open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Reggio Calabria (provincija)

**Okrug Ređo di Kalabrija** () je okrug u okviru pokrajine Kalabrija u južnom Italiji. Sedište okruga i najveće gradsko naselje i okruga i cele Kalabrije je istoimeni grad Ređo di Kalabrija.

Površina okruga je 3.183&nbsp;km², a broj stanovnika 565.756 (2009. godine).

## Prirodne odlike

Okrug Ređo di Kalabrija čini jugozapadni deo istorijske oblasti Kalabrija. On se nalazi u južnom delu države, sa izlaskom na Jonsko more na jugu i na Tirensko more na zapadu, dok se na zapadu nalazi Mesinski tesnac, koji spaja pomenuta mora, ali i koji deli Kalabriju od Sicilije. U središnjem delu okruga nalazi se krajnje južni deo planinskog lanca Apenina. Priobalje je izdeljeno na više malih priobalnih ravnica, između kojih se planine spuštaju direktno u more.

## Stanovništvo
Po poslednjim procenama iz 2009. godine u okrugu Ređo di Kalabrija živi preko 560.000 stanovnika. Gustina naseljenosti je velika, preko 170 st/km². Primorski delovi okruga su bolje naseljeni, posebno oko glavnog grada Ređa di Kalabrija. Planinski deo je ređe naseljen i slabije razvijen.

Pored pretežnog italijanskog stanovništva u okrugu živi i nevelika, ali drevna grčka manjina, naseljena još od vremena antike, kao i omanji broj doseljenika iz svih delova sveta.

## Opštine i naselja
U okrugu Ređo di Kalabrija postoji 97 opština (ital. *Comuni*).

Najvažnije gradsko naselje i sedište okruga je grad Ređo di Kalabrija (186.000 st.) u krajnje zapadnom delu okruga. Drugi po veličini je grad Palmi (20.000 st.) u severozapadnom delu okruga.

## Vanjske veze
* www.provincia.rc.it Zvanična stranica okruga Ređo di Kalabrija
Vibo Valentia (provincija)

**Provincija Vibo Valentia** (talijanski: *Provincia di Vibo Valentia*) je jedna od 110 talijanskih provincija, koja se nalazi na jugu Italije u *[[Regije Italije|Regiji]] [[Kalabrija]]*.

Glavni i najveći grad provincije je istoimeni grad Vibo Valentia od 33 118 stanovnika.
## Geografija
*Provincija Vibo Valentia* sa zapada izlazi na Tirensko more, sa sjeveroistoka graniči sa Provincijom Catanzaro i sa jugoistoka sa Provincijom Reggio Calabria.

Površina provincije iznosi 1 140 km², a broj stanovnika 162 252 (2012. godine).

*Provincija Vibo Valentia* prostire se na jugu Italije, ponajviše po brdovitoj istočnoj unutrašnjosti masiva Apenini, i dijelom po ravničarskom dijelu na jugozapadu uz Tirensko more. 
## Općine i naselja
*Provincija Vibo Valentia* ima 50 komuna, najveća je Vibo Valentia, druga po veličini je Pizzo (8.927) a treća Mileto (6 908). 
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Provincije Vibo Valentia
Sassari (provincija)

**Sassari** (talijanski: *Provincia di Sassari*, sardinski: *Provìntzia de Tàtari*) je jedna od pet talijanskih provincija otočke regije Sardinije. Glavni grad provincije i najveće urbano naselje je istoimeni grad Sassari koji ima 126.870 stanovnika.

## Geografija

Provincija Sassari na sjeveru i zapadu izlazi na Sredozemno more, na istoku na Tirensko more, na jugu graniči s provincijom Nuorom, a na jugozapadu s Oristanom. Površina provincije iznosi 7692 km², a broj stanovnika 491.571 (2019. godine). Provincija Sassari prostire se po krajnjem sjeverozapadnom dijelu Sardinije. Teren provincije je na sjeveru ravničarski i tu se prostire druga po veličini otočka dolina Nuoro, dok je na jugu teren brdovit i poznat pod imenom Logudoro. Na krajnjem sjeverozapadu provincije poput prirodnog nastavka nlazi se otok Asinara.

## Stanovništvo
Provincija Sassari po talijanskim mjerilima nije gusto naseljena, prosjek iznosi 63,91 st/km². Sjeverni, ravničarski dio prvincije je gušće naseljen, osobito oko Sassarija i drugih urbanih centara, a jugozapadni brdoviti i stjenoviti dio je rijeđe naseljen i slabije razvijen. Pored većinskog italijanskog stanovništva, oko grada Alghera živi značajna manjina katalonskog stanovništva, doseljena još u srednjem vijeku.

## Općine i naselja
Provincija Sassari do 2016. imala je 66 općina (talijanski: *comuni*), a nakon upravne reforme i priključenja općina ugašenih provincija, broj općina je porastao na 92. Pored Sassarija, drugi značajni gradovi su Olbia (60.731 stanovnika) i Alghero (43.931).

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Sassarijske provincije
Catanzaro (provincija)

**Provincija Catanzaro** (talijanski: *Provincia di Catanzaro*) je jedna od 110 talijanskih provincija, koja se nalazi na jugu Italije u *[[Regije Italije|Regiji]] [[Kalabrija]]*.

Glavni i najveći grad provincije je istoimeni grad Catanzaro od 89 062 stanovnika.
## Geografija
*Provincija Catanzaro* sa zapada izlazi na Tirensko more, sa sjevera graniči sa Provincijom Cosenza, sa sjeveroistoka sa Provincijom Crotone, sa istoka sa Jonskim morem i sa jugozapada sa Provincijom Vibo Valentia.

Površina provincije iznosi 2 392 km², a broj stanovnika 359 716 (2012. godine).

*Provincija Catanzaro* prostire se ponajviše po brdovitom terenu krajnjih južnih padina Apenina. 
## Općine i naselja
*Provincija Catanzaro* ima 80 komuna, najveća je Catanzaro, druga po veličini je Lamezia Terme (70 179) a treća Soverato (8 703). 
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Provincije Catanzaro
Cosenza (provincija)

**Okrug Kozenca** () je okrug u okviru pokrajine Kalabrija u južnom Italiji. Sedište okruga i pokrajine i najveće gradsko naselje je istoimeni grad Kozenca.

Površina okruga je 6.650 km², a broj stanovnika 733.309 (2008. godine).

## Prirodne odlike

Okrug Kozenca čini severni deo istorijske oblasti Kalabrija. On se nalazi u južnom delu države, sa izlaskom na Jonsko more na istoku i na Tirensko more na zapadu. Područje okruga predstavlja i vezu poluostrva Kalabrije sa apeninskim kopnom. Veći deo okruga je planinski - krajnje južni deo planinskog lanca Apenina. On je presečen dubokom dolinom reke Krati, koja teče od juga ka severu i koja predstavlja žilu-kucavicu okruga.

## Stanovništvo
Po poslednjim procenama iz 2008. godine u okrugu Kozenca živi preko 730.000 stanovnika. Gustina naseljenosti je srednje velika, oko 110 st/km². Najbolje naseljena je središnja dolina reke Krati, gde se nalazi i glavni grad Kozenca. Ostali deo okruga, koji iako ima dugu obalu, je izrazito planinski, pa stoga i retko naseljen i slabo razvijen.

