open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pasoš Australije

**Pasoš Australije** je javna putna isprava koja se državljaninu Australije izdaje za putovanje i boravak u inostranstvu, kao i za povratak u zemlju. Za vreme boravka u inostranstvu, putna isprava služi njenom imaocu za dokazivanje identiteta i kao dokaz o državljanstvu Australije. Pasoš Australije se izdaje za neograničen broj putovanja.

### Stranica sa identifikacionim podacima

* Sliku nosilac pasoša
* Tip („P“ za pasoš)
* Kod države (AUS za Australiju)
* Serijski broj pasoša
* Prezime i ime nosioca pasoša
* Državljanstvo (AUSTRALIAN [Australijsko])
* Datum rođenja (DD. MM. GGGG)
* Pol (M za muškarce ili F za žene)
* Mesto rođenja (Samo grad rođenja je napisana, iako je nosioca pasoša rođen van Australije)
* Datum izdavanja (DD. MM. GGGG)
* Potpis nosioca pasoša
* Datum isteka (DD. MM. GGGG)
* Autoritet (AUSTRALIA ako je pasoš izdat u Australiji, ili ime diplomatske misije ako su izdate u inostranstvu - npr. DUBLIN

### Jezici

Pasoš je ispisan na engleskom. Francuski prevod nalazi se na strana podataka nosioca pasoša, kao i na strane opservacije, čip centar i strane beleške.

## Tipovi pasoša

* **Standardni pasoš ([[Crni]] omot)** - Izdaje se svim građanima Australije. Sadrži 32 strane i važe 10 godine za punoletne osobe, odnosno 5 godine za lice mlađe od 18 godina.
** **Pasoš čestih putnika** - Izdaje se licima koje često putuju, kao što su poslovni ljudi, i sadrže 64 strane. Cena ovih pasoša iznose malo više od standardne pasoše sa 32 strane.
** **Seniorski pasoš** - Izdaje se osobama starije od 75 godina. Traju 5 godine, sadrže 32 strane i koštaju oko pola cena manje od standardnih pasoša.
** **Seniorski često putnika pasoša** - Izdaje se licima starije od 75 godina. Sadrže 64 strane.
* **Diplomatski pasoš ([[Crveni]] omot)** - Izdaje se Australijskim diplomatama, visokog ranga skupštinske službenicima i diplomatskim kuririma. Sadrže 32 strane.
* **Službeni pasoš ([[Sivo-zeleno]] omot)** - Izdaje se licima koju predstavljaju Vlada Australije na zvaničnim putovanje. Sadrže 32 strane.

## Vanjske veze

* Vlada Australija - Odeljenje za spoljne poslove i trgovinu
Šesta beogradska gimnazija

**Šesta beogradska gimnazija** je srednja škola koja se nalazi u ulici Milana Rakića, na teritoriji Opštine Zvezdara. Osnovana je 19. oktobra 1933. godine kao „Nepotpuna muška realna gimnazija“ sa sedištem u ulici Vojvode Dragomira, a dve godine kasnije preseljena je u Bulevar Kralja Aleksandra 77. Kamen temeljac za zgradu u kojoj se danas nalazi položen je 14. maja 1939. godine. Izgradnja je završena 1942. godine.

## Reference

## Vanjske veze
* Zvanična Internet prezentacija škole
Sedma beogradska gimnazija

**Sedma beogradska gimnazija** je gimnazija koja se nalazi na opštini Zvezdara u naselju Mirijevo. Smeštena je u objektu nekadašnje osnovne škole „Vukica Mitrović“. 
Ima 746 učenika raspoređenih 25 odeljenja društevno-jezičkog i prirodno-matematičkog smera. Funckiju direktora gimnazije vrši profesor Miroslav Markićević.

## Istorijat
Sedma gimnazija osnovana je prvi put školske godine 1953/54. spajanjem *Šeste muške* i *Treće ženske gimnazije*. Već 1958. spojena je sa Devetom beogradskom gimnazijom pod novim nazivom – Šesta beogradska gimnazija. Drugi put se osniva 1960. godine, a prestaje sa radom školske 1986/87..

Treći put, na dan 25. aprila 2002. godine osniva se ponovo, ali ovaj put u Mirijevu u prostorijama bivše osnovne škole. U septembru mesecu prima prvu grupu gimnazijalaca, po četiri odeljenja prirodnog i društvenog smera. Danas se u gimnaziji odvija kabinetska nastava u dve smene sa oko 750 učenika u 25 odeljenja..

## Povezano
* Šesta beogradska gimnazija
* Deveta beogradska gimnazija

## Reference

## Vanjske veze
* Zvanična prezentacija Sedme beogradske gimnazije
Osma beogradska gimnazija

**Osma beogradska gimnazija** se nalazi u Beogradu, na opštini Voždovac.
## Historija

Škola je osnovana 27. septembra 1937. godine ukazom tadašnjeg Ministarstva prosvete, pod nazivom Sedma muška realna gimnazija. Prve školske godine 1937/38. gimnazija je bila mešovita. Iako je po nazivu bila muška, organizovana su ženska odeljenja. Po broju učenika Sedma muška gimnazija je bila najmnogobrojnija u Beogradu. Imala je 32 odeljenja, 16 muških i 16 ženskih, sa ukupno 1511 učenika. Prvi direktor gimnazije je bio Miraš Kljaović, profesor, a u školi je radilo 55 profesora i nastavnika i 7 saradnika.

Školske 1938/39. godine od ženskih odeljenja je formirana Šesta ženska realna gimnazija koja je bila smeštena u paviljonima kod Auto-komande, u blizini sadašnjeg stadiona. Sedma muška realna gimnazija je od tada postala čisto muška i kao takva traje sve do 1953. godine.

Za vreme okupacije, gimnazija je bila locirana na dva mesta. Viši razredi (od petog do osmog)
bili su u zgradi predratne Četvrte muške realne gimnazije, na uglu Tiršove ulice i Vojvode Mirka, a niži razredi su bili u Ulici Jove Ilića u zgradi tadašnje O. Š. "Bora Stanković". U novu zgradu u Ulici Grčića Milenka 71 (gde se i sada nalazi) gimnazija je preseljena 1948. godine. Tada je dobila naziv "Ruđer Bošković".

Školske 1960/61. godine Jedanaesta beogradska gimnazija je dobila veliki broj učenika i profesora tadašnje Petnaeste gimnazije zbog ukidanja te škole. Tada je nastao problem nedostatka prostora, koji je iz godine u godinu bio sve veći jer se svake školske godine povećavao broj učenika čija su interesovanja bila usmerena ka sticanju gimnazijskih znanja kao osnove za dalje školovanje. Taj problem je bio rešen korišćenjem objekta "Šumadija". Adekvatan i celovit prostor Jedanaesta beogradska gimnazija je dobila tek kada se preselila u objekat O. Š. "Stevan Sinđelić" pošto se ova škola preselila u novu zgradu.

Školske 1962/63. godine Osma beogradska gimnazija pod ovim nazivom ponovo počinje da radi u Timočkoj 24 gde se danas nalazi OŠ "Siniša Nikolajević". Gimnazija je formirana od učenika iz nekolicine beogradskih srednjih škola. Na ovom mestu se Osma beogradska gimnazija nalazila do 1964. godine kada prelazi u Njegoševu 15 i taj naziv na ovoj lokaciji nosi do 1980. godine.

