open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
49th Parallel

***49th Parallel*** () je britanski crno-bijeli film snimljen 1941. u režiji Michaela Powella. Radnja se odvija u Kanadi za vrijeme tada aktualnog drugog svjetskog rata i prikazuje kako se članovi posade njemačke podmornice nasukane na kanadsku obalu nastoje prijeći granicu SAD (koje su u vrijeme snimanja još bile neutralne). Film je snimljen u propagandne svrhe, pa su tako njemački podmorničari (s izuzetkom jednog) prikazani kao krvoločni nacisti i beskrupulozne ubice, dok su Kanađani - koji pripadaju različitim etničkim, rasnim i vjerskim grupama, uključujući njemačke huterite prikazani kao dobronamjerni i časni ljudi. Powellu, koji je film snimao na kanadskim lokacijama uz pomoć kanadskog ratnog zrakoplovstvu, jedan od ciljeva je bio i potaknuti američku javnost da se svrsta na savezničku stranu. Iako je dio kritičara bio nesklon načinu na koji je Laurence Olivier prikazao lik trapera, film je sljedeće godine dobio Oscara za najbolju priču.

Powell je sljedeće godine snimio film sa sličnom tematikom pod naslovom *[[One of Our Aircraft Is Missing]],* iako s radnjom smještenom u okupiranu Nizozemskoj i sa oborenim pilotima RAF-a kao protagonistima.

## Uloge
### Posada podmornice
* Richard George ... *Kommandant* Bernsdorff
* Eric Portman ... Lieutenant Ernst Hirth
* Raymond Lovell ... Lieutenant Kuhnecke
* Niall MacGinnis ... Vogel
* Peter Moore ... Kranz
* John Chandos ... Lohrmann
* Basil Appleby ... Jahner

### Kanađani
* Laurence Olivier ... Johnnie, traper
* Finlay Currie ... the Factor
* Ley on ... Nick, the Eskimo (Inuit)
* Anton Walbrook ... Peter
* Glynis Johns ... Anna
* Charles Victor ... Andreas
* Frederick Piper ... David
* Tawera Moana ... George, Indijanac
* Eric Clavering ... Art
* Charles Rolfe ... Bob
* Raymond Massey ... Andy Brock

### Ostali
* Leslie Howard ... Philip Armstrong Scott, pisac
* Theodore Salt, ... O.W. Fonger, američki carinik

## Izvori
### Napomene

### Literatura

* Aldgate, Anthony and Jeffrey Richards. *Britain Can Take it: British Cinema in the Second World War*. Edinburgh: Edinburgh University Press, 2nd Edition, 1994. .
* Barr, Charles, ed. *All Our Yesterdays: 90 Years of British Cinema*. London: British Film Institute, 1986. .
* Davenport, Robert. *The Encyclopedia of War Movies: The Authoritative Guide to Movies about Wars of the Twentieth Century*. Checkmark Books, 2004. .
* MacNab, Geoffrey. *J. Arthur Rank and the British Film Industry* (Cinema and Society). London: Routledge, 1994. .
* Molson, K.M. *Pioneering in Canadian Air Transport*. Winnipeg: James Richardson & Sons, Ltd., 1974. .
* Murphy, Robert. *British Cinema and the Second World War*. London: Continuum, 2000. .
* Powell, Michael. *A Life in Movies: An Autobiography*. London: Heinemann, 1986. .

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* 63rd place: Ultimate Film Chart
* . Full synopsis and film stills (and clips viewable from UK libraries).
* Reviews and articles at the Powell & Pressburger Pages
* Criterion Collection essay by Charles Barr
A Gun for Sale

***A Gun for Sale*** () je roman britanskog književnika Grahama Greenea objavljen 1936. godine. Naslovni protagonist je Raven, hladnokrvni i iskusni profesionalni ubica koga, nakon što je izvršio atentat na ministra u neimenovanoj srednjoevropskoj zemlji, izdaju njegovi naručitelj. Radnja prikazuje kako se Raven, koji se našao u posjedu ministrovih tajnih bilješki, pokušava osvetiti svojim poslodavcima dok ga istovremeno proganja policija. A Gun for Sale je ekraniziran nekoliko puta, a među čime se ističe hollywoodski film *[[This Gun for Hire]]* iz 1942. godine gdje je naslovnu ulogu tumačio Alan Ladd.
Zimski rat

**Zimski rat** (, , ), također poznat i kao **Sovjetsko-finski rat 1939–1940** je bio oružani sukob koji se od 1939. do 1940. vodio između Finske na jednoj, i Sovjetskog Saveza na drugoj strani. Uzrok je bilo nastojanje Sovjeta da u kontekstu nedavno započetog drugog svjetskog rata zaštite svoje sjeverozapadne granice, bilo njihovim pomjeranjem na račun Finske, bilo stavljanjem cijele Finske pod nadzor kao satelitske države. Nakon što su se uvjeti za to stvorili sklapanjem pakta Ribbentrop-Molotov, kojim je Finska završila u sovjetskoj interesnoj sferi, neuspjeh pregovora o granici, kao i inscenirano bombardiranje Mainile je 26. novembra 1939. iskorišteno kao povod za početak sovjetske invazije. Iako su Sovjeti raspolagali brojčano i tehnički nadmoćnim snagama, Finci su, vješto koristeći dobro poznavanje terena i aklimatizaciju na zimske uvjete, Sovjete na početku odbili sa teškim gubicima. SSSR je tada kao agresor izbačen iz Lige naroda, a Fincima, koji su stekli brojne simpatije počeli pristizati dobrovoljci i pomoć sa svih strana svijeta. Sovjeti su tek nakon nakon nekoliko mjeseci, odnosno nakon što je oslabila zima, a Finci iscrpili svoje logističke resurse, počeli potiskivati finske trupe te konačno prisiliti Finsku da potpiše mirovni sporazum koji prihvaća sovjetske predratne zahtjeve. Iako su Sovjeti u nominalnom smislu postigli pobjedu, prestiž sovjetske države je trajno narušen, odnosno stvorena reputacija slabosti koja će godinu dana kasnije potaknuti Treći rajh da pokrene operaciju Barbarossa. Finska će tada rezultate Zimskog rata pokušati revidirati u Nastavljenom ratu.

## Vanjske veze
*Zimski rat - agonija Crvene armije

* Bitke Zimskog rata
* Finske ratne slike
* Isključenje Sovjetskog Saveza iz Lige naroda
Wadjmose

**Wadjmose** je bio staroegipatski princ iz 18. dinastije, sin faraona Thutmosea I.

Verovatno je rođen nekoliko godina pre no što mu je otac stupio na prestolje. Imao je brata po imenu Amenmose, no identitet njihove majke nije siguran. Ako je to bila kraljica Ahmosa, njih dvojica su bili i po ocu i po majci braća Hatšepsute i Nefrubite. S druge strane, Wadjmose je možda bio sin kraljice Mutnofrete, što bi značilo da mu je Thutmose II bio brat i po ocu i po majci.

