open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nortumbrija

**Northumbrija**, **Nortumbrija**, **Northambrija** ili **Nortambrija** (; ) je bilo rano srednjovjekovno anglijsko kraljevstvo smješteno u današnjoj Sjevernoj Engleskoj i Jugoistočnoj Škotskoj. Ime je dobilo po rijeci Humber koja je predstavljala njenu južnu granicu. Nastala je u 7. vijeku spajanjem dviju anglijskih kraljevstava - Bernicija i Deira - proces koji je dovršen za vrijeme kralja Oswiua, koji je sredinom 7. vijeka postao najmoćniji od svih anglosaksonskih vladara Britanije, a Nortumbrija najmoćnija od svih kraljevstava Heptarhije. Međutim, već od početka 8. vijeka je počela slabiti, a 867. su je osvojili Danci učinivši je dijelom Danelaga, ali i zadržavši njene vladare koji su služili kao danske marionete. Godine 954. je nakon smrti posljednjeg grada Erica Bloodaxea pripojena Kraljevini Engleskoj.

Danas se naziv "Nortumbrija" uglavnom koristi za službena imena policijskih, obrazovnih i drugih organizacija.

## Vanjske veze

* Lowlands-L, An e-mail discussion list for those who share an interest in the languages & cultures of the Lowlands
* Lowlands-L in Nothumbrian
* Northumbrian Association 
* Northumbrian Language Society 
* Northumbrian Small Pipes Encyclopedia
* Northumbrian Traditional Music
* Visit Northumberland &ndash; The Official Visitor Site for Northumberland
Aethelric od Deire

**Aethelric** (*Æthelric*; ? - 604?) je bio kralj anglijskog kraljevstva Deira. Bio je sin prethodnog kralja Aelle, koga je naslijedio između 589. i 599. Oko godine 604. je Deiru napao Aethelfrith, kralj susjedne anglijske države Bernicije te preuzeo njeno prijestolje, stvorivši tako personalnu uniju i preteču buduće Nortumbrije. Dio historičara vjeruje kako je Edwin, koji je preuzeo deirsko i bernicijsko prijestolje 616., bio njegov brat.

## Literatura
* Kirby, D.P. *The Earliest English Kings*. London, 1991. 56-8.
* Miller, M. "The dates of Deira." *Anglo-Saxon England* 8 (1979): 35–61.
* Yorke, Barbara. *Kings and Kingdoms of Early Anglo-Saxon England*. London, 1990. p. 77.
Yu Zhining

**Yu Zhining** (于志寧) (588–665), kurtoazno ime **Zhongmi** (仲謐), formalno **Vojvoda Ding od Yana** (燕定公), bio je kineski kancelar u službi dinastije Tang. Karijeru je započeo kao mladi službenik dinastije Sui, da bi 617. prešao na stranu cara Gaozua, a potom njegovog sina cara Taizonga. Car Taizong mu je povjerio mjesto glavnog službenika u osoblju svog sina i krunskog princa Li Chengqiana, gdje se istakao nastojeći ga, iako bez uspjeha, "dovesti u red". Zbog toga je ostavio dobar dojam na cara, i kada je 643. Li Chengqian zbog bezuspješnog pokušaja svrgavanja cara smijenjen, Yu Zhining je postavljen na mjesto načelnika osoblja novog krunskog princa Li Zhija, koji je 649. postao car po imenu Gaozong. Yu Zhining je tako postao jednom od najmoćnijih i najuticajnijijh ličnosti u Kini. Međutim, njegovo odbijanje da podrži carevu konkubinu Wu u preuzimanju titule carice ga je 659. dovelo u nemilost. Caričin glavni saveznik Xu Jingzong ga je optužio da je protiv cara kovao zavjeru sa carevim ujakom Zhangsun Wujijem. Yu Zhining je zbog degradiran i poslan na službu u provinciju. 

## Napomene i reference

* *[[Knjiga Tanga]]*, vol. 78.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/tan09.htm 
* *[[Nova knjiga Tanga]]*, vol. 104.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/ntan15.htm 
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 194, 195, 196, 197, 199, 200.
Sveti Eligije

**Sveti Eligije** (franc. *Eloi*, hrv. *Berislav*) (Limoges, o. 588. - Noyon, 1. prosinca 660.), francuski kršćanski svetac. Bio je zlatar i izrađivao je kovani novac u vrijeme franačkih kraljeva Klotara II. i Dagoberta I., a bio je njihov cijenjeni savjetnik. Bio je veliki dobročinitelj, otkupljivao je robove, gradio je samostane i crkve, a 632. godine sagradio je i čuveni benediktinski samostan Solignac u biskupiji Limoges. Poslije smrti kralja Dagoberta I. 639. god. napušta kraljevski dvor, postaje svećenik, a 641. godine posvećen je za biskupa u Noyonu u sjevernoj Francuskoj. Preveo je mnoge Germane na kršćansku vjeru. Umro je 1. prosinca 660. u Noyonu. Njegove se relikvije čuvaju u katedrali u Noyonu. Zaštitnik je mnogih obrtnika koji se bave metalima, a napose zlatara.

## Izvori

## Vanjske veze
589.

__NOTOC__
Godina **589.** (**[[rimske brojke|DLXXXIX]]**) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. Oznaka 589. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Trupe sjeverne kineske dinastije Sui zauzimaju i uništavaju Jiankang (današnji Nanjing), prijestolnicu dinastije Chen, posljednje od Južnih dinastija. Njen posljednji vladar, princ Chen Shubao, se predaje, a car Wen od Suija postaje prvi vladar ujedinjene Kine poslije više od četvrt milenijuma. 
* Na poziv vizigotskog kralja Rekareda održani Treći sabor u Toledu na kojima je Vizigotima naloženo da se odreknu arijanstva i prihvate "pravovjerno" nikejsko kršćanstvo (katoličanstvo).
* Održan u Sabor u Narbonneu. 
* Kineski učenjak Yan Zhitui prvi put u ljudskoj historiji spominje toaletni papir.
* 17.10. &ndash; Rijeka Adige se izlijeva iz korita, potopivši crkvu sv. Zenona i oštetivši zidine Verone.
* kraj godine - Kuga pogađa Rim, i od nje pobolijeva papa Pelagije II.


## Rođenja
* Bavo, kršćanski svetac
* Li Jiancheng, kineski carski princ

## Smrti
* 1.3. &ndash; Sveti David, svetac zaštitnik Walesa
* Car Sushun, car Japana
* Supruga Zhang Lihua

## Reference
Treći sabor u Toledu

**Treći [[sabor u Toledu]]** (589) je bio crkveni sinod održan u maju 589. u Toledu, tadašnjoj prijestolnici Vizigotskog Kraljevstva u Španiji. Sazvan je na poziv vizigotskog kralja Rekareda koji se prije toga bio preobratio sa arijanskog na nikejsko "pravovjerno" kršćanstvo (katoličanstvo, i donio je odluke temeljem kojih je svim Rekaredovim sunarodnjacima naloženo da učine isto. Osim što je imao važnu ulogu u nestanku arijanstva u Evropi, sabor je važan zato što se u njemu, prvi put u historiji zapadnog kršćanstva koristio izraz filioque koji će nekoliko vijekova kasnije dovesti do Velike šizme. Sabor je važan i zbog odluka koja su donijela brojna ograničenja Jevrejima i služila kao opravdanje za njihove kasnije progone.