Pored pretežnog italijanskog stanovništva u okrugu žive i omanji broj doseljenika iz svih delova sveta.

## Opštine i naselja
U okrugu Kozenca postoji 155 opština (ital. *Comuni*).

Najvažnije gradsko naselje i sedište okruga je grad Kozenca (70.000 st.) u južnom delu okruga. Drugi po veličini je grad Koriljano Kalabro (40.000 st.) u središnjem, a treći Rosano (38.000 st.) u istočnom delu okruga.

## Vanjske veze

* www.provincia.cosenza.it Zvanična stranica okruga Kozenca
John Barry

**John Barry Pendergast**, OBE (3. novembar 1933 30. januar 2011) bio je "Oskarom" ovjenčan engleski kompozitor filmske muzike. Najpoznatiji je po tome što je komponirao partiture (soundtrackove) za 11 filmova iz serije o Jamesu Bondu, te se smatra najzaslužnijim za stvaranje opće atmosfere tih ostvarenja.

Tokom karijere koja je trajala preko 50 godina, Barry je primio brojne nagrade za svoja djela, uključujući pet Oscara - dva za *[[Born Free]]* i po jedan za *[[The Lion in Winter (1968 film)|The Lion in Winter]]* (za koji je dobio i nagradu BAFTA), *[[Out of Africa (film)|Out of Africa]]* i *[[Dances with Wolves]]* (za koji je dobio Grammy) kao i za temu iz filma ''Somewhere in Time (1980) .

## Izvori
Oristano (provincija)

**Oristano** (talijanski: *Provincia di Oristano*, sardinski: *Provìntzia de Aristanis*) je jedna od pet talijanskih provincija otočke regije Sardinije. Glavni grad provincije i najveće urbano naselje je istoimeni grad Oristano koji ima 31.709 stanovnika.

## Geografija

Provincija Oristano na zapadu izlazi na Sredozemno more, na sjeveru graniči s provincijom Sassarijem, na istoku s Nuorom, a na jugu s Južnom Sardinijom. Površina provincije iznosi 2990,45 km², a broj stanovnika 157.707 (2019. godine). Provincija Oristano prostire se po sredini zapadne Sardinije, uglavnom po teritoriju nekadašnjeg Giudicata Arborea. Teren provincije je na jugu ravničarski, tu se prostire najveća otočka dolina Campidano, dok je ostatak provincije brdovit. Na sjeverozapadu se uzdiže planinski masiv Montiferru.

## Stanovništvo
Provincija Oristano po talijanskim mjerilima nije gusto naseljena, prosjek iznosi svega 52,7 st/km². Južni, ravničarski dio provincije je gušće naseljen, osobito oko grada Oristana, dok je sjeverni brdski dio rijetko naseljen i slabije razvijen.

## Općine i naselja
Provincija Oristano je do 2016. imala 88 općina (talijanski: *comuni*), a potom je nakon upravne reforme ostala bez općine Genoni koja je uključena u novoosnovanu Južnu Sardiniju. Pored Oristana, drugi značajni grad je Terralba (10.309 stanovnika) na jugu provincije.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice provincije Oristana
Crotone (provincija)

**Okrug Krotone** () je okrug u okviru pokrajine Kalabrija u južnom Italiji. Sedište okruga i pokrajine i najveće gradsko naselje je istoimeni grad Krotone.

Površina okruga je 1.716 km², a broj stanovnika 175.351 (2008. godine).

## Prirodne odlike

Okrug Krotone čini istočni deo istorijske oblasti Kalabrija. On se nalazi u južnom delu države, sa izlaskom na Jonsko more na istoku. Tu se nalazi i omanja ravnica uz more. Zapadni deo okruga je planinski - krajnje južni deo planinskog lanca Apenina.

## Stanovništvo
Po poslednjim procenama iz 2008. godine u okrugu Krotone živi preko 175.000 stanovnika. Gustina naseljenosti je srednja, oko 100 st/km². Najbolje naseljena je istočna Primorski deo okruga su bolje naseljen, posebno oko grada Krotonea. Planinski deo na zapadu je ređe naseljen i slabije razvijen.

Pored pretežnog italijanskog stanovništva u okrugu žive i omanji broj doseljenika iz svih delova sveta.

## Opštine i naselja
U okrugu Kozenca postoji 27 opština (ital. *Comuni*).

Najvažnije gradsko naselje i sedište okruga je grad Krotone (61.000 st.) u istočnom delu okruga. Drugi po veličini je grad Izola di Kapo Ricuto (15.000 st.) u južnom delu okruga.

## Vanjske veze

* www.provincia.crotone.it Zvanična stranica okruga Krotone
Matera (provincija)

**Materska provincija** (talijanski: *Provincia di Matera*) je jedna od dvije talijanske provincije u Bazilikati, regiji na jugu Italije. Glavni grad provincije je Matera koja ima 60.009 stanovnika.

## Geografija

Materska provincija na istoku izlazi na Jonsko more (Tarantski zaljev), na sjeveru graniči s metropolitanskim područjem Barija i Tarantskom provincijom, na zapadu s Potenzanskom provincijom i na jugu s Cosenzanskom provincijom. Površina provincije iznosi 3444 km², a broj stanovnika 200.012 (2012. godine). Materska provincija prostire se na jugu Italije, pored Tarantskog zaljeva, a geografski se da podijeliti na dva dijela, istočnu ravnicu Metapontino i brdovitu unutrašnjost na zapadu.

## Općine i naselja
Materska provincija ima 31 komunu među kojima je najveća Matera, druga po veličini je Pisticci (17.297), a nakon nje slijede Policoro (16.263) i Bernalda (12.313).

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Materske provincije
Potenza (provincija)

**Provincija Potenza** (talijanski: *Provincia di Potenza*) je jedna od dvije talijanske provincije u Bazilikati‎, regiji na jugu Italije. Glavni grad provincije je istoimeni grad Potenza koji ima 66.405 stanovnika.

## Geografija

Provincija Potenza na zapadu jednim malim dijelom izlazi na Tirensko more, a kopneno graniči s provincijama Salernom i Avellinom na zapadu, Foggijom, Barletta-Andria-Tranijem i Barijem na sjeveru, Materom na istoku i Cosenzom na jugu. Površina provincije iznosi 6548 km², a broj stanovnika 376.182 (2012. godine). Provincija Potenza prostire se na jugu Italije, ponajviše po brdovitoj unutrašnjosti Apenina, a samo manjim dijelom na jugozapadu izlazi na Tirensko more i ravnicu. Najveći vodotok u provinciji je rijeka Basento.

## Općine i naselja
Provincija Potenza ima 100 komuna među kojima je najveća Potenza, druga po veličini je Melfi (17.445), treća Lavello (13.615) i četvrta Rionero in Vulture (13.395).

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Provincije Potenza
Država u državi

**Država u državi** () je naziv koji se koristi za političke situacije u kojoj neka organizacija koja bi nominalno trebala biti podređena državnoj vlasti ili državnom vrhu u stvarnosti djeluje potpuno samostalno i bez ikakve kontrole. Taj se izraz najčešće koristi za vojsku, sigurnosne službe ili policiju, ali ponekad i velika poduzeća - državna i privatna, te političke stranke, paravojne formacije i slične organizacije.

