glavni grad provincije i najveće gradsko naselje je Teramo koji ima 54.294 stanovnika.

## Geografija
Teramska provincija prostire se duž obronaka Apenina i manjim dijelom uz obalu Jadranskog mora. Na razmeđi obalne ravnice i visokih planina Apenina (Gran Sasso) leži glavni grad Teramo, smješten oko 150 km sjeveroistočno od Rima. Provincija ima površinu od 1947 km².

## Demografija
U provinciji je 2011. živjelo 306.349 stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Teramske provincije
Fire Tripper

je kratki anime OVA film koji se temelji na kratkoj manga priči koju je 1983. napisala Rumiko Takahashi. U Sjevernoj Americi, objavljen je na VHS-u od Central Park Media u sklopu serije "Rumic World" (koje su uključivale i OVE *[[Laughing Target]]*, *[[Maris the Chojo]]* i *[[Mermaid Forest]]*). Ljubitelji *[[InuYasha|InuYashe]]* su primjetili sličnosti sa *Fire Tripperom*, jer oboje sadrže japansku srednjoškolku koja se čarolijom prebaci u 16. stoljeće te se zaljubi u grubog, ali i dragog dječaka koji ju štiti tijekom japanskog razdoblja "zaraćenih država".

## Sažetak
Suzuko je normalna japanska srednjoškolka koja ima neobično sjećanje da je nekoć bila zarobljena u zapaljenoj kući dok je bila dijete. Jednog dana, dok je pratila Shuheija, dijete njenog susjeda kojemu je odstranjeno slepo crevo, dogodi se velika eksplozija. Kada se Suzuko probudi, pronađe se u Japanu 16. stoljeća, dok je još trajao građanski rat, okružena leševima. Neki ju muškarci nađu na polju i odluče silovati. Ipak, mladić Shukumaru ju spasi te odvede u svoje selo. Kada stignu, Shukumaru daje svojoj maloj sestri, Suzu, zvonce. Također tvrdi da će se oženiti za Suzuko. Ona otkiva Shuheijevu majicu te zaključi da je i on silom prilika putovao u vrijeme s njom. Pokuša ga naći, ali bez uspjeha.

Seljaci zadirkuju Shukumarua jer još nije spavao sa Suzuko, te se on jako uvrijedi. Jedne noći se napije i otiđe u njenu kolibu, ali samo zaspije. Suzuko ubrzo shvati da je ona zapravo mala devojka u sleu, Suzu, te da se rodila tijekom Shukumaruvog vremena. Zabrinuta je jer se zaljubila u njega, ali bi to otpalo ako u srodstvu. Kada je selo zapaljeno, vidi sebe kao dijete kako nestaje u budućnost, gdje će biti usvojena i odgojena kao moderna devojka. Vođa klana koji napada selo napadne i Shukumarua, a Suzuko ga spasi tako što nestane sa njim u budućnost, gdje shvati da joj vatra omogućava da putuje kroz vrijeme.

Natrag u sadašnjem Japanu, Suzuko odvede Shukumarua u svoj dom kako bi se pobrinula za njegove rane te primjeti da ima identičan ožiljak na trbuhu kao i Shuhei od svoje operacije slepog creva. Suzuko shvati da je Shukumaru ustvari Shuhei, te da se verovatno odvojio od nje dok su putovali kroz vrijeme ranije. Shukumaru je Shuhei iz sadašnjosti, te je pronađen i odgojen u prošlosti od početka, te stoga nije njen brat. Suzuko se ipak ne osjeća krivom zbog toga što se dogodilo Shukumaru kada joj on kaže kako je uživao u životu u prošlosti. Suzuko i Shukumaru iskoriste istu eksploziju na početku kako bi se opet vratili u Japan u 16. stoljeću. Priča završava kada Shukumaru objavi da moraju ići na svadbu.

## Glasovne uloge
* Sumi Shimamoto - Suzuko
* Yuu Mizushima - Shukomaru
* Mayumi Tanaka - Shu
* Akiko Tsuboi - Suzukina majka

## Vanjske veze
* ''Fire Tripper'' na Anime News Network
* Furinkan.com page on ''Fire Tripper'' 
*
VHS

**Video Home System** (poznatiji po kratici **VHS**) je standardizirani format za snimanje i reprodukciju analognih video vrpci u kasetnom kućištu kojeg je razvila japanska tvrtka Victor Company of Japan (JVC).

