open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lista careva Svetog Rimskog Carstva

Sveto Rimsko Carstvo nastaje 843. godine Verdunskim sporazumom kada su unuci Karla Velikog podijelili Franačku državu. Ludvig Njemački dobio je istočni dio države koji se prozvao Istočna Franačka. Od te države nastala je buduća Njemačka, a njezini vladari su ubrzo postali i carevima Svetog Rimskog Carstva. Budući da su njemačke zemlje činile najveći dio Carstva ono se krajem srednjeg vijeka počelo nazivati **Sveto Rimsko Carstvo Njemačkoga naroda** (Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation). U popisu neće biti navedeni mnogobrojni protukraljevi koji nisu imali stvarnu vlast. Gotovo svi vladari u srednjem vijeku bili su prvo izabrani i okrunjeni za kralja, a tek poslije za cara Svetog Rimskog Carstva. Zato je to posebno naznačeno. 

## Titule i nazivi
* *Rex Romanorum* (njem. *Römischer Kaiser*)
* *Rex Germanorum*

## [[Karolinzi]]

## [[Konradini]]

## [[Otonska dinastija]]

## [[Salijska dinastija]]

## [[Lotar III Saksonac|Supplinburg]]

## [[hohenstaufen|Staufen]]

## [[Welf (dinastija)|Welfi]]

## [[Staufen]]

## [[:wikt:interregnum|Interregnum]]

## Različite dinastije

## [[Habsburgovci]]

## [[Wittelsbach]]

## [[Habsburg|Habsburg-Lothringen]]
47. pr. n. e.

__NOTOC__

Godina **47. pne.** je bila godina predjulijanskog rimskog kalendara. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Kalenija i Vacinija** illi, nešto rjeđe, **godina 707. ''[[Ab urbe condita]]***. Izraz 47. pne. (prije Krista) se za ovu godinu počeo koristiti u ranom srednjem vijeku, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] u Evropi postala uvriježena metoda za imenovanje godina.





== Događaji ==
* [[Rimska Republika|Rimskom Republikom]] upravljaju [[konzul]]i [[Quintus Fufius Calenus|Kvint Fufije Kalen]] i [[Publius Vatinius|Publije Vacinije]].
* februar (?) - [[Bitka na Nilu (47. pne.)|Bitka na Nilu]] u kojoj rimski vojskovođa [[Julije Cezar]] zajedno sa svojom saveznicom i ljubavnicom, [[Drevni Egipat|egipatskom]] kraljicom [[Kleopatra VII od Egipta|Kleopatrom VII]] nanosi poraz snagama suparničke kraljice [[Arsinoja IV od Egipta|Arsinoje IV]]. Cezar nakon toga deblokira opkoljeni garnizon u [[Aleksandrija|Aleksandriji]] okončavši time [[Aleksandrijski rat]].
* proljeće - Cezar se dva mjeseca odmara od [[Cezarov građanski rat|rata]] krstareći Nilom u Kleopatrinom društvu.
* maj - [[Bitka kod Zele]] u kojoj Cezar tuče [[Bosporsko Kraljevstvo|bosporsko]]-[[Pontsko Kraljevstvo|pontskog]] kralja [[Farnak II od Ponta|Farnaka II]], te koju lakonski opisuje znamenitom rečenicom *veni, vidi, vici''.
* Kleopatra VII proglašava svog mlađeg brata Ptolemeja XIV nominalnim suvladarom.
* august - Nakon što se vratio u Rim, Cezar guši pobunu svojih nezadovoljnih veterana.
* Feng Yuan postaje supruga kineskog cara Yuana iz dinastije Han.
* oktobar - Cezarov građanski rat: Cezar započinje invaziju Afrike, koja je pod Metelom Scipionom i Labijenom postala glavno uporište optimata.

## Rođenja
* 23.6. – Princ Cezarion od Egipta, kasnije faraon Ptolemej XV (u. 30. pne.)
* Marko Antonije Antil, sin Marka Antonija i Fulvije (u. 30. pne.)

## Smrti
* 13.1. – Faraon Ptolemej XIII od Egipta (utopljen u Nilu) (r. 62. pne./61. pne.)
* Farnak II, kralj Bospora i Ponta
Tavor

**Tavor** ili **Tabor** (, ) je izdvojena planina visine 588 metara u istočnom delu Izraelske doline, u donjoj Galileji, 9&nbsp;km jugoistočno od Nazareta. U hrišćanstvu se poštuje kao mesto Preobraženja Gospodnjeg. Na vrhu planine, postoje dva aktivna manastira: pravoslavni i rimokatolički. U svakom od njih veruju da je izgrađen na mestu Preobraženja.

## Poreklo imena

Tavor (*Taboureau*) znači centralna kupola prostora. Tavorska gora je potpuno odvojena od lanca planina i zaobljen od baze do vrha, pa otuda ime. Gora Tavor se često uzima kao primer uzvišenog i veličanstvenog. Dakle, Prorok Jeremije poredi egipatskog cara, njegovu slavu i moć među narodima, sa Tavorom između planina (Jer 46:18).

## Historija

Novi Tabor se pominje u Bibliji kao granica zemljišta tri plemena Izrailjevih: Zavulonova, Isaharova i Nefalimova (Nav 19:22). Vrh planine Tavor je od Antioha Velikog (218. pne.) pa sve do rimskog osvajanja i uništenja Jerusalima bio utvrđeni grad. Tradicionalne crkvene zajednice od davnina priznaju goru Tavor za goru Preobraženja, iako se ime planine ne spominje u jevanđeljima.
Berbatovo

**Berbatovo** je naselje u Opštini Palilula, jednoj od gradskih opština Niša. Prema popisu iz 2002. bilo je 364 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 367 stanovnika).

## Demografija
U naselju Berbatovo živi 324 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 49,3 godina (48,1 kod muškaraca i 50,5 kod žena). U naselju ima 160 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,28.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Kvint Fufije Kalen

**Kvint Fufije Kalen** (*Quintus Fufius Calenus*, ? - 40. pne.) bio je rimski političar i vojskovođa iz doba kasne Republike.

Godine 61. pne. je kao tribun bio jedna od ključnih ličnosti za oslobađajuću presudu Klodiju u procesu za svetogrđe na svetkovini Bona Dee. Godine 59. pne. je služio kao pretor, a potom kao oficir u Julije Cezar|Cezarovoj vojsci u galskom i građanskom ratu. Godine 48. pne. je njegov pokušaj da Cezarovim snagama u Grčkoj dovede pojačanja propao kada mu je flotu zarobio pompejanski admiral Bibul.

