open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Đorđe Popović-Daničar

**Đorđe Popović-Daničar** (Bukovac, 1. novembra 1832. - Beograd, 7. aprila 1914.) je bio srpski novinar, prevodilac i književnik.

## Život
Uređivao je časopise Sedmicu, Srpski dnevnik i Danicu. Prvi broj "Danice" je izašao 20. februara 1860, a posljednji 20. augusta. 1872. Izlazio je desetodnevno u Novom Sadu, s prekidom od augusta 1871. do maja 1872. Đorđe Popović je pokrenuo i uređivao ovaj časopis od prvog broja do augusta 1871.

Za korespondentnog članka Društva srpske slovesnosti izabran je 21. januara 1862. Za dopisnog člana Srpskog učenog društva imenovan je od osnutka 29.maja 1864. Za redovitog člana izabran je 30. januara 1885. i to u Odboru za filozofske i filološke nauke. Počasni član Srpske kraljevske akademije postao je 15. novembra 1892.

Daničareva ulica u Beogradu (opština Vračar) nosi ime po Popovićevom nadimku.

## Dela
Daničar je poznat kao autor prvog prevoda Don Kihota na [srpski jezik (1895-96, Beograd, Zadužbina Ilije Milosavljevića Kolarca, 4 sv.). To je istovremeno bio prvi prevod na jedan od južnoslovenskih jezika. Po sopstvenom priznanju, Daničar je počeo da uči španski da bi čitao Don Kihota, koga je prevodio decenijama.

* Miguel de Cervantes, *Veleumni plemić Don Kihot od Manče* (1895)

## Vanjske veze

*  
*  

## Literatura
* Jasna Stojanović, „Prva ocena Daničarevog prevoda Servantesovog Don Kihota“, *Letopis Matice srpske*, 1998, 462, 4, pp.&nbsp;504–508.
https://www.academia.edu/9890722/Prva_ocena_Dani%C4%8Darevog_prevoda_Don_Kihota_
* Stojanović, Jasna, Servantes u srpskoj književnosti. Beograd, ZUNS, 2005.
* Stojanović, Jasna, “Génesis y significado de la primera traducción serbia del Quijote”. Cervantes, 26, 2006, pp.&nbsp;57–72. https://www.academia.edu/9829455/G%C3%A9nesis_y_significado_de_la_primera_traducci%C3%B3n_serbia_de_Don_Quijote_
* Stojanović, Jasna,“´La española inglesa’, primera novela cervantina vertida al serbio (1885)”. Peregrinamente peregrinos. Actas del V Congreso de la Asociación de Cervantistas. Madrid, 2004, pp. 1747-1756. https://www.academia.edu/6717459/_La_Espa%C3%B1ola_inglesa_primera_novela_cervantina_vertida_al_serbio_1885_
* Стојановић, Јасна, “O Даничаревом преводу ДОН КИХОТА”. Библиотекар, 3-4, 2007, стр. 141-155. https://filoloskibg.academia.edu/JasnaStojanovi%C4%87/Papers
* "Дон Кихот" у преводу Ђорђа Поповића (први део): http://www.cervantesvirtual.com/obra/primera-parte-el-quijote-en-serbio/ 

## Reference
Charles IX od Francuske

**Karlo IX. Francuski** *(27. lipnja 1550.-30.svibnja 1574.)*

Kada je 10. srpnja 1559. umro francuski kralj Henrik II. na prijestolju ga je naslijedio njegov najstariji sin Franjo II. Petnaestogodišnji dječak, oduvijek slaboga zdravlja, umire već u prosincu 1560. godine i na njegovo mjesto dolazi mlađi brat Karlo IX.
Rođen je 27. lipnja 1550. kao Karlo Maksimilijan, vojvoda od Orleansa iz kraljevske dinastije Valois. S obzirom da u trenutku kada postaje francuskim kraljem ima samo deset godina, vlast preuzima njegova majka i regentica Katarina Medici. Ona je oduvijek imala veliki, posebno politički utjecaj na sina, koji se naročito manifestirao nakon što Karlo počinje vladati samostalno. Kao uvjerena katolkinja u zemlji gdje su hugenoti činili veliki dio stanovništva, uvjerila je mladoga kralja kako mu upravo francuski protestanti ugrožavaju prijestolje. Karlo IX. održavao je dobre odnose s hugenotima, posebno s Gaspardom de Colignyjem, njihovim vođom, kojega je imenovao članom Državnog savjeta. Također je i svoju sestru Margaretu oženio s Henrikom Navarskim, još jednim protestantskim odličnikom. Ambiciozna Katarina Medici bila je nezadovoljna takvom sinovom politikom, pa ga je uspjela uvjeriti u pogubnost hugenota i za njegovo prijestolje i za Francusku u cjelini. Kako bi smanjila ili čak potpuno onemogućila utjecaj francuskih protestanata, Katarina je naredila njihov pokolj, koji je u povijesti poznat kao *[[Vartolomejska noć|Bartolomejska noć]]*. Karlo ga je, ne uspijevajući se oduprijeti majčinom utjecaju odobrio i po tome ostao zapamćen u povijesti, a sve što je dobro i vrijedno učinio palo je u zaborav. Svjedočeći masakru mladi se francuski kralj potpuno slomio i emocionalno i psihički, do kraja života kriveći majku što je organizirala masovno ubojstvo, a sebe što je odobrio takvu ekstremnu metodu obračuna s vjerskim neistomišljenicima.
Karlo IX. Francuski nikada nije bio karakterno jaka osoba. Godine 1570. oženio se s Elizabetom Austrijskom, ženom koju mu je također odabrala majka. Nisu imali djece, a njegov izvanbračni sin, vojvoda d`Angouleme potječe iz veze s ljubavnicom Marie Touchet.
Cijeli život sklon bolestima, Karlo IX. umire 30. svibnja 1574. u dvadeset i četvrtoj godini života, a na francuskom ga je prijestolju naslijedio mlađi brat Henrik III.

## Poveznice
* Popis francuskih vladara
Cambridge, Massachusetts

**Cambridge** je peti po veličini grad u američkoj saveznoj državi Massachusetts, na sjeveroistoku Sjedinjenih Američkih Država, od 106.039 stanovnika.

Grad je dobio ime po istoimenom engleskom univerzitetskom gradu Cambridge, jer je on sredinom 17. vijeka bio važan centar puritanizma, čiji su sljedbenici bili osnivači *Bostonske kolonije*.
Danas je Cambridge poznat u svijetskim razmjerima, po svoja dva elitna univerziteta; Harvard i Massachusetts Institute of Technology.

## Geografija
Cambridge leži preko puta Bostona, s druge strane rijeke Charles, udaljen samo 4 km od centra Bostona, sa kojim je praktički spojen. Cambridge je zajedno sa Bostonom i ostalim obližnjim gradovima velika konurbacija zvana Veliki Boston koja ima preko 4 500 000 stanovnika.

## Historija
Rana historija Cambridgea vezana je uz Boston, i prvu englesku koloniju u Zaljevu Massachusetts koju su osnovali puritanski kolonisti 7. septembra 1630.
Nekima se od tih prvih 700 kolonista pozicija udaljenija od zaljeva više sviđala, zbog sigurnosti od napada s mora, pa su prve kuće počele nicati 1631. To mjesto su ispočetka zvali *Newe Towne*, u njemu je osnovan prvi američki koledž Hardvard 1636. (kasniji Univerzitet Harvard), 1638. je mjesto promjenilo ime u kraće *Newtowne*, ali je već u maju odlučeno da ze zove *Cambridge* u počast engleskog univerziteta, jer je troje prvih ljudi Koledža Hardvard, završilo upravo taj teološki fakultet i on im je bio uzor.

