open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Meet John Doe

***Meet John Doe*** () je američki crno-bijeli film snimljen 1941. u režiji Franka Capre. Po žanru predstavlja kombinaciju drame, romantične komedije i političke satire. Protagonistica, koju tumači Barbara Stanwyck, je novinarka koja dobija otkaz i koja kao posljednji članak piše kolumnu u obliku otvorenog pisma "običnog čovjeka" potpisanog kao "John Doe", a koja nakon toga izazove klubova prijatelja "Johna Doea" širom zemlje. Radnja prikazuje kako beskrupulouni novinski izdavač (koga glumi Edward Arnold) nastoji iskoristiti fenomen kako bi bio izabran za predsjednika, ali kako mu je za to potreban stvarni "John Doe", koga će na kraju glumiti skitnica koju tumači Gary Cooper. Capri je *Meet John Doe* predstavljao posljednju od politički angažiranih populističkih filmova. Iako je ostvario profit, te dobio Oscar za najbolji sinopsis, na kraju je izazvao propast njegove producentske kuće uslijed problema s porezima.

Godine 1989. je u Bollywoodu snimljen remake pod naslovom *[[Main Azaad Hoon]]* gdje je glavnu mušku ulogu tumačio Amitabh Bachchan.

## Uloge

* Gary Cooper ... John Doe/Long John Willoughby
* Barbara Stanwyck ... Ann Mitchell
* Edward Arnold ... D. B. Norton
* Walter Brennan ... Pukovnik
* Spring Byington ... Mrs. Mitchell
* James Gleason ... Henry Connell
* Gene Lockhart ... Mayor Lovett
* Rod La Rocque ... Ted Sheldon
* Irving Bacon ... Beanie
* J. Farrell MacDonald ... "Sourpuss"

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* The Screenplay at the Dailyscript.com
Suspicion (film, 1941)

***Suspicion*** () je američki crno-bijeli film snimljen 1941. u režiji Alfreda Hitchcocka. Predstavlja adaptaciju triler-romana *[[Before the Fact]]* britanskog pisca Anthonyja Berkeleya. Protagonistica, čiji lik tumači Joan Fontaine, je stidljiva, ali bogata usidjelica koju uspije oženiti šarmantni zavodnik (čiji lik tumači Cary Grant), a za koga se u braku ispostavi kako je neodgovorni i rastrošni plejboj. Radnja prikazuje kako ona s vremenom počinje sumnjati kako ju je muž ne samo oženio radi novca, nego je nastoji likvidirati kako bi preuzeo njeno nasljedstvo. Scenario se uglavnom vjerno držao predloška, ali su, kako bi se uskladio sa strogim hollywoodskim cenzorskim kodeksom iz njega izbačene sve reference na preljub. Hitchcock je također, pod pritiskom studija koji je htio očuvati pozitivni imidž Caryja Granta, snimio završnicu drukčiju od romana (a zbog čega se javno žalio do kraja života). Usprkos toga se smatra jednim od najboljih i najuspješnijih Hitchcockovih trilera. Joan Fontaine je za svoju ulogu dobila Oscar za najbolju glumicu, a što je jedini takav slučaj u Hitchcockovoj filmografiji.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* ''Suspicion'' Eyegate Gallery 
* Historic reviews, photo gallery at CaryGrant.net
**Streaming audio**
* ''Suspicion'' on Lux Radio Theater: May 4, 1942
* ''Suspicion'' on Lux Radio Theater: September 18, 1944
* ''Suspicion'' on **Theater of Romance:** July 17, 1945
* ''Suspicion'' on Academy Award Theater: October 30, 1946
Dr. Jekyll and Mr. Hyde (film, 1941)

***Dr. Jekyll and Mr. Hyde*** () je američki crno-bijeli horor film snimljen 1941. u režiji Victora Fleminga, poznat kao druga klasična hollywoodska ekranizacija istoimene pripovjetke britanskog pisca Roberta Louisa Stevensona. Radnja se odvija u viktorijanskom Londonu gdje protagonist, ugledni ljekar dr. Jekyll (čiji lik tumači Spencer Tracy), na sebi testira eksperimentalni lijek protiv duševnih bolesti, a nakon čega se transformira u nasilni i izopačeni alter ego pod imenom "g. Hyde". Nova verzija je snimljena deset godina iza verzije koja je Fredricu Marchu donijela Oscara; nastojeći izbjeći ponavljanje, producenti su odlučili da se Spencer Tracy transformaciju ličnosti dočarava manje uz pomoć šminke, a više uz pomoć izraza lica. Također su se odlučili i za neobični casting, gdje je Lana Turner - koja će kasnije postati poznata po vamp ulogama - angažirana kao Jekyllova "dobra" zaručnica, a Ingrid Bergman kao Hydeova žrtva iz londonskog polusvijeta. Kritičari su ga, međutim, proglasili neuspješnim, odnosno inferiornim ranijoj verziji.

## Uloge
* Spencer Tracy ... Henry Jekyll / Mr. Hyde
* Ingrid Bergman ... Ivy Pearson
* Lana Turner ... Bea Emery
* Donald Crisp ... Sir Charles Emery
* Ian Hunter ... John Lanyon
* Barton MacLane ... Sam Higgins
* C. Aubrey Smith ... Biskup Manners
* Peter Godfrey ... Poole, Jekyllov batler
* Sara Allgood ... Mrs. Higgins
* Frederic Worlock ... Dr. Heath
* William Tannen ... Intern Fenwick
* Frances Robinson ... Marcia
* Denis Green ... Freddie
* Billy Bevan ... Mr. Weller
* Forrester Harvey ... Old Prouty
* Lumsden Hare ... Pukovnik Weymouth
* Lawrence Grant ... Dr. Courtland
* John Barclay ... Policajac u crkvi
* Colin Kenny ... Policajac (van špice)
* Lydia Bilbrook Lady Copewell (van špice)
* Alec Craig ... Konobar

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
*
Kefis (Atina)

**Kefis** (grčki: Κηφισός ili Κηφισσός, *Kifisós*) jeste reka koja protiče kroz Atinu u Grčkoj. 

Reka izvore u prevoju između Parnite i Pentelijske planine. Odatle teče uglavnom prema jugozapadu i na kraju se uliva u Faleronski zaliv između predgrađa atinske aglomeracije Neo Faliro i Moshato. Danas reka većim delom teče blizu ili ispod Autoputa 1, koji povezuje Atinu i Solun. Taj deo Autoputa 1 zove se "Avenija Kifisa".

