open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jevstatije I

**Jevstatije I** je bio episkop srpski, odnosno poglavar Srpske pravoslavne crkve u 13. vijeku. Rođen je u Budimljanskoj župi, kao mladić se zamonašio, prešao u Hilandar, a potom postao igumanom. Kao iguman je izabran za episkopa zetskog, a potom za episkopa srpskog. Umro je 4. januara 1286.

Srpska pravoslavna crkva slavi njegov dan 4. januara po crkvenom, a 17. januara po gregorijanskom kalendaru.

## Vanjske veze
* Sveti Jevstatije na days.pravoslavie.ru
Jakov (arhiepiskop srpski)

**Sveti Jakov** je bio arhiepiskop srpski od 1286 do 1292. godine. O njemu se ne zna mnogo. Zna se da je obnavljao i podizao crkve i da je, verovatno oko 1290. godine, premestio sedište srpske arhiepiskopije iz manastira Žiče u Peć. Veliku brigu je posvećivao manastiru Studenici, snabdeo je bogoslužbenim knjigama i crkvenim sasudima. 

Srpska pravoslavna crkva slavi ga 3. februara po crkvenom, a 16. februara po gregorijanskom kalendaru.
Marko Licinije Kras

**Marko Licinije Kras**, (latinski **Marcus Licinius Crassus**), nadimak **Dives** ( *najbogatiji* ), ( oko 115. pne. - Haran, 53. pne. ), rimski vojskovođa i političar.

Od 59. pne. član prvog trijumvirata uz Gaja Julija Cezara i Pompeja Velikog. Nakon njegove smrti došlo je do građanskog rata između Cezara i Pompeja.

Kras je 87. pne. pobjegao iz Rima kada je vlast preuzeo Gaj Marije. Iz Španjolske je prešao u Afriku a zatim u Italiju gdje se pridružio Suli. Kao mladi časnik podržao je Lucija Kornelija Sulu u građanskom ratu od 83. pne. protiv Marija. Nakon Suline pobjede Kras se bezobzirno i okrutno obogatio na proskripcijama.

73. pne. Kras je postao pretor. Kada se Spartak u Trećem robovskom ratu, 72. pne., krenuo s robovskom vojskom iz Alpa prema Rimu, Kras je preuzeo zapovjedništvo nad rimskom vojskom u Italiji. Kras je pobijedio Spartaka u odlučnoj bitci kod Lukanije, 71. pne.. Time je ustanak ugušen.Nakon pobjede Kras je proslavio trijumf. Kras i Pompej su zajedno prisilili senat da ih izabere za konzule, 70. pne..Dok je Pompej gradio vojnu karijeru, Kras je povećavao svoje bogatstvo i skupljao sebi potporu u senatu.

65. pne. Kras služi kao cenzor.63. pne. Kras i Cezar su pred senatom optuženi da su sudjelovali u uroti protiv senata koju je pokrenuo Lucije Sergije Katalina. Iako je konzul Marko Tulije Ciceron zatražio smrtnu kaznu, obojica su oslobođeni. Najvjerojatniji razlog oslobađanja su Krasove brojne veze u senatu. 

Nakon 59. pne. Kras je s Pompejom i Cezarom sklopio prvi trijumvirat.Kras je u ovom savezu vidio mogućnost za novo bogaćenje. 56. pne. trijumvirat je obnovljen, a 55. pne. Kras i Pompej su imenovani za konzule. Po novom ugovoru Krasu je povjerena uprava Španjolske i Sirije na pet godina. 54. pne. Kras je kao guverner Sirije zaratio sa Partima. Partski general Surena mu je nanio katastrofalan poraz u bitci kod Carrhae, 53. pne., gdje je Kras i poginuo. Parti su ga zarobili, odmah pogubili, odsjekli mu glavu i poslali je partskom kralju.
Irinej (patrijarh srpski)

**Patrijarh srpski Irinej** (po rođenju **Miroslav Gavrilović**; Vidova kod Čačka, 28. 8. 1930) je 45. vrhovni poglavar Srpske pravoslavne crkvei i episkop niški.

Njegova puna titula glasi: „Njegova svetost arhiepiskop pećki, mitropolit beogradsko-karlovački i patrijarh srpski g. Irinej“.Umro je 20. Novembra 2020.

## Biografija
Rođen je 1930. godine u selu Vidova kod Čačka kao Miroslav Gavrilović. Završio je osnovnu školu u rodnom selu, gimnaziju u Čačku, bogosloviju u Prizrenu 1951. godine, a zatim Bogoslovski fakultet u Beogradu. Zamonašen je u manastiru Rakovici 1959. godine. Zamonašio ga je tadašnji patrijarh srpski German, koji ga je rukopoložio u čin jerođakona i jeromonaha, 24. i 27. oktobra 1959. godine.

Bio je profesor Prizrenske bogoslovije 1959—1968. godine. Završio je postdiplomske studije u Atini, gde je otišao školske 1962/63. godine. Posle toga je bio postavljen za upravnika Monaške škole u Ostrogu. Ponovo je bio profesor i rektor bogoslovije u Prizrenu 1971—1974 godine.

Maja 1974. izabran je za episkopa moravičkog, vikara patrijarha Germana. Za episkopa niškog izabran je na zasedanju Svetog arhijerejskog sabora 21—28 maja 1975. godine. Na tron episkopa niške eparhije ustoličen je u Sabornoj crkvi u Nišu 15. 6. 1975. godine.

Bio je više puta član Svetog arhijerejskog sinoda Srpske pravoslavne crkve.

Dana 22. 1. 2010. godine odlukom Izbornog sabora Srpske pravoslavne crkve izabran za patrijarha.

## Priznanja

Dobitnik je Povelje Udruženja književnika Srbije koja mu je uručena 25. januara 2012.

### Orden Republike Srpske
Patrijarh je 9. oktobra 2011. boravio u modričkom naselju Višnjik i tom prilikom služio svetu arhijerejsku liturgiju i osveštao novoizgrađeni crkvu Pokrova Presvete Bogorodice. Tokom svečanosti, predsednik Republike Srpske Milorad Dodik ga je odlikovao Ordenom Republike Srpske na lenti.

## Stavovi o moralnim i političkim pitanjima
### Stav o homoseksualnosti
Irinej se protivio održavanju Beogradske parade ponosa zakazanoj za oktobar 2011. i pozvao nadležne organe da se ona ne održi. U poruci objavljenoj na sajtu Srpske pravoslavne crkve poručio je: „Sa puno opravdanja ovu pošast nazvao bih ne paradom ponosa, već ‘paradom srama’ kojom se blati ljudsko dostojanstvo i gazi svetinja života i porodice.“ Učesnike parade okarakterisao je kao „[j]ednu grupu nastranih, koji svoje manjinske poglede u osnovi neprirodne, žele da nametnu drugoj, ogromnoj većini, koja ne deli i ne prihvata njihovo shvatanje smisla života i ljudske slobode.“

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica eparhije niške 
* http://www.spcportal.org/index.php?pg=1278&lang=srl
* Biografija na /www.spc.rs  
* Biografija na drevo.pravbeseda.ru 
* Episkop Irinej (Gavrilović) tri decenije na čelu Eparhije niške („Pravoslavlje“, br. 930, 15. decembar 2005.) 
* Intervju za „Politiku“ (26. april 2008.)
Jevstatije II

**Sveti Jevstatije II** bio je arhiepiskop srpski na prelazu iz 13. u 14. vek (1292–1309). Za vreme dvaju njegovih prethodnika i njegove službe kao arhiepiskopa došlo je do naglog uspona i teritorijalnog širenja srednjevekovne srpske države. Njena se teritorija proširila na sledeća mesta i okolna područja: godine 1282. osvojeno je Skoplje, gde će se preneti prestonica, zatim oba Pologa, Ovče pole, Zletovo, Pijenac, Kičevo i Debar. Na severu je osvojeno Braničevo, Vidin (1290). Takođe osnovane su i nove eparhije, i to: Gračanička, Končanska, Limska, Mačvanska, Braničevska, Beogradska i Skopska.

