open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Benzen

**Benzen** (trivijalni naziv: benzol), molekulske formule C6H6, je najjednostavniji aromatični ugljovodonik. Otkrio ga je Majkl Faradej 1825. godine tako što je izolovao benzen iz kitovog ulja i dobio bezbojnu tečnost karakterističnog mirisa. Tada je bila poznata samo molekulska formula.Osnovno jedinjenje velike grupe organskih aromatičnih jedinjenja - arena. Njegova gustina 0,885 g/cm³, tačka topljenja 5,5&nbsp;°C, tačka ključanja 80,2°S. Gori svetlim i jako čađavim plamenom. Otrovan je i kancerogen i u tečnom i u gasovitom stanju. Dobija se pri suvoj destilaciji uglja u koksarima, na području nekadašnje Jugoslavije u Lukavcu i Zenici. Znatne količine se proizvode i sintetički, katalitičkim krekovanjem alifatičnih i naftenskih ugljovodonika. U svetu je 1975. godine proizvedeno 8,92 miliona tona. Upotrebljava se u hemijskoj industriji kao rastvarač, sredstvo za ekstrakciju i kao sirovina za druge proizvode.

## Benzenov prsten

Benzenov prsten je šestočlani prsten koji obrazuju atomi ugljenika u strukturi molekula ugljovodonika benzola. Osnovni je strukturni sastojak organskih aromatičnih jedinjenja. Slobodni elektronski parovi ugljenika u prstenu su delokalizovani i iznad i ispod ravni prstena grade delokalizovane elektronske oblake. Ovakva struktura je hemijski veoma postojana pa su jedinjenja koja poseduju benzenov prsten, i pored postojanja nezasićenih veza, pretežno dezaktivirana za reakciju adicije. Prsten je pak podložan elektrofilnom napadu odnosno elektrofilnoj aromatičnoj supstituciji pri kojoj se očuvava aromatičnost (posebna pažnja se obraća na redosled uvođenja supstituenata zbog njihovih direkcionih uticaja). Dobijeni derivati imaju široku primenu.

## Reference

## Literatura

* 
* Archibald Scott Couper, *On a New Chemical Theory*, Philosophical Magazine 16, 104-116 (1858)
* Josef Loschmidt, Chemische Studien I, Carl Gerold's Sohn, Vienna (1861),
* Josef Loschmidt, Chemische Studien I, Aldrich Chemical Co, Milwaukee (1989), catalog no. Z-18576-0, and (1913) catalog no. Z-18577-9
* Kathleen Lonsdale, "The Structure of the Benzene Ring in Hexamethylbenzene," *Proceedings of the Royal Society* 123A: 494 (1929).
* Kathleen Lonsdale, "An X-Ray Analysis of the Structure of Hexachlorobenzene, Using the Fourier Method," *Proceedings of the Royal Society of London*, Vol. 133, No. 822, Oct. 1, 1931

## Vanjske veze
* ATSDR - Case Studies in Environmental Medicine: Benzene Toxicity 
* Benzene 
* Benzene Material Safety Data Sheet
* International Chemical Safety Card 0015
* National Pollutant Inventory - Benzene
* NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards
* IARC Monograph: "Benzene" 
* Computational Chemistry Wiki 
* Couper and Carbon bonds
* Dept. of Health and Human Services: TR-289: Toxicology and Carcinogenesis Studies of Benzene
* Kekule, Couper and dreams of Benzene
* Loschmidt's Benzene structure 
* video podcast (Sir john Cadogan giving a lecture on Benzene since Faraday, in 1991)
* benzene 3D view and pdb-file
Stanislava Čarapina Ćulanić

**Stanislava Čarapina Ćulanić** (Ćavarov Stan, Tomislavgrad, 25. V. 1930. - Slavonski Brod, 2003)  hrvatska je i bosanskohercegovačka pjesnikinja, novinarka i pripovjedačica za djecu.

## Biografija
Više godina radila je u prosvjeti, a bavila se i novinarstvom. Živjela je u Slavonskom Brodu, svome drugom zavičaju.

## Enigmatika
Godine 1991. objavila je u Slavonskom Brodu, na 119 stranica s ilustracijama, pjesničku knjigu "Zagonetke dopunjaljke" () u izdanje "Brodskog lista" i Radio-Broda.

## Knjige
* "Kuća djedova" (pjesme za djecu, 1985) 
* "Dugouško i šumska družina" (pjesme za djecu, 1986)
* "Za djecu koja rastu" (pjesme za djecu, 1986) 
* "Plavi grad-Maštegrad" (pjesme za djecu, 1987) 
* "Ima jedno đače" (pjesme za djecu, 1988) 
* "Majčini poljupci" (1990) 
* "Zagonetke dopunjaljke" (1991)
* "Radujem ti se, voljena zemljo" (1992) 
* "Plačite, oči moje" (1993) 
* "Moj Slavonski Brode" (1994) 
* "Ovdje se sunce ponovno rađa" (pripovijetke, 1994) 
* "Utorkom uvečer" (više autora; 1997) 
* "Božićnice i uskrsnice" (1996) 
* "Brojalice" (?), 
* "Od mraka do svjetla" (1997) 
* "Zlatna vrata djetinjstva" (1998)
* "Uzdarje" (pjesme, 1998) 
* "U progonstvu" (1999)
* "Zemlja mojih pradjedova" (2001)
* "Vodeničar medo" (2002)

## Izvori
Josip Bozanić

**Josip Bozanić** je hrvatski kardinal. Rođen je u Sušaku kod Rijeke 20. marta 1949. godine kao prvo dete od četvoro dece Ivana i Dinke rođene Valković. Bozanićeva porodica je živela u mestu Vrbnik na ostrvu Krku, gde je završio osnovnu školu. Nakon završene osnovne škole, otišao je u semenište u Pazin. Poslednju godinu završio je u Zagrebu. Tema diplomskog rada bila je delo biskupa Antuna Mahnića.

## Sveštenička karijera
Nakon studija, Bozanić je odslužio vojni rok u Peći na Kosovu. Nakon što se vratio sa služenja vojnog roka postavljen je za sveštenika Krčke biskupije, 29. juna 1975. godine u Krku. Godine 1975. U Vrbniku je odslužio prvu misu. Obavljao dužnost kapelana u Malom Lošinju, a u Velikom Lošinju bio je zamenik župnika. U jesen 1979. Bozanić je otišao u Rim gde je ostao gotovo sedam godina. U Hrvatskom papinskom zavodu započeo je studije dogmatike na Gregorijani i studije crkvenog prava na Lateranskom univerzitetu. Nakon povratka u Hrvatsku 1986. godine na Krku vrši dužnost župnog vikara. Vrlo brzo je imenovan na poziciju kancelara Biskupskog ordinarijata na Krku. Sledeće godine postao je i generalni vikar Krčke biskupije i sudski vikar.

U Rijeci predaje predmet "de sacramentis il genere". Tri godine nakon povratka kući, Boznanić je postavljen je za biskupa. Sa svojih 40 godina postao je jedan od najmlađih biskupa u Evropi. Kao predstavnik Crkve uključen je u komisiju koja treba da sastavlja međudržavne ugovore između Svete stolice i Hrvatske.

