بنگالي هندو وھانءُ

**بنگالي هندو شادي** ( بنگالي) روايتي بنگالي ثقافتي وھانءَ ڏانھن اشارو ڪري ٿو،  جيڪو عام طور تي هندستاني ننڍي کنڊ جي بنگال علائقي سان لاڳاپو رکندڙ ويدڪ (هندو) ريتن ۽ رسمن سان ڪئي ويندي آهي جيڪي صدين کان رائج آهن.    

## وھانءَ کان اڳ جون رسمون

### ايبوروڀاٽ
*ايبوروڀات* بنگالي سنسڪرتي ۾ هڪ روايت آهي، خاص طور تي وھانءَ جي رٿ ويجھي اچڻ تي اڻ-پرڻيل نوجوان بالغن لاءِ اهم آهي. هي رسم، جيڪا *ايبورو* (ڇڙي ماڻھوءَ) ۽ *ڀٽ* (چانور) کي گڏ ڪري ٿي، پرڻيل زندگي ۾ داخل ٿيڻ کان اڳ ڪنوار يا گھوٽ پاران کاڌل چانورن جي آخري کاڌي جي نشاندهي ڪري ٿي. هن تقريب ۾ پيار ۽ خيال جو جشن ملهايو ويندو آهي، جنهن ۾ ماءُ پيءُ ۽ مٽ مائٽ موقعي جي اعزاز ۾ هڪ شاندار دعوت جو انتظام ڪرڻ لاءِ اهم ڪوششون ڪندا آهن.  

تقريب ۾ مڇي هڪ اهم ڪردار ادا ڪري ٿي. امير *دوئي ماچ* کان وٺي ذائقيدار *ماچر جهول* تائين، مڇي جا کاڌا پچائي کاڌا ويندا آهن ۽ مهمانن کي خوش ڪرڻ لاءِ تيار ڪيا ويندا آهن. اهي کاڌا بنگال جي کاڌي جي ورثي کي ظاهر ڪن ٿا ۽ هڪ گهري علامتي معنيٰ رکن ٿا. رسم ۾ مڇي جي مٿي جو ھڪ ٽڪڙو ڪنوار يا گھوٽ کي ڏنو ويندو آهي، جيڪو  ڀاءُ ڀيڻ کي ڏيڻ کان اڳ هڪ ننڍڙو ٽڪر کائي ٿو. هي عمل ازدواجي نعمتن جي منتقلي جي علامت آهي ۽ اهو مڃيو وڃي ٿو ته سٺي قسمت آڻيندو آهي، انهي اميد سان ته ڀاءُ ڀيڻ ستت ئي هڪ مناسب ساٿي ڳولي وٺندو.  

*ايبوروڀات* ، پنهنجي مڇي جي تيارين ۽ روايتن سان، بنگالي ثقافت جي جوهر ۽ ڇڙي زندگي کان پرڻي ڏانهن منتقلي کي ڏيکاري ٿو. 
کاٻو|thumb|بنگالي ڪنوار جي ''گائي هولڊ'' تقريب

### گي هولود
*گي ھولاد* ( بنگالي)، جنهن جو مطلب آهي "جسم تي ھيڊ لڳائڻ"، هڪ روايتي بنگالي وھانءَ کان اڳ جي رسم آهي جتي گھوٽ جو ڪٽنب، گھوٽ کان سواءِ، تقريب جي صبح جو ڪنوار جي گهر ويندو آهي ته جيئن جشن ملهائي ۽ ھيڊ ملڻ جي رسم پوري ڪري سگهي. ٻنھي گھوٽ ۽ ڪنوار جا گھر ڀاتي وھانءَ جي ڏينهن تي پنهنجي پنهنجي *گي هولد جي* تقريب دوران هيڊ جو پيسٽ لڳائيندا آهن. هي روايت پاڪائي جي نشاني آهي ۽ گڏجي انهن جي نئين سفر جي شروعات جي نشاندهي ڪري ٿي.   

