open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Karađozbegova džamija

**Karađozbegova džamija** jest osmanska džamija iz 16. stoljeća u Mostaru, Bosna i Hercegovina. Nalazi se u Ulici braće Fejića. Izgrađena je 1557–1558. prema nacrtima osmanskog arhitekta Sinana.

Nadzornik i glavni donator radova bio je mostarski mecena Mehmed beg Karađoz, brat osmanskog vezira Rustem-paše Opukovića. Uz džamiju Mehmed-beg je izgradio i medresu, vjersku školu, kao i druge objekte u Mostaru.

Karađozbegova džamija pretrpila je velika i teška oštećenja tokom rata u Bosni i Hercegovini, ali je tokom restauracije Starog mosta i starog jezgra grada 2002–2004. obnovljena i otvorena u julu 2004.

## Reference

## Vanjske veze

* Karađozbegova džamija  
* Zvanična stranica medžlisa IZ Mostar
* Zvanična stranica grada Mostara
* Zvanična stranica komisije nacionalnih spomenika Bosne i Hercegovine
Šišman Ibrahim-pašina džamija

**Šišman Ibrahim-pašina džamija** (također znana kao *Hadži-Alijina džamija*) izgrađena u 15. vijeku, nalazi se u samom središtu Počitelja. Džamija se odlikuje monumentalnošću i jednostavnošću. Pored munare stoji i drvo ciparis doneseno iz Libana u 15. vijeku.

Džamiju u Počitelju sagradio je hadži Alija Mujezinović, sin Musa-agin 1562/63. Ova džamija je bila remek-djelo arhitekture osmanskog perioda. Ona je pod kupolom i ima visoku kamenu munaru oktogenog oblika ukrašenu stalaktitnim dekorom ispod šerefe. Uz počiteljsku džamiju nema nikakvog groblja kao što je obično kod drugih džamija u Bosni i Hercegovini, jer tvrd i skučen teren nisu dozvolili nastajanje harema. Ulaz u džamiju krase veoma lijepa rezbarena dvokrilna vrata iznad kojih se nalazi veoma dekorisan portal.

O legatoru hadži Aliji ne zna se puno jer u pristupačnim izvorima o njemu nema spomena. 
U literaturi je pribilježena legenda koja kaže da je džamiju u Počitelju sagradio "Čelo" koji je kao dijete išao u Istanbul i kasnije postao paša. Legenda ovog "Čelu" identifikuje sa Šišman Ibrahim-pašom kome se pripisuju sve zadužbine u Počitelju. Ibrahim-paša je 1664. postao janjičarski aga, slijedeće godine vezir i valija u Sivasu ,a umro je u Misiru 1677. godine. Prema nekim tvrdnjama smatra se da vremenski nije moguće da je džamiju sagradio Šišman Ibrahim-paša. U jednom od turističkih vodića kao i pri Komisiji za očuvanje nacionalnih spomenika BiH navodi se podatak da je ovo džamija Šišman Ibrahim-paše.

## Rušenje
Džamija je artiljerijom znatno oštećena 1993. godine od strane srpske vojske, a nedugo zatim je i minirana od strane Hrvatske vojske. Od eksplozije centralna džamijska kupola urušila se u unutrašnjost zdanja, a zidovi su se skoro do polovine obrušili. Vitka munara, od klesanog kamena, srušena je do temelja.

## Rekonstrukcija
Programom trajne zaštite historijske cjeline Počitelj predviđena je i rehabilitacija Hadži-Alijine/Šišman Ibrahim-pašine džamije. Vlada Federacije svojim zaključcima od 24. novembra 2000. godine osnovala je ekspertnu grupu koja je utvrdila 5.augusta 2001. godine programske smjernice za rehabilitaciju počiteljske džamije. Rehabilitacija počiteljske džamije se još izvodi prema Projektu revitalizacije, koji je izradio Zavod za zaštitu kulturno-historijskog i prirodnog naslijeđa Mostar u maju 2002.

## Vanjske veze

* Aneks 8 komisija o Počitelju i Šišman Ibrahim-pašinoj džamiji
Ferhad-begova džamija

**Gazi Ferhad-begova džamija** ili **Ferhadija** jest džamija u Sarajevu. Izgradio ju je Ferhad-beg Vuković-Desisalić, bosanski sandžak-beg. Oštećena je tokom Opsade Sarajeva.

Nalazi se u centru grada uz glavno sarajevsko šetalište, malo ispod Gazi Husrev-begova bezistana i tašlihana. To je najmlađa potkupolna džamija u Sarajevu. Ferhad-beg je u sklopu svoje džamije podigao mekteb, česmu i imaret (javnu kuhinju). Ti objekti su stradali u požaru 1697. godine, pa je mekteb obnovio Mehmed-beg Dženetić, ali je i ta zgrada izgorjela 1879. godine. U mektebu je jedno vrijeme bio muallim i sarajevski ljetopisac Bašeskija. Od svih Ferhad-begovih objekata do danas su jedino sačuvani džamija i malo groblje oko nje. 

## Galerija

Datoteka:Sarajevo Ferhad-begova-Mosque01.jpg
Datoteka:Sarajevo muslim mosque.JPG


## Reference
270.

__NOTOC__
Godina **270.** (**[[rimske brojke|CCLXX]]**) bila je redovna godina koja počinje u subotu u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Antiohijana i Orfita** (ili, rjeđe, **godina 1023. ''[[Ab urbe condita]]**''). Oznaka 270. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

## Događaji

* Rimski car Klaudije II Gotski umire od kuge tokom priprema za pohod na Vandale i Sarmate, koji su napali Panoniju. Nakratko ga nasljeđuje brat Kvintil. 
* Kvintil vrši samoubistvo te ga nasljeđuje Lucije Domicije Aurelijan, vojskovođa i bliski suradnik njegovog brata, a koji se istakao u bitci kod Naisusa.
* Aurelijan potiskuje Gote natrag preko Dunava i vraća rimsku vlast nad dijelom izgubljenih teritorija.
* Rimljani nakon stalnih germanskih invazija napuštaju područje današnjeg Utrechta.
* Kriza 3. vijeka: Rimsko Carstvo nastavlja mučiti višedecenijska ekonomska kriza; raspad carstva, stalni prodori barbara, kao i građanski ratovi izazvani uzurpacijama su opustošili kako gradove, tako i ruralna područja; poljoprivredna i industrijska proizvodnja je značajno smanjena, a rudnici leže neiskorišteni. Monterna kriza se očituje i u inflaciji koja u nekim područjima Carstva doseže stopu od 1000 %.
* Kinezi pronalaze barut (crni barut) - mješavinu sumpora, drvenog ugljena i kalijevog nitrata. U početku se koristi jedino za vatromet.

## Rođenja
* 20.11.—Maksimin, rimski car
* Nikolaj iz Mire, rimski svećenik i kasniji biskup (približni datum)
* Rabbah bar Nahmani, babilonski 'amora

## Smrti
* Sv. Valentin (pogubio ga Klaudije II) (mogući datum)
* Klaudije II, rimski car (r. 213)
* Kvintil, rimski car
* Plotin, otac neoplatonizma (r. cca. 205) (približni datum)
* Jingu od Japana, polulegendarna carica Japana
* Luo Xian, general kraljevstva Shu 
* Qiao Zhou, minister kraljevstva Shu (r. 201)
...Baby One More Time

***...Baby One More Time*** je prvi album američke pjevačice Britney Spears objavljen 12. siječnja 1999. u izdanju Jive Recordsa.

