open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
6. krajiška udarna brigada

**Šesta krajiška brigada** formirana je 14. oktobra 1942. od jedinica Prvog krajiškog NOP odreda.

Brigada je bila pod komandom Operativnog štaba za Bosansku Krajinu od 9. septembra do 9. novembra 1942. Pri formiranju Četvrte krajiške divizije 9. novembra 1942. brigada je ušla u njen sastav, u kojem je ostala do kraja rata.

## Sastav štaba brigade tokom rata
Komandanti brigade:
* Uroš Bogunović Roca
* Petar Vojnović 
* Mićo Kolundžija 
* Milorad Mijatović 
* Milan Miljević Milančić

Komesari Brigade:
* Avdo Afirović 
* Sveta Aleksić 
* Dimitrije Bajalica Baja
* Rade Bašić 
* Ratko Novaković

Zamenici komandanta Brigade:
* Rade Brkić 
* Petar Vojnović 
* Mićo Koluncija 
* Buro Milinović 
* Milan Miljević Milančić
* Milan Miljuš

Zamenici komesara Brigade:
* Uroš Bogunović Roca
* Radoman Jakšić 
* Hajro Kapetanović 
* Savo Popović

Načelnici štaba Brigade:
* Vinko Menard 
* Milovan Milovac 
* Mirko Simić

Obaveštajni oficiri:
* Mile Davidović 
* Vojin Danko 
* Moric Levi 
* Esad Redžić 
* Đuro Rašeta 
* Mile Crnomarković 
* Vilim Šolc

## Narodni heroji Šeste krajiške

* Šefket Maglajlić
* Uroš Bogunović Roca
* Kosta Bosnić
* Rade Brkić
* Mirko Vejinović
* Dušan Gavran
* Dušan Košutić
* Cvijo Kukolj
* Milan Ličina
* Milan Miljević - Milančić
* Petar Škundrić

## Reference

## Literatura
* ŠESTA KRAJIŠKA NOU BRIGADA - RATNA SJEĆANjA, Beograd 1985.
* RATNA PROŠLOST NARODA I NARODNOSTI JUGOSLAVIJE, Beograd 1988.
Juba (rijeka)

**Juba** (somalski: *Wabiga Jubba*, talijanski: *Giuba*, čita se **Džuba**) je rijeka na krajnjem jugoistoku Etiopije i Somalije, duga 875&nbsp;km. Najvećim dijelom svog toka teče kroz Somaliju i najveća je rijeka te zemlje.

## Hidrografija
Juba se formira na etiopsko-somalskoj granici gdje se spajaju rijeke Dava i Ganale Doria, nešto sjevernije od somalskog grada Dolo. Odatle nova rijeka teče relativno pravilno uz velike meandre prema jugu, a sjeverno od luke Kismaayo ulijeva se u Indijski ocean.

Čitav kraj uz rijeku se u Somaliji zove regija Juba. Po njoj se također zovu somalske administrativne regije Srednja i Donja Juba, a tako se zvala i britanska kolonija Jubaland. Područje je prvenstveno suha savana, osim uz samo korito, ali u svom donjem dijelu najplodniji dio Somalije, u kom se uzgaja pamuk, kikiriki, kukuruz, sisal, sezam, banane i drugo voće.
 
U gornjem toku, pored rijeke žive brojne divlje životinje: žirafe, gepardi, lavovi, leopardi, hijene, bivoli, nilski konji, krokodili, antilope, gazele, deve, nojevi, šakali i somalski divlji magarci.

### Plovnost i poplave

Juba ima porječje od 497.626 km², a duga je 875&nbsp;km. Ako mu se pribroji izvor njegove najduže pritoke Šebele, tada ima 1580&nbsp;km i time je 86. rijeka po dužini na svijetu. Porječje rijeke Jube je područje sa najviše oborina u cijeloj Somaliji. Velike katastrofalne poplave s ljudskim žrtvama dogodile su se 1960. i 1997. godine. Od decembra do sredine aprila nije plovna jer ima malo vode, ali je za velikih kiša od juna do oktobra plovna nekih 32&nbsp;km do grada Bardere.

## Historija istraživanja
Prvi Evropljanin koji je obavijestio o postojanju rijeke bio je isusovac Jerónimo Lobo, koji se 1624. pokušao probiti uz rijeku do Etiopije. Od tog poduhvata je ipak odustao kada je saznao od lokalnih vodiča da bi trebao proći preko devet različitih teritorija, na kojima živi isto toliko naroda i koji su u stalnim međusobnim ratovima. To mu je to bilo previše riskantno i zbog tog je odustao te se vratio u tadašnju Portugalsku Indiju.

Nakon tog prvog pokušaja, prošlo je više od 200 godina do novog pokušaja da se istraži tok rijeke Jube. Na taj podhvat odvažio se barun Karl Klaus von der Decken koji je sa malim parobrodom Welf 1863. pokušao doploviti do izvora. Njegov parobrod se razbio kod brzaka iznad grada Bardhere, a baruna i njegovu posadu napali su lokalni stanovnici. Tom pritom poginuo je barun i tri člana njegove posade. Sljedeći istraživač koji se osmjelio na taj podhvat bio je britanski mornarički oficir Dundas, koji je 1891. uspio otploviti uz rijeku Juba oko 650&nbsp;km uzvodno.

## Povezano
* Lista najdužih rijeka na svijetu

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Juba River'' na portalu Encyclopædia Britannica
Ogaden

**Ogaden** je teritorij na Rogu Afrike čiji je najveći dio današnja etiopska Regija Somali. To je teritorij oko kojeg se te zemlje spore još od 16. vijeka, i zbog kog su više puta ratovale, posljednji put 1977. i 1978. za Ogadenskog rata.

## Geografija
Ogaden ima površinu od oko 200.000 km², koja se prostire u istočnoj Etiopiji duž etiopsko-somalske granice, a djelomično i po Etiopskoj visoravni u kojoj su gradovi Harar i Dire Dava. Ogaden je polupustinjski kraj, u kojem je najveća rijeka u regiji je Šebele, sa svojim povremenim pritokama.
 
Vrlo je rijetko naseljen, a većina stanovnika su nomadski pastiri Somalijci, čiji su davni predci potisnuli starosjedioce narod Oromo prema Etiopskoj visoravni.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Ogaden'' na portalu Encyclopædia Britannica
Mohamed Morsi

**Mohamed Morsi Isa El-Ayyat** (, , 20. august 1951. – 17. juna 2019), egipatski političar, peti predsjednik Egipta i prvi koji je na tu poziciju došao izbornim putem. Morsi će dužnost predsednika vršiti od 30. juna 2012. pa do 3. jula 2013. kada biva oboren u vojnom puču. Masovne demonstracije koje se pokreću protiv vojnog puča egipatska vojska je ugušila u krvi.

Obrazovan je u SAD, a od 2000. do 2005. je bio član Narodne skupštine Egipta i vodeća ličnost Muslimanskog bratstvo. Kada je Muslimansko bratstvo nakon revolucije 2011. osnovalo Stranka slobode i pravde (FJP) postao je njen predsjednik. Kao njen kandidat je sudjelovao na predsjedničkim izborima održanim u maju i junu 2012. Na njima je pobijedio Ahmeda Shafika, posljednje premijera pod režimom u revoluciji svrgnutog Hosnija Mubaraka. Morsi je, u skladu sa obećanjem prije početka kampanje, nakon pobjede podnio ostavku na mjesto čelnika FJP. Morsi je prvi civil na mjestu egipatskog predsjednika, i prvi koji je na to mjesto došao na općim slobodnim izborima sa više kandidata.

