open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Liridi

**Liridi** su meteorski roj kojemu je radijant u zviježđu Liri, pojavljuje se oko 20. travnja, a stiže s putanje kometa Thatcher. Opaža se već 2500 godina, a posebno je bio jak 15. pr. Kr.  Brzina kojom se čestice meteorske kiše javljaju je oko 48 km/s. Učestalost je otprilike 10 meteora u satu (obično od 5 do 20). Liridi svijetle s prividnom magnitudom +2, a mogu se pojaviti i svjetliji.  

## Što uzrokuje meteorske pljuskove
Kako se približavanjem kometa Suncu povećava temperatura na njegovoj površini, led se počinje topiti i topljenjem leda komet se počinje raspadati te se tom vrtnjom oko Sunca kometi mrve. Iza njega ostaje trag prašine i komadića stijena. Ako se kometova putanja presiječe sa Zemljinom i na Zemljinoj stazi ostavi prašine, Zemlja će svake godine ulijetati u taj oblak prašine. Zbog trenja zraka u atmosferi, čestice prašine se zapale i u atmosferi nakratko ostave sjajan trag - nastaje meteor. Visina na kojoj nastaju ti tragovi izgaranja je od 40 do 80 km. Brzina kojom udaraju je oko 62 km/s (Perzeidi), te je velika rijetkost da meteor dođe do tla.

Meteorski rojevi nastaju s ulaskom Zemlje u oblak sitnih krutih čestica. Promatrajući staze meteora, čini nam se, zbog perspektive, da izviru iz jednog područja neba; to je radijant. Meteorskih rojeva ima nekoliko desetaka i odlikuju se dobom godine kada se javljaju. Rojevi nastaju od kometa koji još postoje ili koji su već nestali. Čak je i za mnoge sporadičke meteore nađeno da stižu s kometskih staza. No to ne isključuje mogućnost da rojevi nastaju u području ekliptike i na neki drugi način. Kometi su praćeni oblakom praha koji je najveće gustoće u blizini samog kometa; oblak praha protegnut stazom zvat ćemo meteorskim potokom. Na stazama starih kometa, a i kometa koji su nestali, prah je rasprostrt jednoliko. Do razlike u jačini pljuskova od godine do godine dolazi ako prah nije rasprostrt jednoliko uzduž potoka, jer Zemlja nije u prilici prijeći potok uvijek na mjestu istog zgušćenja. Potoke meteora poremećuje osim toga privlačna sila planeta. Pljusak traje po više dana. Među rojevima ima takvih koji su otkriveni danju, uz pomoć radiolokacije. Oni mogu prestavljati iste rojeve koji se u drugom dijelu godine jave noću. Jedan od dnevnih jesu **β - tauridi**, a njemu odgovaraju noćni, **tauridi**. 

## Izvori
Elektroplatiranje zlatom

**Elektroplatiranje zlatom** (pozlata) se donedavna elektroplatiralo skoro isključivo radi dekoracije i (ili) povećanja vrijednosti proizvoda. U novije vrijeme to se sve više čini za tehničke svrhe, na primjer za zaštitu finih, mjernih i medicinskih instrumenata, proteza, preciznih utega i alata, za dobivanje slojeva nepromjenjive moći refleksije (osobito za infracrveno zračenje) i velike postojanosti (posebno za električne kontakte koji isključuju prijelazne otpore, u tehnici poluvodiča, gradnji ispravljača, elektroničkih računala, valovoda, vakuumskih cijevi, u nuklearnoj tehnici i kod svemirskih letjelica). Često se umjesto zlata, posebno kad se traži veća tvrdoća galvanskih spojeva i (ili) jeftiniji proizvod, elektroplatira njegovim slitinama s antimonom, kositrom, niklom, bakrom, srebrom i kobaltom. 

Za elektroplatiranje zlatom i njegovim slitinama također se upotrebljavaju cijanidne kupke, s elektrolitima od cijanoaurata alkalija, s manjim ili većim sadržajem cijanida alkalija i drugih metala te različitih dodataka, već prema tome kakva se svojstva izratka žele postići. Kako je disocijacija složenih cijanida zlata u vodenim otopinama vrlo slaba, a u ovim kupkama potiskuju je još i cijanidi alkalija, zlato se ponaša kao da je manje plemenito od srebra, pa ako je koncentracija cijanida alkalija u kupki dovoljno velika, elektroplatiranje zlatom nije ometano spontanim izlučivanjem. 

## Pozlata

**Pozlata** je potpuno ili djelomično prevlačenje zlatnim listićima ili zlatnim prahom površine kamena, kovine, drva, stakla, kože, tekstila i papira radi ukrašivanja. U antičkoj Grčkoj i Rimu pozlaćivali su se kameni i drveni kipovi te ornamentirani arhitektonski dijelovi. U Bizantu se pozlata upotrebljavala u slikarstvu (zidnom, mozaičnom i minijaturnom) i u arhitektonskoj dekoraciji. Posebno ikonografsko značenje ima pozlata, odnosno zlatna boja, u srednjovjekovnom crkvenom slikarstvu kao simbol svjetlosti i svetosti (aureola i nimb). Oko 1500. u zapadnoj umjetnosti, osobito slikarstvu na ploči, nestaje zlatne pozadine, koja se u istočnoj Europi održala i dalje u oslikavanju ikona. U doba baroka pozlata se obilno koristila u crkvenoj skulpturi (oltari, propovjedaonice, ukrasi na orguljama i slično). 

## Izvori
Heimatfilm

**Heimatfilm** (na njemačkom "zavičajni film") je izraz koji se koristi za filmski žanr specifičan za njemačku (zapadnu), te, u manjoj mjeri, austrijsku i švicarsku kinematografiju u prvim decenijama nakon Drugog svjetskog rata. Po širim žanrovskim odrednicama su Heimatfilovi predstavljali kombinaciju komedije, mjuzikla i/li ljubavnog filma,  a zajedničko im je bilo da su radnjom ili likovima vezani uz relativno zabačena, ruralna i/li planinska područja zemalja njemačkog govornog područja - najčešće bavarske Alpe, austrijski Tirol ili Schwarzwald u jugozapadnoj Njemačkoj. Sadržaj im je karakterizirao sentimentalni i idilični prikaz seoskog života, inzistiranje na konzervativnim društvenim vrijednostima, zapleti u kojima su protagonistima najveći problem predstavljali sitni kriminalci, kao i obavezni hepi end.

Tadašnji njemački kritičari su heimatfilmove zbog njihovog robovanja formuli i eksploataciji "autentične" ruralne kulture i folklora uglavnom smatrali bezvrijednim i proglašavli kičem, a slično mišljenje imaju i današnji kritičari. S druge strane, *heimatfilmov*i su uživali izuzetnu popularnost, iako je ona zbog kulturnih razlika, ili poratnih političkih prilika i predrasuda bila ograničena isključivo na njemačko govorno područje. Moderni teoretičari smatraju da su *heimatfilmovi* postigli uspjeh prije svega zato što su poratnoj njemačkoj publici poslužili u terapeutske svrhe. S jedne strane su radnjom bili vezani uz njima bliske sadržaje, a s druge strane su, time što su smješteni u područja uglavnom pošteđena ratnih razaranja, omogućila da se gledaju filmovi bez ruševina i podsjećanja na ratne i ratom izazvane traume, te tako stvarale jednostavni i jeftini bijeg od stvarnosti.

