open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kaluđerovo (Bela Crkva)

**Kaluđerovo** je naselje u Srbiji u opštini Bela Crkva u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 94 stanovnika.

Kaluđerovo je pogranično mesto i blizu njega postoji istoimeni granični prelaz ka Rumuniji. Danas granični prelaz ima relativno mali promet jer se saobraćajna komunikacija sa Rumunijom obavlja na graničnom prelazu Vatin kod Vršca.

## Historija
Kaluđerovo se prvi put pominje 1421. godine, pod nazivom Kalugera i u svojoj istoriji, kao i većina naselja Belocrkvanske opštine, često je menjalo ime.
* Godine:
* 1481 - Kaluđer
* 1723  Rebenberg  
* 1911 
* 1922 - Kaluđerevo

Po predanju, Kaluđerovo nosi ime po jednom kaluđeru koji se ovde posvetio. S obzirom da je Kaluđerovo bilo naseljeno Srbima, izuzimajući kratak period u osamnaestom veku, ono pripada grupi srpskih herskih sela.

Godine 1481. god. pominju se naselja Kaluđer i Leskovici u posedu porodice de Partaš ( de Pártás  ). Za vreme jednog turskog upada naselje je uništeno.

Godine 1723. osnovali su na tome mestu Nemci svoju koloniju Rebensberg, koja je uskoro dobila parohiju, kojoj je pripadao i izščezli Jabšanik. A 13 oktobra 1735. god. uništio je požar selo u kome je ostalo samo 15 kuća. U jesen iste godine opet je selo opustošeno upadom Turaka u selo.

Posle 1740. god. naselili su se u Kaluđerovu Srbi. I već 1740. naselje je imalo 40 domova . Godine 1752. ušlo je u sastav narodne vojske. 1760.god. podignuta je crkva. Godine 1782. popisano je 575 pravoslavnih stanovnika, ali se kasnije Kaluđerovo nije 
Razvijalo normalno, što bi se dalo zaključiti obzirom na činjenicu da je 1802. god. bilo samo 569 stanovnika.

Godine 1868. podignuta je nova crkva a stara je preuređena u školu. Stanovništvo se pretežn bavipoljoprivredom.

* **[[Populacija]] kroz [[Istorija|istoriju]]** .



**[[Godina]]**
1869.
1880.
1890.
1900.
1910.
1921. 


**[[Stanovnik]]a**
643
630
685
709
718
642


**[[Srbi|Srba]]**
?
?
?
?
?
628


**[[Rumuni|Rumuna]]**
-
?
?
?
?
14


**[[Nemac]]a**
-
?
?
?
?
7


**[[Mađari|Mađara]]**
-
?
?
?
?
nema


**Ostalih**
-
?
?
?
?
0





## Demografija
U naselju Kaluđerovo živi 109 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,9 godina (41,5 kod muškaraca i 48,2 kod žena). U naselju ima 61 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,16.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
*  Vue satellitaire de Kaluđerovo
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Dobrinci

**Dobrinci** su naselje u Srbiji u opštini Ruma u Sremskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1549 stanovnika.

## Historija
Prema istoriskim podacima Dobrinci su najstarije naselje na području rumske opštine, a do početka 19. veka i jedno od najvećih mesta u Sremu. Hrabrost i slobodarki duh Dobrinčana i njihovo učešće u Prvom i Drugom srpskom ustanku su sačuvani u zapisima Nićifora Ninkovića rođenog u Dobrincimam, direktan svedok i hroničar tih vremena. Opis likova Karađorđa, Knjaza Miloša, srpskih vojvoda i hajduka, zahvaljujući njemu sačuvani su kao svojevrsna istoriska građa.

U istoriskom kontekstu ostalo je zapamćeno učešće Dobrinčana 1848. godine na Majskoj skupštini vojvođanskih Srba u Sremskim Karlovcima.

## Demografija

U naselju Dobrinci živi 1370 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,1 godina (39,2 kod muškaraca i 43,1 kod žena). U naselju ima 541 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,17.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Galerija

Image:Wiki Expedition Serbia 01 078, Dobrinci.jpg |Kulturni centar u Dobrincima
Image:Wiki Expedition Serbia 01 081, Dobrinci.jpg |Spomenik u parku u Dobrincima


## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Zlatica (Banat)

**Zlatica** je selo udaljeno 15&nbsp;km istočno od Zrenjanina na pruzi i magistralnom putu koji povezuje Zrenjanin i Vršac. Po svom broju stanovnika Zlatica spada u manje mesne zajednice. Ona je jedna od najurbanijih seoskih mesnih zajednica, jer već decenijama poseduje infrastrukturu, koja je u nekim drugim selima tek u planu ili se gradi, tu navodimo kanalizacionu i vodovodnu mrežu. Pored toga urađena je grafikacija, poboljšane su telekomunikacione veze i izgrađeno je 70% lokalnih puteva, kao i pešačke staze. U selu postoji i fudbaslki klub "Zlatica", koji se takmiči u seoskim ligama. Klub ima svoj moderni teren sa svlačionicama i klupskim prostorijama, a pored njega nalaze se i tereni za košarku, mali fudbal i odbojku, kao i pomoćni teren i dečije igralište. Naselje poseduje moderan park, u centralnom delu parka nalazi se osveštani zvonik, a u planu je i gradnja manje crkve na tom mestu. Pored ovog velikog postoji i takozvani Titov park sa 88 stabala, koliko je Josip Broz imao godina kada je umro. Preduzeće Zlatica oko kojeg je naselje i nastalo prodato je pre nekoliko godina firmi "Matijević" iz Novog Sada.

