open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Castellammare di Stabia

**Castellammare di Stabia** je općina od 66.466 stanovnika grada Napulja u Južnoj Italiji u provinciji Napoli, u regiji Campania.

## Geografija

Castellammare di Stabia leži na obrocima Vezuva duž obale Napuljskog zaljeva, udaljen 4.5 km jugozapadno od Pompeja.

## Historija

Današni Castellammare leži na istom mjestu na kom se nalazila antička Stabija uništena za erupcije
Vezuva 79.

## Reference

## Vanjske veze

* Città di Castellammare di Stabia
Casale Monferrato

**Casale Monferrato** je grad i općina (comune) od 34.010 stanovnika u talijanskom Pijemontu odnosno u provinciji Alessandriji.

## Geografija
Casale Monferrato leži na desnoj obali rijeke Po, udaljen 60 kilometara istočno od centra Torina.

## Historija
Osnovan je u 8. vijeku na mjestu antičkog Bodincomagusa. Od 10. vijeka je dio Marke Montferrat, a od 1435. i njegova prijestolnica. To je bio sve do 1536. kad je podpao pod vlast dinastije Gonzage i postao dio njihovog Vojvodstva Mantova. Kako je od ranog srednjeg vijeka strateški vrlo važan, dugo je bio objekt trvenja između Kraljevine Francuske i Španjolskog Carstva, pa je njegova citadela podignuta 1590. često padala iz ruke u ruku sve dok 1695. nije srušena. Od 1708. je u rukama savojske dinastije koja ga je uklopila u Kraljevinu Pijemont-Sardiniju. Od 1474. je sjedište biskupije (latinski: Dioecesis Casalensis).

## Znamenitosti
Od znamenitosti Monferrato ima katedralu San Evasio iz 1107. godine, crkvu San Domenico iz 13. vijeka sa renesansnim portalom, zamak iz 17. vijeka te brojne palače iz 18. vijeka.

## Privreda i transport
Industrija Monferrata proizvodi vapno, cement i umjetni kamen, kao i poljoprivredne strojeve, električne aparate i vinski ocat. Okolica je poznata po vinima.

## Pobratimski gradovi
*  Trnava, Slovačka
*  Weinstadt, Njemačka
*  Pescara, Italija
*  Đirokastra, Albanija
 
## Reference

## Vanjske veze

* ''Città di Casale Monferrato'' (službene stranice)
Novi Ligure

**Novi Ligure** je grad i općina (comune) od  27,343 stanovnika, u Sjevernoj Italiji u Regiji Pijemont - Provincija Alessandria.

## Geografija

Novi Ligure se prostire između kotlina rijeka Orba na zapadu i rijeke Scrivia na istoku, prirodnim komunikacijskim putem između Alessandrijske ravnice i Genove., udaljen 24 km jugoistočnoistočno od svog administrativnog centra Alessandrije.

Zbog svoje blage klime i pitoresknog krajolika, u podnožju brdovitih obronaka Ligurskih Apenina, od davnina je popularno ladanje.

## Historija

Grad je prvi put dokumentiran 999. kao *Curtis nova*, a nakon tog 1050. kao *Castrum novum*. Od 9. vijeka je domena biskupa od Tortone koji su ga tokom 10. vijeka opasali bedemima, U 12. vijeku postao je slobodna komuna. Tako je egzistirao do 1347. kad je pao u ruke milanskih Viscontija.
Nakon tog je postao dio Milanskog Vojvodstva.

Ta situacija smetala je Genoveškoj Republici, koja je tokom 14.i 15. vijeka više puta bezupješno pokušala zauzeti Novi., to joj je na kraju uspjelo 1447.

## Privreda

Novi je danas industrijski grad sa pogonima; konditorske, metalurške, elektro, mašinske,  papirne, kemijsko-farmaceutske industrije, i staklarom.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Città di Novi Ligure'' (službene stranice)
Positano

**Positano** je grad i općina od 3,951 stanovnika u talijanskoj provinciji Salerno u 
regiji Kampanija.

## Geografija
Positano je pitoreskni gradić smješten na strmoj padini Poluotoka Sorrento na Amalfijskoj obali 
u Salernskom zaljevu, jugoistočno od Napulja.

## Historija

Positano je izrastao u srednjem vijeku oko benediktinske opatije osnovane u 
10. vijeku, čiji je na početku feud bio. Kad je stekao nezavisnost i postao komuna nosio se i konkurirao
Amalfijskoj republici sve dok ga u drugoj polovici 11. vijeka nisu zauzeli Normani.
Narednih vijekova pao je u bijedu pa je 1492. ponovno postao feud Giovannija Miroballa; kasnije je prelazio iz ruke u ruke, sve do 
osnivanja Kraljevine Italije.

## Privreda

Pored turizma koji je glavna privredna grana, njegovi stanovnici bave se poljoprivredom (grožđe, masline, 
voće), ribolovom, zanatskom proizvodnjom keramike i odjevnih predmeta.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice općine
Tortona

**Tortona** je grad i općina (comune) od 26,542 stanovnika, u Sjevernoj Italiji u Regiji Pijemont - Provincija Alessandria.

## Geografija

Tortona se prostire duž desne obale rijeke Scrivia po krajnjim obroncima Ligurskih Apenina, na 122 metara nadmorske visine, udaljena 25 km istočno od svog administrativnog centra Alessandrije.

## Historija
Rimska Dertona (Tortona) osnovana je negdje između 122. - 118. kao početna točka na trasi rimskog puta Via Postumia (Piacenza-Genova). 
Prvog biskupa Marzijana, lokalnog martira ima već u drugoj polovici 4. vijeka. Do 12. vijeka je kao saveznik Milana, već izrasla u važnu komunu, rivala Pavije. Nakon dugotrajne opsade -1155. zauzeo je i razorio Friedrich I Barbarossa. Obnovili su je Milanezi, ali je car ponovno zauzeo 1162. Od 1347. je domena milanskih Viscontija, a nakon njih dijeli sudbinu Milanskog Vojvodstva, sve dok nije postala domena Savojskog Vojvodstva na bazi mirovnog ugovora iz Beča 1738.

Grad je 1773. opasao bedemima savojski knez Vittorio Amedeo III (1726-1796).

Za Napoleonskih ratova Tortonu je 1796. okupirala francuska vojska a nakon nje 1799. austrijsko-ruska.

Tortona je svojevremeno bila poznata po rudniku lignita,danas je poznata po vinogradima.

## Privreda

Tortona je industrijski grad (kemijski koncern Mossi & Ghisolfi) i trgovački centar poljoprivredne okolice..

