open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Souss-Massa-Draâ

**Souss-Massa-Draâ** () je jedna od 16 bivših Marokanskih regija koja se nalazila u centru kraljevine. U regiji je živjelo 3.113.653 (*popis iz 2004.*), na površini od 70.880&nbsp;km². Administrativni centar regije je bio grad Agadir.

## Administrativna podjela
Regija je administrativno bila podjeljena na sedam provincija :

* Agadir-Ida ou Tanane
* Chtouka-Aït Baha 
* Inezgane-Aït Melloul
* Ouarzazate
* Taroudannt
* Tiznit
* Zagora

## Gradovi
Veći gradovi u regiji su:

* Aourir
* Aït Melloul
* Biougra
* Dacheira el Jihadia
* Drargoua
* Inezgane
* Laqliâa
* Ouarzazate
* Oulad Teima
* Sidi Ifni
* Taroudant
* Temsia
* Tinghir
* Tiznit
* Zagora

## Demografija

## Reference
Tadla-Azilal

**Tadla-Azilal** () je jedna od 16 regija Maroka i nalazi se središtu kraljevine. U području regije živi 1.450.519 (*stanje po procjeni iz 2004. godine*), na površini od 17.125&nbsp;km². Glavni grad je Béni-Mellal.

## Administrativna podjela
Regija se sastoji od slijedećih provincija :

* Azilal
* Béni-Mellal

## Gradovi
Veći gradovi u regiji su:

* Azilal
* Fquih Ben Salah
* Kasba Tadla
* Suq as-Sabt Awlad an-Nama

## Demografija

## Reference
Lützelau

**Lützelau** (stari visokonjemački: *mali otok*) je otok smješten, zajedno sa susjednim otokm Ufenau, na Jezeru Zürich u Švicarskoj između Rapperswil (1.6&nbsp;km udaljenosti) i Freienbacha (3&nbsp;km udaljenosti). Na njemu se nalazi ostaci opatije iz 8. vijeka.

## Vanjske veze

* Lützelau official website
Tangier-Tétouan

**Tangier-Tétouan** () je jedna od 16 bivših Regija Maroka koja se nalazila na sjeveru kraljevine. U njoj je 2004. živjelo 2.470.372 stanovnika, na površini od 11.570&nbsp;km². Glavni grad bio je Tétouan.

## Administrativna podjela
Regija se sastojla od slijedećih provincija :

* Chefchaouen
* Fahs-Anjra 
* Larache
* Tanger-Asilah 
* Tétouan
* Ouazzane

## Gradovi
Veći gradovi u regiji su:

* Asilah
* Chefchaouen
* Fnideq
* Ksar-el-Kebir
* Laouamra
* Larache
* M'Diq
* Martil
* Tétouan

## Demografija

## Reference
Kempraten

**Kempraten**-Lenggis je selo (*Kirchdorf*) u švicarskoj općini Rapperswil-Jona, odnosno *Wahlkreis* (izborna jedinica) See-Gaster u kantonu St. Gallen. Predstavlja jedno od najvažnijih arheoloških nalazišta u kantonu St. Gallen. Smješteno je na istočnim obalama gornjeg Jezera Zürich.

## Vanjske veze

* 
* Rapperswil-Jona (official site) 
* 
* Römersiedlung Kempraten
Opatija Einsiedeln

**Opatija Einsiedeln** je benediktinski samostan koji se nalazi u gradu Einsiedeln u švicarskom kantonu Schwyz. Posvećena je Našoj gospi od pustinjaka. Predstavlja teritorijalnu opatiju koja nije pod nadležnošću lokalnog biskupa.

## Izvori

## Vanjske veze

* Službena stranica
Ufenau

**Ufenau** je otok koji se, zajedno sa susjednim otokom Lützelau, nalazi u Jezeru Zürich u Švicarskoj između Freienbacha (0,9&nbsp;km udaljenosti) i Rapperswila (2,5&nbsp;km udaljenosti). Na njemu se nalazila kršćanska crkva koju su početkom 10. vijeka uništili Mađari. Godine 965. je postao vlasništvo Opatije Einseldeln.

## Vanjske veze

* Official website 
* Gallo-Roman temple on Ufnau island  
* Ufenau history  

## Reference
Giovanni Fabriciaco

**Giovanni Fabriciaco** ili **Giovanni Fabriaco** () bio je bizantski konzul i magister militum za Veneciju godine 742. Pod njime je izglađen dotadašnji spor između Eraclee i Equilia. Nakon njega je obnovljena funkcija dužda na koju je došao Teodato Ipato.

## Izvori
* Samuele Romanin, *Storia documentata di Venezia*, Pietro Naratovich tipografo editore, Venezia, 1853.
Katedrala u Yorku

**York Minster** je gotička katedrala u engleskom gradu York i jedna, uz Katedralu u Kölnu, među najvećima svoje vrste u Sjevernoj Evropi. Služi kao sjedište nadbiskupa Yorka, druge po hijerarhiji ličnosti u Crkvi Engleske i kao katedrala za Biskupiju York; vodi je dekan i njegovi pomoćnici pod Dekanom Yorka. Formalni naziv za York Minster je Katedrala i Metropolitička crkva sv. Petra u Yorku (. Titula "Minster" se daje crkvama uspostavljenim u anglosaksonskom periodu engleske historije koje su započele kao škole za obuku misionara, i danas ima počasni karakter. Obredi u crkvi se obično smatraju dijelom visoko-crkvene ili anglo-katoličke tradicije unutar anglikanske zajednice.

Crkva ima vrlo veliku navu u dekorativnom gotičkom stilu te perpendikularni zbor i ranoengleske transepte u smjeru sjever-jug. Nava sadrži Zapadni prozor, sagrađen godine 1338. kao i Gospinu kapelu na istočnom kraju i Veliki istočni prozor (dovršen 1408), najveći primjer srednjovjekovnog vitraža na svijetu.

## Reference

## Vanjske veze

* Independent travel guide to York Minster with pictures
* York Minster information and pictures 
* York Minster
* History of York - the Minster theme on the city's history website
* Photo essay on interior of York Minster
* VR York Tour  Virtual Tour of York Minster - view the interior and exterior of the Minster in York
* York Minster, Quicktime image
* Photos 
* A history of the choristers of York Minster 
* ''The Guardian'' Christmas illuminations
* The Cathedral Church of York, 1899, by A. Clutton-Brock, from Project Gutenberg
* Photos and plans
* Sound of the chime and photography of York Minster 
* http://theprojectionstudio.com/Projects/Project/project.asp?id_no=50  - "Rose" by Ross Ashton & Karen Monid - "son et lumiere" images.
Grifon (sin Karla Martela)

**Grifon** (, ; 726 - 753) bio je karolinški princ, odnosno sin franačkog majordoma Karla Martela i njegove druge supruge Swanachild. Kada mu je otac umro 741. njegova polubraća Karloman i Pipin Mali su ga, koristeći kao izliku njegovu navodnu nezakonitost, na prevaru zatočili u samostanu. Šest godina kasnije je pobjegao iz samostana i pronašao utočište kod svog ujaka, vojvode Odila od Bavarske. Odilo je, međutim, sljedeće godine umro; Grifonov pokušaj da zauzme njegovo mjesto je spriječio Pipin, nastojeći postati jedini vladar Franačke. Tada je napao Bavarsku, porazio Grifona i na vojvodsko prijestolje stavio malodobnog Tasila III. Grifon je nastavio pružati oružani otpor, ali je 753. poginuo u bitci kod Saint-Jean-de-Mauriennea.

