open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dekonstruktivizam

**Dekonstruktivizam** je jedan pravac u novijoj istoriji arhitekture koji se nastavlja na postmodernu arhitekturu. U oslanjanju na dekonstrukciju Žak Derida („Jacques Derrida“) će se podrobiti jednoj novoj konstrukciji i tehnici.

## Razvoj i nastanak

Pojam dekonstrukcija kao jedan pravac u razvoju arhitekture ima svoje početke sa 1988. godinama od Filip Džonsona („Philip Johnson“) i Mark Vidžleja („Mark Wigley“) koji su inscenirali u Muzeju moderne umetnosti u Njujorku izložbu „Dekonstruktivičke arhitektura“ u delima sedam arhitekata: Frenk Geri („Frank Gehry“), Daniel Libeskind („Daniel Libeskind“), Rem Kolhas („Rem Koolhaas“), Peter Aisenman („[Peter Eisenman“), Zaha Hadid („Zaha Hadid“), Kup Himelbau („Coop Himmelbau“) i Bernard Čumi („Bernard Tschumi“). Razvoj je započeo oko 10 godina ranije sa delom Frenk Gerija u Santa Monici sa stambenom zgradom koja se smatra prvim delom u dekonstruktivističkoj arhitekturi.

U arhitekturi su u upotrebi uvek čiste forme zgrada jednostavnih geometrijskih formi kocke, kupe, kugle, piramide, valjka itd. za konstrukciju i za određivanje stabilnih karaktera. Omekšavanje i stvaranje harmonije jedinstvo i stabilan karakter rešeno je stvaranjem određenog ornamenta.

Početkom 20. veka u delima ruske avangarde sa klasičnim pravilima kompozicije uz upotrebu kose kompozicije Naum Gabo, El Lisicki, Kazimir Maljevič, Aleksandar Rodčenko, Vladimir Tatljin, Laslo Moholji Nađ su pokušavali ostvariti dela u geometrijskim oblicima u slikarstvu, vajarstvu i arhitekturi u kojoj su ova dela koja su ostala nerealizovana predskazala pojavu ovakove arhitekture.

Između površne sličnosti u istovetnosti imena u filozofiji i literaturi dekonstrukcije ne postoji nikakva stvarna povezanost sa njima i arhitekturom ovoga stila.

## Primeri za dekonstruktivističku arhitekturu
* Židovski muzej u Berlinu Danijel Libeskind
* Muzej Gugenhaim u Bilbau od Frenk Geria
* Ufa Kristalpalast od Kup Himelbaua
* Muzej u Herfordu od Frenk Geria
* Institut u Študgartu od Ginter Beniša

## Slike

Datoteka:Hannover_Gehry-Tower.jpg|Gerijeva kula u Hanoveru
Datoteka:Weisman Art Museum.jpg|Vajsmanov muzej umetnosti
Datoteka:Prague - Dancing House.jpg|Plešuća kuća u Pragu
Datoteka:ExperienceMusicProject.jpg|Experience Music Project
Datoteka:Wfm stata center.jpg|Centar Stata
Datoteka:Stata.jpg|Centar Stata
Datoteka:PBLewis1.JPG|Zgrada Piter Luis, sedište Škole za upravljanje „Vederlend“ u Klivldendu
Datoteka:PBLlobby.JPG|Unutrašnjost zgrade Piter Luis
Datoteka:Buenos Aires, the Woman's Bridge (123009).jpg|Puente de la Mujer, Argentina


## Literatura
# iz istoimenog članka nemačke Vikipedije

## Povezano
* Haj-tek arhitektura
* Dekonstrukcija
* Arhitektura ekspresionizma
* Futurizam
* Konstruktivizam
* Modernizam
* Postmoderna arhitektura
* Istorija arhitekture

## Vanjske veze

* Archpedia website 
* Coop Himmelb(l)au 
* Eisenman's Site
* Hadid's Site 
* Charles Jencks Website 
* Office for Metropolitan Architecture, Rem Koolhaas' firm
* Libeskind Website 
* Wiener Postmoderne
Koordinate

**Koordinate** su brojni ili uglovni elementi koji određuju položaj neke tačke u ravni ili prostoru. Zavisno od potrebe, koordinate mogu biti određene sa jednom, dvije, ili tri tačke.

Ako imamo brojni pravac, potrebna je jedna koordinata. Za površ ili ravan, potrebne su dvije, a za trodimenzionalni prostor tri koordinate.

**Koordinatni sistem** je skup nepokretnih linija i ravni koje se koriste za nedvosmisleno određivanje položaja nekog objekta njegovim koordinatama. Postoji više vrsta koordinatnih sistema.

* Koordinatni sistemi u ravni:
** Pravougli koordinatni sistem. Dve prave linije (koordinatne ose) se sijeku pod pravim uglom u jednoj tački (koord. početak, ishodište). Horizontalna osa je iks (X) osa (apcisna osa), a vertikalna osa je ipsilon (Y) osa (ordinatna osa).
** Kosougli koordinatni sistem. Razlikuje se od pravouglog po tome što ugao između koordinatnih osa nije 90 stepeni.
** Polarni koordinatni sistem. Ima usvojeni koor. početak O i orijentisanu pravu liniju OP (polarna osa). Položaj tačke je određen polarnim koord. ro (ρ) (polarna razdaljina, radijus vektor, poteg) i fi (φ) (polarni ugao, anomalija, amplituda).
* Koordinatni sistemi u prostoru:
** Pravougli ili kosougli. Ovaj sistem stvaraju tri koord. ose, X, Y i Z, koje se međusobno sijeku pod nekim uglom. Položaj tačke je određen sa 3 koord. - apscisa X, ordinata Y i aplikata Z.
** Cilindrični. Polarni koordinatni sistem je u ravni XY, a smjer koordinatne ose Z. Cilindrične koordinate su φ, ρ i Z.
** Sferni. Obrazuju ga dva polarna sistema. Postoji ravan XY i ravan ZT. Sferne koord. r, ρ i φ se zovu i polarne koord. u prostoru.

## Vanjske veze
* Heksagonalni koordinatni sistem
* Koordinate tačke

## Literatura
* Vojna enciklopedija, Beograd, 1972., knjiga četvrta, strana 572.

## Povezano
* Dekartov koordinatni sistem
Earls Court Exhibition Centre

**Erlkortski izložbeni centar** () je multifunkcionalni sajamski centar u zapadnom delu Londona (Engleska), u gradskoj opštini Kensington i Čelzi. Predstavlja najveći izložbeni centar u celom centralnom Londonu.

Otvoren je 1. septembra 1937. kada je održan sajam čokolade i konfekcije. Arhitektonska rešenja uradio je američki arhitekt Čarls Hauard Krejn. Proširen je 1991. za dodatnih 17.000 m² na ukupno 42.000 m².

Tokom Letnjih olimpijskih igara 2012. koje su se održavale u periodu od 27. jula do 12. avgusta 
Erlkortski sajam je pretvoren u sportski centar u kome su se održavala takmičenja u boksu, gimnastici, dizanju tegova, rvanju i odbojci.