Sedamdesetih godina dvadesetog stoljeća povoljno video snimanje i reprodukcija (u domeni široke potrošnje) postali su važan čimbenik televizijske industrije. Kao i kod mnogih drugih tehnološkoh inovacija, svaka od nekoliko tvrtki koje su se probijale na tržište pokušavala je nametnuti svoj tehnološki standard. Na vrhuncu nadmetanja video formata, dva su bila najzapaženija u medijima: VHS i Betamax. U konačnici je VHS prevagnuo, dominirajući tržištem kućne elektronike do kraja ere video kaseta.

Devedesetih godina, standardizirani formati optičkih diskova počeli su nuditi potrošačima bolju kakvoću od video vrpce. Najraniji od formata, Laserdisc, nije bio naširoko prihvaćen, ali je njegov nasljednik DVD (Digital Versatile Disc) postao globalno poznat i korišten. Zamjenio je VHS postavši pretpostavljena metoda distribucije nakon 2000. godine. U 2006. filmski studiji u Sjedinjenim Državama su prestali izdavati nove filmove u VHS formatu; 2008. je bila isporučena posljednja pošiljka.

## Vanjske veze
* HowStuffWorks: Kako funkcionira VHS
* VCR muzej pokriva povijest VHS-a i drugih formata
Mitropolit beogradski Antim

**Antim** je od 1827. do 1831. bio beogradski mitropolit. Bio je i poslednji Grk na čelu beogradske mitropolije, kada su sultanovim hatišerifom Srbi dobili pravo „slobode veroispovesti da mogu birati svog mitropolita Srbina umesto do tada Grka fanariota“. Na čelu beograske mitropolije se nalazio sve do izbora Melentija Pavlovića 1831. godine, koji je bio prvi Srbin na čelu obnovljene beogradske mitropolije.

## Vanjske veze
* Antim
L'Aquila (provincija)

**Lakvilska provincija** (talijanski: *Provincia dell'Aquila*) je jedna od četiri talijanske provincije u okviru Abruzza, regije u središnjoj Italiji. Glavni grad provincije i najveće gradsko naselje je L'Aquila koja ima 66.964 stanovnika.

## Geografija
Provincija se prostire u brdima Apenina u kotlini Aterna, smještena oko 100 km sjeveroistočno od Rima. Provincija ima površinu od 5033 km².

## Općine
Provincija je podijeljena na 108 općina (talijanski: comuni):

* Acciano
* Aielli
* Alfedena
* Anversa degli Abruzzi
* Ateleta
* Avezzano
* Balsorano
* Barete
* Barisciano
* Barrea
* Bisegna
* Bugnara
* Cagnano Amiterno
* Calascio
* Campo di Giove
* Campotosto
* Canistro
* Cansano
* Capestrano
* Capistrello
* Capitignano
* Caporciano
* Cappadocia
* Carapelle Calvisio
* Carsoli
* Castel del Monte
* Castel di Ieri
* Castel di Sangro
* Castellafiume
* Castelvecchio Calvisio
* Castelvecchio Subequo
* Celano
* Cerchio
* Civita d'Antino
* Civitella Alfedena
* Civitella Roveto
* Cocullo
* Collarmele
* Collelongo
* Collepietro
* Corfinio
* Fagnano Alto
* Fontecchio
* Fossa
* Gagliano Aterno
* Gioia dei Marsi
* Goriano Sicoli
* Introdacqua
* L'Aquila
* Lecce nei Marsi
* Luco dei Marsi
* Lucoli
* Magliano de' Marsi
* Massa d'Albe
* Molina Aterno
* Montereale
* Morino
* Navelli
* Ocre
* Ofena
* Opi
* Oricola
* Ortona dei Marsi
* Ortucchio
* Ovindoli
* Pacentro
* Pereto
* Pescasseroli
* Pescina
* Pescocostanzo
* Pettorano sul Gizio
* Pizzoli
* Poggio Picenze
* Prata d'Ansidonia
* Pratola Peligna
* Prezza
* Raiano
* Rivisondoli
* Rocca Pia
* Rocca di Botte
* Rocca di Cambio
* Rocca di Mezzo
* Roccacasale
* Roccaraso
* San Benedetto dei Marsi
* San Benedetto in Perillis
* San Demetrio ne' Vestini
* San Pio delle Camere
* San Vincenzo Valle Roveto
* Sant'Eusanio Forconese
* Sante Marie
* Santo Stefano di Sessanio
* Scanno
* Scontrone
* Scoppito
* Scurcola Marsicana
* Secinaro
* Sulmona
* Tagliacozzo
* Tione degli Abruzzi
* Tornimparte
* Trasacco
* Villa Sant'Angelo
* Villa Santa Lucia degli Abruzzi
* Villalago
* Villavallelonga
* Villetta Barrea
* Vittorito

