open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
186.

__NOTOC__
Godina **186.** (**[[rimske brojke|CLXXXVI]]**) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Aurelija i Glabriona** (ili, rjeđe, **godina 939. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 186. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Seljaci u Galiji, izmučeni visokim porezima, dižu ustanak na čije će čelo stati rimski vojni dezerter po imenu Matern.
* Hatepe vulkanska erupcija širi jezero Lake Taupo i čini nebo crvenim širom svijeta.

## Rođenja
* Liu Ba (u. 222)
* Ma Liang (u. 222)

## Smrti
Apolonije Apologet

**Sveti Apolonije Apologet** ili **Sveti Apolonije Rimski** bio je kršćanski mučenik i apologet (koga se ne smije miješati sa Apolinarom Klaudijem, njegovim suvremenikom-apologetom) koji je umro mučeničkom smrću godine 185. za vrijeme vladavine cara Komoda.

## References

## Vanjske veze
* Enciclopedia dei Santi: ''Apollonio di Roma''
* Saint of the Day
Liu Ba

**Liu Ba** (186–222) bio je kineski političar iz doba kraja dinastije Han, koji je služio gospodara rata Liu Zhanga. Prema njemu je osjećao duboku odanost, i nakon što je Liu Bei zauzeo provinciju Yi i svrgnuo Liu Zhanga, odbio je služiti novom gospodaru. Kasnije se predomislio nakon što je osobno upoznao Liu Beija. Liu Ba je kasnije služio u Zhuge Liangovim Sjevernim ekspedicijama.

## Povezano
* Popis ličnosti Tri kraljevstva
Ma Liang (Tri kraljevstva)

**Ma Liang** (186–222), stilsko ime **Jichang** 季常, poznat i kao **Baimei** (白眉 "Bijele obrve"), bio je kineski političar iz doba početka Tri kraljevstva, poznat kao savjetnik gospodara rata Liu Beija. U njegovu službu je ušao početkom 3. vijeka, te je postao blizak suradnik znamenitog državnika Zhuge Lianga. Kao i Zhuge Liang, zalagao se za trajni savez Liu Beija sa istočnim gospodarom Sun Quanom. Poginuo je u bitci kod Xiaotinga.

## Reference

)
Sohem od Emese

**Sohem od Emese**, punim imenom **Gaj Julije Sohem** (,  , 1. vijek) bio je rimski klijentski vladar grada Emesa (današnji Homs) u Siriji. Pripadao je vladarskoj dinastiji rodbinski povezanoj sa nekim od najpoznatijih ličnosti antičkog svijeta. 

Bio je drugi sin kralja Sampsicerama II i kraljice Jotape. Preko majke je bio potomak kralja Mitridata III od Komagene. Godine 54. je naslijedio starijeg brata Gaja Julija Aziza, koji je umro bez muških nasljednika. Tokom prve godine vladavine mu je rimski car - Klaudije ili Neron - dao na upravljanje Sofenu, zbog čega se u nekim izvorima navodi kao **Sohem od Sofene**. Godine 56. se oženio za Druzilu od Mauretanije, koja je poticala od Kleopatre i Marka Antonija. Ona mu je rodila sina Gaja Julija Aleksiona.

Posljednji put se spominje 73. kada je dao pomoćne trupe rimskom vojskovođi Luciju Cezeniju Petu. Nakon smrti ga je naslijedio sin Gaj Julije Aleksion.

## Reference

* http://www.mavors.org/PDFs/Commagene.pdf
* Swain, Simon, *Hellenism and Empire: Language, Classicism, and Power in the Greek World, Ad 50-250*, Oxford University Press, 1996, p.&nbsp;304.
* Israel and Hellas
Julija Uranija

**Julija Uranija** ili ** Uranija** (*grčki:* ***η Ιουλìα Ουρανìа***, *latinski: *'Iulia Urania*** ili ***Ivlia Urania*' *Pir2* I 710*, 1. vijek) bila je mauretanska kraljica, odnosno supruga posljednjeg mauretanskog kralja Ptolomeja od Mauretanije. O njoj se zna izuzetno malo, odnosno jedino na osnovu nadgrobnog natpisa u današnjem Cherchellu u Alžiru gdje se spominje kao *kraljica Julija Uranija*. Pretpostavlja se da je bila majka Ptolemejeve kćeri jedinice Druzile, rođene 38.

Julijino porijeklo je predmet špekulacija historičara, koji su razvili dvije hipoteze. Prema jednog je bila skromnog porijekla, odnosno robinja/konkubina iz kraljevskog harema. Prema drugoj je pripadala uglednoj kraljevskoj porodici Emese.

## Izvor
* https://web.archive.org/web/20091027102056/http://geocities.com/christopherjbennett/ptolemies/selene_ii.htm

## Literatura
* *E. Groag, A. Stein, L. Petersen - e.a. (edd.), Prosopographia Imperii Romani saeculi I, II et III, Berlin, 1933 - . *PIR2* I 710*
Druzila od Mauretanije (rođena 38)

**Druzila od Mauretanije** (, , 38 - ?) bila je mauretanska princeza, odnosno kćer-jedinica posljednjeg mauretanskog kralja Ptolemeja od Mauretanije i kraljice Julije Uranije.

Kada je imala dvije godine, njenog oca je pogubio rimski car Kaligula, a nekoliko godina kasnije je Mauretanija anektirana u Carstvo. Druzila je to vrijeme najvjerojatnije provela u Rimu na dvoru carske porodice. Oko 53. Klaudije je uredio njen brak za Marka Antonija Feliksa, grčkog oslobođenika i guvernera Judeje. Između 54-56. Feliks se od nje razveo kako bi se mogao oženiti za jevrejsku princezu. Druzila se poslije toga udala za Sohema, kralja grada Emesa u Siriji, člana ugledne dinastije. Rodila mu je sina Gaja Julija Aleksiona koji će kasnije postati kralj.

## Preci

**Preci Druzile od Mauretanije **





## Izvori
* Plutarh, *Usporedni životi*
* Dio Cassius, *Rimska historija*
Aristobul Mlađi

**Aristobul Mlađi** (, prva polovica 1. vijeka) je bio jevrejski princ iz Herodijanske dinastije. Bio je najmlađi sin Aristobula IV i Berenike od Judeje. Zajedno sa Agripom I i Herodom od Halkide se obrazovao u Rimu gdje se sprijateljio sa budućim carem Klaudijem. Za vrijeme cara Kaligule se suprostavljao planovima postavljanja carske statue u jeruzalemskom Hramu. Također je poznat po dugogodišnjem neprijateljstvu sa Agripom I. Bio je oženjen za Jotapu kćer kralja Sampicerama II od Emese. Sa njom je imao gluhonijemu kćer po imenu Jotapa.

## Izvori
* -
* 
* Catalan Version of Wikipedia
Druzila (kćer Heroda Agripe I)

:*Za ostale sa istim imenom v. [[Drusilla]].*

**Druzila** (, 38 - 25. august 79) bila je jevrejska princeza, odnosno kćer kralja Heroda Agripe I, odnosno sestra Berenike, Marijamne i Heroda Agripe II. 

