open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Valsalvin manevar

**Valsalvin manevar** izvodi se srednje jakim pokušajem forsiranog izdisaja uz zatvorene dišne puteve (zatvorena usta i zatvoren nos). Valsalvin manevar i njegove varijacije služe u medicini kao test autonomnog živčanog sustava srca ili za izjednjačavanje tlaka u bubnjištu srednjeg uha i okolini.

Manevar je nazvan prema talijanskom liječniku i anatomu iz 17. stoljeća Antonio Maria Valsalvi, koji ga je prvi opisao proučavajući Eustahijevu cijev i srednje uho.
Ninotchka

**Ninočka** () je američki igrani film snimljen 1939. godine u režiji Ernsta Lubiča sa Gretom Garbo u glavnoj ulozi. Ovo je njen pretposlednji film i prva komedija u njenoj karijeri, reklamirana pod sloganom *Garbo se smeje!*. Za nju je četvrti put bila nominovana za Oskar za najbolju glavnu glumicu.

Na temelju filma je 1955. napravljen pozorišni mjuzikl *[[Silk Stockings]]*, koji je 1957. adaptiran istoimeni film.

Zbog svog antikomunističkog sadržaja je u doba hladnog rata bio zabranjen za publiku u Istočnoj Evropi, a u bivšoj Jugoslaviji je premijerno prikazan tek početkom 1980-ih.

## Zaplet

Tri Rusa prodaju u Parizu nakit otet od ruske aristokratije tokom Revolucije 1917. Velika vojvotkinja Svana od Rusije, šalje grofa Leona da joj vrati nakit pre nego što ga prodaju. Grof međutim podmićuje tri čoveka i ostaje u Parizu. Sovjetski Savez onda šalje Ninu Jakušovu da ljude i nakit vrati u Rusiju. Nina se pak zaljubljuje u Pariz i zapadnjački način života.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Milica Majstorović

**Milica Majstorović** (Kragujevac, 9. oktobar 1989) je pevačica iz Srbije, koja je široj javnosti postala poznata po učešću u rijaliti-šou *[[Operacija trijumf|Operacija Trijumf]]* . Jedan je od učesnika *[[Beovizija 2009.|Beovizije 2009.]]*, gde je sa Danijelom Pavlovićem osvojila osmo mesto sa pesmom H8ER.

## Biografija

Milica Majstorović je rođena 9. oktobra 1989. godine u Kragujevcu u Srbiji, gde je završila srednju muzičku školu, odsek flauta. Od sedme godine se bavila modernim šoudens i diskodens plesovima. Trenirala je plivanje, gde je imala zapažene rezultate i osvojila zlatnu medalju. Bila je u prvoj postavi čirlidersica koje su igrale za Klub Američkog fudbala Divlji Veprovi.
U junu 2008. godine je sa rep grupom Legionari snimila pesmu *Kada plaču zidovi*.

## Operacija Trijumf

Majstorovićeva se probila u regionalnom rialiti šou *[[Operacija trijumf|Operacija Trijumf]]* 2008. godine. Prepoznata je kao seks simbol, a ona je izjavila da to nije njen stil. Povezivana je da je u emotivnoj vezi sa Skaj Viklerom, ko je bio jedan od „profesora“ u Operaciji Trijumf, ali je ona to demantovala.

Izbačena je 17. novembra, a nominovao ju je Adnan Babajič, kasniji pobednik.

## Posle Operacije Trijumf

Njen prvi singl, Savršen par, prvi put je izvela je 6. januara 2009, na finalnoj večeri Operacije Trijumf. U februaru 2009 prekinula je kratku vezu sa plivačem Ivanom Lenđerom.

U međuvremenu je usledio nastup na Beoviziji 2009. sa Danijelom Pavlovićem i numerom *H8ER*. Tekst za ovu pesmu je uradila Marina Tucaković, a muziku i aranžman Aleksandar Kobac i Marko Kon. U polufinalnoj večeri osvojili su 23 poena od žirija-10 bodova i 1215 bodova od gledalaca prilikom SMS glasanja, odnosno 6 bodova. Sa 16 bodova osvojili su treće mesto u polufinalu. U finalnoj večeri osvojilu su 4 poena od žirija-1 bod i 2630 bodova od gledalaca prilikom SMS glasanja, odnosno 6 bodova. Sa 7 bodova zauzeli su osmo mesto u generalnom plasmanu.

Na festivalu Sunčane skale zajedno sa Danijelom Pavlovićem i Anom Bebić izvodi numeru *Rođeni sa greškom*. Muziku i tekst za ovu pesmu je radila Emina Jahović, a aranžman *Bojan Dugić*. Oni su nastupili na trećoj takmičarskoj večeri - *Pjesma ljeta* gde su osvojili 39 bodova i 9. mesto.

Uzela je učešće na koncertu Operacije Trijumf u Sava centru 19. i 20. aprila 2009, kao i na *Oproštajnom koncertu* Operacije Trijumf 15. decembra 2009 u Sava centru.
Zajedno sa Anom Bebić pojavljuje se u seriji *Žene sa Dedinja*, u produkciji Emotion Production.

Dana 20. februara 2010, pokušala je samoubistvo uzimajući pilule za spavanje. usled profesionalnih razočaranja. Posle toga objavila je da počinje rad na studijskom albumu nezavisno od Emotion Production. Dana 5. aprila 2010. u štampi se pojavila vest da je kolabirala od prevelike doze antidepresiva.

## Pesme
* Savršen par
* Savršen par-engleska verzija
* Svaka tvoja laž
* H8ER
* Rođeni sa greškom
* Kada plaču zidovi

## Napomene i reference

## Vanjske veze
* Intervju za Večernje Novosti-07.03.2009 
* Milica Majstorović biografija
Rukometna reprezentacija Argentine

**Rukometna reprezentacija Argentine** predstavlja nacionalnu rukometnu vrstu Argentine, koja je pod ingerencijom Argentinskog rukometnog saveza i predstavlja svoju zemlju na međunarodnim natjecanjima.

Mada se na kontinentalnoj rukometnoj sceni pojavila već 1979., Argentina je, kao i ostale reprezentacije dvaju Amerika, bila u sjeni dominantne Kube, koja je američkim rukometom vladala sve do 1998. Argentina se počela uzdizati već 1996., ali je u dva uzastopna finala izgubila upravo od Kube, sve dok na Panameričkom prvenstvu 2000. u Brazilu nije u finalu pobijedila Kubu 26:25 i tako prekinula dvadesetgodišnju dominaciju te zemlje. Od 2000., Argentina je, uz Brazil, najdominantnija reprezentacija dvaju Amerika s osvojenih 5 od 7 Panameričkih prvenstava, dok su u preostala dva bili drugi (iza Brazila).

Na međunarodnoj rukometnoj sceni prisutni su od 1997. godine i od tada su bili na svakom održanom prvenstvu. Najbolji rezultat ostvarili su u Švedskoj 2011., kada su završili na 12. mjestu. Na Olimpijadi su prvi nastup izborili 2012. godine u Londonu.