Cambridge je sporo rastao, i bio uglavnom selo u kom se većina ljudi bavila poljoprivredom osim polaznika koledža, koji su živjeli u zasebno. U grad je izrastao između 1790. i 1840. kad je podignut prvi most preko rijeke Charles 1792. koji je približio Boston na svega 4&nbsp;km (prije su morali ići 13&nbsp;km), izgradnja drugog mosta 1809. ubrzala je rast. Svoj današnji oblik rezidencijalnog predgrađa, dobio je između 1850. -1900.

Pored Univerziteta Harvard najveći poslodavac u gradu, dugo vremena bila je tvornica stakla *New England Glass Company* (osnovana 1818. i preseljena 1888.).

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Službene stranice grada
1111.

Godina **1111.** (**[[Rimski brojevi|MCXI]]**) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju po julijanskom kalendaru.

## Događaji

* Križarski ratovi: Bitka kod Shaizara u Siriji u kojoj ni križari ni Turci Seldžuci ne odnose jasnu pobjedu.
* 24. 5. &ndash; Italijanska komuna Laus uništena od strane milanskih trupa.
* Balduin VII postaje grof Flandrije.
* Borba za investituru: Papa Paskal II, temeljem privremenog kompromisa kojim je obustavljen sukob, kruni Heinricha V za svetorimskog cara.
* Almoravidiske trupe na čelu sa Sir ibn Abi Bakrom zauzimaju gradove Santarém i Sintra u današnjem Portugalu; berberska ofanziva sa ciljem da se povrate područja izgubljena u Reconquisti dovode do pustošenja Coimbre. Iste godine građani dižu ustanak protiv svog feudalnog gospodara.
* Alfonso VII postaje kralj Galicije.
* Domnall Ua Briain postaje kralj Hebrida i Otoka Man, nakon štop je tamošnje stanovništvo poslalo molbu kralju Munstera u Irskoj da im pošalje vladara.
* Dinastija Song upostavlja Donglin akademiju.
* U Irskoj održan Sinod u Rathbreasailu temelj koga je tadašnja crkva počela prelaziti sa monastičke na dijecezansku organizaciju.

## Rođenja

* Agnes od Babenberga, kćer vojvode Leopolda III (u. 1157)
* Andrej Bogoljubski, knez Vladimir-Suzdalja (iza 1157) (u. 1174)
* Josceline de Bohon, engleski vjerski vođa (u. 1184)

## Smrti

* 22. 2. &ndash; Roger Borsa, kralj Sicilije (r. 1078)
* 3. 10. &ndash; Knez Bohemund I od Antiohije (r. 1058)
* 5. 10. &ndash; Robert II, grof Flandrije (r. 1065)
* 8. 11. &ndash; Otto II, grof Habsburga
* Abu Hamid Muhammad ibn Muhammad al-Ghazali, perzijski teolog (r. 1058)
* Cadwgan ap Bleddyn, princ Powysa
* Iorwerth ap Bleddyn, princ Powysa u istočnom Walesu
* Richard II od Gaete, konzul i vojvoda Gaete
* Ōe no Masafusa, japanski učenjak i nastavak (r. 1041)
* Robert od Molesmea, kršćanski svetac i opat (r. 1027)
* Antipapa Silvestar IV (najraniji datum)

## Izvori
Iorwerth ap Bleddyn

**Iorwerth ap Bleddyn** (1053–1111) bio je princ države Powys u današnjem istočnom Walesu.

Iorwerth je bio sin Bleddyn ap Cynfyna, kralja Powysa i Gwynedda. Nakon Bleddynove pogibije 1075. godine Powys je podijeljen između njegova tri sina - Iorwertha, Cadwgana i Maredudda. 

Sva trojica su zemlju držali kao vazali engleskog earla Roberta od Shrewsburyja. Godine 1102. earl je, nakon što je pozvan da odgovara na optužbe na dvoru kralja Henryja I, digao ustanak. Sva tri brata su podržala earla i pustošila Staffordshire. Kralj je međutim ovlastio Williama Pantulfa da Iorwerthu obeća zemlju u zamjenu za prelazak na njegovu stranu. William je u tome uspio, te je Iorwerth opustošio earlove zemlje u Shropshireu, natjeravši ga na predaju. Iorwerth je također zarobio vlastitog brata Maredudda i predao ga kralju.

Kada je Iorwerth vidio kako obećane zemlje preuzimaju drugi normanski gospodari, godine 1103. je digao ustanak; zarobljen je i doveden pred kraljevski sud u Shrewsbury, gdje je osuđen na tamnicu. Odarle je pušten 1110. nakon što je njegov nećak i Cadwganov sin Owain ap Cadwgan oteo Nest, suprugu engleskog earla Geralda od Pembrokea, što je dovelo do novog oružanog sukoba. Iorwerth je u kraljevo ime protjerao Owaina iz Powysa i postao vladar. Međutim godine 1111. je Owainov saveznik Madog ap Rhiryd napao Iorwerthovu kuću; nakon što su se njegovi stražari razbježali, kuća je zapaljena a Iorwerth u njoj izgorio. S obzirom da nije imao nasljednika, Cadwgan ga je naslijedio, ali je već sljedeće godine i on ubijen, tako da je kralj Powysa postao Owain ap Cadwgan.

## Literatura
*
Ōe no Masafusa

bio je japanski učenjak i nastavnik, koji je djelovao za vrijeme vladavine careva Shirakawe, Horikawe i Tobe. Godine 1060. je dobio službenu titulu "zamjenik srednjeg savjetnika". Masafusa je najpoznatiji kao autor teksta *[[Gōke Shidai]]*, koji danas predstavlja vrijedan izvor o dvorskim ceremonijama 11. i 12. vijeka.
Robert od Molesmea

Sveti **Robert od Molesmea** (o. 1028 &ndash; 17. april 1111) bio je katolički opat i jedan od osnivača Cistercitskog reda, koji je kasnije proglašen za sveca.

## Izvori
Richard II od Gaete

**Richard II** (često navođen i kao **Richard I od Aquile**) (? - 1111) bio je normanski konzul i vojvoda Gaete, koji je vladao od 1104. ili 1105. do smrti. Na mjesto vojvode je došao protjeravši svog prethodnika Guillaumea Blossevillea. Istakao se kao saveznik pape Paskala II kome je 1108. sa trupama pomogao preoteti Rim od vlastitih prethodnika. Vodio je borbe s Ptolemejem I od Tuscola (Tolomeo).

## Notes

## Literatura
* ''Chronology of the ipati, consuls, dukes, princes, kings, and emperors who governed Gaeta from the 9th to the 13th Century''.
* ''The Coins of Gaeta''.
* Gregorovius, Ferdinand. *Rome in the Middle Ages Vol. IV Part 1*. 1905.
Otto II od Habsburga

**Otto II** (? - 8. novembar 1111) bio je grof () Habsburga i jedan od osnivača porodice Habsburga. Bio je sin grofa Wernera I. Godine 1108. Otto je pratio njemačkog kralja Heinricha V na pohodu protiv Mađarske. Ubijen je na povratku s pohoda. Vjeruje se da je Otto bio prvi ili jedan od prvih Habsburgovaca koji je uzeo titulu .

