open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bački Sokolac

**Bački Sokolac** je naselje u Srbiji u opštini Bačka Topola u Severnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 480 stanovnika.
## Historija
Banatski Sokolac - je jedno od manjih mesta u Vojvodini. Selo je nastalo početkom dvadesetih godina prošlog veka tako što su se nakon Prvog svetskog rata doselili Ličani iz okoline Gracaca, Bosanci iz okoline Bosankog Petrovca i Bosanske Krupe kao i nekoliko porodica iz Hercegovine.

Pustara na mestu gde se danas nalazi selo nosila je naziv Bioseg, i bila je u vlasništvu grofice Karoline Karačonji iz Budimpešte. Tu je bio njen letnjikovac, od kojeg je kasnije postala osnovna škola. Tek 1933, god, kada je grofica Karačonji prodala imanje, selo menja ime u Banatski Sokolac.
 
Agrarna reforma (1918-1941) imala je za cilj da se izmeniti vlasnička struktura zemljišta i ispuni obećanje Kralja Petra Karađorđevića dato dobrovoljcima na Krfu, da će ih sve nagraditi određenom površinom obradive zemlje. Oduzeta zemlja od vlastele u V. Bečkerečkoj županiji deljena je srpskim dobrovoljcima iz Bosne, Like, Dalmacije, Srbije, Vojvodine i drugih krajeva. Srpski živalj iz ovih krajeva, bivši kmetovi, sluge i bezemljaši mogli su dobiti određenu površinu zemlje u zakup.
 
Društveni život se odvija u dve kafane i dve prodavnice. Postoji i osnovna škola (do četiri razreda) koja jedva da ima po nekoliko đaka. U sastavu školskog dvorišta je i lep travnati teren za mali fudbal.

## Demografija
U naselju Bački Sokolac živi 491 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,2 godina (41,6 kod muškaraca i 46,9 kod žena). U naselju ima 209 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,91.

Ovo naselje je skoro potpuno naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Gornja Rogatica, na kojoj se nalaze četiri naselja, Bački Sokolovac, Gornja Rogatica, Krivaja i Tomislavci.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Bočar

**Bočar** () je naselje u Srbiji u opštini Novi Bečej u Srednjobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1488 stanovnika (prema popisu iz 2002. bilo je 1895 stanovnika).

Ovde se nalazi Srpska pravoslavna crkva Arhanđela Gavrila u Bočaru.

## Historija
Po veličini Bočar je najmanje selo u opštini, udaljeno od Novog Bečeja 25&nbsp;km.
Bočar je selo sa bogatom istorijom. Postojeći pisani dokumenti, u kojima se spominje naseljeno mesto Bočar, datiraju iz 1211. godine, a da je ime dobio po svom osnivaču Bočardu. U dokumentima sa početka XIII veka o dodeli zemlje vojnicima govori se o Bočardu kao vlasniku prvog slobodnog poseda.
Bočar je kasnije, kao posed, menjao vlasnika, a kao srpsko naselje pominje se početkom XVIII veka. Međutim, u XIX veku Bočar postaje vlasništvo nemačke porodice i od tada ga masovno naseljavaju Nemci iz Žombolja i Bečkereka, današnjeg Zrenjanina.

Posle rata iz Bočara se iselilo blizu 280 nemačkih porodica, a 1946. godine u ovo mesto se doseljava preko 200 porodica iz okoline Bosanske Krupe.
Broj stanovnika nikada nije prelazio 3.000. Prema prvom popisu 1869. godine u Bočaru je živelo 2.827 žitelja, najviše ih je bilo prema popisu iz 1948. godine, 2.848 stanovnika.

Za sve vreme svog postojanja, Bočar nije menjao svoje ime. U selu su izgrađene dve crkve: pravoslavna (1814.) i katolička (1842). Poreklo naziva Bočar je od staroslovenske reči *bočka* (staroslovenska reč bočar označava zanatliju koji izrađuje sudove, burad) ili po drugoj verziji od staroslovenske reči *bjači* koja ima isto značenje.

## Demografija
U naselju Bočar živi 1511 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,8 godina (39,3 kod muškaraca i 42,1 kod žena). U naselju ima 634 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,88.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Putopisna reportaža o Bočaru 
* Album fotografija iz Bočara 
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
* Dvorac Hertelendi u Bočaru
* Dvorac Bajića u Bočaru
Bešenovački Prnjavor

**Bešenovački Prnjavor** je naselje u Srbiji u opštini Sremska Mitrovica u Sremskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 83 stanovnika.
 
U blizini sela se nalazi manastir Bešenovo, jedan od 16 pravoslavnih manastira na Fruškoj gori.

U selu se nalazi repetitor prve privatne komercijalne televizijske stanice u Vojvodini - TV Super iz Subotice.

## Demografija
U naselju Bešenovački Prnjavor živi 120 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,9 godina (43,9 kod muškaraca i 45,8 kod žena). U naselju ima 57 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,54.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Brestač

**Brestač** je naseljeno mesto u opštini Pećinci, u sremskom okrugu u Vojvodini, Srbija. Prema popisu iz 2011. bilo je 934 stanovnika.

