open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Posljednji rimski trijumvirat

**Posljednji rimski trijumvirat** je organizirala Gala Placidija kako bi spriječila potencijalni pokušaj svrgavanja svoga maloljetnog sina Valentinijana III od strane pretjerano moćnog generala.

## Organizacija

Gotovo odmah nakon svrgavanja cara Ivana 425 godine Gala Placidija se našla u političkom problemu što učiniti s rimskim generalom Aecijem koji je podržavao oborenog cara uz podršku Hunske vojske. Kako bi se kupio mir ona je ovom generalu ponudila upravljanje Galijom što on prihvaća. Nakon toga ona Gala Placidija potvrđuje Bonifacije upravljanje Afrikom zbog iskazane lojalnosti tijekom vladavine cara Ivana. Posljednje važnija slobodna provincija Zapadnog Rimskog Carstva ovoga doba je bila Italija koju na upravljanje dobiva general Flavije Felix. Njegovim postavljanjem na položaj Zapadno Rimsko Carstvo je bilo podijeljeno između tri trijumvira kako niti jedan od njih ne bi bio dovoljno jak da sam preuzme vlast

## [[Građanski rat]]

Ta dioba države koja je trebala osigurati mir nije uspjela trajati niti godinu dana. Već 426 godine Felix napada svog afričkog kolegu Bonifaca i gubi bitku nakon čega se poražen vraća u Italiju. Kako se već nakon osnivanja trijumvirata Felix bio sprijateljio s Aecijem on nakon poraza nema drugih mogućnosti nego da nastavi s tom politikom. U pokušaju jačanja njegovog položaja najslabijeg trijumvira Placidija ga proglašava konzulom za 428 godinu, ali to je bilo premalo i prekasno. Sljedeće godine Flavije Aecije napada svoga "saveznika" koji se predaje bez borbe. Zbog navodnog pokušaja zavjere Flavije Felix će biti pogubljen od Aecija 430 godine.

## Pobjeda Aecija

Ova potpuna pobjeda Aecija je kod Gale Placide izazvala paniku pošto je sada jedan general vladao svim europskim provincijama. U takvoj situaciji ona se oslanja na Bonifaca bez obzira na ličnu netrpeljivost prema njemu. S takvom potporom on napušta Afriku i vrši s svojom vojskom iskrcavanje u Italiji. Aecije koji nema dovoljno rimskih vojnika za ovaj rat novači barbare nakon čega dolazi do bitke kod Riminija 432 godine. Boniface je dobio bitku, ali izgubio život. Bez obzira na to Aecije bježi u Galiju čekajući nova barbarska pojačanja za rat sljedeće godine protiv generala Sebastijana (zet od Bonifacija) koji je preuzeo upravljanje pobjedničkom vojskom. Sljedeće godine uvidjevši veličinu barbarske vojske koju uspijeva Aecije skupiti general Sebastijan bježi u Istočno Rimsko Carstvo. Na činjenicu da je 433 godine po rimskom zakonu Valentinijan III. postao punoljetan (s 14 godina) Aecije se ne obazire i preuzima upravljanje Zapadnim Rimskim Carstvom.

## Literatura

* Petar Heather: The fall of the Roman Empire
Gundobad

**Gundobad** (? - 516.) je bio gospodar Zapadnog Rimskog Carstva između 472. i 473. godine, a potom i kralj Burgunda između 473.i 516. godine.

## Porodica
Gundobad je bio sin burgundskog kralja Gundioka i nećak gospodara Zapadnog Rimskog Carstva Ricimera. Nakon Ricimerove smrti 472. godine on nasljeđuje položaj zapovjednika Zapadno Rimske vojske i de facto gospodara Carstva.

## [[Zapadno Rimsko carstvo|Zapadno Rimsko Carstvo]]
Nekoliko mjeseci nakon Ricimerove smrti umro je i car Olibrije što dovodi do nekoliko mjeseci pregovora između Gundobada i Istočnog Rimskog cara o izboru novog zapadnog cara. Kako se nije uspelo doći do kandidata s kojim bi bile zadovoljne obje strane Gundobad je za novog cara proglasio svog vojnog časnika imena Glicerije. Nedugo po proglašenje novog cara Gundobadu 473. godine umire otac , koji je prije toga donio odluku da se Burgundsko Kraljevstvo podijeli na jednake dijelove kojima bi upravljala njegova četiri sina - Godegisel, Hilperik i Gundomar. Gundobad je zbog toga odustao od kontrole Zapadnog Rimskog Carstva kako bi postao samo još jedna od strana u Burgundijskom građanskom ratu za kraljevsku krunu.

Ta njegova odluka iz 473. godine među povjesničarima smatra se znakom kako je moć Carstva nisko pala kada se njegov gospodar odriče svog položaja kako bi postao jedna od stranaka u građanskom ratu među "barbarima"

## [[Burgundsko Kraljevstvo]]
Gundoband je uspio poraziti braću i ujediniti Burgundsko Kraljevstvo, ali su mu zato trebala desetljeća mukotrpne borbe. Prvi je 486. pao njegov brat Gundomar, a potom je 493. uspio ubiti i Hilperika. U međuvremenu je dao protjerati svoje dvije kćeri - jedna, po imenu Kroma, postala je redovnica, a druga Klotilda, je pobjegla na sjever gdje su je uhvatili Franci i odveli svom kralju Klodvigu. Klodvig ju je odlučio uzeti za ženu i Gundobad je na to pristao bojeći se Franaka koji su ojačali u prethodnim decenijama.

Gundobad i Godegisel su pokušavali steći Klodvigovu naklonost, ali se on na kraju okrenuo potonjem i umiješao u burgundski građanski rat. Gundobad je poražen u sukobu sa Godegiselom, a kod današnjeg Avignona su ga zarobile Klodvigove trupe. Tek zahvaljujući slatkorječivosti svog sluge Aridija je osigurao svoje puštanje, odnosno sporazum prema kome je Klodvigu plaćao danak u zamjenu za ostanak na vlasti.

Gundobad je potom ponovno zaratio sa Godegiselom koga je opsjeo u gradu Vienne, iz koga je Godegisel radi lakše obrane istjerao sve građane. Jedan od njih je bio majstor koji je Gundobadu pomogao da skrene vodu iz akvadukta te potkopa gradske zidine. Gundobad je 501. zauzeo grad te ubio Godegisela u arijanskoj crkvi gdje se ovaj pokušao skloniti.

Gundobad je nakon toga sklopio novi sporazum sa Klodvigom, osiguravši mir i tako što se od arijanstva preobratio na katolicizam. Navodi se kako je posljednje godine života proveo u miru okružen sinovima Sigismundom i Godomarom koji će ga naslijediti.

