open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Li Chengqian

**Li Chéngqián** (李承乾) (619? – 5. januar 645), kurtoazno ime **Gaoming** (高明), formalno **Princ Min od Hengshana** (恆山愍王), bio je krunski princ kineske dinastije Tang. Bio je najstariji sin cara Taizonga i njegov prvi krunski princ, ali je na kraju tu titulu morao prepustiti Li Zhiju (budućem caru Gaozongu).

Li Chengqian je krunskim princem postao 627. u dobi od osam godina, nakon što mu je otac postao carem 626. Kao dječak je imao reputaciju pronicljivosti, ali je imao i boležljivu nogu. U kasnijim godinama je, prema kineskim historijskim navodima, postao sklon raskalašenom životu te više volio prakticirati Tujue običaje nego učiti kako vladati državom. Zbog toga je sve više gubio naklonost cara Taizonga u korist svog mlađeg brata Li Taija, princa Weija. (Oboma je majka bila careva prva supruga, carica Zhangsun.) Kada je godine 643. postao uvjeren da će ga otac smijeniti sa mjesta krunskog princa u korust Li Taija, sa generalom Hou Junjijem je sklopio zavjeru sa ciljem da svrgne cara Taizonga. Zavjera je bila otkrivena, te je Li Chengqian smijenjen s mjesta krunskog princa i degradiran u običnog pučanina. Car je, međutim, otkrio i da je Li Tai aktivno podstrekavao Li Chengqianovu zavjeru, nadajući se njenoj propasti i svom dolasku na vlast. Zbog toga je svog sljedećeg sina Li Zhija (kome je majka također bila carica Zhangsun) proglasio carem. Li Chengqian je prognan i stavljen u kućni pritvor, gdje je umro 644. godine. Posthumno je rehabilitiran i proglašen carskim princem za vrijeme vladavine svog pranećaka cara Xuanzonga, i to nakon što je njegov unuk Li Shizhi postao kancelar.

## Preci



## Reference
Univerzitet u Sydneyju

**Univerzitet u Sydneyju** (eng. *The University of Sydney*), osnovan 1850. godine, najstariji je univerzitet u Novom Južnom Velsu u Australiji.
 
U 2007. godini univerzitet je imao 45.182 studenata i 3.018 nastavnika, što ga čini drugim univerzitetom u Australiji po veličini. Po finansijskim sredstvima, najbogatiji je univerzitet u Australiji.
 
Univerzitet u Sidneju je često bio uvršćen u 40 najboljih univerziteta na svetu u nekoliko izbora. A među samo australijskim univerzitetima, svrstava se među 3 najbolja (podatak iz 2007).
 
Zgrade univerziteta inspirisane su univerzitetima Oksford i Kembridž. Glavne zgrade univerziteta nalaze se jugozapadno od centralne poslovne zone grada Sidneja. Locirane su između četvrti Kamperdauna (engl. Camperdown) i Darlingtona (engl. Darlington).
Bolonjski proces

**[[Bolonjska deklaracija]]** je zajednička deklaracija europskih ministara obrazovanja potpisana u Bologni 19. lipnja 1999. godine, a odnosi se na reformu sustava visokog obrazovanja u Europi koji je postao poznat kao **Bolonjski proces**.

## Ciljevi Bolonjske deklaracije i Bolonjskog procesa
* Prihvaćanje sustava lako prepoznatljivih i usporedivih stupnjeva, među ostalim uvođenjem dodatka diplomi (*Diploma Supplement*), kako bi se promicalo zapošljavanje europskih građana i međunarodna konkurentnost europskog sustava visokog obrazovanja.
* Prihvaćanje sustava temeljenog na dvama glavnim ciklusima, preddiplomskom i diplomskom. Pristup drugom ciklusu zahtijeva uspješno završen prvi ciklus studija koji mora trajati najmanje tri godine. Stupanj postignut nakon prvog ciklusa treba odgovarati europskom tržištu rada odgovarajućom razinom kvalifikacije. Drugi ciklus vodit će k magisteriju i/ili doktoratu, kao što je to slučaj u mnogim europskim zemljama.
* Uvođenje bodovnog sustava, kao što je **ECTS**, kao prikladnog sredstva u promicanju najšire razmjene studenata. Bodovi se mogu postizati i izvan visokoškolskog obrazovanja, uključujući i cjeloživotno učenje, pod uvjetom da ih prizna sveučilište koje prihvaća studenta.
* Promicanje mobilnosti prevladavanjem zapreka slobodnom kretanju, posebice: studentima dati priliku za učenje, omogućiti im pristup studiju i relevantnim službama; nastavnicima, istraživačima i administrativnom osoblju priznati i valorizirati vrijeme koje su proveli u Europi istražujući, predajući ili učeći, bez prejudiciranja njihovih statutarnih prava.
* Promicanje europske suradnje u osiguravanju kvalitete u cilju razvijanja usporedivih kriterija i metodologija.
* Promicanje potrebne europske dimenzije u visokom školstvu, posebice u razvoju nastavnih programa, međuinstitucionalnoj suradnji, shemama mobilnosti i integriranih programa studija, obuke i istraživanja.

## Potpisnici
* Albanija
* Andora
* Armenija
* Azerbajdžan
* Austrija
* Belgija (valonska zajednica)
* Belgija (flamanska zajednica)
* Bosna i Hercegovina
* Bugarska
* Cipar
* Crna Gora
* Češka Republika
* Čile
* Danska
* Estonija
* Finska
* Francuska
* Gruzija
* Njemačka
* Grčka
* Hrvatska
* Island
* Irska
* Italija
* Kazahstan
* Latvija
* Lihtenštajn
* Litva
* Luksemburg
* Mađarska
* Makedonija
* Malta
* Moldavija
* Nizozemska
* Norveška
* Poljska
* Portugal
* Rusija
* Rumunjska
* Slovačka Republika
* Slovenija
* Srbija
* Vatikan
* Španjolska
* Švedska
* Švicarska
* Turska
* Ukrajina
* Velika Britanija
Australski katolički univerzitet

**Australski katolički univerzitet** (eng:Australian Catholic University) je nacionalni javni univerzitet osnovan 1991. godine. Univerzitet ima sedam kampusa u šest australskih gradova: Adelaideu, Brisbaneu, Sydneyju (North Sydney i Strathfield), Canberri, Ballaratu i Melbourneu, te centar u Rimu. Univerzitet ukupno ima oko 1380 zaposlenih, 14.500 preddiplomskih studenata i oko 3000 poslediplomskih studenata.
Univerzitet u Queenslandu

**Queenslandski Univerzitet** (eng: *University of Queensland*) je univerzitet u australskom gradu Brisbane. Univerzitet je osnovan 1909. i peti je najstariji univerzitet u Australiji. Univerzitet je u međunarodnim istraživanjima kvaliteta visokog obrazovanja redovito rangiran u vrh ne samo australskih već i svetskih institucija.
Univerzitet u Aucklandu

**Univerzitet u Aucklandu** (; ) je ugledni javni univerzitet sa sedištem u Aucklandu na Novom Zelandu. Ovaj najveći novozelandski univerzitet ujedno je i najviše rangirani univerzitet u zemlji prema mađunarodnim rangiranjima. Univerzitet nudi velik izbor studijskih programa među kojima su naprimer i arhitektura, muzički studiji, mikrobiologija i imunologija, filozofija, političke nauke, statistika, sociologija, ekonomija, pravo... Univerzitet je smešten u sedam kampusa a ukupni broj studenata iznosi oko 40 000.