## Izvor
* "Grifo", in Charles Cawley's 'Medlands', hosted at the Foundation for Medieval Genealogy
Zaharija (papa)

**Sv. Zaharija** (*Zacharias*, također poznat i kao **Zaharije**) je bio papa od 3. prosinca 741. do 14. ožujka/22. ožujka 752. godine.

Bio je rodom Grk sa Kalabrije te predstavlja posljednjeg od bizantskih papa. Pontifikat mu je obilježilo sve veće udaljavanje rimske Crkve od bizantske vlasti - uzrokovano prije svega ikonoboračkim stavom cara Konstantina V, kao i intenzivni diplomatski napor da ona nađe novog svjetovnog zaštitnika. Izbor je pao na Langobarde, odnosno kralja Liutpranda koji je u to vrijeme uspio osvojiti sva područja nekadašnjeg Ravenskog egzarhata. Također je podržao svrgavanje Hilderika III, posljednjeg merovinškog kralja Franačke te potakao Svetog Bonifacija da na njegovo mjesto okruni dotadašnjeg majordoma i de facto vladara Pipina Malog, prvog kralja dinastije Karolinga. Naslijedio ga je papa po imenu Stjepan, ali je umro prije nego što se formalno ustoličio, te se kao njegov nasljednik računa drugi papa koji se također zvao Stjepan.
Andy Knote

**Andy Knote** (München, 1962.), njemački muzički producent i kompozitor popularne muzike.

Nakon studija na muzičkoj akademiji (klavir i solo pjevanje) i daljnjeg obrazovanja, Knote je 1984., zajedno s Armandom Presserom osnovao firmu Toyco Studios. Ubrzo je započeo producirati filmsku i TV glazbu, kao i onu za reklame, a producirao je i nekoliko pop pjesama. 

Prva velika filmska produkcija bila je ona za soundtrack filma *[[Manta, Manta]]* s Tilom Schweigerom. Ipak, najveći uspjeh postižu njegove platinaste i zlatne produkcije (i prijevodi) pjesama za anime serijale Digimon, Dragonball Z i Pokémon, koje je pisao zajedno s Noelom Pixom, Henkom Flemmingom i nekolicinom drugih suradnika. Ove produkcije učinile su ga poznatim među mlađom publikom koja je pratile anime. 

Njegovi recentniji uratci uključuju muziku za film *Avedis* (s njim je surađivao Sarkis Gazaryan) i jinglove za *Pokito*, dječji program kanala RTL II (na kojem su prikazivani Digimoni i ostali anime serijali na kojima je surađivao). 

Godine 1998., ime firme promijenjeno je u Edition Arts of Toyco.
742.

__NOTOC__
Godina **742.** (**[[rimske brojke|DCCXLII]]**) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 742. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina. 

## Događaji

* Bizantski velikodostojnik Artavazd, koristeći nezadovoljstvo službenom ikonoboračkom politikom, diže ustanak protiv cara Konstantina V, zauzima Carigrad i proglašava se bizantskim carem ali je brzo poražen od Konstantina i njemu vjernih trupa.
* Car Xuanzong od Tanga preuzima novu titulu *Tianbao* ('Nebeska blaga') kako bi istakao svoj božanski mandat; time započinje favorizirati taoizam u odnosu na budizam, koji je dotada uživao službenu podršku kineske države.
* Omejadski Arapi uspijevaju ugušiti veliki ustanak haridžita i Berbera u Sjevernoj Africi.
* Langobardski kralj Liutprand anektira dotada nezavisna langobardska vojvodstva Spoleto i Benevento.
* Chrodegang, dotadašnji kancelar franačkog majordoma Karla Martela, imenovan biskupom Metza te započinje reogranizaciju franačke Crkve.
* Na prijedlog omejadskog kalifa Hišama Stefan postaje pravoslavni patrijarh Antiohije došavši na stolicu koja je bila ispražnjena četrdeset četiri godine. 
* Održan općinski popis stanovništva za kinesku prijestolnicu Chang'an i njegovo metropolitansko područje Jingzhou Fu (uključujući manje gradove u neposrednoj blizini); prema zapisima Nove knjige Tanga u gradu je registrirano 362.921 porodica zajedno sa ukupno 1,960.188 članova.
* Zahvaljujući ranijim reformama cara Xuanzonga, Kina posjeduje vojsku od pola miliona vojnika.
* Broj stanovnika Kine je, prema procjenama, dosegao 50 miliona.
* Kineski pjesnik Li Po nakon carske audijencije dobija namještenje na dvoru (približni datum).
* Sveti Sturm uspostavlja opatiju u današnjem njemačkom gradu Fulda (ili 744).
* Sveto lice Lucce premješteno u Luccu iz Lunija (tradicionalni datum).


## Rođenja
* Car Dezong od Tanga
* Karlo Veliki, kralj i car Franaka (sporni datum)

## Smrti
* Niu Xianke, kancelar dinastije Tang
* Itzamnaaj B'alam II, kralj Yaxchilana

## Reference
Rimokatolička biskupija Metz

**Rimokatolička biskupija Metz** je biskupija Rimokatoličke crkve u Francuskoj koja koristi latinski obred. U srednjem vijeku je bila *de facto* nezavisno država, a *de iure* dio Svetog Rimskog Carstva, a njen biskup je *ex officio* uživao titulu grofa. Godine 1552. ju je Francuskoj pripojio kralj Henry II; to je Sveto Rimsko Carstvo priznalo Westfalskim mirom 1648. Tada je postala dijelom tradicionalne francuske provincije poznate kao Tri biskupije.

## Historija
Prvi pouzdani izvori o Metzu kao sjedištu biskupije datiraju iz godine 535, ali je vjerojatno da je grad status biskupskog sjedišta imao i ranije.

Prvotno je biskupija bila pod metropolitom Triera. Nakon izbijanja francuska revolucije, posljednji knez-biskup kardinal Louis de Montmorency-Laval (1761-1802) je pobjegao, i stara crkvena organizacija je ukinuta. Nakon Konkordata 1801. godine biskupija je ponovno obnovljena, s time da su joj pripali departmani Moselle, Ardennes i Forêts, te je došla pod nadležnost Nadbiskupije Besançon. Godine 1817. su dijelovi biskupije, predani Pruskoj nakon Bečkog kongresa, izdvojeni. Godine 1871. je nakon francusko-pruskog rata cijela biskupija došla pod vlast Njemačke, a 1874. je biskupiju neposredno preuzela Sveta stolica. Poslije prvog svjetskog rata je pripala Francuskoj, a od 1940. do 1944. bila opet pod Njemačkom. Danas je opet u sastavu Francuske, a biskupa službeno kandidira francuska vlada.

Godine 1910. je u biskupiji Metz živjelo oko 533.000 katolika Metz.

