open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
GNAO1

**GNAO1**, *Guanin nukleotid-vezujući protein G(o), podjedinica alfa*, je protein koji je kod čoveka kodiran *GNAO1* genom.

## Interakcije
Za GNAO1 je bilo pokazano da interaguje sa RGS20, RGS19, RIC8A i RGS5.

## Reference

## Literatura
Beta-3 adrenergički receptor

**Beta-3 adrenergički receptor** (β3 adrenoreceptor), takođe poznat kao **ADRB3**, je beta-adrenergički receptor. ADRB3 je takođe oznaka za ljudski gen koji ga kodira.

## Funkcija
Dejstva β3 receptora obuhvataju:
* Povišenje stepena lipolize u adipoznom tkivu.
* Termogeneza u skeletalnim mišićima

Ova receptor je lociran uglavnom u adipoznom tkivu i učestvuje u regulaciji lipolize i termogeneze. Za neki β3 agoniste je utvrđeno da imaju antistresno dejstvo u studijama na životinjama. To sugestira da ovaj receptor takođe ima ulogu u CNS. Beta3-receptori su nađeni u žučnoj kesi, mokraćnoj bešiki, i u moždanom adipoznom tkivu. Njihova uloga u fiziologiji žučne kese je nepoznata, mada se smatra da učestvuju u lipolizi i termogenezi u smeđoj masnoći. Smatra se da u mokraćnoj bešiki izazivaju relaksaciju bešike i sprečavaju mokrenje.

## Mehanizam akcije
Beta adrenergički receptori učestvuju u epinefrinom i norepinefrinom indukovanoj aktivaciji adenilat ciklaze putem aktivacije G proteina G<sub>s</sub> tipa.

## Agonisti
* Amibegron (SR-58611A)
* Solabegron (GW-427,353)
* Nebivolol
* L-796,568
* CL-316,243
* LY-368,842
* Ro40-2148

Selektivni β3 agonisti mogu potencijalno da pospeše umanjenje telesne težine putem modulacije lipolize.

## Antagonisti
* Za SR 59230A se mislilo da je selektivni β3 antagonist ali je naknadno utvrđeno da je takođe antagonist α1 receptora.

## Interakcije
Za beta-3 adrenergički receptor je pokazano da interaguje sa Src.

## Reference

## Literatura

## Vanjske veze
*
Zelengrad (razvrstavanje)

Pojam **Zelengrad** može značiti:

* Zelen-grad, srednjovekovni grad-tvrđava kod Leskovca, Srbija,
* Zelengrad (Bugarska), naselje u okviru Perničke oblasti, Bugarska,
* Zelengrad (Makedonija), naselje u okviru opštine Probištip, Republika Makedonija,
* Zelengrad (Obrovac), naselje u okviru grada Obrovca, Dalmacija, Republika Hrvatska
Novo mesto (općina)

**Općina Novo mesto** (slovenski: *Mestna občina Novo mesto*) je jedna od **11** Gradskih općina Slovenije od 36.285 stanovnika., administrativni centar općine je istoimeni grad Novo mesto.
## Geografija
Općina Novo mesto prostire na istoku Slovenije u Dolenjskoj, jednim dijelom sve do hrvatske granice, ona zauzima 235.7 km² površine.

Dobar dio teritorija općine pripada slivu rijeke Krke. Njenih stotinjak naselja organizirano je u 23 zajednice (krajevne skupnosti) to su; Birčna vas, Bršljin, Brusnice, Bučna vas, Center, Dolž, Drska, Gabrje, Gotna vas, Kandija - Grm, Karteljevo, Ločna - Mačkovec, Majde Šilc, Mali Slatnik, Mestne njive, Otočec, Podgrad, Prečna, Regrča vas, Šmihel, Stopiče, Uršna sela i Žabja vas.
## Naselja Općine Novo mesto

Birčna vas, Boričevo, Brezje, Brezovica pri Stopičah, Češča vas, Črešnjice, Črmošnjice pri Stopičah, Daljni Vrh, Dobovo, Dolenja vas, Dolenje Grčevje, Dolenje Kamenje, Dolenje Karteljevo, Dolenje Lakovnice, Dolenji Suhadol, Dolnja Težka Voda, Dolž, Gabrje, Golušnik, Gorenje Grčevje, Gorenje Kamence, Gorenje Kamenje, Gorenje Karteljevo, Gorenje Kronovo, Gorenje Lakovnice, Gorenje Mraševo, Gorenji Suhadol, Gornja Težka Voda, Gumberk, Herinja vas, Hrib pri Orehku, Hrušica, Hudo, Iglenik, Jama, Jelše pri Otočcu, Jugorje, Jurna vas, Konec, Koroška vas, Koti, Križe, Kuzarjev Kal, Laze, Leskovec, Lešnica, Lutrško Selo, Mala Cikava, Male Brusnice, Mali Cerovec, Mali Orehek, Mali Podljuben, Mali Slatnik, Mihovec, **[[Novo mesto]]**, Otočec, Paha, Pangrč Grm, Petane, Petelinjek, Plemberk, Podgrad, Potov Vrh, Prečna, Pristava, Rajnovšče, Rakovnik pri Birčni Vasi, Ratež, Sela pri Ratežu, Sela pri Zajčjem Vrhu, Sela pri Štravberku, Sevno, Smolenja vas, Srebrniče, Srednje Grčevje, Stopiče, Stranska vas, Suhor, Šentjošt, Škrjanče pri Novem mestu, Štravberk, Travni Dol, Trška Gora, Uršna sela, Velike Brusnice, Veliki Cerovec, Veliki Orehek, Veliki Podljuben, Veliki Slatnik, Verdun, Vinja vas, Vrh pri Ljubnu, Vrh pri Pahi, Vrhe, Zagrad pri Otočcu, Zajčji Vrh pri Stopičah, Ždinja vas, Ždihovo Selo

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Općine Novo Mesto
Nova Gorica (općina)

**Općina Nova Gorica** (slovenski: *Mestna občina Nova Gorica*) je jedna od **11** Gradskih općina Slovenije od 31.938 stanovnika., administrativni centar općine je istoimeni grad Nova Gorica.
## Geografija
Općina Nova Gorica leži na jugozapadu Slovenije pored talijanske granice, ona zauzima 279.5 km².

Dobar dio teritorija općine pripada slivu rijeke Soče, a manji Vipavi. Općina ima 44 naselja organiziranih u 22 zajednice (*krajevne skupnosti*) to su; Čepovan, Banjšice, Lokovec, Grgarske Ravne - Bate, Lokve, Lazna, Grgar, Solkan, Trnovo, Ravnica, Kromberk, Nova Gorica, Ozeljan, Rožna Dolina, Osek - Vitovlje, Šempas, Vogrsko, Bukovica - Volčja Draga, Prvačina, Renče, Gradišče nad Prvačino, Dornberk i Branik.
## Naselja Općine Nova Gorica
Ajševica, Arčoni, Banjšice, Bate, Branik, Brdo, Budihni, Čepovan, Dornberk, Draga, Gradišče nad Prvačino, Grgar, Grgarske Ravne, Kromberk, Lazna, Loke, Lokovec, Lokve, Nemci, **[[Nova Gorica]]**, Osek, Ozeljan, Podgozd, Potok pri Dornberku, Preserje, Pristava, Prvačina, Ravnica, 
Rožna Dolina, Saksid, Solkan, Spodnja Branica, Stara Gora, Steske, Šempas, Šmaver, Šmihel, Tabor, Trnovo, Vitovlje, Voglarji, Zalošče
## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Općine Nova Gorica
Adenozinski A2A receptor

**Adenozinski A<sub>2A</sub> receptor** (*ADORA2A*) je adenozinski receptor. On je kodiran humanim  genom.

## Struktura
Ovaj protein je član familije G protein-spregnutih receptora koji imaju sedam transmembranskih alfa heliksa. Kristalografska struktura adenozinskog A2A receptora () pokazuje da je mesto vezivanja liganda distinktno u odnosu na druge GPCR proteine sa određenom strukturom (npr., beta-2 adrenergički receptor i rodopsin).