## Reference

## Vanjske veze

* ''Comune di Tortona'' (službene stranice)
Rallio, Piacenza

**Rallio** je naselje u Italiji u provinciji Piacenza, u regiji Emilia-Romagna.

Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 41 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 318 m.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* by the CIA Factbook 
* Italian Railways
* Italian National and Regional Parks
* History of Italy: Primary Documents
* List and maps of archaeological sites in Italy
* WWW-VL: History: Italy  at IUE
Elektrion

**Elektrion** () bio je, u grčkoj mitologiji, sin Perseja i Andromede, kralj Tirinta i Mikene u Argolidi.

## Mitologija
Supruga Elektrionova bila je ili Anakso, kći njegovog brata Alkeja i sestra Amfitrionova, ili Euridike, kći Pelopova. Supruga mu je rodila kćerku Alkmenu i mnoge sinove ― Stratobata, Gorgofona, Filonoma, Keleneja, Amfimaha, Lisonoma, Hirimaha, Anaktora i Arhelaja. Osim toga, imao je i vanbračnog sina Likimnija, koga mu je rodila Mideja iz Frigije.

Šestorica sinova Pterelaja, kralja Tafljana, koji je poticao od Elektrionovog brata Mestora, došli su u Mikenu i zatražili za sebe deo kraljevstva. Kad je Elektrion odbio taj zahtev, ukrali su mu njegova stada stoke, Elektrionovi su se sinovi tad sukovili s Pterelajevim i u tom su sukobu život izgubili svi osim Likimnija (Elektrionovog sina) i Evereta (Pterelajevog sina). Everet je Elektrionova stada prodao Poliksenu, kralju Elide. Amfitrion, Elektrionov nećak, kome je za ženu bila obećana Alkmena, kupio je tu stoku i vratio je svom ujaku, ali ga je nehotice ubio kad je svoj štap bacio prema jednoj kravi. Nakon Eleketrionove smrti na mikenski presto stupio je njegov brat Stenel, koji je Amfitriona optužio za ubistvo i prognao ga iz zemlje.

## Reference

## Literatura
*
*
*

|-
Cervia, Ravenna

**Cervia** je grad i općina (comune) od 28.700 stanovnika u talijanskoj regiji Emilia-Romagna u provinciji Ravenna.

## Geografija
Cervia leži na obali Jadranskog mora udaljena dvadesetak kilometara jugoistočno od centra Ravenne i gotovo isto toliko od Riminija. Mirno more i duge pješčane plaže u kvartu Milano Marittima aduti su Cervije koja je danas poznato ljetovalište na Rivijeri Romagnola.

## Historija
Nukleus današnjeg grada bio je **Ficocle** najvjerojatnje naselje grčkih kolonista. O njemu nema mnogo informacija, ali se pretpostavlja da je bilo pored mora, vjerojatno na pola puta između današnje Cervije i Ravenne. Njegovo ime na grčkom znači *mjesto poznato po [[alge|algama]]*. Zna se da ga je totalno razorio 709. bizantski egzarh, zato jer se udružio sa Ravennom protiv Konstatinopolisa.

Nakon te katastrofe grad je obnovljen na sigurnijem mjestu, na lokalitetu *Saline*.
To je bio dobro utvrđen grad, opasan bedemima, u koji se moglo ući samo kroz troja gradska vrata a imao je čak sedam crkava. U to vrijeme promjenio je ime iz *Ficoclea* u Cervia.

Lokacija novog grada bila je sa vojničkog stajališta odlična, ali krajnje nezdrava jer je bio okružen plitkim močvarnim lagunama, pa se stanovništvo desetkovalo. Zbog tog se 1630. počelo razmišljati o novom preseljenju na zdraviju lokaciju, ono je odgođeno do 9. novembra 1697. kad je papa Inocent XII.., tadašnji šef Papinske Države potpisao dekret o preseljenju.

U njemu je bilo određeno sve, od budućeg izgleda, do troškova izgradnje novog naselja, koji su procjenjeni na 35 - 40 000 škuda. Nešto prije 1691. je podignut obrambeni toranj San Michele, pa su uz njega podignuta velika skladišta za sol, jer su solane donosile najviše prihoda u to doba.

Za ribare sa gornjeg Jadrana je 1833. pored kanalske luke podignut kvart Borgo Marina.

britanski RAF je pred kraj Drugog svjetskog rata u oktombru 1944. zbog blizine fronta podigao aerodrom, koji je nakon rata napušten.

## Pobratimski gradovi
*  Southampton, New York, Sjedinjene Američke Države
*  Monterey, California, Sjedinjene Američke Države
*  Jelenia Góra, Poljska
*  Mahón, Španjolska
*  Cluj-Napoca, Rumunjska
*  Aalen, Njemačka
 
## Reference

## Vanjske veze

* ''Comune di Cervia'' (službene stranice)
Reclamans

***Reclamans*** (množ. *reclamantes*) naziv je za red teksta na kraju stranice papirusnog svitka ili rukopisnog kodeksa, u kome se navodi prvi red teksta koji sledi u idućem svitku ili kodeksu i čiji je cilj da čitalac može brzo ustanoviti ispravan redosled kojim određeno delo treba čitati. Ta je praksa dobro osvedočena u papirusima s tekstom Homerovih pesama, no čini se da se u tim tekstovima prestala upotrebljavati negde u 1. veku nove ere. *Reclamans* se sve ređe koristio najverovatnije zato što se do tog doba proširio običaj da se na svaki papirusni svitak utisne naslov knjige. Međutim, kod proznih dela *reclamans* se i dalje upotrebljavao, pa ih nalazimo, na primer, u nekoliko srednjovekovnih rukopisa Herodotove *[[Istorija (Herodot)|Istorije]]* i Hipokratovog korpusa.

## Reference

## Literatura
* .
* .
Paragraphos

**Paragraf** (, ***paragraphos***, od παρά = "pored" i γράφειν = "pisati") izraz je koji se u filologiji upotrebljava za bilo koju zabelešku napravljenu na margini starogrčkih papirusa, tj. za zabelešku koja prati osnovni tekst na papirusu. Paragraf se u tom smislu može odnositi na bilo kakve marginalije ili na znak koji obeležava početak ili kraj neke rečenice. U upotrebi su bile mnoge varijante ovog simbola. Paragraf se obično stavljao na početak određenog retka teksta, ali može ukazivati na prekid teksta bilo gde u tom retku. U dramskim tekstovima može označavati da dolazi do promene lica koje izgovara tekst. Pretpostavlja se da je sam simbol nastao od grčke game (Γ ili γ) koja je označavala reč *graphos*.
Xhosa jezik

**Xhosa jezik** (kos. *isiXhosa*) je jedan od zvaničnih jezika u Južnoafričkoj Republici i pripada grupi bantu jezika. Prema podacima iz 2006. godine ovim jezikom govori oko 7,8 miliona ljudi u Južnoafričkoj Republici. Ovo je maternji jezik etničke grupe Xhosa.

Međunarodni ISO kodovi za ovaj jezik su: **xh** i **xho**.
Devalvacija

**Devalvacija** (od latinskog *de* = umanjiti + *valeo* =značiti, vrijediti) je službeno smanjenje tečaja (vrijednosti) novčane jedinice neke zemlje -  valute u odnosu na druge valute, kao i na zlato srebro i druge stabilne vrijednosti. Devalvacije provode centalne banke (na nalog vlada) u trenutcima kad žele smanjiti dugotrajni platni deficit u razmjeni sa inozemstvom. Jer se devalvacijom domaće valute, istovremeno smanjuju izvozne cijene roba iz te zemlje, a poskupljuje roba iz uvoza - pa uobičajane nakon radikalnih devalvacija - dolazi do uravnoteženja robne razmjene, odnosno do pokrivenosti  uvoza izvozom i stabilizacije privrede. Iako to nije uvijek tako - i svuda jednako efikasno, ukoliko se radi o zemljama čija ekonomija pati temeljnih strukturnih nedostataka.

