open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hedemora

**Hedemora** je grad od 7,273 stanovnika u sredini Švedske, ona je i 
administrativni centar Općine Hedemora od 15,164 stanovnika.

## Geografija
Hedemora leži u Grofoviji Dalarna, nedaleko od rijeke Dalälven udaljena oko 90 km 
sjeverno od Västeråsa.
## Historija
Hedemora je izrasla za procvata rudarstva u Dalarni, pa je 1459. dobila status grada. 
U vrijeme kad je nastala služila je kao trgovište za obližne rudnike, i transportni centar za otpremu robe prema Mälarenu.

U to vrijeme bila je poznata po svom godišnjem sajmu - sv. Pavla (Pålsmässomarknaden), posljednji takav 
održan je 1587.

Tokom 17. vijeka došlo je do pogoršanja ekonomskih prilika u tom kraju, jer je zbog slabe potražnje zamrla proizvodnja 
željeza, pa je nakon 1688. došlo do osipanja stanovništa, tako da je 1840. njihov broj pao na ispod 1.000.

U to vrijeme zanatsvo je bilo osnovni prihod njegovih malobrojnih stanovnika.
Rast industrije zahvatio je Hedemoru tek početkom 20. vijeka, pa joj se broj stanovnika u svega tri dekade udvostručio (1900. 
imala je 1.800 stanovnika, a 1930. - 3.800).

Nakon toga se usporio rast stanovništva.
## Privreda
Najveći pogon u gradu je Hedemora Diesel (veliki dizel-motori), a do 2002. kad je bankrotirao to je bio i Hedemora Verkstäder. 
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice općine Hedemora''
Psiha (psihologija)

Pod pojmom **psiha** analitička psihologija smatra cjelinu svjesno-nesvjesnih sadržaja. Psiha je ono živo nešto što buja u čovjeku, a za koje često upotrebljavamo izraze duh, duša ili um.

Psihički sadržaji vode porijeklo od iskona prasvjesti pa su stoga oni trajne konstelacije, koje individualno ja nasljeđuje i ostavlja u nasljedstvu. Carl Gustav Jung je te psihičke konstelacije nazvao arhetipovima, odnosno iskonskim slikama kolektivno nesvjesnog.
Vadstena (općina)

**Općina Vadstena** (švedski: *Vadstena kommun*)  je jedna od 
švedskih općina od 7,391 stanovnika na jugu Švedske.

Administrativni centar općine je grad - Vadstena od 5,613 stanovnika.

## Geografija
Općina Vadstena prostire se u Grofoviji Östergötland, na površini od 182.5 km² duž sjeveroistočne obale Jezera Vättern.

## Historija
Grad - Vadstena  je 1974. pripojen Općini Motala, ali kako taj brak nije uspio, razvrgnut je 1980. pa je Vadstena postala samostalna općina od 12 naselja.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Vadstena''
Eslöv

**Eslöv** (čita se **Eslev**) je grad od 17,748 stanovnika jugu Švedske, on je i 
administrativni centar Općine Eslöv od 31,587 stanovnika.

## Geografija
Eslöv leži u Grofoviji Skåne, udaljen oko dvadesetak km sjeverno od Lunda, pa je danas u neku ruku samo njegovo predgrađe.
## Historija

Eslöv je izrastao pored željezničke stanice podignute nakon 1858. u tadašnjoj općini *Västra Sallerups*. 
Ubrzo je oko stanice procvjetala trgovina i podignuto nekoliko tvornica, tako da se 1875. Eslöv izdvojio iz svoje dotadašnje općine i dobio status trgovišta, kao naselje od oko 1200 stanovnika.

Nakon što je usisao sva okolna naselja, između ostalog i nekadašnji centar oćine Västra Sallerups, Eslöv je 1911. dobio status grada, kao naselje od 5600 stanovnika.

Nakon tog je vrlo sporo rastao sve do 1950., ali se od tad značajno proširio.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice općine Eslöv''
Eslöv (općina)

**Općina Eslöv** (švedski: *Eslöv kommun*)  je jedna od 
švedskih općina od 31,587 stanovnika na jugu Švedske.

Administrativni centar općine je grad - Eslöv od 17,748 stanovnika.

## Geografija
Općina Eslöv prostire se u Grofoviji Skåne, na površini od 421.66 km².

## Historija
Općina je oformljena  - 1971., spajanjem grada Eslöva i okolnih ruralnih općina.

## Općine prijatelji

* , Garðabær
* , Tórshavn
* , Viljandi

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine amal''
UČK

**UČK** (od ) se može odnositi na:

* Oslobodilačka vojska Kosova (OVK; )
* Oslobodilačka nacionalna armija (ONA; )
Hudiksvall

**Hudiksvall** je grad od 15,015 stanovnika u sredini Švedske, on je i administrativni centar Općine Hudiksvall od 36,849 stanovnika.

## Geografija
Hudiksvall leži na dnu zaljeva Hudiksvallsfjärden dijelu Botnijskog zaljeva, udaljen oko 80 km južno od Sundsvalla.
## Historija
Hudiksvall je iznikao u susjedstvu starije luke i trgovišta, povelju o status grada dobio je od 
kralja Johana III 1582. 
Povoljni položaj i trgovačke privilegije pomogle su gradu da u samom startu doživi ekspanzivni razvoj.  Tako da je Hudiksvall oko 1630 postao najveći grad Norrlanda, nakon Gävlea.

U to vrijeme iz njegove luke se izvozila drvena građa i željezna ruda.

Nakon uvođenja trgovačkih ograničenja u Botnijskom zaljevu - 1636. Hudiksvall je izgubio svoju ulogu transportnog centra u konkurenciji sa susjednim gradovima i okolnim željezarama. Pa je unatoč tome što je jedan kratak period bio prijestolnica grofovije ušao u period dugotrajne stagnacije.

Najveću katastrofu doživio je 1721. kad su ga napali Rusi, i do temelja spalili.
Ipak se tokom 18. vijeka polako počeo oporavljati, naročito nakon ukidanja trgovačkih ograničenja po Botnijskom zaljevu - 
1765.

Stanovništvo Hudiksvalla se povećalo od nekih 1.100, koliko je imao 1770. na oko 2.000 1850. do gotovo 5000 na kraju 19. vijeka. Taj rast se može uglavnom pripisati ekspanziji trgovine drvenom građom, kad je Hudiksvall bio u 
jedna od glavnih švedskih luka za izvoz drva.

Ribolov je od velike važnosti za ekonomiju grada sve do sredine 19. vijeka.

U 20. vijeku Hudiksvall je dobrano izgubio na važnosti, tako da je rastao sporo.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice općine Hudiksvall''
Vadstena

**Vadstena**  je grad od 2,553 stanovnika, ona je i 
administrativni centar istoimene općine od 7,391 stanovnika, na jugu Švedske.

## Geografija
Vadstena leži u Grofoviji Östergötland, na sjeveroistočnoj obali Jezera Vättern, udaljena 
pedesetak km zapadno od Linköpinga.
## Historija

Vadstena je kao naselje izrasla pored samostana sv Birgitte, tako da se već oko 1380. formirala u gradsko naselje, što je dokumentirano u brojnim dokumentima toga vremena.
Povelju o status grada dobila je 1400. od danske kraljice Margarete I.