## Historija
Univerzitet u Aucklandu započeo je svoju istoriju kao jedna od sastavnih institucija istorijskog **Univerziteta na Novom Zelandu** koji je postojao od 1874. do podele na više univerziteta 1961. godine. Institucija je prilikom osnivanja 23. maja 1883. i u narednim godinama bila poznata pod nazivom **Visoka škola u Aucklandu** (). Vođenje institucije u početnom periodu bilo zadatak Johna Chapmana Andrewa, skupštinskog poslanika i sveštenika Engleske crkve. Školu je u početku pohađao 95 studenata, a na njoj je radilo svega četvoro predavača. Do 1901. godine broj studenata je porastao na 156, većina njih u osposobljavanju za posao u domenu prava ili na nastavničkim studijama. Veći deo studenata nije imao status redovnih studenata. Od 1905. godine rastao je broj studenata koji su upisivali studij trgovine.

## Vanjske veze
*www.auckland.ac.nz
Bitka kod Bileće

**Bitka kod Bileće** se odigrala 27. avgusta 1388. godine nedaleko od istoimenog grada, između osmanlijskih pljačkaških odreda predvođenih Lala Šahinom (koji je predvodio Osmanlije u pobedi na Marici 1371. godine) i odreda kraljevine Bosne koje su predvodili Vlatko Vuković i Radič Sanković. Okončala se potpunim porazom Osmanlija u kome se i sam Lala Šahin jedva spasao bekstvom, dok su gubici u pobedničkim redovima bili neznatni. Nakon ove bitke, otomanski upadi u Bosnu su prestali na neko vreme, a o utisku koji je ona ostavila na ondašnje ljude govori i epitaf koji je uklesan na grobu Vlatka Vukovića u Boljunima:

Nepunih godinu dana kasnije, velika otomanska vojska se sukobila u Kosovskom boju sa kombinovanom srpskom vojskom, čije levo krilo su činili odredi kralja Bosne Tvrtka I (1353—1377,1377—1392) predvođeni Vlatkom Vukovićem.

## Povezano
* Bitka na Dubočici (1381)
* Bitka kod Pločnika (1386)
* Kosovska bitka (1389)

## Izvori
Univerzitet u Banjoj Luci

**Univerzitet u [[Banja Luka|Banjoj Luci]]** je jedan od dva javna univerziteta u Republici Srpskoj.
Osnovan je 7. novembra 1975. godine. Univerzitet danas broji oko 30 000 studenata što Banju Luku čini najvećim univerzitetskim centrom u Republici Srpskoj i drugim najvećim u Bosni i Hercegovini.
Ima trinaest fakulteta na kojima radi 195 profesora, 296 asistenata i 235 službenika.

Neki od fakulteta se nalaze u kampusu na lijevoj obali rijeke Vrbas. Na tom prostoru je prije osnivanja kampusa postojala kasarna Vrbas.

Univerzitetom upravlja rektor i Senat univerziteta. Najviši stručni organ univerziteta Senat.

Član je EUA (Evropska univerzitetska asocijacija) i sarađuje sa univerzitetima u Srbiji. Univerzitet sačinjava 13 fakulteta, akademija umjetnosti, računarski centar i Narodna i univerzitetska biblioteka Republike Srpske. Takođe u Republici Srpskoj postoji fondacije koje finansiraju najbolje studente Fondacija dr.Milan Jelić i Školska Fondacija "Radovan Ribić" iz Edmontona u Kanadi.

## Fakulteti
* Elektrotehnički
* Tehnološki
* Mašinski
* Pravni
* Ekonomski
* Medicinski
* Poljoprivredni
* Šumarski
* Filozofski fakultet
* Arhitektonsko građevinski fakultet
* Prirodno-matematički fakultet
* Akademija umjetnosti

## Vanjske veze

* Zvanična strana  

## Povezano
* Lista univerziteta u Bosni i Hercegovini
Ivan Rendić

**Ivan Rendić** (Imotski, 27. III. 1849 – Split, 29. VI. 1932) je bio hrvatski kipar. Završio je Akademiju u Veneciji, usavršavao se u atelijeru realističkoga kipara G. Dupréa u Firenci. Smatra se začetnikom novijeg hrvatskog kiparstva. Autor je mnogobrojnih naturalistički oblikovanih kipova u bronci i kamenu (A. Kačić Miošić, 1890; I. Gundulić,1893), portretnih poprsja (F. Kurelac, 1874) i nadgrobnih spomenika (Meditacija na Mirogoju u Zagrebu).

## Galerija radova

Datoteka:August Šenoa poprsje dan.jpg|August Šenoa na Zrinjevcu u Zagrebu
Datoteka:Andrija Medulic.jpg | Andrija Medulić na Zrinjevcu u Zagrebu
Datoteka:Julije Klović (Rendić) - Zrinjevac.jpg| Julije Klović na Zrinjevcu u Zagrebu
Datoteka:Nikola Jurisic.jpg | Nikola Jurišić na Zrinjevcu u Zagrebu
Datoteka:Ljudevit Gaj memorial, Krapina.JPG| Ljudevit Gaj u Krapini
Datoteka:Petar Preradović kip Zagreb.jpg| Petar Preradović na Cvjetnom trgu u Zagrebu
Datoteka:Makarska, Andrija Kačić Miošić IMG 8281.JPG|Andrija Kačić Miošić u Makarskoj
Datoteka:Grob Ferde Rusana.JPG|Ferdo Rusan na groblju sv. Andrije u Bjelovaru
Datoteka:Juraj Haulik Zagrebačka katedrala.jpg|Bista Jurja Haulika u Zagrebačkoj katedrali (1887)
Datoteka:Petar Preradović Mirogoj.jpg|Nadgrobni spomenik Petru Preradoviću na Mirogoju u Zagrebu, аlegorijska slika, po ideji Franje Markovića (1879)
Datoteka:Spomenik na ulazu u dubrovački prirodoslovni muzej.JPG|Spomenik Antunu Dropcu na ulazu u Prirodoslovni muzej Dubrovnik (1885)
Mahmud-paša Anđelović

**Mahmud-paša Anđelović** (; Novo Brdo, cca. 1420 – Carigrad, 18. VIII. 1474) je bio osmanlijski državnik, pjesnik i mecena. Poznat i pod imenima Adni, Abogović ili Opuković. Uz ime mu je dodan počasni naziv *Veli* (svetac) koji se daje samo velikim šeicima. Bio je veliki vezir i bliski suradnik sultana Mehmeda II.

## Biografija

Rođen je u kršćanskoj porodici na području današnje Srbije, a prema raznim izvorima je bio hrvatskog, bosanskog, srpskog ili grčkog porijekla. Moguće mjesto rođenja je Novo Brdo na Kosovu ili možda neko selo u blizini Kruševca. Kao dječak je zarobljen od Turaka i preobraćen na islam (devşirme). Na osmanskom dvoru je se obrazovao zajedno s princom Mehmedom (ili u Jedrenu), koji ga je veoma volio i cijenio i radi čega ga je uzeo u svoju pratnju. Mahmud je pak brzo je napredovao.

Sudjelovao je u osvajanju Carigrada (maj 1453.), Srbije i Bosne.

Služio je kao rumelijski beglerbeg, a od 1456. do 1468. te od 1472. je služio kao veliki vezir (1455–66, 1472–73).

Sagradio je džamije i medrese u Istanbulu (*[[Mahmudpašina džamija|Mahmutpaşa Camii]]* 1464.), Sofiji i Haskovu.

Pao je u nemilost 1468. godine u dvorskoj spletki vezanoj za dinastiju Karamanida. Smaknut je urotom i zatočen u tamnici Jedikule gdje je po nekim izvorima počinio samoubojstvo a po drugim udavljen od dželata princa Mustafe.

