open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sollazzevoli storie di mogli gaudenti e mariti penitenti – Decameron nº 69

***Sollazzevoli storie di mogli gaudenti e mariti penitenti - Decameron nº 69*** () je italijanska erotska filmska komedija snimljena 1972. godine u režiji Joea D'Amata (iako je na špici bio potpisan Romano Gastaldi). Po strukturi je omnibus, a scenarij, koji je D'Amato napisao pod svojim pravim imenom Aristide Massaccesi, je inspiriran znamenitom Boccacciovom knjigom *[[Decameron]]*, odnosno istoimenim Pasolinijevim filmom iz prethodne godine. Okvirna priča prikazuje grupu pohotnih srednjovjekovnih redovnika (od kojih jednog tumači Massaccesi) koji nastoje zavesti grupu redovnica, i u međuvremenu se zabavlja erotskim pričama.

## Vanjske veze
*
SOM (raketa)

**Krstareći projektil SOM** () je krstareća raketa visoke preciznosti nove generacije koja se može pokrenuti sa kopnenih, morskih i avijacijskih platformi koju je razvio TÜBİTAK SAGE, Institut za vojna istraživanje i razvoj u Turskoj. Prvi put je javnosti prikazana tokom proslave 100. godišnjice turskih avijacijskih snaga u avio-bazi Çiğli u Izmiru, 4. juna 2011. godine. Razvijana od 2006. godine, krstareća raketa SOM predstavlja prvo domaće rješenje za uništavanje stacionarnih i pokretnih meta. Domet joj je preko 180 kilometara. Iako je razvijen od strane TÜBİTAK SAGE-a koji još uvijek ima autoritet za projektovanje projektila, Roketsan je dobio ulogu proizvodnje i plasiranja rakete za izvoz.

## Izvori
Puslice sa obrstom

***Puslice sa obrstom*** je jugoslovenska crno-bela TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1969. godine. Režirao ju je Jovan Konjović, a scenario je napisao Bogdan Čiplić.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Domenichino

**Domenichino**, pravim imenom **Domenico Zampieri** (Bologna, 21. oktobar 1581. – Napulj, 6. april 1641), bio je talijanski barokni slikar, jedan od najboljih predstavnika Bolonjske škole. Nadimak *Domenichino*, što je deminutiv od Domenico, dobio je od kolega zbog malog rasta.

## Biografija
Još kao vrlo mlad 1601. otišao je u Rim, zajedno sa prijateljem Francescom Albanijem, da studira radove Rafaela i pomaže Annibaleu Carracciju. Ispočetka je pomagao Carracciju da naslika freske u Palazzo Farnese, u kojoj je između 1603. i 1604. naslikao i tri vlastite u Loggia del Giardino. Zahvaljujući prijateljstvu sa Giovannijem Agucchijem, majordomom kardinala Aldobrandinija, a kasnije i papom Grgurom XV, Domenichino je dobijao unosne narudžbe po Rimu. Njegov najvažniji rad u prvoj rimskoj dekadi bile su freske u kapeli Santissimi Fondatori u opatiji Santa Maria u Grottaferrati (1608–1610). Između 1617. i 1621. Domenichino radi po Bologni i Fanu u kom je od 1618. do 1619. oslikao kapelu Nolfi u Fanskoj katedrali.
  
Na poziv novog pape Grgura XV 1. april 1621. vraća se u Rim, gdje je imenovan glavnim arhitektom kurije, iako nikad nije napravio nijedan projekt, osim crteža za fasade. To su najplodnije godine njegova života jer dobija brojne narudžbe i proslavljen 1629. biva proglašen princem prestižne slikarske Akademije San Luca. U novembru 1630. po drugi put odlazi iz Rima, ovaj put u Napulj da preuzme unosnu narudžbu za oslikavanje kapele sv. Januarija u Napuljskoj katedrali. Na tom poslu je i umro, neki kažu otrovan od ruke ljubomornog slikara rivala.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Domenico Zampieri Domenichino''
Vrhovni sud Slovenije

**Vrhovni sud Republike Slovenije** (, VSRS) je najviše sudsko tijelo u Republici Sloveniji.

VSRS je žalbena istanca u civilnim, kaznenima, trgovačkim, upravnim te radnim i socijalnim postupcima.

U većini postupaka je trećestupanjski sud i na njemu se najčešće korsite izvanredna pravna sredstva. Osim toga rješava pitanja nadležnosti nižih sudova.

VSRS također brine o evdienciji sudske prakse, te u okvoru njega djeluje Center za informatiko (CIF), koji pruža jedinstvenu informatičku podršku  svih sudova Slovenije, te Centralna pravosudna knjižnica, Služba za razvoj sudske uprave, Služba za upravljanje projekata, Služba za odnose s javnošću i Finacijska služba.

## Vanjske veze
* Spletna stran slovenskega sodstva
* Sodna praksa slovenskega sodstva
Congo Bill (film u nastavcima)

***Congo Bill*** je američki crno-bijeli pustolovni film u nastavcima snimljen 1948. godine u režiji Spencera Gordona Bennetta i Thomasa Carra. Predstavlja adaptaciju istoimenog stripa o junaku danas poznatom kao Congorilla. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Don McGurie je lovac i dreser životinja koji odlazi u Afriku pronaći nestalu nasljednicu velikog bogasttva.

## Uloge
* Don McGuire ... Congo Bill, veliki lovac i dreser
* Cleo Moore ... Kraljica Lureen/ Ruth Culver, bijela kraljica zabačene doline u Africi i nasljednica bogatstava poroidice Culver
* Jack Ingram ... Cameron, tajanstveni trgovac
* I. Stanford Jolley ... Bernie McGraw, zlikovac i zakonski skrbnik nad ostavštinom Culverovim 
* Leonard Penn ... Andre Bocar, vlasnik afričkog bara The Green Parrot Inn, koji radi za Bernieja McGrawa ali i za sebe
* Nelson Leigh ... Dr Greenway
* Charles King ... Kleeg, zaposlenik Andrea Bocara u The Green Parrot Inn
* Armida Vendrell ... Zalea
* Hugh Prosser ... Morelli
* Neyle Morrow ... Kahla
* Fred Graham ... Villabo
* Rusty Wescoatt ... Ivan
* Anthony Warde ... Rogan
* Stephen Carr ... Tom McGraw, ubijeni brat Bernieja McGrawa i skrbnik Culverove ostavštine
* William Fawcett ... Blinky
* Knox Manning ... Narator
* Frank O'Connor ... Frank, blagjanik bara
* Eddie Parker ... mučitelj
* Stanley Price ... Naguov prijatelj

## Poglavlja (epizode)
# The Untamed Beast
# Jungle Gold
# A Hot Reception
# Congo Bill Springs a Trap
# White Shadows in the Jungle
# The White Queen
# Black Panther
# Sinister Schemes
# The Witch Doctor Strikes
# Trail of Treachery
# A Desperate Chance
# The Lair of the Beast
# Menace of the Jungle
# Treasure Map
# The Missing Letter
Izvor:

## Reference

## Vanjske veze
*
Naši maniri

***Naši maniri*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1970. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada Ljubinke Bobić. Režirao ju je Jovan Konjović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Nikolaj Erdman

**Nikolaj Robertovič Erdman** (, 16. novembar 1900 - 10. august 1970) bio je sovjetski književnik, najpoznatiji po satiričkoj drami *[[Samoubica (drama)|Samoubica]]* zbog koje je tokom najvećeg dijela života i karijere bio u nemilosti sovjetskog komunističkog režima.