Blizina rudarskog Bergslagena pomogla je jačanju pozicije - Vadstene, kao trgovišta i luke za transport proizvoda iz okolice. Samostan je tokom 15. vijeka izrastao u jedan od najsnažnijih religijsko- kulturnih centara u 
Skandinavije, tako da je stalan priliv hodočasnika i drugih putnika namjernika, pomogao da i sam grad postane krajem srednjeg vijeka, važan politički centar i mjesto važnih skupova.

Nakon reformacije, opala je važnost samostana, pa ga je švedski kralj Gustav Vasa - 1595. zatvorio a njegovu imovinu konfiscirao. Iako je upravo on 1544. dao podići zamak Vadstena u gradu, koji nije kompenzirao značaj samostana, pa je grad počeo stagnirati, tako da je oko 1770. imao svega 1400 stanovnika. Njegova stagnacija nastavila se i tokom 19. vijeka, pa je krajem tog vijeka imao samo 2000 stanovnika. I nakon tog je nastavljen njegov vrlo spori rast.
 
Danas je Vadstena prije svega administrativno - trgovački centar, u kom je razvijen uslužni centar, prije svega zdravstvo, jedan od najvećih poslodavaca je bolnica *Birgittas sjukhus* osnovana u prvoj polovici 20. vijeka.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice općine Vadstena''
Hedemora (općina)

**Općina Hedemora** (švedski: *Hedemora kommun*)  je jedna od 
švedskih općina od 15,164 stanovnika u sredini Švedske.

Administrativni centar općine je grad - Hedemora od 7,273 stanovnika.

## Geografija
Općina Hedemora prostire se po Grofoviji Dalarna, na površini od 839.92 km².

## Historija
Općina Hedemora službeno je formirana 1971., ali je taj proces započeo još 1966. kad se grad Hedemora spojio sa okolnim ruralnim općinama i naseljem Husby.

## Općine prijatelji

* , Bauska
* , Ishozi
* , Nord-Fron
* , Nysted
* , Vehkalahti

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Hedemora''
Arboga

**Arboga** je grad od 10,330 stanovnika u sredini Švedske, ona je i 
administrativni centar Općine Arboga od 13,285 stanovnika.

## Geografija
Arboga leži u Grofoviji Västmanland, na rijeci Arboga 15 km od njena
ušća u Jezero Mälaren, udaljena oko pedesetak km zapadno od Västeråsa, 
## Historija
Najstariji dokazi o Arbogi su iz 13. vijeka, a nema pouzdanih dokumenata koji bi ukazivali da je na tom mjestu prije toga 
bilo neko značajnije naselje. Ali se zna da je 1285. osnovan franjevački samostan, a 1290. se spominju
i trgovci iz Arboge a 1330. i gradski pečat, što ukazuje da je imao status grada.

Kako do Arboge vode brojni vodeni putevi prema šumovitom i rudama bogatom sjeveru, tako je grad 
od sredine 14. vijeka postao transportni centar za otpremu željezne rude do Jezera Mälaren, 
što se može vidjeti iz knjiga otpremnica 1451. - 1569. koje se danas čuvaju u gradskom arhivu.

Arboga je tokom srednjeg vijeka i početkom novog vijeka imala istaknuto mjesto među švedskim gradovima, i 
bila mjesto u kom su održani važni crkveni i politički skupovi. Najpoznatiji od njih je sjednica parlamenta (Riksens ständer) 
održana 1435. Franjevački samostan u Arbogi dobio je status sjedišta reda za nordijske zemlje. Negdje oko 1560. u Arbogi je 
počela s radom manufaktura za izradu pušaka i oklopa, pod patronatom kralja.

Izrastanje novih konkurentskih gradova Nora i Lindesberga tokom 17. vijeka, kao i otvaranje Kanala Hjälmare 1639. dovelo do pada Arboge.

Nakon izgradnje željezničke pruge do Örebra 1857. - Arboga je nakratko opet postala važna luka za prekrcaj željeza na putu za Stockholm.

Nakon tog je otpočeo razvoj  industrije.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice općine Arboga''
Arboga (općina)

**Općina Arboga** (švedski: *Arboga kommun*)  je jedna od 
švedskih općina od 13,285 stanovnika u sredini Švedske.

Administrativni centar općine je grad - Arboga od 10,330 stanovnika.

## Geografija
Općina Arboga prostire se po Grofoviji Västmanland, na površini od 327.26 km²

## Historija
Općina Arboga formirana je 1971., kad je gradu Arboga pripojena ruralna općina Medåker, i nakon toga 1974. parohija 
Götlunda.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Arboga''
Hjälmare (kanal)

**Hjälmare** je najstariji švedski kanal, koji povezuje Jezero Hjälmaren preko rijeke Arboge sa Jezerom Mälaren.

## Karakteristike i historija gradnje
Kanal je dug 13,7 km, od tog je iskopano 8,5 km. Kako je visinska razlika između jezera 22 metara, izgrađeno je devet ustava.

Kanalom su mogli ploviti brodovi dužine do 30 metara, široki do 
7 m, maksimalnog gaza do 1,95 m. 

Kanal je bio od velike važnosti za razvoj trgovine i industrije u Västmanlandu, sve do kraja 19. vijeka, kad je 
izgubio na važnosti u konkurenciji sa željeznicom.

Kanal je temeljno obnovljen 1830.
Danas se kanalom služe samo turistički brodovi i jahtaši, jer je premali za veće brodove.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Hjälmare kanal'' }
Hjo

**Hjo**  je grad od 2,553 stanovnika, ona je i 
administrativni centar istoimene općine od 8,841 stanovnika, na jugu 
Švedske.

## Geografija
Hjo leži u Grofoviji Västra Götaland, na zapadnoj obali Jezera Vättern, udaljen 67 km sjeverno 
od Jönköpinga.
## Historija
Hjo se kao mjesto sa statusom grada spominje prvi put 1413., u vezi sa samostanom u Vadsteni.

I pored svog povoljnog položaja na Jezeru Vättern i mogućnosti da postane važna luka za transport robe između Östergötlanda i Västergötland - Hjo je ostao malo naselje. Početkom 18. vijeka imao je manje od 400 stanovnika.

Svoj zlatni period i relativno najjači rast imao je između 1830.- 1860. godine, kad je nakon otvorenja kanala Göta došlo do procvata trgovine i zanatsva.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice općine Hjo''
Rastko Stojković

**Rastko Stojković** (srpski: **Растко Стојковић**; Beograd, 12. srpnja 1981.) je srpski rukometaš i reprezentativac koji trenutno igra za RK Meškov Brest. Stojković igra na poziciji pivota, a s reprezentacijom je 2012. godine postao europski doprvak.
Histerezis

**Histerezis** (grč.: ὑστέρησις = zakašnjen) je karakteristika sistema čije izlazne veličine ne zavise samo od ulaznih veličina, već i od istorije sistema. Za ovakav sistem se kaže da zavisi od puta promene.