## Popis pjesama

;Bonus pjesme
Amora

***Amora*** (aramejski: **אמורא**; množina **אמוראים**, ***Amora'im***; "oni koji govore" ili "oni koji prenose"), bili su znamenitio jevrejski učenjaci koji su "govorili" ili "prenosili" učenja usmene zakone od oko 200. do 500. u Babiloniji i Zemlji Izurael. Njihove pravne diskusije i rasprave su sa vremenom kodificirane u Gemari. *Amoraim* su slijedili *[[Tannaim]]e* u nizu drevnih jevrjeskih učenjaka. *Tannaimi* su bili neposredni prenosioci nekodificirane usmene predaje; *Amoraimi* su je pojašnjavali nakon neposredne kodifikacije.

## Vanjske veze
* Gemara in the Talmud Map – University of Calgary
* Jewish Encyclopedia article for Amora
Rabbah bar Nahmani

**Rabbah bar Nachmani** () (cca. 270-cca. 330) bio je jevrejiski talmudski učenjak, poznat kao amora, a koji je živio u Babiloniji. U Talmudu se navodi jednostavno kao **Rabbah**.

Bio je rodom iz svećeničke porodice, te se obrazovao u vjerskim školama u gradovima Sura i Pumbedita. Sa vremenom je stekao reputaciju vrsnog govornika koji bi se, prema Talmudu, toliko zanio u raspravi "kao da želi iskorjeniti planine". Zbog toga je stekao nadimak "oker harim" ili 'iskorjenjivač planina'. Specijalnost su mu bili zakoni vezani uz ritualnu purifikaciju.

Naslijedio je Judu ben Ezekijela na čelu vjerske škole u Pumbediti, i na tom mjestu ostao do smrti. Sugrađani ga nisu voljeli zbog strogog tumačenja vjerskih zakona, ali je zato stekao veliki broj učenika, dijelom i zato što bi svako predavanje započeo zabavnom anegdotom. Sa vremenom je njegova škola imala čak 12.000 učenika.

To je izazvalo bijes perzijskog kralja kojemu se nije svidjelo da toliki broj podanika odlazi u školu u vrijeme kada se popisuje stanovništvo i naplaćuju porezi. Na njega je poslao pristave; Rabbah je pobjegao u šumu, gdje je poslije pronađen mrtav. Žalovalo ga se sedam dana.

Njegov nećak je bio veliki učenjak Abaye.

## Izvori
* *[[Encyclopaedia Judaica]]*, 1972, Keter Publishing House, Jerusalem, Israel.
* *[[Sefer Ha-Aggadah]]* (*Book of Legends*), 1992, Schocken, New York.

## Vanjske veze
Luo Xian

**Luo Xian** (? -270) je bio vojskovođa u službi kineske države Shu Han, jednog od Tri kraljevstva. Došao je u sukob sa moćnim dvorskim eunuhom Huang Huom, te je zbog toga poslan u Badong. Za vrijeme invazije 263. vojske države Cao Wei, pružao je uspješan otpor Lu Kangu, ali nije uspio spriječiti kapitulaciju. Poslije je prešao u službu države Wei, a potom i dinastije Jin.

## Povezano
* Popis ličnosti Tri kraljevstva
Kvintil

** Kvintil** (umro 270. godine) bio je brat Klaudija II, a sam je postao car 270. godine. 

*[[Historia Augusta]]* izveštava da je postao car posle državnog udara. Eutropije kaže da su Kvintila izabrali vojnici, odmah posle bratovljeve smrti. Ovaj izbor potvrdio je senat. Zonara tvrdi međutim da je Kvintila izabrao samo senat. 

No, one jedinice koje su pratile Klaudija u pohodu duž Dunava nisu znale za Kvintilov izbor ili ga nisu odobravale. Te legije su izabrale Aurelijana za cara. 

## Kvintilova vladavina
Izvori daju različite podatke o dužini vladavine Kvintila: od 17 do 177 dana. Takođe, nije jasno kako je on poginuo. *Historia Augusta* kaže da su ga njegovi vojnici ubili, buneći se protiv discipline koju je pokušao da uvede. Drugi pisci tvrde da je Kvintil izvršio samoubistvo, svestan da ne može ugroziti Aurelijana. U svakom slučaju, Kvintil je umro u Akvileji. 

Izgleda da je Kvintil bio umeren i sposoban vladar. Bio je jedan od careva koji su bili pristalice senata i u senatskoj istoriografiji bili naročito cenjeni.
Financijska kriza

**Financijska kriza**, poremećaj u sustavu financija praćen padom vrijednosti imovine te nesolventnošću mnogih tvrtki iz financijskog sektora ili drugih privrednih grana što negativno utječe na gospodarske aktivnosti u jednoj ili više zemalja.

## Varijante
U osnovi se razlikuje između bankarske krize, monetarne krize ili krize financijskoga sustava, u kojima pojedina država ili pojedine zemlje nemogu podmirivati inozemni dug

## Historija
Od kraja 19. stoljeća financijske krize su u zemljama koje su pogađale, prouzročili prosječni privredni trošak od 5-10 posto bruto domaćeg proizvoda a uglavnom traju otprilike dvije do tri godine.

Medunarodne financijske krize su primjerice 
* Štednja kriza u SAD-u 1980. godinama 
* Latinsko Americka kriza izmedu 1970. i 1980. goodina 
* Japanska bankarska kriza u 1990. godini 
* Azijske krize u 1997. i 1998. godini 
* Kriza u Rusiji tkejom 1998. i 1999. godine 
* Financijska kriza s početkom u 2007. godini (subprime kriza)

## Literatura
* Frankin Allen and Douglas Gale: *Understanding financial crises*. Oxford University Press, Oxford and New York 2007, . 
* Frederic S. Mishkin: *The next great globalization. How disadvantaged nations can harness their financial systems to get rich*. Princeton University Press, Princeton and Oxford 2006, . 
* ''Worldbank: Banking Crises Database'', Gerard Caprio, Daniela Klingebiel, Luc Laeven, und Guillermo Noguera, Baza podataka svjetske banke o krizama od 1970. * Bloss, Ernst, Häcker, Eil: Von der Subprime-Krise zur Finanzkrise Oldenbourg-Wissenschaftsverlag, München (2008)
Rationalis

**Rationalis** je titula koju je u doba Principata nosio glavni službenik Rimskog Carstva zadužen za državne financije, a čiji bi današnji ekvivalent bio ministar financija. Rationalis je bio zadužen za kovanje novca, kontrolu valute, prikupljanje poreza te upravu nad carskim rudnicima i arsenalima. Titulu je ukinuo car Dioklecijan za vrijeme reformi državne uprave, odnosno promijenjena je u *comes sacrarum largitionum*. Od 350. se iz njegove nadležnosti izvukao *magister rei privatae* kao posebni službenik zadužen za upravljanje carskom imovinom.
Akademija u Gundišapuru

**Akademija u Gundišapuru** (, Dânešgâh e Gondišâpur), također **Džondišapur**, je znamenita škola koja je postojala u gradu Gundešapuru za vrijeme kasne antike, te predstavljala intelektualno središte Sasanidskog Carstva. U njoj se poučavala medicina, filozofija, teologija i prirodne nauke. Učenici su sticali znanja ne samo na temelju zoroastrijskih i iranskih tradicija, nego i na temelju grčkih i indijskih tekstova. Prema knjizi *[[The Cambridge History of Iran]]*, ta je akademija predstavljala najznačajnije intelektualno središte zapadnog svijeta u 6. i 7. vijeku.

