open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Toluen

**Toluen** (*toluol*) je čista u vodi nerastvorna tečnost sa tipičnim mirisom rastvarača. Hemijski on je mono-substituisani derivat benzena, i.e. jedan atom vodonika benzenje zamenjen CH<sub>3</sub> grupom.

On je aromatični ugljovodonik koji je širokoj upotrebi kao industrijska sirovina i rastvarač. Poput drugih rastvarača, toluen se u nekim slučajevima takođe koristi kao inhalirajući lek zbog svojih opojnih svojstava; međutim, to može potencijalno da prouzrokuje ozbiljne neurološke povrede. Toluen je važan organski rastvarač, ali isto tako ima sposobnost rastvaranja brojnih neorganskih hemikalija kao što je sumpor.

## Historija
Toluen je prvi put dobijen 1844. godine putem suve destilacije iz tolubalzama. Otkrio ga je francuski hemičar Henri Etien Sant-Klara Devil. Iz toluena je 1861. hemičar Josef Vilbrand dobio TNT (trinitrotoluen), mada ne potpuno hemijski čist.

## Hemijske osobine
Toluen reaguje kao normalan aromatičan ugljovodonik u pogledu elektrofilne aromatične supstitucije. Metilna grupa ga čini oko 25 puta reaktivnijim od benzena u takivm reakcijama. On podleže sulfonaciji i daje ''p''-toluenesulfonsku kiselinu, i hlorinaciji sa Cl<sub>2</sub> u prisustvu FeCl<sub>3</sub> i daje orto i para izomere hlorotoluena. On podleže nitraciji čime nastaju orto i para nitrotoluenski izomeri, ali ako se zagreje daje dinitrotoluen i ultimatno eksploziv trinitrotoluen (TNT).

Sa drugim reagensima metil bočni lanac toluena može da reaguje, podležući oksidaciji. Reakcija sa kalijum permanganatom i razblaženom kiselinom (npr. sumpornom kiselinom) ili kalijum permanganatom sa koncentrovanom sumpornom kiselinom, proizvodi benzojevu kiselinu, dok reakcija sa hromil hloridom daje benzaldehid (Etardova reakcija). Halogenacija se može izvesti pod uslovima slobodnih radikala. Na primer, ''N''-bromosukcinimid (NBS) zagrevan sa toluenom u prisustvu AIBN dovodi do benzil bromida. Toluen se takože može tretirati sa elementarnim bromom u prisustvu UV svetla (direktna sunčeva svetlost) da proizvede benzil bromid. Toluen se isto tako može brominisati tretiranjem sa HBr i H2O2 u prisustvu svetla .

Katalitička hidrogenacija toluena do metilcikloheksana zahteva visok pritisak vodonika do bi se završila, zbog stabilnosti aromatičnog sistema. pKa je aproksimativno 45.

## Literatura

## Vanjske veze

* ATSDR 
* Rastvorljivost 
* Tehnička specifikacija naftnog toluena
DrugBank

**DrugBank** je baza podataka koja se održava na univerzitetu Alberte. Ona je bioinformatički i hemiformatički resurs koji kombinuje detaljne informacije o lekovima (npr. hemijske, farmakološke i farmaceutske) sa opširnim podacima o biološkim ciljevima (npr. sekvenca, struktura, putevi).

## Sadržaj baze podataka

DrugBank sadrži oko 4800 lekova čime je obuhvaćeno:
* > 1480 FDA-odobreni lekovi (mali molekuli),
* 128 FDA-odobreni biotehnološki (proteinski/peptidni) lekovi,
* > 71 nutraceutici, i
* > 3200 eksperimentalni lekovi. Više od 2500 proteinskih sekvenci (npr. farmaceutskih meta) je povezano sa ovim lekovima.

## Povezano
* ChemSpider
* eMolecules
* PubChem

## Literatura

## Vanjske veze
* DrugBank vebsajt
Viskoznost fluida

Praćenje proticanja tečnosti kroz cevi pokazuje da se svi delovi tečnosti ne kreću istom brzinom. Najveću brzinu imaju delovi tečnosti duž ose cevi, a najmanju delovi uz zidove cevi. Raspored brzina na preseku cevi, normalnom na pravac proticanja tečnosti. Tečnost se kroz cev ne kreće kao celina, već u slojevima koji klize jedan po drugome različitim brzinama. Pri proticanju tečnosti kao da dolazi do njenog "raslojavanja". Slično se dešava i pri kretanju, na primer ravne daske, tankera ili sprava po mirnom jezeru. Kada se telo pokrene, počinje i voda da se kreće, ali ne kao celina, već po delovima (slojevima) koji imaju različite brzine. Povećanjem rastojanja od plovnog objekta brzina slojeva tečnosti se smanjuje.
U tečnostima se javljaju i sile koje se suprotstavljaju kretanju tela kroz tečnosti.
Nabrojane činjenice i pojave objašnjavaju se kao posledica postojanja sile unutrašnjeg trenja u tečnostima, **viskoznost**. Sila viskoznosti usporava proticanje tečnosti i kretanje tela kroz tečnost zavisi kakva tečnost prolazi kroz cev.

## Njutnov zakon za viskoznost
Viskoznost - unutrašnji otpor tečnosti se može definisati preko sile viskoznosti ukoliko je proticanje te tečnosti laminarno. To znači da slojevi tečnosti "klize" jedan po drugome, ali tako da tečnost iz jednog sloja ne prelazi u drugi. 
Sila viskoznog kretanja zavisi, pre svega, od vrste tečnosti. Na primer, dok voda kod koje je ta sila relativno slaba, vrlo brzo istekne iz neke posude, ista količina ulja isticaće iz iste posude veoma sporo.
## Stoksov zakon viskoznosti
Sila viskoznosti tečnosti utiče na kretanje tela koja se u njoj nalaze (podmornica, ronilac). Naime, tečnost pruža otpor takvom kretanju, a taj otpor potiče od viskoznosti. Tanak sloj tečnosti "prilepljen" za tela kreće se zajedno sa telom i istom brzinom kao telo. Usled toga se pokreću i ostali slojevi tečnosti.

## Literatura

* Hatschek, Emil (1928). *The Viscosity of Liquids*. New York: Van Nostrand. 
* 

## Vanjske veze
* Osobine fluida 
* Tabela viskoziteta
Saobraćaj u Bugarskoj

Republika Bugarska je zemlja koja se proteže kroz nekoliko važnih oblasti (Balkan, oblast Crnog Mora, Podunavlje). Saobraćajna žila-kucavica zemlje je udolina reke Marice, koja se nastavlja ka zapadu u udolinu prestonice Sofije, a na istoku se otvara ka Istanbulu i Maloj Aziji. Glavno čvorište u zemlji je prestonica, Sofija.

Bugarska ima razvijen drumski, železnički, vazdušni i vodeni saobraćaj.

## [[Železnički saobraćaj]]
Ukupna dužina železničke mreže u Bugarskoj je 4.294 km (2005. godine). Ovo se odnosi na pruge standardne širine koloseka.

Jedini grad sa metro sistemom je Sofija (pogledati Sofijski metro).