Srpska pravoslavna crkva slavi ga 16. avgusta po crkvenom, a 29. avgusta po gregorijanskom kalendaru.

## Vanjske veze
* Sveti Jevstatije Drugi, svetitelj — arhiepiskop
Sveti Sava III

**Sveti Sava III** (? – 26. jula 1316) je bio srpski arhiepiskop s početka 14. veka. Nasledio je arhiepiskopa Jevstatija II posle njegove smrti 1309. godine, a na arhiepiskopskom tronu je ostao do svoje smrti 1316. godine.

Bogoslovsko obrazovanje dobio je u manastiru Hilandaru, te je kao iguman manastira postao episkop prizrenski. Za vrijeme episkopske službe nadgledao je radove na izgradnji crkve Bogorodice Ljeviške u Prizrenu, a 1309. postaje arhiepiskop.

Njegova je ličnost važna za razvoj arhitekture u srednjevekovnoj Srbiji. Pre podizanja manastira Banjske, čije dovršenje Sava nije doživeo, Kralj Milutin se savetovao sa njim. Kada je svojom poveljem potvrdio darovnicu kralja Milutina manastiru Hilandaru nazvao se *arhiepiskopom svih srpskih i pomorskih zemalja*. Takođe, dok je bio na čelu Srpske pravoslavne crkve obnovljena je i cekva Svetog Đorđa u Starom nagoričanu. Po svedočanstvu arhiepiskopa srpskog Nikodima, njegovog naslednika, ispunjavajući amanet Svetog Save, redovno je davao pomoć manastiru Hilandaru. 
 
Srpska pravoslavna crkva slavi ga 26. jula po crkvenom, a 8. avgusta po gregorijanskom kalendaru.

## Vanjske veze
* Sveti Sava III
Nikodim I Pećki

**Sveti Nikodim I** je bio arhiepiskop pećki. Po poreklu je Srbin. Podvizavao se u Svetoj gori, i bio iguman Hilandara. Po smrti Save III izabran je za arhiepiskopa "*vseja serbskija i pomorskija zemlji*" 1317. godine. On je krunisao kralja Milutina 1321. godine. Preveo je Jerusalimski tipik na srpski jezik. U predgovoru ove knjige on kaže: "*Svemogući Bog, koji zna nemoć našu, daće nam moć duhovnu, no ako mi prvo trud pokažemo*". Progonio je bogumile. Premimnuo je 1325. godine. Mošti mu počivaju u manastiru u Peći.
 
Srpska pravoslavna crkva slavi ga 11. maja po crkvenom, a 24. maja po gregorijanskom kalendaru.

## Literatura
* Ohridski prolog, Vladika Nikolaj Velimirović

## Vanjske veze
* Ohridski prolog za 11. maj (24. maj)
Pokladni karneval u Belom Manastiru

**Pokladni karneval** u Belom Manastiru tradicionalna je manifestacija koja se održava od 2004. godine i koja okuplja brojnu djecu predškolskog, osnovnoškolskog i srednjoškolskog uzrasta, brojne udruge s područja Grada Belog Manastira i sve one koji uživaju u maskiranju u dane maškara (poklada). Manifestaciju organiziraju Turistička zajednica Baranje, Grad Beli Manastir i Centar za kulturu Grada Belog Manastira.

Pokladna povorka polazi iz Osnovne škole "Dr. Franjo Tuđman", prolazi ulicama svetog Martina i kralja Tomislava i središnjim belomanastirskim Trgom Slobode, a predstavljanje maskiranih odvija se na Trgu, uz bogat kulturno-zabavni program za djecu i odrasle. Najmaštovitije maske dobivaju prigodne nagrade, a pokladni program obično završava čitanjem optužnice i spaljivanjem fašnika. Godine 2006. karneval je održan 5. II, a spaljena je, na primjer, Karla del Ponte.

## Izvori
* Turistička zajednica Baranje: Pokladni festival 2010 (posjet: 23. I. 2010)
* Radio Baranja: Pokladni karneval u Belom Manastiru (2009) (posjet: 23. I. 2010)
* Mirovna grupa Oaza: Oazina aktivistica u žiriju dječjeg karnevala (posjet: 23. I. 2010)
* OŠ "Dr. Franjo Tuđman": Karneval 2009. (posjet: 23. I. 2010)
* Gimnazija Beli Manastir: Pokladni karneval (posjet: 23. I. 2010)

## Fotogalerija

Datoteka:Beli Manastir-(20090224)-Pokladni-karneval-09.jpg
Datoteka:Beli Manastir-(20090224)-Pokladni-karneval-10.jpg
Datoteka:Beli Manastir-(20090224)-Pokladni-karneval-26.jpg
Datoteka:Beli Manastir-(20090224)-Pokladni-karneval-33.jpg
HAARP

**HAARP** (skraćeno od *High Frequency Active Auroral Research Program*), (Program aktivnog auroralnog istraživanja visoke frekvencije) je istraživački projekat koji želi da „razume, stimuliše i kontroliše procese u jonosferi koji mogu da izmene učinak komunikacionih i sistema za nadgledanje“. Započet je 1993. godine i predloženo je da traje 20 godina.

Projekat se odvija blizu mesta Gekona na Aljasci. Opremu za HAARP projekat čini ogroman broj radiotransmitera ogromne snage i odgovarajućih instrumenata za detekciju, odnosno 180 antena velike snage. 6 generatora jačine 3,6 MW (mega vati) snaga svakodnevno emituju preko 3.000.000 vati.

Osnovni ciljevi projekta su izučavanja fenomena polarne svetlosti i radio komunikacija. Nalazi se sjeveroistočno od mjesta Gakona na Aljasci, a projektom upravlja Univerzitet Aljaske, US Air Force i Ratna mornarica SAD. Ukupno je 14 univerziteta je bilo uključeno u planiranje sistema.

HAARP je nastao od patentiranih istraživanja Bernarda Eastlunda i Nicholasa Christofilosa 1980. godine.