Porijeklom iz porodice Baltičkih Nijemaca, Erdman je kao mladič, preko starijeg brata Borisa, teatarskog scenografa, ušao u književno-teatarski milje Moskve i postao sljedbenik Majakovskog i imažinista. Za vrijeme građanskog rata se borio kao dobrovoljac u Crvenoj armiji. Ispočetka se istakao poezijom, da bi se kasnije preorijentirao na drame. Nakon uspjeha drame *Mandat* iz 1924. godine, njegova drama *Samoubica*, koja opisuje apsurde života u tadašnjim komunalnim stanovima je 1928. godine izazvala probleme sa cenzurom te je, usprkos lobiranja Stanislavskog kod Staljina, sa programa na dan premijere skinuta odlukom partijske komisije na čelu sa Kaganovičem. Erdman se nakon toga okrenuo pisanju filmskih scenarija. Godine 1933. je uhapšen i prognan u Jenisejsk, da bi sljedeće godine u Tomsku dobio posao u lokalnom teatru. Iako u nemilosti, godine 1941. je uspio dobiti Staljinovu nagradu za scenarij filma *[[Volga, Volga]]*. U Moskvu se uspio vratiti tek za vrijeme Drugog svjetskog rata kada ga je šef NKVD-a Lavrentij Berija zajedno sa njegovim prijateljem Mihailom Volpinom angažirao za propagandne i zabavne djelatnosti. Nakon rata je Erdman zajedno sa Volpinom radio scenarije za neke od najpoznatijih sovjetskih filmova.

## Vanjske veze
*
Samoubica (drama)

***Samoubica*** () je satirička drama ruskog i sovjetskog književnika Nikolaja Erdmana napisana 1928. godine, koja se smatra njegovim najpoznatijim djelom, iako u SSSR-u nije bilo objavljeno ili prikazano za vrijeme autorovog života. Radnja se odvija u jednom komunalnom stanu karakterističnom za tadašnje sovjetske gradove. Protagonist, Semjon Semjonovič Podseljnikov, je nezaposlen i nakon svađe sa suprugom najavi vlastito samoubistvo da bi, potom, na svoje veliko iznenađenje, otkrio kako oni podržavaju njegovu odluku, ali je nastoje iskoristiti za vlastite ciljeve. 

Drama se originalno trebala prikazati u moskovskom Teatru Vahtangova u režiji Vsevoloda Mejerholjda. Iako je tekst dobio dobre kritike od uglednih ličnosti kao što su Anatolij Lunačarski, Maksim Gorki i Konstantin Stanislavski, protiv njega su se okrenule vodeće ličnosti tadašnje komunističke nomenklature, uključujući Staljina. Tik pred premijeru, *Samoubica* je skinut sa repertoara. Iako je za vrijeme Hruščovljevog otapanja bilo pokušaja da je postavi, oni nisu uspjeli. Godine 1982. je *Samoubica* prikazan u moskovskom Teatru satire, ali je već nakon jedne predstave skinut sa repretoara. Erdmanov tekst je objavljen tek 1987. godine u periodu Glasnosti, a godine 1990. je po njemu snimljen istoimeni igrani film.

Erdmanov je tekst prije toga bio objavljen 1969. godine u Zapadnoj Njemačkoj, a godine 1972. je po njemu u Jugoslaviji prikazana istoimena TV-drama u produkciji RTV Beograd.

## Vanjske veze
* Tekst drame
Samoubica (TV drama)

***Samoubica*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1972. godine. Temelji se na istoimenom pozorišnom komadu sovjetskog pisca Nikolaja Erdmana. Režirao ju je Jovan Konjović.

## Uloge

Ostale uloge ▼




## Vanjske veze
*
Samoubica (film)

***Samoubica*** () je sovjetski igrani film snimljen 1990. godine Valerija Pendrakovskog. Po žanru je mjeašvina drame i crne komedije, a predstavlja adaptaciju istoimenog teatarskog komada Nikolaja Edrmana. Protagonist, čiji lik tumači Sergej Šakurov je ostarjeli i razočarani stanar komunalnog stana čija najava samoubistva kod njegovih sustanara izaziva niz bizarnih reakcija. *Samoubica*, koji se isticao satiričkim prikazom svakodnevnog života u SSSR-u, je snimljen u periodu Glasnosti, kada su se počela objavljivati književna djela cenzurirana u ranijim razdobljima, a što je uključivalo i Erdmanov predložak. Producenti su ga reklamirali Staljinovim citatom iz 1931. godine u kojoj izražava nezadovoljstvo originalnom dramom.

## Vanjske veze
* Фильм на сайте «Энциклопедия отечественного кино» 
* Фильм на mosfilm.ru 
*
'Ndrangheta

**’Ndrangeta** (), poznata i kao **porodica Montalbano** (), **la Santa** () i **Pičoterija** (), mafijaška je kriminalna organizacija sa sjedištem u Kalabriji u Italiji. Iako nije poznata kao sicilijanska Koza nostra, ili što je ruralnija od napuljske Kamore i apulijska Sakra korona unite, Ndrangeta je postala najmoćnija kriminalna organizacija kraj 20. i početkom 21. vijeka. Obično se vezuje za Koza nostru, zbog geografske blizine, zajedničke kulture i jezika Sicilije i Kalabrije, iako Ndrangeta posluje nezavisno od Koza nostre. Američki diplomatski izvori procjenjuju da trgovinom drogom, iznudom i pranjem novca organizacija čini najmanje 3 % BDP Italije. Od pedesetih godina 20. vijeka, organizacija se proširila na sjevernu Italiju i dalje u inostranstvo.

## Povezano
* Mafija

## Reference
Ján Kuciak

**Ján Kuciak** (Štiavnik, 17. maj 1990 - Veľká Mača, 21/25. februar 2018) je bio slovački istraživački novinar. Zajedno sa svojom djevojkom, arheologinjom Martinom Kušnirovoj, je ubijen ubijen hicima iz vatrenog oružja u svojoj kući. Ubistvo, koje se smatra prvim ubistvom novinara u nezavisnoj Slovačkoj i jednim od donedavno rijetkih slučajeva ubistava novinara u Europskoj uniji, je šokiralo javnost, ali i potaklo špekulacije o motivima i nalogodavcima, s obzirom da je Kuciak pred smrt radio na člancima koji opisuju aktivnosti italijanske kriminalne organizacije ’Ndrangheta u istočnoj Slovačkoj vezane uz zloupotrebu fondova EU, ali i povezanost sa članovima vladajuće stranke Smer kao i neke od bliskih suradnika premijera Roberta Fica čija se vlada zbog tih događaja našla pred raspadom.

