Boljev Dol

**Boljev Dol** ili **Baljev Dol** () je naselje u Srbiji u opštini Dimitrovgrad u Pirotskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 8 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 29 stanovnika).

## Ime
Prema legendi selo je dobilo naziv od crnovunaca (nekadašnjih ovčara). Oni su bili u stalnoj potrazi za idealnim mestom za stanovanjem. Ta potraga je trajala dosta dugo, ali nikako nisu mogli da nađu takvo mesto. Napokon su našli idealno mesto: livade prepune sočne trave za njihove ovce i brojne potoke i izvore kojima su utoljivali svoju i žeđ svojih ovaca. To mesto nazvaše Boljev Dol (najbolji do) i tu se nastaniše.
Od tog doba pa sve do 01.01.1966. selo se tako i zvalo. 01.01.1966. nečijom greškom (u pisanju ili čitanju) selo dobija ime Baljev Dol. O promeni naziva nisu upoznati ni u Opštini Dinitrovgrad, iako im iz Republičkog zavoda za statistiku šalju Registar naselja kako bi ažurirali i dokumentovali greške i promene. Naselju je vraćeno staro ime 2008. godine (Sl. list G. Niša 79/08).

## Geografija
Boljev Dol se nalazi na krajnjem jugoistoku Srbije u pirotskom okrugu u Opštini Dimitrovgrad. Nalazi se na 43°7'4" severno od ekvatora i 22°55'17" istočno od početnog meridijana. Na nadmorskoj visini od 870 metara (prema satelitu) ili 841 metar prema auto navigaciji. Selo se smestilo u kotlinu obavijenu jasenovom šumom. Ovako ušuškano nije vidljivo ni iz neposredne blizine ni sa Guglovog satelita. Nalazi se na tačno 40&nbsp;km od Pirota (preko Planinarskog doma) i na 30–35&nbsp;km od Dimitrovgrada.

Prema popisu stanovništva iz 1948. godine, Boljev Dol je imao 251-og stanovnika. Od 2008. u ovom selu stanuju samo 2 čoveka.

## Demografija
U naselju Boljev Dol živi 8 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 67,4 godina (59,5 kod muškaraca i 70,0 kod žena). U naselju ima 5 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 1,60.

Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Bugarima (prema popisu iz 2002. godine).

## Znamenitosti
U selu se nalazi crkvica Svetog Arhangela Mihaila, koji je zaštitnik sela i seoska slava. Po usmenim predanjima meštana crkva datira iz 12. (ili 14.) veka. Neposredno pored crkve nalazi se izvor, koji i danas kvasi i ruši temelje crkve. Nakon Drugog svetskog rata, kada je počeo da se topi sneg sa planine, potpomognut izvorom, pretila je opasnost da crkva bude odnesena. Omladinci koji su tada živeli u selu izašli su da spasu crkvu i skrenuli su vodu. Zbog ovog čina bili su kažnjeni. Nakon izvesnog vremena situacija se ponovila. Sada niko nije smeo da spreči katastrofu. Tragedija se dogodila, voda je u nepovrat odnela mnoge vredne predmete i dva zida crkve. Dva ikonopisana zida su do kraja 80-ih godina, bila izložena suncu i kiši, kada crkva biva stavljena pod zaštitu države. Majstori koji su radili na restauraciji nisu valjano odradili svoj posao. Opet po predanju meštana, našli su zlatan mač u jednom od dva groba koji se nalaze neposredno pored crkve. Novoizgrađeni zidovi i danas nisu ikonopisani.

U selu se još nalazi i česma koja datira iz turskog vremena. Nju je sagradio turski aga čiji je konak bio u selu udaljenom 5&nbsp;km od ovog sela. Njemu se ova voda toliko dopala, da je sagradio česmu na kojoj je sluga svakodnevno točio vodu i nosio je svom gospodaru. Ova česma, koliko je meni poznato, nikada nije presušila. Voda sa ove česme ima i leti i zimi približnu temperaturu i veoma je laka za piće. Neki nerazumni ljudi, u potrazi za zlatom, kopali su pored temelja i rezervoara. Na taj način mogli su da unište najveće seosko bogatstvo.

U selu i oko njega nalazi se 11 kamenih krstova (ne račnajući ona dva pored crkve), koje su nažalost oskrnavili i oborili opet tragači za zlatom.

## Reference

## Vanjske veze

* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)