open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Um el Buagi

**Um el Buagi** (arapski: أم البواقي) znan kao **Canrobert** za Francuske kolonijalne uprave je grad od 67,201 stanovnika na sjeveroistoku Alžira u Pokrajini Um el Buagi u kojoj je i administrativni centar.

## Geografija

Um el Buagi leži na visoravni južnog Masiva Tel Atlasa, smješten je u centru trokuta kog formiraju tri velike metropole istočnog Alžira; Constantina, Batne i Annabe, u ratarsko-stočarskom kraju.

Južno od grada leži područje velikih sabki (Tarf, Guellif, Merhssel, Zemoul, Tinsilt, Djendli), močvarni kraj koji je kao vlažno područje zaštićen Ramsarskom konvencijom.

Od mediteranskih luka Skikde i Annabe je udaljen 150 km južno.

## Historija

Historija Um el Buagija seže do Numidijskog kraljevstva kad je nastao pod imenom **Makomades**.

Za Francuske kolonijalne uprave odlukom generalnog guvernera dotadašnjem arapsko-berberskom naselju Um el Buagiju je 1893. promjenjeno je ime u *Canrobert*, to je formalizirano dekretom 1915. *Canrobert* je već 1902. postao administrativni centar, a status punopravne općine dobio dekretom 1957.

Današnji Um el Buagi od 2009. ima i Univerzitet *Larbi Ben M’hidi* sa šest fakulteta i tri instituta.

Grad je i velik garnizon sa vojnim aerodromom (IATA: QMH, ICAO: DABO) u kom je smještena 121 eskadrila alžirske ratne avijacije sa sa lovačkim avionima Suhoj Su-30MKA i helikopterima Mil Mi-171.

## Privreda

Um el Buagi je administrativno- trgovački centar poljoprivredno-stočarskog kraja poznatog po proizvodnji pšenice, ječma, smokvi i maslina.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Ville de Oum El Bouaghi''
Bau (otok)

**Bau** ( ) je maleni otok u sklopu arhipelaga Viti Levu na Fidžiju. Bau ima ukupnu površinu od oko osam hektara, a udaljen je nekoliko stotina metara od glavnog otoka u skupini. Na njemu živi oko 200 ljudi. 

Bau ima izniman historijski značaj za Fidži. Naime, moćni plemenski čelnici Tanoa Visawaqa i Seru Epenisa Cakobau bili su, svaki u svoje vrijeme, ratu otoka Bau te je upravo s tog otoka krenula ideja o ujedinjenju Fidžija u jedinstveno kraljevstvo, što je Cakobau, nakon što je izgradio moćnu vojsku, konačno uspio 1871. godine. Iako je Kraljevstvo Fidži bilo kratkotrajno (Britanci su kolonizirali arhipelag već 1874. godine), ta ujedinjena monarhija poslužila je kao jezgra suvremene, unitarne Republike Fidži. Na otoku se nalazi i najstarija kršćanska crkva na Fidžiju i spomenik žrtvama kanibalističkih obreda, a značajan je i po tome što je standardni fidžijski jezik temeljen upravo na bauanskom dijalektu. 

Upravo zbog svog historijskog značaja, Bau se smatra svetim u očima mnogih Fidžijaca. Strancima je pristup otoku zabranjen bez posebne dozvole od strane državnih vlasti. 

## Vanjske veze
* Bau at Britannica.com
* Details and Photographs by FijiBure
* Details and statistics
Tebesa (pokrajina)

**Tebesa** (arapski: ولاية تبسة, Wilāyat Tibissa) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.

## Geografija

Pokrajina Tebesa se prostire na krajnjem istoku zemlje duž tuniske granice, na površini od 14.227 km² u kojoj živi 648,703 stanovnika.
Odavna je poznata kao rudarski kraj (rudnici željezne rude Kvenza i Bukadra i rudnik fosfata Djebel Onk) ali i kao stočarski kraj planinskih pašnjaka i malih oranica.

Pokrajina Tebesa na istoku u dužini od oko 300 km graniči sa Tunisom. Tuzemno graniči sa slijedećim Alžirskim pokrajinama, na sjeveru sa Suk Ahrasom, sa sjeverozapada sa Um el Buagijem i Henšelom i sa juga sa El Ujedom.

Pokrajina je administrativno podjeljena na 12 distrikta (daïrasa) i 28 općina (baladija).

Administrativni centar Pokrajine Tebesa je grad Tebessa.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Presentation de la wilaya de Tébessa''
Koraljna obala (Fidži)

**Koraljna obala** (engleski: *Coral Coast*) je dio obale fidžijskog otoka Viti Levu, koji se proteže između gradova Sigatoke i Suve. Koraljna obala poznata je kao jedan od nekoliko turističkih centara na Fidžiju. 

Koraljna obala izrazito je važna turistička lokacija, a duž područja se nalazi niz hotela i odmarališta koji čine značajan dio turističkih prihoda Fidžija. Središte Koraljne obale nalazi se u donjem toku rijeke Sigatoke, u blizini istoimenog grada. Ponuda uključuje uživanje u prirodnim bogatstvima Fidžija, druženje s lokalnim stanovništvom u obližnjim selima te kušanje fidžijske nacionalne kuhinje. 

Jedno od najpoznatijih mjesta na obali je Pacific Harbour, odmaralište koje obiluje brojnim sportskim aktivnostima, kao što su jet ski ili ronjenje.
Sigatoka

**Sigatoka** ( ) je grad u Fidžiju, na otoku Viti Levu. Sigatoka se nalazi na ušću istoimene rijeke, po kojoj je i dobio ime, udaljen otprilike 61 kilometar od Nadija. Grad je sjedište provincije Nadroga-Navosa u Zapadnoj diviziji, a prema popisu iz 2017. godine imao je 10,509 stanovnika te je bio deveti najveći grad na Fidžiju. 

Sigatoka je status grada dobila 1959. godine. Danas je najpoznatija kao turističko središte, dok je u historiji bila poznata i kao poljoprivredno središte; dolinu rijeke Sigatoke je početkom XX. vijeka pogodila gljivična bolest znana kao žuta sigatoka, koja je napadala plantaže banane, a koja je usko povezana s još razornijom crnom sigatokom. 

Od turističkih destinacija, važan je NP Sigatoka Sand Dunes, jedini nacionalni park na Fidžiju, te Koraljna obala, jedan od najvećih turističkih centara na Fidžiju, a koja se proteže od Sigatoke sve do Suve. 

## Literatura

*  
*  

## Vanjske veze
*
Sabka

**Sabka** (arapski: سبخة, sabẖa) su slaništa po ravnicama i geološkim depresijama, uobičajena duž obala Sjeverne Afrike i Arabije. 

## Karakteristike

Sabke su velike obalne plimne ravnice, povezane sa lagunama, čije su vode pune soli. U njima se za oseke događaju karakteristični geološki procesi vezani za kopno, to se prije svega odnosi na taložni materijal.
Nasuprot tome u vrijeme plime prevladavaju procesi uvjetovani podvodnim - morskim ambijentom. 

