open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Groblje oslobodilaca Beograda

**Groblje oslobodilaca Beograda 1944. godine ** nalazi se u ulici Ruzveltovoj, preko puta Novog groblja.

Tu je sahranjeno 2.944 borca Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije i 961 borac sovjetske Crvene armije. U zajedničkoj grobnici sahranjen je 1.381 borac NOVJ i 711 boraca Crvene armije. Svi oni su dali živote za oslobođenje Beograda oktobra 1944. godine.

Svojom lepotom i umetničkom vrednošću ističe se reljef izrađen u kamenu na ulazu u groblje, rad vajara Radeta Stankovića. U središtu groblja je skulptura Crvenoarmejca, rad vajara Antuna Augustinčića.

Na Dan pobede nad fašizmom 9. maja 1988. godine ispred Groblja oslobodilaca Beograda otkriven je spomenik partizanu, rad vajara Radeta Stankovića. Visok je 2,80 metara i predstavlja partizana pobednika sa spuštenom puškom, kao obeležje mira. Dostojanstven i ponosan, ovaj partizan u kamenu stoji na večnoj straži i čuva svoje drugove, pale borce. Spomenik je otkrio general-pukovnik JNA Peko Dapčević.

## Galerija

Datoteka:Spomenik Crvenoarmejcu.JPG|spomenik Crvenoarmejcu
Datoteka:Grob Popoivode i Milutinovica.JPG|grob Blaže Popoivode i Dušana Milutinovića
Datoteka:Grob Vasilia Mihailovica Mihailova.JPG|grob Vasilia Mihailova, Heroja SSSR


## Povezano
* Spomenik sovjetskim ratnim vateranima

## Literatura

* Darinka Lekić „**Beograd grad za sva vremena**“. „Nauka“, Beograd 1995. godina
Lista opština nekadašnje Republike Srpske Krajine

Opštine koje su postojale u nekadašnjoj Republici Srpskoj Krajini su:
* Beli Manastir
* Benkovac 
* Vojnić 
* Vrginmost 
* Vukovar 
* Glina 
* Grubišno Polje 
* Gračac 
* Dalj 
* Daruvar 
* Dvor 
* Drniš 
* Donji Lapac 
* Knin 
* Korenica 
* Kostajnica 
* Krnjak 
* Mirkovci 
* Obrovac 
* Okučani 
* Pakrac 
* Petrinja 
* Plaški 
* Podravska Slatina 
* Slunj 
* Srpska Opstina Zadar 
* Caprag
* Tenja

## Vidi Jos
http://www.srpskapolitika.com/krajina/opstine.html
Simon (film, 2004)

***Simon*** je holandski dramski film iz 2004. godine u režiji i po scenariju Eddyja Terstalla. Film je priča o dvojici prijatelja, od kojih je jedan straight, drugi gej i o značajnim temama u holandskom društvu, kao što su istopolni brakovi i eutanazija. Film je osvojio četiri nagrade Zlatno tele, između ostalih i za najbolji film 2004. godine.

## Radnja

Nakon što straight diler hašiša, Simon (Cees Geel) kolima udari povučenog gej muškarca, Camiela (Marcel Hensema) između njih se razvije blisko prijateljstvo krajem 1980-ih. Njihovo prijateljstvo je stavljeno na probu posle incidenta na Tajlandu i njih dvojica gube kontakt.

Četrnaest godina kasnije, njihovo prijateljstvo se nastavlja, kada Simon ponovo naleti kolima na Camiela. Novost je da Simon boluje od raka i da mu je ostalo par meseci života. Njegova deca, Joy (Nadja Hüpscher) i Nelson (Stijn Koomen) žive sa njim. Camiel živi sa partnerom, Bramom (Dirk Zeelenberg), sa kojim planira da se venča.

Poslednje mesece Simonovog života provode zajedno. Simon je kum na Camielovom venčanju i predlaže mu da on i Bram usvoje njegovu decu. Film se završava tako što Simon dobija injekciju u cilju eutanazije.

Simonovog prijatelja, Marca u filmu glumi Daan Ekkel, koji je u prethodnom Terstallovom filmu glumio sa svojim bratom blizancem, Williamom. William Ekkel je umro u 36. godini od tumora na mozgu. Simonova priča je zasnovana na smrti Williama Ekkela.

## Uloge
* Cees Geel .... *Simon*
* Marcel Hensema .... *Camiel*
* Rifka Lodeizen .... *Sharon*
* Daan Ekkel .... *Marco*
* Eva Duijvestein .... *Ellen*
* Nadja Hüpscher .... *Joy*
* Dirk Zeelenberg .... *Bram*
* Johnny de Mol .... *Floris*
* Maria Kooistra .... *Gwen*

## Nagrade
Film je premijerno prikazan na Holandskom filmskom festivalu, pre nego što je dospeo u bioskope. Na festivalu je osvojio četiri nagrade Zlatno tele, i to za:
* Najbolji igrani film
* Najbolju režiju
* Najboljeg glumca (Cess Geel)
* Nagradu publike

## Vanjske veze
* 

## Reference
Kimberly Peirce

**Kimberly Peirce** (**Kimberli Pirs**; 8. septembar, 1967.) je američka rediteljka i scenaristkinja, najpoznatija po svom prvom filmu *[[Boys Don't Cry (film)|Boys Don't Cry]]*, iz 1999. godine. Njen drugi igrani film, *[[Stop-Loss]]* izašao je 2008. godine. Za oba filma je napisala scenario. Peirce je režirala i jednu epizodu lezbejske serije *[[The L Word]]*.

## Vanjske veze
* 
* Intervju
Michael Steele

**Michael Stephen Steele** (19. oktobar 1958 -) je SAD|američki republikanski političar koji se od 2009. nalazi na čelu Republikanskog nacionalnog odbora. Steele je prije toga od 2003. do 2007. služio kao viceguverner Marylanda, postavši prvi Afroamerikanac neposredno izabran na državnu funkciju u Marylandu. 1993. je bio među osnivačima Republikanskog savjeta za vodstvo (RLC), organizacije koja okuplja liberalne i umjerene republikance.

## Reference

## Vanjske veze



U Wikimedijinom spremniku nalazi se još materijala vezanih uz temu:
******


* Chairman Steele *official blog at the [[Republican National Committee]] site*
* 
* 
;Interviews and statements
* Interview with C-SPAN's Brian Lamb, February 27, 2005
* Interview with Michael Steele on Fox News with Chris Wallace, December 22, 2009
* Interview with Michael Steele by The American View , audio
* Michael Steele's Blueprint for Tomorrow 
* GOP's Steele Tells Party To Look Forward, Not Backward by Michael Steele 
;Articles
* 10 Things You Didn't Know About Michael Steele from U.S. News and World Report, April 7, 2008
David Frum

**David J. Frum** (30. jun 1960 -) je kanadsko-američki novinar konzervativne orijentacije. Služio je kao pisac govora za američkog predsjednika Georgea W. Busha, te mu se pripisuje da je izmislio frazu "osovina zla". Za vrijeme predsjedničkih izbora 2008. se istakao kao jedan od najžešćih kritičara Sarah Palin. Nedugo nakon izbora je osnovao Frumforum.com, kolektivni blog koji okuplja liberalno i centristički orijentirane pristaše američke Republikanske stranke.

