open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Great Illusion

***The Great Illusion*** () je knjiga britanskog novinara i publicista Normana Angella, originalno objavljena kao pamflet pod naslovom *Europe's Optical Illusion* 1909. godine. U njoj je Angell iznio stav da su razvoj tehnologije, ali i ekonomska intergracija evropskih država, dosegli takvu razinu da bi rat među njima podjednako teško pogodio kako pobijeđene, tako i poražene, odnosno da se rat, jednostavno ne isplati. Pamflet je sljedeće godine izdan kao knjiga, te je izazvao veliku pažnju. Za Angellovu knjigu se često govorilo da je ispravno predvidjela posljedice prvog svjetskog rata, ali i da je njegovo izbijanje opovrglo njegovu glavnu tezu. Dio kritičara, pak, smatra da je Angell, zapravo samo ponovio teze knjige *Budući rat* ruskog autora Ivana Bloha objavljene deceniju ranije. Angell je godine 1933. objavio novo izdanje, istovremeno sa primanjem Nobelove nagrade za mir. Francuski sineast Jean Renoir je naslov knjige iskoristio kao inspiraciju za svoj znameniti istoimeni film iz 1937. godine.

## Vanjske veze
* Full text at Internet Archive
The Prince and the Pauper (film, 1937)

***The Prince and the Pauper*** () je američki crno-bijeli historijski film snimljen 1937. u režiji Williama Keighleya. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana za djecu američkog pisca Marka Twaina. Radnja je smještena u Englesku neposredno pred smrt kralja Henryja VIII. Protagonisti - koje tumače braća blizanci Billy i Bobby Mauch - su dva dječaka, engleski prijestonasljednik Edward i siromašni Tom Canty, koji nevjerojatno nalikuju jedan drugom i koji iz "štosa" zamijene identite, a potom princ zaglavi na ulicama gdje nitko ne vjeruje da je on, zapravo, budući kralj. Studio Warner Bros. je film, između ostalog, snimio kako bi eksploatirao publicitet nastao krunidbom Georgea VI za novog engleskog kralja 1937. godine. Snimanje je, međutim, bilo obilježeno problemima vezanim uz bolest režisera, koga je nakratko zamijenio William Dieterle. Danas se smatra jednim od inferiornijih ostvarenja u karijeri Errola Flynna, koji je u filmu tumačio lik prinčevog zaštitnika.

## Uloge
* Errol Flynn ... Miles Hendon
* Billy Mauch ... Tom Canty
* Bobby Mauch ... Prince Edward/King Edward VI
* Claude Rains ... the Earl of Hertford
* Henry Stephenson ... the Duke of Norfolk
* Barton MacLane ... John Canty
* Alan Hale, Sr. ... the Captain of the Guard
* Eric Portman ... the First Lord
* Lionel Pape ... the Second Lord
* Leonard Willey ... the Third Lord
* Murray Kinnell as	Hugo Hendon
* Halliwell Hobbes ... the Archbishop
* Phyllis Barry ... the Barmaid
* Ivan F. Simpson as	Clemens
* Montagu Love ... Henry VIII od Engleske
* Fritz Leiber ... Father Andrew
* Elspeth Dudgeon ... John Canty′s mother
* Mary Field ... Mrs. Canty
* Forrester Harvey ... the Meaty Man
* Joan Valerie ... Lady Jane Seymour
* Lester Matthews as	St. John
* Robert Adair ... the First Guard
* Harry Cording ... the Second Guard
* Robert Warwick as	Lord Warwick
* Rex Evans ... a Rich Man
* Holmes Herbert ... the First Doctor
* Ian MacLaren ... the Second Doctor 
* Anne Howard ... Lady Jane Grey 
* Gwendolyn Jones as	Lady Elizabeth
* Lionel Braham ... Ruffler
* Harry Beresford as	The Watch
* Lionel Belmore ... the Innkeeper
* Ian Wolfe ... the Proprietor

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
The Prisoner of Zenda (film, 1937)

***The Prisoner of Zenda*** () je američki crno-bijeli pustolovni film snimljen 1937. godine u režiji Johna Cromwella, koji se smatra jednim od najboljih ostvarenja pustolovnog žanra u klasičnom Hollywoodu.

Predstavlja adaptaciju istoimenog romana britanskog književnika Anthonyja Hopea. U njemu Ronald Colman tumači dvostruku ulogu - protagonista u liku britanskog aristokrata na putovanju Evropom, i vladara fiktivne srednjoevropske države koji mu je frapantno fizički sličan. Radnja prikazuje kako zbog te sličnosti protagonist bude upetljan u političke spletke, odnosno borbu za nasljedstvo.

*The Prisoner* je, između ostalog, snimljen jer su producenti nastojali iskoristiti interes koji je u američkoj i svjetskoj publici izazvala abdikacijska kriza u Ujedinjenom Kraljevstvu. Snimanje je bilo obilježeno nizom problema, te je nekoliko scena naknadno dosnimljeno, ali je usprkos toga postigao uspjeh.

Godine 1952. je snimljen remake u boji koji je kopirao kadriranje verzije iz 1937. godine. Godine 1982. je Nicholas Meyer, režiser SF-filma *[[Star Trek II: The Wrath of Khan]]*, inzistirao da kostimograf Robert Fletcher koristi uniforme iz *Zende* kao model za uniforme Zvjezdane flote.

## Uloge
* Ronald Colman ... Major Rudolf Rassendyll i kralj Rudolf V
* Madeleine Carroll ... Princeza Flavia
* Douglas Fairbanks, Jr. as Rupert od Hentzaua
* Raymond Massey ... Vojvoda Michael.
* C. Aubrey Smith ... Pukovnik Zapt
* David Niven ... Kapetan Fritz von Tarlenheim
* Mary Astor ... Antoinette de Mauban

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* ''The Prisoner of Zenda'' on Lux Radio Theater: June 5, 1939
* ''The Prisoner of Zenda'' on Academy Award Theater: July 17, 1946
* ''The Prisoner of Zenda'' on Screen Directors Playhouse: February 20, 1949
Glacier Bay

**Glacier Bay** (hrvatskosrpski: *Ledenjački zaljev*) je slikovit duboki zaljev na zapadnoj obali sjevernoameričkog kontinenta, u američkoj saveznoj državi Aljasci, smješten u uskom obalnom pojasu duž kanadske granice (Panhandle).

## Geografija
Glacier Bay je udaljen oko 160 km sjeverozaopadno od grada Juneaua, ima površinu od 13.290 km², a dubok je nekih 80 km. Širina mu varira do najviše 24&nbsp;km, prosječna dubina iznosi 240 m, a najviša je 430 m. Oko zaljeva ima čitav niz spektakularnih glečera koji se kližu s planinskih masiva Saint Eliasa na istoku i Fairweathera na zapadu. Većina od nekoliko desetaka glečera u tom području su planinski, ali su nekoliko njih klasificirani kao plimni glečeri (oni koje direktno kližu u ocean). Po zaljevu ima brojnih otoka, bez ijednog drvo, a stanište su hiljadama morskih ptica koje koriste njihove stijene kao svoj zaklon.

