open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lillian Roth

**Lillian Roth** (13. decembar 1910 — 12. maj 1980) je bila američka pjevačica i glumica, koja je uživala vrhunac popularnosti na kraju 1920-ih i početku 1930-ih. Na njenu kasniju karijeru su značajno uticali problemi u privatnom životu, a prije svega alkoholizam. Njih je godine 1955. opisala u autobiografskoj knjizi *[[I'll Cry Tomorrow (knjiga)|I'll Cry Tomorrow]]*, koja je 1956. adaptirana u istoimeni biografski film, gdje je njen lik tumačila Susan Hayward.

## Filmografija
cjelovečernji:
**Illusion* (1929)
**[[The Love Parade]]* (1929)
**[[The Vagabond King (1930 film)|The Vagabond King]]* (1930)
**Honey* (1930)
**[[Paramount on Parade]]* (1930)
**[[Animal Crackers (film)|Animal Crackers]]* (1930)
**[[Madam Satan]]* (1930)
**Sea Legs* (1930)
**[[Ladies They Talk About]]* (1933)
**[[Take a Chance (mjuzikl)|Take a Chance]]* (1933)
**[[Alice, Sweet Alice]]* (1976)
**Night-Flowers* (1979)
**[[Boardwalk (film)|Boardwalk]]* (1979)
kratkometražni:
**Pershing's Crusaders* (1918) (statist van špice)
**Lillian Roth and Band* (1929)
**Lillian Roth and Her Piano Boys* (1929)
**Lillian Roth and the Foster Girls* (1929)
**Raising the Roof* (1929)
**Naughty-Cal* (1930)
**Meet the Boyfriend* (1930)
**Down Among the Sugar Cane* (1932)
**Ain't She Sweet* (1933)
**Million Dollar Melody* (1933)
**Story Conference* (1934)
**Masks and Memories* (1934)
**Arcade Varieties* (1939)
**Snow Follies* (1939)

## Literatura
**Whatever Became of...?*, Vol. III, 1970, *The World Almanac* 1966; published by *New York World Telegram* and *The Sun*.

## Reference

## Vanjske veze

*
*
*
*Lillian Roth's appearance on ''The Mike Wallace Interview'', April 5, 1958 (Univ. of Texas/Austin: Harry Ranson Center)
28. dodjela Oscara

**28. dodjela Oscara** je održana 21. marta 1956. istovremeno u dvorani RKO Pantages Theatre u Los Angelesu i dvorani NBC Century Theatre u New Yorku. Na njoj je losanđeleska Akademija odala priznanje najboljim filmskim ostvarenjima premijerno prikazanim u periodu od 1. januara do 31. decembra 1954. godine. Vodili su je je Jerry Lewis u Hollywoodu te Claudette Colbert i Joseph L. Mankiewicz u New Yorku.

Najveći pobjednik večeri bila je niskobudžetna drama *[[Marty]]*, koja je, osim glavne nagrade donijela i nagrade režiseru Delbertu Mannu, glavnog glumcu Ernestu Borgnineu i scenaristu Paddyju Chayefskom. *Marty* je prethodne godine dobio Zlatnu palmu na Kanskom festivalu, postavši tako drugi film u historiji koji je osvojio oba prestižna priznanja.

## Nagrade

Pobjednici su navedeni prvi i označeni **podebljanim slovima**.

### Najbolji film na stranom jeziku
* *[[Samurai, The Legend of Musashi]]* (Japan)

## Najavljivači nagrada
* Ernest Borgnine (priča i scenario)
* James Cagney (vizualni efekti)
* Cantinflas (fotografske nagrade)
* Maurice Chevalier (originalna pjesma)
* Mel Ferrer i Claire Trevor (naučne i tehničke nagrade)
* Susan Hayward (kostimografske nagrade)
* Audrey Hepburn (najbolji film)
* Jennifer Jones (najbolja režija)
* Grace Kelly (najbolji glumac)
* Peggy Lee i Jack Lemmon (scenografske nagrade)
* Jerry Lewis (montaža)
* Anna Magnani (scenario)
* Sal Mineo (snimanje zvuka)
* Edmond O'Brien (najbolja sporedna glumica)
* Eleanor Parker (nagrade za dokumentarne filmove)
* Marisa Pavan i Jo Van Fleet (nagrade za kratke filmove)
* Frank Sinatra i Jerry Lewis (muzičke nagrade)

## Izvođači
* Harry Belafonte ("Unchained Melody" iz *[[Unchained (film)|Unchained]]*)
* Maurice Chevalier ("Something's Gotta Give" iz *[[Daddy Long Legs (1955 film)|Daddy Long Legs]]*)
* Eddie Fisher ("Love Is a Many-Splendored Thing" iz *[[Love Is a Many-Splendored Thing (film)|Love Is a Many-Splendored Thing]]*)
* Dean Martin ("(Love Is) The Tender Trap" iz *[[The Tender Trap (film)|The Tender Trap]]*)
* Jane Powell ("I'll Never Stop Loving You" iz *[[Love Me or Leave Me (film)|Love Me or Leave Me]]*)

## Višestruke nominacije i nagrade

Ovi filmovi su imali višestruke nominacije:

* *8 nominacija:* *Love Is a Many-Splendored Thing*, *Marty*, *The Rose Tattoo*
* *6 nominacija:* *Love Me or Leave Me*, *Picnic*
* *4 nominacije:* *Blackboard Jungle*, *East of Eden*, *I'll Cry Tomorrow*, *Guys and Dolls*, *Oklahoma!*
* *3 nominacije:* *Bad Day at Black Rock*, *Daddy Long Legs*, *Interrupted Melody*, *The Man with the Golden Arm*, *Mister Roberts*, *Rebel Without a Cause*, *To Catch a Thief*
* *2 nominacije:* *The Battle of Gettysburg*, *The Bridges at Toko-Ri*, *The Face of Lincoln*, *It's Always Fair Weather*, *Queen Bee*, *Summertime*

Ovi filmovi su osvojili višetruke nagrade.

* *4 pobjede:* *Marty*
* *3 pobjede:* *Love Is a Many-Splendored Thing*, *The Rose Tattoo*
* *2 pobjede:* *Oklahoma!*, *Picnic*

## Reference
Hiperipa

**Hiperipa** () ime je nekoliko žena u grčkoj mitologiji.

*Hiperipa, kći Danaja i Krine, koja se udala za Hipokorista, sina Egipta i Hefestine.

*Hiperipa, kći Arkada i jedna od mogućih supruga Endimionovih.

*Hiperipa, kći Muniha i Lelante, sestra Alkandra, Fileja  i Megaletora. Munihova je porodica važila za poštenu i pravdoljubivu te je kod bogova uživala veliki ugled. Kad su im jedne noći provalnici zapalili kuću, Zevs nije hteo dopustiti da Munih i njegova porodica umru takvom teškom smrću, pa ih je sve pretvorio u različite vrste ptica. Hiperipu je pretvorio u gnjurca jer je skočila u vodu da bi umakla požaru.

## Reference
I'll Cry Tomorrow

***I'll Cry Tomorrow*** () je američki crno-bijeli biografski film snimljen 1955. u režiji Daniela Manna. Temelji se na istoimenoj autobiografskoj knjizi pjevačice i glumice Lilian Roth, u kojoj je opisana njena borba sa alkoholizmom. Naslovnu ulogu tumači Susan Hayward, koja je, na iznenađenje mnogih, otpjevala sve pjesme u filmu. Za svoj nastup je sljedeče godine osvojila nagradu za najbolju glumicu na Kanskom festivalu.

