open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Imitacija života

***Imitation of Life*** () je američki igrani film snimljen 1959. godine u režiji Douglasa Sirka, poznat kao jedna od komercijalno najuspješnijih hollywoodskih melodrama 1950-ih, odnosno jedno od klasičnih ostvarenja žanra.

Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Fannie Hurst, odnosno remake istoimenog crno-bijelog filma iz 1934. godine. Protagonistica, čiji lik tumači Lana Turner je glumica Lora Meredith koji radi karijere zanemaruje kćer Susie, te angažira crnu kućnu pomoćnicu Annie Johnson (čiji lik tumači Juanita Moore) koja će sa vremenom postati dio njene porodice. Radnja prikazuje probleme koje objema ženama stvaraju njene kćeri kada odrastu - Susie (čiji lik tumači Sandra Dee) se zaljubi u Lorinog momka (čiji lik tumači John Gavin), a Anniena kćer Sarah Jane (čiji lik tumači Susan Kohner) se zbog neobično svijetle puti pokušava izdavati za bjelkinju i odriče se vlastite majke.

Poticaj za snimanje filma je pružio tadašnji pokret za građanska prava američkih crnaca, koji je aktualnom učinio dotada od strane Hollywooda uglavnom izbjegavanu temu međurasnih odnosa. Producent Ross Hunter je, pak, inzistirao na izmjenama scenarija u odnosu na predložak, pa je tako lik koji tumači Turner pretvoren u glumicu, a što je bio povod da se u filmu koriste raskošni i atraktivni kostimi. Publici se film izuzetno dopao, te je predstavljao jedan od najuspješnijih filmova godine. Kritičari mu, međutim, nisu bili skloni, zamjerajući mu preveliku melodramatičnost i kič. Kasniji kritičari su ga, međutim, počeli hvaliti te ga drže jednim od najboljih ostvarenja Sirkove kinematografije.

## Uloge
* Lana Turner ... Lora Meredith
* Juanita Moore ... Annie Johnson
* John Gavin ... Steve Archer
* Sandra Dee ... Susie u dobi od 16 godina
* Susan Kohner ... Sarah Jane u dobi od 18 godina (pjevanje sinkronizirala Jo Ann Greer)
* Robert Alda ... Allen Loomis
* Dan O'Herlihy ... David Edwards
* Than Wyenn ... Romano 
* Karin Dicker ... Sarah Jane u dobi od 8 godina
* Terry Burnham ... Susie u dobi od 6 godina
* Ann Robinson ... Šougerla
* Troy Donahue ... Frankie
* Sandra Gould ... Annette
* Jack Weston ... Tom
* Mahalia Jackson ... Solistica iz zbora

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
* 
*
I Accuse!

***I Accuse!*** () je britanski historijski film snimljen 1958. godine u režiji Joséa Ferrera. Protagonist, koga tumači sam Ferrer, je Alfred Dreyfus, kapetan francuske vojske koji krajem 19. vijeka bude lažno optužen te osuđen za špijunažu u korist Njemačke. Radnja prikazuje kako ti događaji izazivaju burnu reakciju javnosti i eskaliraju u znamenitu Dreyfusovu aferu. Scenarij Gorea Vidala se u usporedbi sa *[[Life of Emile Zola|Životom Emilea Zole]]*, mnogo poznatijim hollywoodskim filmom na istu temu iz 1937. godine, daleko vjernije držao historijskih činjenica te je eksplicitno naveo Dreyfusovo jevrejstvo, odnosno antisemitizam kao jedan od glavnih uzroka izbijanja afere. *I Accuse!*, za koga je dio kritičara također vjerovao da sadrži indirektnu kritiku nedavnih makartističkih progona u SAD, je međutim loše prošao kod publike.

## Uloge

* José Ferrer ... Kap. Alfred Dreyfus
* Anton Walbrook ... Maj. Esterhazy
* Viveca Lindfors ... Lucie Dreyfus
* Leo Genn ... Maj. Piquart
* Emlyn Williams ... Émile Zola
* David Farrar ... Mathieu Dreyfus
* Donald Wolfit ... Gen. Mercier
* Herbert Lom ... Maj. DuPaty de Clam
* Harry Andrews ... Maj. Henry
* Felix Aylmer ... Edgar Demange
* George Coulouris ... Puk. Sandherr
* Peter Illing ... Georges Clemenceau
* Michael Hordern ... Tužilac
* Laurence Naismith ... Sudac
* Ernest Clark ... Tužilac
* Eric Pohlmann ... Bertillon
* John Phillips ... Tužilac na Esterhazyjevom suđenju
* Malcolm Keen ... predsjednik Francuske

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* 
*
Les Tricheurs

***Les Tricheurs*** () je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1958. godine u režiji Marcela Carnea. Protagonist, koga tumači Jacques Charrier, je mladi pariški student iz dobro stojeće i "pristojne" porodice koji se upozna sa grupom svojih antiestablišmentskih vršnjaka koji nose jeans, slušaju jazz, žive boemskim životom i otvoreno prakticiraju promiskuitet. Radnja prikazuje kako se Bob zaljubi u Mic (čiji lik tumači Pascale Petit), jednu od djevojaka iz grupe, ali kako njihovo druženje završi tragedijom.

*Les Tricheurs*, za čiji je soundtrack korištena muzika nekih od tada najpopularnijih jazz muzičara, predstavljao je jedno od prvih značajnijih ostvarenja koje se nastojalo baviti generacijskim jazom, odnosno radikalnim odbacivanjem tradicije od strane omladine u tadašnjoj Francuskoj i zapadnom svijetu. Film je postigao izuzetnu gledanost i predstavljao je jedno od komercijalno najuspješnijih ostvarenja Carneove filmografije. Kritika mu, međutim, nije bila sklona, a pri čemu se posebno istaklo uredništvo uticajnog časopisa *[[Cahiers du cinema]]*, koje ga je proglašavalo oličenjem svega što je prevladano u francuskoj kinematografiji. Usprkos toga je imao određen uticaj na sineaste izvan Francuske; među njima je bio i Srećko Weygand koji je 1961. godine u tadašnjoj Jugoslaviji snimio film *[[Igre na skelama]]* koje se ponekad navodi kao njegov neslužbeni remake.

Godine 1987. je u Francuskoj, pak, snimljen svojevrsni nastavak pod naslovom *[[Les Nouveaux Tricheurs]]*.

## Uloge
* Pascale Petit: Mic  
* Andréa Parisy: Clo  
* Jacques Charrier: Bob Letellier  
* Laurent Terzieff: Alain  
* Jean-Paul Belmondo: Lou 
* Dany Saval:  Bernardova djevojka  
* Alfonso Mathis: Peter  
* Pierre Brice: Bernard  
* Jacques Marin: Gospodin Félix  
* Dominique Page: Nicole

## Vanjske veye
*
La Marie du port

***La Marie du port*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1950. godine u režiji Marcela Carnéa. Po žanru je drama, a temelji se na istoimenom romanu  Georgesa Simenona. Protagonist, koga tumači Jean Gabin, je Henri, sredovječni vlasnik kino-dvorane u Chebourgu koji živi sa ljubavnicom Odile (čiji lik tumači Blanchette Brunoy. Radnja prikazuje kako se zagleda u konobaricu Marie (čiji lik tumači Nicole Courcel), ne znajući da je ona, zapravo, Odileina mlađa sestra. *La Marie du port* je doživio izuzetno loše kritike, te se smatra jednim od najgorih ostvarenja u Carneovoj filmografiji.