## Izvori

## Vanjske veze
* Henry Wace, ''Dictionary of Christian Biography'': the basis for facts of this entry
Sveti Bavo

**Sveti Bavo**, znan i kao **Bavon**, **Allowin**, **Bavo od Genta** i **Baaf**, (589., blizu Liegea - 654., Gent) je kršćanski svetac, štovan i u rimokatolika i istočnih ortodoksnih crkava.

## Biografija
Bavo je rođen u blizini grada Liègea/Luyka na prostoru današnje Belgije, u franačkoj plemićkoj obitelji. Rođenjem mu je dato ime **Allowin**. Divlji kao mladeđ i sebičan, bio je poznat i po tome što je prodao sluge mjestnom plemstvu kao robove. 

Prešao je na kršćanstvo, nakon što je čuo prodiku koju je izgovarao Sveti Amand.

Dao je sagraditi opatiju na njegovom zemljištu i postao je redovnikom. Raspodijelio je svoju imovinu siromašnima i živio je kao pustinjak, prvo u šupljem stablu, a kasnije u ćeliji u obližnjoj šumi blizu opatije.

Umro je u Opatiji svetog Bava u Gentu, današnja Belgija.

Bavo je svetac zaštitnik Genta, Belgije i Haarlema u Nizozemskoj.

Spomendan: 1. oktobar.

Neke od poznatijih crkava posvećenih njemu su:
* Katedrala svetog Bava u Gentu
* Sint-Bavokerk (Crkva svetog Bava) i Sint-Bavo Cathedral u Haarlemu
* Sint-Bavokerk u Heemstedeu

Njegova slika je i dijelom grba predgrađa grada Antwerpena/Anversa, Wilrijka.
Supruga Zhang Lihua

**Supruga Zhang Lihua** (張麗華; ? - 589) je bila omiljena konkubina Chen Shubaoa, posljednjeg cara južne kineske dinastije Chen. Kineski historijski izvori navode da je bila skromnog porijekla, odnosno kćer vojnika koji je za život morao zarađivati šivanjem. Oko godine 569. je došla na dvor Chen Shubaovog oca cara Xuana raditi kao sluškinja Supruge Gong. Čim ju je ugledao, tadašnji krunski princ Chen Shubao se u nju zaljubio i uzeo je za konkubinu. Iako je nikada nije proglasio caricom, odnsono izjednačio u statusu sa službenom suprugom caricom Shen Wuhua sa vremenom je postala toliko uticajna da je njenog sina Chen Shena učinio krunskim princom umjesto Chen Yina, sina koga je imao sa Shen Wuhua. Godine 589. su južnu Kinu napale trupe sjeverne dinastije Sui te zauzele prijestolnicu Jiankang. Tada su i Chen Shubao i njegove konkubine zarobljene. Car i njegova djeca su pošteđeni i odvedeni na dvor cara Wena, ali ju je general Gao Jiong dao pogubiti, usprkos izričitog naređenja njegovog pretpostavljenog, princa Yang Guanga, da to ne učini. Gao Jiong je tu odluku opravdao time što je Zhang Lihua usporedio sa Daji, zlom suprugom kralja Zhoua od Shanga, odnosno smatrao ju je odgovornom za propast jedne kineske države. Godine 607. je princ Yang, tada već car Yang, dao pogubiti Gao Jionga, a što dio kineskih historičara tumači kao odmazdu za pogubljenje Zhang Lihua.

## Literatura
* *[[Knjiga Chena]]*, vol. 7.
* *[[Historija Južnih dinastija]]*, vol. 12.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/ssh2.htm 
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 176, 177.
Filmografija Jennifer Lopez

## Filmovi
Ovo je kronološka lista filmova u kojima se Jennifer Lopez pojavljuje.

jennifer lopez is the best!!!

## Televizija
Ovo je kronološka lista televizijskih emisija u kojima se Jennifer Lopez pojavljuje.

## Producent

## Poveznice
* 

## Референце
Kerdon

**Cerdon** ili **Kerdon** (gr. Κέρδων) je bio sirijski gnostik, koji je za vrijeme pape Higina (138—142) i cara Antonina Pija (138—161) boravio u Rimu. Bio je poznanik Markiona. Irenej tvrdi da je bio učitelj Marciona, dok Tertulijan piše da je bio Markionov učenik .

## Izvori


## Povezano
* Rano hrišćanstvo
* Gnosticizam

## Vanjske veze
*  Cerdo, Gnostic teacher
*  Cerdo (britannica)
Azem Vlasi

**Azem Vlasi** (; Kosovska Kamenica, 23. decembar 1948) je kosovski advokat i političar, nekadašnji visoki državni i partijski funkcioner u Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji, a danas savetnik predsednika Republike Kosovo.

## Biografija
Osnovno i srednje obrazovanje završio u Kosovskoj Kamenici a prava na Univerzitetu u Prištini. U periodu 1974-1978 bio je predsednik Saveza socijalističke omladine Jugoslavije, zatim predsednik Socijalističkog saveza radnog naroda Kosova (1981-1982), potom član Predsedništva Pokrajinskog komiteta Saveza komunista Kosova i Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije (1982-1988). U međuvremenu je maja 1986. biran za predsednika Saveza komunista Kosova.

Na toj dužnosti bio je do jeseni 1988. godine, kada dolazi u sukob sa novim rukovodstvom SR Srbije, na čelu sa Slobodanom Miloševićem. Milošević je tada sprovodio svoju antibirokratsku revoluciju, čiji je cilj bio unitarizacija Srbije. Pokrajinsko rukovodstvo AP Kosova, na čelu sa Azemom Vlasijem, se suprotstavilo ustavnim i političkim promenama koje je Milošević najavljivao, a koje bi Kosovu oduzele visok stepen autonomije zagarantovane Ustavom 1974. godine. Tada su organizovani masovni protesti Albanaca na Kosovu, koji su pružili podršku Vlasiju. Protesti su kulminirali februara 1989. godine, kada su se rudari u rudniku Stari Trg zabarikadirali u svoja rudarska okna, zahtevajući obustavu najavljenih ustavnih promena. Ubrzo je rukovodstvo Slovenije pružilo podršku rudarima. U Srbiji je, međutim, Milošević organizovao veliki miting u Beogradu 28. februara, na kojem je nekoliko stotina hiljada ljudi skandiralo: "*Uhapsite Vlasija*", na šta je Milošević odgovorio: „*Ne čujem vas dobro, ali biće hapšenja*". Vlasi je ubrzo uhapšen, početkom marta, kada je srpska policija ugušila otpor Albanaca u pokrajini. Vlasi je osuđen zbog "*kontrarevolucionarne*" aktivnosti. Iz zatvora je izašao aprila 1990. godine.

Vlasi je kasnije radio kao advokat i politički savetnik mnogih kosovskih političara. Tako je 2005. postao savetnik tadašnjeg kosovskog premijera Bajrama Kosumija, a kasnije i Agima Čekua.

Vlasi je oženjen novinarkom Nadirom Avdić - Vlasi; otac je dvoje dece koja su se školovala u SAD i tamo ostala da žive.

## Izvori
Centralni komitet Saveza komunista Jugoslavije

**Centralni komitet Saveza komunista Jugoslavije** (**CK SKJ**) je bio najviši rukovodeći organ u Savezu komunista Jugoslavije (SKJ) između dva Kongresa.

Od aprila 1919. do juna 1920. godine nazivao se **Centralno partijsko veće [[Socijalistička radnička partija Jugoslavije (komunista)|SRPJ(k)]]**, od juna 1920. do februara 1925. godine **Centralno partijsko veće [[Komunistička partija Jugoslavije|KPJ]]** i od februara 1925. do Šestog kongresa KPJ, novembra 1952. godine, **Centralni komitet KPJ**.