Poslije pobjede kod Farsala, Cezar je isposlovao da Kalen postane konzul za 47. pne. Nakon Cezarove smrti 44. pne. i raskola u cezarovskoj stranci, Kalen se priključio Marku Antoniju, postavši neprijatelj Oktavijana. Neprijateljstvo je zadržao i nakon sklapanja Drugog trijumvirata te se 40. pne. spremao s legijama marširati na Rim protiv Oktavijana. Prije toga je umro, a njegov sin je mirno predao legije Oktavijanu.

## Izvori
* Caesar, *B.G.* viii. 39; *B.C.* i. 87, iii. 26
* Cicero *Philippicae*, viii. 4.
* Oxford Classical Dictionary
Publije Vacinije

**Publije Vacinije** (*Publius Vacinius*, 1. vijek pne.) bio je rimski političar iz vremena kraja Republike.

Godine 63. pne. je služio kao kvestor, a godine 59. pne. kao tribun, kada se istakao kao jedan od najvatrenijih sljedbenika Julija Cezara. Upravo na njegov prijedlog je Cezar dobio prokonzulstvo Cisalpinske Galije i Ilirika, koje mu je poslužilo kao baza za galske ratove. Godine 55. pne. je služio kao pretor, a tom prilikom mu je suđeno zbog korupcije gdje ga je branio Ciceron, usprkos osobnih antipatija.

Vacinije je nakon toga služio kao Cezarov oficir u Galiji, a potom u građanskom ratu. Tokom rata je kao Cezarov izaslanik predao mirovnu ponudu Pompeju. Pred bitku kod Farsala 48. pne. je branio Brindizij od eventualnog pomepjanskog napada.

Za zasluge ga je Cezar godine 47. pne. nagradio mjestom konzula. Godine 46. pne. je poslan u Ilirik, gdje je pobijedio pompejansku vojsku Marka Oktavija. Tamo je ostao do 44. pne. kada su, nakon Cezarovog ubistva, njegovi vojnici prešli na stranu Bruta. Posljednji put se spominje u decembru 43. pne. kao osoba kojoj je priređen trijumf.

## Reference
Gabinije

**Gabinije** (*Gabinius*) je ime nekoliko historijski ličnosti iz antičkog perioda:

* Aulus Gabinius, rimski konzul 58. pne.
* Publius Gabinius Capito, rimski političar, sljedbenik Katilione
* Publius Gabinius Secundus Chaucius (ili Cauchius), rimski general pod carem Klaudijem
* Gabinius, kralj germanskog plemena Quadi, ubijen po naređenju cara Valentijana I oko 374.

U fikciji se Gabinius može odnositi na:
* Cnaeus Gabinius Capito u rimskoj Britaniji, spomenut kao predak Lorda Northama u Lovecraftovoj priči "The Descendant".
Aleksandar od Judeje

**Aleksandar** (gr. ****, ? - 48./47. pne.) ili **Aleksandar Makabejac** bio je judejski princ iz hasmonejske dinastije.

Bio je najstariji sin judejskog kralja Aristobula II. Bio je oženjen za Aleksandru Makabejku, kćer svog strica Hirkana II. Njihova kćer je bila hasmonejska princeza Marijamna.

Godine 63. pne. ga je, zajedno sa ocem, prilikom osvajanja Jeruzalema zarobio rimski vojskovođa Pompej te poslao kao taoca u Rim. Za razliku od oca, Aleksandar je na putu uspio pobjeći, a godine 57. pne. je digao ustanak u Judeji, zbog čega se njegov stric i nominalni vladar Judeje Hirkan II obratio za pomoć Rimljanima. Aleksandrovi ustanici su iste godine poraženi od Marka Antonija. Aleksandru je, međutim, uz posredovanje majke, dozvoljeno da ode u egzil. Sljedeće je godine, međutim, koristeći zauzetost rimskog guvernera Aula Gabinija u Egiptu, ponovno digao ustanak i masakrirao sve Rimljane koje je našao u Judeji, natjeravši preživjele da utočište pronađu u utvrđenju na brdu Gerizim. Nakon što je odbio novu mirovnu ponudu od Gabinija, poražen je na planini Tabor prilikom čega su Rimljani masakrirali 10.000 njegovih sljedbenika. Novi je ustanak, pak, izbio nakon katastrofalnog rimskog poraza kod Kare 53. pne. ali je već sljedeće godine ugušen od Kasija.

Aleksandar je novu priliku za ustanak dobio izbijanjem građanskog rata u Rimu 49. pne. Julije Cezar je iz zatočeništva pustio Aristobula II u namjeri da Judeju stavi na njegovu stranu. Aristobul je, međutim, na putu otrovan, dok je Pompej uspio zarobiti Aleksandra te ga pogubiti u Antiohiji.

## Reference

## Vanjske veze
* Egyptian family trees including Alexander Maccabeus
Supruga Feng Yuan

**Supruga Feng Yuan** (馮媛, carska titula *Zhaoyi* (昭儀)) (? - 6. pne.) bila je kineska carska supruga za vrijeme dinastije Han. Bila je omiljena supruga cara Yuana, poznata po skromnosti ali i spremnosti da za svog supruga žrtvuje život. Njen status kod cara je izazvao ljubomoru suparnice Fu koja je godinama nakon Yuanove smrti orkestrirala zavjeru, natjeravši Feng Yuan da izvrši samoubistvo.
Bitka na Nilu (47. pr. n. e.)

**Bitka na Nilu** se odigrala za vrijeme Aleksandrijskog rata početkom 47. pne. između rimske vojske pod Julijem Cezarom i dijela egipatske vojske pod Kleopatrom VII na jednoj, te egipatske vojske pod kraljem Ptolemejem XIII i Arsinojom IV na drugoj strani. U njoj je Cezar, iskoristivši dolazak pojačanja pod Mitridatom od Pergama, odnio pobjedu nakon koje se Ptolemej XIII utopio prilikom pokušaja bijega, a Arsinoja pala u zarobljeništvo. Time je rat riješen u korist Cezara i njegove ljubavnice Kleopatre, koja je postala jedinom kraljicom Egipta.
Bitka kod Zele

**Bitka kod Zele** se odigrala godine 47. pne. između rimske vojske pod Julijem Cezarom na jednoj i bosporsko-pontske vojske kralja Farnaka II na drugoj strani. U njoj je Cezar, usprkos brojčane inferiornosti, ali zahvaljujući visokoj profesionalnosti i iskustvu svog trupa, lako odnio pobjedu, okončavši tako Farnakov pokušaj da u metežu građanskog rata koji je pogodio Rim obnovi imperij svog oca Mitridata Velikog. Farnak je pobjegao na Krim, ali ga je tamo ubio jedan od pobunjenih komandanata.