Za razliku od devalvacije - **revalvacija** znači povećanje vrijednosti domaće valute u odnosu na druge valute i druge trajnije vrijednosti (zlato, sredbro, platina, dijamanti), iako se na prvi pogled čini da je ona bolja od devalvacije, to nije tako, jer se njome smanjuje konkuretska sposobnost domaće privrede, pa se ponovno razbuktava trgovinski debalas, raste uvoz i pada izvoz, sve do sloma domaće privrede (ukoliko se taj trend na vrijeme ne zaustavi).

Devalvaciju su provodile brojne evropske zemlje, Italija više puta nakon rata, - radikalna je bila ona na početku 1970-ih, Francuska 1983., nekadašnja SFR Jugoslavija praktički svakih deset godina (pred kraj i češće), Argentina u par navrata....

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Devaluation'' na portalu Encyclopædia Britannica
Hipomen

**Hipomen** (), poznat i kao **Melanion** (Μελανίων) ili **Milanion** (Μειλανίων),  bio je, u grčkoj mitologiji, sin Arkađanina Amfidamanta ili, prema drugima, sin Megareja iz Onhesta, te suprug čuvene lovkinje Atalante. Bio je jedan od Hironovih učenika i druge je prevazilazio svojom spremnošću i željom da se prihvati najtežih zadataka. Na natpisima se spominje kao jedan od učesnika u lovu na kalidonskog vepra.

## Mitologija
Osnovni mit o Hipomenu tiče se njegovog udvaranja slavnoj lovkinji Atalanti, a zabeležili su ga Pseudo-Apolodor, Ovidije i Higin.

Hipomen se zaljubio u Atalantu, devicu i lovkinju koja je iskazivala izrazitu odbojnost prema udaji. Uznemirena muškarcima koji su se divili njenoj lepoti dok je trčala šumom, objavila je da će se udati za onoga koji je pobedi u utrci (budući da je sama bila poznata kao vrlo brza trkačica), a da će one koji u utrci pretrpe poraz kazniti smrću. Prema drugoj verziji, kojub prenosi Higin, otac je od nje zahtevao da se uda, što je ona odbijala, pa se složila s idejom da se utrkuje s proscima znajući da u takvom nadmetanju nikad neće izgubiti. 

Atalanta je pobedila sve svoje prosce osim Hipomena, koji ju je pobedio lukavstom, a ne brzinom. Naime, Hipomen je znao da ne može pobediti Atalantu, pa se za pomoć obratio boginji Afroditi, kojoj se ionako nije sviđalo to što je lovkinja prezrela ljubav. Afrodita mu je dala tri zlatne jabuke ― koje su, prema Ovidiju, bile ubrane s njenog svetog drveta u Tamasu na Kipru ili, prema Serviju, iz vrta Hesperidâ ― te mu je savetovala da ih tokom utrke ispušta jednu po jednu kako bi odvukao pažnju Atalanti. Nakon što je bacio prvu, a zatim i drugu jabuku, Atalanta je uspela da ponovo pređe u vodstvo, ali kad se zaustavila da bi uzela treću jabuku, Hipomen je odneo pobedu u utrci i tako dobio Atalantu za ženu.

Boginja Kibela pretvorila je Atalantu i Hipomena u lavove kao kaznu za to što su vodili ljubav u jednom njenom hramu, u koji su svratili na putu Hipomenovoj kući. (Grci su verovali da se lavovi ne pare međusobno, nego samo s leopardima.) Ovidije i Servije, pak, kažu da je Hipomen zaboravio da se oduži Afroditi za njenu pomoć, pa ih je stoga, kad su odseli u Kibelinom hramu, Afrodita nagnala da polude od požude i vode ljubav, znajući da će to uvrediti Kibelu, koja ih je onda pretvorila u lavole. Prema Higinu, u lavove ih je pretvorio Zevs. Nakon toga njih dvoje bili su uprgenuti u Kibeline kočije, koje Servije izjednačava sa samom Zemljom.

Prema nekim izvorima, Hipomen (Melanion) bio je otac Partenopejev. Prema drugima, Atalanta je svog sina rodila Aresu ili Meleagru još pre no što se udala za Hipomena.

## Reference

## Literatura
*
Softverska platofma

**Softverska platofma** je glavni element u softverskom razvoju. Tipična platforma uključuje arhitekturu računara, operativnog sistema, programskih jezika i povezanog interfejsa.

## Primjeri
* Mac OS X
* GNU/Linux
* Microsoft Windows
Pione, Parma

**Pione** je naselje u Italiji u provinciji Parma, u regiji Emilia-Romagna.

Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 17 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 658 m.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* by the CIA Factbook 
* Italian Railways
* Italian National and Regional Parks
* History of Italy: Primary Documents
* List and maps of archaeological sites in Italy
* WWW-VL: History: Italy  at IUE
Životni ciklus softverskih izdanja

**Životni ciklus softverskih izdanja** () je ukupnost faza razvitka i dozrijevanja komada računalnog softvera, od početka do možebitnog izdanja, uključujući osvježene inačice izdane inačice radi pomaganja poboljšanju softvera ili popravke bugova koji još postoje u softveru.

Faze su predalfa, alfa, beta, otvorena i zatvorena beta, kandidat za izdanje (gama, delta, epsilon), izdanje do izrade ili do marketinga (usporedi zlatna matrica/zlatni master), opća dostupnost/opće prihvaćeno, izdanje na internet, podrška, kraj životnog ciklusa, kraj prodaje, abandonware.

## Povezano
* Životni ciklus proizvoda
* Ispitivanje softvera
* Nadzor promjena (softver)
* Distribuirani nadzor inačica
* Upravljanje softverskom konfiguracijom
* Nadzor inačica
* Verzionirajući datotečni sustav
* Verzioniranje softvera
* Zakrpa (računalstvo)
* Neprekidna zaštita podataka (continuous data protection (CDP), continuous backup, real-time backup)
* Malo izdanje, manje izdanje (eng. *minor release*, *maintenance release*)
*Veliko izdanje (eng. *major release*)
*Zlatni master

## Reference

## Bibliografija
* Jez Humble, David Farley: *Continuous Delivery: Reliable Software Releases through Build, Test, and Deployment Automation*, 

## Vanjske veze
* Free Software Project Management HOWTO
* Software Release Decisions 
* A Methodology to Support Software Release Decisions
* Software Testing Life Cycle 
* Semantic versioning
Policoro

**Policoro** je italijanski grad u provinciji Materi u Basilicati. Prema procjeni iz 2011. u gradu je živjelo 11.810 stanovnika. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 32 m.

