open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sarnath

:*Ovo je članak o mjestu u Indiji. Za grad iz fikcije [[H. P. Lovecraft]]a v. [[The Doom That Came to Sarnath]].*

**Sarnath** (također **Mrigadava**, **Migadāya**, **Rishipattana**, **Isipatana**) je jelenski park gdje je Gautama Buddha prvi put poučavao Dharmu, odosno gdje je budistička Sangha nastala kroz prosvjetljenje Kondanne. Sarnath je smješten 13 kilometara sjeveroistočno od Varanasija u indijskoj državi Uttar Pradesh. Singhpur, selo kilometar udaljeno od te lokacije, je bilo rodno mjesto Shreyansanatha, jedanaestog džainističkog Tirthankara u trenutnom dobu (Avasarpini), a hram posvećen njemu je važno mjesto džainističkog hodočašća.

Isipatana spominjje Buddha kao jedno od mjesta koje hodočasnici trebaju posjetiti, ako to žele.

## Galerije

File:Buddha from Mulgandha Kuti Vihar.jpg|Buda iz Mulgandha Kuti Vihara.


## Povezano
* Ašokin veliki kameni ukaz
* Budističko hodočašće

## Napomene

## Vanjske veze

* Sarnath India Art Architecture Archcelogy History Culture Study Project
Moggaliputta-Tissa

**Moggaliputta-Tissa** (cca. 327. pne. &ndash; 247. pne.), rodom iz Pataliputre u Magadhi, današnje Patne, Indiji) bio je budistički redovnik i učenjak koji je živio u 3. vijeku pne.. David Kalupahana ga smatra prethodnikom Nagarjune u zagovaranju srednjeg puta, odnosno oživljavačem originalnih Budinih filozofskih ideja.

Bio je duhovni učitelj maurijskog cara Ašoke i njegovog sina Mahinde koji je doveo budizam na Šri Lanku. Moggaliputta-Tissa je također predsjedao Trećim budističkim saborom. Prema *[[Mahavamsa|Mahavamsi]]* je pristao na to da se reinkarnira kao čovjek kako bi predsjedao tim saborom, a na zahtjev *[[arahant|arahanata]]* koji su bili predsjedali prethodnom saboru.

## Izvori

*
Treći budistički sabor

**Treći [[budistički sabori|budistički sabor]]** je naziv za skup koga je oko 250. pne. sazvao maurijski car Ašoka u Pataliputri, prestonici Carstva (danas Patna, Indija), povodom nastale podele u sangi na sarvasti-vada i vibhađja-vada školu. Vibhađja-vadini su sebe smatrali pravovernim nastavljačima sthavira-vade (stare škole). Saboru je prisustvovalo oko hiljadu monaha, a zasedanje je vodio monah Mogaliputa Tisa. Smatra se da je Ašoka držao stranu vibhađja-vadinima. Oko osamdeset hiljada sarvastivada monaha je nakon Ašokinog sabora prognano iz oblasti Patne, usled njihovog odbijanja da se povinuju doktrini vibhađja-vade. Prognani monasi su se naselili najpre u Madhuri, a potom u Kašmiru.

Na ovom saboru je zapisana abhidhama-pitaka, zajedno sa još nekim dodatnim delovima khudaka-nikaje, čime je u suštini kompletirana savremena Tipitaka.

## Vanjske veze
* Account of the Third Council from the Mahavamsa
Herakleja Minojska

**Herakleja Minojska** (Heraclea Minoa, Hêrakleia Minôia: Eth. Rhachlôtês, Heracliensis) je bio drevni grčki grad na Siciliji, smješten na južnoj obali otoka, odnosno ušću rijeke Halik (suvremeni Platani), 25 km zapadno od Akragasa (suvremeni Agrigento), blizu suvremenog Montallegra. Arheološki nalazi sugeriraju da je osnovan sredinom 6. vijeka pne. i napušten početkom 1. vijeka n.e.

## Napomene

## Izvori

* Biscari, Principe di, *Viaggio per le Antichità della Sicilia*, Palermo, 1817.
* Cicero, Marcus Tullius, ''The Orations of Marcus Tullius Cicero'' , C. D. Yonge (translator), B. A. London. George Bell & Sons, York Street, Covent Garden. 1891. 4 volumes.
* Diodorus Siculus. *Diodorus Siculus: The Library of History*. Translated by C. H. Oldfather. Twelve volumes. Loeb Classical Library. Cambridge, Mass.: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1989. Vol. 2. Books 2.35&ndash;4.58. . Vol. 7. Books 15.20–16.65. . Vol. 10. Books 19.66&ndash;20. .
* Diodorus Siculus, ''The Historical Library of Diodorus The Sicilian''. Translated by George Booth, Printed by W. McDowall for J. Davis. 1814. Vol 2.
* Fazello, Tommaso, *De Rebus Siculis Decades Duae*, Palermo, 1558.
* Herodotus; ''Histories'', A. D. Godley (translator), Cambridge: Harvard University Press, 1920; . Online version at the Perseus Digital Library.
* Livy; ''Ab Urbe Condita'' ("From the Founding of the City (Rome)"). c. 59 BC&ndash;AD 17. (Latin)
* Livy; ''History of Rome'', Rev. Canon Roberts (translator), Ernest Rhys (editor); (1905) London: J. M. Dent & Sons, Ltd.
* Perry, Walter Copland, ''Sicily in Fable, History, Art, and Song'' Macmillan and Co., Limited. London. 1908.
* Pausanias, *[http://www.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?lookup=Paus.+1.1.1 Description of Greece]*. W. H. S. Jones (translator). Loeb Classical Library. Cambridge, MA: Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. (1918). Vol. 2. Books III&ndash;V: .
* Pliny the Elder; ''The Natural History'' (eds. John Bostock, M.D., F.R.S. H.T. Riley, Esq., B.A.) London. Taylor and Francis, Red Lion Court, Fleet Street. (1855). Online version at the Perseus Digital Library.
* Plutarch; ''Plutarch's Lives: Volume II'', Arthur Hugh Clough (editor), John Dryden (translator). Modern Library; Modern Library Paperback Ed edition (April 10, 2001). .
* Polybius; ''Historiae'', Theodorus Büttner-Wobst after L. Dindorf. Leipzig. Teubner. 1893-. (Latin)
* Polybius; ''Histories'', Evelyn S. Shuckburgh (translator); London, New York. Macmillan (1889); Reprint Bloomington (1962).
* Klaudije Ptolemej, *[[Geografija (Ptolemej)|Geografija]]*.
* Smith, William; *[[Dictionary of Greek and Roman Geography]]*: "Heracleia", London (1867)
* Strabo, ''Geography'', translated by Horace Leonard Jones; Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. (1924). Vol. 3, Books 6&ndash;7 .
* Wilson, R.J.A. and Leonard, A. Jr., "Field Survey at Heraclea Mino (Agrigento), Sicily", *Journal of Field Archaeology*, Vol. 7, No. 2 (Summer, 1980), pp. 219-239.
* Zonaras, Joannes. *Extracts of History*.
Timej (historičar)

**Timej** (cca. 345. pne. —cca. 250. pne., grčki ) je bio starogrčki historičar rodom iz Tauromenija na Siciliji. Protjeran sa Sicilije od strane tiranina Agatokla, doselio se u Atenu i studirao retoriku kod znamenitog oratora Izokrata. Na Siciliju se vratio za vrijeme Hijerona II te tamo umro. Najpoznatiji je *Historijama*, djelu od 40 knjiga koje je opisivalo historiju Grka od legendarnog doba sve do prvog punskog rata. Djelo je svoju materiju izlagalo kronološki, koristeći sistem olimpijada (jedinica)|olimpijada, a što će poslije koristiti i drugi antički historičari. Timej je također bio prvi grčki historičar koji se bavio historijom Rima, prepoznavši njegovu buduću važnost za antički svijet. Od tog djela je, međutim, do danas ostalo sačuvano tek nekoliko fragmenata, ali je poslije poslužilo kao izvor brojnim drugim historičarima, uključujući neke koji su mu posvetili brojne rasprave.

