open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vampire Circus

***Vampire Circus*** () je britanski horor film snimljen 1972. godine u režiji Roberta Younga. Radnja se događa tokom 19. vijeka u neimenovanoj evropskoj zemlji, odnosno u izoliranom mjestu čija su djeca postala žrtvama nepoznate epidemije, te koje posjećuje neobični putujući cirkus. Nastao je u produkciji Hammer Films Productions, studija poznatog efikasnosti produkcije; snimanje se, međutim, neočekivano odužilo šest tjedana te su producenti, suočeni s problemima sa budžetom, bili prisiljeni odustati od snimanja nekoliko planiranih scena. Uspkros toga, danas uživa status jednog od najboljih Hammerovih horora.

## Uloge
* Adrienne Corri ... Ciganka
* Laurence Payne ... Profesor Albert Müller
* Thorley Walters ... Peter, gradonačelnik Stitla
* Lynne Frederick ... Dora Müller
* John Moulder-Brown ... Anton Kersh
* Elizabeth Seal ... Gerta Hauser
* Anthony Higgins (naveden kao Anthony Corlan) ... Emil
* Richard Owens ... Dr. Kersh
* Domini Blythe ... Anna Müller
* Robin Hunter ... Mr Hauser
* Robert Tayman ... Grof Mitterhaus
* Robin Sachs ... Heinrich (Helgin brat blizanac)
* Lalla Ward ... Helga (Heinrichova sestra blizanka)
* Skip Martin ... Michael (patuljak)
* David Prowse ... the Snagator
* Mary Wimbush ... Elvira
* Christina Paul ... Rosa
* Roderick Shaw ... Jon Hauser
* Barnaby Shaw ... Gustav Hauser
* John Bown ... Mr Schilt
* Sibylla Kay ... Mrs. Schilt
* Jane Darby ... Jenny Schilt
* Dorothy Frere ... Granma Schilt
* Milovan Vesnitch ... erotski plesač
* Serena ... the erotska plesačica-tigrica
* Sean Hewitt ... Prvi vojnik
* David de Keyser ... glas Mitterhausove kletve (nenaveden na špici)

## Vanjske veze
* 
*
Tonbridge

**Tonbridge** je grad od 40,356 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Kent.

Administrativno podpada pod Distrikt Tonbridge and Malling.

## Geografija

Tonbridge leži na rijeci Medway, udaljen oko 6 km sjeverno od Royal Tunbridge Wellsa, 19 km južno od Maidstona i oko.29 km istočno od Londona

## Historija

U Domesday Booku iz 1086.se spominje normanski feudalac *Ricardi de Tonebrige*, kao vlasnik tog kraja. Naselje je prvi put dokumentirano 1125. pod imenom **Tonebriga**, 1191. je izgrađen prvi most preko Medwaya što je pomoglo mjestu da izraste u trgovište.

Između 1230. - 60  podignut je zamak sa masivnim ulaznim vratima koja su preživjela do današnjih dana.
Tonbridge je 1259. dobio pravo da održava tjedni sajam. 
Novi kamen most od pet lukova podignut je 1525., a 1553. otvorena prva škola. Makadamska cesta do Sevenoaksa podignuta je 1709. Polovicom 18. vijeka kanaliziran je Medway, i otpočela je intenzivna trgovina ugljenom brodovima duž njegovih obala.

Početkom 19. vijeka Tonbridge ima oko 1500 stanovnika, - 1813. proradila je tvornica baruta, a 1842. do grada je stigla željeznica iz Londona. Polovicom 19. vijeka proradila je ciglana, početkom 20. vijeka Tonbridge već ima oko 13,000 stanovnika. Kompanija *Wallace and Tiernan* počela raditi 1932. ona je sve do 1960-ih bila najveći poslodavac.

## Pobratimski gradovi

* Le Puy-en-Velay, Francuska
* Heusenstamm, Njemačka

## Reference

## Vanjske veze

* Tonbridge history
Je suis avec toi

***Je suis avec toi*** () je francuska crno-bijela muzička filmska komedija snimljena 1943. godine u režiji Henrija Decoina. Protagonistica, čiji lik tumači Yvonne Printemps je žena koja odluči testitrati vjernost svog muža (čiji lik tumači Printempsin životni partner Pierre Fresnay) koji odlazi na put. Radnja prikazuje kako prerušena dolazi u hotel i na kraju se njen muž zaljubi u njen novi identitet.

## Uloge
* Pierre Fresnay : François Laferrière
* Yvonne Printemps : Élisabeth Laferrière i Irène Grégoire
* Luce Fabiole : la tante Ellen
* Bernard Blier : Robert Nattier, l'ami de la famille
* Jean Meyer : Armand, le domestique
* Paulette Dubost : la standardiste
* Denise Benoit : Irma
* Annette Poivre : la postière
* Guita Karen : Madeleine, la femme de chambre
* Jacques Louvigny : le commissaire
* Pierre Palau : le contrôleur
* André Valmy : le gérant de l'hôtel
* Henri de Livry : le portier
* André Varennes : le général
* Robert Le Fort : le violoniste
* Henry Prestat : l'homme qui pleure
* Paul Delauzac : le maître d'hôtel
* Jacques Janvier : le gendarme
* Queille : le portier de nuit
* Jacques Munier
* Maggy Claude
* Simone Gerbier
* Liliane Bert
* Anne Vandenne

## Vanjske veze
* 
* 
*  Affiche sur le site de Unifrance Films
*  Fiche du film  sur le site de la Fondation JérômeSeydoux
L'Escalier sans fin

***L'escalier sans fin*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1943. godine u režiji Georgesa Lacombea. Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Madeleine Renaud je dobrotvorka koja je svoj život posvetila izvođenju "problematičnih" mladića na pravi put. Radnja prikazuje kako se njeni ideali suoče sa iskušenjem kada se u jednog takvog mladića (koga tumači Pierre Fresnay) zaljubi, a poslije se ispostavi kako on voli njenu sestru (koju tumači Suzy Carrier).
 
## Uloge
* Pierre Fresnay ... Pierre  
* Madeleine Renaud ... Émilienne Périer  
* Suzy Carrier ... Anne Périer  
* Raymond Bussières ... Fred  
* Colette Darfeuil ... Florence  
* Fernand Fabre ... Stéphane  
* France Ellys ... Madame Boutron  
* Ginette Baudin ... Germaine  
* Gabrielle Fontan ... Madame Bizet  
* Jane Maguenat ... Madame Le Verrier  
* Madeleine Suffel ... La concierge  
* Jean-Jacques Delbo ... Albert  
* René Alié ... Marco  
* Marcel Carpentier ... Noblet 
* Marcel Pérès ... Monsieur Le Verrier 
* Odette Barencey ... Madame Dubois  
* Paul Barge ... Brissard  
* Henri Bargin
* Michel de Bonnay ... Bouboule  
* Ellen Briand ... Madame Clovis  
* Etienne Decroux ... Le colonial  
* Henry Farty 
* Claude Gambier ... Raoul  
* Georges Gosset ... Marcel  
* Marie Guilhène 
* Marc Hélin ... Le régisseur  
* Jacqueline Lerinat ... Une écuyère  
* Palmyre Levasseur ... Madame Masson  
* Albert Malbert ... Masson 
* Héléna Manson ... Mademoiselle Michaud  
* Luis Mariano ... Le chanteur  
* Frédéric Mariotti 
* Nicole Maurel ... Suzanne  
* Colette Morel 
* Julienne Paroli ... Madame Pinchard  
* Jane Pierson ... La fleuriste  
* François Richard ... Le client de Fred  
* Maurice Salabert ... Le patron de 'La Fauvette'  
* Jean Vincent ... Charles  
* Roger Vincent ... Delormel