Bio je oženjen za Hillu von Pfirt (u. ) s kojom je imao dvoje djece - sina Wernera II i Adelheid.

## Vanjske veze
* Genealogical information (in German) 
* Royalty information 
* :de:Stammliste der Habsburger
Werner I od Habsburga

**Werner I, grof Habsburga** (r. o. 1025-1030? - 11. novembar 1096) bio je njemački plemić, poznat kao jedan od ranih izdanaka kuće Habsburg, odnosno pra-pra-pra-pra-djed cara Rudolfa I.

U nekim izvorima se naziva Werner Pobožni. Otac mu je bio grof Radbot od Habsburga, a majka Ida de Lorraine (, unuka Huga Velikog i praunuka Heinricha Ptičara). Godine 1057. se oženio za Reginlinde of Nellenbourg (1027–1090).

Imao je dva sina, Otta II i Alberta II (Albrecht II ili Adalbert II).

## Izvori

* http://www.worldroots.com/cgi-bin/gasteldb?@I14541@ 
* http://www.genealogie-mittelalter.de/habsburger/werner_1_graf_von_habsburg_+_1096.html 
* http://genealogiequebec.info/testphp/info.php?no=114243
Roger Borsa

**Roger Borsa** (; 1060/1 &ndash; 22. februar 1111) bio je normanski vojvoda Apulije i de facto vladar Južne Italije od 1085. do smrti. Bio je sin znamenitog normanskog velmože i osvajača Roberta Guiscarda, ali su mu uglavnom nedostajale Rogerove političke sposobnosti, te mu je država najveći dio vladavine provela u feudalnoj anarhiji. Na prijestolje je došao poslije očeve smrti, koja je izazvala višegodišnji i složeni sukob za nasljedstvo sa bratom Bohemundom, završen tek posredovanjem pape Urbana II. Godine 1098. je sudjelovao u znamenitoj opsadi Kapue. 

Godine 1092. se oženio za Adelu od Flandrije, kćer grofa Roberta I od Flandrije i udovicu danskog kralja Knuta IV Svetog. S njom je imao sina po imenu Guillaume II, koji ga je naslijedio. Zemlje mu je, uskoro, preuzeo rođak Roger II od Sicilije.

## Literatura
* Norwich, John Julius. *The Normans in the South 1016-1130*. Longmans: London, 1967.
* Norwich, John Julius. *The Kingdom in the Sun 1130-1194*. Longman: London, 1970.
* Matthew, Donald. *The Norman Kingdom of Sicily*. Cambridge University Press: 1992.
Lista vladara Galicije

Kraljevina Galicija nastaje kada je Alfonso III Veliki podelio svoje kraljevstvo između svoja tri sina, od kojih je Ordonju pripala Galicija. Međutim, kada je 914. godine umro njegov brat Garsija I od Leona ostavivši presto bez naslednika, Ordonjo nasleđuje takođe i krunu leonsku krunu pod imenom Ordonjo II od Leona, čime dolazi do ujedinjenja ova dva kraljevstva. Kraljevstvo Galicija kao nezavisni entitet ponovo se pojavilo još nekoliko puta u toku istorije ali na veoma sporadičan način bez veće važnosti. Bilo je deo prvo Kraljevine Leona, do 1230. godine, zatim Krune Kastilje i konačno Španije, predstavljajući samo samu titulu koja se dodavala krunama Leona i Kastilje, čiji su kraljevi uvek ujedno bili i kraljevi Galicije.

Tokom kratkog perioda kraljevi Portugala Fernando I (1369-1373)i Alfonso V (1475-1479) su takođe bili kraljevi Galicije, kao i Leona i Kastilje. Zvanično, Galicija se održala kao kraljevina do 1833, kada je bila podeljena na današnje četiri provincije.

## Asturleonska dinastija
* 910-924 - Ordonjo II od Leona i I od Galicije (takođe kralj Leona između 914-924)
* 924-925 - Fruela II
* 925-926 - Alfonso Frojlaz, Fruelin sin
* 926-929 - Sančo Ordonjez, Ordonjev sin
* 960-966 - Sančo I od Leona
* 982-999 - Bermudo II od Leona, kralj Galicije i Leona (985-999).

## Dinastija Navare
* 1065-1071 - Garsija od Galicije
* 1071-1072 - Sančo II od Kastilje
 
## Burgundijska dinastija (Leon i Kastilja
Alfonso VII od Leona i Kastilje, pre nego što se popeo na presto Leona i Kastilje (1129), po majčinoj liniji je postao kralj Galicije (1112).

Nakon njegove smrti, titula je prešla na njegove naslednike, kraljeve Leona. Kada je kraljevstvo Leon bilo uključeno u Krunu Kastilje sa Fernandom Ordonjo III, onda su kastiljanski kraljevi počeli da nose i titulu kralja Galicije do 1833.

## Povezano
* Vladari Asturije
* Vladari Leona
* Vladari Kastilje
* Vladari Španije
Lodi Vecchio

**Lodi Vecchio** je općina (*[[comune]]*) u italijanskoj Lodijskoj provinciji u Lombardiji, oko 25&nbsp;km jugoistočno od Milana i oko 8&nbsp;km zapadno od grada Lodija. Nastala je kao drevno keltsko/insubrijsko naselje, koje se poslije našlo na znamenitom rimskom putu Via Aemilia. Rimljani su mu dali ime *Laus Pompeia*. U 4. vijeku je postao biskupsko sjedište. U 11. vijeku je vodio dugu i uspješnu borbu protiv susjednog Milana. Godine 1111. su ga milaneške trupe uspjele zauzeti i srušiti. Godine 1158. je rimsko-njemački car Friedrich I Barbarossa nekoliko kilometara dalje podigao naselje od koga je nastao današnji Lodi. Ostaci starog naselja su postali poznati kao "stari Lodi" od čega potiče današnji naziv. Godine 2006. je ukazom predsjednika Republike dobio službeni status grada.

## Značajne osobe
* Ivan od Lodija

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice
Cadwgan ap Bleddyn

**Cadwgan ap Bleddyn** (1051–1111) bio je princ države Powys u današnjem istočnom Walesu.

Bio je jedan od tri sina Bleddyn ap Cynfyna, vladara Powysa i Gwynedda. Kada mu je otac 1075. umro, država je podijeljena između njega i braće Iowertha i Maredudda. Prvi put se spominje 1088. kada je napao Deheubarth i prisilio tamošnjeg vladara Rhys ap Tewdwra da bježi u Irsku; Rhys se odatle vratio iste godine i porazio Cadwgana u bitci u kojoj su poginula dvojica Cadwganovih nećaka.

Cadwgan je Deheubarth napao poslije Rhodrijeve smrti 1093. Sljedeće godine je, pak, sudjelovao u velikom velškom ustanku protiv normanskih vitezova iz susjedne Engleske. Ustanici su uspjeli protjerati Normane iz dijela njihovih posjeda. Kada su 1098. Normani krenuli u protivofanzivu, Bledynn je postao saveznik velškog kralja Gruffudd ap Cynana. Pokušaj obrane Angleseya je propao kada je danska flota, unajmljena od strane Velšana, usred bitke za novac prebjegla na normansku stranu. Gruffud i Cadwgan su morali tražiti utočište u Irskoj.

Cadwgan se sljedeće godine vratio u Wales, gdje je povratio dio svojih posjeda davši zakletvu odanosti engleskom earlu Robertu od Shrewsburyja. Kada se godine 1102. earl Robert pobunio protiv engleskog kralja Henryja I, svrgnut je uz pomoć Cadwganovog brata Iowertha. Međutim, kada Iowerth nije dobio obećane earlove zemlje, i sam se pobunio protiv kralja. Godine 1103. je zarobljen, te je tako Cadwgan postao jedini vladar Powysa.