Heimatfilmovi su svoju popularnost počeli gubiti 1960-ih, a što se tumači promjenom ekonomskih okolnosti, odnosno novim blagostanjem izazvanim *[[Wirtschaftswunder]]om*. Kasnije su se snimali uglavnom iz nostalgije, odnosno služili su kao materijal za filmske parodije i kombinacije s drugim žanrovima.

## Povezano
*Bergfilm

## Vanjske veze
* Genresuche: Heimatfilm, kino-db.de
* Beitrag über den Heimatfilm bei DRadio Wissen
Târgoviște

**Târgovişte** čita se **Trgovište** je grad u centru Rumunjske od 79,610 stanovnika.

Târgovişte je administrativni centar okruga (judet) Dâmbovița.
## Geografija
Târgovişte leži u sredini zemlje, u brdima jugoistočnih Transilvanijskih Alpi, u kotlini rijeke Ialomiţe, udaljeno 80&nbsp;km sjeverozapadno od 
Bukurešta.
## Historija
Ime mjesta - Trgovište jasno ukazuje na njegovo slavensko porijeklo, i način na koji je izraslo za srednjeg vijeka.

Târgovişte je bilo od 14. do 17. vijeka jedna od prijestolnica Kneževine Vlaške. 
Grad se ipak naglo razvio u 20. vijeku kao centar naftne industrije, pa je većina njegovih građevina suvremena. 
## Znamenitosti
Od historijskih znamenitosti, najveća je toranj Chindiei iz 16. vijeka, koji je počeo graditi vojvoda Vlad Cepeš i crkva iz 17. vijeka koju je osnovao Vasile Lupu.

Nekadašnja rezidencija princeze Safte Brâncoveni danas je pretvorena u muzej historije štamparstva.
Târgovişte ima i arheološki muzej sa artefaktima iz kamenog i željeznog doba i predmete dačke, grčke i rimske kulture.
## Privreda
Târgovişte je dobro povezano autoputevima i željeznicom sa ostalim gradovima u zemlji.

## Gradovi prijatelji

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada''  
* ''Târgovişte'' na portalu Encyclopædia Britannica
Botoșani

**Botoșani** čita se **Botošani** (njemački: *Botoschan*) je grad na sjeveroistoku
Rumunjske od 106,847 stanovnika.

Botoșani je administrativni centar istoimenog okruga (judet) Botoșani
## Geografija
Botoșani leži na sjeveroistoku zemlje pored granice sa Moldavijom.
## Historija
Botoșani se u dokumentima prvi put spominje 1439.
Dugo vremena bio je znan kao trgovište za poljoprivredne proizvode.
## Znamenitosti
Od historijskih znamenitosti, najveća crkva Popăuți podignuta 1496.
## Privreda
Botoșani je centar poljoprivrednog kraja, poznatog po vinima, nakon Drugog svjetskog rata postao je industrijski grad sa tvornicama tekstila.

## Gradovi prijatelji
* , Brest
* , Laval
## Reference

## Literatura

* *[http://books.google.com/?id=sfHsgNIZum0C&pg=PA215&lpg=PA215&dq=herodotus+dacians+darius|Herodotus: The Ancient History of Herodotus]* (Translated by William Beloe) (1859). Derby & Jackson.
* *[http://www.ccel.org/p/pearse/morefathers/eutropius_breviarium_2_text.htm Eutropius, Abridgment of Roman History]* (Translated by John Selby Watson) (1886). George Bell and Sons.
* 
* 

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada'' 
* ''Botoșani'' na portalu Encyclopædia Britannica
Muzička nagrada Léonie Sonning

**Muzička nagrada Léonie Sonning** ili **Nagrada Sonning** (danski: *Léonie Sonnings musikpris* / *Sonnings Musikpris*) je godišnja danska nagrada koja se dodjeljuje kompozitorima ili muzičarima, a smatra se najprestižnijom muzičkom nagradom u Danskoj. Prva nagrada dodijeljena je 1959. godine, nakon čega je uslijedila pauza do 1965., otkad Muzička fondacija Léonie Sonning na godišnjoj bazi dodjeljuje nagradu. Nekada su nagrade određene i za godinu ili dvije unaprijed. 

Laureati dobivaju diplomu na danskom jeziku, novčanu nagradu u iznosu DKK600,000 te monotipiju, koje im prezentira danski premijer. Laureati su načelno pozvani i na koncert, najčešće u Kopenhagenu, te im se pruža mogućnost da drže predavanja danskim muzičarima. 

Nagrada nema direktne veze sa Sonningovom nagradom, nagradom koju dodjeljuje fondacija u čast Carla Johanna Sonninga, pokojnog supruga Léonie Sonning. 

## Dobitnici

## Vanjske veze
* Léonie Sonning Music Foundation official website
Vida Pavlović

**Vida Pavlović** (rom. *Vida Pavlovičh*) je pevačica romske i srpske muzike. Bila je poznata kao „Kraljica romske muzike“.
"Kraljica nad kraljicama“, kako su je kolege zvale decenijama je dirala u srce sve one koji su je čuli: publiku, kolege, prijatelje. Pred njenim glasom niko nije ostao ravnodušan.

## Biografija
Vida je počela da se bavi pevanjem u svojoj 14-toj godini, pridruživši se ujaku, kafanskom muzičaru. U petnaestoj godini udaje se za muzičara Aleksandra Pavlovića i odlazi da živi u Sarajevo. Posle deset godina učenja zanata po kafanama snimila je prvu ploču sa pesmom „Gledala sam sa prozora“. Odličan uspeh ploče (prodata u u tiražu od preko 50.000 primeraka) dao je Vidi nove smernice u životu. Napušta Aleksandra i Sarajevo i sa dva kofera u ruci stiže u Beograd. Tu je srela novu ljubav, muzičara Stevu Jovanovića. U braku sa Stevom bila je 27 godina. Nije krila nezadovoljstvo i da je nesrećna što nema dece. Brak se raspao ali ona i Stevo su nastavili da žive pod istim krovom svako u svom delu kuće. Poslednjih godina imala je problema sa visokim pritiskom. Sahranjena je u svom rodnom Futogu.

## Diskografija
* „Ljubavi mi daj“, 1972. (singl)
* „Ne lažimo jedno drugo“, 1976. (singl)
* „Aven, Aven, Romalen“, 1982. (LP)
* „Tužna majka“, 1986. (LP)

## Festivali
* 1973. Beogradski sabor - Ljubav je devojački san
* 1974. Beogradski sabor - Najljepši dar majci
* 1975. Hit parada - Zaboravljena ljubav
* 1977. Hit leta - Misle ljudi da sam srećna
* 1979. Hit parada - Kako živiš pored druge žene
* 1980. Hit parada - Vraćaš se kasno u život moj
* 1984. Hit parada - Ostala je pesma moja
* 1990. Šumadijski sabor - Žena zaljubljena

## Izvori
## Vanjske veze
* Intervju sa Vidom Pavlović 
* Sećanje na Vidu Pavlović, kraljicu romske muzike
Rimokatolička crkva i stari župni dvor u Futogu

**Rimokatolička crkva i stari župni dvor u Futogu** su sagrađeni 1776./1908. godine i ubrajaju se u spomenike kulture u kategoriji nepokretnih kulturnih dobara od velikog značaja.

