open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Peter Kürten

**Peter Kürten** (26. maj 1883 - 2. jul 1931), također poznat po nadimku **Vampir iz Düsseldorfa**, bio je njemački serijski ubica poznat kao jedan od najzloglasnijih zločinaca u historiji Evrope, odnosno u prvoj polovici 20. vijeka.

Iako je prvo ubistvo počinio još 1913. godine, pažnju javnosti i policije je privukao tek kada je tokom 1929. u Düsseldorfu počinio seriju fizičkih napada, silovanja i ubistava pri čemu je u jednom slučaju žrtvi popio krv. Uhvaćen je nakon duge istrage 1930. godine, a potom na spektakularnom suđenju osuđen na smrt na giljotini. Prije pogubljenja je dao detaljni iskaz psihijatrima i kriminolozima koji su nastojali proučavati njegove motive; Kürten je tvrdio da je prilikom ubistava doživljavao orgazam. 

Kürten je bio predmet nekoliko knjiga, romana, kao i najmanje dva filma. Godine 1931. je austrijski režiser Fritz Lang snimio znameniti film *[[M (film, 1931)|M]]* za čijeg se protagonista tvrdilo da je bio inspiriran Kürtenom, mada je Lang kasnije to osporavao.
Bribri jezik

**Bribri jezik** (ISO 639-3: bzd), jezik kojim govori 11.000 ljudi (2002) iz plemena Bribri, što žive duž rijeka Lari, Telire i Uren u kostarikanskim provincijama Puntarenas i Limón. Pripada jezičnoj porodici talamanca. Ima nekoliko dijalekata: salitre-cabagra, amubre-katsi i coroma.

U upotrebi je i španjolski [esp]; pismo: latinica.

## Izvori

## Vanjske veze
* Ethnologue (14th)
* Ethnologue (15th)
Taoli jie

***Pljačka Breskve i Šljive*** () je kineski crno-bijeli film snimljen 1934. u režiji Ying Yunweija, poznat kao jedno od prvih zvučnih ostvarenja kineske kinematografije. Protagonisti - koje glume Yuan Muzhi i Chen Bo'er - su dvoje mladih studenata koji su upravo diplomirali. Radnja prikazuje njihov brak i nastojanje da poboljšaju kinesko društvo, ali ih u tome priječi sveopća korupcija.

## Uloge
* Yuan Muzhi kao **Tao**
* Chen Bo'er kao **Li**

## Reference

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Plunder of Peach and Plum  at the Chinese Movie Database
* ''Plunder of Peach and Plum''  from the UCSD Chinese cinema learning center
Nezlobte dědečka

***Nezlobte dědečka*** () je čehoslovačka crno-bijela filmska komedija snimljena 1934. u režiji Karela Lamača. Radnja prikazuje borbu za nasljedstvo bogatog rođaka iz Amerike, koju će zakomplicirati bijeg bolesnika iz ludnice. Popularni komičar Vlasta Burian se u filmu pojavljuje u dvostrukoj ulozi.

## Vanjske veze
* 
* 
* film na CSFD
Hej rup!

***Hej rup!*** () je čehoslovačka crno-bijela filsmka komedija snimljena 1934. u režiji Martina (Maca) Friča. Protagonist, koga glumi Jan Werich je, nekadašnji mljekarski tajkun koji je izgubio svu imovinu osim jednog nedovršenog stana. Radnja prikazuje kako uz pomoć svog vjernog radnika (koga glumi George Voskovec) organizira zadrugu koja će se baviti mljekarskim poslom i suprotstaviti velikoj mljekarskoj korporaciji. *Hej rup!* je historičarima zanimljiv kao jedna od prvih čehoslovačkih komedija u međuratnom periodu koja se eksplicitno bavila socijalnim temama.

## Vanjske veze
* 
* 
* 
* Page
Murder at Monte Carlo

***Murder at Monte Carlo*** () je britanski crno-bijeli kriminalistički film snimljen krajem 1934. u režiji Ralpha Incea, poznat po tome što je tada nepoznatom australijskom glumcu Errolu Flynnu omogućio hollywoodsku karijeru. Flynn u filmu tumači ulogu londonskog novinara koji istražuje ubistvo matematičara koji je stvorio navodni sistem kojim se može "razbiti" svaki kazino u Monte Carlu. Film je snimljen od strane britanske podružnice studija Warner Bros. s relativno niskim budžetom. Flynnov nastup je, međutim, toliko oduševio producenta Irving Ashera da je sa njim potpisao sedmogodišnji ugovor. *Murder at Monte Carlo* se danas smatra izgubljenim.

## Uloge
* Errol Flynn - Dyter
* Eve Gray - Gilian
* Paul Graetz - Doctor Heinrich Becker
* Molly Lamont - Margaret Becker
* Ellis Irving - Marc Orton
* Laurence Hanray - Collum
* Henry Victor - Major
* Brian Buchel - Yates
* Peter Gawthorne - Duprez
* Gabriel Toyne - Wesley
* James Dale - Gustav
* Henry B. Longhurst - Urednik
* Ernest Sefton - Sankey

## Vanjske veze
*
Mekatelyu

**Mekatelyu** (znan još i kao **limonski kreolski jezik**) je dijalekt jamajčanskog kreolskog engleskog jezika koji se govori u provinciji Limón na obali Kostarike. Ukupan broj govornika ovog jezika je ispod 100,000. Jezik nema status službenog jezika, a leksik mu je pun posuđenica iz engleskog jezika.

Naziv *Mekatelyu* je prijevod fraze "neka da ti kažem", odnosno, pravilno, "dopusti da ti kažem".

## Reference

## Bibliografija
* Herzfeld, Anita. *Tense and Aspect in Limon Creole*. Kansas: The University of Kansas, 1978.
* Herzfeld, Anita (2002). Mekaytelyuw: La Lengua Criolla. Editorial de la Universidad de Costa Rica, 438 pp.&nbsp;.
* Wolfe, Terry. *An Exploratory Study of the Morphology and Syntax of the English of the Province of Limon, Costa Rica*. San José: Universidad de Costa Rica, 1970.
* Wright M., Fernando. *Limon Creole: A Syntactic Analysis*. San José: Universidad de Costa Rica. 1974.
* Wright M., Fernando. "Problemas y Métodos para la Enseñanza como Segunda Lengua a los Habitantes del Mek-a-tél-yu en la Provincia de Limón". *Revista de la Universidad de Costa Rica*, March&ndash;Sept. 1982.
* Wright M., Fernando. *Problems and Methods of Teaching English as a Second Language to Limon Creole Speakers*. Lawrence: The University of Kansas, 1979.

## Vanjske veze
* "¿Qué es el mek-a-tel-yu?"  by Dora H. de Vargas (in Spanish)
Le Grand Jeu (film, 1934)

***Le Grande Jeu*** () je francuski crno-bijeli film snimljen 1934. u režiji Jacquesa Feydera. Protagonist, čiji lik tumači Pierre Richard-Willm, je pariški poduzetnik koga je financijski uništila rastrošna ljubavnica (čiji lik tumači Marie Bell) i koji se, nastojeći započeti novi život, pod lažnim imenom u Sjevernoj Africi prijavljuje u Legiju stranaca. Radnja prikazuje kako u lokalnom hotelu upoznaje djevojku koja izgleda gotovo isto kao njegova bivša ljubav (i koju također tumači Bell).

