open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Les Diaboliques (knjiga)

***Les Diaboliques*** () je zbirka novela francuskog književnika Barbeya d'Aurevillya objavljena 1874. Sastoji se od šest priča koje se bave ženama koje počine neki nasilni nasilje, osvetu ili nekakav zločin. Smatra se d'Aurevillyjevim remek-djelom.

Knjiga je prilikom izdavanja izazvala kontroverze, i neko vrijeme bila zabranjena zbog navodnog širenja nemorala i kršenja zakona o blasfemiji. Autor se tome javno usprotivio istaknuvši svoje kršćanska uvjerenja i tumačeći svoje djelo kao opis borbe dobra protiv zla.

## Sadržaj

* "Le Rideau cramoisi": Stari aristokrat svom prijatelju opisuje prvo seksualno iskustvo sa ženom.
* "Le Plus Bel Amour de Don Juan": Ostarjeli plejboj, okružen bivšim ljubavnicama, prepričava svoju najveću ljubavnu aferu.
* "Le Bonheur dans le crime": Grof se zaljubi u mačevalakinju i unajmi je kao sobaricu svoje supruge.
* "Le Dessous de cartes d'une partie de whist": Tajna afera dame i igrača vista dovodi do stravičnog čina.
* "À un dîner d'athées": Francuski oficir opisuje ljubav i požudu prema supruzi jednog od svojih kolega.
* "La Vengeance d'une femme": Bogata plemkinja se sveti svom okrutnom mužu postavši jeftina prostitutka.

## Izvori
Das Spiel mit dem Feuer

***Das Spiel mit dem Feuer*** () je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1921. u režiji Georga Krolla i Roberta Wienea. Po žanru predstavlja kombinaciju komedije i drame. Protagonistica je glumica koja voli metodski pripremati uloge i, pripremajući predstavu, odlučuje se pridružiti bandi kriminalaca. Radnja prikazuje komplikacije koje nastanu kada bude upetljana u provalu u stan jednog od svojih prosaca. Film je dobio uglavnom pozitivne kritike, ali je dio kritičara smatrao nepriličnim kombinaciju farse i tragedije.

## Izvori

## Literatura
* Jung, Uli & Schatzberg, Walter. *Beyond Caligari: The Films of Robert Wiene*. Berghahn Books, 1999.

## Vanjske veze
*
Raskolnikow

***Raskolnikow*** je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. u režiji Roberta Wienea. Predstavlja adaptaciju romana *[[Zločin i kazna]]* ruskog književnika Fjodora Dostojevskog. Naslovni lik, studenta Rodiona Raskoljnikova koji sjekirom ubije zelenašicu prije nego što će, gonjen savješću, priznati zločin, tumači ukrajinski glumac Grigorij Hmara. I on, kao i ostatak glumačke ekipe, je u Njemačku emigirirao iz Rusije za vrijeme revolucije, te sa sobom donio glumačke tehnike naučene kod Stanislavskog. Film se također odlikuje scenografijom Andrea Andrejewa.

## Cast
* Gregori Chmara - Rodion Raskoljnikov
* Elisabeta Skulskaja - njegova majka 
* Alla Tarasova - njegova sestra 
* Andrei Zhilinsky - Razumičin
* Mikhail Tarkhanov - Marmeladov
* Mariya Germanova - njegova supruga 
* Maria Kryshanovskaya - Sonja, njegova kćer
* Pavel Pavlov - Istražni sudac 
* Toma - Aljona Ivanovna, zelenašica
* Petr Sharov - Svidrigajlov
* Ivan Bersenev - Malograđanin

## Reference

## Vanjske veze
*
Trusina (Berkovići)

**Trusina** je naseljeno mjesto u Hercegovini u općini Berkovići koje pripada entitetu Republika Srpska. Prema popisu stanovništva iz 1991. u naselju je živjelo 122 stanovnika.

## Geografija
Selo je u uvali ravnoga dna na visini oko 1000 m. Kroz uvalu teče rječica Košuta, koja dno češće plavi.

Selo se dijeli na mahale: Dragan, Pićevići, Rupari i Košuta, koja se opet raspadaju na grpice, a dvije su kuće odvojene u polju. U selu ima svega 26 kuća.

Misli se da je selo dobilo ime po tome što ovdje počinje najprije snijeg trusiti.

Na sred sela, na Gradini, imaju razvaline Hercegova grada u kome se Herceg vojvoda branio od Turaka. Ima još nekoliko srednjevjekovnih grobnica i starih čatrnja.

Jedan dio seljaka nosi humnjačku, a drugi dio gornjašku nošnju.

## Historija

## Prezimena
* Rupar
* Radan
* Medan
* Kuljić
* Milivojević
* Vukoje
* Samardžić
* Grahovac

## Značajne osobe
* Prodan Rupar, Vođa ustanka u Hercegovini - Nevesinjska puška 1874-1875
* Jovan Rupar, Hercegovački ustanik koji je u lipnju 1941 ranio Mija Babića - Đovanija, zapovjednika svih ustaških logora u NDH koji je od posljedica ranjavanja umro.

## Reference

## Povezano
* Berkovići
* Istočna Hercegovina
Der Schrecken im Hause Ardon

***Der Schrecken im Hause Ardon*** () je njemački crno-bijeli nijemi kriminalistički film snimljen 1920. u režiji Roberta Wienea. Radnja prikazuje kako se zločinačka organizacija pokušava dočepati naučnih dostignuća u kemijskoj kompaniji Ardon, kako bi pomoću njih pokušala zavladati svijetom. Različiti izvori navode različite datume završetka i premijere, obično do augusta 1920. do jula 1921. Kao i drugi Wieneovi filmovi iz tog doba, i on je napravljen u ekspresionističkom stilu.

## Izvori

## Literatura
* Jung, Uli & Schatzberg, Walter. *Beyond Caligari: The Films of Robert Wiene*. Berghahn Books, 1999.

## Vanjske veze
*
Kozjak (Bilje)

**Kozjak** (mađarski **Keskenyerdő** [ˈkɛʃkɛɲɛrdøː]), naselje u Općini Bilje u Osječko-baranjskoj županiji.

## Stanovništvo

### Graf (2011)

* **Napomena**: Kozjak se od 1900. do 1981. iskazuje kao dio naselja, a od 1991. kao samostalno naselje nastalo izdvajanjem dijela iz naselja Lug. U 1921. i 1931. podaci su sadržani u naselju Lug.

### Nacionalnost (2011)
Prema popisu iz 2011. godine stanovništvo je pretežito hrvatsko (72%), te mađarsko (17%) i njemačko (6%).

