open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Andros

**Andros** ili **Andro** (grčki ) je jedno ostrva u grupaciji Kiklada u Grčkoj. Upravno ostrvo pripada okrugu Kikladi i Periferiji Južni Egej.

Celo ostrvo Andros sa obližnjim ostrvcima i hridiam je podeljeno na tri opštine: Andros, Kortio, Idrusa.

## Prirodni uslovi

Andros je jedno od najvećih ostrva Kiklada, udaljeno oko 100&nbsp;km istočno od Atine i oko 50&nbsp;km od kopna (jugoistočna Atika). Ostrvo se nalazi 15ak km južno od Evbeje, a najbliže susedno ostrvo je Tinos na svega 3&nbsp;km. Ostrvo je srednje razuđeno i planinsko u većem delu. Postoji nekoliko dolina, koje su pogodne za zemljoradnju.

Andros spada u ostrva Kiklada koja su bliža kopnu i imaju obilje podzemnih voda, čine se nadomešta sredozemna klima sa dugim, žarkim i sušnim letima i blagim i ne baš kišovitim zimama. Biljni i Životinjski svet su takođe osobeni za ovu klimu, a od gajenih kultura dominira maslina. Zbog obilja podzemne vode ostrvo ima bujnu zimzelenu šumu.

## Historija
Za Andros, kao i za celokupne Kiklade, je neobično važno razdoblje kasne praistorije, Kikladska Civilizacija, zavisna i bliska Kritskoj. Iza Kikladske civilizacije su danas ostale brojne figurine-idoli, vezane za zagrobni život. Tokom stare Grčke Andros je prvo bio naseljen Joncima, a zatim jedan od malih polisa u veoma važnom delu Grčke. Pred kraj klasičnog perioda Andros je potpao pod vlast Atine.

Posle toga ostrvom je vladao stari Rim, a zatim i Vizantija. 1204. g. posle osvajanja Carigrada od strane Krstaša Kikladi potpadaju pod vlast Mlečana, pod kojima ostaju vekovima, do 1566. g., kada novi gospodar postaje osmansko carstvo. Stanovništvo Androsa je bilo uključeno u Grčki ustanak 20ih godina 19. veka, pa je ostrvo ono je odmah pripalo novoosnovanoj Grčkoj. Međutim, razvoj nove države nije sprečio iseljavanje mesnog stanovništva u 20. veku. Poslednjih decenija ovo je donekle umanjeno razvojem turizma.

## Stanovništvo
Glavno stanovništvo na Androsu su Grci. Andros i pored bujne vegetacije spada u ređe naseljena ostrva među značajinijim ostrvima Kiklada. Andros nema velikih naselja - glavno mesto na ostrvu, grad Andros ima svega 1.500 stanovnika.

## Privreda
Privreda Androsa se zasniva na turizmu i pomorstvu, a manje na tradicinalnoj poljoprivredi (južno voće, masline).

## Povezano
* Kikladi
* Tinos

## Vanjske veze

* Zvanična stranica opštine Andros na grčkom i engleskom 
* Official Zvanična stranica opštine Kortio na grčkom i engleskom
* Zvanična stranica opštine Idrusa na grčkom i engleskom 
* Richard Stillwell, ed. ''Princeton Encyclopedia of Classical Sites'', 1976:  tekst "Andros, jedan od Kiklada, Grčka"
Ios

**Ios** (grč. **Ίος** [ˈios]; lokalno **Νιός** i **Φοινίκη**), grčko ostrvo u arhipelagu Kikladâ u Egejskom moru. Upravno, ostrvo pripada okrugu Kikladi i Periferiji Južni Egej, gde čini zasebnu opštinu.

## Prirodni uslovi

Ios je jedno od ostrva Kiklada srednje veličine , udaljeno oko 200&nbsp;km jugoistočno od Atine. Najbliža okolna ostrva su Sikinos 5&nbsp;km ka zapadu i Santorini 20&nbsp;km ka jugu. Ostrvo je srednje razuđeno i planinsko u većem delu.

Ios spada u ostrva Kiklada koja su položena dalje od kopna, pa uz mesnu sredozemnu klimusa malo padavina postoji stalan nedostatk vode. Zbog toga je ostrvo većim delom sušno i kamenito, a biljni i životinjski svet su takođe osobeni za ovu klimu. Od gajenih kultura dominira maslina.

## Historija
Za Ios, kao i za celokupne Kiklade, je neobično važno razdoblje kasne praistorije, Kikladska Civilizacija, zavisna i bliska Kritskoj. Iza Kikladske civilizacije su danas ostale brojne figurine-idoli, vezane za zagrobni život. Tokom stare Grčke Ios je bio jedan od malih polisa u veoma važnom delu Grčke.

Posle toga ostrvom je vladao stari Rim, a zatim i Vizantija. 1204. g. posle osvajanja Carigrada od strane Krstaša Kikladi potpadaju pod vlast Mlečana, pod kojima ostaju vekovima, do 1566. g., kada novi gospodar postaje osmansko carstvo. Stanovništvo Iosa je bilo uključeno u Grčki ustanak 20ih godina 19. veka, pa je ostrvo ono je odmah pripalo novoosnovanoj Grčkoj. Međutim, razvoj nove države nije sprečio iseljavanje mesnog stanovništva u 20. veku. Poslednjih decenija ovo je donekle umanjeno razvojem turizma.

## Stanovništvo
Glavno stanovništvo na Iosu su Grci. Ios spada u ređe naseljena ostrva među značajinijim ostrvima Kiklada. Glavno mesto ostrva, grad Ios ili jednostavnije Hora ("središte") je daleko najveće naselje na ostrvu i u njemu živi oko 85% ostrvskog stanovništva.

## Privreda
Privreda Iosa se zasniva na turizmu i pomorstvu, a manje na tradicinalnoj poljoprivredi (južno voće, masline).

## Vanjske veze
www.ios.gr – Zvanična prezentacija ostrva Ios
Kitnos

**Kitnos** (grčki ) je jedno ostrva u grupaciji Kiklada u Grčkoj. Upravno ostrvo pripada okrugu Kikladi i Periferiji Južni Egej, gde čini zasebnu opštinu.

## Prirodni uslovi

Kitnos je jedno od ostrva Kiklada srednje veličine. NJena značajna povoljnost je to što je blizina kopna, a posebno prestonice Atine - oko 100&nbsp;km. Najbliža okolna ostrva su Kea 10&nbsp;km ka severu i Serifos na 10&nbsp;km ka jugu. Ostrvo spada u razuđenija ostrva Kiklada (oko 100&nbsp;km obale) i planinsko u većem delu. Ostrvo poseduje i 70ak malih, ali prelepih plaža.

Kitnos ima sušnu sredozemnu klimu i postoji stalan nedostatak vode, zbog čega je Kitnos dobrim delom sušan i kamenit. Biljni i životinjski svet ostrva su takođe osobeni za ovu klimu. Od gajenih kultura dominiraju maslina i vinova loza.

## Historija
Za Kitnos, kao i za celokupne Kiklade, je neobično važno razdoblje kasne praistorije, Kikladska Civilizacija, zavisna i bliska Kritskoj. Iza Kikladske civilizacije su danas ostale brojne figurine-idoli, vezane za zagrobni život. Tokom stare Grčke Kitnos je bila jedan od malih polisa u veoma važnom delu Grčke.

