open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Edward VII od Ujedinjenog Kraljevstva

**Edward VII** rođen kao **Albert Edward** (London, 9. novembar 1841. – Buckinghamska palača, London, 6. maj 1910.), bio je kralj Ujedinjenog Kraljevstva Velike Britanije i Irske 
i svih ondašnjih i Britanskih dominiona od 22. januar 1901. do svoje smrti, a od 1901. i indijski car.

On je bio prvi i jedini monarh iz njemačke dinastije Saxe-Coburg-Gotha, neobično popularan zbog svog izuzetno simpatičnog i ljubaznog ponašanja.

## Biografija
Albert Edward bio je drugo po redu dijete, ali najstariji sin kraljice Viktorije i Princa Alberta, pa ga je majka već sa mjesec dana proglasila Princem od Walesa, tako da je već kao mali bio na brojnim protokolarnim događajima. Studirao je na oba glasovita univerziteta Oxfordu i Cambridgeu. U vrijeme kad je služio vojsku u Irskoj (jun - septembar 1861) spetljao se sa nekom glumicom, pa je nakon tog izbio skandal. Kad je nedugo iza tog (14. decembar 1861.) umro njegov otac Princ Albert od trbušnog tifusa, kraljica Viktorija optužila je njega za njegovu smrt jer ga je po njenom taj skandal teško pogodio, pa je on na taj način uzrokovao njegovu smrt.

Nakon toga incidenta Viktorija ga je isključila iz svih ozbiljnijih državnih poslova, a to je potrajalo sve dok nije nakupio više od 50 godina, tek tad počeo je dobijati informacije o vladinim poslovima.

Kao Princ od Walesa oženio se 10. marta 1863. Alexandrom, najstarijom kćerkom danskog princa Christiana (kasnijeg kralja Christiana IX). Od šestoro njihove djece, samo je petoro doživjelo punoljetnost, ali mu je najstariji sin Albert Victor naglo umro za epidemije gripe 1892. što ga je teško pogodilo.

Dok mu se supruga Alexandra uglavnom bavila užom porodicom, Edward je imao znatno šire interese, pa je stalno putovao kako po Britaniji tako i po Evropi i svijetu. On je bio i poznati sportaš onog vremena, a naročito je volio utrke, jedrenje i lov. Ali su ga upravo te aktivnosti i buran život, dovele u nekoliko velikih skandala, a ondašnje novine su mu stalno pronalazile nove ljubavnice. Čak je bio meta neuspjelog atentata u Belgiji 4. aprila 1900. koji je pokušao Jean-Baptiste Sipido, zbog Burskih ratova.

Za kralja je ustoličen 22. januara 1901. nakon smrti majke Viktorije, a okrunjen je 9. augusta 1902. Period njegove vladavine vratio je sjaj monarhije, koji je izbljedio za posljednjih godina Viktorijine vladavine, kad je bila osamljena udovica.
Odmah po stupanju na tron, te iste 1902. poduzeo je turneju po Evropi, još je genijalnije postupio slijedeće 1903. kad se uputio u Pariz. Svojom srdašnošću osvojio je Francuze, i tako pomogao utrti put anglo-francuskom savezu *Entente Cordiale* 1904. godine. Dok mu to s druge strane sa njemačkim carem i vlastitim nećakom Wilhelmom II baš i nije uspjevalo. Iako je bio površan i nesposoban za duži mentalni napor, imao je urođeni talent za procjenjivanje ljudi.

Edward se osobito angažirao kod velike reforme vojske, koju je proveli državni sekretar obrane Richard Burdon (kasniji vikont Haldane), i admiral John Fisher u mornarici, zahvaljujući tome Britanija nije ušla nespremna u Prvi svjetski rat.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Edward VII'' na portalu Encyclopædia Britannica
Cabanès

**Cabanès** se može odnositi na
* Cabanès (Averon), naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Averon koja pripada prefekturi Rodez.
* Cabanès (Tarn), naselje i opština u južnoj Francuskoj u regionu Središnji-Pirineji, u departmanu Tarn koja pripada prefekturi Kastr.
Lewis Swift

**Lewis A. Swift** (29. veljače 1820. - 5. siječnja 1913.)) bio je američki astronom. Otkrio je brojne objekte iz Novog općeg kataloga. Otkrio je mnoštvo maglica, od kojih je najpoznatija IC 289. Osobito je poznat po tome što je otkrio i suotkrio brojne komete, od kojih su najpoznatije 11P/Tempel–Swift–LINEAR i 109P/Swift–Tuttle.

1878. je bio u znanstvenoj zabludi, jer je vjerovao da je promatranjem uspio uočiti dva planeta kao što je Vulkan u orbiti između Merkura i Sunca.

Njemu u čast se zove asteroid 5035 Swift i mjesečev krater Swift.

Otac je američkog astronoma Edwarda D. Swifta.

## Napomene

## Vanjske veze
* (engleski) The Story of Lewis Swift
* (engleski) Lewis Swift (fotografije)
Find a Grave

**Find A Grave** je komercijalna web stranica koja javnosti pruža pristup, odnosno mogućnost nadopunjavanja online baze podataka o zapisima sa groblja. Osnovao ju je godine 1995. Jim Tipton kao mjesto za pohranu i razmjenu podataka vezanih uz vlastiti hobi posjećivanja grobova slavnih ličnosti. Kasnije je pridodan i online forum, da bi od 1998. djelovao kao komercijalno poduzeće. Kasnije je počeo preuzimati i podatke o grobovima običnih ljudi. 30. septembra 2013. ga je otkupila kompanija Ancestry.com.

## Reference

## Vanjske veze
*
Royal Harwood Frost

**Royal Harwood Frost** (Rojel Harvud Frost) (25. februar 1879 Salem, Massachusetts–11 maj 1950 Shreveport, Louisiana) bio je američki astronom. Otkrio je nove 454 magline.

## Djetinjstvo

Rođen kao jedno od desetoro djece bračnog para Albinus Finney Frost (Elbinus Fini) i Emma Jane Richardson (Ema Džejn Ričardson).

## Brak

Oženio je Caroline Eliza Mayhew (Kerolin Eliz Mejhu) s kojom je imao djecu: Caroline, Martha (Marta) Ričardson, Barbara, Rojel Harvud junior, William (Vilejem) Mejhu.
 
## Rad kao astronom

Frost je bio astronomski pomoćnik na opservatoriji Harvard od 1896. do 1908., pod direktorstvom Edward Charles Pickering-a. Od 1902. do 1905. je radio na stanici Arequipa u Peruu, koristeći 24-inčni f/5.6 Bruce-ov fotografski refraktor, kojeg su napravili Alvan Clark & Sons i koji je dovršen 1893. Njegova opažanja maglina (slijedeći DeLisle Stewart-a) i koristeći četverosatne ploče su objavljena u Harv. Ann. 60, 179 (1908). Otkrio je 454 nova objekta, uključena u IC II (*Drugi indeksni katalog maglina pronađenih u godinama između 1895. do 1907.; sa zabilješkama i ispravkama u Novom općem katalogu i u Indeksnom katalogu od 1888. do 1894.*, Mem. Roy. Astron. Soc., Vol. 59, Part 2, p.&nbsp;105, 1908). Nakon premještanja Bruce-ovog teleskopa u Boyden stanicu u Bloemfontein, Južnoafrička Republika godine 1926., Harvard mu je ponudio posao, ali on nije otišao. Umjesto toga je pokrenuo farmu za proizvodnju mlijeka u Tingo-u, Peru. Umire 11 maja 1950 u Shreveportu, Louisiana.