### Heteromeri
Dejstva A2A receptora su komplikovana činjenicom da je mnoštvo funkcionalnih heteromera, koji su kombinacije A2A podjedinica i drugih nesrodnih G-protein spregnutih receptora, nađeno u mozgu. To uvećava kompleksnost uloge adenozina u modulaciji neuronske aktivnosti. Heteromeri koji sadrže adenozinski A1/A2A, dopaminski D<sub>2</sub>/A2A iD<sub>3</sub>/A2A, glutamatni mGluR<sub>5</sub>/A2A i kanabinoidni CB<sub>1</sub>/A2A su zapaženi, kao i CB1/A2A/D2 heterotrimeri. Istraživanje funkcionalnog značaja i endogene uloge tih hibridnih receptora je u toku.

## Funkcija
Ovaj protein je jedan od nekoliko podtipova adenozinskih receptora. Njegova aktivnost je posredovana G proteinima koji aktiviraju adenilat ciklazu. Ovog proteina ima u izobilju u bazalnoj gangliji, vaskulaturi i krvnim pločicama. On je jedan od glavnih meta kofeina.

## Fiziološka uloga
Poput A<sub>1</sub>, A2A receptori učestvuju u regulaciji potrošnje miokardijalnog kiseonika i koronarnog krvnog protoka.

A2A receptor je odgovoran za regulaciju miokardijalnog protoka krvi putem vazodilatacije koronarnih arterija, čime se povećava krvni protok do miokardijuma, mada to može da dovede do hipotenzije. Kao i A1 receptori, ovo dejstvo normalno služi kao zaštitni mehanizam.

A2A receptori su izraženi u mozgu, gde regulišu glutamatno i dopaminsko oslogađanje. On je potencijalna terapeutska meta za lečenje insomnije, bola, depresije, zavisnosti od droge i Parkinsonove bolesti.

## Ligandi
Brojni selektivni A2A ligandi su razvijeni, sa nekoliko mogućih terapeutskih primena. Starija ispitivanja funkcije adenozinskog receptora, i neselektivni antagonisti adenozinskog receptora kao što je aminofilin, su bili usredsređeni na ulogu adenozinskih receptora u funkciji srca. To je rezultovalo u nekoliko kliničkih ispitivanja tih antagonista za lečenje bradikardijskog srčanog zastoja.

Međutim razvoj selektivnijih A2A liganda je doveo do drugih primena. Najznačajniji fokus istraživanja je potencijalna terapeutska uloga A2A antagonista u lečenju Parkinsonove bolesti. 

## Interakcije
Za adenozinski A2A receptor je pokazano da interaguje sa dopaminskim receptorom D2.

## Reference

## Literatura
Adenozinski A2B receptor

**Adenozinski A<sub>2B</sub> receptor** (*ADORA2B*) je G-protein spregnuti adenozinski receptor. Ovaj protein je kodiran humanim  genom.

## Mehanizam
Ovaj integralni membranski protein stimuliše aktivnost adenilat ciklaze u prisustvu adenozina. On takođe interaguje sa netrinom-1, koji učestvuje u elongaciji aksona.

## Gen
Gen je lociran blizo regiona Smit-Magenisovog sindroma na hromozomu 17.

## Ligandi
Istraživanja selektivnih A2B liganda su kasnila za razvojem liganda druga tri adenozinska receptora, međutim vremenom su brojna A2B-selektivna jedinjenja razvijena, i istraživanja njihove potencijalne terapeutske primene su u toku.

## Reference

## Literatura

## Vanjske veze
*
Adenozinski A3 receptor

**Adenozinski A<sub>3</sub> receptor** (*ADORA3*) je adenozinski receptor. On je kodiran humanim  genom.

## Funkcija

Adenozinski A3 receptori je G protein-spregnuti receptor koji učestvuje u mnogobrojnim ćelijskim signalnim putevima i fiziološkim funkcijama. On posreduje kontinuirane kardioprotektivne funkcije tokom srčane ishemije, i učestvuje u inhibiciji neutrofilne degranulacije kod neutrofilima-posredovane povrede tkiva. Smatra se da ima neurozaštitno ali i neurodegenerativno dejstvo.

## Gen
Višestruke transkriptne varijante koje kodiraju različite izoforme su poznate za ovaj gen.

## Terapeutske implikacije
Agonist adenozinskog A3 receptora (CF-101) je u kliničkim ispitivanjima za lečenje reumatoidnog artritisa.

## Selektivni ligandi
Brojni selektivni A3 ligandi su dostupni.

## Literatura

## Dodatna literatura

## Vanjske veze
*
5-HT1 receptor

**5-HT<sub>1</sub> receptori** su potfamilija 5-HT receptora koji vezuju endogeni neurotransmiter serotonin (5-hidrokstriptamin, 5-HT). 5-HT1 potfamilija sadrži pet G protein-spregnutih receptora koji vezuju G<sub>i</sub>/G<sub>o</sub> i posreduju inhibitornu neurotransmisiju. Ova grupa obuhvata 5-HT<sub>1A</sub>, 5-HT<sub>1B</sub>, 5-HT<sub>1D</sub>, 5-HT<sub>1E</sub>, i 5-HT<sub>1F</sub>. Ne postoji 5-HT1C receptor, jer je njegova klasifikacija promenjena u 5-HT<sub>2C</sub> receptor.

## Povezano
* 5-HT<sub>1A</sub> receptor
* 5-HT<sub>1B</sub> receptor
* 5-HT<sub>1D</sub> receptor
* 5-HT<sub>1E</sub> receptor
* 5-HT<sub>1F</sub> receptor
* 5-HT<sub>2</sub> receptor

## Literatura
Receptor žučne kiseline

**Receptor žučne kiseline** je G-protein spregnuti receptor koji vezuje žučne kiseline. Jedan od efekata ovog receptora je aktivacija enzima dejodinaza, koji konvertuje prohormon tiroksin (T4) u aktivni hormon trijodotironin (T3). T3 zatim aktivira receptor tiroidnog hormona koji uvećava metaboličku stopu.

## Reference

## Literatura

## Vanjske veze
* 
*
Gordon Schildenfeld

**Gordon Schildenfeld** (Šibenik, 18. 3. 1985), hrvatski nogometaš koji trenutačno igra za hrvatski Dinamo Zagreb.

## Biografija
### Podrijetlo i obitelj
Gordon Schildenfeld je rođen 18. 3. 1985 u Šibeniku. Sa očeve strane je židovskog podrijetla.  Par je 2017. dobio sina Alexandra Marsellos-Schildenfelda. Gordon Schildenfeld, koji je slovenskog i austrijskog porijekla vjenčao se s Christinom Marsellou 2016. u Ateni, nakon dvije godine veze.

Gordon Schildenfeld ima dvije kćeri iz prvog braka s Ivanom Škugor.