## Vanjske veze
*
Up Jumped a Swagman

***Up Jumped a Swagman*** ( ) je britanska muzička filmska komedija snimljena 1965. u režiji Christophera Milesa. Protagonist, čiji lik tumači Frank Ifield, je mladić koji dolazi iz Australije u London kako bi potražio sreću kao pop pjevač. Radnja prikazuje kako nastoji održati vezu sa glamuroznom manekenkom ne znajući da ga lijepa kćer njegove vlasnika puba iskreno voli.

## Uloge
* Frank Ifield – Dave Kelly 
* Annette Andre – Patsy 
* Ronald Radd – Harry King 
* Suzy Kendall – Melissa Smythe-Fury 
* Richard Wattis – Lever, muzički izdavač
* Donal Donnelly – Bockeye 
* Bryan Mosley – Jo-Jo 
* Martin Miller – Herman 
* Harvey Spencer – Luigi
* Carl Jaffe – Analyst 
* Cyril Shaps – Phil Myers 
* Frank Cox – Wilkinson 
* Fred Cox – Docherty 
* Joan Geary – Mrs. Hawkes Fenhoulet 
* William Mervyn – Mr. Hawkes Fenhoulet

## Napomene

## Vanjske veze
* 
* ''Up Jumped the Swagman''  at Christopher Miles Website
* Behind the scenes look at making the film at British Pathe
The Love Machine (roman)

***The Love Machine*** () je roman američke spisateljice Jacqueline Susann, objavljen 1969. godine. Naslovni protagonist je Robin Stone, direktor jedne od vodećih američkih TV-mreža, a radnja prati kako se njegova karijera prožima sa ljubavnim životom kojim dominiraju tri žene - manekenka Amanda, novinarka Maggie i Judith, ostarjela supruga osnivača mreže.

Susann je roman napisala nedugo nakon ogromnog uspjeha svog romana *[[Dolina lutkica]]*. Kao i taj roman, i *The Love Machine* je bio inspiriran miljeom koga je dobro poznavala, a naslovni lik je modeliran po Jamesu Aubreyu, direktorom TV-mreže CBS. Slično kao i njen prvi roman, kritičari su ga žestoko napali (mada je Nora Ephron u svojoj recenziji priznala da je "bolji od *Doline lutkica*). Publika ga je, međutim, prihvatila te je brzo došao na prvo mjesto prestižne liste bestselera ''New York Timesa''.

Godine 1971. je po njemu snimljen istoimeni, ali daleko neuspješniji film.
Nacionalni spomenici u Nevesinju

Na listi nacionalnih spomenika kulture BiH za opštinu Nevesinje se nalaze slijedeći spomenici:
 
* Careva džamija (džamija Sultan Bajazid Velije), mjesto i ostaci graditeljske cjeline. Džamija je sagrađena između 1481. i 1512. godine, i smatra se jednom od najstarijih džamija na prostoru Bosne i Hercegovi. Zajedno sa Hadžijskom sofom i objektom gasulhane, je minirana je i u potpunosti srušena 1992. godine.
* Pravoslavna Crkva svetog Vaznesenja Hristovog u Nevesinju, historijska građevina. Smještena je u Dugalića (Pahljevića) mahali. Sagrađena je u periodu od 1879. do 1886. godine. Pripada jednobrodnim bazilikama sa pripratom, naosom i oltarskim prostorom.
* Dugalića džamija (džamija hadži Velijudina Bakrača ili Velagina džamija) sa historijskom građevinom sahat-kule, mjesto i ostaci graditeljske cjeline. Smješteni su u Dugalića (Pahljevića) mahali. Džamija je srušena u ratu 1992, a sahat kula je u dobrom stanju.
* Džamija hadži Hane hanume Ljubović (Ljubovića džamija) u Odžaku, mjesto i ostaci graditeljske cjeline.
* Čaršijska džamija (Sinan-kadi efendijina ili Čučkova džamija), graditeljska cjelina. Nalazi se u centru grada. Džamija sagrađena u prvoj polovini 16. vijeka. Obnovljena je poslije rata u Bosni i Hercegovini.
* Čelebića (Džaferovića ili Šurkovića) džamija u Donjoj Bijenoj, historijska građevina
* Katolička crkva Uznesenja Blažene Djevice Marije u Nevesinju, mjesto i ostaci historijske građevine. S obzirom na veliki broj doseljenika, službenika, vojnika i inženjera austrougarske vojske, oko 1880. godine na području Trebinjsko-mrkanske biskupije je bio znatan broj vjernika – katolika. U tom periodu su sagrađene ili se počelo sa gradnjom crkvi u Trebinju, Stocu i Nevesinju. Minirana je i u potpunosti srušena 1992. godine, ali je i obnovljena. U Nevesinju živi jedna katolička porodica.
* „Ovčiji brod“ - Most u selu Bratač, historijska građevina,
* Nekropola Kalufi (Krekovi), historijsko područje sa 452 stećka. Nekropola Kalufi najveća je nekropola stećaka u Bosni i Hercegovini. Broji 462 stećka, od čega 295 ploča, 150 sanduka, 3 sljemenjaka i 14 antičkih spolija u sekundarnoj upotrebi. Nevesinje je opština sa najvećim brojem stećaka u bivšoj Jugoslaviji sa oko 3000 evidentiranih.
* Nekropola sa stećcima u Mijatovcima (Krekovi), historijsko područje. 

## Reference
CSI: NY (sezona 4)

Četvrta sezona serije ** je premijerno emitovana na kanalu CBS od 26. septembra 2007. do 21. maja 2008. godine.

## Radnja sezone
U ovoj sezoni glavna postava se nije menjala. Ekipa koju vode Mek Tejlor i Stela Bonasera i dalje nastavlja da istražuje ubistva, otmice, pljačke... Međutim, tim će se naći u pravom izazovu kada Mek postane talac u banci.

