open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zoskal

**Zoskal** () je bio kralj koji je vladao Rogom Afrike na prijelazu iz 1. u 2. vijek. Prema nekim teorijama je njegovo kraljevstvo uključivalo i Aksum. Spomenut je u znamenitom *[[Peripl Eritrejskog mora|Periplu Eritrejskog mora]]* kao vladar luke Adulis, koji je dobro vladao grčkim jezikom i pismom.

## Napomene
Negele Arsi

**Negele Arsi** (ili **Arsi Negele**) je grad na jugoistoku Etiopije, u Regiji Oromija u Zoni Misrak Šoa. Negele Arsi je udaljen oko 220&nbsp;km južno od glavnog grada Adis Abebe, te oko 173&nbsp;km južno od regionalnog središta Adame, te svega 21.5&nbsp;km od grada Šašamane. Negele Arsi leži na nadmorskoj visini od 2,043 metara, pored jezera Šala, upravno je središte worede Arsi Negele.

## Historija
Negele Arsi je dobio električnu energiju ranih 1950-ih, kao i telefonske i poštanske usluge od 1967  Njegov sajam koji se održava svakog ponedjeljka, privlači seljake i trgovce ne samo iz neposredne okolice grada već i iz susjedne worede Šašamane.

Sin etiopskog cara Heile Selasija knežević Sahle Selasije bio je velik zemljoposjednik oko Negele Arsija. Sve do ranih 1970-ih, polovica worede Arsi Negele bila je u vlasništvu njegovih potomaka.

## Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005. grad Negele Arsi imao je 42,054 stanovnika, od toga 21,120 muškaraca i 20,934 žena.

## Reference
Andrew Breitbart

**Andrew J. Breitbart** (fonetski: Brajtbart; 1. februar 1969 - 1. mart 2012) je bio američki webmaster, kolumnist, bloger i konzervativni aktivist. Nakon što je sa Mattom Drudgeom surađivao na novinskom portalu The Drudge Report, a potom sa Ariannom Huffington na stvaranju Huffington Posta, pokrenuo je vlastiti portal za agregaciju on-line vijesti poznat kao breitbart.com, a potom i četiri kolaborativna bloga - Big Hollywood (posvećen američkoj filmskoj industriji), Big Government (posvećen američkoj unutrašnjoj politici), Big Journalism (posvećen američkim medijima) i Big Peace (posvećen vanjskoj politici) - u kojima sudjeluju desno orijentirani blogeri. Breitbart je poznat kao jedan od najvatrenijih pristaša i aktivista Pokreta čajanki (*Tea Party*). Godine 2011. je na blogu BigJournalism objavio kompromitirajuće fotografije koje su dovele do ostavke demokratskog kongresnika Anthonyja Weinera.

Njegova iznenadna smrt od navodnog srčanog udara 1.3.2012. na dan za koji je najavio objavu podataka koji će politički "pokopati" američkog predsednika Baracka Obamu je dovela do stvaranja teorije zavjere koja je dodatno pojačana kada je 20.4.2012. na smrt otrovan Michael Cormier koji je bio izvršio obdukciju Breitbarta 

## Reference

## Vanjske veze

**Breitbart's websiteovi:**
* Breitbart.com&nbsp;– news site
* Breitbart.tv &nbsp;– video news site
* Big Hollywood &nbsp;– group blog about Hollywood, movies and TV
* Big Government &nbsp;– group blog about politics and government
* Big Journalism &nbsp;– group blog about journalism

**Ostali linkovi:**
* Interview  by Peter Robinson on Uncommon Knowledge
* 
* 
*
Mike Huckabee

**Michael Dale** **Huckabee** (24. august 1955 -) je američki republikanski političar i baptistički svećenik koji je od 1996. do 2007. služio kao guverner Arkansasa. Za vrijeme mandata je pažnju javnosti privukao dijetom kojom mu je dramatično pala tjelesna masa, kao i svirkom u rock bendu *[[Capitol Offense]]*. Pripada desnom krilu Republikanske stranke te u društvenim pitanjima promovira konzervativne ideje, uključujući i kreacionizam. Na izborima 2008. godine se natjecao za predsjednika SAD i pobijedio nad predizborima u državi Iowa, ali je ubrzo nakon toga odustao. Nakon toga je radio kao TV-voditelj i politički komentator za Fox News.

## Reference

## Vanjske veze

;Službeni siteovi
* Mike Huckabee *official campaign website*
* Huckabee *official [[Fox News]] talkshow website*
;2012 Blog
* http://www.MikeHuckabeePresident2012.blogspot.com "First Unofficial Huckabee 2012 blog"

;Ostalo
* Follow the Money– Mike Huckabee  campaign contributions for the 2002 Governor race
* New York Times– Mike Huckabee News news stories and commentary
* On the Issues– Mike Huckabee  issue positions and quotes
* Genealogy of Mike Huckabee
* Encyclopedia of Arkansas History & Culture - Mike Huckabee
* Huckabee & Evangelicals  - Leading scholars on Huckabee, evangelicals, and the primaries
* Huckabee: Another overachiever from Hope - brief AP biography of Mike Huckabee.
* 
*
Bob McDonnell

**Robert Francis "Bob" McDonnell** (15. jun 1954 -) je američki republikanski političar, pravnik i bivši vojni oficir koji je od 2009. do 2014. služio kao 71. guverner Virginije. Prije toga je od 2003. do 2005. služio kao član Virdžinijskog doma delegata, a godine 2005. je izabran za vrhovno advokata države. Za guvernera je izabran u novembru 2009. uvjerljivo pobijedivši demokratskog državnog senatora Creigha Deedsa, a dužnost preuzeo u januaru 2010.

McDonnellov izbor je izazvao veliku pažnju, s obzirom da je predstavljao prvi veliki izborni uspjeh republikanaca u državi nakon mnogo godina, odnosno u SAD uopće nakon niza teških poraza na izborima 2006. i 2008. godine. Mandat su mu, međutim, obilježili korupcijski skandali, pa je nakon njegovog završetka u ljeto 2014. godine na federalnom sudu proglašen krivim za zloupotrebu položaja.

## Napomene

## Literatura
* 

## Vanjske veze

* Governor Bob McDonnell *official state site*
* Bob McDonnell for Governor  *official campaign site*
* 
* Interview with Governor-Elect Bob McDonnell, Cal Thomas, *Townhall.com*
* New Face for the GOP, Cal Thomas, *Townhall.com*
Oneidska zajednica

**Oneidska zajednica** (), također poznati i pod nazivom **Perfekcionisti** () je naziv za kršćansku milenijalističku zajednicu koja je sredinom 19. vijeka djelovala u SAD, odnosno pod vodstvom Johna Humpreya Noyesa osnovala i vodila socijal-utopističku komunu čiji su članovi prakticirali poligamiju i koncept zajedničkog vlasništva. Temelj doktrine je bilo vjerovanje da se Isus Krist vratio na Zemlju godine 70. i tako omogućio da se i na Zemlji, a ne samo na Nebu ostvari Kraljevstvo Božje u kome neće biti grijeha. Komuna je osnovana godine 1848. ali se godine 1881. pod pritiskom vlasti raspustila, odnosno preustrojila u poduzeće za izradu pokućstva Oneida Silverware koje djeluje dan-danas.