Posle toga ostrvom je vladao stari Rim, a zatim i Vizantija. 1204. g. posle osvajanja Carigrada od strane Krstaša Kikladi potpadaju pod vlast Mlečana, pod kojima ostaju dugo, do početka 17. veka, kada novi gospodar postaje osmansko carstvo. Stanovništvo Kitnosa je bilo rano uključeno u Grčki ustanak 20ih godina 19. veka, pa je ostrvo ono je odmah pripalo novoosnovanoj Grčkoj. Međutim, razvoj nove države nije sprečio iseljavanje mesnog stanovništva u 20. veku. Poslednjih decenija ovo je donekle umanjeno razvojem turizma.

## Stanovništvo
Glavno stanovništvo na Kitnosu su Grci. Kitnos spada u ređe naseljena ostrva među značajnijim ostrvima Kiklada, ali je blizina prestonice Atine i razvoj vikend-turizma doprineo prosperitetu ostrva tokom poslednje dve decenije. Ovo je uzrokovalo skok stanovništva, naročito u mestima uz obalu.

Na ostrvu nema velikih naselja. Glavno mesto ostrva, grad Kitnos ili Mesarija,jednostavnije Hora ("središte") se nalazi u brdovitoj sredini ostrva, na vrhu brda, i udaljen od mora, a razlog ovome su nekadašnji napadi gusara, koji su napadali naselja na obali. Sličan slučaj je i sa drugim po veličini naseljem Driopida. Mesta su zbog toga zbijena sa uslikim i strmim ulicama, što im daje posebnu slikovitost i turističku privlačnost.

## Privreda
Privreda Kitnosa se zasniva na turizmu (najviše vikend-turizam Atinjana) i pomorstvu, a manje na tradicinalnoj poljoprivredi (južno voće, masline).

## Vanjske veze

* www.kythnos.gr - Zvanična prezentacija ostrva Kitnos na engleskom i grčkom
Amorgos

**Amorgos** (grčki ) je jedno ostrva u grupaciji Kiklada u Grčkoj. Upravno ostrvo pripada okrugu Kikladi i Periferiji Južni Egej.

## Prirodni uslovi

Amorgos je jedno od većih ostrva Kiklada, udaljeno oko 200&nbsp;km jugoistočno od Atine. Ostrvo je veoma izduženo u pravcu istok-zapad, oko 30&nbsp;km, a širine oko 5&nbsp;km. Ostrvo je planinsko u većem delu. Klima je sredozemna i veoma sušna. Biljni i Životinjski svet su takođe osobveni za ovu klimu, a od gajenih kultura dominira maslina.

## Historija
Za Amorgos, kao i za celokupne Kiklade, je neobično važno razdoblje kasne praistorije, Kikladska Civilizacija, zavisna i bliska Kritskoj. Iza Kikladske civilizacije su danas ostale brojne figurine-idoli, vezane za zagrobni život, a neke od njih su nađene baš na Amorgosu. Tokom stare Grčke Amorgos je bio jedan u nizu malih, ali važnih polisa u ovom delu Grčke. Posle toga ostrvljem je vladao stari Rim, a zatim i Vizantija. 1204. g. posle osvajanja Carigrada od strane Krstaša Kikladi potpadaju pod vlast Mlečana, pod kojima ostaju vekovima, do sredine 16. veka, kada novi gospodar postaje osmansko carstvo. Iako stanovništvo Amorgosa nije bilo previše uključeno u Grčki ustanak 20ih godina 19. veka, ono je odmah pripalo novoosnovanoj Grčkoj. Međutim, u 20. veku dolazi do iseljavanja mesnog stanovništva. Poslednjih decenija ovo je donekle umanjeno razvojem turizma.

## Stanovništvo
Glavno stanovništvo na Amorgosu su Grci. Amorgos spada u ređe naseljena ostrva među velikim ostrima Kiklada.

## Privreda
Privreda Amorgosa se zasniva na turizmu i pomorstvu, a manje na tradicinalnoj poljoprivredi (južno voće, masline).

## Vanjske veze

* Zvanična stranica Amorgosa sa vodičem za posetioce
Milos

**Milos** (grčki ) je jedno ostrva u grupaciji Kiklada u Grčkoj. Upravno ostrvo pripada okrugu Kikladi i Periferiji Južni Egej. Središte ostrva i istoimene opštine je gradić Plaka.

Milos je poznat ka nalazište jedne od najlepših statua iz vremena stare Grčke, Miloskoj Veneri, koja se danas nalazi u pariskom Luvru.

## Poreklo imena
Ostrvo je dobilo ime po grčkoj reči za jabuku (grč. "milo").

## Prirodni uslovi

Milos je jedno od većih ostrva Kiklada, udaljeno oko 150&nbsp;km južno od Atine. To je i najzapadnije veće ostrvo Kiklada. Najbliže značajnije ostrvo Milosu je manji Kimolos na svega 2–3&nbsp;km ka severozapadu. Najveća dužina ostrtva je u pravcu istok-zapad, oko 23&nbsp;km, dok je u pravcu sever-jug najviše 13&nbsp;km. Ostrvo je prilično razuđeno i planinsko u većem delu. Postoji nekoliko malih dolina, koje su pogodnije za zemljoradnju.

Milos spada u ostrva Kiklada koja su udaljena od kopna i imaju stalan nedostatak vode usled sušne sredozemne klime sa dugim, žarkim i sušnim letima i blagim i ne baš kišovitim zimama. Biljni i Životinjski svet su takođe osobeni za ovu klimu, a od gajenih kultura dominira maslina.

## Historija
Za Milos, kao i za celokupne Kiklade, je neobično važno razdoblje kasne praistorije, Kikladska Civilizacija, zavisna i bliska Kritskoj. Na ostrvu je nađeno i mnogo grnčarije iz ovog razdoblja, uglavnom figurina. Tokom stare Grčke Mikonos je prvo bio naseljen Dorcima, a zatim jedan od malih polisa u veoma važnom delu Grčke. Tokom Peloponeskog rata polis Milos je bio neutralan, ali ga je kasnije osvojila Antička Atina.

Posle toga Milosom je vladao stari Rim, a zatim i Vizantija. 1204. g. posle osvajanja Carigrada od strane Krstaša Kikladi potpadaju pod vlast Mlečana, pod kojima ostaju vekovima, do 16. veka, kada novi gospodar postaje osmansko carstvo. Stanovništvo Milosa nije bilo jače uključeno u Grčki ustanak 20ih godina 19. veka, ali je ostrvo odmah pripalo novoosnovanoj Grčkoj. Međutim, razvoj nove države nije sprečio iseljavanje mesnog stanovništva u 20. veku. Poslednjih decenija ovo je umanjeno razvojem turizma.

## Stanovništvo
Glavno stanovništvo na Milosu su Grci. Poslednjih decenija broj stanovnika je ponovo u porastu zahvaljujući turizmu. Najveća naselja su Plaka i Adamas, najvažnija luka na ostrvu.

## Privreda
Privreda Milosa se zasniva na turizmu, pomorstvu i rudarstvu (gips, pucolan), a manje na tradicinalnoj poljoprivredi (južno voće, masline, vinova loza).

## Vanjske veze

* www.milos.gr - Zvanična stranica opštine Milos na grčkom i engleskom
Sifnos

**Sifnos** (
grčki ) je jedno od ostrva u grupaciji Kiklada u Grčkoj. Upravno ostrvo pripada okrugu Kikladi i Periferiji Južni Egej, gde sa obližnjim ostrvcima čini zasebnu opštinu.