CK SKJ je bio državni organ u Jugoslaviji, u kojem su bili zastupljeni predstavnici partije iz svih jugoslovenskih republika i pokrajina.

Godine 1963, umesto funkcije generalnog sekretara uvedena je funkcija predsednika SKJ, a Josip Broz Tito je tu funkciju obavljao do svoje smrti, maja 1980. godine. Nakon njega, redosled predsednika je bio sledeći:
* Lazar Mojsov (1980-1981)
* Dušan Dragosavac (1981-1982)
* Mitja Ribičič (1982-1983)
* Dragoslav Marković (1983-1984)
* Ali Šukrija (1984-1985)
* Vidoje Žarković (1985-1986)
* Milanko Renovica (1986-1987)
* Boško Krunić (1987-1988)
* Stipe Šuvar (1988-1989)
* Milan Pančevski (1989-1990)
Centralni komitet je nestao sa političke scene januara 1990. godine, raspadom Saveza komunista Jugoslavije.

## Povezano
* Članovi Centralnog komiteta KPJ-SKJ
Autonomija

**Autonomija** (grč. *αὐτονομία* — samozakonje; *auto* — sam i *nomos* — zakon) može biti:
* politička,
* etnička,
* kulturna,
* ekonomska,
* funkcionalna i/ili verska.

U filozofiji i etici, autonomija je sposobnost uma da bude zakonodavan u pitanjima praktične filozofije, odnosno da se lična volja podvrgava univerzalnom moralnom načelu, čime se eliminišu neravnopravnosti i subjektivizam u moralnom suđenju.

U psihologiji ličnosti, odnosi se na samostalnost i nezavisnost individue u svom ponašanju i mišljenju u odnosu na autoritete i svoju širu socijalnu i kulturnu sredinu.

U fiziologiji, autonomni nervni sistem je nezavistan u odnosu na centralni.

U politici, samostalnost upravljanja u okviru jedne države.

## Napomene
Četinari

**Četinari** (lat. *Pinophyta*) su skupina biljaka koje pripadaju u golosjemenjače i obuhvaćaju 630 suvremenih vrsta .

Listovi četinjača obično su iglice, mogu biti kratke, kao kod tise (oko 1,5&nbsp;cm) ili dugačke i do 25&nbsp;cm, kao kod američkog borovca. Neke četinjače (kao što su tuja i čempres) umjesto iglica imaju listove u obliku ljuskica. Četinari rastu uglavnom kao šumsko drveće, a neke vrste imaju oblik grmlja. Uglavnom rastu na sjevernoj polutki u subarktičkoj zoni i zauzimaju ogromna prostranstva Skandinavije, Rusije i Kanade.

Reproduktivni organi četinara organizirani su u češere. U muškim češerima nastaju peludna zrna. Ona su kod četinara prilagođena oprašivanju pomoću vjetra ili životinja. Pelud se može prenijeti na velike udaljenosti. Za proces oplodnje nije neophodna voda.

## Galerija

Taxus baccata MHNT.jpg|Tisa
Araucaria Leaves.JPG|Araukarija
Sequoiadendron giganteum MHNT.BOT.2004.0.191.jpg|Češeri sekvoje
Mélèze en Automne.JPG|Ariš
Cunninghamia lanceolata - ramos.jpg|Obični čempres
Jeneverbes.jpg|Obična borovica
Cryptomeria-Saint-Gilles.jpg|Kriptomerija
Cunninghamia lanceolata - ramos.jpg|Kuningamija


## Vidi i:
* Golosjemenjače
* Crnogorična šuma
* Borovke

## Reference
Jošua

**Jošua sin Nunov** ili **Isus Navin** ( [*Y'hoshuaʿ*];  [*Iesoús*],  [*Yusha ʿ ibn Nūn*]) je bio vođa jevrejskog naroda posle smrti Mojsija. Prema Bibliji, on i Halev su ušli u Obećanu zemlju sa hiljadama Jevreja koji su sa Mojsijem izašli iz Egipta.

O njemu se govori u knjigama Izlazak, Brojevi i Knjiga Isusa Navina. Prema Bibliji, nosio je ime Hošea, i bio je sin Nunov, iz plemena Efrajimova, ali ga je Mojsije nazvao Jošua/Isus (Brojevi 13:16) i to je ime po kojem je poznat. Rođen je u Egiptu pre egzodusa, verovatno iste godina kao i Halev.

On je bio jedan od dvanaest uhoda Izrailja koje je poslao Mojsije da istražuju Hanan. (Brojevi 13:1-16) Posle smrti Mojsija, on je doveo Izrailjska plemena u osvajanje Hanana.

Muslimani, takođe, poštuju Jošuu. Šiiti veruju da je jedan od proroka imama.

Prema biblijskom predanju, živeo je ukupno 110 godina. Umro je oko 1440. godine pre nove ere.

## Povezano
Jošua (knjiga)
Apeles

**Apel** ili **Apeles** (*Apelles*) je ranohrišćanski teolog iz 2. vijeka i najznačajniji Marcionov učenik.

Apeles se u Rimu priključio Markionu, a još za njegova života otišao je u Aleksandriju, gde je razradio učenje da je demijurga stvorio dobri bog. On je donekle izmijenio učiteljevu nauku, jer je njegov dualizam pretvorio u naučavanje o jednom vrhovnom principu. Prema predanju, u jednoj disputi ga je Rodon, koji je bio katolik, pitao, odakle dokazuje da ima samo jedan vrhovni princip. On je odgovorio da ne zna zašto ima samo jedan vrhovni princip (*mia [[arche]]*), ali da se instinktivno »osjeća nagnatim da samo tako vjeruje«.

Apelles je napisao djelo »Silogizmi« (*Syllogismoi*), u najmanje 38 knjiga, u kojima je dokazivao da su Mojsijeve knjige pune neistina, pa prema tome ne mogu biti božjeg porekla. Fragmenti su sačuvani kod Ambrozija (*De Paradiso*). Napisao je i djelo Objave (*Phaneroseis*), gdje je riječ o nekoj vidjelici Filomeni iz Rima, ali to je izgubljeno. Čini se, da se Apelles poslije svoga boravka u Aleksandriji vratio u Rim.

Od Euzebija saznajemo da je zabacivao proroštva, i da su ga kao starca poštivali zbog načina života.

## Izvori

## Povezano
* Markion
* Gnosticizam
* Rano hrišćanstvo
Li Jiancheng

**Li Jiancheng** (李建成) (589 – 2. jul 626), formalno **Krunski princ Yin** (隱太子, doslovno, "skriveni krunski princ"), nadimak **Pishamen** (毗沙門), bio je krunski princ kineske dinastije Tang. Bio je najstariji sin njenog osnivača cara Gaozua (Li Yuan) i kao takav stekao status prijestonasljednika nakon osnivanja dinastija 618. Iako se iskazao kao sposobni vojskovođa, zasjenile su ga zasluge njegovog mlađeg brata Li Shimina, princa od Qina, te je između braće nastalo suparništvo. Ono je eskaliralo godinama, pri čemu je na Li Jianchengovu stranu stao mlađi brat Li Yuanji, princ od Qija. Godine 626. se Li Shimin uplašio da ga Li Jiancheng i Li Yuanji nastoje ubiti, te ih je odlučio preduhitriti tako što je u okolici carske palače, odnosno kraj kapije Xuanwu, postavio zasjedu u kojoj su oba brata ubijena. Taj je događaj potakao cara Gaozua, zabrinutog da bi se krvoproliće moglo nastaviti, da Li Shiminu odmah preda prijestolje koje je preuzeo kao car Taizong. 