Godine 1109. se, pak, Cadwganov sin Owain ap Cadwgan zaljubio u Nest, velšku princezu i suprugu engleskog earla Geralda od Pembrokea. Iste godine ju je u smjelom prepadu oteo i doveo u svoj zamak. Cadwgan ga je bez uspjeha nastojao nagovoriti da Nest vratiti Geraldu. Kada je Richard de Bomais, engleski sudac Shropshirea, ponudio velškim velmožama sve Cadwganove zemlje ako ga pomognu svrgnuti, Cadwgan je pristao platiti globu od 100 funti i predati kralju Henryju sve teritorije osim jednog sela. Godine 1111. je njegov brat Iowerth ubijen od strane Madog ap Rhiryda, te je Cadwgan nakratko postao jedini velški gospodar Powysa. Iste godine je i sam stradao u sukobu sa Madogom, koji je preuzeo dio njegovih zemalja, a ostatak dobio sin Owain.

## Izvori
*
Sinod u Ráth Breasailu

**Sinod u Ráth Breasail** (Rathbreasail) (; ) je bio katolički crkveni sinod održan u Irskoj 1111. godine na kome su donesene odluke temeljem kojih je Crkva prešla sa dotadašnje monastičke organizacije temeljene na samostanima na kontinentalnu organizaciju temeljenu na župama. Mnoge od današnjih katoličkih biskupija u Irskoj imaju teritoriju određenu na tom sinodu.

## Reference

## Literatura
* Peter Galloway, *The Cathedrals of Ireland*, Belfast 1992
* Geoffrey Keating. Foras Feasa Book I-II Geoffrey Keating. http://www.ucc.ie/celt/published/G100054/text089.html The History of Ireland http://www.ucc.ie/celt/published/T100054/text090.html
* MacErlean, John (1914) Synod of Raith Breasail: Boundaries of the Dioceses of Ireland [A.D. 1110 or 1118]. Archivium Hibernicum, Vol. 3 (1914), pp.&nbsp;1–33

## Vanjske veze
* The Dioceses of Ireland, Territorial History (Rootsweb)
* Wexford Placename Project
Bitka kod Šajzara (1111)

**Bitka kod Shayzara** se odigrala 1111. u Siriji za vrijeme križarskih ratova između vojske križarskih država na čelu s jeruzalemskim kraljem Balduinom I na jednoj, i muslimanske seldžučke vojske na čelu s mosulskim guvernerom Mawdudom na drugoj strani. Do nje je došlo tokom velikog seldžučkog pohoda na križarska područja u današnjoj sjevernoj Siriji; križarske snage pod kraljem Balduinom su napale Mawdudovu vojsku koja se okupila kraj grada Shaizar. Križarske snage su prisiljene na povlačenje, ali su sve vrijeme uspjele sačuvati borbeni poredak, odnosno odbiti pokušaje muslimanskih konjanika-strijelaca da ih uvuku u pojedinačne okršaje. Na kraju se muslimanska vojska, kojoj je izmakao obećani plijen iz križarskog logora, jednostavno razišla. Ishod bitke je na nekoliko godina zaustavio dalje muslimanske napade na Edesu i Antiohiju.

Jedan od učesnika bitke bio je arapski diplomat i historičar Usama ibn Munqidh koji ju je poslije opisao u svojoj knjizi *[[Kitab al-I'tibar]]*.

## Literatura
* Smail, R. C. *Crusading Warfare 1097-1193.* New York: Barnes & Noble Books, (1956) 1995. 

## Izvori
Abeceda straha

***Abeceda straha*** je jugoslavenska/hrvatska ratna drama iz 1961. godine koju je režirao Fadil Hadžić. Hadžiću je to bio prvi dugometražni film. Radnja se odvija oko mlade djevojke koja se zaposli u jednu obitelj koja surađuje sa nacistima kako bi ih špijunirala za partizane. Glavne uloge tumače Vesna Bojanić, Josip Zappalorto i Nada Kasapić

## Radnja
Zagreb, Drugi svjetski rat. Mlada studentica Vesna prihvaća plan partizana o špijuniranju obitelji Molnar koja surađuje sa nacistima. Predstavivši se kao nepismena Katica, Vesna se zaposli kao sobarica u stanu obitelji Molnar. Njen zadatak je naći popis tucet nacističkih špijuna koji su se infiltrirali u redovima partizana, no svi dokumenti su dobro skriveni. Glava stana, kontraobavještajac g. Molnar, ne sumnja na nju te jer ju smatra tupavom, a u stanu su i njegova supruga, gđa. Molnar, te njihove dvije kćeri, Elza i Saša. Jedne noći, dok se sastala sa jednim partizanom na krovu, zamalo je izbjegla da ih ne ulovi tajna policija.

Na jednoj večeri, u stanu ih posjeti visoki vojni upravnik nacista, no tada izbijaju zračni napadi te se obitelj ide sakriti u sklonište. Molnar i njegov suradnik vrate se u stan nakon što se Vesna sumnjivo dugo zadržala te ju ulove kako traži tajne dokumente u njegovoj sobi. Ipak, u stan upadaju dva partizana koja ih rane, oslobode Vesnu te uzmu suradnika sa sobom u autu, kako bi ga ispitali. Ranjeni Molnar sa prozora zadnjim snagama puca na Vesnu. Ipak, ona je samo ranjena te se uspijeva spasiti u autu sa dvojicom partizana.

## Recenzije
Kritičar Dean Šoša je prilikom izdanja filma na DVD-u *Abecedi straha* dao tri od tri zvijezdice:
:"Nedugo nakon premijere za sada posljednjeg Hadžićeva ostvarenja, “Doktora ludosti”, producent Jozo Patljak u suradnji s Blitzom izdaje prvi i možda ponajbolji Hadžićev film, “Abecedu straha”. Podsjetnik na po mnogima ponajbolje razdoblje hrvatskog filma, kasne pedesete i rane šezdesete, “Abeceda straha” za današnje hrvatske filmove još uvijek predstavlja čisti Hollywood."

## Glavne uloge
* Vesna Bojanić - Vesna/Katica
* Josip Zappalorto - Gospodin Molnar
* Nada Kasapić - Gospođa Molnar
* Tatjana Beljakova - Elza Molnar
* Maks Furijan - glavni kontraobavještajac
* Miodrag Lončar - Zdenko
* Jasenka Kodrnja - Saša Molnar

## Povezano
* Partizanski film

## Reference

## Vanjske veze
* ''Abeceda straha'' na Internet Movie Databaseu
Balduin VII od Flandrije

**Balduin VII** (1093 - 11. jul 1119) je bio grof Flandrije od 1111. do smrti. 

Rodio se kao sin grofa Roberta II od Flandrije i Clemence od Burgundije. Njegova dva ujaka su bili španski vojskovođa Raymond od Burgundije i budući papa Kalist II. Godine 1105. je bio oženjen Hawisse, kćer vojvode Alana IV od Bretanje; i mladoženja i nevjesta su bila djeca, pa se sumnja da je brak uopće bio konzumiran; godine 1110. se od svoje supruge službeno rastao.

Oca je naslijedio nakon njegove smrti 5. oktobra 1111. S obzirom da je imao tek osamnaest godina, početkom vladavine se uglavnom oslanjao na savjet svog nešto starijeg rođaka Charlesa od Danske. 