## Kefis u mitologiji

U grčkoj mitologiji, Pseudo-Apolodorova *[[Biblioteka (Pseudo-Apolodor)|Biblioteka]]* (III, 15, 1) navodi da je Erehtejeva žena Praksiteja bila kći Frasima i Diogenije (koji su nam inače nepoznati), a da je ova druga bila kći Kefisa.
Sergeant York

***Sergeant York*** () je američki crno-bijeli biografski film snimljen 1941. godine u režiji Howarda Hawksa. Naslovni protagonist, koga tumači Gary Cooper je Alvin York, narednik američke vojske koji je zahvaljujući herojskom zauzimanju njemačkog uporišta u Francuskoj postao jedan od najvećih junaka prvog svjetskog rata. Radnja prati njegov život, odnosno transformaciju od neotesanog seljaka u zabačenom Tennesseeju do kršćanskog pacifista, ali i spremnost da svoj pacifizam žrtvuje višem patriotskom cilju. *Sergeant York* je nastao za vrijeme drugog svjetskog rata, kada su SAD još bile neutralne; Jack Warner, šef studija Warner Bros., međutim, nije krio svoj antifašizam odnosno simpatije za saveznike, te je dao snimiti niz filmova u kojima je podsjećao na prethodni sukob SAD s Njemačkom, odnosno veličao američke vojne pobjede. *Sergeant York* je još bio u kino-distribuciji kada se zbio napad na Pearl Harbor, odnosno konačni ulazak rat; njegova patriotska poruka je tada izvrsno korespondirala s općim raspoloženjem publike, te je postao najgledaniji film godine. Danas se smatra jednim od najuspješnijih filmova u karijeri Garyja Coopera.

## Uloge
* Gary Cooper ... Alvin York
* Walter Brennan ... Pastor Rosier Pile
* Joan Leslie ... Gracie Williams
* George Tobias ... "Pusher" Ross, vojnik iz New Yorka; Alvinov prijatelj
* Stanley Ridges ... Major Buxton
* Margaret Wycherly ... Majka York
* Ward Bond ... Ike Botkin
* Noah Beery Jr. ... Buck Lipscomb
* June Lockhart ... Rosie York, Alvinova sestra
* Dickie Moore ... George York, Alvinov mlađi brat
* Clem Bevans ... Zeke
* Howard Da Silva ... Lem
* Charles Trowbridge ... Cordell Hull
* Harvey Stephens ... Captain Danforth
* David Bruce ... Bert Thomas
* Carl Esmond ... Njemački major (kao Charles Esmond)
* Joe Sawyer ... Narednik Early
* Pat Flaherty ... Narednik Harry Parsons
* Robert Porterfield ... Zeb Andrews
* Erville Alderson ... Nate Tomkins

Joan Leslie, Dickie Moore i June Lockhart su trenutno posljednji danas živući članovi postave.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* Sergeant York And His People, by Sam Cowan, 1922, from Project Gutenberg
* Alvin York and the Meuse-Argonne Offensive , by Douglas Mastriano, Military History magazine, Sept 2006. (Corporal York's actions ... seen from the German perspective.)
* Photos and details of the discovery of the site where York earned the Medal of Honor, Discovered 21 October 2006 by the Sergeant York Discovery Expedition.
*
The Wolf Man (film, 1941)

***The Wolf Man*** (; doslovno: *Čovjek vuk*) je američki crno-bijeli horor film snimljen 1941. godine u režiji Georgea Waggnera, poznat kao jedno od najpopularnijih ostvarenja žanra u doba klasičnog Hollywooda, ali i najuticajnijih u historiji žanra uopće.

Naslovni protagonist, koga tumači Lon Chaney, Jr., je mladi aristokrat koji se nakon smrti starijeg brata vraća na očevo imanje u Walesu. Tamo ga jedne noći napadne i ugrize stvorenje za koje vjeruje da je vuk, ali ubrzo otkriva da se svake noći punog mjeseca transformira u čudovišno stvorenje - vukodlaka.

Film je nastao u produkciji Universal Picturesa, hollywoodskog studija specijaliziranog za horor-žanra. *The Wolf Man* Universalu nije predstavljao prvi pokušaj da se započne filmska serija, odnosno iskoristi motiv vukodlaka; godine 1935. je snimljen *[[Werewolf of London]]*, ali je doživio komercijalni neuspjeh. Šest godina kasnije je za naslovnu ulogu angažiran Lon Chaney Jr., koji je, poput svog oca, posjedovao izuzetan talent za fizičku transformaciju lika, ali i veliko strpljenje prilikom snimanja, na kome su se koristili složeni postupci šminke i specijalnih efekata. *The Wolf Man* je postigao izuzetan uspjeh, te je ne samo potakao snimanje još nekoliko nastavaka (u kojima je Chaney ponovio svoju ulogu), nego i naslovni lik učinio jednim od Universalovih čudovišta, odnosno dijela američke popularne kulture. Za historiju filma je važan i zbog toga što je u mnogo čemu izgradio "kanon" likantropije na filmu i fikciji uopće, odnosno što se pojedini elementi scenarija Curta Siodmaka pogrešno navode kao autentična folklorna vjerovanja o vukodlacima.

## Uloge
* Lon Chaney, Jr. ... Larry Talbot / The Wolf Man
* Claude Rains ... Sir John Talbot
* Warren William ... Dr. Lloyd
* Ralph Bellamy ... Colonel Montford
* Patric Knowles ... Frank Andrews
* Béla Lugosi ... Bela
* Maria Ouspenskaya ... Maleva
* Evelyn Ankers ... Gwen Conliffe
* J.M. Kerrigan ... Charles Conliffe
* Fay Helm ... Jenny Williams
* Forrester Harvey ... Twiddle

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* The Wolf Man  screen captures
Azərbaycan marşı

**Državna himna Republike Azerbejdžan** () je himna Azerbejdžana. Himna je usvojena 1992. godine po proglašenju nezavisnosti od SSSR-a. Originalno je napisana pod naslovom *Marš Azerbajdžana* (). Himnu je napisao Ahmed Džavad, a komponovao ju je Uzeir Hadžibejli. 

## Tekst himne

## Vanjske veze

* Audio-Stream Državna himna Republike Azerbejdžan (Real Player)
Đuro Dečak

**Đuro Dečak** je hrvatski general pukovnik u mirovini. Postao je i predsjednik Zajednice udruga hrvatskih ratnih veterana i član Stalnog komiteta Svjetske federacije veterana, u Parizu, sa hrvatske strane. Rođen je u Detkovcu, blizu Virovitice, 18.01.1952. godine. Svoju karijeru obogatio je i zvanjima saborskog zastupnika i župana. Prije rata Đuro Dečak je bio konobar. Učesnik je i najveće hrvatske vojne akcije protiv Republike Srpske Krajine pod nazivom Operacija Oluja.

## Izvori
I Want to Break Free

**'I Want To Break Free**' je singl britanskog rock sastava "Queen" koji je izdan 22. travnja 1984. godine. Pjesmu je napisao basist John Deacon. Na "B" strani se nalazi također Deaconova "Machines (or 'Back to Humans')". Pjesma je objavljena na albunu na albumu "The Works". Na Freddie Mercury Tribute koncertu 1992. godine izvela ju je Lisa Stansfield. Pjesma je objavljena na kompilaciji "Greatest Hits II iz 1991. godine.

## Glazbeni spot
Glazbeni spot režirao je David Mallet. Spot je zapravo parodija na TV sapunicu "Coronation Street". Za potrebe snimanja spota Freddie Mercury je obrijao svoje brkove kako bi "postao" ruski baletni plesač Vaslav Nijinsky. Zanimljivo, u dijelu spota koji prikazuje parodiju Mercury je odjeven u žensku odjeću, ali nosi brkove, ostali članovi sastava se također pojavljuju obučeni u žene, što je kasnije izazvalo dosta polemika, posebno u Americi, gdje je spot do 1991. bio i zabranjen na TV postaji MTV.