## Uloge
*Jean Gabin ... Henri Chatelard 
*Blanchette Brunoy ... Odile Le Flem 
*Nicole Courcel ... Marie Le Flem  
*René Blancard ... Dorchain  
*Odette Laure ... Françoise 
*Jane Marken ... Madame Josselin, vlasnica kavane
*Julien Carette ... Thomas Viau
*Claude Romain ... Marcel Viaud
*Louis Seigner ... Jules
*Robert Vattier
* Joël Hamond
* Georges Vitray 
* Georges Galley 
* Olivier Hussenot 
* Gabrielle Fontan 
* Marie-Louise Godard
* Jacky Blanchot 
* Germaine Michel
* Jean Clarieux 
* Charles Mahieu 
* Martial Rebe
* Emile Drain 
* Louise Fouquet
* Jeanne Véniat
* Yvonne Yma
* Henri Niel 
* Camille Guérini 
* Christian Fourcade
* René Hell
* Jean-François Bailly
* Roger Vieuille
* Jean Bertho
* Paul Violette
* Marcel Rouze
* Robert Fretel
* Maurice Derville
* Roland Lesaffre (izbačene scene)

## Izvori

## Vanjske veze
*
*
*''La Marie du port'' at Le Cinema Francais
The Moon Is Blue

***The Moon Is Blue*** () je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1953. godine u režiji Otta Premingera. Predstavlja adaptaciju istoimenog komada F. Hugha Herberta, čiju je premijeru na Broadwayu također bio režirao Preminger. Protagonistica, čiji lik tumači Maggie McNamara je glumica koja postane predmetom zanimanja dvojice plejboja - mladog inženjera (čiji lik tumači William Holden) i starog oca inženjerove bivše zaručnica (čiji lik tumači David Niven). Radnja prikazuje kako je oba muškarca pokušavaju odvesti u krevet, ali kako ona uporno inzistira na tome da nastoji ostati djevica do braka.

Preminger je film snimio istovremeno sa verzijom na njemačkom pod naslovom *[[Die Jungfrau auf dem Dach]]*. Tokom produkcije je scenario, zbog nekoliko rečenica i scena koje su navodno sugerirale "razvrat i nemoral", bio odbijen od Breenovog hollywoodskog cenzorskog ureda kao protivan tadašnjem strogom cenzorskom Kodeksu. Preminger je time bio toliko razbješnjen da je odlučio film snimiti bez zatraženih izmjena, a zbog čega na kraju film nije dobio službeni cenzorski certifikat. Uspkos toga, na Premingerovu stranu su stali producenti, a na kraju i studio United Artists, koji je zaključio da se *The Moon Is Blue* može prikazivati bez certifikata u nazavisnim kino-dvoranama, odnosno da bi se i uz prikazivanje u na ograničenom tržištu velikih gradova mogao ostvariti profit. Za takvu se računicu na kraju ispostavilo da je ispravna, a kontroverze su samo donijele dodatni publicitet. The Moon Is Blue je predstavljao prvi slučaj da je  hollywoodski sineast uspješno prkosio Kodeksu, a što je tokom sljedećih godina dovelo do ublažavanja njegovih odredbi.

## Uloge
* William Holden ... Donald Gresham
* David Niven ... David Slater
* Maggie McNamara ... Patty O'Neill
* Tom Tully ... Michael O'Neill
* Dawn Addams ... Cynthia Slater

## Reference

## Literatura
* Lev, Peter, *The Fifties: Transforming the Screen, 1950–1959*. University of California Press, 2006. . pp.&nbsp;89–90.

## Vanjske veze
* 
*
Kelly–Hopkinsville susret

**Kelly–Hopkinsville susret** (engleski *Kelly–Hopkinsville encounter*) odnosi se na niz navodnih bliskih susreta koja su uključivala navodna izvanzemaljska bića 21. 8. 1955. na jednoj farmi, tada u vlasništvu obitelji Sutton, koja se nalazila između ruralnog gradića Kelly i Hopkinsville, Kentucky.

Jedanaest članova obitelji na toj farmi su tvrdili da su vidjeli neidentificirana bića, koja su ličila na gobline te se pojavila oko 20:00 sati iz šume: bila su visoka oko jedan metar, sa oštrim ušima, mršavim udovima (noge su opisane kao da pate od atrofije), dugim rukama sa kandžama. Bića su imala sibu boju ili nosila nešto metalno, a pokreti kao da su prkosili gravitaciji, jer su lebdjeli iznad tla ili su se pojavili na visokim mjestima. Nisu nikada ušla u kuću, ali su se pojavila ispred prozora ili vrata, te probudila djecu. Otac je čak puškom pucao po tim bićima. Obitelj je pobjegla iz farme usred noći i otišla policiji. Šerif i 20-ak policijaca se vratilo sa obitelji u kuću, ali izuzev neobičnih svjetala na nebu, nisu ništa mogli konkretno otkriti. Policija je na kraju otišla oko 2:15 ujutro. Međutim, bića su se opet vratila te noći, te su članovi obitelji opet pucali na njih. Zadnji put su ta bića viđena oko 4:45 ujutro, te su potom nestala.

Ovaj incident ostaje vrlo popularan među krugovima ufologije. Francuski ufolog Renaud Lecletlt smatra da se možda radilo o sovama. Projekt Plava knjiga navodi da se radi o obmani.

## Izvori

## Vanjske veze
*Kelly-Hopkinsville susret - analiza skeptoid.com
*Analiza slučaja sa skicama navodnih bića
* Kelly-Hopkinsville Encounter - UFO Casebook website.
* The Hopkinsville Goblins
Zakon o kino-filmovima 1927.

**Zakon o kino-filmovima 1927. godine** () je zakon koji je britanski Parlament izglasao 1927. godine u svrhu poticanja i zaštite domaće filmske industrije u Ujedinjenom Kraljevstvu. Povod za donošenje je bio uspon hollywoodskih studija tokom 1920-ih, odnosno njegova izrazita dominacija nad drugim svjetskim kinematografijama, ukljućujući britansku, koja joj se nije mogla ravnopravno suprotstaviti. Zakon je zato propisao da britanske kino-dvorane tokom sljedećih 10 godina moraju prikazivati najmanje 7,5 % britanskih filmova kao dio svog repertoara (a što je godine 1935. povećano na 10 %), a pri čemu je izuzetno precizno propisano koji se filmovi mogu smatrati britanskim - snimljeni u Ujedinjenom Kraljevstvu, po djelima britanskih autora, sa britanskom glumačkom postavom i ekipom i sl. Zakonodavac se nadao da će na taj način kino-prikazivači biti potaknuti da stvaraju vlastite filmove kako bi ispunili kvotu, odnosno stvore i održavaju domaću filmsku produkciju.  