## Slični projekti u drugim zemljama
Slična istraživanja nalaze se u nekoliko drugih zemalja:
* Norveška: Projekt EISCAT kod Tromsøa (1000 MW ERP) i Svalbarda
* Sjedinjene Američke Države: stariji projekt HIPAS blizu Fairbanksa (Aljaska) i Arecibo/Portoriko
* Rusija: Projekt Sura kod Nižnji Novgoroda (190 MW ERP)
* Peru: Jicamarca Ionospheric Radio Observatory

## Kritike i teorije urote
HAARP je predmet raznih teorija zavjere u kojima se označava kao "tajni projekat" i povezuje sa nastancima prirodnih katastrofa poput potresa, poplava i vulkanskih erupcija.

Civilni zaposlenici projekta dolaze iz nekoliko univerziteta i privatnih kompanija kao na primjer Univerziteta u Aljasci, Stanford University, University of Massachusetts, Clemson University, Penn State University, Dartmouth College, University of Tulsa, University of Maryland i Cornell University. Fotografije projekta nisu tajne i dostupne su javnosti. Provode se redovito dani "otvorenih dana", a studenti mogu raditi praksu na stanici HAARPa.

10.7. 2014., na dan kad je obilježen rođendan Nikole Tesle, u Beogradu je održana tribina "*HAARP i druge zablude o nauci*", na kojoj su istaknuti stručnjaci sa činjenicama i argumentima osporavali navode o klimatskom oružju i sličnim teorijama zavere u svezu ove instalacije, te ukazali da su razne poplave koje pogađaju Europu i Svijet, zapravo posljedica dugogodišnjeg ljudskog utjecaja na ekologiju koja je dovela do promjene klime. Dr. Milan Ćirković, naučni savetnik Astronomske opservatorije u Beogradu, je o HAARP-u izjavio:

Dr. Oliver Tošković, sa Odeljenja za psihologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu, je iznio sličan zaključak te povukao paralelu sa nedavnim poplavama na Balkanu:

## Gašenje projekta

U maju 2014. najavljeno je gašenje HAARP-a kasnije te godine.

## Vanjske veze
* Matična strana projekta HAARP
* HAARP 
* HAARP executive summary 
* GoogleMaps satellitska slika HAARP postrojenja
* HAARP 

## Reference
Muškarac

**Muškarac** je odrasla osoba muškoga spola.

## Biologija
Razlika između muškaraca i žena nastaje već pri oplodnji. Muškarci imaju par XY kromosoma (žene imaju XX). To kasnije vodi do muške anatomije. Najočitija posebnost je muški spolni organ. Osim toga postoje i brojne druge razlike: brada, dubok glas, šira ramena, viši rast, više mišićne mase itd. Postoje bolesti koje imaju samo muškarci, poput raka prostate.

## Zrelost
U mnogim društvima vrijedi, da punoljetnošću dječak postane muškarac. U nekim kulturama postoje prigodni obredi. Sa spolom je povezana također uloga u obitelji. Tim područjem bavi se sociologija. U prošlosti su muškarci uglavnom imali dominantnu ulogu.

## Povezano

* Čovjek
* Žena
* Obitelj
Ignosticizam

**Ignosticizam** ili **igteizam** je teološka pozicija koja tvrdi da sve ostale teološke pozicije (uključujući agnosticizam) previše toga pretpostavljaju o konceptu Boga, kao i o mnogim drugim teološkim konceptima. Ignosticizam kritizira bilo kakvu vrstu rasprave o Bogu i religiji, započetu prije uspostave jasnih definicija. Termin je skovao Sherwin Wine, rabin i začetnik humanističkog judaizma. 

Ignosticizam se može definirati kao spoj sljedeća dva pogleda:

1. Prvi pogled kaže da se, prije no što se krene u valjanu raspravu o postojanju Boga, mora uspostaviti koherentna definicija Boga. Nadalje, ako se istina ili lažnost te definicije ne može ustvrditi, ignostik zauzima teološki nekognitivistički stav da je pitanje postojanja Boga (u odnosu na tu specifičnu definiciju) beznačajno (teološki nekognitivizam argumentira da su religiozni jezik i riječi poput riječi "Bog" kognitivno beznačajne). U ovom se slučaju ne smatra *koncept* Boga beznačajnim, ; već se *termin* "Bog" smatra beznačajnim. 

2. Drugi pogled je istovjetan s teološkim nekognitivizmom i proglašava pitanje Božjeg postojanja besmislenim, preskačući pitanje "Na što mislimo kada kažemo "Bog?".

Ignostici tvrde da je nemoguće proglasiti se teistom ili ateistom, dok se ne uspostavi bolja definicija teizma.

Pojednostavljena maksima kaže: "Ateist bi rekao, 'Ja ne vjerujem da Bog postoji'; agnostik bi rekao, 'Ne znam postoji li Bog ili ne'; a ignostik bi rekao, 'Ne znam na što vas dvojica mislite kada kažete, "Bog postoji (ili ne postoji)" '."

Drange naglašava da je bilo kakav stav o "Postoji li Bog?" zauzet u kontekstu određenog koncepta o onome što pojedinac misli da "Bog" predstavlja.

## Literatura
* 
* 
* 
* Cousens, Myrna Bonnie, ed., "God" , *Guide to Humanistic Judaism*, Society for Humanistic Judaism
* 
* 
* 
* 
*
Gaussov zakon električnoga polja

**Gaussov zakon** utvrđuje zavisnost električnog fluksa, koji izvire iz zatvorene površine, od naboja, koji se nalazi unutar te površine. Zakon je formulisao Karl Fridrih Gaus 1835. godine, ali nije objavljen do 1867. Gausov zakon je je jedna od četiri Maksvelove jednačine koji čine osnovu klasične elektrodinamike.

Gaussov zakon je elektrostatički ekvivalent Amperovog zakona, koji se bavi magnetizmom. Gausov zakon se može koristiti za izvođenje Kulonovog zakona, i obrnuto. Takođe se može koristiti za dokazivanje da ukoliko unutar Faradejevog kaveza nema električnog naboja, onda nema ni električnog polja, odnosno, da spoljnje električno polje ne može prodrijeti u Faradejev kavez.

Zbog matematičke sličnosti, Gaussov zakon ima primijenu i na druge fizičke pojave koje obrnuto proporcionalno zavise od kvadrata rastojanja, kao što su gravitacija ili intenzitet radijacije.

## Integralni oblik zakona
U integralnom obliku, zakon glasi:

: \Phi = \oint_S \mathbf{E} \cdot d\mathbf{S} 
= {1 \over \epsilon_o} \int_V \rho\ dV = \frac{Q_S}{\epsilon_o}

gdje je \Phi električni fluks, \mathbf{E} je električno polje, d\mathbf{S} je diferencijal vektora zatvorene površine *S*, sa pravcem normalnim na površinu i smijerom van površine,Q_\mathrm{S} je količina električnog naboja koja se nalazi unutar zatvorene površine, ρ gustina električnog naboja u tački V, \epsilon_o je permitivnost vakuuma i \oint_S je površinski integral površi *S* koja okružuje zapreminu *B*.

## Diferencijalni oblik zakona
U diferencijalnom obliku, jednačina postaje:

:\nabla \cdot \mathbf{D} = \rho

gdje \nabla, nabla operator, predstavlja divergenciju, **D** je vektor dielektričnog pomijeranja (u jedinici C/m²), i **ρ** je gustina slobodnog električnog naboja (u jedinici C/m³), isključujući vezani električni naboj u materijalu.

