open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Anna di Brooklyn

***Anna di Brooklyn*** () je italijansko-francuska filmska komedija snimljena 1958. godine u režiji Vittorija De Sice i Carla Lastricatija. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Gina Lollobrigida, je mlada, lijepa i bogata udovica koja se iz SAD vraća u rodno mjesto u Italiji nastojeći tamo pronaći novog muža. Radnja prikazuje kako to izazove kaos, odnosno žestoko suparništvo među lokalnim muškarcima.

## Uloge
* Gina Lollobrigida - Anna
* Vittorio De Sica - Don Luigi
* Dale Robertson - Raffaele
* Amedeo Nazzari - Ciccone
* Peppino De Filippo - Peppino
* Carla Macelloni - Rosina
* Gabriella Pallotta - Mariuccia
* Luigi De Filippo - Zitto-Zitto
* Clelia Matania - Camillina
* Renzo Cesana - Baron Trevassi
* Terence Hill - Chicco - Don Luigije (kao Mario Girotti)
* Augusta Ciolli - Aunt Carmela

## Vanjske veze
*
* 
*
Il giudizio universale

***Il giudizio universale*** () je italijansko-francuska filmska komedija snimljena 1961. godine u režiji Vittorija De Sice. Radnja je smještena u Napulj čiji stanovnici jednog dana čuju tajanstveni glas sa neba koji im najavi kako će za nekoliko sati započeti Sudnji dan, te prikazuje njihove reakcije - od podsmijeha, panike i potpunog ignoriranja. Za *Il giudizio universale* je scenario napisao Cesare Zavattini, velikim dijelom nastojeći kombiniranjem populističke komedije sa fantastičnim kršćanskim motivima ponoviti uspjeh znamenitog filma *[[Čudo u Milanu]]*. Producentu Dinu de Laurentiisu je, pak, film predstavljao priliku da na jednom mjestu okupi izuzetno impresivnu glumačku postavu, sastavljenu od zvijezda koje su već neko vrijeme surađivale na drugim njegovim projektima. Usprkos toga, *Il giudizio universale* nije doživio neki naročiti uspjeh ni kod publike ni kod kritike.

## Uloge
* Alberto Sordi - Trgovac djecom
* Vittorio Gassman - Cimino
* Anouk Aimée - Giorgiova supruga Irene
* Fernandel - Udovac
* Nino Manfredi - Konobar
* Silvana Mangano - Letizia Matteoni
* Paolo Stoppa - Giorgio
* Renato Rascel - Coppola
* Melina Mercouri - Strana dama
* Jack Palance - Matteoni
* Lino Ventura - Giovannin otac
*Elisa Cegani - Giovannina majka
* Vittorio De Sica - advokat obrane
*Ernest Borgnine -  džepar
*Eleonora Brown -  Giovanna
* Jimmy Durante -  Čovjek sa velikim nosom  
* Franco Franchi i Ciccio Ingrassia -  Nezaposleni
* Domenico Modugno -  Pjevač
* Marisa Merlini -  Majka
* Mike Bongiorno -  sam sebe
* Akim Tamiroff -  režiser
* Maria Pia Casilio -  konobarica
* Alberto Bonucci -  gost u Matteonijevoj kući
*Lamberto Maggiorani -  siromah

## Vanjske veze
*
Les Séquestrés d'Altona

***Les Séquestrés d'Altona*** () je drama francuskog pisca Jean-Paula Sartrea originalno izvedena u Parizu 1959. godine. Radnja je smještena u kuću von Gerlacha, bogatog industrijalca u hamburškoj četvrti Altona, kome je preostalo nekoliko mjeseci života i čija se porodica počinje boriti nasljedstvo; na kraju se ispostavi da je Franz, von Gerlachov najstariji sin Franz, za koga se držalo da je nestao u Drugom svjetskom ratu, u skvari godinama skrivan na tavanu kako bi izbjegao odgovornost za nacističke ratne zločine. *Les Séquestrés* je predstavljala jednu od posljednjih Sartreovih drama, a za čije je pisanje snažan poticaj dao tadašnji rat u Alžiru kome se pisac žestoko protivio.

Godine 1962. je snimljena filmska adaptacija u režiji Vittorija De Sice.
The Monte Carlo Story

***Montecarlo*** ili ***The Monte Carlo Story*** () je američko-italijanski igrani film snimljen 1956. godine u režiji Sama Taylora. Po žanru je mješavina drame, komedije i mjuzikla. Protagonistica, čiji lik tumači Marlene Dietrich je otmjena, ali osiromašena žena koja na Azurnoj obali upozna italijanskog grofa (čiji lik tumači Vittorio De Sica) za koga smatra da će je izvući iz financijskih problema. Radnja prikazuje kako se ispostavi da je i sam grof u financijskim nevoljama u koje su ga uvukli kockarski dugovi. *Montecarlo* je predstavljao prvi cjelovčernji film snimljen u Technirama tehnici proširene slike, koja je tokom nekoliko godina trebala služiti kao alternativa Cinemascopeu. Nije dobio dobre kritike, a Dietrich je kasnije tvrdila da je De Sica snimanje shvatio prije svega kao priliku za dobar provod na Azurnoj obali te da je, poput lika koji tumači, sve slobodno vrijeme provodio u kockarnicama i zavodio mlade žene.

## Uloge
* Marlene Dietrich : Maria de Crevecoeur
* Vittorio De Sica : Conte Dino della Fiaba
* Arthur O'Connell : M. Homer Hinkley
* Jane Rose : Mme Edith Freeman
* Mischa Auer : Hector
* Clelia Matania : Sophia
* Truman Smith : M. Fred Freeman
* Alberto Rabagliati : Albert
* Carlo Rizzo : Henri, un marin
* Frank Colson : Walter Peeples
* Natalie Trundy : Jane Hinkley
* Renato Rascel : Duval
* Pierre Marcarino : le croupier

## Vanjske veze
* 
* Movie Locations for ''Monte Carlo Story''
Les Séquestrés d'Altona (film)

***I sequestrati di Altona*** (; ) je italijansko-francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1962. godine u režiji Vittorija De Sice. Predstavlja adaptaciju istoimene drame Jean-Paula Sartrea. Naslovni protagonisti su članovi porodice bogatog, ali smrtno bolesnog njemačkog industrijalca von Gerlacha (čiji lik tumači Fredric March), koji su se okupili u njegovoj kući u hamburškoj četvrti Altona kako bi pokušali osigurati nasljedstvo. Radnja prikazuje kako njegova snaha, glumica Johanna (čiji lik tumači Sophia Loren) otkriva kako je najstariji sin Franz (čiji lik tumači Maximilian Schell), a koji je navodno kao nacistički oficir nestao u Drugom svjetskom ratu, zapravo godinama skrivan na tavanu.