## Top ljestvica

## Vanjske veze
* Tekst pjesme I Want to Break Free
Utrechtska unija

**Utrechtska unija** (holandski: *Unie van Utrecht*) bio je ugovor potpisan 23. januara 1579. u nizozemskom gradu Utrechtu, kojim su se ujedinile sjeverne provincije, tada pod vlašću habsburgške Španjolske.

## Historija
Ugovor su prve potpisale tadašnje grofovije Holland, Zeeland, Utrecht (ali ne cijela) i Groningen (ali ne i grad). Taj ugovor je bio reakcija protestantskih provincija, na Arašku uniju (holandski: *Unie van Atrecht*) koju su na početku 1579., osnovale južne provincije kao znak svoje podrške katoličkoj Španjolskoj.

Tokom narednih mjeseci 1579. Uniji je pristupio i grad Gent iz Frieslanda kao i 3/4 Grofovije Gelre (današnja provincija Gelderland), u ljeto 1579. Uniji su se pridružili Amersfoort, Ypres, Antwerpen, Breda i Bruxelles. U februaru 1580. u Uniju su ušli i Lier i Brugge sa okolicom. U aprilu 1580., ugovor su potpisale grofovije Overijssel i Drenthe, a i grad grad Zutphen pa je tako kompletna Grofovija Gelre bila u Uniji. Pod pritiskom stadtholdera Frieslanda Georga van Lalainga popustio je i grad Groningen pa je tako i ta provincija cijela stala uz Uniju. Tako je uz Uniju stalo sedam provincija, pa se ona drži za temelj Nizozemske republike koju se ponekad i zove **Republika sedam ujedinjenih provincija** (Republiek der Zeven Verenigde Provinciën), koju španjolske vlasti nisu priznale sve do dvanaest godišnjeg primirja 1609.

Nakon tog je španjolska vojska okupirala gotovo cijelu Flandriju i pola Brabanta, iako su tad Ujedinjene provincije potpisnice Utrechtske unije, još uvijek priznavale španjolska vladavinu. Ipak je Unija pridonijela pogoršanju odnosa između holandskih provincija i španjolskog kralja, pa su one 1581. objavile Proglas o nezavisnosti.

Nakon tog se razbuktao dugi, osamdesetgodišnji rat, poznat kao Nizozemska revolucija.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Union of Utrecht'' na portalu Encyclopædia Britannica
La Rioja (provincija, Argentina)

**Provincija La Rioja** (španjolski: *Provincia de La Rioja*) je jedna od 23 provincija Argentine.

## Karakteristike

Provincija se nalazi na sjeverozapadu zemlje, na sjeveru graniči sa Provincijom Catamarca, na jugu sa provincijama San Juan i San Luis, na istoku sa Catamarcom i Córdobom i na zapadu sa Republikom Čile.

Prostire se na površini od 89,680 km², na kojoj živi 384,607 stanovnika. 

Jugoistočna polovica provincije je polupustinjska ravnica, sa slanim jezerima i slaništima u koji uviru vodotoci sa Anda kad imaju vodu. 
sjeverozapadni dio presijeca od sjevera prema jugu niz andskih kordiljera između kojih su sušne kotline. 
Nacionalni park Talampaya na jugozapadu provincije i susjedni Provincijski park Ischigualasto u Provinciji San Juan zajednički su 2000. godine uvršteni na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Americi.
Ta dva parka prostiru se na površini od 2,750 km² pustinjskog kraja u Andama.

## Historija

Kao i ostatak sjeverozapadne Argentine La Rioju su krajem 15. vijeka zauzele Inke, a naselili krajem 16. vijeka španjolski kolonisti u potrazi za zlatom i srebrom.
Sve do 1776. taj kraj bio je pod jurisdikcijom Generalne kapetanije Čile, a odtad je postao dio novo osnovanog Vicekraljevstva Río de la Plata.

Prvih godina argentinske nezavisnosti La Rioja je bila u sastavu Provincije Córdobe od koje se odcjepila 1820. i proglasila samostalnost.
Nakon tog je nastupio period građanskog rata i nemira, koji je potrajao do 1853. kad se situacija u zemlji stabilizirala.

Voda glavni je problem provincije, jer nema većih stalnih vodotoka, tako da je poljoprivreda ograničena na male pojase koji se navodnjavaju iz akumulacionih jezera. Od ruda ima bakra i molibdena.

## Administrativna podjela

Administrativni centar provincije je grad La Rioja koji ima 114,893 stanovnika.

Provincija je administrativno podjeljena na 18 departmana i općina.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Ciudad de La Rioja''
Here Comes Mr. Jordan

***Here Comes Mr. Jordan*** () je američka crno-bijela fantastična filmska komedija snimljena 1941. u režiji Alexandera Halla. Temelji se na kazališnom komadu *Heaven Can Wait* Harryja Segalla. Protagonist (koga glumi Robert Montgomery) je bokser koji preživi avionsku nesreću, ali otkrije da je birokratskom greškom završio u Raju, a tijelo mu u međuvremenu kremirano; kako bi mu se iskupili, nebeski službenici ga vraćaju na Zemlju u tijelo pokvarenog bankara (koga glumi Claude Rains). *Here Comes Mr. Jordan* je predstavljao jedan od najuspješnijih filmova svog vremena, a nagrađen je sa Oscarom za najbolju originalnu priču i Oscarom za najbolji adaptirani scenario. Godine 1947. je snimljen nastavak pod naslovom *[[Down to Earth (film, 1947)|Down to Earth]]*.

Snimljena su tri remakea. Prvi je bila bollywoodska obrada pod naslovom *[[Jhuk Gaya Aasman]]* 1968. godine. Drugi, i najpoznatiji je *[[Heaven Can Wait (film, 1978)|Heaven Can Wait]]* iz 1978. godine sa Warrenom Beattyjem u glavnoj ulozi. Godine 2001. je snimljen *[[Down to Earth (film, 2001)|Down to Earth]]* sa Chrisom Rockom u glavnoj ulozi.

## Uloge
* Robert Montgomery ... Joe Pendleton
* Evelyn Keyes ... Bette Logan
* Claude Rains ... Mr. Jordan
* Rita Johnson ... Julia Farnsworth
* Edward Everett Horton ... Glasnik 7013
* James Gleason ... Max Corkle
* John Emery ... Tony Abbott
* Donald MacBride ... Insp. Williams
* Don Costello ... Lefty
* Halliwell Hobbes ... Sisk
* Benny Rubin ... Bugsy 
* Lloyd Bridges ... pilot

## Vanjske veze

* 
* 
* ''Here Comes Mr. Jordan'' on Lux Radio Theater: 26 January 1942
Ceiling Zero

***Ceiling Zero*** () je američki crno-bijeli pustolovni film snimljen 1936. u režiji Howarda Hawksa. Temelji se na istoimenom kazališnom komadu koji je napisao avijatičar Frank Wead. Radnja prikazuje rad zrakoplovne kompanije u kojoj kao piloti rade veterani prvog svjetskog rata. Nominalni protagonist je Dizzy Davis (čiji lik tumači James Cagney), čija sklonost ženskarenju i neodgovornim pilotskim akrobacijama počinje ugrožavati odnos sa kolegama i njihove živote. Film je imao ograničen budžet i bio gotovo u potpunosti snimljen u studijima. Scenario je pet godina kasnije iskorišten za remake pod naslovom *[[International Squadron]]*, s radnjom smještenom u Britaniju na početku drugog svjetskog rata.