**Železnička veza sa susednim zemljama**:

*  Rumunija - da
*  Srbija - da
*  Makedonija - ne, ali započeta izgradnja veze
*  Grčka - da
*  Turska - da

## [[Drumski saobraćaj]]
Ukupna dužina puteva u republici Bugarskoj je 44.033 km, od čega je 99% asfaltirano. Dužina autoputeva trenutno iznosi svega 459 km, ali se u narednim godinama očekuje brza izgradnja novih deonica. Državni autoputevi nose dvoznačnu oznaku "A+broj".

**Bugarski izgrađeni i predviđeni autoputevi su delovi sledećih [[Evropski koridor|Evropskih koridora]]**:

*  Trakijski autoput - deo evropskog koridora E80, granica sa Srbijom - Sofija - Plovdiv - Prvomaj - Stara Zagora - Burgas, ukupna dužina 443 km, izgrađen savremeni autoput u dužini od 280 km na trasi Sofija - Stara Zagora. Od Plovdiva se planira i novi autoput do granice sa Turskom u dužini od .
*  Hemuski autoput - deo evropskih koridora E70 i E83, Sofija - Pleven - Šumen - Varna, ukupna dužina 433 km, izgrađen savremeni autoput u ukupnoj dužini od 129 km na dve deonice Sofija - Pleven i Šumen - Varna.
*  Crnomorski autoput - deo evropskog koridora 8, Varna - Burgas, ukupna dužina 103 km, izgrađen savremeni autoput u ukupnoj dužini od 10 km pri ulazu u Varnu.
*  Ljuljinski autoput - Sofija - Pernik udužini od 19 km, u izgradnji 
*  Strumski autoput - Sofija - Blagoevgrad - granica sa Grčkom, ukupna dužina 156 km, izgrađen savremeni autoput u ukupnoj dužini od 40 km oko grada Dupnica.

## [[Vodeni saobraćaj]]
Bugarska je primorska i podunavska zemlja. Poznate morske luke su veliki primorski gradovi Burgas i Varna. I rečni saobraćaj je razvijen i međunarodnog je značaja. Jedini značajan plovni rečni pravac je pogranična reka Dunav, na kojoj se nalazi niz rečnih ruka: Vidin, Lom, Svištov, Ruse, Silistra. Reka Dunav je izvanredna veza zemlje sa oblašću srednje Evrope. 

## Gasovodi i naftovodi
Gasovod: Dužina tokova je 2.505 km (2006. godine).

Naftovod: Dužina tokova je 339 km (2006. godine).

## [[Vazdušni transport]]
 

U Bugraskoj postoji 218 zvanično upisanih letilišta (2007. godine), ali samo je 5 od njih uvršteno na listu međunarodnih aerodroma sa IATA kodom (IATA Airport Code):

* Aerodrom Sofija - SOF
* Aerodrom Burgas - BOJ
* Aerodrom Varna - VAR
* Aerodrom Plovdiv - PDV
* Aerodrom Gornja Orjahovica - GOZ

Najveći i najvažniji aerodrom u zemlji je Aerodrom Sofija. Aerodromi u Varni i Burgasu su posebno uposleni leti zbog turističke sezone.
Smallville (televizijska serija)

**Smolvil** (), je serija koja je počela da se prikazuje 2001. na američkoj televiziji Vorner braders, gde je prikazano pet sezona, a šesta sezona se počela emitovati u jesen 2008. na novoj TV stanici Si-Dablju (CW), nastaloj spajanjem mreža Vorner braders i Ju-Pi-En (UPN).

Finale serije je prikazano 13. maja 2011. godine.

U Srbiji je prikazana od prve do pete sezone na televizji Pink.

Osnovna ideja serije je otkrivanju tajni iz života strip-heroja Supermena. Koristeći se strip predloškom stvorena je priča o mladom Supermenu koji tek otkriva svoje moći i svoje poreklo, a sve to je smešteno u moderno doba.

## O seriji
Godine 1989. kiša meteorita je zasula američki gradić *Smolvil*. Meteoriti su odneli veliki broj života, a njihova radioaktivnost je mnogima dala natprirodne sposobnosti. Džonatan (Džon Šnajder) i Marta (Anet O`Tul) Kent su farmeri iz okoline Smolvila koji nemaju dece. Na dan pada meteorita oni su u kukuruznom polju pronašli dečaka i rešili da ga usvoje. Uz to su našli i čudnu letelicu koju su kasnije sakrili. Uz put su pomogli milioneru Lajonelu Lutoru (Džon Glaver) da spase sina koji je od udara meteorita ostao bez kose. Kao znak zahvalnosti Lutor sređuje papire za usvajanje deteta Kentovih.

Godine 2002. usvojeno dete je već poraslo u srednjoškolca Klarka (Tom Veling) i koji je zaljubljen je u Lanu Lang (Kristin Kruk), a u toj zaljubljenosti ne vidi da se za njegovo srce bori njena najbolja prijateljica Kloi (Alison Mak). Pored svih tinejdžerskih problema Klark mora da sakrije svoje natprirodne sposobnosti, a za koje znaju samo njegovi roditelji, najbolji prijatelj Pit (Sem Džouns III) i prijateljica Kloi. Naime, Klark potiče sa planete Kripton i on je jedini preživeli potomak svoje vrste. On je isti kao svi drugi ljudi, samo što ima natprirodno veliku snagu i može da razvija veliku brzinu, a pri tom je otporan na sve napade. Vremenom njegove moći sazrevaju pa dobija rendgenski vid, može da razvija veliku toplotu iz očiju, može da leti...

Jednog dana Klark uspeva da spasi život Leksu Lutoru (Majkl Rozenbaum), sinu Lajonela Lutora i od tada oni postaju najbolji prijatelji, s tim što je Leksu nejasno kako ga je Klark spasao i vremenom Klark postaje Leksova opsesija.
Koristeći svoje moći Klark uspeva da spase veliki broj života i reši misterije Smolvila koje je izazvao pad meteorita. Međutim, Klark mora da se pazi zelenog kriptonita, od koga su bili sačinjeni meteori, a koji je uzrok slabljenja njegovih moći.

## Glavne uloge

## Napomene i reference

## Vanjske veze

;Zvanične strane
* Smolvil na TV-stanici Borner braders
* Smolvil na Si Dabju mreži
;Strane fanova
* Kriptonska prezentacija
* Kriptonski svet
EC broj (hemija)

:*Ovaj članak opisuje *'sistem evropske komisije za numerisanje hemikalija**. Za **broj enzimske komisije**, vidite [[klasifikacija enzima]].''

**EC broj*' (*broj evropske komisije*, *EC-No* i *EC#*) je sedmocifreni kod koji se dodeljuje hemijskoj supstanci koja je komercijalno dostupna unutar [[Evropska unija|Evropske Unije]]. Ovaj broj je zvanični identifikator supstance u Evropskoj Uniji.

Lista supstanci koje imaju EC broj se naziva *EC inventar*. EC inventar obuhvata supstance u sledećim kategorijama:

* Evropski inventar postojećih komercijalnih hemijskih supstanci, EINECS
::Ovo su supstance, osim polimera, koje su bile komercijalno dostupne u EU od 1 januara 1971 do 18 septembra 1981. One se smatraju registrovanim pod članom 8(1) direktive 67/548/EEC
::Identifikacioni broj ovih supstanci se naziva *EINECS broj*.
* Evropska lista prijavljenih hemijskih supstanci, ELINCS
::Ovo su supstance koje su postale komercijalno dostupne nakon 18 septembra 1981 
::Identifikacioni broj ovih supstanci se naziva *ELINCS broj*.