Oneidska zajednica je pažnju javnosti privukla i zbog toga što je neko vrijeme njen član bio Charles Giteau, advokat poznat po tome što je 1881. ubio predsjednika Chestera A. Arthura.

## Vanjske veze

* Oneida Community Mansion House -- a museum of the Oneida Community
* Oneida Community Collection at Syracuse University
* The Oneida Community, New York History Net
* ''1905 Magazine Article'' (with photos)
Gaj Julije Kvadrat Bas

**Gaj Julije Kvadrat Bas** (*Gaius Julius Quadratus Bassus*, 70 - 117) bio je rimski plemić, političar i velikodostojnik iz doba Carstva. Bio je galaćanskog porijekla, odnosno sin bivšeg konzula Gaja Julija Basa. Bio je oženjen za kilikijsku princezu Juliju, s kojom je imao kćer Juliju Kvadratilu.

Sam je služio kao legat u Judeji od 102. do 105. te kao konzul godine 105. Od godine 106. je služio kao prokonzul Azije.

## Povezano
* Preci iz antike
* Rimska uprava nad Judejom (6-135)
Mike Pence

**Michael Richard "Mike" Pence** (7. jun 1959 - ) je američki republikanski političar koji je od 2017. do 2021. vršio dužnost potpredsjednika SAD. 

Prije toga je služio kao guverner države Indiana, a prije toga zastupao državu Indiana (2., a potom 6. okrug) u Predstavničkom domu Kongresa, a od 2008. i kao predsjednik Republikanske konferencije, odnosno trećerangirani republikanac u tom tijelu. Pence sebe opisuje kao "kršćanina, konzervativca i republikanca" te pripada desnom, konzervativnom krilu stranke. Prije bavljenja politikom je radio kao voditelj radijskog talk-showa, te je blizak sa svojim nekadašnjim, a sada uticajnim kolegama kao što su Rush Limbaugh i Glenn Beck.

## Vanjske veze

* U.S. Congressman Mike Pence  *official U.S. House site*
* Mike Pence for Congress  *official campaign site*
* 
* Profile at SourceWatch
Eric Cantor

**Eric Ivan Cantor** (fonetski: Erik Ajvan Kantor; 6. jun 1963 - ) je američki republikanski političar koji od 2001. zastupa 7. izborni okrug Virginije u Predstavničkom domu Kongresa, a od 2009. služi i kao glavni republikanski bič. Trenutno predstavlja jedinog Jevreja među republikanskim kongresnicima i jednog od najvatrenijih pristaša Izraela među američkim političarima, odnosno kritičara Obamine politike prema Bliskom Istoku. U većini društvenih pitanja je konzervativne orijentacije, ali je također poznat po stavu da republikanci na njima ne trebaju inzistirati, odnosno više se usmjeriti na ekonomska pitanja gdje se "s njima slaže 60 % građana".

## Izvori

## Vanjske veze

* Eric Cantor  *official U.S. House site*
* House Republican Whip *official U.S. House Leadership site*
* Eric Cantor United States Congressman  *official campaign site*

**Media appearances**
* Interview on BlogTalkRadio, August 2, 2008
Vukro

**Vukro** (prije znan kao **Dongolo**) je grad na sjeveru Etiopije, u Regiji Tigraj u Zoni Misrakavi. Vukro je udaljen oko 780&nbsp;km sjeverno od glavnog grada Adis Abebe, te oko 50&nbsp;km sjeverno od regionalnog središta Mek'elea. Vukro leži na nadmorskoj visini od 1972 metara, na magistralnoj cesti Asmara - Adis Abeba, najveći je grad u woredi Vukro.

## Karakteristike

I Vukro je poput Lalibele poznat po svojim crkvama isklesanim iz jednog kamenog bloka, mada ih nema toliko puno i nisu toliko znane. Zbog tog je i promjenio ime početkom 20. vijeka iz *Dongola* u Vukro što na tigrinji znači *rezbariti u živoj stijeni*.

Najznačajniji industrijski pogon u gradu je štavionica kože *Sheba Tannery Plc* otvorena 2004, koja dnevno obradi do 6.000 koža na dan.

Kuvajtski premijer šeik *Nasser Mohammed Al-Ahmed Al-Sabah* najavio je u julu 2009, tijekom svog trodnevnog posjeta Etiopiji, kako će njegova zemlja dati 63 milijuna dolara kredita Etiopiji, dio od tog iznosa išao bi i za izgradnju bolje ceste između Vukra i Zalambesija na etiopsko-eritrejskoj granici.

## Historija

*Francisco Álvares* bio je prvi poznati europljanin koji je ostavio svoje zapise o svom posjetu Vukru, kada je kao izaslanik portugalskog kralja posjetio Etiopiju 1521 On je vrlo detaljno opisao i crkvu isklesanu iz jednog kamenog bloka - *Marjam Vukro*. Nakon toga kroz Vukro je prošao i britanski ekspedicioni korpus 1868 pod zapovjedništvom general pukovnika Sir Roberta Napiera na svom putu za utvrdu cara Tevodrosa II u Magdali. I oni su posjetili jednu od obližnjih crkvi isklesanih u kamenu (vjerojatno je da je to bila crkva *Vukro Kirkos*), čak su bili uvjerenja da su prvi Europljani koji su posjetili te neobične etiopske građevine Pored Vukra postoji još jedna značajna građevina u tom stilu, to je crkva *Giorgis Bete*.

Za vrijeme talijanske okupacije Vukra (1936-1941), jedan talijanski kolonist Francesco Baldassare pokrenuo je mlin u Vukru, no napustio ga je nakon talijanskog povlačenja 1941  Dawit W. Girgis u svojim memoarima piše da je 1964 godine, u okolici Vukra uz dozvolu cara Haile Selasija, djelovala tajna izraelska baza za obuku sudanskih gerilaca (pobunjenici iz Anjanja grupe).

Tijekom etiopskog građanskog rata, Vukro je bio česta meta zračnih napada vojnog režima Derg 1988, u tim napadima poginulo je 175 stanovnika grada.
## Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005 grad Vukro imao je 28,583 stanovnika, od toga 13,947 muškaraca i 14,636 žena. 
## Reference
Kombolča

**Kombolča** (engleski: **Kombolcha**) je grad i woreda u središnjoj Etiopiji, na magistralnoj cesti Adis Abeba - Asmara u zoni Debub Volo u Regiji Amhara.

## Geografija
Grad leži na Etiopskoj visoravni na nadmorskoj visini od 1842 do 1915 m. Od Adis Abebe udaljen je oko 220&nbsp;km. u pravcu sjeveroistoka. Kombolča dijeli s obližnjim gradom Dese (13&nbsp;km) *[[Aerodrom]] Kombolča* (ICAO kod HADC, IATA DSE).
Kombolča je industrijski grad, u gradu djeluje Čeličana Kombolča i Tvornica tekstila (KTF) od 9. marta 2009 koja svoje proizvode izvozi u Italiju, Švedsku, Belgiju i Kinu.

## Historija
Najnovija arheološka iskapanja pored grada otkrila su "ostatke kršćanskih naselja sa kraja 1. milenija".

Kad je njemački kršćanski misionar Johann Ludwig Krapf pao u zarobljeništvo oromskog plemena Volo 1843, on je vidio i tadašnju Kombolču, koju je opisao kao selo pored rijeke Borkane.