Pokopan je kod svoje džamije (Mahmudpašina džamija) u posebnome turbetu.

## Književni rad
Mahmud-paša je napisao nekoliko književnih djela na perzijskom i turskom jeziku sa književnim pseudonimom » Adni « što u prijevodu znači dženetski ili rajski ( tj. Edenski vrt). Njegov Divan uključuje 45 gazala i 21 mofrada na perzijskom, neka prilično uspješna prizora na gazalima Zahira Faryabija i Hafiza. Također je napisao niz službenih pisama na perzijskom jeziku.

## Bibliografija
* 
* 

## Reference

## Vanjske veze
* Mahmud Paša Abogović
Petar Kočić

**Petar Kočić** (Stričići, 29. VI. 1877 – Beograd, 27. VIII. 1916) je bio srpski književnik, jedna od najznačajnijih ličnosti srpske književnosti na početku 20. vijeka. Studirao je u Beču, živio u Skoplju i Sarajevu, a pred kraj života u Beogradu. Bio je izrazito politički angažovan, izražavajući protivljenje austro-ugarskoj okupaciji, a potom i aneksiji Bosne i Hercegovine. Zbog svojih radikalnih stavova dva puta je - 1907. i 1909. godine - bio uhapšen. Godine 1910. izabran je u Bosanski sabor.U svojim proznim i dramskim djelima realistički i satirično prikazuje onodobno stanje, opisujući negativne društvene posljedice austro-ugarske vlasti, vjerno prenoseći život i sudbinu svojih likova, kao i živopisni narodni govor. Njegovo najznačajnije djelo je drama *[[Jazavac pred sudom]]* (1904), koja se dugo zadržala na pozornicama uz velik uspjeh kod publike. Izdvajaju se još političke satire *Sudanija* te pripovijesti *S planine i ispod planine* i *Jauci sa Zmijanja*.

## Vanjske veze

* Petar Kočić: dela I-IV  (Projekat Rastko)
Mahalia Jackson

**Mahalia Jackson** (Nju Orleans, 26. oktobra 1911 – Ilinois, 27. januara 1972) je bila američka crnačka gospel pevačica. Smatrana je najboljom u istoriji tog muzičkog žanra.

## Vanjske veze

* http://www.nytimes.com/learning/general/onthisday/bday/1026.html 
* http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=535
*
Prenj

**Prenj** je planinski masiv u sjevernom dijelu istočne Hercegovine s mnogim vrhovima od kojih je najviši Zelena glava (2155 -{m}-).

Prenj je smješten u središnjem dijelu Dinarida. Okružuju ga jezera (prirodna i vještačka) Boračko, Jablaničko, Grabovičko, Salakovac kao i rijeke Neretva, Ljuta, Neretvica, Bijela i Drežanka.

Prenj započinje pored Glavatičeva (na Neretvi, uzvodno od Konjica), a proteže se sve do Bijelog Polja kod Mostara. Okružuju ga (iza rijeke Neretve) planine Visočica sa istoka, Bjelašnica sa sjeveroistoka, Bitovnja sa sjevera, Čvrsnica sa zapada, Velež (1969 -{m}-) sa juga i Crvanj (1921 -{m}-) sa jugoistoka.

U podnožju planine su tri grada: Konjic, Jablanica i Mostar.
## Planinarstvo

Prenj smatraju jednom od najatraktivnijih planina u Bosni i Hercegovini, a njegovi vrhovi su nepresušan izvor uzbuđenja za planinare, koji uživaju u čarima netaknute prirode. Zbog prirode alpinizma postao je planina sa najobimnijom tradicijom alpinizma na teritoriji Bosne i Hercegovine i u alpinističkim krugovima nazvan je Hercegovačke Himalaje.
## Vanjske veze
* Zone-2000 (planinarski magazin): Priča o Prenju
Tornik

**Tornik** je najviši vrh Zlatibora i visok je 1496-{m}-.

Udaljen je desetak kilometara od Kraljevih Voda, centra Zlatibora i poznatog turističkog mesta. Do njega se dolazi tako što se od Voda krene prema Podgorici magistralnim putem i nakon dva kilometra se skrene desno.
U blizini se nalazi akumulaciono Ribničko jezero i postrojenje za preradu vode.
Tornik okružuju zlatiborska sela Ribnica (zlatiborska), Jablanica, Stublo i Dobroselica. Ovde se nalazio ski centar „Tornik“, koji je razrušen za vreme NATO bombardovanja Srbije i Crne Gore 1999. godine.

## Reference

## Vanjske veze
* Ski mapa i staze na Torniku
Pruga Beograd–Bar

**Pruga Beograd–Bar** je međunarodna železnička linija izgrađena u SFRJ, dužine 476&nbsp;km. Povezala je glavni grad države sa morskom lukom.

Početak gradnje pruge u SFRJ je počeo donošenjem zakona 1966. godine, ali je već 1971. zakon ukinut, a dalju izgradnju je preuzimaju odvojeno SR Srbija i SR Crna Gora. Završetak građevinskih radova se desio 27. novembra 1975. godine spajanjem šina desetak kilometara južno od Kolašina. Na teritoriji Srbije se nalazi 301&nbsp;km, a na teritoriji Crne Gore 175&nbsp;km. Najviša tačka pruge je u Kolašinu 1.032 m. Najveći uspon je na deonici Podgorica-Bijelo Polje 33 promila u delu kod st. Bratonožići. Granična ćelija između država je Gostun.

Prilikom gradnje pruge se nije puno obratilo pažnje na činjenicu da 9&nbsp;km pruge prolazi kroz teritoriju Bosne i Hercegovine, ali je to kasnije postalo prilično zanimljivo. Na teritoriji Republike Srpske danas postoji stanica Štrpci, ali tu voz ne staje već služi samo kao ukrsnica samo iz saobraćajnih razloga i što je interesantno središnji deo stanice je u tunelu. 

## Tuneli
Postoji 254 tunela u ukupnoj dužini 114,4&nbsp;km. Najduži tunel je „Sozina“ na deonici Podgorica—Bar od 6.170 m. Sledeći tuneli po dužini su „Zlatibor“, „Trebešnica“, „Goleš“.

## Najviši železnički most u Evropi
Na pruzi postoji 234 mosta u ukupnoj dužini od 14,6&nbsp;km.

Most iznad Male rijeke je bio najviši u Evropi u vreme kada je bio izgrađen. Dužine je oko 500, a visine 198 m. Radovi su trajali 4 godine. U stubove je ugrađeno 23.000 m³ betona, a čelična konstrukcija je težine 25.000 t.

## Galerija

Datoteka:ŽS 441 in Priboj.jpg|Pruga kod Priboja
Datoteka:Štrpci rail station.jpg|Železnička ćelija u Štrpcima
Datoteka:Wiadukt kolejowy Mala Rijeka w Czarnogórze.JPG|Most iznad Male Rijeke
Datoteka:Belgrad-BarLineCrossingSkutariLake.jpg|Prelaz preko ostrva Lesendro


## Vanjske veze

* Stanje pruge Beograd-Bar alarmantno (Tanjug, 1. februar 2010.)
Pulakesi II

**Pulakesin II** () je bio vladar južnoindijske dinastije Čalukja koji je vladao od oko 610. do oko 642. i za čije je vladavine država Čalukja stekla nadzor nad najvećim dijelom centralne Indije, odnosno Dekana. Tradicionalno se smatra najvećim vladarem Čalukja.