## Veze
* Univerzitet Šahid Čamran u Ahvazu (*Univerzitet Džundišapur* do 1981.)

## Reference

## Literatura
* *[[The Cambridge History of Iran]]*, Vol 4, 
* Dols, Michael W. "The origins of the Islamic hospital: myth and reality": 1987, 61: 367-90; review by: 1987, 61: 661-62
* Frye, Richard Nelson. *The Golden Age of Persia*, Weidenfeld & Nicolson, 1993.
* Hau, Friedrun R. "Gondeschapur: eine Medizinschule aus dem 6. Jahrhundert n. Chr.," Gesnerus, XXXVI (1979), 98-115.
* Piyrnia, Mansoureh. *Salar Zanana Iran*. 1995. Maryland: Mehran Iran Publishing.
* Hill, Donald. *Islamic Science and Engineering*. 1993. Edinburgh Univ. Press. 

## Vanjske veze
* Medicine in ancient Iran
* Jondishapur according to Ahvaz University 
* Gundishapur according to jazirehdanesh (perzijski)
Celio

**Celio** (latinski:*Collis Caelius*) je jedan od sedam rimskih brežuljaka na kojima je nastao antički Rim. U vrijeme Rimske republike Celio je bilo popularna stambena oblast i mjesto gdje su se nalazila naselja bogatih Rimljana. Arhealoške istrage su ispod Caracalla banja, koje su se ovdje nalazile, našle ostatke luksuznih vila koje su bile uređene sa zidnim muralima i mozaicima. Celio brdo je također mjesto gdje se nalazi i katedrala rimskog biskupa, pape Svetog Ivana Lateranskog.
Kovnica novca

**Kovnica novca** je naziv za industrijsko postrojenje, odnosno radionicu namijenjenu i opremljenu u svrhu proizvodnje kovanica koje se poslije koriste kao valuta u nekoj državi.

## Vanjske veze

* Website of the Monnaie de Paris, French mint
* Coins of Quietus
* Robert Morris 
* Ancient Minting Process
Fano

**Fano** je grad u provinciji Pesaro e Urbino u centralnoj Italiji. Sa svojih 61.037 stanovnika) treći po veličini grad u regiji Marche, nakon Ancone i Pesara.

## Geografija
Fano leži na uskoj obalnoj ravnici Jadrana, iznad koje se steru brda centralnih Apenina.

## Historija
Fano je vrlo staro naselje, nastalo još za italskih vremena. Prvi put je dokumentirano 49. pne. pod imenom Fanum Fortunae. Za vladavine cara Augusta podignuti su bedemi, a grad je dobio status rimske kolonije Julia Fanestris. Kod grada se januaru 271. odigrala bitka kod Fana između rimskih snaga pod carem Aurelijanom na jednoj i Alemana na drugoj strani, u kojoj su Rimljani uspjeli zaustaviti Alemane u njihovom pohodu na Rim.

Za Gotskog rata (535–554) grad su 538. opsjedali i razorili Vitigesovi Ostrogoti. Nakon tog se oporavio i postao vodeći grad bizantskog Pentapolisa, kog je franački kralj Pipin Mali svojom darovnicom poklonio 754. papama. Od kraja 12. vijeka je pao pod vlast moćne porodice Malateste iz Riminija, pod čijom je vlašću ostao do 1463. kad ga je Sigismondo Malatesta morao prepustiti Federicu da Montefeltru iz Vojvodstva Urbino.

## Privreda
Najvažnije privredne delatnosti u Fanu su turizam, ribarstvo i proizvodnja nameštaja.

## Reference

## Vanjske veze

* Comune di Fano
Felicisim

**Felicisim** (*Felicissimus*, ? - 271) je bio *[[rationalis]]* ili ministar financija Rimskog Carstva za vrijeme vladavine cara Aurelijana. Poznat je po tome što je godine 271. podigao ustanak protiv cara, a većinu njegove ustaničke vojske su činili radnici carske kovnice na rimskom Celiju. Usprkos nedostatka nedostatka iskustva, pokazali su se teškim protivnicima za profesionalne legionare, te je prema navodima historičara, u gušenju ustanka, poginulo čak 7000 vojnika. Dio historičara vjeruje da su Felicisima podržavali rimski aristokrati iz Senata i viteškog staleža. Ustanak je ugušen iste godine, a Felicisim poginuo. Dio historičara tom ustanku pripisuje to što se u samom Rimu nisu pravile kovanice sljedećih nekoliko godina.

## Izvori
* Aurelius Victor, *De Caesaribus*, 35,6;
* Eutropius, *Breviarium historiae Romanae*, ix,14;
* Historia Augusta, *Aurelianus*, 38.2;
Sima Wei

**Sima Wei** (司馬瑋) (271–291), kurtoazno ime **Yandu** (彥度), formalno **Princ Yin od Chua** (楚隱王), bio je kineski princ iz dinastije Jin, poznat kao drugi od osam prinčeva po kojima je nazvan Rat osam prinčeva.

Bio je peti sin osnivača dinastije, cara Wua, a majka mu je bila konkubina, Gospa Shen. Otac mu je pred svoju smrt godine 289. dao komandu nad trupama u provinciji Jing (današnji Henan i Hebei). Nakon Wuove smrti je carem postao Sima Weijev retardirani brat Hui, ali su stvarnu vlast držali carica majka Yang i njen brat, regent Yang Jun. Duboko nezadovoljstvo naroda novom vlašću je nastojala iskoristiti Huijeva supruga carica Jia Nanfeng, koja je sa Sima Weijem sklopila zavjeru i organizirala puč kojim su 291. Sima Weijeve trupe svrgnule Yang Juna, a potom masakrirale njegov klan. Novim regentima su proglašeni Sima Liang i Wei Guan. Međutim, samo nakon nekoliko mjeseci je, po caričinom nalogu, i njih likvidirao Sima Wei. Kada je zaključila da Sima Wei predstavlja opasnost i za nju, dala ga je likvidirati pod optužbom da je pogubljenja naredio na svoju ruku.
Bitka kod Placentije

**Bitka kod Placentije** se odigrala u januaru 271. između rimskih snaga pod carem Aurelijanom i alemanskih snaga koje su prije toga bile provalile u sjevernu Italiju te zauzele i opljačkale grad Placentija (današnja Piacenza). Aurelijan je prije toga vodio pohod protiv Vandala u Panoniji te je nakon njegovog završetka požurio intervenirati u Italiju. Pri dolasku su mu Alemani postavili zasjedu te ga tako, usprkos brojčane nadmoćnosti, porazili. Alemani su nakon toga krenuli na jug, što je izazvalo paniku u nebranjenom Rimu; dio historičara vjeruje, pak, da je taj događaj izazvao i duboko nezadovoljstvo Aurelijanom, odnosno potakao kratkotrajni ustanak pod ministrom financija Felicisimom. Aurelijan je, međutim, vrlo brzo uspio pregrupirati svoje snage i poraziti Alemane.

