open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nanni di Baccio Bigio

**Nanni di Baccio Bigio** (Firenca, 1513. - Rim, august 1568.) bio je pseudonim **Giovannia di Bartolomeo Lippia**, talijanskog manirističkog skulptora i arhitekta, poznatog po svađama s Michelangelom.

## Biografija
Rođen je kao sin klesara i zidara Bartolomea di Giovannija, poznatijeg po pseudonimu Baccio Bigio. Svoju umjetničku karijeru započeo je kao firentinski skulptor i slikar, već oko 1532. preselio se u Rim i počeo raditi kod Lorenza Lottia na kopijama Michelangelove Piete za crkvu Santa Maria dell'Anima.

Početak njegove samostalne arhitektonske aktivnosti datira početkom 1540-ih, kad je počeo graditi palaču za porodicu Mattei u Paganici. Tih godina desila se velika prekretnica u njegov karijeri, jer se tad upoznao sa Giovannijem Riccijem iz Montepulciana budućim kardinalom i svojim kasnijim velikim mecenom.

Već sljedeće godine ta veza urodila je plodom, jer je zahvaljujući njoj počeo graditi vilu u Frascatiju, za biskupa Ruffinija.

Od kad je Ricci 1551. proglašen kardinalom, povećao se broj njegovih narudžaba, od rekonstrukcije njegove privatne palače u Montepulcianu do gradnje dva apartmana u Vatikanu, jednog za Riccija a dugog za papu Julija III.

Tokom 1555 i 1556. podigao je palaču Sacchetti za Riccija, a vjerojatno je radio i na projektima vezanim uz palače Salviati i Ruspoli. Nakon tog se je u nedostatku dobrih narudžaba prihvatio gradnje fortifikacija za Papinsku Državu.

Tokom 1561. radio je na Anđeoskoj tvrđavi i slavoluku Porta del Popolo na Piazza del Popolo koji je naručio papa Pio IV.. Tih se godina rasplamsao i njegov sukob sa Michelangelom, jer je Nanni di Baccio agitirao kod papa da mu se da otkaz sa gradilišta Bazilike sv. Petra zbog problema sa kupolom.

Zahvaljujući Riccijevim vezama je 1564. dobio posao da uredi vrt Ville Farnese u Fabrici di Roma, tad je započeo graditi vilu na brdu Pincio za Riccija, koju je dovršio njegov sin Annibale. Nakon tog radio je na rekonstrukciji više objekata, ali se nemože ocjeniti što je od tog njegov rad, a što njegovog sina (ili sinova). Posljednji posao rekonstrukcija i proširenje zatvora Tor di Nona (koji nije dovršio) dobio je od pape Pia V.

umro je augustu 1568., pokopan je u porodičnoj grobnici u rimskoj crkvi Trinità dei Monti.

## Reference

## Vanjske veze
* ''LIPPI, Giovanni di Bartolomeo, detto Nanni di Baccio Bigio''
Giovanni Ceccarini

**Giovanni Ceccarini** (Rim, oko 1790. – Rim, 10. februar 1861.) bio je talijanski neoklasicistički skulptor.

## Biografija
Školovao se na rimskoj Accademia di San Luca, na kojoj je 1809. osvojio prvu nagradu na natjecanju za najbolji akt, time je vjerojatno privukao pažnju Antonia Canove koji ga je nakon studija zaposlio u svom ateljeu.

Zna se da je 1814. pomagao arhitektu Clemente Falchiju da ukrasi slavoluk podignut na Piazza Venezia u čast povratka pape Pia VII. u Rim 24. maja. Dvije godine kasnije po nalagu i na trošak Canove isklesao je Donatellovu mramornu bistu za kapitolski lapidarij.

Između 1818. i 1824. po crtežima Giuseppe Valadiera, isklesao je skulpture za dvije mramorne fontane na Piazza del Popolo.  Jedna je bila Neptunova fontana (talijanski: *Fontana del Nettuno*) a druga Fontana božice Rima (talijanski: *Fontana della dea di Roma*). Na tom trgu isklesao je i četiri sfinge koje podupiru egipatski obelisk.

Nekako istovremeno Ceccarini je radio na projektu za novu fontanu na Piazza Colonna, i isklesao gigantsku skulpturu svog mentora Canove. Gigantskoj skulpturi divili su se mnogi suvremenici, koju je Ceccarini izložio u svom ateljeu, ona je istovremeno demonstrirala neporecivu stručnost autora, ali i nedostatak originalnosti u ikonografiji i prikazu pokreta.

Ceccarini se 1829. učlanio u rimsko univerzitetsko Udruženje skulptura i klesara u mramoru, u kom je 1. augusta. 1830. izabran za guvernera. Ponovno je aklamacijom biran 10. jula 1831. i 1. jula 1832. tako da  je bio na dužnosti do februara 1834.

O njegovoj aktivnosti nakon 1824. ima malo podataka, ali izgleda da je isklesao dosta bisti i skulptura. Za jednu se zna da se radilo o Rafaelu koju je Ceccarini poklonio građanima Urbina.

## Reference

## Vanjske veze
* [''CECCARINI, Giovanni''](http://www.treccani.it/enciclopedia/giovanni-ceccarini_(Dizionario-Biografico)/)
Via Veneto

**Via Veneto** je ulica u historijskom centru Rima, koja vodi od Piazze Barberini do Porte Pinciane na Pinciu. Ulica je nakon Fellinijevog filma *[[La dolce vita]]* postala sinonim za "slatki život" rimskog otmjenog društva 1950-ih i 1960-ih. U njoj su se nalazili (pojedini još uvijek) neki od najpoznatijih rimskih kafea (Paris, Doney, Harry's Bar) i hotela (Regina i Excelsior) te ambasada Sjedinjenih Američkih Država.

## Historija

Ulica je podignuta krajem 19. vijeka, a današnje ime je dobila po bitci koja se odigrala krajem 1918. u Prvom svjetskom ratu, kod Vittoria Veneta. Na samom početku ulice pored trga Piazza Barberini nalazi se Fontana pčela (talijanski: *Fontana delle Api*) koju je projektirao i isklesao Gian Lorenzo Bernini. Ona je na svom početku 1644. bila namjenjena da se na njoj konji napoje. Na brdu na kraju ulice nalazi se glavni ulaz u park Villa Borghese.
 
## Reference

## Vanjske veze
 
* ''Top 10 Things To Visit On The Via Veneto In Rome''
Sister City (Part I)

***Sister City (Part I)*** ( je 294. epizoda, odnosno 12. epizoda 13. sezone TV-serije NCIS. Prvi put je prikazana na programu američke TV-mreže CBS 5. januara 2016. godine.

Scenario za epizodu je pisao Christopher J. Waild, a režirao ju je Leslie Libman.

Radnja prikazuje kako, nakon što je petoro ljudi pronađeno mrtvo u toku avionskog leta, ekipa istražuje kako su umrli. Ipak, slučaj dobija preokret kad Dvejn Prajd pozove i otkrije da je jedan od putnika bio Luka Šuto, Ebin brat, ostvljjući ekipu da sazna ne samo gde je luka, nego i da li je umešan u napad. U međuvremenu, Toni potvrđuje da su on i Zoi raskinuli.