## Reference



## Vanjske veze
* Stablo porijekla
DeLisle Stewart

**DeLisle Stewart** (16. mart, 1870–2. februar, 1941.) je bio američki astronom.

Godine 1896. je postao član osoblja opservatorije Koledža Harvard, i od 1898. do 1901. je radio na stanici te opservatorije u Arequipa-u, Peru, gdje je izrađivao fotografske ploče koje je William Henry Pickering koristio za otkriće Saturnovog mjeseca Phoebe.  On je lično otkrio mnoštvo maglina.

Kasnije je radio na opservatoriji Cincinnati sve do 1910., a zatim i osnovao Astronomsko društvo Cincinnati.

Otkrio je asteroid 475 Ocllo.

## Vanjske veze
* Kratka biografija i fotografije (prva fotografija prikazuje DeLisle-a desno, dok sjedi na pikniku)
* Kratak životopis
All Media Network

**All Media Network** (bivši All Media Guide ili AMG, i, nešto kasnije, AllRovi), je američko poduzeće koje je vlasnik i koje upravlja web-stranicama ("vodičima#) AllMusic, AllGame, AllMovie, SideReel i Celebified.  AMG je godine 1990. osnovao arhivist popularne kulture Michael Erlewine te započeo sa All Music Guide (danas AllMusic) 1991. godine, te proširio na All Movie Guide (danas AllMovie) godine 1994. i All Game Guide (danas AllGame) 1998. Krajem 2007. godine Macrovision (danas Rovi Corporation) je nabavio "vodiče" po javljenoj cijeni od  72 miliona $. Rovi je nakon toga godine 2013. pristup korisnicima prodao novostvorenom poduzeću All Media Network, LLC, dok je zadržao vlasništvo i upravljanje sadržajem.

## Povezano
* AllGame
* AllMovie
* AllMusic
* SideReel

## Reference

## Vanjske veze
* 
* AllGame
* AllMovie
* AllMusic
* SideReel
* Celebified
AllMovie

**AllMovie** (ranije **All Movie Guide**), internetski vodič i website s informacijama o filmovima, televizijskim emisijama te filmskim i televizijskim glumcima. AllMovie.com i AllMovie brend su trenutno u vlasništvu All Media Network, LLC.

## Povezano
* AllMusic
* AllGame
* SideReel
* All Media Network

## Izvori

## Vanjske veze
*
Guillaume Bigourdan

**Camille Guillaume Bigourdan** (6. april, 1851. – 28. februar, 1932.) je bio francuski astronom.

Bigourdan je rođen u Sistelsu, Tarn-et-Garonne od oca Pierre Bigourdan-a i majke Jeanne Carrière.  U 1877. je  imenovan od strane Félix Tisserand-a na mjesto pomoćnog astronoma na Opservatorija u Toulouse-u, i 1879. je  slijedio Tisserand-a u parišku opservatoriju gdje je kasnije postao direktor.

Proveo je mnoge godine u potvrđivanju pozicija 6380 maglina.  Nadao se da će postaviti osonove budućeg proučavanja vlastitog kretanja maglina; ovaj rad se pokazao manje-više uzaludan, pošto daleke magline neće pokazati nikakvo podesno kretanje. Međutim, on je otkrio blizu 500 novih objekata.

Godine 1902.  je učestvovao u naporima da se preračunaju sa većom preciznošću meridijanske razlike između Londona i Pariza.  Postao je član Bureau des Longitudes u 1903., i član Francuske akademije nauka 1904.

Opisao je metodu podešavanja ekvatorijalni mount telescopes, which was known as "Bigourdan's method".

Bigourdan je dobio Lalande nagrada koju dodjeljuje Francuska akademija nauka godine 1883. i 1891., kao i Zlatne medalje Kraljevskog astronomskog društva, 1919. Bio je direktor Bureau International de l'Heure od 1919. do 1928.

Oženio je kćerku Amédée Mouchez-a.

## Reference

## Literatura
*

## Vanjske veze
* Awarding of RAS gold medal

;Osmrtnice
* JRASC '''26''' (1932) 276 (one line)
* MNRAS '''93''' (1933) 233
* Obs '''55''' (1932) 116
* PASP '''44''' (1932) 133
22. vijek

**22. stoljeće** (22. stoleće) ili **22. vijek** (22. vek) razdoblje je od 2101. do 2200. godine.

## Predviđeni događaji
* FAT sistem datoteka podržava datume do 31. decembra, 2107.
* MySql podržava datume do 2155. godine

## Vanjske veze
* http://www.un.org/esa/population/publications/longrange2/WorldPop2300final.pdf
* http://www.astrobio.net/interview/939/how-advanced-could-they-be 
* http://eclipse.gsfc.nasa.gov/LEcat5/LE2101-2200.html
SPD Bavarska

**SPD Bavarska** ili **Bavarska-SPD** () je pokrajinska podružnica, odnosno organizacija Socijaldemokratske partije Njemačke (SPD). Sa 69.000 članova predstavlja drugu po veličinu SPD-ovu organizaciju u Njemačkoj.

Na posljednjim izborima za Landtag (2013. godine) je osvojila 20,6 % glasova i 42 mjesta u Landtagu.
Friedrich Carl Arnold Schwassmann

**Fridrih Karl Arnold Švasman** (; Hamburg, 25. mart 1870. — , 19. januar 1964.) je bio nemački astronom.

Švasman je diplomirao u Lajpcigu, a kasnije i u Berlinu 1891. i u Getingenu. Kasnije, 1897. godine, odlazi u Hajdelberg, u novu opservatoriju na brdu Kenigštul, i ostao tamo sve do odlaska u penziju 1934. godine.
} || 11. septembar 1898
|-
| 436 Patricia || 13. septembar 1898
|-
| 442 Eichsfeldia || 15. februar 1899
|-
| 443 Photographica || 17. februar 1899
|-
| 446 Aeternitas || 27. oktobar 1899
|-
| 447 Valentine || 27. oktobar 1899
|-
| 448 Natalie || 27. oktobar 1899
|-
| 449 Hamburga || 31. oktobar 1899
|-
| 450 Brigitta || 10. oktobar 1899
|-
| 454 Mathesis || 28. mart 1900
|-
| 455 Bruchsalia || 22. maj 1900
|-
| 456 Abnoba || 4. jun 1900
|-
| 457 Alleghenia || 15. septembar 1900
|-
| 458 Hercynia || 21. septembar 1900
|-
| 905 Universitas || 30. oktobar 1918
|-
| 906 Repsolda || 30. oktobar 1918
|-
| 912 Maritima || 27. april 1919
|-
| 947 Monterosa ||8. februar 1921
|-
| 989 Schwassmannia || 18. novembar 1922
|-
| 1192 Prisma || 17. mart 1931
|-
| 1303 Luthera || 16. mart 1928
|-
| 1310 Villigera || 28. februar 1932
|-
| colspan="2" style="font-size: smaller;" |
#  sa Maksom Vulfom
|}

## Vanjske veze
* Biografija - Ernst Vilhelm Lebereht Tempel
Predsjednički izbori u Francuskoj 1848.

**Predsjednički izbori u Francuskoj 1848. godine** održani su 10. i 11. prosinca 1848. godine. Bili su ovo prvi predsjednički izbori u francuskoj historiji, a na njima je izabran prvi predsjednik Druge Republike. Izborni pobjednik je, na opće iznenađenje, bio monarhist Louis-Napoléon Bonaparte koji je sa 74% glasova uvjerljivo porazio favoriziranog generala Cavaignaca, koji je dotad bio premijer i državni poglavar.

