open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
142. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **142. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Kalva i Servilijana** (ili, rjeđe, **godina 612. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 142. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Diodot Trifon prisvaja prijestolje Seleukidskog Carstva.
* Simon Makabejac nasljeđuje svog brata Jonatana kao Prvosvećenik Judeje.
* Dovršena izgradnja prvog kamenog mosta nad rijekom Tibar.

## Rođenja
* Ptolemej IX, egipatski faraon

## Smrti
*
Simon Makabejac

**Simon Makabejac** (? - 135. pne.) bio je jevrejski vladar, odnosno prvi knez Hasmonejske dinastije u Judeji. Bio je drugi sin svećenika Matatije, te zajedno s braćom sudjelovao u Makabejskom ustanku protiv seleukidske vlasti. Godine 143. pne. je naslijedio brata Jonatana, a godine 141. pne. je proglašen prvim hasmonejskim knezom. Nastavio je politiku postepenog sticanja nezavisnosti od Seleukida, oslanjajući se na Rimska Republika|Rim, gdje je poslao izaslanstvo 139. pne. Ubijen je godine 135. pne. od zeta Ptolemeja zajedno s dva sina. Naslijedio ga je preživjeli sin Ivan Hirkan I.

## Povezano
* Hanuka

|-
Ptolemej IX Latir

**Ptolemej IX Latir** ili **Ptolemej IX Soter II** (grč. **Πτολεμαῖος Σωτήρ Λάθυρος**) bio je kralj helenističkog Egipta iz dinastije Ptolemejida. Vladao je u tri navrata, prvi put od 116. do 110. god. pre n.e, drugi put od 109. do 107. i najposle od 88. do 81. god. pre n. e.

Bio je sin Ptolemeja VIII Fiskona i njegove rođene sestre Kleopatre III. Ptolemej Fiskon je testamentom odredio da ga nasledi supruga koja je treala da vlada sa jednim od sinova kao savladarom. Zahvaljujući javnom mnenju Aleksandrije Kleopatra III je za savladara izabrala Ptolemeja IX koji je kao vladar uzeo nadima **Soter II** po ugledu na osnivača dinastije Ptolemeja I Sotera. Ipak, u istoriji je bolje zapamćen po nadimku **Latir**.

Ptolemej Latir je bio pod velikim uticajem svoje majke Kleopatre III. Za ženu je prvo uzeo sestru Kleopatru IV, ali se docnije ponovo oženio, po majčinom nalogu, mlađom sestrom Kleopatrom Selenom I. Međutim, kako je Ptolemej IX pokušao da se oslobodi majčinog nadzora, Kleopatra je 110. god. pre n. e. izazvala prevrat pod izgovorom da je Ptolemej Latir hteo da je ubije kraljica je na presto dovela krotkijeg sina, Ptolemeja X Aleksandra I. Prva vladavina Ptolemeja X se ubrzo završila i Ptolemej IX Latir je ponovo zavladao od 109. do 107. godine pre naše ere. Na kraju, Ptolemej X Aleksandar I je zavladao po drugi put 107, ponovo uz majku kao savladarku. Posle niza preokreta, Ptolemej Aleksandar je 101. naredio da se njegova majka Kleopatra III pogubi. Održao se na vlasti sve do 88. godine pre n. e. kada je ubijen u građanskom ratu zahvaljujući kome se Ptolemej IX Latir ponovo domogao krune. Treća vladavina Ptolemeja Latira potrajala je sve do 81. godine pre n. e. kada je naredio da se zlatni sarkofag, u kome su se nalazili ostaci Aleksandra Velikog, pretopi u novac i zameni staklenim sarkofagom. Kada su ove vesti dospele u javnost, u Aleksandriji su građani podigli pobunu u kojoj je ubijen Ptolemej Latir.

Ptolemeja Latira nasledila je ćerka iz braka sa Kleopatrom Selenom, Berenika III.

## Vanjske veze
* Ptolemej Siter&nbsp;II na stranici LacusCurtius – (Poglavlje&nbsp;XI iz knjige E.&nbsp;R&nbsp;Bevana *House of Ptolemy*, 1923)
* Ptolemej IX Latir, poglavlje u knjizi Malona H. Smita
* Ptolemej IX (Soter) u Tebi , Robert Siter
Zhou Yafu

**Zhou Yafu** () (? - 143. pne.) bio je kineski vojskovođa u službi dinastije Han poznat po tome što je uspješno ugušio Pobunu Sedam država, ali čije ga poštenje i čestitost s vremenom koštalo naklonosti cara Jinga, a na kraju i život. Zhou se u kineskoj historiji vidi kao oličenje vojne discipline.
Diodot Trifon

**Diodot Trifon** () bio je seleukidski vojskovođa, a potom i vladar od 142. pne. do 138. pne. Na vlast je došao 143. pne. koristeći metež izazvan nepopularnošću mladog kralja Demetrija II Nikatora, predstavljajući se pri tome kao zaštitnik Antioha VI Dioniza, malodobnog sina ranije svrgnutog kralja-uzurpatora Aleksandra Balasa. Nastojeći osigurati dodatnu podršku među podanicima kraljevstva, nastojao je steći podršku judejskih Hasmonejaca, ali je na prevaru ubio njihovog vođu Jonatana Makabejca. Godine 142. pne. je formalno svrgnuo svog štićenika i proglasio se kraljem. Godine 138. pne. je dao ubiti Antioha Dioniza, predstavivši njegovu smrt kao posljedicu kirurške operacije. Iste godine ga je porazio i svrgnuo Antioh VII Sidet, brat Demetrija II. Dioniz je nakon toga izvršio samoubistvo.
141. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **141. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Cepiona i Pompeja** (ili, rjeđe, **godina 613. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 141. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Seleukidski garnizon nakon pregovora predaje Jeruzalem, nad kojim vlast preuzima Simon Makabejac proglašen knezom Judeje.
* Demetrije II od Sirije zarobljen od strane Parta na čelu s Mitridatom. U njegovom odsutstvu se vladarom proglašava Antioh VII Sidet.
* Car Wu od Hana ("Vojnički car") počinje vladati Kinom.
* Toharske izbjeglice se pojavljuju na granici Grčko-Baktrijskog Kraljevstva.

## Rođenja
*

## Smrti
* Car Jing od Hana, car Kine (r. 188. pne.)
Antioh VII Sidet

**Antioh VII Euerget** (? - 129. pne.), poznat po nadimku **Sidet** (od Side), bio je vladar Seleukidskog Carstva u periodu od 138. do 129. pne. Poznat je kao posljednji seleukidski vladar pod čijom vlašću se ta država mogla smatrati velikom silom.

Bio je brat kralja Demetrija II, a na prijestolje je došao 138. pne. nakon što je Demetrije na pohodu zarobljen od Parta. Na početku vladavine je porazio suparničkog kralja Diodota Trifona. Potom se oženio za bratovu suprugu, kraljicu Kleopatru Teu. S njom je imao sina Antioha, koji će i sam postati kralj.

