open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tlemsen (pokrajina)

**Tlemsen** (arapski: ولاية تلمسان, Wilāyat Tilimsān) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.

## Geografija

Pokrajina Tlemsen se prostire na sjeverozapadu zemlje od marokanske granice duž obale Sredozemnog mora u dužini od 70 km, pa sve do stepa u unutrašnjosti na površini od 9.017,69 km² u kojoj živi 1.018,978 stanovnika.

Pokrajina Tlemsen graniči sa slijedećim Alžirskim pokrajinama, sa istoka sa Sidi Bel Abesom i Ajn Temušentom i sa juga sa Namom. Sa zapada sa Marokom a na sjeveru sa Sredozemnim morem 

Pokrajina je administrativno podjeljena na 20 distrikta (daïrasa) i 53 općina (baladija).

Administrativni centar Pokrajine Tlemsen je istoimeni grad Tlemsen.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Presentation de la Wilaya de Tlemsen''
Sklabiná

**Malé Straciny** je naseljeno mjesto u okrugu Veljki Krtiš, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze

*  Sklabiná
Nama (pokrajina)

**Nama** (arapski:  ولاية النعامة) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.

## Geografija

Nama se prostire na sjeveru zemlje po Visoravni slaništa na površini od 29.514,14 km² u kojoj živi 239 522 stanovnika.
Pokrajina je poznata po brojnim slaništima - sabkama, depresijama iz kojih voda isparava.

Pokrajina Nama sa zapada graniči sa Marokom a unutar zemlje sa slijedećim pokrajinama, na sjeveru sa Tlemsenom i Sidi Bel Abesom, na istoku sa El Bajadom i sa juga sa Bešarom.

Pokrajina je administrativno podjeljena na 7 distrikta (daïrasa) i 12 općina (baladija).

Administrativni centar Pokrajine Name je istoimeni grad Nama, koji je udaljen od glavnog grada 360 km jugoistočno.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Presentation de la Wilaya de Naâma''
Nama (Alžir)

**Nama** (arapski: النــعـامـة, Naʿāma) je grad od 14,624 stanovnika na sjeverozapadu Alžira u Pokrajini Nama u kojoj je i administrativni centar.

## Geografija

Nama leži na visoravni Saharskog Atlasa na nadmorskoj visini od 1,176 metara, udaljena 240 km jugoistočno od Tlemsena.

Klima je Hladna polupustinjska klima sa prosjekom od -10 °C zimi i više od 45 °C ljeti.

## Historija

Nama je novi grad nastao nakon administrativne reforme zemlje 1984 kad je postala administrativni centar.

Nama od 2010. ima i Univerzitet *Salhi Ahmed*, na kom je 2018./2019. studiralo 4835  studenata.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Naama''
Djendjen

**Djendjen** (arapski: وادي جن جن‎) je rijeka duga nekih stotinjak km, značajan vodotok u Alžiru, koji se nalazi na sjeveroistoku zemlje u Pokrajini Džidžel.

## Hidrologija

Djendjen se formira sutokom dva vadija Bahra i Bou Lebssat koji izviru na planini Babor u Masivu Tel Atlas. 
U kraju koji za alžirske prilike ima dosta kiše - 974 mm kiše godišnje.

Djendjen ispočetka teče paralelno sa obalom Sredozemnog mora u smjeru zapad-istok, zatim naglo zavija prema sjeveru, kod grada Texenna. Nakon tog za nekih desetak kilometara uvire u more istočno od Džidžela, kod luke Taher.

Na rijeci su podignute dve hidroelektrane, obadvije na akumulacionom jezeru Erraguene. 
Veća od 100 MW podignuta je kod grada Ziama Mansouriah na obali mora. Ona koristi pad vode od 650 metara, koja se dovodi iz jezera tunelom dugim 13 km. Druga manja od 16 MW izgrađena je na samoj brani akumulacionog jezera 
Erraguene, iz kog istječe Djendjen.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Oued Djendjene''
Tlemcensko gorje

**Tlemcensko gorje** je planinski masiv na sjeverozapadu Alžira u pokrajini Tlemsen.

## Geografija
Tlemcensko gorje se proteže od jugozapada prema sjeveroistoku u dužinu od 27,6 kilometara. Velik dio masiva površine 98 532 hektara proglašen je 2016. rezervatom biosfere, na istoj površini nalazi se i Nacionalni park Tlemsen.

U masivu ima dosta arheoloških nalazišta, kulturnih spomenika, a živi 191.544 stanovnika koji se većinom bave poljoprivredom.

U Tlemcenskom gorju vlada polupustinjska klima, a geološki je kras pun pećina i litica.

Najviše planine masiva su Tenouchfi (1792 m), Toumzayet (1786 m) i Mderba (1693 m).

## Reference

## Vanjske veze
* ''Tlemcen''
Bendigo

**Bendigo** () je grad u saveznoj državi Viktoriji u Australiji. Prema popisu iz 2018. u gradu je živjelo 99.122 stanovnika.

## Vanjske veze

* Bendigo Economic Profile
* Bendigo Tramways
* Bendigo Visitor Information and Interpretive Centre
* City of Greater Bendigo website 
* City of Greater Bendigo Community Profile – Population, Employment, Maps, Forecasts & Economy
* Victorian Heritage Register (1999), Heritage Victoria
* Bendigo Visitor Guide
Ajn Defla (pokrajina)

**Ajn Defla** (arapski: ولاية عين الدفلى) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.

## Geografija

Ajn Defla se prostire na sjeveru zemlje po visoravni Masivu Tel Atlas i dolini rijeke Chelif na površini od 4.897 km² u kojoj živi 766,013 stanovnika.

Pokrajina Ajn Defla graniči sa slijedećim pokrajinama; na sjeveru sa Tipasom sa sjeveroistoka sa Blidom, na istoku sa Medejom, sa juga sa Tisemsiltom i sa zapada sa Šlefom.

Pokrajina je administrativno podjeljena na 14 distrikta (daïrasa) i 36 općina (baladija).

Administrativni centar Pokrajine Ajn Defle je istoimeni grad Ajn Defla, koji je udaljen od glavnog grada Alžira 145 km jugozapadno.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Presentation de la Wilaya de Ain Defla''
Magnia

**Magnia** (arapski: مغنية‎), za Francuske kolonijalne vlasti znan kao **Marnia** je grad od 87,373 stanovnika na sjeverozapadu Alžira u Pokrajini Tlemsen.

Grad je danas najpoznatiji kao rodno mjesto prvog alžirskog premijera i predsjednika Ahmeda Ben Belle.

## Geografija

Magnia se nalazi udaljena 39 km zapadno od svog pokrajinskog administrativnog centra - Tlemsena, i oko dvanaestak od marokanske granice. Grad se prostire u dolini okružen planinama Tel Atlasa.

## Historija

Maghnia je još od antike trgovište na razmeđi između alžirskih i marokanskih krajeva. 
Kad su Rimljani zavladali tim krajem podigli su kastrum i nazvali ga - **Numerus Syrorum**, najvjerojatnije zbog legionara koji su dolazili sa istoka iz Sirije.

