open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Koinonia

**Koinonia** (κοινωνία [*koinonía*]) je grčka reč koja znači "zajedništvo, zadružnost, opštenje". U hrišćanstvu označava odnose koji bi trebali da postoje unutar crkve. U Novom zavetu se pominje 20 puta.

## Antička grčka

Reč κοινωνία [*koinonía*] je u antičkoj Grčkoj mogla značiti poslovno partnerstvo, zajednički život u braku, duhovnu vezu sa božanstvom, drugarski odnos između prijatelja, zajednicu ili društvo.

## Rano hrišćanstvo

Reč *koinonia* se često koristi u Novom zavetu da opiše odnose unutar ranohrišćanske zajednice, kao i deljenje hleba na način kako je Isus propisao. Prvi put se pominje u Delima apostolskim (2:42):

Ranohrišćanski spis Didahe naglašava shvaćanje o kršćanskoj zadružnosti (*koinonia*), koje je bilo shvaćanje tadašnje Crkve:

## Izvori

## Povezano
* Rano hrišćanstvo
Microsoft Publisher

**Microsoft Publisher**, službeno **Microsoft Office Publisher** je program za stolno izdavaštvo - DTP tvrtke Microsoft. Sadašnja inačica je Microsoft Office Publisher 2010 za Windows (nema inačice za Macintosh), izdana 15 lipnja 2010.

## Inačice

## Vanjske veze
* Službeni blog Microsoft Publisher tima 
* Office 2010 vodič
The Pit (roman)

***The Pit: A Story of Chicago*** () je roman američkog književnika Franka Norrisa objavljen 1903. godine. Predstavlja drugi dio njegove planirane trilogije *[[Epic of the Wheat]]* posvećene prikazu tadašnjeg kapitalizma. Radnja je smještena u Chicago i prikazuje rad mešetara na čikaškoj burzi žitaricama koji s vremenom postaje opsjednut zamisli da pomoću burzovnih špekulacija zaokruži, tj. zavlada tržištem žitaricama; njegove aktivnosti dovedu do nevjerojatnog porasta cijene žita i gladi u svijetu, ali i ozbiljno ugroze njegov brak s mladom i lijepom ženom. Roman je doživio veliki uspjeh, a čemu je dosta pridonio i publicitet izazvan Norrisovom tragičnom smrću nedugo nakon objavljivanja; zbog snažne društvene angažiranosti Norris je proglašen "američkim Zolom". Kasnije generacije su, međutim, uglavnom zanemarile ovaj roman u korist mnogo poznatijih djela kao što su *[[McTeague]]* i *[[The Octopus: A Story of California]]*.

Popularnost romana se iskazala kroz niz kazališnih adaptacija. 1909. je adaptiran u *[[A Corner in Wheat|A Corner of Wheat]]*, kratki igrani film u kome je David W. Griffith prvi put iskoristio montažne tehnike karakteristične za kasnija politička ostvarenja rane sovjetske kinematografije.
A Corner in Wheat

***A Corner in Wheat*** () je američki kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1909. u režiji D. W. Griffitha. Predstavlja ekranizaciju romana *[[The Pit (roman)|The Pit]]* američkog književnika Franka Norrisa, originalno objavljenog nekoliko godina ranije. Radnja prikazuje kako bogati tajkun svojim manipulacijama i mešetarenjem na burzi nastoji zaokružiti (opkoliti) tržište pšenicom, a što za posljedicu ima nagli porast cijena kruha i sveopće siromaštvo. Za ovaj film je karakteristično Griffithovo korištenje brze montaže kako bi se što više istakao kontrast između siromaha koji ne mogu kupiti kruh te bogataša koji uživaju u luksuznim zabavama. Te će tehnike kasnije postati zaštitni znak politički angažiranim ostvarenjima rane sovjetske kinematografije.

## Uloge
* Frank Powell ... Kralj pšenice
* James Kirkwood ... Siromašni farmer
* Linda Arvidson ... Supruga siromašnog farmera
* Henry B. Walthall ... Pomoćnik Kralja pšenice
* Grace Henderson ... Supruga Kralja pšenice
* W. Chrystie Miller ... Otac siromašnog farmera

## Vanjske veze
*
Roosevelt in Africa

***Roosevelt in Africa*** () je američki kratki crno-bijeli nijemi dokumentarni film snimljen 1910. u režiji Cherryja Keartona. U njemu se prikazuje veliki safari u Istočnoj Africi koji je 1909. organizirao bivši američki predsjednik Theodore Roosevelt. Među njegovom pratnjom se nalazio i britanski fotograf Cherry Kearton, koji je proveo nekoliko mjeseci na području današnje Kenije i Ugande. Film je značajan zbog toga što sadrži neke od najranijih autentičnih snimki afričkog kontinenta, odnosno prikazuje plesove i običaje naroda Kikuyu i Masai (koji su, međutim, pogrešno opisani kao "Zulu").

## Vanjske veze
*
Cherry Kearton

**Cherry Kearton** (1871–1940) je bio britanski fotograf i sineast, najpoznatiji kao jedan od pionira prirodoslovne fotografije, odnosno prirodoslovnih dokumentaraca. Godine 1896. je zajedno sa svojim bratom Richardom otišao na ekspediciju na Vanjske Hebride gdje je na otoku St Kilda i mnogim drugim izoliranim lokacijama snimio ptice i druge primjerke rijetke faune. Svoje je fotografije objavio 1899. u knjizi *With Nature and a Camera*. Kasnije se orijentirao na film, pa je 1910-ih snimio nekoliko zapaženih dokumentarnih filmova, od kojih je najpoznatiji *[[Roosevelt in Africa]]*.

## Izvori
* Kearton's Wildlife , part of the series *[[Nation on Film]]* BBC Two 26 February 2007
* *Direct From Nature: The Photographic Work of Richard & Cherry Kearton* by John Bevis. 2007, 
* *Watch the Birdie* by W R Mitchell, published 2001 by Castelberg

## Vanjske veze
* *[http://gdl.cdlr.strath.ac.uk/keacam/ With nature and a camera]* – Full text of book by Richard Kearton
*
Giuseppe Maria Soli

**Giuseppe Maria Soli** (* Vignola, 1745 -† Modena, 1823.) bio je talijanski klasicistički arhitekt i slikar. Poznat po projektu za Procuratie nuovissime, na Trgu Svetog Marka u Veneciji.

## Biografija
Giuseppe Soli se školovao u Bologni i Rimu (1770. - 1783.) u kojem se upoznao sa klasicističkom arhitekturom i slikarstvom Pompea Batonija. Nakon povratka u Modenu 1784. predaje na tamošnjoj Akademiji, a od 1786. radi kao proto (glavni arhitekt) modenskog dvora na dovršetku Palazzo Ducale.

