open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bab Ezuar

**Bab Ezuar** (arapski: باب الزوار) je grad (zapravo predgrađe grada Alžira) od 96,597 stanovnika na sjeveru Alžira u Pokrajini Alžir.

## Geografija

Bab Ezuar leži udaljen 12 kilometara jugoistočno od centra grada Alžira, odmah do Borj El Kifana pa je danas samo jedan od kvartova alžirske metropole.

Danas je poznat po *[[Univerzitet]]u nauke i tehnologije Houari Boumediene* koji je osnovan 1974.

## Reference
Bai Langova pobuna

**Bai Langova pobuna**, ponekad u zapadnim izvorima navođena i kao **Pobuna Bijelog Vuka** bio je oružani sukob koji se od 1911. do 1914. godine u Sjevernoj Kini odigrao između snaga odanih vladi Republike Kine na jednoj, i pobunjenika na čelu sa Bai Langom, bivšim oficirom carske Beiyanške armije. Povod za pobunu je bilo Baovo nezadovoljstvo sa novouspostavljenim režimom predsjednika Yuan Shi Kaija, te je Bai Lang oko sebe okupio nekoliko hiljada sljedbenika koji su imali različite motive - od pristaša monarhije zbačene u Xihani revolucije, preko radikalnih demokrata iz pokreta Kuomintang pa sve do različitih razbojničkih bandi. Bai Lang je protiv vladinih snaga vodio gerilsku kampanju, pretežno napadajući željeznicu. Vlada je protiv Bai Langovih snaga poslala oko 12.000 vojnika koji su ih postepeno uspjeli potisnuti na zapad u provinciju Gansu, gdje su pobunjenici došli u sukob sa lokalnim Hui i tibetanskim stanovništvom i njihovim milicijama te na kraju bili uništeni do kraja 1914. godine.

## Izvori

## Literatura
*
*
*
Gelaohui

**Gelaohui** (; pinyin: Gēlǎohuì; dosl. *Društvo starije braće*), također poznato i kao **Futaubang** ili **Banda sjekirice** () je bila tajno udruženje, odnosno paravojna formacija koja je okupljala nacionalistički raspoložene Kineze u drugoj polovici 19. i prvoj polovici 20. vijeka. Vjeruje se da je nastalo u provinciji Sečuan ili Guizhou, odnosno da potječe od "Bratske klike" oficira i vojnika Xiangske armije koju je režim dinastije Qing bio formirao za borbu protiv pobunjenika u Tajpinškom ustanku, a koji su se nakon završetka sukoba okrenuli protiv režima. Gelaohui je ispočetka djelovao kao podzemni pokret otpora protiv dinastije, ali su se njegovi članovi okrenuli ne samo protiv Mandžuraca, nego i protiv zapadnih interesa, kao i protiv kršćanskih misionara i konvertita, koji su bili meta atentata i pokolja. Pokretu, koji je glavnu podršku imao u dolini rijeke Yangtze, je sa druge strane privukao i dio muslimana, prije svega pripadnika Hui manjine u Xinjiangu. Gelaohui nisu bili povezani sa republikanskim pokretom Sun Yat-sena i udruženjem Tongmenghui, ali su 1911. godine podržali Xinhai revoluciju kojom je srušen carski režim i uspostavljena Republika Kina. Dio Gelaohuija se, međutim, prije svega u zapadnim provincijama, okrenuo protiv novog režima na čelu sa predsjednikom Yuan Shikaijem, zbog čega su bili izloženi progonima. Gelaohui su, sa druge strane, značajno oslabili u Eri gospodara rata, prije svega zato što su Kuomintang i, kasnije, Komunistička partija Kine preuzela njihovu retoriku. Do 1930-ih su prestali biti značajan faktor u kineskoj politici, iako ih je 1936. godine komunistički vođa Mao Zedong službeno priznao kao legalni entitet na područjima pod svojom kontrolom.

## Reference

## Vanjske veze
Društvo velikih mačeva

**Društvo velikih mačeva** () ili **Društvo velikog noža** je okvirni naziv za paravojne formacije, odnosno miliciju koje su činili seljaci u Sjevernoj i Sjeveroistočnoj Kini krajem 19. i u prvim decenijama 20. vijeka. Godine 1895. ga je u provinciji Shandong osnovao majstor borilačkih vještina Liu Shiduan, ispočetka sa ciljem da tamošnjem stanovništvu pruži zaštitu protiv bandita, a u čemu je ispočetka imao i podršku režima dinastije Qing. Nju je, međutim, izgubio kada se pokret počeo sukobljavati sa katoličkim misionarima sa Zapada, odnosno sa klanovima i stanovnicima koji su se preobratili na katoličanstvo. Eskalacija sukoba je 1896. godine dovela do Liu Shiduanovog hapšenja i pogubljenja, ali su njegovi sljedbenici sljedeće godine bilo osumnjičeni za Juye incident, kada su ubijena dva njemačka misionara. Članovi Društva, koji su prakticirali magijske rituale koji su ih trebali činiti neranjivim na metke, su godine 1900. aktivno sudjelovali u Bokserskom ustanku. Društvo je bilo aktivno u Eri gospodara rata, pogotovo u Liaoningu, gdje je predstavljalo srž otpora režimu mandžurijskog gospodara rata Zhang Zuolina. 1930-ih su sudjelovali u otporu japanskoj vojsci i marionetskom režimu Mandžukuoa, te su sa vremenom pridružili komunističkoj gerili Mao Zedonga u ratu protiv Japanaca, a kasnije i u građanskom ratu. Nakon uspostave Narodne Republike Kine, Društvo je prestalo postojati odlukom Komunističke partije 1953. godine.

## Izvori

## Literatura
* Anthony Coogan; The volunteer armies of northeast China , Magazine article; History Today, Vol. 43, July 1993. 
* Elizabeth J. Perry; Rebels and Revolutionaries in North China, 1845-1945; Stanford University, 1980 

## Vanjske veze
*About the Boxer Movement
Rojalistička stranka

**Društvo za monarhistički konstitucionalizam** (), poznatije kao **Rojalistička stranka** () bila je kineska monarhistička stranka koja je djelovala 1910-ih na početku postojanja Republike Kine te okupljala pristaše dinastije Qing čiji je carski režim bio zbačen u Xinhai revoluciji. Najistaknutiji predstavnici su bili pripadnici mandžurskog plemstva i vodeći funkcionari bivše carske vlade u Pekingu, a program stranke se zalagao za mirnu ili nasilnu kontrarevoluciju, odnosno rušenje novog režima pod predsjednikom Yuan Shikaijem. Predstavnici pokreta su, međutim, vrlo brzo shvatili da se Yuanu, koji je raspolagao sa moćnom Beiyanškom vojskom ne mogu otvoreno suprostaviti, te su umjesto toga nastojali njegov režim postepeno oslabiti, a što je uključivalo otvorenu podršku secesionističkim pokretima u Vanjskoj Mongoliji i Tibetu koji su do 1912. postali de facto nezavisne države. Kineski monarhisti su zbog toga dodatno gubili podršku u nacionalistički raspoloženoj javnosti, te su se sve više morali oslanajati na vanjske faktore, prije svega Japan koji je stranci pružao moralnu i financijsku podršku. Sa vremenom je kod pristaša dinastije Qing počelo prevladavati mišljenje da se monarhija neće moći restaurirati u cijeloj Kini, te da se umjesto toga to učini u područjima gdje je zbog etničkog sastava nekadašnja mandžurska dinastija imala veću podršku stanovništva, prije svega u Unutrašnjoj Mongoliji i Mandžuriji. Ti su planovi dvije decenije kasnije sprovedeni u stvarnost nakon što je japanska invazija Mandžurije dovela do stvaranja marionetske države Mandžukuo.
Biologizam

