open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Filoksera

**Filoksera** (sintagma od grčkog φύλλον - *list* + ξερόν - *suh*) ili **trsna uš** (latinski: *Daktulosphaira vitifoliae*) je insekt iz porodice Phylloxeridae i veliki štetnik vinove loze.
 
## Karakteristike
Filoksera je autohtoni insekt iz doline rijeke Mississippi, koji se hrani lišćem i korijennjem vinove loze, uzrokujući tako da biljka istrune i umre. U potrazi za novim živim domaćinom filoksera se nezaustavljivo širi preko cijelog vinograda i regija.

Po izgledu slična biljnoj uši, odrasla filoksera je vrlo mala, u prosjeku duga oko 1,016 mm, raspona boja od svijetlo žute, zelenkaste, preko nijansi narančaste do smeđe. Orginalne američke vrste vinove loze razvile su otpornost na filokseru razvivši bujnu i tvrdu koru korijena pa su tako postale relativno imune na štete.

Kako je jedva vidljiva, vinogradari su dugo bili nesvjestni destruktivnog djelovanja filoksere, iako je tokom 17 i 18. vijeka bilo neuspjelih pokušaja presađivanja evropskih vrsta vinove loze po istočnim krajevima Sjeverne Amerike, oni su u svom neznanju mislili da je to zbog otrovnog tla.

Izvan Sjeverne Amerike efekti filoksere bili su potpuno nepoznati sve do 1863. kad se po viktorijanskoj Engleskoj proširila moda sadnje američkih vinovih loza. Kako se za razliku od svojih američkih rođaka evropske vrste vinove loze nisu razvile nikakav otpor ili zaštitu, to je uzrokovalo 30-godišnje divljanje filoksere kroz evropske vinograde.

Filoksera se širi preko tla, ali i preko zaprljanih poljoprivrednih alatki, vozila, čizama, samih 
sadnica i grožđanih sokova. Inficiranom vinogradu se već u prvoj godini uobičajeno smanjuje urod za 20%, a čitav vinograd može biti uništen u samo tri godine. Pjeskovita tla donekle usporavaju, ali ne zaustavljaju širenje filoksere, dok joj suha glinena tla odgovaraju za brzo širenje.

Do 1865. filoksera se proširila na vinove loze doline rijeke Rhône. Tokom tri sljedeća dekade, raširila se i uništila gotovo 70% evropskih vinograda. Iskušane su brojne metode u pokušaju da se iskorijeni filoksera, od navodnjavanja, gdje je to bilo izvedivo, do injektiranja tla ugljikovim disulfidom, što je davalo neke rezultate, ali su ti postupci bili vrlo skupi i štetnik bi se vratio čim bi tretman prestao.

Američki entomolog Charles Valentine Riley shvatio je da su američke loze otporne i predložio kalemljenje evropskih vrsta loza na američke podloge. Nakon tog je počeo dug, mukotrpan proces kalemljenja svake napadnute vrste evropske vinove loze, jer je to bio jedini način da se spasi evropsko vinogradarstvo od propasti. U znak zahvalnosti Francuska vlada dodjelila je Rileyu orden Legije časti.

Tragična posljedica tog poglavlja u historiji vinogradarstva je izumiranje brojnih autohtonih evropskih vrsta vinove loze, pogotovo onih lokalnih male tržišne vrijednosti.

## Reference

## Vanjske veze
* ''Viticulture biosecurity - grape phylloxera''
Proxima Centauri

**Proksima Kentauri** je zvezda u sazvežđu Kentaura. Ona je najbliža zvezda Sunčevom sistemu. Udaljena je od Zemlje 4,28 svetlosnih godina, ili 1,3 parseka. Nalazi se u trojnom zvezdanom sistemu Alfa Kentauri. Alfa Kentauri, iako trojni sistem, vidi se kao sjajna zvezda, najsjajnija u sazvežđu Kentaura i nalazi se na južnom nebu. Ne vidi se sa teritorije Srbije.

Proksima Kentauri je najmanji član trojnog sistema, i udaljena je oko 10000 astronomskih jedinica od centra mase sistema. Pripada klasi crvenih patuljaka, prečnika je oko jedne sedmine prečnika Sunca, masa joj iznosi svega osminu mase Sunca, a gustina joj je oko 40 puta veća od Sunčeve. Iako mala zvezda, zbog svoje velike blizine, česta je meta astronomskih posmatranja.

Proksimu Kentaura je otkrio Robert Ajnes 1915. godine sa opservatorije u Južnoafričkoj republici.

24. avgusta 2016, Južna evropska opservatorija (ESO) saopštila je da je otkrila planetu nazvanu Proksima B. Ova planeta je nalik na Zemlju i orbitira u nastanjivoj zoni oko Proksime Kentauri na rastojanju od približno 0.05 astronomskih jedinica (oko 7 miliona kilometara). Masa joj je procenjena na oko 1,3 Zemljine, a krug oko Proksime Kentauri napravi za oko 11.2 zemaljska dana. Procenjena temperatura na površini planete omogućuje postojanje tekuće vode.

## Reference
Potres u Centralnoj Italiji 2016.

Na dan 24. avgust 2016. godine u 03:36 po lokalnom vremenu, zemljotres je pogodio Centralnu Italiji, nedaleko od Norča, 75&nbsp;km jugoistočno od Peruđe.

## Reference
Proxima Centauri b

**Proxima Centauri b** (također poznata i kao **Proxima b**) je egzoplanet u orbiti unutar zone pogodne za život crvenog patuljka Proxima Centauri, zvijezde najbliže Suncu. Smještena je oko 4,2 svjetlosnih godina (1,3 parseka, 40 triliona km) od Zemlje u sazvježdu Kentaur. Predstavlja egzoplanet koji je najbliži  Sunčevom sistemu i najbliži poznati egzoplanet koji bi mogao biti pogodan za život.

Njegovo otkriće je u augustu objavila Evropska južna opservatorija. Ubrzo nakon otkrića su naučnici koji istražuju mogućnosti Proxime b sa život sugerirali kako bi taj egzoplanet mogao biti najbliža moguća lokacija za život izvan našeg solarnog sistema. Naučnici također vjeruju da njegova blizina može ponuditi priliku za robotska istraživanja u budućnosti.

## Izvori

## Vanjske veze

* A search for Earth-like planets around Proxima Centauri 
* The habitability of Proxima Centauri b - Pale Red Dot website for future updates 
* 
* 
*
Ben (pesma)

***Ben*** je pesma koju su napisali Don Blek i Volter Šarf kao naslovnu muzičku temu istoimenog igranog filma. U filmu je peva protagonista (koga tumači Li Montgomeri), odnosno Majkl Džekson na odjavnoj špici. Tekst opisuje duboku naklonost protagonista prema svom kućnom ljubimcu i jedinom prijatelju, pacovu po imenu Ben.

Pesmu je originalno trebao pevati Doni Osmond, ali ju je prepustio Džeksonu. Pesma, izdana od Motauna se našla na prvom mestu u Sjedinjenim Državama nedelju dana, a u Australiji osam nedelja. Singl je kasnije bio na vrhu liste u Velikoj Britaniji.

Ovaj singl je prvi od trinaest Džeksonovih koje je izdao tokom svoje karijere u SAD kao i prvi njegov singl koji se našao na prvom mestu neke liste.

Pesma je osvojila Zlatni globus za najbolju pesmu i bila je nominovana za Oskara.