Ranjen je u bitci kod Bures-en-Braija, gdje se borio protiv engleskog kralja Henryja I za račun svog feudalnog sizerena, francuskog kralja Louisa VI. Od rana je umro, ali je na samrti Charlesa proglasio svojim nasljednikom.

## Literatura
* www.genealogie-mittelalter.de 
* Bram Brutsaert: *Boudewijn VII Hapkin, een Witte Ridder uit de 12de eeuw, graaf van Vlaanderen (1111–1119)*. Dissertation 2003–2004 in the University of Louvain, see online: Deel I. Prins Boudewijn (1093–1111)
Akademija Donglin

**Akademija Donglin** (, Wade-Giles *Tung-lin*), također poznata kao **Akademija Guishan** (龜山書院 *Guīshān Shūyuàn*) je škola u današnjem gradu Wuxi u Kini. Osnovana je godine 1111. za vrijeme vladavine dinastije Sjeverni Song (北宋), i bila je poznata po tome što je u njoj predavao znameniti neokonfucijanski učenjak Yang Shi. Ime "Donglin" je dobila po znamenitom hramu Donglin u podnožju planine Lu (*Lushan*) gdje se Yang Shi školovao prije osnivanja škole. Yang Shi je u svojoj školi, koju je nazvao Akademija Donglin, poučavao sljedećih 18 godina. 

Akademija je obnovljena godine 1604. za vrijeme ere Wanli od strane Gu Xianchenga (顧憲成 Gù Xiànchéng, (1550–1612), velikog sekretara dinastije Ming, kao i učenjaka Gao Panlonga (高攀龍 Gāo Pānlóng, 1562–1626), Qian Yibena（钱一本） i Yu Kongjiana（余孔兼）; u tome su im pomogli lokalni plemići i službenici na čelu s guvernerom Changzhoua po imenu Ouyang Dongfeng（欧阳东风） i guvernerom okruga Wuxi po imenu Linzai（林宰）. Po akademiji je ime dobio Donglinški pokret. 

Godine 1626. Akademija je uništena, pri čemu je ostao samo kameni luk. Današnju Akademiju su obnovili mandžurski carevi dinastije Qing - Yongzheng i Qianlong - u nastojanju da osvoje podršku Han učenjaka iz oblasti Wuxi.

## Reference
Andrej Bogoljubski

Knez **Andrej I** od Vladimira, poznatiji kao **Andrej Bogoljubski** (, "Andrej Bogoljubivi") (o. 1110 &ndash; 28. jun 1174) bio je knez Vladimir-Suzdalja od 1157. do smrti. Bio je sin Jurija Dolgorukog, koji je kneza Andreja proglasio knezom Višhoroda (kraj Kijev). Majka mu je bila kipčačka princeza, kćer kana Aepe. Na Zapadu je bio poznat po nadimku *Skitski Cezar*. Vladavinu mu je obilježilo nastojanje da zemlje Kijevske Rusije stavi pod centralnu vlast, što je izazvalo otpor boljara koji su ga ubili 1174. Kasnije ga je pravoslavna crkva proglasila svecem.

## Vanjske veze
* Encyclopædia Britannica
* Burial of St Andrew the Prince Orthodox icon and synaxarion
Nova Engleska

**Nova Engleska** (engleski: *New England*) je jedna od regija Sjedinjenih Američkih Država na sjeveroistoku zemlje.
Ona se prostire preko 6 američkih saveznih država; Maine, Vermont, New Hampshire, Massachusetts, Connecticut i Rhode Island. Najveći grad regije, njen ekonomski i kulturni centar je Boston.
## Geografija
*Nova Engleska* leži duž obala Atlanskog oceana, sa zapada graniči sa američkom saveznom državom - New York, a sa istoka i sjevera sa kanadskim provincijama Novi Brunswick i Quebec.

*Nova Engleska* ima površinu od 186 458.8 km² i 14 444 865 stanovnika (popis 2010.). 
## Historija
Ime joj je dao engleski pomorac John Smith, koji je 1614. ispitivao njene obale za neke londonske trgovce.

*Nova Engleska* je bila jedna od prvih destinacija, u kojoj su osnovana stalna naselja kolonista u i to od strane engleskih puritanaca u 17. vijeku, koji su bježali od vjerskih progona. Njihova upornost i snažna želja za samoupravom, dovela je do tog da su njihova naselja imala vrlo rano demokratski izabrana vijeća, koja su relativno nezavisno upravljala svojim područjima. Oni su iz svojih vjerskih razloga, također vjerovali u obrazovanje pa su među prvima osnivali škole za djecu, ali i institucije višeg obrazovanja; Harvard, Yale.

Izoliranost od matične zemlje, natjerala ih da se oslone na svoje snage, pa su uskoro postali dobri brodograditelji, i preuzeli pomorski promet i trgovinu sa metropolom. Njihova samoživost rezultirala je da se tu rodio pokret koji je doveo do Američke revolucije i nezavisnosti Sjedinjenih Američkih Država krajem 18. vijeka.

Prvi su prihvatili industrijsku revoluciju i snabdjevali Sjevernu Ameriku industrijskom robom onog vremena; odjeća, obuća, satovi i alati. U *Novoj Engleskoj* se rodio abolicijski pokret koji je nakraju doveo do Američkog građanskog rata i ukidnja ropstva.
Sve do polovice 19. vijeka *Nova Engleska* je pretežno bila naseljena protestantima, ali je nagli razvoj industrije naveo velik broj emigranata iz Irske i Istočne Evrope da se nasele po gradovima *Nove Engleske* tako da danas ima jako puno katolika.
## Reference

## Vanjske veze

* ''New England'' na portalu Encyclopædia Britannica 


Datoteka:Connecticut State Capitol, February 24, 2008.jpg|Connecticut
Datoteka:Corthell_Hall,_University_of_Southern_Maine,_Gorham_ME.jpg|Maine
Datoteka:Sunset on Cape Cod Bay.jpg|Massachusetts
Datoteka:New hampshire in autumn.jpg|New Hampshire
Datoteka:The Breakers Newport.jpg|Rhode Island
Datoteka:FirstCongChurchTownshend.JPG|Vermont
Agnes od Babenberga

**Agnes od Babenberga** (, ; o. 1108/13 – 24/25. januar 1163), bila je njemačka plemkinja iz frankonijske kuće Babenberg koja je brakom postala velika kneginja Poljske i vojvotkinja Šleske.

Bila je kćer markgrofa Leopolda III od Austrije i njegove druge supruge Agnes, najstarije kćeri cara Heinricha IV. Godine 1125. se udala za Vladislava, sina poljskog kneza Boleslava III Krivoustog, koji je na taj način nastojao u Babenberzima steći saveznike protiv novog rimsko-njemačkog cara Lotara III. Godine 1138. Boleslav je umro, te je Poljska temeljem njegove oporuke podijeljena među njegovim sinovima, s time da je Vladislav dobio titulu "velikog kneza" ("princeps"), kao i vlast nad Šleskom. 

Odmah po dolasku na vlast, Vladislav je nastojao na silu ujediniti državu, pri čemu je, kako navodi kroničar Wincenty Kadłubek, glavni podstrekač sukoba s braćom bila upravo Agnes koju naziva "tigrica". Kronike navode da je upravo ona dala zarobiti vođu nezadovoljnih plemića Piotra Wlostowica, koga je htjela pogubiti; muž joj se, međutim, zadovoljio time da Piotr bude "samo" iskopane oči i izvađen jezik, te bude prognan. Tiranska vladavina Vladislava i Agnes je 1146. dovela do ustanka u kome su oboje prognani.

