open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dubravka Lakić

**Dubravka Lakić** je srpska filmska kritičarka koja od 1989. piše za list *[[Politika (novine)|Politika]]*, član Evropske Akademije za film *[[EFA]]*, podpresednik Federacije kritičara zemalja Evrope i Mediterana *[[FEDEORA]]*, član Međunarodne federacije filmskih kritičara *[[FIPRESCI]]*, selektor internacionalnog porograma festivala Cinema City IFF Novi Sad, član Saveta beogradskog festivala dokumentarnog filma Beldocs i član UO FCS... 

Rođena je u Beogradu, gdje je godine 1983. diplomirala žurnalistiku na Fakultetu političkih nauka. Karijeru je započela 1982. na Programu 202 Radio-Beograda. Od 1995. do 1997. je na TV Politika uređivala filmsku emisiju *In Medias Res*, a od 2000. do 2004. emisiju *Kino klub*, također na programu TV Politika.

## Internacionalna karijera
Osim po svojim kritikama i kontinuiranom praćenju događaja na međunarodnoj sceni već 3 decenije, Dubravka Lakić je poznata po svojim brojnim intervjuima i ličnim susretima sa velikanima i veličinama svetske kinematografije. Kako na sceni međunarodne filmske kritike uživa veliki ugled, u dosadašnjoj karijeri bila je birana za člana ili predsednicu žirija na internacionalnim filmskim festivalima Cannes, Berlin, Venice, San Sebastian, Thessaloniki, Pusan, Tromsø, Bergen, Sofia, Koper, Pula... 

## Festivali
Na domaćoj sceni poznata je kao autor evropskog koncepta Palić Film Festivala, na kojem je bila selektor (2005,2006,2007) glavnog i paralelnog programa „Paralele i sudari“ i ustanovila nagradu Tolerance Award za najbolji film jugoistočne Evrope, kao i po tome što je osnovala nagradu „Eritrocit“ za najbolji film programa „Evropa van Evrope“ beogradskog FEST-a, čiji je član Saveta bila četiri godine (2004-2008).

## Bibliografija
* *Monografija 35. FEST*, FEST, Beograd, 1995.
* *FILM&VIDEO Studije Polemike Ogledi Razgovori*, FJDKF,Beograd, 1997.
* *Uvećanje - Majstori moderne režije*, Institut za film/Prometej, Novi Sad, 1998.
* *Introducing Youth/Uvođenje mladosti*, FCS, Beograd, 2008.
* *Goran Paskalević*, 50.TFIF, Thessaloniki, 2009.
* *Dorota Keđežavska: poljska rediteljka i pisac*, CCIFF, Novi Sad, 2011.
* *Andreas Drezen: nemački reditelj*, CCIFF, Novi Sad, 2012.

## Nagrade
Dubravka Lakić je dobitnik Zlatne značke Kulturno-prosvetne zajednice Srbije za doprinos domaćoj kinematografiji (1998) i dobitnik ZLATNOG BEOČUGA ( 2002) za izuzetan doprinos propagiranju filmske umetnosti i razvoju pisane filmske misli
Raskol Istoka i Zapada

**Raskol Istoka i Zapada**, također poznat i kao **Velika šizma** ili **Istočna šizma**, je naziv za raskol temeljem koga je dotle formalno jedinstvena halkedonska kršćanska crkva trajno razdvojena na Katoličku crkvu na zapadu i pravoslavnu crkvu na istoku srednjovjekovne Evrope. Kao početak raskola se tradicionalno uzima 16. jul 1054. kada je kardinal Humbert, izaslanik rimskog pape Lava IX na carigradskom dvoru, bacio anatemu na carigradskog patrijarha Mihaila Kerularija nakon koje je slijedila Humbertova anatema od strane samog Mihaila. Veliki dio historičara, međutim, smatra da je taj događaj predstavljao samo kulminaciju postepenog i viševjekovnog otuđenja rimske Crkve i Carigradske patrijaršije uzrokovanog političkim okolnostima u kojima su se tokom ranog srednjeg vijeka našli Carigrad kao prijestolnica Istočnog Rimskog Carstva i Rim pod vlašću raznih, uglavnom germanskih vladara, a iz kojih su proizlazili sporovi oko međusobnog primata i crkvene nadležnosti, a koji su tek u manjoj mjeri imali teološku komponentu, najčešće vezanu uz različito tumačenje riječi filioque u nikejskom vjerovanju.

Iako nije predstavljao prvi crkveni raskol između Rima i Carigrada, raskol iz 1054. godine je bio jedini koji se održao, te je imao dalekosežne posljedice na dalju historiju kršćanstva i Evrope. Zbog njega je došlo do međusobnih sukoba katolika i pravoslavaca, kidanja kulturnih veza, ali i olakšanja muslimanskih osvajanja čijim su metama prije svega postali Bizantsko Carstvo, balkanske i istočnoevropske države. S druge strane su tokom vijekova trajali napori da se Veliki raskol okonča, ali najčešće u obliku pokušaja da Katoličke crkve da određenim kompromisima po pitanju obreda i običaja sebi osigura primat, a među kojima se najviše ističe Firentinska unija iz 1439. Oni, međutim, nisu imali uspjeha, jer su u pravilu odbacivani od strane pravoslavnih crkava. Pokušaji prevladavanja Raskola se u moderno doba vezuju uz ekumenski pokret; mada su godine 1965. papa Pavao VI i patrijarh Atinagora formalno poništili ukaze o anatemi, crkveno jedinstvo katolika i pravoslavaca još uvijek nije obnovljeno.

## Vanjske veze
* Byzantium: The Great Schism, by Bp. Kallistos Ware
* Catholic Encyclopedia: ''The Eastern Schism''
* Encyclopaedia Britannica: ''Schism of 1054''
* Joint Catholic-Orthodox Declaration of Pope Paul VI and Ecumenical Patriarch Athenagoras I, 7 December 1965
* BBC Radio 4 round table: ''In Our Time: Schism'' (16 October 2003) (audio)
* Orthodox Church in the Philippines: ''East–West Schism'' 
* The Great Schism from Orthodox SCOBA
Četiri plemenite istine

**Četiri plemenite istine** (sanskrt: *catvāri āryasatyāni*, pali: *cattāri ariyasaccāni*) predstavljaju osnovu budističkog učenja i otuda se javljaju na bezbroj mesta u pali kanonu, korpusu najstarijih budističkih tekstova. To su istine koje je Buda nakon probuđenja izložio svojim starim prijateljima, petorici asketa, u svojoj prvoj propovedi u Sarnatu blizu Varanasija.

Ove istine su prvobitno izložene u Budinom "Govoru o pokretanju točka ispravnosti". Buda ih je objavio "zato što su svakome na korist, pripadaju temelju svetačkog života, vode otrežnjenju, stišavanju strasti, utrnuću, spokojstvu, neposrednom znanju, prosveljenju, nirvani."

## Četiri plemenite istine

### Istina o patnji

### Istina o nastanku patnje

Sve dok postoji žeđ da se bude i postaje, održava se kružni tok preporađanja (samsara), koji je moguće zaustaviti jedino kada pokretačka sila presahne. Stoga arahant, mada dela, ne akumulira karmu, jer se oslobodio žeđi za trajanjem i preporađanjem i svih drugih prepreka.

