open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alexander Rybak

**Aleksander Ribak** (, , rođen u Minsku, SSSR, danas Belorusija, 13. 5. 1986) je violonista, pevač, kompozitor i glumac iz Norveške. Ribak je kao predstavnik Norveške pobedio na Pesmi Evrovizije 2009. u Moskvi sa pesmom *Fairytale*, za koju je sam autor kompozicije i teksta.

## Biografija
Aleksandar Ribak je rođen u nekadašnjem SSSR (danas Belorusija). Kada je Aleksandru bilo četiri godine, njegovi roditelji se skupa sa njim sele u Norvešku, gde je Ribak i odrastao.

Svirao je na instrumentima od uzrasta od pet godina, a danas ume da svira na violini i donekle na klaviru. Ribakovi roditelji su Natallia Valiantsinauna Ribak, poznata pijanistkinja, i Ihar Aliaksandravič Ribak, poznati violinista u Norveškoj. Kako je Ribak sam izjavio, *Oduvek sam želeo da zabavljam i to je nekako i moj poziv.*

Osvojio je prestižnu Kulturnu nagradu Anders Jares 2004. godine. Učestvovao je u norveškom izdanju serijala „Idol“, gde je stigao do polufinala, a 2006. godine je pobedio u takmičenju talenata "Velika šansa" () na Norveškoj radioteleviziji sa svojom pesmom -{*Foolin'.*}-

Ribak je sarađivao sa muzičarima kao što su vodeći vokal sastava a-ha Morten Harket i violinista Arve Telefsen.

Igrao je violinistu u mjuziklu „Violinista na krovu“ u proukciji Oslo Nije teatra i za ovu ulogu dobio Hedaprisen, najprestižniju nagradu norveške pozorišne umetnosti. Igra Levija u filmu "Johan" režiserke Grete Salomonsen.

### Pesma Evrovizije 2009.
Ribak je pobedio u finalu Melodi gran prija 2009, norveškog nacionalnog izbora za predstavnika na Pesmi Evrovizije 2009. u Moskvi, sa pesmom *Fairytale* („Bajka“) u norveškom folk stilu, za koju je sam autor kompozicije i teksta. Izvođenje pesme su pratila tri igrača iz trupe za moderne nardone igre Frikar.

Pesma *Fairytale* je prva pesma u istoriji norveškog Melodi gran prija koja je dospela na vrh norveških lestvica već pre nacionalnog finala. Pobedila je sa ukupno 747.888 glasova (prema 121.856 sa drugoplasiranu pesmu), što je najubedljivija pobeda u istoriji norveškog Melodi gran prija. Posetioci vodećeg nezavisnog evrovizijskog portala -{esctoday.com}- su u glasanju pred nacionalno finale takođe izabrali Ribaka sa 63,5% glasova. Kit Mils sa -{*All Kinds Of Everything*}- je pred norveški izbor komentarisao da je zapravo u pitanju „takmičenje preostalih sedam pesama za dubioznu čast drugog mesta“.

Na Pesmi Evrovizije 2009. je pobedio sa 387 poena, 169 više od drugoplasirane pesme sa Islanda. Ovo je bio najveći broj poena i najveća razlika u odnosu na drugoplasiranu pesmu u dotadašnjoj istoriji Pesme Evrovizije.

## Diskografija
### Albumi

### Singlovi

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanična Majspejs stranica
* Aleksander Ribak na -{''IMDB''}-
Joseph J. Urusemal

**Joseph John "Joe" Urusemal** (19. mart 1952.-) je mikronezijski političar koji je služio kao šesti predsjednik Sjedinjenih Država Mikronezije od 2003. do 2007.

Urusemal je oženjen za Olaniju Latileilam, rodom iz Satawala. S njom ima četvoro djece po imenu B.J., Tarsis, Craig i Elenita.
Teramen

**Teramen** (; Theramenes, ? - 404. pne.) je bio atenski vojskovođa i državnik iz perioda peloponeskog rata. Najpoznatiji je kao član oligarhijske frakcije koja je godine 411. pne. izvela prevrat te tako srušila demokratski poredak. Teramen se potom okrenuo protiv radikalnih oligarha te organizirao protu-prevrat kojim je prvo uvedena umjerena oligarhija, a potom postepeno vraćen stari demokratski poredak. Teramen je kasnije imao značajnu ulogu u događajima nakon bitke kod Arginuskih otoka, da bi nakon poraza Atene u ratu, odnosno uspostavljanja režima Tridesetorice tirana bio pogubljen nakon pokušaja da ga zamijeni s umjerenijim.
## Vanjske veze
* članak o Teramenu
Frinih

**Frinih** (grčki: , ) se može odnositi na sljedeće ličnosti:
* dva pjesnika
** Frinih (tragičar), pionir grčke tragedije, poznat po djelu *Pad Mileta*
** Frinih (komediograf), pisac starogrčke Stare komedije s kraja 5. vijeka pne.
* Frinih, atenski vojskovođa iz perioda peloponeskog rata, poznat po prevratu kojim je 411. pne. nakratko svrgnuta atenska demokracija, a nakon čega je sam Frinih ubijen od demokrata
* Frinih Arabijac, gramatičar i orator iz 2. vijeka n.e.
Trazibul

**Trazibul** (, 'hrabre volje', ? - 388. pne.) bio je atenski vojskovođa i predvodnik demokratske frakcije. Godine 411. pne. je nakon oligarhijskog prevrata na otoku Samosu stao na čelo pro-demokratskih mornara te postao vođa demokratskog otpora prevratnicima. U tom je svojstvu iz perzijskog egzila u Atenu vratio bivšeg državnika i vojskovođu Alkibijada, te su njih dvojica sljedećih nekoliko godina zajedno bili zaslužni za pobjede Atene u peloponeskom ratu.

Nakon što je Atena na kraju poražena u ratu, a pobjednička Sparta nametnula oligarhijski režim zvan Tridesetorica tirana, Trazibul je godine 404. pne. na čelu male grupe izgnanika došao u Atiku, digao ustanak, porazio spartanski garnizon, a potom i oligarhe, te tako omogućio da se u Ateni ponovno uspostavi demokracija. Nakon dolaska na vlast se zalagao za otpor spartanskoj hegemoniji i ponovno stvaranje atenskog pomorskog imperija. Godine 388. pne. je poginuo kao komandant atenske flote u korintskom ratu.

## Vanjske veze
* članak o Trazibulu
Izdaja

**Izdaja** u najširem smislu predstavlja svaku zloupotrebu povjerenja, odnosno svjesno i potajno djelovanje na štetu osobe odnosno društvene grupe ili organizacije kojoj pripada (porodica, kompanija, politička stranka, država) ili prema kojoj postoji moralna ili zakonska obaveza odanosti. U užem smislu se taj izraz prije svega koristi u politici za sve oblike povrede odanosti prema organizaciji čiji je netko član. U tom smislu se najčešće koristi izraz **izdajnik** za počinitelja izdaje. U najužem smislu kao povredu odanosti državi. U najužem smislu izdaja se tretira kao specifično krivično djelo, i to najčešće najgore, te su za njega u pravilu predviđene najstrože kazne. Najteži oblici takve izdaje su u nekim zakonodavstvima poznati kao veleizdaja.

