open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Stranka Rusa Srbije

**Stranka Rusa Srbije** (skraćeno **RUS**) osnovana je 10. aprila 2012. godine u Beogradu pod nazivom *Stranka Rusa Srbije*. Ruska stranka je registrovana manjinska partija ruske nacionalne manjine, Srba takozvanih rusofila i svih drugih građana Republike Srbije ona je vanparlamentara manjinska partija.

Njen prvi predsednik i osnivač i sadašnji predsednik stranke je Dragan Cvetković koji je  ranije bio član Demokratske stranke, koji je po majci rus i ruskog porekla, izabran na  izbornoj Skupštini 2012. godine. Na vandrednim parlamentarnim izborima u Republici Srbiji 2014. godine najvila je učestvovanje i predaju liste na  Beogradskim lokalnim izborima zakazanih kad i parlamentarni, za 16. mart 2014. godine.

Njeni politički stavovi zasnivaju na punopravno članstvo Republike Srbije u Evropskoj uniji kao i jačanje saradnje sa Ruskom Federacijom i rusofilstvu, evropeizmu, antiglobalizmu i srpskom socijalizmu, partija se zalaže za  očuvanje  srpske i ruske nacionale kulturne  baštine i nacionalnih interesa u Republici Srbiji, Republici Srpskoj i Crnoj Gori. Stranka je  protiv ulaska  Republike Srbije u NATO pakt ali je za saradnju sa istim kroz Partnerstvo za mir.

Mnogi Stranku Rusa Srbije od  građana i medija mešaju sa Ruskom strankom čije je  sedište u Šabcu, obadve  stranke su stranke ruske  nacionalne manjine ali imaju različite političke stavove  i različitu političku ideologiju.

## Kontroverze
Aleksandra Bukvić odbornica u skupštini grada Subotice koja je ruskog porekla i bivša članica i  predsednica opštinskog odbora Stranke Rusa Srbije u Subotici, kako je izjavila za medije smenjena je  od strane predsednika Stranke Rusa Srbije Dragana Cvetkovića, zbog njenog iniciranja u javnosti za ponovno uvođenje ruskog jezika u Subotičke škole i škole u Republici Srbiji. Predsednika Strabnke Rusa Srbije Dragana Cvetkovića, Aleksandra Bukvić je optužila  preko medija  za nelegitimno smenjivanje sa  dužnosti predsednika opštinskog odbora Stranke Rusa Srbije i da on nezastupa  nacionalne interese ruske nacionalne manjine u Republici Srbiji, kao da je i nelegitimni izabrani predsednik Stranke Rusa Srbije.

## Vanjske veze
* Stranka Rusa Srbije (zvanični sajt) 
* Kraći izvod programa sa zvaničnog sajta Stranke Rusa Srbije 
* Izvod iz registra političkih stranaka nakome se nalazi i Stranka Rusa Srbije 
* Sajt: www.gradsubotica.co.rs Izjava za medije Aleksandre Bukvić povodom njene  smene  sa  funkcije predsednika odbora Stranke Rusa Srbije u Subotici
* Sajt: www.subotica.com Izjava za medije Aleksandre Bukvić povodom njene smene sa funkcije predsednika odbora Stranke Rusa Srbije u Subotici
Spartaco (film, 1953)

***Spartaco*** (), u međunarodnoj distribuciji poznat pod naslovom ***Sins of Rome*** () je italijansko-francuski crno-bijeli historijski film snimljen 1953. u režiji Riccarda Frede. Radnja prikazuje znameniti ustanak robova u drevnom Rimu, a naslovni protagonist, koga tumači Massimo Girotti je Spartak, bivši oficir rimske savezničke vojske koji je pod lažnom optužbom osuđen da se kao gladijator bori u areni, ali koji koristi priliku da zajedno sa svojim sudrugovima pobjegne i povede druge robove u borbu za slobodu. *Spartaco* je nakon produkcije imao određenih problema sa cenzurom, pri čemu je kao službeno obrazloženje navođen njegov "antirimski" i "antiitalijanski" karakter. Nekoliko godina kasnije je izazvao veliku pažnju hollywoodskih producenata koji su snimali vlastiti film na istu temu; u nastojanju za što bolju gledanost svog filma su pokušali otkupiti sve kopije *Spartaca* te je zbog toga bio nedostupan publici nekoliko decenija.

## Uloge
*Massimo Girotti ... Spartak
*Ludmilla Tchérina ... Amitis
*Gianna Maria Canale ... Sabina
*Yves Vincent ... Ocnomas
*Carlo Ninchi ... Marko Licinije Kras
*Carlo Giustini ... Artorige
*Teresa Franchini ...  Spartakova majka
*Vittorio Sanipoli ... Marcus Virilius Rufus 
*Umberto Silvestri ...  Lentul 
*Renato Baldini ...  Gladijator 
*Nerio Bernardi  
*Cesare Bettarini

## Vanjske veze
*
*
Ulisse (film)

***Ulisse*** () je italijanski fantastično-pustolovni igrani film snimljen 1954. u režiji Marija Camerinija. Predstavlja adaptaciju znamenitog Homerovog epa *[[Odiseja]]*. Protagonist, koga tumači američki glumac Kirk Douglas, je Odisej, jedan od vođa grčkog pohoda na Troju koji se nakon završetka rata nastoji vratiti na rodni otok Itaku svojoj vjernoj supruzi Penelopi (koju tumači Silvana Mangano). Radnja prikazuje kako pri tome upada u niz poteškoća, uključujući zarobljavanje od čarobnice Kirke (čiji lik također tumači Mangano).

Ulisse je predstavljao jedan od najambicioznijih projekata tadašnje italijanske kinematografije, i njime su producenti Carlo Ponti i Dino de Laurentiis nastojali pokazati kako mogu snimati jednako raskošna, spektakularna i atraktivna ostvarenja kao i Hollywood. U film je uložen ne samo ogroman novac, nego je *Ulisse* bio i jedan od prvih evropskih filmova snimljenih u 3D tehnologiji, za koju se sredinom 1950-ih smatralo da predstavlja budućnost filmske industrije. Iako 3D filmovi nisu zaživjeli, Ulisse je postigao veliki komercijalni uspjeh i u mnogo čemu su druge italijanske sineaste potakli da počnu snimati kostimirane spektakle radnjom smještene u grčko-rimski svijet, a koji će kasnije postati poznati kao specifični žanr poznat kao peplum.

## Uloge
*Silvana Mangano ... Kirka/Penelopa
*Kirk Douglas ... Uliks
*Anthony Quinn ... Antinoj
*Rossana Podestà ... Nausikaja
*Jacques Dumesnil ... Alkinoj
*Daniel Ivernel ... Euriloh
*Sylvie ... Eurikleja
*Franco Interlenghi ... Telemah
*Elena Zareschi ... Kasandra
*Evi Maltagliati ... Antikleja
*Ludmilla Dudarova ... Areta
*Tania Weber ... Eucalicanto
*Piero Lulli ... Ahil
*Ferruccio Stagni ... Mentor
*Alessandro Fersen ... Diomed
*Oscar Andriani ... Kiklop
*Umberto Silvestri ... Polifem
*Gualtiero Tumiati ... Laert
*Teresa Pellati ... Melanton
*Mario Feliciani ... Eurimah
*Michele Riccardini ... Leod

## Reference

## Vanjske veze
*
Cancan

**Cancan** je vrsta brzog plesa u dvočetvrtinskom taktu koji se izvodi primjerice na balovima ili u kabaretu. Pojavio se 1830ih na balovima u Montparnasseu. U prvo vrijeme se zvao "chahut" ili  *chahut, chahut-cancan* (znači skandalozni). Konzervativno društvo i moralisti nisu odobravali pojavu cancana.