Zlatica nema status naseljenog mesta, već se vodi kao deo obližnjeg Lazareva (gde i deca idu u školu). Prvi put je pokrenuta inicijativa 2000. godine i dobijeni su razni odgovori. Očekivalo se da će doći do pozitivnog rešenju u vreme kada je Zrenjanin dobio status grada 2007. godine, ali do toga nije došlo. Ponovo su pokrenute inicijative na skupštini grada Zrenjanina 30. novembra 2009. i 20. decembra 2018. godine, ali bez uspeha.

Aktuelni predsednik mesne zajednice je Dragan Radičević.

## Literatura

## Vanjske veze
Kolut (Sombor)

**Kolut**  je naselje u Srbiji u opštini Sombor u Zapadnobačkom upravnom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1327 stanovnika.

U Kolutu se nalazi prvi privatni zoo vrt „Miki“, osnovan 1988. godine, sa nekoliko jezera, koji zauzimaju polovinu ukupne površine od 11 hektara. Poseduje preko 100 vrsta životinja iz celog sveta, a od neke od njih su veoma retke ptice.

## Historija
Kolut je staro vojvođansko naselje. Prvi pomen datira još iz 1261. godine pod nazivom *Kulod*, po vlasničkoj porodici *Kilod*. 1330. se pominje kao *Kulund*, a nekoliko godina kasnije kao *Bel-Kulund*.

Po istorijskim prilikama naselje je imalo veoma značajan strateški položaj. Smatra se da su Turci upravo ovde prešli Dunav pred Mohačku bitku 1526. godine. Naselje doživljava procvat u XVIII veku kad ga naseljavaju Nemci, Mađari i Srbi. Završetkom Drugog svetskog rata , Nemci, koji su živeli u Kolutu, kolektivno su proglašeni ratnim zločincima i nasilno su proterani ili ubijeni. Posle proterivanja Nemaca u Kolut se doselilo 436 porodica iz Like i Gorskog kotara. Njihovi potomci i danas naseljavaju selo.

Broj stanovnika po poslednjem popisu iz 2002. godine je 1.710. Veliku većinu čine Srbi. Poljoprivreda je vodeća privredna grana. U blizini naselja izgrađeno je veštačko jezero s površinom od 200 ha. Godišnja proizvodnja je preko 20 vagona ribe.

## Demografija
U naselju Kolut živi 1200 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,5 godina (41,4 kod muškaraca i 45,5 kod žena). U naselju ima 580 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,69.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Mala Bosna

**Mala Bosna** je naselje u Srbiji u opštini Subotica u Severnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1082 stanovnika.

## Geografija

Mala Bosna se nalazi na bačkoj lesnoj zaravni, a teritoriju atara čine lesne doline Pavlovičkog dola na jugozapadu i Čikerije na istoku. Pavlovička dolina nastaje na jugozapadnoj periferiji naselja.

## Demografija
U naselju Mala Bosna živi 990 punoletnih stanovnika, većinom Hrvati, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,8 godina (39,0 kod muškaraca i 40,6 kod žena). U naselju ima 450 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,77.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Sport

U selu radi FK Mala Bosna, koji deluje još od sredine 50-ih godina HH veka. Nakon nekoliko gašenja klub je ponovo formiran 1989. godine. Iste godine je izgrađen i sportski centar koji je u prethodne dve goidne renoviran. Klub ima ambicije da bude bolje organizovan i da sarađuje sa većim klubovima iz regiona.

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Subotica, na kojoj se nalaze četiri naselja, Kelebija, Ljutovo, Mala Bosna i Subotica.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Knićanin

**Knićanin** ( ) je naselje grada Zrenjanina u Srednjobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1753 stanovnika.

## Historija

Selo je dobilo ime po vojvodi Stevanu Knićaninu, koji je bio vođa srpskih dobrovoljaca tokom revolucije u Srpskoj Vojvodini 1848/1849. godine.

Pre Drugog svetskog rata selo je imalo oko 3.000 stanovnika, uglavnom Nemaca. Posle rata su partizani selo koristili kao koncentracioni logor za Nemce. Danas u selu postoji spomenik žrtvama nad masovnom grobnicom, koji je podignut zajedničkom akcijom Srba i Nemaca.

Nalazi se na levoj obali Tise. U neposrednoj blizini se reka Begej uliva u Tisu, a na samo 5&nbsp;km od Knićanina se Tisa uliva u Dunav. 
## Demografija
U naselju Knićanin živi 1610 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,2 godina (38,4 kod muškaraca i 39,9 kod žena). U naselju ima 671 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,03.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Kovilj

**Kovilj** () je naselje u Srbiji u opštini Novi Sad u Južnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 5.414 stanovnika.

**Donji Kovilj** se prvi put spominje 1554., a **Gornji Kovilj** 1702. godine. Naselja su se spojila 1870. pored Kovilja se nalazi poznati Koviljski Manastir. Manastir je obnovljen 1705–1707, prema legendi da je na tom mestu Sveti Sava sagradio manastir u 13-om veku. U mestu postoje i dve srpske pravoslavne crkve, iz 1824/28 i 1846. godine.

Ovde se nalazi Spomenik ratnicima prvog Svetskog rata u Kovilju.