Iako su neki pojedinci kao Alexander Korda iskoristili odredbe zakona kako bi stvorili uspješna poduzeća, uglavnom se smatra kako zakon nije postigao svoj cilj. Kao glavni razlog za to se navodi to da su hollywoodski studiji doskočili njegovim odredbama osnivajući vlastite podružnice u Britaniji, odnosno snimajući filmove čija je glavna svrha bila ispuniti kvotu. Oni su se isticali niskim budžetom, brzinom produkcije i uglavnom lošom kvalitetom, te su stekli pogrdni nadimak *brzinski filmovi za kvotu* (). S obzirom da su se smatrali filmovima za jednokratnu upotrebu, mnogi od njih su izgubljeni. Dio filmskih historičara, međutim, smatra da su imali pozitivnu ulogu u razvoju britanske kinematografije, najviše zato što su omogućili nizu talentiranih sineasta da steknu vrijedna iskustva (kao što je slučaj sa Michaelom Powellom), odnosno zato što su na filmu zabilježili pojedince i fenomene tadašnje britanske popularne kulture koji bi inače bili izloženi potpunom zaboravu.

## Vanjske veze
* In Praise of the Quota
La Fleur de l'âge (film, 1947)

***La Fleur de l'âge*** () je francuski igrani film koji se 1947. godine snimao u režiji Marcela Carnéa. Scenario je napisao Jacques Prevert, inspiriran stvarnim događajima iz 1934. godine kada su djeca pobjegla iz popravnog doma na otoku Belle-Île-en-Mer, a vlasti lokalnim žiteljima nudile novac za njihovo hvatanje; Prevert je o tome 1937. napisao pjesmu *[[Chasse à l'enfant]]*, a iste godine je Carné započeo pripreme za projekt koje će se odužiti gotovo deset godina. Na kraju film nije dovršen; nakon što je snimljena polovica snimljenih scena, Carné je odustao od cijelog projekta, a taj fijasko je značajno uticao na njegov dotada plodni i uspješni odnos sa Prevertom.

O istim događajima je godine 1992. u Francuskoj snimljen film *[[La Révolte des enfants]]*.
Nogent, Eldorado du dimanche

***Nogent, Eldorado du dimanche*** () je francuski crno-bijeli kratki dokumentarni film snimljen 1929. u režiji Marcela Carnéa, kome je to bilo debitantsko ostvarenje. Radnja prikazuje pariško prigradsko naselje Nogent, odnosno tamošnje gostionice (guinguette) tokom nedjelje, kada  Parižani vlakom dolaze kako bi se opustili i odmorili.

## Vanjske veze
*
Jenny (film, 1936)

***Jenny*** je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1936. godine u režiji Marcela Carnéa, a kome je to predstavljao cjelovečernji debi. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Pierrea Rochera. Naslovni lik, koji tumači Françoise Rosay, je vlasnica noćnog kluba koji zapravo služi kao krinka za bordel. Radnja prikazuje komplikacije koje nastanu kada  Jenny u posjetu dolazi kćerka (čiji lik tumači Lisette Lanvin) koja ne zna čime joj se majka bavi. Na scenariju za *Jenny* je radio znameniti pjesnik Jacques Prevert koji će tokom sljedećih godina imati plodnu suradnju sa Carnéom, razvivši filmski stil poznat kao poetski realizam.

## Uloge
* Françoise Rosay ... Jenny Gauthier  
* Albert Préjean ... Lucien Dancret  
* Lisette Lanvin ... Danielle Bricart  
* Charles Vanel ... Benoit  
* Roland Toutain ... Xavier  
* Sylvia Bataille ... Florence  
* Jean-Louis Barrault ... Le Dromadaire 
* Robert Le Vigan ... L'Albinos  
* Margo Lion ... Madame Vrack  
* René Génin ... Le Pêcheur du bistrot  
* Roger Blin ... Le Malade solitaire  
* Génia Vaury ... La Jeune femme au chien  
* Raymond Segard ... Le Fiancé londonien  
* Marcel Mouloudji ... Le Chanteur des rues  
* Joseph Kosma ... Joueur d'harmonium  
* Daniel Clérice 
* Enrico Glori 
* Pierre Piérade 
* Louis Blanche

## Izvori


## Literatura
* Andrews, Dudley. *Mists of Regret: Culture and Sensibility in Classic French Film*. Princeton University Press, 1995.

## Vanjske veze
*
Abhaski državni univerzitet

**Abhaški državni univerzitet** (; ; ; ) je jedini univerzitet u Abhaziji, samoproglašenoj republici na istočnoj obali Crnog mora. Univerzitet je osnovan 1979. godine.

Prva visoka škola u Suhumiju osnovan je 1932. godine pod nazivom *Suhumijski agro-pedagoški institut* koja je već sljedeće godine preimenovana u *Pedagoški institut [[Maksim Gorki|Maksima Gorkog]]*. Nakon uličnih nemira 1978. godine krenulo se u osnivanje Abhaškog državnog univerziteta sa odjeljenjima na abhaškom, gruzijskom i ruskom jeziku. 1989. gruzijski su studenti počeli zahtjevati pretvaranje univerziteta u odjeljenje Univerziteta u Tbilisiju. Ovi su zahtjevi naišli na otpor abhaških studenata što je dovelo do nemira u kojima je smrtno stradalo najmanje 18 osoba, a ozlijeđeno ih je 448 te predstavljalo početak sukoba između Abhaza i Gruzijaca.

## Vanjske veze

* Profil univerziteta na stranici University Directory Worldwide
* Profil na Facebooku
Le Pays d'où je viens

***Le Pays d'où je viens*** () je francuska filsmka komedija snimljena 1956. godine u režiji Marcela Carnéa. U njoj je svoj glumački debi imao popularni pjevač Gilbert Bécaud, tumačeći dvostruku ulogu - pjevača koji dolazi u provincijski gradić i lokalnog žitelja koji ima ljubavnu vezu sa konobaricom (čiji lik tumači Françoise Arnoul). *Le Pays d'où je viens* se smatra jednim od manje poznatih i manje uspjelih ostvarenja Carnéove filmografije. Nakon premijere je imao loše kritike, uključujući one od Françoisa Truffauta.

## Uloge
* Gilbert Bécaud : Julien Barrère / Éric Perceval
* Françoise Arnoul : Marinette Hardouin
* Jean Toulout : Oncle Ludovic
* Claude Brasseur : Roland
* André Gabriello : le patron de la brasserie
* Madeleine Lebeau : la pharmacienne
* Gaby Basset : la caissière
* Jean-Pierre Bremmer : Michel
* Chantal Gozzi : Sophie
* Marcel Bozzuffi
* Gabrielle Fontan
* Jacques Dhery : Le premier sbire
* Émile Drain
* Camille Guérini
* Charles Lemontier
* Georges Debot
* Gilbert Moreau

## Vanjske veze
* 
* ''Le Pays d'où je viens''  sur le site marcel-carné.com
*
Dnjeprovski nacionalni univerzitet Olesa Hončara

**Dnjeprovski nacionalni univerzitet Olesa Hončara** (; ; ; ) je jedna od vodećih institucija visokog obrazovanja u Ukrajini. Sjedište univerziteta nalazi se u Dnjeparu i osnovan je 1918. godine. Prva četiri fakulteta koji su otvoreni na univerzitetu bili su *Fakultet istorije i lingvistike*, *Pravni fakultet*, *Medicinski fakultet* i *Fizičko-matematički fakultet*.