## Uspjesi

### Svjetsko prvenstvo

### Panameričko prvenstvo

* 1979 : 5.
* 1981 : 4.
* 1983 : *Bez nastupa*
* 1985 : 5.
* 1989 : *Bez nastupa*
* 1994 : 4.
* 1996 :  
* 1998 :  
* 2000 :  
* 2002 :  
* 2004 :  
* 2006 :  
* 2008 :  
* 2010 :  

* 2012 :  
* 2014 :  
* 2016 :  

### Olimpijske igre

### Panameričke igre

* 1987: 5.
* 1991: 5.
* 1995:  
* 1999:  
* 2003:  
* 2007:  
* 2011: 

## Aktualni sastav

Izbornik:  Eduardo Gallardo

## Vanjske veze
*Official website
*[IHF profile](http://www.ihf.info/en-us/theihf/continentalfederations/pan-americanteamhandballfederation(pathf)/listoffederations/confederacionargentinadehandball.aspx)
Herbert Marshall

**Herbert Marshall** (23. maj 1890 &ndash; 22. januar 1966), punim imenom **Herbert Brough Falcon Marshall**, bio je engleski glumac. Karijeru je 1911. godine započeo na pozornici, a prekinuo ju je prvi svjetski rat, u kome je, sa mnogim budućim zvijezdama, sudjelovao kao pripadnik Londonske škotske pukovnije. Na bojištu je ranjen te mu je amputirana noga. Usprkos toga je nastavio karijeru, postigavši uspjeh nastupima u hollywoodskim filmovima te kao protagonist popularnih radio-serija.

## Izabrana filmografija
* *[[The Letter (1929 film)|The Letter]]* (1929)
* *[[Murder!]]* (1930)
* *[[Secrets of a Secretary]]* (1931)
* *[[The Calendar (1931 film)|The Calendar]]* (1931)
* *[[Michael and Mary]]* (1931)
* *[[The Faithful Heart (1932 film)|The Faithful Heart]]* (1932)
* *[[Blonde Venus]]* (1932)
* *[[Trouble in Paradise (film)|Trouble in Paradise]]* (1932)
* *[[Evenings for Sale]]* (1932)
* *[[I Was a Spy]]* (1933)
* *[[Four Frightened People]]* (1934)
* *[[Riptide (film)|Riptide]]*
* *[[Outcast Lady]]* (1934)
* *[[The Painted Veil (1934 film)|The Painted Veil]]* (1934)
* *[[If You Could Only Cook]]* (1935)
* *[[The Dark Angel (1935 film)|Dark Angel]]* (1935)
* *[[The Good Fairy (film)|The Good Fairy]]* (1935)
* *[[Till We Meet Again (1936 film)|Till We Meet Again]]* (1936)
* *[[A Woman Rebels]]* (1936)
* *[[Breakfast for Two]]* (1937)
* *[[Angel (1937 film)|Angel]]* (1937)
* *[[Mad About Music]]* (1938)
* *[[Always Goodbye]]* (1938)
* *[[Zaza (film)|Zaza]]* (1939)
* *[[Foreign Correspondent (film)|Foreign Correspondent]]* (1940)
* *[[The Letter (1940 film)|The Letter]]* (1940)
* *[[Kathleen (film)|Kathleen]]* (1941)
* *[[The Little Foxes (film)|The Little Foxes]]* (1941)
* *[[When Ladies Meet (1941 film)|When Ladies Meet]]* (1941)
* *[[The Moon and Sixpence (film)|The Moon and Sixpence]]* (1942)
* *[[Young Ideas]]* (1943)
* *[[Flight for Freedom]]* (1943)
* *[[Andy Hardy's Blonde Trouble]]* (1944)
* *[[The Enchanted Cottage (1945 film)|The Enchanted Cottage]]* (1945)
* *[[The Unseen (1945 film)|The Unseen]]* (1945)
* *[[Crack-Up (1946 film)|Crack-Up]]* (1946)
* *[[The Razor's Edge (1946 film)|The Razor's Edge]]* (1946)
* *[[Duel in the Sun (film)|Duel in the Sun]]* (1946)
* *[[Ivy (film)|Ivy]]* (1947)
* *[[High Wall]]* (1947)
* *[[The Secret Garden (1949 film)|The Secret Garden]]* (1949)
* *[[Black Jack (film)|Black Jack]]* (1950)
* *[[Anne of the Indies]] (1951)
* *Angel Face* (1952)
* *Gog* (1954)
* *The Black Shield of Falworth* (1954)
* *Wicked As They Come* (1956)
* *Stage Struck* (1958)
* *The Fly* (1958)
* *Midnight Lace* (1960)
* *Five Weeks in a Balloon* (1962)
* *The Caretakers* (1963)
* *The Third Day'' (1965)

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
* Photographs of Herbert Marshall
*
Hush… Hush, Sweet Charlotte

**Tiho, tiho, Šarlota** () je američki psihološki horor iz 1964. reditelja Roberta Oldriča sa Beti Dejvis u glavnoj ulozi. Nakon uspeha trilera Šta se dogodilo sa Bebi Džejn?, Oldrič je odlučio da u svom novom filmu okupi glumačku postavu iz prethodnog. I Džoun Kraford i Beti Dejvis su prihvatile uloge, ali je Krafordova ubrzo odustala, navodno ne mogavši podneti tešku narav Beti Dejvis. Kasnije je izjavila da je Dejvisova imala toliki uticaj na Oldriča da se slobodno može reći da je ona bila režiser filma. Ketrin Hepbern, Loreta Jang, Barbara Stenvik i Vivijen Li su bez razmišljanja odbile Oldričovu ponudu, a Vivijen Li je i objasnila: „Još bih mogla i da podnesem da u šest ujutro gledam Krafordovu na nekoj plantaži na Jugu, ali Beti Dejvis nipošto!“ Na kraju je Dejvisova predložila Oliviju de Havilend, svoju dobru prijateljicu, koja je rado prihvatila ulogu. Film je bio nominovan za sedam Oskara, između ostalih i za Oskar za najbolju sporednu glumicu i izvedbu Agnes Murhed. S obzirom na broj nominacija za Oskara, *Tihi, tiho, Šarlota* je najuspešniji horor film svih vremena.

*Tiho, tiho, Šarlota* predstavlja, na neki način, rimejk filma *Šta se dogodilo sa Bebi Džejn?*. Beti Dejvis je u ulozi Šarlote, paralizovane južnjačke bogatašice, koja poziva svoju siromašnu rođaku da se stara o njoj, u zamenu za krov nad glavom. Njene muke tek počinju, kada rođaka Mirijam pokaže svoje pravo lice i počne da je zlostavlja.

## Zanimljivosti
Pošto je Krafordova u to vreme bila jedan od direktora Pepsija, zahtevala je da se u svaki film u kojem glumi ubaci ili automat za pepsi–kolu, ili flaša tog napitka. Dejvisova joj nije dala mira ni kada je ova napustila film – u jednoj sceni snimljenoj u gradu, u kadru se pojavljuje veliki kamion koka-kole.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
*
Toma Fila

**Toma Fila** (Bitolj, Kraljevina Jugoslavija, 29. jul 1941) je srpski advokat, cincarske nacionalnosti.

## Biografija
Toma Fila je sin poznatog advokata Filote File, koji je iako je bio partizan, posle rata bio u zatvoru kao politički zatvorenik.
U Beogradu je završio Prvu mušku gimnaziju i studije prava. Diplomirao je 1963. a 1967. je postao najmlađi advokat u Jugoslaviji. U javnosti je postao poznat kao advokat ljudi optuženih za najteža krivična dela, među kojima je veliki broj ljudi bio optužen za dela za koja je bila zaprećena smrtna kazna. Povodom smrtne kazne je izjavio: „*Protivnik sam smrtne kazne, i uvek sam spreman da izrazim svoj stav*“. Branio je mnoge političare među kojima su: Jovanka Broz, Slobodan Milošević, i jedno vreme je zastupao Gorana Hadžića.
Prvi je advokat iz Srbije koga je angažovao Haški tribunal neposredno po svom osnivanju, no to ga nije sprečilo da kaže da je Haški tribunal, neozbiljan i pristrasan sud, i da ga uporedi sa Nirnberškim procesom.
Povodom odlaska Ratka Mladića u Hag, Toma Fila je izjavio: "*Užasan je ukus u ustima, jer ljudi koji su bili veličine, koji su stvorili Republiku Srpsku, sada imaju tamo tretman kao poslednji čovek. To je ono što je strašno i zato ja u tome ne vidim ništa dobro*".

