open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gonnohyōe Yamamoto

, također zvan **Gonnohyōe**, bio je japanski flotovođa i državnik, koji je u dva navrata (od 1913. do 1914. te od 1923. do 1924. godine) služio kao premijer Japana.

Rodio se kao sin samuraja u službi klana Shimazu, a kao adolescent je sudjelovao u Boshinskom ratu. Nakon uspostave Meijevog režima se 1870. počeo školovati za časnika novostvorene Japanske carske mornarice, a što je kasnije uključivalo brojne posjete Evropi, SAD i Južnoj Americi kako bi se upoznao sa modernim tehnologijama i ratnim brodovima. Yamamoto se 1890-ih nametnuo kao jedan od najvažnijih časnika mornarice i značajnim dijelom uticao na njen razvoj. Velikim dijelom su mu se pripisivale zasluge za pobjedu u ratovima sa Kinom i Rusijom.

Na unutrašnjem planu je bio liberal te se zalagao za parlamentarni sistem. Njegov prvi premijerski mandat je obilježio Siemensov skandal, zbog koga je 1914. godine morao odstupiti. Deceniju kasnije je vraćen na mjesto premijera, jer se smatrao najpouzdanijim izborom i osobom sa najviše autoriteta u usijanoj atmosferi nakon katastrofalnog Kanto potresa. Njegov drugi mandat su obilježili pokušaji da se ustanovi opće pravo glasa, ali oni nisu urodili plodom, te je brzo nakon toga bio prisiljen podnijeti ostavku i povući se iz politike.

## Reference

## Vanjske veze
*
*London Gazette Issue 28019
Sant'Angelo (regija u Rimu)

**Sant'Angelo** (akronim **R. XI.**) je 11. od 22 riona talijanskog glavnog grada Rima, koji leži istočno od obale rijeke Tibar, ispred otoka Tiberina.

## Historija
Sant'Angelo je najmanji rimski rione i prostire se po dijelu antičkog *Regio IX Circus Flaminius* Augustovog Rima u kom su podignuti velebni spomenici Circus Flaminius i dva teatra, Marcelov i Balbov.

Sant'Angelo je danas puno poznatiji po židovskom getu koji je nastao nakon *[[Cum nimis absurdum]]*, bule pape Pavla IV. Carafe objavljene 14. jula 1555. godine. U njoj se papa zauzeo za fizičko razvajanje Židova od kršćana, pa su u skladu s tim oni ograđeni, a u geto se moglo ući samo kroz troja gradska vrata.

Ono što je pomalo apsurdno je da Židovi u Rimu žive još od pompejskih vremena, broj im se povećao za Augustove vladavine, a najveći društveni ugled uživali su za Neronove vladavine jer je i njegova supruga Popeja Sabina bila Židovka.

## Reference

## Vanjske veze

* ''R. XI - Sant'Angelo'' 
* ''22 rioni di Roma tra ieri e oggi''
Sant'Eustachio (regija u Rimu)

**Sant'Eustachio ** (akronim **R. VIII.**) je osmi od 22 riona talijanskog glavnog grada Rima, koji leži istočno od obale rijeke Tibar.

## Historija
Rione je dobio ime po istoimenom martiru Eustahiju i bazilici podignutoj u njegovu čast.

U Sant'Eustachiju je nekad bilo sjedište antičkog rimskog Univerziteta La Sapienza (Palazzo della Sapienza), on je između dva rata preseljen u Rione Castro Pretorio. Od univerziteta su ostale Borrominijeva crkva Sant'Ivo alla Sapienza s čudesnom kupolom i crkva San Luigi dei Francesi s kapelom Contarelli u kojoj se nalaze tri Caravaggiove slike.

Danas je poznat po Palazzo Madama u kom je sjedište talijanskog senata. Rione Sant'Eustachio je službeno osnovan 18. maja 1743. dekretom pape Benedikta XIV.

## Reference

## Vanjske veze

* ''R. VIII. - Sant'Eustachio'' 
* ''22 rioni di Roma tra ieri e oggi''
Inkluzivna ekonomija

Inkluzivni rast, ili uključivi rast, jest koncept koji unapređuje pravedne prilike za ekonomske sudionike tokom ekonomskog rasta s dobrobitima za  svaki dio društva. Ovaj koncept proširuje se na tradicionalne modele ekonomskog rasta koji su fokusirani na pravičnost u pogledu zdravlja, ljudski kapital, kvalitetu okoliša, socijalnu zaštitu i sigurnost hrane. 
Definicija inkluzivnog rasta podrazumijeva izravne veze između makroekonomskih i mikroekonomskih odrednica ekonomije  i ekonomskog rasta. Mikroekonomska dimenzija obuhvaća važnost strukturalne transformacije za ekonomsku diverzifikaciju i natjecanje, dok se makroeknomska dimenzija odnosi na promjene u ekonomskim agregatima kao što su bruto nacionalni proizvod zemlje (GNP) ili bruto domaći proizvod (BDP), ukupna faktorska produktivnost i agregatni faktor ulaza. 
Održivi ekonomski rast zahtijeva inkluzivni rast. Održavanje ove situacije ponekad je teško jer ekonomski rast može dovesti do negativnih vanjskih utjecaja, poput porasta korupcije, što je glavni problem u zemljama u razvoju. Ipak, naglasak na inkluzivnosti - posebice na jednakost mogućnosti u pogledu pristupa tržištima, resursima i nepristranog regulatornog okruženja - bitan je sastavni dio uspješnog rasta. Pristup inkluzivnog rasta traži dugoročniju perspektivu, s naglaskom na produktivnu zaposlenost kao sredstvo povećanja prihoda siromašnih i isključenih skupina te podizanja životnog standarda. 

## Izvori
Tarō Katsura

Princ  je bio japanski vojskovođa i državnik, najpoznatiji kao premijer sa najdužim stažom u historiji Japana, a za vrijeme čijih mandata je Japan izvojevao pobjedu u ratu sa carskom Rusijom 1905. godine, odnosno anektirao Koreju 1910. godine.

Katsura, rođen u samurajskoj porodici, je kao adolescent sudjelovao u Boshinskom ratu kojim je 1860-ih svrgnut feudalni šogunski režim i uspostavljena centralna vlada. 1870-ih je obavljao dužnost vojnog atašea carskoj Njemačkoj te je svoja iskustva iskoristio kako bi u carskoj vojsci proveo reforme po pruskom modelu. U prvom japansko-kineskom ratu je služio pod zapovijedanjem feldmaršala Yamagate Aritomoa, sa kojim je dijelio konzervativne i militarističke stavove. U tom se ratu istakao kao zapovjednik 2. divizije i dao značajan doprinos konačnoj pobjedi nad Kinezima.

