Stjepan Filipović

**Stjepan Filipović** (Opuzen, 27. siječnja 1916. - Valjevo, 22. svibnja 1942.), tokom ustanka u Srbiji poznat kao **Steva Kolubarac**, je bio hrvatski komunist i komandir Kolubarske čete Valjevskog partizanskog odreda tijekom Ustanka u Srbiji.

Slika njegove herojske smrti postala je simbol otpora fašizmu u Drugom svjetskom ratu. Proglašen je za Narodnoga heroja Jugoslavije.

## Biografija

Stjepan Filipović rođen je u Opuzenu, u tadašnjoj Austro-Ugarskoj, današnjoj Hrvatskoj, kao treće od petero djece Antona i Ivke Filipović. Obitelj Filipović se dosta selila te je živio u Županji, Mostaru i u Kragujevcu. U Kragujevcu je izučio bravarski zanat i svladao osnove električarskog, stolarskog i knjigovezačkog zanata.

1937. godine priključio se radničkom pokretu i prvi put uhićen je i osuđen na godinu dana zatvora. 1940. godine pridružio se Komunističkoj partiji Jugoslavije.

### Ustanak u Srbiji 1941.

Filipović se nalazio u Kragujevcu 1941. godine kada je počeo rat u Jugoslaviji. Po direktivi Partije prešao je u Valjevo, gde je radio na prikupljanju oružja, pripremama ustanka i osnivanju prvih borbenih partizanskih grupa. Kada mu je zapretila opasnost da ga uhapse, početkom srpnja 1941. godine otišao je u Kolubarsku četu Valjevskog partizanskog odreda.

U prvim oružanim borbama Stevo je pokazao veliku hrabrost. Početkom jula, sa još nekoliko boraca, u blizini Valjeva uništio je nemački kamion i njegovu posadu. Zbog svoje hrabrosti brzo je napredovao od borca do zamjenika komandira Kolubarske čete. Naročito se istakao u napadu na železničku stanicu Lajkovac, 15. avgusta 1941. godine. Stjepan se, sa pištoljem i bombama u rukama, provlačio između vagona, pronalazio nemačke automatičare i sa svojim borcima polako čistio kompoziciju voza. Prema partizanskim izvorima, u toj borbi bilo je 40 poginulih i ranjenih Nemaca i žandarma. Zbog ovog podviga bio je pohvaljen od strane Vrhovnog komandanta NOP odreda Josipa Broza Tita. Pri napadu na Krupanj i Šabac, pokazao je slično junaštvo, pa je po drugi put pohvaljen od Vrhovnog komandanta.

Krajem rujna 1941. godine prešao je u Mačvanski partizanski odred gdje je postao politički komesar odreda. Posle povlačenja glavnine partizanskih snaga iz Srbije u Sandžak, krajem 1941. godine, Filipović je imenovan za komandanta Tamnavsko-kolubarskoga bataljona Valjevskoga NOP odreda.

### Zarobljavanje

Decembrа 1941. polа odredа se pripremаlo zа prelаzаk preko Drine iz Srbije u Bosnu. Usled izdаje i dobro pripremljene zаsede, 24. prosinca 1941. godine zаrobljeni su gotovo svi borci. Filipovića su zarobili legalizirani četnici koji su pripadali formacijama četnika Koste Pećanca. U četničkome zatvoru u Loznici bio je mučen pa je potom sproveden u Šabac gde je zatvoren s ostalim zarobljenim partizanima, te su potom bili prebačeni u logor u šabačkom naselju Senjak koji je bio pod kontrolom Nijemaca i ljotićevaca.