Kombolča je oživila i dobila na značaju za vrijeme talijanske okupacije, kao sjedište garnizona, dobila je poštu, telefon, zdravstvenu kliniku, spaccio ("trafiku"), kasarnu od baraka i sve ono što treba vojci.

Kombolča je bila sjedište humanitarnih organizacija Ujedinjenih naroda i drugih organizacija za velike gladi 1984 u Etiopiji.

## Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije 
Etiopije za 2005., Kombolča je imala ukupno 68,766 stanovnika, od kojih je 36,102 bilo 
muškaraca te 32,664 žena. Woreda Kombolča ima 8.66 km², te gustoću od 7,940.60 
stanovnika na 1 km².

Tri najveće etničke skupine u Kombolči su Amharci (91.34%), Tigre (5.85%) i Oromci (1.29%), sve ostale etničke skupine tvore ostatak od 0.52% stanovnika. Amharski jezik kao materinski govori 93.02%, Tigrinju kao materinji jezik govori 5.2%, Oromifu govori 1.11%, dok njih 0.67% govori neki drugi etiopski jezik. Najveći broj stanovnika Kombolče su vjernici islama njih 57.42%, vjernici Etiopske tevahedo Crkve su njih 41.71%.

## Reference
Ulof Rudbek

**Ulof Rudbek** (), (Vesteros, 13. septembar 1630. – Uppsala, 12. decembar 1702), je bio švedski naučnik i pisac, profesor medicine i tokom nekoliko mandata rektor na Univerzitetu Uppsala. Ne treba ga greškom poistovećivati sa njegovim sinom, Ulofom Rudbekom mlađim, poznatim botaničarem.

## Istorijska lingvistika
U periodu između 1679. i 1702. se posvetio pisanju istorijsko lingvističkih traktata koji su odštampani u četiri toma pod nazivom Atlantika () u kojima je pokušao da dokaže da je Švedska bila Atlantida, kolevka civilizacije, a švedski jezik prvobitni jezik koji je govorio Adam, iz kojeg su kasnije nastali Hibru i Latinski jezik.

## Kontroverze
Stavovi koje je u svojim traktatima izneo Ulof Rudbek su bili predmet osporavanja brojnih naučnika od kojih su neki pisali satire inspirisane Rudbekovim stavovima. Deni Didro je isticao Rudbekova dela kao primer za obmanjujuće povezivanje etimologije i mitske istorije.

## Nasleđe
Uprkos kontroverzama koje se odnose na Rudbeka i njegovo delo, on je ostao jedna od švedskih nacionalnih ikona. Po njemu i njegovom sinu je jedan rod biljaka (Rudbekija). Iznad njegovog groba u katedrali u Uppsali su često obavljane ceremonije krunisanja švedskih monarha.

Lingvističko delo Ulofa Rudbeka je nastavio njegov sin, Ulof Rudbek mlađi koji je bio uključen u pružanje naučnih obrazloženja zašto Švedska treba da bude priznata za jednu od Velikih sila u Evropi, u periodu kada je politika Švedske bila usmerena u pravcu zadobijanja statusa sile.

## Povezano
* Rudbekija
Sodo

**Sodo** ili **Volata Sodo** je grad u južnoj Etiopiji, u Regiji Južnih naroda, narodnosti i etničkih grupa u Zoni Volata. Sodo je udaljen oko 438&nbsp;km jugozapadno od glavnog grada Adis Abebe i oko 160&nbsp;km zapadno od regionalnog središta Avase. Sodo leži na nadmorskoj visini od 1,600 metara, važna je cestovna raskrsnica, preko njega ide cesta za Jezero Abaja i grad Arba Minč na jug, kao i za Mizan Teferi i zapadnu pokrajinu Gambelu. Sodo je uprovno središte worede Zuria.

Sodo ima aerodrom (ICAO kod HASD, IATA kod SXU), dvije banke, 
bolnicu. Talijanska tvrtka *Salini Costruttori S.p.A* izgradila je od 1994 -1999 160 km dugu makadamsku cestu između Soda i Čide (preko Vake) u pravcu grada Džime. U sklopu tog projekta Izgrađeno je 6 mostova, od toga jedan čelični preko rijeke Omo dužine 90 m.
Po planovima etiopske vlade ta cesta bi se trebala nastaviti prema gradu Mizan Teferi 
na jugozapadu Etiopije i tako smanjiti udaljenost od Avase do Mizan Teferija sa 
sadašnjih 622 na 400&nbsp;km.

Tri km od središta grada u pravcu sjevera uzdiže se Planina Damot visoka 2800 m.
## Historija

Ranih 1930-ih, Sodo je opisivan kao jedino mjesto u okrugu Velamo koje zaslužuje da 
se zove grad. Tad je imao tjedni subotnji sajam, telefon i poštanski ured. Za vrijeme 
talijanske okupacije (1937-1941) u Sodu su bile stacionirane 
dvije talijanske divizije; 25. divizija (general Liberati) i 101 divizija (general Bacarri). Nakon što su opkolili grad 22. maja 1941, britanskim jedinicama predalo se čak 4000 talijanskih vojnika i oficira.

Sodo je došao na naslovnice svjetskih novina 1984 godine, kad je u njemu osnovan 
izbjeglički logor za žrtve strašne gladi koja je tih godina harala Etiopijom.

Sodo je ponovno došao na naslovnice svjetskih novina novembra 1999 kad su 
zbog zatvaranja dvaju učitelja, koji su se pobunili zbog izmjene školskih programa, izbili 
veliki neredi u kojima je poginulo 10 ljudi, stotinjak njih ranjeno te pritvoreno oko 1000 
sudionika nemira.

## Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije 
Etiopije -(CSA) za 2005. grad Sodo imao je 65,737 stanovnika, od toga 34,069 
muškaraca i 31,668 žena.

## Reference

## Vanjske veze
* Fotografije Soda i Planine Damot na portalu TripAdvisor
Goba, Etiopija

**Goba** je grad u središnjoj Etiopiji, u Zoni Bale u Regiji Oromija.

## Geografija
Goba je udaljena oko 446&nbsp;km jugoistočno od Adis Abebe, grad leži na nadmorskoj visini od 2743 m. Upravno je središte *[[Woreda|worede]] Goba*.

Grad je poznat po svom sajmu srijedom, košaraštvu, medu i izradi pamučnih marama.
Pored grada na udaljenosti od 10&nbsp;km u pravcu jugozapada je poznati Nacionalni park Planine Bale. U okolici Gobe nalaze se ostatci stare kamene crkve.

Goba dijeli s obližnjim gradom Robe aerodrom (ICAO kod HAGB, IATA GOB) iz koje dnevo lete avioni Ethiopian Airlinesa za Adis Abebu.

## Historija
Goba je sve do 1995 i usvajanja novog ustava bila upravno središte bivše Pokrajine Bale. Ali u svemu ostalom to je bio zaostali mali grad, sjedište vojnog garnizona.
Telefonom je povezana s Adis Abebom tek 1936
Za vrijeme pobune lokalnog muslimanskog stanovništva tijekom 1960-ih, znane kao Buna Bale, pobunjenici su napali grad dva puta između novembra 1965 i marta 1966. Stanje se nije popravilo ni 1970-ih, tad je Bale imao jedinu srednju školu u pokrajini, koju je pohađalo 682 učenika, od kojih je samo 86 bilo muslimana (u pokrajini u kojoj je 90% islamske vjeroispovjesti). 

