open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Elvedin Nezirović

**Elvedin Nezirović** (Mostar, 12. novembar 1976.) bosanskohercegovački je književnik i novinar. 

## Biografija
Rođen je u Mostaru, ali je zbog prerane očeve smrti prvih sedam godina života proveo kod majčinih roditelja, u selu Crnići, nedaleko od Stoca. Školovao se u rodnom gradu, gdje je završio Pedagošku akademiju, Odsjek za bosanski jezik i književnost, te Fakultet humanističkih nauka, Odsjek za engleski jezik i književnost. Godine 2002. objavio je prvu zbirku poezije pod nazivom *Bezdan*. Pjesme i književne tekstove objavljivao je u najeminentnijim književnim časopisima na prostoru bivše Jugoslavije, od zagrebačkog *Knjigomata* do beogradskog *Balkanskog književnog glasnika* i zrenjaninske *Ulaznice*, mostarskog *Mosta* i *Motrišta*, pa sve do *Sarajevskih sveski*. Knjiga *Boja zemlje*, objavljena u izdanju "Lagune" iz Beograda, njegov je prvi roman. Pjesme su mu prevedene na engleski, italijanski i turski jezik.

Direktor je Muzičkog centra "Pavarotti" u Mostaru. Član je Društva pisaca BiH i P.E.N. centra BiH.

## Nagrade
* Treća nagrada "Zija Dizdarević" za najbolju kratku priču (2009)
* Nagrada Izdavačke kuće "Laguna" za najbolju kratku priču (2011)
* Nagrada "Esad Eso Sadiković" za najbolju kratku priču (2013)
* Druga nagrada "Musa Ćazim Ćatić" za najbolju pjesmu (2015)
* Nagrada Centra za mir i multietničku saradnju Mostar – , za ukupan doprinos izgradnji mira, suživota i međunacionalnog povjerenja u poslijeratnom periodu (2017)

## Bibliografija
* *Bezdan*, poezija (Društvo pisaca BiH, podružnica HNK, Mostar, 2002)
* *Zvijer iz hotelske sobe*, poezija ("Liber", Beograd, 2009)
* *Toliko o tome*, priče ("Dobra knjiga", Sarajevo, 2013)
* *Boja zemlje*, roman ("Laguna", Beograd, 2016)
* *Propovijedanje bluesa*, poezija ("Vrijeme", Zenica, 2017)

## Reference

## Vanjski veze
* "Književnici, ali i umjetnici općenito, potisnuti su kod nas na margine" – intervju, *bljesak.info*
* "Mostar je i dalje u komi" – intervju, *[[Politika (novine)|Politika]]*
* ''Elvedin Nezirović, "Propovijedanje bluesa"'' 
* Goran Sarić, "Boja samoće", o romanu ''Boja zemlje'' Elvedina Nezirovića
* Amila Kahrović-Posavljak, "Boje rastakanja", o romanu ''Boja zemlje'' Elvedina Nezirovića
MG 08/15

**MG 08/15** je mitraljez proizveden u carskoj Njemačkoj za vrijeme Prvog svjestkog rata. Predstavljao je modifikaciju MG 08, standarnog mitraljeza sa kojim je carska Njemačka ušla u rat, ali koji se pokazao izuzetno teškim i nezgrapnim. Zbog toga mu je smanjena masa, umjesto postolja uveden dvonožac, te kundak i pištoljska drška s kojom je izgledom postao sličnijim puškomitraljezima i kasnijim univerzalnim mitraljezima. Iako je i dalje bio prilično težak i zahtijevao četveročlanu posadu, od 1917. godine, kada je službeno ušao u upotrebu, iskazao se kao izuzetno efikasno oružje u uvjetima rovovskog ratovanja. Njemačka je proizvela izuzetno veliki broj komada te ga, slično kao i MG08, isporučila svojim saveznicima u Osmanskoj Turskoj, Bugarskoj i satelitskim državama na istoku Evrope. 

## Vanjske veze

* Übersicht, Bilder und Daten deutscher Maschinengewehre (englisch)
* Menschen Technik Wissenschaft vom 9. November 2006
* Leitfaden für das Maschinengewehr 08/15
Tribano

**Tribano** ima više značenja:

* Tribano, Padova
* Triban, naselje u sjeverozapadnoj Istri; tal. *Tribano*
Valerij Asapov

**Valerij Grigorjevič Asapov** (; 1. januar 1966 – 24. septembar 2017) bio je ruski oficir sa činom general lajtnanta, poznat po tome što je 2017. poginuo u minobacačkom napadu ISIL-ovih militanata na položaje vladinih snaga u blizini sirijskog grada Deir ez-Zor. Asapov, koji je po navodima ruskog Ministarstva obrane bio jedan od glavnih ruskih vojnih savjetnika u Siriji je prvi, i zasad jedini ruski general koji je poginuo u sukobu, odnosno najviše rangirana žrtva među sudionicima ruske intervencije u sirijskom građanskom ratu.

Prema navodima ukrajinskih vlasti, Asapov je pod pseudonimom "Primakov" sudjelovao u pobuni proruskih separatista kao zapovjednik pobunjeničkog 1. korpusa.

## Reference
C. J. Sansom

**Christopher John "C.J." Sansom** je britanski književnik najpoznatiji po historijsko-kriminalističkim romanima, odnosno seriji romana o Matthewu Shardlakeu, grbavom advokatu u doba vladavine Henryja VIII. Osim njih je napisao*[[Winter in Madrid]]*, triler smješten u Španiju neposredno nakon španskog građanskog i *[[Dominion (roman, Sansom)|Dominion]]*, alternativno-historijski roman u Britaniji nakon osovinske pobjede u Drugom svjetskom ratu. 

Sansom, koji je rodom iz Škotske je žestoki protivnik škotske nezavisnosti, podržavao je kampanju ostanka Škotske u Ujedinjenog Kraljevstvu pred referendum o nezavisnosti i proglašavao separatističku Škotsku nacionalnu partiju "opasnom", te ju je, između ostalog, u *Dominionu* opisao kao fiktivne suradnike nacističkih okupatora.

## Bibliografija

### [[Shardlake (serija)|Serija o Matthewu Shardlakeu]]
*
*
*
*
*
* 

### Ostali romani
*
*

## Izvori

## Vanjske veze
* Schoolboy rivalries in the Spanish civil war A review of *Winter in Madrid,* in *Telegraph*, 26 February 2006
*A wherry across the Thames A review of *Dark Fire*, by Stella Duffy, in *The Guardian*, 6 November 2004
*Spanish Civil War, stripped of Hemingway's romance A review of *Winter in Madrid*, by Katherine Bailey, in *The Philadelphia Inquirer*, 20 January 2008
*Revelation  A review of "Revelation", by Peter Kemp, in *The Sunday Times*, 27 April 2008
*Romanttinen vakoojatarina  A review of Finnish translated *Winter in Madrid*, by Jari Olavi Hiltunen, in *Opettaja* 21 May 2010
*Dominion  A review of *Dominion*, in *Upcoming4.me* 12 July 2013
*Reviews & excerpts of *Winter in Madrid*, *Revelation* and *Dominion* at *BookBrowse* 2008–2014
Francisco de Miranda

**Sebastián Francisco de Miranda y Rodríguez de Espinoza** (; Caracas, 28. ožujka 1750. – Cádiz, 14. srpnja 1816.) bio je venezuelanski vojskovođa i revolucionar, jedan od idejnih začetnika borbe za nezavisnost španjolskih kolonija. Iako su njegovi osobni planovi za nezavisnost od Španjolske propali, danas ga se smatra prethodnikom Simóna Bolívara, koji je tokom prve polovice XIX. vijeka oslobodio veći dio sjeverne Južne Amerike od španjolske vlasti. Mirandu se smatra "Prvim univerzalnim Venezuelancem" i "Velikim univerzalnim Amerikancem".