**Biologizam** ili **biološki determinizam** je sociološko stanovište koje principe i kategorije iz biologije prenosi u sociologiju. Zasniva se na pretpostavci da ljudsko društvo funkcioniše po principima biologije, odnosno na način kako funkcinišu živi organizmi. Njen osnivač je Herbert Spencer. Danas se ovo stanovište smatra zastarelim i prevaziđenim.

Osnovna načela biologizma su:

* Organicizam - shvatanje da između društva i organizma postoji direktna analogija.
* Evolucionizam - kao kod živih bića, postoji evolucija od nižih ka višim vrstama u društvu.
* Socijaldarvinizam - načela Darvinove teorije se primenjuju na društvo (Poreklo vrsta i Poreklo čoveka).
* Zoosociologizam - principi životinjskih grupa se prenose na društvene organizacije.

Rasizam se pojavljuje u različitim oblicima kao derivat biologizma.

## Literatura
* Rudi Supek, *[[Herbert Spencer]] i biologizam u sociologiji*, Zg, 1965.
Aksiologija

**Aksiologija** (grč. *áksios*, vrijedan i *logos*, nauka) je kao filozofija o vrijednostima jedna od najmlađih filozofskih disciplina, iako je njen predmet star gotovo kao i sama filozofija. Vrijednosni problem obrađivan u pojedinim filozofskim disciplinama (prvenstveno u etici i estetici) već od početka antropološkog razvoja grčke filozofije, ali ga je kao izoliran i osebujan problem izlučio tek H. Lotze (u djelu 'Mikrokosmos' I-III, 1856-1864). No ne samo da je tako postao osnivač aksiologije, nego je - razlučivši područje bitka (Sein) od područja važenja (Gelten) - postavio temelj jedne ontologije koju su nastavljači razrađivali iz raličitih aspekata. Područjem bitka bave se po Lotzeovom mišljenju iskustvene znanosti, a spoznajni im je instrument razum, a područjem važenja bavi se um koji je osjetljiv na vrednote. 

Iz tih Lotzovih aksioloških teza razvila su se tri osnovna pravca u suvremenoj aksiološkoj teoriji, i to: psihologistički, pravac 'badenske škole' i fenomenološki.

# Aksiologiju kao teoriju (a ne filozofiju!) počeli su najprije obrađivati psiholozi prihvativši od Lotzea tezu da su vrednote ono što izaziva u nama osjećaj ugode ili ono što želimo. Ovi prvi (Meinong, Schuppe) nazivaju se aksiološkim emocionalistima, a ovi drugi (Krüger, Münsterberg) voluntaristima. Emocionalni, odnosno voljni akti bili su tumačeni kao konstituitivni vrijednosni doživljaji, a njihov intenzitet kao ono što određuje visinu vrijednosti.
# 'Badenska škola' (Windelband, Rickert) pošla je od Lotzeovog problema važenja po kome je konstituirano područje vrednota, a po njima se preko čovjeka ostvaruje povijest, odnosno kultura. Vrednote ne egzistiraju nego važe pa su stoga irealne, odnosno nezbiljske. Ljudskim vrijednosnim aktima nastaju u zbilji dobra u kojima su ostvarene vrednote (*Idiografske znanosti*). Ta dobra sačinjavaju ono što se zove kultura, a razlikuje se od prirode koju određuju zakoni i u kojoj ne važe vrednote.
# Fenomenološka škola, kojoj je začetnik F. Brentano, također nastavljač Lotzea, ima svoje glavne predstavnike u M. Scheleru i N. Hartmannu, Brentano otkriva da je svaki, a ne samo misaoni akt usmjeren na određenu predmetnost. Emocionalni akt ljubavi i mržnje intendiraju vrednote kao svoje predmetnosti, a doživljavaju se s jednakom sigurnošću evidencije kao i spoznajni akti. U tim emocionalnim intencionalnim aktima određena je po dimenziji dubine osjećaja i skala vrednota. Scheler je nastavio fenomenološkom analizom otrivati vrijednosna područja i nasuprot Kantovom formalizmu pokazao područje materijalnih kvaliteta (vrednota) koje imaju karakteristiku apsolunog i općenitog važenja, a time svoj osebujni idealni način bivsvovanja. Njegove je aksiološke izvode razradio u svom sistemu N. Hartman. Aksiologija je postala danas propedeutičkom disciplinom za sva područja praktičke filozofije. (''V. Filipović'')
Agencija za osnovna prava

**Agencija Evropske unije za osnovna prava** (, , ) poznatija kao **Agencija za osnovna prava** ili **Agencija za temeljna prava** je agencija Evropske unije sa sedištem u austrijskom gradovnom gradu Beču. Odluka o osnivanju agencije usvojena je 15. februara 2007. dok je agencija započela sa radom 1. marta iste godine. Osnivačka povelja agencije daje zadaću ovom telu da sakuplja i analizira podatke i informacije vezane za temeljna ljudska prava. Agencija se u praksi fokusira na tematska područja koja spadaju u domenu evropskog prava. Agencija odlukom od 11. marta 2013. definiše devet takvih tematskih područja i to su: pristupačnost pravnih mehanizama građanima, žrtve kriminala, informaciono društvo, integracija Roma, sudska saradnja, prava dece, diskriminacija, imigracija i integracija migranata i rasizam i ksenofobija. Agencija nema mandat da direktno interveniše i spreči kršenja ljudskih prava ali ima mandat da prati i analizira stanje ljudskih prava.

## Povezano
*Institucije Evropske unije

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica
Agencija Evropske unije za pomorsku bezbednost

**Agencija Evropske unije za pomorsku bezbednost** (, , , ) je agencija Evropske unije sa sedištem u portugalskom gradovnom gradu Lisabonu. Zadaća agencije je da radi na umanjenju bezbednosnih rizika vezanih za pomorske incidente, pomorska zagađenja i gubitak ljudskih života na moru kroz pomoć u primeni relevantnih evropskih regulacija. Agencija je osnovana 2002 godine, a 2008. godine njezin godišnji budžet iznosio je 50 miliona evra.