## Stanovništvo
Prema podacima Etiopske Centralne statističke agencije za 2005 godinu, grad Goba imao je 50.650 stanovnika od čega je bilo 24.256 muškaraca i 26.394 žena.

## Reference

## Povezano
* Nacionalni park Planine Bale
Gode

**Gode** (amharski: ጎዴ, somalski: *Godej*) je grad u istočnoj Etiopiji, u Regiji Somali u Zoni Gode. Gode je udaljen oko 890&nbsp;km istočno od glavnog grada Adis Abebe i oko 214&nbsp;km zapadno od somalske granice (prijelaz Ferfer). Gode je bio glavni grad Regije Somali od 1992 (u cilju smirenja snažnog somalskog separatističkog pokreta), sve do početka 1994, kad je upravno sjedište regije premješteno u Džidžigu, koja ima bolju infrastrukturu i prometnu povezanost.

Gode ima aerodrom (IATA kod GDE) s redovnim letovima koje održava etiopska avio kompanija. Most preko rijeke Šebele izgrađen je 1968 u predgrađu Godea.

## Historija
Prije početka Ogadenskog rata, Gode je bio garnizon u kome je boravila 5. brigada 4. divizije, raspoređena u pet vojnih kampova u okolici grada. Gode su zauzele jedinice Zapadnog somalskog oslobodilačkog fronta krajem srpnja 1977 i držale su ga u svojim rukama skoro do kraja Ogadenskog rata 1980 Tad su jedinice Prve etiopske revolucionarne armije pod zapovjedništvom brigadnog generala Demissa Bulta, u operaciji Laš oslobodile Gode (novembar 1980) Potom je Gode korišten kao uporište iz kojeg je etiopska vojska išla u operacije čišćenja terena od ostataka somalske vojske i gerilaca.

Gode je došao na naslovnice svjetskih novina, zbog pojave teške gladi; 1981 i ponovno 1991 godine. Tad je UN organizirao avio most za Gode, i organizirao veliki izbjeglički kamp za oko 80.000 ljudi.

Gradonačelnik Godea Muktar Aden Gedden ubijen je 26. jula 1994, u do danas nerazjašnjenom atentatu, za koji nijedan pojedinac ili grupa nije preuzela odgovornost.

## Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005 grad Gode imao je 68,342 stanovnika, od toga 39,479 muškaraca i 28,863 žena. Gode je najveći grad u woredi Gode.

Najveća etnička grupa u Godeu su Somalci koji čine 95.6% stanovnika, slijedeća veća etnička grupa su Amharci sa 2.7% , sve ostale grupe imaju 1.7%. 11,044 stanovnika ili 24.1% su školska djeca.

## Reference
Veldija

**Veldija** (ili *Voldija*) je grad na sjeveru Etiopije, u Regiji Amhara, upravno središte Zone Semien Volo i istoimene worede. Veldija je udaljena oko 480 km sjeverno od glavnog grada Adis Abebe, te oko 340&nbsp;km istočno od regionalnog središta Bahir Dara. Veldija leži na nadmorskoj visini od 2,112 metara, na magistralnoj cesti Asmara-Adis Abeba.

Veldija je poznata po svojoj crkvi *Veldija Gebrijel* izgrađenoj od lijepog travertina iz obližnjeg kamenoloma.

## Historija

Kad je njemački misionar *Johann Ludwig Krapf* prolazio kroz Veldiju u aprilu 1842 na svom putu u unutrašnjost Etiopije, ona je tad bila sjedište dejazmača Farisa Aligasa i njegova brata Birua.

Negdje od početka 1890, Veldija je postala upravno središte tadašnje *Pokrajine Jedžu*. U to doba bila je poznata po svom sajmu iz utorka, koji je bio posebno cijenjen zbog bogate ponude mula.

Za vrijeme vojnog režima Derg, Veldija je između 16. - 17. novembra 1988 bila meta avionskih napada, no na sreću oni su prošli bez ljudskih žrtava.

## Stanovništvo

Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005. Veldija je imala 42,710 stanovnika, od toga 11,689 muškaraca i 12,844 žena. Dvije najveće etničke grupe u gradu su; Amharci (93.92%) i Tigre (4.32%), sve ostale etničke grupe imaju 1.76% stanovnika. amharski kao materinji jezik govori oko 95.2% stanovnika, tigrinju 3.75%, a ostatak od 1.05% stanovnika govori neke druge jezike. Vjernici Etiopske pravoslavne tevahedo crkva su 79.75% stanovnika, a njih 19.44% su muslimani.
## Reference
Džima

**Džima** (engleski: *Jimma*) je grad na jugozapadu Etiopije u Zoni Džima u Regiji Oromija udaljen oko 305 km zapadno od Adis Abebe.

Nekoć je bio glavni grad Pokrajine Kaffe sve dok ta pokrajina nije rasformirana usvajanjem novog etiopskog ustava 1995. Grad leži na obalama rijeke Avetu na 1600 metara nadmorske visine.

## Historija
Današnje sjeverno predgrađe grada - *Jiren* nekoć je bilo sjedište Oromskog kraljevstva sve do pred kraj 19. vijeka. Grad se izvorno zvao *Hirmata*, važnost mu je porasla u 19. vijeku kad su kroz grad prolazile karavane na putu iz Šoe za Kraljevstvo Kaffa. Po zapisima Donalda Levina, ranih 1800-ih sajam u Džimi okupljao je na hiljade ljudi iz susjednih regija; Amhare, Godžama, Šoe i Oromije.

Današnju Džimu podigli su talijanski kolonisti 1930-ih uz obale rijeke Avetu. Oni su željeli Džimu učiniti važnim središtem islama, zbog tog su podupirali osnutak islamskih vjerskih škola - *Fikh*, na taj su način htjeli oslabiti utjecaj koji je na lokalno stanovništvo imala Etiopske pravoslavna tevahedo crkva.

Džima je bila poprište nasilnih sukoba koji su otpočeli u aprilu 1975 između radikalnih studenata (poznatih kao *zemača*) oni su stigli u grad da organiziraju lokalne seljake oko agrarne reforme. Lokalna policija stala je na stranu bivših zemljoposjednika, nato su seljaci i studenti zatvorili neke policajce i zemljoposjednike, što je dovelo do napetosti u gradu. Zbog tog je tadašnji vojni režim Derg otposlao posebne snage u Jimmu da zavedu red, nakon tog je 22 studenta ubijeno, dobar dio pohapšen, a njihovo sjedište zatvoreno.

Etiopska vlada objavila je 13. decembra 2006 da je osigurala kredit od 98 milijuna 
$ od Afričke razvojne banke za izgradnju 227&nbsp;km ceste između Džime i grada Mizan Teferi na jugozapadu. Tim kreditom pokrit će se 64% troškova.

## Gradske zanimljivosti
Džima još uvijek ima građevina iz nekadašnjeg Oromskog kraljevstva, između ostalog opstala je palača Abba Jifara. Grad ima gradski muzej, Univerzitet i Poljoprivredni istraživalački centar osnovan 1968, koji je nacionalni centar za istraživanje poboljšanja prinosa kave i začina.

Grad ima i *[[Aerodrom]] Džima* (ICAO kod HAJM, IATA kod JIM)

## Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije za 2005 Džima je imala 159,009 stanovnika, od toga je 80,897 bilo muškaraca i 78,112 žena.