Miranda je vodio romantičarski i pustolovan život u jeku općepolitičke i intelektualne klime koja je proizašla iz prosvjetiteljstva i utjecala je na sve prekoatlantske revolucije. Sudjelovao je u čak tri velika pokreta svoga doba – Američkom ratu za nezavisnost, Francuskoj revoluciji i borbi za nezavisnost Latinske Amerike – a kratko je bio i vrhovni vođa Venezuele. Svoja iskustva opisao je u dnevnicima, koji su kasnije sabrani u čak 63 toma. Idealist, Miranda je razvio vlastiti plan za oslobođenje i ujedinjenje cjelokupne Španjolske Amerike, međutim njegovi osobni vojni napori za realizaciju tog plana zaustavljeni su 1812. godine. Nakon što je na samom početku Venezuelanskog rata za nezavisnost bio prisiljen kapitulirati pred španjolskim naletom, Miranda je predan snagama Krune, koje su ga zatvorile. Umro je 1816. godine u španjolskom zatvoru u Cádizu.
Lisignano

**Lisignano** ima više značenja:

; Hrvatska
* Ližnjan, naselje u južnoj Istri; tal. *Lisignano*

; Italija
* Lisignano, Piacenza
Cristóbal Mendoza

**José Cristóbal Hurtado de Mendoza y Montilla** (Trujillo, 23. lipnja 1772. – Caracas, 8. veljače 1829.) bio je venezuelanski advokat, pisac, političar i akademik, najpoznatiji po tome što je od 1811. do 1812. godine obnašao dužnost prvog predsjednika Venezuele, mada je to bilo u periodu nepriznate Prve Republike. Nakon što je stekao magisterij iz filozofije u Caracasu te doktorat iz kanonskog i kontinentalnog prava na Dominikanskoj Republici, Mendoza je na početku svoje pravničke karijere radio u nekoliko ureda u Trujillu, Méridi i Caracasu. Godine 1796. godine preselio se u Barinas kako bi radio kao advokat; tu je 1807. godine izabran za gradonačelnika. Tri godine kasnije, pridružio se ustaničkom pokretu bogatih stanovnika Caracasa protiv španjolske uprave, a 1811. godine je izabran kao predstavnik provincije Barinas na konstitutivnom Kongresu Venezuele. Nekoliko dana kasnije, Mendoza je izabran u vladajući trijumvirat novoproglašene Prve Venezuelanske Republike, u sklopu kojega je obnašao dužnost prvog predsjednika zemlje. Njegov mandat je trajao do ožujka 1812. godine, a u tom je periodu započeo rat protiv onih dijelova Venezuele koji su još uvijek podržavali španjolsku vlast, sastavio je Deklaraciju nezavisnosti Venezuele te je sudjelovao u izradi prvog ustava Venezuele.

Godine 1813., Mendoza je pobjegao od rojalista i otišao na Grenadu, samo da bi se ubrzo pridružio Bolívarovom pokretu za oslobođenje Južne Amerike. Bolívar je Mendozu u svibnju 1813. godine imenovao guvernerom Méride, a nekoliko mjeseci kasnije i guvernerom Caracasa. Kada je José Tomás Boves osvojio Caracas tokom 1814. godine, Mendoza je ponovo napustio zemlju te pobjegao na otok Trinidad, gdje je od 1819. do 1820. godine bio aktivan pisac za novine *[[Correo del Orinoco]]*. Godine 1826., Francisco de Paula Santander je Mendozu imenovao na čelno mjesto departmana Venezuele u sklopu Velike Kolumbije. Nakon što je za vrijeme ustanka Joséa Antonja Páeza kratko bio u egzilu, Mendoza je 1827. godine ponovo vraćen an svoju poziciju, koji će držati sve do ostavke sredinom 1828. godine. Njegova ostavka bila je posljedica slabog zdravlja, a nakon iste se povukao u predgrađe Caracasa, gdje je i umro 8. veljače 1829. godine.

Godine 1972., Venezuela je 23. lipnja, Mendozin rođendan, proglasila Nacionalnim danom advokata.

## Reference

## Vanjske veze

* Cristobal de Mendoza biography - www.venezuelatuya.com
Humberto Fernández-Morán

**Humberto Fernández-Morán Villalobos** (Maracaibo, 18. veljače 1924. – Stockholm, 17. ožujka 1999.) bio je venezuelanski naučnik i inovator, najpoznatiji kao izumitelj dijamantnog noža. Fernández-Morán je značajno unaprijedio i razvoj elektromagnetskih leća za elektronsku mikroskopiju koristeći supravodljivost, a trag je ostavio i na drugim naučnim poljima.

Rođen je u Maracaibu u Venezueli, 18. veljače 1924. godine. Studirao je medicinu na Univerzitetu u Münchenu, gdje je 1944. godine diplomirao *summa cum laude*. Doprinio je razvoju elektronskog mikroskopa te je bio prva osoba koja je koristila koncept krioultramikrotomije. Nakon što je jednom prilikom preletio iznad Angelovog vodopada u rodnoj Venezueli, postao je fasciniran idejom sustava ponavljajućeg toka prisutnog kod vodopada te je temeljem iste odlučio kombinirati svoj dijamantni nož i ultramikrotom kako bi dodatno poboljšao pripremu preparata za elektronski mikroskop. Njegov daljnji znanstveni rad bazirao se upravo na poboljšanju funkcije elektronskog mikroskopa, mada popis njegovih radova pokazuje da je imao vrlo širok spektar interesa.

Fernández-Morán je bio osnivač Venezuelanskog instituta za neurološke i studije mozga, a služio je i kao ministar znanosti tokom posljednje godine vladavine Marcosa Péreza Jiméneza; nakon svrgavanja diktature 1958. godine, bio je prisiljen napustiti zemlju. U Sjedinjenim Državama je radio za NASA-u na projektu Apollo, a kasnije je predavao na različitim sveučilištima. Amerikanci su mu predložili nominaciju za Nobelovu nagradu, međutim Fernández-Morán ju je odbio jer je ona uvjetovana prihvaćanjem američkog državljanstva, što on nije htio.

Njegova supruga Anna bila je Šveđanka, a zajedno su imali dvije kćeri. Umro je 17. ožujka 1999. u Stockholmu, gdje je njegov pepeo razasut nakon kremiranja.
Benzani

**Benzani** ima više značenja:

* Bencani, naselje u općini Oprtalj; tal. Benzani
* Benčani, naselje u općini Višnjan; tal. Benzani
Visintini

**Visintini** ima više značenja:

; Biografije
* Visintin, Mario (1913–1941), talijanski avijatičar

; Hrvatska
* Vižintini, naselje u sjeverozapadnoj Istri; tal. *Visintini*

; Italija
* Visintini, Gorizia

## Povezano

* Visintin
Baruj Benacerraf

**Baruj Benacerraf** (Caracas, 29. listopada 1920. – Jamaica Plain, MA, 2. kolovoza 2011.) bio je venezuelansko-američki liječnik, imunolog, židovskog porijekla. Nakon školovanja u Sjedinjenim Državama, Benacerraf je godinama istovremeno radio i kao profesor i kao naučnik. Od 1948. godine se intenzivno bavi imunologijom, a upravo mu je rad na tom polju donio Nobelovu nagradu 1980. godine, koju je podijelio s Jeanom Daussetom i Georgeom Davisom Snellom. Prvi Venezuelanac koji je dobio Nobela, Benacerraf je prestižnu nagradu primio zbog otkrića glavnog kompleksa histokompatibilnosti, koji utječe na to da stanice imunološkog sustava razlikuju same sebe od stranih tijela. Uz Nobela, Benacerraf je dobio i još nekoliko značajnih nagrada te čak deset honorarnih doktorata.