## Kao nadbiskup i kardinal

Nakon penzionisanja hrvatskog kardinala Franje Kuharića 1994, Bozanić je brzo postao jedan od najozbiljnijih kandidata za to mesto. Dana 5. jula 1997. godine postao je zagrebački nadbiskup. Papin blagoslov za novog zagrebačkog nadbiskupa zatekao ga je na mestu predsednika Nadzornog odbora Saveta hrvatskog Karitasa, člana Hrvatske biskupske konferencije i predsednika Odobra za obeležavanje Nove 2000. godine. Učestvovao je i u sastavljanju ugovora između Hrvatske i Vatikana, a kao nadbiskupu ostalo mu je sređivanje pravne regulative, oko spornog četvrtog ugovora, kojim se reguliše ekonomski položaj crkve i dva osetljiva problema: status crkvene imovine i crkveni porez.

U oktobru 2003. godine papa Papa Jovan Pavle II proglasio ga je kardinalom.

## Vanjske veze

* Hrvatska biskupska konferencija
* Zagrebačka nadbiskupija 
* Josip Bozanić - Biografija 
* Intervju za Glas Koncila
Arhiepiskop atinski Jeronim II

**Jeronim II** (*Joanis Liapis*, 30. mart 1938, ; ) je arhiepiskop atinski i sve Grčke odnosno poglavar Grčke pravoslavne crkve (od 7. februara 2008).

## Rani život i karijera
Rođen je kao Joanis Liapis (, *Iōánnēs Liápēs*) u Oinofiti, Beotija u arvanitskoj porodici.
  
Jeronim je studirao arheologiju, vizantologiju i teologiju na Univerzitetu u Atini. Završio je postdiplomske studije na univerzitetima u Gracu, Regenzburgu i Minhenu. Predavao je kao filolog na Liceju Leonin. Rukopoložen je u čin sveštenika 1967. godine.

Jeronim je služio kao protosinđel eparhije na Tebi i Livadiji, bio je i iguman manastira Preobraženja Sagmata i prepodobnog Luke, kasnije je bio sekretar Svetog sinoda Grčke pravoslavne crkve. Godine 1981. uveden je u čin episkopa. Pored svoje pastirske službe, Jeronim je nastavio rad na polju hrišćanske arheologije i objavio je dve glavne knjige: „Srednjovekovni spomenici Eubeje“ (1970) i „Hrišćanska Boeotija“ (2006).

## Titula grčkog arhiepiskopa
Arhiepiskop Grčke pravoslavne crkve nosi titulu:

**Njegova svetost, Jeronim II arhiepiskop Atine i sve Grčke**

na grčkom jeziku:

**Η Αυτού Μακαριότης ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος Β**

## Vanjske veze
* Jeronim drugi - Biografija
Howard Webb

**Hauard Melton Veb** (rođen 14. jula 1971.) je engleski fudbalski sudija. Na FIFA-inu listu uvršćen je 2005. Živi u Roteramu, Južni Jorkšir. Veb se nalazi u vrhu liste najboljih sudija svih vremena Međunarodne federacije za fudbalsku istoriju i statistiku (IFFHS). Zaposlen je u policiji Južnog Jorkšira, ali je na petogodišnjem neplaćenom odsustvu, da bi se koncentrisao na suđenja.

## Statistika
### Žuti/crveni katoni

## Reference

## Vanjske veze

* Profil na Refworld.com  
* Statistika Veba na soccerbase.com  
* Veb na Euru 2008
Grkokatoličanstvo

**Grkokatolicizam** ili **grkokatoličanstvo** je termin koji se odnosi na istočne katoličke crkve koje slede vizantijsku obrednu i liturgijsku tradiciju. Pripadnici ove crkve se nazivaju **grkokatolici**.

## Istorijat

Grkokatolici su nastali kao posledica težnje Rimokatoličke crkve da kroz unijaćenje stavi Pravoslavne crkve pod svoju kontrolu. Kako je kod rimokatolika pripadnost Crkvi shvaćena pre svega kroz priznavanje Petrovog namesnika — pape — kao vrhovnog prvosveštenika Crkve, došlo se do shvatanja da je za jedinstvo dovoljno ovo priznanje neke crkvene zajednice pa da ona postane organski deo rimokatolicizma.

U novije vreme, u kontekstu ekumenskog dijaloga, unija je (Balamandskim sporazumom) odbačena kao metod za ujedinjenje hrišćana. Rimokatolička strana, međutim, insistira na tome da grkokatolici imaju pravo da postoje, dok pravoslavni nerado na njih gledaju, kao na proizvod, više-manje nasilnih pokušaja pokatoličavanja u istoriji.

Za grkokatolike, u pravoslavnom svetu, često se koristi **pogrdni naziv** „unijati“https://web.archive.org/web/20080616073954/http://www.novinar.de/2008/06/09/podsecamo-imamo-mogucnost-za-istorijsku-odluku.html. On označava otpandika od pravoslavne vere, tj. nekog ko je izdao svoju veru. Termini „Unijatska crkva“ i „unijati“ predstavljaju uvredljive nazive za vernike Grkokatoličke crkve, odnosno grkokatolike i ne treba ih koristiti.

## Obeležja

Grkokatolici zadržavaju sve obredne razlike tj. služe liturgiju na kvasnom hlebu, vernici se pričešćuju pod oba vida, sveštenstvo nosi brade i ženi se, u crkvi je ikonostas. Kada neupućena osoba uđe u grkokatoličku crkvu, stiče utisak da je reč o pravoslavcima. Tokom vremena, i kod grkokatolika su prihvaćene različite prakse karakteristične za latinski obred, ali one još uvek nisu dominantne. Međutim, i pored spoljašnje sličnosti, stupivši u jedinstvo sa Rimom, grkokatolici su istupili iz pravoslavnog korpusa tako da sa pravoslavnim više nemaju ni kanonsko ni liturgijsko zajedništvo.

## Spisak grkokatoličkih crkvi
### Sa sopstvenom hijerarhijom

* Albanska grkokatolička crkva;
* Bugarska grkokatolička crkva;
* Grčka katolička crkva u Grčkoj;
* Gruzijska katolička crkva;
* Italo-albanska katolička crkva; (eparhije Lungro i Piana za Albance)
* Italo-grčka katolička crkva; (Grotaferata)
* Križevačka eparhija;
* Apostolski egzarhat za grkokatolike u Srbiji 
* Grkokatolička crkva u Mađarskoj;
* Makedonska grkokatolička crkva;
* Melkitska grkokatolička crkva; (Bliski istok, sa sedištem u Damasku)
* Rumunska grkokatolička crkva;
* Rusinska grkokatolička crkva; (vidi: Rusinska grkokatolička crkva u Novom Sadu)
* Grkokatolička crkva u Slovačkoj;
* Ukrajinska grkokatolička crkva.

### Bez vlastite hijerarhije

* Beloruska grkokatolička crkva;
* Ruska grkokatolička crkva.

## Povezano

* Istočne katoličke crkve

## Vanjske veze
* "Unijati" su pogrdni naziv za grkokatolike! - Đura Džudžar krsturski episkop i duhovni poglavar grkokatolika u Srbiji., Danas, 21-23 decembar 2003.
Biometrija

**Biometrija** u užem smilsu reči je tehnika za autentikaciju koja se služi jedinstvenim fizičkim karakteristikama svakoga čoveka kako bi ga IT sistema autentikovao

To znači da se napr. kod autentikacije odnosno prijave na računar korisnik može autentifikovati umesto unošenjem korisničkog imena (user name) i lozinke (passworda) nečim drugim što je jedinstveno za njega i što ga čini jedinstvenim i različitim od drugih ljudi tj. korisnika.

Danas najčešće korišćene osobine su otisak prsta, geometrija šake i lica i izgled šarenice oka. Sve ove osobine su jedinstvene za svaku osobu.

