Barbican naselje

**Barbican naselje**, ili Barbican, je stambeni kompleks od oko 2.000 stanova, mezonetnih kuća (engleski izraz za kuće sa posebnim ulazom) i kuća u centru Londona, Engleska. Nalazi se u području koje je nekada bilo razoreno bombardiranjem tokom Drugog svjetskog rata i gusto naseljeno finansijskim institucijama. Prvobitno je izgrađen kao stambeni prostor za iznajmljivanje pripadnicima srednje i više srednje klase, danas je i luksuzno stambeno naselje. Uz naselju su mnogobrojne ustanove: Barbikan Centar, muzeji, škole umjetnosti, djevojačka škola City of London, javna biblioteka Barbican, i sve zajedno čine Barbican kompleks. 

Naziv Barbican potiče od latinske riječi 'Barbecana' koja se odnosila na utvrđeni položaj ili ulaz, poput vanjske obrane grada ili dvorca ili bilo koje kule smještene iznad kapije ili mosta koja je korištena u obrambene svrhe. Barbican se nalazi se na sjevernom rubu onoga što je nekada bio rimski Londinium, a postoje sačuvani primjerci starog Londonskog zida u naselju Barbican koji je podignut na temeljima rimskog zida. Zid kakav danas vidimo je, u velikoj mjeri, sastavljen od tudorskih cigli, jer je u to vrijeme bila uobičajena praksa koristiti bilo kakve dostupne temelje, umjesto kopanja novih svaki put kada bi se gradila nova zgrada. Tako je gradski zid bio dobro korišten dugo nakon što je njegova uloga u odbrani grada završena.

Površina rimskog grada iznosila je otprilike 325 hektara, dok je u saksonsko doba Grad uključio pojas zemlje izvan zidina, što ga je povećalo na 677 hektara. To je bila veličina Grada u vrijeme normanskog osvajanja i to je manje-više područje koje danas pokriva Londonski City.
## Današnja arhitektura
Barbican kompleks je istaknuti primjer britanske brutalističke arhitekture i u cjelini je na listi II stepena zaštite, s izuzetkom bivšeg Milton Courta, koji je nekada sadržavao vatrogasnu stanicu, medicinske objekte i nekoliko stanova, ali je srušen kako bi se omogućila izgradnja nove stambene kule - nazvane The Heron.

Tokom Drugog svjetskog rata grad je pretrpio ozbiljnu štetu i gubitke života. Četvrt Cripplegate je praktično uništena i do 1951. godine broj stanovnika naselja iznosio je 5.324, od kojih je 48 živjelo u Cripplegateu. Razgovori o budućnosti lokacije započeli su 1952. godine. To je dalo priliku mnogim ljudima uključenim u Korporaciju City of London i grad da izraze svoju zabrinutost zbog smanjenja broja stanovnika koji žive unutar Square Mile i da razmotre načine privlačenja stabilnijeg stanovništva. Odluku kao pitanje politike da se na tom mjestu stvori pravo stambeno područje donio je Općinski sud 19. septembra 1957. godine. Kompleks je izgrađen između 1965. i 1976. godine, na parceli od 14 hektara.

Kao osnova za zgrade u naselju uzeta je poznata zgrada Unité d'Habitation, moderni tip stambene zgrade koji je arhitekta Le Corbusier projektovao za Marselj i još 4 grada u Evropi. Svi projekti su realizovani početkom 1950-ih godina. Unité d'Habitation se pokazala izuzetno utjecajnom i često se navodi kao početna inspiracija za brutalistički arhitektonski stil i filozofiju. Zbog nestašice čelika Le Corbusier je upotrebio lijevani neobrađeni prirodni beton - (*béton brut*). U Engleskoj su među prvima podignuta naselja Alton West u Roehamptonu, London, sa preko 13.000 stanovnika, što ga čini jednim od najvećih u [Ujedinjeno Kraljevstvo|[Ujedinjenom Kraljevstvu]] i Park Hill u Sheffieldu. 

Barbican Kompleks je projektovala arhitektonska firma "Chamberlin, Powell i Bon", čije je prvo djelo bilo revolucionarni kompleks Golden Lane, odmah sjeverno od Barbicana. Međutim, za razliku od svog sjevernog susjeda, Barbican nije bio predviđeno za socijalne stanove. Umjesto toga, izgrađeni su stanovi za bogate gradske profesionalce i njihove porodice, a sve stanove je iznajmljivala Londonska korporacija po komercijalnim cijenama.

Dizajnu Barbicana posvećena je velika pažnja. Jedna od karakteristika je kontinuitet koji pružaju vrtovi i jezera, koji istovremeno daju gotovo potpunu individualnost stambenim blokovima širom naselja. Svaki blok ima svoj poseban pejzažni izgled, kao i mnogo različitih tipova stanova. 

Cijelo naselje je dizajnirano da podsjeća na mali grad okružen zidinama, što pomaže u pružanju privatnosti i zaštite od buke. Kako bi se nadoknadila visoka cijena zemljišta, postoji vrlo visoka koncentracija zgrada, a Barbican ima ukupno 2.014 stanova. Međutim, i dalje postoji značajan osjećaj otvorenosti zbog pažljivog korištenja prostora. Na primjer, uzimajući u obzir različite nivoe parking prostora, područje podija, vrtove i sam prostor zgrade, ukupna pješačka površina Barbicana je gotovo dvostruko veća od stvarne veličine lokacije.

## Literatura
* Enciklopedija Moderne Arhitekture (org.Knaurs Laxikon der modernen Architektur) Herausgegeben von Gerd Hatje, 1970.

## Vanjske veze
* 

## Izvori