Histerezis se javlja u mnogim prirodnim i tehničkim operacijama, kao i u procesima upravaljanja, i stoga se njime bavi kibernetika. U nizu naučnih disciplina histerezis ima specifično značenje.

## Histerezisni efekti

### Magnetni histerezis
* Vidi još: Feromagnetizam

**Magnetni histerezis** je pojava pri kojoj namagnetisanost feromagnetnog tela ne zavisi samo od aktuelne vrednosti magnetnog polja, već i od prthodnih magnetnih stanja. Srećemo ga kod feromagnetnih supstanci, materijala koje privlače magneti, kao što su gvožđe, kobalt, nikl i njihove legure. Gustina magnetnog fluksa u feromagnetnim materijalima zavisi od jačine okolnog magnetnog polja&nbsp;(H). 
Kada se ukloni magnetno polje nestaje i magnetni fluks. Gustina magnetnog fluksa pri konstantnoj jačini polja je veća kada polje slabi, nego kada jača. Ciklus histerezisa je zatvorena kriva, funkcija promene magnetne indukcije ili intenziteta namagnetisanosti feromagnetnog tela, kada se magnetizarujće polje periodično menja. Promena orijentacije magnetnog polja (negativna vrednost) H opisuje gornju ivicu histerezisne krive. Jedan obilazak krive magnetizacije (histerezisne petlje) naziva se histerezis.

#### Gubici histerezisa
Kada se materijali magnetizuju njima je neophodno dostaviti energiju proporcionalnu površini unutar krive magnetizacije. Posledica ovog energetskog prenosa je zagrevanje materijala.

### Drugi primeri

#### Tehnika
* Nauka o materijalima: elastično-plastične forme materije često pokazuju osobinu histerezisa. U grafiku sila naprezanja vidljiva je histerezisna petlja. 
* Kibernetika i automatika: regulatori sa prekidačima imaju histerezisne osobine.
* Digitalna elektronika: Šmitovi prekidači su prekidači koji okidaju zavisno od vrednosti praga okidanja. 
* Merna tehnika: merni instrumenti nekada pokazuju osobinu histerezisa usled mehaničkih nesavršenosti.

#### Ekonomija
U ekonomiji histerezis se pojavljuje kao reakcija tržišta na spoljašnje uticaje, posle čijeg prestanka se sistem ne vraća u prethodno stanje (recimo cene).

#### Matematika
U teoriji dinamičkih sistema pojava histerezisa se iskazuje kao fenomen povratne bifurkacije.

#### Fiziologija

U fiziologiji poznat je primer histerezisa disanja. Tu se pokazuje da zapremina pluća kod udaha raste sporije nego što pada pri izdahu.

Razlog za ovu razliku je reorganizacija molekula na alveolama tokom ciklusa disanja.

Termalni histoproteini (THP) u životinjama služe za njihovu zaštitu od smrzavanja. Ako životinja ima veću koncentraciju THP u životnim tečnostima, doći će do pojave histerezisa. Na primer, životna tečnost se smrzava na -5°C, ali se topi na 0°C. Ovo se ne događa promenom molarnosti međućelijske tečnosti, već se THP vezuje za kristale leda i sprečava njihovo dalje formiranje.

## Izvori

## Vanjske veze
* Histerezis čvrstih tela
* Histerezisni aplet 
* Matematička teorija sistema sa histrezisom
La Vérité (film, 1960)

***La Vérité*** () je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1960. godine u režiji Henri-Georgesa Clouzota. Po žanru je mješavina drame i kriminalističkog filma. Protagonistica, koja tumači Brigitte Bardot, je mlada djevojka koja se našla na sudu zbog ubistva svog ljubavnika (čiji lik tumači Sami Frey). Radnja prikazuje kako je branitelj (koga tumači Charles Vanel) pokušava spasiti giljotine, dok se uz flashback prikazuje njen ljubavni odnos.

*La Vérité* je, s obzirom na planetarnu popularnost Bardot, kao i veliki Clouzotov ugled, bio jedan od najiščekivanijih filmskih ostvarenja godine. Produkciju su, međutim, mučili strahoviti problem, vezani kako uz zdravlje samog Clouzota (koji je doživio srčani udar, slično kao i njegova supruga Vera), tako i privatni život glumaca. Bardot je tako tokom snimanja započela ljubavnu vezu sa Freyom, što je dovelo do raspada braka sa Jacquesom Charrierom, a nakon toga i pokušaja samoubistva.

Iako je *La Vérité* postigao komercijalni uspjeh u francuskim kinima, Clouzot je njime bio toliko iscrpljen da do kraja života nije uspio snimiti više nijedan film.

## Uloge
* Brigitte Bardot ... Dominique Marceau
* Charles Vanel ... Maître Guérin
* Paul Meurisse ... Maître Éparvier
* Sami Frey ... Gilbert Tellier
* Marie-José Nat ... Annie Marceau
* Louis Seigner ... Le président des assises
* André Oumansky ... Ludovic
* Jacqueline Porel ... La secrétaire de Me Guérin
* Jean-Loup Reynold ... Michel
* Christian Lude ... M. Marceau
* Suzy Willy ... Mme Marceau
* Barbara Sommers ... Daisy (lkao Barbara Sohmers)
* René Blancard ... L'avocat général
* Fernand Ledoux ... Le médecin légiste
* Claude Berri ... Georges

## Reference

## Vanjske veze
* 
* ''The Truth'' at TCMDB
* Review of film at New York Times
Les Espions

***Les Espions*** () je francusko-italijanski crno-bijeli filmski triler snimljen 1957 u režiji Henri-Georgesa Clouzota. Predstavlja adaptaciju romana Le vertige de minuit Egona Hostovskog, koji je također sudjelovao na pisanju scenarija. Radnja je smještena u sanatorij u koga psihijatar (čiji lik tumači Gerard Sety) zbog financijskih problema pristaje smjestiti tajanstvenog pacijenta, a za koga se odjednom počnu zanimati obavještajne službe Istoka i Zapada. Les Espions se isticao međunarodnom filsmkom ekipom u kojoj su se nalazila imena kao što su Peter Ustinov, Curd Jürgens i Sam Jaffe.

## Vanjske veze
* Les Espions at the Internet Movie Database
Hjo (općina)

**Općina Hjo** (švedski: *Hjo kommun*)  je jedna od 
švedskih općina od 8,841 stanovnika na jugu Švedske.

Administrativni centar općine je grad - Hjo od 6,094 stanovnika.

## Geografija
Općina Hjo prostire se po Grofoviji Västra Götaland, na površini od 298.4 km² duž zapadne obale Jezera Vättern.

## Historija
Općina Hjo formirana je 1971. kad je gradu Hjo pripojena ruralna općina Värsås, 1974. pridodani su joj i dijelovi Fröjereda i Fågelåsa.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Hjo''
Nagrada BAFTA za najbolji scenario

**Nagrada BAFTA za najbolji scenario** () je bivša nagrada koju je dodjeljivala Britanska akademija filmskih i televizijskih umjetnosti (BAFTA) od 1968. do 1982. godine. Ranije, od 1954. do 1967. nagrada se dodjeljivala isključivo za najbolji britanski scenario, a kasnije odnosno od 1983. podijeljena je na nagradu za najbolji originalni i adaptirani scenario.