## Reference

## Vanjske veze
* Službena internet prezentacija
Naum Gabo

**Naum Gabo** (rođen kao **Naum Borisovič** ili **Nehamija Berkovič Pevzner** rus. *Наум Борисович (Нехамия Беркович) Певзнер*) ( * 5. avgust 1890. u Brjansk, Rusija; † 23. avgust 1977. u Voterburi, Konektikat, SAD) bio je ruski vajar konstruktivizma, koji je delovao i kao slikar, arhitekta i dizajner.

## Biografija
Rodio se u Brjansku zapadno od Moskve i studirao je na univerzitetu u Minhenu do 1909. godine. Posvetio se studiju matematike i fizike. Od 1917. godine zajedno sa svojim bratom posle Oktobarske revolucije dolazi u Rusiju da bi pomagao razvoj nove kulture i sakuplja mnogo đaka u svom privatnom ateljeu koji je tamo otvorio.

Godine 1920. sa svojim bratom. Antoanom Pevznerom izdaje Realistički manifest. Čitamo li danas ovaj manifest možemo naći trajne vrednosti i pasaže koje sadrži kredo oba brata Pevznera:

Naum Gabo je svoje ideje potvrdio na plastikama koje je izložio dok je njegov brat još uvek slikao i samo kasnije se i on opredelio za vajarstvo.

Godine 1921. Naum odlazi u Berlin a 1925. godine sa preselio u Pariz gde izlaže zajedno sa svojim bratom. U Engleskoj živi od 1946. godine kada odlazi u SAD u Konektikat i tu se trajno naseljava.

## Karakteristike dela
Bilo je u stvari sretna okolnost što Naum Pevzner nije pohađao nikakve likovne škole i nije bio opterećen akademskom tardicijom nego se dobro podučio na delima Pabla Pikasa i Aleksandra Arhipenka iz netradicionalnih materijala koje su oni primenjivali i upravo zbog toga primenjuje plastike od metalnih i posle ceuloidnih lamela. Odnosi transparentnih masa i prostora spadaju ka otkrićima kojim je Naum Pevzner obogatio modernu umetnost. Ovo ipak nije realizovao pod svojim vlastitim imenom. Već u Norveškoj on je odlučio da promeni svoje ime i u istoriju moderne plastike on je ušao kao Naum Gabo.

Plastike Naum Gaboa su po nekad nevelike i određene za moderne enterijere ali je imao i dela koje je nameravao da postavlja na nebodere u SAD, ali nije moglo doći do ostvarenja jer bi skulpture previše opteretile zgradu imao je i konstrukcije od betona, čelika i brončanih žica u visini od 26 m1.

## Povezano
* Konstruktivizam
* Ruske avangarde
* Antoan Pevzner

## Literatura
# Igor Zhoř, Hledání tvaru,Prag 1967.
# H. W. Janson, *Istorija umetnosti*, Beograd, 1962.
# Đina Piskel, *Opšta istorija umetnosti*, Beograd, 1972.

## Vanjske veze

* Naum Gabo at the Tate Gallery Archive
Horse Guards Parade

**Gardijski konjički manjež** () predstavlja veliki paradni prostor u centralnom delu Londona (Engleska), smešten između Ulice Vajthol i Parka Sent Džejms. Područje se koristi u razne namene još od 17. veka. Ime duguje vojnicima, odnosno konjičkoj straži koja je predstvaljala lično obezbeđenje tadašnjih britanskih vladara i pod sadašnjim imenom poznato je od 1745. godine

U početku to je bilo dvorište Palače Whitehall, u kojem su se u vreme vladavine Henrija VIII održavala viteška nadmetanja, a nešto kasnije postaje tradicionalnim mestom rođendanskih proslava kraljice Elizabete I. Od tada tradicionalno svake godine povodom rođendana britanskog monarha tu se održavaju vojne parade svih vojnih regimenti vojski Komonvelta.

Tokom većeg dela druge polovine 20. veka Hors gards je uglavnom služio kao parkiralište za oko petstotinjak državnih službenika i u tom periodu je bio poznat kao *Grejt perk* (). Nakon bombaškog napada IRA-e od 7. februara 1991. na Dauning strit koji je izveden iz vozila parkiranog upravo tu, vlasti Londona su odlučile da ovo područje ponovo pretvore u javnu površinu. Uprkos žestokom protivljenju zbog gubitka parking prostora, u martu 1997. Hors gards je proglašen područjem od nacionalnog značaja i vraćena mu je prvobitna namena, a pristup vozilima je strogo zabranjen.

## Olimpijski Hors gards
Tokom Letnjih olimpijskih igara 2012. na Hors Gardsu će se održavati takmičenja u odbojci na pesku. Za tu priliku instaliran je montažni teren za odbojku na pesku sa tribinama u dva nivoa kapaciteta 15.000 mesta, a postavljena su i četiri reflektora. Za potrebe turnira dovezeno je preko 5.000 tona peska. Na manježu su postavljena još dva manja terena za treninge, te još šest dodatnih terena u susednom Sent Džejms parku.

## Reference

## Vanjske veze
Hyde Park, London

**Hajd park** () je deo najveće parkovske površine u centralnom delu Londona (Ujedinjeno Kraljevstvo) i nalazi se pod upravom *Londonskih kraljevskih parkova* ().

Veštačkim jezerom Serpentajn park je podeljen na dva dela. Zapadni deo je **Hajd park** dok su istočno od jezera Kensingtonski vrtovi koje je 1728. kraljica Karolina izdvojila kao zasebnu javnu površinu. Sam Hajd park obuhvata površinu od 142 ha, dok na Kensingtonske vrtove otpada 111 ha površine (ukupno 253 ha).

Hajd park je od svog nastanka u XVII veku bio mesto održavanja brojnih manifestacija i protesta, poput Svetske izložbe 1851. za čije potrebe je arhitekta Džozep Pakston sagradio veliku Kristalnu dvoranu. Tokom Letnjih olimpijskih igara 2012. u Londonu, u Hajd parku su se održala takmičenja u triatlonu i plivačkom maratonu. U parku su održani i brojni koncerti, a svakako najpoznatije i najspektakularnije nastupe imale su grupe Rolingstons 1969. čijem nastupu je prisustovalo između 250.000 i 500.000 posetilaca i Kvin 1976. pred 200.000 obožavalaca.

Pripadnici Privremene irske republikanske armije (IRA) su 20. jula 1982. tokom vojne parade u Hajd i Ridžents parku postavili dve eksplozivne naprave usled čijih detonacija je smrtno stradalo 11 pripadnika britanske armije.

## Istorijat parka

## Reference

## Vanjske veze
* Službena veb prezentacija
* Mapa parka 
* Hajd park na sajtu Evropskih gradskih parkova 
* Hajd park u 19. veku.
* Room, Adrian. Brewer's Names, Cassell, London, 1992.
Royal Artillery Barracks

**Kraljevska artiljerijska kasarna** () predstavlja nekadašnji dom Britanskog Kraljevskog artiljerijskog puka, a danas je jedno od glavnih središta Ministarstva odbrane Ujedinjenog Kraljevstva. Nalaze se u Boroughu Greenwich, u kvartu Woolwich, na istoku Londona (Ujedinjeno Kraljevstvo). Glavna zgrada je poznata po svojoj džordžijanskoj fasadi, a sama kasarna ima najveći paradni trg tog tipa u državi.