## Vanjske veze
*
Ben (film)

***Ben*** je američki horor film snimljen 1972. godine u režiji Phila Karlsona. Predstavlja nastavak filma *[[Willard (film, 1971)|Willard]]* iz prethodne godine. Naslovni lik je štakor po imenu Ben, vođa ubilačkog čopora koga je dresirao protagonist prethodnog filma. Radnja prikazuje kako ga upozna usamljeni bolesni dječak (koga glumi Lee Montgomery) kome postaje jedini prijatelj i pomaže da se zaštiti od nasilnika. *Ben* je, za razliku od prethodnog filma, dobio loše kritike. Danas je, pak, najpoznatiji po istoimenoj pjesmi koju je izvodio mladi Michael Jackson, a koja je postala jedan od prvih velikih hitova njegove karijere.

## Uloge
* Lee Montgomery ... Danny Garrison
* Joseph Campanella ... Cliff Kirtland
* Arthur O'Connell ... Bill Hatfield
* Meredith Baxter ... Eve Garrison
* Rosemary Murphy ... Beth Garrison
* Paul Carr ... Kelly
* Richard Van Vleet ... Reade
* Kenneth Tobey ... Inženjer
* James Luisi ... Ed
* Lee Paul ... Careu
* Norman Alden ... Policajac
* Scott Garrett ... Henry Gray
* Ben Crowe ... Himself
* St. Benjamin ... The Baller
* Kaz Garas ... Joe Greer
* Arlen Stuart ... Mrs. Gray
* Richard Drasin ... George
* Bruce Davison ... Willard Stiles (arhivske snimke)

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Fahrudin Razi

**Fahrudin Muhamed Razi** (persijski: فخر الدين رازي), rođen je 1149. u iranskom Raju, a umro 1209. godine u Heratu (današnji Avganistan).

## Život i dela
Fahrudin Razi je bio  ašaritski teolog, poznat po brojnim kritikama koje je izneo protiv filozofa, pa čak i protiv teologa. Autor je mnogih dela u različitim naučnim oblastima. Jedno od njegovih najvažnijih dela u istoriji islamske filozofije je komentar na Ibn Sinin *Išarat*.

Napisao je nekoliko knjiga o filozofskim pitanjima, uglavnom vezana za Ibn Sinina mišljenja, u kojima iznosi  najoštrije kritike  protiv filozofije.

Za razliku od ostalih teologa u to vreme, Fahrudin Razi kritikuje filozofske ideje pridržavajući se svojih teoloških principa, a neke od tih ideja prihvata i koristi u svojim teološkim raspravama. On u uvodu u svoju knjigu *al-Mabahis al-mašrikije* osuđuje dve grupe mislilaca: one koji slepo slede starogrčku filozofiju i one koji bezobzirno kritikuju sve što je uopšte povezano s filozofijom.

Uprkos verovanju da naučni poduhvati Fahrudina Razija po mnogim osnovama liče na Gazalijeve, ipak treba istaći da postoje tri značajne razlike u pristupima ova dva islamska mislioca.

Prema utisku koji su ova dva islamska učenjaka ostavila na kasnije mislioce, treba zaključiti da je Fahrudin Razi predstavljao simbol oštrog konfikta između teologa i filozofa. To ipak nije bio slučaj sa Gazalijem. Stiče se utisak da se Gazali u svojim kasnijim delima, usled konstruktivnog sučeljavanja s filozofskim idejama, upušta u sufizam, odnosno u gnostičko saznanje, dok Fahrudin Razi posle svega ostaje klasičan islamski teolog.

## Izvori



## Literatura
* Halilović Tehran, Halilović Seid, Halilović Muamer (2014). *Kratka istorija islamske filozofije *. Centar za religijske nauke „Kom”. Beograd. str. 77—82.
Roger la Honte (film, 1946)

***Roger la Honte*** je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1946. godine u režiji André Cayatte. Predstavlja četvrtu po redu adaptaciju popularnog istoimenog romana Julesa Maryja. Protagonist, koga tumači Constant Rémy, je vlasnik tvornice koji u godinama nakon Francusko-pruskog rata gubi sve kada je lažno optužen za ubistvo. Kritičari su kasnije u filmu posebno istakli scenu suđenja, kojoj je autentičnost pružilo to što je Cayatte po struci bio pravnik. Nekoliko mjeseci kasnije je prikazan i nastavak pod naslovom *[[La Revanche de Roger la Honte]]*.

## Uloge
* Lucien Coëdel ... Roger Laroque 
* María Casares ... Julia de Noirville 
* Paul Bernard ... Luversan 
* Renée Devillers ... Mme Laroque 
* Rellys ... Tristot 
* Jean Tissier ... Le baron de Cé 
* Louis Salou ... Le commissaire Lacroix 
* André Gabriello ... Pivolot 
* Josée Conrad ... La petite Suzanne 
* Jean Debucourt ... Monsieur de Noirville 
* Paulette Dubost ... Victoire 
* Léon Walther ... Le président du tribunal 
* Léonce Corne
* Paul Demange
* Bernard Hubrenne
* Philippe Lemaire
* Charles Lemontier 
* Marcel Pérès
* Madeleine Suffel

## Izvori


## Literatura
* Goble, Alan. *The Complete Index to Literary Sources in Film*. Walter de Gruyter, 1999.

## Vanjske veze
*
La Revanche de Roger la Honte

***La revanche de Roger la Honte*** () je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1946. godine u režiji Andrea Cayattea. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Julesa Maryja, odnosno nastavak filma *[[Roger la Honte (film, 1946)|Roger la Honte]]* snimljenog nekoliko mjeseci ranije. Protagonist, koga tumači Lucien Coëdel, je bivši francuski industrijalac koji se nakon nekoliko godina pod lažnim identitetom američkog bogataša vraća u Francusku kako bi se osvetio ljudima koji su ga lažno optužili za ubistvo.

## Glavne uloge
* Lucien Coëdel ... William Farnell / Roger Laroque  
* María Casares ... Julia de Terrenoire  
* Paul Bernard ... Luversan  
* Paulette Dubost ... Victoire  
* Louis Salou ... Le commissaire Lacroix  
* Rellys ... Tristot  
* André Gabriello ... Pivolot  
* Jean Tissier ... Le baron de Cé  
* Jean Desailly ... Raymond de Noirville 
* Simone Valère ... Suzanne Laroque

## Izvori


## Literatura
* Goble, Alan. *The Complete Index to Literary Sources in Film*. Walter de Gruyter, 1999.

## Vanjske veze
*
Necromancy

***Necromancy*** (), također poznat i pod naslovom ***The Witching*** je američki horor film snimljen 1972. godine u režiji Berta I. Gordona. Protagonistica, čiji lik tumači Pamela Franklin, je mlada žena koja se sa mužem doselila u gradić čiji se žitelji čudno ponašaju i u kome nema djece. Radnja prikazuje kako je za to odgovoran čarobnjak (čiji lik tumači Orson Welles) koji koristeći crnu magiju Grand Grimoirea nastoji oživjeti mrtve.

## Uloge
*Orson Welles ... Mr. Cato
*Pamela Franklin ... Lori Brandon
*Lee Purcell ... Priscilla
*Michael Ontkean ... Frank Brandon
*Harvey Jason ... Dr. Jay
*Lisa James ... Georgette
*Susan Bernard ... Nancy (navedena kao Sue Bernard)

## Reference

## Vanjske veze
*
Michael Ontkean

**Michael Leonard Ontkean** (24. januar 1946 -) je bivši kanadski glumac koji je popularnost stekao 1970-ih ulogom pozornika Willieja Gillisa u policijskoj TV-seriji *[[The Rookies]]*, ali je kasnijim generacijama daleko poznatiji po ulozi šerifa Harryja S. Trumana u kultnoj TV-seriji *[[Twin Peaks]]*. Ontkean, koji je glumačku karijeru započeo kao dijete, studirao je na Univerzitetu New Hampshirea, gdje je igrao za univerzitetski hokejaški tim; to je iskustvo kasnije iskoristio za ulogu hokejaša u popularnom komediji *[[Slap Shot (film)|Slap Shot]]*. 

