open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
माजुलीद्वीपः

माजुलीद्वीपः एकम् आध्यात्मिकं स्थलं वर्तते । तत्स्थलम् इतिहासेन, संस्कृत्या च सह संलग्नम् अस्ति । इदं स्थलम् असम-राज्यस्य बृहत्तमं वीक्षणीयस्थलं वर्तते । तस्मिन् स्थले वैष्णवधर्मः अपि विद्यते । तत्स्थलं वैष्णवधर्मस्य केन्द्रं मन्यते । इदं स्थलं ब्रह्मपुत्रा-नद्याः तटे स्थितम् अस्ति । तया नद्या अस्य स्थलस्य प्राकृतिकं सौन्दर्यं वर्धते । नद्या निर्मितेषु द्वीपेषु विश्वस्य बृहत्तमः द्वीपः अस्ति माजुलीद्वीपः । पुरा अयं दीपः १२५० चतुरस्रवर्गकिलोमीटरमितः विस्तृतः अस्ति । किन्तु मृत्तिकायाः अपकर्षणेन साम्प्रतम् अयं ४२१.६५ चतुरस्रवर्गकिलोमीटरमितः एव विस्तृतः अस्ति । इदं स्थलं जोरहट-नगरात् २० किलोमीटरमिते दूरे स्थितम् अस्ति । नौकायानेन माजुलीद्वीपं प्राप्तुं शक्यते ।

माजुली-द्वीपे प्रायः जलप्लावनं भवति । अतः अस्य द्वीपस्य पारिस्थिकतन्त्रं दूषितम् अभवत् । किन्तु अस्य द्वीपस्य वर्तमानकालिकस्थितिः तस्य स्थलस्य धर्मप्रभावेण, संस्कृत्याः प्रभावेण च अस्ति । तत्र सतना इत्याख्या सांस्कृतिकसंस्था अस्ति । आहत्य पञ्चविंशतिः सांस्कृतिकसंस्थाः तत्र स्थिताः सन्ति । मन्यते यत् – “एताः संस्थाः वैष्णवधर्मस्य केन्द्राणि सन्ति । असमियासाधुना श्रीशङ्करदेवेन एतेषां केन्द्राणां प्रोत्साहनं कृतम् आसीत् । पुनश्च श्रीशङ्करदेवस्य अनुयायिना माधवदेवेन अपि एतासां वृद्ध्यर्थं प्रोत्साहनं कृतम् आसीत् । भारतस्य प्रमुखशास्त्रीयनृत्येषु सत्तरिया-नृत्यस्यापि केन्द्रम् अस्ति अयं द्वीपः ।

सतरा-संस्थाः सामाजिक्यः, धार्मिक्यः च सन्ति । तत्र वैष्णवधर्मपालनाय शिक्षणं प्रदीयते । सर्वेषां सतरा-संस्थानां विशिष्टं महत्त्वम् अस्ति । तत्र विभिन्नानि धार्मिकशिक्षणानि प्रदीयन्ते । माजुलीद्वीपस्य वातावरणं लोकप्रियं नास्ति । यतः तत्र वर्षा अधिककालपर्यन्तं भवति । तत्र उष्णतायाः अपि आधिक्यं भवति । केवलं शीतर्तौ एव वातावरणं शीतलं, सामान्यं च भवति । अतः तस्मिन् काले माजुलीद्वीपः भ्रमणं कर्तुं योग्यः ।

## सन्दर्भः
वर्गः:असमदेशे पर्यटनम्
ज्योतिप्रसाद आगरवाला

ज्योतिप्रसाद आगरवाला इत्याख्यः असम-राज्यस्य प्रथमः चलच्चित्रनिर्माता आसीत्। अस्य जन्म ई. स. १९०३ तमस्य वर्षस्य जून-मासस्य सप्तदश (१७) दिनाङ्के अभवत्। अयं नाट्यकारः, कथाकारः, गीतकारः, पत्रसम्पादकः, सङ्गीतकारः, गायकश्च आसीत् । तेन चतुर्दशवर्षदेशीयेन एव “शोणित कुंवरी” इति नाट्यस्य रचना कृता आसीत् । ई. स. १९३५ तमे वर्षे “ज्योमति कुंवारी” इति नाट्याधारितं प्रथमम् असमप्रान्तीयं चलच्चित्रं निर्मापितम् आसीत् । सः अस्य चलच्चित्रस्य निर्माता, निर्देशकः, पटकथाकारः, मञ्चनिर्माता, सङ्गीतकारः, नृत्यनिर्देशकश्च आसीत् ।

## सन्दर्भः
भारतीय राष्ट्रीय कांग्रेस

भारतीयराष्ट्रियकाङ्ग्रेस (INC) भारतस्य प्राचीनतमेषु प्रमुखेषु च राजनैतिकदलेषु अन्यतमम् अस्ति । १८८५ तमे वर्षे स्थापितः अयं दलः ब्रिटिश-उपनिवेश-शासनस्य विरुद्धं भारतस्य स्वतन्त्रता-सङ्घर्षे महत्त्वपूर्णां भूमिकां निर्वहति स्म, देशस्य स्वातन्त्र्य-आन्दोलने च अग्रणीः आसीत् ।

वर्षेषु भारतीयराष्ट्रीयकाङ्ग्रेसस्य नेतृत्वं महात्मागान्धी, जवाहरलालनेहरू, सरदारवल्लभभाईपटेलः, इन्दिरागान्धी च इत्यादयः कतिपये प्रमुखनेतृभिः कृताः दलस्य विचारधारा धर्मनिरपेक्षता, समाजवाद, लोकतान्त्रिकमूल्यासु आधारिता अस्ति तथा च समाजस्य सर्वेषां वर्गानां कृते सामाजिकन्यायः, समानता, समावेशीवृद्धिः च सुनिश्चित्य प्रतिबद्धा अस्ति

स्वातन्त्र्योत्तरयुगे भारतस्य राजनैतिक-आर्थिक-सामाजिक-परिदृश्यस्य स्वरूपनिर्माणे भारतीय-राष्ट्रीय-काङ्ग्रेस-पक्षस्य महती भूमिका आसीत् । दलेन हरितक्रान्तिः, राष्ट्रियग्रामीणरोजगारप्रतिश्रुतिकानूनम्, सूचनाधिकारकानूनम् इत्यादीनि अनेकानि महत्त्वपूर्णानि नीतयः आरब्धानि भारतस्य लोकतान्त्रिकसंस्थानां सुदृढीकरणे, देशे राजनैतिकस्थिरता सुनिश्चित्य च अस्य दलस्य महती भूमिका आसीत् ।

भारतीयराष्ट्रियकाङ्ग्रेसः केन्द्रे, भारतस्य अनेकेषु राज्येषु च अनेकानि कार्याणि यावत् सत्तां धारयति । देशे महत्त्वपूर्णपरिवर्तनानि आनेतुं दलस्य योगदानं कृतम् अस्ति, यथा बङ्कानां राष्ट्रियीकरणं, जमींदारीव्यवस्थायाः उन्मूलनं, योजनाआयोगस्य स्थापना, पंचायतीराजव्यवस्थायाः आरम्भः इत्यादयः

दलस्य वर्तमान अध्यक्षा सोनिया गान्धी अस्ति, सा १९९८ तमे वर्षात् कार्याणां पतङ्गं करोति, तस्याः मध्ये संक्षिप्तविरामः अस्ति । दलस्य पूर्वाध्यक्षः राहुलगान्धी  अपि प्रमुखः नेता अस्ति, सः कतिपयवर्षेभ्यः दलस्य कार्येषु सक्रियरूपेण संलग्नः अस्ति ।

परन्तु भारतीयराष्ट्रीयकाङ्ग्रेसस्य अपि अन्तिमेषु वर्षेषु अनेकाः आव्हानाः अभवन्, यत्र नूतनानां क्षेत्रीय-राष्ट्रीयदलानां उद्भवः, भारतीयजनतापक्षस्य (भाजपा) भयंकरराजनैतिकशक्तिरूपेण उदयः च अभवत् भ्रष्टाचारः, आन्तरिकविग्रहाः, वैचारिकविसंगतिः इत्यादीनां विषयेषु अपि अस्य दलस्य आलोचना अभवत् ।

तथापि भारतीयराष्ट्रीयकाङ्ग्रेसः देशे महत्त्वपूर्णराजनैतिकशक्तिः अस्ति, धर्मनिरपेक्षता, लोकतन्त्रं, सामाजिकन्यायः च इति स्वस्य मूलमूल्यानां प्रति प्रतिबद्धा वर्तते वर्तमानसर्वकारस्य अनेकनीतीनां विरोधे अयं दलः सक्रियरूपेण सम्मिलितः अस्ति तथा च कृषकाणां, श्रमिकाणां, हाशियाकृतसमुदायस्य च कल्याणस्य वकालतम् अकरोत्

निष्कर्षे भारतीयराष्ट्रीयकाङ्ग्रेसः भारतस्य प्राचीनतमेषु महत्त्वपूर्णेषु राजनैतिकदलेषु अन्यतमः अस्ति, यस्य नेतृत्वस्य समृद्धः इतिहासः अस्ति, देशस्य राजनैतिक-आर्थिक-सामाजिक-विकासे च योगदानं च अस्ति यद्यपि अन्तिमेषु वर्षेषु अस्य दलस्य अनेकाः आव्हानाः अभवन् तथापि सः स्वस्य मूलमूल्यानां प्रति प्रतिबद्धः अस्ति तथा च देशस्य लोकतान्त्रिकपरिदृश्ये प्रमुखराजनैतिकशक्तिः अस्ति
अमेठी

भारतस्य उत्तरप्रदेशराज्ये स्थितं अमेठीमण्डलं समृद्धैः ऐतिहासिकसास्कृतिकविरासतां कृते प्रसिद्धम् अस्ति । पूर्वं सुल्तानपुरस्य बृहत्तरस्य मण्डलस्य भागः आसीत् किन्तु २०१० तमे वर्षे पृथक् अभवत् ।अस्य मण्डलस्य मुख्यालयः गौरीगञ्ज-नगरे स्थितः अस्ति ।

अमेठी मुख्यतया नेहरू-गान्धी-परिवारस्य दुर्गत्वेन प्रसिद्धा अस्ति, ये कतिपयेषु दशकेषु लोकसभायां निर्वाचनक्षेत्रस्य प्रतिनिधित्वं कृतवन्तः । स्वर्गीयः पूर्वप्रधानमन्त्री राजीवगान्धी १९८१ तमे वर्षे अमेठीतः प्रथमं निर्वाचनं प्रतिस्पर्धितवान्, विजयं च प्राप्तवान्, ततः परं १९९८ तः १९९९ पर्यन्तं संक्षिप्तकालं विहाय परिवारः एतत् आसनं धारयति ।अमेठीतः वर्तमानसंसदः स्मृति इरानी अस्ति , भारतीय जनता पार्टी के सदस्य।

अमेठी-नगरे राजनैतिकमहत्त्वस्य अतिरिक्तं अनेकाः ऐतिहासिकाः धार्मिकाः च स्थलाः अपि सन्ति । अस्मिन् मण्डले समृद्धा सांस्कृतिकविरासतां वर्तते, यत्र सम्पूर्णे प्रदेशे विविधाः मन्दिराणि, मस्जिदाः, गुरुद्वाराः च सन्ति । कौसाम्बी-नगरे स्थितं प्रसिद्धं राजा महेन्द्रप्रतापसिंह-सङ्ग्रहालयम् अपि प्रमुखं पर्यटनस्थलम् अस्ति ।

अमेठी-नगरस्य एकं महत्त्वपूर्णं धार्मिकस्थलं मुसाफिरखाना-नगरे स्थितं श्रीहनुमानमन्दिरम् अस्ति । अयं मन्दिरः १५० वर्षाणाम् अधिकपुराणः इति मन्यते, अयं मन्दिरः हिन्दुदेवस्य लोकप्रियस्य हनुमानस्य कृते समर्पितः अस्ति । अयं मन्दिरः वार्षिकहनुमानजयन्ती-उत्सवानां कृते प्रसिद्धः अस्ति, येषु सर्वेभ्यः प्रदेशेभ्यः भक्तानां बृहत् समूहः आकर्षयति ।