## Vanjske veze

* Profil Jána Kuciaka  na spravodajskom webe *Aktuality.sk*
* Kondolenčný web
Rimska kurija

**Rimska kurija** () je administrativni aparat Svete stolice i centralno tijelo preko kog papa upravlja poslovima katoličke crkve. Djeluje pod pokroviteljstvom njegova autoriteta i u njegovo ime za dobrobit svake pojedinačne crkve i osigurava potrebnu centralnu organizaciju za ispravno funkcioniranje crkve i postizanje njezinih ciljeva.

Pojednostavljeno rečeno Rimska kurija je ime za skup dikastera (ministarstava) i instituta koji pomažu papi u vršenju njegova pastoralnog rada za dobro crkve.

Od svih tijela najvažniji je *Državni [[sekretar]]ijat*, a zatim su to brojne kongregacije kao što su Kongregacija za nauk vjere i Kongregacija za Istočne Crkve.

Struktura i organizacija odgovornosti u Kuriji trenutno su regulirani apostolskim ustavom - Pastor bonus, kog je papa Ivan Pavao II. objavio 28. juna 1988.

## Reference

## Vanjske veze

* ''La Curia Romana'' službene stranice
Rodoljupci

***Rodoljupci*** je komedija srpskog pisca Jovana Sterije Popovića napisana 1853. godine, te objavljena tek nakon njegove smrti. Inspirirana je nedavnim dramatičnim događajim vezanim uz Mađarsku revoluciju u njegovoj rodnoj Vojvodini te prikazuje niz likova koji se, ovisno o promjeni političke ili ratne situacije, stavljaju na stranu mađarskih revolucionara odnosno Habsburzima lojalnih Srba. *Rodoljupci* se smatraju jednom od najboljih Sterijinih tekstova, odnosno za 19. vek neobičnom oštrim satiričkim opažanjima u prikazu nacionalizma i patriotizma kao izgovora i prilike za sticanje bogatstva i drugih ličnih interesa. Često se izvodi, a bio je i predmetom tri ekranizacije u obliku TV-drame.
Rodoljupci (razvrstavanje)

**Rodoljupci** mogu označavati:

*Rodoljupci*, komedija Jovana Sterije Popovića
*njene ekranizacije:
**[[Rodoljupci (TV drama, 1973)|*Rodoljupci* (TV drama, 1973)]]
**[[Rodoljupci (TV drama, 1981)|*Rodoljupci* (TV drama, 1981)]]
**[[Rodoljupci (TV drama, 1986)|*Rodoljupci'' (TV drama, 1986)]]
Rodoljupci (TV drama, 1973)

***Rodoljupci*** je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1973. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog pozorišnog komada Jovana Sterije Popovića. Režirao ju je Jovan Konjović.

## Vanjske veze
*
Rodoljupci (TV drama, 1981)

***Rodoljupci*** je jugoslavenska TV komedija u produkciji RTV Zagreb emitirana 1981. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog kazališnog komada Jovana Sterije Popovića. Režirao ju je Petar Šarčević.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Rodoljupci (TV drama, 1986)

***Rodoljupci*** je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1986. godine. Temelji se na istoimenom pozorišnom komadu Jovana Sterije Popovića. Režirao ju je Dejan Mijač.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Legenda o Karasu

***Legenda o Karasu*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1974. godine. Režirao ju je Jovan Konjović prema djelu Stanka Tomašića.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Pop Ćira i pop Spira (razvrstavanje)

***[[Pop Ćira i pop Spira]]*** je humoristički roman Stevana Sremca iz 1898. godine. Pod istim naslovom su napravljene i sledeće adaptacije:

*''Pop Ćira i pop Spira'' (film), igrani film iz 1957. godine, rež. Soja Jovanović
*''Pop Ćira i pop Spira'' (TV film), TV-drama u produkciji RTV Beograd iz 1972. godine
*''Pop Ćira i pop Spira'' (TV serija), miniserija iz 1982. godine, rež. Soja Jovanović
Pop Ćira i pop Spira (TV drama)

***Pop Ćira i pop Spira*** je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1972. godine. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Stevana Sremca. Režirao ju je Jovan Konjović, a scenario su napisali Bogdan Čiplić i Ljubiša Ristić.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Velebitske saonice ili tri švalera i jedna devojka

***Velebitske saonice ili tri švalera i jedna devojka*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1975. godine. Režirao ju je Jovan Konjović, koji je napisao i scenario.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Božidar Drnić

**Božidar Drnić** (Brčko, 23. oktobar 1907 – Beograd, 7. mart 1984) je bio jugoslovenski i srpski filmski i pozorišni glumac.

## Filmografija

|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1950.-te
|-
| 1950. || Crveni cvet  || Nemački komandant logora
|-
| 1953. || Bila sam jača  || Apotekar
|-
| 1954. || Kuća na obali  || Tužilac
|-
| 1956. || Klisura  || /
|-
| 1956. || Zle pare  || Ministar
|-
| 1958. || Mis Ston  || /
|-
| 1959. || Il vendicatore   || /
|-
| 1959. || Dnevnik Ane Frank TV film || /
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1960.-te
|-
| 1960. || Deveti krug  || Rutin otac (kao Božo Drnić)
|-
| 1961. || Suđenje Mary Dugan TV film || /
|-
| 1961. || Siromašni mali ljudi TV film || /
|-
| 1962. || Saša  || Direktor gimnazije
|-
| 1963. || Romeo i Đulijeta TV film || Otac Lavrentije
|-
| 1964. || Rekvijem za pohabane stvari TV film || /
|-
| 1964. || Marš na Drinu  || Trifun Hadži Vuković
|-
| 1965. || Ponoćni gost TV film || /
|-
| 1965. || Sova TV film || /
|-
| 1966. || The One Eyed Soldiers   || Dr. Čarls Berns (kao Boža Drnić)
|-
| 1969. || Veli Jože TV film || /
|-
| 1969. || Muzikanti TV serija || /
|-
| 1969. || Obično veče TV film || Boza, šahista
|- style="background: Lavender; text-align:center; "
| colspan="4" |1970.-te
|-
| 1971. || Levaci TV serija || Upravnik doma staraca
|-
| 1971. || Suđenje Floberu TV film || /
|-
| 1971. || Nirnberški epilog TV film || Tužilac
|-
| 1973. || Opasni susreti TV serija || /
|-
| 1973. || Brauningova verzija TV film || /
|-
| 1976. || Poseta stare dame TV film || Sluga Bobi
|-
| 1978. || Povratak otpisanih TV serija || Podpredsednik vlade
|}

## Vanjske veze
*
La Confession d'un enfant du siècle (TV film)

***La Confession d'un enfant du siècle*** () je francuski televizijski film snimljen 1974. godine u režiji Claudea Santellija. Predstavlja adaptaciju istoimenog autobiografskog romana Alfreda de Musseta. Radnja je smještena u prvu polovicu 19. vijeka, a naslovni protagonist, koga tumači Sami Frey, je mladi književnik koji se zaljubi u stariju ženu (čiji lik tumači Marie-Christine Barrault.