Kasarna je građena između 1776. i 1802. godine.

## Letnje olimpijske igre 2012.
Za vreme Letnjih olimpijskih igara 2012. u okviru ovog objekta će se održavati sva takmičenja u streljaštvu (uključujući i streljačke discipline modernog petoboja). Za te potrebe na trgu ispred kasarne su podignuta tri montažna zatvorena strelišta koja su sa spoljašnje strane presvučena sa preko 18.000 m² PVC materijala koji strelištima daje jedinstven izgled. U privremenim dvoranama održavat će se takmičenja u streljaštvu malokalibarskim oružjem, dok će se discipline trap i skit održavati na strelištima na otvorenom.

Kraj svakog strelišta su postavljene montažne tribine za gledaoce. Postavljanje strelišta započelo je početkom 2011, a okončano je u januaru 2012. godine. Odmah posle igara strelišta će biti uklonjena i premeštena na druge destinacije.

## Povezano
* Ministarstvo odbrane Ujedinjenog Kraljevstva
* Streljaštvo na Letnjim olimpijskim igrama 2012.
* Moderni petoboj na Letnjim olimpijskim igrama 2012.
## Reference

## Vanjske veze
* Profil olimpijskog streljačkog centra na sajtu O.O. LOI 2012.
* Mapa lokaliteta
* Istorija Kraljevskog artiljerijskog pozorišta.
Giorgio Morandi

**Giorgio Morandi** (20. jul 1890. – 18. jun 1964) bio je italijanski slikar i grafičar, specijaliziran za izradzu mrtvih priroda. Njegove slike su zapažene zbog motiva jednostavnih predmeta kao što su vaze, boce, cvijeće i pejzaži.

## Vanjske veze

* Museo Morandi 
* Special Exhibition at the Metropolitan Museum of Art (Fall 2008)
* Morandi at the Mart, Museo di Arte Moderna e Contemporanea di Trento e Rovereto 
* Taking Stock of a Reticent and Reclusive Master, The Wall Street Journal, Nov. 11, 2008
Aleksandar Rodčenko

**Aleksandar Mihailovič Rodčenko** (;  – 3. decembar 1956) bio je ruski umjetnik, kipar, fotograf i grafički dizajner, poznat kao jedan od osnivača konstruktivizma i ruske škole dizajna. Bio je suprug umjetnice Varvare Stepanove.

Rodčenko je poznat kao jedan od najaktivnija pripadnika konstruktivističkog i produktivičkog pokreta, koji su nastali nakon ruske revolucije. Bavio se slikanjem i grafičkim dizajnom prije nego što se okrenuo fotografiji i fotomontaži. 

 

## Vanjske veze

* The Rodchenko and Stepanova collection at The Pushkin Museum of Fine Arts
* Photos of Rodchenko on danyanovikov.narod.ru 
* Rodchenko's art and fate: the experiment continues  review of 1998-99 exhibition touring the US, Germany and Sweden reviewed on the World Socialist Web Site
* BMI Voyager - Rodchenko's works come to London 
* Peter Schjeldahl on Alexander Rodchenko 
* Henry Art exhibition information 
* review of a recent exhibition of Rodchenko's art by C.B.Liddell
* Rodchenko's posters 
* Rodchenko show at Palexpo 
* "Partial Portrait of a Russian Artist," by William Meyers, Wall Street Journal, June 20, 2012
Lord's Cricket Ground

**Lordov teren za kriket** () ili skraćeno samo **Lords** () je stadion za kriket u londonskoj gradskoj opštini Vestminster (Engleska). Teren je ime dobio u čast njegovog osnivača, Tomasa Lorda koji je profesionalno igrao kriket od 1787. do 1802. godine.

Stadion je u vlasništvu kriket kluba Merilboun (), a na njemu svoje utakmice igra i okružni kriket klub Midlseks (). U prostorijama stadiona svoje sedište imaju i Odbor za kriket Engleske i Velsa, Evropski savet za kriket i od avgusta 2005. Međunarodni savet za kriket.

Lordov stadion za kriket se često naziva i *domom kriketa* a u njegovim prostorijama se nalazi i najstariji aktivni muzej posvećen nekom sportu na svetu.

Stadion je na današnjem lokalitetu otvoren davne 1814. a iste godine tu je odigrana i prva utakmica u kriketu između Merilbouna i Hertfordšira (22. juna). Stadion poseduje tribine kapaciteta 28.000 sedećih mesta a svojevrstan simbol celog stadiona je tribina paviljon sagrađen u viktorijanskom stilu 1890. godine.

Pored kriketa na Lordsu će se tokom Letnjih olimpijskih igara 2012. održavati takmičenja u streličarstvu.

## Povezano
* Kriket
* Streličarstvo na Letnjim olimpijskim igrama 2012.
## Reference

## Vanjske veze
* Službena internet prezentacija
* Prezentacija Lordsa na sajtu posvećenom kriketu
* Prezentacija na sajtu o.o. LOI 2012.
Maratonska staza na Ljetnim olimpijskim igrama 2012.

**Maratonska staza na Letnjim olimpijskim igrama 2012.** u Londonu predstavlja rutu duž koje će se takmičiti maratonci u obe konkurencije. Trasu dužine 42,195&nbsp;km čine jedan manji krug od 3,571&nbsp;km i tri velika kruga dužine 12,875&nbsp;km i postavljena je uz saglasnost Svetske atletske federacije.

Sadašnji izgled trase je potvrđen u oktobru 2010. Start je u ulici *Mol* () oko 400 metara od Viktorijinog spomenika, gde je i cilj nakon četiri kruga. Staza prolazi kraj nekih od najvećih znamenitosti Londona kao što su Big Ben, Vestminsterska palata, Londonsko oko, Trafalgar skver itd.

Službeno premeravanje staze od strane tehničkog odbora Svetske atletske asocijacije obavljeno je 13. juna 2012.

## Povezano
* Atletika na Olimpijskim igrama 2012.

## Reference

## Vanjske veze
* "London Olympic Games 2012 Marathon Route" sa službenog sajta LOI 2012.
Wembley Stadium

**Stadion Vembli** (), poznat i kao **Novi Vembli** je fudbalski stadion u Londonskoj opštini Brent (Engleska). Izgrađen je na mestu nekadašnjeg kultnog „starog Vemblija“ sagrađenog 1923. godine. Svečano je otvoren 9. marta 2007. godine.

Prema kriterijima UEFA Vembli stadion se ubraja u najmodernija fudbalska zdanja i kategorisan je sa 5 zvezdica. Sa kapacitetom od 90.000 sedećih mesta drugi je po veličini stadion u Evropi (odmah iza Kamp noua u Barseloni) a prvi je po veličini natkriveni stadion u svetu. Stadion je u vlasništvu Fudbalskog saveza Engleske i na njemu svoje utakmice igra fudbalska reprezentacija Engleske. Na Vembliju se održavaju i neke od utakmica završne faze nacionalnog FA kupa. Takođe 2011. tu je održano finale Lige Šampiona u fudbalu između Barselone i Mačester Junajteda, a takođe je planirano finale istog takmičenja i u 2013. godini. Finalne utakmice fudbalskog olimpijskog turnira 2012. će se igrati upravo na Vembliju.

