open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kruševica (Lazarevac)

**Kruševica** je naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 686 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 753 stanovnika).

## Demografija
U naselju Kruševica živi 554 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,4 godina (41,5 kod muškaraca i 43,4 kod žena). U naselju ima 219 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,13.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Javni prevoz
Kruševicu opslužuje nekoliko linija integrisanog tarifnog sistema gradskog prevoza u Beogradu:
162A (Lazarevac - Bistrica - Kruševica), 166 (Lazarevac - Zavod - Kruševica), 583 (Trbušnica - Kruševica - Beograd) i 583A (Beograd - Kruševica). Linija 583 je zvanično najduža linija gradskog prevoza u Beogradu, dugačka ukupno 73&nbsp;km.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Leskovac (razvrstavanje)

**Leskovac** može da bude:

* Leskovac, grad i sedište opštine Leskovac, Republika Srbija
* Leskovac (Lazarevac), naselje u opštini Lazarevac, Republika Srbija
* Leskovac (Petrovac), naselje u opštini Petrovac, Republika Srbija
* Leskovac (Knić), naselje u opštini Knić, Republika Srbija
* Leskovac (Zaječar), naselje grada Zaječara, Republika Srbija
* Leskovac (Ulcinj), naseljeu opštini Ulcinj, Republika Crna Gora

ili

* Ljeskovac (Bijeljina), naselje u opštini Bijeljina, Republika Srpska, BiH
* Ljeskovac (Dvor), naselje u opštini Dvor, Banija, Republika Hrvatska

## Povezano
* Leskojec
* Ljeskovac
Mali Crljeni

**Mali Crljeni** je naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 885 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 930 stanovnika).

## Historija
Mali Crljenci su istočno od Lazarevca. Po popisu iz 1921. godine selo je imalo 94 kuće sa 530 stanovnika. Ne zna se kada je ovo naselje postalo. U prvim desetinama 18. veka, za vreme austrijske vladavine ne pominje se, a isto tako ga nema ni u aračkim spiskovima iz prvih decenija 19. veka. U prvim decenijama 18. veka pominju se kao naseljeno mesto Zeoke (Seozij ), a u prvim desetinama 19. veka takođe se pominju Zeoke, koje su imale 1818. godine 28 kuća.

Po predanju na mestu današnje Prkosave nekada je bio zabran, koji je pripadao Crljencima i tu je bilo Zbegovište.

U najstarije porodice se ubrajaju: Živanovići, Živoinovići, Smiljanići, Blagojevići i Markovići, koji su ovamo došli iz Srema u međuvremenu od 1788-1804. godine; zatim Karići, Vasiljevići, starinom od Sjenice, Đorđevići, Pantelići i Lazarevići, starinom od Novog Pazara; Trgovići čiji su stari došli iz Bosne  i Nikodinovići koji ne znaju od kuda su starinom. Ovo su i najveće porodice sa najvećim brojem kuća. Ostalo su manje porodice koje su došle iz okolnih sela, ili su ogranci starijih porodica koje smo napred pomenuli.Milovanovici,kao najveca familija u selu su poreklom iz okoline Nevesinja. (podaci krajem 1921. godine).

## Demografija
U naselju Mali Crljeni živi 708 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,2 godina (40,3 kod muškaraca i 42,3 kod žena). U naselju ima 259 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,42.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Literatura
* Monografija Podunavske oblasti 1812-1927. objavjeno (1927 g.) „Napredak Pančevo“
* „Letopis“: *Podunavska mesta i običaji* Marina (Beč 1999 g.). Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od Pisanih tragova, letopisa, po predanju mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji, nastanak sela, ko su bili doseljenici, čime se bavili meštani

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Kruševica (razvrstavanje)

**Kruševica** može biti jedno od sledećih naselja:

## Naselja

### Srbija
* Kruševica (Vlasotince), naselje u opštini Vlasotince
* Kruševica (Lazarevac), naselje u opštini Lazarevac
* Kruševica (Prokuplje), naselje u opštini Prokuplje
* Kruševica (Raška), naselje u opštini Raška

### Kosovo
* Kruševica (Podujevo), naselje u opštini Podujeva

### Bosna i Hercegovina
* Kruševica (Ljubinje), naselje u opštini Ljubinje, Republika Srpska
* Kruševica (Lukavac), naselje u opštini Lukavac, Federacija Bosne i Hercegovine
* Kruševica (Bugojno), bivše naselje u opštini Bugojno, Federacija Bosne i Hercegovine
*Kruševica (rijeka), desna pritoka Vrbanje, Republika Srpska

### Severna Makedonija
* Kruševica (Prilep), naselje u opštini Prilep
* Kruševica (Rosoman), naselje u opštini Rosoman

### Crna Gora
* Kruševica (Bar), naselje u opštini Bar

### Hrvatska
* Kruševica (Slavonski Šamac), naselje u opštini Slavonski Šamac
Prkosava

**Prkosava** je naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 317 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 339 stanovnika).

## Historija

Selo se nalazi istočno od Lazarevca. Prvi pisani trag o postojanju mesta nalazi se u knjizi Dr. Hazim Šabanović: „Turski izvori za istoriju Beograda“ strana 180, gde stoji da selo Prkosava ima 11 domova. U arački spiskovima iz prvih desetina 19.veka pominje se Prkosava; imala je 1818.g. 16, i pripadala je Katićevoj Knežini. Po popisu iz 1921.g. Prkosava je imala 49 kuća sa 308 stanovnika.
Predanje veli da su se doselila dva brata, Vulić i Vujić, od Sjenice, i da su se nastanili najpre u Rudovcima. Usled neke svađe napuste ovo mesto i „u prkos“ Rudovčanima nasele se u neposrednoj blizini, u zabran koji je pripadao Crljencima. Zbog toga što su ovde došli iz „prkosa“ vele da je selo dobilo ovo ime. Od ova dva brata su porodice Vučići i Vulićevići. (podaci krajem 1921. godine).

## Demografija
U naselju Prkosava živi 264 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,3 godina (40,2 kod muškaraca i 42,5 kod žena). U naselju ima 97 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,27.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Literatura
* Monografija Podunavske oblasti 1812-1927. objavjeno (1927 g.) „Napredak Pančevo“
* „Letopis“: *Podunavska mesta i običaji* Marina (Beč 1999 g.). Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od pisanih tragova, letopisa, po predanju, mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji, nastanak sela, ko su bili doseljenici, čime se bavili meštani

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Rudovci

**Rudovci** su naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1787 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1804 stanovnika).