## Reference
Blonde Venus

***Blonde Venus*** (***Plava Venera***) je američki igrani film snimljen u režiji Josefa von Sternberga sa Marlene Dietrich u glavnoj ulozi. Poznat je po prvoj značajnijoj ulozi buduće hollywoodske zvijezde Caryja Granta.

## Sadržaj filma

Američki hemičar Edvard Faradej ženi se sa Nemicom Helen, koja je radila kao zabavljačica u noćnim klubovima. Kada joj se muž otruje radijumom, a ona shavti da nemaju novca za lečenje, Helen se vraća starom poslu i postaje poznata kao *Plava Venera*. Veoma brzo uspeva da skupi dovoljno novca, ali videći kako lako i dobro zarađuje, ne želi da prestane dok ne osvoji milionera Nika Taunsenda.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
* 
* Reprints of historic reviews, photo gallery at CaryGrant.net
Contagion (film)

**Zaraza** () je američki film katastrofe snimljen 2011. godine u režiji Stivena Soderberga. Radnja prikazuje posljedice izbijanja smrtonosne epidemije kroz život nekoliko likova - običnih ljudi, ali i međunarodnog tima naučnika koji pokušavaju zaustaviti njeno širenje. Premijerno je prikazan 31. avgusta na 68. Filmskom festivalu u Veneciji. Film je dobio dobre kritike, ali i pohvale iz naučnih krugova zbog autentičnog prikaza načina na koje se savremena medicina bori sa zaraznim bolestima.

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze
*
The Whistleblower

***The Whistleblower*** (u Hrvatskoj distribuiran pod naslovom ***Zviždačica***) je kanadsko-nemački politički triler, snimljen 2010. ali koji je svetsku premijeru imao godinu dana kasnije. Režiser i scenarista, Larisa Kondracki, snimila je film po istinitim događajima. *The Whistleblower* prikazuje borbu američke policajke Ketrin Bolkovac protiv trgovine belim robljem u posleratnoj Bosni. Iako su među njenim protivnicima bile neke američke kompanije, njene kolege policajci, pa i visoki funkcioneri Ujedinjenih nacija, Bolkovac je uspela da istinu iznese na videlo. Film je izazvao brojne kontroverze širom sveta.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Crazy, Stupid, Love.

***Crazy, Stupid, Love.*** (naslov preveden kao Ta luda ljubav) je američki igrani film snimljen 2011. u režiji Glenna Ficarre i Johna Reque. Po žanru je dramedija koja se bavi ljubavnim problemima niza međusobno povezanih likova.

## Radnja

Kal Viver saznaje da ga žena Emili vara sa kolegom i odlučuje da se razvede. Seli se u svoj stan i očajan, večeri provodi napijajući se u raznim barovima. Jedne večeri upoznaje Džejkoba, mladog ženskaroša koji mu obećava da će ga naučiti kako da osvoji žene i spava sa kojom god poželi. Ubrzo upoznaje Kejt, koja radi kao učiteljica i nakon njenog neuverljivog prenemaganja njih dvoje spavaju zajedno. Kalova situacija se popravlja i on shvata da zaista može da bude sa kojom hoće, sve dok jednog dana u školi ne sretne Emili...

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze
*
Water for Elephants (film)

**Voda za slonove** () je romantična drama iz 2011. snimljena po istoimenom romanu kanadske spisateljice Sare Gruen.

## Radnja

Džejkob kao mladić ostaje bez roditelja i kuće te uskače u prvi voz koji je ugledao. Kada se ujutro probudi, shvata da se nalazi u *Putujućem cirkusu Braće Benzini* i da su svuda oko njega životinje. Pre nego što je otišao na razgovor kod Avgusta, vlasnika cirkusa, ugleda njegovu atraktivnu suprugu Marlenu kako vežba sa konjima. Iako je ovaj rešen da ga izbaci iz cirkusa, Džejkob mu govori da je studirao veterinu i da njegova pomoć oko životinja može da mu bude dobrodošla. Avgust prihvata da mu da posao, ne sluteći da će se između mladića i njegove supruge razviti burna ljubavna veza.

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze
*
The Rite (2011 film)

**Obred** () je američki horor iz 2011. godine. snimljen u režiji Mikaela Hefstrema. Temelji se na knjizi |*The Rite: The Making of a Modern Exorcist* čiji je autor Met Baljo opisao navodno život i rad katoličkog sveštenika Gerija Tomasa. Film je doživeo uglavnom negativne kritike, ali su zato stigle pohvale iz katoličkih krugova.

## Radnja

Muškarci porodice Kovak uvek su bili ili katolički sveštenici ili grobari. Želeći da pobegne od svog oca, koji se bavim ovim drugim, i kuće pune mrtvaca, Majkl upisuje bogosloviju. Na kraju četvrte godine njegov mentor mu preporučuje da iskoristi stipendiju države i ode na kurs u Rim, kod oca Gzavijea koji obučava mlade đakone za isterivanja demona. Majkl ga sluša i odlazi za Rim, ali njegovu već poljuljanu veru ne ojačavaju predavanja vatikanskih sveštenika. Kada ga Gzavije šalje kod svog prijatelja, oca Lukasa, koji se aktivno bavi isterivanjem, Majkl će biti primoran da veruje u užase koji se odigravaju pred njegovim očima.

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze
*
Michelle Dockery

**Mišel Dokeri** (; 15. decembar 1981) je engleska pozorišna, filmska i televizijska glumica i džez pevačica. Karijeru je počela 2005. malom ulogom u tv–seriji *Fingersmith* i nastavila da bira uloge u tv–filmovima i mini–serijama. Godine 2009. dobija sporednu ulogu Erminije u kostimiranoj drami *[[Kranford (tv–serija)|Kranford]]*, sa Džudi Denč. Sledeće godine stiče veliku popularnost ulogom Meri Krauli u tv–seriji *[[Downton Abbey|Dauntonska opatija]]*, sa Megi Smit u glavnoj ulozi. Prvu ulogu na filmu dobila je takođe 2010, u trileru *[[Hana (film)|Hana]]*, gde je glumila lažnu Marisu (prava je bila Kejt Blančet). Mišel povremeno peva u bendu svoje prijateljice i koleginice Elizabet Makgavern, koja je u *Dauntonskoj opatiji* glumila njenu majku, groficu Koru Krauli.

## Izabrana filmografija

## Vanjske veze

*
Larry Crowne

**Leri Kraun** () je američka romansa sa elementima komedije iz 2011. godine sa Tomom Henksom i Džulijom Roberts u glavnim ulogama. Film je bio letnji hit u bioskopima širom Amerike, a srpska premijera bila je 1. septembra. Reditelj i scenarista filma bio je sam Henks, a na pisanju scenarija pomagala mu je Nija Vardalos. *Leri Kraun* je dobio izuzetno loše kritike, ali Robertsova je pohvaljena za njenu izvedbu.

## Kratak sadržaj

Pre nego što je otpušten, Lari Kraun je radio u jednoj velikoj američkoj kompaniji, na jednom od rukovodećih položaja. Sada se bori sa hipotekom, a slobodnog vremena ima na pretek. Odlučuje da upiše koledž i počne nov život. Na času javnog nastupa zaljubljuje se u šarmantnu profesorku Mercedes, koja je potpuno razočarana u ljubav, život i svoje studente.