Stjepan Filipović se pripremаo zа smrt još u šаbаčkom zаtvoru. Prema svedočenju arhitekte Nenаda Stevаnovića, koji se borio i bio zarobljen zаjedno sа Filipovićem, kada je nemački major naredio zarobljenicima da komunisti istupe napred, istupio je samo Stjepan Filipović. On je još u zatvoru rekao da njegа poznаju i dа će on reći ko je, dok ostаli zarobljenici treba da ćute. Kada ga je mаjor Pаul upitao zаšto je postаo komunistа, Stjepan je odgovorio:

Kada su Stjepana iz zаjedničke sobe odvodili u sаmicu, poručio je ostalima:

Iz šabačkog logoa Filipović je predan njemačkom Gestapu i premješten je u Beograd. Posle neuspjelog sаslušаvаnjа, koje je trаjаlo do mаjа mesecа 1942. godine, Nemci su Stjepana Filipovićа osudili na smrt vješanjem i predаli Srpskoj držаvnoj strаži rаdi javnog izvršenjа smrtne presude u Valjevu. Kаdа je esesovаc Tаjhmаn primio izveštаj o držаnju Stjepana Filipovićа, crvenom olovkom je nаpisаo preko fascikle: "*Nаčelniku IV, nemogućаn slučаj*".

### Pogubljenje

Stjepan Filipović je javno pogubljen u Valjevu 22. svibnja 1942. godine. Oko vešala u centru Valjeva bilo je oko tri hiljаde ljudi i dece kojа su dovedenа iz školskih klupа. Očevidаc, profesor vаljevske gimnаzije Milivoj Mаndić, svedoči:

Dok su ga žаndаrmi provodili na vešala, Stjepan se obraćao okupljenima:

Stigаvši nа gubilište, Filipović je držao antifašističke govore, pozivаjući okupljenu masu dа se prihvаti pušаkа. Vikаo je: "*Dole Hitler, dole fаšizаm, živeo Sovjetski Sаvez!*" Obješen je 15 minuta ranije nego što je bilo predviđeno. Njegovo tijelo je na vješalima ostavljeno nekoliko dana, a potom odnešeno u nepoznatom pravcu i do danas se ne zna gdje je pokopan.

Stevine reči prkosa na vešalima, i poziva narodu da se borbi protiv gadova, velikom brzinom su se prenele po valjevskom kraju. Svako od prisutnih na vešanju je pričao onako kako je čuo, odajući priznanje nesalomivosti komunista - partizana. Valjevski ilegalac Sreten Čitaković, koji nije prisustvovao vešanju, čuo je Stevine poslednje reči sa više strana. Samo nedelju dana nakon vešanja, mladići u selima oko Valjeva su pokazivali prkosnu fotografiju Steve Filipovića. Priče o Stevinom hrabrom držanju izazvale su divljenje i olakšale komunističkim ilegalcima dalji rad i povoljniji opstanak na terenu valjevskog kraja.

Umesto da slavi pobedu, okupator je doživeo javni poraz. Zbog prkosnog držanja Stjepana Filipovića na gubilištu, nemačke okupacione vlasti su ubrzo donele naredbu da se odustane od daljih javnih vešanja na tlu Srbije.

## Sudbina fotografije

Prema mnogim mišljenjima i anketama, fotografija mladog Stjepana Filipovića koji sa omčom oko vrata stoji ispod vešala uzdignutih pesnica, jedna je od najupečatljivijih fotografija Drugog svetskog rata.

Ovaj momenat je najverovatnije uslikala tada sedamnaestogodišnja Slobodanka Vasić, šegrt i "leteći fotograf" u radnji Kosare Antić u Valjevu. Fotografije su se samo pola sata posle vešanja pojavile u izlogu foto-radnje Kosare Antić, zarad prodaje. Narod ih je kupovao i zahvaljujući tome sačuvano je nekoliko primeraka, jer su istog dana Nemci zaplenili sve snimke, zatvorili radnju i uhapsili radnike, među kojima i Slobodanku.

Jednа kopijа fotografije je pronašla put do javnosti. U to vreme su u kući doktora Brаnka Keslera, pristaše NOP-a, stаnovаli nemаčki oficiri. Nakon pogubljenja Filipovićа, komаndаnt feld žаndаrmerije pokаzаo je doktoru Kesleru hrpu fotogrаfijа. Iskoristivši trenutаk, doktor Kesler je ispustio jednu fotogrаfiju nа pod, а zаtim je nogom podvukаo pod tepih. Iаko je zа vreme rаtа bio hаpšen, doktor Kesler je sаčuvаo ovаj dokumenаt:

Nakon oslobođenja Beograda, fotografiju u redakciju „Politike” doneo doktor Branko Kesler, zubni lekar iz Valjeva. 4. novembra 1944. godine fotografija mladića s visoko podignutim rukava i stisnutim pesnicama u trenutku dok čeka egzekuciju osvanula je na prvoj strani Politike, ali bez potpisa ko je njen autor, što je tek kasnije ustanovljeno.

