open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Basingstoke

**Basingstoke** ( [Bejzingstouk]) je grad od 112,911 stanovnika na jugu Engleske.

On je i administrativni centar distrikta - Basingstoke and Deane.

## Geografija

Basingstoke leži u Grofoviji Hampshire, duž rijeke Loddon, udaljen 48 km sjeverozapadno od Southamptona, 77 km jugozapadno od Londona i samo 31 km od administrativnog centra grofovije Winchestera.

## Historija

Basingstoke je nastao kao saksonsko selo, u vrijeme Domesday Booka 1086. imao je oko 200 stanovnika.
Za srednjeg vijeka izrastao je u grad, pa je 1257. dobio prvu povelju o statusu grada.
U to vrijeme prosperirao je na lvuni, - 1392. teško je stradao u požaru, ali to nije smetalo kralja da mu poveljem potvrdi i proširi gradska prava. Ona su mu povećana 1449. pravom da održava sajam.

Tokom 16. i 17. vijeka, životario je kao malo trgovište. 
Željeznička pruga iz Londona došla je do grada 1839. ona je 1840. produžena do Southamptona.
Od tad je počeo industrijski razvoj; - 1857. počela je s radom tvornica obuće Millwards, a 1860. proradila je 
metalurška tvornica, a nakon tog i pivovara.

Nakon Drugog svjetskog rata u sklopu razmještanja stanovnika iz prenaseljenog Londona, tokom 1960-ih i ranih 70-ih brojne londonske tvornice, veleprodajna poduzeća i uredi preseljeni su u Basingstoke, tako da je grad 1970. već imao 47,000 stanovnika.

## Pobratimski gradovi

* Alençon, Francuska
* Euskirchen, Njemačka
* Braine-l'Alleud, Belgija

## Reference

## Vanjske veze

* Basingstoke & Deane
Lista azerbejdžanskih pisaca

Ovo je spisak značajnih azerbejdžanskih pisaca:

## A
* Džingiz Abdullajev (1959–)
* Iljas Afandijev (1914–1996)
* Mirza Fatali Achundov (1812–1878)
* Sulejman Sani Achundov (1875–1939)
* Ašig Alasgar (1821–1926)

## B
* Vidadi Babanli (1927–)
* Abbasgulu Bakichanov (1794–1847)
* Banin (1905–1992)

## C
* Jusif Vazir Chamanzaminli (1887–1943)

## D
* Džafar Džabbarli (1899–1934)
* Ahmad Džavad (1882–1941)
* Husejn Džavid (1892–1937)

## E
* Elchin Efendijev (1943–)

## H
* Mehdi Husejn (1909–1965)

## I
* Hamlet Isakhanli (1948–)
* Mirza Ibrahimov (1911–1993)

## K
* Mirza Khazar (1947–)
* Firidun bej Kocharli (1863–1920)

## M
* Afag Masud (1957–)
* Džalil Mammadguluzadeh (1866–1932)
* Mikajil Mušfig (1908–1939)

## N
* Nariman Narimanov (1870–1925)
* Churšidbanu Natavan (1832–1897)
* Mir Mohsun Navvab (1833–1918)

## O
* Mammed Said Ordubadi (1872–1950)

## P
* Mir Džalal Pašajev (1908–1978)

## R
* Nigar Rafibejli (1913–1981)
* Natig Rasulzadeh (1949–)
* Sulejman Rustam (1906–1989)
* Rasul Rza (1910–1981)
* Anar Rzajev (1938–)

## S
* Mirza Alakbar Sabir (1862–1911)
* Abbas Sahhat (1874–1918)
* Zecharia Sitchin (1920–2010)
* Abdulla Šaig (1881–1959)
* Sejid Azim Širvani (1835–1888)
* Ismajil Šykhly (1919–1995)
* Manaf Sulejmanov (1912–2001)

## V
* Molla Panah Vagif (1717–1797)
* Bachtijar Vahabzadeh (1925–2009)
* Aliagha Vahid (1895–1965)
* Sulejman Valijev (1916–)
* Mirza Šafi Vazeh (1794–1852)
* Hašim bej Vazirov (1868–1916)
* Nadžaf bej Vazirov (1854–1926)
* Molla Vali Vidadi (1708–1809)
* Samad Vurgun (1906–1956)
Dalibor Jevtić

**Dalibor Jevtić** (Priština, 31. mart 1978.) srpski je političar, bivši zamenik predsednika opštine Štrpce, kao i bivši i aktuelni Ministar za zajednice i povratak i Zamenik predsednika Vlade u Vladi Kosova. 

## Biografija
Dalibor Jevtić rođen je u Prištini 31. marta 1978. godine. Do imenovanja na pozicije potpredsednika Vlade i ministra za zajednice i povratak Vladi Kosova obavljao je dužnost ministra za zajednice i povratak od aprila 2015. godine do septembra 2017. godine. Prethodno je u opštini Štrpce bio na poziciji zamenika gradonačelnika i to u periodu mart-april 2015. godine. Na poziciji ministra za zajednice i povratak bio je i u periodu od marta 2013. do decembra 2014. godine. Pre svoje političke karijere od 2001. do 2009. godine radio je za američku kompaniju KBR na Kosovu i u Iraku gde je radio kao menadžer. Nekoliko puta je nagrađivan od strane Vlade i Vojske SAD-a za izuzetan rad i doprinos i bio proglašen za menadžera godine 2009. u vreme kada je radio kao menadžer na projektu logističke podrške u mirovnim misijama u Iraku. Od Srpske pravoslavne crkve (SPC) dobio je posebno priznanje Eparhije Raško-prizrenske "Gramata" za veliki doprionos u obnovi pravoslavnih svetinja na Kosovu. Po zanimanju je master pravnik, govori srpski, engleski i služi se albanskim jezikom. 

## Politička karijera
Političku karijeru započeo je u Samostalnoj liberalnoj stranci (SLS) gde je najpre učestvovao na lokalnim izborima u Štrpcu, kada je ta stranka prvi put učestvovala i odmah osvojila zapažene rezultate, kao i lokalnu vlast u Štrpcu. U opštini Štrpce oktobra 2009. godine počeo je da radi kao savetnik i šef Kabineta predsednika opštine u Opštini. Februara 2010. godine postao je visoki funkcioner u Samostalnoj liberalnoj stranci kada je izabran za direktora Stranke i od tada je preuzeo u nadležnost organizaciju stranke i svih narednih izbora. U opštini Štrpce marta 2010. godine zauzeo je poziciju izvršnog direktora i direktora za odnose sa javnošću, da bi marta 2013. godine preuzeo dužnost ministra za zajednice i povratak u Vladi Kosova. Kao ministar bavio se problemima povratnika ali posebno je radio na pitanju opstanka srpskog naroda na Kosovu i za vreme njegovog mandata izgrađeno je više od 400 kuća i realizovano više projekata u okviru podrške procesu povratka i opstanka. Nakon izbora 2014. godine i završetka mandata Vlade Kosova ponovo se vraća u lokalnu samoupravu gde je marta 2015. godine postao zamenik predsednika opštine Štrpce, da bi se već aprila iste godine na predlog Liste Srpska vratio na čelo Ministarstva za zajednice i povratak. Prethodno je usled neslaganja sa politikom SLS-a u leto 2014. godine napustio ovu političku partiju i zajedno sa svojim saradnicima i političkim saborcima septembra 2015. godine priključio se Srpskoj naprednoj stranci (SNS). 