## Reference

## Vanjske veze

* Città di Policoro
William Henry Bradshaw Mack

Sir **William Henry Bradshaw Mack** (21. 8. 1894. – 9. 3. 1974.) bio je britanski diplomat. Od 1945. do 1948. služio je kao ambasador u Austriji, od 1948. do 1951. u Iraku, te od 1951. do 1955. u Argentini.

## Reference
Cappelluccia, Potenza

Vito cirasa è il più gay di cappelluccia, la sua caratteristica principale è l'essere polemico nel fare tutto. Tra le altre cose si fa presente che è il più forte a FIFA del pianeta. E gli piace il piselli tosto!

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* by the CIA Factbook 
* Italian Railways
* Italian National and Regional Parks
* History of Italy: Primary Documents
* List and maps of archaeological sites in Italy
* WWW-VL: History: Italy  at IUE
Melegnano

**Melegnano** je talijanski grad i općina (comune) od 18.127 stanovnika u metropolitanskom području Milana u Lombardiji.

## Geografija
Melegnano leži na rijeci Lambru u dolini Poa, udaljen desetak kilometara jugoistočno od Milana.

## Historija
Historija Melegnana seže do Rimskog Carstva odnisno do 333. kada je prvi put dokumentiran kao stanica za izmjenu konja na putu između Milana i Pianceze. Stanica se zvala *mutatio ad IX* (prevedeno: stanica za promjenu na devetoj milji). Za ranog srednjeg vijeka, prvi put je dokumentiran pod imenom *Meloniano* 830. u svjedočanstvu nekog Madelbertusa pred sudom. Od 13. vijeka je feud dinastije Visconti. Prvi sajam održan je 1412. u četvrtak, a nakon tog razvio se kao trgovište. U njemu je Bernabo Visconti imao zamak u kom ga je Gian Galeazzo Visconti najprije držao zatvorenog, a nakon tog najvjerojatnije i otrovao. Pored Melegnana se za Talijanskih ratova 1515. odigrala bitka kod Marignana.

## Znamenitosti
Od znamenitosti Melegnano ima zamak čiji korijeni sežu u 13. vijek.

## Pobratimski gradovi
*  Bicske, Mađarska

## Reference

## Vanjske veze

* ''Comune di Melegnano'' (službene stranice)
Naturalizacija

**Naturalizacija** je proces dodjeljivanja državljanstva ili građanstva strancu. U uslove za naturalizaciju mogu spadati minimalni period boravka, starosna granica, poštovanje zakona, dobro zdravlje, nezavisnost, zadovoljavajuće poznavanje nove zemlje i volja osobe da se odrekne bivše nacionalnosti. Do nevoljne naturalizacije dolazi kada rodni teritoriju određene osobe nasilno prisvoji neka druga država.

## Literatura
*
La Loggia, Torino

**La Loggia** je grad i općina (comune) od 8,724 stanovnika na zapadu Italije u Regiji Piemont.

## Geografija
La Loggia se nalazi na ušću riječice Lemine u Chisolu, udaljena 15 km južno od centra Torina, pa je zapravo njegovo predgrađe i dio Metropolitanskog Torina.

## Historija
Naselje je izraslo pored lođe koja je služila kao sklonište trgovaca i putnika od nevremenana na putu od Carignana do Torina, pa je po njoj i dobilo ime. 
La Loggia je prvi put dokumentirana 1396. u ugovoru koji potvrđuje da *Giacomo Darmelli* vlasnik  Loggie.

Formalno je pripadala Savojskoj Grofoviji, ali je često mjenjala feudalne vlasnike, sve do 1797. kad je sardinijski kralj, Carlo Emanuele IV. ediktom ukinuo feudalizam.

Općina La Loggia osnovana je tek 1817. godine. nakon obnove Kraljevine Sardinije

## Reference

## Vanjske veze

* ''Comune di La Loggia'' (službene stranice)
Fenik (Agenorov sin)

**Fenik** () bio je, u grčkoj mitologiji, eponimni heroj Fenikije, sin Agenora i Telefase (ili Argiope), te brat Kadmov, Kilikov i Europin.

## Mitologija
Kad je Zevs oteo Europu, Agenor je poslao svoja tri sina u potragu za njom, ali je naposletku nisu uspeli pronaći. Fenik se nakon neuspešne potrage nakraju nastanio u jednoj zemlji u Africi koju je po sebi nazvao Fenikijom.

Verovalo se da je Fenik imao više dece koju su mu rodile različite žene. Kasiopeja mu je rodila kćerku Karmu i tri sina ― Kilika, Fineja i Dorikla, a s njom je imao i jednog posinka, Atimnija, koga je začeo Zevs. Alfesibeja mu je rodila sina Adonisa. Prema Homerovoj *[[Ilijada|Ilijadi]]*, Europa nije bila Fenikova sestra, već njegova kći. Neki kažu da je Europa bila jedna od Fenikove dve kćerke koje mu je rodila Perimeda, kći Enejeva, i da je druga bila Astipaleja. Europa se spominje i kao Telefina kći, i u tom su slučaju njena braća i sestre bili Pir, Fenika i Astipala (koja je, kako se čini, identična s Astipalejom). Telefa, kći Epimeduzina, verovatno je identična s Telefasom koju Mosho spominje kao Feniku suprugu, a ne majku. Osim toga, neku su govorili da je Kadmo bio Fenikov sin, a ne otac.

## Genealogija

## Reference

## Literatura
*
Larviano, Terni

**Larviano** je naselje u Italiji u provinciji Terni, u regiji Umbria.

Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 111 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 386 m.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* by the CIA Factbook 
* Italian Railways
* Italian National and Regional Parks
* History of Italy: Primary Documents
* List and maps of archaeological sites in Italy
* WWW-VL: History: Italy  at IUE
Napoleon I na carskom tronu

***Napoleon I na carskom tronu*** (francuski: *Napoléon I<sup>er</sup> sur le trône impérial*) je službeni portret cara Napoleona I kojega je 1806. godine naslikao Jean Auguste Dominique Ingres.

Slika prikazuje Napoleona u odori koju je nosio tokom svog posvećenja kako sjedi na stolici kružnog naslona s dvije kugle od bjelokosti koje se nalaze na naslonima. U svojoj desnoj ruci drži žezlo Karla Velikog, a u lijevoj Ruku pravde. Na glavi mu se nalazi zlatni lovorov vijenac, sličan onome kakvog je nosio Julije Cezar. Odora je izrađena od hermelina, a car oko vrata nosi i veliku ogrlicu odlikovanja *[[Légion d'honneur]]*. Krunidbeni mač nalazi se u svojim koricama. Careva obuća dekorirana je zlatom, a noge mu odmaraju na jastuku. Tepih prikazuje carskog orla. Potpis INGRES P xit nalazi se u donjem lijevom, a datum ANNO 1806 u donjem desnom kutu.

Historičari umjetnosti smatraju kako je direktan model za ovaj portret bio Fidijin kip Zeusa u Olimpiji, s tim da određeni broj smatra kako je model bio prikaz Boga na Gentskom oltaru Jana van Eycka. Također, Ingres je na portretu odao počast Rafaelovoj slici *[[Madonna della seggiola]]*.