Nakon nastupa u filmu *[[The Descendants]]* 2011. godine, Ontkean je objavio kako se povlači iz svijeta glume.

## Vanjske veze
*
*
Il barone di Corbò

***Il barone di Corbò*** () je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1939. godine u režiji Gennara Righellija. Predstavlja adaptaciju istoimenog komada Luigija Antonellija koji je također bio sudjelovao u pisanju scenarija. Radnja se događa u jednoj bogataškoj vili u kojoj se zajedno nađu ljubomorni muž i odbjegli pacijent duševne bolnice koga zamijene za mudraca.

## Vanjske veze
*
Piccoli naufraghi

***Piccoli naufraghi*** () je italijanski crno-bijeli pustolovni film snimljen u režiji Flavija Calzavare i premijerno prikazan početkom 1939. godine. Protagonisti su grupa učenika u dobi od 10 do 13 godina koji se 1935. godine, za vrijeme italijanske invazije na Etiopiju potajno ukrcavaju na brod koji bi ih trebao odvesti na frontu. Radnja prikazuje kako dožive brodolom i završe na pustom otoku koji sticajem okolnosti, služi kao baza krijumčarima oružja koji snabdijevaju abesinijske "pobunjenike". *Piccoli naufraghi* je snimljen pod fašističkim režimom, te je imao snažan propagandni naboj; likovi su pažljivo odabrani kako bi predstavljali različite regije i društvene slojeve Italije, a među njima se našao i mali Somalijac koji je italijanskoj i svjetskoj publici trebao opravdati "blagotvorne" efekte italijanske kolonijalne vlasti na tamošnje afričko stanovništvo. Film se snimao na otoku Giglio u Tirenskom moru te je uživao tehničku podršku GIL-a, podmlatka Nacionalne fašističke partije. Mada nijedan od mladih glumaca poslije nije nastupao, tadašnje su kritike bile pozitivne. Kasnijim historičarima je *Piccoli naufraghi* zanimljiv kao jedan od rijetkih predratnih italijanskih filmova za djecu, kao i po tome što se poznati režiser Riccardo Freda pojavljuje u maloj ulozi učitelja.

## Vanjske veze
*
Cento lettere d'amore

***Cento lettere d'amore*** () je italijanska crno-bijela filmska komedija snimljena 1940. godine u režiji Maxa Neufelda. Radnja prikazuje kako kompromitirajuća ljubavna pisma koja je supruga slala svom ljubavniku sticajem okolnosti završe kod sekretara njenog muža (čiji lik tumači Giuseppe Biliotti), ali i kako sekretarova supruga (čiji lik tumači Vivi Goi) njih također slučajno vidi i postane uvjerena kako je muž vara.

## Vanjske veze
*
*
Vuk samotnjak

***Vuk samotnjak*** je jugoslovenski film iz 1972. godine. Režirao ga je Obrad Gluščević, koji je napisao i scenario zajedno sa Stjepanom Perovićem. Premijerno je prikazan na Festivalu jugoslovenskog filma u Puli, 1972. godine.

## Radnja

Vuk samotnjak je film o prijateljstvu dečaka i psa. Radnja filma se odigrava u Lici, neposredno nakon Drugog svetskog rata. Dečak Ranko nalazi u planini velikog psa, nemačkog ovčara, koji je tu ostao posle rata. Ranko ga spašava iz zamke u koju se uhvatio i sprijateljuje se sa njim. Po natpisu sa medaljona na ogrlici naziva ga Hund. Međutim, pošto je pas sličan vuku seljani veruju da se radi o opasnom vuku, samotnjaku, i da ga treba ubiti. Dečak zbog toga strahuje za svog ljubimca. Krišom mu nosi hranu u planinu. Pas ga jednom čak spasava od vuka. Seljaci organizuju hajku, jer veruju da je taj vuk samotnjak poklao ovce u jednom toru. U poslednjem trenutku dečak spašava svog prijatelja.

## Uloge

## Nagrade
* Nagrada „Srebrna arena“ na Pulskom festivalu za drugi najbolji film i nagrada publike „Jelen“, Pula, 1972. godine.
* Nagrada Doma pionira Slavku Štimcu, Niš, 1973. godine.

### Međunarodni festivali
* Nagrada kinematografskih pisaca, Hihon (Španija).
* Nagrada „Jovellanos“, Nacionalnog centra dečjeg i omladinskog filma, Hihon, 1972. godine.
* Nagrada „Zlatni delfin“ za najbolji igrani film, Teheran, 1972. godine.
* Nagrada za najbolji igrani film, Damask.
* Nagrada „Chauette“, Brisel, 1980. godine.

## Zanimljivosti
* Vuk samotnjak je prvi film u kome je glumio Slavko Štimac, a tada je imao 11 godina.
* U Lici 1971. godine nije bilo dovoljno snega pa je film zato snimljen u Sloveniji, a jedan deo u Zagrebu, u studiju Jadran filma.

## Knjige
Maja Gluščević, supruga scenariste i reditelja Obrada Gluščevića, napisala je dva romana inspirisana filmom Vuk samotnjak:
* *Vuk samotnjak*, 1983. godine, roman napisan na osnovu filma,
* *Tišina, snima se!*, 2009. godine, romansirani doživljaji sa snimanja filma.

## Reference

## Vanjske veze
*
Deveto čudo na istoku

***Deveto čudo na istoku*** je jugoslovenski film snimljen 1972. godine u režiji Vlatka Filipovića. Predstavlja adaptaciju istoimenog romana Anđelka Vuletića, koji je također napisao scenario. Radnja, djelomično inspirirana drevnim grčkim mitovima (uključujući onaj o Edipu) prikazuje kako jedan mladić odlazi na neprekidno putovanje pokušavajući pronaći svoj identitet.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Roger la Honte (film, 1933)

***Roger la Honte*** je francuski crno-bijeli igrani film snimljen 1933. godine u režiji Gastona Roudèsa. Predstavlja treću po redu, odnosno prvu zvučnu adaptaciju popularnog istoimenog romana Julesa Maryja. Protagonist, koga tumači Constant Rémy, je vlasnik tvornice koji u godinama nakon Francusko-pruskog rata gubi sve kada je lažno optužen za ubistvo.

## Uloge
* Constant Rémy ... Roger Laroque  
* Germaine Rouer ... Henriette Laroque  
* France Dhélia ... Julia de Noirville  
* Marcelle Monthil ... Victoire  
* Olympe Bradna ... Suzanne Laroque 
* Samson Fainsilber ... Lucien de Noirville  
* Paul Escoffier ... Le juge d'instruction  
* Édouard Delmont ... L'inspecteur  
* Marcel Maupi ... L'inspecteur  
* Raymond Narlay ... Le président des assises 
* Georges Mauloy ... Le commissaire aux délégations  
* Henri Bosc  ... Luversan 
* Jean Arbuleau

## Vanjske veze

*
Kispest

**Kispest** čita se *Kišpešt*, službeno mađarski: *Budapest XIX. kerülete*- 19. Budimpeštanski okrug) je ime jednog od 
23 okruga mađarskog glavnog grada - Budimpešte.

Taj okrug je 2015. imao je 60,904 stanovnika, koji žive na površini od 9.38 km².

## Karakteristike i historija

Kispest leži na istočnoj lijevoj peštanskoj strani Dunava, udaljen oko 9 -10 km od centra Pešte.