### Istina o prestanku patnje

 
### Istina o putu prestanka patnje

Četvrta plemenita istina je o putu koji vodi iskorenju patnje. Taj put je poznat kao srednji put, zato što izbegava dva ekstrema: jedan je traganje za srećom kroz zadovoljstva čula, što je „nisko, prostačko, svojstveno prostim ljudima", a drugi traganje za srećom kroz samoumrtvljavanje putem asketizma, što je „bolno, bezvredno i nekorisno“. Pošto je i sam iskusio ta dva ekstrema i našao da su beskorisni, Buda je otkrio srednji put „koji pruža uvid i znanje, vodi do smirenja, uvida, prosvetljenja, nirvane“.

## Tumačenja

Buda se često upoređuje sa lekarom, jer su četiri plemenite istine izložene prema drevnom indijskom medicinskom modelu:
# postoji bolest (postavljanje dijagnoze)
# postoji uzrok bolesti (analiza faktora koji do bolesti dovode)
# postoji način da se bolest izleči (konstatovanje prognoze)
# propisivanje leka odnosno načina da se bolest izleči

Ovakav pristup problemu predstavlja jednu od ključnih karakteristika budizma u odnosu na druge religije. Naime, ovime se izbegava metafizička spekulacija i potreba za verom u ono što se izlaže. U svakoj od četiri konstatacije se referiše na pojave i pojmove koji su potpunosti u domenu iskustva svake osobe, što joj omogućava da na osnovu tog iskustva da sud o istinitosti predmeta rasprave. Štaviše, u budističkim spisima Buda upravo insistira na ovakvom, empirijskom pristupu. Od učenika se očekuje da izloženo ne prihvati samo na osnovu vere, već da preispituje učenje kroz lično iskustvo što je, prema Budi, jedini način da se dođe do istinskog znanja i samim time do oslobođenja od patnje.

## Izvori
Mletačka Republika

**Mletačka Republika**  (tal. *Repubblica di Venezia*, kasnije *Repubblica Veneta*, venec. *Repùblica de Venèsia*, kasnije *Repùblica Vèneta*; tradicionalno **Prejasna Mletačka Republika**, tal. *Serenissima Repubblica di Venezia*, venec. *Serenìsima Repùblica Vèneta*) država sa središtem u današnjem italijanskom gradu Veneciji (Mlecima), a koja je postojala od 9. do 18. vijeka (do 1797. godine). Mletačka Republika je bila pomorska sila na obalama istočnog Mediterana, odnosno na obalama Jadranskog mora. Nastala je prvobitno kao grad-država, nakon invazije Langobarda na sjevernu Italiju 568. Tokom srednjeg vijeka Mletačka Republika se razvijla u vodeću pomorsku silu u ovom dijelu svijeta, ovladavši najvećim dijelom jadranske obale, dijelom otoka u Egejskom moru, te osnovavši svoje trgovačke kolonije u Konstantinopolisu i Jeruzalemu. Republika je prestala da postoji nakon Napoleonovog osvajanja 1797.

## Historija
Mletačka republika je priznavala vlast Bizanta do 10. vijeka, kad joj je formalno priznata nezavisnost, a kasnije se naglo razvila i ojačala zahvaljujući razvitku trgovine. U težnji za ekspanzijom prema istoku postala je veliki neprijatelj Bizanta i bila glavni učesnik u njegovom prvom rušenju 1204. godine i osnivanju Latinskog Carstva. Tokom 11. i 12. vijeka Venecija je svoju vlast proširila na jedan deo Lombardije, Dalmaciju, Albaniju, Peloponez, Kretu, Cipar i egejske otoke.

U 15. vijeku pod mletačku vlast pali su gradovi Padova, Vicenza, Verona, Brescia, Bergamo i dr. Ekspanzija na Jadran počinje 1000. godine, kada je dužd Petar II Orseolo otrgao od hrvatske države veći deo Dalmacije. Naročitu korist izvukla je posle četvrtog krstaškog rata kada je dobila deo Carigrada, Moreju, jonske otoke te neograničeno pravo trgovine. U periodu od 1205. do 1358. godine njenu vrhovnu vlast priznao je i Dubrovnik; tada je bila na vrhuncu moći i kao najveća pomorska mediteranska sila s pravom je nazivana "gospodaricom mora".

Opadanje mletačke moći, kao i moći svih trgovačkih gradova u Sredozemlju, počelo je u 16. vijeku otkrićem Amerike i pomorskog puta za Indiju, jer su se pomorski putevi i svjetska trgovina pomjerili sa Sredozemnog mora na Atlantski ocean. Od 16. vijeka Venecija gubi istočne posjede, koje joj otimaju Turci (Cipar 1571, Kretu 1669. i dr.), a nezavisnost je konačno izgubila Kampoformijskim mirom 1797., kojim ju je Napoleon Bonaparte ustupio Austriji, a 1805-1815. pripojio je svojim posjedima u Italiji; 1815-1866. ponovo pripadala Austriji, a 1866. ušla u sastav ujedinjene Italije.

## Balkanske zemlje pod Mlecima
Kako su Mleci bili izvrsni pomorci, veliki dijelovi Dalmacije, Istre i Kvarnera, pa čak i Hercegovine, bili su u različitim periodima tokom historije pod kontrolom Mletačke Republike.

## Vladari Mletačke Republike

Na čelu Mletačke republike stajao je dužd, čiji je simbol moći bio zlatni krilati lav. Popis mletačkih vladara je podugačak, a gotovo svaki od njih ostavio je svoj trag u bogatoj i raznolikoj historiji venecijanske republike.

## Napomene
Sara Lee

**Sara Lee Corporation** () je američka kompanija za proizvodnju potrošačke robe sa sjedištem u Illinoisu. **Sara Lee** je isto tako ime za niz prehrambenih proizvoda u obliku zamrznute i pakirane hrane, često poznatih pod dugotrajnim sloganom "Nobody doesn't like Sara Lee" ("Nitko ne ne voli Saru Lee"). Godine 2006. Sara Lee je objavila novu kampanju na razini kompanije pod geslom : "joy of eating" ("Užitak u jelu"). Kampanja je dio restrukturiranja Sare Lee, odnosno pokušaja da Sara Lee fokusira svoje aktivnosti na svoje temeljen brandove vezane uz hranu i pića, uključujući brandove vezane uz peciva, delikatese i slastice.

Kompanija vuče porijeklo iz godine 1939, kada je Nathan Cummings dobio *C.D. Kenny Company*, kompaniju za veleprodaju šećera, kave i čaja u Baltimoreu, te stvorio *Consolidated Foods Corporation*. Godine 1956. kompanija je kupila kompaniju poznatu pod nazivom "Kitchens of Sara Lee", koja je poslije postala jedna od kompanijih najpoznatijih branodva. Godine 1985. uprava je prihvatila ime branda kao ime cijele korporacije. 

Godine 2004. Sara Lee Corporation je imala poslovne aktivnosti u 58 država; prodavala je hranu, odjeću i predmete za domaćinstvo u preko 200 država; te imala 150.000 uposelnika širom svijeta. 