Prema predanju, Brestač je dobio naziv po tri velika bresta, koja su se videla sa velike udaljenosti i služili su kao orijentir. Trenutna osnovna škola u Pećincima je premeštena baš iz ovog sela. U centru sela se nalazi spomenik palim borcima u Drugom svetskom ratu, a takođe se tu nalazi i bezdan iz kog je nekad tekla prirodno čista izvorska voda, ali je izvor presušio. U centru Brestača se takođe nalazi i crkva posvećena Sv. Arhangelu Gavrilu. Podignuta je 1792, nakon što je porušena prethodna, drvena, sagrađena 175o. Mesto je imalo crkvu još za vreme Brankovića, početkom 16. veka. Nakon turske okupacije, crkva je registrovana u fiskalnom popisu iz 1566. Sadašnji ikonostas delo je drvorezbara Pavla Bošnjakovića iz 1822. Ikone su radili slikar Konstantin Lekić i zlatar Dimitrije Davidović, 1834. Stojan Aralica, koji je u Brestaču učiteljevao od 1904-1909, oslikao je patrona crkve, sv. Arhangela Gavrila, iznad ulaznih vrata crkve sa južne strane. Osim ove crkve, selo je imalo i kapelu posvećenu sv. Petki. Kapela je zadužbina meštana Pavla Radivojevića. Sagrađena je polovinom 19. veka, a porušena 1948, kad su nove vlasti odlučile da na njenom mestu podignu Dom kulture. (O crkvi i kapeli, dopunio Predrag Puzić).

## Demografija
U naselju Brestač živi 821 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,6 godina (36,8 kod muškaraca i 40,4 kod žena). U naselju ima 308 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,46.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Bikač

**Bikač** je seoce u opštini Kikinda, Republika Srbija. Zvanično nije određeno kao posebno naseljeno mesto, već kao deo sela Bašaid.

## Historija
Godine 1422. Bikač je bio posed porodice po kojoj je dobio ime. Nakon što je bio uništen od strane Turske vojske, ponovo se našao na mapama 1761. godine. Godine 1804. Bikač su naselile 40 mađarskih porodica, a deset godina kasnije još 60.
Početkom 20. veka, seoce je imalo 70 domaćinstava, koje su činili 239 Nemaca i 154 Mađara. Prema popisu iz 1971. godine, Bikač je imao 324 stanovnika.

## Izvori
*Brane Marijanović *i dr.* *Kikinda: istorija, kultura, sela, privreda, sport, turizam*, Novi Sad: Prometej, 2002.
Bački Brestovac

**Bački Brestovac** () je selo u opštini Odžaci, u Zapadnobačkom okrugu, Vojvodini, Srbija. Prema popisu iz 2011. bilo je 2819 stanovnika.

## Demografija
Prema popisu iz 2011. bilo je 2819 stanovnika (prema popisu iz 2002. bilo je 3469 stanovnika). U naselju ima 1079 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,61.

U naselju Bački Brestovac je 2002. živelo 2826 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosila je 43,5 godina (41,2 kod muškaraca i 45,7 kod žena).

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja četiri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Galerija

Image:Bački_Brestovac,_Catholic_Church.jpg|Katolička crkva


## Reference

## Vanjske veze

* - zvanični sajt Mesne Zajednice Bački Brestovac 
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Busenje

**Busenje** () je naselje u Srbiji u opštini Sečanj u Srednjobanatskom upravnom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 63 stanovnika.

## Demografija
U naselju Busenje živi 75 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,6 godina (42,5 kod muškaraca i 37,3 kod žena). U naselju ima 34 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,76.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Mađarima (prema popisu iz 2002. godine).

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Jaša Tomić, na kojoj se nalaze dva naselja, Busenje i Jaša Tomić.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Berkasovo

**Berkasovo** je naselje u Srbiji u opštini Šid u Sremskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1115 stanovnika. U njegovoj blizini se nalaze ostaci istoimene tvrđave iz srednjeg veka.

## Demografija
U naselju Berkasovo živi 987 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,9 godina (39,4 kod muškaraca i 42,2 kod žena). U naselju ima 490 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,51.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Baranda

**Baranda** je naselje u Srbiji u opštini Opovo u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1544 stanovnika.

## Historija
Baranda - Sadašnja Baranda naseljena je 1775-1778. godine. Većina doseljenika poticala je iz Kikinde i Sen-Đurđa, zbog čega je jedan deo sela i nazvan Šendurcima. Neki su došli iz Melenaca i drugih naselja Gornje ilirske granice, koja je upravo tada rasformirana. Čim naseljena, Baranda je uključena u opovačku četu XII nemačko-banatske regimente u kojoj je ostala sve do njenog ukidanja, dok je crkveno-verskim poslovima pripadala pančevačkom protopijatu Temišvarske eparhije. Osim zemljoradnjom Baranđani su se bavili i drugim privrednim delatnostima, u prvom redu domaćom radinošću, lovom i ribolovom, kao i stočarstvom koje je najrentabilnije.

## Demografija
U naselju Baranda živi 1269 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,2 godina (37,7 kod muškaraca i 40,7 kod žena). U naselju ima 492 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,35.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Zanimljivosti
U Barandi je rođena Olga Petrov (1921-1942) učiteljica i učesnica NOR-a, proglašena za narodnog heroja.

U Barandi je snimana televizijska serija „Vratiće se rode“ i filmovi „Rode u magli“ i „Montevideo, Bog te video!“.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Bačko Dušanovo

**Bačko Dušanovo** (mađarski: *Zentaörs*) je naselje u Srbiji u opštini Subotica u Severnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 627 stanovnika.

## Demografija
U naselju Bačko Dušanovo živi 588 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,2 godina (39,3 kod muškaraca i 41,1 kod žena). U naselju ima 286 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,59.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Čantavir, na kojoj se nalaze dva naselja, Bačko Dušanovo i Čantavir.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Vračev Gaj

**Vračev Gaj** je naselje u Srbiji u opštini Bela Crkva u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1348 stanovnika.