Antioh se pokazao kao relativno uspješni vojskovođa. Godine 134. pne. je opsjeo Jeruzalem, prisilivši Hasmonejci|Hasmonejce da mu plate danak. Potom je krenuo na istok protiv Parta, koristivši njihovu zauzetost pohodom Tohara. Uspio je osvojiti Mezopotamiju i Mediju, čime je seleukidska država posljednji put preuzela nadzor nad tim teritorijama. Sljedeće je godine, međutim, poražen i ubijen u bitci kod Ekbatane. Nakon toga mu je brat pušten iz zarobljeništva, ali se seleukidska država *de facto* raspala, ostavivši Seleukidima vlast jedino nad područjem današnje Sirije.

## Vanjske veze

* Antiochus VII Sidetes entry in historical sourcebook by Mahlon H. Smith
140. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **140. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Sapiensa i Cepiona** (ili, rjeđe, **godina 614. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 140. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji

* Han Wudi postaje car Kine.
* Simon Makabejac okrunjen za kralja Judeje.
* Scipion Emilijan vodi grupu rimskih izaslanika u Aleksandriju gdje se sreće s egipatskim kraljem Ptolemejem VIII.

## Rođenja
* Lucije Licinije Kras, rimski konzul (u. 91. pne.)
* Huo Qubing, kineski vojskovođa u službi dinastije Han (u. 117. pne.)
* Su Wu, kineski diplomat (u. 60. pne.)

## Smrti
*
Huo Qubing

**Huo Qubing** (, 140. pne. – 117. pne.) je bio kineski vojskovođa koji se istakao služeći cara Wua u ratovima s narodom Xiongnu.

Rodio se u gradu Linfen, u današnjoj provinciji Shanxi, kao nezakoniti sin Wei Shaoera, te je bio nećak Wei Qinga i carice Wei Zifu. Odrastao je u relativnom prosperitetu, ali je još kao tinejdžer pokazao sklonost ratničkim vještinama i vojničkom životu. Sudjelovao je u pohodima Wei Qinga protiv Xiongnua, te je jednom vodio prepad u dubinu neprijateljske teritorije, zaplijenivši Zlatnu statuu - jednu od svetinja Xiongnua. Zbog toga mu je već s 20 godina dana komanda nad vojskom te je tada nanio jedan od najvećih poraza Xiongnua u njihovoj historiji; kineski izvori tvrde da je tada ubijeno preko 70.000 neprijateljskih vojnika.

Sima Qian ga, pak, opisuje kao oficira koji nije volio dijeliti poteškoće vojničkog života s običnim vojnicima, ali je zato bio sklon dijeliti plijen. Kada je jednom zarobio velike količine vina, izlio ih je u potok kako bi se tako njegovi vojnici mogli napiti. To se dogodilo na mjestu na kojem je poslije sagrađen Jiuquan, grad čije ime doslovno znači "vinski izvor".

Umro je mlad od kuge, za koju kineski izvori tvrde da je uzrokovana time što su Xiongnui bacali zaražene strvine u izvore oko pustinje Gobi, pa je tako Huo Qubing jedna od prvih žrtava biološkog ratovanja u historiji.

Huov polubrat Huo Guang je postao ugledan državnik u službi cara Zhaoa.

Huo Qubing je jedne od 32 historijske ličnosti koje se pojavljuju u video-igri *[[Romance of the Three Kingdoms XI]]* .

## Povezano
* Han Wudi
* Rat Kine i Xiognua
* Jin Midi
* Ban Chao

## Reference
Lucije Licinije Kras

**Lucije Licinije Kras** (*Lucius Licinius Crassus*, 140. pne. - 91. pne.) bio je rimski političar. Smatrao se jednim od najvećih oratora svog doba, a Ciceron je bio jedan od njegovih učenika. Godine 95. pne. je izabran za konzula i u njegovom mandatu je donesen Lex Licinia Mucia, temeljem koga su svi osim rimskih građana bili dužni napustiti Rim. Taj je zakon poslužio kao povod za izbijanje Savezničkog rata 91. pne. Godine 92. pne. je Kras izabran za cenzora zajedno s Gnejem Domicijem Ahenobarbom.

Njegov unuk je bio Metel Scipion.
139. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **139. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Pizona i Lenasa** (ili, rjeđe, **godina 615. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 139. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji

* Kineski car Wu od Hana šalje izaslanika kako bi stupio u kontakt i eventualni savez sa narodima i državama Baktrije, Partije i Ferghane.
* Luzitanski vođe koje je potkupila Rimska Republika u snu ubijaju svog poglavicu Virijata čime praktički prestaje Luzitanski rat.
* Hiparh pravi vrlo precizni izračun sinodičkog mjeseca.

## Rođenja
*

## Smrti
* Virijat, luzitanski vođa (atentat)
Fergana

**Fergana** (; ; ) je grad u Uzbekistanu s oko 214.000 stanovnika. Predstavlja sjedište provincije Fergana na istoku zemlje, a smješten je na južnom rubu Ferganske doline u južnom dijelu Centralne Azije, a koja se nalaze na području Kirgistana, Tadžikistana i Uzbekistana. Fergana je oko 420&nbsp;km istočno od Taškenta i oko 75&nbsp;km zapadno od Andidžana.

## Reference
* Hill, John E. (2009) *Through the Jade Gate to Rome: A Study of the Silk Routes during the Later Han Dynasty, 1st to 2nd Centuries CE*. John E. Hill. BookSurge, Charleston, South Carolina. .
* Watson, Burton. Trans. 1993. *Records of the Grand Historian of China: Han Dynasty II.* Translated from the *[[Shiji]]* of Sima Qian. Chapter 123: "The Account of Dayuan," Columbia University Press. Revised Edition. ;  (pbk.)
* Jean-Marie Thiébaud, *Personnages marquants d'Asie centrale, du Turkestan et de l'Ouzbékistan*, Paris, L'Harmattan, 2004. .

## Reference

## Vanjske veze
* Portal on Ferghana and Central Asia 
* Fine arts of Fergana and Uzbekistan 
* Open Street Map
Diplomat

**Diplomat** je naziv za osobu koju je neka država ovlastila, odnosno povjerila joj obavljanje diplomatskih poslova bilo u odnosu na neku drugu državu, bilo u odnosu na međunarodnu organizaciju. Glavni zadatak diplomat je zastupanje interesa, odnosno državljana i podanika vlastite države pred stranim entitetima, odnosno promocija informacija i prijateljskih odnosa.

Status diplomata u današnjem međunarodnom pravu regulira Bečka konvencija o diplomatskim odnosima iz 1961. godine.