अमेठी-नगरस्य अन्यत् महत्त्वपूर्णं धार्मिकस्थलं गौरीगञ्ज-नगरे स्थितं जामा-मस्जिदम् अस्ति । अस्य मस्जिदस्य निर्माणं मुगलसम्राट् औरङ्गजेब इत्यनेन कृतम् इति मन्यते, अयं मस्जिदः अस्य मण्डलस्य महत्त्वपूर्णेषु मस्जिदेषु अन्यतमः इति मन्यते । मस्जिदः सुन्दरवास्तुकलायां प्रसिद्धः अस्ति, अत्र स्थानीयजनाः पर्यटकाः च समानरूपेण आगच्छन्ति ।

अमेठी-नगरे अमेठी-नगरे स्थितं इन्दिरागान्धी-राष्ट्रिय-जनजातीय-विश्वविद्यालयम् अपि अस्ति । २००७ तमे वर्षे अस्य विश्वविद्यालयस्य स्थापना अभवत्, अस्य उद्देश्यं आदिवासीसमुदायस्य छात्राणां कृते उच्चशिक्षायाः अवसराः प्रदातुं वर्तते । विश्वविद्यालये सामाजिकविज्ञानं, मानविकीशास्त्रं, प्राकृतिकविज्ञानं च इत्यादयः अनेके शैक्षणिकविभागाः सन्ति ।

राहुलगान्धी  इत्यस्य परिवारस्य च कृते अमेठी इत्यस्य महत् राजनैतिकं महत्त्वं वर्तते, यतः तस्य पिता भारतस्य पूर्वप्रधानमन्त्री राजीवगान्धिः अपि लोकसभायां निर्वाचनक्षेत्रस्य प्रतिनिधित्वं कृतवान् आसीत् राहुलगान्धी अमेठीं सर्वदा स्वस्य द्वितीयं गृहं मन्यते, अस्मिन् क्षेत्रे महत्त्वपूर्णं समयं व्यतीतवान्, स्थानीयजनैः सह संवादं कृत्वा, तेषां विषयान् अवगत्य च व्यतीतवान्

अमेठीमण्डलम् उत्तरप्रदेशराज्यस्य एकः महत्त्वपूर्णः प्रदेशः अस्ति, यत्र समृद्धा सांस्कृतिकः ऐतिहासिकः च धरोहरः अस्ति । अस्य मण्डलस्य राजनैतिकमहत्त्वं सुप्रसिद्धम् अस्ति, परन्तु आगन्तुकानां कृते धार्मिकसास्कृतिकानाम् आकर्षणानां श्रेणी अपि अत्र प्राप्यते । श्री हनुमानमन्दिरात् आरभ्य इन्दिरागान्धी राष्ट्रियजनजातीयविश्वविद्यालयपर्यन्तं अमेठी भारतस्य विविधसंस्कृतेः अन्वेषणार्थं रुचिं विद्यमानस्य कस्यचित् कृते अवश्यं गन्तव्यं गन्तव्यं वर्तते।

वर्गः:उत्तरप्रदेशराज्यस्य मण्डलानि
वर्गः:उत्तरप्रदेशराज्यस्य प्रमुखनगराणि
केंब्रिड्ज्

इङ्ग्लैण्ड्देशस्य ऐतिहासिकनगरे केम्ब्रिज्-नगरे स्थितं केम्ब्रिज-विश्वविद्यालयं विश्वस्य प्रतिष्ठितेषु विश्वविद्यालयेषु अन्यतमम् अस्ति । १२०९ तमे वर्षे स्थापितं अयं विश्वविद्यालयः आङ्ग्लभाषिणां विश्वस्य द्वितीयः प्राचीनतमः विश्वविद्यालयः अस्ति, शैक्षणिकक्षेत्रे केचन तेजस्वी मनः अत्र सन्ति ।

केम्ब्रिजविश्वविद्यालयः ३१ स्वायत्तमहाविद्यालयैः निर्मितः अस्ति, प्रत्येकस्य स्वकीयः अद्वितीयः इतिहासः परम्परा च अस्ति । केम्ब्रिज्-नगरस्य केचन प्रसिद्धाः महाविद्यालयाः किङ्ग्स् महाविद्यालयः, ट्रिनिटी महाविद्यालयः, सेण्ट् जॉन्स् महाविद्यालयः च सन्ति । एते महाविद्यालयाः अद्भुतवास्तुकला, सुन्दरउद्यानानि, समृद्धे इतिहासः च इति प्रसिद्धाः सन्ति ।

केम्ब्रिज-विश्वविद्यालयस्य एकं लक्षणं अस्य शैक्षणिक-उत्कृष्टता अस्ति । विश्वविद्यालयः निरन्तरं विश्वस्य शीर्षविश्वविद्यालयेषु स्थानं प्राप्नोति, कठोरशैक्षणिककार्यक्रमैः च प्रसिद्धः अस्ति । केम्ब्रिज् इत्यत्र विज्ञानं, मानविकी, सामाजिकविज्ञानं च समाविष्टं विस्तृतविषयेषु १०० तः अधिकाः स्नातकपाठ्यक्रमाः ३०० तः अधिकाः स्नातकपाठ्यक्रमाः च प्रदाति

केम्ब्रिजविश्वविद्यालयः विश्वस्तरीयसंशोधनसुविधाभिः अपि प्रसिद्धः अस्ति । अस्मिन् विश्वविद्यालये अनेके नोबेल् पुरस्कारविजेतारः उत्पन्नाः सन्ति, भौतिकशास्त्रम्, चिकित्साशास्त्रम्, अभियांत्रिकीशास्त्रम् इत्यादिषु क्षेत्रेषु महत्त्वपूर्णं योगदानं च दत्तम् अस्ति । केम्ब्रिज्-नगरे प्रसिद्धा कैवेण्डिश-प्रयोगशाला अस्ति, यया आधुनिकभौतिकशास्त्रस्य विकासे प्रमुखा भूमिका अस्ति ।

शैक्षणिक-संशोधन-उत्कृष्टतायाः अतिरिक्तं केम्ब्रिज-विश्वविद्यालयः समृद्ध-सांस्कृतिक-सामाजिक-जीवनस्य कृते अपि प्रसिद्धः अस्ति । विश्वविद्यालये एकः जीवन्तः छात्रसमुदायः अस्ति, तत्र विविधाः रुचिः पूर्यन्ते, विविधाः क्लबाः, समाजाः च सन्ति । केम्ब्रिज् यूनियन इति प्रसिद्धः वादविवादसमाजः विश्वस्य केचन प्रमुखाः व्यक्तिः आतिथ्यं कृतवन्तः, यथा विन्स्टन् चर्चिलः, रोनाल्ड् रेगनः, मदर टेरेसा च

केम्ब्रिजविश्वविद्यालयस्य क्रीडाविषये अपि प्रबलपरम्परा अस्ति । अस्मिन् विश्वविद्यालये अनेके सफलाः क्रीडादलाः सन्ति, यथा केम्ब्रिज् विश्वविद्यालयस्य नौकाक्लबः, यः वार्षिकनौकादौडस्य आक्सफोर्ड-विरुद्धं स्पर्धां करोति । विश्वविद्यालयस्य आक्सफोर्ड-नगरेण सह अपि दीर्घकालीनप्रतिद्वन्द्वः अस्ति, विश्वविद्यालयद्वयं क्रीडा-शैक्षणिक-कार्यक्रमेषु स्पर्धां कुर्वतः ।

समग्रतया केम्ब्रिजविश्वविद्यालयः यथार्थतया विलक्षणः संस्था अस्ति या अद्यत्वे वयं यस्मिन् जगति जीवामः तस्य आकारं निर्मातुं प्रमुखा भूमिकां निर्वहति। अस्य शैक्षणिकउत्कृष्टता, विश्वस्तरीयाः शोधसुविधाः, जीवन्तं छात्रसमुदायः च अस्य विश्वस्य सर्वाधिकं प्रार्थितविश्वविद्यालयेषु अन्यतमं करोति । भवान् विज्ञानं, मानविकी, सामाजिकविज्ञानं वा विषये रुचिं लभते वा, केम्ब्रिजविश्वविद्यालयः स्वस्य शैक्षणिकं व्यक्तिगतं च लक्ष्यं साधयितुं सम्यक् स्थानम् अस्ति।

राहुलगान्धी  इत्यस्य शैक्षणिकपृष्ठभूमिः भारतस्य नवीदिल्लीनगरस्य सेण्ट् स्टीफन् महाविद्यालये अध्ययनं कृत्वा ततः अमेरिकादेशस्य हार्वर्डविश्वविद्यालये अग्रे अध्ययनं कृतवान्
डिब्रूगढ़मण्डलम्

डिब्रूगढ़मण्डलम् असम प्रदेशस्य एकम मण्डलम् अस्ति।

वर्गः:असमराज्यस्य मण्डलानि
तामुलपुरमण्डलम्

अस्साम् राज्ये स्थितः एकः मण्डलः।

वर्गः:असमराज्यस्य मण्डलानि
बजालीमण्डलम्

अस्साम् राज्ये स्थित एकः मण्डलः।

वर्गः:असमराज्यस्य मण्डलानि
कुक्कुटविकासः

=२४ घण्टे कुक्कुटविकासः =
* २४ घण्टेषु भ्रूणः व्लस्टोडर्म-पदस्य आरम्भे भवति, यत्
दुतकोशिकाविभाजनस्य आरम्भं चिह्वयति ।व्लास्टोडर्मः चक्राकारः संरचना अस्ति या पिष्टिकायाः पृष्ठभागे
निर्मीयते, तत्र एपिन्लास्ट्‌ इति कोशिकानां स्तरः भवति एपिब्लार्ट् शरूणं सम्यक् जनयिष्यति, यदा तु हाइपोव्लास्ट् ,
यः एपिनव्लास्टस्य अधः स्थितः अस्ति, सः पिष्टिकापुटं निर्मास्यति ।
@ २४ घण्टापर्यन्तं व्लास्टोडर्मः अनेकविशिष्टप्रदेशेषु विभक्तः अस्ति,
यथा पेलुसिडा इति क्षेत्र, यस्मिन्‌ विकासशीलः भ्रूणः भवति, तथा च
क्षत्रं ओपका, यः पेलुसिडा क्षेत्रं परितः भवति, तत्र च भवति
श्रूणवाह्य तका शिर.पुटं पुच्छपुटं च निर्मितं आरब्धम्‌, यत्‌ अन्ते दास्यति
भ्रूणस्य शिरः पुच्छं च उत्तष्ठन्ति। तंत्रिका प्लेट्‌ इत्यस्य निर्माणं आरब्धम्‌ अस्ति, यत्‌ अन्ततः...
तंत्रिका तंत्रम् शरूणवाह्यप्रशे रक्तवाहिनीनां निर्माणं आरब्धम्‌ अस्ति, यत्‌ भविष्यति
अन्ते भ्रूणस्य रक्तवाहिनीं निर्मान्ति । हृदयस्य निर्माणं आरब्धम्‌ अस्ति, भ्रूणस्य माध्यमेन रक्तस्य परिसच्चरणं
आरब्धम्‌ अस्ति । ४ सोमाइट्‌ इत्यस्य निर्माणं आरब्धम्‌ अस्ति, येन जन्ते मांसपेशी-अस्थि-
तन्त्रस्य जन्म भविष्यति । समग्रतया २४ घण्टेषु कुक्कुटस्य भ्रूणः अद्यापि प्रारम्भिकपदे एव अस्ति
विकासः, परन्तु बहवः महत्त्वपूर्णाः संरचनाः व्यवस्थाः च आरब्धाः सन्ति
अवेदनपत्र। 

