open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rankweil

**Rankweil** je trgovište na krajnjem zapadu Austrije od 
11,712 stanovnika, koje administrativno podpada 
pod Okrug Feldkirch.

## Geografija

Rankweil leži na zapadu Vorarlberga, u dolini rijeke Rajne u istočnom dijelu - Laternsertal, na obroncima 
brda Liebfrauen visokog 502 metara.
Udaljen je svega 5 km sjeverno od administrativnog centra Feldkircha, sa kojim je gotovo spojen.

## Historija

Pored mjesta na lokalitetu Brederis iskopani su ostatci rimske vile, danas je to muzej na otvorenom.

Rankweil je prvi put dokumentiran između 917. - 1209. pod imenom **Vinomna**, u to vrijeme u njemu se nalazio karolinški sud. Austriji je pripao 1390.
Od 1354. - 1806. bio je sjedište okružnog carskog suda.

## Znamenitosti

Najveća znamenitost mjesta je utvrđena parohijska crkva, koja je nekad bila i hodočasnička, dokumentirana prvi put oko 1300., proširena prvi put 1470., a onda i 1657.

## Privreda

Rankweil je 1991. imao 5,667 zaposlenih, od kojih je 56% radilo u industriji koja je proizvodila električne uređaje, 
tekstil, dijelove za automobile i voćne sokove.

Ostali su radili u tercijarnom sektoru (administracija, trgovina, usluge).

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Rankweila''
Les Biches (film)

***Les Biches*** () je francusko-italijanski igrani film snimljen 1968. godine u režiji Claudea Chabrola, poznat kao jedno od najboljih ostvarenja u njegovoj filmografiji, ali i kao jedno od prvih značajnijih ostvarenja evropske kinematografije sa eksplicitno lezbijskom tematikom.

Protagonistica, koju tumači Jacqueline Sassard, je Why, mlada i lijepa pariška ulična umjetnica koju slučajno sretne bogatašica Frédérique (čiji lik tumači tadašnja Chabrolova supruga Stéphane Audran), te je pozove u svoj stan, zavede, a nakon toga odvede u luksuznu vilu u Saint-Tropezu gdje sve vrijeme provode na zabavama sa dokonim bogatašima. Radnja prikazuje kako se Why tamo zaljubi u arhitekta Paula Thomasa (koga tumači Jean-Louis Trintignant), a na što ljubomorna Frédérique reagira tako što ga i ona zavede, te odvede u Pariz, ostavivši Why samu i bijesnu u vili.

*Les Biches* je napravljen u jeku seksualne revolucije te je, kao i mnoga ostvarenja u to vrijeme, svojim sadržajem razbijao dotadašnje tabue, prije svega kroz izvrtanje tradicionalnih motiva ljubavnog trokuta i *[[ménage à trois]]* kroz biseksualne likove. Chabrol je, sa druge strane, u neposrednom prikazu seksualnosti bio mnogo suzdržaniji, te su scene zavođenja, iako sadrže erotski naboj, bile mnogo implicitnije. *Les Biches* je prikazan na berlinskom filmskom festivalu gdje je Audran dobila Srebrni medvjed za najbolju glumicu.

Godine 1979. je slovenski sineast Boštjan Hladnik filmu *Les Biches* odao homage u svojoj crnoj komediji *[[Ubij me nježno]]* koja također sadrži motive biseksualnog ljubavnog trokuta.

## Uloge
* Jean-Louis Trintignant - Paul Thomas
* Jacqueline Sassard - Why
* Stéphane Audran - Frédérique
* Nane Germon - Violetta
* Serge Bento - Prodavač knjiga
* Henri Frances
* Henri Attal - Robèque
* Dominique Zardi - Riais

## Reference

## Vanjske veze
*
*  
* 
* ''Les Biches''  sur ELMS
Stéphane Audran

**Stéphane Audran** (8. novembar 1932 -) je francuska glumica, najpoznatija po zapaženim nastupima u nizu hvaljenih ostvarenja francuske kinematografije 1960-ih i 1970-ih, među kojima se posebno ističu ona koja je režirao njen drugi suprug Claude Chabrol. Prije udaje za Chabrola je nakratko bila u braku sa glumcem Jean-Louis Trintignantom sa kojim će također nastupiti u nekoliko filmova, uključujući *[[Les Biches (film)|Les Biches]]* iz 1968. godine, za nastup u kome je na berlinskom festivalu osvojila Srebrni medvjed za najbolju glumicu.

Njen sin Thomas Chabrol je također postao glumac.

## Filmografija
### Film

### Televizija

## Vanjske veze
*
Peppermint frappé

***Peppermint frappé*** () je španski igrani film snimljen 1967. godine u režiji Carlosa Saure. Po žanru predstavlja kombinaciju drame i trilera, a protagonist, koga tumači José Luis López Vázquez je ljekar koji se zaljubi i postane opsjednut suprugu (čiji lik tumači Geraldine Chaplin) svog najboljeg prijatelja. Radnja prikazuje kako ga ona odbije, a nakon čega on, zamijetivši kako joj bolničarka (koju također tumači Chaplin) sliči, odluči da je fizički transformira u njenu kopiju.

Iako je Saura ranije imao niz od kritike hvaljenih ostvarenja, *Frape* je predstavljao prvi film koji mu je donio i komercijalni uspjeh. Kritičari su ga kasnije tumačili kao homage njegovom velikom uzoru Luisu Buñuelu, ali i kao svojevrsni alegorijski prikaz frustracije španskih intelektualaca zbog izolacije, odnosno žudnje zazapadnim vrijednostima i slobodama u Francovoj eri. *Frape* se trebao prikazati na Kanskom festivalu, ali je on prije toga prekinut zbog demonstracija. Umjesto toga je prikazan na Berlinskom festivalu gdje je Saura dobio Srebrni medvjed za najboljeg režisera.

## Uloge
*Geraldine Chaplin – Elena/ Ana/ Žena iz Calande
*José Luis López Vázquez &ndash; Julián
*Alfredo Mayo &ndash; Pablo
*Ana Maria Custodio &ndash; Pablova majka
*Emiliano Redondo &ndash; Arturo
*Fernando Sánchez Polack &ndash; pacijent

## Reference

## Vanjske veze
*
*Rotten Tomatoes
* Purdue Essay 
*http://www.filmref.com/directors/dirpages/saura.html
Ole dole doff

***Ole dole doff*** () je švedski crno-bijeli igrani film snimljen 1968. godine u režiji Jana Troella. Po žanru je drama i predstavlja adaptaciju romana *Ön sjunker* Clasa Engströma. Protagonist, koga tumači Per Oscarsson, je nastavnik liberalnih uvjerenja koji pokušava prebroditi generacijski jaz sa svojim učenicima, ali se pri tome suočava kako sa time da ga ne smatraju nikakvim autoritetom, tako i inzistiranjem svojih pretpostavljenih da koristi tradicionalne metode obrazovanja. *Ole dole doff* je bio prikazan na Berlinskom festivalu gdje je osvojio Zlatni medvjed.

