open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Walter de Gruyter

**Walter de Gruyter GmbH** (ili samo **De Gruyter**) je međunarodni akademski nakladnik iz Njemačke koji izdaje knjige, e-knjige i naučne časopise. Kompanija vuče porijeklo od berlinske knjižare *Königliche Realschule* kojoj je Fridrik II. Veliki 1749. dao kraljevsku privilegiju. Godine 1801. knjižaru je preuzeo Georg Reimer, a 1919. Walter de Gruyter spojio ju je s četiri druge izdavačke kuće i tako 1923. utemeljio *Verlag Walter de Gruyter & Co*. Sjedište izdavačke kuće nalazi se u Berlinu.

## Vanjske veze

*  Službene stranice De Gruytera
Gavi

**Gavi** (talijanski: *Isola di Gavi*) je mali vulkanski otok u arhipelagu Pontinski otoci u Tirenskom moru u Laziju u Provinciji Latina..

## Geografija

Gavi leži nešto sjevernije od otoka Ponza, od kog je odvojen kanalom širokim oko 120 metara, po kojem mogu ploviti samo srednje velika plovila. Njegova dužina ne prelazi 700 metara, dok mu širina iznosi 350 metara, najviša točka na otoku ima 100 metara.

Otočić administrativno podpada pod Općinu Ponza, čiji su stanovnici nekada koristili Gavi kao pašnjak za svoja stada. Svojevremeno je na otoku radio i kamenolom u kom se iskapao bentonit i kaolinit.

Gavi ima strme stjenovite obale, bez plaža, pa mu je najveća atrakcija velika spilja (Grottone di Gavi).
Ima samo dvije lučice, jednu na sjeveru, koja je danas napuštena i jednu na jugu koju koriste izletnički brodovi iz Ponze.

Otok je nenaseljen, na njemu postoji samo jedna kuća čiji je vlasnici koriste jedino po ljetu.

## Reference

## Vanjske veze

* Isola di Gavi na portalu Ponza
Televizijska epizoda

**Epizoda** je izraz koji u televizijskoj terminologiji označava emisiju koja predstavlja dio šire cjeline koja se emitira duže vrijeme - serije ili antologije. Obično se pod time podrazumijevaju igrane (dramske ili humorističke) ili dokumentarne, odnosno reality serije. Trajanje i sadržaj svake epizode obično ovisi o žanru ili tipu serije, te može biti od nekoliko minuta – karakterističnih za animirane do nekoliko sati, koliko mogu trajati završne epizode sezone popularnih reality serija.

## Povezano
*Vrlo posebna epizoda
*Nastavak
Klute

***Klute*** je američki je filmski triler iz 1971. koji je režirao Alan J. Pakula. Scenario su napisali Andy i Dave Lewis. Glavne uloge u tumače Jane Fonda, Donald Sutherland, Charles Cioffi i Roy Scheider. Radnja se odvija oko elitne prostitutke u New Yorku koja pomaže detektivu riješiti slučaj nestale osobe.

*Klute* je prvi film Pakuline neslužbene 'trilogije paranoje'–druga dva filma su *[[The Parallax View]]* (1974) i *[[Svi predsjednikovi ljudi (film)|Svi predsjednikovi ljudi]]* (1976). Film je pobrao hvalospjeve kritike, te je nominiran za nekoliko nagrada, od kojih su osvojili stanovit dio. Kritičari su osobito hvalili Fondin nastup.

## Glavne uloge
*Jane Fonda – Bree Daniels
*Donald Sutherland – John Klute
*Charles Cioffi – Peter Cable
*Roy Scheider – Frank Ligourin
*Dorothy Tristan – Arlyn Page
*Rita Gam – Trina
*Nathan George – Trask
*Vivian Nathan – Psihijatar
*Morris Strassberg – g. Goldfarb
*Barry Snider – Berger
*Betty Murray – Holly Gruneman
*Jane White – Janie Dale
*Shirley Stoler – Mama Reese
*Robert Milli – Tom Gruneman
*Anthony Holland – glumački agent
*Fred Burrell – čovjek u hotelu
*Richard Shull – Sugarman

## Nagrade

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Optimizacija

**Optimizacija** može značiti:

* Optimizacija (računarstvo), poboljšanje sustava u svrhu reduciranja vremenskih, memorijskih i inih zahtijeva, ili svojstava sustava
** Optimizacija web pretrage (SEO)
* Optimizacija (matematika), pronalaženje maksimuma i minimuma funkcije
Rodeo

**Rodeo** je tradicionalni sport podrijetlom iz Brazila. Popularan je i u Sjevernoj Americi. Riječ dolazi od španjolskog/portugalskog izraza *rodear*, što znači "krug". Rodeo je tradicionalni sport u Meksiku, Sjedinjenim Američkim Državama i Čileu. U SAD-u svaki rodeo počinje s povorkom, a zatim slijedi podizanje američke zastave i pjevanje himne.

## Povezano
* Czar, Alberta
Intranet

**Intranet** je korišćenje tehnologija baziranih na Internetu u okviru organizacije, a u cilju podrške komunikaciji i pristupu informacijama. Može se reći da je Intranet „privatni Internet“.
Termin je prvi put upotrebljen 1995. godine u  
u tekstu autora , „-{Intranets Fuel Growth of Internet Access Tools}-“.

Intranet nastaje kada se u okviru jedne kompanijske mreže primene Internet rešenja, kada koriste TCP/IP protokol, web server, mail server i drugi serveri.

Internet pruža podršku svim funkcijama kompanije i omogućava kretanje od „ostrvaca informacija“ ka mrežama koje omogućavaju bolju komunikaciju i timski rad. 
Podacima se pristupa sa jednog jedinstvenog interfejsa.

Intranet daje mogućnost da se lakše publikuju informacije neophodne za rad zaposlenih u okviru kompanije, pri čemu treba uspostaviti stroge sigurnosne zahteve kako bi se sprečila zloupotreba i njihovo neovlašćeno korišćenje. Takođe se mora kontrolisati objavljivanje informacija kako bi se sprečila nepreciznost i onemogućio protok neprikladnih informacija.

## Povezano
* Internet
* Ekstranet

## Reference
* Stephen Lawton's Digital News & Review article
Enes Begović

**Enes Begović** (rođen 1965. u Visokom) je bosanskohercegovački pjevač narodne muzike. Napisao je svoj prvi album 1985. Njegov prvi hit "*Bosanac*" je i danas jedan od naslušanijih njegovih pjesama i prodat je u 500.000 primjeraka. U svojoj karijeri je snimio 16 albuma i ima 5 kompilacija - preko 200 kompozicija.

## Festivali

* 1997. Bihać - Zoro plava
* 1998. Bihać - Zvijezdo moga neba
* 2002. Bihać - Ljubavno ludilo (duet sa Asmirom)
* 2006. Bihać - Odustajem

* 2008. Ilidža - Duša sarajeva, pobjednička pjesma

## Reference
Nisvet Džanko

**Nisvet Džanko** (Foča, septembar 1963, Tuzla, 30. maj 2012) bio je bosanskohercegovački novinar i televizijski voditelj, najpoznatiji po TV-emisiji *[[Pozitivna geografija (TV emisija)|Pozitivna geografija]]*.