## Literatura
*
Koine grčki

**Koine grčki** (grč. Ελληνιστική Κοινή , mod. grč. , "zajednički grčki" ili , mod. grč. , "zajednički dijalekt") je popularni oblik grčkog jezika koji se razvio u post-klasičnom periodu, odnosno između 300. pne. i 300. n.e.. Za njega se također koriste izrazi **aleksandrijski dijalekt**, **zajednički atički**, **helenistički** ili **biblijski grčki**. U antici su se koristili izrazi *koine*, *helenski*, *aleksandrijski* i *makedonski*; kako bi se označila različitost od atičkog dijalekta. Koine je predstavljao prvi zajednički nadregionalni dijalekt Grčke te je kasnije služio kao lingua franca za Istočni Mediteran i Bliski Istok za vrijeme rimske vlasti. Važan je i kao originalni jezik na kome je napisan Novi zavjet kršćanske Biblije odnosno Septuaginta (grčki prijevod Starog zavjeta). Koine je glavni predak modernog grčkog jezika.

## Reference

* Abel, F.-M. *Grammaire du grec biblique*.
* Allen, W. Sidney, *Vox Graeca: a guide to the pronunciation of classical Greek – 3rd ed.*, Cambridge University Press, 1987. 
* Andriotis, Nikolaos P. *History of the Greek Language*
* Buth, Randall, *[http://www.biblicalulpan.org/pages/Common/Greek%20Pronunciation%20(2008).pdf : Koine Greek of Early Roman Period] *
* Conybeare, F.C. and Stock, St. George. *Grammar of Septuagint Greek: With Selected Readings, Vocabularies, and Updated Indexes*.
* Smyth, Herbert Weir, *Greek Grammar*, Harvard University Press, 1956.
Pervazovo naselje

**Pervazovo naselje** je deo Novog Sada. Ovo naselje se nekada nalazilo na periferiji grada, kod Almaškog groblja, s leve strane. Obuhvata tri ulice: prva, Vojislava Ilića ima samo jedan red kuća, druga ulica nosi ime narodnog heroja Stanka Paunovića i čine dva reda kuća, dok je treća, Đorđa Dere, ostala sa jednim redom, pošto je drugi red srušen kada se gradila železnička pruga.

Naselje je počeo graditi građevinski preduzimač Jovan Pervaz Joca. On je 1935. godine otkupio zemljište od grada, isparcelisao i prodavao placeve zanatlijama, radnicima i nižim činovnicima, ili je gradio kuće da bi ih izdavao. Tu su građene prizemne kuće, koje danas imaju struju, vodu i kanalizaciju, a ulice su delimično asfaltirane. Vremenom su te prizemne porodične kuće legalizovane.
Gotica

**Gotica** ili **gotičko pismo** je naziv za oblik latinice koji je nastao u gotičkom periodu. Bio je karakterističan za Evropu od 1150. do oko godine 1500. Nakon toga je njena upotreba bila uglavnom ograničena na zemlje njemačkog govornog područja, odnosno Njemačku gdje se zadržala sve do 1942. godine kada je, tokom Drugog svjetskog rata iz službene upotrebe nisu izbacili nacisti.

Gotica se razvila iz karolinške minuskule. Prednost tog pisma je bila u izduženim slovima koje je bilo relativno lako smjestiti na stranicu papira.

Izraz *gotsko pismo* se prvi put pojavio renesansnoj Italiji u 15. vijeku, gdje je *gotski* imao isto značenje kao *barbarski*. U istom periodu su karolinšku minuskulu nazvali *littera antiqua* = *staro pismo* (tvrdeći kako je to stil koji su koristili drevni Rimljani).

Poznati su sljedeći stilovi gotice:
* tekstura
* rotunda
* schwabacher
* fraktura

## Vanjske veze
* Rokopisna gotica
Andragora (3. vijek pr. n. e.)

:*Ne miješati s [[Andragora (4. vijek pne.)|Andragorom]], koji je kao godine 331. pne. upravljao Partijom kao satrap Aleksandra Velikog*

**Andragora** (? - 238. pn.e) je bio seleukidski satrap Partije za vrijeme vladavine Antioha I Sotera i Antioha II Teosa. Protiv potonjeg se oko 250. pne. pobunio, proglasivši se kraljem nezavisne Partije. Historičari vjeruju da mu je kao uzor ili saveznik u tome poslužio satrap Diodot, koji je u isto vrijeme u susjednoj Baktriji osnovao Grčko-Baktrijsko Kraljevstvo. Andragorina vladavina je, međutim, kratko potrajala. Kada je Diodot sa svoga teritorija potjerao iransko pleme Parni, ono je oko godine 238. pne. pod vodstvom Arsaka provalilo u Partiju, svrgnulo Andragoru i uspostavilo novu državu poznatu kao Partsko Carstvo.
Andragora (4. vijek pr. n. e.)

:*Ne miješati s [[Andragora (3. vijek pne.)|Andragorom]], [[seleukidi|seleukidskim]] satrapom Partije oko 250. pne.*

**Andragora Perzijanac** je, prema navodima Justina, bio perzijski plemić imenovan godine 331. pne. od strane Aleksandra Velikog da kao satrap upravlja nedavno pokorenom Partijom. Prema Justinovim navodima, budući partski vladari su upravo u njemu vidjeli svog pretka.

Njegovo ime se ne spominje u sporazumu u Triparadisu 321. pne. kojim su određeni satrapi Aleksandrovog carstva, pa se pretpostavlja kako je u Andragora u prethodnih deset godina pao u nemilost ili umro. Dio historičara, pak, vjeruje kako je u pitanju zabuna, odnosno da je Partijom zapravo upravljao Fratafern.
Demetrije od Kirene

*Za makedonskog vladara sličnog imena v. [[Demetrije II od Makedonije]].*

**Demetrije Lijepi** ili **Demetrije Zgodni** (grčki: *Δημήτριος ο Καλός*, cca. 285. pne. - 250. ili 249. pne.), među suvremenim historičarima poznatiji kao **Demetrije od Kirene**, bio je makedonski princ i posljednji kralj helenističke Kirene.