## Povezano
*Institucije Evropske unije

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica
Elinor Donahue

**Mary Eleanor Donahue** (19. april 1937 -), navođena na špicama kao **Elinor Donahue**, je američka glumica, najpoznatija po ulozi Betty Anderson, najstarije kćeri porodice Anderson u klasičnom televizijskom sitkomu *[[Father Knows Best]]*. 

## Izvori

## Vanjske veze

*
*Elinor Donahue interview at Archive of American Television
Angelique Pettyjohn

**Angelique Pettyjohn** (rođena kao **Dorothy Lee Perrins**, 11. mart 1943 – 14. februar 1992) bila je američka glumica i erotska plesačica, najpoznatija po ulozi Shahne, gladijatorice u *[[The Gamesters of Triskellion]]*, epizodi originalne serije ''Zvjezdanih staza''. Pettyjohn je 1970-ih uglavnom nastupala u eksploatacijskim filmovima, a početkom 1980-ih i u nekoliko hardcore pornografskih filmova.  

## Vanjske veze
* 
*
Nina Ditmajer

**Nina Ditmajer** (rođena 26. mart 1988, Maribor, Slovenija) slovenska historičarka književnosti, istraživačica i urednica.

Rođena je u Mariboru, no odrasla u Slovenskoj Bistrici, gde je završila osnovnu i srednju školu. Nakon mature se je upisala na Filozofski fakultet Univerziteta u Mariboru, gde je studirala slovenski jezik i književnost do 2012. godine.

2012.-2015. godine je studirala na Bogoslovskom Fakultetu Univerziteta u Ljubljani. Od 2016. godine je nastavila svoje studije na doktoratu Slovenske akademije znanosti i umetnosti. Tema je njezinog doktorskog rada bila pjesništvo u slovenskoj Štajerskoj u drugoj polovini 18. i prvoj polovini 19. veka. 2019. godine je doktorirala na Filozofskom fakultetu u Mariboru.

Delatnost Nine Ditmajer obima povest slovenskog književnog jezika i istočno-štajerske slovenske književne inačice, slovensko propovedništvo, historiju prevoda Bilije na slovenski, crkveno i svjetovno pesništvo u slovenskoj Štajerskoj u drugoj polovini 18. i prvoj polovini 19. veka te dijelom i povest prekmurskog jezika.

U studijskim godinama je bila urednica nekojih književnih revija u Mariboru i Ljubljani, nek *Liter jezika* (2010.-2013.) ili *Colloquia* (2014.-2016.). Danas je urednica revije *Tretji dan.*

## Vanjske veze
* Inštitut za slovensko literaturo in literarne vede – Sodelavci: Nina Ditmajer
* Nina Ditmajer (ludliteratura.si)
11001001

***11001001*** je 15/16. epizoda američke science fiction TV-serije *[[Star Trek: The Next Generation]]* premijerno prikazana 1. februara 1988. godine. Radnja prikazuje kako *[[USS Enterprise (NCC-1701D)|USS Enterprise]]* dolazi u Zvjezdanu bazu na remont, a što William Riker iskoristi kao priliku za relaksirajući posjet holodecku ne znajući da će upravo tada njegov brod naći u nevolji. Epizoda je dobila Emmy za najbolji zvuk, a često se među kritičarima navodi kao najbolja u prvoj sezoni serije.

## Radnja

Enterprise stiže u Zvjezdanu Bazu 74 s ciljem nadogradnje brodskog računalnog sustava koju će obaviti , pripadnici vrste koja je životno ovisna o računalima.

Nešto kasnije, Bynari prilagode brodsko računalo da podigne uzbunu. Računalo izvijesti o slabljenju magnetskog polja oko warp jezgre koje će dovesti do neminovnog proboja jezgre i uništenja Enterprisea u roku nekoliko minuta. Ne mogavši pronaći Picarda i Rikera, Data naredi evakuaciju Enterprisea i njegovo lansiranje u otvoreni svemir izvan Zvjezdane Baze s ciljem zaštite od eksplozije.

Istovremeno, Bynari uspiju namamiti Picarda i Rikera u holodek koristeći se izuzetno privlačnim ženskim hologramom za koji dvojac pogrešno pretpostavi kako se radi o stvarnoj ženi.
Zabavljajući se u holodeku, Picard i Riker shvate kako je brod napušten te ubrzo otkriju kako je Enterprise otet od strane Bynara. Ne želeći da brod padne u neprijateljske ruke, Picard i Riker pokrenu slijed za samouništenje u roku od pet minuta nakon čega se teleportiraju na most, gdje otkriju kako Bynari umiru te odluče isključiti slijed za samouništenje.

Ubrzo se Enterprise nađe u orbiti bynarskog matičnog planeta te se otkrije kako su Bynari nakon snažne eksplozije ostali bez središnjeg računala koje ih je održavalo na životu. U nedostatku adekvatnih zamjenskih mehanizam odlučili su oteti Enterprise kako bi se poslužili njegovim središnjim računalom kao privremenom zamjenom.

Shvativši o čemu je riječ, Picard i Riker odluče pomoći Bynarima da spase svoju civilizaciju. Nakon što su im pomogli, Picard i Riker se vrate u Zvjezdanu Bazu 74 kako bi ukrcali ostatak posade.

## Izvori

## Literatura

*

## Vanjske veze
*
Groblje sv. Ive

**Groblje sv. Ive u Livnu** je arheološki lokalitet u Livnu, Bosna i Hercegovina. Na sjednici komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj 6. do 10. jula 2008. godine, groblje proglašeno je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Amra Hadžimuhamedović (predsjedavajuća), Dubravko Lovrenović (predsjedavajuća), Ljiljana Ševo i Tina Wik. Nacionalni spomenik čini historijsko područje sa ostacima kasnoantičke crkve i grobnica na svod, dijela srednjovjekovnog franjevačkog samostana posvećenog sv. Ivanu, srednjovjekovnih i kasnijih grobnica i arheološki materijal pohranjen u Franjevačkom muzeju - galeriji Gorica u Livnu.
## Lokacija
Lokalitet Groblje sv. Ive nalazi se pored bolnice u ravnici, uz desnu obalu rijeke Bistrice,  u centru  Livna. 
## Historija
Lokalitet je, od antičkog, preko kasnoantičkog doba, do početka XX stoljeća,  bio funeralno-sakralnog  karaktera. On je to ostao sve do danas, samo što mu je promijenjen izgled pretvaranjem u arheološki park. Na lokalitetu su uočene mnoge pregradnje, tako da su stariji ostaci stradali i ponekad ih je teško determinirati. Također je kasnije groblje prekrilo skoro cijeli teren. Bujice rijeke Bistrice, prije regulacije obala,  su raznijele ruševine na sjevernom i istočnom dijelu lokaliteta.
## Arheologija
Godine 1974. godine,  pri gradnji bolnice, fra Bono M. Vrdoljak je otvorio dvije male sonde kod jugoistočnog i sjeverozapadnog ugla kapelice. 
Tokom 1991. godine izvršena su djelimična iskopavanja pod rukovodstvom Tihomira Glavaša, višeg kustosa u Zemaljskom muzeju u Sarajevu i fra Bone Vrdoljaka iz Samostana Gorica u Livnu, uz saradnju i nadzor stručnjaka iz Republičkog zavoda za zaštitu kulturne i prorodne baštine iz Sarajeva. Završni radovi na iskopavanju obavljeni su 1994 -1995. godine. Konzervatorski radovi vršeni su 1995 -1996. godinepod nadzorom Mate Zekana, arheologa iz Muzeja hrvatskih arheoloških starina, Split, a uz djelimičnu finasijsku podršku Ministarstva kulture Republike Hrvatske, kroz angažiranje Konzervatorskog odjela Državne uprave za kulturnu i prirodnu baštinu u Splitu, tj. stručne pomoći konzervatora Ive Vojnovića. Pokretni arheološki materijal se nalazi u Muzeju-galeriji Gorica u Livnu. Rezultati arheoloških iskopavanja nisu objavljeni, te je nemoguće dati potpune opise i determinaciju svih istraženih građevinskih, konzerviranih i djelimično rekonstruiranih dijelova zgrada.