Kao klasični primjer "države u državi" se često navodi PLO u Libanonu 1970-ih godina. U suvremenom svijetu se, pak, kao "države u državi" navode Gazprom u Rusiji i tajna služba ISI u Pakistanu.

## Povezano
*Duboka država

## Izvori
Tajna policija

**Tajna policija**, rjeđe **politička policija**, je naziv za organ ili agenciju državne uprave zadužen za policijske poslove vezane nacionalnu ili unutrašnju sigurnost, tj. za otklanjanje i spriječavanje svih eventualnih prijetnji koje po državu i njen režim predstavljaju građani ili podanici. Karakteristika tajne policije jest da, za razliku od "obične" policije, djeluje u tajnosti, da u tom djelovanju nije vezana "običnim" pravilima, odnosno da u svom djelovanju ima izuzetno široke i represivne ovlasti koje nisu sputane nikakvim samostalnim mehanizmima kontrole. Iako je po svom značenju identična suvremenim sigurnosnim agencijama, "tajna policija" je izraz koji se zbog toga gotovo isključivo koristi u historijskom kontekstu, odnosno za odgovarajuće organizacije u totalitarnim i autoritarnim državama. Zbog toga u većini zemalja izraz "tajna policija" ima pežorativno značenje; kao primjer može poslužiti SAD gdje je FBI u 20. vijeku od strane radikalnih lijevih aktivista često bio optuživan da djeluje kao "tajna policija".

Najpoznatije tajne policije su Ohrana, koja je djelovala u Ruskom Carstvu; KGB koji je djelovao u SSSR-u i Gestapo, koji je djelovao u Trećem Reichu.

U pojedinim državama tajna policija može steći toliku moć i uticaj da funkcionira kao* [[država u državi]]*, odnosno potpuno samostalno čak i od režima kome nominalno služi. Države u kojima je tajna policija ili njoj odgovarajuće institucije igraju važnu ulogu u svim sferama društvenog, pa i svakodnevnog života, nazivaju se policijskim državama.

## Povezano
* Tajna služba
* Politički zatvorenik

## Vanjske veze
* High Policing: The Protection of National Security
* MSNBC - Domestic spying vs. secret police
* Proposal for a Privacy Protection Guideline on Secret Personal Data Gathering and Transborder Flows of Such Data in the Fight against Terrorism and Serious Crime by Marcel Stuessi
Anomija

**Anomija** (grč. **a-** = *ne* i **vομος** = *zakon*) je pojam je uveo francuski sociolog Émile Durkheim da bi označio pomanjkanje, suspenziju ili neefikasnost društvenih normi, zakona, propisa i vrijednosti koje dovodi do dezorganizacije i destabilizacije društva, kao i do konfuzije u moralnoj svijesti pojedinca, a često i do delinkventnog ponašanja. Do stanja anomije dolazi u periodima društvene i političke krize, ratova i buna, kao i u vremenima društvene tranzicije kada više ne važe ranije norme i tradicionalne vrijednosti a nove još nisu uspostavljene, što dovodi do pometnje i dezorijentacije članova društva u traganju za socijalno poželjnim obrascima ponašanja.
Policijska država

**Policijska država** je izraz koji se tradicionalno koristi za državu u kojoj vlasti masovno i intenzivno koriste svoj represivni aparat - najčešće u obliku policije ili sigurnosnih službi (tajna policija) - kako bi ostvarili što je moguće veću kontrolu nad stanovništvom. Izraz je u 19. vijeku prvi put upotrijebio njemački pravnik Robert von Mohl kao suprotnost svom konceptu pravne države, odnosno kao karakteristiku tadašnjih ne-demokratskih i autokratskih režima. U 20. vijeku se pojam policijske države često vezivao za totalitarne države, ali je ponekad označavao i nominalno demokratske države u kojima su represivni organi dobijali velike ovlasti, najčešće pod izgovorom izvanrednog stanja vezanog uz rat ili terorizam. Kao jedan od suvremenih primjera se navode SAD i mnoge zapadne zemlje nakon napada 11. septembra 2001. čije vlade kritičari optužuju da su pod izgovorom rata protiv terorizma svoje zemlje pretvorili u policijske države.

## Povezano
* Red i zakon
* Elektronska policijska država
* Paternalizam
* Država dadilja
* Silovici

## Izvori

## Vanjske veze
* [Amnesty international, [2005];]  — annual report on human rights violations.
* Council for Secular Humanism article describing attributes of police states 
* David Mery, September 22, 2005; ''The Guardian'' — example of "police state" defined in a modern context.
Predsjednik Italije

**Predsednik Republike Italije** (*Presidente della Repubblica Italiana*) je šef države Republike Italije i kao takav više je simbol nacionalnog jedinstva nego predstavnik konkretne političke tendencije. Bira se na period od sedam godina. Napoleon I Bonaparte bio je prvi predsjednik Italije u historiji, od 26. siječnja 1802. do 17. ožujka 1805.

## Kvalifikacije
* italijansko državljanstvo
* minimum 50 godina života
* da osoba nema uskraćena politička ili civilna prava.

## Izbori
Predsednika Republike bira italijanski Parlament na zajedničkoj sednici sa po tri predstavnika svake italijanske regije, osim Doline Aoste koja daje samo jednog predstavnika.

Da bi se postigao maksimalni koncenzus za instituciju koja treba da garantuje poštovanje Ustava, u prva tri kruga glasanja potrebna je dvotrećinska većina. U ostalim krugovima je dovoljna prosta većina.

Predsednički mandat traje sedam godina. Na taj način je obezbeđeno da predsednika ne može da bira isti sastav Parlamenta, pošto su poslanički mandati petogodišnji.

Glasanje se obavlja u Donjem domu italijanskog Parlamenta. Predsednik stupa na dužnost nakon što pred Parlamentom položi zakletvu i održi pozdravni govor.

## Predsednički mandat
Predsednički mandat može biti prekinut:
* smrću
* dobrovoljnom ostavkom
* trajnom nesposobnošću koja je posledica teške bolesti
* razrešenjem zbog izdaje ili nepoštovanja Ustava

Bivši predsednici dobijaju titulu predsednik emeritus Republike i postaju doživotni senatori (*senatore a vita*).

U odsustvu predsednika Republike, koje uključuje putovanja u inostranstvo, njegove funkcije obavlja predsednik Senata.

## Rezidencija
Zvanična rezidencija predsednika Republike je palata Kvirinale, koja se nalazi u Rimu, ali on nije u obavezi da tamo živi, kao pto su to odabrali bivši predsednici Sandro Pertini, Frančesko Kosiga i Oskar Luiđi Skalfaro. Predsedniku su na raspolaganju su i službene prostorije u Kastelporcijanu, blizu Rima, kao i Vila Rouzberi u Napulju.

## Povezano
* Spisak predsednika Republike Italije
* Italijanski predsednički izbori

## Vanjske veze

* Službena stranica predsednika Republike Italije
Santa Maria in Cosmedin

**Bazilika Sveta Marija iz Kozmedina** (talijanski: **Basilica di Santa Maria in Cosmedin** ili *Santa Maria in Schola graeca*) je manja papinska bazilika u Rimu Italija, na trgu Bocca della Verità.