=33 घण्टे कुक्कुटविकासः=

33 घण्टेषु कुक्कुटस्य भरणं प्रारम्भिकं सोमाइट्‌ अवस्थां प्राप्तवान्‌ अस्ति, सह...
भ्रूणस्य दीर्धतायाः सह निर्मिताः सोमिट्‌ तेत्रिकानलिका, या अन्ते मस्तिष्कं मेरुदण्डं च जनयिष्यति
रज्जुः, तंत्रिकाफलकात्‌ निर्माणं प्रारभते । हदयं इदानीं प्रलतया धड़कति, पूर्णतया पैरिकार्दियल-मध्ये निरुद्धम्‌ अस्ति
* शिरःपुच्छप्रदेशः अधिकविशिष्टः भवति, मस्तिष्कस्य मेरुदण्डस्य च विकासः शिरःप्रदेशे आरब्धः अस्ति । “ नत्रपुटिकाः,
कर्णपट्टिकाः, नासिकापटटिकाः च निर्मीयन्ते, यै भविष्यन्ति अन्ते इद्धियाद्भानाम्‌ उत्पत्तिः
भवति । " मांसपेशी-अस्थि-तन्तरस्य जन्मदाता मेसोडर्मः िशिष्टेषु प्रदेशेषु विकसितः अस्ति, यत्र पैराक्सियल-मेसोढर्मः, यः
सोमाइट्‌-रूप्यकाणां निर्माणं करिष्यति, तथा च मध्यवर्ती-पार्श्-
मेसोडर्मः, यः वृक्कं प्रजनन-अङ्गं च जनयिष्यति
नामेरी राष्ट्रीय निकुञ्ज

नामेरी राष्ट्रीय निकुञ्ज भारतस्य असमस्य सोनितपुरमण्डले पूर्वहिमालयस्य पादभागे तेजपुरतः प्रायः ३५ कि.मी दूरे स्थितं राष्ट्रियनिकुञ्जम् अस्ति । समीपस्थस्य ग्रामस्य चरिदुआर-नगरात् नामेरी-नगरात् प्रायः ९ कि.मी दूरे अस्ति ।

## सन्दर्भः
वर्गः:असमदेशे पर्यटनम्
मानस राष्ट्रीय निकुञ्ज

मानस राष्ट्रीय निकुञ्जः (ˈmʌnəs) भारतस्य असमदेशे राष्ट्रियनिकुञ्जः, यूनेस्को प्राकृतिकविश्वविरासतस्थलः, परियोजनाव्याघ्रसंरक्षणं, जैवमण्डलसंरक्षणं, गजसंरक्षणं च अस्ति । हिमालयस्य पादे स्थितं भूटानदेशस्य रॉयल मानसराष्ट्रियनिकुञ्जेन सह सङ्गतम् अस्ति । असम-छतयुक्तः कच्छपः, हिस्पिड-हारः, सुवर्ण-लङ्गुरः, पिग्मी-शूकरः इत्यादीनां दुर्लभानां, विलुप्तप्रायस्य च स्थानिकवन्यजीवानां कृते अयं उद्यानः प्रसिद्धः अस्ति । मानसः वन्यजलमहिषस्य जनसंख्यायाः कृते प्रसिद्धः अस्ति ।

## सन्दर्भः
वर्गः:असमदेशे पर्यटनम्
शिवदौल

**शिवदौल** (अर्थः शिवस्य मन्दिरम्) इति संरचनानां समूहः अस्ति यस्मिन् शिवडोल्, विष्णुडोल (अर्थात् भगवतः विष्णुस्य मन्दिरम्) तथा देविडोल् (स्थानीय असमियाभाषायां देवी दुर्गादेव्याः मन्दिरम्) तीर्थाः, तथा संग्रहालयः। एते भारतस्य असमराज्यस्य शिवसागरस्य हृदये शिवसागरस्य ("शिवस्य सागरः") टङ्कस्य, बोरपुखुरी टङ्कः इति अपि प्रसिद्धस्य तटे स्थिताः सन्ति ।

## सन्दर्भः
वर्गः:असमदेशे पर्यटनम्
मायोङ्ग

मयोङ्ग (अथवा मायाङ्ग) भारतस्य असम-राज्यस्य मोरीगांवमण्डलस्य एकः ग्रामः अस्ति । गुवाहाटीनगरात् प्रायः ४० कि.मी दूरे ब्रह्मपुत्रनद्याः तटे स्थितम् अस्ति । मायोङ्ग-नगरस्य इतिहासकारणात् पर्यटनस्थलम् अस्ति ।
## पौराणिक कथा
प्राग्ज्योतिषपुर (असमस्य प्राचीननाम) इत्यनेन सह मयोङ्गः महाभारतसहितेषु अनेकेषु महाकाव्येषु स्थानं प्राप्नोति । कचारी राज्यस्य मुख्यः घटोत्कचः स्वस्य जादुईशक्त्या महाभारतस्य महान् युद्धे भागं गृहीतवान् । मयोङ्गस्य विषये अपि उक्तं यत् तांत्रिकाः (तन्त्रविद्यां जानाति) डाकिन्याः च अद्यावधि मयोङ्गवने शरणं गृह्णन्ति। "मायोङ्ग - कृष्णजादूस्य जादूटोनायाश्च भूमिः" इति विषये सद्यः प्रकाशितस्य लेखस्य अनुसारं - पुरुषाणां पतलीवायुरूपेण अन्तर्धानस्य, जनानां पशुरूपेण परिवर्तनस्य, अथवा पशूनां जादुईरूपेण वशीकरणस्य बहवः कथाः मयोङ्गेन सह सम्बद्धाः सन्ति जादूटोना, जादू च परम्परागतरूपेण प्रचलति स्म, पुस्तिकानां मध्ये प्रचलति स्म ।
## पर्यटनम्
मयोङ्गः पर्यटनस्य पुरातत्त्वस्य च स्थानम् अस्ति यतोहि अत्र समृद्धवन्यजीवाः, पुरातत्त्वयात्रा, इको-पर्यटन, साहसिकपर्यटनं, सांस्कृतिकपर्यटनं, नदीपर्यटनं च अस्ति।
## सन्दर्भाः
वर्गः:असमदेशे पर्यटनम्
लाचित बड़फुकन

लाचित बड़फुकन अथवा चाओ लाचित फुकान्लुङ्ग असमराज्यस्य अथवा मु'ङ्ग दान चोन खामस्य नवमः बड़फुकन अथवा फुकान्लुङ्गः आसीत्। १६७१ तमे वर्षे सः विशालं मुगलसेनाम् असमीयसेनाया: पराजय्य असमतः बहिः निष्कासितवान्।  सरायघाटयुद्धे कृतानां पराक्रमानां फलस्वरूपं लचितस्य नाम असम-इतिहासस्य मध्ये प्रकाशते।

## परिवारं
लचितबर्फुकनस्य वंशस्य विषये लाइ-लिट् बुरञ्जीयां चकरी फेटी बुरान्जिषु च काचित् सूचना अस्ति। तस्य जन्म १६२२ तमे वर्षे नवम्बर्-मासस्य २४ दिनाङ्के सेङ्ग-लुङ्ग्-मुङ्ग्, चे-राइ-डोइ-नगरे अभवत्।
 तस्य पिता आहोम-वंशस्य लान्-फिमा-वंशस्य मोसाई सेङ्ग-कालुकः आसीत्। लचितः तस्य सप्तमः पुत्रः (चतुर्थः जीवितः बालकः) आसीत्। तस्य भ्रातरः चाओ माई-चेओ, चाओ त्याओ म्युङ्ग् सेङ्ग्, चाओ मोबाओ-लाओ, चाओ लापेट्-लाओ च आसन्, तस्य भगिनी नाङ्ग लैसेङ्ग् इति नामधेयेन इति नामकरणं कृतम् नामकरणं कृतम् आसीत् तथा च लचितस्य वंशजाः अधुना दक्षिणमराजन्, जाजली लेचाई हाबी ग्रामे लैसेङ्गग्रामे निवसन्ति।

## शिक्षण
राजपरिवारे जन्म प्राप्य लचितस्य सैन्यशिक्षणं नागरिकशिक्षणं च कर्तव्यम् आसीत् । लचितः राजकुटुम्बे जन्म प्राप्य स्वपरिवारात् अन्तःकरणीयता, समर्पणं, प्रामाणिकता च इत्यादयः गुणाः प्राप्तवन्तः । आहोमजनानाम् एकः प्रसिद्धः जनजातिः प्रसिद्धः लान् फिमा वंशः अस्ति । अस्य गोत्रस्य जनाः लचिताः सन्ति। अस्य कुलस्य प्रथमः पुरुषः चुकाफा सह असमम् आगतः।

लचितः तस्मिन् एव दिने फुकान्लुङ्गस्य पदं न प्राप्तवान् । सः प्रारम्भे अश्ववाहकः आसीत् । अस्मिन् स्थाने स्थित्वा सः अतीव शक्तिशालिनः अश्वानाम् वशीकरणं कृतवान् । अश्वबरोउआ, दुलिया बरोउआ, शिमुल्गुरिया फुकान्, स्विंग् बरोउआ (यः डोलाम् वहति, पालीरक्षकान् च चालयति स्म) भवितुं अनन्तरमेव चाओफा चुपुङ्गमु फुकान्लुङ्गः अभवत्

लचितस्य कौशलं चाओफायाः लक्ष्यं तदा आसीत् यदा सः डोलकसरिया बरुआ इत्यस्य स्थाने आसीत् । एकस्मिन् दिने झूले उपविष्टः चाओफाई लचितं आहूय अवदत्, “बङ्गशत्रुः समीपे अस्ति, सैयद फिरोजः सैयद सलाहः च कथं गृह्णीमः?” लचितः प्रत्युवाच-चाओफा-राज्ये जनाः न सन्ति वा ? बङ्गला इति किम् ? मानवः एव अस्ति ! अस्माकं राज्ये एतादृशाः जनाः नास्ति। भवता चाओफा आदेशः दातव्यः” इति ।

ततः लचित् इत्यस्मै फुकान्लुङ्गस्य प्रभारः दत्तः । फुक्लुङ्गस्य पदं प्राप्तुं पूर्वं लचितस्य अन्यस्य परीक्षायाः सामना अभवत् । लाचितं चाओफानगरं आहूतः । सः चाओफायाः पुरतः जानुभ्यां न्यस्तः आसीत्, तदा कुत्रचित् एकः सेवकः आगत्य लचितस्य शिरःपट्टं थप्पड़ं कृत्वा अपहृतवान् । चाओफा इत्यनेन एतत् जानी-बुझकर कृतम् आसीत् । लाचितः स्वाभाविकतया क्रुद्धः सन् आच्छादनात् खड्गं निष्कास्य भृत्यम् अनुधावति स्म । चाओफायाः हस्तक्षेपेण सेवकस्य उद्धारः अभवत् । लचितः निर्भयः, अत्यन्तं शूरः च आसीत् ।
## मृत्यु
सरायघाटयुद्धस्य अन्त्यं प्रति अहोमसेना विशालस्य मुगलसेनायाः सम्मुखे पश्चात्तापं कर्तुं आरब्धा । तस्मिन् समये लचितस्य उच्चज्वरः आसीत् । सः रोगी नौकायाम् आरुह्य मुगलविरुद्धं युद्धं कर्तुं गत्वा सैनिकान् सम्बोधितवान् – असमियाः योद्धाः, अहं युद्धं कुर्वन् म्रियमाणः भविष्यामि। अथवा मां बङ्गलाः गृहीत्वा हरन्तु, त्वं च सुखेन गृहं गच्छसि” इति । एतेन वचनेन सैनिकाः चोदिताः, ते च द्विगुणं साहसेन युद्धं कृत्वा मुगलान् पराजितवन्तः ।

सरायघाटयुद्धविजयस्य किञ्चित्कालानन्तरं लचितस्य मृत्युः अभवत् । युद्धकाले सः बाणज्वरः आसीत्, तेन ज्वरयुक्तेन शरीरेण युद्धं कृतवान् । अनन्तरं चावफा उदयादित्यसिंहेन १६७२ तमे वर्षे जोरहाटतः १६ कि.मी दूरे स्थितं “लचितमैदम” निर्मितम् ।

