Kontraktilna vakuola

**Kontraktilne vakuole** (KV) su potćelijske strukture (organele)  koje su uključene u osmoregulaciju. Nalazi se pretežno u protista  i u jednoćelijskih algi. Ranije bile su poznate kao **pulsatilne** ili **pulsirajuće vakuole**

## Pregled
Kontraktilne vakuole reguliraju  količinu vode  u unutrašnjosti ćelija. U slatkovodnim okruženjima, koncentracija rastvorene supstance unutar ćelije je veća od  koncentracije izvan ćelije (tj. okruženje je hipotonično). Pod tim uvjetima, voda teče iz okoline u ćeliju putem  osmoze. Kontraktilne vakuole djeluje kao dio zaštitnih  mehanizama koji sprečavaju ćelije od apsorpcije previše vode i eventualno razlaganja  (spoja) putem  prekomjernog unutrašnjeg pritiska. Kontraktilne vakuole je specijalizirani tip vakuola; vakuole se mogu naći u većini ćelija, ali sve vakuole nisu uvijek kontraktilne.

Kontraktilna vakuola, kako joj i ime kaže, izbacuje vodu iz ćelije  putem stezanja (kontrakcija). Rast (prikupljanje vode) i kontrakcije (istiskanje vode) u kontraktilnoj vakuoli su periodični. Jedan ciklus traje nekoliko sekundi, u zavisnosti od vrste i osmolarnosti okoline. Faza u kojoj voda teče u KV se zove **dijastola**. Kontrakcija kontraktilne vakuole i izbacivanje  vode iz ćelije zove se **sistola**.

Voda uvijek prvo ističe izvan ćelije u citoplazmu, a tek onda prelazi iz nje u kontraktilne vakuole za izbacivanje. Vrste koje posjeduju kontraktilne vakuole obično uvijek koristite ove organele, čak i pri vrlo hipertoničnim uvjetiva  okruženja (visoke koncentracije rastvorenih materija), jer je ćelije imaju tendenciju da  citoplazmu prilagođavaju u pravcu još višeg hiperosmotskog stanja od okoline. Količina vode izbčena  iz ćelije i stopa kontrakcije zavise od osmolarnosti životne sredine. U hiperosmotskim sredinama, izbacuje se manje vode i ciklus kontrakcije će biti duži.
Najbolje razjašnjene  kontraktilne vakuole pripadaju protistima rodova  *[[Paramecium]]*, *[[Amoeba]]*, *[[Dictyostelium]]* i *[[Trypanosoma]]*, a u manjoj mjeri i zelene alge *[[Chlamydomonas]]*. Nisu sve vrste sa kontraktilnim vakuolama slatkovodni organizmi. Neki morski zemljišni mikroorganizmi  i paraziti  također imaju i kontraktilne vakuole. Kontraktilne vakuole su dominantne  u vrsta koje nemaju ćelijski zid, ali postoje i izuzeci (posebno *Chlamydomonas*) koji  ga posjeduju. Tokom evolucije, kontraktilne vakuole  obično su  izgubljene u višećelijskih organizama, ali i dalje postoje u jednoćelijskoj fazi nekoliko višećelijskih gljiva, kao i nekoliko vrsta ćelija u spužvi  (amebociti, pinakocit  i hoanociti).

