open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Der Andere (film, 1930)

***Der Andere*** () je njemački crno-bijeli film snimljen 1930. u režiji Roberta Wienea. Temelji se na istoimenom kazališnom komadu Paula Lindaua. Naslovni protagonist, koga tumači Fritz Kortner, je strogi državni tužilac dr. Hallers, za koga se ispostavlja da posjeduje dvostruku ličnost, odnosno "drugo ja", koje počinju koristiti kriminalci kako bi se sa njim obračunali. Odmah nakon završetka snimanja je Wiene u istom berlinskom studiju snimio verziju na francuskom jeziku pod naslovom *[[Le procureur Hallers]]*.

## Uloge
* Fritz Kortner ... Staatsanwalt Hallers 
* Käthe von Nagy ... Analie Frieben 
* Heinrich George ... Dickert 
* Hermine Sterler ... Hallers Schwester 
* Ursula van Diemen ... Marion 
* Eduard von Winterstein ... Dr. Koehler 
* Oskar Sima ... Gruenspecht 
* Julius Falkenstein ... Sekretaer Bremer 
* Paul Bildt ... Prof. Wertmann 
* Otto Stoessel ... Medizinalrat Rienhofer 
* Emil Heyse ... Polizeikommissar 
* Hans Ahrens ... Wachtmeister

## Izvori

## Literatura
* Jung, Uli & Schatzberg, Walter. *Beyond Caligari: The Films of Robert Wiene*. Berghahn Books, 1999.

## Vanjske veze
*
Le procureur Hallers

***Le procureur Hallers*** () je francuski crno-bijeli film snimljen 1930. u režiji Roberta Wienea. Predstavlja adaptaciju kazališne drame *[[Der Andere (drama)|Der Andere]]* njemačkog pisca Paula Lindaua. Naslovni protagonist, koga tumači Jean-Max, je strogi državni tužilac koji uslijed duševnog poremećaja razvije drugo ja, koje se bavi kriminalnim djelatnosti, a što počinje koristiti gradsko podzemlje. *Hallers* predstavlja francusko izdanje njemačkog filma *[[Der Andere (film, 1930)|Der Andere]]*, koje je Wiene bio neposredno prije snimio u istom berlinskom studiju.

## Uloge
* Jean-Max ... Le procureur Hallers 
* Colette Darfeuil ... Marion 
* Suzanne Delmas ... Emma 
* Florelle ... Agnès 
* Georges Colin ... Miniatur 
* Henry Krauss ... Le psychiatre Köhler 
* Charles Barrois ... Le commissaire 
* Bill Bocket ... Fil de Fer 
* Alfred Pallon

## Literatura
* Jung, Uli & Schatzberg, Walter. *Beyond Caligari: The Films of Robert Wiene*. Berghahn Books, 1999.

## Vanjske veze
*
The Red Lily

***The Red Lily*** () je američki nijemi film snimljen 1924. u režiji Freda Nibloa. Po žanru je drama, a protagonisti su Jean Leonnec (Ramon Novarro) i Marise La Noue (Enid Bennett), dvoje mladih ljubavnika iz malog francuskog gradića koji, suočeni s odbijanjem okoline bježe u Pariz kako bi se vjenčali. Radnja prikazuje kako se tamo razdvoje i završe u gradskom podzemlju - Jean kao profesionalni kriminalac, a Marise kao prostitutka.

## Uloge
* Ramon Novarro - Jean Leonnec
* Enid Bennett - Marise La Noue
* Frank Currier - Hugo Leonnec
* Mitchell Lewis - D'Agut
* Rosita Marstini - Madame Charpied (kao Risita Marstini)
* Sidney Franklin - M. Charpied, njen suprug
* Wallace Beery - Bo-Bo
* George Nichols - Concierge
* Emily Fitzroy - Mama Bouchard
* George Periolat - Papa Bouchard
* Rosemary Theby - Nana
* Milla Davenport - Madame Poussot
* Gibson Gowland - Le Turc
* Dick Sutherland - The Toad
* Marcelle Corday - žena u baru (van špice)

## Reference

## Vanjske veze
*
A Study in Scarlet (film, 1933)

***A Study in Scarlet*** je američki kriminalistički film iz 1933. godine u režiji Edwina Marina, a temeljen na likovima Arthura Conana Doylea. Glavne uloge u filmu tumačili su Reginald Owen (Sherlock Holmes), Anna May Wong i Warburton Gamble (Dr. Watson). Naslov filma potječe od istoimenog romana Arthura Conana Doylea, ali ne dijeli elemente radnje s njim, već koristi originalni scenarij Roberta Floreyja.

Iako je svrstana među glavne glumce, Anna May Wong se na filmu pojavljuje manje od 10 minuta. Zanimljivost ove adaptacije je da je Reginald Owen samo godinu dana ranije, u filmu *[[Sherlock Holmes (film, 1932)|Sherlock Holmes]]*, tumačio dr. Watsona, čime je postao jedan od tek četiri glumca koji su tumačili i Holmesa i Watsona. Ipak, upravo je ta činjenica, kao i ona da je Warburton Gamble (koji glumi Watsona u filmu) fizički puno sličniji Doyleovom opisu Holmesa, potaknula priče da su dvojica glumaca zamijenili uloge prije početka snimanja.

## Glumačka postava
* Reginald Owen - Sherlock Holmes
* Anna May Wong - Gđa. Pyke
* June Clyde - Eileen Forrester
* Alan Dinehart - Thaddeus Merrydew
* Alan Mowbray - inspektor Lestrade
* Warburton Gamble - Dr. Watson
* Wyndham Standing - satnik Pyke
* Halliwell Hobbes - Malcolm Dearing
* Doris Lloyd -Gđa. Murphy

## Reference

## Vanjske veze
*
The Mysterious Lady

***The Mysterious Lady*** () je američki nijemi film snimljen 1928. u režiji Freda Nibloa. Predstavlja adaptaciju romana *Krieg im Dunkel* njemačkog književnika Ludwiga Wolffa, a po žanru je kombinacija melodrame i špijunskog trilera. Radnja je smještena pred početak prvog svjetskog rata, a protagonist, koga glumi Conrad Nagel, je mladi austro-ugarski oficir koji, nakon što je bio lažno optužen za izdaju, pod lažnim identitetom odlazi u Varšavu kako bi raskrinkao pravog izdajnika i pronašao lijepu rusku špijunku (čiji lik tumači Great Garbo), a u koju je bio zaljubljen.

## Uloge
* Greta Garbo ... Tania Fedorova
* Conrad Nagel ... Kapetan Karl von Raden
* Gustav von Seyffertitz ... General Boris Alexandroff
* Albert Pollet ... Max Heinrich
* Edward Connelly ... Pukovnik Eric von Raden
* Richard Alexander ... Generalov ađutant

## Reference

## Vanjske veze
*
Bioče

**Bioče** je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 179 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 162 stanovnika).

## Demografija
U naselju Bioče živi 132 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,1 godina (37,0 kod muškaraca i 35,3 kod žena). U naselju ima 49 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,65.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno.