### Klupska karijera
#### HNK Šibenik
Gordon je prve nogometne korake učio u rodnome Šibeniku. Za seniorsku momčad HNK Šibenika zaigrao je već sa 16 godina, kada ga je protiv Kamen Ingrada u igru nakratko stavio tadašnji trener Stanko Mršić. Do pravog izražaja došao je u sezoni 2005/06 u drugoj hrvatskoj ligi. Tada ga je, zajedno s Antom Rukavinom u prvu momčad stavio tadašnji trener Ivan Pudar. I jedan i drugi pomogli su Šibenčanima na putu do prve lige. Iako je uvijek igrao na stoperskoj poziciji, Schildenfeld se iskazao vrlo dobrom tehnikom i pregledom igre. To je posebno došlo do izražaja na dvoranskom prvenstvu 2006, gdje je bio jedan od boljih igrača.

Nakon prve prvoligaške sezone za njegove su se usluge zanimali vodeća dva kluba lige, Hajduk i Dinamo. Prva je ideja bila da u paketu s Rukavinom završi na Poljudu, što je bilo vrlo izvjesno dok se u igru nije upleo Dinamo. Gordonu ugovor je istjecao 2007 godine, pa je na zimu mogao potpisati za bilo koga bez znanja kluba. Hajduk se, navodno, nije dovoljno potrudio privuči ga u svoje redove pa je želio otići prema Zagrebu, kamo ga je, prema nekim pričama, usmjeravao kapetan kluba Joso Bulat.

#### Dinamo Zagreb
Drugoga dana 2007 godine potpisao je ugovor s Dinamom ustvrdivši kako mu je kao navijaču modrog kluba uvijek bila želja samo taj klub. Iako je po ugovoru bio dužan ostati još jednu polusezonu na Šubićevcu, klubovi su dogovorili njegov prijelaz u glavni grad odmah nakon potpisa ugovora. U Dinamu je debitirao protiv Rijeke na Kantridi i odmah potvrdio kako se radi o pojačanju.

#### Bešiktaš
U polusezoni 2007/08 momčad turskoga kluba Bešiktaša dovela je Schindelfelda u svoje redove nakon što im je propao transfer Dina Drpića.

#### Reprezentativna karijera
U mladoj reprezentaciji Hrvatske zabilježio je tek 17 minuta protiv Danske ušavši umjesto Nevena Vukmana. Za hrvatsku A reprezentaciju nastupa od 2009 godine.

## Reference

## Vanjske veze
* Nogometni-magazin: statistika
Copahue

No information

## Povezano
* Biobío
* Neuquén

## Izvori

## Vanjske veze

* Copahue (vulkan) — Andeshandbook.org
Belegiška kultura

**Belegiška kultura** (**Belegiška grupa**, **Belegiš – Kručeni grupa**) je kultura bronzanog doba koja je zahvatala oblasti Srema, Bačke, Banata i Šumadije, a u jugoistočnoj Rumuniji je srodan lokalitet Kručeni. Ova kultura, iako malo rasprostranjena, ima veliki značaj, jer predstavlja spoj između kultura Panonije, Karpata i centralnog Balkana. Smatra se da direktno potiče od Vatinske kulture, ali postoji hijatus, tako da nastanak Belegiške kulture nije najjasniji.

## Faze
Na osnovu keramičkih nalaza uočene su dve faze: 
* Belegiš -{I}-
* Belegiš -{II}- (Kručeni)

## Rasprostiranje
Jezgro Belegiš kulture je područje Srema, gde se nalazi veliki broj nalazišta, uglavnom nekropola. Na zapadu je granica Bosut, a na istoku se prostire do jugozapadnih obronaka Karpata. Na severu je granica kulture zapadna i severna Bačka (u blizini Odžaka i Turije (Srbobran) otkriveni su pojedinačni nalazi ove kulture), kao i severni Banat (nalazi iz Iđoša), ali na ovom području rasprostiranje nije jasno definisano. Na jugu Belegiš kulturu nalazimo u uskoj zoni uz Dunav, kod Beograda, na lokalitetima na Karaburmi (Rospi Ćuprija) i Ritopeku.

## Nalazišta
Glavna nalazišta su naselja na Gomolavi, u Jakovu, nekropole u Belegišu - Stojića gumno, Surčinu, Vojlovici, Kovačici i Karaburmi.

## Sahranjivanje
U ovoj kulturi prisutna je kremacija. Nekropole su sa spaljenim pokojnicima, urnama i prilozima u keramici i metalnim predmetima.

Najznačajnije nekropole su Stojića gumno (pored Belegiša), na kojoj se mogu pratiti preko pronađenog materijala faze razvoja Belegiš kulture i Vojlovica (u Banatu). Najveća nekropola je Karaburma (Beograd).

## Naselja
Naselja su delimično istražena. U Jakovu na lokalitetu Ekonomija Sava otrivene su zemunice i jame, ali bez nadzemne konstrukcije.

## Pokretni materijal

Osnovni oblici su velike bikonične urne sa cilindričnim vratom i oštro profilisane posude sa jednom ili dve drške.

Ukrašavanje u starijoj fazi predstavljaju horizontalne i vertikalne linije, kao i lažni vrpčasti ornamenti, na vratu i trbuhu posude.

Mlađa faza obuhvata crno glačanu keramiku sa horizontalnim kanelurama na vratu i kosim i vertikalnim kanelurama i rožastim ukrasima na trbuhu posude. Kanelure se vide na zdelama čiji su obodi fasetirani ili tordirani.

Od metalnih nalaza pojavljuju se:
* lunalasti privesci, 
* izdužena sekira sa dugmetastom drškom

## Povezano

* Vatinska kultura
* Bronzano doba

## Reference

## Literatura
* Praistorija jugoslovenskih zemalja, Bronzano doba, Sarajevo, 1983.

## Vanjske veze
* Mapa rasprostiranja Belegiške kulture
Grosuplje (općina)

**Općina Grosuplje** (slovenski: *Občina Grosuplje*) je jedna od **212** slovenskih općina od 19.719 stanovnika, administrativni centar općine je istoimeni grad Grosuplje.
## Geografija
Općina Grosuplje leži na sredini Slovenije, nešto južnije od Ljubljane na površini od 133.8 km²..
## Naselja Općine Grosuplje
Bičje, Blečji Vrh, Brezje pri Grosupljem, Brvace, Cerovo, Cikava, Čušperk, Dobje, Dole pri Polici, Dolenja vas pri Polici, Gabrje pri Ilovi Gori, Gajniče, Gatina, Gorenja vas pri Polici, Gornji Rogatec, Gradišče, **[[Grosuplje]]**, Hrastje pri Grosupljem, Huda Polica, Kožljevec, Lobček, Luče, Mala Ilova Gora, Mala Loka pri Višnji Gori, Mala Račna, Mala Stara vas, Mala vas pri Grosupljem, Male Lipljene, Mali Konec, Mali Vrh pri Šmarju, Malo Mlačevo, Medvedica, Paradišče, Pece, Peč, Plešivica pri Žalni, Podgorica pri Podtaboru, Podgorica pri Šmarju, Polica, Ponova vas, Praproče pri Grosupljem, Predole, Rožnik, Sela pri Šmarju, Spodnja Slivnica, Spodnje Blato, Spodnje Duplice, Sv. Jurij, Škocjan, Šmarje-Sap, Tlake, Troščine, Udje, Velika Ilova Gora, Velika Loka, Velika Račna, Velika Stara vas, Velike Lipljene, Veliki Vrh pri Šmarju, Veliko Mlačevo, Vino, Vrbičje, Zagradec pri Grosupljem, Zgornja Slivnica, Zgornje Duplice, Žalna, Železnica
## Reference

## Vanjske veze

* Općine Grosuplje
Ben Chifley

**Joseph Benedict "Ben" Chifley** (Bathurst, 22. rujna 1885. - Canberra, 13. lipnja 1951.) je bio australski političar koji je od 1945. do 1949. godine obnašao dužnost 16. premijera Australije. Nakon smrti Johna Curtina, Chifley je postao predsjednik Laburističke stranke i uspio osvojiti većinu u oba doma parlamenta na izborima 1946. godine, ali je njegova vlada tijesno poražena na izborima 1949. godine. Chifleyjeva vlada bila je radikalno reformistička, čemu svjedoči podatak da je između 1946. i 1949. godine parlament Australije izglasao čak 299 zakona, prestigavši tako dotadašnji rekord od 113 zakona u periodu od 1910. do 1913., kada je premijer bio Andrew Fisher, također laburist.

