open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Orahovac

**Orahovac** (albanski: Rahovec ili Rahoveci; srpski na ćirilici: *Ораховац*) je grad i opština na Kosovu koja se nalazi na . Ime mu dolazi od reči "orah". Opština pokriva područje od oko 276 kvadratnih kilometara i sadrži 35 sela. Godine 2003. u gradu je bilo oko 23.800 stanovnika, dok je u opštini bilo 73.700. Nominalno pripada srpskoj autonomnoj provinciji Kosovo i Metohija ali njome upravlja UN nakon Kosovskog rata 1999. godine. U Opštini Orahovac postoji srpska enklava u kojoj živi oko 1.100 stanovnika. 400 ih žive u gradu Orahovac i 700 u selu Velika Hoča, koje se nalazi 4 kilometra od Orahovca.

## Značajne osobe
* Bora Spužić - "Kvaka" , poznati narodni pevač

## Vanjske veze

* Opština Orahovac 
* NBI “Rahoveci” Winery 
* Kosova Kosovo 
* BBC article concerning March 2004 riots
* Association of Kosovo Municipalities  
* Statistical Office of Kosovo (SOK)
* OSCE Mission in Kosovo > Municipal profiles 
* Internationl Organization for Mifration (IOM)  
* Survivors describe massacre in Rahovec 
* Human Rights Publication-Massacre in Pastasel, Rahovec 
* Massacre of Over Sixty Villagers Near Belacerk, Rahovec 
* Massacre at Krusha e Madhe,Rahovec
* Photographic Evidence of Kosovo Genocide and Conflict
Podujeva

**Podujeva** (srpskohrvatski: *Podujevo*; ćirilica: Подујево), grad na Kosovu u istoimenoj općini Podujeva. Koristi se i albanski naziv Besiana.
 	
## Geografija
Podujevo se nalazi na strateški važnom položaju, jer se na njegovom području spajaju regionalna cesta i željezničke pruge koje povezuju okolna područja. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarske općine Podujeva površine 915 ha.

## Historija
Podujevo se kao veliko selo spominje u turskom tefteru popisa oblasti Brankovića 1455. godine. Pod istim imenom javlja se i u popisu Vučitrnskog sandžaka 1487. godine. U Dubrovačkom arhivu čuva se podatak da su 1660. godine dubrovački trgovci kupovali vunu u Podujevu. 

## Stanovništvo

## Reference
Senta

**Senta** (ćirilica: *Сента*, mađarski: *Zenta*) je grad i sjedište istoimene općine na obalama rijeke Tise u Severnobanatskom okrugu Vojvodine odnosno Srbije. Grad ima 20.363, dok općina Senta ima 25.619 stanovnika (po podacima iz 2002. godine).

Senta je najveće naselje u Srbiji u kome većinu imaju Mađari.

## Geografija
U srednjem toku Tise kroz Republiku Srbiju, na samoj obali reke, leži jedan od najstarijih gradova u Vojvodini - Senta, središte opštine s naseljenim mestima: Gornji Breg, Tornjoš , Kevi i Bogaraš. Prema popisu iz 2002. godine, Senta ima 20.363, dok Opština Senta 25.619 stanovnika.

## Historija
Senta je izrasla oko manastira. Prvi put se pominje 1216. godine i razvija zahvaljujući pogodnom geografskom položaju, na važnom prelazu preko reke Tise. Od 14. veka posed je budimskog nadbiskupa. 1506. godine postala je slobodni kraljevski grad. U ratu između Austrije i Turske, jedna od najvećih pobeda Austrije bila je bitka kod Sente 11. septembar 1697. godine ("Kod Sente je spasen Beč"). Nakon što su se Srbi graničari iz Potisko-pomoriške granice 1742. godine većinom iselili u Rusiju u XVIII i XIX veku Sentu su naselili Mađari, Slovaci, Nemci i Jevreji, a između dva svetska rata i posle 1945. godine Srbi, Crnogorci i drugi narodi. Senćansko pristanište, udaljeno 124&nbsp;km od ušća Tise u Dunav, bilo je jedno od najvažnijih u prostoru dvorečja. Godine 1769. Senta je izgorelau velikom požaru.

## Demografija
U naselju Senta živi 16396 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,9 godina (38,8 kod muškaraca i 42,8 kod žena). U naselju ima 7938 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,56.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Mađarima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Znameniti Senćani
Stevan Sremac (1855-1906), pisac

Stevan Raičković, pesnik

Matija Bećković, pesnik

Jovan Đorđević (1826-1900), osnivač Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu i pisac himne Srbije "Bože pravde"

Jovan Muškatirović (1743-1809), književnik i prosvetitelj

Stevan Branovački (1804-1880), predsednik Matice srpske od 1867. do 1880.

Vladimir Nikolić (1857-1922), arhitekta

Šandor Hodik, bivši rukometaš

Tamara Boroš , poznata stonoteniserka

Slobodan Vasić , poznati pevač zvezda granda

Szilágyi Csaba ili Čaba Silađi , poznati plivač

Milorad Krivokapić, poznati rukometaš

Marko Krivokapić, poznati rukometaš

Jožef Tertei, poznati rvač

## Kultura

U Senti su Muzej, Arhiv, vaspitno-obrazovne organizacije i najstarija likovna kolonija u Vojvodini (1952).

## Privreda
U XIX vek i XX veku pored poljoprivrede u Senti su se razvijali trgovina, zanati i prehrambena industrija. Raskršće puteva, pogodne veze sa Suboticom, Novim Sadom i Zrenjaninom čine Sentu privlačnim mestom u ovom delu Vojvodine. U razvoju privrede značajno mesto ima agro-industrijski kombinat.

## Povezano
* Opština Senta

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanična prezentacija
* Senta.org
* Dnevni list Magyar Szo
* AD Fabrika Šećera TE-TO Senta
Megacunami

**Megatsunami** je naziv koji se u masovnim medijima koristi za morske valove više od 40 m. Taj izraz se obično ne upotrebljava u naučnoj zajednici.

Megatsunami se od tsunamija razlikuje uglavnom po tome što ga ne uzrokuju podzemni potresi, odnosno što je njegov efekt obično ograničen na relativno usko područje.

Najpoznatiji primjer megatsunamija se dogodio u Zaljevu Lithuya na Aljasci 10.7. 1958. kada je odron velike gromade zemlje u uski zaljev izazvao nagli porast vode na razinu od nekoliko stotina metara.

Sličan odron zemlje u akumulacijsko jezero kod Planine Toc u Italiji je 1963. izazvao vodeni val visine 200 m koji je ubio preko 2000 ljudi.

## Vanjske veze

* Mader, Charles L. Mega-Tsunamis  Description of the Lituya Bay event.
* Ward, S.N. and Day, S. 2001. Cumbre Vieja Volcano — Potential collapse and tsunami at La Palma, Canary Islands. Online version in Adobe PDF format.
* Benfield Hazard Research Centre 
* Science of Tsunami Hazards  A more skeptical view from The Tsunami Society.
* BBC — Mega-tsunami: Wave of Destruction BBC Two program broadcast 12. 10. 2000.
* La Palma threat "over-hyped" , BBC News, 29. 10. 2004.
* Envirtech Tsunami Warning System, based on real time seafloor observatories measuring seismic waves and sea levels
Norveško more

**Norveško more** predstavlja dio Atlantskog oceana koji je omeđen Skandinavskim poluotokom, Medvjeđim otokom, Svalbardom, otokom Jan Mayen, Islandom, Farskim otocima i Shetlandima.