Otac joj je umro kada je imala šest godina. Prije toga je bila zaručena za Gaja Julija Arhelaja Antioha Epifana, uticajnog princa maloazijske države Komagena, pod uvjetom da se preobrati na judaizam. Kada je Epifan to na kraju odbio učiniti, zaruke su razvrgnute. Poslije ju je brat Herod II dao udati za Gaja Julija Aziza, kralja sirijskog grada Emesa iz ugledne porodice. Tada se u nju zaljubio Antonije Feliks, grčki oslobođenik i rimski guverner Judeje. Uspio ju je zavesti i natjerati da se razvede od Aziza. Njih dvoje su imali sina Marka Antonija Agripu i kćer Antoniju Klementijanu.

Druzila je zajedno sa sinom poginula u Pompejima prilikom znamenite erupcije Vezuva u augustu 79. To je, zajedno sa Plinijem Starijim, čini najpoznatijom žrtvom te katastrofe.
Julije Basijan

**Gaj Julije Basijan** (*Gaius Julius Bassianus*) ili **Bas** (*Bassus*), također poznat kao **Julije Basijan** (?- cca. 217) bio je sirijski prvosvećenik kulta aramejskog boga-sunca *[[El-Gabal]]a*, odnosno pripadnik ugledne porodice koji je postao tast budućem rimskom caru Septimiju Severu.

Oko godine 187. je Lucije Septimije Sever posjetio Emesu nakon što mu je horoskop prorekao da će tamo pronaći suprugu. Basijan ga je tada upoznao sa svoje dvije kćeri Julijom Mezom i Julijom Domnom. S obzirom da je Julija Meza već bila oženjena za sirijskog plemića Julija Avita, Basijan mu je dao ruku Julije Domne.

Julija Domna je Septimiju rodila dva sina - Karakalu i Getu - koji će također postati carevi, isto kao i Basijanovi praunuci Elagabal i Aleksandar Sever.

## Izvori
* https://web.archive.org/web/20091027102056/http://geocities.com/christopherjbennett/ptolemies/selene_ii.htm
* http://www.livius.org/jo-jz/julia/julia_maesa.html 
* http://www.roman-emperors.org/sevjulia.htm
* http://www.livius.org/ei-er/emperors/emperors03.html 
* http://www.roman-emperors.org/sepsev.htm
187.

__NOTOC__
Godina **187.** (**[[rimske brojke|CLXXXVII]]**) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Kvincija i Elijana** (ili, rjeđe, **godina 940. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 187. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Lucije Septimije Sever, (rodom iz Leptis Magne), imenovan legatom Lyonnaisa (Galija).
* Klodije Albin nanosi poraz Hatima, dobro organiziranom germanskom plemenu koje je držalo područje Schwarzwalda.
* U Kini izbija ustanak Zhang Chuna i Zhang Jua - prvi slučaj da Wu Hu vojnici carske vojske otkazuju poslušnost.
* Još jedna kuga pogađa Rim.
* Olimpijan nasljeđuje Pertinija (Pertinaksa) kao episkop Vizantijuma.
* Septimije Sever se ženi za 17-godišnju sirijsku princezu Juliju Domnu, najmlađu kćer svećenika Julija Basijana, potomka kraljevske kuće Emese. Njena starija sestra je Julija Meza.

## Rođenja
* Cao Pi, prvi car kineske Kraljevine Wei (u. 226)
* Wu Can, general kineske države Wu (d. 248)
* Guo Huai (u. 255)
* Zong Yu, general kineske države Shu i dobar prijatelj Zhang Feija

## Smrti
*
Julija Meza

**Julija Meza** (rođena oko 170, umrla oko 226. godine) bila je kći Julija Basijana, sveštenika boga sunca Heliogabala, patrona grada Emese u Siriji, i baka rimskog cara Elegabala. Kao njena mlađa sestra, Julija Domna, Julija Meza je bila jedna od žena koja je uspela ostvariti najviše uticaja u čitavoj istoriji Rimskog carstva.

## Položaj u carskoj porodici u vreme Septimija Severa i Elegabala

Julija Meza je bila udata za Julija Avita i imala je dve kćeri Juliju Mameu i Juliju Soemias. Svaka od njih je bila majka jednog rimskog cara. Kada je zet Septimije Sever postao car, Julija Meza je prešla u Rim da bi živela sa sestrom. Kada je Karakala, njen sestrić, bio ubijen, i kada je Julija Domna izvršila samoubistvo, Julija Meza se morala vratiti u Siriju. Novi car, Makrin, nije je proskribovao. Ipak, Julija Meza se uključila u zaveru protiv njega kako bi na presto došao jedan od njenih unuka, Elegabal, sin Julije Soemias. Da bi pripremila njegov carski položaj raširila je glas da je mladi Elegabal bio vanbračni Karakalin sin. Julija Meza i Julija Soemis su uspele u svojim namerama, ponajviše zbog niskog porekla Makrina, koji nije imao dobre političke veze u visokim senatorskim krugovima. Tako je Elegabal postao rimski car.

## Uticaj na dvoru u vreme Elegabla
U leto 219. godine Elegabal se u Rimu susreo sa svojom bakom i majkom kojima je dugovao dolazak na presto. Tokom svoje mladosti više se intresovao za religiju nego za politiku i upravu, tako da je stvarnu vlast u Carstvu imala Julija Meza.

Kako bi nagradio podršku Julije Meze, Elegabal joj je odobrio titulu *Augusta avia Augusti* (carica, baka careva). Julija Meza je opominjala Elegabala da se mora više baviti poslovima Carstva i uprave, vojskom, ako želi sačuvati presto i glavu. No, kada je Elegabal krenuo potpuno pogrešnim putem, oženivši se vestlkom, Julija Meza je stala na stranu Aleksandra Severa, svog drugog unuka. Elegabal je bio prinuđen da usvoji Aleksandra Severa i uskoro je bio, 22. marta 222. godine ubijen, zajedno sa svojom majkom Julijom Soemis.

Odluka da se stavi na stranu Aleksandra Severa bila je odlična taktička i politička ali katastrofalna porodična: Julija Meza je tako doprinela smrti svoje kćeri i svog unuka.

## Ocena ličnosti
Julija Meza je umrla oko 226, i bila je odmah potom deifikovana. U istoriografiji (Herodijan, Dion Kasije, Historia Augusta) je uglavnom dobro ocenjena. Jedino Herodijan, verovatno sa pravom, ističe njeno častoljublje.

## Vanjske veze

* Julia Maesa
Klodije Albin

**Decim Klodije Albin** (oko 150. godine, izvršio samoubistvo 9. februara 197. godine) bio je rimski uzurpator, koga su vojnici iz Španije i Britanije izvikali za cara nakon ubistva Pertinaksa. Ime Albin znači "beli", dok je značenje kognomena njegovog rivala Pescenija Nigera bilo "crni".

Albin je poticao iz aristokratske familije iz Severne Afrike i držao je upravu nad Britanijom od 192. godine.

Kada je Pertinaks bio ubijen, pretorijanska garda na čelu sa pretorijanskim prefektom stavila je na prodaju presto rimskih careva. Presto je kupio bogati senator Didije Julijan, ali su pobune u provincijama značile da će sledeći car biti stvarno izabran daleko od Rima.

