open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Blaise Pascal (film)

***Blaise Pascal*** je italijansko-francuski biografski televizijski film snimljen u režiji Roberta Rossellinija i premijerno prikazan 1972. godine na programu RAI-ja. Protagonist, koga tumači Pierre Arditi, je znameniti francuski filozof Blaise Pascal, a radnja, smještena u Francusku u 17. vijeku, prikazuje njegovo nastojanje da svoja duboka religijska vjerovanja uskladi sa naučnim propitivanjem svijeta oko sebe. *Blaise Pascal*, koji se smatra jednim od "najasketskijih" filmova u Rossellinijevoj biografiji, je predstavljao dio njegovog ciklusa posvećenog znamenitim filozofima.

## Uloge
* Pierre Arditi – Blaise Pascal
* Rita Forzano – Jacqueline Pascal
* Giuseppe Addobbati – Étienne Pascal
* Teresa Ricci – Gilberte Pascal
* Bruno Cattaneo – Adrien Dechamps
* Christian Aligny – Jean Dechamps
* Marco Bonetti – Artus Goufier

## Vanjske veze
*
Maxim (mitraljez)

**Maximova puška** ili **Maximov top** (), kasnije poznatija po skraćenom imenu **Maxim**, je prvi moderni, pokretni mitraljez sa potpuno automatskom paljbom. Ime je dobio po svom dizajneru, britansko-američkom pronalazaču Sir Hiramu Maximu, koji je prototip izradio 1883. godine, a prvi put ga javno demonstrirao u oktobru 1884. godine.

Maxim je svoj prototip godine 1886. poklonio sudionicima Ekspedicije spašavanja Emin paše u centralnoj Africi, gdje je, prema navodima, uspješno korišten u borbi sa domorocima. To je potaklo Britansku vojsku da od Maxima naruči prve primjerke, te je u službenu upotrebu ušao 1889. godine. Prvi put se ozbiljno koristio u Prvom Matabele ratu kada su samo 4 primjerka bila dovoljna da se razbije juriš 5000 domorodaca. I prije toga su brojne države počele naručivati Maximove mitraljeze ili po licenci proizvoditi vlastite verzije. Relativno veliki broj (nekoliko stotina) je korišten od carske Rusije u Rusko-japanskom ratu. Do početka Prvog svjetskog rata su se Maximovi mitraljezi u raznim oblicima koristili kod većine država, a među modelima se najviše ističu britanski Vickers, njemački MG 08 i ruski PM M1910. Neki od njih se koriste do današnjeg dana.

## Vanjske veze

* Handbook of the Maxim Automatic Machine Gun, caliber .30, model of 1904, with pack outfits and accessories. US War Department, July 1916
* The Maxim Machine Gun Systems Blueprints by 1906 
* Animation of Maxim's prototype machine gun, 1884
* Animation of Maxim's second prototype machine gun 1885
* Animation of Maxim's transitional machine gun 1885
Rice University (film)

***Rice University*** je italijanski televizijski dokumentarni film snimljen 1971. godine u režiji Roberta Rossellinija i Beppea Cinoa. U njemu se, kroz razgovora kroz istraživače na američkom Univerzitetu Rice nastoji istražiti odnos mašte i nauke. Nastao je u produkciji italijanske državne TV-kuće RAI i originalno se sastojao od dva dijela od po 50-ak minuta.
## Vanjske veze
*
Intervista a Salvador Allende: La forza e la ragione

***Intervista a Salvador Allende: La forza e la ragione*** () je italijanski kratki dokumentarni film snimljen u režiji Roberta Rossellinija i Emidija Greca. Napravljen je u okviru šireg projekta u kojem je Rossellini nastojao zabilježiti tadašnje aktualne historijske događaje, te se sastoji do intervjua koji je Rossellini godine 1971. napravio sa Salvadrom Allendeom tadašnjim socijalističkim predsjednikom Čilea. Premijerno je prikazan 1973. godine na programu italijanske TV-kuće RAI, četiri dana nakon vojnog puča u kome je Allende bio svrgnut i smrtno stradao.

## Vanjske veze
*
Agostino d'Ippona (film)

***Agostino d'Ippona*** () je italijanski biografski televizijski film snimljen 1972. godine u režiji Roberta Rossellinija. Naslovni protagonist, koga tumači Dary Berkani, je znameniti kršćanski teolog Sveti Augustin, a radnja, smještena u prve decenije 5. vijeka u rimskoj provinciji Africi prikazuje njegovo nastojanje da očuva vjeru u iskušenjima koje donosi propadanje Carstva. *Agostino*, originalno prikazan u dva dijela, je predstavljao dio ciklusa Rossellinijevih televizijskih filmova posvećenih znamenitim filozofima.

## Vanjske veze
* 
* Scheda del film , Loescher editore, 2008
*
L'età di Cosimo de' Medici

***L'età di Cosimo de' Medici*** () je italijanska biografsko-historijska televizijska miniserija snimljena u režiji Roberta Rossellinija i premijerno prikazana na programu Rai 1 krajem 1972. i početkom 1973. godine. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Marcello Di Falco je znameniti firentinski bankar i državnik Cosimo de Medici. Serija, koja se sastoji od tri epizode, prati njegov život. U njoj se u svojoj prvoj ulozi pred kamerama pojavljuje američki glumac Fred Ward, a koji je u to vrijeme u Italiji radio na sinkronizaciji italijanskih filmova na engleski.
 
## Vanjske veze
*
Desiderio (film, 1946)

***Desiderio*** () je italijanski crno-bijeli snimljen 1946. godine u režiji Marcella Pagliera i Roberta Rosselinija. Po žanru je drama, a protagonistica, čiji lik tumači Elli Parvo, je mlada djevojka iz provincije koja u velikom gradu za život zarađuje prostitucijom i koja odluči promijeniti svoj život kada bude svjedokom samoubistva svoje kolegice. Radnja prikazuje kako se vraća u rodno mjesto, ali tamo postane žrtvom ucjene koja će dovesti do tragičnih posljedica. *Desiderio*, koga će kasniji kritičari proglasiti jednim od ranih ostvarenja neorealizma, je Rossellini počeo snimati za vrijeme Drugog svjetskog rata 1943. godine. Kaos izazvan kapitulacijom i okupacijom u ljeto iste godine je prekinuo snimanje, koje je Pagliero nastavio tek iza završetka rata. Verzija koja se pojavila u kino-dvoranama je značajno skraćena zbog cenzure koja je, između ostalog, izbacila scenu u kojoj se Parvo pojavljuje golih grudi.

## Vanjske veze
* 
*
Veljko Ražnatović

**Veljko Ražnatović** (Rijeka Crnojevića, kod Cetinja, 1920 — Beograd, 1986), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i  pukovnik avijacije JNA.

## Biografija
Rođen je 1920. godine u Rijeci Crnojevića, kod Cetinja.

Kao omladinac se priključio omladinskom revolucionarnom pokretu i 1939. godine postao član Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ). U članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) primljen je u maju 1941. godine.

Nakon okupacije Jugoslavije, 1941. godine učestvovao je u pripremama oružanog ustanka. Bio je učesnik Trinaestojulskog ustanka, a potom je radio kao ilegalac na Cetinju, gde je bio član Okružnog komiteta KPJ za Cetinje.