## Nagrade i nominacije
### 1960-e

### 1970-e

### 1980-e

## Povezano
* Nagrada BAFTA za najbolji britanski scenario
* Nagrada BAFTA za najbolji originalni scenario
* Nagrada BAFTA za najbolji adaptirani scenario

## Vanjske veze
* IMDb: Lista svih dobitnika BAFTE
Höganäs

**Höganäs** (čita se **Heganes**) je grad od 14,107 stanovnika na jugozapadu Švedske, on je i 
administrativni centar Općine Höganäs od 24,637 stanovnika.

## Geografija
Höganäs leži Grofoviji Skåne, na poluotoku Kullen, udaljen oko 25 km sjeverno od Helsingborga.
## Historija
Hoganas je tokom 16. vijeka bio malo ribarsko naselje, kad je otkriven ugljen izrastao je krajem 18. vijeka u 
rudarski grad. Kad su u 19. vijeku iscrpljene zalihe ugljena, prebacio se na glinu, odnosno na industrijsku proizvodnju 
cigli i keramike.

Izgradnja željezničke pruge Höganäs - Åstorp 1885. i poboljšanje luke 1887. bila su dva događaja od 
velike važnosti za daljnji razvoj grada.

Höganäs je postao općina - 1875., a negdje oko 1907. imao je oko 5000 stanovnika.

Höganäs je lpovelju o statusu grada dobio 1936. Nakon tog mu se rast tokom 20. vijeka usporio.
## Privreda
Höganäs je slavan u Švedskoj po svojoj tvornici *Höganäs Keramik* i po tvornici željeznog praha *Höganäs AB* osnovanoj 1797.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice općine Höganäs''
Höganäs (općina)

**Općina Höganäs** (švedski: *Höganäs kommun*)  je jedna od 
švedskih općina od 24,637 stanovnika na jugu Švedske.

Administrativni centar općine je grad - Höganäs od 14,107 stanovnika.

## Geografija
Općina Höganäs prostire se u Grofoviji Skåne, na površini od 144.29 km², po poluotoku Kullen.

## Historija
Općina Höganäs oformljena je 1971., spajanjem grada Höganäsa sa okolnim ruralnim općinama Brunnby i Jonstorp.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Höganäs''
Söderköping

**Söderköping** (čita se **Sederčeping**) je grad od 6,992 stanovnika, na jugoistoku Švedske on je i administrativni centar 
istoimene općine od 14,024 stanovnika.

## Geografija
Söderköping leži u Grofoviji Östergötland, na Kanalu Göta 4 km od zaljeva Slätbaken i 
Baltičkog mora, udaljen 16 km južno od Norrköpinga.

## Historija
Söderköping se u historijskim izvorima prvi put spominje u 13. vijeku, kad je 1235 izgrađen franjevački samostan.

Međutim arheološki nalazi  pokazaju da je naselje nastalo tokom 12. vijek. 
Za 13. vijeka naselje se teritorijalno raširilo, a tad je izgrađena i crkva. Soderkoping je za vrijeme srednjeg vijeka bio važan lučki grad, usko povezan na Hanzeatskom ligom, pa je u to vrijeme živjela značajna 
njemačka kolonija.

Söderköping je još i 16. vijeku bio jedan od vodećih švedskih gradova, ali je zasipavanje njegove luke i rastuća konkurencija iz nedalekog Norrköpinga, dovela do tog da je izgubio svoju poziciju, pa je u 18. vijeku spao na malo agrarno naselje od 700 stanovnika.

Söderköping se tokom 19. vijeka, u usporedbi sa drugim švedskim gradovima - vrlo sporo razvijao. Industrijski razvoj gotovo da ga nije ni dotakao, tako da se privreda današnjeg Söderköpinga bazira prvenstveno na uslugama i administraciji.

Najveći poslodavci su Uprava Kanala Göta, bolnica i termalno lječilište.
## Znamenitosti
Nedaleko od centra grada nalaze se ruševine dvorca Stegeborg, one leže na malom otoku u Zaljeva Slätbaken u Baltiku gdje izlazi Gota kanal.

Dvorac Stegeborg je tokom srednjeg vijeka, pa sve do 17. vijeka bio jedna od najvažnijih švedskih građevina,  mjesto važnih susreta i pregovara. 
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice općine Söderköping''
Söderköping (općina)

**Općina Söderköping** (švedski: *Söderköping kommun*)  je jedna od 
švedskih općina od 14,024 stanovnika na jugoistoku Švedske.

Administrativni centar općine je grad - Söderköping od 6,992 stanovnika.

## Geografija
Općina Söderköping prostire se po Grofoviji Östergötland, na površini od 677.92 km² duž obale Baltičkog mora.

## Historija
Općina Söderköping formirana je između 1971. - 1973. kad se grad Söderköping spojio sa okolnim ruralnim općinama.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Söderköping''
L'Enfer d'Henri-Georges Clouzot

***L'Enfer d'Henri-George Clouzot*** () je francuski dokumentarni film snimljen 2009. godine u režiji Serga Bromberga. Posvećen je snimanju igranog filma ''L'Enfer'' 1964. godine, koji nikada nije dovršen i za koji se ispostavilo da je predstavljao posljednji važniji projekt znamenitog režisera Henri-Georges Clouzota. Bromberg je film rekonsturirao na osnovu materijala i fotografija koje mu je dostavila Clouzotova udovica nekoliko godina ranije.

## Izvori


## Vanjske veze
* 
* ''L'Enfer d'Henri-Georges Clouzot'', 2009 Toronto International Film Festival
* 13 stills, *[[20 minutes (France)|20 minutes]]* 
* "L’enfer, selon Clouzot"  by Elisabeth Bouvet, Radio France Internationale (19 May 2009) 
* "A superb documentary about a notorious film that floundered in the mid-1960s."  by Lisa Nesselson, SBS TV (19 May 2009)
*  (1:40)
*  (5:22)
Ludvika

**Ludvika** je grad od 14,498 stanovnika u sredini Švedske, on je i 
administrativni centar Općine Ludvika od 25,810 stanovnika.

## Geografija
Ludvika leži u Grofoviji Dalarna, na jugozapadnoj obali Jezera Väsman, udaljena oko četrdesetak km južno od Borlängea. 
## Historija
Nastajanje Ludvike vezano je uz kralja Gustava I Vasu koji je oko 1550. dao izgraditi manufakturnu željezaru, koja je od 1726. poslovala kao privatno poduzeće. Svojevremeno je to bio jedan od najvećih pogona u zemlji, radio je sve do 1890. kad je zbog zastarjelosti i nerantabilnosti zatvoren.

Ludvika je bila važan trgovački centar zapadne Dalarne. Njen razvoj značajno je ubrzala gradnja željezničkih pruga prema 
Göteborgu (dovršena 1879.) i Stockholmu (1900.) jer se našla na njihovoj trasi.

Rast moderne Ludvike vezan je uz elektroindustriju *ASEA - Ludvikaverken* (danas ABB).