Godine 1850. Celeste Mogador, profesionalna plesačica, izmislila je verziju cancana u kome plesačice plešu u redu licem okrenute publici. Taj ples će kasnije dobiti ime "francuski cancan". Francuski can can ima živ i vrlo brz ritam, a plesačice moraju pokazati agilnost koja graniči sa akrobatikom. Nose duge crne čarape i duge haljine koje podižu i njima mašu. Ponekad u izvođenju sudjeluju i muškarci. Francuski cancan je brzo osvojio klubove u Parizu, iako je imao reputaciju seksualno provokativnog plesa.

Najpoznatiju verziju cancana stvorijo je Jacques Offenbach (galop iz njegove komične opere Orfej u podzemlju). I danas se izvodi diljem svijeta. 

Can can je bio inspiracija brojnih skladatelja, slikara i filmskih umjetnika.

## Poznate plesačice
French Cancan

***French Cancan*** ( ) je francusko-italijanski filmski mjuzikl snimljen 1954. u režiji Jeana Renoira. Radnja je smještena u Pariz 1890-ih i prikazuje kako poduzetnik Henri Danglard (čiji lik tumači Jean Gabin) nastoji oživjeti tradiciju popularnog plesa cancan. Protagonistica, čiji lik tumači Françoise Arnoul je pralja od koje će Danglard učiniti veliku zvijezdu u Moulin Rougeu. Za Renoira je *French Cancan* predstavljao konačni povratak u domovinu, nakon decenije i pol koju je proveo radeći u Hollywoodu. U njemu je Renoir nastojao odati svojevrsni homage pariškim noćnim klubovima i načinu života s kraja 19. vijeka, a koji su, između ostalog inspirali slike njegovog oca Pierrea-Augustea Renoira. *French Cancan* se odlikuje ne samo spektakularnim muzičkim scenama, nego je kadriranje i korištenje boja u mnogo čemu inspirirano djelima Renoira i Degasa. French Cancan je nakon premijere, pak, podijelio francusku kritiku, pogotovo onu koja će kasnije postati vezana uz Novi val; François Truffaut je, pak, pohvalio film.

## Uloge
* Jean Gabin ... Henri Danglard
* Françoise Arnoul ... Nini
* María Félix ... Lola
* Philippe Clay ... Casimir le Serpentin
* Édith Piaf ... Eugénie Buffet

## Izvori

## Vanjske veze
*
*Criterion Collection essay by Jonathan Rosenbaum 
*Review at channel4.com
Velebitski ustanak

**Lički** ili **Velebitski ustanak** je naziv za kratkotrajnih oružani sukob do koga je u Lici u  noći 6/7. rujna 1932. godine došlo između paravojnih formacija radikalnih hrvatskih nacionalista iz Hrvatske revolucionarne organizacije (ustaša) na jednoj, te žandarmerije Kraljevine Jugoslavije na drugoj strani. Do njega je došlo kada su pripadnici ustaškog pokreta napali lokalnu žandarmerijsku postaju u selu Brušane kraj Gospića, nastojeći tako pokrenuti sveopći ustanak Hrvata protiv kraljevskog jugoslavenskog režima. Odluka o pokretanju ustanka je donesena u emigraciji od strane vodstva ustaškog pokreta na čelu sa Antom Pavelićem, a logističku podršku (oružje) je pružila fašistička Italija, sa čijeg teritorijeg (kojoj je tada pripadao Zadar) se u Liku prebacile dvije grupe od ukupno deset sudionika akcije. Plan za akciju je izradio Andrija Artuković, koji se prethodno sklonio na talijanski teritorij, predviđao je napad na žandarmerijsku postaju. U njemu je uz emigrante sudjelovalo i nekoliko lokalnih ustaških simpatizera; prije napada su ustaše prekinuli telefonske veze. Akcija je trajala oko pola sata prilikom koga su ustaše na žandare otvarali vatru; kada se ispostavilo da žandari nastavljaju pružati otpor, dio domaćih ustaša je otišao kućama, pa su emigranti prisiljeni obustaviti napad i pokušati pobjeći preko Velebita. Žandari su za napadačima organizirali potjeru prilikom koje je kod sela Jadovno poginuo ustaša Stepan Devčić. Iako je doživjela neuspjeh, akcija je iskorištena u propagandne svrhe, kako od samih ustaša, tako i u tisku Italije i Mađarske, koji su je opisivali kao početak velikog ustanka protiv Kraljevine Jugoslavije; pozitivan stav prema ustanku je, pak, izrazila i tadašnja Komunistička partija Jugoslavije pozdravivši "ustaški pokret ličkih i dalmatinskih seljaka" u svom glasilu *Proleter*. Neki od sudionika ustanka, kao Rafael Boban i Delko Bogdanić, su kasnije imali važnu ulogu kao ustaški zapovjednici u Drugom svjetskom ratu.
Elena et les Hommes

***Elena et les Hommes*** (; ) je francusko-italijanska filmska komedija snimljena 1956. u režiji Jeana Renoira. Radnja je smještena u Pariz na kraju 19. vijeka, a protagonistica, koju tumači Ingrid Bergman, je osiromašena poljska plemkinja koja postane metom zanimanja šarmantnog aristokrata (koga tumači Mel Ferrer) i politički ambicioznog generala (koga tumači Jean Marais) koji namjerava izvršiti puč. *Elena et les Hommes* je predstavljao prvi film koga je Bergman snimila nakon razvoda od Roberta Rossellinija. Dio kritičara ga je, pak, pronašao određene sličnosti u radnji i tonu sa Renoirovim ranijim, daleko poznatijim filmom *[[Pravila igre (film)|Pravila igre]]*.

## Uloge
*Ingrid Bergman ... Princeza Elena Sokorowska. 
*Jean Marais ... General François Rollan. 
*Mel Ferrer ... Grof Henri de Chevincourt. 
*Magali Noël ... Lolotte, Elenina sobarica. 
*Juliette Gréco ... Miarka, ciganska pjevačica. 
*Dora Doll ... Rosa la Rose, madame u bordelu.

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
*Christopher Faulkner, "Elena and Her Men" , Criterion Collection, 2004
The Quiet American

***The Quiet American*** () je roman britanskog književnika Grahama Greenea objavljen 1955. godine, a koji se danas smatra jednim od najpoznatijih i najuticajnijih ostvarenja njegovog opusa.

Roman je inspiriran Greenovim vlastitim iskustvima iz Vijetnama, gdje je početkom 1950-ih kao novinski dopisnik pratio rat vijetnamskih, pretežno komunističkih, gerilaca protiv francuske kolonijalne vlasti. Protagonist je Thomas Fowler, sredovječni i cinični britanski ratni dopisnik koji nakon dvije godine boravka u Vijetnamu upoznaje Aldena Pylea, mladog, idealističkog humanitarnog aktivista za koga se ispostavi da je u stvari agent CIA-e koji nastoji među lokalnim stanovništvom nastoji stvoriti nacionalističku alternativu komunistima pod krinkom "Treće snage". Radnja prikazuje kako razlike u gledanju na rat eskaliraju u sukob kada se Pyle zaljubi u Fowlerovu mladu vijetnamsku ljubavnicu Phuong.