Gundobad je poznat i po tome što je donio *[[Lex Burgundionum]]*, zakonik u kome je kodificirao dotadašnje burgundske običaje i koji se tradicionalno smatra prvim pisanim izvorom prava u srednjovjekovnoj Evropi.
Alvernije Ekdicija

**Alvernije Ekdicija** je bio glavni zapovjednik vojske Zapadnog Rimskog Carstva tijekom 474 i 475 godine.

Ekdicija je bio sin cara Avita i jedan od najbogatijih ljudi tada već umirućeg Carstva. Zbog svog galsko-rimskog porjekla uživao je posebnu potporu na području Galije. Nakon katastrofe u bitci kod Carthage 468 godine Vizigoti su objavili rat Rimu u pokušaju da osvoje današnje južne dijelove Francuske. Tijekom tih bitaka Ekdicije se proslavio s vojskom koju je financirao iz vlastitog džepa. Dolaskom na vlast Julija Nepota čija porodica je bila dva desetljeća ranije povezana s carem Avitom, ovaj heroj bitaka s Vizigotima je uzdignut na položaj glavnog zapovjednika vojske.

Nakon samo godinu dana na tom visokom položaju dolazi do razlaza između zapovjednika vojske i cara. Razlozi smjene nikad nisu bili razjašnjeni nego su samo ostale pretpostavke da je to povezano s odlukom Julija Nepota da sklopi mir s Vizigotima kojima se priznaje status nezavisnog kraljevstva i vlasništvo dobrog dijela Galije, što nije moglo odgovarati Ekdiciju čija glavna politička baza i bogatstva su se nalazila u Galiji.

Na mjesto Ekdicija Julije Nepot je postavio Flavija Oresta. Ekdicije će nakon smjene biti zarobljen od strane Vizigota.
Flavije Orest

**Flavije Orest** ( ubijen 28.8. 476.) je bio glavni zapovjednik vojske Zapadnog Rimskog Carstva 475. - 476. godine i otac cara Romula Augustula.

## Mladost
Orest je bio po porjeklu plemić iz rimske Panonije. Kada je njegova provincija predana Hunima ušao je u službu Atile gdje je postao diplomat i sekretar. Nakon raspada Hunskog Carstva Orest se gubi iz povjesnih izvora sve do pojavljivanja na dvoru Julija Nepota koji ga nakon završetke mirovnih pregovora s Vizigotima postavlja za zapovjednika Zapadno Rimske vojske 475 godine namjesto Alvernije Ekdicija za kojeg se navodno pretpostavljalo da će se protiviti miru.

## Vladavina
Gotovo odmah po preuzimanju vojske Orest se okrenuo protiv svog dobročinitelja koji je morao pobjeći brodom u Dalmatiju kako bi spasio svoj život. S druge strane Orest 31. listopada 475. godine za novog cara proglašava svog sina Romula Augustula. To iskorištavanje građanskog rata u Istočnom Rimskom Carstvu za uzurpaciju nije moglo dugo potrajati i kada je tamo postao neupitan povratak zakonite vlasti barbarski vojnici "lojalni" Romulu Augustulu davaju u ljeto 476 godine ultimatum Orestu da im podjeli posjede u Italiji. Kako je taj ultimatum bio odbijen oni se bune 23.8. 476. godine i proglašavaju svojim zapovjednikom generala Odoakera koji u bitci pobjeđuje i ubija Oresta, dok njegovog sina šalju u izgnanstvo. Nakon uspješne bune Odoakar će poslati izaslanstvo Istočnom caru kako bi on potvrdio prevrat.
Sevojno

**Sevojno** je gradsko naselje u opštini Užice u Zlatiborskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 7445 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 6501 stanovnika).

Sevojno je industrijsko naselje u zapadnoj Srbiji udaljeno 6 kilometara od Užica. Najveća ekspanzija ovog naselja se desila 50-ih i 60-ih godina 20. veka, kao posledica izgradnje valjaonice bakra i aluminijuma koja je tokom najboljih godina svog postojanja zapošljavala i do 3.500 ljudi.

Broj stanovnika u Sevojnu se kreće oko 9.000. Osnovna škola "Aleksa Dejović" upisuje u proseku 100 učenika godišnje, tako da u njoj trenutno uči oko 800 učenika. Većina stanovništva je zaposlena u "Valjaonici bakra a.d." (vlasništvo konzorcijuma "Ist point" i "Amalko") i Valjaonici aluminijuma "Impol Seval" (vlasništvo slovenačke firme "Impol").

Od bitnijih ustanova, pored škole, Sevojno ima svoj dom zdravlja, poštu sa zasebnom telefonskom centralom i stanicu policije. Društvene aktivnosti se baziraju takođe na nekoliko bitnih ustanova i klubova, kao što su FK Sevojno (član Prve lige Telekom Srbija i najuspešniji fudbalski klub u Zlatiborskom okrugu), kulturno - umetničko društvo "Sevojno", Radio klub "Sevojno", Streljački klub "Aleksa Dejović", otvoreni olimpijski bazen...

## Demografija
U naselju Sevojno živi 5922 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,9 godina (37,2 kod muškaraca i 38,5 kod žena). U naselju ima 2485 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,00.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Škaljari

**Škaljari** je naselje u opštini Kotor u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 4002 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 4211 stanovnika).

Nekada je to bilo izdvojeno malo mesto, ali u poslednjih desetak godina se potpuno pripojilo i stopilo u grad Kotor.

## Demografija
U naselju Škaljari živi 3101 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,2 godina (35,3 kod muškaraca i 38,9 kod žena). U naselju ima 1275 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,14.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.

## Reference

## Vanjske veze
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Tuzi

**Tuzi** ( ili *Tuzi*) je opstina u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 3789 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 2886 stanovnika).

## Demografija
U opstini Tuzi živi 4857 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 31,3 godina (31,1 kod muškaraca i 31,6 kod žena). U naselju ima 1161 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,18.
Broj stanovnika sa svim okolnim selima iznosi 12096

Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

{| width="50%" style="background:transparent; "
| valign="top" width="50%" style="border:1px solid black; " |


:*Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka*



| valign="down" width="50%" |

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (-{Fallingrain}-)
* Satelitska mapa (-{Wikimapia}-)
* Gugl satelitska mapa (-{Maplandia}-)
* Plan naselja na mapi (-{Mapquest}-)
*Zajednica opstina Crne Gore-Tuzi
Igalo

**Igalo** je gradsko naselje u opštini Herceg Novi u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 3754 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 3676 stanovnika).
Ovo je grad koji se, iako sa Herceg Novim čini jedinstvenu gradsku celinu, može smatrati i posebnim naseljem. Naziv je dobilo po istoj reči grčkog porekla, koja znači „obala - plaža - žalo“.