Zaljev ima brojne fjordove koji završavaju sa ledenim klisurama ili glečerima. Glečer Muir je sve donedavno bio najpoznatiji plimni glečer, bio je gotovo 3&nbsp;km širok i uzdizao se 81 metar iznad razine vode, ali se danas otopio i smanjio i više ne doseže do mora. Stoga, danas je John Hopkins najveći plimni glečer u regiji. Zaljevu je 1880. ime dao ime oficir Američke ratne mornarice Lester Beardslee, jednostavnim imenom koje je opisivalo njegove fizičke karakteristike. Danas je Glacier Bay centar velikog Nacionalnog parka Glacier Bay.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Glacier Bay'' na portalu Encyclopædia Britannica
Norman Angell

**Sir Ralph Norman Angell** (26. decembar 1872. – 7. oktobar 1967) bio je britanski novinar, publicist i laburistički političar, poznat po tome što je godine 1933. dobio Nobelovu nagradu za mir. Najpoznatije djelo mu je knjiga *[[The Great Illusion]]* u kojoj je tvrdio kako je u modernom industrijskom društvu rat postao previše destruktivan da bi više mogao služiti kao sredstvo rješavanja političkih i drugih problema.

## Život
Rodio se kao **Ralph Norman Angell Lane**. Obrazovao se u Engleskoj, Francuskoj i na Ženevskom univerzitetu, koga je napustio kako bi neko vrijeme živio na Zapadnoj obali SAD. Godine 1898. se vratio u Evropu, te je radio kao novinar i dopisnik nekoliko britanskih listova. Kao gorljivi pacifist je godine 1909. napisao pamflet *Europe's Optical Illusion*, u kojoj je tvrdio da su ekonomije evropskih država toliko isprepletene da je njihov međusobni rat kontraproduktivan i besmislen; sljedeće godine je izdan kao knjiga *The Great Illusion*. Godine 1914. je bio među osnivačima britanske pacifističke organizacije Union of Democratic Control.

Poslije prvog svjetskog rata se priključio Laburističkoj stranci i dvije godine (1929 - 1931) bio njen parlamentarni zastupnik. U tom je periodu dizajnirao Money Game ("Igru novca") koja je trebala služiti za podučavanje djece osnovama ekonomije. 1930-ih je, usprkos svojih pacifističkih stavova, postao žestoki kritičar politike Appeasementa ("popuštanja") fašističkim državama, a nakon izbijanja drugog svjetskog rata je otišao u SAD kako bi lobirao za ulazak u rat na strani Saveznika.

## Reference

## Vanjske veze

* 
* OMD 5620: Nobel Peace Prize Gold Medal 1933 in the Imperial War Museum collection catalogue.
* "Sir Norman Angell: The Nobel Peace Prize 1933: Biography" hosted by *nobelprize.org*. (With "Selected Bibliography".) Accessed 20 October 2007.
* 
* "Sir Norman Angell Papers, 1890–1976"  (67 boxes [66.3 cu. ft.]) and "Biography" – Ball State University Libraries (Archives and Special Collections). Accessed 20 October 2007.
* 
*
Saint Elias (masiv)

**Masiv Saint Elias** (engleski: *Saint Elias Mountains*) je planinski masiv, koji leži duž američko - kanadske granice, između Aljaske i Britanske Kolumbije. 
## Geografija
*Masiv Saint Elias* je zapravo dio Pacifičkog planinskog masiva na zapadu Sjeverne Amerike, on se prostire duž zapadne pacifičke obale sjevernoameričkog kontinenta, od planinskog masiva Wrangell na sjeveru sve do Zaljeva Cross na jugu.

Brojni vrhovi *Saint Eliasa* su viši od 5 200 metara, a najviši su Saint Elias, Logan on je drugi po visini u Sjevernoj Americi nakon McKinleya i najviši vrh Kanade , King i Lucania.

Ponekad se planinski masivi Chugach, Wrangell i Kenai na sjeverozapadu uz Masiv Fairweather na jugu računaju kao dio *Masiva Saint Elias*. Masiv je poznat po svojim glečerima, on je zapravo najveće ledeno polje izvan polarnog kruga, koje se prostire od istočnih obronaka Masiva Chugach sve do rijeke Alsek u dužinu od 378&nbsp;km. Najveći glečeri u masivu su Malaspina, Guyat, Seward, Bering i Hubbard.

Na južnom kraju masiva prostire se Nacionalni park Glacier Bay.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Saint Elias Mountains'' na portalu Encyclopædia Britannica
Fairweather (masiv)

**Masiv Fairweather** (engleski: *Fairweather Range*) je planinski masiv, koji leži duž američko - kanadske granice, između Aljaske i Britanske Kolumbije. 
## Geografija
*Fairweather* je zapravo dio Pacifičkog planinskog masiva na zapadu Sjeverne Amerike, on se prostire duž zapadne pacifičke obale sjevernoameričkog kontinenta. On se nadovezuje na Masiv Saint Elias, i počinje od rijeke Alsek. Najviši vrh tog masiva je istoimena planina - Fairweather visoka 4 663 metara, čiji vječno zaleđeni vrh udaljen svega 15 km od oceana u Britanskoj Kolumbiji.

Ime mu je dao kapetan James Cook, koji je 1778. plovio zaljevom Glacier Bay i zbog dobrog vremena (fair weather) koje je tad vladalo - nazvao je upravo tako.

Na južnom kraju tog masiva proteže se ledeno polje Brady, a na istočnom Glacier Bay.
## Reference

## Vanjske veze
* ''Fairweather Range'' na portalu Encyclopædia Britannica
Marmor Parium

***Parski mramor*** (lat. ***Marmor Parium***), ponekad i ***Parska hronika***, današnji je naziv za mermernu stelu, prvobitno visoku oko 200 cm i široku 69 cm, koja je bila podignuta na grčkom ostrvu Parosu i na kojoj je bio urezan natpis na grčkom jeziku. Taj natpis sadržavao je hronološki popis događaja počev od početka vladavine Kekropa, koji je po legendi bio prvi atinski kralj i za čiju prvu godinu vlade predanje uzima 1580. pne., pa sve do arhonta Diogeneta (263. pne.).

U dokumentu su zabeleženi, makar ne uvek precizno, politički, vojni, religijski, kao i književni događaji, kao što su npr. rođenja i smrti pesnika te imena pobednika u dramskim nadmetanjima.

Do nas su stigla dva fragmenta ovog važnog natpisa: jedan je iz Smirne stigao u London 1627. i danas se nalazi u muzeju Ashmolean u Oksfordu (osim gornjeg dela, koji je nestao tokom engleskog građanskog rata i danas je poznat samo iz prepisa sačinjenog 1628), a drugi fragment je otkriven 1897. na Parosu, gde se i danas nalazi. Prvi sačuvani fragment obuhvata period od 1580. do 354. pne., a drugi od 335. do 298. pne. Tekst teče kontinuirano, no obuhvata više stavki (njih 80 u prvom i 27 u drugom fragmentu) od kojih svaka sadrži jedan ili više događaja datiranih prema broju godina preostalih do 263. pne. i po imenu atinskog kralja ili arhonta eponima.