Umro je 2019. u kairskoj sudnici nakon što se onesvijestio tokom suđenja.

## Reference

## Vanjske veze

|-

|-

|-

|-
Agent

**Agent** ima više značenja:

* Agent (računarstvo)

ili:

* Forte Agent, E-mail i Usenet klijent
* Tajni agent
* Specijalni agent
* Agent provokator
* Hipotekarni agent
Agent (računarstvo)

**Agent** u računarstvu je program, ili dio softvera, osposobljen za autonomno, fleksibilno, namjensko djelovanje i rezonovanje, s ciljem ispunjavanja jednog, ili više zadataka. Agenti su dizajnirani tako, da mogu da reaguju na spoljašnji stimul okruženja u kojem se nalaze, kao i na akcije i ponašanje korisnika sistema. Kada se više agenata nalazi u određenom sistemu, individualni agenti mogu reagovati zajedno u cilju obavljanja određenog zadatka, ili više zadataka, kao i na stimualacije iz drugih spoljašnjih sistema. Za agente se koriste različiti nazivi, uglavnm zavisno od okruženja u kojem obavljaju zadatke: autonomni agenti, asistenti, brokeri, botovi, droidi, inteligentni agenti, agenti softvera, ili softverski agenti. 

## Povezano
* Algoritamsko trgovanje
* Visoko frekventna trgovina
Algoritamsko trgovanje

Termin **algoritamsko trgovanje** ili **automatsko trgovanje** () se odnosi na softver u kome je implementirana neka od strategija trgovanja. Po strukturi ovakav softver je sličan kombinaciji ekspertnih sistema i softverskih agenata. Softver za automatsko trgovanje ima mogućnost da samostalno odlučuje kada će se vršiti trgovanje, po kojim cenama i određuje iznose sa kojim će se vršiti trgovanje. Softver za automatsko trgovanje dosledno sprovodi implementiranu strategiju trgovanja i time smanjuje uticaj ljudskih emocija na donošenje odluka i omogućavaju prevazilaženje problema koji mogu nastati usled nepažnje i nedostatka koncentracije. Softver za automatsko trgovanje omogućava praćenje velikog broja parametara i donošenje odluka u realnom vremenu. Tehnike visoko frekventnog trgovanja () predstavljaju jednu od kategorija algoritamskog trgovanja. Za ovakvu tehniku trgovanja je karakteristično da otvaraju pozicije na veoma kratak period (od nekoliko delova sekunde do nekoliko sati).

## Povezano
* Visoko frekventna trgovina
* Elektronska trgovina
* Tržište stranih valuta
* Digitalna ekonomija
* Finansijska tržišta

## Izvori
* Velibor Ilić (2011) “Automatsko trgovanje na tržištu stranih valuta – izrada softvera za automatsko trgovanje i analizu finansijskih podataka”, , http://SOLAIR.EUnet.rs/~ilicv/automatsko_trgovanje.html
Visoko frekventna trgovina

Tehnike **visoko frekventnog trgovanja** () predstavljaju jednu od kategorija algoritamskog trgovanja. Za ovakve tehnike trgovanja karakteristično je da se pozicije otvaraju veoma često (po nekada se realizuje i više stotina ili hiljada trgovanja tokom jednog dana), a takva trgovanja se realizjuju u vema kratkim vremenskim periodima (od nekoliko milisekundi a najviše do nekoliko sati). Uspešnost HFT se bazira na tome da je pomoću odgovarajućeg softvera moguće pratiti i obraditi veliku količinu informacija sa tržišta i time reagovati znatno brže nego što to mogu ljudi koji se bave trgovanjem. Ovakve tehnike trgovanja značajno poboljšavaju likvidnost tržišta. Mogu se koristiti pri trgovanju akcijama na berzi stranog novca, i prilikom trgovanja drugim finansijskim instrumetima kojima se može elektronski trgovati.

## Povezano
* Algoritamsko trgovanje
* Elektronska trgovina
* Digitalna ekonomija
* Tržište stranih valuta
* Finansijska tržišta
* Softver
* Algoritam

## Izvori
Digitalna ekonomija

**Elektronska privreda**, (takođe, poznata pod imenom **Nova privreda**), je skup novih privrednih aktivnosti, (razvijenih u drugoj polovini 20. vijeka), koje su nastale kao rezultat razvoja novih tehnologija, (računarstva, telekomunikacija, i naročito Interneta), i njihove primjene u privrednim transkacijama. 

Takođe se u literaturi naziva i , grozdasta organizacija,  - demokratska korporacija,  - inteligentno preduzeće,  – reinženjerisana korporacija...

Suština digitalne privrede su znanje i internet.

## Odlike digitalne privrede
Odlike digitalne privrede su digitalno umrežavanje i komunikacione infrastrukture koje pružaju globalnu platformu na kojoj ljudi i organizacije uzajamno komuniciraju. 
Ova platforma obuhvata: 
* široku matricu proizvoda koji se mogu digitalizovati i koji se dostavljaju preko digitalne infrastrukture 
* potrošači i firme koji sprovode finansijske transakcije digitalno preko umreženih računara i mobilnih uređaja
* fizička roba, sa ugrađenim mikroprocesori i mogućnosti umrežavanja.

Digitalnu privredu odlikuje i:

* globalizacija
* umrežavanje
* mobilnost
* integracija
* elektronsko poslovanje
* direktno poslovanje
* digitalni proizvodi i usluge
* nove organizacione forme 
Neki od rizika do kojih dovodi razvoj digitalne privrede:
* Nestabilnost
* Nezaposlenost
* Raslojavanje
* Nemoral
* Ugrožavanje bezbednosti i privatnosti
* Kriminal
Digitalna privreda stvara ekonomsku revoluciju, koja je, označena velikim ekonomskim učinkom i do sada najdužim periodom neprekidne ekonomske ekspanzije.

## Digitalni nervni sistem
Poslovni sistem se može posmatrati kao živo biće, treba da ima odlike živog bića: misli, deluje, reaguje i menja se.
Ljudi i kompjuteri u poslovnom sistemu mogu se integrisati specifičnim informacionim sistemom preduzeća koji se naziva- digitalni nervni sistem. Radnici se nazivaju  ukoliko rade sa digitalnim nervnim sistemom jer je predmet njihovog rada znanje.

## Povezano
* Elektronsko poslovanje
* Tržište stranih valuta
* Internet
* Algoritamsko trgovanje
* Visoko frekventna trgovina
Christopher Marlowe

**Christopher Marlowe, Kit Marlowe** (kršten 26. februara 156430. maj 1593) poznat kao **Otac engleske tragedije** bio je engleski dramatičar, pjesnik i prevodilac koji je živio u elizabetanskoj eri. Marlowe je bio najpoznatiji i najugledniji elizabetanski tragičar svog vremena Značajno je uticao na svog suvremenika Williama Shakespearea i smatra se njegovim prosvetarom, koji je poslije Marlowljeve nerazjašnjene smrti postao najpoznatiji dramatičar Engleske. Marlowljeve drame su poznate po korištenju "bijelog stiha" (blank verse) i protagonistima koji nastoje postići više nego što im to dozvoljavaju vlastite mogućnosti.

