open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eadric Streona

**Eadric** (ili **Edric**) **Streona** (? - 25.12. 1017) bio je anglosaksonski (engleski) ealdorman Mercije, koji se zbog uloge u danskom osvajanju Engleske početkom 11. vijeka smatra jednim od najvećih izdajnika, odnosno negativaca u historiji Engleske.

Prema Florenceu od Worcestera je bio skromnog porijekla, ali je kao službenik stekao naklonost kralja Ethelreda Nespremnog. Godine 1007. je imenovan za earldormana Mercije, te se oženio za kraljevu kćer Eadgifu. Suvremeni historičari pretpostavljaju da je za kraljevu naklonost, ali i negativnu reputaciju (temeljem koje je kasniji kroničar William od Malmesburyja naziva "otpatkom čovječanstva") stekao obavljajući za njega "prljave poslove", odnosno likvidacije političkih protivnika.

Kralja je, međutim, godine 1009. odgovorio od napada na Dance. Kasnije je bio uključen u diplomatsku aktivnost i stekao bliske veze sa vikinškim i danskim vođama, postavši glavni pobornik plaćanja *[[danegeld]]a*, odnosno danka. Godine 1012. je sudjelovao u neuspješnim pokušajima da se ishodi puštanje canterburyjskog nadbiskupa Alphegea iz zarobljeništva. Nedugo poslije Alphegeovog ubistva je danski vojskovođa Thorkell Visoki prebjegao na englesku stranu, što neki historičari tumače Eadricovim posredovanjem.

Nakon Ethelredove smrti se kraljem proglasio njegov sin Edmund Željeznoboki (*Edmund Ironside*), prema kome je Eadric gajio izrazitu antipatiju, pogotovo nakon što se mladi princ bio oženio za Aelgilfu, kćer jedne od njegovih žrtava. Kada je 1015/16. danski kralj Knut Veliki otpočeo invaziju Engleske kako bi za sebe osvojio krunu, Eadric je prešao na dansku, odnosno Knutovu stranu. Poslije bitke kod Otforda iste godine se vratio na Ethelredovu stranu te je sudjelovao u bitci kod Ashingdona. U njoj je, prema predaji, prilikom borbe odrubio glavu engleskom vojniku misleći da je to Ethelred, te je kasno shvatio da je to netko drugi. U svakom slučaju, bitka je završila engleskim porazom nakon koje se Edmund odrekao engleske krune osim u Wessexu.

Mjesec dana nakon bitke Edmund je umro, a što kroničar Geoffrey Gaimar tumači kao posljedicu atentata samostrijelom koga su izveli Eadricovi sinovi. Eadric je nakon toga dobio mjesto earla Mercije, te, između ostalog, obavio misiju pratnje Ethelredove udovice i Knutove nove supruge Emme od Normandije u Normandijsko Vojvodstvo.

Krajem iste godine se, međutim, kobno posvadio prilikom partije šaha sa Knutom, kada je odbio promijeniti pravila igre u kraljevu korist. Kada je došlo do svađe, Knutu je, prema predaji, priznao svoju ulogu u Edmundovoj smrti. Danski monarh je na to reagirao naredivši da se Eadric pogubi na licu mjesta, što je, prema tekstu *[[Encomium Emmae]]* izvršio Eric od Hlathira. Prema *[[Anglosaksonska kronika|Anglosaksonskoj kronici]]* Eadricova glava je postavljena na Londonski most, a ostatak trupla bačen u Temzu.

## Reference

## Vanjske veze
* Stretton-en-le-Field, Rootsweb
* The Foundations of England: 1066-1154, John Henry Ramsay, from Google Books
Abd ar-Rahman IV

**Abd ar-Rahman ben Muhammad ** (), također poznat i kao **Abd ar-Rahman IV Mortada** (? - Guadix, 1018) bio je sedmi po redu kalif Kordobe, koji je pripadao omejadskoj dinatsiji i nakratko vladao godine 1018.

Bio je sin Muhameda, sina Abd al-Malika, koji je bio jedan od sinova kalifa Abd al-Rahmana III. Nakon što je u doba Hišama II počela borba za vlast, u njoj ispočetka nije htio sudjelovati, te se sa dvora u Kordobi povukao u Valenciju. Kalifom je odlučio postati tek kada je 1016. prijestolje preuzeo uzurpator Ali ben Hamud al-Nasir iz hamudidske dinastije, koji je relativno brzo protiv sebe okrenuo građane Kordobe. Abd ar-Rahman je uspio osvojiti Jaen kada je u proljeće 1018. dobio vijesti o Alijevoj smrti. Bojeći se da bi prijestolje mogao preuzeti Alijev brat, guverner Sevilje, Al-Qasim al-Mamun, građani Kordobe su ga 29. aprila 1018. proglasili kalifom. Kada je okupio vojsku s namjerom da porazi i likvidira al-Qasima, brzo se ispostavilo da njegove sposobnosti i način vladanja nisu po volji njegovim podanicima i pristašama. Samo nekoliko mjeseci kasnije, prilikom pokušaja da zauzme grad Guadix, omejadska vojska je prešla na al-Qasimovu stranu. Abd ar-Rahman je zarobljen i odrubljena mu je glava. Al-Qasim je nakon toga postao kalif.

Abd ar-Rahmanov istoimeni rođak je samo nekoliko godina kasnije postao kalif Abd ar-Rahman V i doživio gotovo identičnu sudbinu.

|-
Bogoljub Mitić

**Bogoljub Mitić-Đoša** (12. januar 1968. - 22. jun 2017.) je bio srpski glumac i humorista. U Vlasotincu je poznat kao **Boge Miza**. Nadimak Đoša ili Bata Đoša je dobio po ulozi *Đoše* koju je igrao u TV seriji „Porodično Blago“. U TV seriji „Agencija za SiS“ je pored glavne uloge (Mulja) bio saradnik na pisanju scenarija. Bio je oženjen i imao je dve ćerke. Umro je 22. juna 2017. u Beogradu, od posledica srčanog udara.

## Uloge

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1998-2001. || Porodično blago || Đorđe „Đoša“ Stojković
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2000.-te
|-
| 2000. || Tajna porodičnog blaga || Đorđe „Đoša“ Stojković
|-
| 2000. || A sad adio || Đorđe „Đoša“ Stojković
|-
| 2001. || Budi fin || 
|-
| 2001. || Seljaci || Mačak
|-
| 2001. || Sve je za ljude || Mačak
|-
| 2001-2002. || Porodično blago 2 || Đorđe „Đoša“ Stojković
|-
| 2005. || Lele, bato || Đorđe „Đoša“ Stojković
|-
| 2006-2007. || Agencija za SiS || Mulja
|-
| 2007. || Crni Gruja i kamen mudrosti || Dragić
|-
| 2006-2007. || Seljaci || Mačak
|-
| 2007. || Kafanica blizu SiS-a || Mulja
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2000.-te
|-
| 2010. || Azilanti || Ljubiša
|-
| 2010. || The Big Picture || 
|-
| 2012.-2013. || Akademci ||
|-
| 2013. || Tesna koža 5 || 
|-
| 2017. || Kude ćemo teču ||
|-
|}

## Izvori


## Vanjske veze
*
Vesna Trivalić

**Vesna Trivalić** (Beograd, 13. mart 1965) (*udato Pandurović*) je srpska glumica.

## Biografija
Fakultet dramskih umetnosti završila je u Beogradu 2003. godine, u klasi profesora Vladimira Jevtovića. Smatra se jednom od najdarovitijih srpskih komičarki. Iako je FDU upisala iz drugog pokušaja 1. jula 1984., diplomirala je tek 2003. godine i to na nagovor svog profesora Vladimira Jevtovića, a do tada je napravila veoma uspešnu karijeru.