## Reference
Teleklid

**Teleklid** (grč. Τηλεκλείδης, 5. vek pne.) bio je atinski komediograf koji je stvarao u okviru stare atičke komedije. Odneo je tri pobede na Velikim Dionisijama, od kojih prvu oko 445. pne., te pet pobeda na Lenejama, od kojih prvu oko 440. pne. Iz toga se zaključuje da njegovo stvaralaštvo pada otprilike u isto vreme kada i Kratesovo i Kratinovo, a da se možda delimično poklapa i sa stvaralaštvom Aristofana, koji je bio mlađi od Teleklida. 

Teleklidu se pripisuje osam komedija, među kojima je ovih šest naslova:

* *[[Amfiktionija|Amfiktionci]]* (Ἀμφικτύονες)
* *Istinoljupci* (Ἀψευδεῖς)
* *[[Eumenide]]* (Εὐμενίδες)
* *[[Hesiod]]i* (Ἡσίοδοι)
* *[[Pritanija|Pritani]]* (Πρυτάνεις)
* *Žestoki momci* (Στερῤῥοί)

Sačuvani su znatni fragmenti, od kojih su naročito zanimljivi oni u kojima pesnik napada Perikla. Neke of tih napade parafrazira i Plutarh u *Periklovom životu*: "A Teleklid veli da Perikle sedi čas u gradu, gde mu se glava puši od teških poslova, a čas mu iz glave prostrane kao odaja sa jedanaest ležišta izbija silna grmljavina". S druge strane, u *Nikijinom životu* Plurarh citira ove reči kojima Teleklid hvali Nikiju: "taj je čovek moj drug, mudrim ga smatram" August Meineke spekulisao je da je ovaj drugi citat napisan ubrzo nakon nakon što je Tukidid ostrakizmom prognan iz Atine i nakon što je Perikle učvrstio svoju moć 444. pne.

U *Periklovom životu* Plutarh piše i ovo: "Među ovima se, kažu, našao i Efijalt, koji je slomio političku moć Areopaga i građanima, kako kaže Platon, 'natočio čašu pune i nepomešane slobode'. Od toga se narod, da govorim s komediografima, 'toliko razulario da već nikako nije mogao da bude pokoran, nego je Eubeju grizao i navaljivao na ostrva'". Theodor Bergk smatrao je da ovaj citat, koji se odnosi na pokoravanje Eubeje koje je izvršio Perikle 445. pne., treba pripisati Teleklidu, a isto tako i jedan fragment kod Herodijana u vezi s Eginom, koji se verovatno odnosi na proterivanje Eginjana 431. pne.

## Reference
Alsek (rijeka)

**Alsek** je kanadsko - američka rijeka duga 250 km. 
## Geografija
*Rijeka Alsek* formira se u kanadskom Nacionalnom parku Kluane spojem rijeka Dezadeash, Dusty i Kaskawulsh, od tamo teče prema zapadu.

Sliv rijeke proteže se preko divljih predjela kanadskog Yukona i sjeverne Britanske Kolumbije do američke Aljaske i uskog obalnog pojasa - Panhandle.
*Alsek* ima ušće u Zaljevu Dry kod naselja Yakutat.
## Reference

## Vanjske veze
Kapetan (mornarica)

**Kapetan** (od latinskog: *capit, caput* - glava  je visoki oficirski čin u brojnim mornaricama svijeta i titula zapovjednika broda u trgovačkoj mornarici. 
## Karakteristike
*Kapetani* obično zapovjedaju velikim krstaricama, bojnim brodovima ili nosačima aviona, a u trgovačkim mornaricama brodovima svih veličina. 
U Američkoj ratnoj mornarici i britanskoj Royal Navy čin mornaričkog kapetana odgovara činu pukovnika u kopnenoj vojsci ili kapetanima eskadrila u ratnom zrakoplovstvu. 

U slučaju kad oficir nižeg ranga zapovjeda brodom, i njega se iz kurtoazije zove kapetanom i tako mu se obraća, iako on nema pravo na taj čin. 
### Kapetani u zemljama bivše Jugoslavije

U Hrvatskoj ratnoj mornarici kao ekvivalent činu mornaričkog kapetana postoji čin **kapetana korvete**, a u Vojsci Srbije - **kapetan bojnog broda**, dok je u slovenskoj vojsci to **kapitan bojne ladje**.
## Reference

## Vanjske veze
* ''Captain'' na portalu Encyclopædia Britannicar
Logan (planina)

**Logan** (engleski: *Mount Logan*) je ime za 5 959 metara visoku planinu u masivu Saint Elias u Kanadi. 

On je najviša kanadska planina i druga po veličini planina sjevernoameričkog kontinenta nakon McKinleya. 
## Geografske i geološke karakteristike
*Logan* leži na jugozapadu kanadske teritorije Yukon pored granice sa Aljaskom.
Planina se uzdiže 4 300 metara iznad glečera Seward u Nacionalnom parku Kluane. Greben planine širok je 16 km dok je čitava planina duga 32 km. 

Na vrh Logana prva se popela alpinistička ekspedicija u kojoj su bili Albert MacCarthy (vođa), Lambart, Carpé, Foster, Read i Taylor 23. juna 1925. 

Planina je dobila ime po Williamu Loganu (1798. - 1875.), osnivaču Kanadskog geološkog društva. 
## Reference

## Vanjske veze

* ''Mount Logan''
Lazarevo, Banja Luka

:*Za ostale upotrebe, pogledajte [[Lazarevo (višeznačna odrednica)]].*

**Lazarevo** (nekada **Budžak**) je gradsko naselje u Banjoj Luci. Podijeljeno je u dvije mjesne zajednice:

* **"Lazarevo 1"** 
* **"Lazarevo 2"**.

Lazarevo je nekada bilo selo, a danas je gradska četvrt koja se nalazi u sjevernom dijelu naseljenog mjesta Banja Luka, na lijevoj obali Vrbasa. Lazarevo se prostire: od Kumsala do Derviša i od obale Vrbasa do Novakovića, Drakulića i Petrićevca. Nakon zemljotresa u Banjaluci 1969. godine u ovom naselju je izgrađen veliki broj montažnih objekata za stanovanje, pa je do danas ostalo poznato kao „naselje baraka“.

## Istorijat naselja

U prvoj polovini 19. vijeku Lazarevo je predstavljalo selo nadomak Banjaluke, koje je bilo rijetko naseljeno u dijelu oko Šeginog puta. Mještani su gradili kuće podalje od glavne saobraćajnice (gradiška cesta) jer je tako bilo sigurnije za život u vrijeme turske vladavine. Za vrijeme Austrougara, raste naselje uz staru gradišku cestu. Tada je izgrađena i željeznička stanica. Nakon Drugog svjetskog rata Lazarevo se stalno širi prilivom stanovništva iz okolnih sela. Do 1969. postojala je Hidrocentrala u Trapistima, na rijeci Vrbas, snage 12 megavata, koja je snabdjevala dio Grada strujom. Zemljotres je srušio branu, bilo je pokušaja da se rekonstruiše ali do realizacije ipak nije došlo. (Istorijski zapisi samostana "Marija Zvijezda")
Danas je Lazarevo jedno od većih i uređenijih gradskih naselja.

## Reference

## Literatura
* Brošura - Socijalna karta Grada Banjaluka, izdavač: JU "Centar za socijalni rad" BL i NVO "Udružene žene" Banja luka
* Istorijski zapisi samostana "Marija Zvijezda", Trapisti, Banjaluka
* Brošura, "BL-info", koju izdaje Grad na mjesečnom nivou

## Vanjske veze

* Zvanična stranica Grada Banjaluke
Kulturbund

**Kulturbund** () je bila organizacija Nemaca u Banatu, Bačkoj i Sremu koja je u toku Drugog svetskog rata pomagala okupatoru i propagirala nemački nacizam.