18. maja 1593. je protiv Marlowea izdat nalog za hapšenje; razlog nije poznat, iako se mislilo da je povezan sa optužbama za blasfemiju, odnosno njegov rukopis koji je sadržavao "opake heretičke koncepte". 20. maja je doveden na dvor te je ispitivan pred Tajnim savjetom, iako o tome nema potvrde u službenim dokumentima. Deset dana kasnije ga je proboden na smrt od strane Ingrama Frizeta. Da li je ubistvo povezano s njegovim hapšenjem, nikada nije bilo utvrđeno.

Njegov život je bio kratak, ali je svejedno stvorio niz legendi i špekulacija koje ga opisuju kao obavještajca u službi Francisa Walsinghama, ateista, homoseksualca kao i stvarnog autora nekih od Shakespeareovih drama (tzv. Derogacija kralja ili Marlovijanska teorija).

### Drame

* Didona, kraljica Kartagine, (Dido, Queen of Carthage) (*oko* 1586) (moguće koautorstvo sa Tomas Neš)
* Tamerlan Veliki (Tamburlaine the Great), deo 1 (*prikazano* 1587)
* Tamerlan Veliki, (The Second Part of Tamburlaine the Great), deo 2 (*okо* 1587–1588)
* Jevrejin s Malte, (The Jew of Malta) (*оkо* 1589)
* Doktor Faust, (The Tragical History of Doctor Faustus) (*оkо* 1589, ili, *оkо*. 1593)
* Еdvard II, (Edward II) (*оkо* 1592)
* Мasakr u Parizu, (The Massacre at Paris) (*оkо* 1593)
* Henri VI,  koautorstvo na troknjižju Vilijama Šekspira.

Drama Lust's Dominion je već kod prvog objavljivanja 1657 pripisana da je autor Marlou, iako su naučnici i kritičari jednoglasno odbacili. Smatra se da je dramu napisao Tomas Deker u saradnji sa drugim piscima..

### Poezija

* Prevod prve knjige Lukanovih farsalija (datum nepoznat)
* Prevod Ovidijevih Elegija (*оkо* 1580?)
* The Passionate Shepherd to His Love (objavljena 1593)
* *Hero i Leander* (*оkо* 1593, nezavršena; završioje је Džordž Čaplan, 1598)

## Reference

## Vanjske veze

* The Marlowe Society
* The works of Marlowe at Perseus Project
* The complete works , with modernised spelling, on Peter Farey's Marlowe page.
* BBC audio file. *[[In Our Time (BBC Radio 4)|In Our Time]]* Radio 4 discussion programme on Marlowe and his work
* 
* The Marlowe Studies  an online library of books claiming that Marlowe was Shakespeare
* The Marlowe Bibliography Online  is an initiative of the Marlowe Society of America  and the University of Melbourne . Its purpose is to facilitate scholarship on the works of Christopher Marlowe by providing a searchable annotated bibliography of relevant scholarship. 
*
Ohrana

**Odjel za zaštitu javne bezbjednosti i poretka** (), najčešće skraćeno u "zaštitni odjel" (*ohranoje otdelenije*), poznatiji po skraćenicama **Okhana** ili **Ohranka**, je bila tajna policija Ruskog Carstva na kraju 19. vijeka, formalno kao dio policijskog odjela Ministarstva unutrašnjih poslova (MVD), kojoj je kao ispomoć služio Posebni korpus žandarma. Stvorena je 1880. kao zamjena za dotadašnji Treći odjel Vlastite kancelarije Njegovog carskog veličanstva.

Glavne aktivnosti Ohrane su bile usmjerene protiv ljevičarskih pojedinaca i organizacija, kao i nastojanje da se zaustavi njihova teroristička aktivnost, čiji je najspektakularniji primjer bio atentat na Aleksandra II. U tu je svrhu Ohrana s vremenom razvila izuzetno široku mrežu doušnika, ali i agenata provokatora koji su se infiltrirali u brojne anti-carističke organizacije. Neki od njih su uspjeli doći na njihov vrh, a pri tome se najviše istakao Jevno Azev, koji je 1904. godine, nastojeći održati svoju "krinku" eserskog operativca, organizirao atentat na premijera Vjačeslava Plevea. Ohranine aktivnosti su kasnije uključivale i organizacije vlastitih kvazi-opozicijskih organizacija i sindikata u nastojanju da se subverzivna aktivnost sasječe u korijenu ili kontrolira. Neke od tih aktivnosti su, međutim, zapravo oslabili caristički režim koji je Ohrana trebala štititi, među čime se posebno ističe marš siromašnih radnika na petrogradku Zimsku palaču 1905. pod vodstvom pravoslavnog svećenika Georgija Gapona koji je bio Ohranin agent, a koji je doveo do pokolja zvanog Krvava nedjelja, a posredno do izbijanja prve ruske revolucije. 1910-ih je Ohrana, smatrajući je najmanjom i najbezopasnijom od svih subverzivnih grupa, poticala boljševičku partiju nastojeći steći kontrolu nad njom preko svog agenta Romana Malinovskog. U tome nije uspjela, a njena mreža doušnika i agenata, usmjerena prije svega na intelektualce i političke aktiviste, nije uspjela detektirati duboko nezadovoljstvo među ruskim masama. Zbog toga je februarska revolucija 1917. godine Ohranu, kao i cijelu carsku vladu, u potpunosti iznenadila. Ohrana je tada prestala postojati. 

Iako nije uspjela u svojoj krajnjoj misiji sprečavanja revolucije i zaštite Ruskog Carstva, brojni historičari drže da su boljševici nakon dolaska na vlast u Oktobarskoj revoluciji preuzeli i usavršili metode Ohrane kako bi na temelju njih stvorili vlastiti, daleko efikasniji tajno-policijski aparat počevši od Čeke 1917.

## Izvori

## Vanjske veze

* Okhrana records at the Hoover Institution Archives 
* Službena historija ruskog MVD: 1857–1879 1880–1904 1905–1916 
* Okhrana in Spartacus Educational Encyclopedia  
* Okhrana: The Paris Operations of the Russian Imperial Police
Krtica (agent)

**Krtica** (; ), rjeđe *penetracijski agent*, *duboki agent* ili *[[agent spavač]]* je izraz koji u obavještajnom žargonu označava ličnost koja se "infiltrirala", odnosno došla na visoku ili odgovornu poziciju u nekoj organizaciji sa koje tajno dostavlja povjerljive podatke vlastima ili suparničkoj organizaciji. Krtica može biti za to posebno odabrani i uvježbani agent, ali i doušnik koji to čini iz različitih motiva (koristoljublje, ucjena, strah od progona, svjetonazor i sl.). Izraz je u široku upotrebu ušao nakon što ga je bivši britanski obavještajac John le Care iskoristio u svom romanu *[[Tinker, Tailor, Soldier, Spy]]* iz 1974. tvrdeći da sličnu terminologiju koriste sovjetske tajne službe.