## Uloge

## Vanjske veze
* 
## Reference
Romana Panić

**Romana Panić** (9. april 1975, Banja Luka) je bosansko-hercegovačka pop pevačica. 

## Život
Ime je dobila po pesmi *Romana* Đorđa Marjanovića, koju je njena majka volela. Prvi javni nastup imala je sa dvanaest godina, u Jajcu, na festivalu *Septembarske večeri*. Osvojila je nagradu za najboljeg mladog debitanta. Godine 1993. počela je da peva u klubovima, snima radio džinglove, a postala je i zaštitno lice firme *-{General Company}-*. Sledeće godine dobija stalan posao na radiju *Studio A*, gde je radila kao voditelj, spiker i ton majstor. Tri godine kasnije snima pesmu *Žena*, a 1999. seli se u Srbiju i snima prvi album, čiji je producent bio Željko Joksimović. Godine 2001. izdala je drugi album, a u međuvremenu je učestvovala na budvanskom fetsivalu, sa pesmama *Samoodbrana* i *Ček bez pokrića*. Godine 2002. i 2003. peva pesme *Kad mi gore obrazi* i *Nikad i zauvek* na *Sunčanim skalama*. Sa pesmom *Nikad i zauvek* pobedila je na festivalu i tako ubrzala snimanje trećeg albuma, nazvanog *Ne*, koji je izašao u prodaju 2005. Godinu dana kasnije takmiči se na Beoviziji i izdaje singl *Ubjedio si me*. Jedan od njenih najvećih hitova bila je pesma *Još te koštam* iz 2007, za koju je snimljen spot u Atini.

## Reference
Slobodan Šiljak

**Slobodan Šiljak** (Pljevlja, 1881. – Pljevlja, 1943) bio je crnogorski sveštenik SPC, proglašen za sveca 2005.

## Biografija
Šiljak je bio vojnik u Balkanskim ratovima. U Drugom svetskom ratu je navodno bio borac četničkih snaga, koje su bile u službi italijanskog okupatora. Po odluci partizanskog vojnog suda strijeljan je 5. decembra 1943. kao "neprijatelj naroda".

## Kanonizacija
SPC ga je proglasila za svetitelja 2005. godine u manastiru Žitomislić, uprkos protestima nekolicine žitelja Pljevalja, koji su tvrdili da je ratni zločinac. Milosava Strunjaš odgovorno tvrdi da je Slobodan Šiljak odgovoran za smrt njenog oca Rajka Cerovića. Ona u pismu Sinodu SPC tvrdi da se pop Slobodan Šijak stavio u službu fašističkog okupatora vrlo brzo po njihovom ulasku u Pljevlja i da je poslao u smrt svog kuma i najbližeg komšiju, njenog oca Rajka Cerovića, koji je strijeljan 28. jula 1941. godine. Istog dana, prema njenim navodima, strijeljano je još nekoliko ljudi.

Vjerski analitičar i publicist Mirko Đorđević smatra da je kriterijum za njegovu kanonizaciju bio ideološko-politički.

## Reference

## Povezano
* Milorad Vukojičić
Sabotaža

**Sabotaža** je pojam koji se odnosi na namjerno ometanje gospodarstvenog ili vojnog djelovanja kako bi se postigli određeni (najčešće politički) ciljevi. 
Pojam sabotaža se koristi za opis nasilnih oštećenja i uništavanja opreme, strojeva, infrastrukture i sličnog u svrhu postizanja (vandalizma). 
Sabotaža može biti i djelo protiv proizvodnog procesa, dokumentacije i drugih procesa. Počinitelji sabotaže se nazivaju „saboteri“.

Riječ „sabotaža“ je vjerojatno nastala kada su francuski radnici tijekom industrijske revolucije ubacivali svoje drvene klompe (u francuskim jeziku „**sabot**“) u strojeve za košenje i vršenje sa svrhom da se suprotstave širenju moderne mehanizacije ili da dobiju na vremenu za odmor dok je stroj bio popravjlan.

Iz tog razloga, „sabot“ je bio korišten kao simbol anarhističkih radnika.

## Povezano
* Sabotage (razvrstavanje)
* Sabotaže u Srbiji u Drugom svetskom ratu
10. krajiška divizija NOVJ

**Deseta krajiška udarna divizija** formirana je 13. februara 1943. godine naredbom Vrhovnog štaba NOV i POJ. Prilikom formiranja Štab divizije imao je pod svojom komandom samo Devetu krajišku udarnu brigadu i nekoliko manjih odreda, ukupne brojnosti od oko 700 boraca. 

## Borbeni put 10. divizije
Usled operacije „Vajs II“ njeno kompletiranje je potrajalo više nedelja. Tokom marta i aprila 1943. godine u sastavu **Desete divizije** bila je Deseta krajiška udarna brigada, a 10. avgusta 1943. u stalni sastav divizije ušla je i Sedma krajiška udarna brigada. Trinaesta krajiška udarna brigada bila je u sastavu divizije od septembra 1943. do 26. marta 1944, a Sedamnaesta krajiška udarna brigada od maja 1944. do kraja rata. Oktobra 1943. godine divizija je imala 3.509 boraca, oktobra 1944. godine 5.859, a maja 1945. godine 7.973 borca. Bila je u sastavu Prvog bosanskog, a od 14. maja 1943. u sastavu Drugog bosanskog korpusa (od oktobra Peti korpus NOVJ)

**Deseta krajiška divizija** učestvovala je u svim ofanzivnim i odbrambenim operacijama Petog bosanskog korpusa. Januara 1944. učestvovala je u Prvoj banjalučkoj operaciji; Napadu na Travnik, oktobra 1944; Sarajevskoj i Karlovačkoj operaciji 1945. godine.

Tokom celog ratnog puta **Deseta krajiška divizija** nosila je naziv „udarna“.

## Literatura

* **[[Vojna enciklopedija]]**, Beograd 1975. godina
Petre Piruze

**Petre Piruze – Majski** (1907 – 1980), pravnik, učesnik Narodnooslobodilačke borbe i revolucionar.

## Biografija
Rođen je 5. maja 1907. godine u Ohridu. Upisao je Pravni fakultet u Beogradu, gde se uključio u revolucionarni studentski pokret. Posle toga je delovao kao advokatski pripravnik u Ohridu. Od 1941. godine, bio je član i prvi sekretar organizacije KPJ u gradu.

Nakon okupacije Jugoslavije i izbijanja oružanog ustanka u Makedoniji, bio je jedan od organizatora ustanka u Debarci. Za vreme rata bio je komandant Druge operativne zone i rukovodilac Narodnooslobodilačkog pokreta u Zapadnoj Makedoniji.

Bio je član Glavnog štaba NOV i PO Makedonije i delegat na Drugom zasedanju Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije. Bio je i član Inicijativnog odbora za održavanje Prvog zasedanja Antifašističkog sobranja narodnog oslobođenja Makedonije, delegat na njegovom Prvom zasedanju i član Prezidijuma.

Bio je prvi poverenik za pravosuđe Makedonije od 1944. do 1945. i član Komisije za izradu makedonske azbuke 1944. godine. Nakon formiranja prve vlade NR Makedonije bio je sudija Vrhovnog suda Jugoslavije u Beogradu od 1946. do 1950. godine.