## Vanjske veze
*
Apostrofa

**Apostrofa** (,  – „odvratiti se” ili „odustati”) jest usklična stilska figura. Pojavljuje se kad se govornik prestaje obraćati publici (npr. u predstavi) i usmerava govor trećoj strani, kao što je suparnički parničar ili neka druga osoba, ponekad odsutna sa scene. Često je primalac personifikovani apstraktni kvalitet ili neživi predmet. U dramskim delima i poeziji napisanim ili prevedenim na engleski, takva stilska figura često se predstavlja vokativnim uzvikom „O”. Pesnici mogu apostrofirati voljenu, muzu, Boga, ljubav, vreme ili bilo koji drugi pojam koji ne može da govori u stvarnosti.

## Primeri
* „Ti, slavno sunce!” – Samuel Taylor Coleridge, *This Lime Tree Bower*.
* „O prijatelji moji, nema prijatelja!” – Montaigne, izvorno pripisan Aristotelu.

## Reference

## Vanjske veze
Bissone

**Bissone** je gradić od 905 stanovnika na jugu Švicarske u Kantonu Ticino.

U Bissoneu su rođeni brojni poznati umjetnici, od kojih je svakako najpoznatiji  Francesco Borromini (1599.-1667.) i Carlo Maderno, uz njih je bilo puno manje poznatih kao; Gaggini, Tencalla, Garovaglio, svi oni odlazili su trbuhom za kruhom i radili po svijetu, ali ostavljali tragove svoga rada u svom rodnom mjestu.

## Geografija

Bissone leži na istočnoj obali Jezera Lugano, na mjestu gdje se nekad nalazio gaz, a danas nasip sa mostom i autoputom prema Luganu. Svega par kilometara istočno i južno leži granica sa Italijom.

## Historija

Ime naselja prvi put pojavljuje u langobardskom dokumentu iz 735. pod imenom Blixuni, kao dio njihovog Milanskog vojvodsva. 
Nedavne studije pokazuju da je prvi nukleus naselja bio dobro udaljen jezera, među brdima okruženo vinogradima i maslinama.

Pozicija na kom je mjesto nastalo, nije slučajno odabrano, jer je to bio najkraći put do Campiona, mjesto gdje je bilo najlakše preći jezero i veza između južne i sjeverne Evrope.

Gotovo prije hiljadu godina, na južnom kraju naselja podignuta je crkva San Carpforo, vezana uz milanski Sant'Ambrogio što govori o važnosti naselja. Uz nju je 1054. izgrađena utvrda.

Tokom kasnog srednjeg vijeka naselje se sve više okretalo prema Luganskom jezeru, sa strmim ulicama prema obali.
Kapela sv. Roka na sjevernom kraju naselja najvjerojatnije je podignuta tokom 15. vijeka. Od 1474. Bissone je nezavisna parohija, razdvojen od Rive San Vitale. Selidba prema jezeru vjerojatno je bila vezana uz ribolov, jer je Bissone uz susjedni Melide i Morcote dijelio privilegiju da snabdjeva grad Lugano ribom. 

Između kasnog srednjeg vijeka i 17. vijeka, duž jezerske obale niknule su buržuaske kuće sa porticima prema ulici.
Sve do sredine 19. vijeka, kad je izgrađena kantonalna cesta, centar Bissonea bio je sa istoka (kopna) zaštićen bedemom, od kog su preostali fragmenti, tako da se moglo ući jedino kroz četvoro gradskih vrata.

Bissone i Melide na susjednoj zapadnoj obali jezera povezani su gradnjom nasipa sa mostom po kom je 1874. izgrađena i željeznička pruga. Taj objekt snažno je promjenio život u mjestu, koje više nije bilo polazišna točka za brodove i trajekte.

Autoput preko jezera prema Luganu otvoren je 1966. on je s jedne strane pretvorio Bissone u predgrađe Lugana i njegov rezidencijalni kvart, ali su zato stradali vinogradi koji su posječeni za otvaranje novih gradilišta.

## Znamenitosti

Najveća znamenitost Bissonea je njegova već spomenuta parohijska crkva sv. Carpofora, podignuta početkom 11. vijeka.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Comune di Bissone''
Piazza Barberini

**Piazza Barberini** je popularni trg u historijskom centru Rima, nazvan po utjecajnoj rimskoj porodici Barberini koja je na njemu imala palaču. Piazza Barberini je prostor namjenjen pješacima, oaza mira u kaotičnom rimskom prometu.

## Historija
Trg se počeo formirati u 17. vijeku, a svoj današnji izgled dobio je krajem 19. vijeka.

### Tritonova fontana
U samom centru trga nalazi se Fontana del Tritone, podignuta 1643. jedno od mnogobrojnih remek-djela skulptora Berninija koji je bio miljenik pape Urbana VIII i njegove porodice Barberini. Na toj fontani prikazane su četiri ribe koje nose otvorenu školjku na kojoj se nalazi Triton koji se polijeva vodom iz roga. Heraldički simboli pape Urbana VIII jasno su vidljivi na fontani.

### Palača Barberini
Na trgu se nalazi Palazzo Barberini u kojoj je danas smještena Galleria Nazionale d'Arte Antica. Palaču je počeo graditi arhitekt Carlo Maderno 1627. godine, uz pomoć nećaka Borrominija. Kada je Maderno 1629. umro, Bernini je nastavio graditi i završio palaču 1633. godine. U palači se danas nalazi muzej sa finom kolekcijom renesansnih i baroknih slika. Ulaz u muzej nalazi se iza ugla, na ulici Via delle Quattro Fontane 13.

### Fontana pčela
Nedaleko od Piazza Barberini na samom početku ulice Via Veneto leži Fontana pčela (talijanski: *Fontana delle Api*), još jedno Berninijevo djelo. Nju je Bernini podigao 1644. u počast pape Urbana VIII Barberinija, jer su pčele simbol njegova porodičnog grba.

## Reference

## Vanjske veze
 
* ''Piazza Barberini''
Cartagena (razvrstavanje)

**Kartahena** ima više značenja:

* Cartagena, grad u Španiji
* , grad u Čileu
* Cartagena de Indias, ili Cartagena, grad u Kolumbiji
* , grad i opština u Kolumbiji

Naselja u Meksiku:

* Cartagena, Rayones, naselje u opštini Rayones
* Cartagena, Totatiche, naselje u opštini Totatiche
* Cartagena, Cárdenas, naselje u opštini Cárdenas
* Cartagena, Nuevo Ideal, naselje u opštini Nuevo Ideal
* Cartagena de Michapan, San Juan Evangelista, naselje u opštini San Juan Evangelista

:ili:

* Planta Cartagena, San Felipe, naselje u opštini San Felipe
* Fraccionamiento Cartagena, Aguascalientes, naselje u opštini Aguascalientes
Kartagina (razvrstavanje)

**Kartagina** ima više značenja:

* Antička Kartagina, antička država u zapadnom delu Sredozemnog mora
* Kartagina, glavni grad antičke Kartagine
* Nova Kartagina, kartaginska kolonija u Španiji, danas grad Kartahena

## Povezano
* Kartaginska Republika
Tonkin (francuski protektorat)

**Tonkin** (francuski: *Protectorat du Tonkin*; vijetnamski: *Bac Kỳ*) bio je jedan od tri francuska protektorata na teritoriju Vijetnama; ostala dva su Annam i Kočinkina. Protektorat je uspostavljen 1883. godine na krajnjem sjeveru zemlje, a 1887. godine je pripojen Francuskoj Indokini. Godine 1945., Tonkin je izgubio status kolonije proglašenjem Sjevernog Vijetnama, međutim francuski upravitelji su ga smatrali dijelom ujedinjene Države Vijetnam, koja je bila preteča Južnog Vijetnama.
Rogue (NCIS)

***Rogue*** ( je 307. epizoda, odnosno 1. epizoda 14. sezone TV-serije NCIS. Prvi put je prikazana na programu američke TV-mreže CBS 20. septembra 2016. godine.