## Napomene
590.

__NOTOC__
Godina **590.** (**[[rimske brojke|DXC]]**) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru. Oznaka 590. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* 6.1. &ndash; Hormizd IV svrgnut sa sasanidskog prijestolja Perzije.
* 15.2. &ndash; Hozroje II okrunjen za novog kralja Perzije.
* 20.2. &ndash; Otpočinje sukob između Hozroja II i njegovog suparnika, generala Bahrama Čobina; dvije se vojske sreću kraj Ktesifona.
* 28.2. &ndash; Bahram iznenada noću napada Hozrojevu vojsku; Hozroje je prisiljen bježati u Cirkezij.
* 9.3. &ndash; Bahram Čobin okrunjen za novog perzijskog kralja - Bahrama VI.
* ljeto &ndash; Izbjegli Hozroje sklapa sporazum sa bizantskim carem Mavrikijem koji ga pristaje vratiti na prijestolje, te prekida primirje koje je privremeno obustavilo bizantsko-perzijski rat.
* 3.9. &ndash; Grgur I Veliki nasljeđuje Pelagija II kao 64. papa (do 604). 
** Papinstvo od vremena Gelazija I nema efektivnu vlast na zapadu (Galija, Hispanija) a osporena je i u Italiji od Lombarda i Bizantinaca.
** Lombardi su nadomak Rima, grad je pun izbjeglica, Grgur organizira pomoć.
** U Rim je sa Krete stigla ikona Bogorodice, poznata kao *[[Salus Populi Romani]]*, smještena u baziliku sv. Marije Velike.
* Kadungon nasljeđuje Avani Culamanija kao vladar Pandijanskog Kraljevstva u Indiji.
* Sveti Kolumban dolazi u Galiju i osniva samostan u Luxeuilu.
* Owain mab Urien postaje kralj Rhegeda (približni datum).


## Rođenja
* Jajang Yulsa, redovnik u korejskoj državi Silla
* Khalid ibn al-Walid, arapski muslimanski vojskovođa

## Smrti
* 7.2. &ndash; papa Pelagije II
* februar &ndash; Hormizd IV, perzijski kralj
* 5.9. &ndash; Authari, kralj Langobarda
* Sveti Blane, škotski svetac

## Reference
Sveti Blane

**Sveti Blane** (staroirski *Bláán*; ? - 590) je bio kršćanski biskup i ispovjednik u Škotskoj. Rođen je na otoku Bute kao nećak sv. Cathana, a obrazovao se u Irskoj kod sv. Comgalla i Kennetha; postao je redovnik, otišao u Škotsku, i postao biskup Pikta. Pripisuje mu se nekoliko čuda, uključujući vraćanje umrlog dječaka u život.
Pandja

**Pandjanska dinastija** () je bila drevna dinastija tamilskih vladara, jedna od četiri velike tamilske dinastije (ostale tri su bile Chola, Chera i Pallava), koje su vladale Južnom indijom do 15. vijeka.

*Pandja* ili *Pandyan* su izrazi koji su poznati u zapadnim antičkim izvorima, pa se tako spominje da je rimski car August primio izaslanstvo kralja *Pandijana od Dramire*. Antički tekst *[[Periplej Eritrejskog mora]]*, pak, spominje zemlju po imenu *Pandyan Mediterranea*, a geograf Ptolomej spominje *Modura Regia Pandyan*. Neka od kasnijih arheoloških i historijskih istraživanja spominju da se Pandja prvi put spominje još 550. pne. Taj entitet, koji je opisan u sangamskoj književnosti i za koji su kasniji historičari koristili izraz Rano Pandjansko Kraljevstvo je, po svemu sudeći, u kasnoj antici nestao pod udarom dinastije Kalabhras.

U 6. vijeku ili početkom 7. vijeku je Kalabhre uz pomoć dinastije Pallava porazio Kadungon, kralj koji se smatra osnivačem, odnosno obnoviteljom Pandjanskog Kraljevstva. On je uspostavio kraljevstvo sa sjedištem u Maduraiju. Dinastija je nekoliko vijekova kasnije oslabila i u 9. vijeku izgubila teritorije pod udarom dinastije Chola. Pandje su bile prisiljene sklopiti savez sa Cherama kao i sa sinhaleškim vladarima. Slabljenje države Chola je, pak, krajem 12. i u 13. vijeku stvorilo priliku da Pandja ponovno ojača u periodu Kasne Pandje. Vladari Padnje su tako prodrli na sjever, na područje Telugua i osvojili državu Kalinga u današnjoj indijskoj državi Orissa kao i sjeverni dio Šri Lanke. To je omogućilo stvaranje pomorskih i trgovačkih veza sa carstvom Srivijaya u Jugoistočnoj Aziji; područje Pandje je za vrijeme svojih putovanja krajem 13. vijeka posjetio i Marko Polo te ga kasnije opisao kao najbogatiju državu na svijetu.

Pandjanska dinastija se, međutim, nije mogla oduprti napadima muslimanskog Delhijskog Sultanata, koje je početkom 14. vijeka uspjelo poraziti pandjanske vojske i postepeno osvojiti pandjansku teritoriju. Na mjestu Pandje je stvoren Madurajski Sultanat.

## Reference

## Literatura

* Carswell, John. 1991. "The Port of Mantai, Sri Lanka." *RAI*, pp.&nbsp;197–203.
* Hill, John E. 2004. *The Peoples of the West from the Weilüe* 魏略 *by Yu Huan* 魚豢*: A Third Century Chinese Account Composed between 239 and 265 CE.* Draft annotated English translation. http://depts.washington.edu/silkroad/texts/weilue/weilue.html
* 
* 
* 
* 
* 
* Ray, Himanshu Prabha, ed. 1996. *Tradition and Archaeology: Early Maritime Contacts in the Indian Ocean*. Proceedings of the International Seminar Techno-Archaeological Perspectives of Seafaring in the Indian Ocean 4th cent. B.C. – 15th cent. A.D. New Delhi, February 28 – March 4, 1994. New Delhi, and Jean-François SALLES, Lyon. First published 1996. Reprinted 1998. Manohar Publishers & Distributors, New Delhi.
* Reddy, P. Krishna Mohan. 2001. "Maritime Trade of Early South India: New Archaeological Evidences from Motupalli, Andhra Pradesh." *East and West* Vol. 51 – Nos. 1–2 (June 2001), pp.&nbsp;143–156.
* 
*
Pandija

**Pandija** () je u grčkoj mitologiji bila boginja punog meseca.

## Mitologija
Bila je kćerka Zevsa i Selene i smatrana je božanstvom punog meseca, ali i rose koja hrani zemlju, pa su je neki autori nazvali Ersa, što znači „rosa“, ali i Nemeja. Nejasno je da li su to nazivi za istu ličnost ili se radi o različitim mitološkim ličnostima. Moguće je i da je ona bila jedna od pedeset kćerki Selene i Endimiona. Živela je među bogovima i opisivana je kao izuzetno („uzbuđujuće“) lepa.

## Kult
Prema Pindaru, njeno ime je bilo Nemeja i ona je bila eponimna heroina grada Nemeje, gde je poštovan kult njene majke, Selene. Kraj tog grada, u gradu Flijuntu u Sikionu je bila poštovana boginja Dija, koja je možda Pandija, a možda i boginja Heba. Međutim, Hebina majka Hera je često identifikovana sa Pandijinom majkom Selenom.