Među značajnijim reformama Chifleyjeve vlade ističu se reguliranje poslijeratne imigracije, uspostavljanje australskog državljanstva, početak radova na hidroenergetskom kompleksu masiva Snowy, nadzor nad osnivanjem zrakoplovnih kompanija Qantas i TAA, reforme socijalne i radne politike, uspostavljanje saveznih fondova za pomoć saveznim državama pri izgradnji državnih stanova, reforma obrazovne politike, uvođenje sustava besplatnih lijekova i besplatne bolničke njege, reorganizacija i proširenje CSIRO-a, osnivanje ASIO-a i uspostava Australskog nacionalnog sveučilišta.

Nakon gubitka većine u Zastupničkom domu, Chifley je zadržao većinu u Senatu te je tako stvarao brojne probleme premijeru Menziesu. Većinu u Senatu izgubio je 1951. godine, a nedugo zatim je i umro od posljedica srčanog udara u hotelu u Canberri.
That Hagen Girl

***That Hagen Girl*** () je američki crno-bijeli igrani film snimljen 1947. u režiji Petera Godfreya. Po žanru je drama i temelji se na romanu Edith Kneipple Roberts. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Shirley Temple, je tinejdžerka Mary Hagen koja živi u malom gradu i čiji žitelji vjeruju kako je nezakonito dijete Toma Batesa (čiji lik tumači Ronald Reagan) koji se odselio i postao uspješni advokat. Radnja prikazuje komplikacije koje nastanu kada se Bates vrati u grad, a Mary u njega zaljubi. Mlada kanadska glumica Lois Maxwell, koja je u filmu tumačila lik Maryne učiteljice i Batesove prijateljice, dobila je Zlatni globus za najbolju novu glumicu. Usprkos toga, film je doživio izuzetno loše kritike, a 1978. godine je ušao u izbor *[[The Fifty Worst Films of All Time|Pedeset najgorih filmova svih vremena]]* u istoimenoj knjizi Michaela Medveda. Decenijama se uopće nije prikazivao na televiziji, a što se tumačilo političkim uticajem Reagana koji je kasnije priznao kako *That Hagen Girl* smatra najgorim filmom u svojoj karijeri.

## Uloge
* Shirley Temple ... Mary Hagen
* Ronald Reagan ... Tom Bates
* Rory Calhoun ... Ken Freneau
* Conrad Janis ... Dewey Koons
* Lois Maxwell ... Julia Kane
* Dorothy Peterson ... Minta Hagen 
* Charles Kemper ... Jim Hagen 
* Penny Edwards ... Christine Delaney 
* Jean Porter ... Sharon Bailey 
* Harry Davenport ... Sudac A. Merrivale 
* Nella Walker ... Molly Freneau 
* Winifred Harris ... Selma Delaney 
* Moroni Olsen ... Trenton Gateley 
* Frank Conroy ... Dr. Stone 
* Kathryn Card ... Miss Grover

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
* ''That Hagen Girl'' at Rotten Tomatoes
O sole mio (film)

***O Sole Mio*** je italijanski crno-bijeli film snimljen u režiji Giacoma Gentiloma i premijerno prikazan početkom 1946. godine. Radnja se događa u Napulju za vrijeme Drugog svjetskog rata, te prikazuje događaje neposredno pred Četiri dana Napulja, odnosno ustanak koji su Napoletanci u jesen 1943. digli protiv njemačkog okupatora. Protagonist, koga tumači operni pjevač Tito Gobbi, je američki obavještajni oficir porijeklom iz Italije, koji se padobranom ubacio na okupiranu teritoriju te pomaže Napoletancima u organiziranju otpora. O sole mio je predstavljao jedan od prvih italijanskih filmova snimljenih nakon rata, pri čemu su se koristile autentične lokacije i neprofesionalni glumci. Zbog toga su ga kasniji kritičari prozvali jednim od predstavnika neorealizma. Godine 1946. je bio prvi film prikazan na Filmskom festivalu u Locarnu.

## Izvori


## Literatura
* Catalogo Bolaffi del cinema italiano 1945/1955.

## Vanjske veze
*
Čistač cipela

**Čistač cipela** je naziv za zanimanje u kome osoba čisti, glanca ili polira cipele, čizme ili neki slični komad obuće. Ono se najčešće obavlja na improviziranim štandovima u ulici, pri čemu su mušterije obično pripadnici srednje ili više klase, odnosno osobe koje sebi mogu priuštiti luksuznu obuću kojom nastoje pokazati svoj društveni status. Čistači cipela su, s druge strane, najčešće pripadnici niže klase, i to obično muška djeca. Posao čistača cipela u mnogim zemljama Trećeg svijeta predstavlja osnovni ili jedini izvor prihoda, a što je pogotovo slučaj sa uličnom djecom.

## Vanjske veze

* Luard, Tim. BBC News. 16 September 2004. "China diary: Shanghai shoeshine".
* BBC News. 28 September 2004. "Belfast Shoe Shine Boy".
P2RY2

__NOTC__

**P2Y purinoceptor 2** je protein koji je kod ljudi kodiran *P2RY2* genom.

## Povezano
* P2Y receptor

## Reference

## Literatura
Čistači cipela (film)

***Sciuscià*** () ) je italijanski crno-bijeli film snimljen 1946. godine u režiji Vittorija De Sice, poznat kao jedno od najvažnijih ostvarenja neorealizma, ali i kao prvi film nagrađen Oscarom za najbolji strani film.

Radnja se događa u Rimu neposredno nakon završetka Drugog svjetskog rata, kada su stanovnici pogođeni sveopćim siromaštvom. Protagonisti, koje tumače Franco Interlenghi i Rinaldo Smoldroni, su dva dječaka koja za život zarađuju čisteći cipele prije nego što se počnu baviti kriminalom, a zbog čega će završiti u zatvoru.

*Sciuscià* je na dodjeli Oscara za 1947. godinu dobio počasnu nagradu, koja je naknadno priznata kao prvi Oscar za strani film.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* An essay by Bert Cardullo on ''Shoeshine'' 
*
NRU

Termin **NRU** ima više značenja.

* Oznaka za P2RY4 receptor
* Nauru, ostrvska država u Južnom Pacifiku
LPAR6

**LPAR6** (*receptor lizofosfatidne kiseline 6*, *LPA<sub>6</sub>*, *P2RY5*) je protein je protein koji je kod ljudi kodiran  genom. LPA6 je G protein-spregnuti receptor koji vezuje lipidni signalni molekul lizofosfatidnu kiselinu (LPA).