Norveško more je nekad bilo bogato ribom, ali se danas najvažnija ekonomska djelatnost vezana uz eksploataciju nafte i zemnog plina.

## Vanjske veze

* LoveToKnow Free Online Encyclopedia
* American Geophysical Union - Norwegian Sea Proposed as Storage Site for Carbon Dioxide 
* Goliat - New oil field off Northern Norway discovered
* NASA: Smoke Over Norwegian Sea 
* Coral reefs in the Norwegian Sea 
* Facts about coral reefs
Torresov prolaz

**Torresov prolaz** je vodena masa koja dijeli Australiju od melanezijskog otoka Nova Gvineja. Na svom najužem dijelu je širok oko 150 km. Na jugu se nalazi Poluotok Cape York, najsjeverniji dio australske države Queenslanda. Na sjeveru je Zapadna provincija države Papue Nove Gvineje.
34. Filmski susreti

**34. Filmski susreti** održani su od 23. do 27. avgusta, 1999. Filmske susrete otvara Lazar Ristovski.

## Program

U okviru programa prikazano je 7 filmova, od kojih je samo studentski omnibus bio premijerno predstavljen publici.

* Nož (Miroslav Lekić) – prikazan prvog dana, po otvaranju Festivala
* Proputovanje (omnubus) 
* U ime oca i sina (Božidar Nikolić)
* Točkovi (Đorđe Milosavljević)
* Kud plovi ovaj brod (Želimir Žilnik)
* Crna mačka, beli mačor (Emir Kusturica)
* Bure baruta (Goran Paskaljević)

## Nagrade

Specijalna nagrada za izuzetan doprinos umetnosti glume „*[[Nagrada Pavle Vujisić|Pavle Vujisić]]*“ dodeljena je glumici Dušici Žegarac.

Za glumački par godine „Ona i on“ čitaoci *[[TV Novosti]]* proglasili su Mirjanu Lazarević i Vojina Ćetkovića.
Čembalo

**Čembalo** (skraćenica od tal. clavicembalo) je žičani instrumenti s tipkama, na kojemu se ton dobija trzanjem žice, a ne udarcem batića o žicu kao na glasoviru. 
Zlatno doba čembala je period od 16.-og do 18.-og veka, kada se ovaj instrument koristio u koncertima, operama i u kamernim sastavima kao glavni klavijaturni instrument. 
Skladbe za čembalo najviše su skladali barokni skladatelji, poglavito Domenico Scarlatti, Johan Sebastijan Bah, Jean-Philippe Rameau, François Couperin, Georg Friedrich Händel i drugi.
38. Filmski susreti

**38. Filmski susreti** održani su od 23. do 28. avgusta, 2004. Festival je zvanično otvorio glumac Nikola Kojo.

Umetnička direktorka festivala je glumica Svetlana Bojković.

## Program

## Nagrade

Zvanične nagrade dodeljene su poslednjeg dana festivala.

Nagrada *[[Nagrada Pavle Vujisić|Pavle Vujisić]]* za 2003. godinu pripala je glumici Ružici Sokić, a specijalan žiri za ovu nagradu činli su Dušan Janićijević, Dragan Nikolić i Bora Todorović.

## Vanjske veze

Zvanična Web stranica 38. Filmskih susreta
Jastrebarsko

**Jastrebarsko** (lokalni naziv **Jaska**), grad u Hrvatskoj. Nalazi se u Zagrebačkoj županiji. Po popisu iz 2001. godine u gradu je živjelo 16.689 stanovnika. Gradonačelnik je Zvonimir Novosel. Stanovnici se zovu Jaskanci i Jaskanke.

## Geografija
## Gradska naselja
Jastrebarsko se sastoji od 60 gradskih naselja, to su: Belčići, Brebrovac, Brezari, Breznik Plešivički, Bukovac Svetojanski, Celine, Crna Mlaka, Cvetković, Čabdin, Čeglje, Črnilovec, Dolanjski Jarak, Domagović, Donja Reka, Donji Desinec, Draga Svetojanska, Dragovanščak, Goljak, Gorica Svetojanska, Gornja Kupčina, Gornja Reka, Gornji Desinec, Grabarak, Gračac Slavetićki, Guci Draganički, Hrastje Plešivičko, Hrašća, Ivančići, Izimje, Jastrebarsko, Jurjevčani, Kupeć Dol, Lanišće, Lokošin Dol, Malunje, Miladini, Novaki Petrovinski, Orešje Okićko, Paljugi, Pavlovčani, Pesak, Petrovina, Plešivica, Prhoć, Prilipje, Prodin Dol, Rastoki, Redovje, Slavetić, Srednjak, Stankovo, Špigelski Breg, Tihočaj, Toplice, Vlaškovec, Volavje, Vranov Dol, Vukšin Šipak i Zdihovo.

## Stanovništvo
## Uprava
## Historija
Jastrebarsko se prvi put spominje 1249. u ispravi bana Stjepana, a 1257. kralj Bela IV. dodijelio mu je status slobodnog kraljevskog trgovišta.

U blizini Jastrebarskog se za vrijeme drugog svjetskog rata nalazio koncentracioni logor u kome su bila smještena srpska djeca zarobljena na Kozari u junu [1942]. Logor su 26.8. 1942. oslobodili partizani.

Za vrijeme raspada Jugoslavije u Jastrebarskom se nalazila baza JNA, u kojoj se, nakon povlačenja iz Slovenije, našao veliki broj tenkova i drugih oklopnih vozila. Izbijanjem rata u Hrvatskoj ta je kasarna blokirana. Posredovanjem promatrača EEZ garnizon se zajedno sa svim naoružanjem i opremom evakuirao u Bosnu i Hercegovinu 13.11. 1991. Taj datum se obilježava kao Dan grada.

## Gospodarstvo
## Značajne osobe
* Ljubo Babić, slikar
* Alojzije Stepinac, kardinal
* Vladko Maček, političar
* Mladen Stipković - "Omblomir Gombalo Dekstroza", poznati nogometni žongler

## Spomenici i znamenitosti

## Obrazovanje
## Kultura
* **TV Plus** - televizijska je postaja sa sjedištem u Jastrebarskom i pokriva cijelo pripadajuće područje. Program emitira 24 sata dnevno na 11.kanalu VHF-a. Jastrebarsko je najmanji grad u Hrvatskoj u kojem je sjedište neke televizijske postaje. Više informacija na www.tvplus.hr
* **Radio Jaska** - emitira na 93,8 MHZ pokriva šire područje grada, grad Karlovac, dio Zagreba, Plitvice a cuje se i u Bihacu. Emitira od 1966 godine.

## Sport
* NK Vinogradar , nogometni klub

## Vanjske veze

* Službene stranice
* Sve o gradu Jastrebarsko i okolici 
* Goljak Online - Novosti iz okolice 
* Osnovna škola Ljubo Babić Jastrebarsko 
* sve o mjestu Volavje
Klanjec

**Klanjec** je grad u Hrvatskoj. Nalazi se u Krapinsko-zagorskoj županiji u blizini granice sa Slovenijom. Po popisu iz 2001. godine u gradu je živjelo 3.234 stanovnika .Gradonačelnik grada je Žarko Broz.

## Geografija
## Stanovništvo
## Uprava
## Historija
## Privreda
Klanjec je tradicionalno obrtnički grad.

Ukinuće željezničke pruge, slabe prometne veze i nedostatak radnih mjesta u samome gradu djeluju na iseljavanje ljudi, osobito mladih, u veće gradove.