* NLP-lista, supstance „koje nisu više polimeri“ 
::Definicija polimera je promenjena aprila 1992. Rezultat toga je da niz supstanci koje su ranije smatrane polimerima nisu više isključene iz regulacije. 
::Identifikacioni broj tih supstanci se naziva *NLP broj''.

## Literatura
Antracen

**Antracen** je čvrsti policiklični aromatični ugljovodonik koji se sastoji od tri spojena benzenska prstena. On je komponenta kameno-ugljene smole. Antracen se koristi u proizvodnji crvene boje alizarina i drugih boja. Antracen je bezbojan ali pokazuje plavi (400-500&nbsp;nm fluorescentni pik) pod ultraljubičastim svetlom.

## Proizvodnja
Antracen se komercijalno dobija iz ugljene smole. Uobičajene nečistoće su fenantren i karbazol. Klasični laboratorijski metod pripreme antracena je ciklodehidratacija o-metil- ili o-metilen-supstituisanih diarilketona takozvanom Elbsovom reakcijom.

## Reakcije
Antracen se fotodimerizuje dejstvom UV svetlosti:
:

Dimer je vezan parom novih ugljenik-ugljenik veza, koje su rezultat [4+4] cikloadicije. Dimer se vraća u antracen termički ili uz pomoć UV zračenja ispod 300&nbsp;nm. Reverzibilna dimerizacija i fotohromske osobine antracena su baza za više oblika potencijalne primene. Supstituisani derivati antracena se slično ponašaju. Na reakciju utiče prisustvo kiseonika.

## Literatura

## Vanjske veze
* 
* IARC - Monograf 32
NFPA 704

**NFPA 704** je ustanovila američka Nacionalna agencija za zaštitu od požara (National Fire Protection Association). To je standardni sistem za identifikaciju opasnosti od materijala pri intervencijama kod nesreća.

## Obeležavanje

NFPA 704 se obeležava sa četiri različite boje. Plava boja ukazuje na nivo opasnosti po zdravlje, crvena na zapaljivost, žuta na hemijsku reaktivnost, a bela je za posebne kodove za jedinstvene opasnosti. Svaki od ovih nivoa je ocenjen na skali od 0 do 4, pri čemu 0 predstavlja odsutnost opasnosti a 4 predstavlja veoma veliku opasnost.
### Rizik po zdravlje

Primeri: 0-Kikiriki ulje, 1-Terpentin, 2-Amonijak, 3-Hlor, 4-Cijanovodonik

### Zapaljivost

Primeri: 0-Voda, 1-Uljana repica, 2-Dizel gorivo, 3-Benzin, 4-Propan
### Reaktivnost

Primeri: 0-Helijum, 1-Fosfor, 2-Kalcijum, 3-Fluor, 4-Trinitrotoluol (TNT)
### Posebne napomene

## Reference

## Vanjske veze
* Nacionalna agencija za zaštitu od požara
Nodosaurus

***Nodosaurus*** ("kvrgavi gušter") bio je rod ankilosaura biljoždera iz perioda kasne krede, čiji su fosili pronađeni u Sjevernoj Americi.

## Otkriće i sistematika
U Wyomingu i Kansasu su otkrivena dva nepotpuna primjerka, bez lubanja. Na istoku SAD-a pronađeno je mnogo raznih koštanih ploča koje bi vrlo lako mogle pripadati (i vjerojatno pripadaju) rodu *Nodosaurus*. Bio je jedan od prvih oklopljenih dinosaura otkrivenih u Sjevernoj Americi. Naziv mu je dao Othniel Charles Marsh 1889. godine.

Porodica Nodosauridae, jedna od podgrupa skupine Ankylosauria, dobila je naziv prema *Nodosaurusu*, koji se u većini slučajeva svrstava u nju. Međutim, M. Vickaryous *et al.* (2004.) smatraju da nema dovoljno ostataka kako bi se on pravilno svrstao, pa taj rod stavljaju pod "Ankylosauria incertae sedis."

## Opis
Ovaj nodosaurid bio je dug između 4 i 6,1 m. Pripadao je taksonu Ornithischia i imao je koštane ploče koje su mu pokrivale tijelo, a moguće je da je imao i bodlje sa strane tijela. Te dermalne ploče bile su raspoređene duž tijela, sa užim pojasima preko rebara koji su se izmjenjivali sa širim pločama između njih. Te šire ploče su također bile pokrivene ravnomjerno raspoređenim koštanim kvržicama, po kojima je *Nodosaurus* dobio naziv.

Imao je četiri kratke noge, stopala sa pet prstiju, kratak vrat i dug, ukočen rep bez zadebljanja na kraju. Glava mu je bila uska, sa šiljastom njuškom, snažnim čeljustima i malenim zubima. Možda se hranio mekim biljkama, budući da nije mogao žvakati žilave, vlaknaste biljke; moguće je i da se ipak hranio žilavim biljkama koje bi uspio probaviti u svom ogromnom probavnom traktu uz pomoć gastrolita.

Smatra se da *Nodosaurus*, pošto nije imao zadebljanje na kraju repa koje bi inače služilo kao toljaga, nije imao dobru aktivnu obranu. Kada je bio ugrožen, vjerojatno bi se spustio na tlo tako da su samo njegova oklopljena leđa bila izložena, slično kao današnji ježevi.

## Izvori

* *Cretaceous Dinosaurs of the Southeastern United States*, David T. King Jr.
Lukáš Rosol

**Lukaš Rosol** (; 24. jul 1985. u Brnu, Češka Republika) je češki teniser. Profesionalno igra od 2004. godine. Trenutno je 100. igrač na ATP listi.

## Karijera
U karijeri je osvojio jedan ATP turnir u parovima. Najveću pobedu i uspeh je ostvario 28. juna 2012. godine, kada je u 2. kolu Vimbldona senzacionalno pobedio drugog igrača sveta Rafaela Nadala u pet setova.

## ATP finala
### Parovi: 1 (1–0)

## Reference

## Vanjske veze
* Profil Lukaša Rosola na sajtu ATP
* Profil Lukaša Rosola na sajtu ITF
Digitalni anđeo (film)

**Digitalni anđeo - žig zveri** je misionarska emisija (kolaž), nepoznatog autora, trajanja 113 minuta, iz 2006. godine, posvećen tematici dokumenata sa brojem 666. Tema emisije je navodna teorija zavere protiv Boga i čoveka.

## SPC
Iako se film zasniva na Otkrivenju Svetog Jovana Bogoslova, nije urađen sa blagoslovom Srpske Pravoslavne Crkve. Naprotiv, reagovanje Crkve na pravoslavnom portalu  upozorava da „duh ovih filmova je sektaški i nema nikakve veze sa duhom pravoslavlja“.

## Veze
* Digitalni anđeo 2 (film)
* Digitalni anđeo 3 (film)
* Teorija zavere
* Otkrivenje Jovanovo
* Broj 666
* Elektronski logor (film)
* Antihrist
* Lord Meitreja

## Reference

## Vanjske veze
* Preuzmite film Digitalni anđeo - žig zveri 
* Pogledajte film Digitalni anđeo - žig zveri
* Otac Nikolaj o poslednjim vremenima
* Lord Meitreja (u filmu se pominje kao mogući antihrist) - prezentacija na srpskom
* Lord Meitreja - prezentacija na engleskom
Lista nadbiskupa Bara

Ovde se nalazi spisak nadbiskupa grada Bara.