## Istorijat
Futoški posednik grof Hadik je podigao rimokatoličku crkvu i župni dvor, koja je porušena, a na njenom mestu sagradila je grofica Kotek novi hram posvećen Srcu Isusovom. Prema projektu Ferenca Veningera hram je u pseudogotskom stilu izgrađen između 1906. i 1908. godine, što potvrđuje ktitorski natpis pisan gotikom na latinskom jeziku, iznad glavnog ulaza.

## Arhitektura
Crkva predstavlja građevinu krstoobrazne osnove koja ima glavnu sedmougaonu i dve bočne petougaone apside. Naos je pokriven dvoslivnim, a apside petoslivnim krovovima. Uglovi apsida i bočni zidovi poduprti su kontraforima. Uz bočne strane glavne apside pripojene su po dve četvoruugaone prostorije u koje se ulazi spoljnim stepeništima. I uz bočne apside prizidane su dve manje prostorije sa spoljnim ulazima. Dva visoka zvonika završeni su visokim i uskim šestougaonim piramidama, sa ulazima sa bočnih strana. Portal je flankiran stepenasto uvučenim kolonetama koje su nadvišene linetom i timpanonom.

U hramu se nalazi pet slika Jozefa Ferenca Falkonera, umetnika baroknog opredeljenja koji je živeo i stvarao krajem 18. i početkom 19. veka.

Župni dvor, sagrađen 1776. godine je jednospratna je četvorougaona građevina sa karakterističnom plastičnom dekoracijom ispod prozora u obliku zastava s kićankama i balustradom. Konzervatorsko-restauratorski radovi su sprovedeni u periodu 2001-2004. godine.

## Povezano
* Spisak spomenika kulture u Južnobačkom okrugu – Grad Novi Sad
* Verski objekti u Novom Sadu

## Reference

## Vanjske veze

* 
* Spisak spomenika kulture od velikog značaja u Vojvodini 
*Republički zavod za zaštitu spomenika kulture - Beograd
*Nepokretna kulturna dobra 
*Lista spomenika
Crkva Svetih Vračeva Kuzme i Damjana u Futogu

**Crkva Svetih Vračeva Kuzme i Damjana u Futogu** je podignuta 1776. godine, pod zaštitom je države i ubraja se u spomenike kulture u kategoriji nepokretnih kulturnih dobara od velikog značaja.

Crkva monumentalnih dimenzija koja dominira mestom vitkom siluetom zvonika je građevina izduženog naosa, sa polukružnom apsidom u širini broda, plitkim pravougaonim pevnicama i baroknim zvonikom izdignutim iznad pročelja na zapadnoj strani. Ikonostas u futoškoj crkvi slikao je Arsenije Teodorović 1799. godine. U hramu se čuva i značajna zbirka ikona Pavla Simića koja je preneta posle rušenja Blagoveštenjske kapele na starom Vašarištu. U hramu se nalaze i oslikani tronovi i pevnice. Zidno slikarstvo pripisano je, prema stilskim odlikama, radionici Janka Halkozovića. Na svodu su kompozicije marijanske tematike koje simbolišu zaštitničku ulogu Bogorodice. U oltaru je naslikana Tajna večera, dok je na zapadnom zidu predstava Strašnog suda.

Konzervatorsko-restauratorski radovi su sprovedeni tokom 2004. godine.

## Galerija

Datoteka:Cosmas and Damian.jpg| Sveti Kozma i Damjan


## Povezano
* Spisak spomenika kulture u Južnobačkom okrugu – Grad Novi Sad

## Vanjske veze

* 
*Republički zavod za zaštitu spomenika kulture - Beograd
*Nepokretna kulturna dobra 
*Lista spomenika
Buzău

**Buzău** čita se **Buzaj** je grad na jugoistoku Rumunjske od 115,494 stanovnika.

Buzău je administrativni centar okruga (judet) Buzău.
## Geografija
Buzău leži na obroncima Istočnih Karpata, u kotlini rijeke Buzău, udaljen oko 100&nbsp;km sjeveroistočno od
Bukurešta.
## Historija
Njegov položaj u blizini Istočnih Karpata i granice dunavske ravnice omogućio mu je da se razvije kao
trgovište. Ono je prvi put dokumentirano u evidenciji brašovskih trgovaca koji su sudjelovali na buzajskom
sajmu 1431.
## Znamenitosti
Od historijskih znamenitosti, najveća je pravoslavna saborna crkva izgrađena oko 1500., i
obnovljena 1650.

## Privreda
Kraj oko grada poljoprivredni je kraj, u kom se uzgaja voće, grožđe i povrće.
Od industrije Buzău ima pogon za proizvodnju metalnih konstrukcija i plastike.

## Gradovi prijatelji
* , Oudenaarde
* , Agios Dimitrios
## Reference

## Literatura

* *[http://books.google.com/?id=sfHsgNIZum0C&pg=PA215&lpg=PA215&dq=herodotus+dacians+darius|Herodotus: The Ancient History of Herodotus]* (Translated by William Beloe) (1859). Derby & Jackson.
* *[http://www.ccel.org/p/pearse/morefathers/eutropius_breviarium_2_text.htm Eutropius, Abridgment of Roman History]* (Translated by John Selby Watson) (1886). George Bell and Sons.
* 
* 

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada'' 
* ''Buzău'' na portalu Encyclopædia Britannica
Olt (rijeka)

**Olt** (njemački: *Alt*, latinski: *Aluta* ili *Alutus*, starogrčki:Ἄλυτος - *Alitos*) je 
rijeka u centralnoj Rumunjskoj duga oko 670 km, lijeva pritoka 
Dunava.

Olt je najduža rijeka, koja svojom cijelom dužinom teče kroz Rumunjsku.
## Geografija
Olt izvire u Istočnim Karpatima u depresiji Cuc na nadmorskoj visini 
od 1.800 metara. Nedaleko izvire i rijeka Moriš, od tamo teče uglavnom prema jugu 
do ušća u Dunav kod grada Turnu Măgurele.

Rijeka izlazi iz depresije Ciuc kroz planine kod Tușnada, isklesavši kotlinu u kojoj leži nekoliko
naselja i lječilišta. Nakon toga teče kroz doline Bârsei i Făgăraş prije nego što probije kanjon kroz Transilvanijske Alpe. Nakon kanjona teče prema jugu kroz dunavsku ravnicu. Kotlina rijeke u Transilvanijskim Alpama i prijevoj - Turnu Roşu su najvažniji prometni pravci, jer povezuje Transilvaniju i Vlašku.

U svom donjem toku ispod grada Slatine rijeka je plovna za manje brodove.

Olt ima sliva velik oko 24.050 km².
## Reference

## Vanjske veze

* ''Olt River'' na portalu Encyclopædia Britannica
Mutual Film Corp. v. Industrial Commission of Ohio

**Mutual Film Corp. v. Industrial Commision of Ohio** je presuda u istoimenom sporu koju je američki Vrhovni sud donio 23. februara 1915. godine i njome ustanovio kako se na filmsku djelatnost ne odnose odredbe Prvog amandmana saveznog Ustava koji jamči slobodu izražavanja, i kojom je federalnim, državnim i lokalnim vlastima u SAD omogućeno da reguliraju filmsku djelatnost i provode filmsku cenzuru.