Feyder je originalno u Hollywoodu namjeravao adaptirati Pirandellovu dramu *[[Come tu mi vuoi]]* u kome je Greta Garbo trebala tumačiti dvostruku žensku ulogu, ali je projekt 1932. umjesto njega pod naslovom *[[As You Desire Me]]* snimio George Fitzmaurice. Feyder se vratio u Francusku i istu ideju iskoristio u originalnom scenariju, kome je dodao motiv Legije stranaca. Snimanje je bilo obilježeno određenim poteškoćama, prije svega odbijanjem same Legije za suradnjom; Feyder ju je izigrao praveći se da snima dokumentarni film. Na kraju je Le Grande Jeu doživio ogroman uspjeh i potakao korištenje motiva Legije stranaca u cijelom nizu filmova.

Godine 1954. je snimljen istoimeni remake u režiji Roberta Siodmaka.

## Vanjske veze
* 
* ''Le Grand Jeu'' at DVDtoile.com
Zlatan Alomerović

**Zlatan Alomerović** (Prijepolje, 15 juni 1991.) je njemački fudbaler koji trenutno nastupa za Koronu Kielce na poziciji golmana. Visok je 187 centimetara.

## Reference

## Vanjske veze
*
Dom naroda Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine

**Dom naroda** je jedno od dva vijeća Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine, dok je drugo vijeće Predstavnički dom.

Dom naroda se sastoji od 15 delegata od kojih jednu trećinu imenuje Narodna skupština Republike Srpske (pet Srba) a dvije trećine Dom naroda Parlamenta Federacije Bosne i Hercegovine (pet Hrvata i pet Bošnjaka).

Kvorum čine devet članova, s tim da moraju biti najmanje tri srpska, tri hrvatska i tri bošnjačka delegata.

## Nadležnosti

Dom naroda može da stavi veto na neki zakon koji je već usvojen u Predstavničkom domu. Ukoliko većina srpskih, hrvatskih ili bošnjačkih delegata zaključi da taj zakon ugrožava vitalni nacionalni interes jednog od konstitutivnih naroda, tada ulaže veto na taj zakon. Tada predsjedavajući saziva Zajedničku komisiju od tri člana (jedan Srbin, jedan Hrvat i jedan Bošnjak) koja mora u roku od pet dana postići saglasnost, a ukoliko nema saglasnosti zakon se prosleđuje Ustavnom sudu na konačno rješavanje.

 

## Povezano
* Predstavnički dom Parlamentarne skupštine Bosne i Hercegovine
* Parlamentarna skupština Bosne i Hercegovine
Remingtonocetidi

**Remingtonocetidi** (lat. **Remingtonocetidae**) bila su raznolika porodica ranih vodenih sisara iz reda Cetacea, koji su bili endemični za obalne prostore drevnog okeana Tetis (današnji Pakistan i Indija) u periodu eocena. Živjeli su u razdoblju između 55,8 i 48,6 miliona godina, što znači da su postojali 7,2 miliona godina. Naziv porodice potiče od roda *Remingtonocetus*, koji je nazvan prema paleocetologu Remingtonu Kelloggu.

## Opis
Remingtonocetidi su imali dugačke i uske lubanje sa nosnim otvorima na prednjem dijelu lubanje. Očne duplje bile su malene. U ustima su imali konveksno nepce i ne sasvim spojenu viličnu simfizu (*symphysis mandibulae*). Njihove zubna formula glasila je 3.1.4.3|3.1.4.3. Prednji zubi bili su mediolateralno spljošteni, što ih je činilo sličnim zubima ajkula.

Što se tiče postkranijalnog skeleta, vratni pršljeni bili su relativno dugi, a krsna kost sastojala se od četiri pršljena, od kojih su barem tri srasla. Acetabularni usjek (*Incisura acetabuli*) bio je uzak ili zatvoren, a na zaobljenom dijelu bedrene kosti (*caput femoris*) *fovea capitis femoris* nije postojala.

Ostaci kostiju glave su česti, sa iznimkom zuba, koji se rijetko očuvaju. Morfologija postkranijalnog skeleta u potpunosti se zasniva na jednom primjerku roda *[[Kutchicetus]]*, koji je bio malen i imao duga i mišićava leđa i rep. Moguće je da su remintonocetidi plivali kao južnoamerička divovska vidra, koja se kroz vodu kreće pomoću svog dugog, spljoštenog repa.

Sa dugim i niskim tijelima, relativno kratkim udovima i izduženim kljunom, remingtonocetidi su izgledali kao sisari-krokodili više nego *[[Ambulocetus]]*. Mogli su i hodati na kopnu i plivati u vodi, te su najvjerovatnije živjeli u obalnim staništima. Barem jedan rod (*[[Dalanistes]]*) hranio se morskim životinjama.

Ostaci remingtonocetida se često mogu naći sa ostacima somova i krokodila, kao i kitova protocetida i morskih krava. Vjerovatno nisu bili ovisni o izvorima slatke vode.

## Taksonomija
Porodicu Remingtonocetidae osnovali su .  su smatrali da je ona monofiletična.  su je priključili skupini Odontoceti;  i  su je priključili skupini Remingtonocetoidea;  su je priključili podredu Archaeoceti; , , , , , , ,  i  su je također pridružili istom podredu; i na kraju, ,  i  su je priključili redu Cetacea.

## Rodovi
* *[[Remingtonocetus]]* (tipična) ()
* *[[Andrewsiphius]]* ()
* *[[Attockicetus]]* (), najstariji rod
* *[[Dalanistes]]* ()
* *[[Kutchicetus]]* ()

## Napomene

## Izvori

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Yalova

**Yalova** je glavni grad istoimene provincije - Yalova na sjeverozapadu Turske od 102 874 stanovnika.
## Geografija
*Yalova* leži u azijskom dijelu turske regije Marmara praktički preko puta Istanbula.
Grad se prostire po obalnoj ravnici Mramornog mora, pa i njegovo ime na turskom znači upravo to (yalı = obala + ova = ravnica).

*Yalova* je danas ladanjsko mjesto metropolskog - Istanbula, od kojeg je cestom udaljena čak 170 km, ali je veza preko mora puno kraća, od centra do centra nema više od 65&nbsp;km, a od zadnjih predgrađa Istanbula (Kartal) do Yalove preko Izmitskog zaljeva nema više od 25&nbsp;km. pa je u planu izgradnja mosta dugog 35&nbsp;km.
## Historija
*Yalova* je sve do kraja 19. vijeka bila selo, u grad je počela izrastati od polovice 20. vijeka, kad joj se približio Istanbul.
Historija tog kraja nalik je na ostatak tog dijela Turske, nakon Hetita, Frigijaca, Rimljana, Bizantinaca, od 1302. njime vlada Osmansko Carstvo.

Prvi predsjednik Turske republike Kemal Atatürk proveo je posljednje godine svog života u *Yalovi*.
## Vanjske veze
* Službene stranice grada
Giresun

**Giresun** je glavni grad istoimene provincije - Giresun na sjeveroistoku Turske od 100 712 stanovnika.
## Geografija
*Giresun* leži u turskoj regiji Marmara na anadolskoj obali Crnog mora.

Historijski centar grada leži na poluotoku, nad kojim još uvijek stoje ruševine bizantske utvrde koja je branila ulaz u malu prirodnu luku.

*Giresun* je udaljen 144 km zapadno od Trabzona, i 196 km istočno od Samsuna.
## Historija
Prvo naselje u tom kraju - **Kerasus**, osnovali su Grčki kolonisti iz Sinopa. O njemu je pisao Ksenofont u Anavbazi. *Kerasusom* su vladali Milećani, Perzijanci, Rimljani.