Vesna Trivalić retko daje intervjue i nikada ne gostuje u tv emisijama. Prva profesionalna uloga Vesne Trivalić u pozorištu bila je u Ateljeu 212 u predstavi "Totovi", a prvu filmsku ulogu odigrala je 1987. u filmu "Dogodilo se na današnji dan"

Tokom karijere na filmu je ostvarila mnoštvo epizodnih, ali efektnih uloga. Prvu glavnu filmsku ulogu ostvarila je u Kusturičinom filmu "Život je čudo"u kojem je tumačila lik Jadranke. Na filmu je najčešće do sada sarađivla sa rediteljom Srđanom Dragojevićem, a njeni najčešći partneri su Zoran Cvijanović i Dragan Bjelogrlić. Zoran Cvijanović joj je bio prvi partner i na filmu (Dogodilo se na današnji dan)i u pozorištu (Totovi),a 1991. godine je sa Draganom Bjelogrlićem proglašena za glumački par godine na festivalu u Nišu za par koji su tumačili u seriji "Bolji život".

Trivalićeva je član Saveza dramskih umetnika Srbije od 4. jula 2006. godine.

## Porodica
Vesna Trivalić je udata (2001)za Nenada Pandurovića i ima sina Nikolu.

## Nagrade
* Zlatni ćuran za ulogu Jelene u predstavi ,,Čorba od kanarinca,,
* Zlatna arena za njabolju epizodnu ulogu u filmu Oktobarfest
* Nagrada za najbolju žensku epizodu u filmu Tito i ja

## TV serije
* Zaboravljeni
* Bolji život
* Metla bez drške
* Vukova azbuka
* Policajac sa Petlovog brda
* Otvorena vrata
* Porodično blago
* Ljubav, navika, panika
* Mile vs. tranzicija
* Vratiće se rode
* Ono kao ljubav

## TV drame
* Telefonomanija
* Jastuk groba mog
* Vidim ti lađu na kraju puta
* Brod plovi za Šangaj
* Zla žena
* Sreća za Srećka
* Zlostavljanje

## Pozorište
* Čorba od kanarinca
* Bela kafa
* Totovi
* Tajna plave ptice
* Doktor šuster
* Narodni poslanik
* U plamenu strasti
* Gospođa ministarka
* Narodni poslanik
* Izbiracica
* Revizor

## Filmovi
* Dogodilo se na današnji dan (1987) ... Milesa
* Već viđeno (1987) ... služavka
* Oktobarfest (1987) ... Buca
* Braća po materi (1988) ... Danka
* Hamburg Altona (1989) ... učiteljica
* Kako je propao rokenrol (1989) ... Eva
* Original falsifikata (1991)- kao Magda
* Mi nismo anđeli (1992) ... Violeta Zubić
* Tito i ja -(1992) kao učiteljica
* Bolje od bekstva (1993) ... Olja
* Urnebesna tragedija (1995) ... Nada
* Do koske (1996) ... Šveca
* Lajanje na zvezde (1998) ... Dana Jelinić
* Spasitelj (1998) ... žena u autobusu
* Rane (1998) ... Lidija
* Senke uspomena (2000) ... sestričina
* Rat uživo (2000) ... Bosa
* Život je čudo (2004) ... Jadranka
* Mi nismo anđeli 2(2005) ... Violeta
* Mi nismo anđeli 3 (2006) ... Viki
* Hitna pomoć (2009)

## Vanjske veze
*
Ali ibn Hammud al-Nasir

**Ali ibn Hammud al-Nasir** ( - al-nāṣir ʿalī ben ḥammūd) (? - 22. mart 1018) bio je šesti po redu kalif Kordobe, odnosno kratkotrajni uzurpator iz maurske dinastije Hamudida, koji je vladao od 1016. do smrti. 

Njegov dolazak na vlast je omogućio višegodišnji građanski rat, odnosno unutrašnji sukob u dinastiji Omejada koja je dotada vladala Kordopskim Kalifatom. Alija je omejadski kalif Sulejman ibn al-Hakam godine 1013. imenovao Ceute. Ali je slabost centralne vlasti iskoristio kako bi vlastitu proširio na Tanger, a potom prešao u Iberiju i osvojio važnu luku Algeciras, a potom i Malagu. Sa svojom vojskom, čije su jezgro činili sjevernoafrički Berberi, krenuo je na Kordobu, koju je zauzeo 1. jula 1016. Sulejman je zarobljen, a nedugo potom i pogubljen. 

Ali se proglasio novim kalifom, preuzevši titulu (*[[laqab]]*) *al-Nasir li-din Allah *("Branitelj vjere Boga"). Stanovništvo Kordobe ga je ispočetka prihvatilo s dobrodošlicom, ali ga je njegova okrutnost brzo učinila nepopularnim, pogotovo nakon vijesti o novom omejadskom pretendedentu Abd ar-Rahmanu IV. 22. marta 1018. je Ali ubijen u atentatu, a Abd ar-Rahman izabran za novog kalifa. Međutim, već iste godine je svrgnut od strane Alijevog brata al-Qasim al-Ma'muna, guvernera Seville.

## Literatura
*
Hamza ibn Ali ibn Ahmad

**Hamza ibn ‘Alī ibn Aḥmad** (985. – ?) (arapski i perzijski: حمزه بن علي بن أحمد) bio je ismalitski propovjednik, mistik i filozof sa početka 11. vijeka, poznat kao osnivač i prvi vođa vjerske zajednice Druza.

Hamzda je bio rodom iz Perzije, te prvih dvadeset godina života proveo pod vlašću samanidskih emira. Iz domovine je došao u Egipat u vrijeme kada je ta zemlja bila pod vlašću fatimidske dinastije ismailitskih kalifa, odnosno upravo u vrijeme kada je kalif Al-Hakim bi-Amr Allah počeo u Kairu graditi Kuću znanja (Dar al-Hikma), nastojeći od nje stvoriti glavno kulturno središte islamskog svijeta. Hamza se vrlo brzo zbližio s kalifom, koji ga je učinio jednom od svojih glavnih suradnika i povjerio mu zadatak da provodi misionarsku djelatnost, prije svega usmjerenu na područja pod vlašću sunitskog Abasidskog Kalifata. Hamza je svoje sjedište postavio u Rajdanovoj džamiji u Kairu, a al-Hakim ga je u maju 1017. proglasio "imamom monoteista".

U isto vrijeme je al-Hakim došao u sukob sa propovjednikom po imenu ad-Darazi koji je, nastojeći steći kalifovu naklonost, proglasio kalifa i njegove pretke "inkarnacijom Boga". Kalif, međutim, time nije bio impresioniran, pa je ad-Darazija između 1016. i 1018. proglasio kao heretika i dao pogubiti. Usprkos suparništva i teoloških razlika između ad-Darazija i Hamze, među muslimanima se za Hamzine sljedbenike počeo koristiti izraz "daraziti", od čega dolazi naziv za današnje Druze.

Hamza je svojim propovijedima, u kojima je napadao prakticiranje poligamije, ponovno vjenčavanje razvedenih, kao i korupciju i nemoral, stekao brojne neprijatelje. Godine 1021. je Hamza odlučio nestati iz javnosti, odnosno povjeriti svom sljedbeniku po imenu Baha'u d-Dīn as-Samuqī da nastavi voditi misionarsku djelatnost. Njegova je sekta nastavila djelovati do 1043. godine.

