open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Maska (TV film, 2007)

***Maska*** je srpski televizijski film snimljen 2007. godine u režiji i po scenariju Marka Novakovića. Predstavlja drugu po redu adaptaciju istoimene drame Miloša Crnjanskog. Radnja se događa u Beču 1851. godine i prikazuje pripadnike tamošnje srpske elite, veterane rata sa Mađarima.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Winning

***Winning*** (), u Jugoslaviji prikazan pod naslovom ***Paklena staza Indianapolisa***, je američki igrani film snimljen 1969. godine u režiji Jamesa Goldstonea. Po žanru je mješavina drame i sportske akcije, a protagonist, čiji lik tumači Paul Newman je talentirani auto-trkač koji sanja o tome da pobijedi na prestižnoj utrci Indianapolis 500. Radnja prikazuje kako zbog toga zanemari svoju suprugu (čiji lik tumači Newmanova supruga Joanne Woodward), a zbog čega ona potraži utjehu u naručju njegovog kolege (koga tumači Robert Wagner). Tvorci filma su inzistirali na što većoj autentičnosti, pa su za njega korištene kako dokumentarne snimke, tako i savjetničke i kaskaderske usluge pravih vozača. Newman se, pak, zahvaljujući ovom filmu počeo zanimati za automotosport, a što će mu postati ne samo hobi nego i profesionalna karijera.

## Glavne uloge

*Paul Newman ... Frank Capua
*Joanne Woodward ... Elora Capua
*Robert Wagner ... Luther Lou Erding
*Richard Thomas ... Charley Capua
*David Sheiner ... Leo Crawford
*Clu Gulager ... Larry Mehaničar
*Barry Ford ... Bottineau
*Karen Arthur ... Miss Mljekarstva
*Bobby Unser ... sam sebe
*Tony Hulman ... sam sebe
*Bobby Grim ... sam sebe
*Dan Gurney ... sam sebe
*Roger McCluskey ... sam sebe
*Harry Basch ... Stranac
*Lou Palmer ... Novinar u Indianapolisu
*Robert Quarry ... Sam Jagin
*Robert Shayne ... Čestitar u Indiananopiulus
*Maxine Stuart ... Majka Miss Redburne
*Bruce Walkup ... Vozač br. 1
*Eileen Wesson ... Miss Redburne

## Reference

## Vanjske veze

* 
*
Anapo

**Anapo** (sicilijanski: *Ànapu*, od grčkog -Άναπος = nevidljiv) je rijeka na Siciliji duga 59 km.

## Hidrografija
Anapo izvire na istoku Sicilije na obroncima planine Lauro u masivu Iblei, nedaleko od gradića Palazzolo Acreide. Od izvira teče prema istoku do ušća u Jonsko more kod luke u Siracusi. Najveća pritoka rijeke je Calcinara, a pritoka Ciane je dobrim dijelom kanalizirana.

## Historija
U periodu od 1950. do 1951. u srednjem toku rijeke podignuta je hidroelektrana. U kotlini rijeke kod Sortina nalazi se Nekropola Pantalica koja je 2005. uvrštena na UNESCO-vu listu mjesta svjetske baštine u Evropi.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Brevi cenni storico - geografici''
Ismail al-Azhari

**Ismail al-Azhari** (**Saiyid**) (20. oktobar 1900 – 26. august 1969) () bio je sudanski političar, poznat kao jedna od najistaknutijih ličnosti u procesu sticanja nezavisnosti. Karijeru je započeo u vrijeme kada je Sudan bio pod anglo-egipatskim kondominijem, te se ispočetka zalazao za očuvanje političke unije Sudana sa Egiptom i na toj je platformi godine 1954. izabran za premijera; međutim, na tom položaju je brzo promijenio kurs i počeo se zalagati za nezavisnost, koja je proglašena 1955. godine. Mandat su mu, međutim, obilježile rastuće napetosti između arapskog muslimanskog sjevera i animističko-kršćanskog juga zemlje, te je godine 1956. napustio položaj. Godine 1965. je izabran na uglavnom ceremonijalnu dužnost predsjednika Sudana i na njoj je ostao do puča koji je proveo Gaafer Nimeiry. Umro je nekoliko mjeseci kasnije.
Popi

***Popi*** () je američki igrani film snimljen 1969. godine u režiji Arthura Hillera. Po žanru je kombinacija drame i komedije, Protagonist, čiji lik tumači Alan Arkin, je siromašni portorikanski imigrant i samohrani otac u New Yorku koji, usprkos svih svojih napora, sve teže može uzdržavati svoja dva dječaka. Radnja prikazuje kako, gledajući vijesti o tome kako djecu izbjeglu s Kube mediji slave kao heroje, dođe na ideju da svoju djecu na Floridi "podmetne" kao Kubance.

Godine 1976. je napravljen remake u obliku istoimenog televizijskog sitkoma gdje je glavnu ulogu tumačio Hector Elizondo.

## Uloge
*Alan Arkin ..... Abraham Rodriguez
*Rita Moreno ..... Lupe
*Reuben Figueroa ..... Luis
*Miguel Alejandro ..... Junior
*Louis Zorich ..... Penebaz

## Izvori

## Vanjske veze
*
Ljubav u jedanaestoj

***Ljubav u jedanaestoj*** je jugoslovenski televizijski film snimljen 1978. godine u produkciji RTV Beograd i režiji Bahrudina Bate Čengića po scenariju Bore Ćosića.

## Radnja

## Uloge

## Vanjske veze
*
Dopisani

***Dopisani*** je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana kao deo programa za Staru 1978. godine. Predstavlja parodiju tada izuzetno popularne ratne TV serije *[[Otpisani]]*. Radnja je smeštena u jednu savremenu beogradsku bolnicu gde glumci iz serije tumače modernu verziju istih likova. Režirao ju je Aleksandar Đorđević a scenario je napisao Dragan Marković.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Noć od paučine

***Noć od paučine*** je jugoslovenski televizijski film snimljen 1978. godine u režiji Miloša Radivojevića a po scenariju Mirka Kovača. Radnja se događa u jednoj fiktivnoj zemlji gde upravnik železničke stanice (čiji lik tumači Velimir Bata Živojinović mora na sledeći voz ukrcati mladog zatvorenika (koga glumi Aleksandar Berček).

## Uloge

## Vanjske veze
*
Obraz uz obraz: Novogodišnji specijal (1978)

***Obraz uz obraz: Novogodišnji specijal*** je jugoslovenski televizijski specijal u produkciji RTV Beograd emitovan na kraju 1978. godine kao deo novogodišnjeg TV programa. Temelji se na popularnoj zabavnoj emisiji *[[Obraz uz obraz]]* u kome su nastupali Milena Dravić i Dragan Nikolić. Režirao ga je Zdravko Šotra a scenario su napisali Siniša Pavić, Ljubivoje Ršumović, Milan Šećerović i Zdravko Šotra.