Osnovan juna 1920. godine u Novom Sadu, bio je početno zamišljen kao nepolitička organizacija koja deluje na području cele Kraljevine Jugoslavije, a imao za cilj da čuva i razvija nemačku kulturu i jezik.

Ulaskom nemačkih snaga nakon Aprilskog rata, Kulturbund postaje stožer folksdojčera koji su se, u velikom broju, stavili u službu Trećeg rajha.

## Reference

## Literatura
*
Mostonga

**Mostonga** je reka u Bačkoj, 70&nbsp;km duga leva pritoka Dunava. Tok je ranije bio dug 92&nbsp;km ali je, zbog velikih radova na toku, skraćen i pretvoren u niz kanala. Izvire iz močvarnog predela pored zaseoka Nenadić kod Sombora i teče na jug paralelno sa Dunavom.

Nekada je Mostonga bila mnogo bogatija vodom i veća nego danas. Često se izlivala iz korita i plavila imanja stanovnicima praveći velike štete.

Svojevremeno su se na Mostongi nalazila toliko velika ostrvca da se na njima u doba Arpadovića mogla ulogoriti vojska.

Još u kasnom srednjem veku su se kuće u Somboru gradile na višim delovima, a mostom preko Mostonge bio je spojem vladarev dvorac sa ostalim delom Sombora, koji je bio prilično močvaran.
 
Finansijskom pomoći bačko-kalačkog nadbiskupa Petra Varde korito Mostonge je produbljeno da je postala plovna za brodove. Zabeleženo je da se još 1698. morao ojačavati most.

Bila je bogata ribom.

Na njoj je napravljeno nekoliko kanala koji su je skratili. Najviše je na njen tok uticala izgradnja Velikog bačkog kanala 1802, nakon čega je prestala biti plovna, čak se opisuje da je "nestala". Danas je Mostonga tek nešto više od potoka, a često presuši. Svemu tome je dodatno doprinela izgradnja kanala Dunav—Tisa—Dunav.

### Veliki bački kanal
Prolaskom kroz zapadnu periferiju Sombora kanališe se prvi put i postaje deo Velikog bačkog kanala.

### Kanal Dunav—Tisa—Dunav
Reka dalje nastavlja ka jugu i Čičovima, malo nizvodnije kod Prigrevice je kanalisana narednih 25 kilometara, prolazi pored Doroslova i Srpskog Miletića te čini deo kanala Dunav—Tisa—Dunav.

### Odžaci
Severozapadno od Odžaka odvaja se od D-T-D kanala, ali je i dalje kanalisana. U ovom delu reka pravi velike krivine, koje počinju u Srpskom Miletiću a završavaju kod Karavukova na delu koji ga odvaja od D-T-D kanala.

### Kanal Bački Petrovac-Karavukovo
U ovom delu Mostonga je direktno povezana na drugi kanal ka Dunavu, koji počinje kod Karavukova. Nakon Karavukova ona postaje deo kanala Bački Petrovac-Karavukovo kanala te kao takva prolazi pored Deronja i Bača gde se izdvaja od ostalih kanal još jednom.

### Ušće
U krajnjem delu i dalje nastavlja na jug, razdvaja se na dva kraka i stvara mali trougao na ušću u Dunav. Ide ka močvarnom terenu Mladenova, zapadno od Bačke Palanke i uliva se kod velikog meandra Šarengradske ade.

## Literatura
* *[[Mala enciklopedija Prosveta]]*, Treće izdanje (1985); Beograd: „Prosveta“; 
* Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije* Sarajevo: „Svjetlost“;
Wrangell (masiv)

**Masiv Wrangell** (engleski: *Wrangell Mountains*) je planinski masiv, koji leži na jugoistoku Aljaske i proteže se sve do kanadske granice. 
## Geografija
*Masiv Wrangell* je dio Pacifičkog planinskog masiva koji se prostire duž zapadne pacifičke obale sjevernoameričkog kontinenta. 
Masiv je širok nekih 100 km, a dug 160 km od rijeke Copper do Masiva Saint Elias pored kanadskog Yukona. Brojni vrhovi tog masiva imaju preko 3 000 metara, a najviši je Blackburn (4 996 m), a zatim slijedi Sanford (4 949 m) 
Dobar dio planinskih vrhova su ugasli vulkani, a najpoznatiji među njima je - Wrangell visok 4 317 metara Velika polja vječnoga snijega pretvaraju se u glečere duge i po 70 km.

Po najvećem dijelu masiva proteže se Nacionalni park Wrangell-St. Elias, koji zajedno sa susjednim parkom Nacionalnim parkom Glacier Bay i kanadskim Nacionalnim parkom Kluane i Pokrajinskim parkom Tatshenshini-Alsek formira Međunarodni sistem parkova koji je 1979. uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Americi.

U masivu su početkom 20. vijeka sjeverno od rijeke McCarthy pronađene velike količine bakra, zlata i cinka koje se i danas eksploatiraju.
## Masiv u popularnoj kulturi
Masiv je dobio ime po Ferdinandu von Wrangelu, ruskom pomorcu iz 19. vijeka, koji je bio dugogodišnji predsjednik Rusko-američke krznarske kompanije i guverner Aljaske.
američki folk muzičar John Denver posvetio je jednu od svojih pjesama - *Wrangell Mountain Song*, upravo toj planini.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Wrangell Range'' na portalu Encyclopædia Britannica
Fairweather (planina)

**Fairweather** (engleski: *Mount Fairweather*) je ime za 4 663 metara visoku planinu na američko - kanadskoj - granici.
To je najviša planina obalnog masiva Fairweather.
## Geografske i geološke karakteristike
Vječno zaleđeni vrh *Fairweathera* udaljen je svega 15 km od oceana i leži u kanadskoj Britanskoj Kolumbiji u Pokrajinskom parku Tatshenshini-Alsek, ali najveći dio planine leži u američkom Nacionalnom parku Glacier Bay.
 
Planini je ime dao kapetan James Cook, koji je 1778. plovio zaljevom Glacier Bay i zbog dobrog vremena (fair weather) koje je tad vladalo - nazvao je upravo tako. 
## Reference

## Vanjske veze

* ''Mount Fairweather''
Anthony Hope

**Sir Anthony Hope Hawkins**, poznatiji kao **Anthony Hope** (9. februar 1863 – 8. jul 1933), bio je engleski književnik, najpoznatiji po popularnim pustolovnim romanima *[[The Prisoner of Zenda]]* (1894) i *[[Rupert of Hentzau]]* (1898) smještenima u fiktivnu zemlju Ruritaniju, koji su poslužili kao model za podžanr poznat kao ruritanska romansa.