Demetrije je bio rodbinski povezan s najvažnijim helenističkim vladarima svog doba. Otac mu je bio makedonski kralj Demetrije I, a majka Ptolemaida, Demetrijeva peta supruga rodom iz Mileta. Njegova polubraća po ocu su bili kralj Antigon II Gonata i Stratonika, supruga sirijskog vladara Seleuka I Nikatora. Po majci je bio u srodstvu s Ptolemejem Keraunom, dok su mu ujak i tetka bili egipatski kraljevski par Ptolemej II i Arsinoja II. Odrastao je u Makedoniji, gdje je zbog svoje izuzetne fizičke ljepote stekao nadimak po kome će ostati zabilježen u historiji.

Demetrije se kao mladić oženio za Olimpijadu, kći plemića Polikleta od Larise. S njom je imao dva sina - budućeg makedonskog kralja Antigona III Dosona i Ehekrata.

Kada je godine 250. pne. u Kireni umro kralj Magas, njegova supruga Apama je, uplašena da bi Kirena mogla ponovno pasti pod egipatsku vlast, uredila vjenčanje princa Demetrija sa svojom kćeri Berenikom. Demetrije je tako došao na kirensko prijestolje i postao kralj. Međutim, tako stečena vlast ga je brzo izopačila i učinila bahatim, te je sebi dozvolio da zavede svoju punicu. Njegova supruga Berenika je bila toliko bijesna da je provalila u majčinu ložnicu i nožem na smrt izbola svog supruga. Nakon Demetrijeve smrti su Kirenjani proglasili republiku, koja je na kraju ipak anektirana od Egipta.

## Povezano
* Kirena
* Kirenajka
* Popis kraljeva Kirene

## Izvori
* http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/0198.html  
* http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/0971.html  
* http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/1110.html 
* http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/2356.html  
* http://www.virtualreligion.net/iho/antigonus_3.html 
* http://www.tyndale.cam.ac.uk/Egypt/ptolemies/berenice_ii.htm 
* http://www.tyndale.cam.ac.uk/Egypt/ptolemies/ptolemais.htm#Ptolemais 
* http://www.tyndale.cam.ac.uk/Egypt/ptolemies/apama-arsinoe.htm#Arsinoe_Cyrene
Berenika II

**Berenika II** (cca. 267/266. pne. - 221. pne.) bila je kirenska princeza, odnosno supruga egipatskog kralja Ptolemeja III.

Rođena je kao dijete egipatskog princa, a kasnije kirenskog kralja Magasa i njegove supruge Apame. Kada je Magas 250. pne. umro, Apama je utanačila njeno vjenčanje za makedonskog princa Demetrija Lijepog. Demetrije je tako postao novi kirenski kralj, a ona nova kirenska kraljica. Demetrije je, međutim, nakon toga započeo ljubavnu vezu s Berenikinom majkom na što se Berenika razbjesnila, provalila u Apaminu ložnicu te nožem na smrt izbola svog muža. Poslije toga je Kirena postala republika.

Berenika se nakon toga sklonila u Egipat, te se udala za kralja Ptolemeja III. Njemu je rodila četvero djece: Ptolemeja IV, Magasa, Arsinoju i Bereniku.

Antičke legende govore kako je za vrijeme muževog pohoda na Siriju Berenika svoju kosu zavještala Afroditi u hramu Zefirijumu. Kosa je potom tajanstveno nestala, a što je Konon sa Samosa objasnio njenim "uzdizanjem u nebo". Incident je poslije postao predmetom satiričke pjesme *[[Rape of the Lock]]* koju je napisao britanski književnik Alexander Pope. U počast Berenici i njenoj kosi je, pak, jedno zviježđe na nebu dobilo naziv Berenikina kosa. Po njoj je nešto kasnije ime dobio i asteroid 653 Berenike, otkriven godine 1907. Suvremeni Benghazi u Libiji je, pak, u antičko doba bio poznat kao Berenika.

Berenika je nedugo nakon muževe smrti postala regentica, ali ju je godine 221. pne. dao ubiti njen sin i novi kralj Ptolemej IV.

## Izvori

* Salmonson, Jessica Amanda.(1991) *The Encyclopedia of Amazons*. Paragon House. Page 33. 
* The House of Ptolemy, Ch. 3
* Berenice II
Olenjok

**Olenjok** može biti:

* Olenjok (naselje), glavno naselje Olenjokskog rajona republike Jakutije u Ruskoj Federaciji.
* Olenjok (reka), reka u Jakutiji, na kojoj se nalazi istoimeno naselje.
Mladen Božović

**Mladen Božović** (1. avgust 1984, Titograd) bivši je crnogorski fudbaler i reprezentativac. Igrao je na poziciji golmana. Rekorder je Partizana i Jelen superlige po vremenu bez primljenog gola. Njegov rekord iznosi 916 minuta, što je za 13 minuta više od predhodnog rekordera države, Nenada Lukića. Za reprezentaciju Crne Gore je odigrao 6 mečeva. Pored partizana igrao je i za Budućnost, Zabjelo, Mladost i Kom. Visok je 1.96&nbsp;cm i težak 92 kilograma.

## Reference

## Vanjske veze
* Profil
Golman

**Vratar** (koristi se i naziv *golman*), igrač u ekipnim sportovima, koji ima zadatak spriječiti protivničke igrače u ostvarivanju pogotka. Obično se nalazi u ograničenom prostoru ispred mreže, u kojem za njega važe drukčija pravila u odnosu na ostale igrače. Razlikuje se od ostalih igrača po izgledu i/ili boji opreme.

Sportovi u kojima postoji vratar su: nogomet, rukomet, vaterpolo, hokej na ledu, hokej na travi i razne varijante tih sportova.

## Povezano
* Nogometni vratar
Bifurkacija

**Bifurkacija** (od latinske riječ *bifurcus* – "razveden"), ili **rastok**, je pojava koja se u pravilu pojavljuje u nizinskim, močvarnim dijelovima riječnog toka. Rijeka se rascijepi u dva toka, koji se ne spajaju, već teku u različitim porečjima. Razvodnica se u takvom slučaju nalazi u nizini, umjesto, kao što je uobičajeno, na grebenim i uzvišenim dijelovima reljefa. To su osobitosti vodoravne/horizonatlne bifurkacije, koja se razlikuje od vertikalne bifurkacije karakteristične za krški podzemni svet.

Najpoznatiji primjer Bifurkacije je u Južnoj Americi, u porječju Orinoca, gdje rijeka Casiquiare dijelom utječe u Orinoco pa preko nje u karipski bazen, a istovremeno i u Rio Negro, koji je lijevi pritok Amazone.

Na Balkanskom poluotoku se poznati primjer rastoka nalazi u kosovskom mestu Uroševac, gdje rječica Nerodimka teče na sjever u rijeku Sazlijo pa preko Sitnice u Ibar, koji je dio crnomorskog bazena. Na drugi strani na jugu otječe u Lepenac, koji je lijeva pritoka Vardara pa preko njega pripada egejskom bazenu.

## Povezano
* Geomorfologija
* Vododjelnica (*razvodnica*)
Rade Uhlik

**Rade Uhlik** (Sarajevo, 1. februar 1899. — Sarajevo, 12. jun 1991) bio je romolog, lingvista, humanista i akademik. Napisao je desetine knjiga i članaka o Romima, romskoj kulturi i jeziku.