Spor je pokrenula čikaška filmska kompanija Mutual Film Corporation u nastojanju da neustavnim proglasi zakon koji je 1913. godine bila donijela država Ohio. Njime je ustanovljen cenzorski odbor kome se, uz naknadu, prije distribucije na odobrenje morao dostavljati svaki novi film, a njegovim članovima dane ovlasti da izdaju nalog za hapšenje svakome tko bi javno prikazao neodobreni film. 

Sud je jednoglasno (sa 9 glasova "za") presudio u korist tuženika. U obrazloženju presude je ustanovljeno kako je film "isključivo komercijalna djelatnost" na koju se ne mogu odnositi iste odredbe kao na "štampu" ili smatri "izrazom javnog mišljenja". Suci su također naveli izuzetno popularnost filmova, kao i potencijal da se koriste "u zle svrhe", pa je time još važnije "da budu pod nadzorom vlasti". 

Presuda je imala dalekosežne posljedice po dalju historiju filmske djelatnosti u SAD. Filmski studiji i distributeri su se sljedećih nekoliko desetljeća morali izuzetno brinuti o eventualnoj "problematičnosi" sadržaja svojih filmova, odnosno u obzir uzimati različite kulturne, socijalne i političke okolnosti u različitim dijelovima zemlje, a što se odražavalo na različite cenzorske standarde. U nastojanju da izbjegne bilo kakve probleme Hollywood je nešto kasnije donio vlastiti cenzorski kodeks koji se nastojao mjeriti prema najkonzervativnijim i najstrožim standardima, i koji je na snazi ostao sve do kraja 1960-ih.

Sama presuda je, međutim, bila oborena 1952. godine presudom Joseph Burstyn, Inc. v. Wilson kojim je Vrhovni sud priznao eksplicitno film kao "umjetnički medij" na koji se odnosi Prvi amandman.

## Vanjske veze
*
Auch Zwerge haben klein angefangen

***I patuljci počinju mali*** (njemački. *Auch Zwerge haben klein angefangen*) zapadnjonjemački je dramski film iz 1970. koji je napisao i režirao Werner Herzog. Radi se o crnohumornom eksperimentalnom filmu u kojem sve glavne uloge igraju patuljuci koji započinju pobunu u jednoj ustanovi.

## Radnja
U jednoj izolovanoj mentalnoj instituciji, patuljci započinju pobunu iskorištavajući odsustvo ravnatelja, time iskazujući dugo potisnuto nezadovoljstvo zbog strogih autokratskih pravila "normalnih ljudi". Situacija eskalira sve više jer patuljci postaju sve agresivniji, te uništavaju sve pred sobom.

## Glavne uloge
*Helmut Döring: Hombré
*Gerd Gickel: Pepe
*Paul Glauer: Erzieher
*Erna Gschwendtner: Azucar
*Pepi Hermine: Der Präsident
*Gisela Hertwig: Pobrecita
*Gerhard März: Territory
*Hertel Minkner: Chicklets
*Gertrud Piccini: Piccini
*Marianne Saar: Theresa

## Vanjske veze
* 
*
Slatina, Olt

**Slatina** (bugarski: *Слатина*) je grad na jugu Rumunjske od 70,293 stanovnika.

Slatina  je administrativni centar okruga (judet) Olt

## Geografija
Slatina  leži na jugu zemlje u dolini rijeke Olt na mjestu gdje je nekad bila utvrda.
Ime mjesta - Slatina jasno ukazuje na njegovo slavensko porijeklo, a ono znači slano tlo, ili slana voda.
## Historija
Slatina se u dokumentima prvi put spominje 1368. u povelji vlaškog kneza Vladislava I, izdanu trgovcima iz transilvanijskog Braşova, kojom se oslobađaju od plaćanja carine kad prolaze kroz Slatinu.
Iako je jasno da je kraj bio naseljen davno prije tog razdoblja, dokazi za to leže u lokalnom muzeju, u kom ima puno artefakata iz starijeg paleolitika (kamena oruđa), iskopanih južno od centra grada. Pored toga pronađeno je i puno predmeta iz 
rimskih vremena; kovanice, oružje, knjige i odjeća

U Slatini je 1909. rođen dramatičar Eugène Ionesco.
## Privreda
Najveći industrijski pogon u gradu je elektroliza aluminija - Alro Slatina, pored toga tu je i tvornica automobilskih guma Pirelli i velika termoelektrana nedaleko od centra grada.

Slatina je dobro povezana autoputevima i željeznicom sa ostalim gradovima u zemlji.

## Gradovi prijatelji
Slatina je zbratimljena sa slijedećim gradovima:
* , Ispica
* , Acireale
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada'' 
* ''Slatina'' na portalu Encyclopædia Britannica
Buftea

**Buftea** je grad na jugu Rumunjske od 22,178 stanovnika.

Buftea je administrativni centar okruga (judet) Ilfov
## Geografija
Buftea leži u Vlaškoj u dolini rijeke Colentine udaljena oko 20 km sjeverno od Bukurešta i oko 40&nbsp;km južno od Ploieştia.
## Historija
Prvi dokument o naselju iz koje je izrasla današnja Buftea nalazi se u povelji izdanoj 15. juna 1577.
Ali je ona sve do 1960-ih bila selo, tek 1968. proglašena gradom, jer se tad zbog blizine Bukurešta doselilo dosta stanovnika.
## Privreda
U Buftei danas posluje oko 600 poduzeća koja se bave proizvodnjom kartonske ambalaže, plastike,
građevinskog materijala i prehrambenih artikala.
## Reference

## Literatura

* *[http://books.google.com/?id=sfHsgNIZum0C&pg=PA215&lpg=PA215&dq=herodotus+dacians+darius|Herodotus: The Ancient History of Herodotus]* (Translated by William Beloe) (1859). Derby & Jackson.
* *[http://www.ccel.org/p/pearse/morefathers/eutropius_breviarium_2_text.htm Eutropius, Abridgment of Roman History]* (Translated by John Selby Watson) (1886). George Bell and Sons.
* 
* 

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada'' 
* ''Oraşul Buftea '' na portalu Primaria Orasului Buftea
Pokajnik

**Svjedok pokajnik** ili, jednostavnije, **pokajnik**, je kolokvijalni izraz koji se koristi za počinitelja jednog ili više krivičnih djela koji je voljan o njima dati informacije vlastima tokom kriminalističke istrage ili krivičnog postupka u zamjenu za oslobađanje ili ublažavanje za to krivično djelo utvrđene zakonske kazne, odnosno neke druge povlastice (najčešće status zaštićenog svjedoka ili novi identitet) za sebe i sebi bližnje osobe. Pokajnici su gotovo u pravilu pripadnici zločinačkih organizacija - razbojničkih ili uličnih bandi, grupa organiziranog kriminala, ilegalnih terorističkih ili paravojnih formacija - a njihovi iskazi imaju za svrhu pronalaženje, hapšenje ili osudu njegovih suučesnika, odnosno nalogodavaca za zločine koji se u tim organizacijama nalaze na najvišoj hijerarhijskoj ljestvici (tzv. "krupne ribe").