Biometrija je takođe studija svih faktora koji određuju mogući životni razvoj pojedinca.

Biometrija nalazi široku upotrebu u informatičkoj sigurnosti i informatici generalno.

## Literatura
* 

## Povezano
* Biometrijski pasoš

## Vanjske veze
* Međunarodno društvo
Vasilije Veinović

**Vasilije** (*Veinović*; Podgorje, 23. mart/4. april 1928 – Manastir Mileševa, 13/26. jul 1997) bio je episkop Srpske pravoslavne crkve.

## Život
Episkop Vasilije (Veinović) rođen je 4. aprila 1928. godine u Podgorju, završio je Bogosloviju Svetih Kirila i Metodija u Prizrenu, a potom, 1948. godine, kao sabrat manastira Dečani, bio je zamonašen u stavropigijalnom manastiru Pećka Patrijaršija. Kao stipendista „Apostoliki diakonija” proveo je dve godine (1958–60) na studijama u Atini. Od 1960. do 1971. godine služio je kao starešina Saborne crkve Svetog Save u Njujorku. Za episkopa zapadnoevropskog, tadašnje Slobodne srpske pravoslavne crkve, izabran je 1979. godine.

Na tom položaju je ostao do 1991. godine, kada je izabran za episkopa australijsko-novozelandskog SSPC, potonje Novogračaničke mitropolije. Nakon prevazilaženja raskola u Srpskoj pravoslavnoj crkvi i stupanja u evharistijsko jedinstvo, Sveti arhijerejski sabor 1994. godine, bira episkopa Vasilija za drugog episkopa novoobnovljene Eparhije mileševske, gde je ostao sve do svoje smrti.

Umro je na praznik Svetog blagovesnika Arhangela Gavrila, 26. jula 1997. godine, te ga je sahranio patrijarh srpski Pavle, uz sasluženje 12 episkopa, mnoštva sveštenstva i vernika 29. jula 1997. godine, u manastiru Mileševi.

## Izvori
* "Svetosavlje"
Episkop hvostanski

**Episkop hvostanski** je titula koju nosi vikarni arhijerej u Pravoslavnoj srpskoj crkvi. Ovo je počasna titula pomoćnom episkopu patrijarha srpskog.

U periodu 1992. do 1993. dodine ovu titulu je imao episkop Justin Stefanović.

Vladika Atanasije nosi od 1999. godine titulu episkopa hvostanskog po drevnoj Hvostanskoj eparhiji koju je osnovao Sveti Sava još 1220. godine. Sjedište eparhije je bilo u manastiru Uspenja Presvete Bogorodice (Mala Studenica), dvadesetak kilometara sjeveroistočno od Peći. Krajem 14. vijeka Hvostanska eparhija je uzdignuta na stepen mitropolije. Krajem 17. vijeka manastir Bogorodice Hvostanske je zapustio. Tada je vjerovatno ukinuta i eparhija.

## Episkopi hvostanski
* Varnava Nastić (1947–1964)
* Nikanor Bogunović (1985–1991)
* Justin Stefanović (1992–1993)
* Atanasije Rakita (1999–2013)
* Justin Jeremić (2021–2022)
* Aleksej Bogićević (2022–danas)
Chris Pine

**Chris Pine** (, 26. avgust 1980) američki je glumac. Imao je kameo ulogu u filmu *[[Stretch (film, 2014)|Stretch]]* (2014).

## Vanjske veze

*
1434.

Godina **1434** (**[[rimski brojevi|MCDXXXIV]]**) bila je redovna godina koja počinje u petak (1. 1. po julijanskom kalendaru).

## Događaji
* januar - Zeta: Mlečani zahtevaju od Đuraševića da izruče vođe prošlogodišnje pobune u Grblju (ovi samo ruše tvrđavu Đurđevac, možda 1435.?).
* 8. 4. - Kralj Žigmund nalaže velikašima u Križevačkoj županiji da plaćaju poreze za rat protiv husita i Turaka koje je propisao Bazelski koncil (metež u Ugarskoj i Hrvatskoj zbog dugog kraljevog odsustva). 
* april - Venčanje Ulriha Celjskog i Katarine Branković.
* 30. 5. - Bitka kod Lipana (ili Českog Broda) - kalikstinsko-katolička pobeda nad husitima okončava Husitske ratove vođene od 1419; poginuli husitski komandanti Prokop Veliki i Jan Čapek.
* 1. 6. - Umro Vladislav II, kralj Poljske, nasleđuje ga sin Vladislav III. 
* 20. 6. - Zara Yaqob je novi car Etiopije, jedan od najznačajnijih njenih vladara.
* 10. 7. - 9. 8. - Leonski vitez Suero de Quiñones sa drugovima izvodi *Passo Honroso* na mostu preko Órbiga - izaziva na dvoboj sve koji žele preći preko njega (pomenuto u "Don Kihotu").
* ljeto - Ugarska vojska Matka Talovca upada u Bosnu, oduzima Turcima Hodidjed; uz Matka je i Juraj Vojsalić koji uspješno ratuje sa Sandaljem Hranićem na Neretvi (ali kralj Tvrtko II se još ne može vratiti u zemlju).
* septembar - Cosimo de' Medici se vraća u Firencu nakon godinu dana izgnanstva i vrši veliki uticaj na vlast.
* 20. 10. - Car i ugarski kralj Žigmund stigao u Požun (Bratislavu - bio odsutan iz Ugarske od 1430.).

### Tokom/tijekom godine

* iza svibnja - Umro Ivaniš Nelipić, cetinski knez, nasljeđuje ga kći Katarina sa mužem Ivanom Anžom Frankopanom, banom Hrvatske i Dalmacije. 
* Jan van Eyck naslikao "Portret Arnolfinijevih". 
* Portugalski moreplovac Gil Eanes po naređenju Henrika Moreplovca prvi oplovio opasni Rt Božador u današnjoj Zapadnoj Sahari. Ove godine u Lisabon stižu i prvi robovi iz Afrike. 
* 1434/5 - Despot Đurđe Branković dobio znake i priznanje despotskog dostojanstva od cara Jovana VIII (izaslanik Đorđe Filantropin). 
* Matko Talovac imenovan za gubernatora Vranskog priorata. 
* U Švedskoj izbija Engelbrektova pobuna protiv danskog kralja i čelnika Kalmarske unije Erika Pomeranskog.
* približno - Despot Đurđe podigao manastir Devič.

## Rođenja

* Konstantin Laskaris, vizantijski učenjak († 1501)
* 28. 12. - Antonio Grimani, dužd Venecije († 1523)

## Smrti

* 30. 5. - Prokop Veliki, husitski general (* 1380)
* 1. 6. - Vladislav II, kralj Poljske (* ca. 1362)
* 5. 6. - Jurij II, veliki knez Moskve (* 1374)
* Ivaniš Nelipčić, hrvatski velikaš 
* Abu Faris Abd al-Aziz II, hafsidski kalif Ifrikije

## Reference

* Svezak drugi: dio drugi. Treće doba: Vladanje kraljeva iz raznih porodica (1301-1526). Druga knjiga: Od gubitka Dalmacije do Matije Korvina (1409-1457), Vjekoslav Klaić (archive.org)
Patrijarh bugarski Maksim

**Patrijarh bugarski Maksim** (Orešak, 29. oktobar 1914 - Sofija, 6. novembar 2012) je bio patrijarh Bugarske pravoslavne crkva od 1971. godine.

