open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Svetosavska omladinska zajednica

**Svetosavska omladinska zajednica (SOZ)** je zvanična institucija Srpske pravoslavne crkve za rad sa djecom, omladinom i mladim ljudima. Naziv je i mnogih pojedinačnih udruženja građana koja se osnivaju i djeluju pri pojedinim eparhijama Srpske pravoslavne crkve.

## Osnivanje

Svetosavska omladinska zajednica, kao krovna organizacija, osnovana je 1995. godine odlukom Svetog arhijerejskog sabora. Eparhijske svetosavske omladinske zajednice su dobrovoljna i vanpolitička udruženja mladih pravoslavnih hrišćana. Osnivački akt donosi nadležni episkop kojim propisuje djelatnosti udruženja i daje blagoslov za djelovanje u okviru kanonskog područja svoje eparhije. Kao i sva druga udruženja građana, upisuju se u državni registar čime stiču status pravnog lica.

## Djelatnost

Proklamovani cilj svetosavskih omladinskih zajednica je da savremenim metodama približi Pravoslavnu crkvu svim mladim ljudima kroz mnoge obrazovne projekte, organizacije seminara i pokloničkih putovanja, organizacije vjerskih, kulturnih i sportskih manifestacija, organizacije humanitarnih akcija i sl.

Svetosavske omladinske zajednice svoj rad sprovode i putem saradnje sa drugim omladinskim organizacijama u zemlji ili inostranstvu, sa poslovnim sektorom i sa zvaničnim institucijama. Zajednica na nivou eparhije može imati i područne jedinice, uglavnom formirane u okviru crkvenih opština ili arhijerejskih namjesništava. O osnivanju i djelatnosti donose se statuti.

Neke od najaktivnijih zajednica na prostoru Bosne i Hercegovine su SOZ Eparhije zvorničko-tuzlanske (od 2003) i SOZ Eparhije banjalučke (od 2000). U okviru njih postoje i zajednice na nivou crkvenih opština ili namjesništava.

## Izvori

## Vanjske veze
* Zvanična stranica SOZ Arhiepiskopije beogradsko-karlovačke 
* Zvanična stranica SOZ Eparhije banjalučke 
* Eparhija zvorničko-tuzlanska: Svetosavska omladinska zajednica
Lista praznika Srpske pravoslavne crkve

**Crkveni kalendar** Srpske pravoslavne crkve i ostalih pomesnih crkava sadrži listu svetitelja za svaki dan. Iako se svakog dana spominje i slavi više svetaca istog dana, najčešće se u kalendarima koje izdaje Crkva navode istaknutiji svetitelji ili praznici za taj dan, dok se ostali nalaze u liturgijskim knjigama. Neki svetitelji uzeti su za krsne slave, pa su u srpskoj narodnoj tradiciji uveliko zastupljeni.

Neki praznici nisu uvek istog datuma; stoga nisu navedeni u tabeli ispod. Uskrs je svake godine drugog datuma i varira između 4. aprila i 8. maja, pa svetac koji se tog dana slavi ustupa važnost većem prazniku. Posebno se proslavljaju uskršnji praznici, čiji su datumi fiksirani za centralni praznik, a variraju jer zavise od datuma Uskrsa koji je svake godine drugačiji.

Crkveni kalendar sadrži fiksne praznike i pokretne praznike čiji datumi zavise od Uskrsa; stoga se deo praznika menja iz godine u godinu. U narodnoj tradiciji postoje prakse za računanje približnih datuma (narodni kalendar). Uz crkvene nazive praznika, u tabeli ispod navedeni su i narodni nazivi praznika. U tabeli ispod navedeni su datumi po gregorijanskom kalendaru, a u zagradi su pruženi odgovarajući datumi po julijanskom kalendaru.

Liturgijski kalendar koji se koristi u Srpskoj pravoslavnoj crkvi je julijanski, koji je do 1919. bio i civilni kalendar srpske države. Julijanski kalendar danas kasni 13 dana u odnosu na gregorijanski kalendar.

## Januar

## Februar

## Mart

## April

## Maj

## Jun

## Jul

## Avgust

## Septembar

## Oktobar

## Novembar

## Decembar

## Literatura
* Milan T. Vuković: *„Narodni običaji, verovanja i poslovice kod Srba“*, Beograd 1985.
* Uporedo korišćeni crkveni kalendari za 1951, 2005, 2006 i 2007. godinu

## Povezano
* Verski kalendar
* Pokretni praznici kod pravoslavaca
* Spisak pravoslavnih praznika
* Spisak svetitelja SPC

## Vanjske veze
* Pravoslavac - crkveni kalendar 
* Pravoslavni crkveni kalendar  (sr)
Fiat 126

**Fiat 126** ili **Fijat 126** poznat na Balkanu i kao **peglica** je automobil koji je nastao u fabrici Fiata, a koji se proizvodio u Italiji od 1972. do 1980. godine i u Poljskoj od 6. juna 1973. do 22. septembra 2000. godine. Prethodnik ovog automobila je bio Fiat 500, a naslednik Fijat činkvečento. Većina ovih automobila je proizvedena u Poljskoj kao **Poljski Fiat 126p**.

## Historija
Proizvodnja Fiata 126 je počela u septembru 1972. u Italiji u fabrici Kasino () gde se ovo vozilo proizvodilo do 1980. Proizvodnja ovog vozila je takođe otpočela i u Poljskoj 1973. Iako je 1980. proizvodnja prestala u Italiji, u Poljskoj je nastavljena proizvodnja sve do 2000. Posle uvođenja modela Fijat 126 Bis originalni model se i dalje proizvodio, ali za poljsko tržište. Fijat 126 se takođe proizvodio i u fabrici Zastava u SFR Jugoslaviji, pod nazivom **Zastava 126**.

Iako je imao dobar marketing Fijat 126 nikada nije doživela popularnost svog prethodnika Fijata 500. Procenjuje se da je ukupno proizvedeno oko 1.300.000 vozila u Italiji, 3.300.000 u Poljskoj i nepoznat broj u Jugoslaviji.

* Septembar 1972 - početak proizvodnje u fabrici Kasino, prvih 100 komada.
* 9. septembar 1972 - zvanična prezentacija na automobilskom sajmu u Torinu.
* 6. jun 1973 – od italijanskih delova sastavljen prvi poljski Fijat 126p u Fabrici malolitražnih automobila () u gradu Bjelsko-Bjala ().
* 22. jul 1973 – zvanično otvaranje proizvodne linije u Poljskoj (do kraja godine je proizvedeno oko 1.500 automobila).
* 18 septembar 1975 – pokrenuta proizvodnja u još jednoj fabrici u Poljskoj u gradu Tihi ().
* 1977 – povećana kubikaža motora sa 594 -{cm³}- na 652 -{cm³}-.
* 1980 - Prestanak proizvodnje vozila u Italiji
* 1981 – U Poljskoj proizveden milioniti Fijat 126 
* 1985 –U Poljskoj proizveden dvomilioniti Fijat 126 
* 1987 – Početak proizvodnje Fijata 126p Bis (703 -{cm³}-).
* 1991 – Prestanak proizvodnje Fijata 126p Bis
* 20. jul 1993. – U Poljskoj proizveden tromilioniti Fijat 126 
* januar 1997 – uvođenje zvaničnog naziva Maluh (, na poljskom mališan, malecni).
* 22. septembar 2000 – prestanak proizvodnje Fijata 126

## Tehnički podaci za Poljski Fijat 126p

## Izvoz Poljskog Fijata 126
Poljski Fijat 126 je najviše izvožen u sledeće zemlje:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
*  
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Nazivi
U Poljskoj je popularan naziv za ova kola bio Maluh () što znači mališan, malecni. U Srbiji i Hrvatskoj je bio poznat kao Peglica. U Slovenji je bio poznat kao *-{Bolha}-* što znači buva ili kalimero, po crtanom filmu „Kalimero“. U Irskoj i Ujedinjenom Kraljevstvu je bio poznat kao Bambino, na Kubi kao Polakito (), a u Čileu kao Bototo ().