Na grobnici u el-Kabu, u kojoj se sahranjen Anemnoseov i Wadjmoseov učitelj Paherija, dvojica braće predstavljena su kako sede u Paherijevom krilu. Veruje se da je Wadjmose umro pre svog oca. Wadjmose i jedan drugi princ po imenu Ramose spominju se u tebanskoj pogrebnoj kapeli Thutmosea I, gde je uključena i kraljica Mutnofret. Ta je kapela možda podignuta za vreme vladavine Thutmosea II između mesta na kojima su kasnije podignuti posmrtni hram za Thutmosea IV i Ramesseum. Tu je pronađen kip kraljice Mutnofret, što čini verovatnim tezu da je ona bila Wadjmoseova majka.

Wadjmoseovo ime nađeno je zapisano u jednom kartušu, što je dosta retko za prinčeve.

## Reference
Amenmose

**Amenmose** je bio staroegipatski princ iz 18. dinastije, nastariji sin Thutmosea I. Umro je pre svoga oca.

Amenmose je verovatno rođen pre nego što je njegov otac stupio na presto. Imao je brata po imenu Wadjmose, no identitet njihove majke nije siguran. Ako je to bila kraljica Ahmosa, njih dvojica su bili i po ocu i po majci braća Hatšepsute i Nefrubite. S druge strane, Amenmose i Wadjmose bili su možda sinovi kraljice Mutnofrete, što bi značilo da im je Thutmose II, naslednik njihova oca, bio brat i po ocu i po majci.

Na grobnici u el-Kabu, u kojoj se sahranjen Anemnoseov i Wadjmoseov učitelj Paherija, dvojica braće predstavljena su kako sede u Paherijevom krilu. Pronađen je i deo Anemnoseovog malog kamenog naosa, koji se datira u 4. godinu vladavine Thutmosea I. Wadjmoseovo ime nađeno je zapisano u jednom kartušu, što je dosta retko za prinčeve, s obzirom na to da su tu obično beležena imena faraona i njihovih glavnih supruga.

Amenmose je bio prvi staroegipatski princ koji je dobio vojnu titulu o iio nazvan "Velikim nadzornikom vojnika", što je odslikavalo ulogu faraona i prinčeva kao vojnih zapovednika. Ova se titula prvi put pojavila u doba Srednjeg kraljevstva, a kasnije se često davala prinčevima tokom perioda Razmesa.

## Reference
In Which We Serve

***In Which We Serve*** (u bivšoj Jugoslaviji distribuiran pod naslovom ***Borimo se na moru***) je britanski crno-bijeli ratni film snimljen 1942. u režiji Davida Leana, kome je to predstavljalo režijski debi.

Film je nastao kao projekt uglednog dramskog pisca Noela Cowarda, koji je napisao scenarij inspiriran stvarnim događajima vezanim uz britanski razarač *[[HMS Kelly (F01)|HMS Kelly]]* i njegovog komandanta Lorda Mountbattena. Coward se u filmu pojavljuje u glavnoj ulozi kapetana Kinrossa čiji razarač *HMS Torrin* za vrijeme bitke za Kretu tone nakon što su ga njemačke Štuke pogodile bombama. Radnja kroz flashbackove prikazuje ratni put broda, odnosno njegovo sudjelovanje u norveškoj operaciji i evakuaciji iz Dunkerquea, te odraz ratnih zbivanja na živote članova posade.

Film je napravljen za vrijeme trajanja samog rata i imao je snažan propagandni naboj, te su prilikom snimanja producenti surađivali sa Kraljevskom mornaricom. Coward je originalno namjeravao režirati film, ali je shvatio da za to nema interesa i talenta, pa je posao povjerio Davidu Leanu, s kojim će kasnije surađivati. Film koji veliča stoicizam, odlučnost i zajedništvo među pripadnicima britanskih oružanih snaga je primio dobre kritike, isto kao i Coward za svoj nastup. Sljedeće se godine našao među kandidatima za Oscara.

## Reference

## Vanjske veze

* 
* In Which We Serve  at British Film Institute website – includes production stills
* 
* 
* ''In Which We Serve'' on Lux Radio Theater: 21 June 1943
This Gun for Hire

***This Gun for Hire*** (; u bivšoj Jugoslaviji distribuiran pod naslovom ***Unajmljeni revolver***) je američki crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1942. u režiji Franka Tuttlea. Temelji se na romanu *[[A Gun for Sale]]* britanskog pisca Grahama Greenea. Naslovni lik, koga tumači Alan Ladd, je profesionalni ubica koga, nakon što je likvidirao jednog ucjenjivača, prevari njegov poslodavac (koga glumi Laird Cregar). Radnja prikazuje kako se ubica nastoji osvetiti svojim poslodavcima povezanim sa kemijskom industrijom dok ga istovremeno istražuje policija na čelu sa detektivom (čiji lik tumači Robert Preston), a čija će djevojka (čiji lik tumači Veronica Lake) doći u opasnost.

*This Gun for Hire* je snimljen nedugo nakon ulaska SAD u drugi svjetski rat, a što se odrazilo na scenario koji koristi motiv petokolonaške sabotaže. Film je, pak, doživio veliki uspjeh, ali je njega najviše iskoristio Alan Ladd, koji je usprkos toga što je naveden kao četvrto ime na špici, ostavio najbolji dojam i poslije postao velika hollywoodska zvijezda. Suvremeni kritičari su ga zbog atmosfere, stila i moralno dvojbenog protagonista smatrali jednom od preteča ili ranih primjera film noira.

Godine 1958. je James Cagney režirao remake pod naslovom *[[Short Cut to Hell]]*, a 1990. je snimljena i verzija u obliku TV-filma.

## Uloge
* Veronica Lake ... Ellen Graham
* Robert Preston ... Michael Crane
* Laird Cregar ... Willard Gates
* Alan Ladd ... Philip Raven
* Tully Marshall ... Alvin Brewster
* Marc Lawrence ... Tommy
* Olin Howland ... Blair Fletcher
* Roger Imhof ... Senator Burnett
* Pamela Blake ... Annie
* Frank Ferguson ... Albert Baker
* Victor Kilian ... Drew
* Patricia Farr ... Ruby
* Harry Shannon ... Steve Finnerty
* Yvonne De Carlo (manja uloga)

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* ''This Gun for Hire'' trailer at YouTube

### Streaming audio
* ''This Gun for Hire'' on Lux Radio Theater
The Major and the Minor

***The Major and the Minor*** (, u bivšoj Jugoslaviji prikazan pod naslovom ***Major i malena***) je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1942. u režiji Billyja Wildera, kome je predstavljala njegov hollywoodski režijski debi. Protagonistica, čiji lik tumači Ginger Rogers, je maserka koja, nakon što izgubi posao u New Yorku, odlazi roditeljima, ali nemajući novaca za kartu, u vlak ulazi prerušena u djevojčicu kako bi je platila po dječjoj tarifi. Radnja prikazuje komplikacije koje nastanu kada je od sumnjičavog konduktera nastoji zaštititi major (čiji lik tumači Ray Milland), te odvodi kao gošću na vojnu akademiju. Iako je Wilder tada u Hollywoodu relativno neiskusan, Rogers je bila oduševljena s njime, kao i zapletom koji ju je asocirao na slične trikove koje je i sama izvodila u mlađim danima. Wilder je za glavnu mušku ulogu impulzivno angažirao Raya Millanda sa kojim će tri godine uspješno surađivati na *[[Izgubljeni vikend (film)|Izgubljenom vikendu]]*. *The Major and the Minor*, koji je humor temeljio na generacijskim nesporazumima, je postigao veliki uspjeh, a danas se smatra jednim od najboljih komedija svog vremena.