## Uloge
 

### Glavna postava
* Gary Sinise ... Mek Tejlor, detektiv I klase i direktor kriminalističke laboratorije u Njujorku
* Meilna Kanakaredes ... Stela Bonasera, detektiv I klase i pomoćnik direktora kriminalističke laboratorije u Njujorku
* Carmine Giovinazzo ... Deni Meser, detektiv III klase
* Anna Belknap ... Lindzi Monro, detektiv III klase 
* Hill Harper ... Šeldon Houks, mrtvozornik
* Eddie Cahil ... Don Flek, detektiv odeljenja za ubistva

### Povremena postava
* Robert Joy ... Dr. Sid Hamerbak
* AJ Buckley ... Adam Ros
* Emmanuelle Vaugier ... Džesika Ejndžel

## Epizode



## Izvori i napomene
Stari grad Stolac

**Stari grad Stolac** je srednjovjekovni grad na području Huma, opština Stolac, Bosna i Hercegovina.

## Lokacija
Stari grad je smješten  na lijevoj obali Bregave, iznad Stoca.
## Historija
Imena Stolac i Vidoški se od pojavljivanja  u istorijskim izvorima stalno isprepliću. Oba su ostala u upotrebi skoro do kraja XIX vijeka.

Pretpostavlja se da se u praistorijsko doba život odvijao na sjeverozapadnom dijelu utvrđenja prema Podgradu, u dijelu brda koji se naziva Šetnica. Kasnoantičke supstrukcije otkrivene su na sjevernoj strani  grada (kule I - IV). Na mjestu današnjeg grada Stoca bio je antički municipijum Diluntum sa nalazima od I - IV vijeka n.e. i utvrđenjem iz kasnoantičkog perioda.

U srednjem vijeku područje grada Stoca pripadalo je župi Vidoši. Vidovo polje javlja se 1417. godine u latinskom prevodu "Planum Sancti Viti. Prvi siguran podatak o Stocu u srednjem vijeku je iz XV vijeka, tj. 1420. godine "Loco dicto Stolac" u vezi sa nekom pljačkom trgovaca, a ponovo se javlja par godina kasnije 1436. godine. Vidoški grad prvi put se pominje u povelji od 19. februara 1444. godine, te u seriji povelja koje slijede do 1454. godine, kao posjed Stjepana Vukčića Kosače. Arheološkim radovima 1976. godine nisu otkriveni jasni ostaci srednjovjekovnog grada, ali se pretpostavlja da su prekriveni gradnjom utvrđenja iz doba austrougarske uprave.

U dubrovačkim izvorima iz 1463. godine pod nazivom Stolac pominje se i Vidoški grad, odnosno stolačka tvrđava i naselje ispod njega. Stolac je postao dio Osmanskog sultanata, nakon osvajanja 13. juna 1465. godine, ali ne postoje sigurni podaci da je u njemu držana posada, sve do početka XVIII vijeka.

Poslije Karlovačkog mira 1699. godine grad je popravljen i proširen i postavljena je uprava na čelu sa dizdarom. Oko 1706. je osnovana Stolačka kapetanija. 
## Opis
Stari grad zauzima površinu od 20.503 m2. Zaštićen je lancem kamenih kula i bedema, koji su debeli oko 2 m, a izvedeni su od tesanih blokova  kamena krečnjaka – sivca iz lokalnog majdana. Pored kula, grad  ima i 10 cisterni (čatrnje) za vodu, magacin za brašno, objekte za stanovanje i džamiju.  Džamija je stradala 1906. godine i nikada nije obnovljena, ali su njeni ostaci vidljivi i danas.

Utvrđenje se sastoji od tri jasno podijeljene cjeline:
Donji grad - sjeverozapadna strana (područje ispod austrougarskog dijela grada, locirano sjverozapadno u odnosu na taj dio grada) površine 8.481 m2 
Srednji grad - (dio izgrađen u razdoblju austrougarske uprave na zaravni brda) područje od 7.005 m2 
Gornji grad - (područje iznad Srednjeg grada, locirano istočno od njega) i pokriva područje od 8.579 m2.
Stari grad Stolac je nacionalni spomenik BiH.

## Literatura
* Hamdija Kreševljaković, Naše starine I, Sarajevo, 1953, 7-45. - Stari bosanski gradovi
* Mihailo Dinić, Земље херцега Светога Саве, Глас Српске академије наука и уметности 182, Београд 1940.
* Marko Vego, Naselja srednjevjekovne bosanske države, Svjetlost, Sarajevo 1957.
* Marko Vego, Kultna mjesta u topografiji stare Hercegovine u srednjem vijeku, Starine Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnosti 57, Zagreb 1978, 93-110.
## Reference
Thirlmere

**Thirlmere** je najveće englesko akumulaciono jezero, koje leži u distriktu Allerdale u nacionalnom parku Lake District u Grofoviji Cumbria.

## Karakteristike

Thirlmere je 5.6 km dugo i 1.9 km široko i 48 metara duboko jezero, to su zapravo bila dva manja prirodna jezera, koje je 1889. kupio manchesterski vodovod. Nakon tog je podignuta brana visoka 32 metara, pa je čitav taj kraj pretvoren u akumulaciono jezero. Pri tom su potopljena sela Armboth i Wythburn, jedina preostala zgrada od njih je crkvica Wythburna.
 
Nakon tog su obale pošumljene na površini većom od 809 hektara smrekom i arišom, što je bilo dobro za brzi vizualni dojam, danas se ipak sade bjelogorična drva.

Jezero se može najbolje razgledati uskom cestom duž zapadne obale. Danas je vlasništvu Sjeverozapadnog vodovoda, a nedavno je ponovno otvoreno za javnost.

Povećana potražnja za vodom u industrijskim centrima sjeverozapadne Engleske, dovela je do tog da se Thirlmere više nesmije koristiti za rekreaciju.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Thirlmere'' na portalu Lake District National Park
The Viking Queen

***The Viking Queen*** () je britanski pustolovno-historijski film snimljen 1967. godine u režiji Dona Chaffeya. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači finska Carita (finska frizerka kojoj je to bio jedini nastup u filmografiji), je Salina, kćer i nasljednica icenskog poglavice koja u doba rimske vladavine nad Britanijom započinje ljubavnu vezu sa rimskim zapovjednikom (čiji lik tumači Don Murray). Radnja prikazuje kako ta veza izazove spletke kako sa strane krvoločnih druida, tako i korumpiranih Rimljana, a što dovodi do krvoproliće.

*The Viking Queen* je nastao u produkciji studija Hammer Films. Iako je dijelom bio inspiriran stvarnim događajima vezanim uz icensku kraljicu Budiku, scenaristi su se također oslanjali i na radnju Bellinijeve opere *[[Norma (opera)|Norma]]*. Samim je producentima radnja smještena u Stari vijek predstavljala uglavnom dobar izgovor da u filmu gledateljima pruže što više eksploatacijskih sadržaja, odnosno za tadašnje standarde eksplicitnog nasilja i erotike. Pri tome nije bilo neke velike brige o historijskim detaljima, pa tako u filmu drevni Briti štuju grčkog boga Zeusa, a, usprkos naslova, u filmu uopće nema nijednog lika niti spomena riječi Viking.