### Prezimena stanovnika
Prema popisu stanovništva iz 2011. godine **20 najčešćih prezimena** u Kozjaku su:
* Sarka, Brekalo, Đekić, Ador, Fišer, Krnjak, Molnar, Opačak, Cickaji, Feher, Lovenjak, Šandor, Bužbaher, Gotal, Marjanović, Martić, Varga, Beljak, Feuš, Hertl

a nekad su najčešća **prezimena** bila:
* Varga, Cickaj, Frank, Horvat, Huj, Krajcar, Lović, Munk 

## Reference
Simptomi prestanka uzimanja benzodiapina

**Simptomi prestanka uzimanja benzodiapina** su skup posledica koji se javljaju nakon što osoba, koja je koristila benzodiapine, razvije fizičku zavisnost, a zatim prestane da ih uzima ili naglo smanji dozu. Ovo je najčešće popraćeno ozbiljnim smetnjama u spavanju, razdražljivošću, povećanom tenzijom i anksioznošću, napadima panike, a javlja se i podrhtavanje ruku, znojenje, poteškoće u koncentrisanju, konfuzije, problemi sa pamćenjem, povraćanje i nadimanje, glavobolja, bolovi u mišićima, a moguće su halucinacije, psihoze i suicid. Takođe, ovi simptomi su značajni u načinu na koji rastu i opadaju, varirajući u jačini iz dana u dan ili iz nedelje u nedelju umesto da ravnomerno tokom vremena opadaju.

To je potencijalno ozbiljno stanje, kompleksno je i često vremenski dugo. Svaki dugoročni korisnik benzodiapina ne mora da oseti posledice nakon prestanka, ali će to po dosadašnjim istraživanjima obično imati oko 50% korisnika. Dugoročnim korisnicima smatraju se svi oni koji su benzodiapine koristili duže od 1-3 meseca.

Prestanak uzimanja benzodiapina je sličan prestanku uzimanja alkohola ili barbiturata. To znači ozbiljne posledice po život kao što su iznenadni napadi (srčani ili epileptički) koji se posebno mogu javiti u slučaju naglog prekida uzimanja ili preterano velikog smanjenja doze. Verovatnoća javljanja ovih simptoma se može značajno smanjiti, tako što će se postepeno smanjivati doza uzimanja lekova.
Hronično uzimanje benzodiapina može dovesti do promena u nervnom sistemu što će imati za posledicu toleranciju na lekove i zavisnost. Nakon prestanka uzimanja ili preteranog smanjenja doze javlja se *rebound effect* koji se manifestuje po simptomima koji su po ozbiljnosti čak jači nego pre prvog uzimanja lekova.

Posledice prestanka uzimanja barbiturata, benzodiapina ili alkohola u nekim slučajevima mogu biti opasnije nego prestanak uzimanja opijata – što je detaljno objašnjeno u Ashton Manual-u uzimajući u obzir dvanaestogodišnje kliničko ispitivanje.

## Znaci i simptomi
Početak javljanja simptoma može se desiti nakon nekoliko dana ili nedelja od prestanka uzimanja, u zavisnosti od toga da li se radilo o benzodiapinima sa relativno kratkim poluživotom (alprazolam, bromazepam itd.) ili dugim poluživotom (diazepam, nordazepam itd.). Benzodiapini sa dugim poluživotom imaju dugotrajno dejstvo (do 200h, tj. preko 7 dana).

## Prevencija
Prema savetima British National Formulary medicinskog priručnika, najbolji način prestanka uzimanja benzodiapina je postepeno, kroz duži vremenski period. Za odvikavanje savetuje se uzimanje benzodiapina sa dugim poluživotom kao što su diazepam ili hlordiazepoksid kako bi se umanjila mogućnost javljanja *rebound efekta*.
Maria da Glória de Orléans e Bragança

**Marija da Glorija od Orleana i Bragance**, princeza od Brazila i Portugala, prva supruga srpskog princa prestolonaslednika Aleksandra II
i majka srpskih kraljevića Petra, Filipa i Aleksandra.

## Poreklo

Majka srpskih kraljevića rođena je 15. decembra 1946. godine u Petropolisu (Brazil), kao princeza Marija da Glorija Henrijeta Dolores Lučija Mihaela Rafaela Gabrijela Gonzaga. Pripada šestoj generaciji direktnih potomaka portugalskih kraljeva Žuana VI (1767-1826) i petoj generaciji kralja Pedra IV (1798-1834), koji je svojoj tituli pridodao Car Brazila. Rođaka je u prvom kolenu španskog kralja Huana Karlosa - njihove majke su rođene sestre.

## Brakovi

Aleksandar II i Marija da Glorija su se venčali 1972. godine u mestu Viljamanrike de la Kondesa (Španija).
U tom braku rođena su tri sina:
* najstariji – princ Petar – rođen 1980. godine u Čikagu, u državi Ilinois,
* i blizanci – prinčevi Filip i Aleksandar – 1982. godine u Ferfaksu, u državi Virdžinija. 
Ovaj brak je okončan 1983. godine.

Dve godine nakon razvoda od Aleksandra, 1985. udala se za Ignacija, vojvodu od Segorbe, po zanimanju arhitektu.
U tom braku ima dve ćerke, Mariju del Sol (1986-) i Medinu del Luna (1988-) (Sunce i Mesec).
Žive u Andaluziji, Španija.

## Porodica

### Roditelji

### Prvi brak

#### Supružnik

#### Deca

### Drugi brak

#### Supružnik

#### Deca

## Vanjske veze
* Sunce i mesec srpskih prinčeva (Alo, 30. septembar 2012)
Filip Karađorđević

**Filip Karađorđević** (Ferfaks, Virdžinija, SAD, 15. januara 1982) je sin princa Aleksandra i princeze Marije da Glorije od Orleana i Bragance.

## Biografija
On je brat blizanac princa Aleksandra. Filip je unuk kralja Petra II i kraljice Aleksandre. Kršteni kumovi su mu grčki kralj Konstantin, španska kraljica Sofija i vojvotkinja od Kalabrije.

Filip je živeo u Virdžiniji do 1984. godine. Zajedno sa svojim bratom blizancem Aleksandrom krenuo je prvo u obdanište u Londonu. Sa osam godina Filip je 1990. godine postao učenik jedne od najboljih osnovnih škola u Londonu. U junu 2000. godine Filip je maturirao na Kraljevoj školi u Kenterberiju u Engleskoj, dobivši najbolje ocene iz tri predmeta (španski jezik, politika i geografija). Filip trenutno studira humanističke nauke na jednom poznatom britanskom univerzitetu. U školskoj 2003 — 2004. godini učestvovao je u programu razmene studenata na jednom španskom Univerzitetu u Madridu.

Govori engleski, španski i francuski, a usavršava srpski jezik.

Filip je ljubitelj skejtborda, ronjenja i skijanja na dasci. Interesuje ga slikarstvo, muzika, računari i prirodne nauke. Posetio je Srbiju 1991. godine i Bosnu 2000. godine. Filip i njegova porodica nastanili su se u Beli dvor u Beogradu 17. jula 2001. Putovao je po Evropi, SAD a posetio je i Bliski istok, severnu Afriku, Jugoistočnu Aziju, Srednju i Južnu Ameriku.

## Preci

## Reference

## Vanjske veze
* Karađorđevići čekaju svoje princeze („Večernje novosti“, 22. april 2011)
* Princ Filip Karađorđević: Nisam spreman za svadbena zvona, Marija Mijatović, Blic, 20. april 2011.
* Princ Filip Karađorđević: Maratonac plave krvi , Časopis Glorija, Jelena Stojičić, april 2011.
* Prinčevi Aleksandar i Filip Karađorđević - intervju („Blic“, 9. januar 2012)
Ryan Bailey

**Rajan Bejli** (; Los Angeles, 7. jul 1985.) je američki vaterpolo igrač i reprezentativac.

Za reprezentaciju SAD nastupa od 1997. godine, a na Olimpijskim igrama 2008. godine osvojio je srebrnu medalju. Igrao je za Partizan tokom 2007. i 2008. godine, a pre Partizana nastupao je za grčki Panionios i dubrovački VK Jug.