Broj kontraktilnih vakuola po ćeliji varira, ovisno o vrste. Ameba ima  jednu, *[[Dictyostelium discoideum]]*, *[[Paramecium aurelia]]* i *[[Chlamydomonas reinhardtii]]* imaju dvije, a gigantske amebe, kao što je *[[Chaos (rod)|Chaos carolinensis]]*, imaju ih mnogo. Broj kontraktilnih vakuola u svake vrste je uglavnom konstantan te se stoga koriste za karakterizaciju vrsta u biosistematici. Kontraktilne vakuole imaju po  nekoliko struktura u koje su priključene u većini ćelija, kao što su membranski nabori, cjevčice, vodeni putevi  i male  vezikule. Ove strukture su zovu **spongiomi**; kontraktilna vakuol zajedno sa spongiomom se ponekad označava kao *kompleks kontraktilne vakuole* (*KKV*). Spongiom ima nekoliko funkcija u  prometu vode u kontraktilnoj vakuoli i u  lokalizaciji i pristajanju kontraktilne vakuole unutar ćelije.
*Paramecium* i *Amoeba* imaju velike  kontraktilne vakuole (prosječni prečnik  od 13 do 45&nbsp;µm), koje  su relativno lahko izolirane za manipulaciju i testiranje. Najmanje poznate kontraktilne vakuole pripadaju algama roda  *Chlamydomonas*, s promjerom od 1,5 &nbsp;μm. *Paramecium*, koji  ima  jednu od najsloženijih kontraktilnih vakuola, okružene su sa nekoliko kanala, koji putem  osmoze apsorbiraju vodu iz citoplazme. Nakon punjenja  kanala vodom, voda se pumpa u vakuole. Kada je vakuola puna, ona izbacuje vodu kroz  u citoplazmi koje se mogu otvoriti i zatvoriti. Ostali protisti, kao što je *[[Amoeba]]*, imaju KV koji se kreću na površinu ćelije kada su pune i obave  egzocitozu (izbacivanje iz ćelije). Kontraktilna vakuola amebe  prikuplja otpad za  izlučivanje, kao što je amonijak, iz unutarćelijske tečnosti, putem difuzije i aktivnog transporta.

## Tok vode u KV

Način na koji voda ulazi u KV je bio misterija tokom mnogo godina, ali nekoliko otkrića od 1990. poboljšalo je  razumijevanje ovog pitanja. Voda može teorijki prijeći kroz membranu KV putem osmoze, ali samo ako je unutar nje  hiperosmotsko stanje (veća koncentracija rastvora) nego u citoplazmi. Otkriće protonske pumpe u membrani KV and the direct measurement of ion concentrations inside the CV using microelectrodes dovelo je  do sljedećeg modela: pumpanje protona ili u ili iz KV izaziva ulazak  različitih iona. Naprimjer, neke protonske pumpe rade kao izmjenjivač kacija, pri čemu se protoni ispumpava iz vakuole, a  kationi se istovremeno upumpavaju. U drugim slučajevima, protoni koji se upumpavaju koče  anione sa njima (karbonatne, naprimjer), da se  izbalansira pH. Ovaj ionski tok u KV uzrokuje povećanje njene osmolarnosti i,  kao rezultat toga,  voda ulazi u osmozom.  Pokazalo se , barem kod nekih vrsta, da voda  ulazi  u KV putem akvaporinA.

Acidokalcisomi podrazumijevaju zajedničko djelovanje sa kontraktilnom vakuolom u odgovoru na osmotski stres. Oni su otkriveni u blizini vakuole kod *[[Trypanosoma cruzi]]* i pokazano  da  se spajaju sa vakuolom kada su ćelije izložene osmotskom stresu. Po svoj prilici, acidokalcisomi prazne ionski sadržaj u kontraktilne vakuole, čime se povećava osmolarnost vakuole, čime se povećava osmolarnost vakuole.

## Neriješena pitanja
Kod viših organizama  zaista nema KV, ali neki od njenih jedinstvenih karakteristika koriste u svojim mehanizmima  osmoregulacije. Istraživanje o KV stoga može pomoći da se shvati kako osmoregulacija djeluje  kod svih vrsta. Mnoga pitanja u vezi sa KV i dalje, kao 2016. godine,  nisu riješena.

* **Kontrakcija**:  Nije u potpunosti poznato šta uzrokuje kontrakcije  KV  i da li je to  aktivan proces koji troši  energiju ili pasivni kolaps njene membrane. Dokazi  za uključivanje aktina i miozin, istaknutih kontraktilnih  proteina koji se nalaze u mnogim ćelijama, su dvosmisleni.
* **Sastav membrane**: Iako je poznato da  u  membrani KV ima nekoliko proteina  (V-H + -ATPaze, akvaporini), kompletna lista nedostaje. Sastav same membrane i njene sličnosti  i razlike sa drugim ćelijskin membranama,  također nisu jasni.
* **Sadržaju KV**: Nekoliko studija pokazalo je da je veća koncentracija iona unutar nekih od najvećih KV , ali ne u onim  najmanjim (kao što je kod važanog model organizma *Chlamydomonas rheinhardii *). Razlozi i mehanizmi za ionsku razmjenu između KV i citoplazme nisu potpuno jasni.

## Povezano
*Vakuola
## Reference

## Vanjske veze