Vladislav i Agnes su našli utočište kod češkog kneza Vladislava II, a potom kod njemačkog kralja i Agnesinog polubrata Konrada III, koji je čak nakratko pokušao vojnom ekspedicijom svoje rođake vratiti na vlast. Ništa uspješnija nije bila intervencija pape Eugena III, koji je na Poljsku 1148. bacio intedirkt traživši povratak Vladislava. Godine 1157. je novi car Friedrich Barbarossa pokrenuo pohod na Poljsku i porazio kneza Boleslava IV; međutim, umjesto da vrati tetku na vlast, zadovoljio se staviti Boleslava u vazalni odnos i od njega ishoditi obećanje o tome da će Šlesku ostaviti Vladislavovim sinovima.

Vladilsav i Agnes su ostatak života proveli u izgnanstvu. Za Agnes se ne zna točan datum smrti, ali se vjeruje da je to bilo između 30. maja 1159. kada je umro njen muž i 1163. kada su joj sinovi Boleslav I Visoki, Mieszko I Krivonogi i Konrad Tankonogi preuzeli nasljedstvo. Kćer Richeza joj se 1152. udala za kastiljskog kralja Alfonsa VII.

## Literatura

* Allstrom, Carl Magnus. Dictionary of Royal Lineage (Poland), 1902
* Louda, Jirí and Michael MacLagan. Lines of Succession: Heraldry of the Royal Families of Europe, 2nd edition. London, UK: Little, Brown and Company, 1999.
Gibelin od Sabrana

**Gibelin od Sabrana** (; o. 1045 - 1112), također poznat i kao **Gibelin (Ghibbelin) od Arlesa** bio je katolički velikodostojnik koji je služio kao nadbiskup Arlesa od 1080. do 1107. te latinski patrijarh Jeruzalema od 1107. do smrti.

Nadbiskupom Arlesa je postao nakon koncila u Avignonu 1080. tokom koga je svrgnut njegov prethodnik Aicard. Posvetio ga je papa Grgur VII. Međutim, građani Arlesa su više voljeli Aicarda, koji je također uživao podršku marsejskih vikonata koji su u borbi za investituru stali na stranu Heinricha IV protiv pape. Zbog prijetnji Gibelin godinama nije mogao doći u Arles i preuzeti mjesto nadbiskupa. Mjesto nadbiskupa je uspio preuzeti tek 1098. iskoristivši Aicardov odlazak u Prvi križarski rat. Godine 1105. je oporukom Raymonda Tuluškog proširio dio teritorije nadbiskupije.

Krajem 1107. ga je papa Paskal II kao svog legata poslao u Palestinu kako bi riješio spor između Ehremara, latinskog partrijarha Jeruzalema i kralja Balduina I. Gibelin ga riješio tako što je smijenio Ehremara, a potom prihvatio Balduinovu ponudu da sam postane patrijarh. Umro je pet godina kasnije, te ga je naslijedio Arnulf od Chocquesa.

## Izvori
Giorgi II od Gruzije

**Giorgi II** (, *Giorgi II*) (o. 1054–1112), bio je kralj Gruzije iz dinastije Bagrationi, koji je vladao od 1072. do 1089. Bio je sin i nasljednik kralja Bagrata IV i njegove supruge Borene od Alanije. Za vrijeme vladavine se pokazao nesposobnim efikasno odgovoriti na stalne napade Turaka Seldžuka kao i unutrašnje probeme kraljevstva. Zbog toga je bio prisiljen abdicirati u korist svog mnogo energičnijeg sina Davida IV, kome je bio nominalni suvladar sve do smrti 1112. Također je nosio i bizantske titule *[[curopalates]]* (o. 1060) i *[[cezar (titula)|caesar]]* (o. 1081).

## Preci



## Izvori
Sigebert od Gemblouxa

**Sigebert od Gemblouxa** (; ; o. 1030 – 5. oktobar 1112) bio je benediktinski redovnik i kroničar, poznat kao autor univerzalne kronike u kojoj je borbu za investituru predstavio kao sljedbenik rimsko-njemačkih careva i protivnik papa.

Rodio se u Gemblouxu kraj Namura u današnjoj Belgiji. Nakon zaređenja je došao u tamošnji samostan gdje je stekao veliki ugled kao nastavnik samostanske škole. Napisao je nekoliko traktata u kojoj osuđuje ukaze papa Grgura VII i Paskala II.

Najpoznatije mu je djelo *Chronicon sive Chronographia* u kojoj nastoji prikazati historiju svijeta od 381. do godine 1111. Iako je djelo steklo veliku popularnost u srednjem vijeku i iako odaje za tadašnje vrijeme prilično načitanog i obrazovanog autora, moderni historičari mu zamjeraju nedostatak detalja za ranije periode i brojne faktografske pogreške. Također je napisao i biografiju svog imenjaka, franačkog kralja Sigiberta III (*Vita Sigeberti III regis Austrasiae*).

## Reference

## Literatura

* Denys Hay, *Annalists and Historians: Western Historiography from the Eighth to the Eighteenth Centuries* (London/New York) 1977.
* For Sigebert as the author of *De investitura episcoporum*, see Jutta Beumann , *Sigebert von Gembloux und der Traktat de investitura episcoporum* (Sigmaringen) 1976.
* Tino Licht: *Untersuchungen zum biographischen Werk Sigeberts von Gembloux* (Heidelberg 2005).
* Sigebert von Gembloux: *Acta Sanctae Luciae* (Heidelberg) 2008 (=Editiones Heidelbergenses 34).

## Vanjske veze

* Sigebert's recording of a comet, 1106
* Sigebert of Gembloux at The Latin Library
Salzwedel

**Zalcvedel** () je grad u njemačkoj saveznoj državi Saksonija-Anhalt. Jedno je od 40 opštinskih središta okruga Altmark Salcvedel. Prema procjeni iz 2010. u gradu je živjelo 24.775 stanovnika. Posjeduje regionalnu šifru (*AGS*) 15081455, *[[NUTS]]* (DEE04) i *[[UN/LOCODE|LOCODE]]* (DE SZW) kod.

## Geografski i demografski podaci

Zalcvedel se nalazi u saveznoj državi Saksonija-Anhalt u okrugu Altmark Salcvedel. Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 19 metara. Površina opštine iznosi 286,5&nbsp;km². U samom gradu je, prema procjeni iz 2010. godine, živjelo 24.775 stanovnika. Prosječna gustina stanovništva iznosi 86 stanovnika/km².

## Međunarodna saradnja




## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Zvanični sajt opštine 
* Njem. Savezni zavod za statistiku 
* Stalna konferencija gradova i opština 
* KommOn  - Informacioni sistem gradova, opština i okruga.
Markgrofovija Baden

**Markgrofovija Baden** () bila je historijska teritorija, odnosno državnopravni entitet Svetog Rimskog Carstva smješten na istočnoj obali Rajne u jugozapadnoj Njemačkoj, koji je kao markgrofovija postojao od 1112. do 1803. Tada je postao elektorat (izborna kneževina). Vladari su mu pripadali Kući Zähringen.

## Reference
Douce I od Provanse

**Douce I** (također **Dulcia** ili **Dolça**, također poznata i kao Douce "od Rouerguea" ili "od Gévaudan"; ;  – 1127) bila je francuska plemkinja i grofica Provanse od 1112. do smrti.