## Uloge
* Sophia Loren - Johanna
* Maximilian Schell - Franz
* Fredric March - Albrecht von Gerlach
* Robert Wagner - Werner von Gerlach
* Françoise Prévost - Leni von Gerlach
* Alfredo Franchi - Vrtlar
* Lucia Pelella - Vrtlareva supruga
* Roberto Massa - Vozač
* Antonia Cianci - Sobarica
* Carlo Antonini - Policijski službenik
* Armando Sifo - Policajac
* Osvaldo Peccioli - Kuhar
* Ekkehard Schall

## Vanjske veze
*
Il boom

***Il boom*** () je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1963. godine u režiji Vittorija De Sice. Protagonist, čiji lik tumači Alberto Sordi, je sitni građevinski poduzetnik koji je zaradio veliki novac u godinama ekonomskog buma, ali ga ne može zadržati, velikim dijelom zbog toga što njegova supruga (koju glumi Gianna Maria Canale) inzistira na luksuznom životnom stilu. Radnja prikazuje njegove očajničke pokušaje da pribavi novac i održa iluziju blagostanja, a zbog čega je spreman žrtvovati porodicu, dostojanstvo, a na kraju i dijelove vlastitog tijela. *Il boom* je privukao pažnju zbog toga što se De Sica, dotada poznat kao jedna od ikona neorealizma ozbiljno pozabavio dramatičnim promjenama tadašnjeg italijanskog društva, a koje će postati temeljem za specifični žanr *[[commedia all'italiana]]*.

## Uloge
* Alberto Sordi - Giovanni Alberti
* Gianna Maria Canale - Silvia Alberti
* Ettore Geri - G. Bausetti
* Elena Nicolai - Gđa Bausetti
* Alceo Barnabei - Baratti
* Federico Giordano - Silvijin otac
* Antonio Mambretti - Faravalli
* Silvio Battistini - Riccardo
* Sandro Merli - Dronazzi
* John Karlsen - Okculist
* Ugo Silvestri - Gardinazzi
* Gloria Cervi - Gđa Baratti
* Gino Pasquarelli - Direktor
* Maria Grazia Buccella - Sekretarica
* Mariolina Bovo - Gđa Faravalli

## Vanjske veze
*
Ieri, oggi, domani

***Ieri, oggi, domani*** (), u Francuskoj prikazan pod naslovom ***Hier, aujourd'hui et demain*** () je italijansko-francuska omnibus filmska komedija snimljena 1963. u režiji Vittorija De Sice.

Sastoji se od tri segmenta, radnjom smještena u različite dijelove Italije, a u kojima Sophia Loren i Marcello Mastroianni tumače dvoje glavnih likova. Prvi segment, *Adelina*, se događa u Napulju 1950-ih i prikazuje kako krijumčarka cigareta izdržava nezaposlenog muža kroz krijumčarenje cigareta, a zatvor izbjegava kroz stalne trudnoće. Drugi segment, *Anna* (temeljen na noveli *Troppo rica* Alberta Moravije) kako supruga bogatog milanskog industrijalca ostavi svog ljubavnika čim se ispostavi da on ne prikazuje previše brige za Rolls-Royce. Treći segment, *Mara*, prikazuje kako je rimska prostitutka prisiljena poduzeti drastične mjere kako bi mladog sjemeništarca (čiji lik tumači Gianni Ridolfi) koji se u nju potakla da se vrati Crkvi, a na veliku frustraciju njenog stalnog mušterije (koga tumači Mastroianni). Završni segment je danas poznat po antologijskoj sceni u kojoj Loren izvodi striptiz, a koju su Mastroianni i Loren decenijama kasnije parodirali u Altmanovom filmu *[[Pret-a-porter (film)|Pret-a-porter]]*.

*Ieri, oggi, domani* je bio jedan od najuspjelijih De Sicinih filmova, i jedno od najpoznatijih ostvarenja žanra *[[commedia all'italiana]]*. Sljedeće je godine osvojio Oscar za najbolji film na stranom jeziku.

## Uloge
* Sophia Loren – Adelina Sbaratti / Anna Molteni / Mara
* Marcello Mastroianni – Carmine Sbaratti / Renzo / Augusto Rusconi
* Aldo Giuffrè – Pasquale Nardella (segment "Adelina")
* Agostino Salvietti – Dr. Verace (segment "Adelina")
* Lino Mattera – Amedeo Scapece (segment "Adelina")
* Tecla Scarano – Verace's sister (segment "Adelina")
* Silvia Monelli – Elivira Nardella (segment "Adelina")
* Carlo Croccolo – Voditelj dražbe (segment "Adelina")
* Pasquale Cennamo – Šef policije (segment "Adelina")
* Tonino Cianci – (segment "Adelina") (kao Antonio Cianci)
* Armando Trovajoli – Giorgio Ferrario (segment "Anna")
* Tina Pica – Baka Ferrario (segment "Mara")
* Gianni Ridolfi – Umberto (segment "Mara") (as Giovanni Ridolfi)
* Gennaro Di Gregorio – Djed (segment "Mara")

## Reference

## Vanjske veze
*
*
Un monde nouveau

***Un monde nouveau*** () je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1966. godine u režiji Vittorija De Sice. Protagonisti, koji tumače Christine Delaroche i Nino Castelnuovo, su fotografkinja Anne i student medicine Carlo koji se upoznaju i započnu ljubavnu vezu koja će dovesti do Annine trudnoće. Radnja prikazuje kako Carlo, kako bi nabavio novac za Annin abortus, započinje raditi kao žigolo, a nakon čega Anne odluči zadržati dijete. *Un monde nouveau* je producirao Harry Saltzman, poznat po filmovima o Jamesu Bondu; u jednoj sceni se pojavljuje Sean Connery tumačeći samog sebe kako dijeli autograme na pariškoj premijeri filma *[[Goldfinger (film)|Goldfinger]]*.

## Uloge
* Christine Delaroche : Anne
* Nino Castelnuovo : Carlo
* Madeleine Robinson : Margot
* Georges Wilson : profesor medicine
* Pierre Brasseur : Carlov mentor
* Françoise Brion : Martine
* Tanya Lopert : Mary
* Isa Miranda : stara mudra žena
* Jeanne Aubert : stara mudra žena
* Charles Millot : Hans
* Jean-Pierre Darras
* Laure Paillette
* Sean Connery : sam sebe (van špice)

## Reference

## Vanjske veze
*
Sociolingvistika

**Sociolingvistika** je poddisciplina lingvistike, usko povezana s primijenjenom lingvistikom i s općom lingvistikom. A u interdisciplinarnom smislu povezana je sa sociologijom, antropologijom i psihologijom.

## Definicija sociolingvistike
Sociolingvistika opisuje s jedne strane kako brojni društveni aspekti, poput kulturnih normi, očekivanja i konteksta, utječu na način upotrebe jezika, a s druge strane opisuje kako jezična upotreba utječe na društvo. Konkretno, proučava kako se razlikuju jezični varijeteti između skupina odvojenih određenim društvenim varijablama, npr. razinom obrazovanja, statusom, etnicitetom, spolom, starosnom dobi itd., i kako se to koristi za kategorizaciju pojedinaca u društvene ili socioekonomske klase. Kao što upotreba jezika varira od mjesta do mjesta, tako varira i među društvenim slojevima. Ti *sociolekti* predmet su izučavanja sociolingvistike.

U lingvističkom rječniku sociolingvistika se definira kao:

## Povijest sociolingvistike
Sociolingvistika se na Zapadu pojavila 1960-ih godina, s radovima Williama Labova u SAD-u i Basila Bernsteina u Velikoj Britaniji. Krajem 1960-ih William Stewart u SAD-u i Heinz Kloss u Njemačkoj postavljaju osnove sociolingvističke teorije o policentričnom jeziku, pomoću koje se opisuje kako standardni jezik varira ovisno o nacijama i/ili državama gdje se govori (npr. američka/britanska/australska varijanta *[[engleski jezik|engleskog]]*; njemačka/austrijska/švicarska varijanta *[[njemački jezik|njemačkog]]*; srpska/hrvatska/bosanska/crnogorska varijanta *[[srpskohrvatski jezik|srpskohrvatskog]]*).