Scenario za epizodu su pisali tvorac serije "" Gary Glasberg i Jennifer Corbett, a režirao ju je Tony Wharmby.

Radnja prikazuje kako, nakon što su kola prasnula i ubila vojno lice, ekipa otkriva da je prava meta bila njegova žena - sestra agenta MZIS-a na tajnom zadatku koji istražuje podmićenog naftnog magnata. U međuvremenu, specijlna agentkinja Kvin prati ekipu da vidi kakvu vrstu agenta Gibs traži.

## Vanjske veze
*
Batman (film u nastavcima)

***Batman*** je američki crno-bijeli film u nastavcima snimljen 1943. godine u režiji Lamberta Hillyera, poznat kao prva igrana ekranizacija stripova o Batmanu. Nastao je za vrijeme Drugog svjetskog rata, odnosno ulaska SAD u taj sukob i imao je snažan propagandni naboj. Sastoji se od 15 epizoda. Protagonist, čiji lik tumači Lewis Wilson je Bruce Wayne, bogataš koji pod krinkom maskiranog osvetnika zajedno sa svojim nećakom Robinom nastoji razbiti japanske špijune na čelu s princom Dakom (čiji lik tumači J. Carroll Nash) koji djeluju u Gotham Cityju. Prva filmska verzija *Batmana* je poznata po tome što se u njoj prvi put pojavljuje Batmanovo sklonište Batcave, kao i što je lik Wayneovog batlera Alfreda Pennywortha, u originalnim stripovima prikazan kao gojazan i ćelav, u tumačenju Williama Austina postao mršav, a što je standard koji će prihvatiti i kasnije strip i filmske verzije. *Batman* je poznat i kao prvi film u kome se spominje danas kontroverzno interniranje japanskih Amerikanaca, i to sa simpatijama kao opravdan potez. Film je doživio izuzetan uspjeh, te je 1949. snimljen nastavak pod naslovom *[[Batman and Robin (film u nastavcima)|Batman and Robin]]* u kome je Batmanov lik tumačio Robert Lowery.

## Poglavlja

# *The Electrical Brain* 
# *The Bat's Cave* 
# *The Mark of the Zombies* 
# *Slaves of the Rising Sun* 
# *The Living Corpse* 
# *Poison Peril* 
# *The Phoney Doctor* 
# *Lured by Radium* 
# *The Sign of the Sphinx* 
# *Flying Spies* 
# *A Nipponese Trap* 
# *Embers of Evil* 
# *Eight Steps Down* 
# *The Executioner Strikes* 
# *The Doom of the Rising Sun* 
Izvor:

## Uloge
* Lewis Wilson ... Batman/Bruce Wayne
* Douglas Croft ... Robin/Richard 'Dick' Grayson
* J. Carrol Naish ... Dr. Tito Daka/Princ Daka
* Shirley Patterson ... Linda Page
* William Austin ... Alfred Pennyworth
* Robert Fiske ... Foster
* Charles Middleton ... Ken Colton. (epizode #6-#8)
* Gus Glassmire ... Ujak Martin

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* Batman Serials & Interviews @ Legions Of Gotham
* Serials @ Batman:  Yesterday, Today, & Beyond
* "BATMAN ON FILM" – The 40s Serials
Lewis Wilson

**Lewis Gilbert Wilson** (28. januar 1920 – 9. august 2000) je bio američki glumac, najpoznatiji time što je bio prvi koji je tumačio lik Batmana - u serijskom filmu *[[Batman (film u nastavcima)|Batman]]* 1943. godine. Njegov sin Michael G. Wilson je filmski producent poznat po filmovima iz serije o Jamesu Bondu.

## Filmografija

**[[Batman (film u nastavcima)|Batman]]* (1943) – Batman / Bruce Wayne
**[[Redhead from Manhattan]]* (1943) – Paul
**Good Luck, Mr. Yates* (1943) – Parkhurst (nenaveden na špici)
**[[First Comes Courage]]* (1943) – Dr. Kleinich (nenaveden na šopici)
**My Kingdom for a Cook* (1943) – Reporter (nenaveden na špici)
**[[There's Something About a Soldier (1943 film)|There's Something About a Soldier]]* (1943) – Thomas Bolivar Jefferson
**[[Klondike Kate (film)|Klondike Kate]]* (1943) – George Graham (nenaveden na špici)
**[[The Racket Man]]* (1944) – Capt. Anderson (nenaveden na špici)
**[[Sailor's Holiday]]* (1944) – Jerome 'Iron Man' Collins
**[[Once Upon a Time (1944 film)|Once Upon a Time]]* (1944) – Čovjek (nenaveden na špici)
**Wild Woman* (1951) – Trent
**Craig Kennedy, Criminologist* (1952) – Walt Jameson
**[[Naked Alibi]]* (1954) – Granični policajac (nenaveden na špici)

## Izvori

## Vanjske veze
*
The Mortal Instruments: City of Bones

***The Mortal Instriments: City of Bones*** () je kanadsko-njemački film fantastike snimljen 2013. godine u režiji Haralda Zwarta. Predstavlja adaptaciju *[[City of Bones (roman, Clare)|City of Bones]]*, prvog romana iz ciklusa *[[The Mortal Instruments]]* američke spisateljice Cassandre Clare. Nominalna protagonistica, čiji lik tumači Lily Collins, je Clary Fray, njujorška tinejdžerica koja otkriva da je njena majka pripada Sjenolovcima - mješancima ljudi i anđela koji se bore protiv demona. Film koji je zamišljen kao prvi dio novog ciklusa namijenjenog mlađoj publici je, međutim, dobio izuzetno loše kritike i imao je izuzetno loše komercijalne rezultate. Zbog toga je otkazano snimanje predviđenog nastavka, i umjesto toga je dobio remake u obliku TV-serije *[[Shadowhunters]]*.

## Uloge

* Lily Collins ... Clarissa Morgenstern   
* Jamie Campbell Bower ... Jace Wayland  
* Robert Sheehan ... Simon Lewis
* Kevin Zegers ... Alec Lightwood
* Lena Headey ... Jocelyn Fairchild  
* Aidan Turner ... Luke Garroway
* Jemima West ... Isabelle Lightwood
* Godfrey Gao ... Magnus Bane
* C. C. H. Pounder ... Madame Dorothea
* Jared Harris ... Hodge Starkweather
* Jonathan Rhys Meyers ... Valentine Morgenstern
* Kevin Durand ... Emil Pangborn 
* Chris Ratz as Eric
* Robert Maillet ... Samuel Blackwell
* Stephen R. Hart ... Brat Jeremiah
* Elyas M'Barek ... Raphael Santiago
* Chad Connell ... Lambert
* Harry Van Gorkum ... Alaric/Vukodlak

## Izvori

## Vanjske veze

* 
*
Decameroticus

***Decameroticus*** je italijanska erotska omnibus filmska komedija snimljena 1972. godine u režiji Piera Giorgia Ferrettija. Sastoji se od pet priča inspiriranih novelama klasičnih italijanskih autora kao što su Boccaccio, Aretino i Bandello, a koje za temu imaju motiv muža-rogonja,

## Vanjske veze
*
Mlado jezero

Akumulacijsko jezero **Mlado jezero** se nalazi oko 7 kilometara od grada Kakanj (BiH). Nastalo je nakon klizanja tla u području naselja Ribnica i preusmjeravanjem korita rijeke Ribnica (pritoka Bosne). Područje je u prethodnim desetljećima bilo atraktivno mjesto za odmor sa sadržajima za mogućnost ribolova, kampovanja i plivanja.