Rodila se kao kćer Gilberta I od Gevoudana i grofice Gerberge od Provanse. Roditelje je naslijedila nakon majčine smrti 1112. Iste se godine udala za grofa Ramona Berenguera III od Barcelone. On je već sljedeće godine od nje de facto preuzeo vlast nad Provansom. Zahvaljujući tom događaju katalonski jezik, a prema nekim tumačenjima i trubaduri, su postali dio kulture na provansalskom dvoru i Provansi općenito. Dolazak Kuće Barcelona, koja je proširila uticaj s obje strane Pirineja ju je doveo u oštar sukob s grofovima Toulousea, koji su 1125. uspjeli preuzeti dio Provanse. Sa Ramonom je imala petoro djece, uključujući sina Berenguera I koji je naslijedio Provansu i Ramona Berenguera IV koji je naslijedio Barcelonu.

## Reference
1112.

Godina **1112.** (**[[Rimski brojevi|MCXII]]**) bila je prijestupna godina koja počinje u ponedjeljak po julijanskom kalendaru.

## Događaji
* Građani francuskog grada Laona dižu ustanak i ubijaju biskupa, svog feudalnog gospodara, nakon čega je proglašena samostalna komuna.
* Osnovana preteča današnje njemačke države Baden.
* Ramon Berenguer III, grof Barcelone, dobija grofoviju Provansu zahvaljujući braku sa nasljednicom Douce. 
* Osnovan grad Salzwedel u Njemačkoj.
* Afonso I postaje grof Portugala.
* Otto od Ballenstedta od strane cara Heinricha V postavljen za vojvodu Saksonije.
* Gallus Anonymus počinje pisati kroniku *Gesta principium Polonorum* posvećenu vladavini poljskog kneza Boleslawa III.

## Rođenja

## Smrti

* 5. 10. &ndash; Sigebert od Gemblouxa, francuski kroničar
* Tankred, princ Galileje, križarski vođa (r. 1072)
* Giorgi II od Gruzije
* Henrique, grof Portugala (r. 1066)
* Bertrand od Toulousea, grof Toulousea i prvi grof Tripolija.
* Ghibbelin od Arlesa, nadbiskup Arlesa (r. o. 1045)

## Izvori

## References
Josceline de Bohon

**Josceline de Bohon** (ili **Joscelyn fitz Richard de Bohon** ili **Joscelin de Bohun**) (o. 1111–1184) bio je engleski katolički svećenik i velikodostojnik koji je od 1142. služio kao biskup Salisburyja.

Bio je praunuk Humphreya de Bohuna, normanskog viteza i jednog od pratilaca Williama Osvajača. Josceline je služio winchesterskog biskupa Henrya od Bloisa te 1130-ih studirao pravo u Italiji u Bologni gdje je postao blizak prijatelj budućeg pape Aleksandra III. Godine 1139. je imenovan za arhiđakona Winchestera, a 1142. za biskupa Salisburyja.

Godine 1170. je okrunio princa Henryja Mlađeg, sina Henryja II, za ko-kralja Engleske. Zbog toga ga je nadbiskup Canterburyja Thomas Beckett, koji je tada bio u sukobu s kraljem, dao ekskomunicirati. Kada je prestao biti biskup nije poznato; zna se da je prije smrti dobrovoljno napustio biskupski položaj kako bi se priključio cistercitskom samostanu Forde Abbey.

Imao je sina po imenu Reginald Fitz Jocelin, koji je kasnije postao biskup Batha. Izvori ne govore o tome da li ga je dobio prije zaređenja.

## Reference

## Literatura
* Barlow, Frank *Thomas Becket* Berkeley, CA:University of California Press 1986 
* British History Online Bishops of Salisbury  accessed on 30 October 2007
* 
* Morey, A. and C. N. L. Brooke, eds. *Letters and Charters of Gilbert Foliot, ed. Cambridge, 1967) p.&nbsp;530.
* Spear, David S. "The Norman Empire and the Secular Clergy, 1066–1204" *The Journal of British Studies* Volume XXI Number 2 Spring 1982 p.&nbsp;1-10
* 
* Warren, W. L. *Henry II'' Berkeley: University of California Press 1973
Ramon Berenguer III

**Ramon Berenguer III** (; ), poznat i po nadimku **Veliki** (1082 - 1131) bio je grof Barcelone od 1097. i grof Provanse od 1112. do smrti. 

Rodio se kao sin grofa Ramona Berenguera II od Barcelone i normanske princeze Maud od Apulije. Iste godine je njegov otac ubijen u lovu, a za što je narod krivio njegovog brata Berenguera Ramona II; da bi se oslobodio optužbi, Berenguer je pristao formalno dijeliti vlast sa svojim nećakom. Godine 1097. je ipak protjeran, te je Ramon Berenguer III zavladao sam.

Ženio se tri puta - prvi put za El Cidovu kćer Mariju Rodriguez de Vivar (u. 1105), s kojom je imao dvije kćeri; drugi put za Almodis, s kojom nije imao djece. Najvažniji je bio brak za groficu Douce od Provanse 1112. zahvaljujući kome je stekao vlast nad Provansom i tako Kući Barcelona omogućio značajan uticaj s obje strane Pirineja. Od 1114. do 1115. je zajedno sa italijanskim gradovima-državama sudjelovao u velikom pohodu na Balearske otoke pod muslimanskom vlašću zahvaljujući kojima je stekao bogati plijen i veliki ugled u kršćanskom svijetu. Godine 1116. je otputovao u Rim kako bi od pape Paskala II ishodio križarski rat za oslobođenje Tarragone od muslimanske vlasti. Nju je uspio osvojiti 1118.

Pred kraj života je postao templar. Sa Douce je imao dvije kćeri i tri sina, od koga su ga naslijedila dvojica - Ramon IV u Barceloni i Berenguer Ramon I u Provansi.
Otto od Ballenstedta

**Otto od Ballnstedta** (), također poznat i kao Otto Bogati (; o. 1070 - 9. februar 1123) bio je njemački plemić iz Askanijske dinastije koji je prvi koristio titulu grofa Anhalta, i nakratko bio vojvoda Saksonije.

Otto je bio najstariji sin grofa Adalberta II od Ballenstedta i Adelheid, kćeri markgrofa Otta I od Meissena. Prije 1095. se bio oženio za Eiliku, kćer saksonskog vojvode Magnusa sa kojom je imao dvoje djece - kćer Adelheid (? - 1139) i sina Alberta Medvjeda.

Nakon tastove smrti je 1106. je naslijedio veliki dio njegovih zemalja. Nadao se kako će naslijediti i titulu vojvode, ali je ona pripala Lotaru od Supplinburga. Tek kada je car Heinrich V smijenio Lotara s mjesta vojvode, Otto je postao vojvoda. Međutim, iste godine se posvadio sa carem te je smijenjen. Nakon toga je postao Lotarov saveznik, te Lotaru 1115. pomogao preuzeti vlast u Saksoniji.

Naslijedio ga je sin Albert, koji će se istaći ratovima protiv slavenskih plemena.

## Izvori
Flurbiprofen

**Flurbiprofen** (po IUPACu *2-(3-fluoro-4-fenil-fenil)propionska kiselina*) spada u grupu nesteroidnih antiupalnih lijekova. Hemijska formula mu je C15H13FO2. Spada u porodicu derivata fenilalkanoične kiseline. Upotrebljava se za ublažavanje upale i bola kod artritisa. Također je poznat po trgovačkom imenu **ANSAID** kojeg proizvodi farmaceutska kompanija Pfizer.