Kispest je prvi put dokumentiran - 1869. kao *Colonie Klein Pest* (Kolonija Male Pešte), 1871. postao je parohija, - da bi 1873. dobio status malog, a 1874. i velikog sela.
Od 1872. Kispest je povezan sa Peštom i Kőbányom stalnom konjskom kočijom.

Prve lokalne novine izdane su 1895., a od 1896. seljani mogu koristiti telefon. Prva katnica podignuta na trgu Templom 1897., ubrzo nakon toga uslijedio je čitav niz sličnih po ulici Üllői. 
Povezivanje željeznicom (1885) i tramvajem (1900) pretvorilo je Kispest u primamljivo mjesto za život, tako da je do 1900. 
već bilo izgrađeno 2160 kuća u kojima je živjelo 15,756 stanovnika. 
Na inicijativu premijera Sándora Wekerlea - 1908. pokrenuta je izgradnja radničkog stambeneg naselja, od strane države, što je rezultiralo rastom broja stanovnika. 
U prvoj polovici 20. vijeka.osnovano je više značajnih industrijskih i trgovačkih poduzeća.

Kispest je dobio status grada 1922.

Razaranja za Prvog svjetskog rata i Svjetska ekonomska kriza privremeno su usporili razvoj grada, tako da je izradnja 
vodovoda i plinifikacija nastavljene tek nakon 1931.

Okrug Kispest je službeno osnovan - 1. januara 1950.

## Pobratimski gradovi i okruzi

* , Sombor
* , Vrbovec
* , Smoljan
* , Krzeszowice
* , Pendik-Istanbul

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice okruga''
Ajla Mahmutović

**Ajla Mahmutović** (Cazin, 30. novembar 1997. - ) je bosanskohercegovačka karatiskinja, standardna reprezentativka Bosne i Hercegovine. Višestruka je državna prvakinja u svim uzrastima te članica Sveučilišnog karate kluba "Neretva" Mostar. Studentica je logopedije na Filozofskom fakultetu pri Sveučilištu u Mostaru. Godine 2015. je na Europskom prvenstvu za kadete, juniore i U21 u konkurenciji juniorki postala viceprvakinja Europe, iste godine također u konkurenciji juniorki osvaja World Youth Cup. Godine 2016. je u Umagu osvojila Svjetski omladinski kup u karateu u kategoriji kumite U21 -50 kg, te osvaja 7.mjesto na Premier ligi u Hamburgu i 7. mjesto na Svjetskom seniorskom prvenstvu.

Bilježi nastupe:
* Europsko prvenstvo, Lisabon, Portugal
* Balkansko prvenstvo, Sofija, Bugarska
* Svjetsko prvenstvo, Španija
* Svjetsko prvenstvo, Jakarta, Indonezija
* Balkansko prvenstvo, Dubrovnik, Hrvatska
* Balkansko prvenstvo, Sarajevo, Bosna i Hercegovina
* World Youth Cup 2015, Umag
* World Youth Cup 2016, Umag
* Premier ligue Hamburg, Njemačka
* Svjetsko seniorsko prvenstvo, Linz, Austrija

## Vanjske veze
* Vijesti o Ajli Mahmutović  na portalu cazin.net
* Umag: Ajla Mahmutović iz Cazina pomela konkurenciju i osvojila zlato
* Ajla Mahmutović:SP u Indoneziji
Devojka sa Kosmaja

***Devojka sa Kosmaja*** je jugoslovenski ratni film snimljen 1972. godine u režiji Dragovana Jovanovića.

## Radnja

*Rat razdvaja dvoje zaljubljenih. Devojka se opredeljuje za partizane. Ratujući, ona traga za svojim mladićem i konačno saznaje da pripada suprotnoj strani. U jednoj akciji mladi partizan koji je u nju zaljubljen, da bi je zaštitio, bude ranjen i umire na njenim rukama. Devojka sa Kosmaja, razapeta između dve ljubavi, ne doživljava nijednu.*

## Uloge

## Vanjske veze
*
Duša Počkaj

**Duša Počkaj** (16. novembar 1924 - 24. jun 1982) bila je slovenska i jugoslavenska glumica. 

## Izabrana filmografija
* *[[Jara gospoda (film)|Jara gospoda]]* (1953)
* *[[Ples v dežju]]* (1961)
* *[[Minuta za umor]]* (1962)
* *[[Tistega lepega dne]]* (1962)
* *[[Cvetje v jeseni (film)|Cvetje v jeseni]]* (1973)
* *[[Ubij me nežno]]* (1973)

## Vanjske veze
* Dokumentarec RTV Slovenija: Poklon Duši, Ježku in Mili skozi Mežankine spomine
Dobri verni sluga (TV drama)

***Dobri verni sluga*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1972. godine. Režirao ju je Zoran Ratković, a predstavlja adaptaciju istoimenog komada engleskog pisca Džoa Ortona.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Anđelko Vuletić

**Anđelko Vuletić** (Trebimlja, Trebinje, 6. februar 1933 – Zagreb, 21. oktobar 2021) je bio hrvatski i bosanskohercegovački pjesnik, romanopisac, dramski pisac, pisac za djecu, književni kritičar i polemičar, prevoditelj s francuskog jezika. Pučku školu završio je u rodnom mjestu i Trebinju, Filozofski fakultet (književnost) u Beogradu. Dobitnik je (Godišnje) Nagrade Društva pisaca Bosne i Hercegovine 1965. godine za zbirku pjesama *Sedam vječnih pitanja* i brojnih drugih nagrada i priznanja.

## Bibliografija
* *Gorko sunce* (roman, 1958)
* *Gramatika ili progonstvo* (pjesme, 1961)
* *Jedina nada* (pjesme, 1962) 
* *Drvo s paklenih vrat*a (roman, 1963) 
* *Sedam vječnih pitanja* (pjesme, 1965)
* *Deveto čudo na istoku* (roman, 1966) 
* *Kraljica puteva* (pjesme, 1968) 
* *Zmije odlaze s onu stranu svijeta* (pjesme, 1967) 
* *Poezija* (izbor, 1971) 
* *Klesar Tadija Tegoba* (roman za djecu, 1973) 
* *Putnik na svoju odgovornost* (pjesme, 1985) 
* *Kad budem velik kao mrav* (pjesme, 1977) 
* *Čempres u zavičaju* (izbor, 1980) 
* *Dan hapšenja Vile Vukas* (roman, 1980) 
* *Jadi mladog karijerista* (roman, 1984) 
* *Križaljka za čitanje sudbine* (pjesme, 1985) 
* *Čudotvorna biljka doktora Engela* (roman, 1989) 
* *Popravni ispit* (pjesme, 1989) 
* *Andrija Hebrang* (drama, 1990) 
* *Miljenik partije Buharin* (drama, 1987) 
* *Pčela i metak* (pjesme, 1995) 
* *Pisma nebeskom gromu* (pjesme, 1996) 
* *Sarajevo a zalazi sunce* (pjesme, 1996) 
* *Tajna večera* (pjesme, 1997) 
* *Strijeljanje ustaše Broza* (roman, 1998) 
* *Izabrane pjesme* (1999) 

Neka njegova djela je u svojoj antologiji *Zywe zradla* iz 1996. sa hrvatskog na poljski prevela poljska književnica i prevoditeljica Łucja Danielewska.

## Nagrade
* 1961: (Godišnja) Nagrada Društva pisaca Bosne i Hercegovine za najbolju knjigu
* 1967: Šestoaprilska nagrada grada Sarajeva

## Reference

## Vanjske veze
*
Rákosmente

**Rákosmente** čita se *Rakošmente*, službeno mađarski: *Budapest XVII. kerülete* - 17. Budimpeštanski okrug) je ime 
jednog od 23 okruga mađarskog glavnog grada - Budimpešte.