Stadion se odlikuje delimično pokretnim krovom a jedan od najupečatljivijih simbola novog Vemlija je 134 metra visoki luk iznad stadiona. Luk je izgrađen od čelične konstrukcije i ima raspon od 317 m što Vembliju daje jedinstven izgled kada su fudbalski stadioni u pitanju.

Prvu zvaničnu utakmicu na stadionu odigrale su mlade (U-21) reprezentacije Engleske i Italije, 24. marta 2007.

## Stadion
Arhitektonski plan novog Vemblija izradile su arhitekte londonskih firmi Foster end Partners (Foster and Partners) i Populus (Populous) a glavni izvođač radova bila je australijska građevinska kompanija - Brukfild Multipleks (Brookfield Multiplex). Troškovi gradnje iznosili su 798 miliona funti, i po tome se Novi Vembli ubraja među najskuplje sportske objekte ikada sagrađene. 

Oko celog terena u obliku zdjele su sagrađene tribine sa 90.000 sedećih mesta koje su gotovo u celosti natkrivene statičnim krovom. Donji nivo tribina je pokretan i u zavisnosti od potreba može se ukloniti (u slučaju atletskih takmičenja). Iznad krovne konstrukcije nalazi se jedan od najupečatljivijih simbola stadiona, veliki *Vembli luk* visine 133 metra, izgrađen od čeličnih rešetki. Prečnik luka je 7 metara, izdignut je pod uglom od 22° iznad ravni krova sa prečnikom u osnovi od 315 metara. Luk služi kao podrška celokupnoj težini severne krovne konstrukcije te 60% težine južnog pokretnog krova. Vemblijev luk predstavlja najmasivniju krovnu konstrukciju na svetu bez dodatnih oslonaca (samo na dve tačke). Umesto 39 stepenika koji su delili teren za igru od Kraljevske lože gde su se dodeljivali trofeji na starom Vembliju, na novom stadionu to rastojanje je povećano na 107 stepenika.

### Građevinska faza

## Galerija

File:Wembley Stadium.jpg
File:Wembley Stadium down Wembley Way.jpg 
File:Wembley Stadium under construction.jpg
File:Wembley Stadium interior.jpg

## Reference

## Povezano
* Vembli (stadion 1923)

## Vanjske veze
* Zvanična veb strana
* Wembley Stadium Forum for all Past, Present and Future events 
* Wembley trivia
* [Wembley Stadium Pictures on [Flickr] ]
* NFL at Wembley Stadium photos
* Getting to Wembley by bus, tube and train quickmap mapmovies 
* Wembley Stadium's architecture
Wembley Stadium (1923)

Prvi **Vembli** je bio fudbalski stadion u Vembliju, severozapadnom predgrađu Londona. Na mestu gde je nekada bio ovaj stadion nalazi se novo zdanje, novi Vembli stadion.

Prvi naziv stadiona bio je Empire Stadium. Projekat je napravnjen 1922. Izgradnja je koštala 750.000 funti. Otvaranje je bilo 28. aprila 1923. odigravanjem fudbalske utakmice Engleskog kupa između Boltona i Vest Hema.

Tu je Fudbalska reprezentacija Engleske igrala 70 godina utakmice kada je bila domaćin. Igrana su i finala Engleskog kupa i mnoga velika atletska takmičenja. Na Vembliju su održana i takmičenja Olimpijskih igara 1948, a bio je poznat i po brojnim svetskim muzičkim dešavanjima.

Stadion je zatvoren 2000, a srušen 2003. godine, da bi 9. marta 2007. ključevi novog Vemblija bili predati Fudbalskom savezu Engleske, a prva zvanična utakmica odigrana je 24. marta 2007. kada su na njemu igrale mlade (21. god.) reprezentacije Engleske i Italije.

## Povezano
* Stadion Vembli

## Vanjske veze
* Wembley Stadium Forum for all Past, Present and Future events 
* Old Wembley Stadium @worldstadia.com
* Guardian newspaper History of Wembley
* Wembley trivia
* Virtual tour
Dorney (jezero)

**Iton Dorni** (), poznat i kao **Veslački centar koledža Iton** () je veštačko jezero sagrađeno specijalno za veslački sport. Nalazi se u selu Dorni, u okrugu Bakingemšir, u blizini gradova Iton i Vindzor, te reke Temze. Jezero je u vlasništvu koledža Iton. Nakon što su 2006. uz jezero sagrađeni i prateći objekti Dorni Lejk je postao i sportski kompleks za međunarodna takmičenja u veslanju, kajaku i kanuu na mirnim vodama i triatlonu.

Tokom Letnjih olimpijskih igara 2012. jezero je poprište takmičenja u veslanju i kajaku/kanuu. Upravo za potrebe LOI duž staze su izgrađene montažne tribine sa 20.000 mesta za gledaoce. Pripreme za olimpijska takmičenja započele su u oktobru 2009. Sagrađena je nova povratna staza i novi most a uređeni su i prilazni putevi i sve uz pomoć organizacionog komiteta igara.

## Karakteristike jezera
Specifikacije jezera su u skladu sa pravilima Svetske veslačke federacije (FISA):
* Dužina staze za trke je 2.200 m
* Postoji 8 staza širine po 13,5 m
* Minimalna dubina je 3,5 m
* Povratna staza koja je uskom prevlakom odvojena od glavnine jezera (dugačka 1.400 m) omogućava pratećim plovilima povratak na start van glavnog jezera.

## Međunarodna takmičenja
Na jezeru su se održala sledeća takmičenja:
* 2005: Svetski kup u veslanju;
* 2006: Svetsko prvenstvo u veslanju
* 2012: Letnje olimpijske igre
** Veslačka takmičenja (od 27. jula do 4. avgusta)
** Kajak i kanu na mirnim vodama (od 5. avgusta do 12. avgusta).

## Povezano
* Veslanje na Letnjim olimpijskim igrama 2012.
* Kajak/kanu na mirnim vodama na Letnjim olimpijskim igrama 2012.
* Koledž Iton

## Reference

## Vanjske veze

* Službena veb prezentacija veslačkog centra Iton Dorni
* Službena veb prezentacija na sajtu O.O. LOI 2012.
Wembley Arena

**Vembli arena** () je višenamenska dvorana u Londonu, u naselju Vembli u opštini Brent (Ujedinjeno Kraljevstvo). Dvorana se nalazi nasuprot čuvenog stadiona Vembli.

Dvorana je izgrađena 1934. za potrebe drugih igara komonvelta (tada *Empire Games*), i tada se u njoj nalazio zatvoreni bazen. To ime vezano za bazen (Empire Pool) opstalo je sve do 1978 kada je mpromenjeno u današnje. Taj isti bazen je korišten i tokom plivačkih takmičenja na Letnjim olimpijskim igrama 1948. godine. Danas se dvorana pored sportskih koristi i za druge zabavne i porodične sadržaje.

Vembli arena je zajedno sa stadionom Vembli renovirana u sklopu projekta *oživljavanja oblasti Vembli*. Troškovi obnove same dvorane koštali su 35 miliona funti a svečano otvaranje obnovljene dvorane je bilo 2. aprila 2006. velikim koncertom grupe Dipeš mod. Sa kapacitetom od 12.500 sedećih mesta Vembli arena je druga po kapacitetu u Londonu (posle O2 arene).