## Uloge
*Per Oscarsson – Sören Mårtensson
*Ann-Marie Gyllenspetz – Anne-Marie
*Kerstin Tidelius – Gunvor Mårtensson
*Bengt Ekerot – Eriksson
*Harriet Forssell – Fru Berg
*Per Sjöstrand – Rektor
*Georg Oddner – Georg, fotografen
*Catti Edfeldt – Jane
*Bo Malmquist – Bengt

## Vanjske veze
*
La Boum

***Tulum*** (francuski *La Boum*) je francuska filmska komedija iz 1980. koji je režirao Claude Pinoteau, a napisali Danièle Thompson i sam Pinoteau. Glavnu ulogu tumači tada 13-godišnja Sophie Marceau, kojoj je ovo bio filmski debij. Radnja se odvija oko 13-godišnje djevojke koja se pokušava snaći u novoj školi te suočiti sa problemima svojih roditelja. Film je postao međunarodni hit, a poglavito u samoj Francuskoj, gdje je bio najgledaniji film godine pošto je na kino blagajnama prodano ukupno 4.378.500 ulaznica. Glazbu je skladao Vladimir Cosma, a Richard Sanderson je pjevao glavnu pjesmu *Reality*. 1982. uslijedio je jedan nastavak, *[[La Boum 2]]*.

## Radnja
13-godišnja Vic je nova djevojka u srednjoj školi. Sprijatelji sa se Penelope te zajedno pregledavaju dečke po školi. Vic je ljuta jer joj roditelji, François i Françoise, zabranjuju da ide na jedan popularni tulum. Savjet joj daje baka, Poupette. Vic se zaljubi u dečka Matthieua. Istodobno, njeni roditelji su u kriznim odnosima jer se otkriva da je otac imao aferu sa jednom ženom.

## Glavne uloge
* Sophie Marceau - Vic Beretton
* Claude Brasseur - François Beretton
* Brigitte Fossey - Françoise Beretton
* Denise Grey - Poupette
* Jean-Michel Dupuis - Étienne
* Sheila O'Connor - Pénélope Fontanet
* Alexandra Gonin - Samantha Fontanet
* Dominique Lavanant - Vanessa

## Odjek
*Tulum* je postao najgledaniji film godine u francuskim kinima: na blagajnama je prodano 4.378.500 ulaznica. Velik uspjeh zabilježio je i u drugim europskim zemljama: Zapadna Njemačka (664.981 ulaznica), Mađarska (1.289.289 ulaznica) i Španjolska (69.164 ulaznica).

## Kritike
Marie Anderson je hvalila film:
:"*Tulum* govori u prvoj ljubavi na podjednako osjećajan i duhovit način. Iako se u prvom redu radi o tinejdžerskoj komediji, film pokazuje i puno smisla za emotivne svijetove mladih razapetih između euforije i suza, a posmatra i spregu nekoliko generacija, koji ovdje nalaze svoje mjesto pod suncem. Tada 13-godišnja Sophie Marceau je ovim uvjerljivim nastupom glavne junakinje započela uspješnu glumačku karijeru te se katapultirana u ligu idola raznih tinejdžera koje je prevazišlo granice Francuske."

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* ''La Boum'' na Rotten Tomatoes
Ivan Pirijev

**Ivan Aleksandrovič Pirijev** (; 17. novembra 1901 - 7. februar 1968) bio je sovjetski filmski režiser, poznat kao jedan od najuspješnijih sineasta u Staljinovoj eri, odnosno šesterostruki dobitnik Staljinove nagrade. Specijalnost su mu bili mjuzikli i komedije 1940-ih, pri čemu se posebno ističu oni u kojima je zvijezda bila njegova druga supruga Marina Ladjinjina, a koji su uživali veliku popularnost u SSSR-u, a nakon Drugog svjetskog rata i u zemljama Istočnog bloka. Iako se danas navodi kao Staljinov režimski sineast i jedan od graditelja Staljinovog kulta ličnosti u sovjetske kinematografije, nakon Staljinove smrti se brzo prilagodio procesu destaljinizacije i, izbjegao pad u nemilost koji je, pak, snašao njegovu suprug Marinu Ladjinjinu. Od nje se 1954. razveo i oženio četiri desetljeća mlađu glumicu Lionelu Skirdu, a potom počeo snimati ozbiljne dramske filmove temeljene na djelima Dostojevskog.

## Vanjske veze
* 
*  www.pyrev.ru: Ivan Pirijev i njegove žene
Gianni Infantino

**Đani Infantino** (; 23. mart 1970) je deveti i trenutni predsednik Fife. Za predsednika je izabran 26. februara 2016. godine. Pre toga, od 2009. godine bio je generalni sekretar Uefe. Poseduje dvojno državljanstvo Švajcarske i Italije.

## Biografija
Đani Infantino rođen je 23. marta 1970. godine u mestu Brig-Glis, u Švajcarskoj. Poreklom je Italijan, iz Kalabrije i Lombardije. Studirao je pravo na Univerzitetu u Frajburgu. Tečno govori italijanski, nemački, francuski i engleski, a koristi se španskim, arapskim i portugalskim.

## Karijera
Infantino je kao advokat radio na poziciji generalnog sekretara međunarodnog centra za sportske studije () u sklopu Univerziteta u Nešatelu.

### Uefa
Infantino je u Uefi počeo da radi u avgustu 2000. godine, da bi od januara 2004. bio postavljen za direktor Uefinog odseka za pravna pitanja i licenciranje klubova. Nakon toga, od 2007. je bio zamenik generalnog sekretara Uefe, da bi dve godine kasnije bio postavljen za generalnog sekretara. Po njegovom dolasku na tu poziciju, Uefa je uvela pravila finansijskog fer-pleja i unapredila komercijalnu podršku fudbalskim asocijacijama manjih država. Pod njegovim vođstvom Evropsko prvenstvo 2016. prošireno je na 24 reprezentacije, a učestvovao je i u stvaranju ideja o Uefa ligi nacija i održavanju Evropskog prvenstva 2020. godine u 13 država.

### Fifa
Đani Infantino bio je član Fifinog komiteta za reforme. Od izvršnog komiteta Uefe dobio je 26. oktobra 2015. podršku da se kandiduje za predsednika Fife na vanrednom kongresu 2016. godine. Istog dana predao je svoju kandidaturu zajedno sa svom dokumentacijom. Na kongresu u februaru 2016. godine izabran je za devetog po redu predsednika Fife na period od tri godine. Ima nameru da Svetsko prvenstvo u fudbalu proširi na 40 timova.

## Privatni život
Infantino je oženjen Linom al Aškar sa kojom ima četiri ćerke – Sabrinu, Alisu, Daliju i Šaniju. Navija za FK Inter iz Milana.

## Reference

## Vanjske veze

* Biografija na sajtu UEFA
29. venecijanski filmski festival

**29. izdanje [[Venecijanski filmski festival|Međunarodne smotre filmske umjetnosti u Veneciji]]** () je bio filmski festival održan u Veneciji od 25. augusta do 7. septembra 1968. godine.

Festival je bio pod dubokom sjenom dramatičnih događaja u tadašnjem svijetu, a prije svega demonstracija radikalne ljevice, čiji su pripadnici također u samoj Veneciji izvodili niz protetstnih akcija smatrajući Festival "buržoaskim". Iako ti ispadi nisu, kao u Cannesu nekoliko mjeseci ranije, doveli do prekida festivala, organizatori su odlučili, u nastojanju da uklone što je moguće više kontroverzi, da se na njemu više ne dodjeljuju glavne nagrade te se ta odluka od sljedećeg festivala počela primjenjivati sve do 1980. godine. 

Na samom dfestivalu je glavnu nagradu Zlatni lav osvojila zapadnonjemačka drama *[[Die Artisten in der Zirkuskuppel: ratlos]]*. Kup Volpi je osvojilo američki glumac John Marley za  ulogu u filmu *[[Faces (film)|Faces]]* te italijanska glumica Laura Betti za nastup u Pasolinijevom filmu *[[Teorema (film)|Teorema]]*.