## Lečilište
Igalo je poznato kao turističko mesto, a zahvaljujući radioaktivnom - morskom mulju sa Blatne plaže - ili kako je još nazivaju Stara banja, centar je zdravstvenog turizma Crne Gore. Igalo je poznato i po neeksploatisanoj mineralnoj vodi nazvanoj „Igaljka“. Godine 1930. je izvršeno ispitivanje igaljskog blata u laboratoriji poznatog francuskog lečilišta Viši („*Vichy*“), koje je definitivno potvrdilo njegovu izuzetnu lekovitost, ali tek nakon Drugog svetskog rata, na inicijativu Mirka J. Stijepčića, koji angažuje dr. Svetozara Živojnovića realizovani su davno doneti planovi o osnivanju lečilišta u Igalu, koje je Odlukom vlade Crne Gore od 1.XI 1949. godine konačno i osnovano.

U Igalu se nalazi crkva Sv. Preobraženja gospodnjeg, iz druge polovine 17. veka, koja je obnovljena 1857. godine.

## Demografija
U naselju Igalo živi 2988 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,2 godina (37,1 kod muškaraca i 39,3 kod žena). U naselju ima 1300 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,88.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Značajne osobe
* Vojislav "Minja" Bulut , poznati sportski fizioterapeut

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
* Igalo
Bijela (Herceg Novi)

**Bijela** je gradsko naselje u opštini Herceg Novi u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 3748 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 3084 stanovnika).

## Geografija
Bijela se nalazi u Boki kotorskoj na putu između Kamenara i Herceg Novog.

## Historija
Na ovom mestu se nalazi brodogradilište još od doba Tvrtka I Kotromanića, koji je osnovao Herceg Novi. Majstori su obučavani u školama na Korčuli. danas brodogradilište se uglavnom bavi popravkama brodova.

### Privredna Djelatnost
Jadransko brodogradilište Bijela je osnovano 1927. godine Brodogradilište je bilo potpuno opremljeno za remont i rekonstrukciju brodova i drugih plovila svih vrsta i namjena, bez obzira na veličinu oštećenja i obim rekonstruktivnog zahvata. Raspolagalo je sa dva plutajuća doka dužine 250 metera, odnosno 184 metra, ima operativnu obalu ukupne dužine 1120 metara, posedovalo je tri remorkera, veliki broj raznih tipova dizalica nosivosti od 2,5 do 50 tona, obimna i raznovrsna energetska postrojenja, savremena komunikaciona sredstva, kao i sve potrebne radioničke kapacitete i opremu..

Privredni sud u Podgorici odlučio je danas (30.06.2015) da pokrene stečajni postupak u kompaniji Jadransko brodogradilište Bijela AD.

## Demografija
U naselju Bijela živi 2788 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,0 godina (35,2 kod muškaraca i 36,7 kod žena). U naselju ima 1179 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,06.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Sakralni spomenici
* Crkva Riza Bogorodice (Nastanak crkve, prvobitno izgrađene na ovom mestu, vezuje se za XII vek, period rane romanike, mada nije isključeno ni da je starija. Delovi zidova stare crkve sa temeljima prezentirani su na vrlo prikladan način u sadašnjoj, pa se mogu videti preko zastakljenog okna, postavljenog u nivou poda postojeće crkve. Stara apsida iznutra je oslikana freskama vizantijskog stila, nastalim krajem XII ili početkom XII veka i predstavlja najveću znamenitost crkve Rize Bogorodice).
* Crkva Sv. Gospođa iz XVIII veka.
* Katolička crkva Sv. Petra (Na pročelnom zidu ove crkvice ugrađene su spolije sa starijeg objekta. Fragmenti sa tekstom i dekorativnom plastikom osvetljavaju vreme kratkotrajne dominacije franačke države na ovim prostorima, oko 805. godine, kada je došlo do podizanja prvog benediktinskog samostana, koji su porušili Mongoli 1242. godine. Po dosadašnjim nalazima crkva Sv. Petra podignuta je na mestu gde se nekada nalazio benediktinski manastir)
* Crkva Sv. Vrači - sagrađena 1904.god.
* Crkva Sv. Petra - na brdu Klin.

## Reference

## Vanjske veze
* Maksim Zloković, BIJELA - estetsko-istorijski prikaz 
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Pamela Anderson

**Pamela Denise Anderson** (Ladysmith, Kanada, 1.7. 1967), kanadsko-američka glumica, producentica i model. Popularnost je stekla pojavljivanjem u TV seriji *[[Spasilačka služba]]*, u kojoj je od 1992. do 1997. glumila lik C. J. Parker.

## Biografija

Rodila se 1.7. 1967. u 4 sata i 8 minuta i time postala prvo dijete rođeno na stogodišnjicu Kanade (*Canadian Centennial*) . Zahvaljujući tome, roditelji Carol i Barry Anderson dobili su nešto novaca, darova i podosta fotografiranja za novine.

Slijedeća slučajnost s kojom se ponovno pojavila u javnosti bio je kada je kamera snimila lijepu djevojčicu kako sluša knjižničarku u lokalnoj knjižnici dok čita priču. Ta fotografija je postala plakat za promociju knjižnica.
Kao tinejđerica je svirala saksofon i bavila se sportom, a zbog svoje gipkosti dobila je nadimak "djevojka od gume". 
Ipak, nije odrastala u sretnom okružju, jer je s 12 godina silovana a s 14 ponovo, a kao dijete je bila žrtva seksualnog zlostavljanja žene koja ju je čuvala. 
Godine 1989. na utakmici američkog nogometa, snimatelj je u stanci tražio zanimljivo lice i otkrivši sitnu plavušu prenio sliku na veliki ekran. Kada ju je publika ugledala, počele su glasne ovacije, a Pamela je na sebi imala majicu s logotipom poznate pivovare *Labatt*. Nakon toga je dobila ponudu iz pivovare i uskoro se pojavila na promotivnim posterima za jednu njihovu marku piva, a njezin je lik ukrasio mnogobrojne barove u Kanadi. Fotograf koji ju je snimao za tu reklamu, nagovorio ju je da svoje fotografije pošalje Playboyu i uskoro su je pozvali na snimanje.
Svoju prvu naslovnicu dobila je u listopadu 1989. i do sada je bila na najviše naslovnica u povijesti Playboya.

## Filmografija

* *The Taking of Beverly Hills* (1991.)
* *Baywatch: River of No Return* (1992.) (TV)
* *Snapdragon* (1993.)
* *Raw Justice* (1994.) aka *Good Cop, Bad Cop*
* *Come Die with Me: A Mickey Spillane's Mike Hammer Mystery* (1994.) (TV)
* *Baywatch: Forbidden Paradise* (1995.) (TV)
* *Naked Souls* (1995.)
* *[[Barb Wire]]* (1996.)
* *Baywatch: Hawaiian Wedding* (2003.) (TV)
* *[[Scooby-Doo]]* (2002.)
* *[[Mrak film 3]]* (2003.)
* *[[Stacked]]* (2004.-2006.) 
 