Tokom svog šezdesetogodišnjeg rada gimnazija je u periodu od 1980. do 1990. godine zbog reforme tadašnjeg školskog sistema bila organizovana kao škola za obrazovanje proizvodnih zanimanja čime je trebalo da se uspostavi čvršća veza između obrazovnih ustanova i privrede zemlje. Ovakav koncept škole je brzo odbačen. Vraćanjem na stari školski sistem, Jedanaesta beogradska gimnazija je zadržala svoje osnovno opredeljenje: obrazovanje učenika po programu koji osigurava nastavak školovanja na višem nivou i prohodnost za upis na sve fakultete u zemlji. Nastava je organizovana na osnovu jedinstvenih planova i programa za gimnazije kroz smerove: prirodno-matematički i društveno-jezički.
Deseta beogradska gimnazija

**Deseta gimnazija "Mihajlo Pupin" u Beogradu** je gimnazija opšteg smera koja se nalazi na Novom Beogradu u ulici Antifašističke borbe 1a (bivša ulica Proleterske solidarnosti) u bloku 21.

## Istorijat
Škola čiji je naslednik današnja Deseta gimnazija osnovana je ukazom kralja Aleksandra I Karađorđevića, 6. aprila 1933. godine kao Muška gimnazija Kralja Aleksandra Prvog u Beogradu. Škola je bila zatvorenog tipa sa internatom, samo za muškarce, samostalna vaspitna ustanova pod nadzorom Ministra prosvete. Zgrada gimnazije i internat za učenike su bili smešteni na Topčiderskoj zvezdi, u zgradi današnje Vojne gimnazije.

Tokom Drugog svetskog rata škola je iseljena i promenila je nekoliko lokacija, kao i naziv u "Jedanaesta mešovita gimnazija" školske 1944/45. godine kada su upisane i devojke. Školske 1945/46. godine škola se ponovo seli, sad u zgradu osnovne škole na Senjaku, i 9. oktobra 1945. godine odlukom Ministarstva prosvete menja naziv u "Mešovita gimnazija u Beogradu". U zgradi na Senjaku nastava se odvijala sve do školske 1953/54. godine kada se vraća u svoju predratnu zgradu, potpuno osposobljenu za rad gimnazije. 

Avgusta meseca 1961. godine škola menja naziv u "Deseta beogradska gimnazija u Beogradu". Od 1971. godine škola je preseljena u današnji objekat, koji je bio predviđen kao privremeno rešenje, ali ostao do danas kao konačno rešenje. Donošenjem Zakona o usmerenom obrazovanju 1976/77. godine, gimnazija gubi svoj karakter, vrši se preregistracija, 1982. godine, menja naziv u "Obrazovano vaspitna radna organizacija prirodno-tehničke struke Mihajlo Pupin u Novom Beogradu". U ovom statusu ostaje do 1986. godine kada postaje škola prirodno-matematičke struke, za zvanje saradnik u prirodnim naukama. Od školske 1991/92. godine škola dobija svoj današnji naziv "Deseta gimnazija Mihajlo Pupin u Beogradu" kao gimnazija opšteg smera. 

## Izvori
* Godišnjak Desete beogradske gimnazije
UDP (protokol)

**UDP** () je jednostavan protokol koji obezbeđuje osnovne funkcije transportnog sloja OSI modela. Definisao ga je Dejvid Patrik Rid 1980. godine, opisan je u RFC dokumentu pod brojem 768.

## Usluge sa konekcijom i bez nje
Programi na krajnjim sistemima koriste usluge Interneta za međusobno slanje poruka, a sastavni delovi Interneta obezbeđuju sredstava za njihov transport. TCP/IP mreža obezbeđuje dve vrste usluga aplikacijama krajnjih sistema, a to su 
* usluge sa konekcijom
* usluge bez konekcije
### Usluga bez konekcije
Kod usluge bez konekcije ne postoji procedura sinhronizacije, kada jedna strana aplikacija želi da pošalje paket drugoj strani program za slanje paketa to i učini. Budući da nema procedure sinhronizacije, dobija se na brzini, ali se gubi na pouzdanosti, nema kontrole toka ni zagušenja.
Internetska usluga bez konekcije.

## Karakteristike
UDP-se koristi za razmenu paketa poruka („datagrama“) između računara. Za razliku od protokola -TCP, ovaj protokol ne podrazumeva stalnu vezu nego se paketi „bacaju“ odredišnom računaru, bez održavanja veze i provere grešaka. Na taj način, ovaj protokol ne garantuje isporuku paketa niti isti redosled isporuke paketa kao pri slanju. Zbog ovih osobina UDP protokol je brz i koristi se za aplikacije kojima je važna brzina a prispeće paketa i održavanje redosleda nije od velike važnosti, koristi ga veliki broj aplikacija, naročito multimedijalne aplikacije poput internet telefonije i video konferencije. Koriste ga protokoli RTP, VoIP, DNS, serveri za računarske igre itd.

## Povezano
* TCP
* Mrežni protokol
* Spisak mrežnih protokola

## Reference
* Umrežavanje računara od vrha ka dnu sa internetom u fokusu, Kurose-Ros, RAF-Cet, 2005.
Srbi u Albaniji

**[[Srbi]]** imaju dugu istoriju na teritoriji današnje **[[Albanija|Albanije]]**. U srednjem veku teritorija Albanije pripadala je Srpskom carstvu, dok je Skadar bio prestonica više srednjovekovnih srpskih država. Prema poslednjem popisu nacionalnih manjina u Albaniji iz 1989. godine oko 100 Srba i Crnogaraca živi u Albaniji. Međutim, prema nezvaničnim izvorima u Albaniji ima 10.000  ili čak 40.000 Srba. Srba u Albaniji ima najviše u Skadru i okolini. Nekadašnji SUP SFR Jugoslavije uspeo je da prikupi informacije da u centralnoj Albaniji (okolina Elbasana i Berata) ima Srba starosedelaca, tj ostataka stanovništva nekadašnjih srpskih država Kneza Jovana Vladimira, Kralja Milutina i Cara Dušana. Osim njih u Albaniji ima srpskog stanovništva, potomaka odbeglih komunista koji su bili verni SSSR-u i koji se nisu priklonili režimu Josipa Broza, nego Staljinu (Informbiro). Ipak najveći broj njih je asimiliran tokom vladavine Kralja Zoga i komunističkog diktatora Envera Hodže.

## Reference

## Vanjske veze
* Projekat Rastko - Skadar 
* Vladika Longin: 30000 naših u Albaniji se okreće pravoslavlju („Večernje novosti“, 4. februar 2012)
Prva beogradska gimnazija

**Prva beogradska gimnazija** je gimnazija sa dugom tradicijom, osnovana 1839. godine u Beogradu. Nalazi se u centru Beograda, u Ulici Cara Dušana 61, na mestu gde se nekada nalazila Vidin kapija kroz koju se ulazilo u Beograd, a pored Crkve Aleksandra Nevskog.

Godinu dana nakon osnivanja liceja, oktobra 1838. godine u Kragujevcu, koji je tada bio prestonica Srbije, ukazom Miloša Obrenovića u Beogradu je, 18. juna 1839. godine osnovana Prva beogradska gimnazija. Gimnazija se nalazila u Ulici Jug Bogdanovoj 26, u kući Nikole Selakovića. Na samom početku gimnazija je imala samo dva razreda, ali je već u naredne četiri godine dobila svih pet razreda, tako da je, školske 1842-1843. godine postala potpuna gimnazija.