Nakon renoviranja na trgu ispred dvorane je otvoren *trg slavnih* nastao po ugledu na čuvenu holivudsku stazu slavnih, a prva slavna ličnost čije je ime i otisak prstiju ukrasilo ovaj trg bila je američka pop zvezda Madona.

Tokom Letnjih olimpijskih igara 2012. Vembli arena će po drugi put u svojoj istoriji ugostiti olimpijska takmičenja, ovaj put u badmintonu i ritmičkoj gimnastici.

## Povezano
* Vembli (stadion)

## Reference

## Vanjske veze

* Službena internet prezentacija 
* Službena internet prezentacija na sajtu o.o. LOI 2012.
Lee Valley White Water Centre

**Li Veli kajak/kanu centar za divljovodaše** () je sportski objekat namenjen takmičenjima u kajaku i kanuu na divljim vodama. Centar je izgrađen namenski za potrebe Letnjih olimpijskih igara 2012. godine. Svečano je otvoren 9. decembra 2012. i tako postao prvi novosagrađeni sportski objekat za LOI 2012. u celosti sagrađen. Cena projekta je iznosila £31 milion.

Centar se nalazi između gradova Voltam Kros (Hartfordšir) i Voltam Abi (Eseks) na udaljenosti od svega 14&nbsp;km severno od londonskog Olimpijskog parka.

Centar se sastoji od 300 metara dugačke staze za slalom sa ukupnim padom od 5,5 m, uz prosečan nagib od 1,8% uz prosečan protok od 13 m³/s. U centralnom delu se nalazi manja staza za zagrevanje dužine 160 metara, sa padom od 1,6 m i protokom od 10,5 m³/s. U podnožju se nalazi jezero površine 10.000 m² ispunjeno vodom iz podzemnih izvora koja se preko pumpi dovodi na start.

Za vreme igara duž staze su postavljene montažne tribine kapaciteta 12.000 mesta za sedenje.

Centar će biti domaćin Svetskog prvenstva u kajaku i kanuu na divljim vodama 2015. godine.

## Povezano
* Kajak i kanu na divljim vodama
* Kajak i kanu na divljim vodama na Letnjim olimpijskim igrama 2012.
* Iton Dorni

## Reference

## Vanjske veze

* Službena veb prezentacija
* Službena veb prezentacija na sajtu o.o. LOI 2012.
Weymouth and Portland National Sailing Academy

**Nacionalni jedriličarski centar Vejmut i Portland** () je jedriličarski centar u engleskoj grofoviji Dorset. Nalazi se na ostrvu Portland na južnoj obali Engleske. Zgrada jedriličarske akademije nalazi se na severnom rtu ostrva u *Ospri keju*, dok se za jedrenje koriste vode u zalivu Vejmut i u Portlandskoj luci.

Od otvaranja centra u aprilu 2000. tu se održavaju brojna lokalna, nacionalna i međunarodna jedriličarska takmičenja. Nakon što je London dobio organizaciju Letnjih olimpijskih igara 2012., organizacioni odbor je 2005. odlučio da se upravo ovde održavaju olimpijske jedriličarske regate. Jedriličarski centar je udaljen nekih 190&nbsp;km jugozapadno od olimpijskog sela u Londonu.

## Istorijat
Jedriličarska akademija Vejmut i Portland je formirana kao neprofitna organizacija 1999. godine, a službeno je otvorena 1. aprila 2000. godine. U junu 2005. otvorene su i službene prostorije akademije, na čiju izgradnju je utrošeno £7,85 miliona, a sredstva su uglavnom prikupljana putem donacija. Glavni cilj akademije pored promocije jedrenja kao sporta je i poticanje privrednog razvoja celog kraja.

## Sadržaji

Glavna područja za jedrenje su u Vejmutskom zalivu i Portlandskoj luci. Luka obuhvata površinu od 8,6&nbsp;km² i idealna je za jedrenje jer je iz svih pravaca izložena dejstvu vetra, a sa druge strane je lukobranom zaštićena od velikih talasa i morskih struja. Upravna zgrada nalazi se u Ospri keju i sadrži sve neophodne prateće objekte, od školskih učionica do barova i restorana. Iza zgrade nalazi se 40 m dugački šinski navoz, i dva ista navoza u vodi, 30 pontona na koje je omogućen pristup i osobama sa invaliditetom, kranovi i vezovi za čamce te garaže za čamce i parking prostor za automobile. Upravna zgrada je sagrađena u skladu sa najvišim ekološkim standardima, 20% električne energije koju troši dolazi iz solarnih panela, a kišnica sa krovova se skuplja i koristi za pranje jedrilica.

## Letnje olimpijske igre 2012.
Godine 2005. organizacioni odbor LOI 2012. je imenovao NJCVP centar za olimoijska takmičenja u jedrenju. S'tim u vezi šinski navoz je proširen za dodatnih 220 m, dograđeno je i 70 novih vezova za čamce, kao i novi dokovi kapaciteta 600 čamaca. Olimpijska takmičenja u jedrenju će se održavati od 28. jula do 11. avgusta 2012. Četiri od pet disciplina će se održavati u zalivu a jedna u luci. Za smeštaj učesnika koristiće se poseban kruzer koji će biti usidren u luci.

## Povezano
* Jedrenje na Letnjim olimpijskim igrama 2012.

## Reference

## Vanjske veze

* Službena veb prezentacija Jedriličarske akademije Vejmut i Portland
* Službena prezentacija centra na sajtu o.o. LOI 2012.
Ricoh Arena

**Riko arena** () ili samo **Riko** () je fudbalski stadion u gradu Koventriju u Engleskoj.

Stadion je dom fudbalskog kluba Koventri siti i ima kapacitet od 32.609 sedećih mesta. U okviru stadiona pored terena za fudbal i tribina za gledaoce nalazi se još 6.000 m² poslovnog prostora, uključujući i salu za izložbe, kasino i hotel.

Tokom Letnjih olimpijskih igara 2012. Riko arena je bila domaćin fudbalskog olimpijskog turnira, a za vreme igara stadion je bio preimenovan u *Gradski stadion u Koventriju*.

## Vanjske veze

* Službena internet prezentacija FK Koventri siti
Hampden Park

**Hemden park** je stadion koji se nalazi u Glazgovu, Škotska. Na njemu igraju fudbalska reprezentacija Škotske i FK Kvins park. Otvoren je 1903 a renoviran 1999. godine. Finale Kupa UEFA 2007 godine je igrano na ovom objektu.

## Vanjske veze
* Zvanični sajt
* Nezvanična istorija Hemden parka
Grant Wood

**Grant DeVolson Wood** (13. februar 1891 – 12. februar 1942) bio je američki slikar, najpoznatiji po prikazima ruralnog života na američkom Srednjem zapadu. Među njima se najviše ističe *[[Američka gotika]]*, koja je postala jednim od najpoznatijih umjetničkih djela 20. vijeka.