Bitka je najpoznatija po lakonskim riječima kojima je Cezar izvijestio Senat o svom pohodu - Veni, vidi vici (Došao, vidio, pobijedio).
Veni, vidi, vici

***Veni, vidi, vici*** (srpskohrvatski: ***Dođoh, vidjeh, pobijedih***) latinska je fraza, odnosno najpoznatija izreka rimskog državnika i vojskovođe Gaja Julija Cezara.

Upotrijebio ju je u svojem izvještaju rimskom Senatu o svojoj neočekivano brzoj pobjedi nad pontskim kraljem Farnakom II. godine 47. pne. Ta izreka nalazi se i u Cezarovu djelu *[[Commentarii de bello Gallico|De bello Gallico]]* (*O Galskom ratu*), a danas se upotrebljava kad se želi reći da se nešto neočekivano lako i brzo napravilo ili kad se neočekivano brzo i lako riješio neki problem.
Dobrota (naselje)

**Dobrota** je gradsko naselje u opštini Kotor u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2003. bilo je 8.169 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 7.283 stanovnika).

Smeštena u neposrednoj blizini drevnog grada Kotora sa pogledom prema Vrmcu i Prčnju. Šetalište u Dobroti vodi nekoliko kilometara uz obalu.

Najmnogoljudnije je naselje u opštini Kotor. Proteže se od Kotora, sa kojim je srasla na jugu, i do naselja Ljuta i istoimene reke na severu, gde se nalazi i severna granica gradskog područja Kotora, u dužini od 7 kilometara. Naselje se prvi put spominje u spisima kotorskog arhiva 1260. godine, kao *Dabrathum*, zatim *Dobrotha*, iz čega se izvodi današnji naziv. Naselje Dobrota formiralo se od tradicionalnih celina nastalih spuštanjem pojedinih bratstava sa prvobitno viših delova na obalu, oko ranijih i sadašnjih crkava.

## Historija
Dobrota je doživela svoj preporod u XVII i XIX vijeku kada je imala najviše brodova u Boki. Status pomorskog naselja dobila je 1717. godine. U to vreme podignute su i poznate palate dobrotskih porodica kao što su: Radimir, Dabinović-Kokot, Tripković, Ivanović, Radoničić, Milošević i dr.

## Spomenici kulture
 
Među spomenicima kulture, osim sačuvanih toponima ilirskog porekla i materijalnih ostataka iz doba Rimljana, treba spomenuti crkvu Sv. Ilije iz XII veka, u neposrednoj blizini zgrade Zavoda za biologiju mora i Gospe od Milosrđa iz XIV veka. Svojom monumentalnošću posebno se ovde ističe crkva sv. Eustahija iz XVIII veka. Crkva Sv. Eustahija podignuta je 1773. godine u neposrednoj blizini ranije crkve, sa zvonikom iz prve polovine XIX veka. Unutrašnjost crkve je rađena u baroknom stilu, sa oltarima pojedinih dobrotskih porodica. U ovoj crkvi se čuvaju dela Paola Veroveza, Frana Potence, Karla Dalcija i dr. poznatih majstora. Posebno je zanimljiva i zbirka sa 52 komada čuvene dobrotske čipke iz XVII i XVIII veka. Oltar ove crkve od pre desetak godina krasi i impozantan mozaik površine stotinak kvadrata, a rad je istaknutog hrvatskog umetnika Ede Murtića. Župnik ove crkve je do svoje smrti 2006. godine bio Don Branko Sbutega. U Dobroti se nalazi i crkva Sv. Mateja, sagrađena 1670. godine na temeljima ranije srednjovekovne crkve. Izgrađena je u baroknom stilu. U crkvi se čuvaju barokni mermerni oltari, kao i čuvena slika Đovani Belinija „*Bogorodica sa detetom*“.

## Demografija
U naselju Dobrota živi 6.256 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,5 godina (35,4 kod muškaraca i 37,5 kod žena). U naselju ima 2649 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,03.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je heterogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
Soja

**Soja** (Glycine max (L.) Merr.) je biljna vrsta koja pripada familiji Fabaceae. Centar porekla ove biljne vrste je Kina. Prvi istorijski, pisani, navodi o soji potiču iz 3000 godine pne. Pored pirinča, pšenice, ječma i prosa, soja je jedan od glavih useva koji su značajno doprineli opstanku kineske civilizacije. Soju popularno još i nazivaju kineska krava.

Prvih 3.000 godina, soja se nije puno udaljila od svog centar porekla. Početkom nove ere, soja se širi na teritorije današnje južne Kine, Koreje i Japana koji se smatraju sekundarnim centrima porekla. Razvojem pomorskog saobraćaja u 18. veku nove ere, soju polako upoznaju druge civilizacije i pojavljuje se u botaničkim baštama u Evropi i Americi. Smatara se da je soju u Ameriku doneo Bendžamin Frenklin. Novija istorija soje počinje u 19. veku u Americi odakle započinje širenje po celom svetu i soja zuzima značajno mesto u modernoj poljoprivredi. U modernoj istorije soje važna su još dva događaja. 1996. godine na tržištu se pojavila prva genetički modifikovana soja (otporna na totalni herbicid glifosat) i 2002. godine soja prvi put napušta planetu zemllju - na međunarodnoj svemirskoj stanici proizvedene su eksperimentalne količine soje kao potencijalne hrane na svemirskim putovanjima.

Osnovi razlog gajenja soje jeste povoljan hemijski sastav zrna. Naime, u zrnu soje nalazi se između 35 i 40% proteina i oko 20% ulja što ga čini veoma povoljnom sirovinom za ishranu ljudi i životinja. Proteini soje sadrže sve esencijalne aminokiseline u dovoljnoj količini tako da prerađevine od soje predstavljaju kvalitetnu hranu. Sojino ulje ne spada u grupu visokokvalitetnih ulja (kao maslinovo i suncokretovo) zbog veće količine polinezasićenih masnih kiselina i manjeg udela oleinske kiseline. Pored ulja i proteina u zrnu soje nalaze i druga fiziološki aktivna jedinjenja kao što su izoflavoni, fitosteroli, saponini, fitinska kiselina koji imaju povoljan uticaj na zdravlje ljudi. Takođe u zrnu soje nalaze se i neke antinutritivene materije kao što su inhibitori proteaza (termičkom obradom zrna soje ove materije se neutrališu) i nesvarljivi oligosaharidi. Spisak proizvoda koji se dobijaju od soje je dugačak i pored raznih prehrambenih proizvoda i aditiva, soja je sirovina u indistriji gume, boja, lakova, lepkova, farmaceutskoj industriju sve popularnija sirovina za biodizel. Proteini soje čine oko 2/3 svetske proizvodnje biljnih proteina dok 1/3 biljnih ulja potiče od soje.