## Reference

## Vanjske veze
* Intervju za ''Sport''
Šumice (Beograd)

**Šumice** su park i urbano naselje u južnom delu van starog gradskog naselja Beograda, u opštini Voždovac.

## Lokacija

Naselje Šumice, nalazi se na Pašinom brdu, u čijem sastavu se nalazi gradska šuma po kojoj i nosi ime. Od centra Beograda udaljeno je 6,5 kilometara. Na zapadu se graniči sa Dušanovcem, a na istoku sa Konjarnikom.

## Park
Park, koji zauzima površinu od 0,64 hektara, sastoji se iz dva dela zapadnog većeg i istočnog manjeg, odvojena je ulicom Vojvode Toze. Drveće u ovom modernom parku je ostatak mnogo većeg, koje je postojalo pre Drugog svetskog rata. U parku žive ježevi i slepim miševima, a glavna atrakcija su veverice, koje često dolaze u park. Park je rekonstruisan i izgrađena je trim staza 2007.

## Naselje
Naselje je izgrađeno krajem u period od 1963—1967. Građeno je na panonskim laporcima. Arihitekte idividualnog i kolektivnog stanovanja nastojali su da slede tadašnje trendove u arhitekturi, posebno u Engleskoj.

Moderno naselje, sa puno zelenih površina, može se grubo podeliti u dva dela: južni, uz stambeni objekat, a severna sa manjim porodičnim kućama i vilama, koje su bile veoma popularne među beogradskim ličnostima u 1980-im.

Prema popisu iz 2002. u naselju je živelo 7.228 stanovnika.

Sam prostor naselja Šumice značajan je po:
* CKS „Šumice“ izgrađen 1974. godine
* novi poslovni centar „Košum“
* Hotel „Srbija“, jedan od najvećih hotela u Beogradu u Ustaničkoj ulici
* Dom zdravlja „Šumice“, ogranak Doma zdravlja Voždovac u Ustaničkoj ulici

## Reference
Skejtbord

**Skejtbord** () ili **skejt** (), je naprava koja se sastoji od daske na koju su pričvršćena četiri točka, namijenjena zabavi ili pokazivanju umješnosti u upravljanju njime.

Daska skejtborda je površina na kojoj onaj koji upravlja njime stoji, objema nogama, povremeno se odgurujući jednom nogom. Lagano je savijena nagore s prednje i zadnje strane. Napravljena je od drveta ili drvnih proizvoda kao što su furnir ili iverica. U zavisnosti od modela, može da bude presvučena gumom ili da uključuje i druge materijale. S donje strane daske pričvršćeni su točkovi, obično u paru, s prednje i zadnje strane. Točkovi moraju biti tako pričvršćeni da omogućavaju lagano bočno naginjanje na dasci. Skejtbord se pogoni vlastitom snagom korisnika, odgurivanjem jednom nogom, slično trotinetu.

Moderan skejtbord nastao je u Kaliforniji kasnih sedamdesetih godina 20. vijeka. Naročito je bio popularan kod onih koji su se bavili jedrenjem na dasci, jer bi u nedostatku visokih talasa sličnu vještinu pokazivali na skejtbordu. Do sredine osamdesetih skejtbordi su već masovno proizvođeni i prodavani širom Sjedinjenih Američkih Država.

## Povezano
*  ili skejtborder
* Skejtbording
* Trotinet

## Vanjske veze
Trotinet

**Trotinet** ili **romobil** je vrsta ličnog prevoznog sredstva koje naročito upotrebljavaju djeca, kao igračku. To je nisko postavljena ravna površina montirana na dva ili više točkova, sa upravljačem na jednom kraju „daske“, a pokreće se prvenstveno vlastitom snagom korisnika, odgurivanjem nogom o tlo.

Uobičajen moderan trotinet izrađen je od metala, često od aluminijuma. Površina za stajanje je uska, a trotinet je preklopiv kod spoja upravljača sa površinom za stajanje. Postavljaju se uglavnom samo dva točka, po jedan na svakom kraju „daske“. Točkovi su izrađeni od pune gume ili sličnih modernih industrijskih materijala. Bez obzira na moderan izgled trotineta, postoje razni oblici. Neki trotineti imaju veće točkove i upravljač takav da su prilično slični biciklu. Drugi imaju tri ili četiri točka, postavljena uglavnom zbog veće stabilnosti korisnika.

Trotinet je bio naročito popularan u prvoj polovini 20. vijeka. Nekoliko decenija poslije zainteresovanost je bila smanjena, da bi u devedesetim godinama 20. vijeka ponovo postao popularan.

## Razlika između trotineta i sličnih sredstava za prevoz

* Glavna razlika između bicikla i trotineta je pogon, koji se kod trotineta vrši odgurivanjem nogom o tlo.
* Glavna razlika između trotineta i skejtborda je upravljač, kojim se na trotinetu može vršiti i oštrije skretanje, a koji olakšava i održavanje ravnoteže. Na skejtbordu ne postoji sličan upravljač.

## Romobil

Iako je izraz **romobil** sinonim za **trotinet**, u Srbiji on često podrazumijeva posebnu vrstu trotineta koji ima ugrađenu i neku vrstu dodatnog pogona, kao električni ili mali benzinski motor.

## Reference
Aromatičnost metala

**Metalna aromatičnost** je proširenje koncepta aromatičnosti, široko zastupljenog kod ugljovodonika, na metale. Prvi eksperimentalni dokazi o postojanju aromatičnosti u metalima su nađeni u aluminijumskim klasternim jedinjenjima tipa MAl4-, gde M označava litijum, natrijum ili bakar. Ti anjoni se mogu formirati u gasovitom helijumskom gasu putem laserskog isparavanja aluminijum / litijum karbonatnog kompozita ili bakarne ili natrijum / aluminijumske legure, odvojeni masenom spektrometrijom i analizirani putem fotoelektronske spektroskopije. Evidencija za aromatičnost u tim jedinjenjima je bazirana na nekoliko postavki. Računarska hemija pokazuje da se ovi aluminijumski klusteri sastoje od tetranuklearne Al42- ravni i kontrajona na vrhu kvadratne piramide. Al42- jedinica je perfektno planarna i zadržava se u prisustvu kontrajona, pa čak i dva kontrajona u neutralnom jedinjenju M2Al4. Proračuni pokazuju da je njegova HOMO dvostruko okupirani delokalizovani pi sistem, te stoga podleže Hikelovom pravilu. Eksperimentalne fotoelektronske vrednosti su u saglasnosti sa proračunima za neophodnu energiju za uklanjanje prva četiri valentna elektrona. 

**D-orbitalna aromatičnost** je prisutna u trinuklearnim volframskim W3O9- i molibdenskim Mo3O9- metalnim klasterima formiranim putem laserskog isparavanja čistih metala u prisustvu kiseonika u helijumskoj struji. U tim klusterima su tri metalna centra premoštena kiseonikom i svaki metal ima dva terminalna atoma kiseonika. Prvi signal u fotoelektronskom spektru odgovara uklanjanju valentnog elektrona sa najnižom energijom u anjonu, do neutralnog M3O9 jedinjenja. Ta energija je uporediva sa energijom volfram trioksida i molibden trioksida. Fotoelektrični signal je isto tako širok, što ukazuje na veliku razliku u konformacijama anjona i neutralnog molekula. Rezultati računarske hemije ukazuju da su M3O9- anjoni i M3O92- dianjoni idealni heksagoni sa identičnim dužinama veza između metala. 