## Reference

## Vanjske veze
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Arza (Podgorica)

:*Za rt na ulazu u Boku kotorsku, pogledajte članak [[Rt Arza|Arza]].*

**Arza** (albanski **Arrëza** i **Arrëzë** [ˈarəzə]), naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 55 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 182 stanovnika).

## Demografija
U naselju Arza živi 40 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,2 godina (40,5 kod muškaraca i 32,8 kod žena). U naselju ima 10 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 5,20.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Albancima (prema popisu iz 2003. godine).

## Reference

## Vanjske veze
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
Limay (rijeka)

**Limay ** je važna rijeka na sjeverozapadu Argentine (regija Comahue unutar Patagonije). Ona izvire na istočnom kraju Jezera Nahuel Huapi i teče u krivudavoj putanji oko 380 km, prikupljajući vode nekoliko pritoka, kao što su Traful, Pichileufú i Collon Cura. Zatim susreće rijeku Neuquen i zajedno postaju Río Negro. Na tom se ušću nalazi grad Neuquén.

Rijeka formira prirodnu granicu između provincija Neuquén i Río Negro. Njene duboke vode su bistre, i imaju veliki protok (700 m³ / s prosječno). A sliv ima površinu od 61.723 km², i obuhvaća gotovo sve rijeke i potoke Atlantskog bazena u regiji, kao i veliku mrežu jezera.

Vode Limaya se koriste za hidrolektrane na pet brana : Alicurá, Piedra del Águila, pichi Picún Leufú, El Chocón i Arroyito, zajedno s kompleksom Cerros Colorados na rijeci Neuquén oni doprinose s više od jedne četvrtine od ukupnog hidrolektrične energije e u zemlji.Izgradnja uzastopnih brana i akumulacija je smanjila duljinu rijeke (koja je bila prvotno oko 450 km). Pored nje, na mjestu Arroyito, izgrađena je godine 1980. jedino postrojenje za tešku vode u Južnoj Americi.

Rijeka se također koristi za ribolov, a na nekim mjestima i za ljetovališta, s objektima za kampiranje. Rijeka je bila  prekrivena vulkanskim pepelom 2011. kad je junu eruptirao Vulkan Puyehue.
Neuquén (rijeka)

**Neuquén** je druga najvažnija rijeka u pokrajini Neuquén u argentinskoj Patagoniji, nakon rijeke Limay.

## Pregled
Rijeka izvire na sjeverozapadu pokrajine, na nadmorskoj visini od 2.300 metara, u u nju uviru brojni potoci kroz doline donjih Anda, dok napreduje dijagonalno u smjeru jugoistoka. Među tih potocima, neke od njih potječu od pražnjenja malih jezera kao što su su Trocomán, Reni Leuvü, Agrio i Nahueve. Dalje, njeni glavni pritoci su rijeke Varvarco i Agrio, koje doprinose gotovo trećinu toka Neuquéna. Duž svog toka rijeka prima neke sedimente iz vulkana Copahue i Domuyo koji utječu na jasnoću inače čiste vode.

Nakon što susreće Agrio, Neuquén nema prirodnih jezera koja bi mogla regulirati njen tok, što rezultira oštrim podizanjem razineod vrijeme odmrzavanja i kišnih razdoblja. Odvodni kanal prema jezeru Pellegrini u pokrajini Río Negro izgrađen je zbog naglih promjene u protoku, kao i kompleksa hidrolektrana Cerros Colorados.

Prosječni protok rijeke je 308 m³ / s (mjereno na Paso de Indios), a površina joj je oko 50.774 km ². Na kraju n Neuquén sreće rijeku Limay rijeke u blizini grada Neuquéna, stvarajući Rio Negro, koja nastavlja svoj put prema istoku u Atlantski ocean.

Iako nije poznata kao druge ribolovne rijeke u Patagoniji, rijeku posjećuju ribolovni entuzijasti, kao i dva umjetna jezera pod nazivom Los Barreales i Mari Menuco, koja se nalaze pored rijeke u blizini granice s Río Negro provincijom . Glavna lovina su pastrve i patagonijska pejerrey.
Proscenij

**Proscenij** je prednji dio pozornice koji se nalazi između gledališta i zastora. Alternativni nazivi: *prednji plan*, prednja pozornica, *forbina*.
Pozornica

**Pozornica** je scenski prostor tj. mjesto na kojem se odigrava predstava. Sinonimi za pozornicu su: **scena, bina, prizorište** te još poneki rjeđe upotrebljavani.
Danas su kazališne pozornice uglavnom sličnih oblika i razlikujemo ih po površini i po tehničkoj opremljenosti, ovisno o namjeni. Različite vrste pozornica su:
* arena
* komorna pozornica
* pozornica-podij
* pozornica-kutija
* šekspirijanska pozornica
* kružna pozornica
* kabuki staza
Ikeru Shikabane

***Ikeru shikabane*** () je japanski nijemi film snimljen u režiji Eizoa Tanake i premijerno prikazan 1918. Predstavlja adaptaciju istoimene drame Lava Tolstoja. Tanaki je *Ikeru shikabane* predstavljao filmski debi. U njemu je kao predstavnik kazališnog pokreta *[[shingeku]]* nastojao u mladu japansku kinematografiju, koja se uglavnom držala tradicionalnih formi, uvesti realističnu glumu. S druge strane, *Ikeru shikabane* je, kao i drugi japanski filmovi tog perioda, još uvijek zadržao praksu korištenja specijaliziranih *[[onnagata]]* glumaca za ženske likove, pa je tako glavnu žensku ulogu tumačio Teinosuke Kinugasa koji će se decenijama kasnije proslaviti kao režiser.

## Vanjske veze
* 
* Japanese cinema: film style and national character
Redemption (film, 1930)

***Redemption*** () je američki crno-bijeli film snimljen 1930. u režiji Freda Nibloa. Predstavlja adaptaciju drame *[[Živi leš]]* ruskog pisca Lava Tolstoja. U glavnoj ulozi nastupa John Gilbert kao muž koji u predrevolucionarnoj Rusiji nastoji pobjeći od nesretnog braka tako što se priključi putujućoj grupi Cigana. Gilbertu, koji je u nijemoj eri uživao status jedne od najvećih hollywoodskih zvijezda, je *Redemption* predstavljao prvi zvučni film u karijeri. S njime nije bio zadovoljan i, uvjeren u njegov fijasko, je pokušavao zaustaviti Metro-Goldwyn-Mayer da ga distribuira. Na kraju je *Redemption* premijerno prikazan iza njegovog drugog zvučnog filma *[[His Glorious Night]]* koji je bio još gori i predstavljao katastrofu koja mu je zapečatila karijeru.