Djelo je izvorno izloženo kao eksponat 272 u pariškom Salonu 1806. godine pod naslovom *Njegovo Veličanstvo Car na svom prijestolju*, a kao vlasnik je naveden *[[Corps législatif]]*. Godine 1815., slika je prebačena u muzej Louvre. Godine 1832., Auguste de Forbin preselio je sliku u *[[Les Invalides]]*, isprva u kapelicu, a onda, od 1860., u biblioteku. Danas se ona nalazi u Vojnom muzeju.

U gornjem desnom kutu (bolje vidljivo na izvornoj skici) nalaze se, odsječeni po dužini, grbovi Papinske Države i drugih talijanskih država, svi ispod talijanske krune. Sébastien Allard temeljem toga pretpostavlja da je sliku naručila neka talijanska institucija kako bi prikazala Napoleona u svojstvu talijanskog kralja, no da ju je odbacila zbog Ingresove inovativne ikonografije te da je to razlog zašto je *[[Corps législatif]]* naveden kao vlasnik slike.
Moncalieri, Torino

**Moncalieri** je grad i općina (comune) od 55,923 stanovnika na zapadu Italije u Regiji Piemont.

## Geografija
Moncalieri se nalazi na ušću rijeke Chisole u Po, udaljen 10 km južno od centra Torina, pa je zapravo njegovo predgrađe i dio Metropolitanskog Torina.
Historijski centar grada prostire se na brdu iznad Poa. 
## Historija

Historija Moncalierija seže do rimske *Testone*, koja je nestala  nakon propasti Rima.
Pod imenom Moncalieri je prvi put dokumentiran u 10. vijeku. kao selo Longobarda. Kao domena Savojske Grofovije je do 13. vijeka je izrstao u grad koji je osnovan 1230. kad se prvi put sastalo njegovo vijeće.

U 15. vijeku podignut je zamak na brdu, dai štiti prilaz Torinu.

Zamak je tokom 17. i 18. vijeka pretvoren u dvorac, koji je bio omiljena ljetna rezidencija kralja Sardinije i Italije, Vittoria Emanuela II.

Dvorac je 1997. uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi kao jedna od Rezidencija savojske dinastije.

Pored dvorca znamenitost grada je i gotička crkva *Santa Maria della Scala*.

## Privreda

Moncalieri je danas veliko raskršće željezničkih pruga i industrijsko predgrađe Torina, grad brojnih livnica i tvornice konzervi. U njemu se nalazi sjedište kompanije Italdesign Giugiaro.

## Reference

## Vanjske veze

* di Moncalieri'' (službene stranice)
Pinerolo

**Pinerolo** je grad i općina (commune) od 35,469 stanovnika na zapadu Italije u Regiji Piemont.

## Geografija
Pinerolo se prostire u dolini riječica Lemina, udaljen 40 km jugozapadno od Torina.

## Historija

Pinerolo je prvi put dokumentiran 981. kao utvrda lokalnih grofova Manfredo, ali se pretpostavlja da je još za ranog srednjeg vijeka bio trgovište na putu iz Zapadnih Alpa u Italiju.
Od 1078. je feud benediktinske opatije *Santa Maria di Pinerolo*, a od 1220. domena Savojske Grofovije.

Pinerolo je od 1536. do 1574. bio pod vlašću Kraljevine Francuske, nakon tog do 1631. njime vlada Savojsko Vojvodstvo pa ponovno Francuzi do 1706. kad su ga za vrijeme Rata za špansko naslijeđe Savojci ponovno zauzeli. To je potrajalo do 1798. kad je ponovno Francuski sve do 1814.

Francuzi koji su vladali gradom 120 godina, koristili su ga kao graničnu utvrdu, a njegovu citatelu kao državni zatvor. U njoj je robijao Nicolas Fouquet, ministar financija kralja Louisa XIV.

Pinerolo je od 1748. sjedište biskupije, ona je ukinuta 1804., a zatim obnovljena 1817.

Grad je tokom 19. vijeka bio poznat po vojničkoj školi jahanja, uspomene na ta vremena danas su izložene u Muzeju konjice.

## Privreda
Pinerolo je danas trgovački i industrijski centar stočarsko-ratarskog kraja u kom se uzgaja kukurz i stočna hrana.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Città di Pinerolo'' (službene stranice)
Fenik (Amintorov sin)

**Fenik** () bio je, u grčkoj mitologiji, sin Amintora i Kleobule (ili Hipodamije), učesnik u lovu na kalidonskog vepra, te vaspitač i savetodavac grčkog junaka Ahileja.

## Mitologija
### Homersko predanje
Prema Homerovoj *[[Ilijada|Ilijadi]]*, kad je Amintor doveo u kuću mladu ljubavnicu, majka je Fenika nagovorila da zavede devojku i razdvoji je od Amintora. Mladić je to i učinio, no otac je saznao za to i prokleo sina da ostane bez poroda. Fenik je tad napustio očev dom i zavičaj i otišao kralju Peleju, koji ga je srdačno primio i učinio kraljem Dolopljana. Fenik je vaspitavao Ahileja, a kad je ovaj odrastao, postao mu je veran savetodavac. U trojanskom ratu Fenik je stalno bio uz Ahileja, a Agamemnon ga je postavio za vođu izaslanstva koje je išlo kod gnevnog Ahileja i pokušalo da ga nagovori da se vrati u bitku. Na pogrebnim igrama priređenim u Patroklovu čast Ahilej je postavio Fenika za sudiju u trkačkom nadmetaju.

### Kasnije predanje
U kasnijem predanju pričalo se da je Amintorova ljubavnica (Ftija ili Klitija) zapravo pokušala da zavede Fenika, a kad ju je ovaj odbio, lažno ga je optužila za silovanje. Razgnevljeni Amintor oslepio je sina, a ovaj je onda pobegao kralju Peleju, u Tesaliju. Tamo mu je mudri kentaur Hiron vratio vid, a Fenik je od Hirona preuzeo mladog Ahileja na staranje. Nakon Ahilejeve smrti Fenik je pod Troju doveo njegovog sina Neoptolema, uz koga je ostao i nakon pada Troje. Fenik je umro u Trakiji, na putu ka Mološanima, i Neoptolem ga je pokopao uz najveće počasti. Neki kažu da je Fenik sahranjen u Ejonu u Makedoniji ili u Trahinu u Tesaliji.

Fenik je bio jedna od mitskih ličnosti koje su Grci smatrali izumiteljima alfabeta.

## Reference

## Literatura
*
*
__NOTOC__
Fenik (mitologija)

**Fenik** ili **Feniks** može se odnositi na:

*Fenik (Agenorov sin), eponimn heroj Fenikije
*Fenik (Amintorov sin), vaspitač i savetodavac Ahilejev

## Povezano
*Feniks, mitska ptica
*Feniks (demon)
*Feniks (zviježđe)
*Finiks (razvrstavanje)
*Fenik (razvrstavanje)
Halliburton

**Halliburton** je američka multinacionalna korporacija, jedna od najvećih na području istraživanja i eksploatacije nafte, koja posluje u preko 50  zemalja.