Izdaja se tradicionalno smatra najgorim činom koji neki pojedinac može načiniti, a koji izaziva nelagodu i prezir čak i kod osoba i organizacija koje su se okoristile nečijim izdajničkim djelovanjem. Takvi stavovi su svoj odraz pronašli i u kulturi, pri čemu je jedan od najpoznatijih primjera *[[Divina Commedia|Božanstvena komedija]]* Dantea Alighierija u kojoj je deveti i najgori krug Pakla predviđen upravo za izdajnike. Mnoge kulture su pojedinim ličnostima koje su počinile izdaju dale simboličko značenje, odnosno njihova imena služe kao sinonim za izdaju. Tako je Juda Iškariotski zbog izdaje Isusa doveo do toga da se izraz *Juda* koristi kao sinonim za izdajnika u jezicima mnogim kršćanskih naroda; kod Kineza u tu svrhu služi carski kancelar Qin Hui, kod Amerikanaca u tu svrhu služi Benedict Arnold, general iz vremena rata za nezavisnost, a kod Srba srednjovjekovni velmoža Vuk Branković.

Izdaja se vrlo često kod mnogih nacionalnih kultura koristi kao najpogodnije objašnjenje slučajeva kada je strana koja se smatrala moralno ili fizički superiornijom doživjela poraz u nekom oružanom sukobu. Najstariji primjer je termopilska bitka, odnosno poraz Grka, koji su antički historičari tumačili izdajom pastira po imenu Efijalt. Jedan od najpoznatijih primjera je *[[Mit o nožu u leđa|Legenda o nožu u leđa]]* (*Dolchstosslegende*) kojom se u Njemačkoj 1920-ih i 1930-ih tvrdilo da je njemačka vojska ostala neporažena u prvom svjetskom ratu, ali da su do kapitulacije doveli *izdajnički* političari u pozadini.

Izraz izdaja i izdajnik se zbog svega gore navedenog smatra jednom od najgorih uvreda, a kada se u političkom diskursu koristi za svoje suparnike to obično sugerira nepomirljive razlike ili sukob koji bi mogao eskalirati do nasilja i građanskog rata. Pristaše Pariške komune u Francuskoj su tako vladu Treće Republike nazvali *Vladom nacionalne izdaje*, a u Jugoslaviji su partizani svoje suparnike nazivali *domaćim izdajnicima*. U suvremenom dobu za to postoji primjer u Srbiji gdje se pojedinci i stranke koji se suprotatsvaljaju nacionalističkoj ideologiji nazivaju *izdajničkim* blokom.

## Povezano
* Apostaza
* Kvisling
* Hanjian
Narcissa Malfoy

**Narcissa "Cissy" Black** (rođena 1955.) je žena Luciusa Malfoya i majka Draca Malfoya, pripadnica porodice Black. U filmu ju glumi Helen McCrory, koja je prije trebala glumiti Narcissinu sestru Bellatrix. 
## Život
 
Narcissa je najmlađa kćer Cygnusa Blacka III. i Druelle Rosier. Ima dvije sestre, Andromedu Tonks i Bellatrix Lestrange. U Hogwartsu je bila Slytherinka, gdje je upoznala svog muža. Udala se za njega i odselila u njegovu vilu. Rodila mu je sina Draca koji je također Slytherin. Lucius je postao smrtonoša. Narcissin bratić Regulus je ubijen, a Sirius i Bellatrix su poslani u Azkaban. Narcissa i Lucius su ostali dio elite. Prije nego što je Draco krenuo u Hogwarts, Lucius je htio da ide u Durmstrang, gdje se uči crna magija, ali Narcissa nije htjela da ode tako daleko. Draco je otišao u Hogwarts i postao Slytherin, a Narcissa mu je svaki dan slala slatkiše.

Na Svjetskom prvenstvu u metloboju 1994. Narcissa, Lucius i Draco su sjedili do samog Corneliusa Fudgea, ministra magije.

1996. je Lucius učestvovao u borbi u Odjelu tajni i izgubio je. Proročanstvo o Voldemortu i Harryju se razbilo te se Voldemort naljutio. Lucius je stavljen u zatvor, a Narcissa i Bellatrix su otišle kod Severusa Snapea u Prelčev kraj. Tamo je sa Snapeom napravila Neprekršivu zakletvu. Htjela je da Snape brani Draca i ubije Albusa Dumbledorea. Nekoliko dana poslije su Narcissa i Draco otišli u dućan gospođe Malkin, a kad su došli Harry, Ron i Hermiona, počela je svađa. Draco je Hermionu nazvao "mutnjakuša", što je razbjesnilo Rona i Harryja.

1997. vila Malfoyevih postaje Voldemortovo sjedište. Bellatrix i Voldemort su upravljali kućom, a Lucius je dao svoj štapić Voldemortu. Ovdje je ubio Charity Burbage. Voldemort je tjerao Draca da muči zarobljenike.

1998. su hvatači doveli Harryja, Rona i Hermionu u kuću te je Narcissa prepoznala Hermionu. Bellatrix je uzela nož i prijetila Hermioni, dok su Ron i Harry zatvoreni u podrum, gdje su vidjeli Lunu Lovegood, Deana Thomasa i gospodina Ollivandera. Bellatrix je ubila vilenjaka Dobbyja, a Narcissa je Dracu dala svoj štapić. Kad je Voldemort tokom bitke za Hogwarts pomislio da je ubio Harryja, poslao je Narcissu da provjeri. Ona je rekla da je Harry mrtav, iako je bio živ, kako bi ga spasila. Kad je Harry ubio Voldemorta, Narcissa i Lucius su tražili Draca. Oni nisu poslani u Azkaban jer su se odrekli Voldemorta. Narcissa je postala baka kad se Dracu rodio sin Scorpius.

## Vanjske veze
* Narcissa Malfoy na vanjskoj Harry Potter Wiki
Bellatrix Lestrange

**Bellatrix "Bella" Lestrange** (1951. – 1998.) je bila čistokrvna vještica i smrtonoša, pripadnica porodice Black. Bila je posebno draga lordu Voldemortu, koji ju je zvao Bella. U filmu ju glumi Helena Bonham Carter.

## Etimologija

Bellatrix je ime najsjajnije zvijezde sazviježđa Oriona, a ime joj znači "ratnica". Po Orionu je nazvan Bellatrixin tetak Orion Black. *Bella* je latinska riječ, a znači "lijepa". *Lestrange* dolazi od francuskog *l'étrange*. *Black* znači "crna".

## Život

Bellatrix je kćer Cygnusa Blacka III. i Druelle Black, sestra Andromede Tonks i Narcisse Malfoy, teta Nymphadore Tonks i Draca Malfoya, nećakinja Walburge i Oriona Black, sestrična Siriusa III. i Regulusa Arcturusa Blacka, žena Rodolphusa Lestrangea.

Bellatrix, njezin muž i njegov brat Rabastan, te Barty Crouch II. su bili smrtonoše te su uhvaćeni nakon Voldemortova pada. Barty Crouch I. im je predsjedao na suđenju, te su osuđeni na doživotnu kaznu u Azkabanu zbog mučenja porodice Longbottom.