Sabke najčešće graniče sa pješčanim dinama i imaju meka, ali nepropusna dna, zbog periodičnih poplava i isparavanja. Koncentracija morske vode i kapilarno ispuštanje podzemnih voda rezultira taloženjem gipsa, kalcita i aragonita.
Pretpostavlja se da je najveći dio sabki u geološkoj historiji bio mali morski zaljev sličan bazenu, nastao evaporacijom.

Sabka se dijele na obalne i kopnene, a to zavisi o nihovim talozima.

U obalnim sabkama utjecaj kopna na taložne procese vidi se u njihovim vodama zasoljenim muljnim karbonatima nalazi puno kopnenih taloga. 
Za razliku od tog u sastavu kopnenih sabki dominira pijesak sa dina, a utjecaj mora vidi se po karbonatnim česticama koje nanose vjetrovi, najčešće su to skeleti litoralnih morskih životinjica čije su kućice od kalcita. To cikličko izmjenjivanje morskih i kopnenih taloga značajna je karakteristika sabki. 

U sabke se ubrajaju i plimne ravnice po suhim pustinjama, koje u svom sastavu, zbog evaporacije, imaju razne solne taloge. 
Tipičan primjer takvih sabki su dijelovi obale Perzijskog zaljeva u Emiratu Abu Dabi.

## Povezano
* Slanište
* Slano jezero
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Sabkhah, saline flat'' (na portalu Encyclopædia Britannica)
Henšela (pokrajina)

**Henšela** (arapski: ولاية خنشلة, Wilāyat Ḫanšala) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.

## Geografija

Pokrajina Henšela se prostire na sjeveroistoku zemlje po stepskoj Visoravni slaništa i planinama Masiva Aures, na površini od 9,715 km² u kojoj živi 386,683 stanovnika.

Pokrajina Henšela graniči sa slijedećim Alžirskim pokrajinama; na sjeveru sa Um el Buagijem, sa zapada sa Batnom i Biskrom, sa istoka sa Tebesom i sa juga sa El Ujedom.

Pokrajina je administrativno podjeljena na 8 distrikta (daïrasa) i 21 općina (baladija).

Administrativni centar Pokrajine Henšela je grad Henšela.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Presentation de la wilaya de Khenchela''
Henšela

**Henšela** (arapski: خنشلة, berberski: *Xencelt*) za Antike znan kao **Maskula** je grad od 114,472 stanovnika na sjeveroistoku Alžira u Pokrajini Henšela u kojoj je i administrativni centar.

## Geografija

Henšela leži na nadmorskoj visini od 1,128 metara u planinama Masiva Aures, udaljena od Constantina 136 km jugoistočno.

## Historija

Historija Henšele seže do legendarne berberske kraljice Kahine koja je po predaji tu imala utočište.
U 1. vijeku Treća rimska legija Augusta podigla je na tom lokalitetu svoj kastrum **Maskula**, od kog je malo tog ostalo. Nakon Bizanta i Arapa Henšelom su privremeno zavladale Osmanlije a nakon njih Francuzi.

Henšela je službeno osnovana kao administrativni centar za Francuske kolonijalne uprave dekretom 1876., a status punopravne općine dobila je dekretom 1911.
Željeznička pruga podignuta je do grada 1905., ali je vojna uprava trajala do 1912.

Današnja Henšela od 2012. ima i Univerzitet Abbès Leghrour sa šest fakulteta.

## Atrakcije
Neposredno iznad grada nalazi se najviša planina Masiva Aures -Chelia, visoka 2.328 metara sa velikom kedrovom šumom.
Svega sedam km od centra grada leže terme - Hammam Essalihine sa hotelima.

## Privreda

Henšela je administrativno- trgovački centar ratarsko-stočarskog kraja.
Od industrije ima tvornicu lakog naoružanja ECMK.

## Reference

## Vanjske veze

* ''La ville de Khenchela''
Saida

**Saida** (arapski: سعيدة/Saʿīda, berberski: *Sɛida*) je grad od 142,497 stanovnika na sjeverozapadu Alžira u Pokrajini Sajida u kojoj je i administrativni centar.

## Geografija

Saida leži na južnim obroncima planina Masiva Tel Atlas i na sjevernom rubu Visoravni slaništa., udaljena od Sidi Bel Abesa 95 km jugoistočno.

## Historija

Historija Saide seže do rimskih vremena, kad su oni zbog njenog strateški važnog položaja, podigli utvrdu.

Saida je bila utvrda legendarnog alžirskog lidera protiv francuske dominacije Abd el-Kadera, koji je spalio grad 1844. kad je vidio da ga više nemože braniti protiv daleko nadmoćnijih francuskih snaga.

Današnja Saida niknula je uz garnizon francuske vojske koji je osnovan 1850.

Saida je službeno osnovana kao administrativni centar mješovite vojno-civilne općine za Francuske kolonijalne uprave dekretom 1868., a status punopravne općine dobila je dekretom 1871.

Svojevremeno je bila slavna po tom što je u njoj bio stacioniran puk Legije stranaca. Na rast grada značajno je utjecala izgradnja željezničke pruge Oran - Bešar koja je došla do grada 1862.

## Privreda

Grad se prostire duž desne obale Vadi Saide, zaštićen šumovitim planinama na suprotnoj obali, koje se strmo uzdižu do visine 1200 metara. 
Okolica grada je plodna jer ima dosta padavina, pa se po oranicama duž vadija na sjeveru sade žitarice (uglavnom pšenica), a po obroncima masline i grožđe.

Za razliku od tog po sušnoj stepskoj Visoravni slaništa južno i istočno od grada, po kojoj raste trava esparto i grmoliko bilje napasaju se uglavnom stada koza i ovaca, ali se na manjim parcelama također sade žitarice.
Zbog tih resursa Saida je izrasla u tzančajno trgovište za vunu, stoku i žitarice.

Saida je poznata po finoj koži iz njenih štavionica i po mineralnoj vodi koja se flašira.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Saïda, Algeria''
Željeznička pruga Beli Manastir–Osijek

|}
**Željeznička pruga Beli Manastir–Osijek** (ili **M301**) je željeznička pruga u Hrvatskoj koja povezuje gradove Beli Manastir i Osijek. Proteže se Baranjom dužinom od 31,319 km i standardne je širine (1435 mm). Na sjeveru se spaja s mađarskom prugom Viljan–Madžarboja, a na jugu se nadovezuje na hrvatske pruge Varaždin–Dalj (R202), Osijek–Vrpolje (M302) i Vinkovci–Osijek (L209). Pruga prolazi kroz Čeminac i Dardu.

## Povezano
* Željezničke pruge u Hrvatskoj
Ilizi (pokrajina)

**Ilizi** (arapski: ولاية اليزي, Wilāyat Illīzī) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.

## Geografija

Pokrajina Ilizi se prostire na krajnjem jugoistoku zemlje po saharskoj pustinji na površini od 284,618 km² u kojoj živi samo 60,298 stanovnika.

Pokrajina Ilizi na sjeveru u dužini od 37.43 km graniči sa Tunisom, a sa istoka u dužini od 1006 km sa Libijom. Na jugu sa Nigerom u dužini od 213 km.
Tuzemno graniči sa slijedećim Alžirskim pokrajinama, na zapadu sa Tamanrasetom i na sjeveru sa Varglom.