## Opis
Najstariji nađeni ostaci pripadaju dijelovima zgrada iz antičkog doba. Nalaze se uz obalu rijeke Bistrice. Uz zapadni zid antičke zgrade vežu se krajnji ostaci kasnoantičke bazilike. Zapadno od ostataka bazilike su i dvije kasnoantičke grobnice na svod, koje su bile preslojene ostacima samostanske zgrade iz srednjeg vijeka. 

Izuzetno brojan pokretni arheološki materijal potječe iz nekoliko perioda, od  prahistorijijskog do kasnog srednjeg vijeka. Iz prahistorijog perioda pokretni nalazi se pripisuju bronzanom i željeznom dobu. 

## Literatura

## Reference
Carolyn McCormick

**Carolyn Inez McCormick** (19. septembar 1959 -) je američka glumica najpoznatija po ulozi dr. Elizabeth Olivet u TV-serijama iz franšize ''Law & Order''. Trekkiejema je poznata i kao Minuet, hologramski lik u *[[11001001]]*, epizodi TV-serije *[[Star Trek: The Next Generation|Sljedeća generacija]]*, a koju je ulogu kasnije ponovila u epizodi *[[Future Imperfect]]*.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
*
Nacionalni spomenici u Lukavcu

Na listi nacionalnih spomenika kulture Bosne i Hercegovine za opštinu Lukavac se nalaze slijedeći spomenici:

* Crkva svetog Ante Padovanskog sa župnom kućom,graditeljska cjelina,
* Čamdžića kuća u Puračiću, historijska građevina,
* Hram svetog proroka Ilije sa pokretnom imovinom u Puračiću, historijska građevina,
* Stara željeznička stanica u Lukavcu, historijska građevina,
* Vila Solvay, historijska građevina,
* Spomen-kosturnica poginulim učesnicima NOR-a u Lukavcu, historijski spomenik.
## Reference

## Vanjske veze
* Zvanična stranica komisije za očuvanje nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine
Vila Solvay u Lukavcu

**Vila Solvay** predstavlja najznačajnije dobro graditeljskog i kulturno-historijskog naslijeđa iz austrougarskog perioda na području općine Lukavac, Bosna i Hercegovina. Izgrađena je 1911/12. godine kao zdravstvena ustanova, u blizini stare željezničke stanice. Dolaskom Fritza Millera za direktora kompanije Bosanske tvornice sode Solvay dd. Lukavac dvadesetih godina XX stoljeća, mijenja ulogu i postaje stambena vila, pa je poznata pod nazivom „Vila“ ili „Milerova vila“.  Proglašena je 2015. god. za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.

## Historija
Do 1914. godine u vili je bila zdravstvenu ustanovu – „Fabrikspital“ ili „Werks Ambulatorium“, u narodu prozvanu „mala bolnica“ koja je bila opremljena najsavremenijim medicinskim sredstvima toga vremena. Vodio ju je dr. Adolf Hempt, prvi ljekar u Lukavcu. Za vrijeme Prvog svjetskog rata, u tom objektu smješten je stacionar za austrougarske vojnike. Poslije sloma Austrougarske, dr. Hempt se vratio u Lukavac, gdje se ponovo našao na dužnosti glavnog ljekara, do 1922. god, kada se preselio u rodni Novi Sad. Od kada je naimenovan za direktora fabrike 1926. godine, pa sve do oktobra 1943. godine, u vili je živio Fritz Müller, kao direktor fabrike.

## Opis
Tlocrtna osnova vile je pravougaonog oblika dimenzija 19,05 m x 13,80 m, spratnost objekta iznosi Sut+VP+M, a visina do sljemena četverovodnog krova iznosi 10,74 m. Ispred glavnog ulaza na sjeveru, kojeg predstavljaju dvokrilna vrata, dimenzija 1,63 m x 3,20 m nalazi se natkriveni trijem, dimenzija 4,97 m x 2,00 m, koji je sa dvorištem povezan vanjskim stepeništem širine 2,26 m. Fasade objekta nisu stilski strogo definirane, te je moguće raspoznati dekorativne elemente koji odražavaju estetiku secesije, ali i elemente historicističkog dekorativnog programa.
## Reference

## Vanjske veze
* Zavod za zaštitu i korištenje kulturno-historijskog i prirodnog naslijeđa TK - Vila Solvay
El Eulma

**El Eulma** (arapski: العلمة) za Francuske kolonijalne uprave znan kao *Saint-Arnaud* je grad i općina od 145,380 stanovnika na istoku Alžira u Pokrajini Setif u kojoj je drugi po veličini urbani centar.

## Geografija

El Eulma leži u regiji Visoravan slaništa udaljena 27 kilometara istočno  od svog administrativnog centra Sétifa a 327 km od glavnog grada Alžira.

## Historija

El Eulma je osnovana 1862. na lokalitetu *Taftikia* za Francuske kolonijalne uprave dekretom kao *Saint-Arnaud*, po maršalu Jacques Leroy Saint-Arnaudu (poginuo u Krimskom ratu 1854.)

U to vrijeme bio je naselje od samo četrdesetak kuća.
Prvi urbanistički plan grada datira iz 1879., njime je bilo predviđeno gradnja crkve (danas srušena), zgrade žandarmerije i gradske vijećnice. 
Od 1885.  je jedna od stanica na pruzi Alžir - Constantine.

*Saint-Arnaud* je status punopravne općine dobio dekretom - 1868.

Prva škola osnovana je 1902., a džamija El Atik 1905., nakon tog je 1906. podignuta mala termoelektrana  pa je naselje dobilo javnu rasvjetu, a slijedeće 1907. i vodovod.
U tom periodu povećao se broj stanovnika doseljavanjem kolonista iz Italije, Švicarske i Libanona pa je 1929. odlučeno da se izgradi teatar koji je dovršen 1931.
Za Alžirskog rata za nezavisnost grad je izrasao u velik garnizon francuske vojske.