## Priznanja
* Gramata Svetog Arhijerejskog Sabora Srpske Pravoslavne Crkve (septembar 2014.)
* Menadžer godine 2008. KBR
* Više desetina priznanja i plaketa zahvalnosti (2000.-2016.)

## Reference
Arthur Harris

Maršal Kraljevskog ratnog zrakoplovstva **Sir Arthur Travers Harris, 1st Baronet**,  (13. april 1892 – 5. april 1984), poznat i po nadimcima **Bomber Harris** (), ali i **Butcher Harris** (), je bio britanski zrakoplovni oficir, najpoznatiji kao zapovjednik RAF-ove Bombarderske komande u Drugom svjetskom ratu, odnosno kao jedna od ključnih ličnosti savezničkog bombardiranja Njemačke. Došavši na čelo Komande 1942. godine, Harris je osmislio strategiju koja se temeljila na zonskom bombardiranju ciljeva u Njemačkoj i okupiranim zemljama gdje cilj nije bilo precizno pogađanje ciljeva koliko izazivanje što veće štete u njemačkoj pozadini, odnosno vezivanje što više njemačkih resursa za zračnu obranu. Harrisova strategija, čiji je najpoznatiji primjer bombardiranje Dresdena, je kasnije izazvala brojne kontroverze, kako zbog upitnog doprinosa savezničkim ratnim ciljevima tako i zbog strahovitih žrtvi među civilima, a što je Harrisa kasnije učinilo jednim od najkontroverznijih savezničkih vođa u Drugom svjetskom ratu.

## Izvori

## Vanjske veze

* Biography at Spartacus Educational
* Personality Profile: Air Marshal Sir Arthur Harris 
* Royal Air Force Bomber Command 60th Anniversary, Commanders
* The Destruction of Dresden – Die Zerstörung Dresdens
* Air of Authority – A History of RAF Organisation – MRAF Harris
* Imperial War Museum Interview from 1977
* Imperial War Museum Interview from 1978
Curtis LeMay

**Curtis Emerson LeMay** (15. novembar 1906 – 1. oktobar 1990) bio je američki zrakoplovni general i desničarski političar, poznat kao jedna od najistaknutijih američkih vojnih vođa u prvim decenijama Hladnog rata, ali i najvatrenijih jastrebova. 

Prije toga se istaknuo u Drugom svjetskom ratu, prije svega prilikom organiziranja i planiranja kampanje strateškog bombardiranja Japana 1945. godine. Kasnije je bio jedna od ključnih ličnosti Berlinskog zračnog mosta, a potom je reogranizirao Strateške zračne snage kao najvažnije sredstvo nuklearnog odvraćanja. Bio je žestoki zagovornik preventivnog rata protiv Sovjeta, uvjeren u američku prednost u nuklearnom oružju koje će sa vremenom biti anulirana. Ti su stavovi najviše do izražaja došli za vrijeme kubanske raketne krize, prilikom koje se zalagao za vojni udar na sovjetske ciljeve umjesto blokade Kube. Neslaganje sa administracijom oko vođenja vijetnamskog rata ga je nagnalo da podnese ostavku na mjesto načelnika štaba zrakoplovstva. Godine 1968. se priključio Američkoj nezavisnoj stranci i natjecao za mjesto potpredsjednika na listi Georga Wallacea.

## Vanjske veze

* .
* .
* .
* .
* .
* .
* .  A view of working with LeMay, by his lead navigator in Europe.
*
Manastir Glogovac

**Manastir Glogovac** je posvećen Svetom velikomučeniku Georgiju. To je srednjovjekovni manastir Srpske pravoslavne crkve, eparhija bihaćko-petrovačka. Nalazi se u  Janju, naselje Babići,  oko 15&nbsp;km. od  Šipova, Bosna i Hercegovina. 
## Historija
Nastao je 1886. u kanjonu rijeke Glogovac, podno starog grada Šrp. U svojoj istoriji više puta je rušen. Rušili su ga Turci, oštećen je u ustanku 1875-1877. godine, a ustaše u Drugom svjetskom ratu zapalile 1942. godine sa svim okolnim kućama. Sve crkve relikvije su pokradene i uništene tokom krađe 1981. godine.
Te 1869. je izgrađena crkva, konak i škola. Ubrzo je manastir ponovo opustio. Novo obnavljanje bilo je nakon austrougarske okupacije između 1890. i 1892, kada je podignut sadašnji zvonik. Oko manastira podignuto je i naselje koje je postalo upravni centar Janjske visoravni. U socijalističkoj Jugoslaviji obnovljena je manastirska crkva u jesen 1966.

Odlukom Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve, manastir je 1990. ušao u sastav novoosnovane Eparhije bihaćko-petrovačke. Patrijarh Pavle je manastir osveštao 1991. i tom prilikom je novoizabranog episkopa bihaćko-petrovačkog Hrizostoma Jevića proizveo u čin arhimandrita manastira Glogovac. Patrijarh srpski Pavle je manastir posjetio četiri puta. Posljednji put je obnavljan  2001. godine. Tada je pronađen patos od kamenih ploča ali i Bogorodično kolo iz 1969. godine.
Obnovljena je duhovna i kulturna manifestacija, koja se održava svake godine pored manastira, pod imenom *Janjski sabor*
## Opis
Kada je u pitanju arhitektura ovog manastira ono što se prvo može primetiti, jeste da je glavna crkva zapravo vrlo skromna građevina. Prvobitna crkva je bila izgrađena od, kako se pretpostavlja kombinacije dasaka i kamena, bez ikakvih ukrasa.

## Literatura
* Liljana Ševo,   Biblioteka Baština, Banja Luka, 2002. - Pravoslavne crkve i manastiri u Bosni i Hercegovini do 1978. godine

## Vanjske veze
* Glogovac
* Manastir Glogovac
## Reference
Katedralna crkva u Trebinju

**Katedralna crkva u Trebinju**  posvećena je rođenju Blažene Djevice Marije – Katedrala Male Gospe, proglašena je za nacionalni spomenik BiH.  Nacionalni spomenik sastoji se od objekta Katedralne crkve, postojećeg zvonika i pokretnog naslijeđa.

## Lokacija
Nalazi se u centru grada Trebinja, u neposrednoj blizini gradskog parka.

## Historija
Trebinjska (Trebinjsko-mrkanjska) biskupija je jedna od najstarijih biskupija u Bosni i Hercegovini. Prvi put se spominje u buli pape Benedikta VIII. 1022. godine. Srednjovjekovna Travunija dolazi pod vlast Nemanjića krajem XII. stoljeća, a 1373. godine dolazi pod vlast bosanskog kralja Tvrtka I. Pod pritiskom Nemanjića, biskup Silvije, 1253. godine, bježi u Dubrovnik, na otok Mrkanj, kao rezidenciju. Poslije pada Bosne (1463.), i Hercegovina pada pod osmansku vlast (1482.). Za vrijeme osmanske vlasti biskupi i dalje imaju sjedište na dubrovačkom području.