Posle je prešao u jedinicu, gde je obavljao dužnosti zamenika komandira i komandira čete. Potom je bio član Politodela Desete krajiške udarne brigade, član Politodela 23. srpske divizije i zamenik političkog komesara 46. srpske divzije.

Avgusta 1945. godine bio je postavljen za političkog komesara Vojnog vazduhoplovnog učilišta i radio je na stvaranju novih pukova i vazduhoplovnih baza. Posebno je bio angažovan na organizovanju Komande Vojnog vazduhoplovog učilišta, kao i nastavnog odeljenja i održavanju nastave.

Kasnije se nalazio na službi u Brežicama u Sloveniji, Zagrebu i Pančevu. 

Bio je oženjen Slavkom Josifović (1925—2012), sa kojom je imao ćerke Mirjanu, Jasnu i Biljanu i sina — Željka Ražnatovića Arkana (1952—2000).

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su — Orden bratstva i jedinstva prvog reda, Orden partizanske zvezde drugog reda, Orden zasluga za narod drugog reda, Orden za hrabrost i Orden partizanske zvezde trećeg reda.

## Reference

## Literatura

* Miloš Milikić Mido *Za naše nebo — Monografija prve klase letača Vazduhoplovnog učilišta 1945-1947*. Beograd 1995. godina.
Putujuće društvo

**Putujuće društvo** je pripovijetka Stevana Sremca. Tematski se bavi mentalitetom srpske palanke (Vlasotince) kraja 19. stoljeća, opisujući - s elementima humoreske - težak položaj glumaca u putujućim družinama Srbije onoga vremena, osuđenih na nesiguran život od danas do sutra, u ime samoodabranih umjetničkih ideala.

Sremac se, očito dobro mu poznatom problematikom života putujućih glumaca u Srbiji svojega vremena, prvi put pozabavio u liku glumca Svetislava u Ivkovoj slavi (1895.), a osobito u njegovoj središnjoj pripovijetci tog tematskog ciklusa - Putujućem društvu (1901.), u kojoj je prikazano gostovanje Dimićeve kazališne družine u Leskovcu, Vlasotincu i drugim varošima 'nove Srbije' tijekom 1889.

Pripovijest nakon tragikomičnog uvodnog dijela, ulazi u tjeskoban zaplet, iz kojeg pak u vješto izvedenu komičnu kulminaciju i konačno - u rasplet.

Tako je u pripovijetci na dojmljiv i plastičan način prikazana tegobna, ponekad banalna i tragikomična, ali i gorda i uzvišena sudbina kazališnih družina u Srbiji koncem 19. st.

Umjetnički također vrlo uspješno je prikazana i psihologija glumačkog mentaliteta kao kompromisa neobičnih krajnosti, prije svega uzvišenog i niskog, racionalnog i infantilnog, ironičnog i grotesknog.

## Literatura
*D(imitrije). Vučenov: Stevan Sremac, u: Sremac: Izabrane pripovijetke, Zagreb-Beograd, 1949., str. 207-216

## Vanjske veze
*Goran Maksimović: Stevan Sremac i pozorište, 2010.
Silent Running

***Silent Running*** (), a čiji se naslov u Jugoslaviji prevodio kao ***Tihi bijeg***, je američki science fiction snimljen 1972. godine u režiji Douglasa Trumbulla, a koji se često navodi kao jedno od najznačajnijih ostvarenja u historiji žanra.

Radnja filma je smještena u budućnost nakon što je na Zemlji u potpunosti izumrli sva flora, a čiji se posljednji tragovi čuvaju u orijaškim staklenicima u obliku geodezijskih kupola priključenih za teretne svemirske brodove American Airlinesa u orbiti Saturna. Protagonist, čiji lik tumači Bruce Dern, je botaničar koji se brine o njima i koji, nakon što dobije nalog da ih uništi, se odmetne te ih uz pomoć robota pokušava spasiti.

Trumbull je prije *Silent Running* bio poznat prije svega kao majstor specijalnih efekata zaslužan za *[[2001: Odiseja u svemiru|2001: Odiseju u svemiru]]*. U književnom predlošku za taj film se znamenita scena prolaza kroz Zvjezdana vrata odigrala u orbiti Saturna, ali je u filmskoj verziji odabran Jupiter iz financijskih razloga. Trumbull se zbog toga odlučio za Saturn kako bi mogao primijeniti neke od svojih zamisli vezanih uz prikaz te planete. Scenario, koja je originalno zamišljen kao poluironična space opera o astronautu-veteranu koji želi izbjeći povratak na Zemlju je, pak, radnji dao post-apokaliptički karakter, ali i ekološku angažiranost, kao i cijeli niz hollywoodskih i drugih SF-ostvarenja tog vremena čija je radnja nastojala upozoriti na industrijsko zagađenje i njegove moguće kobne posljedice po budućnost čovječanstva i života na Zemlji. Film je kritičare impresionirao ne samo svojom porukom, nego i specijalnim efektima na koje će se kasnije naslanjati brojna druga ostvarenja žanra. Andrew Stanton, autor hvaljenog animiranog filma *[[WALL-E]]* je tvrdio da je inspiraciju za svoj film pronašao upravo u *Silent Running*.

Scene iz *Silent Running* su nekoliko godina kasnije "reciklirane" u jednoj od epizoda originalne verzije TV-serije *[[Battlestar Galactica (TV serija, 1978)|Battlestar Galactica]]*.

## Uloge
* Bruce Dern ... Freeman Lowell
* Cliff Potts ... John Keenan
* Ron Rifkin ... Marty Barker
* Jesse Vint ... Andy Wolf
* Mark Persons ... Drone 1 (Dewey)
* Cheryl Sparks i Steven Brown ... Dron 2 (Huey)
* Larry Whisenhunt ... Dron 3 (Louie)

## Napomene

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* Sci-Fi Movie website analysis 
* In-depth review of Silent Running at the Space Review
The Hot Rock

***The Hot Rock*** (), u Jugoslaviji prikazan pod naslovom ***Vrući dijamant***, je američki kriminalistički film snimljen 1972. godine u režiji Petera Yatesa. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Donalda E. Westlakea, prvog iz ciklusa o profesionalnom pljačkašu Johnu Dortmunderu. Taj lik, koga u filmu tumači Robert Redford, na početku izlazi iz zatvora prije nego što ga njegov šurjak (čiji lik tumači Boris Segal) uključi posao krađe skupocjenog dijamanta koju je naručio diplomat jedne afričke države (čiji lik tumači Moses Gunn). Radnja prikazuje kako su sticajem okolnosti Dortmunder i njegov tim profesionalnih kriminalaca prisiljen taj dijamant krasti ne jednom, nego nekoliko puta. Scenario za film je napisao ugledni William Goldman koji je adaptaciju velikim dijelom temeljio na svom prethodnom hitu *[[Butch Cassidy and the Sundance Kid]]* gdje je također glavnu ulogu tumačio Robert Redford, a film je po svojim žanrovskim određenjima predstavljao kombinaciju konvencionalnog pljačkaškog filma i crne komedije. Film je također sadržavao scene leta helikopterom iznad New Yorka, a u kojima se pojavljuje Svjetski trgovinski centar, koji je tada bio u izgradnji.

Do 2001. je snimljeno još četiri filma temeljena na romanima o Dortmunderu, gdje su taj lik tumačili različiti glumci.