## XI vek

* Petar (1064–1094)

## XII vek

* Sergej (oko 1110)
* Ilija (oko 1124 – 1140) Za sada nema bližih podataka o ovom barskom nadbiskupu
* Grgur Grizogono (1172–1196)

## XIII vek

* Ivan I (1199)
* Ivan II (1248–1252)
* Gufrid (aprila 1253–1254) Za sada nema bližih podataka o ovom barskom nadbiskupu.
* Lovro (1255–1270)
* Gašpar Adam (1270–1280)
* Mihailo (1282–1298)
* Ruđer (1298–1301)

## XIV vek

* Marin Petrov Žaretić (1301–1306)
* Andrija (1307–1324)
* Gijom Adam (1324–1341)
* Ivan III (1341–1347)
* Dominik (1349–1360)
* Stefan (1361–1363) Za sada nema bližih podataka o ovom barskom nadbiskupu.
* Ivan IV (1363–1373)
* Ivan V (1373–1382)
* Antun (1383–1390) Za sada nema bližih podataka o ovom barskom nadbiskupu.
* Rajmund (1391–1395)
* Ludovik Bonito (1395)

## XV vek

* Marin II (1396–1420)
* Ivan VI (1420–1422)
* Petar II (1423–1448)
* Andrija II (1448–1459)
* Lovro II (1459–1460)
* Marko (1460–1461)
* Šimun Vosić (1462–1473)
* Stefan II Teglatije (1473–1485)
* Filip Gajo (1485–1509)

## XVI vek

* Jeronim (1509–1517)
* Lovro III (1517–1525)
* Ivan VII (1525?–1528?)
* Ludovik II (1528–1551)
* Ivan VII (1551–1571)
* Teodor (1575)
* Ambrozije Kapić (1579–1598)

## XVII vek

* Toma Ursini (1598–1607)
* Marin III Bici (1608–1624)
* Petar III (1624–1634)
* Đorđe Blanco (1635–1644)
* Frano I (1644–1646)
* Josip Buonaldo (1646–1653)
* Marko II (1654–1656)
* Petar Bogdani, administrator (1656-1671)
* Andrija III (1671–1694)
* Marko III Đorga (1696–1700)

## XVIII vek

* Vićenco Zmajević (1701–1713)
* Egidio Kvinćo (1719–1722 ?)
* Matija (Štukanović ?) (1722–1744?)
* Marko IV (1745–1749)
* Lazar Vladanji (1749–1786)
* Đerđa II Junki (1786–1787)
* Đerđa III (1787–1790)

## XIX vek

* Frano II (1791–1822)
* Vićenco II (1824–1839)
* Poten Karlo (1855–1886)
* Milinović Šimun II (1886–1910)

## XX vek

* Nikola Dobrečić (1912–1955)
* Aleksandar Tokić (1955–1979)
* Petar Perkolić (1979–1997)
* Zef Gaši (od 1998)

## Literatura

* „Istorijski leksikon Crne Gore“ - Dejli Pres ("Dailly Press") - Podgorica, 2006.
Orden zasluga za narod

**Orden zasluga za narod** bilo je odlikovanje SFRJ u tri stupnja, kojeg je osnovalo AVNOJ 9. lipnja 1945. godine, zajedno s **Medaljom zasluga za narod**.

Orden je imao tri stupnja:
* ***Orden zasluga za narod sa zlatnom zvijezdom*** (do 1961. Orden zasluga za narod I. reda) - 11. u važnosnom slijedu jugoslavenskih odlikovanja
* ***Orden zasluga za narod sa srebrnim zrakama*** (do 1961. Orden zasluga za narod II. reda) - 20. u važnosnom slijedu jugoslavenskih odlikovanja
* ***Orden zasluga za narod sa srebrnom zvijezdom*** (do 1961. Orden zasluga za narod III. reda) - 30. u važnosnom slijedu jugoslavenskih odlikovanja

Odlikovanje se dodjeljivalo za "naročite zasluge u izgradnji socijalizma i socijalističkoh samoupravnih odnosa, za organiziranje i učvršćivanje općenarodne obrane, sigurnosti i nezavisnosti zemlje, kao i za zasluge u oblasti privrede, nauke i kulture."

Orden i medalju zasluga za narod izradio je slikar Đorđe Andrejević Kun.

## Izvori
* *Opća enciklopedija*, Jugoslavenski leksikografski zavod, Zagreb, 1980.
* Boris Prister, *Odlikovanja*, Povijesni muzej Hrvatske, Zagreb, 1984.
Orden rada

**Orden rada** (; ) bilo je odlikovanje Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije, Savezne Republike Jugoslavije i Državne zajednice Srbije i Crne Gore u tri reda. 

Orden rada prvog, drugog i trećeg reda ustanovilo je Predsedništvo Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije, 1. maja 1945. godine. Odlukom Prezidijuma i Veća naroda Narodne skupštine Federativne narodne republike Jugoslavije od 28. novembra 1947. godine, pored Ordena rada ustanovljena je i **Medalja rada**. Ovo odlikovanje dodeljivalo se „*pojedincima, organizacijama udruženog rada, drugim organizacijama i jedinicama [[Jugoslovenska narodna armija|oružanih snaga SFRJ]], koji postignu lične uspehe u privredi i za rad od posebnog značaja za napredak zemlje u ostalim društvenim delatnostima*“.

Autor Ordena rada i Medalje rada je vajar Antun Augustinčić.

Zakonom o izmenama i dopunama Zakona o odlikovanjima FNRJ od 1. marta 1961. izvršena je izmena naziva ordena, pa je od tada orden imao sledeće redove:

* ***Orden rada sa crvenom zastavom*** (ranije Orden rada I reda) - 15. u važnosnom redu jugoslovenskih odlikovanja. 
* ***Orden rada sa zlatnim vencem*** (ranije Orden rada II reda) - 25. u važnosnom redu jugoslovenskih odlikovanja. 
* ***Orden rada sa srebrnim vencem*** (ranije Orden rada III reda) - 33. u važnosnom redu jugoslovenskih odlikovanja. 

Dodeljivanje Ordena rada počelo je u julu 1945. godine. Od osnivanja do kraja 1985. godine, dodeljeno je 7,096 Ordena rada sa crvenom zastavom, 36,000 Ordena rada sa zlatnim vencem, 182,910 Ordena rada sa srebrnim vencem, te 133,233 Medalja rada. Do 1971. godine, Ordenom rada sva tri reda odlikovano je 1,546 omladinskih radnih brigada.

Posle raspada SFRJ, odlikovanje se nije dodeljivalo sve do 4. decembra 1998. godine, kada je donošenjem Zakona o odlikovanjima SRJ, ponovo uvršteno u odlikovanja Savezne Republike Jugoslavije, a kasnije i Državne zajednice SCG.

### Izgled i trake odlikovanja



## Literatura
* **[[Vojna enciklopedija]]**. Beograd 1975. godina
* **[[Opća enciklopedija JLZ]]**. Jugoslovenski leksikografski zavod, Zagreb 1980. godina.
* Boris Prister, **Odlikovanja zbirke dr. Veljka Malinara**. Zagreb 2000. godina.
Lanzarote

**Lanzarote** je španjolski otok i naj sjeverozapadniji otok Kanarskog otočja. Pretežno planinski otok vulkanskog podrijetla prostire se na 845,94 km2. Na otoku živi 139.506 ljudi. Lanzarote se nalazi oko 140 kilometara zapadno od marokanske obale. 1993. godine UNESCO je proglasio cijeli otok rezervatom biosfere.