## Vanjske veze

* Međunarodni klub obožavatelja
* www.Fiat-126.org - fansajt 
* "Polski Fiat 126p"
Xabi Alonso

**Xabier "Xabi" Alonso Olano** (Tolosa, 25. studenog 1981.) je španjolski nogometaš i reprezentativac baskijskih korijena koji trenutno igra za Bayern München. Prije Madrida, igrao je u Real Sociedadu, Eibaru i Liverpoolu, a s reprezentacijom je bio svjetski i europski prvak.
Feliciano López

**Feliciano López Dijaz-Gera** (, rođen 20. septembra 1981.) je profesionalni španski teniser. Rođen je u Toledu, a sada živi u španskoj prijestonici Madridu.

2005 je postao prvi španski teniser koji je stigao do četvrtfinala Vimbldona još od 1972, kada je Manuel Orantes dospio do polufinala. Ovo je Lopezov najveći uspjeh na grend slem turnirima do sada, koji je ponovio na Vimbldonu 2008. Njegovi sponzori su -{Wilson Sporting Goods}- i -{Joma}-. 2009 je igrao najduži meč do tada u istoriji Otvorenog prvenstva Australije, koji je izgubio je od Žila Mulera.

## Titule
### Titule pojedinačno(2)

### Finala pojedinačno (4)

### Pobjede u parovima
;Pobjede (1)

## Uspjeh u pojedinačnoj konkurenciji

## Zarada na turnirima

## Reference

## Vanjske veze

* Profil na zvaničnom sajtu ATP-a
* Zvanična internet prezentacija Felisijana Lopeza
Udayadityavarman I

**Udayadityavarman I** (? – 1002?) bio je kratkotrajni vladar Angkora koji je vladao od 1001. do 1002. godine. Bio je nećak prethodnog kralja Jayavarmana V i na prijestolje došao poslije ujakove smrti 1001. godine. Međutim, samo nakon nekoliko mjeseci je umro, a što je dovelo do građanskog rata između Jayaviravarmana i Suryavarmana, dovršenog pobjedom potonjeg 1010. godine.

## Literatura
* George Cœdès, *Les États hindouisés d'Indochine et d'Indonésie* Paris (1964)
Halaf I

**Abu Ahmad Halaf** (novembar 937. – mart 1009.) bio je safaridski emir Sistana od 963. do 1002. Iako je u islamskom svijetu uživao reputaciju prosvijećenog vladara i učenjaka, vladavinu su mu obilježili stalni oružani sukobi koji su na kraju doveli do nestanka safaridske dinastije. 

Bio je sin emira Ahmada I i Banu, unuke emira Amra Safarija. Numizmatički nalazi sugeriraju da je prijestonasljednikom proglašen 957. ili 958. Na prijestolje je došao poslije očevog ubistva krajem marta 963. godine. Dvije godine kasnije je otišao na hadž u Meku, a po povratku posjetio Bagdad gdje je status emira potvrđen od vladajućih Bujida, odnosno njihovog marionetskog kalifa al-Mutija. Od 970. do 983. je vodio dug i iscrpljujući rat sa pobunjenim emirom Huseinom bin Abul-Husein Tahrirom, koji je imao promjenjiv ishod, ali na kraju završio povoljno uz pomoć Samanida. Sa Gaznavidima je imao dobre odnose u vrijeme vladavine emira Sebuk-Tegina; nakon njegove smrti je pokušao iskoristiti sukob među njegovim sinovima kako bi se proširio na gaznavidsku teritoriju. Godine 1002. se protiv njega pobunio sin Tahir, a iste godine je bio prisiljen predati se Mahmudu Gazneviju. Umro je u zatočeništvu nekoliko godina kasnije.

## Literatura
* Bosworth, C. E. *The History of the Saffarids of Sistan and the Maliks of Nimruz (247/861 to 949/1542-3)*. Costa Mesa, California: Mazda Publishers, 1994.
Godefroid I od Verduna

**Godefroid I od Verduna** (; ? - 1002), također poznat po nadimcima **Zatočenik** () ili **Stari** () bio je njemački plemić, poznat kao grof od Bidgaua i Methingaua od 959. godine, odnosno grof Verduna od 963. do smrti. Godine 969. je svojim teritorijama pripojio i Markgrofoviju Antwerpen i Ename, a od 974. do 998. je bio grof Hainauta i Monsa.

Otac mu je bio grof Gozlin od Bidgaua i Metingaua, a majka Oda od Metza. Brat mu je bio Adalberon, nadbiskup Reimsa koji je okrunio Huga Capeta za kralja Francuske. Poznat je kao osnivač dinastije Vigerihida (Ardennes-Veredun), pobočnog ogranka Kuće Ardennes.

Istakao se vjernošću Otonijanskoj dinastiji te je tri puta zarobljen u sukobima s velmožama koji su se bunili protiv njene vlasti. 

## Porodica
Godine 963. se oženio za Matildu, kćer saksonskog vojvode Hermana iz poriduce Billung, udovicu Baludina III od Flandrije. S njome je imao sljedeću djecu:

* Frederik (u. 1022), grof Verduna
* Godfrey (u. 1023), grof Verduna i vojvoda Donje Lorenme (1012–1023)
* Adalberon (u. 988), biskup Verduna (984–988)
* Herman od Enamea (u. 1024), grof Brabanta (zaredio se u opatiji Verdun oko 1020)
* Gothelo (u. 1044), markgrof Antwerpena, vojvoda Donje (1023–1044) a kasnije Gornje (1033–1044) Lorene
* Bertram de Verdun
* Ermengarde (d. 1042), udana za Otta od Hammersteina, grofa Wettergaua
* Ermentrude, udana za Arnold de Rumignyja (i. 1010), gospodara Florennesa
Opat Peterborougha

Dolje je naveden popis opata opatije Peterborough u Engleskoj; do 10. vijeka poznate pod imenom "Medeshamstede".

## Opati

## Literatura
* 'Houses of Benedictine monks: The abbey of Peterborough', *A History of the County of Northampton: Volume 2* (1906), pp.&nbsp;83–95. http://www.british-history.ac.uk/report.asp?compid=40221. Date accessed: 29 May 2007.
* Peterborough Chronicle.
* Stenton, F.M., "Medeshamstede and its Colonies", in Stenton, D.M. (ed.), *Preparatory to 'Anglo-Saxon England'being the collected Papers of Frank Merry Stenton*, OUP, 1970.
Ealdwulf (nadbiskup Yorka)

**Ealdwulf** (? - 6. maj 1002) bio je opat Peterborougha, biskup Worcestera i nadbiskup Yorka. Prema narodnoj tradiciji, bio je svjetovni kancelar kralja Edgara; kada je slučajno u krevetu u snu ugušio svog sina, nastojao se okajati tako što je obnovio samostan Medeshamstede, kasnije poznat Peterborough Abbey, i to na savjet Æthelwolda, winchesterskog biskupa. Ealdwulf je potom tamo živio kao redovnik a potom opat od 966. do 992. Od 992. je služio kao biskup Worcestera od 995. kao nadbiskup Yorka to his death on 6 May 1002. While archbishop, he held a synod at Worcester around 1000 to consider moving the relics of Saint Oswald of Worcester.