## Biografija
Uhlik je rođen u Sarajevu 1. februara 1899. Rođeno ime mu je Aladar, ali ga je kasnije promijenio u Rade. Mladost je proživio u Beču, Pešti i Beogradu, gdje je dostudirao germanistiku. Vrativši se u Bosnu, predavao je njemački jezik na gimnazijama u Brčkom, Tuzli i Prijedoru. Poslije Drugog svjetskog rata radio je kao kustos u Zemaljskom muzeju Bosne i Hercegovine.

Njegova naučna djelatnost odnosi se prije svega na sakupljanje romske usmene tradicije, na opisivanje romske kulture i raznih dijalekata romskog jezika na Balkanu. Sarađivao je s međunarodnim istraživačkim centrima koji se bave proučavanjem Balkana i romske problematike (kao što je *Gypsy Lore Society* iz Liverpula). Bio je član Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine, kao i stručni konsultant u filmu Aleksandra Petrovića "Skupljači perja".

Istraživao je ponajprije govore bosanskih Gurbeta, ali i drugih, te one Arlija , Burgijaša, Gopta itd. Skupio je i bogatu građu romske poezije, pripovijedaka i pošalica. Zbirku romskih pjesama u izvorniku *Romane đilja* objavio je 1937., potom u prevodu *Ciganska poezija* (1957., 1982.), te *Ciganske priče* (1957.).

Vrhunac njegovog stvaralaštva su svakako tri rječnika romskog jezika: *Bosnian Roman Vocabulary* (Liverpul, 1943.), *Srpskohrvatsko-ciganski rječnik* (Romane alava) (Sarajevo, 1947.) i *Rječnik srpskohrvatsko-romsko-engleski* (Sarajevo, 1983.). Pomenuta djela služila su i još uvijek služe kao podloga mnogim rječnicima romskog na području bivše Jugoslavije.

## Bibliografija
Uhlikovo književno djelo je obimno i raznovrsno. Najpoznatija su mu djela: 
* "Romane gilja (Romske pjesme)", zbirka pjesama, Prijedor, 1937.
* "Bosnian Roman Vocubulary", Liverpool, 1943.
* "Srpskohrvatsko-ciganski rečnik (Romane alava)", rječnik, Sarajevo, 1947. 
* "Prepozitivni i postpozitivni član u gurbetskom", knjiga, Sarajevo, 1951. 
* "Ciganizmi u šatrovačkom argou i u sličnim govorima", članak, Sarajevo, 1954. 
* "Ciganske priče", knjiga, 1957.
* "Kategorija imperativa u romskom jeziku", knjiga, Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine, 1974.
* "Zigeunerlieder", knjiga, Leipzig, 1977.
* "Ciganska poezija (R. Uhlik, Branko V. Radičević)", knjiga, Beograd, 1982.
* "Srpskohrvatsko-romsko-engleski rečnik (Romengo alavari)", rječnik, Sarajevo, 1983.
* "Jezik i kultura Roma", knjiga, Sarajevo, 1989.

## Povezano
* Romski jezik
Olenjok (naselje)

**Olenjok** (ruski: Оленёк, jakutski: Өлөөн) jeste selo, glavno naselje Olenjočkog rejona na severozapadu Republike Jakutije u Rusiji. Olenjok se nalazi na istoimenoj reci, koja utiče u Laptevsko more.

Selo ima 2228 stanovnika.

U ovom mestu se nalazi Istorijsko-etnografski muzej naroda Severa.

## Klima
240-e pr. n. e.

## Događaji i trendovi
* 241. pne. - Prvi punski rat završava mirovnim sporazumom kojim Kartagina Rimu prepušta Siciliju, koja postaje prva rimska provincija, a čime je Rim postao nova velika sila antičkog svijeta.

## Rođenja

* Hanibal, sin Hamilkara Barke, znameniti kartaginski vojskovođa iz doba drugog punskog rata.

## Smrti
Eriks (razvrstavanje)

**Eriks** može označavati:
* Eriks, lik iz grčka mitologija|grčke mitologije;
* Eriks (Sicilija), antički grad, suvremeni Erice;
* Eriks (reper), ruski reper.

V. također
* Eryx
Ad Herbal

**Adherbal** ili **Ad Herbal** (Gr. ****) bilo je ime dvojice kartaginskih komandanta:
* **Ad Herbal (1)** (? - 230. pne.) bio je admiral kartaginske flote koja se u prvi punski rat|prvom punskom ratu borila za prevlast na Mediteranu protiv Rima. Godine 249. pne. je njegova flota, usidrena kod Drepane, u Bitka kod Drepana|bitci kod Drepane nanijela katastrofalan poraz rimskom konzulu Publiju Klaudiju Pulheru.
* **Ad Herbal (2)** je bio kartaginski komandant pod Magonom u drugom punskom ratu. Godine 206. pne. poražen je u pomorskoj bitci kod Karteje u Španiji od strane rimskog vojskovođe [[Gaius Laelius|Gaja Lelija].

## Reference
Publije Klaudije Pulher

**Publije Klaudije Pulher** (*Publius Claudius Pulcher*, ? - cca. 248. pne.) bio je Rimska Republika|rimski vojskovođa porijeklom iz porodice Klaudijevaca. Otac mu je bio Gaius Claudius. Bio je brat znamenitog rimskog političara Apija Klaudija Kaudeksa te prvi Klaudijevac koji je uzeo nadimak (cognomen) "Pulcher" ("zgodni"). 

Godine 253. pne. je izabran za kurulskog edila, a godine 249. pne. za konzula. U tom svojstvu je za vrijeme prvog punskog rata komandirao flotom koja je pokušala uništiti kartaginsku flotu usidrenu kod grada Drepana na Siciliji. Tada je ignorirao loše znamenje, odnosno svete piliće koji su pred bitku odbili jesti. Prema Valeriju Maksimu, Svetoniju http://bcs.fltr.ucl.ac.be/suet/TIB/texte.html#2 i Ciceronu, Klaudije ih je bacio u more rekavši *ut biberent, quando esse nollent* ("neka stoga piju, kada su odbili jesti"). Klaudijev napad je doveo do bitke u kojoj su Rimljani doživjeli katastrofalan poraz. Nakon nje je opozvan u Rim, gdje mu je naređeno da odstupi sa dužnosti i imenuje diktatora. Klaudije je imenovao sebi podređenog Marka Klaudija Gliciju, ali je Senat to poništio i imenovao Aula Atilija Katilina. Klaudiju je potom suđeno zbog vojne nesposobnosti i bogohuljenja, te je proglašen krivim i osuđen na globu od 120.000 asa. Ubrzo nakon toga je umro, a dio historičara smatra da je izvršio samoubistvo.

Njegov sin Apije Klaudije Pulher je izabran za konzula 212. pne.
Trapani

**Trapani** (latinski: *Drepanon*, grčki: *Δρέπανον*) je administrativni centar istoimene talijanske provincije provincije Trapani, u regiji Sicilija od 69 241 stanovnika.
## Geografske i klimatske karakteristike
*Trapani* leži na krajnjem sjeverozapadu Sicilije, udaljen 110&nbsp;km zapadno od Palerma. Kod Trapanija se spajaju Tirensko i Sredozemno more. Grad leži na poluotoku, na mjestu gdje završava priobalna ravnica zapadne Sicilije, koja na sjeveru i istoku prelazi u brdoviti kraj. Iznad grada izdiže se brdo Erice na kom se smjestio gradić Erice, iz kog se pruža lijep pogled na grad i okolicu.
## Historija
Grad su osnovali Elimljani, drevni prastanovnici Sicilije u blizini Eriksa, mjesta gdje je po predaji sahranjen - Eriks, njihov istoimeni mitski junak. Ime *Drepanon* je dobio od Grka koje je oblik prirodne luke podsjetio na srp.