## Historija
Crkva je sagrađena u 6. vijeku za vrijeme bizantskih papa na temeljima rimskog hrama *Templum Herculis Pompeiani* na Govođem Forumu (*Forum Boarium*).

Budući da je izgrađena u blizini mnogih bizantskih građevina iz 7. vijeka i pored ulice koja se zove Grčka ulica (*della Greca*) crkva je nazvana *Schola de graeca*. Mnogi grčki monasi koji su bježali od tadašnjih ikonoklastičkih progona uredili su crkvu oko 782., kad je papa Hadrijan I. predložio njenu obnovu, uz glavni brod dograđena su dva bočna i ulazni portik.

Zbog svoje ljepote, crkva dobila dodatak u nazivu **cosmedin** (od grčkog: kosmidion = okićen, uređen). Sakristija i oratorij posvećen sv. Nikoli dograđeni su 9. vijeku, po nalogu pape Nikole I. (858-867), tad je izgrađena i papina rezidencija uz crkvu, koja je srušena 1085 za normanske provale na Rim predvođene Robertom Guiscardom. U crkvi Santa Maria in Cosmedin izabrani su papama; Gelazije II., Celestin III. i antipapa Benedikt XIII.

Velika rekonstrukcija izvedena je između 1118. i 1124. za vrijjeme pape Kalista II. Nakon toga crkva je predata benediktincima na upravljanje, tad je dobrano propala, tako da je temeljito obnavljana 1718, tad je obnovljena fasada i to u baroknom stilu, koju je izveo Giuseppe Sardi. Barokni dodatci uklonjeni su za restauracije crkve 1894. - 1899., i vraćen joj je prvobitni izgled.

## Arhitektura

Danas crkva privlači mnoge posjetitelje prvenstveno zbog **[[Bocca della Verità]]** (hrvatskosrpski: *Usta istine*) antičkog mramornog reljefa, uzidanog u portik crkve 1632 godine, ali i zbog svog izuzetno dobro očuvane korske ograde iz ranog srednjeg vijeka i lijepih podnih mozaika i zvonika, koji je jedan od najviših u Italiji.

Unutrašnjost je klasična, to je jednobrodna crkva s dvije bočne lađe, koje su podijeljene sa četiri pilastra i osamnaest antičkih stupova (od kojih neki imaju stare rimske kapitele). U kripti crkve vide se temelji antičkog hrama. Crkva ima freske iz 8. - 12. vijeka, u tri sloja, sačuvane u gornjim dijelovima crkvenog broda i slavoluka. Oratori je iz 13. vijek, a glavni oltar iz 1123, je masivni komad izveden iz crvenog granita.

U sakristiji se nalazi mozaik iz 8. vijeka koji je prenešen iz Stare bazilike Svetog Petra. Jedna od velikih relikvija crkve je [lubanja [Sveti Valentin|sv. Valentina]] koja se čuva u lijevom bočnom oltaru.

## Reference

## Literatura
* Federico Gizzi, *Le chiese medievali di Roma*, Newton Compton.
** 

## Vanjske veze

* Churches of Rome wiki 
* Roma Interactive  
* Stevan Kordić:Santa Maria in Cosmedin (Photo gallery)
Institucija

**Institucija** je socijalna ustanova koja predstavlja sistem međusobno povezanih normi, čija je glavna funkcija zadovoljavanje bitnih ljudskih potreba na društveno regulisan način. Prema sadržini, institucije mogu biti: pravne, socijalne, ekonomske, političke, kulturne, religijske, naučne, obrazovne. Institucije su temelj kulture, civilizacije i zaloga njihove stabilnosti i kontinuiteta.

**Institucionalizacija** je uključivanje u strukturiran i često veoma formalizovan sistem. Pojam se često odnosi na smeštaj u institucije socijalne ili zdravstvene zaštite. Od 50-ih godina 20. veka, kada su mnoge od ovih institucija postale „totalitarne”, pojavljuje se pokret za deinstitucionalizaciju, koji smatra da prednost treba dati smeštaju korisnika u prirodniju sredinu, a da eventualni smeštaj u institucije mora biti privremenog karaktera.

## Izvori

## Vanjske veze

* FSI –– adresar institucija 
* Beograd ––ustanove socijalne zaštite 
* Članak „Da li je institucionalizacija starih neophodna”
Harijalah

**Harijalah** (ruski: Харыялах; jakutski: Харыйалаах) jeste selo u Olenjočkom rejonu na severozapadu Jakutije u Rusiji. Harijalah se nalazi 3&nbsp;km zapadno od Olenjoka, centra rejona.

Nalazi se na desnoj obali Olenjoka, koja utiče u Laptevsko more.

Stanovništvo:
* 800 (1989.) 
* 854 (2001.) 
* 831 (2007.)

U selu se nalaze klub, srednja škola i zdravstvene ustanove.

Gradonačelnik je Oljga Potapovna Vasiljeva. Harijalah je osnovan 1934. godine.

## Reference
Jesen stiže, dunjo moja (pesma)

**Jesen stiže dunjo moja(jesen rana)**, odnosno **Ne varaj jarana** je ljubavna pesma koju je napisao Milorad Petrović Seljančica, a muziku komponovao Isidor Isa Bajić.
Pesma govori o ljubavi mladića prema devojci.

Pesmu peva Milan Prunić Duma, a spominje je i Đorđe Balašević u jednoj svojoj pesmi.

## Vanjske veze
* Tekst pesme

## Reference
Konji vrani

**Konji vrani** je srpski film iz 2007. godine. Režirao ga je Ljubiša Samardžić, a scenario su pisali Toni Matulić i Đorđe Milosavljević. Film je nastavak filma Jesen stiže, dunjo moja.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Taranto (provincija)

**Provincija Taranto** (talijanski: *Provincia di Taranto*) je jedna od 110 talijanskih provincija, koja se nalazi na jugu Italije u *[[Regije Italije|Regiji]] [[Apulija]]*.

Glavni grad provincije je istoimeni grad Taranto od 198 728 stanovnika.
## Geografija
*Provincija Taranto* sa zapada graniči sa Provincijom Matera, sa sjevera sa Provincijom Bari, sa istoka sa Provincijom Brindisi, sa jugoistoka sa Provincijom Lecce a sa juga sa Jonskim morem, odnosno Tarantskim zaljevom.

Površina provincije iznosi 2 436 km², a broj stanovnika 582 814 (2012. godine).

*Provincija Taranto* prostire se na jugu Italije, duž Tarantskog zaljeva dijela Jonskog mora.

Veći dio provincije prostire se preko plodne ravnice, tek po krajnjem zapadnom dijelu provicije prostiru se obroci Apenina.
## Općine i naselja
*Provincija Taranto* ima 29 općina komuna, najveća je Taranto a druga po veličini je Martina Franca od 48 958 stanovnika na zapadu provincije.
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Provincije Taranto
Lecce (provincija)

**Provincija Lecce** (talijanski: *Provincia di Lecce*) je jedna od 110 talijanskih provincija, koja se nalazi na jugu Italije u *[[Regije Italije|Regiji]] [[Apulija]]*.