Umro je 2. kolovoza 2011. u mjestu Jamaica Plain od posljedica upale pluća.
Bedivere

**Bedivere**  je bio jedan vitezova Okruglog stola iz legende o Kralju Arthuru.

Sir Bedivere bio je vjeran pratioc Kralja Arthura od samih početaka njegove vladavine i jedan od prvih vitezova Okruglog stola. On je pomogao Arthuru u borbi sa divovima iz Mont-Saint-Michela, a kasnije je postao vojvoda od Neustrije.

Za njega se pored tog zna da je veći dio života imao samo jednu ruku, prvu je izgubio u borbi, kao i to da je imao je sina Amrena i kćer Eneuavc.

Bedivere je bio sudionik posljednje sudbinske Bitke kod Camlanna, u kojoj su jedino on i Arthur preživjeli. Njemu je Arthur naredio da baci Excalibur natrag u jezero. Nakon što se dvaput vratio do Arthura, napokon je bacio dragocjeni mač u jezero, tad se pojavila ruka Gospe od jezera i uzela mač i povukla ga u dubinu jezera.

Njegovo ime - Bedivere je velškog porijekla od **Bedwyr**, a tako se zvao i njegov djed. On je po legendi osnovao grad Bayeux, a ubijen je u rimskoj vojnoj kampanji.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Bedivere'' na portalu King Arthur's Knights
Sucre (savezna država)

**Država Sucre** (španjolski: *Estado Sucre*) je jedna od 23 savezne države Venecuele, koja se nalazi na sjeveroistoku zemlje.

Administrativni centar države je Cumaná, važna luka i Industrijski centar (riblje konzerve). Njega su osnovali Španjolski kolonisti kao Novi Toledo (Nueva Toledo) 1521. Za Cumanu se tvrdi da je najstarije evropsko naselje na južnoameričkom tlu.

## Karakteristike
*Sucre* ima 896,291 stanovnika koji žive na površini od 11,800 km²-
Sa sjevera i zapada granica mu je Karipsko more a sa istoka Zaljev Paria.

Za njegovu ekonomiju neobično je važan ribolov po Karipskom moru, još je početkom 20. vijeka ribarska flota Sucra činila gotovo polovicu venecuelanske flote, koja je tad isto tako izlovljavala oko polovice nacionalnog ulova riba, od skuša, cipala, grgečki, tuna, srdela do škampi i jastoga.

Preko Sucra prolazi sjeveroistočni krak obalnog planinskog masiva, i pored tog što najveći dio države leži na neravnom planinskom terenu, koji je i jako sušan na zapad]]u, on značajno pridonosi venezuelanskoj poljoprivredi kao vodeći proizvođač avokada i jam (vrsta krtole). Od ostalih usjeva uzgaja se kakao, duhan, kokos, kava, banane i šećerna trska. Država ima i nešto Industrije koja proizvodi rum, čokoladu, kožu i tekstil.

Od rudnog bogatstva Sucre ima asfalt koji se iskapa sa površinskog nalazišta Lago Guanoco, sol sa poluotoka Araya i gips koji se iskapa kod grada Macuro.

## Reference
 
## Vanjske veze

* Estado Sucre na portalu Venezuelatuya  
* ''Sucre'' na portalu Encyclopedia Britannica
Cumaná

**Cumaná** je lučki i glavni grad savezne države Sucre  na sjeveroistoku Venecuele od 372,400 stanovnika.

## Geografske i klimatske karakteristike

Cumaná leži na ušću rijeke Manzanares u Karipsko more
Na jeziku karipskih indijanaca Cumanagoto koji su živjeli u tom kraju do 17. vijeka - Cumaná je značila ušće.

Grad leži na nadmorskoj visini od 16 metara, ima tropsku klimu, prosječna najniža temperatura iznosi oko 28 °C.

## Historija

Grad su formalno osnovali Španjolski kolonisti kao **Novi Toledo** (Nueva Toledo) 1521. godine. Njih je u taj kraj privuklo more, neobično bogato ribom i biserima, od Cumaná do otok Cubagua. Oni su prisilili pleme lokalnih indijanaca Guaykeri, poznate kao vrsne ribare i ronioce da rade za njih. I pored toga što su ga nekoliko puta orobili pirati i razorilo nekoliko potresa, Cumaná je neprekidno rasla, zahvaljujući profitabilnoj trgovini sa susjednim naseljima i Španjolskom tokom većeg dijela kolonijalnog perioda.

Za Cumanu se tvrdi da je najstarije evropsko naselju na južnoameričkom tlu. Ona je rodno mjesto Antonia José de Sucre, važne ličnosti u pokretu za oslobođenje Latinske Amerike i prvog predsjednika Bolivije. 
## Privreda i transport

Grad je danas izrastao u trgovačko - Industrijski centar poljoprivrednog zaleđa, u kom se uzgaja kava, kakao, šećerna trska, duhan, grah i razno voće. Pored grada leži najveća predionica pamuka, a u samom gradu nekoliko tvornica ribljih konzervi. Kampus Istočnog univerziteta (Universidad de Oriente) osnovan je u Cumanu 1958.

Grad je povezan autoputom sa Barcelonom, koja leži 90 km jugozapadno, a ima i internacionalni aerodrom *Antonio José de Sucre* (IATA: CUM, ICAO: SVCU).

## Reference

## Vanjske veze

* ''Cumaná'' na portalu Encyclopedia Britannica  
* ''Alcaldía de Cumaná''
Manzanares (Venezuela)

**Manzanares** (španjolski: *Río Manzanares*) je rijeka na sjeveroistoku Venecuele, duga 80 km, koja protiče kroz saveznu državu Sucre.

## Karakteristike

Rijeka izvire u planinskom masivu Karipske Ande, na nadmorskoj visini od 2,200 metara. Od izvora rijeka teče prema zapadu, preko dubokih kanjon probijajući se kroz planinski teren. Zatim skreće prema sjeveru prema ušću u Zaljev Cariaco dio Karipskog mora kod grada Cumaná gdje formira deltu. 

Područje njenog sliva obuhvaća površinu od 1,066 km².

Ime su joj dali Španjolski kolonisti po istoimenoj rijeci koja protiče kroz Madrid.

Sve do kraja 1960-ih, rijeka je tokom kišne sezone uzrokovala teške poplave u gradu Cumaná, taj problem je rješen 1970. prokapanjem kanala *Aliviadero*.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Río Manzanares'' na portalu Academic
King Hu

**Hu Jinquan** (29. april 1932 – 14. januar 1997), poznatiji po pseudonimu **King Hu**, bio je kineski filmski režiser  najpoznatiji po nizu zapaženih *[[wuxia]]* filmova 1960-ih i 1970-ih koji su postali neka od najuspješnijih ostvarenja hongkonške i tajvanske kinematografije.