## Literatura

* Henry A. Kissinger, Diplomacy, Pocket Books, 1994.
* Stanko Nick, Diplomacija: Metode i tehnike, Barbat, Zagreb, 1997.
138. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **138. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Serapiona i Kalaika** (ili, rjeđe, **godina 616. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 138. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji

* Fraat II postaje car Partije.
* Kineski diplomat i istraživač Zhang Qian po naređenju cara Han Wu Dija započinje ekspediciju u centralnoj Aziji te dolazi u dolinu Fergane.
* Napisana Himna Apolonu i uklesana u kamen u Delfima; predstavlja najstariji muzički notni zapis u historiji zapadnog svijeta.

## Rođenja
* Sula, rimski političar (približni datum) (u. 78. pne.)

## Smrti
* Diodot Trifon (samoubistvo)
* Mitridat I, kralj Partije (r. cca. 195. pne.)
* Atal II Filadelf, kralj Pergama (r. 220. pne.)
Delfijske himne

**Delfijske himne** su dvije muzičke kompozicije nastale u Antičkoj Grčkoj, a koje su do danas očuvane u značajnim fragmentima. Dugo se smatralo da su komponirane od 138. pne. do 128. pne., ali suvremena istraživanja sugeriraju kako su u stvari obje izvedene prvi put 128. pne. (Pöhlmann and West 2001, 71–72). Autor prve himne bio je poznat samo kao "Atenjanin", dok se pažljivijim čitanjem zapisa nije utvrdilo da se radi o "Ateneju, sinu Atenejevom". Autor druge himne poznat je po imenu Limenije. Obje himne se smatraju prvim sačuvanim primjerima notnih zapisa u historiji zapadnog svijeta.

## Reference

## Izvori
* Bélis, Annie (ed.). 1992. *Corpus des inscriptions de Delphes*, vol. 3: "Les Hymnes à Apollon". Paris: De Boccard. 

## Vanjske veze
* Ensemble Kérylos is a group which plays ancient Greek music on reconstructions of ancient Greek instruments. Founded by Annie Bélis in 1991.
* Delphi Historical Information, including a description of the hymns
* Information on some recordings of ancient Greek music
* Limenios: Paean and Processional: contains a photograph of the original engraved stone at Delphi.
Su Wu

**Su Wu** (蘇武) (140. pne. - 60. pne.) je bio kineski diplomat i državnik u službi dinastija Han, poznat po svojoj odanosti i požrtvovnosti.

O Su Wuovom porijeklu i ranom životu se ne zna ništa. Prvi put se spominje kada je oko 100. pne. došlo do svojevrsnog detanta između Kineskog Carstva i nomadskog naroda Xiongnu, a car Wu pokušao poboljšati odnose koristeći dolazak na vlast novog Xiongnu *[[chanyu]]a* po imenu Qiedihou (且鞮侯). Wu je na njegov dvor poslao izaslanstvo na čelu sa Su Wuom, koji je dotada služio kao zamjenik komandanta carske garde.

Na Qiedihouovom dvoru se ispostavilo da je mladi chanyu mnogo neprijateljskije orijentiran prema Kinezima nego što se pretpostavljalo, pa su dva člana izaslanstva bez Su Wuovom znanja skovala zavjeru s nekoliko vodećih Xiongnua da svrgnu Qiedihoua. Zavjera je razotkrivena, a Su Wu je, nastojeći izbjeći zarobljavanje, pokušao izvršiti samoubistvo. Qiedihouov glavni savjetnik, polu-Kinez po imenu Wei Lü (衛律), je htio da mu Su Wu pomaže u upravljanju državom, te je poslao ljekare koji su spasili Su Wuov život. Međutim, Su Wu to odbio služiti neprijateljskog vladara, čak i kada mu je zaprijećeno pogubljenjem. Qiedihou je zbog toga Su Wua bacio u tamnicu i mučio glađu, a potom prognao u područje oko Bajkalskog jezera gdje je diplomat bio prisiljen živjeti poput pastira.

Su je u izgnanstvu proveo 19 godina, a sve to vrijeme je Xiongnu vladari tvrdili da je umro. Tek kada je car Zhao od Hana|car Zhao doznao da je Su živ, zatražio je njegovo puštanje. Nakon toga je Su Wu služio kao direktor Ureda za kolonizaciju.

Su Wu je postao predmet kineskih narodnih pjesama i priča.
130-e pr. n. e.

## Događaji i trendovi
* 139. pne. - Završava Luzitanski rat, a s njime i konsolidacija rimske vlasti u zapadnoj Hispaniji 
* 135. pne. - 132. pne. - Prvi robovski rat na Siciliji.
* 133. pne. - Pergam oporukom kralja Atala III dan na upravu Rimljanima.
* 133. pne. - Izborom Tiberija Sempronija Grakha za tribuna u Rimu izbija politički sukob optimatske i popularske stranke koji će iste godine eskalirati u nasilje.

## Rođenja

## Smrti

## Reference
Univerzitet u Beogradu

**Univerzitet u Beogradu** je najstarija i najveća institucija visokog obrazovanja u Srbiji. Nastavno osoblje broji preko 7.000 članova, a univerzitet pohađa 89.827 studenata na oko 150 programa osnovnih studija i 1.700 postdiplomaca. Od osnivanja, Univerzitet je obrazovao više od 346.000 diplomiranih stručnjaka različitih profila, oko 22.700 magistara, oko 28.000 specijalista i preko 13.200 doktora nauka.

Univerzitet u Beogradu je sačinjen od 31 fakulteta i 8 naučnih istraživačkih instituta i poseduje sistem univerzitetskih biblioteka i računskih centara.
## Istorijat

Beogradski univerzitet je osnovan 24. septembra 1863. godine kao Velika škola, koja je 1905. zvanično prerasla u univerzitet, što je značilo reformu iz korena. Sav nastavni kadar Velike škole tada je raspušten i izbor novog nastavnog kadra poveren osmorici najvećih stručnjaka koji su bili prvih osam redovnih profesora Beogradskog univerziteta. Bili su to: Jovan Žujović, Sima Lozanić, Jovan Cvijić, Mihailo Petrović Alas, Andra Stevanović, Dragoljub Pavlović, Milić Radovanović i Ljubomir Jovanović.

1905. godine Beogradski univerzitet je imao 16 redovnih i 18 vanrednih profesora i 778 studenata. U njegov sastav ulazili su Filozofski, Pravni i Tehnički fakultet kao i Bogoslovski fakultet.

U vreme Kraljevine Jugoslavije bio je veoma jak revolucionarni studentski pokret na Beogradskom univerzitetu.

Nastava je bila obustavljena za vreme rata. Posle oslobođenja Beograda univerzitet je ponovo počeo sa radom i tako je 5. decembra 1944. godine formirana Komisija za obnovu univerziteta. Članovi ove komisije bili su: biolog Siniša Stanković, psiholog Borislav Stevanović, istoričar Vasa Čubrilović, fizičar Sreten Šljivić, psiholog Baja Bajić, fiziolog Jevrem Nedeljković, pravnik Jovan Đorđević, fiziolog Stevan Đelineo, zatim književni istoričar Petar Kolendić, koji je odmah podneo ostavku, pa hemičar Aleksandar Leko i fitopatolog Mladen Josifović.