## Biskupa

Prema tradicionalnom popisu biskupa, sadašnji biskup Pierre René Ferdinand Raffin je 105. po redu biskup Metza. Isti popis navodi kako je prvi biskup bio Sveti Klement, koga je navodno sam Sveti Petar poslao u današnji Metz. Prvi potvrđeni biskup je izvjesni Sperus ili Hesperus, koji je biskupom bio 535. Mnogi od biskupa su proglašeni svecima ili blaženicima, kao Sveti Arnulf (611-627), Sveti Chrodegang (742-766) ili Sveti Agilram (768-791). Adelbero je bio biskup Metza 933. Danas biskupa Metza imenuje predsjednik Francuske republike.

### Biskupi od 1900

* Willibrord Benzler, O.S.B. (1901-1919)
* Jean-Baptiste Pelt (1919-1937)
* Joseph-Jean Heintz (1938-1958)
* Paul Joseph Schmitt (1958-1987)
* Pierre René Ferdinand Raffin, O.P., (1987 -)

## Izvori



## Vanjske veze
* Website of the diocese 
* Catholic hierarchy
*
Sturmius

**Sturmius** ili **Sveti Sturm** (rijeđe *Sturmio* ili *Sturmi*) bio je učenik Svetog Bonifacija te osnivač i prvi opat benediktinskog samostana i opatije Fulda godine 742 ili 744. Na mjestu opata je proveo od 747. do 779.

Pretpostavlja se da je rođen u mjestu Lorch u današnjoj Austriji, te da je vjerojatno imao određene rodbinske veze a bavarskim vojvodama dinastije Agilolfing.

Sturm je Svetog Bonifacija sreo oko 735. godine, kada je Bonifacije provodio crkvenu reorganizaciju na području današnje Bavarske i Austrije (pri čemu su osnovane biskupije Salzburg, Regensburg i Würzburg). Tada se priključio Bonifaciju te obrazovao u benediktinskom samostanu Fritzlar gdje ga je poučavao opat Sv. Wigbert. Potom je radio kao misionar u današnjem sjevernom Hessenu gdje je 736. osnovao monastičko naselje "Haerulfisfeld" (Hersfeld). Godine 740. je zaređen kao svećenik u Fritzlaru, a godine 744. mu je Bonifacije naredio da osnuje samostan u oblasti Eichloha, koju je Bonifaciju darovao franački majordom Karloman. Sturm je za mjesto odabrao ruševine merovinškog kraljevskog logora iz 6. vijeka na obalama rijeke Fulda, a koje su 50 godina ranije uništili Saksonci.

Nakon što je 747-748. studirao u Benediktovom samostanu Monte Cassino, Sturm je od strane Bonifacija imenovan prvim opatom samostana Fulda. Godine 751. su Bonifacije i njegov pomoćnik Lullus ishodili poseban status za Fuldu, koja je došla neposredno pod nadležnost Papske stolice, učinivši je nezavisnom od uticaja lokalnih biskupa i svjetovnih vladara. Nakon smrti Sv. Bonifacija je to vodilo do ozbilni sukoba između Lullusa, tadašnjeg nadbiskupa Mainza i Sturmija. Usprkos toga je Sturm prevladao, te usprkos protivljenja biskupa Mainza i Utrechta, ishodio da se Bonifacije kao "apostol Njemačke", sahrani u Fuldi. Tako je Fulda postalo mjesto hodočašća za brojne narode, uključujući Bonifacijeve anglosaksonske zemljake, a što je dovelo do brojnih darova za Fuldu.

Iako je Sturm uglavnom uspijevao da se othrva pokušajima biskupa Mainza i Würzburga da Fuldu stave pod svoju vlast, od 763. do 765. je bio prognan u Jumièges (Normandija). Godine 765. ga je rehabiltirao franački kralj Pipin Mali, a godine 774. je Opatija Fulda dobila službenu kraljevsku zaštitu od Karla Velikog. Iste godine je Fulda dobila zadatak da šalje misionare na područje paganske Saksonije, te tako postala važno uporište za dalju Karlovu ekspanziju franačke države na to područje i nasilno pokrštavanje njenih stanovnika. Sturm je uspostavio opatiju sv. Bonifacija u Hamelnu (Hamelin). Godine 779. je pratio Karla na pohodu u Saksoniju, ali se tada razbolio i umro nakon povratka 17. decembra 779. Sahranjen je u tamošnjoj katedrali.

Sturma je godine 1139. kanonizirao papa Inocent II. Njegov život je postao predmetom hagiografije *Vita Sturmi* čiji je autor četvrti opat Fulde, [Eigil] (? - 822), njegov rođak koji je 20 godina proveo kao redovnik pod Sturmovim vodstvom.

## Vanjske veze
* 
* English translation of Eigil's Life of Saint Sturm 
* Article on Sturm from "The Compass"

## Fusnote
Sveto lice Lucce

**Sveto lice Lucce** () je veliko drveno raspelo koje se nalazi u katedrali sv. Martina (Duomo di San Martino) u italijanskom gradu Lucca, te koje je predmet štovanja kao relikvija. Srednjovjekovne legende su navodile kako ga je izradio Nikodim kada je pomagao Josipu od Arimateje da Isusovo tijelo stavi u grob. Spominje se kako je u Luccu došlo iz grada Luni godine 742. Većina današnjih nauka smatra da je riječ o kopiji originalnog raspela, odnosno da potiče iz 12. ili 13. vijeka. Nalazi se na *tempiettu* koga je 1484. izradio Matteo Civitali.

## Vanjske veze

* Il Volto Santo: leggenda, opera, analisi iconologica, tradizioni  
* Religious traditions in Tuscany: Volto Santo
* Volto Santo (Holy Face) Illus. with summary of the legends (English).
Niu Xianke

**Niu Xianke** (牛仙客) (675 – 2. septembar 742), formalno **Vojvoda Zhenjian od Bina** (豳貞簡公), bio je kineski vojskovođa i velikodostojnik u službi dinastije Tang, koji je kao kancelar služio cara Xuanzonga. Poznat je po nekonvencionalnoj karijeri, odnosno po tome što ju je započeo kao nižerazredni namještenik te nastavio postepeno naprdovati bez da je položio carski ispit sve dok nije postao kancelar. Na mjestu kancelara se istakao svojim oprezom kao i poslušnošću prema svom kolegi Li Linfuu.

## Reference

* *[[Knjiga Tanga]]*, vol. 103 .
* *[[Nova knjiga Tanga]]*, vol. 133 
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 213, 214, 215.
Chrodegang od Metza

Sveti **Chrodegang** (? - 6. mart 766) bio je franački biskup Metza od 742. ili 748. godine do svoje smrti.

Rodio se u mjestu Hesbaye u današnjoj Belgiji (nedaleko od Tongerena), a po majci je povezan sa franačkom plemićkom kućom Robertijanaca od koje potiču Capeti i današnji Bourboni. Obrazovao se na dvoru majordoma Karla Martela i postao njegov privatni sekretar, a godine 737. postao njegov *de facto* premijer. Godine 742. je imenovan za biskupa Metza, dok je istovremeno zadržao svoje svjetovne funkcije. Godine 748. je osnovao opatiju Gorze te još nekoliko samostana. Godine 753. ga je kralj Pipin Mali poslao u Rim u diplomatsku misiju kojom je nastojao papu uvjeriti kako će mu Franci pomoći u obrani od langobardskog kralja Aistulfa. Poznat je i po tome što je u svoju biskupiju uveo nova liturgijska pravila, poznata kao *Regula Canonicorum* ili, kasnije, *Chrodegangova pravila*.