## Reference

## Literatura
*  This six-page introduction is primarily a biography, and includes a detailed bibliography, both of Hope's oeuvre and of biography and criticism concerning him.
* 

## Vanjske veze

* 
*
The Prisoner of Zenda

***The Prisoner of Zenda*** () je pustolovni roman britanskog književnika Anthonyja Hopea objavljen 1894. godine. Radnja se događa u fiktivnoj srednjoevropskoj državi Ruritaniji čiji je novi kralj nedugo pred krunidbu otet. Protagonist je engleski turist koji se upravo tada našao na putovanju, a koji, zbog nevjerojatne sličnosti s monarhom, bude angažiran kao njegov dvojnik kako bi pokušao razotkriti zavjerenike i spasiti kralja. *The Prisoner of Zenda* je postigao ogroman uspjeh, te potakao Hopea da napiše jednako popularni nastavak *[[Rupert of Hentzau]]*. Roman je nedugo potom imao izuzetno uspješnu kazališnu adaptaciju, a kasnije i brojne ekranizacije među kojima se ističe klasična hollywoodska verzija iz 1937. godine. Motiv dvojnika je kasnije često korišten i u drugim filmovima i TV-serijama. Uspjeh romana je krajem 19. i početkom 20. vijeka potakao pisanje sličnih romana smještenih u "egzotične" evropske države poznat kao ruritanska romansa.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* Review of ''The Prisoner of Zenda''  by Jo Walton
* The Ruritanian Resistance – comprehensive fan site
The Prisoner of Zenda (razvrstavanje)

***[[The Prisoner of Zenda]]*** je pustolovni roman britanskog književnika Anthonyja Hopea iz 1894. godine.

***The Prisoner of Zenda*** se također može odnositi na njene filmske adaptacije:
* *The Prisoner of Zenda* (1913), ul. James Keteltas Hackett i Beatrice Beckley
* *The Prisoner of Zenda* (1915 film), ul. Henry Ainley i Jane Gail
* ''The Prisoner of Zenda'' (film, 1922), ul. Lewis Stone i Alice Terry
* ''The Prisoner of Zenda'' (film, 1937), ul. Ronald Colman i Madeleine Carroll
* ''The Prisoner of Zenda'' (film, 1952), ul. Stewart Granger i Deborah Kerr
* ''The Prisoner of Zenda'' (film, 1979), ul. Peter Sellers i Lynne Frederick
A Day at the Races

***A Day at the Races*** () je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1937. u režiji Sama Wooda, koja se često navodi kao posljednje klasično ostvarenje u filmografiji braće Marx. U njemu Groucho Marx tumači veterinara koji, izdajući se za ljekara, vodi sanatorijum i pokušava "izmusti" njenu bogatu vlasnicu. *A Day at the Races* je napravljen po sličnom modelu kao *[[A Night at the Opera (film)|Noć u operi]]*, raniji hit braće Marx, te je postigao veliki uspjeh. Kasniji kritičari su ga, pak, smatrali inferiornim u odnosu na ranije filmove. To se često tumači kao posljedica iznenadne smrti producenta Irvinga Thalberga, koja je usred snimanja Metro-Goldwyn-Mayer bacila u kaos.

## Uloge

* Groucho Marx ... Dr Hugo Z. Hackenbush 
* Chico Marx ... Tony
* Harpo Marx ... Stuffy
* Allan Jones ... Gil Stewart
* Maureen O'Sullivan ... Judy Standish
* Margaret Dumont ... Emily Upjohn
* Leonard Ceeley ... Whitmore

* Douglass Dumbrille ... J.D. Morgan
* Esther Muir ... Flo
* Sig Ruman ... Dr Leopold X. Steinberg
* Robert Middlemass ... Sheriff
* Vivien Fay ... specijalna plesačica
* Ivie Anderson ... specijalna pjevačica (u točki "All God's Chillun Got Rhythm")
* The Crinoline Choir ... muzički ansambl

## Pjesme iz filma
* "On Blue Venetian Waters"
* "Tomorrow Is Another Day"
* "All God's Chillun Got Rhythm"
* "Nobody Knows the Trouble I've Seen"
* "A Message from the Man in the Moon"
* "Cosi Cosa" (instrumentalna verzija)

## Reference

* Buxbaum, Elisabeth: *Veronika, der Lenz ist da. Walter Jurmann – Ein Musiker zwischen den Welten und Zeiten*. Mit einem Werkverzeichnis von Alexander Sieghardt. Edition Steinbauer, Wien 2006, 

## Vanjske veze
* 
* 
* Full description of ''A Day at the Races'' from Filmsite.org
Pearl S. Buck

**Perl Bak** (; Hilsboro, 26. jun 1892 – Danbi, 6. mart 1973) američka je književnica i prva žena Amerikanka koja je nagrađena Nobelovom nagradom za književnost (1938). Roditelji su joj bili prezbiterijanski misionari, tako da je veliki deo svog detinjstva a i kasnijeg života provela u Kini. Najpre je naučila kineski jezik, a tek naknadno engleski. Pisala je romane, pripovetke i priče za djecu. U književnosti se javlja romanom , a njeno najpoznatije delo je roman Dobra zemlja  za koji je nagrađena Pulicerovom nagradom (1931).Dobra zemlja je prvi deo trilogije koja se nastavlja romanima Sinovi i Rastureni dom. Napisala je i biografije svojih roditelja,  i .
Napisala je još jednu trilogiju, romane : Zmajevo seme u koji govori o dejstvu kinesko-japanskog rata na porodicu Ling Tana koja se, pod pritiskom strahota u okupiranom Nankingu, morala pridružiti gerilcima. Obećanje (1934) predstavlja drugu knjigu ove trilogije, ostvarenu u obliku ispovesti Ling Tanovog trećeg sina, Lao Sana, koji se bori protiv stranih osvajača. završna knjiga trilogije, Paviljon žena (1946), otkriva u većoj meri spisateljkino podozrenje prema društvenim normama patrijahalne Kine.

Njen poslednji roman „Večno čudo“ otkriven je u rukopisu 2013. godine.

## Odabrana djela
* "Tvorac grada"
* "Istočni vjetar, zapadni vjetar"
* "Dobra zemlja"
* "Sinovi"
* "Razbijeni dom"
* "Mati"
* "Duh i tijelo"
* "Rodoljub"
* "Drugi bogovi"
* "Zmajevo sjeme"
* "Božji ljudi"
* "Žena carica"
* "Veliki talas"

## Reference

## Vanjske veze
The Good Earth (film)

***The Good Earth*** () je američki crno-bijeli film snimljen 1937. u režiji Sidneya Franklina. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana književnice Pearl S. Buck. Radnja je smještena u Kinu, a protagonisti - koje tumače Paul Muni i Luise Rainer - su seljak Wang Lung i njegova supruga O-Lan, koji pokušavaju održati svoje malo imanje i prehraniti porodicu usprkos brojnih nedaća.

*The Good Earth* je predstavljao jedan od najambicioznijih projekata studija Metro-Goldwyn-Mayer i njegovog producenta Irvinga Thalberga. U film je utrošeno čak 2,8 miliona dolara, a snimao se preko tri godine. Autorica romana Pearl Buck je inzistirala da uloge tumače kineski ili orijentalni glumci, ali je Thalberg na kraju odlučio da uloge kineskih likova tumače tadašnjoj američkoj publici poznate bijele zvijezde našmikane tako da izgledaju kao azijati. Dio filma je sniman u Kini, pri čemu su producenti uživali podršku od strane Chiang Kai-sheka i njegove supruge Soong Meiling; scenario je promijenjen u odnosu na roman da bi se Kina prikazala u boljem svjetlu. Ti su dijelovi filma, međutim, nestali na putu za Kaliforniju, te su se morali nadosnimiti u SAD. Usprkos tih poteškoća, kao i Thalbergove smrti usred produkcije, The Good Earth je postigao veliki uspjeh. Luise Rainer je postala prva glumica koja je osvojila dva Oscara uzastupce.