## Uloge
* James Cagney ... Dizzy Davis
* Pat O'Brien ... Jake Lee
* June Travis ... Tommy Thomas
* Stuart Erwin ... Texas Clarke
* Martha Tibbetts ... Mary Miller Lee

## Reference

## Vanjske veze

*
International Squadron

***International Squadron*** () je američki crno-bijeli ratni film snimljen 1941. godine u režiji Lewisa Sellera i Lothara Mendesa. Kao predložak za radnju je poslužila kazališna predstava Ceiling Zero avijatičara Franka Weada, odnosno scenario za istoimeni film iz 1936. godine. Radnja je, međutim, premještena iz mirnodopskih SAD u Britaniju na početku tada aktualnog drugog svjetskog rata. Protagonist, koga glumi Ronald Reagan, je mladi američki pilot koji se kao dobrovoljac priključuje britanskom RAF-u, i čija neodgovornost počinje ugrožavati njegove prijatelje i suborce, sve dok se za to ne odluči iskupiti samoubilačkom misijom. *International Squadron* je snimljen u vrijeme kada su SAD još uvijek bile neutralne; Jack Warner, antifašistički šef studija Warner Bros., je nastojao potaknuti američku javnost da se opredijeli za Saveznike, ali i iskoristiti publicitet koji su tada stvorile Orlovske eskadrile sastavljene od američkih dobrovoljaca u britanskoj službi. Produkciju filma je pomogao sam RAF, odnosno britanski sineasti koji su snimili dokumentarni materijal zračnih borbi iznad Britanije i kasnije ga poslali preko Atlantika. *International Squadron* je, međutim, izazvao spor Warnera sa Darylom F. Zanuckom, šefom studija 20th Century Fox, koji je dovršavao mnogo skuplji i spektakularni film na istu temu pod naslovom *[[A Yank in the R.A.F.]]*; usprkos prijetnji tužbom za plagijat, *International Squadron* se pojavio u kino-dvoranama prije Foxovog filma. Britanski glumac James Stephenson, jedna od glavnih zvijezda filma, je iznenada umro od srčanog udara nedugo prije premijere.

## Uloge
* Ronald Reagan ... Jimmy Grant 
* Olympe Bradna ... Jeanette 
* James Stephenson ... Squadron Leader Charles Wyatt
* William Lundigan ... Lt. Rog Wilkins 
* Joan Perry ... Connie Wilkins 
* Reginald Denny ... Wing Commander Severn 
* Cliff Edwards ... Omaha McGrath 
* Julie Bishop ... Mary Wyatt 
* Tod Andrews ... Michele Edmé
* John Ridgely ... Bill Torrence 
* Charles Irwin ... Biddle 
* Addison Richards ... Glavni inženjer
* Selmer Jackson ... Saunders 
* Holmes Herbert ... Sir Basil Wryxton

## Reference

## Literatura
* Glancy, H. Mark. *When Hollywood Loved Britain: The Hollywood 'British' Film 1939-1945*. Manchester University Press, 1999.

## Vanjske veze
*
Yersinia pestis

***Yersinia pestis*** (ranije *Pasteurella pestis*) je bakterija, gram-negativni štapić, iz roda *[[Yersinia]]*, koji kod ljudi može uzrokovati bolest kugu.

Bakterija je fakultativni anaerob, a primarno je bolest glodavaca. Kroz povijest je najpoznatiji oblik kuge, bubonska kuga, bolest koja je uzela velik broj života, pa se čak i dio povijesti naziva Doba kuge. Bubonska kuga se širi ugrizom buhe, koja sa zaraženog glodavca prenese bakteriju na čovjeka. Ostali poznatiji primarni oblici bolesti koje može uzrokovati *Yerisnia pestis* su plućna kuga i septička kuga. Bakterija rijetko može izazvati faringitis ili primarni meningitis.

Bakteriju je otkrio Alexandre Yersin, švicarsko-francuski bakteriolog, 1894.g. tijekom epidemije kuge u Hong Kongu.

## Vanjske veze

* http://www.bacteriamuseum.org/species/ypestis.shtml 
* http://www.ncbi.nlm.nih.gov/Taxonomy/Browser/wwwtax.cgi?id=632
* http://www.cdc.gov/plague/
* http://www.idsociety.org/Plague/
Morgenrot (film)

***Morgenrot*** () je njemački crno-bijeli ratni film snimljen 1933. godine, koji se smatra jednim od prvih ostvarenja podžanra podmorničkog filma. Radnja se događa za vrijeme prvog svjetskog rata i prati sudbinu posade jedne njemačke podmornice koja se tokom patrole sukobljava s britanskim brodovima. Snimljen je u Kielu za vrijeme Weimarske Republike, a premijeru je imao tri dana nakon dolaska Hitlera na vlast, pa se ponekad naziva i prvim filmom Trećeg rajha. Kasniji historičari su ga, pak, takvim okarakterizirali zbog scenarija koji veliča herojsku smrt pripadnika njemačkih oružanih snaga, a što je bila karakteristika prikaza Prvog svjetskog rata u nacističkom periodu.

## Izvori

## Vanjske veze
*
Morgenrot

Morgenrot (na njemačkom "jutarnje crvenilo") označava:

* ''Morgenrot'' (film), igrani film iz 1933. godine;
* Morgenrot (bend), zapadnonjemački rock-bend iz 1970-ih i 1980-ih.
Entente cordiale (film)

***Entente cordiale*** () je francuski crno-bijeli historijski film snimljen 1939. u režiji Marcela L'Herbiera. Radnja se temelji na romanu *Edouard VII et son temps* Andréa Mauroisa. Radnja je smještena na prijelaz iz 19. u 20. vijek i prikazuje diplomatske aktivnosti koje su dovele do toga da godine 1904. Francuska i Velika Britanija, dotadašnji vjekovni suparnici, sklope Srdačni sporazum () koji će kasnije postati temelj pobjedničkog saveza u prvom svjetskom ratu. Film je sniman u doba eskalacije diplomatske krize u Evropi, odnosno sve izgledniji novi sukob sa Njemačkom, te je, s obzirom na očuvano savezništvo imao i propagandnu važnost. Nakon pada Francuske 1940. su ga zbog "antinjemačkog sadržaja" zabranile vichyjske vlasti.