## Uloge
* Don Murray ... Justinian 
* Carita ... Salina 
* Donald Houston ... Maelgan 
* Andrew Keir ... Octavian 
* Adrienne Corri ... Beatrice 
* Niall MacGinnis ... Tiberian 
* Wilfrid Lawson ... Kralj Prijam 
* Nicola Pagett ... Talia 
* Percy Herbert ... Catus 
* Patrick Troughton ... Tristram

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
Weekendy

***Weekendy*** ( je poljski crno-bijeli omnibus film snimljen 1963. godine u režiji Jana Butkiewicza, Wadima Berestowskog i Józefa Hena. Po žanru je drama i sastoji se od dvije priče koje opisuju život mladih generacija u tadašnjoj Poljskoj. U prvoj priči pod naslovom *Julia*, mlada djevojka (koju glumi Špela Rozin) izaziva veliku pažnju stanovnika zabačenog mjesta koji ne slute da krije tragičnu tajnu. U drugoj priči pod naslovom *Autobusy jak żołwie* mladić (čiji lik tumači Andrzej Hrydzewicz) se stalno vozi autobusom jednom te istom trasom nastojeći ponovno sresti djevojku u koju se zaljubio.

## Vanjske veze
*
*Profil na portalu Film Polski
Deptford

**Deptford** je kvart londonskog borougha Lewisham na jugoistoku Engleske u grofoviji Greater London.

## Geografija

Deptford leži duž rijeke Temze, udaljen oko 8 km  istočno od Charing Crossa.

## Historija

Tokom historije bio je dio Grofovije Kent - 1900. dobio je status Metropolitanskog borougha, ali je već 1965. postao dio Londona, u sklopu novostvorene Grofovije Greater London.

Svoje ime **deep ford** (*duboki [[Gaz (prelaz)|gaz]]*) dobio je zbog gaza preko rijeke Ravensbourne, to je mjesto gdje se danas nalazi most. To je inače bio prijelaz na drevnom putu iz Londona za Dover i Canterbury.
Deptford se spominje u Chaucerovim Kenterberijskim pričama iz 14. vijeka.

Jedan dio Deptforda iznikao je pored gaza (kasnijeg mosta), a drugi dio nazvan **Deptford Strand** pored Temze.

Kralj Henry VIII je  1513. osnovao brodogradilište u Deptfordu, koje je gradilo brodove za Kraljevsku mornaricu. U 18. vijeku osnovan je logistički centar (Victualling Yard) za snabdjevanje brodova.

Brodogradilište je zatvoreno 1869., a logistički centar radio je sve do 1961.

Prva željeznica iz Londona preko Deptforda za Greenwich podignuta je 1836.

Svojevremeno je veliki industrijski pogon bila tvornica brodskih mašina, koju je osnovao inženjer John Penn (1805.- 1878.), koji je pored Deptfordske imao i tvornicu u Greenwichu.

## Reference

## Vanjske veze

* Deptford
Downland

**Downland** ili **Downs** (što prevedeno znači brdovit, jer *downs* potječe od staroengleskog - **dūn** = brdo) je ime geološke formacije vapnenačkih brda karakteristične za jugoistočnu Englesku.

Najviše vapnenačkih brda Downsa ima po Berkshiru, Wiltshiru i sjevernom Hampshiru, sa granama koje se protežu na istok do West Sussexa, Surreya i Kenta. Sličan tip vapnenačkih brda po Lincolnshiru i Yorkshiru zove se **Wolds**.

Zaobljeni brežuljci Downsa su najčešće pokriveni samo travom, nekad su bili dobro pošumljeni, ali ih je djelovanje ljudi i intenzivno ovčarstvo ogolilo.

## Nastanak

Prije više od 125 milijuna godina područje jugoistočne Engleske bilo je veliko slatkovodno jezero, u koje se slivalo puno rijeka. Na dnu tog jezera od nataložene gline formirao se sloj sedimentnih stijena. Na kraju tog perioda more se probilo do jezera, pa su pijesak i sedimenti formirali daljnje tipove stijena.

Prije oko 90 milijuna godina ostaci morskih stvorenja i biljaka palih na morsko dno stvorili su novu vrstu stijena. 
Kosturi tih stvorenja imali su visoku količinu vapna u sebi, jer im je on bio potreban da stvore svoje školjke i oklope. Te nove vapnenačke stijene taložile su se otprilike 35 milijuna godina, stvarajući sloj debljine 300 metara. Unutar vapnenca formirao se i sloj kremena od ostataka drugih morskih organizama, kao što su radiolarije (vrsta planktona). Na kraju se more povuklo, ostavljajući vapnenačke stijene izložene atmosferi. 
Njih je kasnije pokrio tanki sloj gline, šljunka i pijeska.

Prije otprilike 60 milijuna godina desio se čitav niz masovnih pomicanja zemljine kore potiskujući slojeve stijena da se uzdignu i formiraju masive poput Alpa. Taj proces je na jugoistoku Engleske formirao veliku kupolu od stijena sa slojem vapnenca na vrhu.

Tokom sljedećih milijun godina centralna vapnenačka kupola Downsa je erodirala i snizila se, a ispod nje i sve ostale  stijene. Danas je ova erozija najvidljivija po sjevernim klifovima South Downsa i južnim klifovima North Downsa. Između North Downsa i South Downsa leži Weald sa pješčanim brdima obraslim travomkao što Blackdown i Leith Hill. Iako glečeri nikad nisu prekrili jugoistočnu Englesku

vapnenačke stijene često su bile zaleđene, pa su led i voda izdubili su doline. Danas su te doline suhe, jer su oborine probile vapnenačke barijere i teku preko njih.

Ta prirodna drenaža omogućuje da je tlo Dowsa poprilično plodno u usporedbi s nekim drugim krajevima jugoistoka.

## Povezano

* South Downs
* North Downs
* Weald

## Reference

## Vanjske veze
* ''Downs''
The Love Machine (film)

***The Love Machine*** () je američki igrani film snimljen 1971. godine u režiji Jacka Haleya Juniora. Predstavlja adaptaciju istoimenog popularnog romana Jacqueline Susann, dijelom inspiriranog životom kontroverznog televizijskog direktora Jamesa T. Aubreya. Protagonist, čiji lik tumači John Philip Law, markantni i ambiciozni voditelj TV-vijesti na čiju karijeru značajan uticaj ima njegov ogromni libido. Radnja započinje kako zahvaljujući ljubavnoj vezi sa suprugom svog šefa (a koju glumi Dyan Cannon) i tome što je njen muž (koga glumi Robert Ryan) teško bolestan dolazi na direktorsko mjesto, ali i kako će postati žrtvom ucjene. 

*The Love Machine* je promoviran uz veliku pompu, koju je dijelom zahvalio i uspjehu *[[Dolina lutaka (film)|Doline lutaka]]*, prethodne ekranizacije Susannog opusa. Tokom produkcije je imao probleme, uglavnom vezanih uz casting. Brian Kelly, koji je trebao tumačiti glavni lik, se nedugo pred snimanje teško ozlijedio vozeći motocikl, te ga je na brzinu zamijenio Law, koji je bio daleko viši, a što se jasno vidjelo kada je u pojedinim scenama nosio kostime izrađene za Kellyja. Slično kao i *Dolina lutaka*, i *The Love Machine* je bio žestoko napadnut od kritike; za razliku od prethodnog filma publika ga je uglavnom ignorirala, te je doživio neuspjeh.