## Biografija
Rođen je 29. oktobra 1914. godine u mestu Orešak kao Marin Najdenov Minkov, otac mu se zvao Najden Minkov Račev a majka Pena Bordžukova. U rodnom selu je zavšio školu i polugimnaziju. Posle toga je postao iskušenik u Trojanskom manastiru. Završio je Sofijsku duhovnu seminariju, a posle toga Bogoslovski fakultet na Sofijskom univerzitetu.

Zamonašio se 1941. godine, dobio je monaško ime Maksim i čin jerođakona. Godine 1947. dobio je titulu arhimandrita od dorostolo-červenskog mitropolita Mihaila. U periodu od 1947. do 1950. kao arhimandrit Maksim bio je protosinđel dorostolo-červenske mitropolije, a od 1950. do 1955. starešina Bugarskog crkvenog podvorja pri Moskovskoj patrijaršiji. U periodu od 1955. do 1960. bio je glavni sekretar Svetog sinoda. Na predlog patrijarha bugarskog Kirila hirotonisan je 30. decembra 1956. godine kao vikarni episkop branicki. Godine 1960. izabran je i postavljen za Lovečkog mitropolita. Posle smrti patrijarha Kirila u martu 1971. godine, izabran je za patrijarha i ustoličen 4. jula 1971. godine. Njegova puna titula glasi „Njegova svetost Maksim, patrijarh bugarski i mitropolit sofijski“.

Zbog mišljenja da je njegov izbor za patrijarha bio pod pritiskom komunističkih vlasti Todora Živkova, pojavio se 1992. raskol u Bugarskoj pravoslavnoj crkvi i oformljen je alternativni sinod na čelu sa Pimenom (1906-1999) koji je 1996. proglašen za alternativnog patrijarha. Pravoslavni sabor održan 1998. godine u Sofiji je potvrdio da je izbor patrijarha Maksima bio kanonski i oni koji su to osporavali su pozvani da se pokaju.

## Vanjske veze

* Patrijarh bugarski Maksim, zvanična stranica Bugarske patrijaršije
Atanasije Rakita

**Atanasije** (svetovno **Svetko Rakita**; Janj, 7. novembar 1957) jeste episkop mileševski. Bivši je episkop bihaćko-petrovački (2013–2017) i vikarni episkop hvostanski (1999–2013).

Rođen je u Janju kod Šipova. Zamonašio se s 19 godina u manastiru Krka kod Knina, u završnom razredu bogoslovije. Diplomirao je na Akademiji svetog Vladimira u New Yorku. Namjeravao je tamo nastaviti školovanje, ali ga je tadašnji episkop pozvao nazad. Do 25. godine predavao je u manastiru Krka, a potom je premješten na Kosovo, u Prizrensku bogosloviju. Tamo je ostao 11 godina.

U Beograd je došao 1994. na poziv patrijarha srpskog Pavla, gdje je predavao na beogradskom Bogoslovskom fakultetu. Za episkopa hvostanskog (nekadašnja eparhija na Kosovu) izabran je tokom NATO-ovog bombardovanja Srbije maja 1999. godine. Kao episkop hvostanski obavlja dužnost pomoćnika patrijarha srpskog u Arhiepiskopiji beogradsko-karlovačkoj.

## Reference
Bitka kod Phinoea

**Bitka kod Pinhoea** se odigrala 1001. u engleskoj grofoviji Devon između vikinških napadača s jedne, i lokalnog (engleskog) stanovništva s druge strane. Do nje je došlo tokom vikinškog pohoda, kada su Vikinzi bez uspjeha opsjedali Exeter. Nastojeći održati opsadu, Vikinzi su krenuli u pljačku obližnjih sela. Lokalno stanovništvo Devona i Somerseta im se odlučilo suprotstaviti kod sela Pinhoe. Međutim, poraženo je zbog nedostatka municije (strijela), pa su Vikinzi zapalili Pinhoe. Svećenik koji je nastojao seljacima donijeti municiju je ipak od kralja nagrađen sa 16 šilinga.

## Reference
Prva bitka kod Altona

**Prva bitka kod Altona** () se odigrala 1001. u Engleskoj između engleske vojske na jednoj, i vikinških napadača s druge strane. Precizna lokacija nije poznata; *[[Anglosaksonska kronika]]* spominje lokaciju pod imenom *Æthelingadene*; kasnija tradicija navodi da je ona današnji Alton u grofoviji Hampshire; historičari, međutim vjeruju da je ona najvjerojatnije bila u području East ili West Dean u današnjoj grofoviji West Sussex. Do nje je došlo tokom serije (danskih) vikinških prepada koji su se intenzivirali za vrijeme vladavine kralja Ethelreda Nespremnog. Anglosaksonska kronika navodi da su u njoj obje strane pretrpile velike gubitke; na engleskoj strani je poginulo nekoliko *[[thegn]]ova* i biskup Winchestera. Usprkos toga, Vikinzi nisu zaustavljeni te su nastavili pohod na zapad, pljačkajući Devon i porazivši još jednu englesku vojsku u bitci kod Pinhoea. Pohod je zaustavljen tek kada je narod Otoka Wight Vikinzima platio *[[danegeld]]*, odnosno danak kojim ih je odvratio od daljih napada. Kralj Ethelred je nakon ovih bitaka također prisiljen plaćati *danegeld*, ali je istovremeno počeo graditi flotu s kojom je pokušao spriječiti dalja iskrcavanja Vikinga.

## Literatura
* *Anglo-Saxon Annals from A.D. 1001 to A.D. 1010*,
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Dostojno jest

**Dostojno jest** (gr. *Άξιον εστίν*, stsl. *Достóйно éсть*) je liturgijsko pojanje u pravoslavnom hrišćanstvu.

Prema predanju, nastala je za vreme patrijarha Nikole Hrisoverga (983-996). Jedne noći monah je čitao kanon Bogorodici i pevao, Čestnjejšuju u ćeliji https://www.keliaxionestin.com manastira Pantokratora zvanoj sada "Dostojno jest". Starac njegov je otišao na Kareju. Najedanput se javio u crkvi čovek i počeo pevati: Dostojno jest. Ta pesma bila je dotle nepoznata u crkvi. Monah čuvši tu pesmu, bio je sav uzbuđen, kako zbog sadržaja, tako i zbog divnog pojanja. "*Kod nas ovako pevaju*," rekao je stranac monahu. Monah je hteo da ima tu pesmu napisanu i doneo je jednu ploču, na kojoj je stranac prstom ispisao pesmu kao po vosku. I najednom je nestao. Hrišćani veruju da je taj stranac bio arhangel Gavrilo. Ona ploča je preneta u Carigrad. Pesma dostojno jest se i dalje koristi u crkvi u toku službe.

Srpska pravoslavna crkva slavi ovaj praznik 11. juna po crkvenom, a 24. juna po gregorijanskom kalendaru.

## Literatura
* Ohridski prolog, Vladika Nikolaj Velimirović

## Vanjske veze
*The Official site of the Holy Cell "Axion Estin" on Mt. Athos
* Ohridski prolog za 11. jun (24. jun)
Sisinije II Carigradski

**Sisinije II** ( [**]; ? - 999) bio je carigradski patrijarh od 996. do 998. Prije zaređenja je radio kao ljekar. Na mjesto patrijarha je došao nakon sedevakancije od tri godine. Stolovanje mu je obilježilo nastojanje da se pomire zavađene frakcije u Bizantu. Nakon smrti dvije godine nije bio izabran novi patrijarh.