## Vanjske veze
* Službena stranica  (engleski)
* HanesBrands.com Stranica kompanije (engleski)
Njujorška burza

**Njujorška burza dionica** (engleski *The New York Stock Exchange* (*NYSE*), poznata i po nadimku "**Big Board** (*Velika ploča*)," je njujorška burza dionica. Prema količini dolara je najveća, a prema broju kompanija druga po veličini burza na svijetu. Njen volumen dionica je 1990-ih nadmašio NASDAQ, ali je ukupna tržišna kapitalizacija kompanija na listi NYSE-a pet puta veća od one NASDAQ-a. The New York Stock Exchange has a global capitalization of $21 trillion, including $7.1 trillion in non-U.S. companies.

NYSE-om upravlja NYSE Group, koji je stvoren spajanjem s elektronskom burzom dionica Archipelago Holdings. Trgovački podij Njujorške burze dionica je smješten u ulici **Wall Street** br. 11, i sastoji se od pet prostorija u kojima se trguje . Glavna zgarda je na listi Nacionalnog registra historijskih lokacija te je smještena na ulici Broad Street br. 18, između uglova Wall Streeta i Exchange Placea.

NYSE Group pribavlja Euronext, te će mnoge od njenih operacija (pogotovo vezanih uz IT i trgovačke platforme) biti kombinirane s Njujorškom burzom dionica i NYSE Arca.

## Vanjske veze

* New York Stock Exchange website 
* NYSE quick facts page 

;Članci
* NYSE and NASD Hold Merger Talks 
* All Business: The conflicted roles in NYSE merger 
* ''Move Over, Adam Smith: The Visible Hand of Uncle Sam  Report concludes that the U.S. government surreptitiously intervenes in the American stock market
Mleci

**Mleci** se može odnositi na:

* Mleci (država), južnoevropska država koja je postojala od 697. do 1797.; v. Mletačka Republika
* Mleci (grad), grad i luka u sjevernoj Italiji, na sjeverozapadnoj obali Jadranskog mora; usp. Venecija

## Povezano
* Venecija (razvrstavanje)
Burza

**Burza** ili **berza** (njem. *Börse* < niz. *beurs*; tal. *borsa*: novčarka, kesa), organizirano mjesto trgovanja čija je glavna funkcija omogućiti susretanje ponude i potražnje vrijednosnih papira pod jednakim uvjetima za sve sudionike. „Pod jednakim uvjetima“ označava jednaku dostupnost podataka o vrijednosnim papirima kojima se trguje, kao i dostupnost podataka o trenutnoj ponudi i potražnji vrijednosnih papira.

Burza služi vremenskom i prostornom (u novije vrijeme i virtualnom) objedinjavanju trgovanja uz kontrolirano utvrđivanje cijena. Cilj im je povećanje transparentnosti tržišta vrijednosnica, veća učinkovitost, smanjenje troškova transakcija ali i zaštita od manipuliranja.

Podrijetlo naziva *burza* nije izvjesno. Jedna od pretpostavki je da je nazvana po "Bourse de Paris" francuskoj nacionalnoj veletržnici dionica. Drugi smatraju vjerojatnijim, da je burza dobila ime miješanjem prezimena trgovačke obitelji *van de Beurse* iz 16. stoljeća sa lat. pojmom *Bursa*. Prva burza osnovana je 1460. u Antwerpenu.

Burza se može osnovati samo kao d.d. u skladu sa zakonom o trgovačkim društvima i Zakonom o tržištu vrijednosnih papira.
Sudionici u trgovini na burzi mogu biti samo ovlaštena društva koja su članovi burze. 
Poslove s vrijednosnim papirima mogu obavljati samo banke i brokerska društva.

## Podjela burzi
Burze se obično dijele na:
* robne burze, se dalje dijele na:
** opće robne burze
** specijalizirane robne burze
* efektne burze

## Povezano
* broker
* burza rada
* burza vrijednosnih papira
* crna burza
Institut za društvena istraživanja

**Institut za [[društvena istraživanja]]** (njemački: ***Institut für Sozialforschung***) je naučni insititut koji se bavi istraživanjem oblasti kao što su sociologija i kontinentalna filozofija, najpoznatiji kao institucionalni dom Frankfurtske škole.

Institut je osnovan u Frankfurtu na Majni godine 1923, gdje je bio (a danas ponovno jest) povezan s Frankfurtskim univerzitetom. Osnovao ga je Felix Weil, student marksističkog filozofa Karla Korsch, uz pomoć donacije svog imućnog oca. Njegov prvi direktor Kurt Albert Gerlach je umro prije nego što je stigao ostaviti pečat institutu, pa ga je zamijenio Carl Grünberg, marksistički historičara koji je skupio druge "ortodoksne" marksiste Institute, uključujući svog bivšeg učenika Henryka Grossamana. Grünberga je slijedio suosnivač Friedrich Pollock.

Nakon srčanog udara koji ga umalo nije koštao glave, Grünberga je godine 1930. naslijedio Max Horkheimer. Horkheimer je ubrzo postao vođa Frankfurtske škole, grupe mislilaaca stvorene pod njegovim direktorovanjem Institutom. Horkheimer je uređivao časopis gupe *Zeitschrift für Sozialforschung* (Časopis za društvena istraživanja) i pisao eseje koji su definirali kritičku teoriju društva.

Porast utjecaja nacista su natjerala osnivače da u septembru 1930. odluče pripremiti preseljenje Instituta iz Njemačke, prvo tako što su osnovali ogranak u Ženevi, a fondove prebacili u Nizozemsklu.. Godine 1933, nakon Hitlerovog dolaska na vlast, Institut je napustio Njemačku za Ženevu a godine 1934. se preselio u New York. U New Yorku je postao povezan sa Univerzitetom Kolumbija, a njegog časopis *Zeitschrift für Sozialforschung* buo preimenovan u *Studies in Philosophy and Social Science*. Tamo su počeli nastajati najvažniji radovi mislilaca Frankfurtske škole, te se boravak Instituta u New Yorku smatra jednim od razloga što su njegovi radovi dobili naklonost angloameričke akademske zajednice.

Institut se ponovno otvorio u Frankfurtu godine 1951. pod vodstvom Pollocka.

Institut je bio i istraživački centar i, za vrijeme svojih frankfurtskih perioda, mjesto za predavanje sociologije. Trenutni direktor je Axel Honneth.

## Povezano
* Kritička teorija
* Frankfurtska škola

## Reference

## Vanjske veze

* The Institute of Social Research 
* History of the Institute of Social Research
Hram Kastora i Poluksa

**[[Hram]] [[Kastor i Poluks|Kastora i Poluksa]]** na Rimskom forumu prvobitno je bio izgrađen da bi se obeležila pobeda u bici kod Regilskog jezera (495. st. e.). Kastor (lat. *Castor*) i Poluks (lat. *Polux*, grč. *Polydeuces*) bili su blizanci, zajedni nazvani "Dioskuri", sinovi Zevsa (Jupitera) i Lede. Njihov je kult došao u Rim preko Velike Grčke i grčke kulture na jugu Italije.

## Historija
Proterani rimski kralj, Tarkvinije Oholi, i njegovi latinski saveznici poveli su rat protiv tek osnovane Rimske republike. Pre bitke rimski diktator Aul Postumije Albin zakleo se da će u slučaju rimske pobede podići hram Dioskurima.

Prema legendi, Kastor i Poluks pojavili su se na bojnom polju kao dva vešta konjanika koja su se borila na strani Rimljana. Nakon što su Rimljani izvojevali pobedu, Dioskuri su se ponovo ukazali na Rimskom forumu kako poje svoje konje na Juturninom izvoru i tako objavljuju pobedu. Hram je podignut na mestu na kome su se Kastor i Poluks navodno ukazali. Gradnju hrama dovršio je Postumijev sin 484. godine st. e.