## Izvori
*
Aurelijanove zidine

**Aurelijeve zidine** (talijanski: *Mura aureliane*) je naziv za rimske gradske zidine izgrađene između 271. i 275., za vrijeme vladavine riskih careva Aurelijana i Proba.

Zidovi su okruživali svih 7 brežuljaka, Campus Martius, te distrikt Trastevere na desnoj obali Tibera. Riječne obale unutar samog grada po svemu sudeći nisu bile utvrđene.

## Izgradnja
Opseg zidina je bio 19 km, a povrđina opasanog područja 13.7 km². Zidovi su građeni od betona, sa naličjem od cigle, debeli 3.5 metara, te 8 metara visoki. Svakih 29.6 metara (100 rimskih stopa) je bila izgrađena po jedna kvadratna kula.

Remodeliranje u 5. stoljeću je udvostručilo visinu zidova na 16 metara. Do 500. godine, zidine su imale 383 kula, 7020 grudobrana, 18 glavnih vrata, 5 pomoćnih vrata, 116 javnih WC-a i 2066 velikih vanjskih prozora.

## Vrata

Popis vrata (*porte*), od sjevera i u smjeru kazaljke na satu:
* Porta del Popolo (Porta Flaminia) &ndash; ovdje počinje via Flaminia
* Porta Pinciana
* Porta Salaria &ndash; ovdje počinje via Salaria
* Porta Pia &ndash; ovdje počinje nova via Nomentana
* Porta Nomentana &ndash; ovdje počinje stara via Nomentana
* Porta Praetoriana &ndash; stari ulaz u Castra Praetoria, kamp Pretorijanske garde
* Porta Tiburtina &ndash; ovdje počinje via Tiburtina
* Porta Maggiore (Porta Praenestina) &ndash; ovdje se susreću 3 akvadukta, te počinje via Praenestina
* Porta San Giovanni &ndash; u blizini Basilica di San Giovanni in Laterano
* Porta Asinaria &ndash; ovdje počinje stara via Tuscolana
* Porta Metronia
* Porta Latina &ndash; ovdje počinje via Latina
* Porta San Sebastiano (Porta Appia) &ndash; ovdje počinje Via Appia
* Porta Ardeatina
* Porta San Paolo (Porta Ostiense) &ndash; odmah do Piramide Cestia, vodi do Basilica di San Paolo fuori le Mura, ovdje počinje via Ostiense

Vrata u Trastevere (od juga i u smjeru kazaljke na satu):
* Porta Portuensis
* Porta Aurelia Pancraziana
* Porta Septimiana 
* Porta Aurelia-Sancti Petri

## Izvori

## Vanjske veze

* Museum of the Walls official website 
* Walk the Aurelian Walls 
* Newspaper article of latest collapse (1 Nov 2007) Photo gallery of latest collapse(1 Nov 2007)
Osveta

**Osveta** je svjesno činjenje štete drugom pojedincu ili grupi koje se javlja kao odgovor na štetni čin - stvarni ili percipirani - za koji se smatra odgovornim taj isti pojedinac ili grupa. Osoba koja vrši osvetu, odnosno osvetnik ili osvetnici, su u tome prije svega motivirani vlastitim shvaćanjem pravde, odnosno osjećajem bijesa i tuge izazvane djelom koje nastoje osvetiti, a za koje vjeruju da će nestati ako se uspostavi svojevrsna "ravnoteža", odnosno počinitelj bude kažnjen na isti ili još gori način.

Žudnja za osvetom predstavlja jednu od najuniverzalnijih i najiskonskijih ljudskih emocija, i mnoga društva su razvila kompleksne običaje, a kasnije i pravo, u nastojanju da je koliko-toliko reguliraju, spriječe ili otklone neke od njenih neželjenih posljedica (najčešće u obliku eskalacije i stvaranja neprekidnog ciklusa nasilja kao što je npr. krvna osveta). U istu svrhu su i neke religije stvorile koncepte prema kojima se osveta ne može izvršiti od strane običnih smrtnika na ovom svijetu, odnosno da takvu vrstu pravde mogu postići jedino božanstva; također je stvoren i koncept opraštanja i uzdržavanja od osvete kao jedne od najplemenitijih ljudskih vrlina.

Iako se koncept osvete službeno odbacuje kao "primitivan" i izuzetno društveno opasan, pa tako i krivična prava mnogih država daju teže kvalifikacije krivičnim djelima počinjenima iz osvete, ponekad se koristi i u međunarodnoj politici, odnosno čak i najmodernije države ponekad vrše vojne akcije čija je jedina svrha simbolička **odmazda**.

Osveta, s druge strane, često predstavlja jedan od najpopularnijih motiva književnih i umjetničkih djela, te vrlo često predstavlja glavnu motivaciju protagonista.

## Povezano
* Krvna osveta
* Kaznena ekspedicija
* Vigilantizam

## Reference

## Reference
Domicijan II (uzurpator)

**Domicijan** (*Domitianus*, ? - 271?) je bio kratkotrajni vladar Galskog Carstva, koji je na prijestolje stupio neposredno nakon ubistva svog prethodnika Viktorina. O njegovom životu postoje oskudni i nepouzdani podaci, ali su na temelju nekoliko artefakata historičari zaključili da je vladao vrlo kratko, ali dovoljno dugo da iskovati nekoliko kovanica sa svojim likom. Naslijedio ga je car Tetrik I.

## Vanjske veze
* Coin unearths new Roman emperor, BBC News, 25 February 2004
* British museum analysis of the coin
Tetrik I

**Tetrik I.**, puno ime **Gaius Pius Esuvius Tetricus**, od 271. do 274. car Galijskog carstva, nakon sto je ubio Viktorija. Tetrik I. koji je zajedno vladao sa svojim sinom Tetrikom II. bio je zadnji car Galijskog carstva. Pokušao je zaustaviti rimskog cara Aurelijana u njegovom pohodu na Galiju, ali je tokom bitke na Katalaunskom polju, vidjevši kako Aurelijan pobjeđuje, objavio predaju. Zbog toga je Aurelijan njemu i njegovom sinu poštedio život.
Liksuri

**Liksuri** (grčki: Ληξούρι, ) je dugi po veličini grad na otoku Kefalonija, iz arhipelaga Jonski otoci na zapadu Grčke.

Grad leži na poluotoku Paliki na zapadu otoka, u Zaljevu Argostoli nasuprot najvećeg otočkog grada Argostolija.

## Historija

Liksuri je nastao u 16. st. kad su se naseljenici sa obližnjeg Paleokorija (Pali, Πάλη) počeli spuštati iz svog naselja u brdima na obalu Zaljeva Arostoli.
Najstariji zapis o naselju je pismo iz 1534. upućeno mletačkom senatu kojem se stanovnici Liksurija žale na neke stvari.