## Vanjske veze
*http://www.bh-index.com/kakanj-dobio-novo-jezero-aktiviranjem-klizista-zatvoreno-korito-rijeke-ribnice/ Izvor:BH-Index: *Kakanj dobio novo jezero: Aktiviranjem klizišta zatvoreno korito rijeke Ribnice' * (bos.)
Moravija

**Moravija** (*Moravia*) je latinski naziv za Moravsku, oblast u centralnoj Evropi.

**Moravija** takođe može biti:

*  (ili Moravijska Marka), marka, pogranična pokrajina u sastavu Svetog Rimskog Carstva, Habzburške Monarhije i Austro-Ugarske;
* Alberto Moravia (1907–1990), italijanski pisac.

## Povezano
* Moravska (razvrstavanje)
* Morava (razvrstavanje)
* Moravia (razvrstavanje)
* Morejvija (razvrstavanje) (engleski: *Moravia*)
Palazzo Barberini

**Palazzo Barberini** je barokna palača iz 17. vijeka u historijskom centru Rima na Piazzi Barberini. U njoj je danas smješten dio muzeja Galleria Nazionale d'Arte Antica s finom kolekcijom renesansnih i baroknih slika.

## Historija
Sve je počelo 1623. kada je Maffeo Barberini izabran za papu pod imenom Urban VIII.. Dvije godine kasnije kupio je vilu na brdu Kvirinal, koja je nekad pripadala porodici Sforza, za svoje ambiciozne nećake. Za uređenje i adaptaciju vile angažirao je arhitekta Carla Maderna, koji je palaču počeo graditi 1627. uz pomoć nećaka Borrominija. Maderno je ingeniozno odlučio da ne sruši staru vilu, već mu je ona poslužila kao veza između dva nova krila koja je počeo podizati. Taj novi tlocrt u obliku slova H, bio je velik doprinos baroknoj arhitekturi, jer je omogućio da se između krila podižu vrtovi s egzotičnim biljem i tajnim labirintima.

Danas se u palaču i muzej ulazi iz ulice Via delle Quattro Fontane kroz portik kog je vjerojatno projektirao Bernini, jer je on 1629. preuzeo gradilište , kad je Maderno umro. Srce palače je veliki salon kog je oslikao veličanstvenom stropnom freskom Pietro da Cortona. Do te monumentalne prostorije može se doći preko Berninijeva kvadratnog stepeništa i izvanrednih spiralnih stepenica, koje je najvjerojatnije projektirao i izveo Borromini. Počevši od oko 1620. pa sve do sredine 18. vijeka brojni umjetnici i zanatlije neprekidno su radili na ukrašavanju enterijera. Tokom 18. vijeka Cornelia Costanza, posljednji direktni nasljednik porodice Barberini, podigla je još jedan kat u stilu rokokoa sa stanom, u kom su njeni nasljednici živjeli sve do 1955. godine.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Galerije Barberini''
Moravska (razvrstavanje)

**Moravska** ima više značenja:

* Moravska, istorijska pokrajina u Češkoj;
** , oblast u jugoistočnoj Moravskoj, na granici sa Slovačkom i Austrije;
* , grad u češkoj pokrajini Moravskoj;
*Moravska Srbija, srpska feudalna država u 14. veku;
* Kneževina Moravska;
* Kneževina Velika Moravska, zapadnoslovenska kneževina;
*  (ili Moravska marka), marka, pogranična pokrajina u sastavu Svetog Rimskog Carstva, Habzburške Monarhije i Austro-Ugarske;
* Moravska banovina, banovina u sastavu Kraljevine Jugoslavije.

## Povezano
* Moravskopanonska misija (ili Moravska misija)
* Moravija (razvrstavanje)
* Morava (razvrstavanje)
Santa Maria del Popolo

**Santa Maria del Popolo** je titularna crkva i manja bazilika u strogom historijskom centru Rima, na sjevernoj strani Piazza del Popolo, koju vode Augustinci.

## Historija
Prva crkva podignuta je još 1099. i to na mjestu na kom je su Carskog Rima rasle topole, a nedaleko ležao grob cara Nerona. Ona je kasnije proširena u gotičkom stilu, 1231. posvetio je papa Grgur IX., koji je kao poklon donio bizantsku ikonu.

Kad je papa Aleksandar IV. 1256. svojom bulom Licet Ecclesiae catholicae, ujedinio nekoliko pustinjačkih redova i tako osnovao augustince, on im je istovremeno dao baziliku Santa Maria del Popolo, kojom su se dotad služili franjevci.

Crkva je bila parohijska sve do 16. vijeka, kad je papa Pio IV. je svojim [dekretom Sacri Apostolatus iz [1. januar 1561. osnovao paraohiju Sant'Andrea, sa sjedištem u crkvi Sant'Andrea del Vignola, ali su se redovnici iz Santa Maria del Popolo odtad morali brinuti o novoj parohiji. 

Santa Maria del Popolo je od 1587. titularna kardinalska crkva. Sadašnji titularni kardinal je monsinjor Stanislao Dziwisz iz Krakova, koji je bio lični sekretar pape Ivana Pavla II..

Za današnji izgled crkve zaslužan je papa Siksto IV. della Rovere koji se od 1477 silno angažirao da se izgradi nova crkva. Ona je podizana od 1475. do 1660., jedan od njenih vjerojatnih autora Giovannino De Dolci na njoj je radio od 1472. do 1477.

Fasadu je podigao između 1472. i 1477. Baccio Pontelli, a obnovio 1655. Gian Lorenzo Bernini.

Papa Siksto V. vraća joj parohijski status i uključuje među sedam crkava koje hodočasnici trebaju posjetiti za Svetu godinu.

### Umjetnička djela
U svom enterijeru Santa Maria del Popolo ima puno vrijednih umjetničkih djela. Freske u koru i brodu oslikao je krajem 15. vijeka Pinturicchio. Ipak je najveći dragulj crkve Kapela Chigi, podignuta po ideji Rafaela, koju je kasnije restaurirao Bernini.

Caravaggio je 1602. naslikao za crkvu dva remek-djela: Raspeće sv. Petra i Preobraćenje Savla (sv. Pavla).

## Reference

## Vanjske veze
 
* ''Basilica Parrocchiale Santa Maria del Popolo'' 
* ''Santa Maria del Popolo''
Aniene

**Aniene** (latinski *Anio*) je rijeka duga 99 km u Laciju u Centralnoj Italiji, lijeva (južna) pritoka Tibera.

## Hidrografija
Aniene, nekad zvana Teverone, izvire u Frosinonskoj provinciji kod naselja Filettina. Od tamo teče prema jugozapadu preko Tivolija (gdje ima čuvene slapove) do Rima gdje kod mosta Salarija ima ušće u Tiber.