## Bibliografija
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* {{Cite book|last =de Soto|first =Hernando|authorlink =Hernando de Soto (economist)|Hernando de Soto|coauthors = Frum, David (ghostwriter)|title =The Mystery of Capital: Why Capitalism Triumphs in the West and Fails Everywhere Else |publisher =Basic Books |date =Reprint, 2003|location = |pages =288|url =|doi =|isbn =978-0465016150|quote=("I ghostwrote it, but the research & concepts are all his," Frum has written.)

## Vanjske veze
* "The Limits to My Self-Importance" Joel Whitney interviews David Frum, Guernica Magazine, January 2009.
* "Proud wife turns 'axis of evil' speech into a resignation letter", Matthew Engel, *[[The Guardian]]*, February 27, 2002.
* A critical review of ''An End to Evil'' by Pat Buchanan, *[[The American Conservative]]*, March 1, 2004.
* A critical review of ''An End to Evil"  by Gary Kamiya, *[[Salon.com]]*, January 30, 2004.

## Video
* BloggingHeads: Was Bush Right?, April 25, 2010 
* Conservatives and the World  Online conference where David Frum defends US policy in Iraq and the Middle East but predicts the end of Republican dominance of the White House. Part of the conference Conservative Predominance in the U.S. : A Moment or an Era ?  Videos and texts online.
* Video interviews/discussions with Frum on Bloggingheads.tv
John Boehner

**John Andrew Boehner** (17. novembar 1949 -) je američki republikanski političar koji od 1991. u Predstavničkom domu Kongresa zastupa 8. kongresni okrug države Ohio, a od 2011. služi kao njegov predsjednik. Boehner je 2006.  postao vođa većine na izborima poslije ostavke Toma DeLaya, ali je s tog mjesta morao odstupiti nakon što su republikanci poraženi demokrata na izborima 2006. godine. Na mjesto predsjednika Doma je došao nakon pobjede republikanaca izborima 2010. godine. Tokom mandata je kod svojih stranačkih drugova postao predmetom žestokih kritika zbog pomirljivosti prema predsjedniku Baracku Obamu, odnosno nesposobnosti da iskoristi republikansku većinu kako bi kroz zakonske akte zaustavio ili usporio uvođenje obaveznog zdravstvenog osiguranja, amnestiju ilegalnih imigranata i druge inicijative Bijele kuće koje kritizira stranačka baza. 25. septembra 2015. je Boehner, nakon špekulacija kako konzervativna frakcija republikanaca u Kongresu planira pokušati izglasati njegovu smjenu, Boehner je objavio kako će 30. oktobra podnijeti ostavku na mjesto u Kongresu, a samim time i mjesto predsjednika Predstavničkog doma.

## Vanjske veze

* Congressman John Boehner  *official U.S. House site*
* Friends of John Boehner *official campaign site*
* The Freedom Project political action committee
* 
* Advocacy group ratings  from *[[The Hill (newspaper)|The Hill]]*
* Profile  at SourceWatch
* Campaign contributions  from NewsMeat
* Profile from NNDB
* The Charter Difference  from the *[[National Review]]*, August 24, 2004
* The Farm State Pig Out, Opinion Journal, *[[The Wall Street Journal]]*, May 5, 2002
* Boehner Is New House Majority Leader from the *[[The Washington Post|Washington Post]]*, February 5, 2006
* 2006 criticism of Boehner's record  from the Democratic Congressional Campaign Committee
* Alleged Abramoff ties from *[[Associated Press|AP]]*, February 8, 2006
* Gingrich is Heard Urging Tactics in Ethics Case, Adam Clymer, *[[The New York Times]]*, January 10, 1997
Antonin Scalia

**Antonin Gregory Scalia** (11. mart 1936 - 13. februar 2016) je bio američki pravnik koji od 1986. vršio dužnost pridruženog sudije Vrhovnog suda SAD. Bio je poznat je kao žestoki protivnik abortusa i afirmativne akcije, i smatrao se intelektualnom jezgrom konzervativne većine u Vrhovnom sudu koja je njegovom smrću prestala postojati.

## Vanjske veze

;Biografije
* Ninoville —general repository of speeches and written materials; nascent index of Scalia opinions.

;Djela
* Scalia, Antonin, and Gutmann, Amy, ed., (1997) *A Matter of Interpretation: Federal Courts and the Law* (Princeton N.J.: Princeton University Press) .
* Scalia, Antonin; Garner, Bryan A. (2008) *Making Your Case: The Art of Persuading Judges* (St. Paul: Thomson West) .

|-

|-

|-
Rudolf Švagel-Lešić

**Rudolf Švagel–Lešić** (Županja, 29. IX. 1911. — Vodnjan, 30. XI. 1975), hrvatski akademski kipar, slikar i medaljer.

## Biografija
Osnovnu školu i četiri razreda građanske škole završio je u Županji.
Na kiparski odjel Roberta Jeana Ivanovića i Davorina Hotka, na Obrtnoj školi u Zagrebu upisao se 1927. godine. Dvije godine kasnije (1929) imao je prvu samostalnu izložbu, i to u Zagrebu. Te, 1929. godine upisao se na Akademiju likovnih umjetnosti u Zagrebu, odjel slikarstva i kiparstva. U akademskoj godini 1930/1931, kao talentirani student, dobio je stipendiju za Pariz https://en.m.wikipedia.org/wiki/Beaux-Arts_de_Paris, gdje je studirao u klasi Jeana Bouchera https://en.m.wikipedia.org/wiki/Jean_Boucher_(artist).

## Umjetnički rad
Sudjelovao je na velikoj kolonijalnoj izložbi i za torzo *"Sjećanje"* dobio brončanu medalju. Izlagao je u Londonu i u Liegeu. Godine 1932. nastavio je studij u Zagrebu, u klasi profesora Frana Kršinića i Ive Kerdića. Akademiju je završio 1933. godine i tada se vratio u Županju, gdje je otvorio atelje. Radio je kao slobodni umjetnik te vodio tečajeve keramike.

Godine 1935. godine odselio se u Vukovar jer je dobio narudžbe od grofa Eltza. Godine 1939. stiže u Osijek i otvara atelje pri Franjevačkom samostanu, gdje je i stanovao. Radio je skulpture za crkve u Osijeku i Valpovu te nadgrobne spomenike.

Poslije Drugog svjetskog rata (1945) nova vlast ga je pritvorila, dok su njegovi radovi zatečeni u ateljeu uništeni. Osuđen je na deset godina zatvora, od kojih je dvije godine proveo u Staroj Gradiški i Lepoglavi, nakon čega je uvjetno pušten kući. Godine 1947. ponovno je osuđen pa je još dvije godine zatvora proveo u Lepoglavi.

Godine 1953. dobio je mjesto profesora likovnog odgoja, prvo u Lepoglavi, pa u Jasenovcu i Bosanskoj Dubici. Nakon nekoliko godina progona i izolacije, 1960. doselio se u Vodnjan, gdje je i umro 1975. godine. Pokopan je na mjesnom groblju, gdje je imao i kiparsku radionicu.