## Uloge
* Dyan Cannon ... Judith Austin
* Robert Ryan ... Gregory Austin
* Jackie Cooper ... Danton Miller
* David Hemmings ... Jerry Nelson
* Shecky Greene ... Christie Lane
* John Phillip Law ... Robin Stone
* Jodi Wexler ... Amanda
* Sharon Farrell ... Maggie Stewart
* Maureen Arthur ... Ethel Evans
* Edith Atwater ... Mary

## Vanjske veze
*
Le Voyageur sans bagage (film)

***Le Voyageur sans bagage*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1944. u režiji Jeana Anouilha. Predstavlja adaptaciju Anouilhove istoimene drame. Protagonist, čiji lik tumači Pierre Fresnay, je čovjek koji je u Prvom svjetskom ratu zbog rane dobio amneziju. Radnja prikazuje kako ga pronađe jedna porodica i dovede u svoje mjesto tvrdeći da je njihov sin, te kako prilikom svog boravka on sam otkriva kako njegov "prethodnik" nije bio onako dobar kakvim ga opisuju, a da je on sam žrtva manipulacije.

2004. je napravljen remake u obliku istoimenog francusko-belgijskog TV-filma.

## Uloge

* Pierre Fresnay - Gaston
* Pierre Renoir - Georges Renaud
* Blanchette Brunoy - Valentine Renaud
* Sylvie - Madame Renaud
* Marguerite Deval - La duchesse Dupont-Dufort
* Jean Brochard - Marcel Berthier
* René Génin - Le curé
* Louis Salou - Maître Uspard
* Odette Talazac - La cuisinière
* Gabrielle Fontan - La mère Lampion
* Léonce Corne - Le valet de chambre
* Marthe Mellot - Madame Berthier 
* Léon Larive - Le chauffeur 
* Odette Barencey - Une parente 
* Albert Malbert - Lacassagne
* Mercédès Brare  
* Henry Gaultier - Le maître d'hôtel

## Vanjske veze
*
*
Via Veneto (film)

***Via Veneto*** je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1964. godine u režiji Giuseppea Lipartitija. Velikim dijelom inspirirana znamenitim filmom *[[La dolce vita]] (Slatki život)*, za protagonista ima varalicu koji, nastojeći financirati luksuzni životni stil, odluči od provincijskih naivčina iskamčiti novac za navodnu produkciju filma o rimskom "slatkom životu" u slavnoj ulici Via Veneto. Radnja prikazuje kako ga pri tome prozru dvije djevojke koje su došle tako započeti karijeru kao glumice.

## Vanjske veze
*
*Profil na comingsoon.it
Le Voyageur sans baggage (TV film)

***Le Voyageur sans bagage*** () je francusko-belgijski televizijski film snimljen u režiji Pierrea Boutrona i premijerno emitiran 2004. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene drame Jeana Anouilha i remake istoimenog crno-bijelog filma. Protagonist, koga tumači Jacques Gamblin, je čovjek koji je u Prvom svjetskom ratu zbog rane dobio amneziju. Radnja prikazuje kako dolazi u jedno mjesto gdje ga pokušavaju uvjeriti kako je njihov nestali sin, ali kako on, suočen sa očiglednim manipulacijama, u to počinje sumnjati.

## Uloge
* Jacques Gamblin : Gaston
* Micheline Presle : Mme Renaud
* Florence Pernel : Valentine
* Danièle Lebrun : La duchesse
* François-Régis Marchasson : Georges Renaud
* Michel Robin : Maître  Huspar
* Anne Suarez : Juliette
* Jean Dell : le maître d'hôtel
* Roselyne Geslot : Germaine
* Erwan Creignou : le valet de chambre

## Vanjske veze
*
Dragutin Antun Parčić

**Dragutin Antun Parčić** (Vrbnik na Krku, 26. 5. 1832. – Rim, 25. 12. 1902), hrvatski filolog.

Bio je profesor u Zadru i kanonik Hrvatskog zavoda Sv. Jeronima u Rimu. Napisao je gramatiku srpskohrvatskog jezika na italijanskom *Grammatica della lingua slava (Illirica)*, sastavio je *Rječnik hrvatsko-italijanski* (Vocabolario croato-italiano) i *Rječnik italijansko-slovinski*. Priredio je novo izdanje glagoljskog *Misala* i početnicu za čitanje glagoljskih slova s osnovama staroslavenske gramtike *Mali azbukvar za pravilno i jednolično čitanje glagoljice u novih crkvenih knjigah*. Njegova lingvistička djela 1877. prevedena su na francuski od strane Jean-Baptistea Feuvriera (*Grammaire de la langue serbo-croate*). Parčić je bio svestran, bavio se botanikom, astronomijom, fotografijom, itd. Jedan je od pionira fotografije na Balkanu i autor jedne od najstarijih fotografija Sunca na svijetu. Riječ je o triptihu pomrčine Sunca snimljenom u tehnici dagerotipiji na staru godinu 1861. godine u Zadru.

## Opus
Nepotpuna lista:
* *Rječnik italijansko-slovinski*. Na spor. nasl. str. *Vocabolario italiano-slavo (illirico)*, Braća Battara, Zadar, 1868, 1145 str.
* *Vocabolario slavo-italiano* / compilato per cura di Carlo A. Parčić. Stvarni nasl. na spor. nasl. str. *Rječnik slovinsko - italijanski*, Fratelli Battara, Zadar, 1874, 1058 str.
* *Vocabolario croato-italiano* / compilato per cura di Carlo A. Parčić, Na spor. nasl. str.: *Rječnik hrvatsko-italijanski*, 3a ed. corretta ed aumentata, Tipografia editrice Narodni list, Zadar, 1901, 1237 str.
Vladikavkaz

**Vladikavkaz** (ruski **Владикавказ** [vlədʲɪkɐˈfkas], osetski **Дзæуджыхъæу** [ˈd͡zəwd͡ʒɨqəw], 1944–54. i od 1990.; 1931–44. i 1954–90. **Орджоникидзе** [ɐrdʑɐnʲɪˈkʲidzʲe], 1944–54. **Дзауджикау** [dzɐʊdʑɪˈkaʊ]), grad u Rusiji i glavni grad Severne Osetije — Alanije. Nalazi se na planini Kavkaz i kroz njega protiče reka Terek. Prema popisu stanovništva iz 2010. u gradu je živelo 311.635 stanovnika.

## Historija
Grad je osnovan 1794. kao ruska tvrđava i vojna baza za osvajanje Kavkaza. Izgradnjom puta sever-jug početkom 19. veka, i kasnijom izgradnjom železnice Rostov na Donu-Baku koja prolazi kroz Vladikavkaz, stvorili su se uslovi da ovaj grad postane centar privrede i industrije svoga regiona. Novembra 1942. trupe Vermahta su sa 700 tenkova napale Vladikavkaz, ali nisu uspele da ga osvoje. Ovo je bila najistočnija tačka njihovog prodora. Od 1931. do 1944. i od 1954. do 1990. grad se zvao Ordžonikidze po sovjetskom (gruzijskom) revolucionaru Grigoriju Ordžonikidzeu.

Vladikavkaz danas ima: univerzitet, muzeje, pozorište, filharmoniju, planetarijum i TV studio.