File:So_3.jpg
File:Lait-soya-soja-beans-legumineuse-Pixabay.jpg
File:Kalo_Bhatmas.jpg
File:Soybean Oil, Meal and Beans (10059732523).jpg
File:Soy_powder.jpg
Cezarion

**Ptolemej XV Filopator Filometor Cezar** (23. jun 47. pne. – 23. augustr 30. pne.), poznat pod nadimku **Cezarion** (Mali Cezar) (grčki: **Πτολεμαῖος ΙΕʹ Φιλοπάτωρ Φιλομήτωρ Καῖσαρ**, **Καισαρίων**, *Ptolemaĩos Philopátōr Philomḗtōr Kaĩsar*, *Kaisaríōn*) bio je posljednji kralj Drevnog Egipta, posljednji vladar Ptolemejske dinastije i, prema antičkim navodima, jedini biološki sin rimskog državnika Julija Cezara, po kome je i dobio nadimak. Majka mu je bila egipatska kraljica Kleopatra VII koja ga je, kao dijete, proglasila svojim suvladarom. Nakon njene smrti 30. pne. je nakratko postao jedini kralj Egipta, ali je nakon nepunih mjesec dana ubijen po naređenju Cezarovog posinka i službenog nasljednika Oktavijana.

Plutarh kaže da je Cezariona majka poslala u Indiju "s velikim blagom", ali da ga je "tamo učitelj Rodon (...) nagovorio da se vrati [u Egipat] zato što ga je [Oktavijan] Cezar pozvao da preuzme vlast. Oktavijan je zauzeo grad Aleksandriju 1. kolovoza 30.pne., što označava službeno pripajanje Egipta rimskoj državi. Otprilike u to vrijeme umrli su Marko Antonije i Kleopatra, za koje se tradicionalno vjeruje da su izvršili samoubojstvo, premda su neki sugerirali i da su bili ubijeni. Pojedinosti Plutarhove priče uglavnom su osporene i povjesničari ih danas ne uzimaju doslovno. Cezarionovi skrbnici, uključujući i njegova učitelja, i sami su bili namamljeni lažnim obećanjima o milosti pa su ga vratili u Aleksandriju ili su ga jednostavno izdali; vijesti o tome su nejasne.

## Preci

**Preci Cezariona **





## Povezano
* Ptolemejska dinastija
* Gens Julia
* Kralj kraljeva
* Sin Božji

## Izvori

## Vanjske veze

* Ptolemy XV Caesarion  entry in historical sourcebook by Mahlon H. Smith
Umka

**Umka** je gradsko naselje u opštini Čukarica u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 5292 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 5005 stanovnika).

## Demografija
U naselju Umka živi 4229 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,2 godina (38,9 kod muškaraca i 41,4 kod žena). U naselju ima 1795 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,95.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

{| width="50%" style="background:transparent; "
| valign="top" width="50%" style="border:1px solid gray; " |


:*Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka*



| valign="down" width="50%" |

## Gradski prevoz
U ovo naselje nema autobusa koji dolazi direktno na Umku vec 551 koji sa Savskog trga odlazi u Sremcicu, kroz naselje prolazi više gradskih i prigradskih autobuskih linija: 553, 860, 551.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Palić

**Palić** () je gradsko naselje u opštini Subotica u Severnobačkom okrugu, izletište, lečilište i jezero, sedam kilometara udaljeno od Subotice. Nekada se na Palić išlo tramvajem još od 1897, ali je on ukinut 1972, pa se danas može ići kolima, autobusom, biciklom ili peške.

Prema popisu iz 2002. bilo je 7745 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 7375 stanovnika).

## Geografija
Zapadni deo Palićkog jezera dodiruje južno predgrađe Subotice, poznato po imenu Senćanska kapija. Jezero je dubine do 2 metra i zbog velikog broja algi izrazito zelene boje. Nastalo na granici lesa i peska, ovo slatinasto jezero je dobilo svoje ime po pustari Palij. Iz jezera je u 18. veku vađena soda, jer je jezero nekad bilo slano, pa se zato veruje da je Palić ostatak Panonskog mora. Po legendi, tu je pastir Pavle napajao stoku.

Jezersko blato je lekovito, pa je 1845. izgrađeno kupatilo i Palić je postao i banja. Polovinom 19. veka, na severnoj obali je zasađen prelep park, izgrađeni su hoteli, i tu su još tada imućni Subotičani gradili letnjikovce.

Istovremeno sa završetkom gradnje Gradske kuće u Subotici 15. septembra 1912. godine, otvoreno je novoizgrađeno kupalište sa objektima po kojima se Palić i danas prepoznaje — vodotoranj, Velika terasa i ženski i muški štrand.

Hemijska industrija „Zorka“ je svoje otpadne vode izlivala u Palić godinama, što je dovelo do pomora ribe i potpunog zagađenja jezera. 1970ih jezero je isušeno, odnet zagađeni mulj i ponovo napunjeno. Izlivanje otpadnih voda iz „Zorke“ je ovoga puta išlo preko filtera za koje se uskoro ustanovilo da su nedovoljnog kapaciteta. Jezero je na kraju ipak spasla kriza, smanjenje ili gašenje proizvodnje zagađivača, pa je jezero ponovo zablistalo u svom punom sjaju.

## Demografija
U naselju Palić živi 6326 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 40,8 godina (39,4 kod muškaraca i 42,1 kod žena). U naselju ima 2747 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,71.

Stanovništvo u ovom naselju je veoma nehomogeno, a u poslednja tri popisa primećen je porast broja stanovnika.

## Povezano
* Palićko jezero
* Zoološki vrt Palić

## Napomene
→ * - Podaci za površinu i gustinu naseljenosti dati su zbirno za katastarsku opštinu Palić, na kojoj se nalaze tri naselja, Palić, Hajdukovo i Šupljak.