Izraz dolazi od italijanske riječi *pentito*, koja se prvi put počela koristiti 1980-ih u Italiji za ličnosti koje su se službeno zvale *collaboratori di giusticiza* ("suradnici pravde"), odnosno koristile odredbe zakona donesenih u nastojanju da se zauzda terorističko nasilje karakteristično za Olovne godine. One su za cilj imali razbijanje terorističkih organizacija sa radikalne ljevice i desnice koje su razotkrivali njihovi uhapšeni i na zatvorske kazne osuđeni članovi. U svom još užem smislu se izraz pentito, pak, počeo koristiti za članove sicilijanske mafije, napuljske Camorre i sličnih kriminalnih organizacija koji su, suočeni sa dugogodišnjim zatvorskim kaznama ili stalnoj opasnosti od pogibije u međugangsterskim obračunima, odlučili surađivati sa italijanskim vlastima i prokazivati svoje dotadašnje drugove prekršivši dotada neprikosnoveni zakon šutnje ili *[[omerta|omertu]]*. Najpoznatiji *pentito* je bio sicilijanski mafijaški vođa Tommaso Buscetta, koji je 1984. odlučio surađivati sa tužiteljem Giovannijem Falconeom, a čije je svjedočenje dovelo do spektakularnog Maxi-suđenja 1980-ih koje je dovelo do utamnjičenja nekoliko stotina mafijaša.

## Povezano
* Doušnik
Slobozia

**Slobozia** je grad na jugoistoku Rumunjske od 45,891 stanovnika.

Slobozia je administrativni centar okruga (judet) Ialomiţa.
## Geografija
Slobozia leži na obalama rijeke Ialomiţa, u centru ravnice Bărăgan, 
udaljena 120 km istočno od Bukurešta i 150&nbsp;km zapadno od Constanţe.
## Historija
Grad je izrastao za srednjeg vijeka na ostatcima rimskog naselja Netindava, kao  
trgovište za stoku i žitarice.

Sjevernije od grada nalazi se kupalište i lječilište Amara.
## Znamenitosti
Najveća atrakcija grada je etnografski muzej koji ima bogatu zbirku lokalnog folklora. 
## Privreda i transport
I danas je privreda grada vezana uz njegovu bogatu poljoprivrednu okolicu.

Pored grada prolazi autoput Bukurešt - Constanţa, tako da je grad odlično povezan sa ostatkom zemlje.

## Gradovi prijatelji
* , Veles
* , Silistra
* , Nanyang
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada'' 
* ''Slobozia'' na portalu Encyclopædia Britannica
Râmnicu Vâlcea

**Râmnicu Vâlcea** čita se **Ramniku Valča** je grad u sredini Rumunjske od 98,776 stanovnika.

Râmnicu Vâlcea je administrativni centar okruga (judet) Vâlcea.
## Geografija
Râmnicu Vâlcea leži u leži u sredini zemlje u kotlini rijeke Olt.
## Historija
Prvi dokument o naselju je sa kraja 14. vijeka, u kom se ono navodi kao lokalno srednjevijekovno trgovište . 
Na razmeđi 18. vijek - 19. vijeka Anton Pann sakupljač folklornog blaga i pisac, čija je kuća danas jedna od najvećih atrakcija grada, uz lokalni muzej. 
## Privreda
Nakon Drugog svjetskog rata snažnije se razvila industrija, tad je podignuta tvornica 
kemikalija, tokarskih strojeva i tvornica za obradu drva.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada'' 
* ''Râmnicu Vâlcea'' na portalu Encyclopædia Britannica
Sfântu Gheorghe

**Sfântu Gheorghe** prevedeno **Sveti Đorđe** (mađarski: *Sepsiszentgyörgy* ili *Szentgyörgy*) je grad u sredini Rumunjske od 56,006 stanovnika.

Sfântu Gheorghe  je administrativni centar okruga (judet) Covasna.
## Geografija
Sfântu Gheorghe  leži u sredini zemlje u kotlini rijeke Olt.
## Historija
Na tlu današnjeg grada za antike postojalo je dačko - rimsko naselje, čiji se brojni nalazi danas čuvaju u regionalnom muzeju.

Današnji Sfântu Gheorghe osnovali su u srednjem vijeku sekeljski doseljenici, preseljeni tu kako bi zaštitili istočnu granicu tadašnje ugarske - Transilvanije. 
Zbog tog je Sfântu Gheorghe grad snažne mađarske kulture i tradicije.

## Znamenitosti i kultura
Najveća znamenitost grada je njegova crkva utvrda tipična za pogranične krajeve Transilvanije.

Nedaleko od grada iskopano je neolitsko naselje - **Ariuşd**, čiji se brojni artefakti danas čuvaju u lokalnom muzeju, koji ima i bogatu zbirku zanatskih proizvoda od srednjeg do 19. vijeka.
## Privreda
Od industrije Sfântu Gheorghe ima najviše tvornica tekstila, pored toga i tvornicu duhana Tigarete s.a. i tvornicu auto dijelova.
## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada'' 
* ''Sfântu Gheorghe'' na portalu Encyclopædia Britannica
Urbain Le Verrier

**Urbain Le Verrier** (Saint-Lô, 11. ožujka. 1811. – Pariz, 23. rujna 1877.), francuski astronom i matematičar. Ravnatelj pariške zvjezdarnice od 1854. do 1870., poznat po teorijskim radovima u astronomiji. Izmijenio je teoriju gibanja planeta i usporedio ju s najvrsnijim suvremenim opažanjima. Ispitivao je stabilnost staza tijela Sunčeva sustava. Iz poremećenosti Uranove staze utvrdio svojstva i položaj tada još neotkrivenoga planeta Neptuna (neovisno o britanskom astronomu Johnu Couchu Adamsu). Neptun je 1846. otkrio Johann Gottfried Galle nakon samo jednog sata traženja, samo 1° dalje od predviđenoga položaja.

1821. Alexis Bouvard je objavio astronomske proračune glede orbite Neptunovog susjeda, Urana. Naknadna promatranja ustvrdila su značajne devijacije od predviđene putanje što je Bouvarda navelo da teoretizira o nepoznatom tijelu koje gravitacijski utječe na Uran. 1843. John Couch Adams započeo je s proučavanjem orbite Urana na osnovu podataka koje preko Jamesa Challisa dobio od Sir Georgea Airyja. S radom je nastavio od 1845. do 1846. te došao do nekoliko različitih predviđanja o novom planetu.

Od 1845. do 1846., Urbain Le Verrier, neovisno od Adamsa, razvio je vlastite proračune, ali se također susreo s poteškoćama oko zainteresiranja svojih sunarodnjaka. U lipnju 1846., nakon što je vidio Le Verrierove procjene o položaju planeta te zamjetio sličnosti s Adamsovim procjenama, Airy je uvjerio direktora Zvjezdarnice Cambridge Jamesa Challisa da krene u potragu za planetom. Challis je proveo kolovoz i rujan pretražujući noćno nebo.

Le Verrier je u međuvremenu putem pisma kontaktirao Johann Gottfried Galle iz Berlina te ga uputio na promatranje. Heinrich d'Arrest, student u zvjezdarnici, sugerirao je Galleu da usporede nedavno napravljenu kartu neba područja na koje je uputio Le Verrier s trenutnim nebom u potrazi za promjenana koje bi bile karakteristične za planet. Na večer istog dana kada je pismo zaprimljeno, 23. rujna 1846., Neptun je otkriven 1° od položaja na kojem ga je predvidio Le Verrier, odnosno 12° od Adamsovog predviđanja. Challis je kasnije utvrdio da je planet promatrao dva puta ranije u kolovozu, ali ga nije identificirao zbog svog rutinskog pristupa poslu.