Za svoj rad je dobio  nagradu *Novinar godine* koje dodjeljuje Društvo novinara Bosne i Hercegovine.

## Izvori
Santo Stefano (otok)

**Santo Stefano** (talijanski: *Isola di Santo Stefano*) je mali vulkanski otok u arhipelagu Pontinski otoci u 
Tirenskom moru u Laziju u Provinciji Latina..

## Geografija

Santo Stefano ima kružni oblik, ukupna dužina obalne linije iznosi mu 2 km, a najviša točka na otoku ima 68 metara.

Santo Stefano leži oko 1,6 km istočnije od većeg otoka Ventotene, pod čiju općinu administrativno podpada. Poznat je po velikom zatvoru koji je dao sagraditi još 1794.  - 1795. napuljski kralj Ferdinand I.

Zatvor je radio sve do 1965., kroz njega je u toku ta dva vijeka prodefiliralo na hiljade zatvorenika., među poznatijima razbojnik Carmine Crocco i anarhist Gaetano Bresci koji je ubio kralja Umberta I - 1900.

Za fašizma su na Santo Stefanu bili zatvoreni njegovi protivnici, među njima; Sandro Pertini, Umberto Terracini, Giorgio Amendola, Lelio Basso, Mauro Scoccimarro, Giuseppe Romita, Altiero Spinelli i Ernesto Rossi.

## Reference

## Vanjske veze

* Pontine, Isole na portalu Treccani
Karađorđeva smrt

**Karađorđeva smrt** je jugoslovenski televizijski film istorijske tematike snimljen u produkciji RTV Beograd i emitovan 1983. godine. Režirao ga je Đorđe Kadijević, a scenario je pisao Danko Popović. Četiri godine kasnije je Kadijević režirao TV-seriju *[[Vuk Karadžić (TV serija)|Vuk Karadžić]]* koja, s obzirom da se bavi istim istorijskim periodom i koristi istu glumačku postavu, može smatrati njenim nastavkom.

## Opis

U leto 1817. godine Karađorđe se vraća u Srbiju posle dužeg boravka u Rusiji. Sa njim je samo verni pratilac Naum. Skriven u Radovanjskom lugu, na trlu seljaka Dragića, Karađorđe pokušava da preko svoga kuma Vujice dodje u vezu sa knezom Milošem. Njegov cilj je ustanak svih balkanskih naroda - za konačno oslobođenje od turskog ropstva. Svestan da pojavom Karađorđa padaju u vodu sve dotadašnje borbe u Drugom srpskom ustanku, kao i njegovi lični vladalački planovi, Miloš se ne odaziva tom pozivu. U sukobu oprečnih političkih koncepcija i u borbi za vlast priprema se ubistvo Karađorđa. Njegova odsečena glava stiže pred beogradskog pašu Marašliju, Miloš se tim činom oslobodio Karađorđa, ali i začeo tešku dramu svoje savesti.

## Uloge

## Vanjske veze
*
Rimski miljokazi

**Rimski miljokazi** (milliarum ili lapis) su kameni stubci kojim su bile obilježene sve važnije rimske ceste. Stubac je oblog presjeka, promjera do 40 cm, a visine uglavnom do 1,50 m. Postavljani su u razmacima od 1000 dvostrukih koraka (mille passus), koji čine jednu rimsku milju (1 r. milja = 1,481 km). Po miljokazima se određivala udaljenost između dva mjesta na cesti, udaljenost od glavnoga grada provincije ili od Rima, u kojem se nalazio nulti miljokaz.

Domaće stanovništvo ovo kamenje obično naziva *mramor*, a ponekad i *biljeg*.

Miljokazi su najautentičniji dokaz za postojanje neke rimske ceste, pogotovo ako su pronađeni *in situ*. Osim toga oni su i važni izvori za proučavanje istorijskih i ekonomskih problema, posebno topografije, iako za istorijat određene ceste ne moraju imati većeg značaja. Dobar broj miljokaza nema natpisa (anepigrafski), bilo da je natpis stradao, ili ga možda nije ni bilo.

Najstarije epigrafsko svjedočanstvo o gradnji rimskih cesta u Dalmaciji je miljokaz u dolini Trešanice kod Konjica (Han Vitek), sa natpisom *Divo Avgusto*. Tuda je prolazila cesta Narona-Nevesinjsko polje-Borci-Konjic-Sarajevsko polje čija je izgradnja počela za života cara Avgusta Oktavijana. U Nevesinjskom polju pronađen je 21 miljokaz. Najbolje očuvani i danas se nalaze u selima Donja Bijenja (Maksima Tračanina), Udrežnja (cara Filipa) i Luke (dva miljokaza).

Sve važnije ceste, koje bismo danas nazvali cestama l reda, bile su obilježene miljokazima. Najveći broj miljokaza iz našeg područja poznat je sa magistralnih cesta Salona-Servitium (Bosanska Gradiška) i Salona-Argentaria (Srebrenica), kojima se milijacija računala od Salone, dok se na cestama Petrovačko polje-dolina Sane i Trilj-Narona milijacija brojala od Burnuma kod Knina. Posljednji pronađeni miljokaz na Koridoru 10 označava 22. milju, što je udaljenost mjesta nalaska od Niša, rimskog Naissusa.

U unutrašnjosti provincije Dalmacije najbolje obrađeni i najimpozantniji su miljokazi sa ceste Drvar-Petrovačko polje - dolina Sane, koji su bili postavljeni u vrijeme cara Klaudija, i to g 47/48. n. e. Svi miljokazi s ove ceste izrađeni su u isto vrijeme, od istoga kamena (bračkog?) i u istoj radionici, što se ne može reći i za miljokaze sa ostalih cesta. U unutrašnjosti zemlje, u predjelima koji gravitiraju panonskoj niziji, sačuvao vrlo mali broj miljokaza. Smatra se da je razlog nedostatak građevinskog kamena, uništavanje i korištenje u druge svrhe, zatrpavanje u aluvijalnim nanosima riječnih korita, a možda ih jednostavno nije ni bilo?

Ceste su bile pod nadzorom službi za održavanje koje su se brinule o stanju cesta i da se saobraćaj odvija besprijekorno. Postojala je i prometna policija - *beneficijari*, koja je obezbijeđivala sigurnost putnika i robe.

## Literatura
* Ivo Bojanovski, Sarajevo 1974 -DOLABELIN SISTEM CESTA U RIMSKOJ PROVINCIJI DALMACIJI
* Salmedin Mesihović, Filozofski fakultet Sarajevo -2011 -ANTIQVI HOMINES BOSNAE
kita

## Vanjske veze
* Miljokazi pored puta
* Miljokaz na Koridoru 10
Amsterdam University Press

**Amsterdam University Press** (akr. **AUP**) je akademski nakladnik u nizozemskom gradu Amsterdamu odnosno izdavački odsjek Amsterdamskog univerziteta. Osnovan je 1992. godine i tokom dvadesetak godina postojanja publicirao je preko 1600 naslova. Uz knjige, AUP izdaje i niz naučnih časopisa, uglavnom iz oblasti humanističkih i društvenih nauka odnosno jezika, književnosti, arheologije, menadžmenta, kulture, filma, medija, umjetnosti, historije umjetnosti, muzike, teatra, orijentalistike, itd. Većina AUP-ovih publikacija je na engleskom i nizozemskom jeziku.