## Uloge

* Susan Hayward - Lillian Roth 
* Richard Conte - Tony Bardeman 
* Eddie Albert - Burt McGuire 
* Jo Van Fleet - Katie Roth 
* Don Taylor - Wallie 
* Ray Danton - David Tredman 
* Margo - Selma 
* Virginia Gregg - Ellen 

* Don 'Red' Barry - Jerry 
* David Kasday - David kao dijete
* Carole Ann Campbell - Lillian (dijete) 
* Peter Leeds - Richard Elstead 
* Tol Avery -  Pijani gost na zabavi, Joe
* Anthony Jochim - Paul (batler) 
* Jack Daley - Taksist
* Ralph Edwards - sam sebe, kao voditelj *[[This Is Your Life]]* (van špice)

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
*Sound samples of the film score
Apichatpong Weerasethakul

**Apichatpong Weerasethakul** (อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล; Bangkok, Tajland; 16.7. 1970., -) tajlandski je nezavisni filmski redatelj, producent i scenarist. Poznat je po radu izvan tajlandskog sustava filmskog studija. U filmovima često evocira ljepotu prirode, metafiziku, duhovnost, ali i bavljenje LGBT temama i nekonvencionalnom pričanju priče. Za film *[[Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives]]* je osvojio Zlatnu palmu, a za *[[Tropical Malady]]* nagradu žirija u Cannesu.

## Filmografija
**[[Mysterious Object at Noon]]* (2000)
**[[Blissfully Yours]]* (2002)
**[[The Adventure of Iron Pussy]]* (2003)
**[[Tropical Malady]]* (2004)
**[[Syndromes and a Century]]* (2006)
**[[Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives]]* (2010)
**[[Mekong Hotel]]* (2012)

## Vanjske veze

*
*Kick the Machine official website
Dvanaest mjeseci (film, 1956)

***Dvanaest mjeseci*** () je sovjetski animirani film snimljen 1956. u režiji Ivana Ivanova-Vana. Predstavlja adaptaciju istoimene bajke čiji je autor Samuil Maršak. Protagonistica je sluškinja koja zla kraljica u januaru šalje u šumu kako bi obavila nemogući zadatak pronalaženja cvjetova koji niču tek u aprilu. Radnja prikazuje kako joj u tome pomažu personificiranih dvanaest mjeseci.

## Vanjske veze
* 
* ''The Twelve Months'' at animator.ru
* ''The Twelve Months'' at myltik.ru 
* ''The Twelve Months'' at Krupnyy Plan 
* ''Stories From My Childhood, Vol. 3'' at the Films by Jove website
Trošarina (razvrstavanje)

**Trošarina** može da bude:
* trošarina, vrsta poreza
* Trošarina (Beograd), naselje u Beogradu
* Trošarina (Niš), gradska četvrt u Nišu
Trošarina (Niš)

**Trošarina** je gradska četvrt Niša u Nišavskom upravnom okrugu. Administrativno pripada gradskoj opštini Palilula a jedan deo gradskoj opštini Medijana. Ono je ujedno i raskrsnica na putu za Nišku Banju. U naselju se nalazi OŠ „Branko Miljković“.

Trošarina je naselje koje povezuje centar Niša  i Nišku banju. U njoj se nalazi OŠ „Branko Miljković“. Kroz Trošarinu protiče Gabrovačka reka.

Sa oko 75.000 stanovnika, Trošarina spada među najveća naselja u Nišu. Najpoznatija ulica Trošarine je Ljubomira Nikolića, a najveća Marina Držića.

## Poznati objekti
*Ćele kula
*Stadion ŽFK Mašinac PZP
*Kvantaška pijaca
*Železnička stanica "Ćele kula"
*U Hilandarskom metohu, nalazi se Bogoslovija Svetog Kirila i Metodija  
*"Vojničko groblje" poginulih u Prvom svetskom ratu
Arsinoja (mitologija)

**Arsinoja** () ime je nekoliko žena u grčkoj mitologiji.

*Arsinoja (ili Alfesibeja), kći Fegeja, kralja Psofide, i supruga Alkmeonova. Budući da nije odobravala Alkmeonovo ubistvo, Fegejevi sinovi smestili su je u jedan kovčeg i odneli je kao robinju Agapenoru u Tegeju lažno je pred njim optuživši da je lično ubila Alkmeona.

*Arisnoja, Orestova dadilja, koja ga je spasila od njegove majke Klitemnestre, koja ga je htela ubiti, i potom ga odvela starom Strofiju, ocu Piladovom. U drugim izvorima Orestova se dadilja zove Laodamija.

*Arsinoja, kći Leukipa i Filodike te sestra Hilere i Febe, Dioskurovih supruga. Arsinoja je Apolonu rodila Eriopidu, a prema mesenskoj verziji mita, bila je i Asklepijeva majka. U Sparti je Arsionija imala svetilište u kome je poštovana kao heroina.

*Arsinoja, jedna od Minijada.

*Arsinoja, jedna od Nisejskih nimfi.

*Arsinoja, kći Nikokreontova, koju je Afrodita pretvorila u kamen jer je hladnog srca odbila ljubav Arkeofonta, koji se u nju strasno zaljubio i, kad je bio odbijen, izvršio samoubistvo.

## Reference
Leukip (mitologija)

**Leukip** () ime je nekoliko ličnosti u grčkoj mitologiji, od kojih je najznačajniji Leukip, otac dve Leukipide.

## Otac Leukipidâ

Leukip, sin Gorgofone i Perijera, bio je otac Febe i Hilere, a takođe i Arsinoje, koja se u nekim verzijama mita navodi kao majka Asklepija i Eriopide (koju je rodila Apolonu); te tri kćerke rodila je Leukipu njegova supruga Filodika, kći Inahova. 

Kastor i Polideuk oteli su Febu i Hileru i zatim se oženili njima. Zbog toga su Ida i Linkej, Leukipovi nećaci i suprnici u borbi za naklonost dve Leukipide, ubili Kastora. Polideuka je Zevs obdario besmrtnošću, a zatim je, na Polideukovu molbu, isti dar dao i Kastoru.

