Andrea Gallo

**Don Andrea Gallo** (Đenova, 18 jul 1928 - 22. maja 2013.) je italijanski sveštenik, osnivač i glava opštine Sveti Benedikt (it. *San Benedetto al Porto*) u Đenovi.

Poznat je po nadimku "svećenik sa ulice", po dobrotvornom i mirovnom radu, i pomaganju siromašnima i marginalizovanima.

Protivnici mu zameraju promicanje komunizma, pušenje marihuane i zalaganje za prava homoseksualaca.

## Biografija

Andrea Gallo je rođen u Đenovi 18 jula 1928. godine. Gallo se 1948. godine, sa svojih 20 godina, u Varazzeu pridružio redu salezijanca, koji su posvećeni pomaganju mladih, naročito siromašnih i napuštenih. Nakon završene gimnazije i studija filozofije u Rimu, 1953. godine je otišao na misiju u Sao Paolo, gdje je dovršio teološke studije. Kao svećenika iznimno osjetljivog na nepravdu, vojna hunta ga je već sljedeće godine potjerala natrag u Italiju, gdje se nakon četiri godine službeno zaredio. Dodijeljena mu je služba u poznatom popravnom domu za maloljetnike Garaventa gdje je s 32 godine postao kapelan. Kao mladog sveštenika, jedan biskup je pokušao da ga seksualno napadne, o čemu je progovorio godinama kasnije. Represivne metode popravnog doma zamijenio je pedagoškim pristupom, davši štićenicima doma slobodu i povjerenje. Nakon tri godine je, bez objašnjenja, maknut s mjesta. 1964. godine je napustio salezijance, jer je red "postao previše institucionaliziran i sputavao je njegovu želju da u potpunosti živi svećenički poziv".

Po napuštanju reda, genoveski nadbiskup kardinal Siri ga je poslao na otok Capraia da bude zatvorski kapelan. Samo dva mjeseca kasnije, prekomandiran je u župu Carmine gdje je ostao do 1970. godine. Tamo se don Gallo posvetio radu sa prezrenima, a njegova župa postala je mjesto pomoći siromašnima i napuštenima na otoku. Ubrzo je Gallo proglašen komunistom, te je nadbiskup napokon odlučio da ga vrati u zatvor na otoku Capraia. Obzirom da je bio omiljen među brojnim pučanstvom kojem je pomogao, čitavo mjesto diglo se na noge protestirajući, ali nije pomoglo. Malo potom, don Galla je pozvao župnik San Benedetta u Genovi, gde su zajedno osnovali zajednicu za pomoć siromašnima i marginaliziranima. Narednih decenija ostaje pastir crkvene opštine Sveti Benedikt u Đenovi.

Don Gallo je 2006. godine učestvovao u kampanji za legalizaciju lakih droga, tokom koje je u znak protesta pušio konoplju u gradskoj skupštini, zbog čega je bio kažnjen. Istovremeno se žestoko protivio izgradnji američke vojne baze blizu Vicenze.

Don Gallo je 2009. godine sudjelovao na Genova Prideu. U više navrata je osudio stavove katoličke crkve prema homoseksualcima, a 2011. je od talijanske LGBT organizacije dobio nagradu "Osoba godine".

8. decembra 2012. godine, Don Gallo je proslavu 42 godine postojanja opštine San Benedetto al Porto, u crkvi Santa Messa u Đenovi, okončao službu pevajući partizansku pesmu „Bella Ciao“, praćen horskim pevanjem vernika, čime je dospeo u žižu javnosti.

Početkom marta 2013. godine je održao misu zadušnicu za umrlog Huga Čaveza.

## Djela

* *San Giovanni Battista di Vinigo e i suoi fioli de jesia*, s.l., s.n., 1993.
* *La chiesa di San Giuliano. Guida storico artistica*, Venezia, Edizioni studium cattolico veneziano, 1995. 
* *Poi siamo tutti belli. La Comunità di San Benedetto attraverso le agende di don Andrea Gallo*, Roma, Sensibili alle Foglie, 1995.
* *L'inganno droga*, Tivoli, Sensibili alle Foglie, 1998. 
* *Il fiore pungente. Conversazione con Don Andrea Gallo*, di Fabia Binci e Paolo Masi, Arenzano, O Caroggio, 2000; Milano, Dalai, 2011. 
* *Trafficanti di sogni*, con altri, Lerici, Ippogrifo Liguria, 2004.
* *Angelicamente anarchico. Autobiografia*, Milano, Mondadori, 2005. 
* *Il cantico dei drogati. L'inganno droga nella società delle dipendenze*, Dogliani, Sensibili alle Foglie, 2005. 
* *Io cammino con gli ultimi*, con Federico Traversa, Genova, Chinaski, 2007. 
* *In viaggio con Don Gallo*, con Federico Traversa, Genova, Chinaski, 2008. 
* *Così in terra, come in cielo*, con Simona Orlando, Milano, Mondadori, 2010. 
* *Sono venuto per servire*, con Loris Mazzetti, Roma, Aliberti, 2010. 
* *E io continuo a camminare con gli ultimi*, con Federico Traversa, Genova, Chinaski, 2011. 
* *Ancora in strada. Un prete da marciapiede*, con Bruno Viani, Genova, De Ferrari, 2011. 
* *Di sana e robusta Costituzione*, Roma, Aliberti, 2011. 
* *Il vangelo di un utopista*, Reggio Emilia-Roma, Aliberti, 2011. 
* *Se non ora, adesso. [Le donne, i giovani, la liberazione sessuale]*, Milano, Chiarelettere, 2011. 
* *Non uccidete il futuro dei giovani*, Milano, Dalai, 2011. 
* *La buona novella. Perché non dobbiamo avere paura*, Roma, Aliberti, 2012. 
* *Come un cane in Chiesa. Il Vangelo respira solo nelle strade*, Milano, Piemme, 2012. 

## Stavovi

### Otvorenost prema ljudima

Za razliku od mnogih crkvenih visokodostojnika, don Gallo kaže:

Takođe, suprotno od fundamentalističke isključivosti don Andrea Gallo kaže:

### Prava homoseksualaca

Don Andrea Gallo je poznat kao zastupnik LGBT prava u Italiji. On je marta 2013. izjavio da bi bilo divno imati homoseksualnog papu. Takođe veruje da bi sveštenici trebalo slobodno da izraze svoju seksualnost, jer „potiskivana homoseksualnost vodi u pedofiliju“:

### Ravnopravnost polova

Gallo smatra da treba dozvoliti ženama da budu sveštenice, jer one nisu inferiorne u odnosu na muškarca. Pobornik je slobodne upotrebe kontraceptivnih sredstava, jer bi majčinstvo trebalo da bude izbor: „Kondome bi trebalo deliti čak i u katoličkim školama, umesto da nam vid zamućuju tabui i dogme“.

### Reforma crkve

Don Gallo smatra da je današnja Crkva iskvarena, te propoveda „Crkvu siromašnih i za siromašne“. 

On se nada održavanju III vatikanskog koncila, koji bi imao tri glavne teme: siromaštvo Crkve, ukidanje prisilnog celibata i zaređenje žena.

## Izvori

## Vanjske veze
*  Intervju za Secular apocalypse
*  Intervju za italijanski Rolling Stone Magazine