Dimenzije otoka su 60 km od sjevera prema jugu i 25 km od zapada prema istoku. Lanzarote ima 213 km obale, 16,5 km od kojih su pješčane plaže a ostatak su stjenovite plaže.

## Turizam
Lokalno gospodarstvo uglavno živi od prihoda od turizma. Glavna mjesta rekreativnog turizma su Playa Blanca, Arrecife, Puerto del Carmen.

## Galerija

 Datoteka:2008-12-22 Lanzarote JardinDeCactus.jpg|Jardin de Cactus
 File:Montana Caldera Blanca Lanzarote.jpg|Caldera Blanca
 Datoteka:2008-12-19 Lanzarote Timanfaya.jpg|NP Timanfaya
 Datoteka:2008-12-19 Lanzarote Timanfaya NationalPark.jpg|NP Timanfaya
 Datoteka:2008-12-25 Lanzarote Timanfaya 03.jpg|NP Timanfaya
 Datoteka:2008-12-25_Lanzarote_Timanfaya.jpg|NP Timanfaya
 Datoteka:2008-12-21 Lanzarote LaGeria.jpg|La Geria Vinogradi
 Datoteka:2008-12-16-00 Lanzarote Papagayo.jpg|Playa de Papagayo


## Vanjske veze

* Cabildo de Lanzarote - Webstranica otoka
Lančani ubica

**Lančani ubica** ili **lančani ubojica** (; ) je naziv koji se koristi za pojedinca koji izvrši dva ili više ubistava u relativno kratkom vremenskom roku na različitim lokacijama. Lančani ubice se od serijskih ubica razlikuju po tome što nemaju "period hlađenja" između ubistava, odnosno što nastavljaju ubijati sve dok ih netko ne zaustavi; od masovnih ubica se razlikuju po tome što ubistva čine na više, a ne na jednoj ograničenoj lokaciji.

## Izvori

## Literatura

*
Barska nadbiskupija

**Barska nadbiskupija** je nadbiskupija Katoličke crkve.

Nadležni nadbiskup je monsinjor Rrok Gjonlleshaj, a sjedište nadbiskupije se nalazi u Baru.

## Historija

Nije poznato kada je u Duklji osnovana biskupija. Na Saboru u Halkedonu 451. nalazio se i dioklijski biskup Evandro, ali po svoj prilici frigijske Dioklije. Za pape Gregorija I (590—604) dukljanski se biskup nalazio pod skadarskim, a za cara Lava III (717—741) potpao je pod dračkog mitropolita. U 9. vijeku Duklja je dobila nadbiskupa.

U 11. vijeku osnovana je nadbiskupija u Baru (lat. *Antibarum*), a nadbiskup koji se nalazi na njenom čelu nosi titulu *archiepiscopus diocliensis atque antibarensis ecclesiae*. Njegova se mitropolitska vlast, prema buli pape Aleksandra II od 18. marta 1067. širila po Dukljanskoj, Kotorskoj, Palačkoj, Svačkoj, Skadarskoj, Drivaskoj, Pilotskoj, Srpskoj ili Raškoj, Bosanskoj i Travunskoj biskupiji.

Ne zna se pouzdano kada su dukljansko-barski nadbiskupi postali srpski primasi. Utvrđeno je da se od 16. vijeka nesmetano nazivaju (*Serbiae primas* ili *totius regni Serviae primas*). Na molbu dukljansko-barskog nadbiskupa Šimuna Milinovića, papa Lav XIII mu je 7. marta 1902. izričito odobrio da se tim nazivom i dalje služi.

Početkom 20. vijeka, Dukljansko-barska nadbiskupija brojala je oko 18.000 katoličkih duša, 18 župa, 16 sveštenika (7 svjetovnih i 9 franjevaca).

## Povezano

* Istorija Barske nadbiskupije
* Spisak nadbiskupa Bara
* "Šta znači titula “primas srpski” i ko ima jurisdikciju nad katolicima u Srbiji?"
Apostolski egzarhat za grkokatolike u Srbiji i Crnoj Gori

**Apostolski egzarhat za grkokatolike u Srbiji i Crnoj Gori** () je eparhija za grkokatolike u Srbiji i Crnoj Gori.

## Historija

Osnovana je 28. avgusta 2003. godine. Pre osnivanja egzarhata grkokatolici u Srbiji i Crnoj Gori bili su pod jurisdikcijom Križevačke eparhije. Biskup je Đura Džudžar (rusn. -{Dюra Džudžar}-), a parohijska crkva Sv. Nikole u Ruskom Krsturu postaje saborna crkva. Egzarhat obuhvata 16 aktivnih parohija sa skoro 23.000 vernika, po nacionalnosti uglavnom Rusini, Ukrajinci i nešto malo Rumuni.

## Vanjske veze

* Podaci na ''ceicem.org''
Masovno ubistvo

**Masovno ubistvo**, čin ubijanja velikog broja ljudi (četiri ili više), obično u isto vreme ili u relativno kratkom periodu. U vojnom kontekstu, često se koristi izraz *masovno uništenje*. Prema Ef-Bi-Aju, masovno ubistvo se definiše kao četiri ili više ubistava koja se dese tokom specifičnog događaja bez *„perioda hlađenja“* između ubistava. Masovno ubistvo se obično dogodi na jednoj lokaciji na kojoj jedna osoba ubije izvestan broj ljudi.

Masovno ubistvo mogu počiniti pojedinci ili organizacije.

## Masovno ubistvo od strane pojedinca

Masovne ubice mogu izvršiti zločin nad porodicom, kolegama sa posla, učenicima ili nasumičnim neznancima. Motivi za ubistvo variraju. Ponekad je to potreba za pažnjom ili slavom. Primeri ranih američkih masovnih ubica su: Džordž Hesel koji je ubio svoju ženu i petoro dece 5. decembra 1926. godine; ili Čarls Vitmen koji je ubio 14 i ranio 32 osobe na univerzitetskom kampusu.

Tipični primeri masovnih ubica:
* Godine 1988. Ričard Farli, koji je prethodno otpušten jer je proganjao koleginicu Lauru Blek, vratio se na svoje bivše radno mesto i pobio 7 kolega.
* Godine 1999. u srednjoj školi *„Kolumbajn“* u Koloradu, SAD, dvojica učenika, Erik Haris i Dilan Klebold, ubili su 12 učenika i 1 profesora. Ovaj incident je poznat kao Masakr u Kolumbajnu.
* Višestruko ubistvo u Jabukovcu desilo se 27. jula 2007. godine, u selu Jabukovac kod Negotina. Naoružan lovačkom puškom, 39-godišnji Nikola Radosavljević ubio je devet meštana, a troje teže ranio. Ovo je najpoznatiji masovni ubica-pojedinac u novijoj srpskoj istoriji.

Za razliku od serijskih ubica, seksualni motiv je retko prisutan kod masovnih ubica.