Njegov prvi mandat, koji je trajao od 1901. do 1905. godine (i po trajanju predstavljao tadašnji rekord), je označila pobjeda nad Rusijom, ali je mirovni sporazum iz Portsmoutha izazvao veliko nezadovoljstvo u japanskoj javnosti, a zbog koje je morao podnijeti ostavku. Tokom drugog mandata - od 1908. do 1911. godine - je zbog svog militarizma izazvao veliko nezadovoljstvo u narodu, odnosno nastojanja da se državne financije troše na vojsku umjesto na javne radove i socijalne mjere. Njegov posljednji mandat je okončan kada je početkom 1913. prvi put u japanskoj historiji njegovoj vladi u parlamentu izglasano nepovjerenje. Ubrzo nakon toga je umro od raka želuca.
Parione

**Parione** (akronim **R. VI.**) je šesti od 22 riona talijanskog glavnog grada Rima, koji leži na lijevoj obali rijeke Tibar.

## Historija
Rione je dobio ime po ostacima antičkih zidina (vjerojatno sa Domicijanova stadiona) koje su za srednjeg vijeka zvali *pariones* ili *parietone* (od lat. *paries* = zid).

Danas je poznat po Piazzi Navona s Borrominijevom crkvom Sant'Agnese in Agone.

Rione Parione je službeno osnovan 18. maja 1743. dekretom pape Benedikta XIV..

## Reference

## Vanjske veze

* ''R. VI. - Parione'' 
* ''22 rioni di Roma tra ieri e oggi''
Regola

**Regola** (akronim **R. VII.**) je sedmi od 22 riona talijanskog glavnog grada Rima, koji leži na lijevoj obali rijeke Tibar.

## Historija
Rione je dobio ime od **arenula** (ili *renula*), talijanskih riječi za piješčane sprudove koje Tibar na tom zavojitom mjestu zna napraviti za poplava. Danas je poznat po palači Farnese koju su podigli Sangallo Mlađi, Michelangelo i Giacomo della Porta. Rione Regola službeno je osnovan 18. maja 1743. dekretom pape Benedikta XIV.

## Reference

## Vanjske veze

* ''R. VII. - Regola'' 
* ''22 rioni di Roma tra ieri e oggi''
Pigna (regija u Rimu)

**Pigna** (akronim **R. IX.**) je deveti od 22 riona talijanskog glavnog grada Rima, koji leži istočno od obale rijeke Tibar.

## Historija
Simbol ovog riona je češer pinije po kojoj je dobio i ime. On se nalazi i na grbu, a nekad je bio motiv za gigantsku skulpturu koja je danas premještena u Vatikan. Rione Pignaje službeno osnovan 18. maja 1743. dekretom pape Benedikta XIV.

## Reference

## Vanjske veze

* ''R. IX. - Pigna'' 
* ''22 rioni di Roma tra ieri e oggi''
Masatake Terauchi

Gensui Grof , GCB (5. oktobar 1852 – 3. novembar 1919) bio je japanski vojskovođa i državnik, najpoznatiji kao prvi generalni guverner Koreje pod japanskom vlašču, odnosno premijer Japana od 1916. do 1918. godine.

Odrastao je u porodici samuraja, te se kao adolescent borio u Boshinskom ratu protiv Tokugawinog šogunata. Nakon uspostave Meiji režima, 1870. godine priključio se novostvorenoj japanskoj carskoj vojsci. Za vrijeme gušenja pobune u Satsumi je teško ranjen te je izgubio desnu ruku, ali je usprkos toga nastavio vojnu karijeru, tokom koje je služio kao ataše u Francuskoj. Godine 1901. ga je premijer  Katsura ga je imenovao za ministra rata, te je na tom mjestu ostao do 1906. godine, a što je uključivalo i pobjedonosni rat sa Rusijom. Zahvaljujući njemu, Japan je stekao trajni uticaj, odnosno de facto protektorat nad susjednom Korejom. Masatake je služio kao generalni rezident Koreje, a nakon ubistva Hirobuma Itoa je 1910. godine sproveo Japansko-korejski sporazum o aneksiji, kojim je Japan preuzeo neposrednu vlast nad tom zemljom. Terauchi je potom postao generalni guverner i na tom mjestu ostao šest godina. Njegov mandat su obilježili napori da se modernizira uprava, prije svega kroz uvođenje modernog katastra i sređivanja notorno kompliciranih vlasničkih prava nad zemljom u Koreji, ali također i agresivna japanizacija, odnosno uvođenje škola na japanskom jeziku i nastojanje da se domicilno korejsko stanovništvo što više veže uz Japan, čak i po cijenu gubljenja vlastitog identiteta.

Godine 1916. je imenovan za 9. po redu premijera, u vrijeme kada je Japan još uvijek sudjelovao u Prvom svjetskom ratu na strani Antante. Terauchi je nastojao održati kontinuitet sa vanjskom politikom temeljenom na savezništvo sa Britanijom, te je poslao japansku mornaricu da sudjeluje u Antantinim operacijama na svjetskim oceanima. Sa druge strane je nastavio ekspanzionističku politiku usmjerenu prema drugim oblastima Dalekog istoka. Njegova vlada je, koristeći kaos u susjednoj Kini, nastojala preko Nishiharinih zajmova ishoditi posebna prava u provinciji Shandong, a od SAD je 1917. godine sporazumom Lansing-Ishii ishodila priznanje posebnih prava u Kini u odnosu na druge velike sile. Nakon Oktobarske revolucije u Rusiji je 1918. godine, formalno u okviru zajedničkih napora Antante, Terauchijeva vlada započela sudjelovanje u vojnoj ekspediciji protiv boljševika te poslala značajne ekspedicijske snage koje su okupirale ruski Daleki istok i držale ga pod svojom vlašću sljedećih nekoliko godina. Njegovi uspjesi na diplomatskom polju, međutim, nisu bili u stanju zaustaviti ekonomske probleme, prije svega nagli porast cijena riže koji su u ljeto 1918. godine doveli do masovnih nereda. Smatrajući se odgovornim, Terauchi je podnio ostavku i umro sljedeće godine.

Njegov najstariji sin je bio *[[Gensui (japanska carska vojska)|Gensui]]* Grof Terauchi Hisaichi je također bio vojskovođa, te je u Drugom svjetskom ratu služio kao zapovjednik japanske vojske na Južne ekspedicijske grupe armija.

## Reference

## Vanjske veze
Kosai Uchida

Grof  bio je japanski diplomat i državnik koji je u dva navrata (1918. i 1923. godine) nakratko vršio dužnost premijera Japana.

Rodio se u porodici ljekara, te je nakon školovanja na Tokijskom carskom univerzitetu priključio Ministarstvu vanjskih poslova. Obavljao je niz ambasadorskih dužnosti - carskoj Kini i Austro-Ugarskoj - prije nego što je od 1911. do 1912. prvi put služio kao ministar vanjskih poslova u vladi Saionjija Kinmochija. POslan je u ambasadora u Rusiju neposredno pred Oktobarsku revoluciju 1917. godine, a potom se vratio u Japan gdje je ponovno postavljen za ministra vanjskih poslova. Na toj je dužnosti ostao do 1923. godine, te je igrao važnu ulogu u događajima vezanim uz završetak Prvog svjetskog rata i uspostavu poslijeratnog međunarodnog poretka. U tom je periodu dva puta privremeno preuzeo dužnost premijera zamijenivši ubijenog Haru 1921. godine, te iznenada umrlog Kata Tomosaburoa. Treći put je ministrom vanjskih poslova postao 1932. godine, nedugo nakon japanske invazije Mandžurije. Na toj je dužnosti ostao godinu dana, i tom prilikom je inzistirao na priznanju nezavisnost novouspotavljene države Mandžukuo te izlasku Japana iz Lige naroda.

