مئن

**مين** (Maine؛ ) آمريڪا جي نيو انگلينڊ واري علائقي ۾ هڪ رياست آهي ۽ اتر۔اوڀر واري رياست آهي، جيڪا لوئر 48 ۾ آهي. ان جي سرحد اولهه ۾ نيو هيمپشائر، ڏکڻ اوڀر ۾ خليج آف مين ۽ اتر اوڀر ۽ اتر اولهه، ترتيب سان، ڪئناڊا جي صوبن نيو برنزوڪ ۽ ڪيوبيڪ سان ملي ٿي. مائن نيو انگلينڊ ۾ ڪل ايراضي جي لحاظ کان سڀ کان وڏي رياست آهي، جيڪا باقي پنجن رياستن جي گڏيل ايراضيءَ کان تقريبن وڏي آهي. 50 آمريڪي رياستن مان، اها ايراضيءَ جي لحاظ کان 12هين ننڍي، آبادي جي لحاظ کان 9هين، گهٽ ۾ گهٽ آبادي واري 13هين، ۽ سڀ کان وڌيڪ ڳوٺاڻي آهي. مين جي گاديءَ جو هنڌ آگسٽا آهي ۽ ان جو سڀ کان وڌيڪ آبادي وارو شهر پورٽلينڊ آهي، جنهن جي ڪل آبادي سال 2020ع جي مردم شماري جي مطابق 68,408 آهي.

آخري برفاني دور ۾ گليشيئرز جي پوئتي هٽڻ کان پوءِ مين جو علائقو هزارين سالن کان مقامي آبادي سان آباد آهي. يورپين جي اچڻ وقت، ڪيتريون ئي الگونڪي ڳالهائيندڙ قومون هن علائقي تي حڪومت ڪنديون هيون ۽ اهي قومون هاڻي وابنڪي ڪنفيڊريسي جي نالي سان سڃاتل آهن. علائقي ۾ پهرين يورپي آبادي فرانسيسي طرفان 1604 ۾ سينٽ ڪروڪس ٻيٽ تي هئي، جنهن جو بنياد پيئر ڊگوا، سيور ڊي مونس قائم ڪيو. پهرين انگريزن جي آبادي ٿوري وقت لاءِ پوپم ڪالوني هئي، جيڪا 1607ع ۾ پلئمٿ ڪمپنيءَ قائم ڪئي. 1620ع ۾ مائن جي سامونڊي ڪناري سان ڪيتريون ئي انگريزي آباديون قائم ڪيون ويون، جيتوڻيڪ بگڙيل آبهوا ۽ مقامي مقامي ماڻهن سان ٽڪراءَ جي ڪري ڪيتريون ئي آباديون پيدا ٿيون. ناڪام ٿيڻ. جيئن مائن 18 صدي ۾ داخل ٿيو، صرف اڌ درجن يورپي آباديون بچي ويون. وفاداري ۽ محب وطن قوتن آمريڪي انقلاب دوران مين جي علائقي لاءِ مقابلو ڪيو. 1812ع جي جنگ دوران، مين جي وڏي حد تائين غير محفوظ مشرقي علائقي تي برطانوي فوجن قبضو ڪيو هو، ان مقصد سان ته ان کي نيو آئرلينڊ جي ڪالوني ذريعي ڪئناڊا سان ملائي، پر اتر سرحد تي ناڪام برطانوي حملن کان پوءِ آمريڪا واپس موٽي آيو، وچ- ائٽلانٽڪ ۽ ڏکڻ جنهن هڪ امن معاهدو پيدا ڪيو جيڪو جنگ کان اڳ جي حدن کي بحال ڪيو. مين 1820 تائين ميساچوسٽس جي دولت مشترڪه جو حصو هو جڏهن هن ميساچوسٽس کان الڳ ٿيڻ لاءِ ووٽ ڏنو ته هڪ الڳ رياست بڻجي وڃي. 15 مارچ، 1820 تي، ميسوري سمجھوتي تحت، مائن کي يونين ۾ 23 هين رياست طور داخل ڪيو ويو. اڄڪلهه، مين پنهنجي جاگيردار، پٿريلي ائٽلانٽڪ سمنڊ ۽ بيشور ساحلن، جبلن، گهاٽي ٻيلن واري داخلي، ۽ ان جي کاڌي، خاص طور تي جهنگلي لو بش بلو بيري ۽ سامونڊي کاڌي جهڙوڪ لابسٽر ۽ ڪلمس لاءِ مشهور آهي. ساحلي ۽ هيٺ اوڀر مين تخليقي معيشت لاءِ اهم مرڪز طور اڀري آيا آهن، خاص طور تي پورٽ لينڊ جي ڀرپاسي ۾، جنهن پڻ شهر ۽ ان جي ميٽروپوليٽن علائقي ۾ نرمي پيدا ڪئي آهي.

**Maine** ( ) is a state in the New England region of the United States, and the northeasternmost state in the Lower 48. It borders New Hampshire to the west, the Gulf of Maine to the southeast, and the Canadian provinces of New Brunswick and Quebec to the northeast and northwest, respectively. Maine is the largest state in New England by total area, nearly larger than the combined area of the remaining five states. Of the 50 U.S. states, it is the 12th-smallest by area, the 9th-least populous, the 13th-least densely populated, and the most rural. Maine's capital is Augusta, and its most populous city is Portland, with a total population of 68,408, as of the 2020 census.

The territory of Maine has been inhabited by Indigenous populations for thousands of years after the glaciers retreated during the last ice age. At the time of European arrival, several Algonquian-speaking nations governed the area and these nations are now known as the Wabanaki Confederacy. The first European settlement in the area was by the French in 1604 on Saint Croix Island, founded by Pierre Dugua, Sieur de Mons. The first English settlement was the short-lived Popham Colony, established by the Plymouth Company in 1607. A number of English settlements were established along the coast of Maine in the 1620s, although the rugged climate and conflict with the local Indigenous people caused many to fail. As Maine entered the 18th century, only a half dozen European settlements had survived. Loyalist and Patriot forces contended for Maine's territory during the American Revolution. During the War of 1812, the largely undefended eastern region of Maine was occupied by British forces with the goal of annexing it to Canada via the Colony of New Ireland, but returned to the United States following failed British offensives on the northern border, mid-Atlantic and south which produced a peace treaty that restored the pre-war boundaries. Maine was part of the Commonwealth of Massachusetts until 1820 when it voted to secede from Massachusetts to become a separate state. On March 15, 1820, under the Missouri Compromise, Maine was admitted to the Union as the 23rd state.

Today, Maine is known for its jagged, rocky Atlantic Ocean and bayshore coastlines, mountains, heavily forested interior, and its cuisine, particularly wild lowbush blueberries and seafood such as lobster and clams. Coastal and Down East Maine have emerged as important centers for the creative economy, especially in the vicinity of Portland, which has also brought gentrification to the city and its metropolitan area.

## تاريخ
## جاگرافي
## آبادي
## معيشت
## ٽرانسپورٽ
## قانون ۽ حڪومت
## ميونسپلٽيز
## تعليم
## ثقافت
## پڻ ڏسو
## ٻاهريان ڳنڍڻا

## حوالا

زمرو:مئن رياست
زمرو:نيو انگلينڊ
زمرو:اوڀرين اتر آمريڪا 
زمرو:نيو انگلينڊ جي رياستون
زمرو:اوڀرين اتر آمريڪا جون رياستون
زمرو:گڏيل آمريڪي رياستن جون رياستون