## Povezano
* Ad-Darazi

## Vanjske veze
* *Hamzah ibn 'Ali.* Encyclopædia Britannica. 2005. Encyclopædia Britannica Online. 18 Nov. 2005 .
Dušan Poček

**Dušan Poček** (Beograd, 16. maj 1932 - Beograd, 18. mart 2014.) bio je jugoslovenski i srpski glumac, najpoznatiji po ulozi Jezdimira Uskokovića u seriji *[[Bolji život]]*.

## Uloge

|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1960.-te
|-
| 1960. || Bolje je umeti || 
|-
| 1963. || Jazavac pred sudom || 
|-
| 1964. || Put oko sveta || Cio-Ci
|-
| 1967. || Bokseri idu u raj || Doktor
|-
| 1968. || Pusti snovi || Ljubin kolega
|-
| 1968. || Gorski car || 
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1970. || Hajdučija || Surdilović
|-
| 1970. || Sedam pisara || 
|-
| 1970. || Ljubav na seoski način || poslovođa
|-
| 1971. || Nirnberški epilog || 
|-
| 1971. || Don Kihot i Sančo Pansa || sveštenik
|-
| 1971. || Diplomci || asistent
|-
| 1972. || Paljenje Rajhstaga || 
|-
| 1972. || Rozenbergovi ne smeju da umru || 
|-
| 1972. || Majstori || ćale
|-
| 1973. || Od danas do sutra || 
|-
| 1973. || Paviljon broj VI || 
|-
| 1973. || Kamiondžije || nastavnik u večernjoj školi
|-
| 1973. || Paja i Jare - Kamiondžije || nastavnik u večernjoj školi
|-
| 1974. || Pozorište u kući 2 || Steva
|-
| 1974. || Dimitrije Tucović || 
|-
| 1975. || Crni petak || službenik opštine
|-
| 1975. || Salaš u Malom Ritu (TV serija) || seljak
|-
| 1975. || Pozorište u kući 3 || kupac bunde
|-
| 1976. || Babino unuče || direktor škole
|-
| 1976. || Salaš u Malom Ritu (film) || seljak
|-
| 1976. || Spiritisti || lekar
|-
| 1977. || Ančika Dumas || islednik
|-
| 1977. || 67. sastanak Skupštine Kneževine Srbije || Radovanović
|-
| 1977. || Više od igre || berberin Jovica
|-
| 1979. || Joakim || 
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1980. || Avanture Borivoja Šurdilovića || direktor samoposluge
|-
| 1980. || Vruć vetar || direktor samoposluge
|-
| 1981. || U agoniji || 
|-
| 1984. || Kamiondžije 2 || nastavnik
|-
| 1987. || I to se zove sreća || Steva
|-
| 1987. || Bolji život || Jezdimir Uskoković
|-
| 1987. || Tesna koža 2 || službenik
|-
| 1989. || Drugarica ministarka || 
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1990-1991. || Bolji život 2 || Jezdimir Uskoković/Tugomir Uskoković
|-
| 1991. || Tesna koža 4 || Prvi sluzbenik
|-
| 1992. || Sekula nevino optužen || 
|-
| 1994. || Srećni ljudi || Ilija Pandurović
|-
| 1995. || Kraj dinastije Obrenović || patolog
|-
| 1995-1996. || Srećni ljudi 2 || Ilija Pandurović
|-
| 2001. || Harold i Mod || 
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 2000.-te
|-
| 1998-2001. || Porodično blago || Zečević
|-
| 2001-2002. || Porodično blago 2 || Zečević
|-
| 2002. || 1 na 1 || Penzioner
|-
| 2003. || Siroti mali hrčki 2010 || Prvi sekretar
|-
| 2004. || Stižu dolari || Berberin
|-
| 2005. || Ljubav, navika, panika || Hadži-Katić
|-
| 2005. || Lele, bato || Profesor Malobabić
|-
| 2006. || Stižu dolari 2 || Pacijent u bolnici
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 2010.-te
|-
| 2012. || Montevideo, Bog te video! (TV serija) || Zalagaoničar
|}

## Vanjske veze
*
Milutin Karadžić

**Milutin "Mima" Karadžić** (Bijelo Polje, 9. april 1955) je srpski i crnogorski glumac i producent. Diplomirao glumu na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu. Ostvario veliki broj uloga u pozorištu, na filmu i televiziji.

## Filmovi
* Montevideo, Bog te video! (2010) - Rajko 
* Promeni me (2007) - Dušan
* Potera za srećom (2005) .... Vukota
* Sivi kamion crvene boje (2004) .... Sredoje 
* Volim te najviše na svetu (2003) .... Dragutin - Guta
* Ledina (2003) .... Blatobrk
* Sve je za ljude (2001) .... Orlović
* U ime oca i sina (1999) .... Vukota
* Tri karte za Holivud (1993) - Globus
* Prokleta je Amerika (1991) - (segment „Kroz prašume Južne Amerike“)
* Boj na Kosovu (1989) - Stražar
* Tajna manastirske rakije (1988) - Petar
* Oktoberfest (1987) - Vojnik
* Slučaj Harms (1987) - Invalid instruktor 
* Lepota poroka (1986) - Luka
* Majstor i Šampita (1986) - Bora, milicioner
* Šest dana juna (1985) - Pilot
* Debeli i mršavi (1985) - Majstor
* Nema problema (1984) - Fudbaler sa šrafcigerom
* Vojnici (film) (1984) - Božo Brajović-Njegoš
* Davitelj protiv davitelja (1984) - Mitrović 
* O pokojniku sve najlepše (1984) - Orlović
* Kako sam sistematski uništen od idiota (1983) - Milicioner u Igalu 
* Trinaesti jul (1982) - Narodni milicajac
* Erogena zona (1981) - Fudbaler
* Slučaj Bogoljuba Šavkovića - Livca (1981) - Bogoljub Šavković

## TV filmovi
* Ko čeka dočeka (2002) 
* Džandrljivi muž (1998)- Mita
* Udri jače manijače (1995) - Bane
* Prva bračna noć (1992)
* Tesna koža 4 (1991) - Blažo 
* Hajde da se volimo 3 (1990) 
* Ljubav je hleb sa devet kora (1990) 
* Ožalošćena porodica (1990) - Trifun Spasić
* Atoski vrtovi - preobraženje (1989)
* Sveti Georgije ubiva aždahu (1989) - Krivi Luka
* Iznenadna i prerana smrt pukovnika K. K. (1987) 
* Milan - Dar (1987)
* Uvek spremne žene (1987) - Ginekolog
* Hajde da se volimo (1987)
* Druga Žikina dinastija (1986) - Komšija Paja 
* Medved 007 (1986) - Pešić
* Maj nejm iz Mitar (1984) - Obren