## सन्दर्भः
वर्गः:असमराज्यस्य स्वातन्त्र्ययोधाः
नविलुतीर्थः

[लघुचित्रम्| नवलतेरथ बांध, [सवदत्ती|सौन्दट्टी समीप, कर्नाटक]]
**नवलुतीर्थः** कर्णाटकस्य बेलागवीमण्डलस्य सवदत्तीतालुकस्य एकः ग्रामः अस्ति ।  अयं प्रसिद्धः पिकनिक-स्थलः अस्ति ।बहवः जनाः अत्र अवधिदिवसेषु सम्मिलन्ति। एतावन्तः मटरपक्षिणः अत्र दृश्यन्ते इति कारणतः अस्य स्थानस्य नाम अभवत् । (कन्नडा भाषायाम् नविलशब्दः मयूरवाची) अस्य एकः जलबन्धः ( रेणुकासागरः अथवा नविलुतीर्थजलबन्धः अथवा मालप्रभाजलबन्धः इति कथ्यते) अस्ति यः १९७४ तमे वर्षे मालप्रभानद्याः पारं निर्मितः भवति । अयं जलबन्धः कर्णाटकस्य लघुतमः जलबन्धः अस्ति यस्य ऊर्ध्वता १५५ मीटर्, चतुर्द्वारैः सह ४१ मीटर् दीर्घता च अस्ति ।  

## परामर्शाः 
वर्गः:कर्णाटकराज्यस्य नगराणि
वर्गः:कर्णाटकराज्यस्य प्रेक्षणीयस्थलानि
वर्गः:जलबन्धः
वर्गः:बळगावी
गुण्डन अनिवारिताचारी

लघुचित्रम्| पट्टडाकल स्थित विरूपाक्ष मन्दिर
श्री **गुन्दन अनिवारिताचारी** विरूपाक्षमन्दिरस्य मुख्यः शिल्पकारः आसीत्, यः पट्टडाकलस्य विश्वविरासतमन्दिरसङ्कुलस्य प्रसिद्धतमः केन्द्रबिन्दुः च आसीत् । शिलालेखानुसारं सः "अनिकपुरवस्तु पितामहः" "तेनकादेशीय सूत्रधारी" इत्यादीनि उपाधिं धारयति स्म ।  

अस्य काञ्ची-नगरस्य कैलासनाथ-मन्दिरस्य सदृशानि अनेकानि विशेषतानि सन्ति ।मन्दिरस्य मूलयोजना एवं प्रचलति यत् गर्भगृहं  अन्तराल  प्रति उद्घाट्य मूर्तिः (निहितप्रतिमा) पिठे (पादपीठे) स्थापयति विस्तृतस्तम्भमण्डपः अन्तरालस्य समीपस्थः अस्ति। गर्भगृहस्य उपरि शिखरः (अधिसंरचना) उत्तिष्ठति, तस्य अन्तिमे कलशः (आम्रपत्रैः नारिकेलेण च सह घटः) सह अमलकः (पट्टिकायुक्तः पाषाणः) भवति विमानं ततः गर्भगृहं शिखरं च द्वयम् ।

## कालगणना 
विक्रमादित्यद्वितीयस्य (क्रिस्त्वब्दम् ७३३-७४६) वरिष्ठराज्ञ्याः लोकमहादेवीयाः आज्ञानुसारं पल्लवेषु विजयस्य स्मरणार्थं एतत् मन्दिरं निर्मितम् । अतः सप्तमशतकम् अस्य जीवनसमयम् गणयन्ति पण्डिताः।

## सन्दर्भाः 
## बाह्यलिङ्काः 
* कर्नाटक का इतिहास, आर्थीकाजे महोदय 
वर्गः:शिल्पशास्त्रम्
भोजपुरी सिनेमा

**भोजपुरी सिनेमा** भोजपुरी -भाषायाः चलचित्रस्य भारतीयचलच्चित्रक्षेत्रम् अस्ति . इदं पश्चिमबिहारे पूर्वोत्तरप्रदेशे च स्थितम् अस्ति यत्र लखनऊ, पटना च प्रमुखानि उत्पादनकेन्द्राणि सन्ति |  

बिहारी चलच्चित्रस्य प्रमुखः भागः अस्ति भोजपुरी सिनेमा . प्रथमं भोजपुरी टॉकी चलच्चित्रं *गंगा मैय्या तोहे पियरी चढैबो*, १९६३ तमे वर्षे विश्वनाथशहाबादी इत्यनेन प्रदर्शितम् । १९८० तमे दशके *बिटिया भैल सायन्*, *चन्दवा के टेक चकोर*, *हमर भौजी*, *गंगा किनारे मोरागांव*, *संपूर्णा तीर्थयात्रा इत्यादीनां* बहूनां उल्लेखनीयानाम् अपि च रन-ऑफ-द-मिल्-भोजपुरी-चलच्चित्राणां प्रदर्शनं जातम् |. 

अन्तिमेषु वर्षेषु भोजपुरी-चलच्चित्रस्य वृद्धिः अभवत् । भोजपुरी चलचित्र-उद्योगः अधुना  २००० कोटि-रूप्यकाणां उद्योगः अस्ति ।  भोजपुरीसिनेमा द्वितीयतृतीयपीढीयाः प्रवासिनः अपि पूरयन्ति ये अद्यापि भाषां वदन्ति, गुयाना, त्रिनिदाद एण्ड् टोबैगो, सूरीनाम, फिजी, मॉरिशस, दक्षिण आफ्रिका च देशेषु |.
अशोकः पुरनाट्टुकरा

लघुचित्रम्| अशोकः पुरनाट्टुकरा
**अशोकः पुरनाट्टुकरा** (10 दिसम्बर, 1952 – 9 मे 2014)  केरलस्य प्रमुखः संस्कृतविद्वान्, संस्कृतभाषाविदः च आसीत् । केरलस्य प्रथमव्यापकस्य संस्कृतपत्रिकायाः 'भारतमुद्रा' इत्यस्याः संस्थापकः, दीर्घकालीनः सम्पादकः च आसीत् ।

## जीवनी 
उ० त्रिशूरसमीपे पुरनाट्टुकराग्रामे । . अशोकस्य जन्म १९५२ तमे वर्षे डिसेम्बर्-मासस्य १० दिनाङ्के रामकृष्ण मेनन,- केमीनाक्षिकुट्टियाम्मा इति दम्पत्योः पुत्रत्वेन अभवत् । सः पुरनाट्टुकराश्रीरामकृष्णगुरुकुलविद्यामन्दिर, त्रिशूरश्रीकेरलवर्मामहाविद्यालये, पट्टम्बीसंस्कृतमहाविद्यालये, त्रिशूरशिक्षायां उन्नताध्ययनसंस्थाने च सम्पन्नवान् । २०१४ तमस्य वर्षस्य मे-मासस्य ९ दिनाङ्के त्रिशूर्-नगरे सः स्वर्गं गतः ।

## योगदानम् 
अशोकः शिक्षा-साहित्य-सांस्कृतिक-सामाजिककला-पर्यावरणादिषु विविधक्षेत्रेषु स्वकीयं चिह्नं त्यक्तवान् ।

पुरनाट्टुकरश्रीरामकृष्णाश्रमस्य आशीर्वादेन, परन्तु प्रायः एकपुरुषमिशनरूपेण, सः भारतमुद्रा इति व्यापकसंस्कृतपत्रिकायाः आरम्भं कृतवान्, यत् १९८० तमे वर्षे केरलदेशे प्रथमा आसीत्  प्राचीन-आधुनिक-विविधविषयेषु लेखाः, समाचाराः, लघुकथाः, काव्यानि च भरतमुद्रादेवनागरीलिप्या निर्मीयन्ते, परन्तु अतीव सरलशैल्या  । भरतमुद्रा इत्येतदतिरिक्तं *भुवनमुद्रा* इति द्विसाप्ताहिकं संस्कृतपत्रम् अपि प्रारब्धवान्, येन वार्तानां अधिकं प्रमुखता दत्ता ।

*अनामिका*, इति संस्कृतकथासङ्ग्रहः अशोकपुराणट्टुकरस्य मुख्या स्वतन्त्रसाहित्यग्रन्थः अस्ति । सः संस्कृतव्याकरणविषये बहूनि पुस्तकानि रचितवान् । सः मदम्पू कुञ्जुकूटनस्य  इत्यादीनि बहूनि मलयालग्रन्थानां संस्कृते अनुवादं कृतवान् । सः सुप्रसिद्धः संस्कृतवक्तृ अपि आसीत् ।

विलङ्गन् कुन्नं  नाम पुरनाट्टुकरायाः समीपे सार्वजनिकसम्पत्त्याः रूपेण सर्वकारीयनियन्त्रणात् स्थापयितुं सः यः संघर्षः आरब्धवान् सः जनसमूहस्य बहु ध्यानं आकर्षितवान् । तदनन्तरं विलङ्गकुन्-नगरं त्रिशूर्-नगरस्य समीपे महत्त्वपूर्णं पर्यटनस्थलं, पर्यावरण-अनुकूलं क्षेत्रं च इति घोषितम् । अस्य सन्दर्भे सः विलाङ्गन संरक्षणसमितिः, विलाङ्गन ट्रकचालकक्लबः इति संस्थाः संस्थाप्य तेषां नेतृत्वं कृतवान् ।

केरलसंस्कृतशिक्षकसङ्घस्य, अखिलभारतीयसंस्कृतपत्रकारसङ्घस्य, विभिन्नानां शिक्षकसङ्गठनानां च कार्यालयं कृतवान् अस्ति ।

## पुरस्कार 
विश्वसंस्कृत प्रतिष्ठान, नई दिल्ली द्वारा संस्कृत पत्रकारिता पुरस्कार, केरल साहित्य अकादमी द्वारा *तुन्चन स्मृति प्रबन्ध पुरस्कार*, *डॉ.* *के.* *वि.* *कुंहिकृष्णन स्मृति पुरस्कार* , गुरुवायुर तथा कोचीन देवस्वोम बोर्ड पुरस्कार आदि आदराः तस्मै प्राप्ताः सन्ति  

## अशोक पुरनाट्टुकर-भारतमुद्रा पुरस्कारः 
*अशोकपुरनाट्टुकरस्य स्मृतौ 2015 तः असोकनपुराणतुकर-भारतमुद्रापुरस्कारस्य स्थापना अभवत्* । संस्कृतविद्वान् आचार्यश्च के. यथिन्द्रन् अस्य पुरस्कारस्य प्रथमः प्राप्तकर्ता अस्ति । २०१६ तमस्य वर्षस्य पुरस्कारविजेता नाट्यशास्त्रस्य सांस्कृतिककार्यकर्ता ई. टी. वर्गीजः ।

भारत मुद्रा पुरस्कृतानां सूचीः १.