## Izabrana filmografija
**[[Come Drink with Me]]* (大醉俠, 1966)
**[[Dragon Gate Inn]]* (龍門客棧, 1967)
**[[A Touch of Zen]]* (俠女, 1971)
**[[The Fate of Lee Khan]]* (迎春閣之風波, 1973) 
**The Valiant Ones* (忠烈圖, 1975)
**[[Raining in the Mountain]]* (空山靈雨, 1979)
**[[Legend of the Mountain]]* (山中傳奇, 1979)
**[[The Swordsman (1990 film)|The Swordsman]]* (笑傲江湖 in part, 1990)
**[[Painted Skin (1993 film)|Painted Skin]]* (畫皮之陰陽法王, 1993)

## Reference

## Vanjske veze
* Senses of Cinema - King Hu
* 
* HK cinemagic entry
Montenegro Pride

**Montenegro Pride** [~ prâːjd], parada i festival LGBT ponosa što se od 2013. održava u Crnoj Gori.

## Historija

Prva crnogorska parada ponosa održana je 24. jula 2013. u Budvi, gdje se okupilo tridesetak učesnika parade zajedno s predstavnicima vlasti. Skup u organizaciji LGBT Forum Progresa osiguravalo je 400 policajaca, no stotinjak protivnika parade pokušalo ju je spriječiti zasuvši učesnike kamenjem, bocama i drugim predmetima. Usprkos neredima, učesnici parade prošetali su se u povorci od budvanskih starogradskih zidina do budvanske marine, odakle su radi sigurnosti prevezeni brodovima do Svetoga Stefana.

Iste godine 20. oktobra održana je u Podgorici u organizaciji Queer Montenegra druga crnogorska parada ponosa. Od 100 do 150 učesnika parade, uključujući predstavnike vlasti, civilnih društava i diplomatskih misija, prošetalo se u povorci Bulevarom svetoga Petra Cetinjskoga od hotela »Crna Gora« do stare zgrade vlade i natrag, zastavši nakratko ispred zgrada Skupštine i predsjednika Crne Gore. Slogan prve podgoričke parade ponosa bio je »Crna Gora ponosno«, a logotip manifestacije sastavljen je od brkova. Iako je sama šetnja protekla mirno, izvan zaštićene zone koju su osiguravale jake policijske i specijalne snage zabilježeno je više incidenata koje su izazvali protivnici održavanja parade.

## Povezano

* LGBT Forum Progres
* Queer Montenegro
* Belgrade Pride
* Zagreb Pride

## Izvori

## Vanjske veze

* Montenegro Pride , službeni website
* Queer Montenegro , službeni website
* LGBT Forum Progres, službeni website
* U Podgorici održana prva gej parada – Naslovi.net , arhiva vijesti o prvoj paradi ponosa održanoj u Podgorici
Carrier (NCIS: New Orleans)

***Nosač aviona*** je 2. epizoda, odnosno 2. epizoda 1. sezone TV-serije . Prvi put je prikazana na programu američke TV-mreže CBS 30. septembra 2014. godine.

Scenario za epizodu je pisao tvorac serije Gary Glasberg, a režirao ju je James Whitmore ml..

Radnja prikazuje kada vojni poručnik na slobodi pogine u centru Novog Orleansa kad ga udari taksi, ekipa istražuje šta se desilo, ali stvari uskoro dobijaju preokret kad obdukcija otkrije da je žrtva umrla od bubonske kuge, a smrt je povezana sa mogućim bioterirističkim napadom na vojni brod Džeronimo. Dok ekipa počinje da istražuje one na brodu, oni takoe primaju pomoć od direktora MZIS-a Vensa kad oficirka CKB-a Kerol Vilson i specijalni agent MZIS-a Entoni "Toni" Dinozo dođu u Nju Orleans da pomognu na slučaju dok se forenzička specijalistkinja Ebi Šuto nudi da pomogne na slučaju iz Vašingtona. Ekipa se trka sa vremenom da bi sprečila mogući užasni napad da se desi i da otkrije ko je odgovoran za napad u kom su dvojica vojnika ppoginula, a još mnogo opasno bolesna.

## Vanjske veze

*
Suzy Vernon

**Appollinie Paris**, poznatija kao **Suzy Vernon** (26. jun 1901 - 24. januar 1997) bila je francuska glumica.

## Filmografija

* 1922 : *[[La Conquête des Gaules]]*, rež. Marcel Jonnet i Jan B. Dyl
* 1923 : *[[Visages d'enfants]]*, rež. Jacques Feyder 
* 1924 : *[[La Vengeance des Pharaons]]*, rež. Hans Teyer 
* 1925 : *[[L'Image (film)|L'Image]]*, rež. Jacques Feyder 
* 1925 : *[[L'Orphelin du cirque]]*, rež. Georges Lannes 
* 1925 : *[[Barocco (film, 1925)|Barocco]]*, rež. Charles Burguet 
* 1925 : *[[Napoléon (film, 1927)|Napoléon]]*, reć, Abel Gance (verzija koja je ozvučena i prikazana 1935)
* 1926 : *[[Martyre (film, 1926)|Martyre]]*, rež. Charles Burguet 
* 1926 : *[[Le Roman d'un jeune homme pauvre]]*, rež. Gaston Ravel 
* 1926 : *[[Grand Gosse]]*, rež. Benito Perojo 
* 1926 : *[[Nitchevo (film, 1926)|Nitchevo]]*, rež. Jacques de Baroncelli
* 1927 : *[[Le Joueur de dominos de Montmartre]]*, rež. Willy Reiber 
* 1927 : *[[Der Letzte Walzer]]*, rež. Arthur Robison 
* 1927 : *[[Schuldig]]*, rež. Johannes Meyer 
* 1928 : *[[La Vierge folle (film, 1929)|La Vierge folle]]*, rež. Luitz Morat 
* 1928 : *[[Tu m'appartiens !]]*, rež. Maurice Gleize 
* 1928 : *[[Der Tanzstudent]]*, rež. Johannes Guter 
* 1929 : *[[Paris girl]]*, rež. Henry Roussell 
* 1929 : *[[Das grüne Monokel]]*, rež. Rudolf Meinert 
* 1929 : *[[Indizienbeweis]]*, rež. Georg Jacoby 
* 1930 : *[[Pogrom (film)|Pogrom]]*, rež. Donatien (kratki)
* 1930 : *[[Le Chanteur de Séville]]*, rež. Yvan Noé i Ramón Novarro
* 1930 : *[[Lopez, le bandit]]*, rež. Jean Daumery 
* 1930 : *[[Contre-enquête (film, 1930)|Contre-enquête]]*, rež. Jean Daumery 
* 1930 : *[[Girls for sale]]*, rež. Bud Pollard 
* 1931 : *[[Le Rebelle (film, 1931)|Le Rebelle]]*, rež. Adelqui Migliar 
* 1931 : *[[La Femme de mes rêves (film, 1931)|La Femme de mes rêves]]*, rež. Jean Bertin 
* 1931 : *[[Un homme en habit (film, 1931)|Un homme en habit]]*, rež. René Guissart et Robert Bossis : Germaine de Lussanges
* 1931 : *[[Le Masque d'Hollywood]]*, rež. Clarence Badger et Jean Daumery
* 1931 : *[[Miche (film)|Miche]]*, rež. Jean de Marguenat 
* 1931 : *[[Le Sergent X]]*, rež. Vladimir Strijewski 
* 1932 : *[[Le Chasseur de chez Maxim's (film, 1933)|Le Chasseur de chez Maxim's]]*, rež. Karl Anton 
* 1932 : *[[Une étoile disparaît]]*, rež. Robert Villers 
* 1932 : *[[La Perle (film, 1932)|La Perle]]*, rež. René Guiddart 
* 1933 : *[[Pour être aimé]]*, rež. Jacques Tourneur 
* 1934 : *[[Brevet 93-75]]*, rež. Pierre Lequim 
* 1934 : *[[Un homme en or]]*, rež. Jean Dréville 
* 1935 : *[[Touche à tout]]*, rež. Jean Dréville 
* 1934 : *[[Adémaï au Moyen Âge]]*, rež. Jean de Marguenat : Tiennette
* 1935 : *[[Le Clown Bux]]*, rež. Jacques Natanson  
* 1935 : *[[Les Époux scandaleux]]*, rež. Georges Lacombe
* 1936 : *[[Puits en flammes]]*, rež. Victor Tourjansky 
* 1940 : *[[Retour au bonheur]]*, rež. René Jayet
}}