## Prirodni uslovi

Sifnos je jedno od ostrva Kiklada srednje veličine. Prestonica Atina je na 130&nbsp;km udaljenosti ka severu. Najbliža okolna ostrva su na oko 15 -{km}- razdaljine: Kimolos ka jugozapadu, Serifos ka severu i Paros ka istoku. Ostrvo je srednje razuđeno i planinsko u većem delu.

Sifnos spada u ostrva Kiklada koja su položena dalje od kopna, što povezano sa sušnom sredozemnom klimom prouzrokuje stalan nedostatak vode. Zbog toga je Sifnos sušan i kamenit, a biljni i životinjski svet su takođe osobeni za ovu klimu. Od gajenih kultura dominiraju maslina i vinova loza.

## Historija
Za Sifnos, kao i za celokupne Kiklade, je neobično važno razdoblje kasne praistorije, Kikladska Civilizacija, zavisna i bliska Kritskoj. Iza Kikladske civilizacije su danas ostale brojne figurine-idoli, vezane za zagrobni život. Tokom stare Grčke Sifnos je bio jedan od malih polisa u veoma važnom delu Grčke i poznat po bogatstvu zahvaljujući nalazištima srebra.

Posle toga Sifnosom je vladao stari Rim, a zatim i Vizantija. 1204. g. posle osvajanja Carigrada od strane Krstaša Kikladi potpadaju pod vlast Mlečana, pod kojima ostaju dugo, do 16. veka, kada novi gospodar postaje osmansko carstvo. Stanovništvo Sifnosa je bilo uključeno u Grčki ustanak 20ih godina 19. veka, pa je ostrvo odmah pripalo novoosnovanoj Grčkoj. Međutim, razvoj nove države nije sprečio iseljavanje mesnog stanovništva u 20. veku. Poslednjih decenija ovo je donekle umanjeno razvojem turizma.

## Stanovništvo
Glavno stanovništvo na Sifnosu su Grci. Sifnos spada u ostrva sa srednjom gustinom naseljenosti među značajinijim ostrvima Kiklada, ali je razvoj turizma proteklih 20ak godina doprineo naglom prosperitetu ostrva i rastu broja stanovnika za oko 25%. 1/3 stanovništva živi u središtu ostrva, naselju Apolonija, a isti broj živi i u obližnjem naselju Atemonas, nekadašnjoj glavnoj luci ostrva, a danas središtu turističke privrede na Sifniosu.

## Privreda
Privreda Sifnosa se danas zasniva najviše na turizmu i pomorstvu, a sve manje na tradicinalnoj poljoprivredi (masline, vinova loza, manje južno voće).

## Vanjske veze
* www.sifnos.gr - Zvanična prezentacija ostrva Sifnos
Tinos

**Tinos** (grčki ) je jedno ostrva u grupaciji Kiklada u Grčkoj. Upravno ostrvo pripada okrugu Kikladi i Periferiji Južni Egej i na ostrvu su obrazovane dve male opštine. One uključuju i okolna ostrvca i hridi.

## Prirodni uslovi

Tinos je jedno od najvećih ostrva Kiklada, udaljeno oko 120&nbsp;km jugoistočno od Atine i oko 70&nbsp;km od kopna (jugoistočna Atika). Najbliže susedno ostrvo je Andros na svega 3&nbsp;km ka severu. 20&nbsp;km južno se nalazi Mikonos. Ostrvo je srednje razuđeno i planinsko u većem delu. Postoji nekoliko dolina, koje su pogodne za zemljoradnju.

Tinos spada u ostrva Kiklada koja su nisu bilizu kopnu i imaju nedostatak podzemne vode,što povezano sa sredozemnom klimom sa dugim, žarkim i sušnim letima i blagim i ne baš kišovitim zimama stvara velike teškoće ostrvljanima. Biljni i Životinjski svet su takođe osobeni za ovu klimu. Gajene kulture nalaze se po plodnijim i vlažnijim dolinama, a od gajenih kultura dominira maslina.

## Historija
Za Tinos, kao i za celokupne Kiklade, je neobično važno razdoblje kasne praistorije, Kikladska Civilizacija, zavisna i bliska Kritskoj. Iza Kikladske civilizacije su danas ostale brojne figurine-idoli, vezane za zagrobni život. Tokom stare Grčke Tinos je bio jedan od malih polisa u veoma važnom delu Grčke.

Posle toga Tinosom je vladao stari Rim, a zatim i Vizantija. 1204. g. posle osvajanja Carigrada od strane Krstaša Kikladi potpadaju pod vlast Mlečana, pod kojima ostaju vekovima, do 1715. g., što je najduži period od svih kikladskih ostrva. Ovo je ostavilo posledice vidljive i dan-danas, jer pored pravoslavaca na ostrvu živi i rimokatoličko stanovništvo.

Novi gospodar postaje osmansko carstvo, ali svega oko 100 godina. Stanovništvo Tinosa nije bilo jače uključeno u Grčki ustanak 20ih godina 19. veka, ali je ostrvo odmah pripalo novoosnovanoj Grčkoj. Međutim, razvoj nove države nije sprečio iseljavanje mesnog stanovništva u 20. veku. Poslednjih decenija ovo je sprečeno razvojem turizma.

## Stanovništvo
Glavno stanovništvo na Tinosu su Grci. Posebnost ostrva je to da pored pravoslavaca na ostrvu živi i rimokatoličko grčko stanovništvo. Polovina stanovnika živi u glavnom mestu ostrva, gradu Tinosu. Poslednjih decenija došlo je do porasta stanovništva zahvaljujući razvoju ostrvske privrede.

## Privreda
Privreda Tinosa se zasniva na turizmu i pomorstvu, a manje na tradicinalnoj poljoprivredi (južno voće, vinova loza, masline).

Za Tinos je vezan jedan poseban vid turizma - verski ili hodočasnički turizam, jer se na ostrvu nalazi veoma poznata crkva Panagija Evangelista, posvećena Bogorodici, čiji se kult veoma poštuje u Grčkoj. Za vreme hodošačća poklonici puze do crkve stazom dugom 800 -{m}- u znak poniznosti.

## Povezano
* Kikladi
* Andros

## Vanjske veze
* www.tinos.gr - Zvanična stranica opštine Tinos 
* www.exombourgo.gr - Zvanična stranica naselja opštine Eksomvurgo
Naksos

**Naksos** ili **Naks** (grčki ) je jedno ostrva u grupaciji Kiklada u Grčkoj. Upravno ostrvo pripada okrugu Kikladi i Periferiji Južni Egej. Ostrvo je podeljeno na dve opštine: Naksos i Drimalija.

## Prirodni uslovi

Naksos je najveće ostrvo od Kiklada , udaljeno oko 170&nbsp;km jugoistočno od Atine. Najbliže značajnije ostrvo Naksosu je Paros na oko 10&nbsp;km ka zapadu. 20&nbsp;km južno od Naksosa nalazi se ostrvo Ios, a 25&nbsp;km severno Mikonos. Ostrvo je slabo razuđeno i planinsko u većem delu. Postoji nekoliko dolina, koje su posebno pogodne za zemljoradnju.

Naksos spada u ostrva Kiklada koja, iako udaljena od kopna, imaju dovoljno vode i to zahvaljujući visokim planinama koje zaustavljaju kišonosne oblake. Ovo je posebno važno s obzirom na to da je ostrvo pod uticajem sušne sredozemne klime sa dugim, žarkim i sušnim letima i blagim i ne baš kišovitim zimama. Danas se ovo ostrvo smatra "najrodnijim" od svih Kiklada. Zahvaljujući ovome Naksos je u mnogo boljoj položaju od većine ostrva Kiklada, gde vlada stalan i izrazit nedostatak vode. Zbog toga je Biljni i Životinjski svet bujan, iako je on takođe osoben za ovu klimu.