## परिवारं 
पुराणट्टुकरा श्री रामकृष्ण गुरुकुलं विद्यामन्दिर उच्च माध्यमिक विद्यालय आर. प्रधानाम्बिका अशोकपुराणट्टुकरस्य पत्नी अस्ति। अस्य दम्पत्योः शङ्करः रामदासः च पुत्रद्वयम् अस्ति ।

## सन्दर्भः 

वर्गः:२०१४ मरणम्
वर्गः:डिसम्बर् दशमे दिने जाताः
वर्गः:१९५२ जननम्
वर्गः:मेय् नवमे दिने मृताः
वर्गः:विंशतिशताब्द्याः नाट्यकाराः
के.पी नारायण पिषारोटि

വർഗ്ഗം:Articles with hCards
के.पी.नारायणपिशरोतिः (१९०९ अगस्त् २३-२००४ मार्च् २०) संस्कृतमलयालमभाषायां विद्वान्, शिक्षकः, लेखकः च आसीत् ।

## जीवनरेखा 
पिशरथः पट्टम्बी इति नगरस्य  समीपे एव कोटिक्कुन्नु पिषारटि भवने जातः . अम्मा कोडिक्कुन्नु पिषारे नारायणीकुट्टी पिशारस्यार। पिता पुदुशेरी मनक्कल पशुपति नम्बूथिरी। सः गुरुकुलव्यवस्थायां प्राथमिकशिक्षां प्राप्तवान् । पुन्नासेरी नीलकान्तशर्मा इत्यस्य अधीनं संस्कृतम् अधीतवान् . मद्रास विश्वविद्यालय से मलयालम विदवान परीक्षा उत्तीर्ण . तदनन्तरं मदुरै अमेरिकनमहाविद्यालये, त्रिशूरश्रीकेरलवर्मामहाविद्यालये च अध्यापनं कृतवान् | युसाफाली केचेरी इत्यादयः बहवः उल्लेखनीयाः यः प्रमुखः कविः गीतकारः च आसीत् सः तस्य शिष्याः आसन् । केरलवर्मामहाविद्यालयात् निवृत्तः सन् त्रिशूरस्य कनाट्टुकरानगरे स्थिते स्वगृहे नारायनीयम् इत्यत्र स्थित्वा मलयालमसाहित्ये बहुधा योगदानं कृतवान् । भरतमुनिस्य नाट्यशास्त्रस्य मलयालमभाषायां अनुवादः कृतः अस्ति। मलयालममहाकाव्यं केसवीयम् अपि संस्कृतभाषायां अनुवादितम् अस्ति । १९९९ तमे वर्षे मलयालमसाहित्ये व्यापकं योगदानं कृत्वा एझुतच्चनपुरस्कारेण पुरस्कृतः । विश्वसंस्कृतप्रतिस्थानम् केरलं पण्डितरत्नम् उपाधिं प्राप्य सम्मानितम् (१९८३) । कलादिश्रीशङ्कराचार्यसंस्कृतविश्वविद्यालयेन तस्मै २००१ तमे वर्षे डी.लिट्-पुरस्कारः कृतः । सम्मानित। २००४ तमे वर्षे मार्चमासस्य २० दिनाङ्के ९५ वयसि  सः मृतः । कोचीन देवस्वोम बोर्डेन तस्य नाम्ना पुरस्कारः दत्तः अस्ति। 

## प्रमुख रचनाः 
* *नाट्य शास्त्र* (अनुवाद) २.
* *श्रीकृष्ण विलासं काव्यपरिभाषा*
* *कुमार सम्भवस्य अनुवादः*
* *अनुवाद*
* *श्रीकृष्ण चरितं मणिप्रावलं टीका*
* *अट्टौर* (जीवनवृत्तान्त) २.
* *तुञ्जत आचार्य* (जीवनवृत्तान्त) २.
* *स्वप्नवासवदत्तम् अनुवाद*
* *केसवीयम्* (संस्कृतानुवाद) २.
* *नारायणायम टीका*
* *अत्तप्रकारः क्रमादिपिका च*

## पुरस्काराः 
# साहित्यिक (१९६७) २.
# पण्डितरत्नम् (१९८३) २.
# रामाश्रम पुरस्कार (1991)
# नारायणीय कुलपति (1993)
# राष्ट्रपतिपुरस्कार (१९९३) २.
# केरल साहित्य अकादमी पुरस्कार (1993)
# स्वदेशी शास्त्र पुरस्कार (1994)
# केरल कलामंडलम मुकुन्दराज स्मृति पुरस्कार (1995)
# केन्द्रीय साहित्य अकादमी पुरस्कार (1995)
# श्री शंकर पुरस्कार (1995)

## सन्दर्भः 
# हिन्दू दैनिक  Archived   
# केरल इन्टरफेस्  Archived   
# केरल वर्मा महाविद्यालय पुरातन छात्र संघ  Archived   
# लेखक सी. राधाकृष्णन

वर्गः:२००४ मरणम्
वर्गः:१९०९ जननम्
वर्गः:मार्च् वि
वर्गः:अगस्त् २३ दिने जाताः
असमप्रदेशस्य मुख्यमन्त्रिणां सूची

भारतीयराज्यस्य असमस्य मुख्यमन्त्री असमसर्वकारस्य प्रमुखः अस्ति । भारतस्य संविधानानुसारं राज्यपालः राज्यस्य वास्तविकरूपेण प्रमुखः भवति, परन्तु वास्तविकरूपेण कार्यकारी अधिकारः मुख्यमन्त्री एव भवति । असमविधानसभायाः निर्वाचनानन्तरं राज्यपालः प्रायः बहुमतेन सीटैः सह दलं (अथवा गठबन्धनं) सर्वकारस्य निर्माणार्थं आमन्त्रयति । राज्यपालः मुख्यमन्त्रीं नियुक्तं करोति, यस्य मन्त्रिपरिषदः सामूहिकरूपेण सभायाः उत्तरदायी भवति । तस्य सभायाः विश्वासः अस्ति इति दृष्ट्वा मुख्यमन्त्रिणः कार्यकालः पञ्चवर्षपर्यन्तं भवति, तस्य कार्यकालस्य सीमा नास्ति।

१९४६ तः असम-देशे १७ मुख्यमन्त्रिणः सन्ति । तेषु दश भारतीयराष्ट्रीयकाङ्ग्रेसस्य आसन्, यथा असमस्य प्रथममुख्यमन्त्री गोपीनाथबोर्दोलोई, भारतस्य प्रथमा महिला मुस्लिममुख्यमन्त्री अनवारा तैमूर् च । १९७८ तमे वर्षे विधानसभानिर्वाचने गोलापबोरबोरा जनतापक्षस्य नेतृत्वं कृत्वा राज्ये काङ्ग्रेस-एकाधिकारस्य समाप्तिः अभवत् । फलतः बोरबोरा असमस्य प्रथमः गैर-काङ्ग्रेस-मुख्यमन्त्री अभवत् । ततः पूर्वं बोरबोरा असमतः राज्यसभासदस्यत्वेन निर्वाचितः अकाङ्ग्रेसविपक्षस्य प्रथमः सदस्यः आसीत् । काङ्ग्रेस-सदस्यः तरुणगोगोई सर्वाधिकं दीर्घकालं यावत् कार्यरतः पदाधिकारी अस्ति, सः २००१ तः २०१६ पर्यन्तं १५ वर्षाणि यावत् कार्यं कृतवान् ।सर्वानन्दसोनोवालः २०१६ तमस्य वर्षस्य मे-मासस्य २४ दिनाङ्के शपथग्रहणं कृत्वा भारतीयजनतापक्षस्य भाजपा-पक्षतः असमस्य प्रथमः मुख्यमन्त्री अभवत् ।२०२१ तमस्य वर्षस्य मे-मासस्य ९ दिनाङ्के हिमन्तः विश्वसर्मा असमस्य १५ तमः मुख्यमन्त्री इति घोषितः अस्ति ।

## मुख्यमन्त्रिणः
## सन्दर्भाः
वर्गः:सूचीलेखाः
वर्गः:असमराज्यम्
जागीरोड

**जागीरोड** () असमराज्यस्य एकं नगरम् अस्ति। मोरीगांव मण्डले, मायोङ्ग उपमण्डले स्थित जागीरोड। कोलोङ्गनद्याः दक्षिणतटे स्थितम् अस्ति।

## व्युत्पत्तिः
पूर्वं नखोला इति नाम्ना प्रसिद्धम् आसीत्, परन्तु भारतस्य ब्रिटिशशासने बाङ्गलादेशस्य नोआखाली इति नामेन सह बहुधा भ्रमस्य कारणात् अस्य स्थानस्य परिवर्तनं जागीरोड् इति कृतम्। यतः मोरिगांवस्य एकं स्थानं जागी इति मार्गः अस्मात् स्थानात् गच्छति।

प्राचीनकाले कचारिभिः सह जोङ्गलबल्हुभिः सह युद्धम् आसीत्। सः पराजितः सन् निवृत्तः अभवत्। यत्र सः कलङ्गस्य जलं पिबितुं स्थगितवान्, तत् पश्चात् राहा इति नाम्ना प्रसिद्धम् अभवत्। कलङ्गं उत्प्लुत्य पलायितं यत्र स्थानं जगी इति एवं च जगीरोड् इति प्रसिद्धं स्थानम्।
## भूगोलशास्त्र
जागीरोड् भारतस्य असमस्य मोरिगांवमण्डले स्थितं नगरम् अस्ति। इदं ब्रह्मपुत्रनद्याः दक्षिणतटे गुवाहाटी-नगरात् पूर्वदिशि प्रायः ५५ किलोमीटर् दूरे स्थितम् अस्ति।

समुद्रतलात् ५२ मीटर् परिमितं ऊर्ध्वता अस्य नगरस्य, निम्नपर्वतैः, उपत्यकैः च लक्षणीये प्रदेशे स्थितम् अस्ति। अयं क्षेत्रः ब्रह्मपुत्र-उपत्यकायाः भागः अस्ति, यस्याः उर्वरजलोढभूमिः प्रसिद्धा अस्ति। देशस्य सर्वाधिक उत्पादक कृषि प्रदेशेषु अन्यतमः अस्ति।
## इतिहास
अस्य नगरस्य प्राचीनकालस्य समृद्धः इतिहासः अस्ति। अस्मिन् क्षेत्रे एकदा तिवाः, कचारीः, कार्बीः च इत्यादयः विविधाः जनजातयः-समुदायाः च निवसन्ति स्म। मध्ययुगीनकाले जगीरोड् तिवाराज्यस्य भागः आसीत्, यस्मिन् तिवावंशस्य शासनम् आसीत्।
## यातायात
### मार्गं
राष्ट्रियराजमार्गः २७ , भारतस्य पूर्वपश्चिमराष्ट्रियराजमार्गः यः पोरबन्दरतः आरभ्य सिलचरनगरे समाप्तः भवति। जगीरोड् मार्गेण गत्वा राजधानी गुवाहाटीं जागीरोड् इत्यनेन सह सम्बध्दयति। मोरीगांवमार्गेण जगीरोडः अपि मोरीगांवेन सह सम्बद्धः।
### रेलः
जगीरोड् रेलस्थानकम् अपि जागीरोड् रेलस्थानकम् इति रेलस्थानकम् अस्ति।

भारतीयरेलमार्गस्य गुवाहाटी-लामडिंग् लाईन जागीरोड् रेलस्थानकेन गच्छति। अस्मिन् स्टेशने बहवः अन्तरनगरीय-यात्री-रेलयानानि स्थगितानि सन्ति।

## सन्दर्भः
वर्गः:असमदेशे पर्यटनम्
तरुण गोगोई

**तरुण गोगोई** () भारतीयराजनेता वकीलः च आसीत्। सः २००१ तः २०१६ पर्यन्तं असमस्य १३ तमे मुख्यमन्त्रीरूपेण कार्यं कृतवान्। सः असमस्य सर्वाधिकं दीर्घकालं यावत् मुख्यमन्त्री आसीत्। सः भारतीयराष्ट्रियकाङ्ग्रेसस्य सदस्यः आसीत्। मुख्यमन्त्रीरूपेण स्वस्य कार्यकाले राज्यस्य वित्तस्थितिसुधारस्य अतिरिक्तं उग्रवादीविद्रोहस्य समाप्तिः, हिंसायाः न्यूनीकरणस्य च श्रेयः तस्मै दीयते।
## सन्दर्भः
लिली ब्राउन

influencesലിലി ബ്രൌൺ
**लिली ब्राउन्** एकः नारीवादी जर्मन लेखिका आसीत् । ( आङ्ग्ल : Lily Braun) तस्याः जन्म १८६५ तमे वर्षे जुलैमासस्य २ दिनाङ्के जर्मनीदेशस्य Halberstadt -नगरे अभवत् । तस्याः वास्तविकं नाम अमाली वॉन् क्रेत्श्मैन् आसीत् ।