## Literatura
* Jean Skylitzès, *Empereurs de Constantinople*, « Synopsis Historiôn », texte traduit par Bernard Flusin et annoté par Jean-Claude Cheynet, éditions P. Lethiellieux, 2003 , p. 284-285.

## Vanjske veze
* Οικουμενικό Πατριαρχείο
Sergije II Carigradski

**Sergije II** (; ? - 1019) je bio carigradski patrijarh od 1001. do 1019. Poticao je iz ugledne porodice i bio nećak patrijarha Fotija. Prije postavljanja na mjesto patrijarha bio je iguman manastira Manuel. Na mjesto patrijarha je došao oko dvije godine nakon smrti prethodnika. Bio je protivnik crkvenih reformi cara Vasilija. Za vrijeme njegovog stolovanja je nastao teološki spor sa papom Sergijem IV koji će nekoliko decenija kasnije eskalirati u Veliku šizmu. Sergije II je također potakao prijevod svetih knjiga na ruski jezik.

## Fusnote
Olderico Manfredi II

**Ulrik Manfred II** () ili **Manfredo Udalrico** (992 - 29. oktobar 1034) bio je markgrof Torina i Suse u prvim decenijama 11. vijeka. Rođern je u Torinu kao sin markgrofa Manfreda I, a naslijedio je veliku markgrofoviju, nastalu od zemalja Arduina Glabera. Nasljedstvo je potvrdila povelja rimsko-njemačkog cara Otona III od 31. jula 1001. Nakon dolaska na mjesto markgrofa nastojao je iskoristiti međusobnu borbu ivrejskog markgrofa Arduina i cara Heinricha II za Italiju kako bi proširio teritorije; izbjegavao je borbe sa njima dvojicom, ali se zato borio sa markgrofom Bonifaceom III od Toskane. Nakon Heinrichove smrti 1024. je stao na stranu Guillaumea V od Akvitanije prilikom njegovog nastojanja da postane car, ali je carem na kraju ipak postao Konrad II. Iako je u njegovo doba Torino imao veliki značaj, u njemu je rijetko boravio i najveći dio vremena putujući po dijelovima svoje markgrofovije. Naslijedila ga je kćer Adelaide.

## Literatura
* Medieval Lands Project: Northern Italy, 900&ndash;1100.
* Trillmich, Werner. *Kaiser Konrad II und seine Zeit*.
Lista mrežnih protokola (OSI model)

## Aplikacioni protokoli:

### Sloj 7 OSI modela (Layer 7}-)

* HTTP ()
* HTTPS ()
* FTP ()
* TFTP ()
* DNS ()
* BOOTP ()
* DHCP ()
* POP ()
* POP3 ( verzija 3)
* SMTP ()
* SNMP ()
* Telnet ()
* SSH ()
* RADIUS()
* RTP ()
* Jabber, XMPP ()
* GNUTELLA(peer-to-peer file sharing protocol}-)

### Sloj 5 OSI modela (Layer 5}-)

* SMB ()
* ADSP()
* ASP ()
* ISO-SP ( (X.225, ISO 8327}-))
* NetBIOS ()
* PAP ()
* PPTP ()
* SMPP ()
* SSH ()

## Transportni protokoli:

### Sloj 4 OSI modela (Layer 4}-)

* TCP ()
* UDP ()

* CUDP ()
* DCCP ()
* FCP ()
* NBF ()
* SCTP ()
* SPX ()
* SST ()

## Međumrežni protokoli:

### Sloj 3 OSI modela (Layer 3}-)

* IPv4 ( verzija 4)
* IPv6 ( verzija 6)
* IPSec ()
* ARP ()
* RARP ()
* IPX ()
* ICMP ()
* CLNP	()

* IGP ()
* EGP ()
* IGRP ()
* EIGRP ()
* IS-IS ()
* OSPF ()
* RIP RIPv2 ()
* BGP ()

## Protokoli pristupa mreži:

### Sloj 2 OSI modela (Layer 2}-)

* Ethernet
* Token Ring ()
* CDP ()
* HDLC ()
* Frame Relay ()
* MPLS ()
* PPP ()
* NDP ()
* STP () 
* VTP ()

### Sloj 1 OSI modela (Layer 1}-)

* ADSL ()
* ISDN ()
* RS-232
* RS-485
* EIA-422

## Skup AppleTalkprotokola
AppleTalkimaju drugačiju slojevitu hijerarhiju. 
Protokoli na podpadaju pod slojeve OSImodela.

* AARP ()
* ADSP ()
* AEP ()
* AFP ()
* ASDSP ()
* ASP ()
* ATP ()
* AURP ()
* DDP ()
* LAP ()
* ELAP ()
* FLAP ()
* LLAP ()
* TLAP ()
* ARAP ()
* NBP ()
* PAP ()
* RTMP ()
* ZIP ()
Gregorio I od Tuscola

**Gregorio I** (fl. 954 - prije 1012) bio je tuskulski grof u drugoj polovici 10. vijeka. Poticao je iz uticajne porodice rimskih plemića koja je dominirala papstvom u 10. vijeku. Kao i njegovi prethodnici, stekao je niz zvučnih titula, kao što je *Romanorum consul, dux et senator* ("konzul, vojvoda i senator Rimljana"). Bio je blizak saveznik niza papa svog vremena, a posebno Silvestra II. Također je održavao bliske veze i sa rimsko-njemačkim carevima Otonom II i Otonom III. Kada se protiv potonjeg 1001. godine u Rimu podigao ustanak, proglašena je republika, a Gregorio 6. februara proglašen njenim poglavarom. Kada su carske trupe sljedeće godine došle u Rim, odrekao se svoje titule. Imao je tri sina od kojih su dvojica postala pape - Teofilatto (Benedikt VIII i Romano (Ivan XIX), a treći sin Alberic III ga je naslijedio na mjestu grofa.

## Izvori
* Foundation of Medieval Genealogy: Northern Italy &mdash; 21. Counts of Tusculum.
Nikola II Carigradski

**Nikola Hrisoverg** () je bio carigradski partijarh u periodu od 984. do 996. godine. Rukopoložio je za prezvitera čuvenog Simeona Novog Bogoslova onda kada je ovaj duhovni velikan bio izabran za nastojatelja manastira Svetog mučenika Mamanta u Carigradu. Za njegovo vreme desilo se u Kareji na Svetoj Gori čudesno javljenje arhangela Gavrila, koji je tom prilikom naučio monahe, da hvale Presvetu Bogorodicu pesmom Dostojno jest, napisavši tu pesmu na ploči u crkvi jedne ćelije, koja se od tada naziva kelija *„Dostojno“*. Njegovo stolovanje je takođe obeležilo pokrštavanje Rusa 988. 

Pravoslavna crkva proslavlja Svetog patrijarha Nikolu 16. decembra po julijanskom kalendaru. Također se slavi i kao svetac u Rimokatoličkoj crkvi.
Crescenzi

**Crescenzi** () je bila rimska aristokratska porodica koja je dominirala gradskom politikom, odnosno papstvom u drugoj polovici 10. vijeka. Poznata je također po viševjekovnom i krvavom suparništvu sa klanom tuskulskih grofova (Tusculani). Vrhunac moći su imali kada je jedan njihov član, Ivan XIII, bio papa od 965. do 972. godine. Osim Tusculana, glavni neprijatelj su im bili i rimsko-njemački carevi iz Otonijanske dinastije, posebno Oton Veliki i Heinrich II Sveti. Moć nad Rimom im se počela urušavati nakon smrti marionetskog pape Sergija IV 1012. i bezuspješnog pokušaja da nametnu njegovog nasljednika. Tusculani su umjesto toga uspjeli nametnuti svog člana Benedikta VIII. Crescenzi su nekoliko decenija kasnije bez uspjeha pokušali podržati dvojicu antipapa – Silvestra III (1045) i Benedikta X (1058).