## Pregled
Ustav donesen mjesec dana prije izbora predviđao je samo jedan krug izbora, dok bi u slučaju da nijedan kandidat nije ostvario većinu predsjednika izabrala Narodna skupština. General Louis-Eugène Cavaignac bio je izrazit favorit za pobjedu, a čak i da nije ostvario dovoljan broj glasova, nema sumnje da bi ga Narodna skupština izabrala za predsjednika.

Od ostalih pet kandidata, među kojima je bio i pjesnik Alphonse de Lamartine, Louis-Napoléon Bonaparte se neočekivano profilirao kao Cavaignacov glavni protukandidat. Bonaparte iza sebe nije imao bogatu političku karijeru, a među monarhističkom desnicom i višim klasama viđen je kao "najmanje loš" kandidat, odnosno osoba koja će vratiti red i prekinuti period nestabilnosti koji Francusku prati još od Februarske revolucije te spriječiti eventualnu komunističku revoluciju u maniri Friedricha Engelsa. Dobar dio radničke klase pružio je svoju podršku Bonaparteu vjerujući u njegove indikacije o progresivnom ekonomskom napretku. Ipak, kada je Bonaparte s uvjerljivom većinom pomeo ostale kandidate, bilo je to zahvaljujući podršci koju je uživao u ruralnim dijelovima zemlje, gdje je Bonaparte, u odnosu na druge, seljacima anonimne kandidate, imao određeni značaj.

## Rezultati

### Po kandidatima

### Po departmanima

## Napomene
Bojište (razvrstavanje)

**Bojište** označava:

*mjesto ili područje na kojem se odvija neka bitka ili veći oružani sukob; ukoliko je riječ o većem području obično se koristi riječ ratište;
*Bojište (film), američki igrani film iz 1949. godine;

## Toponimi
*Bojište (Sanski Most)
*Bojište (Makedonija)
Ratište

Pod pojmom **ratište** podrazumijevamo zemljopisni prostor na kome se vodio, vodi ili može biti vođen rat, zajedno s cjelokupnim ratnim potencijalom, njegovim izvorima i drugim potencijalima.

## Klasifikacija ratišta

Tri su temeljne klasifikacije ratišta:
# Sa stajališta geoprostora na kome se izvode ratne operacije i utvrđuju strane u sukobu:
#* opće ratište – cjelokupni prostor zaraćenih strana
#* posebno ratište – dio je općeg ratišta
# Težišnog prostora djelovanja grana oružanih snaga
#* kopnena
#* pomorska
#* zračna
# Obzirom na vrstu ratova:
#* svjetska
#* regionalna
#* lokalna

## Elementi ratišta

Ratište u vojnom smislu predstavlja najvišu strategijsku kategoriju prostora. Na svakom ratištu postoje bojišta, težišta, objekti, smjerovi itd.
# **Bojište** kao dio ratišta je strategijska kategorija određenog prostora i može biti:
#* kopneno
#* pomorsko
#* zračno
# **Vojnozemljopisno težište** – dijelovi zemljopisnog prostora gdje je ta pojava ravnomjerno ili neravnomjerno najviše zastupljena nazivaju se VZ težište - temeljni ciljevi bojevog djelovanja zaraćenih strana
#* demografsko, prometno, gospodarsko, ....
# **Vojnozemljopisni objekti** su niz strategijskih objekata (prometne veze, mostovi i dr.) koji imaju vojno značenje;
#* strategijski: najvažniji djelovni ratišta, bojišta (oružane snage u cjelini, pojedine grane, ...);
#* operacijski: temeljni elementi u zoni operacije (protuzračna obrana, ZM, veza, ED, ...);
#* taktički: vojni objekti manjih razmjera na taktičkom nivou.
#** Smjer djelovanja** je trodimenzionalni pojas kojim sem postrojbe kreću, opskrbljuju, bojno djeluju. Smjerovi mogu biti:
#* **Divergentni**: iz unutrašnjosti se šire prema objektima djelovanja. Npr. najčešće pri proboju ili izvlačenju snaga
#* **Konvergentni**: sa širokog kružnog ili polukružnog prostora usmjereni prema objektu djelovanja (primjer je pri povoljnom odnosu snaga za što brže ovladavanje objektom - napad na naseljeno mjesto, zračni desant, ....)
#* u zavisnosti od vojnozemljopisnog značenja objekta prema kojem se borbeno djeluje, smjerovi mogu biti: strateški, operativni, i taktički.

a) Strategijski smjer djelovanja: prostorno trodimenzionalni pojas strategijskog značaja, usmjeren ka jednom ili više strategijskih ciljeva:
* kopneno - zračni
* pomorsko - zračni
a mora omogućiti
* prostornu mogućnost primanja snaga strategijskih razmjera,
* izvođenje strategijske operacije,
* pružiti povoljne uvjete za postizanje strategijskog cilja.

## Povezano
* rat
Ftiotida

**Ftiotida** () bila je jedna od oblasti (tetrada) pokrajine Tesalije u staroj Grčkoj. Tim su se terminom u antici označavala tri geografski i politički različita entiteta: homerska **Ftija** (Φθία ili Φθίη), gde je Ahilej vladao Mirmidoncima, zatim jugoistočna tetrada Tesalije i, naposletku, periferni deo Tesalije koji se zvao Aheja Ftiotida *(Achaea Phthiotis)* i koga je nestalo kao političke jedinice u rimskom razdoblju, nakon što je inkorporiran u Tesalski savez. Tetrada Ftiotida nalazila se u dolini reke Enipeja, na severu je bila omeđena Revenskim brdima, na jugu podnožjem planine Otrisa, na istoku brdima koji se izdižu iznad Halmirske doline u istočnoj Ahaji, a na zapadu se Karditskom dolinom graničila s Histijeotidom. U 6. veku pne., kad su Aleuadi uveli podelu na tetrade, u Ftiotidi su se nalazila četiri grada: Farsal, Euhidrij, Fil i Pirasija. Od 4. veka pne. Ftiotida je obuhvatala i grad Eretriju.

Prema Herodotu, mitski Deukalion, otac Eolov, Ksutov i Dorov, živeo je u Ftiji, prvoj postojbini Dorana.

Pausanija navodi Ftijane (Φθιώτες) među grčkim plemenima koja su bila članovi delfske amfiktionije.

Danas jedna od grčkih administrativnih oblasti nosi nazi Prefektura Ftiotida.

## Reference

## Literatura
* 
*
Komandno-štabna akademija Jugoslavenskog ratnog zrakoplovstva i protuzračne obrane

**Komandno-štabna akademija RV i PVO** (*Ratno vazduhoplovstvo i protiv vazdušna odbrana*) je bila visokoškolska nastavna i naučna ustanova Jugoslovenske narodne armije (JNA) u sastavu Centra visokih vojnih škola JNA Maršal Tito u Beogradu.