## Demografija
U naselju Kovilj živi 4376 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,8 godina (37,5 kod muškaraca i 40,1 kod žena). U naselju ima 1750 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,19.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Saobraćaj
Kovilj je direktno povezan na auto-put E-75 (Subotica – Beograd) koji prolazi kroz atar sela, a do samog mesta može se doći lokalni putem Budisava – Kovilj i regionalnim putem R-122 (Čurug – Žabalj – Šajkaš – Kovilj)

Kovilj je sa Novim Sadom, Budisavom i Kaćem povezan linijom javnog prevoza br. 24.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
* Zvanična prezentacija Kovilja
Mala Remeta

**Mala Remeta** je naselje u Srbiji u opštini Irig u Sremskom okrugu. Smešteno je na nadmorskoj visini 250–260 m. Spada u grupu viših naselja fruškogorske oblasti. Selo 1991. godine ima 157 stanovnika, od kojih su preko četiri petine doseljenici iz Bosne. Prema popisu iz 2011. bilo je 130 stanovnika.

Selo se formiralo uz istoimeni manastir, koji je izgrađen 1545-1548. godine.

## Demografija
U naselju Mala Remeta živi 120 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,5 godina (42,4 kod muškaraca i 42,5 kod žena). U naselju ima 53 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,79.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Kruščić

**Kruščić, Poglavar sela [https://naseselokruscic.wordpress.com Radisav Zejak]'’’ (, ) je naselje u [[Srbija|Srbiji]] u [[opština Kula|opštini Kula]] u [[Zapadnobački okrug|Zapadnobačkom okrugu]]. Prema popisu iz [[Popis stanovništva 2011. u Srbiji|2011.]] bilo je 1852 stanovnika (prema popisu iz [[Popis stanovništva 2002. u Srbiji|2002.]] bilo je 2353 stanovnika).

== Historija ==

Selo se pre Drugog svetskog rata zvalo **Veprovac**. Posle rata, [[Kolonizacija Vojvodine 1945.|za vreme kolonizacije]], mesto su naselili kolonisti, većinom iz [[Kolašin]]a i okoline. Ime sela je 1950. godine promenjeno u **Kruščić''' po narodnom heroju Vukmanu Kruščiću (1909-1942), koga su 20. januara 1942. godine, četnici Pavla Đurišića na prevaru uhvatila i ubila, zajedno sa još oko 30-ak partizana.

## Demografija
U naselju Kruščić živi 1884 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,5 godina (38,4 kod muškaraca i 42,7 kod žena). U naselju ima 773 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,04.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Zavod za urbanizam Kula-Odžaci
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Ležimir

**Ležimir** je naselje u Srbiji u opštini Sremska Mitrovica u Sremskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 699 stanovnika.

## Demografija
U naselju Ležimir živi 781 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,8 godina (41,4 kod muškaraca i 44,2 kod žena). U naselju ima 363 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,61.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Znamenitosti
* Srpska pravoslavna crkva Svetog Georgija, veliki značaj;
* Stara seoska kuća u Ležimiru, u kojoj se rodio Gligorije Vozarević, veliki značaj;

## Zbirka slika


Datoteka:Крст у средишту Лежимира - The Cross in Village Centre of Ležimir.jpg|Krst u središtu sela
Datoteka:Православна црква у Лежимиру - Orthodox Church in Ležimir.JPG|Pravoslavna crkva u Ležimiru


## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Ležimir, na kojoj se nalaze dva naselja Ležimir i Šišatovac

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Krivaja (Bačka Topola)

**Krivaja** je naselje u Srbiji u opštini Bačka Topola u Severnobačkom okrugu. Krivaja je smeštena na talasastom terenu na nadmorskoj visini od 115 m između vodotoka reke Krivaje i veštačkog jezera. Urbano je veoma lepo uređeno i liči na svojevrsni park sazdan od prostranih travnjaka i desetine vrsta raznog drveća. Nalazi se u neposrednoj blizini Bačke Topole (12&nbsp;km), od Sombora je udaljena 32&nbsp;km, a od Subotice 45&nbsp;km.

Prema popisu iz 2011. bilo je 653 stanovnika.

## Demografija
U naselju Krivaja živi 786 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,2 godina (38,3 kod muškaraca i 40,3 kod žena). U naselju ima 351 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,77.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je mešovito uz srpsku većinu, a u poslednja dva popisa primećen je porast u broju stanovnika.

## Zanimljivosti

Celo naselje ima karakteristike oaze, jer je okruženo sa prostranim zelenim površinama. Turistički potencijali Krivaje su raznovrsni. Uz samo naselje nalazi se park prirode pod zaštitom države treće kategorije, sa starom hrastovom i brestovom šumom, divljim kestenom, klenovima i drugim drvećem. U šumi je prirodno jezero sa izvorima pitke vode. Pored naselja pruža se poribljeno jezero sa zelenim pojasom, koji pruža izuzetne uslove za rekreaciju. U naselju se nalaze tri fudbalska terena — igrališta, sa kvalitetnom travom i odličnom drenažom, kao i košarkaški teren.

Tu je hotel „Krivaja“ sa tri zvezdice potpuno preuređen i prenovljen, koji raspolaže sa 22 sobe, 42 kreveta i 120 mesta u restoranu sa bogatom i raznovrsnom vojvođanskom kuhinjom i jela ispod sača. U neposrednoj blizini hotela, nalazi se savremena automatska kuglana sa četiri staze. Tu je i kongresna sala sa 300 mesta. Pored hotela, nalazi se dvorac-kaštel, izgrađen u neoklasičnom stilu, koji će se preurediti u depandans hotela. Naselje ima poštu, zdravstveni dom, benzinsku pumpu i samoposlugu.

Iako mala po površini, Krivaja ima izvanredne mogućnosti za razvoj sportsko-rekreativnog, ribolovačkog, kongresnog i drugih oblika turizma.

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Gornja Rogatica, na kojoj se nalaze četiri naselja, Bački Sokolac, Gornja Rogatica, Krivaja i Tomislavci.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Lipar

**Lipar** je naselje u Srbiji u opštini Kula u Zapadnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1482 stanovnika (prema popisu iz 2002. bilo je 1807 stanovnika). Do 1947. godine naziv sela je bio *Emušić*.