## Vanjske veze
* crescenzi.com 
* The Waiting Game: The Twenty-First and Eleventh Centuries Compared  (John C. Rao)
* Famiglia Crescenzi
Ingegerd Olofsdotter

**Ingegerd Olofsdotter od Švedske** (; 1001 - 10. februar 1050), također poznata i kao Irena, Ana ili sv. Ana, bila je švedska princeza i kneginja Kijevske Rusije. Bila je kćer švedskog kralja Olofa Skötkonunga i Estrid od Bodrića te supruga velikog kijevskog kneza Jaroslava I Mudrog.

Ingegerd je njen otac zaručio za norveškog kralja Olafa II, ali se sa njim posvadio, pa su zaruke prekinute. Ingegerd je umjesto toga poslana u Kijev gdje se udala za kneza Jaroslava i dobila ime Irena. Muž joj je, prema nordijskim sagama, kao poklon dao zemlje oko Ladoge, koje su poslije po njoj dobile ime Ingrija. Dala je sagraditi saborne crkve u Kijevu i Novgorodu. Imala je šest sinova i četiri kćeri, od koje su tri postale kraljicama Francuske, Mađarske i Norveške. Sahranjena je u crkvi sv. Sofije u Kijevu i poslije proglašena sveticom.

## Literatura
* 
* http://xenophon-mil.org/rushistory/rulers/yaroslav1.htm
* http://historiska-personer.nu/ingegerd.htm
* http://www.orthodoxengland.org.uk/servanna.htm
* http://www.antiochian.org/node/17499 
* http://www.allmercifulsavior.com/icons/Icons-Anna.htm 
* https://web.archive.org/web/20151102005446/http://www.strangelove.net/~kieser/Russia/clothingart.html
* https://web.archive.org/web/20081013085154/http://www.saintedwardbrotherhood.org/1005/shepherd11.html
Godwin od Wessexa

**Godwin od Wessexa** () (? - 15. april 1053), je bio jedan od najmoćnijih feudalnih velmoža (earlova) u Engleskoj pod vlašću danskog kralja Knuta Velikog i njegovih nasljednik. Knut ga je proglasio prvim earlom od Wessexa. Godwin je bio otac Edith, supruge engleskog kralja Edwarda Ispovjednika, kao i Harolda Godwinsona, posljednjeg anglosaksonskog kralja Engleske.

Većina historičara vjeruje da je Godwin bio sin Wulfnotha Cilda, južnosaksonskog *[[thegn]]a* koji se 1008. pobunio protiv kralja Ethelreda Nespremnog. Što se samog Godwina tiče, vjeruje se da je bio sljedbenik prijestonasljednika Ethelstana Ethelinga koji mu je oporučno ostavio dio zemalja 1014. Godwinov uspon je, pak, započeo s dolaskom Knuta Velikog na englesko prijestolje 1016. Od 1019. do 1026. je Knuta pratio na nizu pohoda u Danskoj, a oženio se za Gythu, koja je bila u srodstvu s kraljem.

Godwin je još veći uticaj stekao nakon Knutove smrti 1035. i podjele njegovog kraljevstva. Godwin je podržao Knutovog sina Harolda Brzonogog koji je preuzeo prijestolje u Engleske; iste godine je na prevaru zarobio Alfreda Aethelinga, nezakonitog sina Ethelreda Nespremnog koji je pokušao podići ustanak. Kada je Harold Brzonogi 1040. umro, podržao je dolazak na prijestolje njegovog polubrata Hartaknuta koji je vladao Danskom. Hartaknut je samo dvije godine kasnije umro, a Godwin je potom ishodio da na prijestolje dođe domaći, anglosaksonski vladar Edward Ispovjednik, jedan od Ethelredovih sinova.

Godwin se s novim kraljem vezao tako što mu je kćer dao za ženu, ali je također postao jedan od vođa dvorske stranke koja se protivila sve većem uticaju Normana u sviti koje je kralj doveo iz normandijskog izbjeglištva. Kada je 1051. došlo do sukoba Anglosaksonaca sa normanskim posjetiocima u Doveru, Godwin je stao na stranu domaćeg stanovništva, a suprotno željama kralja. Godwin i sinovi su potom protjerani, ali su se ubrzo vratili, kada je cijela Engleska zaprijetila ustankom.

Godwin je iznenada umro na gozbi u Winchesteru. Prema predaji se to dogodilo kada je držao govor kojim je nastojao opovrgnuti optužbe o izdaji. Većina historičara drži da je umro od moždanog udara. Sin Harold ga je naslijedio na mjestu earla od Wessexa.

|-

|-

## Literatura
* Mason, Emma. *The House of Godwine: The History of Dynasty*. Hambledon Press, 2003.
* Stenton, F.M. *Anglo-Saxon England (Oxford History of England)*, 2001.
* Thorne, J.O. and Collocott, T.C. *Chambers Biographical Dictionary*, Revised Edition. (Edinburgh: Chambers, 1984) 
* Walker, Ian. *Harold: The Last Anglo-Saxon King*, 1997.

## Vanjske veze
* Discussion on soc.genealogy medieval  of Godwin's genealogy and possible descent from Alfred the Great's brother.
* Regia Anglorum Kingmakers - the story of the House of Godwin
Rush Hour 2

***Rush Hour 2*** je američko-hongkonški igrani film snimljen 2001. u režiji Bretta Ratnera. Po žanru je akciona komedija i predstavlja drugi film iz serijala ''Rush Hour'' čiji su protagonisti losanđeleski policijski detektiv James Carter (koga tumači Chris Tucker) i hongkonški policijski inspektor Lee (koga tumači Jackie Chan). Zaplet prati njihova nastojanja da razbiju međunarodnu bandu Trijada upetljanu u falsificiranje dolara.

Na području bivše Jugoslavije je distribuiran pod naslovom ***Gas do daske 2***.

## Vanjske veze
* 
* 
* 
*
1002.

__NOTOC__
Godina **1002.** (**[[rimske brojke|MII]]**) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru.

## Događaji

* 23. 1. &ndash; Heinrich II nasljeđuje Otona III kao kralj Njemačke.
* Brian Boru, kralj Leinstera i Munstera postaje veliki kralj Irske, prekinuvši dotadašnji monopol klana Uí Néill na taj položaj, te započinje pohod na sjever kako bi od sjevernih irskih država dobio taoce.
* jun &ndash; Frederik je poslan kao carski izaslanik u sinod u Pöhldeu kako bi posredovao u sporu između biskupa Bernarda od Hildesheima i nadbiskupa Willigisa od Mainza oko nadzora nad opatijom Gandersheim.
* Vladivoj nasljeđuje Boleslava III na prijestolju kneza Češke.
* Engleski kralj Æthelred Nespremni se ženi za Emmu, kćer normandijskog vojvode Richarda I Neustrašivog.
* Nastojeći zaustaviti dalje vikinške napade na Englesku, kralj Aethelred Nespremni pristaje na plaćanje *[[danegeld]]a*.
* jul &ndash; Bitka kod Calatañazora u kojoj vojske kršćanskih država Kastilje pod grofom Sanchom Garcíjom i Leóna pod Alfonsom V nanose poraz muslimanskoj vojsci Almanzora.
* 8. 8. &ndash; Abd al-Malik nasljeđuje Al-Mansura na mjestu glavnog ministra Omejadskog Kalifata u Cordobi
* novembar &ndash; Frederik izabran za nadbiskupa Ravenne.
* 13. 11. &ndash; Masakr na dan sv. Bricea: Engleski kralj Æthelred Nespremni naređuje da se pobiju svi Danci zatečeni na tlu Engleske.
* decembar &ndash; Khalaf I od Sistana se predaje Gaznavidima u gradu Taq.
* Dolazak nove grupe kolonista dovodi do izbijanja epidemije u vikinškoj koloniji na Grenlandu.
* Rafael od Makurije gradi veliku zgradu od crvenih opeka u Staroj Dongoli.

