Enteralna ishrana

**Enteralna ishrana** je oblik arteficijalne ishrane koji podrazumeva unošenje hranljivih materija preko digestivnog sistema. Ishrana bolesnika je važan deo lečenja, najčešće kao dopunska ili pomoćna terapija, a ponekad je i osnovni oblik terapije. U širem smislu nutritivna ishrana obuhvata sve oblike ishrane bolesnika, dok u užem smislu obuhvata ishranu bolesnika sa izmenjenim mogućnostima za normalnu ishranu i primenjuje se kao enteralna i/ili intravenska (parenteralna) ishrana.

Enteralna ishrana se najčešće primenjuje kod bolesnika koji ne mogu da unose hranu prirodnim putem i na odgovarajući način i podrazumeva primenu modifikovane hrane, koja se u organizam unosi putem sondi ili preko nutritivnih stoma direktno u želudac ili početne delove tankog creva.

## Značaj
Enteralna ishrana koja se zasnova na fiziološkim principima unosa hrane u organizam, ima brojne prednosti u odnosu na intravensku ishranu, posebno posle razvoja savremenih nutritivnih formula i preciznih infuzionih sistema. Nutritivna podrška smanjuje posledice
gladovanja, održava funkciju organa i ubrzava oporavak.

Dugotrajna pošteda organa za varenje nepovoljno deluje na neurohumoralne mehanizme digestije i očuvanje anatomsko–funkcionalnog integriteta želudačnocrevne sluzokože, tako da se enteralna ishrana ne umanjuju značaj primene intravenske (parenteralne) ishrane u situacijama kada je ona metod izbora.

Prednosti enteralne ishrane u odnosu na intravensku ishranu ogladaju se u tome što se komplikacija javljaju ređe, a i ako se jave one su u blažem obliku.

Manje od 30 % bolesnika na enteralnoj ishrani dobija 90% potrebnog energetskog unosa do trećeg-četvrtog dana; pa se dodakom intarvenske ishrane na već postojeću enteralnoj ishranu može postići nutritivni od 100% nakon 4 dana.
;Prednosti enteralne ishrane
* Prirodan put unosa hrane
* Preparati za enteralnu ishranu mogu da sadrže korisne materije kao što su probiotici, prebiotici i dijetna vlakna, kojih nema u parenteralnim rastvorima.
* Nema mogućnosti infekcije preko CVK i mala mogućnost za translokaciju bakterija 
* Stimuliše imunski sistem u želudačnocrevnom sistemu
* Očuvan je integritet crevne i sintetska funkcija crevne sluzokože
* Očuvana je perfuzija creva
* Ona je jeftinija način ishrane u odnosu na intravensku ishrana i pacijentima obezbedjuje bolji kvalitet života i veći komoditet.

## Najčešći poremećaji zdravlja koji zahtevaju enteralnu ishranu




## Kontrainidkacije
Najvažnije kontraindikacije za enteralnu ishranu su:
* opstrukcija creva (ileus),
* uporno povraćanje,
* težak enterokolitis, radijacioni enteritis, 
* smanjenje apsorptivne površine creva (manja od 60–80&nbsp;cm,)
* krvarenje iz gornjih partija digestivnog sistema,
* nepristupačan gastrointestinalni sistem,
* sepsa.

## Komplikacije
Specifično za enteralnu ishranu je češća pojava hipervolemije, osmotske dijareje (proliva) i poliurije sa dehidratacijom zbog unosa velike zapremine hrane ili hiperosmolarnih enteralnih preparata. Zato sprovodjenje enteralne ishrane treba započeti sa malim količinama i nastaviti postepenom primenom sve obilnijim obrocima. Komplikacija u enteralnoj ishrani i mogu se ispoljiti kao:
;Mehaničke komplikacije 
Najčešće mehaničke komplikacije su želudačnocrevne. Ovaj oblik komplikacija u enteralnoj ishrani sve je ređi zbog velikog napretka u tehnologiji. 
;Metaboličke komplikacije 
Metaboličke komplikacije kod enteralne ishrane su obično rezultat neodgovarajućeg nutritivnog plana ili insuficijentnog monitoringa nutritivne terapije. Ovaj oblik komplikacija u enteralnoj ishrani slične je etiologije kao kod intravenske ishrane, ali se one javljaju redje i lakšeg su
oblika.

## Proizvodi za enteralnu ishranu
Postoje tri osnovne vrste proizvoda koji se koristi u enteralnoj ishrani:
* Uobičajena hrana miksovana i propasirana (mleko i proizvodi od mleka, jaja, buter, bujoni, pasirano meso, pire od voća i povrća),
* Preparati u prahu kojima se dodaje voda ili mleko u toku pripreme za upotrebe 
* Gotovi farmaceutski proizvodi.

## Reference