## Literatura
* Beasley, W. G. *Japanese Imperialism 1894–1945*. Oxford University Press. 
* Gluck, Carol, and Stephen Graubard, ed. *Showa: The Japan of Hirohito*. W. W. Norton & Company; Reprint edition (August 1993).
Castro Pretorio

**Castro Pretorio** (akronim **R. XVIII.**) je 18. od 22 riona talijanskog glavnog grada Rima, koji leži na lijevoj obali rijeke Tibar.

## Historija
Za Antičkog Rima tu su se nalazile kasarne Pretorijanske garde, zbog tog je čitav kraj dobio to ime.

Castro Pretorio kasnije je postao poznat po vili pape Siksta V. On je još 1570. dok je bio samo kardinal Felice Peretti kupio veliki teren od rimskog liječnika Guglielminija za 1500 škuda, i angažirao Domenica Fontanu da mu projektira i podigne vilu. Kad je papa Grgur XIII. vidio tu građevinu, tada još u gradnji, toliko ga se dojmila njena raskošnost, da je kardinalu Perettiju skinuo od primanja 100 škuda, koje je on primao svaki mjesec na račun svog navodnog siromaštva.

Obeshrabreni kardinal prekinuo je gradnju, ali je Fontana pristao na manji iznos i dovršio vilu do 1581. Fontana je projektirao i park sa preko tridesetak fontana.

Propast vile počela je 1860. kad je na polovici terena izgrađena nova željeznička stanica, konačno je srušena 1887.

Castro Pretorio je službeno proglašen rionom 20. augusta 1921.

Rione je danas poznat po Nacionalnoj biblioteci koja se nalazi u njemu.

## Reference

## Vanjske veze

* ''R. XVIII - Castro Pretorio'' 
* ''22 rioni di Roma tra ieri e oggi''
Korekiyo Takahashi

Vikont  bio je japanski političar koji je od 1921. do 1922. te nakratko 1932. godine vršio dužnost premijera Japana, iako je daleko poznatiji po svom djelovanju kao ministar financija i guverner japanske centralne banke. 

Rođen je za vrijeme Tokugawinog šogunata kao nezakonito dijete dvorskog slikara u Edou, a potom ga je usvojio samuraj Takahashi Kakuji po kome će dobiti ime. Obrazovao se u školi američkog protestantskog misionara Jamesa Hepburna (današnji Univerzitet Meiji Gakuin) te kao mladić neko vrijeme proveo u SAD obavljajući fizičke poslove. Tamošnja iskustva su mu vrlo dobro došla, jer je po povratku u domovinu postao nastavnik engleskog jezika, a potom činovnik u Ministarstvu obrazovanja, iz koga se prebacio u Ministarstvo financija. 1892. je postao činovnik japanske centralne banke, a 1898. godine njen potpredsjednik. Na tom se mjestu istakao za vrijeme Rusko-japanskog rata, kada je od stranih, prije svega američkih, kreditora, uspio ishoditi zajmove bez kojih Japan ne bi moago uspješno završiti rat. Od 1911. do 1913. je služio kao predsjednik Centralne banke.

Potom je dva navrata - 1913. i 1918. godine - postavljen za ministra financija. Godine 1913. se priključio konzervativnoj stranci Rikken Seiyūkai u kojoj će ostati do 1925. godine. 

Služio je kao ministar financija u četiri kabineta - Tanake Giichija (1927-1929), Inukaija Tsuyoshija (1931-1932), Saita Maokta (1932 - 1934) i Oide Keisukea (1934 - 1936). Posljednja tri je obilježila Velika ekonomska kriza koja je izuzetno teško pogodila Japan. Takahashi joj se odlučio suprotstaviti kroz radikalne mjere, koje su uključivale napuštanje zlatnog standarda, ekspanzionističku monetarnu politiku, ali i rezanje državnih troškova, uključujući one za vojsku. Potonje je izazvalo izuzetno nezadovoljstvo u vojnim krugovima, a posebno među radikalnim ultranacionalističkim oficirima. Oni su ga ubili za vrijeme neuspjelog puča početkom 1936. godine.

## Vanjske veze
Tomosaburō Katō

Maršal-admiral Vikont  bio je japanski flotovđa i političar, koji je od 1922. do 1923. služio kao 12. premijer Japana.

Rođen u samurajskoj porodici, Kato je odrastao u Meiji periodu te bio jedan od polaznika prvih generacija carske Mornaričke akademije, te se po završetku školovanja priključio Carskoj mornarici gdje će provesti najveći dio karijere i života. U prvom japansko-kineskom ratu je sudjelovao kao artiljerijski oficir na krstarici ''Yoshino'', a nakon čega je brzo napredovao u službi i za vrijeme Rusko-japanskog rata stekao čin kontraadmirala. U znamenitoj bitci kod Cušime je na bojnom brodu ''Mikasa'' služio kao pomoćnik admirala Toga i velikim dijelom bio zaslužan za pobjedu koja se smatra najvećoj u japanskoj mornaričkoj historiji.

Nakon toga je 1913. postavljen za zapovjednika japanske Kombinirane flote, a 1915. za ministra mornarice. Na tom će se mjestu zadržati tokom nekoliko sljedećih vlada. Nakon Prvog svjetskog rata je igrao važnu ulogu u pregovorima kojima je utanačen Washingtonski pomorski sporazum 1922. godine te kojim se Japan, kao i nekoliko drugih svjetskih sila, obavezao na ograničenja u pomorskom naoružanju. Za zasluge prilikom sklapanja sporazuma je 1922. imenovan za premijera. Njegov relativno kratki mandat je obilježilo odustajanje od ekspanzionističke politike, pa su se japanske trupe, stacionirane tokom Sibirske intervencije, povukle sa ruskog Dalekog istoka, a što je omogućilo da ta područja preuzmu boljševici i pripoje ih novostvorenom Sovjetskom Savezu. Također je povukao japanske trupe iz kineske provincije Shandong. Zbog tih je poteza postao nepopularan u vojnim krugovima. Umro je od raka debelog crijeva, a njegova se smrt zbila neposredno pred katastrofalni potres koji je opustošio Japan. S obzirom da Japan u tom trenutku nije imao premijera, taj je događaj izazvao izuzetnu političku nestabilnost i kaos u zemlji, i znatno pogoršao posljedice katastrofe.

## Reference

## Vanjske veze

*
Biber (LaTeX)

**Biber** је библиографија за обраду информација и ради у спрегу са LaTeX пакетом biblatex.

## Информације
Biblatex се ослања на BibTeX само за сортирање и генерисање опште .bbl датотеке. Biber елиминише потребу за BibTeX. То укључује чист перл BibTeX парсер. С обзиром на исту датотеку података као улаз, излаз бибер треба функционално идентична .bbl датотека као BibTeX. Предности је да не буде зависна BibTeX обухватају следеће: пуну униkод подршку, немеморијална ограничења, и могућност проширења.

