open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sarkel

**Sarkel** (ili **Šarkil**, na hazarskom doslovno "bijela kuća") je velika tvrđava koju su Hazari 830-ih podigli uz bizantsku pomoć na obali rijeke Don u današnjoj Rostovskoj oblasti Rusije. Među historičarima se vodi rasprava oko toga zašto je tvrđava podignuta - na temelju navoda bizantskih i perzijskih historičara se pretpostavlja da je razlog bila potreba da se sjeverozapadne granice hazarske države, odnosno trgovački putevi, štite od Mađara. U svakom slučaju, Hazari su za pomoć zamolili bizantskog cara Teofila, koji im je poslao svog doglavnika Petronasa Kamaterosa; Hazari su u zamjenu Bizantu prepustili Hersones na Krimu. Tvrđavu je godine 965. zauzelo kijevsko-ruski knez Svjatoslav, preimenovao u Bila Veža i u njoj naselio Slavene. Grad je opstao do 11. vijeka kada su ga zauzeli Kipčaci. Tada je napušten, da bi 1930-ih postao predmetom arheoloških iskapanja. Ona su trajala sve do 1950-ih kada je nalazište potopljeno nakon izgradnje Cimljanskog rezervoara.

## Izvori


## Literatura
* Dunlop, Douglas Morton (1997). "Sarkel". *[[Encyclopaedia Judaica]]* (CD-ROM Edition Version 1.0). Ed. Cecil Roth. Keter Publishing House. 
* Grousset, René (1970). *The Empire of the Steppes: A History of Central Asia*. (transl. Naomi Walford). New Brunswick, New Jersey: Rutgers University Press. 
* Dunlop, Douglas M. (1954). *The History of the Jewish Khazars*. Princeton, N.J.: Princeton University Press. 
* Brook, Kevin Alan (2006). *The Jews of Khazaria.* 2nd ed. Rowman & Littlefield Publishers, Inc. 
* Koestler, Arthur (1976). *The Thirteenth Tribe* Hutchinson. 
* Vernadsky, George. *A History of Russia*. (online)

## Vanjske veze
* Sarkel on Khazaria.com
Ivan XIII (papa)

**Ivan XIII.** je bio papa od 1. listopada 965. do 6. rujna 972. godine. Bio je rodom iz rimske aristokratske porodice Crescenzi koja će upravo zahvaljujući njemu početi dominirati papinstvom sljedeća pola vijeka. Brat mu je bio patricij po imenu Crescenzio, a sestra Stefania, gospodarica Palestrine. Prije nego što je postao papa služio je u papinskoj administraciji, a poto kao biskup Narnija. Za papu je izabran uz pristanak rimsko-njemačkog cara Otona I nakon smrti Lava VIII koji je bio Otonov favorit. Ivan je brzo stekao antipatije Rimljana, te je u prosincu 965. protjeran iz grada, ali se u studenome vratio i ponovno preuzeo papske dužnosti. Vjernost caru je pokazao kada je 967. okrunio njegovog sina Otona II za cara, a 972. ga je vjenčao s bizantskom princezom Teofano. Za vrijeme njegovog pontifikata su u južnoj Italiji osnovane biskupije latinskog obreda čime je počelo potiskivanje grčkog jezika i kulture, a s njim i bizantskog utjecaja.
Elvira od Kastilje (regent Leona)

**Elvira García od Kastilje** (965–1017) bila je kraljica Leóna, a nakon muževe smrti je služila kao ko-regent svom malodobnom sinu.

Bila je kćer Garcije Fernandeza od Kastilje i Ave de Ribargoza. Udala se za kralja Bermudoa II od Leona sa kojim je imala troje djece - Alfonsa, Theresu i Sanchu.

Nakon muževe smrti 999. godine je dijelila regentstvo s grofom Memendom Gonzalesom sve do 1007. kada se povukla u samostan.

### Porodično stabvlo



## Izvori
* Women in power 750-1000" from Guide2womenleaders.com, last accessed January 15, 2007
966.

__NOTOC__
Godina **966.** (**[[rimske brojke|CMLXVI]]**) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru.

## Događaji
* 14. 4. ili 30. 4. &ndash; Mieszko I, prvi knez Poljske, se pokršatava; taj se događaj tradicionalno smatra početkom poljske države (v. Krštenje Poljske).

## Rođenja

* Fujiwara no Michinaga, japanski regent

## Smrti

* 4. 7. &ndash; Papa Benedikt V (ili 965)
* Kralj Dub od Škotske

## Reference
Fujiwara no Michinaga

bio je japanski plemić, dvorjanin i političar čija se karijera tradicionalno smatra vrhuncem uticaja regenata klana Fujiwara na japansku carsku upravu.

Bio je peti sin Fujiwara no Kaneiea i njegove supruge Tokihime. Među braćom i sestrama je imao dvojicu bivših regenata, i dvije carske supruge. Na mjesto regenta je došao 995. godine, za vrijeme vladavine cara Ichijoa, a nakon smrti braće Fujiwara no Michitakea i Fujiwara no Michikanea. S vremenom je postao de facto vladar Japana. To se odrazilo u tome da je cara Ichijoa natjerao, da pored već živuće carice Teishi drugu titulu carice preda njegovoj kćeri Shoshi, koja će roditi dvojicu careva - Go-Ichijoa i Go-Suzakua. 1011. je potakao cara da abdicira, a 1016. je isto učinio i njegovom nasljedniku Sanjou. Sam se 1019. službeno povukao s dvora i postao svećenik, ali je iz sjene nastavio uticati na svog sina i nasljednika Fujiwara no Yurimichija.

Njegovo regentstvo je bilo poznato i po tome što je kao družicu svojoj kćeri na dvor doveo znamenitu pjesnikinju Murasaki Shikibu.

## Napomene

## Literatura
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). ''Gukanshō: The Future and the Past.'' Berkeley: University of California Press. ; OCLC 251325323
* Hioki, S. (1990). *Nihon Keifu Sōran*. Kodansya. 
* Kasai, M. (1991). *Kugyō Bunin Nenpyō*. Yamakawa Shuppan-sha. 
* Owada, T. et al. (2003). *Nihonshi Shoka Keizu Jimmei Jiten*. Kodansya. 
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959). ''The Imperial House of Japan.'' Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Odai Ichiran]]*; ou, ''Annales des empereurs du Japon.'' Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
* Tsuchida, N. (1973). *Nihon no Rekishi No.5*. Chūō Kōron Sha. 
* Varley, H. Paul. (1980). ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns.'' New York: Columbia University Press. ; OCLC 59145842

### Vanjske veze
* Notes from exhibition at Kyoto National Museum
Krštenje Poljske

**Krštenje Poljske** () je naziv za događaj koji se zbio 14. aprila 966. kada se dotle poganski poljski knez Mješko I krstio i time službeno počeo proces pokrštavanja svojih sunarodnjaka. Mjesto gdje se taj događaj zbio nije poznat, odnosno predstavlja predmet spora i špekulacija među historičarima koji najčešće spominju današnji Poznanj ili Gniezno. Iako je proces potpunog pokrštavanja Poljaka potrajao nekoliko vijekova, ovaj je događaj imao veliki politički značaj, s obzirom da su Mješku kao kršćanskom vladaru legitimitet priznali Sveto Rimsko Carstvo i pape, čime je njegova država postala dio kršćanskog, odnosno zapadnog svijeta. Zbog toga se taj događaj često tradicionalno tumači kao nastanak poljske države.