Pokrajina je administrativno podjeljena na 3 distrikta (daïrasa) i 6 općina (baladija).

Administrativni centar Pokrajine Ilizi je grad Ilizi.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Presentation de la wilaya de Illizi''
Sajida (pokrajina)

**Sajida** (arapski: ولاية سعيدة / Wilāyat Saʿīda) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.

## Geografija

Sajida se prostire na sjeverozapadu zemlje na površini od 6,613 km² u kojoj živi 363,755 stanovnika.

Pokrajina Sajida graniči sa slijedećim Alžirskim pokrajinama na sjeveru sa Maskarom, sa zapada sa Sidi Bel Abesom, na jugu sa El Bajadom i sa istoka sa Tijaretom.

Pokrajina je administrativno podjeljena na 6 distrikta (daïrasa) i 16 općina (baladija).
Administrativni centar Pokrajine Sajida je istoimeni grad Saida.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Présentation de la wilaya de Saïda''
Tebessa

**Tebessa** (arapski: تبسة) za antike znana kao **Theveste** je grad od 194,461 stanovnika na sjeveroistoku Alžira u Pokrajini Tebesa u kojoj je i administrativni centar.

## Geografija

Tebessa leži u planinama Saharskog Atlasa, udaljena 235 km južno od mediteranske luke Annabe i svega 19 km zapadno 
od granice sa Tunisom

## Historija

Tebessa je nastala kao kartažanska kolonija u 7. vijeku pne.. Kad su Rimljani zauzeli taj kraj instalirali su 146. pne. u tadašnjoj - *Thevesti* svoj garnizon.
U njemu je nakon gušenja Jugurtine pobune bila stacionirana III legija Augusta
*Theveste* je počeo propadati tokom 5. i 6. vijeka, a potpuno je napušten nakon arapske invazije u 7. vijeku. 
Od 1573. Tebessom vladaju Osmanlije, koji su u gradu instalirali mali garnizon.

Francuska vojska na čelu sa generalom Saint-Arnaudom zauzela je grad 1851. ubrzo nakon tog je koloniziran pa je već 1880. dekretom dobio status punopravne 
općine. 
Za Francuske kolonijalne vlasti Tebessa je izrasla u snažan garnizon na istočnoj granici.

Prva veća bolnica podignuta je 1974. te iste godine osnovana je i Pokrajina Tebesa, pa je grad postao i administrativni centar.
Prva redovna linija Alžir - Tebessa otvorena je 1978., na obnovljenom aerodromu *Larbi Tébessi* (IATA: TEE, ICAO: DABS)
Današnja Tebessa od 2009. ima i Univerzitet Larbi Tébessi  sa šest fakulteta.

## Znamenitosti
Gradom dominira bedemima opasana bizantska citadela, pačetvorina od 12 tornjeva i 4 vrata.

Nekih 1,6 km sjeverno od centra grada leže ostatci antičke *Theveste*. Najbolje je očuvan slavoluk kog je 213. dao podići car Karakala u čast svog oca Septimija Severa. Te iste godine započela je izgradnja ranokršćanske bazilike, koja je 
također dobro očuvana.

Pored ta dva objekta tu su i ruševine rimski amfiteatra, termi i Minervinog hrama.

## Privreda
Za ekonomiju grada važni su rudnici fosfata *Djebel Onk*, južno od grada.
Sama Tebessa je administrativni centar ratarsko-stočarskog kraja.
Stanovnici se pored usluga bave trgovinom, žitom, stokom (ovcama) i travom esparto ali i tkanjem tepiha.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Tébessa, Algeria''
Visoravan slaništa

**Visoravan [[Slanište|slaništa]]** (arapski: الهضاب العليا, *Al-Hidab al-Ulja*, francuski: *Hauts Plateaux*) je geografska i historijska regija na sjeveru Alžira i Maroka.

To je stepska visoravan u Masivu Atlas koja se proteže u dužinu od 600 km od Maroka na zapadu do Masiva Aures na istoku u Alžiru.

## Karakteristike
Visoravan se proteže između Masiva Tel Atlas na sjeveru i Masiva Saharskog Atlasa na jugu, koji je granica prema saharskoj pustinji.

Nadmorska visina visoravni koja je široka 200 km, kreće se između 1000 - 1200 m.

Klimatske prilike mijenjaju se kako se mjenja reljef. Iza barijere Masiva Tel Atlas jako opada količina padavina (manje od 500 mm, puno češće manje od 400 mm), uz to kako se ide prema jugu ima ih sve manje i sve su nepravilnije.
Isto tako na klimatske prilike utječe i nadmorska visina i kontinentalnost, jer su temperaturne razlike između dana i noći (dnevna amplituda je mnogo viša nego na obali), isto tako velike, kao i razlike između ljeta i zime (ljeta su vrlo vruća sa temperaturama višim od 40 °C, ali su zime vrlo hladne sa puno mraza).

Vegetacija je stepska i svodi se grmoliko bilje prilagođene suši i posnom tlu (esparto trava...).
Planine Saharskog Atlasa, posebno one više, primaju više padavina, pa su im padine obrasle šumama crnike i alepskog bora, pa čak i kedrovima na pojedinim višim planinama Masiva Aures. Reljef je mnogo otvoreniji od onog u Masivu Tel Atlas.

Na visoravni je naime sedimentni pokrivač tanji i raspršeniji nego u Tel Atlasu. Naročito kod Constantina gdje ima samo nekoliko izoliranih planina, koje se uzdižu iznad valovite visoravni.

Iako izgleda kao homogeni prostor, postoje poprilične razlike od Maroka do Tunisa. Na zapadu, jugu i kod Orana u Alžiru, to je vrlo širok i otvoren prostor, sa rijetkim i niskim planinama, a suša je veća.
To je stepski kraj okružen velikim sabkama.

Na istoku kod Constantina, razmak između planina Tel Atlasa i 
Saharskog Atlasa je znatno manji, pa su i doline uže i puno vlažnije. Za razliku od tog dio na jugu je polupustinjski - geološka depresija i unutrašnja delta bez oticanja.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Les hautes plaines steppiques'' (na portalu Alger roi)
Ilizi

**Ilizi** (arapski: ﻳﻠﻴﺰى/Illīzī) za za Francuske kolonijalne uprave znan kao **Fort Polignac** je oaza i grad od 13,029 stanovnika na jugoistoku Alžira u Pokrajini Ilizi u kojoj je i administrativni centar.

## Geografija

Ilizi leži u saharskoj pustinji nedaleko od planinskog masiva Tassili n'Ajjer, udaljen od glavnog grada Alžira 1877 km 
jugoistočno i samo stotinjak km od libijske granice.

 
## Historija

Ilizi je izrastao za Francuske kolonijalne uprave nakon što je pukovnik Laperrine između 1908. - 1909. podigao Utvrdu Polignac.

Današnji Ilizi je pored tog što je administrativni centar je i grad sa aerodromom i bolnicom.

## Privreda

Ekonomija današnjeg Ilizija se svodi na zanatsko grnčarstvo i štavionice kože uz tradicionalni uzgoj deva i datulja. 
Alžirska državna naftna kompanija Sonatrach najavila je 2009. otvaranje plinskih polja koje je otkrila na probnim bušotinama pored grada.