1995. je Voldemort dobio novo tijelo te je pred svim smrtonošama izjavio da su najvjerniji bili Lestrangeovi. 1996. je oslobodio Bellatrix i ostale smrtonoše iz Azkabana.

U Odjelu tajni, u Dvorani proročanstava, Bellatrix je ubila Siriusa Blacka i mučila Nevillea, a Harry ju je zato pogodio kletvom *Cruciatus*. Nakon toga je došao Voldemort i borio se sa Dumbledoreom. Potom je zgrabio Bellatrix i poveo ju sa sobom. 1996. su Bellatrix i Narcissa otišli u Prelčev kraj Severusu Snapeu. Narcissa i Snape su napravili Neprekršivu zakletvu, a Bellatrix je bila svjedok. 1997. se preselila u kuću porodice Malfoy, gdje joj se pridružio Voldemort. Kopiju Gryffindorovog mača je Bellatrix stavila u svoj sef u Gringottsu. Kad su hvatači uhvatili Harryja, Rona i Hermionu, odveli su ih Bellatrix koja je mučila Hermionu i ubila vilenjaka Dobbyja. Hermiona je uzela Bellatrixinu vlas i napravila višesokovni napitak. 1998. je u Hogwartsu ubila svoju nećakinju Nymphadoru te se rugala kad je Minerva McGonagall plakala za Harryjem. Napala je Ginny, pa ju je ubila njezina majka Molly. Voldemort se razbjesnio i htio ubiti Molly, ali se Harry otkrio i ubio ga.

## Vanjske veze
* Bellatrix Lestrange na vanjskoj Harry Potter Wiki
Sublunarna sfera

**Sublunarna sfera** (pribl. "sfera ispod Meseca" odn. "Mesečeve sfere") je koncept poreklom iz grčke astronomije. Radi se o regionu kosmosa između Zemlje i Meseca, koji se sastoji od četiri klasična elementa: zemlje, vode, vazduha/zraka i vatre. Dalje od Meseca, sve do granica svemira, sve je sastavljeno od etra. Planete (vidljive golim okom) i zvezde se nalaze u eteričnom regionu, gde je sve večno, pravilno i nepromenjivo. Platon i Aristotel su učestvovali u formulisanju ove teorije u antici. Toma Akvinski je jedan od onih koji su preuzeli ideje o sublunarnoj sferi i ocrtao ih u svom delu *Summa Theologica*. Ova ideje obično ide pod ruku sa geocentrizmom i konceptom sferične Zemlje.
Hugo Gunckel Lüer

**Hugo Gunckel Lüer** 10. kolovoza 1901 - 17. srpnja 1997 je bio čileanski prirodnjak.

## Dela
* "Helechos de Chile" Monografías Anexos de los Anales de la Universidad de Chile, 245 pp.
* "Bibliografía Moliniana" Fondo Andrés Bello, 166 pp.

## Vanjske veze
 
* http://www.genealog.cl/Alemanes/G.html
*IPNI
Ifigenija na Tauridi

***Ifigenija na Tauridi*** (, *Iphigeneia en Taurois*) je drama koju je napisao znameniti starogrčki dramatičar Euripid između 414. pne. i 412. pne.

Zaplet je sagrađen na intrigi. Ifigenija, kćerka Agamemnonova, koju je Artemida, kad joj se imala žrtvovati, odnela u Tauridu i učinila tamo svojom sveštenicom, hoće bratu Orestu da prinese mrtvačku žrtvu jer prema nekim snovima misli da je umro. Međutim, Orest je baš tada došao s prijateljem Piladom u Tauridu da po zapovestii Apolonovoj donese Artemidin drveni kip i tako se oslobodi od daljeg progona Erinija. Oresta nenadano uhvati mahnitost, pa navali na stado s namerom da ga pobije, ali zajedno s Piladom bude uhvaćen. Po tamošnjem običaju, uhvaćene strance je trebalo žrtvovati Artemidi. Ifigenija, želeći da bar jednoga od njih spasi, preda Piladu jedno pismo da ga odnese u Grčku u grad Argos. Kad mu Ifigenija u Orestovoj prisutnosti i usmeno kazuje šta u pismu poručuje bratu Orestu, otkriva joj se Orest, te svi zajedno planiraju kako da pobegnu. Pod izgovorom da mora očistiti i strance i kip Artemidin, koji su oni tobože okaljali, odvede Ifigenija Oresta i Pilada s dozvolom kralja Toanta na more. Uskoro glasnik javlja da su oni pokušali zajedno s kipom Artemidinim pobeći, ali da ih je nepovoljan vetar bacio natrag na obalu. Toant hoće da ih uhvati, ali se u tom času pojavi boginja Atena i javi kralju da je to bila božja volja, pa se Toant umiri.

Drama se odlikuje izvrsnom karakterizacijom likova, posebno glavne junakinje, i pažljivo zasnovanom i vrlo spretno sprovedenom obradom radnje. Posebno snažno obrađena je scena prepoznavanja brata i sestre.
Timoleon

**Timoleon** (grčki: Τιμολέων), sin Timodemov, iz Korinta (cca. 411–337. pne.) bio je starogrčki vojskovođa i državnik.

Postao je poznat kada se 360-ih godina pne. okrenuo protiv vlastitog brata Timofema, koji je zauzeo korintsku citadelu u nastojanju da se proglasi tiraninom. Zbog toga je Timofem ubijen, a iako su Korinćani slavili njegov čin kao patriotski, majka ga je proklela pa se zbog toga dvadeset godina povukao iz javnog života.

Godine 344. pne. u Korint je došla delegacija iz Sirakuze, sicilijanskog grada i nekadašnje korintske kolonije kako bi od bivše matice zatražila pomoć u suzbijanju sukoba između tiranina Hikete, koga je podržavala Kartaga, te Dionizija koji je držao pod vlašću sirakuški otočić Ortigiju. Timoleon je na čelu male ekspedicije porazio Hiketu 343. pne. te postao gospodar Sirakuze. Potom je Timoleon poduzeo cijeli niz reformi sirakuške uprave. Kartažani su godine 339. pne. pokušali vratiti na vlast Hiketu, ali ih je Timoleon porazio u bitci kod Krimisa. Sljedeće je godine Hiketa pogubljen, a Kartažani potpisali mirovni ugovor s kojim im je ostao samo jugozapadni dio Sicilije. Nakon toga se Timoleon povukao iz javnog života.

## Reference

|width=25% align=center|**Prethodnik:****[[Dionizije II od Sirakuze|Dionizije Mlađi]]**
|width=25% align=center|**[[Popis tiranina Sirakuze|Tiranin Sirakuze]]**345. pne.&ndash; 337. pne.
|width=25% align=center|**Nasljednik:*****[[oligarhija]]*** poziciju je preuzeoAgatoklo godine 317. pne.

|-
410. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **410. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Mamercina i Volusa** (ili, rjeđe, **godina 344. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 410. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.