Komandno-štabna akademija RV i PVO je osnovana 1. 10. 1949 godine u sastavu Više vojne akademije JNA pod nazivom Fakultet avijacije JNA. Komandno-štabna akademija RV i PVO je osposobljavala oficire za odgovarajuće komandne i štabne dužnosti u taktičkim, združenim i operativnim jedinicama RV i PVO. Organizirala je i sprovodila usavršavanje oficirskog kadra i naučnoistraživački rad u oblasti vojnih nauka. Komandno-štabna akademija RV i PVO je 1. 9. 1952 ušla u sastav Vazduhoplovnog školskog centra i pri tome je promijenila naziv u Viša vazduhoplovna vojna akademija. Poslije rasformiranja Vazduhoplovnog školskog centra, 1. 10. 1953, ponovno je ušla u sastav Više vojne akademije JNA, a 1956 se izdvojila i postaje samostalna nastavna ustanova RV. 1966 godine prerasla je u Višu vojnu akademiju RV i PVO. Od 1. 7. 1974 nosila je naziv Komandno-štabna akademija RV i PVO. Na školovanje, komanda RV i PVO je određivala oficire koji su prethodno završili Vazduhoplovnu vojnu akademiju ili Vazduhoplovnutehničku akademiju i proveli određeno vrijeme u trupi na komandnim dužnostima. Školovanje u akademiji, koje je najviše vidovsko školovanje, je trajalo 2 godine i sprovodilo se u dva tečaja - taktike i operatike. Na tečaju taktike (trajao je 18 mjeseci) slušaoci su se školovali na dva smjera - smjer vazduhoplovna podrška i smjer protivvazdušna odbrana, a na tečaju operatike (trajao je 6 mjeseci) nastava je bila za oba smjera. Od 1973 uvedeno je bilo i vanredno školovanje, no uz duže trajanje (3-4 godine). Pored redovnog školovanja Komandno-štabna akademija RV i PVO je održavala 2-3 godišnja kursa, na kojima su se usavršavali oficiri iz vazduhoplovne podrške, protivvazdušne odbrane, operativno-pozadinskih i drugih oblasti. Komandno-štabna akademija RV i PVO je isto tako sprovodila poslijediplomske studije. Poslije završene Komandno-štabne akademije RV i PVO i odrađenog uspješnog staža u trupi, starješine RV i PVO su mogle nastaviti najviše međuvidovsko školovanje u Školi narodne odbrane.

## Reference

## Literatura
* 
*
Lisa (mitologija)

**Lisa** () bila je, u grčkoj mitologiji, personifikacija besa ili ludila koji u trenutku obuzima ljude i bogove. Na bojnom polju pod Trojom Lisa je ulila pomamni bes Hektoru i Apolonu. Kod Euripida Lisa je ona koja je podstakla Herakla da ubije svoju suprugu i decu. Sa psima Lisa je došla Agavi i bakhantkinjama i podstakla ih da ubiju Penteja, a prouzrokovala je i Ijinu pomamu, kao i Orestov osvetnički gnev.

Na jednoj grčkoj vazi iz 5. veka pne. Lisa je predstavljena kao žena u kratkoj suknji, sa kapom u obliku psa. Ta scena prikazuje kako je Lisa izazvala mahnito ludilo lovačkih pasa kralja Akteona, koji su zbog toga rastrgli svog gospodara, čime je kažnjen za to što je boginju Artemidu ugledao nagu.

U Euripidovom *[[Herakle (Euripid)|Heraklu]]* kaže se da je Lisa kći Noći, koju je oplodila krv uškopljenog Urana.

## Reference

## Literatura
*
Glenn W. Most

**Glenn Warren Most** (rođen 12. juna 1952. u  Miamiju) američki je klasični filolog. Osnovne je studije završio na Harvardu 1972. godine. Upisao se na magistarske studije na Corpus Christi College na Oxfordu, da bi se prebacio na Odeljenje za komparativnu književnost Univerziteta u Yaleu, gde je i magistrirao 1978. godine. Dve godine kasnije na istom je univerzitetu odbranio doktorsku disertaciju na temu "Mamac laži: proučavanje retoričke strategije poetske istine u romantizmu" *(The Bait of Falsehood: Studies in the Rhetorical Strategy of Poetic Truth in the Romantic Period)*. Istovremeno, od 1976. do 1978, studirao je klasične nauke na Univerzitetu u Tibingenu, gde je doktorirao s tezom pod naslovom "Pindarova istina: jedinstvo i prigoda u epinikijskoj odi" *(Pindar's Truth: Unity and Occasionality in the Epinician Ode)*.

Od 1980. do  1985. predavao je klasične nauke na Princetonu, pri čemu je akademsku 1982/83. godinu proveo u Američkoj akademiji u Rimu. Godine 1985/86. predavao je na Univerzitetu u Sijeni, a zatim je, do 1987, bio gostujući profesor na Univerzitetu u Michiganu. Zatim je predavao na Univerzitetu u Inssburcku, da bi od 1991. do 2001. bio profesor grčkog jezika i književnosti na Univerzitetu u Heidelbergu. Od 2001. predaje grčki na Visokoj školi u Pizi.

U svom naučnom radu Most se bavi grčkim i rimskim autorima, od književnosti do filozofije, i od historije i metodologije klasičnih nauka do savremene teorije književnost i historije recepcije književnosti. Posebno se zanima za odnos savremenog sveta prema antičkom, uključujući i motive iz *[[Novi zavet|Novog zaveta]]*, kao što je priča o Nevernom Tomi.

## Odabrani radovi
* *The measures of praise. Structure and function in Pindar's Second Pythian and Seventh Nemean odes*, Vandenhoeck und Ruprecht, Göttingen 1985 (Hypomnemata, H. 83) 
* *Collecting fragments = Fragmente sammeln* (Ed.), Vandenhoeck und Ruprecht, Göttingen 1997 (Aporemata, Bd. 1) 
* *Editing texts = Texte edieren* (Ed.), Vandenhoeck und Ruprecht, Göttingen 1998 (Aporemata, Bd. 2) 
* *Commentaries = Kommentare* (Ed.), Vandenhoeck und Ruprecht, Göttingen 1999 (Aporemata, Bd. 4) 
* *Historicization = Historisierung* (Ed.), Vandenhoeck und Ruprecht, Göttingen 2001 (Aporemata, Bd. 5) 
* *Disciplining classics = Altertumswissenschaft als Beruf* (Ed.), Vandenhoeck und Ruprecht, Göttingen 2001 (Aporemata, Bd. 6) 
* *Ancient anger: Perspectives from Homer to Galen*. Uredili Susanna Braund i Glenn W. Most. Cambridge: Cambridge University Press, 2003.
* *[[Neverni Toma|Doubting Thomas]]*. Cambridge, Mass., London: Harvard University Press, 2005.

## Reference

## Vanjske veze
* Most na Visokoj školi u Pizi, uključujući i popis radova .
* Glenn W. Most - Odeljenje za komparativnu književnost, Univerzitet u Chicagu .
Helikon (planina)

**Helikon** (; ) je planina u oblasti Tespija u grčkoj oblasti Beotiji. Ova planina zauzima istaknuto mesto u drevnoj grčkoj mitologiji. Dostiže visinu od 1.749 metara i nalazi se nedaleko od severne obale Korintskog zaliva, jugoistočno od Livadije.

## Grčka mitologija
U grčkoj mitologiji, dva izvora posvećena Muzama nalazila su se ovde: Aganipa i Hipokrena, od kojih oba u svom imenu sadrže reč "konj" (ἵππος / *hippos*). Prema mitu, Hipokrena je nastala kad je krilati konj Pegaz svojim kopitom tako snažno udario o stenu, da je iz nje potekla voda. Na Helikonu se nalazio i izvor na kome se Narcis opčinio vlastitom lepotom. Kalimah u *Uzrocima* priča kako je usnio da je ponovo mlad i da priča s Muzama na Helikonu. Na Helikonu se nalazilo i svetilište posvećeno Muzama, u kome su se nalazili i njihovi kipovi, a u svojim *[[Metamorfoze|Metamorfozama]]* rimski pesnik Ovidije piše o tome kako Minerva posećuje Muze na Helikonu.