Njegov najpoznatiji rad je projekt iz 1810. za Procuratie nuovissime, na Trgu Svetog Marka u Veneciji.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Sòli, Giuseppe Maria'' na portalu Enciclopedia Treccani
A Lad from Old Ireland

***The Lad from Old Ireland*** ili ***A Lad from Old Ireland*** () je američki kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1910. u režiji Sidneya Olcotta. Naslovni protagonist, koga tumači sam Olcott, je mladić koga siromaštvo tjera da napusti rodnu Irsku i voljenu djevojku (koju tumači Gene Gauntier) i pokuša sreću pronaći u SAD. Radnja prikazuje kako za nekoliko godina postaje uspješni poduzetnik i političar, te se vraća natrag kako bi porodici svoje djevojke pomogao da sačuva svoje imanje. Film je historičarima važan kao prvi američki film čiji su autori odlučili snimati scene na lokacijama izvan SAD. Olcott i Kalem Company su ekipu poslali u Irsku gdje su snimili nekoliko prizora u selu Beaufort u Grofoviji Kerry. Film je zbog toga reklamiran kao "translatlantska romansa" i doživio je uspjeh (dijelom pripisan i nostalgiji irskih imigranata među publikom) koji je buduće sineaste uvjerio u isplativost snimanja filmova na dalekim lokacijama. Kalem Company će nekoliko godina kasnije na autentičnim lokacijama u Palestini snimiti *[[From the Manger to the Cross]]*, koji se danas smatra jednim od najuspješnijih nijemih filmova biblijske tematike.

## Vanjske veze
* 
* ''The Lad From Old Ireland'' at SilentEra 
* Kalem Company filming in Ireland 
*  ''The Lad from Old Ireland'' website dedicated to Sidney Olcott
The Cowboy Millionaire

***The Cowboy Millionaire*** () je američki kratki crno-bijeli nijemi igrani film snimljen 1909. u režiji Francisa Boggsa i Otisa Turnera. Po žanru je kombinacija vesterna i melodrame, a naslovni protagonist je kauboj u koga se zaljubi mlada Engleskinja; radnja prati njegov put u Englesku kako bi je, nakon otkrića nekih neugodnih detalja, uvjerio u svoje iskrene namjere. Historičarima je najpoznatiji kao jedan od prvih naslova u filmografiji Toma Mixa, prve zvijezde vestern filmova.

## Vanjske veze
* 
* Other Use of Term Cowboy Millionaire
The Wonderful Wizard of Oz (film, 1910)

***The Wonderful Wizard of Oz*** () je američki kratki fantasy crno-bijeli nijemi film snimljen 1910. u produkciji studija Selig Polyscope Company. Predstavlja prvu do danas sačuvanu ekranizaciju popularnog dječjeg fantasy romana *[[The Wonderful Wizard of Oz|Čarobnjak iz Oza]]* L. Franka Bauma. Do snimanja je došlo nedugo nakon propasti ambicioznog multimedijalnog projekta *[[The Fairylogue and Radio-Plays]]* u kome je sudjelovao sam Baum i koji ga je doveo do stečaja; film je, između ostalog, snimljen tako da bi Baum otplatio svoje ugovorne obaveze Seligu. Radnja filma se manje temelji na romanu, a više na popularnom kazališnom mjuziklu iz 1902. godine, te se u njemu, na primjer, ne pojavljuje lik Zle vještice od Zapada. S obzirom da u to doba još nije bila ustanovljena praksa potpisivanja, odnosno stavljanja imena glumaca i članova ekipe na špicu, *Oz* je predmet velikih rasprava među historičarima filma. Prema jednima je film režirao Otis Turner, a prema drugima je ulogu male Dorothy tumačila buduća hollywoodska zvijezda Bebe Daniels. U svakom slučaju je Oz doživio uspjeh, koji je Selig Polyscope potakao da snimi još nekoliko nastavaka temeljenih na Baumovim knjigama; oni su, međutim, danas poznati jedino kao stavke u Seligovom katalogu.

## Vanjske veze
* 
* 
* Watch "The Wonderful Wizard of Oz"
Slatka paprat

**Slatka paprat** () je papratna biljka iz porodice Polypodiaceae.

Stablo slatke paprati je koso položeno ispod površine zemlje, prekriveno mrkim ljuspama i slatkog je ukusa. Listovi imaju dugačku dršku i kožastu, duboko urezanu lisku. Na naličju listova nalaze se okrugle ili izdužene resice sa sporama žućkastorđaste boje.

Slatka paprat raste u sumama liščara i četinara, na zasečenim stenama.
Thunderbolt (film, 1910)

***Thunderbolt*** je australski crno-bijeli nijemi film snimljen 1910. u režiji Johna Gavina. Radnja se temelji na romanu *Three Years with Thunderbolt* Williama Moncktona i Ambrosea Pratta te prikazuje najvažnije scene iz života znamenitog australskog odmetnika Fredericka Warda, poznatijeg po nadimku Kapetan Thunderbolt, a čiji lik tumači sam Gavin. Film se obično prikazivao uz pratnju predavača koji je publici objašnjavao pozadinu događaja te je doživio veliki uspjeh. Gavin je zbog toga dobio poticaj da snimi još nekoliko sličnih filmova posvećenih znamenitim australskim *[[bushranger]]ima* kao što su Kapetan Moonlite, Ben Hall i Frank Gardiner. Dvije godine kasnije je njih, kao i *Thunderbolta* zabranila vlada Novog Južnog Velsa pod izgovorom da publiku potiču na kriminal. *Thunderbolt* se danas smatra izgubljenim.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* ''Thunderbolt'' at the National Film and Sound Archive
John Gavin (režiser)

**John F. Gavin**, rođen kao John Francis Henry Gavin (Sydney, 1875 - 6. januar 1938) bio je australijski filmski režiser, poznat kao autor niza popularnih, ali i zabranjivanih filmova o bushrangerima (odmetnicima) 1910-ih.

## Filmografija
* *[[Thunderbolt (film, 1910)|Thunderbolt]]* (1910)
* *[[Moonlite]]* (1910) (a. k. a. Captain Moonlite)
* *[[Ben Hall and his Gang]]* (1911)
* *[[Frank Gardiner, the King of the Road]]* (1911)
* *[[Keane of Kalgoorlie]]* (1911)
* *[[The Assigned Servant]]* (1911)
* *[[The Mark of the Lash]]* (1911)
* *[[The Drover's Sweetheart]]* (1911)
* *[[Assigned to his Wife]]* (1911)
* *[[A Melbourne Mystery]]* (1913)
* *[[The Martyrdom of Nurse Cavell]]* (1916)
* *[[An Interrupted Divorce]]* (1916)
* *[[Charlie at the Sydney Show]]* (1916)
* *[[The Murder of Captain Fryatt]]* (1917)
* *[[His Convict Bride]]* (1918) (a. k. a. *For the Term of Her Natural Life*)
* *[[The Prisoner of the Pines]]* (1919) - samo kao glumac
* *[[The Fighting Tylers]]* - samo kao glumac
* *[[Tell It to a Policeman]]* (1925) - samo kao glumac
* *[[Official Officers]]* (1925) - samo kao glumac
* *[[Sherlock Sleuth]]* (1925) - samo kao glumac
* *[[Yes, Yes, Nanette]]* (1925) - samo kao glumac
* *[[Innocent Husbands]]* (1925) - samo kao glumac
* *[[No Father to Guide Him]]* (1925) - samo kao glumac
* *[[The Outlaw's Daughter]]* (1925) - samo kao glumac
* *[[Breakin' Loose]]* (1925) - samo kao glumac
* *[[Good Cheer]]* (1926) - samo kao glumac
* *[[The Old War-Horse]]* (1926) - samo kao glumac
* *[[The Fluttering Hearts]]* (1927) - samo kao glumac
* *[[The Adorable Outcast]]* (1928) - samo kao glumac
* *[[Trooper O'Brien]]* (1928)

## Reference

## Vanjske veze
* 
* John Gavin at National Film and Sound Archive
Am Abend

***Am Abend*** () je njemački kratki crno-bijeli nijemi pornografski film snimljen 1910. godine. Traje 10 minuta i njegova radnja prikazuje muškarca koji kao voajer kroz ključanicu promatra ženu koja se samozadovoljava da bi potom ušao u sobu, razodjenuo se i sa njom započeo snošaj u nekoliko poza, uključujući i felacio. Uz argentinski *[[El Sartorio]]* se smatra jednim od najstarijih sačuvanih pornografskih filmova. Historičarima filma je zanimljiv zbog montaže srednjih planova dvoje partnera sa krupnim planovima genitalija u sceni snošaja i seksualne aktivnosti, a što je standard koji će kasniji koristiti gotovo svi pornografski filmovi.