Na predhodno provedenom popisu 1994 grad je imao 88,867 stanovnika, od toga je bilo 43,874 muškaraca i 44,993 žena.

## Reference

## Vanjske veze
* John Graham: Cities of Ethiopia -Jimma 
* Jimma University  
* Jimma Times
Središnja statistička agencija (Etiopija)

**Središnja statistička agencija** (engleski: *Central Statistical Agency*, akronim *CSA*; amharski: የማዕከላዊ ስታቲስቲክስ ኤጀንሲ) je etiopska vladina agencija, dio Etiopskog ministarstva financija i ekonomskog razvoja.

Agencija CSA ima 25 područnih ureda po cijeloj Etiopiji. Sjedište agencije je u glavnom gradu Adis Abebi, ostali uredi nalaze se u: Ambu, Arba Minču, Asebe Teferiju, Asaiti, Asosi, Avasi, Bahir Daru, Debre Berhanu, Deseu, Dire Davi, Gambeli, Gobi, Gondaru, Hararu, Hosaeni, Inda Selasiju, Džidžigi, Džimi, Mekeleu, Mizan Teferiju, Adami, Negele Boranu, Nekemteu i Sodou.

Zadatak agencije je izrada statističkih pregleda i provedba popisa stanovništva radi planiranja privrednog i društvenog razvoja, kao i obrazovanje kadrova za to područje.

Do 9. marta 1989 Središnja statistička agencija zvala se *Središnji statistički ured* (engleski: *Central Statistical Office*).
Agencija CSA je 21. novembra 2006, dobila priznanje kao najbolja vladina agencija u implementaciji informacijskih tehniologija i razvoju statističkih informacija u subsaharskoj Africi.

## Reference

## Vanjske veze
* Službene stranice Agencije CSA
Irgalem

**Irgalem** (zvan još i **Abosto** ili **Dalle**) je grad u južnojEtiopiji, u Regiji Južnih naroda, narodnosti i etničkih grupa u Zoni Sidama. Irgalem je udaljen oko 260&nbsp;km južno od glavnog grada Adis Abebe i oko 40&nbsp;km južno od regionalnog središta Avase. Irgalem leži na nadmorskoj visini od 1776 metara, upravno je središte worede Dale.

## Historija
Irgalem su zauzeli Talijani 1. decembra 1936 kao jedno od posljednjih uporišta Etiopske vojske pod zapovjedništvom rasa Desta Damtewa. Irgalem je bio glavni grad bivše Pokrajine Sidamo sve do 1975, kad je vojni režim Derg, premjestio upravu u obližnji grad Avasu.

Još 1957 Irgalem nije imao telefonske linije, već se komunikacija sa svijetom odvijala putem radio stanica, tek krajem 1960 Irgalem je spojen na telefonsku mrežu s Adis Abebom, tad je dobio i električnu struju.

## Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005 grad Irgalem imao je 43,815 stanovnika, od toga 21,840 muškaraca i 21,975 žena.

## Reference
Kebri Dahar

**Kebri Dahar** (somalski: Qabridahare) je grad na istoku Etiopije, u Regiji Somali u Zoni Korahe. Kebri Dahar je udaljen oko 10022&nbsp;km istočno od glavnog grada Adis Abebe, te oko 385&nbsp;km istočno od regionalnog središta Džidžige. Kebri Dahar leži na nadmorskoj visini od 493 metara, i najveći je grad u woredi Kebri Dahar.

Kebri Dahar ima aerodrom (ICAO kod HAKD, IATA kod ABK).

## Historija
Najraniji zapis o Kebri Daharu je iz 1931, tada je to bio *vojnički logor* u kojem je harala malarija, iako je naselje bilo udaljeno oko 500 metara iznad rijeke, ipak to nije bilo dovoljno da zaustavi brojne komarce .

Kebri Dahar je dobio bolnicu 1958, tada ga je posjetio i car Haile Selasije, 1966 izgrađena je cesta koja je povezala Kebri Dahar, sa novoosnovanim gradom Gode.

Za vrijeme Ogadenskog rata, Kebri Dahar neuspješno je branila je od somalske invazije 9 brigada etiopske vojske, koja se iz grada povukla u paničnom neredu. Etiopska 3 brigada ponovno je zauzela Kebri Dahar 8. marta 1978

## Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005 grad Kebri Dahar imao je 36,191 stanovnika, od toga 19,327 muškaraca i 16,864 žena. Dvije najveće etničke grupe u gradu su Somalci 89.02%, i Amharci sa 2.58%, sve ostale etničke grupe imaju 8.4% stanovnika.

## Reference
Dembidolo

**Dembidolo** ili **Dembi Dolo**, bivši **Sajo** je grad na zapadu Etiopije, u Regiji Oromija u Zoni Mirab Velega. Dembidolo je udaljen oko 614&nbsp;km zapadno od glavnog grada Adis Abebe, oko 700&nbsp;km zapadno od regionalnog središta Adame i oko 100&nbsp;km sjevernije od Gambele najvećeg grada u svojoj blizini. Dembidolo leži na nadmorskoj visini od 1,701 - 1827 metara, i najveći je grad u woredi Sajo.

Dembidolo ima aerodrom (ICAO kod HADD, IATA kod DEM).

Dembidolo je poznat u Etiopiji po svojim zlatarima, i tedžu (vrsti medovine). 
## Historija
Izvorno se grad zvao Sajo, i bio je sjedište polunezavisnog kraljevstva, koje se prostiralo u području oko grada nakon 1900te, od 1920 Sajo je bio sjedište guvernera za ovaj dio jugozapadne Etiopije, sve do talijanske okupacije Etiopije nakon Drugog talijansko-abesinskog rata. Za vrijeme tog razdoblja Dembidolo je postao *velik komercijalni centar za trgovinu [[kava|kavom]]*, ali i voskom i kožom, koje su se iz Dembidola izvozile preko Sudana u evropske zemlje. Tako se 1930-ih godišnje izvozilo po 500.000 kg kave u zrnu.

Posljednja vojna akcija Oromskog oslobodilačkog fronta (OLF) prije propasti vojnog režima Derg zbila se u Dembidolu 1991. godine, u njoj je ubijeno više od 700 vladinih vojnika. Nakon te akcije, OLF je preuzeo nadzor nad Dembidolom i njegovom okolicom. Međutim, kada je OLF nakon toga želio proširiti svoju vlast na cijelu Regiju Oromija sukobio se sa rivalskim pokretom Oromskom narodnom demokratskom organizacijom, koja je uspjela osigurati podršku vladajuće Tigrajske narodno oslobodilačke fronte. Zbog sukoba oko vladanja, OLF se povukao iz vlade 1992. godine, što se dugoročno pokazalo kao katastrofalno loša odluka za OLF, jer su izgubili vlast i u Dembidolu i morali pobjeći iz grada u egzil.

## Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005 grad Dembidolo imao je 35,065 stanovnika, od toga 18,129 muškaraca i 16,936 žena.

## Reference
Degehabur

**Degehabur** (somalski: *Dhagadžbur*) je grad u istočnoj Etiopiji, u Regiji Somali u Zoni Degehabur. Degehabur je udaljen oko 800 km istočno od glavnog grada Adis Abebe i oko 453 km zapadno od somalske granice (prijelaz Ferfer). Degehabur leži na obalama rijeke Jerer, na nadmorskoj visini od 1044 metara, upravno je središte worede Degehabur.