## Uloge
* John Gilbert - Fedya
* Renée Adorée - Masha
* Conrad Nagel - Victor
* Eleanor Boardman - Lisa
* Claire McDowell - Anna Pavlovna
* Nigel De Brulier - Petushkov
* Tully Marshall - Artimiev
* Mack Swain - Magistrate
* Erville Alderson -
* George Spelvin - Magistrate
* Sidney Bracey - Waiter
* Richard Alexander - Policeman (*naveden kao Dick Alexander)
* Charles Quartermaine - Artimiev
* Agostino Borgato - Petushkov

## Reference

## Vanjske veze
* ''Redemption'' at IMDb.com
* ''Redemption''; allrovi.com
Way Out West (film, 1930)

***Way Out West*** () je američka crno-bijela western komedija snimljena 1930. u režiji Freda Nibloa. Protagonist filma, koga glumi William Haines, je najavljivač cirkusa koji na prevaru izvuče novac od grupe kauboja, a na kraju je od njih prisiljen tražiti pomoć kada i sam bude opljačkan. Radnja prikazuje kako nastoji zaraditi za život na ranču gdje se zaljubi u lijepu kćer vlasnika. Film nije doživio naročiti komercijalni uspjeh, i zapravo je predstavljao po zaradi najslabije ostvarenje u karijeri Williama Hainesa. Kasnije je, međutim, postao zanimljiv dijelu historičara filma, koji su na temelju Hainesove homoseksualnosti u radnji i nekim gegovima filma pronašli "kodirane" gej poruke, odnosno gej humor i reference koji su bili karakteristični za nešto "opuštenije" standarde predkodovskog Hollywooda.

## Uloge
* William Haines ... Windy
* Leila Hyams ... Molly Rankin
* Polly Moran ... Pansy
* Cliff Edwards ... Trilby
* Ralph Bushman ... Steve (kao Francis X. Bushman Jr.)
* Vera Marshe ... La Belle Rosa
* Charles Middleton ... Buck Rankin
* Jack Pennick ... Pete
* Buddy Roosevelt ... Tex
* Jay Wilsey ... Hank

## Literatura
* Barrios, Richard (2003). *Screened Out: Playing Gay in Hollywood from Edison to Stonewall*. Psychology Press. .
* Mann, William J. (1998). *Wisecracker: The Life and Times of William Haines, Hollywood's First Openly Gay Star*. New York, Penguin Putnam. .
* Mann, William J. (2004). *Gay Pride: A Celebration of All Things Gay and Lesbian*. Citadel Press. .

## Izvori

## Vanjske veze
* ''Way Out West'' at the Internet Movie Database
* ''Way Out West'' at Turner Classic Movies
A Scandal in Bohemia

**"A Scandal in Bohemia"** (srpskohrvatski: *Skandal u Češkoj*) je prva od ukupno 56 priča o Sherlocku Holmesu koju je napisao Arthur Conan Doyle. Priča je objavljena u časopisu *[[The Strand Magazine]]* 1891. godine te je ujedno prva priča o Holmesu koju je ilustrirao Sidney Paget. Conan Doyle je ovu priču stavio na peto mjesto popisa svojih najdražih priča o Holmesu.

## Slučaj
Sherlocka Holmesa i dr. Watsona u njihovom stanu posjećuje maskirani muškarac koji zahtijeva njihove usluge. Evidentno plemić, muškarac pokušava skriti svoj identitet predstavivši se kao grof von Kramm, ali ga Holmes vrlo brzo prepoznaje kao Wilhelma Gottsreicha Sigismonda von Ormsteina, kralja Češke. Skidajući svoju masku, kralj priznaje i otkriva svoj identitet.

Kralj im ispriča o svojoj ranijoj aferi s Irene Adler, osobu koja ime "lice najljepše žene i um najodlučnijeg muškarca". Afera je prekinuta njegovim povratkom u Prag i njezinim odlaskom u London, ali iza nje su ostali povjerljivi dokumenti koji bi mogli kompromitirati njegov skori brat sa skandinavskom princezom. Kralj Holmesu i Watsonu ostavlja £1,000 (što je danas vrijednost od £92,500) kao početni polog i traži od njih da povrate tražene dokumente.

Prerušen u pijanog, besposlenog radnika, Holmes dolazi do kuće Irene Adler gdje saznaje kako je Adlerova u dnevnom kontaktu s odvjetnikom Godfreyjem Nortonom. Kada Norton posjeti Irene, njih dvoje odu prema crkvi. Holmes ih prati i dolazi točno u trenutak da posvjedoči vjenčanju Irene Adler i Godfreyja Nortona. Po povratku u 221B Baker Street, Holmes i Watson formuliraju konačni plan temeljen na Holmesovoj pretpostavci da će neudana žena u slučaju vatre prvo spašavati svoje najdragocjenije predmete, dok bi udana žena prvo spašavala dijete.

Sljedeće večeri, Holmes se preruši u dobroćudnog svećenika i uspijeva infiltrirati dom Irene Adler, hineći da je ozlijeđen u sukobu s prosvjednicima koji su se okupili ispred doma Irene Adler. Dok sjedi u njezinom domu, Watson izvana vikne "VATRA!", a dim iz dimne rakete stvori dovoljnu paniku. Točno kako je Holmes predvidio, Irene Adler je krenula da spasi dokumente i tako otkrila njihovu lokaciju, nakon čega Holmes nestaje. Ipak, te večeri, kada su Watson i Holmes, još uvijek prerušen, bili pred vratima stana, s ulice ga je, rekavši "Laku noć, gospodine Holmes!", pozdravio muškarac, zapravo Irene Adler prerušena u muškarca.

Sljedećeg jutra, Holmes kralju objašnjava cijeli slučaj, ali kada odu po dokumente, otkriju kako ih je Irene Adler već uklonila. Postala je ona tako jedina žena koja je nadmudrila Holmesa, a kao "poklon", ostavila je kralju jednu svoju sliku i pismo u kojem objašnjava da nema namjeru koristiti slike kako bi kompromitirala kralja. Kralj, presretan, nudi Holmesu bilo kakvu nagradu, na što detektiv zahtijeva tek fotografiju Irene Adler koju je kralj dobio kao uspomenu.

## Vanjske veze
* A Scandal in Bohemia with the illustrations of Sidney Paget in colour.
Isn't Life Wonderful

***Isn't Life Wonderful?*** ( je američki nijemi film snimljen 1924. u režiji D. W. Griiffitha. Po žanru je drama, a temelji se na istoimenoj pripovjetci britanskog pisca Geoffreya Mossa. Radnja je smještena u Njemačku nakon poraza u prvom svjetskom ratu. Protagonistica, koju tumači Carol Dempster, je mlada poljska imigrantica koja je iz ratom razorene domovine došla potražiti sreću u malom njemačkom gradu, ali se i tamo suočava sa glađu, oskudicom, nasiljem i posljedicama hiperinflacije. Griffith je film snimio na lokacijama u Njemačkoj i Austriji. Dio historičara vjeruje da je njegov motiv za snimanje filma bilo nastojanje da se prikazujući stradanja nedužnih njemačkih civila iskupi za potpirivanje antinjemačkog šovinističke histerije u svom ratnom filmu *[[Hearts of the World]]*. U svakom slučaju, Griffith se nedugo nakon filma pridružio sve većem broju intelektualaca i javnih ličnosti u pobjedničkim državama Antante koji su tražili da se poratna Njemačka oslobodi teških financijskih obaveza Versajskog mira. Publika, međutim, nije dobro dočekala njegov film, koji je loše propao na kino-blagajnama te je Griffith nedugo potom napustio studio United Artists. Većina današnjih kritičara neuspjeh *Isn't Life Wonderful?* tumači angažmanom Carol Dempster s kojom je Griffith tada bio u vezi, ali koja nije imala glumački talent ni glamurozni izgled Lilian Gish i drugih filmskih diva tog vremena; s druge strane, Dempsterina uloga se smatra adekvatnom za film, a s vremenom je reputacija filma narasla i danas se smatra jednim od boljih Griffithovih ostvarenja.