## Reference

## Vanjske veze

* ''La ville de Illizi''
Kvenza

**Kvenza** (arapski: الونزة) je rudarski grad od 47,312 stanovnika na sjeveroistoku Alžira u Pokrajini Tebesa.

## Geografija
Kvenza leži u planinama Saharskog Atlasa, pored tuniske granice, udaljena 77,5 km južno od svog pokrajinskog administrativnog centra Tebesse

## Historija

Kvenza je nastala početkom 20. vijeka kao rudarsko naselje francuske kompanije - *Société de l'Ouenza*, koja je otvorila rudnik željezne rude. Rudnik je čitav vijek bio nosioc razvoja ne samo grada već i pokrajine, danas je izgleda iscrpljen i pred zatvaranjem.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Quenza - Algeria'' (fotografije)
Vasja

**Vasja** se može odnositi na:
* , muško ime
* , američki film iz 2002.
* , krater na Mjesecu

## Povezano
* Vasya
Melika

**Melika** (arapski: مليكة‎, berberski: *At mlichet)*) je grad (danas zapravo kvart) u Pokrajini Gardaja.

Grad je danas svjetski poznat kao jedan od gradova pentopolisa koji formiraju lokalitet - Dolina M'zab koji je 1982. uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Africi.
Gradovi tog pentopolisa su pored Melike; Gardaja, Bounoura, Beni Isguen i El Atteuf.

## Geografija

Melika leži u saharskoj pustinji u oazi Vadi M'zab, udaljena svega 5 km jugozapadno od svog pokrajinskog administrativnog centra Gardaje, sa kojim je zapravo spojena u jedinstvenu urbanu cjelinu.

## Historija

Melika je nastala u 11. vijeku kao ksar ibadijskih izbjeglica nakon što su Fatimidi srušili Rustamidsku dinastiju i njihovu prijestolnicu.

Za razliku od ostalih naselja u M'zabu - Melika ima suk na trgu uz džamiju koji se nalazi u centru ksara.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Le ksar de Melika (At mlichet)''
Return to Tomorrow

***Return to Tomorrow*** () je epizoda američke science fiction TV-serije *[[Star Trek: The Original Series|Zvjezdane staze]]* premijerno prikazana 9. februara 1968. godine. Radnja prikazuje kako posada *USS Entreprise* sreće tri bestjelesna vanzemaljca koji od njih traže da im posude tijela kako bi mogli proizvesti androide.

U *Return to Tomorrow* u ulozi dr. Ann Mulhall gostuje glumica Diana Muldaur, kojoj je to prva od nekoliko uloga u franšizi *[[Star Trek]]*, i koja će kasnije postati poznata po ulozi dr. Katherine Pulaski u TV-seriji *[[Star Trek: The Next Generation]]*.

## Vanjske veze

*

*"Return to Tomorrow" Side-by-Side comparisons of the remastered and original versions at TrekMovie.com
Patterns of Force (Star Trek: The Original Series)

***Patterns of Force*** () je epizoda američke science fiction TV-serije *[[Star Trek: The Original Series]]* premijerno emitirana 16. februara 1968. godine. Radnja prikazuje kako posada *USS Enterprise* dolazi na planetu čiji su stanovnici preuzeli društveno-političko uređenje, tehnologiju i ikonografiju nacističke Njemačke.

*Patterns of Force* je bila jedna od kontroverznijih epizoda originalne serije, jer se temeljila na premisi da nacistički režim i ideologija pružaju najbrži način da određena civilizacija stekne tehnološku i vojnu premoć nad ostalima, a što je bilo osporeno od većine historičara. U Zapadnoj Njemačkoj je epizoda zbog korištenja nacističkih simbola bila zabranjena sve do 1995. godine.

## Izvori

## Vanjske veze

*

*"Patterns of Force"
By Any Other Name

***By Any Other Name*** () je epizoda američke science fiction TV-serije *[[Star Trek: The Original Series|Zvjezdane staze]]* premijerno prikazana 23. februara 1968. godine. Radnja prikazuje kako Kelvanci, humanoidni vanzemaljci iz galaksije Andromeda nastoje preuzeti kontrolu nad *USS Enterprise* kako bi se tim brodom vratili kući.

## Reference

## Vanjske veze

*

*"By Any Other Name" Review of the remastered version of the episode at TrekMovie.com
Barbara Bouchet

**Barbara Bouchet** ( rođ. **Gutscher**; 15. august 1943 -) je američka glumica njemačkog porijekla, koja je 1970-ih bila zvijezda italijanskih giallo filmova.

## Izvori

## Vanjske veze

*
*
*
*Italica
*Barbara Bouchet fansite
The Omega Glory

***The Omega Glory*** () je epizoda američke science fiction TV-serije *[[Star Trek: The Original Series|Zvjezdane staze]]* premijerno prikazana 1. marta 1968. godine. Radnja se događa na planeti Omega IV gdje posada *USS Enterprise* dolazi istražiti nestanak broda *USS Exeter* te otkriva kako je njegov kapetan upetljan u sukob dviju lokalnih kultura - "Kohma" i "Yanga".

## Izvori

## Vanjske veze

*

*"The Omega Glory" Remastered version at TrekMovie.com
Ubice mog oca (sezona 4)

Četvrta sezona TV-serije *[[Ubice mog oca]]* će premijerno biti emitovana na programu srpske TV-mreže Nova S od 2. marta do 4. maja 2020. godine.

## Radnja sezone
Inspektor Aleksandar Jakovljević rešava novi slučaj – slučaj ubistva uglednog lekara koji ide u nekoliko pravaca sa neočekivanim preokretom na kraju. I ovde se opisuje tj. zahvata odnos ličnog i javnog odseka u oblasti zdravstva. Uporedo sa tim, odvija se veliki rat između narko klanova oko borbe za prevlast na tržištu droge od čega Marjanović dugo pokušava da skloni Aleksandra, ali je to nemoguće. Prošlost od koje se Aleksandar još nije oporavio, smrt njegovog oca Mileta, ponovo kuca na vrata jer saznaje bolnu istinu koja menja sve.

## Uloge
### Glavna postava
*Vuk Kostić ... Aleksandar Jakovljević
*Marko Janketić ... Mirko Pavlović
*Tihomir Stanić ... Predrag Marjanović
*Nina Janković Dičić ... Jelena
*Miodrag Radonjić ... Zoran
*Slavko Štimac ... Sava
*Slavko Štimac ... Miško
*Elizabeta Đorevska ... Olja Jakovljević

### Povremena postava

## Epizode





## Napomena

## Vanjske veze
* na stranici IMDb
El Atteuf

**El Atteuf** (arapski: العطف, berberski: *Tajnint*) je grad i općina od 14,752 stanovnika u sredini Alžira u Pokrajini Gardaja.

Danas je svjetski poznat kao jedan od gradova pentopolisa koji formiraju - Dolinu M'zab, lokalitet koji je 1982. uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Africi. Ostala četiri grada su Gardaja, Melika, Bounoura i Beni Isguen.

## Geografija

El Atteuf leži u saharskoj pustinji u oazi Vadi M'zaba, udaljen svega 6 km istočno od svog pokrajinskog administrativnog centra Gardaje, sa kojim je zapravo spojen u jedinstvenu urbanu cjelinu.