R-flurbiprofen je jedini enantiomer flurbiprofena. Ovaj spoj se trenutno ispituje za upotrebu prilikom tretmana metastatičkog raka prostate i Alzheimerove bolesti.

Flurbiprofen je organsko jedinjenje, koje sadrži 15 atoma ugljenika i ima molekulsku masu od 244,261 Da.

## Osobine

## Reference

## Literatura

* 
* 

## Vanjske veze

* Flurbiprofen
Charles (rijeka)

**Charles** (engleski: *Charles River*) je rijeka u američkoj saveznoj državi Massachusettsu duga 129 km.

## Geografija
*Rijeka Charles* izvire iz jezera Echo, kod grada Hopkinton, na jugoistoku Massachusettsa. Od jezera rijeka teče prema sjeveroistoku, do svog ušća u Zaljev Massachusetts - točnije u njegov dio Bostonska luka.

*Charles* sa svojim pritokama ima sliv velik oko 798 km², koji obuhvaća najgušće naseljeni dio države Massachusetts i Nove Engleske.

Na rijeci je radi regulacije vodotoka, podignuto 20 brana.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Charles River Watershed'' na portalu Charles River Watershed Association
Giganotosaurus

***Gigаnоtоsаurus*** je bio јеdаn оd nајvеćih ikada otkrivenih dinosaurusa mesoždera.

## Opis i paleobiologija

Imao je dužinu od 9-14,5 m, težinu između 5700-12900кг i visinu od 4,7-7,2м, što ga je činilo većim od većine drugih dinosaurusa. Hodao je na dvije noge i imao mozak oblika i veličine banane. Zapremina moždane šupljine iznosila je 275 cc i, zajedno sa dijelom zaduženim za čulo njuha, bio je 19% duži nego kod srodnog *[[Carcharodontosaurus]]a*. Imao je i ogromne čeljusti duge 1,8 m sa zubima dugim 20&nbsp;cm. *Gigаnоtоsаurus* je bio teropod koji je živio tokom perioda srednje krede, prije 100 do 95 miliona godina.

U blizini ostataka *Giganotosaurusa* pronađeni su i ostaci titanosaura *[[Andesaurus]]a* i *[[Limaysaurus]]a*, što navodi na zaključak da su ti veliki mesožderi na tom području lovili biljoždere. Fosili srodnog karharodontosaurida, *[[Mapusaurus]]a*, pronađeni su grupisani zajedno i možda su dokaz čoporativnog lova, kojeg je mogao ispoljavati i sami *Giganotosaurus*.

Blanco i Mazzetta (2001) procijenili su da bi *Giganotosaurusovo* tijelo bivalo sve više neuravnoteženo kada bi se bližio brzini od 50&nbsp;km na sat, nakon čega bi vjerovatno izgubio ravnotežu.

François Therrien je 2005. procijenio da je snaga ugriza *Giganotosaurusa* bila tri puta slabija nego kod *Tyrannosaurusa* i da je donja čeljust bila više prilagođena nanošenju štete rezanjem; vrh donje čeljusti je u tu svrhu bio pojačan "bradom" i proširen, što bi doprinosilo lovu na manje životinje.

## Naziv i otkriće
Naziv *Giganotosaurus* u prijevodu znači "džinоvsкi јužni guštеr". Tipična vrsta je *Giganotosaurus carolinii*. Njegovi fosili pronađeni su 1993. godine u Patagoniji, na jugu Аrgеntine. Pronađeno je oko 70 odsto holotipnog skeleta.

## Klasifikacija
*Giganotosaurus* je, zajedno sa svojim srodnicima kao što su *[[Tyrannotitan]]*, *Mapusaurus* i *Carcharodontosaurus*, pripadnik porodice Carcharodontosauridae. Coria i Currie su 2006. svrstali i rod *Giganotosaurus* i rod *Mapusaurus* u potporodicu Giganotosaurinae, budući da se u novije vrijeme otkriva sve više karharodontosaurida pa je moguće odrediti njihovu međusobnu srodnost.

## Vanjske veze
* ''Giganotosaurus''  na DinoData.
* "Koji su bili najduži/najteži dinosauri grabežljivci?" Mike Taylor. *The Dinosaur FAQ*. August 27, 2002.

## Reference
Gigantosaur

**Гиганотосаурус** је један од највећих диносауруса месождера. Име гигантосаурус значи „џиновски гуштер”. Имао је дужину од 40-43 метара (12.2-13 м). Гиганотосаурус је био тежак између 6,5 и 13,3 тона. Он је ходао на две ноге и имао мозак облика и величине банане. Имао је огромне чељусти са зубима дужине 20 центиметара у лобањи дужине 1,8 м. Гиганотосаурус је живјео пре око 100-95 милиона година, од средине креде. Данас се назив гигантосаурус сматра за *nomen dubium*.
Massachusetts (zaljev)

**Zaljev Massachusetts** (engleski: *Massachusetts Bay*) je veliki zaljev na sjeveroistočnoj obali Sjedinjenih Američkih Država dio Atlanskog oceana, u američkoj saveznoj državi Massachusetts, kod grada Bostona.

## Geografija
Zaljev se proteže na jug nekih 100 km od rta Ann do rta Cod u Massachusettsu, u njemu se nalazi čitav niz manjih zaljeva: Nahant, Bostonska luka, Plymouth, Cod, Gloucester i Salem.

## Historija
Krajem 1620. engleski vjerski nezadovoljnici iskrcali su se u zaljevu Cod i osnovali koloniju Plymouth koja se razlikovala od kasnije osnovanih puritanskih kolonija oko Bostona (Kolonija Zaljeva Massachusetts), a na kraju su se 1691. sve te kolonije udružile.

## Ekonomija

Uz zaljev leže brojna brodogradilišta i industrijski pogoni, koji su uglavnom koncentirani oko Bostona. Zaljev je gusto naseljen, ali je rt Cod turistička oaza, rivijera sjeveroistočne obale Atlantika, na kom se nalazi Nacionalni park (Cape Cod National Seashore) osnovan 1961.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Massachusetts Bay'' na portalu Encyclopædia Britannica
Vlak bez voznog reda

***Vlak bez voznog reda*** je jugoslavenski film iz 1959. godine i debitantsko ostvarenje redatelja Veljka Bulajića. Film je dobitnik Velike zlatne arene za najbolji film na Festivalu igranog filma u Puli, te je nominiran za Zlatnu palmu na Filmskom festivalu u Cannesu. Pored De Sanctisovog Cesta duga godinu dana (1957) i ovaj Bulajićev film se smatra najboljim ostvarenjma "jugoslavenskog neorealizma".

## Radnja

Nakon drugog svjetskog rata u Jugoslaviji organiziraju se migracije siromašnog seoskog stanovništva dalmatinske zagore u bogate i plodne panonske krajeve.
Cijelo jedno selo putuje vlakom na novu životnu destinaciju. Predvodi ih partizanski oficir (Stole Aranđelović). Film prati putovanje i životne priče ljudi koji napuštaju vjekovna ognjišta u potrazi za boljim životom.

## Uloge

## Nagrade i nominacije
* Nominacija za Zlatnu palmu u Cannesu.
* Osvojene 3 nagrade na Festivalu igranog filma u Puli (najbolji film, najbolji scenarij, nagrada publike).

## Reference

## Vanjske veze
*