Po lokalnoj legendi svoje današnje ime i nastanak duguje pobožnoj ženi koja je svake godine išla na hodočašće, jednom se karavana zaustavila na tom lokalitetu, pa se ona oduševljena njime odlučila tu naseliti. 
Njezini potomci osnovali su nukleus iz kojeg se razvio grad Magnia.
 
Francuska vojska zauzela je Magniju 1836. pod komandom generala Beidoua, koji je na ruševinama stare medine podigao kasarne za novi garnizon. On je 1844. promijenio ime grada u *Marnia* kad je pronašao grob žene osnivačice, koja se po njemu zvala - Marnia.
Grad je bio pod vojnom upravom sve do 1922. kad je osnovano prvo općinsko vijeće sa židovskom većinom.

Magnia od 2006. ima univerzitet koji se nalazi kilometar od centra grada.

## Privreda

Magnia je centar poljoprivrednog kraja jer je zemlja u okolici ravnica, a ima i dosta vode, jer tu zimi pada dosta kiše, prosječno od 350 do 400 mm, pa ima i dosta vadija koji se spuštaju sa planina. Njihove vode pune akumulaciono jezero *Boughrara*.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Aperçu sur la ville de Maghnia''
Ain Defla

**Ain Defla** (arapski: عين دفلة - عين الدفلى) je grad od 55,259 stanovnika na sjeveru Alžira u Pokrajini Ain Defla u kojoj je i administrativni centar.

## Geografija

Ain Defla leži u dolini rijeke Chelif na nadmorskoj visini od 980 metara, udaljen od glavnog grada Alžira 145 km jugozapadno.

## Historija

Još od cara Augusta taj kraj bio je dio Rimskog Carstva, a kasnije dio provincije Mauretania Caesariensis. Rimljani su u dolini Chelifa podigli grad *Oppidium Novum*.
Odkad su Muslimani zauzeli taj kraj mjesto je prezvano u *El-khadra*.

Francuska vojska zauzela je taj kraj poslije velikog otpora 1940.

El-khadra izrasla u grad za Francuske kolonijalne uprave. Francuzi su 1857. izgradili novi centar i prezvali grad u **Duperré** po svom admiralu Victoru Duperru (1775.-1846).

Planine u okolici grada su za vrijeme Alžirske borbe za nezavisnost (1954.-1962.) bile odličan teren za borce 
Fronte nacionalnog oslobođenja - FLN.

U počast tome je taj kraj postao jedna od prvih Alžirskih pokrajina a grad Ain Defla administrativni centar.

## Privreda

Ain Defla je trgovačko - administrativni centar poljoprivrednog kraja.

## Pobratimski gradovi

*  Rezé, Francuska

## Reference

## Vanjske veze

* ''Ain Defla sappelait aussi Duperre'' (fotografije starog grada)
Abdalvadidi

**Abdalvadidi** poznati i kao **Zajanidi** (arapski: الزيانيون) je ime berberske dinastije, čije su članovi vladali Sultanatom Tlemsen od 1236. do 1554.

## Historija
Abdalvadidi su bili pleme i dio većeg plemenskog saveza Zenata, i kao takvi odani vazal Almohada.

Osnivač dinastije emir Jaghmurasen Ibn Zajan, je 1236. uspio steći podršku ostalih berberskih plemena i nomadskih Arapa pa se osamostalio i vladao u prijestolnici Tlemsen do smrti 1283. 
On je za svoje vladavine uspio održati unutarnji mir, mudrom kontrolom rivalskih berberskih frakcija, a kad su mu sa zapada zaprijetili Marinidi, sklopio je savez sa emirima iz Granade i njihovim vazalnim 
vladarom kraljem Krune Kastilje.
   
## Povezano
* Sultanat Tlemsen
## Reference

## Vanjske veze

* ''Abdalwadides'' na portalu Encyclopedie Larousse
Stredné Plachtince

**Stredné Plachtince** je naseljeno mjesto u okrugu Veljki Krtiš, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze

*  Stredné Plachtince
Romana Jerković

**Romana Jerković** (28. studeni 1964 - ) je hrvatska političarka koja je bila potpredsjednica Socijaldemokratske partije, a od 1. veljače 2020. godine služi kao zastupnik Hrvatske u Europskom parlamentu; mjesto je dobila nakon istupanja Ujedinjenog Kraljevstva iz EU kada su zastupnici preostalih članica preuzeli svoj dio od odlazećih zastupnika UK. Od 2011. do 2015. je bila SDP-ov zastupnik u Hrvatskom saboru. 

## Vanjske veze
*Romana Jerković na web-stranici Sabora
Lista epizoda serije Zabranjena ljubav

***[[Zabranjena ljubav (sapunica)|Zabranjena ljubav]]*** je prva hrvatska sapunica, snimana od 2004. do 2008. godine.

Prikazivanje prve sezone je počelo 25. oktobra 2004. godine, na tada novonastaloj RTL televiziji, a završilo se 1. jula 2005. godine. Druga sezona je emitovana od 5. septembra 2005. godine do 30. juna 2006. godine. Treća sezona je emitovana od 4. septembra 2006. godine do 29. juna 2007. godine. Četvrta sezona je emitovana od od 3. septembra 2007. godine do 3. aprila 2008. godine. Peta i poslednja sezona je emitovana od 3. oktobra do 3. novembra 2011. godine.

U aprilu 2008. godine RTL televizija je obavestila gledaoce da se snimanje sapunice obustavlja, te nakon nekoliko nedelja prekinula je emitovanje serije na 759. epizodi, od 805 koliko je ukupno snimljeno. Preostalih 46 epizoda u Hrvatskoj premijerno su prikazane tek 2011. godine na kanalu RTL 2.

Serija *Zabranjena ljubav* broji 5 sezona i 805 epizoda.

## Pregled




## Epizode
### Sezona 1 (2004−05)

### Sezona 2 (2005−06)

### Sezona 3 (2006−07)

### Sezona 4 (2007−08)

**'

=== Sezona 5 (2011) ===

**'

## Reference
Sultanat Tlemsen

**Sultanat Tlemsen** (berberski: ⵉⵣⵉⴰⵏⵉⴻⵏ, arapski: مملكة تلمسان) bila je berberska monarhija nastala nakon propasti Almohadskog kalifata 1236., koja je egzistirala do 1554. kad je anektirana pod Osmansko Carstvo. 
Vladari tog sultanata bili su iz redova abdalvadidske dinastije koji su stolovali u svojoj prijestolnici Tlemsen u centru Magreba (današnji Alžir).

## Historija

Prvi vladar tog sultanata bio je abdalvadidski emir *Jaghmurasen Ibn Zajan*, koji je sve do 1236. bio odani vazal Almohada. On je tad uspio steći podršku ostalih berberskih plemena i nomadskih Arapa pa se osamostalio i vladao samostalno do 1283. Jaghmurasen je uspio održati unutarnji mir, mudrom kontrolom rivalskih berberskih frakcija, a kad su mu sa zapada zaprijetili Marinidi, sklopio je savez sa emirima iz Granade i njihovim vazalnim vladarom kraljem Krune Kastilje.

Nakon njegove smrti marinidski sultan Abu Jakub Jusuf opsjedao je Tlemsen osam godina (1298.-1306). Grad je konačno zauzeo 1337. Abu al-Hasan, pa je usljedio desetogodišnji period marinidske dominacije.