Hipokrena je smatrana izvorom pesničke inspiracije. Hesiod je krajem 7. veka pne. pevao o tome kako je kao mladić napasao ovde na padinama Helikona, gde su Eros i Muze već imali svoja svetilišta. Tu su ga Muze inspirisale da počne opevati poreklo bogova. Tako je Helikon postao simbol pesničke inspiracije, a Kalimah, koji u tome jasno sledi Hesioda, smešta na Helikon jedan mit, u kome je Tiresija ugledao boginju Atenu kako se kupa, pa je zato oslepljen, ali je za uzvrat dobio dar proricanja.

Središte kulta Muza na Helikonu, u Dolini Muza, koja se nalazila blizu Tespija i Askre, posetio je Pausanija u 2. veku pne. Posetio je sveti gaj i izvor Aganipu te ostavio opis stanja koje je zatekao. Video je potret Eufeme, dojilje Muza, "reljefno izrađen u kamenu", kao i potret legendarnog pesnika Lina, "na maloj steni izrađenoj u obliku pećine". U *[[Temenos|temenosu]]* nalazile su se statue Apolona, Dionisa i poznatih pesnika, od kojih su neke bile delo poznatih umetnika. Tu su pokazivali i žrtveni tronožac, koji je Hesiod osvojio na nadmetanju u Halkidi na Eubeji.

Mitski bog ove planine takođe se zvao Helikon.

## Reference

## Literatura
* 
* 

## Vanjske veze
Interpolacija (filologija)

**Interpolacija** ( = "umetanje") termin je kojim se, u filologiji i tekstualnoj kritici, označava tekst koji nije napisao izvorni autor dela, tj. tekst koji je naknadno umetnut u izvorno delo. Pošto između izvornog antičkog teksta i postojećeg primerka tog teksta često stoji nekoliko generacija rukopisa, od kojih je svaki pisao drugi prepisivač, prirodno je postojala tendencija da se tokom vremena u takve tekstove uvuku delovi koji ne pripadaju izvorniku.

Neke interpolacije su isprva bile samo kratka objašnjenja (npr. *[[sic]]*), ali ima i takvih koje su ubačene kao namerni falsifikati, kakav je, na primer, slučaj s falsifikovanim odlomcima  i celim delima pripisanim Pseudo-Isidoru. Slično tome, apolinaristički jeretici ubacili su svoje interpolacije u pisma Ignjatija Antiohijskog tri stoleća nakon njihovog nastanka. Povelje i pravni dokumenti takođe su ponekad interpolirani. 

Ipak, većina interpolacija rezultat je pogreške i nepreciznosti do kojih dolazi prilikom ručnog prepisivanja rukopisa. Na primer, ako je prepisivač pogrešio prilikom prepisivanja teksta i slučajno izostavio nekoliko redaka, obično je taj izostavljeni tekst naknadno zapisivao na margini rukopisa. Međutim, na marginama skoro svih rukopisa nalaze se i zabeleške koje su tokom vremena ostavljali razni čitaoci. Stoga, neki drugi prepisivač koji je, možda nakon protoka mnogo vremena, hteo napraviti novi primerak rukopisa, susretao se s velikim teškoćama da utvrdi da li neka zabeleška na margini predstavlja sastavni deo teksta (koji je prethodni prepisivač greškom izostavio iz samog teksta) ili se radi samo o komentaru nekog čitaoca.

Savesni prepisivači trudili su se da u novi primerak prepišu sve što se nalazilo u rukopisu, ali su uvek mogli da se oslone samo na vlastitu procenu. Stoga bi u tekst ponekad ušli i komentari i zabeleške koje ne pripadaju izvorniku.

## Reference
Akusilaj

**Akusilaj** (), iz grada Arga, bio je jedan od najstarijih grčkih logografa i mitografa, koji je verovatno živeo u drugoj polovini 6. veka pne.  U izvorima se navodi da mu se otac zvao Kaba ili Skabra, a neki su ga ubrajali među sedam mudraca. 

Prema *[[Suda|Sudi]]*, Akusilaj je napisao *[[Genealogija|Genealogije]]* (Γενεαλογίαι) na temelju informacija s bronzanih ploča koje je njegov otac navodno pronašao u svojoj kući. Spominju se tri knjige ovih *Genealogija*, koje su, kako se čini, većinom predstavljane prenos Hesiodove poezije u prozu, ali uz razne ispravke i dopune, koje su uzimale u obzir i argivsko predanje, naročito mit o Foroneju. Kao i većina drugih logografa, pisao je na jonskom dijalektu. Od njegovog dela sačuvani su samo oskudni fragmenti i kratki sažeci, koji se velikim delom tiču kosmogonije i teogonije. Platon je najstariji grčki autor koji spominje Akusilaja.

Dela koja su kasnije kružila pod Akusilajevim imenom nisu bila njegova.

## Reference

## Literatura
* 
*

## Vanjske veze
* Akusilajevi fragmenti
18. brumaire Louisa Napoleona

***Osamnaesti brumaire Louisa Bonaparte*** , originalno ***Osamnaesti brumaire Louisa Napoleona*** ( je knjiga njemačkog publicista i filozofa Karla Marxa, originalno objavljena u SAD kao esej 1852. godine u emigrantskom časopisu *Revolution*, odnosno kao knjiga 1869. godine. U njoj se opisuje državni udar u Francuskoj 1851. godine, odnosno prikazuje kako je Louis Napoleon Bonaparte došao na vlast u Francuskoj nakon revolucija 1848. i uspostave Druge republike, odnosno nastoji objasniti kako je ličnost koju Marx naziva "grotesknim mediokritetom" dobila "ulogu heroja". Marx te događaje smješta u kontekst klasne borbe, te nastoji prikazati kako je Druga republika "postala vlasništvo" buržoazije koja je u Louisu Napoleonu pronašla zaštitnika svojih interesa. Osamnaesti brumaire se smatra važnim zbog toga što se u njemu iznosi marksističko shvaćanje historije, odnosno koncept historijskog materijalizma. Kasnijim marksistima je *Osamnaesti brumaire* postao važan kao temelj za tumačenje kasnijih događaja, prije svega uspon fašizma, te se Napoleon često navodio kao svojevrsna preteča fašističkih diktatora. Knjiga, koja je ime dobila po puču koga je 1799. godine bio izveo Louisov prethodnik Napoleon Bonaparte je poznata i po Marxovom citatu da se "historija ponavlja prvo kao tragedija a potom kao farsa".

## Vanjske veze
* The Eighteenth Brumaire of Louis Napoleon (Chapters 1 & 7 translated by Saul K. Padover from the German edition of 1869; Chapters 2 through 6 are based on the third edition, prepared by Friedrich Engels (1885), as translated and published by Progress Publishers, Moscow, 1937.)
* Preface to the Second Edition (1869)
* ''The Eighteenth Brumaire of Louis Bonaparte'', Charles H. Kerr, Chicago, 1907.
* ''The Eighteenth Brumaire Of Louis Bonaparte'', International Publishers, New York, 1963.
18. venecijanski filmski festival

**18. izdanje [[Venecijanski filmski festival|Međunarodne smotre filmske umjetnosti u Veneciji]]** () je bio filmski festival održan u Veneciji od 25. augusta do 8. septembra 1957. godine.

Na njemu je Zlatni lav dobio *[[Aparajito]]*, indijski film Satyajita Raya, drugi dio Apuove trilogije. Kup Volpi su osvojili američki glumac Anthony Franciosa za nastup u filmu A Hatful of Rain te latvijska glumica Dzidra Ritenberga za nastup u sovjetskom filmu *[[Maljva (film)|Maljva]]*.