## Druge ličnosti
*Leukip, sin Herakla i Euritele, kćerke Tespijeve.
*Leukip, jedan od učesnika u lovu na kalidonskog vepra, sin Hipokontov. On je proterao Ikarija i Tindareja iz Lakedemona i potom sam zavladao tom oblašću.
*Leukip, kći Lampra i Galateje, koji je rođen kao devojčica. Lampar je toliko silno želeo sina, da je supruzi zapretio da će, ako rodi devojčicu, ubiti dete. Kad je Galateja doista rodila devojčicu, po savetu proroka i vlastitog sna odgojila ju je kao dečaka, pa joj je čak nadenula i muško ime. Tu je prevaru godinama uspešno krila, ali je naposletku zamolila boginju Letu za pomoć. Leto se odazvala njenim molbama i pretvorila devojčicu u dečaka. Zbog toga su stanovnici Festa prinosili žrtvu Leti Stvoriteljki.
*Leukip, sin Enomajev koji se zaljubio u Dafnu i pokušao joj se približiti tako što se obukao u žensku odeću i pretvarao se da je jedna od nimfi, budući da mu je bila poznata njena odbojnost prema muškarcima. Pošto je Dafna pokazala veliku naklonost prema došljakinji, Apolon je u nastupu ljubomore razotkrio Leukipa tako što je podstakao Dafnu da se sa svojim prijateljicama, nimfama, okupa u reci Ladonu; nimfe su primorale i Leukipa da svuče odeću i uđe u reku i tako su otkrile prevaru. Zbog toga su ga izbole kopljima i noževima.
*Leukip, sin Pemandra, koga je slučajno usmrtio vlastiti otac bacivši na njega kamen dok je gađao Polikrita koji mu se podsmevao.
*Leukip (Turimahov sin), kralj Sikiona, koji je odgojio sina svoje kćerke Kalhinije, a po njegovoj smrti predao vlast svom unuku Peratu.
*Leukip, sin Ksantijev i potomak Belerofontov, koji se zaljubio u svoju sestru i uz majčinu pomoć, a bez očevog znanja, stupio s njom u ljubavne odnose. Kad se otac umešao, greškom je ubio vlastitu kćerku misleći da ubija onoga ko ju je zaveo. Nastala je zbrka u kojoj je Leukip ubio svog oca. Kasnije je Admet poslao Leukipa u Feru da tamo osnuje koloniju. Dok je Leukip opsedao grad, u njega se začjubila Leukofrija, koja je izdala svoje sugrađane da bi pomogla Leukipu.
*Leukip, jedan od Makarovih sinova, koga je Makar, kralj Lezba, poslao na Rodos da tamo osnuje koloniju.
*Leukip, sin Naksa, eponimnog heroja Naksa i kralj tog ostrva. Imao je sina koji se zvao Smerdije.
*Leukip, sin Euripila, Posejdonovog sina, i Helijade Sterope, te brat Likaonov.

## Reference
Torlak

**Torlak** može biti: 
*Torlak (oblast), oblast u istočnoj Srbiji
*Torlak, stanovnik oblasti Torlak
*Torlak (Beograd), naselje i brdo u Beogradu
*Institut Torlak, institut za imunologiju i virusologiju
*KK Torlak, košarkaški klub iz Beograda
*FK Torlak, fudbalski klub iz Beograda
In campagna è caduta una stella

***In campagna è caduta una stella*** () je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1939. u režiji Eduarda De Filippa. Temelji se na teatarskom komadu *[[A Coperchia è caduta una stella]]* koga je napisao Eduardov brat Peppino De Filippo.  Braća u filmu nastupaju u glavnim ulogama, tumačeći uloge dvojice seljaka koji postanu opsjednuti američkom starletom (čiji lik tumači Rosina Lawrence) koja je sticajem okolnosti završila u italijanskoj provinciji. Za Lawrence, koja je prije toga imala karijeru u Hollywoodu, *In campagna è caduta una stella* je predstavljao posljednji film; ubrzo nakon snimanja se udala i prekinula karijeru.

## Uloge
* Rosina Lawrence ... Margaret, l'americana 
* Eduardo De Filippo ... Pasquale Montuori 
* Peppino De Filippo ... Luigino Montuori 
* Oretta Fiume ... Rosina, la fidanzata di Luigino 
* Dolores Palumbo ... Clotilde 
* Gorella Gori ... La moglie de Teodorico 
* Elena Altieri ... La cognata di Margaret 
* Adele Mosso ... Zia Rita 
* Gina Amendola ... La governante di casa Montuori 
* Armando Migliari ... Teodorico, il farmacista 
* Guido Notari ... Il suocero di Margaret 
* Edoardo Toniolo ... Il fidanzato di Margaret 
* Emilio Petacci ... Il padre di Clotilde 
* Ruggero Capodaglio ... Il brigadiere 
* Antonio Gradoli ... Il fratello di Margaret 
* Carlo Marrazzini 
* Giuseppe De Martino
* Cellio Bucchi

## Izvori


## Literatura
* Moliterno, Gino. *Historical Dictionary of Italian Cinema*. Scarecrow Press, 2008.

## Vanjske veze
*
At Last

**At Last** je  pjesma koju su 1941. napisali američki kompozitorsko-tekstopisački duo - Mack Gordon i Harry Warren za muzički film *Sun Valley Serenade*.

Prvu instrumentralnu verziju te pjesme snimio je te iste 1941. - Glenn Miller sa svojim orkestrom, kuriozum je da se verzija pjesme sa vokalima koje su otpjevali u duetu Ray Eberle i Pat Friday nije iskoristila. I drugu verziju pjesme, kao temu koja se provlači kroz čitav film Orkestra Wives, snimio je Miller sa orkestrom, u filmu glume George Montgomery i Ann Rutherford.  I slijedeću verziju pjesme snimio je ponovno Glenn Miller sa svojim orkestrom u Chicagu 20. maja 1942., a objavio RCA Victor Records kao singlicu od 78 okretaja (na B strani bila je "(I've Got a Gal In) Kalamazoo"). Ploča se popela na #9 Billboardove top ljestvice 1942., zadržavši se 9 tjedana na ljestvicama, da bi kasnije postala evergrin.

Nakon Glenn Millerovog orkestra pjesmu je snimio i njegov bivši trubač Ray Anthony, ona se u njegovoj izvedbi popela na #2 američke Billboardove top liste - 1952.

Ipak pravu popularnost pjesma je doživjela tek 1961., kad ju je otpjevala pjevačica bluesa Etta James u novom aranžmanu Riley Hamptona. Etta ju je snimala kao naslovnu pjesmu za svoj istoimeni album - *At Last*, koji je 1999. uvršten u  Grammyevu kuću slavnih.

Pjesma je postala zaštitni znak Ette James, treći u nizu hitova koji je snimila za Chess Records na svom debi albumu *At Last*. Ona se u aprilu 1961. popela na #2  u kategoriji R&B hitova (kao njen drugi #2 hit) a nakon radijskih emitiranja dospjela je i na #47 Billboardove Hot 100. Iako se dakle nije popela na #1, pjesma se godinama stalno emitirala kao evergrin, pa se ploča vremenom popela na #40 po ukupnom broju prodanih primjeraka.

U dekadama nakon 1961. i Ettine izvedbe, pjesma je izvedena u 403 verzije, ali je upravo Ettina izvedba, strastvenog vokala i nježne violinske pratnje, ostala ona koju su brojni američki mladenci birali sebi za vjenčanje. Verzija Ette James postala je još slavnija, nakon što je uvrštena kao muzička podloga za hit filmove Rain Man, American Pie i TV seriju Northern Exposure.

## Ostale verzije pjesme
Neobičnu verziju pjesme objavio je 1961. Percy Faith pod naslovom *Theme From 'The Last Time I Saw Archie* ona se popela na  # 91 američkih top lista.

Verzija koju je snimio Gene Watson, popela se na # 61 na Billboardovoj listi singlica u kategoriji country muzike 1991. Pjesmu je snimila i legendarna R&B grupa The Temptations na svom albumu iz 1995. For Lovers Only. *At Last* je snimila i Cyndi Lauper - 2003. na albumu At Last, koji je te iste godine nominiran za nagradu Grammy.