सा प्रशिया-देशस्य सैक्सोनी-प्रान्तस्य हाल्बरस्टैड्-नगरे प्रशिया-सेनायाः पदातिसेनायाः जनरल् हन्स् वॉन् क्रेत्श्मैन् [de] इत्यस्य पुत्री, तस्य पत्नी जेन्नी, née वॉन् गुस्टेड्ट् (१८४३–१९०३) च अभवत् तस्याः मातृपितामही लेखिका जेन्नी वॉन् गुस्टेड् (१८११–१८९०) नेपोलियनस्य भ्रातुः जेरोम् बोनापार्ट् इत्यस्य अवैधपुत्री आसीत् यः वेस्ट्फेलिया-देशस्य राजा आसीत्, तस्य स्वामिनः डायना राबे वॉन् पपेन्हेम् इत्यस्य च अवैधपुत्री आसीत् लिली ब्राउनस्य प्रपौत्री मरियान् वॉन् क्रेत्श्मैन् इत्यस्याः विवाहः १९८४ तः १९९४ पर्यन्तं जर्मनीदेशस्य राष्ट्रपतिना रिचर्ड वॉन् वेइज्साकर इत्यनेन सह अभवत्

पितुः सैन्यजीवने परिवर्तनशीलस्थानेषु क्रमस्य अनुशासनस्य च प्रुशियनगुणानुसारं पालिता तथापि सा प्रत्यक्षं मुक्तं च व्यक्तित्वं विकसितवती, विशेषतः तस्याः पितामही जेन्नी वॉन् गुस्टेड् [de] इत्यनेन प्रोत्साहिता सा अतीव महत्त्वाकांक्षी इति मन्यते स्म, तस्याः परिवारेण अनेकैः निजीशिक्षकैः विस्तृतशिक्षा प्रदत्ता । बाल्यकालात् एव सा स्वमातापितृणां बुर्जुआमूल्यानां विषये लूथरनधर्मस्य, केल्विनधर्मस्य च प्रभावेण अपि च प्रशिया-समाजस्य महिलानां स्थितिं प्रति प्रश्नं कर्तुं आरब्धा १८९० तमे वर्षे यदा तस्याः पिता निवृत्तः अभवत् तदा तया स्वयमेव स्थायिजीविकायाः स्थापना कर्तव्या आसीत् ।

## सन्दर्भाः 
वर्गः:१९१६ मरणम्
वर्गः:१८६५ जननम्
वर्गः:ओगस्त् अष्टमे दिने मृताः
वर्गः:जूलै द्वितीये दिने जाताः
वि.के. नारायण भट्टतिरि

मलयालम लेखक एवं वैदिक विद्वान च असीत् श्री **वि.के नारायणभट्टतिरी** (१८८०-१९५४)  सः समाजसुधारकर्तारूपेण अपि प्रासंगिकः अस्ति तथा च वडाकञ्चरी श्रीकेरलवर्मा ग्रान्धशालस्य संस्थापकः अस्ति ।  मलयालमभाषायां वैदिकसाहित्यस्य परिचये तेन प्रशंसनीयं योगदानं कृतम् ।

## जीवनरेखा 
१८८० तमे वर्षे अगस्तमासस्य १ दिनाङ्के वरावूर कपलिङ्घाटमना इति नामके ब्राह्मणगृहे नीलकंठनभट्टतिरिपाट्- नीली-अन्थर्जनयोः पुत्रत्वेन  वी.के.नारायण भट्टथिरिः जातः  । १९०५ तमे वर्षे स्मार्तविचारे साम्प्रदायिकविघटनस्य आदेशः प्राप्तः । तस्य विरुद्धं आदेशितं गबनं पश्चात् अपाकृतम् ।

## वि के नारायणभट्टतिरि पुरस्कारः 
वडाकञ्चरी श्री केरलवर्मा सार्वजनिक पुस्तकालय एवं कोझीकोड वि. के. नारायण भट्टथिरी स्मृति न्यासेन एषः पुरस्कारः प्रदत्तः अस्ति ।

* २०२१ - डा. के. जी पौलुस 
* २०२२ - पृ. चित्रां नम्बूथिरीपाद 

## कार्याणि 
* वेदार्थविचारः
* वेदः धर्मात्
* पतंजलि योग सूत्र टीका

## सन्दर्भः 
## बाह्यलिङ्काः 
# http://sreyas.in/पाथञ्जलयोगं-वेदरसमी-व्याख्यान-स्कैन-pdf(http://sreyas.in/paathanjalayogam-vedarasmi-vyakhyanam-scanned-pdf)
# http://www.mathrubhumi.com/thrissur/news/2405905-local_news-Thrissur-%E0%B4%B5%E0%B4%9F%E0%B4%95%E0%B5%8D%E0%B4%95 %E0%B4%BE%E0%B4%9E%E0%B5%8D%E0%B4%9A%E0%B5%87%E0%B4%B0%E0%B4%BF.html  Archived   
वर्गः:१९५४ मरणम्
वर्गः:१८८० जननम्
वर्गः:नवम्बर २० दिने मृताः
वर्गः:अगस्त् प्रथमे दिने जाताः
बिमला प्रसाद चलिहा

**बिमला प्रसाद चलिहा** (२६ मार्च १९१२ – २५ फेब्रुवरी १९७१) भारतीयराष्ट्रीयकाङ्ग्रेसस्य नेता, स्वतन्त्रतासेनानी च आसीत् यः १९४२ तमे वर्षे महात्मागान्धिनः ब्रिटिशसर्वकारस्य विरुद्धं भारतं त्यजतु आन्दोलने सक्रियभागित्वस्य कारणेन जोरहाटकारागारे कारागारं गतः। सः एकदा बदरपुरनिर्वाचनक्षेत्रात् त्रीणि कार्यकालानि यावत् असमस्य मुख्यमन्त्रीपदे निर्वाचितः तथा सोनारी निर्वाचनक्षेत्रात् द्विवारं। १९५७ तमस्य वर्षस्य डिसेम्बर्-मासस्य २८ दिनाङ्कात् १९७० तमे वर्षे नवम्बर-मासस्य ६ दिनाङ्कपर्यन्तं सः कार्यभारं स्वीकृतवान् ।१९७१ तमे वर्षे पद्मविभूषणेन पुरस्कृतः।
## राजनैतिक करियर
तस्य मुख्यमन्त्रीत्वकाले असम-राजभाषा-अधिनियमः, १९६० तमे वर्षे निर्मितः, येन असमियाभाषा राज्यस्य एकमात्रं राजभाषा अभवत् । तस्य कार्यकाले चीनदेशीयाः भारते उपरि आक्रमणं कृतवन्तः तदानीम् नेफा इति नामकं बोमडिल्ला इत्यत्र अधुना अरुणाचलप्रदेशः इति नाम्ना प्रसिद्धम् । सः असमराज्यस्य नागालैण्ड्, मिजोरम, मेघालय इत्यादिषु लघुराज्येषु विभाजनस्य घोरविरोधं कृतवान्, भारतस्य केन्द्रसर्वकारस्य विभिन्नसमित्याः सदस्यः च आसीत् । तस्य मृत्योः अनन्तरमेव असमराज्यं लघुराज्येषु विभक्तम् ।

१९६६ तमे वर्षे मार्चमासे मिजोराष्ट्रियमोर्चाविद्रोहः अपि तस्य कार्यकाले एव अभवत् । पूर्वं सः असमस्य चायवृक्षाणां श्रमिकानाम् हितस्य रक्षणार्थं वृक्षारोपणश्रमकानून, १९५१ तथा तत्सम्बद्धानां असमवृक्षारोपणश्रमनियम, १९५६ इत्यस्य प्रचारार्थं महत्त्वपूर्णं कार्यं कृतवान् मुख्यमन्त्रीरूपेण द्वितीयकार्यकाले तत्कालीनपूर्वबङ्गात् अवैधप्रवासस्य विषयः आगतः, सः असमदेशे त्रिलक्षं अवैधप्रवेशकाः सन्ति इति दावान् अकरोत्, तृतीयकार्यकाले तान् निर्वासयितुं सक्रियपदं स्वीकृतवान्

## जन्म तथा परिवारश्च
तस्य विवाहः एकस्य वरिष्ठस्य अधिवक्ता & स्वतन्त्रतासेनानी श्री के.आर. बोरा एवं दिग्गज राजनीतिज्ञ एवं संसद सदस्य श्री इन्द्रमोनी बोरा की अग्रज। तेषां ५ पुत्राः २ कन्याः च आसन्।

चलिहा १९७१ तमस्य वर्षस्य फेब्रुवरी-मासस्य २५ दिनाङ्के मृता ।तस्य पत्नी २०१० तमस्य वर्षस्य मार्च-मासस्य ६ दिनाङ्के मृता, तस्याः अन्तिमसंस्कारः नवग्रह-श्मशाने बहुसंख्याकानां परिवारजनानां प्रशंसकानां च उपस्थितौ कृतम्।

## सन्दर्भः
सर्बानन्द सोणोवाल

**सर्वानन्द सोनोवाल** () (जन्म ३१ अक्टोबर १९६२) असमतः भारतीयजनतापक्षस्य भारतीयराजनेता अस्ति। यः वर्तमानस्य बन्दरगाह-नौका-जलमार्ग-मन्त्रिमण्डलस्य मन्त्रिमण्डलस्य मन्त्रीरूपेण कार्यं कुर्वन् अस्ति। भारतसर्वकारस्य आयुषमन्त्री तथा २०२१ तः असमस्य प्रतिनिधित्वं कुर्वन् राज्यसभायाः सदस्यः तथा च २०२१ तः राजनैतिककार्याणां मन्त्रिमण्डलसमितेः सदस्यः अपि अस्ति। सः २०१६ तः २०२१ पर्यन्तं असमस्य १४तमः मुख्यमन्त्री अस्ति तथा च २०१६ तः २०२१ तः राजीनामापर्यन्तं माजुलीतः असमविधानसभायाः पूर्वः अस्ति, तथा च २००१ तः २००४ पर्यन्तं मोरन निर्वाचनक्षेत्रात् पूर्ववर्ती अस्ति।
## सन्दर्भः
कैकुलङ्गर रामवारियर्

**कैकुलङ्गरा रामावर्यर्** (१८३२-१८९६) प्राचीनकाव्यशास्त्रस्य सुस्पष्टानि सरलव्याख्यानानि रचयन्तः प्रख्यातः संस्कृतभाषाविदः आचार्यः च आसीत् ।

## बाल्यम् 
पूर्वकोच्चिराज्यस्य थलप्पिल्लीतालुकस्य कडङ्गोडे इत्यत्र कैकुलङ्गारा पूर्ववार्डे नारायणिवारस्यरस्य कैटकोट्टू भट्टथिरी इत्यस्य च पुत्रत्वेन सः जातः  नीरमथमस्वामियरस्य अतिथिरूपेण आगतः एकः सिद्धः योद्धाभ्यः ब्रह्मसूत्राणि योगाभ्यासानि च पाठयति स्म इति विश्वासः अस्ति ।  तस्य प्रशिक्षणानन्तरं वाग्दासः, रामानन्दनाथनः, पण्डितपरशवेन्द्रः इति त्रयः उपाधिः दत्तः ।

## मुख्यवक्ता 
हृदयपथाव्याख्यानम् इति प्रसिद्धं मलयालमभाष्यं कैकुलङ्गरेण वराहमिहिरणस्य *होराशास्त्रे* लिखितम् अस्ति **।**

तालपत्रेषु लिखितं तुन्जत् एझुत्चान् इत्यस्य अध्यात्मरामायनम्, प्रथमवारं रामवारियर् इत्यनेन दोषाणां सुधारणानन्तरं कागदपत्रे प्रतिलिपितः ।  रामावरियारस्य प्रारम्भिकग्रन्थाः विद्यारत्नप्रभायां प्रकाशिताः। अमरकोशस्य टीका, अष्टाङ्गहृदयस्य सरार्थदर्पणस्य टीका, *नवसिद्धरूपम्*, *बालप्रबोधनम्*, *समासचक्रम्*, *लक्ष्मणोपदेशः* च रामवरियारेण प्रकाशिताः। *१०८ श्लोकयुक्तं वागणन्दलहरीं* चत्वारिंशत् श्लोकयुक्तं *वामदेवस्तवं* च सः रचितवान् । भारतीय गणितशास्त्रे, ज्योतिषे च तस्य प्रावीण्यम् आसीत्। 