## Uloge
* Gaby Morlay ... La reine Victoria
* Victor Francen ... Édouard VII
* Pierre Richard-Willm ... Capitaine Charles Roussel
* André Lefaur ... Lord Clayton
* Arlette Marchal ... La reine Alexandra
* Junie Astor ... Une actrice / An actress
* Nita Raya ... Music Hall Star
* Dorville ... Le cocher / Coachman
* Carine Nelson ... Marjorie, une dame d'honneur
* Jean Périer ... Président Loubet
* Marcelle Praince ... Lady Clayton
* Jacques Baumer ... Clémenceau
* Jacques Grétillat ... Député Roussel
* Bernard Lancret ... Jean Roussel
* Jean Worms ... Téophile Delcassé
* Jaque Catelain ... Le prince consort
* Jean Toulout ... Lord Salisbury
* André Roanne ... Arthur Balfour
* Jean d'Yd ... Joë Chamberlain
* Louis Seigner ... L'ambassadeur d'Allemagne
* Robert Pizani ... Paul Cambon
* Aimé Clariond ... L'ambassadeur de Russie
* Abel Tarride ... La maître d'hôtel
* Sinoël ... Le concierge
* Pierre Labry ... Un journaliste / A journalist
* Jean Galland ... Le général Kitchener
* Liliane Lesaffre ... La fille du concierge
* Suzanne Devoyod ... Une dame d'honneur
* Ginette Gaubert ... Jeanne Granier
* Gabrielle Fontan ... Une dame de la Cour
* Génia Vaury ... Mme de Lormes
* Christiane Ribes ... Mme de Vaumoise

## Izvori


## Vanjske veze
*
Ein Robinson

***Ein Robinson*** () je njemački crno-bijeli pustolovni film snimljen 1940. u režiji Arnolda Fancka, poznat kao posljednje igrano ostvarenje u njegovoj filmografiji.

Radnja je djelomično inspirirana stvarnim događajima, odnosno sudbinom njemačke krstarice *[[SMS Dresden (1907)|Dresden]]*, jedine koja je preživjela poraz u kod Falklandskih Otoka na početku prvog svjetskog rata, te koja se, nastojeći izbjeći britansku potjeru, neko vrijeme sklonila na pusti otok u Tihom oceanu. Protagonist, čiji lik tumači Sepp Allgeier, je mornar koji je po povratku kući toliko zgađen revolucijom, kaosom i drugim nedaćama u njegovoj domovini, da se vraća na pusti otok i živi kao pustinjak poput Robinsona Crusoea.

*Ein Robinson* se snimao nekoliko godina, pri čemu je Fanck sa članovima ekipe između 1938. i 1939. godine putovao po lokacijama u Južnoj Americi. Film je doživio uspjeh, ali je imao i propagandnu notu, odnosno veličao požrtvovnost i patriotizam pripadnika njemačke ratne mornarice, a što je posebno došlo do značaja s obzirom na izbijanje drugog svjetskog rata. *Ein Robinson* su kasnije u Njemačkoj zabranile savezničke okupacijske vlasti.

## Uloge
* Herbert A.E. Böhme - Carl Ohlsen 
* Marieluise Claudius - Antje 
* Claus Clausen - Fritz Grothe 
* Oskar Marion - Kapitän 
* Malte Jäger - Offizier 
* Wilhelm P. Krüger - Pagels 
* Otto Kronburger - Kommandant 
* Wolf Dietrich - Offizier 
* Ludwig Schmid-Wildy - Matrose 
* Leopold Kerscher - Matrose 
* Martin Rickelt - Matrose Pieter 
* Georg Völkel - 1. Offizier 
* Hans Kühlewein - Obermaat 
* Charly Berger - Stabsarzt 
* Günther Polensen - Matrose 
* Hans-Joachim Fanck - Klein Peter

## Izvori

## Literatura
* Bergfelder, Tim & Bock, Hans-Michael. *The Concise Cinegraph: Encyclopedia of German. Berghahn Books, 2009.
* Rentschler, Eric. *The Ministry of Illusion: Nazi Cinema and Its Afterlife*. Harvard University Press, 1996.
* Richards, Jeffrey. *Visions of Yesterday*. Routledge & Kegan Paul, 1973.
* Welch, David. *Propaganda and the German Cinema, 1933-1945''. I.B.Tauris, 2001.

## Vanjske veze
*
Araška unija

**Araška unija** (holandski: *Unie van Atrecht*, španjolski: *Unión de Arrás*) bio je ugovor potpisan 6. januara 1579. u francuskom gradu Arrasu, kojim su tadašnje južne provincije Habsburške Nizozemske, izrazile lojalnost španjolskom kralju Felipeu II. i njegovom generalnom guverneru Don Juanu Austrijskom.

Kao reakcija na nju, sjeverne provincije osnovale su 23. januara 1579. Utrechtsku uniju.

## Historija
Ugovor su potpisale tadašnje grofovije Hainaut, Artois i Biskupija Cambrai, kao i gradovi Valonske Flandrije; Lille, Douai i Orchies. To su bili izrazito katolički krajevi u Valoniji, Pikardiji i oko grada Calaisa u današnjoj sjevernoj Francuskoj i Belgiji.

Potpisnici tog Ugovora složili oko slijedećih točaka:
* Da neće dozvoliti strane garnizone na svom tlu;
* Da će Državni savjet organizirati kao i u vrijeme vladavine cara Svetog Rimskog Carstva Karla V.
* Da dvije trećine ukupnog broja članova Državnog savjeta, moraju biti imenovani jedino uz privolu Staleške skupštine;
* Da se sve privilegije koje su postojale prije Nizozemske revolucije, moraju vratiti;
* I da je Katolička religija jedina dozvoljena, a da sve ostale religije (čitaj kalvinizam) trebaju biti zabranjene

Ubrzo nakon tog se razbuktao dugi - osamdesetgodišnji rat poznat kao Nizozemska revolucija (1568. - 1609.).

## Reference

## Vanjske veze

* ''Union of Arras'' na portalu Encyclopædia Britannica
Nizozemska Republika

**Nizozemska** ili **Holandska republika**, službeno **Republika sedam ujedinjenih Nizozemskih** (nizozemski: *Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden*), bila je država koja je egzistirala od 1588. do 1795.

Ona se prostirala na otprilike istom prostoru gdje se danas nalazi Kraljevina Nizozemska, a svoj vrhunac imala je u 17. vijeku, kad je bila svjetska sila.
## Historija
Republika se sastojala od tadašnjih sedam sjevernih provincija Nizozemske (Holland, Zeeland, Utrecht, Gelderland, Friesland, Overijssel i Drenthe), koje su stekle svoju 
nezavisnost od Španjolske u pobuni vođenoj od 1568. do 1609. Njen nukleus bila je **[[Utrechtska unija]]** (1579.), koja je osnovana kako bi se ojačala vojna sposobnost njenih potpisnica i izvela Nizozemska revolucija.

Južne nizozemske provincije (današnja Belgija i Luksemburg) ostale su vjerne Španjolskoj, dok je provincija Utrecht, koja je bila član Utrechtske unije vremenom postala samostalna država i odvojila se od republike.

U sljedeća dva vijeka tinjao je sukob oko pitanja političke moći, te formalno jako decentralizirane republike, koja službeno nije imala ni glavni grad, između provincije Holland i prinčeva iz dinastije 
Oranje, koji su bili vladari (stadtholder) u dobrom dijelu provincija i htjeli stvoriti centraliziraniju državu.