Izraz "krtica" se otada koristio za agente u vrhovima suprostatvljenih strana hladnog rata, najčešće ličnosti koje su bile na vodećim ili odgovornim položajima obavještajnih ili sigurnosnih službi. Najpoznatije zapadne krtice su bili sovjetski vojni obavještajac Oleg Penkovski i šef KGB-ovog londonskog biroa Oleg Gordijevski; najpoznatije sovjetske krtice su, pak, bili britanski obavještajci poznati kao Petorice iz Cambridgea, odnosno CIA-in agent Aldrich Ames i agent FBI Robert Hanssen.

## Povezano
* Mandžurijski kandidat

## Izvori

*
Oleg Penkovski

**Oleg Penkovski** (23. april 1919. Vladikavkaz — 16. maj 1963) je bio pukovnik sovjetske vojne obaveštajne službe 1950-ih i 1960-ih godina. Predao je Zapadu značajne tajne. Smatrao se najznačajnim špijunom, koji je Zapad ikad imao u Sovjetskom Savezu.

## Rani život
Kada je imao pet meseci otac mu je poginuo kao belogardejac u Ruskom građanskom ratu. Dok je radio kao obaveštajac u Turskoj pedesetih godina imao je problema sa nadređenima. Vratio se u Moskvu. Kada su otkrili da mu je otac poginuo u belogardejcima više nije bilo šanse da će ikad da ga unaprede. Zbog toga je odlučio da postane špijun. Pristupio je američkim studentima, koji su došli 1960 u Moskvu i predao im je paket, a studenti su ga odneli u američku špijunsku službu CIA. CIA mu najpre nije verovala. Morala je proveriti da se ne radi o zamci.

## Karijera špijuna
Tokom posete Londonu 1961. sreo se sa američkim i britanskim obaveštajcima. Od tada je 18 meseci dostavljao ogromnu količinu informacija svojim kontaktima. Njegove informacije su bile tako značajne da je predsednik SAD Džon Kenedi bio snabdeven pomoću njega informacijama da je sovjetski nuklearni arsenal mnogo manji nego što su Amerikanci pre toga mislili. Saznali su da sovjetski sistem snabdevanja gorivom nije potpuno operativan i da sistem navođenja projektila nije potpuno funkcionalan.

KGB je uhapsio Penkovskog 22. oktobra 1962, pre nego što se Kenedi obraćao američkom narodu povodom kubanske krize. Zbog toga Kenedi tokom krize nije imao ključne informacije koje su mogle smanjiti tenzije. Nije znao da Nikita Hruščov traži načina da se izađe iz krize.

## Sudbina Penkovskog
Penkovski je suđen i osuđen na smrt na suđenju 1963. Jedni kažu da je ubijen metkom u potiljak i kremiran. Vladimir Razun sa druge strane tvrdi da je živ kremiran i polako živ pečen, a da su njegovi najbliži prijatelji to morali gledati.

## Reference

## Literatura
* Oleg Penkovsky, *The Penkovsky Papers: The Russian Who Spied for the West*, Doubleday, New York, 1966. 
* Jerrold L. Schecter and Peter S. Deriabin, *The Spy Who Saved the World: How a Soviet Colonel Changed the Course of the Cold War*, New York, Charles Scribner's Sons, 1992.
Nikanor Iličić

**Nikanor** (svetovno *Nedeljko Iličić*; Novi Bečej, 6. novembar 1906 — Sremska Kamenica, 6. novembar 1986) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.

## Monaško zvanje
Episkop Nikanor (svetovno Nedeljko Iličić) rođen je 6. novembra 1906. u Novom Bečeju od roditelja Nedeljka i Sofije (dev. Tucakov). Osnovnu školu je završio u svom rodnom mestu, a gimnaziju u Velikom Bečkereku. Posle završene Bogoslovije u Sremskim Karlovcima, diplomirao je na Bogoslovskom fakultetu u Beogradu kao pitomac episkopa temišvarskog dr Georgija (Letića). Iste godine je zamonašen po činu male shime u manastiru Krušedolu na Đurđic. Zamonašio ga je arhimandrit Sava (Trlajić), potonji episkop-sveštenomučenik gornjokarlovački, koga će budući episkop Nikanor i naslediti na episkopskoj katedri. Kao monah postao je sabrat manastira Sv. Đurđa u Temišvarskoj eparhiji i u isto vreme postavljen za suplenta gimnazije u Velikom Bečkereku. Takođe je postavljen i za parohojskog đakona i radio na ustrojstvu bogomoljačkog pokreta. Profesorski ispit položio je 1933., a protođakonom je postao 1939.

## Episkop
Nikanora Ilinčića je na položaju protođakona zatekao i izbor za episkopa gornjokarlovačkog 20. maja 1947. U čin prezvitera rukopoložio ga je 24. maja iste godine mitropolit zagrebački dr Damaskin. Hirotonisan je za episkopa u beogradskoj Sabornoj crkvi 3. juna 1947. Hirotoniju je izvršio patrijarh srpski Gavrilo sa episkopima zletovsko-strumičkim Vikentijem i šumadijskim Valerijanom.

Novi episkop gornjokarlovački Nikanor dobio je za upravu i Eparhiju dalmatinsku, kojom je administrirao sve do 1951. Međutim, kada je pošao u Dalmaciju da primi administraciju, pretučen je u Kistanju i fizički sprečen da dođe u sedište eparhije. Rad episkopa Nikanora na obnovi života desetkovane Gornjokarlovačke eparhije sprečavan je od građanskih vlasti na svakom koraku.

Četiri godine docnije, 1951., episkop Nikanor je po svom pristanku premešten u Sremsku eparhiju, gde je opet trebalo vidati ratne rane i obnavljati razorene parohijske hramove i sremske manastire. konačno, posle smrti episkopa bačkog dr Irineja (Ćirića), izabran je 1955. za episkopa bačkog. Kao episkop bački negovao je u bogosluženju veleljepije nasleđeno od svoga prethodnika.

Pored Eparhije dalmatinske, episkop Nikanor je administrirao i eparhijama Šabačko-valjevskom, Sremskom (u dva maha) i više godina Budimskom eparhijom. Još u vreme kada je bio profesor napisao je udžbenik iz liturgike za četvrti razred srednjih škola i Katihizis. Svoje radove objavljivao je uglavnom u "Duhovnoj straži" i "Glasniku Srpske pravoslavne crkve".

Umro je 6. novembra 1986. u Sremskoj Kamenici, a sahranjen u kripti Saborne crkve u Novom Sadu.