Godine 1991. je napravljen još jedan specijal.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Obraz uz obraz: Novogodišnji special (1991)

***Obraz uz obraz: Novogodišnji special*** je jugoslovenski televizijski specijal u produkciji Radiotelevizije Srbije emitovan 1991. godine kao deo novogodišnjeg programa. Temelji se na istoimenoj zabavnoj emisiji 1970-ih, odnosno specijalu iz 1978. godine. Režirali su ga Zdravko Šotra i Slobodan Šuljagić a scenario su napisali Siniša Pavić, Milan Šećerović i Zdravko Šotra.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Mala moja iz Bosanske Krupe (TV drama)

***Mala moja iz Bosanske Krupe*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1978. godine. Temelji se na istoimenoj pesmi Branka Ćopića. Režirao ju je Miroslav Jokić.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Omar al-Bašir

**Omar Hasan Ahmed el Bašir** (1. januar 1944) je general-potpukovnik vojske Sudana, koji je bio vođa Sudana od 1989 do 2019. godine.

## Biografija
Rođen je 1944. u mestu Hoš Banaga, južno od grada Kartuma. Stupio je u sudansku vojsku 1960. godine. Studirao je na egipatskoj vojnoj akademiji, a diplomirao na sudanskoj vojnoj akademiji u Kartumu 1966. godine. Od 1975. bio je vojni ataše u Ujedinjenim Arapskim Emiratima, a 1981. postao je zapovednik oklopne padobranske brigade.

Kada se vratio u Sudan kao pukovnik u sudanskoj vojsci, El Bašir je na čelu grupe nezadovoljnih oficira srušio s vlasti nestabilnu vladu civilnog premijera Sadika el Mahdija u beskrvnom puču 30. juna 1989. godine. Nova vojna vlada pod Baširom je zabranila sve političke stranke i nametnula islamske zakone u celoj državi. Bašir se zatim postavio na čelo Revolucionarnog veća nacionalnog spasa, koja je držalo sve ovlasti u zemlji.

Revolucionarno veće je raspušteno 1993, a Bašir se proglasio predsednikom i povećao svoja ovlašćenja. Sva izvršna i zakonodavna vlast bila je u njegovim rukama.

Oktobra 2005, Baširova administracija okončala je Drugi sudanski građanski rat, jedan od najkrvavijih ratova u Africi, dopustivši ograničenu autonomiju Južnom Sudanu. Međutim, otprilike u isto vreme izbio je sukob u Darfuru, u kome je prema zapadnim izvorima stradalo između 200.000 i 400.000 ljudi. Zbog toga Bašir danas drži reputaciju jednog od najkontroverznijih vođa današnjice.

Glavni tužilac Međunarodnog suda za ratne zločine je u julu 2008. optužio Bašira za genocid, zločine protiv čovečnosti i ratne zločine u regionu Darfura. Sud je izdao zahtev za izručenje 4. marta 2009. zbog ratnih zločina i zločina protiv čovečnosti, ali je zaključeno da nema dovoljno dokaza za optužbu za genocid. Odluci suda suprotstavili su se Afrička unija, Arapska liga, Pokret nesvrstanih i vlade Rusije i Kine.

11. aprila 2019 posle 30 godina vladavine i velikih demonstracija na kojima je na desetine ljudi ubijeno, svrgnut je sa vlasti vojnim pučem koji je izveo general Ahmed Avad, posle čega je stavljen u kućni pritvor, a vlast u zemlji je preuzela vojska koja je raspustila parlament do izbora 2020 godine.

## Reference
Zarudela zora na Moravi

***Zarudela zora na Moravi*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1979. godine. Režirao ga je Jovan Ristić, a scenario je napisao Sveta Lukić.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Calcinara (razvrstavanje)

**Calcinara** ima više značenja:
* Calcinara riječica u Siciliji
* Calcinara, Massa-Carrara
* Calcinara, Piacenza
Zauzimanje Oppenheima

**Zauzimanje Oppenheima** se dogodilo 14. septembra 1620. godine kada su za vrijeme Tridesetogodišnjeg rata španske trupe pod zapovjedništvom Ambroggia Spinole osvojile njemački grad Oppenheim, tada pod vlasću protestantskog falačkog izbornog kneza Friedricha V. Do nje je došlo nakon što je Španija ušla u rat kako bi pomogla katoličkom rimsko-njemačkom caru Ferdinandu II u borbi protiv Friedricha koji je vodio pobunjene protestantske knezove u Carstvu. Spinola je sa svojom vojskom bio krenuo iz Španske Nizozemske (današnja Belgija) i uglavnom nije nailazio na otpor. Na obali Rajne mu se, međutim, suprotstavila velika protestantska vojska pod vodstvom Joachima Ernsta od Brandenburg-Ansbacha. Spinola je zbog toga pokrenuo manevar u svrhu fingiranja napada na Worms, a zbog čega je Joachim Ernst tamo poslao vojsku, ostavivši relativno slab garnizon u Oppenheimu. Spinola je potom noćnim maršem stigao pod zidine Oppenheima i pokrenuo napad u zoru. Branitelji su nakon relativno kratke borbe kapitulirali. Zauzimanje Oppenheima je bilo značajno ne samo zato što su Španci osigurali prijelaz preko Rajne, nego su u relativno bogatom gradu (koji će pod svojim nadzorom držati do 1632. godine) sebi osigurali namirnice i zimske kvartire čime su stvoreni preduvjeti za uspješni nastavak kampanje u Falačkoj sljedeće godine.

## Izvori

## Literatura
* Francisco de Ibarra: *Relación de las campañas del Bajo Palatinado*. Published on *L' Espagne au XVIe et au XVIIe siècle documents historiques et littéraires.* Heilbronn: Henninger 1878.
* Robert Watson: *The history of the reign of Philip the Third, King of Spain.* Print. for Messrs. Price, Whitestone, W. Watson. 1783.
Hook, Line & Sinker

***Hook, Line & Sinker*** (), u Jugoslaviji prikazan pod naslovom ***Mrtvaci ne vraćaju dugove***, je američka filmska komedija snimljena 1969. godine u režiji Georgea Marshalla. Protagonist, čiji lik tumači Jerry Lewis, je trgovački putnik kome prijatelj i ljekar (čiji lik tumači Peter Lawford) saopći kako je obolio od neizlječive bolesti i da mu je preostalo samo nekoliko mjeseci života, a nakon čega ih on odluči preostalo vrijeme hedonistički uživati i  bjesomučno trošiti novac preko kreditnih kartica. Radnja prikazuje probleme koji za njega nastanu kada dozna da je dijagnoza bila pogrešna te stoga mora fingirati vlastitu smrt kako bi svoju suprugu (čiji lik tumači Anne Francis) spasio dugova i zbrinuo isplatom novca od osiguranja. *Hook, Line & Sinker* je bio posljednji film u plodnoj filmografiji Georgea Marshalla.