Ealdwulf je bio poznat kao izuzetno pobožan čovjek. William of Malmesbury navodi kako je dvije biskupske stolice držao "iz nužde, a ne osobne ambicije".

## Napomene

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze
* Prosopography of Anglo Saxon England entry for Ealdwulf
Rogneda

**Rogneda** ili **Rogneda Rogvoldovna** () ili **Ragneda** (; 962 - 1002) bila je nordijska princeza, kneginja Kijevske Rusije odnosno supruga velikog kneza Vladimira te kneginja/vladarica Polocka u današnjoj Bjelorusiji.

Otac joj je bio Rogvolod, nordijski vođa koji je došao "preko mora" i uspostavio vlast u Polocku. Oko godine 980. se Vladimir sa njom htio oženiti, ali, čuvši da se želi udati za njegovog polubrata Jaropolka, napao je Polock i zauzeo grad. Tada ju je silovao pred roditeljima, koje je potom ubio, te odveo u Kijev. Tamo mu je rodila nekoliko djece, među kojima su bili sinovi Jaroslav Mudri, Vsevolod, Mstislav od Černigova i Izjaslav. U *[[Povest minulih leta|Povijesti minulih ljeta]]* se navodi kako je pokušala ubiti muža, zbog čega je sa sinom Izjasalovom prognana natrag u Polock. Tamo je sa sinom uspostavila lozu vladara koja će se održati sve do mongolske invazije. Pred smrt se zamonašila i uzela ime Anastazija.

|-

|-
Sancho Ramírez od Viguere

**Sancho Ramírez** (? 1002 ili iza) bio je drugi po redu kralj Viguere, malog kršćanskog kraljevstva na sjeveru Iberijskog poluotoka, koji je vladao od 991. do smrti. Bio je sin i nasljednik kralja Ramira Garcésa. Nakon očeve smrti se spominje u dokumentima svog strica, pamplonskog kralja Sancha II Garcésa kao i svog brata Garcíje Ramíreza. Tradicionalno se smatralo kako je umro 999. godine, ali su naknadno pronađeni dokumenti pokazali da je bio živ 1002. Dio historičara vjeruje da je bio regent navarskog kralja Sancha Velikog.

## Literatura
* Cañada Juste, Alberto. "Un milenario navarro: Ramiro Garcés, rey de Viguera", *Princípe de Viana* 42 (1982), pp.&nbsp;21–37.
* Cañada Juste, Alberto. "Lucubraciones en torno a un documento milenario", *Princípe de Viana* 63 (2002), pp.&nbsp;339–344.
* Ubieto Arteta, Antonio. "Monarcas navarros olvidados: los reyes de Viguera", *Hispania* X (1950), pp.&nbsp;8–25.
Jovan Iverski

**Jovan Iberijac** ili **Jovan Iverski**() (također *Jovan Gruzijac* ili *Jovan [[Sveta Gora|Hagiorit]]*; ? - cca. 1002) bio je gruzijski pravoslavni monah koji se danas slavi kao svetitelj. Prije zamonašenja u Bitinij je bio gruzijski plemić i vojni komandant. Kasnije je putovao u Carigrad kako bi od vizantijskog cara izbavio sina Jevtimija koji je bio držan kao talac. Posle se i sin zamonašio. Njih dvojica su okupili sledbenike i na Svetoj gori osnovali manastir Iviron. Jovan je bio njegov prvi iguman.

## Izvori


## Vanjske veze
* Saint John the Georgian 
* St. John the Iberian
Gunhilde

**Gunhilde** ili **Gunhild** (? - 13. novembar 1002) bila je danska princeza za koju se navodi da je bila sestra kralja Svena I Rašljobradog i kćer kralja Haralda Plavozubog. Bila je udana za Palliga, danskog velmožu koji je služio engleskog kralja Ethelreda Nespremnog kao ealdorman Devonshirea. Imala je sina po imenu Toke Trylle Palneson Hvide, oca Skajlma Hvidea, osnivača srednjovjekovnog klana Hvide.

Zajedno sa svojim suprugom je ubijena u masakru na dan sv. Bricea, nakon što je kralj Ethelred naredio da se ubiju svi Danci zatečeni na engleskoj teritoriji. 

Iako historičari sumnjaju da je bila u neposrednom rodu s danskom kraljevskom porodicom, njeno ubistvo se tumači kao jedan od motiva za dansku invaziju Engleske 1003. koja će na kraju dovesti do vladavine Knuta Velikog.
Pallig

**Pallig** ili **Pallig Tokesen** (? - 13. novembar 1002) bio je danski poglavica. Njega je engleski kralj Ethelred II, pozvao da mu služ, te mu je dao titulu *[[Jarl (titula)|jarla]]* ili *[[ealdorman]]a* Devonshirea. Po Ethelredovom naređenju je ubijen u masakru na dan sv. Bricea, zajedno sa suprugom Gunhilde, kćeri danskog kralja Haralda I i sestrom Svena Rašljobradom. Taj se događaj tumačio kao razlog za stalne danske napade na Englesku . Dio historičara, pak, smatra da je Pallig napustio Ethleredovu službu, te da je Ethlered naredio masakr motiviran osvetom.

## Izvori
David Ferrer

**David Ferer Ern** (, rođen 2. aprila 1982) je profesionalni teniser iz Španije. Rođen je u Javi, Španija i trenutno živi u Valensiji. Debitovao je na profesionalnim turnirima 2000. godine. Najveći uspeh na Grendslem turnirima postigao je na Rolan Garosu 2013. godine gde je stigao do finala.
Ferer je 2012. osvojio masters serije 1000 u Parizu.

## Biografija
Davidov je otac Jaime računovođa, a majka Pilar učiteljica. Stariji brat, Javier Ferrer, teniski je trener i bivši španjolski juniorski prvak. Davidov je trener sunarodnjak Javier Piles.

Ferrer je profesionalac od 2000. godine. Svoj prvi turnir osvojio je u Bukureštu 2002. godine, pobijedivši u finalu Joséa Acasusa (6:3, 6:2). Najveći mu je uspjeh finale Mastersa 2007., gdje je izgubio od Rogera Federera (2:6, 3:6, 2:6). Na Grand Slam turnirima najdalje je otišao do finala Rolan Garosa 2013. godine.

## Stil igre
Ferrer igra desnom rukom te odigrava dvoručni backhand. Kao i većina španjolskih tenisača, najjači je na zemljanoj podlozi, a glavni mu je forte izuzetna fizička pripremljenost te istrčavanje i nemogućih lopti.