Oko 1800 Liksuri ima oko 5 000 stanovnika, gotovo je jednako velik kao Agrostoli na 
suprotnoj stani zaliva, sjedište je katoličkog biskupa, okružnog suda i zdravstvene 
uprave za otok.. U Liksuriju je 1836. osnovana Filharmonija i muzička škola Pali, na tradiciji Jonske muzičke škole. 
Prvi zabilježeni veći potres pogodio je Liksuri 3. januara 1867. , tad je porušeno 1.000 kuća – po drugom izvještaju samo dvanaest kuća ostalo je neoštećeno, a 200 ljudi je poginulo
Težak potres koji je pogodio Kefaloniju 23. januara 1867. srušio je sve stare građevine u Liksuriju, -tako da je današnji Liksuri novo naselje, podignuto nakon toga. Od 1990-tih počinje intezivni razvoj turizma, izgradnjom velikih hotela južno od grada uz plaže.

## Infrastruktura, transport
Liksuri ima nekoliko osnovnih i srednjih škola i jednu višu, ekspozituru ” Tehnološko edukacijskog instituta -TEI Jonskih otoka” sa dva odjela, postovna administracija i akustika. Od javnih institucija ima biblioteku s muzejom - Lakovatejos, i od 2003 kazalište.
Liksuri ima malu luku, sa redovnim brodskim linijama za; Argostoli (trajekt u sezoni vozi svaki sat) Patras i Kilini na Peloponezu.

## Reference

## Vanjske veze

* Službene stranice Lixourija  
* GTP Travel Pages - Lixouri 

## Povezano
Kefalonija
Bitka kod Pavije (271)

**Bitka kod Pavije** se odigrala 271. u sjevernoj Italiji između rimskih snaga pod carem Aurelijanom na jednoj, i Alemana na drugoj strani. Alemani su prije toga provalili sjevernu Italiju, ali ih je u januau 271. kod Fana zaustavio Alerijan. Njihov pokušaj povlačenja u domovinu je spriječen, kada su rimske trupe zaposjeo ključne prijevoje preko Alpa. Alemani su se tako našli u klopci, te ih je Aurelijan kod Pavije napao i potpuno uništio.

Ta je bitka na duži rok otklonila opasnost od novih alemanskih najezdi i Aurelijanu pomogla da povrati autoritet uzdrman ranijim porazima. Također je stvorila prilike da se pozabavi kako gušenjima ustanka u samom Rimu, tako i pohodima nad odmetnuto Palmirsko Carstvo na istoku i Galsko Carstvo na zapadu. Usprkos pobjede, Aurelijan je postao svjestan koliko je sam grad Rim ugrožen barbarskim provalama, te je iste godine naredio početak gradnje Aurelijanovih zidina.
Bitka kod Fana

**Bitka kod Fana** se odigrala u januaru 271. između rimskih snaga pod carem Aurelijanom na jednoj, i Alemana na drugoj strani. Alemani su nedugo prije toga, nakon provale u sjevernu Italiju u zasjedi kod Placentije teško porazili Aurelijanovu vojsku te pokrenuli pohod na jug, prema nebranjenom Rimu. Aurelijan je, međutim, brzo uspio pregrupirati snage te im munjevitim manevrom prepriječiti put. Postavio je vojsku tako da se Alemanima iza leđa našla rijeka Metaur. U bitci su Alemani prisiljeni na povlačenje, zbog čega ih se veliki broj utopio. Aurelijan ih je nastavio goniti i nešto kasnije potpuno uništio u bitci kod Pavije.

## Izvori
*
Petar Nikolajević Moler

**Petar Nikolajević Moler** (1775 - 1816) je bio vojvoda iz Prvog i Drugog srpskog ustanka i predsednik Narodne kancelarije (vlade Srbije) od 1815. do 1816. 

Petar Nikolajević Moler je školovan slikar, poznat po radovima u više manastira u predustaničkom periodu, pa je po tome i dobio nadimak Moler. Bio je sinovac Hadži Ruvima, kog su dahije pogubile za vreme Seče knezova.

U Prvom srpskom ustanku istakao se u bici kod sela Jelenče. Tokom ustanka oslikao je Karađorđevu zadužbinu u Topoli. Prilikom odbrane Loznice 1813. morao je zbog nedostatka mastila svojom krvlju da ispiše pismo ustaničkim vođama.

Posle propasti ustanka prebegao je u Austriju, ali se vratio u Srbiju sa početkom Drugog srpskog ustanka.

Bio je predsednik Narodne kancelarije (vlade) u periodu od 1815. do 1816. Petar Nikolajević Moler i vladika Melentije Nikšić ubrajaju se u prve opozicionare knezu Milošu Obrenoviću i kao takvi su ubijeni već 1816. godine.

## Izvori

* Grad Ub 
* Mirjana Marinkoić: KAKO OGRANIČITI VLAST SAMODRŠCA
Sana (razvrstavanje)

**Sana** se može odnositi na:

* Sana, rijeka u Bosni i Hercegovini
* Sana (župa), srednjovjekovna bosanska župa
* Sana (Jemen), glavni grad Jemena
* , grad u Butanu
*  (*Sirijska arapska novinska agencija*), državna novinska agencija u Siriji
272.

__NOTOC__
Godina **272.** (**[[rimske brojke|CCLXXII]]**) bila je prijestupna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. U svoje vrijeme je bila poznata kao **Godina konzulstva Postumija i Veldumnijana** (ili, rjeđe, **godina 1025. ''[[Ab urbe condita]]***). Oznaka 272. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je [[kalendarska era]] [[Anno Domini]] u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.

== Događaji ==

* [[Rimsko Carstvo|Rimski]] car [[Aurelijan]] šalje svog komandanta [[Marcus Aurelius Probus|Marka Aurelija Proba]] da ponovno uspostavi rimsku vlast nad [[Egipat (rimska provincija)|Egiptom]]. 
* Kralj [[Šapur I]] od [[Sasanidsko Carstvo|Perzije]] umire nakon vladavine duže od 30 godina, te ga nasljeđuje najstariji sin [[Hormizd I od Perzije|Hormizd I]].
* [[Domecije od Vizantijuma|Domecije]] nasljeđuje Tita kao [[patrijarh Carigrada]].
* Aurelijan prilikom pohoda na istok, čiji je cilj odmetnuto [[Palmirsko Carstvo]] vratiti Rimu, stavlja pod opsadu grad [[Tyana|Tijana]]. Prilikom opsade se caru u snu javlja znameniti filozof [[Apolonije iz Tijane]], zbog čega Aurelijan odlučuje poštediti grad nakon pada.
* [[Bitka kod Ime]]: Aurelijan uništava palmirske snage u blizini [[Antiohija|Antiohije]]. Kraljica [[Zenobija]] je prisiljena pod okriljem noći bježati u [[Homs|Emesu]].
* [[Pavle iz Samosate]] smijenjen s mjesta [[patrijarh Antiohije|patrijarha Antiohije]].
* [[Denis|Sveti Denis]], prvi [[biskup Pariza]] je zajedno sa svoja dva [[učenik (kršćanstvo)|učenika]] pogubljen odsijecanjem glave na putu za Hram [[Merkur (mitologija)|Merkura]] smješten iznad [[Lutecija|Lutecije]] (današnji [[Pariz]]). Brdo će kasnije postati poznato kao "Brdo mučenika" od čega dolazi ime današnjeg [[Montmartre]]a.
* [[Bitka kod Emese]]: Aurelijan uništava palmirsku tešku konjicu (*clibanarii'') te osvaja grad Palmira. Zenobija pokušava pobjeći u Perziju, ali je na Eufratu hvataju Aurelijanove trupe. 
* Grad Palmira diže ustanak protiv Aurelijana, koji car smjesta guši te grad podvrgava pljački i pustošenju. Zenobija i njen sin Vabalat su upućeni u Rim na čijim će ulicama paradirati u zlatnim lancima. 
* Aurelijan sklapa savez sa kraljem Aksuma (Aksumsko Carstvo).