## Historija

El Atteuf se smatra majkom svih ostalih ksareva u dolini jer je osnovan prvi - 1012. od strane šeika Kalifa Ben Abghoura.
Njegov ksar bio je model za ostale koji su sagrađeni naknadno i početak procesa urbanizacije te doline i oaze.

Jedna od njegovih specifičnosti je to da ima dvije džamije unutar bedema. Svaka od ove dvije džamije ima svoj minaret u formi piramide.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Ksar d'El Atteuf''
Anapski zaljev

**Anapski zaljev** (arapski: خليج عنابة, *Khalyj 'Annaba*) je dio Sredozemnog mora na sjeveroistoku Alžira kod grada Annabe.

## Karakteristike

Zaljev se proteže od rta Garde na zapadu do rta Rosa na istoku, u dužinu od nekih 40 km (22 nautičke milje).

Ušće rijeke Sejbus nalazi se 11 km od rta Garde, a luka Annaba 7,5 km.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Golfe d'Annaba'' (na portalu Geonames)
Bukadra

**Bukadra** (arapski: بوخضرة‎) je rudarski grad od 9,967 stanovnika na sjeveroistoku Alžira u Pokrajini Tebesa.

## Geografija

Bukadra leži na istočnim obroncima šumovitog Masiva Aures, udaljena 43 km južno od svog pokrajinskog administrativnog centra Tebesse, 191&nbsp;km južno od Annabe i 24&nbsp;km zapadno od tuniske granice.

## Historija

Bukadra je izrasla nakon što je 1905. otvoren rudnik željezne rude, koji od 1907. eksploatira francuska kompanija - *Société de l'Ouenza*, zajedno sa većim rudnikom - Kvenza. 
Prva uskotračna pruga izgrađena je 1921. a do 1929. izrađena je pruga normalnog kolosjeka tako se ruda mogla ekonomičnije transportirati do luke u Annabi. Pruga je 1939. elektrificirana.
Rudnik se od početka 21. vijeka nalazi u teškoćama, pa alžirska vlada najavljuje velika ulaganja kako bi ga izvukla iz krize i osigurala sirovinu za čeličanu u Annabi.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Boukhadra''
Beni Isguen

**Beni Isguen** (arapski: بني يزقن, berberski: *At isdjen*) je grad (danas zapravo kvart grada Gardaje) u Pokrajini Gardaja.

Danas je svjetski poznat kao jedan od pentopolisa koji formira - M'zab koji je 1982. uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Africi.

## Geografija

Beni Isguen leži u saharskoj pustinji u oazi *[[Vadi]] Mzab*, udaljen svega 7 km jugoistočno od svog pokrajinskog administrativnog centra Gardaje, sa kojim je zapravo spojen u jedinstvenu urbanu cjelinu.

## Historija
Beni Isguen je osnovan 1321. kao posljednji od pentopolisa u M'zabu, ostalih četiri; Gardaja, Melika, Bounoura i El Atteuf su stariji, tako da je njegov ksar gotovo netaknut od tih vremena, osim što je u 20. vijeku restauriran. 

Ksar Beni Isguena je smješten na brdu iznad ušća Vadi Mzaba i Vadi Ntisa, točno u sredini između Melike, Bounoura.
Opasan je bedemom dugim 1525 m  i visokim 3 m, debelim 1 m pri dnu a 20 cm na vrhu. Još i danas se u njega može ući samo jednim od petoro vrata.

Sve ulice vode do nevelikog (806 m²) trokutastog trga na kom se svakog dana (osim petka) od 1860. održava suk poznat je po neobičnom običaju da se nakon Ikindija namaza roba koja dotad nije prodana rasprodaje na aukciji.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Le ksar de Benisguen ( At isdjen )''
Arapsko pismo

**Arapsko pismo** se koristi za pisanje u osnovi arapskog jezika, kao i mnogih drugih jezika koji koriste ovo pismo (alfabet). 

Razvilo se iz starijeg nabatejskog pisma pod djelimičnim uticajem sirjanskog. Za najstariji spomenik arapskog jezika smatra se nadgrobni spomenik lahmidskog kralja Imrul - Kajsa u mjestu Namara u Siriji iz 328. godine, a za najstariji spomenik arapskog pisma natpsi iz Zabada iz 512. godine. Iz ranog perioda islama sačuvani su spomenici uglastoj varijanti pisma (tzv. kufsko pismo), te nešto oblijoj varijanti (neshi).

Arapski alfabet je djelimično naslijedio stari semitski poredak koji se preko Feničana odrazio i na grčki alfabet, abecedu i azbuku, ali je poredak u novije vrijeme izmijenjen u arapskom jeziku. Prvo slovo alfabeta jeste elif (uspravna ravna crta). 

Alfabet sadrži ukupno 28 slova tj. harfova koji ne razlikuju velika, mala, pisana ili štampana slova, ali imaju različite oblike za slovo na početku, u sredini i na kraju riječi. Svako slovo ima svoju brojčanu vrijednost što je nalazilo široku primjenu u prošlosti posebno u ispisivanju hronograma. 

## Povezano
* Arapski alfabet
* Džavi
* Islamska kaligrafija
* Arapski brojevi
MusicBrainz

**MusicBrainz** je internetska glazbena enciklopedija. Pokrenuta je 17. srpnja 2000. godine. Projekt je namijenjen stvaranju glazbene baze podataka otvorena sadržaja, slično projektu freedb. Vlasnik je MetaBrainz Foundation. MusicBrainz je osnovan kao odgovor na ograničenja postavljena na podatkovnu bazu Compact Disc Database (CDDB) namijenjenu softverskim aplikacijama za traženje informacija o audio CD-ovima (kompaktni disk) na internetu. MusicBrainz je pokrenuo Robert Kaye. Ovaj je projekt proširio svoje ciljeve i dalje od pukog spremišta metapodataka s CD-a (informacije o izvođačima, umjetnicima, tekstopiscima i ostalo) te cilja postati strukturirana otvorena internetska podatkovna baza za glazbu.

MusicBrainz skuplja informacije o glazbenicima, njihovim snimljenim uratcima te odnosima među njima. Natuknice o snimljenim radovima sadrže najmanje naslov albuma, naslove skladbi te dužinu svake skladbe. Natuknice održavaju volonterski urednici.
## Reference

## Vanjske veze

*Službene stranice
*MusicBrainz na BBC-jevim glazbenim stranicama
*Making Metadata: The Case of MusicBrainz Jess Hemerly. Master's project at UC Berkeley. 2011.
Aynur Aydın

**Aynur Aydın** (rođena 15. decembra 1985) turska je pjevačica i tekstopisac. Nakon što je stekla nešto iskustva u grupi bendu Sürpriz u Njemačkoj, preselila se u Tursku i izdala debi album *12 Çeşit La La - 12 Ways to La La*. Dobitnica je nagrade Zlatni leptir u kategoriji za najboljeg novog umjetnika. Godine 2016. objavila je svoj drugi album, *Emanet Beden*, na kojem su se izdvojili hitovi "Günah sevap" i "Bi dakika" .