Tokom srednjeg vijeka - *Kerasunt* je bio dio Bizantskog carstva, a nakon tog Trapezuntskog carstva, za njihove vladavine bio je drugi grad po važnosti. 
Negdje od 1244. pojavili su se Turci Seldžuci, a od 1461. čitava crnomorska obala podpala je pod Osmansko Carstvo. Po lokalnoj legendi branici *Kerasunta* su odolijevali još par mjeseci nakon što se predao Trabzon, a najduže su izdržali oni koji su se povukli na otočić *Ares* (današnji Giresun) 4,2&nbsp;km u pravcu sjeveroistoka, tamo su Turcima odoljevali čak sedam godina.
## Vanjske veze
* Službene stranice grada
Ağrı

**Ağrı** nekoć zvan **Karaköse**, je glavni grad istoimene provincije - Ağrı na istoku Turske od 107 839 stanovnika.
## Geografija
*Ağrı* leži na istoku turske regije Istočna Anadolija nedaleko od granica sa Iranom i Armenijom.
Grad se prostire po plodnoj dolini, smještenoj između visokih planina, sjeverno od grada prostiru se obronci Ararata.

*Ağrı* je udaljen 184 km istočno od Erzuruma, i oko 129 km istočno od granice sa Iranom.
## Historija
Tokom srednjeg vijeka - *Kerasunt* je bio dio Bizantskog carstva, a nakon Bitke kod Mancikerta - 1071. taj kraj okupirali su Turci Seldžuci.

Za Osmanskog carstva taj kraj se zvao *Şorbulak*, nakon tog je dobio novo ime *Karaköse*, svoje današnje ime dobio je po planini Ararat (turski: *Ağrı Dağı*) .
## Vanjske veze
* Službene stranice grada
Grza

**Grza** je reka u istočnoj Srbiji. Duga je 23 -{km}-. Nastaje od reka Ivanštice (Gornje Grze) i Velike Čestobrodice, između turističkog naselja Grza i sela Izvor (Paraćin). Reka Grza je leva pritoka reke Crnice, koja protiče kroz Paraćin i zapadno od grada se uliva u Veliku Moravu. Gornja Grza i njene pritoke (Vrelska Padina, Velika Čestobrodica, Crvena reka, Suva reka, Begrovac, Svinarski potok) usekle su kraće klisure u kojima je prisutna reliktna vegetacija. Dužina doline Ivanštice je 11 -{km}-, a dubina klisure preko 300 -{m}-, dok je dužina meandarske klisure oko 2 -{km}-, a dubina preko 250 -{m}-.

Duž Grze i Čestobrodice vodi magistralni put Paraćin - Zaječar koji spaja doline Velike Morave i Timoka. Blizu turističkog naselja Grze nalazi se selo Sisevac i manastir Svete Petke.

## Reference

## Literatura
* *[[Mala enciklopedija Prosveta]]*, Treće izdanje (1985); Beograd: „Prosveta“; 
* Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije* Sarajevo: „Svjetlost“; 

## Vanjske veze
Čestobrodica (reka)

**Čestobrodica** je manja reka i prevoj u istočnoj Srbiji, leva sastavnica Grze. Njena dolina odvaja planinu Samanjac od Kučaja, praveći široki prevoj Stolice, koji je najpovoljnija veza između moravske udoline i Crnorečke i Timočke kotline. Kroz dolinu Čestobrodice i preko prevoja vodi magistralni put koji povezuje Pomoravlje i dolinu Timoka. Dužina doline (klisure) Velike Čestobrodice je 5 -{km}-, a dubina oko 250 -{m}-.

## Reference

## Povezano
* Grza
Homoljske planine

**Homoljske planine** se nalaze u istočnoj Srbiji i pripadaju *Karpatsko-balkanskoj grupi* planina. Izgrađene su pretežno od škriljaca i krečnjaka. Imaju pravac pružanja zapad-istok i smeštene su između Zviške kotline na severu i Žagubičke kotline na jugu, kao i između Mlavske kotline na zapadu i izvorišnih delova Gornjeg Peka na istoku. Prosečna visina je oko 900 metara, a najviša tačka iznosi 962 metra.
Planine su bogate gustom šumom i mnogim rečnim izvorima, koji se spuštaju sa padina.

U administrativnom smislu skoro u potpunosti pripadaju opštini Žagubica, koja se graniči sa opštinama: Petrovac, Despotovac, Bor, Majdanpek i Kučevo.

Na obroncima i padinama Homoljskih planina i u klisuri reke Mlave nalaze se ostaci brjnih manastira iz srednjeg veka. Do danas su tu ostali manastiri: Trška crkva kod Žagubice, Gornjak, Sv. Trojica i Reškovica kod sela Ždrelo, Đerinac kod Bistrice, Vitovnica i Bradača.

U ovom kraju dobro su očuvana obeležja stare kulture, narodnih običaja, starih zanata i tradicionalne arhitekture. Niži delovi planina obrasli su hrastovim šumama, na srednjim delovima su hrastove i bukove šume, dok se na najvišim delovima nalaze se pašnjaci i livade, i na njima katuni i bačije, starinska stočarska staništa, koja su i danas u upotrebi, posebno između Đurđevdana i Mitrovdana, gde pasu stada ovaca, od čijeg se mleka pravi homoljski sir.

## Vrhovi Homoljskih planina
* Homoljski Oman 962 m
* Štubej 940 m
* Kupinova Glava 923 m
* Veliki Sumorovac 911 m
* Zdravča 897 m
* Veliki Vranj 884 m
* Poljana Tresnita 880 m
* Čoka Njamci 856 m
* Tilva Uroša 854 m
* Strnjak 848 m
* Pripor 846 m
* Veliki Vukan 825 m
* Vrata 815 m
* Kobilja Glava 778 m
* Mali Vukan 752 m
* Ježevac 675 m

## Reference

## Literatura
* Grupa autora, Enciklopedija Jugoslavije, (1982), Jugoslavenski leksikografski zavod, Zagreb 
* *[[Mala enciklopedija Prosveta]]*, Treće izdanje (1985); Beograd: „Prosveta“; 
* Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije* Sarajevo: „Svjetlost“;
Tekirdağ

**Tekirdağ** je glavni grad istoimene provincije - Tekirdağ na sjeverozapadu Turske od 150 112 stanovnika.
## Geografija
*Tekirdağ* leži u evropskom dijelu turske regije Marmara na zapadu turske Trakije, stotinjak kilometara od granice sa Grčkom.
Grad se prostire duž obale Mramornog mora na nadmorskoj visini od 37 m., odmah ispod planine *Tekir Dağı* (visoke 600 m) po kojoj je dobio ime.
  
*Tekirdağ* je udaljen 135 km zapadno od Istanbula. 
## Historija
Za Stare Grčke, naselje se zvalo **Bizante** (grčki: Βισάνθη), to je za Klasične antike promjenjeno u **Rodosto** (grčki: Ρωδόστο), to ime koristilo se i za Bizanta. 
Kad su u Osmanlije u 14. vijeku zauzele grad, promjenili su način njegova izgovora - pa se od tad zvao *Rodosçuk* (Rodosšuk). Nakon 18. vijeka grad se zvao *Tekfurdağı*.