## Historija
U severnom delu mesta nalazi se Selište, gde je po predanju, nekada bilo selo. U samom Selištu nema tragova iz prošlosti, dok ih, međutim, ima po celom seoskom ataru. To su bile velike kamene ploče bez natpisa, za koje se mislilo da su „madžarski grobovi“.

Rudovci se pominju kao naseljeno mesto za vreme austrijske vladavine (1718-1739.g.) pod imenom Rudowze. U prvim decenijama 19. veka pripadali su Katićevoj Knežini i imali su 1818. godine 25, a 1822. godine 27 kuća. I po popisu iz 1921. godine imaju 126 kuća sa 706 stanovnika.

Za najstariju porodicu se smatraju Petrovići. Kasnije se doselili Simići od Sjenice, pa Davidovići i drugi.

Iz Rudovca je poznata istorijska ličnost pop Ranko. Njegovi su roditelji došli iz Hecegovine. Pop Ranko se ovde rodio, školu je učio po manastirima, a zapopio se 1811. godine. Godine 1815, u proleće u pivnici pop-Rankovoj, skupili su se istaknuti ljudi iz Beogradske, Valjevske i Rudničke Nahije i tu se dogovorili i zakleli da ponovo ustanu na Turke. (podaci krajem 1921. godine).

U okviru sela Rudovci nalazi se i poznato etno-selo Rašino selo koje je od 2007. godine gradio Dr Radoje Stanojlović - biznismen koji je radio više decenija u americi i kasnije se vratio u svoj rodni zavičaj da bi podigao Rašino selo koje ljudi nazivaju i školom sela zbog njegove prosvetiteljske namene.

## Demografija
U naselju Rudovci živi 1395 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,0 godina (38,0 kod muškaraca i 40,0 kod žena). U naselju ima 566 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,16.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Literatura
* Monografija Podunavske oblasti 1812-1927. objavljeno (1927 g.) „Napredak Pančevo“
* „Letopis“: *Podunavska mesta i običaji* Marina (Beč 1999 g.). Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od pisanih tragova, letopisa, po predanju, mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji, nastanak sela, ko su bili doseljenici, čime se bavili meštani

## Vanjske veze

* Internet stranica posvećena Rudovcima 
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Sakulja

**Sakulja** je nekadašnje naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. nije bilo stanovnika ni domaćinstava. Stanovništvo je 1984. godine raseljeno u više naselja opštine Lazarevac.

## Demografija

U naselju Sakulja ne živi više ni jedan stanovnik. Naselje je planski raseljeno jer je ispod njega nalazište lignita koje je otkriveno i eksploatisano kao polje D polja „Kolubara“. Na mestu naselja je sada površinski kop.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Medoševac (Lazarevac)

**Medoševac** je naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 925 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1095 stanovnika).

## Historija
Medoševac se nalazi severoistočno od Lazarevca. Za vreme austrijske vladavine ovo se naselje pominje kao naseljeno mesto pod imenom Medoschevaz (1718-39. g.). Pominje se kasnije u arački spiskovima. Godine 1818. Medoševac je pripadao Knežini Gošnjića i imao je 20 kuća, a 1822. godine je pripadao Knežini Stanoevića i imao 176 kuća sa 838 stanovnika.

U starije porodice ubrajaju se: Mioljćići i Subotići (Kumrići)starinom iz Sjenice; Voinovići i Tošići čiji su preci došli iz Hercegovine; Terzići, Milutinovići, Jaketići i Gavrilovići (Josipovići) starinom iz Bosne itd. (podaci krajem 1921. godine).

## Demografija
U naselju Medoševac živi 697 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,3 godina (36,9 kod muškaraca i 37,7 kod žena). U naselju ima 299 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,09.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Literatura
* Monografija Podunavske oblasti 1812-1927. objavljeno (1927 g.) „Napredak Pančevo“
* „Letopis“: *Podunavska mesta i običaji* Marina (Beč 1999 g.). Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od pisanih tragova, letopisa, po predanju mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji, nastanak sela, ko su bili doseljenici, čime se bavili meštani

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Medoševac

**Medoševac** može biti:

* Medoševac (Lazarevac), naseljeno mesto u gradskoj opštini Lazarevac, Srbija
* Medoševac (Niš), naseljeno mesto u gradskoj opštini Crveni Krst, grad Niš, Srbija
Sokolovo (razvrstavanje)

**Sokolovo** može da bude:

* Sokolovo, naselje u opštini Lazarevac, grad Beograd, Republika Srbija
* Gornje Sokolovo, naselje u opštini Ribnik, Republika Srpska, BiH
* Donje Sokolovo, naselje u opštini Ribnik, Republika Srpska, BiH
* Goljamo Sokolovo, naselje u opštini Trgovište, Republika Bugarska

## Povezano
* Soko (višeznačna odrednica)
Strmovo

**Strmovo** može biti:

* Strmovo (Lazarevac), naselje u opštini Lazarevac, Republika Srbija
* Strmovo (Lajkovac), naselje u opštini Lajkovac, Republika Srbija
* Strmovo (Bajina Bašta), naselje u opštini Bajina Bašta, Zlatiborski upravni okrug, Republika Srbija
Stubica (razvrstavanje)

**Stubica** može biti:

* Stubica (Paraćin), naselje u opštini Paraćin, Republika Srbija
* Stubica (Lazarevac), naselje u opštini Lazarevac, Republika Srbija
* Stubica (Nikšić), naselje u opštini Nikšić, Republika Crna Gora
* Stubica (Plužine), naselje u opštini Plužine, Republika Crna Gora
* Stubica (Vrbovsko), naselje u opštini Vrbovsko, Republika Hrvatska
* Stubica (Busovača), naselje u opštini Busovača, Federacija BiH, BiH
* Stubica (Ljubuški), naselje u opštini Ljubuški, Federacija BiH, BiH
* Donja Stubica, grad u Zagorju, Republika Hrvatska
Cvetovac

**Cvetovac** je naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 233 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 276 stanovnika).

## Historija

**Cvetovac** je naselje u opštini Lazarevac, na desnoj obali Kolubare. Cvetovac je postao naseljavanjem pojedinih porodica iz Vreoca. Pojedinci su ovde najpre pravili kolibe i boravili sa stokom, zatim su prodavali svoje okućnice koje su imali u Vreocima, i stalno se nastanili. Cvetovac je proglašen za selo oko 1870. godine. Selo je imalo 89 kuća sa 480 stanovnika.