## Uloge
* Carol Dempster ... Inga
* Neil Hamilton ... Paul
* Erville Alderson ... Profesor
* Helen Lowell ... Baka
* Marcia Harris ... Tetka
* Frank Puglia ... Theodor
* Hans Adalbert Schlettow ... Vođa radnika
* Paul Rehkopf ... Gladni radnik
* Walter Plimmer ... Amerikanac
* Lupino Lane ... Rudolph
* Robert Scholtz
* Dick Sutherland
* Louis Wolheim

## Izvori

## Vanjske veze
*
The Red-Headed League

**"The Red-Headed League"** (srpskohrvatski: *Savez riđokosih*) je jedna od 56 kratkih priča Arthura Conana Doylea o slavnom detektivu Sherlocku Holmesu. Prvi put objavljena 1891. u *[[Strand]]u*, uz ilustracije Sidneyja Pageta, priča je sastavni dio zbirke *[[The Adventures of Sherlock Holmes]]*. Conan Doyle je ovu priču stavio na drugo mjesto među svojih 12 najdražih priča.

## Slučaj

Holmesa i Watsona posjećuje Jabez Wilson, londonski trgovac koji je ranije radio na brodu na Istoku. Proučavajući svog klijenta, Holmes i Watson primijete Wilsonovu riđu kosu, za koju se ispostavlja kako je temelj cijelog slučaja. Naime, Wilsona je, ranije, njegov pomoćnik Vincent Spaulding nagovorio da se javi na oglas za posao, za kojeg je uvjet bila crvena kosa. Sljedećega jutra, Wilson je otišao na razgovor te je, nakon čekanja u redu, doista dobio posao, i to jedini među cijelim redom prijavljenih - ostalima je kosa bila ili presvijetla ili pretamna i nije imala tu jedinstvenu, plamenu, nijansu.

Wilsonov posao, dakako, nije išao odveć dobro tako da mu je dodatna zarada bila od velike koristi. Uspio je isprazniti svoju trgovinu tokom nekoliko popodnevnih sati, za što mu je plaćeno £4 tjedno (danas oko £370). Ipak, posao što ga je obavljao bio je beznačajan i nimalo zamoran, a sastojao se u ručnom prepisivanju sadržaja *[[Encyclopædia Britannica|Encyclopediae Britannicae]]*. Iako skeptičan, Wilson je prihvatio posao te se s vremenom počeo radovati učenju novih stvari. Kada je završio sa slovom "A", radovao se slovu "B", ali kada je tog dana došao na posao, otkrio je kako je "Savez riđokosih raspušten".

Kada se Wilson raspitao o Duncanu Rossu, osnivaču Saveza, kod vlasnika zgrade, ovaj nije imao pojma o kome Wilson govori, mada se prisjetio riđokosog muškarca koji je ostavio karticu za Wilsona. Kartica ga je, naravno, odvela na adresu tvrtke koja je proizvodila umjetna koljena. Wilson je priču zaključio frustriran što je izgubio dodatnu zaradu.

Holmes prihvaća slučaj koji se isticao po svojoj neobičnosti te uvjerava Wilsona kako će dobiti rješenje u roku od par dana. Holmes i Watson odlaze u četvrt gdje se nalazi Wilsonova trgovina i proučavaju raspored zgrada, nakon čega odu do trgovine i upozaju Spauldinga, na čijim hlačama Holmes primijeti zemlju. Detektivu je to bilo dovoljno da poveže sve činjenice, nakon čega je pozvao inspektora Jonesa i gospodina Merryweather, upravitelja susjedne banke.

Skrivši se u baku s inspektorom i upraviteljem, Holmes i Watson čekaju dolazak Johna Clayja, poznatog kriminalca, te njegovog pomoćnika Archieja. Njih su dvojica, pod pseudonimima Vincent Spaulding i Duncan Ross, izmislili Savez riđokosih kako bi izvukli Wilsona iz trgovine dok Clay kopa podzemni tunel prema banci, gdje su planirali ukrasti velike svote novca. Iznos od £4 što su ga davali Wilsonu jest bio visok, ali je bio prihvatljiva žrtva.

Nakon što uhvate kriminalce, Holmes objašnjava Watsonu kako je riješio slučaj.

## Vanjske veze
The Sorrows of Satan

***The Sorrows of Satan*** () je fantastično-religijski roman engleske spisateljice Marie Corelli objavljen 1895. godine. Radnja predstavlja modernu varijaciju legende o Faustu, čiji ekvivalent predstavlja protagonist, siromašni književnik Geoffery Temper. Radnja prikazuje kako nasljeđuje bogatstvo i stiče prijateljstvo tajanstvenog aristokrata po imenu Lucio za koga se na kraju ispostavi da je Satana. *The Sorrows of Satan* je karakterističan po tome što je u njemu autorica nastojala pomiriti kršćansku teologiju sa u tadašnjim britanskim intelektualnim krugovima popularnim konceptima reinkarnacije i teozofije; također je promovirala i žensko pravo glasa i socijalnu državu. Kritičari su loše dočekali roman, optuživši autoricu za prejednostavno moraliziranje i didaktičnost. Čitatelji su, međutim, bili oduševljeni i *The Sorrows of Satan* je postala jedan od najvećih bestselera svog doba. Dva puta je adaptiran kao *nijemi film* - godine 1921. u Danskoj kao *[[Blade af Satans bog]]* u režiji Carla Theodora Dreyera i 1926. u SAD kao ''The Sorrows of Satan'' u režiji D. W. Griffitha.
Rojo no Reikon

je japanski nijemi film snimljen 1921. u režiji Minorua Murate. Predstavlja slobodnu adaptaciju drame *[[Na dnu]]* ruskog književnika Maksima Gorkog. Protagonist, koga glumi Denmei Suzuki, je mladi violinist sa Hokaida koji, usprkos očevim upozorenjima, zajedno sa ženom i porodicom odlazi u Tokio u potrazi za slavom i bogatstvom, ali ga tamo čekaju siromaštvo i razočaranja. *Duše na putu* se ponekad naziva prvim japanskim "modernim" filmom, i to prije svega zbog toga što je Murata u njemu napustio dotadašnje konvencije temeljene na tradicionalnom japanskom teatru, i počeo koristiti tehnike temeljene na ostvarenjima D. W. Griffitha. *Duše na putu* je također bio jedan od prvih japanskih filmova koji je za ženske likove koristio glumice umjesto tradicionalnih muških *[[onnagata]]* glumaca; u njemu je nastupila Haruko Sawamura čiji je izgled i glumačka tehnika temeljen na likovima Mary Pickford. Nekoliko decenija kasnije je isti predložak japanskom sineastu Akiri Kurosawi poslužio za mnogo poznatiji film ''Na dnu''.