## Vanjske veze
* Sava Vuković: Srpski jerarsi 
* Episkop Nikanor Iličić (eparhija dalmatinska)
* Poznate ličnosti Novog Bečeja
Blowback

**Blowback** (na engleskom doslovno "udarac unatrag" ili "trzaj unatrag") je izraz koji u obavještajnom žargonu označava neželjene posljedice tajne obavještajne operacije, u pravilu na štetu vlastite zemlje, njenog civilnog stanovništva ili, iako rijetko, i same obavještajne agencije koja je tu operaciju poduzela. Izraz je nastao među operativcima američke obavještajne službe CIA, te se potom proširio u američkoj javnosti za opisivanje negativnih posljedica CIA-inih aktivnosti u hladnom ratu. Kao primjeri blowbacka se najčešće spominju stvaranje al-Qaede i napadi 11. septembra kao posljedica pomoći islamističkim borcima u sovjetsko-afganistanskom ratu; afera Irangate kao posljedica tajne pomoći nikaragvanskim kontrašima, a u slučaju Izraela se spominje "podmazivanje" islamističkih grupa u okupiranim teritorijama Palestine kako bi se neutralizirao PLO, a što je za posljedicu imalo stvaranje daleko opasnijeg Hamasa.
Simeon Zloković

**Simeon** (svetovno *Ljubomir Zloković*; Bijela, 7. april 1911 — Karlovac, 27. novembar 1990) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.

## Svetovni život
Episkop Simeon (svetovno: Ljubomir Zloković) rođen je 7. aprila 1911. godine u Bijeloj, Boka Kotorska. Bogosloviju je završio na Cetinju, a Bogoslovski fakultet u Beogradu. Po završetku studija u Beogradu odlazi u Berlin, gde do početka Drugog svetskog rata studira filozofske i bogoslovske nauke. Po povratku u zemlju biva postavljen za suplenta gimnazije u Jagodini, a zatim u Beogradu, nakon položenog profesorskog ispita, za veroučitelja u muškim gimnazijama i Drugoj trgovačkoj akademiji.

## Monaški život
Ljubomir Zloković se zamonašio se 8. marta 1940. godine u manastiru Rakovici, rukopoložen je u čin đakona 7. aprila, a u čin jeromonaha 21. novembra iste godine u Sabornoj crkvi u Beogradu. Sinđelom je postao 1945., a protosinđelom 1947. godine. Prilikom otvaranja Bogoslovije svetoga Save u manastiru Rakovici 1949. godine, Sveti arhijerejski sinod ga je postavio za starešinu ove škole, koju je on organizovao uz natčovečanske napore, i to u vreme progona Crkve i velike materijalne bede i namaštine.

Sa ovoga položaja, možda najtežeg u to vreme u Crkvi, izabran je 12. juna 1951. godine za episkopa gornjokarlovačkog. Posvećen je u Beogradu 29. jula iste godine.

Episkop Simeon došao je u potpuno razorenu eparhiju. U mnogim mestima ove nekada najveće eparhije Kalovačke mitropolije crkveni život je skoro potpuno zamro. Broj parohijskih sveštenika spao je na minimum, a veći broj hramova je bio u ruševinama. Ono što nije porušeno za vreme Drugog svetskog rata, porušeno je posle rata. Oko četrdeset hramova je u ovoj eparhiji porušeno od 1944. godine pa nadalje. Sve ovo nije
obeshrabrilo smelog, odlučnog, vrednog i požrtvovanog episkopa Simeona da uz pomoć Srba iz inostranstva, naročito Amerike i Kanade, pristupi obnovi razrušenih hramova i sveopštoj obnovi Gomirja, jedinog manastira u eparhiji. Od 1951. do 1959. godine administrirao je Dalmatinskom eparhijom.

Episkop Simeon je još kao student pisao i objavljivao radove iz oblasti religiozne filozofije, a kasnije i iz istorije Srpske pravoslavne crkve.

Umro je 27. novembra 1990. godine u Karlovcu i sahranjen u grobnici episkopa Lukijana (Mušickog) na karlovačkom groblju.
Na 20. godišnjicu upokojenja, poštujući njegov testament, posmrtni ostaci vladike Simeona su 28. novembra 2010. godine preneti u manastir Gomirje i sahranjeni u manastirskoj porti.

Od 2008. godine ulica Nova 25. u Busijama, prigradskom naselju Beograda, nosi ime po episkopu Simeonu Zlokoviću.

## Reference

## Izvori
* Sava Vuković: Srpski jerarsi 

## Vanjske veze
* Episkop Simeon Zloković (Eparhija gornjokarlovačka)
Sava Gornjokarlovački

**Sava** (svetovno *Svetozar Trlajić*; Mol, 19. jul 1884. — Velebit, avgust 1941.) je bio episkop gornjokarlovački od 1938. do 1941. Srpska pravoslavna crkva ga je 1998. proglasila za sveštenomučenika.

## Biografija
Rođen je kao Svetozar Trlajić 19. jula 1884. godine u Molu od oca Stefana i majke Jelisavete rođene Karakašević. Osnovnu školu je završio u rodnom mestu, potom gimnaziju sa velikom maturom u Novom Sadu i Bogosloviju u Sremskim Karlovcima. Posle toga je završio Pravni fakultet Univerziteta u Beogradu, a pravosudni ispit je položio na Pravnom fakultetu u Zagrebu.

U čin đakona rukopoložio ga je episkop temišvarski Georgije Letić 19. januara 1909. godine, a u čin prezvitera 27. januara 1909. Kao parohijski sveštenik službovao je u Pečki i Bašaidu. Početkom 1927. godine izabran je za referenta, a ubrzo i za glavnog sekretara Svetog arhijerejskog sinoda.

Kao udov sveštenik, zamonašio se 27. oktobra 1929. u manastiru Krušedolu. Ubrzo je proizveden u čin protosinđela i arhimandrita, i postavljen za starešinu manastira Krušedola. Za vikarnog episkopa sremskog posvećen je 30. septembra 1934. godine. Hirotonisao ga je patrijarh srpski Varnava u Sremskim Karlovcima uz sasluženje episkopa timočkog Emilijana, niškog Jovana, zahumsko-hercegovačkog Tihona i zletovsko-strumičkog Simeona. Za episkopa gornjokarlovačkog izabran je 22. juna 1938. godine. Posle smrti episkopa pakračkog Mirona 1941. godine, bio je i administrator Pakračke eparhije.

Početkom Drugog svetskog rata u Jugoslaviji, 1941. godine, odbio je ponudu italijanskih okupacionih snaga da napusti eparhiju i pređe u Beograd. Uhapšen je 17. jula 1941. i zatočen zajedno sa još trojicom srpskih sveštenika i trinaest uglednih Srba u štalu ustaše Josipa Tomljenovića u Plaškom. Posle mučenja ustaše su vladiku Savu, zajedno sa sveštenicima: Bogoljubom Gakovićem, Đurom Stojanovićem i Stanislavom Nasadilom, vezali u lance i 19. jula odveli u Gospić. Tu su mučeni sve do polovine avgusta, kada je vladika odveden sa 2000 Srba prema planini Velebit. Negde na ovoj planini mučenički je postradao.

Na redovnom zasedanju Svetog arhijerejskog sabora 1998. godine, vladika Sava proglašen je za svetog i uvršten u Imenoslov Srpske pravoslavne crkve kao *„sveštenomučenik“*.

Od 2008. godine ulica Nova 6. u Busijama, prigradskom naselju Beograda, nosi ime po episkopu Savi Trlajiću.

## Vanjske veze
* Biografija na sajtu eparhije gornjokarlovačke 
* Glavu dajem al' svoj narod ne ostavljam („Pravoslavlje“, 1. avgust 2005) 
* Sava Gornjokarlovački (-{orthodoxwiki}-)

## Reference
Tihon Radovanović

**Tihon** (svetovno *Tihomir Radovanović*; Mali Požarevac, 8. jul 1891 — Beograd, 8. februar 1951) je bio episkop zahumsko-hercegovački od 1934. do 1939. godine.

