Lalić

**Lalić** (, ) selo je u opštini Odžaci, Zapadnobačkom okrugu, Vojvodina, Srbija. Selo Lalić održava posebne veze sa opštinom Mošovce u Slovačkoj.

## Historija
Počelo je tako što su komorsko dobro Pustaru Lalić naselili u vreme Terezijanske i Jozefijanske kolonizacije prvih tristotine srpskih i slovačkih porodica u periodu od 1760—1790. Prva opštinska uprava formirana je 1761. godine 1764. upisan je prvi novorođeni (Štrbački Vasilije) i prvi venčani (Stevan Despotov). Cilj kolonizacija bio je da se plodna bačka ravnica naseli radno sposobnim, vrednim i versko tolerantnim stanovništvom. Srbi i Slovaci verski tolerantni lako su se uklopili u zajednički život. Selo je i onda i danas jedinstveno i ako je jedna polovina srpska a druga slovačka. Prvo naselje nije se nalazilo na sadašnjem mestu, a napušteno je zato što su se kuće zbog močvarnog zemljišta srušile. Lalić se prvi put spominje kao selo Srba slobodnih seljaka 1769. godine. To su bile porodice doseljene pod vođstvom Arsenija III Čarnojevića. Porodična prezimena su im bila: Popović, Rakić, Jovkić, Krivokuća...

Prvi Slovaci su u Lalić došli 1788. iz Banata gde su bili kolonizovani pa su odatle se sklonili od stalnih turskih napada. Druga znatno veća grupa Slovaka stigla je 1780. iz Slovačke (okolina Tatre) i to iz Peštanske, Zvonjenske, Gemerske i Njitranjske županije. Prema zapisu iz 1834. na zidu pravoslavne crkve tada je u selu bilo 1.606 stanovnika.

Broj stanovnika se sporo povećavao kako zbog iseljavanja na druga mesta tako i zbog epidemija i poplava. Za vreme velike epidemije kolere 1836. godine umrlo je preko 900 lica a među njima i pop. Iz tog vremena je i priča o slovačkom svešteniku, fararu, koji je krenuo da beži iz sela na svom fijakeru ali kada je osetio groznicu vratio se da umre u svom selu da ne bi preneo zarazu drugima. Kada bi se Dunav izlio (vodena godina 1873) voda bi u atarima ostala skoro godinu dana. Mnoge kuće su se od vlage srušile a kroz selo se išlo čamcem. Posle poplave došla je epidemija kolere. U jednoj od epidemija umrlo je stotine Slovaka a nijedan Srbin. Predanje kaže da su Srbi nešto sebi kuvali i jeli i tako se spasli, a možda je to samo neki prirodni faktor ili možda stečeni imunitet.

1873. doselilo se i 15 jevrejskih porodica. Sem njih bilo je i nešto Mađara i Nemaca. Uz crkve i škole je bio vezan sav kulturni i prosvetni život. Slovačka evangelistička crkva građena je 1848—1852. Uz srpsku crkvu radi srpska škola. Srpska crkva sa lepim oltarom i baroknim zvonikom sagrađena je 1834.

Prema popisu iz 1900. Lalić je imao 2.530 stanovnika i 465 kućnih brojeva. Iz tog vremena je i priča da su prvi naseljenici Srbi od strane Marije Terezije isto kao i staparci, preseljeni na dunavske obale, da tamo ne bi više presretali i pljačkali šajke. Zato su kažu posle, još dugo vreme stradali karavani, orobljavane čarde.

Iz Lalića je poreklom pesnik Nestor Žučni (Proka Jovkić) koji je posle povratka iz Amerike bio stipendista Srpske vlade a kao dobrovoljac umire od pegavog tifusa pa je i sahranjen u Nišu.

## Demografija
Kretanje broja stanovnika:

* 1834: 1.606
* 1900: 2.530

Prema popisu iz 2011. bilo je 1343 stanovnika (prema popisu iz 2002. bilo je 1646 stanovnika). U naselju ima 563 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,38.

U naselju Lalić 2002. živelo je 1335 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosila je 41,6 godina (39,8 kod muškaraca i 43,3 kod žena).

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja četiri popisa primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)