Za linearne materijale, jednačina postaje:

:\nabla \cdot \epsilon \mathbf{E} = \rho

gdje je \epsilon električna permitivnost

## Kulonov i Gaussov zakon
Kulonov zakon je specijalni oblik Gausovog zakona. U specijalnom slučaju sferne površine sa električnim nabojem u centru, linije električnog polja su okomite na površ, sa istim intenzitetom u svakoj tački sfere, dajući jednostavniji oblik Gaussovog zakona:

:E=\frac{Q}{4\pi\epsilon_0r^{2}}

gdje je *E* jačina električnog polja na rastojanju *r* od električnog naboja *Q* koji se nalazi u centru površi, a ε0 je permitivnost vakuuma. Stoga se zaključuje da iz Gaussovog zakona slijedi poznata zakonitost Kulonovog zakona da je električno polje obrnuto proporcionalno kvadratu rastojanja.

## Izvori

## Povezano
* Maxwellove jednačine
* Električni fluks
* Električno polje

## Vanjske veze
* Gaussov zakon električnoga polja
Iso Velikanović

**Isidor (Iso) Velikanović** (Šid, 29. ožujka 1869. - Zagreb 21. kolovoza 1940.) prevodilac, komediograf, satiričar, pisac humorističnih novela i crtica. Prevodio je sa španjolskog (*"[[Don Quijote]]"*) i francuskog jezika. Za Velikanovića se govorilo da je prevoditeljstvo izdigao na razinu umjetnosti. Rodom je bio šokački Hrvat.

## Biografija
Na studij je išao u Beč, gdje je počeo studirati medicinu, ali studij nije završio, nego ga je prekinuo.

Studirao je medicinu u Beču, ali ju je napustio. Odlazi potom raditi u Srijemsku Mitrovicu, u kojoj ostaje do 1914.. U Srijemskoj Mitrovici je izdavao humoristično-satirični list Knut.
Od ratne 1914. odlazi živjeti u Zagreb.

## Djela
Iza sebe je ostavio opus od humorističnih djela te brojne vrsne prijevode.

Stilski je njegov humor podsjećao na ruskog književnika Gogolja, a u djelima je prikazivao "*malovaroški*" život.

Popis djela (nepotpun):
* *Otmica*
* *Knez od Lidije*
* *Posvatovci*, komedija
* *Tulumović udaje kćer*, komedija

## Počasti i priznanja
Njemu u čast, Ministarstvo kulture RH je 2005. ustanovilo nagradu "Iso Velikanović".

## Vanjske veze
* Fokus Iso Velikanović i vinkovačka kazališna tradicija
Juice

**Juice** na engleskom znači sok, a u srpskohrvatskom se ponekad koristi i kao ime za voćni sok. Također riječ **juice** može služiti kao naziv za:

U **modernoj kulturi**
* ''Juice'' (film), film u kome su nastupali Tupac Shakur i Omar Epps
* ''Juice'' (magazine), njemački hip hop magazin
* "Juice" (pjesma), singlica japanskog dueta B'z
* *Juice*, instrumental koji izvodi Steve Vai
* Juice (trio), britanski a cappella trio
* Juice TV, novozelandski muzički TV-kanal
* Juice Leskinen (1950 - 2006), finski pjevač i kantautor
* Juice Newton (1952 -), američki pop i country pjevač
* ''Juice'' (album), album Juicea Newtona
* Juice (reper), Ivan Ivanović, srpski reper
* MC Juice, Terry Parker, američki reper
* *Juice*, album britanskog benda Send No Flowers

U **sportu**
* (Beetle) Juice, nadimak Kriustiana Huseliusa (1978 -), švedskog hokejaša
* The Juice, nmadimak O.J. Simpsona (1947 -), američkog igrača footballa kome je suđeno za dvostruko ubistvo

U **informatici**
* JUICE, software za uređivanje i analizuu fitosocioloških podataka 
* Juice (agregator), višeplatformski agreator za downloada podcastova
* Juice (JVM), J2ME Java virtualna mašina
Siân Phillips

**Siân Phillips, [[Order of the British Empire|CBE]]** (izgovara se , rođena kao **Jane Elizabeth Ailwên Phillips**; 14. maja 1933) je velška glumica, najpoznatija po ulozi Livije u TV-seriji *[[I, Claudius (TV serija)|Ja, Klaudije]]*.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Siân Phillips' Biography 
* http://www.terrynorm.ic24.net/sian%20phillips.htm
* Siân Phillips at the Wales Video Gallery
Miroslav (hrvatski kralj)

**Miroslav** hrvatski kralj iz vladarske dinastije Trpimirovića. Vladao je od 945. do 949. godine. Tijekom njegova vladanja Hrvatska je u građanskom ratu koji završava Miroslavovom smrću i preuzimanjem vlasti njegova brata Krešimira II. uz pomoć bana Pribine

Stariji je sin Krešimira I.
Mihajlo Krešimir II

**Mihajlo Krešimir II.**, hrvatski kralj iz vladarske dinastije Trpimirovića. Vladao je od 949. - 969. godine.

Nakon uspješnog kraljevanja Trpimira II. i Krešimira I., godine 945. kraljem postaje Miroslav najstariji sin Krešimira I. Odmah na početku njegova vladanja ban Pribina izaziva unutarnje sukobe za prijestolje, koji će nakon velikih nereda završiti Miroslavovom smrću. Na prijestolje je tako godine 949. došao **Mihajlo Krešimir II.**

Za vrijeme unutarnjih sukoba Hrvatska je oslabila, smanjila se njezina vojska, mornarica se prepolovila, a granične su se zemlje od nje odijelile. Tako su se otoci Brač, Hvar i Vis opet pridružili neretvanskoj oblasti, a dalmatinski gradovi i otoci Bizantu. Od Hrvatske se tada vjerojatno odcijepila i Bosna, malena zemlja oko izvora rijeke Bosne, a godine 950. Mađari su preoteli istočnu Slavoniju i Srijem.

Kralj Mihajlo Krešimir II. kasnije je uspio donekle obnoviti hrvatsku moć. Ponovo je zavladao Bosnom, a vlast mu je u zemlji između Save i Drave ostala pod sigurnom kontrolom. Održavao je dobre odnose s dalmatinskim gradovima, posebno sa Zadrom. 
Njegova žena Jelena Slavna dala je sagraditi u Solinu dvije crkve. Crkva svetog Stjepana služila je kao grobnica kraljeva, a crkva svete Marije kao krunidbena bazilika.

Krešimir II. umro je oko 969. a naslijedio ga je njegov sin Stjepan Držislav.

## Vanjske veze
* Ante Vranković: Zaboravljene crkve kraljice Jelene, recenzija knjige, Hrvatsko slovo, 11. kolovoza 2000., str. 18
Stjepan Držislav

**Stjepan Držislav** prvi hrvatski kralj iz dinastije Trpimirovića i vazal Bizantskog carstva. Vladao je od 969. do 996./997. godine.

Sin je "kralja" Mihajla Krešimira II. i kraljice Jelene. Bio je u dobrim prijateljskim odnosima s Bizantom i njihov saveznik u borbi protiv bugarskog carstva.