## Povezano

* Pokrštavanje Slavena

## Napomene
965.

__NOTOC__
Godina **965.** (**[[rimske brojke|CMLXV]]**) bila je redovna godina koja počinje u nedjelju u julijanskom kalendaru.

## Događaji
* 1. 3. &ndash; Lav VIII dolazi na mjesto pape Benedikta V.
* 1. 10. &ndash; Papa Ivan XIII nasljeđuje Lava VIII kao 133. papa.
* Kijevska Rusija zauzima hazarsku tvrđavu Sarkel.
* Bizantsko-arapski ratovi: Bizantski car Nikifor II Foka zauzima Tarz i uništava Kilikijski Emirat, čime su trajno okončani arapski napadi na bizantsku Anadoliju. Iste godine bizantske snage zauzimaju Cipar koji je gotovo tri vijeka bio pod arapskom vlašću.
* Trupe kineske dinastije Song zauzimaju južnu državu Kasniji Shu.
* Sagrađena kupola ispred mihraba Velike džamije u Kordobi.

## Rođenja

* Elvira od Kastilje (kćer Garcíje I), regent Leona (u. 1017)
* Kralj Sweyn I od Danske

## Smrti

* 22. 2. &ndash; Otto, vojvoda Burgundije
* 4. 7. &ndash; Papa Benedikt V
* Meng Chang, car države Kasniji Shu

## Reference
Puerto Williams

**Puerto Williams** je lučki grad i pomorska baza na krajnjem jugu Čilea u kom živi 1,874 stanovnika

Puerto Williams je zapravo najužnije mjesto na svijetu a ne Ushuaia u Argentini.

## Geografija

Puerto Williams leži na sjeveru otoka Navarino u Kanalu Beagle, koji ga razdvaja od najvećeg otoka u Ahipelagu Ognjena zemlja Isla Grande de Tierra del Fuego i Argentine

Od najbližeg argentinskog grada Ushuaie je udaljen 50 km, od Punta Arenasa 287 km, a od glavnog grada Santiaga 2.500 km.

### Klima
Klima je Oceanska, prohladna i vjetrovita.

## Historija

Puerto Williams je osnovan 21. novembar 1953. kao vojna baza pod imenom *Puerto Luisa*, 22. augusta 1956. ime mu je promjenjeno u *Puerto Williams* u spomen na Irskog pomorca Johna Williamsa Wilsona koji je komandirao škunom Ancud, i za račun čilenaske vlade zauzeo Magellanov tjesnac u 21. maju 
1843., i u septembru iste godine osnovao utvrdu Bulnes.

Luka je važno strateško mjesto za promet između Tihog i Atlantskog oceana. Također funkcionira kao terminal za odlazak ekspedicija na čileanski dio Antarktika, jer je najbliža Bijelom kontinentu.

## Privreda i transport

Ekonomija grada bazira se na luci (i pomorskoj bazi), ribarstvu i turizmu.
Puerto Williams ima i mali aerodrom Guardiamarina Zañartu (IATA: WPU, ICAO: SCGZ), sa linijama za Punta Arenas.

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Puerto Williams'' (službene stranice
Istraga

**Istraga** je riječ koja označava postupke koji za cilj imaju ustanoviti činjenice vezane uz neki događaj, najčešće zločin ili katastrofalni udes, a koje obično provode za to posebno ovlaštena državna tijela, odnosno istražni organi - policija, tužilaštvo, istražni sudac, istražni odbor parlamenta i sl. 

Također može označavati:

* Istraga (film), bugarski igrani film iz 2006. godine;
* Istraga (TV-emisija), hrvatska kriminalističko-dokumentarna emisija koja se emitirala od 2005. do 2009.
* arhaični izraz za istrijebljenje neke porodice, klana ili etnoreligijske grupe (npr. Istraga poturica)
Istraga (TV emisija)

***Istraga*** je hrvatski kriminalističko-dokumentarni TV-magazin koji se prikazivao na programu kanala Nova TV od 2005. do 2009. Emisija je kao temu imala kriminal u suvremenoj Hrvatskoj, s posebnim naglaskom na najteža kaznena djela kao što su ubojstva, silovanja i ratni zločini. Koncept serije je osmislio Andrej Rora, a voditelj bio novinar Robert Valdec.

Svaka od emisija se sastojala od nekoliko reportaža vezanih uz aktualne kriminalističke slučajeve, kao i praktične savjete gledateljima kako svoje živote i imovinu sačuvati od potencijalnih kriminalaca. Najpopularniji, ali i najkontroverzniji, dio emisije su, pak, bile rekonstrukcije zločina pri čemu su nastupali naturšcici i profesionalni glumci.

Iako je hvaljena kao jedan od rijetkih primjera istraživačkog novinarstva na hrvatskim televizijama, *Istraga* je s vremenom počela izazivati kontroverze. Jedan od razloga je bio neuobičajeno realističan i eksplicitan prikaz najbrutalnijih oblika nasilja, uključujući ono nad malom djecom, u rekonstrukcijama zločina, a što je dio javnosti smatrao neprimjerenim za elitni termin. U kasnijim je sezonama, međutim, sadržaj velikim dijelom bio posvećen ratnim zločinima počinjenim u ratovima 1990-ih, pri čemu se emisija gotovo isključivo bavila zločinima koji su nad Hrvatima na području RSK izvršili njihovi srpski susjedi. Emisija je zbog toga bila optuživana da promiče međunacionalnu mržnju, ali i radikalno desni svjetonazor; tome je dosta doprinijela epizoda u kojoj je kontroverzni pjevač Marko Perković Thompson objašnjavao svoje stavove odnosno reagirao na zabranu svog koncerta u Puli krajem 2008. Emisija je nekoliko mjeseci nakon toga skinuta s programa.

Godine 2012. je postala predmetom istrage hrvatskih vlasti zbog navodnih financijskih malverzacija u koje je navodno bio upetljan Siniša Svilan, urednik Zabavnog programa Nova TV.

## Povezano
* Crna kronika

## Izvori
Svetislav Glišović

**Svetislav Glišović** (17. septembra 1913. u Beogradu – 10. marta 1988. u -{Oissel}-, kraj Pariza (Francuska).

Bio je standardni igrač najbolje navale koju je Beogradski sport klub (BSK) ikad imao: Aleksandar Tirnanić, Đorđe Vujadinović, Blagoje Marjanović, Božović, Svetislav Glišović.

U prvoj ekipi beogradskih "plavih" pojavio se u prvenstvu 1931/32. godine, a u sezoni 1939/40. bio je najbolji ligaški strelac sa 10 pogodaka (na 10 utakmica). U dresu BSK-a osvajao je četiri titule prvaka Jugoslavije: 1933, 1935, 1936. i 1939. godine. Igrao je na mestu oba krila, a isticao se brzinom i jakim udarcem na gol.

Uz 15 utakmica za selekciju Beograda i tri susreta za,, B" ekipu (1934-1937), odigrao je 21 utakmicu i postigao devet golova za reprezentaciju Jugoslavije. Debitovao je 5. juna 1932. protiv reprezentacije Francuke (2:1) u Beogradu, postigavši oba gola za Jugoslaviju, a od dresa sa državnim grbom oprostio se 14. aprila 1940. u susretu sa reprezentacije Nemačke (2:1) u Beču, u kome je postigao vodeći gol za Jugoslaviju.