## Historija
Za Naksos, kao i za celokupne Kiklade, je neobično važno razdoblje kasne praistorije, Kikladska Civilizacija, zavisna i bliska Kritskoj. Posle ovofg razdoblja pre u arhajsko doba stare Grčke Naksos je bio najnaprednije mesto na Kikladima. U klasično doba ostrvo je bilo jedan od malih polisa u veoma važnom delu Grčke.

Posle toga Naksosom je vladao stari Rim, a zatim i Vizantija. 1204. g. posle osvajanja Carigrada od strane Krstaša Kikladi potpadaju pod vlast Mlečana, pod kojima ostaju vekovima, do 1566. g., kada novi gospodar postaje osmansko carstvo. Stanovništvo Naksosa nije bilo jače uključeno u Grčki ustanak 20ih godina 19. veka, ali je ostrvo odmah pripalo novoosnovanoj Grčkoj. Međutim, razvoj nove države nije sprečio iseljavanje mesnog stanovništva u 20. veku. Poslednjih decenija ovo je umanjeno razvojem turizma.

## Stanovništvo
Glavno stanovništvo na Mikonosu su Grci. Poslednjih godina broj stanovnika se naglo povećao zbog razvoja turizma visokog nivoa. stoga na ostrvu leti boravi mnogo više turista nego stalnih stanovnika. Između posldnja dva popisa broj stalnih stanovnika se povećao za oko 20%. Tokom posldnjih 20 godina broj stanovnika se kretao na sledeći način:
* 1981. g. - 14.037 st.
* 1991. g. - 14.838 st.
* 2001. g. - 18.188 st.

Zapadni deo ostrva sa najvećim mestom, gradom Naksosom, je naseljeniji i urbaniji. Ova opština zauzima oko 30% površine ostrva, ali u njoj živi oko 70% stanovništva. Ostali deo ostrva je mnogo ređe naseljen i zadržao je više tradicije i seoskog načina života.

## Privreda
Privreda Naksosa se danas zasniva na turizmu i pomorstvu, ali dobrim delom i na razvijenoj poljoprivredi Od gajenih kultura dominira maslina, a posebno poznat proizvod je krompir sa Naksosa. gaje se i agrumi i vinova loza.

## Vanjske veze

* www.mykonos.gr - Zvanična stranica Naksosa na grčkom i engleskom
Mikonos

**Mikonos** (grčki ) je jedno ostrva u grupaciji Kiklada u Grčkoj. Upravno ostrvo pripada okrugu Kikladi i Periferiji Južni Egej.

Mikonos je danas poznat kao veoma poznato turističko odredište sa kosmopolitskim karaterom i burnim noćnim životom.

## Prirodni uslovi

Mikonos je jedno od ostrva Kiklada srednje veličine, udaljeno oko 150&nbsp;km jugoistočno od Atine. Najbliže značajnije ostrvo Mikonosu je Tinos na 10&nbsp;km ka severozapadu. 20&nbsp;km zapadno od Mikonosa nalazi se ostrvo Siros, a 25&nbsp;km južno Naksos. Ostrvo je srednje razuđeno i planinsko u većem delu. Postoji nekoliko dolina, koje su pogodne za zemljoradnju.

Mikonos spada u ostrva Kiklada koja su udaljena od kopna i imaju stalan nedostatak vode usled sušne sredozemne klime sa dugim, žarkim i sušnim letima i blagim i ne baš kišovitim zimama. Biljni i Životinjski svet su takođe osobeni za ovu klimu, a od gajenih kultura dominira maslina.

## Historija
Danas postoji mit da je ostrvo dobilo ime po antičkom junaku koji se poredio sa Apolonom i po tome postao poznat. Za Mikonos, kao i za celokupne Kiklade, je neobično važno razdoblje kasne praistorije, Kikladska Civilizacija, zavisna i bliska Kritskoj. Tokom stare Grčke Mikonos je prvo bio naseljen Joncima, a zatim jedan od malih polisa u veoma važnom delu Grčke.

Posle toga Mikonosom je vladao stari Rim, a zatim i Vizantija. 1204. g. posle osvajanja Carigrada od strane Krstaša Kikladi potpadaju pod vlast Mlečana, pod kojima ostaju vekovima, do 16. veka, kada novi gospodar postaje osmansko carstvo. Stanovništvo Mikonosa nije bilo jače uključeno u Grčki ustanak 20ih godina 19. veka, ali je ostrvo odmah pripalo novoosnovanoj Grčkoj. Međutim, razvoj nove države nije sprečio iseljavanje mesnog stanovništva u 20. veku. Poslednjih decenija ovo je umanjeno razvojem turizma.

## Stanovništvo
Glavno stanovništvo na Mikonosu su Grci. Poslednjih godina broj stanovnika se naglo povećao zbog razvoja turizma visokog nivoa. stoga na ostrvu leti boravi mnogo više turista nego stalnih stanovnika, a mnogi među njima i mnoge javne ličnosti. Među turistma brojna je homoseksulna zajednica i ostrvo je veoma otvoreno ka ovoj vrsti turista. Između posldnja dva popisa broj stalnih stanovnika se povećao za oko 50%.

## Privreda
Privreda Mikonosa se zasniva na turizmu i pomorstvu, a manje na tradicinalnoj poljoprivredi (južno voće, masline). Tradicinalni mlinovi-vetrenjače danas su simboli ostrva.

## Galerija slika

image:Psarou, mykonos 02.JPG
image:Mykonos windmills.jpg
image:Mykonos, chora 03.JPG
image:Mykonos, chora 02.JPG
image:Mykonos Bougainvillée.JPG
image:MeCrossDiveMykonos.JPG
image:Greece Mikonos2.jpg
image:MykonosChoraView.jpg


## Vanjske veze

* www.mykonos.gr - Zvanična stranica opštine Mikonos na grčkom i engleskom
Mali istočni Kikladi

**Mali istočni Kikladi** su grupa malih ostrva u zapadnom Egeju. Ostrva se nalze u istočnom delu ostrvlja Kiklada. Ova ostrva nalaze se između većih i značajnijih ostrva Naksosa, Mikonosa i Iosa. Veća ostrva su naseljena.

Ovoj grupi ostrva pripadaju:
* Antikeros
* Glaros
* Donuza
* Epano Kufonizi
* Iraklija
* Kato Kufonizi
* Keros
* Kato Antikeri
* Shinuza
Manja ostrva Santorinija

**Manja ostrva Santorinija** su mala ostrva koja se nalaze u neposrednoj blizini poznatom ostrva Santorini u Grčkoj. Ostrva imaju ukupnu površinu od oko 15 km² i većina se nalazi na obodu vulkanskog grotla koje je ekplodiralo pre 3.600 godina stvarajući i današnji Santorini i ova ostrva.