Ipak te međusobne trzavice i političke napetosti, nisu spriječile konstantni progres Nizozemske republike u 17. vijeku - zvanom Zlatno doba Holandije. U to vrijeme *Nizozemska republika* stekla je kolonijalno carstvo koje je daleko nadmašivalo njene stvarne resurse, a odigrala je i značajnu ulogu u koalicijskim ratovima protiv francuskog kralja Louisa XIV.. Tad su holandski gradovi izrasli u međunarodne financijske centre, i bili važni centri kulture.

Republika je doživjela svoj pad u 18. vijek, nakon iscrpljujućih i dugotrajnih međusobnih ratova, između pojedinih vladara, osipanja i propadanja flote i stagnacije svog kolonijalnog carstva, kojeg je zasjenila Engleska. Republika se konačno urušila - 1795. pod utjecajem nizozemske demokratske revolucije i invazije francuskih armija.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Dutch Republic'', na portalu Encyclopædia Britannica
Aufruhr in Damaskus

***Aufruhr in Damaskus*** () je njemački crno-bijeli ratni film snimljen 1939. u režiji Gustava Ucickog. Radnja se događa u Siriji za vrijeme Prvog svjetskog rata, odnosno prikazuje njemačke carske trupe koje se bore protiv arapskih gerilaca pod vodstvom britanskog oficira Lawrencea od Arabije. Protagonisti - koje tumače Joachim Gottschalk i Brigitte Horney - su mladi njemački oficir i bolničarka. Film je postigao veliku gledanost, i značajno pridonio reputaciji Horney i Gottschalka kao najpopularnijeg filmskog para u tadašnjoj Njemačkoj.

## Uloge
* Brigitte Horney ... Vera Niemayer 
* Joachim Gottschalk ... Leutnant Hans Keller 
* Hans Nielsen ... Hauptmann Schulz 
* Ernst von Klipstein ... Gefreiter von Elmendonck 
* Paul Otto ... Hauptmann Lamberty 
* Ingolf Kuntze ... Stabsarzt Bruckner 
* Paul Westermeier ... Unteroffizier Kroll 
* Gerhard Bienert ... Feldwebel Lemcke 
* Friedrich Gnaß ... Funker Gerlach 
* Ludwig Schmid-Wildy ... Lachner 
* Adolf Fischer ... Spoekmann 
* Willi Rose ... Waitz 
* Hellmuth Passarge ... Krohnker 
* Gustav Püttjer ... Wolff 
* Erich Dunskus ... Proviantmeister 
* Serag Meunier ... Moni, arabischer Händler 
* Claire Reigbert ... Oberschwester 
* Erika Streithorst ... Krankenschwester Elisa 
* Heinz Welzel ... Soldat Schulz 
* Franz Kossak ... Soldat 
* Jac Diehl ... Soldat 
* Kurt Mikulski ... Soldat 
* Hansjakob Gröblinghoff ... Soldat

## Izvori

## Literatura
* Richards, Jeffrey. *Visions of Yesterday*. Routledge, 1973.

## Vanjske veze
*
Milinko Vlahović

**Milinko Vlahović** je bio kapetan crnogorske vojske i jedan od vođa Topličkog ustanka u prvom svetskom ratu. 

Nakon kapitulacije Crne Gore 1916. godine, Milinko Vlahović, kapetan crnogorske vojske, i njegov brat Toško Vlahović, student filozofije su izbegli zarobljavanje. Sa još nekoliko komita (ukupno njih devet), u septembru 1916. godine krenuli su u Srbiju, s namjerom da preko Rumunije pređu na Solunski front. Početkom oktobra stigli su u Toplicu i tamo stupili u kontakt sa Kostom Pećancem, koji je nešto ranije bio došao sa Solunskog fronta, upućen od srpske Vrhovne komande. Braća Vlahović i Jovan Radović sa Kostom Vojinovićem i Kostom Pećancem pristupili su organizovanju, a potom i vođenju topličkog ustanka 1917. godine.

Toško Vlahović je poginuo u borbi sa bugarskim jedinicama 2. XI. 1917. a Milinko Vlahović i Jovan Radović ostali su na jugu Srbije, najviše u Toplici, do kraja rata.

## Izvori
Mundus (stari Rim)

**Mundus** (latinski: *mundus* = "svet", "ukras", *cf.* grčki: κόσμος) bio je u starom Rimu naziv za jedan okrugli otvor u zemlji, *mundus Cereris*, čiji je gornji deo bio zatvoren i kroz koji je ― kako se smatralo ― vodio put u podzemni svet. Ovaj je *mundus* obično bio zatvoren i ritualno se otvarao *(mundus patet)* u samo tri navrata tokom jedne godine: 24. avgusta, 5. oktobra i 8. novembra.

U najstarijim *[[Fasti]]ma* ti su dani bili označeni kao *C(omitiales)*, tj. dani u koje su se sastajale komicije, što bi značilo da je ceo taj ritual otvaranja možda tek kasnije primljen od Grka (u kojem se slučaju može uporediti s "danom otvaranja pitosa" na atinskim Antesterijama). Međutim, Makrobije navodi da su Katon i Varon te dane smatrali "religijskim" *(religiosi)*. Kad bi bio otvoren, u taj otvor prinošene su žrtve bogovima donjeg sveta, posebno Cereri, boginji plodne zemlje. Taj je otvor predstavljao prolaz između gornjeg i donjeg sveta, i po obliku je navodno predstavljao izokrenuti nebeski svod.

Nije sigurno da je taj otvor identičan s otvorom u zemlji koji je prilikom polaganja temelja za grad Rim iskopao Romul na Komiciju (ili na Palatinu) i u koji je položio grudu zemlje i prve plodove.

## Reference
Sodomiti

**Sodomiti** može značiti:
* Osobe koje upražnjavaju sodomiju
* Stanovnici Sodome
* Muške hramovne prostitutke
* Sodomiti (film), kratak film koji je režirao Gaspar Noé
Inscriptiones Graecae

***Inscriptiones Graecae*** (), skraćeno ***IG***, akademski je projekt koji prvobitno započela Pruska akademija nauka i zatim ga nastavila njena naslednica, današnja Berlinsko-brandenburška akademija nauka. Cilj projekta je prikupljanje i objavljivanje svih poznatih natpisa na starogrčkom jeziku koji se nalaze u kopnenoj Grčkoj i na grčkim ostrvima.

Ovaj je projekt započeo kao nastavak *Zbornika grčkih natpisa* (*[[Corpus inscriptionum Graecarum]]*), koji je počeo da se objavljuje pod uredništvom Augusta Böckha 1825. i nastavio da izlazi do 1860, te kao pandan *Zborniku latinskih natpisa* *([[Corpus inscriptionum Latinarum]])*, koji je pokrenuo Theodor Mommsen 1847. godine. Od 1860. do 1902. uređivao ga je Adolf Kirchhoff. Od 1902. to 1931. projektom je upravljao Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, koji ga je reorganizovao i uneo u njega novu energiju, načinivši od njega jedan od najvažnijih izdavačkih poduhvata kad se radi o izvornom materijalu u okviru klasičnih nauka.