Osim tvrtke **Bestal**,koja je otvorila nekoliko radnih mjesta,od početka 90-ih godina 20.stoljeća gotovo da i nije bilo značajnijih gospodarskih pomaka. Najznačajnija za privredu grada je **Predionica** koja zapošljava najveći broj ljudi s područja grada.

## Značajne osobe
* Franjo Iveković, hrvatski jezikoslovac i vjerski pisac

## Spomenici i znamenitosti
## Obrazovanje
## Kultura
## Sport
* NK Predionica, nastupa u 3. hrvatskoj ligi

## Vanjske veze
Kutina

**Kutina** je grad u Hrvatskoj, koji se nalazi jugoistočno od Zagreba, glavnog grada Republike Hrvatske. Sama Kutina predstavlja najveći grad u području Moslavine. U Kutini se nalazi i Petrokemija, važan poslovni savez u kojem je zaposlena večina kutinskih građana.

## Geografija
## Stanovništvo
Danas u samom gradu živi 14 814 stanovnika(2001.).Broj stanovnika je narastao od 5000 koliko je Kutina imala 1953. do 14 992 koliko je imala 1991. Od ostalih naselja u gradskom području najveća su Repušnica (2000 st.) i Husain (1000 st.)

## Naseljena mjesta
Banova Jaruga, Batina, Brinjani, Čaire, Garjevica, Gojlo, Husain, Ilova, Jamarica, Janja Lipa, Katoličke Čaire, Kletište, Krajiška Kutinica, **Kutina**, Kutinica, Kutinska Slatina, Međurić, Mikleuška, Mišinka, Radničko naselje, Repušnica, Selište, Stupovača, Šartovac i Zbjegovača.

## Uprava
## Historija
Kutina se prvi put spominje 1256. godine kao sajmište i trgovište

## Privreda
Kutina je najpoznatija kao jedno od najvažnijih središta petrokemijske industrije u Hrvatskoj.

Lokalno područje ima i dugu tradiciju vinogradarstva.

## Značajne osobe
* Franjo Mihalić, atletičar

## Spomenici i znamenitosti
## Obrazovanje
* OŠ Stjepan Kefelja
* OŠ Mate Lovraka
* OŠ Vladimira Vidrića
* OŠ ZVonimir Frank
* OŠ Banova Jaruga
* Tehnička škola
* SŠ Tin Ujević

## Kultura
Kutina je 1990-ih postala poznata kao sjedište nezavisnih medija, od kojih su mnogi bili prilično kritični prema strahovladi Franje Tuđmana. Na toj tradiciji je nastala i Nezavisna Televizija (NeT), koju mnogi drže najuglednijom lokalnom televizijskom kućom u Hrvatskoj.

U Kutini djeluje i Zajednica Talijana - C.I. di Moslavina.

## Sport
## Vanjske veze

* Službene stranice
* Moslavina d.o.o. 
* Muzej Moslavine Kutina
* Mosla-Vina.Hr
* Radio Moslavina
* Turistička zajednica grada Kutina
* Moslavina
* Moslavina d.o.o.
Lepoglava

::*Za kaznionu vidi [[Logor Lepoglava]]*
**Lepoglava** (njemački *Schönhaupt*)je grad u Hrvatskoj, koji se nalazi u dolini Bednje u Hrvatskom Zagorju, jugozapadno od Varaždina, zapadno od Ivanca i sjeveroistočno Krapine, na . Ima 4.084, stanovnika u samom gradu, a 8.718 na cjelokupnom gradskom području (prema podacima iz 2001. godine).

U Lepoglavi se nalazi najstarija i najpoznatija kaznionica u Hrvatskoj, koja dana danas radi.

## Geografija
## Stanovništvo
## Uprava
## Historija

Oko 1400. je u Lepoglavi osnovan pavlinski samostan. Tu je od 1503. do 1644. djelovala prva javna gimnazija u Hrvatskoj. Od druge polovice 17. vijeka djeluje visoka škola kojoj je austrijski car Leopold dao status akademije.

Godine 1786. pavlinski je red ukinut, a od 1854. samostan postaje kaznionica. 1914. je kaznionica proširena, a u njoj su u doba Kraljevine SHS bili utamničeni mnogi znameniti komunisti, uključujući budućeg predsjednika Jugoslavije Josipa Broza Tita.

Za vrijeme drugog svjetskog rata kaznionicu preuzima NDH. U njoj su 1945. likvidirani sudionici neuspjelog puča Vokić-Lorković.

Nakon rata je kaznionicu preuzela nova jugoslavenska vlast. U njoj su po završetku Hrvatskog proljeća bili utamničeni mnogi hrvatski nacionalisti, uključujući budućeg predsjednika Franju Tuđmana.

2001. godine je dio stare kaznionice vraćen pavlinskom redu.

## Privreda
Lepoglava se smjestila se pored šume i brda Ivančice. Stanovništvo se tradicionalno bavi čipkarstvom, međutim ekonomijom grada dominira zatvor.

## Značajne osobe
## Spomenici i znamenitosti
U Lepoglavi je otvorena prva gimnazija u Hrvatskoj, tamo su djelovali pavlini od kojih se naučila i izrada svjetske poznate čipke, također je posojao samostan koji se sad preuređuje. Najstarije orgulje u Hrvatskoj su iz 1649. i nalaze se u pavlinskom samostanu u Lepoglavi, a prema natpisu priskrbio ih je obnovitelj baroknog samostana Pavao Ivanović.

## Obrazovanje
## Kultura
## Sport
U Lepoglavi djeluje rukometni klub Concordia koji igra u trećoj ligi, zatim vrlo uspješan karate-klub, tenis je isto jako zastupljen, u nogometu su prvi u županiji, a djeluje i muški i ženski košarkaški klub.

## Izvori

## Vanjske veze

* Grad Lepoglava
* Turistička zajednica grada Lepoglave
* Župa Lepoglava 
* Kaznionica u Lepoglavi 
* iPortal
Lipik

**Lipik** je grad u Hrvatskoj, koji se nalazi u zapadnom dijelu Slavonije, a poznat po Lipičkim toplicama i konjima lipicancima. Administrativno pripada Požeško-slavonskoj županiji.

## Geografija
Samo naselje Lipik smješteno je u dolini rijeke Pakre te je okruženo sa sjevera obroncima Papuka, a s juga i istoka obroncima Psunja. 
* Nadmorska visina: 153 metra (154 m)
* Zemljopisna širina: 45.25° sjeverno
* Zemljopisna dužina: 17.10° istočno
* Površina područja Grada: 212 km2
* Vremenska zona: GMT+01:00
* Krajolik; ravnica 40%, brežuljci 55%, planine 5%

## Stanovništvo
Broj stanovnika po popisu 2001. godine:
* Naselje Lipik; 2.300 stanovnika
* Administrativno područje Grada Lipika; 6.674 stanovnika

## Uprava
## Historija
Lipik kao naselje i lječilište postoji nekih dvjestotinjak godina, no korijeni mu sežu puno dalje u povijest, točnije u vrijeme Rimskog carstva, kada je bio poznat pod nazivom *Aque Balissae*.

U ratu u Hrvatskoj Lipik se našao na liniji fronte, te je nekoliko puta prelazio iz ruke u ruku. Zbog toga je gotovo u potpunosti uništen, tako da se nakon završetka neprijateljstava morala obnavljati kompletna privredna infrastruktura, a nepovratno je uništen i veliki dio kulturne baštine.