Za vrijeme prvog punskog rata grad su ga osvojili Kartažani - 260. pne. te im postao važna pomorska baza. Pokušaj Rimljana da ga unište, doveo do njihovog katastrofalnog poraza u bitci kod Drepana, ali je grad na kraju rata 241. pne., došao pod rimsku vlast. Potom je dijelio sudbinu Sicilije pod Vandalima, Bizantom i Arapima, sve dok ga nije osvojio normanski kralj Roger I i učinio važnom lukom.

Značaj *Trapanija* opao u 17. vijeku, ali se nakon drugog svjetskog rata razvija zbog blizine popularnih turističkih odredišta.
## Stanovništvo
Prije pola vijeka grad je imao svega 20% manje stanovnika nego sada. Poslednjih decenija broj stanovnika u gradu opada.
## Znamenitosti

Najveće znamenitosti *Trapanija* nalaze se u njegovom historijskom centru, to je crkva *San Agostino* iz 14. vijeka, velika bazilika *Maria Santissima Annunziata*, izgrađena od 1315. - 1332. temeljno restaurirana 1760., barokna katedrala *San Lorenzo* (1635.), romanička crkva *Santa Maria di Gesù* i barokni Palazzo della Giudecca (Casa Ciambra).
## Privreda
*Trapani* je velika luka tog dijela Sicilije iz koje se izvozi sol i vino.
Grad ima tvornice ribljih konzervi i prehrambenih proizvoda, i puno pogona za obradu mramora . Razvijeno je i solarstvo, u obližnjim solanama.
## Galerija slika

Datoteka:Trapani 1.JPG|Stari deo Trapanija
Datoteka:Tp-via-garibaldi.jpg|Ulica Garibaldi
Datoteka:Trapani Misteri.jpg|Procesija u gradu
Datoteka:Garibaldi Statue Trapani.jpg|Statua Garibaldija

## Gradovi prijatelji
* , Constanţa
* , Les Sables-d'Olonne
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice grada 
* ''Trapani'' na portalu Encyclopædia Britannica
248. pr. n. e.

Godina **248. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Kote i Gemina** (ili, rjeđe, **godina 506. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 248. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

__NOTOC__
## Događaji
* Maurijski car Ašoka Veliki se posvećuje širenju budizma u svojoj državi i šire, te u tu svrhu započinje izgradnju velikih spomenika na mjestima gdje je živio Gautama Buddha.

## Rođenja
*

## Smrti
*
249. pr. n. e.

Godina **249. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Pulhera i Pula** (ili, rjeđe, **godina 505. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 249. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

__NOTOC__
## Događaji
* Prvi punski rat: Pokušaj rimske flote pod konzulima Publijem Klaudijem Pulherom I Lucijem Junijem Pulom da unište kartaginsku flota pod Ad Herbalom koja je iz luke Drepan (današnji Trapani) snabdijevala opsjednuti Lilibej završava bitkom kod Drepane i katastrofalnim rimskim porazom.
* Prvi punski rat: Pulher je, za kaznu što je skrivio poraz, od rimskog Senata oglobljen sa 120.000 asa, dok Pul čini samoubistvo. Priznavši izvanredno tešku situacijku u kojoj su se našle rimske snage na Siciliji, Senat imenuje Aula Atilija Kalatina za diktatora, koji će, kao prvi diktator u rimskoj historiji, voditi rimske snage izvan granica Apeninskog poluotoka. Ekspedicija postiže djelomični uspjeh - rimske snage kod Lilibeja primaju pomoć, a grad Eriks kraj Drepana pada u rimske ruke.

## Rođenja
*

## Smrti
*
Eriks

U grčkoj mitologiji **Eriks** je predstavljao sina boginje Afrodite i Buta, kralja Elimljana na Siciliji. Eriks je bio izvrstan boksač, ali je poginuo u borbi s Heraklom. Alternativna verzija navodi kako se okamenio kada mu je Perzej pokazao glavu Meduze. Mjesto na Siciliji, na kome je, prema predaji sahranjen Eriks je postalo svetište, a kasnije i grad Eriks.

## Reference
247. pr. n. e.

Godina **247. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Metela i Buteona** (ili, rjeđe, **godina 507. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 247. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

__NOTOC__
## Događaji
* Prvi punski rat: Iako Rimljani pod kontrolom drže cijelu Siciliju osim Lilibeja (suvremena Marsala) i Drepana (suvremeni Trapani), Kartagina nastavlja rat i u blizini Panorma iskrcava malu najamnički odred pod Hamilkarom Barkom, koji će postati novi komandant kartaginskih snaga na Siciliji. Hamilkar uspješno odbija rimske napade te poduzima niz pomorskih prepada sve do obale južne Italije. 
* Prvi punski rat: Nastojeći očuvati savez sa Sirakuzom, Rimljani sa njenim tiraninom Hijeronom II sklapaju novi sporazum, priznavši ga kao ravnopravnog partnera.

## Rođenja
* Hanibal, znameniti kartaginski vojskovođa (u. cca. 183. pne.)

## Smrti
*
Bitka kod Androsa

Pomorska **bitka kod [[Andros]]a** se odigrala za vrijeme trećeg sirijskog rata 246. pne. između makedonske flote nq jednoj, te egipatske flote na drugoj strani. Bitka je završila makedonskom pobjedom, te je zahvaljujući njoj makedonski kralj Antigon II Gonata od egipatskog kralja Ptolemeja III preuzeo nadzor nad Kikladima.
Shaanxi

**Šensi** () je pokrajina u centralnom delu Kine. Glavni grad je drevna kineska prestonica Sjian. Šensi zauzima površinu od 205.800&nbsp;km², a u pokrajini je 2004. živelo 37,050.000 stanovnika. Smještena je u Sjeverozapadnoj Kini regiji Kine i sadrži srednji tok Žute rijeke.

## Vanjske veze

* Službene stranice pokrajine Shaanxi
Lauriya

**Lauriya** je selo koje se nalazi u Indija|indijskoj državi Bihar, a administrativno pripada distriktu Zapadni Champaran. Poznato je i po nazivu Lauriya-Nandangarh. Najvažnije je po tome što je u njemu oko 248. pne. maurijski car Ašoka Veliki sagradio jedan od svojih poznatih stupova.