Prvi profesori gimnazije su bili  Mihajlo Popović, a za upravitelja gimnazije je imenovan Mihajlo Popović. Zakonom od 1844. zaslugom Jovana Sterije Popovića reformisana je nastava u Srbiji tako da je u gimnaziju uveden i šesti razred, pa ona dobija status evropskih škola. Te godine gimnazija je dobila i svoju biblioteku i prve školske knjige.

## Značajni učenici
Gimnaziju su pohađale mnoge značajne osobe, među kojima su:  
* Mihajlo Petrović Alas
* Jovan Cvijić
* Jaša Prodanović
* Milorad Mitrović (pesnik)
* Stojan Novaković
* Miloš Milojević
* Jovan Skerlić
* Slobodan Jovanović
* Aleksandar Belić
* Ljubomir Stojanović
* Kosta Vujić
* Milan Vujaklija
* Aleksandar Deroko
* Dragutin Dimitrijević Apis
* Gavrilo Princip
* Živojin Mišić
* Stepa Stepanović
* Kralj Petar I
* Boris Tadić
* Vuk Jeremić 
* Ivan Jevtović

## Gimnazija danas

Prva beogradska gimnazija aktivna je i 172 godine nakon osnivanja. Školu trenutno pohađa blizu 1000 učenika. U znak poštovanja prema znamenitim ličnostima koje su pohađale, a neretko i predavale u gimnaziji, neke od njih dobile su učionicu ili prostoriju u školi.

Funkciju direktora ove škole vrši Aleksandar Andrejić.

## Reference

## Vanjske veze
* Zvanični sajt
* Sajt profesorke Tatjane Bulajić 
* Blog učenika
Srbi u Sloveniji

**Srba** u Republici Sloveniji, prema popisu iz 2002. godine je bilo 38.964 i predstavljali su 2% ukupnog stanovništva Slovenije.

Srbi najviše žive u Srednjeslovenskoj regiji, 16.528 ili 42,42% svih Srba u Sloveniji, zatim u Gorenjskoj (14,55% ili 5.669), Savinjskoj (10,96% ili 4.269). Najmanji broj se nalazi u Pomurskoj regiji (226), gdje predstavljaju svega 0,19% ukupne populacije i 0,58% svih Srba u Sloveniji. U Obalno-kraškoj regiji danas živi 3.160 Srba i predstavljaju 3,38% ukupne populacije regije. U Slovenije danas djeluje 13 srpskih društava.

Od 1991. pa do danas broj Srba se smanjio za 17.19 %.

## Historija
Srbi su se na teritoriji Sloveniji u većem obliku počeli pojavljivati 1530., kada su bježeći ispred Osmanske najezde naselili sjevernu stranu Žumberačkih planina, a u nešto većem broju počeli prelaziti Kupu i naseljavati Belu Krajinu. Oni tada osnivaju sedam naselja: Bojance, Marin Do, Adlešići, Paunovići, Perudika, Žunići i Vinice.

1880. podignuta je i osnovna škola, čija se nastava održavala na srpskom jeziku, a ukinuta je 1964. pod navodom da nema dovoljno učenika.

Od dolaska na ove prostore, Srbi su živjeli izolovano od slovenačkog društva.

Prije Drugog svjetskog rata u Dravskoj banovini, živjelo je oko 7.000 Srba.

Izbijanjem rata i po okupaciji, većina Srba je otišla u partizane. Na Kupi se 1942. stvara prva slobodna teritorija u Sloveniji. Prvi popis 1948. je pokazao da u Sloveniji živi 7.048 Srba i 521 Crnogorac.

Najmasovnije naseljavlje Srba u Sloveniju zbilo se 70.-tih i 80.-tih godina 20. vijeka. Od 1948. pa do 1991. u Sloveniju se doselilo 111.905 stanovnika, od kojih je 22% iz Srbije, 3% iz Crne Gore i 30% iz BiH. Neke procjene koje su vršene 1991. su govorile da u Sloveniji živi oko 100.000 Srba.

U Žumberaku je bilo nekoliko desetina Srpskih starosjedilaca.

## Autohtoni Srbi u Beloj Krajini

Belokrajinska opština Črnomelj je jedina opština u Sloveniji sa prisutnim srpskim starosedeocima od srednjeg veka i srpskim selima (Adlešići, Bojanci, Marindol, Milići, Paunovići, Žunići). No danas je situacija drugačija. Najmanje Srba u Sloveniji 90.-tih je bilo baš u Beloj Krajini, Metlika (104).

## Povezano

* Crkva svetih Ćirila i Metodija u Ljubljani
Crkva sv. Ćirila i Metodija u Ljubljani

**Srpska pravoslavna crkva u Ljubljani**, punim imenom **crkva [[Ćirilo i Metodije|svetih Ćirila i Metodija]]** u gradu Ljubljani. Ova crkva je najvažniji bogoslužbeni hram Srpske pravoslavne crkve na području države Slovenije, a pripada Zagrebačko-ljubljanskoj mitropoliji.

Božiju službu u crkvi služi jerej Aleksandar Obradović starešina hrama, protojerej-stavrofor Peran Bošković i jerej Dejan Mandić, a nadležni je mitropolit Zagrebačko-ljubljanske mitropolije g. Jovan Pavlović.

## Istorijat zgrade

Izgradnja crkve je započeta je 1936. po planu arhitekte Momira Korunovića u zapadnom delu središta Ljubljane. Izgradnja je prekinuta Drugim svetskim ratom, a kasnije i komunističkim razdobljem.

Ponovna izgradnja započeta je 90ih godina 20. veka. Crkva je posvećena 23. oktobra 2005. godine prilikom posete Srpskog patrijarha Pavla. 29. aprila 2010. crkva je proglašena za kulturni spomenik i tako dodatno zaštićena.

## Arhitektura crkve

Crkva je građena kao masivna građevina sa osnovom upisanog "grčkog krsta" sa pet kupola a na vrhu stoji veliki pozlaćeni krst. Unutrašnjost je ukrašena freskama, rad vajara Dragomira Jašovića i Miše Mladenovića, ikonostas je rad debarskih braća Nestora i Lazara Aleksijevića a ikone je izradio vajar Mirko Šubic.

## Izgradnja kulturno-pastoralnog centra pored crkve
22. juna 2008. godine otkriven je kamen temeljac za izgradnju parohijskog doma, koji će biti u neposrednom okruženju crkve. Zgrada će biti namenjena vernicima i ostalim građanima i imaće svoju biblioteku, kongresni centar idr. Na svetkovini su bili prisutni i premijer Republike Srpske Milorad Dodik, slovenački premijer Janez Janša i košarkaš Radoslav Nesterović. Pri tome je Mitropolit Jovan odlikovao nekoliko najzaslužnijih osoba sa ordenom Katarine Kantakuzine Branković 1. reda. Izgradnju parohijskog doma je iz budžeta potpomgla i Vlada Slovenije, Vlada Republike Srpske, Gradska opština Ljubljana pod gradonačelnikom Zoranom Jankovićem kao i mnogi drgi vernici i kompanije iz SlovenijeTrošak izgradnje kulturno-pastoralnog doma iznosi oko 3 miliona evra a zvanično otvorenje centra planirano je za 2015. godinu. 
Parohijski centar već je prije završetka u upotrebi. Koristi se za veronauku mladih, vežbe folklornih grupa, itd.