U jeku otkrića, između Francuza i Britanaca zavladalo je nacionalističko rivalstvo u tome tko zaslužuje priznanje za otkriće. Međunarodnim konsenzusom naknadno je utvrđeno da zasluge za otkriće zaslužuju podjednako Le Verrier i Adamas. Od 1966. Dennis Rawlins dovodi u pitanju kredibilititet Adamsove uloge suotkrivača zbog čega je cijeli slučaj revidirian od strane povjesničara 1998. Nakon revizije, utvrđeno je da "Adams ne zaslužuje jednake zasluge kao i Le Verrier za otkriće Neptuna. Te zasluge pripadaju samo osobi koja je bila uspješna u predviđanju planetove lokacije i uvjeravanju drugih astronoma da ga potraže."

## Izvori
Slayers

su japanska anime i manga franšiza žanra koji spaja fantastiku i komediju a potječe od 52 lagane novele koje je 1989. napisao Hajime Kanzaka a ilustrirao Rui Araizumi. Novele su objavljene u časopisu *Dragon* kao manga naslovi, a po njima su snimljene pet anime serije počevši od 1995., anime filmovi, OVA serije, video igre i drugi mediji. *Slayers* slijedi pustolovine mlade djevojke Line Inverse koja koristi svoje moći kako bi se borila protiv demona i zlih sila koji žele uništiti svijet, a povremeno nailazi i na skupinu lopova. Njeni prijatelji su Gourry, Zelgadis i Amelia. Anime serija je bila jedna od najbpopularinijih tijekom 1990-ih.

U časopisu *Animage*, serija je visoko kotirala na raznim ljestvicama nekoliko godina zaredom. Prva sezona je 1996. proglašena osmim najboljim animeom te godine sa ukupno 338 glasova, dok je Lina Inverse proglašena četvrtim najomiljenijim ženskim anime likom sa 598 glasova. 1997., druga sezona, *Slayers Next*, se 1997. našla na visokom drugom mjestu na listi najboljih animea godine sa ukupno 903 glasa (prvo mjesto je zauzeo *[[Shin Seiki Evangelion]]* sa 2.853 glasova). Zadnja epizoda iz te sezone našla se na trećem mjestu na listi 20 najboljih epizode nekog animea godine, dok je Lina Inverse proglašena drugim najdražim ženskim anime likom. *Slayers Try* se 1998. našla na visokom drugom mjestu na listi najboljih animea godine sa ukupno 672 glasa (prvo mjesto je osvojio *The End of Evangelion* sa 765 glasova). Epizoda broj 26 iz te sezone čak je osvojila prvo mjesto na listi 20 najboljih epizode nekog animea godine, dok je Lina Inverse proglašena najdražim ženskim anime likom.

## Glasovne uloge
*Megumi Hayashibara - Lina Inverse
*Yasunori Matsumoto - Gourry Gabriev
*Masami Suzuki - Amelia
*Hikaru Midorikawa - Zelgadis
*Hirohiko Kakegawa - Dilgear
*Bin Shimada - Zangulz
*Hiroshi Yanaka - Vrumugun
*Katsuhisa Houki - Rodimus
*Masato Hirano - Zolf
*Takehito Koyasu - Rezo
*Yumi Touma - Sylpheel Nels Lahda
## Izvori

## Vanjske veze
*
*''Slayers'' na IMDb-u
*''Slayers Next'' na IMDb-u
*''Slayers Return'' na IMDb-u
*''Slayers'' na MyAnimeList
Hadrovci (Oštra Luka)

**Hadrovci** su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Oštra Luka koje pripada entitetu Republika Srpska. Prema popisu stanovništva iz 1991., kada je bilo deo predratne opštine Sanski Most, u naselju je živjelo 76 stanovnika.

Podjelom općine na Sanski Most u Federaciji i Oštru Luku u Republici Srpskoj, u Sanskom Mostu je ostalo istoimeno naselje.

## Stanovništvo

## Povezano
* Opština Oštra Luka

## Reference
Simon Newcomb

**Simon Newcomb** (Wallace, Nova Škotska, 12. ožujka 1835. – Washington, 11. srpnja 1909.), američki astronom kanadskog podrijetla. Bio je profesor astronomije i matematike na Sveučilištu Johns Hopkins. Istraživao gibanje Mjeseca i odredio točne vrijednosti niza osnovnih astronomskih konstanti. Poznat je po vrlo točnim tablicama gibanja planeta, Mjeseca i zvijezda. Zajedno s A. A. Michelsonom mjerio je brzinu svjetlosti. Godine 1879. pokrenuo je časopis *Astronomical Paper* u kojem je objavio većinu radova. Bavio se finacijama i političkom ekonomijom, napisao znanstvenofantastični roman i autobiografiju.

## Djela
* *Popularna astronomija* (eng. *Popular Astronomy*, 1878.), 
* *Načela političke ekonomije* (eng. *Principles of Political Economy*, 1885.), 
* *Zvijezde* (eng. *The Stars*, 1901.), 
* *Astronomija za svakoga* (eng. *Astronomy for Everybody*, 1902.), 
* *Sjećanja astronoma* (eng. *The Reminiscences of an Astronomer*, 1903.), 
* *Priručnik sferne astronomije* (eng. *A Compendium of Spherical Astronomy*, 1906.).

## Izvori
Heinrich Wilhelm Olbers

**Heinrich Wilhelm Olbers** (Arbergen, 11. listopad 1758. – Bremen, 2. ožujak 1840.), njemački liječnik i astronom amater. Istraživao je kometske putanje i 1779. otkrio metodu proračuna parametara kometske putanje na temelju promatranja, u djelu je koristio podatke zabilježene za 87 kometa. Otkrio planetoide Pallas 1802. i Vestu 1807., te 6 kometa. Shvatio je da su kometski repovi jako razrijeđeni i da Sunce na neki način otklanja kometske repove u smjeru od svog središta. Godine 1826. upozorio je na paradoks, prozvan njegovim imenom, prema kojemu nije jasno zašto noćno nebo nije jednoliko sjajno, ako je svemir beskonačan, a zvijezde posvuda jednoliko raspoređene. Po njemu su nazvani krateri na Mjesecu i Vesti (Olbers), periodični komet 13P/Olbers i planetoid 1002 Olbersia.

## Biografija
Heinrich Wilhelm Olbers se rodio u mjestu Arbergen, koji je danas predgrađe Bremena. Nakon što je završio školovanje 1780., započeo je rad kao liječnik u Bremenu. Po noći je stalno obavljao astronomska osmatranja i preuredio je gornji dio svoga doma u zvjezdarnicu. 28. ožujka 1802. otkrio je planetoid 2 Pallas, a pet godina kasnije, 29. ožujka 1807. i planetoid 4 Vesta, kojemu je ime dao ustvari Carl Friedrich Gauss. Kako u to vrijeme nije postojao pojam planetoid ili asteroid, nazvao ga je patuljasti planet. Olbers je pretpostavio da je asteroidni pojas nastao od planeta, kojeg je nazvao Faeton, koji je bio uništen. Današnje mišljenje većine znanstvenika je da jaka plimna sila Jupitera nije dozvolila stvaranje planeta u tom području. 6. ožujka 1815. Obers je otkrio i povremeni komet, koji je kasnije nazvan prema njemu (13P/Olbers). 