Iz Vladikavkaza je fudbalski klub Alanija.

## Stanovništvo
Prema preliminarnim podacima sa popisa, u gradu je 2010. živelo 311.635 stanovnika, 3.973 (1,26%) manje nego 2002.

Stanovništvo većinom čine: Oseti, Rusi, Jermeni i Gruzini.

## Povezano
* Spisak gradova u Rusiji
* Spisak gradova u Rusiji po broju stanovnika

## Međunarodna saradnja
*  Ešvil
*  Krdžali
*  Mahačkala
*  Naljčik
*  Ardahan

## Reference
Once Is Not Enough

***One Is Not Enough*** () je roman američke spisateljice Jacqueline Susann objavljen 1973. godine. Protagonistica je January Wayne, mlada kćer teatarskog i filmskog producenta Mikea Waynea koja se nakon trogodišnjeg liječenja u švicarskoj bolnici vraća u New York. Radnja prikazuje kako se pri povratku suočava sa svijetom koji više ne prepoznaje, a u kome vladaju seksualna izopačenost, droga i duboko skrivene tajne, te kako doživljava brojna razočaranja u ljubavi.

*Once Is Not Enough* je bio Susannin treći roman, objavljen nakon velikih uspjeha sa *[[Dolina lutaka (roman)|Dolinom lutkica]]* i *[[The Love Machine (roman)|The Love Machine]]*. Kao i ti romani, i on je velikim dijelom bio inspiriran stvarnim događajima i ličnostima, te se smatra svojevrsnim romanom sa ključem u čijim su se likovima prepoznali njujorški celebritiji kao što su nasljednica Barbara Hutton, glumica Greta Garbo i književnik Norman Mailer. Neposredno pred izdanje filma Susann je otkrila da boluje od raka, ali je usprkos zdravstvenih problema nastavila agresivno promovirati knjigu. Slično kao i u prethodna dva slučaja, kritičari su žestoko napali roman, ali ga je publika zdušno prihvatila, te je došao na vrh listu bestselera ''New York Timesa'', učinivši Susann, nedugo prije njene smrti, prvim autorom kome je to uspjelo za tri knjige zaredom.

Godine 1975. je snimljen istoimeni film koji je također postigao komercijalni uspjeh.
Once Is Not Enough (film)

***Once Is Not Enough*** () je američki igrani film snimljen 1975. godine u režiji Guya Greena. Predstavlja adaptaciju popularnog istoimenog romana Jacqueline Susann. Protagonistica, koju tumači Deborah Raffin, je January Wayne, mlada kćer filmskog producenta Mikea Waynea (čiji lik tumači Kirk Douglas) koja se vraća u New York iz Švicarske gdje se tri godine liječila od posljedica prometne nesreće. Radnja prikazuje kako otkriva da joj je otac u financijskim problemima, kao i brojna iskušenja vezana uz ljubavni život, ali i vlastitu sklonost prema starijim muškarcima.

*Once Is Not Enough* je dobio publicitet zahvaljujući tome što je Susann nedugo pred snimanje umrla od raka. Iako su ga kritičari, slično kao i kod prethodne dvije ekranizacije Susanninih knjiga - *[[Dolina lutaka (film)|Dolina lutaka]]* i *[[The Love Machine (film)|The Love Machine]]* - žestoko napali, te iako je iz filmske verzije izbačen niz "paprenh" detalja romana vezanih uz seks i zloupotrebu droge, publika ga je prihvatila te je postigao solidan komercijalni uspjeh. Brenda Vaccaro, koja u filmu tumači ulogu Linde Riggs, urednice ženskog časopisa, je za svoj nastup osvojila Zlatni globus za najbolju sporednu glumicu.

## Uloge
* Kirk Douglas ... Mike Wayne
* Alexis Smith ... Deidre Milford Granger
* David Janssen ... Tom Colt
* George Hamilton ... David Milford
* Melina Mercouri ... Karla
* Gary Conway ... Hugh Robertson
* Brenda Vaccaro ... Linda Riggs
* Deborah Raffin ... January Wayne
* Lillian Randolph ... Mabel
* Renata Vanni ... Maria
* Mark Roberts ... Rheingold
* John Roper ... Franco
* Leonard Sachs ... Dr. Peterson

## Reference

## Vanjske veze
*
Brenda Vaccaro

**Brenda Buell Vaccaro** (18. novembar 1939 -) je američka glumica. Tokom karijere je nastupala na filmu i u televiziji, a najviše pažnje je izazvala sporednim ulogama, od kojih su joj neke donijele prestižne nagrade kao što su Zlatni globus i Emmy.

## Filmografija
### Film

### Televizija

## Reference

## Vanjske veze
*
*
Imprimerie nationale

**Imprimerie nationale** je francuska nacionalna izdavačka kuća zadužena za štampanje službenih publikacija francuske vlade. Godine 1640. u palači Louvre utemeljio ju je kardinal Armand Jean du Plessis de Richelieu na zahtjev kralja Louisa XIII i prvotno je bila poznata kao *Manufacture royale d'imprimerie*, a njenom pretečom smatra se *Imprimeurs du roi pour le Grec* koju su François I i Conrad Néobar osnovali još 1538. godine. Tri i pol vijeka imala je ekskluzivno pravo na štampanje državnih publikacija, sve dok zakonom iz 1994. nije postala *société anonyme* (SA), tip dioničkog društva s državom kao glavnim dioničarem. Sjedište *Imprimerie nationalea* nalazi se u Aveniji predsjednika Kennedyja u Parizu, a poziciju glavnog direktora od augusta 2009. obnaša Didier Trutt.

## Vanjske veze

*  Službene stranice Imprimerie nationalea
Ranokršćanska crkva u Potočanima

**Ranokršćanska crkva u Potočanima** otkrivena je na arheološkom nalazištu Crkvina (Ledenica), opština Livno, Bosna i Hercegovina. Nalazište je nacionalni spomenik BiH. 

### Lokacija
Selo Potočani od Livna je udaljeno 7 km, na putu Livno-Sarajevo. Skretanjem s asfaltnog puta u selo, makadamskom cestom (približno 1 km), dolazi se na lokaciju. Iznad lokaliteta nalazi se ilirska gradina poznata pod imenom Gradac.
### Nalazi
Na lokalitetu Crkvina ili Ledenice, smještenom u arealu podgrađa nekadašnjeg kasnoantičkog kastruma, pronađeni su: 
* ostaci temelja građevine (dio polukružne apside), 
* jedna keramička posuda uz istočni zid crkve, na mjestu gdje on prelazi u zid apside. Posuda je lonac, visine 30 cm; vrat lonca je ojačan i ornamentiran, na gornjem dijelu trbuha pružaju se tri razmaknute jednobrazdne valovnice
* ulom starokršćanskog i predromaničkog namještaja. 

U privatnu kuću pored lokaliteta, uzidani su ulomci urni, kao spoliji (oko 10 spolija), a koji su, prema tvrdnji vlasnice, uzimani s lokaliteta Crkvica ili Ledenica. Na spolijama su prikazani motivi tordiranih vrpci i spirala. Pomenute spolije su različitih dimenzija i njihova dužina se kreće od 10 do 30 cm.