## Izvori
Nemeja (grad)

**Nemeja** () je u grčkoj mitologiji bila nimfa, koju je Pindar poistovećivao sa Pandijom.

## Mitologija
Bila je najada sa izvora u gradu Nemeji na Argosu i prema Pausaniji, najstarija kćerka rečnog boga Asopa. Plutarh ju je opisao kao boginju grada koji je nosio njeno ime. Osim što je poistovećena sa Pandijom, poistovećena je i sa nimfom Langijom. Kao kćerka rečnog boga, ona je i sama personifikacija reku koja je pravila granicu između Sikiona i Korinta. Prema nekim izvorima, ona je majka Arhemora u čiju čast su osnovane nemejske igre.

## U umetnosti
Njen lik se najverovatnije pojavljuje na vazi iz 6. veka gde su prikazani Herakle i Nemejski lav, kako nakon borbe prinosi junaku vodu. Pausanija je izveštavao da je njena statua, zajedno sa statuom njenog oca Asopa i drugih njegovih kćerki bila u Olimpiji.

## Reference
Kadungon

**Kadungon** je bio pandjanski kralj koji je početkom 7. vijeka obnovio pandjansku vladavinu nad Južnom Indijom. Zajedno sa palavanskim kraljem Simhavishnuom se tradicionalno smatra zaslužnim za kraj kalabranske vladavine, čime je počeo novi period tamilske historije. Većina historičara, uključujući R. C. Majumdara, navodi da je Kadungon vladao u periodu 590-620.

## Izvori
Luxeuil-les-Bains

**Luxeuil-les-Bains** je općina (commune) u istočnoj Francuskoj koja administrativno pripada departmanu Haute-Saône u regiji Franche-Comté.

Luxeuil (u starijim tekstovima ponekad navođen kao Luxeu) potiče od rimskog naselja pod imenom *Luxovium*, za koga se tvrdi da je sadržavalo niz impozantnih građevina prije nego što su ga godine 451. uništili Huni pod Atilom. Godine 590. je irski kršćanski misionar Sveti Kolumban na njegovim ruševinama osnovao opatiju Luxeuil, koja će postati jednim od najpoznatiji samostana u Franche-Comtéu. U 8. vijeku su opatiju prilikom pljačkaškog pohoda uništili Saraceni; poslije toga je samostan obnovljen, ali su njega, kao i naselje oko njega, u 9. vijeku u više navrata opljačkali i razorili Normani, Mađari i muslimani. Učestalo uništavanje samostana u srcu Zapadne Evrope se navodi kao argument historičara koji nastoje opravdati korištenje izraza* [[mračni vijek (Evropa)|mračno doba]]* za rani srednji vijek.

Usprkos toga, opatija se obnovila, a njena škola je stekla veliki ugled u srednjem vijeku; moć opata Luxeuilla je međutim, ograničena zahvaljujući caru Karlu V, a opatija je ukinuta u vrijeme francuske revolucije.

## Vanjske veze

* New tourist office website (in French)
* Tourist office website  (in French)
Opatija Luxeuil

**Opatija Luxeil** ili **Samostan Svetog Petra i Svetog Pavla u Luxeuilu** ( je bila jedna od najpoznatijih katoličkih opatija u Burgundiji. Osnovao ju je između 585. i 590. irski kršćanski misionar Sveti Kolumban na mjestu rimskog naselja *Luxovium*, uništenog od strane Atile 451. Prema navodima Kolumbanovog biografa Jonasa od Bobbioa, Kolumban je kao lokaciju odabrao nekadašnji paganski hram. Samostan se brzo razvio; iako je Kolumban protjeran od strane austrazijskog kralja Teuderika II i Brunhilde, samostan se nastavio razvijati, zahvaljujući Kolumbanovim nasljednicima Eustaceu i Svetom Waldebertu. Razvoj samostana je, međutim, brutalno prekinut kada ga je godine zauzeo 732. maurski vojskovođa Abdul Rahman Al Ghafiqi te pri tome spalio samostanske zgrade i masakrirao žitelje obližnjeg naselja. Preživjeli su kasnije obnovili samostan, ali su ga u 9. vijeku zauzeli, opljačkali i uništili Normani. Samostan je uništavan i obnavljan još nekoliko puta, sve dok ga konačno nije obnovio Sveti Ansegije, njegov osamnaesti opat. U 17. vijeku se opatija priključila benediktinskom pokretu kongregacije sv. Vannea. Za vrijeme francuske revolucije su redovnici protjerani iz samostana; sve njegove zgrade su uništene, a na njihovim ruševinama podignute kuće i druge svjetovne građevine u Luxeilu. Jedini izuzetak je gotička crkva koja je do 1901. služila kao sjemenište, a danas služi kao župna crkva.

## Vanjske veze

* Catholic Encyclopedia article: Luxeuil
*  Northvegr: Roman ruins of the baths at Luxeuil
Kralj Cole

**Kralj Cole** ili **Coel** je naziv za polulegendarnu ličnost ili nekoliko istoimenih ličnosti koje se pojavljuju u britanskim srednjovjekovnim književnim izvorima, gdje je obično navođen kao monarh, odnosno predak nekoliko kraljevskih dinastija koje su se pojavile u Britaniji u kasnoj antici ili ranom srednjem vijeku. 

Velški izvori ga navode kao pretka britskih dinastija u današnjoj sjevernoj Engleskoj i sjevernoj Škotskoj, odnosno na području poznatom kao Hen Ogledd ("Stari Sjever"). Kao njegovi potomci se navode kralj Urien od Rhegeda; Gwallog od Elmeta; braća Gwrgi i Peredur, te Clydno Eiddin, kralj Eiddina (današnji Edinburgh). Također se navodi da je bio tast Cunedde, osnivača Gwynedda u današnjem Sjevernom Walesu.

Srednjovjekovni engleski historičar Henry od Huntingdona u svom djelu *Historia Anglorum* navodi kralja Coela od Colchestera koji je navodno bio otac svete Helene, odnosno djed rimskog cara Konstantina. Isto navodi i Geoffrey od Montmoutha u svom djelu *[[Historia Regum Britanniae]]*.

Moderni britanski historičar John Morris je iznio hipotezu kako je podloga za mitskog kralja Coela bila stvarna ličnost u liku rimskog vojnog komandanta ili guvernera koji je živio u periodu od 350. do 420. Prema Morrisu, za vrijeme rimskog napuštanja Britanije 410. je Coel najvjerojatnije ostao sa dijelom trupa u Eborakumu i odatle vladao post-rimskom Britanijom; njegovi sinovi i nasljednici su kasnije stvorili britska kraljevstva koja su se u kasnijim vijekovima i decenijama borila sa Anglosaksoncima.

## Izvori
;Literatura
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Rheged

**Rheged** (fonetski:ˈr̥ɛɡɛd) je bilo britsko kraljevstvo post-rimske Britanije , odnosno jedno od kraljevstava područja koje se u kasnijim velškim srednjovjekovnim kronikama i pjesmama zvalo *[[Hen Ogledd]]* ("Stari sjever") i u ranom srednjem vijeku pokrivalo današnju sjevernu Englesku i južnu Škotsku. Precizne granice Rhegeda nikada nisu navedene, ali većina historičara vjeruje da je središte države bilo današnja Cumbria u Sjeverozapadnoj Engleskoj te da je Rheged mogao sadržavati i dijelove Lancashirea i Škotske. U historijskim izvorima Rheged se vezuje za kralja Uriena Rhegeda i njegovu porodicu. Podanici kraljevstva su govorili kumbrijski, britski dijalekt srodan starovelškom.