Ostrva su:
* Aspronizi
* Nea Kameni
* Palea Kameni
* Tirazija 

Jedino naseljeno ostrvo je Tirazija.
Retrovirus

U grupu **retrovirusa** spadaju virusi koji su sposobni da od jednolančane RNK sintetišu DNK. Najpoznatiji virus iz ove grupe je HIV (virus humane imunodeficijencije).
Elea

**Elea** ili **Eleja** se može odnositi na:

* Velia (grad), drevni grad u Italiji, poznat i po grčkom imenu Elea
* Elea (Kyrenia), lokacija na Cipru
* Elea (Nicosia), lokacija na Cipru
Zi Chan

**Zi Chan** (子產, 子产), također poznat kao **Gongsun Qiao** (? - 522. pne.), bio je drevni kineski državnik i filozof koji je živio u Državi Zheng u Periodu Proljeća i Jeseni. Na čelo države je stupio 544. pne., a već sljedeće godine dao na brončanim posudama izrezbariti prvi pisani zakonik koji je sadržavao pravne propise. a što je prvi takav slučaj u državama perioda dinastije Zhou. Zi Chanu se pripisuju brojne reforme s ciljem centralizacije i jačanja pravne države, ali i veliko diplomatsko umijeće kojim je uspio očuvati nezavisnost svoje relativno malene i slabe države kojoj je prijetila aneksija od države Jin. Kao filozof je svijet dijelio na nebo i zemlju, smatrajući da se ljudi trebaju baviti samo ovim potonjim, odnosno odbacivati praznovjerje. Smatra ga se jednim od praotaca legalističke škole u klasičnoj kineskoj filozofiji.

## Reference
* Walker, Robert Louis. *The Multi-state System of Ancient China.*
Likija

**Likija** (likijski: *Trm̃mis*, antički grčki: *Λυκία* [*Lykía*], latinski: *Lycia*, suvremeni turski: *Likya*) bila je oblast koja obuhvaća suvremene provincije Antalya i Muğla na južnoj obali Turske. Predstavljala je federaciju drevnih gradova a kasnije i provinciju Rimsko Carstvo. Likijska liga se često naziva prvom federacijom u historiji svijeta, a njeno ustrojstvo je kasnije utjecalo na odredbe američkog Ustava.

## Povezano
* Poluotok Teke

## Vanjske veze

* Lycian Turkey
* Christian Lycia 
* Gocek Informations Centre (www.thegocek.com) 
* Etching of a Lycian tomb from A. D. F. Hamlin's *A History of Ornament* (New York: The Century Company, 1916)
* Lycian League: Prototype of America's Democracy?  from *Saudi Aramco World* magazine, September/October 2007
Amasis Slikar

**Amasis Slikar** (živio oko 550-510. pne. u Ateni) bio je starogrčki slikar vaza karakterističan po stilu crnih figura. Ime mu je poznato zahvaljujći tome da se na osam svojih radova grnčarskih potpisao ("Amasis me je napravio"), pa se zato zove Amasis Slikar. Danas mu se pripisuje 90 radova.

## Reference
* John Beazley. *Attic Black-Figure Vase-Painters*. Oxford: Clarendon Press, 1956.
* Dietrich von Bothmer. *The Amasis Painter and His World. Vase-Painting in Sixth-Century B.C. Athens*. Malibu, California, J. Paul Getty Museum, 1985. , 
* *Papers on the Amasis Painter and His World*. Colloquium sponsored by the Getty Center for the History of Art and the Humanities and symposium sponsored by the J. Paul Getty Museum. Malibu, California, J. Paul Getty Museum 1987. 
* Semni Karouzou. *The Amasis Painter.* Oxford: Clarendon Press, 1956.
Amfora

**Amfora** (od grčkog *amforeus*) je trbušasta posuda sa ručkama napravljena od pečene gline. U antici je služila za čuvanje i prenos ulja, vina i žitarica.
## Vanjske veze
Nacionalna biblioteka Francuske

**Bibliothèque nationale de France** bi.bli.jɔ.tɛk na.sjɔ.nal də fʁɑ̃s (akronimi **BnF** ili **BNF**; franc. **Nacionalna biblioteka Francuske**), nacionalna biblioteka Francuske, smještena u Parizu. Namjena joj je biti skladište svih objavljenih knjiga i spisa u Francuskoj. Trenutni predsjednik Biblioteke je Bruno Racine.

## Vanjske veze

* website BnF-a 
* ''Gallica'', digitalna biblioteka BnF-a
Eksekija

**Eksekija** (grčki: Εξηκίας, Exekias, latinski: Execias) bio je drevni grčki grnčar i slikar koji je živio oko 550. pne. - 525. pne. u Ateni. Njegovi keramički radovi su se izvozili u druge oblasti, čak do Etrurije. Eksekija je uglavnom koristio tehniku zvanu crne figure te se smatra jednim od njenih najboljih predstavnika. 

## Vanjske veze

* Exekias for Kids (with pictures of his pots) 
* Dionysos Kylix
* Achilles and Penthesilea
* Suicide of Ajax 
* Battle over Patroclus
Velia (grad)

**Velia** je talijanski (i latinski) naziv antičkog grada **Elea** koji se nalazi na teritoriju općine Ascea, u regiji Salerno, talijanske južne pokrajine Kampanija, u geografskom području nacionalnog parka Cilento. Osnovali su ga Grci pod nazivom **Hyele** u antičkoj Magna Graecia oko 538.-535. prije Krista. Najpoznatiji je kao dom filozofa Parmenida i Zenona iz Elejske škole. 

Grad je smješten u neposrednoj blizini Tirenskog mora u u neposrednoj blizini objekta *Marina di Casalvelino* i *Marina di Ascea*, na putu koji povezuje Agropoli sa južnom Cilentskom obalom. Stanovništvo se uglavnom nalazi u ravnici uz more (oko južnog dijela drevne ruševine), te na brdovitom području Enotria, Bosco i Scifro. Velia je imala i željezničke postaje na liniji Napulj-Salerno-Reggio Calabria, koja je okončana krajem 1970-ih.

## Historija

Prema Herodotu 545. pne. Jonski Grci su pobjegli iz Fokeje, u današnjoj Turskoj, tada opkoljena Perzijancima. Nakon godina lutanja (8 do 10 godina) na moru, oni su pristali u Kalabriji gdje su im se vjerojatno pridružio Ksenofan, koji je u to vrijeme bio u Mesini, a onda se preselio sjeverno duž obale i osnovao grad ***Hyele*** (grčki: *Ὑέλη*), kasnije preimenovane ***Ele*** (*Ἔλη*), a onda, eventualno, **Eleje** (*Ἐλέα*). Lokacija je gotovo na istoj geografskoj širini kao Fokeja. (oko 1 '20" sjeverno)
Elejska škola je bila škola predsokratovskih filozofa. Grupu je osnovano Parmenid početkom petog stoljeća prije Krista, a ostali slavni članovi škole bili su: Zenon iz Eleje i Melis. Ksenofan je ponekad uključen u ovaj popis, iako se neki ne slažu oko ovoga. Statius, otac rimskog pjesnika Publiusa Statiusa je rođen u Eleji (*Silv 5.3.127*).
Eleju nisu osvoljili Lukanci, ali kada se grad pridružio Rimu 273. pne., bio je uključen u rimsku pokrajinu "Lukanija". Pod rimskom vlašću Eleja postaje uspješan grad poznata po svojoj blagoj i zdravoj klimi. U *Liber Coloniarum* se pojavljuje kao jedan od okruga u Lukaniji i kao općina, što je potvrđeno i pronađenim latinskim natpisima.

U petom stoljeću bio sjedište biskupije, sve do 599. god. Vjerojatno je opstala sve do devetog stoljeća, kada propada zbog prodora Saracena.
Na mjestu akropole drevne Eleje, izgrađenoj na morskom rtu koji je sada na kopnu, izgrađena je utvrda *Castello mare* (što znači "dvorac na moru") koje je u srednjem vijeku nazvana *Castellammare della Bruca*.