Rákosmente je svojom površinom od 54.82 km² najveći gradski okrug, iako ne i sa svojih 87,569 stanovnika.

## Karakteristike i historija

Okrug Rákosmente prostire se po krajnoj istočnoj lijevoj peštanskoj strani Dunava u smjeru Pécela.

Najstarija naselja na terenu okruga; Rákoscsabának i Rákoskeresztúrnak postojala su još za antike. Podignuta su uz potok Rákos (rák na mađarskom znači - rak) duž trgovačkog puta koji je išao duž njega.

Pretpostavlja se da je 1067. osnovana opatija u Rákoscsabi, ona je prvi put dokumentirana 1265. 
Krajem 17. vijeka taj kraj je opustio zbog borbi protiv Osmanlija.

Početkom 18. vijeka počinje ponovno naseljavanje tog prostora; Rákoscsabáre njemačkim a Rákoskeresztúrre slovačkim kolonistima.
U Rákoscsabi je 1740. podignuta katolička crkva, a oko 1760. u Rákoskeresztúru zamak Podmaniczky.

Ipak se okrug počeo značajnije razvijati tek krajem 19. vijeka, kad je povezan tramvajskim prugama sa okruzima Szolnok i Hatvan, tad je 
narastao i broj stanovnika..

Okrug Rákosmente službeno je osnovan 1950. spajanjem više dotadašnjih prigradskih naselja.

Okrug je značajno povećan između 1970-ih - 80-ih kad su podignuti čitavi blokovi velikih stanbenih zgrada.

## Pobratimski gradovi

* , Gheorgheni
* , Lovran
* , Powiat krośnieński

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice okruga''
Dramolet po Ćiribiliju

***Dramolet po Ćiribiliju*** je jugoslavenska televizijska komedija u produkciji RTV Zagreb emitirana 1972. godine. Režirao ju je Eduard Galić, a scenario je pisao Milan Grgić.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Goran Bukilić

**Goran Bukilić** (Novi Sad, 4. jun 1955) je srpski filmski, televizijski i pozorišni glumac.

## Filmografija

|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1970-te
|-
| 1972. || Društvena igra || Svileni
|-
| 1975. || Crni petak || Slobodan Molerović
|-
| 1975. || Sinovi || Mali mali
|-
| 1976. || Disput u noći || Student
|-
| 1976. || Vrhovi Zelengore || omladinac
|-
| 1978. || Nije nego || Marko
|-
| 1978. || Povratak otpisanih (TV serija) || Generalov ađutant
|-
| 1979. || Joakim || Marko
|-
| 1979. || Ti međutim stojiš na velikoj reci || 
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1980-te
|-
| 1982. || Daleko nebo || 
|-
| 1982. || Venerijanska raja || ministar
|-
| 1982. || Divlje meso || Aca, drug Andrejin
|-
| 1982. || Beograd nekad i sad || Velimir i Mile
|-
| 1985. || Lepotica iz Amhersta || 
|-
| 1986. || Neozbiljni Branislav Nušić || glumac Đoka
|-
| 1986. || Tajna Laze Lazarevića || 
|-
| 1986. || Vrteška || 
|-
| 1988. || Balkan ekspres 2 || Agent 
|-
| 1989. || Balkan ekspres 2 (TV serija) || Agent 
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1990-te
|-
| 1990. || Iza zida || Panjotorović
|-
| 1991. || Smrt gospođe ministarke || glumac
|-
| 1991. || Montenegro || Marko
|-
| 1991. || Zaboravljeni (TV serija) || pokeraš
|-
| 1991. || Holivud ili propast || 
|-
| 1994. || Policajac sa Petlovog brda || Stiv Panajotović
|-
| 1995. || Kraj dinastije Obrenović || 
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 2000-te
|-
| 1998 - 2001. || Porodično blago || trener drugog tima
|-
| 2004. || Stižu dolari || predsednik stranke Marjanović
|-
| 2007. || Odbačen || pokeraš
|}

## Vanjske veze
*
Borivoje Jovanović

**Borivoje Jovanović** može se odnositi na:

* Borivoja Jovanovića, srpskog glumca;
* Borivoja Jovanovića, srpskog arhitektu;

Može se odnositi i na Vojvodu Branu, koga neki pogrešno nazivaju Borivojem, iako je njegovo pravo ime bilo Branivoje.
Borivoje Jovanović (arhitekta)

**Borivoje Jovanović** je srpski arhitekta, rođen je 16. oktobra 1938 u Beogradu. Osnovnu i srednju školu, kao i Arhitektonski fakultet završio je u Beogradu. Diplomirao je 1964 godine u ateljeu profesora Milana Zlokovića.

Po završetku studija zapošljava se u projektnoj organizaciji „ Centroprojekt “.

Tokom svoje dugogodišnje i intenzivne profesionalne aktivnosti dobio je niz nagrada kao učesnik na više od trideset javnih konkursa i mnogobrojna stručna i društvena priznanja.

## Najznačajnija dela
* Julino brdo, Beograd, arhitektonski tim - Milan Lojanica, Predrag Cagić i Jovanović. Izveden u periodu od 1967. do 1970. godine. Autori su za projekat dobili Oktobarsku nagradu grada Beograda.
* Blok III, Novi Sad, 1970-71, koautori Cagić i Lojanica
* Rekonstrukcija centra Valjeva, 1973-82, koautori Cagić, Lojanica, R. Marić, M. Božanić i B. Krković
* Rekonstrukcija delova gradske zone Kikinde sa pešačkom zonom, kao i novoizgrađeni “Mikronaselje”, blok “Galacka” i zgrada “ZOIL”-a, 1977–92, (sa Cagićem)
* Blok 19a, Novi Beograd, 1982, koautori Cagić i Lojanica
*Stambeni blok u Osijeku.
* Hotel Setlers u Mladenovcu, 1990
*Samački hotel i kompleks JNA u Ljubljani
*Poliklinika U Nišu i hiruški blok vojne bolnice u Ljubljani.
*Poslovni objekat „ City Square “ u Beogradu.
*Centralna banka Ruske federacije u Moskvi.
*Stambeno naselje „ Bežaniska kosa “ u Beogradu.
*Granični prelaz Horgoš.

## Nagrade
* 1970, Oktobarska nagrada grada Beogradaza realizaciju stambenog naselja „ Julino brdo “
*Priznanje Prezidijuma Narodnog Saveta Varšave 1972 za doprinos razvoju misli u oblasti formiranja gradskih naselja.
*Oktobarska nagrada Beograda 1982. godine za realizaciju Trga Matšala Tita u Valjevu.
*Savezna nagrada lista Borba za najbolje ostvarenje arhitekata Jugoslavije u 1983. godini , a za  delo rekonstrukcije gradskog tkiva Kikinde.
*Velika nagrada salona arhitekture za 1984. godinu.
*Nagrada na Bijenalu makedonske arhitekture za 1985. godinu.
* 2001, Velika nagrada  Saveza arhitekata Srbije za životno delo

## Izvori
Borivoje Jovanović (glumac)

**Borivoje Jovanović** je bio srpski glumac. Najpoznatiji je po ulozi Jaretovog oca iz serijala Kamiondžije (1973—1984.), gde su glavne uloge tumačili Miodrag Petrović Čkalja i Pavle Vuisić.