## Demografija
U provinciji je 2011. živjelo 298.343 stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice provincije L'Aquile
Originalna video animacija

, poznata i pod skraćenicom , je naziv za anime filmove ili serije koje su napravljene posebno za formate kućnog videa. Većina producenata OVA objavljuje iste direct-to-video, bez da ih prije emitira na televiziji ili kinima; ipak, postoje rijetke izminke kada se, primjerice, prvi dio OVA serije emitira za promotivne svrhe. OVA naslovi su izvorno bili dostupni na VHS-u, da bi kasnije bili popularni na LaserDiscu te naposljetku na DVD-u. Počevši od ljeta 2008., pojam **OAD** (**original animation DVD**) se počeo koristiti kako bi označio novu eru animea objavljenih na DVD formatu.

Najduža anime OVA serija je *[[Legenda o galaktičkim junacima]]*, koja je obuhvatila 110 epizoda objavljenih izravno na videu od 1989. do 1997.
## Reference
Chieti (provincija)

**Chietijska provincija** ili **Kjetijska provincija** (talijanski: *Provincia di Chieti*) je jedna od četiri talijanske provincije u okviru Abruzza, regije u središnjoj Italiji. Glavni grad provincije i najveće gradsko naselje je Chieti koji ima 51.484 stanovnika.

## Geografija
Provincija se prostire većim dijelom duž obale Jadranskog mora, a manjim duž obronaka Apenina. U brdima pored obale leži i glavni grad Chieti, udaljen oko 200 km sjeveroistočno od Rima. Provincija Chieti ima površinu od 2589 km².

## Demografija
U provinciji je 2011. živjelo 387.956 stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Chietijske provincije
Vicenza (provincija)

**Provincija Vicenza** (talijanski: *Provincia di Vicenza*) je jedna od 110 talijanskih provincija u okviru regije Veneto u Sjevernoj Italiji. Glavni grad provincije i najveće gradsko naselje je istoimeni grad Vicenza od 111 500 stanovnika.
## Geografija
Južni dio *Provincije Vicenza* prostire se po Dolini Poa, a sjeverni duž 
obronaka Dolomita u kojima je kanjon rijeke Brenta. U brdima leži i glavni grad Vicenza, udaljena oko 60 km zapadno od Venecije. *Provincija Vicenza* ima površinu od 2 723 km², u kojoj živi 859 205 stanovnika  (2011. godine).
## Reference

## Vanjske veze
* Službene stranice Provincije Vicenza
Mitropolit beogradski Inokentije

**Inokentije** (*Jakov Pavlović*; 1. avgust 1840 – 1905) je bio beogradski mitropolit od 1898. do 1905.

## Biografija
Inokentije Pavlović je rođen 1. avgusta 1840. u Šapcu kao Jakov Pavlović. Otac mu je bio poznati protojerej Jovan Pavlović, poslanik na čuvenoj Svetoandrejskoj skupštini. Osnovnu školu i četiri razreda gimnazije završio je u Šapcu, dva razreda bogoslovije u Beogradu i Duhovnu akademiju u Kijevu.

U Srbiju se vratio početkom 1863, i već 31. jula bio je rukopoložen za sveštenika. Bio je profesor gimnazije u Kragujevcu, vojni sveštenik, sveštenik Kaznenog zavoda u Kragujevcu, profesor i rektor bogoslovije, veroučitelj Više ženske škole, dvorski sveštenik i načelnika Crkvenog odeljenja u ministarstvu prosvete i crkvenih dela.