## Izvori

## Literatura
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze
*
Živi leš (film, 1929)

***Živi leš*** (; ) je sovjetsko-njemački nijemi film snimljen 1929. u režiji Fjodora Ocepa. Predstavlja ekranizaciju istoimene drame Lava Tolstoja. Protagonist, koga tumači Vsevolod Pudovkin, je sitni činovnik u predrevolucionarnoj Rusiji se odi nesretnog braka ne može izbaviti razvodom te, nemajući hrabrosti da počini samoubistvo, bježi od kuće poslije čega ga supruga proglasi mrtvim. Film se snimao u Njemačkoj, a tokom produkcije je sovjetski režiser Ocep zajedno sa suprugom Anom Sten odlučio ostati na Zapadu te nastavio karijeru u Njemačkoj.

## Vanjske veze
*
Blade af Satans bog

***Blade af Satans bog*** () je danski nijemi fantastični film snimljen 1921. u režiji Carla Theodora Dreyera. Radnja se temelji na motivima romana *[[The Sorrows of Satan]]* engleske književnice Marie Corelli. Naslovni protagonist, koga tumači Helge Nissen, je Satana koji je za kaznu poslan na Zemlju gdje mora iskušavati ljude; za svaku dušu koja popusti iskušenju dobiva stotinu godina, a za svaku dušu koja se odupre mu se oduzima hiljadu godina kazne. Radnja se sastoji od četiri epizode smještene u različite historijske periode - Palestinu u doba Novog zavjeta, Španiju u doba Inkvizicije, Francusku u doba Revolucije i Finsku u doba građanskog rata. *Blade af Satans bog* je postigao uspjeh i učinio Dreyera jednim od najpoznatijih sineasta svog vremena; njegove ambicije su se, međutim, pokazale prevelikim za financijske i druge resurse njegove male zemlje, te je nakon *Blade af Satans bog* uglavnom snimao u drugim evropskim državama.

## Uloge
* Helge Nissen - Satan / The Grand Inquisitor / Erneste / Ivan
* Halvard Hoff - Isus (prva epizoda)
* Jacob Texiere - Judas (prva epizoda) (kao Jacob Texière)
* Hallander Helleman - Don Gomez de Castro (druga epizoda)
* Ebon Strandin - Isabel, Castrova kćer (druga epizoda)
* Johannes Meyer - Don Fernandez (druga epizoda)
* Nalle Halden - Majordom (druga epizoda) (kao Nalle Haldén)
* Tenna Kraft - Marie Antoinette (treća epizoda) (kao Tenna Frederiksen Kraft)
* Viggo Wiehe - Grof de Chambord (treća epizoda)
* Emma Wiehe - Grofica de Chambord (treća epizoda)
* Jeanne Tramcourt - Madamme Genevive de Chambord (treća epizoda)
* Hugo Bruun - Grof Manuel (treća epizoda)
* Elith Pio - Joseph (treća epizoda)
* Emil Helsengreen - Narodni komesar (treća epizoda)
* Viggo Lindstrøm - Stari Pitou (treća epizoda)
* Clara Pontoppidan - Siri (četvrta epizoda)
* Carlo Wieth - Paavo (četvrta epizoda)

## Reference

## Vanjske veze
*
The Sorrows of Satan (film)

***The Sorrows of Satan*** () je američki nijemi film snimljen 1926. u režiji D. W. Griffitha. Predstavlja adaptaciju romana *[[The Sorrows of Satan]]* engleske književnice Marie Corelli. Protagonist, koga tumači Ricardo Cortez, je siromašni književnik George Tempest koji prokune Boga, a nakon čega se odjednom stvori princ Lucio de Rimanez (koga tumači Adolphe Menjou) i obavijesti ga da je naslijedio bogatstvo. Radnja prikazuje kako Tempest uz Lucijevu pomoć napreduje prema vrhovima evropskog otmjenog društva ne shvaćajući da je Lucio u stvari Satana koji nastoji zarobiti njegovu dušu. Griffith je film snimio po ugovoru za Paramount Pictures, nakon višegodišnje karijere nezavisnog sineasta; prema kasnijim navodima, nije bio oduševljen projektom, ali su kasniji kritičari smatrali da je riječ o jednom od boljih ostvarenja iz njegove kasnije faze. Za Carol Dempster, Griffithovu tadašnju muzu i ljubavnicu, je uloga protagonistove djevojka bila posljednji filmski nastup. Uspjeh filma je, pak, donijela i mađarska glumica Lya de Putti u ulozi vamp zavodnice princeze Olge; u jednoj od scena raskalašene zabave u pariškom noćnom klubu se pojavila u toplesu; ta je scena kasnije izbačena u "čednijoj" verziji za američku publiku.

## Uloge

## Vanjske veze
*
The Battle of the Sexes (film, 1914)

***Battle of the Sexes*** () je američki nijemi film snimljen 1914. u režiji D. W. Griffitha, poznat kao njegovo drugo po redu cjelovečernje ostvarenje. Po žanru je melodrama, a radnja prikazuje kako dotada uzorni porodični čovjek (čiji lik tumači Donald Crisp) započinje aferu sa lijepom sustanarkom (koju tumači Fay Tincher), prije nego što ga kćer (koju tumači Lilian Gish) lukavstvom natjera da se vrati supruzi i porodici. Iako je doživio veliki uspjeh, do danas se sačuvao samo kratki fragment; ostatak filma se smatra izgubljenim. Historičarima je zanimljiv i zbog toga što je u njemu u kratkoj ulozi nastupio Rudolph Valentino, tada nepoznat taksi plesač u New Yorku. Godine 1928. je Griffith režirao remake remake, koji je po žanru bio komedija.

## Uloge
* Donald Crisp - Frank Andrews
* Lillian Gish - Jane Andrews, kćer
* Robert Harron - John Andrews, sin
* Mary Alden - Mrs. Frank Andrews
* Owen Moore - Cleoin ljubavnik
* Fay Tincher - Cleo
* W. E. Lawrence

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* Photo Gallery containing two stills from "The Battle of the Sexes" 
* AFI entry
Svemirac iz Solway Firtha

**Svemirac iz Solway Firtha** (takođe poznat i kao **Solway vanzemaljac** i **Misterij Solway Firtha**) odnosi se na figuru vidljivu na fotografiji koju je 1964. snimio vatrogasac, fotograf i mjesni povjesničar **Jim Templeton** (13. februara 1920. - 27. novembra 2011.) koja je stekla svetsko zanimanje. Fotografiju je snimio na Burgh Marshu, Burgh by Sands, sa kojeg se vidi Solway Firth, Cumbria, Engleska. Templeton tvrdi da je figura u pozadini fotografije nepoznata osoba sa svemirskim odjelom te je inzistirao da niko nije bio u blizini kada je snimao tu sliku, izuzev njegove kćerke i supruge. Fotografija je stekla svetsku pažnju medija te privukla pozornost ufologa.