## Gospodarstvo
## Značajne osobe
* Jadranka Kosor, hrvatska političarka
* Josip Boštik, višegodišnji vojnik i ambasador austro-ugarske monarhije sa vilom u Lipiku. Rođen 24.05.1879 u Ivanovom selu (Hrvatska), umro 07.12.1965 u Pakracu (Hrvatska).
* Nikolina Zanetti, hrvatska slikarka

## Spomenici i znamenitosti
Povjesni perivoj u Lipiku vrtni je spomenik kulture.
Zgrada Kursalona najveća je i najreprezentativnija građevina u Lipiku. Izgrađena je 1893. godine na južnoj strani perivoja, po projektu Gustava Ratha iz Budimpešte u stilu visoke renesanse.
Godine 1893. izgrađeno je u neposrednoj blizini Kursalona i natkriveno šetalište Wandelbahn

## Obrazovanje
## Kultura
## Sport

## Reference

## Vanjske veze
Michel-Richard Delalande

**Michel-Richard Delalande** [de Lalande] ( Pariz, 15.12. 1657 - Versailles, 18.6. 1726 ) bio je plodan francuski barokni kompozitor, čembalist I orguljaš, koji je pisao posebne simfonije, balete I crkvenu muziku. Podučavao je muzici kćerke francuskog kralja Luja četrnaestog I bio je direktor francuske kraljevske kapele od 1714 do smrti.

Ostavio je mnoge verzije svojih djela. U kasnija djela umjesto francuskog stila, unosi italijanske stilske elemente

Delalande se često može naći potpisan I kao: de Lalande, Lalande, la Lande, de la Lande, …itd.

Navodno je bio petnaesto dijete u obitelji, od oca krojaća.

U Versailles je uveden zaslugom Count de Noailles. Postaje 1683 jedan od glavnih muzičara kraljevskog dvora zahvaljujući poznatom natjecanju u komu je Marc-Antoine Charpentier razbolio se te odustao.

Delalande je bio neosporno najveći skladatelj moteta u Francuskoj, vid sakralnog djela koje se sviđalo Luju četrnaestom. Po tradiciji Luj XIV organizovao je natjecanje između kompozitora, dajući im sakralni tekst I vrijeme da skladaju djelo. On sam je bio sudija. Delalande je bio jedan od četvoro koji je imao čast komponovati sakralnu muziku četvrtinu godine, I to od oktobra do decembra, najznačajnija četvrtina, zbog Božićnih praznika.

1684, vjenčava se sa Anne Rebel

Nije Jean-Baptiste Lully, već Delalande taj koji je bio vrhovni muzičar Versailles –a, prvi kraljev muzičar.

## Audio
Delalande

## Vanjske veze
 
* Više o Delalandu
Jean-Philippe Rameau

**Jean-Philippe Rameau** (**Žan-Filip Ramo**) (Dijon, 25.9. 1683. – Pariz, 12.9. 1764.) je jedan od najzačajnih predstavnika francuskih kompozitora baroka. Zamjenio je Jean-Baptiste Lullya , kao dominantna ličnost francuske opere.

Ramoov otac je bio orguljaš katedrale u Dijonu i svog sina učio sviranju klavijatura (čembalo) od najranije dobi. Pohađao je jezuitsku školu. Međutim pre nego što je Rameau zaključio da je muzika njegovo polje rada, prvobitno se interesovao za učenje prava. Mnogo mladih dana proveo je u Italiji gdje je učio muziku i u Parizu, i za neko vrijeme poslije oca bio je orguljaš katedrale u Clermontu počevši od 1702. Godine 1706. bio je orguljaš jezuitske škole. 1709 vratio se u Dijon kao orguljaš u Notre Dame, orguljašku karijeru nastavio je u Lyonu 1713, a 1715. vratio se u Clermont. 1722. bio je u Parizu da objavi *Traité de l'harmonie*, čija objava mu je donijela veliku pozornost. Dotada bio je kao kompozitor poznat samo po skladabama za čembalo i kantatama, iako je pisao i crkvenu muziku.

Posle smrti François Couperina 1733 , bio je vodeći francuski kompozitor. Od tad prvenstveno se posvetio skladanju opera, od kojih je prva bila *Hippolyte et Aricie*, čime se stavio slavom u nasljedništvo Lully-a. Potom je napisao operu-balet *Les Indes galantes* (*Galantna Indija*)

Rameau je imao razne pokrovitelje, posebno finansijera La Pouplinière. Kretao se intelektualnim krugovima. 1745. postavljen je za kraljevskog orkestralnog kompozitora, stoga sljedeća neka djela su mu imala premijeru u kraljevskom teatru. Potom su slijediila djela La princesse de Navarre i komedija Platée (Plateja). Rameau se mnogo upuštao u teoriju muzike i tu se ‘’trošio’’.

Kad je umro 1764, bio je naširoko poštovan I cenjen, iako je glasio za ‘’povučenu’’ osobu.

## Audio
 
Knjiga skladbi za čembalo – Les Sauvages – midi

## Vanjske veze
* Stranice posvećene Rameau
* MIDI skladbe Rameau-a
* Дискография
François Couperin

**François Couperin** (Fransoa Kupren), rođen je u Parizu, 10.11.1668 – umro u Parizu 12.9.1733) bio je ugledan francuski barokni kompozitor, orguljaš I čembalist. Poznat je kao "Couperin le Grand" (Veliki Kupren), kako bi se razlikovao od ostalih članova muzički nadarene obitelji Couprain.

Kuprena je podučavao njegov otac Charles Couperin i Jacques Thomelin. 1685 postaje orguljaš crkve Saint-Gervais u Parizu, posao koji će kasnije prepustiti ostalim članovima svoje obitelji. 1693 Kupren je naslijedio svog učitelja Thomelina kao orguljaš kraljevske kapele (Chapelle Royale), sa titulom ‘’organiste du Roi’’, postavljen od strane kralja Luj XIV.

1717 – Kupren dobiva priznanje orguljaša i kompozitora na dvoru u zvanju ‘’ordinaire de la musique de la chambre du Roi’’. Držao je sa prijateljima, koncerte vikendom, obično nedjeljom, za kralja.

Na Couprain-a jako je uticao Arcangelo Corelli čiju trio-sonatu je predstavio u Francuskoj, objavom 1726 ‘’ Les Nations’’, zbirku od 4 svite…itd.

Njegova najpoznatija knjiga je ‘’L'Art de toucher le clavecin’’, objavljena 1716. Ova I druge knjige jako su uticale na Johan Sebastijan Bah – a, kao I na druge skladatelje, Johannes Brahms –a,…I dr.

## Audiotorijum
* Skladbe za čembalo - MIDI
Jean-François Dandrieu

**Jean-François Dandrieu** (Pariz, 1682 – Pariz, 17.1. 1738.) bio je francuski barokni kompozitor, čembalist i orguljaš.

Rođen je u obitelji pjevača i muzičara. Nadareno i pre vremena zrelo dete prvu javnu izvedbu je imao sa 5 godina, svirajući čembalo za Louis XIVa, kralja Francuske, na njegovom dvoru. Ti koncerti su označili početak vrlo uspješne Dendrierove karijere kao čembalista I orguljaša. 1705-postao je glavni orguljaš crkve Saint Merry u Parizu. 1706-bio je član sudskog kolegijuma koji su propitivali umijeće Jean-Philippe Rameaua, u cilju određivanja orguljaša crkve Sainte-Madeleine en la Cité. 1721. bio je postavljen kao jedan od četiri orguljaša Francuske kraljevske kapele.