## Референце

## Спољашње везе
* Biber on SourceForge.net
* Explanation of biber vs BibTeX, biblatex vs natbib

Категорија:TeX
Keigo Kiyoura

Grof  bio je japanski političar koji je 1924. godine služio kao 13. premijer Japana.

Rodio se u porodici budističkog svećenika. Karijeru je započeo u Meiji periodu, kada je 1873. godine postao jednim od činovnika carskog guvernera prefekture Saitama. Tri godine kasnije se priključio Ministartvu pravde i postepeno napredovao u službi. Godine 1884. je stekao naklonost uticajnog konzervativnog političara Yamagate Aritomoa koji će mu postati sponzor. Sudjelovao je u stvaranju modernog japanskog krivičnog zakonika, ali i prvih zakona usmjerenih na suzbijanje političke opozicije carskom režimu. Tokom sljedećih decenija je vršio niz visokih dužnosti.

Godine 1914. mu je nakon Siemensovog skandala ponuđeno da postane premijer, ali je on to odbio. Deset godina kasnije, nakon Toranomonskog incidenta je preuzeo dužnost premijera. Njegova vlada, kojom su dominirali konzervativni aristokrati i birokrati je, međutim, postala nepopularna u javnosti te su stranke koje su je tvorile teško poražene na parlamentarnim izborima 1924. godine. Nakon njih je Kiyoura podnio ostavku.

## Vanjske veze
TeX Live

**TeX Live **je besplatna distribucija softvera za TeX slog sistem, koja uključuje glavne programe vezane za TeX, makro-pakete i fontove. To je zamena koja nije podržala analogni teTex. To je sada podrazumevana TeX distribucija za nekoliko Linuks distribucija, kao što su openSUSE, Fedora, Debian, Ubuntu i Gentoo.
Operativni sistemi Unix, kao što su OpenBSD, FreeBSD i NetBSD takođe konvertuju iz teTex-a u TeX Live.

Projekat je 1996. godine započeo Sebastijan Rahc u saradnji sa TeX grupama korisnika širom sveta, uključujući i grupu korisnika Tex-a. Danas ga održava Karl Beri.

Do verzije 2009, TeX Live nije mogao da se pokrene direktno, ili "živi" sa CD-ROM, DVD-ROM ili bilo kog drugog mobilnog uređaja, otuda je dobio ime. Od verzije Tex Live 2010 bilo je nemoguće pokrenuti distribuciju iz TeX Kolekcije DVD-a, zbog ograničenja prostora na disku. TeX treba da živi TeX strukturu direktorijuma.

Počev od izdanja iz 2009. godine, glavni urednik texworks-a, zalaže se za operativne sisteme Majkrosoft i Mekintoš, kao i vektor grafički jezik Asimptotu.

Za operativni sistem Mekintoš je MacTeX, koji se sastoji od distribucije, kao i nekih dodatnih alata za rad sa Tex-om na Mekintošu. Na prvom mestu tu je urednik, program texshop i bibliografija. TeX video može se sastaviti i montirati pomoću sistema macports.

## Istorija izdanja

## Reference

## Vanjske veze
*
Santebal

**Santebal** (kmerski: សន្តិបាល; srpskohrvatski: "Čuvar mira") je bila sigurnosna služba Crvenih Kmera, koja je postojala od 1971. do 1979. godine. Od 1975. pa do 1979. godine, Santebal je bio glavni policijski organ Demokratske Kampućije te je pod njegovim djelovanjem izvršena glavnina genocida nad kambodžanskim narodom. 

Termin "Santebal" nastao je kao spojenica dvaju kmerskih riječi - *santisuk*, koja znači "sigurnost", te *norkorbal*, koja znači "policija". Iako je formalno dio državne strukture postao u travnju 1975. godine, Santebal je neformalno osnovan još 1971. godine, kada su Crveni Kmeri, za vrijeme građanskog rata, utemeljili posebnu sigurnosnu zonu kojom su upravljali Vorn Vet i Son Sen; potonji je bio zadužen za pitanja sigurnosti, odnosno, kasnije je postao direktor Santebala. Sen je na čelo sigurnosne službe postavio Kanga Keka Iewa, zloglasnog Druga Ducha, koji je ubrzo imenovao svoje zamjenike i utemeljio cjelokupni sigurnosni aparat.

Nedugo nakon formalne uspostave Demokratske Kampućije, Drug Duch je središte Santebala iz Phnom Penha preselio u Tuol Sleng, nedaleko od glavnog grada, u prostorije bivše srednje škole, koja je tada postala zloglasni Sigurnosni zatvor 21 (S-21). Son Sen je i dalje ostao direktor sigurnosne službe, međutim sve operativne zadatke obavljao je Duch. S-21 je bio samo jedan od 150 "centara za preodgoj" (jer zatvori u zemlji nisu službeno postojali), gdje su politički nepodobni građani mučeni i ubijani. 

Santebal je bio glavni instrument državnog nasilja tokom režima Crvenih Kmera te je direktno odgovoran za smrt više od milijun ljudi. Formalno je ukinut nakon što su Vijetnamci svrgnuli Pol Potov režim početkom 1979. godine, mada su ostaci Santebala nastavili egzistirati na malenom području na sjeveru zemlje, koje je i dalje bilo pod kontrolom Crvenih Kmera. 

## Reference

## Literatura
* 
*
Mate Čvrljak

**Mate Čvrljak** (Konjevrate kraj Šibenika, 30. IV. 1934. – Rijeka, 17. IV. 2018.), jugoslavenski i hrvatski kipar i slikar. Školu za primijenjenu umjetnost završio 1955. u Splitu. Diplomirao na Akademiji likovnih umjetnosti u Zagrebu 1961. u klasi V. Radauša. Bio suradnik Majstorske radionice A. Augustinčića (1962–64). Od 1965. do 2000. profesor likovne umjetnosti u Srednjoj školi Mate Blažine u Labinu. U stvaralaštvu posvećen klasičnoj temi čovječjega lika koji prikazuje upotrebljavajući različite skulptorske (kamen, glina, sadra, bronca, terakota) i slikarske tehnike (ugljen i pastel). Isprva je u stilu impresionizma izrađivao uglavnom portrete, potom se priklonio kubističkoj modelaciji. Autor je mnogih djela spomeničke plastike; spomenik Matiji Vlačiću Iliriku u Labinu, spomenik borcima NOB-a i žrtvama rata u Buzetu, spomenik paleolitskom čovjeku u Aranđelovcu, spomenik Jamesu Joyceu u Puli i dr. Sudionik likovnih kolonija i simpozija u Labinu (Mediteranski kiparski simpozij), Aranđelovcu (Smotra umetnosti »Mermer i zvuci«) i dr. Član Hrvatskog društva likovnih umjetnika u Rijeci.