## Izvori
Die Jungfrau auf dem Dach

***Die Jungfrau auf dem Dach*** ( je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1953. na njemačkom jeziku u režiji Otta Premingera. Predstavlja adaptaciju komada *The Moon Is Blue* američkog pisca F. Hugha Herberta, čiju je broadwaysku premijeru također bio režirao Preminger, odnosno verziju filma *[[The Moon Is Blue]]* koga je Preminger istovremeno snimao na engleskom jeziku. Protagonistica, čiji lik tumači Johanna Mantz, je televizijska glumica koja upozna naočitog inženjera-plejboja (čiji lik tumači Hardy Krüger). Radnja prikazuje kako se ona odupire njegovim naporima da je odvede u krevet, isto kao i sličnim nastojanjima starog oca inženjerove bivše djevojke (a čiji lik tuma;i Johannes Heesters]]). S obzirom da je bio namijenjen njemačkom govornom području, *Die Jungfrau auf dem Dach*, za razliku od *The Moon Is Blue*, nije imao problema sa hollywoodskim cenzorskim Kodeksom. Preminger je kasnije tvrdio da je zadovolnniji sa *The Moon Is Blue*, smatrajući da humor originalnog teksta nije bio dobro pretočen u njemačku verziju.

## Uloge
*Hardy Krüger ..... Donald Gresham 
*Johannes Heesters ..... David Slader 
*Johanna Matz ...  Patty O'Neill 
*Sig Ruman ..... Michael O'Neill 
*Dawn Addams ..... Cynthia Slader

## Reference

## Vanjske veze
*
Kepler (svemirski teleskop)

**Kepler**, NASA-in program otkrivanja egzoplaneta uz pomoć istoimenog svemirskog teleskopa. Ime je dobio u čast njemačkog astronoma Johannesa Keplera. Lansiran 7. marta 2009. raketom Delta II, očekivano trajanje misije je najmanje tri i pol godine. Kepler koristi svjetlomjer koji je razvila NASA kako bi kontinuirano pratio sjaj od preko 145.000 zvijezda. Podaci prikupljeni tijekom ovih promatranja analiziraju se kako bi se otkrila periodična kolebanja koja upućuju na postojanje egzoplaneta.

2. februara 2011. NASA je objavila rezultate na osnovu podataka prikupljenih u razdoblju od 12. maja do 17. septembra 2009. Otkrili su 1235 kandidata za planete koji kruže oko 997 zvijezda. Od 54 kandidata koji se nalaze u nastanjivoj zoni, pet ih je veličinom slično Zemlji. 

## Izvori

## Vanjske veze
*Kepler: Home Page
Reuven Ramaty High Energy Solar Spectroscopic Imager

**Reuven Ramaty High Energy Solar Spectroscopic Imager** (**RHESSI**), šesta misija iz NASA-inog programa *[[Small Explorer]]* namijenjena istraživanju osnovne fizike ubrzanja čestica te oslobađanje eksplozivne energije u sunčevim bakljama. Letjelica je lansirana 5. februara 2002. pomoću rakete Pegasus XL s zrakoplova koji je poletio iz svemirskog centra Kennedy.

Misija je do 29. marta 2002. nosila naziv HESSI nakon čega je promijenjen u čast Reuvena Ramatyja, pionira na području solarne fizike.

## Izvori
NASA TV

**NASA TV** (ranije nazvana „NASA Selekt“, *NASA Select*) je televizijski kanal američke agencije NASA. Kanal se emituje preko satelita, kao i putem simulkasta (simultanog emitovanja) na sajtu agencije NASA. Kanal je počeo sa emitovanjem 1980ih kako bi tehničari, inženjeri i kontrolori misije mogli uživo da prate poletanja raketa-nosača, kao i operacije u orbiti. NASA je posedovala televizijski odsek još od početka svemirskog doba radi arhiviranja svih istorijskih događaja, kao i da se obezbede snimci za javnost.

Na televiziji se prikazuje veliki broj obrazovnih emisija za sve uzraste. Takođe se direktno prenose sve misije u svemir sa ljudskom posadom, među kojim su i letovi na Međunarodnu svemirsku stanicu, kao i lansiranje i bitniji događaji robotizovanih misija i lansiranja drugih svemirskih agencija sa kojim NASA sarađuje. Mreža je prešla sa analognog na digitalno emitovanje signala 2005. godine, nakon misije STS-114, čime je prekinula paralelno emitovanje analognog i digitalnog signala.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 

;Drugi video kanali agencije NASA
* Kennedy Space Center 
* Expendable Launch Vehicle pad streams
Program Mariner

**Mariner** program pokrenula je Američka svemirska agenicja NASA. Program se sastojao iz niza robotizovanih letelica dizajniranih da istražuju Mars, Veneru i Merkur, tri najbliže planete Suncu. Misije Marinera su trajale od 1962. do 1973. godine i bile veoma uspešne. U toku ovih misija dobijene su prve detaljne slike drugih planeta, prvi ulazak u orbitu druge planete i prvi put da se koristila Gravitaciono polje planete za ubrzavanje i usperavanje letelice.

Od 10 letelica, 7 je bilo uspešno a 3 su izgubljene. Planirane su i Mariner 11 i Mariner 12 ali su njihove skice ipak predate za izradu Vojadžer 1 i Vojadžer 2 letelica iz Vojadžer programa. Skice Marinera 9 korišćene su u izradi Viking 1 i Viking 2 orbitera, takođe korišćenih za istraživanje Marsa. Galileo orbiter koji istražuje Jupiter i Kasini-Hajgens koji sada orbitira oko Saturna takođe su kreirane po Mariner letelicama.

Ceo program od 10 letelica procenjen je da je koštao preko 554 miliona američkih dolara.

## Građa
Sve letelice bile su heksagonalnog oblika gde se u centralnom delu nalazila sva elektronika. Letelice su posedovale redove antena, kamera, motora i izvora energije. Posle Marinera 2 sve naredne letelice iz ovog programa napajale su se Sunčevom energijom i koristili 4 solarna panela (osim Marinera 10 koji je imao 2 panela). Mariner 2 nije se punio koristeći solarnu energiju jer je dizajniran po liku lunarne letelice *Rejndžer* koja je radila na ograničene baterije. Kasnije se to ispostavilo veoma nepraktično.
Prvih pet letelica lansirane su na Atlas-Agena raketama, dok su poslednjih 5 koristile bolju verziju, Atlas-Centaur.


Mariner 2.jpg|Mariner 2
Mariner_3_and_4.jpg|Mariner 3 i 4

Mariner_6and7.gif|Mariner 6 i 7
Mariner09.jpg|Mariner 9
Mariner10.gif|Mariner 10


## Povezano
* Mariner 4
* Mariner 6
* Mariner 10

## Izvori
* o Mariner misijama  na space.jpl.nasa.gov
* o Mariner misijama  na nasa.gov
Program Surveyor

**Program Surveyor**, serija od sedam NASA-inih svemirskih sondi lansiranih s ciljem fotografiranja Mjeseca i ispitivanja mogućnosti slijetanja; potpora programu Apollo. Lansirani u razdoblju od 1966. do 1968. na površinu Mjeseca uspješno su sletjeli Surveyori 1, 3, 5, 6 i 7 dok su izgubljeni Surveyor 2 i 4.