Godine 2012. je snimljen kino-film *[[Confession d'un enfant du siècle (film)|Confession d'un enfant du siècle]]* u režiji

## Uloge
* Sami Frey : Octave
* Marie-Christine Barrault : Brigitte 
* Ewa Swann : Thérèse
* Michael Lonsdale : Smith
* Gérard Desarthe : Desgenais
* Didier Flamand : Valentin
* René Eyrouk : Le professeur
* Françoise Pagès : La prostituée
* Edith Garnier : Jenny
* Maria Gabriella Maione : Marco (kao Gabriella Frankel)
* Georgette Anys : La dame
* Armand Babel : Le mendiant
* Teddy Bilis : Larive
* Mélanie Brévan : Une paysanne
* Luce Fabiole : Tante
* Marcel Champel : Un paysan
* Philippe Desbœuf : Marcanson
* Florence Haguenauer : La servante
* Catherine Hiegel : Mme. Daniel

## Izvori

## Vanjske veze
* Fiche sur Dordogne Cinéma 
*
Confession d'un enfant du siècle (film)

***Confession d'un enfant du siècle*** () je francusko-britansko-njemački igrani film snimljen 2012. godine u režiji Sylvie Verhyede. Predstavlja adaptaciju istoimenog autobiografskog romana Alfreda de Musseta. Naslovni lik, čiji lik tumači Pete Doherty je ekscentrični mladi književnik Octave koji u Parizu 1830. godine upoznaje stariju ženu po imenu Brigitte (čiji lik tumači Charlotte Gainsbourgh) u koju se zaljubi. Film je premijerno prikazan na Kanskom festivalu, a najviše pažnje je izazvao zbog izjava u Dohertyjevim intervjuima, odnosno navoda da je na ulogu pristao prije svega kao poklonik muzičara Sergea Gainsbourgha odnosno zbog njegove kćeri Charlotte, sa kojom je na setu navodno imao ljubavnu vezu.

## Uloge
* Charlotte Gainsbourg ... Brigitte
* Pete Doherty ... Octave
* Lily Cole ... Elise
* August Diehl ... Desgenais
* Volker Bruch ... Henri Smith
* Joséphine de La Baume ... Desgenais's Mistress
* Guillaume Gallienne ... Mercanson
* Rebecca Jameson ... (glas)
* Effi Rabsilber ... Cantatrice
* Rhian Rees ... Madame Levasseur
* Karole Rocher ... Marco
* Julia Schmelzle ... Maîtresse
* Kathrin Anna Stahl ... Chanteuse
* Diana Stewart ... Brigitteina tetka

## Vanjske veze
* 
*
Ilion

**Ilion** se može odnositi na:
* Troja
* Ilijum (Epir)
* 
* Ilion (New York)
* 

## Povezano
* Ilijum (razvrstavanje)
Troja (razvrstavanje)

**Troja** se može odnositi na:
*Troja, legendarni grad i poprište Trojanskog rata
*Troya, Allende, naselje u Meksiku u opštini Allende
*Troya, López, naselje u Meksiku u opštini López
*Troia, Foggia, naselje u Italiji u provinciji Foggia
*Colle Troia, Teramo, naselje u Italiji u provinciji Teramo

ili:
*''Troy'' (film), američki film si 2004.
**[[Troja vrata]]*, jugoslovenski film iz 1962.

## Povezano
*Troia (razvrstavanje)
Troia

**Troia** se može odnositi na:
*Troja, legendarni grad i poprište Trojanskog rata
*Troia, Foggia, naselje u Italiji u provinciji Foggia
*Colle Troia, Teramo, naselje u Italiji u provinciji Teramo

## Povezano
*Troja (razvrstavanje)
Lateranski ugovor

**Lateranski ugovor** (talijanski *Patti Lateranensi*) zvan i **Lateranski pakt** je međunarodni ugovor, potpisan 11. februara 1929. između Kraljevine Italije s jedne strane i Vatikana s druge strane.

U ime Kraljevine Italije ugovor je potpisao Benito Mussolini, a u ime Vatikana i pape državni sekretar i kardinal Pietro Gasparri. Ugovor je 1948. ušao u novi ustav Republike Italije, a vrijedio je od 7. juna 1929. do 3. juna 1985.

## Karakteristike i historija
Nakon ratifikacije Lateranskog ugovora, Sveta stolica je priznala Kraljevinu Italiju sa Rimom kao njenim glavnim gradom zauzvrat je Kraljevina Italija priznala papama suverenitet nad Vatikanom, minijaturnim teritorijem od svega 44 hektara i time im ipak osigurala i dala punu nezavisnost . Dogovoren je i čitav niz dodatnih mjera, tako na primjer Članak 1, daje gradu Rimu specijalni karakter kao "centru katoličkog svijeta i mjestu hodočašća". U članku 20. se naglašava da svi biskupi trebaju položiti zakletvu vjernosti državi i morali biti  državljani Kraljevine Italije koji i govoriti talijanski jezik.

Člankom 34 tog ugovora Kraljevina Italija priznala je pravni validitet braka sklopljenog u katoličkim crkvama i njegovo podvrgavanje regulama kanonskog prava, zbog tog se takvi brakovi praktički nisu mogli rastaviti i proglasiti ništetnima, jer su o njima mogli odlučivati samo crkveni sudovi, koji u principu nisu odobravali razvod.

Država je člankom 36. tog konkordata pristala omogućiti vjeronauk u javnim osnovnim i srednjim školama i priznala biskupima pravo imenovanja (ili razrješenja) nastavnika koji će vršiti tu nastavu i odobravanja udžbenika koje će koristili.

Potpisivanjem novog konkordata 1985. katoličanstvo više nije bilo državna religija Italije. Ova promjena statusa dovela je do velikog broja promjena u talijanskom društvu. Od svih je možda najznačajnije to što vjeronauk više nije obavezan u javnim školama. Novi konkordat također je dirnuo i dotad stečena prava kao što je oslobođenje od poreza za vjerske institucije i vlasništvo nad židovskim katakombama.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Tekst Lateranskog ugovora'' 
* ''Lateran Treaty''
Penn Nouth

**Samdech Penn Nouth** (kmerski: សម្តេច ប៉ែន នុត ; ); Phnom Penh, 1. travnja 1906. – Châtenay-Malabry, 18. svibnja 1985.) bio je kambodžanski političar i blizak suradnik Norodoma Sihanouka, najpoznatiji kao višestruki premijer Kambodže.

Rođen u Phnom Penhu, Penn Nouth je političku karijeru započeo u administraciji kolonijalne Kambodže, nakon čega je postao jedna od vodećih figura kambodžanske politike. Godine 1948. prvi put je postao premijer, što je dužnost koju će obnašati još ukupno šest puta. Godine 1953., Penn Nouth je postao prvi premijer nezavisne Kambodže, a svoj posljednji mandat obnašao je od 1975. do 1976. godine, tokom perioda Demokratske Kampučije, ali nije imao nikakvu stvarnu vlast.

Od 1970. do 1975. godine, Penn Nouth je boravio s kraljem Sihanoukom u Pekingu, gdje je obnašao dužnost premijera u egzilu u sklopu Ujedinjenog nacionalnog fronta Kampučije. Nakon što su ga Crveni Kmeri smijenili tokom 1976. godine, napustio je zemlju i emigrirao u Francusku, gdje je i umro 1985. godine.