U Građanskom ratu koji je izbio, Albin je u početku bio u savezu sa Semtimijem Severom, koji je osvojio Rim. Albin je čak prihvatio titulu cezara koju mu je Septimije Sever uručio. Tako je Albin u stvarnosti kontrolisao veći deo zapadnog dela Carstva, uz pomoć 3 britanske legije i jedne španske. No, kada je Sever porazio Pescenija Nigera, odnosi između njega i Albina su se pogoršali. Sever je čak poslao ubice da se reši Albina.

U jesen 196. godine, Albin se proglasio za cara, tj. avgusta, i prešao iz Britanije u Galiju, povevši sa sobom veći deo svojih britanskih trupa. Porazio je jednog Severovog legata, i time je ustvari uspostavio kontrolu nad Galijom.

Februara 197. godine, Albin i Sever su poveli direktnu bitku kod Lugdunuma. Bila je to velika bitka u kojoj je učestvovalo 150 000 ljudi sa svake strane. Albin je bio poražen i izvršio je samoubistvo.
## Vanjske veze
Zhang Chun

**Zhang Chun** (? - cca. 189) bio je vođa kineskih pobunjenika u doba kraj kraja dinastije Han. Godine 187. je digao ustanak protiv Liu Yuja, guvernera provincije You. Ustanku se kasnije pridružio Zhang Ju, koji će se tokom ustanka proglasiti za cara. Obojica ustaničkih vođa su na kraju bili poraženi. Zhang Chuna je ubio jedan od njegovih doglavnika po imenu Wang Zheng (王政).

## Povezano
* Popis ličnosti Tri kraljevstva
Zhang Ju

**Zhang Ju** (? -189) bio je kineski ustanički vođa iz doba kraja dinastije Han. Bio je član lokalnog plemena u Yuyang. Priključio se pobuni koju je 187. Zhang Chun vodio protiv carskog guvernera Liu Yua. Kada je postalo jasno da će ustanici biti poraženi od carskih trupa, objesio se.

## Povezano
* Popis ličnosti Tri kraljevstva
Wu Can

**Wu Can** (187–248), stilsko ime **Kongxiu** (孔休) bio je kineski službenik iz doba Tri kraljevstva, koji je služio državi Istočni Wu. Nakon smrti Sun Cea Wu je služio Sun Ceovog mlađeg brata i nasljednika Sun Quana. Kada su se Sun He i Sun Ba posvadili oko nasljeđivanja Sun Quanovog prijestolja, Wu je postao metom Sun Baove spletke te bačen u zatvor, gdje je i umro.

## Povezano
* Popis ličnosti Tri kraljevstva

## Reference
Guo Huai

**Guo Huai** (187–255) bio je kineski oficir u službi Cao Weija, jednog od Tri kraljevstva. Karijeru je započeo u službi gospodara rata Cao Caoa. Napredovao je pod njegovim sinom Cao Pijem, da bi na kraju postao veliki maršal pod Sima Yijem. Guo Huai je nekoliko puta porazio Qiang i Di plemena, te uspješno branio Cao Wei od Jiang Weija.

## Povezano
* Popis ličnosti Tri kraljevstva
* Popis likova u Dynasty Warriors
Santo Spirito

**Santo Spirito** je mali otok u Venecijanskoj laguni koji leži između otoka Poveglie i San Clemente, u istoimenom kanalu koji ih razvaja.

## Geografija
Santo Spirito je otok dug 200 i širok 150 metara, a ima površinu od 2,53 hektara. Po rezultatima popisa iz 2001. bio je nenaseljen. Na otoku postoji pet napuštenih zgrada u ruševnom stanju koje su kao i otok vlasništvo države Italije.

## Historija
Otok je od svojih najranijih dana uvijek bio dom raznih crkvenih redova, a najdulje su njime upravljali Augustinci pustinjaci. Oni su negdje između 1425. i 1430. počeli velike rade uređenja otoka, obnovili su staru crkvu po nacrtima Sansovina i opremili je vrijednim slikama Tiziana i Palme Starijeg. Jedno kraće razdoblje dio samostana je korišten za štampanje muzičkih knjiga. Augustinci pustinjaci su bili prisiljeni napustiti otok kad je papa Aleksandar VII. 1656. ukinuo red. Mletački Senat rasprodao je njihovu imovinu i slike preselio u crkvu Salute koja se tada još gradila.

Nakon Kandijskog rata, Venecija je izgubila Kretu i izbjegli franjevci s tog otoka zatražili su od Mletačke Eepublike otok Santo Spirito za svoj smještaj. Premještaj im je odobren i na njemu su ostali sve do 1806. godine. Nakon pada Republike i dolaska Napoleona, samostan i crkva na Santo Spiritu su opljačkani. Na otok se smjestila vojska, dio samostanskih zgrada i crkva pretvoreni su u vojničke kasarne, a dio starih zgrada je porušen kako bi se napravilo mjesta za nove kasarne i skladišta. Otok je potpuno napušten 1965. i od tada su objekti prepušteni na milost i nemilost vandalima.

## Reference
Palma Stariji

**Palma Stariji** (* Serina, Bergamo 1480 - † Venecija, 1528), rođen je kao *Jacopo Negretti*, bio je talijanski slikar venecijanske slikarske škole. U talijanskom slikarstvu znan je kao **Palma il Vecchio**) da bi ga se razlikovalo od njegova pra nećaka Palme il Giovanea (Palme Mlađeg).

## Biografija

U rodnoj Serini je vjerojatno vrlo malo boravio, vrlo brzo odlazi za Veneciju, koja je u to vrijeme predstavlja umjetničko i privredno središte sjeverne Italije. Prvi dokaz o njegovoj prisutnosti u Veneciji potječe iz 1510 godine, kad se pojavljuje kao svjedok kod jednog notara. 

Ispočetka slika poput *Andreje Previtalija*, svog zemljaka iz Bergama), zatim na njega počinju utjecati venecijanski slikari; Giovanni Bellini i Giorgione (talijanski povjesničar umjetnosti Giulio Carlo Argan je vidio i utjecaj Vittorea Carpaccia). Zatim je počeo posjećivati Tizianovu slikarsku bottegu, gdje se zaljubljuje u slikarevu kćer Violante, ali uz to radi na brojnim narudžbama koje mu dolaze u velikom broju sa svih strana.
Čitavo vrijeme je prijatelj i istovremeno konkurent Lorenza Lotta u borbi za bogate naručitelje. 

Ono što je paradoksalno je da je od njega ostalo samo jedno potpisano djelo, *Madonna*, koja se danas čuva u Berlinu, tako da su mnoge njegove slike predmet su žestokih polemika među povjesničarima umjetnosti, jer neki ta djela pripisuju njemu, dok drugi ostalim venecijanskim slikarima; Giorgioneu, Belliniju, Carpacciu...

U svakom slučaju uvijek se da iščitati da je Palmino slikarstvo sretan spoj vrhunskog bogatstva boja, kome ne nedostaje i snažan precizni crtež.

Njegovo remek-djelo je oltar za crkvu *Santa Maria Formosa* u Veneciji. To je triptih na kojem je sv. Barbara između svetog Antuna Pustinjaka i sv Sebastijana. Drugi njegov vrlo poznati rad nalazi se danas u Dresdenskoj galeriji, to je slika, sa prikazom triju sestara u prirodi, ovu sliku često zovu *Tri gracije*. Treći njegov značajni rad, je otkriven u Veneciji 1900 godine, to je portret mlade žene za koju se drži da predstavlja *Violante* (Tizianova kći). 