## Galerija slika


File:Spomenik M.V. Ilirik, Labin 142334.jpg | spomenik Matiji Vlačiću Iliriku, Labin
File:Pula012.jpg | spomenik Jamesu Joyceu, Pula
File:Knez Borna (Croatia).JPG | Borna, Otočac
File:Vodnjan, Skulptur neben der Blasiuskirche.jpg | spomenik Giuseppeu Del Tonu, Vodnjan


## Izvori

## Vanjske veze

* Čvrljak, Mate u ''Istrapediji
Enesa Mahmić

**Enesa Mahmić** (Maglaj, 1989) bosanskohercegovačka je književnica, pjesnikinja i putospisateljica. Članica je PEN BiH i svjetske asocijacije pisaca Poetas del Mundo.

## Bibliografija
* *Faustova kći* (2015)
* *Mape Alme Karlin* (2016)
* *Na mjestu koje izaziva uzdah* (2016)
* *Dolores* (2017)

Njena poezija je prevođena na engleski, francuski, njemački, talijanski, slovenački, turski, albanski, mađarski, hindi i arapski jezik, te objavljena u desetinama časopisa i antologija širom svijeta.

## Nagrade
* Nagrada lista *[[Naša riječ]]* za najbolju novinsku priču (BiH, 2018)
* Nagrada časopisa *Avlija* za najbolju pjesmu u regionu (Crna Gora, 2017)
* Nagrada Glasovi Melopomene, za najbolju pjesmu u regionu (Srbija, 2017)
* Nagrada Risto Ratković, za mlade autore (Crna Gora, 2016)
* Nagrada Aladin Lukač za najbolju objavljenu knjigu poezije mladih autora u region (Srbija, 2016)
* Nagrada edicije Prvenac (Srbija, 2015)
* Zlatna plaketa 'Sosed tvojega brega' JSKD Republike Slovenije (Slovenija, 2016)
* Druga nagrada Festivala poezije mladih Vrbas (Srbija, 2014)
* Treća nagrada Mak Dizdar (BiH, 2009)

## Reference

## Vanjske veze
*Knjižara Delfi Beograd
*BH portal 6uka.com
*Udruženje za kulturu Nova svjetlost
*Portal radiosarajevo.ba
F. W. de Klerk

**Frederik Vilem de Klerk** (18. marta 1936 - 11. novembar 2021) je bio južnoafrički političar, poznat kao sedmi (ujedno i poslednji) predsednik Južnoafričke Republike tokom doba aparthejda. De Klerk je isprva imenovan za vršioca dužnosti predsednika 15. avgusta nakon što je P. V. Bota dao ostavku. Zvanično je stupio na dužnost predsednika 20. septembra 1989. godine, a 2. februara 1990. je najavio oslobađanje Nelsona Mandele nakon 28 godina provedenih u zatočeništvu, kao i povlačenje zabrane Afričkog nacionalnog kongresa, Pan afrikanističkog Kongresa i Južnoafričke komunističke partije. De Klerk je na narednim izborima, 1994, izgubio i na mestu predsednika ga je nasledio Nelson Mandela. Dobitnik je Nobelove nagrade za mir 1993. godine, zajedno sa Nelsonom Mandelom.

## Vanjske veze
Manastir Stuplje

**Manastir Stuplje** Srpske pravoslavne crkve u Bosni i Hercegovini, pripada Eparhiji banjalučkoj i nalazi se u naselju Gornji Vijačani, opština Teslić. Manastirska crkva posvećena je svetom arhanđelu Mihailu. Nalazi se 25 kilometara udaljen od manastira Liplja, u selu Gornji Vijačani, na rječici Manastirici koja se dva kilometra nizvodno ulijeva u Ukrinu.
## Historija
U zapisu iz Kruševskog pomenika, zapravo pomeniku manastira Dobruna, koji je izgorio u požaru Narodne biblioteke u Beogradu 6. aprila 1941. godine, pominju se imena monaha iz Stuplja zajedno sa monasima manastira Liplja i to u dijelu Pomenika koji se datuje u drugu polovinu 15. vijeka.

U nekoliko knjiga prepisanih u Stuplju, koje su se do 1991. godine nalazile u zbirci slavonskog manastira Orahovice, pominju se stupljanski monasi. U  bilješci iz 1696. godine u  orahovičkom rukopisu se kaže „.. u ta vremena manastiri mnogi opustješe i sagorješe od prokletih i bezbožnih agarenskih čeda“, te da “ .. tada manastiri Stuplje i Liplje sagorješe i opustješe konačno.“ Navedeni opis se odnosi na vrijrme ratova Austrije i Turske od 1683-1690. godine.
## Arheologija
Sve do 1994. godine manastir Stuplje je u nauci bio poznat samo kao pojam iz istorijskih izvora, smještan neodređeno na nepoznatu lokaciju u široj okolini Teslića. Tada su na lokalitetu Crkvište, otkopani temelji crkve, a tri godine potom i konaka i drugih pratećih zgrada manastirskog kompleksa Stuplja.
## Opis
Iako je sam manastir još uvijek nedovršen, veliki dio obnove je završen, a odnosi se na spoljne radove. Radovi na unutrašnjosti manastira su u toku. Danas u njemu se redovno vrše liturgije. Ikonostas je urađen u vizantijskom stilu, a djelo je eparhijskog ikonopisca oca Velimira Klincova.
## Literatura
* Liljana Ševo,   Biblioteka Baština, Banja Luka, 2002. - Pravoslavne crkve i manastiri u Bosni i Hercegovini do 1978. godine

## Vanjske veze
## Reference
Đorđe Božović Giška

**Đorđe Božović Giška** (Peć, 16. septembar 1955. — okolina Gospića, 15. septembar 1991) je bio srpski i balkanski kriminalac, sportista i osnivač Srpske garde, paravojne formacije SPO-a. Giška je tokom 1980-ih bio saradnik DB-a, odan ideji jugoslovenstva. Kao obrazovaniji i inteligentniji čovek bio je zadužen za planiranje likvidacija radikalnih hrvatskih i kosovskih emigranata, ali nakon što je poslat da likvidira i Momčila Đujića, istaknutog srpskog emigranta koji je ostavio veoma pozitivan utisak, Giška sve više postaje antikomunistički nastrojen, te stoga iz korena menja svoj život i postaje srpski nacionalista i zagovornik obnove monarhije za koju je smatrao da nudi bolju budućnost Srbiji.

## Biografija
### Mladost
Rođen je 15. septembra 1955. u Peći u porodici Gavrila (1888−1964) i Milene Božović (1927−2012). Gavrilo Božović je rođen nedaleko od Podgorice u porodici Mićkovića koja potiče iz plemena Kuča. Prezime je promenio Gavrilov otac koji je u Nemačkoj usmrtio jednog Nemca. Đorđe Božović je do 1964. je živeo u Inđiji, koju je kasnije često posećivao, sa majkom i mlađom sestrom Slavicom, porodica se seli u Beograd.

Kroz služenje zatvorskih kazni uspeo je da pročita skoro sve knjige zatvorskih biblioteka i da završi Fakultet sporta i fizičkog vaspitanja Univerziteta u Beogradu. Planirao je da završi i teologiju ali nije dobio dozvolu da iz zatvora polaže ispite. Govorio je šest stranih jezika.