Ludvika je postala općina 1901., nakon tog je 1915 dobila status trgovišta, a 1919. i status grada.

U tom periodu se broj njenih stanovnika povećao od 1000 na 4000, Ludvika je sve tamo do 1950. bila jedan od najbrže rastućih gradova u zemlji.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice općine Ludvika''
Ludvika (općina)

**Općina Ludvika** (švedski: *Ludvika kommun*)  je jedna od 
švedskih općina od 25,810 stanovnika u sredini Švedske.

Administrativni centar općine je grad - Ludvika od 14,498 stanovnika.

## Geografija
Općina Ludvika prostire se po Grofoviji Dalarna, na površini od 1,498.93 km²

## Historija
Općina Ludvika formirana je 1971., kad se grad Ludvika spojio sa ruralnim općinama Grangärde i Säfsnäs.

## Općine prijatelji

* , Bad Honnef
* , Imatra
* , Kontiolahti

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Ludvika''
Holodnojarska Republika

**Holodnojarska Republika** () je bila nepriznata samoproglašena država na području današnje centralne Ukrajine koja je postojala od 1919. do 1922. za vrijeme Ruskog građanskog rata, odnosno Ukrajinskog rata za nezavisnost. Nastala je 1919. u nepristupačnoj oblasti Holodni Jar u Čigirinskom rajonu u današnjoj Čerkaškoj oblasti, a osnovali su je lokalni ukrajinski kozaci, koji su se nakon propasti Ukrajinske Države krajem 1918. godine odnosno dolaska sovjetske vlasti suprotstavljali kako boljševicima, tako i Bijeloj gardi koja je nastojala obnoviti Rusko Carstvo. Holodnojarska Republika, koja je sjedište imala u selu Meljniki, je Sovjetima pružala otpor nekoliko godina; njeni vođe su 1921. godine, kada je pobjeda Sovjeta u građanskom ratu postala izvjesna, pristali na sovjetsku ponudu o amnestiji, ali su zadržali de facto autonomiju. Konačno je likvidirana tek sljedećeg godine kada je sovjetska tajna policija ČEKA holodnojarske vođe uhapsila u klopci prilično sličnoj mnogo poznatijoj operaciji Trest.
Nova škola (New York)

**Nova škola** (), je univerzitet koji se nalazi u New Yorku u Sjedinjenim Američkim Državama. Univerzitet je 1919. godine osnovala grupa progresivnih profesora iz New Yorka pod imenom **Nova škola za društvena istraživanja** ().

## Povezano
* Akreditacija institucija za visoko obrazovanje u SAD-u

## Reference
Krimska Narodna Republika

**Krimska Narodna Republika** ((); ) je bila kratkotrajna nezavisna država koja je postojala na području Krima krajem 1917. i početkom 1918. godine. Nastala je u kaosu nakon Oktobarske revolucije, odnosno raspada bivšeg Ruskog Carstva. Osnovali su je 26. novembra 1917. predstavnici skupštine krimskih muslimana, odnosno krimsko-tatarskog Kurultaja na čelu sa muftijom Nomanom Çelebicihan, proglasivši Krim nezavisnom državom. Nova je država stupila u kontakt sa Centralnom radom Ukrajine te su se Krimska Narodna Republika i novoosnovana Ukrajinska Narodna Republika međusobno priznale. Nova se vlast, međutim, usprkos deklaracija o jednakosti svih građana, gotovo u potpunosti oslanjala na Krimske Tatare, koji su i tada činili manjinu krimskog stanovništva. Nasuprot tome, glavni populacijski centar - Sevastopolj - je već tada bio snažno uporište pristaša Oktobarske revolucije, odnosno boljševika i anarhista koji su uživali podršku među mornarima Crnomorske flote. 24. januara 1918. su snage Krimske Tatarske Republike krenule u pokušaj osvajanja Sevastopolja, ali su u sljedeća dva dana poražene, a što je boljševicima omogućilo da vrlo brzo zauzmu cijeli poluotok. Çelebicihan je bio zarobljen i ubrzo nakon toga strijeljan, a boljševici su na Krimu osnovali Sovjetsku Socijalističku Republiku Tauridu. I ona je, međutim, bila kratkog vijeka, jer su za samo tri mjeseca njemačke trupe zauzele poluotok i formirale Krimsku zemaljsku vladu.
Filmske nagrade Britanske akademije

**Filmske nagrade BAFTA** (*British Academy Film Awards* ili *BAFTA Film Awards*; do 1968. *British Film Academy Awards*, od 1975. dodjeljivana u okvirima *Society of Film and Television Arts Awards* kao *Stella Awards*) su najznačajnije britanske filmske nagrade. Nagrada Britanska akademija filmske i televizijske umjetnosti za film dodjeljuje se od 1948. godine međunarodnim i britanskim filmovima i filmskim stvaraocima, koji su prikazani u prošloj godini u Ujedinjenom Kraljevstvu. Nagrada važi za, usporednu nagradu Oskaru, te za najveću britansku filmsku nagradu. Dodjeluje se svake godine u februaru u Londonu, a pokrovitelj nagrade je telekomunikacioni koncern Orange. Nagrade se dodjeljuje u kategorijama za film, filmske stvaraoce, te specijalne i počasne nagrade.

## Filmske kategorije

## Filmski stvaraoci

**Počasne i specijalne nagrade**

## Bivše kategorije

## Povezano
* Britanska akademija filmske i televizijske umjetnosti (BAFTA)

## Vanjske veze

* Službene stranice BAFTA-e
Sovjetska Socijalistička Republika Tavrida

**Sovjetska Socijalistička Republika Tavrida** () je bila kratkotrajna sovjetska republika koja je postojala na Krimu u proljeće 1918. godine za vrijeme Prvog svjetskog rata, odnosno na početku ruskog građanskog rata. Nastala je nekoliko mjeseci nakon Oktobarske revolucije koja je stanovništvo Krima podijelilo na pristaše i protivnike novog boljševičkog režima. Među potonjima su se našli vođe Krimskih Tatara, koji su u jesen 1917. proglasili nezavisnu Krimsku Narodnu Republiku. Revolucija je, međutim, uživala podršku među mornarima Crnomorske flote u Sevastopolju koji su u januaru 1918. porazili trupe novoproglašene države. Vlast nad Krimu je tada bila organizirana u revolucionarne komitete. 19. marta 1918. je proglašena nova država, i formirana vlada u kojoj su osim boljševika sjedili i predstavnici lijevih esera. Novi entitet je, međutim, brzo došao u sukob sa Ukrajinskom Narodnom Republikom čije su trupe, uz pomoć Nijemaca brzo poduzele ofanzivu na Krim. Pod njihovim pristiskom, kao i ustankom Krimskih Tatara, vlast SSR Tavride se brzo raspala. Jedan od vođa SSR Tavride, Anton Slucki, je uhvaćen i strijeljan. Nijemci su, pak, na Krimu kao novi režim uspostavili Krimsku pokrajinsku vladu koja će se održati do početka 1919. godine.
Nagrada BAFTA za najbolji film

**Nagrada BAFTA za najbolji film** () je najveća filmska nagrada Britanske akademije filmske i televizijske umjetnosti (BAFTA) u kategoriji filmskog stvaralaštva, koja se dodjeljuje u Ujedinjenom kraljevstvu od 1949. godine.