## Izvori

## Vanjske veze

* Grant Wood scrapbooks, Iowa Digital Library 
* Cedar Rapids Museum of Art biography of Grant Wood 
* Grant Wood on artcyclopedia.com
* Grant Wood and Frank Lloyd Wright Compared 
* American Classic: Grant Wood and the meaning of his art 
* Grant Wood's Studio 
* Ten Dreams Galleries
* Ely's Web Site (The Stone City Web Site) 
* Grant Wood Gallery at MuseumSyndicate 
* The Sioux City Corn Room mural, Sioux City Art Center 
* Grant Wood Papers Online at the Smithsonian Archives of American Art
Millennium Stadium

**Stadiom Milenijum** (vel: **Stadiwm y Mileniwm**) u Kardifu, Vels je nacijonalni stadion Velsa. Stadion koriste dve ekipe fudbalska reprezentacija Velsa i momci iz ragbija za internacijonalne utakmice. Stadion Milenijum je najveći stadion na ostrvi u Ujedinjeno Kraljevstvo bio, dok se produženje Old Traford na kapacitet od 76.312 gledalaca produžilo u 2006 godine.

Od UEFE je dobila dozvolu za stadion od 5 zvezde. I sme od sada da aranžira velike fudbalske ivente, na primer final lige šampione.

## Historija

Taj stadion napravljen je godine 1999. u Kardifu, glavnog grada konstitutivne zemlje Velsa. Napravljeno je za SP 1999 u ragbiju. U stadionu se održalo puno utakmice i final prvenstva.

Konstrukcija je bila 126 miliona £ vredna, što je bilo nisko za jedan state-of-the-art stadion. Finansirala je državna lutrija od Velsa sa 46 miliona £ i još privatni investitori.

Stadion Milenijum korišćen je prvi put za veliki ivent u 26. juna 1999, kada je domaćin Vels igrao prijateljsku utakmicu u ragbiju sa Južnom Afrikom. Utakmicu je pobedio Vels sa 29 - 19: prvi put što su zavladali Južnu Afriku.

## Vanjske veze
Jacques Lipchitz

**Jacques Lipchitz** (16. maj 1973) bio je kubistički kipar rodom iz današnje Litve.

Rođen u porodici jevrejskog građevinara, godine 1909. je radi studija umjetnosti otputovao u Pariz. Tamo se priključio umjetnicima kao što su Juan Gris i Pablo Picasso, te sprijateljio sa Amedeom Modiglianijem. Postao je jedna od vodećih ličnosti kubističkog kiparstva, a 1920-ih eksperimentirao sa *transparentnim kipovima*. Nakon nacističke okupacije Francuske je, u strahu od deportacije u logore smrti, uz pomoć Variana Frya uspio prebjeći u SAD gdje je ostao do kraja života.

## Reference

## Literatura
* Hammacher, Abraham Marie, “Jacques Lipchitz, His Sculpture”, New York, H.N. Abrams, 1961.
* Hope, Henry Radford, “The Sculpture of Jacques Lipchitz”, New York, Plantin press, printed for the trustees of the Museum of Modern Art, 1954.
* Lipchitz, Jacques, “My Life in Sculpture”, New York, Viking Press, 1972.
* Stott, Deborah A., “Jacques Lipchitz and Cubism”, New York, Garland Pub., 1978.
* Van Bork, Bert, “Jacques Lipchitz, The Artist at Work”, New York, Crown Publishers, 1966.
* Wilkinson, Alan G., “Jacques Lipchitz, A Life in Sculpture", Toronto, Canada, Art Gallery of Ontario, 1989.

## Vanjske veze
* Bruce Bassett papers relating to Jacques Lipchitz, circa 1961-2001  from the Smithsonian Archives of American Art
* "Ask Jacques Lipchitz a Question: Jacques Lipchitz interviews during the summers of 1970-1972", Bruce W. Bassett, interviewer and video producer. The Israel Museum, Jerusalem donated by Mr. Hanno D. Mott, New York for the family of Jacques Lipchitz. Interactive online version published 2010
Hadli Farm

**Hadli Farm** () je lokalitet namenjen takmičenjima u brdskom biciklizmu tokom Letnjih olimpijskih igara 2012. godine. Nalazi se u blizini gradića Hadli u grofoviji Eseks.

Lokalitet je u vlasništvu protestantske sekte Vojska spasa i služi kao obrazovni i radni kamp. Sa farme se pruža pogled ka jugu na estuar Temze, dok se u centralnom delu farme na jednom brežuljku nalaze ruševine zamka Hadli građenog tokom 1230ih godina za vreme vladavine Henrija III. Sam zamak se smatra jednim od najvrednijih materijalnih ostataka iz poznog srednjeg veka u ovom delu Engleske.

## Povezano
* Biciklizam na Letnjim olimpijskim igrama 2012. 
* Hadli (zamak)
* Eseks
## Reference

## Vanjske veze
* Službena prezentacija lokaliteta na sajtu o.o. LOI 2012.
* Službena veb prezentacija lokaliteta
Old Trafford

**Old Traford** (engleski: *Old Trafford*) je fudbalski stadion u Engleskoj i 
smešten je u Mančesteru. Na ovome stadionu svoje mečeve kao domaćin igra Mančester junajted. Old Traford ili Teatar snova (taj nadimak je dobio od Bobija Čarltona) je jedan on najpopularnijih stadiona u svetu. Može da primi 75.797 gledalaca.

## Historija
Izgradnja stadiona je započeta 1909, i trajala do 1910. kada je stadion otvoren. Cena izgradnje iznosila je 60.000.000 funti što je u to vreme bilo mnogo novca. Old Traford sada prima 75.797 gledalaca, što ga čini najvećim stadionom na kojem se igraju mečevi engleske Premijer lige. Old Traford je rangiran sa 5 zvezdica od strane Uefe.
St James' Park

**Sent Džejms park** je fudbalski stadion u Njukaslu na kojem igra Njukasl junajted. Stadion je izgrađen 1892. godine, što ga čini najstarijim stadionom u severoistočnoj Engleskoj. Po kapacitetu je treći u Premijer ligi, i sedmi u Velikoj Britaniji. Ima četiri tribine, a najvatreniji navijači Njukasla, Tun Armi, se nalaze na tribini Milburn. Stadion se povremeno koristi i za utakmice engleske reprezentacije. Na njemu su odigrane tri utakmice Evropskog prvenstva 1996. godine, a na Letnjim olimpijskim igrama 2012. će se takođe održati utakmice na ovom stadionu.

## Međunarodne utakmice

## Spoljaše veze

* Informacije o stadionu
Joan Miró

**Đoan Miro i Fera** (rođen 20. aprila 1893. u Barseloni - umro 25. decembra 1983. godine u Palmi, Maljorka), bio je katalonski i španski slikar, čije djelo karakterišu apstraktne nadrealističke forme lirskog karaktera. Kao interdisciplinarni stvaralac, Miro je takođe autor značajnog broja murala, keramika, skulptura, tapiserija i grafika.

## Biografija

Đoan Miro i Fera, rodio se u Barseloni 20. aprila 1893. godine kao sin Mikela Miroa (sajdžija po profesiji), i majke Dolores Fera i Oromi. Veoma rano, sa samo sedam godina, počeo je da ide na časove crtanja. Od 1907. do 1910. godine u Barseloni pohađa trgovinsku školu, ali takođe i višu umjetničku i industrijsku školu pod imenom Ljoča.