Godine 1950. optužen je da stoji na „liniji Informbiroa“ i služio je robiju na Golom otoku do 1954. godine. Nakon završetka robije, rehabilitovan je 1966. godine. Radio je kao pravnik u Saveznoj upravi za veterinarstvo u Beogradu. Godine 1970. ponovo je primljen za člana SKJ.

Umro je 12. januara 1980. godine u Ohridu.

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i ostalih jugoslovenskih odlikovanja.

## Literatura
* *[[Makedonska enciklopedija]]* (knjiga druga). „MANU“, Skoplje 2009. godina, 1161. str.
Kralj lavova 2: Simbin ponos

***Kralj lavova 2: Simbin ponos*** (engl. *The Lion King II: Simba's Pride*) je američki direct-to-video animirani film redatelja Darrella Rooney iz 1998. godine. Predstavlja nastavak animiranog filma *[[Kralj lavova]]* iz 1994. godine.

## Radnja

Kad je Kiara već malo porasla, postala je znatiželjna, i pošla se igrati; trčati za leptirom, kad u daljini ugleda "zabranjeno mjesto", pustošiju. Već se gotovo zaputila tamo, kad dođu Timon i Pumba. Oni se tako počnu svađati oko hrane, kad Kiara pobjegne. Tamo susreće Scarovog sina Kovu, s kojim zajedno pobjene krokodilima. Nato dođe Simba, i Zira, Scarova "žena", koja ga želi osvetiti. Ona priprema Kovu-a za rat sa Simbom. Kiara je prvi put krenula u lov; a Vitani i Nuka, Kovu-ini brat i sestra, zapale svu travu, želeći ubiti Kiaru. Ali ju Kovu spasi, i zamoli Simbu da a primi u čopor. Simba s teškom mukom pristane, ali presudu je "ostavio za posije".

## Uloge (glasovi)
* Matthew Broderick kao Simba
* Neve Campbell i Liz Callaway kao Kiara
* Jason Marsden kao Kovu
* Michelle Horn kao mladi Kiara
* Ryan O'Donohue kao mladi Kovu
* Suzanne Pleshette kao Zira
* Nathan Lane kao Timon
* Ernie Sabella kao Pumbaa
* Andy Dick kao Nuka
* Jennifer Lien kao Vitani
* Lacey Chabert kao mladi Vitani
* Robert Guillaume kao Rafiki
* Moira Kelly kao Nala
* Edward Hibbert kao Zazu
* James Earl Jones kao Mufasa
* Jim Cummings kao Skar

## Reference

## Vanjske veze

* 
* 
*
Balonstvo

**Balonstvo** je grana vazduhoplovstva koja se bavi vazduhoplovima lakšim od vazduha (balonima i vazdušnim brodovima) i njihovom organizacijom. Dijeli se na vojno i civilno. Balonstvo je bilo jedina grana vazduhoplovstva do pronalaska aviona.

Civilno balonstvo ima naučne, sportske i transportne namjene. Uključuje balone i vazdušne brodove. Civilno balonstvo sportske namjene je jedan od vazduhoplovnih sportova.

Vojno balonstvo je ranije korišteno za izviđanje, kontrolu i korekturu artiljerijske vatre i bombardovanje. Imalo je u svom sastavu vazdušne brodove i balone.

## Povezano
* Vazduhoplovstvo
* Balon (vazduhoplov)
* Vazdušni brod

### Organizacije
* FAI balonski komitet 
* Međunarodno udruženje 

### Balonstvo
* Balonstvo, veb veze
* Veb sajt posvećen balonstvu
* Simulator balona
* Solarni vazdušni baloni 
* Istorija balona 

## Literatura
* Vojna enciklopedija, Beograd, 1970., knjiga prva, strana 463.
André-Jacques Garnerin

**Andre-Žak Garneren** (, Pariz, 31. januar 1769 – Pariz, 18. avgust 1823) je bio pronalazač padobrana od nekrutih materijala.

Njegovi rani eksperimenti su bili zasnovani na padobranima u obliku kišobrana. Tokom prve faze Napoleonovih ratova 1792-1797 zarobili gu ga Britanci i predali ga Austrijancima, koji su ga držali u zarobljeništvu tri godine.

Nakon oslobađanja Garneren je učestvovao u letovima balona na topli vazduh. Prvi skok sa padobranom od svile je izveo 22. oktobra 1797. skočivši iz balona iznad Parka Monseu, Pariz. Nakon penjanja na 3000 stopa, sleteo je bez povreda pred zadivljenu publiku.

Garneren je umro u nesreći dok je pravio balon kada ga je udarila greda.

## Povezano
* Žan Fransoa Pilatr de Rozje
Nha Trang

**Nha Trang** (*Nha Trang*) ili Šangaj je luka i jedan od najvećih gradova Khanh Hoa provinciji, Vijetname, koji se nalazi u Ninh Hoa, Cam Lam, Dien Khanh, Južno kinesko more.
Nalazi se pored rijeke Nha Trang.
Međunarodni aerodrom Cam Ranh je aerodrom smješten u Cam Ranhu, 36 km sjeveroistočno od Nha Trang.
Hanoi smješten 1280 50 km sjeveroistočno od Nha Trang. Prema rezultatima popisa 2009. u gradu je živelo 361.454 stanovnika.

## Reference

*
Aerostatika

**Aerostatika** je oblast fizike koja se bavi proučavanjem gasova koji se ne kreću. Ona je deo jedne šire discipline koja se zove statika fluida. Ukoliko se gas kreće ili se telo u gasu kreće tada se to izučava u aerodinamici.

Osnovne veličine od interesa za aerostatiku su pritisak, temperatura, gustina i zapremina gasa.

## Veze
* Aeronautika

## Reference
Yōko Ono

je japanska umjetnica, spisateljica i mirovna aktivistica, poznata po svojim dostignućima u avangardnoj umjetnosti, filmu te dugogodišnjem braku sa poznatim rock-muzičarem Johnom Lennonom (1969-1980). Ono je svoju muziku ispunila feminističkim motivima i smatra se jednom od ličnosti koja je uticala na formiranje muzičkog Novog vala. Također je poznata po dobrotvornim akcijama, posebno vezanim uz borbu protiv AIDS-a.

## Literatura
* *John Lennon: One Day at a Time*, by Anthony Fawcett (Grove Press, 1976)
* *Come Together: John Lennon in His Time*, by Jon Wiener (Random House, 1984)
* *The Ballad of John and Yoko*, by the Editors of *[[Rolling Stone]]* (Rolling Stone Press, 1982)
* Spitz, Bob. *The Beatles*. Little, Brown, and Company: New York, 2005.
* Kemp, Mark. "She Who Laughs Last: Yoko Ono Reconsidered." (July/Aug, 1992). *[[Option (music magazine)|Option]]*, p.&nbsp;74–81.
* "Ono apologises for comment." (November 6, 2005). *[[New Straits Times|New Sunday Times]]*, p.&nbsp;29.
* *The Rare Films of Yoko Ono:* New York 65–66 Fluxus Films + London 66–67, England 68–69, London 69–71, Around the World 69–71, New York 70 – 71 and Ann Arbor/NYC 71–72 + 2000 at the ICA, London, March 2004.
* 
* 
* Clayson, Alan et al. *Woman: The Incredible Life of Yoko Ono*
* Goldman, Albert. *[[The Lives of John Lennon]]*
* Green, John. *Dakota Days*
* Hendricks, Geoffrey. *Fluxus Codex*
* Hendricks, Geoffrey. *Yoko Ono: Arias and Objects*
* Hopkins, Jerry. *Yoko Ono*
* Klin, Richard, and Lily Prince, photos. "'I Remembered Carrying a Glass Key to Open the Sky.'" In *Something to Say: Thoughts on Art and Politics in America*. (Leapfrog Press, 2011)
* Millett, Kate. *Flying*
* 
* Norman, Philip, ''John Lennon : the life'', 1st ed., New York : Ecco, 2008. .
* Norman, Philip, *Days in the life : John Lennon remembered*, London : Century, 1990. 
* Haskell, Barbara. *Yoko Ono: Arias and Objects*. Exhibition Catalogue. New York: Whitney Museum of American Art, 1991.
* 
* Rumaker, Michael. *The Butterfly*
* Seaman, Frederic. *The Last Days of John Lennon*
* Sheff, David. *John Lennon and Yoko Ono: The Playboy Interviews*
* Wiener, Jon. *Come Together: John Lennon in His Time*
* Wenner, Jann, ed. *The Ballad of John and Yoko*
* Yoon, Jean. *The Yoko Ono Project*