## Reference
Richard Murphy

**Ričard Marfi** (, 14. novembar 1931) je američki, mornarički poručnik, veslač i olimpijski pobednik. Nakon diplomiranja u Anapolisu 1954. do penzije je radio kao poručnik

Učestvovao je kao kormilar amerikog osmerca na Letnjim olimpijskim igrama 1952. u Helsinkiju i osvojo zlatnu medalju ispred osmeraca SSSR-a i Australije. Američki osmerac je veslao u sastavu: Frenk Šekspir, Vilijam Filds, Džejms Danbar, Ričard Marfi, Robert Detvajler, Henri Prokter, Vejn Fraj, Edvard Stivens i kormilar Čarls Manring.

## Reference
I.N.R.I. (film)

***I.N.R.I.*** je njemački crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1923. u režiji Roberta Wienea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana austrijskog književnika Petera Roseggera. Radnja prikazuje zbivanja opisana u Novom zavjetu, ali s naglaskom na lik Jude Iskariota kao radikalnog revolucionara, koji Isusa izdaje ne zbog novca, nego zbog zato što je razočaran s njegovom politikom. Kao i mnogi filmovi biblijske tematike snimljeni u to doba, s okvirnim zapletom je bio smješten u suvremeno doba; u slučaju *I.N.R.I.* je to bio segment o anarhističkom ili socijalističkom revolucionaru kojemu se sudi zbog pokušaja atentata, a koga u ćeliji posjećuje monah i prepričava mu Novi zavjet, nastojeći ga uvjeriti da se odrekne nasilja. Film je snimljen uz veliki budžet sa stotinama statista, te se smatra najskupljim i najdužim u cijeloj Wieneovoj karijeri. Moderni segment, snimljen bez znanja najvećeg dijela glumačke ekipe, je, međutim, postao predmetom cenzora koji su ga, s obzirom na političku nestabilnost tadašnje Weimarske Republike i nedavnu oktobarsku revoluciju, držali previše "zapaljivim". Zbog toga je u mnogim zemljama prikazan u skraćenoj verziji.

## Uloge
* Gregori Chmara ... Isus Krist
* Henny Porten ... Marija
* Asta Nielsen ... Marija Magdalena 
* Werner Krauss ... Poncije Pilat
* Emanuel Reicher ... Kaifa, vrhovni svećenik
* Alexander Granach ... Juda Iskariot
* Theodor Becker ... Rimski kapetan
* Robert Taube ... Anas, vrhovni svećenik
* Bruno Ziener ... Simon Petar 
* Hans Heinrich von Twardowski ... Ivan
* Emil Lind ... Toma
* Max Kronert ... Jakov Stariji
* Herr Magnus ... Jakov Mlađi
* Walter Neumann ... Matej 
* Guido Herzfeld ... Simon 
* Wilhelm Nagel ... Filip 
* Lionel Royce ... Bartolomej
* Eduard Kandl ... Andrija
* Walter Werner ... Lebdäus 
* Paul Graetz ... Jairus 
* Maria Kryshanovskaya ... Jairusova kćer 
* Mathilde Sussin ... Paralizirana žena 
* Erik Ode ... Isus kao dijete
* Erwin Kalser ... Čovjek u ćeliji
* Elsa Wagner ... Majka
* Erich Walter ... Monah 
* Ernst Dernburg ... Predsjednik suda
* Gustav Oberg ... Državni odvjetnik 
* Jaro Fürth ... Branitelj
* Pavel Pavlov ... Nadzornik zatvora

## Izvori

## Literatura
* Jung, Uli & Schatzberg, Walter. *Beyond Caligari: The Films of Robert Wiene*. Berghahn Books, 1999.

## Vanjske veze
*
Drakula halála

***Drakula halála*** () je mađarski crno-bijeli nijemi horor film snimljen 1921. godine u režiji Karolyja Lajthaya, poznat kao prva filmska adaptacija romana *[[Dracula]]* irskog književnika Brama Stokera. Radnja filma prikazuje ženu koja posjeti duševnu bolnicu gdje jedan od pacijenata tvrdi da je grof Drakula, te nakon toga počne dobivati zastrašujuće vizije. Film se danas smatra izgubljenim.

S obzirom da se dugo vremena tvrdilo kako je prva adaptacija Stokerovog romana znameniti njemački film *[[Nosferatu]]*, premijerno prikazan sljedeće godine, *Drakula halála* je izazvala zanimanje filmskih historičara, koji su se pri svojim istraživanjima suočili s problemima vezanim uz prilično opskurne i kontradiktorne izvore. Dok se pouzdano zna da je film premijerno prikazan u Beču u februaru 1921. godine i da je u njemu glavnu žensku ulogu igrala izvjesna Lene Myl (za koju se navodi da je rodom iz Srbije), sljedeće vijesti o prikazivanju filma datiraju iz 1923. kada je održana premijera u Budimpešti. Tadašnji film se reklamirao sa mađarskom glumicom Margit Lux u glavnoj ženskoj ulozi. Nije jasno da li je riječ o dva različita filma, o tome da su Myl i Lux jedna te ista glumica pod drugim imenima, ili je možda Lajthay jednostavno u već postojeći film umontirao nove scene s novom glumicom.

## Uloge
* Paul Askonas ... Dracula
* Lene Myl ... Mary Land
* Carl Goetz ... Komičar
* Aladár Ihász ... Komičarev pomoćnik
* Dezsö Kertész ... George
* Lajos Réthey ... Lažni ljekar
* Elemér Thury ... Ljekar
* James Ard ... Ljekarev pomoćnik

## Vanjske veze
* 
* Magyar Drakula halála web-oldal
Der Kaufmann von Venedig

***Der Kauffman von Venedig*** () je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. u režiji Petera Paula Felnera. Predstavlja adaptaciju istoimene drame Williama Shakespearea, a radnja je smještena u Veneciju 16. vijeka i prikazuje komplikacije koje nastanu zbog ljubavi kćeri jevrejskog trgovca sa kršćanskim mladićem. Film se odlikovao sa prilično visokim budžetom, kao i korištenjem autentičnih venecijanskih lokacija. Felner je, s druge strane, unio izvjesne izmjene u radnju i likove. Kritike su uglavnom bile loše, pri čemu se najviše zamjeralo na previše teatralnoj glumi, neadekvatnoj za medij filma. Danas je očuvana samo kopija filma za angloameričko tržište, oko dvije role kraća od originalne njemačke.