Aniene protječe kroz 33 općine (komune): Affile, Agosta, Anticoli Corrado, Arcinazzo Romano, Arsoli, Bellegra, Camerata Nuova, Canterano, Cerreto Laziale, Cervara di Roma, Cineto Romano, Gerano, Jenne, Licenza, Mandela, Marano Equo, Olevano Romano, Percile, Riofreddo, Rocca Canterano, Rocca Santo Stefano, Roccagiovine, Roiate, Roviano, Sambuci, Saracinesco, Subiaco, Tivoli, Vallepietra, Vallinfreda, Vicovaro i Vivaro Romano.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Il Fiume Aniene''
Ribnica (pritoka Bosne)

**Ribnica** je desna pritoka Bosne koja teče zapadno od Kaknja. Rijeka je duga 20 km. U donjem toku formira akumulaciju Mlado jezero.
Morejvija

**Morejvija** se može odnositi na:
* Moravia, Iowa, grad u američkoj saveznoj državi Iowa
* Moravia, New York, grad u američkoj saveznoj državi New York

## Povezano
* Moravia (razvrstavanje)
Češka (razvrstavanje)

**Češka** može biti:

* Češka (službeno Češka Republika), država u centralnoj Evropi
* Češka, Bohemska Češka ili Bohemija, istorijski i geografski region, koji se danas nalazi u sastavu Češke Republike
* Češka (službeno Vojvodstvo Češka), naziv Bohemske Češke od 870. do 1198. godine
* Češka (službeno Kraljevina Češka), naziv Bohemske Češke od 1198. do 1918. godine
*  (službeno Provincija Nemačka Češka)

## Povezano
* Bohemska, razvrstavanje
* Bohemija, razvrstavanje
Bohemija

**Bohemija** (*Bohemia*) je latinski naziv za Češku (Bohemsku Češku), regija u centralnoj Evropi.

**Bohemija** takođe može biti:

* Bohemija (zvanično Vojvodstvo Bohemija), naziv Bohemske Češke od 870. do 1198. godine
* Bohemija (zvanično Kraljevina Bohemija), naziv Bohemske Češke od 1198. do 1918. godine
*  (zvanično Provincija Nemačka Bohemija)

## Povezano
* Češka (razvrstavanje)
* Bohemska, razvrstavanje
* Bohimija (engleski: *Bohemia*), naseljeno mesto bez administrativnog statusa u američkoj saveznoj državi Njujork.
Šleska (razvrstavanje)

**Šleska** može biti:
*Šleska
*Gornja Šleska
*Donja Šleska
*Češka Šleska (ponekad Moravska Šleska)
*Austrijska Šleska
* ili Tješinska Šleska
*
*
*
*
*
*

## Povezano
*Šlezija (razvrstavanje)
*
Obren Petrović

**Obren Petrović** (Doboj, FNRJ, 11. maj 1957) je političar iz Doboja u Republici Srpskoj u Bosni i Hercegovini. Trenutno obavlja funkciju gradonačelnika Doboja. Član je Srpske demokratske stranke.

## Biografija
Obren Petrović je rođen u Doboju, gdje je završio osnovnu i srednju školu. Studirao je i diplomirao 24. decembra 1988. godine na Fakultetu političkih nauka u Zagrebu (smjer profesor odbrane i zaštite).

Veći dio radnog vijeka do ratnih sukoba devedesetih proveo je u opštinskom Sekretarijatu za narodnu odbranu, te u Centru javne bezbjednosti Doboj gdje je obavljao različite poslove. Nakon penzionisanja u Ministarstvu unutrašnjih poslova Republike Srpske prelazi u Administrativnu službu opštine Doboj, na mjesto šefa Odsjeka za civilnu zaštitu opštine Doboj.

Nakon što su odlukama Visokog predstavnika u Bosni i Hercegovini smijenjena dva njegova prethodnika, odlukom Skupštine opštine Doboj Obren Petrović imenovan je na funkciju načelnika opštine 2002. godine. Na Lokalnim izborima održanim 2004. godine, kao i na Lokalnim izborima 2008. godine biran je za načelnika opštine.

Nekadašnja opština Doboj dobila je status Grada 18. jula 2012. godine kada je Narodna skupština Republike Srpske usvojila Zakon o Gradu Doboj, tačnije Zakon o lokalnoj samoupravi. Iste te godine održani su Lokalni izbori 2012, kada su građani izabrali Obrena Petrovića za prvog gradonačelnika Doboja. Na lokalnim izborima 2016. godine Petrović je po drugi put izabran za gradonačelnika Doboja.

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica Grada Doboj
* Srpska demokratska stranka - službena internet prezentacija 
* Narodna skupština Republike Srpske
* Centralna izborna komisija Bosne i Hercegovine
Pandora's Box (Part I)

***Pandora's Box (Part I)*** ( je 321. epizoda, odnosno 15. epizoda 14. sezone TV-serije NCIS. Prvi put je prikazana na programu američke TV-mreže CBS 14. februara 2017. godine.

Scenario za epizodu je pisala Cindi Hemmingway, a režirao ju je Arin Brown.

Radnja prikazuje kako, nakon što je Ebina ekipa iz Državne bezbednosti ugrožena i nakon što je ona pronađena u posedu bombe, ekipa MZIS-a otkriva da je vođa skupa ubijen i da je tablet sa teorijom terorizma ukraden.

## Vanjske veze
*
Čebinčeva afera

**Čebinčeva afera** je bio sudski proces sa kraja 1894. protiv vođa Narodne radikalne stranke Ranka Tajsića, Ace Stanojevića, Alekse Žujovića i Koste Taušanovića da pripremaju navodnu zaveru protiv kralja Aleksandra Obrenovića i da na presto Srbije dovedu dinastiju Karađorđević. Afera je dobila ime po prvooptuženom Mihailu Čebincu, kraljevačkom trgovcu i kamenorescu, koji je održavao veze sa knezom Petrom Karađorđevićem i koji je po sudu priznao svoju krivicu i optužio radikale da pripremaju nasilnu smenu dinastije. Ostali okrivljeni nisu priznavali krivicu i optuživali su Čebinca da je on provokator.

Uhapšene radikalske vođe su osuđene na kaznu od jednu do tri godine tamnice, ali su posle šest meseci amnestirani od nove naprednjačke vlade Stojana Novakovića jer je javno mišljenje verovalo da je ceo proces bio montiran.

## Literatura
*
Viminale

**Viminale** (latinski *Viminalis collis*) je najmanji od sedam rimskih brežuljaka, koji se proteže jugozapadno od Eskvilina. Od Cispiusa (brdo na Eskvilinu) na jugoistoku razdvajala ga je antička ulica Vicus Patricius, a od Kvirinala na sjeverozapadu kotlina po kojoj se danas prostire Via Nazionale.

## Karakteristike

Viminale je danas poznat po glavnoj rimskoj željezničkoj stanici Termini, po Palači opere i po Palači Viminale sjedištu Talijanskog ministarstva unutrašnjih poslova (Ministero dell'Interno).

Viminale je ime dobio po vrbovim šumarcima (*vimini*), kojima je nekad bio obrastao, ali možda i po rimskom bogu Verminusu, koji je izgleda imao hram na tom brežuljku.

Viminale je slično kao Kvirinal i Eskvilin - brdašce između rijeka Aniene i Tibera, ali su mu obronci znatno kraći i ne dopiru do Tibera.
Slično kao i Kvirinal i Viminale je jezičac zemlje dug oko 700 metara, danas visok od 50 do 57 m, sa površinom od oko 24 hektara. Nekad je bio nešto viši čak 317 m.

## Historija

Viminale je još za Rimske Republike postao dio *[[Grad]]a četiri regije* (Quattuor Regiones), odnosno Rima, formirajući zajedno sa Kvirinalom treću regiju - Regio Collina. Ostale tri bile su Suburana, Esquilina, i Palatina.

Kad je podignut Servijev zid, izgleda da se Viminale prostirao sve do zida i gradskih vrata - Porta Viminalis.
U vrijeme cara Augusta Viminale je bio dio šeste regije Rima, od njih 14.