## Izvori

## Literatura
* J. D. Mansi, XIV, 313
* Hardouin, IV 1181
* J. P. Migne, Patrologia Latina, LXXXIX, 1097
* D'Achéry, Spicilegium, I, 656
* Claussen, M. A. *The Reform of the Frankish Church: Chrodegang of Metz and the *Regula Canonicorum* in the Eighth Century*. Cambridge: Cambridge University Press, 2004. .
Stefan IV

**Stjepan IV** ili **Stefan IV** može označavati sljedeće ličnosti:

* Stjepan IV., hrvatsko-ugarski kralj
* Stjepan III., papa, koji je bio nazivam "Stjepan IV." dok Stjepan (II.) nije izbačen sa popisa papa
* Stjepan IV., papa
* Stefan III Uroš Dečanski, u nekim izvorima navođen i kao Stefan IV
* Stjepan Ostojić od Bosne
* Stefan IV od Moldavije
Artavazd Ikonoljub

**Artavazd**, rjeđe **Artabazd** (;  ili , od armenskog: Արտավազդ, *Artavazd*, *Ardavazt*) () poznat i po nadimku **Ikonoljub** ili **Ikonoljubac** bio je bizantski velikodostojnik armenskog porijekla, poznat po tome što je 742. digao ustanak protiv cara Konstanina V, zauzeo Carigrad i sebe proglasio carem, ali je već 743. poražen i zarobljen od strane Konstantina i njemu odanih trupa. Artavazdov je ustanak, između ostalog, bio potaknut Konstantinovom ikonoboračkom politikom i uživao podršku pape Zaharija.

## Izvori i literatura
*  - Total pages: 226 

## Literatura
*
Nova knjiga Tanga

***Nova knjiga Tanga*** () je klasični kineski historijski tekst posvećen vladavini dinastije Tang sastavljen pod vodstvom Ouyang Xiua i Song Qija () od strane službenika dinastije Song. Rad na njoj je započeo godine 1044. kada je car naredio da se revidira *[[Knjiga Tanga]]*, dotadašnja službena historija iste dinastije. Rad je dovršen 1060. kada je predstavljena dvoru. Dobila je ime "Xin" ("nova") kako bi se razlikovala od prethodne. Poslije je ušla u kanonskih *[[24 historije]]*.

## Vanjske veze

* Chronicles of the Chinese Dynasties, Twitchett, *Official History under the T'ang*, 191-236.
Recenzija

**Recenzija** (lat. *recensio* < re + *censere:* prosuditi) pismeni je kritički prikaz odnosno ocjena recenzenta o umjetničkom ili naučnom djelu, predstavi, koncertu, filmu i sl. U pravilu recenzija se daje prije objavljivanja odnosno publikovanja djela.

Neka djela, posebno knjige (stručne, naučne, udžbenici) ne mogu se objaviti ako nemaju pozitivnih recenzija od kompetentnih recenzenata. Takve recenzije često se objavljuju u knjigama na koje se odnose ili u nekim drugim izdanjima.

## Lingvistika
U lingvistici riječ **recenzija** označava oblik staroslavenskog jezika s elementima drugog jezika (bugarska recenzija, češka, hrvatska, ruska...).

Također označava kritičko revidiranje i obradu teksta nekog djela na temelju proučavanja i uspoređivanja različitih rukopisa i izdanja.

## Primjeri recenzija
* Za knjigu "Oj Vidovo, Vidovo : Narodni običaji baranjskih Srba do sredine 20. vijeka" Milana Dvornića (Beli Manastir, 2008) recenziju je napisala dr. Vesna Marjanović, načelnik Odeljenja za proučavanje narodne kulture Etnografskog muzeja u Beogradu, a za knjigu Moje rodno selo Sekulinci Milenka Vasiljevića - Čike (Osijek, 2009) recenzenti su bili Pero Matić, profesor i kustos (*"Sekulinci su sinonim 'iščupanih korena' naših zavičaja"*) i Vera Šarac Momčilović, etnolog, *muzejski savetnik* u Etnografskom muzeju u Beogradu (*"Potresno svedočenje o nestanku srpskog sela Sekulinci"*). Sve tri recenzije objavljene su u knjizi za koju su pisani.

## Izvori
* *[[Izvori#HER|HER]], [[Izvori#Klajn-Šipka|Klajn-Šipka]], [[Izvori#ELZ|ELZ]]*
Hronologija vojnih operacija Sjedinjenih Američkih Država

**Popis američkih vojnih intervencija** je popis svih službeno potvrđenih američkih vojnih intervencija bez obzira da li je riječ o klasičnoj vojnoj akciji ili specijalnom ratu. Te akcije u vremenskom periodu 1775 - 1975 se najčešće temelje na službenom popisu sastavljenom od američkog kongresa, dok se kasniji događaji temelje na drugim službenim podacima.

## Nakon 1945

{| class="wikitable" style="text-align: center;"
|-
! Država
! Godina
! Razlog intervencije
! Vrsta intervencije
! Broj vojnika/agenata
! Rezultat
! Broj žrtava
|-
|Kina
| 1945-49
|Kineski građanski rat
|Vojna intervencija
|oko 110.000
|Pobeda Mao Ce Tunga, poraz SADa
|između 1 i 3 miliona ubijenih
|-
|Francuska
| 1947
|moguća izborna pobeda KP
|CIA / korupcija
|nepoznat
|izborni poraz komunista
|
|-
|Italija
| 1947-1970 (minimalno)
|moguća izborna pobeda KP
|CIA / korupcija
|nepoznat
|izborni poraz komunista
|
|-
|Grčka
| 1947-49
|Grčki građanski rat
|CIA i vojni "savetnici"
|nepoznat
|vojni poraz komunista
|deseci hiljada ubijenih
|-
|Filipini
| 1945-53
| borba protiv nacionalističkih partizana
| specijalne jedinice
| nepoznat
| vojni poraz partizana
| više od 10 hiljada ubijenih
|-
|Koreja
| 1945-53
| Korejski rat
| vojna intervencija
| 302.000 vojnika
| nastanak Južne i Severne Koreje
| oko 3 milion ubijenih
|-
|Albanija
| 1949-53
| Komunistička vlada
| CIA specijalna jedinica
| oko 300 komandosa
| svi komandosi zarobljeni
| nepoznat broj
|-
|Sovjetski Savez (Ukrajina)
| 1949-53
| Sovjetski Savez
| CIA specijalna jedinica
| Organizacija Ukrajinskih Nacionalista
| poraz OUNa
| deseci hiljada ubijenih
|-
|Iran
| 1952-53
| vlada Mohammad Mosaddegha
| CIA
| CIA agenti
| pad vlade Mosaddegha, diktatura
| između 300 i 800
|-
|Gvatemala
| 1953-90
| vlada Arbenza Guzmana
| CIA
| specijalne jedinice
| pad vlade, diktatura i građanski rat
| 200.000 ubijenih
|-
|Panama
| 1989
| general Manuel Norriega
| CIA, pa vojna intervencija
| 28.000 vojnika nakon propalog puča
| instalacija izabranog predsednika
| oko 3.000 ubijenih
Alija Đerđelez

**Alija Đerđelez** (, ) je popularni legendarni heroj poezije i književnosti u Albaniji i Bosni. 

Neki istoričari veruju da je ličnost Alije Đerđeleza inspirisana istorijskom ličnošću prvog Osmanskog sandžak-bega u Smederevskom sanžaku Ali Bega Mihaloglua. .