## Djela
* Poprsje Josipa Kozarca, Vinkovci.
* Skulptura Katarina Hepburn iz 1927. godine, Zavičajni muzej Stjepana Grubera, Županja.
* Ženski akt, 1938. (sadra, 62 × 36 × 38&nbsp;cm), GLUO, Osijek
* Josip Kozarac, 1938. (patinirana sadra, 39 × 25 × 27&nbsp;cm), GLUO, Osijek
* Ženski akt (patinirana sadra, 52 × 20,5 × 16&nbsp;cm), GLUO, Osijek
* Vladko Maček, plaketa (patinirana sadra, 37 × 29 × 2&nbsp;cm), GLUO, Osijek
* Anđeo, mramorna skulptura iz 1936. (Mjesno groblje, Županja)

## Enigmatika
Uvršten je i u Leksikon zagonetača Jugoslavije jer je tridesetih godina 20. stoljeća zagonetao u *"Mladosti"*, *"Obitelji"*, *"Omladini"* i dr. Najčešće je ilustrirao zagonetke koje su sastavljali kasniji književnik i slikar Ivo Balentović i Rudolfov brat Franjo Švagel. Zajedno s njima osnovao je enigmatski klub u Županji.

## Napomene

## Izvori
* GLUO: ''Osječki kipari'' (katalog)
* Stjepan Horvat: *[[Leksikon zagonetača Jugoslavije]]*. Bjelovar : Enigmatsko udruženje "Čvor", (1979).
Franjo Švagel

**Franjo Švagel** (Županja, 28. IX. 1912. — 19. IV. 1945), hrvatski enigmat. Poginuo je u partizanima.

## Enigmatika
Tokom 1930-ih enigmatske sastave objavljivao je u listovima *"Mladost"*, *"Omladina"* i dr. Zajedno s bratom Rudolfom Švagelom-Lešićem, kasnijim kiparom, i kasnijim književnikom i slikarom Ivom Balentovićem osnovao je enigmatski klub u Županji.

## Izvori
* Stjepan Horvat: *[[Leksikon zagonetača Jugoslavije]]*. Bjelovar : Enigmatsko udruženje "Čvor", (1979).
Slikar

**Slikar** je vrsta likovnog umetnika. To je osoba koja se bavi umetničkim radom i koja, po narudžbini ili u zavisnosti od ideje i mašte nanosi boje na platno (ili drugu podlogu ravne površine) stvarajući dvodimenzionalno delo- sliku.

Dok je u prošlosti slikar bio sputan pravilima slikarstva, i dok su se u prošlosti ograničavali samo na portrete (pošto su se dobro naplaćivali i mogli su ih priuštiti samo bogati), kao i na religijske teme, današnje slikarstvo mnogo je slobodnije, i pravila bukvalno nema.

Zahvaljujući nastanku fotografije, svet više nema potrebu za što realnijom slikom koja se u prošlosti mogla raditi i godinama. Do današnjeg dana gomila slikarskih pravaca se izmenilo, od kockastih ljudi kubizma do nasumično nabacanih boja Džekson Poloka.

Razvojem dizajna, slikarstvo postaje mnogo komercionalistički, a radove slikara možemo osim na platnu naći i na zidovima zgrada, staklu, papiru, zidu, kartonu itd.

## Slikarski pribor

* Četka ili Kist (četkica ili kičica)
* Paleta
* boja
* Tempere
* Slikarsko platno

## Povezano
* Slikarstvo
* Lista slikara
* Istorija umetnosti
* Umetnost

## Vanjske veze
Medalja

**Medalja** (, , ) pločica je kružnog oblika od metala (zlato, srebro, bronza, olovo, legure), koja je umjetnički proizvod počasnog, memorijalnog ili jubilarnog karaktera. Liči na novac, ali ne služi novčanom prometu. Spada u oblasti primijenjenih umjetnosti: kiparstva, sitne plastike, medaljarstva.

## Značenje u širem smislu
U širem značenju medalja je odlikovanje za vojne i građanske zasluge, nagrada za umjetnička, naučna i sportska dostignuća. Na jednoj ili obje strane medalje nalazi se reljefni prikaz (portretni lik, alegorijski ili istorijski motiv) redovno s natpisom. Prvo se izrađivala livenjem pomoću kalupa, od 16. vijeka i kovanjem, a od 19. vijeka galvanoplastičnim postupkom. 

## Historijat
Prve medalje nastale su u doba kasnog Rimskog carstva (4-5. vijek), izlivale su se iz bronze, s likom cara ili mitološkim prizorom. Srednji vijek ih nema (osim nekoliko izuzetaka krajem 14. vijeka). Medaljarstvo se naročito razvilo u doba renesanse u Italiji. Intenzivni razvoj medaljarstva datira od doba klasicizma početkom 19. vijeka. Noviji medaljari se drže uglavnom tradicionalnih oblika, pri čemu teže za što oštrijom karakterizacijom portretisanog lika.
Toma Rosandić

**Toma Rosandić** (kršteno ime *Tomaso Vincenzo*, rođen 22.01.1878 u Splitu, umro 01.03.1958 u Splitu) je bio vajar i srpski akademik rodom iz Splita. Bio je profesor Umetničke škole u Beogradu, a kasnije je bio jedan od osnivača i prvi rektor Umetničke akademije. Njegov opus obuhvata portrete, biste, monumentalne skulpture, javne i nadgrobne spomenike, a jedno od njegovih najpoznatijih dela je skulptura *„Igrali se konji vrani“* koja je izrađena od bronze i 1939. godine postavljena ispred tadašnje Skupštine (današnji Dom narodne Skupštine), u Beogradu.

## Biografija

Toma Rosandić se rodio u Splitu, a školovao se u Beogradu i Beču, u ateljeu Ivana Meštrovića. Nakon okončanja Prvog svetskog rata, Rosandić postaje profesor na Umetničkoj školi u Beogradu. On je 1929. godine napravio kuću u ulici Ljube Jovanovića broj 3, u kojoj je tokom narednih decenija živeo i radio. Zaveštao ju je Beogradu, tako da se u njoj, od 1963. godine, nalazi muzejska postavka koja sadrži autentičan nameštaj, pribor i lična dokumenta Tome Rosandića, kao i deo njegovih radova.

Jedan je od osnivača Umetničke akademije u Beogradu 1937. godine i bio je njen prvi rektor. Član Srpske kraljevske Akademije je postao 02.03.1946. godine, a redovni član Odeljenja likovnih i muzičkih umetnosti SANU je postao 22.03.1948. godine.

## Reference

## Literatura
* 
* Biografija na sajtu SANU

## Povezano
* Ivan Meštrović

## Vanjske veze
* Legat Tome Rosandića
* Muzej Tome Rosandića
* Neka od dela Tome Rosandića
* Tekst A.Ujevića o Tomi Rosandiću
Sreten Stojanović

**Sreten Stojanović** (Prijedor, 2. februar 1898. — Beograd, 29. oktobar 1960.) je bio akademski vajar, crtač, akvarelista, teoretičar, pedagog i javni radnik.