## Historija
Prva nagrada dodijeljena je pod imenom *British Film Academy Awards*. Prvobitno su nagrade dodjeljivane u kategorijama za najbolji strani film sa britanskom produkcijom pod nazivom *Najbolji film bilo kojeg izvora* (). Od 1948. do 1968. dodjeljivale su se nagrade u dvije kategorije: "Najbolji film bilo kojeg izvora" (za strani film), te "Najbolji britanski film". Od 1969. do 1982. dodjeljuje se samo nagrada za najbolji film, a od 1983. nagrada za najbolji film, te nagrada za najbolji film na jeziku koji nije engleski. Od 1993. dodjeljuje se nagrada za najbolji britanski film "Alexander Korda".

## Dobitnici

### 1940-e

### 1950-e

### 1960-e

### 1970-e

### 1980-e

### 1990-e

### 2000-e

### 2010-e

## Povezano
* Oscar za najbolji film
* Zlatni globus za najbolji film - drama
* Zlatni globus za najbolji film - komedija ili mjuzikl
* Oscar za najbolji strani film
* Zlatni globus za najbolji strani film

## Vanjske veze
* BAFTA official archive (1948-2007) 
* BAFTA Awards , *[[Internet Movie Database]]*
L'Enfer (film, 1964)

***L'Enfer*** () je francuski igrani film koji se snimao 1964. godine u režiji Henri-Georgesa Clouzota. Po žanru je bio triler, a u njemu su glavni protagonisti bili mlada žena Odette (čiji je lik tumačila Romy Schneider) i njen stariji i ljubomorni suprug (koga je tumačio Serge Reggiani). L'Enfer je predstavljao jedan od najambicioznijih i najspektakularnijih projekata u Clouzotovoj filmografiji. Međutim, snimanje je potrajalo tek tri tjedna i bilo obilježeno nizom problema. Reggiani je doživio srčani udar te morao biti zamijenjen Jean-Louis Trintignantom; jezero koje je bilo ključno za odvijanje radnje je presušilo, a na kraju je i sam Clouzot doživio srčani udar, zbog čega je projekt napušten.

Clouzot nakon toga više nije snimio nijedan film. Nakon njegove smrti je njegova udovica scenarij dostavila Claudeu Chabrolu koji je 1994. snimio vlastitu verziju. Godine 2009. je Serge Bromberg snimio dokumentarni film *[[L'Enfer d'Henri-Georges Clouzot]]* () u kome je uz pomoć fotografija i dovršenog materijala pokušao koliko-toliko rekonstruirati originalnu Clouzotovu viziju.

## Uloge
* Romy Schneider : Odette
* Serge Reggiani : Marcel, le mari d'Odette, jaloux névrotique
* Dany Carrel : Marylou, l'amie aguicheuse d'Odette
* Jean-Claude Bercq : Martineau, le garagiste play-boy
* Mario David : Julien
* André Luguet : Duhamel, le fidèle client de l'« Hôtel du Lac », caméraman amateur
* Maurice Garrel : Dr. Arnoux
* Blanchette Brunoy : Clotilde
* Hubert de Lapparent :  Pimoiseau
* Germaine Delbat : Mme Rudemont
* Barbara Sommers : Mme Bordure
* Maurice Teynac : M. Bordure
* Catherine Allégret : Yvette
* Henri Virlogeux : l'homme sur la terrasse
* Bernard Stora

## Izvori


## Vanjske veze
*
Krimska pokrajinska vlada

**Krimska pokrajinska vlada** () je bila privremena vlada koja je od 1918. do 1919. godine, na kraju Prvog svjetskog i tokom Ruskog građanskog rata upravljala Krimom, prvo kao klijent Njemačkog Carstva, a neko vrijeme kao de facto nezavisna država. Osnovana je nekoliko mjeseci nakon što su u proljeće 1918. njemačke trupe okupirale Krim i likvidirale Sovjetsku Socijalističku Republiku Tavridu. Na čelo vlade je postavljen Macej (Sulejman) Suljkevič, bivši ruski carski general za koga se vjerovalo da će zbog svog lipsko-tatarskog porijekla na stranu Nijemaca pridobiti srodno krimsko-tatarsko stanovništvo. Susjedna Ukrajina, sa kojom je, također kao njemački klijent, upravljao Pavlo Skoropadski, je Krim smatrala dijelom svoga teritorija, ali je Suljkevič to odbio priznati; dvije strane su tokom jeseni 1918. godine, međutim, otpočeli pregovore o stvaranju određenih državnopravnih odnosa. Međutim, sve je te planove poremetila kapitulacija Njemačke, odnosno povlačenje njenih snaga. Suljkevič je zbog svoje pro-njemačke politike postao izuzetno nepopularan među lokalnim stanovništvom, te je zamijenjen sa novim premijerom, Solomonom Krimom, liberalnim kadetskim političarom jevrejskog porijekla. Krimova nova vlada, međutim, nije uspjela ostvariti dobre odnose sa Antonom Denjikinom, vođom ruskog bjelogardjeskog pokreta oko koga su se, uz podršku Antante, počele okupljati antisovjetske snage u južnim dijelovima bivšeg Ruskog Carstva. To ju je značajno oslabilo, te je u proljeće 1919. godine brzo pala pod udarom Crvene armije koja je zauzela Krim i osnovala Krimsku Sovjetsku Socijalističku Republiku. Kada su Sovjeti ponovno nakratko protjerani, Krim je došao pod vlast Denjkinove Južnoruske vlade.
Krimska Sovjetska Socijalistička Republika

**Krimska Sovjetska Socijalistička Republika** () ili **Sovjetska Socijalistička Republika Krim** () je bila kratkotrajna država na Krimu koja je postojala nekoliko meseci 1919. godine tokom Ruskog građanskog rata. Ovo je bio drugi pokušaj uspostavljanja boljševičke vlasti na Krimu. Glavni grad bio je Simferopolj. bris  2 nwspada   uwikipediju

## Istorijat
Ruski boljševici su aprila 1919. godine po drugi put osvojili Krim (prvi pokušaj desio se u martu 1918. godine, kada je postojala kratkotrajna Sovjetska Socijalistička Republika Taurida). Na konferenciji u Simferopolju, održanoj 28. i 29. aprila 1919. proglašena je sovjetska republika i formirana vlada, Revolucionarni komitet. Boljševičke snage su do 30. aprila zauzele celo poluostrvo, a 5. maja formirana je prva vlada na čijem je čelu bio Dmitrij Uljanov, mlađi brat Vladimira Lenjina. Krimska SSR se 1. juna pridružila vojnom savezu sovjetskih republika u Ukrajini, Belorusiji, Litvaniji i Letoniji.