## Bogoslužje

Crkva je otvorena od 8 do 19 časova posle podne.
Bogosluženje se obavlja:

* Sveta liturgija nedeljom i praznikom u 10č
* jutrenje svakog dana u 8.30č
* večernje svakog dana u 18č 
* bdenije svake subote i uoči praznika u 17č

## Značajne posjete
* 23. oktobar 2005.: srpski Patrijarh Pavle
* 22. jun 2008.: predsednik Republike Srpske Milorad Dodik
* 2. oktobra 2009.: srpski predsednik Boris Tadić

## Povezano
* Srpska pravoslavna crkva
* Srbi u Sloveniji

## Reference

## Vanjske veze

* VikiKarta
* Zvanična stranica Hrama Sv. Ćirila i Metodija u Ljubljani 
* Božična poslanica mitropolita Jovana Pavlovića u srpskoj pravoslavnoj crkvi u Ljubljani.
* Izveštaj RTRS "SPC u Ljubljani - kulturno-pastoralni centar"
Srbi u Njemačkoj

**Srbi**, kao i ostali narodi sa područja bivše Jugoslavije koji su migrirali u Nemačku, su integrisani u njemačko društvo.

## Broj Srba u Nemačkoj
Između 1970. i 1990, Srbi su većinom migrirali prema državama sa njemačkim govornim područjem.

Danas, skoro dva miliona Srba prve, druge i treće generacije živi u Austriji, Švajcarskoj, Lihtenštajnu i Nemačkoj.

O broju Srba u Nemačkoj postoje različiti podaci. Većina Srba i njihovih potomaka živi u Nemačkoj. Procjenjuje se da je krajem 2008. u Nemačkoj živjelo oko 200.000 osoba srpske nacionalnosti sa državljanstvima Srbije, Bosne i Hercegovine i Crne Gore. Po njemačkom Saveznom uredu za migraciju i izbjeglice u Nemačkoj živi preko 400.000 Srba.

## Procesi imigracije Srba u Nemačku

Poslije Drugog svjetskog rata i za vrijeme 1950.- tih, manje grupe imigranata se doseljavaju u Nemačku. Te grupe su većinom činili hrvatski nacionalisti i srpski monarhisti koji su bježali od novostvorene komunističke vlasti u Jugoslaviji.

Početkom 1960.- tih iz Jugoslavije u Nemačku pristižu radnici. Ubrzo po dolasku oni, kao i ostali narodi sa područja SFRJ, počinju da se identifikuju kao Jugosloveni i stvaraju jugoslovenske zajednice. Većina ih je stigla kao obučeni radnici i veoma su se brzo uklopili u njemačko društvo.

Raspad Jugoslavije je rezultovao i drastičnim regrupisanjem dijaspore. Rastući nacionalizam u Jugoslaviji podijelio je i jugoslovensku dijasporu po etničkim linijama.

## Reference
Srbi u Crnoj Gori

**Srbi u Crnoj Gori** su po brojnosti druga etnička grupa u Republici Crnoj Gori. Prema popisu stanovništa 2011. godine ima ih 178.110 i čine 29 % stanovništva.

## Srpski jezik
Prema popisu stanovništa 2011. godine, 265.895 stanovnika (42,88%) govori srpski jezik.

## Značajne osobe
* Stefan Nemanja
* Vladika Danilo
* Vladika Sava Petrović
* Vasilije Petrović-Njegoš
* Petar I Petrović Njegoš
* Petar II Petrović Njegoš
* Marko Miljanov Popović
* Nikola I Petrović
* Karađorđe
* Aleksandar I Karađorđević
* Đorđe P. Karađorđević
* Puniša Račić
* Mihailo Petrović Njegoš
* Radovan Karadžić
* Amfilohije Radović
* Matija Bećković
* Batrić Jovanović
* Nikola Vukčević
* Visarion Ljubiša
* Stjepan Mitrov Ljubiša
* Patrijarh Varnava (Rosić)
* Milovan Đilas
* Jovan Vladimir
* Janko Vukotić
* Pavle Đurišić
* Šujo Karadžić
* Petar Lubarda
* Maksim Baćović
* Petar Baćović
* Jovan Baćović
* Blažo Bošković
* Jakov Jovović
* Blagoje Jovović
* Gavrilo Dožić
* Marko Daković
* Crnojevići
* Balšići
* Arsenije Čarnojević

## Galerija

Datoteka:MontenegroEthnic2011.PNG|Etnički sastav Crne Gore po naseljima 2011. godine
Datoteka:MontenegroLanguage2011.PNG|Jezički sastav Crne Gore po naseljima 2011. godine
Manastir Slanci

**Manastir Slanci** nalazi se pored istoimenog naselja Slanci istočno od Beograda, i pripada Arhiepiskopiji beogradsko-karlovačkoj Srpske pravoslavne crkve.

Zvaničan naziv manastira je Manastir Arhiđakona Stefana u Slancima, prema svetitelju kome je manastir posvećen. Manastir je po jednoj verziji narodnog predanja osnovao Sveti Sava početkom 13. veka, dok je po drugoj osnivač manastira kralj Dragutin krajem istog veka. Manastir je posebno oživeo u periodu srpske depotovine pod Despotom Stefanom Lazarevićem i Despotom Đurađom Brankovićem, kada se našao u neposrednoj blizini nove prestonice, Beograda. Zahvaljujući velikom ktitorstvu despotske kuće Brankovića manastir je promenio dotadašnju krsnu slavu praznik Vavedenja Presvete Bogorodice i prihvatio novu, Arhiđakona Stefana, slavu porodice Branković, koji se slavi 9. januara po novom, odnosno 28. decembra po starom kalendaru. Zbog svog značaja u ovom periodu manastir Slanci u narodu je nazvan „Velikim manastirom“.

Posle pada Depotovine 1459. godine Slanački manastir je bio opljačkan i razrušen, a monaštvo pobijeno od strane Turaka. Manastir je pod turskom vlašću delio sudbinu naroda i više puta je stradao (1690., 1739., 1787.). Međutim, monaštvo se uvek vraćalo i manastir je više puta obnavljan.

Tokom Prvog srpskog ustanka započeli su prvi radovi na njegovoj obnovi. Međutim, dolaskom na vlast Kneza Miloša, nastojalo se da se pomogne mnogim crkvava i manastirima, ali za oronuo, trošan i napušten manastir u Slancima nije bilo spasa. Tako je 1833. godine manastir srušen, a od datog građevinskog materijala sazidane su crkve u okolnim selima Mirijevu i Velikom Selu. Sve pokretne vrednosti manastira Slanaca bile su posle rušenja prenete u crkvu Velikog Sela, među njima i tri ikone sa nedovršenog ikonostasa iz 1812. godine. Lokalitet porušene svetinje narod je obeležio ogradom, dok je mesto Časne trpeze pokrio nadstrešnicom.

1900. godine na mestu manastira podignuta je kapela, koju je okolno stanovništvo posećivalo. 1961. započeta je ponovna obnova manastira Slanci od strane tadašnjeg srpskog patrijarha Germana (Đorića). Radovi na izgradnji manastirske crkve završeni su 1971. godine, da bi se radovi nastavili na uređenju konaka i imanja, koji do danas nisu okončani. 

Danas je manastir muški. Manastir Slanci ima važnu ulogu u u životu srpske crkve - u njegovom bratstvu se pripremaju monasi koji će popunjavati neveliko bratstvo manastira Hilandara. Manastir je zaštićen kao spomenik kulture i arheološko nalazište. Dalja obnova i proširenje manastira tek predstoje.
Manastir Vavedenje Presvete Bogorodice u Beogradu

**Manastir Vavedenje Presvete Bogorodice**, nalazi se na Senjaku, urbanom naselju opštine Savski venac u Beogradu. Izgrađen je 1935. godine, kao metoh manastira Kuveždin u Sremu. Legenda koja govori o podizanju crkve, vezana je za san ktitorke Perside Milenković, koja je tri puta usnula, da manastir treba sazidati, baš na tom mestu.