## Vanjske veze
*  Službene stranice Amsterdam University Pressa
Sigmaringenska enklava

**Francuska vladina komisija za obranu nacionalnih interesa** (, **Vladina komisija u Sigmaringenu** ili, jednostavno **Francuska delegacija** su bili službeni naziv za kratkotrajni grad državu koji je postojao u današnjem njemačkom gradu Sigmaringen u posljednjim mjesecima Drugog svjetskog rata, odnosno predstavljao vladu u izbjeglištvu koja je na području Trečeg rajha formalno predstavljala pro-osovinski režim vichyjske Francuske. Nastala je nakon što su u ljeto 1944. godine Saveznici izvršili invaziju i oslobodili Francusku i uspostavili privremenu vladu Francuske Republike pod generalom De Gaulleom. 20. augusta su se vođe vichyjskog režima maršal Philippe Petain i Pierre Laval sklonili u grad Sigmaringen, a pridružio im određen broj pristaša kao i fanatičnih fašista koje su se bili povlačili zajedno sa njemačkom vojskom. Hitlerov režim, u nastojanju da im pruži određeni legitimitet, je formalno dao eksteritorijalnost u Sigmaringenu, gdje su svoje ambasade, uz Njemačku, formalno osnovale i Socijalna Republika Italija i Japansko Carstvo. Na čelo države je, pak, imenovan pravnik Fernand de Brinon, koji je bio treći po važnosti funkcionar višijskog režima. Vlada u Sigmaringenu, također poznata i kao Sigmaringenska enklava, je prestala postojati kada su u aprilu 1945. grad zauzele francuske trupe. Tada je veliki broj njenih članova zarobljenih od kojih su neki, poput de Brinona, nakon rata suđeni za izdaju i ratne zločine, te pogubljeni.

## Vanjske veze
* La progression française en Allemagne en avril 1945, incluant la prise de Sigmaringen
* La vie des collabos à Sigmaringen
Univerzitet u Nebraski (Omaha)

**Univerzitet u Nebraski u Omahi** () je američki javni univerzitet u gradu Omahi, ogranak sistema Univerziteta u Nebraski čije se sjedište nalazi u Lincolnu. Utemeljen je 1908. i isprva je bio poznat kao *Univerzitet u Omahi*.

## Reference

## Vanjske veze
*  Službene stranice Univerziteta u Nebraski
Sensualità

***Sensualità*** () je italijanski crno-bijeli igraniu film snimljen 1952. u režiji Clementa Fracassija. Po žanru je drama, a protagonistica čiji lik tumači Eleonora Rossi Drago je lijepa djevojka koja je nakon Drugog svjetskog rata kao Italijanka izbjegla iz Istre. Radnja prikazuje kako dolazi u dolinu Poa na imanje bogatih seljaka gdje počne manipulirati sa njenim vlasnicima, braćom koju tumače Amedeo Nazzari i Marcello Mastroianni.

## Uloge
* Angelo Binarelli - Marco
* Clorindo Cerato - Napoličar
* Francesca Liddi - Nidia
* Marcello Mastroianni - Carlo Sartori
* Corrado Nardi - Bosci
* Amedeo Nazzari - Riccardo Sartori
* Eleonora Rossi Drago - Franca Gabrie
* Maria Zanoli - Sluškinja

## Vanjske veze
*
L'eterna catena

***L'eterna catena*** () je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1952. u režiji Antona Giulija Majana. Radnja prikazuje ljubavni trokut koji nastane kada se mornarički službenik zaljubi u zaručnicu svog brata, a što na kraju dovodi do zločina.

## Uloge
* Marcello Mastroianni - Walter Ronchi
* Gianna Maria Canale - Maria Raneri
* Marco Vicario - Sandro Ronchi
* Leda Gloria - Donna Teresa, madre di Maria
* Umberto Spadaro - Maresciallo della legione straniera
* Carlo Croccolo - Peppino
* Aldo Nicodemi - Filippo Lanza
* Olinto Cristina - Maestro Vallini
* Nietta Zocchi - Vlasnik 'Alhambre'
* Gisella Monaldi - Donna Carmela
* Duccio Sissia - Walter - Marijin sin
* Corrado Mantoni - sam sebe (kao Corrado)
* Mario Galli
* Liana Billi
* Giulio Battiferri
* Alessandro Serbaroli
* Gianni Latini
* B. D. Didana

## Vanjske veze
*
Tragico ritorno (film, 1952)

***Tragico ritorno*** () je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1952. u režiji Pier Luigija Faralda. Protagonist, čiji lik tumači Marcello Mastroianni, je bivši zatvorenik koji otkriva kako je ostao bez smještaja i porodice nakon što mu se supruga preudala, te sklonište pronalazi kod jedne žene (čiji lik tumači Doris Doranti). Radnja prikazuje kako sa njom odluči otići u Argentinu započeti novi život, ali i kako za to nastoji pribaviti novac kriminalom, a što će dovesti do tragičnih posljedica.

## Uloge
* Doris Duranti - Elisa
* Marcello Mastroianni - Marco
* Franca Marzi - Donna Carmela - Nicola's girlfriend
* Fosca Freda - Giovanna
* Dante Maggio - Nicola
* Raffaele Pindinelli
* Paolo Dola
* Benedetta Rutili - Elisa

## Vanjske veze
*
Najteža logička zagonetka na svijetu

**Najteža logička zagonetka na svijetu** (eng. **The Hardest Logic Puzzle Ever**) je logička zagonetka i misaona vježba za koju se mora naći rješenje a koju je predstavio američki filozof i logičar George Boolos kada je 1996. objavio članak u *[[The Harvard Review of Philosophy]]*. Boolosov članak uključuje nekoliko načina kojima se može riješiti problem. Zagonetka je sljedeća:

Boolos daje sljedeće pojašnjenje: jednog boga možete pitati više od jednog pitanja; pitanja mogu ovisiti o prethodnim odgovorima dok Nasumični odgovara po principu nasumičnosti bacanja novčića: ako je pismo, odgovara sa "da", a ako je rep odgovara sa "ne".

## Rješenje
Boolos postavlja pitanje:

Alternativno:

Roberts (2001) i Rabern i Rabern (2008) primjećuju da se rješenje zagonetke može pojednostaviti uz pomoć proturječnosti. Ključ rješenja je da se, za svako da-ne pitanje, postavi Istini i Lažnom pitanje.

Jedan je primjer sljedeći:

## Povezano
*Problem lisice, guske i vreće graha
*Zagonetke prijelaza rijeke
## Izvori

## Vanjske veze
*[Richard Webb. Three gods, three questions: The Hardest Logic Puzzle Ever.](http://dx.doi.org/10.1016/S0262-4079(12)63265-5) (New Scientist, Volume 216, Issues 2896–2897, 22–29 December 2012, str. 50–52.)
*Tom Ellis. Even harder than the hardest logic puzzle ever.
*Stefan Wintein. Playing with Truth.
Murder, Inc.