## Rođenja

* 21. 6. &ndash; Papa Lav IX (u. 1054)
* Adolf II od Lotaringije (u. 1041)
* Mei Yaochen, kineski pjesnik iz doba dinastije Song (u. 1060)
* Al-Khatib al-Baghdadi, sunitski muslimanski učenjak i historičar (u. 1071)
* Georgi I od Gruzije (mogući datum; u. 1027)

## Smrti

* 23. 1. &ndash; Otto III, sveti rimski car (r. 980)
* 30. 4. &ndash; Eckard I, markgrof Meissena (atentat)
* 8. 10. &ndash; Al-Mansur, glavni ministar Omejadskog Kalifata u Cordobi
* 15. 10. &ndash; Otto-Henry, vojvoda Burgundije (r. 946)
* 13. 11. &ndash; Pallig, danski poglavica, *jarl* od Devonshirea, ubijen u masakru na dan sv. Bricea
* 13. 11. &ndash; Gunhilde, danska princeza i supruga Palligova, ubijena u masakru na dan sv. Bricea
* Rogneda od Polocka, supruga kneza Vladimira I od Kijeva
* Ealdwulf, opat Peterborougha, biskup Worcestera i nadbiskup Yorka
* Godfrey I, grof od Verduna
* Tahir, sin safaridskog emira Khalafa I
* Udayadityavarman I, kralj Kmerskog Carstva
* Sancho Ramírez od Viguere (mogući datum)
* Jovan Iberijac, gruzijski svetac (mogući datum)

## Reference
2. milenijum

File:2nd millennium montage.png|Sa lijeva, u smjeru kazaljke sata: 1492, Christopher Columbus; Američka Revolucija; Francuska Revolucija; Atomska bomba iz Drugog svjetskog rata; Alternativni izvor svjetlosti, Sijalica; Prvi put je ljudsko biće koračalo po Mjesecu u 1969. tokom Apollo 11 misije; Avion postaje najviše korišteni vid transporta u vazduhu; Napoleon Bonaparte, u ranom 19. vijeku, utiče na Francusku i Evropu, ekspanzionizmom i modernizacijom; Alexander Graham Bell-ov telefon; U 1348., Crna Smrt ubija preko 100 miliona ljudi širom svijeta, i u preko polovine Evrope, za samo dvije godine. (Pozadina: Dio iz Gutenbergove Biblije, prva odštampana knjiga, u 1450-tim)|500px|thumb 
rect 3 3 253 191 Novi svijet
rect 259 5 438 123 Američka revolucija
rect 445 4 559 159 Francuska revolucija
rect 260 129 438 249 Crna smrt
rect 5 212 110 375 Napoleon Bonaparte
rect 129 197 253 299 Telefon
rect 123 309 257 386 Avion
rect 268 257 432 379 Slijetanje na Mjesec
rect 446 165 560 296 Atomska bomba
rect 440 303 514 387 Sijalica
rect 1 1 566 394 Gutenbergova Biblija


**2. milenijum** je milenijum, odnosno period koji je započeo 1. januara 1001. godine (nove ere), a završio 31. decembra 2000. godine. U većini historijskih periodizacija obuhvaća razvijeni i kasni srednji vijek, novi vijek i najnovije doba.

## Pregled

Za 2. milenijum su karakteristične demografske, ekonomske, političke i kulturne promjene koje su po svojoj brzini i dalekosežnosti nadmašile promjene u ranijim periodima pisane historijr, a koje su se po svojoj brzini posebno intenzivirale pred sam kraj perioda, odnosno u 20. vijeku. Taj se fenomen obično tumače razvojem tehnologije, prije svega u područjima koja se nazivaju Zapadnim svijetom.

U prvim vijekovima je po svojoj razvijenosti istočnom hemisferom dominirale islamska, indijska i kineska civilizacija, da bi kriza evropskog društva i civilizacije (dijelom izazvana epidemijom Crne smrti, a dijelom efektima Malog ledenog doba) potakla preispitivanje dotadašnjeg feudalnog sistema i dominacije Rimokatoličke crkve, odnosno početak Renesanse i stvaranja začetaka kapitalističkog sistema. Uvođenje naučne metode je potaklo razvoj i širenje tehnologije, bilo transportne, koja je evropskim istraživačima, a kasnije državama omogućila da u Dobu otkrića stvore prve stalne veze sa zapadnom hemisferom i počnu kolonizirati, a pronalazak štamparske mašine je omogućio brže širenje novih ideja. Organizirana u suparničke države na nacionalnom principu, Evropa je zahvaljujući industrijskoj revoluciju stekla ekonomsku i vojnu prednost nad drugim dijelovima, koja je narušena tek zahvaljujući svjetskim ratovima u 20. vijeku kada je tehnologija također prvi put dovela do mogućnosti da se čovječanstvo uništi u nuklearnom ratu.

Stanovništvo svijeta se u prvih sedam vijekova 2. milenijuma udvostručilo (od 310 miliona 1000. do oko 600 miliona 1700.), da bi se u sljedeća tri vijeka udeseterostručilo (6 milijardi 2000. godine).

## Izvori
Herluin de Conteville

**Herluin de Conteville** (1001–1066), ponekad navođen i kao **Herlevin** ili **Herlwin of Conteville**, bio je normanski plemić, najpoznatiji kao očuh Williama Osvajača, te otac Oda od Bayeuxa i Roberta od Mortaina, plemića koji su dominirali normanskim dvorom za vrijeme Williamove vlasti.

## Reference

* Bates, David (1973) "Notes sur l'aristocratie normande: Hugues, évêque de Bayeux (1011 env. - 1049) et Herluin de Conteville et sa famille." *Annales de Normandie* 23 (1973): 7-38.
Međunarodni aerodrom Cam Ranh

**Međunarodni aerodrom Cam Ranh** (Sân bay quốc tế Cam Ranh) , također poznat kao **Međunarodni aerodrom Cam Ranh**, je aerodrom smješten u Cam Ranhu, 35&nbsp;km sjeveroistočno od Nha Trang, Vijetnam.

Aerdorom je zračno raskršće za Vietnam Airlines, Jetstar Pacifica.

## Aviokompanije i odredišta

## Reference

## Vanjske veze

* Cam Ranh International Airport (official site)
Svjetsko ekipno prvenstvo u tenisu

**Svetsko ekipno prvenstvo u tenisu**, () međunarodno je tenisko takmičenje u organizaciji ATP. Održava se od 1978. godine i drugo je po prestižnosti takmičenje u muškom tenisu posle Dejvis kupa. Takmičenje se održava u Diseldorfu, u Nemačkoj.