Republika se bazirala na jednakosti svih naroda, sprovedena je nacionalizacija industrije, a zemlja oduzeta kulacima i Crkvi i podeljena siromašnima i bezemljašima. Vlada Krimske SSR odnosila se bolje prema Tatarima za razliku od pređašnje Tauridske SSR, a pojedinim levo orijentisani Tatari aktivno su učestvovali u novoj vladi.
bris 2  nespada  u  wikipediju
Bela garda Antona Denjikina ponovno je ojačala krajem maja 1919. i zapretila Krimu. Beli su 18. juna izvršili desant na Koktebelj, zbog čega se vlada Krimske SSR evakuisala od 23. do 26. juna; Beli su uskoro zavladali poluostrvom. Krim nije imao svoju vladu sve do februara 1920. kada je obrazovana beloarmejska Vlada Južne Rusije.

## Povezano
* Sovjetska Socijalistička Republika Taurida
## Reference

## Literatura
* 
*
Evropski put E4

**Evropski put E4** (švedski: *Europaväg 4*) je put A klase u Švedskoj, dio međunarodnog sistema E-puteva, koji ide od Helsingborga na jugu i završava na sjeveroistoku kod Haparande, na finskoj granici.

## Karakteristike i historija gradnje
E4 dug je 1590 km, osim na krajnjem jugu, ide duž obale Baltičkog mora i Botnijskog zaljeva. On povezuje gradove; Helsingborg, Ljungby, Jönköping, Linköping, Norrköping, Nyköping, Stockholm, Märsta, Uppsala, Gävle, Söderhamn, Hudiksvall, Sundsvall, Härnösand, Örnsköldsvik, Umeu, Skellefteu, Luleu i Haparandu.

Prve dionice na tom pravcu izgrađene su između Helsingborga i Stockholma od 1945. do 1962. godine. Danas je dio južno od Gävlea potpuni autoput, na kom je posljedna dionica od Uppsale do Mehedebya dovršena u oktobru 2007. Sjeverno od Gävlea, gdje je promet puno rjeđi to je poluautoput, osim u blizini većih gradova.

Južno od Gävlea brzina je ograničena na 110 - 120 km/h, a sjeverno od Gävlea na 90-100-110 (zavisno od dionica).

## Galerija slika

Datoteka:E4Lpb.jpg|E4 pored Linköpinga
Datoteka:E4_landsväg.jpg|E4 kod Örnsköldsvika
datoteka:Norra Länken Stockholm österut 20060509.jpg|E4 kod Stockholma
datoteka:E4_Österängen_Rosenlund.jpg|E4 kod Jönköpinga


## Reference

## Vanjske veze

* Stanje na putu E4
Haparanda

**Haparanda** je grad od 4,856 stanovnika na krajnjem sjeveroistoku Švedske, on je i 
administrativni centar Općine Haparanda od 10,059 stanovnika.

## Geografija
Haparanda leži u Grofoviji Norrbotten, na finskoj granici, na ušću rijeke - Torne u Botnijski zaljev, udaljena oko 130 km sjeveroistočno od Luleje.

Točno nasuprot nje na riječnom otoku leži finski grad Tornio.
## Historija
Haparanda ima vrlo kratku i burnu historiju, koja je počela za Velikog sjevernog rata - 1809. kad je Švedska izgubila Finsku i grad Tornio, kog je morala prepustiti Carskoj Rusiji, jer je rijeka Torne postala nova granica.

Zbog tog su Šveđani počeli graditi na svojoj strani novi grad Karl Johan, koji je već 1812. dobio status grada. Ali im projekt nije uspio jer se nitko nije htio naseliti na tom mjestu 15&nbsp;km od današnje Haparande. Umjesto tog naselja počela je gradnja  Haparande, koja je 1821. dobila status trgovišta, a 1842. i status grada.

Haparanda spada u red manjih švedskih gradova, stanovništvo joj se povećalo od 400-500 koliko ih je imala sredinom 19. vijeka do nekih 2000 - 3000 nakon Drugog svjetskog rata.

Privredom današnje Haparande dominira trgovina, transport i usluge vezane uz to što je pogranični grad, dok je industrija slabo zastupljena.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice općine Haparanda''
Haparanda (općina)

**Općina Haparanda** (švedski: *Haparanda kommun*)  je jedna od 
švedskih općina od 10,059 stanovnika na krajnjem sjeveroistoku Švedske.

Administrativni centar općine je grad - Haparanda od 4,856 stanovnika.

## Geografija
Općina Haparanda prostire se po Grofoviji Norrbotten, na površini od 927.26 km², duž zapadne obale rijeke Torne i uz Botnijski zaljev.

U općini leži istoimeni arhipelag - Haparanda sa više od 652 otoka, koji je dio većeg Arhipelaga Norrbotten. U njemu leži i nacionalni park - *Haparanda skärgårds nationalpark*.
## Historija
Općina Haparanda formirana je 1967., kad se grad Haparanda spojio sa ruralnim općinama Karl Gustav i Nedertorneå.

## Općine prijatelji

* , Hammerfest
* , Ikast
* , Kovdor
* , Širvintos

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Haparanda''
Torne

**Torne** (švedski: *Torne älv*, finski: *Tornionjoki*) je rijeka na sjeveroistoku 
Švedske duga 510 km.

## Geografija
Torne izvire iz Jezera Torne, u Općini Kiruna nedaleko od norveške granice. Od izvora teče prema jugoistoku do ušća u Botnijski zaljev kod grada Haparanda.

U svom donjem toku formira švedsko - finsku granicu. U samoj delti leže gradovi Haparanda (na zapadnoj švedskoj obali) i finski Tornio (na riječnom otoku).

Sliv rijeke velik je 40,157 km² i proteže se po Norrbottenu.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Torne älv'' na portalu Nationalencyklopedin
Söderhamn

**Söderhamn** je lučki grad od 11,761 stanovnika na istoku Švedske, on je i 
administrativni centar Općine Söderhamn od 25,647 stanovnika.

## Geografija
Söderhamn leži u Grofoviji Gävleborg, na ušću rijeke 
- Söderhamnsån u Botnijski zaljev, udaljen oko 75 km sjeverno od Gävlea.

## Historija
Söderhamn je povelju o status grada dobio 1620. Sredinom 17. vijeka u njemu je podignuta manufaktura za izradu pušaka.
Grad su 1721, spalili ruski vojnici, ali je brzo obnovljen tako da je oko 1800. imao oko 1400 stanovnika, što je za ono doba bio grad srednje veličine.

Soderhamn se počeo snažnije razvijati sredinom 19. vijeka, kad je vladala potražnja za drvenom građom tad je u gradu radilo puno pilana. Na prijelazu vijekova došlo je do zastoja i stagnacije koji se produžio do 1950.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice općine Söderhamn''
Åstorp (općina)

**Općina Åstorp** (švedski: *Åstorp kommun*)  je jedna od 
švedskih općina od 14,737 stanovnika na jugu Švedske.

Administrativni centar općine je grad - Åstorp od 9,488 stanovnika.

## Geografija
Općina Åstorp prostire se u Grofoviji Skåne, na površini od 92.96 km².

## Historija

Današnja Općina Åstorp počela se formirati 1952. spajanjem nekadašnje Općine Västra Broby i trgovišta Åstorp. Nakon tog slijedilo je spajanje općine Åstorp i Kvidinge 1974.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Åstorp''
Åstorp

**Åstorp** (čita se **Ostorp**) je grad od 9,488 stanovnika na jugu Švedske, on je i 
administrativni centar Općine Åstorp od 14,737 stanovnika.