Njegovo pravo ime je bilo Ereya. Bio je sin kralja Kirtivamana I. Kada mu je otac umro 597. godine, bio je malodoban, i prijestolje je preuzeo Kirtivamanov brat Mangalesa. Kada je odrastao, Ereya je došao u sukob sa stricem; prvo je izbjegao u teritoriju Bana, tamo sakupio vojsku i sa njom napao strica i ubio ga u bitci. Potom je preuzeo prijestolje i ime Pulakesin.

Nakon stupanja na prijestolje je poduzeo niz pohoda na zapad, gdje je zauzeo područje današnjeg Gudžarata; istok, gdje je zauzeo Kalingu i za guvernera imenovao svog brata Kubju Vishnuvardanu, koji će osnovati dinastiju Istočnih Čalukja; te na jug, gdje je porazio Palave i njihovog vladara Mahendravarmana I. Veliki je uspjeh imao i protiv sjevernoindijskog cara Harše, koga je prisilio da prihvati Narmadu kao granicu dviju država. Međutim, pred kraj vladavine su se Palave oporavile i nanijele mu poraze. Nakon smrti je država Čalukja značajno oslabljena unutrašnjim sukobima.

Glavni izvor podataka o Pulakesinovoj vladavini je natpis u Aiholeu, koji je kralj dao postaviti 634. Njegova vladavina je atestirana i u zapisima perzijskog kralja Hozroja II koji je primio njegovo izaslanstvo, kao i putopisu znamenitog kineskog hodočasnika Xuanzanga.

## Literatura
* Nilakanta Sastri, K.A. (1955). A History of South India, OUP, New Delhi (Reprinted 2002).
* Dr. Suryanath U. Kamat (2001). Concise History of Karnataka, MCC, Bangalore (Reprinted 2002). 
* South Indian Inscriptions
* History of Karnataka, Mr.Arthikaje
Stari Vlah

**Stari Vlah**  je istorijska i geografska oblast na jugozapadu Srbije. Obuhvata oblasti severno od reke Lima i istočno od Drine, u slivu Moravice i Uvca severno od Sjenice.

Na zapadu se Stari Vlah graniči sa Bosnom, na jugozapadu sa Hercegovinom, na jugoistoku sa Raškom oblašću, na istoku sa Šumadijom, a na severu sa Kolubarskom oblašću.

Stari Vlah je administrativno raspoređen u okvirima Zlatiborskog i Moravičkog okruga u Srbiji i Gornjodrinske regije u Bosni i Hercegovini . Obuhvata opštine Priboj, Prijepolje, Novu Varoš, Čajetinu, Užice, Arilje i Ivanjicu, kao i delove opštine Sjenice.Manje je poznato da jedan deo Starog Vlaha administrativno pripada Bosni i Hercegovini,reč je o istočnom delu opština Rudo i Višegrad.

Stari Vlah je planinska regija, pa se stanovništvo bavi uglavnom stočarstvom. Otuda i vodi ime – *vlah* je bio naziv za stočara. Oblast je bogata vodom.U celom Starom Vlahu do danas je očuvano specifično pevanje pesama "iz vika " ili "pod vikom ".Specifično za ovu regiju je nošenje nacionalne kape šajkače u teget ili crnoj boji. U regiji se razvija seoski turizam. Na Starom Vlahu se nalaze masivi Zlatibora i Zlatara. Oni određuju podelu Starog Vlaha na Zlatiborski Stari Vlah (obuhvata Zlatibor), Moravički Stari Vlah (obuhvata sliv Moravice) , Zlatarski Stari Vlah (obuhvata Zlatar)i Višegradski Stari Vlah (obuhvata deo Starog Vlaha koji pripada BiH) .

Čitava ova oblast je bogata kulturno-istorijskim znamenitostima. Jedna od najpoznatijih su manastir Mileševa kod Prijepolja,manastir Uvac u kanjonu istoimene reke,manastir Svetog Nikole na Pribojskoj Banji i manastir Dobrun kod Višegrada .

## Historija

## Историја[уреди | уреди извор]
По пољском научнику Едуарду Богуславском назив "Влах" је словенска реч, којом су они звали Гале. Стари Влах се односи на Гале, прецизније Скордиске, а Словени ту настањени сачували су "спомен господарства Галског", именом "Стари Влах". Ови су се разликовали од Римљана - "Нових Влаха". Назив Стари Влах се односи на Латине, а не на Влахе (народ).

Šezdesetih godina XII veka Stefan Nemanja osniva srpsku državu Rašku koja je obuhvatala Rašku oblast i južne delove Starog Vlaha (Priboj i Prijepolje – Zlatarski Stari Vlah). Severni delovi Starog Vlaha (Zlatiborski i Moravički Stari Vlah) nalazili su se u posedu župana Stracimira, a Nemanjinoj državi su pripojeni tek oko 1180-te godine. Tada se prvi put pominje Stari Vlah, koji je bio jedna od administrativnih jedinica Raške. Kasnije je Raška podeljena na župe, i na ovom prostoru ih je bilo nekoliko.

Dolaskom Turaka, severni delovi Starog Vlaha, tačno određeni današnjim južnim granicama opština Čajetine i Ivanjice pripadali su Smederevskom, južni Novopazarskom sandžaku,a zapadni deo ,koji danas u ganicama BiH pripao je Sarajevskom sandžaku .

Danas pojam *Sandžak* označava teritorije bivšeg Novopazarskog sandžaka. Tu spadaju Raška oblast, delovi Stare Hercegovine kod Pljevalja i južni Stari Vlah (zlatarski i manji delovi zlatiborskog).

## Povezano
* Sandžak
* Raška oblast
* Zlatibor
* Zlatar
Harša

**Harša** (*Harsha*; **Harsha Vardhana** ili **Harshwardhan**; हर्षवर्धन) je bio indijski vladar (car) koji je od 606. do 647. vladao područjem Sjeverne Indije. Bio je sin Prabhakara Vardhane i mlađi brat Rajya Vardhane, kralja Thanesara. Na vrhuncu moći je njegova država obuhvaćala današnji Punjab, Rajasthan, Gujarat, Bengal, Orissu i cijelu Indo-gangesku ravnicu sjeverno od rijeke Narmada. Na vlast je došao u dobi od 16 godina, nakon što mu je brat poginuo u sukobu sa kraljem Šašankom u Bengalu. Nastojeći ga osvetiti, pokrenuo je niz pohoda na istok, ali i u okolici, uspjevši pod svojom vlašću ujediniti niz malih kraljevstava i republika stvorenih u sjevernoj Indiji nakon propasti Gupta Carstva sredinom 6. vijeka. Njegov pokušaj prodora u Južnu Indiju je, međutim, spriječio Čalukja kralj Pulakesi II. Usprkos toga, Harša je vladao jednim od najvećih carstava u historiji Indije. Njegovu dugu vladavinu je također obilježio i procvat kulture, što je i sam Harša poticao kao prosvijećen i obrazovan vladar. Harša se bavio pisanjem, te mu se pripisuje autorstvo nad tri klasične sanskrit drame - *[[Nagananda]]*, *[[Ratnavali]]* i *[[Priyadarsika]]*. Na Haršinom dvoru je djelovao i znameniti pjesnik Bana, autor historijskog epa *[[Harsha Charitha]]*, koji je opisao njegov dolazak na vlast. Haršin dvor je godine 636. posjetio znameniti kineski hodočasnik i putopisac Xuanzang, koji je detaljno opisao Haršu kao uzornog budističkog vladara, tolerantnog prema drugim, tradicionalnim indijskim religijama. Sam Harša je godine 641. poslao diplomatsku misiju u Kinu, uspostavivši veze sa dinastijom Tang. Njegova država se, međutim, brzo raspala nakon smrti, otpočevši kraće mračno doba u historiji sjeverne Indije.