Pjesmu je izvela i Beyoncé na inauguraciji predsjednika Barack Obama 20. januara 2009.}}
## Reference

## Vanjske veze
* Etta James na portalu last.fm
Il ferroviere

***Il ferroviere*** () je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1956. u režiji Pietra Germija. Po žanru je drama, a u njemu Fermi nastupa u naslovnoj ulozi, kao strojovođa Andrea Marocci, koji se nakon 30-godišnje karijere suočava sa ozbiljnim iskušenjima kako na profesionalnom planu, tako i u porodičnom životu. *Il ferroviere* je film koji se često navodi kao jedno od posljednjih ostvarenja italijanskog neorealizma, odnosno socijalno angažirani film čiji su autori prepoznali promjene koje je Italiji tada počeo donositi ekonomski bum, pa je tako veliki naglasak u priči stavljen na sukob starijh konzervativnih generacija koje predstavlja naslovni junak i mlađih generacija koje predstavljaju njegova djeca. Sylva Koscina, koja u filmu tumači protagonistovu kćer, zahvaljujući filmu je postala velika zvijezda.

## Uloge
* Pietro Germi - Andrea Marcocci
* Luisa Della Noce - Sara Marcocci
* Sylva Koscina - Giulia Marcocci (kaoSilva)
* Saro Urzì - Gigi Liverani
* Carlo Giuffrè - Renato Borghi
* Renato Speziali - Marcello Marcocci
* Edoardo Nevola - Sandro Marcocci (kao "il piccolo Edoardo Nevola")

## Reference

## Vanjske veze
*
Sylva Koscina

**Sylva Koscina** ili **Silva Košćina** (pravim imenom Sylva Koskinou, Zagreb, 22. august 1933 - Rim, 26. decembar 1994) bila je italijanska manekenka i glumica, koja je uživala veliku popularnost 1950-ih i 1960-ih.

Rođena je u Zagrebu kao kćer Grka i Poljakinje, a u Italiju se preselila kao tinejdžerica. Tamo je tokom studija na Napuljskom univerzitetu započela manekensku, a potom glumačku karijeru, napravivši zapaženu ulogu u filmu *[[Il ferroviere]]*. Popularnost joj je, pak, donijela uloga princeze Iole u peplum filmu *[[Le fatiche di Ercole]]*, te učinila jednom od najvećih zvijezda italijanske kinematografije. Godine 1969. je nastupila u ulozi partizanke Danice u jugoslavenskom filmu *[[Bitka na Neretvi (film)|Bitka na Neretvi]]*.

## Izabrana filmografija
* *[[Hercules (1958 film)|Hercules]]* (1958) 
* *[[Hercules Unchained]]* (1960)
* *[[Swordsman of Siena]]* (1962)
* *[[Hot Enough for June]]* (1964)
*   Estambul 65 (1965)
* *[[The Dictator's Guns]]* (1965)
* *[[Deadlier Than the Male]]* (1967)
* *[[A Lovely Way to Die]]* (1968)
* *[[Kampf um Rom|Kampf um Rom I]]* (1968)
* *[[The Secret War of Harry Frigg]]* (1968)
* *[[I See Naked]]* (1969)
* *[[Kampf um Rom|Kampf um Rom II]]* (1969)
* *[[Hornet's nest]]* as Dr. Bianca with Rock Hudson(1970)
* *[[Sunday Lovers]]* (1980)

## Reference

## Vanjske veze
*
Il tetto

***Il tetto*** () je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1956. u režiji Vittorija De Sice. Po žanru je drama, a protagonisti - koje tumače Giorgio Listuzzi i Gabriella Pallota - su zidar i njegova supruga koji su, nakon porodične svađe, bačeni na ulicu. Radnja prikazuje njihove napore da pronađu krov nad glavom, i to tako da sagrade improviziranu kuću na napuštenom željezničkom zemljištu. Il tetto je godine 1956. dobio nagradu OCIC na Kanskom festivalu.

## Uloge
* Gabriella Pallotta - Luisa (kao Gabriella Pallotti)
* Giorgio Listuzzi - Natale, Luisin muž
* Luisa Alessandri - Signora Baj
* Angelo Bigioni
* Maria Di Fiori - Giovanna, Nataleova sestra
* Maria Di Rollo - Gina
* Emilia Maritini - Luisina majka
* Giuseppe Martini - Luisin otac
* Gastone Renzelli - Cesare, Giovannin muž
* Maria Sittoro - Nataleova majka
* Angelo Visentin - Nataleov otac

## Reference

## Vanjske veze
*
The Man in the Gray Flannel Suit

***The Man in the Gray Flannel Suit*** () je američki igrani film snimljen 1956. u režiji Nunallyja Johnsona. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Sloana Wilsona. Naslovni protagonist, čiji lik tumači Gregory Peck, je veteran Drugog svjetskog rata koji, u nastojanju da pruži što ugodniji život supruzi (koju tumači Jennifer Jones) i djeci, uzima posao PR-ovca u televizijskoj kući. Radnja prikazuje njegova nastojanja da zahtjeve novog posla pomiri sa porodičnim obavezama, savlada duboko skrivane ratne traume, ali i sukob sa svojim ambicioznim poslodavcem (koga tumači Fredric March). Za razliku od romana, koji je dobio brojne pohvale kao jedan od najboljih odraza i najvjernijih prikaza života u predgrađima tadašnje Amerike, film je imao uglavnom loše kritike.

## Uloge
*Gregory Peck—Tom Rath
*Jennifer Jones—Betsy Rath
*Fredric March—Ralph Hopkins
*Marisa Pavan—Maria Montagne
*Lee J. Cobb—Judge Bernstein
*Ann Harding—Helen Hopkins
*Keenan Wynn—Nar. Caesar Gardella
*Gene Lockhart—Bill Hawthorne
*Gigi Perreau—Susan Hopkins
*Portland Mason—Janey Rath
*Arthur O'Connell—Gordon Walker
*Henry Daniell—Bill Ogden
*Connie Gilchrist—Mrs. Manter
*Joseph Sweeney—Edward M. Schultz
*Sandy Descher—Barbara Rath

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Bezoek aan Picasso

***Bezoek aan Picasso*** () je belgijski crno-bijeli kratki dokumentarni film snimljen 1949. u režiji Paula Haesaertsa. U njemu se prikazuje kako znameniti španski slikar Pablo Picasso izrađuje slike. Haesaerts je to učinio tako što je postavio velike staklene ploče na koje je Picasso nanosio boje.

## Vanjske veze
* 
*
Posavina

**Posavina** je naziv za područje uz rijeku Savu koja se nalaze u četiri države: u Sloveniji, Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini, i Srbiji.

Radi se o područjima u Sloveniji gdje rijeka Sava nastaje spajanjem Save Dolinke i Save Bohinjke, u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini, kojima je međusobna spojnica i državna granica, kao što je to, primivši rijeku Drinu, Bosni i Hercegovini i Srbiji dok se potom u Beogradu ne ulije u Dunav.

## Važniji gradovi u slovenskom dijelu
* Kranj
* Ljubljana (glavni grad Slovenije)

## Važniji gradovi u hrvatskom dijelu
* Zagreb (glavni grad Hrvatske)
* Velika Gorica
* Sisak
* Kutina
* Novska
* Nova Gradiška
* Slavonski Brod
* Županja

## Važniji gradovi u bosanskohercegovačkom dijelu
* Derventa
* Bosanski Brod
* Bosanska Gradiška
* Gradačac
* Odžak
* Šamac
* Srebrenik
* Brčko
* Orašje
* Domaljevac

## Važniji gradovi u srpskom dijelu
* Srijemska Mitrovica
* Šabac
* Obrenovac
* Beograd (glavni grad Srbije)

## Povezano
* Bosanska Posavina
* Posavska županija
* Brodsko-posavska županija
Asterodija

**Asterodija** ( ili Ἀστεροδία) ime je nekoliko žena u grčkoj mitologiji.

*Asterodija, kći Dejoneja i Diomede. Ona je verovatno istovetna s Asterodijom (ili Asterijom ili Asteropejom) koja je Foku rodila Krisa i Panopeja.