## Uloge
* Ginger Rogers ... Susan Kathleen Applegate
* Ray Milland ... Major Philip Kirby
* Rita Johnson ... Pamela Hill
* Diana Lynn .as Lucy Hill
* Edward Fielding ... Pukovnik Oliver Slater Hill
* Robert Benchley ... Albert Osborne
* Norma Varden ... Mrs. Osborne
* Frankie Thomas ... Kadet Clifford Osborne
* Richard Fiske ... Will Duffy
* Raymond Roe ... Kadet por. Anthony Wigton
* Charles Smith ... Kadet Korner
* Larry Nunn ... Kadet Babcock
* Billy Dawson ... Kadet Miller
* Lela E. Rogers ... Mrs. Applegate (kao Lela Rogers)
* Aldrich Bowker ... Reverend Doyle
* Boyd Irwin ... Major Griscom
* Byron Shores ... Kapetan Durand
* Jane Isbell

## Vanjske veze
* 
* 
* ''The Major and the Minor'' on Lux Radio Theater: May 31, 1943
Les Visiteurs du soir

***Les Visiteurs du soir*** () je francuski crno-bijeli fantastični film snimljen 1942. u režiji Marcela Carnea. Radnja, inspirirana francuskom narodnom pričom, se događa krajem 15. vijeka i prikazuje kako Satana (koga glumi Jules Berry) pokušava osujetiti ljubav između jednog od njegovih izaslanika (koga glumi Alain Cuny) i lijepe plemkinje (koju glumi Marie Déa). Carne je film snimio za vrijeme njemačke okupacije i namjerno je za temu odabrao daleku prošlost i fantastični žanr, smatrajući da će se tako najlakše spriječiti probleme sa cenzurom. Film je postao izuzetno gledan, i smatra se komercijalno najuspješnijim od svih filmova snimljenih za vrijeme okupacije. Njegov uspjeh se tumačio time što je shvaćen kao alegorija na tadašnja zbivanja, odnosno da Satana predstavlja Hitlera. Sam Carne je do kraja života tvrdio da film nije imao nikakvih političkih konotacija.

## Vanjske veze
*
4 passi fra le nuvole

***4 passi fra le nuvole*** ili ***Quattro passi fra le nuvole*** () je italijanski crno-bijeli snimljen 1942. u režiji Alessandra Blasettija. Po žanru je drama, a protagonist, koga glumi Gino Cervi, je trgovački putnik koji tokom putovanja upozna trudnu djevojku (koju glumi Adriana Benetti) koju je ostavio momak i koja se vraća porodici. Radnja prikazuje kako joj nastoji pomoći, odnosno spasiti je od sramote i izbacivanja tako što će na nekoliko dana glumiti njenog muža. *4 passi fra le nuvole*, koji je s radnjom bio smješten na italijansko selo, često se navodi kao svojevrsna preteča ili jedno od prvih ostvarenja neorealizma, te se zbog toga smatra jednim od najznačajnijih filmova u historiji italijanske kinematografije.

Tokom godina je inspirirao niz drugih sineasta, odnosno bio obrađen u nekoliko remakeova u nekoliko zemalja, od kojih je najpoznatiji američki film *[[A Walk in the Clouds]]* iz 1995. godine sa Keanuom Reevesom u glavnoj ulozi.

## Uloge
* Gino Cervi ... Paolo Bianchi 
* Adriana Benetti ... Maria 
* Giuditta Rissone ... Clara Bianchi 
* Carlo Romano... Antonio, l'autista della corriera 
* Guido Celano ... Pasquale - Fratello di Maria 
* Margherita Seglin ... Luisa, madre di Maria e Pasquale 
* Aldo Silvani... Luca, padre di Maria e Pasquale 
* Mario Siletti ... Il fattorino della corriera 
* Oreste Bilancia ... Il droghiere di Campolo 
* Gildo Bocci... Il contadino sulla corriera 
* Arturo Bragaglia ... Il viaggiatore nervoso 
* Anna Carena... La maestra sulla corriera 
* Pina Gallini ... Signora Clelia 
* Luciano Manara ... Il settentrionale 
* Armando Migliari ... Antonio, il capostazione

## Vanjske veze
*
Markermeer

**Markermeer** je umjetno slatkovodno jezero koje leži u sredini Nizozemske, između provincija Sjeverne Holandije i Flevolanda, jugozapadno od većeg jezera IJsselmeera.

## Geografija
Markermeer ima površinu od 700 km², dubina mu iznosi od 3 do 5 metara, ime je dobio po nekadašnjem otoku odnosno današnjem poluotoku Markenu. Krajnji jugozapadni dio jezera, kod grada Amsterdama gdje leži zaljev IJ, zove se IJmeer. Jezero Markermeer je formirano nakon izgradnje brane Afsluitdijk 1932. kojim je zatvoren nekadašnji morski zaljev Zuiderzee i pretvoren u slatkovodno jezero IJsselmeer koje je djelomično isušeno i pretvoreno u poldere Noordoostpolder, Oostelijk Flevoland i Zuidelijk Flevoland. Po projektu je i Markermeer trebao biti isušen, stoga je 1967. počela gradnja dugog pješčanog nasipa Houtribdijk (Markerwaarddijk) između Lelystada i Enkhuizena (dovršen 1976) kojim je odvojen od Zuiderzeea. Od projekta izgradnje poldera Merken se odustalo 1980-ih zbog ekoloških razloga, pa je Markermeer ostao jezero.

## Reference

## Vanjske veze

* Markermeer
Enkhuizen

**Enkhuizen** je grad od 18.385 stanovnika i općina (gemeente) u nizozemskoj provinciji Sjevernoj Holandiji.

## Geografija
Enkhuizen leži u sredini Nizozemske, duž zapadnih obala jezera Markermeera i IJsselmeera.

## Historija
Enkhuizen je status grada dobio 1355. godine. Tokom 16. i 17. vijeka bio je među najznačajnijim holandskim gradovima kao jedna od luka Holandske istočnoindijske kompanije i centar ribarstva na haringe po Zuiderzeeu. Nakon tog zlatnog perioda počeo je gubiti na važnosti, posebno kad se Zuiderzee krajem 17. vijeka počeo nasipavati pijeskom. Bio je jedan od prvih holandskih gradova koji se 1572. priključio borbi protiv španjolskog kralja. Lov na haringe i ribarska industrija potpuno su zamrli nakon 1932. kada je izgrađena brana Afsluitdijk kojom je dotadašnji zaljev Zuiderzee pregrađen i pretvoren u slatkovodno jezero IJsselmeer. Između 1963. i 1976. izgrađena je brana Houtribdijk kojom je pregrađeno jezero IJsselmeer i stvoreno novo jezero Markermeer. Na brani je izgrađena cesta N302 do grada Lelystada u Flevolandu, kojom dnevno prođe i do 8500 automobila.