## Biografija
Rođen je 1891. u Malom Požarevcu od oca Dimitrija i majke Darinke i dobio ime Tihomir. Po završenoj osnovnoj školi istovremeno je pohađao gimnaziju i devetorazrednu Bogosloviju Svetog Save u Beogradu. Posle toga bio je izvesno vreme učitelj u selu Drlupa. Rukopoložen je u čin đakona 1913. godine od strane mitropolita Srbije Dimitrija i postavljen za parohijskog đakona pri Staroj crkvi u Kragujevcu.

U Prvom svetskom ratu je bio bolničar, odveden je u ropstvo u Hajnrihgrin. Nakon rata otišao je na studije na Bogoslovski fakultet u Atini (1918-1921), gde je diplomirao, a potom 1922. i doktorirao sa temom *„Evolucija mesijanske ideje u Starom zavetu“*. Doktorsku disertaciju je izradio tokom postdiplomskih studija u Lajpcigu.

Kada se vratio iz Atine postavljen je za suplenta Prve muške gimnazije u Beogradu. Izabran je potom 1924. godine za docenta na Bogoslovskom fakultetu u Beogradu. Na toj dužnosti je ostao sve do 1930. godine kada je postavljen za sekretara Svetog arhijerejskog sinoda vršeći do 1932. i dužnost honorarnog profesora na katedri za Sveto pismo Starog zaveta.

Izabran je 1932. godine za vikarnog episkopa sremskog i hirotonisan 21. novembra 1932. u Sabornoj crkvi u Beogradu. Izabran je 1934. godine za episkopa zahumsko-hercegovačkog. Na ovoj dužnosti je ostao do 1939. kada je zbog bolesti po sopstvenoj molbi penzionisan.

Umro je 8. februara 1951. u Beogradu i sahranjen pored hrama Pokrova presvete Bogorodice u Beogradu.

## Dela

* *Uvod u starozavetne proroke*
* *Istorija prevoda Starog zaveta* 
* *Palestinski kanon Starog zaveta* 
* *Biblijska povesnica (Stari i Novi zavet) za učenike-ce I razreda srednjih škola* 

## Literatura
* Sava Vuković: „Srpski jerarsi od devetog do dvadesetog veka“, Evro Beograd, Unireks Podgorica, Kalenić Kragujevac, 1996. godine; tekst „Dr Tihon (Radovanović) episkop zahumsko-hercegovački 1934-1939“, strane 493-494.
Simeon Stanković

**Simeon** (Ležimir kod Sremske Mitrovice, 4/17. oktobar 1886 — Šabac, 30. januar 1960) je bio episkop Srpske pravoslavne crkve.

## Svetovni život
Episkop Simeon rođen je 17. oktobra 1886. godine u Ležimiru u Sremu. Završio je gimnaziju, Bogoslovski fakultet, sa stepenom doktora, u Černovicama i Filozofski fakultet u Zagrebu.

## Monaški život
Zamonašio ga je u Maloj Remeti iguman Kornelije (Zubović). Rukopoložen je u čin đakona 1919., a u čin prezvitera na Cveti 1920. godine. Do izbora za episkopa bio je profesor gimnazije i vanredni profesor Bogoslovskog fakulteta u Beogradu.

Za episkopa zahumsko-hercegovačkog izabran je 2. oktobra 1931. godine, a hirotonisan u Sabornoj beogradskoj crkvi 31. januara 1932. Dve godine docnije, 1934., premešten je po svom pristanku za episkopa šabačkog.

Kao episkop šabačko-valjevski naročito se starao o pripremanju svešteničkog podmlatka, posebno posle Drugog svetskog rata. Za njegovo vreme je podignuto u eparhiji oko četrdeset novih parohijskih hramova.

Čitavog života bavio se i naučnim radom. Rad o Štrosmajeru, njegovo životno delo, još nije objavljen.

Umro je 30. januara 1960. u Šapcu i sahranjen u episkopskoj grobnici.

## Izvori
* Sava Vuković: Srpski jerarsi
Operacija Klašnice

**Operacija "Klašnice"** je bila zajednička operacija Vermahta i legalnih četnika protiv jugoslavenskih partizana u oblasti Klašnica, Bosanska krajina. Vođena je od 2. do 4. januara 1943. godine.

## Povezano
* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji

## Vanjske veze
* Klašnice
Operacija Una – Sava Bend

**Operacija "Okuka Una - Sava"** (nem. *Una – Sava Bend*) je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH protiv jugoslavenskih partizana u zavoju Une i Save između Prijedora i Bosanskog Novog. Vođena je od 3. do 5. januara 1943. godine.

## Povezano
* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji

## Vanjske veze
* Operation "Una – Sava Bend"
Operacija Berta

**Operacija "Berta"** je bila zajednička operacija Vermahta, snaga NDH i lokalnih četnika protiv jugoslavenskih partizana u trokutu Prijedor - Bronzani Majdan - Sanski Most u zapadnoj Bosni. Trajala je od 6. do 8. januara 1943. godine.

## Povezano
* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji

## Vanjske veze
* Operation "Berta"
Operacija Windstoss

**Operacija Nalet vjetra** (nem. *Windstoss*, Vindštos) je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH protiv partizana koji su ometali osovinske komunikacije duž puta Lipik – Okučani – Novska – Banova Jaruga u Slavoniji.

Trajala je od 6. do 8. februara 1943. godine.

## Povezano
* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji

## Vanjske veze
* Operation "Windstoss"
Operacija Moslavačka gora

**Operacija Moslavačka gora** je bila vojna operacija snaga NDH protiv partizana u oblasti Moslavačka gora. Vođena je 12. i 13. februar 1943. godine.

## Pozadina

Selo Veliki Prokop početkom 1943. godine je bilo centar NOB-a u Moslavini, svojevrsna "partizanska republika". Golema većina moslavačkih partizana boravila je u selu ili je tu započela svoj partizanski i borbeni put.

## Izvori

## Povezano
* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji

## Vanjske veze
* Operation "Moslavačka gora"
Moslavačka gora

**Moslavačka gora** nalazi se u središnjoj Hrvatskoj na granici Bjelovarsko-bilogorske županije i Sisačko-moslavačke županije. Spada u staro ulegnuto gromadno gorje paleološkog nastanka bogato rudnim bogatstvom (granitom te nalazištima nafte i plina). Najviši vrh je – Humka 489 m n.v. Značaniji vrhovi još su: Vis (444 m n.v.), Kaluđerov grob (437 m n.v.) i Mjesec (354 m n.v.). Površina Moslavačke gore iznosi oko 1350&nbsp;km².