Nakon uspostave austrougarske vlasti u Bosni i Hercegovini, uređena je i katolička crkvena organizacija. Papa Leon XIII. utemeljuje Vrhbosansku mitropoliju, koju sačinjavaju Vrhbosanska nadbiskupija sa sjedištem u Sarajevu, Mostarsko-duvanjska biskupija sa sjedištem u Mostaru (u koju je uključena i Trebinjska biskupija) i Banjalučka biskupija sa sjedištem u Banjoj Luci. Ovakvo stanje traje do danas. Današnje granice Trebinjsko-mrkanjske biskupije zauzimaju prostor jugoistočne Hercegovine, i to od rijeke Neretve na zapadu, do crnogorske granice na istoku, te hrvatske granice na jugu.

## Opis
Gradnja današnje katoličke crkve u Trebinju započeta je 1880. Godine. Prema konceptu prostorne organizacije, pripada tipu jednobrodne crkve sa transeptom (poprečnim brodom) i polukružnom apsidom. 
Vanjske dimenzije crkve iznose: dužina je cca 29,00 m, širina na dijelu transepta je cca 15,50 m, a na dijelu broda cca 9,30 m. Dimenzije unutrašnjeg prostora crkve iznose: dužina je cca 27,70 m, širina na dijelu transepta je 14,50 m, a na dijelu broda 8,00 m. 
Visina crkve, mjerena od zemljišta do početka krovne strehe, iznosi cca 11,80 m, a visina, mjerena od zemljišta do krovnog sljemena, iznosi cca 15,00 m.

Unutrašnjost crkve je ukrašena pilastrima, profiliranim vijencima i kasetiranom tavanicom. Pod crkve je u cjelini prekriven kamenim pločama.
Vilko Šeferon je tridesetih godina XX. stoljeća oslikao prostor apside, te pročelje na zapadnom zidu crkve, iznad prostora apside. Oslikani prostor apside se može podijeliti na dva dijela, oslikana kalota apside i oslikani friz.

U unutrašnjosti crkve se primjećuju brojni umjetnički radovi – nekoliko skulptura, kao što su skulpture sv. Benedikta i skulptura Blažene Djevice Marije, te nekoliko slika. Slike su u crkvu donesene iza 1995. godine, a radovi su nekolicine hrvatskih umjetnika
U trebinjskoj crkvi se čuva manja zbirka misnog posuđa. 
## Literatura
Župa Trebinje 
## Reference
Elektroindustrija

**Elektroindustrija** (sintagma od elektro + industrija) je grana industrije koja proizvodi sastavne dijelove, sklopove, uređaje i postrojenja u kojima bitnu ulogu ima električna struja.

## Karakteristike

Karakterizira ju automatizirani radni proces, masovna proizvodnja po međunarodnim normama, kooperacija većeg broja proizvođača i visoka faza obrade.

Proizvodi elektroindustrije upotrebljavaju se u gotovo svim segmentima javnog i privatnog života. Ona proizvodi; električne strojeve i aparate (elektromotore, generatore, transformatore, opremu za distribuciju i upravljanje električnom energijom, pumpe]] i kompresore, liftove, rashladne i ventilacijske uređaje, električne alate, kućanske aparate, izolacijske žice, kablove, akumulatore, primarne baterije, žarulje, lustere, električnu opremu za motore i vozila.
Pored tog i uredske strojeve; kompjutere, radiotelevizijske i komunikacijske aparate i opremu (televizijske i radijske odašiljače i prijemnike, aparate za žičanu telefoniju i telegrafiju, aparate za snimanje i reprodukciju zvuka i slike i prateću opremu sa dijelovima), medicinske i precizne instrumente i satove, instrumente i aparate za mjerenje, kontrolu i ispitivanje, navigaciju i druge namjene, opremu za upravljanje industrijskim procesima.

U odnosu na ulaganja u istraživanje i razvoj, elektroindustrija spada u intenzivne industrijske grane, što rezultira čestim inovacijama. U tom prednjači područja mikroelektronike, informatičke i komunikacijske tehnologije i mjerne tehnike.

## Elektronička industrija

Jedna od grana elektroindustrije je elektronička industrija, koja proizvodi elektronske komponente, sklopove, uređaje i postrojenja - proizvode vezane uz obradu informacija (informacijska elektronika) i konverziju parametara električne energije (energetska elektronika). Bitnu ulogu u tim proizvodima imaju elektronske komponente kojima se rad bazira na kretanju slobodnih elektrona i električki nabijenih čestica kroz vakuum, plinove i poluvodiče. Masovna proizvodnja pojedinih vrsta elektronskih komponenata obilježila je razvojne periode elektroničke industrije: elektronske cijevi (1920.-55), poluvodičke diode i tranzistori (1955.-60), integrirani krugovi (1960.-75) i mikroprocesori (od 1975-do danas).

Udjeli pojedinih segmenata proizvoda elektroindustrije na svjetskom tržištu iznose: dijelovi i komponente 16%, energetika i instalacije 16%, kompjuteri i komunikacije 38%, elektronika 13%, mjerna tehnika i automatika 5%, autoelektrika 4%, kućanski aparati 4%, rasvjeta 3% i medicinski uređaji 1%.

Najbrži rast ima proizvodnja kompjuterske i komunikacijske opreme (10%).

Vodeće su države u elektroničkoj industriji Sjedinjene Američke Države, Japan, Južna Koreja, Njemačka i Francuska.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Elektroindustrija''
Wigan

**Wigan** ( [Vigan]) je grad od 105,629 stanovnika na sjeverozapadu Engleske.

On je i administrativni centar istoimenog metropolitanskog borougha Wigan.koji ima 301.415 stanovnika, u kojem je pored Wigana i grad Leigh i brojna manja naselja.

## Geografija

Wigan leži u Grofoviji Greater Manchester, na rijeci Douglas, i kanalu Leeds - Liverpool, udaljen 16 km sjeverno od Warringtona i 25.7 km sjeverozapadno od Manchestera.

## Historija

Za srednjeg vijeka dokumentiran je 1199 pod imenom *Wigan*, a 1240. kao *Wygayn*, pa kasnije opet kao Wigan.

Prvu povelju kojom je dobio status borougha dobio je 1246. od kralja Henrya III.

Tradicionalne privredne aktivnosti Wigana bile su rudarstvo i proizvodnja pamučnih tkanina. Ugljen se iskapa od 16. vijeka, a dotad je i prerada tekstila bila već dobro razvijena. Potražnja za ugljenom povećala se tokom 18. i 19. vijeka, pa je do 1851. oko 5.000 muškaraca i žena radilo po rudnicima Wigana.

Uvođenjem mehaničkih razboja krajem 18. vijeka značajno je povećan broj tekstilnih tvornica, pa se je i naselje povećalo. Industrijalizacija je ubrzana izgradnjom kanala i željezničkih pruga, koje su olakšale transport ugljena, tekstila i teških metalnih proizvoda.

Proizvodnja tekstila izgubila je na važnosti, a zatim i potpuno ugasla - posljednji rudnik ugljen]]a zatvoren je 1993. Nakon tog su  iznikle nove Industrije; prehrambena, metalurška, elektroindustrija i papira i ambalaže.