## Djelomičmna glumačka postava

*Robert Redford ... Dortmunder
*George Segal ... Kelp 
*Ron Leibman ... Murch
*Paul Sand ... Greenberg
*Moses Gunn ... Dr. Amusa
*Zero Mostel ... Abe Greenberg
*Christopher Guest ... Policajac 
*Graham Jarvis ... Upravnik zatvora
*Lynne Gordon ... Miasmo 
*Charlotte Rae ... Ma Murch 
*Harry Bellaver ... Rollo, barmen
*Robert Levine ... Policajac u stanici
*Burt Richards ... Policajac (van špice)

## Reference

*Egan, Sean, *William Goldman: The Reluctant Storyteller*, Bear Manor Media 2014

## Vanjske veze
* 
*
Che?

***Che?*** (; ) je italijansko-francusko-zapadnonjemačka filmska komedija snimljena 1972. godine u režiji Romana Polanskog. Protagonistica, čiji lik tumači Sydne Rome je mlada američka turistkinja koja autostopom putuje po Evropi te koja, nakon što jedva izbjegla silovanje, pronalazi utočište u vili na italijanskoj obali. Radnja prikazuje kako tamo upoznaje niz njenih neobičnih stanovnika, te izložena bizarnim događajima i vizijama, postepeno prestaje razlikovati stvarnost od fantazije.

Film je producirao Carlo Ponti koji je Polanskom kao lokaciju dao na raspolaganje vlastitu vilu. Polanski je od filma, koji je zamišljen kao svojevrsna moderna verzija *[[Alice u zemlji čudesa]]*, imao velika očekivanja, pa je u njemu ne samo sudjelovao kao jedan od glumaca, nego u njega uložio i značajna financijska sredstva. Tokom snimanja ga je hollywoodski producent Robert Evans nastojao nagovoriti na angažman na projektu koji će kasnije postati poznat kao *[[Chinatown (film)|Kineska četvrt]]*. Polanski je to odbijao sve dok mu Evans nije obećao honorar u visini zarade koju *Che?* napravi u prvom tjednu prikazivanja u SAD. Polanski je bio uvjeren da će *Che?* biti veliki hit, ali je na kraju zaradio samo 64 dolara. Ni kritika nije bila previše oduševljena, smatrajući da je Polanski pretjerao u psihodeličnom sadržaju i bizarnim, često antipatičnim likovima, te se *Che?* smatra jednim od najmanje uspješnijih i najmanje poznatih djela u filmografiji Polanskog.

## Uloge
* Marcello Mastroianni ... Alex
* Sydne Rome ... Nancy
* Hugh Griffith ... Joseph Noblart
* Guido Alberti ... Svećenik
* Gianfranco Piacentini ... Tony
* Carlo Delle Piane ... Mladi nasilnik #1 u automobilu
* Mario Bussolino ... Mladi nasilnik #2 u automobilu
* Henning Schlüter ... Catone
* Christiane Barry ... Garderobijerka
* Pietro Tordi ... Sluga
* Nerina Montagnani ... Sobarica
* Mogens von Gadow ... Nijemac
* Dieter Hallervorden ... Nijemac
* Elisabeth Witte ... Baby
* John Karlsen ... Edward
* Roger Middleton ... Jimmy (nenaveden na špici)
* Roman Polanski ... Mosquito (nenaveden na špici)

## Reference

## Vanjske veze
*
L'Attentat (film, 1972)

***L'Attentat*** () je francusko-italijansko-zapadnonjemački triler film snimljen 1972. godine u režiji Yvesa Boisseta. Film je bio inspiriran stvarnim događajima koji su zbili u Francuskoj nekoliko godina ranije, odnosno nikad razjašnjenim nestankom prognanog marokanskog ljevičarskog političara Mehdija Ben Barke. Radnja prikazuje kako je Sadiel (čiji lik tumači Gian Maria Volontè), vođa opozicije neimenovane magrepske zemlje na prevaru iz izgnanstva u Švicarskoj doveden u Francuskoj gdje je, uz sudjelovanje francuskih sigurnosnih službi, otet i predan režimskim agentima na čelu s ministrom unutrašnjih poslova pukovnikom Kassarom (čiji lik tumači Michel Piccoli) koji će ga mučiti i ubiti. Protagonist, koga tumači Jean-Louis Trintignant, je francuski intelektualac koji je bez svog znanja sudjelovao u klopci te koji, mučen grižnjom savjesti, odlučuje raskrinkati zavjeru, ne znajući da će i sam postati metom moćnika koji nastoje zataškati skandal.

*L'Attentat* se svojim stilom i tematikom oslanjao na tada među evropskim filmašima izuzetno popularan trend politički angažiranog trilera gdje se, u pravilu sa ljevičarskih pozicija kritički prikazivala politika i rad sigurnosnih službi u vodećim zapadnim zemljama. *L'Attentat*, kome je svemu tome dodao naličje Hladnog rata u zemljama Trećeg svijeta, odnosno teme kao što su neokolonijalizam, korupcija i sistematsko kršenje ljudskih prava, se osim toga odlikovao i izuzetno impresivnom glumačkom postavom, uključujući Trintignanta i Volontea, koji su već tada postali svojevrsni specijalisti za uloge takvog tipa. Usprkos toga, na kritičare nije ostavio previše dobar dojam, a što se najčešće tumačilo previše didaktičnim scenarijem, odnosno protagonistom koji zavjeru sporije razumije od same publike.

## Uloge
*Jean-Louis Trintignant ... François Darien - nestabilni intelektualac
*Michel Piccoli ... Pukovnik Kassar - ministar unutrašnjih poslova magrepske zemlje
*Jean Seberg ... Edith Lemoine - ljevičarska bolničarka
*Gian Maria Volontè ... Sadiel - prognani vođa napredne opozicije magrepske zemlje
*Michel Bouquet ... Maïtre Lempereur - korumpirani advokat
*Bruno Cremer ... Master Michel Vigneau - advokat Sadiel
*Daniel Ivernel ... Antoine Acconetti - gansgter
*Philippe Noiret ... Pierre Garcin - službenik za vezu u ORTF
*Francois Perier ... Komesar Rene Rouannat - pošteni policajac
*Roy Scheider ... Michael Howard - dopisnik američke TV-kuće
*Jacques François ... Lestienne - šef francuske tajne službe
*Jean Bouise ... visoko rangirani francuski funkcionar koji prati slučaj

## Vanjske veze
*
Un flic

***Un flic*** () je francusko-italijanski kriminalistički film snimljen 1972. godine u režiji Jean-Pierrea Melvillea, kome je to bilo posljednje ostvarenje u filmografiji.

Naslovni protagonist, čiji lik tumači Alain Delon, je pariški policijski komesar koji nastoji uhvatiti bandu krijumčara dragulja i vodi istragu pljačke banke. Radnja prikazuje kako se sticajem okolnosti suprotstavi bandi koju vodi vlasnik noćnog kluba (čiji lik tumači Richard Crenna) koji je njegov najbolji prijatelj, a sa kojim dijeli djevojku (čiji lik tumači Catherine Denevue).

*Un flic* je sadržavao Melvilleov asketski stil režije kao i ikonografiju temeljenu na film noiru. Kritičari su ga držali inferiornim nekima od njegovih ranijih ostvarenja, a što se najviše tumačilo time da je, zbog budžetskih ograničenja, za jednu od potencijalno najspektakularnijih i najuzbudljivijih scena - u kojoj se putujući vlak pljačka uz pomoć helikoptera - snimio sa jeftinim i ne previše uvjerljivim maketama.