## Demografija
U naselju Lipar živi oko 1300 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 56 godina (60 kod muškaraca i 52 kod žena). U naselju ima 585 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1.4

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Zavod za urbanizam Kula-Odžaci
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Majdan (Novi Kneževac)

**Majdan** () je naselje u Srbiji u opštini Novi Kneževac u Severnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 210 stanovnika.

## Demografija
U naselju Majdan živi 238 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,1 godina (41,8 kod muškaraca i 47,9 kod žena). U naselju ima 115 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,45.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Mađarima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Majdan, na kojoj se nalaze dva naselja, Majdan i Rabe.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
* Zagonetka grčkih monaha u Banatu - lokalitet iz 11. veka u Majdanu („Politika“, 30. decembar 2011)
Krajišnik (Sečanj)

**Krajišnik** (, staro ime *Stefanföld*, ) je naselje u Srbiji u opštini Sečanj u Srednjobanatskom upravnom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1719 stanovnika.

## Historija
Selo se prvi put pominje, pod imenom Stephansfeld,Szent István,Istvánáza 1796. godine.Stephansfeld 1849 godine.Istvánfõlde. Šupljaja 1922. godine. Naselje je osnovao Zagrebački kaptol 1796. na polju «šuplje» u Jašatomićkom (modoškom) srezu naseljavanjem Nemaca iz Nove Peći, Grapca i drugih torontalskih opština i 106 sesijaša i 75 nadničara činili početak.

Za iste osnovana je 1797. parohija i podignuta crkva posvećena Sv. Stefanu i otuda ime Stefanfeld. 1873. Šupljaja je dobila poštu. 1892. bušen je prvi arteski bunar..

Selo se prvi put pominje, pod imenom Šupljaja, u katastigu (popisu darodavaca) pećke patrijaršije 1660. godine. Selo je tada, kao i danas, bilo naseljeno Srbima. Krajem osamnaestog veka, Marija Terezija, želeći da izvrši što veću germanizaciju ovih oblasti, naseljava u Banat nemačke koloniste. Oni menjaju ime sela u Stefansfeld. U periodima kada je ovaj deo Banata bio pod jurisdikcijom Pešte, korišćena je i mađarska varijanta *Ištvanfeld*. Nakon sloma Austrougarske i prisajedinjenja Vojvodine Kraljevini Srbiji, 1918. godine, nove vlasti vraćaju stari srpski naziv Šupljaja. Nakon kapitulacije kraljevine Jugoslavije 1941. godine, i prisajedinjenja Banata Trećem rajhu, nemački okupatori ponovo menjaju ime i vraćaju nemački naziv Stefansfeld. Kapitulacijom Hitlerove Nemačke, nemačko stanovništvo se raseljava, a Srbi iz okolnih sela vraćaju naziv Šupljaja, koji ubrzo po doseljenju, kolonisti iz Bosanske krajine ponovo menjaju, i želeći da ih naziv sela podseća na postojbinu, daju mu sadašnje ime Krajišnik.

## Demografija
Kretanje broja stanovnika:

* 1869: 2.329
* 1900: 2.344
* 1910: 2.445
U naselju Krajišnik živi 1825 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,5 godina (40,3 kod muškaraca i 44,6 kod žena). U naselju ima 869 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,58.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest) 
* Najurili gazdu iz sela („Večernje novosti“, 30. mart 2011)
Lovćenac

**Lovćenac** (; ) naselje je u Srbiji u opštini Mali Iđoš u Severnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 3161 stanovnika.

## Naziv mesta

Prvobitno mesto se zvalo Sekić, ali posle Drugog svetskog rata doseljenici iz Crne Gore su promenili ime mesta u Lovćenac.

Originalno ime mesta je bilo Segheđ, ali i mađarska populacija je koristila popularniju srpsku verziju Sekić i iskvarenu verziju Sikić koju su koristili Nemci.

## Historija

Sekić se prvi put spominje 1476. godine i bilo je naseljeno Srbima. Nemci su se doselili 1786. godine i to sa raznih strana i to je bila grupa poznata pod imenom vojvođanske i dunavske Švabe.

U svom vrhuncu, selo je brojalo oko 6.000 stanovnika, većinom Nemaca. Posle Drugog svetskog rata, Nemci su izbegli, a selo je naseljeno kolonistima iz Crne Gore, koji sada čine većinsko stanovništvo.

## Demografija
U naselju Lovćenac živi 2859 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,5 godina (37,1 kod muškaraca i 39,8 kod žena). U naselju ima 1149 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,21.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno.

## Galerija

Image:Lovćenac_village,_Vojvodina,_Serbia,_train_station.jpg|Železnička stanica 2003
Image:Denkmal1895.jpg|Memorijalni spomenik podignut 1895. za poginule u bici između Hrvata i Mađara 1849. godine
Image:Sekitsch-emblem.jpg|Amblem nemačke dijaspore poreklom iz Lovćenca (*Sekitsch*) sa godinom bivstvovanja 
Image:SzeghegyStamp.jpg|Sekić dobija poštu 1872.


## Reference

## Literatura
* Slobodan Ćurčić, broj stanovnika Vojvodine, Novi Sad, 1996.

## Vanjske veze

* Dragoljub Petrović: „Mi smo Crnogorci, sa azbukom od 33 slova“ , Glas javnosti, 5. februar 2006.
Kuveždinski Prnjavor

**Kuveždinski Prnjavor**, među lokalnim stanovništvom poznat kao Prnjavor, je deo sela Divoš u Sremu. Ime je dobio kao prnjavor – naselje najamnih radnika manastira Kuveždin, ispod kojeg se nalazi. Zapravo Prnjavor je »fizička veza« sela sa manastirskim kompleksom.