## Uloge
* Werner Krauss - Shylock 
* Henny Porten - Porzia 
* Harry Liedtke - Bassanio 
* Carl Ebert - Antonio 
* Max Schreck - Venecijanski dužd
* Ferdinand von Alten - Princ od Aragona 
* Albert Steinrück - Tubal 
* Frida Richard - Shylockova majka
* Lia Eibenschütz - Jessica 
* Hans Brausewetter - Lanzelot Gobbo 
* Jakob Tiedtke - Beppo

## Izvori

## Literatura
* Janik, Vicki. *The Merchant of Venice: A Guide to the Play*. Greenwood Publishing Group, 2003.

## Vanjske veze
*
Schatten (film)

***Schatten – Eine nächtliche Halluzination*** () je njemački crno-bijeli nijemi horor film snimljen 1923. u režiji Arthura Robisona. Radnja je smještena u 19. vijek na imanje jednog grofa koji je na večeru pozvao ljubavnika svoje žene i njene udvarače. Protagonist je tajanstveni majstor sjena unajmljen da zabavlja goste, i koji im na zidu preko sjena prikazuje katastrofalnu budućnost koja ih čeka ako se ne okanu grofove supruge. *Schatten* se smatra jednim od najistaknutijih ostvarenja ekspresionističkog filma.

## Uloge

* Alexander Granach ... Igrač sjena
* Fritz Kortner ... Grof
* Ruth Weyher ... Grofova supruga
* Gustav von Wangenheim ... Njen ljubavnik
* Eugen Rex ... Sluga
* Lilli Herder ... Služavka
* Fritz Rasp ... Slufa
* Karl Platen ... 2. sluga
* Max Gülstorff ... 2. kavalir
* Ferdinand von Alten ... 3. kavalir
* Rudolf Klein-Rogge

## Izvori
* 
  

## Vanjske veze
* 
* Page of the editor Kino, who released a restored version of the film on DVD in 2006
Le Retour à la Raison

***Le Retour à la Raison*** () je francuski kratki ekspreimentalni nijemi film snimljen 1923. u režiji američkog likovnog umjetnika Mana Raya. Sastoji se od prikaza animiranih tekstura, fotogram (Rayograph) i grudi Rayovog umjetničkog modela Kiki sa Montparnassea (Alice Prin). Smatra se jednim od ostvarenja avangardnog filmskog pokreta Cinema pur.
## Literatura
* *Flicks - March 2001* http://www.cinescene.com/flicks/flicks042001.html ; Chris Dashiell (2001)

## Vanjske veze
* 
* Downloadable version of the film at ubu.com
* Film Review
Der Puppenmacher von Kiang-Ning

***Der Puppenmacher von Kiang-Ning*** () je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. u režiji Roberta Wienea. Po žanru predstavlja mješavinu fantastike i komedije, a radnja je smještena u Kinu. Protagonist je proizvođač lutaka opsjednut time da stvori lutku što sličniju živom ljudskom biću, a koji s užasom na jednoj izložbi otkrije konkurentsku, još uvjerljiviju lutku, ne shvaćajući da je u pitanju stvarna žena koja se pretvara da je lutka. Film je nakon premijere doživio uglavnom negativne kritike, najviše zbog toga toga što se nije moglo prihvatiti da bijeli glumci tumače kineske likove.

## Izvori

## Literatura
* Jung, Uli & Schatzberg, Walter. *Beyond Caligari: The Films of Robert Wiene*. Berghahn Books, 1999.

## Vanjske veze
*
Vladimir Kirilovič

**Vladimir Kirilovič** (; Porvo, 17/30. avgust 1917 – Majami, SAD, 21. april 1992) bio je starješina Ruskog imperatorskog doma u izgnanstvu. Bio je sin Kirila Vladimiroviča i Viktorije Fjodorovne.

## Biografija

Rođen je 30. avgusta 1917. godine u mjestu Porvo, u Velikoj kneževini Finskoj, kao sin jedinac velikog kneza Kirila Vladimiroviča i velike kneginje Viktorije Fjodorovne (rođene Melite). Kao i njegove dvije sestre, od rođenja imao je titulu kneza imperatorske krvi budući da je bio praunuk imperatora Aleksandra II Nikolajeviča. Nakon Oktobarske revolucije (1917), kada se njegov otac Kiril Vladimirovič proglasio za imperatora sveruskog u izgnanstvu (1924), Vladimir Kirilovič je dobio titulu nasljednika carevića i velikog kneza.

Nakon smrti svoga oca (1938), kao dvadesetjednogodišnjak postao je starješina Ruskog imperatorskog doma. Za razliku od svog oca, nije uzeo titulu imperatora sveruskog već je do kraja života koristio titulu veliki knez.

Godine 1948. oženio se sa kćerkom kneza Georgija Iraklijeviča Bagrationa, kneza Muhranskog (starješine dinastije Bagration u izgnanstvu) Leonidom Georgijevnom. Jedino dijete iz braka Vladimira i Leonide, Marija Vladimirovna, rodila se 23. decembra 1953. u Madridu. Ovaj brak je po dinastičkim propisima priznan kao ravnorodan budući da je sam Vladimir Kirilovič još ranije priznao gruzijskoj porodici Bagration-Muhranski status dinastije. Međutim, uprkos tome neki morganatski potomci osporavaju ovaj brak.

Pri kraju života Vladimira Kiriloviča nije bilo nijednog muškog člana Imperatorskog doma, a da nije bio u neravnorodnom (morganatskom) braku. Prema Osnovnim državnim zakonima Ruske Imperije djeca iz takvih brakova nisu bila članovi Imperatorskog doma – veliki knezovi i knezovi imperatorske krvi. Na osnovu takvog stanja unutar dinastije, Vladimir Kirilovič je 1989. za svog nasljednika odredio svoju kćerku Mariju Vladimirovnu, zbog toga što je ranije umro i posljednji muški član Imperatorskog doma, knez imperatorske krvi Vasilij Aleksandrovič, koji nije imao zakonite potomke. Iz braka sa pruskim princom Francom Vilhelmom (u pravoslavlju – velikim knezom Mihailom Pavlovičem) velika kneginja Marija Vladimirovna ima jednog sina – velikog kneza Georgija Mihajloviča.

Vladimir Kirilovič je umro 21. aprila 1992. godine u gradu Majamiju (Florida, SAD). Njegovi posmrtni ostaci, po sopstvenoj želji, preneseni su u Sankt Peterburg. Sahranjen je u velikokneževskoj grobnici Petropavlovskog sabora.

## Porodica

### Roditelji

### Supružnik

### Deca

## Povezano
* Kiril Vladimirovič
* Marija Vladimirovna

## Napomene

## Izvori

* Императорский Дом: Владимир ИИИ Кириллович  
* HIH Grand Duke Vladimir Kirillovich The Royal Contemporary of the Revolution 
* Акт Главы Российского Императорского Дома Е. И. В. Государя Великого Князя Владимира Кирилловича о признании Царственного достоинства Дома Багратидов, 22 ноября/5 декабря 1946 г.

## Vanjske veze
Fotograf

**Fotograf** je osoba koja se bavi stvaranjem fotografija pomoću određene fotografske alatke (fotoaparat, kamera opskura,...), odnosno osoba koja obavlja fotografsku delatnost.

Sve jednostavnija fotografska tehnika omogućuje i laicima da naprave fotografiju, ali se stručnost fotografa prevashodno ogleda u njegovim kvalifikacijama, te poznavanju fotografskih veština - manipulisanje svetlošću i vizuelnim formama, razumevanje prizora (sadržaja fotografije) itd. Primarno fotografsko obrazovanje podrazumeva poznavanje upotrebe foto-aparata i geometrijske optike kao dela fizike koji izučava svetlost. Osnovni proizvod fotografa je fotografija u materijalnoj ili digitalnoj formi.