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica 
* Profil na stranici ATP Toura
Masakr na dan sv. Bricea

**Masakr na dan sv. Bricea** () je naziv za masovno ubistvo Danaca koji su se zatekli na teritoriji Kraljevine Engleske 13. novembra 1002. a koje je izvedeno po naređenju kralja Ethelreda Nespremnog. O razmjerima ubistva, kao i motivima nema podataka, iako se oni mogu naslutiti na temelju kraljevske povelje koju je Ethelred 1004. izdao kako bi objasnio obnovu današnje Kristove crkve u Oxfordu. Kralj navodi kako je crkva morala biti obnovljena nakon što je spaljena od građana koji su odatle pokušali potjerati Dance koji su se pokušali skloniti pred masakrom. Među najpoznatijim žrtvama masakra su Pallig, Ethelredov danski dvorjanin i earldoman Devonshire, kao i njegova supruga Gunhilde; potonja je, prema tradiciji, bila kćer kralja Haralda Plavozubog i sestra kralja Svena Rašljobradog.

Gunhildina smrt se među historičarima često tumači kao povod za Svenove invazije na Englesku koje će kulminirati Knutovim osvajanjem nekoliko godina kasnije. Dio historičara, pak, navodi kako se neposredno prije masakra Pallig odmetnuo od kralja, davši mu povod za masakr.

S obzirom da je masakr potaknuo seriju događaja koja će nekoliko decenija kasnije kulminirati krajem anglosaksonske Engleske, postao je kasnije predmetom rasprave među historičarima. Dio smatra da je po razmjerama bio ograničen, dok dio smatra kako je kralj na njega bio prisiljen dubokim nezadovoljstvom podanika zbog plaćanja *[[danegeld]]a*, intenziviranjem vikinških napada u prethodnim godinama i milenarističke histerije.

## Vanjske veze
* The Anglo-Saxon Chronicle
Zrenjaninska biskupija

**Zrenjaninska biskupija** je biskupija Katoličke crkve.

Nadležni biskup je monsinjor Mirko Štefković, a sjedište biskupije se nalazi u Zrenjaninu.

## Trenutno stanje

Nadbiskupija je osnovana je 1923. godine kao *Apostolska administratura za jugoslovenski Banat*. Katedralna crkva ove biskupije je Katedrala Svetog Ivana Nepomuka u Zrenjaninu, sagrađena 1868. godine.

Zrenjaninska biskupija se prostire u Banatu, AP Vojvodina, Srbija, sa sjedištem u gradu Zrenjaninu. Podređena je Beogradskoj metropoliji.

Vernike čine uglavnom Mađari, ali i Hrvati, Bugari, Česi, Slovenci, Cigani i Nemci, nekad najveća etnička zajednica na prostoru ove biskupije.

## Biskupi

* Tamaš Jung () - (1986—1988);
* Laslo Hužvar () - (1988—2007);
* Laslo Nemet () - (2008-2022);
* Mirko Štefković (od 2024).

## Povezano

* Subotička biskupija
* Beogradska nadbiskupija

## Vanjske veze

* Zvanična stranica Zrenjaninske biskupije
Henri Veliki

**Eudes-Henri** ili **Henri Veliki** (); 946 - 15. oktobar 1002) bio je francuski plemić, odnosno grof Autuna, Avallona i Beaunea, te vojvoda Burgundije od 965. do smrti. Bio je sin pariškog grofa Huga Velikog i Hadwig od Saksonije, odnosno mlađi brat kralja Huga Capeta. Prije nego što je postao grof, bio je redovnik. Za vojvodu Burgundije je izabran od strane lokalnog plemstva nakon što je umro njegov stariji brat Otton. Godine 973. se oženio za Gerbergu od Macona, udovicu kralja Adalberta od Italije koja se sklonila na njegovom dvoru; kao posinka je uzeo njenog sina Otta Wilhelma. Nakon njene smrti se oženio za Gersendu, kćer Guillaumea II Sanchea od Gaskonje. Nije imao djece, te ga je naslijedio posinak.
Križevačka biskupija

**Križevačka biskupija** je biskupija za grkokatolike u Hrvatskoj, Sloveniji i Bosni i Hercegovini, sa sedištem u Križevcima. U liturgiji se služi vizantijski istočni obred na crkevnoslovenskom jeziku.

## Historija

Papa Pije VI je bulom *-{Charitas illa}-* od 17. juna 1777. godine ustanovio samostalnu grkokatoličku eparhiju u Križevcima, kao naslednikom Marčanske eparhije.

Novi episkop na početku bio je jedan sufragan, tj. biskup podređen jednom nadbiskupu, a 1852. biskupija je postala deo Zagrebačke nadbiskupije.

Od 1966, sedište eparhije nalazi se u Zagrebu, gde je i grkokatolički seminar, koji je izgrađen 1681. godine.

Godine 1990, Križevačka eparhija brojala je širom sveta oko 50.000 vernika i 52 parohije. Danas ima oko 21.500 vernika u 32 parohije, od njih oko 15.600 u Hrvatskoj u 22 parohije. Razlog za opadanje broja vernika jeste asimilacija u rimokatolike, ali i izdvajanje grkokatoličkih egzarhata u Srbiji i Crnoj Gori i u Makedoniji.

Grkokatolike u Hrvatskoj danas čine oko 7.830 Rusina, 6.294 Hrvata i 2.295 Ukrajinaca. U Sloveniji broje se oko 1.298 vernika križevačke eparhije, u Bosni i Hercegovini oko 4.776 vernika.

## Povezano

* Marčanska eparhija
* Apostolski egzarhat za grkokatolike u Srbiji i Crnoj Gori
* Makedonska grkokatolička crkva

## Vanjske veze

* Slavomir Miklovs, vladika križevački
* Grkokatolička saborna crkva sv. Trojice u Križevcima
Rafael od Makurije

**Rafael** (staronubijski: Ⲣⲁⲫⲁⲏⲗ, *Raphael*; cca. 1002) bio je vladar nubijskog kršćanskog kraljevstva Makurija. Spominje se u tekstovima suvremenika kao što je Abu Salih Armenac; on bilježi kako je oko 1002. sagradio palaču s nekoliko kupola od crkvenih opeka u svojoj prijestolnici Stara Dongola. Njene ostatke suvremeni arheolozi još uvijek nisu identificirali.

## Reference
Ekkehard I od Meissena

**Ekkehard** (cca. 960 - 30. april 1002) bio je njemački plemić, odnosno markgrof Meissena i osnivač loze *Ekkehardinera* koja je dominirala Meissenom do 1046.

Poticao je iz porodice tirinških plemića, a otac mu je bio markgrof Gunther od Merseburga. Nakon što su saksonski plemići doživjeli niz poraza u borbi sa slavenskim plemenom Ljutića na istoku Njemačke, kralj Oton III ga je 985. imenovao za markgrofa. Kasnije je izabran za vojvodu Tiringije. Kao vjerni Otonov podanik se borio protiv njegovog suparnika, bavarskog vojvode Heinricha II te Heinrichovog saveznika, češkog kneza Boleslava II. 

Kada je u januaru 1002. Oton III umro bez nasljednika, Ekkehard je pokušao preuzeti krunu, nastojeći iskoristiti slabost pokojnikovog rođaka, mladog bavarskog vojvode Heinricha. U tu je svrhu organizirao skupštinu njemačkih plemića u Kaiserpfalzu (carskoj palači) u Werli; na njoj je Heinrich, međutim, preko svojih rođaka - opatica Adelheid I od Quedlinburga i Sophie od Gandersheima - uspio osigurati svoj izbor. Nedugo potom Ekkehard je ubijen u selu Pöhlde u današnjoj Donjoj Saksoniji. 