Ostala djela koja mu se pripisuju su; *Posljednja večera* u crkvi Santa Maria Mater Domini, *sv.Marija sa sv.Jurjem i sv.Lucijom *, u crkvi San Stefano u Vicenzi, *Bogojavljenje*, (u galeriji Brera, Milano), *Poklonstvo pastira * (Louvre, Pariz), *Sveta obitelj sa sv. Katarinom, sv. Ivanom i darivateljima* (Beli dvor, Beograd), *Sveti Petar sa šest svetaca" i *Uznesenje Blažene Djevice*, ([[Gallerie dell'Accademia]], [[Venecija]]) i *Krist u Emausu'' (Galerija u Palači Pitti, Firenca). 

Naslikao je puno slika s temom Svetih Razgovora (to mu je bila omiljena tema) najpoznatija od njih Sveta obitelj sa sv Ivanom Krstiteljem i sv Lucijom, u Galeriji dell'Accademia u Veneciji. Ostale poznate Svete konverzacije, čuvaju se danas u; Rimu (Galerija Borghese), Kölnu, Firenci (Uffizi i Pitti), Drezdenu, Münchenu i Beču.

## Izvori
Roddy Doyle

**Roddy Doyle** (Rodi Dojl, na irskom: Ruaidhrí Ó Dúill, rođen 8.5.1958. u Dablinu) je irski pisac, poznat po svojim romanima, dramama i scenarijima. Dobitnik je nagrade Booker 1993. godine.

Doyle je rođen u Dablinu, gde je i diplomirao, a sada živi u Killineyu. Pre nego što je počeo da se bavi pisanjem kao profesijom 1993. godine, radio je kao nastavnik engleskog jezika i geografije.

Započeo je centar kreativnog pisanja „Fighting Word“ 2009. godine u Dablinu. Ovaj centar je otvoren za polaznike svih uzrasta i potpuno je besplatan.

## Vanjske veze
*
San Clemente

**San Clemente** je otok u Venecijanskoj laguni koji leži između Giudecce i Lida. Ima površinu od 6,74 hektara, od čega je 1,34 ha izgrađeno.

## Historija

Najraniji zapisi o otoku su iz 1131. kada je stanoviti Pietro Gattilesso osnovao crkvu s hospicijem za hodočasnike u Svetu zemlju, a koja je 1165. predana Augustincima koji su tu osnovali samostan. Nakon toga samostan je prelazio u ruke raznih redova sve dok se u njemu nisu od 1645. ustalili Kamaldolijanci i uz pomoć mletačkih patricija uredili samostan. Nakon što je Venecija podpala pod Austriju, samostan je 1880. pretvoren u "Središnji azil za žene Veneta" koji je radio sve do 1992. godine. Nakon zatvaranja azil je pretvoren u luksuzni hotel San Clemente Palace Hotel & Resort  od 5 zvjezdica, koji može ugostiti do 400 gostiju u 200 soba i apartmana s pogledom na lagunu i park.
Pertinaks od Vizantijuma

**Pertinaks** ili **Pertinije** bio je episkop Vizantijuma od 169. do smrti 187. Prema Doroteju je bio rimski službenik u Trakiji. Nakon što se razbolio, čuo je o čudesnim izliječenjima kod sljedbenika nove religije poznate kao kršćanstvo. Zbog toga je pitao za savjet Alipija, episkopa Vizantijuma. Kada je ozdravio, pretpostavio je da je to rezultat Alipijevih molitvi, te se odlučio preobratiti na kršćanstvo. Ubrzo nakon toga ga je Alipije zaredio za svećenika. Samog Alipija je naslijedio na mjestu episkopa.

## Reference
Leucin

**Leucin** (**Leu**, **L**) je esencijalna (ljudsko tijelo je ne može sintetizirati) aminokiselina. Leucin je izomer je izoleucina, sa hemijskom formulom: (CH3)2CHCH2CHNH2COOH, i sistemskim imenom 2-amino-4-metil-pentatonska kiselina. Leucin se klasifikuje kao hidrofobna aminokiselina zbog njenog alifatičnog izobutilnog bočnog lanca. Ona je gradivni blok proteina, koji je kodiran sa šest kodona (UUA, UUG, CUU, CUC, CUA, and CUG). Ona je glavna komponenta feritina, astacina i drugih posrednih proteina.

Leucin je prisutan u mnogim prehrambenim namirnicama kao što su: mliječni proizvodi, teletina, svinjetina, piletina i lisnato povrće.

## Reference

## Literatura
* 

## Vanjske veze

* Leucine biosynthesis
* Leucine prevents muscle loss in rats
* Leucine helps regulate appetite in rats
* Combined ingestion of protein and free leucine with carbohydrate increases postexercise muscle protein synthesis in vivo in male subjects
Olimpijan od Vizantijuma

**Olimpijan ** (, ? - 198) bio je episkop Vizantijuma od 187. do 198. Naslijedio je episkopa Pertinaksa. Za vrijeme njegovog stolovanja je godine 196. Vizantijum zauzeo rimski car Septimije Sever, koji se u to vrijeme borio za vlast sa suparničkim carem Pescenijem Nigerom. Nakon toga je Vizantijumu oduzet status grada, te je pretvoren dijelom Tračke Herakleje. Usprkos toga, Vizantijum je i dalje imao status eparhije.

Olimpijanov nasljednik je bio Marko I.

## Izvori
* www.ec-patr.org
Arginin

**Arginin** (**Arg**, **R**) (2-amino-5-gvanidinovalerijanska kiselina) uvjetno esencijalna aminokiselina (ljudski organizam je može sintetitizirati ovisno o stupnju razvoja i zdravstvenom statusu pojedinca). Arginin je prvi izolirao švicarski kemičar Ernst Schulze, 1886.g.

Arginin nalazimo u mnogim prehrambenim namirnicama: čokolada, meso (svinjetina, teletina, divljač, morska hrana, perad), mliječni proizvodi i sjemenke (suncokret, sezam, bundeva).

Arginin ima važnu ulogu u diobi stanica, cijeljenju rana, izlučivanju amonijaka iz tijela, otpuštanju hormona i imunološku ulogu.

## Reference

## Literatura
* 

## Vanjske veze

* NIST Chemistry Webbook 
* Mayo Clinic discussion of Arginine.
* National Institute of Health discussion of Arginine.
Kamaldolijanci

**Kamaldolijanci** (latinski: *Congregatio Sancti ordinis Benedikt Camaldulensis*) je ime katoličkog pustinjačkog crkvenog reda koji je ime dobio po samostanu *Camaldoli*, pored Arezza (Toskana).

## Historija i karakteristike reda
Red je osnovao benediktinski monah sv. Romuald (951. - 1027.) između 1024 - 1025 u samostanu Camaldoli, koji se nalazi u manjem šumarku na 1100 metara iznad mora. Blizu samostana nalazi se i danas oko 50 pustinjačkih kućica, izgledom na kolibice, koje su jedna od druge jednako udaljene.