Otkrivena arhitektura pripadala je prvobitno starokršćanskom sakralnom objektu, a potom je crkva bila obnovljena u predromaničkom stilu, dobivši novi kameni namještaj ukrašen geometrijskim pleternim ukrasom. Ovakav zaključak nameće metoda  komparacije arheološke zaostavštine na lokalitetima (crkava) u Livnu, Rapovinama, Grepcima, Rešetarici i Potočanima. Crkveni namještaj s pomenutih lokaliteta, pokazuje isti ukus i stilska obilježja užeg vremenskog perioda (V. i VI. stoljeće)
Nekoliko ornamentiranih kamenih ulomaka nalazi se u Franjevačkom samostanu Gorica, Livno

## Literatura
* Maja Petrinec, Prapovijesno razdoblje, Arheološka zbirka Franjevačkog muzeja u Livnu, 21-25, 1999.
## Reference
La Fille du diable (film)

***La Fille du diable*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljenu režiji Henrija Decoina i premijerno prikazan 1946. godine. Po žanru je mješavina kriminalističkog filma i drame. Protagonist, koga tumači Pierre Fresnay, je odbjegli kriminalac koji pronalazi utočište u jednom gradu izdajući se za bogatog povratnika iz SAD. Radnja pokazuje kako njegovu tajnu uspiju doznati lokalni ljekar i djevojka te ga, svaki iz svojih motiva, počinju ucjenjivati.

## Uloge

* Pierre Fresnay : Ludovic Mercier / Saget
* Fernand Ledoux : le docteur
* Thérèse Dorny : tante Hortense
* Robert Seller : le maire
* Paul Frankeur : l'aubergiste
* Nicolas Amato : le brigadier
* André Wasley : le garde-chasse
* Albert Glado : le Tétard, le petit garçon
* François Patrice : Georges
* Félix Claude : Saint Jean
* Lucy Lancy : l'infirmière
* Henri Charrett : Ludovic Mercier
* Albert Rémy : Clément
* Andrée Clément : Isabelle

## Vanjske veze
* 
*  Affiches sur le site de Unifrance Films
Farnham

**Farnham** je grad od 26,509 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Surrey.

Administrativno od 1974. podpada pod Distrikt Waverley.

## Geografija

Farnham leži duž rijeke Wey, udaljen oko 55.5 km  jugozapadno od Londona.

## Historija

Farnham je počeo svoj život kao saksonsko naselje, o njegovoj ranoj historiji se malo zna, ali se zna da je u 7. vijeku bio feud Biskupa od Winchestera pod imenom Fern Hamm.

Početkom 13. vijeka počeo se transformirati iz sela u grad, to se desilo jer je izrastao na raskrsnici dviju važnih puteva, od Istočne prema Jugozapadnoj Engleskoj, i onog iz Londona do Southamptona.

Farnham je izrastao u grad, i zbog  zamka kog je sredinom 12. vijeka podigao Biskup od Winchestera kao odmorište na pola puta između Winchestera i Londona.

Prvu crkvu sv. Andrije ima još od 7. vijeka, ali je današnja podignuta krajem 11. vijeka, od 1128. imao je i samostan.Waverley (nedaleko od grada) ali ga je 1536. ukinuo kralj Henry VIII.
Za srednjeg vijeka Farnham je imao pravo da održava tjedni i jedan godišnji sajam, u to vrijeme njegovi stanovnici tkali su vunu.

Prvu povelju dobio je 1249. od Biskupa od Winchestera, njom su građani dobili izvjesnu samoupravu.

Tokom 16. i 17. vijeka prosperirao je na manufakturnoj proizvodnji vunenih tkanina, tkanih snagom vodenica. U to vrijeme postao je poznat i po grnčariji, hmelju i pšenici.
Kraljica Elizabeta I dodjelila je 1566. mjestu novu povelju, kojom su proširena gradska prava, a od 1585. Farnham ima i školu.
Za Engleskog građanskog rata (1642.-1646.) Farnhamski zamak zauzele su snage parlamenta, nakon rata srušen mu je donžon, iz straha da ga ne iskoriste rojalisti, ali je i takav okrnjeni i nadalje služio Biskupima od Winchestera kao rezidencija sve do 1927.

Farnham je 1801. imao 4321 stanovnika, pa je po standardima onog vremena bio poprilično velik grad, znatno veći od Guildforda.

Vrlo je brzo rastao tokom 19. vijeka, tako da je 1851. već više od 9.000 stanovnika, a do kraja vijeka više od 14.000. Željeznica je stigla do Farnhama 1848. odtad je sve više stanovnika počelo svakodnevno putovati u London na posao.

Početkom 20. vijeka usporio se rast grad, ali se nakon 1945. opet ubrzao.

## Pobratimski gradovi

* Andernach, Njemačka

## Reference

## Vanjske veze

* Farnham Town Council
Godalming

**Godalming** je grad od 23,178 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Surrey.

On je i administrativni centar Distrikta Waverley.

Godalming je 1881. kao prvi na svijetu uveo eksperimentalnu električnu uličnu rasvjetu, od koje je istina brzo odustao i vratio se na stariju plinsku.

## Geografija
Godalming leži na rijeci Wey, na trasi autoputa za Portsmouth, udaljen 6 km jugozapadno Guildforda i oko 49 km od Londona.

## Historija

Godalming je počeo svoj život kao saksonsko naselje, važnost mu je porasla oko 940. kad je postao utvrda umjesto dotadašnjeg obližnjeg sela Eashing.

Prvi put je dokumentiran 1086. kao crkveni feud Ranulfa Flambarda. Od 1221. je feud Biskupa od Salisbury.

Prvu povelju dobio je 1300. od kralja Edwarda I, na osnovu nje mogao je održavati svaki tjedan po jedan, i jedan veliki godišnji sajam krajem juna.
Od 1541. je kraljevski feud, pa mu je 1575.kraljica Elizabeta I dodjelila povelju sa statusom grada i potvrdila ranije trgovačke privilegije.

Tekstilci Godalminga počeli su od 1682 mehanički plesti vunene predmete.
Rijeka Wey je 1764. kanalizirana tako da se moglo ploviti dalje od Guildforda sve do Godalminga, pa je zbog tog podignuta i luka.

Željeznica je stigla do Godalminga 1848., pa je odtad postajao sve više rezidencijalno mjesto za imućnije Londončane.

## Poznati sugrađani
* Aldous Huxley poznati književnik rođen je 1894. u Godalmingu.

## Pobratimski gradovi

* Joigny, Francuska
* Mayen, Njemačka

## Reference

## Vanjske veze

* Godalming Town Council
Waverley (Surrey)

**Borough Waverley** je distikt sa statusom borougha od 123,315 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Surrey.

## Geografija

Waverley se prostire na jugozapadu Grofovije Surrey, udaljen pedesetak km od Greater Londona, po šumovitim brežuljcima North Downsa.

Ime je dobio po cistercitskom samostanu Waverley, koji je osnovan 1128. pored Farnhama.