## وھانءَ جون مکيه رسمون

### مالا بادل
کاٻو|thumb|''مالا بادل'' - بنگالي هندو وھانءُ
*مالا بادل* ( بنگالي ) روايتي بنگالي شادين ۾ هڪ اهم رسم آهي، جتي ڪنوار ۽ گھوٽ ھڪٻئي کي گلن جي هارن جي مٽاسٽا ڪندا آهن. هن تقريب ۾ روايتي طور تي پهريون ڀيرو ڪنوار ۽ گھوٽ هڪ ٻئي کي ڏسندا آهن، اھا رسم شادي تائين جوڙي کي الڳ رکڻ جي روايت کي ظاهر ڪري ٿي. *مالا بادل* هڪ ٻئي جي قبوليت جي نشاني آهي ۽ وھانءَ جي تقريب دوران رابطي جي هڪ لمحي طور ڪم ڪري ٿو.   
کاٻو|thumb|بنگالي شادي ۾ ''کوئي پوروانو'' .

### سات پاڪي گهورا
*سات پاڪي گهور* ، جنهن کي *سات پاڪ* به چيو ويندو آهي، هڪ روايتي بنگالي وھانءَ ۾ هڪ اهم رسم آهي، جيڪا ڪنوار ۽ گھوٽ جي وچ ۾ لاڳاپي جي نشاني آهي. رسم جي شروعات ڪنوار سان ٿيندي آهي، جيڪا *پيڊي* نالي هڪ ننڍڙي ڪاٺ جي اسٽول تي ويٺي هوندي آهي، جنهن کي سندس ڀائر نرميءَ سان کڻندا آهن ۽ ڪنوار جي چوڌاري ست مڪمل دائرن ۾ کڻي ويندا آهن. هي عمل جوڙي کي محفوظ طور تي هڪٻئي سان ڳنڍيل هجڻ جي نشاندهي ڪري ٿو، جيڪو زندگي لاءِ انهن جي وابستگي کي ظاهر ڪري ٿو.   *اگني* رسم ۾، جوڙو پوتر باهه ( *يگنا* ) جي چوڌاري ست چڪر لڳائيندو آهي، پنهنجي وچنن جي پڪ ڪندو آهي. هر دائرو گڏجي هڪ خوشحال ۽ جوڙائي زندگي لاءِ وچن جي نمائندگي ڪري ٿو. رسم شادي جي تقريب ۾ هڪ اهم لمحو آهي، جيڪو جوڙي جي گڏيل وابستگي ۽ ايڪتا جي نمائندگي ڪري ٿو جڏهن اهي پنهنجي گڏيل سفر تي نڪرندا آهن.  

### کوئي پوروانو
*کوئي پوروانو* روايتي بنگالي شادي ۾ هڪ اهم رسم آهي، جيڪا خوشحالي ۽ اتحاد جي علامت آهي. *سپتپدي* مڪمل ڪرڻ کان پوءِ، ڪنوار جو ڀاءُ سندس هٿن ۾ *ڪوئي* (پُلهيل چانور) رکي ٿو. دولھا، سندس پويان بيٺو، سندس هٿ جهلي ٿو جڏهن اهي پنهنجا هٿ اڳتي وڌائين ٿا ۽ *ڪوئي کي* مقدس باهه ( *يگنا* ) ۾ پيش ڪن ٿا. هي عمل هڪ هم آهنگي واري شادي شده زندگي لاءِ انهن جي گڏيل وابستگي کي ظاهر ڪري ٿو. *ڪوئي* کي ساڙڻ جوڙي جي زندگي جي چئلينجن کي گڏجي منهن ڏيڻ جي عزم جي نمائندگي ڪري ٿو. اهو ڪنوار جي خاندان جي نئين سفر لاءِ برڪتن کي پڻ اجاگر ڪري ٿو.  