## Uloga u rastu/gubitku kose

Februara 2008 istraživači sa Bonskog univerziteta su objavili da su pronašli genetsku osnovu za dva oblika naslednog gubitka kose. Oni su utvrdili da gen P2RY5 uzrokuje retku, naslednu formu gubitka kose koja se naziva *Hypotrichosis simplex*. To je bio prvi humani receptor za koji je poznato da učestvuje u rastu kose.

## Povezano
* Lizofosfolipidni receptor
* P2Y receptor

## Reference

## Literatura
LPAR4

__NOTC__

**LPAR4**, *receptor lizofosfatidne kiseline 4* ili *LPA<sub>4</sub>*, je protein koji je kod čoveka kodiran *LPAR4* genom. LPA4 je G protein-spregnuti receptor koji vezuje lipidni signalni molekul lizofosfatidnu kiselinu (LPA).

## Povezano
* Lizofosfolipidni receptor
* P2Y receptor

## Reference

## Literatura
UNR

Termin **UNR** ima više značenja.

* Oznaka za P2RY4 receptor
* Oznaka za Univerzitet Nevade
* Oznaka za Ukrajinska Narodna Republika
P2Y12

**P2Y<sub>12</sub>** je protein nađen uglavnom na površini krvnih trombocitnih ćelija. On je regulator koagulacije krvi.

P2Y12 pripada Gi klasi G protein-spregnutih (GPCR) purinskih receptora. Njegov endogeni ligand je adenozin-difosfat (ADP). P2Y familija sadrži nekoliko tipova receptora koji imaju različitu farmakološku selektivnost za razne adenozinske i uridinske nukleotide. Oni se preklapaju u nekim slučajevima. Ovaj receptor učestvuje u agregaciji trombocita. On je potencijalna meta u lečenju tromboembolizma i drugih poremećaja zgrušavanja. Dve transkriptne varijante koje kodiraju istu izofromu su poznate.

## Klinički značaj
Lek klopidogrel (Plaviks) se vezuje za ovaj receptor. Plaviks se koristi kao antitrombotni lek.

## Povezano
* P2Y receptor

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Bosutska kultura

**Bosutska kultura** je termin koji se odnosi na kulturu Starijeg gvozdenog doba, na prostoru današnje Srbije, koja je tako nazvana po arheološkom nalazištu na Bosutu. Bosutska kulturna grupa izdvojena je kao posebna pojava na teritoriji Vojvodine i zapadne Srbije. Bosutskoj kulturi je bila srodna Basarabi kultura. Prema jednom mišljenju, nosioci Bosutske kulture su bili Tribali, a prema drugom mišljenju Dako-Geti.

## Iskopavanja
Nalazište je otkriveno 1880. godine, a prva iskopavanja započeta su 1964. godine u organizaciji Muzeja Srema iz Sremske Mitrovice, gde su i deponovani pronađeni predmeti. Rezultati iskopavanja pokazali su da je reč o višeslojnom istorijskom naselju.

Ovo nalazište je postalo eponim za identifikaciju srodnih kulturnih pojava šireg balkanskog prostora za period starijeg gvozdenog doba. Godine 1975. nastavljeni su radovi na lokalitetu i trajali su do 1988.

## Lokalitet Gradina
:*Glavni članak: [[Gradina na Bosutu]].*
Lokalitet Gradina nalazi se u ataru sela Vašice kod Šida, na levoj obali reke Bosut. Rezultati dosadašnjih istraživanja pokazali su da se radi o višeslojnom praistorijskom naselju sledeće hronološko-stratigrafske slike: 
* neolit - naselje sopotsko-lenđelske kulture
* eneolit - kultura Boleras-Černavoda III
* rano i srednje bronzano doba - vinkovačka i vatinska kultura
* starije gvozdeno doba - materijal bosutske kulture sa tri razvojne faze
* mlađe gvozdeno doba - naselje Skordiska

## Ostali lokaliteti
Drugi značajni lokaliteti Bosutske kulture su Gomolava, Židovar, Feudvar i Kalakača.

## Periodizacija
Bosutska kultura se razvijala tokom gotovo celog Ranog gvozdenog doba, od 9. veka p.n.e. do velikih migracija u srednjoj Evropi i južnoj Panonskoj niziji, koje su završene invazijom keltskih plemena u Podunavlju oko 4. veka p.n.e.

Ova kultura se deli na tri faze:
* Kalakača-Bosut
* Basarabi
* Bosut III

Najranija naselja Bosutske kulture vuku direktne korene iz kasnog bronzanog doba Belegiške kulture.

## Reference

## Literatura
* Dr Predrag Medović, Praistorija na tlu Vojvodine, Novi Sad, 2001.
* Dragoslav Srejović, Iliri i Tračani, Beograd, 2002.

## Povezano
* Gvozdeno doba
* Praistorija na tlu Srbije

## Vanjske veze
* -{Nikola Tasić, Historical picture of development of early Iron Age in the Serbian Danube basin}-
Talamus

**Talamus** () je uparena simetrična struktura smeštena po sredini mozga kičmenjaka, uključujući i ljude. Nalazi se između kore velikog mozga i srednjeg mozga.

Talamus sačinjavaju dve ovalne strukture sive mase, koje grade krov i stranice treće moždane komore. U talamusu se nalazi mnogo jedara, u kojima se sinaptički prekidaju mnogi putevi koji se projektuju ka kori velikog mozga i služe za održanje njene budnosti. Sa druge strane, i iz kore velikog mozga polaze putevi prema talamusu.

## Funkcija

Talamus ima relejnu, integrativnu i modulatorsku funkciju. NJegova relejna uloga podrazumeva da se sve aferentne informacije koje idu ka centralnom nervnom sistemu (bol, dodir, termičke draži) i svesni duboki senzibilitet na pragu kortikalnim centrima, sinaptički prekidaju u talamičkim jedrima. Ovo omogućava talamusu da ih integriše i zaključi šta to receptori poručuju senzornoj kori velikog mozga. Zato je i sam talamus bez senzorne kore značajan za svesnu percepciju signala sa receptora somatskog senzibiliteta. Osim ovoga, talamus može i da moduliše primljene informacije u saradnji sa asocijativnom korom, tako što pojačava one koje su trenutno bitne, dok nebitne informacije umanjuje ili ih potpuno gasi, omogućavajući da se jedinka koncetriše na ono što joj je bitno u određenom trenutku.

## Reference

## Vanjske veze

* Talamus na sajtu www.scholarpedia.org
Neurotransmiterski receptor

**[[Neurotransmiter]]ski [[receptor (biohemija)|receptor]]** (*neuroreceptor*) je membranski receptor koji aktivira neurotransmiter. Membranski protein formira interakicije sa fosfolipidnim dvoslojem koji okružuje ćeliju i sa hemikalijama u ćelijskoj spoljašnjoj sredini. Membranski receptori u neuronskim i glijalnim ćelijama, omogućavaju komunikaciju između ćelija putem hemijskih signala.

U postsinaptičkim ćelijama, neurotransmiterski receptori primaju signale koji podstiču električni signal, putem regulacije aktivnosti jonskih kanala. Vezivanje neurotransmitera za specifične receptore može da promeni membranski potencijal neurona. To može da proizvede signal koji prolazi duž aksona i prenosi se duž neuronske mreže (akcioni potencijal). Na presinaptičkim ćelijama vezivanje neurotransmitera za specifične receptore pruža povratnu spregu i sprečava prekomerno otpuštanje neurotransmitera.