## Masovno ubistvo od strane države

Definiše se kao namerno i nasumično ubistvo velikog broja ljudi od strane državnih organa (na primer, pucanje na nenaoružane demonstrante, tepih bombardovanje gradova, ubacivanje bombi u zatvoreničke ćelije ili nasumična ekzekucija civila). Najveća masovna ubistva u istoriji su bili pokušaji da se istrebe čitave grupe ili zajednice ljudi, najčešće na osnovu njihove nacionalne ili religijske pripadnosti. Neki od tih masovnih ubistava su proglašeni za genocid, neki za zločin protiv čovečnosti.

## Masovno ubistvo od strane terorista

Poslednjih godina, teroristi vrše akte masovnog ubistva da zastraše društvo i da privuku pažnju na svoje ciljeve. Neki od primera većih terorističkih incidenata koji uključuju masovno ubistvo više od 100 osoba su:
* Napadi 11. septembra 2001. u Sjedinjenim Državama – 2.998 ubijenih
* Napadi u Madridu 11. marta 2004. u Španiji – 191 ubijenih
* Napadi u Mumbaju 26. novembra 2008. u Indiji – 185 ubijenih
Ne ubij

***Ne ubij*** (; ) je francusko-italijansko-jugoslavenski igrani film snimljen 1961. u režiji Claudea Autanta-Lare. Radnja se temelji na stvarnim događajima, i smještena je u Francusku neposredno nakon drugog svjetskog rata. Protagonist je mladi Francuz koji je zbog dosljednog tumačenja vlastitih kršćanskih uvjerenja o neubijanju odbio služiti vojni rok te je zbog toga uhapšen; suđenje čeka u zatvoru gdje ćeliju dijeli s mladim njemačkim sjemeništarcem koji je nekoliko godina ranije kao pripadnik Wehmrachta po naređenju strijeljao francuske partizane te mu se sudi kao ratnom zločincu.

Claude Autant-Lara je film pokušavao snimati gotovo 12 godina, ali je imao poteškoća u dobivanju financijskih sredstava i dozvola, jer se tema prigovora savjesti smatrala "nepriličnom" za francusku javnost, s obzirom na ratove Indokini i Alžiru. Stoga je kao alternativno rješenje odabrana tadašnja Jugoslavija, iako ni u njoj nije postojao institut prigovora savjesti. Iako je doživio veliki uspjeh kod kritike, a Suzanne Flon osvojila nagradu na Venecijanskom filmskom festivalu, njegovo prikazivanje je zabranila cenzura i u Francuskoj i u Italiji, gdje se službeno protumačen kao "podstrekavanje kriminala", s obzirom da je u obje zemlje izbjegavanje služenja vojnog roka bilo krivično djelo. U Francuskoj je prikazan tek nakon završetka alžirskog ljeta u ljeto 1963. U Italiji je, pak, Giorgio La Pira, gradonačelnik Firence poznat po svom gorljivom pacifizmu javno prkosio državnoj zabrani i organizirao prvo javno prikazivanje 1961. godine.

## Vanjske veze
*
ALF (TV serija)

**ALF** je američki televizijski science fiction sitcom koji se originalno emitirao od 1986. do 1990. na programu TV-mreže NBC. Njegov protagonist je bio Gordon Shumway ili Alf (skraćenica od "Alien Life Form" ili "vanzemaljski oblik života"), vanzemaljac sa planeta Melmac, koji se sa svojim brodom srušio na imanje prosječne američke porodice Tanner, koja ga je usvojila.

Gordon je visok oko 95 centimetara, a glavno jelo su mu mačke. Ima neizmjeran smisao za humor i voli puno jesti. Serija je bila jako popularana svugdje u svijetu, a ALF je označen kao najpoznatiji izvanzemaljac u serijama. Nekoliko puta je lik bio gost u Tonight Show. I danas serija proživljava reprize u mnogim državama.

## Produkcija
Glavni producenti Paul Fusco i Tom Patchett nisu htjeli otkrivati nikome kako Alf funkcionira. To je bilo zato, jer je cijeli lik bio pokretan od strane lutkara. Sam set je bio stvoren na visokoj platformi sa mnogo vrata u podu, tako da bi lutkari mogli pokretati Alfa. Ono što je najviše frustriralo sve je, da su neke scene morale biti snimane u roku od nekoliko zato jer producenti nisu htjeli da se vide lutkari koji pokreću Alfa. Nekoliko puta, primjerice na glavnoj sceni predstavljanja glumaca je u kostim Alfa bio obučen patuljak Michu Mezsapos.

## Zanimljivosti
Alfov glas davao je producent Paul Fusco. Njega se može vidjeti u epizodi u 4 sezoni, kada vodi emisiju Crime Stoppers.

## Reference
Zoltan Varga (fudbaler)

**Zoltan Varga** (; 1. januar 1945, Mađarska – 9. april 2010), bivši mađarski fudbaler.

Jedan od najkontaverznijih mađarskih fudbalera dvadesetog veka, disident koji je prilikom povratka u Mađarsku teško govorio mađarski jezik, izuzetan fudbalski tehničar, osvajač zlatne olimijske medalje i jedan od legendarnih igrača FK Ferencvaroša, popularnog *Fradija*.
 

Za reprezentaciju Mađarske je odigrao dvanaest utakmica i postigao dva gola.

## Priznanja

 

Sa Ferencvarošem je osvojio četiri šampionske titule Mađarske
* 1963. 
* 1964. 
* 1967. 
* 1968. 

Sa Mađarskim nacionalnim timom je osvojio treće mesto na Evropsko prvenstvo 1964., Mađarska reprezentacija je igrala u sastavu: Sentmihalji, Novak, Meselj, Ihas, Šoljmoši, Šipoš, Farkaš, Varga, Albert, Bene i Fenjveši.
* 1964. 

Sa Ferencvarošem je bio pobednik Kupa sajamskih gradova
* 1965. 

## Igračka karijera
* FK Ferencvaroš  (1959–1968)
* Herta Berlin  (1970 – 1972)
* FK Aberdin  (1972 – 1973)
* FK Ajaks  (1973 – 1974)
* Borusija Dortmund  (1974 – 1977)
* FK Gent,  (1977)

## Trenerska karijera
* 1977 – 1983, Borusija Dortmund  (igrač-trener)
* 1983, MTV Inglštadt 
* 1991 – 1993, MSV Minhen 
* 1996 – 1997, FK Ferencvaroš 
* 1997, FK Honved 
* 1998 – 1999, Dunaferr (NB II) 
* 2000, FC Diošđer 
* 2001 – 2002, Đer 
* 2003- Tehnički savetnik (Đeri ETO) 

## Reference

## Vanjske veze
* Zvanična internet strana Zoltana Varge
* Zvanična internet strana FK ferencvaroša
* Članak o Zoltanu Vargi
Betty Hutton

**Betty Hutton** (26. februar 1921 - 11. mart 2007) bila je američka glumica, pjevačica i komičarka. Slavu je 1944. stekla nastupom u ratnoj komediji *[[The Miracle of Morgan's Creek]]*. Nakon što je krajem 1960-ih imala problema s ovisnošću o lijekovima i alkoholu, financijama preobratila se na rimokatoličanstvo i nekoliko godina radila kao čistačica u župnom dvoru. Nakon toga je povremeno nastupala na televiziji.