Po jednoj pretpostavci antički - *Bizante* osnovali su kolonisti sa Samosa. S druge strane Ksenofont je u svojoj knjizi Anabaza, spomenuo je grad kao dio kraljevine tračkog princa - *Seutesa*. O gradu je pisao i Herodot koji ga je naveo kao - *Bizante*.

Prokopije je zabilježio da je bizantski car Justinijan I. Veliki u 6. vijeku obnovio grad.
Jedno kraće vrijeme od 1204. - 1235. (za Latinskog Carstva) gradom su vladali Venecijanci.

Pred kraj Osmanskog Carstva - *Tekfurdağı* je bio dio rumelijskog vilajeta, a nakon tog u vilajetima Kaptanpaşe, Silistra i Edirne.
## Vanjske veze
* Službene stranice grada
Velika Ostružnja

**Velika Ostružnja** je kraća sastavica rijeke Male Usore. Nastaje spajanjem Markovića rijeke i Zlate na lokalitetu Ostjenjak. Duga je 7,5 kilemetara. Sa Usoricom se spaja na lokalitetu Vrana stijena na području naselja Pribinić u sjeverezopadnom podnožju planine Borje, gdje zajedno čine Malu Usoru.

## Odlike
Nastaje na nadmorskoj visini od 450 metara, a sa Velikom Ostružnjom se spaja na nadmorskoj visini od 330 metara. Srednji pad terena je 1,6%, a ukupan pad od izvora do ušća iznosi 120 metara. U svom gornjem toku protiče kroz brdovite predjele obrasle šumom a u donjem kroz ravnicu. Njena prosječna dubina je 20&nbsp;cm, dok na pojedinim mjestima njeni virovi dostižu dibinu do 1,5 metar.

## Reference

## Literatura
* *[[Mala enciklopedija Prosveta]]*, Treće izdanje (1985); Beograd: „Prosveta“; 
* Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije* Sarajevo: „Svjetlost“;
Bomben auf Monte Carlo (roman)

**Bomben auf Monte Carlo** () je humoristični roman njemačkog književnika Friedricha Recka-Melleczewena objavljen 1930. godine. Protagonist je kapetan broda koji je ostao bez novaca za isplatu posade, pa zato pristaje u Monte Carlu u očajničkoj nadi da će ga zaraditi u kockarnicama. Roman je već sljedeće godine adaptiran u istoimeni film, dvije višejezične verzije te remake 1960. godine.
Bomben auf Monte Carlo (razvrstavanje)

***Bomben auf Monte Carlo*** (na njemačkom "Bombe na Monte Carlo") se može odnositi na:
* ''Bomben auf Monte Carlo'' (roman), humoristički roman njemačkog književnika Fritza Reck-Mallerczewena, objavljen 1930. godine;
* *[[Bomben auf Monte Carlo]]*, njemački filmski mjuzikl iz 1930. koji predstavlja njegovu adaptaciju;
** *[[Monte Carlo Madness]]*, njegovu verziju na engleskom jeziku iz 1932. godine;
** *[[Le capitaine Craddock]]*, njegovu verziju na francuskom jeziku iz 1932. godine;
* ''Bomben auf Monte Carlo'' (film, 1960), zapadnonjemački film iz 1960. godine, također adaptacija originalnog romana
Antilibanon

**Antilibanon** ili **Antilibanonske planine** je zapadnjački naziv za istočnolibanonski planinski lanac (arapski: *جبال لبنان الشرقية*) koji se proteže u smjeru jugozapad-sjeveroistok i čini većinu prirodne granice između Sirije i Libanona. Većina planinskog lanca leži u Siriji.

Njegovo zapadnjačko ime (Antilibanon) dolazi od grčke Anti-Libanus, u kojem prefiks "anti" znači "nasuprot". Kreće se istočno od i paralelno (suprotno) na području planine Libanon. Također njego južni kraj je unutar Golanske visoravni. Prema zapadu leži dolina koja ga odvaja od Libanona u rasponu središnjem Libanonu – doline Beqaa na sjeveru i doline rijeke Hasbani rijeke na jugu. Na istoku, u Siriji, nalazi Istočna visoravan koja sadrži grad Damask.

Antilibanonski lanac je dugačak oko 150 km. Na sjeveru, proteže se na gotovo geografskoj širini sirijskog grada Homs. Na jugu, u rasponu coalesces s Golanskoj visoravni visoravni, ali uključuje i najviših vrhova Hermon (Jabal el-Šeik, na arapskom), na 2814 metara, i Ta'la't Musa, na 2669 metara. Ovi vrhovi su veći dio godine pokriveni snijegom, a nalaze se na libanonsko-sirijskoj granici.

## Izvori
Bomben auf Monte Carlo

***Bomben auf Monte Carlo*** je njemačka crno-bijela filmska komedija snimljena 1931. u režiji Hannsa Schwarza. Temelji se na istoimenom romanu Fritza Reck-Malleczwena. Glavni lik, koga tumači Hans Albers, je zapovjednik bojnog broda fiktivne balkanske države koji je ostao bez novaca za isplatu posade, te zato pristaje u Monte Carlu nastojeći ga zaraditi u tamošnjim kockarnicama. Radnja prikazuje komplikacije koje nastanu kada tamo sretne kraljicu (čiji lik tumači Anna Sten). U *Bomben auf Monte Carlo * se izvodi nekoliko muzičkih brojeva, uključujući jedan koga je izvela popularna vokalna grupa *[[Comedian Harmonists]]*. Bomben auf Monte Carlo je bio gledan, ali su ga kritičari nepovoljno dočekali.

Usprkos toga je UFA sljedeće godine, u skladu s tadašnjom praksom, snimila dvije posebne verzije za strana tržišta - *[[Monte Carlo Madness]]* za englesko i *[[Le capitaine Craddock]]* za francusko govorno područje.

Godine 1960. je snimljen istoimeni remake u Zapadnoj Njemačkoj.

## Uloge
* Hans Albers ... Craddock 
* Anna Sten ... Yola 
* Heinz Rühmann ... Peter Schmidt 
* Ida Wüst ... Isabell 
* Rachel Devirys ... Diane 
* Kurt Gerron ... Casino Manager / Kasinodirektor 
* Karl Etlinger ... Consul / Konsul 
* Peter Lorre ... Pawlitschek 
* Otto Wallburg ... Minister / Ministerpräsident 
* Charles Kullmann ... Street Singer / Ein Straßen sänger 
* Bruno Ziener ... Jeweler / Ein Juwelier

## Pjesme
* *Wenn der Wind weht über das Meer* – muzika: Werner Richard Heymann / tekst: Robert Gilbert – izvođač: Comedian Harmonists
* *Jawoll, Herr Kapitän* – muzika: Werner Richard Heymann / tekst: Robert Gilbert – izvođač: Chor
* *Das ist die Liebe der Matrosen* – muzika: Werner Richard Heymann / tekst: Robert Gilbert – izvođač: Chor
* *Eine Nacht in Monte Carlo* – muzika: Werner Richard Heymann / tekst: Robert Gilbert – izvođač: Charles Kullmann
* *Pontenero* – muzika: Werner Richard Heymann / tekst: Robert Gilbert – izvođač: Hans Albers i Heinz Rühmann

## Vanjske veze
* 
* ''Bomben auf Monte Carlo'' bei Filmportal.de
* ''Bomben auf Monte Carlo'' bei deutscher-tonfilm.de
* Fotos und Literatur
Tom Clancy's Rainbow Six

***Tom Clancy's Rainbow Six*** (doslovno: "Duga Šest Toma Clancyja") je medijska franšiza temeljena na djelima posvećenima međunarodnoj kontraterorističkoj organizaciji "Rainbow" (Duga). Nastala je od romana *[[Rainbow Six (roman)|Rainbow Six]]* američkog pisca Toma Clancyja, odnosno istoimene serije video-igara, čiji se prvi nastavak 1998. godine stvarao zajedno s pisanjem romana. "Rainbow" predstavlja tajnu specijalnu jedinicu NATO-a koju čine pripadnici najelitniji pripadnici američkih, ali britanskih, francuskih ali i drugih NATO-vih specijalnih snaga, kao i Izraela. Njeno sjedište je u Herefordu (sjedištu britanskog SAS-a), a zadatak obavljanje najdelikatnijih ("najcrnjih") operacija za koje javnost ne smije nikako znati. Zbog toga "Rainbow" ima vlastitu obavještajnu službu kao i "crni budžet" koji se vodi pod stavkama američkog Ministarstva unutrašnjih poslova (zaduženog za brigu o šumama, rudama i druge "prozaične" poslove).