## Rođenja
* 27.2.—Konstantin Veliki, prvi kršćanski car Rimskog Carstva (u. 337)
* Wei Shuo, kaligrafkinja u službi Istočne dinastije Jin (u. 349)
* Sveti Januarije, biskup Napulja i svetac

## Smrti
* Sveti Denis, prvi biskup Pariza i svetac 
* Šapur I, kralj Perzije
* Liu Qubei, princ Južnih Xiongnua
* Sima Fu, mlađi brat Sima Yija (r. 182)
Lazar Branković

**Lazar Branković** (1421-1458), despot srpski i vladar 1456-1458, sin Đurđa Brankovića.

On je bio jedino muško dete Đurđa koje nije bilo oslepljeno. Nosio je titulu despota još od svoje ženidbe sa Jelenom Paleolog 1446. godine. Lazar Branković preuzima vlast posle smrti Đurđa Brankovića 1456. godine.

Politika koju vodi mladi Lazar je bila slična onoj koju je vodio njegov otac za života. Despot Lazar je okončao pregovore sa Turskom, koje je njegov otac počeo. 
Sklopio je januara 1457. godine ugovor o obnavljanju vazalnih obaveza prema Osmanskom carstvu. Bio je dužan da plaća godišnji harač, nešto manji nego u Đurđevo vreme, jer nije držao Novo Brdo.

Za vreme vladavine mladog despota Lazara, veliku ulogu u srpskoj politici počinju da zauzimaju braća Anđelović. 
Jedan od braće će kasnije promeniti veru i postati turski namesnik Mahmud Anđelović. Drugi od braće Anđelovića, Mihailo je počeo da služi za vreme despota Đurđa, da bi nastavio i za vreme njegovog sina. On je bio glavni posrednik u sklapanju primirja sa Turskom i obnavljanju vazalnih veza Lazara Brankovića i Mehmeda II Osvajača.

Tako je sultan Mehmed II Osvajač sklopio sa despotom Lazarom januara 1457. godine ugovor po kome se obavezao da vrati despotu Lazaru očeve posede.

Pored vezanosti sa Turskom, despot Lazar je bio i ugarski vazal, jer je tako čuvao severnu granicu despotovine. 
Tako je ugarski kralj Ladislav V pomagao despota Lazara. Despot je, koristeći meteže u Ugarskoj, osvojio Kovin i druge dunavske tvrđave sa leve strane reke. 
U pobedonosnom trijumfu, zaustavio ga je Mihailo Silađi, pobeđujući ga i potiskujući ga prema Tamišu.

Situacija u Despotovini se dodatno komplikuje smrću Jerine Kantakuzin. Tada se protiv mladog despota podigla opozicija koju je predvodio Jerinin brat Toma Kantakuzin. 
U međuvremenu, Mehmed II se više nije suzdržavao od napada na Srbiju.
Prve vesti o gomilanju turske vojske na srpske granice su stigle despotu Lazaru decembra 1457. godine. On je odmah javljao ugarskom kralju Ladislavu da mu pošalje vojsku da bi branio despotovinu.
Ubijen je od Osmanskog vojnika zbog ne placenog poreza Osmanlijama. Umro je 20 februara 1459 u Smederevu. Imao je manje od četrdeset godina.

Pošto despot nije imao muške dece, samo ćerke: Mariju, Jerinu i Milicu, posle njegove smrti postavilo se pitanje naslednika.

Početkom februara 1458. godine zemljom je upravljalo namesništvo koje su sačinjavali braća Anđelović.
Rimokatolička nadbiskupija Napulja

**Rimokatolička nadbiskupija Napulja** rimokatolička crkvena teritorija u južnoj Italiji, sa sjedištem u Napulju. Ispočetka je bila biskupija, a nadbiskupijom je postala u 10. vijeku. Dva napuljska nadbiskupa su izabrana za papu – Pavao IV i Inocent XII. 

Prema podacima iz 2004. je imala oko 1,600.000 vjernika. 

Trenutni ordinarij Napuljske nadbiskupije je kardinal Crescenzio Sepe. Luigi Lemmo je pomoćni biskup (imenovan u januaru 2010).

## Sufraganske biskupije
* Acerra
* Alife-Caiazzo
* Aversa
* Capua
* Caserta
* Ischia
* Nola
* Pompei
* Pozzuoli
* Sessa Aurunca
* Sorrento-Castellammare di Stabia
* Teano-Calvi

## Popis biskupa i nadbiskupa
Lanac

**Lanac** je obično ime za fizičku tvorevinu, koja je napravljena od dva ili više manje više jednakih spojeva. Lanac je obično napravljen od nekog metala i napravljena su u dva različita stila, ovisno o uporabi:

* za dizanje koji su napravljeni od toroidnih metalinih tjela, i gibljivi su u dvije dimenzije
* za prijenos snage stroja, lanci imaju posebne žljebove da bi privatili zupčanike, i gibljivi su samo u jednoj dimenziji (naprijed-nazad). Primjer: lanac za bicikl
Tijana

**Tijana** (hetitski: *Tuwanuwa*, grčki: Τύανα, latinski: *Tyana* ili *Tyanna*) je bio drevni grad u Anadoliji na čijim je ostacima sagrađen današnji Kemerhisar, grad u turskoj provinciji Niğde. 
## Historija
Prvi put se spominje kao dio Hetitskog Carstva u 2. milenijumu pne. a potom i kao prijestolnica neo-hetitske države. Kasnije se spominje kao davatelj danka Asircima. U antici je bio najpoznatiji kao rodno mjesto znamenitog filozofa Apolonija iz Tijane. Za vrijeme krize 3. vijeka se opredijelio za Palmirsko Carstvo, ali ga je rimski car Aurelijan poštedio. 708. su ga uništili Omejidi.

## Reference

* http://www.newadvent.org/cathen/15106b.htm
* Tyana in Turkey  Nigde city. Tyana and Apollonius
* Tyana (Kemerhisar)
Clibanarii

**Clibanarii** (, Klibanophoroi, doslovno "nosači logorskih peći") su bili pripadnici teške, odnosno oklopljene konjice na Bliskom Istoku u kasnoj antici. Bili su slični katafraktima i prvi put su se pojavili u Sasanidskom Carstvu u 3. vijeku. Osim samih konjanika, oklopljeni su bili i konji. Njih su kasnije kao dio svoje vojske prihvatili Rimljani, a kasnije i Bizantinci.

## Literatura
* Hugh Elton, *Warfare in Roman Europe*
Montmartre

**Monmartr** (), je severni, najviši deo Pariza, glavnog grada Francuske (nadmorska visina 127 m), sa kojeg se vidi ceo grad.