## TV serije
* Budva na pjenu od mora (2012)
* Pare ili život (2008-2009) - Miki Radović
* To toplo ljeto (2008) - Vukoje Kačavenda
* Premijer (2007-2008)- Božo
* M(j)ešoviti brak (2003-2007) - Vojin Čađenović
* Porodično blago 2 (2001) - Govedarević
* Porodično blago (1998) - Govedarević
* Oriđinali (1995) (mini) TV serija - Niša
* Policajac sa Petlovog brda (TV serija iz 1993) (1992) 
* Volim i ja nerandže... no trpim (1992) - Stojan
* Bolji život 2 (1990) - Danilo Zekavica
* Drugarica ministarka (1989)
* Specijalna redakcija (1989) - Radovan Mrak
* Vuk Karadžić (1987)
* Odlazak ratnika, povratak maršala (1986) (mini) TV serija
* Smešne i druge priče (1986) - Anin muž
* Sivi dom (1984) - Mikša
* Poslednji čin (1981) Milicioner 
* Vojnici (TV serija) (1980) (mini) TV serija - Božo Brajović-Njegoš
* Sedam sekretara SKOJ-a (1978) (mini) TV serija 
* Komsije(2015) TV serija - Masan Cerovic

## Vanjske veze
*
Ljiljana Stjepanović

**Ljiljana Stjepanović** (Beograd, 15. jun 1952) je srpska glumica.

## Uloge

|-
| 1969. || Muzikanti || 
|-
| 1976. || Jovča || snaha
|-
| 1979. || Gersla || 
|-
| 1982. || Doktorka na selu || učiteljica
|-
| 1983. || Ljubavno pismo || 
|-
| 1985. || Sudbina umetnika-Đura Jakšić || Hristina Tina Jakšić
|-
| 1987-1988. || Bolji život || Eleonora Majković - Spečena
|-
| 1991. || U ime zakona || Živka
|-
| 1990-1991. || Bolji život 2 || Eleonora Majković - Spečena
|-
| 1993. || Ruski car || Milutinova kći
|-
| 1993-1994. || Srećni ljudi || Ozrenka Soldatović
|-
| 1995-1996. || Srećni ljudi 2 || Ozrenka Soldatović
|-
| 1998. || Ne miriše više cveće || 
|-
| 2000. || Tajna porodičnog blaga || Sida Pandurović
|-
| 2001. || Porodično blago || Sida Pandurović
|-
| 2001. || Sve je za ljude || Dušanova majka
|-
| 2001-2002. || Porodično blago 2 || Sida Pandurović
|-
| 2004. || Stižu dolari || kafe-kuvarica
|-
| 2005. || Lele, bato || Medicinska sestra
|-
| 2006. || Dva mirisa ruže || Gabriela
|-
| 2005-2007. || Ljubav, navika, panika || Kića
|-
| 2006-2007. || Agencija za SiS || Nerandža
|-
| 2007. || Maska || Pelagija
|-
| 2008. || Ljubav i drugi zločini || komšinica
|-
| 2008. || Pogled s prozora || 
|-
| 2007-2011. || Selo gori, a baba se češlja (TV serija) || Radojka
|}

## Vanjske veze
* 
*
Rade Marjanović

**Radoslav - Rade Marjanović** (Kragujevac, 13. jun 1950) je srpski pozorišni, filmski i TV glumac.

## Filmografija

|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1970-te
|-
| 1974. || Dimitrije Tucović (TV serija) || 
|-
| 1978. || Čardak ni na nebu ni na zemlji (TV serija) || 
|-
| 1979. || Osma ofanziva (TV serija) || milicioner
|-
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1980-te
|-
| 1980. || Snovi, život, smrt Filipa Filipovića || Lazar Vukičević
|-
| 1981. || Bila jednom ljubav jedna || 
|-
| 1981. || Stari Beograd || 
|-
| 1982. || Beograd nekad i sad || 
|-
| 1981-1982. || Priče preko pune linije (TV serija) || Oliver
|-
| 1983. || Ljubavno pismo || Doktor
|-
| 1984. || Ubi ili poljubi || Mita Mitić
|-
| 1984. || Supermarket (TV serija) || 
|-
| 1984. || Formula 1 (TV serija) || 
|-
| 1987. || Sazvežđe belog duda (TV serija) || profesor Pantić
|-
| 1987. || Rezervisti || 
|-
| 1989. || Mister Dolar || gospodin koji očekuje nasledstvo
|-
| 1989. || Dome slatki dome || inspektor
|-
| 1989. || Metla bez drške || Neša
|-
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1990-te
|-
| 1991. || Vera Hofmanova || 
|-
| 1988-1991. || Bolji život || Ciganovićev zet Boško
|-
| 1996-1997. || Gore-Dole (TV serija) || modni menadžer i Kikin šef
|-
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 2000-te
|-
| 1998-2001. || Porodično blago || Milorad Mića Janković
|-
| 2002. || Naša mala redakcija (TV serija) || vlasnik
|-
| 2002. || Saht || 
|-
| 2004-2006. || Stižu dolari || Dr Ješić
|-
| 2006. || Rekonvalescenti || kapetan
|-
| 2008. || Zaboravljeni umovi Srbije || Kralj Milan Obrenović
|-
| 2009. || Zabranjena ljubav || doktor
|-
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 2010-te
|-
| 2007-2012. || Bela lađa || voditelj Grujica Grujović
|}

## Vanjske veze
* 
* Rade Marjanović (www.hellomagazin.rs)
Zhou Dunyi

**Zhou Dunyi** (1017–1073) (), rođen kao **Zhou Dunshi** (周敦實), kurtoazno ime **Maoshu** (茂叔), bio je kineski neokonfucijanski filozof i kozmolog iz doba dinastije Song. Poznat je po tome što je konceptualizirao neokonfucijansku kozmologiju svoh vremena i objašnjavao odnos između ljudskih radnji i univerzalnih sila. Naglašavao je kako ljudi mogu ovladati svojim *[[qi]]jem* ("životna energija") kako bi postigli harmoniju s prirodom. Ostvario je značajn uticaj na Zhu Xija, koji je smatra jednim od tvoraca neokonfucijanstva. Zhou Dunyi se uglavnom bavio s konceptima Taiji (vrhovni polaritet) i Wuji (neograničen potencijal), kao yin i yang, te wu xing (pet faza). Taoisti ga štuju kao prvog filozofa koji je popularizirao koncept taijitu, odnosno "simbol yin-yang".

## Literatura
* Adler, Joseph A. "Zhou Dunyi: The Metaphysics and Practice of Sagehood". In Wm. Theodore de Bary and Irene Bloom, eds., *Sources of Chinese Tradition*, 2nd ed., vol.1 (NY: Columbia University Press, 1999), ch. 20.
* Arrington, R. (1999). *A Companion to the Philosophers*. Massachusetts, Blackwell Publishers Ltd.
* "Zhou Dunyi." Encyclopædia Britannica. 2008. Encyclopædia Britannica Online. 17 Oct. 2008 http://search.eb.com/eb/article-9082375
* Yao Xinzhong (2003). *Encyclopedia of Confucianism*, 1st ed. London, RoutledgeCurzon.
* Berthrong, J (1998). *Transformations of the Confucian Way*. Boulder, Westview Press.
* Chan, Wing-tsit (1986). *Neo-Confucian Terms Explained*. New York, Columbia University Press.
* Chen, Keming and Weng, Jindun "Zhou Dunyi". *[[Encyclopedia of China]]* (Philosophy Edition), 1st ed.
* Gedalecia, D (1974). "Excursion Into Substance and Function." *Philosophy East and West*. vol. 4, 443-451.
Neokonfucijanizam

**Neokonfucijanizam** ili **neokonfucijanstvo** ( često skraćeno na 理學) je moralna, etička i metafizička kineska filozofija temeljena na konfucijanizmu i nastala u doba dinastije Tang zahvaljući filozofima kao što su Han Yu i Li Ao (772-841), a koja je veliki uticaj stekla u doba dinastija Song i Ming. 