U doba republike u hramu se ponekad sastajao rimski senat, a od sredine 2. veka st. e. prednji deo podijuma koristio se kao govornica. Tokom Rimskog carstva u hramu se nalazila kancelarija koja se starala o merama i tegovima, a tu je bila smeštena i državna riznica.

Ovaj arhajski hram iz temelja je rekonstruisao i uvećao Lucije Cecilije Metel Dalmatinski 117. godine st. e., nakon pobede nad dalmatinskim plemenima. Ovaj drugi hram ponovo je 73. st. e. obnovio Gaj Ver.

Požar koji je 14. godine st. e. oštetio velike delove Foruma uništio je i ovaj hram, pa ga je rekonstruisao car Tiberije, Avgustov naslednik na prestolu. Ovaj Tiberijev hram bio je posvećen 6. godine n. e. Ostaci koji se danas mogu videti potiču od ovog hrama koji je obnovio Tiberije, osim podijuma, koji je iz Metelovog vremena.

## Arhitektura
Kao i velika većina grčko-rimskih hramova, i ovaj je hram bio peripter, sa osam korintskih stubova na kraćim stranama i jedanaest takvih stubova na dužim stranama. U unutrašnjosti se nalazila jedna cela popločana mozaicima. Podijum je veličine 32×49.5m, a visok je 7m. Prema antičkim izvorima, hram je imao samo jedno centralno stepenište koje je vodilo na podijum, ali iskopavanja su otkrila i dva bočna stepeništa.

## Ruševina
Kao i mnoge druge građevine na Rimskom forumu, i ovaj je hram tokom petnaest vekova trpeo razaranja, pljačkanja i rušenja. Hram je još uvek bio čitav u 4. veku n. e., ali o njegovoj potonjoj istoriji nije poznato ništa osim to da su u 15. veku od celog hrama stajala još samo tri stuba. Ulica koja je tuda prolazila nazvana je tada "Ulicom tri stuba" *(via Trium Columnarum)*. Danas se vidi deo podijuma, tri stuba i deo arhitrava, i ti ostaci su jedan od najznamenitijih spomenika na Forumu.

## Vanjske veze

* Aedes Castoris in Foro Romano (Platner's Topographical Dictionary of Ancient Rome, with further links)
Hetin

|gšir=45.656833
|gduž=20.788166
}}
**Hetin** ( ili *Hetény*) je naselje u opštini Žitište u Srednjobanatskom upravnom okrugu. Nalazi se blizu rumunske granice. Prema popisu iz 2002. bilo je 763 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 881 stanovnika).

## Historija
Kratak pregled istorije naselja: Prvi pisani tragovi o selu datiraju iz 1472. godine kada se pojavilo pod imenom Hetino.
U prvoj polovini 18. veka ove predele kupuje vlastelin Hetenji. Istovremena se doseljavaju prvi doseljenici koji su radili na ovom posedu. Oni osnivaju naselje pod nazivom Hetenje po vlasniku Hetenjiju. Sredinom 18. veka ove predele kupuje veleposednik Komari Bedećković Tamaš. On dovodi radnu snagu. Tako su se 1841. godine doselili Mađari. Novi doseljenici podižu novo naselje u neposrednoj blizini Hetenjija i daju mu ime po Tamašu - Tamašfalva. Ova dva naselja spajaju se u jedno 1897. godine. 1923. godine Tamašfalva dobija novo ime: Hetin.

## Uprava, obrazovanje i zdravstvo
U Hetinu postoji katolička crkva, veoma stara, dve prodavnice, jedna pošta i ambulanta u koju dolazi doktor dva puta nedeljno. Postoji i adventistička crkva koja je trenutno pusta, jer u selu nema više vernika. Takođe, postoji i matičar i ogranak opštine-mesna kancelarija u kojoj se obavljaju administrativni poslovi.

Selo ima dve školske zgrade od kojih je sada samo jedna u upotrebi (od 1974.). Nastava u školi se odvija na dva jezika mađarskom i srpskom odvojeno u kombinovanim odeljenjima od prvog do četvrtog razreda. Učenici od petog do osmog razreda nastavu pohađaju u 18&nbsp;km udaljenom selu Srpski Itebej od 1974. godine. U početku su učenici putovali autobusima redovnog linijskog prevoznika, da bi 2002. godine opština obezbedila poseban autobus za prevoz. Učenici srednjih škola, koji se školuju u Zrenjaninu udaljenom bezmalo 60&nbsp;km, svakodnevno putuju u školu redovnim autobuskim linijama. Nekoliko učenika se školuje i u školama u Subotici. Malobrojni studenti studiraju u Novom Sadu, Subotici i Beogradu.

## Sport
Fudbal je najzastupljenija sportska disciplina mada je bilo i danas ima talenata i za druge sportove. Fudbalski klub "Terekveš"-"Törekvés" osnovan je 1920. godine i postoji i danas. Sada se takmiči u opštinskoj ligi, a stariji fudbaleri pamte i slavnije dane.

## Demografija
U naselju Hetin živi 638 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 46,8 godina (44,9 kod muškaraca i 48,5 kod žena). U naselju ima 328 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,33.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Prijelazna federalna vlada Somalije

**Prijelazni federalni parlament Somalske republike** (; često nazivan *Baarlamaanka Federaalka Soomaaliya*) je privremeni parlament Somalije stvoren u susjednoj Keniji godine 2004.

Parlament je izabrao **Prijelaznu federalnu vladu Somalske republie** (*Dowalada Federaalka Ku Meel gaarka ah ee Jamhuuriyada Soomaaliya*) koju vodi premijer Ali Mohammed Ghedi. Abdullahi Yusuf Ahmed je izabran za predsjednika Somalije od strane Parlamenta godine 2004.

Prijelazna federalna vlada (TFG), Prijelazni federalni parlament (TFP), i Prijelazna federalna povelja (TFC) zajedno tvore Prijelazne federalne institucije (TFI) nove somalijske vlade. TFG je nasljednica Prijelazne nacionalne vlade.

## Izvori

## Vanjske veze
* Official Federal government Website for Somalia
* Report of the UN Secretary-General on the situation in Somalia, 11 October 2001, United Nations Security Council
Ludovik Crijević Tuberon

**Ludovik Crijević Tuberon** (lat. *Ludovicus Cerva Tubero*, 1459–1527) bio je hrvatski latinista, koji se pre svega istakao radom na istoriografiji. Rođen u Dubrovniku, studirao je filozofiju, teologiju i matematiku u Parizu. Razrešvši sklopljeni brak, u 25. godini života priključio se benediktinskom redu i posvetio se proučavanju dela antičkih rimskih istoričara i istraživanju domaće istorije. Dvadesetak godina bio je opat samostana sv. jakova u Višnjici kraj Dubrovnika.

