Sint-Niklaas

**Sint-Niklaas** (francuski: *Saint-Nicolas*) je grad i općina od 79,357 stanovnika na sjeveru Belgije u Regiji Flandrija.
On je administrativni centar Arondismana Sint-Niklaas.
## Geografija
Sint-Niklaas leži nedaleko od nizozemske granice u porječju rijeke Durme, udaljen dvadesetak km sjeverozapadno od Antwerpena.
## Historija

Arheološka iskapanja pokazala su da je kraj oko Sint-Niklaasa bio naseljen i prije Rimskih vremena. Ipak sve do pojave kršćanstva i rimskog **Vicusa Pontrave** nije bilo pravog naselja.

Za historiju tog grada prelomna je bila 1217. kad je osnovana župa sv. Nikole (Sint-Niklaas), kojoj je flandrijska grofica Johanna od Konstantinopola 1240. dodjelila zemljište za izgradnju crkve. 
Sint-Niklaas je 1241. dobio status regionalnog administrativnog centra.

Sint-Niklaas je 1248. dobio novih šest snopova zemlje zapadno od crkve, koje je trebalo služiti *ad communim usum omniumv* (za opće dobro). Tako je nastala najveća tržnica u zemlji velika 3,19 hektara (današnji trg Grote Markt).

Kao raskršće važnih cesta između Zeelanda i Brabanta i Antwerpena, Brugesa i Genta, Sint-Niklaas je vremenom izrastao u važno trgovište, ali je tek 1513. dobio dozvolu od cara Maksimilijana I za održavanje sajma četvrtkom. Drugi sajam odobren mu je 1578.

Kako nikad nije podigao bedeme, bio je lak plijen za napadače, pa je tako 1381. spaljen i opljačkan, a 1690. poharao ga je katastrofalni požar koji je uništio 565 kuća.

Prva industrijska tkaonica pamuka počela je sa radom 1764., to je bio početak intenzivnog razvoja tekstilne industrije, tako da je Sint-Niklaas do 1830. izrastao u najveći istočnoflamanski industrijski centar nakon Genta.

Period između 1794.-1815. Sint-Niklaas je proveo pod okupacijom Prve Francuske Republike, a pri kraju [Prvog Francuskog Carstva. Tad su ukinuti [Katolički crkveni redovi|Crkveni redovi i njihovi feudi i uvedena je moderna administracija

Napoleon Bonaparte posjetio je Sint-Niklaas 1803. koji je tad imao oko 11.000 stanovnika i sljedeće godine mu dao status grada.

Nakon osamostaljenja Belgije grad je zapao u krizu, zbog prekida veza sa Nizozemskom i njenim kolonijama. Povezivanje grada sa željezničkom mrežom 1850. donijelo je pozitivnu promjenu i bilo pokretač snažnog preporoda i velike urbane ekspanzije. Tekstilna industrija se uspješno preorjetirala na vunene tkanine.
Na trgu je između 1841.-1844. podignuta neoklasicistička gradska vijećnica i brojne građanske palače. Gradska vijećnica je izgorjela 1874. pa je na njenom mjestu između 1876.-1878. izgrađena neogotička palača sa zvonikom.

Prvi svjetski rat privremeno je usporio razvoj grada, koji je u međuratnom periodu doživio procvat tekstilne industrije, građevinarstva i proizvodnje metalnih konstrukcija. Tad su podignuti novi stambeni kvartovi Queen Elisabeth, Stillemanswijk, Paddeschoot i Spoorwegwijk.

Nakon Drugoga svjetskog rata tekstilna industrija zapala je u krizu, koja je prebrođena izgradnjom industrijske zone veličine 170 hektara i preorjentaciom na trgovinu i usluge.

Sint-Niklaas koji je u tom trenutku imao je 67.818 stanovnika - 1977. se spojio sa općinama Belsele, Sinaai i Nieuwkerken.

## Pobratimski gradovi
Sint-Niklaas ima ugovore o prijateljstvu sa slijedećim gradovima;

## Reference

## Vanjske veze

*''Sint-Niklaas'' (službene stranice)