## Fotografija
23.5. 1964., Jim Templeton je snimio tri fotografije svoje petogodišnje kćeri tokom izleta u Burgh Marsh. Templeton je izjavio da su jedini drugi ljudi na polju tog dana bile neke starije gospođe koje su sjedile u autu na drugom kraju livade. U pismu za *[[Daily Mail]]* 2002., Templeton je izjavio, "Snimio sa tri fotografije moje kćeri Elizabeth u sličnoj pozi – te sam bio šokiran kada se druga slika vratila iz Kodaka i na njoj bio nešto kao svemirac u pozadini." Templeton inzistira da nije vidio figuru sve do razvitka fotografije, a analitičari sa Kodaka su potvrdili da je fotografija autentična.

Razna objašnjenja su ponuđena. Jedno je da je ta figura zapravo Templetonova supruga, Annie, koja je bila sa njima taj dan te se vidi na drugim slikama. Pošto je tip foto-aparata kojeg je koristio - Zeiss Contax Pentacon F SLR - pokazivao samo 70% stvarne fotografije, moguće je da nije uočio suprugu iza kćeri. Annie je nosila modro plavu haljinu, koja je mogla biti presvetla zbog blende.

## Publicitet
Templeton tvrdi da, nakon što su novine naveliko pisale o fotografiji, dobio posjetu od dvoje osoba koje je nazvao ljudi u crnom a koji su došli na poziv vlade te mu nisu htjeli dati identifikacijske isprave. Nakon što ih je odveo do lokacije na kojoj je snimio fotografiju, Templeton tvrdi da su se ljudi naljutili kada je ustrajao na uvjerenju da nije vidio figuru dok je fotografirao, te su otišli u autu i ostavili ga da hoda pješke do doma.

Templeton je za BBC izjavio da je lansiranje Blue Streak projektila kraj Woomere u južnoj Australiji odgođeno zbog navodno dvoje nepoznatih osoba koje su viđene kraj platforme za lansiranje. Templeton tvrdi da ga je osoblje kasnije kontaktiralo jer je vidjelo njegovu fotografiju u australskim novinama te zaključilo da su te dvije figure identične.

Na upit ufologa da li ih zanima fotografija, britansko Ministarstvo odbrane je izjavilo da ih Templetonov slučaj ne zanima.

## Reference

## Vanjske veze
* Story, Chris. "Navodno viđenje NLO-a vodi to poznate lokacije u Cumbriji ". *[[News & Star]]* (2009).
Benkaj

**Benkaj** (albanski **Bëkaj** [bəˈkaj]), naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 7 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 29 stanovnika).

## Demografija
U naselju Benkaj živi 7 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,4 godina (32,8 kod muškaraca i 41,2 kod žena). U naselju ima 2 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,50.

Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Albancima (prema popisu iz 2003. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Markurells i Wadköping

***Markurells i Wadköping*** je roman švedskog književnika Hjalmara Bergmana. Radnja je smještena u mali švedski grad Wadköping i ograničena na 6. jun 1913. godine, iako se pojedini dijelovi kroz "flashbackove" bave i ranijim razdobljima. Protagonist je gostioničar Markurell koji se brine o toće li njegov sin Johan položiti maturu ili ne. Roman se odlikuje kombinacijom pesimizma i grotesknog humora. Nekoliko je puta bio ekraniziran - kao njemački igrani film *[[Väter und Söhne]]* 1930. i švedski igrani film *[[Markurells i Wadköping (film)|Markrells i Wadköping]]* 1931. godine, te kao švedska TV-serija *[[Markurells i Wadköping (film)|Markrells i Wadköping]]* 1968. godine.

## Vanjske veze
*
Väter und Söhne

***Väter und Söhne*** je njemačko-švedski igrani film snimljen 1930. na njemačkom jeziku u režiji Victora Sjöströma i Paula Merzbacha. Predstavlja adaptaciju romana Markurells i Wadköping švedskog pisca Hjalmara Bergmana. Radnja se događa tokom jednog dana u švedskom gradiću, gdje gostioničar brine o tome hoće li mu sin položiti maturu. Sjöström je sljedeće godine režirao verziju na švedskom jeziku pod naslovom *[[Markurells i Wadköping (film)|Markurells i Wadköping]]*.

## Uloge
* Rudolf Rittner - Markurell, Gastwirt 
* Franziska Kinz - Karin, seine Frau 
* Martin Herzberg - Johann, ihr Sohn 
* Alfred Gerasch - Baron de Lorche, Gutsbesitzer 
* Carl Ballhaus - Louis, sein Sohn 
* Elfriede Borodin - Brita, seine Nichte 
* Ernst Gronau - Sven Ström, Friseur 
* Artur Retzbach-Erasiny - Per Ström, Schuldiener 
* Philipp Manning - Gymnasialdirektor 
* Gustav Rickelt - der Domprobst, Prüfungskommissär 
* Ernst Dernburg - der Chemieprofessor, Prüfungskommissär

## Vanjske veze
* 
*
The Battle of the Sexes (film, 1928)

:*Za raniju verziju v. [[The Battle of the Sexes (1914 film)]].*

***The Battle of the Sexes*** () je američka nijema filmska komedija snimljena 1928. u režiji D. W. Griffitha. Predstavlja novu verziju njegovog istoimenog filma koji je po žanru bio melodrama. Protagonist nove verzije, čiji lik tumači Jean Hersholt, je sredovječni tajkun koga spretno zavede proračunata ljepotica (čiji lik tumači Phyliss Haver) i natjera da napusti porodicu. Radnja prikazuje kako tajkunova kćer (koju glumi Sally O'Neill) nastoji natjerati oca da se vrati porodici.

## Uloge
* Jean Hersholt ... William Judson, otac
* Phyllis Haver ... Marie Skinner 
* Belle Bennett ... Mrs. Judson, majka
* Sally O'Neil ... Ruth Judson, kćer
* Don Alvarado ... Babe Winsor 
* William Bakewell ... Billy Judson, sin
* John Batten ... Prijatelj Judsonovih

## Reference

## Vanjske veze
*  
* 
* ''The Battle of the Sexes'' (1928) at Silent Era
* review in the *[[New York Times]]*
Lady of the Pavements

***Lady of the Pavements*** () je američki nijemi film snimljen 1929. u režiji D. W. Griffitha, poznat kao posljednje nijemo ostvarenje u njegovoj filmografiji. Radnja se temelji na priči *La Paiva* njemačkog pisca Karla Volmollera i smještena je u Pariz gdje diplomat grof Karl von Arnim (čiji lik tumači William Boyd) svoju zaručnicu (koju glumi Jetta Goudal) hvata *in flagranti* sa ljubavnikom te se zariče kako će radije oženiti "damu s pločnika" (tj. prostitutku) umjesto nje. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Lupe Velez, je djevojka iz "lošeg" noćnog kluba koju je osvetnički raspoložena zaručnica angažirala da pod krinkom "pristojne" operne dive zavede diplomata i osramoti ga pred pariškim otmjenim društvom. Griffith je tokom produkcije odlučio nadosnimiti nekoliko scena uz pomoć zvučnog sistema Vitaphone, ali su te snimke danas izgubljene, te *Lady of the Pavements* danas postoji isključivo u nijemom obliku.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* ''Lady of the Pavements'' at SilentEra
* ''Lady of the Pavements'' poster
Bijelo Polje (razvrstavanje)

**Bijelo Polje** može biti:

## Crna Gora
* Bijelo Polje, grad i sjedište istoimene opštine.
* Opština Bijelo Polje.
* Bijelo Polje (Podgorica), naselje u opštini Podgorica.