## Uloge

* Jerry Lewis ... Peter Ingersoll
* Peter Lawford ... Dr. Scott Carter
* Anne Francis ... Nancy Ingersoll
* Pedro Gonzalez Gonzalez ... Perfecto
* Eleanor Audley ... Mrs. Durham
* Henry Corden ... Kenyon Hammercher
* Sylvia Lewis ... Karlotta Hammercher
* Phillip Pine ... Glavni kirurg
* Felipe Turich ... Strani pogrebnik
* Kathleen Freeman ... Mrs. Hardtack, bejbisterica
* Murray Alper ... Član istražnog odbora
* Larry J. Blake ... Šef policije
* Scatman Crothers ... Truplo
* Frankie Darro ... Dostavljač
* Byron Foulger ... Direktor pogrebnog zavoda
* Stella Garcia ... Djevojka koja se hrva s rukom
* Del Moore ... TV svećenik
* John Nolan ... Čovjek koji daje carte blanche
* William O'Connell ... Recepcionar
* Barbara Pepper ... Peterova sekretarica
* Davis Roberts ... Član upravnog odbora
* Andy Romano ... Radnik u portugalskoj mrtvačnici 
* Benny Rubin ... Veterinar
* Harlan Warde ... Okružni tužilac
* Kenneth Washington ... Kapetan *Bella*
* William Wellman Jr. ... Čovjek iz CIA-e

## Napomene

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
Furtivos

***Furtivos*** () je španski igrani film snimljen 1975. godine u režiji Joséa Luisa Boraua. Po žanru je drama, a scenarij je inspiriran stvarnim događajima. Protagonist, čiji lik tumači Ovidi Montllor, je usamljeni lovočuvar koji živi na rubu šume sa svojom posesivnom tiranskom majkom (čiji lik tumači Lola Gaos. Radnja prikazuje probleme koji nastanu kada jednog dana u gradu upozna mladu i lijepu djevojku (čiji lik tumači Alicia Sánchez) koja je pobjegla iz popravnog doma i koja u njegovom domu vidi idealno utočište od progona. *Furtivos* je nastao nedugo pred smrt španskog diktatora Francisca Franca i u mnogo čemu je svojim sadržajem, koji je uključivao sugestije o incestuoznom odnosu protagonista i majke, kao i golotinju predstavljao izazov tadašnjim standardima cenzure; najveći je problem za Boraua, međutim, bio taj što je njegov film shvaćen kao svojevrsna alegorija na položaj Španije pod tadašnjim režimom odnosno što je nesposobni i bahati lik guvernera (koji tumači sam Borau) shvaćen kao aluzija na samog Franca. *Furtivos* je premijerno prikazan na festivalu u San Sebastianu gdje je osvojio nagradu Zlatna školjka, a sljedeće godine, kada je nakon Francove smrti u integralnoj necenzuriranoj verziji prikazan u kino-dvoranama, postigao je najveću gledanost u Španiji. Danas se smatra jednim od najznačajnijih ostvarenja u historiji španske kinematografije.
## Uloge
* Lola Gaos ... Matina
* Ovidi Montllor ... Ángel
* Alicia Sánchez ... Milagros
* José Luis Borau ... Santiago, provincijski guverner
* Felipe Solano ... El Cuqui
* Ismael Merlo ... svećenik 

## Reference

## Literatura
* Torres, Augusto M. * Conversaciones con Manuel Gutiérrez Aragón *. Fundamentos, Madrid, 1992.  

## Vanjske veze
*
Nedovršeni komad za mehanički klavir

***Nedovršeni komad za mehanički klavir*** () je sovjetski igrani film snimljen 1977. godine u režiji Nikite Mihalkova. Scenarij se temelji na motivima nekoliko djela ruskog pisca Antona Čehova, prije svega priči *[[Platonov (Čehov)|Platonov]]*. Protagonist, čiji lik tumači Aleksandar Kaljagin, je Aleksandar Platonov, ruski aristokrat koji početkom 20. vijeka zajedno sa neuglednom suprugom (čiji lik tumači Jevgenija Glušenko) dolazi u ljetnikovac posjetiti udovicu jednog generala. Radnja prikazuje kako tamo sretne ženu (čiji lik tumači Jelena Solovej) sa kojom je kao idealistički mladić imao žestoku, ali nikada konzumiranu romansu, te kako njih dvoje počnu razmišljati da li da promijene svoje živote. *Nedovršeni komad* je prikazan na Filmskom festivalu u San Sebastianu gdje je osvojio Zlatnu školjku.

## Vanjske veze
* 
* Kritika filma NY Times
* Александр Калягин о работе с Никитой Михалковым в фильме «Неоконченная пьеса для механического пианино»
Zauzimanje Bacharacha

**Zauzimanje Bacharacha** se odigralo 1. oktobra 1620. godine kada je španska vojska pod komandom Gonzala Fernándeza de Córdobe za vrijeme Tridesetogodišnjeg rata njemački grad Bacharach pri čemu je kapitulirao njegov protestantski garnizon, sastavljen od falačkih i engleskih snaga. Do njega je došlo tokom pohoda koga je Španija pokrenula 1620. godine, intervenirajući u korist katoličkog habsburškog rimsko-njemačkog cara Ferdinanda II, a protiv pobunjenih protestantskih knezova na čelu sa Friedrichom V Falačkim. Španske snage na čelu sa Ambrogiom Spinolom su prodrle iz Španske Nizozemske (današnja Belgija) na zapad Njemačke i počele zauzimati protestantska uporišta u dolini Rajne. Za osvajanje Bacharacha je Spinola odredio manji dio svojih snaga, nastojeći se suprotstaviti anglo-nizozemskim snagama koje su pokušale prodrijeti u dolinu Mosela. Španske snage pod Cordobom su pred grad stigle rano ujutro; dolazak španskih snaga je demoralizirao branitelje koji su se do popodneva predali. Osvajanjem Bacharacha su Španci osigurali bazu za nastavak kampanje sljedeće godine, tokom koje će zauzeti Mainz i najveći dio Rajnske Falačke.

## Izvori

## Literatura
* Francisco de Ibarra: *Relación de las campañas del Bajo Palatinado*. Published on *L' Espagne au XVIe et au XVIIe siècle documents historiques et littéraires.* Heilbronn: Henninger 1878.
Limeni bubanj (film)

***Limeni bubanj*** () je zapadnonjemačko-francusko-poljsko-jugoslavenski igrani film snimljen 1979. godine u režiji Volkera Schlöndorffa, danas poznat kao jedno od najuspješnijih i najhvaljenijih ostvarenja njemačke kinematografije iza Drugog svjetskog rata. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana njemačkog pisca Güntera Grassa, inspiriranom odrastanjem u rodnom gradu Danzigu pred i za vrijeme rata. Protagonist, čiji lik tumači David Bennent, je Oskar Matzerath, dječak koji je nakon bizarnog incidenta prestao rasti, i iz čije neobične perspektive pratimo kako se burni historijski događaji odražavaju na njegovu njemačku porodicu, ali i njegove poljske i židovske sugrađane. *Limeni bubanj*, djelomično sniman na lokacijama u Zagrebu, je nakon premijere izazvao sveopće oduševljenje među kritikom, ali i imao izuzetnu gledanost u Zapadnoj Njemačkoj; njegovi uspjesi su potvrđeni Zlatnom palmom na Kanskom festivalu, kao i osvajanjem Oscara za najbolji strani. Sa druge strane, s obzirom da je u filmu Bennent, tada 11-godišnji dječak, tumačio odrasli lik, a što je uključivalo i aktivnosti seksualnog tipa sa odraslim likovima, *Limeni bubanj* je također bio predmetom kontroverzi, optužbi za dječju pornografiju, kao i zabrana, odnosno cenzure u cijelom nizu država.