## Uloge
*Alain Delon ... Komesar Edouard Coleman
*Richard Crenna ... Simon
*Catherine Deneuve ... Cathy
*Riccardo Cucciolla ... Paul Weber
*Michael Conrad ... Louis Costa
*Paul Crauchet ... Morand 
*Simone Valère ... Paulova supruga 
*André Pousse ... Marc Albouis 
*Jean Desailly ... Ugledni gospodin kome su ukrali statuu
*Valérie Wilson ... Gaby
*Henri Marteau ... Policijski streljački instruktor

## Reference

## Vanjske veze
*
Play It Again, Sam (drama)

***Play It Again, Sam*** ( ) je komedija koju je napisao američki pisac Woody Allen i koja je premijerno izvedena 1969. godine na Broadwayu. Protagonist je Allan Felix, filmski kritičar koji nakon razvoda pokušava ponovno pokrenuti svoj ljubavni život, te se upušta u kratku ljubavnu vezu sa Lindom, suprugom svog najboljeg prijatelja Dicka. Radnja prikazuje kako mu pri tome savjete pruža zamišljeni lik njegovog idola Humphreya Bogarta, a sama predstava završava na gotovo isti način kao i njegov najznamenitiji film *[[Casablanca (film)|Casablanca]]* (po čijem je najpoznatijem citatu predstava dobila ime). 

*Play It Again, Sam*, u čijoj je originalnoj postavi Allen također tumačio naslovni lik, je postigla veliki uspjeh i na programu se zadržala više od godinu dana. Lik Linde je tumačila Diane Keaton, sa kojom je Allen u stvarnom životu započeo profesionalnu i ljubavnu vezu. 

Godine 1972. je snimljena istoimena filmska verzija u režiji Herberta Rossa u kojoj su Allen i ostatak originalne postave ponovili svoje uloge. 

## Napomene

## Vanjske veze
*
L'Aîné des Ferchaux (film)

***L'Aîné des Ferchaux*** () je francusko-italijanski kriminalističko-pustolovni film snimljen 1963. u režiji Jean-Pierrea Melvillea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana belgijskog pisca Georgesa Simenona. Protagonist, koga tumači Jean-Paul Belmondo, je bivši padobranac i propali bokser koji se zaposli kao pomoćnik i tjelohranitelj pariškom bankaru (čiji lik tumači Charels Vanel). Radnja prikazuje kako, nakon što je protiv njegovog šefa pokrenuta istraga, zajedno sa njim bježi u SAD, ali i kako se tokom bijega njihov odnos počinje mijenjati.

*L'Aîné des Ferchaux* je bio Melvilleov prvi film u boji, a dijelom je sniman na autentičnim američkim lokacijama.

Godine 2001. je snimljen istoimeni televizijski film gdje je Belmondo tumačio lik bankara, a Samy Naceri lik njegovog pomoćnika.

## Uloge
* Charles Vanel : Dieudonné Ferchaux
* Jean-Paul Belmondo : Michel Maudet
* Michèle Mercier : Lou, la danseuse
* Todd Martin : Jeff, le parton du bar
* Stefania Sandrelli : Angie, l'auto-stoppeuse
* André Certes : Emile Ferchaux
* Malvina Silberberg : Lina, la parisienne
* Barbara Sommers : l'amie de Lou
* E.F. Médard : Suska
* Delia Kent : la prostituée
* Andrex : M. Andréi, le manager de Michel
* Maurice Auzel : le boxeur
* Dominique Zardi : le speaker du match de boxe
* Billy Kearns : le chauffeur du poids lourd
* Pierre Leproux : un administrateur
* Charles Bayard : un administrateur
* Jerry Mengo : le banquier

## Vanjske veze
*
*
L'Aîné des Ferchaux (TV film)

***L'Aîné des Ferchaux*** () je francuski televizijski film snimljen 2001. godine u režiji Bernarda Store. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana belgijskog pisca Georgesa Simenona i remake istoimenog filma iz 1963. godine. Protagonist, čiji lik tumači Samy Naceri, je Mike Maudet, ambiciozni mladić koji se zaposli kao pomoćnik poslovnog čovjeka Fercheauxa (čiji lik tumači Jean-Paul Belmondo). Radnja prikazuje kako ga prati prilikom bijega izazvanog istragom vezanom uz Fercheauxove financijske i druge malverzacije, ali i kako se njihov odnos tokom bijega mijenja.

Belmondo je također bio nastupio u prethodnoj verziji, iako u ulozi Maudeta.

## Uloge
* Jean-Paul Belmondo : Paul Ferchaux
* Samy Naceri : Mike Maudet
* Silvia Munt : Maud Lerner
* Julie Depardieu : Lina
* Brigitte Rouan : Mireille Bosson
* Bernard Verley : Gilles Ferchaux
* Philippe Khorsand : Bob Fleury
* Pierre Vernier : compagnon Maud
* Daniel Russo : Franck
* Tishou : Louisa
* Yves Jacques : Maître Jacquin
* Christiane Muller : Jouette
* Claude Brosset : Victor
* Antoine Duléry : Andréani
* Jean-Chrétien Sibertin-Blanc : Rivière
* François Roy : Nossereau
* Thierry Gimenez : Policier
* Céline Samie : Marinette
* Arié El Maleh : Patron bar
* Wilfrid Bosch : Chef de cabinet
* Emile Abossolo M'Bo : Africain réception
* Jean Hache : Maître d'hôtel
* Thierry Nenez : Gardien prison
* Bernard Charnacé : Vendeur vêtements
* Laurent Berthet : Jef
* Charlotte Desgeorges : Fille Genève
* Groupe musical (Chez Jef) Banda Marcial sous la direction de par Alfred Naranjo

## Vanjske veze
*
Le Deuxième Souffle

***Le Deuxième Souffle*** () je francuski crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1966. u režiji Jean-Pierrea Melvillea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Josea Giovannija. Protagonist, koga tumači Lino Ventura, je okorjeli gangster koji je uspio pobjeći iz zatvora, ali kome nedostaje novac potreban za napuštanje zemlje i uzdržavanje sestre (čiji lik tumači Christine Fabréga). Zbog toga pristaje sudjelovati u još jednoj pljački, ali isto tako postane upetljan u obračune među gangsterima, a njegova sestra postane metom ucjene.

Godine 2007. je snimljen istoimeni remake u režiji Alaina Corneaua.