Paolo Giustiniani je 1510 reformirao je pravila kamaldolijanskog reda koje je postavio sv. Romuald. Giustinianijeva reforma išla je za tim da nije toliko važna strogoća askeze, koliko da se živi pod motom. "živi samo s Bogom i za Boga sama". Njegova teologija, tražila je da se prožimaju Kristov misterij i svakodnevni vjerski život.

Kamaldolijanci su se 1966 pridružili benediktinskoj konfederaciji kao *Congregatio Sancti ordinis Benedikt Camaldulensis*.

Kamaldolijanci danas imaju oko deset muških monaških samostana po Italiji, Americi, Brazilu i Indiji. Postoje također i ženski samostani sestara kamaldolijanki u Italiji, SAD-u, Brazilu, Tanzaniji, Indiji, Francuskoj i Poljskoj.

Svakodnevni život monaha kamaldolijanca prolazi u zajedničkoj liturgiji, euharistijskim obredima, te satima posvjećenim samostalnom čitanju i razmatranju sv. pisma (lectio divina) i radu na svakodnevnim poslovima, školovanju i odmoru.

Kamaldolijanci su poznati po svojoj monaškoj gostoljubivosti, oni unutar svojih samostana imaju kuću za goste u koju primaju laike na duhovne vježbe, oni mogu sudjelovati u svakodnevnim molitvama i radu monaške zajednice.

## Vanjske veze
* Kamaldolijanci - Službene stranice reda
* New Camaldoli Hermitage (američki kamaldolijanci)
Marghera

**Marghera** (također je poznata kao *Marghera Venezia*) je grad u Venetu, u sjevernoj Italiji, i jedan od kvartova (*frazione*) grada Venecije. Marghera je industrijska zona Venecije, znana je i po imenu **Porto Marghera Venezia** ili **Porto Marghera**. Ima otprilike 28.622 stanovnika.

## Historija
Prije izgradnje luke i stambenih četvrti, područje Marghere je bio močvarni teren znan kao **Botteniga**. Ime *Marghera* ili još starije *Malghera* se odnosilo na malo selo smješteno oko dva kilometra od današnjega grada. To naselje sastojalo se od nekoliko kuća, crkve i nekoliko skladišta koja su služila za carinsku robu koja je dolazila u Veneciju kanalom Salso (koji je izgrađen još 1361 i povezivao je Mestre s lagunom). Godine 1805. naselje je raseljeno zbog izgradnje obrambene utvrde Forte Marghera (i danas postoji), a po utvrdi je današnje naselje dobilo ime.

Krajem 19. vijeka Venecija se više nije bila u stanju nositi s drugim lučkim gradovima na Mediteranu zbog svoje male luke i nedostatka prostora za gradnju industrijskih pogona. Problem je riješen zahvaljujući projektu kapetana Luciana Petita koji se sjetio prostora Bottenige, tako je 1917. jedna četvrtina teritorija tadašnjeg grada Mestra bila eksproprirana (oduzeta) i data novosnovanom Društvu za Venecijansku industrijski luku (*Società Porto Industriale di Venezia*). Luka se ispočetka zvala *Porto di Mestre*, kako je rasla ona tako je raslo i naselje. Uskoro su se u Margheri počele graditi i stambene zgrade za radnike velikih tvornica koje su se izgradile u naselju.

Tokom Drugog svjetskog rata luka je postala meta žestokih savezničkih bombardiranja, tako da je aktivnost luke bila potpuno blokirana. Nakon rata, industrijski pogoni u Margheri bili su same ruševine, ali je već na početku 1950-ih Porto Marghera, ponovo jedan od najživljih industrijskih središta u zemlji.

## Privreda
Pored luke koja je najznačajniji gospodarski subjekt u Margheri je jedan od najstarijih i najvećih industrijskih pogona brodogradilište *Cantiere Navale Ernesto Breda di Marghera*, izgrađeno nakon Prvog svjetskog rata. U gradu djeluje i velika tvornica umjetnih gnojiva *EniChem Agricoltura S.p.A.*

## Reference

## Vajske veze

* Službene stranice Marghere
188.

__NOTOC__
Godina **188.** (**[[rimske brojke|CLXXXVIII]]**) bila je prijestupna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Fuscijana i Silana** (ili, rjeđe, **godina 941. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 188. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Publije Helvije Pertinaks postaje rimski prokonzul Afrike.
* Kineski pobunjenici Zhang Ju i Zhang Chun su poraženi od trupa dinastije Han pod Liu Yuem.
* Kraljica Himiko (Pimiko) počinje svoju vladavinu u Japanu.

## Rođenja
* 4.4.—Lucije Septimije Basijan (Karakala), rimski car (u. 217)
* Sun Shao, general kineske države Wu (u. 241)

## Smrti
*
Liu Yu (gospodar rata)

**Liu Yu** (? - 193) je bio kineski političar i vojskovođa iz doba kraja dinastije Han. Bio je u dalekom srodstvu sa dinastijom Han. Za vrijeme pohod protiv pohoda protiv Dong Zhua koalicija gospodara rata ga je zamolila da se proglasi za cara, ali je on to odbio. Nešto kasnije ga je ubio gospodar rata Gongsun Zan, lažno ga optuživši da je htio prigrabiti prijestolje.

U *[[Romansa Tri kraljevstva|Romansi Tri kraljevstva]]* je Liu Yu opisan kao guverner provincije You za vrijeme ustanka Žutih turbana zaslužan za okupljanje dobrovoljaca - kasnijih gospodara rata kao što su Liz Bei, Guan Yu i Zhang Fei.

## Povezano
* Popis ličnosti Tri kraljevstva
Celestin (mineral)

**Celestin** ili **celestit** (SrSO4) je mineral koji se sastoji od stroncij-sulfata. Naziv je dobio po svojoj osobitoj plavoj boji.

Celestin se pojavljuje u kristalnom obliku, ali također i u kompaktnim masivnim ili vlaknastim oblicima Nalazi se većinom u sedimentnim stjienama, često zajedno s mineralima gipsa, anhidritom i halitom.

Nalazi se diljem svijeta, i obično u malim količinama. Blijedo plavi kristalni primjerci nađeni su na Madagaskaru.

Skeleti Acantharea građeni su od celestina, za razliku od drugih zrakaša čiji su skeleti od silicij dioksida.

Prisustvo precipitata celestina u karbonatnim sedimentima na morskom dnu objašnjava se taloženjem odumrlih zrakaša.

## Povezano
* Popis minerala

## Reference
Sun Shao

Ime Sun Shao se može odnositi na dvije ličnosti iz drevne kineske historije:

* Sun Shao (Sun Ceov sin) (孫紹)
* Sun Shao (Istočni Wu), 孫韶, kurtoazno ime Gongli(公禮), oficir u službi države Istočni Wu
189.