## Reference

## Vanjske veze

* Turističke informacije - opštinska turistička organizacija
* Palić na Google Maps
* Mape, aerodromi i vremenske prilike na (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Vinski Dvor 
* Elitte Palić
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Svrljig

**Svrljig** (do 1904. **Derven**) je gradsko naselje u opštini Svrljig u Nišavskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 7705 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 7421 stanovnika).

## Demografija
U naselju Svrljig živi 16247 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,3 godina (37,3 kod muškaraca i 39,2 kod žena). U naselju ima 2428 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,17.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

{| width="50%" style="background:transparent; "
| valign="top" width="50%" style="border:1px solid gray; " |


:*Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka*



| valign="down" width="50%" |

## Značajne osobe
* Zlata Petković, glumica
* Miroslav Tošić, poznati šahista
* Miljan Manić, internacionalni rukometaš
* Miloš Krstić, fudbaler
* Milija Miletić, političar
* Srba Mitrović, pisac
* Igor Stefanović, fudbaler
* Mihailo Ristić, vojno lice, oficir

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanična prezentacija opštine Svrljig
* Svrljiške novine
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
* Svrljig Forum
Velika Moštanica

**Velika Moštanica** je naselje u opštini Čukarica u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 3210 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 3084 stanovnika). Naselje je povezano sa drugim delovima Beograda linijama gradskog prevoza: 551 (Glavna železnička stanica - Velika Moštanica), 513 (Sremčica - Velika Moštanica) i 865 (Banovo brdo - Velika Moštanica).

## Demografija
U naselju Velika Moštanica živi 2649 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,9 godina (41,2 kod muškaraca i 42,7 kod žena). U naselju ima 973 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,30.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Marko Antonije Antil

**Marko Antonije Antil** (*Marcus Antonius Antyllus*, 47. pne. - 1. august 30. pne.), poznat i kao **Marko Antonije Mlađi** (*Marcus Antonius Minor*) bio je rimski plemić, najpoznatiji kao sin Marka Antonija i Fulvije.

Gotovo cijeli život je proveo u Ateni, na očevom dvoru. Za vrijeme Drugog trijumvirata je bio zaručen za Juliju Stariju, kćer Oktavijana. Zaruke su razvrgnute nakon što su Antonije i Oktavijan prestali biti saveznici. Oca je pratio u Aleksandriju na Kleopatrin dvor.

Po završetku rata Zapada i Istoka i Oktavijanovoj okupaciji Aleksandrije, Antila je Oktavijanu na prevaru izdao njegov učitelj Teodor. Mladić je nakon toga pogubljen, ali je potom i sam Teodor razapet na križ kada je Oktavijan otkrio da je ukradena ogrlica koju je Antil stalno nosio sa sobom. Antilovoj polubraći je, pak, Oktavijan poštedio život i dao na usvajanje sestri Oktaviji.

## Preci



## Izvori
* http://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Plutarch/Lives/Antony*.html
Kleopatra Selena I

**Kleopatra Selena I** (grč. Κλεοπάτρα Σελήνη, ubijena 69. god. pre n.e.) bila je ćerka Ptolemeja VIII Fiskona i njegove bratičine Kleopatre III . Kasnije je udata za brata Ptolemeja IX Latira, a nakon toga, bila je supruga čak trojice vladara iz dinastije Seleukida.

Prvobitno se zvala samo Selena, a vladarsko ime Kleopatra uzele je kada se, po nalogu majke Kleopatre III, udala za Ptolemeja IX Latira 115. god. pre naše ere. Za razliku od većine ptolemejskih kraljica, Kleopatra Selena nije bila proglašena za savladarku svog muža. Ptolemeju Latiru rodila je Bereniku III i još dva sina, pri čemu su obojica nosili dinastičko ime Ptolemej. Moguće je da je među njihovim sinovima bio Ptolemej XII Aulet.

Usled dinastičkih sukoba 107. godine Ptolemej Latir i njegova porodica morali su da napuste Egipat i sklone se na Kipar. Ptolemej Latir je tamo okupio vojsku i otišao u južnu Siriju odakle je želeo da napadne Egipat. Kleopatra III je pak sklopila savez sa jednim od zavađenih seleukidskih kraljeva, Antiohom VIII Gripom. Tada je, zarad interesa svoje majke, Kleopatra Selena udata za Antioha Gripa, koji je bio udovac.

U Siriji je građanski rat između Antioha Gripa i njegovog polubrata Antioha IX Kizičkog trajao dugo i iscrpeo je Seleukidsko carstvo. Antioh VIII je 96. pre n.e. ubijen u Antiohiji, Antioh IX je tada uzeo Kleopatru Selenu za ženu. Međutim, ovaj brak nije trajao dugo pošto je već 95. pre n.e. Antioh poginuo u borbi sa Seleukom IV Epifanom, starijim sinom Antioha VIII Gripa. Na kraju, Kleopatra Selena se udala za svog pastorka Antioha X Euseba, sina Antioha VIII i Kleopatre IV. U ovom braku Kleopatra Selena je rodila dva sina od kojih je jedan bio budući Antioh XIII Azijski.

Kleopatra Selena je 90. ili 83. god. pre n.e. ostala udovica po treći put, a kada je 80. god. pre n.e. u Aleksandriji ubijen Ptolemej XI Aleksandar II ona je ostala jedini legitimni predstavnik dinastije Ptolemejida. Aleksandrinci su izabrali za kralja Ptolemeja XII Aueleta, koji je najverovatnije bio nezakoniti sin nekog od ptolemejskih kraljeva. Kleopatra Selena je tada uputila svoja dva sina u Rim da zatraže podršku rimskog senata u osvajanju egipatskog prestola, ali su se mladići vratili dve godine kasnije neobavljenog posla. Najzad, jermenski kralj Tigran Veliki je 69. zauzeo grad Ptolemejidu, opljačkao grad i odveo Kleopatru Selenu u zarobljeništvo. Stara kraljica je ubrzo ubijena u Seleukiji. Njen sin Antioh XIII pokušao je da ujedini stare seleukidske posede, ali je Sirija već 63. god. pre n.e. pretvorena u rimsku provinciju.