Glavni grad provincije je istoimeni grad Lecce od 89 598 stanovnika.
## Geografija
*Provincija Lecce* sa istoka izlazi na Jadransko more (Otrantska vrata) a sa jugozapada na Jonsko more, sa sjeveroistoka graniči sa Provincijom Brindisi i sa sjeverozapada sa Provincijom Taranto.

Površina provincije iznosi 2 759 km², a broj stanovnika 801 190 (2012. godine).

*Provincija Lecce* prostire se na jugu Italije, na krajnjem jugoistočnom kraku poluotoka - Salento (istočnom kraku Apeninskog poluotoka) dakle na samoj **peti** Italije.
Najveći dio provincije prostire se preko plodne ravnice, tek po krajnjem zapadnom dijelu provicije prostiru se obroci Apenina.
## Općine i naselja
*Provincija Lecce* ima 97 općina komuna, najveća je Lecce a druga po veličini je Nardò (31 768) nakon nje slijede Galatina (27 084) i Copertino sa 24 290 stanovnika.
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Provincije Lecce
Brindisi (provincija)

**Okrug Brindizi** () je okrug u okviru pokrajine Apulija u središnjoj Italiji. Sedište okruga pokrajine i najveće gradsko naselje je istoimeni grad Brindizi.

Površina okruga je 1.840 km², a broj stanovnika 402.934 (2008. godine).

## Prirodne odlike
Okrug Brindizi čini središnji deo istorijske oblasti Apulije. On se nalazi u istočnom delu države, sa izlaskom na Jadransko more na severu okruga. Tlo u okrugu je mahom ravničarsko, veoma plodno uz stalno navodnjavanje (žita, voće). U krajnje zapadnom delu okruga tlo je brdovito, predapeninsko i to područje uzgoja maslina i vinove loze.

## Stanovništvo
Po poslednjim procenama iz 2008. godine u okrugu Brindizi živi preko 400.000 stanovnika. Gustina naseljenosti je veoma velika, blizu 220 st/km². Severna, primorska polovina okruga je znatno bolje naseljena, naročito oko grada Brindizija. Južni deo je ređe naseljen i slabije razvijen.

Pored pretežnog italijanskog stanovništva u okrugu žive i izvestan broj doseljenika iz svih delova sveta.

## Opštine i naselja
U okrugu Brindizi postoji 20 opština (ital. *Comuni*).

Najvažnije gradsko naselje i sedište okruga je grad Brindizi (90.000 st.) u severnom delu okruga. Drugi po veličini je grad Fazano (38.000 st.) u zapadnom delu okruga.

## Vanjske veze

* www.provincia.brindisi.it Zvanična stranica okruga Brindizi
Barletta-Andria-Trani (provincija)

**Provincija Barletta-Andria-Trani** (talijanski: *Provincia di Barletta-Andria-Trani*) je jedna od 110 talijanskih provincija, koja se nalazi na jugu Italije u *[[Regije Italije|Regiji]] [[Apulija]]*.

Ova *provincija* je jedna od najmlađih, osnovana 2004. uz to je i neobična jer ima tri administrativna centra to su Barletta (94 681 stanovnika)  Andria (100 432) i Trani (55 786)
## Geografija
*Provincija Barletta-Andria-Trani* sa sjeverozapada graniči sa Provincijom Foggia, sa sjeveroistoka sa Jadranskim morem, sa jugoistoka sa Provincijom Bari i sa juga sa Provincijom Potenza.

Površina provincije iznosi 1 543 km², a broj stanovnika 392 446 (2012. godine).
 
*Provincija Barletta-Andria-Trani* prostire se na jugoistoku Apeninskog poluotoka, duž obala Jadranskog mora i po planinskoj unutrašnjosti.
## Općine i naselja
*Provincija Barletta-Andria-Trani* ima 10 komuna, pored Andrie, Barlette i Tranija, veće komune su Bisceglie i Canosa di Puglia.
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Provincije Barletta-Andria-Trani
Jesen stiže, dunjo moja

**Jesen stiže, dunjo moja** je srpski film snimljen 2004. u režiji Ljubiše Samardžića. Glavne uloge tumače Branislav Trifunović, Marija Karan, Kalina Kovačević, Igor Đorđević, Marta Uzelac, Predrag Ejdus, Rada Đuričin, Vojislav Brajović, Boris Milivojević, Milorad Mandić - Manda, Boda Ninković, Milica Milša, Branimir Brstina i Renata Ulmanski .

## Kratak sadržaj

Negde u Banatu 1914. godine.

Bezbrižno detinjstvo Save (Trifunović), Marije (Karan) i Petrašina (Đorđević) prekida početak Prvog svetskog rata. Sava i Petrašin i protiv svoje volje odlaze da služe vojsku Austrougarske monarhije. Četiri godine posle toga, rat je završen. Sava se vraća kući. Dočekuju ga Marija i njegov najbolji drug Petrašin, koji je ranije došao iz rata jer je na frontu izgubio ruku. Ustreptala ljubav Save i Marije ovaploćuje se i ostvaruje. Na putu njihove potpune sreće isprečio se Savin otac (Brajović), koji pored tri ćerke ne želi da „hrani nova gladna usta“! 
Posle tuče sa ocem, Sava napušta selo i odlazi preko Tise u varoš. Marija ostaje ucveljena i nemoćna. Sava u varoši nalazi posao u mlinu bogatog Granfilda (Ejdus). Njegova ćerka Anica (Kovačević) bacila je oko na Savu. Brižan otac Granfild predlaže Savi da se oženi Anicom. Brakom sa Anicom, Sava bi postao zet ugledne i stare alzaske porodice, kao i naslednik velikog porodičnog bogatstva.

Nesiguran u svoju odluku, Sava još jednom kreće na put do rodnog sela željan susreta sa Marijom. Ona je, međutim, umrla rađajući njegovo dete, koje sad raste u Petrašinovoj kući, kući Savinog kuma i najboljeg druga, koji se nikad nije pomirio sa neuzvraćenom ljubavlju koju je osećao prema Mariji. 
Obeleženi ratnim iskustvom i nesrećnim ljubavima, i Sava i Petrašin su izgubljeni u sopstvenom životu, pored male Dunje, koju obojica smatraju svojim detetom.

## Nagrade
* Filmski festival u Herceg-Novom: Zlatna mimoza za najbolji , najbolju žensku ulogu, scenografiju, kostim, kameru i ton 
* Nagrada „Carica Teodora“ za najbolju žensku ulogu Glumačkog festivala u Nišu - Kalina Kovačević
* Kandidat SiCG za učešće u konkurenciji za 77. nagradu Oskar, za 2004. godinu u kategoriji dugometražnih igranih filmova snimljenih u zemljama van engleskog govornog područja.

## Veze
* Srpski filmovi kandidovani za Oskara

## Vanjske veze
* 
* Jesen stiže, dunjo moja
Jesen stiže, dunjo moja (razvrstavanje)

**Jesen stiže, dunjo moja** može biti:
* Jesen stiže, dunjo moja (pesma), pesma Isidora Bajića.
* Svirajte mi jesen stiže dunjo moja, pesma Đorđa Balaševića.
* Jesen stiže, dunjo moja, srpski film iz 2004. godine.
* Jesen stiže, dunjo moja (serija), serija Ljubiše Samardžića i RTS-a iz 2009. godine.
Foggia (provincija)

**Provincija Foggia** () je okrug u okviru regije Apulija u središnjoj Italiji. Glavni grad provincije i najveće gradsko naselje je istoimeni grad Foggia.