**Murder, Inc.** () ili **Murder Incorporated** je naziv koji je američka štampa dala bandi profesionalnih ubica koja je 1930-ih i 1940-ih djelovala kao "izvršilac", odnosno eskadron smrti Američke mafije i Nacionalnog kriminalnog sindikata. Sastojala se od grupa koje su činili italoamerički i jevrejski gangsteri rodom pretežno iz Brooklyna, te ju je vodio Louis "Lepke" Buchalter, a potom i Albert Anastasia. Pretpostavlja se da je prilikom svog postojanja ubila između 400 i 1400 ljudi, a jedna od njenih najpoznatijih žrtava je njujorški gangsterski bos Dutch Schultz ubijen 1935. godine. Schultz je bio likvidiran po nalogu Sindikata nakon što je, suočen sa istragom koju je protiv njega vodio tužilac Thomas E. Dewey, objavio kako će izvesti Deweyevu likvidaciju, a što je Sindikat smatrao previše riskantnim. Iako je Deweyu tako spašen život, on je nastavio istragu, koja je 1940. 1940. godine dovela do hapšenja Abea Relesa, jednog od članovca Murder Inc. On je, suočen sa mogućim pogubljenjem zbog ubistva, pristao kao pokajnik izdati svoje drugove i svjedočiti pred sudom, što je dovelo do hapšenja, suđenja i pogubljenja niza njegovih njegovog šefa Buchaltera.

Slučaj Murder Inc. je postao predmetom dva hollywoodska filma - *[[The Enforcer (film, 1951)|The Enforcer]]* iz 1951. i *[[Murder Inc. (film)|Murder Inc.]]* iz 1960. godine.
The Enforcer (film, 1951)

***The Enforcer*** () je američki crno-bijeli kriminalistički film snimljen u režiji Bretaignea Windusta i premijerno prikazan početkom 1951. godine. Velikim dijelom je inspiriran stvarnim događajima vezanim uz razbijanje bande profesionalnih ubica poznate kao Murder, Inc. nekoliko godina ranije, a dodatni poticaj za snimanje su dala Kefauverova senatska saslušaja, koja su u to vrijeme pred javnošću prvi put razotkrile opseg aktivnosti organiziranog kriminala u SAD. Radnja filma, pak, počinje nakon što sitni gangster po imenu Josephu Rico (za koga se vjeruje da je modeliran prema stvarnoj ličnosti Abea Relesa i čiji lik tumači Ted de Corsia) smrtno strada prilikom pokušaja bijega iz hotelske sobe gdje su ga čuvali policajci, i tako propada sudski proces u kojoj je trebao svjedočiti protiv velikog gangsterskog bosa Alberta Mendoze (čiji lik tumači Everett Sloane). Protagonist, čiji lik tumači Humphrey Bogart je pomoćnik državnog tužioca Martin Ferguson (temeljen na stvarnoj ličnosti njujorškog tužioca Burtona Turkusa) koji se kroz flashbackove sjeća kako je započeo istragu, odnosno pokušava pronaći detalje sa kojima bi ponovno započeo istragu.

Režiju je potpisao Windust, koji je prije toga uživao ugleda kao režiser na Broadwayu; tokom snimnanja se, međutim, teško razbolio te je film završio Raoul Walsh, čije ime, međutim, nije navedeno na špici. Godine 1961. je, pak, snimljen film *[[Murder Inc. (film)|Murder, Inc.]]* koji se temelji na Turkusovoj knjizi, odnosno događaje vezane uz slučaj Murder, Inc. prikazuje mnogo autentičnije.

## Uloge
* Humphrey Bogart ... Pomoćnik državnog tužioca Martin Ferguson
* Zero Mostel ... 'Big Babe' Lazick
* Ted de Corsia ... Joseph Rico
* Everett Sloane ... Albert Mendoza
* Roy Roberts ... Kap. Frank Nelson
* Michael Tolan ... James 'Duke' Malloy
* King Donovan ... Sgt. Whitlow
* Bob Steele ... Herman
* Adelaide Klein ... Olga Kirshen
* Don Beddoe ... Thomas O'Hara
* Tito Vuolo ... Tony Vetto
* John Kellogg ... Vince
* Jack Lambert ... Tom 'Philadelphia' Zaca
* Patricia Joiner ... Teresa Davis / Angela Vetto (nenavdena na špici)
 
## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* ''The Enforcer'' informational site and DVD review (includes images)
*
Murder, Inc. (film)

***Murder, Inc.*** () je američki crno-bijeli kriminalistički film snimljen 1960. godine u režiji Stuarta Rosenberga kome je to predstavljao režijski debi. Film se temelji na istoimenoj knjizi Burtona Turkusa, njujorškog tužioca koji je dvije decenije ranije vodio istragu koja će dovesti do razbijanja Murder, Inc., zloglasne bande profesionalnih ubica. Isti su događaji devet godina ranije bili inspirirali film *[[The Enforcer (film, 1951)|The Enforcer]]*, ali se *Murder, Inc.*, iako sadrži fiktivne likove i događaje, daleko čvršće drži činjenica, odnosno koristi stvarna imena. Ključni lik u flmu je Abe Reles, ubica (čiji lik tumači Peter Falk) koji nakon hapšenja u nastojanju da izbjegne smrtnu kaznu odlučuje svjedočiti protiv svojih kolega te tako osigura smrtnu presudu svom šefu Lepkea (čiji lik tumači David J. Stewart), ali potom sam strada u sumnjivim okolnostima iako je bio pod policijskom zaštitom.

Vjeruje se kako je studio 20th Century Fox projekt pokrenuo potaknut uspjehom *[[The Untouchables (knjiga)|Nesalomljivih]]*, tematski srodne memoarske knjige Eliota Nessa koja je poslužila kao predložak za popularnu istoimenu TV-seriju. Na sam film, međutim, nije potrošen veliki novac; nakon što je ponuđenu ulogu Relesa odbio mladi i perspektivni Robert Evans (budući šef Paramounta), dodijeljena je Falku, nepoznatom glumcu koji je dotada nastupao isključivo po drugorazrednim teatrima Nove Engleske. Za film su korištene autentične lokacije u New Yorku. Film je na kraju dobio relativno mlake kritike, a usporedbe sa *The Enforcerom* obično daju prednost prethodnom filmu. Falk je, međutim, ostavio izuzetno snažan dojam te je nominiran za Oscar za najboljeg sporednog glumca, te je poslije tvrdio da mu je upravo *Murder, Inc.* lansirao karijeru.

## Uloge
* Stuart Whitman - Joey Collins
* May Britt - Eadie Collins
* Henry Morgan - Burton Turkus
* Peter Falk - Abe 'Kid Twist' Reles
* David J. Stewart - Lepke
* Simon Oakland - Detektiv por. William Flaherty Tobin
* Sarah Vaughan - Pjevačica u noćnom klubu
* Morey Amsterdam - Walter Sage
* Eli Mintz - Joe Rosen
* Joseph Bernard - Mendy Weiss
* Warren Finnerty - Bug Workman
* Vincent Gardenia - Lazlo
* Helen Waters - Mrs. Rose Corsi
* Leon B. Stevens - Loughran
* Howard Smith - Albert Anastasia (as Howard I. Smith)

U filmu svu svoje filmske debije imali Sylvia Miles, Seymour Cassel i Sarah Vaughan. Malu ulogu igra i Vincent Gardenia, koji će kasnije postati jedan od istaknutih karakternih glumaca.