## Kompjuterske i video-igre

Prvu igru je razvio Red Storm Entertainment, dok se još pisao roman. Igra je kasnije stvorila niz nastavaka i ekspanzija. Studio Red Storm je kasnije preuzeo Ubisoft, koji otada razvbija i izdaje igre. Verzije za mobitele razvija i izdaje Gameloft.

*Rainbow Six* i njegovi nastavci su definirali žanr taktičke pucačine, tjerajući igrače da ulažu više vremena i napora na prikradanje, timski rad i taktiku umjesto na vatrenu moć. S nekim od novijih izdanja je igra dobila "mainstream" karakteristike pucačine iz prvog lica u nastojanju da dobije veću publiku.

U posljednjoj igri se ime igre promijenilo u *Rainbow 6*.

### Igre na PC-u i konzolama

Korejska igra *[[Tom Clancy's Rainbow Six: Take-Down – Missions in Korea]]* je stvorena isključivo za južnokorejskoo tržište od strane studija KAMA Digital Entertainment. Igra je dodala južnokorejske operativce Rainbowa zajedno sa drukčijim operativcima i oružjima. Do jula 2009. nije bila dostupna izvan Južne Koreje.

## Izvori

## Vanjske veze
*  
* Rainbow 6 Official Website
* Rainbow Six Retreat 
* Planet Rainbow Six
* ClancyFAQ.com
* Woody2000 Rainbow Six (PC) Mod Downloads 
* Warfighters Combat Simulation Days
Congress Dances

***Congress Dances*** () je njemačko-francuski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1932. u režiji Erika Charella. Predstavlja verziju na engleskom filma *[[Der Kongress Tanzt]]* snimljenog godinu dana ranije (zajedno sa francuskom verzijom poznatom kao *Le congres s'amuse*). Radnja je smještena u Beč 1814. godine, gdje su se nakon pobjede nad Napoleonom okupili suvereni i državnici Šeste koalicije kako bi na Bečkom kongresu odlučili o sudbini poslijeratne Evrope. Protagonistica, koju tumači Lilian Harvey, je bečka cvjećarica u koju se zaljubi car Aleksandar I od Rusije (koga glumi Henri Garat).

1955. je u Zapadnoj Njemačkoj snimljen film *[[Der Kongress tanzt (film, 1955)|Der Kongress tanzt]]*, a 1966. još jedna verzija u zapadnonjemačko-austrijsko-francuskoj koprodukciji.

## Vanjske veze
*
Waltzes from Vienna

***Waltzes from Vienna*** (, također poznati pod naslovom ... ***Strauss' Great Waltz***, su britanski crno-bijeli filmski mjuzikl snimljen 1934. u režiji Alfreda Hitchcocka. Radnja je smještena u Beč sredinom 19. vijeka i prikazuje stvaranje i prvo izvođenje znamenite kompozicije *[[Na lijepom plavom Dunavu]]*. Hitchcock je kasnije film opisivao kao "najniži trenutak svoje karijere", odnosno kako je projekt prihvatio jedino u nedostatku drugih alternativa; nakon *Waltzes* više nije snimio nijedan muzički film.

## Uloge
* Esmond Knight ... Johann "Schani" Strauss, Mlađi
* Jessie Matthews ... Rasi
* Edmund Gwenn ... Johann Strauss, Stariji
* Fay Compton ... Grofica Helga von Stahl
* Frank Vosper ... Princ Gustav
* Robert Hale ... Ebezeder
* Marcus Barron ... Drexter
* Charles Heslop ... Valet
* Betty Huntley-Wright ... Sobarica
* Hindle Edgar ... Leopold
* Sybil Grove ... Mme. Fouchett
* Billy Shine Jr. ... Carl
* Bertram Dench ... Strojovođa
* B. M. Lewis ... Domeyer
* Cyril Smith ... Sekretar

## Vanjske veze
* 
* 
* ''Waltzes from Vienna'' Eyegate Gallery
Monte Carlo Madness

***Monte Carlo Madness*** () je njemačka crno-bijela filmska komedija snimljena 1932. u režiji Hannsa Schwarza. Temelji se na romanu ''Bomben auf Monte Carlo'' romanu Fritza Reck-Malleczwena, odnosno predstavlja verziju filma *[[Bomben auf Monte Carlo]]* za englesko govorno područje. Glavni lik, koga tumači Hans Albers, je zapovjednik bojnog broda fiktivne balkanske države koji je ostao bez novaca za isplatu posade, te zato pristaje u Monte Carlu nastojeći ga zaraditi u tamošnjim kockarnicama. Radnja prikazuje komplikacije koje nastanu kada tamo sretne kraljicu (čiji lik tumači Sari Maritza). U *Bomben auf Monte Carlo * se izvodi nekoliko muzičkih brojeva, uključujući jedan koga je izvela popularna vokalna grupa *[[Comedian Harmonists]]*.

Uz Monte Carlo Madness je iste godine snimljena i verzija za francusko govorno područje pod naslovom *[[Le capitaine Craddock]]* .

Godine 1960. je snimljena verzija *[[Bomben auf Monte Carlo (film, 1960)|Bomben auf Monte Carlo]]* u Zapadnoj Njemačkoj.

## Uloge
* Sari Maritza ... Kraljica Yola 
* Hans Albers ... Kap. Erickson 
* Charles Redgie ... Peter 
* Helen Haye ... Isabel 
* John Deverell ... konzul
* C. Hooper Trask ... premijer
* Comedian Harmonists ... sami sebe
* Kapelle Carlo Minari ... sami sebe, orkestar

## Izvori


## Literatura
* Bergfelder, Tim & Cargnelli, Christian. *Destination London: German-speaking emigrés and British cinema, 1925-1950*. Berghahn Books, 2008.

## Vanjske veze
*
Le Capitaine Craddock

***Le Capitaine Craddock*** () je njemačka crno-bijela filmska komedija snimljena 1931. u režiji Hannsa Schwarza. 1932. u režiji Hannsa Schwarza. Temelji se na romanu ''Bomben auf Monte Carlo'' romanu Fritza Reck-Malleczwena, odnosno predstavlja verziju filma *[[Bomben auf Monte Carlo]]* za francusko govorno područje. Glavni lik, koga tumači Jean Murat, je zapovjednik bojnog broda fiktivne balkanske države koji je ostao bez novaca za isplatu posade, te zato pristaje u Monte Carlu nastojeći ga zaraditi u tamošnjim kockarnicama. Radnja prikazuje komplikacije koje nastanu kada tamo sretne kraljicu (čiji lik tumači Käthe von Nagy). U *La Capitaine Craddock* se izvodi nekoliko muzičkih brojeva, koji su kasnije postali popularni u Francuskoj. Postoje navodi da je naslovni lik filma potakao znamenitog belgijskog autora Hergea da stvori lik kapetana Haddocka u stripovima o Tintinu.