## Geografija

Vračev Gaj je na povoljnom geografskom položaju, nalazi se na raskrsnici puta koji se odvajaja za Banatsku Palanku odnosno Kovin. Od Bele Crkve je udaljen oko 5 kilometara. Pre povlačenja granice sa Rumunijom, kroz Vračev Gaj je prolazila železnička pruga Bela Crkva-Bezijaš. Njegov geografski položaj doprinosi čitavim nizu vodoprivrednih problema kao što je konstantna opasnost od visokih podzemnih voda i reke Nere.

Prvi put pominje početkom sedamnaestog veka, 1713. godine. Prema predanju u okolini naselja postojao je gaj čiji je vlasnik bio vrač. S obzirom na njegovo uspešno vračanje, u znak zahvalnosti, po njemu je nazvano naselje Vračev Gaj.

Pravoslavna crkva i škola postoje od 1778/79. godine. Škola danas nosi naziv OŠ „Marko Stojanović“. Crkva je uništena tokom revolucionarne 1848. godine, a nova crkva je podignuta 1858. godine. Železnička stanica je podignuta 1891. godine, ali zbog povlačenja državne granice sa Rumunijom, danas ne postoji.

Stanovništvo se uglavnom bavi poljoprivredom, glavne delatnosti su stočarstvo i povrtarstvo.

Danas Vračev Gaj ima 1.719 stanovnika, a gustina naseljenosti je 18 stanovnika po jednom hektaru.

U ataru naselja Vračev Gaj istočno prema Beloj Crkvi i granici sa Rumunijom nalazi se više od sedam veštačkih jezera poznatijih kao Belocrkvanska jezera a najlepše nosi naziv naselja.

Istočno kilometar od naselja protiče reka Nera veoma bistra brza i hladna noseći sa Karpata šljunak i pesak.
Južno na sedam kilometara od naselja protiče reka Dunav u koji se uliva Nera obrazujući plato koji čini najnižu tačku u Vojvodini.
Zapadno na šestom kilometru od naselja protiče reka Karaš koji se uliva u kanal Dunav—Tisa—Dunav.

## Demografija

U naselju Vračev Gaj živi 1274 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,3 godina (39,8 kod muškaraca i 40,9 kod žena). U naselju ima 479 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,27.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
* www.belacrkva.info/meszaj/VracevGaj.htm
Gardinovci

**Gardinovci** () je selo u južnoj Bačkoj, u Vojvodini, koje pripada opštini Titel. Prema poslednjem popisu iz 2011. godine Gardinovci imaju 1297 stanovnika. Većinu čine Srbi.

Gardinovci je jedno od najmanjih mesta u opštini Titel.

## Položaj
Ovo je najistočnije podunavsko selo u Bačkoj i ono je svega 2,26 kilometara udaljeno od Dunava. Nalazi se kod granice između opštine Titel i Novi Sad. Selo je podignuto na malom poluostrvu lesne terase koja se sa istoka i juga graniči sa aluvijalnom ravni. Ova aluvijalna ravan je bila pogodna za razgranavanje Dunava tako da selo leži na obali Dunavca koji obrazuje Veliku i Malu Krčedinsku adu.

Od Novog Sada selo je udaljeno 37 kilometara, od Beograda 50&nbsp;km, a od Titela 18&nbsp;km.
Selo se nalazi na 45° 02' SGŠ i 20° 12' IGD. Gardonovački atar graniči se sa sledećim atarima sela: Ločki na istoku, Vilovački na severu, Koviljski na zapadu, na jugu sa rekom Dunav.

## Saobraćaj
Geografski položaj sela je bio nepovoljjan jer je imao slabe saobraćajne veze. Izgradnjom auto-puta E-75 Beograd-Novi Sad-Subotica-Budimpešta polažaj je postao značajno povoljniji. Lokalni put spaja selo sa regionalnim putem br. 110 Kać-Budisava-Šajkaš-Vilovo-Titel. Ovaj put je bio sačinjen od sarmatske kocke da bi pre nekoliko godina bio zamenjen novim modernim asfaltnim putem. Železnička stanica je udaljena 5 kilometara od sela.

Dunav je nekada imao vrlo povoljan saobraćajni značaj, pogotovo Dunavac koji je bio plovan čak i za teretne šlepove, danas dunav nema neki poseban značaj za saobraćaj.

## Stanovništvo
## Demografija

U naselju Gardinovci živi 1204 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,6 godina (40,1 kod muškaraca i 43,2 kod žena). U naselju ima 509 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,92.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Gajdobra

**Gajdobra** je naselje u Srbiji u opštini Bačka Palanka u Južnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 2578 stanovnika.

## Historija
Područje Gajdobre je naseljeno još od neolita. Prvi put se pominje 1464. godine, pod imenom *Dobra*. Isto mesto se spominje i 1554. godine, kao naselja „Gornja Dobra“ i „Donja Dobra“, koja su naseljena uglavnom Srbima. U Gajdobru se 1763. godine naseljavaju Nemci, gde 1791. godine grade crkvu Sv. Martina koja i danas postoji (obnovljena 1897. godine). Nemci su u Gajdobri ostali do 1944. godine kada se vraćaju u Nemačku, a u Gajdobru se naseljavaju Srbi iz Bosne i Hercegovine. Krajem 1990-ih gradi se pravoslavna crkva Sv. Petra.