## Vanjske veze
* Monsieur Penn Nouth 

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-

|-
Google Scholar

**Google Scholar**, **Google znalac** ili **Google akademik** je slobodno dostupan web pretraživač znanstvenih radova, pod tvrtkom Google, koja indeksira cijeli tekst i metapodatake iz literature kroz niz formata i disciplina. Svaki znanstveni rad se povezuje s publikacijama u kojima je već citiran. A također se pokazuju i drugi tematski srodni objavljeni radovi.

## Historija
Prvi put je objavljen u beta verziji u studenom 2004. godine. Google Scholar indeks uključuje većinu dostupnih recenziranih online znanstvenih časopisa, knjige, konferencijske radove, disertacije, radne verzije, sažetke, tehničke izvještaje i drugu stručnu literaturu, uključujući patente. Istraživači procjenjuju da je već nakon prvih deset godina postojanja sadržavao oko 160 milijuna dokumenata, a ranija statistička procjena objavljena u PLOS ONE procjenjuje da je oko 80-90% svih članaka objavljeno na engleskom jeziku.

## Povezano
* Internet pretraživač
* Google
* Hrvatska znanstvena bibliografija
* Tko je tko u hrvatskoj znanosti

## Izvori

## Literatura
* Peter Jacso: ''As we may search Comparison of major features of the Web of Science, Scopus, and Google Scholar citation-base'' , u: *Current Science*, Vol. 89, NO. 9 , 10. novembra 2005.
* Mary Shultz: *Comparing test searches in PubMed and Google Scholar*, u: J. Med. Libr. Assoc., 2007 oktobra; 95 (4), str. 442–445, , 
* Heting Chu ; Thomas Krichel: ''Downloads vs. Citations: Relationships, Contributing Factors and Beyond'' , The 11th International Conference on Scientometrics and Informetrics, Madrid, Španjolska, 25.-27. juna 2007.

## Vanjske veze

*Google Scholar
*Google Scholar Blog
Antipapa Ivan XXIII.

**Ivan XXIII.**, rođen kao *Baldassare Cossa* bio je antipapa katoličke crkve, od 1410. do 1415. u vrijeme Velike zapadne šizme (1378.- 1417.) kad je crkva bila razjedinjena borbama nacionalnih rivala koji su zahtjevali papinski tron.

Nakon studija i doktorata kanonskog prava na Univerzitetu u Bologni, papa Bonifacije IX. dodjelio mu je položaj kardinala 1402.
Između 1403. do 1408. bio je papin nuncij u Bologni.

Kako je bilo nemoguće rješiti spor između dvoje legalno izabranih papa Grgura XII. iz Rima i Benedikta XIII iz Avignona -  1409. učinilo se logičkim da se sazove Koncilu u Pisi i izabere novi papa. Međutim to je samo pogoršalo stvari jer je sad umjesto 2 bilo tri aspiranta na papinski tron.
Nakon kratkotrajnog pontifikata Antipape Aleksandra V. koji je umro u maju 1910. izabran je Ivan XXIII.

On je pod pritiskom cara Svetog Rimskog Carstva Sigismunda Luksemburškog sazvao Koncil u Konstanzu, koji je trebao okončati Veliku zapadnu šizmu. To se nakraju i desilo, jer su svo troje rivala na papinski tron, morali ili podnijeti ostavke ili su bili uhapšeni.

## Reference

## Vanjske veze

* ''John (XXIII)''
Antipapa Aleksandar V.

**Aleksandar V**, rođen u Kandiji kao *Petros Filargos*, kog Italijani zovu *Pietro di Candia* bio je kratkotrajni antipapa katoličke crkve, od 26. juna 1409. do 3. maja 1410. u vrijeme Velike zapadne šizme (1378.- 1417.) kad je crkva bila razjedinjena borbama nacionalnih rivala koji su zahtjevali papinski tron.

## Historija

Aleksandar je bio odličan učenik, pa je poslan na najbolje univerzitete te je postao ugledan franjevački teolog. Nakon što je bio biskup u nekoliko gradova Sjeverne Italije - 1402. postavljen je za Milanskog nadbiskupa . Nakon tog ga je papa Inocent VII. 1405. proglasio kardinalom i papinskim legatom za Lombardiju. Jednoglasno je izabran za papu na kontraverznom (i ilegalnom) Koncilu u Pisi 1409. kada je imao 70 godina.

Aleksandrov pontifikat trajao je samo 10 mjeseci, jer je brzo umro, pa su se nade da će njegovim izborom dokinuti Velika zapadna šizma, vrlo brzo izjalovile, tim više što koncil nije uspio uvjeriti rivale Grgura XII. i  Benedikta XIII da podnesu ostavke i abdiciraju, pa je 1410. bilo čak tri pape (umjesto dva).

Aleksandar je ostao zapamćen po tom što je praškom nadbiskupu Zbyneku poslao bulu kojom je naredio spaljivanje heretičkih djela Johna Wycliffea. Kako je Aleksandar pomalo misteriozno umro, vrlo brzo proširile su glasine, iako bez dokaza - da je otrovan od svog nasljednika antipape Ivana XXIII.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Alexander (V)''
Koncil u Pisi

**Koncil u Pisi** održan 1409. bio je još jedan u nizu očajničkih pokušaja katoličke crkve da se nekako razriješi Velika zapadna šizma, za vrijeme koje su stolovala dvojica rivalskih papa, jedan u Rimu, a drugi u Avignonu, svaki sa svojom kurijom i birokracijom.

## Historija
Koncil je bio rezultat zajedničkog napora svih kardinala da nekako rješe krizu, pa je bio dobro posjećen. Zaključak koncila bio je da oboje papa trebaju abdicirati, ali su oni to odbili pa su okupljeni kardinali izabrali trećeg Aleksandra V.. Nakon tog su katoličke crkve ispale još više razjedinjene, sve do Koncila u Konstanzu (1414-18), koji je nekako uspio natjerao svu trojicu rivalskih papa da podnesu ostavke, a za novog papu izabrao pisanskog kardinala Oddone Colonnu, kao papu Martina V..

Koncil u Pisi Italijani zovu *conciliabolo* (ilegalan) jer je po mnogočemu ispao kontraverzan, pa su ga i brojni teolozi smatrali ilegalnim.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Council of Pisa''
Koncil u Konstanzu

**Koncil u Konstanzu** održan od 1414. do 1418., bio je 16 Ekumenski koncil katoličke crkve, održan nakon što su na dvije konklave izabrani dvoje rivalskih papa Grgur XII. u Rimu i Benedikt XIII u Avignonu 1378.

Ni treći pokušaj iz 1409. da se riješi problem Velike zapadne šizme izborom novog pape, nije urodio plodom jer je crkva nakon tog imala tri umjesto jednog pape.

Koncil je održan u gradu Konstanzu na Bodenskom jezeru.