Viminale je uvijek bio periferijski dio grada u brdima, bez puno hramova i spomenika i bez nekih važnijih ulica, jer se promet odvijao pored njega.

Danas se malo zna o antičkim hramovima i kultovima sa Viminala, u dokumentima se spominjao hram boga Silvanusa, ali dosad nisu iskopani nikakvi tragovi koji bi to potvrđivali. Ostatci pronađeni kod iskapanja temelja za Banku Italije odgovaraju hramu, ali se nalaze na Kvirinalu.

Slična je stvar i sa većim javnim zgradama na brdu, iz dokumenata se zna da su bile dvije terme, jedno kupalište i jedna palača, ali su dosad pouzdano utvrđene lokacije Termi Novato i Agripininog kupališta.

Topografija Viminala doživjela je velike promjene kad su krajem 3 i početkom 4. vijeka na njegovom istočnom kraju podignute goleme Dioklecijanove terme, zbog čeg su mnoge starije zgrade  porušene.

I za srednjeg vijeka Viminale je bio spojen sa Kvirinalom, formirajući zajedno s njim - **suburu** (predgrađe) i Rione Monti, poznat po buntovnom karakteru svojih stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Viminale''
Milorad Miša Volić

**Milorad Miša Volić** (Beograd, 26. decembar 1921 – Beograd, 1984) je bio jugoslovenski i srpski filmski i pozorišni glumac.

## Filmografija

|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1950.-te
|-
| 1954. || Sumnjivo lice  || /
|-
| 1955. || Njih dvojica  || /
|-
| 1956. || Potraga  || Agent
|-
| 1956. || Zle pare  || /
|-
| 1958. || Gospođa ministarka  || Pera, pisar
|-
| 1959. || Sam  || Kuvar Brka (kao M. Volić)
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1960.-te
|-
| 1960. || Drug predsednik centarfor  || Mušterija u berbernici
|-
| 1961. || Vojnik sa dva imena TV film || /
|-
| 1961. || Siromašni mali ljudi TV film || /
|-
| 1962. || Saša  || Vladin otac (kao Volić Milorad)
|-
| 1963. || Kir Janja TV film || Sluga Petar
|-
| 1964. || Marš na Drinu  || /
|-
| 1964. || Izgubljeni raj TV film || /
|-
| 1966. || Gospođa ministarka TV film || Pera, pisar
|-
| 1966. || Povratak  || Automehaničar
|-
| 1968. || Kod Londona TV serija || /
|-
| 1968. || Maksim našeg doba TV serija || Ribar
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1970.-te
|-
| 1970. || Srbija na Istoku TV film || Ministar finansija
|-
| 1975. || Đavolje merdevine TV serija || Stanodavac
|-
| 1975. || Pesma TV serija || Žigmund Buhvald
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1980.-te
|-
| 1981. || Sedam sekretara SKOJ-a TV serija || /
|}

## Vanjske veze
*
Mandragola

***La mandragola*** (), poznatija i po skraćenim naslovom ***Mandragola*** je komedija italijanskog književnika Nicolla Machiavellija objavljena 1524. godine. Sastoji se od 5 činova u kojima se prikazuje kako se mladić po imenu Callimaco zaljubi u Lucreziju, ženu ostarjelog ali bogatog Nicije, te se počne izdavati za ljekara koji bi Lucreziju trebao na svoj način izliječiti od neplodnosti. Vjeruje se kako je *Mandragolu*  Macchiavelli bio napisao u egzilu, i njen sadržaj se često tumači kao satirički obračun sa mnogim aspektima italijanskog renesansnog društva. *Mandragola* je sa vremenom stekla popularnost, te se smatra jednim od najpoznatijih djela italijanske renesansne književnosti. Bila je predmetom nekoliko filmskih i televizijskih ekranizacija.

## Vanjske veze
Mandragola (TV drama)

***Mandragola*** je jugoslovenska crno-bela TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1962. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada italijanskog pisca Nikola Makijavelija. Režirao ju je Jovan Konjović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
La mandragola (film, 1965)

***La mandragola*** () je italijansko-francuska filmska komedija snimljena 1965. godine u režiji Alberta Lattuade. Predstavlja adaptaciju istoimenog teatarskog komada Niccola Macchiavelija. Radnja se događa 1504. godine u Firenci, a protagonist, koga tumači Philippe Leroy, je Callimaco, mladić zaljubljen u Lucreziju (čiji lik tumači Rosanna Schiaffino), lijepu suprugu bogatog starca, a koju pokušava zavesti izdajući se za ljekara koji liječi neplodnost.

## Uloge
*Rosanna Schiaffino ... Lucrezia
*Philippe Leroy ... Callimaco
*Jean-Claude Brialy ... Ligurio
*Totò ... Il Frate Timoteo
*Romolo Valli ... Messer Nicia
*Nilla Pizzi ... La Madre
*Armando Bandini ... Il servo de Ligurio
*Pia Fioretti ... La francesina
*Jacques Herlin ... Frate Predicatore
*Donato Castellaneta ... L'Uomo-Donna
*Ugo Attanasio ... Lo Stregone
*Luigi Leoni
*Renato Montalbano
*Mino Bellei ... Cliente Osteria
*Walter Pinelli

## Vanjske veze
*
*Cinema: Virtue Besieged , Time Magazine, June 3, 1966
Antonia Santilli

**Antonia Santilli** (8. august 1949 - ) je bivša italijanska filmska glumica, koja je nastupala u filmovima početkom 1970-ih. Svoju relativno kratku karijeru je započela za vrijeme studija književnosti u Rimu, ispočetka nastupima u amaterskim teatarskim predstavama, ali je pažnju privukla tako što se slikala gola za duplericu časopisa *Playmen*. Santilli, koja je, između ostalog, radila dublerka mnogo poznatijoj Ornelli Muti u "golišavim" filmskim scenama, je svoj najpoznatiji nastup imala 1973. godine u gangsterskom filmu *[[Il boss]]*, gdje je tumačila lik otete kćeri mafijaškog bosa. Godinu dana kasnije, nakon nastupa u filmu *[[Una matta, matta, matta corsa in Russia]]* se povukla sa scene.

## Filmografija

* *[[Roma bene]]*, rež. Carlo Lizzani (1971)
* *[[Fratello homo sorella bona]]*, rež. Mario Sequi (1972)
* *[[Decameroticus]]* (1972)
* *[[Grazie signore p...]]*, rež. Renato Savino (1972)
* *[[Boccaccio (film 1972)|Boccaccio]]* (1972)
* *[[Il mio corpo con rabbia]] (1972)
* *Io e lui*, rež. [[Luciano Salce]] (1973)
* *Buona parte di Paolina*, rež. [[Nello Rossati]] (1973)
* *Ancora una volta prima di lasciarci* (1973)
* *Il boss*, rež. [[Fernando Di Leo]] (1973)
* *Il giustiziere di Dio* (1973) 
* *Una matta, matta, matta corsa in Russia*, rež. [[Francesco Prosperi|Franco Prosperi]] i [[Eldar Aleksandrovič Rjazanov]] (1974)

==Liteartura==
*Manlio Gomararasca, Davide Pulici: *99 Donne*. Milano, 1999
*Manlio Gomararasca, Davide Pulici: *Nocturno Dossier n.36: Le sorelle di Venere''. Luglio 2005

## Vanjske veze
*
On ne badine pas avec l'amour (TV drama)

***On ne badine pas avec l'amour*** () je francuska TV-drama snimljena u režiji Caroline Huppert i premijerno prikazana krajem 1977. godine. Predstavlja snimku teatarske predstave istoimenog komada Alfreda de Musseta. Caroline Huppert je predstavljao režijski debi, a glavnu žensku ulogu je tumačila njena sestra Isabelle.