## Uloge
* Lino Ventura : Gustave Minda, dit « Gu » (frère de « Manouche »)
* Christine Fabréga : Simone Melletier, dite « Manouche » (sœur de « Gu »)
* Paul Meurisse : commissaire Blot
* Paul Frankeur : commissaire Fardiano
* Raymond Pellegrin : Paul Ricci
* Marcel Bozzuffi : Jo Ricci
* Pierre Zimmer : Orloff 
* Michel Constantin : Alban
* Denis Manuel : Antoine
* Pierre Grasset : Pascal Leonetti
* Jean Negroni : un inspecteur / L'homme
* Raymond Loyer : Jacques, dit « le notaire »
* Albert Michel : Marcel, dit « le Stéphanois »
* Louis Bugette : Théo, le passeur
* Albert Dagnant : Jeannot Franchi
* Jean-Claude Bercq : l'inspecteur adjoint du commissaire Blot
* Jacques Léonard
* Roger Fradet
* Marcel Bernier
* Roger Perrinoz
 
## Vanjske veze
* 
* 
* 
* À propos du passage du film ''Le Deuxième Souffle'' sur Arte.tv 
* BOF du film ''Le Deuxième Souffle'' sur *Soundtrackcollector.com*
* INA.fr Reportages d’époque sur le tournage du film sur le site de l'INA (extraits)
Mehdi Ben Barka

**Mehdi Ben Barka** (1920 – nestao 29. oktobra 1965; ) bio je marokanski ljevičarski političar i vođa Nacionalne unije narodna snaga (UNPF), poznat kao jedan od najistaknutijih vođa opozicije režimu kralja Hasana II te sekretar Trikontinentalne konferencije, organizacije koja je okupljala revolucionarne i oslobodilačke pokrete u zemljama Trećeg svijeta. Godine 1965. je, kao izgnanik u Francuskoj nestao u okolnostima koje su, zbog sumnji u otmicu i likvidaciju u kojoj su sudjelovala tamošnja policija i sigurnosne službe, izazvale veliki skandal u toj zemlji. 

Godine 1972. su događaji vezani uz nestanak Ben Barke inspirirali radnju političkog triler filma *[[L'Attentat (film, 1972)|L'Attentat]]* gdje je lik temeljen na Ben Barki tumačio italijanski glumac Gian Maria Volonte.

## Vanjske veze

*Morocco's Dirty War by *[[The Nation]]*
*Various English articles – including interview with son of Ben Barka and review of Ahmed Boukari's revelations from *[[L'Humanité]]* on the occasion of the anniversary of Ben Barka's disappearance
* Photo 
*Exile is his country By Yossi Klein, 31 July 2003, in Haaretz
*French Secret Services Accused of Link to Murder of Ben Barka by *[[The Daily Telegraph]]*
Prisilni nestanak

**Prisilni nestanak** () je izraz kojim se opisuje praksa kojom se neka osoba potajno otima i pritvara od strane države ili neke sa njom direktno ili indirektno povezane organizacije (paravojne formacije), a nakon čega vlasti odbijaju pružiti bilo kakve informacije o njenoj sudbini i time sa sebe nastoje skinuti odgovornost za njenu dalju sudbinu, odnosno obaveze poštovanja njenih ljudskih i građanskih prava, uključujući pravo na život.

Prisilni nestanci su se kao izraz počeli koristiti u drugoj polovici 20. vijeka prije svega u kontekstu političke represije, odnosno kao sredstvo kojom se neki režim nastoji na relativno "jednostavan" način ukloniti stvarne ili potencijalne opozicionare, odnosno kao izuzetno efikasno sredstvo psihološkog rata pri čemu neizvjesnost sudbine nestalih osoba izaziva više straha u javnosti od njihove otvorene likvidacije, odnosno spriječava da se te osobe pretvore u mučenike koje bi tako regrutirale nove pristaše. Istovremeno, režimima i vlastima koje prakticiraju nestanke se omogućava da kroz *[[plauzibilna porecivost|plauzibilnu porecivost]]* () zadrže krinku poštovanja osnovnih standarda ljudskih prava ili liberalne demokracije. Ta je praksa posebno došla do izražaja za vrijeme Hladnog rata u Latinskoj Americi i brojnim drugim zemljama Trećeg svijeta koje su bile u savezu sa SAD i Zapadnim blokom te su se, usprkos represije koja je svojim intenzitetom i brojem žrtava znala nadmašivati totalirarne komunističke režime, smatrali dijelom *[[slobodni svijet|slobodnog svijeta]]*.

Prisilni nestanci se danas najčešće spominju u kontekstu rata protiv terorizma prilikom koga su američke i druge zapadne sigunrosne službe potajno otimale osobe osumnjičene za terorizam po svijetu te ih dovodile na dalji "tretman" u zatvor u Guantanamu, odnosno kroz postupak *[[extraordinary rendition|izvanredne predaje]]* () slale u zemlje čije bi sigurnosne službe (kao što je bio slučaj s Mubarakovim Egiptom ili Asadovom Sirijom) za njihov račun nastojale od tako otetih osoba obavještajne i druge podatke dobiti mučenjem.

## Povezano
*Strahovlada
*Eskadron smrti
**[[Nacht und Nebel]]*
*Olovne godine 
*Karavan smrti

## Vanjske veze
* Amnesty International: Day of the Disappeared
* International Committee Against Disappearances
* Stranica za nestale osobe  Međunarodnog odbora Crvenog križa 
* UN Working Group on Enforced or Involuntary Disappearances
* Video Reports from Argentina: The trials of those who carried out disappearances 
* Human Rights First; Behind the Wire: An Update to Ending Secret Detentions (2005) 
*"Nieto Recuperado" - Born to Parents Disappeared by Argentina's Dictatorship, Kidnapped and Raised by a Military Family, a "Recovered Grandchild" Finds His Way Home – video report by *[[Democracy Now!]]*
The Great Northfield Minnesota Raid

***The Great Northfield Minnesota Raid*** (), u Jugoslaviji prikazan kao ***Banda Colea Youngera i Jesseja Jamesa***, je američki vestern film snimljen 1972. godine u režiji Philipa Kaufmana. Radnja se temelji na stvarnim događajima, odnosno prikazuje aktivnosti bande James-Younger, grupe bivših južnjačkih gerilaca koja je godinama nakon završetka američkog građanskog rata izvodila pljačke banaka, vlakova i poštanskih kočija na Srednjem zapadu. Protagonist, koga tumači Cliff Robertson, je Cole Younger, jedan od njenih vođa koji je prethodno prihvatio ponudu o amnestiji, ali pod pritiskom Pinkertonovih agenata na kraju odlučuje izvesti pljačku banke u gradu Northfield u državi Minnesota, a koja će se na kraju pretvoriti u jedan od najspektakularnijih događaja u historiji Divljeg Zapada.

Kaufmanu je *The Great Northfield Minnesota Raid* predstavljao prvi film napravljen za jedan veliki hollyoowdski studio. Za njega se pripremao pažljivo studirajući historijske materijale. Iako se u potpunosti nije držao činjenica, u velikoj mjeri je predstavljao "dekonstrukciju" dotadašnjih mitova o Divljem zapadu, odnosno u tome se oslanjao tada u Hollywoodu popularni trend revizionističkog vesterna. Kaufman je, sa druge strane, zbivanja nastojao prikazati i sa velikom dozom crnog humora i ironije. Zato je slabo poznati i u popularnoj kulturi obično ignorirani Cole Younger prikazan kao pravi "mozak" bande, dok je njegov suučesnik Jesse James, dotada u hollywoodskim i drugim vesternima slavljen kao svojevrsni narodni junak, u izvedbi Roberta Duvalla prikazan kao krvoločni i ne previše "bistri" psihopat.

*The Great Northfield Minnesota Raid* je postigao veliki uspjeh, a Kaufman se nametnuo kao jedan od autora Novog Hollywooda. Deceniju  kasnije je jugoslavenski sineast Branko Baletić upravo Kaufmanovo ostvarenje navodio kao uzor za svoju popularnu filmsku komediju *[[Balkan ekspres]]*.