*The Quiet American* je nakon objavljivanja postigao veliku uspjeh i postao bestseler. S druge strane, nakon što je objavljen u SAD, izazvao je žestoke kritike u dijelu tadašnje javnosti, odnosno optužbe autora da promiče antiamerikanizam. Razlog za to su bilo Greeneova prilično eksplicitna kritika tadašnje američke politike petljanja u kolonijalne sukobe, odnosno unutrašnju politiku Trećeg svijeta, gdje se pod idealističkim parolama "borbe za demokraciju" i hladnoratovskim imperativima borbe protiv komunizma često izazivalo krvoproliće, odnosno stvarala više štete nego koristi. Knjiga je postala prilično aktualna te je često citirana deceniju kasnije, kada je američko uplitanje u zbivanja u Jugoistočnoj Aziji, odnosno Južnom Vijetnamu eskaliralo u Drugi indokineski i vijetnamski rat; *The Quiet American* se otada počeo smatrati svojevrsnim alegorijskim proročanstvom.

Dugo vremena se vjerovalo da je Greeneu kao predložak za naslovni lik poslužio američki obavještajac Edward Lansdale, koji je 1950-ih služio kao ispomoć francuskim trupama u Indokini, ali većina autora smatra da to nije točno, s obzirom da je Lansdale u Indokinu došao nakon što ju je Greene napustio.

Roman je ekraniziran dva puta. Godine 1958. je snimljen hollywoodski film sa Audiejem Murphyjem u naslovni ulozi, gdje je sadržaj, u nastojanju producenata da ga usklade sa tadašnjom službenom američkom politikom, potpuno izmijenjen u odnosu na predložak, a Pyle prikazan kao idealistički heroj. Godine 2002. je snimljena nova verzija sa Michaelom Caineom i Brendanom Fraserom u glavnim ulogama, koja je bila daleko vjernija originalu.

## Povezano
**[[The Ugly American]]*

## Izvori
The Quiet American (film, 1958)

***The Quiet American*** () je američki igrani film snimljen 1958. u režiji Josepha L. Mankiewicza, poznat kao prvi američki film snimljen u Vijetnamu, odnosno prvi hollywoodski film koji se bavio zbivanjima u Jugoistočnoj Aziji koja će kasnije eskalirati u vijetnamski rat.

Predstavlja adaptaciju istoimenog romana britanskog književnika Grahama Greenea. Radnja se događa godine 1952. u Vijetnamu za vrijeme Prvog indokineskog rata. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Audie Murphy, je Alden Pyle, američki djelatnik humanitarne organizacije koji nastoji pomoći lokalnom stanovništvu i pri tome dolazi u sukob ne samo sa komunističkim gerilcima koji se bore protiv francuske kolonijalne vlasti, nego i sa ciničnim britanskim ratnim dopisnikom Thomasom Fowlerom (čiji lik tumači Michael Redgrave) kome preotima mladu vijetnamsku ljubavnicu Phuong (čiji lik tumači Giorgia Moll).

Film je napravljen u jeku Hladnog rata, odnosno u vrijeme kada je Hollywood još uvijek bio pod sjednom antikomunističke crne liste. Zbog toga je Mankiewicz, koji je također bio prodicirao film, u svom scenariju značajno izmijenio radnju i likove, odnosno izbacio sav sadržaj koji je bio kritički intoniran prema tadašnjoj američkoj politici; umjesto toga se američki angažman u Indokini prikazivao na pozitivan i džingoistički način, a naslovni junak je prikazan kao idealistički heroj. Murphy, glumac i ratni heroj koji je tada bio na vrhuncu popularnosti, navodno je pristao nastupiti u filmu jedino pod uvjetima da se iz filma izbaci sve što bi moglo biti "antiameričko".

Snimanje je obavljeno napravljeno u Sajgonu gdje je tada na vlasti bio pro-američki režim Republike Vijetnam, pri čemu su producentima teškoće stvarale visoke temperature, demonstracije na ulicama, ali i zdravstveni problemi Audieja Murphyja koji je tokom snimanja morao ići na operaciju zbog upale slijepog crijeva. Snimanje je potom nastavljeno u Rimu. Iako su se producenti trudili film po pitanju lokacija učiniti što autentičnijim, nisu uspjeli pronaći vijetnamsku ili azijsku glumicu za ulogu Phuong, pa je taj lik tumačila italijanska glumica Giorgia Moll pod šminkom.

Usprkos toga, *The Quiet American* je uglavnom povoljno dočekan od američke kritike. Graham Greene ga je, pak, otvoreno kritizirao zbog toga što su potpuno izmijenili poruku originalnog romana, te ga nazvao "propagandom".

Godine 2002. je snimljena nova verzija sa Michaelom Caineom i Brendanom Fraserom u glavnim ulogama, koja se daleko vjernije držala Greeneovog predloška.

## Uloge
*Audie Murphy ... Amerikanac (Alden Pyle)
*Michael Redgrave ... Thomas Fowler
*Claude Dauphin ... Inspektor Vigot
*Giorgia Moll ... Phuong
*Bruce Cabot ... Bill Granger
*Fred Sadoff ... Dominguez
*Kerima ... Phuongina sestra
*Richard Loo ... Mr. Heng
*Peter Trent ... Eliot Wilkins
*Georges Bréhat ... Francuski pukovnik
*Clinton Anderson ... Joe Morton

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* ''The Quiet American'' at Audie Murphy Memorial Site
I Want to Live!

***I Want to Live!*** () je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1958. u režiji Roberta Wisea. Po žanru je kombinacija kriminalističkog, dramskog i biografskog filma i u njemu se prikazuje život, odnosno suđenje i pogubljenje Barbare Graham, prostitutke osuđene za ubistvo iz koristoljublja. Film je nastao u produkciji Waltera Wangera, producenta poznatog po liberalnim stavovima i društvenoj angažiranosti svojih ostvarenja; kao predložak su iskorištena pisma koja je Graham iz ćelije smrti slala novinaru Edu Montgomeryju, i koji se u filmu pojavluje kao lik (koji tumači Simon Oakland) i narator. Radnja prikazuje život Barbare Graham (čiji lik tumači Susan Hayward), odnosno kako su je odrastanje u "razorenom domu" i sticaj okolnosti dovele na pogrešni životni put, odnosno bavljenje prostitucijom i sudjelovanjem u sitnim prevarama, te kako će je kobno poznanstvo s kriminalcem učiniti žrtvom pogrešne optužbe za zločin. *I Want to Live!* je, usprkos "teške" i neugodne teme, imao izuzetan komercijalni uspjeh; to se dijelom tumači i dopadljivoj jazz muzici Johnnyja Mandela koja je objavljen kao hit-album te potakla brojne druge hollywoodske filmaše da je koriste kao pratnju svojih ostvarenja. Većina kritičara, čak i onih koji su film bili skloni nazvati "propagandom za ukidanje smrtne kazne" je, pak, izuzetno impresionirana ulogom Susan Hayward, koja je na kraju osvojila Oscar za najbolju glumicu i kojoj se lik Barbare Graham često navodi kao najbolja uloga karijere. *I Want to Live!* je nekoliko godina kasnije, pak, postala predmetom kontroverzi, odnosno nekoliko knjiga u kojima novinari koji su bili pratili suđenje utvrdili da je radnja "hollywoodska fikcija" i da je Graham uistinu bila kriva za zločin zbog koga je pogubljenja. Nešto kasnije je u jednom intervjuu slično mišljenje iznijela i sama Hayward, temeljeći se na vlastitom istraživanju dok se bila pripremala za ulogu.