__NOTOC__
Godina **189.** (**[[rimske brojke|CLXXXIX]]**) bila je redovna godina koja počinje u srijedu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Silana i Silana** (ili, rjeđe, **godina 942. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 189. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

== Događaji ==

* U [[Kina|Kini]] umire car [[car Ling od Hana|Ling]] koga nasljeđuje [[princ od Hongnonga]], a regentom postaje [[He Jin]] koji nastoji suzbiti dotadašnju svemoć korumpiranih dvorskih [[eunuh]]a. 
* U [[Drevni Rim|Rimu]] izbija epidemija kuge (vjerojatno [[velike boginje|velikih boginja]]) od koje umire 2000 ljudi dnevno. Seljaci više nisu u stanju prikupljati žetvu, te nedostatak hrane izaziva [[neredi|nerede]] u gradu. 
* Grčki ljekar [[Galen]] objavljuje svoj *"Traktat o raznim temperamentima"* (*O Elementima prema Hipokratu'').
* Papa Viktor I nasljeđuje papu Eleuterija kao četrnaesti papa, prvi rodom iz Afrike.
* Nastojeći preduhitriti He Jina, eunusi ga iz zasjede ubijaju. Taj čin izaziva pobunu carskih trupa u prijestolnici Luoyangu. Pobunjeni vojnici prodiru u carsku palaču i u njoj masakriraju preko 2000 eunuha. Krvoproliće rezultira potpunim kolapsom carske uprave, i predstavlja početak događaja kasnije poznatih kao kraj dinastije Han.
* Demetrije Aleksandrijski postaje patrijarh Aleksandrije.
* Aleksandrijski patrijarh šalje filozofa Pantena u Indiju kako bi tamo propovijedao kršćanstvo.
* Kraj dinastije Han: U carsku prijestolnicu Luoyang, pod izlikom "zavođenja reda", ulazi vojskovođa Dong Zhuo te sebe proglašava novim carskim kancelarom. Princ od Hongnonga je svrgnut, a na njegovo mjesto stavljen mlađi brat Xian.

## Rođenja
* 7.3.—Geta, mlađi sin budućeg rimskog cara Septimija Severa
* Cao Zhang— kineski general, sin Cao Caoa (u. 223)
* Ling Tong— general u službi kineske Kraljevine Wu (u. 237)

## Smrti
* Car Ling od Hana (r. 156), kineski car
* Ding Yuan, general u službi dinastije Han, koga je ubio njegov posinak Lü Bu
* Carica majka Dong
* papa Eleuterije
* He Jin, Veliki general dinastije Han (atentat)
* Carica He, druga carica cara Linga
* Jian Shuo
* Zhang Chun i Zhang Ju, kineski pobunjenici
* Zhang Rang, jedan od Deset podvornika
* Zhao Zhong
Poljoprivredna kultura

**Poljoprivredna kultura** ili **usev** je naziv za biljke koje su kultivirane, tj. obrađivane u svrhu proizvodnja hrane za ljude ili stoku, goriva, industrijskog materijala ili u neku drugu svrhu. Materijal, koji se dobija putem žetve se naziva prinos.
Patrijarh Aleksandrije

**Patrijarh Aleksandrije** je arhiepiskop (nadbiskup) Aleksandrije i Kaira u Egiptu. Historijski je taj položaj bio prvi uz koji se koristila titula "papa" (otac), čak prije biskupa Rima. 

Aleksandrijski partrijarh se među kršćanima štovao kao jedan od tri najstarija episkopata, uz Rim i Antiohiju, a taj je status dobio jedan vijek prije Jeruzalema i Konstantinopola, koji su taj status dobili 381. Na lokalnom Aleksandrijskom saboru je uzdignut na status arhiepiskopije, a što je potvrđeno na Prvom ekumenskom saboru u Niceji 325. koji je također aleksandrijskom patrijarhu podvrgnuo sve kršćanske eparhije u Africi.

Na Prvom efeškom saboru 431. je aleksandrijska arhiepiskopija dobila status patrijaršije. Nakon Kalcedonskog sabora je došlo do podjele na dvije partijaršije - nehalcedonske, odnosno Koptske pravoslavne crkve na čijem je čelu aleksandrijski koptski papa, i Aleksandrijske pravoslavne crkve na čijem je čelu aleksandrijski pravoslavni patrijarh.

## Povezano
* Spisak patrijarha Aleksandrije
Papa Avilije od Aleksandrije

**Papa Avilije od Aleksandrije** (na Zapadu poznat kao **Abilije**), također poznat kao **Sabelije**, **Milije** ili **Melioje** (Melyos) bio je treći po redu patrijarh Aleksandrije, odnosno poglavar crkve od koje potiču današnja Koptska pravoslavna crkva i Aleksandrijska pravoslavna crkva. Stolovao je između 83. i 95.

Prema Euzebiju iz Cezareje je nakon smrti svog prethodnika Anijana izabran od strane vjernika, i to zahvaljujući "kreposnom" životu i "poznavanju Krista".

Slavi se kao svetac u Rimokatoličkoj crkvi 22. februara, u Koptskoj crkvi 29. augusta i 29. marta, te u pravoslavnim crkvama 22. februara.

## Literatura
* Atiya, Aziz S. *The Coptic Encyclopedia*. New York: Macmillan Publishing Co., 1991. 
* Holweck, F. G., *A Biographical Dictionary of the Saints*. St. Louis, MO: B. Herder Book Co. 1924.
Papa Eumen od Aleksandrije

**Papa Eumen od Aleksandrije** je služio kao patrijarh Aleksandrije (papa), odnosno poglavar crkve od koje će nastati Koptska pravoslavna crkva i Aleksandrijska pravoslavna crkva). Stolovao je od 131. od 141.

Od Justa je preuzeo mjesto dekana Katehetske škole u Aleksandriji. Nakon što je Just umro na mjestu patrijarha 131. preuzeo je mjesto patrijarha. U koptskom *Synaxarionu* se slavi na 9. dan Paopija.

## Napomene i reference
Papa Markijan od Aleksandrije

**Papa Markijan od Aleksandrije** (**Markijanos**, također poznat kao **Marko II**) bio je patrijarh Aleksandrije od 142. do 152. Koptski *[[Synaxarion]]* ga slavi na 6. dan Tobija.

Ne treba ga miješati sa kasnijim papom Markom II koji je stolovao početkom 9. vijeka.

## Napomene i reference
Papa Keladion od Aleksandrije

**Papa Keladion od Aleksandrije** je služio kao patrijarh Aleksandrije - poglavar crkve od koje će nastati Koptska pravoslavna crkva i Aleksandrijska pravoslavna crkva - od 152. do 166. Ponekad se za njega koristi izraz Abba Cladianus. Koptska pravoslavna crkva ga smatra svecem i slavi na 9. dan Epipa prema koptskom *[[Synaxarion]]u*.

## Napomene i reference
Papa Julijan od Aleksandrije

**Papa Julijan od Aleksandrije** je služio kao patrijarh Aleksandrije - poglavar crkve od koje su nastale Koptska pravoslavna crkva i Aleksandrijska pravoslavna crkva - od 178. do 189. Slavi se u koptskom *[[Synaxarion]]u* na 8. dan Baramhata.

## Napomene i reference
Papa Demetrije od Aleksandrije

**Papa Demetrije od Aleksandrije** bio je patrijarh Aleksandrije (189–232). Poznat je po tome što su za vrijeme njegovog stolovanja Klement Aleksandrijski, a potom i Origen bili na čelu Katehetske škole u Aleksandriji. Poslije se posvadio sa Origenom, te na njegovo mjesto postavio Herakla.

Pripisuje mu se slanje Pantena na misionarski rad u Indiju.

## Vanjske veze

* St. Demetrius of Alexandria
Papa Kedron od Aleksandrije

**Pap Kedron od Aleksandrije** ili Kedreo, bio je patrijarh Aleksandrije za vrijeme vladavine rimskog cara Trajana. Prema Euzebiju je bio treći biskup, dok ga se smatra četvrtim biskupom, ako se među biskupe računa i Sveti Marko. Stolovao je od 96 do 106.