Posle smrti supruge zakaluđerio se 24. novembra 1892. godine i dobio ime *Inokentije*. Za episkopa niškog izabran je 1. avgusta 1894, a za mitropolita 15. februara 1898. voljom dvora i vlade.

Za vreme njegove uprave Beogradskom mitropolijom došlo je do ženidbe kralja Aleksandra i Drage Mašin, do nasilnog uklanjanja dinastije Obrenovića sa prestola (1903), i do izbora Petra Karađorđevića za novog kralja Srbije.

Mitropolit Inokentije je bio, kako piše Slijepčević, prosečan čovek, koji iza sebe nije ostavio nikakvo značajno delo. Bavio se književnim radom i po raznim časopisima objavljivao bogoslovsko-pedagoške članke. Napisao je i oko 250 propovedi, koji nisu, u celini, do danas objavljene.

## Galerija

Datoteka: Mitropolit Inokentije.jpg|Mitropolit beogradski Inokentije
Verona (provincija)

**Provincija Verona** (talijanski: *Provincia di Verona*) je jedna od 110 talijanskih provincija u okviru regije Veneto u Sjevernoj Italiji. Glavni grad provincije i najveće gradsko naselje je istoimeni grad Verona od 252 520 stanovnika.
## Geografija
*Provincija Verona* prostire se većim dijelom po Dolini Poa oko jezera Garda, a manjim duž obronaka Dolomita. U ravnici nedaleko od obala jezera leži i glavni grad Verona, udaljena oko 520 km sjeverno od Rima. *Provincija Verona* ima površinu od 3 120 km², u kojoj živi 900 542 stanovnika  (2011. godine).
## Reference

## Vanjske veze
* Službene stranice Provincije Verona
Ohridsko-bitoljska eparhija

**Ohridsko-bitoljska eparhija** je nekadašnja eparhija Srpske pravoslavne crkve.

Godine 1920, episkop žički Nikolaj (Velimirović) po vlastitoj želji prešao je u Ohrid. Poslije donošenja prvog Ustava Srpske pravoslavne crkve (1931), vladika Nikolaj je izvršio sjedinjavanje Ohridske i Bitoljske u jedinstvenu Ohridsko-bitoljsku eparhiju sa sjedištem u Bitolju.

Episkopi ove eparhije su bili: Nikolaj Velimirović (1931—1936), zatim administrirao do 1938, Platon Jovanović (1938—1939), Vikentije Prodanov administrirao 1940—1941.

## Povezano
* Ohridska eparhija
* Bitoljska eparhija
Ascoli Piceno (provincija)

**Provincija Ascoli Piceno** (talijanski: *Provincia di Ascoli Piceno*) je jedna od 110 talijanskih provincija u okviru regije Marche u Centralnoj Italiji. Glavni grad provincije i najveće gradsko naselje je istoimeni grad Ascoli Piceno od 49 958 stanovnika.

## Geografija
*Provincija Ascoli Piceno* prostire se od obala Jadranskog mora na istoku, do obronaka Apenina na zapadu. U brdima Masiva Apenini leži i glavni grad Ascoli Piceno, udaljen oko 28 km od Jadranskog mora. *Provincija Ascoli Piceno* ima površinu od 1 227 km², u kojoj živi 210 407 stanovnika  (2011. godine).
## Općine
Provinciji teritorija Ascoli Piceno je podijeljena na 33 općina (talijanski: Comuni):

* Acquasanta Terme
* Acquaviva Picena
* Appignano del Tronto
* Arquata del Tronto
* Ascoli Piceno
* Carassai
* Castel di Lama
* Castignano
* Castorano
* Colli del Tronto
* Comunanza
* Cossignano
* Cupra Marittima
* Folignano
* Force
* Grottammare
* Maltignano
* Massignano
* Monsampolo del Tronto
* Montalto delle Marche
* Montedinove
* Montefiore dell'Aso
* Montegallo
* Montemonaco
* Monteprandone
* Offida
* Palmiano
* Ripatransone
* Roccafluvione
* Rotella
* San Benedetto del Tronto
* Spinetoli
* Venarotta