## Pobratimski gradovi

* Angers, Francuska

## Reference

## Vanjske veze

* Wigan Council
Douglas (Lancashire)

**Douglas** zvana i **Asland** i **Astland** je rijeka na sjeverozapadu Engleske duga 37 km, pritoka rijeke Ribble

## Karakteristike

Rijeka Douglas izvire kod sela Rivington u brežuljcima zapadnog Penninesa, od tamo teče prema zapadu preko grada Wigana i duboke doline Parbold u Zapadnom Lancashiru. Istočno od sela Burscough, rijeka skreće prema sjeveru i preko ravnice teče na istok do sela Rufford (gdje postaje plimna), nakon tog nešto dalje uvire u estuarij rijeke Ribble kod sela Hesketh Bank.

Rijeka je tokom 19. vijeka bila važan plovni put, po njoj u njenom donjem dijelu dokle dopire plima, još i danas plove brodovi, i tako rasterećuju kanal Leeds-Liverpool.

## Reference

## Vanjske veze

* ''River Angler''
Samostalna liberalna stranka (Kosovo)

**Samostalna liberalna stranka** je srpska politička stranka na Kosovu i Metohiji. Predsednik stranke je Slobodan Petrović.

## Historija
Samostalna liberalna stranka je osnovana 27. januara 2006. godine u Gračanici. Prvi put su učestvovali na parlamentarnim izborima 2007. godine kada su sovojili 3 mesta u skupštini.

Na parlamentarnim izborima na Kosovu, koji su održani 12. decembra 2010. godine, stranka je osvojila 2,1% glasova građana, tj. 8 od ukupno 120 mesta u skupštini Kosova. Hačim Tači čija je Demokratska stranka Kosova dobila najveći broj glasova na izborima potpisala je 19. februara koalicioni sporazum sa predsednikom SLS–a Slobodanom Petrovićem, time je SLS dobio ministarstvo lokoalne samouprave, ministarstvo za povratak i ministarstvo rada i socijalnog staranja.

Na parlamentarnim izborima 2014. godine bila je deo koalicje Srpska. Srpska lista je osovojila 10 mandata, a od tog broja Samostalnoj liberalnoj stranci je pripalo 4 mandata.

## Napomene

## Reference

## Vanjske veze
* Zvanični veb-sajt
Law & Order: Special Victims Unit (sezona 7)

Dolje se nalazi popis epizoda američke TV-serije ***[[Law & Order: Special Victims Unit]]*** od premijere 7. sezone u sezoni (2005–2006).

## Format

Tamara Tunie je unapređena u glavnu postavu.
 
## Uloge

* Christopher Meloni – Elliot Stabler
* Mariska Hargitay – Olivia Benson
* Richard Belzer - John Munch
* Diane Neal - ADA Casey Novak 
* Ice-T - Fin Tutuola 
* B.D. Wong - Dr. George Huang 
* Tamara Tunie - Dr. Melinda Warner 
* Dann Florek – Donald Cragen

## Epizode




## Izvori i napomene
Wilhelm Herget

**Wilhelm Herget** (30. jun 1910 – 27. mart 1974) je bio njemački avijatičar, najpoznatiji kao lovački pilot Luftwaffea za vrijeme Drugog svjetskog rata. Posebno se istakao kao noćni lovac za vrijeme obrane Reicha, završivši rat sa 73 zračne pobjede (od toga 57 noćnih).
Werner Schröer

**Werner Schröer**  (Mülheim an der Ruhr, 12. februar 1918 – Ottobrunn, 10. februar 1985) bio je njemački vojni avijatičar, najpoznatiji po službi u Drugom svjetskom ratu kada se sa 126 zračnih pobjeda istakao kao jedan od najvećih Luftwaffeovih lovačkih asova.

## Izvori

## Literatura
*
Ira C. Eaker

General **Ira Clarence Eaker** (13. april 1896 – 6. august 1987) bio je američki zrakoplovni oficir najpoznatiji po službi u Drugom svjetskom ratu kada je u Britaniji 1942. godine organizirao američke bombarderske snage koje će kasnije postati poznate kao Osmi zračni odred. Eaker je kao njihov zapovjednik osmislio strategiju bombardiranja Njemačke temeljenu na dnevnim napadima i inzistiranju na preciznom pogađanju zadanih ciljeva. Ta je strategija izazvala strahovite gubitke među Eakerovim snagama, te je poslije premješten na Mediteransko ratište gdje je, između ostalih, sudjelovao u kontroverznom bombardiranju Montecassina. Nakon rata, koji je završio kao zamjenik zapovjednika američke vojne avijacije, je započeo civilnu karijeru kao direktor u avio-industriji, a povremeno je pisao i novinske kolumne.

## Reference

## Vanjske veze

* 
* arlingtoncemetery.net biography 
* Encyclopedia of Oklahoma History and Culture - Eaker, Ira
William Reid (VC)

**William Reid** VC (21. decembar 1921 &ndash; 28. novembar 2001) bio je škotski agronom, najpoznatiji po službi u britanskom Kraljevskom ratnom zrakoplovstvu za vrijeme Drugog svjetskog rata, tojkom koje je kao bombarderski pilot za hrabrost dobio Viktorijin križ, najprestižnije od svih odlikovanja u britanski i komobveltskim snagama. Reid je pred kraj rata bio oboren iznad Njemačke i proveo neko vrijeme u zarobljeničkom logoru.

Početkom 1970-ih je intervjuiran za potrebe znamenite dokumentarne serije *[[The World at War]]* u epizodi posvećenoj savezničkom bombardiranju Njemačke.

## Vanjske veze
* 
* Imperial War Museum Interview
Leon W. Johnson

General **Leon William Johnson** (13. septembar 1904 – 10. novembar 1997) bio je američki zrakoplovni oficir, najpoznatiji po službi u Drugom svjetskom ratu kada je, zapovijedajući 44. bombarderskom grupom, izveo znameniti napad na naftna polja u Ploestiju za koga je dobio najviša odlikovanja, uključujući Medalju časti.

## Vanjske veze
John Harding

Feldmaršal **Allan Francis "John" Harding, 1st Baron Harding of Petherton**  (10. februar 1896 – 20. januar 1989) bio je britanski vojskovođa, najpoznatiji po službi u Drugom svjetskom ratu, kada se istakao u Sjevernoafričkoj kampanji i na Mediteranskom ratištu. Poslije rata je služio kao načelnik Imperijalnog generalštaba, i igrao ulogu u gušenju ustanaka u Malaji i Keniji. 1955. godine je postavljen za guvernera Cipra gdje su njegove "tvrde" metode gušenja ustanka grčkih nacionalista izazvale kontroverze zbog kojih je na kraju i smijenjen.

## Vanjske veze

* War service
* Imperial War Museum Interview from 1984
* Imperial War Museum Interview from 1986
Bill Mauldin

**William Henry** "**Bill**" **Mauldin** (; 29. oktobar 1921 – 22. januar 2003) bio je američki karikaturist, najpoznatiji kao autor popularne serije karikatura *[[Willie and Joe]]* o dvojici pripadnika američke vojske u Drugom svjetskom ratu. Mauldin, koji je likove stvorio kao pripadnik Vojske za vrijeme rata, je za njih kasnije dobio Pulitzerovu nagradu za karikaturu. 