Godine 1983. je snimljen televizijski remake u kome je glavnu ulogu tumačila Lindsay Wagner.

## Uloge

* Susan Hayward ... Barbara Graham
* Simon Oakland ... Edward S. "Ed" Montgomery
* Virginia Vincent ... Peg
* Theodore Bikel ... Carl G.G. Palmberg
* Wesley Lau ... Henry L. Graham
* Philip Coolidge ... Emmett Perkins
* Lou Krugman ... John R. "Jack" Santo
* James Philbrook ... Bruce King
* Bartlett Robinson ... Okružni tužilac Milton
* Gage Clarke ... Advokat Richard G. Tibrow

* Joe De Santis ... Al Matthews
* John Marley ... Otac Devers
* Raymond Bailey ... Upravnik San Quentina 
* Alice Backes ... Barbara, bolničarka San Quentina
* Gertrude Flynn ... Glavna čuvarica San Quentina
* Russell Thorson ... Narednik u San Quentinu
* Dabbs Greer ... Kapetan
* Stafford Repp ... Narednik
* Gavin MacLeod ... Poručnik
* George Putnam ... sam sebe

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
Rossana Podestà

**Rossana Podestà** (20. jun 1934 - 10. decembar 2013) bila je italijanska filmska glumica koja je 1950-ih uživala status međunarodne filmske zvijezde.

Rodila se u Tripoliju u Libiji, koja je tada bila pod italijanskom vlašću. U Italiju je došla nakon Drugog svjetskog rata. Na početku karijere se udala za producenta Marija Vicarija. Uspjeh je postigla zahvaljujući nastupu u meksičkom filmu ''La red'', koji ju je učinio popularnom u Latinskoj Americi, a potom je 1956. dobila prestižnu ulogu Helene Trojanske u istoimenom hollywoodskom filmskom spektaklu. Od Vicarij se razvela 1976. godine, a od 1981. je živjela sa poznatim planinarom Walterom Bonattijem.

## Filmografija
* 1950: *[[Strano appuntamento]]*
* 1951: *[[Domani è un altro giorno]]*
* 1951: *[[The Seven Dwarfs to the Rescue]]*
* 1952: *[[Il moschettiere fantasma]]* 
* 1952: *[[Io, Amleto]]* 
* 1953: *[[Voice of Silence]]* 
* 1954: *[[Le ragazze di San Frediano]]*
* 1955: *[[Ulysses (1955 film)|Ulysses]]*
* 1956: *[[Santiago (film)|Santiago]]*
* 1956: *[[Helen of Troy (film)|Helen of Troy]]*
* 1956: *[[The Sword and the Cross]]*
* 1960:*[[Fury of the Pagans]]*
* 1961: *La schiava di Roma*
* 1962: *Solo contro Roma*
* 1962: *[[The Golden Arrow (1962 film)|The Golden Arrow]]*
* 1963: *[[Sodom and Gomorrah (1963 film)|Sodom and Gomorrah]]
* 1962: *La vergine di Norimberga* 
* 1964: *Le ore nude* 
* 1964: *Last Plane to Baalbek*
* 1965: *Seven Golden Men*
* 1966: *Seven Golden Men Strike Again*
* 1970: *The Swinging Confessors*
* 1971: *Man of the Year*
* 1972: *L'uccello migratore*
* 1974: *The Sensual Man*
* 1975: *Il gatto mammone*
* 1976: *Il letto in piazza*
* 1977: *Pane, burro e marmellata*
* 1980: *Sunday Lovers*
* 1983: *Hercules* 
* 1985: *Segreti, segreti''

## Reference

## Vanjske veze
*
Cavalcata d'eroi

**Cavalcata d'eroi** () je italijanski crno-bijeli historijski film snimljen u režiji Marija Coste i premijerno prikazan početkom 1950. godine. Radnja se događa u Rimu godine 1849. za vrijeme kratkotrajne republike koji su osnovali revolucionari nakon protjerivanja pape Pija IX, odnosno napada koju su protiv revolucionara izvele francuske trupe. Protagonisti, koje tumače Carla del Poggio i Cesare Danova su mladić i djevojka koji su se, iako su im porodice na suprotnim stranama u sukobu, zaljubili i odlučili priključiti revolucionarima Garibaldija (koga u filmu tumači Ugo Sasso). *Cavalcata d'eroi* je snimljena u svrhu obilježavanja 100-te obljetnice tih zbivanja, ali je prikazan godinu dana kasnije.

## Vanjske veze
*
*
*
*Scheda del film Cavalcata d'eroi dell'Archivio del Cinema Italiano dell'ANICA
*Scheda del film Cavalcata d'eroi del sito della rivista FilmTv.it
Domani è un altro giorno

***Domani è un altro giorno*** () je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1951. u režiji Léonidea Moguya. Po žanru je drama, a protagonistica, koju tumači Anna Maria Pierangeli, je djevojka koja namjerava izvršiti samoubistvo, ali je od toga odgovori mladi ljekar. Radnja prikazuje kako je odvodi u bolnicu kako bi pokazao ljude koji se nalaze u još beznandnijoj situaciji od nje, ali svejedno nisu izgubili nadu i volju za životom. Prema navodima autorima, ličnosti i događaji u filmu su bili inspirirani novinskim člancima.

## Vanjske veze
*
*
Domani è un altro giorno (razvrstavanje)

**Domani è un altro giorno** (na italijanskom: "Sutra je novi dan") može označavati:

**[[Domani è un altro giorno]]*, italijanski igrani film iz 1951. godine
*''Domani è un altro giorno'' (album), album muzičara Carla Ruggiera iz 1997. godine
Lykke Li

**Lykke Li** (po rodjenju Li Lykke Timotej Svensson Zachrisson; 18. mart 1986) je švedska indie pop kantautorka. Njena muzika sadrži indie pop, alternative pop, electronic; violine, sintisajzer, saksofone, tamburin, itd. Izdala je tri studijska albuma; *Youth Novels* (2008), *[[Wounded Rhymes]]* (2011), *[[I Never Learn]]* (2014). U 2016 godini, Lykke Li je osnovala bend po nazivu LIV i sa bendom 30. septembra 2016. objavila singl "Wings Of Love". 

## Privatni život
Dana 30. oktobra 2015. Lykke Li je na svom instagram profilu najavila trudnoću i 12. februara 2016. otkrila je da je sa svojim dečkom Jeffom Bhaskarom (producent) dobila dijete, Diona.

## Rani Život
Li Lykke Timotej Svensson je rođena u Ystadu (Skåne); njena majka je fotograf, a otac muzičar, član grupe Dag Vag. Porodica se preselila u Stokholm kada Je Li bila beba, kada je imala šest preselili su se u Portugal gdje su živjeli pet godina. Porodica je također provodila vrijeme u Lisabonu i Maroku, a zime u Nepalu i u Indiji. U Bushwick (Brooklyn) preselila se sa devetnaest i živjela je tamo tri mjeseca. Vratila se sa 21 da snimi svoj prvi studijski album.