## Arheološki lokalitet

Ostaci gradskih zidina, s tragovima jednih vrata i nekoliko tornjeva od lokalnog kristalnog vapnenca, u ukupnoj dužini od preko 5 km, još uvijek postoje, i spadaju u tri različita razdoblja. Opeka se također koristila u kasnijim vremenima, a njihov oblik je jedinstven, kvadratičan s dva pravokutna kanala na jednoj strani, i veličinom od oko 8 cm, a debljine gotovo 13 cm. Sve nose štambilj grčkih keramičara. Postoje i neki ostaci cisterni, te tragovi raznih drugih objekata.


Image:Velia.jpg|Gradska Roza vrata (*Porta Rosa*), rijedak primjer grčkog luka od opeke iz 4. st. pne.
Image:SNGANS 1202.jpg|Drahma iz Eleje (oko 535. pne.)


## Veze

*Umjetnost stare Grčke
*Grčki hram

## Vanjske veze
* Cilento nacionalni park  
;Ostali projekti
Zakonik

**Zakonik** ili **kodeks** predstavlja normativni akt kojim zakonodavac nastoji na jednom mjestu, odnosno u jednom dokumentu kodificirati cjelokupno pravo ili granu prava neke države. Svrha zakonika je učiniti zakone pristupačnima javnosti, odnosno ukloniti proturječnosti među određenim propisima te olakšati njihovo tumačenje i primjenu.

Zakonici koji nastoje sažeti cjelokupno pravo neke države su karakteristični za države Starog i srednjeg vijeka, odnosno doba kada pravo nije bilo dovoljno razvijeno i razgranato. Najpoznatiji zakonici su Hamurabijev zakonik u drevnom Babilonu, kao i Zakon Dvanaest tablica u drevnom Rimu. Na prostoru bivše Jugoslavije su poznati Vinodolski zakonik iz 13. i Dušanov zakonik iz 14. vijeka.

Zakonici u kasnijim periodima su bili ograničeni na određene oblasti prava, pa tako poznajemo građanske i kaznene (krivične) zakonike. Od građanskih zakonika je najpoznatiji Justinijanov Corpus iuris civilis koji je poslužio kao temelj za sistem civilnog prava u današnjem svijetu, te Napoleonov - Code civil. On je utjecao na Opći građanski zakonik (OGZ) u Austrijskom Carstvu iz 1811. na temelju koga je stvoren Srpski građanski zakonik. U Kneževini Crnoj Gori je 1888. donesen Opšti imovinski zakonik. Novi krivični zakonik izašao u Službenom glasniku 85/05 Krivični zakonik Republike Srbije .

## Povezano

* Nomotehnika
* Gradski statut
Crnofiguralni stil

**Crnofiguralni stil** je način oslikavanja vaza u arhajskom periodu (6. vek pne.). Stil potiče iz Korinta, odakle se proširio celom antičkom Grčkom. Ova tehnika je cvetala dok nije zamenjena naprednijom tehnikom crvenih figura, oko 530.g.pne.

To su kompozicije sa crnim siluetama na crvenkastoj podlozi - prirodnoj boji gline. Detalji su urezani iglom, belom i ljubičastom bojom, preko crne boje silueta da se istaknu delovi. Ovakva procedura favorizuje dekorativni i dvodimenzionalni efekat.

## Tehnika
Grčke vaze su pravljene od blede gline bogate gvožđem, koja je dobijala crvenkastu boju nakon pečenja. Oslikavane su tako što su isctravane konture crteža, koje su kasnije bojene crnom bojom dobijenom od prerađene gline. Detalji su urezivani iglom, tako da su otkrivali crvenkastu podlogu. Vaze su se zatim pekle na temperaturi od oko 800&nbsp;°C.

Slikari su morali paziti da figure budu razdvojene, jer u ovoj tehnici postoji samo jedan plan i bilo kakvo preklapanje bi bilo konfuzno. Dodavanje anatomskih detalja je bilo skoro nemoguće i figure su ostajale na nivou silueta.

Pored crne, koristile su se i druge boje, ali u manjoj meri i uglavnom za detalje. Izbor boja je bio ograničen na svetle, da bi se isticale naspram crne pozadine. Najuobičajenija je bila žućkasto-bela, dobijena iz pročišćene gline bez gvožđa i purpurno-crvena, dobijena dodavanjem oksida gvožđa.

## Stilovi i teme
Korinćani su obično oslikavali frizove sa životinjskim motivima do sredine VI veka pne., kada su atinski slikari razvili sofisticirani stil narativne dekoracije, sa temama bitki, mitskih stvorenja i legendarnih događaja.

Stil crnih figura je obično prikazivao samo siluete. Umetnička sloboda je bila ograničena grubim alatima. Poznato je samo nekoliko imena slikara iz ovog perioda, mada je moguća klasifikacija prema stilu oslikavanja, najverovatnije delima jedne osobe ili radionice. Najpoznatiji slikar je Eksekijas, poznat po prizorima bitaka. Poznati su još Sofilos (590-580.g.pne.) i Andokides (550-525.g.pne.)

## Povezano
* Istorija umetnosti
* Arhajski stil
* Umetnost stare Grčke
* Stara Grčka
* Crvene figure na crnoj pozadini
Crvenofiguralni stil

**Crvenofiguralni stil** je tehnika oslikavanja vaza u staroj Grčkoj oko 500. p. n. e, koji se kasnije proširio i u južnu Italiju. Ova tehnika se zasniva na bojenju pozadine u crno, dok figure ostaju neobojene i posle pečenja dobijaju crvenkastu boju. Slikar Andokidas je prvi počeo da primenjuje ovu tehniku, koja je ubrzo potisnula do tada primenjivanu tehniku crnih figura, jer je omogućila mnogo veću slobodu prikazivanja. Ovaj stil je ostao dominantan do kasnog 4.v.pne. i doneo je neke od najznačajnijih primera slikarstva stare Grčke.

## Tehnika
Izrada vaza u stilu crvenih fugura na crnoj podlozi zahtevala je blisku saradnju između grnčara i slikara. Grnčar bi oblikovao vazu, i isporučio je slikaru dok je glina još vlažna. Pošto je vaza dobijala boju tek nakon pečenja, slikar je slikao po sećanju i nije mogao da vidi kako će slika izgledati. Boje su se mogle nanositi samo dok je glina vlažna, pa je slikar morao brzo da radi. To je značilo da su se nanosile hiljade preciznih nevidljivih linija za veoma kratak vremenski period.

Uprkos ovim ograničenjima, slikari su razvili prefinjen i detaljan stil. Slikari ranije epohe, koji su koristili stil crnih figura, bili su primorani da striktno razdvajaju figure, jer su svi elementi bili u istom planu i bojeni u istu boju. Nasuprot tome, crvene figure su mogle biti slobodno iscrtavane i isticale su se na crnoj pozadini kao da su osvetljene na sceni. Mnogo prirodniji odnos crvenog na crnom i veći dijapazon boja koje su se mogle koristiti omogućio je slikarima da unose anatomske detalje u većem obimu i mnogo preciznije. Postignut je naturalizam kakav ranije nije viđen.

## Slikari
* Ahilej, slikar
* Andokides, slikar
* Douris
* Eufronos
* Eutimid
* Kleofon, slikar
* Kleofard, slikar
* Oltos
* Fintija
* Polignotos

## Povezano
* Istorija umetnosti
* Arhajski stil
* Umetnost stare Grčke
* Stara Grčka
* Crne figure na crvenoj podlozi
Boulogne-sur-Mer

**Bulonj sir Mer** () je naseljeno mesto u Francuskoj u regionu Sever-Pa d Kale, u departmanu Pa de Kale.

Po podacima iz 1990. godine broj stanovnika u mestu je bio 43.678, a gustina naseljenosti je iznosila 5,187 stanovnika/-{km}-².