Ovaj deo sela nalazi se između ostatka sela i manastira u »dolu«. Naselje se zbog posebne topografije pruža pravcem sever&ndash;jug u vidu jedne ulice. U okviru ovog dela sela ne postoje naznake centra, već je stanovništvo oslonjeno na centar sela, udaljen oko 1 kilometar.

Kuveždinski Prnjavor je do Drugog svetskog rata bio zasebno naselje, ali je posle rata pripojen tadašnjem Divošu, od koga deli sa padina iznad dola (stotinak metara). U ovom ratu Prnjavor je teško stradao i izgubio mnogo stanovnika, što je doprinelo da se poslednjih decenija u njega naseli veliki broj Srba doseljenika iz Bosne.
Kupinovo

**Kupinovo** je naselje u Srbiji u opštini Pećinci u Sremskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1866 stanovnika.

## Historija
Kupinovo je jedino sremsko selo koje je bilo kraljevski grad. Naime, u njemu su ostaci grada Kupinika, sedišta srpskog despota Lazarevića i Đurđa Brankovića. Turci su ga 1521. godine osvojili i spalili. U Kupinovu se nalazi crkva Svetog Luke poznata među seljanima kao Despotska crkva, koja je najstarija pravoslavna crkva severno od Save i Dunava. Iz temelja rušena obnovljena je 1730. godine.

Najstariji deo sela je sačuvan i zaštićen kao Etno-selo i tu se nalaze neke od najstarijih kuća u Vojvodini, koje su zakonom zaštićene kao kulturna dobra Srbije. Ima kuća sa početka XIX veka koje su pravljene od pletari sa trščanim krovom. Kuće imaju tremove i doksate sa drvenim stubovima i arkadama.

## Turizam

U blizini sela nalazi se Obedska bara, atraktivno turističko područje za odmor i izlete u prirodi, kao i za lov. U blizini je takođe obala reke Save koja pruža lepa mesta za izlete i bavljenje sportovima na vodi.

## Demografija
U naselju Kupinovo živi 1586 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,7 godina (38,1 kod muškaraca i 41,2 kod žena). U naselju ima 668 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,06.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Značajne osobe
* Ivaniš Berislav
* Miroslav Đuričić

## Povezano
* Obedska bara
* Podlužje
* Srem

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
* kupinovo.com
Malo Bavanište

**Malo Bavanište** je selo u opštini Kovin, u južnobanatskom okrugu, u Vojvodini, Srbija. Nalazi se u neposrednoj blizini Dunava, na lesno-peščanom uzvišenju Siget. Lokalnim putem je spojeno sa selom Gaj (dužine 8.3&nbsp;km) a nekategorisanim ali asfaltiranim putem sa Kovinom.

Naseljavanje i izgradnja je počela 1947. godine. Najveći broj stanovnika je doseljen iz istočne Srbije. Ima, prema popisu iz 2011. godine, 332 stanovnika koji se bave isključivo poljoprivredom.

U blizini Malog Bavaništa se nalazi jedinstveni rudnik uglja, lignita, kod koga se ugalj iskopava iz korita reke Dunav pomoću specijalnog broda-bagera. Cela ova oblast bogata lignitom u plitkim slojevima se naziva kostolačko-kovinski lignitski basen.

## Demografija

## Populacija i brojnije etničke grupe



**Godina**
**Ukupno**
Srbi
Mađari
Rumuni
Crnogorci
Jugosloveni
Vlasi
Nemci
*Ostali*



1991.
522
95.78%
1.91%
0.57%
0.19%
0.95%
0.00%
0.19%
0.54%



U naselju Malo Bavanište živi 331 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,8 godina (40,7 kod muškaraca i 42,9 kod žena). U naselju ima 136 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,09.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Gaj, na kojoj se nalaze dva naselja, Gaj i Malo Bavanište.

## Reference

## Vanjske veze

* Položaj Malog Bavaništa na viki mapi
Neradin

**Neradin** je naselje u Srbiji u opštini Irig u Sremskom okrugu, na južnim padinama Fruške gore, u istočnom delu iriške opštine. Od Iriga je udaljeno 6 km. Nalazi se na nadmorskoj visini od 184 m. Prema popisu iz 2011. bilo je 475 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 625 stanovnika), a osnovna privredna grana je poljoprivreda, naročito ratarstvo za koje postoje najbolji uslovi.

Neradin je jedno od starijih naselja u iriškoj opštini. Selo se pominje prvi put 1247. godine. U selu postoji crkva sagrađena 1734. godine.

## Demografija
U naselju Neradin živi 456 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,8 godina (42,5 kod muškaraca i 43,1 kod žena). U naselju ima 171 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,22.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Manđelos

**Manđelos** () je naselje u Srbiji u opštini Sremska Mitrovica u Sremskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1319 stanovnika.