Površina okruga je 6 965&nbsp;km², a broj stanovnika 626 072  (2011. godine).

## Geografija
*Provincija Foggia* prostire se na zapadnom dijelu regijeApulije. Teritorij današnje provincije se približno poklapa sa historijskim područjem Catapanata. Teritorij provincije se da podijeliti na dvije zone; centralni dio koji je plodna ravnica - *Tavoliere delle Puglie*, poznata po žitu i voću), i primorski dio uz Jadransko more sa poluotokom Gargano koji je planinski. Južni dio provincije je planinski; Apenini, Masiv Dauni, to je najviši dio provincije i regije Apulija.

Provinciji Foggia administrativno pripada i arhipelag Tremiti u Jadranskom moru.
## Stanovništvo
Po procjenama iz 2011. godine u Provinciji Foggia živi preko 626 072 stanovnika. Gustoća naseljenosti je srednja, oko 90 st/km². Sjeverna polovica provincije, koja obuhvaća primorje i ravnicu, je znatno bolje naseljena, naročito oko grada Foggie. Južni, planinski dio je slabije naseljen i slabije razvijen.

Pored većinskog talijanskog stanovništva u *Provinciji Foggia* živi i značajan broj doseljenika iz svih dijelova svijeta.

## Administrativna podjela Provincije (općine i naselja)
Provincija Foggia podjeljena je na 61 općina (ital. *Comuni*).

Najveći grad i administrativni centar provincije je grad Foggia od 147 036 stanovnika  u centru provincije. Drugi po veličini je grad Cerignola (58 000 st.) koji leži na jugu, a treći Manfredonia (57 000 st.) na sjeveru provincije.
## Reference

## Vanjske veze

* www.provincia.foggia.it Službene stranice Provincije Foggia
Gatotkača (Gupta vladar)

**Ghatotkacha** (cca. 280-319 je bio Gupta kralj u sjevernoj Indiji, sin Maharaja Sri-Gupte, začetnika dinastije. Njegova vladavina se smatra malo značajnom, odnosno najpoznatiji je tek kao otac Čandragupte I, prvog Gupta cara.

## Reference
Čandragupta I

**Čandragupta I** (? - 335) bio je vladar dinastije Gupta sa sjedištem u Pataliputri koji je proširio svoje teritorije u toj mjeri da ga se smatra osnivačem Gupta Carstva. Bio je oženjen za kraljicu Kumaradevi iz klana Licchavi, a sin mu je bio Samudragupta Veliki.

## Literatura
* R. C. Majumdar, *Ancient India*, 6th revised edition. Motilal Banarsidass,
Euzebije Nikomedijski

**Euzebije od Nikomedije** (? - 341) bio je kršćanski episkop Berita (današnji Bejrut), potom episkop Nikomedije i, konačno, arhiepiskop Konstantinopola, najpoznatiji po tome što je krstio rimskog cara Konstantina.

Bio je u dalekom srodstvu sa carom Konstantinom, a učitelj mu je bio Lukijan Antiohijski; dio historičara pretpostavlja da se zahvaljujući tome sprijateljio sa Arijem, odnosno prihvatio stavove koji će kasnije biti poznati kao arijanstvo. Episkopom Nikomedije je postao u vrijeme dok je istočnim dijelom Carstva vladao car Licinije; postao je blizak caru i zbog toga je neko vrijeme bio u nemilosti Konstantina nakon što je Konstantin preuzeo vlast u cijelom Carstvu. Njegovi arijanski stavovi su poraženi na Prvom nikejskom saboru 325. Međutim, vještim političkim intrigama je uspio steći naklonost Konstantina te isposlovati progonstvo trojiće vodećih protivnika arijanstva - Eustatija Antiohijskog 330., Atanazija Aleksandrijskog 335. i Marcela iz Ankire 336. Na kraju je uspio ishoditi i progonstvo carigradskog arhiepiskopa Pavla I. Pod uticajem Euzebija su tada Konstantin i njegovi potomci stekli naklonost prema arijanstvu koju će carska vlast napustiti tek dolaskom Teodozija I. Euzebije je također redovnika po imenu Ulfila poslao da širi kršćanstvo među Gotima, a zbog čega će Goti sljedećih vijekova biti zagriženi arijanci. Nakon smrti je Pavle I ponovno preuzeo mjesto carigradskog arhiepiskopa.

Ne smije ga se miješati sa daleko poznatijim suvremenikom, crkvenim historičarom Euzebijem iz Cezareje.

## Vanjske veze
Korespondencija (tekst na engleskom)
* Arius to Eusebius
* Eusebius to Arius
* Eusebius to Paulinus of Tyre
* Eusebius to the Council of Nicaea
* Constantine on Eusebius' deposition
* Eusebius' confession of faith
Papa Aleksandar od Aleksandrije

**Aleksandar Aleksandrijski** (? -328) bio je devetnaesti patrijarh Aleksandrije, koji je stolovao do 313. do svoje smrti. Za vrijeme stolovanja se morao suočavati sa brojnim pitanjima vezanih uz doktrinu Crkve. To je uključivalo određivanje datuma Uskrsa, reakciju na nauk Meletija iz Likopolisa i arijansko pitanje. Poznat je kao vođa opozicije arijanstvu na Prvom nikejskom saboru. Također je poznat kao mentor svom nasljedniku Atanaziju Aleksandrijskom, koji će postati jedan od vodećih crkvenih otaca.

## Povezano
* Sedamdeset apostola
* Spisak aleksandrijskih patrijarha

## Reference

## Vanjske veze

* Охридски пролог за 29. мај (11. јун) 
* English translations of Alexander's extant correspondence from Fourth-Century Christianity
320-e

**320-e** su decenija koja je počela 1. januara 320. i završila 31. decembra 329.

## Događaji i trendovi

* 324 - Abdikacijom cara Licinija nakon bitke kod Hrizopolisa Konstantin Veliki postaje jedini car Rimskog Carstva, okončavši tako sistem tetrarhije.
* 325 - U Nikeji održan prvi ekumenski sabor na kome je za kršćane ustanovljeno nikejsko vjerovanje.
* 329 - Propast države Han Zhao u sjevernoj Kini.

## Reference
320.

__NOTOC__
Godina **320.** (**[[rimske brojke|CCCXX]]**) bila je prijestupna godina koja počinje u petak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Konstantina i Konstantina** (ili, rjeđe, **godina 1073. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 320. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Rimske snage pod Krispom, sinom cara Konstantina I, nanose poraz Francima, osiguravši tako nekoliko decenija mira na rajnskoj granici.
* Chandragupta I u sjevernoj Indiji osniva dinastiju Gupta.
* 25.12. uveden kao Isusov rođendan.
* Početak gradnje Stare bazilike sv. Petra u Rimu (približni datum).