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Abe Reles

**Abraham "Abe" Reles** (10. maj 1906 - 12. novembar 1941) bio je američki profesionalni kriminalac, poznat kao jedan od osnivača i najistaknutijih članova Murder, Inc., zloglasne bande profesionalnih ubica koja je 1930-ih obavljala likvidacije za mafiju, ali i po tome što je 1940. godine nakon hapšenja, suočen sa mogućim pogubljenjem svoje kolege i šefove 1940. godine prokazao vlastima i tako doveo na električnu stolicu prije nego što će, usprkos policijske zaštite, život okončati u bizarnim, sumnjivim ali nikada potpuno rasvijetljenim okolnostima.

Reles se rodio u porodici jevrejskih imigranata iz Austrije i odrastao u Brownsvilleu, sirotinjskoj četvrti Brooklyna. Kriminalom se počeo baviti još kao tinejdžer, a čemu je značajno pridonijela i Prohibicija, koja je potakla mnoge da se bave krijumčarenjem alkohola, ali i stvarala i krvava suparništva. Reles je ispočetka radio za organizaciju braće Shapiro, ali se od njih odmetnuo, zamjerivši im što mu nisu pomogli kada je nakratko završio u zatvoru. Umjesto toga se povezao sa Meyerom Lanskym; kao odgovor na to je Meyer Shapiro pretukao i silovao njegovu djevojku.

Relesa je upravo želja da se osveti Shapirovima potakla da okupi tim sa kojim će početi karijeru ubice, ali je brzo stekao reputaciju opasnog i izuzetno nasilnog čovjeka, spremnog da ubija slučajne namjernike zbog najtrivijalnijih povoda. Istovremeno je razvio i reputaciju stručnjaka u svom poslu, s obzirom da je umjesto vatrenog preferirao hladno oružje, i žrtve ubijao udarcima u glavu na način zbog kojih su neke od njih zbog nedostatka jasnih tragova službeno proglašene žrtvama izliva krvi u mozak.

Vlasti su, međutim, nakon nekoliko godina uspjele protiv Relesa prikupiti dovoljno dokaza za suđenje zbog ubistva. Svjestan da bi mu u tom slučaju prijetila smrtna kazna, Reles je 1940. godine pristao postati pokajnik, odnosno javno svjedočiti protiv svojih kolega i šefova. Godine 1941. je zahvaljujući njegovim svjedočanstvima za ubistvo krivim proglašen njegov šef Louis "Lepke" Buchalter te nekoliko godina kasnije postao najiskaknutiji američki gangster pogubljen na električnoj stolici.

Nakon Lepkea je Reles trebao svjedočiti protiv mafijaškog vođe Alberta Anastasije. Tada se nalazio pod policijskom zaštitom u sobi 263 na šestom katu hotela Half Moon na Coney Islandu. Prije nego što je trebao doći na sud, pao je sa prozora na ulicu i poginuo. Službena istraga je kao najvjerojatnije objašnjenje navela neuspjeli pokušaj bijega; kao alternativno objašnjenje se, pak, navodilo samoubistvo odnosno namjerno bacanje na ulicu koji su u zamjenu za mito izveli policajci. Iako su policajci disciplinski kažnjeni, godine 1951. je istraga velike porote zaključila da je riječ o nesretnom slučaju.

Abe Reles se pojavio kao lik u filmu *[[Murder, Inc. (film)|Murder, Inc.]]* 1960. godine gdje ga je tumačio Peter Falk. Prije toga je lik temeljen na Relesu u filmu *[[The Enforcer (film, 1951)|The Enforcer]]* 1951. godine tumačio Ted de Corsia.

## Vanjske veze
* Federal Bureau of Investigation - Freedom of Information Privacy Act - Abe Reles
*
Masaniello

**Tomazo Anjeli**, poznatiji pod nadimkom **Mazanjelo** (1622—16. jul 1647) je bio italijanski ribar, vođa ustanka u Napulju protiv španske vlasti 1647. godine.

## Biografija
Ulazak Španije u Tridesetogodišnji rat produbio je ekonomsku krizu u Italiji. Španija je rat finansirala delom iz poreza koje je nametnula italijanskim državama. Visoki porezi izazvali su izbijanje više ustanka u Italiji. Godine 1647. izbio je ustanak u Napuljskoj kraljevini. Novi vice-kralj vojvoda Arkosa, oporezivao je čak i voće i povrće, osnovnu hranu sirotinje. U ustanku su učestvovalo predstavnici buržoazije, zanatlije i niži slojevi. Predstavnik buržoazije bio je Đulio Đenoino, a predstavnik nižih slojeva ribar Tomazo Anjeli iz Amalfija, poznatiji pod nadimkom Mazanjelo. Ustanak je započeo 7. jula 1647. godine kao beznačajna prepirka uličnog trgovca sa sakupljačima poreza. Brzo se raširio po čitavom gradu. Vice-kralj je uzalud pokušao da umiri ustanike. Morao je potražiti utočište u tvrđavi. Grad su preuzeli ustanici. Narodne mase organizovale su demokratsku upravu koja je zvanično proklamovala vernost španskom kralju. Dana 13. juna kralj je kapitulirao i bio prinuđen da prihvati ustaničke uslove. Međutim, rok je produžio podmićivanjem i provokacijama usled čega su Mazanjela ubili nepoznati zlonamernici. 

## Literatura

* S. D. Skaskin, O. L. Vajnštajn; Istorija srednjeg veka II; Naučna knjiga, Beograd 1959. str. 44.
Penne nere

***Penne nere*** () je italijanski crno-bijeli igrani film snimljen 1952. u režiji Orestea Biancolija. Po žanru je drama, a radnja se događa u jednom planinskom selu na sjeveru Italije za vrijeme Drugog svjetskog rata. Protagonist, čiji lik tumači Marcello Mastroianni, je pripadnik alpinskih jedinica koji se nakon kapitulacije 1943. vraća kući da bi se tamo suočio sa iskušenjima koja predstavljaju njemački okupatori.

## Uloge
* Marcello Mastroianni ... Pietro 'Pieri' Cossutti
* Marina Vlady ... Gemma Vianello (kao Marina Vlady Versois)
* Camillo Pilotto ... Zef Cossutti - il nonno
* Vera Carmi ... Catina Cossutti
* Guido Celano ... Olinto Cossutti
* Enzo Staiola ... Antonio 'Tonino' Cossutti
* Hélène Vallier ... Natalìa Cossutti
* Liuba Soukhanowa ... Giulia Cossutti
* Giuseppe Chirarandini ... Don Angelo - il prete

## Vanjske veze
*
I crudeli

***I crudeli*** (), također poznat i pod engleskim naslovom ***The Hellbenders*** (), je italijansko-španski vestern film snimljen u režiji Sergija Corbuccija i premijerno prikazan početkom 1967. godine. Glavni lik, koga tumači američki glumac Joseph Cotten, je fanatični pukovnik južnjačke vojske koji nekoliko godina nakon građanskog rata zajedno sa svojim sinovima izvodi drzak, ali uspješan prepad na konvoj američke vojske sa pošiljkom novca koga potom uzima sa namjerom da njime financira obnovu Konfederacije i novi rat. Radnja prikazuje kako zajedno sa svojim sinovima plijen nastoji sakriti u mrtvačkom sanduku koga vuče pod izlikom sahrane bivšeg suborca u tvrđavi u kojoj je služio, ali kako mu se u tom planu kao prepreke stvore meksički banditi, Indijanci ali i vlastita pohlepa. *I crudeli* suj snimljeni u okolici Madrida, gdje je Cotten nešto ranije snimao još jedan vestern pod naslovom *[[Gli uomini dal passo pesante]]* gdje tumači sličan lik. *I crudeli* je napravljen nedugo nakon Corbuccijevog daleko poznatijeg i uspješnijeg filma *[[Django (film)|Django]]*; kritičari su kasnije zapazili da je zbog manje količine eksplicitnog nasilja, ali i stila daleko bliži "klasičnim" hollywoodskim umjesto špageti vesternima.