Bugarski car Samuilo (980.-1014.) uspio je za nekoliko godina proširiti svoju vlast na Bosnu, Srijem, Srbiju i današnje srpsko Podunavlje, te na cijelo jadransko primorje južno od rijeke Cetine, osvojivši Duklju, Travunju, Zahumlje i neretvansku područje. Tako je postao opasan susjed hrvatskoj državi između godine 986. i 989.

Car Samuilo provalio je i u Hrvatsku, ali ju nije uspio pokoriti, što dokazuje da se je Hrvatska za vladanja Krešimira II. i njegova sina Stjepana Držislava uspjela oporaviti od posljedica unutarnjih sukoba. Kraljevina Hrvatska je bila u savezu s Bizantom, koji je vodio 40-godišnji rat s carem Samuilom. S ciljem da što više učvrsti savezničke odnose, Bizant je ustupio Stjepanu Držislavu na upravu dalmatinske gradove i otoke, kao nekad Tomislavu. Samom Držislavu, Bizant je priznao kraljevski naslov i obdario ga kraljevskim znakovima: krunom, žezlom, plaštem i zlatnom jabukom, te ga je odlikovalo titulom carskog "eparha i patricija". Stoga se Držislava smatra prvim hrvatskim okrunjenim kraljem, a tom je prigodom Držislav uzeo ime Stjepan.

Dugi mir u 10. stoljeću između Hrvata i Mlečana omogućio je razvoj trgovine na moru. Međutim Mlečani koji su najviše profitirali tom trgovinom, nakon što su uspostavili dobre odnose s Bizantom i njemačko-rimskim carstvom, odlučili su prestati plaćati "uobičajeni danak" ("solitus census") Hrvatima i Neretvanima, što je dovelo do novih sukoba na moru.

Kralj Stjepan Držislav umro je god. 996./997. a za sobom je ostavio tri sina; Svetoslava Suronju, Krešimira i Gojslava.

## Legenda o nastanku hrvatskog grba

Za kralja Stjepana Držislava veže se legenda o nastanku hrvatskog grba. Legenda kaže da je kralj Držislav dosta ratovao s Mlečanima koji su htjeli osvojiti hrvatsku obalu Jadrana. I u jednom takvom ratu kralj je pao u mletačko ropstvo i bio bačen u zatvor u Veneciji. Mletački dužd Petar II. Orseolo dočuo je nakon nekog vremena da kralj Držislav dobro igra šah. Zato mu je uputio sljedeći izazov: ako ga u tri partije šaha pobijedi, bit će oslobođen i može se vratiti u svoju zemlju. Kralj Držislav je prihvatio izazov i u sve tri partije pobijedio mletačkoga dužda. Dužd je održao riječ i kralj se mogao vratiti kući. Držislav je tada iz zahvalnosti u sjećanje na taj trenutak uzeo šahovsku ploču kao svoj grb i grb svoga naroda. Taj grb ostao je do danas. 

## Izvori
I, Claudius (TV serija)

***I, Claudius*** je britanska dramska TV-serija temeljena na romanima Roberta Gravesa i originalno emitirana na programu BBC-a 1976. godine. Radnja je opisivala život naslovnog junaka, rimskog aristokrata i historičara Klaudija (čiju je ulogu tumačio Derek Jacobi) koji pokušava preživjeti dinastijske intrige u svojoj porodici prije nego što postane car. Serija je doživjela veliki uspjeh i dugo vremena se smatrala standardom kome trebaju težiti sve TV-serije tog žanra.

Serija je na području bivše Jugoslavije dva puta emitirana u okviru mreže JRT: krajem 1970-ih ju je pod naslovom ***Ja, Klaudije*** emitirala Radiotelevizija Zagreb, a krajem 1980-ih Radiotelevizija Beograd.

## Glumačka postava
Uključeni važniji članovi glumačke postave

## Vanjske veze
* 
* I, Claudius Project (concentrates on the BBC production) 
* Encyclopedia of Television 
* British Film Institute Screen Online (TV series)
* History in Film - episode guide
Lista epizoda I, Claudius

Dolje je naveden popis epizoda britanske TV-serije *[[I, Claudius (TV serija)|I, Claudius]]* koji sadrži broj, naziv epizode, originalni datum emitiranja te kratak sadržaj.
Svetoslav Suronja

**Svetoslav Suronja** hrvatski kralj iz vladarske dinastije Trpimirovića. Vladao je od 997. do 1000. godine.

## Građanski rat
Najstariji je sin kralja Stjepana Držislava. U vrijeme vladavine Suronje na Balkanu se vodi veliki rat između Samuila i Bazilija. Stjepan Držislav iako saveznik Bazilija državnički mudro nije učestvovao u ratu, ali njegovom smrću dolazi do pobune prinčeva kojima je cilj oduzeti krunu Suronji. Prinčevi Krešimir i Gojslav mlađa braća novog kralja tražeći stranu pomoć oni se okreću Samuilu koji prihvaća njihov poziv i 998. godine napad Hrvatsku. U svom prodoru uz obalu on dolazi do Zadra, nakon čega se vraća natrag kroz Bosnu. Tako osvojeni teritorij Samuilo "poklanja" Krešimiru i Gojslavu koji sada postaju nadmoćniji u ratu. 

Odgovor na pobjedu državne frakcije protivne Bizantu postaje objava rata bizantskog saveznika Venecije i osvajanje od strane Petar II. Orseolo hrvatske obale. Do sastanka između dužda Venecije i Svjetoslava Suronje dolazi u Trogiru pod mletačkom kontrolom i tada se sklapa dogovor o vjenčanju hrvatskog prijestolonasljednik Stjepana Svjetoslavića za duždevu kćer Hicealu Orseolo. Ubrzo potom Svjetoslav Suronja će prebjeći u Veneciju, a njegov braća osvajaju vlast u Hrvatskoj.

## Svetoslavljevići

Ženidbom za pripadnicu moćne obitelj Orseolo Stjepan Svetoslavljević je postao rođak ugarskog kralja pošto je Oto Orseolo (s čijom sestrom je Stjepan u braku) oženjen za njegovu sestru. 

U Hrvatskoj s druge strane Krešimir III. ubija svog brata Gojslava što izaziva zahtjeve za smjenom kralja koji je ubio vlastitog brata tako da će papina komisija provjeriti njegovo pravo za vladanje. Koristeći situaciju Sveti Stefan Mađarski objavljuje rat Hrvatskoj i osvaja Slavoniju gdje za bana postavlja Stjepana Svetoslaviča. Tradicionalno se smatra da je kasniji ban Slavonije i hrvatski kralj Zvonimir potomak dinastije Svetoslaviča.
Krešimir III

**Krešimir III.** hrvatski kralj iz dinastije Trpimirovića. Vladao je od 1000. do 1030. godine.

Bio je brat kralja Svetoslava Suronje protiv kojeg se pobunio zajedno s bratom Gojslavom i na kraju ga porazio uz pomoć cara Samuila. Nakon Samuilova poraza u ratu s Bizantom kraljevina Hrvatska postaje vazal pobjednika. Nakon što mu brat Gojslav umre 1020. godine Krešimir III će nastaviti samostalnu vladavinu priznavajući i dalje vrhovnu vlast Bizanta. 