## Epske pesme na Albanskom jeziku
Alija Đerđelez je u epskim pesmama na Albanskom jeziku poznat kao veliki ratnik.

## Folklor i književnost na južnoslovenskim jezicima
Alija Đerđelez je legendarni heroj epskih pesama i književnih dela napisanih na Južnoslovenskim jezicima. Neke od pesama koje u nazivu sadrže ime Alije Đerđeleza su:
* Đerđelez Alija i Vuk Despotović
* Marko Kraljević i Đerđelez Alija
* Banović Sekul i Đerđelez Alija
* Oblačić Rade i Đerđelez Alija
* Đerđelez Alija i Starina Novak
* Đerđelez Alija deli mejdan sa Sibinjanin Jankom
* Ženidba Đerđelez Alije
* Sedam kralja traže glavu Đerđelez Alije
* Junaštvo Đerđelez Alije
* Đerđelez Alija i tri gorska hajduka
* Vuk Jajčanin i Đerđelez Alija
* Komlen kapetan traži glavu Đerđelez Alije
* Đerđelez Alija i ban od Karlova
* Zadarski ban i Đerđelez Alija
* Smrt Đerđelez Alije
* Đerđelez Alija ide u Toku
* Tokalija kralj traži glavu Đerđelez Alije

Alija Đerđelez je glavni lik književnog dela *Put Alije Đerđeleza* koje je napisao Ivo Andrić, dobitnik Nobelove Nagrade za književnost 1961.

## Reference
Lukas Papadimos

**Lucas Papademos** (, fonetski:luˈkas papaˈðimos, **; Atena, 11. oktobar 1947 -) je grčki ekonomist i bivši premijer Helenske republike. Prije toga je služio kao guverner Banke Grčke od 1994. do 2002. i potpredsjednik Evropske centralne banke od 2002. do 2010. Također je bio gostujući profesor javne politike na Kennedyjevoj školi uprave na Harvardskom univerzitetu i viši član Centra za financijske studije na Frankfurtskom univerzitetu.

25. maja 2017. je ranjen u bombaškom atentatu.

## Reference

## Vanjske veze

* Curriculum vitae at the ECB website
* ''BBC Profile''
* ''Articles at Bloomberg''

|-

|-
Ayumi Miyazaki

**Ajumi Mijazaki** (japanski: ***宮崎歩***; Tokijo, 25. kolovoza 1971.), japanski pjevač i kompozitor, najpoznatiji po suradnji na animeu Digimon. 

Tijekom 7 sezona, Mijazaki je otpjevao nekolicinu pjesama za serijal. Početak njegovog doprinosa bila je hit-pjesma "brave heart" (koja se koristila kao Digivolucija tijekom prve i nakratko tijekom druge sezone), a kasnije je otpjevao i Digivolucijske pjesme "Break Up" i "Beat Hit!", koje su korištene u drugoj sezoni. Također, otpjevao je drugu Digivolucijsku pjesmu za četvrtu sezonu, "The Last Element". Bio je i član ansambla "Yuuki o Uketsugu Kodomotachi e" (jap. "Djeci koja nasljeđuju Hrabrost"), zajedno s drugim suradnicima na Digimon glazbi. Otpjevao je i pjesmu "Power Play", koja je korištena kao uvodna numera animea *[[Mushrambo]]*. 

Njegov otac, Naoshi Mijazaki（宮崎 尚志) i stariji brat Michi Mijazaki（宮崎 道）su također muzičari i kompozitori.

## Digimon singlovi
* ***brave heart***
# "brave heart" (25. lipnja 1999.)
# "Shinka de Guts~"
# "Brave Heart" (originalni karaoke)
# "Shinka de Guts~" (originalni karaoke)
* ***Break Up!*** (10. svibnja 2000.)
# "Break Up!"
# "Zettai All Right ~Digimental Up!~" (Armor Shinkers)
# "Break Up!" (Original Karaoke)
# "Zettai All Right~Digimental Up!~" (originalni karaoke)
* ***Beat Hit!*** (11. veljače 2001.)
# "Beat Hit!"
# "Forever Friends" (Hassy)
# "Beat Hit!" (Original Karaoke)
# "Forever Friends" (Original Karaoke)
* ***The Last Element*** (5. veljače 2003.)
# "The Last Element"
# "Miracle Maker" (Spirit of Adventure)
# "The Last Element" (originalni karaoke)
# "Miracle Maker" (originalni karaoke)
Sjeverni tok

**Gasovod „Severni tok“** () je gasovod između Ruskog grada Viborga i Nemačkog grada Grajfsvalda kojim se ruski gas transportuje u zapadnu Evropu. Dugačak je 1.224 kilometara. Predviđeno je da gasovod ima dve linije; prva je puštena u rad 8. novembra 2011. godine, a za drugu je predviđeno puštanje u rad 2012. godine. Svaka linije će imati kapacitet od 27,5 milijardi kubnih metara gasa godišnje. Ovaj gasovod je najduži gasovod na svetu koji ide ispod mora. Gasovod predstavlja novu maršrutu za izvoz ruskog prirodnog gasa u Evropu. Ovaj gasovod omogućava direktno dopremanje ruskog gasa preko Baltičkog Mora u Evropu, čime je izbegnut transport preko Ukrajine sa kojom je Rusija imala spor o ceni gasa.

Pre nastanka ovog gasovoda ruski gas je stizao u Evropu samo magistralnim gasovodom koji je bio postavljen preko kopna. Taj gasovod je prolazio preko teritorije Ukrajine i Belorusije. Ovaj gasovod je sagrađen da bi se smanjila zavisnost od nekih tranzitnih zemalja u kojima se pojavio problem cena prenosa gasa, što je u nekim slučajevima dovelo do potpunog prekida isporuke gasa u Evropu.

Projekat izgradnje gasovoda košta 7,4 milijarde evra. Gasovod je u vlasništvu firme Nord Stream AG nastao kao zajednički poduhvat ruske državne firme „Gasprom“, nemačkih kompanija „Vinterštal“ (podružnica BASFa) i „E.ON“, holandske kompanije „Gasuin“ i francuske GDF Suec.

Angela Merkel je na otvaranju prve linije gasovod nazvala „jednim od najvećih infrastrukturnih projekata našeg vremena“.

## Povezano
* Južni tok

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanični sajt
Fusnota

**Fusnota** je riječ njemačkog porijekla (njem. *Fuss* - podnožje, *Note* - bilješka) koja označava bilješku, napomenu stavljenu na dno stranice teksta. Fusnota dodatno objašnjava ili upućuje na dodatno objašnjenje, a može sadržavati citat ili referencu za dio teksta uz koji je postavljena.

## Načini označavanja fusnota
Oznake za fusnote najčešće su eksponirani brojevi: **<sup>1</sup>** za prvu fusnotu na stranici, **<sup>2</sup>** za drugu fusnotu itd.