Iz Beogradskog univerziteta nastali su Univerzitet u Novom Sadu (1960), Univerzitet u Nišu (1965), Univerzitet u Prištini (1970), Univerzitet u Podgorici (1974) i Univerzitet u Kragujevcu (1976).

## Rektor
Od 1. oktobra 2012. rektor je akademik Vladimir Bumbaširević. Podatke o ranijim rektorima, od osnivanja do danas možete videti na strani:

* Rektori Beogradskog univerziteta

## Fakulteti

## Napomene

## Povezano
* Lista univerziteta u Srbiji
* Univerzitetska biblioteka Svetozar Marković
* Bolonjska deklaracija
* Studentska unija Srbije

## Vanjske veze

* Zvanična stranica
* Čistka na univerzitetu 1944-45.
* Sto godina Univerziteta („Glas javnosti“, 12. mart 2005.) 
* Rođendan, i to 99. („Glas javnosti“, 27. februar 2004.) 
* BU među prvih 300 u svetu (17. januar 2010.)
Nathalia Dill

**Nathalia Goyannes Dill Orrico** (Rio de Janeiro, 24.3. 1986) je brazilska glumica.

## Filmografija
* 2007 - *Tropa de Elite*
* 2008 - *Feliz Natal*
* 2008 - *Apenas o Fim*

## Televizijski nastupi
* 2006 - *Mandrake*
* 2007 - *Malhação*
* 2009 - *Paraíso* 
* 2009 - *Dó-Ré-Mi-Fãbrica* 
* 2010 - *Escrito nas Estrelas*

## Vanjske veze

*
Ted Schmidt

**Theodor Schmidt** je izmišljeni lik iz amerčko-kanadske serije *[[Queer as Folk (US)|Queer as Folk]]*, koja prati živote grupe gej i lezbejskih prijatelja i prijateljica u Pittsburghu, Pennsylvania. Lik je tumačio američki glumac Scott Lowell. Ted je zasnovan na liku Phila Delaneya iz istoimene britanske serije Russella T. Daviesa. Ted je prosečnog izgleda i stariji od ostalih, što predstavlja problem u pronalaženju partnera u gej zajednici, koja je opsednuta mladošću i lepotom. Ted prolazi kroz niz kriza tokom serije dok konačno ne uspe da izgradi samopouzdanje.
## Pregled
Ted je najstariji u grupi prijatelja oko koje se vrti serija i opisan je kao lik koji ima problema da nađe seksualnog partnera ili da izgradi emotivnu vezu, što loše utiče na njegovo samopouzadnje. Kada sreće Blaka, na početku serije, završava u komi predoziravši od GHB-a. Posle oporavka ponovo sreće Blaka i započinju vezu. Blake je još uvek zavisnik i Ted ga prijavljuje na rehabilitaciju, ali Blake nestaje.

U početku serije Ted radi kao računovođa, ali ostaje bez posla jer je posećivao gej porno sajtove u toku radnog vremena. Zatim započinje svoj posao, otvarajući porno sajt pod nazivom jerkatwork.net (originalno jerkatwork.com, ali je promenjeno između sezona). Kada se izjalovi dogovor sa porno zvezdom Zack O’Toolom da gostuje na njegovom sajtu, Ted nagovara Emmetta da masturbira pred kamerama. Emmettu ovo donosi kratku popularnost. U to vreme njih dvojica stupaju u ljubavnu vezu i planiraju da se presele u mirniji porodični kvart Pittsburgha. Međutim, u toku predizborne kampanje za gradonačelnika, konzervativni kandidat, koji je načelnik policije, otkriva da je Tedov asistent maloletan i zatvara jerkatwork.net. Tedu to predstavlja veliki udarac, jer ne samo da ostaje bez posla i para, nego Emmett počinje da ga izdržava, iako je on planirao drugačije. Počinje ponovo da uzima drogu i Emmett raskida sa njim. U toku krize urade novac iz fonda sa Gusovo školovanje, zbog čega su Melanie i Lindsay veoma besne, ali mu vremenom opraštaju. U toku rehabilitacije ponovo sreće Blaka, koji je postao savetnik za zavisnike. Ponovo je sa Blakom u kratkoj vezi.

Brian zapošljava Teda kod sebe u novoj advertising agenciji. Preuzimajući nove obaveze na sebe, Ted počinje da gradi samopouzdanje. Takođe, radi i na promeni izgleda, pa prolazi kroz plastičnu hirurgiju (bez vidljivih posledica u seriji) i menja frizuru. Konačno, ponovo sreće Blaka i otpočinje još jednom vezu sa njim, ovog puta bez prepreka u ostvarivanju odnosa.

## Vanjske veze
* Ted Schmidt  na Showtime-u
Justin Taylor

**Justin Taylor** je izmišljeni lik iz amerčko-kanadske serije *[[Queer as Folk (US)|Queer as Folk]]*, koja prati živote grupe gej i lezbejskih prijatelja i prijateljica u Pittsburghu, Pennsylvania. Lik je tumačio američki glumac Randy Harrison. Ted je zasnovan na liku Nathana Maloneya iz istoimene britanske serije Russella T. Daviesa. Justin je mlad, ali veoma jak i odlučan da ostvari ono što zamisli. 
## Pregled
Justin ima samo 17 godina na početku serije, kada upoznaje Briana ispred Babylona i ima sa njim svoj prvi seks u životu. Iako je trebalo samo da bude seks za jedno veče, Justin se zaljubio u Briana i više se nije izgubio iz njegovog života. U toku prvog serijala Justin se bori sa svojim roditeljima da prihvate njegovu seksualnost. Njegov otac ga izbacuje iz kuće, tako da Justin živi najpre sa Debbie, a kasnije sa Brianom. Njegova majka je dosta tolerantnija, ali i sama ima problema da prihvati da joj je sin gej. Kasnije prihvata i Justinovu seksualnost i Briana kao Justinovog dečka i postaje aktivna u PFLAG-u.

Po završetku škole Justin je primljen na Pittsburgh Institute of Fine Arts, kao talentovani slikar. Međutim, na maturskoj večeri biva napadnut od strane homofobičnog kolege, zbog čega je mesec dana u komi i ima problema sa koordinacijom pokreta ruke, što mu otežava crtanje. Počinje da crta ponovo uz pomoć posebnog kompjutera koji mu nabavlja Brian i uspeva da nastavi sa školovanjem; a zajedno sa Michaelom počinje da crta strip, Rage, sa pričama zasnovanim na njihovim životima.

Na kraju druge sezone, Justin napušta Briana i počinje vezu sa Ethanom, studentom violine, za koga misli da mu pruža više ljubavi od Briana. Kada ga Ethan prevari sa svojim obožavaocem u toku treće sezone, Justin se vraća Brianu.