## Uloge
* David Bennent - Oskar Matzerath
* Mario Adorf - Alfred Matzerath
* Angela Winkler - Agnes Matzerath
* Daniel Olbrychski - Jan Bronski
* Katharina Thalbach - Maria Matzerath
* Charles Aznavour - Sigismund Markus
* Tina Engel - Anna Koljaiczek 
* Roland Teubner - Joseph Koljaiczek
* Tadeusz Kunikowski - ujak Vinzenz
* Andréa Ferréol - Lina Greff
* Heinz Bennent - Greff
* Ilse Pagé - Gretchen Scheffler
* Werner Rehm - Scheffler
* Käte Jaenicke - majka Truczinski

## Vanjske veze
* 
*
Joaquín Francisco Pacheco y Gutiérrez-Calderón

**Joaquín Francisco Pacheco y Gutiérrez-Calderón** (Écija, 22. februar 1808. – Madrid, 8. oktobar 1865) je bio španski političar i pisac koji je bio i španski premijer 1847. godine, a služio je i kao ministar inostranih poslova. U jednome je periodu služio i kao ambasador u Francuskoj kao i treći vrhovni španski tužilac. Pacheco je rođen u malom seviljanskom gradu Éciji u Andaluziji gde je završio i studije na Univerzitetu u Sevilli. Godine 1832. preselio je u Madrid gde je radio kao novinar i pisac.
Švedski institut za međunarodne odnose

**Švedski institut za međunarodne odnose** (, ) je javna istraživačka ustanova u Stockholmu u Švedskoj. Institut je osnovan kao nepartijska organizacija 1938. godine. Danas u njemu radi oko 40 zaposlenika od kojih je 15 istraživača.

Institut se bavi istraživanjima međunarodnih politika i odnosa sa posebnim fokusom na međunaroni položaj Švedske. Institut ulaže značajan napor za stvaranje relevantnih, pravovremenih i javno dostupnih analiza međunarodnih zbivanja u Evropi, bivšem Sovjetskom Savezu, Bliskom Istoku i severnoj Africi, Aziji kao i u analize globalnih politika i sigurnosti.

1975. bankarska porodica Wallenberg poklonila je institutu staru bankarsku palaču gde je institut preseljen iste godine. 1977. godine institut je iz asocijacije transformisan u sadašnji tip organizacije.

2013. godine institut je obeležio 75. godišnjicu postojanja. Biblioteka Švedskog istituta vođeća je specijalizovana biblioteka svoje vrste u celoj Skandinaviji. Ugledni gosti instituta bili su i Jimmy Carter, Olof Palme, Dalaj Lama, Boris Jeljcin, Nelson Mandela, Tawakkul Karman i Ellen Johnson Sirleaf.

## Povezano
* Štokholmski međunarodni institut za mirovna istraživanja

## Izvori

## Vanjske veze
* Službena stranica
Canto a tenore

**Canto a tenore** (sardinijski: *cantu a tenore*) je tip polifonog folklornog pjevanja specifičan za Sardiniju koji je 2008. uvršten na UNESCO-vu listu nematerijalne svjetske baštine u Evropi.

## Historija i karakteristike
Canto a tenore izrastao je među pastirima Sardinije. Izvodi ga grupa od četiri muškarca koji koriste četiri različita glasa zvana bassu, contra, boche i mesu boche. Specifičnog tog pjevanja je duboki i grleni ton solista bassu i troje pjevača koji mu kontriraju stojeći u uskom krugu. Solist pjeva dio nekog proznog teksta ili pjesmu, dok ga ostali prate kao kor. Većina izvođača živi u regiji Barbagiji i po planinskoj unutrašnjosti centralne Sardinije. Njihovo pjevanje dio je svakodnevnog života lokalnih zajednica. Često zapjevaju spontano po lokalnim barovima (zilleri), ali i prigodom kojekavih svetkovina kao što su vjenčanja, striženje ovaca, vjerskih svečanosti ili za karnevala Barbaricino.

Repertoar pjesama koje izvode je vrlo širok i varira po Sardiniji. Najčešće se izvode serenade *boche ’e notte* (glas u noći) i pjesme za pleskao što su *mutos*, *gosos* i *ballos*. Tekstovi su ili jako arhaični ili vrlo suvremeni koji se dotiču problema koji tište današnje stanovnike, kao što su emigracija, nezaposlenost i politika. U tom smislu njihove pjesme se mogu smatrati tradicijskim, ali i vrlo suvremenim kulturnim izrazima.

Običaj *Canto a tenore* je ranjiv na društveno-ekonomske promjene kao što su propadanje ovčarstva i nestajanje pastira, uz istovremeni rast turizma, što donosi rizik unificiranja repertoara i orginalnog načina izvođenja pjevanja pjesama.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Tenores organisation'' 
* ''Opera dei Pupi'' (na portalu Treccani)
Barbagia

**Barbagia** (ili *Barbàza* na sardskom) je historijska i geografska regija na talijanskom otoku Sardiniji.

## Geografija
Barbagia se prostire na površini od 1269 km² po planinskoj unutrašnjosti masiva Gennargentua, po teritoriju koji se najvećim dijelom poklapa sa današnjom provincijom Nuoro. Najveći grad i administrativni centar je Nuoro. Gradići Mamoiada, Gavoi i Dorgali poznati su po vinu, Gavoi po siru, a Orgosolo po muralima. Geografski se dijeli na četiri zone: Barbagia di Seùlo (najjužnija), Barbagia di Belvì (najsjevernija), Barbagia di Ollolai i Mandrolisai.

## Historija
Ime Barbagia (dosl. barbarska) dobila je jer dugo bila paganska, naime stanovništvo je evangelizirano tek tokom 7. i 8. vijeka. Regija je danas poznata po folklornim pjevačima *[[Canto a tenore]]*, običaju koji je 2008. uvršten na UNESCO-vu 
listu nematerijalne svjetske baštine u Evropi.

## Ekonomija
Ekonomija Barbagije bazira se na nomadskom stočarstvu, ovčarstvu i kozarstvu.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Barbagia'' (na portalu Sardegna turismo
Rascal (film)

***Rascal*** () je američki film za djecu snimljen 1969. godine u režiji Normana Tokara. Predstavlja adaptaciju istoimenog autobiografskog romana Sterlinga Northa. Radnja se odvija u Wisconsinu 1917. godine kada mladi North (čiji lik tumači Bill Mumy) dobije rakuna-ljubimca po imenu Rascal, a pomoću čega će prebroditi porodičnu krizu.