## Život i delo
Rođen je 2. februara 1898. godine Prijedoru. Počeo je da pohađa srednju školu u Banjoj Luci ali je kao nacionalistički revolucionar isteran iz gimnazije. Za vreme rata je bio zatvoren. Bio je pripadnik organizacije *„[[Mlada Bosna]]“* zbog čega je, posle izbijanja Prvog svetskog rata bio osuđen na višegodišnju robiju kao i njegov brat dr. Mladen Stojanović (1896-1942), koji će kasnije (u vreme Drugog svetskog rata) postati narodni heroj. Studirao je u Beču od 1917. godine (Austrija) slikanje i vajanje a zatim je i Parizu (Francuska) bio đak Emila Burdela.
Sreten je jedan od prvih profesora na *Akademiji likovnih umetnosti* u Beogradu. Bio je član *Srpske akademije nauka i umetnosti* (SANU), izabran 1950. godine za dopisnog, a od 1959. godine za redovnog člana.

Osećaj za monumentalnost izkazuje na spomenicima Karađorđu, 1979. godine, Njegošu, Filipu Višnjiću, Mladenu Stojanoviću, a naročito na spomenicima izvedenim posle Drugog svetskog rata na Iriškom vencu (spomenik Sloboda iz 1951) i u Bosanskom Grahovu.
 
Izlagao je još na izložbama nezavisnih umetnika u Parizu 1921. godine. Njegova dela izložena su u više galerija, pored ostalih i u Spomen-zbirci Pavla Beljanskog.

Umro je 29. oktobra 1960. godine i sahranjen je na Novom groblju u Beogradu.

## Povezano
* Sloboda

## Literatura
# *Revolucionarsko vajarstvo*, *Spektar*, Zagreb, 1977. godina
# Narodna enciklopedija, St. Stanojević, Zagreb, 1925.- 1929.

## Vanjske veze
* Biografija na sajtu SANU
* Biografija Sretena Stojanovića
Robert Frangeš-Mihanović

**Robert Frangeš-Mihanović** (Srijemska Mitrovica, 2. listopada 1872. - Zagreb, 12. siječnja 1940.), hrvatski kipar

## Biografija
Završio je Obrtnu školu u Zagrebu 1889., školovanje nastavio u Beču na Umjetničko-obrtnoj školi 1889.-94., potom na Umjetničkoj akademiji 1894/95. Usavršavao se u Parizu 1900/01. gdje se družio s A. Rodinom i M. Rossom. Bio je nastavnik na Obrtnoj školi u Zagrebu 1895.-1907. i profesor kiparstva na Umjetničkoj akademiji. Jedan je od pokretača i organizatora likovnog života u Zagrebu na prijelazu iz XIX. na XX. stoljeće. Sudjelovao je u osnutku Društva hrvatskih umjetnika (1897.), udruženja Lada (1904.) i Umjetničke akademije (1907.), uz koju je utemeljio ljevaonicu bronce i doveo prve ljevače. Bio je član JAZU, Srpske akademije nauka i umjetnosti i Akademije znanosti i umjetnosti u Pragu. Uz R. Valdeca utemeljitelj modernog hrvatskog kiparstva.

## Djela

Frangešove medalje i plakete s figuralnim i animalističkim motivima (*Bik Herkul* , 1899. i *Puran* , 1904.; *Vinogradari*, 1900. i *Kopač*, 1906.) označili su početak hrvatskog medaljatstva. Oblikovao je sitnu plastiku (*Stidljivost*, 1902.; *Bijeg u Egipat*, 1906., *Otmica Europe*, 1907.), portrete (*V. Lisinski*, 1895.), poprsja (*Antum Mihanović*, 1908., Klanjec; *Antun i Stjepan Radić*, 1936., Trebarjevo). Godine 1897. za Osijek je izradio spomenik palim vojnicima Šokčevićeve 78. pukovnije - *Umirućeg ratnika*, koji je uz kompoziciju *Filozofija* iz 1897. (u zgradi Odjela za bogoštovlje i nastavu u Opatičkoj ulici br. 10 u Zagrebu) najraniji primjer impresionizma u hrvatskom kiparstvu.

Najmonumentalnije Frangešovo djelo je konjanički spomenik *Kralj Tomislav* 1928.-38. (postavljen 1947. u Zagrebu). Godine 1925. utemeljeno je Društvo za podizanje spomenika kralju Tomislavu, koji su kiparu povjerili izradu spomenika. Kipar je 1930. izradio sadreni model, 1933./34. spomenik je saliven u bronci, a postolje za spomenik napravljeno je 1940. godine i tijekom ratnih godina postavljeno ispred Željezničkog kolodvora. Spomenik je postavljen 1947. godine ali bez Frangeševih reljefa na postolju i bez grba, što je bilo ispravljeno 1991. godine.

Izveo je i nadgrobne spomenike na groblju u Varaždinu (*Spomenik smrti* na grobnici obitelji Leitner, 1906.) i Mirogoju (*Radnik* na grobnici obitelji Muller, 1935.). Radio arhit. figuralnu plastiku na zagrebačkim zgradama (reljefi *Filozofija, Teologija, Medicina i Frustracija*, 1912., na bivšoj zgradi Nacionalne i sveučilišne knjižnice danas zgrada Hrvatskog državnog arhiva, Marulićev trg; *Rad* i *Zdravlje*, 1927. na zgradi u Mihanovićevoj ulici br. 3). U svojem razvoju prešao je faze od akademizma, simbolizma do modernizma, tj. najranijih primjera impresionizma u hrvatskom kiparstvu, a u punoj zrelosti ostvario je vlastiti izraz u slobodnoj realističkoj modelaciji lika. Bavio se umjetničkim obrtom.

## Izvori

## Vanjske veze
Odlikovanje

**Odlikovanja** ili **ordeni** su znak priznanja zajednice za istaknute zasluge. Odlikovani mogu biti: pojedinci, ustanove, vojne jedinice, društva i organizacije. Neka odlikovanja donose posebne povlastice. Odlikovanja se dodjeljuju na velikim svečanostima kako bi se istaklo značenje tog čina. I medalje koje dobivaju sportaši svojevrsna su odlikovanja. Za prvo mjesto se dobiva zlatna, za drugo srebrna, a za treće brončana medalja. Najstarija su se odlikovanja dijelila za vojne zasluge, još prije više od tri tisućljeća. Bile su to rimske falere- metalne pločice koje su se nosile na prsima. Mnogo kasnije, tek u 15. stoljeću odlikovanja se pojavljuju u današnjim obliku, a dijele ih zapadnoeuropski vladari podložnim velikašima koji su ih bilo čim obavezali.