## Vanjske veze

*
Cat on a Hot Tin Roof

***Cat on a Hot Tin Roof*** () je drama američkog književnika Tennesseeja Williamsa premijerno prikazan 1955. godine u New Yorku, poznata kao jedno od najboljih djela u njegovom opusu, odnosno najpopularnijih dramskih djela američke književnosti u 20. vijeku.

Radnja se događa tokom jedne večeri na imaju "Big Daddy" (Veliki tata) Pollitta, bogatog vlasnika plantaži pamuka u Mississippija, gdje se njegova porodica okupila na rođendanskoj proslavi praveći se da ne zna da mu dijagnosticiran terminalni rak. Protagonisti su "Big Daddyjev" sin Brick i njegova supruga Margaret ("Cat", Mačka) sa kojom odbija spavati, i čiji je odnos opterećen kako Brickovom sklonošću piću, tako i nerazjašnjenim samoubistvom Brickovog najboljeg prijatelja Skippera.

Drama u kojoj se Williams ponovno pozabavio svojim omiljenim temama kao što su južnjačka kultura, licemjerje, alkoholizam i homoseksualnost je premijerno postavljena u New Yorku u režiji proslavljenog režisera Elije Kazana. Doživjela je trijumf, te je dobila prestižnu Pulitzerovu nagradu za dramu. Tri godine kasnije je adaptirana u istoimeni hollywoodski film koji je okupio dio originalne postave, ali nije ponovio uspjeh ranijeg Williamsovog hita *[[Streetcar Named Desire|Tramvaj zvan čežnja]]*. To se najčešće tumači time da su hollywoodski producenti, još uvijek vezani strogim cenzorskim kodeksom iz predloška izbacili sve eksplicitne reference na homoseksualnost i druge "problematične" sadržaje, odnosno u značajnoj mjeri "razvodnili" Williamsov tekst. Autor je time bio duboko nezadovoljan, a godine 1974. je iskoristio priliku da napiše novu verziju, sa daleko eksplicitnijim sadržajem (a koja se otada redovno izvodi).

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Cat on a Hot Tin Roof''  study guide, themes, quotes, character analyses, teaching guide
Io, Amleto

***Io, Amleto*** () je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1952. u režiji Giorga Simonellija. Predstavlja parodiju znamenite Shakespeareove tragedije *[[Hamlet]]*. Naslovni lik, koga tumači Erminio Macario (koji je i producirao film) je danski princ koji tokom filma uspije zbaciti zlog uzurpatora Klaudija (koga glumi Adriano Rimoldi), oženiti se za Ofeliju (koju tumači Rossana Podesta te na kraju biti izabran za predsjednika republike. Io, Amleto je doživio komercijalni neuspjeh te doveo do propasti producentske kuće Macario Film.

## Vanjske veze
*
Fosfofruktokinaza

**Fosfofruktokinaza** je kinazni enzim koji fosforilizuje fruktozu 6-fosfat tokom glikolize.

Enzimski katalizovani transfer fosforil grupe sa ATP je važna reakcija u mnoštvu raznovrsnih bioloških procesa. Jedan od enzima koji koriste tu reakciju je fosfofruktokinaza (PFK), koja katalizuje fosforilaciju fruktoza-6-fosfata do fruktoza-1,6- bisfosfata, što je ključni regulatorni korak u glikolitičkom putu. PFK se javlja kao homotetramer kod bacterija i sisara (pri čemu svaki monomer poseduje 2 slična domena) i kao oktomer kod kvasca (gde postoje 4 alfa- (PFK1) i 4 beta-lanca (PFK2), oni poput monomera sisara poseduju 2 slična domena). Ovaj protein može da koristi morfeinski model alosterne regulacije.

Postoje dva tipa ovog enzima:

## Povezano
* Fosfofruktokinazna deficijencija

## Reference

## Vanjske veze
*
Run Silent, Run Deep

***Run Silent, Run Deep*** (), u bivšoj Jugoslaviji također poznat i pod naslovom Torpedo, je američki ratni film snimljen 1958. u režiji Roberta Wisea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana američkog podmorničkog komandanta Edwarda L. Beacha Juniora. Radnja se događa na Pacifiku za vrijeme Drugog svjetskog rata. Protagonist koga tumači Clark Gable, je zapovjednik američke podmornice opsjednut time da potopi japanski razarač odgovoran za stradanje njegovih kolega, a čija bezobzirnost u nastojanju da ostvari taj cilj dovodi do sukoba sa njegovim prvim oficirom (čiji lik tumači Burt Lancaster). *Run Silent, Run Deep* je sniman uz pomoć američke ratne mornarice koja je "posudila" podmornicu USS Redfish koja je sudjelovala u ratu. Režiser Robert Wise je za potrebe filma angažirao podmorničke veterane kao savjetnike te su historičari kasnije izuzetno hvalili brigu o detaljima, odnosno autentičnost prikaza podmorničkog ratovanja na Pacifiku. *Run Silent, Run Deep* se također odlikovao prilično kvalitetnim specijalnim efektima za standarde 1950-ih. Film je poznat i zbog toga što se u njemu u maloj ulozi člana posade pojavio glumac Don Rickles koji će kasnije ostvariti zavidnu karijeru.

## Uloge

* Clark Gable ... Kapetan fregate P.J. "Rich" Richardson
* Burt Lancaster ... Poručnik bojnog broda Jim Bledsoe
* Jack Warden ... Podoficir prve klase  "Kraut" Mueller
* Brad Dexter ... Zastavnik Gerald Cartwright
* Don Rickles ... Intednant prve klase Ruby 

* Nick Cravat ... Russo
* Joe Maross ... Narednik Kohler
* Mary LaRoche ... Laura Richardson
* Eddie Foy III ... Larto
* Rudy Bond ... Sonarni oficir prve klase Cullen

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* George Chabot's Movie Review
Le ragazze di San Frediano

***La ragazze di San Frediano*** () je roman italijanskog književnika Vasca Pratolinija objavljen 1949. godine. Glavni lik je firentinski ženskar po imenu Bob, koji istovremeno održava ljubavne veze sa pet žena. Radnja prikazuje kako one, kada saznaju kako ih je Bob prevario, smisle plan da ga javno osramote. *La ragazze di San Frediano* je od strane kritike hvaljen zbog vedrog tona i autentičnog prikaza svakodnevnog života u Firenci. Ekraniziran je dva puta - godine 1954. kao igrani film u režiji Valerija Zurlinija, te 2007. godine kao miniserija u produkciji RAI-a.
Le ragazze di San Frediano (razvrstavanje)

**Le ragazze di San Frediano** (na italijanskom: "Djevojke iz San Frediana") može označavati:

*Le ragazze di San Frediano, roman italijanskog pisca Vasca Pratolinija iz 1949. godine;
*njegove ekranizacije:
**''Le ragazze di San Frediano'' (film), igrani film iz 1954. godine, rež. Valerio Zurlini
**''Le ragazze di San Frediano'' (miniserija), TV serija iz 2007. godine
Le ragazze di San Frediano (film)

***Le ragazze di San Frediano*** () je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena u režiji Valerija Zurlinija i premijerno prikazana 1955. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Vasca Pratolinija. Radnja je smještena u Firenci, gdje protagonist, mladi automehaničar Andrea Sernesi zvani "Bob" (koga glumi Antonio Cifariello) koristi svoj markantni fizički izgled kako bi održavao ljubavne veze sa pet djevojaka koje, kada doznaju jedna za drugu, se udruže radi osvete. *Le ragazze di San Frediano* je predstavljao Zurlinijev režijski debi i jedinu komediju u njegovoj karijeri.