Uz Monte Carlo Madness je iste godine snimljena i verzija za englesko govorno područje pod naslovom *[[Monte Carlo Madness]]* .

Godine 1960. je snimljena verzija *[[Bomben auf Monte Carlo (film, 1960)|Bomben auf Monte Carlo]]* u Zapadnoj Njemačkoj.

## Uloge
* Jean Murat ... Le capitaine Craddock 
* Käthe von Nagy ... La reine Yola 
* Charles Redgie ... Pierre 
* Alice Tissot ... Isabelle 
* Sinoël ... Le consul 
* Rachel Devirys ... Diane 
* Paul Ollivier ... Le directeur du casino 
* Lucien Callamand ... Brégaillon 
* Nicolas Redelsperger ... Le ministre des finances 
* Comedian Harmonists ... Themselves

## Vanjske veze
*
Zakon o komunikacijama iz 1934.

**Zakon o komunikacijama 1934. godine** () je federalni zakon SAD kojim se reguliraju radio, televizijska i telekomunikacijska djelatnost. Izglasao ga je Kongres 18. juna 1934. godine, a na snagu je stupio 11. jula 1934. godine. Iako ga je predložila administracija tadašnjeg predsjednika Roosevelta, njime su uglavnom kodificirane odredbe ranijih, odvojenih zakonskih propisa - Mann-Elkinsovog zakona iz 1910. koji je regulirao telegrafiju i telefoniju, te Zakona o radiju iz 1927. godine kojim je uveo Federalnu komisiju za radio (FRC). Najvažnija odredba novog Zakona bilo je stvaranje Federalne komisije za komunikacije (FCC) koja je zamijenila FRC, ali i dobila široke ovlasti za nadgledanje i provođenje telekomunikacijskih procesa, uključujući preuzimanje nadzora nad telefonijom od Komisije za međudržavnu trgovinu (ICC). Tokom rasprave o donošenju su uticajni senatori Robert F. Wagner i Henry D. Hatfield predložili amandman kojim bi se u SAD uvela javna nacionalna radio-televizijska kuća po uzoru na druge države, ali on nije prihvaćen. Zakon je dan-danas na snazi, iako je veliki dio njegovih odredbi promijenio Zakon o telekomunikacijama 1996. godine.

## Vanjske veze
* Communications Act of 1934, as Amended by the Telecommunications Act of 1996
* Telecommunications Act of 1996
* Cybertelecom :: Communications Act of 1934
Federalna komisija za komunikacije

**Federalna komisija za komunikacije** (, FCC) je američka nezavisna regulatorna agencija američke federalne vlade zadužena za nadzor, regulaciju i uvođenje standarda u telekomunikacijskoj industriji, uključujući telefoniju, radio, televiziju i Internet. Komisija se sastoji od pet članova koje imenuje predsjednik SAD i potvrđuje Senat na mandat od pet godina; u jednom trenutku samo tri člana mogu biti članovi iste političke stranke, a nijedan ne smije imati komercijalne ili druge interese u telekomunikacijskoj industriji. Članovima FCC-a u radu pomaže nekoliko ureda sa nekoliko stotina službenika.

FCC je osnovana 1934. godine Zakonom o komunikacijama, kojim je naslijedila dotadašnju Federalnu komisiju za radio, ali dobila dio nadležnosti od Komisije za međudržavnu trgovinu. FCC je imala važan uticaj na razvoj televizije u SAD. Njen izvještaj iz 1940. je doveo do razbijanja NBC na dvije zasebne mreže, od kojih je potonja postala ABC; njene regulatorne aktivnosti su također dovele do gašenja DuMont Network 1950-ih. Na početku 21. vijeka je postala poznata zbog nastojanja da se cenzurira sadržaj na američkim javnim TV-stanicama.

## Reference

## Vanjske veze

* 
* fjallfoss.fcc.gov
* Frequency Coordinator
* Enforcement Policies Regarding Broadcast Indecency
* FCC Rules(CFR Title 47) On-Line at GPO 
* The FCC Record online at the UNT Digital Library
* The FCC Doesn't Need to Be By Peter Suderman, 5 April 2010
* New Wave: The case for killing the FCC and selling off spectrum By Jack Shafer, 17 January 2007
* Federal Communications Commission Meeting Notices and Rule Changes  from The Federal Register RSS Feed 
* Cybertelecom :: FCC and the Internet
* FCC Daily Digest provided as an RSS feed
* Papers of Robert E. Lee, Commissioner of the FCC, 1953-1981, Dwight D. Eisenhower Presidential Library
* Harvey J. Levin: Pioneering the Economics of the Airwaves
* ''The Invisible Resource: Use and Regulation of the Radio Spectrum''
* Licensing
* FCC Info
Bazilosauridi

**Bazilosauridi** (lat. **Basilosauridae**) su parafiletična porodica izumrlih kitova, koji su živjeli tokom kasnog srednjeg do ranog kasnog eocena, te čiji su ostaci pronađeni na svim kontinentima, uključujući i Antarktik. Vjerovatno su spadali u prve kitove koji su zaista živjeli u vodi.

## Osobine

Bazilosauridi su po veličini varirali između 4 i 16 metara. Kao i kod svih arheoceta, kod njih također nije došlo do teleskopiranja lubanje kao kod današnjih kitova. Njihovi zubi se lako mogu razlikovati od zuba drugih arheoceta: nemaju gornje treće kutnjake, a gornji kutnjaci također nemaju protokonus i još neke dijelove. Zadnji udovi bili su znatno smanjeni i nisu bili povezani sa kičmenim stubom, kojem nedostaju krsni pršljeni.

Prednji udovi bazilosaurida imaju široke i lepezaste lopatice spojene sa ramenom, palačnom i lakatnom kosti, koje su spljoštene u jednu ravan na koju je lakatni zglob bio ograničen, čime je pronacija i supinacija bila nemoguća. Zbog nedostatka fosila prednjih udova drugih arheoceta nije moguće znati da li je takva anatomija bila jedinstvena za bazilosauride. Neke osobine bazilosaurida također su prisutne kod roda *[[Georgiacetus]]*.

## Taksonomija
* Porodica **Basilosauridae**
** Potporodica Basilosaurinae
*** Rod *[[Basilosaurus]]*
*** Rod *[[Basiloterus]]*
** Potporodica Dorudontinae
*** Rod *[[Ancalecetus]]*
*** Rod *[[Chrysocetus]]*
*** Rod *[[Cynthiacetus]]*
*** Rod *[[Dorudon]]*
*** Rod *[[Saghacetus]]*
*** Rod *[[Zygorhiza]]*
** Potporodica Kekenodontinae
*** Rod *[[Kekenodon]]*
*** Rod *[[Phococetus]]*
** Potporodica Stromeriinae
*** Rod *[[Stromerius]]*

## Reference

## Literatura

* 
* 
* 
* 

## Vanjske veze
Prilike

**Prilike** je naselje u Srbiji u opštini Ivanjica u Moravičkom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 1395 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 1329 stanovnika). Najviše je poznato po Zemaljskoj satelitskoj stanici koja se nalazi neposredno uz magistralni put. U blizini se nalaze crkvica svetog Ilije na Gradini i manastir Klisura.