## Demografija
U naselju Cvetovac živi 189 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,8 godina (38,6 kod muškaraca i 42,9 kod žena). U naselju ima 70 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,33.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja dva popisa zabeležen je značajan pad u broju stanovnika. Cvetovac je raseljen zbog proširenja površinskog kopa Rudnika uglja Kolubara.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Čibutkovica

**Čibutkovica** je naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Nalazi se pored Ibarske magistrale i udaljeno je 14 kilometara južno od Lazarevca prema Ljigu.

## Infrastruktura
U selu postoji vrtić, škola, crkva „Mihajlo Mladenović - Selja“ za učenike do 5. razreda, dom sa velikom salom, fudbalsko igralište FK Mladost Čibutkovica, igralište za male sportove, bazen, dva izvora mineralne vode, poljoprivredna apoteka, dva stovarišta građevinskog materijala, strugare za drva., Spomenik poginulim borcima od 1912. do 1946.

Stanovništvo većinom radi u rudarskom basenu Kolubara. Poljoprivredom se uglavnom bavimo kao dodatan prihod. Do kraja devedesetih bilo drvoprerđivačko preduzeće „Šumadija drvo“, koje je u stečaju.

## Demografija

U naselju Čibutkovica živi 995 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,0 godina (39,2 kod muškaraca i 42,7 kod žena). U naselju ima 411 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,07.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine). Prema popisu iz 2002. bilo je 1260 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1357 stanovnika).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Šopić

**Šopić** je naselje u gradskoj opštini Lazarevac u gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 2230 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1832 stanovnika).

## Demografija
U naselju Šopić živi 1682 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,9 godina (36,2 kod muškaraca i 37,6 kod žena). U naselju ima 646 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,45.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Značajne osobe
U naselju Šopić je 6. novembra 1964. u saobraćajnoj nezgodi poginuo Slobodan Penezić Krcun, a trideset godina kasnije, 30. jula 1994., i poznati estradni umetnik Ipče Ahmedovski.
## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Šušnjar (razvrstavanje)

**Šušnjar** može da bude:

* Spomen-područje Šušnjar, groblje i memorijalni centar žrtava ustaškog genocida u Drugom svjetskom ratu
* Nagrada Šušnjar, književna nagrada u Republici Srpskoj
* Masakr na Šušnjaru

ili

* Šušnjar (Lazarevac), naselje u gradskoj opštini Lazarevac, grad Beograd, Republika Srbija
* Veliki Šušnjar, naselje u opštini Petrinja, Banija, Republika Hrvatska

## Povezano
* Šušnjari
Magnet (mitologija)

**Magnet** () bilo je ime više ličnosti u grčkoj mitologiji.

* **Magnet**, sin Zevsa i Tije, kćeri Deukalionove, ili, prema drugima, sin Eola i Enarete ili, prema trećima, sin Arga (sina Friksova) i Perimele (Admetove kćeri), eponimni utemeljitelj i prvi kralj poluostrva Magnezije, brat Makedonov. Ponekad se poistovećuje s ocem Perseja, Diktisa, Polidekta, Pijera i Ejoneja, koje mu je sve rodila neka neimenovana najada kakvog izvora na ostrvu Serifu. Ta je najada sa dva od svojih sinova (Diktisom i Polidektom) otišla na Serif. S muzom Kaliopom Magnet je imao sina Himeneja. Kad se Apolon zaljubio u Himeneja i bio kod njega u Magnetovoj kući, Hermes je ukrao Apolonovi stado krava.

* **Magnet** sa Zakintosa bio je jedan od Penelopinih prosaca. Odisej ga je ubio zajedno s ostalima.

## Reference
Uskršnja ofanziva

**Uskršnja ofanziva** () je bila vojna kampanja koju je za vrijeme Vijetnamskog rata u proljeće 1972. poduzele trupe Sjevernog Vijetnama i paravojne formacije Viet Conga sa ciljem da vojnički poraze, odnosno sruše vladu Republike (Južni) Vijetnam. Predstavljala je najveću ofanzivnu operaciju, odnosno drugi pokušaj takve vrste od Ofanzive Tet četiri godine ranije; za razliku od nje, glavninu snaga su činile regularne snage Narodne armije Vijetnama umjesto Viet Comgovih gerilaca, a strategija se temeljila na konvencionalnim napadima oklopnih jedinica umjesto gerilskih prepada. Sjevernovijetnamcima je jedan od motiva bilo nastojanje da se iskoristi prijelazni period, odnosno "vijetnamizacija" rata na kojoj je inzistirao američki predsjednik Richard Nixon, koji iz političkih razloga više nije mogao neposredno koristiti američke kopnene snage u vojnim operacijama; vrijeme početka ofanzive je također odabrano i s obzirom na američke predsjedničke izbore, pri čemu se računalo da se Nixon neće usuditi reagirati na način na koji bi se dodatno eskalirao tada već potpuno nepopularni rat. S druge je strane nova sjevernovijetnamska ofenziva, za razliku od Teta, bila očekivana, te su prije nje Amerikanci uložili ogromna financijska, logistička i druga sredstva da bi snage svojih južnovijetnamskih saveznika opremili najsuvremenijim oružjem i podvrgli intenzivnoj obuci, računajući da će se one moći samostalno oduprijeti neprijatelju. Nedostatak američkih kopnenih snaga je trebalo nadoknaditi intenzivnim korištenjem američkih zračnih snaga, odnosno eskalacijom strateškog bombardiranja ciljeva u Sjevernom Vijetnamu.

Sjevernovijetnamska ofanziva je u prvih mjesec dana zabilježila najveće uspjehe, među kojima se posebno ističe zauzimanje strateški važnog grada Quang Tri na sjeveru; kasnije se, međutim, sjevernovijetnamsko napredovanje usporilo, prije svega zbog ogromnih gubitaka u ljudstvu i tehnici, najviše zadobivenih od američkih zračnih snaga. U junu i julu su južnovijetnamske snage počele sa kontraofanzivom, koja će završiti najesen kada je ponovno zauzet Quang Tri. Istovremeno je Sjeverni Vijetnam bio izložen dotada nezapamćenoj kampanji bombardiranja poznatoj kao Operacija Linebaker.