Po istoriji koju je napisao Ivan Gorički u prvoj polovici 14 veka Krešimir III je ubio brata Gojslava, nakon čega je od pape kažnjen,a Mađarska okupira Slavoniju dajući je na upravljanje sinovima Suronje. Danas se smatra da je Ivan Gorički pomiješao Krešimira III. i Petra Krešimira IV. u tvoj svojoj priči pošto korčulanski kodeks kojem se danas vjeruje navodi da se to ubojstvo dogodilo tokom vladavine pape Aleksandra II. (1061-73).
Stjepan I od Hrvatske

**Stjepan I.** hrvatski kralj iz dinastije Trpimirovića. Vladao je od 1030. do 1058. godine.

Sin je kralja Krešimira III. Povratio je upravu nad dalmatinskim osim Zadra koji je potpao pod mletačku vlast. 

O njegovu savezu s koruškim vojvodom Adalberonom (1035.) protiv cara Konrada II. nema detaljnijih podataka. Za njegova vladanja spominje se prvi put (1042.) poseban *[[kninska biskupija|hrvatski biskup]]* kao sufragan splitskog nadbiskupa.
Babušnica

**Babušnica** je gradsko naselje u Srbiji koje predstavlja sedište istoimene opštine i administrativno pripada Pirotskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 4575 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 4270 stanovnika).

## Geografija
Babušnica se nalazi na regionalnom putu: Leskovac - Vlasotince - Babušnica - Pirot.

Babušnica je udaljena: od Pirota 24 km, od Vlasotinca 37 km, od Leskovca 52 km a od Bele Palanke 23 km .

Kroz Babušnicu protiče reka Lužnica a sam grad se nalazi u Lužničkoj kotlini.

## Demografija
U naselju Babušnica živi 3634 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 37,1 godina (36,6 kod muškaraca i 37,6 kod žena). U naselju ima 1477 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,10.

Ovo naselje je skoro u potpunosti naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u drugoj polovini XX veka je stanovništvo uvećano višestruko. Od 1945.g. do 1990.g. se broj stanovnika brzo uvećavao mahom zbog razvoja industrije i doseljavanja stanovnika iz okolnih sela. Posle 1990.g. se beleži usporeni rast broja stanovnika uglavnom zbog smanjenog nataliteta ali i zbog drastičnog smanjenja broja stanovnika okolnih sela, pogotovu u selu Valniš koje gospodin Grada teroriše petroleumom već duži niz godina.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain) 
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Opstina Babusnica
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Stana Katić

**Stana Katić** (Hamilton, 26. april 1978.) je kanadska filmska i televizijska glumica srpskog porijekla iz Hrvatske. Najpoznatija je po ulozi njujorške policijske detektivke Kate Beckett u američkoj TV-seriji *[[Castle (TV serija)|Castle]]*.

## Filmografija
### Filmske uloge

### Televizijske uloge

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Vakcejci

**Vakcejci** () su drevno pleme koje je u 3. vijeku pne. nastanjivalo Meseta Central, odnosno centralne visoravni Iberijskog poluotoka. Drevni rimski historičari su ih opisivali kao "najciviliziranije" od svih keltiberskih plemena, odnosno da im je glavno zanimanje bila trgovina. Moderni historičari, pak, smatraju da su Vakcejci nastali sintezom keltske s domorodačkom iberskom kulturom.

U srednjem vijeku je izraz Vakcejci služio kao sinonim za Vaskonce.

## Povezano
* Predromanski narodi Iberijskog poluotoka

## Izvori
* Collins, Roger (1992). "The *Vaccaei*, the *Vaceti*, and the rise of *Vasconia*." *Studia Historica VI*. Salamanca, 1988. Reprinted in Roger Collins, *Law, Culture and Regionalism in Early Medieval Spain*. Variorum. .

## Vanjske veze
* Detailed map of the Pre-Roman Peoples of Iberia (around 200 BC)
Altea

**Altea** je grad i sjedište istoimene općine u Valenciji, odnosno Španiji, koji administrativno pripada provinciji Alicante. Smješeten je sjeverno od Benidorma na dijelu mediteranske obale zvane Costa Blanca. Ima površinu od 34,4&nbsp;km² te, prema popisu iz 2002. godine, ukupno 17.608 stanovnika.

Altea je mjesto s izuzetno bogatom historijom koja seže u antička vremena, kao i sa specifičnom arhitekturom koja čini turističku atrakciju.

## Gradovi pobratimi
Altea je jedan od osnivača Douzelagea, udruženja zbratimljenih gradova koje čini 23 grada u Evropskoj Uniji. Bratimljenje je počelo 1991. godine i danas služi za redovne manifestacije.

## References


## Eksetrni linkovi

* Portaltea , Portal de Altea
* Altea-Info, Good Information-Guide of Altea - in German and English
* Altea , Guide to area with links to Altea sites and images of the area in English
* Douzelage: Altea 
* Altea-Info, Photo gallery of Altea
Tajo

**Taho** ili **Težo** (, , ) je sa svojih 1007 km najduža rijeka Iberijskog poluotoka, koja protiče preko Španjolske i Portugala.

## Karakteristike
Tajo izvire kod lokaliteta Fuente de García u Iberijskom gorju (Kastilja-La Mancha), na nadmorskoj visini od 1580 metara, nekih 150 km zapadno od Sredozemnog mora, a uljeva se u Atlantski ocean kod Lisabona. Na svom toku najvećim dijelom teče preko Španjolske, a manjim (179 km) po Portugalu, a u dužini od 43 km formira španjolsko-portugalsku granicu. U gornjem toku podignuto je nekoliko brana koja formiraju akumulacijska jezera, najveća je brana Bolarque koja formira jezero veliko 132 km², kog zovu *Kastiljsko more*. Puno veće jezero, dugo čak 92 km, formirano je u donjem toku 1969. kod Alcántare, u to vrijeme drugo po veličini akumulaciono jezero u Evropi. 

Sliv rijeke Tajo prostire se na 81,600 km², od čega 69,2% (55.810&nbsp;km²) pripada Španjolskim autonomnim zajednicma; Ekstremadura, Zajednica Madrid, Aragon, Kastilja-La Mancha a 30,8% Portugalu (24.790&nbsp;km²). U španjolskom dijelu je 2005. živjelo 6,093 miliona ljudi, a u portugalskom tačno 3,5 miliona. Jedine dvije rijeke Iberijskog poluotoka sa većim slivovima su Douro (97.290&nbsp;km²) i Ebro (83.093&nbsp;km²). Tajo na svom putu do ušća oplakuje brojne gradove, a najveći su Aranjuez, Toledo i Alcántara u Španjolskoj, te Santarem i Lisabon u Portugalu.

### Mostovi
Svojevremeno najduži evropski most Vasco da Gama (*Ponte Vasco da Gama*) dug 17,2 km podignut je preko Taja u Lisabonu. Mnogo stariji su znameniti Alkantarski most (iz rimskih vremena) i most Svetog Martina u Toledu iz srednjeg vijeka.