## Povezano
* Faleristika
* Odlikovanja i priznanja Republike Hrvatske
* Odlikovanja i priznanja Crne Gore
* Odlikovanja SFRJ
* Predsjednička lenta
Faleristika

**Faleristika** ili **znanost o odlikovanjima** je znanstvena disciplina iz grupe pomoćnih povijesnih znanosti, koja proučava odlikovanja (redove, medalje, druge oznake časti) raznih država, njihovu povijest, izgled, namjenu, ali i statute i druge propise kojima se odlikovanja ustanovljuju, pravila o njihovom nošenju, isprave o dodjeli, i dr. Kao znanstvena disciplina povezana usko je povezana s numizmatikom i heraldikom, ali i sa poviješću umjetnosti. Utemeljena je kao pomoćna povijesna znanost tek 1937. godine zahvaljujući inicijativi češkog vojnika, sakupljača i teoretičara Oldřicha Pilca, izdvojivši se iz heraldike i numuzmatike. Sustavno sakupljanje i proučavanje odlikovanja započelo je dosta kasno.

Naziv *faleristika* dolazi, preko starogrčkog ***tá fálárá***, od latinske riječi ***phalerae***, što je označavalo odlikovanje u obliku medaljona koje su zaslužni rimski vojnici nosili na grudima.
.
## Poveznice
* Odlikovanja
Liu Yan (general)

**Liu Yan** (tradicionalni kineski: 劉縯; pinyin: Líu Yǎn) (? - 23), kurtoazno ime **Bosheng** (伯升), bio je drevni kineski vojskovođa i političar, poznat kao jedan od vođa Lülin pobune protiv cara Wang Manga i njegove dinastije Xin. Liu Yan je bio potomak cara Jinga iz dinastije Han. Kada je godine 22. cijelu Kinu zahvatila serija seljačkih pobuna, Liu Yan im se htio pridružiti, ali je na to pristao tek kada je to učinio i njegov brat Liu Xiu, poznat kao oprezan i mudar čovjek. Liu Yan se pokazao kao sposoban vojskovođa te je nanio niz poraza carskim snagama. Liu Yan se stoga rano nametnuo kao kandidat za novog cara obnovljene dinastije Han, ali su, vođeni ljubomorom, ostali pobunjenički vođe prednost njegovom rođaku Liu Xanu, koji se proglasio novim carem po imenu Genshi. Liu Yan je na to nevoljko pristao, a novi car ga je imenovao premijerom. Međutim, vrlo brzo ga je, u strahu od njegove popularnosti dao pogubiti. Njegov brat Liu Xiu, je, pak, dvije godine kasnije postao novi car.
Bitka kod Kunyanga

**Bitka kod Kunyanga** (昆陽之戰) se odigrala u junu ili julu 23. godine n.e. između kineske carske vojske pod generalima Wang Yi i Wang Xunom (王尋) na jednoj strani i Lülin pobunjenika na čelu s Liu Xiuom na drugoj strani. Usprkos ogromnoj brojčanoj nadmoći carskih snaga, pobunjenici su izvojevali pobjedu zahvaljujući pogibiji Wang Xuna, koja je izazvala potpuno rastrojstvo u carskim redovima natjeravši Wang Yija da se u rasulu povuče. Nakon te bitke je došlo do sloma kineske carske dinastije Xin.

## Izvori
* Crespigny, Rafe de. (2007). *A Biographical Dictionary of Later Han to the Three Kingdoms (23-220 AD)*. Leiden: Koninklijke Brill. .
Bella Darvi

**Bella Darvi** (23. oktobar, 1928 – 11. septembar, 1971.) bila je poljsko-francuska glumica

## Biografija
Darvi je rođena kao **Bajla Węgier**. Imala je tri brata i jednu sestru. Jedan od braće, Robert, je umro u koncentracionom logoru.

Darvi je i sama bila zarobljena od strane nacista u toku Drugog svetskog rata, ali je bila oslobođena 1943. godine. Udala se za biznismena, Albana Cavalcadea, 7. oktobra, 1950. godine i otputovala je sa njim u Monaco. Žena mogula Darryla Zanucka ju je otkrila u Parizu. Godine 1952. razvela se od Cavalcadea i preselila se kod Zanucka. Avgusta 1953. godine potpisala je ugovor sa njim, a on joj je promenio ime u *Bella Darvi*, što je bila kombinacije njegovog imena i imena njegove žene, Virginije. Vremenom, postala je Zanuckova ljubavnica, mada se navodno viđala i sa drugim muškarcima, među kojima su bili Robert Stack i Brad Dexter.

Glumila je u filmu *[[Hell and High Water (film)|Hell and High Water]]* iz 1954. sa Samom Fullerom, ali je verovatno najpoznatija po ulozi Nefer, vavilonske kurtizane u filmu *[[The Egyptian (film)|The Egyptian]]*.

Zanuck je ostavio svoju ženu zbog Darvi, ali je onda ostavio i nju, kada je saznao da je ili lezbejka ili biseksualka. (Kasnije je veoma otvoreno izlazila i sa ženama i sa muškarcima.) Uprkos vezama sa veoma bogatim muškarcima, Darvi nije ostvarila nijednu dužu vezu, niti je uspela da obuzda svoju strast prema kockanju. Njene kockarske dugove je pokrivao Zanuck čak i 1970. godine. Novembra, 1960. udala se za konobara Claudea Rouasa u Las Vegasu, ali je brak poništen manje od godinu dana kasnije.

### Smrt
Darvi je izvršila samoubistvo u Monte Carlu, nakon nekoliko bezuspešnih pokušaja ugušivši se gasom. Njeno telo je otkriveno tek nakon više od nedelju dana.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* Bio on Darvi  
*
Car Gengshi od Hana

**Car Gengshi od Hana**, kin. *漢更始帝*, py. *gèng shĭ dì*, wg. *Keng-Shih-ti*, (? - 25.), također poznat i po formalnoj tituli **Princ od Huaiyanga** (淮陽王,), kurtoazno ime **Shenggong** (聖公), bio je kineski car čija je kratkotrajna vladavina označila početak obnove dinastije Han poslije pada dinastije Xin. Genshijevo pravo ime je bilo Liu Xuan, te je bio rođak Liu Yana, popularnog vođe Lülin pobunjenika protiv cara Wang Manga i dinastije Xin. Ostali pobunjenički vođe su, međutim, ljubomorni na Liu Yanovu popularnost, početkom 23. za cara proglasili Liu Xuana. Kao car Genshi, Liu Xuan je postao nominalni komandant svih pobunjeničkih snaga, a koje su, nakon pobjede u kod Kunyanga zauzele carsku prijestolnicu Chang'an i ubile cara Wang Manga. Genshi se, međutim, uskoro iskazao kao izuzetno slab i nesposoban i vladar, što je godine 24. prva iskoristila pobunjenička vojska Chimei te protiv njega digla pobunu i kao marionetskog vladara istakla Liu Penzija. Chimei su sljedeće godine porazili i zarobili Genshija, a potom su ga zadavili. Novi car Guangwu je, pak, nakon dolaska na vlast dao njegovo tijelo pokopati sa svim carskim počastima.

## Reference

* 
* 
* 
* 
*
Gaj Asinije Polion (konzul 23)

**Gaj Asinije Polion** (Gaius Asinius Pollio, ? - 45) bio je rimski plemić i političar iz doba Julijevsko-Klaudijevske dinastije.

Bio je sin Gaja Asinija Gala i Vipsanije Agripine. Godine 23. je za vrijeme cara Tiberija služio kao konzul. Godine 38/39. je služio kao prokonzul u Aziji. Godine 45. ga je car Klaudije dao pogubiti na nagovor svoje supruge Valerije Mesaline.