## Uloge
*Cliff Robertson ... Cole Younger
*Robert Duvall ... Jesse James
*Luke Askew ... Jim Younger
*R.G. Armstrong ... Clell Miller
*Dana Elcar ... Allen
*Donald Moffat ... Manning
*John Pearce ... Frank James
*Matt Clark ... Bob Younger
*Wayne Sutherlin ... Charley Pitts
*Robert H. Harris ... Wilcox
*Jack Manning ... Heywood
*Elisha Cook Jr. ... Bunker (kao Elisha Cook)
*Royal Dano ... Gustavson
*Mary-Robin Redd ... Kate
*William Callaway ... Kalipist (as Bill Calloway)
*Valda Hansen ... Gola djevojka (kao Valda J. Johnson)
*Jennifer Gan ... Abbie (nenavedena na špici)

## Vanjske veze
* 
*
Play It Again, Sam (film)

***Play It Again, Sam*** ( ) je američka filmska komedija snimljena 1972. godine u režiji Herberta Rossa. Predstavlja adaptaciju istoimenog komada Woodyja Allena, koji također tumači glavnu ulogu. Protagonist je Allan Felix, novinar frustriran nedavnim razvodom, a kome kao svojevrsni duhovni vodič predstavlja zamišljeni lik njegovog idola Humphreya Bogarta (čiji lik tumači Jerry Lacy). Radnja prikazuje kako mu njegov najbolji prijatelj Dick (koga tumači Tony Roberts) i njegova supruga Linda (čiji lik tumači Diane Keaton) pokušavaju pomoći namještajući mu randevue naslijepo sa različitim ženama, ali kako se umjesto toga Allan zaljubi u Lindu, te sa njom započne vezu koja će na kraju završiti isto kao i ona u *[[Casablanca (film)|Casablanci]]*.

Allenu je ovo bio jedan od rijetkih scenarija koji nije režirao on sam, ali se usprkos toga smatra jednim od uspješnijih u njegovoj filmografiji te je imao uticaj na neke buduće filmaše. Quentin Tarantino je tako rekao da je lik duha Elvisa Presleya u njegovom filmu *[[True Romance]]* inspiriran Bogartovim duhom. Jedna od epizoda humorističke TV-serije *[[Sledge Hammer!]]* je također sadržavala epizodu pod naslovom *Play It Again, Sledge* gdje se glavnom liku također pričinja Bogartov duh.

## Uloge
* Allan Felix - Woody Allen
* Linda Christie - Diane Keaton
* Dick Christie - Tony Roberts
* Nancy - Susan Anspach
* Humphrey Bogart - Jerry Lacy
* Sharon - Jennifer Salt
* Julie - Joy Bang
* Jennifer - Viva
* Disko djevojka - Susanne Zenor
* Djevojka u muzeju - Diana Davila
* Humphrey Bogart i Ingrid Bergman u arhivskom materijalu iz *[[Casablanca (film)|Casablance]]* kao Richard "Rick" Blaine i Ilsa Lund.

## Napomene

## Vanjske veze
*
*
*
L'Aîné des Ferchaux

***L'Aîné des Ferchaux*** () je kriminalistički roman belgijskog pisca Georgesa Simenona objavljen u Francuskoj 1945. godine. Protagonist je Michel Maudet, mladi i ambiciozni sekretar u službi Dieudonnéa Ferchauxa, poslovnog čovjeka koji se na sumnjiv način obogatio u francuskim afričkim kolonijama. Radnja prikazuje kako Maudet svog poslodavca drži kao životni uzor te ga, kada se protiv njega digne službena istraga, odlučuje pratiti i služiti prilikom bijega u Južnu Ameriku, ali i kako se u novim okolnostima njihov odnos počinje mijenjati.

*L'Aîné des Ferchaux* je bio ekraniziran dva puta - 1963. godine kao istoimeni kino-film u režiji Jean-Pierrea Melvillea sa Jean-Paul Belmondom i Charlesom Vanelom u glavnim ulogama, te 2001. kao, također istoimeni, televizijski film gdje su glumili Samy Naceri i Belmondo.

## Vanjske veze
*
Mihai Viteazul (film)

***Mihai Viteazul*** () je rumunjsko-francusko-italijanski historijski film snimljen u režiji Sergiua Nicolaescua i premijerno prikazan početkom 1971. godine. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Amza Pellea je Mihaj Hrabri, vlaški princ koji je na prijelazu iz 16. u 17. vijek, za vrijeme Dugog rata između Turaka i Habsburgovaca, nakratko uspio staviti Vlašku, Moldaviju i Transilvaniju pod svoju vlast, odnosno tako prvi put ujediniti teritorije moderne Rumunjske.

*Mihai Viteazul* je bio jedan od niza raskošnih i ambicioznih historijskih spekatakala koje je proizvodila Rumunjska pod tadašnjim komunističkim režimom Nicolaea Ceausescua, a koji je njima djelomično nastojao kroz naglašavanje određenih sličnosti sa ličnostima i događajima iz historije pred vlastitom i stranom publikom implicitno promovirati i vlastitu politiku, u konkretnom slučaju svojevrsno "soliranje" u odnosu na druge režime tadašnjeg Istočnog bloka. Time se, između ostaloga, tumači odbijanje ponude hollywoodskog studija Columbia Pictures da se uključi u projekt zajedno sa velikim glumačkim zvijzdama kao što su Charlton Heston, Kirk Douglas, Richard Burton i Elizabeth Taylor. Film se, osim u Rumunjskoj, snimao i u lokacijama u Istanbulu, a za scene pojedinih bitaka je bilo angažirano između 5000 i 10.000 pripadnika rumunjske vojske. *Mihai Viteazul* je u samoj Rumunjskoj postao jedan od najgledanijih filmova, a njegova se popularnost očuvala i u post-komunističkom periodu. Zbog izuzetnog truda da se što detaljnjije rekonsturira historija, dan-danas uživa ugled i kod stranih kritičara.

## Uloge
*Amza Pellea        ... 	Mihai Viteazul
*Ion Besoiu	        ... 	Sigismund Báthory
*Olga Tudorache	... 	majka Mihaija Viteazula
*Irina Gardescu	... 	Grofica Rossana Viventini
*György Kovács	... 	Andrei Báthory
*Sergiu Nicolaescu	... 	Selim paša
*Nicolae Secăreanu	... 	Sinan paša
*Ilarion Ciobanu	... 	Stroe Buzescu
*Aurel Rogalschi	... 	Rudolf II
*Ioana Bulcă        ... 	Doamna Stanca
*Septimiu Sever	... 	Radu Buzescu
*Florin Piersic	... 	Preda Buzescu
*Klára Sebök	... 	Maria Cristina de Graz
*Mircea Albulescu	... 	Popa Stoica
*Emmerich Schäffer	... 	Giorgio Basta
*Colea Răutu        ...     Sultan Murat III
*Constantin Codrescu...     Alexandru Zli
*Alexandru Herescu  ...     Ionică
*Corneliu Gârbea    ...     General Baba Novac
*Alexandru Repan    ...     Earl Viventini
*Jean Lorin Florescu.     nadvojvoda Maximilian