## Povezano
* Standardni jezik
* Policentrični jezik
* Deklaracija o zajedničkom jeziku
* *[[Jezik i nacionalizam]]*

## Izvori

## Literatura
* .
*
*
*Schlieben-Lange, Brigitte (1991) (njemački) *Soziolinguistik. Eine Einführung*. (3. izd.). Stuttgart: Kohlhammer. 
*Trudgill, Peter (2000) (engleski) *Sociolinguistics: An introduction to language and society*. (4. izd.). London: Penguin. 

## Vanjske veze

* Sociolingvistika na jezičnom portalu
John Randolph (glumac)

**Emanuel Hirsch Cohen**, poznatiji pod umjetničkim imenom **John Randolph** (1. jun 1915 - 24. februar 2004) bio je američki glumac, poznat po nizu zapaženih karakternih uloga u hollywoodskim filmovima u posljednjim decenijama 20. vijeka. Iako je svoj prvi filmski nastup imao u filmu *[[Naked City (film)|Naked City]]* 1948. godine, široj filmskoj publici je dugop vremena ostao nepoznat zbog toga što gotovo deceniju i pol nalazio na hollywoodskoj crnoj listi, gdje je zajedno sa suprugom Sarah Cunningham završio zbog svojih ljevičarskih uvjerenja. Na njoj je ostao sve dok ga režiser John Frankenheimer nije angažirao za ulogu starije "verzije" protagonista u svom kultnom SF-filmu *[[Seconds]]* 1966. godine (gdje je njegovu mlađu "verziju" glumio Rock Hudson). Osim na filmu i televiziji, Randolph je imao i zapaženu karijeru na Broadwayu, a bio je aktivan i u glumačkim sindikatima. 

## Izabrana filmografija
**[[Seconds (film)|Seconds]]* (1966)
**[[The Borgia Stick]]* (1967)
**[[Pretty Poison (film)|Pretty Poison]]* (1968)
**[[Smith!]]* (1969)
**[[Gaily, Gaily]]* (1969)
**[[Number One (1969 film)|Number One]]* (1969)
**[[There Was a Crooked Man...]]* (1970)
**[[Little Murders]]* (1971)
**[[Escape from the Planet of the Apes]]* (1971)
**[[Serpico]]* (1973)
**[[Earthquake (film)|Earthquake]]* (1974)
**[[King Kong (1976 film)|King Kong]]* (1976)
**[[All the President's Men (film)|All The President's Men]]* (1976)
**[[The Gathering (1977 film)|The Gathering]]* (1977)
**[[Heaven Can Wait (1978 film)|Heaven Can Wait]]* (1978)
**[[Lovely But Deadly]]* (1981)
**[[Frances (film)|Frances]]* (1982)
**[[Prizzi's Honor]]* (1985)
**[[National Lampoon's Christmas Vacation]]* (1989)
**[[Sibling Rivalry (film)|Sibling Rivalry]]* (1990)
**[[A Price Above Rubies]]* (1998)
**[[You've Got Mail]]* (1998)
**[[Sunset Strip (film)|Sunset Strip]]* (2000)

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* In Remembrance: John Randolph
* John Randolph papers, 1921-1998 (bulk 1940-1975), held by the Billy Rose Theatre Division, New York Public Library for the Performing Arts
Rusko-švedski rat (1554–1557)

**Rusko-švedski rat (1554-1557)** (švedski: *Stora ryska krige*, ruski: *Шведски поход*) bio je uvod u Livonski rat 1558. - 1583.

Nije bio osobito buran i vodio se na relativno uskom frontu duž karelijske granice, završio je potpisivanjem Novgorodskog mira 2. aprila 1557. 

## Pozadina
Jedan od motiva za taj rat, bila je ljutnja novog švedskog kralja Gustava Vase da odnose s Rusijom održava preko novgorodskog gubernatora a ne direktno sa Moskvom i carem Ivanom Groznim, kao da je manje vrijedan i neki vazal, a ne kralj.

Drugi razlog za rat bio kontinuirano kršenje granice u Kareliji, odnosno sporovi oko lovišta i riba, između naselja na granici.

## Tok rata

Kronologija početne faze tog rata ne može se precizno odrediti zbog pomankanja dokumenata iz tog vremena. Izgleda da otvorenih neprijateljstva s obje strane do juna 1555. nije bilo.

Napad je počeo švedski admiral Jakob Bagge 15 - 29. septembra 1555., pomorskim desantom na Utvrdu Orešek u Nevi, ali je odbijen.

Rusija je objavila rat u decembru 1555. i pokrenula ofenzivu u Finskoj. Rusi su 20. januara 1556, razbili švedski napad na Kivinebb (današnje Pervomajskoje).

Rusi su sa relativno velikim snagama (20.000 - 25.000 ljudi) krenuli na Viborg (21. - 25. januar 1556.) i poharali svu njegovu okolicu, ali su se nenadano povukli.

Taj rat štetio je trgovcima s obje strane, čak više švedskim zbog toga je Gustav Vasa zatražio njegov prekid, pristavši na moskovske uvjete, da sa Rusijom komunicira jedino preko Novgorodskog gubernatora. Zbog tog je 13. jula 1556. poslao Knut Johansson, rektora katedrale u Turku u Novgorod da dogovori primirje.
Pregovori su se odužili do aprila 1557.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Stora ryska kriget 1554-1557'' 
* ''Отношения между Шведским государством''
Lažni Dimitrije II

**Lažni Dimitrije II** (?, ?  - ?, decembar 1610.), bio je drugi od trojice
pretendenata na ruski tron za Mutnih vremena koji je tvrdio da je Carević Dimitrije ubijeni sin Ivana Groznog.

## Biografija

Odmah nakon ubojstva Lažnog Dimitrija, - Rusijom su se proširile glasine da je on preživio državni udar, a u augustu 1607. pojavio se još jedan pretendent na ruski tron u Starodubu, - tvrdeći da je upravo on nedavno svrgnuti car.

Iako nije imao nikakve fizičke sličnosti sa Lažnim Dimitrijem, on je 
vrlo brzo okupio brojne pristalice među Kozacima, Poljacima, Litvancima i buntovnicima koji su se već ustali protiv cara Vasilija Šujskog. 

Lažni Dimitrije II stekao je kontrolu nad južnom Rusijom, i krenuo prema Moskvi u čijoj je okolici kod sela - Tušino u proljeće 1608. formirao svoj štab, sa paralelnim dvorom i administracijom.

Iz Tušina je slao svoje trupe u pljačkaške pohode po sjevernoj Rusiji, zbog tog su ga nazvali **Lopov iz Tušina**. 
Njegove ambicije (i šanse) su porasle kad ga je i Marina Mniszek udovica pokojnog Lažnog Dimitrija službeno prepoznala kao svog muža - nakon tog je još uvjerenije tvrdio da mu po pravdi pripada tron, a ne uzutpatoru Vasiliju Šujskom. 

U međuvremenu ni car Vasilije IV. - Šujski nije sjedio skrštenih ruku, već je za proljeće 1610. uz pomoć Šveđana (Jakob De la Gardie) pripremio kaznenu ekspediciju, koja je na maršu od Novgoroda prema Moskvi, razbila sva uporišta Lažnog Dimitrija II, na kraju i samo Tušino. 