## Izvori
* Manuel Dejante Pinto de Magalhães Arnao Metello and João Carlos Metello de Nápoles, "Metellos de Portugal, Brasil e Roma", Torres Novas, 1998
Salakovac

**Salakovac** je naselje u Srbiji koje administrativno pripada opštini Malo Crniće u Braničevskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 768 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1000 stanovnika).

## Demografija
U naselju Salakovac živi 604 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,9 godina (39,4 kod muškaraca i 42,4 kod žena). U naselju ima 233 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,30.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Historija Grčke

Ovaj članak predstavlja prikaz najvažnijih zbivanja od prahistorije do današnjice na području suvremene države Grčke.

## Prahistorijska Grčka

### Neolit

### Brončano doba

#### Pred-grčko brončano doba

#### Grčko brončano doba

### Rano željezno doba

## Antička Grčka

### Arhajska Grčka

### Klasična Grčka

### Helenistička Grčka

### Rimska Grčka

## Bizantsko Carstvo

### Ekonomski prosperitet

### Umjetnički preporod

### Četvrti križarski rat

## Otomanska vlast

## Moderna grčka država

### Prvi svjetski rat, grčko-turski rat i Liga naroda

### Drugi svjetski rat

### Grčki građanski rat

### Poratni oporavak

### Obnova demokracije

## Literatura
* Boardman, John, et al. *The Oxford History of Greece & the Hellenistic World* (2002)
* Brewer, David. *Greece: The Hidden Centuries: Turkish Rule from the Fall of Constantinople to Greek Independence* (I.B. Tauris, 2010) 308 pages.
* Burn, A.R. *The Penguin History of Greece* (1966)
* Cartledge, Paul. *The Cambridge Illustrated History of Ancient Greece* (2002)
* 
* Demand, Nancy H. *A History of Ancient Greece in Its Mediterranean Context* (2006)
* Grant, Michael. *A Social History of Greece and Rome* (1993)
* Koliopoulos, John S., and Thanos M. Veremis. *Modern Greece: A History since 1821* (2009)
* Pomeroy, Sarah B., et al. *A Brief History of Ancient Greece: Politics, Society and Culture* (2009)
* Woodhouse, C. M. *Modern Greece: A Short History* (2000)

## Izvori
* 
* 
* 
* Podzuweit, Christian (1982). "Die mykenische Welt und Troja". In: B. Hänsel (ed.), *Südosteuropa zwischen 1600 und 1000 v. Chr.*, 65-88.
* 
* Latacz, J. *Between [[Troy]] and [[Homer]]. The so-called Dark Ages in Greece*, in: Storia, Poesia e Pensiero nel Mondo antico. Studi in Onore di M. Gigante, Rome, 1994
* Vacalopoulos, Apostolis. *The Greek Nation, 1453-1669*. Rutgers University Press, 1976.

## Vanjske veze

* Jeremy B. Rutter, "The Prehistoric Archaeology of the Aegean" : chronology, history, bibliography
* History of Greece: Primary Documents
* A short history of Greece
Sjeverna Afrika u antici

Područje Sjeverne Afrike u antičkom periodu je bilo poznato po nizu važnih događaja, kao i lokacija na kojoj se razvilo nekoliko poznatih civilizacija, država, odnosno potekle mnoge značajne ličnosti. Područje Sjeverne Afrike u dolini Nila je u 4. milenijumu pne. postalo jezgrom kulture, odnosno države koja će kasnije postati poznato kao Drevni Egipat, te imati značajan uticaj na područja Mediterana i Bliskog Istoka. Zapadno od doline Nila su živjela plemena i narodi koji će se kasnije početi nazivati Berberima, a koji su s vremenom počeli razvijati vlastitu civilizaciju i kulturu. Oko 900. pne. na obale Sjeverne Afrike počinju dolaziti feničanski trgovci i osnivati male trgovačke kolonije. Jedna od njih - Kartagina - osnovana 816. pne. se s vremenom nametnula kao trgovačka, kulturna, a potom politička i vojna sila na zapadnom Mediteranu. Moć Kartagine je u 3. vijeku pne. oslabila nakon poraza u prva punska rata, da bi sama Kartagina bila razorena 146. pne. To slabljenje su prije svih iskoristile dva berberska kraljevstva - Numidija i Mauretanija - od kojih je prethodno, pod dugom i uspješnom vlašću kralja Masinise, doživjelo zlatno doba. Od 2. vijeka pne. u Sjevernu Afriku se počinju doseljavati Rimljani, koji su osvojili područje današnjeg Tunisa i od njega stvorili provinciju Afriku. Za vrijeme građanskih ratova u 1. vijeku pne. Rim je anektirao Numidiju, a u 1. vijeku i Mauretaniju. Pod rimskom vlašću područja Sjeverne Afrike doživljavaju snažan ekonomski i kulturni razvoj te postaju jedna od najprosperiternijih područja Rimskog Carstva. U 2. vijeku u Sjevernu Afriku počinje prodirati kršćanstvo, i to će područje postati jedno od glavnih uporišta nove vjere u Carstvu. U 5. vijeku su Sjevernu Afriku, koristeći slabljenje Carstva, osvojili Vandali i tamo stvorili državu koja će se održati sve do početka 6. vijeka kada je Sjeverna Afrika pala pod bizantsku vlast. Ta je vlast potrajala oko sto godina, prije nego što je Sjeverna Afrika pala pod vlast muslimanskih osvajača u 7. vijeku.

## Reference
* Original text: *[http://lcweb2.loc.gov/frd/cs/dztoc.html Library of Congress Country Study] of Algeria*
Yuri od Sille

**Yuri od Sille** (?-57, vl. 24-57) bio je treći po redu kralj Sille, jednog od Tri kraljevstva Koreje. Za njega se također koristi naziv **Yuri Isageum**.

Bio je sin kralja Namhaea, i njegove supruge, Gospe Unje. Njegova sestra, princeza Ani, udala se za Talhaea, dvorskog dužnosnika rodom iz otočke države Tapana. Namhae je bio toliko oduševljen svojim zetom da ga je htio proglasiti nasljednikom, ali se Talhae dobrovoljno odrekao prijestolja, rekavši kako je "ispravno" da prijesto naslijedi kraljev sin.

Prema *[[Samguk Sagi]]ju*, Yurijeva duga vladavina je bila obilježena sukobima s kineskom kapetanijom Lelang, kao i usponom konfederacije Gaya. Yuri je, prema istim navodima, ustanovio prezimena za pripadnike šest tradicionalnih korejskih klanova - Yi, Choe, Son, Jeong, Bae i Seol. Također mu se pripisuje stvaranje 17 činova državne uprave, iako moderni historičari smatraju da njegova država nije bila dovoljno razvijena za tako nešto.

Imao je dva sina, ali je na samrti prijestolje prepustio Talhaeu.