## Izvori

## Vanjske veze

* 
*
James Hilton

**James Hilton** (9. septembar 1900 - 20. decembar 1954) bio je engleski književnik, najpoznatiji kao autor fantastično-pustolovnog romana *[[Izgubljeni horizont]]*. Taj roman, kao i *[[Goodbye, Mr. Chips]]* su kasnije poslužili kao predlošci za klasične hollywoodske filmove. Sam Hilton je od 1930-ih radio kao scenarist u Hollywoodu, te 1942. osvojio Oscar za najbolji adaptirani scenario za film *[[Mrs. Miniver (film)|Mrs. Miniver]]*. Prozu mu je karakterizirao sentimentalni odnos prema "jednostavnijoj" prošlosti, slavljenje tradicionalnih engleskih vrlina, kao i nezadovoljstvo suvremenom civilizacijom i njenoj sklonosti destruktivnim ratovima.

## Vanjske veze
* James Hilton Society (June 2009)
* 
* 
* Works by James Hilton at Project Gutenberg Australia
* Lost Horizon: NonProfit Fan Club of James Hilton's Book and Inspired Arts
Lost Horizon

***Lost Horizon*** () je fantastično-pustolovni roman britanskog književnika Jamesa Hiltona. Protagonist je britanski diplomat koji se zajedno sa skupinom zapadnih državljana avionom evakuira iz građanskim ratom zahvaćene Kine u Britansku Indiju, prije nego što se avion sruši u Himalajama. Radnja prikazuje kako preživjeli pronalaze utočište u izoliranoj planinskoj utopijskoj zajednici zvanoj Shangri-La, koja je lišena kontakta s vanjskim svijetom, ali u kojoj nema siromaštva, gladi i bolesti. *Lost Horizon* je postao najpoznatija knjiga u Hiltonovoj bibliografiji, a posebnu je popularnost stekao u SAD gdje je predsjednik Franklin Roosevelt svoj službeni ljetnikovac (današnji Camp David) prozvao "Shangri-La".

Godine 1937. je snimljen istoimeni film u režiji Franka Capre, a godine 1973. je snimljena i verzija u obliku filmskog mjuzikla.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Lost Horizon'' at Project Gutenburg Australia
* Review by Steven Silver 
* Clues to real Shangri-La point to China
Wrangell (planina)

**Wrangell** (engleski: *Mount Wrangell*) je ime za 4 317  metara visoki ugasli stratovulkan u masivu Wrangell u Aljasci. 
## Geografske i geološke karakteristike
*Wrangell* leži na zapadu Nacionalnog parka Wrangell-St. Elias na samom početku Masiva Wrangell odmah nakon rijeke Copper.
Masa tog sad ugaslog vulkana iznosi 920 km³, a starost mu se procjenjuje na 750 000 godina, posljednju manju erupciju imao je 1884.  odtada pokazuje znakove smirenja, iako svako malo uzrokuje manje potrese. Danas je njegova kaldera promjera 4 x 6 km ispunjena ledom.
## Ime
Vulkan je kao i čitav masivu dobio ime po Ferdinandu von Wrangelu, ruskom pomorcu iz 19. vijeka, koji je bio dugogodišnji predsjednik Rusko-američke krznarske kompanije i guverner Aljaske između 1830. - 1836. 
## Reference

## Vanjske veze

* ''Wrangell Range'' na portalu Encyclopædia Britannica
Frinih (komediograf)

**Frinih** (grč. Φρύνιχος, 5. vek pne.) bio je atinski komediograf, sin Eunomidov, pripadnik "druge generacije onih koji su stvarali u okviru stare komedije" (τῶν ἐπιδευτέρων τῆς ἀρχαίας κωμωδίας). Na istom mestu u *[[Suda|Sudi]]* nalazi se podatak da je prvu svoju komediju prikazao na pozornici 434. pne., no nepoznati autor spisa *[[O komediji]]* taj događaj smešta u 429. pne., kada je prvi put prikazana i jedna Eupolidova drama. Ovaj drugi podatak verovatno se odnosi na Frinihovu prvu pobedu na Lenejama, gde je pobedio ukupno dva puta, dok je na Velikim Dionisijama prvu pobedu odneo iza 420. pne. O Frinihovom životu nije poznato ništa drugo, s obzirom na to da se tvrdnja anonimnog autora da je umro na Siciliji najverovatnije odnosi na tragičkog pesnika istog imena.

Friniha su antički filolozi svrstali među najistaknutije pesnike stare atičke komedije, a taj sud potvrđuju i elegancija i snaga sačuvanih fragmenata, kojih je više od 90. Aristofan ga, doduše, ovim rečima napada, zajedno s drugim komediografima, zbog upotrebe narodske i zastarele lakrdije:

Međutim, sholijast uz to mesto u *Žabama* napominje da u sačuvanim Frinihovim komadima nije našao takvih "niskih" šala. Friniha su optuživali i za kvarenje jezika, nepoštovanje metričkih pravila i za plagijarizam. Ovu poslednju optužbu izneo je komički pesnik Hermip u komediji *Nosači korpe* (Φορμόφοροι), odakle ju je preuzeo i Aristofan, u čijim *[[Ptice (Aristofan)|Pticama]]* hor slavuja kaže da Frinih dolazi na njihove koncerte da kao pčela zahvati ambroziju s njihovih pesama. No takve izjave verovatno treba tumačiti kao svedočanstvo o visokom intenzitetu suparništva između tih komičkih pesnika nego kao neupitne istine. Najzad, Aristofan u *[[Oblaci (Aristofan)|Oblacima]]* optužuje i Eupolida da je za komad *Mariku* plagirao njegove *[[Vitezovi (Aristofan)|Vitezove]]*, i to loše, jer je zarad kordaka dodao lik pijane žene "koju je Frinih davno opevao" (ἣν Φρύνιχος πάλαι πεποίηχ᾽, ἣν...). Što se metrike tiče, antički izvori govore o Frinihovim metričkim inovacijama. Jezik mu je uglavnom jezgrovit i elegantan, no ponekad upotrebljava reči neuobičajene tvorbe. Komentare na Frinihove drame napisao je poznati gramatičar Didim iz Aleksandrije, iz čijeg je komentara na *Kronosa* sačuvan jedan citat kod Ateneja.

Sačuvano je deset naslova Frinihovih komedija, no *Konos* (Κόννος) i *Veseljaci* (Κωμασταί) danas se pripisuju Amipsiji. Ostaje ovih osam naslova:

* *[[Efijalt]]* (Ἐφιάλτης)
* *[[Kronos]]* (Κρόνος)
* *[[Satiri]]* (Σάτυρυι)
* *Tragički pevači* ili *Oslobođenici* (Τραγῳδοὶ ἢ Ἀπελεύθεροι)
* *Pustinjak* (Μονότροπος, 414. pne.)
* *[[Muze]]* (Μοῦσαι, 405. pne.)
* *[[Misterije|Posvećenice]]* (Μύστης)
* *Žene kosačice* (Προάστριαι)

## Reference
Ćubasti gnjurac

**Ćubasti gnjurci** (lat. *Podiceps cristatus*) su vrsta ptica iz porodice gnjuraca (Podicipedidae). On je najveći i najpoznatiji pretstavnik skupine ptica vodarica.