Kada je nastupilo zatišje, američka i južnovijetnamska strana su ishod Uskršnje ofanzive proglasile svojom velikom pobjedom, a što je stav djelomično prihvaćen i među dijelom današnjih historičara, s obzirom da Sjeverni Vijetnam nije uspio u naumu da njome okonča rat. U američkoj javnosti se također smatralo da je uspješni južnovijetnamski otpor potvrda Nixonove strategije "vijetnamizacije". S druge strane, u trenutku zatišja su sjevernovijetnamske i Viet Congove snage pod svojom kontrolom držale oko 50 % teritorije Južnog Vijetnama, odnosno daleko više nego prije početka same ofanzive. Time je Sjeverni Vijetnam stekao povoljnu pregovaračku poziciju pred Pariške mirovne sporazume kojim je početkom sljedeće godine privremeno okončan sukob, odnosno operacijsku osnovicu koja je tri godine kasnije uspješno iskorištena u završnoj ofanzivi kojom je oboren južnovijetnamski režim i tako konačno završen rat.

## Izvori
Genocid u Burundiju

Od dobijanja nezavisnosti Burundija 1962., tamo su se desila dva događaja koja su nazvana genocidom. Ti događaji su bili 1972.; masovna ubistva hutua od strane tutsa, i 1993.; ubistva tutsija od strane hutua koji je priznat kao genocid u konačnom izveštaju međunarodne komisije za ispitivanje u Burundiju predstavljenom Savetu Bezbednosti Ujedinjenih nacija 2002.

## Istorija Burundija
Stanovništvo u Burundiju između 1960. i 1970. su predstavljali hutui 80%, kojima je vladala tutska manjina. Burundi je dobio nezavisnost 1962, a u maju 1965. se održavaju prvi parlamentarni izbori. Očekivano hutu kandidati su osvojili pobedu zauzevši 23 mesta od ukupno 33. Umesto hutu premijera koji je trebao da bude postavljen na dužnosti, kralj postavlja jednog svog prijatelja, tutsa. Dana 18. oktobra 1965. huti, nezadovoljni ovakvom kraljevom odlukom izvršavaju puč. Kralj je napustio zemlju, i nikad se nije vratio, ali puč je propao.

## Maj—jul 1972.
27. aprila 1972, pobunjenici predvođeni od strane hutu članova žandarmerije otvaraju vatru na neselja Rumonge i Njanza-Lak. Brojne greške su saopštili očevidci, a naoružani hutu pobunjenici su nastavili da ubijaju tutse i umerene hutue na koje su naišli. Prema procenama tokom ove hutu pobune, negde ooko 20.000 do 30.000 ljudi je ubijeno. Predsednik Mišel Mikombero (tuts) objavljuje vojni zakon i sistematsko ubijanje hutu naroda. Početna faza genocida je bila čisto orkestritana, sa listama meta koje su uključivali hutu obrazovane ljude, elitu i vojne vođe. Na kraju su tutsi preuzeli potpunu vlast u zemlji i po njihovim procenama ubijeno je oko 15.000 hutua dok po hutuima taj broj se kreće i do 300.000 žrtava. Danas prema konzervativnim merenjima ubijeno je između 50.000 i 100.000 ljudi za samo 3 meseca. Preko 500.000 hiljada je napustilo zemlju i otišlo u susedne zemlje Zair, Ruandu i Tanzaniju.

## 1993.
1993. burundansaka partija Front za demokratiju Burundija, FRODEBU, i njihov predsednički kandidat Ndadaje ostvaruju pobedu i formiraju prvu hutu vladu u Burundiju. 21. oktobra 1993. predsednik Ndadaje je ubijen u vreme građanskog rata. Hutu vođe, većinom iz FRODEBU-a, odgovaraju nasiljem na atentat i prema procenama ubijeno je oko 400.000 tutsa. Pokušavajući da vrate red, članovi burundanske armije i nevini hutui koji nisu učestvovali u masovnim ubistvima, ubijaju počinioce zločina. Danas, masovna ubistva tutsa iz 1993. su kao genocid priznale samo Ujedinjene nacije.

## Ruandanska veza
Genocid iz 1972. je ostala crna mrlja u kolektivnom sećanju Hutu naroda i u Burundiju i u susednim zemljama. Na desetine hiljada civila je napustilo zemlju i prebeglo u susednu Ruandu. Ti događaji su izazvali radikalne reakcije hutu populacije u Ruandi koji su pobegli od Ruandanskog patriotskog fronta, što je partija Tutsa. Hutui čine genocid u Ruandi, a prema procenama ubijeno je između 800.000 i 1.000.000 ljudi.

## Povezano
* Genocid u Ruandi
* Hutu
* Tutsi
Predsjednički izbori u Sjedinjenim Američkim Državama

Na **predsjedničkim izborima u Sjedinjenim Američkim Državama** se određuje tko će četiri godine vršiti dužnost predsjednika, odnosno potpredsjednika SAD. Izbori se održavaju svake četvrte godine na izborni dan, koji je od 1845. utorak iza prvog ponedjeljka u novembru. Izbori se održavaju posredno, odnosno na njima se ne biraju predsjednik i potpredsjednik, nego članovi Elektorskog kolegija () koji se biraju zasebno u 50 saveznih država i saveznom distriktu Columbia na način koji propisuju zakoni samih tih država. Tako sastavljeni kolegij broji 435 članova i oni obično do početka januara formalno izabere predsjednika i potpredjednika sa kandidatske liste (); ako nijedan od kandidata ne postigne apsolutnu većinu, izbor preuzima Predstavnički dom Kongresa te se tako izabrani predsjednik formalno inaugurira i preuzima dužnost 20. januara, odnosno 21. januara ukoliko taj datum zapadne nedjelja.

Sve savezne države i Distrikt Columbia su svojim zakonima utvrdile da se članovi Elektorskog kolegija (elektori) biraju od strane birača; kao kandidati u pravilu služe najistaknutiji i najugledniji članovi političkih stranaka u njima. Sve države, s izuzetkom New Hampshirea i Nebraske predviđaju izbor lista po načelu "pobjednik uzima sve" (), odnosno stranačka lista koja osvoji najviše glasova u pojedinoj državi dobija sve njene elektore. Elektori u teoriji mogu glas dati svakome kome požele, ali u pravilu ga daju kandidatima stranačke liste; slučajevi nevjernih elektora koji ih daju nekome drugome su prilično rijetki.