## Izvori


## Vanjske veze
*
*
La voce del silenzio

***La voce del silenzio*** (; ) je italijansko-francuski crno-bijeli film snimljen u režiji Georga Wilhelma Pabsta i premijerno prikazan 1954. godine. Po žanru je drama, a  protagonisti su grupa različitih katoličkih muškaraca koji su se za vrijeme korizme povukli u samostan. Radnja kroz flashbackove prikazuje razloge zbog koji su ih doveli u duhovnu krizu.

## Uloge
* Aldo Fabrizi - Pio Fabiani
* Jean Marais - L'ancien maquisard
* Daniel Gélin - L'ancien prisonnier
* Cosetta Greco - Femme du prisonnier
* Franck Villard - L'écrivain
* Antonio Crast
* Eduardo Ciannelli
* Paolo Panelli
* Fernando Fernán Gómez
* Maria Grazia Francia
* Checco Durante
* Paolo Stoppa
* Rossana Podestà
* Enrico Luzi
* Franco Scandurra
* Pina Piovani

## Vanjske veze
* 
* La Conciencia acusa (1953)  at the *Films de France*
Run Silent, Run Deep (roman)

***Run Silent, Run Deep*** () je roman američkog mornaričkog oficira Edwarda L. Beacha Juniora objavljen 1955. godine. Radnja, inspirirana Beachovim iskustvima kao komandanta podmornice, je smještena na Pacifik za vrijeme Drugog svjetskog rata. Protagonist je kapetan fregate Richardson, komandant američke podmornice *Eel* opsjednut time da potopi japanski razarač *Akikaze*, čiji je zapovjednik Tateo Nakame odgovoran za potapanje stradanje niza američkih podmornica i Richardsonovih kolega. Roman je postao bestseler, a 1958. je poslužio kao predložak za istoimeni hollywoodski film.
1. egejska udarna brigada

**Prva egejska udarna brigada** je bila jedinica NOVJ koja se borila na teoritoriji vardarske i egejske Makedonije, odnosno Jugoslavije i Grčke.

Egejska udarna brigada je formirana 18. novembra 1944. godine u bitoljskom selu Dragoš. U vreme formiranja je imala oko 2000 boraca, raspoređenih u četiri bataljona. Sastojala se uglavnom od egejskih Makedonaca iz oblasti Lerina, Kostura i Vodena. Prilikom formiranja u njen sastav je uključena cela Lerinsko-kosturska brigada.

Za vreme narodno oslobodilačke borbe ženama je prvi put bilo dopušteno da igraju vodeću borbenu ulogu u makedonskim partizanskim jedinicama.

## Literatura

* Егејска Македонија во НОБ 1945, Том II, Скопје 1973.
* Првата македонска егејска бригада, Комунист, 1985.
* Македонска енциклопедија, МАНУ, Скопје, 2009.

## Izvori

## Povezano
* Narodno osloboditelen front
* Lerinsko-kosturska brigada (NOVJ)
* Narodnooslobodilačka borba u Makedoniji
Kraljevina Škotska

**Kraljevina Škotska** (engleski: *Kingdom of Scotland*, škotski: *Kinrick o Scotland*, gelski: 
*Rìoghachd na h-Alba*) je naziv za državu za koja je postojala na području sjeverozapadne Evrope (sjever Britanskih otoka) od 843. do 1707.

Englezi su okupirali Škotsku za vladavine kralja Edwarda III., ali su se Škoti za vladavine kralja 
Roberta I (vladao 1306.  - 1329.) uspjeli ponovno osloboditi.
Od kad je 1603 škotski kralj James VI Škotski postao i kralj Kraljevine Engleske kao James I Stuart, te dvije kraljevine žive u Personalnoj uniji. Ona je 1707. Zakonom o uniji pretvorena u Kraljevinu Veliku Britaniju.

## Historija
Tradicionalno se vjeruje da je *Kraljevina Škotska* osnovana 843. kada je Kenneth MacAlpin, uspio slomiti otpor piktskog 
plemenskog saveza, i uspeo se na tron i kao njihov vladar, na osnovu ženske linije svog porijekla. Pretpostavlja se da su tad Pikti bili 
oslabljeni stalnim nordijskim napadima, pa je i to pomoglo da se osnuje nova - Kraljevina Alba čije se središte nalazilo u istočnoj 
Škotskoj na teritoriju koje je nekada kotrolirao piktski savez, pa je Dunkeld postao religijski centar nove kraljevine.

Ali se pretpostavlja da je Kraljevina Alba u kojoj su Škoti vrlo brzo uspostavili svoju kulturnu i jezičnu dominaciju, ipak rezultat tendencija koje 
su postojale i prije 843.

## Reference

## Vanjske veze
* ''The unification of the kingdom'' na portalu Encyclopædia Britannica
Geheimnisvolle Tiefe

***Geheimnisvolle Tiefe*** () je austrijski crno-bijeli igrani film snimljen 1949. u režiji Georga Wilhelma Pabsta. Protagonist, koga tumači Paul Hubschmid, je speleolog toliko posvećen istraživanju spilja da ga zanemarena zaručnica (čiji lik tumači Ilse Werner) ostavi radi bogatog industrijalca (koga tumači Stefan Skodler). Radnja prikazuje kako se sve troje nađu u opasnosti prilikom izleta u podzemlje. Geheimnisvolle Tiefe je bio premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri, ali nije imao dobar prijem kod kritike, pri čemu mu se spočitavala melodramatičnost zapleta i klišejizranost likova; jedine je pohvale Pabst dobio zbog impresivnih kadrova podzemnih spilja. *Geheimnisvolle Tiefe* se dugo vremena smatralo da je izgubljen, sve dok 1992. nije pronađena kopija u Francuskoj kinoteci.

## Uloge
* Paul Hubschmid ... Dr. Benn Wittich
* Ilse Werner ... Cornelia
* Stefan Skodler ... Robert Roy
* Elfe Gerhart ... Charlotte
* Hermann Thimig ... Heinemann
* Maria Eis ... Frau Willard
* Harry Leyn ... Ein Levantiner
* Ulrich Bettac ... Kessler, Compagnon Roys
* Otto Schmöle ... Präsident Ries
* Robert Tessen ... Bobby Ries
* Helli Servi ... Frl. Krümmel
* Ernst Waldbrunn ... Herr Peters
* Ida Russka ... Frau Peters
* Josef Fischer ... Sekretär Pfeifer
* Josefine Berghofer ... Sekretärin Bernhard
* Gaby Philipp ... Zofe Lizzi
* Franz Eichberger ... Bergführer Nino (kao Josef Eichberger)

## Reference

## Vanjske veze
*
The Young Lions (film)

***The Young Lions*** () je američki crno-beli ratni film snimljen 1958. u režiji Edwarda Dmytrika. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Irwina Shawa. Radnja obuhvata period Drugog svetskog rata i prikazuje zbivanja iz perspektive triju likova koji su sticajem okolnosti povezani, iako se nalaze na suprotnim stranama - nemačkog skijaškog instruktora Christiana Diestla (čiji lik tumači Marlon Brando), koji se na početku rata kao patriota priključuje Wehrmachtu, ali, suočen sa beskrajnim krvoprolićem, vremenom postane razočaran nacističkim režimom; američkog Jevreja Noaha Ackermana (koga glumi Montgomery Clift) koji kao regrut američke vojske trpi antisemitsko šikaniranje; brodvejskog pisca Michaela Whitacrea (koga glumi Dean Martin) koji se sa Ackermanom sprijatelji tokom vojne službe.