## Nagrade
*Zlatni lav:
***[[Artists Under the Big Top: Perplexed|Die Artisten in der Zirkuskuppel: ratlos]]* (Alexander Kluge)
*Specijalna nagrada žirija:
***[[Our Lady of the Turks|Nostra Signora dei Turchi]]* (Carmelo Bene)
***[[Le Socrate]]* (Robert Lapoujade)
*Kup Volpi:
** Najbolji glumac - John Marley - (*[[Faces (film)|Faces]]*)
** Najbolja glumica - Laura Betti  - (*[[Teorema (film)|Teorema]]*)
**počasni spomen - *Kierion* (Dimos Theos)
*Nagrada Pasinetti
**Najbolji ilm - *[[Faces (film)|Faces]]* (John Cassavetes)

## Vanjske veze
* 1968 Venice Film Festival at IMDB
* Venice Film Festival 1968
* Venice Film Festival 1968
Nostra Signora dei Turchi

***Nostra Signora dei Turchi*** () je italijanski igrani film snimljen 1968. godine u režiji Carmela Benea. Predstavlja adaptaciju Beneovog istoimenog romana, a u njemu sam Bene tumači neimenovanog protagonista koji u Apuliji pokušava sabotirati lokalni katolički kult vezan uz Otrantske mučenike, ali i kako ga pri tome stalno prati Sveta Margareta (čiji lik tumači Lydia Mancinelli). Film, koji se odlikovao nedostatkom čvrstog zapleta te korištenjem eksperimentalnog stila je premijerno prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je dobio Specijalnu nagradu žirija, koga je podijelio zajedno sa francuskim filmom *[[Le Socrate]]*.

## Vanjske veze
*
Otrantski mučenici

**Otrantski mučenici** ili **Antonio Primaldo i njegovi prijatelji mučenici** naziv je za 813 stanovnika iz gradića Otranta koji su prema kršćanskoj predaji masakrirani nakon što je mjesto 14. kolovoza 1480. godine palo u ruke osmanskog admirala Gedika Ahmed-paše.

## Kršćanska predaja

Turska armada u 150 plovila sa 18.000 vojnika krenula je 28. srpnja 1480. godine pod zidine Otranta, gradića od 6000 stanovnika. Grad su branili vojnici i civili 15 dana te 11. kolovoza grad biva osvojen.

Osmanlije su tada sve starije od 15 godina ubili, a žene i djeca su odvedeni u ropstvo. Po ulasku je Gedik Ahmed-paša zapovjedio odricanje kršćanstva i prelazak na islam. Nakon što su oni to odbili, Ahmed-paša sa vojnicima ulazi u katedralu i pretvara je u konjušnicu. Nadbiskupu su odrubili glavu i nabili je na kolac te poubijali ostalo svećenstvo.

Među 800 stanovnika koji su preživjeli bio je i krojač Antonio Pezzulla "Primaldo". Svi su odvedeni na brežuljak Minervu, gdje su im odrubljene glave. Prvi je ubijen bio Antonio Primaldo. Iz Otranta je Turke nakon 13 mjeseci protjerala vojska kojoj je na čelu bio Alfonso II zajedno sa Matijom Korvinom.

## Kanonizacija
Godine 1539. biskup Antonio de Beccaris otvorio je kanonski proces njihove beatifikacije. 14. prosinca 1771. papa Klement XIV. priznao ih je kao blaženike.

Godine 1994. je priznat rad povijesne biskupske komisije od strane Kongregacije za pitanje svetaca. Časna sestra Francesce Levote je zagovarala 800 otrantskih blaženika da zagovaraju njezino ozdravljenje od raka. Papa Benedikt XVI. dana 20. prosinca 2012. odobrava dekret o čudu, a 11. veljače 2013. je objavljeno kako će otrantski mučenici biti proglašeni svecima.

Papa Franjo u je 12. svibnja 2013. na Trgu sv. Petra u Rimu predvodio misu kanonizacije 800 mučenika proglašenih blaženicima.

## Povezano
* Osmanska invazija Otranta
* *[[Nostra Signora dei Turchi]]*
* Kordopski mučenici

## Izvori
Le Socrate

***Le Socrate*** () je francusko-zapadnonjemački igrani film snimljen 1968. u režiji Roberta Lapoujadea. Protagonist, čiji lik tumači Pierre Luzan je filozof koji se odlučuje potpuno odvojiti od društva koga smatra materijalističkim, a radnja pokazuje njegov odnos sa policajcem koji je zadužen da ga prati. Film je prikazan na venecijanskoj Mostri gdje je osvojoo Specijalnu nagradu žirija zajedno sa italijanskim filmom *[[Nostra Signora dei Turchi]]*.

## Vanjske veze
*
Ljubavna priča (film, 1970)

***Ljubavna priča*** (engleski *Love Story*) je američki romantični film iz 1970. koji je napisao Erich Segal, ujedno i autor istoimenog hit-romana, a režirao  Arthur Hiller. Glavne uloge tumače Ali MacGraw, Ryan O'Neal, John Marley i Ray Milland, dok Tommy Lee Jones ovim filmom ostvaruje filmski debi.

Radnja se odvija oko Olivera, mladića iz bogate obitelji koji se zaljubi u Jennifer, studenticu iz siromašne obitelji. Usprkos suprotnostima, započnu ljubavnu vezu, ali se onda dogodi tragedija kada joj je dijagnosticirana opasna bolest. Prilikom premijere, film je neočekivano postao veliki hit i zaradio 106 milijuna $ u američkim kinima, čime je bio najkomercijalniji film godine. Nominiran je i za velik broj nagrada, od kojih je nagrađen stanovitim dijelom. Usprkos tome, većina kritičara je mlako primila film, prigovarajući zbog prejednostavne priče i kiča. Američki filmski institut je film stavio na #9 mjesto na listi 100 godina AFI-ja... 100 strasti. 1978. pojavio se i manje zapažen nastavak, *[[Oliver's Story (film)|Oliver's Story]]* (1978), u kojem O'Neal glumi uz Candice Bergen.

## Glavne uloge
* Ali MacGraw - Jennifer "Jenny" Cavalleri
* Ryan O'Neal - Oliver Barrett IV
* John Marley - Phil Cavalleri
* Ray Milland - Oliver Barrett III
* Russell Nype - Dean Thompson
* Katharine Balfour- Gđa. Barrett
* Sydney Walker - Dr. Shapely
* Robert Modica - Dr. Addison
* Walker Daniels - Ray Stratton
* Tommy Lee Jones - Hank Simpson

## Nagrade
*Ljubavna priča* nagrađena je sa pet nagrada Zlatni globus: za najbolji film—dramu, režiju (Arthur Hiller), glavnu glumicu u drami (Ali MacGraw), scenarij (Erich Segal) i glazbu (Francis Lai) dok je nominirana u kategoriji najoljeg glumca u drami (Ryan O'Neal) i sporednog glumca (John Marley). Time se našla u rangu filmova koji su pobrali najviše Zlatnih globusa u povijesti, čak pet: *[[Doctor Zhivago (film)|Dr. Živago]]*, *[[The Godfather|Kum]]*, *[[One Flew Over the Cuckoo's Nest (film)|Let iznad kukavičjeg gnijezda]]*, i *[[A Star is Born (1976 film)|Zvijezda je rođena]]*.