## Izvori
* Sri-harsha-charita, trans. Cowell and Thomas (1897)
* Ettinghausen, Harsha Vardhana (Louvain, 1906).
* *Political and Social history of the Jats*, Dr B K Dabas, 2001. Sanjay Prakashan, New Delhi, India
* Jat Viron ka Itihaas, Dilip Singh Ahlawat, 1998, Mathan Press, Rohtak, India 	
* Deb-Ther-Dkar-Po, *The White Annals*, Tibetan Freedom Press, Darjeeling, 1964.
Harsha Vardhana: Linkage and Identity
620.

__NOTOC__
Godina **620.** (**[[rimske brojke|DCXX]]**) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 620. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Medina preobraćena na islam.
* Slaveni napadaju Solun.
* Pulakesi II, vladar srednjoindijske dinastije Čalukja, na rijeci Narmadi nanosi poraz sjeveroindijskom caru Harši; nakon toga je sklopljen sporazum kojim Narmada postaje južna granica Haršinog kraljevstva.


## Rođenja
* Li Tai, krunski princ kineske dinastije Tang (mogući datum)

## Smrti
* Sveti Dorotej od Palestine
* Chuluo Khan, istočnoturkijski kagan
* Shen Faxing, kineski gospodar rata
* Sveti Mirin (približni datum)

## Reference
Shen Faxing

**Shen Faxing** (沈法興) (? - 620) je bio kineski velikodostojnik u službi dinastije Sui koji je nakon smrti cara Yanga zauzeo područje današnjeg Zheijanga i južni dio Jiangsua, proglasivši se princem od Lianga. Poticao je iz loze velikodostojnika koji su bili služili južnokineskoj dinastiji Chen. Prije careve smrti je služio kao guverner kapetanije Wuxing. Prije proglašenja princem se u jesen 618. pokušao staviti u službu Yang Tonga, nominalnog cara sa sjedištem u Luoyangu; tek nakon njegovog svrgavanja od strane generala Wang Sichonga se proglasio samostalnim vladarem, pri čemu je nastojao obnoviti tradicije i upravni sistem dinastije Chen. U jesen 619. je nakratko je sklopio savez sa seljačkim vođom Du Fuweijem, ali ih je obojicu porazio suparnički seljački vođa Li Zitong. Godinu dana kasnije, gonjen od Li Zitonga, pokušao je pronaći utočište kod lokalnog seljačkog vođe Ye Xiaobiana (葉孝辯); kada je postao uvjeren da će ga izdati Li Zitongu, izvršio je samoubistvo. Njegove pristaše i teritorije je preuzeo Li Zitong.
620-e

**620-e** su decenija koja je počela 1. januara 620. i završila 31. decembra 629. 

## Događaji i trendovi
* 16.7. 622 - Hidžra, odnosno Muhamedov bijeg iz Meke u Medinu, kojim se označava početak islamskog brojanja godina.
* 623 - Samo osniva Samov plemenski savez, prvu južnoslavensku državu.
* 624 - Vizigoti zauzimaju današnju Andaluziju, čime je okončana bizantsko prisutstvo nad Iberijskim poluotokom.
* 7.8. 626 - Bizantinci nanose odlučujući poraz Avarima i Slavenima koji su pokušali zauzeti Konstantinopol.
* 12.12. 627 - Bitka kod Ninive u kojoj bizantski car Heraklije nanosi odlučujući poraz Perzijancima.
* 628 - Novi perzijski kralj Kavad II pristaje na Heraklijeve mirovne uvjete, čime je okončan veliki bizantsko-perzijski rat.

## Reference
621.

__NOTOC__
Godina **621.** (**[[rimske brojke|DCXXI]]**) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 621. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* februar - Umro vizigotski kralj Sisebut, nakratko ga nasleđuje mali sin Rekared II, da bi zatim bio izabran general Svintila, sin Rekareda I (do 631).
* Vizantijsko-persijski rat (602–628): Persijanci su dovršili operacije čišćenja u Egiptu i osigurali su tu provinciju, za guvernera je postavljen neki Shahralanyozan. Šahrabaraz vojuje u istočnoj Anadoliji, prezimljuje u Pontu.
** Vizantinci sklopili primirje sa Avarima, za 150.000 nomizmi godišnje, prebacuju Trakijsku armiju u Anadoliju.
** Moguće vreme Iraklijeve ženidbe svojom nećakom Martinom.
* Islam
** Muhamed, prema islamskom vjerovanju, na krilatom jednorogu po imenu Burak odlazi na znamenito Noćno putovanje (*Isra wal-Miraj*) od Meke na nebo, potom s neba na jeruzalemsku Hramsku goru i natrag u Meku (27. redžeb ili 17. ramazan 12. godine prorokovanja, tj. 25. februar ili 15. april (prema wikishia.net - 2 BH).
** jul - Prvi zavet iz al-Aqabe, *Bay'at al-Nisa*': 12-orica iz Jasriba/Medine prelaze u islam, obećavaju da neće činiti neke grehe.
** 621/22 - Raste netrpeljivost Kurejša prema muslimanima u Meki, što vodi seobi - Hidžri.

* Tangovska Kina
** proleće - Li Shimin, kineski vojskovođa i sin cara Gaozua iz novouspostavljene dinastije Tang opseda Luoyang, glavni grad Wang Shichongove države Zheng - 
** 28. 5. &ndash; Bitka kod Hulaoa: Li Shimin nanosi odlučujući poraz brojčano superiornoj vojsci suparničkog gospodara rata Dou Jiandea (zarobljen i pogubljen u avgustu) - ovaj je trebao pomoći Wang Shichongu, koji se ubrzo predaje.
** 4. 6. &ndash; Kineski gospodar rata i samozvani car Wang Shichong nakon Dou Jiandeovog poraza predaje vlastito uporište, nekadašnju carsku prijestolnicu Luoyang.
** avgust - Car Gaozu od Tanga izdaje novac *[[kaiyuan tongbao]]*, "opticajno blago od ustoličenja nove ere", 
** jesen - Generali Dou Jiandeovog režima Xia dižu pobunu protiv tangovske vlasti, na čelu sa Liu Heitom, zauzimaju Zhangan. Pristupio mu je agrarni vođa Xu Yuanlang, u savezu je sa Gao Kaidaom i Istočnim Turcima.
** Tangovske snage su takođe porazile Xiao Xiana, koji je pokušao obnoviti dinastiju Liang, i agrarnog vođu Li Zitonga, koji se proglasio za cara.

## Rođenja

* Ardashir III, kralj Perzije

## Smrti

* Sisebut, vizigotski kralj Hispanije
* Reccared II, vizigotski kralj Hispanije
* 4.6. - Wang Shichong, kineski gospodar rata i suparnik Li Yuan
* 3.8. - Dou Jiande, kineski gospodar rata i suparnik Li Yuana
* Dou Kang, kineski vojskovođa i kancelar dinastije Tang
* Xiao Xi, kineski pretendent na carsko prijestolje
* Zhu Can, kineski gospodar rata i samozvani car

## Vanjske veze
Burak

**Burāk** (arapski البُراق) je po islamskoj tradiciji, životinja iz Raja na kojoj su jahali poslanici u svojim putovanjima na nebesa. Najčešće se spominje u priči o poslaniku islama Muhammedu . u kojoj se navodi da je u noći Isra i miradža jahao na njoj kroz sedam nebesa do Božijeg prijestolja.