Predstavlja jedan od filmova koje su prikupili istraživači Kinseyevog instituta.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 7 Important Historical Breakthroughs (In Masturbation), Cracked.com
Frankenstein (film, 1910)

***Frankenstein*** je američki kratki crno-bijeli nijemi horor film snimljen 1910. u režiji J. Searlea Dawleya, poznat kao prva ekranizacija znamenitog romana ''Frankenstein'' Mary Shelley. Radnja prikazuje kako mladi naučnik po imenu dr. Frankenstein (čiji lik tumači Augustus Phillips) čiji pokušaj da stvori savršeno ljudsko biće završava stvaranjem čudovišta (čiji lik tumači Charles Ogle). Danas je taj film najpoznatiji po tome što se decenijama smatrao izgubljenim sve dok 1970-ih nije slučajno pronađen u jednoj privatnoj arhivi.

## Vanjske veze

*  (alternative link)
* 
* "Edison's Frankenstein: Cinema's First Horror Film" by Rich Drees
* Film Threat essay on the film's history
Arsène Lupin contra Sherlock Holmes

***Arsène Lupin contra Sherlock Holmes*** () je njemački kriminalistički filmski serijal sastavljen od pet kratkih crno-bijelih nijemih filmova snimljenih od 1910. do 1911. u režiji Viggoa Larsena. Radnja prestavlja *[[crossover (fikcija)|crossover]]* dvojice popularnih književnih likova s početka 20. vijeka - vrhunskog lopova Arsena Lupina (čiji lik tumači Paul Otto) i vrhunskog detektiva Sherlocka Holmesa (čiji lik tumači sam Larsen) - odnosno njihov sukob koji je razriješen u posljednjem nastavku. Historičarima filma je poznat kao jedan od prvih filmskih serijala, odnosno po korištenju cliffhangera.

## Epizode

## Vanjske veze
* 
* 
* Podaci na portalu silentera.com
Adventures of Sherlock Holmes; or, Held for Ransom

***Avanture Sherlocka Holmesa ili Zarobljen radi ucjene*** jest američki nijemi film iz 1905. koji je režirao J. Stuart Blackton za *[[Vitagraph Studios]]*. To je bio drugi film zasnovan na pripovijetkama *sir* Arthura Conana Doylea o Sherlocku Holmesu, nakon *[[Mutoscope]]ovog* *[[Zbunjeni Sherlock Holmes|Zbunjenog Sherlocka Holmesa]]* iz 1900. i obično se smatra prvim pokušajem "ozbiljnije" filmske adaptacije Holmesa. Scenario je napisao Theodore Liebler Jr. na osnovu Doyleovog romana *[[Znak četvorice]]*.

Pušten je u promet 7. oktobra 1905. Glavne uloge tumačili su Maurice Costello (Holmes), H. Kyrle Bellew (dr. Watson) i J. Barney Sherry (neimenovana uloga). To je bilo Costellovo prvo pojavljivanje na ekranu, a njega će kasnije smatrati jednim od prvih "idola matineje". Robert Pohle primijetio je da je, "lišen svoga glasa u onim ranim nijemim filmovima, Holmes također transformiran iz intelektualnog detektiva zavaljenog u fotelju u dinamičniji akcijski lik - gotovo u vrstu kauboja s kapom za lov na jelene".

Iako ponekad smatran izgubljenim filmom, fragmenti još postoje u zbirci papirnih ispisa u Kongresnoj biblioteci. Film je snimljen na 35-milimetarskom crno-bijelom filmu u jednoj rolni dužine 221 m.

## Reference

## Vanjske veze
The Taming of the Shrew (film, 1908)

***The Taming of the Shrew*** () je američka kratka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1908. u režiji D. W. Griffitha. Predstavlja prvu ekranizaciju istoimenog kazališnog komada Williama Shakespearea.

## Glumačka postava
* Florence Lawrence	... 	Katharina
* Arthur V. Johnson	... 	Petruchio
* Linda Arvidson	... 	Bianca
* Harry Solter	... 	Katharinin otac

## Vanjske veze
*
The Country Doctor (film)

***The Country Doctor*** () je američki kratki crno-bijeli nijemi igrani film snimljen 1909. u režiji D. W. Griffitha. Po žanru je drama, a naslovni protagonist je rastrgnut između brige za bolesnu kćer i dužnosti prema isto tako bolesnoj kćeri siromašne pacijentice.

## Vanjske veze
* 
* *The Country Doctor* available for download at Archive.org
Život i smrt Puškina

***Život i smrt Puškina*** () je ruski kratki crno-bijeli nijemi biografski film snimljen 1910. u režiji Vasilija Gončarova. Traje 5 minuta u kojima su prikazane najvažnije scene iz života znamenitog ruskog pjesnika Aleksandra Puškina, uključujući dvoboj sa Charlesom d'Anthesom u kome je smrtno stradao.

## Vanjske veze
* 
*
Georges-Charles de Heeckeren d'Anthès

**Georges-Charles de Heeckeren d'Anthès** (5. veljače 1812., Colmar, Haut-Rhin, Francuska - 2. studenog 1895., Soultz-Haut-Rhin, Elzas-Lotaringija, Njemačko Carstvo) - francuski monarhist, oficir-gardist. 1830-ih je živio u Rusiji. Kasnije se bavio politikom i bio senator Francuske. Prvenstveno je poznat po tome što je na dvoboju smrtno ranio poznatog pjesnika i vlastitog šogora A.S. Puškina.

## Literatura
* Ammosov, A., Posljednije dni i končina A.S. Puškina, Sankt Peterburg, 1863.
* Rajevskij, N., Izabrano, Hudožestvennaja literatura, Moskva, 1978.
* Duelj Puškina s Dantesom-Gekkerenom 1837., Delo, Sankt Peterburg, 1900.
* Levkovič. J., Iz niderlandskih arhivov, The Pushkin journal, № 2-3, 1994.-1995., str. 19-32
* Ščogoljev, P., Zloj rok Puškina: On, Dantes i Gončarova, Algoritm, Eksmo, Moskva, 2012., 
* Suasso F., Dichter, dame, diplomat. Het laaste jaar van Alexander Poesjkin, Leiden, 1988.