## Opis
Ćubasti gnjurci su dugi između 46 i 51 centimetar a raspon krila im je od 59 do 73 centimetra. Teški su od 800 do 1400 grama. Ptice su ljeti, u svom svadbenom ruhu, vrlo prepoznatljive: plivaju sredinom jezera i svajo toliko nestaju na duže urone (do jedne minute!). Imaju dugi vrat, bijele obraze, crne glave i na njima smeđecrvene i crne ćube.Dobio je ime po perju koje mu strši na vrhu glave.Prsti na nogama obrubljeni su mu kožnim naborima. Zatiljak i leđa su im smeđi. Pripadnici oba spola izgledaju jednako. U opasnosti ćubu priljube uz glavu. Kad nisu u svadbenom ruhu, nemaju šarenu ćubu i liče nekim plijenorima.

Glasaju se često i glasno, zvukom koji zvuči kao kek-kek-kek.

## Životni okoliš
Ćubasti gnjurci nastanjuju vode u nizinama cijele Europe (osim sjeverne Skandinavije i Islanda). Istočna populacija su selice koje zimuju na obalama zapadne i južne Europe. U srednjoj Europi ćubasti gnjurci su uglavnom stanarice koje u razdoblju kad je jezero duže vrijeme zamrznuto, skitaju obalom.

## Ishrana
Ćubasti gnjurci hrane se pretežno ribama koje love roneći. No, osim njih, love i male beskralješnjake, a jedu i sjemenke.

## Podizanje mladunaca
U vrijeme parenja ćubasti gnjurci ponašaju se vrlo upadljivo, što se ponekad naziva "ples pingvina": par se prsa uz prsa uspravlja na vodi, trese glavama i udara nogama po vodi. 

Gnijezdo grade na vodi od dijelova biljki koje plutaju, a skrivaju ga u biljkama koje rastu uz obalu. U njemu leže 27 do 29 dana na 3-4 jaja. Pilići su potrkušci i odmah mogu samostalno plivati pa čak i roniti. No u prvo vrijeme jedan od roditelja ih uglavnom nosi skrivene u perju na leđima. Imaju bijele pruge na glavi i leđima. 

## Vanjske veze
;Ostali projekti
The Good Earth

***The Good Earth*** () je roman američke književnice Pearl S. Buck objavljen 1931. godine. Radnja se događa u Kini prije prvog svjetskog rata te opisuje borbu porodice kineskih seljaka sa siromaštvom. Roman je postigao veliki uspjeh te autorici donio Pulitzerovu nagradu i svjetsku slavu. Buck je 1932. napisala nastavak pod naslovom *[[Sons (roman)|Sons]]*.

Godine 1937. je u Hollywoodu snimljen istoimeni film.

## Reference
Glavata patka

**Glavata patka** (lat. *Aythya ferina*) patka je iz potporodice ronilica. Srednje je veličine.

## Opis
Odrasli mužjak ima dugi tamni kljun sa sivim kolutom, crvenu glavu i vrat, crna prsa, crvenu šarenicu i siva leđa. Odrasla ženka ima smeđu glavu i tijelo, a na kljunu ima suženi sivi kolut.

Hranu traži ronjenjem. Hrani se vodenim biljkama, mekušcima, vodenim kukcima i manjim ribama. Najčešće u potragu za hranom kreće noću.

Društvena je, zimi formira velika jata, u kojima se često nalaze i druge vrste pataka, kao što je krunasta patka, a poznato je da se s tom patkom ponekad križa.

Staništa za vrijeme sezone parenja su joj močvare i jezera s metrom ili malo više dubine. Gnijezdi se širom Europe (i u Hrvatskoj) te u Aziji. Selica je, prezimljuje u na jugu i zapadu Europe.

## Reference

## Vanjske veze
;Ostali projekti
Selica

**Selicama** se nazivaju životinje općenito, koje pojedina godišnja doba provode u različitim područjima. No, kako je ova pojava najpoznatija kod ptica, najčešće se pod ovim nazivom misli upravo na njih, nazivajući ih **pticama selicama** (za druge životinje, češće se koriste izrazi izvedeni iz pojma migracija). 

Procjenjuje se, da se godišnje seli oko 50 milijardi ptica, od toga oko 5 milijardi između Europe i Afrike.

Mnoge ptice selice koje u područjima Srednje Europe provode ljeto, zimi odlaze u topliju Južnu Europu ili Sjevernu Afriku. Takve vrste nazivaju se selicama na kraće udaljenosti. Druge odlaze u Južnu Afriku i smatra ih se selicama "dugoprugašima". Pored toga, u područja srednje Europe na zimovanje dolaze neke ptice iz Skandinavije ili Sibira. Tako mnoge arktičke vodene ptice zimuju na obalama Sjevernog mora i uz njene pritoke. I mnoge pjevice Sjeverne i Istočne Europe dolaze u topliju unutrašnjost Zapadne i Srednje Europe. Vjeruje se, da se za orijentiranje koriste magnetizmom i konstelacijom zvijezda.

Još jedan razlog da ptice ljeti idu na sjever je i dužina dnevne svjetlosti. Bitno duže vrijeme insolacije omogućuje im i duže vrijeme za potragu za hranom neophodnom što je vrlo povoljno za podizanje mladunaca. 

Za praćenje seobe ptica koristi se prstenovanje, uključujući i dokumentaciju o tome.

U rujnu 2007. je izviješteno, da je ženka jedne vrste šljuka (s oznakom "E7") preletjela 11.500 km dug put od Aljaske do Novog Zelanda bez zaustavljanja i odmora. Ptica je bila jedna od više njih opremljenih s odašiljačem. Time ova ptica drži, koliko je poznato, rekord u neprekidnoj dužini leta ptica selica.

## Veze
* Stanarica, skitalica, djelomična selica, migracija

## Reference
Krunasta patka

**Krunasta patka** (lat. *Aythya fuligula*) je patka srednje veličine iz potporodice ronilica s populacijom blizu milijun jedinki. 

## Opis
Odrasli mužjak je poptuno crn, osim bijelih bokova i plavo-sivog kljuna. Ističe se očiglednom krunom, po kojoj je vrsta dobila naziv. Odrasla ženka je smeđe boje, bokovi su joj svjetliji od ostatka tijela. Lako se poistovjećuje s ženkama drugih vrsta pataka. 

## Stanište
Prirodna staništa za gniježdenje su joj močvare i jezera bogata vegetacijom. Često se može naći i u obalnim lagunama, obalama i zaklonjenim ribnjacima.

## Ishrana
Hranu nalazi ronjenjem. Hrani se mekušcima, vodenim kukcima i nekim vodenim biljkama. Nekad hranu traži noću.

## Vanjske veze
;Ostali projekti
Crnoprugasti trstenjak

**Crnoprugasti trstenjak** (**trstenjak ševarić** ili **ševarski cvrčić**, lat. *Acrocephalus melanopogon*) je ptica iz porodice grmuša. Živi u južnoj Europi i južnoj Aziji. Selica je i živi na području vodene vegetacije. 