*Asterodija, nimfa s Kavkaza, kći Okeana i Tetide, majka Apsirta, koga je rodila Ejetu.

*Asterodija, jedna od mogućih žena Endimionovih.

*Asterodija, kći Euripila, sina Telestorovog, i jedna od mogućih žena Ikarijevih.

## Reference
Bombardiranje Guernice

**Bombardovanje Gernike** je bio vazdušni napad na baskijski grad Gerniku, kog su 26. aprila 1937. izvršili pripadnici Legije Kondor koja je pripadala nemačkim vazduhoplovnim snagama Luftvafe tokom Španskog građanskog rata. Bombardovanje je rezultovalo potpunim materijalnim uništenjem grada i ogromnim brojem ljudskih žrtava u republikanskom gradu Gernika. Iako nije prvi put primenjena, ova taktika je zapanjila ceo svet veličinom rušenja civilnih ciljeva i brojem civilnih žrtava.

Bombardovanje je izvršila vazduhoplovna jedinica Kondor koju je formirala i uputila nacistička Nemačka da se bori na strani generala Franka u Španskom građanskom ratu.

Bombardovanje je ovekovečeno na poznatoj slici Pabla Pikasa, koja je prvi put izložena u Španskom paviljonu na Svetskoj izložbi 1937. godine.

## Bombarderi koji su učestvovali u napadu

Datoteka:Heinkel HE111K.jpg|Hajnkel 111
Datoteka:Bundesarchiv Bild 101I-341-0489-10A, Frankreich, Flugzeug Dornier Do 17 Z.jpg|Dornije Do 17 
Datoteka:Junkers Ju52 3M.jpg|Junkers Ju 52 
Datoteka:SM79_193.jpg|Savoja-Marketi SM.79


## Vanjske veze
Mada (vilajet)

**Mada** () je ime omanske enklave i vilajeta od oko 2000 stanovnika koji leži unutar Ujedinjenih Arapskih Emirata.

## Geografija
Vilajet Mada leži na polovici puta između muhafaze Musandam (kom administrativno pripada) i glavnine Sultanata Oman. Udaljen je oko 10 km od šardžanske enklave Hor Fakan, u brdima masiva Hadžar, tako da graniči s emiratima Šardžom, Fudžairom i Ras al-Kajmom.

Vilajet i enklava Mada prostire se na teritoriju od 75 km², to je pust krševiti kraj sa jednom plodnom dolinom tj. vadijem u kojem leži glavno naselje Mada s par raštrkanih zaselaka od ukupno oko 2000 stanovnika.

Ono što je gotovo paradoksalno da i ta mala enklava ima unutar sebe ima još manju enklavu Nahvu koja je zapravo selo od 40 kuća i džamijom a pripada Emiratu Šardži.

## Historija
 
Vilajet Mada je rezultat klanovsko-plemenske odanosti koja se manifestirala prije 70 godina kad se trebalo opredijeliti između četiri šeika, lidera suparničkih klanova, koji su u to doba vladali istočnom obalom poluotoka Musandam.

U vrijeme kad su se sva okolna sela i gradovi opredjelila za šeike Šardže, Fudžaire ili Ras al-Kajme, Madinci su pod utjecajem svog lokalnog valije odobrali omanskog sultana.

Rezultat tih odluka su današnje granice u masivu Hadžara koje liče na poplun pun zakrpa.

## Privreda i transport
Stanovnici Made bave se nomadskim stočarstvom i poljoprivredom. Standard u enklavi je puno lošiji nego u okolnim emiratima.

Oman je izgradio novo naselje Nova Mada, u kom su smještene sve važnije institucije, škola, ambulanta, pošta, banka, policijska stanica i mali aerodrom. Iz Made se izbija na cestu koja povezuje Hor Fakan s Fudžairom pa se tako može stići do muhafaze Musandam kojoj administrativno pripada.

## Reference

## Vanjske veze
* Madha village's pledge of allegiance changed the map forever na portalu TheNationalUAE
Guernica (film, 1950)

***Guernica*** je francusk kratki crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1950. u režiji Alaina Resnaisa i Roberta Hessensa. Za temu ima bombardiranje Guernice u španskom građanskom ratu, odnosno način na koji se taj događaj odrazio u popularnoj kulturi. To uključuje pjesmu Paula Eluarda koju u filmu recitira María Casares, kao i prikaz znamenite slike Guernica španskog slikara Pabla Picassa.

## Reference

## Vanjske veze
*
Le Mystère Picasso

***Le mystère Picasso*** () je francuski crno-bijeli dokumentarni film snimljen 1956. godine u režiji Henri-Georgesa Clouzota. U njemu se prikazuje život i djelo znamenitog španskog slikara Pabla Picassa. Cluozot i Picasso, koji su se poznavali preko trideset godina, su film zamislili kao zajednički projekt prilikom koga bi Picasso izrađivao slike isključivo za film; nakon što su se slike dovršene, Picasso ih je dao uništiti, tako da film predstavlja jedini trag o njihovom postojanju. *Le mystère Picasso* je premijerno prikazan na Kanskom festivalu gdje je osvojio Veliku nagradu žirija.

## Vanjske veze
*
Le Monde du silence (knjiga, 1953)

***Le Monde du silence*** () je knjiga koju su napisali francuski ronioci i oceanografi Jacques-Yves Cousteau i Frédéric Dumas, a koja je originalno objavljena 1953. godine. U njoj su opisali razvijanje novih tehnika podvodnog ronjenja i ronilačkh aparata, kao i svoje prvo oceanografsko putovanje na brodu *[[RV Calypso|Calypso]]*. Knjiga je dvije godine kasnije potakla ekspediciju koja će postati predmetom znamenitog dokumentarnog filma *[[Le Monde du silence]]*.
Le Monde du silence

***Le Monde du silence*** () je francusko-italijanski cjelovečernji dokumentarni film snimljen 1956. u režiji Jacques-Yvesa Cousteaua i Louisa Mallea, poznat kao Malleov režijski debi, ali i kao jedan od najuspješnijih i najpopularnijih dokumentaraca u historiji filma.

Nastao je na temelju istoimene knjige u kojoj je Cousteau nekoliko godina ranije opisao svoju oceanografsku ekspediciju na brodu *[[RV Calypso]]*. Snimljen je na novoj eskpediciji, na koju je Cousteau pozvao mladog Mallea, i koja je trajala dvije godine. Tom prilikom su Cousteau i njegova posada putovali Mediteranom, Perzijskim zaljkevom, Crvenim morem i Indijskim oceanom te snimili preko 25.000 metara podvodnih snimaka. Premijerno je prikazan na Kanskom festivalu, gdje je izazvao pažnju i kao jedan od prvih filmova sa podvodnim snimkama u boji. Na njemu je nagrađen Zlatnom palmom, postavši prvi dokumentarni film koji je dobio nagradu pod tim imenom; to će dostignuće ponoviti jedino Mooreov *[[Fahrenheit 9/11]]* godine 2004. Kasnije je osvojio i Oscar za najbolji dokumentarni film.