## Vanjske veze
*
*http://wondersinthedark.wordpress.com/2009/06/12/mihai-viteazul-no-49/
Pra Quem Fica, Tchau

***Pra quem fica, tchau!*** () je brazilska filmska komedija snimljena 1971. godine u režiji Reginalda Farije. Radnja prikazuje kako dječak (čiji lik tumači Stepan Nercessian) iz unutrašnjosti države Minas Gerais, nakon što je ostao bez roditelja, dolazi živjeti kod svog rođaka u Rio de Janeiru (koga tumači Faria), te kako razlike u njihovima karakterima izazivaju niz komičnih situacija.
## Uloge
* Reginaldo Faria...Didi
* Stepan Nercessian...Luisinho
* Rozana Tapajós...Maria
* Flávio Migliaccio...Chuca
* Hugo Bidet...Teleco
* José Lewgoy...Gustavo (poseban nastup)
* Gracinda Freire...Lourdes (poseban nastup)
* Jorge Cherques...marido de Maria
* Henriqueta Brieba...Isaura, mãe de Maria
* Irma Alvarez...mulher do jipe (poseban nastup)
* Tânia Scher...mulher do conversível (poseban nastup)
* Wilza Carla...Dalva (poseban nastup)
* Almir Look
* Ricardo Petraglia

## Vanjske veze
*
Dikobrazi se rađaju bez bodlji

***Dikobrazi se rađaju bez bodlji*** () je bugarska crno-bijela omnibus filmska komedija snimljena u režiji Dimitra Petrova i premijerno prikazana 1971. godine. Sastoji se od tri priče u kojima su protagonisti djeca koja iz različitih razloga dolaze u sukob sa odraslima, ali iz njega zahvaljujući upornosti i domišljatosti izlaze kao pobjednici.

## Vanjske veze
* 
*
David Farragut

**David Glasgow Farragut** (Knoxville, Tennessee,  5. jul 1801 – Portsmouth, New Hampshire, 14. august 1870) je bio američki mornarički časnik i admiral u američkom građanskom ratu. On je bio prvi kontraadmiral, viceadmiral i admiral u historiji američke ratne moranrice povijest. Najpoznatiji je po pobjedi u bitci u zalivu Mobile, koja je značajno uticala na ishod građanskog rata, a gdje se istakao i velikom ličnom hrabrošću.

Bio je sin Georgea Farraguta, mornaričkog časnika u američkom ratu za nezavisnost.

## Reference
Junak dana ili Njegov dan

**Junak dana ili "Njegov dan"** je kratka pripovijetka Stevana Sremca iz 1904.. 
Tematski obrađuje sukob dva karaktera: karakter zajedljivca, zavidnika i prznice (Spasa Stipsa) i karakter umjerenog seoskog bonvivana i dobričine (majstor Paja Pajdak). 

Istodobno kroz ova dva lika Sremac vrlo živo, humoristički uspješno oslikava opreku između srpskog banatskog mentaliteta (majstor Paja) i užesrpskog (Stipsa), kao i kulturni sraz između njemačko-gospodskog i tursko-seljačkog pogleda na svijet i životne vrijednosti.

Sremac je, i sam porijeklom iz Vojvodine, očito na strani njemačko-gospodskog, banatskog i dobričinskog, što ne čudi, jer je takvom svjetonazoru i sam pripadao.  

## Literatura
*D(imitrije). Vučenov: Stevan Sremac, u: Sremac: Izabrane pripovijetke, Zagreb-Beograd, 1949., str. 207-216
Grzegorz Brzęczyszczykiewicz

**Grzegorz Brzęczyszczykiewicz** ˈɡʐɛɡɔʂ bʐɛnt͡ʂɨʂt͡ʂɨˈkʲevit͡ʂ, fikcijsko ime junaka filma *Kako sam raspirio Drugi svjetski rat* (*Jak rozpętałem drugą wojnę światową*, 1970.), poljska jezikolomka.

## Historija

Grzegorz Brzęczyszczykiewicz je fikcijsko ime filmskog lika Franciszka Dolasa iz poljske komedije *[[Kako sam raspirio Drugi svjetski rat]]* (*Jak rozpętałem drugą wojnę światową*, 1970.). Junak filma daje ga tokom saslušanja kod funkcionara Gestapa (u toj ulozi je Emil Karewicz, što je aluzija na lik Hermanna Brunnera iz serije *Ulog veći od života* – *Stawka większa niż życie*, od 1968.) da bi ga doveo u zabludu. Franek Dolas ciljano daje to ime znajući da će ono Nijemcima prouzročiti poteškoće u izgovoru, istovremeno otežavajući identifikaciju arestanta. Uz to Dolas stvara poteškoće u izgovoru imena mjesta rođenja, »Chrząszczyżewoszyce, powiat Łękołody«.

Film je nastao po predlošku romana Kazimierza Sławińskoga *Zgode topnika Dolasa* (*Przygody kanoniera Dolasa*, 1967.) u kojem nije bilo nîti s imenom Brzęczyszczykiewicza. U filmski scenarij dodao ga je režiser Tadeusz Chmielewski, koji ga je preuzeo iz romana *[[C. kr. dezerteri]]* (*C.K. Dezerterzy*, 1937.), što ga je napisao Kazimierz Sejda. Ime Brzęczyszczykiewicza izvedeno je iz imena koje je dano jednom od junaka tog romana (Brzęczyszczewski).

U romanu Kazimierza Sławińskoga opisana je situacija analogna sceni iz filma Tadeusza Chmielewskoga u kojoj se Poljak – frajter Stefan Kania – predstavlja cuksfireru kao Szczepan Brzęczyszczewski:

## Povezano

* jezikolomka

## Izvori

## Vanjske veze

*
Kultusministerkonferenz

**Kultusministerkonferenz** ˈkʊltʊsminɪstɐkɔnfeˌʁɛnʦ (akronim **KMK**; njem.: *Konferencija ministara bogoštovlja*; puni naziv **Ständige Konferenz der Kultusminister der Länder in der Bundesrepublik Deutschland**, njem.: *Stalna konferencija ministara bogoštovlja zemalja u Saveznoj Republici Njemačkoj*), zajednički politički organ koji koordinira politiku prosvjete i bogoštovlja njemačkih saveznih zemalja. Osnovana je 1948. kao Konferenz der deutschen Erziehungsminister (njem.: *Konferencija njemačkih ministara obrazovanja*). KMK je dobrovoljna zajednica zemaljskih ministara odn. senatora zaduženih za obrazovanje, odgoj i istraživanje te kulturne poslove, sa sjedištem u Berlinu i Bonnu. Nema zakonodavnih ovlasti i stoga njezine odluke nisu pravne odluke, već ih moraju usvojiti jedino zakonodavstva određenih zemalja, odn. zemaljskih prava. Važni zaključci tiču se na primjer reguliranja gimnazijskog višeg stupnja ili pravnog statusa učenika u školi.

## Povezano

* ministarstvo bogoštovlja
* Vijeće za njemački pravopis

## Izvori

## Vanjske veze

* službeni website
Mon oncle Antoine

***Mon oncle Antoine*** () je kanadski igrani film snimljen 1971. godine u režiji Claudea Jutre, poznat po tome što se danas često navodi kao jedno od najboljih ostvarenja u historiji kanadske kinematografije.

Po žanru je drama sa određenim elementima komedije, a radnja se odvija krajem 1940-ih u rudarskom gradiću u frankofonoj provinciji Kvebek. Protagonist, koga tumači Jacques Gagnon, je 15-godišnji dječak koji živi kod svog ujaka, lokalnog pogrebnika, i koji se neposredno pred Božić zbog tragične smrti jednog dječaka mora prvi put suočiti sa pravom prirodom ujakovog posla, ali i otkriti mnoge neugodne istine o životu.