## Uloge
* Bill Mumy - Sterling North
* glas Waltera Pidgeona - Sterling North u odrasloj dobi 
* Steve Forrest - Sterlingov otac Willard
* Pamela Toll - njegova sestra Theo
* Elsa Lanchester - Mrs. Satterfield
* Henry Jones - Garth Shadwick
* Bettye Ackerman - Miss Whalen
* Jonathan Daly - Vlč. Thurman
* John Fiedler - CY Jenkins
* Richard Erdman - Walt Dabbett
* Herbert Anderson - Mr. Pringle
* Robert Emhardt - Policajac
* Steve Carlson - Norman Bradshaw
* Maudie Prickett - Miss Pince-Nez
* David McCallum - Sladoledar

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* Ultimate Disney DVD Review
* Rascal history site
Jagte Raho

***Jagte Raho*** (, *Ostanite budni*) je indijski crno-bijeli igrani film snimljen 1956. godine u režiji Sombhu i Amita Mitre po scenariju K. A. Abbasa. Po žanru je socijalna drama, a protagonist, čiji lik tumači Raj Kapoor, je siromašni seljak koji dolazi u Bombay. Radnja prikazuje kako ga žeđ dovede u stambeno naselje čiji ga stanovnici smatraju lopovom, te se od njih noću skriva i otkriva kako su upetljani u niz sumnjivih poslova. Pod naslovom ***Ek Din Raatre*** je paralelno snimljena verzija na bengalskom jeziku. Godine 1957. je prikazan na Filmskom festivalu u Karlovym Varyma gdje je osvojio Kristalni globus. Nepunu deceniju kasnije je prikazan u SSSR-u gdje je postigao izuzetnu gledanost.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* Jagte Raho (1956) on YouTube
Serafino (film)

***Serafino*** je italijanski igrani film snimljen 1968. godine u režiji Pietra Germija. Po žanru je mješavina drame i komedije, a protagonist, čiji lik tumači Adriano Celentano, je mladi pastir iz Abruzza koji je skoro cijeli život proveo u brdima te stekao prijezir prema društvenim konvencijama. Radnja prikazuje kako na svačije iznenađenje dobije nasljedstvo bogate tetke, a koje odmah krene trošiti na automobile i poklone prijateljima, a što izazove pohlepnu rodbinu da ga na sudu pokuša proglasiti poslovno nesposobnim. *Serafino* je sljedeće godine prikazan na Moskovskom filmskom festivalu gdje je osvojio glavnu nagradu.

## Uloge
* Adriano Celentano: Serafino
* Saro Urzì: Stric Agenore
* Francesca Romana Coluzzi: Asmara
* Ottavia Piccolo: Lidia
* Amedeo Trilli: Pasquale
* Nerina Montagnani: Tetka Gesuina
* Benjamin Lev: Armido
* Nazzareno Natale: Silio

## Vanjske veze
*
Staljingradska bitka (film)

***Staljingradska bitka*** () je sovjetski crno-bijeli ratni film snimljen 1949. godine u režiji Vladimira Petrova. U njemu se prikazuje Staljingradska bitka koja se odigrala u nedavnom Drugom svjetskom ratu; film, u koji su uložena velika sredstva, i koji je prikazan u dva dijela, imao je snažan propagandni naboj i služio je kultu ličnosti tadašnjeg sovjetskog vođe Josifa Staljina, čiji lik u filmu tumači Aleksej Dikij, a čijoj se genijalnosti pripisuje sovjetska pobjeda. Prikazan je na Filmskom festivalu u Karlovym Varyma gdje je osvojio Kristalni globus.

## Glavne uloge
*Aleksej Dikij ... Josif Staljin
*Nikolaj Rižov ... Lazar Kaganovič
*Maxim Schtrauch ... Vjačeslav Molotov
*Viktor Horjahakov ... Georgij Maljenkov
*Yuri Tolubejev ... Andrej Ždanov
*Jurij Šumski ... General Aleksandar Vasiljevski
*Boris Livanov ... General Konstantin Rokosovskui
*Vladimir Golovin ... General Nikolai Vatutin
*Vasili Merkurjev... General Nikolaj Voronov
*Nikolaj Simonov ... General Vasilij Čujkov
*Nikolaj Krjučkov ... Pukovnik Ivanov
*Mihail Nazvanov ... Pukovnik Ivan Ljudnikov
*Aleksander Antonov ... Pukovnik Popov
*Leonid Kniazev ... Narednik Jakov Pavlov
*Viktor Stanicin ... Winston Churchill/General Fjodor Tolbuhin
*Nikolaj Čerkasov ... Franklin Delano Roosevelt
*Konstantin Mikhailov ... W. Averell Harriman
*Mikhail Astangov ... Adolf Hitler
*Nikolai Komisarov ... Feldmaršal Wilhelm Keitel
*Boris Svoboda ... General Alfred Jodl
*Nikolaj Ribnikov ... Feldmaršal Maximilian von Weichs
*Rostislav Pljat ... General Hermann Hoth
*Vladimir Gaidarov ... Feldmaršal Friedrich Paulus
*Vladimir Vsevolodov ... General Arthur Schmidt
*Jevgenij Kalužski ... General Wilhelm Adam (prvi film)
*Nikolaj Nikolajevski ... General Wilhelm Adam (drugi film)

## Vanjske veze
*Part I i Part II na IMDb.
**[http://www.kino-teatr.ru/kino/movie/sov/6743/annot/ The Battle of Stalingrad]* on Kino-teatr.ru.
*''The Battle of Stalingrad'' original East German posters on ostfilm.de.
Polubraća (film)

***Polubraća*** (Ibo kyudoai) je japanski crno-bijeli igrani film snimljen 1957. godine u režiji Miyojia Iekija. Po žanru je drama, a radnja se odvija 1910-ih u domu jednog oficira. Protagonisti su djeca njegove sluškinje kojoj je otac oficir, a koji se cijeli život moraju pretvarati da sa njim i njegovom legitimnom djecom nisu u rodu. *Polubraća* su prikazana na Filmskom festivalu u Karlovym Varyma gdje su podijelila nagradu Kristalni globus sa sovjetskim filmom *[[Tihi don (film, 1958)|Tihi Don]]*.

## Vanjske veze
*
Poljsko-osmanski rat (1620–1621)

**Poljsko-osmanski rat 1620-1621. godine** se vodio između snaga Poljsko-Litvanske Unije na jednoj, i snaga Osmanskog Carstva i njihovih vazala na drugoj strani. Uzrok sukoba je bio spor oko kontrole nad Moldavijom, koju je Unija *de iure* smatrala svojom teritorijom, ali koja je *de facto* kao Kneževina bila vazal Osmanskog Carstva. Povod za rat je bilo učestalo uplitanje vodećih poljskih plemića, odnosno *magnata* u unutrašnju politiku Moldavije, a što je od kraja 16. vijeka dovelo do niza magnatskih ratova, kao i prekogranični upadi kozaka sa poljsko-litvanske teritorije u današnjoj Ukrajini. Neposredni je povod pružio Tridesetogodišnji rat, odnosno sudjelovanje transilvanskog protestantskog princa Gabora Bethlena u borbi protiv katoličke dinastije Habsburg, a što je svojom intervencijom nastojao spriječiti poljski vladar Sigismund III Vasa. Kada se Betlen, koji je također bio osmanski vazal, obratio svojem sizerenu Osmanu II za pomoć, objavljen je rat. U jesen 1620. su poljske snage pokrenule pohod na Moldaviju, ali su uništene u bitci kod Cecore. Sljedeće godine je, pak, veliki pohod Turaka na Poljsku zaustavljen u iscrpljujućoj bitci kod Hotina. Ona je pak, završena mirovnim sporazumom kojim su Poljaci pristali Turcima predati Hotin i obećati da se više neće miješati u moldavske unutrašnje stvari; usprkos toga, obje strane su ishod rata proglasile svojom pobjedom.