Waverley je površinom od 163.376 km² relativno mali distrikt, kako je udaljen 25 km od centra Londona, sve se više pretvara u stambeno predgrađe Londona.

Administrativni centri distikta su Godalming i Farnham, pored njih veći urbani centar je Haslemere.

## Historija

Waverley je formiran 1. aprila 1974. nakon administrativne reforme zemlje, ujedinjenjem Municipalnog borougha Godalming, sa urbanim distriktima Farnham i Haslemere i ruralnim distriktiktom Hambledon.

## Pobratimski gradovi

* Mayen-Koblenz, Njemačka

## Reference

## Vanjske veze

* Waverley Borough Council
Balaguša džamija

**Balagija džamija ** ili džamija Bali-age Ljubunčića, ili Čaršijska džamija proglašena je za nacionalni spomenik BiH.

## Lokacija
Nalazi se u starom dijelu grada Livna.

## Historija
Džamija je izgrađena 1514/1515. godine.

## Opis
Pripadaju osmanlijskom tipu jednoprostorne džamije sa trijemom potkrivenim sa tri male kupolice. Ima visoku kupolu, koja se nalazi u visini šerefe, nizak tambur i nizak minaret sa niskom krovnom konstrukcijom. Harem uz džamiju je malih dimenzija. U njemu je očuvan samo sarkofag bez natpisa, koji se prema predanju pripisuje graditelju džamije

## Reference
James T. Aubrey

**James Thomas Aubrey Jr.** (14. decembar – 3. septembar 1994) bio je američki poslovni čovjek, filmski i televizijski producent, najpoznatiji po tome što je od 1959. do 1965. godine služio kao predsjednik TV-mreže CBS i velikim dijelom postao zaslužan za njenu dominaciju na tadašnjem američkom TV-tržištu. Od 1969. do 1973. godine je služio kao predsjednik hollywoodskog studija MGM te mu mnogi pripisuju zasluge za njegovo izvlačenje iz teških financijskih problema i preorijentaciju na ugostiteljske poslove. Aubrey je u oba slučaja koristio kontroverzne metode koji su mu stvorili neprijatelje među suradnicima i među pretpostavljenima, odnosno reputaciju zbog koje je stekao nadimak "Nasmijana kobra".

## Vanjske veze
* 
* Biography at the Museum of Broadcast Communications site 
*
Haslemere

**Haslemere** je staro trgovište i grad od 13,190 stanovnika na jugoistoku Engleske u Grofoviji Surrey.

## Geografija

Administrativno podpada pod Distrikt Waverley.

Haslemere leži na krajnjem jugu Surreya, na trasi autoputa za Portsmouth, udaljen 24 km jugozapadno Guildforda.

## Historija

Haslemere je prvu kraljevsku povelju dobio je 1393., na osnovu nje mogao je održavati svaki tjedan po jedan, i jedan veliki godišnji sajam.
Kraljica Elizabeta I dodjelila povelju sa statusom grada, a 1596. dobio je pravo da održava dva sajma godišnje.

Željeznica je stigla do Haslemerea 1859. na putu za Portsmouth.

## Pobratimski gradovi

* Bernay (Er), Francuska
* Horb am Neckar, Njemačka

## Reference

## Vanjske veze

* Haslemere Town Council
Vatrogastvo

**Vatrogastvo** je zanimanje čiji je cilj zaustavljanje nekontrolisane vatre (požara). Vatrogasci se bore protiv vatre kako bi spasili ljudske živote, materijalna dobra i zaštitili životnu sredinu. Vatrogastvo je zanimanje koje zahteva dosta veštine. Vatrogasci su profesionalci koji provode godine vežbajući.

U osnovi, da bi došlo do požara, potrebno je da se ispune tri uslova (tzv. „trougao paljenja“) :
* goriva, odnosno zapaljiva materija (sve ono što se može zapaliti, prirodnim ili neprirodnim putem)
* izvor toplote (sunce, zagrejano okruženje)
* kiseonik.
Eliminisanjem samo jednog od ovih uslova prekida se proces sagorevanja. 

## Drevni Rim
U starom Rimu nije bilo gradskih vatrogasaca. Umesto toga, građani su bili zavisni od robova ili pristalica. Vatrogasna služba se prvi put javlja u Avgustovom dobu.

## Reference

## Literatura

* 
*
Deewaar (film, 2004)

***Deewaar*** (, također poznat i pod engleskim podnaslovom ***Bring Our Heroes Home*** () je indijski akcijski film snimljen na hindiju 2004. godine u režiji Milana Luthrije. Protagonist, čiji lik tumači Amitabh Bachchan, je indijski oficir čija je jedinica bila zarobljena za vrijeme rata sa Pakistanom 1971. godine, i koji se otada zajedno sa svojim ljudima nalazi u pakistanskom logoru, izložen brutalnom mučenju. Radnja prikazuje kako njegov sin (čiji lik tumači Akshaye Khann), koji je također postao oficir, postaje bijesan zbog toga što indijska vlada nakon 33 godine nije uspjela ishoditi njegovo puštanje, te stoga zajedno sa grupom dobrovoljaca odlazi u Pakistan kako bi ga pokušao izbaviti.

## Uloge
*Amitabh Bachchan ... Maj. Ranvir Kaul
*Sanjay Dutt ... Khan
*Akshaye Khanna ... Gaurav Kaul
*Piyush Mishra ... Qureshi
*Amrita Rao ... Radhika
*Raghuvir Yadav ... Jata
*Kay Kay Menon ... Sohail
*Nishikant Dixit ... Kap. Ajit Verma
*Aditya Shrivastava ... Ejaz
*Rajendranath Zutshi	
*Akhilendra Mishra		
*Tanuja ... Supruga Ranvira Kaula
*Pradeep Rawat ... Baldev
*Arif Zakaria ... Rajan
*D. Santosh ... Ratni zarobljenik Raghu Jen
*Kamlesh Sawant ... Nayyar
*Sanjay Narvekar
*Rajendra Gupta
*Pradeep Rawat
*Ashraful Haque (glumac) ... Naru

## Povezano
**[[Uncommon Valor]]*
***

## Izvori

## Vanjske veze
*Deewaar (IMDb)
*Recenzija Marka Kermodea u Guardianu
Magaadu

***Magaadu*** () je indijski igrani snimljen 1976. godine na telugu jeziku u režiji S. D. Lala. Predstavlja remake filma *[[Deewaar]]*, snimljenog prethodne godine na hindiju. Protagonisti, koje tumače N. T. Rama Rao i Rama Krishna, su dva brata koja su se našla na suprotnim stranama zakona.

## Uloge
*N. T. Rama Rao ... Vijay Varma
*Rama Krishna ... Ravi Varma
*Manjula Vijayakumar ... Anita
*Latha Sethupathi
*Anjali Devi ... Shanta
*Kanta Rao ... Anand Babu
*Prabhakar Reddy ... Ram Babu
*Dhulipala Seetarama Sastry ... policajac
*Tyagaraju ... Bhujangam
*Jayamalini

## Vanjske veze
*