## Izvori
* Felix Stähelin: *Kleopatra 22*. In: *Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft*, vol. XI 1, 1921, col. 782-784.
* J. Whitehorne, *Cleopatras*, 1994, pp.&nbsp;164–173
Fulvija

**Fulvija Flaka Bambula** (*Fulvia Flacca Bambula*, cca. 83. pne. &ndash; 40. pne.), najčešće spominjana jednostavno kao **Fulvija**, bila je rimska plemkinja iz vremena kasne Republike. Poznata je po tome što je bila udana za tri uticajna popularska političara svog doba - Publija Klodija Pulhera, Gaja Skribonija Kuriona i Marka Antonija - preko kojih je pokušala ostvariti vlastite političke ambicije, a pred kraj života uspjela pokrenuti čak i oružani sukob koji je po njoj dobio ime Fulvijin rat. Čak i njeni suvremenici su priznali njenu važnost, tako da je postala prva ne-mitološka Rimljanka čiji se lik pojavljuje na kovanicama.

## Reference

11 Sallust, Jugurthine War.
* Christian Settipani. *[[:fr:Continuité gentilice et continuité sénatoriale dans les familles sénatoriales romaines à l'époque impériale (Christian Settipani)|Continuité gentilice et continuité sénatoriale dans les familles sénatoriales romaines à l'époque impériale]]*, 2000

## Literatura
* C.L. Babcock, ''The Early Career of Fulvia'', American Journal of Philology 86 (1965), 1 - 32.
* L. Fezzi, *Il tribuno Clodio*, Roma-Bari 2008.
* W. Smith, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, v. 2, pp. 187-188 .
* G. Traina, *Marco Antonio*, Roma-Bari 2003.
* C. Virlouvet, *Fulvia, la pasionaria*, in A. Fraschetti (ed.), *Roma al femminile*, Roma-Bari 1994.
* Kathryn E. Welch, ''Antony, Fulvia and the Ghost of Clodius in 47 B.C.'', Greece and Rome, Second Series, Vol. 42, No.2 (Oct., 1995), pp.&nbsp;182–201.
* Eleanor G. Huzar, ''Mark Antony: Marriages vs. Careers'', The Classical Journal, Vol. 81, No. 2 (Dec.,1985-Jan.,1986), pp.&nbsp;97–111.
* Allison Jean Weir, ''A Study of Fulvia'', Classics Graduate Theses, Published by Queen's University, 2007.

## Povezano
* Iullus Antonius
* Marko Antonije
* Oktavijan August
* Publius Clodius Pulcher
* Peruzinski rat
Kačarevo

**Kačarevo** je gradsko naselje u Južnobanatskom okrugu, Srbije, koje pripada opštini Pančevo. Nalazi se 18 km severozapadno od Beograda.

## Historija
*(Franzfeld)* - Kačarevo po Vojnom planu i matematičkih razmera je 1791. godine izgradio *(Kaiser Leopold II)* i u tadašnje nove kuće preselio je Nemce.

U Kačarevo su se 1792. godine doselili nemački doseljenici. Tada je selo nosilo ime *Franzfeld*, po austrijskom caru Franzu II. Od 1918. do početka Drugog svetskog rata, mesto je nosilo ime Kraljevićevo. Za vreme okupacije 1941.-1944, Nemci su ponovo svome selu vratili ime Franzfeld. U Kačarevu 4.10. 1944. godine, Sovjetska oklopna jedinica ušla je u tadašnji "Franzfeld". Dva dana posle dolaska Sovjeta osniva se prvi Narodno oslobodilački odbor. Odbor je morao da obezbedi državne zgrade i kuće Nemaca. U novembru mesecu 1944. formirana je vojna stanica koja je preuzela svu vlast u selu. Vojna stanica je od sve zemlje u ataru formirala poljoprivredno dobro, a pokretnu imovinu je stavila pod upravu narodnih dobara. U aprilu mesecu 1945. godine po naređenju vojne stanice, svo nemačko stanovništvo je smešteno u logor na kraju sela. Vojna stanica je počela da vrši pripreme za dolazak kolonista. Konfiskovala je svu nemačku imovinu i smestila u nekoliko magacina u selu, da bi se kada kolonisti dođu ta imovina njima podelila. Kasnije je selo dobilo svoje današnje ime po narodnom heroju Svetozaru Kačaru, Svetozarova majka je kolonizirana iz Bosne u Kačarevo. 1921. godine 97,7% stanovništva činili su Nemci. Prema poslednjem popisu iz 2002. godine Kačarevo ima 7.604 stanovnika. Većinu čine Srbi koji su se doselili iz Bosne, Krajine, Like i Dalmacije. 20% stanovništva čine Makedonci, koji su 1971. činili 41% stanovništva.

Od 1989. godine u Kačarevu se svake godine u Hali sportova održava slaninijada.

## Demografija
Prema popisu iz 2002. bilo je 7624 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 8103 stanovnika).

U naselju Kačarevo živi 6084 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,8 godina (38,1 kod muškaraca i 39,3 kod žena). U naselju ima 2411 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,16.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanična prezentacija mesne zajednice Kačarevo - www.kacarevo.org.rs 
* Skola fudbala - Fudbalski klub "AS Kacarevo" - www.fc-as.org.rs 
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
* http://www.franzfelder.de/geschichte/gruendungsurkunde.htm
Julija Antonija

**Julija Cezaris** (*Julia Caesaris*, 104. pne. - iza 39. pne.), poznatija kao **Julija Antonija** (*Julia Antonia*) bila je rimska plemkinja iz vremena kasne Republike, najpoznatija kao majka Marka Antonija.

Bila je kćer konzula Lucija Julija Cezara III i sestra Lucija Julija Cezara IV, odnosno u srodstvu sa Julijem Cezarom. Prvi put se udala za Marka Antonija Kretika i rodila mu tri sina: Marka, Gaja i Lucija. Nakon muževe smrti se preudala za Publija Kornelija Lentula Suru, koji je godine 63. pne. pogubljen zbog sudjelovanja u Katilininoj zavjeri.

Godine 43. pne. je za vrijeme proskripcija Drugog trijumvirata sakrila brata Lucija i spriječila njegovu likvidaciju. Godine 40. pne. je za vrijeme Peruzinskog rata, u kome je njen sin Lucije pokušao samostalno zavladati Rimom, usprkos dobrog postupanja od strane Oktavijana, napustila Rim kako bi se priključila sinu Marku.

## Izvori
* Plutarh - *Antonije*
* http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/1748.html
Marko Antonije Kretik

**Marko Antonije Kretik** (*Marcus Antonius Creticus*, cca. 115. pne.? - 71. pne.?) bio je rimski političar i vojskovođa iz vremena kasne Republike, najpoznatiji kao biološki otac Marka Antonija.