## Vanjske veze
*Polish Warfare: 1618–1621 War with Turkey
* Wojna 1620–1621
* WOJNY POLSKO TURECKIE W PIERWSZEJ POŁOWIE XVII WIEKU
Last Summer

***Last Summer*** () je američki igrani film snimljen 1969. godine u režiji Franka Perryja. Po žanru je drama, a temelji se na istoimenom romanu Evana Huntera. Radnja se događa na otoku Fire Island gdje se tokom ljetnih praznika adolescentica (čiji lik tumači Barbara Hershey) sretne i počne družiti sa dva adolescenta (koje tumače Bruce Davison i Richard Thomas te njih troje počnu eksperimentirati sa marihuanom i seksualnim aktivnostima, prije nego što se tome trojcu nastoji pridružiti neugledna djevojka (čiji lik tumači Catherine Burns), a što će na kraju dovesti do destruktivnih posljedica. *Last Summer* je izazvao veliku pažnju i stekao pohvale zbog toga što je život tadašnjih tinejdžera prikazan na izuzetno realističan način, a Burns je za svoju ulogu bila nominirana za Oscar za najbolju sporednu glumicu. Sa druge strane, upravo zbog realizma, koji je uključivao neke uznemirujuće prizore, uključujući silovanje, *Last Summer* je postao predmetom cenzure; originalno je pušten u kino-dvorane pod tadašnjim najstrožim rejtingom X, da bi kasnije najčešće bio prikazivan u skraćenim verzijama.

## Uloge
*Richard Thomas ... Peter
*Bruce Davison ... Dan
*Barbara Hershey ... Sandy
*Catherine Burns ... Rhoda
*Ernesto Gonzalez ... Anibal

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 'Last Summer' to have rare screening from American Cinematheque
* Roger Ebert review
Posljednje ljeto (razvrstavanje)

**Poslednje** ili **posljednje ljeto** može označavati:

*''Last Summer'' (roman), knjiga američkog pisca Evana Huntera iz 1968. godine;
**''Last Summer'' (film, 1969), njena ekranizacija, rež. Frank Perry, ul. Barbara Hershey
**[[Последно лято]]* (Posledno ljato), bugarski film iz 1974. godine
**[[Dernier Été]]*, francuski film iz 1981. godine
**[[Le Dernier Été]]*, francuski TV-film iz 1997. godine
*''Last Summer'' (film, 2013), američki film
*''Last Summer'' (film, 2014), italijanski film
Serjoža (priča)

**Serjoža** () je priča ruske i sovjetske književnice Vere Panove objavljena 1955. godine. Protagonist je Serjoža, 5-godišnji dječak čiji je otac poginuo u Drugom svjetskom ratu i koji sa majkom Marijanom živi na selu. Radnja prikazuje kako se suočava sa promjenama koje u njegov život donosi Marijanin brak sa Dmitrijem Korosteljovom, direktorom obližnjeg sovhoza, odnosno dolazak novih članova u porodicu. *Serjoža*, koja se isticala jednostavnim, ali realističkim pristupom temi odrastanja, ali i za sovjetsku književnost neuobičajenim prikazom oskudice u poratnim sovjetskim selima, je nakon objavljivanja stekla povoljne kritike i bila prevedena na brojne svjetske jezike. Godine 1960. je po njoj snimljen istoimeni igrani film.
Serjoža (film)

***Serjoža*** ) je sovjetski crno-bijeli igrani film snimljen 1960. godine u režiji Georgija Danelije i Igora Talankina. Po žanru je kombinacija dramskog i filma za djecu, predstavlja adaptaciju istoimene priče Vere Panove. Protagonist, čiji lik tumači Borja Barhatov, je 5-godišnji dječak koji sa majkom (čiji lik tumači Irina Skobceva) živi na selu. Radnja iz njegove perspektive prikazuje promjene koje u njegovom životu i porodici izaziva majčina veza i brak sa direktorom sovhoza (čiji lik tumači Sergej Bondarčuk). Godine 1960. je prikazan na festivalu u Karlovym Varyma gdje je dobio glavnu nagradu Kristalni globus.

## Vanjske veze
*
Obzalovaný

***Obžalovaný*** () je čehoslovački crno-bijeli igrani film snimljen 1964. godine u režiji Jana Kadara i Elmara Klosa. Po žanru je drama, a radnja prikazuje kako su tri direktora građevinskog poduzeća privedena pred okružni sud pod optužbom da su pronevjerili državni novac prilikom izgradnje hidroelektrane. Protagonist, koga tumači Vlado Müller, je optuženik koji, za razliku od druge dvojice, odbija priznati krivnju i pred sudom nastoji dokazati svoju nevinost. *Obžalovaný* je prikazan na festivalu u Karlovym Varyma gdje je osvojio Zlatni globus.

## Uloge
* Vlado Müller ... Josef Kudrna
* Zora Jiráková ... Kudrnina majka
* Martin Štěpánek ...  Kudrnin sin
* Jaroslav Blažek ... Predsjednik sudskog vijeća
* Pavel Bártl ... Kábrt
* Milan Jedlička ... František Duchoň
* Miroslav Macháček ... Tužilac
* Jiří Menzel ... František Horáček
* Kamil Bešťák ...  Hruška

## Izvori

## Vanjske veze
*
Rozmarné léto

***Rozmarné léto*** () je čehoslovačka filmska komedija snimljena 1968. godine u režiji Jiříja Menzela. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Vladislava Vančure. Protagonisti su trojica sredovječnih prijatelja koji tokom jednog ljeta 1920-ih odlaze u odmaralište, ali ih tamo frustira kiša i loše vrijeme. Radnja prikazuje kako im tamo dodatno život komplicira dolazak putujućeg akrobata u čiju se lijepu pomoćnicu svi zagledaju. *Rozmarné léto* je premijeru trebalo imati na Kanskom festivalu, ali je ona otkazana zbog burnih događaja u Francuskoj. Umjesto toga je prikazan na festivalu u Karlovym Varyma gdje je dobio Kristalni globus.

## Uloge
* Rudolf Hrušínský ... Antonín Dura
* Vlastimil Brodský ... Major Hugo
* František Řehák ... kannonik Roch
* Míla Myslíková ... Kateřina Durová
* Jana Preissová (tada Jana Drchalová) ... Anna
* Jiří Menzel ... Arnoštek (hodač po žici)
* Bohuš Záhorský ... starac
* Vlasta Jelínková ... domaćica (kao V. Jelínková)
* Alois Vachek ... čovjek u krčmi (kao A. Vachek)
* Bohumil Koska ... čovjek u krčmi (kao B. Koska)
* Karel Hovorka ... čovjek u krčmi (kao K. Hovorka)
* Antonín Pražák ... policajac (kao A. Prazak)
* Pavel Bosek ... major (kao P. Bosek)

## Izvori

## Vanjske veze
* 
*
Chastity (film)

***Chastity*** je američki igrani film snimljen 1969. godine u režiji Alessija de Paole. Protagonistica, čiji lik tumači Cher u svojoj prvoj filmskoj ulozi, je mlada hipi djevojka koja je pobjegla od kuće te putuje Amerikom uzdržavajući se sitnim krađama i prevarama, te doživljava razne, često neugodne, pustolovine, koje uključuju i boravak u meksičkom bordelu. Radnja prikazuje kako njen nomadski život privremeno prekine ljubavna veza sa mladim studentom (koga tumači Stephen Whittaker). Film je nastao po scenariju i produkciji tadašnjeg Cherinog muža Sonnyja Bona, velikim dijelom kao pokušaj da se Sonny i Cher pokušaju prilagoditi radikalnoj kontrakulturi koja je tada bila na vrhuncu. Film, za čiju su produkciju Sonny i Cher prodali svu svoju imovinu, završio je kao potpuni komercijalni promašaj, te se Cher skoro cijelu deceniju više nije usudila baviti glumom.