*The Young Lions* je predstavljao jedan od najprestižnijih hollywoodskih projekata svog vremena, pre svega zato što je okupio najveće glumačke zvezde svog vremena. Uz Branda i Clifta je za ulogu Whitacrea angažovan Dean Martin, kojemu je to predstavljao izuzetan uspeh, s obzirom da je dokazao kako može nastaviti samostalnu karijeru nakon raspada komičarskog tandema sa Jerryjem Lewisom, odnosno glumiti ozbiljne uloge. *The Young Lions* je ostvario i komercijalni uspeh, a i pohvale od strane kritike, koja je posebno naglasila kako je scenario Edwarda Anhalta gotovo celi rat uspio kondenzovati u nekoliko upečatljivih epizoda. Film je odlikovala i prilična vernost predlošku, iako su neki od potencijalno uznemirujućih prizora ublaženi ili izbačeni kako bi se film uskladio sa tadašnjim cenzorskim standardima.

## Uloge

* Marlon Brando ... Christian Diestl
* Montgomery Clift ... Noah Ackerman
* Dean Martin ... Michael Whiteacre
* Hope Lange ... Hope Plowman
* Barbara Rush ... Margaret Freemantle
* May Britt ... Gretchen Hardenberg
* Maximilian Schell ... Kapetan Hardenberg

* Dora Doll ... Simone
* Lee Van Cleef ... Narednik Rickett
* Liliane Montevecchi ... Françoise
* Parley Baer ... Brandt
* Arthur Franz ... Por. Green
* Hal Baylor ... Redov Burnecker
* Richard Gardner ... Redov Crowley
* Herbert Rudley ... Kap. Colclough

**Napomene:**
*John Banner se pojavljuje u ulozi nemačkog gradonačelnika, iako nije naveden na špici.

## Reference

## Vanjske veze
*
Nära livet

***Nära livet*** () je švedski crno-bijeli igrani film snimljen 1958. u režiji Ingmara Bergmana. Po žanru je drama, a radnja je smještena u rodilište. Protagonisti, koje tumače Eva Dahlbeck, Ingrid Thulin i Bibi Andersson, su tri žene koje se nalaze pred porodom, ali i odlukama da li zadržati djecu ili ih dati na posvajanje. Nära livet je iste godine prikazan na Kanskom festivalu gdje je postigao veliki uspjeh; Bergman je osvojio nagradu za najboljeg režisera, a Anderson, Dahlbeck, Thulin i Barbro Hiort af Ornäs (koja tumači lik bolničarke) su podijelili nagradu za najbolju glumicu.

## Uloge
* Eva Dahlbeck ... Stina Andersson
* Ingrid Thulin ... Cecilia Ellius
* Bibi Andersson ... Hjördis Petterson
* Barbro Hiort af Ornäs ... Nurse Brita
* Erland Josephson ... Anders Ellius
* Max von Sydow ... Harry Andersson
* Gunnar Sjöberg ... Dr. Nordlander
* Ann-Marie Gyllenspetz ... Savjetnik Gran
* Inga Landgré ... Greta Ellius

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Cose da pazzi

***Cose da pazzi*** () je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1954. u režiji Georga Wilhelma Pabsta. Protagonistica, čiji lik tumači Carla Del Poggio je žena koja je greškom dovedana u psihijatrijsku bolnicu gdje se za psihijatra koji nad njom izvodi pregled ispostavi da je duševni bolesnik koji se izdaje za psihijatra. Radnja prikazuje kako je zbog toga proglašena neuračunljivom, odnosno njena nastojanja da se oslobodi.

## Uloge
* Aldo Fabrizi ... Gnauli
* Carla Del Poggio ... Dalia Rossi
* Enrico Viarisio ... Profesor Ruiz
* Enzo Fiermonte ... Paolo
* Rita Giannuzzi ... Silvia
* Lianella Carell ... Diomora Guidi
* Arturo Bragaglia ... Ribar kao pacijent
* Oscar Andriani ... Luđak koji piše pismo
* Marco Tulli ... Izumitelj kao pacijent
* Gianna Baragli ... Luđakinja koja igra kanastu
* Nietta Zocchi ... Luđakinja koja igra kanastu
* Lia Di Leo ... Bolničarka
* Walter Brandi ... Ljekar

## Vanjske veze
*
Tina Maze

**Tina Maze** (rođena 2. 5. 1983. u Slovenj Gradecu u Sloveniji) je slovenska alpska skijašica dobitnica velikog kristalnog globusa u skijanju u sezoni 2013 sa rekordnih 2414 boda. Ona je također trenutni olimpijski prvak u spustu in veleslalomu, nakon što je pobijedila na Zimskoj Olimpijadi u Sočiju.

Tokom karijere ostvarila je dvadeset tri pobede u Svetskom kupu. Na Zimskim olimpijskim igrama 2014. u Sočiju, osvojila je zlatnu medalju u spustu, što je prva zlatna medalja za Sloveniju na zimskim olimpijskim igrama.

Na Svetskim prvenstvima, ima srebrnu medalju u veleslalomu sa Svetskog prvenstva 2009. i zlatne u veleslalomu na Svetskom prvenstvu 2011 i u superveleslalomu na Svetskom prvenstvu 2013. Tina Maze je 2012. godine (u skijaškoj sezoni 2012/13) ušla u istoriju ženskog skijanja kao prva skijašica koja je do kraja kalendarske godine okončala sa preko 1.000 poena. Tina Maze je osvojila 1.059 poena.

## Pobede u Svetskom kupu
23 pobede (13 u veleslalomu, 3 u slalomu, 3 u kombinaciji, 3 u spustu, 1 u superveleslalomu)

## Reference

## Vanjske veze

* Tina Maze.com  - Zvanični sajt
* FIS-ski.com  - rezultati trka - Tina Maze
* FIS-ski.com  - Svetski kup tekuća sezona - Tina Maze
* Ski-db.com - rezultati - Tina Maze
Das Bekenntnis der Ina Kahr

***Das Bekenntnis der Ina Kahr*** () je zapadnonjemački crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1954. u režiji Georga Wilhelma Pabsta. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Elisabeth Müller, je žena koja je osuđena na smrt zbog ubistva muža. Radnja prikazuje kako advokat otkriva kako ju je muž zlostavljao te tako nastoji preinačiti njenu kaznu.