Od 1910. godine, već radi kao računovođa u preduzeću Dalmau i Oliveres iz Barselone, koje se bavi prodajom proizvoda za čišćenje i proizvoda koji dolaze iz španskih kolonija. Iste godine prvi put izlaže svoja djela na jednoj izložbi koju je organizovala opština Barselona.

Oko 1912. godine Miro definitivno odlučuje da se posveti slikarstvu i upisuje se u Akademiju Fransesk Gali, koju će pohađati do 1915. godine. Tu će upoznati i druge buduće katalonske umjetnike jedan od kojih je Đoan Prats s kojim će i kasnije održavati blizak prijateljski odnos. 1916. godine upoznaje umjetničkog trgovca Đuzepa Dalmaua, koji se zainteresovao za njegove radove. Preko njega upoznaje Morisa Rajnala i Fransisa Pikabiju. 1918. godine, Miro samostalno izlaže u galeriji Dalmau u Barseloni, a već 1920. Dalmau pokušava da mu organizuje izložbu u Parizu, gdje Miro putuje prvi put. Iste godine posjećuje Pikasa.

## Slikarstvo

Miroove rane slike, do prije 1920. godine, karakteriše širok spektar uticaja, počev od fovizma, kubizma pa sve do romaničkog katalonskog slikarstva. U Parizu, gdje je uspio da uspostavi kontakt sa umjetnicima bliskim tadašnjem novom pokretu pod imenom nadrealizam, njegov stil počinje da se konkretizuje oko lirske fantazije i iracionalnih formi koje predstavlja preko apstraktnih odnosa kompozicije. Tada počinje da stvara forme koje su rezultat igre umjetnikove mašte, humora i svojevrsne distorzije realnosti, koristeći uvrnute organske oblike povezane u cjelinu preko veoma neobičnih geometrijskih bidimenzionalnih konstrukcija i struktura.
The Problem We All Live With

***Problem sa kojim svi živimo*** () je slika Normana Rokvela iz 1964. Jedna je od najpoznatijih slika iz vremena *Afroameričkog pokreta za građanska prava*. Slika prikazuje Rubi Bridžs, šestogodišnju afroameričku devojčicu, na putu do škole u koju su išli isključivo belci, tokom procesa desegregacije. Zbog pretnji i nasilja prema njoj, devojčicu prate četiri savezna maršala čije se glave ne vide na slici. Na zidu iza nje je ispisana rasna uvreda i slova „KKK“. Ostaci paradajza kojim su gađali devojčicu vidljivi su na zidu i na tlu. Belci koji su okupljeni sa druge strane se ne vide, jer posmatrač gleda sliku iz njihove perspektive. Slika je široka pet a visoka tri stope.

Slika je prvobitno objavljena 14. januara 1964. u časopisu *Look*. Rokvel je raskinuo ugovor sa časopisom *Saturday Evening Post* prethodne godine, frustriran zbog ograničenja koja mu je magazin postavljao na izrazžavanje političkih tema. *Look* mu je ponudio slobodu za izražavanje progresivnih društvenih stavova, uključujući tu i građanska prava i rasnu integraciju. Rokvel je i ranije istraživao slične teme u slikama *Južnjačka pravda (Ubistvo u Misisipiju)* () i *Nova deca u komšiluku* (). Za razliku od njegovih prethodnih slika za *Saturday Evening Post*, *Problem sa kojim svi živimo* i druge slike stavljaju crnce u ulogu protagonista, umesto posmatrača ili robova. Kao i u slici *Nova deca u komšiluku*, i ovde je protagonista crno dete, i kao u *Južnjačkoj pravdi*, i u ovoj slici se koristi jak kontrast svetlo-tamnog, kako bi se dodatno naglasila njena rasna tema.

U julu 2011. slika je, uz odobrenje predsednika SAD Baraka Obame postavljena u Beloj kući, u hodniku ispred *Ovalne sobe*. Slika nije mogla biti izložena na javnom prostoru u Beloj kući zbog rasne uvrede koja je vidljiva na njoj. Slika će u hodniku ispred *Ovalne sobe* ostati do oktobra.

Stalno mesto na kojem je slika izložena je *Muzej Normana Rokvela* u Štokbridžu (Masačusets).

## Reference
Paul Outerbridge

**Paul Outerbridge, Jr.** (15. august 1896 - 17. oktobar 1958) bio je američki fotograf, poznat kao jedan od pionira fotografije u boji. Outerbridge je radio kao modni i komercijalni fotograf, te je razvijao, a kasnije i popularizirao tehnike fotografiranja u boji. Poznat je i kao autor erotskih foto-aktova koji su zbog fetišističkog sadržaja izazvale skandal te bile objavljene tek nakon njegove smrti.

## Bibliografija
* *Photographing in Color* (1940)
* 
* 
* 
* 
* *Paul Outerbridge: 1896-1958*, Paul Outerbridge, Carol McCusker, Elaine Dines-Cox, M. F. Agha, and Manfred Heiting, Editor (1999), 
* 

## Izvori



## Vanjske veze
* International Center of Photography. Encyclopedia of Photography entry on Paul Outerbridge. 1984.
* Amon Carter Museum. Two new photographs go on view at Amon Carter Museum. December 17, 1996.
* J. Paul Getty Museum. Paul Outerbridge.
* Photographing in Color Book. http://www.amazon.com/gp/offer-listing/B000KYM3GK/ref=dp_olp_collectible?ie=UTF8&condition=collectible.
* Paul Outerbridge papers, 1915-1979. Getty Research Institute. Los Angeles, California The Paul Outerbridge papers document the American photographer’s artistic and professional life from his earliest art studies in 1915 through his varied career as an innovator in advertising photography, a pioneer in color photography, and a freelance writer.
David Alfaro Siqueiros

**David Alfaro Sikeiros** (, 1896 – 1974) bio je meksički slikar i grafičar. Naročito je poznat po svojim monumentalnim muralima.

## Biografija
Sikeiros je započeo umetničko školovanje 1912/1913. na „Akademiji San Karlos“ u gradu Meksiku. U ovo vreme u Meksiku je trajao građanski rat, poznat kao Meksička revolucija. Od 1914. učestvovao je u borbama na strani konstitucionalista. Godine 1918. poslat je kao vojni ataše u Evropu, gde je u Parizu upoznao slikara Dijega Riveru, sa kojim je delio interes za slikarstvo murala ili zidnih slika. Ova škola slikarstva je kombinovala drevne meksičke sa evropskim tradicijama.

Po povratku u Meksiko 1920-ih, Sikeiros je postao slikar velikih zidnih slikarskih kompozicija u državnim institucijama, poput Dijega Rivere i Hose Oroska. Prve kompozicije „Elementi“ i „Mitovi“ naslikao je 1923. u Nacionalnoj pripremnoj školi (*Escuela Nacional Preparatoria*).

Sikeiros je celog života bio ubeđeni komunista i revolucionar (poput Rivere), Tako da su mnoga njegova dela angažovani prikazi koji glorifikuju Meksičku revoluciju, rađeni kroz prizmu ličnih sećanja.