Glavno je Tuberonovo delo *Zapisi o svom vremenu* *(Commentaria temporum suorum)*, objavljeno prvi put 1603, a zatim nekoliko puta preštampano. Ovo istorijsko delo obuhvata razdoblje od smrti kralja Matije Korvina (1490) do smrti pape Lava X (1522) te predstavlja prvorazredni izvor za period Jagelovića u Ugarskoj (1440–1444 i 1490–1526). U njemu Tuberon, ugledajući se na Salustija i Tacita, tečno i slikovito prikazuje događaje, ličnosti, društvene i ekonomske prilike na širokom prostoru od Budima do Carigrada u periodu od 1490. do 1522. godine. Vrlo su zanimljivi ekskursi u dalju prošlost te anegdotski i novelistički umeci s psihološkom karakterizacijom pojedinih ličnosti. Delo je pisano klasičnim latinitetom, koji je autoru pribavio ime "dubrovačkog Salustija". Delo odaje piščev slobodan duh koji je tolerantan prema reformskim pokretima te oštro kritikuje visoki kler i vatikansku politiku, zbog čega je crkva to istorijsko delo 1734. stavila na "Popis zabranjenih knjiga" *(Index librorum prohibitorum)*.

Crijevićeva rasprava *O poreklu, običajima i podvizima Turaka* *(De Turcarum origine, moribus et rebus gestis)* objavljena je 1590, a 1790. štampan je njegov pregled istorije Dubrovnika pod naslovom *O poreklu i razvoju dubrovačkoga grada* *(De origine et incremento urbis Rhacusanae)*. Oba su dela zapravo odlomci iz *Zapisa*.
Zagrebački kaptol

**Zagrebački Kaptol** je deo Zagreba, glavnog grada Hrvatske. Nalazi se u gornjem gradu i središte je rimokatoličke Zagrebačke nadbiskupije.

Postojanje Kaptola, naselja na istočnoj padini, potvrđeno je 1094, kada je ugarski kralj Ladislav I osnovao zagrebačku biskupiju. Biskup, njegova rezidencija i katedrala nalazili su se u jugoistočnim delu kaptolskog brda. Vlaška Ves, naselje koje se nalazilo u neposrednoj blizini katedrale i bilo u nadležnosti biskupa, prvi put se spominje 1198. Kaptolska ulica presecala je Kaptol na potezu od juga ka severu, a duž nje nalazile su se kuće kanonika. Kako se grupa kanonika na latinskom označava rečju *capitulum* ("kaptol"), jasno je kako je Kaptol dobio svoje ime. Kanonici su takođe imali i svetovnu jurisdikciju nad ovim naseljem.

Katedrala je bila posvećena 1217, ali je 1242. teško stradala zbog tatarske najezde. Nakon 1263. bila je rekonstruisana i obnovljena. Kao naselje Kaptol je imao asimetričan oblik pravougaonika u koji se ulazilo na južnoj strani, a izlazilo se na severnoj strani blizu današnje Kaptolske škole. U srednjem veku Kaptol nije bio utvrđen, već je samo bio okružen drvenim ogradama ili palisadama koje su vremenom rušene i obnavljane.

Odbrambene zidine i kule oko Kaptola podignute su između 1469. i 1473. Godine 1493. Turci su stigli do Siska i pokušali ga osvojiti, ali su pretrpeli poraz. Stoga, plašeći se turske navale, zagrebački biskup je naredio da se oko katedrale i njegove rezidencije podignu utvrde. Odbrambene kule i zidine koje su izgrađene između 1512. i 1520. očuvane i danas, osim onih koje su gledale pravo na prednji deo katedrale smeštene na Kaptolskom trgu: one su porušene 1907.

U 13. veku dve gotičke crkve bile su izgrađene na Kaptolu, crkva sv. Franje sa franjevačkim samostanom, te crkva sv. Marije, koja je znatno preuređena i rekonstruisana tokom 17. i 18. veka. U Opatovini se još uvek mogu videti kućice u kojima su živeli nekadašnji stanovnici kaptolskog naselja, dok su u Dolcu stare male i uzane ulice uništene 1926. kada se na tom mestu počela graditi tržnica. Godine 1334. kanonik Ivan Arhiđakon Gorički sastavio je, na latinskom jeziku, *Statut zagrebačkog kaptola*, koji predstavlja najstariji urbar u Hrvatskoj i koji je formalno ustanovio naselje kaptolskih kmetova u blizini kuća u kojima su živeli kanonici: to je bio početak novog naselja nazvanog Nova Ves (današnja ulica Nova Ves).

## Vanjske veze

http://www.guide.ndo.co.uk/html/oldzagreb.html
Busovačka planina

**Busovačka planina** je planina smještena iznad grada Busovače u Bosni i Hercegovini, Visina 1650nm. U bivšoj državi, bila je jedno od najpoznatijih odmarališta , radi njenog izrazito izolovanog prostora kao i ugodne klime. Ova planina je poznata i po jednome od svojih endema , a to je biljka alpska ruža koja je danas slabo sačuvana vrsta.
Vojin Jelić

**Vojin Jelić** (27. novembar 1921., Knin - 19. decembar 2004., Zagreb), je bio hrvatski prozaik, pjesnik i publicist.

Spada u istaknute pripovjedače poslijeratne hrvatske proze, koji je u svojim romanima i pripovijetkama dao sliku seoskog života u ljudi sa škrtog kamenjara kninskog dijela dalmatinskog zaleđa. Posebno se bavio folklornom tematikom i preispitvanjem djelovanja mita u kulturi Srba u Hrvatskoj.

Njegova djela su prvi roman "Anđeli lijepo pjevaju" (1953), zbirke novela "Ljudi kamenjara", "Limeni pijetao" i "Gorki bajami", u posljednjoj knjizi, "Pogledaj svoje ruke" (1996). U prozno-dokumentarističkoj formi tretira "srpsko pitanje" nakon uspostave samostalne Hrvatske.
Pero Čimbur

**Pero Čimbur** (Knin, 1930. - Zagreb, 4. februara 2002.) je bio hrvatski novinar i književnik.

U Kninu je završio osnovnu i srednju školu. Diplomirao je književnost na zagrebačkom Filozofskom fakultetu, a od 1957. do umirovljenja 1992. radio je na Hrvatskom radiju.

Pisao je dječju literaturu, putopise, eseje i scenarije, a posebnu pozornost svratio je svojim knjigama o fenomenu mucanja inspiriranim vlastitim traumatskim iskustvom. Posebno je volio heraldiku, kreiravši više grbova za općine i gradove, te zaštitnih znakova za razne ustanove. Sudjelovao je na nekoliko skupnih izložaba, a samostalno je izlagao u Karlovcu, Zagrebu i Crikvenici.

Dobitnik je nagrade Društva novinara Hrvatske (1961.), nagrade za esej časopisa »Žena« (1976.), nagrada »Školske knjige« (1983., 1988. i 1990.) za djela znanstveno-popularnog ili znanstveno-fantastičnog sadržaja, te nagrade beogradskih Večernjih novosti za feljton »Sve naše zastave« (1989.). Objavio je više knjiga, među kojima, »Iz putne torbe«, »Marko na Bemixu«, »Brod nad kojim nisu letjeli galebovi«, »Lady Machbet IV«, »Kako sam izliječio Pppetra«, »Zbogom mucanje« te knjige o Domovinskom ratu »E, moj sine« i »Vior«.
Hrvoje Požar

**Hrvoje Požar** (Knin 5. jula 1916. - Zagreb, 30. juna 1991.) bio je inžinjer, doktor tehničkih znanosti, vrhunski svjetski znanstvenik i hrvatski akademik.