## Život
Aynur Aydın je rođena 15. decembra 1985. u Minhenu, u Zapadnoj Njemačkoj, kao dijete turskih roditelja. Počela je da pjeva s 10 godina i stekla je prva iskustva u dječijim i omladinskim teatrima. Kako bi poboljšala umijeće pjevanja, počela je da pravi nastupe na sceni, kao 18-godišnjakinja. Godine 2000, pridružila se bendu pod nazivom Sürpriz i snimili su prvi album u Istanbulu. Nakon što je Sürpriz raspušten, Aydın se pridružila grupi Tagtraeumer. Pokušali su da predstavljaju Njemačku na Eurosongu 2003. pjesmom "Mükemmel Dünya İçin".

Prvi album je snimila za izdavača Cosmos Studio. Pjesme su kombinovane na albumu *12 Çeşit La La - 12 Ways to La La*. Turske tekstove pisali su Aşkın Tuna, Fettah Can, Günay Çoban, Süleyman Yüksel, Nihan Özen i ona sama. Prvi spot je snimljen za "Yenildim Daima" i "DNA" što je engleska verzija iste pjesme. Drugi spot je snimljen za pjesmu "Measure Up" i tursku verziju "Yanı Başıma". Potom je učestvovala u projektu Erdema Kınaya i otpjevala pjesmu "İşporta". U julu 2012, spot je snimljen u Belgiji i režiser je Şenol Korkmaz. U aprilu 2016, izdala je drugi studijski album – *[[Emanet Beden]]*; pjesme "Günah Sevap" i "Bi Dakika" bile su na trećem mjestu turskih muzičkih čartova. U decembru 2017, objavila je singl "Bana Aşk Ver", sa Turaçem Berkayem Özerom. Od 2017, nastavila je karijeru objavljujući singlove "Salla" (2018), "Düşüne Düşüne" (2019) i "Gel Güzelim" (2019).

## Diskografija
### Albumi
* *12 Çeşit La La - 12 Ways to La La* (2011)
* *[[Emanet Beden]]* (2016)

### Singlovi

* "Life Goes On" (2013)
* "Günah sevap" (2015)
* "Bi dakika" (2016)
* "Bana aşk ver" (2017)
* "Salla" (2018)
* "Düşüne düşüne" (2019)
* "Gel güzelim" (2019)
* "Yağdır" (ft Damla Yıldız) (2020)
* "Sahiden" (ft Bünyas Herek) (2020)

### Spotovi

* "Yenildim Daima" / "DNA" (2011)
* "Yanı Başıma" / "Measure Up" (2012) 
* "İşporta" (ft Erdem Kınay) (2012)
* "Ayrılıklar Mevsimi" / "Better" (2012)
* "Nolur Gitme" / "Stay" (2013)
* "Life Goes On" (2013)
* "Günah Sevap" (2015)
* "Bi Dakika" (2016)
* "Damla Damla" (2016)
* "Anlatma Bana" (2017)
* "Bana Aşk Ver" (2017)
* "Salla" (2018)
* "Düşüne Düşüne" (2019)
* "Gel Güzelim" (2019)
* "Yağdır" (ft Damla Yıldız) (2020)
* "Diğer Yarın" (2020)
* "Sahiden" (ft Bünyas Herek) (2020)

## Nagrade i nominacije

## Povezano
* Ece Seçkin

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Sinod u Hiponu

**Sinod u Hiponu** održan je 393. u Hippo Regiusu u Sjevernoj Africi (današnja Annaba u Alžiru) koji je tad bio jedan od vodećih ranokršćanskih centara, grad u kom je rođen i djelovao sv.Augustin.

U tom gradu održani su i sinodi 394, 397, 401 i 426., a neke od njih vodio je sam sv.Augustin.

## Karakteristike
Svim sudionicima tog skupa bilo je naređeno da pošalju sve najvažnije prelate, jedino je Tripolitaniji zbog siromaštva dozvoljeno da pošalje samo jednog.
Najveći doprinos tog sinoda bila je kanonizacija Svetog Pisma, koja je definitivno usvojena kao Biblijski kanon na Sinodu u Kartagi 397.
U njemu su se našli i oni spisi koje su kasnije Protestanti klasificirali kao apokrifne.

Jedan od zaključaka tog sinoda bio je da sinode treba održavati svake godine, ali se to biskupima učinilo suviše teškim, pa je to ubrzo palo u zaborav.
Sinod je donio uvjet za nove klerike - od njih se tražilo da prije zaređenja svi članovi njihovog kućanstva budu kršćani.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''7 ecumenical councils - XVII.''
Bounoura

**Bounoura** (arapski: بونورة, berberski: *At bounour*) je grad i općina od 35,405 stanovnika u sredini Alžira u Pokrajini Gardaja.

Danas je svjetski poznata kao jedan od gradova pentopolisa koji formiraju lokalitet - Dolina M'zab koji je 1982. uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Africi.
Gradovi tog pentopolisa su pored Bounoure; Gardaja, Melika, Beni Isguen i El Atteuf.

## Geografija

Bounoura leži u saharskoj pustinji u oazi Vadi M'zaba, udaljena 7 km istočno od svog pokrajinskog administrativnog centra Gardaje, sa kojim je zapravo spojena u jedinstvenu urbanu cjelinu.

## Historija

Kao i druge gradove tog pentapolisa i Bounouru su  1048. osnovale ibadijske Izbjeglice (frakcija Banu Matar iz Vargle) nakon što su Fatimidi u 10. vijeku srušili Rustamidsko kraljevstvo i razorili njihovu prijestolnicu Tahert. 
Taj prvi ksar podignut je na vrhu brda iznad ušća vadi Azouila u Vadi M'Zab.

Negde između 1250. - 1251. prvi ksar Bounoure je djelomočno razoren, pa se dio stanovnika preselio u Meliku. Gornji dio ksara na brdu vijekovima je ostao u ruševinama. 
Za razliku od tog novi ksar izgrađen je tokom 13. vijeka, puno niže pored korita Vadi M'Zaba.
Specifičnost tog novog ksara je u tom što je kod njega iskorištena stijena iznad korita Vadi M'Zaba kao baza na kom su podignuti bedemi, tako da oni sa te zapadne strane visoki oko 20 metara.

Bounoura je danas poznata po svojoj staroj džamiji i po bedemima mjestimično ispekidanima stražarskim tornjevima.

Kao i svaki ksar u pentapolisu i Bounoura je okružena velikim grobljima.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Ksar de Bounoura''
Edugo

**Edugo** (arapski: جبل إيدوغ / Jabal edūġ) je planinski masiv na sjeveroistoku Alžira, dio većeg masiva Tel Atlas.

## Geografija
Masiv se proteže duž obale Sredozemnog mora od rta Fer do grada Annabe. Najviši vrh masiva je Bou Zizi 1008 m. Planine masiva obrasle su šumarcima hrasta plutnjaka, a geološki su građene od kristaličnih metamorfnih stijena iz miocena.

## Reference

## Vanjske veze

* ''The Edough Massif garnetites''
Bitka kod Mediona

**Bitka kod Mediona** bila je dio rata koji je Etolska liga tokom 231 pne. vodila protiv grada Mediona u epirskoj oblasti Akarnanija. Bitka je predstavljala invaziju ilirskih snaga i završila se porazom etolskih snaga.