Izborni proces formalno započinje mjesecima prije izbornog dana, i to na početku godine, kada se po državama počinju održavati predizbori na kojima članovi ili simpatizeri pojedinih stranaka biraju delegate za stranačke konvencije koje, najčešće tokom ljeta, izabiru predsjedničke kandidate.

Posljednji izbori za predsjednika su održani 3. novembra 2020. godine, a sljedeći izbori će biti 5. novembra 2024. godine.

## Reference

## Vanjske veze
George Wallace

**George Corley Wallace Jr.** (25. august 1919 &ndash; 13. septembar 1998) je bio američki demokratski političar, koji je u tri navrata - od 1963. do 1967., od 1971. do 1979. i od 1983. do 1987. godine - služio kao guverner Alabame, pri čemu je sa 5158 dana na dužnosti postavio rekord po stažu guvernera savezne države u historiji SAD. Wallace je, međutim, daleko poznatiji po tome što se 1960-ih i početkom 1970-ih žestoko zalagao za očuvanje rasne segregacije i protivio pokretu za građanska prava, kao i nizu kandidatura za predsjednika SAD koje su, iako neuspješne, imale uticaja na ishod izbora. Prilikom kampanje 1972. godine ga je teško ranio atentator Arthur Bremer i ostavio doživotno paraliziranim. Početkom 1980-ih je Wallace, prema vlastitim riječima, doživio "duhovnu transformaciju" i odbacio rasnu segregaciju.

Poznat je i kao protagonist nagrađenog biografskog TV-filma gdje je njegov lik tumačio Gary Sinise.
Dom sportova

**Dom sportova** je ime velike višenamenske sportske dvorane u centru Zagreba. U njoj se održavaju razne dvoranske sportske (tenis, rukomet, odbojka, košarka, dvoranski nogomet, umetničko klizanje, hokej na ledu i slično), ali i druge priredbe (koncerti, predavanja i slično).

Dom sportova je smešten u severozapadnom delu Trga Krešimira Ćosića i zauzima celi prostor između Magazinske ulice i Nove ulice. Objekat ima 32.000 m² korisne površine od čega je 10.000 m² poslovnog prostora, a 22.000 m² služi isključivo sportu.

Dom sportova se zapravo sastoji od osam dvorana od kojih su dve veće (jedna ima 5 000, a druga 3 100 sedišta na fiksnim tribinama).

Dom sportova je otvoren 17. maja 1972. košarkaškom utakmicom Evropa - Svet.
Mount Rushmore

**Nacionalni spomenik Maunt Rašmor** () je spomenik koji se nalazi u američkoj saveznoj državi Južna Dakota. Simbolično predstavlja prvih 150 godina istorije SAD. Spomenik je isklesan u steni i na njemu su glave bivših američkih predsednika: Džordža Vašingtona (1732—1799), Tomasa Džefersona (1743—1826), Teodora Ruzvelta (1858—1919) i Abrahama Linkolna (1809—1865).

## Literatura
* Jesse Larner. *Mount Rushmore: An Icon Reconsidered* New York: Nation Books, 2002.
* Taliaferro, John. *Great White Fathers: The Story of the Obsessive Quest to Create Mount Rushmore*. New York: PublicAffairs, c2002. . Puts the creation of the monument into a historical and cultural context.
* *The National Parks: Index 2001–2003*. Washington: United States Department of the Interior

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
* 
*
Peta avenija

**Peta avenija** je značajna ulica u centru njujorkškog okgruga Menhetn. Deo Pete avenije između 34. i 59. ulice predstavlja jednu od najpoznatijih ulica za kupovinu u celom svetu. Peta avenija je simbol bogatog Njujorka i neprestano se proglašava za jednu od najskupljih ulica na svetu. Počevši od sredine devedesetih godina dvadesetog veka, predeo između 49. i 57. ulice, nekoliko godina je bio poznat po najvećoj ceni poslovnog prostora na svetu.

Peta avenija počinje od Vašington skver parka u Grivnič vilidžu i kroz središte Midtauna se kreće ka severu, uz istočni deo Sentral parka, gde čini granicu Gornje istočne strane. Avenija se nastavlja kroz Harlem, gde se završava kod reke Harlem i 142. ulice. Peta avenija deli ulice na Menhetnu na istočne i zapadne, npr. istočno od ove avenije počinje Istočna 59. ulica, a zapadno od nje - Zapadna 59. ulica.

Jedan deo pete avenije, od 82. ulice do 105. ulice, nosi naziv Muzejska milja zbog velikog broja muzeja koji su koncetrisani na ovom potezu.

## Reference
Granice rasta

***Granice rasta*** () je knjiga koju je godine 1972. objavila grupa autora okupljenih oko trusta mozgova poznatog kao Rimski klub. U njoj je, na temelju kompjuterskih modela iznijela vlastite procjene posljedica koje bi eksponencijalni ekonomski rast uz porast stanovništva mogli imati po budućnost Zemlje i čovječanstva, s posebnim naglaskom na međusobne odnose između stanovništva svijeta, industrijalizacije, zagađenja, proizvodnje hrane i osiromašenja resursa. Studija je izazvala izuzetno zanimanje javnosti, pogotovo nakon izbijanja Prvog naftnog šoka sljedeće godine, i značajno uticala na popularizaciju ekološkog pokreta i koncepta održivog razvoja, ali i na dugoročnu politiku mnogih, pogotovo najrazvijenijih industrijskih zemalja. Istovremeno je postala i predmetom žestokih debata koji traju do današnjeg dana.

Jedna analiza iz 2021. je uglavnom potvrdila predviđanja studije: ekonomski rast bi stao krajem 2020-tih, a u lošijem slučaju došlo bi i do društvenog kolapsa oko 2040.