Njegov politički aktivizam nije bio bez lišen stranputica; 1940. zakleo se da će likvidirati Lava Trockog, političkog azilanta koji je od 1937. živeo u Meksiku. Trocki je 1930-ih bio istaknuti kritičar diktatorskog režima Josifa Staljina, dok je Sikeiros u ovo vreme bio vatreni staljinist. Sikeiros je bio jedan od organizatora neuspelog atentata na Trockog 24. maja 1940, i posle toga je proveo neko vreme u zatvoru. Trocki je preživeo nekoliko pokušaja atentata, ali ga je 21. avgusta 1940. ubio Staljinov agent Ramon Merkader.

Sikeiros je kasnije bio više godina odsutan iz zemlje. Do kraja života radio je slike na zidovima državnih institucija u Meksiku, poput Dvorca Čapultepek (nekadašnje predsedničke palate) i Palate lepih umetnosti u gradu Meksiku.

Sikeiros je radio kao profesor u Los Anđelesu od 1932. do 1933, a 1941. radio je murale u Čileu. Supruga mu je bila Anđelika Arenal, sestra Luisa Arenala.

## Vanjske veze
* Biografija i dela 
* Forum o Sikeirosu 
* Alfaro Siqueiros: Kritička analiza
* Sikeiros u MoMA
* Sikeiros na Artciklopediji
* Sikeirosovi murali u Čileu 
* Fotografije dela D. A. Sikeirosa
André Masson

**André-Aimé-René Masson** (4. januar 1896 &ndash; 28. oktobar 1987) bio je francuski likovni umjetnik. Započeo je kao kubist, da bi se nakon sudjelovanja u prvom svjetskom ratu, gdje je ranjen, okrenuo nadrealizmu. Često je slikao namjerno se izgladnjujući i konzumirajući droge, smatrajući da će u takvom stanju biti lišen "racionalne kontrole" i bliži svojoj skrivenoj podsvijesti. Kada su nacisti, koji su njegov stil smatrali "degeneriranim" okupirali Francusku u drugom svjetskom ratu, izbjegao je u SAD uz pomoć Variana Fryja; sa sobom je ponio mnoge slike koje su američki carinski službenici pred njegovim očima uništili držeći ih pornografijom. 

Njegov polubrat je bio znameniti francuski psihijatar i filozof Jacques Lacan. Sin Diego je ugledni muzičar, sin Luis je glumac, a kćer Lily slikarica.

## Izvori

## Vanjske veze
* [Masson at the [Tate Gallery].]
* Short biography.
* [Müller-Yao, Marguerite: Informelle Malerei und chinesische Kalligrafie, Dortmund 2002, ISBN 3-611-01062-6](http://www.muelleryao.de/Informel-Dortmund-Buch(II)-Marguerite-1(monitor600).pdf)
Norman Rockwell

**Norman Percevel Rockwell** (3. februar 1894 – 8. novembar 1978) je bio američki slikar i ilustrator, čija su djela stekla veliku popularnost te mu omogućila status jedne od ikona američke kulture u 20. vijeku. Karijeru je započeo kao umjetnički urednik *[[Boy's Life]]*, časopisa američkih skauta, ali je slavu stekao kao autor ilustracija za časopis *[[The Saturday Evening Post]]* za koga je radio gotovo četrdeset godina. Od tih ilustracija su najpoznatije one iz vremena drugog svjetskog rata, među kojima se ističe serija koja prikazuje život i ratni put fiktivnog vojnika po imenu Willie Gillis i ciklus Četiri slobode. Rockwell je, međutim, najpoznatiji kao autor plakata *[[Rosie the Rivetter|Zavarivačica Rosie]]*, kojom se slavilo sudjelovanje žena u ratnoj industriji i koja je postala jednom od pop ikona Amerike tog doba. Rockwell je dugo vremena bio zanemarivan i nepriznat kao pravi umjetnik od strane američkog kulturnog establishmenta, koji je njegov realistički stil smatrao "prevladanim" i povlađivanjem malograđanštini. Sam Rockwell, s druge strane, nikada nije krio svoj prezir prema modernoj umjetnosti te je isticao svoj patriotizam i slavljenje američkog načina života. Sa druge strane je slikom ''Problem sa kojim svi živimo'' iz 1964. izrazio svoju osudu institucionalnog rasizma i podršku pokretu za prava crnaca. 

## Izvori

## Vanjske veze

* ''Booknotes'' interview with Laura Claridge on ''Norman Rockwell: A Life'', December 2, 2001. 
* Gallery of classic graphic design featuring the illustrations of Norman Rockwell. 
* Art Directors Club biography, portrait and images of work
* 
* Footage of Norman Rockwell sketching a couple 
* America, Illustrated – by *[[The New York Times]]*
* ''Norman Rockwell: Once upon a time there Was the American Dream''  by Tiziano Thomas Dossena, *Bridge Puglia USA*, April 2011
Jacques Lacan

**Jacques Marie Émile Lacan** (13. travnja 1901. - 9. rujna 1981.), francuski psihoanalitičar i psihijatar. Dao je značajan doprinos psihoanalizi i filozofiji te je nazivan najkontroverznijim psihoanalitičarem nakon Freuda. Od 1953. do 1981., u Parizu je održavao godišnje seminare koji su 1960-ih i 1970-ih godina utjecali na francuske intelektualce, naročito na poststrukturaliste. Radeći interdisciplinarno i na tragu Freuda, bavio se pitanjima nesvjesnog, straha od kastracije, ega, identifikacije i jezika kao subjektivne percepcije. Lacanove ideje su značajno utjecale na kritičku teoriju Frankfurtske škole, teoriju književnosti, francusku filozofiju 20. stoljeća, sociologiju, feminističku teoriju i kliničku psihoanalizu.
John Buckland Wright

**John Buckland Wright** (Dunedin, 3. decembar 1897. - London, 27. septembar 1954.) bio je novozelandski likovni umjetnik i ilustrator. Smatra se jednim od najvažnijih grafičara koji je djelovao u Britaniji u međuratnom periodu.

## Literatura
* John Buckland-Wright, *Etching and Engraving. Techniques and the Modern Trend*, Londen, The Studio Publications, 1953
* Anthony Reid, *Check-list of the book illustrations of John Buckland Wright*, Pinner, Private Libraries Association, 1968 
* Christopher Buckland Wright, *The Engravings of John Buckland Wright*, Aldershot, Scolar Press, 1990
* John Buckland Wright (1897-1954): *The Continental Years. Catalogue of a Touring Exhibition Exploring the Work of Buckland Wright as an Engraver and Illustrator during his Continental Years 1926-39.* 1997. 
* John Buckland Wright (1897-1954): *The Surrealist Years, 1934-1954. Paintings, Drawings and Engravings.* 1999. 
* John Buckland Wright (1897-1954): *The Golden Cockerel Years. Engravings made for the Golden Cockerel and Other Presses 1936-1954*. 2001. 
* John Buckland Wright (1897-1954): *For My Own Pleasure, The Autonomous Prints: Engravings and Etchings made for the Artist's Own Pleasure between 1925 and 1954*. 2003.
* Alan Home, *John Buckland Wright (1897-1954)*, Oxford Dictionary of National Biography, 2004

## Vanjske veze
* http://www.library.otago.ac.nz/exhibitions/jbw/cabinet01.html