== Događaji ==
* [[Peloponeski rat]]: [[Atena|Atenska]] flota od 20 brodova pod [[Teramen]]om i [[Trazibul]]om zajedno s [[Alkibijad]]om u [[Bitka kod Kizika|bitci kod Kizika]] nanosi težak poraz [[sparta]]nskoj mornarici kojom je komandirao [[Mindar]] te [[Perzijsko Carstvo|perzijskoj]] vojsci na obalama [[Propontida|Propontide]] ([[Mramorno more]]). Time Atena stječe ključnu rutu kojom se Grčka opskrbljuje žitom s obala [[Crno more|Crnog mora]].
* [[Peloponeski rat]]: Alkibijad u [[Hrizopolis]]u ustanovljava atenski garnizon pod [[Teramen]]om te počinje naplaćivati danak od svih brodova koji prolaze kroz Mraorno more. Nakon što su tako stečena sredstva došla u Atenu, tamo nestaju posljednji ostaci [[oligarhija|oligarhijskog]] režima ustanovljenog nedavnim [[oligarhijski prevrat 411. pne.|prevratom]] te je ponovno uspostavljena [[atenska demokracija|demokracija]]. Najuticajnijim političarom postaje [[demagog]] po imenu [[Kleofont (političar)|Kleofont]] koji odbija spartanske mirovne prijedloge.
* [[Peloponeski rat]]: Pokušaj oligarhijskog prevrata propada na [[Krf|Korkiri]].
* [[Kartaga|Kartaške]] [[Iberijski poluotok|iberijske]] kolonije dižu ustanak protiv matice, zbog čega Kartaga ostaje bez glavnog izvora srebra i bakra. Zbog toga Hanibal Mago, unuk kartaškog vojskovođe Hamilkara poraženog u [[Sicilijanski ratovi|prvom sicilijanskom ratu]], započinje pripreme za pohod čiji je cilj ponovna uspostava kartaške hegemonije na [[Sicilija|Siciliji]].
* [[Evagora]] od [[Feničani|Feničana]] preotima nadzor nad [[Salamina (Cipar)|Salamini]] na [[Cipar|Cipru]] te vraća vlast svoje porodice. 
* Reljefni ukras na (danas uništebnom) [[parapet]]u poznat pod nazivom *Nike (Pobjeda) namješta svoju sanadlu'' se počinje graditi na Hramu Atene Nike na atenskoj Akropoli te će biti dovršen 407. pne.. Danas se čuva u atenskom Akropolskom muzeju.
* Pogrebna stela Hegeso se počinje raditi te će biti dovršena deset godina kasnije (približni datum). Danas se čuva u Nacionalnom arheološkom muzeju u Ateni.

## Rođenja
*

## Smrti
*
Međunarodna klarinetistička asocijacija

**Međunarodna klarinetistička asocijacija** (**International Clarinet Association**, skrać. **I.C.A.**) je najznačajnije međunarodno udruženje klarinetista, koje okuplja profesionalne klarinetiste – soliste, orkestarske muzičare, profesore muzičkih škola i akademija, kao i studente klarineta iz celog sveta. 
## Istorijat
Međunarodna klarinetistička asocijacija je osnovana 1973. godine u Denveru, SAD, pod nazivom Međunarodno klarinetističko udruženje (International Clarinet Society, skrać. I.C.S.). Prvi članovi Udruženja bili uglavnom profesori muzičkih akademija. Za prvog predsednika Udruženja bio je izabran klarinetista Ramon Kireilis. U toku 1981/82. osnovano je još jedno slično udruženje - ClariNetwork International, Inc., skrać. C.I., koje je okupljalo prvenstveno članove simfonijskih orkestara. Ova dva udruženja ujedinila su se 1988. godine u organizaciju pod imenom International Clarinet Society/ ClariNetwork International, Inc. Od 1991. godine organizacija deluje pod imenom International Clarinet Association.
## Međunarodna klarinetistička asocijacija danas
Međunarodnu klarinetističku asocijaciju čine hiljade članova sa svih kontinenata. Asocijacijom upravlja Bord direktora, koje članovi Asocijacije biraju na period od dve godine. Trenutno, rukovodstvo čine klarinetisti: dr Gary Whitman (predsednik), Lee Livengood, dr Keith Koons, dr Diane Barger, dr John Cipolla.

Udruženje svake godine organizuje međunarodnu manifestaciju ClarinetFest i izdaje časopis The Clarinet. Članovima je na raspolaganju i specijalna biblioteka koja sadrži bibliotečke jedinice u vezi sa klarinetom iz celog sveta.

Međunarodna klarinetistička asocijacija organizuje više takmičenja namenjenih učenicima, studentima i mladim profesionalcima, kao i konkurse za naučne radove u vezi sa klarinetom i kompozicije za klarinet.

## Izvori

## Vanjske veze
* Zvanična prezentacija
The Clarinet (časopis)

***Klarinet*** () je časopis posvećen temama u vezi sa klarinetom i klarinetistima. Izlazi četiri puta godišnje u izdanju Međunarodne klarinetističke socijacije, koja ga besplatno distribuira svojim članovima. 

Saradnici časopisa su muzičari (uglavnom, ali ne isključivo, klarinetisti) iz celog sveta, a uređivački kolegijum trenutno čine urednici iz SAD-a, Francuske i Japana. Glavni i odgovorni urednik časopisa je dr James Gillespie, profesor na University of North Texas.

## Izvori
Parapet

**Parapet** () je zidna ograda na rubovima krova, terase ili neke druge strukture. U fortifikaciji se pod tim nazivom podrazumijeva grudobran.
Mindar

**Mindar** () (? - 410. pne.) je bio spartanski vojskovođa koji je vodio flotu Peloponeskog saveza u peloponeskom ratu 411. i 410. pne. Mindarova flota je prvo uplovila u Milet, gdje je vodio pregovore s tamošnjim perzijskim satrapom Tisafernom o zajedničkoj borbi protiv Atenjana. Međutim, kada se ispostavilo da mu Tisafern neće poslati feničku flotu kao pojačanje, Mindar je odlučio sam nastaviti borbu te je otplovio prema Helespontu gdje je blokirao dovoz žita za Atenu iz Crnog mora. Atenske pomorske snage, iako ispočetka razdvojene, uspjele su ga poraziti u bitkama kod Kinoseme i Abida, te konačno u bitci kod Kizika gdje je i poginuo.

## Izvori
* Diodorus Siculus, *[http://www.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?doc=Perseus:text:1999.01.0084&query= Library]*
* Kagan, Donald. *The Peloponnesian War* (Penguin Books, 2003).
Kleofont (političar)

**Kleofont** (grčki: , *Kleophōn*; ?-404. pne.) bio je drevni atenski političar i demagog koji je stekao veliki uticaj u završnoj fazi peloponeskog rata. Kleofont je pripadao radikalnoj demokratskoj struji atenskih političara, koja se zalagala za nastavak rata sa Spartom do konačne pobjede. Zbog toga je njegov poticaj odbijen spartanski mirovni prijedlog nakon atenske pobjede u bitci kod Kizika 410. pne. Kleofont je 406. pne. odbacio još jedan spartanski mirovni prijedlog, ovaj put nakon atenske pobjede kod Arginuskih otoka. Kleofont se za nastavak rata zalagao čak i kada je atenska flota odlučno pobijeđena nakon bitke kod Egospotama 405. pne. Kada su Atenu opsjele snage spartanske snage pod Lisandrom javno mnijenje se okrenulo protiv demokrata, a što je pro-spartanskim oligarsima omogućilo da Kleofonta uhapse pod optužbom za dezerterstvo, a potom pogube.