Hrvoje Požar rodio se u Kninu gdje je završio osnovnu školu. Gimnaziju je pohađao u Šibeniku, a maturirao je u Zagrebu. 1939. diplomirao je na Elektrotehničkom fakultetu u Zagrebu i postao inžinjer elektrotehnike. Nakon završetka studija radio na raznim odgovornim rukovodećim dužnostima u elektroenergetici.

1950. počeo honorarno predavati na Elektrotehničkom fakultetu u Zagrebu. 1955. stekao doktorat tehničkih znanosti sa disertacijom Veličina izgradnje hidroelektrane. 1961. postao redovni profesor na Elektrotehničkom fakultetu u Zagrebu. 1965. postao izvanredni član tadašnje Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnosti, te je bio je glavni urednik Tehničke enciklopedije od 6. do 12. sveska, do svoje smrti. Do svoje smrti obavljao dužnost glavnog tajnika Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti.

U čast Hrvoju Požaru Vlada Republike Hrvatske Energetski institut nazvala je po njemu.

Njegov sin je bio novinar Petar Požar.
Krčić

Nekad velebni slap **Krčić** je nakon miniranja, pregrađivanja, izrade komore u njegovoj sedrenoj brani i "pokušaja" da se izradi hidroelektrana, sveden je na povremeni slap iznad samog izvora rijeke Krke. Nalazi se neposredno uz grad Knin a napaja se vodama s Dinare.
Jovan Radulović

**Jovan Radulović** (Polača kraj Knina, 29. 9. 1951 - Beograd, 7. 3. 2018) srpski književnik. Osnovnu školu je završio u rodnom mestu, gimnaziju u Kninu. Počeo studije književnosti u Zadru, diplomirao na Filološkom fakultetu u Beogradu. Radulovićeve pripovetke prevedene su na engleski, ruski, italijanski, švedski, mađarski, ukrajinski, francuski, nemački i makedonski jezik.

Radulović je 1980-ih od tadašnjeg komunističkog rukovodstva Hrvatske napadnut zbog svoje drame *Golubnjača* kojoj se spočitavao "srpski nacionalizam".

Njegov roman *Braća po materi*, koji se bavi komplikovanim odnosima Srba i Hrvata u Dalmatinskoj zagori za vreme i posle Drugog svetskog rata, ekranizovan je 1989. godine kao istoimeni igrani film *[[Braća po materi (film)|Braća po materi]]* u režiji Zdravka Šotre.

## Dela
* *Ilinštak*, pripovetke
* *Golubnjača*, pripovetke
* *Dalje od oltara*, pripovetke
* *Golubnjača i druge pripovijetke*, pripovetke
* *Izabrane pripovijetke*, pripovetke
* *U Islamu Grčkom*, pripovetke
* *Idealan plac*, pripovetke
* *Najlepše pripovetke Jovana Radulovića*, pripovetke
* *Zamka za zeca*, priče za decu
* *Stare i nove priče*, pripovetke
* *Nema Veronike i druge priče*, pripovetke
* *Braća po materi*, roman
* *Od Ognjene do Blage Marije*, roman
* *Prošao život*, roman
* *Drame*, drame
* *Golubnjača*, drama
* *Učitelj Dositej*, drama
* *Bora pod okupacijom*, drama
* *Po srpskoj Dalmaciji*, putopisni esej
* *Zrna iz pleve*, prozni i esejistički zapis
* *Uroniti u maticu života*, priče, zapisi, crtice
* *Slučaj Golubnjača - za i protiv*, dokumenti
* *Sumnjiva sahrana*, pripovetke
Emir Hadžihafizbegović

**Emir Hadžihafizbegović**, rođen 20. augusta 1961. u Tuzli, je bosanskohercegovački glumac. Diplomirao na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu, 1986. Ostvario više od 50 uloga u pozorištu i na TV-u.

Ratne godine proveo u Armiji Republike Bosne i Hercegovine (ARBiH) i Hrvatskom vijeću obrane (HVO). Član je Stranke demokratske akcije (SDA).

## Filmografija
### Filmovi
* 1985 - Otac na službenom putu
* 1987 - Život radnika 
* 1989 - Hajde da se volimo 2 
* 1990 - Hajde da se volimo 3
* 1990 - Stanica običnih vozova
* 1992 - Prokleta je Amerika 
* 2003 - Remake
* 2003 - Gori vatra 
* 2003 - Ljeto u zlatnoj dolini
* 2004 - Kod amidže Idriza 
* 2005 - Lopovi prve klase
* 2005 - Dobro uštimani mrtvaci
* 2006 - Grbavica
* 2006 - Karaula
* 2006 - Put lubenica
* 2007 - Sve džaba
* 2007 - Teško je biti fin
* 2007 - Armin
* 2008 - Turneja
* 2008 - Snijeg
* 2009 - Metastaze
* 2009 - Crnci
* 2009 - Kenjac
* 2012 - Smrt čoveka na Balkanu
* 2013 - Odumiranje
* 2014 - Takva su pravila

### TV serije
* 1989 - Specijalna redakcija
* 2002 - Viza za budućnost
* 2002 - Obećana zemlja
* 2004 - Crna hronika
* 2005 - *[[Bitange i princeze]]*
* 2005 - Večernja škola: Povratak upisanih
* 2007 - Lud, zbunjen, normalan
* 2011 - Dva smo svijeta različita
* 2018 - Konak kod Hilmije

## Vanjske veze
*
Biskupija (naselje)

**Biskupija** je selo na jugu Kosova polja središte Općine Biskupija, smještena 5&nbsp;km južno od Knina.

## Geografija

Nalazi se na 44° 0' 41" sjeverne zemljopisne širine i 16° 14' 14" istočne zemljopisne dužine.

## Upravna organizacija

Sjedište je istoimene općine.

## Stanovništvo

2011. je u Biskupiji živjelo 406 stanovnika. Biskupija je u kninskoj okolici bilo pred Domovinski rat jedno od naselja sa značajnijom koncentracijom Hrvata. Za balvan-revolucije i za samog Domovinskog rata, mjesni Hrvati su završili u progonstvu.

Danas u Biskupiji živi zajednica izgnanih Hrvata iz BiH, u uvjetima drukčijih od onih u kojima žive ostali mještani - žive bez priključka na vodovodnu mrežu.

## Povijest i kultura

Selo je bilo središnjim mjesto vlasti, crkve i kulture u starohrvatskoj državi. U to vrijeme se ovo naselje zvalo *Pet crkava na Kosovu*. Hrvatska redakcija Ljetopisa popa Dukljanina, u 27. poglavlju govori kako su hrvatskog kralja Zvonimira ubilo na skupštini sazvanoj "*u petih crikvah u Kosovi*", današnjem selu Biskupiji.
Toponimi koji govore o nazočnosti pet crkvâ na ovom području su *Crkvina* (Zvonimirova zadužbina, trobrodna bazilika sv. Marije koju je dao izgraditi), *Lopuška glavica, Sv. Trojica, Stupovi i Bukorovića podvornica*. Poznato je po nalazima iz starohrvatskog doba. Poznate su starohrvatske crkve sv. Marije Kraljice Hrvata i sv. Cecilije.

U svetištu sv. Marije Kraljice Hrvata (odnosno Gospe od Biskupije), koje se nalazilo u ovom selu, stolovao je biskup Kraljevine Hrvatske, od samog osnutka biskupije (zbog veličine biskupije, koja se rasprostirala do Drave, biskupa su nazivali i hrvatskim biskupom), 1040. sve do ukidanja biskupije  1493. .
U istoj crkvi je nađen najraniji (datiran u 1050. godinu) znani pralik Gospe u starohrvatskoj umjetnosti, slavljen kao Gospa Velikoga hrvatskog krsnog zavjeta.