Nakon drugog svetskog rata projektu je nedostajalo finansijske i druge podrške, te je 1972. bio i privremeno zaustavljen, no obnovljen je 1994. u okviru tek reformisane Berlinsko-brandenburške akademije.

Do sada je objavljeno 49 svezaka, od kojih su neke doživele više izdanja. Priprema pojedinih tomova delimično je poverena spoljnim saradnicima, u kojem slučaju Berlinska akademija zadržava odgovornost za finalnu redakciju. Akademija održava i zbirku papirnih kopija grčkih natpisa. Projektom trenutno upravlja Peter Funke. Među dosadašnjim urednicima nalaze se Wilhelm Dittenberger, Friedrich Hiller von Gaertringen, Johannes Kirchner i Günther Klaffenbach.

Svi propratni tekstovi i napomene štampaju se na latinskom jeziku. Sami natpisi do sada su štampani bez prevoda, no od nedavno su na internetskoj stranici *IG* dostupni nemački prevodi za sve tomove.

## Literatura

* Reinhold Merkelbach: *Überlegungen zur Fortführung der Inscriptiones Graecae*. In: *Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik* 117 (1997), S. 297–303 PDF
* Reinhold Merkelbach: *Nochmals Inscriptiones Graecae*. In: *Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik* 122 (1998), S. 293–299 PDF(U oba članka kritikuje se nastavak objavljivanja edicije u sadašnjem obliku.)

## Povezano
* Epigrafija
* Corpus inscriptionum Graecarum
* Corpus inscriptionum Latinarum
* Corpus inscriptionum Etruscarum
* Inscriptiones Latinae selectae
* Corpus inscriptionum et monumentorum religionis mithriacae

## Vanjske veze
* Searchable Greek Inscriptions (Packard Humanities Institute), uključujući kompletan korpus ''Inscriptiones Graecae'' 
* Internetska stranica projekta ''Inscriptiones Graecae'' (na nemačkom)
Batavijska Republika

**Batavijska** ili **Batavska Republika** (holandski: *Bataafse Republiek*) bila je kratkotrajna nizozemska država koja je egzistirala od 1795. do 1806.

Stvorena je na valu oduševljenja Francuskom revolucijom i uz pomoć francuskih armija koje su zauzele Nizozemsku u kampanji 1794. - 1795.
## Historija
Republika je proglašena 19. januara 1795., dan nakon što je posljednji vladar Nizozemske republike Willem V. iz dinastije Oranje pobjegao u Englesku, nakon ulaska francuske revolucionarne armije. 
 
Nova republika je dobila ime po germanskom plemenu Batavijci, koji su živjeli na prostoru Nizozemske za Antičkog Rima, - za njih se tad mislilo da su direktni predci Holanđana, sve je to bilo u duhu romantičnih vizija koje su francuski revolucionari donosili - gradivši svoj novi svijet.

Republika je formalizirana 1798., kad je dobila ustavu, ona je imala centraliziranu vladu, stvorenu po uzoru na francuski Direktorij, a i u svemu ostalom slijedila je Francusku kao njen saveznik. U martu 1805. Napoleon Bonaparte promijenio je sistem vlasti, i prezvao Batavijsku republiku u **Batavijsku zajednicu**, a izvršnu vlast dao Državnom savjetu (Raadpensionaris), kom je dao diktatorske ovlasti.

Ta promjena nije bila zadnja, jer je već iduće godine u junu 1806., Napoleon, promjenio politiku, i potpuno ukinuo republiku, zamjenivši je Kraljevinom Holandijom, koju je dao svom bratu Louisu Bonaparteu. Ta monarhija je egzistirala do jula 1810., kad su sve sjeverne holandske provincije anektirane u Prvo Francusko Carstvo.

Batavijska Republika je kao francuska vazalna država, bila njen saveznik u ratovima sa Velikom Britanijom, pa je nakon Napoleonovog poraza izgubila većinu svojih kolonija.
## Reference

## Vanjske veze
* ''Batavian Republic'', na portalu Encyclopædia Britannica
Wunschkonzert

***Wunschkonzert*** () je njemački crno-bijeli film snimljen 1940. godine u režiji Eduarda von Borsodyja, poznat kao drugo nagledanije ostvarenje iz doba Trećeg rajha.

Po žanru predstavlja kombinaciju melodrame, mjuzikla i ratnog filma. Protagonistica, koju tumači Ilse Werner je djevojka Inge Wagner koja za vrijeme berlinske Olimpijade 1936. godine upozna mladog poručnika Herberta Kocha Luftwaffe (koga tumači Carl Raddatz), ali se od njega mora razdvojiti nakon što bude poslan u Legiju Kondor za vrijeme španskog građanskog rata. Radnja prikazuje kako se Inge i Herbert nakon izbijanja drugog svjetskog rata ponovno sreću zahvaljujući popularnoj muzičkoj radio-emisiji *Wunschkonzert für die Wehrmacht* ("Koncert po željama za Wehrmacht").

*Wunschkonzert* je napravljen nakon izbijanja rata po narudžbi nacističkog minsitra propagande Josefa Goebbelsa, koji je nastojao iskoristiti izuzetnu popularnost emisije *Wunschkonzert*, koja je tada predstavljala svojevrsni most između pripadnika Wehrmachta stacioniranih širom netom okupirane Evrope i njihovih porodica u domovini. Svrha filma je propagandne prirode, odnosno njome su se nastojali veličati njemački ratni uspjesi, patriotizam i spremnost vojnika za žrtvovanje, ali i princip *[[Volksgemeinschaft]]a* ("narodnog zajedništva") između vojske na frontu i civila u pozadini. Goebbels je, slično kao i u nekim drugim filmovima iste namjene, umjesto "sirove" propagande nastojao koristiti implicitni pristup temeljen na kombiniranju jednostavne ljubavne priče i dopadljivih muzičkih brojeva. On se pokazao izuzetno uspješnim, te je do kraja rata Wunschkonzert gledalo oko 26 miliona gledatelja; njegov rekord je dvije godine kasnije oborio film *Der grosse Liebe. *

Poslije završetka rata su *Wunschkonzert* zabranile savezničke okupacijske vlasti. Zabrana je skinuta 1980. u Zapadnoj Njemačkoj. 
## Izvori

## Literatura
* Helmut Regel: *Zur Topographie des NS-Films.* in: *Filmkritik.* Verl. Filmkritik, Munich 10.1966,1 (Januar), pp.&nbsp;5/18. 
* Francis Courtade, Pierre Cadars: *Geschichte des Films im Dritten Reich.* Heyne, Munich 1975, 1977, pp.&nbsp;208ff.  
* Friedemann Beyer: *Die Ufa-Stars im Dritten Reich. Frauen für Deutschland.* Heyne, Munich 1991, 1992, pp.&nbsp;259ff. 

## Vanjske veze
* 
*  Murnau-Stiftung 
*  Filmportal
*  Heinz Rühmann
Der Postmeister

***Der Postmeister*** () je njemački crno-bijeli film snimljen 1940. u režiji Gustava Ucickog koji se smatra jednim od najatipičnijih ostvarenja iz perioda Trećeg rajha.