## Znamenitosti i obrazovanje
Enkhuizen ima izvrsno očuvanu staru gradsku jezgru, pa je zbog tog velika turistička atrakcija. Među znamenitostima su kula Drommedaris iz 1540. i Zuiderkerk (Južna crkva) sa zvonikom od 48 zvona koji dominiraju lukom. Pored tog značajne su i Westerkerk (Zapadna crkva) iz 15. vijeka, Waag iz 1559. u kom su se sastajali gradski kirurzi i u kojoj se nalazi orginalna ordinacija iz 17. vijeka, zatim Gradska vijećnica iz 17. vijeka u kojoj se čuva autoportret animalističkog slikara Paulusa Pottera koji je 1625. rođen u Enkhuizenu.

## Privreda
Enkhuizen je danas industrijski grad u kom se proizvode prehrambeni, kemijski, električni, duhanski i papirni proizvodi. Okolica grada je poljoprivredni kraj u kom se uzgaja povrće, voće i cvijeće te čuva puno krava za proizvodnju mlijeka. Sve to se prodaje ili transportira preko luke u gradu, ili željeznicom jer je preko Hoorna povezan sa Amsterdamom. Danas je za ekonomiju grada ponovno značajno i ribarstvo (jegulje), brodogradnja i turizam.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice općine 
* ''Enkhuizen'' na portalu Encyclopædia Britannica
Wieringermeer

**Wieringermeer** je polder i bivša općina (gemeente) od 12.565 stanovnika u nizozemskoj provinciji Sjevernoj Holandiji.

## Geografija
Wieringermeer leži na sjeveru Nizozemske, na zapadu jezera IJsselmeera.

## Historija
Wieringermeer je bio prvi polder koji je otet od tadašnjeg morskog zaljeva Zuiderzeea, velikim melioracionim radovima izvedenim do 1930. godine, još prije nego što je 1932. dovršena brana Afsluitdijk i Zuiderzee odvojen od Waddenskog mora. Radovi na izgradnji poldera započeli su 1927. godine, a nakon tog su na njemu osnovano četiri naselja: Slootdorp (1931), Middenmeer (1933), Wieringerwerf (1936) i Kreileroord (1957). Od 2012. Wieringermeer je u sastavu općine Hollands Kroon.

## Privreda
Wieringermeer je uglavnom poljoprivredni kraj.

## Reference

## Vanjske veze

* Genootschap voor de Geschiedenis van Wieringermeer 
* ''Wieringermeer Polder'' na portalu Encyclopædia Britannica
Jugoslaveni u Sjedinjenim Američkim Državama

**Jugosloveni u Sjedinjenim Američkim Državama** su građani Sjedinjenih Američkih Država jugoslovenske nacionalnosti.

## Jugosloveni Sjedinjenih Američkih Država na popisima

## Poznati Jugosloveni u Sjedinjenim Američkim Državama
* Darko Trešnjak, reditelj

## Povezano
* Jugoslaveni u Hrvatskoj
* Jugoslaveni u Crnoj Gori
* Jugosloveni u Srbiji
* Jugosloveni u Makedoniji
* Jugosloveni u Sloveniji

## Reference
Filmografija Shahrukha Khana

Khan je glumio u više od 50 filmova, od romantičnih filmova đe ima najviše uspjeha do drame i akcije i komedije.Shahrukh Khan (; rođen 2 novembra 1965), često znan kao Shahrukh Khan ili SRK, je indijski glumac. U medijima poznat kao kralj Khan ili Badshah Bolivuda.
Svoju karijeru je započeo u nekoliko televizijskih serija kasnih 1980, a svoje prvo pojavljivanje u filmu je bilo 1992, sa kojim je postigao veliki uspjeh. Ovo je spisak svih filmova koje je Shahrukh Khan snimio do sada.
Die Entlassung

***Die Entlassung*** () je njemački crno-bijeli historijski film snimljen 1942. u režiji Wolfganga Liebeneinera. Smatra se nastavkom filma *[[Bismarck (film)|Bismarck]]* snimljenog prije dvije godine, iako je u novom filmu naslovnu ulogu - njemačkog kancelara Otta von Bismarcka - tumačio Emil Jannings. Radnja se događa 1888. godine i prikazuje kao uspješni njemački carski kancelar i državnik Otto von Bismarck i dolazi u sukob s mladim, neiskusnim ali arogantnim carem Wilhelmom II (čiji lik tumači Werner Hinz), a što će, zajedno sa spletkama njegovih političkih protivnika, na kraju dovesti do njegove smjene. Iako je napravljen u jeku drugog svjetskog rata i pod paskom nacističkog Ministarstva propagande, te iako se njegov sadržaj često tumači kao veličanje nacističkih ideala *[[Führerprinzip]]a*, za tadašnje propagandne filmove je atipičan zato što sugerira da je ne samo Bismarckova smjena uzrokovala njemačku katastrofu u prvom svjetskom ratu, nego i odbijanje Wilhelma da obnovi Trocarski savez i tako Njemačku spasi od rata na dvije fronte. Taj je detalj doveo do neizbježnih aluzija na tadašnju Njemačku, koja se, nakon razvrgavanja pakta sa Sovjetima našla u sličnoj situaciji. Vjeruje se da je film bio snimljen prije početka rata sa Sovjetima, odnosno da je zbog toga njegova premijera bila odgođena, a dozvola za izvoz nikada nije dana. Nakon drugog svjetskog rata su ga zapadnonjemačke vlasti dozvolile za prikazivanje u skraćenoj verziji.

## Uloge
* Emil Jannings ... Fürst Bismarck
* Margarete Schön ... Fürstin Johanna Bismarck
* Christian Kayßler ... Graf Herbert Bismarck
* Theodor Loos ... Kaiser Wilhelm I
* Karl Ludwig Diehl ... Kaiser Friederich III.
* Hildegard Grethe ... Kaiserin Friedrich
* Werner Hinz ... Kaiser Wilhelm II
* Werner Krauss ... Geheimrat von Holstein
* Otto Graf ... Graf Eulenburg
* Paul Hoffmann ... Graf Waldersee
* Paul Bildt ... Minister von Bötticher
* Walther Süssenguth ... Zar Alexander
* Franz Schafheitlin ... Botschafter Graf Schuwalow
* Herbert Hübner ... Generaladjutant von Hahnke
* Rudolf Blümner ... Chef des Zivilkabinetts von Lucanus
* Fritz Kampers ... Professor Dr. Schwenninger
* Emil Heß ... Grossfürst Wladimir
* Heinrich Schroth ... General von Caprivi

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
Houtribdijk

**Houtribdijk** ili **Markerwaarddijk** je brana na sjeveru Nizozemske, kojom je pregrađen južni dio jezera IJsselmeer i stvoreno novo umjetno jezero Markermeer.