Na prvom posleratnom državnom prvenstvu, 1945, bio je rukovodilac pobedničke ekipe SR Srbije, a dve sezone bio je prvi trener beogradske Crvene zvezde (1946-1948). Kao trener radio je i u Grčkoj i Švajcarskoj. Kada se rastao od fudbala, preselio se u SAD.
Kriminalističko-dokumentarni žanr

**Kriminalističko-dokumentarni žanr**, za koga se ponekad koristi i engleski izraz ***true crime*** (doslovno: "stvarni zločin"), predstavlja podžanr kriminalističkog žanra, odnosno svojevrsni hibrid tog žanra sa novinarskim žanrom crne kronike. On uključuje različita djela čiji autori nastoje na što autentičniji način prikazati stvarne događaje i ličnosti vezane uz kriminal. Obično se pod time podrazumijevaju djela fikcije - romani, igrani filmovi, stripovi i sl. - ali također mogu uključivati i djela koja ne spadaju u fikciju, kao što su dokumentarni filmovi i TV-serije. 

Kao klasični primjer žanra se često navodi *[[In Cold Blood]]*, knjiga Trumana Capotea iz 1966. godine koja je detaljno opisala brutalno ubistvo porodice Clutter u Kansasu 1959. godine. 

Jedan od primjera kriminalističko-dokumentarnog žanra na prostoru bivše Jugoslavije je ''Istraga'', TV-magazin koji se krajem 2000-ih emitirao na programu hrvatskog TV-kanala Nova TV, te *[[Policijska patrola]]*, reality show koji se emitirao na programu RTL Televizije.

Od 2009. je s radom počeo Investigation Discovery, američki TV-kanal čiji se program u potpunosti sastoji od kriminalističko-dokumentarnih emisija i serija.

## Povezano
* Novo novinarstvo
Aleksandar Tomašević

**Aleksandar Tomašević** se može odnositi na:
* Aleksandar Tomašević (1908-1988), srpski fudbaler
* Aleksandar Tomašević (1921-1968), srpski slikar
Branislav Sekulić

**Branislav "Bane" Sekulić** (srpski: Бpaниcлaв "Бaнe" Ceкулић; Beograd, 29. oktobra 1906. — Bern, 24. septembra 1968.), je bio jedan od najboljih jugoslovenskih fudbalera između dva rata, istaknuti trener i pedagog.

Počeo je da igra u beogradskim klubovima Javor, Dušanovac, Karađorđe i Soko kao igrač podmlatka, da bi već 1921. sa bratom Dragutinom zaigrao za prvi tim Dušanovca - sa svega 15 godina! Obojica su igrali i u Karađorđu (Bane kao centarfor) i osvojili prvenstvo drugog beogradskog razreda.

Posle Sokola, prelazi u beogradsku SK Jugoslaviju u čijem podmlatku su već igrali braća "Moša" i Nikola Marjanović, "Baja" Dragićević, "Čiča" Luburić i Dača Đurić. Sa ovim igračima doživeo je punu igračku afirmaciju i u dresu SK Jugoslavije odigrao je 156 utakmica i postigao 110 golova. Kao odličan tehničar i dobar strelac, posebno se istakao u prvenstvu 1924. i 1925. kad je SK Jugoslavija osvojila dve jedine titule prvaka države. Igrao je na mestu centarfora, leve polutke a najčešće kao levo krilo.

Uz 28 utakmica za reprezentaciju Beograda i dve za "B" ekipu Jugoslavije (1934 — 1937), za koji je postigao jedan gol, odigrao je i 17 utakmica za najbolju selekciju Jugoslavije i postigao osam golova. Debitovao je 4. novembra 1925. u prijateljskoj utakmici protiv Italije (1:2) u Padovi, a poslednju utakmicu odigrao je takođe u prijateljskoj utakmici 13. decembra 1936. protiv Francuske (0:1) u Parizu.

Branio je boje Jugoslavije na prvom Svetskom prvenstvu 1930. u Urugvaju, a 26. avgusta 1934. protiv Poljske (4:1) u Beogradu postigao je tri gola.

Kad je jula 1926. napustio Jugoslaviju, bio je među prvim jugoslovenskim fudbalerima koji su kao profesionalci igrali u inostranstvu. U Francuskoj je igrao za Monpelje i Klub Franse, i na kup utakmici Monpelje - SAP (11:0) postigao devet golova! Igrao je i u Švajcarskoj za ciriški Grashoper i ženevsku ekipu Urania.

Vrativši se u Jugoslaviju, u sezoni 1935/36. ponovo je igrao za beogradsku SK Jugoslaviju, zatim je prešao u Jedinstvo u kome je 1937. godine završio karijeru.

Tokom Drugog svetskog rata bio je u zarobljeništvu, a posle rata se istakao kao odličan trener i pedagog. Bio je trener beogradske Crvene zvezde, novosadske Vojvodine, subotičkog Spartaka, Proletera iz Zrenjanina i Jedinstva iz Stare Pazove, a kad je 1957. napustio Jugoslaviju, bio je trener u Friburgu (1961), Liježu (1962 — 1963), u Austriji (1965 — 1966) i 1967. ponovo u Friburu (Švajcarska).
U periodu 1958 — 1960. bio je trener reprezentacije Švajcarske

Posle višemesečne bolesti umro je u Gradskoj bolnici u Bernu, a sahranjen je u mestu Belfo (-{Belfaux}-) kraj Fribura.

## Trofeji
### SK Jugoslavija
* Prvenstvo (2): 1924. i 1925.

## Povezano
* Montevideo, Bog te video!

## Vanjske veze

* Zvanični sajt reprezentacije
* RSSSF archive of coaches 1905-
Miša Pavić

**Milorad Pavić Miša** (rođen 11. novembra 1921. u Valjevu, umro 16. avgusta 2005. u Valjevu) je bio srpski fudbaler i fudbalski trener.

Kao igrač je igrao za Crvenu zvezdu, gde je kasnije bio i uspešan menadžer. U Srbiji je takođe bio trener Vojvodine. Osim toga je bio selektor jugoslovenske reprezentacije tokom svetskog prvenstva 1962. u Čileu, kada je Jugoslavija došla do polufinala.

Uspehe u trenerskoj karijeri je takođe postigao u Belgiji, Portugalu i Španiji.
Ivan Toplak

**Ivan Toplak** (rođen 21. septembar 1931. u Beogradu - 26. jul 2021. u Mariboru) je bivši jugoslovenski fudbaler i trener. Odigrao je jednu utakmicu za Jugoslaviju, 28. novembra 1958. protiv Engleske.

## Vanjske veze

* Profil na zvaničnom sajtu fudbalskog saveza Srbije
Branko Stanković

**Branko Stanković** se može odnositi na:

* Branko Stanković (slikar) (1915-1989)
* Branko Stanković (fudbaler) (1921-2002)
* Branko Stanković (novinar), novinar RTS, autor emisije „Kvadratura kruga“
   Branko Stankovic je potpisao kao scenarista i reditelj 25 dokumentarnih i kratkih igranih filmova koji su nagradjivani na festivalima u zemlji i svetu.Autor je drame Nije nego i koautor drame Bar Beograd via Peking koje su ekranizovane na Radio televiziji Srbije.
Od 2012.godine Branko Stankovic ima zvanje akademika filmske umetnosti i nauka koje mu je dodelila Akademija filmske umetnosti i nauka.
Autor je i zbirke prica koja nosi naslov Kvadratura kruga kao i emisija ciji je autor i urednik.
Aleksandar Tomašević (fudbaler)

**Aleksandar Tomašević** (19. novembar 1908. Beograd, Kraljevina Srbija – 21. februar 1988. Beograd, Jugoslavija) je bio fudbaler FK BASKA i fudbalske reprezentacije Kraljevine Jugoslavije.