## Vrste fotografa
* Umetnički fotograf (autor koji koristi fotografiju za svoj umetnički izraz),
* Novinski fotograf (novinar-fotoreporter(autor koji se bavi fotožurnalizmom)),
* Studijski fotograf (moda, reklame...),
* Repro fotograf (fotograf koji radi na pripremi za štampu),
* Fotograf u naučnim oblastima (medicini, forenzici,astronomiji...),
* Komercijalni fotograf (foto radnje, svadbena fotografija, fotografije za dokumenta...),
* Fotoamater (hobi).

## Fotografska oprema
Za fotografisanje, fotograf koristi: fotoaparat, objektiv, fotografski blic, studijski blic, pozadinu, reflektujući panel, kišobrane za rasvetu i dr.

Za izradu fotografija kod klasične fotografije se koriste aparat za povećavanje sa ostalim priborom (kadice, štipaljke, dozne za filmove itd.), a kod digitalne fotografije računar i štampač/ploter. I klasične i digitalne fotografije se mogu izrađivati pomoću procesnih mašina.

## Vanjske veze
* Foto savez Srbije
* Foto asocijacija Vojvodine
Konjarnik (razvrstavanje)

**Konjarnik** može biti:

* Konjarnik, naselje u Beograda, Srbija
** Konjarnik 1
** Konjarnik 2
** Konjarnik 3
* Konjarnik (Žitorađa), naselje u opštini Žitorađa, Srbija

## Povezano
* Konjari (razvrstavanje)
Fotomontaža

**Fotomontaža** je tehnika kombinovanja više fotografija kako bi se dobila jedinstvena slika, kao i naziv za tako dobijenu sliku.

## Galerija

Datoteka:Rabbit Grasshoper Mutant-01611-nevit.jpg|Digitalna fotomontaža skakavca sa zečjom glavom.
Datoteka:Kitrone.jpg|Digitalna fotomontaža limuna sa unutrašnjošću kivija. 


## Reference

## Vanjske veze

* Photomontage Artists 
* A timeline of fantastic photomontage and its possible influences, 1857–2007  
* Cut & Paste: a history of photomontage  
* Composite Photographs  Historical essay on William Notman, with video clips. 
* Online Photomontage Generator  
* Galerija slika nastalih primenom tehnika fotomontaže
Die Straße

***Die Straße*** () je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. u režiji Karla Grunea. Neimenovani protagonist, čiji lik tumači Eugen Klöpfer, je oženjeni i relativno situirani muškarac, koji jedne večeri, nakon što mu je dojadila monotonija bračnog života, impulzivno napušta kuću i odlazi na ulicu u potrazi za uzbuđenjima. Radnja prati njegove pustolovine u kojima se suočava s prostitutkama, kriminalcima i drugim oblicima društvene patologije, ali i samom ulicom koja je simbolički prikazana kao živo i neprijateljski nastrojeno biće. *Die Strasse*, kao jedan od prvih filmova koji je kombinirao ekspresionističke tehnike sa socijalnim temama, se smatra začetnikom *filmova ulice* koje će postati popularni žanr u njemačkoj kinematografiji u weimarskom periodu.

## Uloge
* Eugen Klöpfer ... Čovjek iz niže srednje klase
* Lucie Höflich ... Njegova supruga
* Anton Edthofer ... Svodnik
* Aud Egede-Nissen ... Prostitutka
* Max Schreck ... Slijepac
* Leonhard Haskel ... Gospodin sa sela
* Sascha ... Djevojčica
* Hans Trautner ... Tip

## Izvori

## Literatura
* Fred Gehler *Die Straße. Der Film einer Nacht*. In Günther Dahlke, Günther Karl (Hrsg.): *Deutsche Spielfilme von den Anfängen bis 1933. Ein Filmführer.* Henschel Verlag, 2. Auflage, Berlin 1993, S. 93 ff. 

## Vanjske veze
* 
* Die Straße in filmportal.de
* Die Straße  at German-films.de
Fotogram

**Fotogram** je umetnička fotografska tehnika koja se radi bez fotografkog aparata – kamere. Tu se radi o slici senke koja se radi tako da fotograf ispod povećavajućeg aparata ili se upotrebi drugi izvor svetlosti smešta neeksponirani foto-papir ili drugi materijal koji je osetljiv na svetlo na kojem stvara kompoziciju sa različitim providnim predmetima. Posle osvetljavanja papira i njgovog razvijanja i ustaljavanja nastaje slika gde na crnoj pozadini istupa bela ili crno- sivi predmeti što je zavisno od dužine ekspozicije i providnosti upotrebljenih predmeta.

Najpoznatiji tvorac fotograma bio je američki fotograf Man Rej koji je svoje fotograme nazivao „rejogramima“. Vilijam Henri Foks Talbot oko 1838. godine je eksperimentisao sa fotogramima biljaka.


Datoteka:Fotogramm.jpg|Fotogram inspirisan delom Man Reja 
Datoteka:Lemons photogram.jpg|Napredniji fotogram pri kome je autor upotrebio i sivu skalu polotonova i boju


## Literatura
# Dr.O.Kroj - Tako se povećava, Beograd, 1979.
# John Hedgecoe -Foto priručnik, Zagreb, 1968.
# John Hedgecoe-Sve o fotografiji, Zagreb, 1976.
# Ž.Jeremić -Fotografski priručnik, Beograd, 1979.
# M.Fizi – Fotografija,	Zagreb, 1982.
# M.Hausler -Velika knjiga o fotografiji, Ljubljana, 1976.

## Vanjske veze
* Photograms.org: Fotogramy
* Rayogramy Man Raye 
* Výběr z díla autora maďarského původu László Moholy-Nagy 
* Ukázka prací Christiana Schada 
* Tvorba vlastního virtuálního fotogramu na stránce newyorského Muzea moderního umění 
* Anglicky psaný příběh fotogramu 

## Povezano
* Fotomontaža
The Royal Oak (film)

***The Royal Oak*** () je britanski crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1923. u režiji Mauricea Elveya. Radnja se temelji na istoimenoj drami Henryja Hamiltona i Augustusa Harrisa te je smještena u Englesku u doba građanskog rata. Protagonistica, čiji lik tumači Betty Compson, je žena koja se prerušava u kralja Charlesa II (čiji lik tumači Henry Victor), kako bi mu pomogla da nakon poraza rojalista u bitci kod Worcestera izbjegne pred pobjedničkim parlamentarnim trupama Olivera Cromwella (čiji lik tumači Henry Ainley). Film je bio tako popularan da je šest godina kasnije ponovno prikazivan u britanskim kino-dvoranama.

## Uloge
* Betty Compson - Lady Mildred Cholmondeley 
* Henry Ainley - Oliver Cromwell 
* Henry Victor - Charles I / Charles II 
* Thurston Hall - Pukovnik Ancketell 
* Clive Brook - Dorian Clavering 
* Bertie Wright - Dearlove 
* Peter Dear - Lord Cholmondeley 
* Dallas Cairns - Pendrel 
* Blanche Walker - Parry 
* Rolf Leslie - Melchizedek

## Izvori


## Vanjske veze
*
Woman to Woman (drama)

**Woman to Woman** () je kazališni komad britanskog književnika Michaela Mortona premijerno prikazan u Londonu 1921. godine. Radnja je smještena u Francusku za vrijeme prvog svjetskog rata gdje britanski oficir započne ljubavnu vezu s Francuskinjom, prije nego što zbog ratnog šoka doživi amneziju i vrati se u domovinu, nesvjestan da je s njom dobio dijete. Melodramatski zaplet se pokazao izuzetno popularan među filmašima, tako da su snimljene tri verzije - nijema iz 1923. te zvučne iz 1929. i 1946. godine.