Lažni Dimitrije II uspio je pobjeći do Kaluge, odakle se nastavio boriti za moskovski tron, sve dok ga jedan od njegovih sljedbenika 
nije smrtno ranio u decembru 1610.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''False Dmitry'' na portalu Encyclopædia Britannica
Desant

**Desant** od francuskog: *Descente* = silazak, spuštanje, iskrcavanje, je oblik ofenzivne vojne operacije kad se vojne jedinice prebacuju na područje koje je pod kontrolom neprijatelja ili se ubacuju u neprijateljsku pozadinu.

Desant može biti izveden pomorskim, riječnim, zračnim ili kombiniranim transportnim sredstvima.

Prema namjeni desant može biti strategijski, operacijski, diverzijski i taktički.

Postoji više vrsta desanta; zračni desant kad se koriste avioni, helikopteri, jedrilice i padobranci, pomorski desant upotrebom posebnih desantnih brodova, tenkovski desant.

Najpoznatiji i najveći desant u historiji, bila je Operacija Overlord, iskrcavanje u Normandiji poznata kao **Dan D**.

## Historija
Pomorski desanti poznati su još od antike najpoznatiji i najstariji je iskrcavanje Grka kod Troje za Trojanskog rata (13. – 12. vijek pne.).

Rimljani su se koristili desantima u Punskim ratovima u Sjevernoj Africi; 203. pne., 202. pne. i 146. pne., a Cezar za invazije Britanije 55. pne. i 54. pne..

Razvojem tehnike i taktike u Drugom svjetskom ratu desanti su primjenjivani u dotad najvećim razmjerima. Pomorske i zračne desante izvodile su obje zaraćene strane. Treći Reich za invazije Norveške 1940. i Krete 1941, a Saveznici za invazije Maroka 1942., Sicilije 1943. i Normandije 1944.

U desantu Maroka 1942. prvi put su primjenjeni specijalno dizajnirani brodovi plitkog gaza, koji mogu pristati bilo 
gdje - **LST** (Landing ship, tank). Do kraja rata proizvedeno je 1051 takvih plovila.

Danas postoji još više sredstava za izvođenje bilo koje vrste desanta, pa je porasla mogućnost njihove primjene. Iako su oni naizled puno sigurniji, nego prije 70 godina, ipak su to i danas to vrlo rizične operacije

## Povezano
* Operacija Torch
* Bitka za Normandiju
* Saveznička invazija Sicilije
* Desant na Drvar

## Reference
Persona (film)

**Persona** () je švedski film iz 1966. godine u režiji Ingmara Bergmana. Film prati priču o Almi (Bibi Andešon), mladoj medicinskoj sestri i njenoj pacijentkinji Elizabet (Liv Ulman), poznatoj pozorišnoj glumici, koja je iznenada prestala da govori. Odnos između dve žene postaje napet i granica između sna i realnosti postaje zamagljena. Do kraja filma identiteti Alme i Elizabet postaju spojeni.

*Persona* je označena kao psihološka drama i moderni horor film i bio je predmet rezova zbog kontroverzne teme filma. Film predstavlja šestu saradnju između snimatelja Svena Nikvista i reditelja Ingmara Bergmana. Kao i ostali Bergmanovi radovi, film je snimljen i radnja se odvija u Švedskoj i bavi se temama bolesti, sumornosti, smrti i ludila.

*Persona* se smatra jednim od glavnih dela 20. veka prema Suzan Sontag, esejisti i kritičaru, koja navodi *Personu* kao Bergmanovo remek-delo. Drugi kritičari su ga opisali kao “jedno od većih umetničkih dela ovog veka.” Prema  anketi najboljih filmova časopisa *[[Sight and Sound]]*, *Persona* se nalazi na 17. mestu. *Persona* je osvojila nagradu za najbolji film na 4. dodeli nagrada Guldbage.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* Roger Ebert’s review 
* An essay on the film by P. Adams Sitney
* Experiencing Ingmar Bergman's Persona  on HonestBlue
Masculin féminin

***Masculin féminin: 15 faits précis*** (, poznatiji po skraćenom nazivu *Masculin féminin*, je francusko-švedski crno-bijeli igrani film snimljen 1966. godine u režiji Jean-Luca Godarda. Protagonist, čiji lik tumači Jean-Pierre Léaud, je mladić koji se nakon odsluženja vojnog roka zapošljava u kompaniji za istraživanje javnog mnijenja. Radnja prati njegov rad, tokom koga se u cinema verite stilu prikazuju običaji, popularna kultura, politička uvjerenja tadašnje francuske omladine, ali i protagonistov ljubavni odnos sa pop pjevačicom (čiji lik tumači Chantal Goya), koja pristaje da on dijeli krevet sa njenim cimericama. Godard je film snimio u nastojanju da što vjernije prikaže život tadašnje mlade generacije koju je oblikovao ekonomski bum, ali i vijetnamski rat, te koje je u filmu prozvao "djecom Marxa i Coca Cole".

## Uloge
* Jean-Pierre Léaud ... Paul, mladi idealist 
* Chantal Goya ... Madeleine Zimmer, mlada pjevačica
* Marlène Jobert ... Elisabeth Choquet, Madeleinena cimerica
* Michel Debord ... Robert Packard, novinar
* Catherine-Isabelle Duport ... Catherine-Isabelle
* Brigitte Bardot ... sama sebe (cameo)
* Antoine Bourseiller ... sam sebe (cameo)

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* 
*
* 
*
Au hasard Balthazar

***Au hasard, Balthatar*** () je francusko-švedski crno-bijeli igrani film snimljen 1966. godine u režiji Roberta Bressona. Naslovni protagonist je magarac po imenu Balthazar, a radnja prati njegov život tokom koga će biti izložen svakojakom zlostavljanju i iskorištavanju, a pri čemu se prema njemu dobro odnosi jedino djevojčica po imenu Marie, koja će, kada odraste (i kada je glumi Anne Wiazemsky) i sama postati žrtvom zlostavljanja.

Bresson je *Au hasard* snimio pronašavši inspiraciju u romanu *[[Idiot (Dostojevski)|Idiot]]* Fjodora Dostojevskog, ali i vlastitim kršćanskim uvjerenjima, te se film sastoji od nekoliko epizoda koje ilustriraju koncept sedam smrtnih grijeha. U njemu je, kao i u svojim najpoznatijim ostvarenjima, inzistirao na korištenju naturščika umjesto profesionalnih glumaca; za ulogu Marie je tako angažirana Wiazemsky, koja dotada nije imala glumačkih iskustava, a koju je režiseru preporučila Florence Delay, protagonistica njegovog ranijeg filma *[[Procès de Jeanne d'Arc|Suđenje Ivani Orleanskoj]]*. Film je oduševio kritičare, a posebno Jean-Luca Godarda, koji se nekoliko godina kasnije oženio za Wiazemsky, koja je tada postala zapažena glumica.

Wiazemsky je iskustva sa snimanja filma godine koristila kao inspiraciju za vlastiti roman *Jeune Fille* objavljen 2007. godine.