## Gradske znamenitosti
Najveće znamenitosti Degehabura su *crkva Svetog Đorđa*, i *bijela [[džamija]] iz Degehabura*, koja je jedna od najljepših i najvećih u cijelom "Ogadenu." Međunarodna udruga Liječnici bez granica otvorila je kliniku u Degehaburu.
Magistralna cesta za Džidžigu ukupne dužine od 165 kilometara, trebala je je biti dovršena do 31. oktobra 2007 

## Historija
Tokom 19. vijeka, Degehabur bio važna karavanska stanica za prelazak polupustinjskog Hauda na putu za somalske gradove Hargeisu i Berberu, ali kada je britanski istraživač major HGC Swayne prošao kroz njega 1893, Degehabur je bio napušten zbog "među-plemenskih ratova". Swayne je vidio jadno zapušteno naselje, i okolicu sa "puno kvadratnih kilometara napuštenih polja sorghuma*.
[[1920te|1920-ih]] počeo je oporavak Degehabura, koji se stao razvijati kao trgovište okolnog kraja. Tako da je već [[1931]] izgrađeno nekoliko cesta koje su prolazile kroz Degehabur. Bogatiji žitelji počeli su dizati kuće na kat. 

Zbog svog strateškog položaja, Degehabur je koristio kao svoje uporište [[dejazmač]] Nasibu Emmanual na početku [[Drugi italijansko-abesinski rat|Drugog talijansko-abesinskog rata]]. Unatoč tome što je izgradio niz vojnih utvrda južno od grada, [[Kraljevina Italija|talijanska]] vojska pod zapovjedništvom [[general]]a Rodolfa Grazianija pobijedila je etiopske branitelje u bitci za Ogaden, i zauzela Degehabur [[30. 4.|30. aprila]] [[1936|1936.]]  Britanske kolonijalne snage (nigerijska brigada) oslobodila je Degehabur u martu [[1941|1941.]] 

Degahabur je ponovno bio snažno uporište za vrijeme *Ogadenskog rata'', tu se branila 11. brigada etiopske vojske na početku Ogadenskog rata, sve dok se nije po naređenju povukla u Džidžigu na kraju jula 1977  Degahabur je od somalske vojske oslobodila 69. brigada etiopske vojske i 3 kubanska tenkovska brigada 6. marta 1978 Nakon oslobođenja etiopske vlasti su 1994 uhapsile degahaburskog imama Haji Abdinur šeika Mumina, zbog pružanja aktivne potpore ONLF (Ogadenskom nacionalnom oslobodilačkom frontu).

28. maja 2007, za vrijeme proslave pada vojnog režima Derg, Degehabur je uz regionalno središte Džidžigu bio poprište krvavog terorističkog napada na civile i vladine funkcionere. Tad je poginulo najmanje 16 ljudi, a 67 ozlijeđeno, jedan od ranjenika bio je i Abdulahi Hassan Mohammed, predsjednik Regije Somali, koji je govorio na svečanosti. Etiopska vlada za taj napad optužila je ONLF, koji je zanijekao odgovornost za napad. 

## Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005 grad Degehabur imao je 42,815 stanovnika, od toga 22,670 muškaraca i 20,145 žena.

Najveća etnička grupa u Degehaburu su Somalci koji čine 95.92% stanovnika, slijedeća veća etnička grupa su Amharci sa 2.53% , sve ostale grupe imaju 1.55%. 

## Reference
Salomonska dinastija

**Salomonska dinastija** je historijska dinastija Etiopije, koja tvrdi da svoje porijeklo vuče od starozavjetnih kralja Salomona i Kraljice od Sabe, i njihova sina Menelika I, koji je bio osnivač salomonske dinastije.

Salomonska dinastija se ponovno uspela na carsko prijestolje 1270 (etiopska 1262.) kada je Jekuno Amlak svrgnuo posljednjeg vladara dinastije Zagaj. Jekuno Amlak tvrdio je da izravno po muškoj liniji potječe od stare aksumitske kraljevske kuće, koju je dinastija Zagaj svrgnula s prijestolja. Odtada je salomonska dinastija utvrda Etiopske pravoslavne tevahedo Crkve, s kojom je bila i ostala u čvrstom savezu.

Menelik II, i njegova kći Zauditu, bili su posljednji etiopski vladari koji su mogli tvrditi da po neprekinutoj direktnoj muškoj liniji vuku podrijetlo od kralja Salomona i kraljice od Sabe (naime carevi Lij Ijasu i Haile Selasije su sliijednici po ženskoj liniji, Lij Ijasu preko majke Ševarega Menelik , a Haile Selasije peko svoje bake -Tenagnevork Sahle Selasije).

Slijednici potomaka Menelika po muškoj liniji, još uvijek postoje (preko potomaka Menelikova rođaka Taje Gulilata), ali su gurnuti u stranu zbog Menelikove osobne netrpeljivosti za ovu granu obitelji.

Salomonska dinastija je vladala Etiopijom uz nekoliko prekida sve do 1974, kada je posljednji car Haile Selasije svrgnut. Nakon revolucionarnih zbivanja 1974, članovi carske obitelji su zatvoreni, ili izgnani iz zemlje. Ženski dio obitelji su lideri Derga oslobodili 1989, a muški 1990. Nakon pada režima Derg režima u 1991 Mnogi članovi carske obitelji vratili su se iz izgnastva u Etiopiju, u posljednjih nekoliko godina.

## Carski grb
Carski grb je ustanovio tek Haile Selasije. Grb prikazuje carsko prijestolje, flankiran s dva anđela sa svake strane, jedan drži mač i vagu, a drugi carsko žezlo. Tron je ukrašen kršćanskim križem, davidovom zvijezdom i islamskim polumjesecom (simbolizirajući tako sve tri etiopske tradicije). Grb je obrubljen crvenim plaštem, na vrhu je carska kruna, a pred tronom je lav simbol Judizma.

## Reference
Menelik I

**Menelik I** (izvorno zvan **Ebna la-Hakim**, arapski: Ibn Al-Hakim, *Sin mudraca*), prvi judaistički car, za njega etiopska predaja kaže da je bio sin izraelskog kralja Salomona i etiopske kraljice Makede, - poznatije kao Kraljica od Sabe.

Vladao je Etiopijom oko 950. pne. Po predanju on je donio Kovčeg Saveza u Etiopiju, nakon što je u dobi od 22 godine otišao u Jeruzalem posjetiti svog oca.

Prema etiopskoj svetoj knjizi *[[Kebra Nagast]]*, kralj Salomon mu je kao pratnju dao po jednog sina od svakog svog velikaša i po jednog sina glavara svih hramova iz Izraela. Menelik je nehotice sa sobom ponio i Kovčeg Saveza, svetu relikviju kralja Salomona. Po povratku u domovinu, njegova mati kraljica Makeda, prepušta mu tron. Menelik je uzeo carski naslov nəgusä nägäst (Kralj kraljeva) Etiopije. Po etiopskoj legendi, on je bio osnivač Salomonske dinastije, koja je vladala Etiopijom uz kraće prekide blizu tri tisuće godina, sve do posljednjeg 225 nasljednika Haile Selasija koji je srušen s carskog trona 1974.