Sonnyjevo i Cherino dijete Sonny and Cher's child Chastity Bono je bilo začeto za vrijeme produkcije i po filmu dobilo ime.

## Uloge
*Cher ... Chastity
*Barbara London ... Diana Midnight
*Stephen Whittaker ... Eddie (alias Andre)
*Tom Nolan ... Tommy
*Danny Zapien ... Svodnik
*Elmer Valentine ... Prvi kaomiondžija
*Burke Rhind ... Prodavač
*Richard Armstrong ... Muž
*Autumn ... Prostituka
*Joe Light ... Ceremonijal-majstor
*Dolly Hunt ... Žena u crkvi
*Jason Clark ... Drugi kamiondžija (kao Jason Clarke)

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
*
Živjet ćemo do ponedjeljka

***Živjet ćemo do ponedjeljka*** je sovjetski crno-bijeli igrani film snimljen 1968. godine u režiji Stanislava Rostockog. Po žanru je drama, a radnja je smještena u jednu moskovsku gimnaziju i kroz nekoliko dana prati tamošnje događaje iz perspektive učenika i nastavnika. Nominalni protagonist, čiji lik tumači Vjačeslav Tihonov, je popularni nastavnik historije koji, međutim, postane predmetom glasina o ljubavnoj vezi sa mladom kolegicom i bivšom učenicom (čiji lik tumači Irina Pečernikova, pa zbog toga odluči dati otkaz. *Živjet ćemo do ponedjeljka* je stekao izuzetne pohvale iz redova nastavnika, koji su smatrali da je film na realističan način prikazao njihovu svakodnevnicu. Sljedeće godine je prikazan na Moskovskom filmskom festivalu gdje je zajedno sa još nekoliko filmova osvojio glavnu nagradu.

## Uloge
* Vjačeslav Tihonov ... Ilja Semjonovič Meljnikov –  nastavnik historije
* Irina Pečernikova ... Natalija Sergejevna Gorelova –  nastavnica engleskog, bivša Meljnikovljeva učenica
* Nina Menjšikova ... Svetlana Mihajlovna –  nastavnica ruskog jezika i književnosti
* Mihail Zimin ... Nikolaj Borisovič –  direktor škole
* Nadir Mališevski ... TV-voditelj
* Dalvin Ščerbakov ... Borya Rudnitsky, former Melnikov's student
* Olga Žižnjeva ... Meljnikovljeva majka
* Ljudmila Arharova ... Nadja Ogariševa, učenica
* Valerij Zubarev ... Genka Šestopal, učenik
* Olga Ostroumova ... Rita Čerkasova, učenik
* Igor Starigin ... Kostka Batiščev, učenik
* Roza Grigorjeva ... Sveta Demidova, učenik
* Jurij Černov ... Siromjatnikov, učenik
* Ljubov Sokolova ... Levikova
* Arkadij Listarov ... Vova Levikov, učenik

## Vanjske veze
*
Norovirus

**Norovirus** je veoma zarazan virus.
Prenosi se kontaktom sa zarazenom osobom ili kontaminiranim povrsinamakonzumiranjem kontaminirane vode ili hrane. Period inkubacije je kratak, 15 do 50 sati.

Virus izaziva akutni gastroenteritis. Može ga dobiti svako, i to više puta u toku života jer postoji mnogo tipova norovirusa i infekcija jednim tipom ne štiti vas od drugih tipova virusa.

Norovirus se može naći u povraćenoj masi i stolici, čak i pre nego što osoba dobije simptome. Virus ostaje u stolici dve nedelje, čak i duže nakon ozdravljenja. Tada su obolele osobe i najzaraznije.

Virus se obično prenosi kada stolica ili povraćene mase dospeju do usta zdravih ljudi. Ovo se obično dešava konzumiranjem virusom kontaminirane hrane ili tečnosti, dodirivanjem kontaminiranih stvari, a zatim stavljanjem ruku u usta ili kontaktom sa inficiranim osobama, na primer nega obolelog ili deljenje obroka ili korišćenje istog pribora za jelo.

Simptomi su uglavnom razviju 12 do 48 sati nakon izlaganja virusu, a bolest uglavnom prolazi za jedan do tri dana.

Najčešći simptomi norovirusa su dijareja, povraćanje, mučnina, bolovi u stomaku, groznica, glavobolja i bolovi u telu. Ukoliko su povraćanje i prolivi jače izraženi, to može dovesti do dehidratacije, pogotovo kod male dece i starijih osoba. Simptomi dehidratacije su smanjena količina urina, suva usta, osećaj vrtoglavice pri ustajanju, kod dece plač sa malo ili bez suza, pospanost ili razdražljivost.
Burleska

**Burleska** (od talijanskog *burla* = šala) je književni ili teatarski žanr kojim se ismijava općeprihvaćene ili nametnute autoritete i vrijednosti.

## Karakteristike
Burleska polemičko-komične efekte postiže korištenjem; satire, apsurdnih situacija i neobuzdanog vulgarnog jezika.  U estetičkoj tradiciji se često brka sa parodijom, travestijom i persiflažom,

### Burleska u književnosti

Burleska u književnosti je komična imitacija ozbiljne književne ili neke druge umjetničke forme. To je prenaglašena nedosljednost između subjekta i njegovog tretmana. U burleski se ozbiljno tretira površno i neozbiljno, a neozbiljno ozbiljno. Stvarne emocije se sentimentaliziraju, a trivijalne uzdižu na dostojanstveni nivo. Burleska je usko povezana sa parodijom, i ona imitira jezik i stil nekog autora, poeme ili nekog drugog djela, ali je ona generalno rečeno opsežnija i grublja.

Burleska ima dugu historiju još od Antičke Grčke gdje su pojavile; Batrahomiomahija (Boj žaba i miševa), Aristofanove komedije (5-4. vijek pne.). i Apokolocintoza, oštra i duhovita satira na račun pokojnog rimskog cara Klaudija koju je najverovatnije napisao Seneka Mlađi.

Geoffrey Chaucer je u 14. vijeku u Priči o Topasu, koju je izdao u Kenterberijskim pričama satirom ismijao srednjovjekovne romanse. Luigi Pulci se u svom epskom Morganteu obrušio i ismijao Karla Velikog i čitavu sagu o viteštvu. 
Talijanske burleske iz 15. vijeka napadale su viteštvo kao koncept aristokracije na zalasku kojoj nedostaje zdrav razum. 
U Francuskoj Louisa XIV burlesku su *modernisti* koristili u svađi sa *staruhama*, a ovi protiv njih. Između 1648-53 izašle su *Vergilijeve travestije* Paula Scarrona parodija na vergilijevu Eneidu.

Engleske burleske su bile uglavnom dramatične, iznimke su satirički ep Samuela Butlera Hudibras (1663.-78), u kom je ismijao puritansku hipokriziju i prozne burleske Jonathana Swifta, *Prosjačka opera* Johna Gaya (1728.) i *Tomo Palčić* Henryja Fieldinga (1730.). 