## Opsada

Nakon disolucije Epirskog kraljevstva, Etolska liga je zahtjevala pripajanje grada Mediona, što su Akarnanci odbili. Etolci su odlučili uzeti grad silom. 

Makedonski kralj Demetrije II Makedonski, protivnik Etolske lige, bio je tada angažovan u borbama protiv Dardanaca, pa je zahtjevao od ilirskog kralja Agrona da interveniše i pomogne Akarnancima Agron je prihvatio poziv i poslao flotu od  100 *[[Lembe|lembi]]* i 5.000 boraca prema Medionu. Bila je to najveća vojna sila koju je jedan ilirski kralj okupio. Historičar Polybije napisao je da je i ovaj pohod bio dio ilirske piratske prakse. Savremeni historičar Grainger smatra da su Demetrije i Agron već bili uspostavili savez, na osnovu kojeg je Demetrije II bio preokupiran borbama sa Dardancima, a Agron se angažovao u borbi sa Etolcima. 

## Bitka
Iliri su se iskrcali na obalu Akarnanije u septembru 231. pne, i marširali uobičajenim poredkom do Mediona, radi napada na Etolska utvrđenja oko grada. Etolci su oklopljenu pješadiju i konjicu držali u ravnici, a na uzvišenju im je bila laka pješadija. Iako su bili iznenađeni i nespremni za ilirski dolazak, brzo su se organizovali. Bila je to dobro uvježbana vojska, sa velikim iskustvom. Zgusnuti poredak Ilira rastjerao je protivničku konjicu i poremetio borbeni poredak Etolaca. Kada su se na kraju napadu pridružili i Akarnanci iz opkoljenog grada, Etolci su bili poraženi uz brojne gubitke. Bitka je imala velikog odjeka u Grčkoj, jer je bila poražena vojska koja je samo jednu generaciju ranije odnijela veliku pobjedu nad Keltima u njihovom pohodu na Delfe.
## Kasnije
Nakon što su uzeli veliki broj zarobljenika i bogati plijen, Iliri su napustili Medion i otplovili u Iliriju. Izvijestili su o velikoj pobjedi, a kralj Agron organizovao je veliko slavlje, nakon kojeg je kralj umro. Iste godine naslijedila ga je njegova žena, kraljica Teuta. Medion i ostali dio Akarnanije su sklopili savez sa Ilirima u cilju zaštite protiv budućih napada. To će se pokazati dvije godine kasnije, tokom bitke kod Paksosa, kada su ilirske pomorske snage bile pomognute Akarnanskim brodovima. 

## Literatura
*
*
*

## Reference
Opština Aerodrom

**Opština Aerodrom** se može odnositi na:

* Opština Aerodrom (Skoplje), opština grada Skoplja, Severna Makedonija
* Opština Aerodrom (Kragujevac), bivša gradska opština grada Kragujevca, Srbija
Mozabiti

**Mozabiti**, **Mzabites** ili **Beni Mzab** (arapski: بني ميزاب, Banī Mīzāb) su berberska etnička grupa, koja živi u oazi Vadi M'zab u južnom Alžiru. 

## Karakteristike

Mozabiti su pripadnici ibadijske islamske sekte haridžita, potomci sljedbenika rustamidskog lidera Abd ar-Raḥmān ibn Rustama, koji su bili protjerani iz Tiareta (današnji Tagdempt) i pobjegli (vjerojatno u 9. vijeku) u saharsku pustinju.

Prema svojoj usmjenoj predaji prvo su 911. izbjegli u Sedratu, arheološki lokalitet pored današnje Vargle, a jedan vijek kasnije su iz obrambenih razloga odabrali najsuroviji kraj koji su mogli pronaći i preselili se u Oazu M'zab i podigli svoj prvi ksar El Atteuf negdje oko 1010.

Forma Islama koji Mozabiti prakticiraju je vrlo stroga, egalitarna i separatistička. Nitko tko nije Ibadit nemože biti primljen u mozabitsku džamiju. 
Moralni standard im je je krut, a standardi religiozne čistoće vrlo visoki. Zbog tog se Mozabiti ne žene izvan svoje sekte, to je razlog da su fizički vrlo slični, karakterističnih širokih lica. Žene se vrlo strogo oblače u tradicionalne abaje i pokrivaju lica nikabom i nikad ne napuštaju dom i Oazu M'zab, za razliku od njih muškarce se može vidjeti po čitavom Alžiru, kao sitne poduzetnike koji se najčešće bave prehranom, ali se povremeno vraćaju u oazu.

Mozabiti su poznati po svojim rukotvorinama od mesinga, nakitu, grnčariji i tepisima i po specijalnom festivalu svakog proljeća posvećenom tepisima.

Njihove velike plantaže palmi, rezultat su usavršenih metoda uzgajanja, i mukotrpnog rada kojim se bave od maja do januara. Svoje palme navodnjavaju na gotovo naučni način, prema strogim pravilima o distribuciji dragocjene vode, brane i sve melioracione radove provode zajednički i vrlo efikasno, pa je njihova oaza 
nadaleko čuvena po svojoj plodnosti.

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Mzab - Mozabite''
Bitka kod Foinike

**Bitka kod Foinike** bila je bitka u 230. god. pne između snaga Epirske lige i Ilirske (Ardijejske) kraljevine u vrijeme vladavine kraljice Teute.  
## Ilirska invazija na Epir i bitka

Nakon što je nakon Agronove smrti postala kraljica, Teuta je na Peloponez poslala mornaricu u piratski napad. Iliri su se u povratku zaustavili kod Foinike u namjeri da opljačkaju i ovaj epirski grad koji je bio najbogatije mjesto u Epiru i središte trgovine sa Italijom. U gradu se nalazio najamnički galski garnizon od 800 vojnika. Neki izvori navode da su se Kelti predali i da im je za tu uslugu plaćeno. Epirska liga je poslala armiju da povrati grad. Zauzeli su pozicije na rijeci pored grada.

Istovremeno, oko 5000 Ilira pod vodstvom Skerdileda stigli su u Epir iz južne Ilirije i razmjestili se na prostoru oko Antigonije. Epirani su razdvojili vojsku i jedan manji dio poslali u zaštitu Antigonije, dok je veći dio ostao kod Foinike. Vidjevši epirsku armiju podijeljenu Iliri u Foiniki napuštaju grad i sa druge strane rijeke se organizuju za borbu, koja je počela narednog dana. Grčke snage su doživjele poraz sa velikim brojem mrtvih i ranjenih. Preostali su pobjegli prema Atintaniji.

Epirani su zatražili pomoć od Etolske i Ahajska lige, koji su godinu dana ranije bili poraženi u bitki kod Mediona. Obe lige poslale su kombinovanu armiju, koja je stigla kod Helikranuma, u blizini današnje Janine.

Iliri iz Foinike i oni oko Antigonije pod Skerdilaidom spojili su snage kod Helikranuma, u srcu Epira, i počeli pripreme za borbu protiv novih grčkih snaga. Međutim, pred početak bitke, dobili su poziv od Teute za povratak u Iliriju, jer se jedno pleme odmetnulo i priključilo Dardancima prilikom njihovog upada na teritoriju Ardijejskog kraljevstva. Prije povratka iz Epira, Iliri su su u kratkom roku opljačkali epirsku obalu, sklopili primirje sa Epiranima i povukli se morskim putem, dok se pješadija pod vodstvom Skerdilaide vratila kopnenim putem.