## Karakteristike i historija gradnje

Brana Houtribdijkje duga 25 km i široka 68 metara, ona se proteže od grada Lelystada u Provinciji Flevoland do Enkhuizena u Provinciji Sjeverna Holandija.
Brana je izgrađena između 1963. i 1976. u sklopu projekta kojim je jezero Markermeer trebalo biti isušeno i pretvoreno u poldere. 
Kako se od tog odustalo 1980-ih zbog ekoloških razloga, danas ta brana služi da čuva taj dio Holandije od poplava (predviđa se da će služiti svrsi narednih 10.000 godina) i kao most kojim su povezane provincije Sjeverna Holandija i Flevoland cestom **N302** kojom prođe i do 8500 automobila na dan.

Na brani postoje dvije ustave za prolaz brodova kod Lelystada i Enkhuizena.

## Reference

## Vanjske veze

* Markermeer: versterking Houtribdijk
Fibrinogen

**Fibrinogen** (*faktor I*) je rastvorni glikoprotein iz plazme koji se sintetiše u jetri. On se konvertuje trombinom u fibrin tokom koagulacije krvi. To se ostvaruje putem procesa koagulacione kaskade koji aktivira zimogenski protrombin do serinsko proteaznog trombina, koji je zatim odgovoran za konvertovanje fibrinogena u fibrin. Fibrin se vezuje za faktor XIII i formira ugrušak. FXIIIa dalje stabilizuje fibrin inkorporacijom fibrinoliznih inhibitora alfa-2-antiplazmina i TAFI (trombinom aktiviranog inhibitora fibrinolize, prokarboksipeptidaze B), i vezivanjem nekoliko adhezionih proteina raznih ćelija. Aktivacija faktora XIII trombinom i plazminogenim aktivatorom (t-PA) je katalisana fibrinom. Fibrin se specifično vezuje za aktivirane koagulacione faktore faktor Xa i trombin, i zarobljava ih u mrežu vlakana, tako da funkcioniše kao privremeni inhibitor tih enzima, koji mogu da ostanu aktivni, i da budu oslobođeni tokom fibrinolize. Nedavna istraživanja su pokazala da fibrin ima ključnu ulogu u inflamatornom responsu i razvoju reumatoidnog artritisa.

## References

## Vanjske veze
* Jennifer McDowall/Interpro: Protein Of The Month: ''Fibrinogen.''
* D'Eustachio/reactome: *[http://www.reactome.org/cgi-bin/link?SOURCE=Reactome&ID=REACT_214 fibrinogen → fibrin monomer + 2 fibrinopeptide A + 2 fibrinopeptide B]*
Hronologija četničkih zločina 1945. godine

## Januar 1945.

## Februar 1945.

## Mart 1945.

## April 1945.

## Maj 1945.

## Literatura

* Čekić, Smail: Genocid nad Bošnjacima u Drugom svjetskom ratu: Dokumenti, Sarajevo, 1996.
* Poznanović, Rade; Raonić, Milun; Radojčić, Milorad: Tragom izdaje - izdaja četnika i streljanja na Krušiku u Valjevu 1941, Valjevo, 1987.
* Prica, Dušan; Joksim Radojković: Mijajlova jama, Despotovac, 1984.
* Stanković, Milivoje: Prvi šumadijski partizanski odred, Beograd, 2003.
* Žene Srbije u NOB, Beograd, 1975.

## Reference

## Veze
* Hronologija četničkih zločina 1941. godine
* Hronologija četničkih zločina 1942. godine
* Hronologija četničkih zločina 1943. godine
* Hronologija četničkih zločina 1944. godine
* Zločini četnika prema partizanima u Srbiji 1941.
Afsporet

***Afsporet*** () je danski crno-bijeli triler film snimljen 1942. u režiji Bodil Ipsen i Laua Lauritzena Juniora. Protaginistica, koju glumi Illona Wieselmann, je žena bogatog muža koja oboli od amnezije i završi u društvu sitnog kriminalca u koga se zaljubi i u čijim zločinačkim pothvatima sudjeluje. *Afsporet* je predstavljao režijski debi Bodil Ipsen, ali se danas prije svega smatra prvim danskim film noirom.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Afsporet at Den Danske Film Database 
* ''Afsporet''  at Det Danske Filmistitut
Bergen (Sjeverna Holandija)

**Bergen** je općina (gemeente) od 30.066 stanovnika u nizozemskoj provinciji Sjevernoj Holandiji.

## Geografija
Bergen leži u sredini Nizozemske, duž obala Sjevernog mora, udaljen oko 35 km sjeverozapadno od Amsterdama. Općina Bergen se sastoji od slijedećih naselja: Aagtdorp, Bergen aan Zee, Bregtdorp, Camperduin, Catrijp, Egmond aan den Hoef, Egmond aan Zee, Egmond-Binnen, Groet, Hargen, Rinnegom, Schoorl, Schoorldam, Wimmenum i Bergen. Iako leži pored velikih gradova, Bergen je ruralan kraj s preko 25&nbsp;km netaknutih pješćanih plaža, s puno dina, poldera i šumaraka. Zbog tog je poznato turističko odredište, sa mnogo hotela i restorana.

## Historija
Bergen je nova općina, osnovana tek 2001. ujedinjenjem dotadašnjih općina Egmond, Schoorl i Bergen.

## Znamenitosti
Sjeverno od gradića Bergena nalaze se najveće holandske dine Schoorlse, koje su na pojedinim mjestima visoke i do 59 metara i široke do 5 km. Bergen je poznat kao ladanjsko mjesto u kom se održava puno festivala. Najpoznatiji su Holandski muzički festival koji se održava u augustu i Festival umjetnosti (Kunsttiendaagse) koji se održava u oktobru.

## Privreda
Bergen je poljoprivredni kraj, u kom je i turizam vrlo značajna stavka.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice općine
La guerra gaucha

***La guerra gaucha*** () je argentinski crno-bijeli historijski film snimljen 1942. godine u režiji Lucasa Demarea, koji se smatra jednim od najskupljih i najambicioznijih argentinskih filmova 1940-ih i koji je poznat kao prvi dobitnik nacionalne filmske nagrade Srebrni kondor.

Temelji se na istoimenoj zbirci priča Leopolda Lugonesa. Radnja se događa 1817. u provinciji Salta na sjeverozapadu Argentine za vrijeme rata za nezavisnost i prikazuje kako se gerilski borci za nezavisnost pod Martinom Guemesom bore protiv španske rojalističke vojske.

Jedan od važnih poticaja za snimanje je bila je eskalacija drugog svjetskog rata, koja je duboko podijelila argentinsku javnost oko toga treba li se Argentina priključiti Osovini, Saveznicima ili ostati neutralna. Tvorci filma su nastojali, podsjećanjem na slavne epizode iz prošlosti, apelirati na nacionalno jedinstvo. Za potrebe filma je nekoliko studija i sineasta, kako bi što bolje iskoristili svoje resurse, osnovalo veliko poduzeće Artistas Argentinos Asociados (po uzoru na američki United Artists). To je omogućilo snimanje na autentičnim lokacijama u Salti, ali i korištenje hiljada statista, što je tada bilo nezapamćeno u argentinskoj kinematografiji.