## Historija
Originalno ime sela je bilo *Nađolas* (veliko italijansko selo) pa su ga kasnije prekrstili u Manđelos. Najčešće voće sa Fruške gore je sa manđeloških plantažnih voćnjaka *Vranjaša* i *Mutalj*, kao i kvalitetne rakije. Sa izvora *Vranjaš* u rimsko doba vodom se snabdevao Sirmijum. Izvor je i danas živ.
Severno od Sremske Mitrovice, na obroncima Fruške gore, nalazi se selo Manđelos. Na početku XIX veka (1802) završena je menđeloska crkva Sv. Georgija. Ta godina zapisana je u gornjem delu zvonika. Građevina je jednobrodna, sa oltarskom apsidom na istočnoj i zvonikom prizidanim uz pročelje na zapadnoj strani. Naos je presveden poluobličastim lucima i svodovima, i podeljen na traveje. Fasade su horizontalno raščlanjene soklom, frizom i profilisanim kordonskim vencem. Vertikalno raščlanjavanje postignuto je pilastrima sa kapitelima, a pravougaoni, lučno završeni prozori ukrašeni su profilisanim okvirima. Zapadni portal, flankiran pilastrima, nalazi se u prizemlju zvonika, dok se još jedan ulaz nalazi na južnoj strani hrama. Prozori na zvoniku su istovetno ukrašeni, a kordonski venac između spratova ukrašen je nizom mutula. Visoki ikonostas sa klasicističkim formama rezbario je Marko Konstantinović posle 1816. On je oblikovao i pevnice i vladičanski presto. Za oslikavanje i pozlatu ikonostasa i pevnica Crkvena opština pozvala je 1825. Georgija Bakalovića. Zidne slike su rad nepoznatog umetnika iz XIX veka. U oltaru su kompozicije: Hristos na prestolu i Milosrdni Hristos; u svodu nad solejom naslikan je Gospod Savaot sa jevanđelistima, a na zapadnom zidu je patron hrama – sv. Georgije. U crkvi se nalazi i više ikona Grigorija Davidovića Opšića. Arhitektonsko-konzervatorski radovi izvođeni su 1980.

U Manđelosu je 2014. osnovan i Manastir Svetog Vasilija Ostroškog.

## Demografija
U naselju Manđelos živi 1189 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,0 godina (36,8 kod muškaraca i 39,1 kod žena). U naselju ima 474 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,23.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Znamenitosti
* Pravoslavna crkva Svetog Georgija - nepokretno kulturno dobro od velikog značaja.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Mol (Ada)

**Mol** () je gradsko naselje u Srbiji u opštini Ada u Severnobanatskom okrugu.  Prema popisu iz 2011. ima 6009 stanovnika (prema popisu iz 2002. bilo je 6786 stanovnika).

Ovde se nalazila Rodna kuća Novaka Radonića.

## Geografija
Mol je selo u središnjem delu Potisja, podignuto uz desnu obalu reke Tise, u istočnom delu Bačke, 4 kilometara južno od susednog naselja Ade, na magistralnom putu Novi Sad – Horgoš – Segedin, koji se proteže u pravcu sever-jug i od vitalnog značaja za mesto i njegove žitelje. Na pravcu istok-zapad putevi su lokalnog značaja, sem jednog letnjeg, Velikog Molskog puta, koji povezuje selo sa Obornjačom, Njegoševom i Bačkom Topolom. Molski atar je izduženog oblika i proteže se iz prvca istoka ka zapadu i pre Drugog svetskog rata bio je dug 32 kilometra, površine 25. 530 jutara (14. 802 hektara). Današnja površina atara iznosi 12. 418 jutara. Selo se nalazi na samom istočnom delu atara, neposredno uz zapadnu obalu Tise.
                                 
## Demografija
U naselju Mol živi 5411 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,7 godina (39,1 kod muškaraca i 42,1 kod žena). U naselju ima 2625 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,50.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

U ovom mestu je rođen episkop gornjokarlovački Sava Trlajić (1884-1941).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Nakovo

**Nakovo** (, ) je naselje u Srbiji u opštini Kikinda u Severnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1918 stanovnika.

## Demografija
U naselju Nakovo živi 2020 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,3 godina (42,1 kod muškaraca i 44,4 kod žena). U naselju ima 849 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,85.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Galerija

Image:L'école élémentaire Petar Kočić à Nakovo.jpg|Osnovna škola „Petar Kočić“


## Reference

## Vanjske veze

* Prezentacija Nakova 
### Mapa
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Mali Pesak

**Mali Pesak** () je naselje u Srbiji u opštini Kanjiža u Severnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 94 stanovnika.

Drugi naziv sela je Nesir (Neszür) što je u vezi sa vinogradima i vinogradarstvom što je značajna poljoprivredna grana.

## Demografija
U naselju Mali Pesak živi 95 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 46,7 godina (46,2 kod muškaraca i 47,2 kod žena). U naselju ima 52 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,21.

Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Mađarima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Martonoš, na kojoj se nalaze dva naselja, Mali Pesak i Martonoš.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Međa (Žitište)

**Međa**, ranije **Pardanj** () je naselje u Srbiji u opštini Žitište u Srednjobanatskom upravnom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 838 stanovnika.

## Geografija
Međa je izgrađena u istočnom delu opštine, kilometar od državne granice prema Rumuniji. Naselje se nalazi na 81 m nadmorske visine.

## Historija
Međa spada u red najstarijih naselja u opštini i u čitavom Banatu. Prvi put se pominje pod nazivom *Pardanj* 1247. godine kao manastirsko mesto. Godine 1753. Pardanj je zabeležen kao srpsko naselje. Polovinom 18. veka u naselja se doseljavaju Mađari i Nemci. Početkom 19. veka postojala su dva naselja - *Mađarski Pardanj* i *Srpski Pardanj*. Dva Pardanja se ujedinjuju u jedan 1907. godine.

Nakon Prvog svetskog rata, Versajskim mirom juna 1919. godine, Pardanj je pripao Rumuniji. U sastavu rumunske države ostao je do 1924. godine kada je ušao u sastav Jugoslavije. Tada dobija ime *Ninčićevo* po ministru Ninčiću.