## Rođenja
* Konstans (Flavius Julius Constans) rimski car od 337. do 350.
* Flavijan I, patrijarh Antiohije
* Sekst Aurelije Viktor, rimski političar i pisac
* Car Jianwen od Jina, kineski car
* Xie An
* Tuoba Shiyijian

## Smrti
* Laktancije, rani kršćanski pisac
* Sveta Hijerija od Mezopotamije
* Sima Bao, kineski princ

## Reference
Manastir Devič

**Manastir Devič** koji se nalazi pod glavnim vencem istoimene planine u Srbiji, Metohiji - Kosovo i Metohija, sagrađen je oko 1434. godine i nalazi se u dreničkoj šumi, 5&nbsp;km. južno od Srbice. Manastir je sagrađen na mestu gde se u jednoj šupljoj bukvi podvižavao veliki podvižnik iz XV veka Sveti Joanikije Devički, nakon što je u taj kraj prešao iz Crne Reke. Manastir je podigao despot Đurađ Branković oko 1434. godine u znak zahvalnosti za ozdravljenje svoje kćeri-device, po čemu je manastir dobio ime. Đurađ Branković je manastir sazidao na mestu gde je, četiri godine ranije, 1430. godine sahranjen pustinožitelj Joanikije Devički.

Godine 1915. prvi put su ga opljačkale austrougarske vojne snage posle odstupanja srpske vojske preko Albanije u Prvom svetskom ratu. Drugi put to se dogodilo 1941. godine kada je srušena i uništena isposnica Sv. Janićija Devičkog koja se nalazila na padini na severnoj strani manastira, kao i istočnik koji se nalazio u udolini niže manastira. Manastir su tada opljačkali albanski fašisti. Do tih događaja manastir je u svojim riznicama imao veliku zbirku rukopisnih i štampanih knjiga iz XIX i XX veka. Krajem juna 1999. godine, nakon povlačenja jugoslovenskih snaga bezbednosti sa Kosova i Metohije i dolaska francuskih snaga KFOR-a, manastir su spalili, opljačkali i potpuno uništili pripadnici OVK (*UÇK*).

Freske u manastiru, kojih ima u nekoliko slojeva potiču iz XV veka i na njima je lik Sv. Janićija Devičkog u odeći velikoshimnika i dobro očuvani natpis na kome piše da je on *prvi ktitor mesta sego*, a dobro očuvan je i lik Sv. Akakija, kao i kompozicije *Svadba u Kani Galilejskoj* i *Isceljenje raslabljenog*.

U svojoj istoriji manastir Devič je obnavljan više puta i sastoji se iz više crkava posvećenih Vavedenju Bogorodice, Sv. Joanikiju, Sv. Đorđu.

Manastir Devič od svoje imovine poseduje preko 60 hektara zemlje i oko 250 hektara šume (vinograde u Velikoj Hoči, nekoliko kuća u Vučitrnu i zemlju u okolini Biča u Laušima, Lepini i Ludovićima).

## Galerija slika

Datoteka: 01-Devic.jpg|Spaljena unutrašnjost crkve u Manastiru Devič
Datoteka: 02-Devic.jpg|Spaljena unutrašnjost crkve u Manastiru Devič
Datoteka: 03-Devic.jpg|Spaljena unutrašnjost crkve u Manastiru Devič
Datoteka: 04-Devic.jpg|Ostaci spaljenog Manastir Devič
Datoteka: 05-Devic.jpg|Obnovljeni kompleks Manastira Devič
Datoteka: 06-Devic.jpg|Obnovljeni kompleks Manastira Devič
Datoteka: 07-Devic.jpg|Obnovljeni kompleks Manastira Devič
Datoteka: 08-Devic.jpg|Ostaci spaljenog Manastir Devič
Datoteka: 09-Devic.jpg|Ostaci spaljenog Manastir Devič
Datoteka: 10-Devic.jpg|Ostaci spaljenog Manastir Devič
Datoteka: 11-Devic.jpg|Ostaci spaljenog Manastir Devič

Datoteka:Devicruins.jpg|Ostaci spaljenog Manastir Devič
.

## Vanjske veze

* 
* Raspeto Kosovo
Liberalni konzervativizam

----
**Liberalni konzervativizam** je varijanta konzervativizma koji uključuje liberalne stavove o ekonomskim i etičkim pitanjima.

Obično, liberal-konzervativne politike su prisutne u zemljama gdje je liberalistički model ekonomije već duboko ukorijenjen i zbog toga se po mišljenju konzervativaca treba i sačuvati.

Usto, postoje neke zemlje gdje su liberal-konzervativni pokreti mnogo veliki i zato izraz "liberalan" i "konzervativan" može postati sinonim, kao u Australiji i južnoj Evropi.

U drugim zemljama liberal-konzervativci su nastali iz susreta s demokršćanstvom. Prvobitno, liberal-konzervativci su bili otvoreniji po pitanju slobodnog tržišta od kršćanskih demokrata. Međutim, a procesom sekularizacije, mnoge evropske hrišćansko-demokratske stranke su se približile liberalizmu, dok su mnoge tradicionalne konzervativne partije u Evropi približile socijalnim pitanjima.

Stoga, i liberal-konzervativci i demokršćani u Evropi se mogu prepoznati u idealima Evropske narodne partije.
Konzervativni liberalizam

**Konzervativni liberalizam** predstavlja oblik liberalizma u kome se liberalne vrijednosti i politika kombiniraju sa konzervativnim stavovima u određenim društvenim pitanjima, odnosno, pod time se podrazumijeva desno krilo liberalnog pokreta. Konzervativni liberalizam predstavlja pozitivniji i manje radikalni oblik klasičnog liberalizma. Konzervativnim liberalnim strankama se obično smatraju one koje uz liberalnu politiku promoviraju tradicionalne stavove u određenim pitanjima.

Konzervativni liberalizam kao svoju svjetonazorsku podlogu obično uzima pred-moderne izvore kao što su klasična filozofija (prije svega kroz koncepte vrline, zajedničkog dobra i prirodnih prava), odnosno tradicionalne institucije (kao što je Common Law u anglosaksonskm svijetu) i historijske primjere iz antike i srednjeg vijeka, npr. starogrčke polise, Rimsku Republiku i srednjovjekovne komune. U ekonomskim pitanjima, konzervativni liberali su skloniji dosljednom provođenju liberalnih načela (ekonomski liberalizam) kroz promoviranje slobodnog tržišta, ekonomske deregulacije i sl. dok su u društvenim i ne-ekonomskim pitanjima manje skloni socijalnom liberalizmu, te više inzistiraju na konceptu zakona i reda, a što se prije svega odnosi na stroge mjere protiv ilegalne imigracije.
Sveti Basijan

**Sveti Basijan** (; cca. 320 – cca. 409) bio je italijanski kršćanski svetac, zaštitnik Lodija i Pizzighettonea u Italiji. 

Bio je rodom iz Sirakuze na Siciliji, a otac mu je bio Sergije, gradski prefekt, inače pagan. Basijan se na kršćanstvo preobratio za vrijeme studija u Rimu. Kada mu je otac, nastojeći ga na silu odvući od vjere, naložio da se vrati na Siciliju, pobjegao je u Ravennu. Godine 373. je nakon smrti biskupa Lodija preuzeo tu dužnost. Sudjelovao je u akvilejskom sinodu 381. i Milanskom sinodu 390. na kome je osuđeno jovinijanstvo.