U toku predizborne kampanje za gradonačelnika, Justin radi praktični deo nastave u Brianovoj firmi kao crtač i koristi resurse firme za pravljenje anti-propagandnih plakata protiv konzervativnog kandidata, koji je klijent iste firme. Kada se to otkriva, školski odbor zahteva da se Justin izvini školi, advertising firmi i kandidatu, što on odbija jer kandidat zastupa anti-gej stavove. Justina izbacuju iz škole.

Kada se Brian izlečio od raka, Justin se ponovo useljava kod njega. Justin i Michael dobijaju ponudu iz Hollywooda da se njihov strip preradi u film i Justin odlazi u Los Angeles. Kada pregovori propadnu, vraća se kod Briana očekujući da će njihova veza biti ozbiljnija, što Brian ne želi i on ga napušta. Međutim, posle eksplozije u Babylonu, u kome je bio i Justin, Brian mu priznaje da ga voli i pita ga da se venčaju. Planiraju venčanje, kupuju veliku kuću van grada, ali sve to otkazuju, jer ga Brian ubeđuje da je za njega bolje da ode u New York i izgradi svoju umetničku karijeru. Justin odlazi, ali govori Brianu da nikada neće prestati da ga voli.

## Kritike
Tokom emitovanja mogle su se čuti kritike zbog Justinovih godina na početku serije.

Justin je na sajtu AfterElton dospeo na treće mesto u glasanju za omiljenog gej TV junaka.

## Reference
Zhang Qian

**Zhang Qian** (tradicionalni kineski 張騫; pojednostavljeni kineski 张骞; Wade-Giles Chang Ch'ien, 195. pne. - 114. pne.) bip je kineski carski diplomat u službi dinastije Han. Poznat je po tome što je donio prve pouzdane informacije o Centralnoj Azijhi na dvor cara Wua te imao važnu ulogu u kineskoj kolonizaciji područja danas poznatih kao Xinjiang.

Danas se putovanja Zhang Qiana povezuju sa stvaranjem najvažnijeg puta trasnkontinentalne trgovine poznatog kao Put svile. Njegove misije su Kini omogućili dodir s mnogim dotada nepoznatim kraljevstvima i njihovim porouizvodima. Zhang Qianovi opisi putovanja po Centralnoj Aziji su navedeni u ranim historijskim knjigama dinastije Han, odnosno *[[Zapisi Velikog historičara|Zapisima Velikog historičara]]* ili *Shijiju* koji je u 1. vijeku pne. napisao Sima Qian. U današnjoj Kini se Zhang Qian smatra nacionalnim herojem s obzirom da je Kinu otvorio prema svijetu međunarodne trgovine.

## Literatura
* "Records of the Great Historian", Han Dynasty II, Sima Qian, pr. Burton Watson, Columbia University Press,
Fraat II od Partije

**Fraat II** od Partije (171&ndash;128. pne.) bio je vladar Partskog Carstva od 138. pne. do 128. pne. Naslijedio je svog oca Mitridata I, osvajača Bablonije. Njegova vladavinu su obilježili napori da se očuvaju očeva osvajanja. Godine 130. pne. ga je napao seleukidski vladar Antioh VII Sidet i nakratko povratio sirijsku vlast nad Babilonijom. Fraat ga je, međutim, godine 129. pne. uspio poraziti i ubiti u Mediji, čime je seleukidska vlast trajno prestala na svim područjima istočno od Eufrata. U međuvremenu su Partiju iz Baktrije napali Skiti (prema nekim izvorima Tohari). Fraat je protiv njih pokrenuo pohod, ali je u Mediji poražen i ubijen.

## Izvori
* Junianus Justinus, *Historiarum Philippicarum*, xli
Požarevački mir

**Požarevački mir** je mir potpisan 21.7. 1718. u Požarevcu između Austrije i Venecije s jedne i Osmanskog carstva sa druge strane.

Od 1714. do 1718. Turci su uspešno vodili ratove protiv Venecije u Grčkoj i na Kritu, ali porazima kod Petrovaradina 1716, Temišvara i Beograda 1717. od strane austrijske vojske predvođene Eugenom Savojskim. 

Osmansko carstvo je izgubilo Temišvarski Banat, severnu Srbiju i severnu Bosnu. Veneciji je izgubila posede na Peloponezu i Kritu koje je dobila mirom u Karlovcima 1699. ali je zadržala Jonska ostrva i Dalmaciju. 

Mir je trajao do novog rata Austrije i Turske i mira u Beogradu 1739. kada se novi austrijsko-turski rat završio nepovoljno po Austriju i kada je izgubila severnu Srbiju i Beograd.


Datoteka:Bosnia1718 1739 01.png|Habzburška Severna Bosna (Kraljevina Bosna), 1718-1739, nakon Požarevačkog mira.
Datoteka:Tamis banat1718 1739.png|Habzburška Kraljevina Srbija, 1718-1739, nakon Požarevačkog mira.
Aleksinački Rudnik

**Aleksinački Rudnik** je gradsko naselje u opštini Aleksinac u Nišavskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1467 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1645 stanovnika).

## Demografija
U naselju Aleksinački Rudnik živi 1147 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,5 godina (36,1 kod muškaraca i 39,0 kod žena). U naselju ima 574 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,56.

Ovo naselje je u uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa
* Gugl satelitska mapa 
* Plan naselja na mapi
Istočni svijet

**Istočni svijet**, ili jednostavno **Istok**, ili, rjeđe, **[[Orijent]]** (od *oriens*, latinske riječi za "istok"), izraz je koji u najširem smislu označava sve kulture i države koje pripadaju ili su kulturnim i historijskim vezama vezane uz Euraziju, a koje ne pripadaju Zapadnom svijetu. Vrlo često se smatra da pod time valja podrazumijevati Aziju; odnosno sve ili većinu njenih geografskih regija kao što su istočna Azija, Indijski potkontinent, centralna Azija i Bliski Istok, te, rjeđe, istočna Evropa.

## Povezano
* Zapadni svijet
* Istočna kultura
* Istočne religije

## Izvori
*
Aleksandrovo (Merošina)

**Aleksandrovo** je naselje u opštini Merošina u Nišavskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 393 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 361 stanovnika).

## Demografija
U naselju Aleksandrovo živi 320 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,2 godina (42,4 kod muškaraca i 44,0 kod žena). U naselju ima 127 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,09.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija
* Satelitska mapa Wikimapia
* Gugl satelitska mapa Maplandia
* Plan naselja na mapi Mapquest
Aleksa Šantić (Sombor)

**Aleksa Šantić** je naselje u opštini Sombor u Zapadnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 2.172 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 2.267 stanovnika).