## Vanjske veze
*
Bo Widerberg

**Bo Gunnar Widerberg** (8. jun 1930 – 1. maj 1997) bio je švedski filmski režiser, najpoznatiji po nizu zapaženih i politički angažiranih filmova 1960-ih i 1970-ih. Njegovo najpopularnije ostvarenje je ljubavna drama *[[Elvira Madigan (film, 1967)|Elvira Madigan]]* iz 1967. godine. Widerberg, koji se odlikovao ljevičarskim i progresivnim uvjerenjima, je bio poznat i po kritičnom stavu Ingmaru Bergmanu za koga je držao da su mu filmovi "vertikalni", odnosno previše se bavi intimnim umjesto društvenim pitanjima.

## Izabrana filmografija

**[[All Things Fair]]* (1995)
**Tagning Alla är äldre än jag ...* (1994)
**Efter föreställningen* (1992)
**Hebriana* (1990)
**The Wild Duck* (1989)
**En far* (1988)
**[[The Serpent's Way]]* (1986)
**[[The Man from Majorca]]* (1984)
**Tagning Rött och svart* (1982)
**Linje Lusta* (1981)
**Missförståndet* (1981)
**En handelsresandes död* (1979)
**Måsen* (1979)
**[[Victoria (1979 film)|Victoria]]* (1979)
**[[The Man on the Roof]]* (1976)
**[[Fimpen|Stubby]]* (1974)
**[[Joe Hill (film)|Joe Hill]]* (1971)
**A Mother with Two Children Expecting Her Third* (1970)
**[[Ådalen 31]]* (1969)
**[[The White Game]]* (1968)
**[[Elvira Madigan (1967 film)|Elvira Madigan]]* (1967)
**[[Heja Roland!]]* (1966)
**[[Love 65]]* (1965)
**Barnvagnen* (1963)
**[[Raven's End]]* (1963)
**Pojken och draken* (1962)

## Reference

## Vanjske veze
*
*
*
Jacinto Convit

**Jacinto Convit García** (Caracas, 11. rujna 1913. – Caracas, 12. svibnja 2014.) bio je venezuelanski liječnik i naučnik, poznat po izradi cjepiva za borbu protiv lepre, ali i radu na izradi lijekova za borbu protiv različitih vrsta karcinoma. Igrao je značajnu ulogu osnivanju Nacionalnog instituta za biomedicinu u Venezueli, tokom 1972. godine, a tokom života je bio član i predsjednik nekoliko organizacija povezanih uz borbu protiv lepre. Zbog svog predanog rada na polju lepre i tropskih bolesti, Convit je dobio nekoliko međunarodnih odlikovanja, među kojima su Nagrada princa od Asturije u kategoriji tehnološkog i znanstvenog rada (1987.) i orden Legije časti (2011.); godine 1988., predložen je i za Nobelovu nagradu za fiziologiju ili medicinu.

Convit je rođen 11. rujna 1913. godine u Caracasu; njegov otac, Francesc Convit i Martí, bio je Katalonac koji je stekao venezuelansko državljanstvo, dok mu je majka, Flora García Marrero, bila Venezuelanka kanarskih korijena. Osnovnu i srednju školu završio je u Caracasu, gdje je jedno vrijeme bio učenik Rómula Gallegosa. Potaknut susretom s oboljelima od lepre, Convit je 1932. godine upisao studij medicine pri Centralnom univerzitetu Venezuele, gdje je diplimirao 1938. godine.

Dvije godine kasnije postao je profesor, a 1950. godine je postao ravnatelj dermatološke klinike; istovremeno je radio i za Ministarstvo zdravstva i socijalne skrbi. Od kraja 60-ih pa sve do kraja 70-ih godina, Convit je bio jedan od vodećih svjetskih stručnjaka za lepru te je držao važne funkcije u mnogim međunarodnim organizacijama posvećenima toj bolesti. Tokom 1972. godine, igrao je ključnu ulogu u osnivanju Nacionalnog instituta za dermatologiju, današnjeg Nacionalnog instituta za biomedicinu u Venezueli.

Godine 1987., Convit je dodao mrtve *[[Mycobacterium leprae]]* u BCG cjepivo, kao eksperimentalni postupak za izradu cjepiva protiv lepre. Iako je cjepivo testirano diljem svijeta, nije se pokazalo posebno efikasnijim od uobičajenog BCG cjepiva. Ipak, njegov daljnji rad je doveo do nastanka efikasnog cjepiva protiv lepre, a isti postupak kasnije je korišten za izradu cjepiva protiv lišmenijaze. Kasnije je radio i na onkocericijazi, mikozi i drugim tropskim bolestima. Godine 1988., vlada Venezuele ga je predložila za Nobelovu nagradu zbog izrade eksperimentalnog cjepiva protiv lepre, međutim Švedska akademija ga nije izabrala za dobitnika.

Kasne godine karijere posvetio je borbi protiv karcinoma te izradi cjepiva protiv istoga. U rujnu 2013. godine napunio je 100 godina života, a iste godine objavio je i svoj posljednji znanstveni rad. Umro je 12. svibnja 2014. u rodnom Caracasu.

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* Blog about Jacinto Convit's work 
* Immunotherapy autovaccine for cancer treatment
Marco Ferreri

**Marco Ferreri** (11. maj 1928 &ndash; 9. maj 1997) bio je italijanski filmski režiser, najpoznatiji po nizu filmova 1960-ih i 1970-ih koji su zbog svog grotesknog prikaza disfunkcionalnosti u modernom društvu izazvali veliku pažnju, ali i kontroverze. Među njima je najpoznatiji *[[La Grande Bouffe]]*.

## Djelomična filmografija

### režiser
**[[El pisito]]* (1958)
**[[Los chicos (film)|Los chicos]]* (1958)
**[[El cochecito]]* (1960)
**[[The Conjugal Bed (1963 film)|The Conjugal Bed]] (Una storia moderna: l’ape regina)* (1963)
**[[La Donna scimmia]] (The Ape Woman)* (1964)
**[[L'uomo dei cinque palloni]]* (1965)
**[[L'Harem]]* (1967) 
**[[Il seme dell'uomo]] (1969)
**Dillinger Is Dead* (*Dillinger è morto*, 1969) 
**L'udienza* (1971)
**Liza* (italijanski naslov *La cagna*, 1971)
**Touche pas à la femme blanche* (italijanski naslov *Non toccare la donna bianca*, released in English as *Don't Touch The White Woman!* 1973)
**La Grande Bouffe* (italijanski naslov *La Grande abbuffata*, 1973)
**La Dernière femme* (italijanski naslov *L'ultima donna*, 1976)
**Bye Bye Monkey* (italijanski naslov *Ciao maschio*, 1978)
**Chiedo asilo* (U.S. title "Seeking Asylum", 1980) 
**Tales of Ordinary Madness* (italijanski naslov *Storie di ordinaria follia*, 1981)
**Storia di Piera* (1983)
**Il futuro è donna* (1984) 
**I Love You* (1985) 
**Ya bon les blancs* (italijanski naslov *Come sono buoni i bianchi*, 1987)
**La Carne* (also screenwriter) (1991)
**La banquette* (italijanski naslov *Il banchetto di Platone*, 1991)
**La casa del sorriso* (1991)
**Diario di un vizio* (1993)
**Faictz ce que vouldras* (1994)
**Nitrato d'argento* (1996)