### Olbersov paradoks
Olbersov paradoks je paradoks tamnoga noćnog neba, koji je 1826. objasnio Olbers. Olbers je pretpostavio da je svemir nepromjenljiv, statičan i jednoliko ispunjen zvijezdama čiji se broj povećava s udaljenošću. Stoga bi se gdje god pogledamo morala nalaziti neka zvijezda i nebo bi moralo biti blještavo, ali noćno je nebo ipak tamno. Međutim, svemir nije niti nepromjenljiv, niti statičan, niti jednoliko ispunjen zvijezdama, već su zvijezde grupirane u galaktike između kojih se nalazi ogroman prazan prostor. Paradoks je riješen kada je, osim navedenoga, otkriveno širenje svemira i crveni pomak (količina primljene svjetlosti ionako se smanjuje s kvadratom udaljenosti, a zbog udaljavanja objekata koji zrače i njihova crvenoga pomaka svjetlost koju zrače još više gubi energiju i prelazi iz vidljivoga u mikrovalno područje (radio zračenje), pa je stoga noćno nebo tamno, a ne osvijetljeno).

## Izvori
Oblaci Kordiljevskog

**Oblaci Kordiljevskog** su nakupine prašine na Mjesečevoj stazi u položaju koji odgovara Lagrangeovim točkama L4 i L5 u sustavu Zemlja - Mjesec, a otkrio ih je poljski astronom Kazimierz Kordylewski 1961. Oblaci prašine, ovisno o kutu gledanja, mijenjaju prividni promjer (kutni promjer) od 1° do 4°, a sjaj im je jednak i manji nego sjaj protusvjetlosti (zodijačka svjetlost). Viđeni su i golim okom i fotografirani su, a registrirani su i iz umjetnih satelita. Ti oblaci, zajedno s Mjesecom, s istom kutnom brzinom mijenjaju položaj među zvijezdama. Najbolje se vide kada su na suprotnoj strani neba od Sunca, ili na svega 30° elongacije. Kao i Trojanci, i oblaci Kordiljevskog ne prebivaju stalno u libracijskim točkama, već se premještaju za nekoliko stupnjeva u oba smjera. U stvarnosti, oblaci su gušći dijelovi međuplanetarnog praha, sa 100 do 10 000 puta većom koncentracijom zrnaca prašine koja su u području libracijskih točaka našla relativno stabilnu putanju oko Zemlje. 

## Izvori

## Poveznice
* Joseph-Louis Lagrange
* Lagrangeove točke
* Trojanci
Reșița

**Reșița** ([ˈreʃit͡sa]) čita se **Rešica** (mađarski: *Resicabánya* [ˈreʃit͡sɒbaːɲɒ], njemački: *Reschitz* [ˈrɛʃɪts]) je grad na zapadu Rumunjske od 73,282 stanovnika.

Reșița  je administrativni centar okruga (judet) Caraș-Severin.

## Geografija

Reșița leži u rumunjskom dijelu Banata, pored granice sa Srbijom u kotlini rijeke 
Brzave, u brdima Banatskih planina.

Pored Reșițe leže dvije općine Karaševo i Lupak, u kojima živi dosta Srba.

## Historija

Naselje pod imenom Rečjoka i Rečika nastalo je na tlu antičkog dačko - rimskog naselja u 15. vijeku.
Prvi put je dokumentirano u 17. vijeku za osmanske vlasti. Za tek osnovane austrijske vlasti 1717. dokumentirano je kao - Retziza.

Oko imena grada, postoje dvije hipoteze, po prvoj ime je izvedeno od latinskog: *recitia* - hladni izvor, po drugoj je slavenskog porijekla od *rečica* što znači mala rijeka ili potok.

Austrijanci su pronašli dosta ugljena i željezne rude u neposrednoj okolici naselja. Pa su još za Marije Terezije 
1768. počeli sa planovima o korištenju tih potencijala. Sa proizvodnjom željeza počelo se 1771. kad je Rečica imala samo 750 stanovnika. Za austrijske vlasti u grad se doselilo puno Njemaca, ali i ostalog stanovništva Austro-Ugarske.

Nakon Drugog svjetskog rata željezara je radikalno modernizirana i višestruko povećana, na bazi rudnika ugljena - Anina, i rudnika željezne rude Dognecea i Ocna de Fier u neposrednoj okolici grada. Uz željezaru je izniklo i niz tvornica za proizvodnju dizelskih motora, željezničkih lokomotiva i masivnih građevinskih 
konstrukcija.

Nakon pada socijalističkog režima željezara, a i sve ostale tvornice vezane uz nju našle su se u velikim teškoćama i radikalno su smanjile ili potpuno ugasle svoju proizvodnju. Tako da je i broj stanovnika Reșițe radikalno opao od 
110.260 koliko ih je bilo 1989. na današnjih 73,282.

Iz rudnika se još uvijek izvozi nešto malo magnetita.

## Znamenitosti

Najveća znamenitost grada je muzej u kom se čuva dosta neolitskih artefakata pronađenih na tlu grada i puno predmeta iz nekadašnjeg rimskog naselja.

Grad je dobro povezan cestama i željeznicom sa ostalim gradovima u zemlji.

## Gradovi prijatelji

* , Moncton
* , Pesaro

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada''  
* ''Reșița'' na portalu Encyclopædia Britannica
Photoplay

***Photoplay*** je bio američki časopis koji je izlazio od 1911. do 1980. godine, poznat kao jedan od prvih posvećenih filmskoj djelatnosti, ali i po važnoj ulozi koju je imao u historiji američke kinematografije u prvoj polovici 20. vijeka. Sadržaj su mu ispočetka činili sinopsisi,  odnosno književne obrade sadržaja tada još uvijek nijemih filmova, a čija je svrha velikim dijelom bila da se reklamiraju prije distribucije. Kada su 1915. godine uređivanje preuzeli Julian Johnston i James R. Quirk, sadržaj se počeo više orijentirati na glumce, odnosno na informacije o njihovim privatnim životima. *Photoplay* je vrlo brzo postao jedan od najpopularnijih časopisa u SAD i vjeruje se da je značajno pridonio stvaranju fenomena filmskih zvijezda kao i modernih celebrityja. Sve do 1937. godine se odlikovao i time da su se za naslovnice koristile ilustracije likovnih umjetnika umjesto fotografija, prije nego što se počela koristiti fotografija u boji. *Photoplay* je također značajan zbog toga što je godine 1920. započeo dodjeljivati Photoplayeva medalju časti, a koja se smatra prvom značajnom nagradom u historiji filma. Časopis je prestao izlaziti 1980. godine, sa time da je njegovo osoblje prešlo u današnji celebrity časopis *[[Us Weekly]]*.

## Reference

## Vanjske veze

* Original ''Photoplay'' interview with Greta Garbo - as told by her to Ruth Biery
Willis H. O'Brien

**Willis Harold O'Brien** (2. mart 1886 - 8. novembar 1962) je bio američki majstor filmskih specijalnih efekata, poznat po pionirskom radu na stop animaciji, odnosno po radu na filmovima *[[The Lost World (film, 1925)|The Lost World]]* i *[[King Kong (film, 1933)|King Kong]]*.