## Nagrade
* Zlatni lav:
** *[[Aparajito]]* (Satyajit Ray)
* Srebrni lav:
** *[[White Nights (1957 film)|Le Notti Bianche]]* (Luchino Visconti)
* Kup Volpi:
** Najbolji glumac - Anthony Franciosa - (*[[A Hatful of Rain]]*)
** Najbolja glumica - Dzidra Ritenberga - (*[[Maljva (film)|Malva]]*)
* Nagrada za novi film
** Najbolji film - *[[Aparajito]]* (Satyajit Ray)
** Najbolji glumac - Anthony Franciosa - (*[[A Hatful of Rain]]*)
** Najbolja glumica - Eva Marie Saint - (*[[A Hatful of Rain]]*)
* Nagrada San Giorgio
** *[[Something of Value]]* (Richard Brooks)
* Nagrada FIPRESCI
** *[[Aparajito]]* (Satyajit Ray)
* Nagrada OCIC
** *[[A Hatful of Rain]]* (Fred Zinnemann)
* Nagrada Pasinetti
** *[[A Hatful of Rain]]* (Fred Zinnemann)

## Reference

## Vanjske veze
* 1957 Venice Film Festival at IMDB
* Venice Film Festival 1957
* Venice Film Festival 1957
A Hatful of Rain

***A Hatful of Rain*** () je američki crno-bijeli film snimljen 1957. u režiji Freda Zinnemanna. Po žanru je drama i predstavlja adaptaciju istoimenog teatarskog komada Michaela V. Gazza. Protagonist, čiji lik tumači Don Murray, je veteran korejskog rata koji je za vrijeme liječenja u vojnoj bolnici postao ovisan o morfiju, ali koji svoju ovisnost krije od supruge (čiji lik tumači Eva Marie Saint). Radnja, smještena u njujoršku stambenu zgradu, prikazuje kako ovisnost ipak počinje uticati na njegov odnos prema članovima porodice, prije svega bratu (čiji lik tumači Anthony Franciosa). *A Hatful of Rain* se navodi kao jedan od prvih hollywoodskih filmova koji se nastojao ozbiljno pozabaviti problemom narkomanije i prikazati ga na realističan način. Danas je, prije svega, poznat po glumačkim nastupima Franciose i Henryja Silve (koji tumači lik dilera), a koji su ponovili uloge iz brodvejske predstave, i kojima je *A Hatful of Rain* predstavljao odskočnu dasku za nastavak karijere; sam Francisoa je za stvoj nastup dobio Kup Volpi na venecijanskoj Mostri. Jedan od scenarista je bio Carl Foreman, čije se ime, zbog toga što je kao ljevičar tada bio na crnoj listi, nije pojavilo na špici; scenaristom je službeno proglašen tek 1996. godine.

## Uloge
* Don Murray ... Johnny Pope
* Eva Marie Saint ... Celia Pope
* Anthony Franciosa ... Polo Pope
* Lloyd Nolan ... John Pope, Sr.
* Henry Silva ... Mother
* Gerald S. O'Loughlin ... Chuch
* William Hickey ... Apples
* Paul Kruger ... Barmen
* Ralph Montgomery ... Gledatelj
* Michael Vale ... Taksist
* Art Fleming ... Policajac

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
*
Hermesijanakt

**Hermesijanakt** (), iz grada Kolofona u Maloj Aziji, bio je grčki elegijski pesnik koji je živeo tokom helenističkog razdiblja. Bio je mlađi prijatelj i učenik Filete s Kosa. Tačne godine njegovog rođenja i smrti nisu poznate, a Pausanija naslućuje da je živeo za vreme Filipa II i Aleksandra Velikog i da više nije bio živ kad je Lizimah porušio Kolofon (302. pne.). Danas se pretpostavlja da se Hermesijanakt rodio negde oko 340. pne., odnosno da je živeo početkom 3. veka pne.

Glavno Hermesijanaktovo delo bila je zbirka elegija u tri knjige, koju je posvetio svojoj dragoj, koja se zvala Leontija, pa je pesnik celoj zbirci dao naslov *Leontija* (Λεόντιον). Od te je pesme u Atenejevoj *[[Gozba sofista|Gozbi sofista]]* sačuvan jedan fragment od nekih stotinu stihova. Stihovi odišu melanholijom i popisuju mitske i historijske pesnike i filozofe koji su pre njega voleli i slavili žene. Među njima su Orfej, Fileta s Kosa, Pitagora, Sokrat i Aristip, zatim Homer (koji je u pesmi "uparen" s Penelopom), Hesiod (s "Eejom"), te Anakreont i Alkej, koji se, dakako anahrono, nadmeću za Sapfinu ljubav. U odlomku se zapažaju neke tipične karakteristike helenističke poezije, kao što je zanimanje za retke reči i izraze, za ljubav, posebno nesrećnu, te za etiologiju. Hermesijanaktova poezija, koju karakteriše smena jakih emocija i nežnih tonova, uživala je veliki ugled kod savremenika, a visoko su je cenili i rimski pesnici Avgustovog doba. Hermesijanakta navode i Pausanija, Partenije i Antonin Liberal.

Na drugom mestu Pausanija kaže da je Hermesijanakt napisao i jednu elegiju o kentauru Euritionu. Nije pouzdano utvrđeno je li ovaj Hermesijanakt i autor pesme pod naslovom *Persijska povest* (Περσικά), koja se spominje na jednoj sholiji uz Nikandrove *[[Theriaka (Nikandar)|Životinjske otrove]]* ili, se, pak radi o nekom mlađem pesniku istog imena.

## Reference

## Literatura
* 
* 
* .
*
Nana (film, 1955)

***Nana*** je francusko-italijanski igrani film snimljen 1955. u režiji Christian-Jacquea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Emila Zole. Radnja je smještena u doba francuskog Drugog carstva, a protagonistica, čiji lik tumači Christian-Jacqueova tadašnja supruga Martine Carol, je kurtizana koja manipulira uticajnim muškarcima, uključujući carevog komornika grofa Muffata (čiji lik tumači Charles Boyer).

## Reference

## Vanjske veze
*
Si tous les gars du monde

***Si tous les gars du monde*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1956. u režiji Christian-Jacquea. Po žanru predstavlja kombinaciju drame i pustolovnog filma. Radnja započinje kada se naglo razboli posada francuskog ribarskog broda u Sjevernom moru, a poslani poziv u pomoć jedini uspije dobiti radio amater iz Togoa (u tadašnjoj Francuskoj Zapadnoj Africi) te pokreće akciju slanja spasonosnog seruma u kojoj će, sticajem okolnosti, sudjelovati ljudi iz različitih zemalja, uključujući kako bivše neprijatelje iz Drugog svjetskog rata, tako i protivnike s druge strane Željezne zavjese. *Si tous les gars du monde* je bio inspiriran stihovima pjesme *La Ronde*  Paula Forta, poznate po zalaganju za suradnju među ljudima, a njegova duboko humanistička poruka i veličanje međunarodne suradnje je prilično imponirala tadašnjoj publici zastrašenoj Hladnim ratom. Pjesmu iz filma je snimio francuski vokalni sastav *[[Les Compagnons de la chanson]]* i sljedeće godine je postala veliki hit. Sam je film, pak, dobio niz međunarodnih nagrada, uključujući Kristalni globus na Festivalu u Karlovym Varyma.