Njegova smrt je izazvala spor između poljskog kralja Boleslava I Hrabrog, koji je temeljem braka za njegovu kćer Odu nastojao izboriti meissensku markgrofoviju, te Ekkehardovog mlađeg brata Gunzelina; car Heinrich je spor kasnije riješio podjelom teritorija između njih dvojice.

Imao je nekoliko djece, a dva sina - Herman i Ekkehard II su ga kasnije naslijedila na mjestu markgrofa.

## Literatura
* Reuter, Timothy. *Germany in the Early Middle Ages 800&ndash;1056*. New York: Longman, 1991.
* Thompson, James Westfall. *Feudal Germany, Volume II*. New York: Frederick Ungar Publishing Co., 1928.
* Bernhardt, John W. *Itinerant Kingship and Royal Monasteries in Early Medieval Germany, c. 936&ndash;1075*. Cambridge: Cambridge University Press, 1993.
Stara Dongola

**Stara Dongola** (staronubijski: *Tungul*; ) je napušteni grad u Sudanu smješten na istočnoj obali Nila nasuprot Wadi Al-Malika. Bio je važno središte srednjovjekovne Nubije, te polazište karavana na zapad prema Darfuru i Kordofanu. Od 4. do 14. vijeka je Stara Dongola bila prijestolnica kršćanske države Makurije. S vremenom se grad premjestio 80 km nizvodno i na zapadnu obvalu Nila, postavši današnja Dongola.

## Izvori
Gaznavidska Monarhija

**Gaznavidska Monarhija** (perz. غزنویان) je naziv za iransku državu koja se od 10. do 12. vijeka prostirala na području Iranske visoravni, središnje Azije i Indijskog potkontinenta. Prijestolnica je bila smještena u Gazniju, gradu u današnjem Afganistanu. Osnivačem dinastije smatra se Alptigin koji je zajedno sa svojim nasljednicima proširio gaznavidske granice na uštrb Bujidske i Samanidske Monarhije. Gaznavidska Monarhija održala se približno 200 godina, nakon čega su njegove zapadne dijelove prvo pokorili Seldžuci, a zatim istočne dijelove Guridi. Gaznavidska i seldžučka dinastija specifične su po tome što su većinu stanovništva njihovih država činili iranski narodi odnosno što su bile nositeljice iranske kulture, no vladajuća klasa bila je uglavnom turkijskog podrijetla. Ipak, obje su dinastije jezično asimilirane pa je među stanovništvom i na vladarskom dvoru korišten isključivo perzijski jezik.

## Literatura
*  
*  

;Ostali projekti
Estonska apostolska pravoslavna crkva

**Estonska apostolska pravoslavna crkva** (**EAPC**; ) je autonomna crkva pod jurisdikcijom Carigradske patrijaršije.

Pored nje, postoji još Estonska pravoslavna crkva pod jurisdikcijom Ruske pravoslavne crkve.

## Historija
## Odnosi s Ruskom pravoslavnom crkvom

Estonska apostolska pravoslavna crkva ima ukupno 54 parohije koje obuhvataju oko 7.000 vjernika, a većina su ih etnički Estonci. Oko 30 parohija, koje su pod jurisdikcijom Ruske pravoslavne crkve, obuhvataju više od 100.000 vjernika.

*„Moskovski patrijarhat ne priznaje crkvene strukture Konstantinopoljskog patrijarhata u Estoniji u kanonskom dostojanstvu autonomne Pravoslavne crkve.“*

Prema objašnjenju rukovodstva Moskovskog patrijarhata, razmimoilaženja po pitanju o položaju Pravoslavne crkve u Estoniji su dovela do prinudnog napuštanja delegacije Ruske pravoslavne crkve sa učestvovanja u zasjedanju *Mješovite međunarodne komisije za bogoslovski dijalog između Rimokatoličke i Pravoslavne crkve*, koja se održala u Raveni (Italija) dana 8. oktobra 2007. godine.

Dana 21. oktobra 2008, Sveti sinod Carigradske patrijaršije je donio odluku o rukopolaganju dva nova episkopa za Estonsku apostolsku pravoslavnu crkvu s ciljem formiranja njenog sopstvenog sinoda.

## Povezano
* Estonska pravoslavna crkva

## Vanjske veze

* Zvanična stranica Estonske apostolske pravoslavne crkve
Friedrich Saksonac

**Friedrich Saksonac** (; ? - 1004) bio je njemački crkveni velikodostojnik, koji je od 1002. do 1004. vršio dužnost nadbiskupa Ravenne u Italiji. Prvi put se u historijskim izvorima spominje 1000. kao saveznik rimsko-njemačkog cara Otona III kada je kao njegov predstavnik sudjelovao u posvećenju crkve u ravenskoj Pomposi. Godine 1002. je na sinodu u Pöhldeu posredovao u sporu oko nadležnosti nad opatijom Gandersheim, koji je bio izbio između hildesheimskog biskupa Bernarda i Willigisa, nadbiskupa Mainza. Iste je godine izabran za nadbiskupa Ravenne. Kada je 1004. car Heinrich II Sveti došao u Italiju da potvrdi Željeznu krunu, Friedrich mu je sa svojim trupama došao pomoći u uspostavi nadzora nad dolinom Poa. Tokom pohoda je umro, ne sudjelujući u borbama.

## Reference
Bernward od Hildesheima

**Bern(w)ard od Hildesheima** (; cca. 960 - 20. novembar 1022) bio je biskup Hildesheima od 993. do smrti. 

Poticao je iz saksonske plemićke porodice i obrazovao se u katedralnoj školi u Hildesheimu. Kao Saksonac je bio blizak Otonijanskoj dinastiji. Radio je kao pisar na dvoru rimsko-njemačkog cara Otona II, a potom, zajedno s papom Silvestrom II kao tutor malodbonog Otona III. Nakon što je 993. postavljen za biskupa, Hildesheim je bilo jedno od najuticajnijih mjesta u tadašnjoj Njemačkoj i Evropi. Bernward, koji je stekao izvrsno klasično obrazovanje i dobro poznavao Rim, nastojao je sagraditi spomenik nalik na Trajanov stup; projekt, međutim, nikada nije dovršen. Dijelom je to bila posljedica učestalih slavenskih napada zbog kojih su sredstva morala biti trošena na obranu.

Učenik po imenu Thangmar je napisao njegovu biografiju pod nazivom *Vita Bernardi*. Za sveca ga je kanonizirao papa Celestin III.

U Hildesheimu je 1907. podignuta neoromanička crkva sv. Bernwarda, nazvana po njemu. 

## Vanjske veze
Pangea

**Pangea** ( – "svezemlje") je naziv za superkontinent koji je postojao tokom era paleozoika i mezozoika pre nego što je proces tektonike ploča odvojio sastavne kontinenta u njihovu trenutnu konfiguraciju. Ime je skovao Alfred Vegener, vodeći promoter ideje pomicanja kontinenata iz 1915. godine.
Willigis

**Sveti Willigis** (c. 940 – 23. februar 1011) bio je nadbiskup Mainza od 975. do smrti, također poznat kao diplomat u službi Svetog Rimskog Carstva.

Rođen je u Schöningenu u Saksoniji, a još u mladosti je pokazao talent zbog koga je angažiran na dvoru cara Otona I. Od 971. je služio kao kancelar cara Otona II, a 975. je proglašen nadbiskupom i nadkancelarom Njemačke. Godine 983. je njegova nadbiskupija stekla značajne teritorije. Na Božić iste godine je kao primas Njemačke okrunio malodobnog Otona III za kralja, a poslije, zajedno sa bakom Adelaide služio kao njegov tutor i de facto regent.