Dobila je jednog Oscara—za najbolju glazbu (F. Lai)—dok je nominirana u još šest kategorija—najbolji film, režiju, adaptirani scenario (E. Segal), glavnog glumca (R. O'Neal), glavnu glumicu (A. MacGraw), sporednog glumca (J. Marley).
## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
John Marley

**John Marley** (17. oktobar 1907 - 22. maj 1984) bio je američki glumac čija su specijalnost bile karakterne uloge, ali koji je ostvario niz upečatljivih nastupa među kojima se ističu Phil Cavalieri, otac protagonistice u popularnom filmu *[[Love Story (film, 1970)|Ljubavna priča]]* te hollywoodski producent Jack Woltz u filmu *[[Kum (film)|Kum]]*. Jedna od rijetkih glavnih uloga bila je u Casavettesovom nezavisnom filmu *[[Faces (film)|Faces]]*, a za koju je 1968. godine na venecijanskoj Mostri dobio Kup Volpi kao najbolji glumac.

## Izabranma filmografija

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* 
*
Laura Betti

**Laura Betti** (1. maj 1927 - 31. jul 2004) bila je italijanska glumica i pjevačica poznata po nizu zapaženih nastupa u nekim od najvažnijih ostvarenja italijanske kinematografije 1960-ih i 1970-ih. Specijalnost su joj bile uloge poremećenih, hiperemotivnih ili psihopatskih žena, a jedna od najupečatljivih uloga bio je lik seksualno izopačene sadističke fašistkinje Regine u Bertoluccijevom filmu *[[1900 (film)|20. vijek]]*.

Betti je u privatnom životu bila pristaša radikalne marskističke ljevice, kao i izuzetno bliska prijateljica Piera Paola Pasolinija, za koga je nastupila u filmu *[[Teorema (film)|Teorema]]* i za to na venecijanskoj Mostri dobila Kup Volpi. Godine 2001. je o Pasoliniju režirala dokumentarni film.

## Vanjske veze
* 
* Il Manifesto Obituaries
Die Artisten in der Zirkuskuppel: Ratlos

***Die Artisten in der Zirkuskuppel: ratlos*** () je zapadnonjemački igrani film snimljen 1968. godine u režiji Alexandera Klugea. Protagonistica, čiji lik tumači Hannelore Hoger, je djevojka koja nakon pogibije oca (čiji lik tumači Sigi Graue nasljeđuje njegovu cirkussku trupu. Radnja prati njene napore da očuva cirkus, a pri čemu joj podjednake teškoće predstavljaju tehnički i financijski problemi, ali i dilema da li bavljenje cirkusom ima smisla. Kluge, poznat kao jedan od osnivača pokreta Novog njemačkog filma je *Die Artisten* napravio u nekonvencionalnom stilu, miješajući crno-bijele sa scenama u boji, odnosno stvarajući svojevrsni kolaž gdje se igrane scene miješaju sa citatima znamenitih filozofa. Kluge je velikim dijelom film snimio i kao izraz vlastite frustracije sa Novim njemačkim filmom, koji tada još nije uspijevao da se nametne kao autentični pokret poput francuskog Novog vala. Prikazan je na venecijanskoj Mostri gdje je osvojio Zlatni lav.

## Vanjske veze
* 
* ''Die Artisten in der Zirkuskuppel: ratlos'' bei Filmportal.de
Fugging

**Fucking** je malo mjesto (populacija oko 150) koje pripada općini Tarsdorf, u Innviertel regiji zapadne Gornje Austrije, smješteno na , na granici sa Bavarskom. Nalazi se nadomak Salzburga. Selo je postojalo pod imenom "Fucking" još od 1070 i prozvano je po čovjeku iz šestog stoljeća po imenu Focko. "Ing" je stari germanski sufiks koji znači "ljudi"; tako Fucking, u ovom slučaju, znači "mjesto Fockovih ljudi".

Ime, identično napisano kao i gerund engleske vulgarnosti "fuck", je jako smiješno Anglofonima. Na njemačkom to nema nikakve očigledne asocijacije, smiješne ili ostale, ali će govornici njemačkog biti svjesni engleskog značenja riječi. Njemačka srodnica glagola "fuck", koja se smatra podjednako vulgarnom poput engleskog glagola (ili možda čak i više opscenom, jer se nikad ne koristi figurativno), je *ficken*.

Jedino značajno obilježje mjesta je prometni znak s imenom sela pored kojeg se često turisti slikaju. Znak je najčešće ukradeni prometni znak u Austriji. Značajan dio gradskog proračuna Fuckinga se troši na postavljanje novih znakova. U kolovozu 2005. prometni znakovi su zamijenjeni znakovima koji su zavareni za čelik i postavljeni u cement kako bi se onemogućila njihova krađa.

2004. građani su glasovali o izmjeni imena (zbog učestale krađe znaka i nelagodnosti zbog imena), ali su se odlučili zadržati ga.

## Povezano
* Fucking Hell, njemačko pivo nazvano po Fuckingu
Gangsterski film

**Gangsterski film** je izraz koji se opisuje filmski žanr, odnosno podžanr kriminalističkog filma čija je specifičnost prikazivanje ličnosti i aktivnosti vezanih uz organizirani kriminal. Ovisno o pristupu autora, mogu pripadati širim žanrovskim cjelinama, odnosno sadržavati elemente drame, akcije, trilera ili, rjeđe, komedije.

Iako se neki od filmova koji bi se žanrovski mogli odrediti kao gangsterski mogu pronaći u različitim zemljama svijeta u nijemoj eri, pa se tako Griffithov *[[Musketeers of the Pig Alley]]* iz 1912. godine navodi kao prvi gangsterski film, često se smatra kako je gangsterski film kao specifičan žanr isprofilirao tek početkom 1930-ih u predkodovskom Hollywoodu. To se objašnjava specifičnim kulturnim i ekonomskim okolnostima u kojima je Hollywood nastojao iskoristiti fascinaciju američke javnosti gangsterima kao celebrityjima u doba Burnih dvadesetih, ali i kao svojevrsni izopačeni odraz koncepta američkog sna i brzog puta do bogatstva koji je postao aktualan naglim osiromašenjem masa u Velikoj depresiji. Takvi su filmovi naglasak stavljali manje na pojedinačne zločine, a više na prikaz gangstera i njihovog načina života, često uz određenu mjeru društvene angažiranosti, odnosno nastojanje da se organizirani kriminal pokuša objasniti kao posljedica siromaštva ili lošeg odgoja. Mnogi od tih filmova, čak i nakon što je eksplicitniji prikaz gangsterskih aktivnosti ograničen odredbama cenzorskog Haysovog kodeksa, su kasnije postali klasična ostvarenja, odnosno uzor za brojna druga ostvarenja žanra.

1940-ih se gangsterski film počeo transformirati u specifičan hollywoodski žanr, odnosno filmski stil poznat kao film noir, a nakon završetka Drugog svjetskog rata se žanr pod uticajem Hollywooda počinje razvijati i drugim kinematografijama. To se prije svega odnosi na Francusku gdje su autori poput Jacquesa Beckera i Jean-Pierre Melvillea 1950-ih i 1960-ih razvili specifičan stil i stvorili niz klasičnih ostvarenja. U Japanu se gangsterski film razvio u poseban podžanr yakuza filma, dok će u Hong Kongu 1980-ih razviti specifičan stil poznat kao Heroic Bloodshed.