## Uloge
* André Valmy : le capitaine Le Guellec, le patron du chalutier Lutèce
* Jean Gaven : Jos, le second du Lutèce
* Marc Cassot : Marcel, un marin du Lutèce
* Georges Poujouly : Benj, le mousse du Lutèce
* Doudou Babet : Mohammed,un marin nord-africain du Lutèce  
* Hélène Perdrière : Christine Largeau
* Claude Sylvain : Totoche
* Jean-Louis Trintignant : Jean-Louis, un radioamateur 
* Andrex : Lagarrigue, médecin au Togo
* Yves Brainville : le docteur Jégou
* Camille Fournier : la mère de Benj
* Jean Clarieux : Riri
* Mimo Billi : Alberto
* Bernard Dhéran : Saint-Savin
* Pierre Goutas : Yann
* Jean Daurand : Yves
* Mathias Wieman : Karl, un radioamateur munichois
* Gardy Granass : Herta, la fille de Karl
* Peter Walker : Johnny
* Charles Jarrell : Mitch
* Constantin Nepo : le capitaine soviétique
* Pierre Meyrat : le pilote soviétique
* Diana Bel : l'hôtesse d'Air France
* Jacques Donot : le speaker
* Gilbert Gil : l'employé de la Gare des Invalides
* Colette Ricard : l'hôtesse des renseignements
* Margaret Rung : l'hôtesse de l'air polonaise
* Ebbe Moe : Olaf, le pilote norvégien
* Bernadette Lange : Mme Le Guellec
* Pierre Fresnay (voix of) : le récitant, non crédité
* Marcel Rouzé : un contrôleur
* Georges Tourreil
* Jacques Sablon
* Roger Dumas
* Jean Michaud

## Reference

## Vanjske veze
*
Bele noći

**Bele noći** su noći u kojima Sunce zalazi samo na kratko, tako da je i noć svetla. Bele noći se javljaju u mestima čija je geografska širina iznad 60° južno ili severno.

Bele noći u Sankt Peterburgu su čuvene po tome što su tema istoimene priče Dostojevskog iz 1848. U Nemačkoj se bele noći mogu doživeti na ostrvu Silt. Krajem decembra bele noći se delimično javljaju na krajnjem jugu Južne Amerike, u mestu Puerto Vilijams u Ushuaiji i na Falklandskom arhipelagu. U područjima iznad Polarnih krugova Sunce povremeno uopšte ne zalazi (takozvano ponoćno Sunce). Na samim polovima, javlja se takozvani polarni dan koji traje šest meseci.

U Italiji i Francuskoj izraz „bela noć“ (, ) označava noć provedenu u slavlju ili provodu. U Grčkoj „bela noć“ je sinonim za popodnevni odmor.

## Vanjske veze
Bele noći (Dostojevski)

***Bijele noći*** () je novela ruskog pisca Fjodora Dostojevskog, prvi put objavljena 1848. godine. Protagonist i neimenovani narator je usamljeni čovjek koji živi u Sankt Peterburgu i koji slučajno sretne i zaljubi se u ženu koju je vidio na ulici. Radnja prikazuje kako ta ljubav ostaje neuzvraćena, jer žena voli drugog muškarca sa kojim će se sresti na kraju priče. Bijele noći se smatra jednim od najpopularnijih djela Dostojevskog, a posebno je bila omiljena među sineastima u 20. i 21. vijeku.

## Filmske adaptacije
* *[[Le notti bianche]]*, italijanski film iz 1957. godine, rež, Luchino Visconti
* *[[Bijele noći (film, 1960)|Bijele noći]]*, sovjetski film iz 1959. godine, rež. Ivan Pirijev
* *[[Chhalia]]*, indijski film na hindiju iz 1960. godine
* *[[Four Nights of a Dreamer]]*, francuski film iz 1971. godine, rež. Robert Bresson
* *[[:fa:شب های روشن|شب های روشن]]* (*Bijele noći*), iranski film iz 2002. godine
* *[[Iyarkai]]*, indijski film iz 2003. godine na tamilskom jeziku
* *White Nights*, američki igrani film iz 2005. godine, rež. Alain Silver
* *[[Ahista Ahista (2006 film)|Ahista Ahista]]*, indijski film na hindiju iz 2006. godine
* *[[Saawariya]]*, indijski film na hindiju iz 2007. godine
* *[[In the City of Sylvia|En la ciudad de Sylvia]]*, španski film iz 2007. godine
* *[[Two Lovers (2008 film)|Two Lovers]]*, američki film iz 2009. godine, rež. James Grey

## Vanjske veze
* Audio recording of Belye Nochi (In Russian)
* Text in English
Le notti bianche

**Le notti bianche** () je italijansko-francuski crno-bijeli film snimljen 1957. u režiji Luchina Viscontija. Po žanru je drama i predstavlja adaptaciju istoimene pripovjetke Fjodora Dostojevskog. Visconti je prilikom adaptacije radnju premjestio u (tada) suvremenu Italiju. Protagonist, čiji lik tumači Marcello Mastroianni je mladi službenik koji pati od usamljenosti i koji jedne noći na ulici upozna i zaljubi se u lijepu ženu (koju tumači Maria Schell), prije nego što otkrije da je ona zaljubljena u drugog, ali odsutnog muškarca (koga glumi Jean Marais). *Le notti bianche* je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je Visconti osvojio Srebrni lav.

## Uloge
*Maria Schell ...  Natalia
*Marcello Mastroianni ...  Mario
*Jean Marais ...  Stanar
*Marcella Rovena ...  Stanodavka
*Maria Zanoli ...  Sobarica (kao Maria Zanolli)
*Elena Fancera ...  blagajnik
*Lanfranco Ceccarelli
*Angelo Galassi
*Renato Terra
*Corrado Pani
*Dirk Sanders ...  Plesač
*Clara Calamai ...  Prostitutka

## Vanjske veze
*
*Criterion Collection essay by Geoffrey Nowell-Smith
Abbadia

**Abbadia** ima više značenja:
* Abbadia, Ancona
* Abbadia, Biella
* Abbadia, Pesaro-Urbino
* Abbadia, Siena
* Abbadia, Teramo
* Abbadia, Torino
* Abbadia, Vicenza
Acquacalda

**Acquacalda** ima više značenja:
* Acquacalda, Messina
* Acquacalda, Reggio Calabria
* Acquacalda, Savona
Acquasanta

**Acquasanta** ima više značenja:
* Acquasanta, Ancona
* Acquasanta, Messina
* Acquasanta, Perugia
* Acquasanta, Terni
Acquaviva

**Acquaviva** ima više značenja:
* Acquaviva, Bolzano
* Acquaviva, Chieti
* Acquaviva, Frosinone
* Acquaviva, Isernia
* Acquaviva, Livorno
* Acquaviva, Lucca
* Acquaviva, Rieti
* Acquaviva, Roma
* Acquaviva, Salerno
* Acquaviva, Siena
Acquafredda

**Acquafredda** ima više značenja:
* Acquafredda, Avellino
* Acquafredda, Bologna
* Acquafredda, Brescia
* Acquafredda, Catanzaro
* Acquafredda, Potenza
* Acquafredda, Savona
Agnone (razvrstavanje)

**Agnone** ima više značenja:
* Agnone, Frosinone
* Agnone, Isernia
* Agnone, Salerno
* Agnone, Siracusa
Albaredo

**Albaredo** ima više značenja:
* Albaredo, Pavia
* Albaredo, Sondrio
* Albaredo, Trento
* Albaredo, Treviso
Albareto

**Albareto** ima više značenja:
* Albareto, Modena
* Albareto, Parma
* Albareto, Pavia
* Albareto, Piacenza
* Albareto, Reggio Emilia
Alberone

**Alberone** ima više značenja:
* Alberone, Ferrara
* Alberone, Mantua
* Alberone, Pavia
* Alberone, Rovigo
* Alberone, Treviso
Alberoni