## Uloge
*Anne Wiazemsky ... Marie
*François Lafarge ... Gerard
*Philippe Asselin ... Mariein otac
*Nathalie Joyaut ... Mariena majka
*Walter Green ... Jacques
*Jean-Claude Guilbert ... Arnold
*Pierre Klossowski ... Trgovac
*François Sullerot ... Pekar
*Marie-Claire Fremont ... Pekareva žena 
*Jean Rémignard ... Notar

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
*
De man die zijn haar kort liet knippen

***De man die zijn haar kort liet knippen*** () je belgijski crno-bijeli igrani film snimljen u režiji Andréa Delvauxa i premijerno prikazan 1966. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana flamanskog pisca Johana Daisnea. Protagonist, čiji lik tumači Senne Rouffaer, je zamjenik direktora gimnazije koji se zaljubi u jednu od učenica (čiji lik tumači Beata Tyszkiewicz) te, nastojeći izbjeći skandal i neugodne posljedice svoje opsesije, preuzima novi identitet i posao službenika u briselskom tužilaštvu. Radnja prikazuje kako ga sudbina svejedno ponovno suočava sa djevojkom, a što se sa vremenom počne odražavati na njegovo duševno zdravlje, brišući granicu stvarnosti i fantazija. *De man die zijn haar kort liet knippen* je originalno bio snimljen 1965. godinu za belgijsku televiziju BRT, ali je umjesto toga godinu dana kasnije prikazan na stranim kino-festivalima. Tamo je privukao izuzetnu pažnju neobičnim korištenjem naracije i motiva magijskog realizma.

## Vanjske veze
* 
*  Strictly Film School  (article du 28 mars 2006)
* DVD Classik (analyse du film)
*  Cinémathèque royale de Belgique  (fiche, analyse et revue de presse multilingue)
Željko Heimer

**Željko Heimer** (Zagreb, 23. 4. 1971), hrvatski veksilolog, predsjednik Hrvatskog grboslovnog i zastavoslovnog društva (HGZD) i pukovnik Hrvatske vojske (HV).

## Biografija
Dr. sc. Željko Heimer je rođen 23. 4. 1971 godine u Zagrebu. U Židovskoj općini Zagreb (ŽOZ) je, sredinom 1990-ih, više godina vodio kompjutorski centar. Kao student više
je godina bio i predsjednik Unije židovske omladine Hrvatske. Pohađao je i diplomirao 1997 na Fakultetu elektrotehnike i računarstva (FER) Sveučilišta u Zagrebu smjer industrijska elektronika. Od 1999 godine časnik je HV-a tj. Ministarstva obrane Republike Hrvatske (MORH), u Glavnom stožeru oružanih snaga Republike Hrvatske gdje i danas radi na mjestu voditelja Odsjeka za bojne informacijske sustave. Dr. Heimer je 2005 dobio titulu magistra znanosti iz polja elektronike i biomehanike. Doktorirao je na poslijediplomskom doktorskom studiju sociologije na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu s diseratcijom "Identitet Oružanih snaga Republike Hrvatske iskazan zastavama iz Domovinskog rata i nakon njega". Od 1995 godine aktivan je član međunarodne udruge Flags of the World (*Zastave svijeta*) (FOTW). 2005 godine, dr. Heimer je u Zagrebu kao jedan od malobrojnih veksilologa u Hrvatskoj priredio izložbu norveških zastava, a koja je potom gostovala u nizu drugih gradova u Hrvatskoj i Norveškoj. Sa suradnicima je 2006 osnovao HGZD kad je i izabran za predsjednika Društva. Od 1996 urednik je web stranica FOTW-a, te od 1996 do 1997 bio je vicedirektor FOTW-a. Sudjelovao je na međunarodnim veksilološkim kongresima u New Yorku 2001, Stockholmu 2003, Buenos Airesu 2005, Berlinu 2007, Jokohami 2009, Washingtonu 2011 i Rotterdamu 2013, te heraldičkim kongresima u Stuttgartu 2010 i Maastrichtu 2012 godine. Urednik je polugodišnjak "Grb i zastava", glasnik HGZD-a. Objavio je dvije monografije o grbovima i zastavama Republike Hrvatske i Zagreba, te niz znanstvenih, stručnih i popularnih članaka u Hrvatskoj i inozemstvu. Dr. Heimer je pridruženi član Académie internationale d’héraldique (*Internacionalna akademija za heraldiku*), počasni član Makedonskog heraldičkog društva i Bugarskog heraldičkog i veksilološkog društva. Na svojim web-stranicama, na kroz više od 2000 slika, sustavno prikazuje današnje i povijesne grbove i zastave iz šire regije tj. prostora bivše SFR Jugoslavije. Za rad na promociji i očuvanju ovog dijela Hrvatske baštine, predsjednik Republike Hrvatske Ivo Josipović ga je 2010 godine odlikovao Redom hrvatskog pletera. Dr. Heimer je član Vijeća ŽOZ-a, te je aktivan u informativnom i kulturnom odboru općine.

## Odlikovanja i pohvale
*  Red hrvatskog pletera

## Djela
* "*MS Windows 98 : sve o Windowsima od A do Ž*",  Vidi - to, Zagreb (1999)
* "*Grb i zastava Republike Hrvatske*", Leykam International, Zagreb (2008)
* "*Grbovi i zastave grada Zagreba*", Leykam International, Zagreb (2009)

## Reference

## Vanjske veze
* The Flags & Arms of the Modern Era
Super Hrvoje

**Super Hrvoje** (ili **Superhrvoje**) je bio hrvatski ratno-propagandni strip objavljen u lipnju 1992. godine, nastao tokom rata u SFRJ. Autori su bili Siniša Ercegovac i Nikola Listeš, a izdavač je bila *[[Slobodna Dalmacija]]* iz Splita.

Super Hrvoje je hrvatska verzija američkog Kapetana Amerike kome je glavni neprijatelj srpska/jugoslovenska vojska. Položivši svoje ruke na kameni pleter, Hrvoje se pretvara u kamenog čovjeka. Prema legendi, svaki put kada se nevina krv prolije na starohrvatskom kamenom zemljištu, mala kamena statua patuljka oživljava i poverava moć kamena svome nalazaču. Zadatak ovog super-junaka je da odbrani svoju zemlju od okupatora. Kad se pretvorio u kamenog čovjeka, čitava površina Hrvojevog tijela bila je prekrivena kamenom, čineći ga gotovo neranjivim. Superhrvoje može da ispucava kamenje iz svojih dlanova i da se stapa s bilo kojom kamenom površinom.

Objavljen je jedan broj u 60.000 primeraka, ali serija nije nastavljena zbog finansijskog neuspjeha.

## Povezano
* *[[Bosmen]]*
* *[[Knindže — Vitezovi Srpske Krajine]]*

## Reference

## Vanjske veze
* Super Hrvoje, International Catalogue of Superheroes 
* Super Hrvoje na forum.hr 
* Najgori strip junaci  — recenzija stripa
Bosman (strip)

**Bosmen** (ili **Bosman**) je bio bosanskohercegovački ratno-propagandni strip iz 1994. godine, nastao tokom rata u SFRJ. Autori su bili scenarista Jusuf Hasanbegović i crtač Ozren Pavlović, a izdavač *PP Hasanbegović Trans International-Sarajevo*. Strip govori o mladiću po imenu Bosmen koji se bori protiv „najezde podivljalih četnika“ koji hoće da zauzmu Sarajevo.

## Povezano
* *[[Knindže — Vitezovi Srpske Krajine]]*
* *[[Super Hrvoje]]*

## Reference
Knindže – Vitezovi Srpske Krajine

**Knindže – Vitezovi Srpske Krajine** je bio srpski ratno-propagandni strip koji je izlazio tokom jeseni 1991. godine za vreme rata u SFRJ. Izdavač je bila Politika. Izašla su dva broja — *Po zapovesti kapetana Dragana* i *Za slobodu Srpske Krajine*. Pored ova dva stripa izašao je i jedan roto-roman pod nazivom *Demoni dolaze*.