*La guerra gaucha* je nakon premijere dobila izvrsne kritike, a u kino-dvoranama je ostala punih devetnaest tjedana, postavši jednim od najgledanijih filmova svog vremena, a tvorcima omogućila da bez problema povrate ogromna uložena sredstva.

## Vanjske veze

* 
* ''La guerra gaucha'' at Cinenacional
Marken

**Marken** je nekadašnji otok (danas poluotok) na sjeveru Nizozemske, u zaljevu Zuiderzee, današnjem jezeru Markermeeru.

## Geografija
Marken je dug 3,3 km, širok 1,7&nbsp;km i ukupne površine od 2,71 km². Nalazi se udaljen oko 10 km sjeverozapadno od grada Purmerenda i oko 20 od Amsterdama, u provinciji Sjevernoj Holandiji. Na otoku živi oko 1850 stanovnika u karakterističnim drvenim kućama, koje su danas turistička atrakcija.

Po nekadšnjem otoku ribara, danas spojenim s kopnom pješčanim nasipom, nazvano je jezero Markermeer koje je pregradnjom trebalo postati polder. Otok Marken privlačio je pažnju brojnih etnografa krajem 19. i početkom 20. vijeka zbog svoje specifične kulture, koja je tad bila još uvijek relativno netaknuta zbog svoje izoliranosti. Sve do 1991. Marken je bio posebna općina (gemeente), nakon čega je u sastavu općine Waterland.

## Reference

## Vanjske veze

* Karta Markena
Wieringen

**Wieringen** je bivša općina (gemeente) i nekadašnji otok u nizozemskoj provinciji Sjevernoj Holandiji. Wieringen je 2012. imao 8562 stanovnika.

## Geografija
Wieringen leži na današnjem polderu Wieringermeer, na zapadu jezera IJsselmeer. Veća naselja na tom bivšem otoku su Hippolytushoef (4890), Den Oever (2180), Westerland (750), Oosterland (230), De Haukes (140), Stroe (140), Oosterklief i Westerklief (140). Od 2012. Wieringen je (kao i cijeli Wieringermeer) sastavu općine Hollands Kroon.

## Historija

Wieringen je bio otok sve do 1924. kada je u sklopu velikog projekta zatvaranja tadašnjeg morskog zaljeva Zuiderzeea izgrađena prva brana Amsteldiepdijk do otoka. Radovi na zatvaranju Zuiderzee nastavljeni su sve do 1932. kada je kompletno dovršena brana Afsluitdijk i Zuiderzee odvojen od Waddenskog mora. Polder Wieringermeer pridodat je otoku velikim melioracionim radovima izvedenim do 1930. godine, tako da je danas potpuno povezan s kopnom. Danas je ipak vidljiva struktura otoka, budući da je viši od pridodatih poldera.

## Reference

## Vanjske veze

* Wieringen na portalu Lancewadplan
Vecht (Utrecht)

**Vecht** je rukavac rijeke Rajne u Nizozemskoj, dug 40 km.

## Geografija
Vecht se odvaja od Rajne kod lokaliteta Stadsbuitengracht, kod grada Utrechta. Od tamo teče prema sjeveru do svog ušća u jezero Markermeer u provinciji Sjeverna Holandija.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Vechtstreek''
La guerra gaucha (knjiga)

***La guerra gaucha*** () je zbirka priča argentinskog književnika Leopolda Lugonesa, objavljena 1905. godine. Lugones, kome je to predstavljalo prvo prozno djelo, je u pričama opisao Argentinski rat za nezavisnost u provinciji Salta na sjeverozapadu , odnosno borbu gerilsku *[[gaučo]]sa* protiv španske kraljevske vojske. Lugones je, kako bi što vjernije prikazao te događaje, putovao u Saltu te detaljno proučavao tamošnju geografiju, prilike i običaje, a što se odrazilo i na njihov detaljan prikaz u knjizi. Za priče je karakteristično da u njima nijedan od protagonista nema ime, što je Lugones nastojao objasniti time da prikazuje "naoružani narod" a ne pojedince.

Godine 1942. je po motivima knjige snimljen znameniti istoimeni film

## Vanjske veze
*  Nature and landscape in La Guerra Gaucha
* http://www.ignaciodarnaude.com/textos_diversos/Lugones,La%20Guerra%20Gaucha.pdf Complete text.
L'assassin habite au 21 (razvrstavanje)

***L'assassin habite au 21*** () može označavati:
* ''L'assassin habite au 21'' (roman), kriminalistički roman belgijskog pisca Stanislas-Andréa Steemana iz 1939. godine
* ''L'assassin habite au 21'' (film), njegova ekranizacija u obliku francuskog igranog filma iz 1942. godine, rež. Henri-Georges Cluzot
L'assassin habite au 21 (film)

***L'assassin habite au 21*** () je francuska crno-bijela kriminalistička filmska komedija snimljena 1942. u režiji Henri-Georges Cluzota, kome je predstavljala režijski debi. Temelji se na istoimenom romanu belgijskog pisca Stanislas-Andre Steemana. Radnja prikazuje kako u Parizu nepoznati počinitelj ubija ljude ostavljajući posjetnice s imenom "Monsieur Durand". Protagonist, koga glumi Pierre Fresnay, je policijski inspektor Wenceslas "Wens" Vorobeïtchik koji ga pokušava pronaći uz pomoć svoje djevojke, ambiciozne glumice Milla-Malou čiji lik tumači Suzy Delair.

*L'assassin* je nastao za vrijeme drugog svjetskog rata u produkciji Continental Films, studija koji su osnovale njemačke okupacijske vlasti kako bi francuskoj publici pružile nadomjestak za hollywoodske filmove. Cluzot je ranije za isti studio radio kao scenarist, uključujući film *[[Le Dernier des six]]*, iz koga je za *L'assasin* uzeo likove Wensa i Milla-Malou, a radnju je također iz Londona premjestio u Pariz. Autor originalnih romana i likova s tom odlukom nije bio zadovoljan, a i snimanje je proteklo u poteškoćama, pa se Delair poslije tvrdila da ju je Cluzot imao običaj šamarati na setu. Usprkos toga, nakon premijere je doživio veliki uspjeh te se smatra jednim od najboljih francuskih filmova napravljenih za vrijeme okupacije.