## Napomene

## Vanjske veze
* Bandilenko, M., Žorž Šarlj Dantes: do i posle dueli, Argumenti i fakti, 26. travnja 2005.
* Ruski biografski rječnik, Georges d'Anthes
* Peoples.ru, Georges d'Anthes
* Jelisejeva, V., Za Boga, korolja i damu, Vokrug sveta, kolovoz 2008.
* Adjutant.ru, Georges Charles d'Anthcs, baron de Heeckeren
* Ruska književnost i folklor, Louis Metman. Georges Charles d’Anthès (na francuskom)
* Progožin, N., Senator imperii po imeni Dantes, Rodina
* TV Kultura, Kotiljonnyj princ (TV emisija), 2000., autor i voditelj Nikolaj Prožogin
1911. na filmu

## Događaji
* 7. maj - U Splitu održana Sudamja, tradicionalna procesija povodom katoličkog blagdana sv. Dujma, a koju lokalni kino-prikazivač Josip Karaman bilježi svojom kamerom, stvorivši prvi film u historiji hrvatske kinematografije.
* 1. septembar - U Švedskoj s radom započeo Statens biografbyrå (Državni filmski biro), prvi stalni državni organ u svijetu specijaliziran za cenzuru filmova.
* 23. oktobar - U Beogradu premijerno prikazan *[[Život i dela besmrtnog vožda Karađorđa]]*, prvi igrani film napravljen na području bivše Jugoslavije.
* 27. oktobar - Nestor Motion Picture Company, kompanija u vlasništvu Davida Horsleya, gradi prvi filmski studio u Hollywoodu.
* U Austriji se prvi put počinju redovno prikazivati filmski žurnali.
* Policijska racija u Beču dovodi do pljenidbe svih filmova i obustave rada Saturn-filma, prve kompanije specijalizirane za izradu erotskih filmova.
* U Parizu otvoren Gaumont-Palace, koja sa 3200 mjesta postaje najveća kino-dvorana na svijetu.
* U SAD počinje izlaziti *[[Photoplay]]*, jedan od prvih specijaliziranih filmskih časopisa, koji će kasnije imati značajan uticaj na razvoj američke filmske industrije.

## Filmovi
* *[[The Lonedale Operator]]*
* *[[Obrana Sevastopolja (film, 1911)|Obrana Sevastopolja]]*
* *[[L'Inferno (film, 1911, Milano films)|L'Inferno]]* (Milano Films)
* *[[L'Inferno (film, 1911, Helios films)|L'Inferno]]* (Helios Films)
* *[[Les Aventures de baron de Munchhausen]]*
* *[[Der Müller und sein Kind]]*
* *[[Život i dela besmrtnog vožda Karađorđa]]*

## Debiji
* Lionel Barrymore
* Harold Lockwood
* Lois Weber (režija)

## Rođenja

## Smrti

## Reference

## Vanjske veze
* 1911  na Internet Movie Database
Pashupatinath

**Pashupatinath** je jedan je od najvažnijih hinduističkih hramova i jedan od najvećih svetišta Šive na indijskom poluotoku. Nalazi se 5&nbsp;km sjevero-istočno od središta Katmandua, a sastoji se od niza hramova, ašrama, slika i natpisa koje su tijekom stoljeća podignuti uz obale svete rijeke Bagmati.

Prema predaji, Pashupatinath je najstariji hram u Katmanduu i mjesto gdje je bog Šiva postao *Pashupati*, tj. "Gospodar životinja". Glavni Vaishnava hram je obnovljen u 17. stoljeću za vrijeme kralja Bhupalendra Malla, a od starijih dijelova sačuvani su hramovi Guhyeshwari (11. st.), Ram (14. st.). Posljednjih 350 godina u njemu služe svećenici brahmanisti iz južne Indije (Karnataka), dok glavni svećenik (Mool Bhatt) odgovara izravno kralju Nepala kojemu daje redovita izvješća.

Sama građevina je nepalska pagoda četvrtaste osnove s prekrasnim drvenim rogovima na kojima počiva svaki kat. Donja dva kata su ukrašena bakrenim ukrasima, dok su četvera vrata prekrivena srebrnima. Na vrhu se nalazi zlatna prečka (*gajur*) koja simbolizira vjersku misao. Zapadna vrata imaju veliku skulpturu bika, jedno od utjelovljena boga Šive (*nandi*), od crnog kamena visine oko 2 m.

U hram mogu ući samo hinduisti, dok se ostali moraju zadovoljiti pogledom s druge strane rijeke Bagmati.


Datoteka:Pashupatinath.jpg|Pogled preko rijeke Bagmati
Datoteka:パシュパテイナート（Pashupatinath）パグマティ川火葬場俯瞰Img158.jpg|Most prema hramu
Datoteka:Pashupatinath Entrance Bull.JPG|Ulaz u hram
Datoteka:2009-03 Pashupatinath 2.jpg|Šivini lingami
Datoteka:Pashupatinath Cremation.jpg|Kremacija na obali rijeke


## Vanjske veze

* Video obilazak Pashupatinatha 
* Virtualni obilazak hrama
* Povijest Pashupatinatha
Princess Nicotine; or, The Smoke Fairy

***Princess Nicotine; or, The Smoke Fairy*** () je američka kratka crno-bijela nijema filmska komedija snimljena 1909. u režiji J. Stuarta Blacktona. Radnja prikazuje kako se dvije sićušne vile igraju s duhanom i priborom za pušenje jednog čovjeka. Film je značajan ne samo zbog impresivnih specijalnih efekata za tadašnje doba, nego i zbog korištenja cigareta i cigara Sweet Corporal koje se navode kao jedan od prvih primjera postavljanja proizvoda (posrednog reklamiranja) u historiji američkog filma.

## Vanjske veze
*
Afgrunden (film, 1910)

***Afgrunden*** ( ili *Bezdan*) danski je crno-bijeli nijemi film snimljen 1910. u režiji Urbana Gada. Po žanru je drama, a protagonistica je učiteljica (čiji lik tumači Asta Nielsen) zaručena za pastorovog sina (čiji lik tumači Robert Dinesen). Radnja prikazuje kako se zaljubi u cirkuskog zabavljača (čiji lik tumači Poul Reumert), a što na kraju dovodi do tragičnih posljedica. Film je najpoznatiji po sceni plesa koja je zbog svoje senzualnosti ušla u antologije filmske erotike, ali koja je nakon premijere izazvala zabranu i cenzorske zahvate u brojnim državama. Film je doživio ogroman uspjeh i od Aste Nielsen je učinio jednu od najvećih zvijezda ere nijemog filma.

## Vanjske veze
* 
* ''Afgrunden'' på filmstriben.dk
*  ''Afgrunden'', anmeldelse på New York Times
* 1910 – 1914 Den store tid, del 1: Nordisk Films Kompagni
Radislav Trkulja

**Radislav Trkulja** (Banatsko Novo selo, 9. april 1938. -Ilandža, 24. novembar 2016.) je bio srpski slikar. Diplomirao je na Akademiji likovnih umetnosti u Beogradu u klasi prof. Đorđa Andrejevića – Kuna 1963. godine. Postdiplomske studije završio u Majstorskoj radionici Krste Hegedušića u Zagrebu 1965. godine.

Prvi put samostalno izlagao 1957. godine u Negotinu. Osnovao je Galeriju PENA u Đerdapu 1975. godine sa stalnom postavkom svojih dela. Jedan je od osnivača Umetničkog druženja Krajinski krug u Negotinu 1991. godine. Od 1993. do 2000. godine direktor je Muzeja savremene umetnosti u Beogradu.