## Demografija
U naselju Gajdobra živi 2441 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,4 godina (40,5 kod muškaraca i 44,2 kod žena). U naselju ima 1110 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,67.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Album slika

Image:Gajdobra,_old_houses.jpg|Starinske kuće
Image:Gajdobra_Orthodox_church.jpg|Nova pravoslavna crkva
Image:Gajdobra,_Catholic_Church.jpg|Katolička crkva


## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Vizić

**Vizić** () je naselje u Srbiji u opštini Bačka Palanka u Južnobačkom okrugu, iako se nalazi na teritoriji Srema, na Fruškoj gori. Prema popisu iz 2011. bilo je 270 stanovnika. U njemu se nalazi i pravoslavna crkva, sagrađena 1822. godine. Posvećena je Čudu svetog arhangela Mihaila (19. septembar), što je i ujedno i seoska slava.

## Demografija
U naselju Vizić živi 293 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,7 godina (42,3 kod muškaraca i 45,0 kod žena). U naselju ima 143 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,44.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Vincaid

**Vincaid** je seoce u opštini Kikinda, Republika Srbija. Zvanično pripada selu Banatska Topola. Smešteno uz regionalni put Kikinda-Zrenjanin, ovo seoce je prvobitno bilo posed porodice po kojoj je dobilo ime. Između dva svetska rata, tadašnja vlada je neuspešno pokušala da ovo seoce pretvori u naseljeno mesto sa 120 domaćinstva.

## Izvori
*Brane Marijanović *i dr.* *Kikinda: istorija, kultura, sela, privreda, sport, turizam*, Novi Sad: Prometej, 2002.
Grabovci (Ruma)

**Grabovci** su naselje u Srbiji u opštini Ruma u Sremskom okrugu.
Selo se nalazi u južnom delu opštine Ruma. Prema popisu iz 2011. bilo je 1189 stanovnika.

## Historija
Nema mnogo pisanih tragova o istoriji sela. Prvi zapis o Grabovcima na Savi je iz 1391. godine. Zabeleženi su i u falsifikovanoj povelji manastira Krušedol. Značajnije naseljavanje je obavljeno u vremenima srpske despotovine Vuka Brankovića (Zmaj Ognjeni Vuk) u Sremu krajem 15. veka. Iz sredine 18. veka ima sledećih podataka:
* 1756. godine imali su 80 domova
* 1766. 135 domova
* 1774. 148 domova
* 1791. 127 domova sa 731 stanovnika
* 1808. 824 stanovnika
* 1810. 154 doma

U selu postoji osmogodišnja škola, dom zdravlja, pošta, pravoslavna crkva Sv. velikomučenika Georgija (podignuta 1742. g.), fudbalski klub „Graničar“ i drugi društveni i privredni objekti. Nedaleko od sela protiče reka Sava, kroz samo selo kanal Vranj a nedaleko je i Obedska bara.

Stanovništvo je poznato po uzgoju svinja, paprike i lubenica, a u okolnim šumama ima raznih šumskih plodova (pa čak i čuvenih belih tartufa).

## Demografija
U naselju Grabovci živi 1157 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,7 godina (39,2 kod muškaraca i 42,1 kod žena). U naselju ima 499 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,97.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Višnjićevo

**Višnjićevo** je naselje u Srbiji u opštini Šid u Sremskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 1683 stanovnika.

Između dva svetska rata je selo **Grk**, u kome je živeo i umro Filip Višnjić dobilo ime Višnjićevo. Na seoskom groblju se nalazi spomenik guslaru Filipu Višnjiću, od 1997. godine spomenik kulture Srbije velikog značaja.

## Demografija
U naselju Višnjićevo živi 1496 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,0 godina (37,7 kod muškaraca i 40,3 kod žena). U naselju ima 635 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,99.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Sport
* FK Hajduk Višnjićevo, klub osnovan 1925. koji se trenutno takmiči u PFL Sremska Mitrovica.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
* Satelitska mapa Višnjićeva(Wikimapia)
Vojvoda Zimonić

**Vojvoda Zimonjić** () je naselje u Srbiji u opštini Kanjiža u Severnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. ima 244 stanovnika (prema popisu iz 2002. bilo je 340 stanovnika).  Do 2008. godine zvaničan naziv naselja je bio *Zimonić* (Sl. list opštine Kanjiža 08/2008).

Osnovan je između 1921. i 1926. godine.

## Demografija
U naselju Vojvoda Zimonić živi 261 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,6 godina (36,7 kod muškaraca i 40,7 kod žena). U naselju ima 123 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,73.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno.

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Kanjiža, na kojoj se nalaze dva naselja, Zimonjić i Kanjiža.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Debeljača

**Debeljača** () je trgovište i varoš u Srbiji u opštini Kovačica u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 4913 stanovnika.

## Historija
Debeljača se kao naselje prvi put javlja u pisanim dokumentima iz 1660. godine. Do sredine 18-og veka ona je predstavljala zakupljenu pustaru pod različitim imenima: *Develak, Debeljak, pa Debeljačka* pustara. Međutim, njen kontinuirani razvoj može se pratiti tek od druge polovine 18-og veka do danas. 
Ukidanjem Potisko-pomoriške vojne granice Carska komora od 1768. do 1774. godine na ovo mesto doseljava Srbe graničare. Nakon nekoliko godina Srbi napuštaju ovo naselje i ono od 1783. godine postaje ponovo pustara.