## Izvori
Džon Dou

Ime **Džon Dou** () se u SAD uobičajeno koristi kao naziv za mušku stranku u sudskom sporu, čiji pravi identitet je nepoznat. Muški leševi koje je nemoguće identifikovati se takođe nazivaju ovim imenom. Nepoznata ženska osoba naziva se Džejn Dou dok se beba čiji identitet nije poznat naziva beba Dou. Drugi članovi iste porodice mogu se nazivati Džejms Dou, Džudi Dou i sl. Ovo ime se najčešće, mada ne i uvek, koristi za anonimne ili nepoznate branjenike. Druga imena koja se takođe koriste za nepoznate stranke u sudskom postupku su Ričar Rou za muškarce i Džejn Rou za žene (kao što je to učinjeno u odluci Vrhovnog suda SAD u slučaju Rou protiv Vejda). Oksfordski rečnik engleskog jezika tvrdi da je ime Džon Dou „ime kojim se označava fiktivni zakupac ili tužilac u (sada već zastarelom) slučaju evikcije, u kojem je fitkivni branjenik bio nazvan Ričard Rou“.

Pored zvanične pravne primene, ime Džon Dou se najčešće koristi da bi se njime imenovalo nepoznato lice. Najbolji primer za ovakvu upotrebu imena je film Frenka Kapre „Upoznajte Džon Doa“.

Običaj upotrebe imena Džon Dou datira još iz vremena vladavine engleskog kralja Edvarda III, a nastao je tokom pravničke debate oko nečega što je tada nazivano Akt o izbacivanju. Debatom su bili obuhvaćeni hipotetički vlasnik zemlje, koji je nazvan „Džon Dou“, a koji je iznajmio svoju zemlju drugom licu, takođe fiktivnom zakupcu „Ričardu Rou“, koji je ovu zemlju prisvojio i izbacio sa nje jadnog Džon Doa.

Ova imena – Džon Dou i Ričar Rou – nemaju nekakvo posebno značenje, osim što Dou (na eng. Doe znači ženka jelena), a Rou (na eng. Roe znači vrsta malog jelena rasprostranjenog na evropskom kontinentu) predstavljaju obične imenice koje su se u to vreme koristile. Međutim, navedena pravnička debata postala je ključna tačka u pravnoj teoriji, od koje se ime Džon Dou aktivno koristi u pravnoj praksi i opštem govoru za označavanje nepoznate osobe. Džon Dou i Ričard Rou se danas zvanično koriste u pravnoj proceduri SAD kao prvo i drugo ime koje se daje branjenicima u sudskom postupku (ukoliko je potrebno, sledeća imena koja se koriste su Džon Stajls i Ričard Majls). Ime Džejn Dou, logični ženski ekvivalent, koristi se u mnogim jurisdikcijama, ali ukoliko se radi o slučaju pred federalnim sudom onda se za nepoznatu branjenicu uvek koristi izraz Meri Mejdžor.

U krivičnom zakonodavstvu Srbije se koristi kao pandan imenu Džon Dou inicijali ***NN*** (en en lice). U Sloveniji to lice se označava kao Janez Novak, Makedoniji Petar Petrovski, Austriji Hans Majer, Bugarskoj Ivan Ivanov, Argentini Huan Perez i tako dalje. Samo poreklo značenja inicijala NN nije poznato. Pretpostavlja se da je uzeto od latinskog *-{nomen nescio}-* (u značenju *kome se ne zna ime*).

## Povezano
*nomen nescio
Protestantska evanđeoska crkva Zajednica Roma Leskovac

Protestantski pokret u Srbiji se javio pod uticajem američkih i zapadnoevropskih crkava krajem 19. veka, a u Leskovcu prva Evanđeoska crkva se formirala 1953. godine. U okviru crkve funkcionišu duhovni centar „Svetlo“ gde su vernici većinom Srbi i „Zajednica Roma“ gde su vernici većinom Romi.

## Arhitektura crkve
Crkva je zidana u obliku krsta. Pokrivena je teškom ćeramidom. Na svodu je jedno veliko centralno osmougaono kube sa prozorima. Crkva je spojena sa zvonikom koji se nalazi zapadno ispred bogomolje, otvoren i vezan tremom. U hram se ulazi na više prostranih stepenica. U naosu je veliki poijelej, kopija dečanskog poijeleja, koji je po predanju napreavljen od kosovskog oružja. Freske je radio slikar i umetnik, poreklom Rus.

## Reference
Hal Ellson

**Harold "Hal" Ellson** (1910 – 31. oktobar 1994) je bio američki književnik, poznat po popularnim *[[pulp (žanr)|pulp]]* romanima na temu maloljetničke delinkvencije. Inspiraciju za radnju svojih romana je pronalazio zahvaljujući karijeri socijalnog radnika, i pomoćnog bolmničara u njujorškoj bolnici Bellevue, gdje je dolazio u kontakt sa adolescentskim psihijatrijskim pacijentima koji su mu imali običaj pričati o svojim životima ne bojeći se da će ih odati policiji. . Među Ellsonovim čitateljima je bio i uticajni psihijatar Frederic Wertham koji je njegov debitantski roman *Duke* iz 1949. godine povoljno recenzirao u časopisu *[[American Journal of Psychotherapy]]*, a sljedeće godine napisao predgovor za roman *Tomboy*; koga će 1954. citirati u svojoj znamenitoj knjizi *[[Seduction of the Innocent]]*.

Harlan Ellison je kasnije navodio Ellsonov opus kao poticaj da se počne baviti maloljetničkom delinkvencijom - a što je svoj odraz pronašlo u debitanskom romanu *[[Web of the City]]*. Ellison je također tvrdio da je u ranim godinama karijere zbog sličnosti imena često bio predmetom zabune, odnosno da se smatralo da je u stvari Ellson koji piše pod pseudonimom — a nakon što je postao poznat se vjerovalo da je *Ellson* u stvari *Ellisonov* alter ego.

Ellsonov roman *Tomboy* je 1960. godine u Francuskoj postao predložak za film *[[Terrain vague]]* u režiji Marcela Carnea.