## TV serije i emisije

* *[[Bračne vode]]* (dvije epizode; 1990. i 1991.)
* *Home Improvement* (1991.-1993.)
* *[[Spasilačka služba]]* (1992.-1997.)
* *[[Dadilja]]* (1997.)
* *V.I.P.* (1998.-2002.)
* *Stripperella* (2003.-2004.) (glas)
* *Stacked* (2005-2006.)

## Vanjske veze

* Službena stranica  
*
Bahram III

**Bahram III.** (također *Vahram* ili *Varahran*) bio je godine 293. četiri mjeseca Veliki kralj Perzije. 

Zavladao je nakon smrti svoga oca Bahrama II., no veliki dio plemstva odbio je zakleti mu se na vjernost nego su poduprli Bahramova rođaka Narseha, koji je vladao u Armeniji. Narseh je vojno pobijedio Bahrama i zavladao dok je Bahramova daljnja sudbina nepoznata. 

## Literatura

* *Bahram III*. U: Encyclopædia Iranica, sv. 3, str. 517.
* Klaus Schippmann: *Grundzüge der Geschichte des sasanidischen Reiches*. Darmstadt 1990.
KG tenis kup

**Teniski kup** u Kragujevcu je počeo 18. 6. 2010. i trajao do 25. 6. 2010. godine. Teniski kup je otvorio gradonačenik grada Kragujevca Veroljub Stevanović koji je takođe i prisustvovao prvom meču. Kup je održan zahvaljujući gradu Kragujevcu koji je doprineo ostvarivanju ove ideje koju su osam škola u Kragujevcu predložile: 21. oktobar, Treći kragujevački bataljon, Milutin i Draginja Todorović, Stanislav Sremcević, Jovan Popović, Vuk Stefanović Karadžić, Radoje Domanović i Mirko Jovanović.

## Učesnici škola
Učesnici Teniskog kupa su svi učenici škola koje su predložile ovaj događaj. Učenici su imali pravo da se sami prijave u paru (odnosno dva učenika - jedna prijava), a u biranju su učestvovali: školski odbor, savet roditelja i drugi učenici. Učenici su morali da zadovoljavaju sledeće kriterijume:
* 1) da su redovni đaci
* 2) da idu u više razrede osnovne škole
* 3) da razlika između dva učenika (koji su u istom paru) ne sme biti veća od 2 godine tj. učenik iz petog razreda ne može biti u paru sa učenikom osmog razreda.

Takođe je iz svake škole birano 2 para koji će biti njihovi predstavnici na kupu. Predstavnici škola:
* 1) 21. oktobar - Nikola Jovanović i Miloš Bogdanović (prvi par), Ivan Mirić i Stefan Milovanović (drugi par)
* 2) Treći kragujevački bataljon - Dragan Stojković i Bogdan Jovanović (prvi par), Filip Zarić i Jovan Kuzmanović (drugi par)
* 3) Milutin i Draginja Todorović - Darko Vasović i Marko Popović (prvi par), Aleksandar Rajić i Danko Mitrović (drugi par)
* 4) Stanislav Sremcević - Nikola Vucković i Aleksa Milosević (prvi par), Marko Vuković i Boban Srećković (drugi par)
* 5) Jovan Popović - Stefan Nikolić i Željko Janković (prvi par), Igor Lakić i Dejan Radanović (drugi par)
* 6) Vuk Stefanović Karadžić - Dušan Kostić i David Mikić (prvi par), Damir Vasiljević i Nemanja Ivačić (drugi par)
* 7) Radoje Domanović - Mirko Panteić i Lazar Kovačić (prvi par), Branko Stojanović i Djordje Maksimović (drugi par)
* 8) Mirko Jovanović - Oliver Petrović i Zlatko Petković (prvi par), Bozidar Miletić i Milorad Pantić (drugi par)

## Izvlačenje parova
"Parovi su izvučeni iz šešira tako da su se parovi iz jedne škole mogli naći u prvom meču." - izjavio je Željko Mihailović (glavna komisija).

## Mečevi
Mečevi su igrani u sistemu: Osmina finala > Četvrtina finala > Polufinale > Finale

## Pobednici kupa
* Branko Stojanović i Djordje Maksimović, predstavnici OŠ Radoje Domanović
Pál Schmitt

**Pál Schmitt** (Budimpešta, 13. maj 1942 - ) je mađarski političar i bivši predsjednik Nacionalne skupštine Mađarske od 14. 5. 2010. do 2. 4. 2012. godine. Parlament Mađarske ga je izabrao za predsjednika Mađarske s 263 naprama 59 glasova, a dužnost će preuzeti 6. 8. 2010.

Schmitt je u mladosti bio uspješni mačevalac i osvojio dvije zlatne medalje na olimpijskim igrama.

Schmitt je na izborima 2009. godine kao kandidat Fidesza izabran za član Evropskog Palrmaneta, a potom u Biro Evropske narodne partije i za potpredsjednika Odbora za kulturu i obrazovanje Evropskog parlamenta. Schmitt je također izabran za potpredsjednika Evropskog parlamenta, gdje ga je naslijedio László Tőkés.

Schmitt je predsjedavao i zajedničkim parlamentarnim odborom EU i Hrvatske.

## Reference

## Vanjske veze

* Biography at olympic.org

|-

|-

|-
Christian Wulff

**Christian Wilhelm Walter Wulff** (19. jun 1959 -) je njemački konzervativni političar i član CDU-a. 30. juna 2010. je iz trećeg pokušaja izabran za predsjednika Njemačke a dužnost je preuzeo . Po struci je pravnik, a služo je kao ministar-predsjednik pokrajine Donja Saksonija od 2003. do 2010.

17. februara 2012. je podnio ostavku nakon optužbi za nezakonito dobivanje kredita za kuću.

## Reference

## Vanjske veze

* Osobni website
* Curriculum vitae of Prime Minister Christian Wulff 
* Ured premijera 

|-

|-
Vera Zvonarjova

**Vera Igorevna Zvonarjova** (*Vera Igorevna Zvonarёva*; rođena 7. septembra 1984) je profesionalna ruska teniserka, koja od 12. oktobra 2009. zauzima 7. mesto na VTA listi najboljih teniserki sveta. Zvonarjova je u svojoj profesionalnoj karijeri, koja traje od 2000. godine, osvojila devet VTA turnira i bronzanu medalju na Letnjim olimpijskim igrama 2008, a igrala je i finale VTA prvenstva 2008. U konkurenciji ženskih parova, osvojila je pet VTA turnira i Otvoreno prvenstvo Amerike 2006. osvojila je u paru sa Natali Deši. Zajedno sa Bobom Brajanom osvojila je Otvoreno prvenstvo Amerike 2004, a sa Endijem Ramom Vimbldon 2006. u konkurenciji mešovitih parova. Zajedno sa reprezentacijom Rusije, osvojila je i Fed kup 2004. godine.