Javljaju se i oblici s indeksom u uglastim zagradama: **[1]**. Umjesto broja, mogu se koristiti drugi tipografski znaci, s različitim formatiranjem, kao što su **(*)**, ***)** ili kombinacija slova i broja.

## Endnote
S dominacijom engleskog jezika u kompjuterskoj obradi teksta često se umjesto fusnota čuje **futnota** (engl. *foot-note*), s istim značenjem. Za razliku od fusnota, koja se stavljaju na dno stranice, **endnote** (engl. *end* - kraj, završni, *note* - bilješka) se stavljaju na kraj poglavlja ili na kraj cjelokupnog djela. Endnote ne narušavaju izgled strane, ali mogu stvarati poteškoće pri čitanju jer se stalno treba prebacivati između teksta i napomena, pogotovo ako označavanje za svako poglavlje počinje iznova od broja 1.

## Ostali nazivi
U hrvatskom jeziku za fusnotu se koristi istoznačnica **podrubnica**, koja nije u širokoj upotrebi, a koristi se i općenitija riječ **bilješka**. I u srpskom jeziku postoji riječ s istim značenjem **podbeleška**, ali ni ona nije u široj upotrebi.

## Pravopis o pisanju fusnota
I po hrvatskom i po srpskom pravopisu, ako fusnota objašnjava neku pojedinost u rečenici, oznaka fusnote stavlja se iza riječi na koju se odnosi, a ispred pravopisnog znaka ili znaka za kraj rečenice ako je ta riječ na kraju. Ako, pak, objašnjava sadržaj cjelokupne rečenice, onda se fusnota piše iza znaka za kraj rečenice.

## Izvori
Al Jazeera Balkans

**Al Jazeera Balkans** (AJB) bio je međunarodni informativni televizijski kanal sa sjedištem u Sarajevu koji je 20 sati dnevno emitirao program na srpskohrvatskom jeziku, a ostatak dana prenosio program Al Jazeere English. S emitovanjem je počeo 11. novembra 2011. u 18 sati. Bio je drugi nearapski TV-kanal koji je pripadao mreži Al Jazeera. Dana 12. jula 2025. Al Jazeera Balkans prestala je s proizvodnjom informativnog programa nakon odluke vlasnika mreže, a signal je ugašen 31. jula 2025. u ponoć.

## Emitiranje
Program se emitirao preko sistema kablovskih operatora, kao i preko satelita EUTELSAT W3C na poziciji 16 stepeni istočno. 

Al Jazeera Balkans bila je dostupna u HD rezoluciji: 

* Satelit: Eutelsat 16A 16**°**E 
* Frekvencija: 11,303 GHz 
* Polarizacija: Horizontalna 
* SR: 30.000 
* FEC: 2/3
* Norma: DVB-S2/8PSK

## Novinari
* Petar Alimpijević
* Jakov Avram
* Marina Barukčić-Stričević
* Maja Blaževska-Evrosimoska
* Milan Bošković
* Haris Buljubašić
* Tomislav Cvitković
* Aleksandar Ćeramilac
* Anne-Marie Alves-Ćurčić
* Admir Delić
* Emir Delić
* Saša Delić
* Vanja Đurić
* Boris Gagić
* Jelena Glušac
* Dalija Hasanbegović
* Azra Hadžić
* Ademir Hrelja 
* Momir Jelovac 
* Natalija Jevtić
* Harun Karčić
* Jasmina Kos
* Zoran Kosanović
* Žana Kovačević
* Nataša Kovačev
* Irena Kuldija
* Nadina Maličbegović
* Lejla Mazlić
* Jelena Milutinović
* Ibrahim Muratović
* Hanan Nanić
* Tanja Novak
* Emir Nuhanović
* Arduana Pribinja
* Ivica Puljić
* Mustafa Radončić
* Adnan Rondić
* Nihad Sadiković
* Emir Skenderagić
* Haris Slato
* Milka Smilevska
* Ljiljana Smiljanić
* Sinan Šarić
* Predrag Tomović
* Branimir Zekić
* Željka Zvicer

## Izvori
* Resiveri.Net

## Vanjske veze
* 
* Zvanični kanal na YouTubeu
Zeleni megaherc

***Zeleni megaherc*** je radio emisija magazinskog tipa koju su od 1972. do 1990. svake subote ujutro zajednički emitirali Radio Beograd 2 i Radio Zagreb 2 (današnji Hrvatski radio 2). Predstavljala je jednu od najpopularnijih radio-emisija bivše Jugoslavije.

Autori ideje o ovoj emisiji koja se svake subote od 7:00 do 12:00 emitovala iz studija u Beogradu i Zagrebu su poznati beogradski novinar, urednik i voditelj Nikola Nešković, autor kultne emisije "Prijatelj zvezda" i zagrebački novinar ,urednik i voditelj Vojo Šiljak. Ideja je inače rođena leta 1972. godine u Dubrovniku, u ateljeu poznate likovne umetnice Jagode Bujić.

Prva emisija je emitovana u subotu 30. decembra 1972. a prvi voditelji su bili Nikola Nešković i Vojo Šiljak. Emisija je imala dve špice – beogradsku za koju je tekst napisao Ljubivoje Ršumović, a pevao Dado Topić sa Korni Grupom, i zagrebačku za koju je tekst napisao Drago Britvić.

Emisija je uključivala i razne druge radio studije nekadašnje Jugoslavije tako da je u jednom trenutku krajem 1973. godine u isto vreme bilo uključeno 11 studija sa 11 voditelja.

Zeleni megaherc je 1974. godine stigao sa Korni grupom u Brajton koji je bio domaćin Pesme Evrovizije tako da su slušaoci u Jugoslaviji u subotu 6. aprila 1974. godine  prvi put mogli da čuju i buduće pobednike članice i članoive grupe ABBA koji su bili gosti u studiju.

Poslednja emisija je emitovana 14. jula 1990, voditelji su bili Sonja Šarulin iz Zagreba i Jugoslav Ćosić iz Beograda. Direktorski i programski kolegiji Hrvatskog radija su odlučili da se emisija više ne emitira zbog neuspeha u ispravljanju "bitno narušenih temeljnih profesionalnih pravila u kreiranju, uređivanju i vođenju emisije" zbog čega je emisija "nanosila ozbiljnu programsku štetu i stalne proteste slušalaca".

## Reference

## Vanjske veze
*
Vladimir Gligorov

**Vladimir Gligorov** (Beograd, 24. 9. 1945. – Beč, 27. 10. 2022.) bio je srpski ekonomista i politikolog.

Sin je jugoslovenskog političara Kire Gligorova, poznatog kao prvog predsednika nezavisne Makedonije.

Magistrirao je 1973. u Beogradu, a doktorirao 1977. godine na Univerzitetu Kolumbija u Njujorku. Radio je na Univerzitetu u Beogradu, na Institutu ekonomskih nauka, a od 1994. godine zaposlen je u Bečkom institutu za međunarodne ekonomske studije.

Pripada grupi osnivača Demokratske stranke, koju je ubrzo napustio.

Kreirao je ekonomski program Liberalno-demokratske partije.