## Uloge
* Isabelle Huppert - Camille
* Didier Haudepin - Perdican
* Sabine Haudepin - Rosette
* Jean Benguigui - Bridaine
* André Julien - Le baron
* Evelyne Bouix - La choriste
* Yves Elliot - Blazius
* Monique Couturier - Dame Pluche
* Christian Pernot - Le choriste

## Vanjske veze
*
Roma bene

***Roma bene*** () je italijansko-francusko-zapadnonjemački igrani film snimljen 1971. godine u režiji Carla Lizzanija. Po žanru je mješavina kriminalističkog filma, crne komedije i satiričke drame. Radnja je smještena u milje rimske više klase i prikazuje kako naizgled ugledni i "profinjeni" likovi koji pripadaju tom svijetu ne prezaju od ničega, uključujući zločine, u nastojanju da se dočepaju novca ili zadrže svoj položaj. Protagonist, čiji lik tumači Nino Manfredi, je policijski komesar čije pokušaje da riješi zločine spriječi pomorska nesreća, ali i spletke njegovih pretpostavljenih koji žele da se cijeli slučaj zataška.

## Uloge
*Nino Manfredi: Commissario Quintilio Tartamella
*Philippe Leroy: Giorgio Santi
*Virna Lisi: Duchessa Silvia Santi
*Mario Feliciani: Teo Teopulos  
*Irene Papas: Elena Teopulos
*Evi Maltagliati: La madre di Elena  
*Umberto Orsini: Principe Rubio Marescalli
*Senta Berger: Principessa Dedé Marescalli 
*Franco Fabrizi: Nino Rappi    
*Michèle Mercier: Wilma Rappi
*Vittorio Caprioli: Barone Maurizio De Vittis
*Gastone Moschin: Il Monsignore  
*Vittorio Sanipoli: Il Questore
*Annabella Incontrera: La lesbica   
*Enzo Cannavale: Agente Tognon
*Peter Baldwin: Michele Vismara   
*George Wang: Che-Fang   
*Gigi Ballista: Vitozzi    
*Minnie Minoprio: Minnie
*Ely Galleani: Vivi Santi

## Vanjske veze
*
Sisowath od Kambodže

**Sisowath** (kmerski: ព្រះបាទស៊ីសុវតិ្ថ; Mongkol Borei, 7. rujna 1840. – Phnom Penh, 9. kolovoza 1927.) bio je kralj Kambodže od 1904. do 1927. godine. Sisowath je bio sin kralja Ang Duonga te polubrat svog prethodnika, kralja Norodoma, i kasnijeg pobunjenika, Si Vothe.

Rođen je 1840. godine u Mongkol Boreiju kao **Ang Sar**, u periodu kada je Kambodža bila pod zajedničkom vlašću Sijama i Vijetnama. Kao i Norodom, Sisowath je obrazovan u Bangkoku te se nije vratio u Kambodžu sve do očeve smrti, 1860. godine. Po očevoj smrti, Sisowath je hitro otišao u Oudong kako bi spriječio da Si Votha preuzme prijestolje, u čemu je i uspio, jer je oca naslijedio drugi polubrat, Norodom.

Iako je Norodom bio znatno manje ratoboran od Si Vothe, isti je dogovorio s Francuzima uspostavu protektorata 1863. godine, što je također izazvalo bijes kod Sisowatha. Naredne godine, Sisowath odlazi u samonametnuti egzil u Saigon, koji je također bio pod francuskom upravom; tamo su ga Francuzi uvjerili da ostane pod njihovom zaštitom, tvrdeći da mu u Kambodži prijeti opasnost. Francuzi su zapravo tražili njima sklonu potencijalnu zamjenu za Norodoma, kojemu su tako mogli lako prijetiti u slučaju neposluha. Sisowath se tu pokazao prikladnim izborom.

Situacija je u narednim godinama postajala sve turbulentnija, s obzirom na porast otpora protiv francuske vlasti u Kambodži. Kada je situacija eskalirala, Norodom je hitno pozvao Sisowatha da se vrati u Phnom Penh, gdje su Francuzi 1865. preselili prijestolnicu, kako bi pomogao u smirivanju pobune. Sisowath je intervenirao, ali je ubrzo pružio i svoju bezrezervnu podršku kolonizatorima, što je uvelike otežalo Norodomovu ionako nezahvalnu poziciju.

Pred smrt, Norodom je pokušao imenovati svog sina prijestolonasljednikom, međutim Francuzi su to rezolutno odbili i odlučili kako će Norodoma naslijediti upravo Sisowath. Nakon što je njegov polubrat umro 24. travnja 1904., Sisowath je tri dana kasnije imenovan novim kraljem. Njegova naklonost kolonizatorima tokom dva desetljeća vladavine bila je bogato nagrađena te su mu Francuzi dali izgraditi novu palaču, darovali su mu luksuzni parobrod i opskrbljivali ga s oko 100&nbsp;kg visoko kvalitetnog opijuma godišnje.

Umro je 9. kolovoza 1927. godine u Phnom Penhu, a naslijedio ga je njegov sin Sisowath Monivong.

## Literatura

*
Hop Harrigan (film u nastavcima)

***Hop Harrigan*** je američki crno-bijeli pustolovni film u nastavcima snimljen 1946. godine u režiji Derwina Abrahamsa. Temelji se na istoimenom stripu koji je izlazio u izdanju kuće All-American Comics (a koga će kasnije preuzeti DC Comics). Protagonist, čiji lik tumači William Bakewell je pilot koji zajedno sa bratom vodi provincijski aerodrom i obavlja usluge zračnog prijevoza. Radnja prikazuje kako sticajem okolnosti bude upetljan u pokušaj tajanstvenih zlikovaca da otmu naučnika (čiji lik tumači John Merton).

## Uloge
* William Bakewell ... Hop Harrigan
* Jennifer Holt ... Gail Nolan
* Robert 'Buzz' Henry ... Jackie Nolan
* Sumner Getchell ... "Tank" Tinker
* Emmett Vogan ... J. Westly Arnold
* Claire James ... Gwen Arnold
* John Merton ... Dr. Tobor
* Wheeler Oakman ... Alex Ballard/Glavni pilot
* Ernie Adams ... Retner
* Peter Michael ... Mark Craven
* Terry Frost ... Barry
* Anthony Warde ... Edwards
* Jackie Moran ... Fraser
* Bobby Stone ... Gray
* Jack Buchanon ... Zamjenik šerifa

## Izvori

## Vanjske veze
*
Sisowath Monivong

**Sisowath Monivong** (kmerski: ស៊ីសុវត្ថិ មុនីវង្ស; ; Phnom Penh, 27. prosinca 1875. – Phnom Bokor, 24. travnja 1941.) bio je kralj Kambodže od 1927. do svoje smrti, 1941. godine. Monivong je bio sin kralja Sisowatha te djed svog nasljednika, Norodoma Sihanouka.

Rođen je 1875. godine u Phnom Penhu kao šesto dijete i drugi sin kasnijeg kralja Sisowatha i Varni Van. U vrijeme njegova rođenja, njegov otac je boravio u Phnom Penhu, novoj prijestolnici kolonijalne Kambodže, kojom je vladao Sisowathov polubrat, Norodom. Njegov otac je na prijestolje došao 1904. godine.