## Privatni život
Vera Igorevna Zvonarjova rođena je 7. septembra 1984. u Moskvi, kao jedina kćer Igora i Natalije Zvonarjove. Tenis je počela da igra pod uticajem majke, koja je učestvovala na Letnjim olimpijskim igrama 1980., igrajući hokej na travi. Niko u njenoj porodici nije igrao tenis, sem nje. Zvonarjova je bila izuzetno uspešna igračica u juniorskoj konkurenciji, a 2000. i 2001. je osvojila najprestižnije juniorsko takmičenje Oranž boul. U slobodno vreme, voli da čita dela Mihaila Bulgakova, posebno roman *[[Majstor i Margarita]]*. Ljubitelj je sportova kao što su odbojka, hokej i fudbal, i podržava klub CSKA Moskva.

Zvonarjova je 2008. učestovala u specijalnom programu borbe za jednakost žena, koje je organizovao UNESKO. U maju 2009. proglašena je jednim od promotera jednakosti među polovima, zajedno sa Venus Vilijams, Tatjanom Golovin i Đe Dženg.

## Stil igre i oprema
Zvonarjova je igračica sa osnovne linije, koja se dobro snalazi na svim podlogama. Omiljeni turnir joj je Kup Kremlja u rodnom gradu Moskvi. Trenutno je trenira Semjuel Samik. Zvonarjova nosi opremu marke *K–Swiss* i koristi reket marke *Prince*, *Prince O3 White*.

## Statistike u karijeri
### Grend slem finala pojedinačno (1)

### Grend slem finala u parovima (1)

### Grend slem finala u mešovitim parovima (2)

### Olimpijske medalje pojedinačno (1)

### Finala VTA prvenstva pojedinačno (1)

### VTA finala pojedinačno (20)

### VTA finala u parovima (10)

### Finala Fed kupa (1)

### Plasman na VTA listi na kraju sezone

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanična prezentacija  
* Vera Zvonarjova  na sajtu Ženske teniske asocijacije 
* Vera Zvonarjova  na sajtu Međunarodne teniske federacije 
* Vera Zvonarjova  na sajtu Fed kupa
Bronisław Komorowski

**Bronisław Maria Komorowski** (Oborniki Śląskie, 4. lipnja 1952.) je poljski političar, grof, predsjednik Sejma i obnašatelj dužnosti predsjednika Poljske nakon smrti Lecha Kaczyńskog. Nakon tragične pogibelji predsjednika Kaczyńskog tijekom leta u Rusiju, Komorowski je, kao predsjednik parlamenta, prema ustavu dobio predsjedničke ovlasti i postao obnašateljem dužnosti predsjednika. Komorowski je i sam bio predsjednički kandidat, i to svoje stranke, Građanske platforme. Kandidaturu mu je podržao i bivši predsjednik Lech Wałęsa. 

Obnašao je i dužnost Ministra obrane, da bi kasnije postao potpredsjednik Sejma. Godine 2007. izabran je za dužnost predsjednika Sejma.
Rimska arhitektura

**Rimska arhitektura** je bazirana na prihvatanju jezika klasične grčke arhitekture za specifične primjene koja se dalje razvila na drugačiji način i time postala zaseban i novi arhitektonski stil. Često se shvata da su dvije arhitekture, grčka i rimska dio jedne arhitekture međutim takvo uvjerenje često vodi ka gledanju na rimsku arhitekturu sa grčkim standardima a što mnogi smatraju pogrešnim pristupom.

Rimska arhitektura predstavlja ujedinjenje tradicionalnih grčkih i toskanskih elemenata prvenstveno preuzimanje organizacionih redova klasične arhitekture (jonski red, dorski red itd.) na koje su potom primjenjeni novi građevinski principi kao što je razvoj korištenja lûka te korištenje betona i cementa. Rimska arhitektura se jedinstveno razvila tek u kasnom dobu rimske republike. Ako se izuzmu toskanski doprinos lûka i razvoj složenog reda u svojim početcima rimska arhitektura je bila gotovo kopija grčke.

Inovacija u rimskoj arhitekturi je počela u 1. vijeku pne. sa izumom betona koji se plasirao kao jača i jednostavnija alternativa kamenu. Iako mnogi smatraju beton kao najveći doprinos rimske arhitekture modernom svijetu stil arhitekture koji je proizašao iz Rimske imperije se i danas povremeno koristi širom Evrope i Sjeverne Amerike.

## Povezano
* Dorski red
* Jonski red
* Složeni red
* Korintski red
Iveta Radičová

Prof. FDr. **Iveta Radičova**, (* 7. 12. 1956. Bratislava) je slovačka sociologistkinja i političarka koja trenutno vrši funkciju premijera.

U junu 2010. bila je izabrana kao poslanik za Narodno veće Slovačke republike za stranku Slovačke demokratske unije- Demokratska stranka. U godinama 2005.- 2006. bila je ministar rada, socijalnih stvari i porodice u drugoj vladi Mikulaša Dzurinda. U predsedničkim izborima 2009. godine je bila u drugom krugu poražena od strane Ivana Gašparoviča.

U parlamentarnim izborima 2010. godine je bila kandidatkinja druge najjače partije u Slovačkoj SDHU-DS za mesto predsednika vlade. Na osnovu rezultata parlamentarnih izbora dana 8. 7. je izabrana za premijera.

11. oktobra 2011. je slovački Parlament glasao protiv njenog predloga da se slovačkim novcem financira fond EU za financijsku stabilizaciju eurozone čime joj je *de facto* izglasano nepoverenje.

## Lični život
Radičova je rođena u Slovačko-poljskoj porodici u Bratislavi 7. 12. 1956. Ona ima jednu kćerku i udovica je Stana Radića, poznatog slovačkog komičara i glumca koji je umro 2005. godine. Sa kćerkom Evom živi u Novej Đeđinki u srezu Senec. Od 2009. godine je živela sa partnerom Janom Rapošom.

Pored svog maternjeg slovačkog, Radičova govori engleski i ruski jezik i ima dobro znanje nemačkog i poljskog.