Dendrierovo sviranje čembala podsjeća na ono od François Couperin –a.
William Byrd

**William Byrd** (1540? – 4.7 1623) bio je najpoznatiji engleski kompozitor renesanse.
Bio je orguljaš I pjevač, od početka života vezan je za crkvu I horove, tako postaje I orguljaš I dirigent horova poznatih engleskih crkvi. Kad se preselio u Lodnon proveo je tamo dvadeset godina. 
1593 preselio se sa porodicom u malo selo Stondon Massey u pokrajini Essex, I tu je proveo ostalih trideset godina, posvećujući se muzici Rimske liturgije (zbirka ‘’Gradualia’’ – najpoznatije djelo te vrste). Zbog toga je imao problema sa engleskom anglikanskom crkvom koju je ustanovio kralj Henri osmi, ali očito imao je zaštitu dvora, kraljice Elizabete, kao vrlo popularan I simpatisan skladatelj. 
Pisao je sakralna djela, mise, motete, himne, svjetovne madrigale, sonete, solo pjesme, kanone, plesove I instrumentalnu glazbu - pavane I galjarde, za orgulje I čembalo.

## Vanjske veze

* MIDI Byrd-ova djela
Arcangelo Corelli

**Arcangelo Corelli** (Arkanđelo Koreli) rođen u Fusignano, 17. 2. 1653. – umro u Rimu, 8. 1. 1713, bio je značajan italijanski violinist I kompozitor barokne muzike.

Prvi uspjeh stekao je u Parizu sa 19 godina, i do tad je već stekao evropsku reputaciju. Iz Pariza, uputio se za Njemačku, u Bavarsku 1681, u službi princa; između 1680. do 1685. proveo je značajno vrijeme u kući prijatelja violinsta i skladatelja Cristiano Farinellija, za koga se smatra da je bio ujak proslavljenog kastrata Farinellija. 1685 bio je u Rimu, I bio je miljenik Pape.

Način sviranja koji je prenio učenicima kao što su Francesco Geminiani, i Pietro Locatelli, I mnogi drugi, bio je od vitalnog značaja za daljnji način sviranja violine Govori se da je Corelli za sve violinste-skladatelje 18. vijeka Italije bio ‘’ikona’’ u koju su gledali prilikom daljnjeg razvoja načina sviranja i skladanja.

Corelli je pokopan u Pantheon u Rimu.

Šest zbirki koncerata, sonata i malih djela za violinu, i druga djela se pripisuju Corelliju. Najzačajnija djela su ‘’XII Suonati a violino e violone o cimbalo (Rome, 1700)’’ i 12 končerta grosa, opus 6.
Kosovo Polje

**Kosovo Polje** (albanski: *Fushë Kosovë*; ćirilica: Косово Поље), grad na Kosovu u općini Kosovo Polje.

## Geografija

Kosovo polje smješteno je 8&nbsp;km jugozapadno od Prištine (42.63° North, 21.12° East).

## Historija

Naselje je osnovano 1921. godine, u periodu Kraljevine Jugoslavije, kao srpska kolonija. Kosovo Polje je grad najbliži Gazimestanu, poprištu kosovske bitke 1389. godine iako sam nije imao neke historijske važnosti. To se promijenilo tokom 1980-ih kada Kosovo Polje postaje središte Srpskog pokreta otpora, a posebno u aprilu 1987. prilikom poznatog incidenta s lokalnim demonstrantima srpske nacionalnosti protiv lokalnih vlasti.

Grad je teško stradao za vrijeme kosovskog rata, kada su Albanci bili izloženi progonu, a nakon dolaska snaga NATO na Kosovo je veliki broj lokalnih Srba izbjegao. Kosovo Polje je teško stradalo i za vrijeme nereda na Kosovu u proljeće 2004.

## Reference


## Vanjske veze

* OSCE Profile of Fushë Kosovë 
* SOK Kosovo and its population
* Kosova Kosovo
Domovinski rat

**Domovinski rat** ima više značenja:

* francuska invazija Rusije, vojni pohod Napoleonove Velike armije na Rusiju 1812., u ruskoj historiografiji poznat i kao Domovinski rat 1812.
* Istočni front (Drugi svjetski rat), ratište na kojem se u Drugom svjetskom ratu odvijao oružani sukob između nacističke Njemačke i SSSR-a, u ruskoj historiografiji poznat i kao Veliki domovinski rat
* rat u Hrvatskoj, oružani sukob (1991–95) u sklopu jugoslavenskih ratova vođen između hrvatskih i srpskih snaga, u hrvatskoj historiografiji poznat i kao Domovinski rat.
Uroševac

**Uroševac** (albanski: *Ferizaj* ili *Ferizaji*; stariji naziv: **Ferizović**, albanski: *Ferizoviç* ili *Ferizoviçi*; bosanski naziv: **Ferizovići**) je grad na Kosovu koji se nalazi 40&nbsp;km južno od Prištine, na putu Priština–Skoplje.

Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 573 metra u podnožju Šar-planine, u dolini reke Lepenac, leve pritoke Vardara.

Predstavlja središte okruga Ferizaji.

## Ime

Ova nekadašnja varoš Osmanskog Carstva je nazvan ***Ferizović*** po Ferizu Shashivaru, vlasniku lokalnog odmorišta.

Srpske vlasti su nakon pripajanja Kosova Kraljevini Srbiji promjenili ime ovom gradu u ***Uroševac***, po srpskom caru Urošu.

## Historija

### Osmanski period

Ferizović je bila omanja varoš koja se razvila kao grad 1873. godine, s gradnjom željezničke pruge koja je spajala Beograd sa Solunom.

### Balkanski rat

 
Prilikom srpskog zauzimanja Ferizovića 1912. godine, lokalno stanovništvo je pružalo veliki otpor. Prema nekim izveštajima, žestoke borbe za Ferizović su trajale tri dana. Po zauzeću grada, srpski komandant je naredio da se izbeglo stanovništvo vrati kućama i preda oružje. Kada su se preživeli vratili, oko 400 ljudi je masakrirano. Nakon toga, usledilo je pustošenje albanskih sela u okolini Ferizovića. Srpski odredi su provaljivali u velike bogate albanske kuće, čineći pljačke i ubistva.

Reagujući na izveštaje o ratnim zločinima, srpski konzul u Skoplju je izjavio da je u Ferizoviću bila zlouptrebljena bela zastava, i da je 1.200 Albanaca ubijeno u borbi.

### Jugoslovenski period

Velika pravoslavna crkva Svetog Uroša je podignuta 1933. godine. Projektant crkve Sv. Uroš bio je Josif Mihailovič, skopski arhitekta i kasnije gradonačelnik Skoplja.

### Kosovski rat

Tokom Kosovskog rata, srpske snage su sprovodile progone albanskog stanovništva i zločine nad stanovnicima Uroševca i okoline. Posle rata na Kosovu 1999, gotovo svi Srbi su izbegli iz grada. 

Nakon Kosovskog rata američka vojska je izgradila bazu Camp Bondsteel u blizini Uroševca, koja predstavlja jednu od najvećih američkih vojnih baza na svijetu. U njoj su smješteni vojnici iz sastava KFOR-a.