Autori viktorijanskog doba stvarali su burleske sa muzikom, pa su njihovi komadi krajem 19. vijeka sve više ličili na operete. 
Dok su oni u Sjedinjenim Američkim Državama počeli ličiti na vodvilje.

### Burleska u teatru
Burleska je kao satirički teatar cvjetala je u Engleskoj u 18. vijeku, da bi u 19. vijeku počela sve više naginjati prema parodiji i farsi.

Krajem 19. vijeka burleska se pojavila u Sjedinjenim Američkim Državama, kao spektakl u kom su se na sceni redale točke sa grubim šalama, pjevačima i plesačicama, koje su vremenom postajale sve razgolićenije, pa su se te točke pretvorile u striptiz. Nakraju se element parodije izgubio pa su takve predstave pretvorile u nešto što je više nalikovalo varijeteu i kabareu nego burleski.

Prvu burlesku u Sjedinjenim Državama izvela je 1868. grupa engleskih plesačica Lydie Thompson.
Era striptiz točaka započela je nastupom trbušne plesačice na Svjetskoj izložbi u Chicagu 1893.

## Reference

## Vanjske veze

* ''Burlesque'' (na portalu Treccani) 
* ''The History of Burlesque''
Upsala program podataka o sukobima

**Upsala program podataka o sukobima** (UCDP) je projekat sakupljanja podataka o organizovanom nasilju na Univerzitetu u Uppsali u Švedskoj. Program sakuplja podatke o oružanim sukobima u periodu posle 1946. godine i čini ih javno dostupnima u godišnjem izveštaju *Zemlje u oružanom sukobu*. Program je započeo 2004. godine i od tada ga se kontinuisano nadopunjava. UCDP sakuplja i kvantitativne i kvalitativne podatke o konfliktima koji su potrebni istraživačima društvenih nauka, novinarima i donosiocima političkih odluka. Institucija je započela sakupljanje podataka o konfliktima već u 1970-im godinama, a uskoro je došla do zaključka da će za rast akademske discipline studija mira i sukoba biti potrebno da se osigura sistematičniji pristup.

U početku je program sakupljao podatke samo o takozvanim „oružanim sukobima“ sa više od 25 žrtava i najmanje dve uključene strane od kojih je bar jedna država. Kroz godine je program rastao i počeo da sakuplja podatke o sukobima koji ne uključuju državne aktere. Program je fizički lociran na Katedri za izučavanje mira i konflikta Univerziteta u Uppsali i zapošljava između 10 i 15 istraživača i asistenata uz veći broj pridruženih akademika i doktorskih kandidata.

## Vanjske veze
* Službena stranica
Univerzitet u Bariju

**Univerzitet u Bariju „Aldo Moro“** (; ) je javni italijanski univerzitet u Bariju u regiji Apulija. Institucija je osnovana 1925. godine i danas je organizaciono podeljen na 12 fakulteta. Fakulteti su podeljeni na niže katedre. Univerzitet u Bariju jedan je od najprestižnijih institucija visokog obrazovanja u južnoj Italiji. Univerzitet nosi ime demohrišćanskog političara i premijera u dva mandata Alda Mora koji je najpoznatiji kao žrtva otmice i ubistva od strane radikalno leve organizacije Crvene brigade.

## Povezano
* Lista univerziteta u Italiji

## Vanjske veze

* Službena stranica
91. dodjela Oscara

**91. dodjela Oscara** je svečanost koju predstavlja Akademija filmskih umjetnosti i nauka (AMPAS), a održaće se 24. februara 2019. u *[[Dolby Theatre]]u* u Hollywoodu u Los Angelesu, Kalifornija. Tokom svečanosti, AMPAS će predstaviti nagrade Oscar u 24 kategorije. Svečanost će u SAD-u prenositi American Broadcasting Company (ABC), u produkciji Donne Gigliotti i Glenna Weissa, a Weiss će također služiti i kao režiser.

## Pobjednici i nominirani
Nominirani za 91. nagradu Akademije objavljeni su 22. januara 2019. u Samuel Goldwyn Theateru na Beverly Hillsu, u Kaliforniji, a objavili su ih glumci Kumail Nanjiani i Tracee Ellis Ross.	

## Reference

## Vanjske veze
* Službena stranica nagrada Akademije
* Službena stranica AMPAS-a
Hello Down There

***Hello Down There*** () je američka pustolovna filmska komedija snimljena 1969. godine u režiji Jacka Arnolda. Protagonist, čiji lik tumači Tony Randall je izumitelj podvodnog habitata koji, u nastojanju da sponzore uvjeri u isplativost projekta, poziva svoju porodicu i članove popularnog rock benda da provedu 30 dana ispod mora. Film je godine 1974. repriziran u američkim kino-dvoranama pod naslovom ***Sub-A-Dub-Dub***.

## Uloge
* Tony Randall ... Fred Miller
* Janet Leigh ... Vivian Miller
* Jim Backus ... T.R. Hollister
* Ken Berry ... Mel Cheever
* Roddy McDowall ... Nate Ashbury
* Charlotte Rae ... Myrtle Ruth
* Richard Dreyfuss ... Harold Webster
* Kay Cole ... Lorrie Miller
* Gary Tigerman ... Tommie Miller
* Lou Wagner ... Marvin Webster
* Bruce Gordon ... Adm. Sheridan
* Frank Schuller ... Alan Briggs
* Arnold Stang ... Jonah
* Harvey Lembeck ... Sonarman
* Merv Griffin ... sam sebe
* Henny Backus ... Mrs. Webster
* Pat Henning ... Reilly
* Jay Laskay ... Philo
* Bud Hoey ... Mr. Webster
* Charles Martin ... Mornarički narednik
* Frank Logan ... Kapetan
* Andy Jarrell ... Vezist
* Lora Kaye ... Sekretarica

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
*
Bilij ptah z čornoju oznakoju

***Bijela ptica sa crnom oznakom*** (; ) je sovjetski igrani film snimljen 1971. godine u režiji Jurija Iljenka. Po žanru je drama, a radnja je smještena u zabačeno planinsko selo na sjeveru Bukovine nastanjeno Huculima u periodu od 1937. do 1947. godine. Protagonisti su trojica braće iz porodice siromašnih muzičara koji će se tokom dramatičnih
događaja vezanih uz Drugi svjetski rat svrstati na različite strane - dvojica će podržati novouspostavljeni sovjetski režim, a jedan će se priključiti antisovjetskoj Ukrajinskoj ustaničkoj armiji. Film je prikazan na Moskovskom filmskom festivalu gdje je zajedno sa još nekoliko filmova podijelio glavnu nagradu.

## Uloge
* Larisa Kadočnikova ... Dana
* Oleg Polstvin ... Heorhij kao dijete
* Mykhailo Illienko ... Heorhij
* Ivan Mikolajčuk ... Petro
* Bohdan Stupka ... Orest
* Jurij Mikolajčuk ... Bohdan
* Natalija Naum ... Katrina
* Džea Firsova ... Vivdja
* Aleksandr Plotnikov ... Les Zvonar
* Vasilij Simčič ... Otac Miron
* Leonid Bakštajev ... Ostap
* Vladimir Šakalo ... Pan Levicki
* Nikolai Olejnik ... Roman (glas posudio Pavel Morozenko)

## Vanjske eveze
* 
*  Film review