===scenarist===
**Mafioso (1962)
**[[Dillinger Is Dead]]* (*Dillinger è morto*, 1969) 
**[[Non toccare la donna bianca]]* (1973)
**[[Ciao maschio]]* (1977)
**[[Chiedo asilo]]* (1980) 
**[[Storia di Piera]]* (1983)
**[[Il futuro è donna]]* (1984) 
**[[I Love Kyiah (1985 film)|I Love Kyiah]]* (1985)

### glumac
**[[Casanova 70]]* (1967)
**[[The Seventh Floor (1967 film)|The Seventh Floor]]* (1967)
**[[Pigsty (film)|Pigsty]]* (1969)
* *[[So Long Gulliver]]* (1970)
**[[Non toccare la donna bianca]]* (1973)

## Reference

## Vanjske veze

*
*Marco Ferreri Obituary at The New York Times
*Irriverente Ferreri, a documentary done by RAI television (in Italian)
*Obsolete Reality: The Cinema of Marco Ferreri
Breaking Brig (NCIS: New Orleans)

***Bekstvo iz zatvora*** je 3. epizoda, odnosno 3. epizoda 1. sezone TV-serije . Prvi put je prikazana na programu američke TV-mreže CBS 7. oktobra 2014. godine.

Scenario za epizodu je pisala Laurie Arent, a režirao ju je Tony Wharmby.

Radnja prikazuje kad se autobus srušio u prokop što je ishodovalo da tri zatvorenika koja su prevožena u vojni zatvor u Čarlstonu pobegnu i da tri čuvara i još jedan zatvorenik poginu, odeljenje iz Novog Orleansa istražuje i uskoro otkrivaju da je jedan od tih traženi zločinac koji predstavlja pretnju državnoj bezbednosti, a ekipa kasnije otkriva da je krtica odgovorna za celo stanje. Direktor MZIS-a Vens i Prajdov drug, kolega specijalni agent MZIS-a Leroj Džetro Gibs pomažu u istrazi koja kasnije dovodi Prajda u obračun sa krticom i ugrožava život Brodijeve.

## Vanjske veze

*
Univerzitet u Leipzigu

**Univerzitet u Leipzigu** (; ) sa sedištem u Leipzigu u nemačkoj saveznoj zemlji Saksoniji, jedan je od najstarijih univerziteta na svetu, i drugi najstariji univerzitet u Nemačkoj sa kontinuisanim delovanjem. Univerzitet je osnovan 2. decembra 1409. godine odlukom izbornog kralja Saksonije Fridriha I i njegovog brata Wilhelma II. Institucija je u početku bila podeljena na četiri fakultetska odeljenja. Od svoga osnivanja, univerzitet neprekinuto obrazuje studente već preko 600 godina. Među poznatim studentima ovoga univerziteta ističu se Gottfried Leibniz, Johann Wolfgang von Goethe, Leopold von Ranke, Friedrich Nietzsche, Richard Wagner, Tycho Brahe i Angela Merkel. Devet dobitnika Nobelove nagrade povezano je sa univerzitetom. Univerzitet u Leipzigu centar je akademskog izučavanja lužičkosrpskog jezika.

## Povezano
* Lista univerziteta u Nemačkoj
* Obrazovanje u Njemačkoj

## Reference

## Vanjske veze

* www.uni-leipzig.de
The Twilight Zone (razvrstavanje)

**The Twilight Zone** () može označavati:

*The Twilight Zone (franšiza), medijska franšiza temeljena na istoimenoj američkoj TV-antologiji koja se emitirala od 1959. do 1964. godine; 
* njene inkarancije:
***[[The Twilight Zone]]*, originalna TV-serija koja se emitirala od 1959. do 1964.
***[[The Twilight Zone: The Movie]]*, cjelovečernji omnibus film iz 1983. godine, djelomično temeljen na epizodama originalne serije
**The Twilight Zone (TV serija, 1985)*, 
**[[The Twilight Zone (TV serija, 2002)]]*
Jack Lord

**John Joseph Patrick Ryan** (30. decembar 1920&nbsp;– 21. januar 1998), poznatiji po umjetničkom imenu **Jack Lord**, bio je američki glumac najpoznatiji po ulozi policijskog detektiva Stevea McGarretta, protagonista originalne TV-serije *[[Hawaii Five-O]]*.
## Filmogragoka

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* Jack Lord at the University of Wisconsin's Actors Studio audio collection
* 
* Jack Lord early in career; NYP Library
* Jack Lord Website —A comprehensive Website on Jack Lord
J. T. Walsh

**James Thomas Patrick Walsh** (28. septembar 1943 – 27. februar 1998) bio je američki glumac, poznat prije svega po nizu epizodnih, ali upečatljivih uloga u nizu hollywoodskih filmova 1980-ih i 1990-ih, pri čemu su mu specijalnost bile likovi negativaca. 

### Film

### Televizija

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* Bubblegun interview
*
Hung Out to Dry

***Hung Out to Dry*** ( je 2. epizoda, odnosno 2. epizoda 1. sezone TV-serije NCIS. Prvi put je prikazana na programu američke TV-mreže CBS 30. septembra 2003. godine.

Scenario za epizodu je pisao satvorac serije "NCIS" Don McGill, a režirao ju je Alan J. Levi.

Radnja prikazuje kako je vojnik poginuo tokom noćne padobranske vežbe. Sve izgleda kao omanjivanje padobrana, ali standardna istraga otkriva da to ipak nije nesrežan slučaj. Gibs počinje da veruje da je navodna nesreća koja je rezultirala smrću vojnika ustvari ubistvo nakon što svi, on i Toni, zajedno sa novim članom tima Kejt Tod, pronađu onog ko je petljao sa padobranom i na kraju ga pošalju u smrt.

## Vanjske veze
*
Miranda (savezna država)

**Država Miranda** (španjolski: *Estado Miranda*) je jedna od 23 saveznih država Venecuele, koja se nalazi na sjeveru zemlje.

Administrativni centar države je Los Teques, Industrijski centar i rezidencijalna zona nedalekog Caracasa.

## Karakteristike
*Miranda* ima 2,675,165 stanovnika koji žive na površini od 7,950 km²-

Država je sa sjeveroistoka omeđena Karipskim morem. Sa juga graniči sa saveznom državom Guárico, a sa zapada Araguom i Distriktom glavnog grada Caracasa.

Ime je dobila po Franciscu de Mirandi, revolucionaru koji je utro put nezavisnosti Latinske Amerike.

Planinski sjever od juga razdvaja rijeka Tuy koja teče prema istoku i Karipskom moru. Miranda je ruralna država, koja visoko doprinosi venecuelanskoj poljoprivredi. To je naročito povećano nakon realizacije velikih državnih projekata navodnjavanja, jer su tako dobijene dodatne ratarske površine. Gotovo polovicu venecuelanske proizvodnje kakaa daje regija Barlovento iz Mirande uz susjedne terene po dolini rijeka Tuy u Državi Anzoátegui.