## Reference

## Vanjske veze
* Službene stranice Provincije Ascoli Piceno
Šrilankanski građanski rat

**Šrilankanski građanski rat** bio je oružani sukob koji se na otoku Šri Lanka vodio od 1983. do 2009. između vojnih, paravojnih i policijskih snaga Vlade Šri Lanke na jednoj, i tamilskih separatističkih snaga okupljenih oko paravojne organizacije Oslobodilački tigrovi Tamilskog Elama (LTTE) na drugoj strani. Uzroci sukoba su bili u etničkim i vjerskim podjelama između većinskih, pretežno budističkih Sinhaleza na jednoj i manjinskih, pretežno hinduističkih Tamila na drugoj strani, koje su tinjale od sticanja šrilnkanske nezavisnosti. Sukob je otpočeo 1983. godine i, povremenim prekidima trajao do 2009. godine, s time da je u periodu od 1987. do 1990. u njemu kao treća strana sudjelovala i susjedna Indija pod izgovorom "uspostavljanja mira". Sukob su karakterizirale brojne žrtve među civilnim stanovništvom, masakri i etničko čišćenje provođeni od obje strane; tamilski separatisti su, pak, često koristili taktiku samoubilačkih napada, uključujući civilne ciljeve, te je od stranih država LTTE tretirana kao teroristička organizacija. Tamilski separatisti su uspjeli preuzeti nadzor nad velikim dijelom sjevera i istoka Šri Lanke gdje su nastojali stvoriti nezavisnu državu Tamil Eelam. Godine 2002. je uspostavljeno krhko primirje s ciljem pronalaženja političkog kompromisa, ali je ono prekinuto 2006. kada je šrilankanska vojska krenula u svoju posljednju ofenzivu, dijelom koristeći i to što je 2004. katastrofalni cunami izuzetno teško pogodio područja pod tamilskom kontrolom. Do proljeća 2009. su šrilankanske snage preuzele nadzor nad cijelim područjem, a LTTE je objavila prekid ratnih operacija. Tamilska nacionalna alijansa je nakon toga objavila kako odustaje od nezavisne tamilske države i umjesto toga pristaje na tamilski državnopravni entitet u okviru federalne Šri Lanke.

## Izvori
Bologna (provincija)

**Provincija Bologna** (talijanski: *Provincia di Bologna*) je jedna od 110 talijanskih provincija. Nalazi se u okviru regije Emilia-Romagna u Centralnoj Italiji. Sjedište provincije i najveće gradsko naselje je Bologna, grad od 371.337 stanovnika.

## Geografija
Provincija Bologna prostire se od Doline Poa na sjeveru, do obronaka Apenina na jugu, udaljena oko 80 km od Jadranskog mora. Glavni grad Bologna, udaljen je oko 220 km jugoistočno od Milana. Provincija Bologna ima površinu od 3702 km² i u njoj živi 976.243 stanovnika  (2011. godine).

## Reference

## Vanjske veze
* Službene stranice Provincije Bologna
Porodica klarineta

**[[Klarinet]]** (fr. *clarinette*, eng. *clarinet*, it. *clarinetto*, nem. *Klarinette*).

Klarineti se izrađuju u nekoliko veličina, čemu odgovaraju njihovi različiti tonski obimi i donekle različite zvučne boje. Svi ti srodni instrumenti čine **porodicu klarineta** (eng. *clarinet family*).

Danas se koristi pre svega klarinet ***in B♭***, kao i klarinet ***in A*** i ***bas-klarinet***.
Zajednički pisani obim za sve vrste klarineta je:

Na **B** klarinetu ovi tonovi zvuče za veliku sekundu niže (d-f3), na **A** klarinetu za malu tercu niže (cis-e3), na malom **Es** klarinetu za malu tercu više (g-b3), na '''bas-klarinetu''' za veliku nonu niže (D-f2), za oktavu niže od **B♭**-klarineta).

Nekada su bili u upotrebi i klarineti *in C* (zvuči kao što piše) i *in D* (zvuči za veliku sekundu više), kao i dublja vrsta – **basethorn**.