**Alberoni** ima više značenja:
* Alberoni, Asti
* Alberoni, Treviso
* Alberoni, Venezia
* Alberoni, Verona
Alessandria (razvrstavanje)

**Alessandria** ima više značenja:
* Alessandria
* Alessandria, Alessandria
* Alessandria, Cuneo
* Alessandria, Ferrara
Alpe (razvrstavanje)

**Alpe** ima više značenja:
* Alpe, planinski masiv u Evropi
* Alpe, Genoa, naselje u Italiji u provinciji Genoa
* Alpe, Parma, naselje u Italiji u provinciji Parma
* Alpe, Vicenza, naselje u Italiji u provinciji Vicenza
America

**America** ima više značenja:
* America, Cuneo
* America, Torino

## Povezano
* América (razvrstavanje)
* Amerika (razvrstavanje)
Annunziata

**Annunziata** ima više značenja:
* Annunziata, Asti
* Annunziata, Avellino
* Annunziata, Benevento
* Annunziata, Caserta
* Annunziata, Catanzaro
* Annunziata, Cosenza
* Annunziata, Cuneo
* Annunziata, Messina
* Annunziata, Napoli
* Annunziata, Pescara
* Annunziata, Salerno
* Annunziata, Savona
Area Industriale

**Area Industriale** ima više značenja:
* Area Industriale, Avellino
* Area Industriale, Bari
* Area Industriale, Benevento
* Area Industriale, Latina
* Area Industriale, Lecce
* Area Industriale, Lecco
* Area Industriale, Pavia
* Area Industriale, Ravenna
* Area Industriale, Salerno
* Area Industriale, Sondrio
* Area Industriale, Torino
* Area Industriale, Vercelli
Area Produttiva

**Area Produttiva** ima više značenja:
* Area Produttiva, Arezzo
* Area Produttiva, Bari
* Area Produttiva, Pesaro-Urbino
* Area Produttiva, Roma
* Area Produttiva, Torino
* Area Produttiva, Viterbo
Arena (razvrstavanje)

**Arena** ima više značenja:
* Arena
* Arena, Caserta
* Arena, Pisa
* Arena, Verona
* Arena, Vibo Valentia
Argine

**Argine** ima više značenja:
* Argine, Forlì-Cesena
* Argine, Novara
* Argine, Padova
* Argine, Parma
* Argine, Pavia
* Argine, Reggio Emilia
* Argine, Venezia
Something of Value

***Something of Value*** (), također poznat i pod naslovom ***Africa Ablaze*** () je američki igrani film snimljen 1957. u režiji Richarda Brooksa, poznat kao jedno od rijetkih hollywoodskih filmova koji se bavio Mau Mau ustankom protiv britanske kolonijalne vlasti u tadašnjoj Keniji. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Roberta Ruarka. Protagonisti - koje tumače Rock Hudson i Sidney Poitier - su sin bogatog bijelog kolonista i sin Kikuyu poglavice koji su od djetinjstva bili najbolji prijatelji, ali koje će izbijanje sukoba staviti na suprotne strane. Film je bio u sniman na autentičnim lokacijama u tada još uvijek Britanskoj Keniji u vrijeme dok ustanak još nije bio u potpunosti ugušen. Autori su se trudili dati što je moguće uravnoteženiji pristup objema stranama u sukobvu, iako su neki od kasnijih kritičara tvrdili da se pretjeralo u prikazu Mau Maua kao krvoločnih terorista, odnosno da se britanske vlasti prikazuju previše apologetski. Mnogo je više kritike, međutim, bilo na račun Hudsona koji, iako je njegov lik Britanac, nimalo nije krio američki naglasak; Poitier se, nasuprot tome, izuzetno trudio što uvjerljivije tumačiti Kikuyua.

## Uloge
* Rock Hudson ... Henryjev sin Son - Peter 
* Dana Wynter ... Peterova zaručnica - Holly 
* Sidney Poitier ... Kimani Wa Karanja
* Wendy Hiller ... Henryjeva kćer - Elizabeth 
* Juano Hernández ... Njogu, davalac zakletve
* William Marshall ... Vođa, intelektualac u odiujelu
* Robert Beatty ... Elizabeth's Husband - Jeff Newton 
* Walter Fitzgerald ... Henry McKenzie 
* Michael Pate ... Joe Matson 
* Ivan Dixon ... Lathela, odani nosilac oružja
* Ken Renard ... Karanja, otac Kimanija
* Samadu Jackson ... Vrač
* Frederick O'Neal ... Adam Marenga, vođa Mau-Maua

## Izvori

## Vanjske veze
*
Armo (razvrstavanje)

**Armo** ima više značenja:
* Armo
* Armo, Brescia
* Armo, Imperia
* Armo, Messina
* Armo, Reggio Calabria
Azzano

**Azzano** ima više značenja:
* Azzano, Como
* Azzano, Cremona
* Azzano, Lucca
* Azzano, Perugia
* Azzano, Udine
Badia

**Badia** ima više značenja:
* Badia, Bologna
* Badia, Bolzano
* Badia, Brescia
* Badia, Chieti
* Badia, Forlì-Cesena
* Badia, Lodi
* Badia, Messina
* Badia, Perugia
* Badia, Potenza
* Badia, Reggio Calabria
* Badia, Salerno
* Badia, Vibo Valentia
Bagnaia

**Bagnaia** ima više značenja:
* Bagnaia, Arezzo
* Bagnaia, Livorno
* Bagnaia, Perugia
* Bagnaia, Siena
Bagnara

**Bagnara** ima više značenja:
* Bagnara, Benevento
* Bagnara, Frosinone
* Bagnara, Perugia
* Bagnara, Vicenza
Bagnarola

**Bagnarola** ima više značenja:
* Bagnarola, Bologna
* Bagnarola, Forlì-Cesena
* Bagnarola, Pordenone
Bagnolo

**Bagnolo** ima više značenja:
* Bagnolo, Grosseto
* Bagnolo, Rieti
* Bagnolo, Treviso
* Bagnolo, Verona
* Bagnolo, Vicenza
Baia

**Baia** ima više značenja:
* Baia, Caserta
* Baia, Modena
* Baia, Baia, Suceava
* Baia, Baia, Tulcea
* Baia, Vărădia de Mureş
* Opština Baia, Suceava
* Opština Baia, Tulcea
Bagnoli

**Bagnoli** ima više značenja:
* Bagnoli, Alessandria
* Bagnoli, Benevento
* Bagnoli, Forlì-Cesena
* Bagnoli, Frosinone
* Bagnoli, Grosseto
* Bagnoli, Napoli
Banca

**Banca** ima više značenja:
* Banca, Benevento
* Banca, Parma

*Banca, Banca
*Banca, Dealu Morii
*Opština Banca, Vaslui
Bandita

**Bandita** ima više značenja:
* Bandita, Alessandria
* Bandita, Livorno
* Bandita, Siena
* Bandita, Terni
* Bandita, Viterbo
Baraccone

**Baraccone** ima više značenja:
* Baraccone, Bologna
* Baraccone, Cosenza
* Baraccone, Cuneo
* Baraccone, Torino
* Baraccone, Vibo Valentia
Barbiano

**Barbiano** ima više značenja:
* Barbiano, Arezzo
* Barbiano, Bolzano
* Barbiano, Parma
* Barbiano, Ravenna
Barchi

**Barchi** ima više značenja:
* Barchi, Brescia
* Barchi, Crotone
* Barchi, Mantua
* Barchi, Pesaro-Urbino
* Barchi, Piacenza
* Barchi, Vicenza