Međutim za ranog srednjeg vijeka vladari iz salamonske dinastije nisu došli na vlast sve do 1270, tad su se ponovno uspeli na vlast tvrdivši da potječu od kraljevske loze Aksum, svrgnuvši s trona Dinastiju Zagaj, za koju su rekli da nema pravo na carski tron jer ne potječu od *Kuće Izraelove* (kao Salomon i Menelik).

Tvrdnje o povezanosti kraljevske loze Aksuma sa Salomonskom dinastijom su vrlo nejasne i mutne. Jer tadašnji rijetki povijesni zapisi govore o kralju Aksumu *kao o sinu nepobjedivog [[bog]]a Mahrema* (on bi bio pandan grčkom Aresu).

Ovo potvrđuje najranije povijesne izvore iz Etiopije po kojima je polovica tadašnjih stanovnika prihvatila Mojsijeve zakone, dok je druga polovica i nadalje štovala svoje paganske bogove.

## Povezano
* Haile Selasije
* Kebra Nagast
* Menelik II (1844.–1913.)
* Etiopija

## Reference
Ras (titula)

**Ras** (amharski: *glava*) je bio jedan od najviših plemićkih naslova na etiopskom carskom dvoru, vjerojatno potječe iz 16. vijeka. Taj naslov mogli su nositi samo glavari najvećih etiopskih pokrajina, to je ujedno bio i najviši vojni čin, koji je mogao dati samo car. Čak su i neki visoki dostojanstvenici Etiopske pravoslavne tevahedo Crkve imali pravo nositi naslov *ras*. 

Tek od 19. vijeka, titula ras se počela češće dodijeljivati i koristiti. Rasovi su imali velike ovlasti u području na kojem bi vladali, njihova moć dala bi se usporediti s evropskim vojvodama. Najbliža etiopska plemićka titula do rasa bio je dejazmač. 

Za vrijeme vladavine cara Menelika II samo su glavari značajnih pokrajina (i posebnih gradova); Harar, Selale, Arsi, Bale, Bedžemder Tigraj, Ilubabor, Kaffa, Velega, Volo, Jegu Vadla, Delanta, Davunt, Sedho, Varo, Meket, Zobil, Lasta i Godžam mogli nositi titulu ras. 

Ras je načelno mogao postati netko iz kruga etiopskih feudalnih obitelji, kao i članovi carske obitelji.

* I Rastafarijanstvo je izvedeno iz titule *ras* koju je car Haile Selasije nosio od rođenja, on se zvao *Ras Tafari Mekonen*.
Dejazmač

**Dejazmač** (ili **Dejač**) je bila titula najvišeg vojnog zapovjednika etiopske carske vojske. Pri kraju etiopske monarhije od 1930 dejazmač u vojsci je zamjenjen činom general pukovnika, a titula je značila nešto poput našeg vojvode.

## Historija, dužnosti i ovlasti dejazmača
Isprva je dejazmač bio zapovjednik carske straže koja je čuvala njegov šator, doslovno prevedeno značila je *Zapovjednik jedinica na vratima carskog šatora *, titula je vjerojatno nastala u dobu kad etiopski carevi nisu imali stalne prijestolnice, već obilazili svoje carstvo i tako prikupljali poreze i uređivali odnose u zemlji.

Vremenom se ta titula ustalila kao naziv za najviše vojne komandante. Od oko 1800 ta titula je postala jedna od najviših plemićkih titula Etiopskog carstva. On je imao pravo na jedan od 12 Negarita (velikih bubnjeva) uz kojih je išlo pravo da upravlja jednom od 12 etiopskih pokrajina. Najviši i najcjenjeniji među njima bio je dejazmač pokrajine Bedžemder.

## Reference
Dila, Etiopija

**Dila** je grad u južnoj Etiopiji, u Regiji Južnih naroda, narodnosti i etničkih grupa u Zoni Gadeo. Dila je udaljena oko 364&nbsp;km južno od glavnog grada Adis Abebe i oko 90&nbsp;km južno od regionalnog središta Avase. Dila leži na nadmorskoj visini od 1,570 metara, preko Dile ide magistralna transafrička prometnica Adis Abeba - Nairobi. Dila je najveći grad u woredi Venago.

Dila se razvila kao trgovište kave, koja se uzgaja u okolici na velikim plantažama (poznata vrsta jirgačefe).
U Dili od 1996 djeluju viša učiteljska i zdravstvena škola u sklopu Univerziteta Avasa.
Pored grada nalaze se brojni arheološki lokliteti (Tutu Fela, Tutitisa) sa kamenim stelama.

## Historija
Oko 1930, jedna skupina plemena Guji Oromo naselila se je u široj okolici, tad je u Dili djelovala i jedna njemačka etnološka ekspedicija, oni su otpočeli svoj eksperimentalni program - stalnog naseljavanja poljoprivrednika.

Između 1960 i 1963 intezivno se razmišljalo o izgradnji željezničke pruge Adama - Dila ukupne dužine 310&nbsp;km, na razradi tog projekta radili su i brojni stručnjaci iz tadašnje Jugoslavije 1965 Francuska vlada nudila je kredit, no zbog nepovoljnih okolnosti Etiopska vlada je odustala od projekta, tako da ta pruga nikad nije izgrađena.

Dila je došla na svjetske naslovnice 1960 kad je u okolici grada (gora Mičile) izbila pobuna, zbog feudalnih uvjeta u kojem su živjeli lokalni seljaci, tu pobunu u krvi je ugušila vojska.

Dila se ponovno našla na naslovnicama 22. jula 1998 kad su izbili nasilni sukobi između dviju političkih grupa. Glasnogovornik etiopske vlade Selome Taddesse, iznio je podatak da je oko 140 ljudi poginulo u tim sukobima, uz veliki broj bjegunaca.

## Stanovništvo
Prema podacima Središnje statističke agencije Etiopije -(CSA) za 2005. grad Dila imao je 61,114 stanovnika, od toga 31,329 muškaraca i 29,785 žena.

## Reference

## Vanjske veze
* Univerzitet Dila 
* Dilla, Ethiopia na stranicama Ethiopia & Eritrea Returned Peace Corps Volunteers
Miloje Milojević

**Miloje Milojević** (Beograd, 28. oktobar 1884 – 16. jun 1946) je bio srpski kompozitor i muzikolog. Pohađao je gimnaziju u Beogradu i Novom Sadu, a muziku je studirao u Minhenu. Učitelj pevanja u gimnaziji, profesor Muzičke škole, asistent i docent za istoriju muzike na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu (1925-39) i profesor Muzičke akademije (1941-46). Organizator Kamernog udruženja nastavnika Srpske muzičke škole (1911), osnivač i umetnički rukovodilac univerzitetskog kamernog udruženja *-{Collegium musicum}-* (1925), dirigent *Prvog Beogradskog pevačkog društva* i *Obilića*, muzički kritičar *Politike* (1921-41) i *Srpskog književnog glasnika* (1908-41), pokretač i glavni urednik časopisa *Muzika* (1928).