## Uloge
* Curd Jürgens – Paul Kahr
* Elisabeth Müller – Ina Kahr
* Albert Lieven – Dr. Pleyer
* Vera Molnar – Jenny
* Friedrich Domin – Vater Stoll
* Jester Naefe – Cora Brink
* Hanna Rucker – Helga Barnholm
* Margot Trooger – Margit Kahr
* Ingmar Zeisberg – Marianne von Degenhardt
* Hilde Körber – Wärterin Stuckmann
* Johannes Buzalski
* Sofie Strehlow (as Sophie von Strehlow)
* Ulrich Beiger
* Renate Mannhardt
* Ernst Stahl-Nachbaur
* Arno Ebert
* Hilde Sessak
* Peter Ahrens

## Vanjske veze
*
Rosen für Bettina

***Rosen für Bettina*** () je zapadnonjemački crno-bijeli igrani film snimljen 1956. u režiji Georga Wilhelma Pabsta. Po žanru je drama, a naslovna protagonistica, čiji lik tumači Elisabeth Müller, je balerina za koju je koreograf (koga tumači Ivan Desny) izradio posebnu koreografiju temeljenu na Ravelovom *[[Bolero (Ravel)|Boleru]]*. Radnja prikazuje kako njen nastup i karijeru spriječava napad dječje paralize.

## Uloge
* Willy Birgel – Professor Förster
* Elisabeth Müller – Bettina Sanden
* Ivan Desny – Kostja Tomkoff, Choreograph
* Eva Kerbler – Irene Gerwig
* Leonard Steckel – Opernintendant
* Carl Wery – Dr. Brinkmann
* Hermann Speelmans – Kalborn
* Erich Ponto – Schimanski, Pförtner

## Vanjske veze
*
Mezija Sentina

**Mezija Sentina** () ili **Amezija Sentija** *(Amaesia Sentia)* drevna je Rimljanka koju pisac Valerije Maksim navodi kao primer žene koja je u sudskom postupku pred pretorom sama sebe zastupala. Nije poznato kako je glasila optužba od koje se branila, a samo suđenje odigralo se negde između 80. i 50. pne., možda 77. pne. Pred mnogobrojnom publikom Mezija se pojavila na sudu i sama iznela svoju odbranu; i nakon dosta kratkog suđenja gotovo je jednoglasno oslobođena optužbe zahvaljujući snažnom i delotvornom govoru koji je održala: govorila je "pažljivo" *(diligenter)* i "snažno" *(fortiter)*, kaže Valerije Maksim. Međutim, kako su se sve te karakteristike smatrale karakterističnim za muškarce, Valerije Maksim kaže da se ispod njenog ženstvenog izgleda krio "muški duh" te je ona otada bila poznata kao "Androgina" *(quam, quia sub specie feminae virilem animum gerebat, Androgynen appellabant)*.

Jedan krater na asteriodu 4 Vesta nazvan je po njoj *Sentia*.

## Reference

## Literatura
*
*
The Vikings (film)

***The Vikings*** () je američki pustolovno-historijski film snimljen 1958. u režiji Richarda Fleischera. Predstavlja adaptaciju romana *The Viking* američkog pisca Edisona Marshalla koji se, pak, temeljio na drevnoj nordijskoj sagi *[[Ragnarssona þáttr]]* (Priča o Ragnarovim sinovima). Radnja je smještena u Norvešku u ranom srednjem vijeku, a protagonisti su vikinški princ Einar (čiji lik tumači Kirk Douglas) i njegov rob Erik (koga tumači Tony Curtis), koji je ustvari Einarov polubrat i legitimni nasljednik northumbrijskog prijestolja u današnjoj Engleskoj, a čiji će odnos zakomplicirati suparništvo oko engleske princeze Morgane (čiji lik tumači Janet Leigh). Snimanje se odvijalo na lokacijama u Norveškoj i nizu zapadnoevropskih država, pri čemu su velike probleme stvarale loše vremenske prilike, ali i sukobi Douglasa sa režiserom Fleischerom. Usprkos toga, kada je film došao u kino-dvorane, imao je veliki uspjeh kod publike. Kritici se, pak, izuzetno dopala fotografija Jacka Cardiffa, kao i vješto kombiniranje spektakularne akcije sa kompliciranim zapletom. *The Vikings* je sljedeće godine potakao snimanje kratkotrajne TV-serije *[[Tales of the Vikings]]*, a tokom sljedećih nekoliko gdoina još dva filma slične tematike - italijanski *[[Eric the Conqueror]]* iz 1961. godine i američko-jugoslavenski *[[The Long Ships (film)|The Long Ships]]* iz 1964. godine, koji je režirao sam Cardiff.

## Uloge
* Kirk Douglas ... Einar  
* Tony Curtis ... Erik  
* Ernest Borgnine ...  Ragnar Lodbrok  
* Janet Leigh ... Morgana  
* James Donald ... Egbert 
* Alexander Knox ... Otac Godwin  
* Maxine Audley ... Enid  
* Frank Thring ... Aella od Northumbrije 
* Eileen Way ... Kitala  
* Edric Connor ... Sandpiper  
* Dandy Nichols ... Bridget  
* Per Buckhøj ... Björn Željeznoboki
* Orson Welles ... narator

### Casting
Ernest Borgnine u filmu tumači lik Ragnar, oca Einara, lika koji u filmu tumači Kirk Douglas. Borgnine je u stvarnom životu bio dva mjeseca mlađi od Douglasa.

*The Vikings* je bio tri od pet filmova u kome su zajedno nastupili Tony Curtis i Janet Leigh tokom 11 godina trajanja braka.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* Bosley Crowther's review of the film (New York Times)
PFKM

**6-Fosfofruktokinaza, mušični tip** je enzim koji je kod ljudi kodiran *PFKM* genom.

## Interakcije
PFKM formira interakcije sa ATP6V0A4.

## Reference

## Literatura
PFKL

**6-Fosfofruktokinaza, jetreni tip** je enzim koji je kod ljudi kodiran *PFKL* genom.

Fosfofruktokinaza (PFK) je tetramerni enzim koji katalizuje ključni korak u glikolizi, konverziju D-fruktoze 6-fosfata do D-fruktoze 1,6-bisfosfata. Zasebni genei kodiraju mišićnu podjedinicu (M) i jetrenu podjedinicu (L). PFK iz mišića je homotetramer M podjedinica, PFK iz jetre je homotetramer L-jedinica, dok se PFK iz trombocita može sastojati od bilo koje tetramerne kombinacije M i L podjedinica. Protein kodiran ovim genom je L podjedinica. Dve transkriptne varijante koje kodiraju različite izoforme su poznate.

## Reference

## Literatura
PFKP

**Fosfofruktokinaza, trombocit**, takođe poznata kao **PFKP** je enzim koji je kod ljudi kodiran *PFKP* genom.

## Funkcija
PFKP gen kodira trombocitnu izoformu fosfofruktokinaze (PFK) (ATP:D-fruktoza-6-fosfat-1-fosfotransferaza, EC 2.7.1.11). PFK katalizujue ireverzibilnu konverziju fruktoza 6-fosfata do fruktoza 1,6-bisfosfata i ključni je regulatorni enzim u glikolizi. PFKP gen, koji je mapiran na hromozomu 10p, je isto tako izražen u fibroblastima. Mišićna (PFKM) i jetrena (PFKL) izoforma fosfofruktokinaze su locirane na hromozomima 12q13 i 21q22, respektivno. Completni tetramerni fosfofruktokinazni enzim koji je prisutan u trombocitima može da bude formiran od podjedinica P4, P3L, i P2L2.

## Reference

## Literatura