Krajem 6. vijeka je Urien došao u sukob sa susjednim anglijskim kraljevstvom Bernicija te ga porazio i umalo uništio; međutim, i on i sin Owain su ubijeni od strane drugih britskih poglavica, što je dovelo do slabljenja moći Uriena. Oko 638. se regedska princeza Riemmelth udala za nortumbrijskog kralja Oswiua čime je, prema mišljenju dijela historičara, utrt put postepenom preuzimanju Rhegeda od strane Nortumbrije, dovršenog oko 730. U nekoliko kasnijih vijekova je britski karakter Rhegeda nestao, a stanovništvo počelo govoriti staroengleski; u 10. vijeku, nakon vikinških osvajanja Nortumbrije, Rheged je došao pod vlast britske Kraljevine Strathclyde, kasnije inkorporirane u Škotsku.

## Napomene

## Literatura
* Bartrum, PC (1966) *Early Welsh Genealogical Tracts*
* Chadwick, H.M. (1959) *Cambridge Studies in Early British History,* Cambridge University Press
* Chadwick, H.M. and Chadwick, N.K. (1940) *The Growth of Literature,* Volume 1, Cambridge University Press
* Chadwick, N.K (1973) *Studies in the Early British Church,* Archon Books. 
* Ellis, Peter Beresford (1993) *Celt and Saxon*
* Higham, Nick (1986) *The Northern Counties to AD 1000 *
* Jackson, Kenneth (1953) *Language & History in Early Britain*, Edinburgh University Press
* Kapelle, W.E. (1979) *The Norman Conquest of the North: the Region and its Transformation, 1000-1135.* University of North Carolina Press.
* Marsden, John (1992) *Northanhymbre Saga*
* Morris, John (1973) *The Age of Arthur*
* Morris-Jones, John (1918) *Y Commrodor 28*
* Williams, Ifor (1935) *Canu Llywarch Hen*
* Williams, Ifor (1960) *Canu Taliesin *
* Williams, Ifor Ed. (1972) ''The Beginnings of Welsh Poetry," University of Wales Press.
Meirchion Gul

**Meirchion Gul** (fl. kraj 5. vijeka?) je bio kralj britskog (post-rimskog) kraljevstva Rheged na današnjem sjeverozapadu Engleske. Poznat je prije svega iz srednjovjekovnih genealogija, te se o njemu ne zna ništa osim da je bio unuk polumitskog kralja Coela Hena, odnosno otac kralja Cynfarha Oera i princa Llywarcha Hena. 

## Literatura
* Rachel Bromwich (gol.), *Trioedd Ynys Prydein* (Cardiff, 1961; republished 1991).
Cynfarch Oer

**Cynfarch Oer** (također poznat i kao **Cunomarcus** ili **Cynfarch ap Meirchion**; 6. vijek) bio je kralj britskog (post-rimskog) kraljevstva Rheged na današnjem sjeverozapadu Engleske i jugozapadu Škotske. O njemu se ne zna ništa, osim da je bio sin kralja po imenu Meirchion Gul i otac daleko poznatijeg kralja Uriena. Dio historičara pretpostavlja da je sudjelovao u bitci kod Arfedrydda godine 573.
Glee (TV serija)

***Glee*** je američki mjuzikl, komedija-drama televizijska serija koja se prikazuje na Foxu u SAD-u. Serija prati srednjoškolski glee klub "New Directions", dok se njihovi članovi součavaju sa vezama te ostalim pitanjima. Glavni likovi u seriji su: direktor kluba Will Schuester (Matthew Morrison), trenerica navijačica Sue Sylvester (Jane Lynch), savjetnica Emma Pillsbury (Jayma Mays), Willova bivša supruga Terri Schuester (Jessalyn Gilsig), te članovi kluba koje igraju Dianna Agron, Chris Colfer, Kevin McHale, Lea Michele, Cory Monteith, Amber Riley, Mark Salling i Jenna Ushkowitz. U drugoj sezoni, glavni glumci postaju i Mike O'Malley, Heather Morris i Naya Rivera.

Seriju su kreirali Ryan Murphy, Brad Falchuk i Ian Brennan koji su u početku htjeli "Glee" kao film. Njih trojica su napisali sve epizode serije. Pilot epizoda prikazana je 19. maja 2009. godine, te je prva sezona prikazivana od 9. septembra 2009. do 8. juna 2010. godine. Druga sezona je poč 21. septembra 2010. 2011. objavljeno je da će biti i treće sezone. U *Glee*u se izvode pjesme, koje izabira Murhy. U seriji se pjevaju i stari i novi hitovi. Izdati su i CD-ovi s muzikom iz serije. Tokom prve sezone, *Glee* je dobio uglavnom pozitivne kritike, na Metacritic-u ima skor 78 od 100 . Tokom prve sezone, serija je bila nominovana za 19 Emmyja, 4 Zlatna Globusa, 6 Sattelite nagrade, te 57 ostalih nagrada. 2010. serija dobila Zlatni globus za najbolju televizijsku seriju – komedija ili mjuzikl (godinu dana kasnije serija ponovo dobiva istu nagradu), Emmyje za Jane Lynch, gostujucu zvijezdu Neil Patrick Harrisa i Murphyja za režiranje prve epizode. Jane Lynch i Chris Colfer su osvojili Zlatne Globuse za Zlatni globus za najbolju sporednu glumicu u seriji, miniseriji ili televizijskom filmu (Lynch) i Zlatni globus za najboljeg sporednog glumca u seriji, miniseriji ili televizijskom filmu (Colfer), Mathew Morrison je dobio nominaciju za Zlatni globus za najboljeg glumca u televizijskoj seriji – komedija ili mjuzikl, dok je Lea Michele nominovana za Zlatni globus za najbolju glumicu u televizijskoj seriji – komedija ili mjuzikl. "Glee" je 2011. izabrana za serija koja će se prikazivati između poluvremena Super Bowla 

## Reference

## Vanjske veze

* 
* Glee Wiki
* 
* ''Glee'' episode list at TV Guide
* Encyclopedia Britannica: Glee (American television program)
Llywarch Hen

**Llywarch Hen** (doslovno 'Llywarch Stari'; 6. vijek) bio je princ britskog (post-rimskog) kraljevstva Rheged koje je priadalo Hen Ogleddu ('Stari Sjever', današnja južna Škotska i sjeverna Engleska). Otac mu je bio kralj Cynfarch Oer, a nećak kralj Urien. Poznat je prije svega kao protagonist danas izgubljene velške srednjovjekovne pjesme u kojoj izražava žaljenje zbog smrti svog nećaka Uriena te dolazi u Rheged sa njegovom odrezanom glavom; nakon što se protiv njega okrenu rhegedski plemići, Llywarch pronalazi utočište na jugu, u Powysu.

## Izvori
* Ifor Williams (ed.), *Canu Llywarch Hen* (University of Wales Press, 1935). Original Welsh text, edited with notes.