Dvije godine kasnije, Monivong s ocem putuje u Francusku, gdje upisuje vojnu školu u mjestu Saint-Maixent-l'École. Dvije godine kasnije, diplomirao je s činom potpukovnika u Legiji stranaca, nakon čega se 1909. godine vratio u Kambodžu. Tokom narednih godina je napredovao u hijerarhiji, sve do čina šefa bataljona (1922.). Tokom Prvog svjetskog rata, aktivno je radio na regrutaciji volonterske radne snage i vojnika, zbog čega je kasnije i odlikovan. Otac ga je kasnije imenovao potpredsjednikom Vijeća ministara i predsjednikom Vijeća kraljevske obitelji.

Prijestolje je preuzeo nakon očeve smrti 1927. godine te je zapravo samo nastavio s provođenjem profrancuske politike svoga oca, odbivši se direktno uplitati u politička pitanja, svjestan činjenice da je mjesni namjesnik iz Pariza čelna osoba u državi. Njegova vladavina nije bila obilježena nikakvim značajnijim događanjima, mada je ostala zapamćena kao period postepenog prodiranja komunizma u kambodžansko društvo; godine 1930., vijetnamski vođa Hồ Chí Minh je osnovao Indokinesku komunističku partiju, koja je postepeno sticala pobornike u Kambodži. Glavni cilj kambodžanskih komunista bilo je dokidanje francuske uprave.

Monivong je na prijestolju dočekao i početak Drugog svjetskog rata te političke dogovore između Višijske Francuske i Japana; naime, iako je Višijski režim bio faktički nasljednik Treće Republike, Japan je ranije izvršio invaziju Francuske Indokine, ali je dozvolio Francuzima da zadrže faktičku upravu nad svojim kolonijama. S druge strane, Japan je preuzeo kontrolu nad Tajlandom te su francuski i japanski kolaboracionisti postepeno počeli vršiti represiju nad kambodžanskim narodom. Svjestan toga, a nemoćan da se suprostavi, Monivong se povukao u provinciju Kampot. Umro je u Phnom Bokoru 24. travnja 1941. godine. Naslijediti ga je trebao njegov sin, Sisowath Monireth, ali su francuski upravitelji odabrali devetnaestogodišnjeg Norodoma Sihanouka, sina Minovongove kćerke Sisowath Kossamak, za njegova nasljednika, pogrešno vjerujući kako će lakše kontrolirati mladog kralja nego Moniretha.

Kao i njegovi prethodnici, Monivong je za života imao mnogo žena, barem šest od kojih su bile i službeno priznate jer su rodile njegovu djecu. Jedna od njih bila je plesačica po imenu Meak, čiji su mladi rođaci sredinom 30-ih godina došli živjeti s njom, što je bio kambodžanski običaj. Jedan od njih bio je i sedmogodišnji dječak po imenu Saloth Sar, ali kojeg će historija zapamtiti po njegovom kasnije odabranom imenu - Pol Pot.

## Reference
Sunčano sa kišom

***Sunčano sa kišom*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1963. godine. Režirao ju je Jovan Konjović, a scenario je napisao Aleksandar Obrenović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Selina

**Selina** se može odnositi na:
*Sellina (Cosenza), naselje u provinciji Cosenza, Italija
*Selina (Sveti Lovreč), naselje u opštini Sveti Lovreč, Hrvatska
*Seline (do 1991. godine *Selina*), naselje u opštini Starigrad, Hrvatska
Rutenija (razvrstavanje)

**Rutenija** se može odnositi na:

* 

ili:

* 
* 
* Crvena Rutenija
* Karpatska Rutenija
* Kraljevina Rutenija

## Povezano
*
Rusi (razvrstavanje)

**Rusi** se može odnositi na:
* Rusi, narod

Naselja u Italiji:
* Russi, Aosta, naselje u provinciji Aosta
* Russi, Benevento, naselje u provinciji Benevento
* Russi, Piacenza, naselje u provinciji Piacenza
* Russi, Ravenna, naselje u provinciji Ravenna

## Povezano
* Russi (razvrstavanje)
Moloh (TV drama)

***Moloh*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1964. godine. Predstavlja adaptaciju istoimene priopovetke Veljka Petrovića. Režirao ju je Jovan Konjović po scenariju Pavla Ugrinova.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Georges Courteline

**Georges Courteline**, pravim imenom **Georges Victor Marcel Moinaux** (25 . jun 1858 – 25. jun 1929) bio je francuski književnik, najpoznatiji po brojnim scenskim djelima, među kojima se ističu komedije.

## Djela
* *[[Les Gaîtés de l'escadron (drama)|Les Gaietés de l'escadron]]*, 1886
* *[[Le 51e Chasseurs]]*, 1887
* *[[Les Femmes d'amis]]*, 1888
* *[[Le Train de 8 heures 47]]*, 1888
* *[[Madelon, Margot et Cie]]*, 1890
* *[[Potiron]]*, 1890
* *[[Messieurs les ronds-de-cuir]]*, 1893
* *[[Boubouroche]]*, 1893
* *[[Ah ! Jeunesse !]]*, 1894
* *[[Ombres Parisiennes]]*, 1894
* *[[La Peur des coups]]*, 1895
* *[[La vie de caserne]]*, 1895
* *[[Un client sérieux]]*, 1896
* *[[Hortense, couche-toi !]]*, 1897
* *[[Monsieur Badin]]*, 1897
* *[[L'Extra-Lucide]]*, 1897
* *[[Une lettre chargée]]*, 1897
* *[[Théodore cherche des allumettes]]*, 1897
* *[[La Voiture versée]]*, 1897
* *[[Gros Chagrins]]*, 1897
* *[[Les Boulingrin]]*, 1898
* *[[Le gendarme est sans pitié]]*, 1899
* *[[Le commissaire est bon enfant]]*, 1900
* *[[L'Article 330]]*, 1900
* *[[Les Marionnettes de la vie]]*, 1900
* *[[Sigismond (drama)]]*, fantazija u jednom činu 1901
* *[[Les Balances]]*, 1901
* *[[La Paix chez soi]]*, 1903
* *[[L'Illustre Piégelé]]*, 1904
* *[[L'Ami des Lois]]*, 1904
* *[[Ah Jeunesse !]]*, 1904
* *[[Facéties de Jean de La Butte]]*, 1904
* *[[Les tire-au-cul : les gaîtés de l'escadron]]*, 1904
* *[[Coco, Coco et Toto]]*, 1905
* *[[La Conversion d'Alceste]]*, 1905
**[[L'Honneur des Brossarbourg]]*, 1905
* *[[Le Petit Malade]]*, 1905
* *[[Le père Machin-Chouette : les gaîtés de l'escadron]]*, 1905
* *[[Les Fourneaux]]*, 1905
* *[[La Cruche]]*, 1909 *(ko-autor: [[Pierre Wolff]])*
* *[[Un visiteur sans gêne]]*,1911
* *[[Les Linottes]]*, 1912
* *[[Le Gora]]*, 1920
* *[[Le Droit aux étrennes]]*
* *Godefroy*, jednočinka za koju je muziku napisao Claude Terrasse

## Izvori

## Vanjske veze
* Courteline et ses comédies (en archive)
* Courteline en biens communs  (quasi-intégrale des textes théâtraux, enregistrements audio)
* Courteline par Sacha Guitry
* Œuvres de Courteline sur Gallica
* Georges Courteline, ''Messieurs les Ronds-de-cuir
*