## Transport
Kroz Lauriyu prolazi Nacionalni put 28B.

## Reference

## Vanjske veze
* Satellite map of Lauriya
Antioh Hijeraks

**Antioh Hijeraks** (na grćkom **Aντιoχoς Ιεραξ**; ? - 226. pne.) bio je seleukidski princ, sin kralja Antioha II i kraljice Laodike. Godine 246. pne. je Laodika, nakon muževe smrti, svog sina i Antiohovog starijeg brata Seleuka proglasila kraljem, a sebe regenticom, što je - isto kao i ubistvo Antiohove druge supruge Berenike dovelo do početka Trećeg sirijskog rata. Laodika je tada inzistirala da Seleuk mladom Antiohu prepusti vlast nad Malom Azijom i prizna ga kao ko-regenta. Seleuk je na to pristao, ali je odmah proglasio nezavisnost i objavio rat vlastitom bratu. Seleuk ga je uspio poraziti tek nakon više godina, i to uz pomoć pergamskog kralja Atala I. Antioh, koji se bio oženio za kći bitinijskog kralja Zijele, nakon toga je izbjegao u Egipat. Tamo su ga ubili razbojnici.
## Reference
* Smith, William (editor); *[[Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology]]*, "Antiochus Hierax" , Boston, (1867)

## Vanjske veze
* Antiochus Hierax, article in historical sourcebook by Mahlon H. Smith
Seleuk II Kalinik

**Seleuk II Kalinik** (grčki: Σέλευκος Β' Καλλίνικος , ? - 225. pne.), poznat i kao **Seleuk II Pogon** bio je vladar Seleukidskog Carstva od 246. pne. do 225. pne.

Bio je sin i prijestonasljednik kralja Antioha II i kraljice Laodike. Na kraju drugog sirijskog rata mu se otac razveo od majke kako bi se, u sklopu mirovnog sporazuma, mogao oženiti za egipatsku princezu Bereniku, kći kralja Ptolemeja II. Tada je Seleuk razbaštinjen, a prijestolje određeno za Berenikinog sina. Nedugo nakon Ptolemejeve smrti godine 246. pne. Antioh se odlučio pomiriti sa Laodikom i došao k njoj u Efez, gdje je naglo umro. Laodika je tvrdila da je na samrti proglasio Seleuka prijestonasljednikom, a nju regenticom. Tada su Laodikini pristaše, da bi osigurali prijestolje, likvidirali Bereniku i njenu djecu, što je Berenikin brat, Ptolemej III iskoristio kao povod za treći sirijski rat.

Rat je krenuo izuzetno loše po Seleuka, koji je iste godine izgubio niz obalnih gradova i sjevernu Siriju, te su egipatske snage došle na domak prijestolnici Antiohiji. Tada je Laodika inzistirala da Seleuk svog mlađeg brata Antioha Hijeraksa postavi ko-regenta i prepusti mu vlast u Maloj Aziji. Seleuk je nakon toga uspio vratiti dio izgubljenih teritorija, ali je potom Antioh proglasio nezavisnost, a vlastitom bratu objavio rat. 

Pokušaj da brata kazni je oko 235. pne. doživio težak neuspjeh u bitci kod današnje Ankare. Nakon toga se Seleuk okrenuo na istok, nastojeći eliminirati prijetnju koju je predstavljala novostvorena partska država. O rezultatima tog pohoda postoje kontradiktorne tvrdnje u antičkim izvorima - po jednima je Seleuk doživio fijasko i čak bio zarobljen od partskog kralja Arsaka, dok je po drugima uspio natjerati Parte da ga priznaju kao svog sizerena.

Oko godine 228. pne. je Antioh Hijeraks pokušao napasti Seleukidsko Carstvo, ali je poražen uz pomoć pergamskog kralja Atala. Nedugo potom je Seleuk poginuo prilikom pada s konja. Seleuk je bio oženjen za princezu Laodiku, s kojom je imati dva sina - Seleuka Kerauna i Antioha Velikog, koji će obojica postati kraljevi.

## Vanjske veze

* Seleucus II Callinicus entry in historical sourcebook by Mahlon H. Smith
Ptolemej III Euerget

**Ptolemej III Euerget**, (, *Ptolemaĩos Euergétēs*, ? - 222. pne.) bio je treći po redu helenistički egipatski kralj iz dinastije Ptolemejida.

Eeurget je bio najstariji sin kralja Ptolemeja II i njegove prve supruge Arsinoje I. Na prijestolje je stupio godine 246. pne. nakon očeve smrti koja je pokrenula niz dramatičnih događaja u susjednom i suparničkom Seleukidskom Carstvu. Seleukidski vladar Antioh II Teos je tada napustio svoju suprugu Bereniku, inače Eurgetovu sestru, kako bi se vratio svojoj prvoj supruzi Laodiki. Ubrzo nakon toga Antioh je umro, a Laodika je sebe proglasila regenticom, svog sina Seleuka kraljem te dala likvidirati Bereniku i njenu djecu. Ptolemej je zbog toga pokrenuo rat protiv Seleukida. U njemu je imao prilično uspjeha, osvojivši najveći dio Sirije, Antiohiju i prodrijevši do Babilona i Suse, a po nekim izvorima čak i do granica sa Baktrijom i Indijom. Međutim, nešto kasnije je bio prisiljen Seleuku prepustiti najveći dio osvojenih teritorija, te se poslije toga posvetio unutrašnjim reformama Egipta, nastojeći očuvati prosperitet i druge tekovine vladavine svog djeda i oca.

Ptolemej je tada počeo ulagati velike napore kako bi približio kulture svojih podanika, odnosno spojio staroegipatsku tradiciju sa dostignućima grčke civilizacije. Između ostalog je promicao sinkretistički kult grčko-egipatskog boga Serapisa, te podigao prvi Serapeum u Aleksandriji. Iz doba njegove vladavine potiče pokušaj reforme egipatskog kalendara, zabilježen na Kanopusovom ukazu, ispisanom na nekoliko jezika, a koji je kasnije poslužio za dešifriranje egipatskih hijeroglifa.

Godine 244/243. pne. Euerget se udao za bivšu kirensku kraljicu Bereniku, koja mu je rodila četvoro djece: Arsinoju, Ptolemeja, Magasa i Bereniku.

Nakon smrti ga je naslijedio sin Ptolemej.

## Napomene


## Vanjske veze
* Ptolemy Euergetes&nbsp;I at LacusCurtius – (Chapter&nbsp;VI of E.&nbsp;R&nbsp;Bevan's *House of Ptolemy*, 1923)
* Ptolemy III  – (Royal Egyptian Genealogy)
* Ptolemy III Euergetes entry in historical sourcebook by Mahlon H. Smith
Arsinoja III od Egipta

**Arsinoja III** (, odnosno "Arsinoja Očeljubiva", 246/245. pne. - 204. pne.) bila je egipatska princeza i kraljica (220 - 204. pne.). Bila je kći kralja Ptolemeja III i Berenike II.

Krajem oktobra i početkom novembra 220. pne. udala se za svog brata, kralja Ptolemeja IV. Nakon toga je, uz prešutnu podršku svemoćnog glavnog ministra Sosibija, uzela aktivnog učešća u upravljanju zemljom. Godine 217. pne. je jahala na čelu konjice u bitci kod Rabije. Kasnije je svom mužu rodila sina po imenu Ptolemej. Godine 204. pne. je, nedugo prije muževe smrti, ubijena u dvorskom puču.
1.

Godina **1.** (**I**) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru te prva godina kršćanske/nove ere. Prethodna godina je 1. pne. koja se koristi kako u gregorijanskom, tako i u julijanskom kalendaru, s obzirom da u njima ne postoji "nulta godina".

U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Cezara i Paula** ili, rjeđe, **godina 754. ''[[Ab urbe condita]]***. Oznaka "1." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.