Godine 1794. Carska komora ovde naseljava mađarsko stanovništvo iz severnog potisja. Četiri decenije nakon toga (1838. godine) ovim krajem hara kolera i broj stanovnika se naglo smanjuje. Godine 1848/49. usled sukoba sa generalom Knićaninom, mađarsko stanovništvo napušta Debeljaču i odlazi u svoju postojbinu.

Nakon okončanih ratnih sukoba u naselje se vraća veći deo mađarskog stanovništva i sa starosedeocima Srbima formira novu etničku strukturu. Od tada pa do danas u Debeljači živi najveći broj Mađara, a zatim su po broju zastupljeni Srbi i ostali narodi.
Nakon ratnih sukoba 1888. godine Debeljača dobija novo mađarsko ime *Torontalvašarhelj.* Ovo ime je zadržala do 20-og veka, kada ponovo postaje Debeljača. Početkom 20-og veka ovo mesto je imalo oko 1400 kuća, sa oko 5170 stanovnika. Naselje je tada imalo građansku čitaonicu, udruženje zanatlija, dve kreditno-štedne banke, dve ciglane i parni mlin. U to vreme Debeljača je u ovom kraju, svojim razvojem i izgledom naselja bila ispred drugih mesta Južnog Banata.

Od starog nasleđa varoši i njegovih žitelja do današnjih dana zadržao se čuveni debeljački vašar, koji od druge polovine 19-og veka predstavlja najveću manifestaciju te vrste u okolini.

## Demografija

U naselju Debeljača živi 4201 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,6 godina (37,6 kod muškaraca i 41,6 kod žena). U naselju ima 1959 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,72.

Naselje važi za jedno od multinacionalnih, s obzirom da u njemu živi više od 17 različitih nacionalnosti.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Kajtasovo

**Kajtasovo** je naselje u Srbiji u opštini Bela Crkva u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 262 stanovnika.

## Historija
Kajtasovo je staro naselje formirano za vreme velike seobe Srba. Pod tim nazivom prvi put se pominje 1690. godine, a tokom svoje istorije više puta je menjalo svoje ime.
* Kajtasovo - 1690. i 1713. godine
* U XVIII. veku - Gaitasoll
* Gajtás - 1909. godine
* Kajtasovo - 1922. godine. 
## Geografija
Kajtasovo se nalazi u kontinentalnom delu Deliblatske peščare i aluvijalne ravni Karaša. Do njega se stiže odvajanjem sa puta Kovin - Bela Crkva ili iz pravca Vršac - Jasenovo - Dupljaja - Grebenac. U njemu postoji više izvora, a najpoznatiji je Čiklovanov izvor.

## Demografija
U naselju Kajtasovo živi 225 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,5 godina (38,3 kod muškaraca i 40,9 kod žena). U naselju ima 89 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,22.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Žitište

**Žitište** je gradsko naselje u Srbiji u opštini Žitište u Srednjobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 2903 stanovnika.

## Nazivi
Stariji naziv naselja je bio Sveti Đurađ. Žitište je poznato po još nekim nazivima na drugim jezicima: , , .

## Geografija
Žitište se nalazi u srednjem Banatu pored leve obale plovnog Begeja, severoistočno od Zrenjanina i jugozapadno od Nove Crnje i Temišvara. Kroz Žitište prolazi međunarodni put M-7, Zrenjanin - Temišvar.

## Historija
Žitište je jedno od najstarijih naselja opštine. U prošlosti je imalo više imena: *Begej Svetog Đurđa*, *Senđurađ*, *Šenđurađ*, *Sveti Đurađ*. Prvi pomen pod nazivom Begej Svetog Đurđa datira iz 1319. godine.

Nakon austro-turskih ratova naselje je potpuno opustelo, pa je na karti iz 1723. godine označeno kao nenaseljeno. Godine 1740. imalo je 18 porodica. Srbi graničari iz Pomorišja naseljavaju se 1751. godine, a 1753. godine naselje je označeno kao srpsko. Jedan deo Srba se iselio u Kikindski distrikt 1774. godine, a na njihovo mesto naselili su se Rumuni iz aradske županije. Isak Kiš zakupnik Banatskog Dvora je 1781. godine kupio i Senđurađ. Rumuni nezadovoljni novim feudalcem napuštaju Senđurađ, a na njihovo mesto naseljavaju se Nemci. Potomci posednika Kiša su 1889. godine prodali ostatke nekada velikog imanja.

Posle I svetskog rata doseljene su dobrovoljačke porodice iz Bosne i Hercegovine, Like i Crne Gore. Posle II svetskog rata na mesto Nemaca doselilo se 270 porodica iz okoline Prijedora, Sanskog Mosta i Cazina.

Selo je do 1947. godine nosilo ime *Šenđurađ*, koje je te godine promenjeno u Žitište.

## Demografija
U naselju Žitište živi 2585 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,9 godina (37,4 kod muškaraca i 40,4 kod žena). U naselju ima 1084 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,99.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Galerija


Image:Žitište_Orthodox_church.jpg|Pravoslavna crkva
Image:Žitište,_town_centre.jpg|Zgrada opštine Žitište
Image:Zitiste, Rocky Balboa.jpg|Spomenik Rokiju Balboi
 


## Povezano
* Opština Žitište
* Banat
* Srednjobanatski okrug

## Reference

## Vanjske veze

* www.zitiste.com 
* www.spco-zitiste.com 
* www.rocky-zitiste.com 
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Donji Tavankut

**Donji Tavankut** je naselje u Srbiji opštini Subotica u Severnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 2327 stanovnika.