Ova fotografija se u prirodnoj veličini nalazi u zgradi Ujedinjenih nacija u Njujorku kao simbol otpora fašizmu. Pred njom je svojevremeno na jednoj izložbi pao na kolena čuveni indijski državnik Jawaharlal Nehru.

## Sudbina braće

Brat Stjepana Filipovića, Šimun, strijeljan je u Kragujevcu 20. listopada 1941. godine za vrijeme njemačke odmazde nad stanovništvom toga grada. Prema svjedočenju Stjepanove i Šimunove sestre Jelice, Šimun je kao Hrvat vjerojatno mogao izbjeći smrt međutim odbio je naglasiti svoje etničko podrijetlo podijelivši sudbinu svojih sugrađana. Drugi Stjepanov brat, Nikola, bio je borac Kragujevačkoga partizanskog odreda od 1941. godine i poginuo je u svibnju 1943. godine na Zelengori kao borac Prve proleterske brigade tijekom bitke na Sutjesci.

## Nasleđe

Stjepan Filipović proglašen je Narodnim herojem Jugoslavije 1949. godine. U Valjevu podignut mu je spomenik 1961. godine (rad Vojina Bakića). U rodnome Opuzenu podignut mu je spomenik 1978. godine (rad Mire Vuce i Stjepana Gračana). Četiri osnovne škole u SFRJ nosile su naziv po Stjepanu Filipoviću: u Opuzenu, Divcima (Valjevo), Velikim Crljenima (Lazarevac) i u Beogradu, a danas je samo osnovna škola u Divcima ostala nositi naziv po njemu.

U noći s 17. na 18. srpnja 1991. godine spomenik u Opuzenu je miniran. Počinitelji tog vandalizma nisu do danas pronađeni a spomenik još nije obnovljen. 2010. godine uklonjeno je i postolje spomenika pri izgradnji poslovno-poduzetničke zone na ulazu u grad Opuzen. Obnova spomeničkoga kompleksa Stjepanu Filipoviću ušla je među sedam prioritetnih na državnoj razini i novac je osiguralo Ministarstvo kulture Republike Hrvatske, a planira se postavljanje spomenika u parku koji se nalazi u samom središtu grada.

Njegov spomenik u Valjevu bio je više puta oskrnavljen a bista koje je postavljena u centru grada srušena je u veljači 1991. godine. Obnovljena je, a ponovno je porušena 2004. godine. Bista je potom nekoliko godina stajala u prostorijama lokalnoga komunalnog poduzeća pa je nakon ponovnoga obnavljanja 13. kolovoza 2009. godine, od pripadnika lokalnoga pristalice neonacističke organizacije *[[Nacionalni stroj]]*, na njoj nacrtan kukasti križ.

Od 2011. godine dodjeljuje se, za glavnu nagradu, na Opuzenskom filmskom festvalu kipić "Stjepan Filipović" (rad kipara Davora Popovića).

## Povezano
* Ustanak u Srbiji 1941.
* Narodnooslobodilačka borba Jugoslavije

## Literatura
* 
* Mirjana Belić-Koročkin-Davidović, Radivoje Davidović, *STEVAN FILIPOVIĆ - ISTINA O ISTORIJSKOJ FOTOGRAFIJI*, Čigoja štampa, Beograd, 2012.

## Izvori

## Vanjske veze

* Stjepan Stevo Filipović, narodni heroj: Podignutih ruku prkosio zlu! (Ilustrovana Politika, oktobar 1960.)
* Ovekovečila herojsku smrt („Politika“, 04/11/2012)
* Antifašista i heroj Stevan Filipović („Politika“, 7. jul 2013)
* Istina o istorijskoj fotografiji - prikaz knjige