## Reference

## Vanjske veze

* Oficiální stránka Ivety Radičové
* Související články s osobou Ivety Radičové Wiki Aktuálně.cz
Scutum (rimska vojska)

**Scutum** je imenica koja je u latinskom jeziku značila *štit*. U drevnom Rimu su pripadnici rimskih legija nosili štit kao standardnu odbrambenu opremu. Kroz historiju rimske vojske scutum je imao nekoliko veličina i oblika. 

## Historija

Rimski vojnici su u početku koristili štitove okruglog oblika koji bili preuzeti od starih Grka, odnosno hoplita.

Nije tačno pozato kada se počeo koristi zaobljeni oblik sa ispupčenjem prema van. Scutum koji se koristio u vrijeme Rimske Republike vjerovatno je naslijeđen od italijanskih Kelta. Svoj pravougaoni oblik, scutum je dobio u vrijeme Rimske Imperije.

## Opis

Historičar Polibije opisao je rani oblik scutuma ovako: "Rimski su vojnici bili opremljeni štitom koji je imao konveksnu površinu, širine oko dvije i po stope i oko četiri stope visine a debljinu otprilike jednaku debljini čovječijeg dlana. Sastavljen je od dvije daske, presvučene platnom i kožom sa ojačanjima od metala po ivicama..."

## Primjeri


Datoteka:Scutum 1.jpg|Tri rimska scutuma, oko 70. godine pne. Iza njih su skriveni legionari-glumci. (Pogledati sliku u većoj rezoluciji i uočiti strijelu zabodenu u jedan štit.)
Datoteka:Roman shield.jpg|Štitovi su obično bili ukrašeni. U sredini je metalno ojačanje.


## Izvori i vanjski linkovi

* Detalji o štitu scutum 
* Muzej rimske vojne opreme
Venus Genetrix

**Venus Genetrix** je latinski izraz koji može označavati:

* jedan od epiteta rimske boginje Venere (*Venus*);
* Venus Genetrix (skulptura), prikaz boginje Venere karakterističan za Julijevsko-Klaudijevsku dinastiju.
Veksilum

**Veksilum** (latinski: *vexillum*, plural *vexilla*) je bio predmet nalik na zastavu koji se u antičko doba koristio u Rimskom Carstvu. Za razliku od običnih zastava gdje je tkanina bila privezana za vertikalnu motku, kod veksiluma je tkanina bila vezana uz križ, poput jedra. Nositelj veksiluma se zvao *vexillarius*. Veksilum su koristile rimske vojne jedinice kao svoj simbol, te se ljubomorno čuvao i branio u borbi. 

Veksilum se nastavio koristiti i nakon pada Rimskog Carstva. Kršćani ga koriste u svojim procesijama, a pojedine italijanske regije ga koriste kao svoje simbole.

Po veksilumu je dobila ime naučna disciplina veksikologija, koja proučava zastave.

## Povezano
* Labarum

## Reference

## Vanjske veze

* Worldwide supplier of Flags and Flagpoles.
* The Cisalpina Historical Reenactment Group Web Site.
* The Roman Hideout
* http://www.redrampant.com/roma/vexillum.html  The Roman Vexilla
* http://flagspot.net/flags/xf-etym.html#vex Vexillium
Legio V Alaudae

**Legio quinta ''Alaudae*** (doslovno *'Peta legija *Ševa***), ponekad poznata i kao ***Gallica*''' (Galska) je bila rimska legija iz vremena kasne Republike i ranog Carstva. Formirao ju je godine 52. pne. Julije Cezar u novoosvojenoj Galiji, koristeći kao regrute lokalno galsko stanovništvo. Iako legionari nisu bili rimski državljani, te iako ju je Cezar financirao vlastitim, a ne državnim sredstvima, Senat ju je kasnije priznao kao redovni dio rimskih oružanih snaga. Vojnici su umjesto rimskih nosili tradicionalne galske šljemove nalik na ševe, zbog kojih su i dobili nadimak.

Legija se za Cezara borila u građanskom ratu te istakla hrabrošću, a najviše u bitci kod Tapsa 46. pne., kada je odbila juriš neprijateljskih bojnih slonova. Nakon te bitke je koristila slonove kao dio svojih simbola. Nakon Cezarove smrti ju je preuzeo Marko Antonije, te se, prema pretpostavkama nekih historičara, borila za njega u Akcijuma, a nakon Antonijevog poraza bila preuzeta od Oktavijana.

Od 19. do 69. n.e. legija je služila na granici s Germanijom, a u godini četiri cara sudjelovala u prvoj bitci kod Bedrijakuma. Pretrpila je teške gubitke u Batavskoj pobuni, a uništena je od strane Dačana u 86. u prvoj bitci kod Tape.

## Povezano
* Popis rimskih legija
* Rimska legija

## Vanjske veze

* Lendering article on Legio V Alaudae 
* Legio V Living History Group
138.

__NOTOC__
Godina **138.** (**[[rimske brojke|CXXXVIII]]**) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Nigera i Kamerina** (ili, rjeđe, **godina 891. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 138. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* 25.2.— Rimski car Hadrijan određuje Antonina Pija svojim nasljednikom, pod uvjetom da Antonin kao svoje sinove usvoji Marka Aurelija i Lucija Vera. 
* Dovršena Hadrijanova vila u Tivoliju (posljednji mogući datum).
* 10.7.— Hadrijan umire u Bajama uslijed zatajenja srca; nakon toga je sahranjen u Rimu u Domicijinim vrtovima, pored svoje supruge Vibije Sabine.
* Antonin Pije nasljeđuje Hadrijana kao novi rimski car te moli Senat da njegovog prethodnika proglase bogom.
* Pod Antoninom Pijem započinje pad udjela srebra u rimskom denaru, koji iznosi 75 posto, umjesto 87 posto koliko je iznosio pod Hadrijanom.
* Započinje izgradnja teatra u Filadelfiji (današnji Amman).

## Rođenja

* Han Zhidi, kineski car iz dinastiej Han (u. 146)

## Smrti

* 10.7. - Hadrijan, rimski car
* Zenobije - grčki sofist koji je podučavao retoriku u Rimu.
Rimska Galija

**Rimska [[Galija]]** je naziv za dijelove Rimsko Carstva u kojima je na snazi bio provincijski režim, a koja obuhvaćaju današnja područja Francuske, Belgije, Luksemburga i dijelove zapadne Njemačke. Rimska vlast nad tim područjem je trajala 600 godina. Započela je 121. pne., kad je Rimska Republika osvojila južni rub tadašnje Keltske Galije, a osvajanje je dovršio Julije Cezar porazivši keltska plemena u galskim ratovima 58-51. pne.. Nakon rimskog osvajanja lokalno je stanovništvo bilo izloženo romanizaciji, ispočetka u gradovima, a potom i u ruralnim popdručjima, tako da je do 3. vijeka n.e. većina stanovnika govorila latinski, a galski tek u izoliranim enklavama. Stanovnici Galije u tom se periodu stoga nazivaju **Galo-Rimljanima**. Rimska vlast, oslabljena u 4. i 5. vijeku, u potpunosti je nestala nakon pobjede germanskih Franaka u bici kod Soissonsa; nakon što je godine 507. pne. poraženo i Vizigotsko kraljevstvo Toulouse, Franci su gotovo cijelu nekadašnju rimsku Galiju, s iznimkom Septimanije, doveli pod vlast svoje dinastije Merovinga, prvih kraljeva Francuske.