## Izvori

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* BettyHuttonEstate The Betty Hutton Estate
* satinsandspurs.com  The Betty Hutton Website
* Betty Hutton at who2.com
* Time Magazine article, April 24, 1950 
* Denny Jackson's Betty Hutton Page (fan site)
* Betty Hutton at BroadwayWorld.com
* Betty Hutton at Virtual History
Machiko Kyō

(25. mart 1924 -) je japanska glumica najpoznatija po nastupima u filmoviama 1950-ih. Filmsku karijeru je započela 1949. a prije toga je studirala balet. Njene najpoznatije uloge su u Kurosawinom filmu *[[Rashōmon (film)|Rashōmon]]* i Mizoguchijevom filmu *[[Ugetsu]]*.

## Vanjske veze

* 
* Photo gallery: Machiko Kyo in Japanese Film-fan Magazines of the 1950s
Iron Man (film)

**'Iron Man**' (u Srbiji distribuiran pod naslovom ***Gvozdeni čovek***) je američki science fiction film snimljen 2008. u režiji Jona Favreaua i temeljen na seriji stripova o istoimenom superheroju (čiji lik tumači Robert Downey Jr.. Film je doživio veliki uspjeh, te je 2010. snimljen nastavak, a 2012. se lik Iron Mana pojavio i u crossover filmu ''Osvetnici''.

## Radnja

Toni Stark odlazi u Avganistan da bi pokazao novo oružje, ali ga teroristi zarobljavaju. Želja terorista je da im izgradi raketu Džeriko, koja ima izuzetnu razornu moć. Ali Stark sa dr. Džinsenom, koji je takođe zatočenik, umesto rakete izrađuju specijalni oklop, koja dobija energiju iz malog reaktora, koja je ugrađena Tonijev grudni koš. Dvojica planiraju beg iz zatočeništva. Prilikom ostvarivanja plana dr. Džinsen umire, ali i teroristi imaju teške gubitke. Starka pronalazi armija u pustinji. Vrativši se u SAD, izjavljuje, da „Stark industrija“ povlači proizvodnju oružja. Njegov poslovni partner Obadaja Stejn i Upravni odbor kompanije odlučuje o nastavku proizvodnje oružja.

Stark u međuvremenu radi na razvoju svog specijalnog oklopa, a njegov reaktor postaje moćniji. Otkriva da je Stejn taj koji je nagovorio Upravni odbor da nastavi sa proizvodnjom oružja i zbog toga odlučuje da odleti u Avganistan i odbrani selo Gulmiru od terorista. Uspeva da uništi svoja oružja, kao i "Džeriko" raketu. Prilikom svoje akcije, opažaju ga armije SAD, gde je u službi i njegov prijatelj Džejms "Roudi" Rodus. Posle borbe sa dva F-22 Reptor aviona, priznaje Roudiju da je on taj koji leti u zabranjenoj zoni. Pri Stejnovoj poseti terorističkoj organizaciji "Ten rings", Raza, njihov vođa, predaje mu Tonijeve dizajne, dok ga ovaj ubija. Stark je odlučan da popravi sve to što je njegova kompanija upropastila trgovinom, pa šalje Peper Pots da otkrije kome su prodavali oružja.

Tom prilikom vidi snimak koji dokazuje da je Stejn organizovao kindapovanje Starka u Avganistanu kao i da sarađuje sa teroristima. Stejn saznaje da je Peper uspela uzeti podatke sa kompjutera. Peper sreće agente tajne organizacije „Šild“ i oni kreću da uhapse Stejna. Obadaja, koji ima prototip oklopa sličan Tonijevom, krade mu reaktor iz grudi, ostavivši ga da umre. Roudi pronalazi onesvešćenog Starka koji pokušava da iskoristi svoj stari reaktor.

Stejn i Stark se bore na ulicama Los Anđelesa. Stark pobeđuje svog protivnika, i posle pobede priznaje da je on Ajron men.

## Uloge
* Robert Dauni mlađi: Toni Stark/Ajron Men
* Terens Hauard: pukovnik Džejms „Roudi“ Rouds
* Džef Bridžiz: Obadaja Stejn/Ajron Monger
* Gvinet Paltrou: Virdžinija „Peper“ Pots
* Lesli Bib: Kristin Everhart
* Faran Tahir: Raza
* Šon Taub : Jinsen
* Samjuel L. Džekson: Nik Fjuri (pojavljivanje)

## Izvori

## Vanjske veze
*
*
*
*
*
*''Iron Man'' at Marvel.com
*''Iron Man''  at That's (Marvel) Entertainment
Vantage Point

**Vantage point** se može odnositi na:

* ''Vantage Point'' (film), američki filmski triler iz 2008.
* ''Vantage Point'' (album), album rock-benda dEUS iz 2008.
* *[[The Vantage Point]]*, časopis
* *The Vantage Point: Perspectives of the Presidency, 1963-1969*, memoari američkog predsjednika Lyndona B. Johnsona
* VantagePoint Venture Partners, privatna investicijska firma
* VantagePoint Operations, bivši naziv za HP OpenView Operations
Vantage Point (film)

***Vantage Point*** je američki igrani film snimljen 2008. u režiji Petea Travisa. Po žanru je politički triler, a radnja se bavi spektakularnim bombaškim napadom čija je meta predsjednik SAD. Karakteristika filma je da jedan te isti događaj prikazuje nekoliko puta - iz perspektive različitih likova, omogućujući gledatelju da tek posredno shvati njegovu "pravu" prirodu.

U Hrvatskoj je prikazan pod naslovom ***Točka prednosti***, a u Srbiji pod naslovom ***Trenutak prednosti***.

## Izvori

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* 
*
Allison Mack

**Allison Mack** (Alison Mak) (rođena 29. jula 1982. godine) je njemačko-američka filmska i televizijska glumica. Rođena je u Preezu, u Njemačkoj, ali se preselila u SAD, kada je imala dvije godine. Kada je imala sedam godina, počela je pohađati *[[The Young Actors Space]]* školu u Los Angelesu. Igrala je ulogu Chloe Sullivan u WB-ovoj seriji *[[Smallville (serija)|Smallville]]*. Ona i zvijezda serije, Kristin Kreuk, su postale veoma bliske prijateljice.

Allison je počela glumiti u četvrtoj godini, i to za "Njemačku Čokoladu". Čak je i neko vrijeme bila model, jer je njena majka mislila da "izgleda slatko u odjeći". Njena prva glavna TV uloga je bila u jednoj od epizoda serije WB-a *[[7th Heaven (serija)|7th Heaven]]*, gdje je privukla dosta pažnje, igrajući ulogu djevojke, koja je izvršila samoubistvo.

2000. godine, dobila je uloge u dvije kratke serije: *[[The Nightmare Room (serija)|The Nightmare Room]]* i *[[The Opposite Sex (serija)|The Opposite Sex]]*. Što se tiče filmova, u kojima je Allison glumila, ističe se Eric Stoltzov režiserski debi, *[[My Horrible Year! (film)|My Horrible Year!]]*, gdje ona glumi djevojku, kojoj ništa ne ide od ruke, kako je napunila šesnaest godina.