## Literatura
*

## Reference

## Vanjske veze
* 
* DVD Review Review of the film & DVD at Vista Records
May Britt

**May Britt** (22. mart 1934 - ) je švedska glumica koja je za vrijeme svoje relativno kratke karijere 1950-ih i početkom 1960-ih nastupala u italijanskim i hollywoodskim filmovima, poznata i po za tadašnje doba kontroverznim brakom sa crnim zabavljačem Sammyjem Davisom Juniorom.

Britt je svoju karijeru započela zahvaljujući italijanskim producentima Dinu de Laurentiisu i Carlu Pontiju koji su 1952. došli u Švedsku kako bi snimali seriju pustolovnih filmova po romanima Emilija Salgarija. Britt, koja je u to vrijeme radila kao pomoćnica u fotografskom studiju, su slučajno zapazili, ali su joj odmah ponudili naslovnu ulogu u filmu *[[Jolanda, la figlia del Corsaro Nero (film, 1953)|Jolanda, la figlia del Corsaro Nero]]*. Ona je pristala, te se potom preselila u Italiju, gdje su je agresivno promovirali kao "novu Gretu Garbo". Iz Italije se krajem 1950-ih preselila u Hollywood gdje je nastupila u nekoliko filmova, koji uglavnom nisu imali većeg uspjeha.

Britt se 1959. srela sa Davisom, a potom sa njim započela ljubavnu vezu, te se zaručila. To je, pak, izazvalo kontroverze ne samo zbog rasističkih predrasuda u velikom dijelu tadašnje američke javnosti, nego i zbog toga što je međurasni brak tada bio kazneno djelo u zakonima 17 saveznih država. Planovi za vjenčanje su, pak, izazvali probleme za Johna F. Kennedyja, američkog političara poznatog po bliskom prijateljstvu sa Frankom Sinatrom koji je, kao i Davis, bio član znamenitog Rat Packa. Sinatra je navodno uspio Davisa nagovoriti da vjenčanje odgodi do iza održavanja izbora na kojima je Kennedy izabran za predsjednik. Britt se prije vjenčanja, pak, preobratila na judaizam koga je ispovijedao njen muž.

Britt je Davisu rodila kćer Tracy te je napustila glumu kako bi se posvetila porodici, kojoj se priključilo još dvoje posvojene djece. Brak je 1968. okončan razvodom zbog afere koju je Davis imao sa plesačicom Lolom Falanom. Britt je nakon toga povremeno nastupala na televiziji, a danas se u slobodno vrijeme bavi slikanjem.

Godine 1998. je snimljen biografski film *[[The Rat Pack (film)|The Rat Pack]]* gdje njen lik tumači Megan Dodds.

## Izabrana filmografija

## Izvori

## Vanjske veze

*
La muta di Portici (film, 1952)

***La muta di Portici*** () je italijanski crno-bijeli historijski film snimljen 1952. u režiji Giorgija Ansoldija. Predstavlja adaptaciju drame *[[La muette de Portici]]* francuskog pisca Eugenea Scribea. Radnja se odigrava u Napulju 1647. godine pod španskom vladavinom i prikazuje kako se protiv stranih vladara diže narod pod ribarom Masaniellom (čiji lik tumači Paolo Carlini).

## Uloge
* Flora Mariel - Lucia Maniello
* Doris Duranti - Elvira D'Herrera
* Paolo Carlini - 'Masaniello'
* Ottavio Senoret - Alfonso
* Umberto Sacripante - La Spia
* Raf Pindi - Il Vicere
* Paolo Dola - Cap. Perrone
* Maurizio Di Nardo
* Isarco Ravaioli
* Anna-Maria Ferrero (nenavedena na špici)
* Marcello Mastroianni (nenaveden na špici)
* Jacques Sernas (nenaveden na špici)

## Vanjske veze
*
*
Altiero Spinelli

**Altiero Spinelli** (Rim, 31. august 1907. - Rim, 23. maj 1986. bio je jedan od otaca
današnje Evropske unije.

## Biografija
Altiero je na početku svoje političke karijere bio komunist i antifašist, kao takav je uhapšen - 1927. i osuđen od 
strane specijalnog fašističkog suda, na deset godina zatvora i šest godina progonstva.
Jedan dio kazne odslužio je na Ponzi a drugi na Ventoteneu.
Altiero se još od samog starta nije slagao sa staljinističkim metodama, pa je zbog tog došao u sukob sa partijskim drugovima, zbog tog je 1937. izbačen iz partije. 

U ratnim godinama došao je do spoznaje da će jedino neka buduća
federacija evropskih država moći spriječiti ponovno izbijanje novog svjetskog rata. 
Razrađujući tu ideju napisao je u godinama svoje internacije - 1941 zajedno sa sudrugom Ernestom Rossijem  slavni Ventotenski manifest. 
On je postao program Evropskog federalističkog pokreta kog je osnovao - 1943., po izlasku iz zatvora.

Nakon kratkotrajne suradnje sa Partijom akcije, tokom preostalih ratnih godina na aktivnosti usmjerene za potpuno oslobođenje zemlje, sav se posvetio realizaciji projekta evropskog ujedinjenja.

Isprva je od 1947. do 1963. radio kao sekretar Evropskog federalističkog pokreta u Italiji , a od 1970. do 1976. radio je kao komesar za industriju i poduzetništvo Evropske zajednice.
Zatim je od 1976. do 1983. bio poslanik u talijanskom parlamentu izabran kao nezavisni na listi 
PCI.

Od 5. jula 1976. do 19. juna 1979. bio je i poslanik  u Evropskom parlamentu.

## Bibliografija
* Od nezavisnih država do Sjedinjenih evropskih država (1950.) 
* Manifest evropskih federalista (1957.) 
* Dugi monolog (1968.)
* Evropski pothvat (1972.) 
* Moja borba za drugačiju Evropu (1979.)
* Evropski projekt (1985) 
* Govori u evropskom parlamentu 1976-1978 (1986.;
* Evropski dnevnik (izdan posthumno 1989.)

## Izvori

## Vanjske veze

* Spinèlli, Altiero 
* The Spinelli Group
Tabu

**Tabu** je riječ koja potječe iz maorskog jezika. Kod primitivnih naroda značila je zabranu koja se stavljala na neki predmet, rad, riječ i sl. Po vjerovanju, narušavanje te zabrane povlačilo je za sobom tešku bolest ili smrt. Danas u prenesenom značenju tabu znači nešto što se ne smije dirati, o čemu se ne smije govoriti. U totalitarnim režimima značila je uglavnom zabranu na neke razgovore ("tabu"-teme), govore, misli, rad, i sl. 