Abdalvadidi su 1348. uspjeli osloboditi svoju prijestolnicu, ali su je Marinidi ponovno zauzeli 1352. i vladali još sedam godina.

Pokušaji ekspanzije Abdalvadida na istok na hafsidski Tunis se također pokazao katastrofalnim, pa su jedan period početkom 15. vijeka čak bili i vazali Hafsidskog kalifata. 
Sultanat Tlemsen je kronično patio od brojnih slabosti, jer nije bio geografski kompaktan i nije imao jasno definirane granice. Uz to stanovništvo mu je bilo kulturno razjedinjeno, pa su stalno izbijale pobune, a patio je i od nedostatka radne snage, pa se oslanjao na nomadske Arape koji su bili nepuzdani 
vojnici.

Ekonomski prosperitet sultanata bazirao se na položaju Tilimsāna duž trgovačkog puteva između mediteranskih luka i saharskih oaza.
Sultanat Tlemsen srušen je 1550., kad su Osmanlije konačno zauzele Tlemsen nakon pola vijeka borbi sa Španjolcima za vlast nad njim.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Abd al-Wādid Dynasty, Berber dynasty'' 
* ''Abdalwadid Kingdom of Tlemcen (Northern Africa, 1235-1550)''
Mansoura, Tlemcen

**Mansoura** (arapski: المنصورة) je općina od 49,150 stanovnika na sjeverozapadu Alžira u Pokrajini Tlemsen.

Danas je poznata kao arheološko nalazište.
## Geografija

Mansoura se nalazi udaljena svega 2.4 km od centra Tlemsena pa je zapravo samo kvart toga grada.

## Historija

Mansouru je pod imenom - *Al-Mahala al-Mansura* (prevedeno Pobjednički logor), podigao je marinidski sultan Abu Jakub Jusuf, neposredno pored Tlemsena 1299. kao utvrdu iz koje je opsjedao prijestolnicu abdalvadidskog Sultanata Tlemsen. Još na samom početku u njoj je izgrađena džamija, i počela izgradnja palače.

Utvrda je brzo izrasla u pravi grad kog je arapski historičar Ibn Haldun negdje oko 1302. opisao kao mjesto sa hamam, karavansarajem, bolnicom i jako visokim minaretom pored džamije. Sve to bilo je smješteno unutar bedema širokih 1,5 i visokih 12 metara, osnaženih sa 80 tornjeva čije su ruševine vidljive i danas. U međuvremenu je grad postao poznat pod imenom *Tlemcen al-Jadid*.

Opsada Tlemsena potrajala je punih 8 godina, sve dok Abu Jakub Jusuf nije je ubijen 13. maja 1307.

Nešto kasnije Marinidi su napustili Mansouru, pa je grad nakratko zapušten počeo propadati. Kad su obnovili snage pod novim sultanom Abu al-Hasanom, vratili su se pod Tlemsen 1335. i obnovili i dogradili svoju Mansouru. Ovaj put im je opsada isplatila pa su uspjeli zauzeli Tlemsen, pa je Mansoura nakratko postala i marinidska prijestolnica.
Propast Marinidske dinastije doveo je i do propasti grada.

Od nekadašnjeg velelepnog grada malo je tog ostalo čitavo, zemljani bedem sa kvadratnim tornjevima još je uvijek vidljiv, ali je malo tog ostalo čitavo unutar bedema, osim amorfnih ostataka palače, tragova nekad popločenih ulica i polovice velikog kamenog minareta koji se uzdizao iznad gradskih vrata. 
Ostatci fasade tornja visokog 36.5 m izvedeni u finoj čipkastoj keramici jedno je od najlješih djela umjetnosti Magreba 14. vijeka.

Mramorni stupovi i kapiteli nekadašnje džamije, danas se nalaze po muzejima u Tlemsenu i Alžiru.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Ruines de la Mansourah - Guide et photos''
Medeja (pokrajina)

**Medeja** (arapski: ولاية المدية) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.

## Geografija

Medeja se prostire na sjeveru zemlje u srcu Masiva Tel Atlas na površini od 892,315 km² u kojoj živi 518,224 stanovnika.

Pokrajina Medeja graniči sa slijedećim pokrajinama; na sjeveru sa Blidom sa zapada sa Ajn Deflom i Tisemsiltomsa istoka sa Msilom i Bujrom i sa juga sa Dželfom.

Pokrajina je administrativno podjeljena na 19 distrikta (daïrasa) i 64 općina (baladija).

Administrativni centar Pokrajine Medeje je istoimeni grad Médéa, koji je udaljen od glavnog grada Alžir 90 km jugozapadno.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Presentation de la Wilaya de Médéa''
Pleuratus

**Pleuratus** je bilo ime nekoliko ilirskih kraljeva. 

* **Pleuratus I** (Pleurias) - kralj Ilirije. Bio je na čelu države (kraljevine) kojom su prije njega vladali Bardilis i Grab. Ne zna se u kakvom su srodstvu bili. Pominje se u vezi pohoda iz 344. god. pne, kada je Filip II Makedonski upao u Iliriju, opustošio je, i vratio se sa bogatim plijenom. Kao uzrok Filipova pohoda Diodor navodi *naslijeđenu mržnju* prema ilirskim susjedima.
Izgleda da je jedno vrijeme bio suvladar sa Klitom. Historičar Justina u svom djelu *Epitome*, govori da se Aleksandar Makedonski sklonio kod ilirskih kraljeva (*Illyrici reges* - u množini) nakon sukoba sa ocem. 

U uvjerenju da etnikom Ilir ima samo opšte značenje, savremeni historičari su i za Pleurata nastojali da utvrde plemensku pripadnost: Dardanci (Drojzen), Taulanti (Šit), pa čak i Ardijejci (Mayer).

* **Pleuratus II** - Prvi kralj Ilira iz dinastije Ardijejaca (260-250. god. pne.). Naslijedio ga sin Agron.

* **Pleuratus III** - Kralj Ilirije iz dinastije Ardijejaca, sin Scerdilaidasov, vladao od 205-180. godine p. n. e. Tokom vladavine svog oca on je odvojeno vladao nad nekoliko ilirskih plemena. Skupa sa Skerdilaidusom, Rimom i Etolskim Grcima borio se protiv  Filipa V Makedonskog. Nakon što je uspostavljen mir, postao je neprikosnoveni vladar Ilira od 205-180. godine p. n. e. Ostao je saveznik Rima i u narednom ratu protiv Makedonaca te je njegova lojalnost nagrađena Ilirskim teritorijama Lychnidusa (oko Ohrida) i Partina (oko Drača) koje je prethodno držao Filip. Nešto kasnije pomogao je Rimu sa svojih šezdeset brodova u konfliktu protiv Etolije. Za svoj doprinos i dosljednom savezništvu sa Rimom Pleuratus je bio bogato nagrađen. Njegov sin i nasljednik bio je Gencije.

* **Pleuratus** - Princ of Ilirije, Gencijusov brat. Gencije ga je ubio iz ljubomore zbog zaruka sa Monunijusovom kćeri Etutom. Negdje se spominje kao Plator.

* **Pleuratus** - Princ od Ilirije, Gencijusov sin, nakon poraza od rimskih vojnih snaga, zarobljen je sa svojim ocem i doveden u Rim.