Moslavačka gora obrasla je gustim šumama bukve, hrasta kitnjaka, graba, kestena, crne johe i breze, a u nižim predjelima kultiviranim voćnjacima i vinogradima. Nađeni su fosilni nalazi praslona i nosoroga u rudniku bentonitske gline u Gornjoj Jelenskoj 1994. godine. Ima više kamenoloma od kojih su neki napušteni. Najznačajniji su Pleterac i Mikleuška. Od rijetkih i ugroženih biljaka rastu zvjezdasti šaš *(Carex echinata)* i mirisavi dvolist. U vodotocima živi ugrožena riba bijeli klen *(Leuciscus cavedanus)*, a od vodozemaca prisutni su pjegavi daždevnjak, smeđa šumska žaba i žuti mukač. 
Na Moslovačkoj gori postoje ostaci starih utvrda, od kojih je najpoznatiji Garić-grad, kojeg je sagradio ban Stjepan Šubić.

Zaštićena je od 2011. godine u kategoriji regionalnoga parka.

## Povezano
* Moslavina
Operacija Grün

**Operacija Grin** (njem. *Grün*, po njem. pukovniku *Grünu*), poznata i kao **Operacija Zelen**, je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH protiv slavonskih partizana u oblasti planina Krndija i Dilj. Vođena je od 27. februara do 3. marta 1943. godine.

## Pozadina

Poraz posade u Levanjskoj Varoši i snaga koje su intervenisale uticao je na to da je okupator pristupio planiranju lokalne ofanzive na prostoru gdje su se nalazile jedinice 18. brigade. Za taj poduhvat neprijatelj je angažovao oko 10.000 ljudi.

Zapoviješću 2. domobranskog zbora od 24. februara 1943. naređeno je: 

## Angažovane snage

Za ovaj poduhvat okupator je rasporedio svoje snage u tri grupe – »skupine«, i to:
* Skupina »Istok«. Zapovjednik pukovnik Grin (Grün) sa jednom bojnom 6. pješadijske pukovnije, satnijom »Zigmund« ES, motorizovanom satnijom ES, podržanim avijacijom, artiljerijom i oklopnim jedinicama. Ova »skupina« napadala je od pravca Đakova, odnosno Osijeka u pravcu s. Paučja.
* Skupina »Jug«. Zapovjednik bojnik Rajković sa jednom bojnom 4. pješadijske pukovnije, 2. novačkom bojnom i jednom art. baterijom. Napadala je pravcem: Slavonski Brod – s. Slobodna Vlast – s. Paučje.
* Skupina »Sjeverozapad«. Zapovjednik njemački bojnik Kraus sa pješadijskim snagama jačine: jedna pješadijska pukovnija, jedna satnija ustaša, jedna baterija artiljerije, napada pravcem: SI. Požega – s. Ljeskovica – s. Paučje.

## Tok operacije

Napad ustaško-domobranskih i njemačkih snaga počeo je krajem februara 1943. S obzirom da su partizani namjere okupatora otkrili pravovremeno, jedinice brigade su se povukle sa tog područja prema Krndiji i na taj način izbjegle borbe sa nadmoćnijim neprijateljem. Poduhvat »Grün« završio se bez uspjeha.

## Ishod

Poslije neuspjeha ofanzive, partizanske snage kreću ponovo u ofanzivna dejstva. Napad na garnizon u Ljeskovici je uslijedio 5. marta oko 21.00 čas.

## Izvori

## Povezano
* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji

## Vanjske veze
* Operation "Grün"
Saša Dragin

**Dr Saša Dragin** je bio ministar poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede u Vladi Mirka Cvetkovića.

Rođen je 10. juna 1972. godine u Somboru. Završio je Poljoprivredni fakultet u Novom Sadu, gde je magistrirao i doktorirao.

Tokom pripravničkog staža, u trajanju od godinu dana, obavljao je poslove saradnika u naučnom radu na Poljoprivrednom fakultetu u Novom Sadu. 
Od 2001. do danas obavlja poslove asistenta na predmetu „Fiziologija domaćih životinja“ i saradnik je na predmetu Fiziologija – veterinarski smer. 
Od 2004. do 2007. godine obavljao je poslove zamenika sekretara za poljoprivredu, vodoprivredu i šumarstvo AP Vojvodine. 

Od 15. maja 2007. godine do jula 2008. godine obavljao je funkciju ministra zaštite životne sredine u Vladi Republike Srbije.

Odlično govori engleski, služi se nemačkim jezikom. 
24. novembra 2012. godine, uhapšen je pod sumnjom da je učestvovao u malverzacijama sa prodajom regresiranog mineralnog đubriva.

*Izvor: [http://www.srbija.gov.rs/vlada/ministri.php Biografije ministara] na sajtu Vlade Srbije*
Krndija

**Krndija** je gora u Slavoniji, Hrvatska, koja se nalazi istočno od Papuka, na koji se nadovezuje. Nalazi se južno od Orahovice i Našica odnosno sjeverno od Požege i Kutjeva.

Zapadna granica Krndije je planinski prijevoj koji se nalazi između Orahovice i Kutjeva; dok je istočni rub teško odrediti, jer Krndija postupno prelazi u ravnicu blizu Đakova i istočnije prema Vinkovcima.

Najviši vrh Krndije je Kapavac i visok je 790 metara.

Na Krndiji se nalaze vulkanske stijene (na Lončarskom visu): trahiandeziti (latiti), andeziti. Trahiandeziti su nastali u svezi sa sinsedimentacijskim vulkanizmom u dobu kad su se taložili otnang-karpatski sedimenti duž rasjednih sustava, a kristalizirali su se u podmorskim uvjetima. http://www.kamenolom-gradac.hr/geoloske_znacajke.php
Operacija Krause

**Operacija Krause** je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH protiv slavonskih partizana u predelu severno od željezničke pruge Nova Gradiška – Okučani. Trajala je od 2. do 6. februara 1943. godine. Izvođena je u dve etape: Krause I od 2. do 4. februara, i Krause II 5. i 6. februara.

## Pozadina

Poslije napada jedinica Četvrte divizije NOV i PO Hrvatske na prugu, cestu i posade od N. Gradiške do Novske, Komanda njemačkih trupa u Hrvatskoj naredila je, 29 siječnja, da se poduzmu mjere u cilju odbacivanja pomenutih jedinica dalje od pruge. Radi toga je, na području sjeverno od pruge Nova Gradiška – Okučani, u toku 2, 3 i 4 veljače, izvedena akcija »Krause I« a zatim i »Krause II«.

## Angažovane snage

Borbenu skupinu »Krause« činila je grupa njemačkih i ustaško-domobranskih jedinica pod komandom njemačkog majora Krausa, u čijem sastavu su bili: 
* Drugi bataljon 741 grenadirskog puka njemačke 714 divizije, 
* Peta bojna Pete lovačke pukovnije, 
* Druga bojna Četvrte lovačke pukovnije i 
* Druga ustaška jurišna bojna.

## Tok operacije

U dnevnom izvještaju Drugog hrvatskog korpusa od 30 siječnja 1943 god. u vezi sa ovim piše: „Grupa Krause zauzela je u potpunosti pripremni položaj na prostoru Nova Gradiška—Okučani... Početak akcije Krause na prostoru sjeverno od pruge Nova Gradiška—Okučani uz sadejstvo grupe Zapad odložen za 2 veljače 43".

U toku ovih akcija njemačke jedinice su stanovništvo ovog područja odvodile u logore.