## Literatura
* Low, Rachel. *The History of British Film: Volume VII*. Routledge, 1997.
Kœnigsmark (razvrstavanje)

***[[Kœnigsmark]]*** je roman francuskog književnika Pierrea Benoita, objavljen 1918. godine. Četiri puta je ekraniziran:

* ''Kœnigsmark'' (film, 1923), rež. Léonce Perret
* ''Kœnigsmark'' (film, 1935), rež. Maurice Tourneur
* ''Kœnigsmark'' (film, 1953), rež. Solange Térac
* ''Kœnigsmark'' (film, 1968), rež. Jean Kerchbron
Takamori Saigō

je bio jedan od najutjecajnijih samuraja u povijesti Japana, čije je djelovanje obilježilo Edo i Meiji periode. Suvremena povijest pamti ga kao *posljednjeg, pravog samuraja*. Rođen je kao **Kokichi Saigō** (西郷 小吉), a ime Takamori dobio je u odrasloj dobi. Pisao je i poeziju pod pseudonimom **Nanshū Saigō** (西郷 南洲).

Saigō je imao ključnu ulogu u Restauraciji Meijija, služeći kao jedan od carevih zapovjednika u Boshin ratu, u kojem je ukinut šogunat. Nakon rata, Saigō je služio kao službenik u administraciji cara Meijija, pri čemu se ističe njegova uloga u poznatoj Seikanron debati, tokom koje je oštro zagovarao rat s Korejom. Nešto kasnije, Saigō je imao važnu ulogu u pobuni u Satsumi, pri čemu je zadobio tešku ozljedu kuka. Okolnosti njegove smrti su i danas nerazjašnjenje (postoje teze o tome da je počinio *[[seppuku]]* ili da je dobio pomoć pri tome kao i one da je podlegao ozljedama koje je zadobio, nakon čega mu je odrubljena glava, a njegovi suborci su objavili kako je počinio *seppuku*, u skladu s japanskom tradicijom), no poznato je kako je njegova smrt označila kraj pobune. Mnoge su legende kružile oko pronalaska njegove glave i njezine stvarne lokacije, no ona je na koncu pronađena i objedinjena s ostatkom trupla.

Podatak o njegovoj smrti je potaknuo brojne legende vezane uz Saigōa, mnoge od kojih su negirale samu činjenicu da je umro.

## Reference

## Vanjske veze

* Saigo, Takamori | Portraits of Modern Japanese Historical Figures (National Diet Library)
Woman to Woman (film, 1923)

***Woman to Woman*** () je britanski crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. godine. Temelji se na istoimenoj drami Michaela Mortona. Po žanru je melodrama radnjom smještena u Francusku za vrijeme prvog svjetskog rata. Protagonistica, koju tumači američka glumica Betty Compson, je Francuskinja koja nastoji pronaći britanskog oficira s kojim je dobila dijete. Cuttsu je kao asistent pomagao mladi Alfred Hitchcock. Film je doživio uspjeh, te je Cutts zajedno sa Compson (i Hitchcockom kao asistentom) snimio još jedan film *[[The White Shadow (film)|The White Shadow]]* prije nego što se Compson vratila u SAD. Godine 1929. je snimljena zvučna verzija gdje je Compson ponovila svoju ulogu.

Danas ne postoji nijedna sačuvana kopija, te ga je Britanski filmski institut stavio na svoju listu "75 najtraženijih" izgubljenih filmova.

## Uloge
* Betty Compson ... Louise Boucher / Deloryse
* Clive Brook ... David Compton / David Anson-Pond
* Josephine Earle ... Mrs. Anson-Pond
* Marie Ault ... Henrietta
* Myrtle Peter ... Davy
* A. Harding Steerman ... Ljekar
* Tom Coventry
* Aubrey Fitzgerald
* Donald Searle
* Madge Tree
* George Turner
* Henry Vibart
* Victor McLaglen ... Nubijski rob (van špice)

## Reference

## Vanjske veze
*
Kœnigsmark

***Kœnigsmark*** je prvi roman francuskog književnika Pierrea Benoita, objavljen 1918. godine. Radnja mu je smještena neposredno pred prvi svjetski rat u fiktivnu njemačko vojvodstvo Lautenburg-Detmold, čiji je vladar misteriozno stradao tokom ekspedicije u Africi. Protagonist je Raoul Vignerte, mladi francuski učitelj koga je Aurora, vojvodina udovica unajmila da podučava njenu djecu, a koji će se u vladaricu zaljubiti i biti upetljan u niz političkih i drugih intriga. *Koenigsmark* je doživio izuzetan uspjeh te se smatra jednom najprodavanijih i najpopularnijih knjiga u Francuskoj u 20. vijeku. Poslužio je kao podloga za četiri igrana filma (1923, 1935, 1953. i 1968. godine).
Srđan Todorović

**Srđan - Žika Todorović**, (Beograd, 28. mart 1965) je srpski glumac i rok muzičar, sin glumca Bore Todorovića. Mlađa sestra Dana Todorović je takođe glumica.

## Biografija
Završio je glumu na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, a jedno vreme se paralelno bavio glumom i muzikom. Kao bubnjar svirao je u beogradskim grupama Eks Radnička Kontrola, Centar, Bezobrazno zeleno, Disciplina kičme (1982—1986), Ekatarina Velika (1987—1990) i Kazna za uši. Kasnije se posvećuje isključivo glumi.

## Uloge

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1960-te
|-
| 1968. || Ima ljubavi, nema ljubavi || Srđan
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980-te
|-
| 1986. || Bal na vodi || mladi Kića
|-
| 1987. || Već viđeno || mladi Mihailo
|-
| 1987. || Dogodilo se na današnji dan || Maleš
|-
| 1987. || Oktoberfest || Goran
|-
| 1988. || Zaboravljeni || Kifla
|-
| 1989. || Kako je propao rokenrol || Koma
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990-te
|-
| 1990. || Zaboravljeni || Kifla
|-
| 1991. || Mala || Miša
|-
| 1992. || Mi nismo anđeli || Đavo
|-
| 1992. || Crni bombarder || Fleka
|-
| 1993. || Vizantijsko plavo || Toki
|-
| 1995. || Podzemlje || Jovan
|-
| 1995. || Bila jednom jedna zemlja || Jovan
|-
| 1997. || Tri letnja dana || Nikola
|-
| 1998. || Tri palme za dve bitange i ribicu || Lane
|-
| 1998. || Crna mačka beli mačor || Dadan Karambolo
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2000-te
|-
| 2000. || Rat uživo || Dule
|-
| 2000. || Tandem || Papandreu
|-
| 2001. || Apsolutnih sto || Igor Gordić
|-
| 2002. || Mrtav 'ladan || Kiza
|-
| 2003. || Jagoda u supermarketu || Marko Kraljević
|-
| 2004. || Sivi kamion crvene boje || Ratko
|-
| 2005. || Flert || Mane
|-
| 2005. || U ordinaciji || majstor Mića
|-
| 2005. || Mi nismo anđeli 2 || Đavo
|-
| 2005. || Potera za sreć(k)om || Inspektor
|-
| 2005. || Ivkova slava || Smuk
|-
| 2006. || Mi nismo anđeli 3: Rokenrol uzvraća udarac || Đavo
|-
| 2006. || Ne skreći sa staze || Betmen
|-
| 2007. || Pozorište u kući || Borivoje Laki Lakićević
|-
| 2007. || Uvođenje u posao || Dragi Jović
|-
| 2007—2008. || Vratiće se rode || Dule Pacov
|-
| 2009. || Srpski film || Miloš
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2010-te
|-
| 2010. || Montevideo, Bog te video! || Bora Jovanović
|-
| 2011. || Zduhač znači avantura || G Spot Batica
|-
| 2011. || Kutija || Aca
|-
| 2012. || Montevideo, Bog te video! (TV serija) || Bora Jovanović
|-
| 2013. || Top je bio vreo || Lutvo
|-
| 2013. || Na putu za Montevideo || Bora Jovanović
|-
| 2013. || Montevideo, vidimo se! || Bora Jovanović
|-
| 2013. || Četiri ruže || Sloba
|}