Jedan dio grada leži u Općini Ängelholm

## Geografija
Åstorp leži Grofoviji Skåne, udaljen oko dvadesetak km sjeveroistočno od Helsingborga, pa je 
danas samo njegovo predgrađe.

Pored grada ide evropski autoput **[[Evropski put E4|E4]]**.
## Historija
Åstorp je sve do kraja 19. vijeka bio malo selo u tadašnjoj Općini Björnekulla.

Åstorp je počeo rasti nakon izgradnje željezničke pruge Helsingborg - Hässleholm - Stockholm 1875. i pruge Malmö - Göteborg dovršene 1888., kad je postao veliki ranžirni kolodvor.

Åstorp je status trgovišta dobio 1946., nakon tog je 1952. apsorbirao dotadašnju općinu Västra Broby i sva njena naselja. 
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice općine Åstorp''
Söderhamn (općina)

**Općina Söderhamn** (švedski: *Söderhamn kommun*)  je jedna od 
švedskih općina od 25,647 stanovnika na istoku Švedske.

Administrativni centar općine je grad - Söderhamn od 11,761 stanovnika.

## Geografija
Općina Söderhamn prostire se po Grofoviji Gävleborg, na površini od 1,064.92 km², duž obale Botnijskog zaljeva.

## Historija
Općina Söderhamn formirana je 1971., kad se grad Söderhamn spojio sa ruralnim općinama.

## Općine prijatelji

* , Kunda
* , Jakobstad
* , Os, Hordaland
* , Szczecinek

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Općine Söderhamn''
Söderhamnsån

**Söderhamnsån**  je rijeka na istoku 
Švedske duga 16 km.

## Geografija
Söderhamnsån izvire u podnožju brda Högbrunnsbergeta, od tamo teče prema istoku do ušća u Botnijski zaljev kod grada Söderhamna.

Sliv rijeke proteže se po Grofoviji Gävleborg.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Karta rijeke Söderhamnsån'' na portalu VISS
Nagrada Empire za najboljeg ženskog pridošlicu

**Nagrada Empire za najboljeg ženskog pridošlicu** () je jedna od nagrada Empire koju svake godine dodjeljuje britanski filmski časopis ''Empire''. Nagrada se dodjeljuje od 2012. godine kada je izvorna nagrada za pridošlicu ugašena odnosno podijeljena na žensku i mušku kategoriju.

## Dobitnice i nominacije

### 2010-e

## Reference
Lavr Kornilov

**Lavr Georgijevič Kornilov** (; Ursk-Kamengorsk, 18. avgust 1870 – kod Jekaterinodara, 13. april 1918) je bio ruski general.

U Prvom svjetskom ratu komanduje 48. divizijom do zarobljavanja u maju 1915. Iz zarobljeništva bježi 1916. U ruskoj ofanzivi jula 1917. komanduje ruskom 8. armijom, a potom dobija komandu Jugozapadnog fronta. Poslije Februarske revolucije u Rusiji, postavljen je za vrhovnog komandanta vojske 1. avgusta 1917. U septembru te godine preduzima neuspješan napad na Petrograd, koji je u rukama revolucionara. Na Kavkazu se početkom 1918. stavlja na čelo snaga Bijele (carske) Dobrovoljačke armije. Poginuo je u borbi sa snagama Crvenih (komunista).

## Literatura
* Vojna enciklopedija, Beograd, 1972., knjiga četvrta, str. 621.

## Vanjske veze

* General L. G. Kornilov, biografija.
* General Lavr Georgievič Kornilov
Mahnovščina

**Mahnovščina** () je naziv za područja na istoku današnje Ukrajine koja su za vrijeme ruskog građanskog rata od 1918. do 1921. bila pod kontrolom anarhista, obično organizirana u sovjete ili radničko-seljačke komune. Nastala su u kaosu nastalom Oktobarskom revolucijom i njemačkom i austro-ugarskom okupacijom na kraju Prvog svjetskog rata, odnosno kada je u dijelovima tadašnje Ukrajine počelo pružati otpor okupatorima i satelitskom režimu Ukrajinske Države, koji je nastojao rekvirirati hranu i žito za potrebe Centralnih Sila. Među tim gerilskim formacijama se najviše istakla Revolucionarna ustanička armija Ukrajine pod vodstvom anarhista Nestora Mahna koja je dovoljno ojačala da se pod kontrolom anarhista nađe područje gdje je živjelo oko 7 miliona ljudi. Od 1919. je glavni neprijatelj anarhista bio kontrarevolucionarni Bijeli pokret, pa je Mahnovščina stupila u savez sa boljševicima te im pomogla nanijeti kontrarevolucionarima odlučujući poraz 1920. godine kojim je okončan ruski građanski rat. Mahnovščina je dobila ime po Makhnu i gdje su se nastojale u praksu sprovesti ideje Francisca Ferrera i Pjotra Kropotkina je neko vrijeme tolerirana od strane pobjedničkih boljševika kao svojevrsni eksperiment, ali su se 1921. godine nakon Kronštatskog ustanka shvaćena kao prevelika opasnost po novi režim. Zbog toga su se Sovjeti, koristeći kao izgovor navodnu pljačku i banditizam, pokrenuli operacije kojim je Mahnovščina likvidirana i na njoj zaveden režim Ukrajinske SSR.  

Mahnovščina je u kasnijim decenijama postala predmetom zanimanja kao jedan od dugotrajnijih (i samim time relativno uspješnijih) pokušaja da se anarhističke ideje sprovedu u praksi. U najnovije vrijeme se, pak, izraz "Mahnovščina" koristi u kontekstu rata u istočnoj Ukrajini, odnosno kao pogrdan izraz za paravojne formacije proruskih separatista i njihovu navodnu sklonost pljački i nedisciplini.
Tangled

***Tangled*** () je američki animirani film snimljen 2010. godine u režiji Nathana Grenoa i Byrona Howarda i produkciji studija Walt Disney. Predstavlja adaptaciju ''Matovilke'', bajke braće Grimm. Protagonistica, čijem liku glas posuđuje Mandy Moore, je izgubljena princeza koja je zbog svoje čarobne kose zatočena u dvorcu.

*Tangled* je imao budžet od oko 260 miliona dolara, te se kao takav smatra najskupljim animiranim filmom svih vremena. Prilikom produkcije je uz kompjutersku, korištena i tradicionalna animacija. Film je doživio izuzetan uspjeh. Godine 2012. je snimljen nastavak u obliku kratkog animiranog filma pod naslovom *[[Tangled Ever After]].*

U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom ***Vrlo zapetljana priča***, a u Srbiji pod naslovom ***Zlatokosa i razbojnik***.

## Glasovi

## Hrvatska verzija

***<big>Tehnička obrada hrvatske verzije</big>***

## Pjesme

*** *Vokali*: Mustafa Softić, Dragan Brnas i Vladimir Pavelić

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
* 
*