## अन्ये कृतयः 
* बालाबोधिनी टीका।
* विमशति व्याख्य
* शैक्षिक वर्णमाला
* वासुदेवमाननम्
* जीवन मुक्तिप्रकाश
* वैद्यमृत तरङ्गिणी
* महिषमङ्गलाभानम्
* सप्तकः
* अमरुकस्तकं

कुमारसम्भवस्य त्रयाणां सर्गाणां कृते *प्रेयसी* इति संस्कृतभाष्यस्य रचना कृता अस्ति ।

## सन्दर्भः 
वर्गः:१८९६ मरणम्
वर्गः:१८३६ जननम्
वर्गः:ज्योतिषशास्त्रम्
तलकुळत्तूर् भट्टतिरि

ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം  
 

**तलकुळत्तूर् भट्टतिरि  १३ शतकियः  खगोलशास्त्रज्ञः आसीत् ।**  .(1237 – 1295   ) कृष्णभक्त विलवमंगलं स्वामी तथा शिवभक्त योगीश्वर शिवाङळ् आदयः अस्य क समकालीनाः मनीताः। तस्य बाल्यकालात् एव पूर्वानुमानस्य क्षमता आसीत्, ओठिकनस्य निःसन्तानस्य समाधानं च सूचितवान् । पश्चात् भट्टथिरी तस्य निर्देशानुसारं ज्योतिषशास्त्रस्य अध्ययनं कृतवान् । श्रीपद्मनाभस्वामी यथा मन्दिरं प्रविष्टवान् इति वेणात्तराचनस्य पूर्वानुमानेन सः प्रसिद्धः अभवत् । अस्याः भविष्यद्वाणीयाः स्मारकरूपेण मन्दिरस्य 'चेम्पकथिन् मूतिल नाता' द्वारं निर्मितम् । ग्रहदोषकारणात् विल्वमङ्गलं स्वामियरस्य पुनर्जन्मत्रयेषु थलकुलथुरभट्टथिरिः साहाय्यं कृतवान् इति विश्वासः अस्ति । सः ब्रह्मचारी आसीत्, परन्तु जातकदोषस्य कारणेन सः मानसिकरोगी भूत्वा गृहस्थः अभवत् । मदपुरब्रह्मदत्तनम्बूथिरिः ज्योतिषे तालाकुलथुरभट्टथिरिः तस्य पुत्रेण च पराजितः इति कथा विद्यते ।  दशध्यायी इति तस्य प्रसिद्धः ग्रन्थः । इति वराहमिहिरस्य प्रसिद्धस्य ग्रन्थस्य बृहद्जातकस्य प्रथमदश अध्यायानां टीका अस्ति । 

## सन्दर्भः 
* आख्यायिका - थलकुलथुर भट्टथिरी तथा पझुर पाडिपुरा

वर्गः:१२९५ मरणम्
वर्गः:१२३७ जननम्
वर्गः:गणितज्ञाः
महेषुम् मारुतियुम्

ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം  
 
 
**महेशुम मरुतियुम् (महेशः मारुतिश्च)**  २०२३ तमे वर्षे निर्मितं मलयालम-रोमान्टिक-हास्य-चलच्चित्रं सेठु-इत्यनेन लिखितं निर्देशितं च अस्ति, यस्मिन् आसिफ-अली , ममता- मोहन्दासः च अभिनयम् अकरोत् ।   मनियानपिल्ला राजु   द्वारा निर्मित । बी.के.हरिनारायणस्य गीतं केदारेन रचितम् 

## कथाम्शः 
१९८३ तमे वर्षे महेशस्य पिता पत्मनाभः भारते  आरब्धम्,  नूतनं 'भारतीयम्' , उज्ज्वल-रक्तं मारुति-८०० इति,कारं क्रीणाति। तत् तस्मै प्रथानमन्त्रि इन्दिरागान्धी-इत्यनेन  उपहाररूपेण दत्तं । पश्चात् महेशस्य पिता स्वग्रामे स्थानीयः सेलिब्रिटी कार-युवकः भूत्वा वृत्तपत्रे स्थानं प्राप्नोति ।  ==

## गीतानि  
* गीत : बी. के. हरिनारायण
* रागः - केदारः

*टाइम्स् आफ् इण्डिया* इत्यस्य गोपिका अस्य चलच्चित्रस्य ५ मध्ये ३ इति मूल्याङ्कनं दत्तवती यत् "आसिफस्य चलच्चित्रस्य कथावस्तु उत्तमः अस्ति, निश्चिन्ता च पराकाष्ठा च अस्ति" इति । *न्यू इण्डियन एक्स्प्रेस्* समीक्षकः लिखितवान् यत्, "प्रेक्षकान् पात्राणां विषये तेषां भविष्यस्य विषये च चिन्तयन् त्यक्तुं कस्यापि उत्तमस्य चलच्चित्रस्य विलक्षणः पक्षः अस्ति। परन्तु एतादृशेन विचित्ररूपेण न। तथा ५ मध्ये १.५ मूल्याङ्कितम्। 

## सन्दर्भाः 
## बाह्यलिङ्काः 
वर्गः:२०२३ वर्षे आगताः मलयाळम् चलच्चित्राः
सौरभ साहा

**सौरभ साहा** (), भारतस्य सम्पूर्णस्य पूर्वोत्तरक्षेत्रस्य च संरक्षणाय बहुमूल्यं योगदानं कृत्वा प्रसिद्धः असमिया-ब्लॉगरः अस्ति। साहा स्वस्य ब्लोग्, आकर्षककथाकथनस्य माध्यमेन च अस्य प्रदेशस्य विविधपरम्परासु, कलारूपेषु, इतिहासेषु च प्रकाशं प्रसारयति। असमस्य सांस्कृतिकविरासतां प्रवर्धनं, रक्षणं च कृत्वा सः अतीव सम्मानितः अस्ति।

## सन्दर्भः
कोणमापिनी

कोणमापिनी इति मापनोपकरणं कोणानां चित्रणार्थं वा मापनार्थं वा प्रयुक्तं उपकरणम्।  इदं उपकरणं सामान्यतया सुतार्य-प्लास्तिकेन वा काचेन वा निर्मितम्।
बाम्बी वुड्स्

**बम्बी वुड्स्** (जन्मः १२ जुलै १९५५) अमेरिकनः पूर्वाश्लील- अभिनेत्री विदेशीयः नर्तकी च अस्ति, यः १९७८ तमे वर्षे निर्मितस्य चलच्चित्रस्य *Debbie Does Dallas -इत्यस्य* शीर्षकपात्ररूपेण उपस्थितस्य कृते प्रसिद्धः अस्ति अश्लीलयुगस्य स्वर्णयुगे तस्याः उल्कारूपसफलता, अनन्तरं अन्तर्धानं च प्रौढ-उद्योग-लेखकानां मनः आकर्षितवान्, तस्याः स्थलस्य विषये रुचिं जनयति स्म, तस्याः उल्लासस्य कतिपयवर्षेभ्यः अनन्तरं मलिनं भाग्यं मिलितवती इति विषये एकः मिथकः तथ्यरूपेण स्वीकारः आरब्धः

## जीवनी 
लघुचित्रम्|332x332अणवः| *डेब्बी कृते चलच्चित्रस्य पोस्टरं डल्लास् करोति*
वुड्स् १९७८ तमे वर्षे निर्मितस्य फीचर-वयस्क-चलच्चित्रे "डेब्बी" इत्यस्य नामधेयस्य पात्रस्य प्रथमभूमिकायाः कृते प्रसिद्धा आसीत् *Debbie Does Dallas* . सा शीर्षबिलिंगं प्राप्तवती तथा च तस्याः बोगसवर्दीधारिणः फोटो नाट्यगृहेषु प्रमुखतया विज्ञापितः यत्र सा "पूर्वं डल्लास् गोपालिका" इति बिलम् अयच्छत्  वुड्स् पूर्वं वास्तविकस्य डल्लास् काउबॉयस् चीयरलीडर्स् इति क्रीडासमूहस्य कृते प्रयासं कृतवान् आसीत् किन्तु कदापि दलं न कृतवान्; in the trailer for *Debbie Does Dallas*, वुड्स् आग्रहं करोति यत् तस्याः कश्चन अपि अनुभवः पूर्णतया काल्पनिककथायाः कृते न प्रयुक्तः, यद्यपि सा अनुमानितवती यत् ते भवितुम् अर्हन्ति इति  येषु भागिनेषु सा चलच्चित्रे अनुकरणीयमैथुनं कृतवती तेषु रोबर्ट् केर्मन् इत्यादयः आसन् ये तस्मिन् युगे अमेरिकादेशे निर्मितानाम् अधिकांशेषु कठोरचलच्चित्रेषु दृश्यमानानां दिग्गजानां कलाकारानां लघुसमूहात् आकृष्टाः आसन् 

## अन्तर्धानम् 
२००५ तमे वर्षे आस्ट्रेलियादेशस्य द एज इति वृत्तपत्रे प्रकाशितेन लेखेने उक्तं यत् " १९८६ तमे वर्षे वुड्स् इत्यस्य मृत्युः १९८६ तमे वर्षे औषधस्य अतिमात्रायाः कारणेन क्षुद्रपरिस्थितौ अभवत्" इति । २००५ तमे वर्षे चैनल् ४ इत्यस्य वृत्तचित्रे डेब्बी डोस् डल्लास् अनकवरेड् इति क्लार्कः अवदत् यत् वुड्स् इत्यस्य वास्तविकं नाम, यत् सः कैमरे निर्दिष्टुं अनागतवान्, तत् १९९० तमे दशके मध्यभागे तस्याः परिवारस्य अन्वेषणार्थं प्रयुक्तम् आसीत् तथा च अप्रत्यक्षसञ्चारमाध्यमेन निज अन्वेषकं सूचितम् आसीत् यत् सा डेस् मोइन्स्, आयोवा क्षेत्रे साधारणं जीवनं यापयति स्म, तस्याः पूर्ववृत्त्या सह अग्रे कोऽपि सम्बद्धता न भवतु, न च तस्य विषये प्रचारः न भवतु इति इच्छति स्म

## अपि द्रष्टव्यम् 
 

* अन्तर्धानं कृतवन्तः जनानां सूची

## सन्दर्भाः 
## बाह्यलिङ्काः 
* 
* Bambi Woods at the Internet Adult Film Database 
* Bambi Woods at the Adult Film Database

वर्गः:जीवतव्यक्तयः
वर्गः:१९५५ जननम्
रहा

**रहा** नागांवमण्डलस्य लघु किन्तु व्यस्तं नगरम् अस्ति । अस्मिन् नगरे सर्वधर्मस्य जनाः सद्भावेन वसन्ति । एतत् नगरं एनएच्-३-समीपे स्थितम् अस्ति।
## सन्दर्भः
जिरि अल्टो

**जिरी तपानी आल्टो** (जन्म: ११ जुलै १९६९) फिन्निश्-देशस्य बैडमिण्टन- क्रीडकः अस्ति । सः २००० तमे वर्षे ग्रीष्मकालीन-ओलम्पिक-क्रीडायां एकल-स्पर्धायां भागं गृहीतवान् । हे

## बाल्यकाल जीवनम् 
१९६९ तमे वर्षे जुलैमासस्य ११ दिनाङ्के हेल्सिन्कीनगरे जन्म अभवत् । सः फिन्लैण्ड्देशे जन्म प्राप्य समृद्धतमेषु बैडमिण्टनक्रीडकेषु अन्यतमः अस्ति | अत्यन्तं लोकप्रियानाम् बैडमिण्टन-क्रीडकानां सूचीयां अपि तस्य स्थानं अस्ति । अस्माकं दत्तांशकोशे जिरि आळ्टो प्रसिद्धेषु जनासु अन्यतमः अस्ति ।