Nakon proglašenja alžirske nezavisnosti 1962. gradu je promjenjeno ime u današnje El Eulma.

## Privreda

U trgovini radi 57.4% stanovnika, u industriji 13.9%, u uslužnom sektoru 9.2% u administraciji 7.9%, u u građevinarstvu 7.7% a poljoprivredom se bavi 3.8% stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* ''El-Eulma''  

## Reference
Ajn Usera

**Ajn Usera** (arapski: عين وسارة) za Francuske kolonijalne uprave znana kao *Paul Cazelles*, je grad i općina od 98,107 stanovnika u sredini Alžira u Pokrajini Dželfa.

## Geografija

Ajn Usera leži na sjevernoj granici planinskog kraja na nadmorskoj visini od 700 metara. Teren grada je pretežno ravničarski obrastao travom esparto. Usera je udaljena 200 km južno od glavnog grada Alžira, 88&nbsp;km sjeverno od svog administrativnog centra Dželfe, 155&nbsp;km istočno od Tiareta i 130&nbsp;km južno od Médeje.

## Historija

Kad su prvi Francuzi stigli u taj kraj 1853. Ajn Usera je bio gotovo jedini izvor vode na putu za Laguat. Zbog tog je francuska vojska do 1870. sagradila karavansaraj, koji je služio kao odmorište putnika, sve do 1916. kad je željeznička pruga stigla do mjesta. 
Tadašnje selo je 1935. preimenovano u *Paul Cazelles* po imenu vojnog guvernera tog kraja između 1901. - 1931.

U brzo rastućem gradu je 1951. podignut aerodrom, pa je 1956. dobio status općine i postao administrativni centar tadašnjeg departmana Médéa.  
Nakon proglašenja alžirske nezavisnosti 1963. gradu je promjenjeno ime u današnje *Ajn Usera*.

## Privreda

Privreda grada bazira se na nomadskom stočarstvu (ovčarstvo) po obližnjoj ravnici, uslugama i trgovini.
Na južnoj periferiji nalazi se industrijska zona, tu se nalazi: mlin, tvornica polistirena, staklara, punionica pića Badr, tvornica cijevi, mljekara i velika tvornica odjeće. 
## Reference

## Vanjske veze

* ''Une ville, une Histoire: Ain Oussera''
Historijski spomenik zvani Kraljev grob u Zastinju

**Kraljev grob** nalazi se u Zastinju kod Jajca i u njemu je prema predanju sahranjen posljednji bosanski kralj 1463. godine. Zajedno sa kosturom iskopanog ispod stećka, a koji se nalazi u Franjevačkom samostanu u Jajcu proglašen je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.  
## Lokacija
Lokalitet koji narod zove "Kraljevim grobom" nalazi se na zaravanku Borovi, na oko 520 m nadmorske visine, na južnoj padini brda Huma, tj. dijelu zvanom Podhum. Brdo Hum okružuje Jajce sa juga, iznad Kozluka, na desnoj obali Vrbasa. Preko puta njega, na lijevoj strani puta, je još jedan kamen koji je vjerovatno istovremen sa navedenim stećkom. 
## Historija
Kralj je pogubljen u periodu između 29. maja i 10. juna 1463. godine. Kraljev stric Radivoj 29. maja zamolio je vladu Dubrovačke republike da mu se u Kreševo pošalje barut. U to vrijeme se vršila priprema za odbranu Bosne od napada Osmanlija. U Veneciju je došla prva vijest o kraljevoj smrti 10. juna iste godine. Sultan Mehmed el Fatih je, prema pisanju ljetopisaca, već 17. juna iste godine bio u Skoplju. Pretpostavlja se da je logor osmanlijske vojske bio na Carevom polju, na sjevernim padinama iznad Jajca i da je tu ubijen Stjepan Tomašević zajedno sa stricem Radivojem. 
## Arheologija

Na temelju tradicije i historijskih vijesti 8. juna 1888. Ćiro Truhelka iskopao je kraljev kostur koji je prenio u Sarajevo, pažljivo sastavio i prenio u župnu crkvu u Jajcu. Nije poznata sudbina dva novčića, željeznog prstena i okova nađenih u grobu.

Tokom rata 1992-1995. godine, napušten je Franjevački samostan, a kovčeg sa kostima je prenijet u Split. Konzervacija kostura izvršena je u Konzervatorskom zavodu Hrvatske u Splitu. Kosti su svečano prenesene u Jajce 1997. i nalaze se u Franjevačkom samostanu, u staklenom lijesu.
## Literatura
* Student: Harun Čolaković, Mentor:  Prof dr Salih Jalimam, Seminarski rad, Pravni fakultet Zenica –Jajce – KRALJEVSKI GRAD
## Reference
Drienčany

**Drienčany** je naseljeno mjesto u okrugu Rimavska Sobota, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze

*
El Hrub

**El Hrub** (arapski: الخروب) je grad i općina od 90,122 stanovnika na istoku Alžira u Pokrajini Konstantin.

## Geografija

El Hrub leži na nadmorskoj visini od 650 metara, udaljen svega 16 kilometara jugoistočno od svog administrativnog centra Constantina na putu za Batnu.

## Historija

Poznat je po arheološkom nalazištu u kom se nalazi grobnica numidijskog kralja Masinise.
Smještena na brdu iznad antičkog puta iz Cirte za Kartagu i danas svjedoči o nekadašnjoj važnosti numidijske
prijestolnice koja je nesumnjivo je utjecala na formiranje Hruba.

Današnji El Hrub osnovan je za Francuske kolonijalne uprave 1859. naseljavanjem 264 kolonista koji su se počeli baviti žitaricama.

Hrub je vrlo brzo narastao pa je status punopravne općine dobio dekretom - 1863.

Kad je izgrađena željeznička pruga Alžir - Constantine, stanica Hrub postala je važna raskrsnica prema Biskri i Vargli na jugu, Tebessi i Suk Ahrasu (jugoistok), Um el Buagiju i Henšeli (jugozapad), Gelmi na istoku i Sétifu na zapadu. To je utjecalo na razvoj grada i važnost njegova suka.

Od 1932. grad ima aerodrom kojim se za Drugog svjetskog rata služila Američka ratna avijacija, a nakon tog francuska tokom Alžirskog rata za nezavisnost. Danas više ne postoji jer ga je progutala industrijska zona.