Srednje je veličine, 12 – 13,5 cm. Smećkaste je boje. Nema mnogo razlika među spolovima kod jedinki ove vrste. 

Sredinom aprila izlegne od tri do šest jaja koja inkubiraju oko dva tjedna. Gnijezdo se obično nalazi iznad vode. Ova vrsta je obično monogamna.

Ove ptice hrane se uglavnom kukcima. Ne pjevaju u letu.

## Vanjske veze
;Ostali projekti
Veliki trstenjak

**Veliki trstenjak** ili **trstenjak droščić** (lat. *Acrocephalus arundinaceus*) je evroazijska ptica pjevica. Obitava u Evropi i u području umjerenog pojasa Azije. staništa su joj jezera, bare, močvare i rijeke.

## Opis
Ova ptica je velika otprilike kao drozdovi, oko 16–20&nbsp;cm, a težina joj je 25 – 36 grama. Krila su duga otprilike 9&nbsp;cm. Gornji dio tijela ima smeđe pruge, a donji dio tijela i glave je bijele boje. Čelo mu je spljošteno, dok je kljun snažan i spljošten. Spolovi su gotovo identični, kao i kod većine trstenjaka.

Ove ptice spolnu zrelost stječu kad navrše godinu dana. Sezona parenja je od maja do jula. Gnijezdo se pravi od trave i trstike. Ženka u gnijezdo polaže 4 – 6 jaja. Jaja inkubiraju 13 – 15 dana. Nakon što se izlegnu, mladi ptići borave u gnijezdu 12 – 14 dana. U gnijezdu se često mogu naći i kukavičja jaja, jer jako nalikuju onima velikog trstenjaka.

Pjev ovih ptica je jako glasan te čuje i se na dosta velikim udaljenostima. Glavna fraza im je *carr-carr-cree-cree-cree-jet-jet* i praćena je uz cvokotanje i škripanje.

Hrani se paucima, školjkama, kukcima, vodozemcima i mladim bobicama.

## Vanjske veze
;Ostali projekti
Patka njorka

**Patka njorka** (lat. *Aythya nyroca*) je vrsta patke iz potporodice ronilica. 

## Rasprostranjenmost
Prirodna staništa su joj močvare i jezera oko metar ili malo više dubine. Gnijezdi se u južnoj i istočnoj Evropi, te južnoj i zapadnoj Aziji. Djelomično je selica.

## Opis
Odrasli mužjak je kestenjaste boje sa tamnijim leđima i žutim očima. Čisto bijelo perje ispod repa je razlikuje od donekle slične krunaste patke. Ženka je slična, ali bljeđa, sa tamnim okom.

Vrlo je društvena, zimi formira velika jata. Hranu nalazi ronjenjem. Hrani se vodenim biljkama, mekušcima, vodenim kukcima i malim ribama.

## Vanjske veze
;Ostali projekti
Stanarica

**Stanarice** su ptice koje, za razliku od selica, ne poduzimaju redovne sezonske selidbe, nego cijelu godinu provode na istom području. U tu skupinu spadaju, na primjer, mnoge sjenice, zebe, drozdovi i više vrsta iz reda golupčarki. U suvremenoj ornitologiji koristi se izraz **godišnja ptica**. Pojam se ne odnosi na određenu vrstu, nego na populaciju. Ovisno o zemljopisnoj širini odnosno nadmorskoj visini gnjezdišta, gotovo sve stanarice sezonski mijenjaju stanište, no to su bliske udaljenosti.

Pri tome se pokazuje, da se ponašanje mnogih vrsta ptica u tom smislu promijenilo tijekom zadnjih stoljeća Tako su sve do 19. stoljeća kosovi bili prave selice, da bi danas, bar u srednjoj Europi, postali prave stanarice. Suprotno tome, djetlovke i sovovke (s rijetkim izuzetkom sove močvarice) su tradicionalne stanarice.
Kolonija (biologija)

**Kolonijom** se u zoologiji i mikrobiologiji naziva skup živih bića koja žive u neposrednoj međusobnoj blizini a područje koje naseljavaju je prostorno odvojeno od drugog područja naseljenog istom vrstom. Tvorba ovakvih kolonija može se pojaviti kod vrlo različitih živih bića

## Mikroorganizmi
Nastavljanjem dijeljena stanica nastaju nakupine mikroorganizama, naročito bakterija, i tako tvore labavu zajednicu stanica (pobliže bakterijske kolonije). Dio znanstvene zajednice smatra da se ove labave kolonije stanica, u svojoj organizaciji još nediferencirane, a u funkciji još nespecijalizirane, mogu smatrati razvojnim predstupnjem mnogostaničnih organizama.

## Mnogostanični organizmi
Povezana zajednica nekih žarnjaka, na primjer obrubnjaci, većina koralja nastaje bespolnim razmnožavanjem (na primjer pupanjem). Slične kolonije grade i mahovnjaci i neki plaštenjaci.

## Pojedinačne životinje
Poznato je i okupljanje većeg broja istovrsnih životinja koje povremeno ili trajno žive zajedno na relativno malom prostoru. To su, na primjer dabrovi na obalama rijeka ili velike kolonije morževa uz morsku obalu, a i više vrsta ptica koje se u vrijeme gniježđenja okupljaju u velike kolonije gdje grade gnijezda tijesno jedni uz druge. To je česta pojava kod vodenih ptica, između ostalih blune, plamenci, pingvini i niz drugih.

## Veze
* Bakterijske kolonije
* Jato
* Plova
* Eusocijalnost
* Spužve
Ružičasti pelikan

**Ružičasti pelikan** ili **veliki bijeli pelikan** (lat. *Pelecanus onocrotalus*) je vrsta iz porodice pelikana (lat. *Pelecanidae*). 

Gnijezdi se u močvarama i plitkim jezerima jugoistočne Evrope, te u Aziji i Africi.

Ovo je vrlo krupna vrsta pelikana, teška preko 10 kg. Dugačak je 160 cm, s rasponom krila od 280 cm. Bijele je boje, s ružičastim predjelom oko očiju i ružičastim nogama.

Najveća područja gniježdenja u Evropi su u delti Dunava. Gnijezdi se u Makedoniji (Prespansko jezero) i Grčkoj. U Srbiji se gnjezdio do 19. vijeka, ali je isušivanjem močvara nestao. U Aziji se gnijezdi na istoku sve do Mongolije i sjeverne Indije. Gnijezdi se i u Africi, npr. oko rijeke Niger. Ružičasti pelikani iz Evrope i sjeverozapadne Azije zimuju oko Crvenog mora.

## Galerija

Datoteka:Great White Pelicans I2-Bharatpur IMG 8276.jpg|U letu
Datoteka:Great White Pelican at Nissi Beach.png|Ružičasti pelikan
Datoteka:Pelecanus onocrotalus -Walvis Bay, Namibia -pair swimming-8.jpg|Par u Namibiji
Datoteka:Pelikan Walvis Bay.jpg|U Namibiji
Pelecanus onocrotalus MHNT.ZOO.2010.11.44.1.jpg |Museum specimen 


## Vanjske veze
;Ostali projekti