## Historija

Pod pritiskom cara Svetog Rimskog Carstva Sigismunda Luksemburškog Antipapa Ivan XXIII. izabran na Koncilu u Pisi 1409., sazvao je Koncil u Konstanzu, koji je kao svoj prvenstveni cilj imao akciju izgradnje ponovnog jedinstva kršćanskih crkava, ali i raspravu i propitivanje o reformatorskim učenjima Johna Wycliffea i Jana Husa.

Politički rivali su tako između sebe podijelili najveći broj delegata koncila, da se nisu mogli donijeti nikakvi zaključci, pa je morao biti primjenjen revolucionarni sistem glasanja, tako da  je svaki od četiri blokova moći (Italija, Engleska, Njemačka i Francuska) dobio po jedan glas, tek nakon tog su glasali kardinali kao grupa, a nakon tog je i Španjolskoj dozvoljeno glasati.

Antipapa Ivan XXIII. je nakon što mu je zapriječeno inkvizicijom obećao da će podnijeti ostavku, ako to isto urade i njegovi rivali, ali je nakon tog otišao iz Konstanza, nadajući se da će tim činom oduzeti koncilu legitimitet, što će dovesti do njegovog raspada. S druge strane car Sigismund je inzistirao na nastavku koncila i izdao dekret Sacrosancta, naglašavajući njime da je Ekumenski koncil i iznad samog pape, u njemu se dalje preporučuje sazivanje redovitijih i češćih koncila, kao korektiva bitnih za pravilan rad  crkve.
 
Nakon tog je Antipapa Ivan XXIII. smjenjen i uhapšen, s druge strane Grgur XII se složio da abdicira, pod uvjetom da mu se službeno dopusti da sazove novi koncil i tako potvrdi legitimitet vlastite (rimske) linije papa, s čim se koncil složio, dok je antipapa Benedikt XIII koji je odbio podnijeti ostavku isto tako smjenjen po kratkom postupku.

Koncil je u novembru 1417. za papu izabrao Oddonea Colonnea, koji je odradio svoj pontifikat kao papa - Martin V., pa je tako završila Velika zapadna šizma.

S druge strane - *[[Dekret]] Sacrosancta*, odnosno njegova autentičnost, postao je objekt velikog spora među teolozima.

Koncil u Konstanzu je osudio 45 prijedloga Johna Wycliffea i 30 Jana Husa. koji je usto proglašen tvrdoglavim heretikom, i predan svjetovnim vlastima, koje su ga spalile na lomači.

Nadalje koncil je usvojilo sedam reformskih dekreta, a novoizabrani papa Martin V. nekoliko konkordata, koji su se uglavnom odnosili na oporezivanje, različitih naroda.

Kako je koncil propustio raspraviti i inicirati snažnije reforme, to je iskoristila protestantska reformacija, kojoj je najveći broj reformi kasnije pripisan.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Council of Constance''
Antipapa Benedikt XIII

**Benedikt XIII**, rođen kao *Pedro Martínez de Luna y Pérez de Gotor* bio je antipapa katoličke crkve, od oktobra 1394. do 23. maja 1423. u vrijeme Velike zapadne šizme (1378.- 1417.) kad je crkva bila razjedinjena borbama nacionalnih rivala koji su zahtjevali papinski tron.

Stolovao je u Avignonu, za razliku od svog rivala Grgura XII. koji je stolovao u Rimu.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Benedict (XIII)''
Kirk Alyn

**Kirk Alyn** (rođen kao **John Feggo Jr.**, 8. oktobar 1910 – 14. mart 1999) bio je američki glumac, najpoznatiji kao prvi koji je tumačio lik Supermana, i to kao protagonist serijskog filma *[[Superman (film u nastavcima)|Superman]]* 1948. i njegovom nastavku *[[Atom Man vs. Superman]]*.

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
*
Batman and Robin (film u nastavcima)

***Batman and Robin*** (također poznat i po naslovima ***The New Adventures of Batman and Robin*** ili ***New Adventures of Batman and Robin, the Boy Wonder***) je američki crno-bijeli film u nastavcima snimljen 1949. godine u režiji Spencera Gordona Bennetta. Predstavlja drugu po redu ekranizacija stripova u Batmanu, odnosno nastavak filma u nastavcima *[[Batman (film u nastavcima)|Batman]]* iz 1943. godine. Protagonisti, koje tumače Robert Lowery (koji je zamijenio Lewisa Wilsona iz prethodnog nastavka) i Johnny Duncan su Batman i Robin, a radnja prikazuje kako Gotham City nastoje spasiti od maskiranog zlikovca po imenu Čarobnjak (The Wizard) koji uz pomoć električnih uređaja preuzima kontrolu nad automobilima u gradu. Film, koji se sastoji od 15 epizoda, je napravljen uz izuzetno nizak budžet, koji je došao do izražaja u scenama koje sadrže jeftine i neuvjerljive specijalne efekte. *Batman and Robin* je relativno brzo pao u zaborav zahvaljujući mnogo uspješnijoj i popularnijoj TV-seriji *[[Batman (TV serija)|Batman]]*, a danas uglavnom izaziva zanimannje isključivo među najzagriženijim poklonicima Batmana i ljubiteljima hollywoodske klasične B-produkcije.

## Uloge
* Robert Lowery ... Batman/Bruce Wayne
* Johnny Duncan ...Robin/Dick Grayson
* Jane Adams ... Vicki Vale
* Lyle Talbot ... Komesar Jim Gordon
* Ralph Graves ... Winslow Harrison
* Don C. Harvey ... Nolan, doglavnik
* William Fawcett ... Profesor Hammil
* Leonard Penn as Carter, Hammilov sobar/Čarobnjak
* Rick Vallin ... Barry Brown, radio-spiker
* Michael Whalen ... Dunne, privatni detektiv
* Lee Roberts ... Neal, doglavnik 
* Greg McClure ... Evans, doglavnik
* House Peters, Jr. ... Earl, doglavnik
* Jim Diehl ... Jason, doglavnik
* Rusty Wescoatt ... Ives, doglavnik
* Eric Wilton ... Alfred Pennyworth 
* George Offerman Jr. ... Jimmie Vale, Vickin brat i doglavnik 

## Poglablja (epizode9

# *Batman Takes Over* 
# *Tunnel of Terror* 
# *Robin's Wild Ride*
# *Batman Trapped!* 
# *Robin Rescues Batman!*
# *Target - Robin!*
# *The Fatal Blast*
# *Robin Meets the Wizard!*
# *The Wizard Strikes Back!*
# *Batman's Last Chance!*
# *Robin's Ruse*
# *Robin Rides the Wind*
# *The Wizard's Challenge*
# *Batman vs. Wizard*
# *Batman Victorious*
Izvor:

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* ''Batman'' 1949 Serial at Legions of Gotham
Stimsonova doktrina