Kleofont je bio predmetom satire u Aristofanovoj komediji *[[Žabe (Aristofan)|Žabe]]*.

## Reference
400-e pr. n. e.

## Događaji i trendovi

* 404. pne. – Peloponeski rat završava porazom Atene od strane Sparte.

## Smrti
* Teramen
* Alkibijad, atenski političar (r. cca. 450. pne.)
* Darije II, perzijski car
Üsküdar

**Üsküdar** je veliki i gusto naseljeni distrikt Istanbula koji se nalazi na anadolijskoj strani Bospora, u blizini Kadıköya. U njemu živi oko pola miliona ljudi.

Üskűdar je osnovan u 7. vijeku pne. kao grad, odnosno kao grčka kolonija pod imenom **Hrizopolis** (Χρυσόπολις) te je predstavljao jedno od najvažnijih središta drevne Bitinije. Godine 410. pne. ga je atena|atenski vojskovođa Alkibijad zauzeo i dao utvrditi kao pomorsku bazu preko koje se nadzirala trgovina Grčke i obale Crnog mora. Kasnije je Hrizopolis počeo gubiti na važnosti zbog jačanja susjednog Carigrada, ali je dugo vremena bio glavna baza bizantske ratne mornarice. U srednjem vijeku je bio poznat pod nazivom **Scutari**. U 14. vijeku je pao pod otomansku vlast, otprilike stotinu godina prije Carigrada.

## Vanjske veze

* Photos of Üsküdar 
* Üsküdar Gönüllüleri Platform 
* Istanbul Commerce University  
* Satellite View of Üsküdar
Evagora

**Evagora** (grčki: Εὐαγόρας) je bio kralj grčke kolonije Salamine na Cipru (vladao 410. – 374. pne.) 

Njegovog oca po imenu Nikoklo su s vlasti svrgnuli Feničani, te je Evagora djetinjstvo proveo u izgnanstvu. Godine 410. pne. u Kilikiji okupio 50 pristalica s kojima se iskrcao na Cipru, digao ustanak i preuzeo vlast nad Salaminom, a kasnije i nad cijelim Ciprom. Ispočetka je, očekujući pokušaj Perzijanaca da preuzmu vlast nad otokom, saveznika pronašao u Ateni, da bi se nakon poraza Atene u peloponeskom ratu 404. pne. nastojao okrenuo perzijskom kralju Artakserksu II te isposlovao savez Perzije i Atene koji će do izražaja doći u korintskom ratu. U tom je ratu Evagora aktivno sudjelovao, ali je kasnije ipak zaratio s Perzijom te je, nakratko, uz egipatsku pomoć osvojio dijelove Male Azije i Fenicije. Nakon Antalkidinog mira 387. pne. ostao bez saveznika. Godine 381. pne. su Perzijanci iskrcali veliku vojsku na otok, ali im se Evagora godinama opirao, sve dok 376. pne. nije uspio isposlovati mir temeljem koga zadržava prijestolje, iako kao perzijski vazal. Godine 374. pne. ga je ubio dvorski eunuh zbog privatne svađe, a naslijedio sin Nikoklo.

Evagora se u antičkim izvorima često navodio kao uzoran vladar, koji je brinuo o dobrobiti svojih podanika, ali i kao veliki poklonik helenske kulture. Upravo njemu se pripisuju reforme temeljem kojih je dotadašnje ciparsko pismo zamijenjeno grčkim alfabetom.

## Vanjske veze

* An Evagoras' coin on a stamp of Republic of Cyprus
409. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **409. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina konzulstva Kosa i Medulina** (ili, rjeđe, **godina 345. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 409. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.



== Događaji ==
* [[Peloponeski rat]]: [[Atena|Atenski]] vojskovođa [[Alkibijad]] osvaja [[Bizantij]], okončavši tako pobunu tog grada protiv [[Atena|Atene]]. Time je [[Bospor]] u potpunosti stavljen pod atenski nadzor te osigurana redovna opskrba Atene žitom iz [[Bosporsko Kraljevstvo|Bosporskog Kraljevstva]] na obali [[Crno more|Crnog mora]].
* [[Peloponeski rat]]: Atenski vojskovođa [[Trazil]] komandira atenskom ekspedicijom iji je cilj staviti pod nadzor [[Jonija|Joniju]]. Nakon što je osvojio [[Kolofon]] u blizini [[Efez]]a je poražen od združenih efeških, [[Perzijsko Carstvo|perzijskih]] i [[Sirakuza|sirakuških]] snaga.
* [[Kartagina|Kartaški]] vojskovođa [[Hanibal Mago]] koristi peloponeski rat, odnosno iscrpljenost Sirakuze i drugih grčkih gradova na [[Sicilija|Sicilji]] kako bi pokrenuo veliki pohod s ciljem osvajanja otoka te tako započinje [[sicilijanski ratovi|drugi sicilijanski rat]]. Njegove snage odnose velike pobjede u bitkama kod [[bitka kod Selinunta|Selinunta]] i [[bitka kod Himere (409 pne.)|Himere]], a pri potonjoj je grad Himera uništen, a 3000 grčkih zarobljenika pogubljeno u znak odmazde zbog smrti Hanibalovg djeda Hamilkara Maga u [[Bitka kod Himere (480. pne.)|istoimenoj bitci]] sedamdeset godina ranije.
* [[Pauzanija od Sparte|Pauzanije]] nasljeđuje svog oca [[Pleistoanakt]]a kao [[Agijadi|agijadski]] kralj [[Sparta|Sparte]].
* Osnovan grad [[Rodos]].
* Praizvedena [[Sofoklo]]va drama *Filoktet''.

## Rođenja
*

## Smrti
* Pleistoanakt, kralj Sparte
Bosporsko Kraljevstvo

**Bosporsko Kraljevstvo** ili *Kraljevstvo Kimerijskog Bospora* bila je antička država smještena na istočnom dijelu Krima te duž Tamanskog poluotoka, odnosno na obalama današnjeg Kerčkog prolaza. Nastala je postepenim ujedinjavanjem grčkih kolonija koje su na sjevernim obalama Crnog mora postojale od 7. vijeka pne., odnosno miješanjem kolonista i njihovih potomaka sa skitskim i sarmatskim domorocima. Tim je područjem sredinom 5. vijeka pne. zavladala dinastija Spartokida koja će stvoriti bogatu državu, čija je ekonomija bila temeljena na trgovini žitom, zlatom i robovima. Godine 110. pne. je tim područjem zavladao Pont, ali da bi nakon 8. pne. vlast ponovno preuzeli domaći vladari, iako je Bosporsko Kraljevstvo tada postalo klijentska država Rimskog Carstva. Kao takvo je nestalo u Velikoj seobi naroda, najvjerojatnije uništeno od strane Huna ili Alana.