Neokonfucijanizam je predstavljao pokušaj stvaranja više racionalnog i sekularnog oblika konfucijanizma, odnosno odbacivanja praznovjerja i mističkih elemenata taoizma i budizma koji su dominirali konfucijanističkom misli za vrijeme i poslije dinastije Han. Iako su nekonfucijanci kritizirali taoizam i budizam, te dvije religije su svejedno imali uticaj na njihovu filozofiju, s obzirom da su od njih posuđivali terminologiju i pojedine koncepte. Međutim, za razliku od budista i taoista, koji su metafiziku promatrali kao katalizator duhovnog razvoja, vjerskog prosvjetljenja i besmrtnost, neokonfucijanisti su metafiziku gledali kao vodič za racionalnu etičku filozofiju. 

## Izvori

## Literatura
* Chan, Wing-tsit, *A Sourcebook of Chinese Philosophy* (Princeton, Princeton University Press, 1963)
* Chan, Wing-tsit, trans. *Instructions for Practical Living and Other Neo-Confucian Writings by Wang Yang-ming.* New York: Columbia University Press, 1963.
* Chan, Wing-tsit (1946), *[http://books.google.com/books?id=nIWV8RqaBnAC&printsec=frontcover&source=gbs_atb#v=onepage&q&f=false China]*. Berkeley and Los Angeles: University of California Press. 
* 
* Daehwan, Noh. "The Eclectic Development of Neo-Confucianism and Statecraft from the 18th to the 19th Century,"  *Korea Journal* (Winter 2003).
* Huang, Siu-chi. *Essentials of Neo-Confucianism: Eight Major Philosophers of the Song and Ming Periods* Westport: Greenwood Press, 1999.
* Tu Weiming. *Neo-Confucian Thought in Action: Wang Yang-ming’s Youth (1472–1509).* Berkeley and Los Angeles: University of California Press, 1976.
* Tu Weiming. *Confucian Thought: Selfhood As Creative Transformation.* New York: State University of New York Press, 1985.
Dilj

**Dilj** je gora u središnjoj Slavoniji, odnosno istočnoj Hrvatskoj. Najviši vrh je 471 metar visok (Cinkovac i Degman) 
nadmorske visine, a nalazi se sjeverno od Slavonskog Broda. Ime dolazi od riječi dijeliti, odnosno po šokački diljiti. Naime ova planina je dijelila "Granicu" od "Paurije".
1018.

__NOTOC__
Godina **1018.** (**[[rimske brojke|MXVIII]]**) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru.

## Događaji
* Mirovni sporazum u Budišinu kojom je okončan šesnaestogodišnji rat između njemačkog i poljskog kraljevstva.
* Nakon smrti cara Jovana Vladislava njegovi velikaši i vojvode listom priznaju vlast bizantskog cara Vasilija II čime prestaje postojati Prvo bugarsko, odnosno Samuilovo carstvo; vojvoda Ivac, koji je posljednji nastavio pružati otpor, je na prevaru uhvaćen i oslijepljen.
* Poljski kralj Boleslav I Hrabri na poziv svog zeta Svjatopolka I intervenira u građanski rat u Kijevskoj Rusiji i pokreće pohod tokom koga osvaja Crvenu Rusiju i Kijev, protjeruje Jaroslava na sjever i vraća Svjatopolka na prijestolje. 
* 29. 4. - Abd-ar-Rahman IV u Kordobi nasljeđuje Sulejmana II kao omejadski kalif, iste godine ubijen.
* Druga bitka kod Kane u kojoj snage pobunjenog langbodarskog princa Melusa od Barija i njegove normanske najamnike odlučno tuče bizantska vojska pod "katepanom" Vasilijem Boioannesom.
* Bitka kod Carhama nakon koje Škoti osvajaju Lothian.
* 29. 7. - Bitka kod Vlaardingena u kojoj holandski grof Dirk III kod Vlaardingena tuče vojsku koju je bio poslao rimsko-njemački car Heinrich II.
* Osnovan samostan Buckfast Abbey.
* Grad Koblenz predan nadbiskupu Triera.
* decembar - Bitka kod Kwijua u kojoj vojska države Goryeo pod Gang Gam Chanom nanosi veliki poraz kitanskoj vojsci dinastije Liao, čime je zaustavljena invazije Koreje i odlučen Treći korejsko-kitanski rat.

## Rođenja

* Harthacanute danski i engleski kralj (ili 1019) (u. 1042)
* Mihailo Psel, grčki filozof i historičar

## Smrti
* 23. 6. &ndash; Markgrof Heinrich I od Austrije
* Aeddan ap Blegywryd, kralj Gwynedda
* Kralj Harald II od Danske
* Abd-ar-Rahman IV, omejadski kalif

## Reference
Heinrich I od Austrije

**Heinrich I od Austrije** (? - 23. jun 1018), također poznat i kao *Heinrich Snažni* () bio je markgrof Austrije od 994. do svoje smrti. Bio je sin markgrofa Leopolda I iz porodice Babenberg. Majka mu je bila Richardis od Sualafeldgaua. Pod njegovom vladavinom se godine 996. prvi put u službenim dokumentima spominje ime *[[Ostarrîchi]]*, od koje se razvio suvremeno njemačko ime za Austriju (*Österreich*). Heinrich se kao prebivalište odabrao Melk, odnosno mjesto gdje je sahranjen Sveti Koloman. Teritoriju mu je proširio car Heinrich II Sveti, davši mu zemlje između rijeka Kampa i Morave te Bečke šume.

## Literatura
* Karl Lechner: *Die Babenberger: 'Markgrafen und Herzoge von Österreich 976 -1246*. 6., unveränd. Aufl.. Böhlau, Wien ; Köln ; Weimar 1996,
Psunjski partizanski odred

**Psunjski partizanski odred** je bila prva organizirana partizanska formacija na području Zapadne Slavonije.

11. listopada 1941. godine donesena je odluka o podizanju narodnog ustanka i formiranju Psunjskog odreda koji je izveo prvu oružanu akciju napadom na tadašnju Općinu Rajić gdje je prvi put srušena željeznička pruga Zagreb – Beograd. Ova uspješno provedena oružana akcija dala je dodatnu motivaciju za širenje otpora naroda toga kraja. Tako je formiran 1. slavonski partizanski bataljun s tri čete i 270 boraca, a Psunjski partizanski odred je činio prvu četu.

Jedna od njihovih najslavnijih akcija je Napad na Gojlo 1942. Komandant Psunjskog NOP odreda tada je bio Vicko Antić.

## Povezano
* Spisak borbi NOVJ u Slavoniji

## Vanjske veze
* Obilježena 70. godišnjica osnivanja Psunjskog partizanskog odreda
Harald II od Danske

**Harald II od Danske** (? - 1018) bio je kralj Danske od 1014. do smrti. Bio je najstariji sin kralja Sweyna I od Danske i Gunhilde, te je služio kao regent dok mu je otac vodio ekspediciju na Englesku protiv tamošnjeg kralja Ethelreda Nespremnog. Nakon očeve smrti 1014. je naslijedio dansko prijestolje, dok je englesko prijestolje naslijedio njegov brat Knut, koji je krunu potvrdio nakon vlastitog osvajačkog pohoda 1016. Dvije godine kasnije, Harald je umro i Knut je preuzeo vlast nad oba kraljevstva. O životu Haralda i njegovoj kratkoj vladavini ima vrlo malo podataka.