## Filmografija

|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1950.-te
|-
| 1958. || Rafal u nebo || 
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1970.-te
|-
| 1972. || I Bog stvori kafansku pevačicu || 
|-
| 1973. || Kamiondžije || Jaretov otac
|-
| 1973. || Paja i Jare || Jaretov otac
|-
| 1975. || Naivko || čuvar muzeja
|-
| 1978. || Povratak otpisanih (TV serija) || konobar
|- bgcolor="Lavender" align=center
| colspan="4" | 1980.-te
|-
| 1981. || Kraljevski voz || Rođo, železničar kušardžija
|-
| 1983. || Timočka buna || 
|-
| 1984. || Kamiondžije opet voze || Jaretov otac
|-
| 1984. || Kamiondžije ponovo voze || Jaretov otac
|}

## Vanjske veze
*
I Bog stvori kafansku pevačicu

***I Bog stvori kafansku pevacicu*** je jugoslovensko-zapadnonemački igrani film iz 1972. godine. Režirao ga je Jovan Živanović, a scenario su pisali Bogdan Jovanović i Gordan Mihić. Tradicionalno se smatra jednim od poslednjih ostvarenja Crnog talasa.

## Radnja

U specijalnoj atmosferi kafane, u gradiću kraj brane na Đerdapu, rodila se ljubav između lepe kafanske pevačice, opterećene prošlošću i ozbiljnog radnika, zaposlenog na gradilištu hidrocentrale. Njihovo venčanje značiće i početak surove drame. Ljudi iz njihove sredine, nisu hteli da zaborave njenu prošlost i zanimanje.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Društvena igra (film)

***Društvena igra*** je jugoslovenski igrani film iz 1972. godine u režiji Srđana Karanovića, a po scenariju Rajka Grlića, pri čemu je to obojici bio cjelovečernji debi.

## Radnja

Širom Jugoslavije je izašao oglas u mnogim listovima u kojem se pozivaju svi koji žele da glume na filmu, bez obzira na godine, izgled, profesiju i mesto boravka. Od 7.000 prijava, odabrano je tridesetak junaka za film čija je fabula sačinjena na osnovu njihovih filmskih želja.

## Uloge

## Vanjske veze
* 
* Društvena igra - filmska banka
Manca Košir

**Manca Košir** (5. mart 1948 - 2. maj 2024) bila je slovenska novinarka, publicistkinja i aktivistkinja. Prije bavljenja novinarstvom se neko vrijeme bavila glumom, te je, između ostalog, nastupila u naslovnoj ulozi znamenitog filma *[[Breza (film)|Breza]]*.

## Vanjske veze
* osebna stran in blog Mance Košir 
* kolumna Ljubljanski zvon Mance košir na hrvatskom portalu ''autograf.hr: novinarstvo s potpisom''
*
Jedan ujak Hojan

***Jedan ujak Hojan*** je jugoslovenska TV drama u produkciji RTV Beograd emitovana 1972. godine. Režirala ju je Vera Belogrlić, a scenario je pisao Josip Krišković.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Kako su se volele dve budale

**Kako su se volele dve budale** je jugoslovenski kratki televizijski film snimljen 1972. godine. Režirao ga je Aleksandar Đorđević, a scenario je napisao Dušan Radović.

## Uloge

#### Zanimljivost
* Tokom snimanja ove drame, Milena Dravić i Dragan Nikolić su se venčali.

## Vanjske veze
*
Kipić

***Kipić*** je jugoslavenski televizijski film snimljen 1972. godine u produkciji RTV Zagreb. Režirao ga je Berislav Makarović, a scenario su pisali Mirko Božić i Berislav Makarović.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Franjo Majetić

**Franjo Majetić** (Zagreb, 26. veljače 1923. – Varaždin, 29. studenog 1991.) je bio hrvatski kazališni, televizijski i filmski glumac.

## Biografija
Glumu je započeo u Varaždinu. Nastupao je u većini hrvatskih kazališta. Najveće uspjehe je postigao ulogama Ardonjaka u *Čarugi* i Franje Šafraneka u komediji Kreše Golika *[[Tko pjeva zlo ne misli]]*. Osim dramskih uloga, glumio je i u djelima Shakespearea, Goldonija, Držića, Tituša Brezovačkog i drugih.

## Filmografija
### Televizijske uloge
* "Ptice nebeske" (1989.)
* "Dosije" (1986.)
* "Ne daj se, Floki!" kao Franjo (1986.)
* "Inspektor Vinko" kao predsjednik (1984.-1985.)
* "Lažeš, Melita" (1984.)
* "Kiklop" (1983.)
* "Nepokoreni grad" (1982.)
* "Smogovci" (1982.)
* "Jelenko" (1981.)
* "Anno domini 1573" kao gladni glumac (1979.)
* "Mačak pod šljemom" (1978.)
* "Punom parom" kao šef računovodstva Špiro (1978.)
* "Čast mi je pozvati vas" kao Franjo (1977.)
* "Gruntovčani" kao Đuro Mikulec-Besni (1975.)

### Filmske uloge
* "Leo i Brigita" kao Žganec (1989.)
* "Mlada sila" (1988.)
* "Terevenka" (1987.)
* "Kraljeva završnica" (1987.)
* "San o ruži" kao susjed (1986.)
* "Nitko se neće smijati" kao predsjednik kućnog savjeta (1985.)
* "Treći ključ" (1983.)
* "Ne" kao Dragec (1983.)
* "Sustanar" (1982.)
* "Vlakom prema jugu" kao susjed Biškup (1981.)
* "God" (1980.)
* "Jegulje putuju u Sargaško more" (1979.)
* "Liberanovi" (1979.)
* "Ljubav jedne uniforme" (1979.)
* "Slučaj Filipa Franjića" (1978.)
* "Ljubica" (1978.)
* "Pred odlazak" (1978.)
* "Znanstveno dopisivanje" (1978.)
* "Akcija stadion" kao stric (1977.)
* "Seljačka buna 1573" kao gladni glumac (1975.)
* "Kuća" kao majstor Franc (1975.)
* "Tena" (1975.)
* "Pravednik" (1974.)
* "Živjeti od ljubavi" kao doktor (1973.)
* "Luda kuća" kao Vatroslav Šuković (1972.)
* "Kipić" (1972.)
* "Lov na jelene" kao Brico (1972.)
* "Poslijepodne jednog fazana" kao Trkač (1972.)
* "Tko pjeva zlo ne misli" kao Franjo Šafranek (1970.)

## Vanjske veze
*www.yugopapir.com – Franjo Majetić: Bosonogi partizan postao gospon Šafranek (razgovor s Darkom Zubčevićem [1. dio], *Studio* 1985.)
*www.yugopapir.com – Franjo Majetić: Bosonogi partizan postao gospon Šafranek (razgovor s Darkom Zubčevićem [2. dio], *Studio* 1985.)
*
Božidarka Frajt

**Božidarka Frajt** (Velika Žuljevica, 11. studenog 1940.) je hrvatska filmska, televizijska i kazališna glumica srpskog podrijetla.

## Biografija

Rođena je kao Božidarka Grublješić 1940. godine u potkozarskom selu Velikoj Žuljevici. Za vrijeme Drugog svjetskog rata je 1942. godine zarobljena od ustaše tokom kozarske ofanzive i zajedno sa tisućama druge srpske djece internirana u logor u Sisku. Odatle je došla u  prihvatilište Crvenog križa u Zagrebu, gdje su je usvojili Katarina i Stjepan Frajt, supružnici bez djece, koji su je odgojili kao svoju kćer i dali joj svoje prezime. Tek je 1976. godine saznala svoje pravo podrijetlo, kada ju je pronašla njena tetka Dara Grublješić, prvoborka sa Kozare i ispričala joj istinu o njenom podrijetlu.