## Demografija
U naselju Donji Tavankut živi 2081 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,8 godina (38,0 kod muškaraca i 41,5 kod žena). U naselju ima 953 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,75.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Tavankut, na kojoj se nalaze dva naselja, Gornji Tavankut i Donji Tavankut.

## Reference

## Vanjske veze

* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Elemir

**Elemir** (, ) je naselje grada Zrenjanina u Srednjobanatskom upravnom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 4338 stanovnika.

## Historija

Elemir - Na osnovu arheoloških istraživanja koja su obavljana u više navrata u okolini sela može se zaključiti da tragovi ljudskih naselja datiraju još iz praistorijskih vremena.

U pisanim istorijskim izvorima selo se pod imenom Elemir pominje tek u XVI veku, međutim smatra se da je prva naseobina Elemiraca naselje „Babato“ na levoj obali Tise, čiji prvi pomen datira iz prve polovine XIV veka (1332—1337). Tokom XVI veka tačnije 1541 god. Mehmed paše Sokolović kao zapovednik Banata sa sedištem u Bečkereku daje dozvolu za gradnju sela gde se i danas nalazi. Najstariji sin Mehmed paše Sokolovića se zvao ELMIR ,stoga je najveća verovatnoća da odatle potiče ime sela. Ovo se može pronaći u istoriskom arhivu Carigrada- Istanbul. Na mapi sa početka XVIII veka koju je izradio carski zastupnik Mersi nakon oslobođenja Banata od Turaka ucrtano je i selo Elemir kao nastanjeno mesto. Od 1786. godine posle naseljavanja nemačkih kolonista južni deo sela beleži se kao nemački a severni - srpski Elemir.

U istom veku bogati jermenski trgovac Isak Kiš kupuje oko 16.000 jutara zemlje u jugozapadnom delu elemirskog atara i na imanju, on i njegivi potomci, podižu velelepni dvorac (porušen 1936. god.). U Elemiru je 1897. godine izbila pobuna protiv veleposednika u kojoj su Elemirci masovno učestvovali. Nakon završetka II svetskog rata domaći Nemci napuštaju selo i odlaze u Nemačku, a njihov deo sela naseljavaju Srbi iz Bosanske Krajine. Od tada Elemir postaje jedinstveno mesto sa jednom opštinom. Na osnovu zakona iz 1959. god. opština Elemir se pripaja opštini Zrenjanin, a u selu se formira mesna kancelarija.
 
* Pravoslavna crkva
Pravoslavna crkva izgrađena je 1806. godine u centru sela i posvećena je Preobraženju gospodnjem. Crkvene matične knjige su sačuvane, a najstarija datira iz 1746. godine. Crkva je restauirana iznutra 1968. a spolja 1998. godine pa je sada jedna od najlepših crkava Banata.

* Katolička crkva
Današnja katolička crkva u Elemiru podignuta je 1847. godine, posvećena je Sv. Agoštonu, a izgradnju crkve najvećim delom je finansirao veleposednik Erne Kiš, koji je u njoj i sahranjen. Crkva je delimično rekonstruisana pre nekoliko godina.

## Demografija
U naselju Elemir živi 3725 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,0 godina (38,3 kod muškaraca i 41,7 kod žena). U naselju ima 1623 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,89.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Dvorac Kiš

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
* Tekst na sajtu SO Zrenjanin
* Dvorac porodice Kiš
Karađorđevo (Bačka Topola)

**Karađorđevo** je naselje u Srbiji u opštini Bačka Topola u Severnobačkom okrugu, nastalo kolonizacijom oko 1921. godine narodom iz Bosanske Krajine i Like. Prema popisu iz 2011. bilo je 468 stanovnika. Sastoji se od dva dela: glavnog dela sela, Kalmarke i dela sela koji se zove Rajčić. Do sela postoji savremen put sa dve trake koji je sagrađen tokom 1997. godine.

Selo je tipično ravničarsko, kompaktno sa ulicama koje se seku pod pravim uglom. U okolini sela se nalaze brojne šume, pašnjak i jezero koje je u procesu dobijanja oznake „Park prirode“. U okolini sela postoji i sagrađena deponija.

U selu postoji više industrijskih pogona kao na primer:pogon za proizvodnju brojlera Mesne industrije „Topiko“, kao i novosagrađeni objekti za uzgoj tovnih svinja koji su uspostavili kooperativnu saradnju sa Mesnom industrijom „Topola“ iz Bačke Topole. Veći deo seoskog stanovništva se bavi poljoprivredom, mada postoji i deo stanovništva koji se bavi administrativnim poslovima u Bačkoj Topoli i Subotici.

Selo je jedno vreme imalo i fudbalskog drugoligaša, a to je bio FK Solunac, dok je drugi klub, FK Napredak ugašen zbog nemogućnosti finansiranja, i neizainteresovanosti mesne zajednice da pomogne u opstanku.

## Demografija
U naselju Karađorđevo živi 469 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,1 godina (39,7 kod muškaraca i 44,4 kod žena). U naselju ima 205 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,88.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Mali Beograd, na kojoj se nalaze tri naselja, Zobnatica, Karađorđevo i Mali Beograd.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Doroslovo

**Doroslovo** () je naselje u Srbiji u opštini Sombor u Zapadnobačkom upravnom okrugu. Udaljeno je od Sombora 21 km. Prvi podatak o Doroslovu kao naselju potiče iz 1313. godine. Još onda naselje nosi današnje ime. Arheološka iskopavanja potvrđuju da su na ovom terenu bili nastanjeni ljudi i pre 2.700 godina.