## Povezano
* Senjak

## Vanjske veze
* SPC - O manastiru 
* Zvanična internet prezentacija manastira
Patrijarh moskovski Kiril

**Patrijarh moskovski i sve Rusije Kiril** (svetovno *Vladimir Mihajlovič Gundjajev*; Lenjingrad, SSSR, 20. novembar 1946) je vrhovni predstojatelj Ruske pravoslavne crkve.

## Biografija

Rođen je kao Vladimir Mihajlovič Gundjaev () u Lenjingradu (Sankt Peterburg), u RSFSR (Rusija).

Diplomirao je na Lenjingradskoj duhovnoj bogosloviji 1965. godine. Postao je sveštenik i monah 1969; diplomirao je na Lenjingradskoj duhovnoj akademiji 1970. godine.

Dana 14. marta 1976. postavljen je za episkopa Viborga.

Godine 1977. izabran je za arhiepiskopa. Dana 14. decembra 1984. postao je arhiepiskop smolenski i vjazemski, a aprila 1984 — arhiepiskop smolenski i kaljiningradski.

Dana 20. novembra 1984. postao je predsjednik Odsjeka spoljnih crkvenih odnosa Ruske pravoslavne crkve.

Dana 25. februara 1991. izabran je za mitropolita.

## Patrijarh

Dana 6. decembra 2008, nakon smrti patrijarha Aleksija II (5. decembra 2008), izabran je za mjestobljustitelja Moskovskog patrijarhata.

Dana 27. januara 2009. izabran je za novog patrijarha Ruske pravoslavne crkve.

*Mitropolit Kiril je dobio 508 (odnosno 72%) glasova, dok je drugi kandidat mitropolit kaluški i borovski g. Kliment dobio 169 glasova (odnosno 24%). Ukupan broj punopravnih glasača bio je 702, a da bi novi patrijarh bio izabran, kandidat je morao da osvoji više od polovine glasova. Mitropolit Minska i sve Belorusije g. Filaret, koji je bio treći kandidat, dva sata pre glasanja se povukao iz izbora, u korist mitropolita Kirila.*

Dana 1. februara 2009. ustoličen je u Hramu Hrista Spasitelja u Moskvi.

## Povezano

* Patrijarh moskovski i sve Rusije
* Ruska pravoslavna crkva

## Vanjske veze

* Njegova svetost patrijarh moskovski i sve Rusije Kiril
Casey Affleck

**Caleb Casey McGuire Affleck-Boldt** (12. august 1975 - ), poznatiji kao **Casey Affleck**, je američki filmski glumac i režiser. Stariji brat mu je poznati glumac i režiser Ben Affleck, na čijim je projektima često surađivao, uglavnom tumačeći sporedne uloge. Pažnju javnosti je 2007. skrenuo ulogom Roberta Forda u biografskom vestern-filmu *[[The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford]]* za koju je nominiran za Oscar za najboljeg sporednog glumca. Godine 2010. je imao zapaženi režijski debi s lažnim dokumentarcem *[[I'm Still Here (film)|I'm Still Here]]* gdje je glavnu ulogu tumačio njegov šurjak Joaquin Phoenix.

Casey Affleck je od 2006. u braku s Joaquinovom sestrom Summer, s kojom ima dvoje djece.

## Vanjske veze

* 
* 
* Casey Affleck Exclusive Interview on peta2
Michael Clarke Duncan

**Michael Clarke Duncan** (10. decembar 1957 - 3. septembar 2012) je bio američki glumac, koji je slavu stekao ulogom zatvorenika Johna Coffeya u filmu *[[Green Mile (film)|Zelena milja]]*.

Rodio se u siromašnoj čikaškoj porodici, a zbog svoje impozantne visine i krupne građe je prvo radio kao striper, a potom kao izbacivač i zaštitar. 1990-ih je radio kao tjelohranitelj poznatih repera u Los Angelesu, uključujući Notorious B.I.G.a koji je ubijen u vrijeme kada je Duncan zamijenio smjenu s kolegom. Taj je događaj Duncana potakao da napusti zaštitarski posao i stečena poznanstva u Hollywoodu pokuša iskoristiti kako bi započeo glumačku karijeru.

Osim uloge u Zelenoj milji, Duncan je imao zapažene nastupe u filmovima kao Kingpin u filmu *[[Daredevil (2002 film)|Daredevil]]* te kao Manute u filmu *[[Sin City (film)|Sin City]]*. U epizodi TV-serije *[[Bones (TV serija)|Kosti]]* je gostovao kao advokat Leo Knox, što je uloga koju je ponovio kao stalni član postave TV-serije *[[The Finder|Nepogrešivi instinkt]]* (The Finder).

17. jula 2012. je doživio srčani udar i nekoliko mjeseci kasnije  umro u bolnici.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Centerstage article on Michael Clarke Duncan 
* 2011 radio interview  with Michael Clarke Duncan
San Sebastián

**San Sebastijan** () ili **Donostija** (), je primorski grad na sjeveru Španije, koji se nalazi u Autonomnoj zajednici Baskiji, i administrativni je centar provincije Gipuzkoa.

Glavne delatnosti ovog grada su trgovina i turizam. San Sebastijan je jedna od važnih turističkih destinacija u Španiji i Evropi. Predivni pejzaži kao što je uvala La Konča i razvoj moderne arhitekture koji je započet u drugoj polovini 19. veka doprineli su razvoju turizma na evropskom nivou. Međunarodnom čuvenju je takođe doprineo i Internacionalni filmski festival u San Sebastijanu.

## Sport
Najpoznatiji sportski klub iz ovog grada je nogometni klub "Real Sociedad", koji se natječe u drugoj španjolskoj nogometnoj ligi.

## Vanjske veze

* Página web oficial del Ayuntamiento de San Sebastián
* Página web oficial de la Compañía del Tranvía de San Sebastián (CTSS-DonostiaBus)
* Palacio de Congresos y Auditorio Kursaal
* Geografía e Historia de Donostia-San Sebastián 

;Fotografije i video klipovi
* Fotos de San Sebastián (Guipúzcoa) 
* Álbum de Fotos de San Sebastián 
* Paseo virtual por San Sebastián 
* Conocer San Sebastián 
* Fotos de San Sebastián 
* Más fotos de San Sebastián
* 1ª parte de un documental sobre San Sebastián
* 2ª parte de un documental sobre San Sebastián
Chazz Palminteri

**Calogero Lorenzo "Chazz" Palminteri** (15. maj 1952-) je američki filmski glumac i scenarist, najpoznatiji po karakternim ulogama u nizu zapaženih filmova 1990-ih. Među njima se ističu nastupi u *[[The Usual Suspects]]* i *[[A Bronx Tale]]*, kao i *[[Bullets Over Broadway]]*, za koga je bio nominiran za Oscar za najboljeg sporednog glumca.

## Reference

## Vanjske veze

* Chazz Palminteri | The Official Website
* A Bronx Tale on Broadway | The Official Website 
* AskChazz.com
*
Ali Larter

**Ali Larter** (Cherry Hill, New Jersey, 28. veljače 1976.) američka je televizijska i filmska glumica.

Prije nego se preselila u Los Angeles i upisala studij glume, karijeru je započela s 13 godina kao model. Prvi profesionalni posao bio joj je u televizijskoj seriji *Chicago Sons* (1997.). Nakon toga pojavljuje se u nekoliko filmova poput drame *Varsity Blues* (1999.), gdje se pojavljuje u ulozi Darcy Sears te uloge u horor filmovima *House on Haunted Hill* (1999.) i *Put bez povratka* (2000.).