### سنڌور دان
کاٻو|thumb|بنگالي وھانءَ ۾ ''سنڌور دان''.
روايتي بنگالي شادي ۾ *سنڌور دان* هڪ اهم رسم آهي، جيڪا دلہن ۽ ڪنوار جي اتحاد جي نشاندهي ڪري ٿي. *چدنتالا* (شادي جي قربانگاهه) ۾ هن تقريب دوران، گهوٽ ڪنوار جي وارن جي جدائي تي *ڪنڪي* (روايتي چانورن جي ماپ جو برتن) استعمال ڪندي سندور (سندوور) لڳائيندو آهي، جيڪو شادي شده زندگي ۾ سندس منتقلي جي نشاندهي ڪندو آهي. پوءِ هو قبوليت ۽ تحفظ جي اشاري طور سندس مٿي تي *لجا-بوسترو* ، پنهنجي خاندان جي هڪ نئين ساڙهي رکي ٿو. هي رسم شادي جي اختتام کي نشانو بڻائي ٿي، مڙس ۽ زال جي حيثيت سان انهن جو رشتو قائم ڪري ٿي. بنگالي روايت ۾ *سنڌور* وابستگي، احترام ۽ ازدواجي عقيدت جي زندگي ڀر جي علامت طور ڪم ڪري ٿو.  

## وھانءَ کان پوءِ جون رسمون
کاٻو|thumb|''بو بورون'' - هڪ نئين ڪنوار هڪ سڌي پليٽ تي بيٺي آهي جنهن ۾ الٽا (لاک ڊائي) ۽ کير جو مرڪب آهي.

### بو بورون

جڏهن ڪنوار ۽ ڪنوار جي دولھا جي گھر آمد ٿيندي آهي، ته انهن جي استقبال لاءِ *بوڌو بورون* (يا *بو بورون* ) جي رسم ادا ڪئي ويندي آهي. رسم ۾ شامل عورتون دروازي کان ٻاهر نڪرنديون آهن، جتي انهن مان هڪ ڪار جي هيٺان زمين تي پيتل جي گھڙي ( *ڪولشي* ) مان پاڻي وجهندي آهي. ڪنوار جي ماءُ (يا وڏي عورت مائٽ)، ٻين مائٽن سان گڏ، جوڙي جو گرمجوشي سان استقبال ڪندي آهي. ماءُ يا خاندان جي وڏي عورت ميمبر هڪ ننڍڙي مٽيءَ جي ٿانو (مٽير هري) ۾ کير به اُباليندي آهي، ۽ ڪنوار ان کي نئين گهر ۾ خوشحالي ۽ ڪثرت جي علامت طور ڏسندي آهي. هي عمل *دود اونده لانو* رسم جو حصو آهي، جتي وهندڙ کير ڪثرت جي نمائندگي ڪري ٿو، ۽ دولھا سوپاري ڪريڪر ( *جنتي* ) استعمال ڪندي اُبلندڙ کير کي *رد* ڪري ٿو، جنهن کي *دود-اُٿلانو* رسم سڏيو ويندو آهي.  

پوءِ ڪنوار ۽ ڪنوار هڪ ننڍڙي ڪاٺ جي سيٽ ( *پيدي* ) تي ويهندا آهن، ۽ ڪنوار جا مائٽ *باران جي* رسم ادا ڪندا آهن. ڪنوار، پاڻيءَ سان ڀريل پيتل جو گھڙو ( *ڪولشي* ) کڻي، هڪ زنده مڇي ( *لياتا* ) پڪڙيندي آهي. ان کان پوءِ، ڪنوار جي خاندان مان هڪ بزرگ عورت هڪ چٽي پٿر جي پليٽ آڻيندي آهي جنهن ۾ التا (لاک رنگ) ۽ کير جو مرکب هوندو آهي. بزرگ عورت ڪنوار جي پيرن هيٺان پليٽ رکي ٿي، ۽ ڪنوار هڪ اڇي ڪپڙي تي قدم رکي ٿي، جنهن سان سندس پيرن جا نشان ڳاڙهي رنگ ۽ کير ۾ نقش ٿيل آهن. هي ديوي لڪشمي جي قدمن جي علامت آهي، نئين گهر ۾ خوشحالي ۽ برڪتن جي آمد جي نشاندهي ڪري ٿي. 