Predstavlja adaptaciju istoimene priče ruskog književnika Aleksandra Puškina. Radnja je smještena u carsku Rusiju i kroz flashback prikazuje kako jedan od dva konjička oficira od upravnika poštanske stanice (koga glumi Heinrich George) na prevaru uzima njegovu lijepu kćer Dunju (koju glumi Hilde Krahl).

*Der Postmeister* je snimljen nedugo nakon sklapanja pakta Ribbentrop-Molotov, te je predstavljao rijetko ostvarenje tadašnje njemačke kinematografije u kome su ruski likovi prikazani kao protagonisti, odnosno sa simpatijama. Iz istih razloga je bio po nalogu ministra propagande Josepha Goebbelsa povučen iz distribucije, nakon što je sovjetsko-njemačko savezništvo okončano s početkom operacije Barbarossa.

Kritičarima je, međutim, daleko zanimljivije po tome što je Ucicky u njemu koristio inovativne tehnike fotografije, odnosno stilski se oslanjao na tada proskribirani njemački filmski ekspresionizam. Još više je pažnje su izazvale za tadašnje standarde prilično eksplicitna erotika, bilo kroz scene ciganskih plesačica u toplesu, bilo kroz scene u kojima jedan od likova izražava svoju žudnju prema Dunji. Usprkos toga je ne samo prošao cenzuru, nego i trijumfirao na venecijanskoj Mostri gdje je dobio Mussolinijev kup za najbolji strani film.

Godine 1955. je u Austriji snimljen remake u boji pod naslovom *[[Dunja (film, 1955)|Dunja]]*.

## Vanjske veze
* 
* ''Der Postmeister'' bei Filmportal.de
Corpus inscriptionum Graecarum

***Corpus inscriptionum Graecarum*** (), skraćeno ***CIG***, jeste zbirka svih natpisa na starogrčkom jeziku koji su bili poznati do kraja prve polovine 19. veka.

U okviru Pruske akademije nauka u Berlinu 1815. pod rukovodstvom Augusta Boeckha i Bartholda Georga Niebuhra započeo je projekat objavljivanja svih poznatih antičkih natpisa. Objavljivanje grčkih natpisa počeo je Böckh, a nastavili su ga Niebuhr, Friedrich Schleiermacher, Philipp Buttmann i Immanuel Bekker. Taj je posao trajao duže no što je prvobitno bilo planirano. Prvo izdanje objavljeno je 1825, a prvi kompletan tom izašao je iz štampe 1828. Drugi tom, koji je uredio Böckh, objavljen je 1843. Treći tom (1853) uredio je Johannes Franz, a četvrti (1859) Ernst Curtius i Adolf Kirchhoff. Godine 1877. izašao je poseban tom s indeksom, koji je uredio Hermann Röhl.

Za razliku od prethodnih zbirki natpisa, od koji je većina bila sortirana po vrsti natpisa, u *CIG* su natpisi bili sortirani po geografskom kriteriju. No, kao i sa starijim zbornicima, natpisi nisu provereni i verifikovani, nego su preuzeti iz starijih rukopisnih ili štampanih izvora. Sve beleške i napomene pisane su latinskim jezikom. *CIG* ukupno sadrži oko 10.000 natpisa.

Pojačana istraživanja po mediteranskom prostoru dovela su do otkrića sve većeg broja natpisa u 19. veku, te je, umesto da objavljuje dopunske tomove, Pruska akademija 1868. počela s potpuno novom obradom prvo atičkih natpisa, a zatim i s ostalim grčkim natpisima, iz čega se ubrzo izrodilo novo delo, pod naslovom *[[Inscriptiones Graecae]]*. U međuvremenu je započeto i objavljivanje latinskih natpisa u *[[Corpus inscriptionum Latinarum]]*, gde je odmah primenjen princip provere i verifikacije svakog natpisa kod koga je to bilo moguće.

*Corpus inscriptionum Graecarum* uglavnom je danas zastareo, ali za neke geografske oblasti još uvek ne postoje druge ažurirane zbirke natpisa.

## Vanjske veze

* Historijski pogled na ''Corpus Inscriptionum Graecarum'' i ''Inscriptiones Graecae''
* Moderna kritika prvog izdanja, Gottfried Hermann
Dinoloh

**Dinoloh** (grčki: Δεινόλοχος, 5. vek pne.) bio je grčki komički pesnik iz Sirakuze ili Agrigenta na Siciliji. Verovatno je rođen u Agrigentu, a većinu života proveo u Sirakuzi. Prema *[[Suda|Sudi]]*, bio je sin ili učenik velikog pesnika sicilijske komedije, Epiharma, i napisao je 14 drama u dorskom dijalektu, koje su nam poznate samo po nekoliko naslova, koji pokazuju pesnikovu naklonost prema temama iz mitologije *([[Alteja]], [[Medeja]], [[Telef]])*, odnosno mitološkoj travestiji.

Premda teza o tome da je Epiharm bio Dinolohov otac nije održiva, uvek je bilo privlačno da se pokuša uspostaviti odnos oca i sina među antičkim autorima. Pouzdano datiranje Dinoloha nije moguće, ali može se pretpostaviti da je nastavio prethodnu tradiciju komičkog pesništva i delovao sve do treće četvrtine 5. veka pne., a možda i kasnije.

## Reference
Il cavaliere di Kruja

***Il cavaliere di Kruja*** () je italijanski crno-bijeli pustolovni film snimljen 1940. u režiji Carla Campogallianija. Radnja je smještena u Albaniju neposredno pred italijansku invaziju. Protagonist, koga glumi Antonio Centa je mladi italijanski novinar koji se zaljubi djevojku (koju glumi Doris Doranti), za koju se ispostavi da pripada klanu suprostavljenom režimu kralja Zoga. *Il cavaliere di Kruja* je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri nedugo nakon ulaska Italije u drugi svjetski rat. Kao i mnogi slični filmovi napravljeni u to vrijeme, imao je snažan propagandni naboj, odnosno nastojao opravdati imperijalističku politiku tadašnjeg fašističkog režima. Današnjim historičarima je, međutim, zanimljiv kao jedan od rijetkih koji je radnjom bio smješten u Albaniju, odnosno prikazivao italijansko osvajanje te zemlje.

## Vanjske veze
*
Demokop Mirila

**Demokop Mirila** (grčki: Δημόκοπος Μύριλλα, 5. vek pne.) bio je starogrčki arhitekta koji je izgradio pozorište u Sirakuzi, možda za vreme vladavine sirakuškog tiranina Hijerona I (oko 478‒466. pne.) ili tek oko 420. pne.

Navodeći primere, u svom komentaru uz *[[Odiseja|Odiseju]]*, za imenice muškog roda koje se završavaju na -α, Evstatije spominje da je Arat iz Solija, slavni pesnik iz 3. veka pne., rekao, pozivajući se na Sofrona, sirakuškog "mimografa" (μιμογράφος), da je pozorište u Sirakuzi podigao neki arhitekta po imenu Demokop, koji je ― budući da je građanima na otvaranju tog pozorišta delio parfeme (μύρον) ― stekao nadimak Mirila.

## Reference