## Vanjske veze
* Crime and Gangster Films na filmsite.org
Dokken

**Dokken** je američki heavy metal sastav, osnovan 1978. godine u Los Angelesu. Najveći komercijalni uspjeh postižu tijekom 80-ih s nizom hitova poput Dream Warriors, In My Dreams, Breaking the Chains, Is Not Love, The Hunter, Into the Fire, i Alone Again. Originalnu postavu su činili Don Dokken (vokal), George Lynch (gitara), Jeff Pilson (bas) i Mick Brown (bubnjevi). U svojoj glazbenoj karijeri objavili su deset studijskih albuma.

## Članovi sastava

### Sadašnji članovi
* Don Dokken – Vokal, gitara (1979–1989, 1993–danas)
* Mick Brown – Bubnjevi(1980–1989, 1993–danas)
* Jon Levin – gitara (2003–danas)
* Chris McCarvill - bas (2008, 2015-danas)

### Bivši članovi
* George Lynch – Gitara (1980–1989, 1993–1997, 2009)
* Jeff Pilson – bas (1983–1989, 1993–2001, 2009)
* Juan Croucier - bas (1980–1981, 1981-1983)
* Peter Baltes - bas (1981)
* John Norum - gitara (2001-2002)
* Reb Beach - gitara (1998-2001)
* Eddie Meehan - bas (2001-2001)
* Barry Sparks - bas (2001-2009)
* Sean McNabb – bas (live 2006, 2009–2014)
* Alex De Rosso - gitara (2002-2003)

## Diskografija
*Podrobniji članak o temi:[[Diskografija Dokken|Diskografija]]* Dokken

### Studijski albumi
* *[[Breaking the Chains (album)|Breaking the Chains]]* (1981)
* *Tooth and Nail* (1984)
* *[[Under Lock and Key]]* (1985)
* *[[Back for the Attack]]* (1987)
* *Dysfunctional* (1995)
* *Shadowlife* (1997)
* *Erase the Slate* (1999)
* *Long Way Home* (2002)
* *Hell to Pay* (2004)
* *Lightning Strikes Again* (2008)
* *Broken Bones* (2012)
## Vanjske veze
* 
* 2015 George Lynch Interview on Guitar.com
Diskografija benda Dokken

Ovo je kompletna diskografija američke heavy metal i hard rock grupe Dokken.

## Albumi

### Studijski albumi

### Uživo albumi

### Kompilacije

### EP

## Singlovi

## References

## Vanjske veze
* Discography on Dokken's official website
Back for the Attack

***Back for the Attack*** je četvrti studijski album američkog hard rock sastava Dokken, objavljen je 1987. godine. Naziv albuma je preuzet iz istoimene pjesme, zabilježen tijekom sesija za album Under Lock and Key. Singl "Dream Warriors" je izvorno objavljen u veljači 1987. godine kao Soundtrack za horor film ***A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors***.
## Lista pjesama

    Kiss of Death – 5:51 (Don Dokken, George Lynch, Jeff Pilson)
    Prisoner – 4:20 (Lynch, Pilson, Mick Brown)
    Night By Night – 5:23 (Dokken, Lynch, Pilson, Brown)
    Standing in the Shadows – 5:07 (Dokken, Lynch, Pilson)
    Heaven Sent – 4:52 (Dokken, Lynch, Pilson)
    Mr. Scary (strumentale) – 4:31 (Lynch, Pilson)
    So Many Tears – 4:56 (Dokken, Lynch, Pilson)
    Burning Like a Flame – 4:46 (Dokken, Lynch, Pilson, Brown)
    Lost Behind the Wall – 4:19 (Dokken, Lynch, Pilson, Brown)
    Stop Fighting Love – 4:52 (Dokken, Lynch, Pilson, Brown)
    Cry of the Gypsy – 4:51 (Dokken, Lynch, Pilson)
    Sleepless Night – 4:32 (Lynch, Pilson, Brown)
    Dream Warriors – 4:42 (Lynch, Pilson)

## Članovi grupe
* Don Dokken – vokal
* George Lynch – gitara
* Jeff Pilson – bas, vokal
* Mick Brown – bubnjevi, vokal
Emergency – Ward 10

***Emergency Ward - 10*** () je britanska televizijska sapunica koja se originalno emitirala na programu mreže ITV od 1957. do 1967. godine. Radnja je bila smještena u fiktivnu bolnicu Oxbrdge General te pratila privatne živote ljekara, bolničarki i drugog osoblja. Originalno je bila zamišljena kao mini-serija od 6 epizoda, ali je njena gledanost potakla kompaniju Associated Television da je pretvori u sapunicu. Godine 1964. je izazvala veliku pažnju zbog scene u kojoj se crna kirurginja Louise Mahler (koju je tumačila Joan Hooley) ljubi sa bijelim kolegom Johnom Whiteom, a što je predstavljao prvi takav slučaj u nekoj TV-seriji u Zapadnom svijetu.

## Uloge
* Jill Browne ... Bolničarka Carole Young
* Charles 'Bud' Tingwell ... Dr. Alan Dawson
* Desmond Carrington ... Dr. Chris Anderson
* Peter Howell ... Dr. Peter Harrison
* Barbara Clegg ... Bolničarka Jo Buckley
* Frederick Bartman ... Dr. Simon Forrester
* Jane Downs ... Audrey Blake
* Richard Thorp ... Dr. John Rennie
* John Barron ... Harold de la Roux
* Stephen Hancock ... John Faulkner
* Robert MacLeod ... Dr. Whittaker
* Victor Winding ... Dr. Fairfax
* John Alderton ... Dr. Moone
* Rosemary Miller ... Bolničarka Pat Roberts
* John Carlisle ... Dr. Lester Large
* Ray Barrett ... Dr. Don Nolan
* Paul Darrow ... Mr. Verity
* Janet Lees Price ... Bolničarka Jones
* Jane Rossington ... Bolničarka Kate Ford
* Frazer Hines ... Tim Birch
* Ian Cullen ... Dr. Kent
* Sonia Fox ... Viša bolničarka Amy Williams
* Glyn Owen ... Dr. Patrick "Paddy" Meara
* Pik-Sen Lim ... Bolničarka Kim-Yen Kwei
* William Wilde ... Dr. Brooke
* Zulema Dene ... Sestra Wright
* Elizabeth Kentish ... Sestra Crowley
* Caroline Blakiston ... Lena Hyde
* Albert Finney ... Tom Fletcher
* Tom Adams ... Mr. Guy Marshall
* Sheila Fearn ... Elizabeth Benskin
* John Arnatt ... Mr Fitzgerald
* Stella Tanner ... Sestra Ransome
* Douglas Ives ... Potter
* Joan Hooley ... Dr. Louise Mahler
* John White ... Dr. Giles Farmer
* Noel Hood ... Mrs. Anderson
* Pat Nye ... Sestra Jenkins
* Norah Gorsen ... Bolničarka Ann Guthridge

## Povezano
**[[You in Your Small Corner]]*

## Izvori

## Vanjske veze
*
*
Breaking the Chains (album)

**Breaking the Chains** je prvi studijski album heavy metal benda Dokken. Album je izvorno objavljen 1981. godine u Europi Breakin' the Chains na francuskoj etiketi Carrere Records. Ova verzija sadrži neke različite mikseve i naslove pjesama iz kasnijeg američkog izdanja. Album je preimenovan i pušten u SAD-u 1983. godine od strane Elektra Records i dosegao je broj 136 na Billboard 200 chart. U razgovoru sa George Lynch 26. siječnja 2011. godine, naveo je postojanje 500 primjeraka Carrere Records Breakin' the Chains verziju tiskanog s Don Dokken nadimkom umjesto Dokken. Ova verzija također sadrži različite naslovnice albuma.