S obzirom da se radnja *Mon oncle Antoine* događa neposredno pred Azbestni štrajk, događaj koji se obično tumači kao početak Tihe revolucije kojom se Kvebek 1950-ih i 1960-ih transformirao u modernu sekularnu državu, dio historičara ga je smatrao svojevrsnima alegorijskim prikazom tog procesa. Kritičarima je, međutim, daleko više imponiralo Jutrino režijsko umijeće, te je *Mon oncle Antoine* dobio brojne pohvale i prestižne nagrade, a također je bio i prvi kanadski kandidat za Oscar za najbolji film na stranom jeziku. U nekoliko anketa među kanadskim i drugim kritičarima je proglašavan najboljim kanadskim filmom svih vremena.

## Reference

## Vanjske veze
* Watch ''Mon oncle Antoine'' at NFB.ca 
* 
* Close-up: Mon oncle Antoine critique of the film and its legacy NOTE: This link is recovered
* Mon oncle Antoine article by Barry Keith Grant published in the June–September 2004 issue of *Take One*
* http://rogerebert.suntimes.com/apps/pbcs.dll/article?AID=/20081223/REVIEWS08/812239993  Roger Ebert's Great Movies entry for the film.
Den forsvundne fuldmægtig

***Den forsvundne fuldmægtig*** () je danski igrani film snimljen 1971. godine u režiji Gerta Fredholma. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Hansa Scherfiga, a po žanru je mješavina drame i komedije. Protagonist, koga tumači Ove Sprogøe je bankovni službenik koji živi naizgled savršenim životom, ali se osjeća sputanim svojom porodicom i profesionalnim obavezama. Radnja prikazuje kako odlučuje započeti novi život, i to tako što uz pomoć eksploziva fingira vlastito ubistvo i preuzme novi identitet.

## Uloge
* Ove Sprogøe ... Teodor Amsted, fuldmægtig
* Bodil Kjer ... Fru Amsted
* Karl Stegger ... Martin Hageholm
* Poul Thomsen ... Jens Jensen
* Preben Ravn ... Munk, politiassistent
* Hans-Henrik Krause ... Skovstrup, politikommisær
* Valsø Holm ... Kontorchef
* Mime Fønss ... Fru Møller
* Jytte Abildstrøm ... Frk. Liljenfeldt
* Holger Perfort ... Degerstrøm, fuldmægtig
* Vera Gebuhr ... Fru Mörtel
* Ulla Lemvigh-Müller ... Alice, servitrice
* Lone Lindorff ... Karen, Jens Jensens datter
* Elin Reimer ... Johanne, husbestyrerinde
* Bjørn Puggaard-Müller ... Dr. Ejegod
* Gunnar Strømvad ... Cykelsmed
* Avi Sagild ... Anders' kone
* Walt Rosenberg ... Bedemand
* Hans Scherfig ... Indsat og fortællerstemme
* Kim Petersen ... Leif, Amsteds søn

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
Hans Scherfig

**Hans Scherfig** (8. april 1905 - 28. januar 1979) je bio danski književnik i likovni umjetnik, također poznat i po komunističkom aktivizmu. Za vrijeme Drugog svjetskog rata je bio zatvoren od strane njemački okupacijskih vlasti.

## Romani
* *[[Den døde mand]]*, 1937
* *[[Den forsvundne fuldmægtig (roman)|Den forsvundne fuldmægtig]]*, 1938
* *[[Det forsømte forår]]*, 1940
* *[[Idealister]]*, 1944 i Sverige, 1945 i Danmark
* *[[Skorpionen (bog)|Skorpionen]]*, 1953
* *[[Frydenholm]]*, 1962
* *[[Den fortabte abe]]*, 1964

## Vanjske veze
* 
* 
* Hans Scherfig på Dansk Forfatterleksikon
* Hans Scherfig 1905-1979  Link til artikler af og om Hans Scherfig
Życie rodzinne

***Życie rodzinne*** () je poljski igrani film snimljen 1971. godine u režiji Krzysztofa Zanussija. Po žanru je psihološka drama, a protagonist, koga tumači Daniel Olbyrchski, je mladi inženjer koji nakon šest godina dolazi u posjet porodici, te se tamo suočava sa njenim problemima, vezanim uz očev alkoholizam i druge frustracije.

## Uloge
* Daniel Olbrychski - Ziemowit Braun, zvani *Wit*
* Maja Komorowska - Bella Braun
* Jan Kreczmar - Otac Ziemowita i Belle
* Halina Mikolajska - Jadwiga, tetka Ziemowita i Belle
* Jan Nowicki - Marek
* Anna Milewska - prevoditeljica
* Jerzy Bińczycki - Witov šef
* Barbara Sołtysik - Witov kolega
* Wiesław Kornak - Witov kolega
* Barbara Kobrzyńska - sekretar
* Karol Strasburger - čovjek
* Anna Nehrebecka - žena

## Vanjske veze
* 
* 
* 
*
Gruzijsko-osetski sukob (1918–1920)

**Gruzijsko-osetski sukob** je naziv za niz od tri ustanka koje je od 1918. do 1920. godine, za vrijeme ruskog građanskog rata osetsko stanovništvo na području današnje Južne Osetije diglo sa ciljem da izbori nezavisnost, odnosno priključi se svojim sunarodnjacima u Sjevernoj Osetiji pod vlašću sovjetske Rusije. Do prvog ustanka je došlo u proljeće 1918. godine, nekoliko mjeseci nakon Oktobarske revolucije i raspada tadašnje ruske države (bivšeg Ruskog Carstva), kada se Južna Osetija našla pod vlašću novoproglašene Zakavkaske Demokratske Federativne Republike, čijom su vladom dominirali gruzijski menjševici. Iako su ustanici nakratko zauzeli glavni grad Chinvali, ustanak je brzo ugušen, a vlasti su nad lokalnim stanovništvo poduzele surove represalije. Sljedeći se ustanak zbio u oktobru 1919. godine, nakon što se i sama Zakavkaska Federacija raspala, a umjesto nje vlast preuzela Demokratska Republika Gruzija. I taj je ustanak brzo ugušen. Mnogo veći i uspješniji ustanak je podignut u proljeće 1920. godine, kada su ustanicima pomogle trupe Crvene armije koje su prešle granicu, te je zauzet najveći dio Južne Osetije, uključujući grad Java. Crvenoarmejske snage su se, međutim, povukle nakon što je boljševički vođa Vladimir Lenjin zaključio kako, barem privremeno, treba teritorijalni integritet Gruzije. To su iskoristile gruzijske snage pod vodstvom Valikom Jughelijem koje su ubrzo nakon toga ugušile ustanak, zbog čega je nekoliko desetaka hiljada Oseta otišlo u bijeg. Godine 1921. su Oseti pomogli Crvenoj armiji u sovjetskoj invaziji Gruzije, nakon koje je formirana Južnoosetijska autonomna oblast u okviru sovjetske Gruzije.

Iako su odnosi između Gruzijaca i Oseta pod sovjetskom vlašću nakon toga uglavnom bili mirni i lišeni međusobnih sukoba, krvoproliće iz doba ruskog građanskog rata je postalo povodom, odnosno značajno doprinijelo izbijanju gruzijsko-osetskog sukoba prilikom raspada SSSR i prvim godinama post-sovjetskog perioda.