## Historija
Kompanija je startala s radom 1919. pod imenom Oil Well Cementing Company, - 1920. njen osnivač Erle Halliburton, kupio nalazište zemnog plina u Oklahomi, i od tad se intenzivnije počeo baviti bušotinama i tehnološkim rješenjima vezanim uz njih. Već 1921. patentirao je metodu strojnog mješanja cementa (umjesto ručnog) pa je dobio brojne narudžbe za izradu bušotina širom Amerike. Od 1924. kompanija posluje pod imenom - Halliburton Oil Well Cementing Company, a od 1926. dobija prvi inozemni posao u tadašnjim britanskim kolonijama Burmi i Indiji, a 1951. u Italiji. Od 1961. kompanija posluje pod imenom *Halliburton Company*.

Skokoviti rast kompanije počinje nakon Zaljevskog rata 1991. kad je Halliburton dobio brojne poslove od američke vojske odnosno od tadašnjeg sekretara odbrane Dick Cheneya, počevši od posredovanja u angažiranju privatnih zaštitarskih firmi u tom ratu, do sanacije 725 zapaljenih bušotina u Kuvajtu. Cheneya nisu smetale glasine o namještanju, već je od 1995. do 2000. bio predsjednik upravnog odbora i izvršni direktor Halliburtona. Još više novaca kompanija je zaradila u Iračkom ratu i periodu nakon rušenja Sadama Huseina. U to vrijeme (2001.-2009.) Cheney bio podpredsjednik vlade Sjedinjenih Američkih Država. To je teško narušilo vjerodostojnost samog Cheneya i cijele  Bushove administracije, pa su se počele širiti glasine da je rušenje Sadamovog režima, zbog navodnog opasnog kemijskog oružja, bilo samo maska za namještanje poslova - Halliburtonu.

Kompaniju prate i brojne druge kontraverze, počevši od upletenosti u eksploziju naftne platforme - Deepwater Horizon i teškog onečišćenja Meksičkog zaljeva - 2010.
## Izvori

## Vanjske veze
 
* ''Službene stranice kompanije''
San Daniele del Friuli

**San Daniele del Friuli** (Furlanski: *Sant Denêl*) je naselje i općina (comune) od 7,987 stanovnika u talijanskoj regiji Furlanija-Julijska krajina - Provicija Udine.

## Geografija

San Daniele del Friuli leži u kotlini rijeke Tagliamento udaljen 20 km sjeverozapadno od Udina.

## Historija

Ni danas nije potpuno jasno kad je niknuo San Daniele, pretpostavlja se da je izrastao pored ranosrednjovjekovnog zamka koji je dokumentiran u 11. vijeku. 
Zna se da je od 1139. bio trgovište, uz Akvileju i Cividale najveće u Furlaniji kao i to da je tada podpadao pod Akvilejsku patrijarhiju.

Kondotjer Rizzardo da Camino je 1309. zauzeo San Daniele 1309., ali je on već od 1349. feud Goriške grofovije, a od 1350. - Udina. Zatim njime vladaju austrijske vojvode (Albrecht II (1350.) i Rudolf IV (1361.) 
Stanovnici su 1385. bili protiv toga da se pridruže mletačkom savezu, ali su 1392. odlučili da se pridruže Udinama u njihovoj borbi protiv Akvilejskih patrijarha.

I pored tog otpora od 1420. je pod mletačkom vlašću, ali kasnije zajedno sa Akvilejom i 
San Vitom al Tagliamento kao feud Akvilejskih patrijarha ipak dobio neku vrstu autonomije. San Daniele je od 1866. dio Kraljevine Italije.

## Poznati sugrađani i znamenitosti

Slikar Martino da Udine (1467.-1547.) uzeo je ime mjesta kao svoje pa je odtad poznat kao - Pellegrino da San Daniele, u mjestu je rođen i nadbiskup i historičar Giusto Fontanini (1666.-1736.).

Pored tog poznat je i po slavoluku - Porta Gemona, kog je projektirao Andrea Palladio.

## Gradovi prijatelji

*  Altkirch, Francuska 
*  Millstatt, Austrija 
*  Hersbruck, Njemačka  
## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Comune di San Daniele del Friuli'' (službene stranice)
Piano di Ascigno, Chieti

**Piano di Ascigno** je zaselak općine Casoli s oko 100 stanovnika koji se proteže u blizini Collelunga, a zatim se nastavlja prema La Roma. Grad ima u sebi župu pod nazivom "Ascigno inferiore" posvećenu zaštitniku grada, San Gabriele dell'Addolorata i Blaženoj djevici. Dana 20. i 21. juna slavi se festival posvećen receptu *pallotte cacio e ova*, tipično jelo iz regionalne tradicije Abruzza. Umjesto toga, početkom septembra slavi se blagdan San Gabriele dell'Addolorata (sv. Gabrijel od Ožalošćene), organizira se procesija koja ide do Collelunga, prolazi kroz Colle della Torre, a dječaci iz okruga često organiziraju fudbalske utakmice na terenu, gdje se drže proslave i zabave. Najvažnije tvrtke su tvrtka Tilli za vina i tvrtka Marcello za poljoprivredu. Gornji dio Ascigna uključuje mali trg posvećen Blaženoj djevici gdje se obično održavaju procesije u gornjem dijelu okruga, dok je ostatak okruga okružen seoskim krajolikom, poput prana i breča. 

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* by the CIA Factbook 
* Italian Railways
* Italian National and Regional Parks
* History of Italy: Primary Documents
* List and maps of archaeological sites in Italy
* WWW-VL: History: Italy  at IUE
Calderal, Belluno

**Calderal** je naselje u Italiji u provinciji Belluno, u regiji Veneto.

Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 32 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 304 m.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* by the CIA Factbook 
* Italian Railways
* Italian National and Regional Parks
* History of Italy: Primary Documents
* List and maps of archaeological sites in Italy
* WWW-VL: History: Italy  at IUE
Granata

**Granata** (iz talijanskog  *Granata* = nar) označava topnički projektil za top ili haubicu, a može se ispaliti i s nekih pušaka. Sastoji se šuplje čelične košuljice ispunjene eksplozivnim punjenjem sa detonatorom. Namjenjena je za uništavanje žive sile, raznih utvrđenja, građevina i oklopnih vozila. U nekim jezicima je granata sinonim za bombu.

Izvorno su granate bile posude ispunjene sa barutom, koje su grenadiri bacali kao bombe.

## Djelovanje
Osim jednostavnih bomba, postoje granate s posebnim namjenama kako bi se postigla veća učinkovitost protiv određenih ciljeva.