## Privreda
Grad je poznat po sajmu, drugom po važnosti u istočnom Alžiru, koji se održava svake sedmice.

## Pobratimski gradovi

 Mulhouse, Francuska
## Reference

## Vanjske veze

* ''El Khroub'' 

## Reference
Tragurij

**Tragurij** (grč. ***Tragurion***, lat. ***Tragurium***) je antičko naselje na mjestu današnjega Trogira.

Na otočiću između kopna i otoka Čiova u brončano i željezno doba oblikovalo se naselje, dok su na okolnim brdima nastala utvrđena naselja – gradine. U okolici Trogira sačuvane su velike grobne gomile, među kojima i ona na vrhu brda Plošnjaka te Kneževa gomila u Velom (Kaštelanskom) polju. U II. st. spominje se *Tragurion*, naselje grčkih kolonista iz Isse (Visa), premda je kolonizacija toga prostora vjerojatno započela već potkraj III. st. pr. Kr. Grčko naselje bilo je ograđeno poligonalnim kamenim bedemima, dijelovi kojih su istraženi i ponegdje sačuvani u temeljima srednjovjekovnih građevina. Gradski prostor bio je organiziran po ortogonalnoj osnovi; ortogonalno su podijeljeni i okolni zemljišni posjedi, što se nazire u današnjoj parcelaciji. O grčkom naselju svjedoči žrtvenik božice Here (pronađen pred zvonikom katedrale), psefizma, reljef žene pri radu i lik božanstva Kairosa, koji su bili uzidani u kasnije plemićke palače, pa njihova lokalna provenijencija nije posve sigurna.

Rimski *Tragurium* spominje se u više izvora, a Plinije Stariji piše da je *oppidum Tragurium* čuven po kamenu. U kamenolomu na obližnjem brdu Sutilija pronađeni su nedovršeni antički stupovi, kapiteli te dva žrtvenika posvećena Heraklu. Rimski se grad razvijao unutar zidina, a izvan grada nalazile su se nekropole s kojih potječe veći broj nadgrobnih spomenika, miljokazi, urne, sarkofazi. Ostatci antičkoga foruma potvrđeni su na jugozapadnoj strani glavnoga trga. O ranom prihvaćanju kršćanstva na širem području grada svjedoče ostatci kasnoantičke grobišne bazilike na lokalitetu Ošljak-Travarica (današnja gradska tržnica), kao i niz ranokršćanskih crkava u gradu i okolici na temeljima kojih su poslije izgrađene crkve.

## Izvori
Katakombe u Jajcu

**Katakombe u Jajcu** su podzemna crkva (kripta), izdubljene u živoj stijeni, unutar zidina jajačke tvrđave, Bosna i Hercegovina.
### Lokacija
Nalaze se ispod platoa koji se nalazi između Medvjed-kule i Crkve sv. Marije sa tornjem sv. Luke, u prostornoj cjelini u kojoj je tokom historije izgrađen veći broj sakralnih objekata (crkva, franjevački samostan i groblje).

Ćiro Truhelka je prvi istražio i dosta vjerno opisao Katakombe. Neki veći radovi u njima nisu poduzimani. Iza rata od 1992. do 1995. Katakombe su očišćene i osvijetljene, pod nadzorom čuvara i ne prijeti im opasnost od devastiranja.
### Historija
U pisanim izvorima Jajce se prvi put spominje 1396. godine, kada se Hrvoje Vukčić Hrvatinić naziva jajačkim knezom, “conte di Jajcze” . U njegovo doba, krajem 14. i početkom 15. stoljeća grad doživljava izuzetan politički i kulturni razvoj. Pretpostavlja se da je u tom periodu do 1416. godine, od kada se više ne javlja u historijskim izvorima, Hrvoje Vukčić dao nalog da se isklešu katakombe kao njegova grobnica i  grobnica vojvodske porodice Hrvatinića. O samom objektu nema pisanih historijskih podataka. 

### Opis
Historijski spomenik Katakombe u Jajcu je podzemna građevina. Po osnovnoj dispoziciji slična je crkvi. Glavne prostorije su: narteks, baptisterij sa krstionicama, naos, prezbiterij sa oltarnim dijelom. 
## Reference
Too Short a Season

***Too Short a Season*** () je 16/17. epizoda američke science fiction TV-serije *[[Star Trek: The Next Generation]]* premijerno prikazana 8. februara 1988. godine. Radnja prikazuje kako ''USS Enterprise'' prevozi ostarjelog admirala Jamesona na planetu Mordan IV kako bi posredovao u pregovorima tamošnje vlade sa teroristima, te kako tokom misije admiral se počne naglo počne pomlađivati.

Epizoda je postala predmetom kritike zbog loše dizajnirane šminke kojom se nastojalo dočarati brzo pomlađivanje admirala Jamesona.

## Radnja

Enterprise ima zadatak prevesti slavnog pregovarača, admirala Marka Jamesona na planet Mordan IV gdje ima zadatak pregovarati o uvjetima puštanja nekoliko federacijskih dužnosnika koje su kao taoce uzeli pobunjenici protiv mordanskog guvernera Karnasa.

Kada se sa svojom suprugom teleportira na brod, pokaže se da je Jameson teško bolestan starac u kolicima. Međutim, u sljedećih nekoliko dana, Jameson se počne neobjašnjivo pomlađivati. Kako bi otkrio o čemu se radi, Picard posjeti Jamesona u njegovoj kabini te nakon kratke prepirke, Jameson mu otkrije kako si je nedavno u organizam ubrizgao ogromnu količinu eksperimentalnog tuđinskog lijeka kako bi usporio napredovanje svoje bolesti. Međutim, riječ je o lijeku koji kao nuspojavu ima ubrzano pomlađivanje.

Kasnije, admiral otkrije kako Karnasovo inzistiranje da upravo on bude pregovarač uopće nije slučajnost jer je prije 45 godina također sudjelovao kao posrednik u krizi s taocima koje je tada uzeo upravo Karnas. Kako bi spasio taoce, Jameson je odlučio ispuniti Karnsove zahtjeve i naoružati ga za rat. Međutim, potajno je naoružao i Karnasove neprijatelje i tako izazvao četrdesetogodišnji građanski rat na Mordanu IV.
Jameson zaključi kako je Karnas ponovno uzeo taoce, a ne nekakvi pobunjenici kako bi ga namamio na Mordan IV i osvetio mu se za prijevaru od prije pola stoljeća.

Po dolasku u orbitu Mordana IV, bitno pomlađeni Jameson preuzme zapovjedništvo nad akcijom spašavanja talaca te teleportiravši se na površinu, spasilački tim pronalazi Karnasa. Odmah po dolasku u Karnasovu rezidenciju mladi admiral Jameson padne u nesvijest, srušivši se na pod. Doktorica Crusher otkrije kako je lijek za pomlađivanje nanio nepopravljivu štetu Jamesonovim unutarnjim organima i stoga je smrt neizbježna. Vidjevši Jamesona kako pati, Karnas shvati kako je zadovoljio svoju želju za osvetom.

Nekoliko trenutaka kasnije, Jameson umre, a Picard i Karnas dogovore puštanje talaca mirnim putem.

## Vanjske veze
*
When the Bough Breaks (Star Trek: The Next Generation)

***When the Bough Breaks*** () je 17/18. epizoda američke science fiction TV-serije *[[Star Trek: The Next Generation]]* premijerno prikazana 15. februara 1988. godine. Radnja prikazuje kako *[[USS Enterprise (NCC-1701-D)|USS Enterprise]]* otkriva navodno mitsku planetu čiji tehnološki superiorni, ali sterilni stanovnici kradu djecu članova *Enterpriseove* posade.