## Literatura
* 

## Vanjske veze
* 
* 
* Srđan Todorović na sajtu (www.discogs.com)
Kœnigsmark (film, 1923)

***Kœnigsmark*** je francuski nijemi film snimljen 1923. u režiji Léonce Perreta. Predstavlja ekranizaciju istoimenog romana Pierrea Benoita. Radnja je smještena u fiktivnu evropsku monarhiju neposredno pred prvi svjetski rat gdje se francuski učitelj zaljubi u udovicu vladara stradalog u sumnjivim okolnostima. Film, koji je sniman na lokacijama u Bavarskoj, je doživio dobre kritike. Nekoliko godina kasnije je Perret namjeravao snimiti zvučni remake, ali ga je u tome spriječila smrt. Umjesto toga je to 1935. godine učinio Maurice Tourneur.

## Uloge
* Huguette Duflos : Velika vojvotkinja Aurore de Lautenbourg
* Jaque Catelain : Raoul Vignerte
* Marcya Capri : Mélusine de Graffenfried
* Georges Vaultierl : Veliki vojvoda Frédéric de Lautenbourg
* Ivan Petrovitch : Poručnik de Hagen
* Henry Houry : le grand-duc Rodolphe
* Renée Sylvaire : Nini
* André Liabel : Baron Boose
* Paul Vermoyal : Cyrus Beck
* Clara Tambour : Totoche
* Maurice Lehmann : Philippe de Koenigsmark
* Julio de Romero : Princ Tumène
* Karl Heyl : Kralj Stjepan II
* Princesse Khotchakidze : Grofica Platen
* Suzanne Valrose : Sophie-Dorothée
* Jean Ayme : Monsieur de Marsais
* Jean Fleury : Princ Joachim
* Laurent Morlas : de Bernhardt
* C. Farnet : Ribeyre
* Guilbert : de Kessel
* Fernand Mailly : de Choisly
* Philippe Rolla : de Wendel
* Pierre de Canolle : Njemački poručnik 
* Albany Debriège : Natacha

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
*
Samson und Delila

***Samson und Delila*** () je austrijski crno-bijeli nijemi historijski film snimljen 1922. u režiji Alexandera Korde. Radnja prikazuje starozavjetnu priču o hebrejskom junaku Samsonu i zavodnici Dalili. Kao i mnogi filmovi slične tematike s početka 1920-ih, biblijska priča je uokvirena zapletom smještenim u suvremeno doba gdje je ekvivalent Dalilinog lika operna pjevačica. *Samson und Delila* je predstavljao izuzetno skup projekt, s raskošnom scenografijom i impresivnim pirotehničkim efektima. Međutim, doživio je relativan neuspjeh, jer su kritičari smatrali da biblijska priča nije adekvatno spojena sa suvremenim zapletom.

## Uloge
* María Corda - Julia Sorel / Delila, 
* Franz Herterich - Princ Andrej Andrejevič/Abimeleh
* Ernst Arndt - Cassari, impresario 
* Oskar Hugelmann - Brodski kuhar
* Alfredo Galoar - Samson 
* Franz Hauenstein - Ebn Ezra, Samsonov prijatelj
* Paul Lukas - Ettore Ricco, tenor

## Reference

## Literatura
* Filmportal.de: Samson und Delila

## Vanjske veze
*
Das alte Gesetz

***Das alte Gesetz*** () je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. u režiji E.A. Duponta. Radnja, djelomično inspiririrana memoarima njemačkog književnika Heinricha Laubea, je smještena u sredinu 19. vijeka. Protagonist, koga tumači Ernst Deutsch je sin ortodoksnog jevrejskog rabina u Galiciji, koji, usprkos žestokom očevom protivljenju započinje "nečasnu" karijeru glumca, i, djelomično zahvaljujući ljubavnoj vezi sa austrijskom natvojvotkinjom, postaje intednat prestižnog Burgtheatera. Kasniji kritičari su pronašli dosta sličnosti u zapletu ovog filma sa znamenitim *[[The Jazz Singer|Pjevačem jazza]]* snimljenim četiri godine kasnije.

## Vanjske veze
* 
*
Das unbekannte Morgen

***Das unbekannte Morgen*** () je njemački crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. u režiji Alexandera Korde. Protagonistica je žena koju je, uvjeren u njenu nevjeru, napustio suprug. Radnja prati njene napore da mu se vrati, dok istovremeno njen bivši udvarač spletkari da bi je u tome spriječio. *Das unbekannte Morgen* je predstavljao prvi film koga je Korda snimio u Njemačkoj, gdje se preselio nakon neuspjeha prethodnog filma *[[Samson und Delila]]*. Film je doživio uspjeh, i omogućio Kordi da otkupi udio u distributerskoj kući FIHAG.

## Uloge
* Werner Krauss - Marc Muradock 
* María Corda - Stella Manners 
* Olga Limburg - Zoé, sobarica
* Carl Ebert - Gordon Manners 
* Louis Ralph - Alphonse, Muradockov suučesnik
* Friedrich Kühne - Raorama Singh 
* Antonie Jaeckel - Tetka
* Paul Lukas (manja uloga)

## Reference

## Literatura
* Kulik, Karol. *Alexander Korda: The Man Who Could Work Miracles*. Virgin Books, 1990.
Bravar i kancelar

***Bravar i kancelar*** () je sovjetski crno-bijeli nijemi film snimljen 1923. u režiji Vladimira Gardina i Olge Preobraženskaje. Temelji se na pjesmi *Kancelar i bravar* ruskog književnika i sovjetskog političara Anatolija Lunačarskog. Radnja predstavlja alegoriju na zbivanja u prvom svjetskom ratu i smještena je u fiktivnu zemlju nalik na Njemačku čija vlada izaziva napada susjednu zemlju i gubi rat, da bi je smijenio socijaldemokratski puč. Protagonist je bravar koji diže ustanak protiv socijaldemokrata kada se ispostavi da će izdati radnike i nastaviti rat.

## Vanjske veze
* 
*