Izlagao je na preko 70 samostalnih i na preko 400 kolektivnih izložbi u zemlji i inostranstvu: Beč, Firenca, Karakas, Stokholm, Milano, NJujork, Berlin, Toledo, Pariz, Tel Aviv, Nikozija, Tripoli.

## Vanjske veze
* Radislav Trkulja u Galeriji 107
Peter Ward (paleontolog)

**Peter Douglas Ward** (Seattle, 1949., -) američki je paleontolog i profesor biologije i zemaljskih i svemirskih znanosti na sveučilištu Washington u Seattlu. Napisao je razne znanstvene radove, među kojima je i Hipoteza o rijetkoj Zemlji. Također je konzultant za Forum mikrobnog uma.
## Izabrani radovi
* *In Search of Nautilus: Three Centuries of Scientific Adventures in the Deep Pacific to Capture a Prehistoric, Living Fossil* (1988)  OCLC 17840660
* *On Methuselah's Trail: Living Fossils and the Great Extinctions* (1992) 
* *The Call of Distant Mammoths: Why the Ice Age Mammals Disappeared* (1997) 
* *Time Machines: Scientific Exploration of Deep Time* (1998) 
* *Rivers in Time: the Search for Clues to Earth's Mass Extinctions* (2000) 
* *Rare Earth: Why Complex Life Is Uncommon in the Universe* with Donald Brownlee (2000) 
* *Future Evolution: An Illuminated History of Life to Come* (2001) 
* *The Life and Death of Planet Earth: How the New Science of Astrobiology Charts the Ultimate Fate of Our World* with Donald Brownlee (2003) 
* *Gorgon: Obsession, Paleontology, and the Greatest Catastrophe in Earth's History* (2004) 
* *Life as We Do Not Know It|Life as We Do Not Know It: The NASA Search for (and Synthesis of) Alien Life* (2005) 
* *Out of Thin Air: Dinosaurs, Birds, and Earth's Ancient Atmosphere* (2006) 
* *Under a Green Sky: Global Warming, the Mass Extinctions of the Past, and What They Can Tell Us About Our Future* (2007) 
* *The Medea Hypothesis: Is Life on Earth Ultimately Self-Destructive?* (2009) 
* *The Flooded Earth: Our Future In a World Without Ice Caps* (2010) 

## Izvori

## Vanjske veze
* Biografija na PBS-u 
* Kontakt na sveučilištu Washington 
* Video rasprava o odnosu paleontologije i astrobiologije
Emilijan Marinović

**Emilijan** (svetovno *Emil Marinović*, Gornji Miholjac, Slavonija, 10. jul 1902 – Pakrac, 18. januar 1982) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.

## Svetovni život
Episkop Emilijan rođen je 10. jula 1902. u Gornjem Miholjcu u Slavoniji. Bogosloviju je završio u Sremskim Karlovcima, a Bogoslovski fakultet u Beogradu.

## Monaški život
Episkop pakrački Miron rukopoložio ga je 16. septembra 1933. u čin đakona, a sutradan za prezvitera. Do izbora za episkopa bio je bibliotekar Patrijaršijske biblioteke i parohijski sveštenik.

Za vikarnog episkopa marčanskog izabran je 28. maja 1949. i dodeljen mitropolitu zagrebačkom Damaskinu da pomogne u administraciji Eparhijom pakračkom. Za episkopa pakračkog izabran je 12. juna 1951. Kako je 1959. godine Pakračka eparhija preimenovana u Slavonsku, tako je i episkop Emilijan poneo zvanje episkopa slavonskog.

Posle smrti mitropolita Damaskina duže vreme administrirao je Mitropolijom zagrebačkom (1969–77.).

Umro je 18. januara 1982. u Pakracu.

## Izvori
* Sava Vuković: Srpski jerarsi 

## Vanjske veze
* Zvanična stranica Eparhije slavonske
Miron Nikolić

**Miron** (svetovno *Mihailo Nikolić*, Kapelna (Slavonija), 15/27. februar 1846 — Pakrac, 18. februar 1941) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.

Episkop Miron spada među episkope Srpske pravoslavne crkve sa najdužim stažom u datom zvanju (51 godina), a istovremeno je sveštenik Srpske pravoslavne crkve sa najdužim stažom na čelu jedne eparhije.

## Svetovni život
Episkop Miron (svetovno Mihailo Nikolić) rođen je 27. februara 1846. u selu Kapelni, u slavonskoj Podravini, od oca Pavla, sveštenika, i majke Ane. Tri razreda osnovne škole završio je u Podravskoj Slatini, a četvrti razred u Osijeku. Gimnaziju je učio u Osijeku, Sremskim Karlovcima i Novom Sadu, a bogosloviju u Pakracu.

Pre primanja monaškog čina bio je činovnik u konzistorijalnoj kancelariji, podbeležnik i učitelj u Daruvaru.

## Monaški život
Monaški čin primio je 10. oktobra 1870. u manastiru Orahovici iz ruku igumana orahovačkog Maksima. U čin đakona rukopoložen je 28. oktobra iste godine. Protođakonom je postao 1871., a prezviterom 1874. Za arhimandrita proizveden je 1878. Rukopoloženja i proizvodstva primio je iz ruku svoga prethodnika, episkopa pakračkog Nikanora (Grujića). Posle njegove smrti, 8. aprila 1887., arhimandrit Miron postao je mandatarom patrijarha Germana (Anđelića) u Pakračkoj eparhiji.

Za episkopa pakračkog izabran je 10. oktobra 1888. godine. Budući da je patrijarh German ubrzo umro, arhimandrit
Miron je hirotonisan tek 1890, posle izbora novog patrijarha Georgija (Brankovića). Hirotoniju su izvršili 3. maja iste godine patrijarh Georgije i episkopi vršački Nektarije i bački Vasilijan.

Kao episkop posebnu brigu je vladika Miron posvetio sveštenstvu, zaveo je svešteničke ispovesti i bratske sabore, uveo parohijske i protoprezviterske biblioteke i osnovao fond za izdržavanje dece i siročadi sveštenstva Eparhije pakračke. U brizi za učiteljski podmladak uspeo je da 1894. osnuje Učiteljsku školu, da kupi zgradu za istu i otvori internat za siromašne učenike ove škole.

Prilikom iseljavanja Srba iz Slavonije u Ameriku episkop Miron je upozoravao sveštenstvo da čuva narod od iseljavanja i u tom smislu je pisao i poslanicu. Episkop Miron je u tri maha administrirao upražnjenom Karlovačkom mitropolijom.

Umro je 18. februara 1941. u Pakracu i sahranjen u crkvi Gavrinici.

## Vanjske veze
* Sava Vuković: Srpski jerarsi 
* Zvanična stranica Eparhije slavonske
Sofronije Podgoričanin

**Sofronije** (Podgoričanin, Podgorica – Sremski Karlovci, 7. januar 1711) je bio mitropolit karlovački (krušedolski) i, stoga, jedan važnih arhijereja Srpske pravoslavne crkve.

## Život
Mitropolit Sofronije, poreklom iz Podgorice, zamonašio se u Pećkoj patrijašiji.

### Episkopsko zvanje
Posvećen je za episkopa pakračko-slavonskog na Spasovdan, 17. maja 1705. u manastiru Krušedolu od patrijarha Arsenija III i arhijereja: fruškogorskog Stefana, jenopoljskog Isaije i budimskog Jeftimija. Potvrđen je tek 20. juna 1708. od cara Josifa, a na predlog novoizabranog
mitropolita krušedolskog Isaije (Đakovića).