## Radnja

Enterprise slučajno otkriva Aldeu, planet sa naprednom tehnologijom koja omogućuje ispunjenje svih želja. Iako je Aldea sakrivena od ostalog svemira sofisticiranim štitom, uskoro postaje jasno da otkriće nije bilo slučajno. Izgubivši mogućnost razmnožavanja, Aldeanci otimaju nekoliko djece s Enterprisea, uključujući Wesleya Crushera da produže njihovu vrstu.

Kada talački pregovori propadnu, Picard pokušava pronaći način probijanja štita planeta dok dr.Crusher proučava razlog sterilnosti Aldeanaca. U međuvremenu Wesley otkriva razlog sofisticiranosti planeta - računalo zvano Čuvar, čiji je izvor energije nepoznat čak i samim Aldeancima.

Dr.Crusher otkrije da Aldeanci pate od radijacijskog otrovanja što stvara zaštitni štit iznad njih te da je zapravo štit uništio atmosferu planeta. Picard i Crusher obavijeste vođe Aldeana o njihovom otkriću i zahtijevaju povratak djece. Kada Aldeanci pristanu, Picard iskoristi Enterprise da popravi atmosferu planeta.
U međuvremenu dr. Crusher daje umirućoj vrsti lijek koji će ih spasiti.

## Izvori

## Literatura

*

## Vanjske veze
*
Brenda Strong

**Brenda Lee Strong** (25. mart 1960 -) je američka glumica, najpoznatija po ulozi Mary Alice Young u TV-seriji *[[Desperate Housewives]]*.

## Izvori

## Vanjske veze

* 
*
Jerry Hardin

**Jerry Hardin** (20. novembar 1929) je američki glumac najpoznatiji po karakternim ulogama na televiziji, a među kojima se ističe lik Dubokog grla u TV-seriji *[[The X-Files]]*.

Jerry Hardin je oženjen i ima dvije kćeri, od kojih je Melora Hardin renomirana televizijska glumica.

## Vanjske veze
*
Evropska agencija za sigurnost i zdravlje na radnom mestu

**Evropska agencija za sigurnost i zdravlje na radnom mestu** (, , , ) je agencija Evropske unije sa sedištem u španskom gradu Bilbau, administrativnom centru autonomne zajednice Baskija. Agencija je zadužena da sakuplja, analizira i objavljuje relevantne podatke i informacije vezane za sigurnost i zdravlje na radnim mestima. Agencija je osnovana 1994. godine.

## Povezano
*Institucije Evropske unije
*Evropska agencija za kontrolu ribarstva (u gradu Vigo)

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica
Stećci u Višegradu

**Stećci u Višegradu** su srednjovjekovni nadgronmi spomenici čija geneza i razvoj se mogu pratiti od sredine XII do početka XVI stoljeća.  
## Historija
Prostor današnje opštine Višegrad ušao je u sastav srednjovjekovne bosanske države 1373. godine, kada su oblasni gospodar Lazar Hrebeljanović (oko 1370. do 1389.) i bosanski ban, kasnije kralј Tvrtko I Kotromanić (1353–1391) u borbama pobijedili Nikolu Altomanovića i podijelili njegovu zemlјu. Sjeverna oblast do samog ušća Lima u Drinu sa utvr+enim gradovima Dobrunom, Rudnikom i Užicem pripala je knezu Lazaru, a ban Tvrtko pripojio je bosanskoj državi srednji dio zemlјe, Podrinje i Polimlјe, sve do iza Prijepolјa. Nakon smrti kralјa Tvrtka I vlast u gornjem Podrinju i donjem Polimlјu su preuzela dva oblasna gospodara: knez Pavle Radenović Pavlović, osnivač vlastelinske porodice Pavlovića i veliki vojvoda Sandalj Hranić Kosača, član porodice Kosača. Pavlovići su držali uski pojas s desne strane Drine od ušća Lima sa Višegradom i Dobrunom.

U Prostornom planu BiH do 2000. godine na području Višegrada, kao spomenik III kategorije uvršten je 31 lokalitet nekropola sa stećcima (1015 stećaka) bez preciznije identifikacije. Dvije nekropole su Nacionalni spomenik BiH. Istraživačke radove u smislu popisa i obilaženja lokacija na području općine Višegrad vršio je Šefik Bešlagić. 
### Nekropola Grebnice
Nacionalni spomenik se nalazi u središtu Drinjačkog polјa na lokalitetu Grebnice, gdje je evidentirano 78 stećaka: 74 sanduka i 4 slјemenjaka. Na dva sanduka se nalaze ukrasi; antropomorfni i jednakokraki krst. Ukrasi rađeni su tehnikom relјefnog ispupčenja. Stećci su uglavnom obrasli mahovinom i lišajevima i dijelom ili u cijelosti utonuli u zemlјu, dok je prostor nekropole dijelom obrastao raslinjem i travom.

### Nekropole u Kaošticama
Naselje Kaoštice se nalazi na desnoj strani Drine u blizini Međeđe, od Višegrada udaljeno je 12,24&nbsp;km vazdušne linije u pravcu jugozapada.

**Lokalitet Raonići** su zaseok iznad Kaoštica. Stećci su poredani u nizu od sjevera ka jugu, a orijentirani su u pravcu zapad – istok. Pripadaju vrsti položenih kamenih monolita, relativno velikih dimenzija, razvrstanih u tri forme; 4 ploče, 2 sanduka i 6 sljemenjaka. Tri stećka su sa ukrasima izvedenim u visokom reljefu i udubljivanju. Njihovi ukrasni motivi su: cik-cak linija, bordura od povijene loze, dvostruka spirala, vodenica, polumjesec, jabuka, figuralna predstava konjanika koji kopljem ubija velikog zmaja koji je napao prestrašenu žensku osobu, motiv zmaja u krugu, djedovski štap i simbol za koji je moguće pretpostaviti da se radi o nekoj vrsti simetrično postavljenih spirala sa ručkama. Stećci su fino obrađeni, dijelom utonuli u zemlju i prevrnuti. Nekropola ja nacionalni spomenik BiH

**Lokalitet Čaplja** sadrži 15 stećaka. Na jednom je natpis na bosančici, kojim se spominju Juraj i brat Radoje, članovi porodice Vladimirić-Radosalić. Natpis u transliteraciji glasi;

## Reference
Clayton Rohner

**Clayton Montague Rohner** (5. august 1957 - ) je američki glumac, najpoznatiji po ulogama na televiziji.

## Vanjske veze
*
*www.claytonrohner.com
Michael Pataki

**Michael Pataki** (16. januar 1938 – 15. april 2010) bio je američki glumac, najpoznatiji po karakternim ulogama na televiziji. Trekkiejema je poznat po ulozi Koraxa, svadljivog Klingonca u *[[Trouble with Tribbles]]*, klasičnoj epizodi originalne serije ''Zvjezdanih staza''.