## Demografija
U naselju Prilike živi 1098 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,7 godina (38,6 kod muškaraca i 40,8 kod žena). U naselju ima 397 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,51.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

## Reference

## Vanjske veze

* Zvanični sajt MZ Prilike 
* Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
* Gugl satelitska mapa (Maplandia)
1934. na televiziji

## Globalni televizijski događaji
* 31. mart – Prestanak važenja ugovora između BBC-ja i kompanije Johna Logieja Bairda temeljem koga se prethodnih nekoliko godina emitirao eksperimentalni televizijski program.
* 18. april - U Berlinu s eksperimentalnim radom počinje televizijska stanica Fernsehsender Paul Nipkow.
* 16. maj – U Britaniji formiran Seldonov odbor čija je svrha ustanoviti isplativost i izvodljivost koncepta javne televizije. 
* 11. jul – U SAD na snagu stupa Zakon o komunikacijama, koji prvi put propisuje kako komercijalne televizijske stanice moraju "djelovati u javnom interesu i potrebama" te osniva Federalnu komisiju za komunikacije (FCC), posebno tijelo nadležno za njegovo provođenje.
* 25. august – Philo Farnsworth u Franklinovom institutu u Philadelphiji prvi put demonstrira sistem potpuno elektronske televizije.
* 15. novembar – U Moskvi prijenos koncerta predstavlja prvu televizijsku emisiju u historiji SSSR; može se gledati u mehaničkom formatu od 30 linija sa 12,5 sličica/sekundi na prijemnicima sa ekranom dimenzija 3x9 cm, proizvedenim mjesec dana ranije.
* kraj 1934 – Vladimir K. Zworykin poboljšava svoj sistem elektronske televizije sa 240 linija u brzini 24 sličica po sekundi (ps) na 343 linija pri brzini 30 fps.

## Izvori
Franklinov institut

**Franklinov institut** () je naučni muzej i institut u američkom gradu Philadelphia. Osnovan je godine 1824. Dobio je ime po znamenitom državniku i naučniku Benjaminu Franklinui, kome je posvećen i Nacionalni memorijalni kompleks "Benjamin Franklin", koji je u vlasništvu muzeja. Institut, u kome su tokom godina svoje pronalaske i dostignuća demonstrirali mnoge istaknute ličnosti kao Nikola Tesla i Philo Farnsworth, poznat je i po nizu stalnih izložbi.

## Vanjske veze

*
Crkvica svetog Ilije na Gradini

**Crkvica [[Sveti Ilija|Svetog Ilije]]** pripada Eparhiji žičkoj Srpske pravoslavne crkve i smeštena je na stenovitom vrhu uzvišenja *Gradina* (653 m nmv), iznad klisure Moravice, između mesta Prilike i Dobrače, južno od Arilja. Osmanlije su je u nekoliko navrata spaljivale, nakon čega je iznova obnavljana, poslednji put 1811. godine i danas se u njoj tri puta godišnje obavlja bogosluženje.

Prema mišljenju Feliksa Kanica, crkvica je podignuta ostacima stražarske kule iz doba Rimljana, a na postojanje utvrđenja na tom mestu ukazuje i sam naziv *Gradina*, kako se obično nazivaju ruševine starih utvrđenja, čija su se imena izgubila tokom vekova.Sam lokalitet se nalazi na mestu koje kontroliše putni pravac dolinom Moravice, a u njegovom podnožju smešten je manastir Klisura (''Dobrača''), čija crkva je podignuta u Raškom stilu,krajem XIII veka.

Narodna predanja o postanku crkve navode da je prvobitno podignuta na drugom mestu. Jedno od njih navodi da je crkvica iz Prilika pred Osmanlijama odletela na vrh Gradine, dok drugo govori da je Bog pomogao lokalnim Srbima da je prenesu na njeno današnje mesto.

## Literatura
* 

## Povezano
* Prilike
* Dobrače
* Manastir Klisura

__BEZSADRŽAJA__
Ardahan

**Ardahan** je administrativni centar istoimene provincije - Ardahan na istoku Turske od 19 075 stanovnika.
## Geografija
*Ardahan* leži na istoku turske regije Istočna Anadolija nedaleko od granice sa Gruzijom.
Grad se prostire po relativno maloj kotlini na nadmorskoj visini od 1900 m, stisnutoj između visokih planina (preko 2 400 m).

*Ardahan* je udaljen oko 60 km od granice sa Gruzijom, i oko 83 km sjeverno od Karsa.
## Historija
Taj kraj koji se tad zvao *Gogarene* od 8. vijek do 11. vijeka bio je dio gruzijske kneževine - Tao-Klardžeti, a od 11. vijeka Kraljevine Gruzije.
Arapski historičar Jahja iz Antihije, zabilježio je da su Bizantinci - 1021. zapalili *Ardahan* i masakrirali njegovo stanovništvo. Nakon tog su Mongoli zauzeli grad negdje oko 1230., ali su im ga preoteli Gruzijci - 1266. Od 1555. grad je u rukama Osmanskog carstva i sjedište je istoimenog sandžaka. Tad je izgrađena i utvrda na stijeni iznad grada.

Prije izbijanja Rusko-turskog rata 1828.-1829. u *Ardahanu* je bilo 400 domaćinstava, od toga je većina bila armenska, dobar dio njih emigrirao je u Rusiju. Između 1877. - 1878. grad je okupirala Carska Rusija. Za vrijeme Prvog svjetskog rata tokom Kavkaske kampanje osmanske snage masakrirale su nemuslimansko stanovništvo grada - u decembru 1914. (Armence, Gruzijce, Pontske Grke). Rusi su zauzeli grad 3. juna 1915. i držali ga u svojim rukama sve do Oktobarske revolucije, a onda su ga prepustili - vojsci Armenske Republike koja ga nije uspjela odbraniti, pa je od 6. marta 1918. ponovno u turskim rukama. 
## Vanjske veze
* Službene stranice grada
Aïr

**Aïr** (tamašek jezici: *Ayăr*, hausa jezik: *Azbin /Abzin*) je trokutasti planinski vijenac u sjevernom Nigeru koji se u pravcu sjever-jug uzdiže do 1500 metara iznad pustinje Ténéré (Sahara). Prosječna visina mu je od 500 do 900 metara, a najviša planina je 2022 metra visoka planina Idoukal-n-Tagh (Mont Bagzane).

Na sjeveroistočnoj strani masiva vjetrovi znaju nanijeti pješćane dine visoke do 400 metara, a na zapadnoj strani se nalaze mnogi planinski vadi (uske doline). U mnogim oazama obitavaju Tuarezi, a najslavnije oaze su Timia, Iferouane i Tabelott. Na zapadnim obroncima masiva nalaze se rudnici uranija, Arlit.

Njegova sahelska klima pogoduje razvitku raznolokih biljnih i životinjskih vrsta (čak i mediteranskih vrsta na određenoj visini), pastirskih i stočarskih društava, te obiluje dramatičnim geološkim i arheološkim lokalitetima. Na ovom području se nalaze mnoga prapovijesna arheološka nalazišta. Zbog toga je Rezervat prirode Air planine, zajedno s Rezervatom prirode pustinje Tenere, upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi 1991. godine, a na popis ugroženih mjesta svjetske baštine je dospio odmah slijedeće godine zbog opadanja u broju zaštićenih vrsta životinja i općem gubitku vegetacije usljed vojniha sukoba pobunjenih Tuarega i građanskih nemira.