## Bosna i Hercegovina
### Republika Srpska
* Bijelo Polje (Istočno Sarajevo), naselje u opštini Istočna Ilidža, grad Istočno Sarajevo.
* Bijelo Polje (Milići), naselje u opštini Milići.
* Bijelo Polje (Šekovići), naselje u opštini Šekovići.
### Federacija Bosne i Hercegovine
* Bijelo Polje (Kakanj), naselje u opštini Kakanj.

## Povezano
* Belo Polje (razvrstavanje)
The Adventure of the Blue Carbuncle

**"The Adventure of the Blue Carbuncle"** (srpskohrvatski: *Plavi granat*) je jedna od 56 kraktih priča Arthura Conana Doylea o Sherlocku Holmesu, objavljena prvi put u siječnju 1892. godine u *[[Strand]]u* uz ilustracije Sidneyja Pageta. Priča je sastavni dio zbirke *[[The Adventures of Sherlock Holmes]]*.

## Slučaj

Dr. Watson posjećuje svog prijatelja, Sherlocka Holmesa, na Božić i nalazi ga kako kontemplira nad starim šeširom što mu ga je donio narednik Peterson zajedno s božićnom guskom što je ispala nekom starcu nakon što su ga pokušali orobiti na ulici. Holmes je gusku ostavio Petersonu, ali se ovaj vratio s plavim granatom što ga je njegova supruga pronašla u grlu guske. Holmes iz promatranja šešira izvlači nekoliko neizgled nemogućih zaključaka o vlasniku šešira, što predstavlja jednu od najpoznatijih dedukcija iz cijelog serijala. Holmes izda oglas o pronađenom šeširu, a kada se na oglas javi izvjesni Henry Baker, vlasnik šešira, svi se Holmesovi zaključci pokažu istinitima.

Zaintrigiran pitanjem kako se granat grofice od Morcara, koji je ukraden iz njezine hotelske sobe, našao u grlu jedne guske, Holmes započinje istragu koja ga vodi do niza trgovaca i kupaca gusaka, a sve s ciljem da pronađe onoga tko je ukrao dragulj. U toj potrazi nalete na Jamesa Rydera, sitnog čovječuljka, koji također traži spomenutu gusku.

Deduciravši već gotovo sve, Holmes uspije natjerati Rydera da progovori te im ovaj ispriča cijelu istinu. Uz pomoć Catherine Cusack, grofičine sluškinje, Ryder je ukrao granat. Misleći kako će biti gonjen za krađu, otišao je do svoje sestre, koja uzgaja guske, i ubacio ga jednoj od gusaka među hranu. Tu je gusku izabrao za sebe, kao poklon, ali je u cijelom metežu izgubio svoju gusku i uzeo krivu. Kada je rasporio krivu gusku, vratio se kod sestre, ali prava guska je već bila prodana vlasniku Alpha Inna, preko kojega je došla do gospodina Bakera. Kako bi sebe osigurali, Cusackova i Ryder su krađu prišili Johnu Horneru, vodoinstalateru koji je radio u grofičinoj sobi u trenutku krađe, a već je ranije bio zatvaran zbog krađe.

S obzirom na sve okolnosti i božićno vrijeme, Holmes odluči pustiti Rydera, smatrajući kako bi boravak u zatvoru od njega učinio još goreg i tvrdokornijeg kriminalca. Ryder bježi na kontinent, a slučaj protiv Hornera će propasti bez njegovog lažnog svjedočenja. Na samom kraju, Holmes pošalje grofici poruku kako ima granat kod sebe i zaključi kako on nije obvezan rješavati policijske nedostatke.

## Vanjske veze
Hrvati u Australiji

**Hrvati u Australiji** (engl..*Croatian-Australian*) su osobe u Australiji s punim, djelomičnim, ili većinskim hrvatskim podrijetlom, ili u Hrvatskoj rođene osobe s prebivalištem u Australiji.

Procjenjuje se da 118.051 Hrvata živi u Australiji (0,6 %) i to poglavito u australskoj državi Victoriji i u Novom Južnom Walesu.

## Historija
Daleke 1850. počelo je prvo doseljavanje hrvatskog stanovništva u Australiju. U to vrijeme Hrvati su bili popisani kao "Austrijanci", jer je Hrvatska bila dio Habsburške Monarhije.

Većina ljudi koji su napustili svoje domove svojedobno zbog loše ekonomske situacije. Najupečatljiviji primjer bila je takozvana "Vinska klauzula" trgovinskog sporazuma iz 1891. između Austo-Ugarske i Italije, koji je bio posebno nepovoljan za hrvatsko vinogradarstvo. Vinskom klauzulom dozvoljen uvoz jeftinih talijanskih vina uz vrlo povoljne uvjete, a njome je Austro-Ugarska namjeravala kupiti talijansko prijateljstvo odnosno vojno savezništvo. Hrvatska vinska poljoprivreda je teško pogođena ovom odlukom bečke vlasti. Sporazum je trajao dugo godina.

Nakon Drugog svjetskog rata stotine tisuća Hrvata je napustilo svoju domovinu zbog straha od odmazde i ukidanja demokracije od strane jugoslavenskih vlasti. Iseljenici su bili uglavnom ljudi iz ruralnih područja, mladi i bez stručnih kvalifikacija.

Tzv. lančana iseljavanja dovodila su do kompaktnih skupina iseljenika, često povezanih obiteljskim vezama, mjestom iseljavanja, regijom itd.

Zajednici australskih Hrvata pripadaju katolici i muslimani. Velikim su dijelom iz BiH. Muslimani iz BiH koji nisu skrivali svoje hrvatstvo djelovali su pri hrvatskim društvima i pisali su s hrvatskog gledišta u australskim hrvatskim tiskovinama, dok oni koji se nisu izjašnjavali Hrvatima, pisali su s polazišta jugoslavenstva u australskim tiskovinama jugoslavenskog predznaka.

## Izvori

## Vanjske veze
* Hrvati u Australiji
Nikola Popović (general)

**Nikola Popović** (Lipa, kod Cetinja, 9. decembar 1916 – Beograd, Srbija, 8. novembar 2005), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, general-major JNA i narodni heroj Jugoslavije.

## Biografija
Rođen je 9. decembra 1916. godine, u selu Lipi, kod Cetinja, njegov otac Krsto Zrnov Popović, bio je crnogorski general i jedan od vođa Božićne pobune, 1919. godine, protiv dinastije Karađorđević.

Školovao se u rodnom mestu, zatim Cetinju, pa u Belgiji - gde mu je otac boravio u izbeglištvu. Član Komunističke partije Jugoslavije postao je 1936. godine.