## Geografija
Nadmorska visina je 120 m.

## Historija
Aleksa Šantić je mlado naselje. Najstariji deo naselja je izgrađen između 1923. i 1926. godine. Međutim, pominjanje naselja u šantićkom ataru seže još iz 1468. godine. Današnje naselje se formiralo za potrebe srpskih dobrovoljaca u Prvom svetskom ratu. Tokom Drugog svetskog rata naselje je okupirala Mađarska i ime je promenjeno u *Fernbah*. 1924. godine selo dobija ime po poznatom pesniku Aleksi Šantiću.

Aleksa Šantić ima 2.172 stanovnika. Većinu čine Srbi, a u selu živi još 15 nacionalnih skupina. Poljoprivreda je osnovna privredna grana.

U periodu nakon II svetskog rata, Aleksa Šantić se ubrzano razvijao. Okosnicu razvoja predstavljao je Poljoprivredni kombinat Aleksa Šantić koji je u svom sastavu imao primarnu ratarsku proizvodnju, stočarstvo, proizvodnju stočne hrane i voćarstvo. Takođe, selo je dobilo sadržaje koji nisu bili uobičajeni za naselja te veličine u bivšoj Jugoslaviji kao što su: ambulanta, obdanište, potpuno nova osnovna škola sa modernom fiskulturnom salom, sportski centar sa olimpijskim bazenom, biblioteka, organizovan prevoz radnika i đaka od i ka naseljima 9. maj i Sever itd.

## Demografija
U naselju Aleksa Šantić živi 1.779 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,9 godina (41,0 kod muškaraca i 42,7 kod žena). U naselju ima 748 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,90.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija
* Satelitska mapa
* Gugl satelitska mapa
* Plan naselja na mapi
* Dvorac u Aleksi Šantiću
Aljinovići

**Aljinovići** je naselje u opštini Prijepolje u Zlatiborskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 196 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 304 stanovnika).

## Demografija
U naselju Aljinovići živi 174 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 50,5 godina (47,5 kod muškaraca i 53,8 kod žena). U naselju ima 81 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,42.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija
* Gugl satelitska mapa Maplandia
Aradac

**Aradac** je naselje grada Zrenjanina u Srednjobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 3461 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 3573 stanovnika).

## Demografija
U naselju Aradac živi 2847 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,1 godina (39,1 kod muškaraca i 43,0 kod žena). U naselju ima 1211 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,86.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija
* Satelitska mapa
* Gugl satelitska mapa
* Plan naselja na mapi
Aleksandrovac

**Aleksandrovac** je grad i sedište opštine Aleksandrovac u Rasinskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 6476 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 6354 stanovnika).

U njemu se svake godine održava tradicionalna manifestacija pod nazivom *„Župska berba“*, a posvećena je početku berbe grožđa, po čemu su Aleksandrovac i Aleksandrovačka župa nadaleko poznati.

## Demografija
U naselju Aleksandrovac živi 5093 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,0 godina (36,5 kod muškaraca i 37,4 kod žena). U naselju ima 2111 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,07.

Ovo naselje je skoro potpuno naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u drugoj polovini 20. veka broj stanovnika je višestruko porastao.

## Značajne osobe
* Ivan Lapčević, rukometaš
* Ljiljana Knežević, rukometašica
* Nenad Jovanović, pevač

## Reference

## Vanjske veze

* Župski internet portal 
* Rasinski internet portal 
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija
* Satelitska mapa
* Gugl satelitska mapa
* Plan naselja na mapi
Prvi keltiberski rat

**Prvi keltiberski rat** (ili **Španski rat**, odnosno **Hispanijski rat** u rimskim izvorima) je naziv za oružani sukob koji se između 181. pne. i 179. pne. vodio između Rimske Republike na jednoj te domorodačkih, odnosno keltiberskih plemena Hispanije Citerior na drugoj strani. Predstavljao je prvi od keltiberskih ratova, odnosno dio procesa rimskog osvajanja Hispanije.

Rat je izbio kada su se 181. pne. razna plemena u dolini Ebra, prije svega Luzoni, digli protiv tadašnje rimske vlasti. Rimski izvori, prije svih Apijan, navode kako je glavni povod bio nedostatak hrane, odnosno zemljišta. Ustanak se djelomično smirio kada je ustaničku vojsku rastjerao konzul Kvint Fulvije Flak, ali su ustanici pronašli bazu u utvrđenom gradu Complega, odakle su napali Karavis. Godine 179. pne. je protiv ustanika krenuo Tiberije Grakho Stariji koji je oslobodio Karavis opsade, ali je potom isposlovao mirno rješenje sukoba tako što je Luzonima i drugim siromašnim plemenima razdijelio javnu zemlju, omogućivši im bolji život. Grakho je zbog toga stekao veliki ugled kako među Rimljanima, tako i među domorocima.

## Izvori
* Appian's ''History of Rome''. 
* Wintle, Justin. *The Rough Guide History of Spain*. Rough Guides: Spain, 2003.
* Encyclopaedia Romana: ''The Celtiberian War and Numantia''.
Numantinski rat

**Numantinski rat** je naziv za oružani sukob, odnosno oružane sukobe koji su se između 155. pne. i 133. pne. vodili između Rimske Republike na jednoj, te keltiberskih plemena doline Ebra na drugoj strani. Historičari ga dijele u nekoliko različitih faza, ali ga smatraju dijelom keltiberskih ratova, odnosno rimskog osvajanja Hispanije. Prva faza, koja je trajala od 155. pne. do 150. pne. se naziva **Drugi keltiberski** ili **Prvi numantinski rat**. U njoj su se pobunili Keltiberi u dolini rijeke Douro. Njih je, koristeći prevaru, uspio poubijati i prodati u roblje rimski vojskovođa Sulpicije Galba, dok se dio – poznat kao Arevaci – priključio Luzitancima koji su pod vodstvom Virijata vodili luzitanski rat.

Druga faza je započela 143. pne. i s prekidima trajala do 133. pne. Ona se naziva **Drugi numantinski** ili **Treći keltiberski rat**. Ime je dobila po Numanciji koja je bila glavno žarište ustanka. Rimljani su je nekoliko puta pokušavali osvojiti, trpeći pri tome niz poraza. Na kraju je to uspjelo Scipionu Emilijanu nakon dugotrajne opsade. Nakon toga je na duže vrijeme u Hispaniji zavladao mir, a rimska vlast bila konsolidirana.

## Izvori
* Davis, Paul K. *Besieged: 100 Great Sieges from Jericho to Sarajevo*. Oxford University Press, 2001.
* Wintle, Justin. *The Rough Guide History of Spain*. Rough Guides: Spain, 2003.
* Encyclopaedia Romana: ''The Celtiberian War and Numantia''.
*  The History of Rome, Book IV
137. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **137. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Porcine i Mancina** (ili, rjeđe, **godina 617. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 137. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

## Događaji
* Na Siciliji rob po imenu Eun iz Apameje započinje ustanak protiv rimskih gospodara poznat kao prvi robovski rat.
* Tiberije Grakho kao mladi kvestor u Španiji primjećuje kako su velika imanja s robovskom radnom snagom zamijenila i posve istisnula mala imanja na kojima rade slobodni seljaci.
* Osnovana Valencia.
* Eskalira Numantinski rat, a rimski vojskovođe Kvint Pompej i Marko Papilije Lenas su poraženi i osramoćeni od Numantinaca.
* Kvint Pompej po naredbi Kvinta Metela doveden u Rim na suđenje, ali je tamo oslobođen.