## Vanjske veze
*45th Infantry Division Museum  in Oklahoma City. Has an exhibit of more than 200 original cartoons from Mauldin's years with the division.
*Jean Albano Gallery , representative of Mauldin's cartoons
*"In Memoriam: Bill Mauldin" , transcript and RealAudio of *[[PBS NewsHour|NewsHour]]*, Jan. 23, 2003
*Bio and examples of his cartoons, Spartacus Educational
*''Bill Mauldin: Beyond Willie And Joe'', An online tribute drawn from the collections of the Library of Congress
*
*Mauldin cartoons , *[[The American Experience]]*, episode "War Letters" (PBS)
*St. Louis Walk of Fame 
*Interview with Todd DePastino on *Bill Mauldin: A Life Up Front*, Pritzker Military Museum & Library
*Daniel K. Elder "Remarkable Sergeants: Ten Vignettes of Noteworthy NCOs", NCO Historical Society'', April 30, 2003. (URL accessed on November 8, 2008).
* 
*
Wynford Vaughan-Thomas

**Lewis John Wynford Vaughan-Thomas** CBE (15. august 1908 &ndash; 4. februar 1987) bio je velški novinar i publicist. Karijeru je započeo kao spiker na radio-programu BBC-ja, gdje je, između ostalih, kao jedan od prvih komentirao tekuće događaje na velškom jeziku. Slavu je, pak, stekao u Drugom svjetskom ratu dramatičnim radio-reportažama sa fronte. Poslije rata je bio jedan od osnivača velške TV-stanice HTV. Po njegovoj knjizi je 1968. snimljen ratni film *[[Anzio (film)|Anzio]]*. 

## Bibliografija
* *Anzio* (1961)
* *Madly in All Directions* (1967)
* *The Shell Guide to Wales* (1969, with Alun Llewellyn)
* *Portrait of Gower* (1976)
* "Great Little Trains Of Wales" (1976)
* *Trust to Talk* (1980)
* *Wynford Vaughan-Thomas's Wales* (1981)
* *Princes of Wales* (1982)
* *The Countryside Companion* (1983)
* *Dalgety* (1984)
* *Wales: a History* (1985)
* *How I Liberated Burgundy: And Other Vinous Adventures* (1985)

## Literatura

* *Dictionary of National Biography 1986-1990*, ISBN No. 019865212

## Vanjske veze

* BBC Wales History
* BBC Cymru
Mike Calvert

**James Michael Calvert** DSO i Bar (6. mart 1913 – 26. novembar 1998) bio je oficir Britanske vojske, najpoznatiji po službi u Drugom svjetskom ratu, odnosno Burmanskoj kampanji kada se istakao kao pomoćnik generala Ordea Wingatea i sudjelovao u borbama njegovih Chindita iza japanskih linija. Calvert, koji se isticao nekonvencionalnošću, ali i velikom hrabrošču, je nakon rata izbačen iz vojske zbog alkoholizma. Kasnije godine života je proveo kao historičar, često popularizirajući koncept specijalnih operacija iza neprijateljskih linija.

## Vanjske veze

*Royal Engineers Museum  Biography of Mike Calvert
*Biography at smallwars.com 
*Times obituary 
*Independent obituary
*British Army Officers 1939–1945 
*Imperial War Museum Interview
Oliver Lyttelton

**Oliver Lyttelton, 1st Viscount Chandos**   (15. mart 1893 – 21. januar 1972) bio je britanski poslovni čovjek i konzervativni političar. Rodom iz istaknute porodice Lyttelton i blizak Winstonu Churchillu, političku karijeru je započeo za vrijeme Drugog svjetskog rata.
Michael Foot

**Michael Mackintosh Foot**  (23. jul 1913 – 3. mart 2010) bio je britanski laburistički političar, novinar i publicist, poznat kao jedno od najistaknutijih i najuticajnijih ličnosti britanske ljevice u drugoj polovici 20. vijeka, te kao vođa Laburističke stranke i britanske opozicije od 1980. do 1983. godine.

Odrastao u porodici intelektualaca koja je tradicionalno podržavala liberale, laburistima se pridružio kao mladić, duboko potresen teškim posljedicama Velike depresije po život radničke klase. Brzo se istakao novinskim kolumnama, a nakon izbijanja Drugog svjetskog rata kao ko-autor anonimnog, ali kasnije prilično uticajnog pamfleta *[[Guilty Men]]* koji je britanske i savezničke neuspjehe u prvoj godini rata objasnio posljedicama politike *[[appeasement]]a* i simpatijama aristokracije i konzervativnog establišmenta prema nacističkoj Njemačkoj. Iako je Foot nakon izbijanja Hladnog rata zauzeo antisovjetski stav, protivio se njegovoj eskalaciji te je kao zagovornik nuklearnog razoružanja bio jedan od vođa mirovne organizacije CND. Foot se 1970-ih istakao i kao euroskeptik, odnosno protivnik ulaska UK u EEZ, smatrajući da će zajedničko tržište najviše naštetiti britanskim industrijskim radnicima. 

Foot je Laburističku stranku preuzeo nedugo nakon dolaska konzervativaca Margaret Thatcher na vlast, a čije su radikalne mjere neoliberalne ekeonomske politike izazvale ogromno nezadovoljstvo u najširim dijelovima stanovništva i laburiste učinile izglednim izbornim pobjednicima. Laburistička stranka je pod Footovim vodstvom, zalaganjem za brojne dalekosežne reforme u smjeru nacionalizacije industrije, skrenula radikalno ulijevo, ali je to za posljedicu imalo gubitak podrške umjerenih birača centra koja se okrenula novoformiranoj Socijaldemokratskoj partiji. To, ali i falklandski rat, koji je Foot načelno podržao, su na kraju doveli do katastrofalnog poraza laburista na parlamentarnim izborima 1983. godine nakon kojih je Foot podnio ostavku na čelu stranke.

Foot je 1990-ih postao poznat i kao jedan od najvatrenijih zagovornika zapadne intervencije protiv Srba tokom jugoslavenskih ratova, ali i po izuzetnoj bliskosti sa hrvatskim nacionalistima i hrvatskim predsjednikom Franjom Tuđmanom. Godine 1995. je zajedno sa suprugom Jill Craigie sudjelovao u stvaranju dokumentarnog filma *[[Two Hours from London]]* u kojima gledatelje nastoji uvjeriti u svoje stavove, a koji je kasnije, zbog ignoriranja po muslimansko-hrvatskog sukoba i drugih po hrvatsku stranu komporomitirajućih detalja, bio često kritiziran kao propagandno ostvarenje.

## Vanjske veze
* 
* 
* Michael Foot at 90  Johann Hari, 24 July 2003 – In-depth biographical interview marking Foot's 90th birthday
* Michael Foot (1913–2010)  Slideshow, *[[The First Post]]*
* Fictional obituary of Michael Foot: "what if" the Falklands Task Force had been defeated? Today in Alternate History
* The Labour History Archive and Study Centre hold Michael Foot's archive at: People's History Museum
* Michael Foot 1913–2010 New Statesman, 3 November 2008 – The last published interview with the former Labour leader, who died on 3 March 2010 at the aged of 96
*
Manny Shinwell

**Emanuel Shinwell, Baron Shinwell**  (18. oktobar 1884 &ndash; 8. maj 1986), neformalno poznat kao **Manny Shinwell**, bio je britanski sindikalni aktivist i socijalistički političar, poznat kao jedna od najistaknutijih ličnosti lijevog krila Laburističke stranke u godinama pred i za vrijeme Drugog svjetskog rata. Poslije rata je vršio niz visokih dužnosti u vladi premijera Clementa Attleeja.