Iako o njemu nije postojalo mnogo podataka, te iako nije imalo neposredan efekt na najpoznatije ličnosti i događaje Starog vijeka, Bosporsko Kraljevstvo izaziva veliko zanimanje historičara i arheologa. To je prije svega zbog činjenice da je predstavljala prvu helenističku državu, odnosno pokušaj da se grčka kultura i tehnologija spoje s ne-grčkim običajima i političkim sistemom. Osim toga, bosporski kraljevi su iza sebe ostavili cijeli niz vrijednih artefakata, od kovanica do raskošnih grobnica u kurganima koji su se intenzivno počeli otkrivati i proučavati nakon propasti SSSR-a.

## Vanjske veze

* ''Rare and Unique Coins of Bosporan Kingdom''. Bulletin of the Odessa Numismatics Museum. Issues 7, 8, 9. 2001. Odessa. Ukraine.
Kolofon

**Kolofon** (grčki ) je bio grad u drevnoj Lidiji, osnovan od strane grčkih kolonista u 1. milenijumu pne. Bio je smješten između Lebedosa (na zapadu) i Efesa (na jugu) te pripadao Jonskom savezu. Bio je poznat po svojoj konjici, ali je do rimskih vremena izgubio na važnosti. Ruševine mu se nalaze u blizini Izmira u suvremenoj Turskoj.

## Izvori
* 
* Loeb Classical Library, vol. 3/8 of Lucian's works , with facing Greek text
* Works of Lucian of Samostata at sacred-texts.com
* Herodotus Project: Colophon
Astane-je Ašrafije

**Astane-je Ašrafije** (perz. آستانه اشرفیه) je grad u sjevernom Iranu odnosno pokrajini Gilan, položen 5 km sjeverozapadno od Lahidžana i 30&nbsp;km istočno od Rašta. Geografski je smješten uz desnu obalu rijeke Safid-Rud na nadmorskoj visini od -8 m, a od obala Kaspijskog mora udaljen je 20-ak km. Glavne privredne djelatnosti u gradu su uzgajanje riže, kikirikija, svile te ljekovitog bilja. Lokalna svetišta uključuju Hasanovu i Muhamedovu imamzadu, Grobnicu Džalal al-Dina Ašrafa (brata Imama Reze). Historijski, grad se počeo razvijati nakon što su Safavidi podigli imamzadu Čenar Padšah. Glavna prometnica u gradiću je cesta 22 koja ga spaja s Lahidžanom i Raštom, a sjeverna lokalna cesta povezuje ga i s Kijašaherom odnosno kaspijskom obalom. U Astane-je Ašrafiji nalaze se dva mosta preko Safid-Ruda od kojih je južni dugačak oko 1,0 km. Jedan od najpoznatijih stanovnika Astane bio je iranski leksikograf Muhamed Moin. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Astane-je Ašrafiji je živjelo 36.298 ljudi.

## Veze
* Gilan

## Literatura
*  

## Vanjske veze
*  Službene stranice grada Astane-je Ašrafije 
;Ostali projekti
Trazil

:*Ovaj članak je o atenskom vojskovođi. Za filozofa v. [[Trazil iz Mendesa]].*

**Trazil** () (? - 406. pne.) je bio atenski strategos (vojskovođa) i državnik koji je imao značajnu ulogu u kasnoj fazi peloponeskog rata. Godine 411. pne. je bio jedan od komandanata atenske flote na Samosu, te je organizirao otpor oligarsima koji su iste godine prevratom srušili atenska demokraciju u Ateni. Nakon što su 410. pne. napori demokratski orijentiranih mornaričkih komandanata urodili plodom te je došlo do ponovne uspostave demokracije, Trazil se posvetio ratnim operacijama na Helespontu, ali je u tome imao manje uspjeha od većine svojih kolega. Godine 406. pne. je sudjelovao u bitci kod Arginuskih otoka koja je završila velikom atenskom pobjedom. Međutim, Atenjani su u toj bitci imali velike gubitke, a nakon bitke je brodovlje stradalo i zbog iznenadne oluje. Masovna pogibija je izazvala bijes u atenskoj javnosti, pa je protiv Trazila kao "žrtvenog jarca" organizirano suđenje nakon koga je pogubljen. Iako su se Atenjani vrlo brzo pokajali zbog te odluke, vijekovima nakon toga je Trazilovo suđenje i pogubljenje - kao izraz osjećaja neobrazovanih masa koji nemaju veze s razumom - bio jedan od ključnih argumenata protivnika demokracije.

## Izvori
Pauzanija

***Pauzanija*** (grčlki: Παυσανίας (novogrčki izgovor ) je ime nekoliko ličnosti:

* Pauzanija (Atenjanin), ljubavnik pjesnika Agatona i lik u Platonovom *Simpoziju*
* Pauzanija (general), spartanski vojskovođa i regent iz 5. vijeka pne.
* Pauzanija od Makedonije, kralj antičke Makedonije od 399. do 393. pne. te pretendent na argeadsko prijestolje ~368-360. pne.  
* Pauzanija sa Sicilije, ljekar iz 5. vijeka pne., poznat kao prijatelj Empedokla
* Pauzanija od Sparte, kralj Sparte od 409. do 395. pne.
* Pauzanija iz Orestisa, tjelohranitelj koji je ubio Filipa II Makedonskog godine 336. pne.
* Pauzanija (geograf), grčki putnik, geograf i pisac iz 2. vijeka n.e.
* Pauzanija, ljekar u vojsci Aleksandra Velikog
* Pauzanija iz Damaska, grčki historičar
Hanibal Mago

**Hanibal** (poznat po nadimku ***Mago*** ili **Magon**) (? - 406. pne.) bio je kartaginski vojskovođa poznat po uspjesima u drugom sicilijanskom ratu.

Hanibal je bio unuk Hamilkara Magoa, vojskovođe koji je u prvom sicilijanskom ratu godine 480. pne. vodio kartaginsku vojsku protiv Grka i bio ubijen u bitci kod Himere. Kada je sedamdeset godina kasnije sicilijanski grad Segesta zatražio pomoć protiv Selinunta, Hanibal je stekao na čelo velike kartaginske vojske. Godine 410. pne. je spriječio Selinunt da osvoji Segestu, a godinu dana kasnije pokrenuo pohod protiv samog Selinunta koji je pao nakon velike bitke. Hanibal je potom pokrenuo vojsku protiv grada Himere, koga je također osvojio nakon bitke te ga srušio i pogubio 3000 zarobljenika u znak odmazde zbog djedove smrti. 

Hanibal je potom nastavio uspješne operacije protiv grčkih gradova-država te uspostavljao dominaciju Kartagine nad Sicilijom. Godine 406. pne. je, međutim, prilikom opsade Akragasa u njegovoj vojsci došlo do izbijanja kuge kojoj je podlegao i sam Hanibal.