## Rođenja
* Lucije Kornelije Sula

## Smrti
* Kralj Dutugemunu na Šri Lanki
* Zhao Tuo, car (kralj) Wu od Nanyuea
Kvint Pompej

**Kvint Pompej** (*Quintus Pompeius*) je bile ime nekoliko istaknutih ličnosti Starog Rima koji su poticali iz plebejske porodice Pompeja. To su:
* Kvint Aulo Pompej (2. vijek pne.), izabran za rimskog konzula 141. pne., poznat po neuspjesima u numantinskom ratu;
* Kvint Pompej (2. vijek pne.), protivnik Tiberija Grakha
* Kvint Pompej Ruf (? - 87. pne.), njegov sin, konzul 88. pne.
* Kvint Pompej Bitinik (108. pne. - 48. pne.), sin Aula Pompeja, pristaša Pompeja Velikog
* Kvint Pompej Ruf (1. vijek pne.), sin Kvinta Pompeja Rufa
* Kvint Pompej Ruf (1. vijek pne.), izabran za pretora 63. pne.
* Kvint Pompej Ruf (1. vijek n.e.), guverner Donje Mezije

## Reference
Mobile (pjesma)

**"Mobile"** je pjesma Avril Lavigne s njezina prvog studijskog albuma Let Go iz 2002. Napisali i producirali su je Lavigne i Clif Magness. Pjesma je objavljena kao radio singl samo u Australiji i Novom Zelandu.

## Popis pjesama
### Promotivni CD singl
# "Mobile" - 3:31
# "Complicated" (Tom Lord-Alge Mix) - 4:05
# "Let Go" - 4:11
# "All You Will Never Know" - 3:40

## Top ljestvice
"Mobitel" je izdan samo u Australiji i Novom Zelandu kao radio singl. Pjesma je debitirala na broju 36, Novo Zelandske ljestvice, a sljedeći tjedan se popenjala do broja 26. "Mobile" je isto bio objavljen kao radio singl u Južnoj Africi.

## Reference
Dutthagamani od Šri Lanke

**Dutugemunu** (Sinhala, දුටුගැමුණු *duṭugämuṇu*), također poznat kao **Dutthagamani** (Pali, *duṭṭhagāmaṇī*) i **Gamani Abhaya** (Pali, ගාමණී අභය *gāmaṇī abhaya*, "neustrašivi Gamini") bio je sinhaleški kralj Šri Lanke koji je vladao od 161. pne. do 137. pne.. Poznat je po tome što je porazio Elaru, tamilskog kralja Anuradhapure, te po tome što je poslije uljepšao prijestolnicu te proširio moć svoje matične oblasti Rajarata na ostatak otoka Sri Lanka.

Dutugemunu se smatra jednim od najvažnijih simbola sinhaleške historijske moći, pa su podaci o njegovom životu isprepleteniu s mitovima i legendama. Mnogi od tih mitovima su, djelomično potvrđeni s natpisima koji potiču iz njegovog perioda.

## Reference

## Vanjske veze
* Mirisawetiya Stupa 
* The Brazen Palace 
* Anuradhapura 
* Ancient monuments in Sri Lanka 
* The Mahavamsa Online
Zhao Tuo

**Zhao Tuo** (), bio je kineski vojskovođa u službi dinastije Qin koji se kasnije odmetnuo i osnovao kraljevstvo Nanyue (). Istakao se izuzetno dugom vladavinom čiji je period među Vijetnamcima poznat kao dinastija Triệu (赵朝).

## References
Draško Petrović

**Mr. Draško Petrović**, rođen 1965. godine u Beogradu, je bivši generalni direktor Telekoma Srbije i član upravnog odbora FK Crvena zvezda.

Završio je Pravni fakultet u Beogradu, a magistrirao je na Saobraćajnom fakultetu. Draško Petrović je sa bratom blizancem Mirkom bio jedan od osnivača Demokratske omladine 1990., postavši kasnije visoki funkcioner Demokratske stranke Srbije.
Milka Forcan

**Milka Forcan**, (*1969, Beograd, SFRJ), poslovna žena, menadžerka, potpredsednica jedne od najmoćnijih kompanija u Srbiji *[[Delta Holding]]* korporacije. Ekonomski fakultet je završila u Beogradu, išla je na usavršavanje u London, a u „Delti“ radi od 1992. godine. Udata je, majka dvoje dece.

Njena poslovna karijera je sve vreme vezana za Delta korporaciju. Posle nekoliko godina rada postala je finansijska direktorka ogranka, potom direktorka marketinga Delta holdinga a danas je potpredsednica Delta holdinga.

Privredna komora Beograda 2005. godine joj dodeljuje nagradu „Menadžer godine“, a 2006. godine je odlikovana „ordenom Svetog Save“ za doprinos izgradnji hrama Svetog Save.
Miroslav Mišković

**Miroslav Mišković** (rođen 5. 7. 1945. u Kruševcu) je srpski poslovni čovek, predsednik kompanije Delta Holding. Smatra se jednim od najbogatijih ljudi u Srbiji, sa bogatstvom od oko dve milijarde dolara (2007), prema podacima poljskog magazina Vprost koji svake godine objavljuje spisak 100 najbogatijih ljudi postkomunističkih zemalja, Mišković je na 42. mestu, a prema izveštaju za 2008. godinu je na sa kapitalom od 2,8 milijardi američkih dolara.

Miroslav Mišković je rođen u Kruševcu, gde je završio srednju školu pre preseljenja u Beograd i diplomiranja na Ekonomskom fakultetu 1971. Radio je u Jugobanci i Trajalu iz Kruševca do 1977, da bi otišao u Hemijsku industriju Župa 1984. i postao izvršni direktor kompanije 1987. Na toj poziciji je ostao do 1990, kada je izabran za potpredsednika Vlade Srbije, ali je tu funkciju vršio samo šest meseci. U međuvremenu, Mišković je osnovao kompaniju Delta M, koja je postala vrlo uspešna narednih godina, tokom ratova na prostoru nekadašnje Jugoslavije i tokom režima Slobodana Miloševića. Ubrzo potom osniva Delta banku koja postaje značajan deo Delta Holding korporacije koja se bavi agrobiznisom, distribucijom, razvojem imovine, osiguranjem i dr.