## Izvori

## Povezano
* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji

## Vanjske veze
* Operation "Krause I and II"
Operacija Mirko

**Operacija Mirko** je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH protiv slavonskih partizana u oblasti Kalnika i Bilogore duž željezničke pruge Križevci – Koprivnica. Trajala je od 27. februara do  8. marta 1943. godine.

Kalnički partizanski odred je, pored ostalog, na komunikaciji Varaždin – Koprivnica spalio železničke stanice Kunovec i Čukovec i 5. februara vodio jače borbe jugoistočno od Koprivnice (kod V. Botinovca i M. Poganca). Kada su 27. februara delovi 1. domobranske divizije, Pavelićeve gardiske brigade i 187. nemačke divizije (oko 2.300 vojnika) iz Koprivnice, Ludbrega, Varaždina i Križevaca pokušali da ga unište na Kalniku, Kalnički odred se probio ka Moslavini i Bilogori, a zatim napao železničke stanice V. Trojstvo, Pitomaču i Kloštar.

## Izvori

## Povezano
* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji

## Vanjske veze
* Operation "Mirko"
* Operation "Mirko"
Donja Tunguska

**Donja Tunguska** (ruski: *Нижняя Тунгуска* je rijeka u Rusiji, druga po veličini pritoka Jeniseja duga 2 989&nbsp;km.
## Geografija
*Donja Tunguska* izvire na jugoistoku Sibira, na Centralnosibirskoj visoravni, blizu vododjelnice između Jeniseja i Lene, nešto sjevernije od Bajkalskog jezera, na nadmorskoj visini od 550 metara.

Nakon tog teče u smjeru sjevera, preko ravnica Centralnosibirske visoravni. U tom dijelu je to mirna rijeka, sa brojnim pješčanim sprudovima.

Nakog otprilike pola svog toka, rijeka skreće na zapad, i teče prema svom ušću u Jenisej kod gradića Turuhanska. U tom dijelu svog toka, rijeka ima brojne slapove, jer prolazi kroz brojne kanjone i tjesnace. 

*Donja Tunguska* ima porječje veliko oko 471 300 km², koje se prostire po Irkutskoj oblasti i Krasnojarski kraju u Sibiru. U porječju se nalazi i veliki rudarski kraj - Tunguska.
## Povezano
* Lista najdužih rijeka na svijetu
## Izvori

## Vanjske veze
* ''Nizhnyaya Tunguska River'' na portalu Encyclopædia Britannica
Centralnosibirska visoravan

**Centralnosibirska visoravan** (ruski: *Среднесибирское плоскогорье*) je visoravan na sjeveru centralnog Sibira.

## Geografija
Centralnosibirska visoravan ima površinu od 1,500.000 km², to je otprilike trećina Sibira koja se prostire po Irkutskoj oblasti, Krasnojarskom kraju i Jakutskoj. Granica Centralnosibirske visoravni na zapadu je rijeka Jenisej, sa istoka je to Lena, na sjeveru je to Sjevernosibirska nizina, a sa juga su to Sajanske planine i Bajkalske planine.

Geološki je to jedan od najstarijih dijelova planeta, koji leži na kratonu Sibir, prekrivenom morskim talozima, sa dijelovima novijih stijena. To je kraj prosječne visine od 500 do 700 metara, uz nešto iznimaka kao što je to Visoravan Putorana (1700), Jenisejski greben i još par uzvišenja. Najveća rijeka na visoravni je Donja Tunguska. Vrlo je rijetko naseljen, u njemu prevladava tundra na sjeveru, i travnata stepa na jugu, uz pojase četinarskih šuma.

Klima je kontinentalna s kratkim i toplim ljetima te dugim i vrlo hladnim zimama. Kraj je bogat rudama, Tunguski kraj poznat je po ugljenu, a ima i rudnika željeza, zlata, platine, dijamanata i prirodnog plina. 

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Central Siberian Plateau'' na portalu Encyclopædia Britannica
KylieX2008 (DVD)

***KylieX2008*** je DVD i Blu-ray iz 2008. godine izdanje desete koncertne turneje od Kylie Minogue istog imena. Režirao ga je William Baker. Na filmu je cijeli koncert zajedno s dokumentarnim filmom, projekcijama o događajima iza zavjesa, dizajnima koncepta, te galerijom fotografija.

## Popis pjesama
# „Speakerphone”
# „Can't Get You Out of My Head”
# „Ruffle My Feathers”
# „In Your Eyes”
# „Heart Beat Rock”
# „Wow”
# „Shocked”
# „Loveboat”
# „Copacabana”
# „Spinning Around”
# „Like a Drug”
# „Slow”
# „2 Hearts”
# „Sometime Samurai”
# „Come into My World”
# „Nu-di-ty”
# „Sensitized”
# „Flower”
# „I Believe in You”
# „On a Night Like This”
# „Your Disco Needs You”
# „Kids
# „Step Back in Time”
# „In My Arms”
# „No More Rain”
# „The One”
# „Love at First Sight”
# „I Should Be So Lucky”

;Posebni sadržaji
* 12 sati... života od Kylie Minogue
* Projekcije iza zavjesa
* Galerija fotografija
* Dizajni koncepta
* *KylieX2008* DVD trailer (uključeno kao uskrsno jaje)

## Top ljestvice

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica
Operacija Gustav

**Operacija Gustav** je bila zajednička operacija Vermahta i snaga NDH protiv partizana (oko 1,000 do 1,500 boraca) koji su držali mjesto Grbavci, 15&nbsp;km jugozapadno od Bosanske Gradiške.

Trajala je od 15. do 17. marta 1943. godine.

## Povezano
* Spisak antipartizanskih operacija u NDH
* Spisak osovinskih operacija u Jugoslaviji

## Vanjske veze
* Operation "Gustav"
Turuhansk

**Turuhansk** (ruski: *Туруханск*) je gradić u Krasnojarskom kraju u Sibiru od 4 849 stanovnika.

## Geografija
*Turuhansk* leži na obali rijeke Donja Tunguska, nedaleko od njenog ušća u Jenisej, udaljen oko 1474&nbsp;km sjeverno od Krasnojarska. 
## Historija
*Turuhansk* je osnovan 1607. kao jedno od prvih ruskih naselja u Sibiru, kao zimovalište za Kozake i trgovce na rijeci Donja Tunguska.

Nakon katastrofalnih požara koji su zahvatili naselje 1619., 1642. i 1662., stanovnici su podigli novo naselje i nazvali ga Nova Magnezija. Ruska vojska podigla je 1677. drvenu utvrdu sa topovima. Naselje je ubrzo izraslo u jedno od najvažnijih trgovišta Sibira, sa najvećim sajmom. Pod imenom *Turuhansk* dobilo je status grada 1785. , ali se nakon 1822. počelo osipati i zaostajati za drugim sibirskim gradovima.

Za Carske Rusije od 1906. *Turuhansk* je bio poznat kao mjesto u koje se projeruju politički protivnici, tu je bio protjeran i Josif Staljin, istu ulogu dobio je i za Sovjetskog saveza kad je tu organiziran gulag.

## Privreda
Pored grada otkrivene su 1988. velike rezerve nafte i plina na nalazišu - Vankor, koji se danas eksploatira.

## Reference

## Vanjske veze
* Službene stranice Turuhanskog rajona