Od biljaka mogu se naći divlja maslina i sorghum, a od životinje tu je oko 40 vrsta sisavaca, 165 vrsta biljaka i 18 vrsta reptila. Do 1980-ih tu su obitavale i velike populacije ugroženih vrsta kao što su: Nanger dama, Dorkas gazela, Berberska ovca, Adaks antilopa, Noj i Afrički divlji pas, no ljudskim djelovanjem njihova populacija je danas nepoznata, ako uopće i postoji.


Datoteka:Bagzane1.jpg|Vulkanske stijene Bagzanea
Datoteka:Timia valley.JPG|Dolina Timia 
Datoteka:Bivouac à Arakao, Massif de l'Aïr, Niger.jpg|Arakao1
Datoteka:Montagnes Bleus1.jpg|Plave stijene
Datoteka:Caravane1.jpg|Karavana ispred gorja Air


## Povezano
* Agadez, tradicionalnog tuareško-berberskog saveza Aïra

## Izvori

## Vanjske veze

* Geologija uranija u zapadnom Nigeru , NWT Uranium Corp.  Posjećeno 22. ožujka 2011.
Ténéré

**Ténéré** (tamašek jezici: *Tiniri*, u značenju "pustoš", "divljina") je pustinja u južnom dijelu središnje Sahare; veliko prostranstvo pješćanih dina od sjeveroistočnog Nigera do zapadnog Čada, veličine od 154.440 km². Okružena je planinama Air na zapadu, Hoggar na sjeveru, visoravni Džado na sjeveroistoku, planinama Tibesti na istoku i dolinom jezera Čada na jugu. Središnji dio pustinje Tenere je erg (pješčano more dina) Bilma.

Njegova pustinjska vruća i suha klima za posljedicu ima gotovo potpuni izostanak biljnog života. Temperature dosežu 42&nbsp;°C ljeti, a količine padalina su manje od 25&nbsp;mm godišnje. Do vode se jako teško dolazi, nema je ni u tlu, osim u podzemnim bunarima koji su stotinama kilometara udaljeni jedni od drugih. Biolozi su identificirali 350 različitih vrsta biljaka, 40 vrsta sisavaca, 165 vrsta ptica i 18 vrsta gmazova. Populacija Adaksove i Mendesove antilope povećana je sa samo 15 životinja krajem 1970-ih na današnjih stotinjak. Dorka gazela unutar parka ima više od 12 000, a park je stanište i za 70 grivastih pavijana i 500 patas majmuna.

Rezervat prirode Tenere, zajedno s Rezervatom prirode planine Air, upisan na UNESCO-v popis mjesta svjetske baštine u Africi 1991. godine, a na popis ugroženih mjesta svjetske baštine je dospio odmah slijedeće godine zbog opadanja u broju zaštićenih vrsta životinja i općem gubitku vegetacije usljed vojniha sukoba pobunjenih Tuarega i građanskih nemira. Ovo područje je najveće zaštićeno područje u Africi, veličine oko 7.7 milijuna hektara, a zauzima tek šestinu područja vulkanske planine Air i sahelske pustinje Tenere.


file:Tenere NASA.jpg|Satelitska fotografija erga Bilma u pustinji Tenere
file:Seguedine niger.jpg|Seguedine
file:Agadem.jpg|Agadem
file:Gobero.jpg|Gobero
Datoteka:Flickr - Dan Lundberg - 1997 ^278-7 Sahara.jpg|Prapovijesni petroglifi kod Tiguidita


## Povezano
Ostali lokaliteti prapovijesnih slikarija u Africi:
* Tsodilo (Bocvana)
* Kondoa (Tanzanija)
* Tadrart Akakus (Libija)
* Tasili n'Adžer (Alžir)
* Chongoni (Malavi)

## Reference

## Literatura

* Samuel Decalo, *Historical Dictionary of Niger*, Scarecrow Press, 1979., London and New Jersey 
* Jolijn Geels, *Niger*, 2006., Bradt London and Globe Pequot New York .
* Chris Scott, *Sahara Overland*, 2004., Trailblazer .
Manastir Klisura

**Manastir Klisura** ili ranije poznat kao **Manastir Dobrača** je aktivan ženski manastir koji potiče iz srednjeg veka i pripada Eparhiji žičkoj Srpske pravoslavne crkve. Nalazi se kod sela Dobrače, 13 kilometara južno od Arilja, u klisuri Moravice, po kojoj je dobila naziv. Manastirska crkva, posvećena svetim arhangelima Mihajlu i Gavrilu, podignuta je krajem XIII veka u Raškom stilu, po ugledu na obližnju crkvu svetog Ahilija, u današnjem Arilju, u kojoj se tada nalazilo sedište Moravičke episkopije.

## Prošlost manastira

Nije poznato ko je i kada podigao manastir, ali se na osnovu stilskih odlika tj. pripadnosti Raškom stilu i sličnosti sa crkvom svetog Ahilija, njegov nastanak smešta na kraj XIII veka.

Tokom morejskog rata, krajem XVII veka,manastirska crkva je, najverovatnije 1688.godine, zapaljena, a posle njegovog kraja i Velike seobe Srba,manastir je 1690. godine zapusteo.

Manastirska crkva je obnovljena 1798. godine, a tokom Prvog svetskog rata,Austrougarske snage su u nekoliko navrata,tokom 1915. i 1916.godine, upadale i uništavale po manastiru. Novo razaranje manastir je doživeo za vreme Drugog svetskog rata, kada su bugarske okupacione snage zapalile i uništile deo manastirskog kompleksa.

Posle završetka rata, podignut je novi konak, a od 1961. godine funkcioniše kao ženski manastir.

## Arhitektura i unutrašnjost

Manastirska crkva ima jednobrodnu osnovu sa polukružnom oltarskom apsidom na istoku,narteksom i drvenim egzonarteksom u obliku trema na zapadu i osmostranom kupolom, koja se uzdiže nad naosom. Uzor za njeno podizanje je crkva svetog Ahilija, a slična je manastirskim crkvama u Pridvorici,Morači i Svetoj Trojici na Ovčaru.

Prvobitni živopis u njenoj unutrašnjosti je uništen 1688.godine, kada je crkva spaljena, a freske koje se danas nalaze u njenoj unutrašnjosti delo su akademskog slikara Jaroslava Kratine i nastale su 1952.godine, koji je klasičnim hrišćanskim motivima, pridodao i ličnosti iz narodne epike, poput Kosovke devojke, Majke Jugovića, Vojvode Rajka i drugih. Ikonostas u crkvi sačinjavaju 42 ikone i delo je Dimitrija Posnikovića, koji ga napravio 1867.godine. U njega je ugradio 31 ikonu naslikanu u Odesi i 11 koje je on sam naslikao.

## Reference

## Literatura
* 
* 

## Povezano
* Dobrače
* Crkvica svetog Ilije na Gradini
* Crkva svetog Ahilija u Arilju
## Vanjske veze

* Zvaničan veb sajt Manastira Klisura, Pristupljeno 16. 03. 2017.
* Zapadna Srbija: Arilje, Pristupljeno 16. 2. 2013. 
* Zapadna Srbija: Manastir Klisura, Pristupljeno 16. 2. 2013.