## Opis
Burak je opisan kao inteligentno, svijetlo, mliječno-bijelo, četveronožno stvorenje sa krilima.

Dio hadisa iz Buharijeve zbirke hadisa opisuje Buraka: “Doveden mi je burak. On je bijel i visok. Veći je od magarca, a manji od mazge. On svoja kopita stavlja dokle dopre pogled (korak mu je dokle seže pogled). Uzjahao sam i ga i brzo smo stigli do Jerusalema. Zavezao sam ga za halku za koju vezuju poslanici. Ušao sam u Mesdžid-Al-Aksa i klanjao dva rekjata, a zatim izišao”

Također se prenosi da je Burak prevozio Ibrahima kada je posjećivao svoju suprugu Hadžeru i sina Ismaila iz Sirije u Meku.
Isra i Mi'radž

U Islamskoj tradiciji, **Isra i Miradž** (arapskiالإسراء والمعرا), su dva dijela putovanja koje je Muhammed imao u jednoj noći, oko 621 god. Mnogi islamski učenjaci smatraju da se to putovanje dogodilo fizički, dakle i dušom i tijelom, dok drugi smatraju da se desio samo kao duhovno putovanje (astralno). Ukratko je to putovanje opisano u Kur’anu u suri koja nosi naziv Al-Isra (noćno putovanje), (Kur'an Sura Al-Isr'a, a dosta više detalja je navedeno u hadisima.

## Isra
U hadisima se prenosi da je Muhammed . odmarao u blizini Kabe u Meki, kada mu je došao melek Džibril (Gabriel) i doveo mu krilatu životinju Buraka. Burak je tada odveo na svojim leđima Muhammeda do “Hrama dalekog” (*). Lokacija ovog Hrama nije navedena u Kur’anu, ali po Hadisima, to je Mesdžid-al-Aqsa u Jerusalimu. Tu je Muhammed predvodio molitvu svim prijašnjim Poslanicima (isra) a zatim uzjahao Buraka ponovo.

## Miradž
U drugom dijelu putovanja Muhammed je odveden na putovanje kroz sedam nebesa. Na svakom od njih je pričao i susreo se sa nekim od prijašnjih poslanika kao što su: Ibrahim (Abraham), Musa (Mojsije) i Isa (Isus), a zatim ga je Džibril odveo do božijeg prijestolja (Arš) gdje se Muhammed susreo sa Allahom.

Nakon što se Muhammed vratio u Meku i ispričao svoj doživljaj, većina stanovnika Meke mu nije vjerovala, čak i njegovi dotadašnji sljedbenici su se pokolebali i izrazili sumnju. Tada je Ebu Bekr, Muhammedov prijatelj rekao:”Čudite se da je Muhammed u jednoj noći otputovao do Mesdžid-Al-Aksa i nazad? Pa ja sam mu povjerovao i više od toga a to je da prima Objavu sa nebesa.”

## Detaljniji opis putovanja iz [[hadis]]a
## Lejletul-Miradž
Događaj Isre i Miradža se obilježava širom svijeta pa i u Bosni i Hercegovini svake godine i ta manifestacija se naziva “Lejletul-Miradž”.

## Izvori
* "Muhamed" -Mustafa Mahmud
* "Zapečaćeni dženetski napitak" -Safijurahman Elmubarekfuri

## Vanjske veze
* Članak o Isra i Miradž
Rekared II

**Rekared II** bio je vizigotski kralj u Hispaniji. Bio je veoma mlad kad je stupio na presto i njegova vladavina bila je vrlo kratka - jedva nekoliko dana ili nedelja nakon smrti njegovog oca, Sisebuta, 621. godine. Bio je postavljen na presto u naporima da se uspostavi vizigotska kraljevska dinastija, međutim, bez uspeha. 

Nakon njegove smrti nasledio ga je vojskovođa Svintila.
Sveti Mirin

**Sveti Mirin** ili **Mirren** (cca. 565 - cca. 620), također poznat kao **Mirren od Benchora** (današnji Bangor), **Merinus**, **Merryn** ili **Meadhrán**, bio je irski kršćanski redovnik i misionar. Slavi se kao zaštitnik grada i rimokatoličke biskupije Paisley u Škotskoj, gdje je osnovao vjersku zajednicu koja će prerasti u Opatiju Paisley. U opatiji mu je kasnije izgrađeno svetište koje je postalo predmetom hodočašća.

Bio je suvremenik Svetog Columbe od Ione i učenik Svetog Comgalla. Bio je prior Bangorske opatije u Irskoj, prije odlaska u misiju u Škotsku. Slavi se kao svetac i u Irskoj i Škotskoj, ali i pravoslavnim crkvama.

## Reference

## Izvori
* Brown, Isaac. "Renfrewshire Characters and Scenery". 1824. p42-49.
* Proceedings of the Society ; on St. Mirin's Chapel
* Statue of St. Mirin
* Catholic Online; St. Merinus
* History of Paisley;
* 15 September Feasts; Orthodox wiki
* Lees, J. Cameron. "The Abbey of Paisley". 1878.
* Aberdeen Breviary. 1484.
* Black, C. Stewart. "The History of Paisley". 1948.
Chuluo Khan

**Chulo Khagan** (kineski: 處羅可汗/处罗可汗, moderni kineski: (Pinyin): chùluo kěhàn, (Wade-Giles): ch'u-lo k'o-han, srednjekineski: (Guangyun); fonetski; tɕʰi̯o˥lɑ˩ kʰɑ˥ɣɑn˩˥; ? - 620) bio je kagan Istočnog Turkijskog Kaganata i drugi sin Qimina. Prije dolaska na prijestolje je nosio titulu **Ilteber Shad** (俟利弗設, sìlìfú shè, ssu-li-fu she). Naslijedio je starijeg brata Shibija i vladao 18 mjeseci. Nakon bratove smrti je oženio princezu Yicheng (義成公主 yìchéng gōngzhǔ) iz kineske dinastije Sui, Qiminovu suprugu u leviratskom braku. Umro je od bolesti, ali su neki historičari špekulirali da ga je otrovao majstor ceremonija (太常卿 tàichángqīng) Zheng Yuanshu (鄭元璹 zhèng yuánshú).

## Reference

## Literatura
* Zongzheng, Xue (1992). "A History of Turks". Beijing: Chinese Social Sciences Press. . p.&nbsp;208-213.
Zhu Can

**Zhu Can** (朱粲) (? - 621) je bio kineski ustanički vođa i gospodar rata iz doba kolapsa dinastije Sui, poznat po svojoj okrutnosti i sklonosti kanibalizmu. U doba cara Yanga je služio kao niži službenik u današnjoj provinciji Anhui, a kada su se protiv cara zaredali ustanci, povjereno mu je organiziranje lokalne milicije za njihovo gušenje. Godine 615. se sa njom odmetnuo od cara i proglasio princom od Jialoua. Nikada nije ustanovio teritoriju sa stalnom vlašću, nego je njegova vojska, poznata kao Kedahanski banditi (可達寒賊), lutala od provincije do provincije te pljačkala gradove i sela. Usprkos toga je nastojao ostvariti savez sa drugim gospodarima rata i ustaničkim vođama - prvo je 617. stupio u službu Li Mija; nakon Li Mijevoj prijelaza u službu Li Yuana, budućeg osnivača dinastije Tang u jesen 618. je prešao u službu nominalnog cara Yang Tonga, a pred sam kraj 618. se proglasio carem, osnovavši vlastitu dinastiju Wu. Međutim, već u proljeće 619. je poražen od trupa dinastije Tang, te se predao, odustao od carske titule i ušao u Li Yuanovu službu. U ljeto 619. je, pak, prilikom gozbe, pod uticajem alkohola, ubio i kasnije pojeo Duan Quea, jednog od Li Yuanovih doglavnika; shvativši da je novi sukob sa Li Yuanom neizbježan, pobjegao je u Luoyang kod gospodara rata Wang Shichonga, samozvanog cara države Zheng. Luoyang je godine 621. stavljen pod opsadu Li Yuanovog sina Li Shimina, te pao u kasno proljeće. Li Shimin je tada Zhu Cana dao pogubiti. 