## Povezano
* *[[The Population Bomb]]*

## Izdanja
* , 1972 First edition
* , 1974 Second edition (cloth)
* , 1974 Second edition (paperback)
* , ASIN 1-931498-58-X, 2004 *Limits to Growth: The 30-Year Update*

## Reference

## Vanjske veze

* The Limits to Growth, licensed under a Creative Commons Attribution Noncommercial license 
* A Resource site for those interested in finding out more about limits to growth 
* World3-03 Simulator - runs scenarios discussed in "Limits to Growth: The 30-Year Update
* Revisiting The Limits to Growth: Could the Club of Rome Have Been Correct, After All? (By Matthew R. Simmons) 
* 1999 Review by Club of Rome member
* A Synopsis of Limits to Growth: The 30 Year Update
* What was there in the famous "Report to the Club of Rome"?
* Uppsala Protocol: how to act when one resource hits its limit 
* Core Statement of the Institute of Growth Research (summary)
* Graham Turner (2008). "A Comparison of `The Limits to Growth` with Thirty Years of Reality" . Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation (CSIRO). See also
* YAN Kun(2011). The tendency equation of the population and its limit value in the United Kingdom (Brief annotation of the connection equation(R)), Xi'an: Xi'an Modern Nonlinear Science Applying Institute.
;Video and audio
* Sound Interview: Dennis Meadows one of the members and authors of the book 09. October 2004  Global Public Media
* 
* Last Call - documentary examining the predictions of the Limits to Growth book 40 years later
Veliko slano jezero

**Veliko slano jezero** () je slano jezero u Sjedinjenim Američkim Državama. Nalazi se na severu američke savezne države Juta. To je najveće slano jezero na zapadnoj hemisferi. Prosečna površina mu je 4.400&nbsp;km², ali ona jako varira jer je jezero plitko. Na primer, minimalna površina jezera od 2.460&nbsp;km² zabeležena je 1963, dok je 1988. zabeležena maksimalna površina od 8.500&nbsp;km².

Veliko slano jezero je ostatak praistorijskog jezera Bonevil. Jezero se nalazi na 1280 metara nadmorske visine. Dugo je oko 120 kilometara a široko 40 do 80. Prosečna dubina jezera je 4,3 metara, dok je najveća dubina 10 metara.

Po Velikom slanom jezeru je nazvan grad Solt Lejk Siti koji se nalazi na istočnoj obali. Na zapadu i jugozapadu od jezera prostire se Pustinja velikog slanog jezera.

Jezero nema otoke i ima tri veće pritoke: Džordan, Veber i Medveđa reka (). Sve tri reke se ulivaju u južni deo jezera, pa je stoga severni deo jezera znatno slaniji. Salinitet na jugu je oko 9 a na severu oko 25 procenata. Halofilne bakterije daju severnom delu jezera karakterističnu crvenu boju. Većinu rastvorene soli predstavlja kuhinjska so.

## Reference

## Literatura

* Dale L. Morgan (1947). *The Great Salt Lake*. Salt Lake City: University of Utah Press. 
* W.R. Hassible and W.G. Keck (1993), *The Great Salt Lake.* U.S. Department of the Interior / U.S. Geological Survey, U.S. Government Printing Office: 1993 0 - 337-928 : QL 2
* Czerny, Peter G. (1976). *The great Great Salt Lake*. Provo, Utah: Brigham Young University Press. 

## Vanjske veze

* „Najslanije jezero sveta“ – informacije o Velikom slanom jezeru (en.) 
* Utah Division of Wildlife Resources 
* Deseret News 
* Monitoring the Weather over the Great Salt Lake. *University of Utah Department of Meteorology*.
* West Desert Pumping Project . *Utah Division of Water Resources*.
Sanacija

**Sanacija** je izvođenje građevinskih i drugih radova na postojećem objektu kojima se vrši popravka uređaja, postrojenja i opreme, odnosno zamena konstruktivnih elemenata objekta, kojima se ne menja spoljni izgled, ne utiče na bezbednost susednih objekata, saobraćaja i životne sredine.

Radovi na sanaciji se obično dele na *reparaturne sanacije*, koje služe za produženje upotrebljivosti i trajnosti stambenih zgrada i *Konstrukcijske sanacije*, koje se predzzimaju u situacijama kada je stanje određene konstrukcije takvo da u nije zadovoljena njena nosivost i sigurnost. Potonje najčešće uključuje različite vidove ojačavanja armiranobetonskih konstrukcija.

## Vanjske veze
* Sanacije, rekonstrukcije i održavanje betonskih konstrukcija u visokogradnji
* Sanacija betona
* Sanacija poplavljenih kuca
Greko (mitologija)

**Greko** ili **Graiko** () bio je, u grčkoj mitologiji, sin Zevsa i Pandore. Njegova majka Pandora, koja je ime dobila po svojoj baki, znamenitoj Pandori, bila je kći Deukaliona i Pire te sestra Helena, koji je sa svoja tri sina, Dorom, Eolom i Ksutom, te s Ksutova dva sina (Jonom i Ahejem) začeo sva drevna plemena na koja su se Grci delili.

## Kasnija predanja

Prema Stefanu Bizantincu, Greko je bio sin Tesalov. Prema Vergiliju, Latin je bio Grekov brat. Helensko pleme Graikâ *(Graikoi)*, prema legendi, nazvano je po njemu. Oni su bili među prvim Helenima koji su osnivali kolonije u Italiji, pa je po njima nazvana i oblast Velike Grčke. Latini su taj naziv koristili za sve Helene jer su prvi Heleni s kojima su došli u dodir bili upravo oni koji su pripadali plemenu Graikâ.

## Reference

## Vanjske veze
* Hellenism.Net – Everything about Greece and Greeks
* Greek Mythology Link (Carlos Parada) – Zeus
* The Ancient Library – Graecus
Operacija Izvor mladosti

**Izraelski prepad na Libanon 1973. godine**, također poznat i kao **Operacija Izvor mladosti** je naziv za seriju prepada koje su specijalne snage Izraelskih obrambenih snaga (IDF) u noći 9/10. aprila 1973. godine izvele protiv palestinskih ciljeva u Bejrutu i Sidonu. Glavna meta su bila trojica vodećih funkcionara Palestinske oslobodilačke organizacije (PLO) - Muhammad Youssef al-Najjar, Kamal Adwan i Kamal Nasser - koji su živjeli u Zapadnom Bejrutu. Vjeruje se kako je prepad bio dio šire kampanje, poznate kao Operacija Božji gnjev, prilikom koje su izraelske vojne snage i obavještajni operativci fizički likvidirali vodeće palestinske militante, prvenstveno one koje se, poput al-Najjara, držalo odgovornima za Münchenski masakr. Prepad je izveden uz pomoć agenata Mossada na terenu, pri čemu su se specijalci u Zapadni Bejrut infiltirali u civilnoj odjeći, a neki, poput budućeg premijera Ehuda Baraka, bili prerušeni u žensku odjeću. Sva tri funkcionara PLO su ubijeni, a izraelski specijalci su se kasnije evakuirali helikopterom. Prilikom operacije je poginulo nekoliko desetaka palestinskih militanata, nekoliko libanonskih policajaca, dva izraelska specijalca, al-Najjarova supruga kao i jedna italijanska turistkinja.