## Napomene

## Izvori
* Ksenofont, *Hellenika*
Bitka kod Selinunta

**Bitka kod Selinunta** se odigrala u proljeće godine 409. pne. te je predstavljala prvi veći okršaj u drugom sicilijanskom ratu koji se između Kartagine i grčkih kolonija vodio za nadzor nad Sicilijom. U njoj su kartaginske snage pod komandom Hanibala Magoa potukle snage dorskog polisa Selinunt te osvojile grad nakon krvave desetodnevne opsade. Grad je nakon toga srušen, a Kartaginjani su nastavili pohod kojim se nakon dugo vremena uspostavljena hegemonija Kartagine nad velikim dijelovima otoka.
Bitka kod Himere (409. pr. n. e.)

**Druga bitka kod Himere** se odigrala godine 409. pne. kod grada Himera na Siciliji za vrijeme drugog sicilijanskog rata. Kartaginske snage pod Hanibalom Magom su porazile snage grčkih polisa na Siciliji te zauzele Himeru, koja je potom srušena. Hanibal je dao pogubiti 3.000 zarobljenika kako bi osvetio smrt svog djeda Hamilkara koji je kao komandant kartaginskih snaga poginuo u bitci na istom mjestu više od sedamdeset godina ranije.
Yvonne Strahovski

**Yvonne Strahovski** (30. jul 1982.-) je australijska glumica. Rođena je u Maroubrai, gradu blizu Sydneyja kao **Yvonne Strzechowski**. Kasnije je uzela umjetničko ime Yvonne Strahovski po želji Josha Schwartza, producenta TV-serije *Chuck* zbog lakšeg izgovora.

Strahovski je završila Santa Sabina College u gradu Strathfield. Naknadno je stekla diplomu nakon trogodišnji studij glume na University of Western Sydney. Strahovski je nakon toga glumila u par australijskih filmova i TV-serija.Trenutno glumi ulogu Sarah Walker u američkoj seriji *[[Chuck (TV serija)|Chuck]]*.

Strahovski, uz engleski, govori i poljski jezik. U epizodi "Chuck Versus the Wookiee" TV-serije *Chuck* tako nastupa u sceni gdje govori poljskim jezikom. U toj seriji govori s američkim naglaskom, ali se može čuti i njem australijski naglasak u epizodi "Chuck Versus The Ex". Njena audicija moze se čuti u *Chuck: The Complete First Season*, i na YouTubeu

Strahovski je 2006. i 2007. godine bila kraće vrijeme u vezi sa glumcom Mattom Doranom.

Strahovski je godine 2009. u Maximovom izboru *100 vrućih žena svijeta* došla na 94. mjesto.

### Filmovi

### Televizija

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* Bio at the official NBC site for ''Chuck''
* TVGuide.com interview
* "Chuck" audition on YouTube
* Fan Website 
* Fan Website 
* http://www.chuckpodcast.com/chuckpodcast/Podcast-AAC/Entries/2009/5/3_Episode_021_-_Yvonne_Strahovski_Interview_(AAC).html
Pauzanija od Sparte

**Pauzanija** (grčki *Παυσανίας*) (? - cca. 380. pne.) je bio spartanski kralj iz dinastije Agijada, sin kralja Pleistoanakta. Pauzanija je na prijestolje došao nakon očeve smrti. Za vrijeme njegove vladavine je dugotrajni peloponeski rat završio spartanskom pobjedom.

Kada je godine 395. pne. izbio korintski rat Pauzanija na čelu svog kontingenta nije na vrijeme stigao u pomoć kontingentu na čelu sa spartanskim vojskovođom Lisandrom. Nakon što su Spartanci potučeni u bitci kod Halijarta a Lisandar poginuo, u Sparti je protiv Pauzanije pokrenuto suđenje na kome je smijenjen s prijestolja i osuđen na smrt. Pauzanija se prije presude sklonio u Tegeju, a potom otišao u izgnanstvo u Perzijskom Carstvu, gdje je ostao sve do smrti. Prijestolje je naslijedio njegov sin Agesipolis I.
408. pr. n. e.

Godina **408. pne.** bila je godina predjulijanskog rimskog kalendara. U rimskoj državi bila je poznata kao **Godina tribunata Jula, Ahale i Kosa** (ili, rjeđe, **godina 346. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 408. pne. za ovu godinu se koristila od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] postala glavna metoda u zapadnoj Evropi sa označavanje godina.



== Događaji ==
* [[Peloponeski rat]]: [[Perzijsko Carstvo|Perzijski]] kralj [[Darije II]] odlučuje nastaviti rat protiv [[Atena|Atene]], odnosno pomagati [[Sparta|Spartu]], te na nagovor svoje žene [[Parysatis|Parisatide]] njenog sina [[Kir Mlađi|Kira]] imenuje [[satrap]]om ([[Lidija|Lidije]], [[Frigija|Frigije]] i [[Kapadokija|Kapadokije]] kao i komandantom svih [[Ahemenidi|ahemenidskih]] snaga u [[Mala Azija|Maloj Aziji]]. Dotadašnji satrap Lidije [[Tisafern]] je premješten u [[Karija|Kariju]]. Kir od oca prima sredstva kojima bi trebao pomoći Spartancima da obnove flotu desetkovanu u nedavnim bitkama, ali isto tako počinje stvarati i vlastitu najamničku vojsku.
* [[Peloponeski rat]]: [[Alkibijad]] se nakon niza pomorskih pobjeda trijumfalno vraća u [[Atena|Atenu]] i vodi vjersku procesiju u [[Eleuzina|Eleuzini]] i sudjeluje u [[Svete misterije|Svetim misterijama]] čime se iskupio za navodno svetogrđe zbog koga je bio protjeran [[415. pne.]] Alkibijad je potom imenovan vrhovnim komandantom atenske flote i poslan na [[Otok Samos|Samos]] na čelo svojih snaga.
* [[Peloponeski rat]]: Spartanski admiral [[Lisandar]] dolazi u [[Efez]] gdje uz pomoć perzijskog satrapa Kira počinje obnavljati flotu.
* Filozof [[Gorgija]] na svegrčkom okupljanju u [[Olimpija (Grčka)|Olimpiji]] drži govor kojim se usprotivio perzijsko-spartanskom savezu.
* [[Kartagina|Kartaginjani]] uništavaju [[Stara Grčka|grčki]] grad [[Himera|Himeru]] na [[Sicilija|Siciliji]].
* Nakon što su mu u Ateni izvedene drame *Orest* i *Feničanke'', znameniti dramatičar Euripid, nezadovoljan njihovim prijemom, prihvaća poziv makedonskog kralja Arhelaja I kako bi boravio na njegovom dvoru.

## Rođenja
* Eudoks sa Knida, grčki astronom, matematičar, fizičar i sljedbenik Pitagore (u. cca. 355. pne.)
* Dion, tiranin Sirakuze (u. cca. 354. pne.)

## Smrti
*
Police Woman

**Police Woman** (što na engleskom znači *policajka*) je naziv za:

* Police Woman (TV serija), popularna TV-serija iz 1970-ih s Angie Dickinson u glavnoj ulozi;
* Police Woman (film), hongkonški film iz 1974. godine.
Police Woman (TV serija)

***Police Woman*** je bila američka policijska TV-serija koja se originalno emitirala na programu NBC-a od 13. septembra 1974. do 29. marta 1978. U njoj je Angie Dickinson tumačila naslovnu ulogu - pripadnice losanđeleske policije (LAPD) koja rješava kriminalističke slučajeve. Smatra se jednom od prvih uspješnih američkih serija gdje je protagonistica bila žena. Krajem 1970-ih ju je tadašnja Radiotelevizija Beograd pod naslovom **''Policajka** *emitirala u okviru programa [[JRT]]-a.