## Povezano
* *[[World Without Sun]]*
* *[[Voyage to the Edge of the World]]*

## Vanjske veze
* 
* 
* Jacques Cousteau's "The Silent World" by Greg Rubinson at salon.com, July 15, 2002, retrieved June 14, 2011
Marie-Antoinette reine de France

***Marie-Antoinette reine de France*** () je francusko-italijanski biografsko-historijski film snimljen 1956. u režiji Jeana Delannoya. Naslovni lik, koji tumači Michèle Morgan, je francuska kraljica Marija Antoaneta, a radnja kroz niz epizoda prikazuje njen život od dolaska na francuski dvor i udaje za budućeg kralja Louisa (čiji lik tumači Jacques Morel) pa sve do giljotiniranja tokom Francuske revolucije. Film je premijerno prikazan na Kanskom festivalu, točno pedeset godina prije američkog filma *[[Marie Antoinette (2006 film)|Marie Antoinette]]*, koji se također bavio istom temom i imao kansku premijeru.

## Glavne uloge
*Michèle Morgan ... Marie-Antoinette
*Richard Todd ... Le comte Axel de Fersen
*Jacques Morel ... Louis XVI
*Aimé Clariond ... Louis XV
*Jeanne Boitel ... Mme Campan
*Guy Tréjan ... La Fayette
*Marina Berti ... La comtesse de Polignac
*Jacques Dufilho ... Marat
*Michel Piccoli ... Le prêtre
*Daniel Ceccaldi ... Drouet
*Madeleine Rousset ... Mme de Tourzel
*Jacques Bergerac ... Le comte de Provence

## Reference

## Vanjske veze
*''Marie-Antoinette reine de France''  at Alice Cinema
*
Carlo Buonaparte

*Nobile* **Carlo Maria Buonaparte** (Ajaccio, 27. ožujka 1746. – Montpellier, 24. veljače 1785.) je bio korzikanski advokat i političar, koji je kratko radio kao asistent revolucionarnog lidera Pasqualea Paolija, a kasnije je postao korzikanski predstavnik na dvoru Louisa XVI. Poslije njegove smrti, njegov sin Napoleon Bonaparte postao je car Francuske, a priličan broj njegove ostale djece također je dobio plemićke titule od svog brata.

## Biografija

Carlo Maria Buonaparte se rodio u gradu Ajaccio na Korzici, kao najmlađi od troje djece. Njegov otac, *Nobile* Giuseppe Buonaparte, bio je političar. Carlo je u početku slijedio očeve stope i odlučio postati advokat. Pravo je studirao na Sveučilištu u Pisi, ali je napustio studij da bi se oženio Marijom Letizijom Ramolino. I Carlo i Maria su bili iz  korzikanskih plemićkih porodica. U trenutku vjenčanja, Carlo je imao samo 17, a Maria 14 godina.

Nakon vjenčanja, Carlo je radio kao tajnik i osobni asistent Pasqualea Paolija. Paoli ga je 1766. godine poslao u Rim na pregovore sa papom Klementom XIII. Carlo je uživao za vrijeme svog boravka u Rimu, ali je iz nepoznatih razloga bio prisiljen vratiti se na Korziku.

Kada su Francuzi zauzeli Korziku, mnogi Paolijevi pristaše bili su primorani bježati s otoka. Iako je Carlo bio na strani Paolija, nije pobjegao. Ubrzo nakon francuskog osvajanja, Carlo Buonaparte je prihvatio novu vlast, koja ga je zauzvrat lijepo primila. Kratko nakon toga, je postao doktor pravnih znanosti na Sveučilištu u Pisi (27. studenog 1769.). U travnju 1770., francuska administracija je stvorila korzikanski red plemstva. Carlo je postao poslanik u gornjem domu Vrhovnog savjeta Korzike (11. prosinca 1769.) i zamjenik prokuratora kralja Francuske u Ajacciou 1770. godine. Plemićka titula Carla Buonapartea potvrđena je 13. rujna 1771. godine. U veljači 1771. je dobio funkciju sudskog pomoćnika na sudu u Ajacciou. Funkciju zastupnika plemsta u Generalnoj skupštini Korzike dobio je 13. rujna 1771., onu člana Savjeta dvanaest plemića u Dili (zapadna Korzika) u svibnju 1772., onu zastupnika plemstva Korzike na francuskom dvoru u srpnju 1777. i, konačno, godine 1778. imenovan je za predstavnika Korzike na dvoru Louisa XVI u Versaillesu.

Usprkos tome što je držao mnogo funkcija, njegova nezadovoljna priroda uvela ga je u mnoge rizične poslove. Potraživao je veliku zemlju i novac, ali njegovi uspjesi su bili ograničeni i brzo je osiromašio. Njegova sklonost kockanju mu je dodatno otežala situaciju. Kao dokaz, Carlo Buonaparte je u svojoj bilancnoj bilježnici ostavio sljedeću poruku:

Od 1782. godine, njegovo zdravlje je počelo slabjeti. Otišao je u Montpellier da zatraži liječničku pomoć. Tamo su mu rekli da boluje od raka želuca. Carlo Buonaparte je umro 24. veljače 1785. godine. Zbog slabog vođenja financija, svoju ženu i osmero djece je ostavio bez novca.

## Obitelj

### Roditelji

### Supruga

### Djeca

## Reference

## Vanjske veze

*
Anton Makarenko

**Anton Semjonovič Makarenko** (Антон Семенович Макаренко), (1888.–1939.) je bio sovjetski pedagog i pisac, jedan od utemeljitelja sovjetske pedagogije.

## Život i rad

Makarenko je napisao nekoliko knjiga, od kojih je najpoznatija Pedagoška poema  (*Педагогическая поэма*), priča o odgoju u sirotištu *Kolonija Gorki*, *Zastave na kulama*, *Metodika nastavnog rada*.  Razradio je teoriju i metodologiju odgoja djece u kolektivnom duhu, a jedan je od utemeljitelja uvođenja svrhovitog rada u odgojno-obrazovni proces.

## Vanjske veze
UNESCO - Makarenko
Fok (mitologija)

**Fok** () ime je eponimnog heroja Fokide u grčkoj mitologiji. Antički izvori spominju više osoba istog imena, od kojih se za bar dvojicu navodi da je po njima nazvana Fokida. Na jednoj sholiji uz *[[Ilijada|Ilijadu]]* kao dva moguća eponimna heroja Fokide navode se Fok, sin Eaka i Psamate, i Fok, sin Posejdona i Pronoje.

## Eakov sin
Fok sa Egine bio je sin Eaka i nereide Psamate, te suprug Asterijin ili Asterodijin, koja mu je rodila Panopeja i Krisa. Fok je bio vrlo vešt u junačkim igrama i atletskim nadmetanjima, pa su njegova ljubomorna polubraća, Telamon i Pelej, uz podršku svoje majke, Endeide, odlučili da ga ubiju. Telamon (ili Pelej) ubio ga je diskom ili, prema drugim izvorima, kopljem. Dva brata skrivali su ovaj čin, ali je ubistvo ipak izašlo na videlo, nakon čega su morali bežati s Egine. Psamata se kasnije osvetila za ubistvo svog sina tako što je među Pelejevu stoku poslala vuka, ali ga je neposletku, na Tetidin nagovor, pretvorila u kamen. Fokov grob su pokazivali na Egini.