**Stimsonova doktrina** () je izraz kojim se opisuje stav neke zemlje, odnosno međunarodnopravno načelo prema kojoj se neće priznati nezavisnosti nijedne države stvorene putem agresije. Ime je dobila po Henriju Stimsonu, američkom državnom sekretaru (ministru vanjskih poslova) u administraciji predsjednik Herberta Hoovera, odnosno po notama od 7. januara 1932. godine upućenim vladama Japana i Kine nakon japanske invazije i okupacije Mandžurije koja je dotada bila pod nominalnom kineskom vlašću. Stimson je u svojoj noti, pozvavši se na Brijan-Kelogov pakt od 1928. godine (kojim su sve države prvi put pravno odrekle prava na rat i njegovog korišćenja kao sredstva spoljne politike), izjavio da SAD neće priznati promene teritorija izvršenih silom. To je dalo povoda Skupštini Društva naroda da 11. marta 1932. godine (nakon što su japanske vlasti proglasile marionetsku državu Mandžukuo) jednoglasno usvoji rezoluciju kojom se osuđuje svaka teritorijalna prmena putem agresije. Već idućeg meseca, 3. aprila, 19 američkih republika dalo je izjavu o svom stavu u sukobu između Paragvaja i Bolivije zbog Čaka: da neće priznati nikakvo osvajanje tuđih teritorija, niti usvojiti ma kakvo rešenje u tom smislu, izuzev sporazuma postignutim mirnim sredstvima. Decembra 1933. usvojen je isti princip u Konvenciji o pravima i dužnostima država na Sedmoj panameričkoj konferenciji.

Stimsonova doktrina se ponekad navodi kao jedna od preteča, odnosno temelja Povelje Ujedinjenih nacija i jedan od principa današnjeg međunarodnog prava.
Der Florentiner Hut

***Der Florentiner Hut*** () je njemačka crmo-bijela filmska komedija snimljena 1939. godine u režiji Wolfganga Liebeneinera. Predstavlja prvu zvučnu adaptaciju teatarskog komada *[[Un Chapeau de Paille d'Italie]]* francuskog pisca Eugenea Marina Labichea. Protagonist, čiji lik tumači Heinz Rühmann, je dugogodišnji neženja koji se konačno odluči oženiti, ali čije planove zakomplicira susret sa ženom koja, nastojeći prikriti vlastitu vanbračnu aferu, od njega posudi slamnati šešir.

## Uloge
* Heinz Rühmann - Theo Farina
* Herti Kirchner - Helene Barbock, seine Braut
* Christl Mardayn - Baronin Pamela v. Sarabant
* Paul Henckels - Baron Bubi v. Sarabant
* Victor Janson - Barbock
* Hannsgeorg Laubenthal - Leutnant Emil v. Parade
* Karel Štěpánek - Felix
* Gerda Maria Terno - Virginia
* Helmut Weiss - Bobby
* Hans Hermann Schaufuß - Onkel Florian 
* Hubert von Meyerinck - Rosalba
* Elsa Wagner - Baronin Champigny
* Alexa von Porembsky - Clara
* Edith Meinhard - Zofe bei Baronin Champigny

## Vanjske veze
* 
*  (mit Bildern)
Romeo i Đulijeta (TV drama)

***Romeo i Đulijeta*** je jugoslovenska crno-bela TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1963. godine. Predstavlja adaptaciju znamenite istoimene tragedijeVilijama Šekspira. Režirao ju je Dušan Mihailović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Ponoćni gost

***Ponoćni gost*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1965. godine. Režirao ju je Aleksandar Đorđević, a scenario je napisao Slobodan Stojanović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Adrian Lamo

**Adrian Lamo** (20. februar 1981 - 16. mart 2018) je bio američki haker i analitičar prijetnji, poznat po tome što je godine 2002. izveo spektakularna hakiranja najstrože čuvanih informatičkih sistema Microsofta, *[[New York Times]]a* i Yahooa. Nakon što je slijedeće godine uhapšen, a potom osuđen na kućni pritvor, preorijentirao se na karijeru stručnjaka za informatičku zaštitu, odnosno novinara specijaliziranog za teme informatičke sigurnosti. Kao takvog ga je kontaktirao Bradley Manning, američki vojnik na službi u Iraku i poznati zviždač, te mu se povjerio o tome kako je strogo povjerljive informacije dostavio Wikileaksu. Lamo je o tome izvijestio američke vojne vlasti, te je Manning uhapšen i osuđen na 35 godina zatvora.

Lamo, koji je u privatnom životu bio biseksualac i imao problema sa ovisnosti o drogama, je umro 16. marta 2018. godine.

## Izvori

## Vanjske veze

* Adrian Lamo
*
Liberalna stranka (Kambodža)

**Liberalna stranka** (kmerski: គណបក្សសេរីនិយម), inicijalno znana kao **Konstitucionalistička stranka**, bila je konzervativna, profrancuska politička stranka u Kambodži. Osnovana je 1946. godine za vrijeme francuske uprave u Kambodži, a nakon što je Pariz odobrio osnivanje političkih stranaka i organiziranje izbora u svom protektoratu. Njezin vođa bio je princ Norodom Norindeth. 

Stranka se zalagala za umjeren pristup problematici kambodžanske nezavisnosti, a uživala je podršku među Francuzima i kmerskim plemstvom. Iako nikada nije pobijedila na izborima, Liberalna stranka je bila druga politička opcija u zemlji, iza dominantne Demokratske stranke, koja se zalagala za radikalan pristup problematici nezavisnosti. 

Stranka je ugašena nakon izbora 1955. godine te je pripojena pokretu *[[Sangkum]]*, čiji je predvodnik bio Norodom Sihanouk. 

## Izborni rezultati

## Reference
WinShell

**WinShell **je besplatan program zatvorenog koda, koji radi u višejezičnom integrisanom dizajn okruženju (IDE) za LaTeX i TeX za Windows.

WinShell uključuje tekst editor, isticanje sintakse, upravljanje projektima, proveru pravopisa, pomoć pri kreiranju tablica, BibTeX front-end, Unikod podršku, trake sa alatkama, podešavanja i to za portabl verziju (na primer, na USB drive). To nije LaTeX sistem; dodatni LaTeX kompajler sistema za Microsoft Windows (kao što je MiKTeX ili TeX Live) je neophodan.

## Jezici
Podržani su jezici: Brazilski portugalski, Katalonski, Kineski, Češki, Danski, Holandski, Engleski, Francuski, Galicijski, Nemački, Mađarski, Italijanski, Japanski, Meksički Španski, Poljski, Portugalski, Ruski, Srpski, Španski, Švedski i Turski.

## Kompatibilnost
WinShell program radi sa MiKTeX, TeX Live i W32TeX distribucijom. Na početku, WinShell automatski prepoznaje distribuciju i podešavanja argumenata komandne linije. Sličan je softveru za gledanje koji je stvorio PDF dokumenat. Za Acrobat Reader, WinShell zatvara pdf dokument pre kompajliranja. Za SumatraPDF, WinShell automatski postavlja ispravne komande za pregledanje unapred i obrnutu pretragu između WinShell i SumatraPDF.

## Povezano
* Comparison of text editors
* Crimson Editor, editor otvorenog koda za Windows 
* List of text editors
* LyX, je otvoreni kod cross-platform editor i okvir
* Texmaker, je otvoreni kod cross-platform editor i okvir
* TeXnicCenter, je otvoreni kod Windows editor i okvir
* LEd (formerly LaTeX-Editor), a closed source Windows editor i okvir
* WinTeXShell, TeX editor otvorenog koda za Windows http://www.projectory.de/texshell/

## Reference

## Literatura
* 
* 
* 

## Vanjske veze
* https://www.winshell.org/
Annuario Pontificio

**Annuario Pontificio** ili *[[papa|Papinski]] godišnjak* kako glasi prijevod sa talijanskog je ime publikacije koju jedanput godišnje izdaje Sveta stolica, odnosno njena službena štamparija Libreria Editrice Vaticana.