## Vanjske veze
* Ancient Texts: The Names of the Sons of Llywarch Hen

## Literatura
* Ford, Patrick K. "Llywarch, Ancestor of Welsh Princes." *[[Speculum (journal)|Speculum]]* 45.3 (1970): pp.&nbsp;442–50.
* Jackson, Kenneth. "The Poems of Llywarch the Aged." *Antiquity* 9:35 (1935): 323-7.
* Rowland, Jenny. *Early Welsh Saga Poetry: A Study and Edition of the Englynion*. Cambridge, 1990.
* Sims-Williams, Patrick. "The Provenance of the Llywarch Hen Poems: A Case for Llan-gors, Brycheiniog." *[[Cambrian Medieval Celtic Studies]]* 26 (1993): 27-63.
* Sims-Williams, Patrick. "The Death of Urien." *Cambrian Medieval Celtic Studies* 32 (1996): 25-56.
* Williams, Ifor, Sir. "The poems of Llywarch Hên (Sir John Rhys Memorial Lecture)." *Proceedings of the British Academy* 18 (1934 for 1932): 209-302.
* Williams, Ifor, Sir. *Lectures on Early Welsh Poetry*. Dublin, 1944.
Urien

**Urien** (zvan i *Urien Rheged*) je bio jedan vitezova Okruglog stola iz legende o Kralju Arthuru.

Pravi Urien je bio vladar britskog post-rimskog kraljevstva Rhegeda, kraja koji se vjerojatno odnosi na današnji Cumberland i dio susjednih zemalja. Živio je i vladao krajem 6. vijeka.
Njegov lik postao je predmetom nekoliko pjesama pripisanih Taliesinu, to se naročito odnosi na one posvećene bitkama kod Gwen Ystrata i Argoeda. U tim pjesmama se spominjenje njegov vatreni neprijatelj - Fflamddwyn, pretpostavlja se da bi to mogao biti onaj koji se u velškom zove - Ida, anglijski kralj Northumberlanda. Nenije u dodatku svoje Historia Brittonum navodi da je Urien bio jedan od četiri kneza, sa sjevera koji su se suprotstavili usponu Idinog sina Deodrica.

Urien je da spriječi njegovu daljnju agresiju opsjedao njegovu utvrdu - Lindisfarne. Ostala trojica kneževa bili su Rhydderch Hael, Gwallog ap Lleenog i Morcant. Prema legendi Morcant, ljubomoran zbog Urienovih uspjeha na bojnom polju i nezadovoljan raspodjelom plijena, organizirao je tokom te vojne kompanje njegovo ubistvo.

Njegov stric Llywarch Hen je u svojoj Elegiji za Uriena Rhegeda, taj događaj smješta u mjesto po imenu Aberlleu.

U Genealogiji svetaca zabilježeno je da je Urien, zajedno sa sinovima Cerediga ab Cunedda i svojim nećacima provalio u Južni Wales i pomogao izbaciti Dinastiju Gwynedd, koja tu stekla uporište u vrijeme vladavine rimskog cara Magnusa Maksima.

U kasnijim poemama njegov lik premješten je u Južni Wales, tu se pojavljuje kao kralj Urien od Gora, odnosno Gower iz Glamorgana.
Kao takvog ga opisuje i Thomas Malory u svom romanu Le Morte Darthur.

Urien je imao sina Owaina mab Ureina koji ga je naslijedio na tronu, njegov lik poslužio je kao baza za viteza Ywaina
## Reference

## Vanjske veze

* ''Urien Rheged'' na portalu Gordd Cymru
Riderch I od Alt Cluta

**Riderch I** (fl. 580; ? - cca. 614), poznat i kao **Riderch** ili **Rhydderch Hael** ("Velikodušni"), bio je vladar Alt Cluta (oblasti oko današnjeg Dumbarton Rocka) i Strathclydea, britskog (post-rimskog) kraljevstva u dolini rijeke Clyde u današnjoj Škotskoj. Predstavlja jednog od najpoznatijih vladara *[[Hen Ogledd]]a* ("Stari Sjever"), britskog područja u današnjoj južnoj Škotskoj i sjevernoj Engleskoj, te se često pojavljuje u srednjovjekovnim, često polumitskim i pseudohistorijskim tekstovima na velškom i latinskom.

Navodi se kako je ratovao protiv svog sjevernog susjeda, kralja Aidana od Dalriade, te da je sklopio savez sa kraljem Urienom od Rhegeda protiv anglijskog kraljevstva Bernicije; tada je sudjelovao u pohodu koji je bio uspješan sve do Urienovog ubistva od strane Morcanta Bulca.

## Reference
* Bromwich, Rachel, *Trioedd Ynys Prydein: The Triads of the Island of Britain*. Cardiff: University of Wales Press, 1978; revised ed. 1991
* Clarkson, Tim. "Rhydderch Hael." ''The Heroic Age'', Autumn/Winter 1999
* MacQuarrie, Alan, "The Kings of Strathclyde", in A. Grant & K.Stringer (eds.) *Medieval Scotland: Crown, Lordship and Community, Essays Presented to G. W. S. Barrow*, (Edinburgh, 1993), pp.&nbsp;1–19.
Owain mab Urien

**Owain mab Urien** (ili **Owein**) (? - cca. 595) bio je sin Uriena, kralja Rhegeda. Zajedno sa ocem se borio protiv Angla u kraljevstvu Bernicija. Slično kao i njegov otac, Owain je postao ličnost arturijanskog ciklusa legendi gdje poznat po imenima Ywain, Yvain, Ewain ili Uwain.

Oca je naslijedio nakon njegovog ubistva od strane Morcanta Bulca 590. I sam Owain je ubijen od Morcanta, i sa njegovom smrću je Rheged prestao biti važnijom silom na sjeveru Britanije.
590-e

**590-e** su decenija koja je počela 1. januara 590. i završila 31. decembra 599. 

## Događaji i trendovi
* 591 - Završen pretposljednji bizantsko-perzijski rat.
* Papa Grgur I na poziv kralja Aethelberta od Kenta u Britaniju šalje redovnika Augustina koji započinje sa pokrštavanjem Anglosaksonaca.

## Reference
591.

__NOTOC__
Godina **591.** (**[[rimske brojke|DXCI]]**) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 591. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Perzijski uzurpator Bahram VI je, uz istočnorimsku (bizantsku) pomoć poražen od strane kralja Hozoreja II, koji se vraća na sasanidsko prijestolje. Hozroje Bizantincima u znak zahvalnosti prepušta sporne granične teritorije čime završava bizantsko-perzijski rat.
* Agilulf se ženi za Teodelindu i postaje kralj Langobarda.
* 21.5. &ndash; U majanskom gradu Chinkultic sagrađeno igralište za mezoameričku igru loptom.
* Sagrađeni prvi bedemi oko kineskog grada Hangzhou.
* Budistički učenjak Jnanagupta prevodi Vimalakirti Sutru na kineski.
* Roj skakavaca uništava žetvu u Italiji.


## Rođenja
* Cadwallon, kralj Gwynedda
* Li Xiaogong, kineski carski princ i vojskovođa
* Su Dingfang, kineski vojskovođa

## Smrti
* Zotto, osnivač Vojvodstva Benevento
* Faroald I, prvi vojvoda od Spoleta
* Yan Zhitui, kineski učenjak, kaligraf, muzičar i državni službenik (r. 531)

## Reference
Glow by J.Lo

**Glow by J.Lo** je parfem od Jennifer Lopez za žene. Slogan "Fresh.Sexy.Clean" označava - *Fresh* (narandža, grejfrut, neroli), *Sexy* (ruža, sandalovo drvo, amber), *Clean* (jasmin, vanila, mošus, perunika). Kad su se oni pomješali, nastao je parfem Glow by J.Lo.

Bočica je duga, tanka i providna te oko nje ima narukvica na kojoj piše "J. Lo". 