Bio je sin Marka Antonija Oratora. Oženio se za Juliju Antoniju, s kojom je imao tri sina: Marka, Gaja i Lucija.

Godine 74. pne. je izabran za pretora, a sljedeće godine mu je povjereno čišćenje Mediterana od pirata. Tom prigodom se osramotio - ne samo što je opljačkao krajeve koje je trebao zaštititi od pirata, nego su ga pirati teško porazili na Kreti. Odatle se izvukao živ samo zahvaljujući sramotnom mirovnom ugovoru. Zbog toga je dobio pogrdni nadimak Kretik (*Krećanin*).
Jakovo

**Jakovo** je naselje u opštini Surčin u Gradu Beogradu. Do 2004. godine i formiranja nove opštine je pripadalo opštini Zemun.
Jakovo je u jugoistočnom Sremu, 24&nbsp;km jugozapadno od centra Beograda, 4&nbsp;km od obale reke Save. Kod sela se nalazi manastir Fenek.

Prema popisu iz 2002. bilo je 5949 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 5483 stanovnika).

## Historija
Na ovom prostoru život je bio razvijen u najstarija vremena, o čemu svedoče arheološka nalazišta sa ovih prostora. Materijalni dokazi potvrđuju da su ovi prostori bili naseljeni još u kameno i gvozdeno doba. Kasnije su ovde živeli Iliri i Kelti. Najznačajniji je pronalazak Germanske nekropole, gde su pronađeni dobro očuvani pehari, nakit od ćilibara, predmeti od keramike.

Po predanju, naziv se vezuje za ime stročara Jakova, koji je živeo na brdašcetu u kolibi od trske. Tada nije bilo zaštitnog nasipa, pa je Sava plavila prostor. Tokom leta, kad bi se voda povukla, do Jakova bi dolazili čobani iz okolnih sela i govorili "idemo do Jakova".

Jakovo se u spisima pominje od početka 15. vijeka (1404. god. u jednom mađarskom spisu). Postanak naselja vezuje se za manastir Fenek, udaljen dva kilometra jugozapadno od Jakova, a najraniji pisani pomen o manastiru datira iz 1563. godine. Jakovo se kao naselje pominje i u tursko doba. Posle povlačenja Turaka 1718. godine ulazi u sastav zemunskog vlastelinstva, a nakon sklapanja mira sa Turskom Jakovo je priključeno Vojnoj granici.

Kraj 18. vijeka obeležio je i početak rada škole. Pravoslavni hram, posvećen Vaznesenju Gospodnjem (Spasovdan), podignut je u periodu od 1804. do 1810. godine, dok je seoska slava Sv. Petka.

## Demografija
U naselju Jakovo živi 4656 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,8 godina (36,3 kod muškaraca i 37,3 kod žena). U naselju ima 1685 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,53.

Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Značajne osobe
* Dragan Ćirić, poznati fudbaler

## Reference

## Vanjske veze

* Sajt o Jakovu  
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Augustin Louis Cauchy

**Augustin Louis Cauchy** (21.8. 1789 – 23.5. 1857) istaknuti francuski matematičar, profesor univerziteta u Parizu, jedan je od tvoraca teorije funkcija komleksne promenljive. Objavio radove iz raznih oblasti matematike i njenih primjena (teorija brojeva, matematička analiza, teorija diferencijalnih i parcijalnih jednačina, teorija poliedara, teorijska i nebeska mehanika, matematička fizika i dr.), postavljajući i rešavajući nove probleme i uvodeći nove pojmove i nove metode. Uveo termine:modul i argument komleksnog broja, konjugovani kompleksni brojevi. Glavna dela: *Kurs analize*, *Primena analize u [[geometrija|geometriji]]*.

## Košijev broj kriterijum konvergencije
**Košijev opšti kriterijum konvergencije**, za konvergenciju bilo kojeg brojnog ili funkcionalnog beskonačnog reda neophodno je i dovoljno da svaki segment tog reda *a**n*&nbsp;+&nbsp;1&nbsp;+&nbsp;*a**n*&nbsp;+&nbsp;2&nbsp;+&nbsp;...&nbsp;+&nbsp;*a**n*&nbsp;+&nbsp;*p* postaje proizvoljno mali ako su *n* i *p* dovoljno veliki.

## Košijev problem
**Košijev problem** je problem nalaženja onog rešenja diferencijalne jednačine koje odgovara zadatim početnim uslovima.

Osnovni problem: postoji li rešenje diferencijalne jednačine *y'= f(x,y)* koje zadovoljava uslov *y(xo)= yo.*
Ako postoji, da li je jedinstveno?

Definišemo ga: ** y'= f(x,y), y(xo)= yo.**

## Vanjske veze

* 
* Seminarski rad: „Ogisten Luj Koši“.
Petrovčić

**Petrovčić** je naselje u opštini Surčin u Gradu Beogradu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1406 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1117 stanovnika).

## Historija
Materijalni dokazi svedoče o ranoj naseljenosti ovih prostora, još u doba neolita. Predmeti od kamena i životinjske kosti svedoče da se pored obrade zemlje, čovek bavio i stočarstvom, a predmeti od bronze upućuju na rane početke upotrebe metala. Na ovom prostoru živeli su Iliri, Kelti i Rimljani. 

Posle seobe Srba pod Arsenijem IV Jovanovićem deo srpske migracije naselio se u četiri sela i na 11 pustara. Ukazom Marije Terezije, Petrovčić je dodeljen Vuku Isakoviču za naseljavanje porodica njegovih vojnika. Prvi put pod današnjim imenom pominje se 1756. godine kao graničarsko mesto.

U mestu je još tada postojala trošna pravoslavna crkva, a novi pravoslavni hram podignut je 1845. godine i posvećen je Roždestvu Sv. Jovana. Seoska slava je Ivandan.

Podaci o postojanju škole datiraju iz perioda između dva rata. Školska zgrada je imala dve učionice i oko 60 đaka. Odlukom SO Zemun 1955. godine škola je pripojena osnovnoj školi "Dušan Vukasović Diogen" u Bečmenu. Danas učenici posle završenog četvrtog razreda nastavu pohađaju u školi u Bečmenu.

U Petrovčiću je rođen Dušan Vukasović, predratni učitelj, komandant 36. vojvođanske divizije i narodni heroj, koji je poginuo 1945. godine na Sremskom frontu.

## Demografija
U naselju Petrovčić živi 1096 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,8 godina (36,1 kod muškaraca i 37,5 kod žena). U naselju ima 415 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,39.