Sa Colinom Farrellom glumi u akcijskoj western komediji, *American Outlaws* (2001.), a iste godine kao Brooke Taylor Windham glumi u komediji *Legally Blonde* zajedno s Reese Witherspoon.

Ulogu koja joj je vjerojatno donijela najveću popularnost ostvarila je u NBC-voj naučnoj fantastičnoj seriji *Heroji* u kojoj glumi Niki Sanders. Istovremeno dok je snimala za Heroje, glumila je i u filmovima *Marigold* i *Resident Evil 3: Istrebljenje * oba iz 2007. godine.

U 2009. godini Larter je glumila zajedno s Beyoncé Knowles i Idris Elbom u trileru *Obsessed*.

Larter se 2009. udala za glumca Hayesa MacArthura.

## Izvor
Matt LeBlanc

**Metju Stiven „Met“ Leblank** (; Njuton, Masačusets, SAD, 25. jul 1967) je američki glumac, najpoznatiji po ulozi Džoija Tribijanija () u TV serijama „Prijatelji“ () i Džoi ().

## Biografija

### Detinjstvo i školovanje

Rođen je u Njutonu, Masačusets. Po majci Pet Grosman je italijanskog porekla, a po ocu Polu Leblanku je irskog, engleskog, holandskog i francuskog porekla. Pošto je završio severnu srednju školu u Njutonu, upisao se na "*Ventvort*" tehnološki institut, ali ga je napustio posle prvog semestra.

### Karijera

Karijeru je započeo 1987. godine, u reklami za "*Hajnc*" kečap, a zatim su usledile i reklame za "*[[Levis]]*" i "*[[Koka-kola|Koka-kolu]]*"
. Njegova prva uloga u TV seriji bila je uloga u Si-Bi-Esovoj seriji "*TV 101*", a kasnije je glumio u više američkih TV serija: "*Just the Ten of Us*", "*Monsters*", "*Married with Children*", "*Top of the Heap*", "*Vinnie & Bobby*", "*Red Shoe Diaries*" i "*Class of '96*". 1993. godine, je na dobio ulogu Džoija Tribijanija u En-Bi-Sijevoj TV seriji "*[[Friends|Prijatelji]]*". Glumio je u svih 238 epizoda ove serije, od njenog početka 1994, pa do njenog kraja 2004. godine. Posle završetka "*Prijatelja*", nastavio je da glumi Džoija Tribijanija u TV seriji "*[[Džoi]]*", koja je prestala da se snima posle dve prikazane sezone.

Glumio je u nekoliko bioskopskih i TV filmova: "*Anything to Survive*", "*The Killing Box*", "*Red Shoe Diaries 3: Another Woman's Lipstick*", "*Reform School Girl*", "*Ed*", "*Red Shoe Diaries 7: Burning Up*", "*[[Lost in Space|Izgubljeni u svemiru]]*", "*Lookin' Italian*", "*[[Charlie's Angels|Čarlijevi anđeli]]*", "*All the Queen's Men*" i "*[[Čarlijevi anđeli: Totalno zagušenje]]*".

### Privatni život

U novembru 1998. godine se verio sa manekenkom Melisom Maknajt, a 3. maja 2003. godine, njih dvoje su se venčali na Havajima. 8. februara 2004. godine, par je dobio ćerku Marinu Perl Leblank. Devojčici je dijagnostikovan redak moždani poremećaj, koji izaziva povremene napade. Par je počeo da živi odvojeno u januaru 2006. godine, posle "bliskog kontakta", koji je Met imao sa striptizetom na odmoru u Britanskoj Kolumbiji. Prijateljski su se razišli, zahtev za razvod braka je podnet 30. marta 2006. godine, i 20. septembra iste godine, brak je okončan.

## Filmografija

Izvor:

## Nagrade

|-
|2000 || Nagrada "TV vodič" || Izbor urednika || || 
|-
|2002 || Nagrada "Izbor tinejdžera" || Izbor za glumca u TV komediji || Džoi Tribijani u "*[[Friends|Prijateljima]]*" || 
|-
|2005 || Nagrada "Izbor naroda" || Omiljena muška TV zvezda || || 
|-
|}

## Reference


## Vanjske veze
* Sajt obožavalaca Meta Leblanka
Kim Stanley

**Kim Stanley** (11. februar 1925 &ndash; 20. august 2001) je bila američka glumica, koja je uglavnom nastupala u kazalištu i na televiziji, iako je povremeno imala i zapažene filmske uloge, među kojima se ističu naslovna protagonistica filma *[[The Godess (1958 film)|The Godess]]* te naracija u filmu *[[To Kill a Mockingbird (film)|Ubiti pticu rugalicu]]*. 1980-ih je imala zapažene nastupe kao majka naslovne protagonistice u filmu *[[Frances (1982 film)|Frances]]* te Pancho Barnes u epskom filmu *[[The Right Stuff (film)|Put u svemir]]*. Godine 1985. je dobila Emmy za ulogu Big Mame u TV-adaptaciji poznate drame *[[Cat on the Hot Tin Roof|Mačka na vrućem limenom krovu]]*.

## Vanjske veze
* 
* 
* Biographer Jon Krampner KimStanley.net  Website
* Telegraph obituary
* Documentary film-in-progress THE NEEDS OF KIM STANLEY
Margaret Sullavan

**Margaret Brooke Sullavan** (16. maj 1909 – 1. januar 1960 bila je američka kazališna i filmska glumica. Najpoznatija je po nastupima u hollywoodskim filmovima 1930-ih, gdje je bila česta partnerica Jimmyja Stewarta. Filmsku karijeru je 1940-ih prekinula kako bi se posvetila kazalištu i porodici. Umrla je 1960. od prekomjerne doze barbiturata, a nikada nije utvrđeno da li je riječ o samoubistvu ili nesretnom slučaju.

Bila je poznata po burnom temperamentu i privatnom životu. Kćer Brooke Hayward ju je 1977. opisala u memoarskoj knjizi *[[Haywire (knjiga)|Haywire]]* adaptiranoj u TV-film gdje ju je portretirala Lee Remick.

## Reference

## Vanjske veze
 
* 
* 
* 
* Literature on Margaret Sullavan
Norma Aleandro

**Norma Aleandro Robledo** (Buenos Aires, 2. maj 1936 -) je argentinska glumica i filmska scenaristica. Odrasla je u porodici glumaca. Krajem 1970-ih, za vrijeme vladavine vojne hunte, je zbog svojih ljevičarskih stavova prisiljena bježati u Urugvaj, a potom u Španiju. U domovinu se vratila tek nakon obnove demokracije te 1985. nastupila u filmu *[[Službena verzija (film)|Službena verzija]]*. Za tu je ulogu dobila nagradu na Kanskom festivalu, te bila nominirana za Oscar i Zlatni globus.