## Izvori
Lothian

**Lothian** (; ) tvori tradicionalnu regiju škotskih nizina (Central Lowlands), smještenu između južne obale Firth of Fortha i brda Lammermuir Hills. Regija uključuje teritorije područnih vijeća Grada Edinburgha, Zapadni Lothian, Midlothian i Istočni Lothian. Najveće naselje je škotski glavni grad Edinburgh, a pored toga veći su i Livingston, Linlithgow, Bathgate i Dunbar.

Izraz Lothian se kroz historiju koristio za današnje područje i regiju Škotskih granica. Ime je britskog porijekla i potiče od legendarnog kralja Lotha i Lota. U 7. vijeku je postalo dio anglijskog kraljevstva Northumbrija, iako je anglijska vlast oslabila nakon bitke kod Dun Nechtaina u kojoj su ih porazili Pikti. Posebnost Lothiana u odnosu na Northumbriju se odrazio i kroz britsko ime koje su koristili anglosakonski i engleski kroničari. Godine 1018. je Lothian pao pod vlast Kraljevine Škotske.

Tokom kasnije historije je Lothian podijeljen na grofovije () Zapadni Lothian, Midlothian (Srednji) i Istočni Lothian &mdash; zbog tog se počeo koristiti i izraz "Lotiani" . Također su se koristili i nazivi "Linlithgowshire", "Edinburghshire" i "Haddingtonshire".

## Izvori

## Vanjske veze
* Lothian Buses
* NHS Lothian
Buckfast Abbey

**Opatija Buckfast** () he benediktinski samostan posvećen Svetoj Mariji i smješten u mjestu Buckfast, kraj Buckfastleigh, u engleskoj grofoviji Devon. Osnovan je godine 1018. a godine 1147. su ga preuzeli cisterciti. Napušten 1539. je za vrijeme ukidanja samostana. Godine 1882. se u njegovim ruševinama nastanilo nekoliko benediktinskih redovnika, te je tokom nekoliko decenija obnovljen i ponovno posvećen 1932.

U okviru samostana djeluje farma, a od 1967. do 1994. je djelovala škola, kasnije poznata po skandalu vezanom uz seksualno zlostavljanje učenika.

## Izvori

* Clutterbuck, Robin *Buckfast Abbey &mdash; A History* 
* Heald, Claire "Binge drinking &mdash; the Benedictine connection", *BBC News*, 26 September 2006, retrieved 8 October 2006.
* St Boniface's Catholic College Historical Archives - 1951

## Vanjske veze
* Buckfast Abbey
* Buckfast Abbey Images
Crvena Rusija

**Crvena Rusija**, **Crvena Rus' ** ili **Crvena Rutenija** ( ili *Ruthenia Rubra*;  [**']; , ''Ruś Halicka'';  [**']), je historijski izraz koji se od vremena srednjeg vijeka koristio za područje koje se danas naziva Galicija; prvi put je korišten u poljskim kronikama 1321. kao *Ruthenia Rubra* ili Rusko (ili ''Rutensko'') Vojvodstvo (1366–1772).

Od 10. vijeka Crvena Rusija bila je predmet teritorijalnog spora između Velike Kneževine Rusije i Kraljevine Poljske, od kojih je svaka polagala pravo na te zemlje. Od 14. vijeka i raspada ruske države, za područje Crvene Rusije su se borile države kao što su Veliko Vojvodstvo Litva (Gediminidi), Kraljevina Poljska (Pjastovići), Kraljevina Mađarska, Galičko-volinjsko kneževstvo i druge. Poslije Galičko-volinjskih ratova najveći dio Crvene Rusije postao je dio Poljske, inkorporiran u Rusko Vojvodstvo. Područje Crvene Rusije, koje je u historiji svoj jugozapadni rub imalo u Przemyślu i Sanoku, bilo je uglavnom naseljavano ruskim-istočnoslavenskim stanovništvom. Godine 1772. je pripala Austrijskom Carstvu, nakon Prvog svjetskog rata Poljskoj, da bi nakon Drugog svjetskog rata bila podijeljena između Poljske i SSSR-a; sovjetski dio predstavlja dio današnje Ukrajine.

## Reference
Bitka kod Carhama

**Bitka kod Carhama**, u nekim izvorima navođena i kao **Bitka kod [[Coldstream]]a** se odigrala 1018. (prema nekim pretpostavkama 1016.) na današnjoj granici Škotske i Engleske između snaga škotskog kralja Malcolma II i strathclydeoskog kralja Owena Ćelavog na jednoj, te engleskih snaga na čelu sa Huctredom, sinom Waldefa, anglosaksonskim earlom Northumbrije. Bitka je završila škotskom pobjedom, koja je, prema navodima škotskih kroničara imala dalekosežne posljedice; nekadašnja northumbrijska/engleska oblast Lothian, koje uključuje i današnju škotsku prijestolnicu Edinburgh, je nakon nje trajno prešla pod škotsku vlast.

## Reference
Bitka kod Vlaardingena

**Bitka kod Vlaardingena** se odigrala godine 1018. kraj Vlaardingena u današnjoj Nizozemskoj između njemačkih carskih trupa pod vojvodom Gottfriedom II od Donje Lotaringije na jednoj, i snaga pobunjenog zapadnofrizijskog grofa Dirka III na drugoj strani. Povod za bitku je bilo nastojanje grofa Dirka da iskoristi strateški položaj svojih inače zapuštenih i slabo naseljenih zemalja, tako što je sagradio uporište u Vlaardingenu iz koga je naplaćivao putarinu trgovcima na putu za Sjeverno more. Car Heinrich II Sveti je na pritužbe trgovaca reagirao tako što je sporno zemljište dao utrechtskom biskupu Adaboldu II; kada je Dirk odbio predati zemlju, na njega je poslana vojska. Carska vojska je bila brojčano nadmoćnija, ali je Dirk, koristeći dobro poznavanje močvarnog terena, carskim trupama postavio zasjedu u kojima su one gotovo potpuno uništene, a vojvoda Gottfried zarobljen. Nakon nje je sklopljen mirovni sporazum, temeljem koga je Dirk zadržao svoju zemlju.

Bitka je kasnije među nizozemskim historičarima dobila na važnosti kao primjer uspješnog otpora carskoj i njemačkoj vlasti. odnosno početak stvaranja zasebnog političkog entiteta Holandije, a potom i Nizozemske općenito.

## Literatura
* Alpertus of Metz, De diversitate temporum, MGH SS IV, 1841, 700 - 723. The Latin text plus a Dutch translation can be found in H. van Rij, Gebeurtenissen van deze tijd, Alpertus Mettensis / Alpertus van Metz, Verloren, Amsterdam, 1980.
* Thietmar of Merseburg, Chronicon, in: R. Holtzmann, Die Chronik des Bischofs Thietmar von Merseburg, MGH SRG N.S. 9, München, 1935 (reprint 1980).
* Chronicle of the Bishops of Cambrai, Gesta episcoporum Cameracensium, MGH SS VII, 1846, 393 - 525.
* Klaas Kolyn, Rymchronyk, in: G. van Loon, Geschicht-historiaal rym, of Rymchronyk van den heer Klaas Kolyn, Benedictiner monik der abtdye te Egmont, P. de Hondt, ’s-Gravenhage, 1745.
* Graaf, R. de, Oorlog om Holland 1000 - 1375, Verloren, Hilversum, 1996.
* Hoek, C., De Hof te Vlaardingen, Tijdschrift Holland 5, 1973(a), 57 - 91.
* Ridder, T. de, De slag bij Vlaardingen - analyse van de beschrijving van Alpertus van Metz en de mogelijke locatie van de burcht van Dirk III, Terra Nigra 164, 2006, 18 - 33.
* Ridder, T. de & C. van Loon, Het profiel van Vlaardingen, VLAK-verslag 44, 2007.
* Roest, P.B. van der & C. van Loon, Het geofysisch onderzoek, VLAK-verslag 45, 2007.
* Verbruggen, J.F., The Art of Warfare in Western Europe During the Middle Ages, Boydell & Brewer, Woodbridge, 1997.
* Rijmkroniek van Klaas Kolyn.
* The assassination of Godfrey the Hunchback.