Glavni junaci ovog stripa su Knindže koji se bore za slobodu Srpske Krajine. „Imaju folklorna imena (Sava, Radojica, Milica, Grujica, čak i Starina Novak), predstavljeni su kao izdanci srpske vekovne borbe za slobodu, privrženi su srpskoj veri, ‘svetosavlju’ i vrednostima patrijarhalnog života, ali, istovremeno, imaju sve karakteristike super-junaka stripa: mafijaško iskustvo stečeno u evropskom podzemlju, vladanje svim vrstama savremenih oružja i istočnjačkih borilačkih veština, savršeno znanje stranih jezika, sposobnost da se preruše u ma koji lik u ma kojoj stranoj zemlji i da s lakoćom komuniciraju sa najraznolikijim svetom“. Hrvati su pak prikazani kao srboubice: ustaša Ante Jelić uvek sa sobom nosi srbosjek, a njegov saborac, kujući planove kako da napadnu Kninsku tvrđavu, kaže: „Za Srbe nema milosti! Nož, metak, konopac! Lijepu našu moramo osloboditi od smrada balkanskih cigana (…) Samo mrtvi Srbi su dobri Srbi“.

## Povezano
* Bosmen
* Super Hrvoje

## Reference
Dragan Mrđa

**Dragan "Gagi" Mrđa** (rođen 23. januara 1984. u Vršcu) je srpski fudbaler koji trenutno nastupa za FK Omija Ardija u Japanu.

## Karijera
Karijeru je počeo u Crvenoj zvezdi u koju je došao 2001. godine. Tokom igranja za Crvenu zvezdu debitovao je u UEFA kupu a takođe je osvojio i dve šampionske titule (2004, 2006) i dve titule Kupa Srbije (2004, 2006). Nakon nastupa u domaćem takmičenju, Mrđa 2006. prelazi u belgijski Lirs iz koga u jesen 2006. odlazi na pozajmicu u Zulte Varegem gde je bio aktivan u UEFA kupu.

Nakon uspeha sa reprezentacijom na Evropskom prvenstvu za igrače do 21. godine 2007. odlazi u Rusiju i potpisuje ugovor sa Himkijem. Sa samo devet mečeva u Premijer ligi Rusije i dva postignuta gola na početku sezone 2008/09. vraća se u Srbiju i potpisuje ugovor sa Vojvodinom. Godine 2010. posle učešća na Svetskom prvenstvu u Južnoj Africi, je došlo do interesovanja Olimpijakosa, Partizana i njegovog bivšeg kluba Crvene zvezde. Interesovanje je pokazao i švajcarski Sion, u koji je na kraju prešao.

U avgustu 2013. se vratio u srpski fudbal i potpisao dvogodišnji ugovor sa svojim prvim klubom Crvenom zvezdom. Bio je najbolji strelac Superlige Srbije u sezoni 2013/14. sa 19 postignutih golova na 27 utakmica.

Dana 1. jula 2014. Mrđa je zvanično potpisao ugovor sa japanskim prvoligašem Omijom.

### Golovi za reprezentaciju

## Statistika

## Trofeji
### Crvena zvezda
* Prvenstvo Srbije (1) : 2013/14.
## Reference

## Vanjske veze
* Profil na soccerway.com
* Intervju na zvaničnom sajtu FK Himki
Adem Ljajić

**Adem Ljajić** (Novi Pazar, 29. septembra 1991.), je srpski fudbaler koji trenutno igra za FK Novi Pazar.

## Klupska karijera
### Partizan
Fudbal je počeo da igra u FK Jošanica iz Novog Pazara. Kao 14-godišnjak 2005. Ljajić prelazi u Partizan iz Beograda. Svoj prvi nastup za Partizan imao je na prvoj utakmici drugog kola kvalifikacija za Ligu šampiona 2008/09. 29. jula 2008, kada je ušao kao rezerva u drugom poluvremenu.. Svoj prvi takmičarski pogodak za Partizan postigao je 23. novembra 2008, u utakmici protiv OFK Beograda.

### Fjorentina
Ljajić je 2. januara 2009. potpisao predugovor sa Mančester junajtedom po kojem je trebalo da postane član tog kluba od 1. januara 2010. Mančester junajted međutim odustaje od predugovora pred meč Lige Evrope između Partizana i Tuluza koji je trebalo da bude poslednji Ljajićev meč za Partizan. Postao je novi član Fjorentine u januaru 2010. godine. U Fjorentini je proveo četiri i po sezone, u kojima je odigrao 78 ligaških utakmica i postigao 15 golova.

### Roma
Ljajić je 28. avgusta 2013. potpisao četvorogodišnji ugovor sa Romom, koja je za njega Fjorentini platila obeštećenje od 11 miliona evra. Prvi gol je postigao već na svom debiju za Romu u Seriji A protiv Verone, a drugi gol je postigao već u svojoj trećoj ligaškoj utakmici i to u derbiju dela kapitale protiv Lacija, kada je u 4. minutu nadoknade vremena uspešno izveo jedanaesterac i tako postavio konačnih 2:0 za Romu.

## Reprezentacija
Nastupao je za sve mlađe selekcije Srbije. Za seniorsku reprezentaciju Srbije je debitovao 17. novembra 2010. na prijateljskom susretu sa reprezentacijom Bugarske u Sofiji (1:0 za Srbiju).

## Trofeji
### Partizan
* Prvenstvo Srbije (1) : 2008/09.
* Kup Srbije (1) : 2008/09.

## Reference

## Vanjske veze

* Profil Adema Ljajića na sajtu fudbalske reprezentacije Srbije
Novgorodski ugovor (1557)

**Mir iz Novgoroda [[1557]]** (ruski: *Второе Новгородское перемирие*, švedski: *Freden i Novgorod*) je 
mirovni sporazum sklopljen između Ruskog Carstva i Kraljevine Švedske 2. aprila 1557. u novgorodskom kremlju, njime je dovršen Rusko-švedski rat (1554–1557).

## Karakteristike sporazuma

Taj rat niskog inteziteta štetio je trgovini između dvije zemlje, čak više Švedskoj, zbog toga je Gustav Vasa zatražio njegov prekid, pristavši na moskovske uvjete. Zbog tog je 13. jula 1556. poslao Knut Johanssona, rektora katedrale u Turku 
u Novgorod da dogovori primirje.

Nakon tog inicijalnog sastanka Švedska je uputila delegaciju koja je 5. februara 1557. stigla u Novgorod, i produžila prema Moskvi u koju su stigli 21. februara. Tu su 24. februara predali pismo Gustava Vase i zatražili audijenciju kod cara Ivana Groznog. On ih je odbio i uputio da pregovaraju sa Novgorodskim gubernatorom.

Nakon tog su se pregovori odužili, pa je mirovni sporazu potpisan tek 2. aprila 1557. 
Sporazum su potpisali sa ruske strane novgorodski gubernator knez Mihail Glinski i Aleksej Plešev, Aleksej Adašev, Ivan Mihailov u ime dvora, a sa švedske strane Sten Eriksson, član državnog savjeta - riksråda, Laurentius Petri, nadbiskup Uppsale (stvarni šef delegacije) i Mikael Agricola biskup Turkua.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Отношения между Шведским государством''
Kori Udovički

Dr. **Kori Udovički** (La Paz, Bolivija, 4. decembar 1961) srpska je ekonomistkinja, potpredsednica Vlade i ministarka lokalne samouprave i državne uprave u Vladi Republike Srbije i bivša guvernerka Narodne banke Srbije.

