Faik Konica

**Faik Konica** (Konica, 15. ožujka 1875. – Washington, 15. prosinca 1942.) je bio albanski književnik i ambasador.

## Biografija
Konica je pravi slučaj dječaka *enfant prodige*. Osnovno obrazovanje je dobio na turskom jeziku u Konici a poslije kratkog vremena nastavio školovanje na Katoličkom sjemeništu (*Saverianum*) u Skadru te na čuvenoj Gimnaziji Galatasaray u Istanbulu. 1890. je preselio u Francusku, najprije u Lisieux, zatim 1892. u Carcassonne, da bi se upisao na Univerzitetu u Dižonu, gdje je diplomirao 1895. iz romanistike. U Parizu je nastavio studije na Collège de France gdje je učio srednjovjekovni francuski, grčki i latinski. Napokon je studije okončao na Univerzitetu Harvardu. U 21. godini Konica je zaključio svoje visoko obrazovanje na nekim među najpriznatijim školskim ustanovama svog vremena. Tečno je govorio albanski, talijanski, francuski, njemački, engleski i turski. Iskustvo u Francuskoj je ulilo u njemu tradiciju liberalizma i demokracije.

1896. u Bruxellesu je osnovao časopis *Albania*, koji se tiskao, kasnije u Londonu (od 1902.), do 1909. godine. Časopis će se pokazati kao ključno periodično glasilo za razvoj albanske književnosti, jer su se na njemu tiskali tekstovi autora raznog podrijetla i narječja, svi dijeleći isti etnički pečat. Na tim su se stranicama pojavili Mitko, Kristoforidi, Fishta, Çajupi, Noli, Skiroi i postigli prve uspjehe. U Londonu Konica je se sprijateljio sa Apollinairom, s kime će se dugo družiti pa i dijeliti ljubavne nevolje.

1909. je odselio u Sjedinjene Države i postao urednik novina *Sunce* (), zvanično glasilo albanske zajednice u Americi, odnosno glas udruge *Zemlja* ().
1912. odputovao je u London gdje je u ime udruge *Vatra* zagovarao albanske interese na Londonskoj konferenciji. Na tom susretu je se odlučila sudbina albanskog naroda, tako da je Albanski narodni preporod dostigao nacionalnu samostalnost i proglašenje prve Albanske države. U martu 1913. je sa Fan Nolijom organizirao Albanski kongres u Trstu.

1914. nalazio je se u Austro-ugarskom carstvu (Beč, Feldkirch, Baden) a kada je izbio rat između Kraljevine Italije i Austro-ugarskog carstva, odselio je u Švicarsku. U Lausanni je 2. novembra 1915. zajedno sa Mehdijom i Mit'hatom Frašerijom objavio raspravu *L'Allemagne et l'Albanie* (Njemačka i Albanija) u kojoj napada njemačku podršku na planu podjele Albanije između Grka i Slavena. U martu 1916. putovao je u Sofiju sa Derviš Himom, zatim u Austriju, iz koje je pobjegao jer su ga austrijske vlasti pratile pod sumnjom.

1921. je se vratio u Sjedinjene Države, gdje je odabran za predsjednika *Vatre* i urednika *Diellija*. 1926. predsjednik Albanije Zogu ga je imenovao prvim albanskim ambasadorom u Sjedinjenim Država. Konica je bio na tom mjestu do Italijanske invazije Albanije (1939).
Umro je u Washingtonu 1942. godine, sahranjen je u Bostonu na groblju Forest Hills.

Poslije pada komunizma u Albaniji (decembar 1990.) njegove su mošti premještene u Tiranu.

## Književno djelo
Konicin doprinos u albanskoj književnosti je relativno malen, ali je njegov utjecaj na kulturu i na pisce svoga vremena bio ogroman. Točnije rečeno, Konica je bio jedan od najbistrijih intelektualaca i poligrafa svoga vremena i nesumljivo najvažniji albanski intelektualac u prvoj polovici 20. stoljeća. Na polju književnosti, njegov časopis *Albanija* je imao ključnu ulogu za tadašnju generaciju pisaca. Borio je se za samostalnost Albanije, ali istovremeno i nastojao da priključi albanski narod Zapadnoj kulturi, da otvori Albaniju prema Zapadu.
Njegovo djelo nastavlja prosvjetiteljsku francusku tradiciju (Diderota na primjer) i ističe se po eleganciji stila, po fluidnoj i harmoničnoj prozi, po originalnošću sadržaja, velikoj kulturi i poznavanjem međunarodne literature. U članu *Për themelimin e një gjuhës letrarishte shqip* (O temelju albanskog književnog jezika) Konica naglašava kako je nužno stvoriti jedan jedinstveni književni albanski jezik.
Mnoga njegova djela su ostala nedovršena ili u ulomku. Bio je plodan i mudar satirist (*Veleposlanstvo tlačitelja u Parizu* ; *Doktor Igla otkriva korijene drame Mamurrasa* ; *Četiri priče o Zululandu*).
Među najpoznatijim njegovim tekstovima ostaje *Kako mi se ukazala Albanija*.

## Djela
*  *Nën hien e  hurmave* (1899.) | U sjeni palmi
*  *Një ambasadë e zulluve në Paris* (1922.) | Veleposlanstvo tlačitelja u Parizu
*  *Dr. Gjëlpëra zbulon rënjët e dramës së Mamurrasit* (1924.) | Doktor Igla otkriva korijene drame Mamurrasa
*  *Shqiperia si m'u-duk* (1929.) | Kako mi se ukazala Albanija
*  *Kater Perrallat e Zululandit* | Četiri priče o Zululandu
*  *Shqipëria : kopshti shkëmbor i Evropës Juglindore* | Albanija : kamenjar jugoistočne Europe
*  *Vepra* | Sabrana djela (2001.)

## Reference

## Bibliografija