## Biografija
Rođen je 19. novembra 1908. u Beogradu. Spadao je među najbolje navalne igrače u Beogradu do Drugog svetskog rata, bio je zvezda beogradskog amaterskog sport kluba (BASK), fudbalski reprezentativac Kraljevine Jugoslavije i istaknuti trener.

Počeo je da igra 1925. godine u podmlatku beogradskog Jedinstva, prešao je 1928. u Soko, kasnije BASK, i dres ovog kluba sa velikim uspehom nosio 11 godina, sve do 1940, kad je karijeru završio zbog teže povrede meniskusa. Kao odličan tehničar, bio je i vrlo efikasan strelac.

Uz 23 utakmice za reprezentaciju Beograda, odigrao je jednu utakmicu za „B“ tim (1934) i 12 utakmica za najbolju selekciju Kraljevine Jugoslavije, za koju je postigao osam golova, najčešće kao leva polutka i vođa navale. Debitovao je 15. marta 1931. protiv Grčke (4:1) u Beogradu, na kojoj utakmici je postigao čak tri gola. Kada 4. oktobra 1931. na utakmici protiv Bugarske (2:3) za Balkanski kup u Sofiji nije realizovao jedanaesterac, tri godine nije bio pozivan u reprezentaciju. Tek 1935, na takmičenju za Balkanski kup u Atini, zaigrao je ponovo u odličnoj formi i sa tri gola na dve utakmice mnogo doprineo da Kraljevina Jugoslavija prvi put osvoji ovaj trofej. Od reprezentacije se oprostio 22. maja 1938. na prijateljskoj utakmici protiv Italije (0:4) u Đenovi.

Kad je prestao da igra, ostao je u fudbalu i postigao zapažene uspehe kao trener sarajevskog Željezničara, NK Krima (Ljubljana), beogradske Crvene zvezde (dve pobede u Kupu), ljubljanskog Odreda, skopskog Vardara, splitskog Hajduka (osvojio prvenstvo 1951), beogradskog Partizana, a takođe i beogradskog Radničkog koga je uveo u Prvu ligu. Bio je jedno vreme i trener u Grčkoj.

Umro je 21. februara 1988. u Beogradu.

## Izvori
* Fudbalska reprezentacija Srbije: Aleksandar Tomašević 

## Vanjske veze
* Orlovi: Srbija: Fudbalska reprezentacija Srbije
In Cold Blood

***In Cold Blood*** (na prostoru bivše Jugoslavije objavljena pod naslovom ***Hladnokrvno ubistvo***) je knjiga autora Trumana Kapotea, objavljena 1966. godina.

Knjiga opisuje pojedinosti brutalnog višestrukog ubistva četvoro članova porodice Klater, koje se desilo 1959. godine u gradiću Holkombu, u Kanzasu, u SAD. Kada je Kapote saznao za ubistvo, dok ubice još uvijek nisu bile uhvaćene, odlučio je da otputuje u Kanzas kako bi pisao o tom zločinu. Sa sobom je poveo prijateljicu iz djetinjstva, takođe pisca Harper Li. Zajedno su razgovarali sa lokalnim stanovnicima i istražiteljima koji su raspoređeni na taj slučaj, i zajedno su napisali hiljade stranica bilješki. Ubice, Ričard „Dik“ Hikok i Peri Smit, uhapšeni su nedugo nakon ubistva, a Kapote je na kraju proveo šest godina u radu na toj knjizi. Knjiga se smatra početkom stila koji se naziva *-{non-fiction}-* roman i prethodnicom pokreta Novo novinarstvo.

Radnja knjige plete složenu psihološku priču o dvojici bivših zatvorenika puštenih na uslovnu slobodu koji zajedno počine višestruko ubistvo, čin za koji ne bi bili u stanju da ga izvedu pojedinačno. Kapoteova knjiga opisuje i pojedinosti iz života žrtava, kao i uticaj koji je zločin imao na lokalno stanovništvo. Veliki dio priče uključuje dinamičan psihološki odnos dvojice prestupnika koji vrhunac dostiže tim besmislenim zločinom.

## Adaptacije
Knjiga, ali i Kapoteov rad na knjizi, bili su nadahnuće za nekoliko filmova:
* ''Hladnokrvno ubistvo'' (film, 1967)
* ''Hladnokrvno ubistvo'' (miniserija, 1996)
* ''Capote'' (film, 2005)
* *[[Infamous (film)|Infamous]]* (film, 2006)

Rok grupa *Smoking Popes* je u svom albumu *Stay Down* iz 2008. godine uključila i pjesmu *The Corner*, koja je u potpunosti zasnovana na radnji iz knjige.
Branko Stanković (slikar)

**Branko Stanković** (Bresnica 10. februar 1915 — Beograd, 24. avgust 1989) je bio srpski slikar.

## Biografija
Školovao se u Beogradu gde je završio umetničku školu. Glavni motivi njegovog slikarstva su enterijeri a ređe portreti. Poznate su i njegove slike na kojima su prikazani pejzaži primorskih gradova Evrope i Amerike kao i ciklus slika na kojima je prikazana izgradnja hidrocentrale Đerdap. Na njegovim slikama primetan je postimpresionistički uticaj sa naglaskom na koloritu.

## Povezano
* Spisak srpskih slikara

## Vanjske veze
* Branko Lale Stanković
Dragoslav Šekularac

**Dragoslav Šekularac** (srpski: Драгослав Шекуларац; Štip, 8. studenog 1937. – Beograd, 5. siječnja 2019.) bio je jugoslovenski i srpski fudbaler i trener.

Odigrao je 41 utakmicu i postigao šest golova za reprezentaciju Jugoslavije. Istaknuti igrač Crvene zvezde. Popularni Šeki je bio druga velika „zvezda“ posle Rajka Mitića. Bio je verovatno jedan od najboljih driblera u istoriji jugoslovenskog fudbala. Igrao u veznom redu. Posle incidenta na utakmici, zbog koje je bio kažnjen sa dve godine neigranja, karijera mu je naglo prekinuta. Radio je kao trener ali sa manjim uspehom. Takođe, on je idejni kreator Zvezdine zlatne generacije `91 i prvi koji je želeo da napravi tim od mladih i perspektivnih, ali neafirmisanih igrača. Predložio je Draganu Džajiću da se kupuju samo najbolji mladi fudbaleri iz tadašnje Jugoslavije, što je on i prihvatio. Posle njega je na trenersko mesto došao Ljupko Petrović koji je sa Zvezdom osvojio Evropu i svet.

Šekularac je poznat i po tome što je početkom 1960-ih uživao takvu popularnost da je o njemu snimljen igrani film pod naslovom *[[Šeki snima, pazi se]]*.

## Vanjske veze

* Profil na reprezentacija.rs
* Dragoslav Šekularac: Ceo život sa loptom („Večernje novosti“, feljton, jul 2011)
Šeki snima, pazi se

***Šeki snima, pazi se*** je jugoslavenski igrani film snimljen 1962. u režiji Marijana Vajde. Po žanru je komedija, a naslovni protagonist je Dragoslav Šekularac, poznati fudbaler koji u filmu tumači samog sebe. *Šeki snima, pazi se* je napravljen u vrijeme kada je Šekularac uživao vrhunac popularnosti, te je predstavljao jedan od prvih primjera celebrityja u bivšoj Jugoslaviji koji je svoj status nastojao potvrditi u drugim medijima. Osim njega je u filmu nastupilo još nekoliko tadašnjih pop ikona kao što su pjevačica Lola Novaković i zabavna grupa Sedmorica mladih.