## Filmografija

* *La muerte en las calles* (1952)
* *Romeo y Julieta* (1962) (TV)
* *La casa de los Medina* (1962) (TV)
* *El último piso* (1962)
* *El amor tiene cara de mujer* (1964) (TV)
* *Cuatro mujeres para Adán* (1966) (TV)
* *Alias Buen Mozo* (1966) (TV)
* *Gente conmigo* (1967)
* *[[The Inheritors (1970 film)|Los herederos]]* (screenwriter) (1970)
* *La fiaca* (1969)
* *Güemes, la tierra en armas* (1971)
* *[[The Seven Madmen|Los siete locos]]* (1972)
* *[[The Truce (1974 film)|La tregua]]* (1974)
* *[[La historia oficial]]* (1985),
* ** (1987)
* *Cousins* (1989)
* *Cien veces no debo* (1990)
* *Vital Signs* (1990)
* *Artes especiales* (1990)
* *One Man's War* (1991)
* *Las tumbas* (1991)
* *Facundo, la sombra del tigre* (1995)
* *Carlos Monzón, el segundo juicio* (1995)
* *[[Sol de otoño]]* (1996)
* *[[El faro]]* (1998)
* *[[Corazón iluminado]]* (1998)
* *[[Una noche con Sabrina Love]]* (2000)
* *[[El hijo de la novia]]* (2001)
* *[[La fuga]]* (2001)
* *[[Todas las azafatas van al cielo]]* (2002)
* *Deseo* (2002)
* *[[Cleopatra (2003 film)|Cleopatra]]* (2003)
* *[[Ay Juancito|Ay, Juancito]]* (2004)
* *[[18-J]]* (2004)
* *[[Seres queridos]]* (2004)
* *[[Cama adentro]]* (2004)
* *Identidad perdida* (corto - 2005)
* *Pura sangre* (2006)
* *Patoruzito, la gran aventura* (2006)
* *[[The City of Your Final Destination]]* (2007)
* *Paco* (2009)
* *Música en espera* (2009)
* *Anita* (2009)
* *Andrés no quiere dormir la siesta* (2009)
* *Cuestión de principios* (2010)
* *Familia para armar* (pre-produkcija) (2010)

## Izvori

## Vanjske veze

*
Hope Davis

**Hope Davis** (23. mart 1964 -) je američka glumica, koja je uglavnom nastupala u dramskim filmovima kao što su *[[About Schmidt]]*, *[[Arlington Road]]*, *[[Flatliners]]*, *[[Mumford (film)|Mumford]]*, *[[American Splendor (film)|American Splendor]]*, *[[The Lodger (2009 film)|The Lodger]]* i *[[Next Stop Wonderland]]*.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* Hope Davis at Emmys.com
Curly Sue

***Curly Sue*** (naslov preveden kao ***Kovrčava Sue***) je američka filmska komedija snimljena 1991. u režiji Johna Hughesa. Njeni protagonisti su varalica Bill Dancer (čiji lik tumači Jim Belushi) i djevojčica Sue (koju tumači Alisan Porter) koja mu pomaže u sitnim prevarama kojima zarađuju za život.

Film je doživio uglavnom loše kritike, a nakon njega se John Hughes posvetio isključivo produciranju filmova.

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
*
Annette Bening

**Annette Carol Bening** (, 29. svibnja 1958.), američka glumica nagrađena nagradama Zlatni globus, BAFTA i nagradom Ceha filmskih glumaca.

## Biografija
Annette se rodila u gradu Topeka, država Kansas. Vrlo rano obitelj se preselila u grad Wichitu, također Kansas. Majka joj je bila domaćica, a otac je prodavao osiguranja. Kasnije se obitelj zbog očeva posla ponovno preselila u San Diego, Kalifornija, gdje je maturirala i bila aktivna u kazališnoj družini.

Nakon mature provela je godinu dana kao kuharica na čarter-brodu i radeći još neke poslove. Studirala je na dva sveučilišta i diplomirala. Osim ljepote, krasi je i veliki glumački talent. Glumi od 1988. godine, a do sada je ostvarila 20-ak uloga. Prvi film bio joj je "Velika prostranstva" (partneri Dan Aykroyd i John Candy). Među njenim ostalim glumačkim partnerima su Denzel Washington, Bruce Willis, Kevin Spacey, Peter Gallagher, Colin Firth i Warren Beatty.

Udavala se dva puta. Prvi brak trajao joj je dvije godine. Bila je razmatrana za ulogu Žene-mačke u serijalu o Batmanu, ali je zatrudnjela, pa je uloga pripala Michelle Pfeiffer. Sa sadašnjim suprugom Warrenom Beattyem ima četvero djece. Ima sestru i dva brata.

## Vanjske veze
*
Nagrada SAG za životno djelo

**Nagrada Ceha filmskih glumaca za životno djelo** () je godišnja nagrada koju odbor američkog sindikata Screen Actors Guild (SAG) dodjeljuje od 1962. za "posebna dostignuća i najuzvišenije ideale glumačke profesije". Predstavlja najstariju od svih nagrada SAG, s obzirom da su se nagrade za pojedinačna dostignuća počela dodjeljivati tek 1994.

## Nagrađeni
* 1962: Edi Kantor 
* 1963: Sten Lorel 
* 1964: **Nije dodeljivana**
* 1965: Bob Houp 
* 1966: Barbara Stenvik
* 1967: Vilijam Gargan
* 1968: Džejms Stjuart
* 1969: Edvard Dži Robinson
* 1970: Gregori Pek
* 1971: Čarlton Heston
* 1972: Frenk Sinatra
* 1973: Marta Rej
* 1974: Volter Pidžon
* 1975: Rozalind Rasel
* 1976: Perl Bejli 
* 1977: Džejms Kegni
* 1978: Edgar Bergen
* 1979: Katrin Hepbern
* 1980: Lion Ejms
* 1981: **Nije dodeljivana**
* 1982: Deni Kej
* 1983: Ralf Belami
* 1984: Igi Vulfington 
* 1985: Pol Njumen i Džoana Vudvard
* 1986: Nanaet Fabrej 
* 1987: Red Skelton 
* 1988: Džin Keli 
* 1989: Džek Lemon 
* 1990: Brok Piters 
* 1991: Bert Lankaster
* 1992: Odri Hepbern
* 1993: Rikardo Montalban 
* 1994: Džordž Berns
* 1995: Robert Redford
* 1996: Andžela Lensberi 
* 1997: Elizabet Tejlor
* 1998: Kirk Daglas 
* 1999: Sidni Poatje 
* 2000: Ozi Dejvis i Rubi Di 
* 2001: Edvard Asner 
* 2002: Klint Istvud 
* 2003: Karl Malden 
* 2004: Džejms Garner 
* 2005: Širli Templ 
* 2006: Džuli Endruz 
* 2007: Čarls Derning 
* 2008: Džejms Erl Džouns 
* 2009: Beti Vajt 
* 2010: Ernest Borgnajn 

## Izvori
The Day After Tomorrow

***The Day After Tomorrow*** (naslov preveden kao ***Dan poslije sutra***) je američki science fiction film snimljen 2004. godine u režiji Rolanda Emmericha. Radnja se temelji na konceptu prema kojoj će globalno zatopljenje u bliskoj budućnosti izazvati ekstremne prilike u obliku oluja koje bi mogle dovesti do promjene oceanskih struja i dovesti do globalnog zahlađenja i novog ledenog doba. Snimljen s izuzetno velikim budžetom, bio je jedan od komercijalno najuspješnijih filmova 2004. godine, iako je dobio uglavnom mlake kritike.

Emmerich je izjavio kako mu je poticaj za snimanje dalo nezadovoljstvo politikom tadašnjeg američkog predsjednika Georgea W. Busha, pogotovo njegovo odbijanje da se odlučnim mjerama zaustavi globalno zatopljenje. Stoga je film u kina poslan nekoliko mjeseci prije predsjedničkih izbora, a Kenneth Walsh za lik potpredsjednika Beckera odabran prije svega zbog fizičke sličnosti s omraženim Bushovim potpredsjednikom Dickom Cheneyem. Iako je stekao veliku popularnost među aktivistima, *The Day After Tomorrow* je izazvao bijes među mnogim istaknutim članovima naučne zajednice zbog brojnih naučnih nepreciznosti.