Kada je umro 1986. godine u dobi od 101 godinu, bio je druga najdugovječnija ličnost koja je ikada vršila dužnost člana britanskog Parlamenta.
Otto John

**Otto John** (19. mart 1909. – 26. mart 1997) bio je njemački pravnik i obavještajac, poznat po tome što je od 1950. do 1954. služio kao prvi načelnik zapadnonjemačkog Saveznog ureda za zaštitu ustavnog poretka (BfV), odnosno po njegovom nikad razjašnjenom bijegu u i iz Istočne Njemačke.

John je za vrijeme Drugog svjetskog rata sudjelovao u antinacističkom pokretu otpora iu zavjeri protiv Adolfa Hitlera. Nakon neuspjeha zavjere, poslije koje je uhapšen i pogubljen njegov brat Hans, Otto John je preko neutralne Španije uspio prebjeći u Britaniju gdje je ostatak rata proveo radeći za BBC-ove propagandne radio-emisije na njemačkom jeziku. 

Poslije rata je na čelu novoosnovane BfV stupio pod britanskim pokroviteljstvom, usprkos protivljenja zapadnonjemačkog kancelara Konrada Adenauera. Na dužnosti je ostao sve do 10. obljetnice zavjere, kada je 20. jula 1954. godine iznenada nestao. Tri dana kasnije se pojavio u Istočnom Berlinu te u tamošnjim medijima javno osudio Adenauerovu politiku.

John je 12. decembra 1955. ponovno prebjegao, ovaj put na Zapad. Iako je tvrdio da je njegov bijeg zapravo bila otmica od strane KGB-a, odmah je uhapšen i osuđen na četiri godine zatvora zbog izdaje. Iz zatvora je pušten 1958. godine, te je ostatak života proveo pokušavajući dokazati svoju nedužnost.  

## Vanjske veze

* 
* ''Der Fall Otto John. Entführung oder freiwilliger Übertritt in die DDR?''  u: Website von Erik Gieseking
* ''Frontwechsel – Der Fall Otto John'' u: *[[Deutschlandfunk]].* 20. juli 2004.
Traudl Junge

**Gertraud "Traudl" Junge** (rođ. Humps; 16. mart 1920 – 10. februar 2002) je bila posljednja privatna sekretarica njemačkog nacističkog vođe Adolfa Hitlera. Zaposlila se u njegovom uredu 1942. godine te ostala do samog kraja bitke za Berlin te bila svjedokom Hitlerovog samoubistva i drugih događaja u Führerovom bunkeru. Junge, čiji je muž Hans prije toga bio poginuo u ratu, je poslije bila ispitivana od strane sovjetskih i američkih okupacijskih vlasti, prije nego što je nastavila karijeru sekretarice, nastojeći sakriti svoju prošlost. Tek 1970-ih se odlučila izaći u javnost sa svojim svjedočenjima, te se često pojavljuje kao lik u historijskim filmovima i TV-serijama. To uključuje znameniti njemački film *[[Der Untergang]]* koji se velikim dijelom temelji na njenim memoarima, a u kojoj je njen lik tumačila Alexandra Maria Lara.

## Izvori
Richard Schulze-Kossens

**Richard Schulze** (Spandau, Berlin, 2. oktobar 1914 –  Düsseldorf, 3. jul 1988) bio je njemački esesovski oficir, poznat kao jedan od tjelohranitelja i ađutanata Adolfa Hitlera. Neposredno pred kraj Drugog svjetskog rata je zapovijedao 38. SS-grenadirskom divizijom ''Nibelungen''. Poslije rata se bavio trgovinom i napisao nekoliko knjiga posvećenim svojoj ratnoj karijeri.
Otto Ernst Remer

**Otto-Ernst Remer** (18. august 1912 – 4. oktobar 1997) je bio njemački oficir i neonacistički političar i aktivist, najpoznatiji po ključnoj ulozi koju je igrao u slamanju zavjere 20. jula.

Karijeru je započeo kao mladi oficir u Weimarskoj Njemačkoj, te nastavio u Trećem Reichu, posebno se istakavši u diviziji Grossdeutschland na Istočnom frontu gdje je zapovijedao jednom od njenih pukovnija. 20. jula 1944. je nakon neuspjelog atentata na Hitlera primio zapovijed od Paula von Hasea, jednog od zavjerenika, da uhapsi Josepha Goebbelsa, ministra propagande i Hitlerovog suradnika. Remer je ispočetka, uvjeren da je Hitler mrtav, mislio poslušati zapovijed. Goebbels ga je, međutim, nagovorio da primi telefonski poziv od Hitlera koji ga je uvjerio da je živ, te potom mu zapovijedio da pohapsi zavjerenike. Remer je to na kraju učinio, te je do kraja rata kao vjerni Hitlerov pristaša napredovao do čina generala.

Remer se poslije rata počeo baviti politikom u Zapadnoj Njemačkoj, osnovavši 1949. godine radikalno desnu Socijalističku partiju Reicha, koja je sebe smatrala nasljednicom Nacističke stranke. Partija je 1952. godine zabranjena, a protiv Remera je podignut kazneni postupak zbog zabranjene neonacističke aktivnosti. Remer je zbog toga pobjegao u inozemstvo, te tokom sljedećih nekoliko decenija uglavnom boravio po arapskim zemljama, gdje je uživao simpatije zbog antisemitskih stavova i nperijateljstva prema Izraelu. U domovinu se vratio 1980-ih, gdje je 1992. godine ponovno kazneno gonjen, ovaj put zbog javnog poricanja Holokausta. Zbog toga je emigrirao u Španiju gdje je tamošnji sud odbio njemački zahtjev za izručenje.

## Vanjske veze
* ''Germany's New Nazis'' 1951 pamphlet about Otto Ernst Remer and other neo--nazis
James Stagg

Kapetan grupe **James Martin Stagg**, CB, OBE, FRSE (30. jun 1900 – 23. jun 1975) bio je britanski meteorolog, najpoznatiji po službi u Kraljevskom ratnom zrakoplovstvu u Drugom svjetskom ratu, kada je na temelju njegovih meteoroloških prognoza donesena odluka da se 6. juna 1944. izvede desant na Normandiju.

Stagg se pojavljuje kao lik u ratnom filmu *[[Najduži dan]]* gdje ga tumači Patrick Barr.
J. Lawton Collins

General **Joseph** "**Lightning Joe**" **Lawton Collins** (1. maj 1896 – 12. septembar 1987) bio je oficir Vojske SAD najpoznatiji po službi u Drugom svjetskom ratu, kada se istakao prvo kao zapovjednik 25. divizije u Guadalcanalskoj kampanji, a potom VII korpus u Francuskoj nakon iskrcavanja u Normandiji. Collins je jedan od rijetkih američkih vojskovođa koji se istakao i na pacifičkom i na evropskom ratištu.

Poticao je iz vojničke porodice; brat James mu je bio istaknuti general, a nećak Michael postao poznat kao astronaut, odnosno zapovjednik komandnog modula u misiji *[[Apollo 11]]*.