Postoje dva tipa neurotransmiterskih receptora: ligandom kontrolisani receptori ili *jonotropni* receptori, i G protein spregnuti receptori ili *metabotropni* receptori. Ligandom kontrolisani receptori mogu da budu pobuđeni neurotransmiterima (ligandima), npr. glutamatom i aspartatom. Ti receptori takođe mogu da budu inhibirani neurotransmiterima poput GABA i glicina. Nasuprot tome postoje G protein spregnuti receptori koji nisu ni ekscitatorni ni inhibitori. Oni modulišu dejstvo ekscitatornih i inhibitornih neurotransmitera. Većina neurotransmiterskih receptora su G-protein spregnuti.

## Povezano
* Autoreceptor
* Heteroreceptor

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Brain Explorer
* Neurotransmitters Postsynaptic Receptors
* Snyder (2009) Neurotransmitters, Receptors, and Second Messengers Galore in 40 Years. Journal of Neuroscience. 29(41): 12717-12721.
* Snyder and Bennett (1976) Neurotransmitter Receptors in the Brain: Biochemical Identification. Annual Review of Physiology. Vol. 38: 153-175
Radioligand

**Radioligand** je radioaktivna biohemijska supstanca koja se koristi za dijagnozu ili naučno istraživanje receptorskih sistema u telu.

U neurovizalizacijskim primenama radioligand se unosi putem injekcije u tkivo, ili krvotok. On se zatim vezuje za njegov receptor. Kad dođe do raspada radioaktivnog izotopa, to se meri pomoću pozitronske emisione tomografije (PET) ili jednofotonska emisiona kompjuterska tomografija (SPECT). U *in vivo* sistemima on se često koristi za kvantifikovanje vezivanja testiranog molekula za mesto vezivanja radioliganda. Što je veći afinitet molekula to je više radioliganda zamenjeno njime na mestu vezivanja i povećani radioaktivni raspad se može meriti scintilografski. Ovaj tip testa se često koristi za izračunavanje konstante vezivanja molekula na receptorima.

## Historija
Radioligandi se prave da bi se omogućilo studiranje biomolekulskog ponašanja. Radioligandne tehnike omogućavaju istraživačima da identifikuju receptore unutar ćelija.

## Radioaktivni izotopi u širokoj upotrebi
* Tricijum, 3H
* Ugljenik-14, 14C
* Sumpor-35, 35S
* Jod-131, 131I
* Fluor-18, 18F
* Tehnecijum-99m, 99mTc

Pri primeni PET tehnike za molekulsku vizuelizaciju često se koriste izotopi fluor-18 i ugljenik-11.

## Lista radioliganda
Radioligandi se mogu selektivno da se vežu za specifični neuroreceptor ili transporter neurotransmiter.

Primer radioliganda su: 
* 11C-WAY-100635 za 5-HT<sub>1A</sub> receptor
* N(1)-([11C]-metil)-2-Br-LSD ([11C]-MBL) za 5-HT2 receptore 
* 18F-altanserin i 18F-setoperon za 5-HT<sub>2A</sub> receptor 
* 11C-ketanserin i tricijumski ketanserin
* 11C-DASB za serotoninski transporter
* 3H-WIN55,212-2 za kanabinoidne receptore
* [11C]flumazenil za GABA<sub>A</sub> receptore.
* (+)PHNO za D<sub>2</sub> dopaminske receptore.
* [11C]rakloprid za D2 dopaminske receptore.

## Povezano
* Potencijal vezivanja
* Zapremina distribucije

## Reference

## Literatura

*
Heteroreceptor

**Heteroreceptor** je receptor koji reguliše sintezu i/ili otpuštanje posrednika liganda koji ga ne aktiviraju.

Heteroreceptori su presinaptički receptori koji odgovaraju na neurotransmitere, neuromodulatore ili neurohormone otpuštene sa susednih neurona ili ćelija. Oni su suprotno od autoreceptora, koji su senzitivni samo na neurotransmitere ili hormone koje otpušta ćelija na kojoj počivaju.

## Primeri
* Norepinefrin može da utičen na oslobađanje acetilholina iz parasimpatetičkih neurona putem delovanja na α2 adrenergičke (α<sub>2A</sub>, α<sub>2B</sub>, i α<sub>2C</sub>) heteroreceptor.
* Acetilholin može da utičen na oslobađanje norepinefrina iz simpatetičkih neurona delovanjem na muskariniski-2 i muskarinski-4 heteroreceptor. 
* CB1 negativno moduloše otpuštanje GABA i Glutamata.

## Povezano
* Autoreceptor

## Reference

## Literatura
Robert Menzies

**Sir Robert Gordon Menzies** (Jeparit, 20. prosinca 1894. - Melbourne, 15. svibnja 1978.) je bio utjecajni australski političar i premijer Australije u čak dva navrata. Tokom svoja dva mandata, Menzies je na poziciji premijera bio ukupno 18 godina, što je najduži staž u povijesti te zemlje. Zbog svoje višegodišnje prisutnosti na političkoj sceni, Menzies danas ostaje jedan od najznačajnijih i najutjecajnijih australskih političara.

Nakon smrti Josepha Lyonsa, Menzies je postao predsjednik stranke Ujedinjena Australija, a 1939. godine i premijer. Ipak, zbog cijelog niza krizika upućenih na njegovo vodstvo, Menzies je 1941. godine podnio ostavku. Godine 1944. sudjelovao je u formiranju nove, Liberalne stranke. Kao njezin vođa, 1949. godine ponovo je izabran za premijera, naslijedivši Bena Chifleyja. Na premijerskoj poziciji ostao je sve do 1966. godine, kada se umirovio. Naslijedio ga je Harold Holt.

Umro je 15. svibnja 1978. u Melbourneu od srčanog udara.
John Curtin

**John Joseph Curtin** (Creswick, 8. siječnja 1885. - Canberra, 5. srpnja 1945.) je bio australski političar i 14. premijer Australije, kao i predsjednik Laburističke stranke od 1935. do 1945. godine. Curtin je za premijera izabran 1941. godine, ali kao predsjednik manjinske vlade. To se ubrzo promijenilo 1943. godine kada je Curtin predvodio laburiste do njihove najveće izborne pobjede u povijesti, u sklopu koje su osvojili 2/3 zastupničkih mjesta u Predstavničkom domu. Curtin je tako vodio Australiju tokom cijelog Drugog svjetskog rata, koji je u Australiji bio obilježen strahom od vjerojatne japanske invazije. Zbog čvrstog i stabilnog vodstva tokom kriznog perioda, Curtin se danas smatra jednim od najboljih premijera u povijesti Australije.

Početkom 1945., Curtin je već bolovao od ozbiljnih srčanih problema. Umro je iznenada, 5. srpnja 1945., u Canberri, samo dva mjeseca prije kraja Drugog svjetskog rata. Nakratko ga je naslijedio Frank Forde, a nakon njega Ben Chifley.
Jovan Ristić (reditelj)

**Jovan Ristić**, srpski reditelj (2. april 1939, Beograd - 12. oktobar 2013, Beograd). Školovao se u Beogradu gde je maturirao u III muškoj gimnaziji, potom diplomirao režiju na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju, u klasi profesora Vjekoslava Afrića.