## Dovršeni filmovi  (kronološkim redom)
 
* *[[The Dinosaur and the Missing Link: A Prehistoric Tragedy]]* (1915)
* *[[The Birth of a Flivver]]* (1916)
* *[[Morpheus Mike]]* (1916)
* *[[Curious Pets of Our Ancestors]]* (1917)
* *[[In the Villain's Power]]* (1917)
* *[[Mickey and his Goat]]* (1917)
* *[[Mickey's Naughty Nightmares]]* (1917)
* *[[Nippy's Nightmare]]* (1917)
* *[[Prehistoric Poultry]]* (1917)
* *[[The Puzzling Billboard]]* (1917)
* *[[R.F.D. 10,000 B.C.]]* (1917)
* *[[The Ghost of Slumber Mountain]]* (1918)
* *[[The Lost World (1925 film)|The Lost World]]* (1925)
* *[[King Kong (1933 film)|King Kong]]* (RKO, 1933)
* *[[Son of Kong]]* (1933)
* *[[The Last Days of Pompeii (1935 film)|The Last Days of Pompeii]]* (1935)
* *[[Dancing Pirate]]* (1936)
* *[[Tulips Shall Grow]]* (1942)
* *[[Mighty Joe Young (1949 film)|Mighty Joe Young]]* (RKO, 1949) – Oscar za najbolje vizualne efekte
* *[[This Is Cinerama]]* (1952)
* *[[The Animal World (film)|The Animal World]]* (US, 1956) (suradnik: Ray Harryhausen)
* *[[The Beast of Hollow Mountain]]* (1956)
* *[[The Black Scorpion (film)|The Black Scorpion]]* (US 1957)
* *[[The Cosmic Monster]]* (1958)
* *[[Behemoth, the Sea Monster]]* (UK 1959; u SAD izdan kao *The Giant Behemoth*)
* *[[The Lost World (1960 film)|The Lost World]]* (1960) – tehnički savjetnik
* *[[It's a Mad, Mad, Mad, Mad World]]* (1963; dio)

## Vanjske veze
*
*"Willis H. O'Brien: special effects pioneer"  
*"Willis H. O'Brien: stop-motion pioneer" *"Monster Film Giants Willis H. O'Brien"
Călărași

**Călărași** čita se **Keleraši** je grad na jugoistoku Rumunjske od 65,181 stanovnika.

Călărași je administrativni centar istoimenog okruga (judet) Călărași.
## Geografija
Călărași leži pored granice sa Bugarskom, od obala Borceje rukavca Dunava do jezera Călărași, udaljen 100 km jugoistočno od Bukurešta.
## Historija
Călărași je prvi put dokumentiran 1593. u vrijeme vladavine vlaškog vojvode
Mihaja Hrabrog (Mihai Viteazul). Od kad su se rumunjske kneževine
ujedinile pod kraj 19. vijeka, grad je izrastao u veliku riječnu
luku i trgovački centar.

## Znamenitosti
Najveća atrakcija grada je arheološki muzej koji ima puno artefakata iz nedalekog rimskog
naselja **Discheni**.
## Privreda i transport
Za privredu grada najvažnija je Prehrambena industrija (prerada riba), ali i mlinarstvo. Grad ima i tvornicu
papira, koja kao sirovinu za izradu pulpe koristi trstiku iz obližnjih močvara.

Nekadašnja velika čeličana (Combinatul Siderurgic Călărași) više ne radi, i sad se pretvara u ruinu.

Călărași je autoputom i željeznicom povezan sa Sloboziom i Feteștijem.

## Gradovi prijatelji
	
## Reference

## Literatura

* *[http://books.google.com/?id=sfHsgNIZum0C&pg=PA215&lpg=PA215&dq=herodotus+dacians+darius|Herodotus: The Ancient History of Herodotus]* (Translated by William Beloe) (1859). Derby & Jackson.
* *[http://www.ccel.org/p/pearse/morefathers/eutropius_breviarium_2_text.htm Eutropius, Abridgment of Roman History]* (Translated by John Selby Watson) (1886). George Bell and Sons.
* 
* 

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada'' 
* ''Călărași'' na portalu Encyclopædia Britannica
Focșani

**Focșani** čita se **Fokšanj** (njemački: *Fokschan*, mađarski: *Foksány*) je grad na istoku
Rumunjske od 79,315 stanovnika.

Focșani je administrativni centar okruga (judet) Vrancea.
## Geografija
Focșani leži duž obala rijeke Milcov, udaljen 160 km sjeveroistočno od Bukurešta.

Kako je Milcov nekad bio granična rijeka između Kneževine Vlaške i Kneževine Moldavije u gradu postoji i spomenik koji obilježava tu granicu.

## Historija
Focșani je izrastao iz graničnog trgovišta.

U vrijeme političkih borbi za ujedinjenje Kneževine Vlaške i Kneževine Moldavije grad je igrao važnu ulogu, jer su u njemu radile dvije važne institucije Centralna komisija za zakonodavstvo i Visoki sud, koji su pripremale ujedinjenje.
## Privreda
Focșani je centar proizvodnje vina u regiji koja je poznata po vinogradima od 15. vijeka.

Focșani je i industrijski grad u kom se proizvode mliječni proizvodi, namještaj i odjeća.

## Gradovi prijatelji

## Reference

## Literatura

* *[http://books.google.com/?id=sfHsgNIZum0C&pg=PA215&lpg=PA215&dq=herodotus+dacians+darius|Herodotus: The Ancient History of Herodotus]* (Translated by William Beloe) (1859). Derby & Jackson.
* *[http://www.ccel.org/p/pearse/morefathers/eutropius_breviarium_2_text.htm Eutropius, Abridgment of Roman History]* (Translated by John Selby Watson) (1886). George Bell and Sons.
* 
* 

## Vanjske veze

* ''Službene stranice grada'' 
* ''Focșani'' na portalu Encyclopædia Britannica
Heaven and Earth Magic

***Heaven and Earth Magic*** (; također poznat pod naslovima *Number 12*, *The Magic Feature* ili *Heaven and Earth Magic Feature*) je američki cjelovečernji crno-bijeli animirani film snimljen 1962. godine u režiji Harryja Everetta Smitha. Sastoji se uglavnom od kolaža fotografije koje tvore različite nadrealne prizore. Smith je film počeo snimati 1950-ih, ali je konačnu verziju izdao tek 1962. godine. Otada je *Heaven and Earth Magic*, koji je zbog nedostatka dijaloga i naracije  postao predmetom brojnih tumačenja, stekao popularnost među poklonicima avangardnog i eksperimentalnog filma.

## Vanjske veze
*
*Film at the NYTimes
*The Harry Smith Archives, where the film can be purchased
Menschen vom Varieté

***Menschen vom Varieté*** () je njemačko-mađarski crno-bijeli igrani film snimljen 1939. u režiji Josefa von Bakyja. Po žanru je mješavina drame i kriminalističkog filma. Radnja se događa u varijeteu gdje jedna od trikova sa pištoljem krene krivo te nastanu sumnje da je riječ o pokušaju ubistva.

## Literatura
* Christa Bandmann:*Es leuchten die Sterne. Aus der Glanzzeit des deutschen Films*, Heyne Verlag (Dez. 1984), 
* Heinz Hohwiller, In Memoriam: La Jana – es leuchten die Sterne, aus: Retro Nr. 14, 14. März 1982, S. 23 - 30

## Vanjske veze
* 
* ''Menschen vom Varieté'' bei filmportal.de