## Bibliografija
* Socijalistički žanr (1983)
* Gledišta i sporovi o industrijalizaciji u socijalizmu (1984)
* Politička vrednovanja (1985)
* Why Do Countries Break Up?: The Case of Yugoslavia (1994)
Slobodan G. Marković

**Slobodan G. Marković** 16. 12. 1972, Beograd) je srpski istoričar i politički antropolog.

## Biografija
Magistrirao je na Univerzitetu Kembridž u Ujedinjenom Kraljevstvu (2000), a doktorirao na Univerzitetu u Beogradu (2004). 

Na Fakultetu političkih nauka je počeo da radi kao docent od 2005, a od 2014. je redovni profesor za predmete „Politička antropologija“, „Slika drugog“ i "Politička istorija jugoistočne Evrope". Na Institutu za evropske studije u Beogradu je angažovan od 2002. godine. 

Od osnivanja (1998) je generalni sekretar Anglo-srpskog društva, a od 2017. je rukovodilac Centra za britanske studije pri Fakultetu političkih nauka.anske studije pri Fakultetu političkih nauka.

## Glavni radovi
* Slobodan G. Markovich, ''British Perceptions of Serbia and the Balkans 1903-1906'' (Paris: Dialogue, 2000). 
* Slobodan G. Markovich, Eric Becket Weaver, Vukasin Pavlovic (editors), *Challenges to New Democracies in the Balkans*, „Čigoja“, Beograd 2004.
* Slobodan G. Marković (urednik), *Evropska unija i zapadni Balkan posle velikog proširenja*, Institut za evropske studije, Beograd 2005 / Slobodan G. Markovich (editor), *European Union and the Western Balkans after the Big Enlargement*, Belgrade 2005.
* Slobodan G. Markovich, Eric Beckett Weaver and Vukasin Pavlovic (eds.), *Problems of Identities in the Balkans*, „Dosije“, Beograd 2004.
* Slobodan G. Marković, *Grof Čedomilj Mijatović. Viktorijanac među Srbima*, „Dosije“ i Pravni fakultet Univerziteta u Beogradu, Beograd 2006.
* Grof Čedomilj Mijatović, *Uspomene balkanskog diplomate* (preveo i priredio Slobodan G. Marković), Radio-televizija Srbije, Beograd 2008.
* *Pesimistička antropologija Zigmunda Frojda*, „Dosije“, Beograd 2014.
* Žarko Trebješanin i S. G. Marković (ur.), *Aktuelnost Frojdove misli*, Institut za evropske studije i Informatika, Beograd 2016.
* G. Jovanović i S. G. Marković (ur.), ''Ψ i kultura II'', Fakultet političkih nauka i Institut za evropske studije , Beograd 2018.
* Slobodan G. Markovich (ed.), *British-Serbian Relations from the 18th to the 21st Centuries,* FPS and Zepter Book World, Београд 2018.

## Studije
** Slobodan G. Markovich, “Patterns of National Identity Development among the Balkan Orthodox Christians during the Nineteenth Century”, *Balcanica* 44 (2013), pp. 209-254.
** Slobodan G. Markovich, „Anglo-American Views of Gavrilo Princip”, *Balcanica*, vol. 46 (2015), pp. 273-314.
** Slobodan G. Markovich, “British-Serbian Cultural and Political Relations 1784-1918”, in Slobodan G. Markovich (ed.), *British-Serbian Relations from the 18<sup>th</sup> to the 21<sup>st</sup> Centuries* (Belgrade: Faculty of Political Science and Zepter Book World, 2018), pp. 13-117.
** Slobodan G. Markovich, “Eleutherios Venizelos, British Public Opinion and the climax of Anglo-Hellenism (1915-1920)”, *Balcanica*, vol. (2018).

## Vanjske veze
Biografija i bilbiografija na prezentaciji Fakulteta političkih nauka,
http://www.fpn.bg.ac.rs/faculty/slobodan-markovic
Srbijanka Turajlić

**Srbijanka Turajlić** (Beograd, 25. april 1946 – Livorno, 25. septembar 2022) bila je politička aktivistkinja i vanredna profesorka sa Katedre za Signale i sisteme Elektrotehničkog fakulteta Univerziteta u Beogradu.

## Biografija
Osnovnu školu i gimnaziju je završila u Beogradu. Kao maturant bila je član jugoslovenske reprezentacije na 6. Međunarodnoj matematičkoj olimpijadi 1964. u Moskvi. U Beogradu je učestvovala u studentskim demonstracijama 1968. godine. U zvanje docenta izabrana 1982, u zvanje vanrednog profesora 1989. Elektrotehnički fakultet je završila u Beogradu 1969, magistrirala 1973, doktorirala 1979. U zvanje docenta izabrana 1982, u zvanje vanrednog profesora 1989. Tokom studija više puta dobijala studentske nagrade. 1996. učestvovala je u demonstracijama protiv režima Slobodana Miloševića, a 1999. uklonjena je sa svih svih predavačkih funkcija na univerzitetu. Posle otkaza na Univerzitetu u Beogradu jedno je vreme predavala na Univerzitetu u Banjoj Luci i Univerzitetu Crne Gore u Podgorici. Iako je nakon 5. oktobra obnašala visoke republičke funkcije ubrzo je promene doživela kao neuspeh zbog opstanka dominantnog nacionalističkog sentimenta u srpskom društvu.

Bila je stipendista francuske vlade u Grenoblu od 1974 do 1975. Kao predavač radila je od 1984 do 1986 u Montereju, Kalifornija.

Napisala je 1981, "Praktikum za laboratorijske vežbe iz automatskog upravljanja". Penzionisana je 2011. godine. 2017. njezina ćerka Mila Turajlić snimila je dokumentarni film o svojoj majci naslovljen „*Druga strana svega*”.

## Politika
Krajem devedesetih bila je aktivan član Narodnog pokreta Otpor. Dobitnica je nagrade Osvajanje slobode za 2009. godinu, koju dodeljuje Fond Maja Maršićević Tasić za doprinos pobedi demokratije u Srbiji. Više puta uvršćena u "Listu 100 najmoćnijih žena u Srbiji" dnevnih novina Blic.

Bila je i pomoćnik ministra za visoko obrazovanje u Ministarstvu prosvete i sporta od 2001 do 2004.

## Vanjske veze
* Srbijanka Turajlić - intervju („Večernje novosti“, 1. oktobar 2011)

## Reference
László Végel

**Laslo Vegel** (, rođen 1. 2. 1941. u Srbobranu) je romansijer, esejista, dramski pisac i pozorišni kritičar. Piše na maternjem mađarskom jeziku i, po rečima kritike, podjednako pripada i srpskoj i mađarskoj književnosti. U Budimpešti je 2009. dobio najviše mađarsko priznanje za stvaralaštvo Nagradu Lajoš Košut .

Njegova najznačajnija dela su romani *Memoari jednog makroa* (1967), *Dupla ekspozicija* (1983), *Pareneza* (1987), *Velika istočno-srednjo-evropska Gozba stupa u Pikarski roman* (1996) i *Exterritorium* (2002), zatim knjiga eseja *Vitgenštajnov razboj* (1993) i dramskih dela *Judita i druge drame* (2005). Za *Vitgenštajnov razboj* dobio je Regionalnu Pulicerovu nagradu Mađarske. Njegova dela su prevođena na više evropskih jezika .

Zajedno sa švedskom književnicom Osom Lind otvorio je 55. Međunarodni sajam knjiga u Beogradu 25. oktobra 2010. godine .