## Vanjske veze

* Joseph Lawton Collins biography  in **Commanding Generals and Chiefs of Staff** a publication of the United States Army Center of Military History
* J. Lawton Collins Collection Finding Aids  US Army Heritage and Education Center, Carlisle, Pennsylvania
* Arlington National Cemetery Biography 
* Conversations with General J. Lawton Collins , Combat Studies Institute report
* Papers of J. Lawton Collins, Dwight D. Eisenhower Presidential Library
* Papers of John J. Walsh (Aide-de-Camp to J. Lawton Collins), Dwight D. Eisenhower Presidential Library
* Find a grave
Kay Summersby

**Kay Summersby** (23. novembar 1908&nbsp;– 20. januar 1975) bila je pripadnica britanskih ženskih pomoćnih jedinica u Drugom svjetskom ratu, poznata kao vozačica i privatna sekretarica američkog generala i savezničkog vrhovnog zapovjednika Dwighta Eisenhowera. Summersby, koja je prije rata radila kao manekenka, je u Eisenhowerovoj službi bila od maja 1942. do novembra 1945. godine, a nedugo poslije toga je uz Eisenhowerovu pomoć dobila američko državljanstvo i transfer u američku vojsku koju je 1947. napustila sa činom kapetana. Priroda odnosa Summersby sa Eisenhowerom, koji je u to vrijeme bio oženjen i koji će nekoliko godina kasnije postati američki predsjednik je postala predmetom brojnih špekulacija; iako je sama Summersby nedugo pred smrt izjavila da je odnos bio intimne prirode, o tome još uvijek traju rasprave među historičarima.

## Vanjske veze
* Papers of Barbara Wyden (desk calendar diaries kept by Kay Summersby 1944–1945), Dwight D. Eisenhower Presidential Library
CSI: Crime Scene Investigation (sezona 3)

Treća sezona serije ** je premijerno emitovana na kanalu CBS od 26. septembra 2002. do 15. maja 2003. godine.

## Radnja sezone
Grisom počinje da pati od gubitka sluha ("U kutiji"), a Ketrin dr suočava sa mogućnošću gubitka ćerke ("Kutija ledi Heder") tokom treće sezone serije. Zajedno sa svojim timom, u kom su i Saru Sajdl, Vorik Braun, Nik Stouks, i Džim Bras, Vilouzova i Grisom istražuju smrt pokeraša ("Osveta se najbolje služi hladna"), ubistvo navijačice ("Neka Prodavac čuva"), smrt na konvenciji kepeca ("Malo ubistvo"), predoziranje rok-zvezde ("Otvoreni leš"), pljačku ("Noćna tuča"), ubistvo mafijaša ("Krvožedan"), otkriće tela prekriven prekrivenog mravima ("Porno"), kao i pucnjavu ("Nasumični činovi nasilja"). U međuvremenu, jedan član tima se suočava sa sopstvenom prošlošću kada svedoči na sudu ("Optuženi ima pravo"), Sara se bori sa psihološkom traumom od koje pati jer je bila u blizini eksplozije ("Igranje s' vatrom"), a obdukcija dr. Robinsa kreće naopako kada se žrtva probudi ("Imate ubistvo?").

## Uloge

### Glavna postava
 
* William Petersen ... Gil Grisom, nadzornik CSI (3. stupnja)
* Marg Helgenberger ... Ketrin Vilouz, pomoćnik nadzornika CSI (3. stupnja)
* Gary Dourdan ... Vorik Braun, istražitelj CSI (2. stupnja)
* George Eads ... Nik Stouks, istražitelj CSI (3. stupnja)
* Jorja Fox ... Sara Sajdl, istražitelj CSI (3. stupnja)
* Eric Szmanda ... Greg Sanders, istražitelj CSI (3. stupnja)
* Robert David Hall ... Dr. Al Robbins, glavni mrtvozornik
* Paul Guilfoyle ... Džim Bras, policijski kapetan i detektiv Odjela za ubistva

### Povremena postava

### Gostujuća postava

## Epizode



## Vanjske veze
* DVD Release Dates  at TVShowsOnDVD.com
Cecil Harmsworth King

**Cecil Harmsworth King** (20. februar 1901 &ndash; 17. april 1987) bio je britanski izdavač i poslovni čovjek, najpoznatiji po vođenju *[[Daily Mirror]]a*, lista koga je preuzeo 1937. godine i koji je pod njime dosegao tiražu. King, čija je uređivačka politika za vrijeme Drugog svjetskog rata bila poznata po žestokoj kritici Churchillove vlade, je kasnije upravo sebe navodio kao glaqvni uzrok za katastrofalni poraz Churchillovih konzervativaca na prvim poratnim izborima. King se kasnije okrenuo protiv laburista, te je 1968. godine, za vrijeme burnih studentskih protesta, navodno predložio puč protiv premijera Harolda Wilsona.

## Literatura
* John Beavan, "King, Cecil Harmsworth (1901–1987)" *[[Oxford Dictionary of National Biography]]*, Oxford University Press, 2004; online edn, May 2005 accessed 23 August 2006
Weston-super-Mare

**Weston-super-Mare** ( [Veston-super-Mer])  je grad od 86,788 stanovnika na jugozapadu Engleske.

On je i administrativni centar unitarne jedinice North Somerset.

## Geografija

Weston-super-Mare leži u Grofoviji Somerset, u Bristolskom kanalu, proteže se od poluotoka Brean Down (koji je danas rezervat prirode) na zapadu, do brda Worlebury na istoku.
Od Bristola je udaljen 29 km jugozapadno.

## Historija

Sve do 19. vijeka je bio selo, tad se počeo razvijati kao kupališno ljetovalište.
Grad je svoj boom imao za viktorijanskog doba, prvi hotel izgrađen je 1808.

Njegov drveni mol duž široke pješčane plaže, po kojem je bio poznat izgorio je požaru 1930., ali je već slijedeće godine obnovljen. Isto tako mu je 2008. izgorio mu je paviljon na kraju plaže, a i on je obnovljen 2010.

## Pobratimski gradovi

* Hildesheim, Njemačka

## Reference

## Vanjske veze

* Welcome to Weston-super-Mare
Harmonija (muzika)

**Muzička harmonija** (od grčkog *ἁρμονία* = spajanje, slaganje, sklad) je jedna od grana teorije muzike koja se bavi proučavanjem akorda, odnosno dva ili više tonova odsviranih istovremeno i njihovog 
međuodnosa.

Harmonija u muzici je pojam koji se javlja od antičkih do novovjekih pisaca u različitim značenjima; kao sinonim za muziku i melodiju, kao naziv za tonski sistem, tonski rod ili raspon oktave, ili pak za tip ljestvice, ali i kao oznaka za višeglasje, a napokon i kao oznaka za polifoniju.

## Karakteristika

U užem smislu pod harmonijom se podrazumjeva akordska, odnosno - vertikalna struktura muzičkih djela. Nasuprot kontrapunktu kao primarno melodijskom - horizontalnom kreiranju kompozicije, harmonija polazi od polifonije, 
odnosno od akordičkih odnosa tonova, ali pritom ne zanemaruje ni njihovo melodijsko kretanje.

Zvuk u muzici ima svoje horizontalne i vertikalne komponente. Horizontalne su one koje nastaju u određenom vremenskom intervalu, kao što su melodija, kontrapunkt (ili isprepletenost simultanih melodija) i ritam. Vertikalni aspekt obuhvaća ukupan zbroj svega onog što se događa u svakom trenutku.