Učenik i idejni nastavljač Stevana Mokranjca, Milojević je postavio svoje muzičko stvaralaštvo na široku i čvrstu podlogu narodne muzike; u autentičnom folklornom motivu tražio je samo inspiraciju za originalno stvaranje u duhu onih ritmova, melodijskih i psiholoških osobenosti koje narodna muzika nosi u sebi. Uticaji Riharda Vagnera i Riharda Štrausa (hromatika i kompoziciona tehnika), francuskog impresionizma, moderne češke muzike i slovenskog ekspresionizma (Modest Musorgski, Igor Stravinski) učinili su liniju njegovog stvaralačkog razvoja vijugavom, ali su joj dali širinu, složenost i raznolikost.
stefan 
Polazeći sa pozicija idealističke muzičke estetike, Milojević je kao muzički kritičar, i pored izvesnih subjektivnih stavova, uspeo da održi strogi i objektivni kriterijum i da bude regulator muzičkog života u prelaznom periodu iz primitive u veći, širi i sveobuhvatniji zamah evropskog karaktera. On nije bio samo pasivni hroničar; uočavao je goruća pitanja i ključne probleme muzičkog života i angažovano se borio za njihovo rešenje. Njegove kritike pisane su literarno rečitim, bujnim, romantičarski nadahnutim stilom. 

## Dela
* *Minijature* op.2 (1914)
* *Liturgija* u B-duru, op.37 (1915-16)
* Simfonijska poema *Smrt majke Jugovića* (1921)
* *Intima* za gudački orkestar op.56 (1937)
* *Kosovska svita* op.68 (1942)
Isidor Bajić

**Isidor Bajić** (Kula, 16. avgust 1878. – Novi Sad, 15. septembar 1915) je bio srpski kompozitor, učitelj i izdavač.

Od 1901. do 1915. godine je radio u Velikoj srpskoj pravoslavnoj gimnaziji u Novom Sadu (danas gimnazija *Jovan Jovanović Zmaj*) kao učitelj pevanja i pojalja, dirigent učeničkih horova, gudačkog i tamburaškog orkestra i organizator Svetosavskih beseda. Pomagao je darovitim učenicima u njihovim prvim kompozitorskim koracima. Kao rezultat Bajićevog pedagoškog rada bastao je *Projekat za promenu učenja pojanja i pevanja u Velikoj srpskoj pravoslavnoj gimnaziji* (1912.). Osnovao je muzičku školu u Novom Sadu, 17. oktobra 1909. godine, posle *Škole pjenija* Aleksandra Morfidisa-Nisisa, prvu instituciju toga tipa na tlu Vojvodine.

U skoro svim periodičnim časopisima i dnevnoj štampi toga vremena (*Brankovo kolo*, *Letopis Matice srpske*, *Zastava*, *Sloga*) objavljivao je tekstove iz oblasti muzike i muzičke pedagogije (*Pevanje kao pedagoško sredstvo i korist njegova*, *Kako treba učiti muziku u preparandiji i bogosloviji*, *Naše crkveno pojanje* i druge). Niz članaka o Savezu srpskih pevačkih društava prouzrokovali su oštru javnu polemiku sa Petrom Konjovićem. Pokrenuo je notnu ediciju *Srpska muzička biblioteka* i časopis *Srpski muzički list* (u istoriji srpskog izdavaštva, hronološki treći muzički list u Srba). Napisao je i objavio dva udžbenika: *Klavir i učenje klavira* (1901.) i *Teorija pravilnog notnog pevanja* (1904.).

Zapisivao je narodne i srpske crkvene melodije i koristio ih u svojim kompozicijama za klavir, horskim delima, komadima sa pevanjem i u operi *[[Knez Ivo od Semberije]]*. Srpsko crkveno pojanje je upoređivao sa pojanjem drugih naroda na putovanju za Hilandar sa horom karlovačkih bogoslova u leto 1911. godine. Obraćao se lično Lukijanu Bogdanoviću, pravoslavnom episkopu budimskom, u vezi sa predlogom za redigovanje srpskog crkvenog pojanja (1907.).

## Opus
* **Ciklusi solo pesama*****Pesme ljubavi*
** *Album pesama u duhu srpskih narodnih pesama*
** *Srpske narodne pesme iz Mokranjčevih rukoveti*
** *Seljančice*
** *Jesen stiže dunjo moja*
* **Opere**
** Knez Ivo od Semberije

## Povezano

* NEVEN Novosadsko Srpsko Zanatlijsko Pevačko Društvo
Petar Krstić

**Petar Krstić** (18771-1957) bio srpski kompozitor opera i solo-pesama, a čiji je opus bio temeljen na motivima iz srpske narodne muzike.

## Vanjske veze

* Tekst o Petru Krstiću na srcekrajine.net
Vojislav Vučković

**Dr. Vojislav Voja Vučković** (1910—1942) bio je muzikolog, kompozitor i dirigent, i pripadnik pokreta otpora u okupiranom Beogradu.

## Biografija
Rođen je 18. oktobra 1910. godine u Pirotu. Revolucionarnom studentskom pokretu pristupio je početkom tridesetih godina, za vreme studija u Parizu.

Član Komunističke partije Jugoslavije postao je 1933. godine. Svoju antifašističku i komunističku opredeljenost izražavao je i u muzici (simfonijske poeme „Burevestnik“, „Ozareni put“ i dr). Februara 1934. položio je doktorat na Karlovom univerzitetu u Pragu, s tezom "Muzika kao propagandno sredstvo". Bio je organizator studentskih recitativnih horova. U njegovom stanu, u Skadarskoj ulici, držani su ilegalni partijski sastanci. A 1938. godine u njegovom stanu se Josip Broz Tito sastao sa grupom intelektualaca-komunista.

Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, aprila 1941. godine, uključio se u Narodnooslobodilački pokret. Sredinom 1941. morao se povući u ilegalnost, jer je bio potkazan policiji, ali je i dalje nastavio, aktivno, da radi. Organizator je akcije za prikupljanje potpisa kulturnih i naučnih radnika, kao odgovor na „Apel srpskom narodu“.

Uhapšen je 24. decembra 1942. godine, a sutradan je umro, od zadobijenih rana prilikom hapšenja i mučenja u Specijalnoj policiji.

## Literatura
* **Mala enciklopedija Prosveta**, Beograd 1959. godina

## Vanjske veze
* Biografija 
* Muzička škola "Dr Vojislav Vučković"
Marko Tajčević

**Marko Tajčević** (29. januar 1900, Osijek, Austrougarska — 19. jul 1984, Beograd, SFRJ) je bio srpski kompozitor, učitelj muzike i muzički kritičar. Smatran je za jednu od vodećih figura muzikologije svoga vremena na Balkanu.

## Radovi
Tajčević je poznat po bogatom radu na polju vokalnih dela. Neka od njegovih najpoznatijih orkestarskih, kamernih i dela za klavir su:
* *Sedam balkanskih igara* (za klavir) (1927)
* *Sedam balkanskih igara* (za klarinet, violončelo i klavir)
* *Varijacije* (1950)
* *Sonatina* (1953)
* *Pet preludija* (1958)
* *Dve male svite* (1958)
* *Srpske igre* (1959)

## Udžbenici
Marko Tajčević je napisao sledeće udžbenike:
* *Osnovi muzičke pismenosti*
* *Opšta nauka o muzici*
* *Osnovna teorija muzike*
* *Kontrapunkt* - jedan od najuspelijih domaćih udžbenika kontrapunkta i
* *Zbirka harmonskih zadataka*

## Literatura
* Vlastimir Peričić, *Muzički stvaraoci u Srbiji*, Beograd, Prosveta, 1969, 539

## Vanjske veze
* O Marku Tajčeviću na classical-composers.org 

## Izvori