Ovo naselje je u uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Starčevo (Pančevo)

**Starčevo** je gradsko naselje u opštini Pančevo u Južnobanatskom okrugu. Nalazi se na 9 kilometara istočno od Pančeva i zauzima prostor od oko 92,8 kvadratnih kilometara. Naselje je graničarsko-panonskog tipa i izgrađivanje mu je vršeno pod rukovodstvom graničarske vojne vlasti. Prema popisu iz 2002. bilo je 7615 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 7579 stanovnika).

## Historija

Na teritoriji Starčeva pronađena su nalazišta iz mlađeg kamenog doba (5000–2000. godine pre nove ere). Po ovom naselju nazvana je praistorijska Starčevačka kultura. Takođe postoje i nalazišta naroda Sarmata. Pronađeni ostaci potvrđuju da je na ovom lokalitetu postojalo tračansko-ilirsko, a kasnije i rimsko naselje.

## Demografija
U naselju Starčevo živi 6009 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 38,2 godina (36,8 kod muškaraca i 39,7 kod žena). U naselju ima 2432 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,13.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Značajne osobe
* Miroslav Jočić, poznati džudista, osvajač olimpijske medalje

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Starčevo (razvrstavanje)

**Starčevo** može biti:
* Starčevo, naseljeno mesto u opštini Pančevo
* Starčevo, naseljeno mesto u opštini Petrovac
* Starčevo (arheološki lokalitet), arheološki lokalitet starčevačke kulture (Grad-Starčevo u opštini Pančevo)
Starčevo (Petrovac)

**Starčevo** je naselje u opštini Petrovac u Braničevskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 585 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 891 stanovnika).

## Demografija
U naselju Starčevo živi 465 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,1 godina (44,1 kod muškaraca i 44,1 kod žena). U naselju ima 181 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,23.

Stanovništvo u ovom naselju veoma je nehomogeno, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Plavna (razvrstavanje)

**Plavna** može biti:
* Plavna, naseljeno mesto u opštini Bač
* Plavna, naseljeno mesto u opštini Negotin
Raška (grad)

**Raška** je gradsko naselje u opštini Raška u Raškom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 6619 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 6437 stanovnika).

## Demografija

U naselju Raška živi 5141 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 36,2 godina (35,7 kod muškaraca i 36,7 kod žena). U naselju ima 2085 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,17.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Saobraćaj

## Privreda

## Mediji

### Televizijske stanice
* RTV Raška

### Štampa
* eRaška

## Povezano
* Opština Raška
* Raški okrug
* Raška

## Reference

## Vanjske veze

* Opština Raška
* TSO Raška
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Galerija fotografija 
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Raška (razvrstavanje)

**Raška** ima više značenja:

* Raška – srpska država
*  – srpska župa
*  – oblast u Srbiji
* Raška (reka) – reka koja protiče kroz Novi Pazar i istoimenu oblast
* Raška (grad) – grad na ušću istoimene reke u Ibar u Raškom okrugu
* Raški okrug – okrug u Srbiji

## Povezano
* 
* 
*
Lapovo (selo)

**Lapovo (selo)** je naselje u opštini Lapovo u Šumadijskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 806 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 825 stanovnika).

## Demografija
U naselju Lapovo (selo) živi 656 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,5 godina (40,0 kod muškaraca i 42,9 kod žena). U naselju ima 267 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,02.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference
Gložan

**Gložan** (slov. *Hložany*) naselje je u Opštini Bački Petrovac u Južnobačkom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 2.283 stanovnika (prema popisu iz 1991. bio je 2.491 stanovnik).

## Značajne osobe
* Jan Bažik, enigmatičar

## Demografija
U naselju Gložan živi 1.842 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 41,1 godina (39,6 kod muškaraca i 42,5 kod žena). U naselju ima 957 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,39.

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Slovacima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Vranjska Banja

**Vranjska Banja** je gradska opština Grada Vranja u Pčinjskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 5882 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 5779 stanovnika). Do 1965, godine je ovo naselje sedište **Opštine Vranjska Banja** koju su činila naseljena mesta: Babina Poljana, Bujkovac, Crni Vrh, Duga Luka, Izumno, Klisurica, Korbevac, Korbul, Kriva feja, Kumarevo, Leva Reka, Lipovac, Nesvrta, Panevlje, Prevalac, Prvonek, Sebevranje, Slivnica, Stari Glog, Toplac i Vranjska Banja. Posle ukidanja opštine područje bivše opštine je u celini ušlo u sastav Opštine Vranje, a nakon što je Vranje dobilo status grada, Vranjska Banja ponovo je postala opština. Takođe ova banja je najtoplija banja u Evropi.

## Demografija
U naselju Vranjska Banja živi 4437 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 35,5 godina (34,9 kod muškaraca i 36,1 kod žena). U naselju ima 1719 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,42.

Ovo naselje je u uglavnom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

## Reference

## Vanjske veze

* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Satelitska mapa (Wikimapia)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
* Plan naselja na mapi (Mapquest)
Vitkovići (Goražde)

**Vitkovići** su naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Goražde koja pripada entitetu Federacija Bosne i Hercegovine. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 1.080 stanovnika.

## Geografija

## Historija
U sklopu izgradnje hemijske Fabrike Azotnih jedinjenja - Azot. 1953 godine izgradilo se naselje Vitkovići za potrebe velikog broja doseljenih radnika i ostalog visokoobrazovanog kadra koji su došli iz svih republika bivše Jugoslavije i inostranstva. Sa sobom su donijeli i samo ime Vitkovići. Naselje se nadogradilo na Ćovčiće, mjesto pored Drine. Na Istočnom dijelu Ćovčića nizvodno na mjestu gdje je izgradjena fabrika živjelo je lokalno stanovništvo koje je odatle iseljeno.Naselje Vitkovići dugo je bilo veoma atraktivno višenacionalno i multikulturalno sa mnogim sportskim, kulturnim i rekreativnim sadržajima sve do financijskog slabljenja fabrike i zagadjenosti okoline, prevashodno radom cementare koja je bila u sklopu fabrike.Onda počinje lagano iseljavane, prije svega kadrova pa i ostalih doseljenika.U toku ratu uništena je fabrika i konačno prestala sa radom. Mnogi stanovnici su poginuli,mnogi se iselili tako da se demografska struktura totalno promijenila.

## Stanovništvo

## Privreda

## Reference

## Vanjske veze

* Sajt opštine Goražde