Božidarka danas živi u Zagrebu. Kćer joj je Bojana Gregorić, poznata hrvatska glumica.

## Filmografija
### Televizijske uloge
* "Stipe u gostima" kao Cvita (2009.)
* "Zakon!" kao penzionerka (2009.)
* "Odmori se, zaslužio si" kao čistačica (2006.)
* "Dirty Dozen: The Series" kao građanka (1988.)
* "Zagubljen govor" (1988.)
* "Svjetionik" kao Ivina mama (1979.)
* "Mačak pod šljemom" kao Janja (1978.)
* "Alpensaga" (1977.)
* "Pod novim krovovima" (1969.)
* "Sumorna jesen" kao dobra vila (1969.)

### Filmske uloge
* "Na putu za Montevideo" kao barunicina majka (2013.)
* "Josef" kao vlasnica bordela (2011.)
* "Korak po korak" kao majka mladog gazde (2011.)
* "Duh babe Ilonke" kao Julči (2011.)
* "Iza stakla" kao Majina majka (2008.)
* "Gospođa za prije" kao susjeda (2007.)
* "Rupa" kao Stjepanova majka (2006.)
* "Slučajna suputnica" kao Gretina majka (2004.)
* "Tu" kao žena iz hodnika (2003.)
* "Nebo, sateliti" kao žena u koloni (2000.)
* "Crna kronika ili dan žena" kao žena u trgovini (2000.)
* "Četverored" kao žena iz Pitomače (1999.)
* "Crvena prašina" kao susjeda (1999.)
* "Tri muškarca Melite Žganjer" kao susjeda (1998.)
* "Čudnovate zgode šegrta Hlapića" kao Grgina majka *(glas)* (1997.)
* "Treća žena" (1997.)
* "Rusko meso" kao Idina mama (1997.)
* "Isprani" kao majka (1995.)
* "Čovjek koji je volio sprovode" kao Zdenka (1989.)
* "Najbolji" kao Nevenova majka (1989.)
* "Ja sam starinski ormar" kao Mira (1986.)
* "Otac na službenom putu" kao doktorova žena (1985.)
* "Rupa na vjetrobranu" (1985.)
* "Pet mrtvih adresa" (1984.)
* "Visoki napon" kao Sonja Kačar (1981.)
* "Snađi se, druže" kao Janja (1981.)
* "Ritam zločina" kao Zdenka (1981.)
* "Kasno, natporučniče!" (1981.)
* "Todora" kao Todora (1979.)
* "Ljubica" kao Ljubica (1978.)
* "Pucanj" kao Savka Zorić (1977.)
* "I tako dalje" kao Branka (1977.)
* "Vagon li" kao Vera (1976.)
* "Izdaja" (1976.) 
* "Kuhinja" kao Monika (1976.)
* "Muke po Mati" kao Mare (1975.)
* "Žena s krajolikom" (1975.)
* "Užička republika" kao Nada (1974.)
* "Kipić" (1972.)
* "Živa istina" (1972.)
* "Ana i Eva" kao Walterova ljubavnica (1970.)
* "Rosolino Paternò, soldato" (1970.)
* "Pucanj" (1970.)
* "Protest" kao Ivanka (1967.)
* "Denovi na iskusenie" kao Milka (1965.)
* "Licem u lice" kao Vera (1963.)
* "Bolje je umeti" (1960.)
* "Lakat kao takav" (1959.)

## Reference

## Vanjske veze
*
Kiša (film)

***Kiša*** je jugoslovenski film iz 1972. godine. Režirao ga je Mladomir Puriša Đorđević, koji je napisao i scenario. Inspiraciju za film je pružila znamenita Čehovljeva novela *[[Dama sa psetancetom]]*.

## Radnja

Kratka avantura mlade udate žene i policijskog inspektora u zimskom odmaralištu, prilikom ponovnog slučajnog susreta pretvara se u veliku zabranjenu ljubav.

## Uloge

## Izvori

## Vanjske veze
*
16 Okrug Budimpešte

**16. Okrug** (mađarski: *Budapest XVI. kerülete*) je jedan od 23 okruga mađarskog glavnog grada - 
Budimpešte.

Taj okrug je 2015. imao 72,904 stanovnika, koji žive na površini od 33.51 km².

## Karakteristike i historija

16. Okrug leži na istočnoj lijevoj peštanskoj strani Dunava, na rubu grada u smjeru Kistarcse.

16. Okrug je službeno osnovan - 1. januara 1950. kad su se tadašnje općine; Cinkota, Mátyásföld, Rákosszentmihály i Sashalom (uz selo Csömörtől) spojile i udružile u Veliku Budimpeštu.

U najstarijem naselju na tom terenu Cinkoti, postojao je samostan dokumentiran 1320., ali je razoren i napušten 1541. za osmanske invazije.

Izgradnja konjskog tramvaja 1893. povezala je taj kraj sa centrom Pešte pa su se naselja ubrzano razvijala, od 6201 stanovnika
koliko ih je bilo 1910. na 6201 - 1920., zatim 14 084 - 1930., do 18 310 - 1941.

## Pobratimski gradovi i okruzi

* , Waltershausen
* , Novi Vinodolski
* , Canistro
* , Zapsonj
* , Podunajske Biskupice
* , Valea Lui Mihai
* , Mali Iđoš
* , Hanoi-Tay Ho

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice okruga''
Koncert za komšije

***Koncert za komšije*** je jugoslovenska TV komedija u produkciji RTV Beograd emitovana 1972. godine. Režirao ju je Sava Mrmak, a scenario je pisao Siniša Pavić.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Legenda o lapotu

***Legenda o lapotu*** je jugoslavenski kratkometražni igrani film iz 1972. godine, nastao kao diplomski rad reditelja Gorana Paskaljevića. Paskaljević je za ovaj film, u kategoriji kratkog igranog filma, dobio srebrnu medalju na XIX Festivalu jugoslovenskog dokumentarnog i kratkometražnog filma 1972. godine, u Beogradu.

## Radnja

Film počinje uvodnim natpisom: U mnogim selima jugoistočne Srbije još uvek živi legenda o surovom narodnom običaju iz prošlosti.

Lapot je legenda o običaju ubijanja najstarijeg člana porodice kad nije više sposoban da privređuje, odnosno kad postane finansijski teret za porodicu. U doba kad je hrane bilo malo, posle loše žetve, najstariji član koji više ne može da radi biva ritualno ubijen. Film prikazuje rekonstrukciju ovog običaja, od dogovora i pripreme za lapot, do kamenovanja od strane svih muškaraca iz sela.

## Uloge

## Svetislav Tisa Radenković
Glavnu ulogu u filmu glumi Svetislav „Tisa“ Radenković iz sela Plužine. On je bio obrazovan, prešao je Albaniju i boravio u Francuskoj i Nemačkoj. Kad je prihvatio ulogu ovako je govorio: „Ja sam star i brzo ću da umrem, ali makar neka živim u tom filmu“.

## Lokacije
Film je sniman 1971. godine u svrljiškim selima Plužini i Lukovu.

## Filmska ekipa
* Milan Spasić - kamera
* Mihailo Ilić - montaža
* Bata Pivnički - ton
* Dragan Cenerić - muzički saradnik
* Aleksandar Jan Koščalik - asistent kamere

Tokom snimanja filma Paskaljević je sarađivao sa urednikom dramskog programa Radio-televizije Beograd, Filipom Davidom.

## Zanimljivosti
* Legenda o lapotu je prvi film Gorana Paskaljevića.
* Film je doprineo da lapot kao tema privuče pažnju šire javnosti.
* Na početku snimanja niko od meštana nije hteo da glumi u filmu. Kad je Tisa pristao da glumi i kad mu je obećan visok honorar od 100.000 tadašnjih dinara onda se pojavilo puno ljudi koji su hteli da dobiju neku ulogu.