Ubrzo po dolasku na Voždovac upoznaje se sa Branislavom Matićem Belim sa kojim postaje nerazdvojan prijatelj. Postaje član bokserskog kluba Radnički, gde ga je u borbama mogao pobediti samo Žorž Stanković. Kao vrlo mlad dolazi u sukob sa zakonom kada je u jednoj uličnoj tuči izboden nožem. Ranjavanje je preživeo zahvaljujući snažnoj konstituciji zbog čega je i dobio nadimak Giška. Sa trinaest godina je ilegalno otišao u Italiju. Po povratku u Jugoslaviju počinje se intenzivno družiti sa Borisom Petkovim i Rankom Rubežićem čime biva upleten u svet kriminala. Giška je to opisao rečima:

### Služba državne bezbednosti

### Srpska garda
Božović je 1991. osnovao paravojnu formaciju *[[Srpska garda]]* zajedno sa vođom Srpskog pokreta obnove Vukom Draškovićem i Branislavom Matićem Belim.

Kamp za obuku ove formacije nalazio se kod Borskog jezera. Srpska garda je učestvovala u borbama oko Gospića. Božović je ubijen pod nerazjašnjenim okolnostima u okolini Gospića 15. septembra 1991. Mesec dana ranije u Beogradu u sačekuši je ubijen Branislav Matić Beli.

## Reference

## Literatura
* 
*
One i on

***One i on*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1964. godine. Režirao ju je Zdravko Šotra, a scenario je napisao Lars Helgeson.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Novela od Stanca (TV drama)

***Novela od Stanca*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1959. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada Marina Držića. Režirao ju je Sava Mrmak, a scenario je napisao Aleksandar Obrenović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Ljubavni sans

***Ljubavni sans*** je jugoslovenska crno-bela TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1967. godine. Režirao ju je Nebojša Komadina, a scenario je napisao Aleksandar Popović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Nebojša Komadina

**Nebojša Komadina** (Tuzla, 9. jun 1927 – Beograd, 2. maj 1975) je bio jugoslovenski i srpski televizijski reditelj.

## Filmografija

|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1960.-te
|-
| 1964. || Pozorište u 6 i 5 TV serija || /
|-
| 1965. || Sudanija TV film || /
|-
| 1967. || Vilin konjic i plehana furuna TV film || /
|-
| 1967. || Šest ljubavi Lucije Živojinović TV film || /
|-
| 1967. || Stara koka, dobra juha TV film || /
|-
| 1967. || Pozicioni rat ljubavnih generala TV film || /
|-
| 1967. || Ove žene posle rata TV film || /
|-
| 1967. || Mušica TV film || /
|-
| 1967. || Materijalno obezbeđenje u pravom smislu te reči TV film || /
|-
| 1967. || Ljubav preko noći TV film || /
|-
| 1967. || Ljubavni sans TV film || /
|-
| 1967. || Ljubavni je ceo svet TV film || /
|-
| 1967. || Ljubav na plajvaz TV film || /
|-
| 1967. || Ljubav do groba, poslednja TV film || /
|-
| 1967. || Dve stolice i pozadina TV film || /
|-
| 1968. || Stravinja TV film || /
|-
| 1968. || Kod Londona TV serija || /
|-
| 1968. || Mladići i devojke 1 TV serija || /
|-
| 1968. || Ljubitelj golubova TV film || /
|-
| 1969. || Rađanje radnog naroda TV serija || /
|-
| 1969. || Bački slavuj TV film || /
|-
| 1969. || Tri serenade TV film || /
|-
| 1969. || Sufle TV film || /
|-
| 1969. || Mladići i devojke 2 TV mini serija || /
|-
| 1969. || Lek od ljubavi TV film || /
|-
| 1969. || Leći na rudu TV film || /
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1970.-te
|-
| 1971. || Diplomci TV serija || /
|-
| 1971. || Čarapa od sto petlji TV film || /
|-
| 1972. || Smeh sa scene: Savremeno pozorište TV dokumentarni film || /
|-
| 1972. || Glumac je, glumac TV serija || /
|-
| 1973. || Slike bez rama - iz dečijih knjiga TV serija || /
|-
| 1973. || Od danas do sutra TV serija || /
|-
| 1973. || Junak mog detinjstva TV mini serija || /
|-
| 1974. || Vlast TV film || /
|}

## Vanjske veze
*
Novelle licenziose di vergini vogliose

***Novelle licenziose di vergini vogliose*** () je italijanska erotska filmska komedija snimljena 1973. godine u režiji Joea D'Amata (pod pseudonimom Michael Wotruba). Protagonist, koga tumači Stefano Oppedisano je znameniti srednjovjekovni pisac Giovanni Boccaccio, koji sanja kako je završio u Paklu te tamo upoznaje duše grešnika koji mu prepričavaju svoje seksualne pustolovine.

## Vanjske veze
*
LaTeX2HTML

**LaTeX2HTML** je konverter pisan u Perl koji konvertuje LaTeX dokumenta HTML. Na taj način, na primer, naučni radovi-prvenstveno za štampanje-se mogu staviti na vebu za onlajn gledanje. Licenciran je pod GNU GPL v2.

CVS ponuda za LaTeX2HTML sa zvaničnog sajta je obustavljena. Međutim, CTAN i dalje nudi svoj najnoviji ažurirani softver.

## Povezano
* MathML
* PDF
* LaTeX2RTF

## Reference

## Vanjske veze
* Latest version at CTAN
AMSRefs

**AMSRefs** paket je dodatak paketu za LaTeX koji olakšava stvaranje bibliografija i citata u  LaTeX dokumentata. Korišćenje AMSRefs omogućava zadržavanje bogate marže koja čini reference lakšim da se koriste u drugim izdavačkim okruženjima, kao što su na internetu, u drugoj knjizi ili časopisima formatima, ili sa citatnim uslugama. Paket je besplatno dostupan na sajtu Američkog matematičkog društva.

Svrha AMSRefse je da obezbedi jednostavniji, fleksibilniji način korišćenja mnogih bibliografija i citata funkcija koje korisnici LaTeX i BibTeX očekuju. AMSRefs je dizajniran da podstakne očuvanje strukturirane oznake na bibliografiji tokom životnog veka jednog dokumenta, od grubog nacrta do konačne verzije arhive. To radi zamenom nedovoljno razvijene strukture .bbl fajl formata LaTeX od potpuno struktiranog formata. Paket je kompatibilan sa “showkeys”, “hyperref”, and “backrefs” paketima i sprovodi funkcionalnost “cite” paketa. AMSRefs predviđa da se stil bibliografije u potpunosti kontroliše preko LaTeX umesto određenim delom od strane BibTeX fajla a delom od LaTeX. Istog formata se koriste podaci u datoteci baze podataka i u LaTeX dokumentu. Tako AMSRefs-format baze podataka je validan LaTeX dokumentu koji se može štampati direktno. Takođe, autor može poslati članak sa ugrađenim referencama izdavaču bez gubitka unutrašnje strukturne informacije o unosu. Moguće je koristiti paket AMSRefs bez napuštanja postojeće datoteke BibTeX baze podataka.