Prema tradiciji je imao iscjeliteljske sposobnosti, a iste se pripisuje njegovim relikvijama koje se čuvaju u Lodiju.

## Vanjske veze

* Ohridski prolog za 10. jun (23. jun) 
* San Bassiano
Murong Jun

**Murong Jun** (慕容儁) (319–360), kurtoazno ime **Xuanying** (宣英), formalno **Car Jingzhao od (Ranijeg) Yana** ((前)燕景昭帝), bio je car kineske države Raniji Yan. Bio je drugi vladar države, ali prvi koji se, nakon korištenja titule Princa od Yana - dane od strane svojih nominalnih sizerena iz dinastije Jin - ovjenčao carskom titulom. Za vrijeme njegove vladavine se država, na početku ograničena tek na suvremeni Liaoning i dijelove Hebeija, proširila na gotovo sve kineske teritorije sjeverno od Žute rijeke kao i neka područja južno od nje.

Bio je sin osnivača države Murong Huanga. Oca je naslijedio nakon njegove smrti godine 348. Sljedeće godine je umro Shi Hu, moćni vladar države Kasniji Zhao. Koristeći kaos u toj državi, u proljeće 350. je pokrenuo pohod u kome je pripojeno područje oko današnjeg Pekinga. Nekoliko mjeseci kasnije je Shi Zhi, vladar Kasnijeg Zhaoa, sa Murong Huangom sklopio savez protiv Ran Weija, vladara novostvorene države Ran Min. Ran Wei je uspio likvidirati Shi Zhija i uništiti Kasniji Zhao, ali je godine 352. poražen i pogubljen od Murong Huanga.

Murong Huangov mlađi brat Murong Chui je kasnije postao osnivač države Kasniji Yan.

## Reference
Bestjah

**Bestjah** (, jakutski: Бэстээх) jeste selo u Žiganskom rejonu Jakutije u Rusiji. Nalazi se na levoj obali Lene, koja se uliva u Laptevsko more. Bestjah se nalazi 150&nbsp;km južno od Žiganska, centra rejona.

Selo ima 300 stanovnika (1989), 245 (2001), 228 (2007).

U Bestjahu se nalaze nepotpuna srednja škola i zdravstvene ustanove.

## Izvori
Tuoba Shiyijian

**Tuoba Shiyijian** () (320–376) bio je posljednji vladar Tuoba države Dai koji je vladao od 338. do 376. Bio je sin Tuoba Yulüa (拓跋鬱律) i mlađi brat Tuoba Yihuaija (拓跋翳槐), koga je naslijedio 338. Godine 340. je prijestolnicu države premjestio u Shengle (盛樂) (kraj suvremenog okruga Holingol (和林格爾) u Hohhotu, Unutrašnja Mongolija). Godine 376. ga je porazila država Raniji Qin. Njegov unuk Tuoba Gui je kasnije osnovao dinastiju Sjeverni Wei.
Xie An

**Xie An** (謝安) (320–385), kurtoazno ime **Anshi** (安石), formalno **Vojvoda Wenjing od Lulinga** (廬陵文靖公), bio je kineski političar i velikodostojnik u službi dinastije Jin, najpoznatiji po tome što je spriječio Huan Wena da preuzme prijestolje. Od 375. je kao premijer vodio državu i njegovoj odlučnosti se pripisuje da je dinastija Jin, usprkos niza prethodnih poraza od strane sjeverne države Raniji Qin smogla snage da 383. u bitci na rijeci Fei nanese odlučujući poraz Qinu. Razbolio se i umro tokom priprema za pohod kojim je dinastija Jin trebala iskoristiti taj uspjeh i zauzeti sjevernu Kinu.
Stara bazilika Svetog Petra

**Stara bazilika Svetog Petra u Vatikanu** (), ponekad navođena i kao **Konstantinova bazilika**, bila je zgrada koja je stajala na mjestu današnje bazilike sv. Petra u Rimu od 4. do 16. vijeka. Sagrađena je na mjestu gdje je u antičko doba stajao Neronov cirkus.

Izgradnja bazilike je započela između 326. i 333. po naređenju rimskog cara Konstantina kao dio njegovih nastojanja da se u Carstvu promovira nedavno ozakonjeno kršćanstvo. Kao lokacija je odabrano mjesto koje su kršćani tradicionalno smatrali grobom Svetog Petra. Izgradnja bazilike je trajala 30 godina, i sa vremenom je postala mjesto gdje su se krunili pape, a u njoj se 800. Karlo Veliki okrunio za cara Svetog Rimskog Carstva. Zbog svega toga je postala jedna od najvažnijih crkava u kršćanskom svijetu.

Početkom 15. vijeka, nakon što su se pape vratile iz Avignona, ispostavilo se da je bazilika oštećena. Poznati umjetnici Leon Battista Alberti i Bernardo Rossellino su tada radili na njenoj dogradnji i obnovi. Te je radove nastojao nastaviti i papa Julije II, ali se na kraju odlučio da sagradi potpuno novu Baziliku. Tokom izgradnje su se sve do 1544. pronalazile grobnice i ostaci tamo sahranjenih papa i svetaca.

## Vanjske veze

* The Constantinian Basilica Article by Jose Ruysschaert 
* The Tomb of St Peter Book by Margherita Guarducci
Car Jianwen od Jina

**Car Jianwen od Jina** (晋简文帝/晉簡文帝, pinyin Jìn Jiǎnwéndì, Wade-Giles Chin Chien-wen-ti) (320 – 12. septembar 372), osobno ime **Sima Yu** (司馬昱), kurtoazno ime **Daowan** (道萬), bio je kratkotrajni car Kine iz dinastije Jin. Bio je mlađi brat cara Minga, a prije dolaska na prijestolje je držao niz odgovornih dužnosti u administracijama svojih prethodnika i rođaka - careva Mua, Aija i Feija. Kineski historijski izvori ga opisuju kao ličnost koju su od politike i državnih poslova više zanimale taoistička filozofija i uz nju vezane rasprave, ali koji se pokazao dovoljno sposobnim da preživi dvorske intrige. Na prijestolje je došao zahvaljujući uticajnom vojskovođi Huan Wenu kome je nekoliko navrata, nastojeći preduhitriti puč, nudio svoje prijestolje. Umro je nekoliko mjeseci kasnije, a naslijedio ga je 10-godišnji sin Sima Yao, kasniji car Xiaowu.

## Reference
Kalcidije

**Kalcidije** (*Calcidius*) ili **Halcidije** (*Chalcidius*, 4. vijek) bio je kršćanski pisac koji je oko 321. za biskupa Hosija od Kordobe preveo prvi dio Platonovog *[[Timej (dijalog)|Timeja]]* s grčkog na latinski te mu dodao dugi prijevod. Halcidijev prijevod je sljedećih 800 godina bio jedini veći Platonov tekst dostupan učenim ljudima na kršćanskom Zapadu. Također predstavlja i vrijedan izvor podataka o astronomskim dostignućima u 4. vijeku.

## Vanjske veze
* Part 1, Plato's Timaeus 12th century manuscript of Calcidius Latin translation found at Osney Abbey; page images at Oxford Digital Library from Oxford University's Bodleian Library
* Blitz Latin Translation of Calcidius

## Reference