Učesnik je Narodnooslobodilačke borbe od 1941. godine. U Trinaestojulskom ustanku, bio je na čelu gerilskog odreda u borbi za oslobodenje Čeva i učestvovao u borbama za oslobađanje Cetinja. U toku borbe na Sutjesci postavljen je za komandanta bataljona, koji je imao zadatak da obezbedi povratak Pokrajinskog komiteta KPJ za Crnu Goru na okupiranu teritoriju Crne Gore. Po oslobodenju Beograda postavljen je za komandanta beogradske brigade narodne odbrane.

Po oslobođenja Jugoslavije završio je Vojnu akademiju JNA. Nakon toga je postavljen za načelnika Devete pomorske oblasti, obavljao je dužnosti načelnika katedre KOV-a u Višoj vojnoj pomorskoj akademiji, načelnika katedre operatike u Ratnoj školi JNA sve do 1973. godine, kada je penzionisan u činu general-majora.

Umro je 8. novembra 2005. godine u Beogradu, a sahranjen je rodnom mestu.

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. godine i drugih jugoslovenskih odlikovanja. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 27. novembra 1953. godine.

## Literatura
* **[[Vojna enciklopedija]]** (knjiga sedma). Beograd 1974. godina.
*
Bistrice

**Bistrice** je naselje u opštini Podgorica u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 345 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 374 stanovnika).

## Demografija
U naselju Bistrice živi 258 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,8 godina (38,8 kod muškaraca i 38,8 kod žena). U naselju ima 85 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,06.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Crnogorcima (prema popisu iz 2003. godine).

## Reference

## Vanjske veze
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Seine Frau, die Unbekannte

***Seine Frau, die Unbekannte*** () je njemački nijemi film snimljen 1923. u režiji Benjamina Christensena. Po žanru je melodrama, a protagonist, koga tumači Willy Fritsch, je slikar koji je tokom rata oslijepio i oženio bolničarku (čiji lik tumači Lil Dagover) koja ga je njegovala. Radnja prikazuje kako je, nakon što vrati vid, više ne može prepoznati, na što ga ona ostavlja. *Seine Frau* je predstavljao prvi od dva filma koji je Christensen snimio u Njemačkoj nakon što ga je angažirao znameniti studio Universum Film AG (UFA).

## Vanjske veze
* 
* ''Seine Frau, die Unbekannte'' na filmportal.de
Die Frau mit dem schlechten Ruf

***Die Frau mit dem schlechten Ruf*** () je njemački nijemi film snimljen 1925. u režiji Benjamina Christensena. Predstavlja adaptaciju romana *[[The Woman Who Did]]* engleskog književnika Granta Allena. Protagonistica, koju glumi Alexandra Sorina, je žena odrasla u "pristojnoj" i uglednoj porodici koja zbog vlastitih liberalnih ideja i boemskog načina života odbacuje instituciju braka, čak i kada joj to ponudi muškarac koga iskreno voli (a koga tumači Lionel Barrymore). Tokom snimanja je danski režiser Christensen stupio u kontakt sa američkim studijem Metro-Goldwyn-Mayer te otputovao u Hollywood ostavivši film nedovršenim; studio Universum Film AG (UFA) ga je kasnije distribuirao u verziji koje se Christensen bio odrekao.

## Uloge
* Lionel Barrymore - Allan Merrick 
* Gustav Fröhlich - James Compson 
* Alexandra Sorina - Herminia Barton 
* Daisy Campbell - Frau Merrick 
* Marian Alma - Diener 
* Walter Bruckmann - Tadeo 
* Danielowitsch - Kind 
* Dembot - Detektiv 
* Hertha Müller - Backfisch 
* Frida Richard - Alte Frau 
* Fritz Richard - Alter Mann 
* Mathilde Sussin - Frau Compson 
* Robert Taube - Mr. Compson 
* Eugenie Teichgräber - Dolores

## Litetazura
* Bergfelder, Tim & Bock, Hans-Michael. *The Concise Cinegraph: Encyclopedia of German. Berghahn Books, 2009.
* Hardt, Ursula. *From Caligari to California: Erich Pommer's Life in the International Film Wars''. Berghahn Books, 1996.

## Vanjske veze
*
Leonid Andrejev

**Leonid Nikolajevič Andrejev** (rus. *Леонид Николаевич Андреев*, Orel, Rusija, 9. ožujka 1871. - 12. rujna 1919.) je bio ruski književnik koji je vodio ekspresionistički pokret u nacionalnoj literaturi. Bio je aktivan između revolucije 1905. i komunističke revolucije koja je na kraju izbacila carsku vladu.

Rođen u Orelskoj oblasti u Rusiji, Andrejev je isprva studirao pravo u Moskvi, ali je zapostavio pravnu praksu da bi se bavio književnom karijerom. Svoju prvu kratku priču "U magli" izdao je 1902. Tokom revolucije 1905., pritvorio ga je Maksim Gorki. Njegovo najpoznatije djelo na zapadu je "Priča o sedmorici obješenih", objavljena 1908.

Među njegova najpoznatija djela temeljena na religiji spadaju simbolističke drame "Crveni smijeh", "Juda Iskariotski" i "Anafema". Andrejevljeva reputacija u Rusiji je izbjedjela ubrzo nakon njegove smrti. "Poor Murder", adaptacija njegove kratke priče "Stvoren mislima", bila je otvorena na Broadwayu 1976.

Vjenčao se s groficom Vielhorskom, nećakinjom Tarasa Ševčenka. Imali su sina pjesnika i mistika Danjila Andrejeva, autora "Roza Mira". Osim Danila (1906-1959) imao je još sinove Vadima (1902-1976), Savu (1909-1970), Valentina (1912-1988) i kćerku Veru (1910-1986):
Hrvati u Italiji

**Hrvati u Italiji** su hrvatska iseljenička zajednica u Italiji.

Prema procjenama od 31. prosinca 2006., danas u Italiji živi 21.360 osoba hrvatskog državljanstva.

Stara naseobina Hrvata u pokrajini Moliseu se je znatno smanjila od prije, pa se Hrvati nalaze samo u selima Mundimitru, Štifiliću i Kruču/Živoj Vodi. Nekad su bili u još nekoliko sela (Čirit, Mafalda, San Biase, Palata). Naselja koja su u srednjem vijeku imala značajnu hrvatsku zajednicu bila su Loreto, Fano, po Picenskom polju i Jakinskoj krajini, Recanati, Grottamare, Peschici i dr.

Danas su zajednice u Trstu, Rimu, Padovi, Milanu i još nekim većim talijanskim gradovima.

Hrvati su zabilježeni i u južnoj Italiji, no oni su se u ranijoj povijesti stopili u Talijane: pokrajine Marche, Kampanija, Basilicata, Puglia i t.d. Njima se više godina bavila Jelka Vince-Pallua. Hrvatima u Italiji se bavi Lovorka Čoralić, koja je objavila više radova o njima, osobito o Hrvatima u Mletcima.

## Historija
U Italiju su doselili kroz nekoliko razdoblja, valova i društvenih sustava.

## Povezano
* 

## Izvori i bilješke