Po višim terenima prostiru se plantaže kave, dok se po dolinama uzgaja šećerna trska, citrusi, povrće (uključujući avokado) i banane. U Mirandi se također proizvodi pamuk, kukuruz, kikiriki, manioka, lukovice i kokos. Za privredu Mirande su također važni turizam i ribolov.

U Mirandi dobar dio stanovnika živi po selima, iznimka je sjeverozapad, kraj pored glavnog grada Caracasa, koji je postao metropolitanska zona Caracasa. 
Država Miranda je ispresjecana mrežom autoputeva, i sam glavni grad Los Teques  leži na Panameričkom autoputu.

## Reference
 
## Vanjske veze

* Miranda na portalu Venezuelatuya  
* ''Miranda'' na portalu Encyclopedia Britannica
Los Teques

**Los Teques** je glavni grad savezne države Miranda  na sjeveru Venecuele od 225,600 stanovnika.

## Geografija

Grad leži duž riječice San Pedro, na strateškom prijevoju prema sjevernom obalnom pojasu, položen jugozapadno od Caracasa.

## Historija

Ime je dobio po lokalnim indijancima, Teques je bio rodno mjesto njihovog poglavice - Guaicaipura (umro 1560.). On je postao slavan po odlučnom otporu španjolskim konkvistadorima koji su tražili legendarno zlato po okolnim brdima. Los Teques je počeo napredovati tokom 17. vijeka, na valu povećane potražnje za šećernom trskom, kakaom, duhanom i kavom.

Vremenom je postao rezidencijalna zona nedalekog Caracasa. Od 1970-ih počeli su se preseljavati i Industrijski pogoni, zbog jeftinijeg zemljišta i jednostavnog pristupa sirovinama koje se transportiraju iz obližnje luke Puerto Cabello.

Los Teques je povezan metro linijom dugom desetak km, sa Caracasom.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Los Teques'' na portalu Encyclopedia Britannica  
* ''Alcaldía de Guaicaipuro Estado Bolivariano de Miranda''
Tuy (rijeka)

**Tuy** (španjolski: *Río Tuy*) je rijeka na sjeveru Venecuele, duga 293 km, najveća i najznačajnija rijeka u saveznoj državi Mirandi.

## Karakteristike

Rijeka izvire u planinskom masivu Karipske Ande na obroncima planine u Državi Aragua, na nadmorskoj visini od 2.426 metara. Od izvora rijeka teče prema istoku, preko dubokih kanjon probijajući se kroz planinski teren Država Mirande u dužini od nekih 200 km. Zatim skreće prema sjeveru prema ušću u Karipsko more kod grada Río Chico. 

Najveće pritoke su joj rijeke Guaire i Caucagua.

Dolina rijeke poznata je po proizvodnji kakaa.  Gotovo polovicu venecuelanske proizvodnje daju regija Barlovento iz Mirande uz susjedne terene u Državi Anzoátegui.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Río Tuy'' na portalu Historia delos valles del tuy
Constantine (kralj Britanije)

**Kralj Constantine** od Dumnonije je jedan od likova iz legende o Kralju Arthuru.

Constantine je vjerojatno negdje početkom 6. vijeka naslijedio svog oca Cadora, kao kralj nad kraljevima u tadašnjoj Britaniji. Prema pisanim izvorima to bi mogla biti 537., nakon Bitke kod Camlanna iz koje je (po nekima) izašao kao jedini preživjeli. On je vjerojatno negdje u to vrijeme prepustio tron Britanskog kraljevstva, svom rođaku Kralju Arthuru.

I pored svih počasti i visokih dužnosti koje je zauzimao, Constantina je njegov suvremenik Gildas opisao kao *prljavog kukavicu iz lavlje Dumnonije*. I to zato jer je počinio svetogrđe, kad je kao biskup u svetosti crkve ubio svoja dva nećaka. Prema Geoffreyu od Monmoutha, to su zapravo bili izdajnički sinovi podlog zavjerenika Mordreda, koji su ubijeni u Winchesteru i Londonu.

Kako je u to vrijeme bilo mnogo plemića koji su se zvali Constantine, danas ga je teško identificirati i razdvojiti od drugih. Izgleda da se pod starost, jako promijenio ožalošćen smrću svoje voljene žene. On se po legendi preobratio na kršćanstvo, nakon lova na jelena, koji mu je pobjegao i sakrio se u pustinjački dom svetog Petroca. Svečeva moć toliko je impresionirala Constantina da se odmah preobratio na kršćanstvo. Petrocu je poklonio svoj lovački rog od slonovače da time obilježi taj događaj. On se dugo nakon tog čuvao, zajedno sa ostalim svečevim relikvijama u crkvi u Bodminu.

Kralj Constantine je nakon tog postao suosnivač čuvenog cornwallskog samostana, a uskoro je napustio i tron Dumnonije u korist svoga sina - **Bledrica**, kako bi se posvetio vjeri. Ostatak života proveo je među svojim sunarodnjacima, osnivajući crkve po cornwallskim parohijama Padstow, Illogan i u gradu Falmouthu, te u Devonskim selima Milton Abbot i Dunsford.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Constantine'' na portalu King Arthur's Knights
John Derek

**John Derek** (rođen kao **Derek Delevan Harris**; 12. august 1926 – 22. maj 1998) bio je američki glumac, filmski režiser i fotograf, najpoznatiji po tome što je od svoje četvrte supruge Bo Derek učinio veliku zvijezdu i seks simbol kraja 1970-ih i početka 1980-ih.

### kao glumac
cjelovečernji:
**[[Since You Went Away]]* (1944)
**[[I'll Be Seeing You (1944 film)|I'll Be Seeing You]]* (1944)
**[[A Double Life (1947 film)|A Double Life]]* (1947)
**[[Knock on Any Door]]* (1949)
**[[All the King's Men (1949 film)|All the King's Men]]* (1949)
**[[Rogues of Sherwood Forest]]* (1950)
**[[Mask of the Avenger]]* (1951)
**[[Saturday's Hero]]* (1951)
**[[The Family Secret (1951 film)|The Family Secret]]* (1951)
**[[Scandal Sheet (1952 film)|Scandal Sheet]]* (1952)
**[[Thunderbirds (1952 film)|Thunderbirds]]* (1952)
**[[Prince of Pirates]]* (1953)
**[[Ambush at Tomahawk Gap]]* (1953)
**[[The Last Posse]]* (1953)
**[[Mission Over Korea]]* (1953)
**[[Sea of Lost Ships]]* (1954)
**[[The Outcast (1954 film)|The Outcast]]* (1954)
**[[The Adventures of Hajji Baba]]* (1954)
**[[Prince of Players]]* (1955)
**[[The Blue and Gold|An Annapolis Story]]* (1955)
**[[Run for Cover (film)|Run for Cover]]* (1955)
**[[The Leather Saint]]* (1956)
**[[The Ten Commandments (1956 film)|The Ten Commandments]]* (1956) as Joshua
**[[Pirate of the Half Moon]]* (1957)
**[[Fury at Showdown]]* (1957)
**[[The Flesh Is Weak]]* (1957)
**[[Omar Khayyam (film)|Omar Khayyam]]* (1957)
**[[High Hell]]* (1958)
**[[Prisoner of the Volga]]* (1959)
**[[Exodus (1960 film)|Exodus]]* (1960)
**[[Nightmare in the Sun]]* (1965)
**[[Once Before I Die]]* (1966)
Short Subjects:
**The Nest* (1943)
**Screen Snapshots: Hollywood Awards* (1951)
**Screen Snapshots: Meet Mr. Rhythm, Frankie Laine* (1952)
**Screen Snapshots: Hollywood's Mr. Movies* (1952)
**Screen Snapshots: Hollywood Stars to Remember* (1954)

### kao režiser
**[[Nightmare in the Sun]]* (1965)
**[[Once Before I Die]]* (1966)
**[[A Boy... a Girl]]* (1969)
**[[Childish Things (film)|Childish Things]]* (1969)
**[[Love You (film)|Love You]]* (1979)
**[[Fantasies (film)|Fantasies]]* (1981)
**[[Tarzan, the Ape Man (1981 film)|Tarzan, the Ape Man]]* (1981)
**[[Bolero (1984 film)|Bolero]]* (1984)
**[[Ghosts Can't Do It]]* (1990)

## Reference

## Vanjske veze

*
*
Twilight (NCIS)

***Sumrak*** je 46 epizoda američke kriminalističke TV-serije *[[NCIS (TV serija)|NCIS]]*, premijerno prikazana na programu mreže CBS 24. maja 2005. godine.