## Reference

## Vanjske veze

* Hidrografska konferencija o rijeci Taho 
* ''Tagus River”'' (na portalu Encyclopædia Britannica)
Trkalište

**Trkalište** je naziv za građevinski objekt čija je glavna svrha održavanje utrka, bilo da je riječ o utrkama ljudi, životinja ili raznih vozila. Trkališta se obično sastoji od staze, a ponekad može sadržavati i tribine za gledatelje.

Trkalište specijalizirano za konjske utrke, odnosno utrke dvokolica se naziva hipodrom, trkalište specijalizirano za bickilističke utrke se naziva velodrom, trkalište specijalizirano za motociklizam|motociklističke utrke motodrom, dok se trkalište specijalizirano za automobilističke utrke autodrom.

## Vanjske veze
* racetrackdb.com  US Motor Racing track database
* trackpedia.com  Worldwide Motor Racing track wiki
* racingcircuits.net  Worldwide Motor Racing track database
* http://www.formula1.com/news/features/2008/7/8146.html When the going gets rough - tyres and track surfaces
* AudioTrackGuides.co.uk  Audio walkthroughs of motor racing circuits, for use with games.
Kseneta

**Kseneta** (na grčki **Ξενoιτας**; ? - 221. pne.) bio je starogrčki vojskovođa u službi seleukidskog kralja Antioha III. Antički izvori pišu da je bio rodom iz Ahaje i poznat po svojoj aroganciji. Antiohov glavni ministar Hermeja ga je, suprotno kraljevim željama, poslao da uguši pobunu pobunjenih satrapa Molona i Aleksandra. Ispočetka se činilo da će imati uspjeha, kada je uspio prijeći Tigris. Međutim, Molon mu je vojsku uspio uvući u klopku i gotovo potpuno uništiti, a što je za posljedicu imalo Antiohov gubitak Mezopotamije.

## Izvori
* Polybius; *[http://www.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?lookup=Plb.+1.1 Histories]*, Evelyn S. Shuckburgh (translator); London - New York, (1889)
* Smith, William (editor); *[[Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology]]*, "Xenoetas" , Boston, (1867)
Magas od Egipta

**Magas** (na grčkom **Mαγας**; ? - 221. pne.) bio je egipatski princ, unuk Magasa od Kirene, odnosno sin kralja Ptolemeja Euergeta i kraljice Berenike. Nakopn što je godine 221. pne. umro njegov otac, prijestolje je preuzeo njegov brat Ptolemej Filopator. Odmah nakon toga je Ptolemej na nagovor svog glavnog ministra Sosibija dao ubiti svog brata.

## Izvori
* Smith, William (editor); *[[Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology]]*, "Magas (2)" , Boston, (1867)
Sosibije

**Sosibije** (na grčkom **Σωσιβιoς**; 3. vijek pne.) bio je egipatski diplomat i državnik, poznat kao glavni ministar za vrijeme vladavine kralja Ptolemeja IV. O njegovom porijeklu ili ranom životu se ne zna gotovo ništa. Godine 221. pne. je nedugo nakon smrti Ptolemeja III je od strane mladog kralja proglašen glavnim ministrom. Ubrzo je na njegov prijedlog Ptolemej dao likvidirati vlastitu majku Bereniku i brata Magasa. Ptolemej, koji se od državničkih poslova više zanimao za uživanje u raskoši i razvrat, omogućio je nakon toga da Sosibije postane de facto vladar Egipta. Nedugo potom Sosibije je dao likvidirati izgnanog spartanskog kralja Kleomena III koji je u Aleksandriji pod Ptolemejem III bio našao utočište.

Dok je Sosibije imao talent za spletke, nije pokazao osobite državničke ili administratorske vještine. Antički izvori navode kako je pod njim Egipat zapao u ekonomsku krizu, odnosno da je potpuno nespreman dočekao četvrti sirijski rat 219. pne. Sosibije se djelomično iskupio svojim diplomatskim vještinama, odnosno pregovorima kojima je seleukidski pohod odgođen, a što je Egipćanima omogućilo da prikupe dovoljno vojske za pobjedonosnu bitku kod Rafije. Nakon nje je Sosibije sa seleukidskim kraljem Antiohom sklopio mir.

S vremenom je Sosibije dobio suparnika u liku Agatokla, koji se nametnuo kao glavni Ptolemejev miljenik. Dva dvorjanina su, međutim, nekako uspjela pronaći *modus vivendi* te do otvorenog sukoba nije došlo sve do 204. pne. kada je Ptolemej umro. Nedugo prije toga Sosibije je dao nagovoriti Ptolemeja da pogubi svoju suprugu i sestru Arsinoju. Sosibije i Agatoklo su nakon kraljeve smrti uspjeli postići dogovor o zajedničkom regenstvu nad novim kraljem Ptolemejem V, ali je, po svemu sudeći, Sosibije likvidiran, nedugo prije nego što je i Agatokla sustigla nasilna smrt.

## Reference
* Bevan, Edwyn R.; *The House of Ptolemy*, London, (1927), chapter 7
* Polybius; *[http://www.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?lookup=Plb.+1.1 Histories]*, Evelyn S. Shuckburgh (translator); London - New York, (1889)
* Smith, William (editor); *[[Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology]]*, "Sosibius (2)", Boston, (1867)
Ptolemej IV Filopator

**Ptolemej IV Filopator** (grčki: ****, *Ptolemaĩos Philopátōr*, ? - 205/4. pne.) bio je četvrti po redu helenistički kralj Egipta, koji je vladao od 221. do 204. pne. Njegova vladavina se obično smatra početkom slabljenja ptolemejidske dinastije, odnosno dotada moćne i prosperitetne helenističke egipatske države.

Ptolemej Filopator je bio sin kralja Ptolemeja III Euergeta i Berenike II, ćerke kirenskog kralja Maga. Već na početku njegove vladavine njegova majka je ubijena, tako da je kralj od tada bio pod uticajem dvorskih favorita i jednog i drugog pola. Ovi dvorani su podsticali Ptolemejeve poroke i usmeravali njegovu vladavinu u skladu sa sopstvenim interesima. Ipak, Egipat je spremno dočekao napad seleukidskog kralja Antioha III Velikog na Koele-Siriju. Ptolemej je nominalno predvodio svoju vojsku u pobedi kod Rafije 217. god. pre n. e. posle čega su severne granice njegove kraljevine bile osigurane od napada Seleukida.

Pohodi Ptolemejida u Siriji okončani su zahvaljujući pobuni domorodačkog stanovništva u Gornjem Egiptu. Na samom kraju Ptolemejeve vladavine Gornjim Egiptom je 205. god. pre n. e. zavladao faraon nubijskog porekla Hugronafor. Samim tim, sve do 186. god. pre n. e. Gornji Egipat je bio posebna država van domašaja Ptolemejida.

Za Ptolemeja Filopatora je poznato i da je bio posvećen u razne orgijastičke kultove, kao i da je bio zainteresovan za književnu delatnost. Podigao je hram posvećen Homeru i sastavio tragediju na koju je njegov ljubimac Agatokle napisao komentare. Oko 220. godine pre n. e. Ptolemej se, u skladu sa običajima staroegipatskih faraona, oženio rođenom sestrom Arsinojom III . I pored toga, i dalje je bio pod uticajem ljubavnice Agatokleje, Agatoklove sestre.