Danas se umesto *basethorna* ponekad, ali retko, koristi *alt-klarinet* *in F* ili *Es* (zvuči za čistu kvintu ili veliku sekstu niže), a takođe se veoma retko upotrebljava najdublji instrument iz ove porodice – *kontrabas-klarinet* (zvuči za oktavu dublje od *bas-klarineta*).

## Porodica klarineta

* **B klarinet** ima svetao ton, vrlo je pokretljiv i sposoban za sve izražajne nijanse (f, p, legato, stakato, raspevane melodije, virtuozni pasaži). To isto važi za A klarinet, samo što mu je ton nešto mekši i tamniji. Oba se koriste u orkestru i kao solistički instrumenti i u kamernim ansamblima.
* **Es klarinet** ima oštar, piskav zvuk, te se upotrebljava u simfonijskom orkestru za dobijanje posebnih efekata (humor, karikatura).
* **Bas-klarinet** je po obliku sličan saksofonu: gornji deo cevi sa usnikom povijen je unazad, a levak – naviše. On ima mek, taman, pomalo ”šupalj” ton, čija je specifična boja dragocena u orkestru. Retko se upotrebljava kao solo-instrument ili u kamernim sastavima.
* **Alt klarinet** je po obliku sličan bas-klarinetu, samo je malo manji.
* **Kontrabas-klarinet**, koji, kao što je rečeno, ima samo izuzetno primenu u modernoj muzici, izrađuje se u raznim oblicima. Njegov ton je još tamniji nego kod bas-klarineta.

## Veze

* Klarinet
* Istorijat klarineta
* Klarinetista
* Klarinetisti u Srbiji
* Klarinetska literatura u Srbiji
* Prstoredi tonova na klarinetu
* Nega i čuvanje klarineta
* Trska za klarinet

## Reference

## Vanjske veze
* Muzička scena, ''klarinet''
* Sve o klarinetu
Orašac (Aranđelovac)

**Orašac** je naselje u Srbiji u opštini Aranđelovac u Šumadijskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1462 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1461 stanovnika).
Orašac je na magistralnom putu Mladenovac-Aranđelovac, udaljeno 6 kilometara od Aranđelovca gde se odigrao jedan od najznačajnih događaja u istoriji srpskog naroda – podizanje Prvog srpskog ustanka. 
## Historija
U ovom mestu je sklopljen dogovor o kretanju u odsudni boj protiv Turaka u novembru 1803. godine, a ustanak je podignut na Sretenje (15. februar) 1804. godine u Marićevića jaruzi. U znak sećanja na ovaj datum podignut je memorijalni kompleks – spomen-obeležje u Marićevića jaruzi, Crkva svetog Vaznesenja Gospodnjeg, škola Prvi srpski ustanak, spomenik voždu Karađorđu i muzej. Orašac je odlukom skupštine Srbije iz 1979. godine kategorisan u znamenito mesto i na taj način svrstan u kulturno dobro od značaja za Republiku Srbiju

## Demografija
U naselju Orašac živi 1164 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,4 godina (40,4 kod muškaraca i 42,4 kod žena). U naselju ima 504 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,90.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (-{Fallingrain}-)
* Orašac Kompletan vodič kroz Srbiju
* Satelitska mapa (-{Wikimapia}-)
* Gugl satelitska mapa (-{Maplandia}-)
* Plan naselja na mapi (-{Mapquest}-)
Modena (provincija)

**Provincija Modena** (talijanski: *Provincia di Modena*) je jedna od 110 talijanskih provincija, koja se nalazi u okviru regije Emilia-Romagna u Centralnoj Italiji.