## Poslije
Nakon bitke plašeći se eventualnog povratka ilirskih snaga, Epirani su znali da grčki savezi (lige) ne mogu da ih zaštite.  Epirska liga i Akarnania poslali su Teuti ambasadore i ušli u savez sa Ilirima protiv Etolske i Ahajske lige.

Foinika je bila glavno središte trgovine sa Apeninskim poluostrvom. Ilirsko miješanje u tu trgovinu, prvi put  će dovesti Rimljane na kopno Balkana. Za vrijeme okupacije Foinike, Iliri su povremeno napadali italijanske trgovačke brodove. Rimski Senat poslao je izaslanstvo Teuti. Jedan od izaslanika uvrijedio je kraljicu, koja je naredila da se pogubi pri povratku.

## Literatura
*
*
*
*
## Reference
Bitka kod Paksosa

**Bitka kod Paksosa** bila je pomorska bitka između koalicije koju su činili Iliri sa njihovim saveznicima iz Akarnanije, protiv saveza koji su činili Korkira (današnji Krf), Ahajska i Etolska liga. Bitka je vođena u proljeće 229. god. pne, a za posljedicu je imala osvajanje Krfa od ilirske strane sa kraljicom Teutom na čelu i uspostavljanje vojnog garnizona pod komandom kraljičinog komandanta Demetrija Hvaranina.

Tokom 230. god Teuta je primila izaslanike i zahtjev Rimske Republike da prestane sa ugrožavanjem pomorskih puteva i trgovine između Italije i Balkanskog poluostrva. Ta se epizoda završila ubistvom jednog od poslanika. Ne shvatajući fatalnu grešku, početkom 229. god. pne Teuta je naredila novi pomorski pohod prema jugu, veći nego onaj iz predhodne godine. Većina brodova uputila se prema Krfu, a jedan dio se iskrcao kod Epidamna (Drač), navodno da se opskrbe hranom i vodom. Sa sobom su imali skriveno oružje i umalo nisu osvojili grad. Bili su odbačeni, pa su se ukrcali na brodove i nastavili takođe prema Krfu. 

## Bitka
Ilirska armija iskrcala se na ostrvo Krf i spremala se za borbu sa gradom. Krf je zajedno sa Apolonijom i Epidamnom zatražio pomoć od Ahajaca and Etolaca moleći za brzu pomoć, da ne bi bili istjerani iz svojih kuća od Ilira. U kratkom roku, obe lige su formirale zajedničku flotu od 10 natkrivenih brodova koja je isplovila prema Krfu, u nadi da će izvojevati pobjedu.

Iliri su napali sa deset brodova pojačanih sa sedam akarnanskih, u vodama ostrva Paksos, južno od Krfa. Njihova osnovna taktika bila je žrtvovanje vlastitih brodova. Grupisali bi svoja četiri broda, koja bi se zabijala u bočne strane neprijateljskih brodova i tako ih onesposobljavali. Zatim bi brojčanom nadmoćnošću savladali i protivničku posadu. Na ovaj način su zarobili četiri troveslarke i potopili peteroveslarku, dok je ostali dio Grka uspio pobjeći. Korkira se predala a osvojila ju je posada pod zapovjedništvom Demetrije Hvaranina. Ostale ilirske snage otplovile su na sjever radi još jednog napada na Epidamn. 
## Poslije
Poslije ovih događaja alijansa između Ahejaca i Etolaca je propala. Jedni misle da je to bilo zbog poraza kod Paksosa, dok drugi to vezuju za događaje na Peloponezu.

Iliri su zagospodarili cijelom obalom od Korintskog zaliva, uključujući i morske puteve prema Siciliji i Italiji. Time je nizbježno porasla i njihova moć na ovom dijelu Sredozemlja. Rimljani su već počeli pripreme za njihovu prvu intervenciju na drugoj strani Jadranskog mora, upravo na ostrvo Krf. To je bio početak Ilirskih ratova protiv Rimljana, a nakon toga i prvo iskrcavanje Rimljana na ilirsku teritoriju.

## Literatura
*
*
*

## Reference
Abd ar-Rahman ibn Rustam

**Abd ar-Rahman ibn Rustam** (arapski: عبد الرحمان بن رستم) bio je vjerski i svjetovni lider berberskih Ibadida u Magrebu za ranog srednjeg vjeka i osnivač rustamidske dinastije.

## Biografija
Ibn Rustam bio je najvjerovatnije Perzijanac iz Horasana, iako ima i drugih tumačenja. 
Po nekim izvorima bio je plemićkog porijekla, njegov otac Rustam bio je jedan od sasanidskih komandanata u bitci kod al-Kadisije.
Nakon što se oženio sa Ifrenidom naselio se u Tiaretu (tadašnjem Tahertu). Kad su Ibadidi iz Tripolija zauzeli Kairuan 758. postavili su ga za guvernera tog grada, koji je tad vladao dobrim dijelom današnjeg Tunisa. Kairuan u rukama ibadida nije bio po volji sunitskom guverneru Egipta koji je poslao vojsku na grad i zauzeo ga 761. godine. Ibn Rustam je izbjegao u Tiaret i tu osnovao svoj mali ibadijski kalifat sa Tahertom (Tiaretom) kao prijestolnicom.

Negdje između 776. i 777. Ibn Rustom je izabran za imama od strane svih ibadijskih berberskih plemena, čime je nastao rustamidski imamat. Nakon njegove smrti 784. njegovi nasljednici uspjeli su sačuvati nezavisnost više od jednog vijeka, usprkos svim mogućim pritiscima Abasidskog Kalifata i gubitku teritorija. Izdržali su sve do 909. kad je na njih navalio šijitski osnivač fatimidske dinastije  Abdulah al-Mahdi Bilah i zauzeo njihovu prijestolnicu. Nakon sloma rustamidske države, članovi njegove porodice sa najgorljivijim sljedbenicima izbjegli su u Sedratu, arheološki lokalitet pored današnje Vargle, a jedan vijek kasnije su otišli od tamo i preselili se u saharsku pustinjsku oazu M'zab.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Abd al-Raḥmān ibn Rustam, North African ruler'' (na portalu Encyclopaedia Britannica)
Jedari

**Jedari** (od (arapskog: جدار / jidār=zid) je ime za trinaest monumentalnih Kasno antičkih mauzoleja, u planinama pored grada Tiareta u Alžiru.

## Karakteristike i historija
 
Te neobične kamene građevine kvadratnog tlocrta sa stepeničastim piramidalnim krovovima, podignute su kako se pretpostavlja između 4. i 7. vijeka, kao grobnice berberskih prinčeva.
One leže 30 km jugozapadno od Tiareta, jedna grupa od tri mauzoleja nalazi se na vrhu brda Lakhdar, a druga od deset mauzoleja nalazi se na brdu Arau 6 km južnije.

Danas su u jadnom stanju jer su vijekovima pljačkane.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Djedar'' (na portalu Encyclopedie Berbere)