Kaliksen sa Rodosa u 3. veku pre n. e, kao i Atenej iz Naukratide u 2. veku pre n. e, su zapisali da je Ptolemej Filopator sagradio ogroman brod poznat pod nazivom tesarakonter (bukvalno "četrdeset"). Broj četdreset se u slučaju ovog broda odnosio na broj redova vesla.Kasnije, u 2. veku nove ere i Plutarh je spomenuo ovo plovilo u svojoj biografiji Demetrija Poliorketa. Danas se smatra da je ovaj ogromni brod mogao biti katamaran dugačak 128 metara.

Ptolemej IV se takođe spominje u starozavetnoj Trećoj knjizi Makaveja koja opisuje događaje u Jerusalimu i Aleksandriji u vreme bitke kod Rafije.

## Vanjske veze
* Ptolemy Philopator&nbsp;I at LacusCurtius – (Chapter&nbsp;VII of E.&nbsp;R.&nbsp;Bevan's *House of Ptolemy*, 1923)
* Ptolemy IV  – (Egyptian Royal Genealogy)
* The great revolt of the Egyptians:205–186 BC  (2004)
* Ptolemy IV Philopator entry in historical sourcebook by Mahlon H. Smith
Circus Flaminius

**Circus Flaminius** je naziv za komad zemljišta kružnog oblika u Drevnom Rimu, smješten u blizini Marsovog polja kraj rijeke Tiber, a koje je služilo kao trkalište, odnosno za održavanje misterijskih rituala. Ime je dobilo po državniku Gaju Flaminiju koji ga je bio sagradio, odnosno ogradio oko 221. pne.

Circus Flaminius nikada nije bio zamišljen kao alternativa odnosno kao konkurencija mnogo poznatijem Circusu Maximusu, iako su se u njemu održavali spektakli, poput pokolja 36 krokodila godine 2. pne. kojim se obilježila gradnja Foruma Augusta. Do tog vremena je Circus Flaminius već bio okružen zgradama uslijed stalnog širenja grada, a do kraja 1. vijeka n.e. je napušten. 

## Izvori

* 

* 

*
Zavjera

**zavjera** (ijek.) ili **zavera** (ek.), odn. **urota** ili **konspiracija** (), u najširem smislu označava tajno udruživanje dviju ili više osoba u svrhu pripremanja, pomaganja i izvršavanja određene radnje na štetu neke osobe ili organizacije, i to najčešće uz zloupotrebu nečijeg povjerenja.

U užem smislu se pod zavjerom podrazumijeva gore navedeno tajno udruživanje u političke svrhe, odnosno s ciljem izvođenja djela koje za cilj imaju same temelje ustavnog poretka neke države, a što može uključivati državni udar ili terorističke napade i atentate čija su meta najistaknutiji predstavnici vlasti.

U kontinentalnom kaznenom pravu se za zavjere koristi izraz zločinačko udruživanje.

## Popis najznamenitijih zavjera u historiji

* Katilinina zavjera 63. pne.
* Zavjera ''Oslobodilaca'' protiv Julija Cezara 44. pne.
* Pizonova zavjera protiv Nerona 65.
* Barutna zavjera protiv engleskog kralja i Parlamenta 1605.
* Zavjera protiv vrha američke vlade 1865.

## Povezano

* Udruženi zločinački poduhvat
* Teorije zavjere
Karpetani

**Karpetani** () su bili drevni narod koji je obitavao na Iberijskom poluotoku prije rimskog osvajanja. Bili su srodni Keltiberima i živjeli u području zvanom *[[Meseta]]*, odnosno u unutrašnjosti poluotoka.

Godine 219. pne. kartaginski vojskovođa Hanibal je porazio zajedničku vojskju Vakceja, Olkada i Karpetana, te je tako dovršio osvajanje cijele Hispanije južno od Ebra, s izuzetkom grada Sagunta.

## Povezano
* Drevni iberijski narodi
* Carpetania

## Reference

## Vanjske veze

* Jesús R. Álvarez-Sanchís, "Oppida and Celtic society in western Spain," in *e-Celtoi: Journal of Interdisciplinary Celtic Studies*, Vol. 6 (*The Celts in the Iberian Peninsula*)
* Detailed map of the Pre-Roman Peoples of Iberia (around 200 BC)
Police

**Police** je riječ koja u mnogim jezicima označava policiju, a fonetski se često izgovara kao *polis*. Također može označavati:

## Muzika
* The Police, britanska muzička grupa

## Scenska umjetnost
* ''Police'' (1916 film), film u kome ulogu tumačli Charlie Chaplin
* ''Police'' (TV serija), dokumentarna TV-serija iz 1982. godine, rež. Roger Graef
* ''Police'' (1985 film), rež. Maurice Pialat
* ''Police'' (2005 film)

## Toponimi

### Hrvatska
* Police (Klanjec), gradsko naselje Klanjca
* Police Pirišće, gradsko naselje Ozlja

### Poljska
* Police (Poljska) (njemački *Pölitz*), grad u sjeverozapadnoj Poljskoj
** Luka Police, luka na rijeci Odri u sjeverozapdnoj Poljskoj
* Police (Velikopoljsko vojvodstvo), selo u centralnoj Poljskojh
* Police (Donješlesko vojvodstvo) (njemački *Politz*), selo na jugozapadu Poljske

### Slovenija
* Police (Cerkno), naselje u općini Cerkno
* Police (Gornja Radgona, Slovenija), naselje u općini Gornja Radgona

### Češka Republika
* Police nad Metují, (njemački *Politz an der Mettau*) u oblasi Hradec Králové 
* Police u Valašského Meziříčí (*Politz*), zajednica u Okres Vsetín, u regiji Zlín
* Horní Police (*Oberpolitz*) zajednica u Okres Česká Lípa, u regiji Liberec
* Police u Jemnice (*Pullitz*), zajednica u Okres Třebíč, u regiji Vysočina
* Police u Mohelnice (*Polleitz*), zajednica u Okres Šumperk, u regiji Olomouc

## Ostalo
* Police (brend), italijanska modna kuća
Tajna historija

**Tajna historija**, rjeđe **historija u sjeni**, je izraz kojim se opisuje revizionističko tumačenje historije temeljeno na tezi da su ključni historijski događaji, ličnosti ili detalji bili slučajno ili namjerno skriveni od javnosti. Koncept tajne historije se često vezuje uz raznorazne teorije zavjere, a u posljednje vrijeme služi i kao podloga za razna fiktivna djela, od kojih je najpopularniji roman Dana Browna *[[The Da Vinci Code|Da Vincijev kod]]*.

Pojam tajna historija valja razlikovati od pojma alternativna historija, koji predstavlja specifičan podžanr spekulativne fikcije, odnosno naučne fantastike.

Vjerojatno najpoznatiji, ali i najraniji, primjer tajne historije je *[[Anekdota (Prokopije)|Anekdota]]* (*Ἀνέκδοτα*), tekst naknadno poznat kao *Tajna historija* (*Historia arcana*), u kome je bizantski historičar Prokopije Cezarejski cara Justinijana opisao kao krvoloka, za razliku od svojih "službenih" tekstova u kojima je veličao njegova državnička dostignuća.

## Ekstertni linkovi