## Povezano
* Galo-rimska kultura
* Asteriks – popularni francuski strip s radnjom smještenom na početak perioda rimske Galije.

## Vanjske veze

* Romans in Gaul : A Webliography - A Teacher Workshop held at Temple University, November 3, 2001. Dr. Janice Siegel, Department of Classics, Hampden-Sydney College, Virginia
Bitka kod Tapsa

**Bitka kod Tapsa** se odigrala za vrijeme Cezarovog građanskog rata na dan 6. aprila 46. pne. između rimske popularske vojske pod Julijem Cezarom na jednoj te združenih snaga rimskih optimata pod Metelom Scipionom i numidijske vojske pod kraljem Jubom na drugoj strani. Završila je s Cezarovom pobjedom nakon koje je Sjeverna Afrika, dotada glavno uporište, palo pod Cezarovu vlast. Građanski rat se, međutim, nastavio još nepunu godinu dana, jer su optimati nastavili pružati otpor u Hispaniji.

## Napomene
Nova Jošava

**Nova Jošava** je selo u središnjoj Slavoniji koje pripada Gradu Orahovici, Virovitičko-podravska županija, Hrvatska.

## Stanovništvo

## Izvori
* CD-rom: "Naselja i stanovništvo RH od 1857-2001. godine", Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Hrvatske, Zagreb, 2005.

## Fotogalerija

Datoteka:Nova Josava-(20100709)-Tabla iz smjera Orahovice.jpg |Ulaz u Novu Jošavu iz smjera Orahovice
Datoteka:Nova Josava-(20100709)-Vatrogasni dom.jpg |Vatrogasni dom u Novoj Jošavi
Datoteka:Nova Josava-(20100709)-rusevna kuca.jpg |Ruševna kuća blizu crkve svete Terezije
Apatija promatrača

**Apatija promatrača** ili **efekt promatrača** ili **Genovese efekt** je tendencija svedoka nesreće, zločina ili druge hitne situacije da ne pokušavaju da pomognu žrtvi. Jedna od definicija ovog efekta glasi:"Što više pojedinaca, svedoka postoji, manja je verovatnoća da će tko pomoći".

Ovaj efekt je prvobitno bio dobio ime **Genovese efekt** zbog događaja iz 13.3. 1964. kada je Kitty Genovese bila smrtno ranjena nožem i potom silovana bez da joj je itko od promatrača pomogao ili zvao policiju iako je mrcvarenje trajalo po prvobitnim izvještajima 90 minuta. Taj događaj koji dobiva veliki medijski publicitet je postao izvor za kasnija psihološka testiranja koja su došla do zaključka da pojedinci kada se nalaze u grupi uvijek očekuju, žele da netko drugi pomogne, a ne oni.

## Izvori
* Ивана Видановић:Речник социјалног рада
* In&OUT poslovni dnevnik, lipanj 2010.
Srednjoevropsko vrijeme

**Srednjoevropsko vrijeme** (kraticom: *SEV*, , fra. kratica *HNEC*, heure normale d'Europe centrale) јe јedno od imena za vremensku zonu UTC+1. Koriste јe većina europskih i sjevernoafričkih zemalja. Većina koriste i Srednjoevropsko ljetno vrijeme (UTC+2).

## Korištenje

Zemlje koјe cijele godine koriste Srednjoeuropsko vrijeme:

* Alžir
* Angola
* Benin
* Čad
* Gabon
* Demokratska Republika Kongo (*zapadni dio*)
* Ekvatorska Gvineja
* Kamerun
* Namibija
* Niger
* Nigerija
* Srednjoafrička Republika

Zemlje i nesamostalna područja koјe koriste SEV zimi, između 1:00 UTC zadnjeg tjedna u listopadu do 1:00 UTC zadnjeg tjedna u ožujku:

* Albanija
* Andora
* Austrija
* Belgija
* Bosna i Hercegovina
* Crna Gora
* Češka Republika
* Francuska
* Gibraltar
* Danska (bez Ovčjih Otoka)
* Hrvatska
* Italija
* Lihtenštajn
* Luksemburg
* Makedonija
* Malta
* Monako
* Norveška
* Nizozemska
* Njemačka
* Poljska
* San Marino
* Slovenija
* Slovačka
* Srbija
* Tunis
* Španjolska (*bez [[Kanarski otoci|Kanarskih otoka]]*)
* Švicarska
* Švedska
* Vatikan
Bitka kod Ruspine

**Bitka kod Ruspine** se odigrala za vrijeme Cezarovog građanskog rata početkom 46. pne. između rimske popularske vođe pod Julijem Cezarom na jednoj i optimatske vojske pod Titom Labijenom na drugoj strani. Neposredno pred nju se Cezar iskrcao u Africi, ali mu je vojska ostala bez namirnica zbog transportnih brodova potopljenih u oluji. Cezarov pokušaj da prikuplja hranu u zaleđu je iskoristio Labijen, napavši dio njegove vojske s nadmoćnim snagama. Cezar je pretrpio težak poraz i izgubio trećinu ljudstva; od uništenja ga je spasilo tek povlačenje u utvrđeni logor na obali. S dolaskom pojačanja, Cezar je nekoliko mjeseci kasnije pokrenuo ofenzivu koja će dovesti do odlučujuće bitke kod Tapsa.
Goran Mrakić

**Goran Mrakić** rođen je 19. jula 1979. u Velikom Semiklušu. Srpsku teoretsku gimnaziju *Dositej Obradović* završio je 1997. godine u Temišvaru. Diplomirao je istoriju 2001 na Zapadnom univerzitetu u Temišvaru. Jedan je od urednika nedeljnika na srpskom jeziku u Rumuniji Naša reč. Objavio je dve zbirke pesama, zastupljen je u 7 antologija pesama u Srbiji i Rumuniji, objavio je i zbirku aforizama. Dobitnik je nagrade Radoje Domanović za najboljeg srpskog satiričara dijaspore u 2006. godini. Mrakićev rad objavljivan je i NIN-u, Politici, Nosorogu, Etni, Ilustrovanoj Politici. Prevođen je na makedonski i mađarski

## Bibliografija:
* *Romantična hirurgija*,
* *Huliganske balade*,
* *Srpski hard-koreni*

O njegovom stvaralaštvu pisali su Ljubinka Perinac Stankov, Borko Ilin, Spasoje Grahovac, Aleksandar Čotrić i Đorđe Otašević

### Pesma "KOLO LEPENSKOG VIRA"
U trsku kameni čobanin svira 
svemirsko kolo Lepenskog vira

vučije gnezdo ovde su svile 
Trojanske majke – Dunavske vile!