## Uloge

## Muzičke numere

## Vanjske veze
*
Vladimir Petrović

**Vladimir Petrović** se može odnositi na:

* Vladimira Petrovića, fudbalera,
* Vladimira Petrovića, glumca,
* Vladimira Petrovića, gradonačelnika Niša.
Vojin Lazarević

**Vojin Lazarević** (Nikšić, 22. februar 1942) je bivši jugoslovenski fudbaler.
Za reprezentaciju Jugoslavije je odigrao 5 utakmica između 1964. i 1969. i postigao je 1 gol. Prvi nastup za reprezentaciju imao je 17. juna 1964. protiv Rumunije. Za Crvenu zvezdu je odigrao 161 prvenstvenu utakmicu i postigao 112 golova. Sa Crvenom zvezdom je osvajao titulu državnog prvaka 1968, 1969, 1970. i 1973, a Kup Jugoslavije 1968. i 1970. Najbolji strelac prvenstva bio je 1968/1969. sa 22 gola i 1972/1973. sa 25 golova.

## Klubovi
* 1962 - 1966 FK Sutjeska
* 1966 - 1970 Crvena zvezda
* 1970 - 1972 Nansi
* 1972 - 1974 Crvena zvezda
* 1974 Toronto Metros
* 1974 - 1975 FK Vrbas

## Vanjske veze
* sajt Fudbalskog Saveza Srbije
Zoran Filipović

**Zoran Filipović** (rođ. 6. februara 1953, Podgorica) je bivši jugoslovenski fudbaler i sadašnji trener.

## Igračka karijera

Fudbalsku karijeru je započeo u FK Budućnosti iz Podgorice a, da bi sa 16 godina postao član FK Crvena zvezda iz Beograda, u kojoj je igrao od 1970. do 1980.. U tom periodu za Crvenu zvezdu je odigrao 477 utakmica i postigao 302 gola, ovojio dva prvenstva i jedan kup. U sezoni 1976/77 osvojilo je titulu najboljeg strela Prve lige sa postignutim 21 golom.

Sa 39 golova koje je postigao u evropskim takmičenjima (12 u Kupu šampiona, 9 u Kupu kupova i 18 u Kupu UEFA) je bio najbolji strelac bivše Jugoslavije u tim takmičenjima.

Za Fudbalsku reprezentaciju Jugoslavije je debitovao 
u Lajpcigu 9. maja 1971. protiv reprezentacije DDR na kojoj se upisao i u listu strelaca. Za reprezentaciju je odigrao 13 utakmica i postigao 2 gola.

Karijeru je 1980. nastavio u inostranstvu gde je igrao:
* 1980 – 1981 Klub Briž iz Briža u Belgiji;
* 1981 – 1984 Benfika iz Lisabona u Portugalu;
* 1984 – 1985 Boavista iz Porta u Portugalu.

## Trenerska karijera
### klubovi
Po završetku igračke karijere u Boavisti, Filipović je ostao tri godine u klubu kao pomoćnik trenera. Posle toga počinje svoju trenersku karijeru:
* 1988 – 1993 Salgeiroš iz Portugala;
* 1993 Beira Mar
Trenirao je Viktoriju Gimaraeš, Benfiku, Sampdoriju i Panatinaikos
* 2001 – 2003 FK Crvenu zvezdu.
### Reprezentacije
* 1998. je asistirao Slobodanu Santraču u Fudbalskoj reprezentaciji Jugoslavije.
* 2000. je asistrirao Vujadinu Boškovu takođe u Fudbalskoj reprezentaciji Jugoslavije, nastavljajući zajedničku saradnju koju su imali u Sampdoriji 1998/99.

Od 2. februara 2007. je prvi trener u istoriji Fudbalske reprezentacije Crne Gore.

## Vanjske veze

* national-football-teams.com
Milovan Rajevac

**Milovan Rajevac** (rođen 2. januara 1954. u Čajetini) je bivši fudbaler, sada fudbalski trener.

## Igračka karijera
* 1975–1978: FK Borac Čačak
* 1978–1979: FK Crvena zvezda
* 1979–1980: FK Vojvodina
* 1982–1984: FK Borac Čačak
* 1985–1986: FK Sloboda Užice

## Trenerska karijera
* 1996: FK Sloboda Užice
* 2004: FK Crvena zvezda
* 2006–2007: FK Vojvodina
* 2008: FK Borac Čačak
* 2008–2010:	Gana
* 2010-2011: Al-Ahli
* 2010: Katar

## Nagrade
* Najbolji srpski trener u 2010. godini u izboru FSS.
Walter Zenga

**Valter Zenga** (; Milano, 28. april 1966) je bivši italijanski fudbaler. Igrao je na poziciji golmana. U trenerskoj karijeri vodio je Steauu iz Bukurešta, Crvenu zvezdu iz Beograda i katarski Al Rajan.

## Vanjske veze

* Zvanična prezentacija
Vladimir Petrović (fudbaler)

**Vladimir Petrović ** (rođen 1. jula, 1955. godine u Beogradu), poznatiji po nadimku **Pižon** ( - *golub*), je srpski fudbaler i fudbalski trener, i bivši selektor seniorske reprezentacije Srbije. Tokom igračke karijere igrao je uglavnom za Crvenu zvezdu i stekao počasnu titulu jedne od pet „Zvezdinih zvezda“, odnosno jednog od pet legendarnih fudbalera ovoga kluba.

## Karijera
Karijeru je započeo u Crvenoj zvezdi, odigravši 1971, sa samo 16 godina, debitantsku utakmicu za prvi tim. Sa Crvenom zvezdom je osvojio pet titula prvaka Jugoslavije, šest Kupova Jugoslavije i stigao do finala kupa UEFA 1979. godine, u kojem je Zvezda bila poražena od Borusije iz Menhengladbaha. Za Crvenu zvezdu je odigrao 497 mečeva, od čega 258 prvenstvenih.

Krajem 1982. godine potpisao je za londonski Arsenal za koji je odigrao 22 utakmice u sezoni 1982-83. U junu 1983. napušta Arsenal i igra redom za Brest i Nansi u Francuskoj, kao i za Antverpen i Standard iz Liježa u Belgiji.

## Reprezentacija
Za seniorsku reprezentaciju Jugoslavije je debitovao 26. septembra 1973. u prijateljskoj utakmici protiv Mađarske (1:1). U nacionalnom dresu nastupio je 34 puta i postigao 5 golova. Učestvovao je na Svetskim prvenstvima 1974. i 1982. godine. Poslednju utakmicu za reprezentaciju je odigrao 13. oktobra 1982, kvalifikacionu utakmicu za Evropsko prvenstvo 1984. protiv reprezentacije Norveške u Oslu.

## Trenerska karijera
Vladimir Petrović „Pižon“ je 15. septembra 2010. izabran za selektora reprezentacije Srbije. Na mestu selektora ostaje do 14. oktobra 2011. kada je došlo do sporazumnog raskida ugovora između njega i FSS usled neuspeha reprezentacije Srbije u Kfalifikacijama za Evropsko prvenstvo 2012.

## Reference

## Vanjske veze

* Profil Vladimira Petrovića na sajtu fudbalske reprezentacije Jugoslavije, SCG i Srbije
* www.fc-redstar.net - Vladimir Petrović Pižon, Četvrta Zvezdina zvezda .
Milan Živadinović

**Milan Živadinović** poznat i kao  (Beograd, Demokratska Federativna Jugoslavija, 15. decembar 1944) je srpski trener i bivši jugoslovenski fudbaler.

## Reference
Boško Đurovski

**Boško Đurovski** (; rođen 28. decembra, 1961. u Tetovu, u Makedoniji) je nekadašnji jugoslovenski reprezentativac i današnji fudbalski trener. Fudbal je počeo da igra u klubu „Teteks iz Tetova“.