Kasnije se pripovedalo da je Fok pre smrti napustio Eginu i nastanio se u centralnoj Grčkoj, gde se sprijateljio s Jasejem te da je svoju novu domovinu po svom imenu nazvao Fokidom. Tu se oženio Asterodijom (ili Asterijom ili Asteropejom), koja mu je rodila blizance Krisa i Panopeja, eponimne heroje istoimenih fokidskih gradova.

## Ornitionov sin
Fok iz Korinta bio je sin Ornitionov ili, prema drugima, Posejdonov, pa je možda identičan s Fokom koji se spominje na navedenoj sholiji uz *[[Ilijada|Ilijadu]]*. Fok je predvodio koloniste iz Korinta u oblast Titoreje i planine Parnasa, koja je po njemu nazvana Fokidom. Za Foka se pričalo i da je Antiopu, Niktejevu kćerku, izlečio od ludila, kojim ju je kaznio Dionis, i zatim se njome oženio. Fokov i Antiopin grob pokazivao se u Titoreji.

## Reference

## Literatura
*
*
*
Kris (mitologija)

**Kris** ili **Kriz** () bio je, u grčkoj mitologiji, Eakov potomak, sin Foka i Asterodije. Oženio se Antifatijom, Naubolovom kćerkom, koja mu je rodila sina Strofija, oca Piladovog. Smatrao se osnivačem grada Krise, koji se nalazio na na južnim obroncima planine Parnasa.

## Reference

## Literatura
*
*

## Vanjske veze
*Myth Index - Crisus
Panopej (mitologija)

**Panopej** () bio je, u grčkoj mitologiji, sin Fokov i Asterodijin te brat Krisa, prema kojem je gajio snažnu mržnju i s kojim se, prema mitu, posvađao još dok su bili u majčinoj utrobi. Panopej je pratio Amfitriona u pohodu na Tafljane (ili Telebojce) i zakleo se Atenom i Aresom da neće proneveriti ratni plen. Međutim, prekršio je tu svoju zakletvu i bio kažnjen time što je njegov sin Epej postao kukavica i loš ratnik. Panopej se spominje i kao jedan od učesnika u lovu na kalidonskog vepra. Panopej je imao i jednu kćerku, po imenu Egla, koja se spominje kao jedna od Tezejevih ljubavnica, a neki kažu da je Tezej upravo zbog ljubavi prema njoj napustio Arijadnu na Naksu. Panopej je umro od ujeda skorpiona. Smatrao se eponimnim osnivačem grada Panopeja u Fokidi.

## Reference

## Literatura
*
*

## Vanjske veze
*Myth Index - Panopeus
Pedagoška poema (film)

***Pedagoška poema***' () je sovjetski igrani film snimljen 1956. u režiji Alekseja Masljukjova i Mječislave Majevskaje. Predstavlja adaptaciju istoimene knjige znamenitog sovjetskog pedagoga Antona Makarenka. U njemu Makarenkov lik tumači Vladimir Jemeljanov,  a radnja, smještena u 1920. godinu, prikazuje njegov rad u eksperimentalnoj koloniji za besprizornu djecu koju nastoji novim pedagoškim metodama izvesti na pravi put.

*Pedagoška poema* se ponekad miješa sa filmom *[[Put u život (film, 1931)|Put u život]]* iz 1931. godine, koji se bavio sličnom temom, ali koji je sve do 1957. godine bio u bunkeru iz političkih razloga.

## Uloge
* Vladimir Jemeljanov - Anton Semjonovič Makarenko
* Georgij Jumatov - Saša Zadorov
* Mihail Pokotilo - Kalina Ivanovič
* Jelena Lickanovič - Jekaterina Grigorjevna
* Nina Kračkovskaja - Lidija Petrovna
* M. Černov - Anton Semjenovič "Toska" Solovjev
* Jurij Sarancev - Griša Burun (kao Ju. Sarancev)
* P. Grubnik - Mitjagan
* Ja. Paničev - Gud
* A. Čistik - Taranec
* Julian Panič - Semjen Karabanov
* A. Susnin - Ivan Lapot
* K. Jevgenjev - Vetikovski
* V. Žinovjev - Žorka Volkov
* Je. Žinovjev - Galamenko

## Reference

## Vanjske veze
*
RAS p21 proteinski aktivator 1

**RAS p21 proteinski aktivator 1** ili **RasGAP** (**aktivirajući protein Ras GTPaze**), takođe poznat kao **RASA1**, je 120-kDa citosolni ljudski protein koji ima dve glavne aktivnosti:
* Inakctivacija Ras proteina iz njegove aktivne GTP-vezane forme do njegove neaktivne GDP-vezane forme pojačavanjem endogene GTPazne Ras aktivnosti, preko njegovog C-terminalnog GAP domena
* Mitogena transmisija signala u smeru daljih interakcionih partnera putemn njegovih N-terminalnih SH2-SH3-SH2 domena

Protein kodiran ovim genom je lociran u citoplazmi i deo je GAP1 familije GTPazno-aktiviranih proteina. Ovaj genski produkt stimuliše GTPaznu aktivnost normalnog RAS p21, ali ne i njegovog onkogenog pandana. Delujući kao supresor RAS funkcije, ovaj protein pojačava slabu unutrašnju GTPaznu aktivnost RAS proteina, što dovodi do inaktiviranje GDP-vezane forme RAS-a, čime pospešuje kontrolu ćelijske proliferacije i diferencijacije. Mutacije koje dovode do promena u mestima vezivanja ovog proteina su vezane za bazalne ćelijske kacinome. Alternativnim splajsovanjem se formiraju dve izoforme, pri čemu kraća izoforma, kojoj nedostaje N-terminusni hidrofobni region zadržava aktivnost. Ona je izobilno izražena u materičnim, ali ne i odraslim tkivima.

## Domeni
RasGAP sadrži jedan SH3 domen i dva SH2 domena, PH domen, i GAP domen.

## Interakcije
RAS p21 proteinski aktivator 1 formira interakcije sa:

* ANXA6, 
* CAV2, 
* DNAJA3, 
* DOK1, 
* EPHB2, 
* EPHB3, 
* GNB2L1  
* HCK, 
* HRAS, 
* HTT, 
* IGF1R, 
* KHDRBS1, 
* NCK1,
* PDGFRB, 
* PTK2B, 
* SOCS3,  i
* Src. 

iRNK može da formira interakcije sa Mir-132 mikroRNK. Ovaj protein učestvuje u angiogenezi.

## Baza podataka bolesti
* RASA1 gene variant database

## Reference

## Literatura

*
*

## Vanjske veze
*  GeneReviews/NCBI/NIH/UW entry on Capillary Malformation-Arteriovenous Malformation Syndrome and RASA1-Related Parkes Weber Syndrome
*  OMIM entries in RASA1 related disorders
Filamon

**Filamon** () bio je, u grčkoj mitologiji, sin Apolona i Hione, kćerke Dedalionove. Neki kažu da je njegova majka bila Leukonoja, kći Eosforova, ili Filonida, kći Dejoneja ili, prema drugima, kći Eosfora i Kleobeje. Filamon je bio izuzetno talentovan za muziku, a taj je dar nasledio od oca. Argiopa, nimfa planine Parnasa, rodila mu je sinove Eumolpa i Tamirija.