Miškovićeva povezanost sa Slobodanom Miloševićem nikada nije bila javna, osim u periodu učešća u vladi. Posle „Petog oktobra“ Mišković je bio povezivan sa Dušanom Mihajlovićem, ministrom policije i ostalim liderima DOS-a. Smatra se da Mišković danas ima jak politički uticaj u Srbiji, iako vrlo retko izlazi u javnost.

Mišković je bio kidnapovan 9. 4. 2001, ali je oslobođen sledećeg dana. Procena je da je za otkup plaćeno oko 7 milion nemačkih maraka, a da su kidnaperi bili isti oni koji su izvršili atentat na Đinđića.

Odlikovan je ordenom Svetog Save.

Mišković od naslednika ima dve ćerke, jednog sina, i za sad jedinog poznatog jednog unuka. Ivana, Slađana, i Marko žive takođe u Srbiji, kao i unuk Mihailo.

## Izvori




## Vanjske veze
* Miškovićeva zvanična biografija i najnovije vesti 
* Miškovićeva biografija na B92 
* Miškovićeva biografija na sajtu Srpskog poslovnog kluba 
* Miškovićeva biografija na sajtu nedeljnika Vreme 
* Spisak 100 najbogatijih poslovnih ljudi u postkomunističkim zemljana na Wprost.pl
Gaj Sulpicije Gal

**Gaj Sulpcije Gal** (*Gaius Sulpicius Gallus*' ili **Galus**, 2. vijek pne.) bio je rimski vojskovođa, državnik i naučnik..

Bio je intimni prijatelj Lucija Emilija Paula i pod njime u treći makedonski rat|trećem makedonskom ratu komandirao s jednom legijom Istakao se predviđanjem pomrčine mjeseca pred bitku kod Pidne 168. pne.

Po povratku iz rata je izabran za konzula godine 166. pne. te je vodio pohod kojom su pokoreni Ligurci. Godine 164. pne. je poslan kao izaslanik u Grčkui i Malu Aziju, te je u Sardu organizirao sastanak kako bi čuo pritužbe raznih gradova-država protiv pergamskog kralja Eumena II.

Antički izvori Gala opisuju kao erudita i izvrsnog poznavaoca grčke nauke koji se u kasnijim godinama života posvetio proučavanju astronomija|astronomije, postavši autoritet koga citira Pliije. Po njemu je nazvan Mjesečev krater Sulpicius Gallus.

## Izvori
Gnej Domicije Ahenobarb (konzul 162. pr. n. e.)

**Gnej Domicije Ahenobarb** (*Gnaeus Domitius Ahenobarbus*, 2. vijek pne.) bio je rimski političar. Bio je sin istoimenog konzula, a političku karijeru je započeo godine 172. pne. kada je kao mladić izabran za pontifexa. Godine 169. pne. je za vrijeme trećeg makedonskog rata poslan kao komesar u Makedoniju. Godine 167. pne. je zajedno s Emilijem Paulom i još devet komesara određivao poratno uređenje Makedonije;. Kada su godine 162. pne. dva konzulaauspice abdicirala zbog pogreški u ritualu izbora, on i Kornelije Lentul su izabrani umjesto njih.

Bio je otac Gneja Domicija Ahenobarba, izabranog za konzula 122. pne.

## Reference
Marko Valerije Mesala (konzul 161. pr. n. e.)

**Marko Valerije Mesala** (*Marcus Valerius Messalla*, 2. vijek pne.) bio je rimski političar izabran za konzula godine 161. pne..

Bio je nećak istoimenog konzula iz 3. vijeka pne. Njegov mandat je poznat prije svega po senatskom ukazu kojim se grčkim retoričarima zabranilo da prebivaju u Rimu. Isto tako su u Rimu iste godine praizvedene Terencijeve drame *Formion* i *Eunuh*. Mesala je u mladosti bio degraduiran od strane cenzora, ali je godine 154. pne. i sam postao cenzor.

## Izvori
Marko Fulvije Nobilior (konzul 159. pr. n. e.)

**Marko Fulvije Nobilior** (*Marcus Fulvius Nobilior* ili *M. Fulvius M. f. M. n. Nobilior*, 2. vijek pne.) bio je rimski političar. Bio je sin Marka Fulvije Nobiliora. Godine 171. pne. je postao plebejski tribu , kurulski edil godine 166. pne., da bi godine 159. pne. postao konzul zajedno s Gnejem Kornelijem Dolabelom. Historičari vjeruju da je vodio pohod na Eleate u Liguriji, jer je sljedeće godine nagrađen trijumfom.

## Reference
Marko Emilije Lepid (konzul 158. pr. n. e.)

**Marko Emilije Lepid** (*Marcus Aemilius Lepidus*, 2. vijek pne.), bio je rimski političar, izabran za konzula godine 158. pne., zajedno s Gajem Popilijem Lenasom.
Sekst Julije Cezar

**Sekst Julije Cezar** (Sextus Iulius Caesar) je naziv za nekoliko ličnosti iz rimske historije:

* Sekst Julije Cezar, senator i vojni tribun 2 vek pne.
* Sekst Julije Cezar (konzul 157. pne.)
* Sekst Julije Cezar (konzul 91. pne.)
* Sekst Julije Cezar (kvestor 48. pne.)
Krunoslav Šarić

**Krunoslav Šarić** (Derventa, 21. 6. 1944. - 12. 6. 2023.), jugoslavenski i hrvatski filmski, televizijski i kazališni glumac.

## Biografija
Diplomirao je 1969. na Akademiji dramske umjetnosti u Zagrebu. Do 1983. bio je član dubrovačkog Kazališta Marina Držića i zagrebačkog HNK-a. Nastupao je i u Teatru &TD, Histrionima, Teatru u gostima te na Dubrovačkom ljetnjem festivalu. Istakao se snažnim karakternim ulogama, iako je pokazao umijeće i u komedijama.

## Filmografija

:

:




























































































:
   









      

TV serija
  










## Kazalište
Važnije uloge:

Iz domaćeg repertoara:
* Popiva i Dundo Maroje (M. Držić)
* Ivo i Niko (I. Vojnović, Ekvinocij)
* Dmitar Hvaranin (D. Demetar, Teuta)
* Hjalmar Ekdaj (H. Ibsen, Divlja patka)
* Siniša (M. Jurić-Zagorka, Grička vještica)
* Pauk (D. Šorak, Pauk i Pepeljuga)

Iz stranog repertoara:
* Ivan Karamazov (F. M. Dostojevski, *[[Braća Karamazovi]]*)
* Brechtov Baal i Mortimer (Život i smrt Eduarda Drugog)
* Jean (A. Strindberg, *[[Gospođica Julija]]*)
* Valmont (Ch. Hampton, *[[Opasne veze (drama)|Opasne veze]]*)
* Vaskez (J. Ford, Šteta što je kurva)
* Mefistofeles Ravnatelj (J. W. Gete, Faust)
* Kirsanov (B. Friel, Očevi i sinovi)

## Vanjske veze
* 
* Stranica na HNK.hr