Episkop Sofronije po dolasku u Pakrac zatražio je crkvu i vladičanski dvor, koje je otkupio episkop Petronije, a na osnovu prava naslednosti, i takođe nasleđenu zemlju od pomenutog
prethodnika, koju je dobio na doživotno uživanje. Kada su se 1706. pobunili Srbi u Maloj Vlaškoj, uspeo je da ih umiri i zaštiti narod od obesti građanskih vlasti.

### Mitropolitsko zvanje
Zatekavši se u Beču prilikom iznenadne smrti mitropolita Isaije (Đakovića), poslao je njegovo telo u pratnji arhimandrita Nikanora (Melentijevića) u manastir Krušedol. Za arhiepiskopa i mitropolita izabran je u manastiru Krušedolu 23. aprila 1710. Tom prlikom novoizabrani mitropolit, dobio je naredbu da lično dođe u Beč caru da onde dobije potvrdu.

Potvrdnu gramatu, iz koje se vidi da su odnosi između tadašnje Krušedolske mitropolije i Pećke patrijaršije potpuno uređeni, dobio je Sofronije od patrijarha pećkog Kalinika 18. maja 1710. Ona je izdata u selu Nemetu, blizu Temišvara. Između ndva izborna sabora u Krušedolu (1708. i 1710.) austrijske vlasti su na srpsku jerarhiju vršile strahovit pritisak da prekinu sve veze sa Pećkom patrijaršijom i svim istočnim patrijarsima iz, tobože, političkih razloga. Međutim, nije to bio pravi razlog. Austrijske vlasti i rimokatolička crkva su bili uvereni da će
se kidaljem veza među pravoslavnim patrijaršijama lakše sprovesti unija.

O radu mitropolita Sofronija za vreme njegovog kratkotrajnog arhipastirstva ostalo je malo podataka. Pakračkoj crkvi je poklonio Tetrajevanđelje „poslužiti, Boga edinago vъ Troici slaviti“,a u mikleuškoj crkvi se čuvao antimins koji je osvetio 1710. godine. Za njegovo vreme je 1709. obnovljena knjiga „Molban Presvetoj Bogorodici i pravilo svetom velikomučeniku Teodoru Tironu“ u manastiru Hopovu, a 1710. godine knjiga „Zlatoust“ u manastiru Jasku.

Mitropolit Sofronije umro je već 7. januara 1711. u Karlovcima u 43. godini života i sahranjen je u Sabornoj Svetonikolajevskoj crkvi.

## Izvori
* Sava Vuković: Srpski jerarsi
Georgije Hranislav

**Georgije** (svetovno *Gavrilo Hranislav*; Ruma, 8. novembar 1775 – Novi Sad, 22. jun 1843) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.

## Svetovni život
Episkop Georgije je rođen kao Gavrilo Hranislav u Rumi 8. novembra 1775., od roditelja Pavla i Alke. Osnovne nauke učio je kod domaćih učitelja u Rumi. U razdoblju 1787-1791. pohađao je slavenosrpsku školu. Gimnaziju je učio u Karlovcima i Novom Sadu, a potom bio na Akademiji u Velikom Varadinu, slušajući filozofiju. Na kraju je u Pešti i Beču pohađao poslediplomsku nastavu iz prava i filozofije.

## Monaški život
Od 1804. godine Gavrilo Hranislav je profesor gimnazije u Karlovcima, sve do 1812. godine, kada ga Mitropolit Stefan (Stratimirović) u čin đakona 6. oktobra date godine, Potom ga je proizveo za protođakona 31. januara 1813., a za arhiđakona 21. novembra 1814.

Gavrilo Hranislav prihvata monaštvo 11. januara 1816. u manastiru Krušedolu od strane arhimandrita manastira Dimitrija (Krestića), koji mu daje ime *Georgije*. Za prezvitera rukopoložen je 2. juna 1818, a 21. novembra proizveden za protosinđela od mitropolita Stefana.

Za arhimandrita rakovačkog proizveo ga je 28. novembra 1821. episkop pakrački Josif (Putnik). Do 1827. godine je bio profesor bogoslovije u Karlovcima. Istovremeno je bio pomoćnik mitropolita u član mnogih tela i komisija. Tokom ovog vremena posebnu pažnju je poklanjao Manastiru Rakovcu, koji je tada u celosti obnovljen.

## Episkopsko zvanje
Arhimandrit Georgije je 24. januara 1829. posvećen za Episkopa pakračkog, budući da je dotadašnji episkop Josif (Putnik) prešao na temišvarsku katedru. Tu episkop Georgije ostaje jednu deceniju.

1839. godine episkop Georgije je premešten u Bačku eparhiju i to 26. maja. Smrću mitropolita Stefana (Stankovića) administrirao je Karlovačkom mitropolijom u vremenu od 31. jula 1841. do izbora novoga mitropolita 1842.

Episkop Georgije bio je veoma obrazovan čovek svoga vremena i imao je sklonost ka književnosti i sakupljanju knjiga. Pored toga, pomagao je sirotinju i školovanje mladih.

Umro je 22. juna 1843. Sahranjen je u Sabornom novosadskom hramu.

## Vanjske veze
* Zvanična stranica Eparhije bačke
Foggia

**Foggia** je glavni grad talijanske regije Apulije. Grad ima 147.036 stanovnika, ali sa širom okolicom tj. provincijom Foggijom broji 626.072 stanovnika. Od 1999. Foggia je i univerzitetski grad.

## Geografija
Foggia leži u obalnoj ravnici Tavoliere delle Puglie, udaljena oko 25 km sjeverno od Jadranskog mora, 135&nbsp;km zapadno Barija i oko 380 istočno od Rima. Južno od grada izdižu se planine južnog kraka masiva Apenina. Grad leži na vrlo trusnom području, pa su česti potresi.

## Etimologija
Grad je nazvan prema latinskoj riječi *foveae* što znači jama (danas se zovu *foggie*), pretpostavlja se da su se koristile ili za skladištenje žita, ili kao rezervari za vodu, za napajanje ovaca.

## Historija

Arpi (grčki: *Argos Hippion*), prvi grad na području današnje Foggie, osnovali su grčki kolonisti, a nalazio se nešto sjevernije od današnjeg grada. Njegov je značaj nakon Drugog punskog rata u 3. vijeku pne. potpuno nestao.

Foggia je bila jedna od omiljenih prijestolnica Fridrika II., kontraverznog cara Svetog Rimskog Carstva koji je porušio gradske bedeme nakon što je grad podržao papu u borbi s njim. Nakon tog perioda Foggia je bila pod vlašću Karla I., kralja Napulja i Sicilije, sve dok nije umro 1285.

Od 1447. do 1806. Foggie je bila centar za prikupljanje poreza na ovce, jer su njihovi pastiri uvijek prolazili kroz Foggiu u svojim sezonskim selidbama sa planina na toplu morsku ravnicu (i obrnuto). Nakon restauracije Kraljevine dviju Sicilija poslije Napoleonskih ratova, Foggia je postala centar karbonara (tajnog revolucionarnog društva) i oni su organizirali snažne pobune 1820., 1848. i 1860. protiv monarhije.

Zauzimanje vojnog aerodroma pored Foggie 1943. bio je jedan od ključnih momenata za konsolidaciju saveznika u južnoj Italiji za Drugog svjetskog rata.