S neba je zlatno bačeno seme. 
Ognjeni narod – Vinči na teme!

Zovu nas tamo gde naše sve je 
vetrovi hladni Hiperboreje.

Rajski hajduci piju kraj druma, 
nebeskih reka i tamnih šuma.

Zastave naše – orlujska krila, 
na njima zlatna četir` ocila!

Večnost se pije iz kravljeg roga 
Kod svete stene, prve do Boga!

## Internet resursi:
http://www.rastko.rs/rastko-ro/nula/gmrakic_c.html
Srednjoevropsko ljetno vrijeme

**Srednjoevropsko letnje vreme (CEST)** je naziv za UTC+2 vremensku zonu. Koristi se za vreme leta u većini Evropskih zemalja i Tunisu. Za vreme zime se koristi Srednjoevropsko vreme (CET).

## Korišćenje
Zemlje i teritorije koje koriste srednjoevropsko letnje vreme vreme između 1:00 UTC zadnje nedelje u martu do 1:00 UTC zadnje nedelje u oktobru:
* Albanija
* Andora
* Austrija
* Belgija
* Bosna i Hercegovina
* Vatikan
* Gibraltar
* Danska
* Italija
* Lihtenštajn
* Luksemburg
* Republika Makedonija
* Malta
* Monako
* Norveška
* Nemačka
* Poljska
* San Marino
* Slovenija
* Slovačka
* Srbija
* Holandija
* Hrvatska
* Francuska
* Češka Republika
* Crna Gora
* Tunis
* Španija (*bez [[Kanarska ostrva|Kanarskih ostrva]]*)
* Švajcarska
* Švedska
Etnički nacionalizam

**Etnički nacionalizam** je izraz kojim se opisuje oblik nacionalističke ideologije prema kojoj je "nacija" definirana prvenstveno ili isključivo na osnovu etniciteta. Etnički nacionalizam stavlja naglasak na srodstvo, odnosno porijeklo kao ključni element koji omogućuje pojedincu da se identificira kao pripadnik neke nacije. Uz etnički nacionalizam je vezan **etnički esencijalizam**, odnosno koncept prema kome je etnicitet "esencija" koja se ne mijenja kroz vrijeme.

Etnički nacionalizam, za razliku od nekih drugih vrsta nacionalizama, isključuje ili daje manji naglasak kao kulturu i jezik kao modele nacionalne identifikacije.

## Povezano
* Politika identiteta

## Vanjske veze
* The Nationalism Project
Guido od Spoleta, car Svetog Rimskog Carstva

**Guido od Spoleta** je bio sin Guida I. kojemu car Lotar I. dodjeljuje Spoletsko vojvodstvo pošto je ovaj bio potomak Karla Velikog to jest unuk kralja Pipina. Zahvaljujući činjenici da je potomak Karla Velikog i ograničenoj vojnoj snazi uspijeva biti car Svetog Rimskog Carstva 891. - 894. godine 

U trenutku smrti oca 880. godine to novostvoreno vojvodstvo se dijeli između **Guida** i njegovog brata Lamberta samo da bi bilo ponovno ujedinjeno tri godine potom. Zahvaljujući nestanku Karolinške dinastije s vlasti u Francuskoj **Guido** dobiva poziv 888 godine od nadbiskupa Reimsa da postane francuski kralj. Tek kada se već nalazio u Francuskoj stiže mu vijest o tamošnjoj krunidbi Oda za kralja nakon čega se neobavljenog posla vratio u Italiju gdje kršeći prethodne dogovore napada talijanskog kralja Berengara kojeg porazi u jednoj bitki nakon čega se 889 godine okrunio za kralja Italije (u realnosti protukralja). Taj vojni uspeh mu je na pladnju dao i Rim 891 nakon čega prisiljavanja papa da ga okruni za cara Svetog Rimskog Carstva pošto ovu titula tada već 4 godine ne drži niti jedna osoba. Tom krunidbom počinje potpuno srozavanja vrijednosti carskog naslova pošto **Guido** kao carski nasljednik Karla Velikog vlada samo dijelom južne Italije i ničim drugim. Italija naime tada već ima svoga nezavisnog kralja Berengara s kojim će voditi rat sve do smrti.

Njegova smrt 894. godine ništa ne mijenja pošto ga naslijeđuje kao car njegov sin Lambert od Spoleta, ali na kraju pobednik u ovim borbama za krunu koje traju desetljećima će ponovno Berengar.
Lambert, kralj Italije

**Lambert od Spoleta** (oko 875. - Marengo, 15.12. 898.) je bio car Svetog Rimskog Carstva i vojvoda od Spoleta između 894. i 898 godine.

Kako je bio okrunjen za cara još tijekom života svoga oca i carskog prethodnika Guido od Spoleta nitko u njegovom taboru nije postavio pitanje naslijeđivanja u trenutku careve smrti 894. godine. Bez obzira na to probleme koje on naslijeđuje teško da bi itko mogao riješiti.

To je razdoblje rata protiv tadašnjeg kralja Italije Berengara koji u trenutku kada mu vojna situacija postaje kritična poziva u pomoć svoga rođaka njemačkog kralja Arnulfa od Karantanije koji pobjeđuje u bitkama Lamberta i kruni se u Rimu 896. godine za kralja Italije i cara Svetog Rimskog Carstva. 

Te pobjede ovog opasnog Lambertovog protivnika su bile kratkoga daha pošto je tijekom svoje talijanske kampanje Arnulf obolio i vratio se kući u Njemačku. Njegovo napuštanje talijanskog ratišta rezultira ponovnim osvajanjem Rima od strane spoletskog vojvode koji se tada osvećuje onima koji su ga "izdali". Tako stabilizirana situacija u Italiji se održala malo duže od godinu dana tijekom koje Berengara oprema novu vojsku. Finalna bitka ova dva protivnika se vodi 898. godine kraj Pavije kada Lambert pobjeđuje samo da bi koji dan poslije bio ubijen u atentatu.

Njegov nasljednik Guido IV vojvoda od Spoleta odustaje od carske politike svoga prethodnika zadovoljavajući se svojim vojvodstvom. Niti takav mirotvorni potez nije dio mir Italiji tijekom anarhije raspada karolinške vlasti u Europi.