### ڀٽ ڪپور
*ڀٽ ڪپور* رسم بنگالي شادين ۾ هڪ اهم روايت آهي، جيڪا تقريب کان پوءِ ڏينهن تي ڪئي ويندي آهي. هي رسم دولھا جي پنهنجي دلہن جي سنڀال ڪرڻ جي عزم جي علامت آهي، جنهن ۾ کاڌو، ڪپڙا ۽ مجموعي مدد شامل آهي. روايت جي حصي طور، دولھا پنهنجي دلہن کي شادي شده عورت لاءِ ساڙهي، *سندور* ۽ ٻيون ضروري شيون، روايتي بنگالي کاڌي جي پليٽ سان گڏ پيش ڪري ٿو.  

### بو ڀٽ
*بو ڀٽ جي* رسم جي شام تي، دولھا جو خاندان نئين دلہن کي پنهنجن مائٽن، دوستن ۽ پاڙيسرين سان متعارف ڪرائڻ لاءِ هڪ استقباليه جي ميزباني ڪندو آهي. مهمان ايندا آهن، دلہن کي تحفا پيش ڪندا آهن، ۽ ماني مان لطف اندوز ٿيندا آهن. دلہن جي خاندان کي موقعي جي خاص مهمان طور عزت ڏني ويندي آهي ۽ هڪ جلوس ۾ گڏ ايندا آهن جنهن کي *ڪون جتري* يا دلہن جي پارٽي سڏيو ويندو آهي. دلہن جي پارٽي دلہن، دولھا ۽ دولھا جي خاندان لاءِ شين جي هڪ فهرست آڻيندي آهي، جنهن کي *ڦُل سجر تتوا* سڏيو ويندو آهي. هن فهرست ۾ وڏن مرد ميمبرن لاءِ ڌوتيون، وڏين عورتن لاءِ ساڙهيون، کاڌو، ميوا، مٺايون، ۽ سينگار شامل آهن جهڙوڪ پائوڊر، عطر، لک رنگ، سندور، ۽ گلن جا زيور. مهمانن جي وڃڻ کان پوءِ، دلہن ۽ دولھا دولھا جي خاندان سان گڏ ماني شيئر ڪندا آهن.   

## تصويري گيلري

فائل:Mehendi-clad_Hands_-_Bengali_Hindu_Bride_-_Howrah_2015-12-06_7393.JPG|alt=Mehendi-clad hands – Hindu bride from Bengal| مهندي پاتل هٿ - بنگال جي هندو ڪنوار
فائل:Fish_and_Sweet_pot,_parts_of_Bengali_wedding_মাছ_ও_মিষ্টির_হাঁড়ি,_বাঙালি_বিবাহের_অঙ্গ_20190621112836.jpg|alt=Fish and Sweet pot, parts of Bengali wedding| مڇي ۽ مٺائي، بنگالي شادي جا حصا
فائل:Bengali_Hindu_wedding_DSCN1106_14.jpg|alt=Bengali Marriage Rituals| بنگالي شادي جون رسمون
فائل:Bengali_Hindu_wedding_DSCN1106_08.jpg|alt=Konnadan – Bengali Marriage Rituals| ڪونادن - بنگالي شادي جون رسمون
فائل:Pre-marriage_rituals_of_a_Bengali_wedding_in_India.jpg|alt=Pre-marriage rituals of a Bengali wedding in India| هندستان ۾ بنگالي شادي جون شادي کان اڳ جون رسمون
ٻيون رسمون علائقي ۽ حالتن جي لحاظ کان مختلف ٿي سگهن ٿيون، پر بنيادي روحاني تعلق انهن عملن جو مرڪزي حصو رهي ٿو، جيڪو ازدواجي زندگي کي مالا مال ڪري ٿو. 

## پڻ ڏسندا

* بنگالي مسلم شادي
* بنگال جي ثقافت
* اولهه بنگال جي ثقافت
* بنگلاديش جي ثقافت
* جمائي سستي
* سدڀڪشن
* شڪا، پولا ۽ نوا

## حوالا

زمرو:بنگال جي ثقافت
زمرو:اڻ-نظرثاني ٿيل ترجمن وارا صفحا