Najvernije sačuvao izgled starog Pariza sa krivudavim ulicama i starim kućama. U drugoj polovini XIX veka bio centar umetničkog i boemskog života, pa je to dobrim delom i danas. Njegove ulice, kafane, barove, zabavna pozorišta, tipove, čuvene ličnosti... ovekovečili su slikari Tuluz-Lotrek, Renoar, Bonar, Utrilo i mnogi drugi. Na Monmartru nalazi se i crkva Sakr-Ker, na čijem se prostoru nalazi i poznato groblje Monmartr na kome su sahranjene mnoge poznate ličnosti.
Sana (muhafaza)

**Sana ** (arapski: ‏صنعاء) je jedna od 20 jemenskih muhafaza. Ova pokrajina nalazi se u planinama Tibemat aš-šam u centralnom Jemenu.

Muhafaza Sana ima površinu od 13.850 km² i 918.379 stanovnika, a gustoća naseljenosti iznosi 66,3 stanovnika po km². Glavni grad ove pokrajine Sana, ujedno je glavni grad zemlje.

## Reference
Lutecija

**Lutecija** (*Lutetia* ili *Lutetia Parisiorum* na latinskom, *Lukotekia* na galskom, *Lutèce* na francuskom) je bio grad u pred-rimskoj i rimskoj Galiji. Galorimski grad je poznat kao preteča merovinškog grada od koga potiče današnji Pariz. Lutecija i Pariz imaju vrlo malo toga zajedničkog osim položaja na rijeci Seini gdje je otok Île de la Cité stvorio prikladan prijelaz.

## Literatura
* Philippe de Carbonnières, *Lutèce: Paris ville romaine* (Gallimard 20012, )

## Vanjske veze

* "Paris, a Roman city"
* Arènes de Lutèce - Paris Parks & Gardens
Džabal Nabi Šu'ajb

**Džabal Nabi Šu'ajb** (arapski: جبل النبي شعيب) je najviši vrh u Jemenu i Arapskom poluotoku. Nalazi se u Muhafazi Sana, jugozapadno od glavnog grada Sane.

*Jabal* na arapskom znači planina, *Nabi* znači prorok a *Šu'ajb* je ime jednog od prvih koji je najavio dolazak Muhameda. U judaizmu i kršćanstvu on se zove Jetro. Džabal Nabí Šu'ajb je 63 vrh po visini na svijetu.

Na mnogim kartama još uvijek stoji da je najviši vrh planine 3.760 m, ali novija mjerenja govore da je stvarna visina 3.660 m. , drugi značajni vrh planine zove se Jabal Tijal.

Na vrhu planine nalaze se vojne i radarske instalacije i svetište proroka Šu'ajba, zbog toga je i danas teško dobiti dozvolu za uspon na vrh. Iako nije pod snijegom kao slični vrhovi u Siriji i Libanonu, i na Džabal Nabí Šu'ajbu zna biti mraza (i ponekad snijega) u zimskim mjesecima, a vjetar je uvijek neobično jak čitave godine.

## Izvori

## Vanjske veze
* Fotografije s Džabal Nabí Šu'ajb (Brian J. McMorrow) 
* Karta Džabal Nabí Šu'ajba na Peakbagger.com 
* Hory Arabského poloostrova  češki
Al Hudaida

**Al Hudaida** (arapski: الحديدة) je četvrti grad po veličini u Jemenu sa svojih 402.560 stanovnika.

Al Hudaida je administrativni centar istoimene jemenske Muhafaze (provincije)
Al Hudaida. Grad je također poznat i pod imenom **Hodeida**. Al Hudaida leži na obalama Crvenog mora, važna je pomorska luka, koja se razvila sredinom 19. st. za Otomanskog carstva kao centar za izvoz kave, pamuka, datula, i životinjskih koža iz unutrašnjosti Jemena.
## Historija
Na samom početku Prvog svjetskog rata 1914 godine, njemački obavještajci pod vodstvom majora Othmara von Stotzingena uspjeli su instalirati radio stanicu u Al Hudaidi, koja je korištena u vrijeme Arapske pobune (1916.-1918.) kao komunikacijska baza za vezu s Istanbulom i Njemačkom istočnom Afrikom. Iz te radio stanice su se emitirale i propagandne emisije namjenjene Sudanu, Somaliji i Abesiniji.

Al Hudaidu su nakratko okupirale trupe Saudijske Arabije tokom Saudijsko-
jemenskog rata 1934 godine. Nakon katastrofalnog požara u januaru 1961 godine, koji je uništio veliki dio grada, on je obnovljen, naročito lučki objekti uz pomoć Sovjetskog Saveza. Tad je napravljena i prva asfaltna cesta do glavnog grada Sane. Hudaida je bila sovjetska pomorska baza od početka 1970-ih do kraja 1980-ih.

Grad ima veliki broj značajnih historijskih spomenika, osobito u starom dijelu grada Zabidu, koji
se drži za jedan od najvažnijih islamskih centara u svijetu. Zabid nije velik, ali ima više od 100 starih džamija, u njemu se nalazi i islamska medresa (jednako stara kao i Kairski al-Azhar).

Malajski pisac Abdulah bin Abdul Kadir posjetio je grad Al
Hudaidu za vrijeme svog hodočašća u Meku 1854 godine. Njega je impresioniralo to
da su mnogi u to vrijeme žvakali listove etiopskog čaja - Kat, i da je to bio neka vrst narodnog običaja u to vrijeme.

## Reference

## Vanjske veze
* Panorama luke Al Hudaida od 360° Sergeja Esnaulta

* Regional/Middle_East/Yemen
* 100+ Travel Photos of Yemen
Al-Hudaida (muhafaza)

**Al-Hudaida** (arapski: الحديدة) je jedna od 20 jemenskih muhafaza, smještena na zapadu zemlje, uz obale Crvenog mora.

Al-Hudaida ima površinu od 13.250 km² i 2,161.400 stanovnika, a gustoća naseljenosti iznosi 163,1 stanovnika po km².

Glavni grad ove pokrajine al-Hudaida, velika luka na Crvenom moru.

## Reference
Abjan (muhafaza)

**Abjan** (arapski: ين‎‎) je jedna od 20 jemenskih muhafaza. Ova pokrajina nalazi se na jugu zemlje, uz obale Arapskog mora.

Abjan ima površinu od 24.131 km² i 432.529 stanovnika, a gustoća naseljenosti iznosi 17,9 stanovnika po km². 

Pokrajina je historijski bila dio Sultanata Fadlija. U novije vrijeme tu su bile baze Adensko-abjanske islamske armije, salafističke militantne grupe. Glavni grad ove pokrajine je Zindžibar.

## Reference
Zindžibar

**Zindžibar** (arapski: زنجبار‎‎) je grad na jugu Jemena (60&nbsp;km istočno od Adena), koji leži na obali Arapskog mora. On je upravno središte Jemenske muhafaze - Abjan koja ima 433. 819 stanovnika.

## Historija i geografske karakteristike
Grad leži u plodnoj delti Abjan, koju stvara najznačajniji vodotok u pokrajini *[[Vadi]] Bana*. Okružen je farmama i voćnjacima. Pored grada prolazi magistralna cesta Aden - Mukala.