Filamon je bio povezan s Apolonovim kultom u Delfima i sa sviranjem na kitari. Prema predanju, uveo je devojačke horove, koji su u delfijskom kultu Apolona pevali himne u kojima su slavljena rođenja Letone, Artemide i Apolona. Neki mu izvori pripisuju i izum same horske muzike. Delfijske himne koje su mu se pripisivale zapravo su bile  nome koje su izvodili kitarodi i najverovatnije su bile sastavljene u dorskom dijalektu. Čini se da je Terpandar neke od svojih noma sastavio po ugledu na Filamonove, budući da Plutarh kaže kako se pričalo da je neke od Terpandrovih noma zapravo sastavio Filamon te da su Filamonove delfijske himne bile sastavljene u lirskim metrima (ἐν μέλεσι). No, pošto sam Plutarh malo dalje kaže da su sve stare himne iz perioda kojem je navodno pripadao Filamon bile u heksametrima, njegov se navod može objasniti samo time da je došlo do zabune između Terpandrovih lirskih noma i starijih noma koje su se pripisivale Filamonu.

Pausanija pripoveda da su na najstarijim muzičkim nadmetanjima u Delfima prvi pobednici bili Hrisotemid sa Krita, potom Filamon i na kraju Tamirij, Filamonov sin, a dodaje i da su se na tim nadmetanjima pevale himne u slavu Apolona. Na drugom mestu Pausanija kaže, doduše uz izvesnu dozu sumnje, da se pričalo i to da je Filamon ustanovio Lernejske misterije. Prema Ferekidu, Filamon je pratio Argonaute u potrazi za zlatnim runom, a ne Orfej, kako to kaže uobičajeno predanje.

Nimfa Agriopa zaljubila se u Filemona i s njim vodila ljubav, ali kad je zatrudnela, on je odbio da je primi kod sebe. Zato je ona otišla s Parnasa i preselila se Odrišanima, gde je rodila Tamirija. Filemon je poginuo braneći Delfe od Flegijaca.

## Reference

## Vanjske veze
*Myth Index - Philammon
Autolik (mitologija)

**Autolik** () bio je, u grčkoj mitologiji, sin Hermesa i Hione te otac Odisejeve majke Antikleje. U izvorima mu se kao otac spominje i Dedalion, a kao majka Filonida ili Telauga.

## Mitologija
Hermes, Autolikov otac, podario je sinu moć da može krasti a da ne bude uhvaćen, kao i moć da se preobražava u različita obličja. Autolik je Amintoru ukrao kacigu koju će kasnije Odisej nositi u trojanskom ratu. Kad je Sizif došao kod Autolika da traži svoju stoku, zaveo je njegovu kćerku Antikleju ili mu je, prema drugima, sam Autolik priveo svoju kćer, i to pred njeno venčanje s Laertom. Autolikov sin Esim i unuk Sinon smatrani su oličenjima mudrosti i domišljatosti.

Prema kasnijem predanju, Autolikova je supruga bila Neera. Živeo je na gori Parnasu i bio poznat po svom lukavstvu i kletvama. Jednom prilikom, kad je kao gost došao na Itaku, dojilja mu je na kolena položila njegovog tek rođenog unuka i on mu je dao ime Odisej. Kasnije je Odiseja, dok je bio kod Autolika u poseti i učestvovao u lovu na Parnasu, ranio jedan vepar, i upravo je po toj ožiljku od te rane već ostarela dojilja prepoznala Odiseja kad se ovaj vratio iz Troje. Prema Pseudo-Apolodoru, Polimeda, majka Jasonova, bila je Autolikova kći, a isti pisac za Autolika kaže da je bio Heraklov učitelj rvanja, kao i jedan od učesnika u pohodu Argonauta. Tu je možda došlo do mešanja ovog Autolika s Autolikom iz Tesalije, sinom Dejmahovim.

## Reference

## Literatura
*
*

## Vanjske veze
*Myth Index - Autolycus 
__NOTOC__
Kontejner

**Kontejner** (od engleskog: *container*) je za Engleze svaka vrsta spremnika, košara, boca, kutija i sve tome slično, ali se na našim prostorima pod tim podrazumjeva veliki metalni spremnik, namjenjen prvenstveno brodskom transportu a što oni zovu *Intermodal container* (višenamjenski kontejner).

## Historija
Zahtjev za nekim višenamjenskim robusnim spremnikom, pogodnim za korištenje u raznim vrstama transporta, osjetio se nakon Drugog svjetskog rata u Sjedinjenim Američkim Državama, a prvi put je korišten kod transporta do Puerto Rica. Ideja o metalnom kontejneru rodila se u glavi američkog prijevoznika Malcolma McLeana 1956. godine, dok je beskonačno čekao na ukrcaj robe u svoj kamion, pa je pomislio nebi li bilo pametnije da umjesto tog polakog ukrcaja komad po komad tereta jednostavno nekako montiraju čitav stražnji dio kamiona sa svim potrebnim teretom.

## Oblik i dimenzije
Najrašireniji tip kontejnera su oni po ISO standardu, To je metalni paralelepiped čije su mjere utvrđene na međunarodnoj razini 1967. Svi su široki 8 stopa (244 cm) i jednako visoki 8 stopa i 6 palaca (259&nbsp;cm), a najčešće imaju dvije standardne dužine od 20 i 40 stopa (610 i 1220&nbsp;cm).

Svaki standardni kontejner je tipski označen i registriran sa jedanaest brojčanih i slovnih znakova, u formi: 4 slova (od kojih su prva 3 odgovaraju inicijalima vlasnika firme) i 6 brojeva, nakon čega slijede posljednji kontrolni brojevi (zvani "check-digit") , koji se dobijaju računskim algoritmom od 10 predhodnih slova i brojki, tako da svako slovo ima odgovarajuću brojčanu vrijednost.

Pored ISO standarda ima i drugih, dolje je tablica sa najraširenijim tipovima kontejnera danas u svijetu.

## Konterizacija
Kontejnerizacija (engleski: *containerization*) je izraz za suvremeni način transporta tereta, tako da se sva pošiljka stavi u veliki metalni spremnik tj. kontejner. Kontejnerizacija je važna tehnika transporta razvijena u 20. vijeku. Istina i ranije, još od početka 20. vijeka postojali su veliki spremnici, standardiziranih veličina, namjenjeni željezničkom i cestovnom transportu, ali tog oblika transporta nije bilo sve do 1960-ih. Od tad su kontejneri postali glavni element u prekooceanskom brodskom transportu. Čitav taj proces omogućili su brodovi nove generacije specijalno dizajnirani za prijevoz kontejnera. Veliki i brzi, kontejnerski brodovi prevoze svu silu kontejnerskih jedinica naslaganih od utrobe do palube, ali ono što je najvažnije, vrlo ih brzo ukrcavaju i iskrcavaju, tako da skraćuju vrijeme provedeno po lukama na minimum, pa su stoga puno efikasniji, jer više radnih dana plove. Lučka postrojenja za brzo manipuliranje kontejnerima, su prilično komplesna i skupa, pa je ulaganje u njih opravdano jedino ukoliko postoji veliki teretni promet u oba pravca. Kontejneri se pune (i prazne) po tvorničkim skladištima, nakon tog se transportiraju do luka kamionima ili željezničkim vagonima, gdje se zatim ukrcavaju na brodove, sve to zahtjevalo bi puno više vremena, truda i novaca u slučaju, komadno rasutih tereta.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Containerization'' na portalu Encyclopædia Britannica