## Pozorište
U zaletu, jedan za drugim, osniva niz kamernih teatara: DADOV, zatim Teatar Levo, Kabare Stepenice, Kabare Komarac, kao i Pozorište igralište sa Radomirom Stevićem Rasom. Postaje asistent Bojana Stupice, prati ga u stopu obuzet njegovim postupcima, pokušava malo i da liči na njega, pa Trifkovića režira unatraške, i postaje ekscentrični boem o čijim ispadima bruji tadašnja beogradska "štrafta". U teatru i počinje njegova karijera. Režirao je u mostarskom i beogradskom Narodnom pozorištu, Ateljeu 212, Savremenom pozorištu, Srpskom narodnom pozorištu u Novom Sadu i Teatru "Gavela" u Zagrebu.

## Televizija
Na televiziju dolazi 1966. kao reditelj kultne serije *"Koncert za ludi mladi svet"*, koncipira prve muzičke spotove Elipsa i Silueta, potom se u subverzivnom mjuziklu *"Naše priredbe"* kritički poigrava sa osetljivim društvenim paradoksima, režira *"Divlje godine"*, *"Mokranjčeve dane"*, *"Povratak džezu"*, *"Bilo pa prošlo"*, *"Sedam plus Sedam"*, *"Malo ja, malo ti"* i još 2500 televizijskih emisije, uz 3000 manifestacija među kojima i osam sletova za Josipa Broza Tita. Režira prvi Zdravkov koncert na Marakani, a potom i film *"Pjevam danju, pjevam noću"*. Vodi autorski tim *"Nedeljnog popodneva"* i *"Igara bez granica"*. Jedan je od osnivača Drugog programa Televizije Beograd, u kojoj je proveo 48 godina kao reditelj, urednik i autor emisija.

Uporedo radi za italijanske (RAI), nemačke (ZDF), rumunske, bugarske, mađarske, sovjetske i portugalske televizijske kuće. Učestvuje na festivalima u Varšavi, Dablinu, Moskvi, Barseloni, Bledu, Portorožu i drugim gradovima širom bivše Jugoslavije, osvajajući više od dvadeset važnih nagrada među kojima i Zlatnu ružu Montrea 1979.

Povrh svega bio je svestrani kolekcionar I jedan od naših najznačajnih filatelista, dobitnik zlatnih medalja I komesar srpskih postavki na međunarodnim izložbama. Zahvaljujući njegovim idejama i upornosti dobili smo divne serije maraka posvećenih glumcima i rediteljima.

Oni koji su ga poznavali kažu da je umeo da bude "težak, isključiv, ponekad i na svoju štetu. Umetnik u sticanju neprijatelja ali i prijatelja, a tako dobar, topao i nežan čovek ..."

## Reference

## Vanjske veze

* 
* Jugopapir blog/Intervju
Ilija Ivezić

**Ilija Ivezić** (Gračac, 20. srpnja 1926. – 14. travnja 2016), hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.

## Biografija
Glumačku školu završio je u Zagrebu 1949. Filmom *Abeceda straha* F. Hadžića  1961. započinje filmsku karijeru. Uglavnom je tumačio karakterne, negativne, a ponekad komične uloge. Osim filmskim radom, bavio se režijom kazališnih lutkarskih predstava (*Snjeguljica i sedam patuljaka*, *Djevojčica sa žigicama*, *Ivica i Marica*). Jedan je od osnivača Festivala djeteta u Šibeniku 1958. Prvi je direktor i redatelj Kazališta lutaka u Šibeniku.

Jedini je domaći glumac koji je glumio u svim filmovima iz serijala o Winnetou.

## Nagrade
Dobitnik je Zlatne arene za filmove *Zlatne godine* (1993.) i *Maršal* (2000.), te Nagrade "Vladimir Nazor" za životno djelo (2003.).

## Djelomična filmografija
* *Winnetou* (svi nastavci)
* *[[Lisice (1969.)|Lisice]]* (1969.) (Krešo)
* *[[Prosjaci i sinovi]]* (1971.) (Šunje)
* *[[Izbavitelj (1976.)|Izbavitelj]]* (1976.) (policijski inspektor)
* *[[Smogovci]]* (1982.) (inspektor Petrović)
* *[[Život sa stricem (1988.)|Život sa stricem]]* (1988.) (predsjednik zadruge)
* *[[Zlatne godine (1993.)|Zlatne godine]]* (1993.) (Brkan)
* *[[Maršal (1999.)|Maršal]]* (1999.) (Marinko Cicin)

## Reference

## Vanjske veze
*
5-HT1E receptor

**5-HT1E receptor**, (*5-hidroksitriptaminski (serotoninski) 1E receptor*, 5-HT1E) je visoko izraženi humani G-protein spregnuti receptor koji pripada familiji 5-HT1 receptora (G<sub>i</sub>-spregnutih serotoninskih receptora). Humani gen se označava sa .

## Funkcija
Funkcija 5-HT1E receptora nije poznata usled nedostatka selektivnih farmakoloških oruđa, specifičnih antitela, i podobnih životinjskih modela. Gen 5-HT1E receptora nema polimorfizama među ljudima (mali je broj mutacija), što je indikacija visokog nivoa evolucione konzervacije njegove genetičke sekvence, iz čega sledi da 5-HT1E receptor ima važnu fiziološku ulogu kod ljudi. Pretpostavlja se da 5-HT1E receptor učestvuje u regulaciji memorije kod ljudi, zbog zbog visoke zastupljenosti ovog receptora u frontalnom korteksu, hipokampusu, i bulbus olfactorius, što su integralni moždani regioni za regulaciju memorije.

Ovaj receptor je jedinstven među serotoninskim receptorima po tome što nije izražen kod glodarskih vrsta. Tim vrstama nedostaje gen koji kodira 5-HT1E receptor. Međutim genomi svinje, rezus majmuna, i nekoliko lagomorfa (što obuhvata morsko prase i zeca) sadrže homologne 5-HT1E gene. Morsko prase je najverovatniji kandidat za buduća ispitivanja funkcije 5-HT1E receptor *in vivo*. Izražavanje 5-HT1E receptora u mozgu morskog praseta je farmakološki potvrđeno. Obrasci izražavanja 5-HT1E receptora u mozgu ljudi i morskog praseta su slični.

## Selektivni ligandi
Visoko selektivni ligandi 5-HT1E još uvek nisu dostupni. [3H]5-HT je jedini dostupni radioligand visokog afinita za 5-HT1E receptor (5 nM).

### Agonisti
* BRL-54443 (5-Hidroksi-3-(1-metilpiperidin-4-il)-1H-indol) - mešoviti 5-HT1E/1F agonist

### Antagonisti
Antagonisti nisu poznati.

## Povezano
* 5-HT<sub>1</sub> receptor
* 5-HT receptor

## Reference

## Literatura

## Vanjske veze
*
5-HT1D receptor

**5-HT<sub>1D</sub> receptor** (*5-hidroksitriptaminski (serotoninski) receptor 1D*, *HTR1D*) je 5-HT receptor. On je kodiran istoimenim genom. 5-HT1D deluje na centralni nervni sistem, i utiče na kretanje i anksioznost. On takoše indukuje vaskularnu vazokonstrikciju u mozgu.

## Ligandi
### Agonisti

## Povezano
* 5-HT<sub>1</sub> receptor
* 5-HT receptor

## Literatura

## Dodatna literatura

## Vanjske veze
*
5-HT1B receptor

**5-HT<sub>1B</sub> receptor** (*5-hidroksitriptaminski receptor 1B*) je protein koji je kod ljudi kodiran  genom. 5-HT1B receptor je tip 5-HT receptora.

## Distribucija u tkivu i funkcija
5-HT1B receptor deluje na CNS, gde indukuje presinaptičku inhibiciju i utiče na ponašanje. On takođe ima vaskularne efekte, kao što je pulmonarna vazokonstrikcija.