## Lista pjesama
### 1981 verzija

### 1983 verzija

### Osoblje
* Don Dokken – Vokal, Gitara
* George Lynch – Gitara
* Juan Croucier – Bas-gitara
* "Wild" Mick Brown – Bubnjevi

### Produkcija
* Michael Wagener – Producent, inženjering, mix
* Wyn Davis – mix
* Joe Gastwirt – mix
Under Lock and Key

**Under Lock and Key** je treći studijski album američke heavy metal grupe Dokken, objavljen je 22. Novembra 1985. godine. Album je dosegao platinastu nakladu u SAD-u nakon što je prodao preko milijun primjeraka. 
## Popis pjesama

## Osoblje
### Dokken
*Don Dokken – vokal
*George Lynch – gitara
*Jeff Pilson – bas, prateći vokal
*Mick Brown – bubnjevi, vokal
Joan Hooley

**Joan Hooley** (13. novembar 1936 - ) je britanska glumica rodom sa Jamajke najpoznatija po nastupima u televizijskim sapunicama. Jedna od njih je bila i *[[Emergency Ward 10]]*, gdje je tumačila lik crne kirurginje Louise Mahler. U njoj je u julu 1964. nastupila u sceni u kojoj se njen lik ljubi sa svojim bijelim kolegom Gilesom Farmerom (koga je tumačio John White), a što je predstavljalo prvi međurasni poljubac u nekom TV-seriji u tadašnjem Zapadnom svijetu. 

## Izvori

## Vanjske veze
*
1968. na televiziji

## Globalni televizijski događaji
*31. januar - U Turskoj sa emitiranjem započinje televizijski kanal TRT 1.
*27. februar - Tokom emisije *[[CBS Evening News]]* njen voditelj Walter Cronkite, koji je prethodnih mjesec dana proveo u Južnom Vijetnamu prateći američke snage kako se bore protiv komunista iznosi komentar u kome tvrdi da se rat ne može dobiti, odnosno da ga SAD moraju okončati pregovorima i povući svoje snage iz zemlje; s obzirom da je Cronkite uživao ugled kao neosporni autoritet i oličenje umjerenih stavova komentar izaziva šok u američkom političkom establishmentu, odnosno predstavlja signal da se javnost definitivno počela okretati protiv rata; nedugo potom je predsjednik Lyndon B. Johnson donosi odluku da se neće kandidirati za novi mandat i tako pokreće niz dramatičnih događaja, pa se Cronkiteov komentar često navodi kao jedan od najvažnijih u historiji televizije.
*6. april – U londonskom Royal Albert Hall održano natjecanje za Pjesmu Eurovizije, prvo emitirano u boji.
*2. maj - U Izraelu Izraelska radiodifuzna uprava započinje sa redovnim emitiranjem TV-programa.
*5. august - U Poljskoj na programu TVP1 prikazana prva epizoda špijunske TV-serije *[[Važnije od života]]* koja će steći kult-status, ali i popularnost izvan poljskih granica, postavši jednom od najuspješnijih ostvarenja u historiji poljske televizije.
*14. oktobar - Tokom svemirske misije Apollo 7 se prvi put prenose televizijski snimci iz orbite.
*17. novembar - Američka TV-mreža NBC, u nastojanju da se strogo drži unaprijed određenog rasporeda, prekida prijenos utakmice footballa između *[[Oakland Raiders]]a* i *[[New York Jets]]a* te počinje emitirati TV-film *[[Heidi (1968 film)|Heidi]]*; odluka izaziva bijes publike nakon što se ispostavi da su u posljednjim trenucima utakmice Raidersi uspjeli potpuno preokrenuti utakmicu, koja će nakon toga postati poznata kao Heidi utakmica, a američke TV-mreže uvode niz mjera sa ciljem da se u takvim situacijama omogući veća fleksibilnost programa.
*22. novembar - Na programu NBC emitiran *[[Plato's Stepchildren]]*, epizoda SF-serije *[[Star Trek: The Original Series|Zvjezdane staze]]* u kojoj se lik kapetana Kirka (koga tumači William Shatner) ljubi sa likom Uhura (koju tumači Nichelle Nichols), a što predstavlja prvi međurasni poljubac u historiji američke televizije.

## Premijere TV-serija i redovnih emisija
*1. januar - *[[Vremja]]* (Centralna sovjetska televizija, 1968-1991, 1994 -)
*22. januar - *[[Rowan and Martin's Laugh-In]]* (NBC, 1968 - 1973)
*31. jul - *[[Dad's Army]]* (BBC, 1968 - 1977)
*17. septembar – *[[Julia (TV serija)|Julia]]* (NBC, 1968–1971)
*21. septembar – *[[Adam-12]]* (NBC, 1968–1975)
*22. septembar – *[[Land of the Giants]]* (ABC, 1968–1970)
*26. septembar – *[[Hawaii Five-O]]* (CBS, 1968–1980)
*1. oktobar - *[[Dnevnik HRT|Dnevnik]]* (Televizija Zagreb/HRT, 1968 -)

## TV-serije i redovne emisije prestale s emitiranjem
* 6. mart - *[[Lost in Space]]* (1965)
* 31. mart - *[[Voyage to the Bottom of the Sea (TV serija)|Voyage to the Bottom of the Sea]]* (1964)
* 1. april - *[[The Andy Griffith Show]]* (1960)

## Reference
You in Your Small Corner

***You in Your Small Corner*** () je britanska TV drama originalno prikazana 5. juna 1962. na programu mreže ITV kao dio antologije *[[ITV Play of the Week]]*. Scenario je napisao Barry Reckord, a protagonist, čiji je lik tumačio scenaristov brat Lloyd Reckord, bio je Dave, mladi crni intelektualac rodom sa Jamajke. Radnja je prikazivala kako, prije odlaska na Cambridge, sa tetkom živi u londonskoj četvrti Brixton i započinje ljubavnu vezu sa bjelkinjom iz radničke klase (koju je tumačila Elizabeth MacLennan). TV-drama je sadržavala i scenu u kojoj se dvoje protagonista ljube, a što je predstavljao prvi međurasni poljubac u historiji britanske televizije. TV-drama se dugo vremena smatrala izgubljenom prije nego što je 2015. godine pronađena u arhivi Britanskog filmskom instituta.

## Povezano
**[[Emergency Ward 10]]* (1964)
**[[Plato's Stepchildren]]* (1968)
Knittelfeld

**Knittelfeld** je grad u centru Austrije od 12,546 stanovnika, koji administrativno podpada pod Okrug Murtal.

## Geografija

Knittelfeld leži u centru Savezne zemlje Štajerske, u dolini rijeke Mure - *Aichfeld*.
Knittelfeld je udaljen od Judenburga dvadesetak km sjeveroistočno, a od Leobena oko 30 km jugozapadno.

## Historija

Knittelfeld je prvi put dokumentran 1224., a status grada dobio je 1302., teško je razaran za Drugog svjetskog rata od 1944. do 45.

## Znamenitosti

Najveća znamenitost grada je romaničko - gotička crkva sv. Ivana u polju, jer je parohijska crkva novija građevina podignuta između 1950. - 57.