Harnonija kao muzička vještina je ujedno i nauka koja proučava i utvrđuje principe formiranja akorda i njihovih međusobnih odnosa. Harmonija se razvila paraleno s razvojem muzike bazirane na tonalitetima dura i mola te s pojavom monodije i bassa continua (generalbasa). Prema tome se pricipi harmonije u užem smislu odnose na 
muzičko stvaralaštvo od 17. do 20. vijeka, ali u širem smislu uključuju i harmonijska kretanja što se javljaju ranije, u okvirima polifonske muzike, kao i nove harmonijske relacije u muzici 20. vijeka.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Harmony''
Juraj Hrženjak

**Juraj (Đuka) Hrženjak** (Bjelovar, 10. ožujka 1917. ― Zagreb, 16. lipnja 2020), jugoslavenski i hrvatski pravnik, političar i publicist.

## Biografija

Rođen je 10. ožujka 1917. u Bjelovaru. Nakon završetka Klasične gimnazije u Zagrebu radio je u zagrebačkoj filijali Privilegovane agrarne banke (1938–39) te Odjelu za seljačko gospodarstvo Banske vlasti u Zagrebu (1940–41). U prosincu 1941. otišao je sa suprugom Janjom u Liku gdje se priključio antifašističkom partizanskom pokretu. U sklopu Prvog hrvatskog korpusa radio je u kulturno-prosvjetnom i propagandnom odjelu (agitprop) kao pomoćnik komesara za kulturno-politički rad. Potom je pokrenuo *Glas Prvog hrvatskog korpusa* u kojem je objavljivao izvještaje. Sudjelovao je 8–9. svibnja 1944. na Trećem zasjedanju ZAVNOH-a u Topuskom, gdje su prihvaćene odluke o stvaranju zajedničke federativne države s ostalim narodima Jugoslavije na principu nacionalne ravnopravnosti i postavljeni ustavnopravni temelji državne organizacije u poslijeratnom razdoblju. Diplomirao je 1956. na Pravnom fakultetu u Zagrebu. Nakon Drugog svjetskog rata obnašao je mnoge vojne, političke i pravne funkcije; bio je pomoćnik komandanta Vojne uprave Jugoslavenske armije (JA) za Istru i Slovensko primorje (1945–47), pomoćnik ministra za novooslobođene krajeve (1947–51), član Oblasnog komiteta u Bjelovaru, sekretar Kotarskog komiteta KPH, direktor Instituta za društveno samoupravljanje (1955–58), poslanik (1953–58) i savjetnik (1958–60) u Narodnoj skupštini u Beogradu, sudac Ustavnog suda SR Hrvatske (1967–75) te direktor Političke škole »Josip Broz Tito« u Kumrovcu (1975–78). U penziji je od 1980. U svibnju 2015. predsjedao je inicijativnim odborom za osnivanje Antifašističke lige Hrvatske pri čemu je na osnivačkoj skupštini izabran za njezina počasnog predsjednika. Objavio je više publicističkih radova u kojima se bavio sociološkim i pravnim temama.

## Djela

* *Istra i Slovensko primorje : borba za slobodu kroz vjekove* (1952; odg. ur.)
* *Slovensko Primorje in Istra : boj za svobodo skozi stoletja* (1953; odg. ur.)
* *Mjesne zajednice u komunalnom sistemu* (1963)
* *Društvena struktura naselja u SR Hrvatskoj* (1983)
* *Međunarodni i evropski dokumenti o ljudskim pravima* (1992)
* *Lokalna samouprava i uprava u Republici Hrvatskoj* (1993)
* *Lokalna i regionalna samouprava u Republici Hrvatskoj* (2004)
* *Anjuta* (2006)
* *Stoljeće života* (2016)

## Izvori

## Vanjske veze

*
Basildon

**Basildon** ( [Bazildon]) je grad od 112,793 stanovnika na jugoistoku Engleske.

## Geografija

Basildon leži u Grofoviji Essex, udaljen pedesetak km istočno od centra Londona, 18 km južno od administrativnog centra grofovije Chelmsforda i 16 km zapadno od Southenda i Sjevernog mora.

## Historija

Basildon je novi grad osnovan 1949. kao jedan od osam novih londonskih satelitskih gradova u radijusu od 32 do 48, podignutih zbog nestašice stanova nakon Drugog svjetskog rata. Istovremeno sa izgradnjom grada podignuto je i 230 tvornica i 400 trgovina, od toga 200 u centru grada.

## Pobratimski gradovi

* Heiligenhaus, Njemačka
* Meaux, Francuska

## Reference

## Vanjske veze

* Basildon Council
Law & Order: Special Victims Unit (sezona 8)

Dolje se nalazi popis epizoda američke TV-serije ***[[Law & Order: Special Victims Unit]]*** od premijere 8. sezone u sezoni (2006–2007).

## Format

Glavna postava se nije menjala.
 
## Uloge

### Glavne
* Christopher Meloni – Elliot Stabler
* Mariska Hargitay – Olivia Benson
* Richard Belzer - John Munch
* Diane Neal - ADA Casey Novak 
* Ice-T - Fin Tutuola 
* B.D. Wong - Dr. George Huang 
* Tamara Tunie - Dr. Melinda Warner 
* Dann Florek – Donald Cragen

### Epizodne
* Adam Beach - Chester Lake (Epizode 12, 22)

## Epizode




## Izvori i napomene
Brian Horrocks

General-lajtnant **Sir Brian Gwynne Horrocks**,  (7. septembar 1895&nbsp;– 4. januar 1985) bio je oficir Britanske vojske najpoznatiji po zapovijedanju XXX korpusom tokom operacije Market Garden i drugim značajnim bitkama na kraju Drugog svjetskog rata.

Horrocks je nakon rata služio kao tehnički savjetnik pri snimanju historijskog filma *[[A Bridge Too Far]]*, gdje je njegov lik tumačio Edward Fox.

## Izvori
Bernhard od Lippe-Biesterfelda

**Princ Bernhard od Lippe-Biesterfelda** (Princ Bernhard Leopold Frederik Everhard Julius Coert Karel Godfried Pieter od Lippe-Biesterfelda) (rođen kao Bernhard Friedrich Eberhard Leopold Julius Kurt Carl Gottfried Peter Graf von Biesterfeld; 29. jun 1911 – 1. decembar 2004), kasnije poznat kao **Princ Bernhard od Nizozemske**, bio je njemački plemić najpoznatiji kao suprug nizozemske princeze, a kasnije i kraljice Julijane, odnosno nizozemski princ suprug. Također je poznat po učešću u Drugom svjetskom ratu na strani saveznika, kao i poratnim aktivnostima koje su uključivale organizacija kao što je Svjetski fond za divljač (WWF) i Bilderberška grupa. 

## Vanjske veze

* Official Biography (Summary) Official Dutch Royal Website
* [Prince Bernhard takes delivery of his second [Corgi Motorcycle Co Ltd.|Corgi]]
* Dutch Royal House official website
* The World Wildlife Fund website
* Official memorial 
* Article about Prince Bernhard during World War II on TracesOfWar (Dutch) 
* The Mars en Mercurius website
* ''Historic video footage Montgomery visit 1945.'' 
* ''Historic video footage Churchill visit 1946.'' 
* ''Historic video footage Eisenhower visit 1951.''