## Vanjske veze

* 
* Official site of The Plastic Ono Band
Rok agresori

**Rok agresori** () je makedonska rok-grupa osnovana 1991. u Skoplju. Originalno je bila sastavljena od Zorana Trpkova (vokal i gitara) i Tonija Stankovskog (bubnjevi). Iste godine su debitirali na Makedonskoj nacionalnoj televiziji sa pesmom "Vrati mi gi parite" (Vrati mi pare).Tekst pesme je bio samo "Vrati mi gi parite" i skrenuli su pažnju domaće muzičke javnosti koja je bili podeljena oko toga dali je ova neka nova sarlatanska grupa ili ozbiljni bend.

Svirali su kao duo, a od 1993 g. bas gitaru je svirao Risto Apostolov iz benda *[[Vodolija (bend)|Vodolija]]*, a od 1995-1998 Sašo Zdravev-Lambe. U tom periodu često su nastupali u TV i radio emisijama i svirali po gradovima u Makedoniji. 1994 g. snimaju album u Beogradu, koji nije bio izdat zbog loše kvalitete. Tada su nastupili na nekoliko radio stanica u Beogradu i snimili TV spot za televizija Politika.

Godine 1996. izdaju album "Ebena Antikultura" sa tekstovima koji inspirisanim prelaskom iz socijalizma u demokratiju. Na albumu su se našle i pesme šaljivog karaktera. Slušaoci su ih najvise svrstavali u punk rock.

2001. g. izdat je drugi album "Histerija" koji je stilski počinjao kao prvi album da bi na kraju zavrsio sa nekoliko pesama u mračnom tonu. Tada snimaju spot u režiji Vladimira Petrovskog.

Godine 2003. i 2004. jedinstveni član benda Falus Agresor sa Ristom Apostolovim snima 4-5 pesama koje se vrte po underground krugovima.

I baš kad su odlučili da postaju underground bend, Zoran Trpkov je video novi izazov u Eurosongu i 2009. u studiju Rista Apostolova snimio pesmu Ding-Dong. Ona je pobedila na domaćem izboru za Eurosong 2009 i postala najveći komercijalni uspeh Rok Agresora.

2011. su se nastipili na Eurosongu sa pesmom "Kukuriku"
2012 godine izdaju treci album "Agresor Fiskultura".
Of Human Bondage (film, 1934)

**Ljudski okovi** () je američka filmska adaptacija istoimenog romana Samerseta Moma, snimljena 1934. u režiji Džona Kromvela. Beti Dejvis je za ulogu Mildred Rodžers bila u konkurenciji za Oskara za najbolju glavnu glumicu, ali je izgubila od Klodet Kolber *([[It Happened One Night|Dogodilo se jedne noći]])*. Kasnije su napravljena dva rimejka: prvi 1946. sa Elenor Parker, a drugi 1964. sa Kim Novak u ulozi Mildred.

## Radnja

Filip Keri, veoma osetljiv i dobrodušan mladić, prekida studije slikarstva i iz Pariza se seli u London, gde upisuje medicinu. Jednog dana u jednom restoranu upoznaje nekulturnu konobaricu Mildred Rodžers. Uprkos njenoj hladnoći i neuglađenosti, on nalazi da je ona izuzetno privlačna i shvata da je zaljubljen u nju. Nakon nekoliko dana bezopasnog flerta, Rodžersova mu govori da je verena i da će se uskoro venčati. Filip je utučen, ali ponovo pronalazi volju za učenjem. Nakon nekoliko godina, Mildred dolazi kod njega, sada već lekara, i saopštava mu da je trudna, a da je muž ostavio. Iako već neko vreme izlazi sa kćerkom jednog svog pacijenta i smeši mu se uspešna karijera, Filip odlučuje da svoju staru poznanicu smesti u svoj stan, i obezbedi joj potrebnu negu. Rodžersovoj je potrebno sve samo ne nega, i sva njena prividna ranjivost nestaje, kada pokazuje svoje pravo lice, vređajući Filipa i lomeći njegove slike iz Pariza. On je uprkos svemu i dalje voli i nije spreman da je otera od sebe.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze
*
The Letter (film, 1940)

**Pismo** () je američki film noar snimljen 1940. godine u režiji Vilijama Vajlera, sa Beti Dejvis u glavnoj ulozi. Film se temelji na pozorišnom komadu V. Somerset Moma, koji je prvi put bio ekranizovan 1929. godine.

Bio je nominovan za sedam Oskara, između ostalih i za najbolji film, najboljeg režisera i najbolju glumicu.

Herbert Maršal, koji je u originalnoj verziji glumio ljubavnika, u novoj verziji glumi muža.

## Radnja

Na bogatoj plantaži izvan Hong Konga čuje se pucanj. Uplašene sluge trče ka kući i vide ubijenog čoveka, a iznad njega gospodaricu sa pištoljem. Ubrzo dolazi njen muž i dovodi advokata, kome neobično smirena Lesli priča kako je i zašto ubila čoveka. Kaže da je pitao da uđe na piće, i da mu je ona dozvolila, ali da je postao previše drzak i smeo, pa je pokušao da je napastvuje i ona je reagovala. Posle nekoliko dana, neposredno pred sudsku parnicu, njen advokat saznaje da je ubijeni od Lesli dobio pismo u kome ga ona poziva kod sebe, pošto joj suprug nije kod kuće, što zakomplikuje i odvede u suprotnom pravcu ceo proces.

## Uloge

## Vanjske veze

*
Vera Nešić

**Vera Nešić** (15. maj 1960 – 10. januar 2011) je bila srpska folk pevačica. Pevačku karijeru je počela 1987. u Kragujevcu. Vrhunac popularnosti doživela je između 1988. i 1992. godine, kada je otpevala svoje najveće hitove: „A gde smo ja i ti (Vremena se menjaju, uspomene ostaju)“, „Potražićeš opet mene“, „Kome noćas dajem sne“ i „Proleće je, a ja sama“. Pesma „U srcu mome živiš samo ti“ iz 1998. postala je evergrin narodne muzike. Poslednji album – *Bolujem*, izdala je 2006. godine, za *Gold produkciju*. Bila je veoma popularna u Šumadiji i srpskoj dijaspori.

## Smrt
Umrla je od raka 10. januara 2011. godine u Finiksu, Arizona, Sjedinjene Američke Države. Iza sebe je ostavila supruga i dve kćerke.