## Reference

## Vanjske veze
*
Majstor i Margarita (film)

**Majstor i Margarita** () je jugoslovensko-italijanski film iz 1972. godine. Režirao ga je Aleksandar Petrović koji je sa Barbarom Alberti adaptirao scenario po istoimenom romanu Mihaila Bulgakova.

## Radnja

Radnja filma se razlikuje od radnje romana.

U sovjetskoj Moskvi 20-ih godina - mjestu gdje nitko ne vjeruje ni u Boga ni u vraga, dramaturg Nikolaj Maksudov piše kazališni komad "Poncije Pilat". U svojem djelu Maksudov je opisao svoje viđenje biblijskih događaja, te konflikt između Poncija i Ješue (Isusa Krista). Tako smjeli komad nije se svidio kritičarima - Latunskom, Arimanu i Lavroviču. Ravnatelj kazališta Rimski je odbio postaviti dramu u svojem teatru. Jedina koja je uspjela shvatiti djelo bila je njegova voljena Margarita, koja je visoko cijenila genij Majstora.
Međutim, tajanstveni stranac Voland sa svojim paklenim pomoćnicima Korovjevim i Azazellom pojavljuje se u Moskvi i počinje okrutno kažnjavati sve one koji su umiješani u hajku na Majstora i njegovo progonstvo u ludnicu.
Na kraju Voland održi predstavu crne magije u kazalištu s ciljem da vidi suvremeni moskovski puk u cjelini. Mag dolazi do zaključka da su, bez obzira na iskvarenost sovjetske ideologije, Moskovljani običan puk, sposoban za suosjećanje i milosrđe prema ljudima. Voland oslobađa Majstora iz ludnice i ujedinjuje ga s Margaritom. Budući da Majstor nije zaslužio Svjetlo (Raj), on može naći samo mir: Duh zla daje Majstoru i Margariti po pehar falernskog vina koje je nekad pio Poncije Pilat.

## Nagrade
* Plaketa Svetog Marka, Venecija 1972.
* Nagrada Cudalk, Venecija 1972.
* Srebrni Hugo, Čikago 1972.
* Velika zlatna arena, Pula 1972.
* Zlatna vrata Pule
* Zlatna arena za režiju, Aleksandar Petrović
* Zlatna arena za mušku ulogu, Velimir Bata Živojinović
* Zlatna arena za scenografiju

## Ostala filmska dela
Roman „Majstor i Margarita“ je bio inspiracija mnogim filmskim i televizijskim rediteljima. Iste godine kada je realizovan Petrovićev film, Andžej Vajda je režirao filmsku dramu o Pontiju Pilatu, a kasnije je snimljeno još pet filmskih dela po motivima romana ili delova romana.

## Uloge

## Povezano
* Majstor i Margarita (roman)

## Vanjske veze
* 
* http://filmovi.com/yu/film/195.shtml Majstor i Margarita na http://filmovi.com
* http://www.masterandmargarita.eu veb-sajt o romanu i adaptacijama
* 
* ''Majstor i Margarita'' na **All Movie**
* Barabanov, B., Ennio Morricone: Ne ljublju neprofessionaljnyj podhod k rabote (intervju na ruskom), Kommersant, 23. lipnja 2005., br. 113
Kiša (razvrstavanje)

**Kiša** može značiti:

* **[[kiša]]**, tekuća oborina
** kisela kiša, zagađena kiša
* Kiša (slika), slika Milana Steinera (1918.)
* Kiša (Maugham), kratka priča Somerseta Maughama (1921.)
* ''Kiša'' (film), rež. Puriša Đorđević (1972)
* ''Regen'' (Kiša), film Jorisa Ivensa iz 1929. godine
15 Okrug Budimpešte

**15. Okrug** (mađarski: *Budapest XV. kerülete*) je jedan od 23 okruga mađarskog glavnog grada - Budimpešte.

Taj okrug je 2015. imao 80,327 stanovnika, koji žive na površini od 26.94 km².

## Karakteristike i historija

Okrug 15. Okrug prostire se na krajnem sjeveroistoku, na lijevoj peštanskoj strani Dunava u smjeru Fota.

Najstarije naselje na tom terenu - *Palota*, duž potoka Szilas, osnovano je za srednjeg vijeka.
Izgradnja željezničke pruge Pešta - Vác 1846., omogućila je razvoj tog okruga.

Nakon tog je 1872. Rákospalota povezana konjskim tramvajem sa centom Pešte.

Mađarske državne željeznice MÁV, podigle su 1905. svoj pogon u Rákospaloti, a to je značajno utjecalo na promjene u sastavu stanovništva, koje se dotad uglavnom bavilo proizvodnom povrća.
 
Rákospalota je dobila status grada 20. jun 1923. i to se smatra datumom kad je rođen taj okrug, koji je službeno osnovan 1. januara 1950., kad su se udružili Rákospalota i Pestújhely (zajedno sa još 21 naselja) u Veliku Budimpeštu.

## Pobratimski gradovi

* , Beč-XXIII. Bezirk
* , Berlin-X Bezirk
* , Donji Kraljevec
* , Košice
* , Topliţa
* , Obervellach
* , Sanming
* , Bukurešt I. Okrug

## Reference

## Vanjske veze

* ''Službene stranice okruga''
Procesija bušara

**Procesija bušara** (mađarski: *Busójárás*, hrvatski: *Pohod bušara*) je šestodnevni karneval koji se održava svake godine krajem februara u mađarskom gradu Mohaču u Baranji.

Njime se obilježava kraj zime i evocira uspomena na protjerivanje Turaka. Ime je dobio po zastrašujuće zamaskaskiranim muškarcima, bušarima (*busós*), koji nose velike drvene maske i vunene ogrtače. Njihov izgled nalikuje na kastavske zvončare.

Karneval Busójárás uvršten je 2009. na UNESCO-v Popis nematerijalne svjetske baštine u Evropi.

## Karakteristike i historija

U Mohaču se porijeklo tog običaja veže uz legendu o protjerivanju Turaka, njih su istjerali Hrvati (Šokci), prebjegli preko močvara na mohački otok, kojima je dojadilo bježanje i turska dominacija; pa su se zamaskaskirali i pod okriljem noći prešli Dunav i isprepadali Turke bukom svojim priručnih instrumenta i izgledom, te ih tako udaljili od Mohača.

Festival je višeslojan, od natjecanja za najbolji dječji kostim i masku, do prezentacije izrada maski ​​i vještina ostalih zanata.
Finale karnevala je dolazak više od 500 maškara (busós) čamcima preko Dunava u grad, koji se zatim kočijama ili maštovito kostimiranim vozilima provozaju do centralnog trga - Kola. Vrhunac je spaljivanje lijesa, koji simbolično predstavlja zimu, slavlje se nastavlja gozbama i muzikom po cijelom gradu.

Iako je karneval nastao među mohačkim Šokcima, on je danas opći simbol grada i uspomena na velike događaje u njegovoj historiji. Više od društvenog događaja, karneval je izraz pripadnosti gradu, društvenoj skupini i naciji. 
On igra važnu društvenu ulogu nudeći priliku sudionicima da se originalno izraze u svojoj zajednici. 
Umjetnost i zanate koji ga prate sačuvale su brojne skupine bušara različitog
kulturnog porijekla, od tehnika rezbarenja maski do same ritualne procesije i prenijeli ga generacijama do današnjih vremena.

## Reference

## Vanjske veze

Busó Carnival