Crkvu su svojim djelima ukrasili i hrvatski umjetnici Ivan Meštrović i Jozo Kljaković. Tijekom Rata u Hrvatskoj crkva je doživjela uništavanje.

Crkva sv. Marije Kraljice Hrvata je mjestom hodočašća u zadnje rujanske nedjelje, za blagdana Imena Marijina. O važnosti ovog arheološkog lokaliteta je govorio i hrvatski zastupnik Tonći Tadić, predlagavši da se od njega napravi arheološki spomen-park.

## Izvori

## Vanjske veze
*Biskupija na fallingrain.com
*Slobodna Dalmacija Podlistak: Starohrv. spomenička baština od 7. do 12. stoljeća
*Svetište Gospe od Biskupije
*Razgovor s dr. Dušanom Dujom Jelovinom
*Vjesnik Hrvatska je ponovno slobodna i međunarodno priznata, ali i bolesna od stalnih starih podvala, 19. rujna 2003.
Krka

**Krka** se može odnositi na:
* Krka (Jadransko more), rijeka u Hrvatskoj, ulijeva se u Jadransko more.
* Krka (pritoka Une), rijeka u Bosni i Hercegovini, ulijeva se u Unu.
* Krka (pritoka Save), rijeka Sloveniji, ulijeva se u Savu.
*  (), reka u Sloveniji i Mađarskoj, ulijeva se u Ledavu.
* Gurk (rijeka) (), rijeka u Austriji, ulijeva se u Dravu.
* Nacionalni park Krka, nacionalni park u Hrvatskoj
* Krka d.d., farmaceutsko poduzeće u Sloveniji.

## Povezano
* KRKA
17. vijek

**17. vek** je razdoblje koje je trajalo od 1601. do 1700. godine.

----

## Glavni događaji i razvoji
* Tridesetogodišnji rat u Europi (1618 - 1648).
* 1648 - Westfalski mir kojim su uspostavljeni temelji međunarodnog prava u tadašnjoj Evropi.
* 1642 - 1660 - Engleska revolucija.
* 1683 - 1699 - Veliki bečki rat.
* 1688 - Slavna revolucija u Engleskoj u kojoj je svrgnut apsolutistički katolički kralj James II i uspostavljena ustavna monarhija.
* U Kini na vlast dolazi mandžurska dinastija Qing.
* Razvija se piratstvo na svjetskim morima, ponajviše na Karibima.

## Važnije osobe
* William Shakespeare, engleski pisac (1564 - 1616).
* Ivan Gundulić, hrvatski pisac (1589 - 1638).
* Baruch de Spinoza, nizozemski filozof (1632 - 1677).

## Izumi i otkrića
* 1608. - Teleskop (Hans Lippershey)
* 1642. - Računska mašina (Blaise Pascal)
* 1676. - Ole Rømer izveo prvo mjerenje brzine svjetlosti.
* 1687. - Objavljeni Newtonovi zakoni gibanja.
Božović

**Božović** - crnogorsko prezime, prisutno u skoro svim krajevima. Nastalo je od imena *Božo*, i označava njegove potomke.

Najpoznatija i najbrojnija familija Božovića su crnogorski Božovići, porijeklom iz oblasti Pipera i porijeklom iz Zagore, zatim Božovići iz Nikšića ,Crna Gora, najveci srpski junaci Božovici iz Zagore(tromeđa između Riječke, Ljesanske i Katunske nahije) su nastali po Božu Miliću iz plemena Bjelice, on je ubio poznatog turskog Bega i morao da ode iz Bjelica. Veće familije Božovića se još nalaze u Istočnoj Hercegovini i na Starom Vlahu. Prisutni su i u južnoj, srednjoj i istočnoj Srbiji, ali u manjem broju. Mnogobrojne familije Božovića nisu u međusobnom srodstvu.

## Povezano
* Petar Božović, glumac
* Radoman Božović, predsjednik Vlade Republike Srbije
* Milan Božović, major JNA i rezervni vojni starješina VSCG
* Grigorije Božović, književnik, profesor prizrenske bogoslovije i jedan od vođa srpskog pokreta u Makedoniji
* Borislav Božović (1913-1987), akademik SANU
* Mladen Božović golman Partizana,i reprezentacije Crne Gore
* Božo Božović (1907-1993), narodni heroj Jugoslavije u Drugom svjetskom ratu
* Vlado Božović (1915-2010),narodni heroj Jugoslavije u Drugom svjetskom ratu
* Vukosav Božović (1916-1943),narodni heroj Jugoslavije u Drugom svjetskom ratu
* Dragoljub Božović Žuća (1922-1943),narodni heroj Jugoslavije u Drugom svjetskom ratu
* Radislav Božović Raško (1910-1942),narodni heroj Jugoslavije u Drugom svjetskom ratu
* Radomir Božović Raco (1915-2000),narodni heroj Jugoslavije u Drugom svjetskom ratu
* Marko Božović bokser u reprezentaciji Crne Gore , osvajač mnogih bokserskih turnira
* Marinko Božović Načelnik opštine Istočna Ilidža, Poslanik u Narodnoj skupštini Republike Srpske, Potpredsjednik Srpske Demokratske Stranke
* Jovanka Božović, glumica
Milisav R. Đenić

**Milisav R. Đenić** je zlatiborski istoričar i hroničar. Rođen je u Čajetini na Zlatiboru 1933. godine. Osnovnu školu završio je u Čajetini, a gimnaziju u Užicu 1954. godine. Diplomirao je istoriju na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1959. godine. Radio je kao profesor istorije u osnovnoj i srednjoj školi u Čajetini do 1988. godine. Bavi se proučavanjem zlatiborske istorije. Napisao je knjige: *Zlatibor*, *Zlatibor - turistička panorama*, *Zlatibor u prošlosti*, *Zlatibor 1912-1918*, *Zlatibor u Velikom ratu*, *Zločini u ime pravde: zlatiborska hajdučija*, *Zlatiborski turizam kroz vekove*; monografije: *Zlatiborsko selo Šljivovica*, *Sto godina škole u Čajetini*, *Dani smrti i užasa (streljanje ranjenika na Zlatiboru 1941.)*, *Čajetina*; zbirke erskog humora: *Novi erski humor* i *Da prostiš*. Živi i radi u Čajetini.

## Povezano
* Zlatibor
* zlatiborska istorija
* spisak znamenitih Zlatiboraca
Opština Kosjerić

**Opština Kosjerić** je najsevernija opština u Zlatiborskom okrugu, u zapadnom delu Srbije. Prema popisu stanovništva iz 2002. godine opština Kosjerić ima 14.001 stanovnika u 26 naseljenih mesta koja su uglavnom smeštena u rečnim dolinama, mada ima i naselja koja se nalaze i na preko 1.000 m nadmorske visine. Opština se prostire na 359&nbsp;km².