## Reference
Dželfa (pokrajina)

**Dželfa** (arapski: ولاية الجلفة) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.

## Geografija

Dželfa se prostire na sjeveru zemlje po južnim brdima Tel Atlasa i po stepskoj visoravni na površini od 32.194,01 km² u kojoj živi 1.311,075 stanovnika.

Pokrajina Dželfa graniči sa slijedećim pokrajinama; na sjeveru sa Medejom i Tisemsiltom, sa zapada sa Laguatom i Tijaretom, sa istoka sa Msilom i Biskrom i sa juga sa Varglom, 
El Ujedom i Gardajom.

Pokrajina je administrativno podjeljena na 12 distrikta (daïrasa) i 36 općina (baladija).

Administrativni centar Pokrajine Dželfe je istoimeni grad Dželfa, koji je udaljen od glavnog grada Alžira 300 km južno.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Presentation de la Wilaya de Djelfa''
Dželfa

**Dželfa** (arapski: المدية/ al-Ǧilfah) je sa svojih 265,833 stanovnika 7 grad po veličini u Alžiru koji se nalazi na sjeveru zemlje u Pokrajini Dželfa u kojoj je i administrativni centar.

## Geografija

Dželfa se prostire između posljednjih južnih obronaka Masiva Tel Atlas i po stepskoj visoravni koja na sjeveru prelazi u Saharu udaljena 300 km južno od glavnog grada Alžira.  

Grad je naširoko poznat po svom stočnom sajmu na kom se okupe brojna plemena nomadskih stočara u radiusu od 150 km.

Okolica je vijekovima bio kraj u kom živi berbersko pleme Nail, a poznata je i po brojnim nalazištima
neolitskih petroglifa datiranih od 7. do 5. milenija pne.. Zapadno od grada nalaze se megalitske nekropole.

## Historija

Dželfa je službeno osnovana 20. februara 1861. dekretom cara Napoleona III, iako je francuska vojska već pet godina prije tog podigla svoj garnizon. U tom trenutku je u naselju živilo pored vojnika samo 144 stanovnika.

Dželfa je urbanizirana za Francuske kolonijalne uprave kao tipični francuski grad sa ortogonalnim rasporedom ulica.

Prva crkva podignuta je 1862. a džamija 1877.
Prva škola osnovana je 1963. a mjesto je od 1869. općina. Gradska vijećnica podignuta je 1874., a nova općina 1908. ima 2.239 stanovnika.
Željeznica je došla do Dželfe 1927., tad je počeo period osnivanja firmi za eksploataciju obližnjih šuma i trave esparto.
Sve do 1933. grad je bio pod vojnom upravom.

U vrijeme kad je počeo Alžirske borbe za nezavisnost 1954. Dželfa je imala 10.070 stanovnika. U planina oko grada vodile odvijale su se brojne bitke između boraca FLN-a i francuske vojske.

Dželfa je od 2009. i univerzitetski grad sa 7 fakulteta u kom danas studira 38093 studenta.

## Privreda

Dželfa je prvenstveno trgovačko - administrativni centar stočarskog kraja.
Najveći industrijski objekt je cementara, pored tog ima nešto malih tvornica prehrambene industrije.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Bienvenue au Site de Djelfa, Capitale de la Steppe - Algérie''
Veľký Lom

**Veľký Lom** je naseljeno mjesto u okrugu Veljki Krtiš, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze

*  Veľký Lom
Erzja

**Erzja** ima više značenja:

* Erzja (narod), pleme, odnosno podrgrupu Mordvina
* Erzja (jezik), jedan od dva jezika kojim govore Mordvini
Gardaja (pokrajina)

**Gardaja** (arapski: ولاية غرداية/*Wilāyat Ġardāya*) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.

## Geografija

Gardaja se prostire u sredini zemlje po saharskoj pustinji na površini od 86,560 km² u kojoj živi 
413,560 stanovnika.

Poznata je po oazi u kojoj se nalaze pet ksara koji su 1982. kao lokalitet - M'zab uvršteni na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Africi. 
Najveći od tih ksarova - Gardaja, je administrativni centar pokrajine, on je udaljen od glavnog grada Alžir 600 km južno.

Pokrajina Gardaja graniči sa slijedećim pokrajinama; na sjeveru sa Laguatom i Dželfom, sa zapada sa El Bajadom i Adrarom, sa istoka sa Varglom i sa juga sa Tamanrasetom.

Pokrajina je administrativno podjeljena na 9 distrikta (daïrasa) i 13 općina (baladija).

## Reference

## Vanjske veze
* ''Presentation de la Wilaya de Ghardaïa''
Gardaja

**Gardaja** (arapski: غرداية/ Ghardaïa, berberski: *Taɣerdayt)*) je grad i općina od 142,913 stanovnika u sredini Alžira u Pokrajini Gardaja u kojoj je i administrativni centar.

Grad je danas svjetski poznat kao jedan od gradova pentopolisa koji formiraju lokalitet - Dolina M'zab koji je 1982. uvršten na UNESCO-vu Listu mjesta svjetske baštine u Africi.

## Geografija

Gardaja se prostire u saharskoj pustinji u oazi Vadi M'zaba, koja je udaljena 600 km južno od glavnog grada Alžira.

## Historija

Gardaja je nastala u 11. vijeku kao ksar berberskog plemena Mozabita. Po lokalnoj legendi izgrađena je oko pećine (eremitorija) u kojoj je živjela svetica - *Daïa*.

Oaza Vadi M'zaba duga je 25 km, u njoj pored Gardaje leži još četiri grada; Melika, Beni Isguen, Bounoura i El Atteuf

Svi oni nastali su kao ksarovi između 1012. i 1350. Izgrađeni su na isti način oko visoke džamije koja je istovremeno bila i posljednja točka odbrane - citadela, ali i arsenal i skladište hrane. Oko nje su u koncentričnim krugovima građene skromne kuće stanovi stanovnika sve do posljednjih bedema.

Krajem 19. vijeka taj pentopolis je imao 18.000 stanovnika.

Danas su sva ta naselja spojena u jednu urbanu cjelinu, sa Gardajom kao centrom.
Specifičnost Gardaje je minaret njene džamije izgrađen u obliku piramide.

Današnja Gardaja je pored tog što je obrazovni centar i grad sa velikom bolnicom, i turistička destinacija za obilazak ksarova u oazi.

## Privreda i trasport

Gardaja je prvenstveno trgovačko - administrativni centar poljoprivrednog kraja. Poznat je po velikim nasadima palmi datulja i citrusa.
Najveći industrijski objekt je tvornica cijevi Alfapipe.

Pored grada prolazi transaharski autoput N1, a ima i aerodrom (IATA: GHA, ICAO: DAUG) koji se nalazi 16 km jugoistočno.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Huit bonnes raisons de visiter Ghardaïa''
Maurska umjetnost

**Maurska umjetnost** ili *Maursko-hispanska umjetnost* je naziv za jednu varijantu islamske umjetnosti, koja je niknula na Iberijskom poluotoku za vladavine Omejadskog Kalifata u 8. vijeku.

Nakon tog je nastavila život po emiratima Al-Andalusa i gradovima Magreba (Fès, Rabat, Taza, Tinmel), njen utjecaj proširio se sve do Emirata Sicilija.