## Vanjske veze

* The Battle of Vlaardingen (1018) - Reconstruction of the events in 1018. With more details, maps, and a list of the relevant sources and literature.
Brahmaputra

**Brahmaputra** (bengalski: *Jamuna*) je jedna od najvećih rijeka u Aziji duga 2 900&nbsp;km.

## Hidrografija
Izvor Brahmaputre je ledenjak Chemayungdung koji leži na obroncima Himalaje oko 100&nbsp;km jugoistočno od Jezera Manasarovar u Tibetu.
Brahmaputra se probija kroz Tibet u Kini, dubokim kanjonima, te prelazi Himalaju, u svom srednjem toku teče kroz Indiju. U svom donjem dijelu, rijeka teče kroz Bangladeš, tu se spaja sa Gangesom. Zajednička rijeka se zove Padma, kod glavnog grada Bangladeše Dhake prima veliku pritoku Meghnu (odatle se rijeka i zove Meghna) i počinje formirati najveću deltu na svijetu – deltu Gangesa, sa kojom utječe u Indijski ocean u Bengalskom zaljevu.

Brahmaputra sa svojim pritokama ima porječje veliko oko 670.000 km², a to je površina gotovo jednaka kao Francuska.

Za hinduse je Brahmaputra jedna od svetih rijeka, koja za razliku od većine indijskih i bangladeških rijeka ima muško ime (ostale imaju ženska imena), Brahmaputra u prijevodu znači *Sin [[Brahma|Brahme]]*.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Brahmaputra River'' na portalu Encyclopædia Britannica
Treći korejsko-kitanski rat

**Treći korejsko-kitanski rat** se vodio od 1018. do 1019. između korejske države/dinastije Goryeo na jednoj, te Kitanskog Carstva pod dinastijom Liao na drugoj strani. Predstavljao je treći i posljednji pokušaj Kitanaca da pod svoju vlast stave Korejski poluotok. Nekoliko godina nakon drugog korejsko-kitanskog rata, koji je završio kitanskim povlačenjem iz Koreje zbog logističkih razloga, Kitani su organizirali još jednu veliku vojsku i izgradili most preko rijeke Yalu. Nju su prešli 1018. čime je otpočela invazija. Korejske snage, koje je vodio vojnički neiskusni, ali daroviti dvorski učenjak Gang Gam-chan, pružale su im žestoki otpor, te su Kitani, zbog toga, kao i teških zimskih uvjeta, pretrpili velike gubitke prije nego što su stigli u blizinu današnjeg Kaesonga. Kada su se počeli povlačiti, Gang Gam-chan ih je iznenada napao i zadao im katastrofalan poraz u bitci kod Gujua tokom koga je kitanska vojska gotovo potpuno uništena. Nakon toga je sklopljen mirovni sporazum poslije koga je rijeka Yalu postala trajna granica, a Kitani više napadali Koreju sve do propasti vlastite države 1125.

## Reference
Bitka kod Gujua

**Bitka kod Gujua** se zbila krajem 1018. za vrijeme Trećeg korejsko-kitanskog rata između kitanskih (Liao) trupa na jednoj, i trupa korejske države Goryeo na drugoj strani. Do nje je došlo nakon invazije kitanskih snaga preko rijeke Yalu, koju je slijedila odluka o povlačenju izazvana teškim gubicima uslijed zime i vješte gerilske strategije koju je osmislio korejski dvorski učenjak Gang Gam-chan. Korejske snage su iscrpljenog neprijatelja počele goniti te ga konačno dovele u klopku i potpuno uništile njihove snage. Bitka kod Gujua je odlučila rat i dovela do mirovnog sporazuma koji će državi Goryeo osigurati sjevernu granicu gotovo cijelo jedno stoljeće. Gang Gam-chan se zbog uloge u njoj slavi kao korejski nacionalni heroj i jedan od najvećih ličnosti u korejskoj vojnoj historiji.

## Izvori
Bitka kod Kane (1018)

Druga **bitka kod Kane** ( odigrala se 1018. u Južnoj Italiji između bizantskih trupa pod italijanskim katepanom Vasilijem Boioannesom na jednoj, i trupa pobunjenog langobardskog princa Melusa od Barija i njegovih normanskih najamnika pod Gilbertom Bueatereom na drugoj strani. Melus je nekoliko godina ranije u Bariju digao ustanak protiv bizantske vlasti, ali je nakon početnih uspjeha poražen i prognan. Godine 1016. ga je slučajni susret sa normanskim hodočasnicima potakao da digne novi ustanak, ovaj put uz pomoć normanskih najamnika. Godine 1017. je s njima postigao niz uspjeha protiv bizantskih snaga, natjeravši cara Vasilija II da u Italiju pošalje novog katepana s pojačanjima među kojima je bio i kontingent elitne Varjaške garde. Dvije vojske su se konačno srele na istom mjestu gdje je 216. pne. odigrala znamenita bitka kod Kane u drugom punskom ratu. U njoj su Bizantinci odnijeli pobjedu i potpuno uništili langobardsko-normansku vojsku, pri čemu je poginuo Gilbert Buatere. Melus je uspio pobjeći i stići na dvor njemačkog cara Heinricha II u Bambergu, ali je umro prije željene intervencije u sukob. Iako su normanski najamnici u ovoj bitci katastrofalno poraženi, to nije spriječilo njihove sunarodnjake da, potaknuti njihovim primjerom i u želji za bogatstvom i pustolovinom, sljedećih decenija dolaze na jug Italije te postepeno stvore normansku hegemoniju u tom dijelu svijeta.

## Izvori
* Norwich, John Julius. *The Normans in the South 1016-1130*.
Vasilije Boioannes

**Vasilije III**, zvani **Boioannes** (Βασίλειος Βοϊωάννης) na grčkom i **Bugiano** na italijanskom, bio je bizantski vojskovođa koji je služio kao katepan Italije od 1017. do 1027.) Smatra se jednim od najvećih bizantskih vojskovođa, a njegova karijera je označila ponovni uspon bizantske moći u Južnoj Italiji.

U Italiju je došao kako bi ugušio ustanak langobardskog princa Mela od Barija, koji je 1017. koristeći normanske najamnike Bizantincima nanio teške poraze i ozbiljno uzdrmao njihovu vlast. Vasilije je prije pohoda na ustanike od svog imenjaka cara Vasilija II, tražio, a na kraju i dobio pojačanja, uključujući elitnu Varjašku gardu. S njima je ustaničku vojsku uništio 1018. u drugoj bitci kod Kane. Prepoznavši normanske vojničke kvalitete, i sam ih je angažirao kao najamnike te iskoristio kao garnizon u strateški važnom gradu Troia s kojim je priječio pristup jugu Italije. Taj se potez pokazao dalekovidnim, jer rimsko-njemački car Heinrich II Sveti, koji je na poziv izbjeglog Meloa pokušao intervenirati protiv Bizantinaca, u tome nije imao uspjeha. Brzo je cijela Južna Italija, osim Vojvodstva Benevento priznala bizantsku vlast.