## Diskografija
Vera Nešić je snimala prvenstveno folk muziku. Turbo-folk je u njenim pesmama bio malo prisutan, dok pop-folk nikada nije pevala.
* **Potražićeš opet mene** *(1987)*
* **A gde smo ja i ti** *(1988)*
* **Planula je ljubav nova** *(1989)*
* **Vera Nešić 1991**
* **Vera Nešić 1993**
* **Vera Nešić i Zlaja bend** *(1994)*
* **Tražim put ka sreći** *(1996)*
* **Kažite mu zore bele** *(1998)*
* **Hajde idi** *(2001)*
* **Bolujem** *(2006)*

## Reference
Vasilija Radojčić

**Vasilija Radojčić** (Kragujevac, 21. april 1936 – Beograd, 25. septembar 2011) je bila pevačica srpske izvorne i narodne muzike.

## Biografija

Rođena je u Kragujevcu, gde je završila gimnaziju. Posle toga diplomirala je francuski jezik na Filološkom fakultetu u Beogradu. Od 1958. bila je solista Radio Beograda, a od 1961. počela je da snima za PGP-RTB.

Pevačku karijeru je počela šezdesetih godina 20. veka. Mnoge njene pesme postale su hitovi koje slušaju različite generacije, evergrin. Kvalitetne interpretacije i glas obojen emocijama privukli su veliki broj poštovalaca.

U izdanju PGP RTS objavila je kompilatorni album, Vasilija Radojčić: „Pesme koje se pamte I - 40 godina sa nama“. Pesme sa tog albuma, ujedno i njene najpoznatije, su:
* Dimitrijo, sine Mitre (1965)
* Veseli se kućni domaćine (1979)
* Moj Milane kad' u vojsku pođeš (1964)
* Na Uskrs sam se rodila (1966)
* Zašto pitaš kol'ko mi je leta (1971)
* Mito, bekrijo (1970)
* Džumbus, džumbus mašala (1977)
* Beše nekad Mitke i Koštana (1962)
* Pamtiš li još ljubav moju (1984)
* Srce moje tiše, tiše (1961)
* Šta ću majko, šta ću (1968)
* Zar je naša ljubav lažna bila (sa Tozovcem) (1970)
* Za rođendan tebi, sine (1983)
* Zapevala sojka ptica (1969)
* Ajde Jano, kolo da igramo (1978)
* Zbogom ostaj moja ljubavi (1980)
* Kiša pada trava raste1980
* Nemoj mene ljubiti (1973)
* Tamna noći, tamna li si (1977)
* Jel' ti žao što se rastajemo (1976)

Pored toga poznate su i pesme „Ej, ludi Stojane“, „Obraše se vinogradi“, „Zapiši u svom srcu“, „Svekrvo bre“ i mnoge druge.

Učestvovala je na mnogim muzičkim svečanostima i festivalima, npr. 1979. je učestvovala na BEMUS kao vokalni solista . Učestvovala je u mnogim TV emisijama muzičkog karaktera, npr. 1986. imala je emisiju u serijalu "Moj koncert", zatim 1984. u emisiji "Zvuci prijedorske harmonike" posvećenoj harmonikašu Dušanu Radetiću iz Prijedora itd.

Dobitnik je majstorskog pisma za životno delo, u Nišu decembra 2005, priznanja koje dodeljuje Udruženje zanatlija u okviru manifestacije "Umetnici, zanatlije za niške meraklije". Tom prilikom Vasilija je izjavila "Različito su me do sada nazivali - doajenom i prvakom, ali nikada majstorom".

Zvanje istaknutog umetnika je stekla 1980. godine. Dobitnica je Estradne nagrade Srbije (1978) i Estradne nagrade Jugoslavije (1983). Bila je predsednik Udruženja estradnih umetnika Beograda.

## Reference

## Povezano
* Spisak pevačica narodnih pesama

## Vanjske veze

* 
* Nikad nije zapevala u kafani („Vesti onlajn“, 12. septembar 2010)
* Na Uskrs sam se rodila - intervju („Alo“, 5. april 2010) 
* Nije lako biti ja: Vasilija Radojčić 
* Vasilija Radojčić - Leksikon JU mitologije
* Sećanje na Vasiliju Radojčić
* Vasilija Radojčić bez nacionalnog priznanja („Večernje novosti“, 27. septembar 2011)
* Odlazak legende izvorne muzike („Politika“, 28. septembar 2011)
Dangerous (film)

**Opasna** () je američka filmska drama snimljena 1935. godine u režiji Alfreda I. Grina, sa Beti Dejvis u glavnoj ulozi. Mladi arhitekta Don Belouz treba da se venča sa lepom i bogatom Gejl Ermitaž. Međutim, kada upozna propalu, a nekada najveću, brodvejsku glumicu, Džojs Hit, koja ga je jednom svojom ulogom inspirisala da se bavi arhitekturom, celo venčanje se dovodi u pitanje. Za ovu izvedbu, Beti je nagrađena Oskarom za najbolju glavnu glumicu.

Tokom snimanja je producent Heri Džo Braun, prema kasnijem svedočenju, uhvatio Beti Dejvis i njenog filmskog partnera Frenčota Touna "u kompromitujućoj poziciji". S obzirom da je Toun u to doba bio veren sa Džoun Kroford, istoričari špekulišu da je to bio početak legendarnog neprijateljstva dve glumice.

## Uloge

## Vanjske veze
## Vanjske veze
* 
* 
* Bette Davis receiving the Academy Award for Best Actress for her work in ''Dangerous'', 1936
Marina Živković

**Marina Živković** (19. oktobar 1972.), srpska turbo-folk i pop-folk pevačica. Rođena je u skromnoj porodici, pa je već u osnovnoj školi radila u omladinskoj zadruzi kako bi imala džeparac. Po završetku srednje škole upisala je kurs za manekene, ali je ga brzo napustila kako bi s Vanesom Šokčić snimila pesmu „Plavi haos”. Iste 1995. godine izašao je njen prvi album – „Mi smo cvet i rosa”, za produkcijsku kuću PGP RTS. Veliki hit na albumu bila je pesma „Bolujem u sebi”, zbog koje je Aca Ilić pozvao da s njim otpeva pesmu „Ciganka”. Dve godine kasnije za Zam produkciju izdala je album „Marina Živković” i s njim je doživela veću popularnost. Trebalo je da Živkovićeva te godine snimi pesmu „Malo po malo”, koju je iz nerazjašnjenih razloga dobila Vesna Zmijanac. Hitovi s ovog albuma bile su pesme „Hoću s tobom sinove”, „Pet godina voljena” i „Ne idi od mene (Hajde mori, dan, dva)”, obrada albanske narodne pesme. Krajem 1997. godine izdala je singl „Ja nikad nisam sama”, a već 1998. album „Marina Živković”, gde su jedini hitovi bile pesme „Reci, reci da” i „Lavica”. Njena popularnost od tada naglo je pala, pa album „Tombola” iz 2000. prošao je gotovo nezapaženo. Ni sa albumom iz 2002., izdanim za Grand produkciju nije uspela da se vrati u estradni vrh, gde je bila 1997. i 1998. godine. Marina tada je prestala da peva, i novu pesmu – „Zavet ljubavi”, snimila je tek 2006. godine za Grand festival.