## Radnja

U filmu je glavna radnja dolazak novog ledenog doba, koje prijeti Zemlji, a znanstvenik meteorolog Jack Hall (Dennis Quaid) pokušava stići do zaleđenog New Yorka po svog sina, koji za to vrijeme u ledenom New Yorku vrijeme provodi u lokalnom knjižnici, sa još nekoliko svojih kolega. Na kraju Jack uspijeva stići i odvesti sina na sigurno.

## Glumačka postava

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* ''The Day After Tomorrow''  at Yahoo! Movies
Jennifer Garner

**Jennifer Anne Garner Affleck** (, 17. travnja 1972.), poznata kao Jennifer Garner, je američka filmska i televizijska glumica. Najbolje je poznata po ulozi CIA agentice Sydney Bristow u TV seriji "Alias". Njezini najpoznatiji filmovi su: *[[Juno (2007)|Juno]]*, *[[Od klinke do komada]]*, *[[Stari, gdje mi je auto?]]*, *[[Uhvati me ako možeš (2002)|Uhvati me ako možeš]]*, *[[Daredevil (2003)|Daredevil]]*, *[[Elektra (2005)|Elektra]]* i *[[Kraljevstvo (2007)|Kraljevstvo]]*.

## Rani život
### Djetinjstvo
Jennifer Garner je rođena u Houston, u Teksasu. Kći Patricije Ann, učiteljice engleskog jezika iz Oklahome, i Williama Johna Garnera, kemijskog inžinjera koji je radio za Union Carbide u Teksasu. Ona je srednje djete, između dvije sestre, Melisse Lynn Garner Wylie (rođena 5. veljače 1969. godine) i druge sestre Susannah Kay Garner Carpenter (rođena 24. siječnja 1975. godine) ]],. Kada je imala tektri godine, išla je na lekcije baleta koje je nastavila tijekom svoje mladosti. Iako je priznala da je jako voljela plesati, nikada nije imala ambicije postati klasična balerina . Kada je imala 4 godine morali su se preseliti u Princeton, Zapadna Virginia zbog posla njezinog oca. Poslije su se preselili u Charleston, Zapadna Virginia gdje je boravila do koledža.

### Obrazovanje
1990. godine Garner je maturirala u školi u Charlestonu gdje je svirala saksofon. Poslije se upisala na studij kemije na Sveučilištu Denison. Poslije, kad je shvatila da je više privlači gluma, odustala je od studija kemije i pošla na dramski studij. 1994 je završila dramski studij, a 1995 godine je počela glumiti u kazalištima i tražiti ozbiljnije uloge.

## Karijera
### Rana karijera
U New York Cityju je zarađivala 150$ tjedno kao zamjena u predstavi "Mjesec u zemlji" ("A month in the country") 1995. godine. Malo kasnije je dobila prvu ulogu u sceni u filmu "Zoya". 1996. godine glumila je u epizodi "Spine Cityja". Poslije su joj nudili razne ponude u TV serijama. Glumila je u komediji "Stari, gdje mi je auto?" curu Ashtona Kutchera. 2001. je glumila u filmu "Pearl Harbor" sa Kate Beckinsale i budućim suprugom Benom Affleckom.

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* Jennifer Garner at Emmys.com
T-Bag (Prison Break)

**Teodor „Ti-Beg“ Begvel** () je izmišljeni lik iz američke TV serije Bekstvo iz zatvora. Njegov lik tumači Robert Kneper. „Ti-Beg“ se u seriji prvi put pojavljuje u drugoj epizodi.

Teodor Begvel je jedan od najopasnijih zatvorenika u Foks riveru. Nije veliko iznenađenje što on praktično i ne poznaje život izvan zatvorskih zidina. Posle višestrukih optužbi za vandalizam i okrutnost prema životinjama, desetogodišnji Begvel je uhvaćen u pokušaju da spali kuću svoje učiteljice, nakon čega je poslat u dom za maloletne delinkvente. Tamo je upoznao članove alijanse koja se bori za nadmoć bele rase.

Kako je Begvel rastao, rasla je i ozbiljnost njegovih zločina, među kojima su i napad vatrenim oružjem i pokušaj ubistva. Zbog ovih zločina Begvel je završio u strogo čuvanom zatvoru u Alabami, gde je preuzeo lidersko mesto u Alijansi. Po odsluženju kazne, ponovo se vratio kriminalu i započeo seriju silovanja, mučenja i ubistava po Alabami. A zbog toga što su među njegovim žrtvama bili i tinejdžeri, našao se na listi najtraženijih kriminalaca. Tada je živeo kod svoje supruge. Pošto je ona videla poternicu, ona je Begvela odala policiji. Kada su ga konačno uhvatili, Begvelov advokat je zahtevao da bude smešten u zatvor van Alabame, jer je postojala bojazan da će on ponovo postati vođa Alijanse. Smešten je u zatvor Foks river zbog toga što u njemu nije postojao ogranak Alijanse za nadmoć belaca. Ali, karizmatičnom Begvelu je trebalo samo deset meseci da napravi ogranak Alijanse, jednu od najmoćnijih bandi u zatvoru Foks river stejt.

Begvel se kasnije pojavio kao lik u jednoj od epizoda TV-serije *[[Breakout Kings]]*.

## Zanimljivosti
* Silas Vir Mičel koji tumači Struju u seriji, hteo je biti Teodor Begvel, ali je ulogu ipak dobio Robert Kneper  .

## Reference

## Vanjske veze
* Begvelova biografija na Fox.com
Warner Baxter

**Warner Leroy Baxter** (29. mart 1889 – 7. maj 1951) bio je američki glumac, najpoznatiji po ulozi Cisco Kida u filmu *[[In Old Arizona]]* 1929. godine, za koju je dobio drugi po redu Oscar za najboljeg glumca. Prije toga je već bio etabliran u Hollywoodu kao zvijezda nijemih filmova.

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* Photographs of Warner Baxter
Saffron Burrows

**Saffron Domini Burrows** (22. oktobar 1972 -) je britanska glumica, poznata po nizu zapaženih uloga u filmovima 1990-ih i 2000-ih Odrasla je u politički aktivnoj porodici socijalističko-feminističke orijentacije, a prije glumačke se bavila manekenskom karijerom. Često je surađivala, a neko vrijeme i živjela sa uglednim režiserom Mikeom Figgisom. Također je imala veze s biseksualnim glumcem Alanom Cummingsom, kao i s glumicom Fionom Shaw.

## Vanjske veze

* 
* 
* Articles written by Saffron Burrows for the *[[New Statesman]]* UK
* Saffron Burrows' Guest DJ Set on KCRW KCRW Guest DJ Set
Lila dit ça

***Lila dit ça*** je francuski igrani film snimljen 2004. u režiji Ziad Douerija. Po žanru je ljubavna drama i temelji se na istoimenom romanu autora poznatog po pseudonimu Chimo. Radnja je smještena u siromašnu četvrt Marseillea u kojoj pretežno žive Arapi, a protagonist je mladić (koga tumači Mohammed Khouas) čiji besperspektivni život mijenja dolazak provokativne plavokose zavodnice Lile (koju tumači Vahina Giocante).

U Srbiji je prikazan pod naslovom ***Lila kazuje***.

## Izvori

## Vanjske veze
*