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Arheološki lokalitet Vis

**Arheološki lokalitet Vis** je nalazište iz prahistorijskog perioda u Derventi. Proglašeno je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Nacionalni spomenik čine gradina i pokretni arheološki materijal s lokaliteta.
## Lokacija
Gradina Vis nalazi se oko 9&nbsp;km zračne linije, jugoistočno od Dervente. Lokalitetu nije moguć pristup jer se nalazi u minskom polju.
## Arheološka istraživanja
Sistematska arheološka istraživanja vršena su 1963. i 1964. godine, na prostoru koji je obuhvatio 192 m kvadratna. Istraživanja je vodio Branko Belić. Analiza pronađenog keramičkog materijala utvrdila je prisustvo četiri sloja i hronologiju naselja na Visu:

Vis A (lasinjska kultura) – eneolit. Stanovništvo naselja je prvobitno stanovalo u zemunicama, a kasnije u nadzemnim pravokutnim kućama (dva horizonta lasinjske kulture). Prema oblicima posuda, određenih tehnika ornamentiranja i motiva (facetiranje i kaneliranje oboda i ramena posuda), Vis se vezuje za kulturu polja sa urnama.
 
Vis B (Kostolačka kultura) - kasni eneolit. Nositelji kostolačke populacije živjeli su u kućama četvorougaone osnove.  U keramičkom repertoaru Visa izostao je "turban" ukras, dobro poznat u klasičnoj kulturi polja sa urnama. Prisutna je upotreba geometrijskih motiva u kombinaciji s bijelom inkrustacijom, što predstavlja vezu sa kulturom iz srednje Bosne.

Vis C1 – kasno bronzano doba (Halštat A)

Vis C2 – kasno bronzano doba i početak željeznog doba (Ha B-C1). Ovaj period karakteriše nalaz željezne troske i to je bio posljednji period života u naselju. Pored najbrojnih keramičkih nalaza, istraživanja u podgrađu otkrila su i bogate slojeve sa osteološkim nalazima. Koštani su artefakti nekoliko alatki od ulni govečeta, korištenih vjerovatno kao noževi na mekim, organskim materijalima. Jedan cijeli i jedan nedovršeni disk/cilindar od roga predstavljaju ukrase ili dio odjeće/opreme, a naročito se izdvaja nalaz pločice od roga za dvije perforacije, korišten kao dio zaštitne opreme strielaca. Otpaci od rogova svjedoče o postojanju radionice i o značaju ove sirovine u starijem željeznom dobu. 
## Literatura
* Zdravko Marić, -Vis kod Dervente, naselje kasnog bronzanog doba. Glasnik Zemaljskog muzeja XV-XVI (n.s.), Sarajevo: 1961. 
* Branko Belić -Vis, Modrana, Derventa- višeslojno praistorijsko nalazište - Arheološki pregled 6. Beograd: 1964.
## Reference

## Vanjske veze
Barika

**Barika** (arapski: الخروب) je grad i općina od 98,141 stanovnika na sjeveroistoku Alžira u Pokrajini Batna.
 
## Geografija

Barika leži udaljena 85 kilometara zapadno od svog administrativnog centra Batne i nekih 345 km jugoistočno od glavnog grada Alžira.

## Historija

Barika je nastala za Francuske kolonijalne uprave kao garnizon od 65 vojnika, i to je bila sve 1874. kad je postala jedno od naselja općine Batna. Sporo je rasla zbog nedostatka pitke vode, pa je 1891. imala je svega 404 stanovnika, a 1901. - 803.
Samostalna općina ograničenih prava postala je 1907., tek tad su vlast u naselju preuzeli su civilni administratori.

Nakon što je problem pitke vode riješen je izgradnjom vodovoda (1946.-1947.) dosegla je 4328 stanovnika

Barika je status punopravne općine dobila dekretom 1957.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Une ville, une Histoire: Barika, la ville des 1400 martyrs''  

## Reference
Nekropole stećaka u Varešu

**Nekropole sa stećcima u Varešu**, opština Vareš, sadrže nadgrobnike iz dužeg perioda historije Bosne i Hercegovine. Na području Vareša u 16 naseljenih mjesta evidentirane su 22 nekropole sa ukupno 314 stećaka (17 ploča, 191 sanduk, 100 sljemenjaka i 6 amorfnih stećaka).

**Nekropole sa stećcima i starim nišanima u naselju Budoželje**, na sjednici komisije za očuvanje nacionalnih spomenika održanoj od 20. do 26. januara 2009. godine, proglašene su za  nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Ovu odluku Komisija je donijela u sljedećem sastavu: Zeynep Ahunbay, Marti Cheery, Amra Hadžimuhamedović, Dubravko Lovrenović (predsjedavajući) i Ljiljana Ševo. Naselje Budoželje je udaljeno oko 10&nbsp;km zračne linije od Vareša u pravcu jugoistoka. Stećci i nišani su okrnjeni, oštećeni, prevrnuti, dijelom ili u potpunosti utonuli u zemlju i izloženi ubrzanom propadanju usljed nedostatka redovnog održavanja.

Nacionalni spomenik čine:

Nekropola sa 36 stećaka na lokalitetu Glavica (Hrid), od kojih su 34 u formi sanduka i 2 u formi sljemenjaka. Sadrže ukrasne motive, predstava konja i čovjeka te konja i polumjeseca. Stećci su klesani u obližnjem kamenolomu Krešnica, gdje se još mogu vidjeti nedovršene gromade kamenja.

Tri nišana na lokalitetu Gromile, na udaljenosti oko 60 m od nekropole stećaka. Nišani su sa turbanom u gužve, bez natpisa, od kojih jedan sadrži ukrasne motive (sablja i sunce).
 
Nekropola na lokalitetu Višgreblje (Jabuka), sa 30 stećaka (25 sanduka i 5 sljemenjaka), i 20-ak starih nišana koji su jednostavne obrade, vidno oštećeni zbog starosti, bez natpisa i većina ih je utonula u zemlju ili oborena.
 
Nekropola sa 12 stećaka (8 sanduka i 4 sljemenjaka), na lokalitetu Solila (Trzan).

Nekropola sa 2 stećka na lokalitetu Vrh.

**Nekropola sa stećcima na lokalitetu Lipa, Stupni Do**, udaljena od Vareša oko 5&nbsp;km zračne linije u pravcu juga, sadrži 68 stećaka. Proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. Preovladava forma sanduka, a evidentirano je i pet sljemenjaka.
## Literatura
* Šefik Bešlagić, Sarajevo: “Veselin Masleša“, 1982. STEĆCI – KULTURA I UMJETNOST
* Marian Wenzel, Ukrasni motivi na stećcima, Sarajevo, 1965.
## Reference

## Vanjske veze

* Zvanični sajt komisije za očuvanje nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine