open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vojvodinci

**Vojvodinci** su naselje u Srbiji u opštini Vršac u Južnobanatskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 417 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 593 stanovnika).

## Historija

U istorijskom periodu Vojvodinci je imao više imena: 
* U XV veku mesto se zvalo Vajdafalva 
* U XVI veku Wojvodince 
* Vajdalak -1911.godine
* Vojvodince-1922.godine.

Godine 1447. Vojvodince (Vajdafolva ) je bilo u posedu Nikole, sina Vojvode Tome. Vojvodince (Wojvodincz) je bilo u posedu Save Velimiroviča iz Karenbaša, sa stanovništvom srpske i rumunske narodnosti. Godine 1717. bilo je 77 kuća. Kasnije kako izgleda, bilo je novog doseljavanja, jer 1749.godine broji već 140 kuća, Podignuta je crkva brvnara 1735.godine,a 1751. bilo je dva paroha.

Počele da se vode crkvene matične knjige 1778.godine, a 1793-1794. podignuta je nova crkva i škola. 23.aprila 1795. privremeno osveštena. Aksenije Janković završio ikonostas 1808.godine a 29.avgusta 1812.godine izvršeno je sveštanje.

Godine 1848. popisano je 1624 stanovnika, od kojih je bilo pravoslavnih 1609, katolika 12, i jevreja 5.

Do razdvajanja Banatske vojne granice, kod Vojvodinaca je bila tromeđa Tamiškog komitata i Vojne granice. Otvoreno je jedno podbeležničko mesto. Godine 1908-1909. podignuta je opštinska kuća. Od 19010-1910. funkcionisalo je poštansko zvanje.Zasnovan je opštinski katastar 1914.godine.

U novijem vremenu je priraštaj kod stanovništva u zastoju, pa čak i u opadanju: 1869-1731 stanovnik: 1880-1654; 1890-1649; 1900-1558; 1910-1544 stanovnika. Po popisu 31. januara 1921.godine popisano je 1388 stanovnika, od kojih je bilo: Srba-18, Slovaka-7, Rumuna-1310, Nemaca-26, Mađara-8, ostalih-18 stanovnika.

## Demografija
U naselju Vojvodinci živi 336 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,5 godina (38,7 kod muškaraca i 46,1 kod žena). U naselju ima 124 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,33.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Rumunima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Korišćena Literatura
# Izvor Monografija Podunavske oblasti 1812-1927 sastavio Dr, Vladimir Margan biv. Predsednik Oblasnog odbora Komesar Oblasne Samouprave, objavljeno 1927„Napredak Pančevo,,
# Istorijiski preglad Podunavske Oblasti Banatski deo napisao: Feliks Mileker bibliotekar i kustos gradske biblioteke i muzeja u Vršcu 1928.
# »Letopis« Opština u južnom Banatu: *Banatska mesta i običaji* Marina M.(Beč 1999).Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od Pisanih tragova, Letopisa, po predanju o Banatskih mesta i običaji nastanak sela ko su bili Dosenjenici čime se bavili meštani.

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (-{Fallingrain}-)
* Satelitska mapa (-{Wikimapia}-)
* Gugl satelitska mapa (-{Maplandia}-)
* Plan naselja na mapi (-{Mapquest}-)
Randstad

**Randstad** je velika konurbacija od četiri najveća nizozemska grada, Amsterdama, Rotterdama, Den Haaga i Utrechta, zajedno s okolnim manjim naseljima. Randstad ima površinu od 8287 km² i u njemu živi 7,100.000 stanovnika.

Najveći gradovi Randstada su Almere, Amersfoort, Amsterdam, Delft, Dordrecht, Gouda, Haarlem, Leiden, Rotterdam, Den Haag, Utrecht i Zoetermeer. Ostali manji gradovi su Alphen aan den Rijn, Amstelveen, Barendrecht, Capelle aan den IJssel, Hilversum, Hoofddorp, Hoek van Holland, Houten, Katwijk, Leidschendam, Maassluis, Nieuwegein, Oostzaan, Purmerend, Rijswijk, Schiedam, Spijkenisse, Vlaardingen, Voorburg, Zeist i Zaanstad.

## Etimologija
Gradovi Randstada poslagani su jedan do drugog u obliku polumjeseca ili vijenca. Taj oblik dao je konurbaciji ime Randstad jer *rand* znači vijenac ili rub, a *stad* grad. Relativno slabo naseljeni dio, oko kog se oblikovao Randstad zove se Groene Hart (*Zeleno srce*).

## Historija
Randstad se počeo stvarati početkom 20. vijeka, tako da se oko 1930. prvi put pojavio termin Randstad za te gotovo već spojene gradove.

## Reference

## Vanjske veze
* Die Randstad und das „Grüne Herz  
* ''Regio Randstad''
Midlandton

**Midlandton** ili **West Midlands conurbation** kako je englezi zovu, je velika konurbacija od dva veća engleska grada Birminghama i Wolverhamptona i sedam manjih; Sutton Coldfield, Dudley, Walsall, West Bromwich, Solihull, Stourbridge i Halesowen u regiji Zapadni Midlands.

Prema popisu stanovništva iz 2001. u *Midlandtonu* je živjelo 2 284 093 stanovnika, pa je po tome to bio drugi engleski grad po veličini iza Velikog Londona.
## Historija
*Midlandton* se počeo oblikovati krajem 19. vijeka, kad je taj kraj bio srce teške industrije.
## Reference

## Vanjske veze
* Portrait of the West Midlands
Human Touch

***Human Touch*** je deveti studijski album Brucea Springsteena objavljen 1992. Bio je to jedan od mnogih njegovih albuma koji su u Britaniji dospjeli na prvo mjesto top ljestvica albuma. Album je objavljen na isti dan kad i *[[Lucky Town]]*.

## Popis pjesama

## Popis izvođača

* Bruce Springsteen – gitara i vokali, bas na "57 Channels (and nothin' on)"
* Randy Jackson – bas
* Jeff Porcaro – bubnjevi/perkusije
* Roy Bittan – klavijature
* Patti Scialfa – prateći vokali na "Human Touch" i "Pony Boy"
* Michael Fisher – perkusije na "Soul Driver"
* Bobby Hatfield – prateći vokali na "I Wish I Were Blind"
* Bobby King – prateći vokali na "Roll of the Dice" i "Man's Job"
* Sam Moore – prateći vokali na "Soul Driver", "Roll of the Dice, "Real World" i "Man's Job"
* Tim Pierce – druga gitara na "Soul Driver" i "Roll of the Dice"
* David Sancious – hammond orgulje na "Soul Driver" i "Real Man"

## Vanjske veze
* Audio i tekstovi
Tunnel of Love

**Tunnel of love** (na engleskom doslovno "tunel ljubavi") može označavati:

* Tunnel of love (atrakcija), vožnja čamcem/atrakcija u luna-parku
* *[[The Tunnel of Love]]*, igrani film iz 1958. godine; ul- Doris Day
* *The Tunnel of Love*, roman iz 1954. godine čiji je autor Peter De Vries
* *The Tunnel of Love*, drama iz 1957. čiji su autori De Vries i Joseph Fields; temelj za film

U **muzici**:
* "Tunnel of Love" (Dire Straits), pjesma grupe Dire Straits iz 1987.
* ''Tunnel of Love'' (album), album Brucea Springsteena iz 1987.
* "Tunnel of Love" (Bruce Springsteen), pjesma Brucea Springsteena sa istoimenog albuma
* ''Tunnel of Love'' (EP), EP grupe Insane Clown Posse iz 1996.
* "The Tunnel of Love", pjesma grupe Fun Boy Three iz 1983. sa albuma *[[Waiting (Fun Boy Three album)|Waiting]]*
* "Tunnel of Love", pjesma grupe Westlife iz 2000. godine; B-strana singlice "Fool Again"
Concepción, Paragvaj

**Concepción** (puno španjolsko ime *Villa Real de Concepción*) je administrativni centar paragvajskog Departmana Concepción od 76 378 stanovnika.
## Geografija
*Concepción* se nalazi u sjeveru Paragvaja, 400&nbsp;km sjeverno od Asuncióna, uz obale rijeke Paragvaj. 
## Historija
Naselje je osnovao Agustín Fernando de Pinedo - 1773., pod imenom Villa Real de Concepción.
## Privreda i transport
*Concepción* je administrativno-trgovački centar stočarskog kraja.

## Vanjske veze
* Službene stranice
Gran Chaco

**Gran Chaco** (fonetski: **Veliki Čako**, od kečuanske riječi *chaku*, dosl. "lovište") je rijetko naseljena, sušna nizina na jugu Južne Amerike.

## Geografija
Gran Chaco se prostire na površini od 725.000 km², od istočne Bolivije, preko Paragvaja, sjeverne Argentine sve do brazilskih država Mato Grosso i Mato Grosso do Sul gdje se spaja sa močvarom Pantanal.

Gran Chaco ima formu kvadrata, širokog 725&nbsp;km, od istoka prema zapadu i dugog 1100&nbsp;km od sjevera prema jugu. Visina Gran Chaca kreće se od 100 m kod kotline rijeke Paragvaj do 400 m u podnožju Anda.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Gran Chaco'' na portalu Encyclopædia Britannica
Autostrada A4 (Italija)

}}|
colspan="2" align="center" 
|-
}|
colspan="2" align="center" **A4 Italija**
|-
colspan="2" align="center"
|-
}|
colspan="2" align="center" 
|-
}|
!bgcolor="#EFEFEF" align=rightDužina:
bgcolor="#EFEFEF"517 km
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=right
bgcolor="#E6E6FF"Torino
|-
}|
!bgcolor="#EFEFEF" align=right
bgcolor="#EFEFEF"Sistiana
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightDržava:
bgcolor="#E6E6FF"Italija
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightRegioni:
bgcolor="#E6E6FF"Piemont, Lombardija, Veneto, Friuli-Venezia Giulia
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightGradovi:
bgcolor="#E6E6FF"Torino, Milano, Monza, Brescia, Venecija, Sistiana
|}
**Auto-put A4** ( ili *Serenissima*) je auto-put na sjeveru Italije. Počinje od Torina, pa ide kroz Milana i Venecije do Sistijane.
Autostrada A12 (Italija)

}}|
colspan="2" align="center" 
|-
}|
colspan="2" align="center" **A12 Italija**
|-
colspan="2" align="center"
|-
}|
colspan="2" align="center" 
|-
}|
!bgcolor="#EFEFEF" align=rightDužina:
bgcolor="#EFEFEF"250 km
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=right
bgcolor="#E6E6FF"Đenova
|-
}|
!bgcolor="#EFEFEF" align=right
bgcolor="#EFEFEF"Rim
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightDržava:
bgcolor="#E6E6FF"Italija
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightRegioni:
bgcolor="#E6E6FF"Ligurija, Toskana, Lacio
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightGradovi:
bgcolor="#E6E6FF"Đenova, Livorno, Rim
|}

**Auto-put A12** ( ili *Autostrada Azzura*) je još nedovršeni auto-put u Italiji, koji je po planu trebao povezati Đenovu i Rim. Sada se sastoji od dva nepovezana dela - severnog, koji povezuje Đenovu i Rozinjano Maritimo i, južnog, koji povezuje Čivitavekiju sa Rimom. Planove o dovršetku puta, odnosno spajanja deonica, omeo je spor oko efektima autoputa na životnu sredinu.
Autostrada A1 (Italija)

}}|
colspan="2" align="center" 
|-
}|
colspan="2" align="center" **A1 Italija**
|-
}|
colspan="2" align="center"
|-
}|
colspan="2" align="center" 
|-
}|
!bgcolor="#EFEFEF" align=rightDužina:
bgcolor="#EFEFEF"756.9&nbsp;km
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=right
bgcolor="#E6E6FF"Milano
|-
}|
!bgcolor="#EFEFEF" align=right
bgcolor="#EFEFEF"Napulj
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightDržava:
bgcolor="#E6E6FF"Italija
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightRegioni:
bgcolor="#E6E6FF"Lombardija, Emilija-Romanja, Toskana, Umbrija, Lacio, Kampanija
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightGradovi:
bgcolor="#E6E6FF"Milano, Parma, Bolonja, Firenca, Rim, Napulj
|}
**Autoput A1** ( ili *Autostrada del Sole*) je autoput u Italiji koji se pruža većim delom Apeninskog poluostrva i poznat je pod nazivom „Autostrada Sunca“. Počinje od Milana, pa ide kroz Bolonju i Rim, do Napulja. Autoput A1 je sa dužinom od 759.6&nbsp;km najduži autoput u Italiji. Za ovaj put se plaća putarina. Otvoren je 1964. godine i tada bio najduži autoput na svetu.

## Historija
Prvi polaganje kamena temeljca se desilo 27. marta 1956. godine. Dana 7. decembra 1958. je otvoren prvi deo autoputa između Milana i Parme, od 1964. cela staza do Rima. Do tada je postojao A2 od San Kasarea do Napulja. Ova dva autoputa su spojena pa je postao jedan autoput A1. Od tada A1 vodi od Milana do Napulja.
Autostrada A3 (Italija)

}}|
colspan="2" align="center" 
|-
}|
colspan="2" align="center" **A3 Italija**
|-
colspan="2" align="center"
|-
}|
colspan="2" align="center" 
|-
}|
!bgcolor="#EFEFEF" align=rightDužina:
bgcolor="#EFEFEF"52 km
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=right
bgcolor="#E6E6FF"Napulj
|-
}|
!bgcolor="#EFEFEF" align=right
bgcolor="#EFEFEF"Salerno
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightDržava:
bgcolor="#E6E6FF"Italija
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightRegioni:
bgcolor="#E6E6FF"Kampanija
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightGradovi:
bgcolor="#E6E6FF"Napulj, Salerno
|}
**Autoput A3** () je autoput u Italiji, na jugu Apeninskog poluotoka. Počinje u Napulju i završava u Salernu. Do 2017. autoput A3 je bio znatno duži i protezao se na jug do Reggio Calabrije. Taj segment navedene godine postao je dijelom novog autoputa A2.
Diamantino

**Diamantino** je nekad slavni rudarski grad u brazilskoj državi - Mato Grosso od 18 634 stanovnika.
## Geografija
*Diamantino* se nalazi u sredini Brazila, u sezonskoj močvari Pantanal 1 749&nbsp;km sjeverozapadno od Sao Paula, uz obale istoimene rijeke Diamantino. 
## Historija
Pored današnjeg naselja pronađeno je zlato - 1719. nakon tog je naselje ubrzo izraslo, tako da je 18. septembra. - 1728. i službeno osnovan grad.
Veliki poticaj razvoju mjesta bilo je otkriće dijamanata - 1746. tad je grad naglo procvjetao. Kad se iscrpio rudnik, stanovništvo se počelo osipati.
## Privreda i transport
Danas je *Diamantino* je trgovački centar poljoprivrednog kraja, u kom se uzgaja ipekakuana i vanilija.
## Izvori

## Vanjske veze
* ''Prefektura Diamantino''
Pax Britannica

**Pax Britannica** (na latinskom: *[[UK|britanski]] [[mir]]*) je izraz kojim se u najširem smislu označava period historije Evrope i svijeta od 1815. do 1914. godine, koga je karakterizirao nedostatak većih ili dugotrajnijih oružanih sukoba na evropskom kontinentu, a koji se u pravilu tumači ekonomskom, političkom i pomorskom hegemonijom Velike Britanije, odnosno Britanskog Imperija nad ostatkom svijeta.

Početak perioda se vezuje za završetak Napoleonskih ratova i propast Francuskog Carstva koje je pod svojom vlašću ili hegemonijom držalo kontinentalnu Evropu, te predstavaljalo jedinog ozbiljnog suparnika Britanskom Imperiju. Britanija je Bečkim kongresom dobila vlast nad nekadašnjim francuskim i nizozemskim kolonijalnim posjedima koji su njenoj ratnoj mornarici omogućila neosporivu prednost nad svjetskim morima te omogućili dalju kolonijalnu ekspanziju na područja Afrike, Azije i Oceanije, uz otvaranje tamošnjih tržišta za britansku robu. Britanija je, dijelom i zahvaljujući tome što je prošla kroz industrijsku revoluciju ranije od drugih zemalja, stekla prednost u odnosu na druge zemlje, te sve vrijeme inzistirala na primjeni načela slobodne trgovine u međunarodnim odnosima. Na vanjskopolitčkom planu se Britanija u pravilu suzdržavala od vojnih intervencija na Kontinentu i prefrirala je održavanje svoje hegemonije diplomatskim putem, odnosno održavanjem ravnoteže sila i spriječavanja da se jedna kontinentalna sila nametne nad svima ostalima.

Kao kraj *pax britannice* se u pravilu navodi izbijanje prvog svjetskog rata, iz koga je Britanski Imperij, usprkos pobjede, izašao iscrpljen te u međuratnom periodu nije bio u stanju nametati ekonomsku hegemoniju drugim zemljama, niti spriječiti provođenje protekcionističke politike koja će dovesti do Velike ekonomske krize i drugog svjetskog rata.

Koncept *[[pax britannica|pax britannice]]* se često povezuje sa sličnim konceptom pax romane, i kao takav je služio kao opravdanje britanske imperijalističke politike kao ključnog faktora za dotada nezapamćeni razvoj tehnologije, kulture i porast životnog standarda koji je obilježio zapadni svijet u 19. vijeku. Danas se često smatra svojevrsnim modelom ili pretečom za geopolitički poredak poznat kao pax Americana.

## Povezano
* Imperijalizam
* Breme bijelog čovjeka
* Belle Epoque
* Viktorijanska era
* Pax americana
* Pax romana
Hromatska ljestvica

**Hromatska lestvica** ili **skala** (fr. *échelle chromatique*, ) sačinjena je od samih polustepena. Ona ima 12 tonova u okviru oktave. Gde god u osnovnoj lestvici dva tona čine ceo stepen, između njih se dodaje povišen ili snižen (hromatski) ton .

## Izvori
Paso de Patria

**Paso de Patria** je gradić u paragvajskom okrugu - Ñeembucú od 1 807 stanovnika.
## Geografija
*Paso de Patria* se nalazi na tromeđi Paragvaja - Argentine i Urugvaja, pored ušća rijeke Paragvaj u Paranu. Na suprotnoj obali Parane, sa argentinske strane leži gradić Paso de la Patria sa kojim postoji trajektna veza.
## Historija
*Paso de Patria* je nastao iz vojničke utvrde podignute 1867. na granici, za vrijeme Rata protiv trojne koalicije. U njenoj okolici odigrale su se brojne bitke tog rata između 1865.- 1870., oružje i memorablije iz tih dana čuvaju se u lokalnom muzeju.

## Vanjske veze
* ''Fotografije iz Paso de Patria'' na portalu Panoramio
Autostrada A14 (Italija)

}}|
colspan="2" align="center" 
|-
}|
colspan="2" align="center" **A14 Italija**
|-
colspan="2" align="center"
|-
}|
colspan="2" align="center" 
|-
}|
!bgcolor="#EFEFEF" align=rightDužina:
bgcolor="#EFEFEF"743.4 km
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=right
bgcolor="#E6E6FF"Bolonja
|-
}|
!bgcolor="#EFEFEF" align=right
bgcolor="#EFEFEF"Taranto
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightDržava:
bgcolor="#E6E6FF"Italija
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightRegioni:
bgcolor="#E6E6FF"Emilija-Romanja, Marke, Abruco, Molize, Apulija
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightGradovi:
bgcolor="#E6E6FF"Bolonja, Forli, Rimini, Peskara, Bari, Taranto
|}
**Auto-put A14** ( ili *Autostrada Adriatica*) je auto-put u Italiji koji se proteže većim delom Jadranske obale Apeninskog poluostrva. Počinje od Bolonje, pa ide kroz Forli i Rimini i Bari do Taranto.
Autostrada A20 (Italija)

}}|
colspan="2" align="center" 
|-
}|
colspan="2" align="center" **A20 Italija**
|-
colspan="2" align="center"
|-
}|
colspan="2" align="center" 
|-
}|
!bgcolor="#EFEFEF" align=rightDužina:
bgcolor="#EFEFEF"181 km
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=right
bgcolor="#E6E6FF"Mesina
|-
}|
!bgcolor="#EFEFEF" align=right
bgcolor="#EFEFEF"Palermo
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightDržava:
bgcolor="#E6E6FF"Italija
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightRegioni:
bgcolor="#E6E6FF"Sicilija
|-
}|
!bgcolor="#E6E6FF" align=rightGradovi:
bgcolor="#E6E6FF"Mesina, Palermo
|}
**Auto-put A20** ( ili *Messina-Palermo*) je auto-put u Italiji, na Siciliji. Počinje od Mesine i prostire se do Palerma u dužini od 181 km.
Goiânia

**Goiânia** je grad od 1,549,740, općina od 1,555,626 stanovnika i metropola od 2,481,043 od st. u sredini Brazila u Saveznoj državi Goiás u kojoj je administrativni centar.

## Geografija
Goiânia se prostire po Brazilskoj visoravni u dolini rijeke Meia Ponte, udaljena 177 km jugozapadno od glavnog grada Brasilie.

## Historija

Još od proglašenja Republike 1889. raspravljalo se o preseljenju aministrativnog centra Države Goiás iz grada Goiás Velho (osnovan u 18. vijek.), negdje na jug koji je postao ekonomski važniji.
Međutim je ustav iz 1891. zadržao status quo.

Stanje se promjenilo nakon Brazilske revolucije 1930., kad je vlast preuzeo Getúlio Vargas, on je za vd guvernera Goiása, postavio svog suborca *Pedra Ludovica Teixeira*.

Pedro je 1932. osnovao komisiju, koja je trebala izabrati lokaciju za izgradnju nove prijestolnice. Komisija je 1933. odabrala teren današnje Goiânie, to je potvrđeno dekretom u maju 1933.
Novi grad građen je po planu arhitekta Attilia Corrêa Lime, kao mjesto za nekih 50,000 stanovnika.
Administracija je preseljena 1937., a službena inauguracija novog grada održana je 1942.

Do 1955. je doista bio mali grad, ali je nakon dolaska željeznice 1951. i otvaranja elektroindustrije Rochedo 1955. počeo naglo rasti tako da je 1965. već imao 150,000 stanovnika.
Ekspolozivni rast zahtijevalo više infrastrukture, energije, cesta, škola..

Od 1959. je dom Katoličkog univerziteta Goiás, a od  1960. i Federalnog univerziteta Goiás.

Kao grad ratarsko-stočarske okolice ima prehrambenu industriu. U okolici se iskapa nikl.

Goiânia je raskršće brojnih cesta i željezničkih pruga.

Kao i svi veći brazilski gradovi i on ima i *Internacionalni [[aerodrom]] Santa Genoveva* (IATA: **GYN**, ICAO: **SBGO**)
Aerodrom je izgrađen 1955. 8&nbsp;km sjeveroistočno od centra grada, moderniziran je 2000..

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura de Goiânia'' (službene stranice)
Guarulhos

**Guarulhos** je grad u Brazilu u saveznoj državi Sao Paulo. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 1.236.192 stanovnika.

## Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 1.236.192 stanovnika.

## Vanjske veze
Maceió

**Maceió** je grad od 1,030,910 i općina od 1,031,597 stanovnika. na sjeveroistoku Brazila u Saveznoj državi Alagoas  u kojoj je administrativni centar.

## Geografija

Prostire se od niskih klifova na Atlantiku duž plitke Lagune Mundaú koja se proteže desetak kilometara u kopno. 
Grad djeluje uredno, i pored nekoliko favela na periferiji, ali puno bolje od siromašnjih naselja u unutrašnjosti Alagoasa.

## Historija

Historija tog grada usko je povezana sa procesom kolonizacije Brazila. 
U to vrijeme je njegova prirodna luka *Jaraguá* bila polazna točka ekspedicija u unutrašnjost zemlje.

Maceió je osnovan 1815, kad se administrativno odvojio od nedalekog Marechal Deodora. Iz njegove luke se isprva izvozilo drvo a kasnije šećerna trska. Upravo je proizvodnja šećera u brojnim manufakturnim šećeranama učinila da je brzo prerastao rivalski Marechal Deodoro pa je 1839. odabran da postane prijestolnica Kapetanije Alagoas, kad se odvojila Kapetanije Pernambuco.

Iste godine dobio je i status grada, pa je odtad izrastao u politički i ekonomski centar sjeveroistočnog Brazila.

Od 1869. je dom Historijskog instituta  Alagoasa, od 1917. Medicinskog društva Alagoasa a od 1961. i Federalnog univerziteta Alagoas. 

## Znamenitosti
Kao jedan od najstarijih gradova u Brazilu ima puno građevina kolonijalnih vremena od vladine palače do katedrale Bom Jesús dos Mártires. Atrakcije su mu i svjetionik na brdašcu u centru i veliki stadion Rei Pelé.

## Privreda i transport
Maceió je trgovačko-finacijski centar Alagoasa, ali se ipak njegova ekonomija bazira se na industriji. jer je grad brojnih tvornica koje proizvode celulozu, kemikalije, tekstil, cigarete i brojnih livnica željeza, čelika i cinka. Pored tog još uvijek ima puno šećerana i destilerija.

U moru pored grada ima puno naftnih platformi pa je i njihov logistički centar
U okolici grada ima puno plantaža kokosovih i palmi uljarica. On je i popularna turistička destinacija zbog plaža po toplim lagunama.

Njegova luka Jaraguá, dobro zaštićena rtom, nekad je bila idealna za jedrenjaka, ali danas u nju mogu uploviti samo brodovi plićeg gaza, dok se oni većeg sidre na pučini. Iz nje se i danas izvozi šećer, pamuk i rum.
Maceió je obalnom željezničkom prugom i autoputom povezan sa Aracajom, Recifeom i drugim gradovima.

Grad ima i *Internacionalni [[aerodrom]] Zumbi dos Palmares* (IATA: **MCZ**, ICAO: **SBMO**).

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura Municipal do Rio Maceió'' (službene stranice)
São Luís

**São Luís** je grad od 1,054,010 i općina od 1,115,932 stanovnika. na sjeveroistoku Brazila u u Saveznoj državi Maranhão u kojoj je administrativni centar

On je i aglomeracija od 1,458,836 stan

## Geografija
Grad se prostire na zapadnoj obali otoka São Luís na Atlantiku, koji je smješten između dva zaljeva; Baía de São Marcos i Baía de São José. Od glavnog grada Brasilie je udaljen 1,994 km.

## Historija

Današnji grad je osnovao 1612. francuski pomorac i kapetan *Daniel de la Touche* On je podigao utvrdu i nazvao je po kralju dječaku sv. Louisu, pa je po njemu i dobio današnje ime *São Luís*.
Utvrdu su 1615. zauzeli Portugalci, a nakon njih 1641. Nizozemci, koji su vladali njime do 1644.

Kad je 1621. Portugal podjelio svoju južnoameričku koloniju na dvije
administrativne jedinice, Maranhão i Brazil, - postao prijestolnica *Kolonije Maranhão*, to je bio do 1737. kad je prijestolnica postao Belém.

Od 1679. je sjedište biskupije.

## Obrazovanje i kultura

Grad je sjedište Instituta za historiju i geografiju jednog od najstarijih u zemlji, i od sjedište Federalnog univerziteta Maranhão, koji je osnovan 1966.

U Brazilu je poznat kao centar tradicijske muzike.

## Znamenitosti

Tokom 17. vijeka nastao je njegov historijski centar na površini od 66,65 hektara. Njega je projektirao Inženjer *Frias de Mesquita*, po španjolskom ortogonalnom četverokutnom raspredu.

On je 1997. uvršten na Unesco-vu Listu svjetske baštine.

## Privreda i transport
São Luís je snažan industrijski centar, grad čeličana i velike Alcoine tvornice aluminija. Pored tog ima šećerane, destilerije, predionice pamuka, tvornice za preradu kakaovca, metala i kemikalije.

São Luís ima dvije luke Madeiru i Itaqui, iz njih se izvoze palmino ulje, drvna građa, tekstil, šećer, riža, kasava i kukuruz.
One služe i za grad Teresinu u Državi Pjaui i za rudnike željezne rude Carajás iz Države Para do kojih ide željeznica.

Cestama i autoputevima je povezan sa Teresinom i Brasiliom. 
Grad ima Internacionalni aerodrom (IATA: SLZ, ICAO: SBSL)

## Reference

## Vanjske veze

* ''Prefeitura Municipal do São Luís'' (službene stranice)
Campo Grande

**Campo Grande** je grad od 903,710 i općina od 916,001 stanovnika. na jugozapadu Brazila u Saveznoj državi Mato Grosso do Sul  u kojoj je administrativni centar.

## Geografija

Campo Grande se nalazi udaljen 1,134 km jugoistočno od glavnog grada Brasílie. 
Prostire se duž obala rijeke Anhandui na nadmorskoj visini od 540 metara.
## Historija

Historija tog grada povezana je sa rančom koji je 1875. osnovao José Antonio Pereira na kom je ukupno sa robovima bilo 65 ljudi. 
Iz njega je izaslo naselje *Camapuã* ili *Triângulo Mineiro*, koje je 1899. dobilo status općine i novo ime Campo Grande.

Veliki impuls razvoju mjesta bio je dolazak Sjeverozapadne željeznice (*Noroeste do Brasil*) 1914. koja je išla do Corumbe prema Boliviji i Ponta Pori do Paragvaja.
Nakon tog se razvio u moderan grad, širokih avenija.

Kulminacija se desila 1977. kad je zakonom br. 31, osnovana Država Mato Grosso do Sul, sa administrativnim centrom Campo Grande.

Od 1970. je sjedište *Federalnog [[univerzitet]]a Mato Grosso do Sul*.

Brazilska vlada je 1975. dala dozvolu da se iskrči velik teren pored grada na kom se danas nižu oranice na kojima se uzgaja kukuruz, soja, riža i grah.

## Privreda i transport

Campo Grande je danas grad prehrambene, mesnoprerađivačke i 
industrije kože i obuće.

Grad je raskršće cesta koje povezuju ratarsko-stočarsku unutrašnjost sa São Paulom, udaljenim oko 885&nbsp;km jugoistočno.

Kao i svi veliki brazilski gradovi i on ima i *Internacionalni [[aerodrom]]* (IATA: **CGR**, ICAO: **SBCG**), kog dijeli sa brazilskom ratnom avijacijom.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura Municipal de Campo Grande'' (službene stranice)
João Pessoa

**João Pessoa** je grad od 822,680 i općina od 833,932 stanovnika. na sjeveroistoku Brazila u Saveznoj državi Paraíba  u kojoj je administrativni centar.

Metropolitanski João Pessoa ima 1,173,268 st.

## Geografija
Smješten između Natala (160 km) i Recifea (121 km), João Pessoa se prostire se duž desne (zapadne) 
obale rijeke Paraíba do Norte. udaljen 18 km od Atlantika.

Od 1960-ih se počeo spuštati do Atlantika, tako da se danas prostire duž 24&nbsp;km obale.

Svjetionik na rtu Branco je najistočnija točka Brazila.
## Historija

Nukleus današnjeg grada bio je *Cidade Real de Nossa Senhora das Neves* (Kraljevski grad naše gospe snježne) kog su osnovali u augustu 1585. 
portugalski kolonisti. To je današnji Porto do Capim u kvartu Varadouro.

Ime mu je promjenjeno 1588. u *Filipéia de Nossa Senhora das Neves*, po Felipeu II, koji je u to vrijeme bio španjolski i portugalski kralj.

Nizozemci su 1634. zauzeli Filipéu i prezvali je u *Fredrikstad* u čast princa Frederika od Oranje-Nassaua.

Nakon pada Nove Holandije i povlačenja Nizozemaca, grad je 1654. godine dobio ime *Parahyba do Norte*. Svoje današnje ime "João Pessoa", dobio je po političaru i guverneru Države Paraíbo-*Joãu Pessoi Cavalcantu de Albuquerqueu*, koji je ubijen 1930. u Recifeu, kao kandidat za potpredsjednika Republike, na listi Getúlia Vargasa.

Svojevremeno je bio podijeljen između donjeg i gornjeg grada, urbanizacijom se proširio na teritorij okolnih sela pa se ta podjela danas više nevidi.

Od 1955. je sjedište *Federalnog [[univerzitet]]a Paraíba*.

## Znamenitosti
Najveće znamenitosti su barokna katedrala Nossa Senhora das Neves i crkva São Francisco iz 18. vijeka.

## Privreda i transport

João Pessoa je danas grad prehrambene, tekstilne i kemijske i elektroindustrije.

On je Luka koja se danas nalazi na kraju estuarija duž poluotoka Cabedelo.

Obalnim autoputom povezan je sa obližnjim gradovima.
Kao i svi veći brazilski gradovi i on ima i *Internacionalni [[aerodrom]] Presidente Castro Pinto* (IATA: **JPA**, ICAO: **SBJP**), udaljen 
desetak km jugozapadno od centra grada.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura de João Pessoa'' (službene stranice)
Teresina

**Teresina** je grad od 821,190 i općina od 866,300 stanovnika. na sjeveroistoku Brazila u Saveznoj državi Piauí u kojoj je administrativni centar.

Ona je i aglomeracija od 1,040,765 stan

## Geografija
Teresina se prostire duž desne (istočne) obale rijeke Parnaíba, udaljena 354 km od luke Parnaíba i Atlanskog oceana.

## Historija

Prvi kolonisti na čelu sa Domingom Jorge Velhom došli su u 17. vijeku, i osnovali ranč uz koji je izraslo trgovište *Vila Nova do Poty*. 
Crkva Nossa Senhora do Ampar podignuta je 1797.
Zahvaljujući guverneru novoosnovane Provincije Piauí - *José Antôniju Saraivi* odabran je da postane njegova prijestolnica.

Nakon tog je službeno osnovan u augustu 1852. pod novim imenom *Teresina*, po supruzi brazilskog cara Pedra II Teresi Cristini, koja se također založila da postane prijestolnica..

Kako ima tropsku klimu sa dva godišnja doba, kišnjim (ljeto i jesen) i sušnim (zima, proljeće), brazilska vlada je podigla akumulaciona jezera i arteške bunare da osigura vodu za navodnjavanje.

## Obrazovanje

Grad je dom Federalnog univerziteta Piauí, koji je osnovan 1971.

## Privreda i transport
Teresina je trgovački centar ratarsko- stočarske doline rijeke Parnaíba u kojoj se uzgaja; pamuk, grah,riža, kasava i palme uljarice.

Od industrijskih pogona ima šećerane, destilerije, pilane i  tvornice tekstila i sapuna.

Autoputom i željezničkom prugom povezan je sa 320&nbsp;km udaljenim lučkim gradom São Luísom, na sjeverozapadu.

Do Teresine rijekom mogu doploviti samo brodovi plićeg gaza.
Grad ima aerodrom Senador Petrônio Portella (IATA: THE, ICAO: SBTE)

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura Municipal do Teresina'' (službene stranice)
Natal, Rio Grande do Norte

**Natal** je lučki grad i općina od 896,710 stanovnika ali i aglomeracija od 1,263,738 st. na sjeveroistoku Brazila u Saveznoj državi Rio Grande do Norte  u kojoj je administrativni centar.

## Geografija
Natal se nalazi pored ušća rijeke Potengi u Atlantik.

## Historija

Kolonizacija Brazila počela je nakon što je portugalski kralj João III - 1530. podijelio Brazil na nasljedne kapetanije.
Zemlje koje danas odgovaraju Rio Grande do Norteu pripadale su *Joãu de Barrosu* i *Airesu da Cunhi*, oni su 1535. došli do svoje domene, ali su zbog otpora Tupi indijanaca kojima su pomagali francuski pirati odustali od kolonizacije.

Nova portugalska ekspedicija iskrcala se nakon 62 godine u novembru 1597., sa novim komandantima; *Manuelom Homemom* i *Jerônimom Maranhãom*, da istjera Francuze i preuzmu svoje kapetanije. Oni su iz predostrožnosti odmah počeli graditi utvrdu koju su nazvali *Fortaleza dos Reis Magos* (Utvrda tri maga) jer se počela graditi na Sveta tri kralja.

Uz utvrdu je niklo naselje koje je nazvano *Cidade dos Reis* (Kraljevski grad), a nakon tog *Cidade do Natal* (Božićni grad). 
Službeno je osnovan 1599., a status grada dobio je 1611.

Nizozemci su 1633. zauzeli taj kraj, za njihove 21 godišnje vladavine utvrda je preimenovana u Zamak Keulen a grad u *Natal Novi Amsterdam*. 
Nakon istjerivanja Nizozemaca je sporo napredovao, ali je ipak do kraja 19. vijeka nakupio 16,000 stanovnika.

Nakon 1922. počeo se naglo urbanizirati naročito za Drugog svjetskog rata kad je kao najbliža luka prema Evropi izabran da postane vojna baza Američke armije.

Rast je nastavljen i nakon rata, kad je početkom 1980-ih izgrađen obalni autoput počeo se profilirati kao turistička destinacija sa 10&nbsp;km plaža i mrežom hotela između dina i mora.

Od 1958. je sjedište *Federalnog [[univerzitet]]a Rio Grande do Norte*.
Na južnoj periferiji grada u kvartu Ponta Negra podignuta je 1965. baza Brazilske svemirske agencije Barreira do Inferno, za lansiranje raketa.

## Znamenitosti
Najveće znamenitosti toga grada su barokna katedrala iz 1694. muzej Camâra Cascudo i veliki nogometni stadion João Machado.

## Privreda i transport

Natal je danas grad velike ribarske flote i još uvijek grad tekstilne i prehrambene industije ali se njegova privreda 
najviše bazira na turizmu i uslugama.

Željezničkim prugama i autoputevima povezan je sa gradovima u unutrašnjosti i duž obale.

Kao i svi veći brazilski gradovi i on ima i *Internacionalni [[aerodrom]] Governador Aluízio Alves* (IATA: **NAT**, ICAO: **SBSG**), udaljen 18&nbsp;km jugozapadno od centra grada.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Prefeitura do Natal'' (službene stranice)
Cuiabá

**Cuiabá** je grad od 611,980 i općina od 650,877 stanovnika. na jugozapadu Brazila u Saveznoj državi Mato Grosso u kojoj je administrativni centar.

## Geografija
Cuiabá se prostire u duž desne (istočne) obale rijeke Cuiabá, preko puta grada Varzea Grande sa kojim formira aglomeraciju od 950,955 st.
Od glavnog grada Brasilie je udaljen 1,077 km zapadno.

## Historija

Cuiabá je osnovana 1719. za vrijeme zlatne groznice kad je otkriveno zlato u dolini Cuiabe i njenih pritoka.
Do 1727 toliko je narastao da je dobio status vile.

Od 1745. je sjedište biskupije, a od 1840 je administrativni centar Provincije Mato Grosso. Status grada dobila je 1818. godine.

Od 1970. je sjedište Federalnog univerziteta Mato Grosso.

Danas je centar ratarsko- stočarskog kraja i preko 50 hidroelektrana u porječju Cuiabe.

Grad je i prometna riječna luka do koje mogu doploviti brodovi plićeg gaza iz Parane i La Plate.
Luka je od 2000. terminal plinovoda koji dovodi zemni plin iz Bolivije.

Cestama je povezan sa 1,461&nbsp;km udaljenim Porto Velhom u Državi Rondônia, Rio Brancom (1,966&nbsp;km) u 
Državi Acre i Campo Grandeom (885&nbsp;km) u Državi Mato Grosso do Sul.

Kao i svi veći brazilski gradovi ima Internacionalni aerodrom]] Marechal Rondon (IATA: **CGB**, ICAO: **SBCY**).
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura de Cuiab''
Joinville

**Joinville** je grad od 584,240, općina od 604,708  i aglomeracija od 661,600 stanovnika na jugu Brazila u Saveznoj državi Santa Catarina .

## Geografija
Joinville se nalazi na ušću rijeke Cachoeire u zaljev Atlanskog oceana Babitonga, udaljen 135 km južno od Curitibe i 185&nbsp;km sjeverno od svog administrativnog centra Florianópolisa.

## Historija

Historija tog grada počela je u martu 1851. kad se stotinjak njemačkih kolonista iskrcalo na ušću Cachoeire, usred prašume, kako bi izgradili *Koloniju Dona Francisca*, na zemljištu koje je bilo domena Francisce Caroline, žene princa od Joinvillea, Françoisa Ferdinanda sina Francuskog kralja Louisa Philippa I.

Iz te kolonije izrastao je Joinville koji je 1887. dobio status grada.

Joinville je danas moderan industrijski grad, centar brazilske proizvodnje kompresora i frižidera. 
Njegove tvornice proizvode i dijelove za automobile, kemikalije, plastika. željezo, čelik, olovo, brašno i pamuk.

Ti se proizvedi izvoze zajedno sa velikim količinama drva iz luke São Francisco do Sul pedesetak km sjeveroistočno.

Kanađani su pošumili okolicu Joinvilla krajem 1970-ih zbog drva i celuloze.

Obalnim poluautoputom i željeznicom povezan je sa drugim većim gradovima.
## Znamenitosti
Od znamenitosti ima arheološki muzej, katedralu i veliki nogometni stadion.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura de Joinville'' (službene stranice)
Ananindeua

**Ananindeua** je grad u Brazilu u saveznoj državi Para. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 484.278 stanovnika.

## Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 484.278 stanovnika.

## Vanjske veze
Niterói

**Niterói** je grad od 516,980 i općina od 516,981 stanovnika na jugoistoku Brazila u Saveznoj državi Rio de Janeiro.

## Geografija

Niterói se nalazi na istočnoj strani ulaza u Zaljev Guanabara, prekoputa grada Rio de Janeira, sa kojim je povezan trajektima, željeznicom, a od 1974. i mostom *Presidente Costa e Silva* dugim 13,29&nbsp;km.

## Historija

Niterói je nastao kad je tadašnji guverner Martim Afonso de Sousa u strahu od novog francuskog napada, nakon invazije 1555.
dao 1568. Tupí indijancu *Arariboju* zemljište da podigne naselje (taj teren odgovara današnjem teritoriju općine).

Araribóino naselje je formalno osnovano na svečanosti 1573. pod imenom *São Lourenço dos Índios*. 
São Lourenço je 1817. dobio status vile, a 1819. je prezvan u *Vila Real da Praia Grande*.

Kad je za Brazilskog Carstva 1834. odlučeno da tadašnja prijestonica carstva Rio de Janeiro, postane neutralne općina, koja ne pripada nijednoj provinciji Vila Real je postala administrativni centar tadašnje Provincije Rio de Janeiro, a ime joj je promjenjeno u domorodačko - Nictheroi (*Skrivena voda*, na Jeziku Tupí-Guaraní). Iste godnine dobio je i status grada.

Političko-administrativni značaj dao je novi zamah gradu, pa je njegov rast postao očigledan, gradnjom javnih i stambenih zgrada i ulica.

Od 1960. je i univerzitetski grad, jer je tad osnovan *Federalni univerzitet Fluminense*.

Administrativni centar bio je do 1975., jer je tad odlučeno da se ujedine Država Guanabara i Država Rio de Janeiro, pa je Rio de Janeiro ponovno postao prijestolnica Države Rio de Janeiro.

Niterói je danas rezidencijalno predgrađe grada Rio de Janeira, pored tog on je i snažan industrijski centar.
Mjesto najvećeg brazilskog brodogradilišta i brojnih tvornica, prehrambene, tekstilne, mašinske i farmaceutske industrije.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura de Niterói'' (službene stranice)
Santos

**Santos** je lučki grad  i općina od 433,991 stanovnika na jugoistoku Brazila u Saveznoj državi São Paulo.

## Geografija

Santos se nalazi na istoku otoka São Vicente, i dijelom po kopnu. Prostire se po aluvijalnoj ravnicu na unutrašnjoj strani otoka, odsječen od kopna plimnim kanalom.
Zajedno sa susjednim São Vicenteom na zapadu otoka i naseljima na kopnu dio je aglomeracije **Baixada Santista** u kojoj živi 1,672,991 stanovnika

Od ukupne površine općine 271 km², na otočni dio otpada samo 39 km², ali tu živi najviše stanovnika. Na ostatku po kopnu od  232&nbsp;km²,  dominiraju šume isprekidane nekim kvartovima.

Od svog administrativnog centra São Paula udaljen je 80 km.

## Historija

Santos je osnovan 1543. i nazvan po bolnici dos Santos u Lisabonu.
Za njegov je rast bio zaslužan portugalski hidalgo Braz Cubas, koji je preselio luku na unutrašnju stranu otoka, i pomogao da 1546. dobije status vile.
Razvoj mu je nakratko zaustavljen 1591. kad ga je opljačkao engleski gusar Thomas Cavendish 1591.

Nekad su vlažna suptropska klima i močvara|močvare]] stvarali nepovoljne uvjete za život, ali je izgradnjom drenažnih kanala, popločenjem ulica to 
sanirano. 
Krajem 19. vijeka postao je jedna od vodećih svjetskih luka za kavu, i grad brojnih pržiona pa se miris kave širio po čitavom gradu.

Pored kave danas se iz luke izvozi šećer, banane, govedina, kukuruz, ribe i rakovi, naranče koža, auto dijelovi, transportna oprema, elektromotori, proizvodi od čelika i 
ferolegura, obuća odjeća i tekstil.

Santos je danas grad drvne, tekstilne, prehrambene, kemijske i 
konditorske industrije.
Pored grada nalazi se cementara a u nedalekom Cubatãou velika rafinerija nafte.

Santos je najveća luka u zemlji, značajno modernizirana 1990-ih pa danas ima 6&nbsp;km gatova koji mogu primiti oko 50 prekooceanskih brodova odjednom.
Grad je poznat po nogometnom klubu Santos u kom je igrao jedan od najpoznatijih sportaša na svijetu Pelé.

Ljetovalište u predgrađu]] Guarujá, privlači mnoge turista iz unutrašnjosti Brazila.

Autoputom i željeznicom povezan je sa São Paulom na sjeveru.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Prefeitura de Santos''
Florianópolis

**Florianópolis** je lučki grad od 496,960, općina od 516,524 i metropola od 1,183,874 od stanovnika. na jugu Brazila u Saveznoj državi Santa Catarina  u kojoj je administrativni centar.

## Geografija
Florianópolis se nalazi na jugozapadu otoka Santa Catarina najbliže kopnu, sa kojim je od 1926 povezan visećim mostom *Hercílio Luz* dugim 846 metara, a od 1991. grednim mostom *Pedro Ivo Campos* dugim 1,252 m.

Metropolitanski Florianópolis se prostire i po kopnu po predgrađima São José i Palhoƈa.

## Historija

Prvo evropsko naselje na otoku osnovali su Španjolci-1542., Portugalci su zauzeli otok 1675. i 1679. osnovali naselje *Nossa Senhora do Desterro* (današnji Florianópolis).

Desterro je 1726. dobio status vile, a 1823. i status grada.

Otok i grad su 1893. zauzeli federalistički revolucionari, protivnici vlade tadašnjeg brazilskog predsjednika Floriana Peixota. 
Kad je revolucija propala, grad je prezvan po imenu predsjednika.

Florianópolis je od 1960. je dom Federalnog univerziteta Santa Catarina, a od 1966. i Državnog univerziteta Santa Catarina.

Historijski centar grada je kvart brojnih lučkih gatova, skladišta i poslovnih zgrada. Danas je okružen modernim rezidencijalnim kvartom *Praia de Fora*, koji se prostire do padina brda.

## Znamenitosti

Od znaamenitosti Florianópolis ima Antropološki muzej, Muzej San Jaqui i katedralu iz 1750.
Atrakcije su i dva velika nogometna stadiona.

## Privreda i transport

Florianópolis je danas administrativni-trgovački i financijski centar Države Santa Catarina, i pored tog što je teško dostupan zbog planina duž obale.

Pored tog on je grad metalurške, kemijske, farmaceutske i elektroindustrije.
Njegova luka zbog niskog vodostaja više nije najprometnija u državi.

Obalnim poluautoputom povezan je sa Curitibom (298&nbsp;km) na sjeveru i Porto Alegrom (386&nbsp;km) na jugu.

Kao i svi veći brazilski gradovi i on ima  *Internacionalni [[aerodrom]] Hercílio Luz* (IATA: **FLN**, ICAO: **SBFL**) udaljen desetak km južno od centra grada.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura de Florianópolis'' (službene stranice)
Porto Velho

**Porto Velho** je grad od 500,540, općina od stanovnika 548,952 na sjeverozapadu Brazila u Saveznoj državi Rondônia  u kojoj je administrativni centar.

## Geografija
Porto Velho se prostire duž istočne obale rijeke Madeira, udaljen 160 km jugozapadno od bolivijske granice.

## Historija

Grad je osnovala 1907. američka kompanija *Madeira Mamoré Railway* za radnike koji su radili na željezničkoj pruzi (danas ukinutoj) do Bolivije.

Kao važna luka i željeznička stanica za transport kaučuka u oktobru 1914. je dobio status općine. Kad je osnovan Federalni teritorij Guaporé 1943. postao je administrativni centar Države Rondônije.

Porto Velho je od 1982. sjedište *Federalnog [[univerzitet]]a Rondônia*.

Danas je administrativni-trgovački i financijski centar Države Rondônije, ali i grad drvne industrije i centar rudarskog kraja u kom se iskapa kositar i zlato.

Cestom N° 319 povezan je sa Manausom, a cestom N° 364 sa Rio Brancom na zapadu
Cesta N° 364 ide i do 2,994&nbsp;km udaljenog São Paula na jugoistoku.