Takmičenje je sponzorisano od strane različitih kompanija. Zadnji sponzor je bio ARAG Osiguravajuće društvo *(ARAG Insurance Group)* i takmičenje je nosilo naziv ARAG Svetsko ekipno prvenstvo u tenisu *(ARAG World Team Cup)*.

Pošto je ARAG prestao sa sponzorstvom a organizatori nisu našli drugog sponzora, turnir za 2011. godinu je otkazan. U januaru 2011. pronađen je novi sponzor, Power Horse. Turnir će se održati od 15. do 21. maja 2011.

## Propisi
* Svake godine, nacije čija 2 prvoplasirana igrača imaju kombinirano najbolje rankinge u protekloj godine, takmiče se na ovom prvenstvu.
* Osam timova su podeljeni u dve grupe od po četiri tima.
* Glavni turnir je „Grupna faza“ i sastoji se od tri meča (dva pojedinačno, jedan u parovima).
* Finale se održava između timova koji su osvojili prvo mesto u svojoj grupi.

## Dosadašnji rezultati

## Titule po državama

## Povezano
* Fed kup
* Davis kup
* Hopman kup

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanična veb strana 
* Turnir u Diseldorfu
Eparhija australijsko-novozelandska

**Eparhija australijsko-novozelandska** je eparhija Srpske pravoslavne crkve.

Nadležni arhijerej je gospodin Irinej, a sjedište eparhije se nalazi u Ilejnu kod Melburna.

## Eparhija

Australijsko-novozelandska eparhija obuhvata Australiju i Novi Zeland. Kao posebna eparhija osnovana je 1973. godine. Eparhija ima 19 sveštenika i 22 parohije.

Australijsko-novozelandska eparhija Mitropolije novogračaničke ima sjedište u manastiru Svetog Save kod Kanbere. Eparhija je osnovana odmah poslije izbijanja raskola u *Srpskoj crkvi u Americi i Kanadi* 1964. godine. Danas ima 14 parohija, 10 sveštenika i jedan manastir.

Eparhija australijsko-novozelandska će prestati postojati nakon njenog sjedinjavanja s Eparhijom za Australiju i Novi Zeland Mitropolije novogračaničke u novu jedinstvenu Mitropoliju australijsko-novozelandsku.

## Episkopi

Episkopi australijsko-novozelandski su bili:

* Nikolaj Mrđa (1973—1978)
* Vasilije Vadić (1978—1986)
* Longin Krčo (1986—1992)
* Luka Kovačević (1993—2006)
* Irinej Dobrijević (2006—2017)
* Siluan Mrakić (od 2017)

## Povezano
* Mitropolija australijsko-novozelandska
* Eparhija za Australiju i Novi Zeland

## Vanjske veze

* Zvanična stranica Eparhije australijsko-novozelandske
Eparhija za Australiju i Novi Zeland

**Eparhija za Australiju i Novi Zeland** je eparhija Mitropolije novogračaničke pod jurisdikcijom Srpske pravoslavne crkve.

Nadležni arhijerej je gospodin Irinej, a sjedište eparhije se nalazi u manastiru Novi Kalenić kod Kanbere.

## Historija

Prije 1992, Srpska pravoslavna crkva u Australiji i Novom Zelandu je bila razdvojena na dvije zasebne eparhije: Eparhiju za Australiju i Novi Zeland, kojom je u početku administrirao mitropolit Novogračaničke mitropolije sa sjedištem u manastiru Nova Gračanica u Ilinoisu (SAD), a potom episkop sa sjedištem u manastiru Svetog Save kod Kanbere, i Eparhiju australijsko-novozelandsku, koja se neposredno nalazila u sastavu Srpske pravoslavne crkve i čiji je episkop imao sjedište u manastiru Svetog Save kod Ilejna (Viktorija).

Godine 1992, nakon pomirenja *Slobodne srpske pravoslavne crkve* – Mitropolije novogračaničke i Srpske pravoslavne crkve, prestale su da postoje dvije preklapajuće jurisdikcije u vidu dva episkopa, u Ilejnu i Kanberi. Godine 2000, episkop Nikanor je postao jedinstveni episkop Srpske pravoslavne crkve u Australiji i Novom Zelandu bivajući imenovan za episkopa-administratora Eparhije za Australiju i Novi Zeland Mitropolije novogračaničke i za episkopa Eparhije australijsko-novozelandske. Godine 2003, naslijedio ga je episkop Milutin. Godine 2006, nakon njegovog postavljenja za episkopa valjevskog, za novog jedinstvenog episkopa je izabran Irinej, koji se i danas nalazi na tom položaju.

Eparhija za Australiju i Novi Zeland Mitropolije novogračaničke će prestati postojati nakon njenog sjedinjavanja s Eparhijom australijsko-novozelandskom u novu jedinstvenu Mitropoliju australijsko-novozelandsku.

## Episkopi

Episkopi za Australiju i Novi Zeland (u periodu razdvojenosti):
* episkop za Ameriku i Kanadu Dionisije (1963–1966);
* episkop za Ameriku i Kanadu Dimitrije (1966–1978);
* episkop za Australiju i Novi Zeland Petar (1979–1988);
* episkop za Australiju i Novi Zeland Vasilije (1988–1993);
* episkop za Australiju i Novi Zeland Sava (1993–1999).

Episkopi-administratori Eparhije za Australiju i Novi Zeland i episkopi australijsko-novozelandski:
* episkop Nikanor (1999–2003);
* episkop Milutin (2003–2006);
* episkop Irinej (od 2006).

## Povezano

* Eparhija australijsko-novozelandska
* Mitropolija australijsko-novozelandska

## Izvori

* Predlog o pomirenju između Srpske pravoslavne crkve i Mitropolije novogračaničke 
* Melburnška povelja o crkveno-administrativnom jedinstvu SPC u Australiji i Novom Zelandu 

## Vanjske veze

* Zvanična stranica Eparhije australijsko-novozelandske
Irinej Dobrijević

**Irinej** (svetovno *Mirko Dobrijević*, Klivlend, SAD, 6. februar 1955) je episkop australijsko-novozelandski.

## Biografija

Odrastao je i školovan u rodnom Klivlendu gde je završio 12 razreda opšteg obrazovanja. Završio je dva najuglednija teološka fakulteta u SAD i u svetu - Sv. Vladimir i Sv. Tihon. Na jednom od njih predavao je i vladika Nikolaj Velimirović. Profesor je na poznatom Lajola univerzitetu u Čikagu. Na poziv patrijarha srpskog gospodina Pavla predavao je i na Bogoslovskom fakultetu u Beogradu.

Pripada monaškom bratstvu manastira Sveti Sava u Libertvilu. Imao je zapaženu ulogu kao izvršni direktor Kancelarije za spoljne poslove Srpske pravoslavne crkve u Vašingtonu.

Više godina bio je i jedan od urednika magazina „Staze pravoslavlja“, zvanične publikacije SPC-a u SAD i Kanadi. Bio je jedan od uvaženih učesnika u poseti Jugoslaviji verskih vođa iz SAD 1998. godine. Učestvovao je na mnogim skupovima koje je organizovala srpska zajednica u dijaspori. Bio je inicijator povezivanja najvećih srpskih organizacija u Americi.

Jula 2006. godine, u Sabornoj crkvi u Beogradu, Njegova svetost patrijarh srpski Pavle načalstvovao ga je za episkopa australijsko-novozelandskog.

## Vanjske veze
* Zvanična prezentacija eparhije australijsko-novozelandske