## Demografija

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze

* Izvor podataka: Insee
* Mape i satelitski snimci:
** Viki izvor za mape'''
** Google maps
** [MSN-ov atlas sveta](http://maps.msn.com/(cgxnej455qpgxeu5vurxtejz)/map.aspx?&lats1=50.7166666667&lons1=1.61666666667&alts1=14&regn1=2)
Karan Makedonski

*Ovo je članak o polumitološkom kralju. Za ostala značenja v. [[Karan]]*

**Karan** (grčki:; latinski: *Caranus*) 808- 778. pne.) bio je, prema kasnijoj grčkoj tradiciji, prvi kralj Drevne Makedonije. Prema Herodotu je prvi kralj bio Perdika. Kralja Karana prvi spominje Teopomp

Karan, prema grčkim mitovima, potječe od kralja Temena. Kralj Temen je zajedno s još dvojicom Dorani|dorskih vođa - Kresfontom i Aristodemom - napao i osvojio mikenski Peloponez. Potom je plijen podijeljen tako da je Kresfont dobio Spartu i Meseniju, Aristodem Lakoniju, a Temen Argos. Nakon Temenove smrti, njegovi sinovi su međusobno zaratili, a na kraju je pobjedu odnio Fedon te protjerao braću. Jedan od njih je bio i Karan, koji je otišao po savjet u proročište u Delfima. Pitija mu je rekla da osnuje kraljevstvo tamo gdje se nalazi "mnogo divljači i koza". Karan je otišao na sjever, pronašao takvo mjesto i tamo osnovao grad Ajge, danas poznat kao Vergina.

## Izvori
* Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology Caranus

## Povezano
* Heraklidi
* Argejska dinastija
Koin Makedonski

*Za ostala značenja v. [[Koin]]*

Koin (grčki *Κοίνος*; latinski *Coenus*) je bio drugi kralj Drevne Makedonije. Naslijedio je kralja Karana.

## Izvori
* Chronicon (Euzebije)
Tirima

**Tirima** (grčki: ) se može odnositi na:

* Tirima, kralj Dodone u Epiru. Njegova kći Euippe je Odiseju rodila sina Eurijala, koji je kasnije greškom ubijen od strane oca
* Tirima (makedonski kralj), sin, kralja Koina, trećeg argejadskog kralja Drevne Makedonije
* Tirima, otac Agatona, komandanta u vojsci Aleksandra Velikog

## Reference
Perdika I

**Perdika I** (grčki: *Περδίκκας*) je bio kralj Drevne Makedonije od 700. pne. do oko 678. pne. 

## Reference
Argej I

**Argej I** (grčki: Αργαίος) je bio kralj antičke Makedonije od 678. pne. do 640. pne.. Naslijedio je svog oca Perdiku I, a naslijedio ga je sin Filip I.
Lista kraljeva antičke Makedonije

Makedonija je bila staro kraljevstvo na današnjoj teritoriji Grčke. Postala je poznata u IV veku pne., kada Filip II osvaja grčke gradove državice. Filipov sin Aleksandar Makedonski osvaja Persijsko carstvo. Ubrzo posle Aleksandrove smrti Makedonija više nema direktnu kontrolu svih azijskih teritorija, ali Makedonija ostaje hegemonistička sila u Grčkoj, sve do poraza od Rimljana u Drugom makedonskom ratu.

## [[Argeadi|Argejska dinastija]]
* Keraun Makedonski 808. pne. - 778. pne.
* Koin Makedonski
* Tirima
* Perdika I 700. pne. -678. pne.
* Argej I 678. pne. -640. pne.
* Filip I Makedonski 640. pne. -602. pne.
* Erop I 602. pne. -576. pne.
* Alketa I 576. pne. -547. pne.
* Aminta I 547. pne. -498. pne.
* Aleksandar I Makedonski 498. pne. -454. pne.
* Alketa II 454. pne. - 448. pne.
* Perdika II 448. pne. -413. pne.
* Arhelaj 413. pne. -399. pne.
* Krater Makedonski 399. pne.
* Orest Makedonski 399. pne. -396. pne.
* Arhelaj II 396. pne. -393. pne.
* Aminta II 393. pne.
* Pauzanije 393. pne.
* Aminta III 393. pne.
* Argej II 393. pne. -392. pne.
* Aminta III (ponovo) 392. pne. -370. pne.
* Aleksandar II Makedonski 370. pne. -368. pne.
* Ptolemej I Makedonski 368. pne. -365. pne.
* Perdika III 365. pne. -359. pne.
* Aminta IV 359. pne. -356. pne.
* Filip II Makedonski 359. pne. -336. pne.
* Aleksandar Makedonski (Veliki) 336. pne. -323. pne.
** Antipater, regent Makedonije 334. pne. -319. pne.
* Filip III Makedonski 323. pne. -317. pne.
* Aleksandar IV Makedonski 323. pne. -310. pne.
** Perdika, regent Makedonije 323. pne. -321. pne.
** Antipater, regent Makedonije 321. pne. -319. pne.
** Poliperhon, regent Makedonije 319. pne. -317. pne.
** Kasander, regent Makedonije 317. pne. -306. pne.

## [[Antipartidi|Dinastija Antipartida]]
* Kasander 306. pne. -297. pne.
* Filip IV Makedonski 297. pne. -296. pne.
* Aleksandar V Makedonski 296. pne. -294. pne.
* Antipater II 296. pne. -294. pne.

## [[Antigonidi|Dinastija Antigonida]]
* Demetrije Poliorket 294. pne. -288. pne.
* Lizimah (zajedno sa Pirom) 288. pne. -281. pne.
* Pir Epirski (zajedno sa Lizimahom) 288. pne. -285. pne.
* Ptolemej Keraun 281. pne. -279. pne.
* Meleager 279. pne.
* Antipater II 279. pne.
* Sošten (zapovednik vojske) 279. pne. -277. pne.
* Antigon II Gonata 277. pne. -274. pne.
* Pir Epirski (ponovo) 274. pne. -272. pne.
* Antigon II Gonata (ponovo) 272. pne. -239. pne.
* Demetrije II Etolik 239. pne. -229. pne.
* Antigon III Doson 229. pne. -221. pne.
* Filip V Makedonski 221. pne. -179. pne.
* Persej Makedonski 179. pne. -168. pne.

Posle Persejevog poraza u bici kod Pidne, Makedonija je podeljena na 4 dela pod rimskom kontrolom. Posle Četvrtog makedonskog rata i poraza od Rimljana, Makedonija je anektirana Rimu 148. pne. .

## Povezano
* Helenistička Grčka
* Antička Grčka
Filip I Makedonski

**Filip I Makedonski** je bio kralj antičke Makedonije od 640. pne. do 602. pne.

## Nasljeđivanje

## Izvori
* Herodot Historije viii
* Justin vii. 2
Aerop I Makedonski

**Aerop I Makedonski** (grčki *Αεροπος*), sin Filipa I, pra-praunuk Perdike, bio je kralj Drevne Makedonije i otac kralja Alkete. (Herod., viii. 139.)
Alketa I Makedonski

**Alketa I Makedonski** grčki: Ἀλκέτας ὁ Μακεδὼν) je bio kralj antičke Makedonije od 576. pne. do 547. pne.. Bio je otac kralja Aminte I.
Aminta I Makedonski

**Aminta I** (grčki *Αμύντας Ά* cca. 540 – 498. pne.) bio je kralj Drevne Makedonije. Često se navodi da je s njim, zapravo, počela historija Makedonije. Bio je prvi makedonski vladar koji je njegovao odnose s drugim državama. Tako je sklopio savez sa Hipijom, atenskim tiraninom. Kada je Hipija protjeran, ponudio mu je teritoriju Anthema u Solunskom zaljevu, a namjera mu je bila izazvati svađe među Grcima.