## Reference
* *[[Knjiga Tanga]]*, vol. 56.
* *[[Nova knjiga Tanga]]*, vol. 87.
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 182, 184, 185, 186, 187, 189.
Dou Kang

**Dou Kang** (竇抗) (? - 621), kurtoazno ime **Daosheng** (道生), bio je kineski vojskovođa i velikodostojnik u službi dinastija Sui, poznat kao jedan od prvih kancelara dinastije dinastije Tang. Otac mu je bio velikodostojnik po imenu Dou Rongding (竇榮定), a majka princeza Ancheng, sestra cara Wena, osnivača dinastije Sui. Od oca je naslijedio titulu vojvoda od Chena, te je uživao carevu naklonost. Kada je godine 604. car Wen umro, a na vlast došao car Yang, Dou Kang je bio pod sumnjom za sudjelovanje u neuspjeloj pobuni princa Yang Lianga; iako je oslobođen optužbi, oduzeta mu je titula vojvode. Nakon toga se Dou Kang sprijateljio sa generalom Li Yuanom, te ga nakon ustanka Yang Xuangana 613. navodno poticao da iskoristi priliku i preuzme carsko prijestolje. Li Yuan tu sugestiju nije prihvatio, a Dou Kang je kasnije poslan da komandira kineskim trupama na sjevernoj granici. Kada se Li Yuan 618. proglasio carem (Gaozu) i osnovao novu dinastiju Tang, Dou Kang ga je priznao za svog vladara. Iste godine mu je pomogao u likvidaciji suparničkog gospodara rata Xue Rengaoa. Li Yuan ga je imenovao svojim kancelarom. Godine 621. je zajedno sa Li Yuanovim sinom Li Shiminom sudjelovao u opsadi Luoyanga gdje se predao general i samozvani car Wang Shichong. Neposredno nakon te pobjede je održana gozba na kojoj je Dou Kangu iznenada pozlilo, te je umro.

## Reference

* *[[Knjiga Tanga]]*, vol. 61.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/tan08.htm 
* *[[Nova knjiga Tanga]]*, vol. 95.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/ntan14.htm 
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 185, 186.
Wang Shichong

**Wang Shichong** (王世充) (? - 621), kurtoazno ime **Xingman** (行滿), bio je kineski general i kratkotrajni samozvani car u doba kolapsa dinastije Sui. U posljednjim godinama vladavine cara Yanga se istakao kao jedan od rijetkih generala koji je imao uspjeha u gušenju brojnih seljačkih i drugihg ustanaka. U proljeće 618. vijest o carevom ubistvu ga je zatekla u istočnoj prijestolnici Luoyangu, gdje je, zajedno sa tamošnjim velikodostojnicima imenovao princa Yang Tonga za novog cara. Odatle se uspješno borio protiv ustaničkog vođe Li Mija kome je preoteo veliki dio teritorija. Međutim, izgubivši povjerenje u mladog cara, i nakon niza zavjera, u proljeće 619. ga je svrgnuo i preuzeo prijestolje proglasivši novu dinastiju Zheng. Novi režim se, međutim, našao pod snažnim pritiskom novoosnovane dinastije Tang čije su snage 621. pod princom Li Shiminom (budući car Taizong) opsjele Luoyang. Wang je sklopio savez sa ustaničkim vođom Dou Jiandeom, ali su u kasno proljeće iste godine Douove snage, koje su trebale deblokirati Luoyang, poražene u bitci kod Hulaoa. Četiri dana kasnije se Wang predao; car Gaozu od Tanga je naredio da mu se poštedi život, ali je jedan od njegovih službenika po imenu Dugu Xiude (獨孤修德), ubio Wanga, kako bi osvetio svog oca, pogubljenog od strane Wanga nekoliko godina prije.

## Izvori
Bitka kod Hulaoa

**Bitka kod Hulaoa** se odigrala 28. maja 621. istočno od kineske prijestolnice Luoyang između snaga novosnovane dinastije Tang pod princom Li Shiminom na jednoj, i snaga suparničkog gospodara rata Dou Jiandea na drugoj strani. Dou Jiande je prije toga bio pristaša dinastije Tang, ali se protiv nje okrenuo uvjeren da će, nakon što se Tang obračuna sa gospodarom rata Wang Shichongom, i on doći na red. Zbog toga je sklopio savez sa Wangom i okupio veliku vojsku sa kojom je nastojao deblokirati Luoyang, koji se nalazio pod Li Shiminovom opsadom. Iako je raspolagao sa dva puta manje ljudstva, Li Shimin se odlučio suprotstaviti Douu. Koristeći logističku iscrpljenost i slabu pokretljivost Douvih trupa, Li Shimin je poduzeo smjeli konjički prepad. On je potpuno razbio neprijatelja, a Dou je pri tome zarobljen. Kada je nekoliko dana kasnije doznao za Douov poraz, Wang je kapitulirao u Luoyangu. Time se dinastija Tang riješila najozbiljnija suparnika u borbi za vlast, iako će tek za nekoliko godina sva područja tadašnje Kine staviti pod svoj nadzor.

## Izvori

## Literatura
* Graff, David A. (2000). "Dou Jiande's dilemma: Logistics, strategy, and state" in *Warfare in Chinese History*, 77–105, edited by Hans van de Ven. Leiden: Koninklijke Brill. .
Ardašir III

**Ardašir III.** (perzijski: اردشیر *Ardaschīr*; * oko 621; † 630) je bio Veliki kralj Perzije iz dinastije Sasanida (628. – 630.)

Ardašir III. bio je sin Kavada II. te je nakon njegove smrti u rujnu 628. u dobi od sedam godina stupio na prijestolje. Njegov najvažniji savjetnik bio je Meh-Adur Gusnasp koji je nastojao da uvede red u zemlji oslabljenoj od rata s Bizantom u kojoj je još k tome i harala kuga. No vlast su zapravo imali utjecajni lokalni knezovi te prije svega zapovjednici vojske tako da faktički i nije bilo središnje kraljevske vlasti. Ardašira je godine 630. svrgnuo i ubio general Šahrabaz te zavladao umjesto njega.

## Literatura
* Theodor Nöldeke: *Geschichte der Perser und Araber zur Zeit der Sasaniden. Aus der arabischen Chronik des Tabari. Übersetzt und mit ausführlichen Erläuterungen und Ergänzungen versehen*. Leiden 1879, str. 386. – 388.
Papa Andronik od Aleksandrije

**Papa Andronik od Aleksandrije** bio je koptski papa Aleksandrije od 616. do 622. Koptska crkva ga slavi kao sveca na dan smrti - 20. Tubaha.