Vasilije se pripremao na pohod protiv Sicilijanskog Emirata kada je 1025. car Vasilije umro, a njegov nasljednik Konstantin VIII odlučio od toga odustati. Dvije godine kasnije je opozvan. Nakon toga nijedan bizantski katepan, uključujući i Vasilijevog sina Exaugustusa nije pokazao njegov talent, te je bizantska vlast nad počela nepovratno slabiti.

## Izvori

## Vanjske veze
* History of the Norman World .
* The Reign of Basil II.
Dirk III od Holandije

**Dirk III of Holandije** (; ; 981/89 - 1039) također poznat i kao *Diederik* ili *Theodoric*, bio je grof Holandije od 993. do smrti. Otac mu je bio grof Arnulf, grof Holandije, a majka Luitgard od Luksemburga, šurjakinja rimsko-njemačkog cara Heinricha II Svetog. Oca je naslijedio dok je još bio dijete, pa mu je majka sve do 1005. vladala kao regent. U njegovo vrijeme područje kojim je vladao bilo je poznato kao Zapadna Frizija, te bilo uglavnom močvarno i slabo nastanjeno. Usprkos toga, Dirk je zahvaljujući kontroli nad plovnim rutama prema Sjevernom moru stekao značajan uticaj, te izgradio utvrđeni grad Vlaardingen iz koga je počeo naplaćivati carine i putarine trgovcima. Oni su se počeli žaliti caru Heinrichu II, koji je njegove zemlje udijelio biskupu Adalboldu II od Utrechta. Godine 1018. je na Vlaardingen krenula carska vojska na čelu sa Gottfriedom II od Donje Lotaringije; nju je Dirk III uspio poraziti u Vlaardingena i zarobiti. Nakon toga mu je dozvoljeno da zadrži svoju zemlju i nastavi naplaćivati putarinu. Nakon smrti Heinricha II je podržavao njegovog nasljednika Konrada II.

## Literatura

* Thimo de Nijs en Eelco Beukers, 'Geschiedenis van Holland', Part I: 'Tot 1572' (Hilversum 2002)
* Encyclopedia: Grote Winkler Prins
* Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America Before 1700 by Frederick Lewis Weis, Line 100A-21
* Cordfunke, 'Graven en Gravinnen van het Hollandse Huis' (1991)
* Count Holland and Frisia, Chapter 2. COUNTS OF HOLLAND (900)-1299
Budišinski mir

**Budišinski mir,** odnosno **Mir u Bautzenu** ili **Mir u Budziszynu** (; ) je mirovni sporazum sklopljen 30. januara 1018. između Svetog Rimskog Carstva, odnosno cara i njemačkog kralja Heinricha II na jednoj, i poljskog kneza Boleslava I Hrabrog na drugoj strani. Njime je okončana serija sukoba koja su ta dva vladara vodila oko nadzora nad područjima Lužice i Gornje Lužice (*Milzenerland* ili *Milsko*, istočni dio Markgrofovije Meissen (*Misnia*)) te Češke, Moravske i Slovačke.

Sukob je korijene imao u bliskom prijateljstvu Boleslava sa njemačkim carom Otonom III, a zahvaljujući kome je nakon Otonove smrti kao kandidata sa njemačko prijestolje podržavao Otonovog sljedbenika Eckarda I od Meissena nasuprot Heinricha. Nakon što je Eckardove smrti 1002. Boleslav je preuzeo njegovu domenu Meissen kao i Lužičku marku. Heinrich je ispočetka priznao njegova prisizanja u zamjenu za Boleslavovo priznanje Heinricha kao njemačkog monarha.

Međutim, neuspjeli pokušaj atentata na Boleslava, za koji je poljski knez vjerovao da je izveden po Heinrichovom naređenju, gotovo odmah je do doveo početka borbi. Boleslav je tokom njih zauzeo Češku (a prije toga Moravsku i Slovačku). Tokom dugotrajne borbe, Boleslav je saveznike tražio i pronalazio među njemačkim plemstvom, dok je Heinrich stupio u savez sa polapskim paganskim plemenom Ljutiča. Godine 1013. je sklopljen privremeni mir temeljem koga je zadržan status quo - Boleslav je zadržao Moravsku i Slovačku; Češka je došla pod vlast knez Jaromira (koji je nedugo potom svrgnut od svog brata Oldricha); a Boleslav se obavezao podržati Heinrichov pohod na Italiju. Boleslavovo odbijanje da sudjeluje u tom pohodu i podrška Heinrichovim neprijateljima u Italiji dovela je do obnove neprijateljstva. Car, međutim, nije mogao poraziti Boleslava te je pristao 1018. na mir u Bautzenu kojim je Boleslav zadržao Lužičku marku i Gornju Lužicu. Dva vladara su odlučila ojačati međusobne veze kroz Boleslavovu ženidbu za Odu, prvu kćer markgrofa Eckarda. Car je obećao sa njemačkim i mađarskim trupama pomoći Boleslavu u njegovom pohodu na istok protiv Kijevske Rusije, tokom koga je iste godine osvojen Kijev i Poljskoj pripojena Crvena Rusija.

## Izvori

;Napomene

;Literatura
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Hardeknud

**Hartaknut**, (engleski: *Harthacnut*, *Harthacanute*, *Hardicanute*, *Hardecanute* i *Hörthaknútr*, danski: *Knud III Hardeknud*) (oko 1018. - 8. lipnja 1042.), danski i engleski kralj. Ime mu znači "tvrdi čvor".

Od oca Knuta Velikog je godine 1035. naslijedio dansko prijestolje. Bio je u sukobu sa polubratom Haroldom I. oko engleskog prijestolja. Dok se pripremao da iz Danske izvrši invaziju Engleske kako bi ga svrgnuo, Harold I. je 1040. godine umro pa je Hartaknut naslijedio englesku krunu.

Bio je strog i nepopularan vladar koji je, da bi financirao svoju vojsku, uveo visoke poreze. Bio je neoženjen i nije imao djece. Naslijedio ga je predstavnik anglosaske dinastije Edvard III. Ispovjednik.

Polubraća su mu bili Sven Knutsson i Harold I. Zečja Noga, a sestra mu je bila Gunhilda Danska.

## Reference
Saint Louis (rijeka)

**Rijeka Saint Louis** prevedeno **Rijeka [[Luj IX., kralj Francuske|Svetog Luja]]** je rijeka u Sjedinjenim Američkim Državama, najvažnija pritoka Jezera Superior u Velikim jezerima duga 309&nbsp;km. 
## Geografija
*Saint Louis* izvire kraj grada Hoyt Lakes u Minnesoti, nakon 309&nbsp;km toka kroz Minnesotu i Wisconsin rijeka uvire sa velikim estuarijem u Jezero Superior. 
## Izvori

## Vanjske veze
* ''St. Louis River'' na portalu Minnesota Department of Natural Resources
Prima i sekonda volta

**Prima i sekunda volta** (ital. prima volta - *prvi put*, seconda volta - *drugi put*) su 2 razlicita zavrsetka jednog dela pesme koji  se ponavlja 2 puta.

## Povezano
* Abrevijatura, ''pojam, stvaranje i upotreba''
* Abrevijature u muzici
* Repeticija

## Izvori