## Vrste
Postoje razne vrste granata, kao što su primjerice:
* Trenutna granata
* Tempirana granata 
* Šrapnelna granata
* Probojna granata
* Kumulativna granata

## Galerija

Datoteka:60cm Thor Granate.jpg|Granate sistema *Thor* (60&nbsp;cm)
Datoteka:PIAT Projectile CMHM Brantford.jpg|Protutenkovska granata sustava "PIAT"
Datoteka:Type 2 rifle grenade launcher and grenades.jpg|Tromblon


## Povezano
* Mills bomba

## Reference
Kefej (Belov sin)

**Kefej** () bio je, u grčkoj mitologiji, sin Bela, suprug Kasiopejin i otac Andromedin. U predanjima se spominje kao kralj Persije ili Babilona ili Etiopije ili Jope. Kako nije imao muške dece, Kefeja je na prestolu nasledio unuk Pers, sin Andromedin i Persejev.

## Reference

## Literatura
*
*
Kefej (kralj Tegeje)

**Kefej** () bio je, u grčkoj mitologiji, arkadski heroj i kralj Tegeje, sin Aleja i Neere ili Kleobule, brat Amfidamantov, Likurgov i Augin. Sa Amfidamantom je učestvovao u pohodu Argonauta. Kefej je imao dvadeset sinona i dve kćerke i svi njegovi sinovi poginuli su u pohodu koji su preduzeli s Heraklom. Naime, kad je Herakle krenuo u Spartu da kazni Hipokontove sinove za Eonovo ubistvo, svratio je u Tegeju i pozvao Kefeja da mu se pridruži sa svojim sinovima. Kefej se, međutim, plašio da će u njegovom odsustvu Argivci napasti Tegeju, pa je Herakle, da bi ga pridobio, Kefejevoj kćerki Steropi poklonio bronzanu posudu s uvojkom Meduzine kose koja će štititi grad. Kefej je tad sa svojim sinovima i Heraklom krenuo na Spartu, ali su u tom pohodu izgubili život i sam Kefej i svi njegovi sinovi ili, premd drugima, njih sedamnaestorica.

Pričalo se da grad Kafija nosi ime po Kefeju, da je "preovladao naziv Kafija po izgovoru samih Arkađana" te da su stanovnici Kafije pričali "da su prvobitno rodom iz Atike, pa da su zatim, pošto ih je Egej izbacio iz Atine, pobegli u Arkadiju i tu se nastanili, zatraživši zaštitu od Kefeja".

## Reference

## Literatura
*
*
Aprilia, Latina

**Aprilia** je grad u Italiji u provinciji Latina, u regiji Lazio.

Prema proceni iz 2011. u gradu je živelo 41.094 stanovnika. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 69 m.

## Reference

## Vanjske veze

* Comune di Aprilia
Abano Terme

**Abano Terme** je grad i općina od 19,868 stanovnika u Sjevernoj Italiji u Venetu (Prvincija Padova).

## Geografija
Abano Terme je spa centar smješten u ravnici između rijeke Bacchiglione, kanala *Battaglia* i krajnjih sjeveroistočnih padina Euganejskih brda, udaljen desetak km jugozapadno od Padove. 

## Historija

Àbano je za antike bio naselje Jadranskih Veneta, njegova historija je usko povezana sa termalnim izvorima.

Za Antičkog Rima bio je poznat kao termalno kupalište po imenu **Aponum** ili *Aquae Patavinae*, koje je obnavljeno za Teodorika Velikog u 6. vijeku, a potpuno ga je razorio langobardski kralj Agilulf 601.

Nakon tog je propadao do 12. vijeka kad ga je zauzela Padova, koja je obnovila terme.
Zatim je postao objekt dinastičkih borbi između padovanske porodice Da Carrara i veronske Della Scala, to je potrajalo do 1314. kad ga je razorio *Cangrande I* iz Dinastije Della Scala.

Od 1405. je dio Mletačke Republike, koja je obnovila terme ali kako to nije bilo u modi ponovno su propale, pa su ponovno proradile tek 1765.

Današnji Abano Terme je grad modernih hotela, podignutih duž širokih avenija i oko velikih trgova.
Od historijskih znamenitosti ima crkvu *San Lorenzo*, restauriranu tokom 18. vijeka, koja je zadržala orginalni zvonik iz 14. vijeka.

## Privreda
Ekonomija grada bazira se prvenstveno na balnearnom turizmu. Od industrije ima brojne male firme koje proizvode široku paletu proizvoda; od kozmetike, obuće, odjeće do namještaja i kemijskih proizvoda.

## Pobratimski gradovi

Àbano Tèrme ima pobratimske ugovore sa slijedećim gradovima;

## Reference

## Vanjske veze

*''Comune di Abano Terme'' (službene stranice)
Crescentino

**Crescentino** je grad i općina od 7,615 stanovnika u Sjevernoj Italiji u pijemontskoj provinciji Vercelli.

## Geografija
Crescentino leži na lijevoj obali rijeke Po, nedaleko od ušća pritoke Dora Baltea, udaljen 30 km jugozapadno od Vercellia.

## Historija

Za ranog srednjeg vijeka bio je feud biskupa od Vercellija.
U 10. vijeku. je uništen poplavom rijeke Po, a nakon tog je obnovljen.

Od 1242. je slobodno selo, a nakon tog i nezavisna komuna sve do 1315., kad je dan Riccardu Tizzoneu, i njegovoj porodici da ga koristi kao feud naradnih dva vijeka. Kad je porodica Tizzone izumrla postao je feud Savojske dinastije.

Crescentino je 1762. dobio status grada. Poznat je po gradskoj kuli iz 14. vijeka, i po svetištu izvan grada iz 18. vijeka *Madonna del Palazzo*.

Kako se nalazi u dobro navodnjavanoj dolini - privreda se bazira na poljoprivredi (pšenica, riža) i stočarstvu (svinjogojstvo), zbog tog je grad prehrambene industrije i ambalaže za nju. Pored tog ima nešto metalurških, drvnoprerađivačkih i obućarskih pogona.

## Reference

## Vanjske veze

 *Citta di Crescentino (službene stranice)
Ponza, Latina

**Ponza** je gradić i komuna od 3311 stanovnika na zapadu Italije, smješten na Pontinskom arhipelagu u Tirenskom moru.

## Geografija
Ponza leži na sjeveru najvećeg otoka Ponze u velikom zaljevu, a administrativno podpada pod Latinsku provinciju u Laciju.

## Historija
Rimljani su Ponzu koristili za protjerivanje svojih nepoželjnih aristokrata. U Ponzi je od juna do novembra 537. svoje posljednje dane u progonstvu proživio papa Silverije. Za srednjeg vijeka otok su često orobljavali Saraceni i pirati iz Turske, pa se zbog nesigurnosti stnovništvo raselilo. Otok je ponovno naseljen u 18. vijeku. Od 1861. Ponza je postala općina.

## Privreda
Ponza danas živi od turizma i ribarstva.

## Pobratimski gradovi
*  Aglientu
*  Ischia

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice općine
Battaglia Terme

**Battaglia Terme** je grad i općina od 3,830 stanovnika u Sjevernoj Italiji u Venetu (Prvincija Padova).

## Geografija
Battaglia Terme je spa centar smješten u srcu Euganejskih brda u podnožju brda Croce, udaljen 15 km jugozapadno od Padove.