Bio je u dobrim odnosima sa papama, ali je došao u sukob sa biskupom Bernwardom od Hildesheima oko nadležnosti nad opatijom Gandersheim. Taj je sukob riješen u hildesheimsku korist.

Poslije je okrunio Heinricha za njemačkog kralja.

29. augusta 1009. je u Mainzu posvetio katedralu koja je izgorjela isti dan. Willigis je izdao naređenje da se isti dan počne s obnovom.

Nikada je nije službeno kanoniziran, ali se ubrzo nakon smrti počeo slaviti kao svetac.

Znameniti Burchard od Wormsa bio je njegov učenik i štićenik.

## Povezano
* Kotač Mainza

## Vanjske veze
* ''Catholic Encyclopedia'': Saint Willigis
Bad Gandersheim

**Bad Gandershajm** () je grad u njemačkoj saveznoj državi Donja Saksonija. Jedno je od 12 opštinskih središta okruga Northajm. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 10.572 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (*AGS*) 3155001.

## Geografski i demografski podaci

Bad Gandershajm se nalazi u saveznoj državi Donja Saksonija u okrugu Northajm. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 143 metra. Površina opštine iznosi 90,5&nbsp;km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 10.572 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 117 stanovnika/km².

## Međunarodna saradnja




## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Zvanični sajt opštine 
* Njem. Savezni zavod za statistiku 
* Stalna konferencija gradova i opština 
* KommOn  - Informacioni sistem gradova, opština i okruga.
Boleslav III od Češke

**Boleslav III Riđi** ((); cca. 965 - 1037), također nazivan i **Boleslav Slijepi**, bio je knez Češke od 999. do 1002. Često se naziva "najgorim vladarem koji je ikada sjedio na češkom prijestolju".

Rodio se u porodici Pšemislovića kao najstariji sin kneza Boleslava II Pobožnog. Nakon što je oca naslijedio 999. ispostavio se kao slab vladar, te se protiv njega digao ustanak plemića iz klana Vršovci. Boleslav je 1002. prisiljen na bijeg u današnju Austriju kod markgrofa Heinricha, koji mu je nakon kraćeg pritvaranja dao podršku. Vlast je u Češkoj preuzeo njegov rođak Vladivoj. Međutim, već 1003. je Vladivoj umro, što je Boleslav pokušao iskoristiti da bi se vratio na prijestolje. U međuvremenu je češko plemstvo za kneževe proglasilo njegovu braću Jaromira i Oldricha. Međutim, iste godine je Češku napao poljski knez Boleslav I Hrabri i potjerao Jaromira i Oldricha u Njemačku na dvor kralja Heinricha II Svetog. Boleslav III je tada ponovno preuzeo vlast.

Njegovu je vlast, međutim, prekinuo incident kada je usred korizme masakrirao češko plemstvo. Preživjeli su zatražili pomoć od poljskog kralja. On je pristao i svog imenjaka na prevaru pozvao u Krakow gdje ga je zarobio i oslijepio, te nakratko preuzeo češko prijestolje. Boleslav je u zatočeništvu proveo sljedeća tri desetljeća. U međuvremenu su mu braća preuzela vlast u Češkoj.

## Preci



## Izvori
* Thietmar od Merseburga. *Chronik*. Neu übertragen und erläutet von W. Trillmich, B. 1957.
* Kozma Praški. *Kronika Čeha*.
Kozma Praški

**Kozma Praški** je prvi češki pisac čije delo predstavlja istorijski izvor.

Rodio se oko 1045. u Pragu. Školovao se neko vreme u Liježu. Od 1086. je pratio češke biskupe na putovanjima po Nemačkoj i Italiji. Godine 1099. posto je sveštenik i pripadao je sveštenstvu praške katedrale, da bi zatim postao njen upravitelj - dekan. Umro je 1125. godine. Bio je oženjen i imao je jednog sina, koji ne postao biskup.

Kozma je napisao Češku hroniku u tri knjige koja obuhvata period od najstarijih vremena do 1125. godine. Ona je neujednačene izvorne vrednosti, jer Kozma neke događaje prećutkuje, ali je pouzdana hronologija. Najznačajnija je treća knjiga koja izlaže događaje od 1092. do 1125. godine. Poznavao je klasike koje često citira, obično netačno. Delo donosi važne podatke za istoriju Češke i delimično Nemačke.
Vladivoj od Češke

**Vladivoj** (cca. 981 - 1003) bio je knez Češke od 1002. do smrti. Njegovo porijeklo je nejasno, iako historičari pretpostavljaju da je bio u srodstvu s vladajućom kućom Pšemislovića. Na prijestolje je došao nakon ustanka plemića kojim je zbačen prethodni knez Boleslav III Riđi. Vladivoj je, međutim, prema navodima kroničara bio alkoholičar te se vjeruje da je zbog sklonosti piću umro samo nakon nekoliko mjeseci.
Panotija

**Panotija** je hipotetički superkontinent koji je postojao kao pan-afrički orogen pre 600 miliona godina do kraja prekambrijuma pre oko 540 miliona godina. Takođe je poznat pod imenom superkontinent **Vendijan**. Panotiju je prvi put opisao *Ijan V. D. Delzijel* () 1997. godine.
Bitka kod Calatañazora

**Bitka kod Calatañazora** je bila legendarna bitka koja se navodno odigrala u julu 1002. u današnjoj Španija između muslimanskih snaga al-Andalusa na čelu sa kordopskim vezirom Almanzorom na jednoj, i kršaćnskih snaga pod kraljevima Alfonsom V od Leona i Sanchom Garcijom od Kastilje na drugoj strani. Do nje je došlo tokom Almanzorovih pokušaja da pokori kršćanski sjever Iberijskog poluotoka, odnosno invazije Kastilje. U njoj su kršćani odnijeli pobjedu, a Almanzor je početkom augusta umro od zadobivenih rana. Bitka je kasnije ušla u španski folklor kao jedan od ključnih okršaja Reconquiste, odnosno prekretnica nakon koje su muslimani odustali od daljih prodora na sjever, a Kordopski Kalifat započeo svoj pad.

U 19. vijeku su historičari počeli osporavati historijski karakter bitke, smatrajući je proizvodom kreativnog "dotjerivanja" od strane kasnijih kroničara.

## Literatura
* Gonzalo Martínez Díez. *El condado de Castilla, 711–1038: La historia frente a la leyenda* (Marcial Pons Historia, 2005), 581–4. (.) 
* Juan Castellanos Gómez. "La batalla de Calatañazor: mito y realidad". *Revista de historia militar*, 91(2001), 25–42.
Afrika-Evroazija

**Afrika-Evroazija** (ili **Afro-Evroazija**, **Afroevroazija**) je superkontinent i najveća kopnena masa na svetu na kojoj živi 85% ukupnog stanovništva. Obično se deli na kontinente Afriku i Evroaziju (koja je kulturno, ali ne i geografski, podeljena na Evropu i Aziju), a granicu između njih čini Suecki kanal. Istoričari iz škole kulturnog materijalizma dele je prema različitim poljoprivrednim sistemima na Evroaziju-Severnu Afriku i Podsaharsku Afriku.