## Bibliografija
* *Duke* (1949)
* *Tomboy* (1950) 
* *The Golden Spike* (1952)
* *Rock* (1953)
* *I'll Fix You* (1956)
* *Tell Them Nothing* (1956)
* *This Is It* (1956)
* *Jailbait Street* (1959)
* *A Killer's Kiss* (1959)
* *Stairway to Nowhere* (1959)
* *The Knife* (1961)
* *Nest of Fear* (1961)
* *Nightmare Street* (1965)
* *Games* (1967)
* *That Glover Woman* (1967)
* *Blood on the Ivy* (1971)

## Reference
Fredric Wertham

**Fredrik Vertham** (, ; Minhen, 20. mart 1895 — Kempton, 18. novembar 1981) je bio nemačko-američki psihijatar jevrejskog porekla i borac protiv onogo što je smatrao za štetne posledice nasilnih slika u medijima i stripovima na razvoj dece. Njegova najpoznatija knjiga je „Zavođenje nevinih“ (1954), što je dovelo do istrage američkog Kongresa o izdavačima stripova i stvaranja Kodeksa o stripovima. Nazivao je televiziju „školom za nasilje“ i govorio je: „ako bi trebalo da sretnem neobuzdanog mladića u tamnoj uličici, želeo bih da to bude onaj koji nije gledao „Boni i Klajda“.“

## Reference

## Vanjske veze
* Fredric Wertham – on Lambiek Comiclopedia
* ''Fredric Wertham – Anti-Comics Crusader Who Turned Advocate'' – condensed online version of Dwight Decker three part series listed above
* The End of Seduction  – lengthy history of Wertham and censorship of comics
* Comics Reporter: "Let's You and Him Fight" Part 1, Part 2, Part 3, Part 4, Part 5 – Bart Beaty and Craig Fischer discuss Beaty's "Fredric Wertham and the Critique of Mass Culture"
* No Evil Shall Escape My Sight: Frederic Wertham and the Anti-Comics Crusade – lecture by Dr. Chris Bishop, Australian National University, at The Library of Congress 
* Wertham Collection: Publications primarily related to psychology at the Rare Book and Special Collections Division at the Library of Congress
Terrain vague

***Terrain vague*** () je francusko-italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1960. godine u režiji Marcela Carnea. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju romana *Tomboy* američkog pisca Hala Ellsona. Radnja je smještena u pariška predgrađa gdje se među novosagrađenim stambenim zgradama nalaze ogromne parcele praznog zemljišta koje su postale utočište tinejdžerima koji se bave sitnim kriminalom. Protagonisti, koje tumače Danièle Gaubert i Maurice Caffarelli, su djevojka Dan i mladić Lucky, članovi bande čiji dotadađnji način života dolazi u pitanje nakon što njihov drug Babar (koga tumači Jean-Louis Bras) bude optužen da je policijski doušnik. *Terraine vague* je Carnéu, nakon izuzetnog uspjeha filma *[[Les Tricheurs]]*, predstavljao drugi pokušaj da se pozabavi životima i supkulturom mladih generacija. U tome je, međutim, imao daleko manje uspjeha i *Terrain vague* se danas smatra jednim od opskurnijih djela iz njegove filmografije.

## Uloge
* Danièle Gaubert: Dan  
* Roland Lesaffre: Big Chief  
* Maurice Caffarelli: Lucky  
* Constantin Andrieu: Marcel  
* Jean-Louis Bras: Babar  
* Dominique Dieudonné: Brompot 
* Denise Vernac: Marcelova majka

## Vanjske veze
*
Danièle Gaubert

**Danièle Gaubert** (pravima imenom Danièle Louise Régina Gaubert; 9. august 1943 - 3. novembar 1987) bila je francuska filmska glumica.

Karijeru je započela kao tinejdžerka, nakon što je slučajno zapazio Claude Autant-Lara i anagžirao za svoj film *[[Les Régates de San Francisco]]*. Nastavila je i nakon što se 1962. godine udala za Radhomèsa Léonidasa Trujilla, sina dominikanskog diktatora Rafaela Trujilla; taj je brak okončan razvodom 1968. godine. Godine 1972. se na snimanju filma *[[28 secondes pour un hold-up]]* upoznala sa slavnim skijašekm i olimpijskim pobjednikom Jean-Claudeom Killyjem. Za njega se udala i zbog toga konačno završila karijeru. Rodila mu je kćer po imenu Isabella. Umrla je od raka dojke.

## Uloge

*1959 : *[[Les Régates de San Francisco]]* : Lidia
*1960 : *[[Terrain vague (film)|Terrain vague]]* : Dan
*1961 : *[[Napoléon II, l'Aiglon]]* : Thérèse Pêche 
*1961 : *[[Vive Henri IV, vive l'amour|Vive Henri IV... vive l'amour !]]* : Charlotte De Montmorency 
*1961 : *[[Le Pavé de Paris]]* : Arlette
*1962 : *[[Princesse tzigane]]* : Saffi  
*1962 : *[[Una Storia milanese]]* : Valeria
*1963 : *[[Le grand jeu de l'amour]]* (*Das Grobe Liebesspiel*) : Französin
*1963 : *[[Deux jours à vivre]]* ili *[[Rencontre à Salzbourg]]* - (*Begegnung in Salzburg*) : Manuela
*1964 : *[[Les Trois soldats de l'aventure]]* (*Flight from Ashiya*) : Leila
*1967 : *[[Le Grand Dadais (film, 1967)|Le Grand Dadais]]* : Emmanuelle
*1968 : *[[Paris n'existe pas]]* : Angela
*1968 : *[[La Louve solitaire]]* : Françoise
*1969 : *[[Camille 2000]]* : Marguerite Gautier
*1969 : *[[Quand, comment et avec qui ?]]* (*Come, quando, perché*), rež. Antonio Pietrangeli i Valerio Zurlini : Paola
*1970 : *[[Underground (film, 1970)|Underground]]* : Yvonne
*1972 : *[[28 secondes pour un hold-up]]* (*Snow Job*) : Monica Scotti

## Vanjske veze
*
G. I. Blues

***G. I. Blues*** je američki filmski mjuzikl snimljen 1960. godine u režiji Normana Tauroga. Protagonist, koga tumači Elvis Presley, je američki vojnik koji kao tenkist služi u 3. oklopnoj diviziji u tadašnjoj Zapadnoj Njemačkoj, ali se u slobodno vrijeme bavi pjevanjem i zabavlja svoje drugove. Radnja prikazuje kako zajedno sa njima sklapa okladu kako će uspjesti zavesti "nedostižnu" plesačicu iz noćnog kluba (čiji lik tumači Juliet Prowse).

Poticaj za snimanje filma je bilo stvarno Presleyevo služenje vojnog roka, koje mu dalo dodatni publicitet, a koga su producenti nastojali iskoristiti, pa su tako stvorili scenarij oko njegovog fiktivnog alter ega. Snimanje je tako započelo dok je Presley još uvijek služio vojni rok, iako u njemu nije lično sudjelovao sve dok se nije vratio među civile; usprkos toga je Vojska SAD producentima izašla u susret "posudivši" im tenkove i druga oklopna vozila za pojedine scene. Tokom snimanja je Presley, pak, imao kratku vezu sa svojom filmskom partnericom Prowse.

Nakon premijere je *G. I. Blues* doživio izvrstan komercijalni uspjeh, te je raspršio sve sumnje da Presley nakon vojne službe neće moći biti filmska zvijezda. Isti taj uspjeh je, međutim, na duži rok zapečatio njegovu karijeru; iako je Presley htio glumiti u ozbiljnim dramskim filmovima kao *[[Flaming Star|Plamteća zvijezda]]*, hjegov menadžer Tom Parker je smatrao da su mu daleko isplativiji nastupi u "laganim" muzičkim komedijama kao *G. I. Blues*, te koje će snimati do kraja svoje karijere.