Prema popisu iz 2011. bilo je 1497 stanovnika.

## Historija
Za vreme turske najezde selo je porušeno. 1752. godine, po naređenju administratora Redla, naseljeno je 150 mađarskih i slovačkih porodica rimokatoličke vere. Tadašnji stanovnici Doroslova bavili su se uglavnom ribolovom i može se reći da su domaćinstva bila prilično imućna. Doroslovo je pretežno mađarsko selo u kom živi 1.830 stanovnika. Većina se bavi poljoprivredom.

## Demografija
U naselju Doroslovo živi 1460 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,4 godina (40,1 kod muškaraca i 44,5 kod žena). U naselju ima 732 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,50.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Karavukovo

**Karavukovo** je naselje u Srbiji u opštini Odžaci u Zapadnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 4215 stanovnika (prema popisu iz 2002. bilo je 4991 stanovnika). U njemu se nalazi osnovna škola koja nosi naziv Borisav Stanković.

## Demografija
U naselju ima 1499 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,82. U naselju Karavukovo 2002. živelo je 4048 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,9 godina (39,7 kod muškaraca i 42,0 kod žena).

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja četiri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanična stranica sela Karavukova 
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Dobrica (Alibunar)

**Dobrica** () je naselje u Srbiji u opštini Alibunar u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2011. godine bilo je 1.076 stanovnika.
## Historija
Tokom istorije Dobrica menja svoje ime nekoliko puta naziv:
* Godine:
* 1425 - Dobrica 
* 1911 - Kevedobra
* 1922 - Dobrica 
Prvi put Dobrica pominje 1425. godine, kada pripada Kevinskom komitatu.

Godine 1716.dodeljena je Pančevačkom dištriktu, a 1717. godine imala je 15 kuća. Prebegle srpske porodice iz Otomanske imperije upućene su 1744. godine da se ovde nasele. Tek u polovini toga veka došlo je do brojnog porasta stanovništva, usled doseljavanja pomoriških graničara, pa je 1773. godine popisano čak 133 kuće.

Crkvene matične knjige pominju se 1779. godine. U opštini se čuvaju dva plana ovog naselja iz 1781. i 1793. godine. Po popisu izvršenom 1782. godine, bilo je 787 pravoslavnih duša. Kamen temeljac sadašnjoj crkvi postavljen je na dan 9. maja 1802. godine, a građenje je dovršeno i crkva osvećena tek 1806. godine.

Godine:
* 1863. Dobrica je dobila pravo na dva godišnja vašara i nedeljnu pijacu
* 1870. otvorena pošta.
* 1866. osnovana je mađarska državna škola.
* 1889. podignuta je rimokatolička bogomolja.
* 1895. otvorena je apoteka kod „Svete Trojice“.
* 1898. 25. decembra otvorena je železnička stanica.
* 1898. odvojili su se Rumuni od Srba i prepravili jednu kuću u bogomolju (1899)
**Populacija kroz istoriju** .


**Godina**
1869.
1880.
1890.
1900.
1910.
1921.


**Stanovnika**
2.657
2,806
3,031
2,981
2.659
2.971


**Srba**
?
?
?
?
?
2.487



**Rumuna**
?
?
?
?
?
88


**Nemaca**
?
?
?
?
?
64


**Mađara**
?
?
?
?
?
20


**Ostalih**
?
?
?
?
?
20



Posle 1902. godine kada je osnovano vatrogasno udruženje, 1923. godine osnovano je lovačko udruženje, a 1924. godine srpska čitaonica.
Parni mlin koji je napravljen 1823. godine, pretvoren je 1905. godine u motorni mlin.

## Demografija
U naselju Dobrica živi 1.115 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 45,2 godina (42,8 kod muškaraca i 47,7 kod žena). U naselju ima 494 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,72.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Literatura
* Izvor Monografija Podunavske oblasti 1812-1927 sastavio Dr, Vladimir Margan biv. Predsednik Oblasnog odbora Komesar Oblasne Samouprave, objavljeno 1927„Napredak Pančevo,,
* Istorijiski preglad Podunavske Oblasti Banatski deo napisao: Feliks Mileker bibliotekar i kustos gradske biblioteke i muzeja u Vršcu 1928.
* Letopis Opština u južnom Banatu: *Banatska mesta i običaji* Marina M.(Beč 1999). Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od Pisanih tragova, Letopisa, po predanju o Banatskih mesta i običaji nastanak sela ko su bili Dosenjenici čime se bavili meštani.

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Ilandža

**Ilandža** je naseljeno mesto u opštini Alibunar, u južnobanatskom okrugu u Vojvodini, Srbija. Prema popisu iz 2011. bilo je 1422 stanovnika.

## Historija
Tokom istorije Ilandža menja svoje ime nekoliko puta naziv:
* Godine:
* 1385. - Iloch
* 1717. - Ilanča (Ilancsa)
* 1911. - Ilonch
* 1922. - Ilandža

Zna se, da je još 1385. godine, pominje se ilonačka crkva (Ilonch ). I da je Naselje podpadalo tada komitetu Kovin,
a 1716. godine potpada pod Velikobečkerečkom Dištriktu. Godine 1717. bilo je u mestu 20, a 1727. samo 17 kuća. 
1744. godine došlo je više porodica iz Srbije, a 1765. god. naselili se iz Pančeva Srbi i Rumuni (20 ) porodica, pa je tako broj domova povišen 1773.god. na 199 kuća.
Od 1774.god. potpadala je Ilandža Ilirsko-graničarskoj regimenti, 1776. pod Nemačko-Banatsku Regimenti. Dojč-Banater (pa sve do 1845. godine kada je Ilandža dodeljena Srpskoj graničarskoj regimenti.