## Reference
Liu Wuzhou

**Liu Wuzhou** (劉武周) (? -622?) je bio kineski ustanički vođa iz doba kolapsa dinastije Sui koji je godine 617. osnovao kratkotrajnu državu u mjestu Mayi (馬邑, današnji Shuozhou u Shanxi). Proglasivši se vladarom - tradicionalni izvori daju oprečne podatke da li je koristio titulu kan ili *[[tianzi]]* - stekao je vlast nad sjevernim Shanxijem i centralnim dijelom današnje Unutrašnje Mongolije. Nakon što je general Li Yuan godine 618. proglasio novu dinastiju Tang, Liu Wuzhou se pokazao kao jednim od njegovih najopasnijih suparnika. Sklopivši savez sa Istočnim Tujueima je godine 619. nakratko osvojio Li Yuanovo originalno uporište Taiyuan. Godine 620. je Li Yuanov sin Li Shimin (budući car Taizong) krenuo u protuofenzivu u kojoj je prvo vraćen Taiyuan, a potom osvojen i Mayi, nakon čega je Liu Wuzhou pobjegao kod Istočnih Tujuea. Kada je 622. Liu Wuzhou pokušao ponovno organizirati ustanak u Kini, Tujuei su ga pogubili kako bi izbjegli rat sa sada već ojačanom dinastijom Tang.
Lin Shihong

**Lin Shihong** (林士弘) (? - 622) je bio kineski ustanički vođa iz doba kolapsa dinastije Sui. Kada su se Kinom zaredali ustanci seljaka protiv vladavine cara Yanga, godine 616. se priključio jednoj takvoj vojsci u današnjem Jiangxiju. Iste je godine preuzeo komandu od njenog poginulog vođe Cao Shiqija (操師乞), a početkom 617. se proglasio carem nove dinastije Chu. Ostvario je vlast u najvećem dijelu današnjih provincija Jiangxi i Guangdong, ali je 622. došao pod udar novoosnovane dinastije Tang. Nastojao joj se suprotstaviti gerilskom taktikom, ali je umro. Nakon toga su se njegovi sljedbenici raspršili.

## Reference
Li Zitong

**Li Zitong** (李子通) (? - 622) je bio kineski ustanički vođa iz doba kolapsa dinastije Sui. Kada su se zaredali ustanci protiv cara cara Yanga, Li Zitong se 615. priključio ustaničkoj vojsci pod Zuo Caixiangom (左才相); od nje se brzo odmetnuo sa sljedbenicima i kreuno na jug. Kada je general Yuwen Huaji godine 618. napustio Jiangdu (江都, današnji Yangzhou u Jiangsuu), Li Zitong je tamo postepeno preuzeo vlast i godine 619. osnovao novu državu Wu. Godine 620. ga je porazio Li Fuwei, general u službi novoosnovane dinastije Tang. Tada je krenuo na jug i porazio suparničkog ustaničkog vođu Shen Faxinga, samozvanog princa od Lianga te zauzeo njegovu teritoriju - današnji Zhejiang. Godine 621. ga je Li Fuwei ponovno napao te prisilio na predaju. Li Zitong je doveden u prijestolnicu Chang'an, ali ga je car Gaozu od Tanga odlučio poštediti. Sljedeće godine je pokušao obnoviti svoju državu te pobjegao iz Chang'ana. Na putu je uhvaćen i pogubljen.

|- style="text-align: center;"

|-

|-
Xue Yuanchao

**Xue Yuanchao** (薛元超) (622–683), formalno ime **Xue Zhen** (薛振), kurtoazno ime Yuanchao, formalno **Baron od Fenyina** (汾陰男), bio je kineski velikodostojnik u službi dinastije Tang koji je kao kancelar služio cara Gaozonga. U carevu službu je ušao još u vrijeme dok je on bio krunski princ. 663. je nakratko pao u nemilost i bio prognan, ali je vraćen na svoju dužnost, te je vodio istragu temeljem koje je Li Xian izgubio mjesto krunskog princa, koje je pripalo Li Zheu.

## Napomene i reference

* *[[Knjiga Tanga]]*, vol. 73.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/tan09.htm 
* *[[Nova knjiga Tanga]]*, vol. 98.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/ntan14.htm 
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 202, 203.
Al-Muhtar

**al-Mukhtār ibn Abī ‘Ubayd al-[[Banu Thaqif|Thaqafī]]** (622 - 687) bio je arapski muslimanski vođa poznat po tome što je 687. godine, neposredno nakon smrti Huseina ibn Alija, pokrenuo neuspjeli ustanak protiv omajadskog kalifa Jezida I. Uhvaćen je i ubijen nedaleko od Kufe u aprilu 687. 

Al-Mukhtarov grob se nalazi u Sabornoj džamiji u Kufi.

## Reference

* Islamic Apocalyptic Movements in Modern Iran 
* History of Tabari - Volume 21 The Victory of the Marwanids (where Al-Mukhtar takes revenge on those who killed Imam Husayn ibn Ali) 

## Vanjske veze

* The Uprising of Mukhtar
Andrew Cuomo

**Andrew Mark Cuomo** (6. decembar 1957 - ) je američki demokratski političar koji se od početka 2011. nalazi na mjestu guvernera države New York. Odrastao je u porodici uglednog demokratskog političara i bivšeg guvernera New Yorka Maria Cuoma. Od 1997. do 2001. je u administraciji Billa Clintona bio na mjestu sekretara za stanovanje i urbani razvoj. Od 2007. do 2010. je bio vrhovni advokat države New York. Na mjesto guvernera je izabran u novemberu 2010. i dužnost je preuzeo od Davida Patersona.

Kao i otac, Andrew Cuomo se smatra jednim od najuglednijih i najuticajnijih predstavnika lijeve, progresivne frakcije u Demokratskoj stranci. Za vrijeme njegovog mandata je u državi New York, usprkos republikanske većine u državnoj skupštini, izglasan istospolni brak, što se smatra jednim od najvećih političkih uspjeha američkih progresivaca posljednjih godina. Zbog toga se Andrew Cuomo smatra jednim od najizglednijih kandidata za demokratsku nominaciju na izborima 2016. godine.

## Vanjske veze
* Governor Andrew M. Cuomo *official state government site*
* Andrew Cuomo for New York Governor *official campaign site*
Univerzitet Ben-Gurion

**Univerzitet Ben-Gurion** (hebrejski: **אוניברסיטת בן-גוריון בנגב**) je osnovan 1969. godine u gradu Be'er Shevi u Izraelu.

Univerzitet promovira razvoj područja pustinje Negev, inspiriran vizijom izrealskog prvog premijera Davida Ben-Guriona koji je vjerovao da budućnost Izraela leži u relativno nerazvijenom jugu.

Univerzitet Ben-Gurion je poznat na području elektronike, kemije i mehanike. Zajedno sa Univerzitetom u Tel-Avivu rangiran je na drugom, odn. trećem mjestu Techniona na polju inženjerstva. Nakon raspada Sovjetskog Saveza, univerzitet je profesorski kadar ojačao profesorima s prestižnih sovjetskih univerziteta, između ostalih profosorima iz Lenjingrada, Rige, Moskve i Harkova.
Internacionalni univerzitet u Sarajevu

**Internacionalni univerzitet u Sarajevu** (eng. International University of Sarajevo, skr. IUS) je privatni univerzitet osnovan 23. oktobra 2003. godine u Sarajevu. U januaru 2005. IUS je oficijalno registrovan i priznat od strane Ministarstva za edukaciju Sarajevskog kantona kao i Vijeća za visoko obrazovanje Republike Turske. Fakulteti se trenutno nalazi u dvije zgrade u sarajevskom naselju Čengić Vila, a u toku je gradnja kampusa u mjestu Ilidža čiji se završetak očekuje 2010. godine. Nastava se obavlja na engleskom jeziku.

## Povezano
* Lista univerziteta u Bosni i Hercegovini