Neki geografi i istoričari veliku kopnenu masu Afrike-Evroazije nazivaju i **Evroafroazija** ili **Afroazija** (zanemarivši evropsko poluostrvo), iako ti termini nikada nisu ušli u opštu upotrebu.

Stari svet uključuje Afriku-Evroaziju i okolna ostrva:

* Evroazija
** Evropa
** Zapadna Azija
** Južna Azija
** Srednja Azija
** Jugoistočna Azija
** Istočna Azija
** Severna Azija
* Afrika
** Severna Afrika (ponekad postavljena u gornji popis)
** Zapadna Afrika
** Srednja Afrika
** Istočna Afrika
** Južna Afrika
Rodina

**Rodina** može biti:
*Rodina, Padova, naselje u Italiji u provinciji Padova

ili:
*, politička stranka u Rusiji
*, politička stranka u Ukrajini

## Povezano
*Rodinija, superkontinent
Abd al-Malik al-Muzaffar

**Abd al-Malik al-Muzaffar** (975 - 1008) bio je hadžib ili glavni ministar Kordopskog Kalifata od 1002. do smrti. Položaj je naslijedio od svog oca, znamenitog Almanzora. Iako je, po tradiciji očeva smrt od rana u bitci kod Catalanazora označila početak kraja Kalifata, Al-Muzaffar se iskazao kao uspješan vladar koji je uspio sačuvati hegemoniju nad sjevernim kršćanskim državama Iberijskog poluotoka. Godine 1008. je umro, a što se obično tumači kao posljedica trovanja koje je naručio njegov ambiciozni brat Abd al-Rahman Sanchuelo; njegovim dolaskom na vlast je otpočeo građanski rat koji će trajno oslabiti Kalifat, a s njim i muslimansku vlast nad Španijom.
Adolf II od Keldachgaua

**Adolf II od Lotaringije**, odnosno **Adolf II od Keldachgaua** (1002 - 1041) bio je njemački plemić, odnosno grof Kedlachgaua. Bio je sin Adolfa I, grofa palatina Lotaringije, od koga je naslijedio mjesto grofa. Imao je dva sina - Adolfa I od Berga (u. 1086) i Hermana IV (1041 - 1091).

## Literatura
* Lewald, Ursula, 'Die Ezzonen. Das Schicksal eines rheinischen Fürstengeschlechts', Rheinische Vierteljahrsblätter 43 (1979) p.&nbsp;120-168
Sjeverna Amerika (regija)

**Severna Amerika** je najseverniji region koji pripada Amerikama, različit od severnoameričkog kontinenta, ali ipak deo njega, koji uključuje sve teritorije severno od Srednje Amerike. Geopolitički, prema šemi geografskih regiona i podregiona koju koriste Ujedinjene nacije, Severna Amerika se sastoji od:
* Kanade
* Sjedinjenih Država
* Grenlanda, samo-upravljajuće ostrvo Danske
* ostrva Sveti Pjer i Mikelon, prekomorska teritorija Francuske
* ostrva Bermuda, prekomorska teritorija Velike Britanije

## Definicije
Mape koje identifikuju region datiraju iz 1755. godine (*L'Amerique septentrionale* na francuskom) koga su u to vreme okupirale Francuska, Engleska i Španija. Danas, Severna Amerika uključuje Kanadu i SAD, razvijene zemlje koje pokazuju veoma visok stepen ljudskog razvoja i jaku ekonomsku integraciju, dok dele mnoge socio-ekonomske karakteristike, uključujući relativno niske ali povećavajuće divergentne demografske šeme (npr. nivoe plodnosti).

Geopolitički, Havaji - Američka savezna država koja se nalazi u Pacifiku - takođe se ubrajaju u Severnu Ameriku. Zbog svoje udaljenosti, fizičko-geografski, havajski arhipelag se često ubraja sa ostalim polinežanskim teritorijama Okeanije. Taj arhipelag je, takođe, lingvistički polinežanski.

## Povezano
* Amerike
* Anglo-Amerika

## Reference

* Statistička podela UN: Sastav makrogeografskih (kontinentalnih) regiona, geografskih podregiona i odabranih ekonomskih i ostalih grupacija
Kavkaz (razvrstavanje)

**Kavkaz** ima više značenja:

* Kavkaz (region)
* Kavkaz, planinski masiv na teritoriju istoimenog regiona
Mei Yaochen

**Mei Yaochen** () (1002–1060) je bio kineski pjesnik iz doba dinastije Song, poznat po uvođenju novog "subjektivnog" stila u kinesku poeziju. Bio je rodom iz Xuancheng u današnjoj provinciji Anhui Province, a stilsko ime mu je builo 'Sheng Yu' (圣俞). Godine 1051. je prošao carski ispit i zaposlio se u državnoj upravi, ali nije daleko napredovao. Umjesto toga se posvetio pisanju pjesama; napisao ih je preko 3000. Pisao je uglavnom u *[[Shi (poezija)|shi]]* stilu, ali je držao da se ne mogu postići standardi iz doba dinastije Tang. Zbog toga je preferirao manje ambiciozni stil; česte teme pjesama su bile neokonfucijanske vrijednosti. Djelo mu je kasnije popularizirao Ouyang Xiu.

## Fusnote

## Izvori
* Ci hai bian ji wei yuan hui (辞海编辑委员会）. Ci hai （辞海）. Shanghai: Shanghai ci shu chu ban she （上海辞书出版社）, 1979.
Betelgeuse

**Betelgeuse** (*α -{Ori}-*) je druga najsjajnija zvezda sazvežđa Orion i deseta najsvetlija zvezda na noćnom nebu. Udaljenost od Zemlje je 427 ± 92 svetlosnih godina (131 parsek). Prečnik Betelgeusea iznosi 900 miliona kilometara (oko 650 Sunčevih prečnika, više od Jupiterove orbite).

## Uticaj na kulturu
Likovi Ford Prefekt i Zaphod Biblbroks iz *[[Autostoperski vodič kroz galaksiju|Autostoperskog vodiča kroz galaksiju]]*, romana Daglasa Adamsa, dolaze sa sveta „iz okoline Betelgeusea“.

## Povezano
* Sazvežđe Orion

## Imena
Arapski nazivi:
* **al-Jauzā** / *الجوزاء* :Ovo je žensko ime starih arapskih legendi.

Engleski:
* *Betelgeuse*

Japanu:
* **Heike-boši** / *平家星* (*Zvezda Heike klanova*): Crvena zastava Heike klanova.

## Vanjske veze
Al-Hatib al-Bagdadi

**Abu Bakr Ahmad ibn `Ali ibn Thabit ibn Ahmad ibn Mahdi al-Shafi`i**, poznatiji kao **al-Khatib al-Baghdadi** () ili **predavač iz [[Bagdad]]a** (10. maj 1002 – 5. septembar 1071) bio je sunitski muslimanski učenjak i historičar.