Ime je dobila po Maurima koji su došli iz Sjeverne Afrike i zauzeli Iberijski poluotok i brojne otoke na zapadnom Mediteranu početkom 8. vijeka.

To je rezultiralo jedinstvenom mješavinom iberijske, sjevernoafričke i arapske islamske kulture. Tako je nastao stil kao mješavina zatečenih iberijsko-vizigotskih tradicija i sirijsko-iransko-abasidskih koje su donijeli Mauri.

## Karakteristike i historija

### Arhitektura
Glavne karakteristike maurske arhitekture su često korištenje različitih lukova u konstrukciji, i bogato dekorirani enterijeri, zamršenom kaligrafijom, floralnim i geometrijskim ornamentima i jarko obojenim keramičkim pločicama.
 
Rane građevine maurske arhitekture iako su podignute kao islamske bogomolje imale su značajan utjecaj Iberijske kulture.
Jedan od najpoznatijih primjera je Velika džamija u Córdobi, koja je danas katolička katedrala.
Od 11. vijeka nadalje, maurska arhitektura bila je pod snažnijim utjecajem sjevernoafričke kulture.
Primjer za to je slavna Alhambra u Granadi.
 
### Skulptura

Skulptura se svodila na plastičku dekoraciju građevina (kapiteli, vijenci...). Najveća karakteristika su filigranski isklesani detalji ormamenata. 
Majstori Primijenjene umjetnosti izrađivali su tad vrlo popularne među maurskim plemstvom - kutije od slonovače sa reljefima scena iz života na dvoru.

### Slikarstvo
Slikarstvo je svedeno na arabesku (mješavina kaligrafije i floralno-geometrijskih motiva).

### Primjenjena umjetnost
Dobar dio [srednjeg vijeka, maurske [zanatlija|zanatlije iz Al-Andalusa bile su poznate po finoći i kvaliteti svojih proizvoda, ne samo na Iberijskom poluotoku već i u dobrom dijelu Evrope.
Proslavili su se svojom kvalitetnom grnčarijom iz Málage i Valencije koja je u Italiji utjecala na razvoj majolike.
Uz to bili su poznati po ručno tkanim i maštovito obojanim tepisima i po nakitu od emajla.

### Ostavština

Maurska umjetnost prestala je postojati u Španjolskoj nakon 1492., kad je Emirat Granada, kao posljednji pao u ruke kršćanskih vladara, ali je nastavila egzistirati u Sjevernoj Africi sve do 16. vijeka.

Čak i nakon što je maurska vladavina završila u Iberiji, maurska umjetnost je nastavila utjecati na umjetnost u Španjolskoj kao i na evropsku renesansu. 
Maurska umjetnost pomogla je oživljavanju evropskog interesa za grčku i rimsku baštinu , istovremeno dovodeći intelektualno blago islamskog svijeta u Evropu.

To je rezultatiralo time da su Španjolskoj kao i po Evropi i nadalje stvarala djela pod utjecajem mauarske ostavštine kao novi stil - Mudéjar, koja više nisu stvarali maurski umjetnici već oni koji su prihvati vlast kršćanskih vladara (Moriski i sami Španjolci).

## Povezano
* Islamska umjetnost
* Islamska arhitektura
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Moorish Art'' (na portalu National Geographic)
Lala Mustafa-paša

**Lala Mustafa-paša** (turski: *Lala Mustafa Paşa*, znan po nadimku **Kara**; oko 1500. – 7. august 1580) bio je osmanski general i veliki vezir rođen u selu Sokolovići u sandžaku Bosni.

## Biografija
Mustafa je bio daljni rođak Mehmed-paše Sokolovića, zbog čega je vjerojatno brzo napredovao na osmanskom dvoru. Jedno kratko vrijeme bio je kajmakam ejaleta Egipta, a nakon tog beglerbeg Damaska. Kasnije je postao peti vezir.
Titulu Lala dobio jer je bio tutor Šehzade Bajezida, sina Sulejmana Veličanstvenog. Kao komandant kopnenih snaga, zajedno sa Pijale-pašom sudjelovao je u invaziji na Cipar, kog je zauzeo 1. augusta 1571. godine.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Lala Mustafa Paşa''
Tajvan (razvrstavanje)

**[[Tajvan]]**, službeno **Republika Kina**, država je u istočnoj Aziji, koja se danas primarno nalazi na otoku Tajvanu (Formoza). Za državu se često koristi i naziv Kineski Taipei, što je posljedica pritiska Narodne Republike Kine. 

**Tajvan**, **Tajvanfu**, **Taiwan** i **Taiwanfu** mogu se odnositi i na:
* Tajvan (otok), ime otoka na kojemu se nalazi država (ranije Formoza)
* Taiwan (grad) ili Taiwanfu, staro ime grada Tainana, velikog grada na jugozapadu otoka Tajvana
* Taiwan (prefektura) ili Taiwanfu, prefektura iz doba dinastije Qin koja je postojala od 1684. do 1887. godine, a središte joj je bio današnji Tainan
* Taiwanfu (rijeka), staro ime rijeke Zengwen
* Historijske države i teritoriji smješteni primarno na otoku Tajvanu: 
** Kraljevstvo Tungning, utvrda iz doba rane dinastije Qin
** Španska Formoza, španske kolonije na otoku
** Nizozemska Formoza, nizozemska kolonija sa sjedištem u današnjem Tainanu
** Republika Tajvan (1895), poznatija kao Republika Formoza, kratkotrajna država na otoku Tajvanu koja je postojala tokom 1895. godine 
** Taiwan Area, better known as the Free area of the Republic of China, the territory of ROC not lost to the Chinese Communists
* Različiti suvremeni termini za Tajvan kao dio teritorija NR Kine:
** područje pokriveno američkim Zakonom o odnosima s Tajvanom (otok Tajvan i arhipelag Penghu, ali ne i vanjski otoci) 
** Tajvan (provincija, Republika Kina), nominalna administrativna jedinica koja pokriva veći dio Tajvana i otoka Penghu
** "Tajvan (provincija, NR Kina)", administrativna jedinica NR Kine koja Tajvan označava dijelom njezina teritorija
** "Tajvan, Kina", kontroverzni termin kojim NR Kina svojata Tajvan

## Ostalo
* 2169 Taiwan, asteroid glavnog asteroidnog pojasa
* ISO 3166-2:TW, dio sustava ISO 3166
Tajvan (otok)

**Tajvan** ( [*Táiwān*]; ranije **Formoza**, od  – "lijepi otok") je pacifički otok u istočnoj Aziji. Najveće naselje na otoku je Taipei. Administrativno, otok predstavlja jedinu kinesku pokrajinu koja nije pod suverenitetom Narodne Republike Kine, odnosno predstavlja većinu teritorija pod kontrolom Republike Kine. Sam termin "Tajvan" koristi kao sinonim za Republiku Kinu.

Od kontinentalne Kine, ovaj pacifički otok udaljen je oko 180 kilometara. Između njih je Tajvanski prolaz. Tajvan je dug 394, a širok 144 kilometra, uz ukupnu duljinu obale od 1,566.3 kilometra. Na jugu, Luzonski prolaz odvaja Tajvan od Filipina. Sjeveroistočno od otoka nalazi se japanski arhipelag Ryūkyū. Istočno kinesko more zapljuskuje sjeverne obale Tajvana i odvaja ga od Japana i Južne Koreje.