Pred kraj života je bio vazal perzijskog cara Darija Velikog.

## Izvori
* Herodot v. 17, 94
* Justin vii. 2
* Tukidid ii. 100
* Pauzanija ix. 40
Zeleni otok (razvrstavanje)

Ime ili naziv **Zeleni otok** može se odnositi na:
* Zeleni otok, izletište i vikend-naselje u Baranji kod Batine;
* "Zeleni otok", knjigu Mate Lovraka, (1961: *"Zeleni otok : pedeset osam slika marine"*, 198 str.; 1964: *"Zeleni otok"*, 83 str.; 1964: *"Zeleni otok"*, 211 str.)
* Zeleni Otok, općeprihvaćeno simbolično ime Irske;
547. pr. n. e.

__NOTOC__

## Događaji
* Babilon, Egipat, Lidija sklapaju veliki savez protiv Perzijskog Carstva, kome se priključuju i starogrčke države Sparta i Samos. 
* Anaksimandar piše traktat *O prirodi*, prvi naučni tekst u prozi.

## Rođenja

## Smrti

## Reference
546. pr. n. e.

__NOTOC__

## Događaji
* Krez, lidijski kralj, poražen je od strane Kira od Perzije u bitci kraj rijeke Halys.
* Kir Veliki dovršava osvajanje Lidije i čini Pasargadae svojim novim glavnim gradom.
* Kir Veliki uspostavlja garnizon u Sardu i uvrštava grčke maloazijske gradove Jonije u Perzijsko Carstvo. Time je stekao važne luke i pristup mediteranskom svijetu.

## Rođenja

## Smrti
* Anaksimandar, grčki filozof (ili 545. ili 543. pne.)

## Reference
545. pr. n. e.

__NOTOC__

## Događaji

## Rođenja

## Smrti
* Kralj Kang od Chua, vladar kineske Države Chu
* Zhou ling wang, kralj kineske dinastije Zhou

## Reference
544. pr. n. e.

__NOTOC__

## Događaji
* Narod Teosa bježi u Abderu kako bi se riješio perzijskog jarma.
* Zhou Jing Wang postaje vladarom kineske dinastije Zhou.

## Rođenja
* Sun Tzu, kineski vojskovođa i pisac († o. 496. pne.)

## Smrti

## Izvori
543. pr. n. e.

__NOTOC__

## Događaji
* Sjevernoindijski princ Vijaya osvaja Cejlon i uspostavlja dinastiju Sri Lanke.
* Pod vodstvom kineskog državnika Zi Chana, Država Zheng uvodi formalni zakonik.
* Pizistrat, atenski tiranin, pročišćava otok Delos (približan datum).

## Rođenja

## Smrti
* Buddha (prema tradiciji u Tajlandu i drugim područjima koje koriste tajlandski kalendar)

## Izvori
549. pr. n. e.

__NOTOC__

## Događaji
* Kir Veliki zauzima medijsku prijestolnicu Ekbatana.

## Rođenja
* Darije I, kralj Perzije

## Smrti

## Reference
540. pr. n. e.

__NOTOC__

## Događaji
* Kir Veliki napada Babiloniju.
* Aminta I postaje kralj Makedonije (približan datum).
* Grčki grad Eleja osnovan u južnoj Italiji (približan datum).
* Perzijanci osvajaju likijski grad Xanthos (danas u južnoj Turskoj) (približan datum).
* Amasis Slikar stvara *[[Dioniz]]a s [[menade|mendamas]]*, crno-bijeli ukras na amfori. Danas se čuva u Bibliotheque Nationale de France u Parizu (približni datum).
* Eksekija stvara *Samoubistvo [[Ajant]]a*, crno-bijelu ilustraiju na amfori. Danas se čuva u Chateau-Musee, Boulogne-sur-Mer, Francuska (približni datum).

## Rođenja
* Epiharm sa Kosa, grčki dramski pisac (približan datum; † o. 450. pne.)

## Smrti

## Reference
530-e pr. n. e.

## Događaji i trendovi
* 539. pne. – Kir Veliki pobjeđuje Nabonida i osvaja Babilon; navedeno u djelima Afrikana, Ptolomeja, Euzebija i Diodora.
* 537. pne. – Kir Veliki pušta Židove iz Babilona da se vrate u svoju postojbinu čime je okončano babilonsko ropstvo.
* 536. pne. – Prema tradiciji, biblijski prorok Danijel prima anđeoskog posjetitelja. v. Daniel 10:4;
* 534. pne.
** Lucije Tarkvinije Superb postaje sedmi kralj Rima, nakon što je ubio šestog kralja Servija Tulija.
** Uvedena su natjecanja u pisanju tragedije za Dionizijski festival u Ateni.
* 530. pne.
** Kir II umire.
** Kambiz II počinje vladati u Perziji.
** Masoni jorčkog obreda koriste ovu godinu za datiranje svojih dokumenata *[[Anno Inventionis]]* prema početku gradnje Drugog hrama od strane Zerubabela. 
* cca. 530. pne. – Sagrađen Apolonov hram u Delfima.
* cca. 530. pne. – Napravljena Peplos Kore na Akropolisu u Ateni. Danas se čuva u Akropoliskom muzeju ui Ateni.
* cca. 530. pne. – Napravljen Kroisos(?) Kuoros, s groblja Anavysosa kraj Atene. Danas se čuva u Nacionalnom arheološkom muzeju u Ateni.
* cca. 530. pne. – 525. pne. – Sagrađena Sifnijska riznica u Delfima.

## Značajne osobe
* 539. pne./538. pne. – Smrt Nabonida, posljednjeg kralja Babilona.
* cca. 535. pne. – Rođen Heraklit iz Efeza, grčki filozof
* cca. 531. pne. – Smrt Laozija, osnivača taoizma (tradicionalni datum)
Africanus

**Africanus** na latinskom doslovno znači **[[Afrika]]nac**. Ponekad se taj naziv prevodi kao **Afrikan**. Označava sljedeće ličnosti i pojmove:
* cognomen u Drevnom Rimu povezano s rodom Scipio, a među kojima se nalaze
** nekoliko osoba pod imenom *Scipion Afrikanac*; v. Scipion Afrikanac (razvrstavanje)
** Julije Afrikanac, govornik iz doba Nerona
** Sekst Cecilije Afrikan, rimski pravnik iz 2. vijeka
** Sekst Julije Afrikan, kršćanski putnik i historičar iz 3. vijeka
** Tit Sekstije Afrikan, cenzor Galije u 1. vijeku; isto ime je u 2. vijeku imao i konzul pod Trajan
* Konstantin Afrikanac i.e. Constantinus Africanus (11. vijek)
* Leo Africanus (1488–1554)
* George John Scipio Africanus (1763—1834), zapadnoafrički rob
* Africanus Horton (1835-1883), također poznat kao James Beale, pisac i folklorist iz Sijera Leonea
* Australopithecus africanus, hominidski primjerak pronađen u Africi.
* drugi dio binomijalnog imena mnogih biljaka i životinja je "africanus"

**[[Africanis]]** je grupa južnoafričkih pasa koja nije priznata kao vrsta.