## Diskografija
* *Mi smo cvet i rosa* (1995)
* *Ne idi od mene* (1997)
* *Lavica* (1998)
* *Tombola* (2000)
* *Igraj nek je veselo* (2002)

## Reference
Sufler

**Sufler** je posebno obučeno stručno lice koje, neometajući predstavu, skriven iza kulisa ili pored scene, tihim glasom govori, došaptava tekst izvođačima u toku predstave, ako se ukaže potreba. Tokom proba pomaže glumcima da savladaju tekst, a u svom radu koristi posebnu, suflersku knjigu, u koju upisuje sve važne naznake vezane za tekst (pauze, naznake i sl.).
Now, Voyager

***Now, Voyager*** (naslov preveden kao ***A sada, putnik*** i, kasnije, ***Na raskršću***) je američka filmska romantična drama snimljena 1942. godine u režiji Irving Repera, sa Beti Dejvis u glavnoj ulozi. Osvojio je Oskar za najbolju muziku, a bio je nominovan i u kategorijama *najbolja glavna* i *najbolja sporedna glumica*. Američki filmski institut ga je svrstao među 100 najlepših ljubavnih filmova svih vremena. Od 2007. pod zaštitom je Nacionalnog filmskog registra Sjedinjenih Država, kao *film od kulturnog, istorijskog i estetskog značaja*.

## Radnja

Šarlota Vejl je odavno prešla tridesetu, a još uvek živi sa majkom – sebičnom i konzervativnom diktatorkom. Nosi naočare sa vrlo debelim i ružnim okvirom, kosa joj je prošarana sedim vlasima, uvek hoda uplašeno i spuštenog pogleda, zbog čega je često izvrgnuta podsmesima svoje detinjaate nećake. Njena sestra jednog dana, uprkos protivljenjima njihove majke, dovodi psihologa koji bi malo popričao sa Šarlotom i otkrio zbog čega je toliko inferiorna i šta je to tera da vodi asocijalan život. On otkriva da je za sve to kriva njihova majka, čiji je strogoća i sebičluk svojstven starim ljudima, uticali na to da Šarlot nikada ne stekne samopouzdanje i da zauvek bude, kako sama kaže, *teta–usedelica*. Po nagovoru lekara, Šarlota na šest meseci odlazi u sanatorijum, a posle toga na krstarenje Pacifikom, gde upoznaje zgodnog Džerija. Kada se vratila kući, porodica je bila zatečena. Ružno pače koje je su poslali na oporavak, pretvorilo se u više nego atraktivnu i samouverenu damu. Međutim, Šarlotini problemi još uvek nisu rešeni. Neki čak tek počinju...

## Uloge

## Vanjske veze
*
The Private Lives of Elizabeth and Essex

**Privatan život Elizabete i Eseksa** () je američki igrani film snimljen 1939. godine u režiji Majkla Kertica. Po žanru je istorijska ljubavna drama, a u njoj Beti Dejvis nastupa u ulozi engleske kraljice Elizabete I, a Erol Flin glumi njenog miljenika i ljubavnika lorda Eseksa. Film je bio nominovan za pet Oskara.

## Uloge

## Reference

## Vanjske veze

*
Mr. Skeffington

**Gospodin Skefington** () je američki igrani film snimljen 1944. godine u režiji Vinsenta Šermana sa Beti Dejvis u glavnoj ulozi. Po žanru je drama, a temelji se na istoimenom romanu Elizabet fon Arnim. Filmskim istoričarima je zanimljiv zbog za tadašnji Holivud neobičnog eksplicitnog prikaza antisemitskih predrasuda u američkom društvu i njihovog povezivanja sa nacističkim zločinima u Nemačkoj.

Bio je nominovan za dva Oskara: za najbolju glavnu glumicu i najboljeg sporednog glumca (Rejns).

## Radnja

Fani Trelis je lepa i koketna, najpoželjnija devojka u gradu. Živi sa bratom Tripijem u luksuznoj porodičnoj kući, a u gostima im je često dalji rođak Džordž. Večere koje priređuju za visoko društvo samo su maska za njihovu nemaštinu; Tripi pored toga svakodnevno kocka. Kada se jedno veče na vratima pojavi gospodin Džob Skefington, Tripijev poslodavac i ugledni biznismen, on ne želi da ga primi već moli sestru da smisli neku laž i otera ga iz kuće. Fani saopštava Džobu da je njen brat jako bolestan i da će mu se javiti za nekoliko dana, na šta joj Skefington otkriva da je Tripi izvršio proneveru ogromne svote novca i da, uprkos pretnji tužbom, nastavlja to da radi. Zapravo, Skefington je došao da saopšti Trelisovima da će protiv njih pokrenuti sudski postupak. Fani uspeva da malo ublaži situaciju i počinje da flertuje sa Džobom. Posle dva meseca oni se venčavaju, a Tripijev dug se ukida. Ipak, on je besan na svoju sestru što se prodala na takav način te odlazi u Evropu, gde bukti Drugi svetski rat. Da nesreća bude još veća, Skefington počinje da sumnja da ga njegova mlada žena imalo voli...

## Uloge

## Vanjske veze
*
Ivan Tasovac

**Ivan Tasovac** (Beograd, 21. jun 1966 - Beograd, 29. septembar 2021) je srpski pijanista, direktor Beogradske filharmonije od 23. marta 2001. godine.**Moguće u rodu sa poznatom kraljicom mode Tatjanom Tasovac.**

## Biografija
Rođen je kao sin glumca Predraga Tasovca i Marije, profesorke klavira u muzičkoj školi „Mokranjac“. 
Diplomirao je klavir na Konzervatorijumu „P. I. Čajkovski“ u Moskvi u klasi profesora Sergeja Dorenjskog.

Bio je član žirija u serijalu „Ja imam talenat“ koji se prikazuje u Srbiji od 2009. godine.

''Vreme'' ga je izabrao za ličnost godine 2011.

## Reference

## Vanjske veze

* Balkanskom ulicom - Ivan Tasovac (RTS, 3. oktobar 2010)
* Pijanista drži reč - intervju („NIN“, 12. jun 2003)
* Ivan Tasovac - uspešnost na originalan način („B92“, 23. jul 2008)
* Ko, kako i koliko - intervju („Vreme“, 12. mart 2009)
* Ivan Tasovac: Srbin koga u Zagrebu drže za nedostižnog uzora (28. jun 2010)
Boško Perošević

**Boško Perošević** (1956-2000), bio je predsednik Izvršnog veća Autonomne Pokrajine Vojvodine između 1993. i 2000. godine. Ubijen je 13. maja 2000. godine, prilikom obilaska Novosadskog sajma. Boško Perošević je rođen 1956. godine u Odžacima. Osnovnu i srednju školu je pohađao u rodnom selu Ratkovu i Odžacima, zatim Višu mašinsku i Ekonomski fakultet u Subotici, da bi magistrirao na Tehnološkom fakultetu u Novom Sadu. Na studijskom usavršavanju, boravio je u Sovjetskom Savezu, a pored srpskog je govorio ruski i engleski jezik.

U specijalizovanim časopisima je objavio veći broj stručnih radova, dok je kao konstruktor alata i uređaja patentirao nekoliko inovacija. Objavio je studiju *Kalupi za injekciono presovanje plastomera*, a zajedno sa trojicom koautora i knjigu *Promenama do uspešnog preduzeća*.

Jedno vreme je radio kao inženjer u odžačkoj industriji *Ivo Lola Ribar*, da bi 1992. godine bio postavljen za predsednika Skupštine Opštine Odžaci. Na ovoj funkciji je proveo samo godinu dana i 1993. godine postaje predsednik vojvođanske vlade, sa najdužim stažom u palati banovine.

Od samog osnivanja je bio član Socijalističke partije Srbije i Pokrajinskog odbora vojvođanskih socijalista, a od 1990. do 1995. i njihov predsednik. Boška Peroševića je 2000. godine ubio portir Novosadskog sajma, Milivoje Gutović iz Ratkova, rodnog mesta prvog čoveka vojvođanske vlade. 
    
## Povezano
* Vojvodina

## Vanjske veze
Predsednici Izvršnog veća: Perošević Boško