Kao i svi veći brazilski gradovi i on ima  *Internacionalni [[aerodrom]] Jorge Teixeira de Oliveira* (IATA: **PVH**, ICAO: **SBPV**) udaljen 7&nbsp;km južno od centra grada, kog dijeli sa brazilskom ratnom avijacijom.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura de Porto Velho'' (službene stranice)
Mogi das Cruzes

**Mogi das Cruzes** je grad od 419,790 i općina od 451,505 stanovnika na jugoistoku Brazila u Saveznoj državi São Paulo.

## Geografija

Mogi das Cruzes leži na nadmorskoj visini 760 metara, duž rijeke Tiete, Od svog administrativnog centra grada São Paula je udaljen je pedesetak km istočno, pa je dio te metropole.

## Historija

Prvi kolonisti su ga krajem 16. vijeka, počeli koristiti kao odmorište, ubrzo je izrastao u selo, koje je 1611. dobilo status vile i ime *Villa of Sant'Ana de Mogi Mirim*.

U to je vrijeme već postojala cesta za São Paulo, kojom se počelo se prevoziti sve više ljudi, robe.
Uz nju je Mogi Mirim narastao u grad, pa je 1865. dobio status grada.

Od 1973. je sjedište Univerziteta Mogi das Cruzes.

Danas je snažan industrijski centar, sa pilanama, štavionicama, čeličanama, tvornicama keramike, automobilskih dijelova, papira, tekstila i kemikalija. 
Pored tog je i ratarski centar koji snabdjeva grahom i voćem São Paulo i Rio de Janeiro.

Željeznicom i autoputom povezan je Sao Paulom i Rio de Janeiro, a ima i aerodrom.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura de Mogi das Cruzes'' (službene stranice)
Aracaju

**Aracaju** je grad od 672,610 i općina od 672,614 stanovnika. na istoku Brazila u Saveznoj državi Sergipe  u kojoj je administrativni centar.

Metropolitanski Aracaju u kom je i grad Barra dos Coqueiros i brojna ljetovališta na Atlantiku ima 1,019,011 st.

## Geografija

Aracaju se nalazi između Recifea (500 km) na sjeveru i Salvadora (324 km) na jugu. 
Prostire se duž desne (zapadne) obale estuarija rijeke Sergipe. historijski centar grada udaljen je desetak km od Atlantika.
## Historija
Njegovo ime je sintagma od riječi ará =papiga + acayú=indijski orah.

Aracaju je izrastao kao planski izgrađen grad oko luke u estuariju rijeke Sergipe pod imenom *Santo Antônio do Aracaju*.
Sve do 1855. živio je sjeni nedalekog São Cristóvãja, koji je bio prijestolnica *Provincije Sergipe*, tad je iz ekonomskih razloga odlučeno da se administracija preseli u Aracaju, koja je tad dobila i status grada.

Prva tvornica tekstila podignuta je 1884. tako da je do 1886. već imao 1,484 stanovnika.

Veliki impuls njegovom daljnjem razvoju bio je dolazak željeznice 1914.

Od 1967. je sjedište *Federalnog [[univerzitet]]a Sergipe*.

Počevši od 1970-ih počeo se razvijati kao turistička destinacija zbog brojnih plaža na oceanu koje su vremenom izrasle u popularna ljetovališta.

## Privreda i transport

Aracaju je danas grad prehrambene, tekstilne i kemijske industrije.

Luka u estuariju je dobra ali samo za brodove čiji  gaz ima manje od 4 metra, pa više nema neki značajniji promet.
Istaživanja nafte u moru započela su 1970-ih, tako da danas ima dosta naftnih platformi oko grada.
Obalnim autoputom povezan je sa obližnjim gradovima.
Kao i svi veći brazilski gradovi i on ima i *Internacionalni [[aerodrom]] Santa Maria* (IATA: **AJU**, ICAO: **SBAR**), udaljen 
petnaestak km jugozapadno od centra grada.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura de Aracaju'' (službene stranice)
Macapá

**Macapá** je grad od 500,070 i općina 522,357 od stanovnika. na sjeveru Brazila u Saveznoj državi Amapá u kojoj je administrativni centar.

## Geografija
Macapá leži na ekvatoru u delti Amazone, na njenom sjevernom rukavcu (Canal do Norte), 50 km od Atlanskog oceana.

## Historija
Macapá je osnovana za kolonijalnih vremena 1758., kao porto franco dobila je status grada 1856.

Danas je trgovački-industrijski i transportni centar svoje države. Iz luke Pôrto Sontana se izvozi; mangan, zlato, željezna ruda, kositar, automobili, drvo, ulje, kože i ribe.

Grad ima aerodrom sa dnevnim letovima za Belém i Rio de Janeiro i željezničku prugu kojom je povezan sa rudinicima mangana u Serra do Navio. 
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura Macapá'' (službene stranice)
São Vicente, São Paulo

**São Vicente** je grad i općina od 370,839 stanovnika na jugoistoku Brazila u Saveznoj državi São Paulo.

## Geografija
São Vicente se prostire na zapadu malog otoka São Vicente, i djelomično po kopnu 
Od svog administrativnog centra São Paula udaljen je 72 km, a od Santosa na drugom kraju otoka svega 7&nbsp;km.

Zajedno sa Santosom dio je aglomeracije **Baixada Santista** koja ima 1,672,991 stanovnika 
## Historija

São Vicente se smatra najstarijim  gradom u Brazilu.
Prvi Portugalci koji su se iskrcali na taj otok - 1493. bila su tri mornara ekspedicije Francisca de Almeide. 
Oni su ostali živjeti na otoku poženivši se indijankama. 
Nakon njih sa ekspedicijom je stigao Gaspar de Lemos 1502. koji ga je nazvao São Vicente, po kršćanskom mučeniku 
Vincentu iz Zaragoze.

Kako je u to vrijeme i Kraljevina Francuska pokazala interes za taj dio Južne Amerike, Portugalski kralj João III otpremio je 1530. veliku ekspediciju da kolonizira portugalsku Indiju.

Ekspedicija sa hidalgom Martim Afonsom de Sousom stigla je na otok u januaru 1532.  Afonso de Sousa je podigao vijećnicu, zatvor i crkvu kao simbole kolonizacije i baze portugalske administracije i naselju dao status vile. Zbog tog ga u Brazilu zovu **Cellula Mater da Nacionalidade** (Nukleus nacije).

São Vicente je isprva dobro napredovao, početkom 17. vijeka bio je poznat kao žitnica tadašnje kolonije. Vremenom je zbog lošije luke počeo zaostajati za rivalskim Santosom.
Iz vremena kad je bio prijestolnica kolonijalnog Brazila ostalo je prvo carinsko skladište i šećerana.

Status grada dobio je 1895.

Predgrađe Praia Grande na kopnu sa velikom plažom danas je popularno ljetovalište.

Autoputovima (SP-160, SP-55) i željeznicom povezan je sa São Paulom.
## Izvori

## Vanjske veze

* ''Prefeitura Municipal de São Vicente''
Franca

**Franca** je grad u Brazilu u saveznoj državi Sao Paulo. Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 319.094 stanovnika.

## Stanovništvo
Prema proceni iz 2007. u gradu je živelo 319.094 stanovnika.

## Vanjske veze