## Sportska biografija
Fudbalom je počeo da se bavi još kao pionir u FK „Teteks“, odakle je kao omladinac sa nepunih četrnaest godina otišao u beogradsku „Crvenu zvezdu“. Za prvi tim „Zvezde“ debitovao je 1978. godine, sa sedamnaest godina, gde je ostao punih devet sezona, do 1989. godine. Za Crvenu zvezdu je odigrao 509 utakmica i postigao 103 gola. Internacionalac je postao 1989. kada je iz „Zvezde“ prešao u švajcarski „Servet“ u kojem je ostao sve do 1995. godine gde je završio svoju fudbalsku karijeru. Sa „Servetom“ je postao prvak Švajcarske i kao igrač i kao trener.

Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je 4 utakmice. U dresu omladinske reprezentacije odigrao je 25 mečeva, a u mladoj i olimpiskoj 20. Igrao je i za reprezentaciju Makedonije - 8 utakmica i dao 3 gola. Nosio je dres selekcije sveta 1989. na oproštaju legendarnog Zika.

Po završetku švajcarske karijere, vraća se u Srbiju, gde je kao prvi trener vodio obrenovački Radnički Obrenovac, Rad, Srem iz Sremske Mitrovice, PSK Pančevo i Radnički Niš, sa ne baš zapaženim uspehom. 

U martu 2007. preuzima funkciju šefa stručnog štaba FK Crvena zvezda (Beograd), nakon ostavke Dušana Bajevića – za vreme utakmice sa novosadskom Vojvodinom (0:3). i sa "crveno-belima" osvaja "duplu krunu" - prvu titulu prvaka Srbije (2006/07), i Kup Srbije 2006/07.Nakon toga dobija otkaz zbog loših igara u Evropi i zajedno sa tadašnjim predsednikom Draganom Stojkovićem odlazi u Japan, gde je i danas pomoćni trener u ekipi Nagoje.
Aleksandar Janković

**Aleksandar "Sale" Janković** (rođen 6. maja 1972.) je srpski fudbalski trener i bivši igrač.

Janković je profesionalno igrao fudbal u Srbiji, Francuskoj, Australiji i Sjedinjenim Američkim Državama do 28. godine, kada je bio primoran da završi karijeru zbog povrede. Tada je postao pomoćnik Slavoljuba Muslina i tu funkciju je obavljao u Crvenoj zvezdi, ukrajinskom Metalurgu, bugarskom Levskom, belgijskom Lokerenu i ruskoj Lokomotivi. Takođe je bio pomoćnik selektora mlade reprezentacije Srbije Miroslava Đukića na Evropskom prvenstvu za igrače do 21 godine 2007. u Holandiji, kada je srpski tim zauzeo drugo mesto.

Od jula 2007. ponovo je radio u Crvenoj zvezdi kao skaut i njegova uloga je bila proučavanje igre i taktike protivnika na domaćoj i evropskoj sceni. Nakon što je 9. novembra 2007. Milorad Kosanović podneo ostavku na mesto trenera Crvene zvezde, Janković je preuzeo njegovo mesto.

9. novembra 2010. izabran je za selektora mlade reprezentacije Srbije. Zamenio je privremenog selektora Tomislava Sivića, koji je došao na klupu umesto Ratomira Dujkovića, pošto su "orlići" izgubili izglede da se kvalifikuju za EP 2011. Pod vođstvom Jankovića, reprezentacija je na prva tri kontrolna meča zabeležila dve pobede i jedan remi.

## Reference

## Vanjske veze
* Intervju sa Aleksandrom Jankovićem
Aleksandar Janković (višeznačna odrednica)

**Aleksandar Janković** se može odnositi na:
* Aleksandar Janković (1972), srpski fudbaler.
* Aleksandar Janković (poslanik) (24.6.1972), narodni poslanik Republike Srbije.
Aleksandar Kristić

**Aleksandar Kristić** (Valjevo, 5. oktobar 1970.) je bivši srpski fudbaler. U 2010. godini bio je trener FK Crvene zvezde.

## Karijera
Nastupao je za beogradsku Crvenu zvezdu (1990-95 i 1997-98), švedski Degerforš (1995), OFK Beograd (1996), Zemun (1996—1997) i italijansku Salernitanu (1998—2001). Sa Crvenom zvezdom je osvojio poslednje izdanje Prve lige SFR Jugoslavije u sezoni 1991/92.

Za reprezentaciju SR Jugoslavije je nastupio na jednom susretu: 25. februara 1998. u prijateljskoj utakmici protiv Argentine (1:3) u Mar de Plati.

Nakon igračke karijere ostao je u fudbalu kao trener. Bio je pomoćni trener u Crvenoj zvezdi i omladinskoj reprezentaciji Srbije, a od avgusta 2010. je glavni trener Crvene zvezde, nakon ostavke Ratka Dostanića. i na toj poziciji je ostao do 7. decembra iste godine. 25. juna 2011. Kristić postaje trener Novog Pazara.

## Reference

## Vanjske veze
* Profil na sajtu reprezentacije
Šehzade Mehmed

**Šehzade Mehmed** (; 1521-1542) je bio prvi sin osmanskog sultana Sulejmana Veličanstvenog i sultanije Hurem. Umro je mlad od boginja.
Bio je oženjen Sultanijom Esmehan kcerkom Sultanije Šah sa kojom je imao djete
Šehzade Mahmud

**Šehzade Mahmud** (; cca. 1512- 1521) je bio prvi sin osmanskog sultana Sulejmana Veličanstvenog i Fulane Sultanije  .Umro je kao dete.
Mihrimah Sultana

**Mihrimah** (21. ožujka 1522.,Carigrad - 25. siječnja 1578., Carigrad) je kćer Sulejmana I. poznatijeg kao Sulejman Veličanstveni i Oleksandre Anastasije Lisovske poznatije kao sultanije Hürrem.

## Biografija
Mihrimah se rodila u Carigradu, 21. ožujka 1522., kao drugo dijete od njih šestero i kao prva i jedina kći osmanskog sultanaSulejmana Veličanstvenog i njegove supruge Sultanije Hürrem. 26. novembra 1539. godine u Istanbulu, kad je imala sedamnaest godina, Mihrimah se udala za Rüstema, devshirmea iz Hrvatske koji se popeo na mjesto guvernera Diyarbakıra, a kasnije i Velikog vezira Sulejmana. Njezin svadbeni obred i proslava obrezivanja mlađeg brata Bayezida dogodila se istog dana. Pet godina kasnije, njenog supruga Sulejman je izabrao za velikog vezira. Iako je sindikat bio nesretan, Mihrimah je cvjetala kao zaštitnica umjetnosti i nastavila putovati s ocem sve do smrti svoga supruga. Mihrimah Sultan i Rüstem-paša imali su dvoje djece: Osmana i Hümaşah.

## Ime
Mihrimah ime na perzijskom znači "svjetlost mjeseca". Zapadnjacima je bila poznata kao Kamerija, što je varijanta "Qamariah", arapske verzije njenog imena što znači "mjesec". Njezin portret Cristofano dell'Altissimo naslovljen kao Cameria Solimani.

Ostale osmanske carske princeze koje su također nazivale "Mihrimah" i također bliski rođak Mihrimah Sultana bile su:

Mihrimahova nećakinja, kćerka Şehzade Bayezida (sin Sulejmana Veličanstvenog; Mihrimahov mlađi punokrvni brat)

Mihrimahina unuka, kći Murada III (sin Selima II; Mihrimahov nećak)

## Smrt
Mihrimah je umrla 25. siječnja 1578. g. u palači Topkapi u Carigradu. Umire 20 godina nakon smrti svoje majke, a 12 godina nakon smrti svoga oca Sulejmana. 