Ukupna površina otoka iznosi 35,980&nbsp;km². Najviši vrh je Yu Shan, visok 3,952 metra, dok je još pet vrhova iznad 3,500 metara.

Prema procjenama za 2018. godinu, na otoku živi oko 23,000,000 stanovnika.

## Povezano
* Tajvan (odnosno Republika Kina)

## Vanjske veze

*Taiwan datums, Open Source Geospatial Foundation Wiki
*National Parks of Taiwan, Construction and Planning Agency, Ministry of the Interior, Taiwan (ROC)
*Taiwan Pass, Tourism Bureau, Ministry of Transportation and communications,Taiwan (ROC)
Republika Kina (razvrstavanje)

**Republika Kina** je država u istočnoj Aziji, poznatija po nazivu **[[Tajvan]]**.

**Republika Kina** se može odnositi i na:
* Republika Kina (1912–1949), država u istočnoj Aziji nastala krahom dinastije Qing, a koja je postojala do kraja Kineskog građanskog rata; obuhvaćala je cjeloviti kineski teritorij
** Privremena vlada Republike Kine (1912), vlada formirana 1912. godine
** Beiyanška vlada, vlada sjeverne Kine od 1913. do 1928. godine
** Nacionalistička vlada, vlada Kuomintanga, koja je vladala Kinom od 1928. do 1948. godine
* Narodna vlada Fujiana, znana i kao Narodna revolucionarna vlada Republike Kine, postojala od 1933. do 1934. godine
* Privremena vlada Republike Kine (1937–1940), marionetska vlada Japana
* Reformirana vlada Republike Kine, marionetska vlada Japana
* Reorganizirana nacionalna vlada Republike Kine (Wang Jingweijev režim), marionetska vlada Japana od 1940. do 1945. godine
* Vlada Republike Kine, aktualna tajvanska vlada
** Slobodno područje Republike Kine, znano i kao Tajvansko područje, obuhvaća otoke Taiwan, Penghu, Kinmen i Matsu. Oni se nalaze pod efektivnom jurisdikcijom Republike Kine.
Závada (Veľký Krtíš)

**Závada** je naseljeno mjesto u okrugu Veljki Krtiš, u Banskobistričkom kraju, Slovačka Republika.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze

*  Závada
Vargla (pokrajina)

**Vargla** (arapski: ولاية ورقلة/*Wilāyat Warqala*) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.

## Geografija

Vargla se prostire na istoku zemlje po saharskoj pustinji na površini od 163,230 km² u kojoj živi 627,677 stanovnika.

Poznata je po proizvodnji velikih količina nafte i plina kod Hasi Mesauda pa je ekonomski vrlo značajna za zemlju.

Pokrajina Vargla graniči sa slijedećim pokrajinama; na sjeverozapadu sa Dželfom, na sjeveru sa Biskrom, na sjeveroistoku sa El Ujedom, sa zapada sa Gardajom, sa jugozapada sa Tamanrasetom i sa juga sa 
Iliziom. Na istoku jednim manjim dijelom graniči sa Tunisom.

Pokrajina je administrativno podjeljena na 10 distrikta (daïrasa) i 21 općina (baladija).
Administrativni centar Pokrajine Vargla je istoimeni grad Vargla, koji je udaljen od glavnog grada Alžir 960 km jugoistočno.
## Reference

## Vanjske veze
* ''Presentation de la Wilaya de Ouargla''
Vargla

**Vargla** (arapski: ورقلة/ Ouargla, berberski: *Wargren)*) je grad i općina od 169,928 stanovnika na istoku Alžira u Pokrajini Vargla u kojoj je i administrativni centar.

Grad je danas poznat kao prijestolnica nafte, jer se najveća nalazišta nafte i prirodnog plina u Alžiru nalaze se u njegovoj okolici. 
Prve količine pronađene su kod Hasi Mesauda 1956., od tada do danas pronađena su nova polja; *Gasi Tuil*, *Berko* i *Rurd El Bagel*.

Zbog tog je Vergla vrlo bogat grad.

## Geografija

Vargla se prostire u saharskoj pustinji u oazi na zapadnom rubu velikih sabki (slaništa).
Od glavnog grada Alžira je udaljena 960 km jugoistočno, od Gardaje 190 km i od Hasi Mesauda 80 km.

## Historija
Vargla je jedno od najstarijih naselja u Sahari, osnovana u 10. vijeku od sljedbenika Ibadizma (muslimanske heretičke sekte) u nedalekoj *Sedrati* (od koje su ostale samo ruševine). Tokom 11. vijeka Ibadite iz Vargle napali su Suniti, pa su oni razbježali i pobjegli na sjeverozapad u 190 km udaljenu Gardaju.

Mjesto su tad naselili Berberi i afrički crnci. Izolirana Vargla živjela je po vlastitim pravilima, bez nekih vladara, osim jednog kraćeg perioda u 16. vijeku, kad su Osmanlije instalirale svoj garnizon.

Francuska vojska došla je do Vargle 1872. i podigla utvrdu *Lutaud*, nešto južnije od starog centra (ksara). Oko nje je nakon 1928. izrasla današnja Vargla.

Starom Varglom dominira velika utvrđena džamija u koju se može ući jednim od šestora vrata. Tu se nalazi natkriveni suk, i novoizgrađeni Muzej Sahare.

Današnja Vergla je moderan grad sa tramvajem od 2013. i *[[Univerzitet]]om Kasdi Merbah* (osnovan 1988.) Danas ima deset fakulteta koje pohađa 25 000 studenata.

### Sedrata

Arheološko nalazište srednjovjekovne **Sedrate** leži 14&nbsp;km južno od centra Vargle.
Taj nekad veliki grad u oazi, koji se prostirao na pačetvorini dugoj 2 km, širokoj 600 metara danas je gotovo prekriven pijeskom. Od njega su preostale dekorativne štukature od 10 do 12. vijeka koje se danas nalaze u muzeju Sahare u Vargli 
Nekad važno raskršće i suk transsaharskih karavana bio je egzil u kog su se sklonili Mozabiti sljedbenici ibadizma nakon uništenja njihove prijestolnice Tiareta. U njoj su ostali oko pola vijeka a nakon tog su otišli u oazu M'zab.
Oko 1229. Sedratu su razorile trupe Almoravidskog Kalifata.

## Privreda i trasport

Vargla je danas prvenstveno servisni centar Naftne industrije, a uz to je i trgovačko-administrativni centar poljoprivredne okolice.

Uokolo samog centra nižu se jgajevi palmi sa datuljama i oranicama na kojima se uzgaja povrće. Sve to uspjeva zbog brojnih bunara, jer tu protiče *[[Vadi]] Mia*. 
Na lokalnom suku prodaje se još uvijek stoka, vuneni tepisi i košare.

Grad ima i aerodrom *Ain El-Baida* (IATA: HME, ICAO: DAUH) udaljen desetak km od centra grada.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Guide de voyage Ouargla''
Hasi Mesaud

**Hasi Mesaud** (arapski: حاسي مسعود) je grad od 44,478 stanovnika na istoku Alžira u Pokrajini Vargla.

## Geografija

Hasi Mesaud se nalazi udaljen 80 km jugoistočno od svog administrativnog centra Vargle u saharskoj pustinji na mjestu *Velikog istočnog [[erg]]a* (pojasa pješčanih dina).