## Karakteristike i historija
Godišnjak sadrži glavne informacije i adrese Svete stolice i svih njenih apostolskih ureda. Uz to objavljuje informacije o katoličkim institucijama  po svijetu, uredima Rimske kurije, svih njenih dipomatskih predstavništava i svih kongregacija diljem svijeta, papinskih [akademija i [univerziteta, statističke izvještaje i još mnogo toga.

Zbog tog se *Annuario Pontificio* smatra neophodnim alatom svih onih koji prate život, rad i organizaciju katoličke crkve.

Godišnjak se u formi knjige izdaje od 1912.

## Reference

## Vanjske veze

* ''The Annuario Pontificio 2017''
Konstantinova donacija

**Konstantinova donacija** (latinski: *Donatio Constantini* ili *Constitutum Constantini*) je ime najslavnijeg i najvažnijeg srednjovjekovnog falsifikata. To je dokument za kog se tvrdilo da ga je izdao Rimski car Konstantin Veliki papi Silvestru I (vladao 314.-335.) i njegovim nasljednicima. Car je njime donirao papi ne samo velik broj lena, već i silnu moć.

Donaciju je sastavio nepoznati pisac u 8. vijeku, na bazi legende iz 5. vijeka. Premda je taj dokument imao ograničeni utjecaj u vrijeme kad je nastao, kasnije je imao veliki utjecaj na političke i religijske prilike srednjovjekovne Evrope sve do 15. vijeka, kad je Lorenzo Valla jasno dokazao da je falsifikat.

## Karakteristike i historija
Porijeklo Konstantinove donacije povezano je sa političkom transformacijom koja se dogodila na Apeninskom poluotoku sredinom 8. vijeka. Točan datum nastanka tog dokumenta i danas je neizvjesan, ali se procjenjuje da je napisan između 750. - 800. Kako je dokument povezan sa krunidbama Pipina Malog (754.) i Karla Velikog (800.) kao i nastojanjima papa da osiguraju nezavisnost od Bizanta i potkopaju bizantske teritorijalne aspiracije po Apeninskom poluotoku, prevladava uvjerenje da su ga pisali lateranski redovnici 750-ih ili 760-ih uz znanje i privolu pape Stjepana II. (752-757).

Dokument se bazira na *[[legenda|Legendi]] o [[Silvestar I.|sv. Silvestru]]*, priči iz 5. vijeka o odnosu pape Silvestra I i cara Konstantina Velikog. Legenda počinje Konstantinovim preobraćenjem na kršćanstvo, nakon što ga je Silvestar nekim čudom izlječio od lepre. Konstantin nakon tog ističe važnost Rima za kršćanstvo, jer je to grad apostola Petra i Pavla.

Drugi dio tog falsifikata sadrži popis doniranih lena koja je tadašnja crkva doista i dobila. 
U narednim poglavljima nabrajaju se administrativna prava Silvestra i njegovih nasljednika nad doniranim lenima diljem carstva. Na kraju se navodi ono najvažnije da Konstantin tim dokumentom daje papi vlast nad carskim Rimom i cijelim Zapadnim rimskim carstvom, kao i to da papa ima pravo imenovati svjetovne vladare na tom teritoriju.

Najnoviji manuskript u toj donaciji  je iz 9. vijeka, on je naknadno umetnut u spise. I pored toga što je Konstantinova donacija postala vrijedan dokaz kasnijim papama, o njoj tokom 9 ili 10. vijeka nema niti riječi, čak niti u kontraverznim raspravama sa Konstantinopolisom o pitanju prvenstva nad kršćanstvom.

Prvi papa koji se poslužio navođenjem Konstantinove donacije, kao dokazom za svoje tvrdnje bio je Lav IX. (1049.-54.), kasnije su se time služile i druge pape u polemikama sa carevima Svetog Rimskog Carstva i drugim velmožama. Neki teolozi iskoristili su dokument za obrazloženje pojedinih zakona u kanonskom pravu, a nitko nije sumnjao u njegovu autentičnost.

Prve sumnje u njegovu autentičnost iznio je oko 1000. car Oton III sa svojim simpatizerima, ali jasni i neoborivi dokaz da se radi o falsifikatu iznio je 1440. Lorenzo Valla je pokazao da latinski jezik korišten u dokumentu nije bio onaj iz 4. vijeka.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Donation of Constantine''
Demokratska stranka (Kambodža)

**Demokratska stranka** (kmerski: ក្រុមប្រជាធិបតេយ្យ; srpskohrvatski: "Demokratska grupa") bila je lijevo orijentirana nacionalistička stranka u Kambodži, koju je 1946. godine osnovao princ Sisowath Youtevong. S obzirom da su u periodu kolonijalne Kambodže bili glasni i radikalni zagovornici nezavisnosti, Demokratska stranka je bila dominantna politička opcija u Kambodži sve do formiranja Sihanoukovog pokreta *[[Sangkum]]* 1955. godine. Njezina glavna opozicija bila je Liberalna stranka, koja je bila monarhistički i konzervativno orijentirana. 

Kada je stranka sredinom pedesetih skrenula ulijevo, brojni ugledni članovi, među kojima je bio i Penn Nouth, napustili su stranku. Godine 1955., Sihanouk je osnovao antikomunistički pokret *[[Sangkum]]* kako bi izašao na parlamentarne izbore. Dan prije izbora, vladini agenti pucali su na tadašnjeg stranačkog vođu, ljevičara Kenga Vannsaka, a na sam dan izbora su glasači Demokratske stranke masovno pozatvarani; uz to, napadnut je i ured stranke u gradu Battambangu. Demokratska stranka je na koncu osvojila samo 12% glasova na izborima 1955. godine, a dvije godine kasnije je i službeno raspuštena. Prema pismima koje ja za sobom ostavio princ Sisowath Monireth, raspuštanje se dogodilo nakon "prijateljskog sastanka" između preostalih vođa stranke i premijera Sihanouka, nakon kojega su demokrati pretučeni od strane Lon Nolove policije.

Stranka je obnovljena 1970. godine od strane Ina Tama, ali je nakon niza manipulacija i neuspjeha potpuno izostala s političke scene. Raspuštena je nanovo tokom 90-ih godina. 

Službeni slogan stranke bio je "Mir, nezavisnost, disciplina i hrabrost", dok je službeni logo bila slonova glava s tri lotosova cvijeta.  

## Izborna historija

## Reference
Balti

**Balti** se može odnositi na:

* Balti, kraći naziv za pripadnike baltičkih naroda (Litvanci, Letonci, itd.)
* Balti, stanovnici Baltičkog regiona
* , narod tibetanskog porekla
* , jedan od tibetanskih jezika
* , kraljevska dinastija Vizigota