To je bilo za vrijeme vladavine Murata III., Mihrimahinog nećaka.

Njoj u čast, napravljena je velika džamija u Istanbulu.
Šehzade Bajezid

{{Infobox noble
|image        =
|caption       =
|name =Bajezid
|birth_date    = 1525
|birth_place   = 25. septembar 
|death_date    = 
|spouse        = Fatma Haseki Sultan
               Huricichan sultana
|mother = Rokselana
|father=Sulejman I
|issue= Šehzade Orhan Mihrumah SultanŠehzade Osman<br
**Princ Bajazit** ili **Šehzade Bajezid** ( ; 1525 — 25. septembar 1561), je bio sin osmanskog sultana Sulejmana I i sultanije Hurem.

Borio se sa svojim bratom Selimom oko prestola. Međutim, Bajazit se posvađao sa svojim ocem, tako da je Sulejman podržao Selima da dođe na vlast. Bajazit je sa svoja četiri sina pobegao, ali je Sulejman naredio da se pogubi i on i njegovi sinovi. Četiri sina su pogubljena, a peti je ostao sa majkom. Kako ne bi došlo do borbi oko prestola, naređeno je da se i taj najmlađi sin pogubi. Njegova žena bila je Fatma Haseki Sultana.

## Privatni život
Bio je oženjen Fatmom Haseki Sultanijom. Ona mu je rodila nekoliko djece.

## Djeca
* Šehzade Orhan
* Šehzade Osman
* Šehzade Abdulah
* Šehzade Mahmud
* Sultanija Mihrumah
* Sultanja Ajše
* Sultanija Hatidže
* Sultanija Hazeda

Njegovi sinovi su pogubljeni kada i on. Od četiri njegove kćeri samo su sudbine dvije sultanije poznate.
John Strong

**John Strong** (?, ? - London, jun 1693.), bio je engleski moreplovac iz 17. vijeka, koji je poznat po otkriću Falklandskog kanala. 
## Biografija
*John Strong* je bio jedan od kapetana na galiji *Welfare*, u flotili koju je financirao Anthony Cary grof od Flaklanda, koja se 1689. uputila iz Londona prema Južnoj Americi, sa ciljem da istraži Magellanov tjesnac. 

*Strong* se 29. januara 1690. usidrio i iskrcao pored Port Howarda. u Falklandskom kanalu. Kanal je nazvao po financijeru svoje ekspedicije - Anthony Caryu, odnosno po njegovoj škotskoj plemićkoj tituli *Peti [[grof]] od Falklanda*, kasnije je tako nazvan cijeli arhipelag, kao i dva najveća otoka; Zapadni i Istočni Falkland.

Nakon tog je otplovio do Magellanova tjesnaca, te se nakon tog 1691. vratio u London. Umro je u junu 1693. na londonskoj Temzi, kad se spremao na novu ekspediciju po španjolskim Karibima koju je vodio admiral Arturo O'Byrne

## Izvori
Zdeněk Zeman

**Zdenjek Zeman** (, rođen 12. maja 1947. u Pragu, Čehoslovačka), je češki fudbalski trener.

## Biografija

Od 1968. godine živi u Italiji, u koju se preselio posle invazije SSSRa na Čehoslovačku. Odredište mu je bilo Palermo, gde se nastanio uz pomoć ujaka Čestmira Vicpaleka, koji je bio igrač i trener Juventusa.

Godine 1975. je dobio italijanski pasoš, a na Siciliji je završio sportsku akademiju - odsek za medicinu u sportu, a kasnije i trenersku školu.

Trenersku karijeru je počeo sa mlađim kategorijama Palerma (1981-83).

Vodio je sledeće klubove : 
:FK Likata (1983-86), 
:FK Fođa (1986-87), 
:FK Parma (1987-88), 
:FK Mesina (1988-89),
:FK Fođa (1989-94),
:FK Lacio (1994-97),
:FK Roma (1997-99),
:FK Fenerbahče (1999-00)
:FK Napoli (2000)
:FK Salernitana (2001-03),
:FK Avelino (2003-04, 
:FK Leče (2004-05),
:FK Breša (mart-maj 2006),
:FK Leče (jul-decembar 2006).
:FK Crvena zvezda (jul-septembar 2008).

2007. godine je radio za Sportsku asocijaciju Ćisko Roma koja se takmiči u Seriji C2.

Njegov rad značajno je uticao na karijere: Toto Skilaćija, Frančeska Bajana, Luiđija di Bjađa, Frančeska Totija, Alesandra Neste i dr. Zagovornik je formacije 4-3-3, kojoj je dao svoj pečat.

Dana 16. juna 2008. na sednici Upravnog odbora Crvene zvezde odlučeno je da Zeman postane drugi stranac trener Crvene zvezde, posle Valtera Zenge. Zeman je u Zvezdi ostao do 7. septembra 2008. kada je nakon lošeg početka Crvene zvezde u Meridijan superligi (dva poraza i remi) i eliminacije u 1. kolu Kupa UEFA od kiparskog Apoela.

## Litertura
* Sportski žurnal, Beograd od 16. juna 2008.
Čedomir Janevski

**Čedomir Janevski** (; 3. jul 1961, Skoplje) je bivši defanzivni igrač Jugoslavije i Makedonije. Bio je trener FK Crvena zvezda u sezoni 2008/09. od oktobra 2008. do maja 2009. godine.

## Vanjske veze
* Profil na zvaničnom sajtu fudbalskog saveza Srbije 
* national-football-teams.com
* RSSSF
Pontificia Universidad Católica de Valparaíso

**Pontificia Universidad Católica de Valparaíso** (**PUCV**) je čileanski privatni univerzitet u Valparaísu osnovan 1928. godine.

## Povezano
* Lista univerziteta u Čileu

## Vanjske veze

* Zvanična stranica
Pontificia Universidad Católica de Chile

**Pontificia Universidad Católica de Chile** (**PUC**) je čileanski univerzitet u Santiagu sa 25.558 studenata (2011). Univerzitet je osnovan 1888. godine. Moto univerziteta na latinskom jezik je *In Christi lumine pro mundi vita* . Rektor je Dr. Ignacio Sánchez Díaz i Kancelar je Mons. Ricardo Ezzati. 

## Galerija

Datoteka:Casa Central Pontificia Universidad Catolica de Chile.JPG
Datoteka:SPM A0068.jpg

Datoteka:Bandera de la Pontificia Universidad Católica de Chile.svg|Zastava PUC


## Organizacija

### Kampus
* *Casa Central*
* *San Joaquín*
* *Oriente*
* *Lo Contador*

## Himna univerziteta
Himna univerziteta na španskom:
**I**
:Alta la frente al cielo
:y con fe hacia el porvenir
:llena de luz nos guía
:el Alma Máter inmortal.

**II**
:Cruzados Caballeros
:serenos de noble ambición
:tenemos como escudo
:en el pecho nuestro corazón

**Coro**
:Universidad Católica
:juntos vibremos con ardor
:y llevando en el alma
:un deseo de triunfar
:por la Patria, Dios y la Universidad.