Prepad je godine 2005. prikazan u američkom igranom filmu *[[Munich (film, 2005)|Munich]]*.

## Vanjske veze
* Bregman, Ahron (2002). *Israel's Wars: A History Since 1947*. London: Routledge. 
* ''Journal of Counterterrorism & Security International'' : Includes background material on the 1972 Munich Olympic Massacre and Israel's hunt for its perpetrators.
* Simon, Bob. "An Eye For An Eye: Should The U.S. Use This As A Model?", *CBS News*, November 21, 2001. Includes short testimonies by Barak and Adwan's daughter.
* ''Encyclopedia of the Palestine Problem'' : History of IDF operations vs. Palestinians from a Palestinian viewpoint, including this operation.
Dimant (mitologija)

**Dimant**  ime je nekoliko ličnosti u grčkoj mitologiji.

## Hekubin otac

Dimant je bio frigijski kralj i otac Hekube, supruge trojanskog kralja Prijama. Homer kaže da je ovaj Dimant imao sina Asija, koji se borio i poginuo u trojanskom ratu, a koga ne treba mešati s Hirtakovim sinom Asijem, koji se takođe borio i izgubio život pod Trojom. Sholije kažu da je Dimant imao još jednog sina, Otreja, koji se borio protiv Amazonki jednu generaciju pre trojanskog rata. U sholijama uz Euripidove tragedije kao otac frigijskog Dimanta navodi se Ejonej, sin Protejev, a kao njegova supruga navedena je Eunoja, kći rečnog boga Sangarija. Zapravo, Dimant i njegovi frigijski podanci u uskoj su vezi s rekom Sangarijem, koja se uliva u Crno more. Etimologija imena "Dimant" nije poznata, a možda nije ni helenska.

## Otac Megetov

Ovaj je Dimant možda identičan s frigijskim. Prema Kvintu Smirnjaninu, bio je otac Trojanca Megeta, čiji su se sinovi borili pod Trojom.

## Dorski Dimant

Treći Dimant bio je Doranin i predak plemena Dimanćana *(Dymanes)*. Njegov otac, Egimije, usvojio je Heraklovog Hila. Dimant i njegov brat, Pamfil, pokorili su se Hilu.

## Feačanski Dimant

Četvrti Dimant spominje se u Homerovoj *[[Odiseja|Odiseji]]* kao jedan od Feačana čija je kći bila Nausikajina prijateljica.
Opština Sopot

**Opština Sopot** je beogradska opština. Zauzima površinu od 27.075 ha, na kojoj živi oko 20.000 stanovnika.

Ime Sopot je staroslovenskog porekla i znači - „izvor ili voda koja se obrušava“. Varoš Sopot nastala je usred sela Ropočeva i prvi put se pominje u Langerovoj karti sa početka XIX veka, gde su ucrtani Ropočevo i Sopot kao posebna sela. U sastavu beogradskih opština je od 1956.

Dan opštine Sopot je 2. jul, dan formiranja Kosmajskog partizanskog odreda. Predsednik opštine od 1989. godine je Živorad Milosavljević.

## Okolina
Jedno od najlepših mesta u Sopotu je obližnje selo Nemenikuće. Naziv je dobilo za vreme ropstva Srbije pod Turcima. Prolazeći pored predela knez Miloš je ugledavši selo spaljeno od strane Turaka rekao „Nema ni kuće!" i tako dobi naziv.

## Crkva
Crkva u Nemenikuću je veoma stara. U njoj je Arsenije Čarnojević poslednji put sa ove strane Save pričestio Srbe kada je bila Velika seoba Srba. Njegov brat Jovan je ostao ovde i skoro svi Jovanovići u Nemenikuću i široj okolini potiču od njega.

## Sport
U Sopotu ima više sportskih klubova. Fudbalski klub „Sopot“, „vukovi sa Kosmaja“, igra u trećoj srpskoj ligi, dok kadeti igraju u drugoj.

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanična strana Beograda 
* Zvanična strana opštine Sopot
Guberevac (Sopot)

**Guberevac** je naselje u opštini Sopot u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 646 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 755 stanovnika).

## Geografija
Guberevac se nalazi oko 10 kilometara severozapadno od Sopota. Selo se nalazi na ripanjskoj površi, koja je jako raščlanjena, zbog čega je selo razbijenog, gotovo starovlaškog tipa. Glavniji su izvori: Pruten, Točak, Bezdan i Dobrica. Delovi su seoskog atara: Gomilice, Vrbovac, Preki Gaj, Vrtače, Umka, Bojišta, Bodoljin, Navrci, Borovik, Mačije Rupe, Ravni Rit, Zlatara, Selica, Suvodol, Ornice, Glavčine, Lovenjak, Stublo, Poljane, Krušik i Buk.

Selo se deli na: Staro Selo, Glavicu, Dubrave, Rt, Reku, Ševarice i Todorovićski Kraj.

## Historija
Guberevac je starije naselje. U ataru ovoga mesta, kao i u okolini, nailazilo se na tragove prošlosti, koji pokazuju da je ovde moralo i mnogo ranije postojati neko naselje. Pisanih podataka o ovome selu imamo tek iz početka 18. veka. Na karti iz doba austrijske vladavine (1718-1739. g) Guberevac je ubeležen kao naseljeno mesto pod imenom Kubrowze.

Po predanju prve kuće bile kod groblja, a tu je u blizini *„Madžarsko groblje“*. Za vreme Turaka u selu je živeo beg koji je bio vrlo star. Stanovništvo nije moglo podnositi zulume i nepravdu i zbog toga najveći deo napusti selo i pođe „preko“ (Banat). Na putu neke porodice zadrži *„dobri beg ošljanski“* i naseli ih u Ošljane, odakle kasnije presele u Grbolju, današnju staru Vinču, i to su prvo doseljenici koji su osnovali današnju Vinču (srez vračarski). Ostali su prešli* „preko“* (Banat). Neke su se porodice kasnije vratile u Guberevac, a neke su ostale.