Rodio se kao sin lokalnog šeika u okolici Bagdada. Od samih početaka su ga počeli zanimati hadisi. Ispočetka je bio sljedbenik hanbalijskog, ali se kasnije preorijentirao na šafijski mezheb. Živio je u Bagdadu, ali je 1059. morao bježati u Damask nakon pobune Al-Basasirija. Tamo je proveo osam godina, a u Bagdad se vratio nedugo prije smrti.
Srećko Šojić

**Srećko Šojić** je izmišljeni lik Siniše Pavića koji se pojavljuje u serijalu filmova „Tesna koža“ i TV seriji „Bela lađa“. Lika tumači Milan Gutović. Njegov životni san je da *"postane kapetan na belu lađu"*. Siniša Pavić je Srećka Šojića opisao rečima *„Srećko Šojić je paradigma našeg vremena, on nema nijednu pozitivnu osobinu, ni u životu, ni na poslu, a ipak je veoma omiljen.“*
## Laf u srcu

U filmu Laf u srcu Srećko Šojić je igrao direktora preduzeća. Glavni lik u filmu je Sava Mitrović.
## Tesna koža

U serijalu filmova Tesna koža Srećko Šojić je igrao direktora preduzeća. Glavni lik u filmovima je mlađi referent Dimitrije Mita Pantić, čiji lik je igrao Nikola Simić.
Šojić je korumpirani direktor u čijem preduzeću vlada haos. On je osoba koja ne zna padeže. Šojić je dužan mafiji pare, tačnije Đoletu (kako ga on naziva) čiji lik tumači Voja Brajović. Srećko Šojić je iz mjesta Vlasotince kod Leskovca, što podržava njegov naglašeni i poprilično parodiran izgovor sa juga Srbije, karakterisan manjakom korištenja padeža i učestalim turcizmima.
## Bela lađa

U seriji „Bela lađa“ Srećko Šojić je biznismen i predsednik „Stranke zdravog razuma“, koju finansira Šojićev „rođak po babi“ Tihomir Stojković „Špic“ (Predrag Smiljković). Njegov zamenik u stranci je Panjković (Dragan Vujić), a njegov večiti protivnik je Hadži-Zdravković  (Predrag Ejdus), predsednik stranke „Demokratska renesansa“.

Šojić živi luksuznoj vili sa poslugom koju predvodi batler Ćirko (Aleksandar Dunić). Ulazi i u sumnjive poslove sa mafijom: mafijaškim bosom Ozrenom Soldatovićem (Dušan Golumbovski) i njegovom desnom rukom Alamunjom (Dejan Lutkić).

## Izvori

## Povezano
* Dimitrije Mita Pantić
* Tihomir Stojković
* Ozren Soldatović

## Vanjske veze
* RTS predstavlja: Bela lađa, strana sadrži i video prezentaciju lika Srećka Šojića
* lik Srećka Šojića  na -{IMDb}-
Mercosur

**Mercosur** ili **Mercosul** je kratica za zajedničko tržište Južne Amerike. Kratica na španjolskom jeziku stoji za *común Mercado del Sur* (zajedničko tržište) na jugu. Na portugalskom jeziku službeni je naziv kratica za *Mercado Comum do Sul*. 

Svrha Mercosura je promicanje slobodne trgovine između zemalja članica u carinska unija.

Mercosur je konstituiran potpisivanjem ugovora u Asuncionu 26. ožujka 1991.. Tržište Mercosura obuhvaća preko 260 milijuna ljudi (2006.) na trenutno 12,8 milijuna četvornih kilometara, što predstavlja oko 72% područja Južne Amerike i 56% Latinske Amerike.

Zemalje članice su: 
*  Argentina 
*  Brazil 
*  Paragvaj 
*  Urugvaj
*  Venezuela 

Pridružene zemlje članice su: 
*  Bolivija 
*  Kolumbija 
*  Ekvador 
*  Peru
*  Čile 

S Meksikom su 8. srpnja 2004. počeli razgovori o pridruživanju.

## Vanjske veze

* Webstranica Mercosura 
* Radio Mercosur - Webstranica i online radio
Pasoš Japana

**Pasoš Japana** je javna putna isprava koja se državljaninu Japana izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju.

Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o japanskome državljanstvu. Pasoš Japana se izdaje za neograničen broj putovanja.

Japanskim građanima nije potrebna viza za ulazak u mnoge zemlje, između ostalih i u Republiku Srbiju.

## Jezici

Pasoš je ispisan japanskim i engleskim jezikom kao i lične informacije nosioca.

### Stranica sa identifikacionim podacima

* Sliku nosilac pasoša
* Tip („P“ za pasoš)
* Kod države
* Serijski broj pasoša
* Prezime i ime nosioca pasoša
* Državljanstvo
* Datum rođenja (DD. MM. GGGG)
* Pol (M za muškarce ili F za žene)
* Mesto rođenja
* Datum izdavanja (DD. MM. GGGG)
* Potpis nosioca pasoša
* Datum isteka (DD. MM. GGGG)
* Autoritet

## Povezano

* Japan
Pasoš Slovenije

**Pasoš Republike Slovenije** () je javna putna isprava koja se državljaninu Slovenije izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju.

Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu Republike Slovenije.

Slovenija je potpisnica Šengena, i prema tome slovenački građani mogu da putuju na teritoriji Evropske unije samo sa ličnom kartom.

Slovenačka lična karta može da se koristi i za putovanje u Norvešku, Island, Lihtenštajn, Hrvatsku, Srbiju, Crnu Goru, Bosnu i Hercegovinu, Švajcarsku, Makedoniju i Albaniju.

## Vizni režim

## Reference
Pasoš Italije

**Pasoš Republike Italije** je javna putna isprava koja se državljaninu Italije izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju. 

Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o italijanskome državljanstvu.

Pasoš Italije se izdaje za neograničen broj putovanja.

Italija je potpisnica Šengena, i prema tome italijanski građani mogu da putuju na teritoriji Evropske unije samo sa ličnom kartom.

Italijanska lična karta može da se koristi i za putovanje u Republiku Hrvatsku i u Republiku Srbiju.

## Početak izdavanja

Početkom 2006. su predstavljeni novi biometrijski pasoši Italije.

## Jezici

Pasoš je ispisan italijanskim jezikom kao i lične informacije nosioca.
Mitropolija novogračanička

**Mitropolija novogračanička** je bila organski dio Srpske pravoslavne crkve.

Od 1963. do 1991. godine bila je poznata pod nazivom *Slobodna srpska pravoslavna crkva*.

## Eparhije

Mitropoliju novogračaničku su činile tri eparhije:
* Eparhija za Ameriku i Kanadu;
* Eparhija za Australiju i Novi Zeland, sa sjedištem u manastiru Novi Kalenić, Kanbera;
* Eparhija za zapadnu Evropu, sa sjedištem u Londonu.

Eparhija za zapadnu Evropu je prestala postojati nakon odluke Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve iz 1994. godine o arondaciji eparhija na teritoriji zapadne Evrope. Osnovana je nova Eparhija zapadnoevropska od dijelova Srednjoevropske, Britansko-skandinavske i Eparhije za zapadnu Evropu Mitropolije novogračaničke. U sastav nove eparhije ušlo je područje Španije, Francuske, Luksemburga, Holandije i Belgije.

Eparhija za Ameriku i Kanadu je prestala postojati nakon odluke Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve od 21. maja 2009. godine o arondaciji eparhija.

Eparhija za Australiju i Novi Zeland, sa sjedištem u manastiru Novi Kalenić (Kanbera), prestaće postojati nakon sjedinjavanja ove eparhije s Eparhijom australijsko-novozelandskom u novu jedinstvenu Mitropoliju australijsko-novozelandsku.

## Mitropoliti

* Irinej Kovačević
* Pavle Stojčević
* Irinej Gavrilović

## Izvori

## Povezano

* Eparhija za Australiju i Novi Zeland
* Eparhija za zapadnu Evropu
* Eparhija za Ameriku i Kanadu