## Naseljena mjesta

Babljak, Balić, Biba, Burnik, Varoš Selo, Gatnje, Gornje Nerodimlje, Grebno, Grlica, Doganjevo, Donje Nerodimlje, Dramnjak, Zaskok, Zlatare, Jezerce, Jerli Prelez, Jerli Talinovac, Kamena Glava, Kosin, Košare, Laškobare, Manastirce, Mirosavlje, Muhadžer Prelez, Muhadžer Talinovac, Muhovce, Nekodim, Novi Miraš, Papaz, Plešina, Pojatište, Raka, Rahovica, Sazlija, Svrčina, Slivovo, Sojevo, Softović, Srpski Babuš, Stari Miraš, Staro Selo, Stojković, Tankosić, Trn, Uroševac i Crnilo.

## Stanovništvo

Po proceni iz 2007. grad ima 145.000 stanovnika. Velika većina stanovnika su Albanci.

## Sport

U bivšoj Jugoslaviji najpoznatiji športski kolektiv bio je rukometni klub Borac Uroševac koji je jedne godine tokom 1980-ih nastupao u tada prilično jakoj 1. rukometnoj ligi.
Rukometni klub "Borac" iz Uroševca igrao je više godina u prvoj saveznoj rukometnoj ligi SFRJ. Najveći uspeh kluba je plasman u finale kupa Jugoslavije u rukometu, gde je poražen od "Borca" iz Banjaluke.

## Reference

## Vanjske veze

* Opština Uroševac
Farinelli

**Farinelli** (Puglia, 24. 1. 1705. – Bologna, 15. 7. 1782), čije pravo ime je **Carlo Broschi** (Karlo Broski), je jedan od najpoznatijih italijanskih soprana kastrata iz 18. vijeka.

## Život
Rođen je u nižoj plemićkoj porodici. Bio je kastriran kao dječak kako bi se sačuvao njegov divan glas u starijim godinama. Obrazovao je u posebnom kozervatoriju za trening kastrata. Uzeo je ime Farinelli, nakon završetka obrazovanja.

Postao je prvo poznat diljem južne Italije, kao "il ragazzo" (dječak). Godine 1724. pojavljuje se u Beču, te u Veneciji, iduće godine, potom u Napulju, i nadalje u svim velikim gradovima Italije, da bi 1731. po treći put došao u Beč. Godine 1734. dolazi u London, ali u drugu operu od one u kojoj su radili Georg Friedrich Händel i kastrat Senesino. Mnoga muzika Farinellija koju je izvodio bila je od njegovog brata (Riccardo Broschi).

Nakon tri godine boravka u Engleskoj, Farinelli odlazi za Španiju, pritom je neko vrijeme ostao u Francuskoj pjevajući pred Lujom XV. U Španiji, gdje je namjeravao ostati samo nekoliko mjeseci, proveo je 25 godina. Njegov glas je uposlila kraljica da pjevanjem liječi kralja Filipa V od lošeg raspoloženja, pri čemu je Farinelli imao jaka državna ovlaštenja. Devadeset godina Farinelli je pjevao iste pjesme kralju, a bio je aktivan i kao direktor ondašnje opere u Madridu.

Farinelli se u doba mirovine smjestio u Bolonji, gdje je proveo zadnje dane života. Osim pjevanja, Farinelli je svirao i čembalo, te viola d'amore.

## Film
Godine 1994. snimljen je *[[Farinelli Il Castrato]]*, film o Farinellijevom životu, u kome je Hendel prikazan u naprasitom smislu; naime Hendl je prikazan kao pojam za braću Broski, prikazan je kako ih podučava Čembalu, međutim Hendl po filmu, iako nije htio čuti za Farinellija, odlazi u suparničku operu, i tokom vrhunca završetka arije Farinellija, njegovog maestrouznog pjevanja, od samog pjeva, Hendl pada sa gornje lože, od ushićenja Farinellijevim pjevanjem. Također, u filmu je prikazana muka kastrata Farinellija, iz razloga što sa suprugom nije mogao voditi ljubav kao čovjek.

## Otkrivanje groba Farinellija
Dana 12. 7. 2006. ekshuminirano je tjelo Farinellija na historijskom Certosa groblju u Bolonji, izjavio je Carlo Vitali, osnivač Farinellijevog obrazovnog centra. Cilj iskopavanja je da se sazna više činjenica o kastratima, njihovoj konstituciji, fizionomiji, itd.

## Vanjske veze
Heinz Fischer

**Dr. Heinz Fischer** (* 9.10. 1938 u Grazu, u Štajerskoj) je austrijski političar (SPÖ) i od 8. jula 2004. godine predsjednik Austrije. Oženjen je sa Margit Fišer i ima dvoje dece, Filipa i Lisu.

Posle mature u gimnaziji u Beču Fišer je od 1956. studirao pravo na Univerzitetu u Beču. Godine 1961. je doktorirao. Pored političke, Fišer je imao i akademsku karijeru, a postao je profesor političkih nauka na Univerzitetu u Insbruku 1993.

Između 1963. i 1975. bio je sekretar i od 1975. do 1983. glavni poslovni zadužnik Socijalističke Partije Austrije (SPÖ).

Od 1971. do 2004. bio je član austrijskog parlamenta (Nationalrat). 25. aprila 2004. postao je predsednik Austrije. Od 1. januara 2006. do 31. jula 2006. je bio predsedavajući Evropske unije.
Jean-Baptiste Lully

**Jean-Baptiste Lully**, originalno Giovanni Battista Lulli (Firenca, 28. 11. 1632 – 22. 3. 1687), francuski kompozitor rođen u Italiji koji je potrošio glavninu života radeći na dvoru Luja XIV.

Lullyja je u Francusku 1646. odveo vojvoda francuske pokrajine Guise, gdje je ušao u službu Mademoiselle de Montpensier (la Grande Mademoiselle) kao običan sluga. Ova dama mu je pomogla da njegov muzički talenat kulminira, međutim navodno Lully je napisao neku *bezobraznu* pjesmu, te je odpušten iz službe. Inače Lully je bio muzički nadaren u sviranju violine i gitare. Na dvor Luja XIV stupio je 1652. kao plesač. Napisao je muziku za balet de la Nuit, što se kralju veoma svidjelo. Bio je proglašen za kompozitora instrumentalne muzike kralja i dirigenta kraljevskog gudačkog orkestra francuskog dvora.

Između 1650. i 1660. napisao je mnoge balete, u kojima su kralj lično i Lully plesali. Također je imao ogroman uspjeh u komponiranju muzike za Molijerove komedije, uključujući Le Mariage Forcé (1664), L'Amour Médecin (1665), i Le Bourgeois Gentilhomme (1670). Kralj kako je stario, nije mogao plesati, te ga balet je sve manje zanimao, zato je Lully krenuo s pisanjem opera. Potom je kralj privilegovao Lullyja, dajući mu kompletnu kontrolu svih muzičkih izvođenja u Francuskoj do njegove smrti.

Navodno je bio moralno razuzdan, što ga je par puta kod kralja stavilo u znak pitanja, međutim kralj ga je smatrao svojim istinskim prijateljem važnim za muzičke prigode. Godine 1662. oženio je Madeleine Lambert, kćerku svog prijatelja muzičara i s njom je imao 6 djece. Godine 1681. Lully je postavljen za dvorskog tajnika Luj XIV i data mu je plemićka titula, nakon čega je pisao svoje ime kao Jean Baptiste de Lully i nazivao se "Monsieur de Lully".