== Događaji ==


* [[Tiberije]] po naređenju rimskog cara [[August (rimski car)|Augusta]] guši ustanke u [[Germanija|Germaniji]] (1–[[5]]).
* [[Gaius Caesar|Gaj Cezar]] i [[Lucius Aemilius Paullus (konzul 1)|Lucije Emilije Paul]] su imenovani za rimske konzule.
* [[Rimljani]] izgrađuju [[akvadukt]] *Aqua Alsietina.*
* [[August (rimski car)|August]] postavlja [[Ariobazanes II.|Ariobazanesa II.]] kao kralja [[Armenija|Armenije]].
* Na [[Kina|kinesko]] carsko prijestolje dolazi mladi car [[car Ping od Han Kine|Ping]] kome je [[Velika carica majka Wang]] kao regenta nametnula [[Wang Mang]]a. Time započinje kineska carska *era Yuanshi*.
* Gaj Cezar se ženi za [[Livilla|Livilu]], kćer [[Antonia Minor|Antonije Mlađe]] i [[Nero Claudius Drusus|Nerona Klaudija Druza]].
* Kineski carski službenik [[Dong Xian]] vrši samoubistvo.
* [[Kvirinije]] postaje glavni savjetnik Gaja Cezara u Armeniji. Među savjetnicima se nalazi i [[Gnaeus Domitius Ahenobarbus (konzul 32)|Gnej Domicije Ahenobarb]], sin carskog konzula [[Lucius Domitius Ahenobarbus (konzul 16. pne.)|Lucija Domicija Ahenobarba]].
* Rođenje [[Isus]]a, po [[Dionysius Exiguus|Dioniziju Malom]] u njegovoj eri [[anno Domini]] prema barem jednom učenjaku. Većina historičara, pak, smatra da je Dionizije Isusovo rođenje smjestio u raniju godinu - [[1. pne.]] Većina historičara isto tako Dionizija ne smatra autoritetom, te je Isusovo rođenje smješteno nekoliko godina ranije (v. [[Kronologija Isusa]]).
* [[Amanishakheto]], kraljica [[Kraljevstvo Kuš|Kuša]] ([[Nubija]]) umire, a nasljeđuje je njen sin [[Natakamani]].
* Arej Peanej postaje [[arhont Atene]].
* [[Ovidije]] piše *Metamorfoze*.
* [[Livije]] piše svoju monumentalnu knjigu *Historija Rima* (*Ab Urbe Condita'').
* U Rimu se prvi put pojavljuje svila.
* Budizam se pojavi u Kini
* Osnovano Aksumsko kraljevstvo
* Sapadbizes, Yuezhi princ i kralj Kuša (Baktrija) umire, a nasljeđuje ga Heraios.
* U Mezoamerici počinje Teotihuacanska kultura (približni datum).
* Moxos prestaje biti važno religijsko središte Južne Amerike (približni datum).

## Rođenja
* Lucije Anej Galion, rimski prokonzul (u. 65.)
* Kvintilije Var, sin Publija Kvintilija Vara i Klaudije Pulhre (u. cca. 27.)
* Palas, grčki oslobođenik i rimski politički savjetnik (u. 65.)
* Isus (30.)

## Smrti
* Aršak II od Iberije, kralj Iberije iz Nimrodidske dinastije

## Reference
245. pr. n. e.

Godina **245. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Buteona i Bulba** (ili, rjeđe, **godina 509. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 245. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

__NOTOC__
## Događaji
* Treći sirijski rat: Egipatske trupe kralja Ptolemeja III Euergeta prodiru u srce seleukidske države te zauzimaju Babilon i Susu.
* Nakon što mu je umro pobunjeni nećak Aleksandar od Korinta, makedonski kralj Antigon II uređuje brak Aleksandrove udovice Nikeje sa svojim sinom Demetrijem, te tako ponovno stiče vlast nad Korintom.
* Arat od Sikiona je izabran za vojskovođu (strategosa) Ahajskog saveza.
* Ptolemej III se nakon dugih zaruka ženi za Bereniku II, kći Magasa, kralja Kirene, čime Kirenajka ponovno dolazi pod egipatsku vlast.

## Rođenja
*

## Smrti
* Apolonije sa Rodosa, grčki pjesnik, gramatičar i autor Argonautike, epa koji je opisao putovanje Argonauta (r. cca. 295. pne.)
Ureaplasma urealyticum

***Ureaplasma urealyticum*** je bakterija iz porodice Mycoplasmataceae, tip T960.

## Vanjske veze
* eMedicine - Ureaplasma Infection
* Ureaplasma Genome Projects from Genomes OnLine Database
244. pr. n. e.

Godina **244. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Atika i Blesa** (ili, rjeđe, **godina 510. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 244. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

__NOTOC__
## Događaji
* Agis IV nasljeđuje svog oca Eudamidau II kao kralj Sparte.
* Treći sirijski rat: Ahajski savez staje na stranu egipatskog kralja Ptolemeja III, čime se intenziviraju borbe u Maloj Aziji i Egejskom moru. U međuvremenu egipatske trupe nastavljaju napredovanje u Seleukidi|Seleukidskom Carstvu, prodrijevši sve do granica s Baktrijom i Indijom. Seleukidski kralj Seleuk II Kalinik sa preostalom dijela svog Carstva uspijeva osigurati saveznike među državama i narodima na obali Crnog mora. 
* Prvi punski rat: Kartaginski vojskovođa Hamilkar Barka na Siciliji prebacuje svoju vojsku na padine brda Eriks (Monte San Giuliano) kako bi pomogao opsjednutom garnizonu obližnjeg grada Drepan (Trapani).
* Treći sirijski rat: Nakon što je kod Androsa porazio egipatsku flotu, makedonski kralj Antigon II preuzima nadzor nad Egejskim morem.

## Rođenja
*

## Smrti
* Eudamida II, kralj Sparte
Erice

:*Za španskog filmskog režisera *'v. ** [[Victor Erice]].''


**Erice*' (fonetski: *Eriče*, ) je historijski [[gradić]] i [[općina]] (*comune'') u provinciji Trapani na italijanskom otoku i regiji Sicilija.

## Geografija
Erice je smješten na istoimenom brdu, čiji je vrh 750 m iznad morske razine, pa se odatle pruža pogled na obližnji grad Trapani, jugozapadnu obalu sve do Marsale i rtove Punta del Saraceno i Capo san Vito na sjeveroistoku, i arhipelag Egadi na sjeverozapadu. 
## Historija
Grad ima dugu historiju, a u antičko doba je bio poznat kao Eriks.
## Galerija slika

Datoteka:Erice-Chiesa-Madre-bjs-1.jpg|Main Church
Datoteka:Erice-Castle-bjs-4.jpg|Norman castle
Datoteka:Erice-views-bjs-1.jpg|View to Monte Cofano
Datoteka:Erice-views-bjs-2.jpg|View to Trapani

## Vanjske veze
* Photo Gallery Erice
Agis IV

**Agis IV** (oko 262 do 241. pne.) bio je kralj Sparte. Pokušavao je 243. pne. obnovu spartanskog društva u vidu socijalnih i agrarnih reforma. Lično slab da počete reforme brzo ostvari, i zbog intriga rodbine, morao je 241. pne. u rat protiv etolskog saveza. Za vreme odsustva iz Sparte i bez značajnih uspeha u ratnim pohodima zbačen je sa prestola. Vrativši se u Spartu osuđen je na insceniranom suđenju na smrt.