## Uloge
* Elvis Presley ... Spec. 5 Tulsa McLean
* Juliet Prowse ... Lili
* Robert Ivers ... PFC Cookie
* James Douglas ... Rick
* Letícia Román ... Tina
* Sigrid Maier ... Marla
* Scotty Moore ... sam sebe
* D.J. Fontana ... sam sebe
* Arch Johnson ... MSG McGraw
* Kenneth Becker ... Mac (as Ken Becker)
* Carl Crow ... Walt
* Beach Dickerson ... Warren
* Trent Dolan ... Mickey
* Fred Essler ... Papa Mueller
* John Hudson ... Kap. Hobart
* The Jordanaires ... sami sebe
* Mickey Knox ... Jeeter
* Erika Peters ... Trudy
* Jeremy Slate ... Turk
* Edson Stroll ... Dynamite 
* Ron Starr ... Harvey
* Ludwig Stössel ... vlasnik lutkarske predstave

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* Elvis News Network - GI Blues
Napoléon II l'Aiglon

***Napoléon II l'Aiglon*** () je francusko-italijanski historijski film snimljen 1961. godine u režiji  Claudea Boissola. Protagonist, čiji lik tumači Bernard Verley, je Napoleon II, sin francuskog vojskovođe i cara Napoleona (čiji lik tumači Jean-Marc Thibault i austrijske princeze Marie-Louise. Radnja prikazuje njegovo odrastanje nakon očevog pada, kada je živio pod paskom dinastije Habsburg, uplašene da bi mogao poći očevim stopama.

## Uloge
* Bernard Verley : Vojvoda od Reichstadta
* Jean-Pierre Cassel : Gustav von Neipperg
* René Dary : Dietrichstein
* Danièle Gaubert : Thérèse Pèche
* Jean Marais : General de Montholon
* Georges Marchal : General Neipperg
* Liliane Patrick : Grofica Camerata
* Jean-Marc Thibault : Napoleon I
* Paul Hubschmid : Prokesch
* Jacques Jouanneau : Esterhazy
* Marianne Koch : Carica Marie-Louise
* Josef Meinrad : Car Franjo II
* Sabine Sinjen : Najvojvotkinja Sophie
* Paul Cambo : Francuski ambasaor
* Jean-Pascal Duffard : 7-godišnji vojvoda
* François Maistre : Metternich
* Yves Bocquillon : 3-godišnji vojvoda
* Jacques Fabbri : Doctor Malfati
* Raymond Gérôme : Apponyi
* Anthony Stuart : Lord Crowley, engleski ambasador
* Christian Méry
* Catherine Zago
* René Clermont
* Yvon Sarray

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* Napoléon II, l'aiglon (1961) at the *Films de France*
Kijevski nacionalni lingvistički univerzitet

**Kijevski nacionalni lingvistički univerzitet** (; ; ; ) je institucija visokog obrazovanja u Kijevu u Ukrajini. Osnovana je 1948. kao *Kijevski državni pedagoški institut za strane jezike*. Odlukom ukrajinskih vlasti 29. avgusta 1994. institut je preimenovan i dobio je današnji naziv. 2001. dodijeljen mu je status nacionalnog univerziteta.

## Izvori
Kijevski nacionalni univerzitet Tarasa Grigoroviča Ševčenka

**Kijevski nacionalni univerzitet Tarasa Grigoroviča Ševčenka** (; ; ; ) je treći najstariji univerzitet u Ukrajini (nakon Univerziteta u Lavovu i Univerziteta u Harkovu) čije je sjedište u glavnom gradu Kijevu.

Osnovan je 1834. kao *Univerzitet [[Vladimir I Veliki|svetog Vladimira]]*, a u svojoj je dosadašnjoj istoriji nekoliko puta mijenjao naziv. Danas je poznat kao najveća i najprestižnija institucija visokog obrazovanja u zemlji. 2019. godine QS World University Rankings rangirao je univerzitet među 650 najboljih institucija visokog obrazovanja na svijetu.

U sovjetskom periodu univerzitet je bio jedan od tri najprestižnija u SSSR-u, uz Moskovski državni univerzitet i Lenjingradski državni univerzitet. Univerzitet je često na listama najboljih univerziteta rangiran kao najbolji univerzitet u Ukrajini. Neki od bivših studenata univerziteta su i Mihajlo Gruševski, Mihail Bulgakov i Leonid Kravčuk.

## Fotografije kampusa

Cybernectics faculty of Kyiv University.JPG|Fakultet kibernetike
Biblioteca de la Universidad de Kiev (8152098924).jpg|Univerzitetska biblioteka
Інститут міжнародних відносин Київського національного університету імені Тараса Шевченка.jpg|Institut međunarodnih odnosa


## Značajni bivši studenti
* Mihajlo Gruševski
* Vladimir Kličko
* Vitalij Kličko
* Ljudmila Pavličenko
* Mihajlo Gruševski
* Mihail Bulgakov
* Leonid Kravčuk

## Vanjske veze
* www.univ.kiev.ua/

## Izvori
Vive Henri IV, vive l'amour

***Vive Henri IV... vive l'amour!*** () je francusko-italijanski historijski film snimljen 1961. u režiji Claudea Autant-Lare. Radnja je smještena u Francusku na prijelazu iz 16. u 17. vijek, odnosno za vrijeme vladavine kralja Henrija IV (čiji lik tumači Francis Claude) te prikazuje njegove napore da zavede 17-godišnju plemkinju (koju tumači Danièle Gaubert) ugovorivši joj brak za plemića (čiji lik tumači Jean Sorel) za koga pogrešno vjeruje da ga umjesto žena više zanimaju konji. Iako je u njega uložen novac, te korištena prilično dopadljiva muzika Renea Gloereca, *Vive Henri IV* je propao kod kritičara koji su mu zamjerali hladnoću i suhoparnost. Sa kritičarima se složio i Autant-Lara, priznavši kako mu je glavni motiv za snimanje bio novac, odnosno prikupljanje sredstava za mnogo poznatiji film *[[Ne ubij]]*.

## Uloge
* Francis Claude : kralj Henri IV
* Danièle Gaubert : Charlotte de Montmorency
* Jean Sorel : le prince od Condéa
* Mélina Mercouri : Marie de Médicis
* Danielle Darrieux : Henriette d'Entragues
* Annick Allières : Philippote
* Francis Blanche : le prieur
* Bernard Blier : Sully
* Pierre Brasseur : Montmorency
* Julien Carette : Epernon
* Nicole Courcel : Jacqueline de Bueil
* Robert Dalban : officier de la garde
* Jean Danet : Concini
* Vittorio De Sica : Don Pedro
* Lise Delamare : Mme de Montglat
* Roger Hanin : Ravaillac
* Martine Havet : duc de Vendôme
* Daniel Ivernel : le comte d'Anovar
* Patricia Marinier : Elisabeth
* Marie Mergey : Léonora Galigai
* Armand Mestral : Bassompierre
* Nicole Mirel : Mme de Neri
* Bibi Morat : princ Gaston
* Moustache : La Ferrière
* Piéral : le nain
* Simone Renant : Mme de la Trémoille
* Louis Saintève : le cardinal
* Jean Tissier : le médecin espagnol
* José Luis de Vilallonga : l'envoyé d'Espagne
* Geymond Vital : Villeroy
* Henri Cote
* Guy Delorme
* Paul Demange
* Pierre Durou
* Clotilde Joano
* Olivier Lebrun
* Marcel Loche
* Robert Moor
* Michel Beaufort
* René Brun
* Lucien Camiret

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Vive Henri IV, vive l'amour'' sur Unifrance
Le Pavé de Paris

***Le Pavé de Paris*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1961. u režiji Henrija Decoina. Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Daniele Gaubert, je mlada djevojka  iz provincije koja dolazi u Pariz tražiti posao i životnu sreću. Radnja prikazuje kako njeni bližnji zahvaljujući fotografiji iz jednog magazina otkrivaju da je upetljana u seks industriju.