## Povezano
* Tri kraljevstva Koreje
Aneksija

**Aneksija** (, doslovno: "pripajanje") u najširem smislu predstavlja *[[de jure]]* priključenje teritorija jedne, u pravilu manje, geopolitičke cjeline drugoj geopolitičkoj cjelini. U širem smislu se pod time podrazumijeva jednostrani akt države kojim ona prisvaja vlast nad teritorijom koja je pripadala drugoj državi. Izraz se u 20. vijeku, pogotovo nakon drugog svjetskog rata, počeo vezivati uz prisilu, rat, ekspanzionizam i agresiju u međunarodnoj politici.

Iako je aneksija Poveljom UN godine 1945. zabranjena, a Četvrta ženevska konvencija iz 1949. godine zabranjuje njeno korištenje u svrhu zaobilaženja međunarodnih pravila o ratnoj okupaciji, poratni period bilježi niz primjera aneksije u međunarodnim odnosima:
* aneksija države Jammu i Kashmir od strane Indije 1947.
* aneksija Zapadne Obale od strane Jordana 1950.
* aneksija područja Ogaden (dio bivše Britanske Somalije) od strane Etiopije 1954.
* aneksija Portugalske Goe od strane Indije 1961.
* aneksija Španske Zapadne Sahare od strane Maroka i Mauritanije 1975.
* aneksija Istočnog Timora od strane Indonezije 1975.
* aneksija Jeruzalema od strane Izraela 1980.
* aneksija Golanske visoravni od strane Izraela 1981.
* aneksija Kuvajta od strane Iraka nakon okupacije 1990.

## Veze
* Aneksija Bosne i Hercegovine
* Anschluss

## Literatura
* Adam Roberts. *[http://ccw.politics.ox.ac.uk/publications/roberts_militaryoccupation.pdf Transformative military occupation: applying the laws of war and human rights] *, 100 The American Journal of International Law. vol 100 pp.&nbsp;580–622 (2006)
25.

Godina **25.** (**[[rimske brojke|XXV]]**) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Lentula i Agripe** ili, rjeđe, **godina 778. ''[[Ab urbe condita]]***. Oznaka "25." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.

== Događaji ==
=== Rim ===
* Kos Kornelije Lentul i [[Marcus Asinius Agrippa|Marko Asinije Agripa]] služe kao rimski [[Popis konzula ranog Rimskog Carstva|konzuli]].
* [[Sejanus|Lucije Elije Sejan]] se bez uspjeha pokušava oženiti [[Livila|Livilom]], udovicom [[Drusus Julius Caesar|Druza Julija Cezara]], jer car to nije dopustio.
* Rimski car [[Tiberije]] završava viševjekovni spor [[Mesenija|Mesenije]] i [[Sparta|Sparte]] oko Dentelijalskog polja (*Ager Dentheliales*) na [[planina Tajget|planini Tajget]], proglasivši ga dijelom Mesenije.
* Rimski geograf [[Pomponije Mela]] prvi formalizira koncept [[klima|klimatskih zona]].

=== Kina ===

* proleće - Dve armije [[Chimei]]a, Crvenih obrva, sastaju se i poražavaju Su Maoa, generala [[Car Gengshi od Hana|cara Gengshija]], na putu prema [[Chang'an]]u. [[Car Guangwu od Hana|Liu Xiu]], princ od Xiaoa ima jaku vojsku na severu ali čeka da Chimei završe sa carem.
** Crvene obrve su za cara proglasile potomka [[Liu Zhang (princ Hana)|Liu Zhanga]], mladog govedara [[Liu Penzi]]ja, ali on nema nikakvu moć.
* [[5. 8.]] - [[Car Guangwu od Hana|Liu Xiu]] nakon višegodišnjeg meteža sebe proglašava carem Guangwuom, čime je konačno obnovljena [[dinastija Han]] i službeno počinje era *Jianwu'' (koja će trajati do 56). 
* jesen - Crvene obrve su zauzele Chang'an, car Gengshi je pobegao. Luoyang se odlučuje predati Liu Xiu, caru Guangwuu.
* 27. 11. - Car Guangwu odlučuje da se kineska carska prijestolnica premjesti u Luoyang, zbog čega će obnovljena dinastija Han postati poznata kao Houhan ili Istočna dinastija Han. Još 11 godina će biti potrebno da potčini sve gospodare rata i pobunjenike.

## Rođenja
* Gaj Julije Civil, germanski poglavica

## Smrti
* Aulo Kremucije Kord, rimski historičar
* Gengshi, kineski car
* Ruzi Ying (r. 5), kineski car
Tajget

**Tajget** (), , također *Taugetus* ili *Taigetus*), poznat jos i kao Pentadaktil (Πενταδάκτυλος) je planinski lanac na poluotoku Peloponez u južnoj Grčkoj. Predstavlja najvišu planinu na Peloponezu, čiji vrh Prorok Nikola (Προφήτης Ηλίας) , ima nadmorsku visinu od 2407 m. Tajget je dug oko 115&nbsp;km, a u najsirem delu zahvata 30&nbsp;km i prostire se od središta poluotoka sve do rta Matapan na krajnjem jugu.

Ime je dobio po Tajgeti, nimfi iz grčke mitologije. Dominira panoramom gradova Sparta i Kalamata. U bizantsko doba je također bio poznat po imenu Pentedaktylos ili "Petoprsti". Područje planine se danas nalazi u prefekturama Lakonija, Mesenija i Arkadija.

Tajget je poznat i po okrutnosti Spartanaca koji su svoju djecu sa psiho-fizičkim teškoćama bacali s njegovih litica.
## Vanjske veze

http://www.mani.org.gr/en/taigetos/rint/rintomo.htm 
* Greek Mountain Flora 
* mani.org.gr on Taygetus 
* Botanical excursion to Taygetus 
* http://www.gianniskofinas.com/Vouna/t1/taigetos1.htm  (in Greek)
* GTP - Taygetus
Aulo Kremucije Kord

**Aulo Kremucije Kord** (*Aulus Cremutius Cordus*, ? - 25) bio je rimski historičar, koji je živio u doba Julijevsko-Klaudijevske dinastije. Napisao je knjigu o građanskim ratovima i vladavini cara Augusta, od koje su danas sačuvani samo fragmenti. Godine 25. je njen sadržaj bio razlog zbog koga ga je tadašnji pretorijanski prefekt Sejan natjerao da izvrši samoubistvo, optuživši ga da je počinio *maiestas*, odnosno zločin protiv države. Prema antičkim izvorima, pravi razlog je bila Kordova kritika Sejanove odluke da sebi naruči spomenik. Prema Tacitu, osudda jedne historijske knjige kao zločina protiv države predstavljala je presedan, odnosno dotada nepoznat slučaj u rimskom krivičnom pravu.

Iako je temeljem presude Senat naredio da se Kordova knjiga spali, Seneka je kasnije naveo kako je ona ipak sačuvana, vjerojatno zahvaljujući Kordovoj kćeri Marciji, te objavljena u doba cara Kaligule.
24.

Godina **24.** (**[[rimske brojke|XXIV]]**) bila je prijestupna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Cetega i Varona** ili, rjeđe, **godina 777. ''[[Ab urbe condita]]**''. Oznaka "24." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.