Ona je asistentkinja generalnog sekretara Ujedinjenih nacija, asistentkinja administratorka Razvojnog programa Ujedinjenih nacija (UNDP) i direktorka regionalnog biroa Razvojnog programa Ujedinjenih nacija za Evropu i Zajednicu nezavisnih država (zemlje bivšeg Sovjetskog Saveza).

Ranije je bila osnivačica i predsednica Centra za napredne ekonomske studije (CEVES), beogradsku nevladinu organizaciju koja se bavila istraživanjem u ekonomiji i obrazovanju u jugoistočnoj Evropi. Bila je takođe predsednica borda direktora fondacije za naprednu ekonomiju. CEVES-ova glavna publikacije je Kvartalni monitor ekonomskih trendova i politike Srbije, koja se bavila nadgledanjem makroekonomije, korporativnih i finansijskih trendova i politike Srbije, a izlazio je na srpskom i engleskom. Kori Udovički je bila glavna urednica do 2007. godine.

## Obrazovanje i politička karijera

Diplomirala je na ekonomskom fakultetu u Beogradu 1984. godine, magistrirala 1988. i doktorirala 1999. godine u ekonomiji na Univerzitetu Jejl. Istraživala je međuregionalnu trgovinu i integraciju između republika SFR Jugoslavije. Od 1993. do 2001, radila je u Međunarodnom monetarnom fondu u Vašingtonu i onda se vratila u Beograd kao specijalna savetnica ministra finansija i privrede u Vladi Srbije. 2002. godine je postala ministarka za energetiku i rudarstvo u Vladi Republike Srbije. Za guvernerku Narodne banke Srbije izabrana je 23. jula 2003. godine i na toj funkciji ostala do 25. februara 2004. godine, kada je opozvana zbog nelegalnosti tokom glasanja u srpskom Parlamentu.

Njen otac bio je Lazar Udovički, a ujak bivši predsednik Bolivije, Gonzalo Sančez de Lozada.

## Vanjske veze

* RBEC (UNDP) 
* CEVES 
* FREN 
* Quarterly Monitor of Economic Trends and Policies in Serbia - QM 
* Portret bez rama: Kori Udovički („Politika“, 4. maj 2014)
Narodni demokratski pokret

**Narodni demokratski pokret** (NDP) je politička stranka u Republici Srpskoj i Bosni i Hercegovini.

## Istorijat
Stranka je nastala 9. juna 2013. godine ujedinjenjem Demokratske partije na čelu sa Draganom Čavićem i Narodne demokratske stranke na čelu sa Krstom Jandrićem. Ovom pokretu je 24. aprila 2014. godine pristupila i Nova socijalistička partija Zdravka Krsmanovića.

## Program stranke (pojedine tačke)
* Provođenje Dejtonskog mirovnog sporazuma je prihvaćena obaveza za sve demokratski izabrane vlasti na svim nivoima u BiH i entitetima, i kvalitet njegovog sprovođenja opredjeljuje njegovu perspektivu.
* Nakon skoro četiri godine ratovanja, Dejtonski mirovni sporazum je donio mir. Promjena temeljnih principa ovog sporazuma mogla bi ponovo dovesti do sukoba, sa još većim tragičnim poslijedicama, što Narodni demokratski pokret nikako ne želi da se desi.
* Dejtonski uređenu BiH prihvatili su svi njeni konstitutivni narodi, reprezentovani njihovim izabranim predstavnicima, a potvrdile su je vodeće države međunarodne zajednice, čime je za Narodni demokratski pokret Bosna i Hercegovina dobila konačan međunarodni suverenitet, subjektivitet i legitimitet.
* Jednostranost u njegovoj primjeni, ali i njegova jednostrana promjena, bili bi pogubni za BiH, ali i krajnje opasna za cijeli region.
* Narodni demokratski pokret se slaže da prema Dejtonskom mirovnom sporazumu nije moguće postojanje entiteta bez BiH, kao ni BiH bez entiteta.
* Promjena Dejtonskog mirovnog sporazuma nametanjem, mimo volje Republike Srpske, kojom se ukida status entiteta Republike Srpske, za Narodni demokratski pokret znači prestanak postojanja države Bosne i Hercegovine.

## Zastupljenost u organima vlasti
U Narodnoj skupštini Republike Srpske Narodni demokratski pokret ima 4 poslanika. To su: Dragan Čavić, Krsto Jandrić, Zdravko Krsmanović i Zorka Andrić.

## Povezano
* Dragan Čavić
* Demokratska partija

## Vanjske veze
* www.ndprs.org
Narodni demokratski pokret (razvrstavanje)

**Narodni demokratski pokret** je naziv koji koriste sljedeće stranke:

*Narodni demokratski pokret (BiH)
*Narodni demokratski pokret (Papua Nova Gvineja)
*Narodni demokratski pokret (Dominika)
*Narodni demokratski pokret (Grenada)
*Narodni demokratski pokret (Gvajana)
*Narodni demokratski pokret (Montserrat)
*Narodni demokratski pokret (Turks i Caicos Otoci)
Coupling (TV serija)

***Parovi*** () je britanski sitkom koji se emitovao na BBC2 od maja 2000. do juna 2004. Okosnica radnje su ljubavne i seksualne avanture i dogodovština šestoro prijatelja (tri muškarca i tri žene) koji iste stvari i događaje tumače na različite načine.

Serija je donekle inspirisana odnosom između scenariste Stivena Mofata i producentkinje Sju Vertu a čak su i dva lika u seriji nazvana po njima. Stiven i Sju su se upoznali preko zajedničkog prijatelja, vlasnika produkcijske kuće za koju je Sju radila. Nakon toga su počeli da rade zajedno a ubrzo su se i venčali. Stiven je rešio da iskoristi razvoj njihove veze kao osnovu za novi sitkom, pa su tako nastali centralni likovi serije, Stiv i Suzan. Ostali likovi su Stivovi i Suzanini bivši momak i devojka i najbolji prijatelji, koji oslikavaju ekstremne odnose od poverenja do paranoje u vezama.

### Scenario
Kako Sju kaže, Stiven je scenario pisao na tavanu kuće a kada je završio, ona je otišla dva sprata niže da ga pročita da je on ne bi čuo kako se smeje. Producentkinja kaže da nije imala mnogo zamerki i da je prva verzija bila skoro spremna za snimanje.