AMSRefs može biti distribuiran i/ili modifikovan pod Projektom LaTeX javne licence, bilo verzije 1.3c ili bilo koje verzije (po vašem izboru).

## Reference

## Literatura
* Inside the AMS , Notices of the AMS, volume 51, number 9. str. 1079.

## Vanjske veze
* Author Packages for Publishing with the AMS 
* The amsrefs package 
* [ftp://ftp.ams.org/pub/tex/amsrefs/amsrdoc.pdf User’s Guide to the amsrefs Package]
REVTeX

**REVTeX** je zbirka LaTeX makroa koju održava i distribuira Američko fizičko društvo sa pomoćnim datotekama i vodičima podrškama korisnicima, kao deo “REVTeX toolbox.” REVTeX je popularan među naučnicima koji su objavljeni od strane Američkog društva fizičara (APS), Američkog instituta fizike (AIP), Optikalnog društva Amerike (OSA). REVTeX je prihvatilo nekoliko drugih tehničkih izdavača kao dobro.

REVTeX je kreirao APS da podrži svoje autore u uređivanju i da olakša proizvodnju APS časopisa. Nakon REVTeX-ovog originalnog oslobođenja i APS-ovog uspeha sa elektronskim javnim progamima, zajedničkim naporima APS-a, AIP-a, OSA-e, i Američkog astronomskog društva (AAS) pokrenuta je koordinacija revizije REVTeX-a i AASTeX-a (koriste je AAS autori). Rezultat je REVTeX-ova verzija da APS, AIP, i OSA autori mogu da je koriste, sa minimalnim uticajem u odnosu na autore koji su podneli na više naučnih časopisa.

REVTeX je licenciran kao projekat javne LaTeX licence.

## Reference

## Vanjske veze
* Revtex4 homepage
Javna licenca LaTeX projekta

**Javna licenca LaTeX projekta** (**LPPL**) je softverska licenca originalno napisana za LaTeX sistem. Softver se dostribuirao pod uslovima da se LPPL može posmatrati kao slobodni softver, mada nije kopileft.

Pored LaTeX osnovnog sistema, LPPL se takođe koristi za trećinu LaTeX paketa. Drugi softverski projekti osim LaTeX ga slabo koriste.

## Jedinstvene karakteristične dozvole
LPPL je rasla od originalne licence Donalda Knuta za TeX, u kojoj se navodi da se izvorni kod za TeX može koristiti u bilo koju svrhu, ali da sistem napravljen njom mora da sadrži 'TeX' ako je striktno u skladu sa njegovim kanonskim programom. Razlog za ovo ograničavanje je bio da se osigura da će dokumenti pisani za TeX biti čitljivi u bliskoj budućnosti, i zaista TeX i njegovi nastavci će i dalje kompilirati dokumenta pisana od početka 1980-ih godina i proizvesti izlaz kako treba. Citirajući Frank Mittelbach, glavnog autora licence: *LPPL pokušava da sačuva činjenicu da se tako nešto kao što je jezik LaTeX koji se koristi za komunikaciju, ako ste napisali LaTeX dokument možete očekivati da se pošalje meni i da radi kao kod tebe*.

Najneobičniji deo LPPL &mdash; i podjednako najkontraverzniji &mdash; *klauzula*: *Ne smete distribuirati izmenjenu datoteku sa originalnom datotekom.* Neki ljudi negiraju da je LPPL licenca za slobodni softver. Posebno debijan linuks zajednica smatra da je u 2003. godini izuzimajući LaTeX od svoje osnovne distribucije.

Kako god, verzija 1.3 LPPL je oslabila ovo ograničenje. Sada je samo potrebno da se modifikovane komponente identifikuju "jasno i nedvosmisleno" kao modifikovane verzije, u izvoru, kao i kada se poziva na neku vrstu interaktivnog režima. Promenu imena dela se i dalje preporučuje.

U cilju kontinuiteta projekta u slučaju da nosilac autorskih prava više ne želi da održi rad, održavanje može da se prenese na drugog. Ovo može biti proglašeno od strane nosioca autorskih prava ili, u slučaju da nosilac autorskih prava više nije u stanju da bude kontaktiran, po pojedinačnom preuzimanju održavanja, sa tri meseca posle njihove javne namere da preuzme održavanje. Modifikujuća klauzula gore navedena ne važi za tekući rad.

## Vlasnici autorskih prava
Projekat LaTeX ima autorska prava za tekst LPPL, ali ne zadržava autorska prava za rad objavljena pod LPPL. Autor dela polaže autorska prava na rad, i odgovoran je za sprovođenje bilo kakvih korišćenja licenci (ili ne).

Za razliku od radova objavljen pod LPPL, sama LPPL nije dovoljno modifikovana. Dok je dozvoljeno kopiranje i distribucija, menjanje teksta LPPL nije. Međutim, može da se koristi kao model za ostale licence pod uslovom da ne upućuju na LPPL.

## Reference

## Vanjske veze
* Javna licenca LaTeX projekta
* Potvrda licence od strane Inicijative za otvoreni softver (OSI)
Il commissario Verrazzano

***Il commissario Verrazzano*** () je italijanski kriminalistički film snimljen 1978. godine u režiji Franca Prosperija. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Luc Merenda, je policijski komesar sklon kocki i ženama, a koga jedna od njih (koju tumači Janet Agren), angažira da istraži navodno samoubistvo njenog brata za koju vjeruje da je u stvari ubistvo. Radnja prikazuje kako se Verrazzano zbog toga upetlja u komplicirani slučaj pljačke. *Il commissario Verrazzano* se navodi kao jedan od posljednjih ostvarenja žanra *[[poliziotteschi]]* filmova koji su bili karakteristični za italijansku kinematografiju početkom 1970-ih, dok se, s druge strane, isto tako navodi kako je po sadržaju i općem tonu bio bliži film noiru. *Il commissario Verrazzano* je loše prošao na kino-blagajnama, pa se također navodi kao svojevrsni simbol propasti *poliziotteschi* žanra. U filmu se poznata glumica Luciana Paluzzi pojavljuje u svojoj posljednjoj ulozi.

## Uloge

*Luc Merenda: Inspektor Verrazzano
*Janet Agren: Giulia Medici
*Luciana Paluzzi: Rosy
*María Baxa: Kora Verelli
*Patrizia Gori: Giorgia 
*Daniele Dublino: Inspektor Biagi
*Giacomo Rizzo: Brigadir Baldelli
*Gloria Piedimonte: Giorgia
*Isarco Ravaioli: Alberto Volci alias Baron 
*Chris Avram: Marco Verelli
*Attilio Dottesio: Bilježnik Bruni

## Vanjske veze
*
PSfrag

**PSfrag** je LaTeX
пакет који омогућава преклапање (ЕПС) фигуре са произвољним LaTeX конструкцијама, правилно поравнатим, смањеним, и ротираним. Корисник може да постави текст таг у ЕПС датотеци и одговарајућу изградњу LaTeX у LaTeX датотеци која ће укључивати датотеку ЕПС. PSfrag ће уклонити ознаку и заменити га одређеном LaTeX градњом.