Dana 8. 1. 1687 udario se sam po nožnom prstu, te se oteklina pretvorila u gangrenu, te je Lully odbijao da mu se amputira nožni prst, tako se bolest proširila rezultirajući njegovom smrću 22. marta 1687. Na krevetu pre smrti je napisao *Bisogna morire, peccatore* (Moraš umrijeti, grešniče).

## Lullyjeva muzika
Njegova napopularnija djela su pasakalje, kačone i divertismani. Njegov Miserere smatra se genijalnim djelom, također isto se smatra za njegova sakralna djela. Uticaj Lullyja značajan je u radikalnoj revoluciji u stilu plesa na dvoru. Umjesto sporog i čvrstog plesa koji je do tad prevladavao, on je uveo živahan balet i brz ritam. U orkestar je uveo nove instrumente. Uživao je u društvu Molijera, s kojim je stvorio novu muzičku formu komediju-balet. Osnovao je francusku operu, smatrajući italijanski stil opere kao neadekvatan za francuski jezik. Napisao je mnoge opere i druga djela.
The Picture of Dorian Gray

**Slika Doriana Greya** (The picture of Dorian Gray, 1890) je roman irskog pisca Oscara Wilde. Glavni lik, bogati i lijepi Dorian Gray, posjeduje portret, koji umjesto njega stari i na kojem ostaju tragovi grijehova i grešaka.
Dok Gray sve više postaje neobuzdan i nemilosrdan, njegov izgled ostaje mladolik i besprijekoran. Na kraju Gray, u svom očajanju, uništava sliku, a time i samoga sebe.

## Radnja

Roman govori o mladiću pod imenom Dorijan Grej, čiji portret slika umetnik Bazil Holvard. Bazil, zanesen Dorijanovom lepotom, u sliku unosi sva svoja osećanja prema mladiću. Portret pokazuje svom prijatelju, Lordu Henriju Votonu, koga upoznaje sa Dorijanom. Lord Henri ubrzo opčinjava Dorijana svojim teorijama o hedonizmu i njih dvojica postaju bliski prijatelji. Dorijan postaje obuzet idejom prolaznosti lepote i mladosti, i u trenutku očaja poželi da njegov portret stari umesto njega. Želja mu biva ispunjena, što mu dozvoljava da posveti svoj život potrazi za novim, sve mračnijim zadovoljstvima. I posle osamnaest godina Dorijan ostaje mlad, ali njegov portret, sakriven od očiju javnosti, stari i postaje izobličen, što je posledica raskalašnog života njegovog vlasnika. Bazil Holvard posećuje Dorijana i suočava ga sa glasinama koje o njemu kruže. Dorijan mu pokazuje portret i Bazil, užasnut, moli Dorijana da se pokaje. Dorijan smatra da je prekasno za to i ubija Bazila u trenutku besa. Ubrzo se vraća svom pređašnjem načinu života, ali ga njegovi gresi progone. On odlučuje da se promeni i pokušava da iseče portret nožem kojim je ubio Bazila. Umesto toga, njegove sluge ga nalaze mrtvog, starog i izobličenog, sa nožem u srcu, dok portret ponovo pokazuje lepog mladića.

## Filmske ekranizacije

* 1910. - *Dorian Grays Portræt*, Danska, režija: *A. Strom*
* 1913. -  režija: Phillips Smalley
* 1915. - *Portret Doriana Greja*, Rusija, režija: Vsevolod Mejerholjd
* 1916. -  režija: Fred Durrant
* 1917. -  režija: Richard Oswald
* 1918. - , Mađarska
* 1945. - ''The Picture of Dorian Gray''*,* režija: Albert Lewin
* 1970. -  Režija: Massimo Dallamano
* 1977. -  Režija: Pierre Boutron
* 1984. -  Režija: Ulrike Ottinger
* 2002. -  Režija: David Rosenbaum
* 2005. -  Režija: Mick Davis

## Relevantni članci
* Oscar Wilde

## Reference

## Vanjske veze
* Wikisource - The Picture of Dorian Gray
Ana Sofrenović

**Ana Sofrenović** je filmska i pozorišna glumica rođena 18.9. 1972. godine u Beogradu, u mešovitoj srpsko-britanskoj porodici. Pored uspešnog bavljenja glumom Ana Sofrenović je potvrđena pevačica, prevashodno jazz i filmske muzike.

Od 1999. godine živi u Londonu, ali nije prestala da radi u Srbiji. 

Godine 1999. dobila je Caricu Teodoru na Filmskim susretima u Nišu za ulogu Tijane u filmu *[[Nebeska udica]]*.

U Engleskoj je glumila u serijama: *Ultimate Force*, *The Vice* i u *Holby City*, u kojoj je tumačila lik Marije Ovčar od 2000. do 2002. godine.

Kao prevačica Ana Sofrenović je debitovala sa naslovnom pesmom u filmu Kaži zašto me ostavi, 1993. 

Godine 2005. na 37. Bemusu nastupila je u operi Orfej i Euridika. 

Januara 2006. godine nastupila je u Carnegie Hallu u Njujorku u okviru koncerta koji je priredila Meridith Monk.

Do 2011. je bila u braku sa glumcem Draganom Mićanovićem sa kojim ima dvije kćerke.

## Uloge

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990.-te
|-
| 1994. || Rugalice i ubice || Katarina
|-
| 1994. || Pokvarenjak ||
|-
| 1995. || Znakovi ||
|-
| 1995. || Paket aranžman || Lina
|-
| 1995. || Ubistvo s predumišljajem || Jelena Ljubisavljević
|-
| 1997. || Ljubav, ženidba i udadba || Milostiva gospođica
|-
| 1997. || Naša Engleskinja || Mlada Flora Sandes
|-
| 1997. || Balkanska pravila || Jelena Basta „Medena“
|-
| 1997. || Tango je tužna misao koja se pleše || Oksana Mihajlovna
|-
| 1998. || Bure baruta || Devojka u vozu
|-
| 1998. || Legionar || Katrina
|-
| 1999. || Nebeska udica || Tijana
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2000.-te
|-
| 2000. || The Vice || Đemila
|-
| 2001. || London's Burning || Levi
|-
| 2000-2002. || Holby City || Marija Ovčar
|-
| 2002. || Saht || Ana
|-
| 2002. || Ultimate Force || Maša
|-
| 2003. || Volim te najviše na svetu || Svetlana
|-
| 2003. || Strange || Mina
|-
| 2003. || Mali svet || Ana Kostić
|-
| 2004. || Matilda ||
|-
| 2004. || Pad u raj ||
|-
| 2007. || Dva ||
|-
| 2007. || Agi i Ema || Majka
|}

## Pozorišne uloge

## Vanjske veze

*
Crkvena muzika

**Sakralna** ili **[[liturgija|liturgijska]] [[muzika]]** je nastala kao dio vjerskih ceremonija, te uključuje cijeli niz tradicija, drevnih i modernih. Liturgijska muzika je dobro poznata kao dio katoličke mise, a porijeklo ceremonijalne muzike u judeo-kršćanskoj tradiciji se može datirati do drevnih Hebreja.
Istočni Mostar (općina)

**Istočni Mostar** (1992–2004. ***Srpski Mostar***), općina koja se nalazi u Bosni Hercegovini i administrativno pripada Republici Srpskoj.

Sastoji se od jednog naselja - Zijemlje, koje je nekada pripadalo Mostarskoj općini, a za vrijeme rata u BiH ostalo jedini dio bivše općine pod bosanskosrpskom kontrolom. Tada je dobila naziv Srpski Mostar, ali je nakon odluke Ustavnog suda BiH taj naziv poništen i zamijenjen sa Istočni Mostar. U općini živi oko 150 stanovnika, uglavnom srpske nacionalnosti.