## Vanjske veze

* 
*
Le Dernier des six

***Le Dernier des six*** () je francuski crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1941. u režiji Georgesa Lacomba. Temelji se na romanu *Six hommes morts* belgijskog pisca Stanislasa-Andre Steemana. Radnja prikazuje kako su šestorica prijateljica osvojila blago i obećala ga podijeliti nakon pet godina, te kako potom jedan po jedan postaju žrtvama ubice. Protagonist, čiji lik tumači Pierre Fresnay, je policijski inspektor Weneslas "Wens" Voroibetchik, koji pokušava uhvatiti ubicu uz pomoć svoje djevojke, pjevačice Milla-Malou (koju glumi Suzy Delair). *Le Dernier des six* je nastao za vrijeme drugog svjetskog rata u produkciji Continental Films, studija koji su njemačke okupatorske vlasti osnovale kako bi francuskoj publici pružili nadomjestak za tada nedostupne hollywoodske filmove. Scenario je napisao Henri-Georges Cluzot, koji će sljedeće godine glavne likove i glumce posuditi za svoj režijski debi *[[L'Assassin habite au 21]]*.

## Vanjske veze
*
Bengasi (film)

***Bengasi*** je italijanski crno-bijeli ratni film snimljen 1942. u režiji Augusta Genine, poznat kao posljednji italijanski film nagrađen Mussolinijevim kupom.

Radnja je bavi tada aktualnim drugim svjetskim ratom i smještena je u Bengasi, strateški lučki grad u istočnom dijelu tadašnje Italijanske Libije koja je tokom Sjevernoafričke kampanje nekoliko puta prelazio iz ruke u ruku. Protagonist, koga glumi Fosco Giachetti, je italijanski oficir koji, nakon što britanske trupe zauzmu grad, završi pod neprijateljskom vlašću zajedno sa članovima svoje porodice, ali nastoji to iskoristiti kako bi prikupio vrijedne obavještajne podatke i pomogao osovinskim trupama da zauzmu grad.

*Bengasi* je napravljen u propagandne svrhe, odnosno njime se domaću i međunarodnu publiku htjelo podsjetiti na nedavne spektakularne uspjehe osovinskih snaga pod Erwinom Rommelom u Sjevernoj Africi. U tu je svrhu uložen veliki novac, a u rimskim studijima Cinecitta sagrađena ogromna replika Bengasija, koja je za potrebe ratnih scena bila razorena. Film je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio Mussolinijev kup za najbolji italijanski film, a njemački *[[Der grosse König]]* je dobio istu nagradu u kategoriji stranog filma.

## Vanjske veze
* 
* 
* Archivio cinema ANICA
L'assassin habite au 21 (roman)

***L'assassin habite au 21*** () je kriminalistički roman belgijskog pisca Stanislas-Andréa Steemana objavljen 1939. godine. Radnja je smještena u London i prikazuje kako taj grad postaje metom serijskog ubice koji kod svojih žrtava ostava posjetnice s imenom "Mr. Smith". Protagonist je Strickland, inspektor Scotland Yarda koji je locirao adresu ubice i pokušava je naći među tamošnjim stanarima.

Roman je tri godine u Francuskoj ekraniziran u istoimeni film u režiji Henri-Georges Cluzota.
Paola Pezzaglia

**Paola Pezzaglia**, **Paolina Pezzaglia** ili **Paolina Pezzaglia Greco** (Milano, 13. septembar 1886 - Firenca, 17. decembar 1925) bila je italijanska teatarska i filmska glumica. Rođena je u porodici frizera, a glumačku karijeru je počela u kazalištu kao četverogodišnje dijete. Kao odrasla glumica je izgradila reputaciju raznovrsnošću, ali neobičnošću uloga koje je tumačila, uključujući groteskno deformirane žene ili muškarce. Privatni život joj je obilježio nonkonformizam. Na vrhuncu slave je umrla od upale pluća.

## Filmografija
* *[[Il fornaretto di Venezia (film, 1914)|Il fornaretto di Venezia]]* (1914)
* *[[Muoio per lei!]]* (1918)
* *[[La capanna dello zio Tom]]* (1918)
* *[[Le peripezie dell'emulo di Fortunello e compagni]]* (1918)
* *[[L'emulo di Fortunello direttore d'orchestra]]* (1918)
* *[[Il mistero dei Montfleury]]* (1918), film u četiri dijela:
* *[[Il campo maledetto]]*
* *[[I bimbi di nessuno]]*
* *[[La sagra dei martiri]]*
* *[[Il giardino del silenzio]]*
* *[[La vendetta dello scemo]]* (1921)
* *[[Lo scemo Salvatore]]* (1921)

## Vanjske veze
* Pezzaglia-Greco Archive 
* Paolina Pezzaglia in the Internet Movie Database
La cena delle beffe (razvrstavanje)

***[[La cena delle beffe]]*** () je kazališni komad italijanskog pisca Sema Benellija, premijerno izveden 1909. Naslov se također može odnositi i na njegove adaptacije:

* ''La cena delle beffe'' (opera), opera Umberta Giordana premijerno izvedena 1924. godine.
* ''La cena delle beffe'' (film), igrani film iz 1942. godine, rež. Alessandro Blasetti
La cena delle beffe (opera)

***La cena delle beffe*** () je opera u četiri čina za koju je muziku komponirao Umberto Giordano, a libreto napisao Sam Benelli. Radnja se temelji na Benellijevom istoimenom kazališnom komadu i smještena je u Firencu u vrijeme vladavine Lorenza Veličanstvenog. Protagonisti su dva mladića čije će suparništvo oko lijepe Ginevre eskalirati u niz okrutnih šala koje će dovesti do krvoprolića.

## Vanjske veze
* Libretto , dal Fondo Ghisi della Facoltà di Musicologia dell'Università di Pavia
* Antonio Polignano: ''Cena delle beffe, La'', in 
* Testo completo de *[http://www.archive.org/details/lacenadellebeffe00beneuoft La cena delle beffe: poema drammatico in quattro atti]*, la commedia di Sem Benelli che venne adattata a libretto per l'opera.
Azar, Šahdoht, Parviz i ostali

***Azar, Šahdoht, Parviz i ostali*** (perz. آذر، شهدخت، پرویز و دیگران; *Azar, Šahdoht, Parviz va digaran*) je iranska filmska komedija iz 2014. godine u režiji Behruza Afhamija odnosno po scenariju Makana Ašurija, temeljena na knjizi iranske spisateljice i glumice Mardžam Širmuhamadi. Film je producirao Džamal Sadatijan, a glavne uloge tumače Amirali Danaei, Azade Ismailhani, Naime Nezamdust, Mehdi Fahimzade i Rambod Javan. Premijerno je prikazan 7. 2. 2014. u prostorijama Tornja Milad u Teheranu.

## Radnja

Idiličan život supružnika Engleza Philipa i Iranke Azar u Londonu zakomplicira ženino otkriće da joj je suprug biseksualac i da je tokom tri godine braka održavao vezu s muškarcem. Azar se potom vraća na odmor u domovinu kod roditelja, glumca Parviza i kućanice Šahdoht. U međuvremenu, Šahdoht se pojavi na setu svog muža i režiser joj ponudi ulogu koju odradi vrlo uspješno pa dobija posao, no Parviz postaje zavidan.

