قومي ڪنوينشن

**قومي ڪنوينشن** () هڪ ڏينهن لاءِ فرانس جي بادشاهت جي ۽ فرانسيسي انقلاب دوران پهرين ٽن سالن لاءِ فرانسيسي پهرين جمهوريه جي آئين ساز اسيمبلي هئي. هي اسيمبلي ٻن سالن جي نيشنل ڪانسٽيٽيوشنٽ اسيمبلي ۽ هڪ سال جي قانون ساز اسيمبلي کان پوءِ وجود ۾ آئي. قومي ڪنوينشن کي 10 آگسٽ 1792 جي بغاوت کان پوءِ قائم ڪيو ويو. هي پهرين فرانسيسي حڪومت هئي جيڪا هڪ جمهوريه طور منظم ڪئي وئي هئي، جنهن مڪمل طور تي بادشاهت کي ختم ڪري ڇڏيو. ڪنوينشن هڪ ايواني اسيمبلي جي طور تي 20 سيپٽمبر 1792 کان 26 آڪٽوبر 1795 تائين ڪم ڪيو.
ڪنوينشن ان وقت عمل ۾ آيو جڏهن قانون ساز اسيمبلي بادشاهه لوئي ارڙهين جي عارضي معطلي ۽ بغير بادشاهت جي نئون آئين تيار ڪرڻ لاءِ قومي ڪنوينشن جي گڏجاڻي جو فرمان جاري ڪيو. ٻي وڏي جدت اها هئي ته ڪنوينشن جا نمائندا سمورن 21 سالن يا ان کان وڌيڪ عمر جي فرانسيسي شهرين پاران چونڊيا ويندا، جيڪي هڪ سال کان مقيم هجن ۽ پنهنجي محنت جي ڪمائيءَ تي گذران ڪندا هجن. تنهن ڪري، قومي ڪنوينشن پهرين فرانسيسي اسيمبلي هئي جيڪا بغير ڪنهن طبقاتي فرق جي عالمي مرداني ووٽ جي حق ذريعي چونڊي وئي هئي.

جيتوڻيڪ ڪنوينشن 1795 تائين جاري رهيو، پر اپريل 1793 کان طاقت کي موثر طور تي ڪنوينشن پاران تفويض ڪيو ويو ۽ ننڍڙي عوامي سلامتي جي ڪميٽي ۾ مرڪوز ڪيو ويو. 1793 جي زوال کان 1794 جي بهار تائين جا اٺ مهينا، جڏهن Maximilien Robespierre ۽ سندس اتحادين عوامي سلامتي جي ڪميٽي تي قبضو ڪيو، فرانسيسي انقلاب جو سڀ کان وڌيڪ سخت ۽ خوني مرحلو سمجهيو ويندو آهي، جنهن کي دهشت جو دور چيو ويندو آهي. روبسپيئر جي زوال کان پوءِ، ڪنوينشن هڪ ٻئي سال تائين جاري رهيو جيستائين نئون آئين نه لکيو ويو، جنهن کان پوءِ فرانسيسي ڊائريڪٽري جو آغاز ٿيو.

## چونڊون
اڻ سڌي طرح چونڊون 26 آگسٽ تي پرائمري اسيمبلين پاران اليڪٽورل ڪالجز جي چونڊ کانپوءِ 2 کان 10 سيپٽمبر 1792 تائين ٿيون. عالمي مرداني ووٽ جي حق جي شروعات جي باوجود، ووٽرن جو تعداد گهٽ هو، جيتوڻيڪ 1791 جي چونڊن جي مقابلي ۾ اضافو ٿيو هو.

ووٽرن جي گهٽ تعداد جو هڪ سبب انتقامي ڪارروائي جو خوف به هو؛ پئرس ۾، Maximilien Robespierre چونڊن جي صدارت ڪئي ۽ انتهاپسند پريس سان ملي ڪري اهڙي ڪنهن به اميدوار کي خارج ڪرڻ ۾ ڪامياب ٿي ويو جنهن سان شاهي همدرديون هيون. پوري فرانس ۾ صرف يارنهن پرائمري اسيمبلين بادشاهت کي برقرار رکڻ چاهيو ٿي. سمورن چونڊ اسيمبلين خاموشيءَ سان "جمهوريه" لاءِ ووٽ ڏنو، جيتوڻيڪ صرف پئرس اهو لفظ استعمال ڪيو.

## سياسي ورهاست
قومي ڪنوينشن ٽن وڏن ڌڙن تي مشتمل هو: مائونٽيگنارڊس (**[[the Mountain|جبل وارا]]**)، مارائس (**[[the Plain|मैदान]]**) ۽ **[[Girondins|جيرونڊنس]]**، جن کي بريسوٽينس (Brissotins) به چيو ويندو هو. جبل وارو ڌڙو سڀ کان وڌيڪ متحد هو، جڏهن ته ميداني ڌڙو سڀ کان گهٽ متحد هو. مائونٽيگنارڊس جي 94 سيڪڙو کان وڌيڪ ميمبرن بنيادي مسئلن تي هڪجهڙو ووٽ ڏنو؛ ان جي مقابلي ۾ جيرونڊنس ۽ ميداني ڌڙو تمام گهڻو ورهايل هئا.

## دهشت جو دور

دهشت جو مقصد مائونٽيگنارڊس جي کليل نقادن کي سزا ڏئي انقلاب جي دشمنن جي حمايت کي حوصلي شڪني ڪرڻ هو.
مقصد صوبن ۽ ٻين هنڌن تي انقلاب جي مبينا دشمنن کي ختم ڪرڻ هو. مارڪسي تاريخدان Albert Mathiez موجب، "صوبن ۾ جبري قدمن جي شدت سڌي طرح بغاوت جي خطري جي تناسب ۾ هئي." Camille Desmoulins ۽ Georges Danton ٻه اهڙا نمايان شخص هئا جن کي انقلاب خلاف "خطرن" جي الزام ۾ موت جي سزا ڏني وئي هئي.

## غلامي

بادشاهت سرزمين فرانس ۽ فرانس جي قبضي هيٺ وارن علائقن جهڙوڪ ڪالونين جي وچ ۾ فرق رکيو هو. ان فرق جي ڪري فرانس ۾ غلامي غير قانوني هئي پر ڪالونين ۾ جاري رهي سگهي پئي. 1794ع ۾ ٻن ڪمشنرن پاران تيار ڪيل رپورٽ کان پوءِ، قومي ڪنوينشن 4 فيبروري 1794ع تي غلامي کي ختم ڪرڻ جو اعلان ڪيو. جيتوڻيڪ بعد ۾ نيپولين 1802ع ۾ ان کي ٻيهر بحال ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي.

## ورثو

قومي ڪنوينشن جو ڪم عوامي معاملن جي سمورن شعبن ۾ وسيع هو. ان فرانس کي گهرو ويڙهه ۽ حملي کان بچايو، عوامي تعليم جو نظام قائم ڪيو (ميوزيم، École Polytechnique، École Normale Supérieure)، ۽ اهم ادارا قائم ڪيا. ڪنوينشن پاران 19 مارچ 1793 تي عوامي امداد جو قانون متعارف ڪرايو ويو، جنهن تحت رياستي امداد جي ورڇ ۽ ضرورت مندن جي مدد جا اصول طئي ڪيا ويا.

## حوالا

## ذريعا

* 
* 
* 
*