Prema predaji ga je Sveti Marko krstio. Postao je mučenikom 15. juna 106. Bilježi se u koptskom *[[Synaxarion]]u* na 21. dan Ba'unaha.

## Reference
Papa Primus od Aleksandrije

**Papa Primus od Aleksandrije** je služio kao patrijarh Aleksandrije - poglavar crkve od koje potiču današnja Koptska pravoslavna crkva i Aleksandrijska pravoslavna crkva - od 106. do 118.. Slavi se prema koptskom *[[Synaxarion]]* na treći dan Mesorija.

## Napomene i reference
Sveti Panten

**Sveti Panten** (? - cca. 200) bio je kršćanski teolog koji je oko 190. osnovao Katehetsku školu u Aleksandriji. Ova je škola bila najstarija katehetska škola i imala je značajnu ulogu u razvoju kršćanske teologije.

Panten je bio stoički filozof koji je živio i poučavao u Aleksandriji. Preobratio se na kršćanstvo i otada nastojao svoju novu vjeru pomiriti sa grčkom filozofijom. Najpoznatiji učenik mu je bilo Klement Aleksandrijski.

Prema Euzebiju iz Cezareje je služio kao misionar u Indiji gdje je pronašao izolirane kršćanske zajednice.

## Reference

## Vanjske veze
* "St. Pantænus, Father of the Church", *Butler's Lives of the Saints*
* Saint Bartholomew Mission in India- Mission of Pantaenus in India
* ''Catholic Encyclopedia'', ''s.v.'' "Saint Pantaenus"
* Saint Pantaenus in For all the Saints
Deset podvornika

**Deset podvornika** (također poznati i kao **Deset eunuha**) (tradicionalni kineski: 十常侍, pinyin: shí chángshì) je naziv za grupu eunuha na dvoru dinastije Han koji su u drugoj polovici 2. vijeka postala najmoćnija klika u Kini. Prije svega su poznati po ulozi koju imaju u historijskom romanu *[[Romansa Tri kraljevstva]]* gdje se navode sljedeća imena:
Zhang Rang, Zhao Zhong, Feng Xu, Duan Gui, Cao Jie, Hou Lan, Jian Shuo, Cheng Kuang, Xia Yun, Guo Sheng.

Deset podvornika je steklo ogromnu moć i uticaj za vrijeme vladavine cara Linga, ali je isto tako bilo zaslužno za širenje korupcije na carskom dvoru. Njihov položaj je bio neprikosnoven sve dok 184. nije izbio ustanak Žutih turbana. Carska vlast je u svrhu njegovog gušenja bila prisiljena mobilizirati značajne vojne snage, a što je He Jin, vrhovni vojni komandant i brat carice He nastojao iskoristiti kako bi slomio njihovu svemoć. Prilika za to se ukazala nakon careve smrti 189. kada je He Jin zajedno sa svojom sestrom postao regent. Eunusi na čelu sa Zhang Rangom su, pak, čuli za njegove planove da se likvidiraju vodeći eunusi, pa su, u nastojanju da to spriječe, na prevaru ubili He Jina. Taj je čin, međutim, izazvao masovno krvoproliće, odnosno pobunu trupa u carskoj prijestolnici Luoyang koji su masakrirali svi eunuhe. Preživjeli Podvornici su, pak, neko vrijeme preživjeli otevši malodobnog cara Shaoa i uzevši ga kao taoca, ali su ubrzo opkoljeni od carskih trupa te izvršili samoubistvo. Car je vraćen u palaču, ali je carska uprava desetkovana i bačena u metež, što je postepeno dovelo do kraja dinastije Han.

## Reference
* Sanguozhi biography of Yuan Shao 
* Sanguozhi biography of Yuan Shao
* *Xu Han shu* [‘Epilogue of Han’]

## Reference
Quarto d'Altino

**Quarto d'Altino** je grad u Venetu u Sjevernoj Italiji od 8.082 stanovnika

## Historija

Historija naselja neraskidivo je povezana s antičkim gradom jadranskih veneta Altinumom, koji je za rimljana postao municipij.

Altinum je bio važna trgovačka luka u Venecijanskoj laguni, ali je nakon što ga je prvi put razorio Atila 452, potpuno napušten u slijedećim stoljećima. Njegovi stanovnici potražili su sigurniji dom na otocima lagune u Veneciji, Torcellu, Muranu, Buranu. Ruševine antičkog Altina postale su kamenolom iz kojeg se izvlačio materijal za gradnju novih objekata.

Nakon toga se vjerojatno u vrijeme langobarda razvilo u zapadnom dijelu teritorije grada malo selo oko kapele posvećene sv Mihaelu Arkanđelu, nazvano: "del Quarto", to je bilo zato jer je to naselje bilo udaljeno četiri rimske milje od rimskog Altinuma. Quarto je od 1177 bilo u biskupiji Torcello.

Od 15. stoljeća kad je Mletačka republika otpočela s velikim meliracionim radovima na isušivanju močvara na terenu Quarta d'Altina - otpočeo je i rast naselja. Od napoleonske vlasti San Michele del Quarto je općina. Pravi rast naselje je doživjelo tek početkom 20. st. kad je tu sagrađena željeznička pruga Trst - Venecija i most preko rijeke Sile.

## Reference

## Vajske poveznice

* Službene stranice Quarto d'Altina
Carica majka Dong

**Carica majka Dong** (董太后, osobno ime nepoznato), formalno **Carica Xiaocheng** (孝成皇后) (? -189) bila je kineska carica majka iz dinastije Han. Nikada nije imala titulu "obične" carice, odnosno titulu carice majke je dobila isključivo kao majka cara Linga. Kineske historijske kronike je opisuju kao ličnost odgovornu za raskalašeni životni stil svog sina, odnosno korupciju koja je pridonijela propasti dinastije.

Bila je rodom iz Baodinga i rani život provela kao supruga Liu Changa (劉萇), nasljednog Markiza od Jieditunga. Godine 156. mu je rodila sina po imenu Liu Hong, a koji je nakon očeve smrti naslijedio naslov. Kada je godine 168. umro car Huana, njegova udovica carica majka Dou je odabrala 13-godišnjog Liu Honga za cara. On je nakon dolaska na prijestolje, uz podršku dvorskih eunuha, svoju majku proglasio caricom majkom. Tada je svog sina poticala da prodaje najviše državne dužnosti za novac, a što je dugoročno imalo katastrofalne posljedice za Kinu. Isto tako je favorizirala Lingovog mlađeg sina princa Liu Xiea (劉協) kao prijestonasljednika, iako je novim carem trebao biti njegov stariji brat Liu Bian (劉辯).

Kada je godine 189. njen sin umro, usprkos spletki njenog vjernog sluge Jian Shuoa, vojni komandant He Jin je uspio Liu Biana proglasiti carem, a potom uhapsiti njenog nećaka Dong Chenga. Carica majka je protjerana u svoj rodni kraj u Hebeiju, gdje je umrla - prema kineskim historijskim izvorima, od straha - ne dočekavši da njen omiljeni unuk Xie na kraju postane car Xian zahvaljujući gospodaru rata Dong Zhuou.