Kod Ilandže se 13. oktobra 1848. godine odigrala bitka između Mađarske revolucionarne vojske pod vođstvom kapetana Aranjija i srpkih kontrarevolucionara. Ova bitka se odigrala kao jedan od sukoba u događajima poznatih pod nazivom Mađarska revolucija iz 1848. U ovoj bici su malobrojne srpske snage potučene, i samom mestu je naneta velika šteta, crkva je takođe mnogo oštećena, a posle 4 godine 1852. je i obnovljena.

### Crkva
Crkva je zidana u vizantijskom stilu 1793. godine, a na mestu gde je bila stara, sazidana je 
kapela sa ikonama: sv. Nikole, sv. Stevana, sv. Jovana i sv. Trojice.

#### Crkveni inventar
* Ikonostas je slikao 1874. godine Novak Radonjić, a poslednjih sedam ikona dovršio je njegov drugi učenik Aksentije Marodić. Parohijsko zvanje je zavedeno 1765. koje su godine i matrikule zavedene. 
* Od starijih crkvenih knjiga postoje: Jevanđelje iz 1730. godine, Strasno Jevanđelje iz 1791. i Oktojih,  iz 1849. god. 
* Od stvari: Putir, koji je darovao Milovan Grujić 10 juna 1766. godine, a iskupio ga je Timotije Nikolić 1811. godine.

## Zanimljivosti
U doba Marije Terezije kopan je „Terezijin kanal“ koji prolazi kroz Ilandžansko polje. Narod ovaj kanal naziva Begejem. Zemljotres od 15. jula 1896. godine u 6 sati ujutru, je bio toliko jak da je izbio gvozdenu motku sa tornja, na kojoj je krst i jabuka stajala. Usled toga skinut je krst i jabuka, ponovo pozlaćeni i u četvrtak 19. septembra iste godine podignuti. Od 1898. godine, ima Ilandža železničku stanicu, stanica je na pruzi Sečanj - Alibunar.

Godine 1853. je u Ilandži bilo 1.221 duša i te godine potpadne pod Seleušku županiju, a 1873. godine pod Torontalsku županiju.

## Demografija
U naselju Ilandža živi 1414 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,1 godina (42,2 kod muškaraca i 46,0 kod žena). U naselju ima 617 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,80.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja četiri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Literatura

## Vanjske veze

* Zvanična prezentacija 
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Žarkovac

**Žarkovac** je naselje u Srbiji u opštini Ruma u Sremskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 904 stanovnika.

Od *2. avgusta 1934.* godine Solnok (kako je do tada ovo naseljeno mesto nosilo ime), na inicijativu meštana preimenovan je u Žarkovac po Dr Žarku Miladinoviću, advokatu, političaru i ministru u vladi SHS. A kao sećanje na taj dana slavi se seoska slava *Sv. Ilija.*

## Geografski podaci
Žarkovac je selo u severoistočnom delu rumske opštine i među najmalađim naseljima je u istočnom delu Srema. Izgrađeno je između dva svetska rata na prostoru pustare Solnok. Atar sela Žarkovac površine 39,2&nbsp;km² leži na južnom delu fruškogorske lesne zaravni visine od 145 metara na severu do 135 metara na južnom delu atara. Površina je blago zatalasana i ispresecana sa nekoliko usečenih dolova od kojih su najveći dolivi potoka Međeš, Dobrodol i Radinački potok.

## Demografija
U naselju Žarkovac živi 873 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,2 godina (37,7 kod muškaraca i 40,8 kod žena). U naselju ima 348 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,17.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest) 

## Povezano
* Srem
* Sremski okrug
Donji Petrovci

**Donji Petrovci** su naselje u Srbiji u opštini Ruma u Sremskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 924 stanovnika.

## Historija
U rimsko doba na mestu današnjeg Petrovca nalazilo se naselje pod imenom Basine (). To je bio jedan od važnijih gradova rimske provincije Panonija, koja je još u 4. veku bila naseljena hrišćanima.

## Demografija
U naselju Donji Petrovci živi 797 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,1 godina (39,4 kod muškaraca i 42,8 kod žena). U naselju ima 325 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,05.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Reference

## Literatura
* Slobodan Ćurčić, Broj stanovnika Vojvodine, Novi Sad, 1996.
## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest) 

## Povezano
* Srem
* Sremski okrug
Kavilo

**Kavilo** () je naselje u Srbiji u opštini Bačka Topola u Severnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 177 stanovnika.

## Demografija
U naselju Kavilo živi 192 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 43,3 godina (41,6 kod muškaraca i 45,3 kod žena). U naselju ima 89 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,62.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Mađarima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Gunaroš, u kojoj se nalazi šest naselja, Gunaroš, Bogaraš, Kavilo, Obornjača, Pobeda i Bagremovo.Republički geodetski zavod

## Reference
Zasavica II

**Zasavica II** ili **Donja Zasavica** je naselje u Srbiji u opštini Sremska Mitrovica u Sremskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 608 stanovnika.

## Demografija
U naselju Zasavica II živi 559 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,6 godina (38,9 kod muškaraca i 38,4 kod žena). U naselju ima 205 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,45.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Zasavica, na kojoj se nalaze dva naselja Zasavica I i Zasavica II.

## Reference

## Vanjske veze

* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)