Blokiranje 5-HT1B receptora povećava broj osteoblasta, koštanu masu, i brzinu formiranja kostiju.

## Ligandi

## Genetika
Ovaj protein je kod ljudi kodiran  genom.

Genetička varijanta u promotorskom regionu, *[[A-161T]]*, je bila ispitana u pogledu inpakta na crte ličnosti, i utvrđeno je da nema uticaja.

## Povezano
* 5-HT<sub>1</sub> receptor
* 5-HT receptor

## Reference

## Literatura

## Vanjske veze
*
5-HT2B receptor

**5-HT2B receptor** (*5-hidroksitriptaminski (serotoninski) receptor 2B*, *HTR2B*) je 5-HT<sub>2</sub> receptor. On je kodiran istoimenim humanim genom.

## Funkcija
5-HT2 receptori posreduju mnogobrojne centralne i periferne fiziološke funkcije serotonina. Kardiovaskularni efekti obuhvataju kontrakciju krvnih sudova i promene oblika trombocita; efekti na centralni nervni sistem su neuronska senzitizacija na dodirne stimuluse i posredovanje dejstva fenilisopropilamin halucinogena.

5-HT2B receptor učestvuje u:
* CNS: presinaptičkoj inhibiciji, utiče na ponašanje
* Pulmonarna vazokonstrikcija
* 5-HT2B receptor reguliše srčanu strukturu i funkciju. Demonstrirano je da dolazi do abnormalnog srčanog razvoja kod miševa bez 5-HT2B receptora. Stimulacija 5-HT2B receptora može da dovede do patološke proliferacije fibroblasta srčanih sudova, koja kod hronične prekomerne stimulacije može da dovede do ozbiljne valvulopatije. Za 5-HT2B receptore je nedavno pokazano da su prekomerno izraženi u human obolelom srcu, i za antagoniste 5-HT2B receptora je nađeno da sprečavanju angiotenzinom II ili beta-adrenergičkim agonistima-indukovanu patološku srčanu hipertropiju kod miševa.
* 5-HT2B receptori regulišu otpuštanje serotonina putem serotoninskih transportera. Oni su važni za normalnu fiziološku regulaciju nivoa serotonina u krvnoj plazmi, kao i za abnormalno akutno otpuštanje serotonina proizvedenog lekovima kao što je MDMA.

## Ligandi
Mali broj visoko selektivnih liganda 5-HT2B receptora je poznat, a isto tako i brojna potentna neselektivna jedinjenja su dostupna, posebno agensi koji deluju i na 5-HT2C receptor. Istraživanja u ovoj oblasti su bila ograničena kardiotoksičnošću 5HT2B agonista, i nedostatkom jasno definisane terapeutske primene 5HT2B antagonista.

## Povezano
* 5-HT receptor

## Reference

## Literatura

## Vanjske veze
*
Genetička varijabilnost

**Genetička varijabilnost** predstavlja sposobnost genetičkog materijala da se menja čime se postiže njegova ogromna raznovrsnost. Postizanje varijabilnosti u svim fazama delovanja gena i na svim nivoima živog sveta (jedinka, populacija, vrsta i dr.) osnovni je cilj nasleđivanja i upravo su tome prilagođeni glavni genetički mehanizmi. Nasleđivanje nije » kruto « umnožavanje postojećih osobina već održavanje sposobnosti prilagođavanja promenljivim uslovima životne sredine. 

Izvori genetičke i fenotipske varijabilnosti su:
* mutacije i 
* kombinacije (rekombinacije). 

Osnovna razlika između mutacija i kombinacija je u tome što mutacije dovode do stvaranja novih alela (gena), a kombinacije predstavljaju raspoređivanje već postojećih gena roditelja pri obrazovanju njihovih potomaka.

## Kombinacije i rekombinacije

Pri nastanku brojnih gameta i zigota ostvaruje se velika raznovrsnost u kombinovanju ćelijskih hromozoma, koji nose čitave grupe gena. Broj kombinacija zavisi od broja hromozoma u ćeliji – što je broj hromozoma veći, veći je i broj njihovih kombinacija. Hromozomi se međusobno kombinuju pri :
# razdvajanju homologih hromozoma u anafazi mejoze I pri obrazovanju gameta (u spermatogenezi i oogenezi);23 para hromozoma čoveka se kombinuju po principu slučajnosti tako da mogu dati 223= 8 000 000 genotipski različitih gameta
# oplođenju, kada se, u stvari, kombinuju kompletni genomi sadržani u gametima; broj mogućih kombinacija hromozoma pri nastanku zigota čoveka je 223 x 223= 246 (približno to iznosi 70 triliona).

Navedenim načinima kombinuju se slobodni geni smešteni na različitim hromozomima. Geni koji se nalaze na jednom istom hromozomu (vezani geni) ne mogu se kombinovati navedenim načinima. Kombinacija vezanih gena odvija se na poseban način nazvan **rekombinacija** (ponovna kombinacija). Rekombinacije se vrše procesom krosing-overa (engl. crossing-over) u pahitenu profaze mejoze I. Homologi hromozomi se međusobno približe, a zatim njihove nesestrinske hromatide razmene delove. Posle razmene delova hromatide koje su u tome učestvovale sadrže delove i majčinog i očevog hromozoma. 

Videti takođe:
* mutacija
* krosing-over

## Literatura
* Tucić, N, Matić, Gordana: O genima i ljudima, Centar za primenjenu psihologiju, Beograd, 2002.
* Marinković, D, Tucić, N, Kekić, V: Genetika, Naučna knjiga, Beograd
* Tatić, S, Kostić, G, Tatić, B: Humani genom, ZUNS, Beograd, 2002.
* Matić, Gordana: Osnovi molekularne biologije, Zavet, Beograd, 1997.
* Ridli, M: Genom - autobiografija vrste u 23 poglavlja, Plato, Beograd, 2001.
* Prentis S: Biotehnologija, Školska knjiga, Zagreb, 1991.
* Dumanović, J, marinković, D, Denić, M: Genetički rečnik, Beograd, 1985.
* Kosanović, M, Diklić, V: Odabrana poglavlja iz humane genetike, Beograd, 1986.
* Švob, T. i sradnici: Osnovi opće i humane genetike, Školska knjiga, Zagreb, 1990.

## Vanjske veze
* Bionet škola
5-HT1F receptor

**5-HT1F receptor** (*5-hidroksitriptaminski (serotoninski) receptor 1F*, *HTR1F* je 5-HT<sub>1</sub> receptor. On je kodiran istoimenim humanim genom.

## Ligandi
### Agonisti
* 5-*n*-Butirilokis-DMT: >60-puta je selektivniji u odnosu na 5-HT1E receptor
* BRL-54443 - mešoviti 5-HT1E/1F agonist
* Eletriptan - mešoviti 5-HT1B/1D/1E/1F/2B/7 agonist
* LY-334,370 - kao i srodni benzamidi
* LY-344,864 (N-[(3R)-3-(Dimetilamino)-2,3,4,9-tetrahidro-1H-karbazol-6-il]-4-fluorobenzamid)
* Naratriptan - mešoviti 5-HT1B/1D/1F agonist

### Antagonisti
Selektivni antagonisti 5HT1F receptora nisu dostupni.

## Povezano
* 5-HT<sub>1</sub> receptor
* 5-HT receptor

## Literatura

## Dodatna literatura

## Vanjske veze
*