Momir Kecman

**Momir Kecman** je jugoslavenski i srpski rvač, trener, sudija i sportski radnik. Po zanimanju je diplomirani inženjer elektrotehnike.  Visok 170 cm i težak 74 kg u svom vrhuncu, Kecmanove fizičke osobine nadopunjavale su njegov stil, čineći ga cijenjenom ličnošću u istoriji jugoslavenskog i srpskog sporta. Nakon perioda aktivnog takmičenja ostao je uključen u rvanje kroz administrativne uloge u brojnim sportskim organizacijama.
## Biografija
Rođen je 10. decembra 1940. u Krnjoj Jeli, Bosanski Petrovac, Bosna i Hercegovina.  Otac Bogdan je kao prvoborac u partizanima poginuo 1942. Majka Sava је umrla 1943. god. Do 1951. god. odgajali su ga najbliži rođaci, kada je završio četiri razreda osnovne škole. Slijedio je boravak po dječijim domovima u Sarajevu, Varešu, Gradačcu, Bosanskom Petrovcu i Banja Luci, gdje je završio srednju elektrotehničku školu. 

U tom periodu izgradio je snažnu sportsku osnovu baveći se šahom, gimnastikom, odbojkom, košarkom i nogometom. Članovi šire porodive, pružili su početnu podršku njegovom sportskom razvoju, potičući otpornost i strast prema sportu kao načinu prevladavanja teškoća. Ova rana iskustva u poslijeratnoj Jugoslaviji, obilježena siromaštvom i preseljenjem, usadila su disciplinu i odlučnost koja će definirati njegov pristup rvanju. 

Dolaskom 1960. god. u Beograd i nakon pet dana provedenih na klupama željezničke stanice, upisao je elektrotehnički fakultet i završio ga prije vremena. Sve ispite je položio u prvom ispitnom roku. Zaposlio se u Elektroprivredi, uradio nekoliko studija pa su od njega tražili da se odrekne sporta da bi se posvetio poslu. Ljubav prema sportu je bila veća, iako od njega nije živio, bio je amater, a poslom se bavio da bi mogao živjeti. Tokom radnog vijeka upisao je i postdiplomske studije i ekonomski fakultet, učio strane jezike.
### Rvanje
Momir Kecman se prvi put susreo s rvanjem 1960. godine u dobi od 19 godina. Inspiriran uspjehom jugoslavenskog rvača Branka Martinovića, koji je osvojio srebrnu medalju u grčko-rimskom rvanju na Olimpijskim igrama 1960. u Rimu, Kecman je potražio sport kao individualnu aktivnost koja bolje odgovara njegovoj samostalnoj prirodi, nakon neuspješnih pokušaja u timskim sportovima poput nogometa i kratkog perioda u džudou. 

Postao je član Rukometnog kluba Radnički iz Beograda i kao početnik, prošao je rigorozne treninge s naglaskom na osnovne vještine poput ravnoteže, poluge i eksplozivne snage. Kecmanova početna obuka bila je usmjerena na grčko-rimsko rvanje, stil koji naglašava tehniku gornjeg dijela tijela, bacanja i zahvate bez napada nogama. Treneri su primijetili njegovu brzu prilagodbu, kako je napredovao od osnovnih vježbi do izvođenja složenih manevara nakon samo nekoliko treninga, ističući njegovu urođenu agilnost i mentalnu snagu razvijenu kroz prethodne sportove. Ovaj period razvoja vještina početkom 1960-ih postavilo je temelje za takmičarsku spremnost, s naglaskom na holistički razvoj uključujući prehranu i psihološku pripremu

Godine 1967. postao je prvi put pojedinačni državni prvak Jugoslavije. Tu titulu je osvojio ukupno 6 (šest) puta (uz još dva srebra i jednu bronzu). Slijedili su uspješni nastupi na evropskim i svjetskim prvenstvima, Mediteranskim igrama i 1972. god na Olimpijskim igrama u Minhenu. Osvojio je i dvije od ukupno četiri svoje medalje na domaćem prestižnom Trofeju šampiona. Sa Radničkim je 1973. god. postao klupski prvak Jugoslavije 

### Trener
Nakon što je završio međunarodnu natjecateljsku karijeru 1973. godine četvrtim mjestom na Svjetskom prvenstvu u Teheranu, Momir Kecman prešao je u trenerski posao, dok je nastavio nastupati na klupskom nivou za RK Radnički Beograd do 1990. Od 1973. godine bio je igrač-trener uz Miroslava Čitakovića, preuzimajući primarnu odgovornost za trening programe kluba i fokusirajući se na razvoj omladinske klupske škole, koja je godišnje upisivala oko 60 članova i stvorila nekoliko talenata na nacionalnom nivou.

Kecmanovo treniranje naglašavalo je tehničku stručnost, taktičku pripremu i psihološku podršku, što je značajno pridonijelo trajnom uspjehu RK Radničkog u jugoslavenskim ligama toekom 1970-ih i 1980-ih. Pod njegovim vodstvom klub je osvojio jugoslavensko ekipno prvenstvo 1973. godine i odgojio sportaše poput Prvoslava Ilića, osvajača srebrne medalje na Evropskom prvenstvu 1982., i Gorana Kasuma, koji je početkom 1990-ih osvojio više svjetskih i evropskih medalja. Također je mentorirao svog sina, Mladena Kecmana, koji je osvojio nacionalne medalje i zauzeo 10. mjesto na Svjetskom prvenstvu 2001. Kecman se potpuno povukao iz aktivnog trenerskog posla oko 2017, ali je nastavio sudjelovati na natjecanjima i savjetovati srpske rvače i u kasnijim godinama.

Osin takmičarske i trenerske karijere, stekao je i zvanje međunarodnog sudije prve kategorije. 
### Sportske funkcije
Oavljao je i slijedeće funkcije:
* član predsjedništva Rvačkog saveza Jugoslavije od 1978. do 1986. i od 1990. do 1993. 
* član Stručne komisije Međunarodne rvačke federacije (FILA) od 1978. do 1982. 
* član predsjedništva Saveza organizacija fizičke kulture (SOFK) Srbije bio je od 1974. do 1978. 
* član Predsjedništva Olimpijskog komiteta Savezne Republike Jugoslavije (1990–1998),
* predsjednik Skupštine Rvačkog saveza Srbije i Crne Gore, potom Srnije (2004–2011). 
* predsjednik RK Radničkog od 1990. do 2001, lično je sponzorirao klub tokom kriza 1990-ih, putem zanatska radnja za plastifikaciju „Kecman i sinovi“, osiguravajući njegov opstanak i fokus na razvoj mladih.
* Osnovao je tri rvačka kluba u Bosni i Hercegovini: u Banjoj Luci, Driniću i Bosanskom Petrovcu 
## Priznanja
* Oktobarska nagrada Beograda (1971.), 
* Orden zasluga za narod Jugoslavije (1973.), 
* Orden Nemanje III. reda (2000.), 
* Zlatna značka Svjetskog rvačkog saveza (1973.), 
* Nacionalno priznanje Vlade Republike Srbije (2007.), 
* Nagrada za životno djelo Sportskog saveza Srbije i dr.
 
## Vanjske veze
* Intervju: Momir Kecman, jugoslavenski i srpski rvač

## Izvori