**III**
:Forjando nuevas rutas
:en busca del ideal
:al son de ritmo y canto
:que ennoblece la ambición.

**IV**
:Azul y blanco lleva en sí
:nuestro pabellón
:fulgen de allí destellos
:que hablan de nuestra Universidad.

**Coro**
:Universidad Católica
:juntos vibremos con ardor
:y llevando en el alma
:un deseo de triunfar
:por la Patria, Dios y la Universidad.

## Fakulteti <small><small></small></small>
* Facultad de Agronomía e Ingeniería Forestal
* Facultad de Arquitectura, Diseño y Estudios Urbanos
* Facultad de Artes
* Facultad de Ciencias Biológicas
* Facultad de Ciencias Económicas y Administrativas
* Facultad de Ciencias Sociales
* Facultad de Comunicaciones
* Facultad de Derecho
* Facultad de Educación
* Facultad de Filosofía
* Facultad de Física
* Facultad de Historia, Geografía y Ciencia Política
* Facultad de Ingeniería
* Facultad de Letras
* Facultad de Matemática
* Facultad de Medicina
* Facultad de Química y Química y Farmacia
* Facultad de Teología
* Sede Regional Villarrica
* College Program UC

## Povezano
* Lista univerziteta u Čileu

## Vanjske veze

* Zvanična stranica
Universidad Católica de la Santísima Concepción

**Universidad Católica de la Santísima Concepción** (**UCSC**) je čileanski univerzitet u gradu Concepciónu. Univerzitet je osnovan 1991. godine.

## Fakulteti na španskom
* Facultad de Derecho
* Ciencias
* Comunicación, Historia y Ciencias Sociales
* Educación
* Ciencias Económicas y Administrativas
* Ingeniería
* Medicina
* Instituto Tecnológico de la Universidad Católica de la Santísima Concepción
* Instituto de Teología

## Povezano
* Lista univerziteta u Čileu

## Vanjske veze

* Zvanična stranica
Universidad Nacional Mayor de San Marcos

**Universidad Nacional Mayor de San Marcos** je javni univerzitet u Limi u Peruu. Osnovan je 1551. godine.

## Vanjske veze

* Službena stranica
Šehzade Cihangir

**Princ Cihangir** ili **Šehzade Cihangir** (; 1531 - 1553) je bio sin osmanskog sultana Sulejmana i sultanije Hurem.

Bio je nepokretan,tako da nije mogao postati sultan. Najviše je voleo svoga polubrata Mustafu. Kada su Mustafu pogubili, Cihangir je od tuge nedugo posle toga umro.
Georgije Popović

**Georgije Popović** (slavenosrpski: Георгије Попович; 1701-1754) je bio pravoslavni niški mitropolit (1735-1740), a potom temišvarski episkop (1745-1754 ili 1757).

Rođen je 1701. u Starom Vlahu. Patrijarh Arsenije IV Jovanović postavio ga je 3. avgusta 1735. za mitropolita Niškog. Prebegavši u Austriju zajedno sa Arsenijem IV, godine 1745. uspeva da postane temišvarski episkop. Sagradio je episkopsku rezidenciju u Temišvaru, Sabornu crkvu Vaznesenja Gospodnjeg, zatim, 1750. triptihon za manastir Studenicu, a 1751. živopiše oltarski prostor manastira Krušedola. Umro je 1. decembra 1754. i sahranjen u temišvarskoj Sabornoj crkvi.

Dositej Obradović ga je u knjizi *[[Život i priključenija]]* prikazao kao slobodoumnog i prosvećenog mislioca. On piše da je episkop Georgije tumačio Isusovu parabolu o drvetu i plodovima („*Poznajte drvo od ploda njegova ... neplodno drvo seče se i na vatru meće*”) protiv neženjenih, neradnih i prosjačnih srpskih kaluđera, koje treba ukinuti, a "na manastirske posede familije naseliti, a manastire u škole, u bolnice i u vaspitališta sirote narodne dece preobratiti."

## Izvori

## Vanjske veze
* Beseda episkopa Georgija (u Dositej Obradović, "Život i priključenija")
Život i priključenija

**Život i priključenija** je čuveno autobiografsko delo Dositeja Obradovića, srpskog prosvetitelja iz 18. veka.

Delo se temelji, s jedne strane, na njegovim ličnim iskustvima i putničkim doživljajima, a s druge strane na njegovoj ogromnoj lektiri, poznavanju klasičnih i modernih jezika i na širokoj humanističkoj erudiciji. Knjiga opisuje mladost, zanat i odlazak u manastir Hopovo, a zatim odlazak iz manastira i put u Evropu, sve do boravka u Lajpcigu, gde će slušati filozofiju i započeti izdavanje svojih knjiga. 

Njegov književni program karakteriše raskid s tradicijom crkvenoslovenskog jezika, kulturni preobražaj naroda na osnovama zapadne prosvećenosti, stvaranje književnosti na narodnom jeziku prema uzorima iz zapadnoevropske i antičke tradicije. U knjizi kritikuje tadašnje manastire, kaluđere i sujeverje i izlaže ideje o slobodnom mišljenju, vaspitanju i prosvećivanju naroda. Kritika se ne odnosi na crkvu u celini, jer je npr. temišvarskog episkopa Georgija Popovića prikazao kao slobodoumnog i prosvećenog mislioca.

## Vanjske veze

* Dositej Obradović: „Život i priključenija“ (archive.org)
* Dositej Obradović: „Život i priključenija“, u Antologiji srpske književnosti  (scribd.com)
Batkenska oblast

**Batkenska oblast** (kirgiški: Чүй областыt; ruski: Чуйская область) je jedna od kirgistanskih provincija (oblasti). Glavni i najveći grad po kojemu oblast nosi ime je Batken sa ukupnom populacijom od oko 12.000 stanovnika. Oblast na istoku graniči s oblasti Oš, na jugu, zapadu i sjeveru sa Tadžikistanom i na sjeveroistoku sa Uzbekistanom.
Čujska oblast

**Čujska oblast** (kirgiški: Чүй областы; ruski: Чуйская область) je jedna od kirgistanskih provincija (oblasti). Čujska je oblast najsjevernija oblast u Kirgistanu te graniči na sjeveru s Kazahstanom. Iako je izdvojen iz sastava oblasti kao samostalan grad, središte oblasti je glavni grad Kirgistana Biškek čiji je teritorij enklava u okviru oblasti.

## Galerija

Datoteka:Ala archa.JPG| planina Ala archa
Datoteka:Flag of Chuy Province.svg| Zastava Čujske oblasti
Datoteka:E8034-Milyanfan-Mosque.JPG|Nova džamija u Milianfanu
Datoteka:Burana tower-repaired.jpg| Toranj Burana
Narinska oblast

**Narinska oblast** (kirgijski: Нарын областы; ruski: Нарын область) je površinom najveća kirgistanska provincija (oblast). Oblast je uspostavljena 21. novembra 1939. godine pod nazivom Oblast Tien-Shan. Dana 20. decembra 1962. oblast je ukinuta da bi ponovno bila uspostavljena 11. decembra 1970. Današnje ime provincija koristi od 14. decembra 1990.

## Reference

## Galerija

Datoteka:SongKolHorses.jpg
Datoteka:Naryncountryside.jpg
Datoteka:Turecká mešita v Kočkoru.jpg
Isjakulska oblast

**Isjakulska oblast** (kirgiški: Ысык-Көл областы; ruski: Иссык-Кульская область) je jedna od kirgistanskih provincija (oblasti). Oblast graniči s Čujskom oblasti, Narinskom oblasti, Kinom i Kazahstanom.

## Galerija

Datoteka:Issyk Kul at sundown.jpg
Datoteka:E8211-Tamchy-lonely-tree.jpg
Datoteka:AlaKol.jpg