जिरी आल्टो स्वस्य व्यक्तिगतं प्रेमजीवनं च गुह्यम् रक्षति। जिरी आल्टो वैवाहिकस्थितेः तलाकस्य च विवरणं न प्रकटयितुं रोचते  ।

## अवलम्बाः 
वर्गः:१९६९ जननम्
वर्गः:जीवतव्यक्तयः
वर्गः:जुलाई
वर्गः:जुलाई ११दिने जाताः
वर्गः:फ़्इन्लान्ड्
वर्गः:बाड्मिण्टन्-क्रीडालवः
वर्गः:हेल्सिन्की
धर्मेन्द्र प्रधान

**धर्मेन्द्रप्रधानः** (जन्म २६ जून १९६९) १६ तमे लोकसभायां पेट्रोलियम-प्राकृतिकवातकयोः स्वतन्त्रप्रभारयुक्तः संयुक्तमन्त्री अस्ति । सः २०१२ तमस्य वर्षस्य मार्चमासे बिहारतः राज्यसभायाः सदस्यत्वेन निर्वाचितः ।  सः ओडिशानगरस्य देवगढलोकसभाक्षेत्रात् १४ तमे लोकसभायां निर्वाचितः ।

## जीवनरेखा 
भाजप तथा रास्वसम्घस्य मुख्य सम्घाटकः अयम् .  पूर्व बज्पा  एम् पि M डॉ.  देबेन्द्रप्रधानस्य पुत्रः अस्ति।

## सन्दर्भः 
वर्गः:१९६९ जननम्
वर्गः:राज्यसभासदस्याः
वर्गः:जीवतव्यक्तयः
अबाओ

**झाङ्ग शाओचुन** ( Chinese  १ ., जन्म २७ फरवरी १९६९), व्यावसायिकरूपेण **Abao** ( Chinese  इति नाम्ना प्रसिद्धः ।), शान्क्सीनगरस्य चीनदेशीयः लोकगायकः अस्ति ।  सः प्रथमवारं २००५ तमे वर्षे सीसीटीवी प्रतिभाप्रतियोगितायाः *ज़िंग्गुआङ्ग दादाओ* ('स्टार रोड्') इत्यस्य विजेतारूपेण प्रमुखतां प्राप्तवान्,  चीनदेशस्य वायव्यदिशि प्रसिद्धेषु लोकगायकेषु अन्यतमः अभवत्  

## प्रारम्भिक जीवन 
अबाओ इत्यस्य जन्म १९६९ तमे वर्षे फेब्रुवरी-मासस्य २७ दिनाङ्के शान्क्सी-नगरस्य दातोङ्ग-नगरस्य बहिः अभवत् .  सः द्वादशवर्षीयः सन् दातोङ्गकलाविद्यालये नामाङ्कनं कृतवान्, १९८६ तमे वर्षे सप्तदश तमे वयसि स्नातकपदवीं प्राप्तवान्. सः पॉप्, रॉक्, फोक् इत्यादिषु विविधविधासु गायति स्म । 

२००४ तमे वर्षे अबाओ बीजिंग-नगरे प्रदर्शनं कुर्वन् आसीत् यदा सः टीवी-प्रदर्शनस्य निर्मातृणा दृष्टः ।  इति प्रदर्शनं कृतवान्, अपि च फीनिक्स लेजेण्ड् इति युगलं पराजितवान्  

उपाधिं स्वीकृत्य अबाओ बहुवर्षपर्यन्तं दूरदर्शने नियमितरूपेण प्रदर्शनं कृतवान्, यत्र २००६ तमे *वर्षे सीसीटीवी नववर्षस्य गाला* अपि अस्ति । सः २००६ तमे वर्षे द्वितीयं एल्बम् प्रकाशितवान् 

## प्रदर्शनशैली 
अबाओ विस्तृतस्वरपरिधिना लक्षणीयः अस्ति, विशिष्टेन उच्चस्वरेण च गायति । तस्य गायनशैली शान्क्सी-मङ्गोलिया-देशयोः लोकशैल्याः मिश्रणं भवति, विशेषतः शान्क्सी-नगरस्य ज़िन्टियान्यु-शैल्याः ।. गीतमहोत्सवेषु तस्य भूमिका विशेषा अस्ति । अबाओ प्रायः शान्क्सीनगरस्य कृषकरूपेण परिणतः, कृष्णपैन्टयुक्तं मेषचर्मकोटं, शिरसि श्वेततौल्यं च धारयन् चित्रितः अस्ति ।

Abao has a wide vocal range, and sings in a distinctive high-pitched voice. His style of singing is a mix of folk styles of Shanxi, Mongolia, and in particular the *Xintianyou* style of Shaanxi.  Abao typically performs dressed as a peasant from Shaanxi, wearing a sheepskin jerkin with black pants, and a white towel knotted on his head. तथापि तस्य लोकप्रियतायाः कारणेन अन्यैः लोकगायकैः प्रदर्शितानां तेषां लोकगीतानां स्वादः परिवर्तितः, एषा प्रक्रिया विद्वान् "अबाओ-घटना" इति वर्णितवती  

## डिस्कोग्राफी 
* *अबाओ* 《阿宝》(2005)
* *ज़ियांग किंकिन क्सियांग ज़ाई क्सिनयान यानशांग* 《想亲亲想在心眼眼上》(2006)
* *लेई दण्डन* 《泪蛋蛋》(2012)
* *नोन्ग्ये झोंगजिंशु* 《农业重金属》(2014)

### गीतानि 
* 为你跑成罗圈腿

## सन्दर्भाः 
वर्गः:जीवतव्यक्तयः
वर्गः:१९६९ जननम्
चन्द्रगोमिन्

लघुचित्रम्|403x403अणवः| महासिद्ध चन्द्रगोमिन, ब्लैक शिस्ट, बांग्लादेश, 12 वीं शताब्दी
[लघुचित्रम्| ११ शताब्द्याः *शिष्यलेखा* पाण्डुलिपिः, मूलतः चन्द्रगोमिनेन ५ शताब्द्यां ई.पू. नेपालदेशे प्राप्यमाणः [देवनागरी|देवनागरीलिपिना बौद्धसंस्कृतग्रन्थः अस्ति । चन्द्रगोमिनस्य बौद्धकाव्यस्य रचना अस्ति यस्य भिक्षुः प्रेम्णा पतितः ब्रह्मचर्यव्रतं भङ्गयति ।]]
**चन्द्रगोमिनः** पूर्वबङ्गस्य वरेन्द्रप्रदेशस्य संस्कृततिब्बतीभाषाविदः भारतीयबौद्धधर्मस्य **ले** उपासनायाः कविः च आसीत् | तिब्बतीपरम्परानुसारं सः चन्द्रकीर्तिः इति बौद्धकविं आव्हानं कृतवान् | नेपाली परम्परानुसारं चन्द्रगोमिनस्य छात्रः रत्नकीर्तिः नाम प्रमुखः बौद्धदार्शनिकः आसीत् । चन्द्रगोमिनः ५ शताब्द्यां नालंदाविश्वविद्यालये अध्यापकरूपेण कार्यं कृतवान् ।   चन्द्रगोमिनः कदा निवसति स्म इति अस्पष्टं, परन्तु क्रि.श. अनुमानं यत् सः ५ शताब्द्याः ६ शताब्द्याः मध्ये एव जीवितवान् ।  

बौद्धग्रन्थेषु चन्द्रगोमिनः **चन्द्रकीर्तेः** चर्चां कृतवान् इति वर्णितः अस्ति । नालन्दाश्रमस्य छात्रः श्रमणः यः खम्पो (१३ वर्षाणाम् अध्ययनानन्तरं प्रदत्तः उपाधिः) आसीत्, सः चन्द्रगोमिनचन्द्रकीर्तेः आर्यत्रिपाटे वार्तालापं कुर्वन् इति वर्णितवान् । तेषां चर्चा वर्षाणां यावत् प्रचलति इति सः अवदत्। चन्द्रगोमिनः नागार्जुनस्य योगदृष्टिकोणं चित्तमात्रं वा चित्तवृत्तिः इति अनुसरणं कृत्वा स्वस्य व्याख्यां दत्तवान्, परन्तु चन्द्रगोमिनः चर्चायां मन्दः इति कथ्यते, परन्तु तस्य उत्तराणि सर्वदा सम्यक् सन्ति कथ्यते यत् चन्द्रकीर्तिना प्रत्येकं प्रश्नं पृष्टं चेत् चन्द्रगोमिनः अवलोकितेश्वरं प्रार्थयित्वा परदिने तस्य उत्तरं दातुं आग्रहं करोति स्म यत् तस्मै सम्यक् उत्तरं दातुम्।  अन्ते तेषां प्रवचनस्य आधाररूपेण प्रकामिका मध्यमिका इति नूतनः धर्मः उद्भूतः इति कारणतः ते परिणामवादिनः इति उच्यन्ते ।

## लेखनम् 
* चद्रगोमिनस्य लेखनेषु ***शिश्यलेखः*** अथवा 'शिष्यस्य पत्रम्' (धर्मप्रकाशनस्य 'प्रबोधननिमन्त्रणम्') इति ।  ) २.
* 'बोधिसत्त्वव्रते विंशतिः श्लोकाः' इति । 
* बौद्धमिश्रितसंस्कृतग्रन्थानां तिब्बतीभाषायां चन्द्रगोमिनेन 'सुरङ्गममन्त्रसाधना' इति अनुवादः कृतः

## सन्दर्भाः 
*

## अधिकं पठन्तु 
* गेशे सोनम रिन्चेन्, द बोधिसत्वव्रत, अनुवादित सम्पादक रूथ सोनम, स्नो लायन, २०००
* चन्द्रगोमिनः, कठिनप्रारम्भः बोधिसत्वमार्गे त्रीणि कृतयः, अनुवादिताः, मार्क टैट्ज् इत्यनेन टीका सह, १९८५ मुद्रणात् बहिः।
* चन्द्रगोमिन - स्वीकारे स्तुति 

## बाह्यलिङ्काः 
* चन्द्रकीर्ति's Critique of Scientism, Robert F. ओल्सन, दर्शन पूर्व एवं पश्चिम, खण्ड २४ सं. 4, 1977, पृष्ठ 10।&nbsp;४०५–४११ इति
* Candrakirti's Self-Denial, James Durlinger, दर्शनपूर्वं पश्चिमं च, खण्डः ३४ सं. 3, जुलाई 1984, पृष्ठ 10।&nbsp;२६१–२७२ इति
* चन्द्रकीर्ति's Rejection of Buddhist Idealism, Peter G. Fenner, Philosophy East and West, Volume 33 no. 3, जुलाई 1983, पृष्ठ 10।&nbsp;२५१-२६१ इति
किन्या आबे

किनिया अबे (जन्म ३ मार्च १९६९) जापानी-फेन्सर् अस्ति । १९९२ तमे वर्षे ग्रीष्मकालीन-ओलम्पिक-क्रीडायां सः व्यक्तिगत-पन्नी-स्पर्धायां स्पर्धां कृतवान् सः १९९२ तमे वर्षे व्यक्तिगत-पन्नी-स्पर्धायां स्पर्धां कृतवान्

## जन्मस्थानम् 
किनिया आबे इत्यस्य जन्म जापानदेशस्य होन्शु -नगरस्य उत्तरप्रान्तस्य अकिता-नगरे अभवत् । .

## परामर्शः 
## बाह्यलिङ्काः 
* ലുവ പിഴവ് ഘടകം:External_links/conf-ൽ 28 വരിയിൽ : attempt to index field 'messages' (a nil value)
वर्गः:१९६९ जननम्
वर्गः:जीवतव्यक्तयः
मार्टिन

## व्यक्तयः 
* मार्टिन लुथर 
* मार्टिन स्कोर्सेसे
* मार्टिन राइल 
* मार्टिन लूथर 
वर्गः:स्पष्टीकरणपृष्ठानि