## Znamenitosti
Foggia je novo podignuti grad jer je dobrano porušena u potresu 1731. godine, a nakon toga i za Drugog svjetskog rata. Tako da su od Palače Fridrika II. ostala samo vrata. S druge strane, katedrala koju je počeo graditi još Vilijam II. u 12. vijeku, kasnije barokizirana, uspjela preživiti sve nedaće. Kao i svaki drugi veći grad i Foggia ima muzeje, galerije, biblioteke i arhiv koji ima puno dokumenata o plaćanju poreza za ovce.

## Privreda
Foggia leži na magistralnoj željezničkoj pruzi Bologna–Bari, a povezana je željeznicom i sa Napuljem. Još i danas je grad (kao i u prijašnjim vjekovima) centar za trgovanje vunom, te centar bogatog poljoprivrednog kraja u kom se uzgaja pšenica, povrće, masline, grožđe, voće, duhan i sir.

Pored najbrojnije prehrambene industrije, Foggia ima tvornicu celuloze i papira.

## Gradovi partneri
Foggia ima ugovore o bratimljenju sa slijedećim gradovima::

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada 
* ''Foggia'' na portalu Encyclopædia Britannica
Mitrofan Šević

**Mitrofan** (svetovno *Milan Šević*; Novi Sad, 1/14. avgust 1854 — Novi Sad, januar 1918) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.

## Svetovni život
Milan Šević, u monaštvu Mitrofan, rođen je 14. avgusta 1854. u Novom Sadu, gde je završio osnovnu školu i Srpsku pravoslavnu veliku gimnaziju. Pravne nauke je studirao u Gracu i Zagrebu, a bogosloviju je završio u Sremskim Karlovcima 1879.

Za suplenta bogoslovskog zavoda u Zadru postavljen je 1880., a po položenom profesorskom ispitu, 1881., i za profesora. U ovom zavodu bio je i bibliotekar, a od 1885. do 1891. i rektor.

Na poziv patrijarha Georgija (Brankovića) prešao je početkom 1892. u Sremske Karlovce na položaj redovnog profesora bogoslovije. Kao profesor bogoslovije postavljen je za nastojatelja manastira Hopova i upravitelja Monaške škole u istom manastiru. Za nastojatelja manastira Krušedola premešten je 1898. godine.

## Monaški život
Milan Šević je zamonašen kao Mitrofan po činu *odjejanija rjasi i kamilavki*. Episkop dalmatinski Stefan (Knežević) ga je rukopoložio 21. aprila 1880. za đakona, a po prijemu male shime i za prezvitera 28. septembra 1881. Episkop dalmatinski Nikodim (Milaš) odlikovao ga je dostojanstvom sinđela, a patrijarh Georgije činom protosinđela, 1892. i arhimandrita 1895. godine.

Kao profesor bogoslovije bavio se vrlo uspešno naučnim radom. Obradio je sve arhijereje Karlovačke mitropolije, a
objavio je samo odlomke o episkopima bačkim (Šematizam eparhije bačke za godinu 1897., Novi Sad 1897., X-XXXV), vršačkim (Šematizam Srpske pravoslavne eparhije vršačke za godinu 1898., Vršac 18999-25), a nepotpisano o episkopima budimskim (Prvi šematizam pravoslavne srpske eparhije budimske, Sr. Karlovci 1896, 1-8) i episkopima mohačkim i sigetskim (isto, 9). Preveo je i štampao *Pravoslavno ispovedanje vere katoličanske i apostolske crkve istočne* od Petra Mogile i *Pravoslavno Dogmatičko Bogoslovije* u dva dela od Makarija, mitropolita moskovskog.

Za episkopa bačkog posvetili su ga 16. jula 1899. patrijarh Georgije i episkopi pakrački Miron i budimski Lukijan. Zaslugom episkopa Mitrofana podignut je u Novom Sadu velelepni vladičanski dvor po projektu arhitekte Vladimira Nikolića, a saborna crkva je dobila ikonostas znamenitog srpskog slikara Paje Jovanovića prilikom njene spoljašnje i unutrašnje obnove, kojom prilikom je dobila sadašnji svoj izgled.

Kao retko human čovek, episkop Mitrofan je godinama pomagao u Novom Sadu školovanje siromašne dece.

Episkop Mitrofan umro je u Novom Sadu januara 1918. i sahranjen u kripti Saborne crkve, koju je on podigao za sahranjivanje episkopa bačkih.

## Vanjske veze
* Sava Vuković: Srpski jerarsi 
* Zvanična stranica Eparhije bačke
Les Aventures de baron de Munchhausen

***Les Aventures de baron de Munchhausen*** () je francuski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1911. u režiji Georgesa Mélièsa. Predstavlja adaptaciju Bürgerove fiktivne biografije barona Münchausena, koji predstavlja protagonista. Radnja prikazuje kako nakon konzumiranja velike količine alkohola zaspe i počne sanjati fantastične doživljaje iz Bürgerove knjige. Les Aventures predstavlja jedno od posljednjih ostvarenja Meliesove filmografije, a historičari i kritičari ga često navode kao ilustraciju razloga zbog kojih je prekinuo filmsku karijeru, odnosno sklonosti recikliranju starih tema i trikova na koje se publika već bila navikla i umjesto toga tražila nove sadržaje.

## Vanjske veze
*
L'Inferno (film, 1911, Helios Film)

***L'Inferno*** () je italijanski kratki crno-bijeli nijemi fantasy horor film snimljen 1911. u režiji Giuseppea Berardija i Arturoa Busngenga. Predstavlja prvu ekranizaciju znamenitog Danteovog epa *[[Divina Commedia|Božanstvena komedija]]* te se sastoji od 25 prizora (tableaux vivant) koji rekonstuiraju neke od najznamenitijih dijelova *Pakla*. Napravljen je u produkciji relativno male kompanije Helios Film koja je nastojala iskoristiti ogroman publicitet stvoren najavama o premijeri daleko skuplje, raskošnije i duže istoimene adaptacije u produkciji studija Milano Films, poznate kao prvi italijanski (i danas u svijetu sačuvani) cjelovečernji film. Helios Film je vlastiti *L'Inferno* snimila na brzinu i pustila ga u kina nekoliko mjeseci prije konkurencije; zbog toga bi se mogao shvatiti i kao prvi *[[mockbuster]]* u historiji filma. Za tu je verziju također karakteristično da je publiku pokušala privući nešto eksplicitnijim erotskim tonovima, odnosno golotinjom grešnika u Paklu, pa se tako lik Francesce da Polente pojavljuje golih grudi.