Posle Drugog svetskog rata na mesto Nemaca doseljavaju se stanovnici iz Bosne i Hercegovine. Novodoseljeni stanovnici naselju daju ime *Međa* zbog blizine državne granice.

## Demografija
U naselju Međa živi 935 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,1 godina (41,6 kod muškaraca i 46,4 kod žena). U naselju ima 486 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,37.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Poznati građani
* Srpski političar Vuk Drašković je rođen u Međi.
* Srpski glumac Novak Tomić je rođen u Međi.

## Fotogalerija




## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Mišićevo

**Mišićevo** je naselje u Srbiji u opštini Subotica u Severnobačkom okrugu, koje je nastalo između dva svetska rata na putu Sombor-Subotica 6&nbsp;km istočno od Bajmoka.

## Historija
Selo je nastalo 1925. godine i dobilo je ime po Živojinu Mišiću, komandantu srpske vojske na solunskom frontu. Ratna stradanja su pogodila stanovništvo ovoga sela i njih su mađarske okupacione vlasti početkom Drugog svetskog rata internirale u koncentracione logore. Na njihovo mesto naseljeni su Čango Mađari iz Bukovine. Pred kraj rata oni su se povukli u zapadne delove Mađarske, preživeli kolonisti su se vratili, a uz njih i novi agrarni interesenti iz dalje i bliže okoline. Sedamdesetih godina dvadesetoga veka ovo naselje dobilo je status samostalog administrativnog naselja. Posle rata u njemu je živelo 601 osoba (1948).

## Demografija

Prema popisu iz 2002. bilo je 446 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 509 stanovnika).

U naselju Mišićevo živi 359 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,0 godina (39,8 kod muškaraca i 44,1 kod žena). U naselju ima 161 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,77.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Bajmok, na kojoj se nalaze dva naselja, Bajmok i Mišićevo.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Mihajlovo

**Mihajlovo** () je naselje grada Zrenjanina u Srednjobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 948 stanovnika.
## Historija
Tokom svoje istorije više puta je menjalo svoje ime.

* 1712. na latinskom jeziku pisanoj fascikli St. Michael, na sadašnjem mestu naznačeno selo
* 1723. isto na sadašnjem mestu St. Michael
* 1780. 
* 1919. 
* 1922. Mihajlovo

Od ovog sela je na početku dvadesetog veka ostao samo salaš, koji su meštani zvali Szent Mitra tanya. Danas taj salaš više ne postoji. Prema pričanju najstarijih meštana, preci većine Mihajlovčana potiču iz nekadašnjeg Szent Demetera. Bili su rimokatolici i govorili su mađarskim jezikom sa prastarim segedinskim akcentom.

### Crkva
Od 1836. do 1909. godine pripadala je župnoj crkvi u Elemiru, a od 1909. godine je posebna plebanija. Liturgijski jezik je bio mađarski. Crkva organizaciono pripada je zrenjaninskoj biskupiji i župnoj crkvi. Crkva kao i selo dobili su iz zahvalnosti glavnom anđelu, svetom Mihajlu. Crkva je građena na sadašnjem mestu od naboja 1835. godine, plafon je bio viklovan, a krov je bio od trske, bez tornja. Zvona su stajala na drvenoj konstrukciji pored crkve. Pošto je došlo do oštećenja crkve, meštani su 1850. godine popravili svoju crkvu i obnovili krov. Godine 1902. su ugrađene orgulje, a 1913. godine kupljen je harmonijum. Toranj crkve je izgrađen 1910. godine. Nakon što je vojska 1918. godine odnela dva veća zvona, meštani su bili prinuđeni da kupe nova zvona, što je učinjeno 1928. godine.

Župnik Jakab Đule je došao u selo 1909. godine. On je organizovao izgradnju tornja i obnovu crkve, uticao je da se ispred svake kuće napravi trotoar od cigala za pešake, a izdejstvovao je i da se formira seoska biblioteka.

## Demografija
U naselju Mihajlovo živi 803 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,5 godina (39,7 kod muškaraca i 41,3 kod žena). U naselju ima 352 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,85.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Mađarima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Miletićevo

**Miletićevo** je naselje u Srbiji u opštini Plandište u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 497 stanovnika.

## Demografija
U naselju Miletićevo živi 523 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 46,4 godina (44,7 kod muškaraca i 48,2 kod žena). U naselju ima 241 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,58.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Sport
Miletićevo ima fudbalski klub koji se zove Graničar. Postoji još od 1936. godine i u svojoj 72-godišnjoj istoriji beleži više uspeha od kojih su značajniji 4 osvajanja kupa opštine (1965, 1982, 2006. 2007. i 2009. godine).

## Reference

## Literatura
* Marjanović, Jovan D.; Marjanović, Radomir D. (2020), ''Miletićevo: monografija sela'', Miletićevo: Jovan D. Marjanović,  .

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Novi Žednik

**Novi Žednik** je selo u severnoj Bačkoj, u Vojvodini, koje pripada opštini Subotica. Prema poslednjem popisu iz 2011. godine Novi Žednik ima 2.381 stanovnika.

Pre komunističih promena imena sela, **Novi Žednik** je nosio ime **Đeneral Hadžićevo**, po *Stevanu Hadžiću*.

Selo ima osnovnu školu "Bosa Milićević", koju pohađa oko 250 đaka. U selu postoji fudbalski klub Preporod, osnovan 1939.

## Demografija
U naselju Novi Žednik živi 2322 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,5 godina (40,2 kod muškaraca i 42,7 kod žena). U naselju ima 968 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,90.

Većinu stanovništva čine *pravoslavci*, u selu se nalazi pravoslavna bogomolja **Svete Trojice**. Izgradnja novog svetog hrama je trenutno u početnoj fazi.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Žednik, na kojoj se nalaze tri naselja, Višnjevac, Novi Žednik i Stari Žednik.