Za ovaj pojam se veže i stari dio grada Mostara.

## Vanjske veze
Istočni Mostar

**Istočni Mostar** je izraz koji se koristi kao:
* službeni naziv za Istočni Mostar, općinu u Republici Srpskoj.
* kolokvijalni naziv za stari dio Mostara koji se nalazi na lijevoj obali Neretve.
Donji Žabar

**Donji Žabar** (1992–2004. **Srpsko Orašje**), općina koja se nalazi u sjevernom dijelu Bosne i Hercegovine, u Bosanskoj Posavini, a administrativno pripada Republici Srpskoj. Radi se o vrlo mladoj i nerazvijenoj općini, nastaloj nakon Daytonskog sporazuma. Tokom rata u Bosni i Hercegovini općina Donji Žabar je nosila naziv Srpsko Orašje, ali je nakon odluke Ustavnog suda BiH taj naziv poništen. Površina općine iznosi 49,30 km2, a ima oko 5.000 stanovnika. Općina se sastoji iz četiri mjesne zajednice.

## Geografija
## Stanovništvo
## Uprava
## Historija
## Gospodarstvo
## Značajne osobe
## Spomenici i znamenitosti
## Obrazovanje
## Kultura
## Sport
## Vanjske veze
Našice

**Našice** su grad u Hrvatskoj koji administrativno pripada Osječko-baranjskoj županiji

## Geografija
Našice su gradić u Slavoniji koji se nalazi na raskrnici puteva prema Osijeku, Đakovu, Požegi, Podravskoj Slatini i Donjem Miholjcu.

## Stanovništvo
Prema popisu iz 2001., ukupno je 17,320 stanovnika.

Nacionalni sastav:
* Hrvati 15,145 (87.44%)
* Albanci 1,817 (10.49%) 
* Slovaci 964 (5.57%)
* Srbi, 727 (4.2%)
* itd.

## Značajne osobe
* Dora Pejačević, skladateljica
* Isidor Kršnjavi, slikar, kulturni i javni djelatnik
* Domagoj Vida, hrvatski nogometaš

## Spomenici i znamenitosti
Grad krase dvorac obitelji Pejačevića, perivoj i jezero,stara crkva Antuna Padovanskog i mnoštvo drugih starina.

## Vanjske veze

* Službene stranice grada Našica
* Nasice.org - Vesti, Događaji, Fotografije i online zajednica grada Našica
* Našice wiki - osnovne informacije, interaktivna mapa i imenik
* TV Našice, Našički tv - internet portal. Vijesti iz Našica
* Radio Našice
Novska

**Novska** je grad u Hrvatskoj, koji administrativno pripada Sisačko-moslavačkoj županiji.

## Geografija
Smještena je u Sisačko-moslavačkoj županiji, 95&nbsp;km jugoistočno od Zagreba, na autocesti Zagreb-Lipovac.

## Stanovništvo
## Uprava
## Historija
Za vrijeme rata u Hrvatskoj, Novska se nalazila sa zapadne strane koridora koji je kroz Okučane povezivao krajinski teritorij Zapadne Slavonije s BiH. Pokušaji da se taj koridor proširi su doveli do velikih razaranja u Novskoj.

## Gospodarstvo
## Značajne osobe
* Slavko Batušić, književnik, publicist, teatrolog, povjesničar umjetnosti i redatelj

## Spomenici i znamenitosti
## Obrazovanje
* Osnovna škola Novska
* Srednja škola Novska
* Pučko otvoreno učilište Novska
* Glazbena škola Novska (osnovna i srednja škola)

## Kultura
Pučko otvoreno učilište Novska je jedna od glavnih ustanova za kulturu u Novskoj u svom sastavu ima Galeriju slika, Kino dvoranu u kojoj se trenutno održavaju samo kazališne predstave i ostala kulturna događanja u gradu, 2005. god. u sklopu učilišta osnovano je i *Novljansko kazalište mladih* koje je do sada priredilo predstavu "Cirkus u cirkusu"

## Sport
## Vanjske veze
* Službene stranice grada
Opština Brus

**Opština Brus** je opština u Rasinskom okrugu. Središte opštine je grad Brus. Opština Brus sa svojih 605&nbsp;km² obuhvata padine Kopaonika, dolinu reke Rasine i deo župskog vinogorja. Prema proceni Zavoda za statistiku od 30. juna 2004. godine, na teritoriji opštine živi 18.224 stanovnika u 58 naselja.

U opštini Brus postoji jedno gradsko naselje (Brus) i 57 seoskih naselja.
Turizam je u razvoju, posebno seoski.

## Značajne osobe
* Goran Raičević , atletičar
* Miloš Vučković , atletičar
* Мирољуб Ивезић,  Џудо Репрезентативац / Вишеструки Првак Државе и Студенски  првак Европе/
* Бојан   Ивезић,  Џудо Репрезентативац

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanična prezentacija Opštine Blace
* KruševacPRESS - Brus na regionalnom Internet mediju
* Nezavisni Portal Rasinskog Okruga
Senesino

**Senesino** [seneˈziːno] (pravo ime **Francesco Bernardi** [franˈtʃesko berˈnardi]; Siena, 31. listopada 1686. – Siena, 27. studenoga 1758.), talijanski kontraalt-kastrat. Iz Italije došao je u London na neko vrijeme, gdje je radio sa Georg Friedrich Händelom 1720. do 1726., zatim se zbog zdravlja vratio u Italiju, da bi od 1730. do 1734. ponovo došao u London. Bio je savremenik Farinellija, I oboje su u isto vrijeme radili u Londonu, ali u različitim teatrima (operama).

## Vanjske veze
Ubistvo s predumišljajem (film)

***Ubistvo s predumišljajem*** je srpski igrani film Gorčina Stojanovića, snimljen 1995. po romanu i scenariju Slobodana Selenića.

Godine 1996. Akedemija za filmsku umetnost i nauku (AFUN) uvrstila je ovaj film u listu najboljih srpskih fimova snimljenih od 1945 do 1995. Film se našao sedmi na listi.

## Radnja
 
Film prati dve ljubavne priče u ratnim vremenima Jelene Panić – Bulike (Branka Katić) i njene bake Jelene Ljubosavljević (Ana Sofrenović) odvojene periodom od 50 godina mira. Bulika, radeći na knjizi o svojoj baki prema dnevniku koji joj je od nje ostao, otkriva zamršene ljubavne odnose između njene bake, predratne gospođe i uobražene lepotice Jelene i mladog partizanskog oficira iz provincije, Krsmana (Sergej Trifunović), ali i sina njenog očuha, Jovana (Dragan Mićanović). U tek oslobođenom Beogradu u kome važe drugačija pravila hladna i otmena Jelena Ljubosavljević pokušava da se prilagodi novim prilikama, oslanjajući se na pomoć oficira OZNA-e Krsmana Jakšića, seljaka s Kopaonika, koji pripada novoj klasi povlašćenih. Jovan je zgrožen najezdom „primitivaca“ i ljubomoran na Jeleninu vezu sa Krsmanom. Bulika u ratnoj 1992. sreće mladog ranjenika iz Moslavine, Bogdana Bilogorca (Nebojša Glogovac), koji s nestrpljenjem očekuje svoje ozdravljenje kako bi se vratio na ratište.

## Uloge