## Vanjske veze
*
L'Inferno (film, 1911, Milano Films)

***L'Inferno*** () je italijanski crno-bijeli nijemi fantasy horor film snimljen 1911. u režiji Francesca Bertolinija, Giuseppea de Liguroa i Adolfa Padovana, danas najpoznatiji kao prvi sačuvani cjelovečernji film u historiji kinematografije. Predstavlja ekranizaciju znamenitog Danteovog epa *[[Divina Commedia|Božanstvena komedija]]*, odnosno njegovog prvog dijela s radnjom smještenom u Pakao. Sastoji se od 54 scena koje su uglavnom inspirirane znamenitim ilustracijama Gustavea Dorea iz 19. vijeka. Prilikom snimanja je studio Milano Films angažirao stotine statista i za tadašnje vrijeme prilično napredni specijalni efekti, pa je i prije premijere izazvao publicitet; njega je iskoristila konkurentska kuća Helios Film koja je na brzinu snimila vlastitu istoimenu verziju koja je bila daleko kraća, jeftinija te se pojavila dva mjeseca ranije. Usprkos toga kasniji *L'Inferno* je doživio veliki komercijalni uspjeh, najviše zahvaljujući inovativnim tehnikama distribucije Gustava Lombardoa, koji je inzistirao na prodaji eksluzivnih filmskih prava na pojedine teritorije. Iako još uvijek nije koristio montažu u narativnom smislu, *L'Inferno* se smatra prvim velikim djelom italijanske kinematografije. Danas je poznat i po tome što predstavlja jedno od rijetkih ostvarenja u kojima je vizualno prikazan islamski prorok Muhamed.

L'Inferno se nastavio prikazivati godinama nakon premijere, a njegove scene su kasnije "posuđivane" za niz hollywoodskih i drugih filmova, čak i u zvučnoj eri. Godine 2002. je restauriran i ponovno distribuiran sa muzikom benda *[[Tangerine Dream]]*.

## Vanjske veze
*
The Lonedale Operator

***The Lonedale Operator*** () je američki kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1911. u režiji D. W. Griffitha. Protagonistica filma (čiji lik tumači Blanche Sweet) je kćer bolesnog telegrafista koja od njega preuzima telegrafsku stanicu te se suočava s dvojicom nasilnih skitnica koje je pokušavaju opljačkati. Film je poznat po Griffithovom inovativnom korištenju paralelne montaže kojom se radnja istovremeno prikazuje na tri lokacije i tako stvara dramska napetost, kao i po korištenju krupnog plana.

## Vanjske veze
*
Der Müller und sein Kind

***Der Müller und sein Kind*** () je austrijski kratki crno-bijeli nijemi film snimljen 1911. u režiji Waltera Friedemanna, a koji se tradicionalno smatra prvim igranim ostvarenjem u historiji austrijske kinematografije. Predstavlja ekranizaciju istoimenog kazališnog komada Ernsta Raupacha.

## Literatura
* Fritz, Walter, 1997: *Im Kino erlebe ich die Welt - 100 Jahre Kino und Film in Österreich*. Vienna: Christian Brandstätter 

## Vanjske veze
* 
*
David Horsley

**David Horsley** (11. mart 1873 – 23. februar 1933) bio je anglo-američki filmski producent, najpoznatiji kao vlasnik i osnivač tvrtke Nestor Motion Picture Company, za koju je 1911. otvorio prvi stalni filmski studio u današnjem Hollywoodu.

Rodio se i odrastao u siromašnoj rudarskoj porodici u Engleskoj, a u dobi od 9 godina je radeći u rudniku doživio nesreću zbog koje mu je amputirana desna ruka. Porodica mu je 1884. emigrirala u grad Bayonne u američkoj državi New Jersey. Mladi Horsley je tamo vodio radionicu za izradu bicikla, a potom biljarsku dvoranu, prije nego što je sa bratom Williamom i Charlesom Gormanom, bivšem zaposlenikom studija Biograph Film osnovao Nestor Motion Picture Company s kojom je snimao filmove. Zbog pritisaka Edisonove monopolističke organizacije MPCC se preselio u Kaliforniju, gdje je tamošnjoj produkciji pogodovala i klima s mnogo sunčanih dana, kao i raznoliki krajolici za eksterijere. Horsley je nakon osnivanja svog studija 1912. postao jednim od osnivača Universal Film Company, ali je zbog svađe sa Carlom Laemmleom izašao iz kompanije 1913. Kasnije je pokušao voditi egzotični zoološki vrt, ali je taj posao propao, te je ostatak života proveo u siromaštvu.

Njegov sin David Stanley Horsley (1906 - 1976) je u Hollywoodu radio kao fotografski stručnjak za specijalne efekte.

## Vanjske veze
*
Francis Boggs

**Francis W. Boggs** (mart 1870 - 27. oktobar 1911) bio je američki kazališni glumac i filmski režiser, poznat kao jedan od prvih sineasta koji je snimao filmove u Los Angelesu. Karijeru je započeo kao glumac u putujućim kazalištima, uglavnom nastupajući u zapadnom dijelu SAD sve dok 1907. prilikom posjeta Chicagu nije upoznao producenta i filmskog pionira Williama Seliga i počeo režirati filmove za njegovu tvrtku Selig Polyscope Company. Boggs je Seliga uvjerio u brojne pogodnosti koje je Zapadna obala, a pogotovo Kalifornija, pružala tadašnjim filmašima - prije svega zbog raznolikih krajolika i velikog broja sunčanih dana. U oktobru 1909. je iznajmio bungalov u losanđeleskom naselju Edendale koga je koristio za snimanje filmova. Njegov primjer su relativno brzo slijedili brojni sineasti sa Istočne obale, kao i vlasnici nezavisnih filmskih kompanija koje je progonio Edisonov trust MPCC.

Njegovu karijeru je 27. oktobra 1911. prekinula svađa sa japanskim kućepaziteljem po imenu Frank Minnimatsu, koji je, prema navodima tadašnje štampe "poludio" i na njega ispalio hitac iz revolvera. Tom događaju je bio prisutan i Selig, koji je ranjen prilikom pokušaja da Minnimatsuu otme revolver iz ruku. Sticajem okolnosti, isti dan je u susjednom Hollywoodu kompanija Nestor Studios osnovala svoj prvi studio, što se smatra početkom Hollywooda kao američke i svjetske filmske institucije.

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
1912. na filmu

## Događaji
* Glumac i komičar Mack Sennett, bivši suradnik D. W. Griffitha u Kaliforniji osniva kompaniju Keystone Studios, čija će specijalnost postati komedije.
* 8. jun - Carl Laemmle osniva Universal Film Manufacturing Company.
* 12. jul - Adolph Zukor osniva *Famous Players Film Corp.*
* 10. septembar - U Japanu osnovan filmski studio Nikkatsu.
* 31. oktobar - Premijerno prikazan *[[The Musketeers of Pig Alley]]*, koji se smatra prvim gangsterskim filmom.
* Kompanija Pathé na tržište izbacuju filmsku vrpcu formata 28&nbsp;mm, prvu prvenstveno namijenjenu snimanju kućnih, odnosno amaterskih filmova.

## Filmovi
* *[[From the Manger to the Cross]]*
* *[[Independenţa României]]*
* *[[The Musketeers of Pig Alley]]*
* *[[With Our King and Queen Through India]]*
* *[[An Unseen Enemy]]*
* *[[Cleopatra (1912 film)|Cleopatra]]*
* *[[À la conquête du pôle]]*
* *[[Custer's Last Fight]]*
* *[[In Nacht und Eis]]*
* *[[Saved from the Titanic]]*
* *[[Richard III (1912 film)|Richard III]]*
* *[[What Happened to Mary?]]*
* *[[Satana (film, 1912)|Satana]]*
* *[[Odlazak velikog starca]]*
* *[[Jedna seoska srpska svadba]]*

## Debiji
* Frank Borzage (režija)
* Lon Chaney
* Lilian Gish
* Dorothy Gish
* Victor Sjöström (režija)

## Rođenja

## Smrti

## Reference

## Vanjske veze
* 1912  na Internet Movie Database