Аутори PSfrag су Крејг Барат, Мајкл Грант и Дејвид Чарлиз. 

## Основна употреба
*   Убацивање једноставне ознаке у EPS датотеци. Ознаке морају бити једноставне речима, алфанумерисане и ненаглашене.
* Додавање LaTeX документа \psfrag команди може се заменити на следећи начин.
  \psfrag{tag}[position][psposition][scale][rotation]{LaTeX construction}
* Укључивање EPS датотеке у LaTeX документ коришћењем \includegraphics.
* Терет psfrag.sty коришћењем \usepackage.

## Pdf компатибилност
**PSfrag** није pdf-компатибилан, али постоје спољна решења, као што су pstool, pst-pdf или pdfrack.

## Референце

## Спољашње везе
* PSfrag at CTAN. page
* PSfrag. documentation
* Use of Psfrag with gnuplot and latex. http://www.reimeika.ca/marco/prettyplots/ 
* pstool at CTAN. http://www.ctan.org/tex-archive/macros/latex/contrib/pstool
* pdfrack at CTAN. http://www.ctan.org/tex-archive/support/pdfrack
* pst-pdf at CTAN. http://www.ctan.org/pkg/pst-pdf

Категорија:TeX
AMS-LaTeX

**AMS-LaTeX** je zbirka
LaTeX klasa i paketa dokumenata razvijena od strane Američkog matematičkog društva (AMS). Njihov dodatak na LaTeX uključuje pripremu za višeredne i druge matematičke izraze, dokumentovane klase, i fontova koji sadrže numeričke matematičke simbole.

To je u velikoj meri zamenjeno makro paketima
**AMS-TeX**. AMS-TeX je napisao Majkl Spivak, i koristio je AMS od 1983. godine do 1985. godine.

Prateći kod LaTeX2e stvara AMS-LaTeX logo ():
```latex
%%% -- AMS-LaTeX_logo.tex -------
 \documentclass{article}
 \usepackage{amsmath}
 
 \begin{document}
 \AmS-\LaTeX
 \end{document}
```
Paket sadrži paket objekata na formatu višerednih jednačina. Na primer, sledeći kod,
```latex
\begin{align}
    y &= (x+1)^2 \\
      &= x^2+2x+1
  \end{align}
```
izaziva znak jednako u dva reda kako bi bili usklađeni jedni sa drugima, ovako:
: 
  \begin{align}
    y &= (x+1)^2 \\
      &= x^2+2x+1
  \end{align}

AMS-LaTeX takođe uključuje mnoge fleksibilne komande za formatiranje i brojne teoreme, lema, itd. Na primer, može se koristiti *teorema sredine*
```latex
\begin{theorem}[Pythagoras] Suppose $a\leq b\leq c$ are the side-lengths of a right triangle.\\  Then $a^2+b^2=c^2$.\end{theorem}
  \begin{proof}. . . \end{proof}
```
opšte
   **Theorem** (*Pythagoras*) *Suppose* a\leq b\leq c *are the side-lengths of a right triangle. * 
*Then* a^2+b^2=c^2.
   **Proof**. . . □


## Reference

## Literatura
* 

## Vanjske veze
* AMS TeX Resources 
* TeX FAQ on AMS-TeX
LaTeXML

**LaTeXML** konvertuje LaTeX dokumenta u XML, HTML i EPUB.

## Proces rada
LaTeXML primarni izvorni format je XML reprezentacija (La)TeX's dokument modela. Postprocesor može pretvarati ove XML dokumente u formate poput HTML sa matematičkim formulama kao slikama ili XHTML, HTML5, i EPUB sa formulama kao MathML. U poređenju sa drugim LaTeX-to-XML procesorima, LaTeXML ima za cilj da sačuva semantičke strukture LaTeX oznaka. To ga čini dobrom osnovom za semantičke usluge kao što su Math search.

Konverzija u rasponu 30 milisekunde u jednostavnim formulama (u LaTeXML daemon-u) do minuta za dokument veličine knjige.

## Historija
LaTeXML je počeo u kontekstu digitalne biblioteke matematičke funkcije u NIST, gde je LaTeX dokumentima potrebno da se pripreme za objavljivanje na vebu. Sistem je bio pod aktivnim razvojem za više od jedne decenije, i privukao mali, ali posvećeni broj programera i korisnika usmereni na Bruce Miller, LaTeXML.

Sadašnja verzija je objavljena kao LaTeXML 0.8.1. To je objavljeno u februaru 2015. godine, ali razvoj je bio aktivan na javnom skladištu od tada.

LaTeXML je korišćen za konvertovanje 90% (60% bez grešaka) od 530.000 dokumenata iz arXiv u XML. Kao rezultat ovih napora, LaTeXML održava veliki raspon LaTeX paketa. ACL 2014 je koristio LaTeXML za konvertovanje pristiglih radova u XML.
Ovaj postojeći posao je pokušavao da konvertuje ACL Anthology papire u visoko-kvalitetnu semantičku oznaku za dalje analize. Od februara 2013. godine, LaTeXML je korišćen da donese veb stranice na matematičke proizvode na sajtu.

## Implementacija
Jezgro LaTeXML je Perl reimplementacija TeX raščlanjivanja i digestije algoritma sa prilagodljivim XML emiterom. Kovertovanje semantičke strukture u LaTeX oznaku, LaTeXML ima XML povezivanje za LaTeX pakete. LaTeXML distribucija trenutno pruža XML povezivanja za preko 200 obično korišćenjem LaTeX paketa kao što su AMSTeX, Babel ili PGF/TikZ (koji ima samo eksperimentalnu podršku). Dodatni (nepotpuni ali korisni) povezi su dobijeni od strane zajednice.

LaTeXML konverzija se sastoji iz dve faze:
* prvo raščlanjavanje LaTeX i konvertuje LaTeX blizu XML tip dokumenta, i
* druga (post-procesiranje) stvara iz tog jednog izlaznog formata XHTML, HTML5, HTML sa slikama, EPUB.

LaTeXML 0.8 je dodao daemon funkcionalnost koja je omogućila više konvertobanje i jednostavno uklapanje veb servisa.

## Reference

## Vanjske veze
* http://dlmf.nist.gov/LaTeXML/
* LaTeXML source code
* LaTeXML web server, services, and demos
Fra' Tazio da Velletri

***Fra' Tazio da Velletri*** je italijanska erotska filmska komedija snimljena 1973. godine u režiji Romana Gastaldija (pod pseudonimom Romano Scandarlato) i Joea D'Amata (koji nije bio naveden na špici). Radnja se odvija u srednjovjekovnoj Italiji, a protagonist, koga tumači Ray O'Connor je katolički redovnik koji uživa reputaciju uspješnog čarobnjaka, te koji je koristi kako bi zavodio žene.

## Vanjske veze
*
Powerdot

**Powerdot** je LaTeX klasa za pravljenje slajdova prezentacija profesionalnog izgleda. Može se smatrati alternativom klase Beamer. Ova klasa se zasniva na HA-prosper paketu i nastala je sa namerom da zameni prosperiranje i HA-prosper.

## Reference

## Vanjske veze
* powerdot
* tutorial