## Privreda

Knittelfeld je 1991. imao 6,720 zaposlenih, od kojih je 58% radilo u tercijarnom sektoru (administracija, trgovina, usluge), ostali su radili u industriji.

Najveći poslodavac u gradu je pogon za održavanje željeznice, pored njega to je i tvornica Austria Email AG, koja proizvodi kuhinjski pribor, mljekara i tvornica elektromotora i alata ATB AG.

## Pobratimski gradovi
* , Kameoka
* , Barcs

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Knittelfelda''
Vremja

***Vremja*** (; ) je ruska emisija televizijskih vijesti, odnosno televizijski dnevnik koji se do 1994. godine emitira na Prvom kanalu ruske državne televizije, a koja se originalno od 1968. do 1991. emitirala na Prvom kanalu Sovjetske centralne televizije.

U sovjetsko doba se emitirala svaki dan u 21:00, iako se, iz praktičnih razloga, s obzirom na veliki broj vremenskih zona koristio različiti termin za različita područja zemlje, odnosno koristile reprize. Od 1970. se počela redovno prikazivati u boji. Obično je trajala 30 minuta, iako je znala trajati duže u posebnim prigodama kao što su bile vojne parade na Crvenom trgu, kongresi KPSS ili pogrebi vodećih partijskih i državnih čelnika. *Vremja* je, kao i svi mediji u SSSR, bila pod čvrstom kontrolom režima, a uredništvo je bilo blisko povezano sa Politbiroom Partije, te je sadržaj, čiji je veliki dio bio vijesti protokolarne prirode, nastojao promovirati službenu markstističko-lenjinističku ideologiju, te sovjetsku vanjsku i unutrašnju politiku.

*Vremja* se počela ozbiljnije mijenjati tek sredinom 1980-ih nakon dolaska Mihaila Gorbačova na vlast, odnosno uvođenja politike Glasnosti. Sadržaj, ali i stil, je postao "ležerniji", pa je tako 1986. uvedena i muzička tema temeljena na kompoziciji Georgija Sviridova iz filma *[[Vremja, vperjod!]]*. Godine 1987. je *Vremja*, kao jedan od prvih TV-dnevnika u svijetu, uvela i praksu prevođenja vijesti jezikom znakova za gluhonijeme osobe. Sadržaj *Vremja* se počeo oslobađati čvrste partijske kontrole, te su se u njoj počele objavljivati i detaljno pratiti čak i vijesti i teme koje su bile tabu ili smatrale štetnima za vladajuću Partiju, poput rušenja komunističkih režima u Istočnoj Evropi. Ta se praksa nastavila i za vrijeme raspada SSSR, te je *Vremja* detaljno izvještavala o pokušaju puča u ljeto 1991. godine. Načinom na koji je *Vremja* pratila te događaje, međutim, nije bio zadovoljan ruski predsjednik Boris Jeljcin, smatrajući je previše povezanom sa diskreditiranom KPSS. Zbog toga je *Vremja* ukinuta i zamijenjena emisijom *TV-inform* koja će se od 1992. emitirati isključivo na državnoj televiziji sada samostalne Rusije.

*Vremja* se u eter vratila krajem 1994. godine, a što je koincidiralo sa početkom Prvog čečenskog rata.

## Vanjske veze
* The U.S. Naval Academy Collection of Soviet & Russian TV
Quo vadis Živorade

***Quo vadis Živorade*** je jugoslovenska filmska komedija snimljena 1968. godine. Režirao ga je Milo Đukanović, a scenario je napisao Branimir Tori Janković. Film je snimljen u crno-beloj tehnici.

## Radnja

Debela dobričina Živorad bi do kraja života mirno i zadovoljno živeo na periferiji i maštao o slikarskom modelu Deni, da jednog dana nije pogurao kola svog ujaka koji je važna i uticajna ličnost.

Uz ujakov blagoslov, preduzimljivi i ambiciozni Živorad počinje svoj novi životni put, zauzimajući važna mesta policijskog inspektora, direktora istraživačkog instituta, čoveka koji uzdiže poljoprivredu zemlje, poslovnog čoveka i postižući svuda neuspehe.

Pošto je uspeo da „sredi“ policiju, nauku i privredu, njegovi prohtevi potkrepljeni uticajem njegove sada već supruge Deni, postaju sve nezajažljiviji, a postupci sve apsurdniji.

I njegova želja da se na kraju kruniše, najbolje govori o njegovoj potpunoj sreći i potpunoj ludosti.

## Uloge

## Filmska ekipa
Direktor fotografije - Eduard Bogdanić,
Scenograf - Vlatko Gilić,
Kompozitor - Tomislav Tomica Simović,
Kostimograf - Jovan Ćurčić,
Ton snimatelj - Ljubo Petek,
Montaža - Koviljka Bačvić,
Direktor filma - Božo Radić.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Filmovi.com - Quo vadis Živorade
* Port.rs - Quo vadis Živorade
Agent iz Vaduza

***Agent iz Vaduza*** je jugoslavenska TV drama u produkciji Radiotelevizije Zagreb emitirana 1968. godine. Režirao ju je Dragoljub Švarc, a temelji se na radio-drami poljskog pisca Andrzeja Szypulskog.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Apokalipsa (TV drama)

***Apokalipsa*** je jugoslovenska TV drama u produkciji Radiotelevizije Beograd emitovana 1968. godine. Režirao ju je Vlada Petrić, a scenario je pisao Đorđe Lebović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Bez trećeg (razvrstavanje)

***[[Bez trećeg]]*** je drama hrvatskog književnika Milana Begovića iz 1931. godine. Pod istim nazivom se podrzaumijevaju i dvije njene ekranizacije:
*''Bez trećeg'' (TV drama), u produkciji RTV Beograd 1968. godine;
*''Bez trećeg'' (TV film), u produkciji RTV Zagreb 1988. godine, rež. Snježana Tribuson
Bekstvo

**Bekstvo** ili **bijeg** može označavati:

*bekstvo iz zatvora
*''Beg'' (drama), komad ruskog autora Mihaila Bulgakova iz 1926. godine (praizveden 1957.), ekranizovan dva puta:
**''Bekstvo'' (TV drama), jugoslavenska TV-drama iz 1968. godine,
**''Bijeg''(film, 1970), sovjetski igrani film, režija A. Alov i V. Naumov,
**''Bekstvo'' (TV drama, 1998), srpska TV-drama iz 1998. godine
**[[Bekstva]]*, jugoslavenski igrani film iz 1968. godine;
*''The Getaway'' (roman), roman američkog pisca Jima Thompsona iz 1958. godine ekraniziran dva puta:
**''The Getaway'' (film, 1972), igrani film iz 1972. godine, ul. Steve McQueen i Ali McGraw
**''The Getaway'' (film, 1994), igrani film iz 1994. godine, ul. Alec Baldwin i Kim Basinger
**[[Bijeg (TV film, 1973)|Bijeg]]*, jugoslavenski TV-film iz 1973. godine, ul. Uglješa Kojadinović

## Povezano
*eskapologija
*escape (tipka)
*eskapizam
Bekstva

***Bekstva*** je jugoslovenski partizanski film iz 1968. godine, koji je režirao Radoš Novaković a scenario su pisali Muharem Pervić i Radoš Novaković.

Film je snimljen po istinitom događaju, koji se odigrao 22. avgusta 1941. godine, kada je grupa od 32 robijaša-komunista, pobegla iz zatvora u Sremskoj Mitrovici.

Pored ovog filma, o ovom dogaćaju snimljen je i 1978. godine film „Stići pre svitanja“ u režiji Aleksandra Đorđevića.