## Uloge
* Danièle Gaubert : *Arlette*
* Jacques Riberolles : *Marc*
* Jacques Fabbri : *le père*
* Yvonne Hébert : *la mère*
* Nadia Gray : *Monique*
* Robert Berri : *l'inspecteur*
* Yvonne Claudie : *la logeuse*
* Robert Dalban : *un commissaire*
* Micheline Dax : *la fille de prison*
* Georges Descrières : *le chef de cabinet*
* Claudio Gora : *Agostino*
* René Lefevre-Bel : *un invité*
* Yolande Magny : *l'employée des contributions*
* Bibi Morat : *Alain, petit frère*
* Robert Porte : *le commissaire Bosquet*
* Michel de Ré : *Gilbert*
* Rita Rubirosa : *la femme de Gilbert*
* Roger Tréville : *le banquier*

## Vanjske veze
* 
* 
* Affiches et court résumé
Les Régates de San Francisco

***Les Régates de San Francisco*** () je francusko-italijanski igrani film snimljen 1960. godine u režiji Claudea Autant-Lare. Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju romana *[[L'onda dell'incrociatore]]* italijanskog pisca Piera Antonija Quarantottija Gambinija. Radnja je smještena u italijansko ribarsko selo gdje večina stanovnika živi u siromaštvu. Protagonistica, čiji lik tumači Danièle Gaubert, je mlada djevojka koja postane predmetom zanimanje nekoliko svojih vršnjaka, ali i predmetom naklonosti lokalnog bogataša. Producent Raoul Lévy je znatno skratio film bez Autant-Larinog znanja, koji je zbog toga tražio da mu se ime ukloni sa špice.

## Uloge
* Danièle Gaubert : Lidia
* Laurent Terzieff : Eneo
* Suzy Delair : Lucilla
* Folco Lulli : Luigi
* Nelly Benedetti : Tina
* Dominique Blondeau : Ario
* François Nocher : Berto
* Lucien Callamand

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Les Régates de San Francisco'' sur Unifrance
Pier Antonio Quarantotti Gambini

**Pier Antonio Quarantotti Gambini** (Pazin, 23. februar 1910 - Venecija, 22. april 1965) bio je italijanski književnik, novinar i bibliotekar.

## Izabrana djela

### Proza
* *[[I Nostri simili]]*, *[[Solaria (magazine)|Solaria]]*, Firenze 1932
* *[[La Rosa rossa]]*, Treves, Milano 1937; Einaudi, Torino 1972
* *[[L'onda dell'incrociatore]]*, Einaudi, Torino 1947 / Oscar Mondadori, 1966 / Palermo: Sellerio, 2000
* *[[Amor militare]]*, Mondadori, Milano 1955
* *[[Il Cavallo Tripoli]]*, Mondadori, Milano 1956
* *[[La Calda vita]]*, Mondadori, Milano 1958
* *[[I giochi di Norma]]*, Einaudi, Torino 1964
* *[[L'amore di Lupo]]*, Einaudi, Torino 1964
* *[[Le redini bianche]]*
* *[[La corsa di Falco]]*

### Poezija
* *[[Racconto d'amore (knjiga)|Racconto d'amore]]*, Mondadori, Milano 1965
* *[[Al sole e al vento]]*, Edizioni Einaudi 1971

### Eseji
* *[[Primavera a Trieste]]*, Mondadori, Milano 1951
* *[[Sotto il cielo di Russia]], Mondadori, Milano 1963
* *Luce di Trieste*, Eri, Torino 1964
* *I Nobili di Rovigno e delle altre città istriane, diritti e privilegi*, Disputazione di storia patria per le Venezie, Venezia 1968

===Korespondencija===
* *Il vecchio e il giovane'', Mondadori, Milano 1965
Return to Peyton Place (film)

***Return to Peyton Place*** () je američki igrani film snimljen 1961. godine u režiji Joséa Ferrera. Predstavlja nastavak popularne melodrame *[[Peyton Place (film)|Peyton Place]]* iz 1957. godine, odnosno ekranizaciju istoimenog romana Grace Metalious iz 1959. godine. Protagonistica, čiji lik tumači Carol Lynley, je Allison McKenzie, djevojka iz gradića Peyton u Massachusettsu koja postaje uspješna književnica. Radnja prikazuje probleme koji nastanu kada njena majka Constance (koju tumači Eleanor Parker) započne vezu sa njenim oženjenim izdavačem (koga tumači Jeff Chandler).

Iako je prethodni film postigao izuzetan komercijalni uspjeh, producent Jerry Wald nije mogao dobiti njegov visoki budžet, najviše zahvaljujući tome što je studio 20th Century Fox zapao u strahovite financijske probleme vezane uz historijski spektakl *[[Cleopatra (film, 1963)|Cleopatra]]*. Zbog nije mogao angažirati zvijezde sa hollywoodske A-liste poput Lane Turner u ulozi Constance, te se morao osloniti na druge, niže rangirane i slabije poznate glumce koji su zahtijevali niže honorare. Iako ga je dio kritike zbog toga smatrao inferiornim, isto kao i režiju Joséa Ferrera, Return to Peyton Place je postigao komercijalno uspjeh, mada izrazito manji u odnosu na prethodni film. Mlada glumica Tuesday Weld, koja se pojavljuje u ulozi Allisonine najbolje prijateljice, je pak ostavila dobar dojam, a što joj omogućilo da postane jedna od hollywoodskih zvijezda 1960-ih.

Film je 1964. godine dobio nastavak u TV-seriji *[[Peyton Place (TV serija)|Peyton Place]]* koja se prikazivala tokom sljedećih pet godina, postavši jedno od najuspješnijih ostvarenja tadašnje američke TV-industrije.

## Uloge
*Carol Lynley ... Allison MacKenzie
*Jeff Chandler ... Lewis Jackman
*Eleanor Parker ... Constance Rossi
*Mary Astor ... Mrs. Roberta Carter
*Robert Sterling ... Mike Rossi
*Luciana Paluzzi ... Raffaella Carte
*Brett Halsey ... Theodore 'Ted' Carte
*Gunnar Hellström ... Nils Larsen
*Tuesday Weld ... Selena Cross

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
Der Zigeunerbaron (film, 1962)

***Der Zigeunerbaron*** () je zapadnonjemačko-francuski igrani film snimljen 1962. godine u režiji Kurta Wilhelma. Predstavlja adaptaciju istoimene operete Johanna Straussa Mlađeg. Radnja se odvija krajem 18. vijeka u okolici Temišvara i prikazuje kako osramoćeni mađarski plemić (čiji lik tumači Carlos Thompson) pokušava povratiti porodično blago, a zbog čega se udružuje sa lokalnim Ciganima. *Der Ziguenerbaron* je sniman na lokacijama u okolici Beograda. Nije dočekan sa dobrim kritikama.

## Vanjske veze
*