## Reference

## Vanjske veze
* http://vegel.org/?lang=sr - sajt Lasla Vegela
* http://www.vreme.com/cms/view.php?id=411106 - Siva duhovna homogenizacija, intervju nedeljniku Vreme iz 2005. godine
* http://www.knjizevnost.rs/wp-content/uploads/2010/03/Politika-1.6.2009.pdf  - Naša sadašnjost ne pogoduje kulturi, intervju *Politici* iz 2009. godine
* http://www.beogradskisajamknjiga.com/active/sr-latin/home/_params/s_list_offset/1.html  - Vegelov govor na otvaranju 55. Međunarodnog sajma knjiga u Beogradu 2010. godine
* http://www.politika.rs/rubrike/Kultura/Dvostruki-stranac.sr.html - Portret bez rama: Laslo Vegel, članak iz *Politike* od 31. 10. 2010.
Jovan Arežina

**Jovan Arežina** (1949 - 18. jun 2007) bio je srpski radio-novinar, najpoznatiji kao dugogodišnji voditelj popularne TV-emisije *[[Zeleni megaherc]]*. Od 2002. je bio direktor radio-stanice Studio B.

## Vanjske veze
* Obaveštenje o smrti na RTS-u
Biljana Kovačević-Vučo

**Biljana Kovačević-Vučo** (Beograd, 21. maj 1952 — 20. april 2010) je bila srpska pravnica, borac za ljudska prava u Srbiji.

## Biografija
Diplomirala je na Pravnom fakultetu u Beogradu. Položila je pravosudni ispit 1978. godine, a zatim radila kao pravni savetnik u Privrednom sudu u Beogradu (1978 — 1988), a zatim kao viši saradnik u krivičnom i građanskom odeljenju Vrhovnog suda Srbije (1988 — 1996). Od 1996. godine radila je kao advokat u Beogradu, u advokatskoj kancelariji specijalizovanoj za krivično pravo i slučajeve kršenja ljudskih prava.

Učestvovala je u osnivanju više nevladinih organizacija u Beogradu: Saveta za ljudska prava Centra za antiratnu akciju u Beogradu, Helsinškog odbora za ljudska prava u Srbiji, Jugoslovenske akcije NVO i nezavisnog sindikata „Nezavisnost“. Bila je članica Radne grupe za budućnost bivše Republike Jugoslavije, a u Centru za tranziciju ka demokratiji bila je predsednica Izvršnog odbora. Jedan je osnivača Komiteta pravnika za ljudska prava – YUCOM (nekadašnji Jugoslovenski komitet pravnika za ljudska prava) gde je bila predsednica od 1997.

Umrla je 20. aprila 2010. u Beogradu, od sepse. Sahranjena je 23. aprila na Novom groblju u Beogradu.

## Vanjske veze

* Biljana Kovačević-Vučo in memoriam
Kandže (roman)

***Kandže*** je roman srpskog pisca Marka Vidojkovića objavljen 2004. godine. Radnja mu je smeštena u Beograd za vreme protesta 1996/97. godine, a protagonist mladi student prava, fanatični protivnik režima Slobodana Miloševića, koji svakodnevno učestvuje u demonstracijama i upada u razne riskantne situacije sve dok ne upozna devojku u koju će se zaljubiti.

Roman je predstavljao bestseler, odnosno drugu najprodavaniju knjigu u Srbiji 2005.

## Vanjske veze
* Recenzija na web-stranici studentnet.hr
Samizdat B92

**Samizdat B92** je srpsko izdavačko preduzeće koje predstavlja ogranak medijske kuće TV B92. Ime je dobilo po samizdatu, odnosno samostalnom izdavanju disidentskih knjiga u Istočnom bloku čime B92 nastoji naglasiti svoj antiestablišmentski karakter. Među njenim najpoznatijim izdanjima su knjige Marka Vidojkovića.
Pikavci na plaži

***Pikavci na plaži*** su roman srpskog književnika Marka Vidojkovića iz 2003. godine. Radnja prati nekoliko mladih ljudi koji železnicom noću putuju u crnogorsko mesto Čanj, te kroz njih opisuje životne dileme i probleme tadašnje generacije.
Miodrag Zec

**Miodrag Zec** (rođen 1952) je srpski ekonomista.

Glavna područja njegovog interesovanja su privatizacija i tranzicija. Redovni je profesor ekonomije na Filozofskom fakultetu u Beogradu, gde na katedri za sociologiju predaje predmete Osnovi ekonomije, Ekonomska tranzicija, Istorija ekonomske misli i Socio-ekonomska tranzicija.

Bio je pomoćnik direktora i savetnik Agencije za privatizaciju i šef radne grupe koja je pripremila nacrt Zakona o privrednim društvima (2003—2004).
Slobodan Antonić

**Slobodan Antonić** (Beograd, 1959) je srpski politikolog, sociolog, politički analitičar i univerzitetski profesor.

## Biografija
Diplomirao je 1982. godine i magistrirao 1988. godine na Fakultetu političkih nauka na temu *Prilog kritici istorijskog materijalizma kao filozofije istorije*. Doktorsku disertaciju na temu *Teorijsko-metodološki problemi izučavanja evolucije predgrađanskih društava* izradio je i odbranio na Odeljenju za sociologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu 1995. godine, gde predaje opštu sociologiju, teorije moći i savremene političke teorije.

Bio je kolumnista dnevnih novina Politika gde je mahom pisao o političkim temama. 

## Knjige
* *Srbija između populizma i demokratije*, IPS, Beograd, 1993.
* *Izazovi istorijske sociologije*, Beograd, 1995.
* *Zarobljena zemlja: Srbija za vlade Slobodana Miloševića*, Beograd, 2002. 
* *Nacija u strujama prošlosti: Ogledi o održivosti demokratije u Srbiji*, Čigoja, Beograd, 2003. ().
* *Gutanje žaba*, (2005).
* *Elita, građanstvo i slaba država*, (2006).
* *Srbi i »Evro-Srbi«*, (2007).
* *Konsolidacija demokratskih ustanova u Srbiji posle 2000. godine«*, (2007, koautor Dušan Pavlović).
* *Vajmarska Srbija*, (2008).
* *Kulturni rat u Srbiji : Slobodan Antonić*, (2008).
* *Iskušenja radikalnog feminizma: moć i granice društvenog inženjeringa*, (2011).
* *Višijevska Srbija*, (2011).
* *Tranzicioni skakavci: idejna sučeljavanja 2008-2011*, (2011).
* *Đavo, istorija i feminizam: sociološke pustolovine*, (2012).
* *Loša beskonačnost: prilozi sociologiji srpskog društva*, (2012).
* *Na briselskim šinama: političke analize*, (2013).
* *Moć i seksualnost: sociologija gej pokreta*, (2014).
* *Dosije Autonomna Pokrajina Vojvodina*, (2014). (koautor)
* *Još nije gotovo: Milošević*, (2015).
* *Demontaža kulture: prilozi za sociologiju srpskog društva*, (2016)
* *Moć i poslušnost* (2022)

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Kolumne u Politici'', pristupljeno 25. maja 2011. godine
* ''Kolumne u Pečatu'', pristupljeno 25. maja 2011. godine