## Literatura

*  Printed for Champante and Whitrow ... and M. Watson; 1793.
*
The Farmer's Daughter (TV serija)

***The Farmer's Daughter*** () je američki televizijski sitkom koji se  originalno prikazivao na programu mreže ABC od 1963. do 1966. godine. Predstavlja remake istoimenog hollywoodskog filma iz 1946. godine. Naslovna protagonistica, čiji lik tumači Inger Stevens, je Katy Holstrum, prostodušna kćer švedskoameričkog farmera koja dolazi u veliki grad raditi kao sluškinja u kući Glena Morleya, kongresnika (čiji lik tumači William Windom) koji je nedavno ostao udovac i kome treba pomoć oko odgoja dvojice sinova. Serija je postigla veliki uspjeh, ali je gledanost značajno opala kada su se dvoje protagonista vjenčali, te je nakon tri sezone skinuta sa programa.

## Uloge
* Inger Stevens ... Katrin "Katy" Holstrum
* William Windom ... Glen Morley
* Mickey Sholdar ... Steve Morley
* Rory O'Brien ... Danny Morley
* Cathleen Nesbitt ... Agatha Morley
* Philip Coolidge ... Cooper, batler (1963–1964)

## Vanjske veze

*
*
Piero Pierroti

**Piero Pierotti** (1. januar 1912 - 4. maj 1970) bio je italijanski filmski režiser i scenarist, najpoznatiji po radu na *[[peplum]]* filmovima 1950-ih i 1960-ih.

## Djelomična filmografija
### režija i scenario
* *[[L'arciere nero]]*, (1959)
* *[[La scimitarra del Saraceno]]*, (1959)
* *[[Ercole contro Roma]]*, (1964)
* *[[Il ponte dei sospiri (film 1964)|Il ponte dei sospiri]]*, (1964)
* *[[Sansone e il tesoro degli Incas]]*, (1964)
* *[[Il mistero dell'isola maledetta]]*, (1965)
* *[[Zorro il ribelle]]*, (1966)
* *[[Testa o croce (film 1969)|Testa o croce]]*, (1969)
* *[[La grande avventura di Scaramouche]]*, (1970)

### samo režija
* *[[Cavalcata selvaggia]]*, (1960)
* *[[Una regina per Cesare]]*, (1962)
* *[[Napoleone a Firenze]]*, (1963)

### scenariji
* *[[Guai ai vinti (film 1954)|Guai ai vinti]]*, rež. Raffaello Matarazzo (1954)
* *[[L'angelo bianco (film 1955)|L'angelo bianco]]*, rež. Raffaello Matarazzo (1955)
* *[[Sansone contro il corsaro nero]]*, rež. Luigi Capuano (1964)
* *[[Superseven chiama Cairo]]*, rež. Umberto Lenzi (1965)
* *[[Zorro marchese di Navarra]]*, rež. Franco Montemurro (1969)

## Izvori

## Vanjske veze
*
Rizik (igra)

**Rizik** je društvena igra na ploči. Cilj igre je prvi ispuniti zadatak i pokazati karticu zadatka. Svaki zadatak je tajan do kraja igre.

Igra je napravljena za najmanje dva, a najviše šest igrača, od kojih svaki ima svoju boju: plavu, crnu, ljubičastu, žutu, zelenu ili crvenu. Igra je koncipirana tako da je na ploči stilizirana karta svijeta u čijem je središtu Europa. Kontinenti (dvije Amerike, Australija, Azija, Afrika i Europa) podijeljeni su na manja područja koja imaju imena po nekim državama, pokrajinama ili geografskim područjima (npr. sjeverna Afrika).

Uz figurice vojske (vojnik=1 bataljun, konjanik=5 bataljuna i top=10 bataljuna) i igraće podloge, u kutiji ćete naći dva špila karata i 5 kocaka. Na jednom špilu su zadaci čije je izvršenje krajnji cilj igre, dok su na drugom špilu karata ucrtane granice područja s njihovim imenom, a u dnu svake karte slika jedne od figurica. Igra počinje tako što se ravnomjerno podijele karte s područjima (državama ili regijama), te jednak broj bataljuna (vojske). Nakon toga svaki igrač iz špila izvuče jednu karticu zadataka. Na kartama zadataka ponuđene su i alternative (npr.:osvojite 24 područja ili uništite sve crne postrojbe). Sve radnje u igri (napad i obrana) izvode se bacanjem kocaka. Naravno, veći zbroj točaka na kockama je jači. Napadač s tri ili više bataljuna napada s tri kocke, dok se protivnik brani s dvije ili jednom kockom, ovisno o tome koliko ima bataljuna na napadnutom području. Nakon svakog napada napadač ima pravo pregrupirati bataljune samo iz jednog u drugo, susjedno područje, nakon čega vuče karticu iz špila područja i vojske. Na redu je sljedeći igrač.

Karte koje se skupljaju nakon svakog grupiranja služe za obnovu vojnih snaga. Ako igrač skupi 3 iste karte, idući put kad dođe na red za napad dobiva onoliko vojske čiji je simbol na tim trima Karticama.U toku napada ukoliko igrač baci kockicu sa brojem 3 a protivnik sa brojem 1 protivnik gubi 2 tenka a ukoliko napadač baci kockicu sa brojem 3 a protivnik sa brojem 2 protivnik gubi 1 tenk. Isto tako, igrač koji zauzme čitav kontinent i zadrži ga do idućeg bacanja dobiva vojske u vrijednosti koja je označena na igraćoj ploči za pojedini kontinent. Te su vrijednosti izražene proporcionalno težini zauzimanja, odnosno zadržavanja kontinenta.

## Regije

**[[Sjeverna Amerika]]**  
# Aljaska
# Alberta
# Srednja Amerika
# Istok SAD
# Grenland
# Sjevernozapadni teritorij
# Ontario
# Québec
# Zapad SAD
**[[Južna Amerika]]**  (2)
# Argentina
# Brazil
# Peru
# Venezuela
**[[Europa|Evropa]]**  (5)
# Velika Britanija
# Island
# Sjeverna Europa
# Skandinavija
# Južna Europa
# Ukrajina
# Zapadna Europa
**[[Azija]]**  (7)
# Afganistan
# Kina
# Indija
# Irkutsk
# Japan
# Kamčatka
# Bliski istok
# Mongolija
# Siam
# Sibir
# Ural
# Jakutsk
**[[Afrika]]**
# Kongo
# Istočna Afrika
# Egipat
# Madagaskar
# Zapadna Afrika
# Južna Afrika
**[[Oceanija]]**
# Istočna Australija
# Indonezija
# Nova Gvineja
# Zapadna Australija

## Druge vrste igre Rizik
# Rizik 2210 A.D.

## Vanjske veze

*
William Hopper

**William DeWolf Hopper, Jr.** (26. januar 1915 - 6. mart 1970) bio je američki glumac, najpoznatiji po ulozi privatnog detektiva Paula Drakea u popularnoj TV-seriji *[[Perry Mason (TV serija)|Perry Mason]]*.

Rodio se u teatarskoj porodici kao sin glumca i producenta DeWolf Hopper|DeWolfa Hoppera]] i Hedde Hopper, koja će kasnije postati jedna od nauticajnijih trač kolumnistica u Hollywoodu. Karijeru je otpočeo kao tinejdžer, ali ju je prekinuo za vrijeme Drugog svjetskog rata kada se priključio podvodnim diverzantima američke mornarice i sudjelovao u borbama na Pacifiku. Poslije rata se bavio trgovinom automobilima prije nego što ga je prijatelj, William A. Wellman, nagovorio da se vrati glumi.