## Historija

Hasi Mesaud je bilo ime drevnog bunara, mjesto na kom bi se zbog vode zaustavljale karavane na putu kroz Saharu.
Nedaleko od njega je su izbušene prve količine nafte u alžirskoj Sahari.
Kasnije se pokazalo da se bunar nalazi otprilike u geografskom centru ogromnog jezera nafte iz paleozoika na kom danas ima oko 800 eksploatacijskih bušotina.

Već sljedeće 1957. godine, dvije velike naftne kompanije (CFPA i SN Repal) podigle su u blizini dva kampa za smještaj svojih radnika.

Nakon tog je ažirska vlada - 1959. odlučila izgraditi naselje
Ono je 1966. imalo samo 614 stanovnika, ali na skokoviti rast stanovništva nije dugo trebalo čekati jer su osiromašeni nomadski stočari iz okolice pohrlili u taj obećani grad. Nakon tog je izgrađena rafinerija nafte koja je 1979. proširena pa može proizvesti 9,500,000 barela godišnje.
Početkom 1980-ih naftno polje - Hasi Mesaud proizvodilo je oko polovice ukupne količine nafte u Alžiru.

Do danas su podignuti naftovodi kojima se nafta transportira do luka i rafinerija u Alžiru, Arzevu, Bedžaji i Skikdi.

## Reference
 
## Vanjske veze

* ''Hassi-Messaoud est-elle une ville''
Enderun

**Enderun** (osmanoturski: اندرون مکتب, *Enderûn Mektebi*) bila je škola internatskog tipa na osmanskom dvoru Topkapi u Istanbulu. U njoj su školovani većinom nadareniji janjičari za najviše funkcije u Osmanskom Carstvu, koji su prije tog uzimani kao danak u krvi od kršćanskih roditelja.

## Historija i karakteristike

Enderun je osnovao sultan Murat II (1421–1451) a proširio sultan Mehmed II (1451–1481). Bio je prva škola za nadarene na svijetu. Na Enderunu su pitomci prosječno proveli po 15 godina učeči islamsku teologiju, šerijatsko pravo i sve što ide uz to (turski, perzijski i arapski, arapsku kaligrafiju, književnost). Pored toga, primali su poduke iz matematike, geografije, historije i pravila života na dvoru, a morali su svakodnevno trenirati i vojničke vještine odnosno jahanje, mačevanje, pucanje, itd. Također, slušali su poeziju i muziku.

Enderun je nekoliko vijekova bio prilično uspješan u stvaranju osmanskih državnika regrutirajući ih među različitim etničkim grupama carstva, pružajući im zajedničko muslimansko obrazovanje. Enderun je izgubio svoj vrhunski status još prije Tanzimata. U periodu nepotizma i korupcije, kada su mnogi Turci željeli na bilo koji način ubaciti svoju ne baš naročito nadarenu djecu u školu, pa je i zatvoren nakon Mladoturske revolucije 1. maja 1909.

## Reference

## Vanjske veze

*  ''Enderun Mektepleri''  
*  ''Osmanlı Eğitim Sisteminde Enderun Mektebi''
Ajn Temušent (pokrajina)

**Ajn Temušent** (arapski: ولاية عين تموشنت/*Wilāyat ʿAin Tumūšanat*) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.

## Geografija

Ajn Temušent se prostire na sjeverozapadu zemlje po brdima Masiva Tel Atlas na površini od 2,376 km² u kojoj živi 371,239 stanovnika.

Pokrajina Ajn Temušent na sjeveru i sjeverozapadu graniči sa Sredozemnim morem, na sjeverozapadu sa Pokrajinom Oran i sa juga sa pokrajinama Tlemsen i Sidi Bel Abesom.

Pokrajina je administrativno podjeljena na 8 distrikta (daïrasa) i 28 općina (baladija).
Administrativni centar Pokrajine Ajn Temušent je istoimeni grad Ajn Temušent.
## Reference

## Vanjske veze
* ''Presentation de la Wilaya de Ain Temouchent''  

Aïn Témouchent Province
Ajn Temušent

**Ajn Temušent** (arapski: عـيـن تـمـوشـنـت/Ain Tumūšanat) je grad i općina od 70,810 stanovnika na sjeverozapadu Alžira u Pokrajini Ajn Temušent u kojoj je i administrativni centar.

Njegovo ime znači Šakalov izvor.

## Geografija

Ajn Temušent leži na obroncima planine Tesala (dio Tel Atlasa) duž desne obale Vadi Senene, sa juga omeđen Vadi Temušentom. Malo podalje od Sredozemnog mora koje se nalazi sedamnestak kilometara sjeverozapadnije.

Od Orana je udaljen 70 km zapadno, i isto toliko od Sidi Bel Abesa koji leži na jugu, a do Tlemsena ima 75 km prema jugozapadu.

## Historija
Ajn Temušent je niknuo kao arapsko - berbersko naselje pod imenom *Ksar ibn Senar* na ruševinama rimskog naselja - **Albulae**.
U grad je izastao za Francuske kolonijalne uprave dolaskom velikog broja španjolskih kolonista, pa je službeno osnovan 1851.

Danas Temušent ima i *[[Univerzitet]] Belhadj Bouchaib*.

## Privreda i trasport

Ajn Temušent je  trgovačko - administrativni centar poljoprivrednog poznatog po vinogradima i voćnjacima.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Une ville, une histoire : Aïn Temouchent, partie I''
Bordž Bu Areridž (pokrajina)

**Bordž Bu Areridž** (arapski: ولاية برج بوعريريج/*Wilāyat Burǧ Bū-ʿArīrīǧ*) je jedna od 48 Alžirskih pokrajina (vilajeta) na koji je Alžir od 1984. podjeljen.

## Geografija

Bordž Bu Areridž se prostire na sjeveroistoku zemlje po stepsko planinskom kraju, na površini od 3,921 km² u kojoj živi 676,213 stanovnika.

Pokrajina Bordž Bu Areridž graniči sa slijedećim pokrajinama na sjeveru sa Bedžajom, sa zapada sa Bujrom, sa istoka sa Setifom i sa juga sa Msilom.

Pokrajina je administrativno podjeljena na 10 distrikta (daïrasa) i 34 općina (baladija).
Administrativni centar Pokrajine Bordž Bu Areridž je istoimeni grad Bordž Bu Areridž, koji je udaljen od glavnog grada Alžira 220 km jugoistočno.
## Reference

## Vanjske veze
* ''Presentation de la Wilaya de Bordj Bou Arreridj''
Bordž Bu Areridž

**Bordž Bu Areridž** (arapski: برج بوعريريج / Burğ Bū ʿUrairīğ) je grad i općina od 158,812 stanovnika na sjeveroistoku Alžira u Pokrajini Bordž Bu Areridž u kojoj je i administrativni centar.

## Geografija

Bordž Bu Areridž leži u brdima masiva Bibans (dio Saharskog Atlasa) udaljen 220 kilometara jugoistočno od glavnog grada Alžira.

## Historija

Bordž Bu Areridž je niknuo početkom 18. vijeka kao osmanska utvrda, pored koje je izraslo arapsko selo.