Glavni i najveći grad provincije je istoimena Modena od 179 149 stanovnika.
## Geografija
*Provincija Modena* prostire se po Dolini Poa na istoku, do obronaka Apenina na zapadu. Glavni grad Modena, udaljen je oko 50 km sjeverno od Bologne. *Provincija Modena* ima površinu od 2 689 km², u kojoj živi 685 777 stanovnika  (2011. godine).
## Reference

## Vanjske veze
* Službene stranice Provincije Modena
Pesaro e Urbino (provincija)

**Provincija Pesaro i Urbino** (talijanski: *Provincia di Pesaro e Urbino*) je jedna od 110 talijanskih provincija u okviru regije Marche u Centralnoj Italiji. Glavni grad provincije i najveće gradsko naselje je grad Pesaro od 94 237 stanovnika.
## Geografija
*Provincija Pesaro i Urbino* prostire se od obala Jadranskog mora na istoku, do obronaka Apenina na zapadu. Uz obalu Jadrana leži i glavni grad Pesaro, udaljen oko 147 km jugoistočno od Bologne. *Provincija Pesaro i Urbino* ima površinu od 2 564 km², u kojoj živi 362 583 stanovnika  (2011. godine).
## Reference

## Vanjske veze
* Službene stranice Provincije Pesaro i Urbino
Gertie the Dinosaur

***Gertie the Dinosaur*** () je američki kratki crno-bijeli nijemi igrano-animirani film snimljen 1914. u režiji Winsora McKaya, a koji se često navodi kao prvo komercijalno uspješno ostvarenje u historiji filmske animacije. U svom originalnom obliku je bio potpuno animirani film u trajanju od 5 minuta koje je McKay koristio kao dio svoje vodviljske točke; sastojao se od prizora ženke dinosaura (modelirane prema fosilima apatosaura) zvane "Gertie" koja je animirana tako da sluša McKayeve naredbe. McKay je kasnije film produžio na 12 minuta dodavši prizore sebe i svojih prijatelja kako izrađuju "Gertie" te se sa njome šale. *Gertie* se smatra važnom kao primjer razvoja *ključ-slika", odnosno tehnika animacije koje će kasnije postati standard.

== Vanjske veze ==
* 
* 
* [http://hdl.loc.gov/loc.mbrsmi/animp.4082 *Gertie on Tour*] at the [[Library of Congress]]
* [http://www.springlakemccay.blogspot.com/ Meeting McCay]
* [http://www.dinofun.com/gertie/gertie%20the%20dinosaur.html *Short clip of actual Gertie animation'']
Cabiria

***Cabiria*** je italijanski crno-bijeli nijemi historijsko-pustolovni film snimljen 1914. u režiji Giovannea Pastorea, najpoznatiji po tome što se smatra prvim historijskim spektaklom, odnosno prvim epskim filmom i primjerom žanra koji će kasnije postati poznat kao peplum. Scenarij, čiji je autor ugledni književnik Gabriele D'Annunzio, je radnjom smješten u doba drugog punskog rata, a naslovna protagonistica (čiji lik tumači Lidia Quaranta je djevojka upetljana u sukob Rima sa Kartaginom tokom koga će sresti mnoge znamenite ličnosti. Film je poznat i po tome što se u filmu prvi put pojavljuje snagator po imenu Maciste, koji će kasnije postati jedna od ikona rane italijanske kinematografije, odnosno *peplum* žanra. Historičarima filma je Cabiria poznata i po uvođenju tehnika vožnje kamerom u svrhu prikaza događaja, te kao i najambiciozniji, najskuplji i najveći filmski projekt tadašnjeg doba. *Cabiria* je imala izuzetan značaj i po uticaju na Davida W. Griffitha i historijske scene njegovog filma *[[Intolerance]]*. Dio historičara mu, pak, pripisuje raspirivanje nacionalističkih strasti među italijanskom publikom, odnosno nastojanje da se moderna italijanska država predstavi kao nasljednik drevnog Rima, a što je dosta pridonijelo popularizaciji italijanskog fašizma 1920-ih i 1930-ih.

## Izvori



## Literatura
* Elena Dagrada, André Gaudreault e Tom Grunning, *Lo spazio mobile del montaggio e del carrello in Cabiria*, in *Cabiria e il suo tempo*, Il Castoro, Milano 1998.
* Alovisio, S. & Barbera, A., *Cabiria & Cabiria*, collana “Museo Nazionale del Cinema”, Ed. Il Castoro, Milano, 2006
* Sandro Bernardi, *L'avventura del cinematografo*, Marsilio Editori, Venezia 2007. 

## Vanjske veze
* Guarda il film completo  su cineManiaci.it
* Note sui restauri del film 
* 
*