Edvard Kocbek

**Edvard Kocbek** (Videm, 27. rujna 1904. – Ljubljana, 3. studenog 1981.), slovenski pjesnik, pisac, esejist, prevoditelj, politički aktivist i borac u pokretu otpora protiv fašizma. Godinama je uređivao pisao za časopis "*Dejanje*". Objavio je i uspomene iz doba Narodnooslobodilačkog rata ("*Tovarišija*"). Zbog zbirke ratnih novela *"Strah in pogum"* bio je uklonjen iz javnog života.

## Biografija
Rođen je 27. septembra 1904. godine u Sv. Juriju kod Ščavnice. Isprva je studirao teologiju u Mariboru od 1925. do 1927, a posle toga je upisao romanistiku u Ljubljani, Berlinu, Lionu i Parizu. Nakon završetka studija, bio je srednjoškolski profesor u Bjelovaru, Varaždinu i Ljubljani od 1931. do 1941. godine.

Po okupaciji Jugoslavije aprila 1941. godine, kao predstavnik hrišćanskih socijalista, pridružio se Osvobodilnoj fronti i ušao u njeno vođstvo. Za vreme rata bio je član Izvršnog odbora Osvobodilne fronte, član AVNOJ-a, poverenik za prosvetu u NKOJ-u od 1943, ministar za Sloveniju u vladi DF Jugoslavije od marta 1945, potpredsednik Prezidijuma Narodne skupštine NR Slovenije i član Glavnog odbora Oslobodilačkog fronta Slovenije.

Zbog objavljivanja knjige *„Strah in pogum“*, koja se bavila likvidacijom političkih protivnika tokom rata u Sloveniji, bio je od 1952. godine politički izolovan. Ponovo je počeo da objavljuje radove od 1961, a tri godine kasnije bio je dobitnik Prešernove nagrade za delo *„Groza“*.

Umro je 3. novembra 1981. godine u Ljubljani. Sahranjen je na ljubljanskom groblju Žale.

## Pesnik i pisac
Bio je urednik i saradnik časopisa *„Stražni ognji“*, *„Križ“*, *„Beseda“*, *„Dom in svet“* i *„Dejanje“* (1928–1941). Člankom *Premišljevanje o Španiji* 1937, izazvao je rascep u katoličkim redovima, te osnovao sopstveni časopis *„Dejanje“*.

Pesme koje je objavio između 1925. i 1933. i skupio u knjizi *„Zemlja“* (1934), pokazuju stilsko skretanje od ekspresionističkog zanosa u produhovljenu deskripciju.

Kocbekova esejistika, koja je težila ka filozofskoj sintezi hrišćanskog aktivizma i personalističke etike, rađala se iz dinamičkog odnosa između pojedinaca i društva. Od personalističke filozofije preuzeo je tezu o revoluciji u čoveku, posle koje zatim, bez nasilja, dolazi promena društvenih odnosa. Po tome, revolucija u čoveku treba da se izvrši u okviru hrišćanskog duhovnog i etičkog sistema. Zato Kocbek nije mogao da usvoji marksizam, a ni doslednu praksu na marksističkoj osnovi.

U periodu izolacije 1952-1961, uglavnom se bavio prevođenjem dela sa francuskog i nemačkog jezika.

## Dela

## Odlikovanja
* Orden narodnog oslobođenja
* Orden zasluga za narod sa zlatnom zvezdom
* Orden bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem
* Partizanska spomenica 1941.

## Povezano
* Slovenska književnost

## Literatura
* *[[Enciklopedija Jugoslavije]]* (knjiga peta). „Leksikografski zavod FNRJ“, Zagreb 1962. godina.
* Bjeloš, Nenad. "Odlikovani Slovenci 1944-1950". *Vojnozgodovinski zbornik* št. 9 (2002). 90-97.
* Inkret, Andrej. *In stoletje bo zardelo: Kocbek, življenje in delo.* Ljubljana. 2011. .
* Omerza, Igor. *Edvard Kocbek: Osebni dosje št. 584', Ljubljana. 2010. .
* Pogačnik, Jože [et al.]. *Slovenska književnost III.* Ljubljana, 2001. 54-59 in 150-152.
* Hribar, Tine, *Ena je groza'', 2010. 

## Vanjske veze

* Kocbek na www.svarog.org 
* Poetry International Web
* Kocbek na www.rtvslo.si
* Brošura o Edvardu Kocbeku 
* Spominska znamka
* Novice na 24ur.com