## Historija

Battaglia Terme se razvio zahvaljujući termalnim izvorima koje su koristili još Rimljani, a za srednjeg vijeka Padovanci i Venecijanci.
Pored tog bio je raskršće cesta i plovnih kanala (kanal *Battaglia* koji teče kroz grad prokopan je još 1189.).

Padovanska porodica Da Carrara izgradila je 1210. brojne vodenice, a Pace da Fabriano 1339. drugu na Apeninskom poluotoku manufakturu papira, koja je kad je grad došao pod vlast Mletačke Republike uživala specijalne povlastice sve do 1797.

Pored grada, okružen velikim parkom, stoji impozantni zamak Catajo, koji je sagradio *Pio Enea Obizzi* 1570.-72.

## Privreda
Pored balnearnog turizma, privreda grada bazira se na građevinarstvu, proizvodnji papira i drvnoj industriji.
Okolica je poljoprivredno - stočarski kraj u kom se uzgajaju žitarice i vinova loza.

## Pobratimski gradovi

Battaglia Terme ima pobratimske ugovore sa slijedećim gradovima;
*  Tuttlingen, Njemačka
*  Bischofszell, Švicarska
*  Waidhofen an der Ybbs, Austrija

## Reference

## Vanjske veze

*''Comune di Battaglia Terme'' (službene stranice)
Gattinara, Vercelli

**Gattinara** je naselje u Italiji u provinciji Vercelli, u regiji Piemonte.

Prema proceni iz 2011. u naselju je živelo 8001 stanovnika. Naselje se nalazi na nadmorskoj visini od 264 m.

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* by the CIA Factbook 
* Italian Railways
* Italian National and Regional Parks
* History of Italy: Primary Documents
* List and maps of archaeological sites in Italy
* WWW-VL: History: Italy  at IUE
Kefej (mitologija)

**Kefej** ili **Cefej** () može se odnositi na ove ličnosti u grčkoj mitologiji:

*Kefej (Belov sin), kralj Etiopije
*Kefej (kralj Tegeje)‎
*Kefej, jedan od učesnika u lovu na kalidonskog vepra

## Literatura
*
*
*
Montesilvano Colle

**Montesilvano Colle** je samo frazione i historijski centar grada Montesilvana u 
Talijanskoj regiji - Abruzzo koji danas ima samo 631 stanovnika.
## Geografija
Montesilvano Colle leži na brdu iznad jadranske obale, duž obale se prostire noviji veći dio Montesilvana - *Montesilvano Marina* (ili Montesilvano Spiaggia).
## Historija
Montesilvano Colle se prvi put spominje 1114. u dokumentu normanskog kralja Sicilije - Roger II, 
i to u vezi crkve sv. Kirika, koja danas više ne postoji. Tokom 19. vijeka grad se počeo spuštati prema moru pa se i većina ljudi
iselila iz Montesilvana Colla.
## Reference

## Vanjske veze
* ''Karta sa pozicijom Montesilvana Colle'' na portalu Geonames
Montesilvano

**Montesilvano** je talijanski grad od 52.829 stanovnika u Pescarskoj provinciji, drugi po veličini grad u Abruzzu (nakon L'Aquile).

## Geografija
Montesilvano leži duž jadranske obale na istoku zemlje, nedaleko od svog provincijskog centra Pescare. Historijski centar grada Montesilvano Colle leži na brdu, dok se noviji i veći dio grada Montesilvano Marina (ili Montesilvano Spiaggia) s hotelima prostire duž obale.

## Historija
Montesilvano se prvi put spominje 1114. u dokumentu Rogera II, normanskog kralja Sicilije, vezano za crkvu sv. Kirika koja danas više ne postoji. Tokom svoje duge historije Montesilvano je bio posjed Napuljskog Kraljevstva, sve do 1860/1861. kad je postao dio Kraljevine Italije. Željeznica je došla do grada 1863. i tad se grad počeo spuštati prema moru, a osobito se razvio nakon Drugog svjetskog rata kao kupališni grad.

## Privreda
Današnji Montesilvano je industrijski grad u kom se proizvode prehrambeni proizvodi, namještaj i strojevi. Montesilvano je i turistički grad, osobito ljeti, zbog svojih jadranskih plaža.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Montesilvano'' na portalu Enciclopedia Treccani
Skilak iz Karijande

**Skilak ** (), iz Karijande u Kariji, bio je starogrčki istraživač i pisac, koji je živeo krajem 6. i početkom 5. veka pne. Njegovi su spisi izgubljeni, ali se neki navodi iz njih mogu pronaći u delima kasnijih grčkih i rimskih autora. *[[Periplous]]* koji je sačuvan pod njegovim imenom zapravo predstavlja geografsku studiju, a ne putopis, i napisao ga je ranih 330-ih godina pne. nepoznati autor koji je delovao u okvirima postplatonske Akademije ili aristotelovskog likeja u Atini; danas je poznat pod naslovom *[[Pseudo-Skilakov putopis]]*.

## Istraživanja i spisi
Prema grčkom istoričaru Herodotu, oko 515. pne. persijski kralj Darije Veliki poslao je Skilaka na plovidbu duž reke Inda da otkrije kamo ona vodi. Skilak je s pratiocima isplovio iz grada Kaspatira u Gandari, što bi značilo da je na Ind zaplovio blizu njegovog ušća u reku Kabul, blizu današnjeg Pešavara u Pakistanu. Skilak je plovio rekom i naposletku stigao do mora. Zatim je plovio Indijskim okeanom na zapad, dok nije stigao do Crvenog mora, koje je takođe istražio. Išao je sve do zapadnog kraja Crvenog mora kod Sueza, a zatim se vratio i podneo izveštaj Dariju. Njegovo je putovanje trajalo trideset meseci.

Međutim, Dmitri Panchenko, na osnovu nekih odlomaka poznoantičkog grčkog pisca Filostrata, koji se izgleda odnose na Skilakove spise, iznosi tezu, koja se čini uverljivom, da je Skilak zapravo putovao preko severne Indije, sišao do Ganga i stigao do Taprobane (što bi bila današnja Sri Lanka). Panchenko je izračunao i da je Skilak krenuo ka Indiji najverovatnije u julu 518. pne.

Skilak je u antici bio poznat. Strabon ga spominje kao "drevnog pisca" (*Σκύλαξ ὁ παλαιὸς συγγραφεύς*). Prema *[[Suda|Sudi]]*, Skilak je napisao (možda negde oko 480. pne.) životopis svog savremenika, kralja Heraklida iz Milase (τὰ κατὰ Ἡρακλείδην τὸν Μυλασσῶν βασιλέα), koga spominje Herodot u petoj knjizi svoje *[[Istorija (Herodot)|Istorije]]*, zatim spis o putovanju izvan Heraklovih stubova (περίπλους τῶν ἐκτὸς τῶν Ἡρακλέους στηλῶν), opis svoje plovidbe (γῆς περίοδος), te "odgovor na Polibijevu *Istoriju*" (ἀντιγραφὴ πρὸς τὴν Πολυβίου ἱστορίαν), čiji je autor zapravo neki drugi Skilak koji je živeo kasnije.

## Reference

## Literatura
*