U grad je izastao za Francuske kolonijalne uprave, isprva od 1841. kao garnizon francuske vojske, koja je već 1846. podigla novu utvrdu. 
Nakon tog su počeli pristizati brojni kolonisti, pa je službeno osnovan 1857.

Potpuno samostalna općina postao je 1870. kad je već imao crkvu, sud i par škola.

Danas grad ima i *[[Univerzitet]] Mohamed El Bachir* sa sedam fakulteta.

## Privreda i trasport

Bordž Bu Areridž zovu prijestolnicom alžirske elektroindustrije jer je sjedište moćne kompanije Condor Electronics, koja proizvodi široku lepezu proizvoda od frižidera do 
mobitela.

Grad ima i dvije poprilične industrijske zone, usto je i važno trgovište za žitarice iz svoje okolice.
Pored grada prolazi najvažniji alžirski autoput A 1 Oran-Alžir-Constantine.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Rencontre avec l'Histoire" à Bordj Bou Arreridj''  
Bordj Bou Arréridj
Amazonas

**Amazonas** može značiti:

* Amazonas (savezna država, Brazil), federalna država na sjeverozapadu Brazila, glavni grad Manaus. 
* Amazonas (savezna država, Venezuela), država na jugu Venezuele, glavni grad Puerto Ayacucho.
* Amazonas (departman, Peru), regija na sjeveru Perua, glavni grad Chachapoyas.
* Amazonas (departman, Kolumbija), departman na jugu Kolumbije, glavni grad Leticia.
* Amazonas (regija, Kolumbija), regija u Kolumbiji, obuhvaća 5 departmana
* , naselje u Meksiku, u opštini Hidalgotitlán.
Andovce

**Andovce** (}) je naseljeno mjesto u okrugu Nove Zamki, u Njitranskom kraju, Slovačka Republika.

## Stanovništvo

Prema podacima o broju stanovnika iz . godine naselje je imalo  stanovnika.

### Etnički sastav

### Religija

## Reference

## Vanjske veze
* 
*  
* Naselja u Okrugu Nove Zamki
Laguat

**Laguat** (arapski: الأغواط‎ / al-Aghwat) je oaza i grad od 134,372 stanovnika u sredini Alžira u Pokrajini Laguat u kojoj je i administrativni centar.

## Geografija

Laguat leži na granici na kojem se planine južnog kraka Saharskog Atlasa susreću sa Saharom, 
udaljen 404 kilometara južno od glavnog grada Alžira.

Oaza koju natapa Vadi Mzi (nizvodno zvan Vadi Djedi), ima površinu od 253 hektara
Grad se prostire na dva brežuljka, suvremeni dio grada leži na južnom, tu se nalaze sve važnije zgrade državne administracije i vojske, dok se na sjevernom nalazi stariji arapski dio grada, sa katedralom istoimene dijeceze.

Još donedavno, dok nije bio toliko urbaniziran - Laguat je bio obrastao gajevima palmi, ima ih i danas ali su sve manji i rijeđi.

## Znamenitosti i atrakcije
Gradom dominiraju dvije utvrde podignute 1858. za Francuske kolonijalne uprave, prva *Fort Morand* nalazi se jugozapadu, a druga *Bouscaren* na istoku.

U pećinama kod *Sidi Makloufa* (40 km sjeverno) pronađeni su neolitski petroglifi.

jugoistočno od grada nalazi se krater meteora - *Madna*, za koji se pretpostavlja da je pao prije 3 miliona godina, i da je imao dvije tone.

## Historija
Oaza je vjerojatno naseljena tokom 11. vijeka nakon invazije plemena Banu Hilal iz Arabije, koju su pomagali Fatimidi iz Egipta.

Kad su marinidski sultani iz marokanskog Fesa krajem 14. vijeka natjerali abdalvadidskog emira Abu Hamu u bijeg, on se svojim pristašama jedno vrijeme sklonio u Laguat prije odlaska u M'zab. Marokanski sultani su odtad polagali pravo na tu oazu, ali su im buntovni stanovnici nisu priznavali vlast i odbijali plaćati porez.

Po lokalnoj legendi - marabut Sidi Hadj Aisa (umro 1737.) kog se danas slavi kao zaštitnika grada - doselio se u 1698. u Laguat. 
Od 1727. oazom i Laguatom vlada Osmansko Carstvo.

Šeik Musa Ibn Hasan El-Misri iz Egipta doselio se 1829. u Laguat i osnovao sufijsku bratovštinu. Šeik je utjecao na snažan otpor lokalnog stanovništa francuskoj vojsci tako da je Laguat zauzet tek u decembru 1852. nakon što je pobijeno 2300 branioca i lokalnih stanovnika.

Od 1957. za Francuske kolonijalne uprave buntovni Laguat više nije administrativni centar jer je on premješen u Varglu, ta pozicija mu je vraćena 1974. nakon 
administrativne reforme zemlje.

Od 1986. grad ima - *[[Univerzitet]] Amar Telidji* na kom studira 15,000 studenata

## Privreda i transport

Laguat je sve donedavno bio trgovište nomadskih stočara i ruralni gradić koji je živio od uroda datulja, voća i povrća iz svoje oaze.

Današnji Laguat je grad plinskog biznisa na čijoj eksploataciji radi alžirska državna kompanija *Sonotrach* jer se tu nalazi jedno od najbogatijih nalazišta na svijetu *Hasi R'Mel*. U gradu radi i velika cementara *El Beida*.
Poznat je po ručno tkanim tepisima i tapiserijama.

Pored grada prolazi transahraski autoput N1, a ima i aerodrom *Mula Ahmed* rekonstruiran 2003.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Une ville une histoire''
Býčí skála

**Bikova stijena** (, ) je krška pećina i arheološko nalazište u istočnoj Češkoj. Nalazi se u Josefovoj dolini (Josefovské údolí) kod grada Blanskog u Južnomoravskom kraju, na nadmorskoj visini od oko 375 m. Dio je drugog najvećeg pećinskog sistema u Moravskoj i duljina joj iznosi preko 13.070 m. U pećini je pronađeno paleolitsko naselje i neolitski crtež, najstariji takve vrste u Češkoj.

## Literatura
* *Býčí skála-Höhle* (1970) u: Krieger und Salzherren. Ausstellungsbeiheft
* Parzinger, H./J. Nekvasil/F.E. Barth (1995): *Die Býčí skála-Höhle. Ein hallstattzeitlicher Höhlenopferplatz in Mähren*
* Peter-Röcher, H. (1988): *Die Býčí skála-Höhle in Mähren – Opfer, Ahnenkult und Totenritual in der Hallstattzeit*. Das Altertum 44
* Oliva, Martin: *Das Paläolithikum aus der Býčí skála-Höhle*. Pravěk NŘ 5, 1995, str. 25–38.

## Vanjske veze

* Býčí skála
Britanska akademija

**Britanska akademija** () je britanska nacionalna akademija za humanističke i društvene nauke. Utemeljena je 1902. i iste godine dobila je kraljevsku povelju. Trenutno ima oko 1000 članova i sjedište joj se nalazi u zgradi Carlton House Terrace u londonskom City of Westminsteru. Predsjednik Britanske akademije od 2017. je Sir David Cannadine.

## Vanjske veze

*  The British Academy