## Povezano
* Tri kraljevstva
* Ličnosti Tri kraljevstva
* *[[Zapisi Tri kraljevstva]]*
* *[[Romansa Tri kraljevstva]]*
Zhang Rang

**Zhang Rang** (? -189) je bio kineski eunuh na dvoru dinastije Han, koji je za vrijeme vladavine cara Linga stekao ogromnu uticaj i postao vođa svemoćne klike eunuha poznate kao Deset podvornika. Zhang Rang je stekao takvu moć da ga je car Ling oslovljavao sa titulom *poočim* i prepuštao mu sve državne poslove. Zhang Rang je, slično kao i car, imao običaj prodavati državne funkcije, a što je imalo katastrofalne posljedice po državnu upravu i državu u cjelini, zahvaljujući dramatičnom porastu korupcije. Zhang Rang je, međutim, čvrsto držao vlast u rukama ne dozvoljavajući nikakvu kritiku. Takvo se stanje stvari promijenilo izbijanjem ustanka Žutih turbana 184. koji je carsku vlast prisilio da mobilizira ogromne vojne snage. Njihov komandant He Jin, brat careve supruge carice He, je tako stvorenu vojsku nastojao iskoristiti kao sredstvo da ih svrgne. Prilika za to se ukazala nakon careve smrti 189. kada je He Jin postao regent. Njegovi planovi da pogubi vodeće eunuhe su, pak, doprli do Zhang Ranga koji je reagirao tako što je He Jina namamio u dvorište carske palače i tamo ga zajedno sa Zhang Rongom mučki ubio i odrezao mu glavu. Međutim, to je dovelo do pobune carskih trupa i masakra eunuha. Zhang je u metežu uspio preživjeti uzevši mladog cara Shaoa i njegovog brata Xieja kao taoce. Međutim, prilikom bijega us okolili vojnici, pa je Zhang Rang skočio u rijeku da izbjegne zarobljavanje. Tada se utopio.

## Reference

## Povezano
* Tri kraljevstva
* Ličnosti Tri kraljevstva
* *[[Zapisi Tri kraljevstva]]*
* *[[Romansa Tri kraljevstva]]*
Carica He

**Carica He** se može odnositi na:
* Carica He (Ling), carica iz dinastije Han
* Carica majka He (Sun Hao), carica majka u doba vladavine Sun Haoa, cara države Istočni Wu 
* Carica He Jingying, carica kineske dinastije Južni Qi
* Carica He Fani, carica Jina
Carica He (Ling)

**Carica He** (何皇后, osobno ime nepoznato) (? -189), formalno **Carica Lingsi** (靈思皇后, doslovno "nepažljiva i dubokomisleća carica") bila je kineska carica iz dinastije Han, odnosno druga supruga cara Linga. Nakon muževe smrti je zajedno sa bratom He Jinom kao regent držala vlast na carskom dvoru, ali je dugo tinjajući sukob sa moćnim dvorskim eunusima eskalirao u masovno krvoproliće koje će dovesti do kolapsa carske uprave i dolaska na vlast gospodara rata.

## Život
He, za razliku od većine kineskih carica, nije bila plemenitog porijekla. Otac joj je bio He Zhen (何真), bogati mesar iz Nanyanga. Prema predaji je korumpirane dvorske eunuhe potplatio da je odaberu kao suprugu cara Linga. S druge strane se isticala visinom i neobičnom ljepotom. Godine 176. mu je rodila sina Liu Biana, a 180. ju je muž i službeno proglasio caricom.

He je otada stekla veliki uticaj na cara, a što je omogućilo da njena braća He Jin i He Miao brzo napreduju u carskoj upravi. Godine 181. je Gospa Wang, jedna od carevih konkubina, rodila sina po imenu Liu Xie. Na to ju je ljubomorna He dala otrovati. Car se zbog toga naljutio i htio je otjerati sa dvora, ali su ga eunusi nagovorili da joj oprosti. Liu Xie je povjeren na čuvanje carici majci Dong.

Sukob između carice i carice majke je s vremenom počeo dobivati i političku komponentu. Dok se carica majka oslanjala na svemoćne eunuhe okupljene u kliku Deset podvornika, caričin brat He Jin je počeo stvarati podršku u vojsci, odnosno regionalnim vojskama mobiliziranim za gušenje ustanka Žutih turbana i drugih pobuna koje su počele potresati Kinu od sredine 180-ih.

Taj je sukob svoju eskalaciju dobio 189. nakon smrti cara Linga. He Jin, koji je postao regent Liu Bianu kao novoproglašenom caru Shaou, je ispočetka uspio spriječiti pokušaj eunuha Jian Shaoa da ga likvidira, a potom je carica majka Dong protjerana i natjerana na samoubistvo. Međutim, He Jin je oklijevao s planovima da likvidira eunuhe, što su oni iskoristili da ga u jesen 189. mučki likvidiraju. Na to se pobunila vojska u prijestolnici, provalila u palaču i počela masakrirati eunuhe. Vodeći eunusi su preživjeli uzevši cara i njegovog brata kao taoce; carica He im je uspjela pobjeći. Odbjegli eunusi su uhvaćeni, a carevi vraćeni u palaču. Međutim, sveopći metež je iskoristio ambiciozni vojskovođa Dong Zhuo koji je zauzeo prijestolnicu i proglasio se carskim kancelarom; car Shao je svrgnut, a njegova majka, carica He, je po Dongovom naređenju, otrovana.

## Povezano
* Tri kraljevstva
* Ličnosti Tri kraljevstva
* *[[Zapisi Tri kraljevstva]]*
* *[[Romansa Tri kraljevstva]]*
Ding Yuan

**Ding Yuan** (? -189) je bio kineski vojskovođa i regionalni gospodar rata iz doba kraja dinastije Han. Godine 189. su on i Dong Zhuo zajedno sa svojim trupama pozvani u prijestolnicu Luoyang kako bi regentu He Jinu pomogli da se obračuna sa svemoćnom klikom dvorskih eunuha. Prije nego što je Ding Yuan stigao, eunusi su ubili He Jina izazvavši sveopće krvoproliće u palači i gradu. Dong Zhuo je tamo stigao prije Ding Yuana i počeo "zavoditi red", proglasivši se kancelarom. U Ding Yuanu je vidio suparnika, te ga je odlučio likvidirati. To je učinio nagovorivši Ding Yuanovog vjernog suradnika Lü Bua da prijeđe na njegovu stranu i ubije svog gospodara.

## Povezano
* Popis ličnosti Tri kraljevstva

## Izvori
* 
* 
*
Geta (car)

**Publije Septimije Geta** (rođen 27. maja 189. godine, umro 212. godine) je bio savladar rimskog cara Karakale. Pripadao je dinastiji Severa. 

## Život
Geta je bio mlađi sin Septimija Severa. Od 209. godine on je bio upravnik Britanije, kao i očev salvadar. Nakon smrti Septimija Severa, došlo je do sukoba između braće. Njihova majka, Julija Domna, pokušala je da ih pomiri. Uspela je samo privremeno. Početkom 212. godine Karakala je ubio Getu. Karakala je naredio da se Getino ime izbriše sa svih javnih natpisa. Bilo je zabranjeno sećanje na Getu.