## Povezano
* Kosjerić

## Vanjske veze
* Opština Kosjerić
* Hotel Olympic Kosjerić
* Titan Cementara - Kosjerić
* Hotel Olympic Kosjerić
* ELKOK A.D.
* TŠ Kosjerić 
* Dom zdravlja Dimitrije Pitović Kosjerić
Opština Aleksandrovac

**Opština Aleksandrovac** je opština u Rasinskom okrugu !. Prema popisu iz 2002. godine u opštini živi 29.389 stanovnika (1991. je bilo 31.674 stanovnika). Naseljena mesta opštine su: 

grad
* Aleksandrovac
koji je i sedište opštine, i sela
Opština Palilula

**Opština Palilula** je naziv za dvije gradske opštine u Srbiji:
* Opštinu Palilula u Nišu;
* Opštinu Palilula u Beogradu;
Opština Svrljig

**Opština Svrljig** je jedna od opština koje tvore Nišavski okrug u Srbiji. 

Predstavlja opštinu sa najnižom prosečnom zaradom po zaposlenom u 2005. godini po okruzima i opštinama u Republici Srbiji. Nalazi se na 167. mestu sa 6640 din.

## Veze
* Svrljig

## Vanjske veze

* Opština Svrljig
* Svrljig Forum 
* Svrljiške novine
Opština Blace

**Opština Blace** je jedna od opština u Topličkom okrugu sa sedištem u istoimenom gradu i spada među nerazvijenije opštine u republici Srbiji.

## Geografija
Na istočnim padinama Kopaonika i jugozapadnim obroncima Jastrepca, u Topličkoj kotlini prostire se nerazvijena, depopulaciona opština Blace. Blace ima periferan infrastrukturni položaj u odnosu na glavne magistralne koridore, ali predstavlja raskrsnicu puteva prema Kosovu i Metohiji, Brusu, Kruševcu i Prokuplju, što predstavlja povoljan tranzitni položaj (najkraća veza između Topličke i Kruševačke kotline, kroz Jankovu klisuru). Jankova klisura se nalazi na području sela Čučale i nadaleko od mesta gde se završava Toplički i počinje Kruševački okrug.

## Povezano
* Blace
* Toplički okrug
Opština Kuršumlija

**Opština Kuršumlija** nalazi se na jugu Srbije, u gornjem slivu reke Toplice i njenih pritoka Kosanice i Banjske, na jugoistočnim padinama Kopaonika i severnozapadnim padinama Radan planine. Zauzima površinu od 952&nbsp;km² i administrativno pripada Topličkom okrugu. Graniči se sa opštinama: Brus, Blace, Prokuplje, Medveđa, Podujevo (KiM) i Leposavić (KiM). Jugozapadna granica u dužini od 105&nbsp;km poklapa se sa prirodnom i političko-administrativnom granicom Kosova i Metohije. U ovom delu nalaze se dva glavna prevoja: Merdare i Prepolac.

Površina opštine iznosi 952&nbsp;km² što čini 42,7% od ukupne površine Topličkog okruga ili 1,7% površine centralne Srbije. U opštini se nalazi jedno gradsko i 89 seoskih naselja, od kojih prema poslednjem popisu iz 2002. godine, četiri više nema stanovnika, i to sve prema Kosovu i Metohiji.

Prema popisu iz 2002. godine, u opštini je živelo 21.608 stanovnika, od toga u seoskim naseljima oko 35%. Po popisu iz 1953. godine Opština Kuršumlija je imala 39.772 stanovnika! Prosečna naseljenost u opštini po -{km}-² iznosila je 23 stanovnika, što je dva puta manje od prosečne naseljenosti Topličkog okruga i četiri puta manje od naseljenosti Centralne Srbije.

U nacionalnoj strukturi dominiraju Srbi 94,7% sa malim učešćem Crnogoraca 2,7%, Roma i drugih.

## Povezano
* Kuršumlija
* Mapa Kursumlije 

## Vanjske veze
* Službena prezentacija opštine
* Turistička organizacija Kuršumlije \
* Jos nesto o Kursumliji
* Mojakursumlija
Opština Ćuprija

**Opština Ćuprija** je opština Pomoravskog okruga u centralnom delu Srbije.

## Geografija

Opština i grad Ćuprija prostiru se na površini od 287&nbsp;km kvadratnih, na obalama reka Ravanice i Velike Morave, na obroncima Juhora, Južnokučajskih i Beljačkih masiva.

Grad Ćuprija (ime je dobio po turskoj reči koja znači mali most), nalazi se između drumskog i železničkog magistralnog puta Beograd - Niš, 145&nbsp;km udaljena od Beograda, odnosno 90&nbsp;km od Niša.

## Stanovništvo
Opština Ćuprija danas ima oko 43000 stanovnika, a sam grad 23000. Opštinu čine: grad Ćuprija i okolna sela: Batinac, Bigrenica, Staro selo, Vlaška, Virine, Ivankovac, Isakovo, Jovac, Dvorica, Krušar, Kovanica, Mijatovac, Ostrikovac, Paljane, Dobričevo, Senje i Supska.

## Privreda
Centralno mesto u oblasti privrede imaju: 
* Fabrika keksa i vafla "Ravanica"
* Pogoni u grafičkoj industriji
* Fabrika metalnih konstrukcija
* Fabrika armaturnih mreža
* Pogon za toplo cinkovanje
* Fabrika za proizvodnju betonskih elemenata
* Fabrika za proizvodnju procesne opreme
* Fabrika stočne hrane
* Fabrika za preradu klaničnih otpada
* Farme i tovališta

U oblasti trgovine i zanatstva, dominira privatno preduzetništvo.

Ugostiteljstvo i turizam ukalapju se u privredni i društveni razvoj ovog područja, a centralno mesto u ugostiteljskoj-turističkoj ponudi ovog kraja zauzimaju:
 
* manastir Ravanica
* spomen-park boja na Ivankovcu
* ugostiteljski objekti na obali reke Morave

## Obrazovanje
Grad ima tri osnovne škole, sa isturenim odeljenjima u svim selima, tri srednje: medicinsku, tehničku i gimnaziju, Visoku medicinsku školu. U oblasti muzičkog obrazovanja postoje dve škole, muzička škola za osnovno muzičko obrazovanje "Dušan Skovran" i Škola za muzičke talente, jedinstvena obrazovna institucija u zemlji, a i ovom delu Evrope.

## Kultura i mediji

Opština je poznata i po velikom broju institucija u kulturi i nekoliko manifestacija u ovoj oblasti koje uživaju određeni ugled i širu popularnost: kulturni centar "Zanatski dom", biblioteka "Dušan Matić", Muzej, KUD "Železničar". Od kulturnih manifestacija tu su: Vidovdanske svečanosti, "Matićevi dani", , Likovna kolonija, Sabor likovnih umetnika u Supskoj.

U gradu funkcioniše jedna TV stanica i četiri radio stanice.

## Sport
Sportski život odvija se po klubovima i na terenima. U gradu postoje dva fudbalska stadiona, hala sportova, sala Sokolski dom, nekoliko teniskih igrališta, streljana, atletska kružna i kros staza.

## Vanjske veze
* Zvanični sajt opštine Ćuprija
Grad Novi Pazar

**Opština Novi Pazar** je jedna od opština Srbije. Nalazi se u jugozapadnoj Srbiji, u Raškom okrugu.

Prema popisu stanovništva iz 2011. godine, opština Novi Pazar ima 100.410 stanovnika. Većinu čine Bošnjaci (78%).

## Povezano
* Novi Pazar

## Vanjske veze
* Prezentacija opštine 
* Novi Pazar