## Nagrade i nominacije

Kristalni simorg XXXII. filmskog festivala Fadžr:
* Nagrada za najbolji kostim: Mardžam Širmuhamadi (nominacija)
* Nagrada za najbolju sporednu glumicu: Naime Nezamdust (nominacija)

## Veze
* Iranska kinematografija

## Izvori

## Vanjske veze
* Službene stranice  
* 
*
La cena delle beffe (film)

***La cena delle beffe*** () je italijanski crno-bijeli film snimljen 1942. u režiji Alessandra Blasettija. Predstavlja ekranizaciju istoimene drame u stihovima Sema Benellija. Radnja se događa u Firenci za vrijeme vladavine Lorenza Veličanstvenog. Protagonisti - koje tumače Osvaldo Valenti i Amedeo Nazzari - su Gianetto Malespini i Neri Chiaramantesi, dva mladića čije će suparništvo oko lijepe Ginevre (koju glumi Clara Calamai) eskalirati u niz okrutnih šala koje dovode do krvoprolića.

Blasetti je film snimio nedugo nakon pseudohistorijskog spektakla *[[La corona di ferro]]*, nastojeći iskoristiti njegove setove i kostime. Film se pokazao izuzetno uspješnim, i u značajnoj je mjeri Amedea Nazzarija načinio jednom od najvećih zvijezda svog vremena. Također je poznat i po tome što je u njemu zajedno nastupio glumački i ljubavni par Valenti i Luisa Ferida, koji će tri godine kasnije, na kraju drugog svjetskog rata biti likvidirani od strane partizana pod optužbom za kolaboraciju.

Film je, međutim, najpoznatiji po kratkoj sceni u kojoj se Calamai pojavljuje golih grudi, a što se često (iako pogrešno) navodi kao prvi takav slučaj u nekom zvučnom ostvarenju italijanske kinematografije (s obzirom da je takvu scenu, u kojoj nastupa Vittoria Carpi, sadržavala *La corona di ferro*). Iako je zbog nje (kao i u scene u kojoj Calamai nastupa u prozirnoj spavaćici) film javno osuđen od Katoličke crkve i zabranjen za gledatelje mlađe od 16 godina, od Calamai je učinio jednu od najvećih filmskih diva svog doba, te, između ostalog, potakao njenu suparnicu Doris Duranti da iste godine snimi sličnu scenu u filmu *[[Carmela (film)|Carmela]]*.

## Izvori


## Vanjske veze
* 
* Scheda su *[http://cortoin.screenweek.it/archivio/cronologico/2008/11/la-cena-delle-beffe-note.php La cena delle beffe]* in Corto in Corto
One of Our Aircraft Is Missing

***One of Our Aircraft Is Missing*** () je britanski crno-bijeli ratni film snimljen 1942. u režiji Michaela Powella i Emerica Pressburgera. Napravljen je u jeku drugog svjetskog rata u propagandne svrhe za račun britanskog Ministarstva informacija, a temom je bio sličan ranijem i komercijalno uspješnom Powellovom ostvarenju *[[49th Parallel]]*. Powell je, ovaj put, preokrenuo zaplet, pa su protagonisti filma članovi posade britanskog bombardera Vickers Wellington koji je, nakon napada Stuttgart u Njemačkoj, oboren iznad okupirane Nizozemske te koji se, uz pomoć lokalnog stanovništva, nastoje izbjeći zarobljavanje i dokopati se Britanije. Powell je tokom snimanja uživao suradnju sa RAF-om koji mu je "posudio" neke od svojih bombardera. Snimanje se, pak, oteglo, ali najviše zato što je Powell, nastojeći film učiniti što autentičnijim, mijenjao scenario svaki put kada bi čuo za neku od tehničkih inovacija vezanih uz savezničko bombardiranje Njemačke; na kraju ga je smatrao nedovršenim. Usprkos toga, kritičari su ga hvalili, prije svega zbog tada neobične odluke da u filmu ne bude muzike kako bi bio što realističniji. U filmu se također u maloj ulozi pojavljuje i buduća zvijezda Peter Ustinov. Danas se smatra jednim od najboljih britanskih filmova svog vremena.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* Reviews and articles at the Powell & Pressburger Pages
* . Full synopsis and film stills (and clips viewable from UK libraries).
* 
* Review at cinepassion.org
La cena delle beffe

***La cena delle beffe*** () je drama u stihovima italijanskog pisca Sema Benellija, premijerno izvedena 1909. godine. Radnja se odvija u Firenci za vrijeme vladavine Lorenza Veličanstvenog i prikazuje suparništvo dvoje mladića - Gianetta Malespinija i Nerija Chiamantesija - oko lijepe Ginevere, i kako će ono eskalirati u tragično krvoproliće. Komad je postigao veliki uspjeh, bio preveden na nekoliko jezika te su ga tokom sljedećih nekoliko godina na svjetskim pozornicama izvodili poznati glumci kao Sarah Bernhardt i braća Lionel i John Barrymore, dok je u samoj Italiji glumica Paola Pezzaglia postala poznata tumačeći muški lik Gianetta.

Po njoj je Umberto Giordano napisao istoimenu operu, praizvedenu 1924. godine, a 1942. je snimljen i istoimeni film u režiji Alessandra Blasettija.
Emberek a havason

***Emberek a havason*** () je mađarski crno-bijeli film snimljen 1942. u režiji Istvána Szötsa. Po žanru je drama, a radnja se temelji na pričama Józsefa Nyiröa i smještena je u Transilvaniju među tamošnje sekeljsko stanovništvo koje se bavi sječom drva. Protagonist filma je drvosječa koji, nakon što je osvetio silovanje i smrt supruge, bježi pred žandarmima. Film je snimljen u jeku drugog svjetskog rata, dvije godine nakon što je područje Transilvanije, u skladu s Drugom bečkom arbitražom, Mađarska preuzela od Rumunjske. Odlikovalo ga je korištenje autentičnih lokacija, ali i izbjegavanje zvijezda, jednostavnost i stil koji će kasniji kritičari proglasiti sličnim italijanskom neorealizmu. Prikazan je na venecijanskoj Mostri među brojnim drugim filmovima Sila Osovine, gdje je dobio brojne pohvale. To, kao i slične političke konotacije, je, međutim, nakon rata umalo dovelo do toga da ga nove komunističke vlasti unište kao "fašističku propagandu".

## Uloge
* Alice Szellay ... Anna az asszony 
* János Görbe ... Erdei Csutak Gergely 
* Péterke Ferency ... Kicsi Gergö 
* József Bihari ... Üdö Márton 
* Lajos Gárday ... Ülkei Ádám 
* Oszkár Borovszky ... Intézö 
* Lenke Egyed ... Szobaasszony 
* Imre Toronyi ... Orvos 
* György Kürthy ... Orvostanár 
* János Pásztor ... Favágó 
* Elemér Baló ... Favágó 
* Jenö Danis ... Favágó 
* Sándor Hidassy ... Utas 
* Zoltán Makláry ... Kalauz

## Izvori

## Literatura
* Cunningham, John. *Hungarian Cinema: From Coffee House to Multiplex*. Wallflower Press, 2004.

## Vanjske veze
*