## Povezano
* Antička Sparta

## Reference
243. pr. n. e.

Godina **243. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Fundula i Gala** (ili, rjeđe, **godina 511. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 243. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.




__NOTOC__
== Događaji ==
* [[Treći sirijski rat]]: U [[Egipat|Egiptu]] izbija pobuna zbog čega [[Ptolemejsko Kraljevstvo|egipatski]] kralj [[Ptolemej III Euergetes|Ptolemej III]] prekida veliki pohod tokom koga je uspio zauzeti ili opustošiti najveći dio [[Seleukidsko Carstvo|Seleukidskog Carstva]]. Ptolemej se vraća u Egipat s ogromnim prtljagom, koji sadrži seleukidsko kraljevstvo blago, ali i [[Drevni Egipat|stara egipatska]] umjetnička djela koje je [[525. pne.|prije nepuna tri vijeka]] prilikom osvajanja Egipta opljačkao [[Perzijsko Carstvo|perzijski]] kralj [[Kambiz II od Perzije|Kambiz II]]. Ptolemej statue vraća u hramove, zbog čega mu je dan nadimak Euerget (*Dobročinitelj'').
* Treći sirijski rat: Snage Ahajskog saveza pod Aratom iznenada napadaju Korint, prisilivši tamošnji makedonski garnizon na povlačenje. Nakon toga protiv makedonskog kralja Antigona Gonate ustanak dižu i Megara, Trezena i Epidaur. 
* Mladi spartanski kralj Agis IV, uvjeren kako su tu nekoć moćnu državu iskvarile pohlepa, preveliko uživanje u luskuzu i društvena nejednakost, odlučuje započeti opsežne reforme po uzoru na drevnog zakonodavca Likurga. Njegova je zamisao da provede agrarnu reformu, kako bi siromašni građani stekli zemlju, odnosno poništenje svih dugova. Agis također namjerava dati građanski status dotada obespravljenim perijecima, te obnoviti nekadašnji rigorozni sistem vojne obuke. Agisa u reformama podržavaju bogata baka i majka, kao i Lisandar, jedan od efora.
* Treći sirijski rat: Nakon Ptolemejevog povratka u Egipat, seleukidske snage kralja Seleuka II uspjevaju istjerati egipatske garnizone iz Mezopotamije i sjevernog dijela Sirije.

## Rođenja
* Seleuk III Keraun, budući vladar Seleukidskog Carstva (u. 223. pne.)

## Smrti
*
Argonautika

**Argonautika** (grčki: , latinski: *Argonautica*) je grčki ep koga je napisao Apolonije Rođanin u 3. vijeku pne. Sadrži četiri knjige i oko 6000 stihova, a za radnju ima mitsko putovanje Jasona i Argonauta u potrazi za Zlatnim runom. Predstavlja jedini helenistički ep koji se sačuvao do modernog doba, i kao takav je važan izvor podataka o razvoju grčke književnosti tog doba.

## Vanjske veze
* 
* Leiden Apollonius bibliography
242. pr. n. e.

Godina **242. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Katula i Albina** (ili, rjeđe, **godina 512. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 242. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.

__NOTOC__
## Događaji
* Prvi punski rat: Rimski konzul Gaj Lutacije Katul na čelu flote od 200 brodova započinje blokadu kartaginskih uporišta Lilibej i Drepan na Siciliji.
* Treći sirijski rat: Egipat, usprkos toga što su Makedonci uništili egipatsku flotu u Egejskom moru, pomorsku nadmoć na Istočnom Mediteranu, te održava egipatske garnizone u velikom dijelu Sirije.

## Rođenja
*

## Smrti
*
Gaj Lutacije Katul

:*V. [[Lutatius]] za ostale ličnoisti sa istim imenom*
:*Za pjesnika v. [[Katul]]*

**Gaj Lutacije Katul** (latinski: *Gaius Lutatius Catullus*, C·LVTATIVS·C·F·CATVLVS) bio je rimski državnik i pomorski komandant u prvom punskom ratu.

Kao *[[novus homo]]* je izabran za konzula godine 242. pne. Pod njegovim mandatom je izgrađena flota kojom je Rim nastojao nadoknaditi ranije gubitke u olujama i ratu, a čija je izgradnja, zbog potpune ispražnjenosti državne riznice, financirana dobrovoljnim donacijama privatnih građana. Tu je flotu Katul potom vodio na Siciliju, gdje se u kod Egatskih Otoka suočio s kartaginskom flotom na čelu s Hamilkarom Barkom. Rimljani su tada izvojevali odlučujuću pobjedu, nakon koje je Kartagina sklopila mir. Kako bi proslavio pobjedu, Katul je sagradio hram Juturni na Marsovom polju, području danas poznatom kao Largo di Torre Argentina.

Njegov brat Kvint Lutacije Cerko je sljedeće godine izabran za konzula, a godine 236. pne. za cenzora.

Gaj Lutacije Katul je glavni lik u knjizi *Merikonsuli* kojhu je napisao finski književnik Jukka M. Heikkilä.
Arkesilaj

**Arkesilaj iz Pitane**, utemeljitelj Srednje Akademije, proslavio se tvrdnjom da u ništa nije siguran. Spomenutom tvrdnjom nadmašio je i samog Sokrata, a nedvojbeno su zaokret u njegovu svjetonazoru prouzročili skeptici, čiji je utjecaj na školu tog doba neupitan.

Najdetaljniji prikaz pristupa i postupaka primenjivanih u Arkseilajevoj Akademiji pruža Ciceron u svom delu Akademika, u kome raspravlja epistemološka učenja Nove Akademije naspram Stare:

Nekoliko različitih izvora (Diogen, Sekst i Plutarh) pripisuje Arkesilaju uvođenje pojma *[[epochē]]*, uzdržavanja od suda, u grčki filozofski rečnik.
Leonida II

**Leonida II** ( [**] – "Lavlji sin", "Lavolik"; ? - 235. pne.) je bio kralj Sparte iz Agijadske loze, koji je vladao u periodu od 254. do 235. pne.

Leonida je, prema Plutarhu, odnosno odgojen na perzijskom dvoru te da je oženio Perzijanku. Većina historičara smatra kako je zapravo riječ o seleukidskom dvoru, a da mu je žena bila jedna od kćeri Seleuka I Nikatora. U svakom slučaju je Leonida imao običaj nositi perzijsku odjeću i na svom dvoru koristiti perzijske ceremonije. To, kao i sklonost pokazivanju raskoši, je 240-ih pne. izazvalo nezadovoljstvo njegovog mladog suvladara Agisa IV, uvjerenog da se Sparta mora vratiti svojim iskonskim asketskim vrijednostima. Protivljenje Agisovim društvenim reformama je, pak, nagnalo Leonidu da izbjegne iz Sparte, da bi 241. pne., koristeći Agisovu zauzetost u ratu, uz pomoć najamnika preuzeo vlast te poslije Agisa zarobio, podvrgnuo operetnom suđenju te pogubio.

Leonidu je na prijestolju naslijedio sin Kleomen III.