## Likovi
U seriji *Parovi* skoro da nema epizodnih uloga. Uglavnom se radnja vrti oko glavnih likova. U seriji su žene uglavnom samouverene i otvorenih shvatanja, dok su muškarci poptuno beskorisni, zbunjeni i nesigurni."
Međutim, Sali Harper (koju igra Kejt Isit) je često nesigurna po pitanju svog izgleda i nema sreće sa muškarcima, a uz to se i plaši starenja. Džejn Kristi (koju igra Džina Belman) koja voli seksualne avanture i prilično je sigurna u svoj izgled, je u stvari usamljena, a njenu nesigurnost vidimo kada izvede svog novog dečka (za koga pretpostavlja da je nevin)u kafić i plaši se da će mu se svideti Suzan. A opet Suzan Voker (koju igra Sara Aleksander), koja izgleda najpribranije od svih ženskih likova, je nesigurna zbog veze koju je Stiv imao sa Džejn.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Parovi'' na bbc.co.uk
* 
* ''Parovi'' na Britiš sitkom gajd
* ''Parovi'' na TV programu srpskih televizija
Ourselves Alone (film)

***Ourselves Alone*** ( ) je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1936. godine u režiji Briana Desmonda Hursta. Radnja se događa u Irskoj za vrijeme rata za nezavisnost, a protagonist, čiji lik tumači američki glumac John Lodge, je policajac u koga se zaljubi lokalna djevojka (čiji lik tumači Antoinette Cellier), čiji je brat jedan od vođa IRA-e. Britanski kritičari su ga uglavnom hvalili u usporedbi sa tematski srodnim, a danas daleko poznatijim hollywoodskim filmom *[[The Informer (1935 film)|The Informer]]*, s izuzetkom Grahama Greenea, koji ga je proglasio "jednim od najšašavijih filmova proizvednih u engleskim studijima".

## Uloge
* John Lodge ... Inspektor Hanney
* John Loder ... Kap. Wiltshire
* Antoinette Cellier ... Maureen Elliott
* Niall MacGinnis ... Terence Elliott
* Clifford Evans ... Zapovjednik Connolly
* Jerry Verno ... Redov Parsley
* Bruce Lester ... Potporučnik Lingard
* Maire O'Neill ... Dadilja
* Tony Quinn ... Maloney
* Paul Farrell ... Hogan

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Official legacy website of the director with filmography including Ourselves Alone
The Tenth Man (film, 1936)

***The Tenth Man*** () je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1936. godine u režiji Briana Desmonda Hursta. Predstavlja adaptaciju istoimene drame W. Someresta Maughama. Protagonist, koga tumači John Davis Lodge, je poslovni čovjek koji se, ne prezajući od ničega, prijetnjama, ucjenama i podmićivanjem dočepao ne samo bogatstva nego i ugleda i mjesta u britanskom Parlamentu. Radnja prikazuje kako njegova supruga (koju tumači Antoinette Cellier) od njega uoči izbora pokušava ishoditi razvod.

## Cast
* John Davis Lodge - George Winter
* Antoinette Cellier - Catherine Winter
* Athole Stewart - Lord Etchingham
* Clifford Evans - Ford
* Iris Hoey - Lady Etchingham
* Aileen Marson - Anne Echingham
* George Graves - Pukovnik Trent
* Bruce Lester - Edward O'Donnell
* Aubrey Mallalieu - Upravnik banke

## Reference

## Vanjske veze
*
*''The Tenth Man''
Sensation (film)

***Sensation*** () je britanski crno-bijeli igrani film snimljen 1936. godine u režiji Briana Desmonda Hursta. Protagonist, koga tumači John Lodge, je novinar koji dolazi u malo mjesto izvještavati o misterioznom ubistvu sobarice. Radnja prikazuje kako ne bira sredstva kako bi pronašao materijal za članak, ali tako pronalazi i dokaze nužne za rješenje zločina.

## Uloge
* John Lodge - Pat Heston
* Diana Churchill - Masie Turnpit
* Francis Lister - Richard Grainger
* Joan Marion - Mrs Grainger
* Margaret Vyner - Claire Lindsay
* Jerry Verno - Spikey
* Richard Bird - Henry Belcher
* Athene Seyler - Madame Henry
* Dennis Wyndham - Spurge
* Henry Oscar - Viši komesar Stainer
* Anthony Holles - Clarke
* Martin Walker - Dimmitt
* Sybil Grove - Mrs Spurge
* Leslie Perrins - Strange
* Felix Aylmer - Lord Bouverie

## Izvori

## Vanjske veze
* www.briandesmondhurst.org- Official legacy website of the director with filmography including ''Sensation''
*
Tomokazu Seki

japanski je glasovni glumac, glumac i vokalist. Najpoznatiji anime filmovi/serije koja je podario glas su *[[One Piece]]*, *[[G Gundam]]*, *[[Fruits Basket]]*, *[[Rave Master]]*, *[[Fushigi Yuugi]]*, *[[Cardcaptor Sakura]]*, *[[The Vision of Escaflowne]]*, *[[Weiss Kreuz]]*, *[[Initial D]]*, *[[Nana (manga)|Nana]]*, *[[Full Metal Panic]]*, *[[Neon Genesis Evangelion]]* , *[[Demon Slayer: Kimetsu no Yaiba]]* i *[[Psycho-Pass]]*.

## Vanjske veze
*
*''Tomokazu Seki'' na IMDb-u
Yoshiko Sakakibara

japanska je glasovne glumica. Među najpoznatijim anime filmovima i serijama kojima je podarila glas su *[[Nausicaä of the Valley of the Wind]]*, *[[Mobile Suit Gundam ZZ]]*, *[[Patlabor]]*, *[[Psycho-Pass]]*, *[[Urusei Yatsura]]*, *[[Cobra (anime)|Cobra]]*, *[[Black Magic M-66]]*, *[[Maison Ikkoku]]*, *[[Sailor Moon|Sailor Moon SuperS]]*, *[[InuYasha|InuYasha: The Final Act]]*, *[[Fushigi Yugi]]* i *[[Hellsing]]*.
## Vanjske veze
*
Rusko-švedski rat (1495–1497)

**Rusko-švedski rat [[1495]]. - [[1497]].** (ruski: *Русско-шведская война (1495-1497)*) bio je  rezultat sporazuma između Velikog moskovskog kneza  Ivana III. i danskog kralja Hansa od Danske, da će jedan drugom  pomoći u borbi protiv moćnog švedskog regenta Stena Stura Starijeg.

## Pozadina

Velikog moskovskog kneza Ivana III. smetao je monopol Hanze u trgovini Baltičkim morem, čiji je pokrovitelj bio Sten Sture Stariji a Hansa od Danske to što mu je on oduzeo švedski tron, pa su se udružili da ga razvlaste. Po svemu sudeći Hans je obećao Ivanu i neke teritorije, ali to obećanje nije ispunio.

## Tok rata

U skladu s dogovorom Ivan III. poslao je krajem ljeta 1495., kneževe Danila Šenju iz Moskve,  Jakova Koškina - Zaharina iz Novgoroda i Vasilija Šujskog  iz Pskova da zauzmu Utvrdu Viborg. Oni su je opsjedali tri mjeseca, na kraju su je Šveđani digli u zrak svoje rezerve baruta, pri tom je poginulo puno napadača i tako se riješili opsade.

Između  januara i marta 1496. Rusi su napali švedske pogranične utvrde u Kareliji Savonlinnu i Hämeenlinnu i poharali taj kraj.

Od juna do augusta 1496. trajao je ruski napad na krajeve po Österbottenu i Kvenlandu (danas u Finskoj.

Švedski regent Sten Sture Stariji, koji je tada bio u Turkuu, razjaren tim vijestima poslao je Svante Nilssona sa 2000 vojnika u Ingriju. On je od kraja 1495. do jeseni 1496. napadao ruske pogranične krajeve i zauzeo i zapalio novoizgrađenu rusku utvrdu Ivangorod.

Neprijateljsva su prestala nakon što se Hans od Danske vratio na švedski tron u martu 1497.

Rat je završio potpisivanjem mirovnog sporazuma 3. marta 1497. u Novgorodu , bez ikakvih promjena granica, i vrijedio je do marta 1503.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Stora ryska kriget 1495-1497'' 
* ''Отношения между Шведским и Русским государством''