Središte grada nalazi se udaljeno oko 5&nbsp;km od morske obale, ali se danas povijesna jezgra grada već stopila s ribarskim naseljima na obali.

U nedalekoj historiji Zindžibar, je bio znan kao sjedište Sultanata Fadli.

Britanci su odabrali Zindžibar kao regionalno administrativno sjedište 1944 godine, za Sultanat Fadli, koji je bio pod njihovim patronatom. Tadašnji sultan *`Abd Alah ibn `Uthman al-Fadli* nije preselio svoj dvor, već je ostao u staroj prijestolnici Sukri. Tek njegov nasljednik je 1962 boravio u Zindžibaru iz čisto praktičnih razloga, iako je palača koja je bila i ostala službena rezidencija ostala u Sukri.

Pored grada u unutrašnjosti nalaze se Planine Kanfar, s poznatom historijskom utvrdom - Ja’ar, iz nje puca pogled na zelenu deltu Abjan i akomulacionu branu Batais.

## Reference
Parada

**Parada** je naziv za organizirano kretanje većeg broja ljudi točno određenom rutom, najčešće gradskim ulicama, i to najčešće u svrhu proslave. Sudionici parade se ponekad oblače u kostime, a mogu ih pratiti marševski orkestri ili alegorijska kola, odnosno sa sobom mogu nositi balone ili svakojake ukrase. Pod paradom se obično podrazumijeva vojna parada, ali mogu predstavljati i civilne manifestacije kao što su Parada Svetog Patrika ili Parada ponosa. Jedna od najpoznatijih parada u historiji je bio rimski trijumf.

## Vanjske veze

* Labor Day parade descriptions 
The Recruits - Cordell Jigsaw production for Channel Ten featuring a NSW Police College Attestation Parade
Al-Mukala

**Al Mukala** (arapski: المكلا) je glavni grad jemenske muhafaze (pokrajine) Hadramaut, obalnog područja u južnom dijelu Jemena na obalama Adenskog zaljeva. Udaljena je oko 480&nbsp;km (300&nbsp;km) istočno od Adena i glavna je luka u Hadramautu, najvećoj pokrajini u Jemenu.

## Historija
Mukala je osnovana 1035 godine, kao ribarska luka na obalama Indijskog oceana.
Mukala se u prošlosti zvala *Cane* ili *Džana (Qana)*, to je bila važna trgovačke luka za promet između Indije i Afrike, za proizvode iz zaleđa, a najviše tamjan koji se proizvodio u zaleđu grada.
Al Mukala je tokom historije bila glavni grad *[[Sultan]]ata [[Kuvaiti Država Hadramauta]]* (Qu'aiti Sultanat Shihr and Mukalla) sve do 1967 godine, kada je postala dijelom nove države Južni Jemen. *Sultanat Kuvajti Hadhramaut* bio je dio *Južnoarapskog Protektorata* sve do tog ujedinjenja. Za vrijeme Sultanata Kuvaiti, sjedište Britanskog guvernera bila je Al Mukala.

Mukala je tek 1977. povezana sa obalnom cestom, koja vodi do Adena, najvećeg grada u regiji.

Privreda današnje Mukale, temelji se na ribarstvu i preradi ribe, kožarskoj industriji, duhanskoj industriji brodogradnji i prihodima od velike morske luke. Za jakih monsunskih vjetrova, od juna do septembra, luka Mukala postaje vrlo problematična, pa brodovi radije koriste sigurniju luku Burum koja se nalazi 30&nbsp;km jugozapadno.

## Reference

## Vanjske veze

* Regional/Middle_East/Yemen
* 100+ Travel Photos of Yemen 
* O Mukali na Enciklopediji LookLex
Hadramaut (muhafaza)

**Hadramaut** ili **Hazramaut** (arapski: حضرموت) je jedna od 20 jemenskih muhafaza. Ova pokrajina nalazi se na sjeveroistoku zemlje, uz obale Arapskog mora.

Hadramaut ima površinu od 167.280 km² i najveća je jemenska pokrajina, ali vrlo slabo naseljena. Broji 1,029.462 stanovnika i gustoća naseljenosti joj iznosi svega 6,2 stanovnika po km².

Od 2004. arhipelag Sokotra, dotada u sastavu Muhafaze Adana, pripojen je muhafazi Hadramaut, a pripadaju joj i mali otoci Perim i Kamaran u Crvenom moru.

## Reference
Knight Rider

**Knight Rider** se može odnositi na:

## Televizija
* ''Knight Rider'' (1982 TV serija), originalna TV-serija iz 1980-ih
* *[[Knight Rider 2000]]*, nastavak TV-serije u obliku TV-filma 1991.
* *[[Knight Rider 2010]]*, TV-film koji iz 1994. koji se okvirno temelji na TV-seriji 1980-ih
* *[[Team Knight Rider]]*, spin-off TV-serija koja se temelji na TV-seriji 1980-ih
* ''Knight Rider'' (2008 film), TV-pilot za TV-seriju 2008. 
* ''Knight Rider'' (2008 TV serija), serija koja je nastavak i TV-filma iz 2008. i TV-serije 1980-ih

## Video igre
* ''Knight Rider'' (video igra), video igra Nintendo Entertainment Systema iz 1989.
* *[[Knight Rider Special]]*, PC video-igra iz 1994. izdana u Japanu
* *[[Knight Rider: The Game]]*, PC i PlayStation 2 video igra Davilex Games izdana 2002.
* *[[Knight Rider 2: The Game]]*, nastavak igre iz 2002.

## Sport
* Kolkata Knight Riders, kriket tim Indijske Premier League iz Kolkate

## Povezano
* Kamen Rider Knight, lik iz *Kamen Rider Ryuki*
* Knight Ridder, bivša medijska kompanija iz SAD
* Knightriders (razvrstavanje)
* Night Rider (razvrstavanje)
Denis

**Sveti Denis** (, također poznat i kao **Dionizije**) je kršćanski mučenik i svetac, koji je u 3. vijeku bio biskup Pariza. Prema tradiciji je mučenikom postao u doba Decijevih progona kršćana, odnosno oko 250. Prema legendi, nakon što mu je odrezana glava, Denis ju je podigao sa poda i sa njom šetao deset kilometara propovijedajući, učinivši ga tako jednim od cefalofora u hagiologiji. U Rimokatoličkoj crkvi se slavi kao zaštitnik Pariza i kao jedan od Četrnaest svetih pomagača. Francusko ime "Denis", koje je poslije ušlo u strane jezike, potiče od njegovog originalnog, grčkog imena Dionizije.

## Napomene

## Vanjske veze

* The Life, Miracles and Martyrdom of St. Denis (Dionysius, Dennis, Denys) Bishop & Martyr of the Church 
* Catholic Encyclopedia: ''St. Denis'' 
* St. Denis and Companions
Liu Qubei

**Liu Qubei** (; pinyin: Liú Qùbēi), ? -272) bio je Tiefu hunski (*[[Xiongnu]]*) poglavica od 260. do 272, odnosno "Desni" princ Južnih Xiongnua. Prema nekim zapisima je bio drugi sin Xiongnu Chanyua Yufuluoa (於扶羅), odnosno stric Han Zhao vladara Liu Yuana.