Protagonistica - narednica Suzanne "Pepper" Anderson - prvi put se na malim ekranima pojavila godine 1973. u "The Gamble", TV-filmu, odnosno epizodi [[TV antologija|televizijske]] antologije *Police Story*. Tamo je opisana kao [[tajni agent|prikrivena agentica]] Odjela za kriminalne zavjere LAPD. Uspjeh epizode je producente potakao da naprave [[spin-off]] odnosno seriju u kojoj bi Anderson bila glavna junakinja. U njoj je Anderson pod nadzorom svog šefa - narednika Williama "Billa" Crowleya ([[Earl Holliman]]) te uz pomoć kolega Petea Roystera ([[Charles Dierkop]]) i Joea Stylesa ([[Ed Bernarda]]) - pod različitim krinkama (prostitutka, učiteljica, konobarica i sl.) dolazila u blizinu osumnjičenika za razne zločine, od ubistava do krijumčarenja droge.

Serija je, pogotovo u prvoj sezoni, doživjela ogroman uspjeh. U februaru [[1976]]. godine je tadašnji američki predsjednik [[Gerald Ford]] odgodio svoju redovnu televizijsku pres-konferenciju zato jer je htio gledateljima omogućiti da nesmetano gledaju *Police Woman''.

## Vanjske veze
*
Televizijska antologija

**Televizijska antologija** (skraćeno: **TV-antologija**), za koju se ponekad koristi i izraz **antologijska serija** jest televizijska serija dramskog sadržaja karakteristična po tome što svaka epizoda ima poseban zaplet i likove koji nemaju neposredne veze s drugim epizodama. Epizode umjesto toga u najlabavijem smislu spaja isti žanr, ugođaj, odnosno voditelj/narator.

Televizijske antologije su karakteristične za najraniji period komercijalne televizije, a format su preuzele od istovjetnih antologijskih serija na radiju. Televizijski studiji su im davali prednost zbog niskog budžeta, kao i veće raspoloživosti glumaca. Taj je format s vremenom izgubio na popularnosti 1970-ih, ali su se neke od antologijskih serija kao *[[The Twilight Zone|Zona sumraka]]* i *[[Alfred Hitchcock Presents]]* snimane i 1980-ih i 1990-ih.

## Vanjske veze
* National Audio Theatre: "Inebriate of Air: A Short History of Contemporary American Radio Drama" by Sarah Montague, June 8, 1999)
Luka Nižetić

**Luka Nižetić** (Split, 12. kolovoza 1983.), hrvatski pjevač pop-rock izričaja.

Godine 2005. objavio je svoj debi album "Premijera". Najpoznatiji je po hitovima *Ponekad poželim* i *Proljeće*.

## Biografija
Luka je drugo dijete Tamare i Mila. Ima stariju sestru Petru, TV voditeljicu (*Po ure torture*). Za njega kažu da je bio živo dijete. Nostalgično je vezan uz splitski kvart Mertojak u kojem je odrastao, a po svemu sudeći Luka i nema namjeru iseliti do daljnjega iz svog grada.

Kako su Lukini roditelji uvidjeli da Luku okupira jedino glazba, na prvo glazbeno školovanje su ga poslali kod časnih sestara, točnije kod časne Cecilije, kod koje je pohađao satove klavira. Negdje u petom razredu osnovne počeo je odlaziti i na satove pjevanja kod Miše Limića, gdje se prvi put susreo s osnovama skladanja glazbe. S opernom divom Sanjom Erceg–Vrekalo je Luka vježbao i usavršavao tehniku pjevanja.

U 17-toj godini Luka je napisao svoju prvu pjesmu, *Ludi grade*, koju je Zdenko Runjić uvrstio u program Melodija hrvatskog Jadrana 2001., gdje, na sveopće iznenađenje, mladi pjevač osvaja 3 Srebrna galeba za 2. nagradu stručnog ocjenjivačkog suda (za glazbu, tekst i interpretaciju). Nakon toga su uslijedile godine s više i manje zapaženim nastupima na raznim festivalima.

Godina 2004. je prijelomna za mladog splitskog glazbenika, jer potpisuje ugovor s diskografskom kućom Menart, a naredne godine objavljuje debitantski album pod imenom Premijera, s kojeg su skinuti uspješni singlovi *Ne krivi me*, *Tebi pjevam*, *Ponekad poželim*, *Proljeće* i *Meni trebaš ti*. Nakon svog drugog nastupa na Dori 2005., na kojoj je predstavio svoju autorsku pjesmu *Proljeće*, postaje općepoznato glazbeno lice u Hrvatskoj. Slijedi nominacija za diskografsku nagradu Porin u kategoriji za debitanta godine, te nastup na samoj dodjeli nagrada u Osijeku.

S uspjesima nastavlja na Hrvatskom radijskom festivalu 2006. godine, gdje s Lanom Jurčević izvodi skladbu *Prava ljubav*, koja u vrlo kratkom roku postaje još jednim Lukinim hitom, osvajajući vrhove domaćih top lista. Na Festivalu zabavne glazbe Split 2006. predstavlja pjesmu *More*, s kojom u prvoj finalnoj večeri osvaja Zlatno jedro (prvu nagradu publike), dok mu je u Superfinalu pripala treća nagrada publike.

Godine 2007. izlazi mu novi album, "Slobodno dišem". Prema sudu radijskih slušatelja, Luka Nižetić i klapa Nostalgija su sa skladbom *Samo mi reci da (Ljepotice mala)* osvojili nagradu u pop-rock kategoriji na Hrvatskom radijskom festivalu 2007. Krajem iste godine je u paru s Mirjanom Žutić pobijedio u drugoj sezoni TV emisije "Ples sa zvijezdama".

Godine 2008. Luka Nižetić je izdao album "Na tren i zauvijek".

## Diskografija
### Albumi
* Premijera (2005.)
* Slobodno dišem (2007.)
* Na tren i zauvijek (2008.)

## Vanjske veze
* Službene stranice 
* Službeni blog 
* Luka Nižetić: "Za Hrvatsku bez krzna"
* Službene stranice Menart
Svete misterije

Izraz **svete misterije** u svom najširem značenju označavaju oblast natprirodne fenomene povezane s božanstvom ili vjerom.

Pod time se podrazumijevaju i pred-kršćanski (poganski) misterijski kultovi i određeni elementi kršćanskog vjerovanja koji se npr. u pravoslavlju nazivaju Svete tajne.

## Povezano
* Misterija
* Sakrament
* Dionizijske misterije
* Eleuzinske misterije

## Vanjske veze
* Discipline of the Secret article in Catholic Encyclopedia
* On the Mysteries by St. Ambrose of Milan
* Mystagogical Lectures St. Cyril of Jerusalem