## Izabrana filmografija

### Filmski nastupi

### Televizijski nastupi

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* William Hopper at Aveleyman
Ed Begley

**Edward James "Ed" Begley, Sr.** (25. mart 1901 – 28. april 1970) je bio američki glumac, najpoznatiji po karakternim ulogama na filmu i televiziji. Za nastup u filmu *[[Sweet Bird of Youth (film)|Slatka ptica mladosti]]* 1962. godine je osvojio Oscar za najboljeg sporednog glumca.

Njegov sin Ed Begley, Jr. je također ugledni glumac.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* 
*
Albert Lamorisse

**Albert Lamorisse** (13. januar 1922 - 2. jun 1970) bio je francuski filmski režiser, scenarist i producent poznat po kratkim filmovima djeci i omladini. Među njima se najviše ističe *[[Crveni balon]]* za koja je osvojio niz prestižnih nagrada, i koji je značajno uticao na autore Novog vala. Lamorisse je također poznat i po tome što je godine 1957. dizajnirao popularnu igru na ploči poznatu kao Rizik.

Godine 1970. je Lamorisse došao u Iran snimati dokumentarni film *[[Le Vent des amoureux]]*, pri čemu je zamisao bila da materijal snima iz helikoptera. Prilikom snimanja se helikopter srušio, i tom prilikom je Lamorisse poginuo. Film je osam godina kasnije dovršio njegov sin Pascal.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* Albert Lamorisse at Google Books
* Albert Lamorisse at Cinema Encyclopedie
Volodimir Grojsman

**Volodimir Borisovič Grojsman**, transliteriran i kao **Volodymyr Borysovych Hroisman**, (; 20. 1. 1978.) je premijer Ukrajine od 14. 4. 2016.

Od 2006. do 2014. Grojsman je bio gradonačelnik Vinice. Grojsman je potom do novembra 2014. služio kao zamjenik premijera Ukrajine za regionalnu politiku i kao ministar regionalnog razvoja. Izabran je u parlament 2014. u sklopu bloka stranke koju je vodio Petro Porošenko. Grojsmanova sljedeća pozicija bila je predsjedatelj Verhovne Rade (ukrajinski narodni parlament) od novembra 2014. do aprila 2016., kada je imenovan kao novi premijer.

Grojsman, čiji je djed Isak za vrijeme Drugog svjetskog rata preživio masakr od strane njemačkih trupa , je prvi Jevrej koji se našao na mjestu šefa vlade u ukrajinskoj historiji.

## Izvori
Edward Everett Horton

**Edward Everett Horton** (18. mart 1886 - 29. septembar 1970) bio je američki glumac, komičar i zabavljač, poznat najviše po karakternim i komičnim ulogama u hollywoodskim filmovima.

U privatnom životu je bio homoseksualac, te je živio za 15 godina mlađim kolegom Gavinom Gordonom, sa kojim je 1961. godine zajedno nastupio u filmu *[[Pocketful of Miracles]]*.

## Djelomična filmografija

## Izvori

## Audio-snimke
*Intervju sa Edwardom Everettom Hortonom (8. januar 1940)  

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* Edward Everett Horton on SilentMajority.com  (dead link)
* Edward Everett Horton at Virtual History
Patrick Wymark

**Patrick Wymark** (7. novembar 1926 - 20. oktobar 1970) je bio britanski glumac koji se tokom svoje relativno kratke karijere isticao uglavnom tumačeći karakterne uloge, odnosno likove negativaca. Bio je oženjen za američku dramsku spisateljicu Olwen Wymark, sa kojom je imao četvoro djece, uključujući glumicu Jane Wymark.

Iznenada je umro od srčanog udara u Australiji gdje je trebao nastupiti u predstavi *[[Sleuth (drama)|Sleuth]]*.

## Izabrana filmografija
* *[[The Criminal]]* (1960)
* *[[The League of Gentlemen (film)|The League of Gentlemen]]* (1960) - Wyile
* *[[West 11]]* (1963)
* *[[Doctor Syn#The Scarecrow of Romney Marsh (1963)|Dr. Syn, Alias the Scarecrow]]* (1963)
* *[[Children of the Damned]]* (1964) - Zapovjednik
* *[[The Secret of Blood Island]]* (1964)
* *[[Operation Crossbow (film)|Operation Crossbow]]* (1965) - premijer Winston Churchill
* *[[Repulsion (film)|Repulsion]]* (1965) - Stanodavac
* *[[The Skull]]* (1965)
* *[[The Psychopath]]* (1966)
* *[[Woman Times Seven]]* (1967)
* *[[Tell Me Lies]]* (1968)
* *[[Witchfinder General (film)|Witchfinder General]]* (1968) - Cromwell
* *[[Where Eagles Dare]]* (1968) - Pukovni Wyatt Turner
* *[[Doppelgänger (1969 film)|Doppelgänger]]* (1969) (alternativni naslov: *Journey to the Far Side of the Sun*)
* *[[Battle of Britain (film)|Battle of Britain]]* (1969) - Zračni vice-marašal Trafford Leigh-Mallory
* *[[Cromwell (film)|Cromwell]]* (1970) - Earl od Strafforda
* *[[The Blood on Satan's Claw]]* (1971) - Sudac

## Reference

## Vanjske veze
* 
*
Little Big Man (roman)

***Little Big Man*** () je roman američkog književnika Thomasa Bergera objavljen 1964. godine. Po žanru predstavlja svojevrsnu parodiju vesterna, a po strukturi pikarski roman u kome se autor satirički izvrće mitologiju američkog Divlji Zapad. Naslovni protagonist je Jack Crabb, 111-godišnjak koga u staračkom domu intervjuira suvremeni novinar i kome on priča kako su ga kao dijete ubijenih bijelih doseljenika usvojili i odgojili Čejeni te kako je sljedećih nekoliko godina živio kako među Indijancima, tako i bijelcima, doživljavajući niz bizarnih pustolovina i srećući znamenite historijske ličnosti kao što su Divlji Bill Hickcock i George Armstrong Custer, a što će sve kulminirati u bitci kod Little Big Horna.

Kada je prvi put objavljen, *Little Big Man* nije izazvao naročitu pažnju, ali je uspio doći u ruke nekoliko ličnosti u Hollywoodu, uključujući Marlona Branda, koji ga je mislio adaptirati u filmu. To je na kraju uspjelo tek Arthuru Pennu čiji je film *[[Little Big Man (film)|Little Big Man]]* jedan od najpoznatijih revizionističkih vesterna svih vremena. Uspjeh filma je pomogao i dotada relativno nepoznatom Bergeru da postane poznati književnik.

Godine 1999. je Berger napisao nastavak pod naslovom *The Return of Little Big Man* koji opisuje Crabbove pustolovine od 1880-ih do 1900-ih.

## Vanjske veze
* The Academe Blog | America Re-Imagined, in Retrospect: Fifty Notable American Novels about the “West”: 1-2
* Reason.com | Return of Little Big Man
* Sidekick to History (Review of *The Return of Little Big Man*, New York Times, 9. maja 1999).