## Lista parfema Jennifer Lopez
Do sada, Lopez je izdala 18 parfema:

01. edt *Glow* (2002)

02. edp *Still* (2003)

03. edt *Miami Glow* (2005)

04. edp *Live* (2005)

05. edt *Love at First Glow* (2006)

06. edp *Live Luxe* (2006)

07. edt *Glow After Dark* (2006)

08. *Glow Shimmer + Glow After Dark*

09. edp *Deseo* (April 2008)

10. edt *Deseo Forever* (April 2008),

11. edt *Deseo for Men* (Septembar 2008)

12. edp *Live Platinum* (jesen/ zima 2008), 

13. edt *Sunkissed Glow* (Februar 2009), 

14. edt *My Glow* (Oktobar 2009), 

15. edt *Blue Glow* (Februar 2010), 

16. edt *Love & Glamour* (Maj 2010), 

17. edt *L.A. Glow* (Jesen 2010)

18. *Love & Light* (2. julu 2011.)

## O parfemu
Glow je prvi parfem JLo koji je bio adresiran auditoriji od 16-25 godina. Glow je postao nevjerovatno popularan i već prve godine dobital od njegove prodaje je premašio 100 miliona dolara, što je podstaklo druge zvijezde da počnu proizvoditi svoje mirise. Osnovne note Glow su: neroli, ružičasti grejpfrut, ruža, sandalovina, amber, mošus, jasmin, iris i vanilija. JLo je željela da zadrži u parfemu miris čiste ljudske kože. Zaista parfem miriše veoma čisto, čak sapunjasto sa puderastom notom u tragu. Glow je kreirao Louise Turner 2002.
Juno (sonda)

**Juno** () je sonda američke svemirske agencije NASA lansirana 5. 8. 2011. čiji je cilj detaljno proučavanje nastanka i razvitka Jupitera i njegovog sistema.
Sonda je dobila ime po Junoni, ženi rimskog boga Jupitera. Lansirana sa Cape Canaverala u Floridi u 12:25 po lokalnom vremenu, a put do cilja će trajati pet godina. Kada stigne do cilja, Junona treba da napravi 33 rotacije oko Jupitera u polarnoj orbiti, i da – koristeći svojih 8 naučnih instrumenata – pronikne ispod oblaka koji pokrivaju planetu ispitujući poreko, strukturu, atmosferu i magnetosferu Jupitera i pokušavajući da utvrdi da li Jupiter ima čvrsto jezgro.
Chinkultic

**Chinkultic** je naziv za nekadašnji grad Maja čije se ruševine nalaze u meksičkoj državi Chiapas, oko 56&nbsp;km od suvremenog grada Comitán. Većina skulptura i građevina pripada klasičnom periodu Maja, od 3. do 9. vijeka, iako je grad bio nastanjen i u post-klasičnom periodu, prije nego što je konačno napušten u 13. vijeku. Među ruševinama se nalazi nekoliko stepenastih piramida, ali i igralište mezoameričke igre loptom, na kome se nalazi natpis koji označava 21. maj 591.

Grad je otkriven u 19. vijeku, ali su ozbiljnija arheološka istraživanja započela tek 1960-ih.

## Vanjske veze
*  Chinkultic on cnca.gob.mx  (with photos)
* Chinkultic on ecoturismolatino.com
Jajang

**Jajang** (590&ndash;658) je bio korejski budistički redovnik, rođen kao Kim Seonjong, član porodice Kim, vladajuće dinastije države Silla. Najpoznatiji je po tome što je godine 646. podigao hram Tongdosa u današnjem Busanu u Južnoj Koreji, te igrao važnu ulogu u uvođenju budizma kao službene religije u državi Silla.

## Izvori
Halid ibn Valid

**Halid ibn Valid** (arap. خالد بن الوليد‎; 592.-642.), jedan od Muhamedovih pratitelja i arapski vojskovođa koji se proslavio uspješnim ratovima protiv Bizanta i Sasanidskog Perzijskog Carstva. Pod njegovim se zapovjedništvom stanovništvo Arapskog poluotoka prvi put u povijesti ujedinilo pod zajedničku političku upravu kalifata, nakon čega je počelo njegovo širenje prema Levantu i Mezopotamiji. Zahvaljujući njegovom izuzetnom ratnom umijeću koje je uključivalo korištenje pokretnih trupa i lake konjice, između 632. i 636. godine pobijedio je neprijateljske arapske, bizantske i perzijske vojske osigurao prevlast nad Sirijom i zapadnom Mezopotamijom. Halid ibn Velid je ostao neporažen u više od 100 bitaka, a neke od njegovih pobjeda uključuju; bitka kod Akrabe (protiv suparničkih Arapa), bitka kod Valadže i bitka kod Ulaisa (obje protiv perzijskih snaga), bitka kod Firaza (protiv združenih bizantijsko-perzijskih vojski), bitka na Jarmuku (protiv bizantijske vojske). Godine 638. na vrhuncu vojne karijere, biva razriješen dužnosti od Kalife i četiri godine kasnije umire u sirijskom gradu Homsu gdje je i pokopan.

## Veze
* Muhamed
* Rašiduni

## Reference

## Literatura
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Vimalakirti Sutra

***Vimalakīrti Nirdeśa Sūtra*** (sanskrit: विमलकीर्ति निर्देश सूत्र), ili *Vimalakīrti Sūtra*, je Mahāyāna budistička sūtra. Ova sutr, između ostlog, poučava značenje nedualnosti. Važan aspekt spisa je izvještaj koji arhatima i bodisatvama daje laik Vimalakīrti, koji im objašnajva nauk Śūnyate ili praznine. Spis završava sa bezrječnim učenjem tišine.

## Vanjske veze
* Vimalakīrti Sūtra  (*Numata Center English translation*)
* Vimalakirti Nirdesa Sutra (*translation by [[Robert Thurman]]*)
Hangzhou

**Hangzhou** (kin: 杭州, pinyin: Hángzhōu) kineski je grad u provinciji Zhejiang.

## Stanovništvo
Gradska prefektura ima 8,7 milijuna stanovnika, područje općine Hangzhou ima 4,227 milijuna 2003. godine (gradske i prigradske četvrti), od kojih je 1,91 milijuna stanovnika u šest urbana jezgra okruga.

## Geografija
Grad se nalazi u istočnoj Kini, oko 180&nbsp;km južno od Šangaja. Jedan je od gradova na delti rijeke Yangtze.

## Administrativna podjela
Regija Hangzhoua ili prefektura na razini grada sadrži gradsko područje Hangzhou (osam okruga), tri gradska okruga, te dva obična okruga. Središnjih šest gradskih četvrti zauzimaju 682&nbsp;km ² (263,4&nbsp;km ²) a u njima živi 1.910.000 ljudi. Dvije prigradske općine zauzimaju 2.642&nbsp;km ² (1020&nbsp;km ²) a u njima živi 1.950.000 stanovnika.

## Gradovi prijatelji

## Galerija

Datoteka:Qiantang River Bridge.JPG
Datoteka:Hangzhou Bar.JPG
Datoteka:Luo han tang.JPG
Datoteka:Chenghuangmiao (City God Pavilion), Hangzhou(2568).jpg
Hangzhou-Lingyin-Tempel-38-Halle-2012-gje.jpg
Hangzhou-Lingyin-Tempel-26-Buddha-2012-gje.jpg
Hangzhou-Apotheke-20-2012-gje.jpg
Hangzhou-40-Lastfahrrad-2012-gje.jpg
Hangzhou-Teeplantage-04-Straeucher-2012-gje.jpg
Hangzhou-Westsee-22-Boot-2012-gje.jpg


## Izvor

## Vanjske veze

* Zvanična internet prezentacija grada 
* Fotografije