Radnja epizode prikazuje kad se Ari Hasvari vratio u zemlju da ubije Gibsa, ekipa pokušava da zaustavi Arija da izvrši zadatak. U međuvremenu, takođe pokušavaju da otkriju ko je ubio mornare koji nisu bili na dužnposti čije su smrti možda povezane sa predstojećim terorističkim napadom i krađom drona iz društva. Ali na krjau, to možda nije dovoljno jer MZIS-ovci plaćaju vrlo skupu cenu kada je neko od njihovih brutalno ubijen u Gibsovoj i Arijevoj borbi, a zbog tragedije ekipa je promenjena zauvek kao ishod.

## Vanjske veze
*
Lew Grade

**Lew Grade, Baron Grade**, OStJ, KC*SS (25. decembar 1906&nbsp;– 13. decembar 1998), rođen kao **Louis Winogradsky**, bio je britanski teatarski, filmski i televizijski producent i poslovni čovjek poznat kao jedna od najznačajnijih ličnosti za razvoj televizije u Ujedinjenom Kraljevstvu u drugoj polovici 20. vijeka. Grade je bio jedna od ključnih ličnosti u privatnoj TV-mreži ITV, odnosno razvio privatnu TV-mrežu Associated Television (ATV). Kako bi za nju stvorio program, odnosno izvozio ga na lukrativno američko tržište, stvorio je producentsku kuću Incorporated Television Company zaslužnu za hitove kao što su *[[Thunderbirds (TV serija)|Thunderbirds]]*, *[[The Prisoner]]* i *[[The Muppet Show]]*

## Izvori

## Literatura
* 
* 
* 

## Vanjske veze
*
It Happened Last Night

***Desilo se sinoć*** je 5. epizoda, odnosno 5. epizoda 1. sezone TV-serije . Prvi put je prikazana na programu američke TV-mreže CBS 21. oktobra 2014. godine.

Scenario za epizodu je pisao Jack Bernstein, a režirao ju je Arwin Brown.

Radnja prikazuje kada je glavni vodnik I klase specijalizovan za kontraobaveštajstvo pronađen mrtav, nakon što je uavljen u vodi, ekipa istražuje i uskoro otkriva da je žrtvin žena oteta i da se zahteva otkup dok specijalni agent FBI-ja Tobijas Fornel dolazi u Nju Orleans da pomogne Prajdu i ekipi u istrazi.

## Vanjske veze

*
NCIS (sezona 15)

Petnaesta sezona američke policijsko-proceduralne drame NCIS je premijerno emitovana od 26. septembra 2017. godine do 22. maja 2018. godine na kanalu CBS. 

## Opis
Maria Bello, koja se pojavila epizodno u epizodi "Kosturi", je unapređena u glanvu postavu u epizodi "Lažiraj to dok ne napraviš". Pauley Perrette i Duane Henry su napustili seriju nakon epizode "Dva koraka nazad (2. deo)".

## Uloge
### Glavne
*Mark Harmon kao Leroj Džetro Gibs
*Pauley Perrette kao Ebigejl Šuto (Epizode 1-22)
*Sean Murray kao Timoti MekGi 
*Wilder Valderram kao Nikolas Tores
*Maria Bello kao Žaklin Sloun (Epizode 5-24)
*Brian Dietzen kao Džejms Palmer 
*Emily Wickersham kao Elenor Bišop 
*Duane Henry kao Klejton Rivs (Epizode 1-22)
*Rocky Carol kao Leon Vens 
*David McCallum kao dr. Donald Malard

### Epizodne
*Maria Bello kao Žaklin Sloun (Epizoda 4)
*Diona Reasonover kao Kejsi Hajns (Epizode 17, 23-24)

## Epizode





## Vanjske veze
NCIS: New Orleans (sezona 4)

Četvrta sezona američke televizijske serije ****** je premijerno emitovana од 26. septembra 2017. godine do 15. maja 2018. godine.

## Opis
Shalita Grant je napustila glavnu postavu nakon epizode "Visoki ulozi".

## Uloge
*Scot Bacula kao Dvejn Kasijus Prajd
*Lucas Black kao Kristofer LaSejl
*Vanessa Ferlito kao Tami Gregorio
*Rob Kerkovich kao Sebastijan Land
*Daryl "Chill" Mitchell kao Paton Plejm 
*Shalita Grant kao Sonja Persi (Epizode 1-19)
*CCH Pounder kao dr. Loreta Vejd

## Epizode





## Vanjske veze

*
Valencia (jezero, Venezuela)

**Jezero Valencia** (španjolski: *Lago Tacarigua o de Valencia* ili *Lago Tacarigua*) je drugo po veličini jezero u Venecueli, koje se prostire između saveznih država Carabobo i Aragua.

## Hidrografija

Jezero leži na nadmorskoj visini od 415 metara u masivu Karipske Ande (Cordillera de la Costa). Dugo je nekih 29 km od istoka prema zapadu, a široko oko 16 km od sjevera prema jugu, ukupne površine od 364 km², što ga čini drugim najvećim prirodnim jezerom u Venecueli, nakon jezera Maracaibo. 

Duž njegovih obala uzgaja se pamuk, kukuruz, šećerna trska, duhan, kava i voće i čuva puno goveda.

Jezero Valencia hrane vodama brojni potoci i rijeke, od kojih je najveća Aragua.

Nekoć je bilo poznato pod imenom *Tacarigua*, i okruženo močvarama, ali je danas postalo popularno odmaralište. Grad Valencia nalazi se pored jugozapadne obale, a Maracay leži na sjeveroistočnom rubu.

Na jezeru ima i tri veća otoka; El Burro, Caigüire i Culebra.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Lake Valencia'' na portalu Encyclopædia Britannica
Sir Ector

**Sir Ector** (ponekad *Hector*, *Antor* ili *Ectorius*)  je jedan od likova iz legende o Kralju Arthuru.
On je bio plemić kom je Merlin povjerio tek rođenog Arthura da se brine o njemu. Arthur je odrastao u Ectorovom domu, mislivši da mu je on otac, jer mu Ector nije htio otkriti njegov pravi identitet. Kako je Ector imao i vlastitog sina Kaya, on i Arthur odrasli su zajedno kao braća.

Ector je velški oblik od imena Hector. Ector je živio u Walesu u rimskoj utvrdi - Caer Gai (lokalitet pored današnjeg Gwynedda), iznad rijeke Dee, zapadno od jezera Bale.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Sir Ector'' na portalu King Arthur's Knights
Valencia (jezero)

**Jezero Valencia** može se odnositi na sljedeće:
*Valencia (jezero, Peru), jezero u Peruu
*Valencia (jezero, Venezuela), jezero u Venezueli