Kao najstarije porodice smatraju se: Bosankići, Nenadovići i Ćosići. Ćosići pričaju da su njihove porodice ostali u beogradskoj Vinči, gde i danas imaju rođake. U stare porodice ubrajaju se i Jakovljevići starino od Užica, Čupići starinom iz Hercegovine. Ostale porodice kasnije su došle.

## Demografski podaci
U naselju Guberevac živi 530 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 46,1 godina (45,4 kod muškaraca i 46,8 kod žena). U naselju ima 227 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,85.

Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Literatura
* Izvor Monografija Podunavske oblasti 1812-1927, objavjeno (1927 g.), „Napredak Pančevo“
* „Letopis“: *Podunavska mesta i običaji* Marina (Beč 1999 g.), Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od Pisanih tragova, Letopisa, po predanju mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji nastanak sela ko su bili Doseljenici čime se bavili meštani

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Drlupa (Sopot)

**Drlupa** je naselje u Gradskoj opštini Sopot u Gradu Beogradu. 
Nalazi se na obroncima planine Kosmaj, sa zapadne strane. Prema popisu iz 2002. bilo je 547 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 675 stanovnika).

## Historija
Drlupa se nalazi jugozapadno mesta Sopota. Najstarije pisane podadke o ovome selu imamo iz početka 18. veka. Na karti iz doba austrijske vladavine (1718.—1739. g) ovo je selo zabeleženo kao naselje pod imenom Terlupe. Selo ranije, kako velei predanje, bilo u *Selištu*, a „uništio ga je ćesar“. Godine 1721. austrijske su vlasti naredile da se sela gropišu. U to doba je, po predanju, u Drlupi bio knez Milovan, predak današnjih Matića. Njemu je ćesar naredio „da zbija sela u šorove.“ Zbog toga je on pozvao sve seljake na dogovor u Vrbicu. Ali sakupljeni seljaci nisu pristali i nisu hteli da izvrše ćesarevu naredbu. *„Zbog toga ćesar pošalje u selo dve katane“* od kojih seljaci jednog ubiju. Sada i sam ćesar pođe sa vojskom na Drlupu *„ i raseli je.“* U narodnom predanju očuvala se uspomena i danas se još priča o nekoj varoši koja je za vreme Madžara postojala i zvala se *Zanoga-Zanova.* Vele da se ta varoš nalazila severno od sela, pod Boblijom.

Posle 1739. godine raseljeno stanovništvo se počelo vraćati a dolazili su i novi doseljenici. Za najtarije porodice smatraju se: Sirkovići starinom od Bihora, Ljubićići starinom od Sjenice. Zatim Paunovići, Stamenići i Savići. itd.

Prvi sukob Srba i Turaka bio je u Drlupi 11. i 12. februara 1804. g. 
U prvim desetinama 19. veka Drlupa je ulazila u sastav Katićeve knežine i imala je 1818. g. 37 a 1822. g. 44 kuće. Po popisu iz 1921. g. selo je imalo 150 kuća sa 933 stanovnoka.

Jovan Matić poklonio zemljište sa kućom za školu koja je služila. (podaci krajem 1921. godine).

## Demografija
U naselju Drlupa živi 444 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,1 godina (41,1 kod muškaraca i 45,2 kod žena). U naselju ima 170 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,22.

Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Korišćena Literatura
* Izvor Monografija Podunavske oblasti 1812-1927 objavjeno (1927 g.)„Napredak Pančevo,,
* „Letopis“: *Podunavska mesta i običaji* Marina (Beč 1999 g.). Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od Pisanih tragova, Letopisa, po predanju mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji nastanak sela ko su bili Doseljenici čime se bavili meštani
* *Napomena*
U uvodnom delu autor je dao kratak istorijski pregled ovog područja od praistorijskih vremena do stvaranje države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Najveći prilog u ovom delu čine *,»Letopisi«* i trudio se da ne propusti nijednu važnu činjenicu u prošlosti opisivanih mesta.

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Drlupa

**Drlupa** može biti:

* Drlupa (Sopot), naseljeno mesto u opštini Sopot, Republika Srbija
* Drlupa (Kraljevo), naseljeno mesto grada Kraljeva, Republika Srbija
Dučina

**Dučina** je naselje u Gradskoj opštini Sopot u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 736 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 845 stanovnika).

## Historija
Dučina se nalazi jugozapadno od Sopota. Dučina je starije naselje. Po predanju selo je nekada bilo u Selištu, u izvorištu potoka Dučanica. Predanje veli da je u selu živeo neki vojvoda Duč, i da je on odveo na Kosovo osamdeset konjanika, od kojih se ni jedan nije vratio. Po pvome vojvodi je, vele, prozvan potok Dučanac, a po potoku selo se premestilo severnije, i danas uglavnom zauzima te iste položaje.

Prve pisane podatke imamo iz doba austrijske vladavine (1718-1739.g) na karti iz toga doba zabeleženo je ovo mesto pod imenom Tutcina. Od toga doba selo je sve više raslo pridolaskom novih doseljenika. Godine 1818. ulazilo je u sastav Katićeve knežine i imalo je 17, a 1822.g. 20 kuća.

Za najstarije porodice smatraju se: Milijanovići, Mijajlovići, Živanovići, Mišići i Ostojići. Milijanovići ne znaju otkuda su njihovi stari došli, ali znaju da su bežali „preko“ (Banat) i da su neko vreme probavili u okolini Pančeva. Isti slučaj je i sa Živanovićima. Gaja, predak Ostojića, došao je iz Tule u doba oslobođenja Šumadije. I.t.d. (podaci krajem 1921. godine).

## Demografija
U naselju Dučina živi 604 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,3 godina (43,8 kod muškaraca i 44,8 kod žena). U naselju ima 235 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,13.

Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Literatura
* Izvor Monografija Podunavske oblasti 1812-1927 objavjeno (1927 g.)„Napredak Pančevo,,
* „Letopis“: *Podunavska mesta i običaji* Marina (Beč 1999 g.). Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od Pisanih tragova, Letopisa, po predanju mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji nastanak sela ko su bili Doseljenici čime se bavili meštani
* *Napomena*
U uvodnom delu autor je dao kratak istorijski pregled ovog područja od praistorijskih vremena do stvaranje države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Najveći prilog u ovom delu čine *,»Letopisi«* i trudio se da ne propusti nijednu važnu činjenicu u prošlosti opisivanih mesta.

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)