__NOTOC__

## Događaji

* Servije Kornelije Ceteg i Lucije Viselije Varon služe kao rimski konzuli.
* Rimske snage u sjevernoj Africi hvataju Takfarinata i guše njegov višegodišnji ustanak. U Rimu raste raspoloženje da se opustošena područja Numidije i Mauretanije pod vazalnom vlašću Masininih potomaka radi bolje kontrole neposredno pripoje Carstvu.
* Kralj Yuri dolazi na prijestolje korejske države Silla.
* Harmid postaje jedan od arhonata Atene.
* Filon proglašava Stari zavjet vječnim zakonom Boga.

## Rođenja
*

## Smrti
* Strabon, grčki geograf
* Namhae, kralj države Silla

## Vanjske veze
* http://www.unrv.com/government/consul-1-ad.php
* http://ancienthistory.about.com/library/bl/bl_consuls_table.htm 
* http://www.friesian.com/romconsl.htm
Pomponije Mela

**Pomponije Mela** (*Pomponius Mela*, ? - 45?) je bio rimski geograf, rodom iz Hispanije, poznat kao autor kratkog djela *De situ orbis* koje opisuje svijet poznat Rimljanima njegovog vremena. O njegovom životu se zna vrlo malo, a knjiga - koja je kasnije poslužila kao jedan od izvora Pliniju Starijem za njegovu *Historiju Naturalis*, se prema nekim pretpostavkama napisana oko godine 43. kada je car Klaudije pripremao invaziju Britanije. Mela je poznat kao jedan od prvih antičkih autora koji opisuje obale Baltičkog mora, koji je po njegovom mišljenju predstavljao zaljev (*Codanus sinus*), Skandinaviju, koja je po njegovom mišljenju bila otok (*Codanovia*).

Mela je također svijet podijelio u pet klimatskih zona, od kojih su samo dvije - sjeverna umjerena i južna umjerena - bile pogodne za ljudski život. Vjerovao je kako ljudi koji žive u sjevernoj umjerenoj zoni nikada neće doći do južne umjerene zone s obzirom na ekstremno toplu zonu nepodnošljive vrućine koja ih dijeli.

## Reference
Gaj Julije Civilis

**Gaj Julije Civilis** (*Gaius Julius Civilis*, 25? - iza 70. n.e.) bio je poglavica germanskog plemena Batavaca, poznat kao vođa Batavske pobune protiv Rimskog Carstva. Ime sugerira da je, kao i mnogi poglavice unutar teritorija Carstva ili na njegovim granicama, bio romaniziran i/li imao rimsko državljanstvo. Antički izvori navode kako je prije samog izbijanja pobune dva puta bio od rimskih vlasti optužen za planiranje ustanka, ali da se oba puta uspio osloboditi optužbi. Pobunu je podigao u Godini četiri cara 68/69. nastojeći iskoristiti metež nastao građanskim ratom među samim Rimljanima, te je na svoju stranu osim drugih germanskih plemena stavio i Gale. Nesloga među ustaničkim vođama je, pak, omogućila rimskom caru Vespazijanu da protiv pobunjenika pošalje vojsku na čelu sa Kvintom Petilijem Cerijalisom koji je 70. porazio Civilisa kod Auguste Trevorum (današnji Trier). Civilis se nakon toga povukao prema ušću Rajne, gdje se pristao ponovno pokoriti rimskoj vlasti. Što se poslije dogodilo s njim, nije poznato.

## Vanjske veze
* Jona Lendering, "The Batavian Revolt"
Marko Asinije Agripa

:*Za ostale ličnosti s istim prezimenom v. [[Agrippa (razvrstavanje)]].*

**Marko Asinije Agripa** (*Marcus Asinius Agrippa*, ? - 26/27) bio je rimski plemić i političar iz doba Julijevsko-Klaudijevske dinastije. Bio je unuk bivšeg konzula Gaja Asinija Poliona, te drugi sin Gaja Asinija Gala i Vipsanije Agripine. Stariji brat mu je bio Gaj Asinije Polion, konzul za 23. Sam Marko je carskim konzulom postao godine 25. Sljedeće godine je umro. Njegov sin Marko Asinije Marcel je bio konzul godine 54.

## Reference
26.

Godina **26.** (**[[rimske brojke|XXVI]]**) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Lentula i Sabina** ili, rjeđe, **godina 779. ''[[Ab urbe condita]]**''. Oznaka "26." za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavna metoda za imenovanje godina.

__NOTOC__
## Događaji

* Poncije Pilat imenovan za rimskog prefekta Judeje.
* Rimski car Tiberije se povlači na Capri, ostavivši Pretorijansku gardu pod Lucijem Elijem Sejanom da upravlja Rimom i Carstvom.

## Rođenja
*

## Smrti
* Klaudija Pulhra, rođaka i bliska prijateljica Agripine Starije
* Moguće razapinjanje Isusa (najstariji mogući datum)
## Vanjske veze
* http://www.unrv.com/government/consul-1-ad.php
* http://ancienthistory.about.com/library/bl/bl_consuls_table.htm 
* http://www.friesian.com/romconsl.htm
Capri

**Capri** (fonetski: Kapri) je italijanski otok u Tirenskom moru nasuprot Poluotoka Sorrento na južnoj strani Napuljskog zaljeva u oblasti Campania Južne Italije. Otok je poznat kao popularno odmaralište još od vremena Rimske Republike.

Glavne značajke otoka su Marina Piccola (mala luka), Belvedere Tragare, što je panoramska promenada načičkana vilama, vapnenačke litice poznate kao *Faraglioni*, Anacapri, Plava špilja (*Grotta Azzurra*) te ostaci rimskih carskih vila.

Capri administrativno pripada provinciji Napulj u regiji. Glavno naselje na otoku je gradić Capri. Na otoku postoje dvije luke - Marina Piccola i Marina Grande (glavna). Na brdovitom zapadnom dijelu otoka je smještena zasebna općina Anacapri.

Vjeruje se da su ime otoku dali drevni Grci, odnosno da ne potiče od latinske riječi "capreae" (jarci), nego grčke riječi "kapros" (vepar).

## Galerija

Datoteka:Wyspa Capri.JPG|Capri
Datoteka:Capri skaly Faraglione.JPG|Faraglione
Datoteka:Grotta Meravigliosa Capri.jpg| Grotta Meravigliosa
Datoteka:Capri naturalny lukJPG.jpg|Prirodni luk
Datoteka:Capri BW 2013-05-14 15-06-11 DxO.jpg|San Giacomo
Datoteka:Via Krupp - Capri.jpg|Pogled iz Augustovog vrta
Datoteka:Marina Piccola from August's Garden, Capri.jpg|Marina Piccola iz Augustovog vrta
Datoteka:Capri Monte Tiberio.JPG|Monte Tiberio
Datoteka:Il Funiculare from Marina Grande to Capri 2013.jpg|Il Funiculare iz Marina Grande do Capri
Datoteka:Capri harbour from Anacapri 2013.jpg|Capri
Datoteka:Capri BW 2013-05-14 15-19-56 DxO.jpg|Capri



## Reference

## Vanjske veze

*
* Capri 360 panoramas