## Povezano
* Smallville

## Vanjske veze

* Službena web-stranica Allison Mack 
* Fan web-stranica Allison Mack 
* Allison Mack Online 
* Allison Mack Fansite
Dejan Đurović

**Dejan Đurović** (7. novembar 1938, Beograd – Beograd, 2. januar 2026) je srpski glumac i voditelj, njegov glas postao je izuzetno popularan posle sinhronizacije čuvene naučno obrazovne serije „Opstanak“. Bio je član glumačke ekipe serije „Neven“, gde su ga gledaoci zapazili u ulozi Čika Petronija i voditelja daštanja.
Od osamdesetih godina poznat je i po odličnom vođenju emisija posvećenih popularizaciji klasične muzike Televizije Beograd. Već više od 30 godina vodi kultnu emisju „Dragstor ozbiljne muzike“ na radiju Beograd 202.

Na početku karijere igrao u omnibus filmu Vladimira Pogačića „Subotom uveče“.
Sredinom šesdesetih igrao i u kultnoj seriji iz vojničkog života „Kad sam bio vojnik“.

Filmovi i televizijske serije u kojima je glumio:
* Drugarica ministarka (1989.)
* Anđeo čuvar (1989.)
* Mahovina na asfaltu (1983.)
* Uspon i pad Žike Proje (1976.)
* Pozorište u kući 2 (1974.)
* Čisto plavo nebo (1974.) 
* Neven (1973.)
* Na levo krug (1969.) 
* Dobro nam došli (1969.) 
* Krv (1969.) 
* Kad sam bio vojnik (1969.)
* Rastanak (1969.) 
* Harmonika (1968.) 
* Kad golubovi polete (1968.) 
* Vodnik, bombe i ... (1966.) 
* Dnevnik Ane Frank (1959.)
* Rafal u nebo (1958.) 
* Subotom uveče (1957.)

## Spoljšnje veze
*
Spring Byington

**Spring Byington** (17. oktobar 1886 - 7. septembar 1971) bila je američka glumica. Bila je već etablirana kazališna glumica, prije nego što je 1930-ih započela karijeru u Hollywoodu, uglavnom tumačeći karakterne uloge. Godine 1938. je bila nominirana za Oscara za ulogu Penny Sicamore u filmu *[[You Can't Take It With You (film)|You Can't Take It With You]]*.

## Izvori
;Notes

;Literatura

* Brooks, Tim and Earle Marsh. *The Complete Directory to Prime Time Network and Cable TV Shows, 1946–Present*. New York: Ballantine Books, Ninth edition 2007, First edition 1979. .
* Tucker, David C. *Verna Felton*. Duncan, Oklahoma: BearManor Media, 2010. .
* Tucker, David C. *The Women Who Made Television Funny: Ten Stars of 1950s Sitcoms*. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, 2007. .

## Vanjske veze

* 
* 
* 
* 
* 
* The Women Who Made Television Funny: Ten Stars of 1950s Sitcoms
Michael Rosenbaum

**Michael Rosenbaum** je američki glumac rođen 11. jula 1972. godine u Oceanside-u, New York. Njegova najpoznatija uloga je uloga Lexa Luthora u televizijskoj seriji *[[Smallville (TV serija)|Smallville]]*. Također je posudio glas liku Wally West, koji je ustvari The Flash, u animiranoj seriji Justice League.

rođen je u Oceanside-u, u New York-u, a odrastao je u Newburgh-u, u Indijani.

## Filmografija

### Televizijske serije
* The Tom Show (1997. godine)
* Zoe, Duncan, Jack & Jane (1999.-2000. godine) (kao Jack)
* Smallville (2001-) (kao Lex Luthor)

### Filmovi
* Midnight in the Garden of Good and Evil (1997. godine)
* The Day I Ran Into All My Ex-Boyfriends (1997. godine)
* Urban Legend(1998. godine)
* Eyeball Eddie (2000. godine)
* Rave Macbeth (2001. godine)
* Sweet November (2001. godine)
* Poolhall Junkies (2001. godine)
* Sorority Boys (2002. godine)
* G-S.P.O.T. (2002. godine)

### Animirani filmovi i serije

#### Televizija

* Batman Beyond (1999. godine) (razni likovi)
* Justice League (2001.-...) (kao The Flash)
* The Zeta Project (2001. godine) (kao agent West)
* Static Shock (2000.-...) (gost pojavljivanje kao The Flash u epizodi 2003. godine)

#### Filmovi
* Batman Beyond: Return of the Joker
Mediala – kob dva merila

**Mediala – kob dva merila** je dokumentarni TV esej autora Slobodana Ž. Jovanovića u trajanju od 40 minuta, a u proizvodnji Radio-televizija Srbije 1993. godine.

Nastao je kao pokušaj autora da demistifikuje nabeđenost *„[[Mediala|Mediale]]“*, avangardnog pokreta *„dvanaestorice“* kojeg su činili: Leonid Šejka, Olja Ivanjicki, Milić Stanković, Kosta Bradić, Milovan Vidak, Siniša Vuković, Vladan Radovanović, Miro Glavurtić, Vladimir Veličković, Ljuba Popović, Miodrag Đurić Dado i Svetozar Samurović.

Kroz svedočenja akademika Miće Popovića, istoričara umetnosti dr Nikole Kusovca, i akademskih slikara Olje Ivanjicki i Koste Bradića, uz mnoštvo dokumentarnog materijala razotkrivamo ideju umetnika koji su osnovali *„Medialu“* propuštajući je kroz prizmu vremena u kojem je stvorena.

U emisije je prikazana i slika koju su slikali svih *„dvanaestorica“* zajedno i koja predstavlja vizuelni identitet ideje *„Mediale“*, a koju je svih ovih godina čuvala Olja Ivanjicki.

## Autorska ekipa
* Reditelj Slobodan Ž. Jovanović
* Adaptacija teksta Slobodan Ž. Jovanović
* Scenario Slobodan Ž. Jovanović
* Kompozitor Petar Antonović
* Scenograf Dora Dušanović
* Koreografija Nela Antonović
* Kamermani Veselko Krčmar, Predrag Todorović i Miloš Ristić
* Montažer Nebojša Stanković

## Učestvuju
* Olja Ivanjicki, akademski slikar
* Akademik Mića Popović
* Dr Nikola Kusovac, istoričar umetnosti
* Kosta Bradić, akademski slikar
* Stihove kazuju Aleksandra Nikolić i Ivan Jagodić
* Tekst čitala Slavica Obradović
* Balerine Ana Stefanović i Milena Zdravković

## Vanjske veze
*
Brooke Shields

**Brooke Christa Shields** (31. maj 1965 -) je američka glumica i bivša manekenka. Postala je poznata kada je sa 12 godina glumila dijete-prostitutku u kontroverznom filmu *[[Pretty Baby (1978 film)|Slatka mala]]*. Nakon toga je slijedio nastup u popularnom filmu *[[The Blue Lagoon (1980 film)|Plava laguna]]*. Glumačku karijeru je privremeno prekinula radi studija francuske književnosti na Princetonu. 1990-ih je postala poznata po nastupima u TV-serijama kao što su *[[Suddenly Susan]]*, *[[That '70s Show]]* i *[[Lipstick Jungle (TV series)|Lipstick Jungle]]*.

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* WebMD article on Shields and Postpartum Depression
* "Regarding Ardy": an online short film with Brooke Shields 
* "The Runaway Bunny" violin concerto, by Glen Roven and narrated by Brooke Shields 
* Brooke Shields 2007 Interview  on *[[Sidewalks Entertainment]]*
* Brooke Shields 2007 short film  on *[[Funny Or Die]]*