## Radnja

Grupa komunista zatočena u tamnici predratne Jugoslavije, sa izbijanjem rata i pred opasnošću od mogućeg streljanja, odlučuje se na bekstvo. Počinje kopanje tunela, ali voda ugrožava ovaj put. Ostaje samo da se juriša na stražu. U toj grozničavoj atmosferi, stare dileme izbijaju na površinu. Jedan od zatvorenika, mučen kompleksom izdaje, ne želi da izađe na slobodu, smatrajući da više ne zaslužuje da bude revolucionar. I dok se ostali spremaju da učine očajnički pokušaj, on, tražeći smrt, otkriva da se voda iz tunela povukla.

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze
*
Potpredsednik Jugoslavije

**Potpredsednik Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije** (skraćeno: **Potpredsednik Republike SFRJ**) (; ) je bila druga funkcija po državnoj hijerarhiji u bivšoj Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji (SFRJ). Ova funkcija je uvedena 1963. godine nakon proglašenja novog Ustava Jugoslavije. Funkcija ***Potpredsednika Republike*** je postojala od 1963. do 1967. godine. Osoba koja je obavljala ovu funkciju bila je po ovlašćenjima i državnoj hijerarhiji odmah posle predsednika SFR Jugoslavije Josipa Broza Tita. Funkciju Potpredsednika Republike SFRJ obavljali su Aleksandar Ranković (1963—1966) i Koča Popović (1966—1967). Potpredsednik SFR Jugoslavije je imao dužnost da zamenjuje u vršenju družnosti ***Predsednika Republike***. Potpredsednik Republike, se po Ustavu mogao birati na svake četiri godine i nije mogao ponovo biti biran za naredni izborni period. Savezna skupština je birala Potpredsednika Republike odmah po izboru Predsednika Republike i po istom postupku. U slučaju ostavke, bolesti ili smrti Predsednika Republike tj. Josipa Broza Tita, Potpredsednik Republike bi automatski postao novi Predsednik Republike do vanrednog skupštinskog izbora Predsednika Republike.

## Ustavna uloga
Prema ustavu iz 1963 godine, Potpredsednik Republike je imao sledeća ovlašćenja:

* da predstavlja SFRJ u zemlji i inostranstvu
* da deluje na zaštiti i ravnopravnosti jugoslovenskih naroda
* da deluje na zaštiti Ustavom utvrđenog poretka
* da vrši dužnost zamenika vrhovnog komandata u miru
* da komanduje Jugoslovenskom narodnom armijom i odlučuje o korišćenju vojske kako u ratu i u miru u slučaju ostavke, bolesti ili smrti Predsednika Republike
* da u slučaju ostavke, bolesti ili smrti Predsednika Republike, predlagaže kandidata za predsednika SIV-a
* da u slučaju ostavke, bolesti ili smrti Predsednika Republike, predlagaže kandidate za sudije Saveznog ustavnog suda
* da u slučaju ostavke, bolesti ili smrti Predsednika Republike, imenuje ambasadore, generale i admirale JNA
* da u slučaju ostavke, bolesti ili smrti Predsednika Republike, imenuje Savet za nacionalnu odbranu i po potrebi i druge organe federacije
* da u slučaju ostavke, bolesti ili smrti Predsednika Republike, daje pomilovanje
* da u slučaju ostavke, bolesti ili smrti Predsednika Republike, dodeljuje državna odlikovanja

### Potpredsednici Republike SFRJ

## Povezano
* Predsednik SFRJ
* Predsedništvo SFRJ

## Literatura
* **Hronologija Radničkog pokreta i SКJ 1919-1979** (knjiga treća). „Institut za savremenu istoriju“ Beograd i „Narodna knjiga“ Beograd, 1980. godina.
Beg (drama)

***Bijeg*** () je drama ruskog i sovjetskog književnika Mihaila Bulgakova napisana 1926. godine. Radnja se događa pred kraj građanskog rata na Krimu, u vrijeme kada ostaci belogardejskih snaga pokušavaju pružiti posljednji otpor pobjedničkoj Crvenoj armiji. Protagonisti su bjelogardejski oficiri, predstavnici predrevolucionarne elite izbjegli pred boljševičkim režimom, koji su se našli suočeni sa dilemom da li nastaviti sve besmisleniju borbu ili pokušati emigrirati na Zapad. Bulgakov je dramu velikim dijelom temeljio na vlastitim iskustvima ljekara u bjelogardejskoj vojsci, ali i sjećanjima svoje druge supruge Ljubov Belozerskaje i bjelogardejskog generala Jakova Slaščova koji su se nekoliko godina prije, koristeći amnestiju sovjetskih vlasti iz emigracije vratili u domovinu.

Drama se originalno trebala 1928. praizvesti u moskovskom teatru MHAT, ali je povučena iz programa, navodno na intervenciju Staljina, koji je smatrao neprihvatljivim da se zbivanja iz građanskog rata prikazuju iz perspektive poraženih protivnika sovjetskog režima. Praizvedena je tek nakon Staljinove smrti, odnosno 1957. u Staljingradskom teatru.

Bila je ekranizirana dva puta - godine 1968. kao istoimena TV drama u bivšoj Jugoslaviji, te 1970. kao istoimeni historijski filmski spektakl u režiji Aleksandra Alova i Vladimira Naumova.

## Vanjske veze
* Краткое содержание 
* По материалам книги Б. Соколова «Булгаковская энциклопедия».
* Скачать, прочитать пьесу «Бег»
Bećarska revija

***Bećarska revija*** je jugoslovenska TV komedija napravljena u produkciji Radiotelevizije Beograd i emitovana 1968. godine. Režirao ju je Sava Mrmak, a scenario je pisao Novak Novak.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Götzis

**Götzis** (čita se *Gecis*) je trgovište na krajnjem zapadu Austrije od 
11,041 stanovnika, koje administrativno podpada 
pod Okrug Feldkirch.

## Geografija

Götzis leži na zapadu Vorarlberga, u dolini rijeke Rajne.

Udaljen je svega 7 km sjeverno od Rankweila, 10&nbsp;km južno od Dornbirna i Lustenaua i 12&nbsp;km od administrativnog centra Feldkircha, tako da zajedno sa njima formira konurbaciju koja se proteže duž švicarske granice sve do Bodenskog jezera i Bregenza.

## Historija

Götzis je prvi put dokumentiran oko 830. Između 1311. - 1319. postao je feud Grofova od Monforta koji su u njemu izgradili zamak. 
U to vrijeme 1340. izgrađena je i parohijska crkva u gotičkom stilu. 
Grofovi od Monforta su 1375. prodali Götzis zajedno sa Feldkirchom Habsburgzima, pa je on odtad njihovo vlasništvo.
Mjesto je 1694. dobilo status trgovišta.

## Znamenitosti

Najveća znamenitost mjesta je stara gotička parohijska crkva iz 1340. koja je proširena 1590. Od nekadašnnjeg zamka 
Grofova od Monforta - Novi Montfort, koji je dograđivan tokom 15 - 16 i 17. vijeka ostale su ruševine, jedino su dvorište i dio bedema ostali sačuvani.

Nova parohijska crkva podignuta je između 1862. - 1865. u neoromaničkom stilu.

## Privreda

Götzis je 1991. imao 3,816 zaposlenih, od kojih je 56% radilo u industriji i to tekstilnoj i drvnoj, i u građevinarstvu.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice Götzisa''