## Reference

## Vanjske veze

* http://www.youtube.com/watch?v=6_n8x7CfqV0 **Kratak dokumentarni film o Novom Žedniku**
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
* http://www.srbijasport.net/klub/1097/rez **FK PREPOROD Novi Žednik**
Nova Crvenka

**Nova Crvenka** je naselje u Srbiji u opštini Kula u Zapadnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 420 stanovnika (prema popisu iz 2002. bilo je 524 stanovnika).

## Demografija
U naselju Nova Crvenka živi 415 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,0 godina (39,6 kod muškaraca i 40,3 kod žena). U naselju ima 195 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,69.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Crvenka, na kojoj se nalaze dva naselja Crvenka i Nova Crvenka.

## Reference

## Vanjske veze

* Zavod za urbanizam Kula-Odžaci
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Markovićevo

**Markovićevo** je naselje u Srbiji u opštini Plandište u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 160 stanovnika.
## Historija
Markovićevo tokom svoje istorije više puta je menjalo svoje ime:

* 1842- Ujfalu
* 1849 - Kriva Bara
* 1861 - Ujfalu
* 1888 – Torontal-Ujfalu
* 1919 – Kriva Bara
Godine 1800. dobio je zagrebački biskup u zamenu za hrvatsko dobro krivobaračko poljsko dobro, koje je odmah podeljeno hrvatskim feudalcima, a najveći deo baronu Bedekoviću. Na tom poljskom dobru je baron Bedaković 1843. godine naselio 79 mađarskih katoličkih porodica iz Sajana i Bikača i osnovao Ujfolu. Ova nova kolonija je 1843. godine imala 352 stanovnika, 1846. 390, 1847 - 333, a bogomoljom je pripadala velikogajskoj parohiji. Godine 1848. uništena je kolonija, a izbeglo stanovništvo se vratilo tek 1850. godine. Od tada se Mađarima pridružuju i nemački kolonisti.

Godine 1921. popisano je 637 stanovnika od kojih je bilo: Mađara 427, Nemaca 195, Srba 13, a Rumuna 3.

## Demografija
U naselju Markovićevo živi 177 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 46,2 godina (41,5 kod muškaraca i 51,1 kod žena). U naselju ima 91 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,37.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Opovo

**Opovo** je gradsko naselje u Srbiji u opštini Opovo u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 4527 stanovnika. U okolini Opova postoje bogata arheološka nalazišta koja pripadaju periodu starčevačke i vinčanske kulture.

## Historija
Na prostoru današnjeg Opova nekada su postojala dva naselja-Opovo i *Želj*. Nalazila su se u neposrednoj blizini, na levoj obali Tamiša. Teško je reći koje je od ta dva sela starije, ali se čini, ipak, da je to *Želj*. Naime, *Želj* je zabeležen već 1334. godine, dok se Opovo pominje tek u drugoj polovini 17-og veka.

Opovo se prvi put pominje 1672. godine. Opovo i Želj, za vreme vladavine Turaka, potpadali su pod Pančevačku nahiju, odnosno istoimeni sandžak. Posle 1716/18. Opovo se našlo u Pančevačkom distriktu.(srez, opština) U sastavu distrikta Opovo ostalo je do 1767/68. kad je zavojačeno i uključeno u dvanaestu nemačko-banatsku regimentu, u kojoj je ostalo i posle 1773. godine. Polovinom 18-og veka došlo je do premeštaja naselja na sadašnje mesto. U to vreme su se vršile rekonstrukcije i urbanizacija po Banatu. Opovo kao veće naselje imalo je dve parohije, kada se radi o pravoslavnom življu, a jednu parohiju kada se radi o rimokatoličkom življu. Postojale su dve škole, srpska i nemačka. Od privrednih delatnosti izdvajaju se zemljoradnja, ratarstvo i stočarstvo, donekle lov i ribolov, dok su ostale delatnosti bile od malog značaja za život ljudi, izuzev domaće radinosti.

### Arheološka nalazišta
U okolini Opova postoje bogata arheološka nalazišta koja pripadaju periodu starčevačke i vinčanske kulture. Iskopavanja su vršili američki arheolozi osamdesetih godina dvadesetog veka. Neki od pronađenih predmeta nalaze se u muzeju u Pančevu. Velike zasluge pronalasku mnogobrojnih predmeta koji pripadaju tekovinama starčevačke kulture na teritoriji Opova pripadaju katoličkom svešteniku Andreasu Majeru, koji je te predmete sakupljao i predao ih pančevačkom muzeju.

#### Lov i ribolov
Područje opštine Opovo obiluje vodenim površinama. Najvažnija u tom smislu je reka Tamiš, a zastupljena su i prirodna i veštačka jezera, bare i kanali. Značajan prirodni resurs su i šume, koje zahvataju površinu od 1313 hektara, odnosno 10% ukupne teritorije opštine Opovo. Šume uglavnom sačinjavaju vrbe i topole, a ima i bresta jasena i bagrema. Pašnjaci su obrasli slatinskim travama i prostiru se na površini od 1355 hektara.

Prirodni resursi pružaju stanište za raznovrstan životinjski svet. U šumama su zastupljeni srne, lisice, zečevi, fazani itd., a u Tamišu od ribe: šaran, som, smuđ, štuka, babuška, bela riba, cverglan...

## Demografija
U naselju Opovo živi 3742 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,5 godina (38,3 kod muškaraca i 40,6 kod žena). U naselju ima 1500 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,13.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Povezano
* Opština Opovo

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)